type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 21.12.2013
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 349/58
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 1399/2013 DELLA COMMISSIONE
 del 18 dicembre 2013
 recante iscrizione di una denominazione nel registro delle denominazioni di origine protette e delle indicazioni geografiche protette [Antep Baklavası/Gaziantep Baklavası (IGP)]
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
 visto il regolamento (UE) n. 1151/2012 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 21 novembre 2012, sui regimi di qualità dei prodotti agricoli e alimentari (1), in particolare l’articolo 52, paragrafo 2,
 considerando quanto segue:
 (1)
 A norma dell’articolo 50, paragrafo 2, lettera a), del regolamento (UE) n. 1151/2012, la domanda di registrazione della denominazione «Antep Baklavası»—/—«Gaziantep Baklavası» presentata dalla Gaziantep Sanayi Odasi (Camera di commercio di Gaziantep) è stata pubblicata nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 (2).
 (2)
 Poiché alla Commissione non è stata notificata alcuna dichiarazione di opposizione ai sensi dell’articolo 51 del regolamento (UE) n. 1151/2012, la denominazione «Antep Baklavası»—/—«Gaziantep Baklavası» deve essere registrata,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 La denominazione che figura nell’allegato del presente regolamento è registrata.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 18 dicembre 2013
 Per la Commissione, a nome del presidente
 Dacian CIOLOȘ
 Membro della Commissione
 (1) GU L 343 del 14.12.2012, pag. 1.
 (2) GU C 229 dell’8.8.2013, pag. 43.
 ALLEGATO
 Prodotti agricoli e alimentari elencati nell’allegato I, parte I, del regolamento (UE) n. 1151/2012:
 Classe 2.4. Prodotti di panetteria, pasticceria, confetteria o biscotteria
 TURCHIA
 Antep Baklavası—/—Gaziantep Baklavası (IGP)


type: other

text:
Consulta NO VINCULANTE n° 451
 Descargar 53,97 KB
 - Art. 17.2.3o y 5o.a) y 5o.c) Ley 20/1991 Art. 7.2.2o , 3o y 9o Ley 20/1991 Art. 10.23) Ley 20/1991;
 Texto consulta: Se consulta por el régimen tributario del IGIC aplicable a los siguientes ingresos de un club de fútbol: Ingresos típicos: - Cuotas de los socios del club - Recaudación en taquilla de los partidos de fútbol y otras competiciones deportivas. Ingresos atípicos: - Explotación de comedores para trabajadores ajenos al club, con alta en el IAE. - Explotación de hamacas dentro de un sector turístico de la isla, con alta en el IAE. - Alquiler de viviendas propiedad del club. - Venta de bocadillos, refrescos, etc, dentro del estadio. - Ingresos por publicidad de diversas casas comerciales dentro del estadio - Ingresos de televisión. - Donaciones de instituciones públicas y privadas.
 Respuesta: Visto escrito con registro de entrada número 89 de la Administración Tributaria Insular de Fuerteventura de esta Consejería de Economía, Hacienda y Comercio, presentado por -la entidad consultante-, y con domicilio a efectos de notificaciones en calle República Argentina, número 7, Código Postal 35600 de Puerto del Rosario, Fuerteventura, en el que se formula consulta tributaria relativa al Impuesto General Indirecto Canario (IGIC), esta Dirección General de Tributos, en uso de la atribución conferida en la Disposición Adicional Décima Tres de la Ley 20/1991, de 7 de junio, de modificación de los aspectos fiscales del Régimen Económico Fiscal de Canarias (en adelante, Ley 20/1991), en relación con el artículo 24.4 e), del Decreto 338/1995, de 12 de diciembre, por el que se aprueba el Reglamento Orgánico de la Consejería de Economía y Hacienda, emite la siguiente contestación:
 PRIMERO: Se consulta por el régimen tributario del IGIC aplicable a los siguientes ingresos de un club de fútbol: Ingresos típicos: - Cuotas de los socios del club - Recaudación en taquilla de los partidos de fútbol y otras competiciones deportivas. Ingresos atípicos: - Explotación de comedores para trabajadores ajenos al club, con alta en el IAE. - Explotación de hamacas dentro de un sector turístico de la isla, con alta en el IAE. - Alquiler de viviendas propiedad del club. - Venta de bocadillos, refrescos, etc, dentro del estadio. - Ingresos por publicidad de diversas casas comerciales dentro del estadio - Ingresos de televisión. - Donaciones de instituciones públicas y privadas.
 SEGUNDO: El artículo 4, número 1, de la Ley 20/1991 establece que están sujetas al Impuesto General Indirecto Canario por el concepto de entregas de bienes y prestaciones de servicios las efectuadas por empresarios y profesionales a título oneroso, con carácter habitual u ocasional, en el desarrollo de su actividad empresarial o profesional. Por su parte, el artículo 5, número 1, establece que son actividades empresariales o profesionales las que impliquen la ordenación por cuenta propia de factores de producción materiales y humanos, o de uno de ellos, con la finalidad de intervenir en la producción o distribución de bienes o servicios. Por último, respecto a las reglas de localización para determinar el lugar de realización de las operaciones, y en lo que se refiere a las prestaciones de servicios, el artículo 17, número 2, apartado 3o, establece como regla especial que se entenderán prestados en el lugar donde se realicen materialmente, entre otros, los servicios de carácter deportivo o recreativo.
 Conforme a lo expresado en el párrafo anterior, se encuentran sujetas al IGIC las prestaciones de servicios consistentes en la celebración de espectáculos deportivos, incluidos los partidos de fútbol, realizados en las islas Canarias, debiéndose repercutir el tipo general del Impuesto, el 5 por 100 a partir del 1 de enero de 2001, sobre el importe de la contraprestación de dichas actividades, constituida tanto por las recaudaciones en taquilla como por las cuotas de los socios de los club deportivos que otorguen el derecho a la asistencia a dichos espectáculos. Dicha actividad se encuentra sujeta a las obligaciones propias del régimen general de aplicación del Impuesto, con derecho a la deducción de las cuotas soportadas o satisfechas en su actividad conforme a lo establecido en el Capítulo Primero del Título II de la Ley 20/1991 y su normativa de desarrollo.
 La explotación de hamacas dentro de un sector turístico de la isla, encontrándose el consultante dado de alta en la matrícula del Impuesto de Actividades Económicas, a falta de una mayor precisión por el consultante, puede considerarse como una prestación de servicios consistente en el arrendamiento de bienes o una cesión de uso o disfrute de bienes muebles, de las enumeradas en los apartados 2o y 3o respectivamente, número 2 , artículo 7 de la Ley 20/1991, sujeta al IGIC y siendo de aplicación el tipo general del Impuesto.
 Respecto al alquiler de viviendas propiedad del club de fútbol, tiene la consideración de prestación de servicios a efectos del IGIC como arrendamiento de un bien inmueble, si bien, a diferencia del supuesto planteado en el párrafo precedente, será de aplicación la exención prevista en el artículo 10, número 23) de la Ley 20/1991 de reunir los requisitos en dicho artículo expresados, exceptuándose la aplicación de la exención, entre otros supuestos, en el caso de que el arrendador, en el caso de viviendas amuebladas, se obligue a prestar, directamente o por medio de terceros, los servicios complementarios propios de la industria hotelera, tales como restaurante, limpieza, lavado de ropa y otros análogos o en el caso de que los arrendatarios no sean personas físicas, debiéndose repercutir el tipo general del Impuesto. El artículo 7, número 2, apartado 9o, de la Ley 20/1991 establece la consideración de prestación de servicios, a efectos del IGIC, de los servicios de hostelería, restaurante o acampamento y las ventas de bebidas o alimentos para su consumo inmediato en el mismo lugar. De consistir la explotación de comedores para trabajadores ajenos al club en el desarrollo de la actividad citada, se encontrará sujeta al IGIC en los mismos términos que los mencionados en el párrafo anterior. Equivalente consideración tiene la venta de bocadillos, refrescos, etc, dentro del estadio. Dispone el artículo 17, número 2, apartado 5o, como regla especial de localización de las prestaciones de servicios, que una serie de éstos se considerarán prestados donde radique la sede de la actividad económica o el establecimiento permanente del destinatario de dichos servicios o, en su defecto, en el lugar de su domicilio. Concretamente, letra c) del citado artículo incluye en dicha regla especial a los servicios publicitarios. No obstante, otra regla especial, la establecida en el apartado 1o, número 2, del mismo artículo dispone que ¿los servicios directamente relacionados con inmuebles, incluso el alquiler de cajas de seguridad, se entenderán realizados en el lugar donde radiquen los bienes inmuebles a que se refieran¿. En la medida que el consultante manifiesta que su consulta hace referencia a ingresos por publicidad ¿dentro del estadio¿ y, asumiendo que se trata de ingresos provenientes de prestaciones de servicios de publicidad mediante vallas publicitarias ubicadas físicamente dentro del estadio en donde se realizan los espectáculos deportivos, dichas prestaciones de servicios se consideran directamente relacionadas con dicho inmueble, y por tanto, sujetas y no exentas al IGIC y con aplicación del tipo impositivo general del 5 por 100.
 Respecto a la escueta calificación de ¿ingresos TV¿ con la que el consultante formula su consulta, y entendiendo que se hace referencia a las contraprestaciones por la adquisición por terceros de los derechos de emisión de la retransmisión de los espectáculos deportivos efectuados en el estadio del club de fútbol sobre el que recae la presente consulta, este Centro Directivo, con ocasión de consultas evacuadas en relación a supuestos similares, ha emitido como criterio que la cesión de derechos de emisión televisiva es de la naturaleza de los contenidos en el artículo 17.2.5o.a) de la Ley 20/1991, esto es, cesión o concesión de derechos de autor, patentes, licencias, marcas de fábrica o comerciales y los demás derechos de propiedad intelectual o industrial. En consecuencia, aplicando los criterios de localización contenidos en el artículo citado, los servicios de cesión de derechos de emisión televisiva, cualquiera que sea el contenido de las imágenes, se entienden prestados en la sede del destinatario de la operación, siempre que sea un empresario establecido en la Comunidad Europea. Por el contrario, de no encontrarse el empresario establecido en la Comunidad Europea será de aplicación la regla general de localización de las prestaciones de servicios, es decir, deberá atenderse a la localización del prestador del servicio, que en este caso, será el club de fútbol consultante. De encontrarse sujeta al IGIC conforme a lo antedicho, será de aplicación el tipo general del Impuesto del 5 por 100.
 Por último, y en lo que se refiere a donaciones o subvenciones efectuadas por instituciones públicas y privadas, dichos ingresos no se encuentran sujetos al IGIC, salvo que, independientemente de que reciban tal calificación por parte de las instituciones otorgantes de las mismas o por el club consultante, conlleven la obligación por parte del donatario de realizar entregas de bienes o prestaciones de servicios a favor de las instituciones donantes, en cuyo caso dichos ingresos tendrán la consideración de contraprestación de las citadas operaciones y el club de fútbol deberá repercutir el IGIC según el tipo correspondiente a la naturaleza de la operación efectuada.


text:
 26.4.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 108/29
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2017/732 VAN DE COMMISSIE
 van 25 april 2017
 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1),
 Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.
 (2)
 De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 25 april 2017.
 Voor de Commissie,
 namens de voorzitter,
 Jerzy PLEWA
 Directeur-generaal
 Directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling
 (1) PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.
 (2) PB L 157 van 15.6.2011, blz. 1.
 BIJLAGE
 Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
 (EUR/100 kg)
 GN-code
 Code derde landen (1)
 Forfaitaire invoerwaarde
 0702 00 00
 EG
 288,4
 MA
 98,4
 TR
 122,6
 ZZ
 169,8
 0707 00 05
 MA
 79,4
 TR
 152,9
 ZZ
 116,2
 0709 93 10
 MA
 78,6
 TR
 141,3
 ZZ
 110,0
 0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28
 EG
 51,7
 IL
 80,7
 MA
 50,0
 TR
 71,4
 ZZ
 63,5
 0805 50 10
 AR
 68,9
 TR
 67,0
 ZZ
 68,0
 0808 10 80
 AR
 89,5
 BR
 108,0
 CL
 131,3
 CN
 147,6
 NZ
 152,0
 US
 116,7
 ZA
 80,7
 ZZ
 118,0
 0808 30 90
 AR
 155,6
 CL
 132,6
 CN
 81,4
 ZA
 123,6
 ZZ
 123,3
 (1) Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 1106/2012 van de Commissie van 27 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 471/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken van de buitenlandse handel met derde landen, wat de bijwerking van de nomenclatuur van landen en gebieden betreft (PB L 328 van 28.11.2012, blz. 7). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.


type: contracts

text:
 15.9.2005
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 L 239/66
 ETA:N SEKAKOMITEAN PÄÄTÖS N:o 73/2005,
 tehty 29 päivänä huhtikuuta 2005,
 yhteistyöstä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan 31 muuttamisesta
 ETA:n SEKAKOMITEA, joka
 ottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on muutettuna Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen tarkistamisesta tehdyllä pöytäkirjalla, jäljempänä ”sopimus”, ja erityisesti sen 86 ja 98 artiklan,
 sekä katsoo seuraavaa:
 (1)
 Sopimuksen pöytäkirja 31 muutettiin 6 päivänä elokuuta 2004 tehdyllä ETA:n sekakomitean päätöksellä N:o 116/2004 (1).
 (2)
 On aiheellista laajentaa sopimuspuolten yhteistyö kattamaan monivuotisesta ohjelmasta yritysten ja yrittäjyyden, erityisesti pienten ja keskisuurten yritysten (pk-yritykset), hyväksi (2001—2005) tehdyn neuvoston päätöksen 2000/819/EY muuttamisesta 21 päivänä heinäkuuta 2004 tehty Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös N:o 593/2004/EY (2).
 (3)
 Tämän vuoksi sopimuksen pöytäkirja 31 olisi muutettava, jotta laajennettu yhteistyö voitaisiin aloittaa 1 päivästä tammikuuta 2005,
 ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:
 1 artikla
 Lisätään sopimuksen pöytäkirjassa 31 olevan 7 artiklan 5 kohdan seitsemänteen luetelmakohtaan (neuvoston päätös 2000/819/EY) alaluetelmakohta seuraavasti:
 ”—
 32004 D 0593: Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös N:o 593/2004/EY, tehty 21 päivänä heinäkuuta 2004 (EUVL L 268, 16.8.2004, s. 3).”
 2 artikla
 Tämä päätös tulee voimaan seuraavana päivänä sen jälkeen, kun viimeinen sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukainen ilmoitus on tehty ETA:n sekakomitealle (3).
 Sitä sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 2005.
 3 artikla
 Tämä päätös julkaistaan Euroopan unionin virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-täydennysosassa.
 Tehty Brysselissä 29 päivänä huhtikuuta 2005.
 ETA:n sekakomitean puolesta
 Puheenjohtaja
 Richard WRIGHT
 (1) EUVL L 64, 10.3.2005, s. 3.
 (2) EUVL L 268, 16.8.2004, s. 3.
 (3) Valtiosäännön asettamista vaatimuksista ei ole ilmoitettu.


text:
Jääspeedway: lämpimät säät hankaloittamassa treenaamista | Uutiset | Motouutiset
 Etusivu Uutiset Jääspeedway: lämpimät säät hankaloittamassa treenaamista
 Lauantai 4.1.2020 14:18
 Kausi 2020 ei tahdo lähteä käyntiin pitkäpiikkisten osalta, luonto haluaa vastustaa kaikin keinon, lämpöaaltoja talvella, sitä laji ei kaipaa. Onneksi asiaan on auttanut tehoryhmä Mikko Jetsonen, Tomi Tani ja Timo Kankkunen.
 Suonenjoelle on herrojen toimesta saatu valmiiksi tähän mennessä neljä rataa, joissa melkein kaikki Suomen kuskit ovat jo käyneet ajamassa. Viikko takaperin lauantaina ajettiin harjoitukset mitä parhaassa pakkaskelissä. Paikalle oli saapunut vajaa 15 kuskia, osalle ajokerta oli kauden ensimmäinen.
 Päivän mittaan kuskit ajoivat kahdella radalla, toisella radalla sai mennä omaan tahtiin, toisella otettiin starttiharjoituksia Tomi Tanin toimiessa ritsamiehenä. Vanhat tekijät ovat edelleen kovassa iskussa, Mats Järf, Christer Biskop ja ikinuori Timo Kankkunen näyttivät siltä kuin olisivat lopettaneet edellisen kauden muutama päivä sitten. Mikko Jetsonen on ottanut tuntumaa uuteen kalustoonsa kotirannassaan ja pikku hiljaa kaivattua vauhtia alkaa löytyä. Ensimmäisen kurvin tapahtumat vaativat vielä kanttia, mutta miehen omien sanojen mukaan “usko omaan tekemiseen” alkaa löytyä muutaman välivuoden jälkeen.
 Jetsosen kilpailukausi alkaa monen muun suomalaisen tavoin heti tammikuun alussa Ruotsin liigassa. Aiempien vuosien tapaan Jetsonen edustaa Böllnäsin Bockarna -joukkuetta.
 Atte Suolammi kävi joulukuun alussa lajin mahtimaassa Venäjällä harjoitusleirillä. Leiriltä on saatu hyvää oppia, nuoren miehen vauhti alkaa olla häkellyttävän kovaa. Sen sai muun muassa Mats Järf todeta, nuorukainen ajoi Järfiltä muutaman kerran epävirallisen ”erän”.
 – Venäjän leiri antoi paljon, startit paranivat huomattavasti, porukalla ajaminen tuotti tulosta. Positiivisella asenteella menen eteenpäin, ihmiset lajin ympärillä ovat auttaneet paljon, tätä on mukava harrastaa. Tulevana viikonloppuna lähden Ruotsiin, siellä on vuorossa elämäni ensimmäinen virallinen jääspeedwaykilpailu, joukkueena on sama kuin Jetsosellakin, Suolammi kertoi.
 Sunnuntaina homma jatkui samalla kaavalla kuin lauantaina. Suomen jääspeedwayn Grand Old Man Timo “Tiri” Kankkuselle laji näytti nurjaa puoltaan todella pahasti.
 – Ajoin jäällä reiän vierestä kosteasta kohdasta ja etupyörä luisti pikkasen ja ohjaussuunta muuttui hieman oikealle. Tein kaikkeni, mutta pyörän kanssa mentiin yhtä köyttä pitkin penkkoja. Piikit viilsi keuhkopussin rikki ja oikea keuhko meni kerrasta tyhjäksi. Ei ihme, että pyysin jäällä pojilta antakaa, kun vedän vähän happea. Tästä matka jatkui ambulanssilla Kuopioon, jossa kirurgi operoi keuhkopussin, kyljen lihaksia ja nahkaa kasaan. Vasen olkapää sai myös kipeää, mutta homma jatkuu, kun pääsen taas pyörän päälle. Itse asiassa ilmoittauduin juuri äsken SM-finaaliin, Kankkunen kertasi.
 Startissa Mats Järf (vas.), Timo Kankkunen, Atte Suolammi ja Mikko Jetsonen. Kuva: Timo Eronen.
 Lajivastaava Janne Vilponen kommentoi tulevaa kautta.
 – Kauden alku on osoittautunut melko haasteelliseksi luontoäidin puolelta ja ollaan tässä odottavalla kannalla noiden kauden alkukisojen- eli MM-karsintojen osalta. Positiivisena puolena on nuori herra Atte Suolammi, jonka ajosuoritukset puhuttavat nyt aika monia lajin harrastajia, Vilponen ihasteli.
 Lajin fanit saivat luontoäidiltä kylmää vettä niskaansa, Kauhajoen MM-karsinnat jouduttiin perumaan. Kauhajoelle suomalaista suoraan kaavioon oli nimetty Mats Järf ja Christer Biskop, varamiehiksi Mikko Jetsonen ja Mikko Mäkinen. Ruotsin Örnsköldvikin karsinnan suomalaisedustaja on Jussi Nyrönen.
 Miten karsinnoille käy, on vielä epäselvää. Ajetaanko Ruotsissa molemmat kisat, vai löytyykö jostain viime hetken trikkitemppu, se nähdään tulevan viikon aikana. Valinnoilla jaettavat paikat ovat aina vähän niin ja näin, radalla ajettu paikka MM-sarjaan olisi kaikille paras valinta. Jääspeedway on aina parasta paikan päällä.


text:
Necenzurirano.si - Kdo sta prva izbrisana obvezničarja, ki sta dobila dva milijona evrov?
 Kdo sta prva nekdanja imetnika podrejenih obveznic slovenskih bank, ki jima je sodišče pravnomočno prisodilo plačilo glavnice in obresti? In koliko denarja jima je morala plačati Abanka?
 četrtek, 22. 8. 2019, 19:00
 sodisce abanka obveznice razlascenci
 Bankomat, Abanka
 Medtem ko dobrih 1.600 nekdanjih lastnikov podrejenih obveznic čaka na sprejetje zakona o sodnem varstvu, ki bi jim omogočal skupinsko vložitev tožb zoper nekdanje banke, sta dva izmed njih že prišla na vrsto za poplačilo.
 Višje sodišče v Celju je potrdilo sodbo okrožnega sodišča, ki je Abanki naložilo, da mora I. K. in M. K. vrniti vso vplačano glavnico skupaj z obrestmi. Po naših informacijah je Abanka zakoncema K. že nakazala denar. Ne I. K. ne M. K., ki sta sicer znan celjski odvetniški par, sodbe danes nista želela komentirati.
 Kupila sta za dober milijon evrov obveznic. Dobila sta dva.
 Koliko sta prejela, tako uradno ni mogoče izvedeti, po naših informacijah pa gre za okrog dva milijona evrov.
 Zakonca K. sta bila namreč ena od največjih posamičnih lastnikov podrejenih finančnih instrumentov. Februarja 2007 sta kupila za 1,1 milijona evrov podrejenih obveznic tedanje Banke Celje, pri čemer jima je sodišče prisodilo plačilo obresti že od dneva vplačila, in ne od decembra 2013, ko je Banka Slovenije z odločbo izbrisala podrejene obveznice Banke Celje, pozneje združene z Abanko. Plačila ni zadržala niti morebitna vložitev zahteve za varstvo zakonitosti na vrhovno sodišče.
 Gre za prvo pravnomočno sodbo, ki je enemu od razlaščenih kupcev obveznic prinesla tako glavnico kot obresti. V zadnjih letih je sicer več kot 500 imetnikov vložilo tožbe proti Banki Slovenije in domačim bankam, a so sodišča večino postopkov prekinila, nekaj pa zavrgla. Pri tem so se sklicevala na zakon o sodnem varstvu izbrisanih vlagateljev, ki je še vedno v parlamentarni obravnavi. Rok za njegovo sprejetje iz odločbe ustavnega sodišča je potekel maja 2017.
 Sodišče jima je verjelo, da nista vedela za tveganje
 Precej več sreče sta imela zakonca K., dva od osmih nekdanjih imetnikov, ki so vložili tudi tožbo na evropsko sodišče za človekove pravice (ESČP). Njuni tožbi je junija lani ugodilo že sodišče prve stopnje v Celju. V celoti je verjelo njunim navedbam, da pred nakupom obveznic nista bila obveščena o visokem tveganju, saj so jima na banki povedali, da "gre za varno naložbo in da sta lahko ob obveznice samo v primeru stečaja banke".
 sodišče, zatožna klop
 Tudi višje sodišče je ugotovilo, da Banka Celje zakoncema K. ob nakupu obveznic ni razkrila vseh informacij. Pritrdilo je sodišču prve stopnje, da "Banka Celje ni ravnala s skrbnostjo dobrega gospodarja in ni v celoti opravila svoje informativne dolžnosti". "Banka bi jima morala povedati, da (...) lahko v primeru padca kapitalskih količnikov izgubita denar tudi brez stečaja, zgolj z reorganizacijskimi ukrepi Banke Slovenije, saj je ta možnost obstajala že od leta 2001 dalje," je navedlo višje sodišče.
 "Tožnika sta posel utemeljeno sklenila v prepričanju, da sta kupila navadne obveznice in ne podrejenih," je navedlo sodišče. Ob tem velja poudariti, da je bil donos podrejenih obveznic, ki sta jih kupila, precej višji od donosa drugih obveznic.
 Sta celjska odvetnika nepoučena vlagatelja?
 V tožbi sta se zakonca K. sklicevala na primer sanacije nizozemske banke SNS Reaal, ki je imetnike podrejenih obveznic najprej razlastila, a nato poplačala nepoučene vlagatelje. Zakonca K. bi sicer marsikdo verjetno težko uvrstil med "običajne državljane", nevešče pravne in finančne terminologije, ki so nasedli z nakupom obveznic. Gre namreč za pravnika z dolgoletnimi izkušnjami in vedenjem o finančno-gospodarskem področju.
 Kljub temu je sodišče ugotovilo, da je banka s ponudbo obveznic zasledovala le "lastne interese - pridobitev dodatnega kapitala". Kar je morda najpomembneje, sodba razkriva, da se je Banka Celje obrnila na komitente, ki so imeli v depozitih večje vsote denarja, in jih prepričala, naj jih raje vložijo v obveznice.
 Ker je sodišče ugotovilo, da je ravnanje banke v nasprotju z načelom vesti in poštenjem, je pogodbi o nakupu obveznic razglasilo za nični. Abanka je zato morala zakoncema K. vrniti vplačani denar z obrestmi, sodišče pa ji je naložilo še plačilo vseh stroškov. Kot že omenjeno, zakonca K. sodbe nista želela komentirati.
 Kaj je na sodišču trdila Abanka
 V Abanki, ki jo je država v vmesnem času prodala Novi KBM v lasti ameriškega finančnega sklada Apollo, so v pritožbi opozarjali, da sta si tako zakonca K. kot sodišče prve stopnje napačno razlagali zakonodajo. Ta namreč ne ločuje med navadnimi in podrejenimi obveznicami, zato to ni bilo navedeno na nobeni od listin, ki jih je pri nakupu obveznic izdala Banka Celje.
 "Sodišče je tudi napačno ugotovilo dejansko stanje, da nista bila tožnik in druga tožnica opozorjena na tveganja, ki jih za njun pravni položaj predstavlja začetek stečajnega postopka nad banko. Sodišče se je pri presoji izpolnjenosti pojasnilne dolžnosti v konkretnem primeru zmotno opredelilo oziroma omejilo obseg in vsebino pojasnilne dolžnosti le na vprašanje, ali je bilo prvemu tožniku in drugi tožnici povedano, da gre za podrejene obveznice," so sodbi ugovarjali v Abanki.
 Poudarjali so, da sta zakonca K. "popolnoma zavestno prevzela tveganje" (da lahko gre Banka Celje v stečaj, op. a.), ki da jima "je bilo v celoti pojasnjeno".
 Kaj to pomeni za preostale izbrisane obvezničarje?
 Ali in kako bo sodba vplivala na njihove sedanje in prihodnje pravne postopke, bo verjetno znano že v prihodnjih mesecih. V Banki Celje je sicer premoženje izgubilo 685 delničarjev in skupno 225 imetnikov podrejenih obveznic štirih izdaj.
 Vsega skupaj je z ukrepi Banke Slovenije, ki jo je tedaj vodil guverner Boštjan Jazbec, v letih 2013 in 2014 prenehalo za dobrih 963 milijonov evrov kvalificiranih obveznosti bank (po nominalni vrednosti). Slabo polovico tega zneska pomenijo podrejene obveznice.
 Poslanci parlamentarnega odbora za finance in monetarno politiko so sicer konec junija obravnavo zakona o sodnem varstvu izbrisanih podrejencev preložili zaradi velikega števila dopolnil. Še vedno mu najglasneje nasprotujejo v Banki Slovenije.
 Banke udarile v poslovno srce pobeglega Sergeja Racmana


text:
 29.11.2018
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 305/25
 DÉCISION DU COMITÉ MIXTE DE L’EEE
 No 58/2017
 du 17 mars 2017
 modifiant l’annexe II (Réglementations techniques, normes, essais et certification) de l’accord EEE [2018/1822]
 LE COMITÉ MIXTE DE L’EEE,
 vu l’accord sur l’Espace économique européen (ci-après l’«accord EEE»), et notamment son article 98,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 Le règlement d’exécution (UE) 2017/1 de la Commission du 3 janvier 2017 relatif aux procédures d’identification des bateaux prévues par la directive 2013/53/UE du Parlement européen et du Conseil relative aux bateaux de plaisance et aux véhicules nautiques à moteur (1) doit être intégré dans l’accord EEE.
 (2)
 Il convient dès lors de modifier l’annexe II de l’accord EEE en conséquence,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 Le point suivant est ajouté après le point 2 (directive 2013/53/UE du Parlement européen et du Conseil) du chapitre XXXI de l’annexe II de l’accord EEE:
 «3.
 32017 R 0001: règlement d’exécution (UE) 2017/1 de la Commission du 3 janvier 2017 relatif aux procédures d’identification des bateaux prévues par la directive 2013/53/UE du Parlement européen et du Conseil relative aux bateaux de plaisance et aux véhicules nautiques à moteur (JO L 1 du 4.1.2017, p. 1).»
 Article 2
 Les textes du règlement d’exécution (UE) 2017/1 en langues islandaise et norvégienne, à publier dans le supplément EEE du Journal officiel de l’Union européenne, font foi.
 Article 3
 La présente décision entre en vigueur le 18 mars 2017, pour autant que toutes les notifications prévues à l’article 103, paragraphe 1, de l’accord EEE aient été faites (*1).
 Article 4
 La présente décision est publiée dans la partie EEE et dans le supplément EEE du Journal officiel de l’Union européenne.
 Fait à Bruxelles, le 17 mars 2017.
 Par le Comité mixte de l’EEE
 Le président
 Claude MAERTEN
 (1) JO L 1 du 4.1.2017, p. 1.
 (*1) Pas d’obligations constitutionnelles signalées.


jurisdiction: US

text:
 113 S2975 IS: Medicare DMEPOS Competitive Bidding Improvement Act of 2014
 U.S. Senate
 2014-12-04
 text/xml
 EN
 Pursuant to Title 17 Section 105 of the United States Code, this file is not subject to copyright protection and is in the public domain.
 II113th CONGRESS2d SessionS. 2975IN THE SENATE OF THE UNITED STATESDecember 4, 2014Mr. Portman (for himself and Mr. Cardin) introduced the following bill; which was read twice and referred to the Committee on FinanceA BILLTo amend title XVIII of the Social Security Act to require State licensure and bid surety bonds for
 entities submitting bids under the Medicare durable medical equipment,
 prosthetics, orthotics, and supplies (DMEPOS) competitive acquisition
 program, and for other purposes.1.Short titleThis Act may be cited as the Medicare DMEPOS Competitive Bidding Improvement Act of 2014.2.Requiring State licensure and bid surety bonds for entities submitting bids under the
 Medicare DMEPOS
 competitive acquisition program(a)In generalSection 1847(a)(1) of the Social Security Act (42 U.S.C. 1395w–3(a)(1)) is amended by adding at the
 end the following new subparagraphs:(G)Requiring State licensure and bid bonds for bidding entitiesWith respect to rounds of competitions beginning under this subsection on or after the date of
 enactment of this subparagraph, the Secretary may not accept a bid from an
 entity for an area unless, as of the deadline for bid submission—(i)the entity meets applicable State licensure requirements for such area for all items in such bid
 for a product category; and(ii)the entity has obtained (and provided the Secretary with proof of having obtained) a bid surety
 bond (in this paragraph referred to as a bid bond) in a form specified by the Secretary consistent with subparagraph (H) and in an amount that is
 not less than $50,000 and not more than $100,000 for each such area.(H)Treatment of bid bonds submitted(i)For successful bidders that do not accept the contractIn the case of a bidding entity that is offered a contract for an area for a product category, if
 the entity’s composite bid—(I)is at or below the product category's median composite bid rate for the area and the entity does
 not accept the contract offered for the product and area, the bid bond
 submitted shall be forfeited by the bidding entity and
 the Secretary shall collect on it; or(II)is above such median composite bid rate and the entity chooses not to accept a contract for the
 product category, the bid bond submitted shall be returned
 within 90 days of the date of notice of nonacceptance.(ii)For losing biddersIf a bidding entity submits a bid that is not accepted for an area, the bid bond
 submitted for the entity for such area shall be returned within 90 days of
 the date of notice of nonacceptance..


text:
 20.11.2008
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 309/17
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 97/2008
 de 26 de Setembro de 2008
 que altera o Anexo II (Regulamentação Técnica, Normas, Ensaios e Certificação) do Acordo EEE
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, tal como alterado pelo Protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado «o Acordo», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O anexo II do acordo foi alterado pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 132/2007, de 26 de Outubro de 2007 (1).
 (2)
 A Directiva 2008/2/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 15 de Janeiro de 2008, relativa ao campo de visão e aos limpa-pára-brisas dos tractores agrícolas ou florestais de rodas (2), deve ser incorporada no acordo.
 (3)
 A Directiva 2008/2/CE revoga a Directiva 74/347/CEE (3) do Conselho que está incorporada no acordo e que deve, por conseguinte, ser dele suprimida,
 DECIDE:
 Artigo 1.o
 O capítulo II do anexo II do acordo é alterado do seguinte modo:
 1.
 O texto do ponto 5 (Directiva 74/347/CEE do Conselho) é suprimido.
 2.
 A seguir ao ponto 29 (Directiva 2000/25/CE do Parlamento Europeu e do Conselho) é inserido o seguinte ponto:
 «30.
 32008 L 0002: Directiva 2008/2/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 15 de Janeiro de 2008, relativa ao campo de visão e aos limpa-pára-brisas dos tractores agrícolas ou florestais de rodas (JO L 24 de 29.1.2008, p. 30).».
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos da Directiva 2008/2/CE nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 27 de Setembro de 2008, desde que tenham sido efectuadas ao Comité Misto do EEE todas as notificações previstas no n.o 1 do artigo 103.o do acordo (4).
 Artigo 4.o
 A presente decisão será publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 26 de Setembro de 2008.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 H.S.H. Prinz Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) JO L 100 de 10.4.2008, p. 1.
 (2) JO L 24 de 29.1.2008, p. 30.
 (3) JO L 191 de 15.7.1974, p. 5.
 (4) Não foram indicados requisitos constitucionais.


type: caselaw

text:
 23.1.2017
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 22/12
 Cerere de decizie preliminară introdusă de Nejvyšší soud České republiky (Republica Cehă) la 4 noiembrie 2016 – Michael Dědouch și alții/E.ON Czech Holding AG
 (Cauza C-560/16)
 (2017/C 022/17)
 Limba de procedură: ceha
 Instanța de trimitere
 Nejvyšší soud České republiky
 Părțile din procedura principală
 Reclamanți: Michael Dědouch, MUDr. Petr Streitberg, Pavel Suda
 Pârâte: Jihočeská plynárenská, a.s.; E.ON Czech Holding AG
 Întrebările preliminare
 1)
 Articolul 22 alineatul (2) din Regulamentul (CE) nr. 44/2001 al Consiliului din 22 decembrie 2000 privind competența judiciară, recunoașterea și executarea hotărârilor în materie civilă și comercială (1) (denumit în continuare „Regulamentul Bruxelles I”) trebuie să fie interpretat în sensul că vizează și procedurile de examinare a caracterului rezonabil al compensației pe care trebuie să o furnizeze un acționar majoritar, ca sumă echivalentă cu valoarea titlurilor de participație, deținătorilor anteriori de titluri de participație care i-au fost transferate în urma unei decizii luate în cadrul ședințe generale a unei societăți pe acțiuni cu privire la transferul obligatoriu al celorlalte titluri de participație către acționarul majoritar respectiv (altfel spus, preluarea obligatorie a pachetelor minoritare) atunci când rezoluția adoptată în cadrul ședinței generale a societății pe acțiuni stabilește valoarea compensației rezonabile și când există o decizie judiciară care acordă dreptul la o valoare diferită a compensației care este obligatorie pentru acționarul majoritar și pentru societate în ceea ce privește temeiul dreptului acordat, precum și față de ceilalți deținători ai titlurilor de participație?
 2)
 În cazul unui răspuns negativ la întrebarea precedentă, articolul 5 alineatul (1) litera (a) din Regulamentul Bruxelles I trebuie interpretat în sensul că vizează și procedura de examinare a caracterului rezonabil al compensației menționate în întrebarea anterioară?
 3)
 În cazul unui răspuns negativ la ambele întrebări precedente, articolul 5 alineatul (3) din Regulamentul Bruxelles I trebuie interpretat în sensul că vizează și procedura de examinare a caracterului rezonabil al compensației menționate în prima întrebare?
 (1) JO 2001, L 12, p. 3, Ediție specială, 19/vol. 3, p. 74.


text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 21997A1004(01)
 Euroopa Liidu Teataja L 272 , 04/10/1997 Lk 0046 - 0046
 LISAOHTLIKE JÄÄTMETE RIIKIDEVAHELISE VEO JA NENDE KÕRVALDAMISE KONTROLLI BASELI KONVENTSIOONI MUUDATUSPreambuli punkt 7 bisTunnistades, et ohtlike jäätmete üle piiri viimisega, eelkõige arengumaadesse, kaasneb suur risk, et ohtlikke jäätmeid ei käidelda keskkonnaohutult, nagu nõutakse käesolevas konventsioonis.Artikkel 4 A1. Kõik VII lisas loetletud riigid keelustavad IV A lisas loetletud toiminguteks määratud ohtlike jäätmete üle piiri viimise VII lisas loetlemata riikidesse.2. Kõik VII lisas loetletud riigid lõpetavad järk-järgult 31. detsembriks 1997. aastaks ja keelustavad alates sellest kuupäevast konventsiooni artikli 1 lõike 1 punktis a nimetatud ning IV B lisas loetletud toiminguteks määratud ohtlike jäätmete üle piiri viimise VII lisas loetlemata riikidesse. Nimetatud üle piiri viimine on keelatud, kui kõnealused jäätmed on konventsiooni kohaselt ohtlikud.VII lisaKonventsiooniosalised ja teised riigid, kes on OECD liikmed, EÜ ja Liechtenstein.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Dejiny Spojených štátov amerických počínajú príchodom prvých obyvateľov cez Beringiu zhruba 10 000 rokov pred naším letopočtom. Tí sa postupne rozčlenili na stovky kmeňov a osídlili celé severoamerické územie. Po prvých prieskumných cestách Európanov v 15. a 16. storočí sem v 17. storočí začali prichádzať európski, predovšetkým anglickí kolonisti. Okrem Angličanov na severovýchode sem prichádzali Španieli, budujúci malé osady na Floride a juhozápade, a Francúzi, ktorí sa usadzovali pozdĺž rieky Mississippi a na pobreží Mexického zálivu. Do sedemdesiatych rokov 18. storočia v trinástich britských kolóniách žilo dva a pol milióna ľudí. Po skončení francúzsko-indiánskej vojny v šesťdesiatych rokoch britská vláda uložila rad nových daní a odmietla argumenty kolonistov, že nové zdanenie musia schváliť oni sami. Odpor voči novým daniam, najmä Bostonské pitie čaju (1773), viedlo anglický parlament k uverejneniu trestných zákonov, ktoré mali viesť k ukončeniu samosprávy v kolóniách. Americkí Patrioti (ako sa sami nazývali) sa priklonili k politickej ideológii zvanej republikánstvo, ktoré zdôrazňovalo občiansku povinnosť, cnosť a opozíciu voči korupcii, luxusu a aristokraciu.
 Ozbrojený konflikt začal v roku 1775, keď Patrioti vypudili zo všetkých kolónií kráľovských úradníkov a usporiadali masové zhromaždenia. V roku 1776 vyhlásil Druhý kontinentálny kongres nový nezávislý národ, Spojené štáty americké. S pomocou rozsiahlej finančnej a vojenskej pomoci Francúzska a pod vedením generála Georgea Washingtona zvíťazili americkí Patrioti vo vojne za nezávislosť. Parížska zmluva z roku 1783 prisúdila novému štátu územie na východ od rieky Mississippi, s výnimkou Floridy a Kanady. Centrálna vláda zriadená články Konfederácie nedokázala zabezpečiť stabilitu, pretože nedisponovala právomocou vyberať dane a nemala žiadneho výkonného predstaviteľa. V roku 1787 Kongres zvolal Ústavný konvent vo Philadelphii. Ten dal vzniknúť novej ústave, ktorá bola ratifikovaná v roku 1789. V roku 1791 k nej bola doplnená Charta práv, zaručujúca neodňateľné práva. S Washingtonom ako prvým prezidentom a Alexandrom Hamiltonom, jeho hlavným politickým a finančným poradcom, vznikla silná ústredná vláda. Keď sa stal prezidentom Thomas Jefferson, zakúpil od Francúzska Louisianske teritórium, čím sa zdvojnásobila veľkosť Spojených štátov. Druhá a posledná vojna s Britániou bola vybojovaná v rokoch 1812 – 1815.
 Pod vplyvom presvedčenia o zjavnom predurčení (Manifest Destiny) sa federálne územia začali rozširovať na západ, k Pacifiku. Územie Spojených štátov bolo vždy veľké, ale počet obyvateľov bol spočiatku pomerne malý, iba 4 milióny v roku 1790. Populačný rast však bol rýchly, v roku 1810 dosiahol 7,2 milióna, v roku 1860 32 miliónov, v roku 1900 76 miliónov, 132 miliónov v roku 1940 a 321 miliónov v roku 2015. Hospodársky rast z hľadiska celkového HDP bol ešte rýchlejší. Ale v porovnaní s európskymi mocnosťami bola vojenská sila národa relatívne obmedzená až do začiatku druhej svetovej vojny. Teritoriálna expanzia bola motivovaná úsilím o získanie lacnej pôdy pre slobodných farmárov a otrokárov. Rozširovanie otroctva sa stávalo čoraz viac kontroverzné a vyvolávalo politické a ústavné boje, ktoré boli vyriešené kompromisom. Otroctvo bolo do roku 1804 zrušené vo všetkých štátoch severne od Mason-Dixonovej línie, ale Juh pokračoval v profitovaní na práci otrokov, predovšetkým pre vysoko ziskové vývozy bavlny, vďaka veľkom dopyte v Európe. V roku 1860 bol zvolený za prezidenta republikán Abraham Lincoln, ktorý svoju kampaň postavil na téme obmedzenia šírenia otroctva a jeho postupnej likvidácii.
 Sedem južných štátov, závislých na produkcii bavlny, sa štyri mesiace pred Lincolnovou inauguráciou odtrhlo a neskôr založilo konfederáciu, ktorá však nedosiahla medzinárodného uznania od žiadneho štátu. Konfederácia v roku 1861 začala vojnu so Severom útokom na pevnosť Sumter. Nacionalistické pobúrenie na severe živilo dlhú a vyčerpávajúcu americkú občiansku vojnu (1861 – 1865). Bojovalo sa z veľkej časti na juhu, lebo ohromné materiálne a ľudské zdroje Severu sa ukázali v dlhej vojne ako rozhodujúce. Výsledkom vojny bolo obnovenie Únie, zbedačenia Juhu a zrušenie otroctva. V následnej ére rekonštrukcie (1863 – 1877) boli zákonné a hlasovacie práva rozšírené na oslobodených otrokov. Federálna vláda získala oveľa väčšiu moc a vďaka štrnástemu dodatku Ústavy v roku 1868 dostala výslovnú povinnosť chrániť individuálne práva. Keď však v 70. rokoch 19. storočia bieli Demokrati znovu získali moc na juhu, často vďaka zastrašovaniu čiernych voličov polovojenskými skupinami, došlo k prijatiu tzv. "Zákonov Jima Crowa", zachovávajúcich nadradenosť bieleho obyvateľstva a prijatie ustanovenia, zbavujúce volebného práva väčšinu Afroameričanov a mnoho chudobných bielych. Táto situácia pokračovala po celé desaťročia až do vzniku hnutia občianskych práv v šesťdesiatych rokoch 20. storočia a prijatie federálnej legislatívy k presadzovaniu ústavných práv.
 Na prelome 20. storočia sa Spojené štáty stali poprednou svetovou priemyselnou veľmocou vďaka prudkému rozvoju podnikania na severovýchode a stredozápade a príchode miliónov prisťahovaleckých robotníkov a poľnohospodárov z Európy. Celoštátna železničná sieť bola dokončená za pomoci práce čínskych prisťahovalcov, rozsiahle ťažobné a priemyselné podniky industrializoval severovýchod a stredozápad. Masová nespokojnosť s korupciou, neefektívnosťou a tradicionalistickej politiky dala vzniknúť progresívnemu hnutiu, ktoré počas 90. rokov 19. storočia až 20. rokov 20. storočia iniciovalo mnoho sociálnych a politických reforiem. V roku 1920 devätnásty dodatok Ústavy zaručil volebné právo žien. Potom nasledoval 16. a 17. dodatok z roku 1913, ktoré stanovili prvý národný daň z príjmov a priamu voľbu amerických senátorov do Kongresu. Hoci boli Spojené štáty počas prvej svetovej vojny spočiatku neutrálne, v roku 1917 vyhlásili vojnu Nemecku a prispeli k víťazstvu Spojencov v nasledujúcom roku.
 Éra prosperity 20. rokov skončila krachom na newyorskej burze v októbri 1929 a následným nástupom celosvetovej hospodárskej krízy trvajúcej celé ďalšie desaťročie. Demokratický prezident Franklin D. Roosevelt ukončil obdobie republikánskej dominancie v Bielom dome a realizoval svoje programy nazývané "Nový údel" pre pomoc, obnovu a reformu. Nový údel, ktorý definoval moderný americký liberalizmus, zahŕňal pomoc pre nezamestnaných, podpory pre poľnohospodárov, systém sociálneho zabezpečenia a minimálnu mzdu. Po japonskom útoku na Pearl Harbor v decembri 1941 vstúpili Spojené štáty do druhej svetovej vojny po boku Británie, Sovietskeho zväzu, Číny a ďalších spojeneckých národov. USA financovali spojenecké vojenské úsilie a pomohli poraziť nacistické Nemecko na európskom bojisku. Vojnové úsilie vyvrcholilo užitím novo vynájdených jadrových zbraní na japonské mestá, čo prispelo k porážke cisárskeho Japonska.
 Spojené štáty a Sovietsky zväz vyšli z druhej svetovej vojny ako vzájomne súperiace superveľmoci. Počas studenej vojny sa USA a ZSSR nepriamo konfrontovali v pretekoch v zbrojení, vo vesmírnom pretekaní, v rôznych zástupných vojnách a propagandistických kampaniach. Americká zahraničná politika bola počas studenej vojny založená na podpore Západnej Európy a Japonska spolu s politikou zadržiavaniia, ktorá mala brániť šíreniu komunizmu. To bol aj hlavný dôvod vstupu Spojených štátov do vojen v Kórei a vo Vietname. V šesťdesiatych rokoch, z veľkej časti vďaka sile hnutia za občianske práva, bola prijatá ďalšia vlna sociálnych reforiem presadzovaním ústavných práv voľby a slobody pohybu pre Afroameričanov a iné rasovej menšiny. Studená vojna skončila s rozpadom Sovietskeho zväzu v roku 1991 a Spojené štáty zostali jedinou svetovou superveľmocou.
 Po studenej vojne sa Spojené štáty zamerali na medzinárodné konflikty na Blízkom východe v reakcii na vojnu v Zálive na začiatku 90. rokov. Počiatok 21. storočia poznačili útoky al-Kájdy z 11. septembra 2001, ktoré nasledovali vojny vedenej USA v Iraku a Afganistane. V roku 2008 postihla Spojené štáty najhoršia hospodárska kríza od čias Veľkej krízy 30. rokov, po ktorej nasleduje obdobie pomalšieho tempa rastu ekonomiky v priebehu 10. rokov 21. storočia.
 Predkolumbovská éra
 Nie je s určitosťou známe, ako alebo kedy domorodí Američania prvýkrát osídlili americký kontinent a územie dnešných Spojených štátov. Podľa prevažujúcej teórie ľudia migrovali z Eurázie cez Beringiu, pozemný most, ktorý počas doby ľadovej spájal Sibír s dnešnou Aljaškou, a potom sa rozšírili na juh po všetkých amerických kontinentoch a pravdepodobne dorazili až k hraniciam Antarktického polostrova. Táto migrácia snáď začala už pred 30 000 rokmi a pokračovala až do doby pred približne 10 000 rokmi, kedy pozemný most zaplavilo stúpanie morskej hladiny, spôsobené ukončením poslednej doby ľadovej. Títo ranní obyvatelia, nazývaní Paleoameričania, sa čoskoro rozčlenili do mnohých stoviek kultúrne odlišných národov a kmeňov.
 Predkolumbovská éra zahŕňa všetky podrobnejšie delenie histórie a prehistórie Ameriky pred významnejšou prítomnosťou Európanov na amerických kontinentoch, počnúc obdobím pôvodného osídlenia v období mladého paleolitu až k európskej kolonizácii v ranom novoveku. Kým z technického hľadiska sa vzťahuje na obdobie pred plavbami Krištofa Kolumba v rokoch 1492 – 1504, v praxi tento termín zvyčajne zahŕňa históriu amerických domorodých kultúr až do ich podmanenia alebo významného ovplyvnenia Európanov, aj keď sa to stalo po desaťročiach alebo dokonca storočiach po prvom Kolumbovom pristáti.
 Vývoj pôvodného osídlenia pred príchodom Európanov
 Kultúra domorodých američanov (indiánov) mladšej doby kamennej sa obvykle necharakterizuje ako "neolitická" (na rozdiel od kultúr v Eurázii, Afrike a inde) ale člení sa do piatich fáz, a iba do troch v prípade Severnej Ameriky:
 Kamenné obdobie (Paleoindiáni) (18000 pred Kr. – 8000 pred Kr.) – prevažoval lov veľkej zveri. Príklady zahŕňajú kultúry Clovis, Folsom, Dalton a i.
 Archaické obdobie (8000 pred Kr. – 1000 po Kr.) – vzrastal význam zberačstva, lovecký spôsob života klesal na význame. Príklady zahŕňajú kultúru Archaic Southwest alebo kultúru Poverty Point.
 Post-archaické obdobie (1000 – súčasnosť) – rozvoj dedinského poľnohospodárstva, stavba budov, pyramíd atď. Zahŕňa napríklad kultúry Pueblo, Mississippi, Hopewell, Freemont a ďalšie.
 Severnú Ameriku obsadili početné paleoindiánske kultúry. Niektoré sa rozkladali okolo Veľkých planín a Veľkých jazier, na území moderných Spojených štátov amerických a Kanady, rovnako ako na priľahlých oblastiach na západe a juhozápade. Podľa orálnych dejín mnohé domorodé národy Ameriky žijú na tomto kontinente od svojho vzniku, ktorý je opísaný širokou škálou tradičných príbehov o stvorení sveta. Iné kmene majú príbehy, ktoré popisujú migráciu dlhou krajinou a cez veľkú rieku, ktorá je považovaná za rieku Mississippi. Genetické a lingvistické dáta spájajú pôvodné obyvateľstvo tohto kontinentu s pravekými obyvateľmi severovýchodnej Ázie. Archeologické a lingvistické údaje umožnili vedcom objavenie niektorých migrácii v rámci kontinentu.
 Hlavné kultúry
 Adenská kultúra: bola to domorodá americká kultúra, ktorá existovala v čase od 1000 pred Kr. až 200 pred Kr., V období známom ako rané obdobie Woodland. Adenská kultúra zahŕňa pravdepodobne väčší počet príbuzných indiánskych spoločenstiev, ktoré zdieľali pohrebné komplexy a ceremoniálne systémy.
 Kultúra Coles Creek: táto kultúra sa rozvíjala v údolí dolného toku Mississippi, časovo sa radí medzi poslednú fázu obdobia Woodland a následné obdobie kultúry Plaquemine, ktorej je jej predchodcom. Obdobie je charakterizované vzrastajúcim užívaním plochých násypov ako základov pod obydlia, usporiadaných okolo centrálneho námestia, zložitejšie politické inštitúcie a stratégie obživy, ktoré boli stále zakotvené v pestovaní pôvodných domestikovaných plodín a lovu namiesto nepôvodnej kukurice, ktorá prevládla v následnom období mississippskej kultúry Plaquemine. Kultúru pôvodne definoval podľa jedinečnej výzdoby šamotovej keramiky archeológ James A. Ford počas svojich prieskumov na archeologickom nálezisku Mazique.
 Hohokamská kultúra: bola to kultúra sústredená okolo amerického juhozápadu. Ľudia ranej kultúry Hohokam založili rad malých osád pozdĺž stredného toku rieky Gila. Pestovali kukuricu, tekvicu a fazuľu. Komunity sa nachádzali v blízkosti kvalitnej ornej pôdy, pričom v skorších dobách tejto kultúry bolo bežné suché poľnohospodárstvo. Charakteristickým znakom tejto kultúry je hrnčiarska technika paddle-and-anvil. Klasické obdobie kultúry zaznamenalo vzostup architektúry a keramiky. Budovy na vyvýšených zemných mohylách boli zoskupené do dvorcov, obohnaných múrom. Ploché mohyly boli stavané pozdĺž toku rieky, rovnako ako zavlažovacie kanály, čo naznačuje, že tieto lokality boli správnymi centrami, ktoré rozdeľovali vodu a koordinovali práce na kanáloch. Začala vznikať polychrómovaná keramika a pochovávanie do zeme nahradilo predchádzajúce spaľovanie mŕtvych. Obchodovalo sa s mušľami a iným exotickým tovarom. Sociálne a klimatické faktory viedli k úpadku a opusteniu územia po roku 1400 n. L.
 Kultúra Starých Pueblanov (anasaziovia): táto kultúra pokrývala súčasný americký región štyroch rohov, zahŕňajúce južný Utah, severnú Arizonu, severozápadne Nové Mexiko a juhozápadne Colorado. Predpokladá sa, že kultúra Pueblanov sa aspoň z časti vyvinula z Osharskej tradície, ktorá sa zase vyvinula z kultúry Picos. Žili v obydliach rôznych typov, medzi ktoré patrili malé rodinné zemnice, väčšie klanové stavby, veľká puebla ("dedina") a domy v skalných previsoch. Pueblani vytvorili komplexnú sieť osídlenia, ktoré sa tiahli cez Koloradsku plošinu a spájala stovky komunít a populačných centier. Kultúra je pravdepodobne najlepšie známa vďaka kamenným a zemným obydliam postavených v stenách skalných previsov, najmä počas obdobia Pueblo II a Pueblo III.
 Mississippská kultúra: rozšírila sa v údoliach riek Ohio a Mississippi, jej stavby sa vyskytovali po celom juhovýchode. Vytvorila najväčšiu územnú plochu v Severnej Amerike severne od Mexika, najvýznamnejším z nich v Cahokia, na prítoku rieky Mississippi v dnešnom štáte Illinois.
 Kultúra Irokézov: Irokézska liga národov alebo tiež "Ľudia z dlhého domu" so sídlom v dnešnej severnej a západnej časti štátu New York mala v polovici 15. storočia podobu konfederácie. Podľa niektorých názorov táto kultúra prispela k formovaniu politickej podoby neskorších Spojených štátov, vzhľadom na to že sa Irokézsky systém podobný federácii odlišoval od silných, centralizovaných európskych monarchií, táto myšlienka však nie je všeobecne akceptovaná.
 Počas vojen Irokézovia donútili niekoľko kmeňov k odchodu na západ, na území, ktoré bolo ich tradičnou krajinou západne od rieky Mississippi. Kmene pochádzajúce z údolia rieky Ohio a ktoré sa presťahovali na západ, zahŕňali ľud Osage, Kaw, Ponca a Omaha. Do polovice 17. storočia sa znovu usadili vo svojich historických krajinách na území dnešného Kansasu, Nebrasky, Arkansasu a Oklahomy. Kmeň Osage bojoval s domorodcami jazyka Caddo, do polovice 18. storočia ich vytlačil a ovládol svoje nové historické územie.
 Domorodý vývoj na Havaji
 História domorodých obyvateľov na Havaji začína osídlením Polynézanmi medzi 1. a 10. storočím. Oblasť okolo roku 1200 objavili tahitskí prieskumníci, ktorí sa tu tiež začali usadzovať. Tým začal vzostup havajskej civilizácie, ktorá bola izolovaná od zvyšku sveta ďalších 500 rokov až do príchodu Britov. Európania zastúpení britským objaviteľom kapitánom Jamesom Cookom dorazili na Havajské ostrovy v roku 1778. Počas piatich rokov kontaktu európska vojenská technológia pomohla Kamehameohovi I. podrobiť si väčšinu obyvateľstva a prvýkrát v histórii zjednotiť ostrovy založením Havajského kráľovstva.
 Koloniálne obdobie
 Po období prieskumu sponzorovaného významnými európskymi štátmi bolo prvé úspešné osídlenie založené Angličanmi v roku 1607. Európania do novej krajiny priviedli kone, dobytok a ošípané, odtiaľ naopak priviezli do Európy kukuricu, zemiaky, tabak, fazuľu, tekvice a morky. Mnohí prieskumníci a ranní osadníci Ameriky zomreli kvôli nákaze novými chorobami. Oveľa horšie účinky však mali kolonistami zavlečené euroázijské choroby, predovšetkým osýpky a kiahne, na domorodých Američanov, pretože tí voči nim nemali imunitu. Následkom toho boli rozsiahle epidémie a hromadné vymieranie domorodcov, obvykle ešte pred začiatkom rozsiahlejšieho európskeho osídľovania. Ich spoločenstvá boli touto mierou úmrtia zdevastované a ich jadrá zanikli.
 Boj za nezávislosť
 Zásahy materskej krajiny do pomerov v kolóniach vyvolali protibritskú opozíciu, ktorá vyvrcholila v roku 1775 vypuknutím otvorenej vojny medzi kolóniami a Veľkou Britániou. V roku 1776 vydal druhý Kontinentálny kongres Deklaráciu nezávislosti, ktorá vyhlasovala vznik Spojených štátov amerických. Podľa Konfederačných článkov z roku 1781 si každý zo štátov únie zachoval samostatnú vnútornú a ekonomickú politiku. Vojna za nezávislosť skončila v roku 1783 britským uznaním nového štátu. V roku 1787 bol konfederatívny charakter USA nahradený systémom federatívnym.
 V tom čase tvorilo USA iba 13 štátov na východe a severovýchode krajiny medzi pobrežím Atlantického oceánu a Apalačskými vrchmi (13 červených a bielych pruhov na zástave). Postupne sa rozširovali najmä smerom na západ. Dialo sa to postupným osídľovaním, vojenskými operáciami (Mexiko) aj kupovaním územia, napr. lousianské územia od Francúzska, Floridy od Španielska, Aljašky od Ruska.
 Občianska vojna
 Rozpory medzi otrokárskym Juhom a slobodným Severom viedli v rokoch 1860 – 1861 k odtrhnutiu 11 južných štátov (Južná Karolína, Mississippi, Florida, Alabama, Georgia, Louisiana, Texas, Virgínia, Arkansas, Severná Karolína, Tennessee), ktoré vyhlásili Konfederované štáty americké, a následne k občianskej vojne. Vojna medzi Juhom (Konfederáciou) a Severom (Úniou) trvala do roku 1865 a skončila víťazstvom Severu. Mohutný hospodársky rozvoj po skončení vojny bol sprevádzaný ďalšou expanziou na západ.
 Iné projekty
 Referencie
 Externé odkazy
 History Matters – Webkurs zur Geschichte der USA
 Howard Zinn: A People’s History Of The United States
 Spojené štáty americké