type: wikipedia

text:
Grankanārija () ir viena no Spānijai piederošā Kanāriju salu arhipelāga salām, kas atrodas Atlantijas okeānā 210 km attālumā no Āfrikas ziemeļaustrumu krasta starp Tenerifes un Fuerteventūras salām. Sala atrodas 1250 km attālumā no kontinentālās Spānijas un lidojums līdz valsts galvaspilsētai Madridei ilgst aptuveni 3 stundas. Sala ir vulkāniskas izcelsmes un tās pirmiedzīvotāji ir guanči.
 Grankanārijas kopējā platība ir 1560,1 km2 un tā ir trešā lielākā sala Kanāriju arhipelāgā pēc izmēra un vidējā augstuma. Salai ir gandrīz apaļa forma un diametrs ap 50 km. Neskatoties uz to, ka sala ir neliela, tajā ir neparasti daudzveidīgas dabas ainavas un dažādas klimatiskās joslas, tāpēc Grankanārija tiek dēvēta par mazo kontinentu. Gaisa temperatūra salas ziemeļos parasti par vairākiem grādiem ir zemāka nekā gaisa temperatūras salas dienvidos.
 Pēc 2018. gada datiem salā dzīvo 846 717 iedzīvotāji, kas veido 40% no Kanāriju arhipelāga kopējā iedzīvotāju skaita un padara to par otro apdzīvotāko salu arhipelāgā. No tā skaita 378 517 dzīvo salas galvaspilsētā Las Palmas de Gran Canaria, kas ir lielākā Kanāriju salu pilsēta. Kanāriju salu arhipelāgam ir divas galvaspilsētas. Viena no tām ir Santakrusa de Tenerife, Tenerifes salā, bet otrā ir Las Palmas de Gran Canaria Grankanārijā, kas ir arī Laspalmasas provinces galvaspilsēta.
 Administratīvais iedalījums
 Grankanārija ir autonoms apgabals, Kanāriju salu arhipelāgā, kas ir sīkāk sadalīts 21 pašvaldībā:
 Transports
 Ņemot vērā Grankanārijas atrašanās vietu, visērtākais transporta veids, lai nokļūtu šajā salā, ir lidmašīna. Salā ir iespējams nokļūt arī ar kompānijas Trasmediterranea prāmi, kas kursē starp Kadisas (Cádiz) pilsētu kontinentā un Las Palmas, taču jārēķinās ar to, ka brauciens ilgst divas diennaktis.
 Grankanārijā ir uzbūvēta mūsdienīga autostrāde GC1, kas savieno galvaspilsētu Las Palmas salas ziemeļos ar Puerto Rico kūrortu salas dienvidos. Šī ir vienīgā ātrgaitas autostrāde, jo, ņemot vērā to, ka lielāko daļu Grankanārijas aizņem kalni, salas vidienē nākas pārvietoties pa šauriem, līkumotiem kalnu ceļiem, serpantīniem. Pārvietoties pa salu ir iespējams gan ar auto, gan ar sabiedrisko transportu (autobusiem, kas šeit tiek saukti par guagua). Elektrotransporta vai dzelzceļa satiksmes salā nav. Salā ir labi attīstīta arī taksometru satiksme, kuru pakalpojumi nav dārgi.
 18 kilometrus no salas galvaspilsētas Las Palmas salas ziemeļos un 25 kilometrus no galvenajiem tūrisma centriem salas dienvidos atrodas Grankanārijas lidosta, kas gadā apkalpo miljoniem pasažieru.
 Ir attīstīta arī vietējā aviosatiksme starp Grankanāriju un citām Kanāriju salām, ko nodrošina aviokompānijas Binter Canarias un Islas Airways.
 Prāmju kompānijas Naviera Armas un Fred Olsen nodrošina jūras satiksmi starp Grankanāriju un citām salām.
 Ārējās saites
 Grankanārijas lidosta
 Grankanārijas oficiālā tūrisma vietne
 Global - Grankanārijas sabiedriskā transporta kompānija
 Grankanārijas tūrisma informācija
 Virtuāls ceļojums pa Grankanāriju
 Grankanārijas karte
 Informācija par Grankanāriju
 Informācija par Grankanāriju
 Viss par Grankanāriju
 Kanāriju salas
 Spānijas municipalitātes
 Klusā okeāna salas


type: other

text:
Föreningens stadgar | Stockholm Makerspace
 Stadgar för föreningen Stockholm Makerspace
 §0 Föreningens namn
 Föreningens namn är Stockholm Makerspace.
 §1 Föreningens säte
 Föreningens grundsyn är att öppenhet, jämställdhet och gränsöverskridande samarbete är förutsättningar för att detta skall kunna ske.
 §4 Oberoende
 Som medlem antas intresserad som godkänner dessa stadgar och aktivt tar ställning för ett medlemskap genom att årsvis betala föreningens medlemsavgift. Avgiftens storlek beslutas på årsmöte.
 En medlem som allvarligt skadar föreningen kan avstängas av styrelsen eller årsmötet. Avstängd medlem måste diskuteras på nästa årsmöte. Antingen så upphävs då avstängningen eller så utesluts medlemmen.
 Föreningens styrelse består av minst ordförande, kassör och sekreterare. Vid behov kan även vice ordförande och extra ledamöter väljas. Samma person får inte ha flera poster i styrelsen.
 Endast betalande närvarande medlem har rösträtt på årsmöte. På styrelsemöten har endast närvarande ur styrelsen rösträtt.
 Alla frågor som behandlas på årsmöte eller styrelsemöte avgörs med enkel röstövervikt om inget annat står i stadgarna. Varje person med rösträtt har en röst. Vid lika röstetal får föreningsordföranden avgöra. Nedlagda röster räknas ej.
 §15 Lokalanvändning
 För att använda Stockholm Makerspace’s lokaler kan viss avgift, så kallad labbavgift, behöva erläggas. I det fall då Stockholm Makerspace har flera lokaler kan separata labbavgifter användas. Hur detta hanteras lämnas till styrelsen att bestämma.
 För att vara giltig måste ändringen antas med två tredjedelar av antalet röster avrundat nedåt. Då stadgeändring ska ske måste antingen förslaget delges medlemmarna i kallelsen till mötet och då gäller två tredjedels majoritet, i annat fall måste ändringen antas enhälligt.
 Ändring av föreningens stadgar om föreningsform (§2), syfte (§3), stadgeändringar (§16) och upplösning (§17) kräver likalydande beslut på två på varandra följande årsmöten varav minst ett ordinarie med minst tre månader mellan mötena.
 Föreningen kan inte upplösas så länge minst fem medlemmar vägrar godkänna upplösningen och beslut om upplösning kräver likalydande beslut på två på varandra följande årsmöten varav minst ett ordinarie med minst tre månader mellan mötena.
 Vid upplösning ska alla föreningens skulder betalas. Därefter ska föreningens tillgångar gå till verksamhet i enlighet med föreningens syfte. Hur detta ska ske beslutas på det sista årsmötet.
 2 reaktion på “Föreningens stadgar” Pingback: Konstituerande årsmöte 2012-04-10 | Stockholm Makerspace
 Pingback: Konstituerande årsmöte 2012-04-10 | Stockholm Makerspace


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 29.10.2019
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 276/3
 TRADUCERE
 ACORDUL
 dintre Uniunea Europeană și Guvernul Republicii Socialiste Vietnam de instituire a unui cadru pentru participarea Vietnamului la operațiile Uniunii Europene de gestionare a crizelor
 UNIUNEA EUROPEANĂ (denumită în continuare „Uniunea” sau „UE”), pe de o parte, și VIETNAMUL, pe de altă parte, denumite în continuare împreună „părțile”,
 întrucât:
 (1)
 În cadrul politicii sale de securitate și apărare comune, Uniunea Europeană poate decide să întreprindă operații de gestionare a crizelor care pot include sarcinile prevăzute la articolul 42 alineatul (1) și la articolul 43 alineatul (1) din Tratatul privind Uniunea Europeană, în conformitate cu decizia adoptată de Consiliu.
 (2)
 Vietnamul și UE recunosc importanța păcii la nivel mondial pentru dezvoltarea tuturor statelor și își păstrează angajamentul de a contribui la menținerea păcii și a securității în vecinătatea lor și în lume în general, pe baza principiilor cuprinse în Carta Organizației Națiunilor Unite.
 (3)
 Având în vedere angajamentul părților de a-și consolida cooperarea în chestiuni care țin de securitate și de apărare și recunoscând posibilitatea utilizării capabilităților și capacităților Vietnamului în operațiile UE de gestionare a crizelor.
 (4)
 Vietnamul și UE doresc să stabilească condiții generale privind participarea Vietnamului la operațiile UE de gestionare a crizelor într-un acord de instituire a unui cadru pentru o astfel de eventuală participare viitoare, în loc să definească condițiile respective de la caz la caz pentru fiecare operație vizată.
 (5)
 Un asemenea acord nu ar trebui să aducă atingere autonomiei decizionale a Uniunii și nici să prejudicieze caracterul individual al deciziilor adoptate de către Vietnam privind participarea la o operație a UE de gestionare a crizelor.
 (6)
 Uniunea va decide dacă vor fi invitate state terțe să participe la o operație a UE de gestionare a crizelor. Vietnamul poate accepta invitația Uniunii și poate să își ofere contribuția. În acest caz, Uniunea va decide privind acceptarea contribuției propuse,
 CONVIN DUPĂ CUM URMEAZĂ:
 SECȚIUNEA I
 DISPOZIȚII GENERALE
 Articolul 1
 Decizii referitoare la participare
 (1) Ca urmare a deciziei Uniunii de a invita Vietnamul să participe la o operație a UE de gestionare a crizelor, Vietnamul, în punerea în aplicare a prezentului acord, comunică Uniunii Europene decizia luată de autoritatea sa competentă privind participarea, inclusiv privind contribuția sa propusă.
 (2) Evaluarea de către Uniune a contribuției propuse de Vietnam se desfășoară în consultare cu acesta din urmă.
 (3) Uniunea indică Vietnamului, cât mai curând posibil, contribuția probabilă la costurile comune ale operației, oferind astfel asistență Vietnamului în formularea ofertei sale.
 (4) Uniunea informează Vietnamul în scris cu privire la rezultatul evaluării sale și cu privire la decizia referitoare la contribuția propusă de Vietnam, în vederea asigurării participării Vietnamului, în conformitate cu dispozițiile prezentului acord.
 (5) Oferta Vietnamului în temeiul alineatului (1) și acceptarea acesteia de către UE în temeiul alineatului (4) constituie baza pentru aplicarea prezentului acord în cazul fiecărei operații specifice de gestionare a crizelor.
 (6) Din proprie inițiativă sau la cererea Uniunii, și ca urmare a consultărilor dintre părți, Vietnamul se poate retrage integral sau parțial, în orice moment, de la participarea la o operație a UE de gestionare a crizelor.
 Articolul 2
 Cadrul
 (1) Vietnamul se asociază deciziei relevante a Consiliului prin care Consiliul Uniunii Europene decide că Uniunea va desfășura o operație de gestionare a crizelor, precum și oricărei alte decizii prin care Consiliul Uniunii Europene decide să prelungească o operație a UE de gestionare a crizelor, în conformitate cu dispozițiile prezentului acord și cu orice înțelegere necesară de punere în aplicare.
 (2) Contribuția Vietnamului la o operație a UE de gestionare a crizelor nu aduce atingere autonomiei decizionale a Uniunii.
 Articolul 3
 Statutul personalului și al forțelor Vietnamului
 (1) Statutul personalului detașat în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor și/sau al forțelor pe care Vietnamul le pune la dispoziția unei operații militare a UE de gestionare a crizelor este reglementat prin acordul relevant privind statutul forțelor/misiunii, dacă un astfel de acord este încheiat, sau prin orice altă înțelegere între Uniune și statul sau statele în care se desfășoară operația. Vietnamul este informat în legătură cu acest fapt.
 (2) Statutul personalului detașat la comandament sau la elementele de comandă situate în afara statului sau a statelor în care se desfășoară operația UE de gestionare a crizelor este reglementat prin înțelegeri stabilite între comandamentul și elementele de comandă vizate și autoritățile competente din Vietnam.
 (3) Fără a aduce atingere acordului privind statutul forțelor/misiunii menționat la alineatul (1), Vietnamul exercită jurisdicția asupra membrilor personalului său care participă la operația UE de gestionare a crizelor. Atunci când forțele Vietnamului operează la bordul unei nave sau aeronave a unui stat membru al Uniunii Europene, statul membru respectiv își poate exercita jurisdicția, sub rezerva oricărui acord existent și/sau viitor și în conformitate cu actele sale cu putere de lege și cu normele sale administrative, precum și cu dreptul internațional.
 (4) Vietnamului îi revine responsabilitatea de a răspunde oricărei pretenții legate de participarea la o operație a UE de gestionare a crizelor formulate de un membru al personalului său sau referitoare la acesta. Vietnamul este responsabil de demararea oricărei acțiuni, în special juridică sau disciplinară, împotriva oricărui membru al personalului său în conformitate cu actele sale cu putere de lege și cu normele sale administrative.
 (5) Părțile convin să renunțe la formularea oricărei pretenții, alta decât cele contractuale, împotriva celeilalte părți, în cazul unui prejudiciu, al unei pierderi sau al unei distrugeri care afectează bunurile deținute sau exploatate de oricare dintre părți sau în cazul vătămării sau al decesului vreunuia dintre membrii personalului oricăreia dintre părți, care rezultă din îndeplinirea funcțiilor lor oficiale legate de activitățile desfășurate în temeiul prezentului acord, cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție. Cazurile de neglijență gravă sau abaterile săvârșite cu intenție se soluționează între părți pe cale diplomatică.
 (6) Vietnamul se angajează să facă o declarație privind renunțarea la pretenții în legătură cu orice stat care participă la o operație a UE de gestionare a crizelor la care participă Vietnamul și să o depună la semnarea prezentului acord.
 (7) Uniunea se angajează să garanteze că statele membre ale Uniunii Europene fac o declarație privind renunțarea la pretenții în legătură cu orice viitoare participare a Vietnamului la o operație a UE de gestionare a crizelor și să o depună la semnarea prezentului acord.
 Articolul 4
 Informații clasificate
 (1) Vietnamul adoptă măsuri adecvate pentru asigurarea protecției informațiilor UE clasificate în conformitate cu normele de securitate ale Consiliului pentru protecția informațiilor UE clasificate, cuprinse în Decizia 2013/488/UE a Consiliului (1), și în conformitate cu orientările suplimentare formulate de autoritățile competente, inclusiv de comandantul operației UE în ceea ce privește o operație militară a UE de gestionare a crizelor sau de șeful misiunii în ceea ce privește o operație civilă a UE de gestionare a crizelor.
 (2) În cazul în care părțile încheie un acord privind procedurile de securitate pentru schimbul de informații clasificate, un astfel de acord se aplică în contextul unei operații a UE de gestionare a crizelor.
 SECȚIUNEA II
 DISPOZIȚII PRIVIND PARTICIPAREA LA OPERAȚIILE CIVILE ALE UE DE GESTIONARE A CRIZELOR
 Articolul 5
 Personalul detașat în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor
 (1) Vietnamul:
 (a)
 se asigură că personalul său detașat în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor își îndeplinește misiunea în conformitate cu:
 (i)
 decizia relevantă a Consiliului și modificările ulterioare ale acesteia, astfel cum sunt menționate la articolul 2 alineatul (1);
 (ii)
 planul de operații;
 (iii)
 orice înțelegere de punere în aplicare în vigoare;
 (iv)
 orice politică aplicabilă privind operațiile civile ale UE de gestionare a crizelor;
 (b)
 îl informează pe comandantul operației civile în timp util cu privire la orice modificare survenită în contribuția sa la operația civilă a UE de gestionare a crizelor.
 (2) Personalul detașat de Vietnam în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor trebuie să efectueze un control medical, să fie vaccinat și să dețină un certificat medical eliberat de autoritatea sa competentă care atestă că este apt să își îndeplinească misiunea, și trebuie să prezinte o copie a unui astfel de certificat.
 (3) Personalul detașat de Vietnam își îndeplinește sarcinile și acționează exclusiv în interesul operației civile a UE de gestionare a crizelor și respectând cele mai înalte standarde de comportament stabilite în politicile aplicabile operațiilor civile ale UE de gestionare a crizelor.
 Articolul 6
 Lanțul de comandă
 (1) Toți membrii personalului Vietnamului care participă la operația civilă a UE de gestionare a crizelor rămân sub comanda deplină a autorităților vietnameze.
 (2) Comandantul operației civile a UE exercită controlul operațional asupra tuturor membrilor personalului care participă la o operație civilă a UE de gestionare a crizelor. Comandantul operației civile a UE și autoritățile vietnameze încheie înțelegeri de punere în aplicare în acest sens înainte de detașarea personalului.
 (3) Comandatul operației civile își asumă responsabilitatea și exercită comanda și controlul asupra operației civile a UE de gestionare a crizelor la nivel strategic.
 (4) Șeful misiunii își asumă responsabilitatea și exercită comanda și controlul asupra operației civile a UE de gestionare a crizelor în teatrul de operații și asigură gestionarea curentă a acesteia.
 (5) Vietnamul are aceleași drepturi și obligații în ceea ce privește gestionarea curentă a operației ca statele membre ale Uniunii Europene care participă la operație, în conformitate cu instrumentele juridice menționate la articolul 2 alineatul (1).
 (6) Șeful misiunii este responsabil de controlul disciplinar asupra personalului operației civile a UE de gestionare a crizelor. Vietnamul este responsabil de demararea oricărei acțiuni, inclusiv juridică sau disciplinară, împotriva oricărui membru al personalului său în conformitate cu actele cu putere de lege, normele administrative și politicile sale.
 (7) Vietnamul desemnează un punct de contact al contingentului național (PCN) pentru a reprezenta contingentul său național în cadrul operației. PCN raportează șefului misiunii în ceea ce privește aspectele legate de operație și este responsabil de disciplina curentă a contingentului Vietnamului.
 (8) Decizia de a încheia operația este luată de Uniune în urma consultării cu Vietnamul în cazul în care acesta contribuie încă la operația civilă a UE de gestionare a crizelor la data încheierii operației.
 Articolul 7
 Aspecte financiare
 (1) Fără a aduce atingere articolului 8, Vietnamul își asumă toate costurile legate de participarea sa la o operație civilă a UE de gestionare a crizelor, cu excepția costurilor de funcționare, astfel cum se prevede în bugetul operațional al operației.
 (2) În caz de deces, vătămare, pierdere sau prejudiciu provocat unor persoane fizice sau juridice din statul sau statele în care se desfășoară operația, chestiunea posibilei răspunderi și a acordării unor despăgubiri de către Vietnam face obiectul condițiilor prevăzute în acordul aplicabil privind statutul misiunii, menționat la articolul 3 alineatul (1), sau al oricărei alte dispoziții alternative aplicabile.
 Articolul 8
 Contribuția la bugetul operațional
 (1) Sub rezerva alineatului (4) de la prezentul articol, inclusiv în ceea ce privește capacitățile proprii ale Vietnamului, și în urma deciziei Vietnamului de a participa la o operație civilă a UE de gestionare a crizelor în conformitate cu articolul 1 alineatul (5), Vietnamul este dispus să contribuie la finanțarea bugetului operațional al operației civile a UE de gestionare a crizelor respectivă.
 (2) O astfel de contribuție la bugetul operațional se calculează pe baza uneia dintre următoarele formule, și anume cea care are drept rezultat o valoare mai mică:
 (a)
 acea parte din valoarea de referință pentru bugetul operațional care este proporțională cu raportul dintre venitul național brut (VNB) al Vietnamului și totalul veniturilor naționale brute ale tuturor statelor care contribuie la bugetul operațional al operației; sau
 (b)
 acea parte din valoarea de referință pentru bugetul operațional care este proporțională cu raportul dintre numărul membrilor personalului Vietnamului care participă la operație și numărul total al membrilor personalului din toate statele care participă la operație.
 (3) În pofida alineatelor (1) și (2), Vietnamul nu contribuie în niciun mod la finanțarea diurnelor plătite personalului din statele membre ale Uniunii Europene.
 (4) În pofida alineatului (1), Uniunea scutește, în principiu, Vietnamul de contribuțiile financiare la o anumită operație civilă a UE de gestionare a crizelor în cazul în care:
 (a)
 Uniunea decide că Vietnamul oferă o contribuție semnificativă, care este esențială pentru operația respectivă;
 sau
 (b)
 Vietnamul are un VNB pe cap de locuitor care nu depășește VNB-ul niciunui stat membru al Uniunii.
 (5) Sub rezerva alineatului (1), orice înțelegere privind plata contribuțiilor Vietnamului la bugetul operațional al unei operații civile a UE de gestionare a crizelor se semnează între autoritățile competente ale părților și include, printre altele, următoarele dispoziții cu privire la:
 (a)
 valoarea contribuției financiare în cauză;
 (b)
 modalitățile de plată a contribuției financiare; și
 (c)
 procedura de audit.
 SECȚIUNEA III
 DISPOZIȚII PRIVIND PARTICIPAREA LA OPERAȚIILE MILITARE ALE UE DE GESTIONARE A CRIZELOR
 Articolul 9
 Participarea la o operație militară a UE de gestionare a crizelor
 (1) Vietnamul se asigură că forțele sale și personalul său care participă la o operație militară a UE de gestionare a crizelor își îndeplinesc misiunea în conformitate cu:
 (a)
 decizia relevantă a Consiliului și modificările ulterioare ale acesteia, astfel cum sunt menționate la articolul 2 alineatul (1);
 (b)
 planul de operații;
 (c)
 orice înțelegere de punere în aplicare în vigoare; și
 (d)
 orice politică aplicabilă pentru operații militare ale UE de gestionare a crizelor.
 (2) Vietnamul îl informează din timp pe comandantul operației UE cu privire la orice schimbare privind participarea sa la operație.
 (3) Personalul detașat de Vietnam își îndeplinește sarcinile și acționează exclusiv în interesul operației militare a UE de gestionare a crizelor și respectând cele mai înalte standarde de comportament stabilite în politicile aplicabile operațiilor militare ale UE de gestionare a crizelor.
 Articolul 10
 Lanțul de comandă
 (1) Toți membrii forțelor și ai personalului Vietnamului care participă la o operație militară a UE de gestionare a crizelor rămân sub comanda deplină a autorităților vietnameze.
 (2) Comandantul operației UE exercită comanda și/sau controlul operațional și tactic al tuturor membrilor forțelor și ai personalului statelor care participă la o operație militară a UE de gestionare a crizelor. Comandantul operației UE și autoritățile vietnameze încheie înțelegeri de punere în aplicare în acest sens înainte de detașarea personalului.
 (3) Vietnamul are aceleași drepturi și obligații în ceea ce privește gestionarea curentă a operației ca statele membre ale Uniunii Europene care participă la operație, în conformitate cu instrumentele juridice menționate la articolul 2 alineatul (1).
 (4) Comandantul operației UE poate solicita în orice moment, în urma consultării Vietnamului, retragerea contribuției Vietnamului.
 (5) Vietnamul numește un înalt reprezentant militar (ÎRM) pentru a reprezenta contingentul său național în cadrul operației militare a UE de gestionare a crizelor. ÎRM îl consultă pe comandantul forței UE cu privire la orice aspect legat de operație și este responsabil de disciplina curentă a contingentului Vietnamului.
 Articolul 11
 Aspecte financiare
 (1) Fără a aduce atingere articolului 12 din prezentul acord, Vietnamul își asumă toate costurile aferente participării sale la operație, cu excepția situației în care aceste costuri fac obiectul unei finanțări comune, astfel cum este prevăzută în instrumentele juridice menționate la articolul 2 alineatul (1), precum și în Decizia (PESC) 2015/528 a Consiliului (2).
 (2) În caz de deces, vătămare, pierdere sau prejudiciu provocat unor persoane fizice sau juridice din statul sau statele în care se desfășoară operația, chestiunea posibilei răspunderi și a acordării unor despăgubiri de către Vietnam face obiectul condițiilor prevăzute în acordul aplicabil privind statutul forțelor, menționat la articolul 3 alineatul (1), sau al oricărei alte dispoziții alternative aplicabile.
 Articolul 12
 Contribuția la costurile comune
 (1) Sub rezerva alineatului (3) de la prezentul articol, inclusiv în ceea ce privește capacitățile proprii ale Vietnamului, și în urma deciziei Vietnamului de a participa la o operație militară a UE de gestionare a crizelor în conformitate cu articolul 1 alineatul (5), Vietnamul este dispus să contribuie la finanțarea costurilor comune ale operației militare a UE de gestionare a crizelor respectivă.
 (2) O astfel de contribuție la costurile comune se calculează pe baza uneia dintre următoarele formule, și anume cea care are drept rezultat o valoare mai mică:
 (a)
 acea parte din costurile comune care este proporțională cu raportul dintre VNB-ul Vietnamului și totalul VNB-urilor tuturor statelor care contribuie la costurile comune ale operației; sau
 (b)
 acea parte din costurile comune care este proporțională cu raportul dintre numărul membrilor personalului Vietnamului care participă la operație și numărul total al membrilor personalului din toate statele care participă la operație.
 Atunci când se utilizează formula de la litera (b) și Vietnamul contribuie cu personal doar pe lângă comandamentul forței sau al operației, proporția utilizată este cea a personalului său raportat la numărul total al membrilor personalului respectivului comandament. În alte cazuri, proporția este cea a tuturor membrilor personalului cu care participă Vietnamul în raport cu toți membrii personalului operației.
 (3) În pofida alineatului (1) de mai sus, Uniunea scutește, în principiu, Vietnamul de contribuțiile financiare la o anumită operație militară a UE de gestionare a crizelor în cazul în care:
 (a)
 Uniunea decide că Vietnamul oferă o contribuție semnificativă, care este esențială pentru operația respectivă;
 sau
 (b)
 Vietnamul are un VNB pe cap de locuitor care nu depășește VNB-ul niciunui stat membru al Uniunii.
 (4) Sub rezerva alineatului (1), orice înțelegere privind plata contribuțiilor Vietnamului la costurile comune se încheie între autoritățile competente ale părților și include, printre altele, următoarele dispoziții cu privire la:
 (a)
 valoarea contribuției financiare în cauză;
 (b)
 modalitățile de plată a contribuției financiare; și
 (c)
 procedura de audit.
 SECȚIUNEA IV
 DISPOZIȚII FINALE
 Articolul 13
 Înțelegeri privind punerea în aplicare a acordului
 Fără a aduce atingere articolului 8 alineatul (5) și articolului 12 alineatul (4), orice înțelegere de natură tehnică și administrativă necesară punerii în aplicare a prezentului acord se încheie între autoritățile competente ale părților.
 Articolul 14
 Autoritățile competente
 În sensul prezentului acord, prin autoritățile competente ale Vietnamului se înțelege Ministerul Apărării Naționale al Vietnamului, cu excepția cazului în care i se notifică Uniunii Europene o modificare în această privință.
 Articolul 15
 Nerespectarea obligațiilor
 În cazul în care oricare dintre părți nu își respectă obligațiile care îi revin în temeiul prezentului acord, cealaltă parte are dreptul de a denunța prezentul acord printr-o notificare scrisă cu preaviz de o lună.
 Articolul 16
 Soluționarea litigiilor
 Litigiile privind interpretarea sau aplicarea prezentului acord se soluționează între părți pe cale diplomatică.
 Articolul 17
 Intrarea în vigoare, durata și încetarea acordului
 (1) Prezentul acord intră în vigoare în prima zi din prima lună de la data la care părțile și-au notificat reciproc finalizarea procedurilor juridice interne necesare pentru intrarea în vigoare a acordului.
 (2) Prezentul acord se reexaminează la cererea oricăreia dintre părți.
 (3) Prezentul acord poate fi modificat pe baza unui acord scris reciproc al părților. Modificările intră în vigoare în conformitate cu procedura stabilită la alineatul (1).
 (4) Prezentul acord poate fi denunțat de către oricare dintre părți prin transmiterea unei notificări scrise de denunțare celeilalte părți. Denunțarea produce efecte la șase luni de la data primirii notificării de către cealaltă parte.
 DREPT CARE subsemnații, ambii pe deplin autorizați în acest scop de părțile respective, semnează prezentul acord.
 Întocmit la Bruxelles, la 17 octombrie 2019, în două exemplare, în limbile engleză și vietnameză, ambele texte fiind egal autentice. În caz de divergențe de interpretare, prevalează textul în limba engleză.
 Pentru Uniunea Europeană
 Pentru Guvernul Republicii Socialiste Vietnam
 (1) Decizia 2013/488/UE a Consiliului din 23 septembrie 2013 privind normele de securitate pentru protecția informațiilor UE clasificate (JO UE L 274, 15.10.2013, p. 1).
 (2) Decizia (PESC) 2015/528 a Consiliului din 27 martie 2015 de instituire a unui mecanism de gestionare a finanțării costurilor comune ale operațiilor Uniunii Europene care au implicații militare sau în domeniul apărării (Athena) și de abrogare a Deciziei 2011/871/PESC (JO UE L 84, 28.3.2015, p. 39).
 DECLARAȚIA STATELOR MEMBRE ALE UE CARE APLICĂ O DECIZIE A CONSILIULUI UE PRIVIND O OPERAȚIE A UE DE GESTIONARE A CRIZELOR LA CARE PARTICIPĂ VIETNAMUL REFERITOARE LA RENUNȚAREA LA PRETENȚII MENȚIONATĂ LA ARTICOLUL 3 ALINEATUL (5)
 „Statele membre ale UE care aplică o decizie a Consiliului UE privind o operație a UE de gestionare a crizelor la care participă Vietnamul se vor strădui, în măsura în care le permit sistemele lor de drept intern, să renunțe pe cât posibil la formularea de pretenții împotriva Vietnamului în cazul vătămării sau al decesului vreunuia dintre membrii personalului lor sau în cazul unui prejudiciu sau al unei pierderi care afectează orice bun deținut de aceștia și folosit în cadrul operației UE de gestionare a crizelor atunci când vătămarea, decesul, prejudiciul sau pierderea:
 —
 a fost cauzat(ă) de membri ai personalului cu care Vietnamul a contribuit la o operație a UE de gestionare a crizelor, în îndeplinirea sarcinilor lor legate de operația UE de gestionare a crizelor, cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție; sau
 —
 a rezultat din utilizarea unor bunuri, de orice fel, care aparțin Vietnamului, cu condiția ca aceste bunuri să fi fost utilizate pentru operație și cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție comise de personalul cu care Vietnamul a contribuit la operația UE de gestionare a crizelor și care utilizează bunurile respective.”
 DECLARAȚIA VIETNAMULUI CU PRIVIRE LA RENUNȚAREA LA PRETENȚII ÎMPOTRIVA ORICĂRUI STAT CARE PARTICIPĂ LA OPERAȚIILE UE DE GESTIONARE A CRIZELOR, MENȚIONATĂ LA ARTICOLUL 3 ALINEATUL (5)
 „Vietnamul, acceptând să participe la o operație a UE de gestionare a crizelor, se va strădui, în măsura în care îi permite sistemul său de drept intern, să renunțe pe cât posibil la formularea de pretenții împotriva oricărui stat care participă la operația UE de gestionare a crizelor în cazul vătămării sau al decesului vreunuia dintre membrii personalului său sau în cazul unui prejudiciu sau al unei pierderi care afectează orice bun deținut de aceștia și folosit în cadrul operației UE de gestionare a crizelor atunci când vătămarea, decesul, prejudiciul sau pierderea:
 —
 a fost cauzat(ă) de membri ai personalului, în îndeplinirea sarcinilor lor legate de operația UE de gestionare a crizelor, cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție; sau
 —
 a rezultat din utilizarea unor bunuri, de orice fel, care aparțin statelor care participă la operația UE de gestionare a crizelor, cu condiția ca aceste bunuri să fi fost utilizate pentru operație și cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție comise de personalul operației UE de gestionare a crizelor care utilizează bunurile respective.”


type: caselaw

text:
26.4.2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 101/37
 Beslissing oppositieafde- afwijzing van verzoeksters aan- — het besluit van het College van de leden van
 ling: vraag voor de waren „kleding- de Commissie van 5 december 2001, houdende
 stukken, schoeisel” en afwijzing onregelmatige beëindiging van de kaderovereen-
 van de oppositie voor het overige komst van 20 september 1974, waarbij opnieuw
 goedkeuring is verleend aan de „operationele regels
 Beslissing kamer van be- verwerping van het beroep van betreffende de niveaus van het overleg, de overlegin-
 roep: verzoekster stantie en de samenhangende procedures”, gedateerd
 19 januari 2000, alsmede een beweerd „akkoord”
 Middelen: — schending van artikel 8, lid 1, van 4 april 2001 over de „middelen die ter beschik-
 sub b, van verordening (EG) king moeten worden gesteld van het centrale per-
 nr. 40/94 ( 1); soneelscomité, de plaatselijke personeelscomité’s en
 de vakbonds- en beroepsorganisaties”;
 — geen verwarringsgevaar;
 — zwak onderscheidend ver- — voorzover nodig, voormelde besluiten van 15 januari
 mogen van het oppositie- 2002, 23 januari 2002 en 5 december 2001 nietig te
 merk; verklaren;
 — ontbreken van overeenstem-
 ming tussen de merken; — verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-
 ding ten belope van 100 000 EUR;
 — aanzienlijk onderscheid tus-
 sen de waren.
 — verweerster overeenkomstig artikel 69, lid 2, van het
 Reglement voor de procesvoering in de proceskosten te
 ( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 veroordelen en overeenkomstig artikel 73, sub b, van dit
 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1). reglement in de in verband met de procedure gemaakte
 noodzakelijke kosten, in het bijzonder de reis- en verblijf-
 kosten en het honorarium van een advocaat.
 Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door André Hecq en Middelen en voornaamste argumenten
 Bond van internationale en Europese ambtenaren (BIEA)
 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 (Zaak T-34/03) Verzoeker is ambtenaar van de Commissie en algemeen
 secretaris van de vakbonds- en beroepsorganisatie „Bond van
 internationale en Europese ambtenaren” (BIEA).
 (2003/C 101/68)
 (Procestaal: Frans)
 Verzoeker beroept zich tot staving van zijn beroep op
 schending van de bepalingen van de kaderovereenkomst van
 20 september 1974, meer in het bijzonder de slotbepalingen
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen- van die overeenkomst, alsmede op schending van de algemene
 schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen beginselen van contractenrecht. De kaderovereenkomst liet
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door André geen eenzijdige opzegging toe.
 Hecq, woonachtig te Mondercange (Luxemburg), en Bond van
 internationale en Europese ambtenaren (BIEA), gevestigd te
 Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
 Verzoeker beroept zich voorts op schending van de artike-
 len 11 en 12 van de kaderovereenkomst van 20 september
 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage: 1974 doordat niet alle vakbonds- en beroepsorganisaties met
 die teksten hadden ingestemd.
 — nietig te verklaren het besluit van het TABG van 4 oktober
 2002, verzoeker betekend op 9 oktober 2002, maar
 ontvangen op 25 oktober 2002, houdende afwijzing van
 de door verzoeker op 4 april 2002 krachtens artikel 90, Verzoeker beroept zich tevens op schending van artikel 24 bis
 lid 2, van het Statuut ingediende klacht, waarin hij van het Statuut, de artikelen 18, 19 en 20 van de kaderovereen-
 opkwam tegen diverse besluiten, waaronder: komst van 20 september 1974, kennelijk onjuiste beoordeling
 en schending van het non-discriminatiebeginsel. De represen-
 — twee op respectievelijk 15 januari 2002 en 23 ja- tativiteitscriteria zijn onjuist en arbitrair en bevoordelen som-
 nuari 2002 betekende individuele besluiten; mige vakbonds- en beroepsorganisaties.
 ---pagebreak--- C 101/38 NL Publicatieblad van de Europese Unie 26.4.2003
 Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van het non- van de materiële schade die hij zijns inziens over de periode
 discriminatiebeginsel doordat de bestreden besluiten de vak- van 1 juli tot en met 31 december 2001 heeft geleden, heeft
 bondsorganisatie waarvan verzoeker voorzitter is, ieder ma- hij het onderhavige beroep ingesteld. Ter ondersteuning van
 terieel en ander middel hebben ontnomen, zonder rekening te zijn vorderingen stelt hij schending van bovengenoemd artikel
 houden met de representativiteit ervan. van het Statuut.
 Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door José Pedro Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door DaimlerChrys-
 Pessoa e Costa tegen Commissie van de Europese Ge- ler AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
 meenschappen interne markt (merken, tekeningen en modellen)
 (Zaak T-36/03) (Zaak T-39/03)
 (2003/C 101/69) (2003/C 101/70)
 (Procestaal: Frans) (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
 Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
 Duits)
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 schappen is op 31 januari 2003 beroep tegen Commissie van
 de Europese Gemeenschappen ingesteld door José Pedro Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 Pessoa e Costa, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door schappen is op 7 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
 A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
 gekozen hebbende te Luxemburg. tekeningen en modellen) door DaimlerChrysler AG, te Stuttgart
 (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Trimborn, advocaat.
 Andere partij voor de kamer van beroep: AXON Leasing
 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage: GmbH, te Grasbrunn (Duitsland).
 — vast te stellen dat de Commissie een dienstfout heeft
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 begaan door verzoeker niet bij de eerste vacature te
 herplaatsen in een ambt in de rang A 5 waarvoor hij de
 vereiste geschiktheid bezit; — de beslissing van de vierde kamer van beroep van
 4 november 2002 in beroepsprocedure R 329/2001-4 te
 vernietigen en het beroep te verwerpen;
 — de Commissie ertoe te veroordelen, verzoekers loopbaan
 te herstellen en hem met name de bezoldiging te betalen
 waarop hij recht heeft voor de periode van 1 augustus tot — het Bureau te verwijzen in de kosten.
 en met 31 december 2001, vermeerderd met moratoire
 interessen op de voet van 5,25 % per jaar;
 — verweerster te verwijzen in de kosten. Middelen en voornaamste argumenten
 Aanvrager van het ge- verzoekster
 meenschapsmerk:
 Middelen en voornaamste argumenten
 Betrokken gemeen- woordmerk „AXOR” voor waren
 schapsmerk: en diensten van de klassen 12 en
 Verzoeker, ambtenaar met verlof om redenen van persoonlijke 37 [automobielen en hun onder-
 aard tot en met 30 juni 2001 bij de Commissie, heeft delen (voorzover begrepen in
 overeenkomstig artikel 40, lid 4, sub d, van het Statuut van de klasse 12) en onderhoud en re-
 ambtenaren van de Europese Gemeenschappen om herplaat- paratie van motorvoertuigen] —
 sing verzocht. Op 30 mei 2002 heeft hij bij verweerster een aanvraagnr. 1111061
 klacht ingediend waarin hij stelt dat deze hem niet bij de eerste
 vacature heeft herplaatst in een met zijn rang overeenkomend Houder van het oppo- AXON Leasing GmbH
 ambt waarvoor hij de vereiste geschiktheid bezit. Omdat deze sitiemerk of -teken in de
 klacht ten dele is afgewezen met betrekking tot de vergoeding oppositieprocedure:


text:
Brachycythara biconica, common name the biconic top turrid, is a species of very small sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Mangeliidae.
 Description
 The length of the shell varies between 4 mm and 6 mm.
 (Original description) The shell has a biconic shape. Its color is whitish, with a narrow spiral band of brown at the summit of the whorls, which is darker between the ribs, and a similar wider band a little anterior to the periphery of the body whorl (or some specimens may be described as pale brown, with a spiral band of white on the periphery of the whorls, and as white anteriorly). The shell shows strong transverse rounded ribs, about nine on each whorl, and excessively fine spiral rather distant raised lines, which are obsolete on the summits of the ribs. The protoconch is acute. The spire has the outlines nearly rectilinear. It contains six whorls, subangular, with a moderately impressed suture. The aperture is narrow. The outer lip is often much thickened by the last rib. The sinus is near the upper extremity of the outer lip, rather large in old shells. The siphonal canal is short.
 Distribution
 B. biconica can be found in Atlantic waters, ranging from the coast of North Carolina south to Brazil.; in the Caribbean Sea, the Gulf of Mexico and the Lesser Antilles.
 References
 Clench & Turner, 1950. The Western Atlantic marine mollusks described by C. B. Adams.
 Rolán E. & Espinosa J. (1999). El complejo Brachycythara biconica (C. B. Adams, 1850) (Mollusca: Gastropoda: Turridae) en Cuba, con la descripción de una nueva especie. Bollettino Malacologico, 34(1-4): 43-49
 Rosenberg, G., F. Moretzsohn, and E. F. García. 2009. Gastropoda (Mollusca) of the Gulf of Mexico, pp. 579–699 in Felder, D.L. and D.K. Camp (eds.), Gulf of Mexico–Origins, Waters, and Biota. Biodiversity. Texas A&M Press, College Station, Texas
 External links
 Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
 MNHN, Paris: Brachycythara biconica
 biconica


type: legislation

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 30.9.2021.
 COM(2021) 597 final
 2021/0306(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije na 72. sjednici Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice u vezi s donošenjem zaključka o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj prijedlog odnosi se na odluku o utvrđivanju stajališta koje treba donijeti u ime Unije na 72. sjednici Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice (dalje u tekstu „Izvršni odbor”) u vezi s predviđenim donošenjem zaključka o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Rezolucija Gospodarskog i socijalnog vijeća Ujedinjenih naroda od 30. travnja 1958. o osnivanju Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice
 Izvršni odbor osnovan je Rezolucijom Gospodarskog i socijalnog vijeća Ujedinjenih naroda od 30. travnja 1958. o osnivanju Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice (E/RES/672 (XXV)). U skladu s tom Rezolucijom Izvršni odbor djeluje kao savjetodavno tijelo u pogledu normi i politika koje se odnose na međunarodnu zaštitu izbjeglica.2.2.
 Izvršni odbor Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice
 Izvršni odbor sastoji se od članova i promatrača. Članstvo je ograničeno na države. Status promatrača odobrava se državama i drugim subjektima. Izvršni odbor trenutačno broji 107 država članica, među kojima je 27 država članica EU-a, 16 država promatrača i 39 promatrača koji nisu države, uključujući Europsku uniju.
 Promatrači, za razliku od članova, nemaju pravo glasa, ali imaju pravo govoriti na javnim sastancima Izvršnog odbora. U pogledu međuvladinih organizacija koje imaju status promatrača u Izvršnom odboru, pravilo 38. drugi stavak Poslovnika Izvršnog odbora, kako je zadnje izmijenjen u listopadu 2016., predviđa: „Odbor na preporuku Stalnog odbora može na godišnjoj osnovi odlučiti o pozivu međuvladinim organizacijama sa statusom promatrača u Odboru na sudjelovanje u njegovim privatnim sastancima o pitanjima azila i izbjeglica u okviru njihove nadležnosti.” Na temelju te odredbe Izvršni odbor pozvao je 5. svibnja 2017. Europsku uniju da sudjeluje u njegovim privatnim sastancima o pitanjima azila i izbjeglica u okviru nadležnosti Europske unije.
 Izvršni odbor redovito donosi tematske zaključke o zaštiti izbjeglica konsenzusom njegovih članova. Oni se pripremaju na nizu privatnih sastanaka članova Izvršnog odbora i međuvladinih organizacija, koje su u svojstvu promatrača pozvane da sudjeluju na tim privatnim sastancima u suradnji sa stručnjacima Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice (dalje u tekstu „UNHCR”).
 2.2.Predviđeni akt Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice
 Izvršni odbor od 4. do 8. listopada 2021. na svojoj će 72. sjednici donijeti zaključak o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja (dalje u tekstu „predviđeni zaključak”).
 Na temelju poziva Izvršnog odbora u skladu s pravilom 38. drugim stavkom Poslovnika Europska unija sudjeluje u pripremi predviđenog zaključka. Države članice EU-a, koje su ujedno članovi Izvršnog odbora, sudjeluju u donošenju predviđenog zaključka.
 Svrha nacrta predviđenog zaključka, koji je nastao na temelju privatnih sastanaka od 12. svibnja, 18. svibnja, 1. lipnja, 16. lipnja i 8. srpnja 2021., jest prepoznati učinke pandemije bolesti COVID-19 na izbjeglice, tražitelje azila, izbjeglice povratnike, osobe bez državljanstva i interno raseljene osobe (dalje u tekstu „osobe od interesa za UNHCR”) te na zajednice domaćine, podsjetiti na ključna načela međunarodnog prava o izbjeglicama i međunarodnog humanitarnog prava, koja se moraju poštovati u kontekstu zdravstvene zaštite u izvanrednim okolnostima, izvući pouke iz mjera koje su UNHCR, države i drugi dionici poduzeli u borbi protiv pandemije bolesti COVID-19 dok su istodobno pokušavali osigurati pristup međunarodnoj zaštiti, uključujući upotrebu inovativnih alata, i potaknuti države da i dalje podupiru trajna rješenja i pristup uslugama zdravstvene skrbi za osobe od interesa za UNHCR.
 Sve su točke preambule i većina operativnih točaka prihvaćene ad referendum, a četiri operativne točke ostale su otvorene.
 U prihvaćenim točkama zaključka prepoznaje se da izvanredne okolnosti u području javnog zdravlja koje su od međunarodnog interesa, kao što je pandemija bolesti COVID-19, zahtijevaju globalan odgovor na temelju jedinstva, solidarnosti i ojačane multilateralne suradnje te se ponovno potvrđuje predanost država međunarodnoj solidarnosti te podjeli odgovornosti i obveza. Potvrđuje se da države imaju pravo poduzeti mjere za zaštitu javnog zdravlja, ali se istodobno podsjeća na to da se takve mjere moraju provoditi tako da se poštuju obveze država u skladu s međunarodnim pravom, među ostalim u skladu s međunarodnim pravom o izbjeglicama, ljudskim pravima i, ako je primjenjivo, međunarodnim humanitarnim pravom. U zaključku se podsjeća na to da države imaju suverene ovlasti regulirati ulazak državljana trećih zemalja, uz puno poštovanje načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja i podložno primjenjivom međunarodnom pravu, uključujući međunarodno pravo o izbjeglicama.
 U pogledu razmatranja širih učinaka izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja, u predviđenom zaključku države se potiče da rade na daljnjem uključivanju osoba od interesa za UNHCR u usluge zdravstvene skrbi te da utvrde i razmotre konkretne zdravstvene potrebe i prepreke u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja, uključujući duševno zdravlje i psihosocijalnu dobrobit ljudi, te se države i druge partnere poziva da hitno podupru financiranje, pravednu raspodjelu sigurnih i učinkovitih dijagnostika, terapija i cjepiva.
 Kad je riječ o ograničenju ulaska i kretanja te pristupu azilu, u predviđenom zaključku pozdravljaju se koraci koje države poduzimaju kako bi zajamčile da su mjere koje se poduzimaju radi ograničavanja ulaska na granicama u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja privremene, nediskriminirajuće, nužne, razmjerne i razumne u danim okolnostima i da se primjenjuju tako da se poštuju prava na traženje i dodjeljivanje azila te načelo zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja. Ujedno se pozdravljaju prilagodljive mjere koje su države i UNHCR poduzeli kako bi zajamčili kontinuiran pristup postupcima azila i utvrđivanja apatridnosti te postupcima registracije i izdavanja dokumenata te njihovo funkcioniranje. U predviđenom zaključku napominje se da je važno zajamčiti da su sva ograničenja kretanja za osobe od interesa za UNHCR u svrhu zaštite javnog zdravlja nediskriminirajuća, zakonita, nužna, razumna u danim okolnostima i u svakom drugom pogledu u skladu s međunarodnim pravom te se pozdravlja primjena mjera koje su alternativa zadržavanju, a kojima se jamči poštovanje javnozdravstvenih mjera.
 U pogledu trajnih rješenja, u predviđenom zaključku izražava se zabrinutost zbog utjecaja pandemije bolesti COVID-19 na iznalaženje trajnih rješenja, ističe se njihova važnost te se poziva na daljnji angažman radi promicanja povoljnih uvjeta u zemljama podrijetla, uz nastojanja da se riješe temeljni uzroci, te na sigurnu i dostojanstvenu provedbu dobrovoljne repatrijacije izbjeglica i održivu reintegraciju radi podupiranja preseljenja i olakšavanja pristupa komplementarnim putovima, što uključuje spajanje obitelji, mogućnosti na tržištu rada i mogućnosti školovanja, u skladu s nacionalnim pravom.
 Pitanja u okviru nadležnosti EU-a o kojima dosad nije postignut dogovor ad referendum na privatnim sastancima jesu sljedeća:
 1. uključivanje osoba koje su doživjele seksualno i rodno uvjetovano nasilje kao „osoba od interesa za UNHCR” pri poticanju država na promicanje dostupnosti hitne psihosocijalne potpore i potpore za duševno zdravlje za takve osobe te poticanja daljnjeg jačanja takvih mjera, među ostalim u okviru međunarodne potpore (OT6.);
 2. u stavku koji je predložio Iran apelira se na sve države da se suzdrže od poduzimanja bilo kakvih jednostranih prisilnih mjera koje bi mogle negativno utjecati na sposobnost zemalja domaćina da zaštite izbjeglice i uski prostor za isporuku humanitarne pomoći, osobito tijekom pandemije koja upravo traje (OT7.b alt.). Iran je predstavio ovaj prijedlog u vrlo kasnoj fazi postupka pregovara, stoga on još uvijek može biti odbijen iz postupovnih razloga;
 3. uključivanje usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja te cjepiva kao humanitarnih potreba osoba od interesa za UNHCR i zajednica koje su im domaćini koje bi države trebale procijeniti i razmotriti u okviru humanitarnog odgovora u izvanrednim okolnostima u području javnog zdravlja (renumerirano OT13.);
 4. države članice pozivaju se da u suradnji s UNHCR-om i drugim dionicima osobama od interesa za UNHCR uz osnovne usluge zdravstvene skrbi zajamče i siguran i pouzdan pristup uslugama zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja i psihosocijalnoj potpori (OT14.).
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Unija bi trebala podržati donošenje zaključka Izvršnog odbora o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja.
 Unija bi trebala podržati već prihvaćene dijelove zaključaka i utvrditi svoje stajalište o pitanjima u okviru nadležnosti EU-a koja su još uvijek otvorena.
 EU bi trebao podržati stajalište da se u kontekstu zdravstvene zaštite u izvanrednim okolnostima i dalje primjenjuju načela međunarodnog prava o izbjeglicama, posebno načelo zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja koje je i načelo prava EU-a o azilu utvrđeno u članku 78. Ugovora o funkcioniranju Europske unije te u Direktivi 2013/32/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 26. lipnja 2013. o zajedničkim postupcima za priznavanje i oduzimanje međunarodne zaštite
 1
 („Direktiva o postupcima azila”) i Direktivi 2011/95/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 13. prosinca 2011. o standardima za kvalifikaciju državljana trećih zemalja ili osoba bez državljanstva za ostvarivanje međunarodne zaštite, za jedinstveni status izbjeglica ili osoba koje ispunjavaju uvjete za supsidijarnu zaštitu te sadržaj odobrene zaštite
 2
 („Direktiva o kvalifikaciji”) i zajamčeno kao temeljno pravo u skladu s člankom 18. i člankom 19. stavkom 2. Povelje Europske unije o temeljnim pravima.
 EU bi, u skladu sa svojom postojećom pravnom stečevinom i politikom, trebao podržati i da se ograničenja ulaska i druge mjere koje se poduzimaju radi ograničavanja ulaska na granicama u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja primjenjuju tako da se štiti javno zdravlje, uz istodobno jamčenje poštovanja prava na traženje i dodjeljivanje azila te načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja. EU bi isto tako trebao pozdraviti i podržati prilagodljive mjere koje su države poduzele kako bi zajamčile kontinuiran pristup postupcima azila i utvrđivanja apatridnosti, postupcima registracije i izdavanja dokumenata i drugim relevantnim postupcima za osobe od interesa za UNHCR te njihovo funkcioniranje, uključujući upotrebu tehnologije za intervjue na daljinu.
 Pristup postupku azila obuhvaćen je Direktivom o postupcima azila (2013/32/EU) kao osnovno načelo i jamstvo, posebno u članku 3. o području primjene te direktive u skladu s kojim se ona primjenjuje na sve zahtjeve za međunarodnu zaštitu podnesene na državnom području države članice, među ostalim na granici, teritorijalnim vodama ili tranzitnim zonama države članice te u članku 6. o omogućivanju pristupa postupku evidentiranjem i jamčenju stvarne mogućnosti podnošenja zahtjeva. Tom je direktivom potvrđeno načelo zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja u skladu sa Ženevskom konvencijom o statusu izbjeglica od 28. srpnja 1951.
 3
 , kako je izmijenjena Njujorškim protokolom od 31. siječnja 1967.
 4
 („Konvencija iz 1951. i njezin Protokol iz 1967.”), koje bi osobito trebalo poštovati u slučaju izuzeća od prava na ostanak tijekom ispitivanja podnositelja zahtjeva ili pri primjeni koncepata sigurne zemlje podrijetla ili sigurne treće zemlje. Komisija je 2016. donijela prijedlog o utvrđivanju zajedničkog postupka za međunarodnu zaštitu u Uniji i stavljanju izvan snage Direktive 2013/32/EU
 5
 , u kojem su podržana ista načela i jamstva.
 Iako regularni uvjeti ulaska državljana trećih zemalja u schengensko područje u skladu sa Zakonikom o schengenskim granicama obuhvaćaju zahtjev da takve osobe ne smiju predstavljati prijetnju javnom zdravlju ni u jednoj državi članici
 6
 , time se ne dovode u pitanje prava izbjeglica i osoba koje traže međunarodnu zaštitu, posebno u pogledu načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja
 7
 . Komisija je 16. ožujka 2020. donijela Komunikaciju Europskom parlamentu, Europskom vijeću i Vijeću kojom se poziva na privremeno ograničenje neobveznih putovanja u EU s obzirom na bolest COVID-19
 8
 , a Vijeće je 30. lipnja 2020. donijelo Preporuku
 9
 o privremenom ograničenju neobveznih putovanja u EU i mogućem ukidanju tog ograničenja, a u kojoj su za osobe kojima je potrebna međunarodna zaštita ili kojima iz drugih humanitarnih razloga mora biti odobren prihvat na državnom području država članica predviđena izuzeća od tih privremenih ograničenja. U smjernicama Komisije od 16. travnja 2020.
 10
 određeno je da se mjere koje države članice poduzimaju kako bi zaustavile i ograničile daljnje širenje bolesti COVID-19 trebaju temeljiti na procjenama rizika i znanstvenim savjetima i da moraju ostati razmjerne. Sva ograničenja u području azila, vraćanja i preseljenja moraju biti razmjerna i nediskriminirajuća te uzimati u obzir načelo zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja te obveze u skladu s međunarodnim pravom.
 EU bi trebao podržati podsjećanje na važnost jamstva da su sva ograničenja kretanja za osobe od interesa za UNHCR u svrhu zaštite javnog zdravlja nediskriminirajuća, zakonita, nužna, razumna u danim okolnostima i u svakom drugom pogledu u skladu s međunarodnim pravom te pozdraviti mjere koje su alternativa zadržavanju. Zadržavanje i ograničenja slobodnog kretanja obuhvaćeni su Direktivom 2013/33/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 26. lipnja 2013. o utvrđivanju standarda za prihvat podnositelja zahtjeva za međunarodnu zaštitu
 11
 („Direktiva o uvjetima prihvata”), na koju se upućuje u članku 26. Direktive o postupcima azila o zadržavanju, a posebno u članku 7. o boravištu i slobodi kretanja te člancima 8. i 11. o zadržavanju. Prije nego što podnositeljima zahtjeva za azil odrede zadržavanje države članice imaju obvezu najprije razmotriti manje prisilne alternativne mjere. U članku 8. stavku 3. točki (e) te Direktive predviđena je mogućnost zadržavanja ako to zahtijeva zaštita nacionalne sigurnosti ili javnog reda.
 EU bi, u skladu s postojećim pravilima EU-a, trebao podržati stajalište da bi države trebale jamčiti pouzdan i siguran pristup osnovnim uslugama zdravstvene skrbi i psihosocijalnoj potpori za osobe od interesa za UNHCR. U pogledu uvjeta prihvata države članice mogu iskoristiti mogućnost koju im pruža Direktiva o uvjetima prihvata 2013/33/EU, a to je da u propisno utemeljenim slučajevima i za razumno razdoblje koje mora biti što kraće iznimno odrede modalitete za materijalne uvjete prihvata drukčije od onih koji su obično propisani. Takvi modaliteti moraju u svakom slučaju obuhvaćati osnovne potrebe, uključujući zdravstvenu skrb, za koje su detaljna pravila predviđena u članku 19. Direktive o uvjetima prihvata.
 U pogledu trajnih rješenja i u skladu s postojećim pravilima i politikom EU-a, a posebno u skladu s raznim zaključcima Europskog vijeća
 12
 i Vijeća za pravosuđe i unutarnje poslove, Paktom o migracijama i azilu
 13
 , Strategijom dobrovoljnog povratka i reintegracije
 14
 , Akcijskim planom za integraciju i uključivanje za razdoblje 2021.–2027.
 15
 , Prijedlogom uredbe o uspostavi okvira Unije za preseljenje
 16
 , EU bi trebao podržati izražavanje zabrinutosti zbog utjecaja bolesti COVID-19 na iznalaženje trajnih rješenja te isticati njihovu važnost i pozivati na daljnji angažman radi: a) promicanja povoljnih uvjeta u zemljama podrijetla uz nastojanja da se riješe temeljni uzroci te provedbe dobrovoljne repatrijacije izbjeglica, b) podupiranja preseljenja i c) olakšavanja pristupa komplementarnim putovima, što uključuje spajanje obitelji, mogućnosti na tržištu rada i mogućnosti školovanja u skladu s nacionalnim pravom i d) olakšavanja samostalnosti i pružanja mogućnosti za integraciju.
 Kad je riječ o pitanjima koja su još uvijek otvorena, EU bi trebao:
 1. podržati uključivanje osoba koje su doživjele seksualno i rodno uvjetovano nasilje kao „osoba od interesa za UNHCR” pri poticanju država na promicanje dostupnosti hitne psihosocijalne potpore i potpore za duševno zdravlje za takve osobe te poticanja daljnjeg jačanja takvih mjera, među ostalim u okviru međunarodne potpore (OT6.).
 Kako je navedeno u Strategiji EU-a za rodnu ravnopravnost 2020.–2025., Europska unija učinit će sve u svojoj moći kako bi suzbila rodno uvjetovano nasilje, pružila potporu i zaštitu žrtvama te počinitelje privela pravdi zbog nasilnog ponašanja.
 Predložena operativna točka 6. (OT6.) ne stvara pravnu obvezu, nego se u njoj samo potiče države članice da u pružanju odgovora na pandemiju uzmu u obzir pitanja duševnog zdravlja i psihosocijalne dobrobiti promicanjem dostupnosti hitne psihosocijalne potpore i potpore za duševno zdravlje za osobe od interesa za UNHCR. Na temelju Direktive o uvjetima prihvata države članice već su obvezne podnositeljima zahtjeva za međunarodnu zaštitu osigurati osnovno liječenje bolesti i ozbiljnih duševnih poremećaja te uzeti u obzir posebna pitanja povezana sa spolom i dobi. U skladu s Direktivom o kvalifikaciji korisnicima međunarodne zaštite jamči se zdravstvena skrb, među ostalim i u području fizičkog i u području mentalnog zdravlja. To uključuje, kad je to potrebno, liječenje duševnih poremećaja za korisnike međunarodne zaštite s posebnima potrebama, kao što su osobe koje su bile žrtve mučenja, silovanja ili drugih ozbiljnih oblika psihičkog, tjelesnog ili seksualnog nasilja;
 2. podržati uključivanje usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja te cjepiva kao humanitarnih potreba osoba od interesa za UNHCR i zajednica koje su im domaćini, koje bi države trebale procijeniti i razmotriti u okviru humanitarnog odgovora u izvanrednim okolnostima u području javnog zdravlja (renumerirano OT13.).
 S obzirom na to da je EU (točka 1.) predložio da bi osobe koje su doživjele seksualno i rodno uvjetovano nasilje trebalo smatrati „osobama od interesa za UNHCR”, potrebe za zaštitom tih osoba obuhvaćaju i potporu u okviru usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja.
 Zdravlje je ključni sektor humanitarne pomoći. Od izbijanja pandemije bolesti COVID-19 Tim Europa objedinjenim je resursima EU-a, njegovih država članica i europskih financijskih institucija pružao financijsku pomoć radi ublažavanja socioekonomskih posljedica pandemije. Europska unija prioritetom smatra dostupnost sigurnog i cijenom pristupačnog cjepiva za COVID-19 u cijelom svijetu, a posebno u zemljama s niskim i srednje visokim dohotkom, koje se uglavnom isporučuje u okviru COVAX-a;
 3. podržati izričito navođenje usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja za osobe od interesa za UNHCR kao načina promicanja rodne ravnopravnosti i osnaživanja žena u svim fazama pružanja odgovora na izvanredne okolnosti u području javnog zdravlja (OT14).
 Pružanje usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja nije izričito predviđeno ni u Direktivi o uvjetima prihvata (članak 19.) ni u Direktivi o kvalifikaciji (članak 30.) ni u Prijedlogu direktive iz 2016. (preinaka)
 17
 (članak 18.). U tim aktima određeno je da države članice jamče nužnu zdravstvenu skrb, koja obuhvaća barem hitnu zdravstvenu skrb i osnovno liječenje bolesti i ozbiljnih duševnih poremećaja, te da podnositeljima zahtjeva s posebnim potrebama za prihvatom pružaju nužnu medicinsku ili drugu pomoć, uključujući odgovarajuću zdravstvenu skrb u području mentalnog zdravlja ako je to potrebno. Stoga je primjereno utvrditi stajalište EU-a o ovom pitanju;
 4. odbiti svaki prijedlog u okviru OT7.b alt. kojim bi se u zaključku poticalo države da ne primjenjuju nikakve jednostrane prisilne mjere koje bi mogle negativno utjecati na sposobnost zemalja domaćina da zaštite izbjeglice i uski prostor za isporuku humanitarne pomoći.
 Mjere ograničavanja (sankcije) osnovni su alat zajedničke vanjske i sigurnosne politike EU-a s pomoću kojih EU može intervenirati ako je to potrebno kako bi spriječio sukob ili odgovorio na nove ili postojeće krize.
 U svakom je slučaju primjereno utvrditi stajalište koje treba donijeti u ime Unije u Izvršnom odboru, s obzirom na to da predviđeni zaključak može utjecati na zajednička pravila iz Direktive o uvjetima prihvata i Direktive o postupcima azila kako je prethodno objašnjeno.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kad je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma.”
 Članak 218. stavak 9. UFEU-a primjenjuje se neovisno o tome je li Unija članica tog tijela ili stranka tog sporazuma
 18
 .
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali postoji mogućnost da „presudno utječu na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 19
 .
 4.1.2.Primjena na ovaj predmet
 Izvršni odbor osnovan je na temelju sporazuma, odnosno Rezolucije Gospodarskog i socijalnog vijeća Ujedinjenih naroda od 30. travnja 1958. o osnivanju Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice.
 Zaključak koji Izvršni odbor treba donijeti akt je koji proizvodi pravne učinke. Iako zaključci Izvršnog odbora nisu pravno obvezujući, oni utječu na tumačenje i daljnji razvoj međunarodnih standarda u području zaštite izbjeglica. Oni imaju važnu ulogu u određivanju načina na koji se Konvencija iz 1951. i Protokol iz 1967. tumače i primjenjuju. Ured visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice (UNHCR) koristi se zaključcima Izvršnog odbora u izvršavanju svoje dužnosti nadziranja primjene odredaba Konvencije iz 1951. i Protokola iz 1967., u čemu mu pomažu stranke u skladu s člankom 35. Konvencije iz 1951. Zaključci Izvršnog odbora imaju važnu ulogu u daljnjem razvoju međunarodnog režima zaštite izbjeglica na način koji nadopunjuje i jača Konvenciju iz 1951. i njezin Protokol iz 1967., koji obvezuju stranke
 20
 i koje je Opća skupština UN-a pozdravila
 21
 . Oni su dokaz već uspostavljenog pravila međunarodnog običajnog prava ili dovode do stvaranja prava. Nacionalni i međunarodni sudovi, uključujući Europski sud za ljudska prava, ponekad im pridaju veliku važnost
 22
 .
 Člankom 18. Povelje Europske unije o temeljnim pravima jamči se pravo na azil uzimajući u obzir pravila Konvencije iz 1951. i Protokola iz 1967. Sekundarno zakonodavstvo EU-a predstavlja daljnji razvoj Konvencije iz 1951. i Protokola iz 1967.
 Zajednički europski sustav azila temelji se na potpunoj i uključivoj primjeni Konvencije iz 1951. i Protokola iz 1967., potvrđujući načelo zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja (vidjeti uvodnu izjavu 3. Direktive o kvalifikaciji, Direktive o uvjetima prihvata i Direktive o postupcima azila).
 Direktivom o kvalifikaciji utvrđuju se standardi za definiranje statusa izbjeglice i njegova sadržaja kako bi se nadležnim tijelima država članica pomoglo pri primjeni Konvencije iz 1951. (uvodna izjava 23.). Njome se ujedno utvrđuju standardi za određivanje statusa koji stječu osobe kojima je odobrena supsidijarna zaštita, koja bi trebala biti komplementarna i dodatna zaštiti izbjeglica utvrđenoj Konvencijom iz 1951., te za utvrđivanje sadržaja takvog statusa (uvodna izjava 33.; vidjeti i uvodnu izjavu 25. Direktive o postupcima azila). Naposljetku, provedbu te Direktive trebalo bi posebno ocjenjivati s obzirom na razvoj međunarodnih obveza država članica u vezi s načelom zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja (uvodna izjava 48.).
 U skladu s Direktivom o uvjetima prihvata (uvodna izjava 15.) zadržavanje podnositelja zahtjeva trebalo bi primjenjivati u skladu s temeljnim načelom prema kojem se osobu ne bi smjelo zadržavati samo zbog toga što traži međunarodnu zaštitu, posebno u skladu s međunarodnim pravnim obvezama država članica i člankom 31. Konvencije iz 1951.
 Ta će se razmatranja vjerojatno primjenjivati na predviđeni zaključak. U predviđenom zaključku predviđeni su standardi i dogovorena državna praksa za osiguravanje pristupa postupcima azila, ograničenja ulaska i kretanja osoba od interesa za UNHCR te pružanje zdravstvene skrbi u kontekstu zdravstvene zaštite u izvanrednim okolnostima na temelju iskustva iz pandemije bolesti COVID-19. Njime se dodatno oblikuje međunarodni režim zaštite izbjeglica uvažavanjem važnosti poštovanja načela međunarodnog prava o izbjeglicama u kontekstu zdravstvene zaštite u izvanrednim okolnostima, posebno načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja, primjenom ograničenja ulaska i drugih mjera koje se poduzimaju radi ograničavanja ulaska na granicama u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja tako da se poštuju pravo traženja i dodjeljivanja azila i načelo zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja, primjenom ograničenja kretanja za osobe od interesa za UNHCR u svrhu zaštite javnog zdravlja na nediskriminirajući način, i samo ako su zakonita, nužna i razumna u danim okolnostima, jamčeći osiguravanje zdravstvene skrbi za osobe od interesa za UNHCR u kontekstu zdravstvene zaštite u izvanrednim okolnostima, i pozdravljanjem prilagodljivih mjera radi jamčenja kontinuiranog pristupa postupcima azila i utvrđivanja apatridnosti te njihova funkcioniranja. Prethodno navedeni aspekti uređeni su zakonodavstvom EU-a koje bi trebalo primjenjivati u skladu s Konvencijom iz 1951. i Protokolom od 31. siječnja 1967. U tom smislu predviđeni zaključak može presudno utjecati na sadržaj i primjenu zakonodavstva EU-a.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se niti mijenja institucionalni okvir sporazuma.
 Stoga je postupovna pravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalna pravna osnova odluke u skladu s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta u odnosu na koji se donosi stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili elementa te ako se može utvrditi da je jedan od ta dva cilja ili elementa glavni, a drugi samo sporedan, odluka u skladu s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, naime onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena na ovaj predmet
 Glavni cilj i sadržaj predviđene odluke odnosi se na Unijinu zajedničku politiku azila.
 Stoga je materijalna pravna osnova predložene odluke članak 78. stavak 2. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 78. stavak 2. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 2021/0306 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije na 72. sjednici Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice u vezi s donošenjem zaključka o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 78. stavak 2. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Rezolucijom od 30. travnja 1958. Gospodarsko i socijalno vijeće Ujedinjenih naroda donijelo je Rezoluciju o osnivanju Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice (dalje u tekstu „UNHCR”).
 (2)U skladu s tom Rezolucijom Izvršni odbor Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice djeluje kao savjetodavno tijelo u pogledu normi i politika s obzirom na međunarodnu zaštitu izbjeglica.
 (3)Na svojoj 72. sjednici, koja će se održati od 4. do 8. listopada 2021., Izvršni odbor Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice donijet će zaključak o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja.
 (4)Taj se zaključak priprema na nizu privatnih sastanaka članova Izvršnog odbora i međuvladinih organizacija, koje su u svojstvu promatrača pozvane da sudjeluju na tim privatnim sastancima u suradnji sa stručnjacima iz UNHCR-a. Europska unija, u svojstvu promatrača, nema pravo glasa, ali ima pravo govoriti na javnim sastancima Izvršnog odbora te je pozvana da sudjeluje na privatnim sastancima Izvršnog odbora o pitanjima azila i izbjeglica u okviru svojih nadležnosti.
 (5)Primjereno je utvrditi stajalište koje treba donijeti u ime Unije u Izvršnom odboru Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice, s obzirom na to da predviđeni zaključak može presudno utjecati na sadržaj prava Unije.
 (6)Unija bi trebala podržati donošenje predviđenog zaključka o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja.
 (7)Unija bi trebala podržati primjenu načela međunarodnog prava o izbjeglicama, osobito načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja te prava na traženje i dodjeljivanje azila u kontekstu zdravstvene zaštite u izvanrednim okolnostima i stajalište da ograničenja kretanja moraju biti nediskriminirajuća, zakonita, nužna, razumna u danim okolnostima i u svakom drugom pogledu u skladu s međunarodnim pravom.
 (8)Unija bi osim toga trebala podržati stajalište da mjere ograničenja ulaska i druge mjere koje se poduzimaju radi ograničavanja ulaska na granicama u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja moraju biti privremene, nediskriminirajuće, nužne, razmjerne i razumne u danim okolnostima i da se moraju primjenjivati tako da se štiti javno zdravlje, uz istodobno jamčenje poštovanja prava na traženje i dodjeljivanje azila, načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja i primjenjivih obveza u skladu s međunarodnim pravom, uključujući međunarodno pravo o izbjeglicama.
 (9)„Osobe od interesa za UNHCR” uključuju izbjeglice, tražitelje azila, izbjeglice povratnike, osobe bez državljanstva i interno raseljene osobe. Unija bi trebala podržati uključivanje osoba koje su doživjele seksualno i rodno uvjetovano nasilje kao „osoba od interesa za UNHCR” pri poticanju država na to da u pružanju odgovora na pandemiju uzmu u obzir duševno zdravlje i psihosocijalnu dobrobit ljudi promicanjem dostupnosti hitne psihosocijalne potpore i potpore za duševno zdravlje za takve osobe i poticanjem daljnjeg jačanja takvih mjera, među ostalim u okviru međunarodne potpore.
 (10)Unija bi trebala podržati uključivanje usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja te cjepiva kao humanitarnih potreba osoba od interesa za UNHCR i zajednica koje su im domaćini, koje bi države trebale procijeniti i razmatrati u okviru humanitarnog odgovora u izvanrednim okolnostima u području javnog zdravlja.
 (11)Unija bi trebala podržati uključivanje usluga zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja, uz osnovne usluge zdravstvene skrbi, te psihosocijalne potpore samo u okviru pružanja odgovora na izvanredne okolnosti u području javnog zdravlja.
 (12)Unija bi trebala odbiti svaki prijedlog koji se odnosi na primjenu jednostranih prisilnih mjera.
 (13)Stajalište Unije iznijet će države članice Unije koje su članovi Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice, nastupajući zajedno.
 (14)[U skladu s člancima 1. i 2. Protokola br. 21 o stajalištu Irske s obzirom na područje slobode, sigurnosti i pravde, priloženog Ugovoru o Europskoj uniji (UEU) i UFEU-u, i ne dovodeći u pitanje članak 4. navedenog protokola, Irska ne sudjeluje u donošenju ove Odluke te ona za nju nije obvezujuća niti se na nju primjenjuje.] ILI [U skladu s člankom 3. Protokola (br. 21) o stajalištu Ujedinjene Kraljevine i Irske s obzirom na područje slobode, sigurnosti i pravde, priloženog Ugovoru o Europskoj uniji i Ugovoru o funkcioniranju Europske unije, Irska je obavijestila da želi sudjelovati u donošenju i primjeni ove Odluke.]
 (15)
 U skladu s člancima 1. i 2. Protokola br. 22 o stajalištu Danske, priloženog Ugovoru o Europskoj uniji i Ugovoru o funkcioniranju Europske unije, Danska ne sudjeluje u donošenju ove Odluke te ona za nju nije obvezujuća niti se na nju primjenjuje,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije na 72. sjednici Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice u vezi s donošenjem zaključka o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja temelji se na nacrtu zaključka Izvršnog odbora koji je priložen ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Ako se na 72. sjednici Izvršnog odbora ili prije donesu novi prijedlozi u vezi s predmetom iz Priloga o kojima Unija još nije utvrdila stajalište, njezino stajalište određuje se koordinirano na razini Unije prije nego što Izvršni odbor donese zaključak. U takvim slučajevima stajalište Unije u skladu je s njezinim postojećim politikama i zakonodavstvom.
 Članak 3.
 Stajalište iz članka 1. iznijet će države članice Unije koje su članovi Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice i koje su sudjelovale na njegovoj 72. sjednici, nastupajući zajedno.
 Članak 4.
 Ova je Odluka upućena državama članicama.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Direktiva 2013/32/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 26. lipnja 2013. o zajedničkim postupcima za priznavanje i oduzimanje međunarodne zaštite, SL L 180, 29.6.2013., str. 60.–95.
 (2)
 Direktiva 2011/95/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 13. prosinca 2011. o standardima za kvalifikaciju državljana trećih zemalja ili osoba bez državljanstva za ostvarivanje međunarodne zaštite, za jedinstveni statusa izbjeglica ili osoba koje ispunjavaju uvjete za supsidijarnu zaštitu te sadržaj odobrene zaštite (preinačena), SL L 337, 20.12.2011., str. 9.–26.
 (3)
 Konvencija o statusu izbjeglica iz 1951., 189 U.N.T.S. 137, stupila je na snagu 22. travnja 1954.
 (4)
 Protokol o statusu izbjeglica iz 1967., 606 U.N.T.S. 267, stupio je na snagu 4. listopada 1967.
 (5)
 COM(2016) 467 final, izmijenjen prijedlogom COM(2020) 611 final 2016/0224(COD) Bruxelles, 23.9.2020.
 (6)
 Uredba (EU) 2016/399 Europskog parlamenta i Vijeća od 9. ožujka 2016. o Zakoniku Unije o pravilima kojima se uređuje kretanje osoba preko granica (Zakonik o schengenskim granicama), SL L 77, 23.3.2016., str. 1.–52., članak 6.
 (7)
 Zakonik o schengenskim granicama, članak 3.
 (8)
 COM (2020) 115 final.
 (9)
 Preporuka Vijeća 2020/912 od 30. lipnja 2020. o privremenom ograničenju neobveznih putovanja u EU i mogućem ukidanju takvog ograničenja ST/9208/2020/INIT, SL L 208I 1.7.2020. str. 1.–7.
 (10)
 COVID-19: Smjernice za provedbu relevantnih odredaba EU-a u području postupaka azila i vraćanja te za preseljenje, Bruxelles, 16.4.2020. C(2020) 2516 final.
 (11)
 Direktiva 2013/33/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 26. lipnja 2013. o utvrđivanju standarda za prihvat podnositelja zahtjeva za međunarodnu zaštitu (preinaka), SL L 180, 29.6.2013., str. 96.–116.
 (12)
 F.ex. zaključci Europskog vijeća od 24. lipnja 2021.
 (13)
 Komunikacija Komisije Europskom parlamentu, Vijeću, Europskom gospodarskom i socijalnom odboru te Odboru regija o novom paktu o migracijama i azilu, COM/2020/609 final.
 (14)
 COM(2021) 120 final.
 (15)
 COM(2020) 758 final.
 (16)
 COM (2016) 468 final.
 (17)
 Prijedlog direktive Europskog parlamenta i Vijeća o utvrđivanju standarda za prihvat podnositelja zahtjeva za međunarodnu zaštitu (preinaka) COM/2016/0465 final – 2016/0222 (COD).
 (18)
 Predmet C-399/12, Njemačka protiv Vijeća (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, točka 64.
 (19)
 Predmet C-399/12, Njemačka protiv Vijeća (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, točke 61.–64.
 (20)
 Točka 7. Izjave stranaka Konvencije iz 1951. i/ili Protokola o statusu izbjeglica iz 1967. od 13. prosinca 2001.
 (21)
 Rezolucija A/RES/57/187, stavak 4., od 18. prosinca 2001.
 (22)
 ESLJP (Veliko vijeće), 29. siječnja 2008., Saadi protiv Ujedinjene Kraljevine (zahtjev br. 13229/03).
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 30.9.2021.
 COM(2021) 597 final
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije na 72. sjednici Izvršnog odbora Programa Visokog povjerenika Ujedinjenih naroda za izbjeglice u vezi s donošenjem zaključka o međunarodnoj zaštiti i trajnim rješenjima u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja
 PRILOG
 ZAKLJUČAK IZVRŠNOG ODBORA O MEĐUNARODNOJ ZAŠTITI I TRAJNIM RJEŠENJIMA U KONTEKSTU IZVANREDNIH OKOLNOSTI U PODRUČJU JAVNOG ZDRAVLJA
 Izvršni odbor,
 TP1. prepoznajući da dosad neviđeni i višestruki učinci pandemije bolesti COVID-19, uključujući humanitarne učinke na izbjeglice, tražitelje azila, izbjeglice povratnike, osobe bez državljanstva i, u mnogim situacijama, interno raseljene osobe (dalje u tekstu „osobe od interesa za UNHCR”), predstavljaju prijetnju ljudskom zdravlju, sigurnosti i blagostanju te povećane rizike u području zaštite;
 TP2. prepoznajući isto tako da su siromašne i najugroženije skupine najviše pogođene i da će učinci pandemije utjecati na razvojna postignuća, otežavajući napredak u postizanju ciljeva održivog razvoja, uključujući cilj 3.8.
 1
 ;
 TP2.a prepoznajući isto tako da su najveći dio izbjeglica i drugih raseljenih osoba u svijetu primile zemlje s niskim i srednje visokim prihodima koje su među najpogođenijima pandemijom bolesti COVID-19, što je prouzročilo ozbiljne učinke na njihovo javno zdravlje te socioekonomske učinke;
 TP3. prepoznajući nadalje da su pandemija bolesti COVID-19 i njezine višestruke posljedice osobito utjecale na osobe od interesa za UNHCR, kao i na mnoge zajednice domaćine, među ostalim u pogledu zdravlja, povećanog rizika od seksualnog i rodno uvjetovanog nasilja, diskriminacije, gospodarstava i humanitarnog pristupa te pristupa obrazovanju;
 TP4. ponovno potvrđujući pravo svakog ljudskog bića, bez ikakve razlike, na uživanje najvišeg mogućeg standarda tjelesnog i duševnog zdravlja;
 TP4.a prepoznajući nadalje da je za napredak u ostvarivanju tog prava važno imati dostupan i pravodoban pristup sigurnim i učinkovitim cjepivima, lijekovima te zdravstvenim tehnologijama i terapijama, imajući na umu da je opsežna imunizacija protiv bolesti COVID-19 globalno zdravstveno javno dobro u sprečavanju, zadržavanju i zaustavljaju prijenosa virusa radi okončanja pandemije;
 TP5. prepoznajući da izvanredne okolnosti u području javnog zdravlja koje su od međunarodnog interesa, kao što je pandemija bolesti COVID-19, zahtijevaju globalan odgovor na temelju jedinstva, solidarnosti i ojačane multilateralne suradnje;
 TP6. ponovno potvrđujući svoju predanost međunarodnoj solidarnosti te podjeli odgovornosti i obveza koja uključuje sve članove međunarodne zajednice i podsjećajući na važnost međunarodne suradnje, posebno radi pružanja potpore zajednicama i zemljama koje primaju velike skupine izbjeglica, u osiguravanju zaštite i pomoći te postizanju rješenja, osobito u kontekstu izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja;
 TP7. potvrđujući da države imaju pravo poduzeti mjere za zaštitu javnog zdravlja; podsjećajući pritom da se takve mjere moraju provoditi tako da se poštuju obveze država u skladu s međunarodnim pravom, među ostalim u skladu s međunarodnim pravom o izbjeglicama, ljudskim pravima i, ako je primjenjivo, međunarodnim humanitarnim pravom;
 TP8. podsjećajući na to da države imaju suverene ovlasti regulirati ulazak državljana trećih zemalja, uz puno poštovanje načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja i podložno primjenjivom međunarodnom pravu, uključujući međunarodno pravo o izbjeglicama;
 TP9. podsjećajući na Globalni sporazum o izbjeglicama, uključujući načelo podjele obveza i odgovornosti;
 TP10. podsjećajući na relevantne zaključke Izvršnog odbora, uključujući zaključke br. 64 (XLI) (1990.) o ženama izbjeglicama i međunarodnoj zaštiti, br. 84 (XLVIII)(1997.) o djeci i adolescentima izbjeglicama, br. 105 (LVII)(2006.) o ženama i djevojčicama u opasnosti, br. 106 (LVII)(2006.) o utvrđivanju, sprečavanju i smanjenju apatridnosti i zaštiti osoba bez državljanstva, br. 107 (LVIII)(2007.) o djeci u opasnosti, br. 110 (LXI) (2010.) o izbjeglicama s invaliditetom i drugim osobama s invaliditetom kojima UNHCR pruža zaštitu i pomoć, br. 109 (LX) (2009.) o dugotrajnim situacijama izbjeglištva, br. 111 (LXIV)(2013.) o registraciji građana i br. 112 (LXVII) (2016.) o međunarodnoj suradnji iz perspektive zaštite i rješenja;
 Uključive politike i pristup zdravstvenoj skrbi i drugim uslugama
 OT1. pozdravlja mjere koje su države poduzele kako bi olakšale pristup uslugama zdravstvene skrbi i uključivanje u njih te mjere za ograničavanje i sprečavanje zaraze, uključujući cijepljenje, na nediskriminirajućoj osnovi, za osobe od interesa za UNHCR u skladu s pravom svih osoba na uživanje najvišeg ostvarivog standarda tjelesnog i duševnog zdravlja;
 OT2. potiče države da rade na daljnjem uključivanju osoba od interesa za UNHCR u usluge zdravstvene skrbi; i poziva na daljnje pružanje potpore državama kako bi im se omogućilo da izgrade i prošire kapacitete zdravstvenih sustava radi zadovoljenja potreba osoba od interesa za UNHCR te zajednica koje su im domaćini;
 OT3. potiče države da osobama bez državljanstva ili osobama kojima zbog apatridnosti nedostaju dokumenti zajamče pristup uslugama zdravstvene skrbi i ustanovama za osobe bez državljanstva;
 OT4. pozdravlja i poziva na daljnje djelotvorne mjere radi sprečavanja širenja zaraze i upravljanja zdravstvenim rizicima među osobama od interesa za UNHCR, uključujući osobe koje žive u kampovima, zajedničkim skloništima i drugim naseljima; i na osiguravanje smještaja, preventivnih mjera i liječenja ako je potrebno te pristupa sigurnoj vodi i odvodnji, među ostalim u higijenskim uvjetima u skladu s odgovarajućim standardima;
 OT5. potiče mjere za utvrđivanje i rješavanje konkretnih zdravstvenih potreba i prepreka u kontekstu izvanrednog stanja u području javnog zdravlja te promicanje prioriteta i kapaciteta djece, žena, adolescentica, osoba starije dobi, osoba s invaliditetom i osoba s dugotrajnim bolestima;
 OT5.a potiče UNHCR i njegove partnere da zadrže odgovarajuće kapacitete za potporu zdravstvenim odgovorima, među ostalim u okviru nacionalnih usluga, u korist osoba od interesa za UNHCR i stanovništva domaćina tijekom pripravnosti, planiranja i pružanja odgovora u izvanrednom stanju u području javnog zdravlja;
 OT6. potiče države i UNHCR da u pružanju odgovora na pandemiju uzmu u obzir duševno zdravlje i psihosocijalnu dobrobit ljudi promicanjem dostupnosti hitne psihosocijalne potpore i potpore za duševno zdravlje za osobe od interesa za UNHCR, [uključujući osobe koje su doživjele seksualno i rodno uvjetovano nasilje] te za zajednice domaćine; i potiče daljnje jačanje takvih mjera, među ostalim u okviru međunarodne potpore;
 OT6.a potiče UNHCR i njegove partnere da i dalje jamče da će se iskustva i pouke naučene iz pandemije bolesti COVID-19 te drugih izvanrednih stanja u području javnog zdravlja iskoristiti za dobivanje korisnih informacija i jačanje planiranja, spremnosti i pružanja odgovora na takva izvanredna stanja, među ostalim u pogledu duševnog zdravlja i psihosocijalne potpore;
 Međunarodna suradnja i podjela obveza i odgovornosti
 OT7. cijeni kontinuiranu gostoljubivost zemalja domaćina i njihove javnozdravstvene odgovore koji uključuju izbjeglice te velikodušnost donatora u pružanju odgovora na potrebu osoba od interesa za UNHCR za zaštitom tijekom pandemije bolesti COVID-19; ističe središnju važnost međunarodne suradnje u režimu zaštite izbjeglica i trajnih rješenja te ponovno naglašava svoju predanost međunarodnoj solidarnosti i pravednoj podjeli obveza i odgovornosti;
 OT7.a poziva države i druge partnere da hitno podupru financiranje, pravednu raspodjelu sigurnih i učinkovitih dijagnostika, terapija i cjepiva te da dodatno razmotre inovativne mehanizme financiranja radi jamčenja pristupačnog, pravodobnog, pravednog i univerzalnog pristupa cjepivu protiv bolesti COVID-19 za sve, kao i njegovu pravednu raspodjelu, uključujući za osobe od interesa za UNHCR i zajednice domaćina;
 EU ĆE ODBITI: [OT7.b alt: apelira na sve države da se suzdrže od poduzimanja bilo kakvih jednostranih prisilnih mjera koje bi mogle negativno utjecati na sposobnost zemalja domaćina da zaštite izbjeglice i uski prostor za isporuku humanitarne pomoći, osobito tijekom pandemije koja upravo traje jer je pravodoban i jednak pristup učinkovitom i pristupačnom cjepivu protiv bolesti COVID-19 imperativ u zaštiti izbjegličkog stanovništva i zajednica domaćina od širenja virusa.]
 Ograničenja ulaska, kretanja i pristupa azilu 4
 OT8. pozdravlja korake koje države poduzimaju kako bi zajamčile da su mjere poduzete radi ograničavanja ulaska na granicama u kontekstu izvanrednog stanja u području javnog zdravlja privremene, nediskriminirajuće, nužne, razmjerne i razumne u danim okolnostima i da se primjenjuju tako da se štiti javno zdravlje, uz istodobno poštovanje prava na traženje i dodjeljivanje azila, načela zabrane prisilnog udaljenja ili vraćanja i primjenjivih obveza u skladu s međunarodnim pravom, uključujući međunarodno pravo o izbjeglicama;
 OT9. pozdravlja prilagodljive mjere koje su države i UNHCR poduzeli kako bi zajamčili kontinuiran pristup postupcima azila i utvrđivanja apatridnosti, postupcima registracije i izdavanja dokumenata i drugim relevantnim postupcima za osobe od interesa, kao i njihovo funkcioniranje, uključujući upotrebu tehnologije za intervjue na daljinu i produljenje rokova za registraciju pri rođenju i valjanosti dokumenata o državljanstvu i boravištu, te potiče ostale države, UNHCR i partnere da po potrebi i dalje podupiru države u ovom području;
 OT10. napominje da je važno zajamčiti da su sva ograničenja kretanja za osobe od interesa u svrhu zaštite javnog zdravlja nediskriminirajuća, zakonita, nužna, razumna u danim okolnostima i u svakom drugom pogledu u skladu s međunarodnim pravom te pozdravlja primjenu mjera koje su alternativa zadržavanju kojima se jamči poštovanje javnozdravstvenih mjera;
 OT11. naglašava potrebu za punim poštovanjem ljudskih prava i ističe da u pružanju odgovora na pandemiju nema mjesta bilo kakvom obliku diskriminacije, rasizma i ksenofobije;
 Razmatranje širih učinaka izvanrednog stanja u području javnog zdravlja
 Renumerirano OT12. izražava zabrinutost zbog višestrukih učinaka pandemije bolesti COVID-19 na osobe od interesa za UNHCR te na zajednice koje su im domaćini, uključujući povećanje siromaštva i duboke poremećaje u obrazovanju, povećanje nesigurnosti u pogledu opskrbe hranom, ograničene mogućnosti stjecanja sredstava za život i povećanje seksualnog i rodno uvjetovanog nasilja;
 Renumerirano OT13. poziva države članice da u suradnji s UNHCR-om i uz potporu drugih dionika zajamče pronalaženje rješenja za humanitarne potrebe osoba od interesa UNHCR-a i zajednica koje su im domaćini, što uključuje čistu vodu, hranu i prehranu, sklonište, obrazovanje, sredstva za život, energiju, zdravlje, [uključujući spolno i reproduktivno zdravlje] [usluge skrbi] [uključujući cjepiva] i druge potrebe u okviru humanitarnog odgovora u izvanrednom stanju u području javnog zdravlja, uključujući pružanje pravodobnih i odgovarajućih resursa, istodobno jamčeći potpunu sukladnost zajedničkih napora s humanitarnim načelima;
 Renumerirano OT14. pozdravlja i poziva države, UNHCR i druge dionike da promiču rodnu ravnopravnost i osnaživanje žena u svim fazama pružanja odgovora na izvanredno stanje u području javnog zdravlja te u tom pogledu potiče države članice da u suradnji s UNHCR-om i uz potporu drugih dionika osobama od interesa za UNHCR zajamče pouzdan i siguran pristup [uslugama zdravstvene skrbi u području spolnog i reproduktivnog zdravlja te] osnovnim uslugama zdravstvene skrbi i psihosocijalnoj potpori, i to po samom nastanku hitnog slučaja, uz istodobno prepoznavanje važnosti relevantnih službi kako bi se učinkovito odgovorilo na potrebe žena, adolescentica i dojenčadi i zaštitilo ih se od smrti i oboljenja koji se mogu spriječiti u slučajevima hitne potrebe za humanitarnom pomoći;
 Renumerirano OT15. potiče sve aktere da udvostruče napore u podupiranju država kako bi se smanjili i otklonili učinci izvanrednog stanja u području javnog zdravlja na osobe od interesa za UNHCR, među njima i na djecu, a koji uključuju smanjeni pristup obrazovanju, povećanje siromaštva, dječji, rani i prisilni brak i trgovinu ljudima, druge oblike nasilja, iskorištavanje i zlostavljanje, uključujući dječji rad, novačenje djece i razdvajanje obitelji, i kako bi se nastojalo pružiti im osnovu za bolju budućnost;
 Trajna rješenja
 OT16. izražava zabrinutost zbog znatnog utjecaja pandemije bolesti COVID-19 na iznalaženje trajnih rješenja; ističe važnost trajnih rješenja jer su ona jedan od glavnih ciljeva međunarodne zaštite; i poziva na daljnji angažman, uključujući angažman država, UNHCR-a i drugih partnera u kontekstu izvanrednog stanja u području javnog zdravlja radi:
 a. promicanja povoljnih uvjeta za sigurnu i dostojanstvenu provedbu dobrovoljne repatrijacije izbjeglica i održivu reintegraciju povratnika u zemljama podrijetla, uključujući odgovarajuće javnozdravstvene mjere, uz nastojanja da se riješe temeljni uzroci;
 b. podupiranja preseljenja, što uključuje povećanje broja mjesta za preseljenje u postojećim državama preseljenja i novih mjesta u dodatnim državama; primjene ili proširenja fleksibilnih metoda obrade i olakšanja pravodobnih odlazaka uz poštovanje javnog zdravlja;
 c. osiguravanja lakšeg pristupa komplementarnim putovima, što uključuje spajanje obitelji, mogućnosti na tržištu rada i mogućnosti školovanja, u skladu s nacionalnim pravom, kako bi se poduprla trajna rješenja; i
 d. olakšavanja samostalnosti osoba od interesa za UNHCR i pružanja mogućnosti za njihovu integraciju, kad je to prikladno;
 OT16.a isto tako izražava zabrinutost zbog znatnog utjecaja pandemije bolesti COVID-19 na iznalaženje trajnih rješenja za interno raseljene osobe i poziva na daljnju potporu nacionalnim vlastima u stvaranju povoljnih uvjeta za trajna rješenja za interno raseljene osobe, uključujući njihov dobrovoljan, siguran i dostojanstven povratak, lokalnu integraciju ili preseljenje u neki drugi dio zemlje;
 Komunikacija s osobama od interesa i njihovi doprinosi
 OT22. ukazuje na prednosti dvosmjerne komunikacije s osobama od interesa za UNHCR i mogućnosti za njihovo informiranje i savjetovanje o pitanjima koja na njih utječu, među ostalim u svrhu poboljšanja učinka zdravstvenih mjera;
 OT23. pozdravlja i potiče mjere koje osobama od interesa za UNHCR omogućuju pružanje vještina i pozitivnih doprinosa, među ostalim u ulozi pružatelja zdravstvenih, nastavnih i drugih usluga, čija potpora može pridonijeti pružanju odgovora na izvanredno stanje u području javnog zdravlja i jačanju blagostanja zajednica koje su im domaćini te poziva UNHCR da u oblikovanje odgovora na potrebe pružanja zaštite uključi njihov doprinos i stručnost;
 OT23.a alt. napominje da je sve veća upotreba digitalnih alata omogućila daljnje pružanje usluga i bolji pristup osobama od interesa UNHCR-a; potiče UNHCR da u suradnji s dotičnim državama i drugim relevantnim dionicima nastavi razmatrati daljnje mogućnosti upotrebe odgovarajućih digitalnih alata te provoditi inovativne pristupe prikupljanju i razmjeni podataka te upravljanju njima u skladu s nacionalnim propisima i primjenjivim međunarodnim standardima i načelima u području zaštite privatnosti i podataka; i
 OT23.b ukazuje na rizik od dezinformacija tijekom izvanrednih okolnosti u području javnog zdravlja te na važnost suzbijanja dezinformacija činjeničnim informacijama kojima osobe od interesa mogu lako pristupiti i koje mogu lako razumjeti; i prepoznaje središnju ulogu osoba od interesa u prenošenju takvih informacija.
 (1)
 Vidjeti i Rezoluciju Opće skupštine UN-a A/RES/70/1.