type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 Βρυξέλλες, 30.11.1998
 COM0998) 687 τελικό
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τον καθορισμό για το 1999 ορισμένων μέτρων διατηρήσεως και διαχειρίσεως των
 αλιευτικών πόρων της ζώνης διακανονισμού όπως ορίζεται στη σύμβαση για τη μελλοντική
 πολυμερή συνεργασία στην αλιεία του Βορειοδυτικού Ατλαντικού
 (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 Η παρούσα πρόταση αφορά τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας όσον αφορά τη
 διατήρηση των ζώντων πόρων του Βορειοδυτικού Ατλαντικού, πέραν της αποκλειστικής
 οικονομικής ζώνης των παράκτιων κρατών, δηλαδή της ζώνης διακανονισμού της
 NAFO. Περιέχει τα όρια του όγκου των αλιεύσεων των κοινοτικών αλιευτικών στόλων
 για το 1999, επικουρικά τεχνικά μέτρα διατήρησης και μέτρα για τη διευκόλυνση και την
 ενίσχυση του ελέγχου και της επιθεώρησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων στην εν
 λόγω περιοχή. Στην πρόταση αυτή περιλαμβάνονται επίσης ορισμένα ήδη υπάρχοντα
 μέτρα.
 Προτείνεται η πλήρης εφαρμογή των συστάσεων της επιτροπής αλιείας NAFO για το
 1999, όσον αφορά:
 τον γάδο των διαιρέσεων 3Μ, 3ΝΟ και 2J3KL·
 τα κοκκινόψαρα των διαιρέσεων 3Μ και 3LN·
 τη ζαγκέτα του Καναδά των διαιρέσεων 3 Μ και 3 LNO·
 τον πλευρονήκτη με κίτρινη ουρά της διαίρεσης 3 LNO·
 τη γλώσσα τη γλυπτοκέφαλη της διαίρεσης 3 NO και 2J 3 KL
 . τον καπελάν της διαίρεσης 3 ΝΟ·
 τα καλαμάρια των υποδιαιρέσεων 3 και 4
 την ιππόγλωσσα της Γροιλανδίας των υποδιαιρέσεων 3LMNO·
 τη γαρίδα της διαίρεσης 3LNO και 3Μ.
 ---pagebreak--- ΠΡΟΤΑΣΗ
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 της... Δεκεμβρίου 1998
 για τον καθορισμό για το 1999 ορισμένων μέτρων διατηρήσεως και διαχειρίσεως των
 αλιευτικών πόρων της ζώνης διακανονισμού όπως ορίζεται στη σύμβαση για τη μελλοντική
 πολυμερή συνεργασία στην αλιεία του Βορειοδυτικού Ατλαντικού
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη:
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ .3760/92 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1992 για την
 θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια0), και ιδίως το
 άρθρο 8 παράγραφος 4,
 τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1627/94 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1994 για τη θέσπιση
 γενικών κανόνων σχετικά με ειδικές άδειες αλιείας*2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2,
 την πρόταση της Επιτροπής,
 εκτιμώντας ότι, η Κοινότητα ενέκρινε 3 τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο
 της Θάλασσας, που περιέχει αρχές και κανόνες για τη διατήρηση και τη διαχείριση τιον
 ζώντων πόρων εντός των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών των παράκτιων κρατών,
 καθώς και στην ανοιχτή θάλασσα·
 ότι η σύμβαση για τη μελλοντική πολυμερή συνεργασία στην αλιεία του Βορειοδυτικού
 Ατλαντικού, καλούμενη στο εξής «σύμβαση NAFO», εγκρίθηκε από το Συμβούλιο με το
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3179/78(4) και άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1979· ότι η
 οριζόμενη ζώνη διακανονισμού αποτελείται κατά ένα μέρος από τη Ζώνη Συμβάσεως που
 εκχείνεχαι πέραν χων περιοχών εντός των οποίων τα παράκτια κράτη ασκούν τη δικαιοδοσία
 τους σε θέματα αλιείας·
 ότι η σύμβαση NAFO καθορίζει το κατάλληλο πλαίσιο για τη διατήρηση και την
 ορθολογική διαχείριση χων αλιευχικών πόρων της ζώνης διακανονισμού, προκειμένου να
 επιτύχει τη βέλχισχη χρησιμοποίηση χους· όχι, για χο σκοπό αυχό, χα συμβαλλόμενα μέρη
 δεσμεύονχαι να ενεργήσουν από κοινού-
 όχι η οργάνωση αλιείας χου Βορειοδυχικού Αχλανχικού, επονομαζόμενη καχωχέρω NAFO
 ,πραγμαχοποίησε χην εχήσια συνεδρίαση χης από 14 έως 18 Σεπχεμβρίου 1998 και με χην
 (1)
 ΕΕ αριθ. L 389 της 31.12.1992, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον
 κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1181/98 (ΕΕ αριθ. L 164 της 9.6.1998, σ.1)
 (2)
 ΕΕ αριθ. L 171 της 06.07.1994, σ. 7
 (3
 > ΕΕ αριθ. L 179 της 23.06.1996, σ. 1
 (4>
 ΕΕ αριθ. L 378 της 30.12.1978, σ.1.
 2
 ---pagebreak--- ευκαιρία αυχή, θέσπισε συστάσεις για τη διαχήρηση και τη διαχείριση χων μέτρων στη ζώνη
 διακανονισμού 1998 όχι οι συστάσεις αυχές πρέπει να εφαρμοστούν από χην Κοινότητα·
 ότι, με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνώμες, θα πρέπει να περιοριστούν τα
 αλιεύματα ορισμένων ειδών σε ορισμένα μέρη της ζώνης διακανονισμού και ότι,
 σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΒΟΚ) αριθ. 3760/92, εναπόκειται στο
 Συμβούλιο να καθορίσει το επιτρεπόμενο σύνολο των αλιευμάτων (TAC) ανά απόθεμα ή
 ομάδα αποθεμάτων, το διαθέσιμο μερίδιο για την Κοινότητα, τους όρους υπό τους
 οποίους πρέπει να πραγματοποιούνται οι αλιευτικές δραστηριότητες και να κατανείμει το
 διαθέσιμο μερίδιο για την Κοινότητα μεταξύ των κρατών μελών
 ότι, για να εξασφαλιστεί η διατήρηση των αλιευτικών πόρων, καθώς και η ισόρροπη
 εκμετάλλευση τους, πρέπει να οριστούν τεχνικά μέτρα διατηρήσεως, μεταξύ άλλων, για τα
 μεγέθη ματιών των δικτύων, τα ποσοστά παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, τα επιτρεπόμενα
 μεγέθη ψαριών και τα ισοδύναμα μήκη μεταποιημένων ψαριών
 ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή διαχείριση του αποθέματος γαρίδας στην περιοχή
 NAFO 3Μ, θα πρέπει να διατηρηθεί ένα σύστημα ελέγχου της αλιευτικής προσπάθειας·
 ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διατήρηση του αποθέματος της ιππόγλωσσας της
 Γροιλανδίας, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την ανακοίνωση των σχεδίων προσπάθειας για
 τον τύπο αυτό αλιείας·
 ότι, για να επιτραπεί ο έλεγχος των αλιευμάτων που προέρχονται από τους πόρους της ζώνης
 διακανονισμού, συμπληρώνοντας συγχρόνως τα μέτρα ελέγχου που προβλέπονται στον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93(5), πρέπει να ληφθούν ορισμένα ειδικά μέτρα ελέγχου, ιδίως
 για τη δήλωση των αλιευμάτων, την ανακοίνωση των πληροφοριών, την κατοχή των μη
 εγκεκριμένων διχτύων, τις πληροφορίες και την τεχνική βοήθεια όσον αφορά την
 αποθήκευση, την μεταποίηση και τη μεταφόρτωση των αλιευμάτων
 ότι εντός της NAFO , τα αντίστοιχα TAC και οι αντίστοιχες ποσοστώσεις καθορίστηκαν
 σε ετήσια βάση και δεν μπορούν να ξεπεραστούν επομένως δεν υπόκεινται στις διατάξεις
 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου της 6ης Μαίου 1996 για την εισαγωγή
 πρόσθετων όρων όσον αφορά την ετήσια διαχείριση των TAC και ποσοστώσεων^
 ότι επιτακτικοί λόγοι που αφορούν το κοινό συμφέρον επιβάλλουν την εφαρμογή του εν
 λόγω κανονισμού από την 1η Ιανουαρίου 1999,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Πεδίο εφαρμογής
 1. Τα κοινοτικά σκάφη που αλιεύουν στη ζώνη διακανονισμού και μεταφέρουν
 επ'αύτών αλιεύματα που προέρχονται από πόρους της ζώνης αυτής, τηρούν τους
 στόχους και αρχές της σύμβασης NAFO.
 ( )
 ΕΕ αριθ. L 261 της 20.10.1993, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον
 κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2205/97 (ΕΕ αριθ. L 304 της 7.11.1997, σ.1)
 (6)
 ΕΕ αριθ. L 115 της 09.05.1996, σ. 3
 3
 ---pagebreak--- 2. Για να εξασφαλιστεί, με τις ,κοινές δράσεις των συμβαλλομένων μερών, η
 ορθολογική διατήρηση και διαχείριση των αλιευτικών πόρων της ζώνης,
 διακανονισμού με σκοπό τη βέλτιστη χρησιμοποίηση τους, ο παρών κανονισμός
 καθορίζει :
 περιορισμούς των αλιευμάτων
 τεχνικά μέτρα διατηρήσεως-
 ειδικά μέτρα ελέγχου-
 διατάξεις σχετικά με την επεξεργασία και τη διαβίβαση ορισμένων
 επιστημονικών και στατιστικών στοιχείων.
 Άρθρο 2
 Κοινοτική συμμετοχή
 Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τον κατάλογο όλων των σκαφών που είναι
 νηολογημένα στους λιμένες τους ή φέρουν τη σημαία τους και έχουν την πρόθεση να
 συμμετέχουν στις αλιευτικές δραστηριότητες στη ζώνη διακανονισμού, τουλάχιστον 30
 ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία προτίθενται να αναλάβουν μια τέτοια
 δραστηριότητα ή, ενδεχομένως, όχι αργότερα από τις 20 Ιανουαρίου 1999. Η ενημέρωση
 αυτή περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
 (α) το όνομα του σκάφους·
 (β) τον επίσημο αριθμό νηολόγησης του σκάφους, που παραχωρήθηκε από τις αρμόδιες
 εθνικές αρχές·
 (γ) το λιμένα νηολογήσεως του σκάφους-
 (δ) το όνομα του πλοιοκτήτη ή του ναυλωτή·
 (ε) δήλωση ότι ο πλοίαρχος έλαβε αντίγραφο των ισχυουσών διατάξεων στην ζώνη
 διακανονισμού·
 (στ) . τα κύρια είδη που αλιεύονται από το σκάφος στη ζώνη διακανονισμού-
 (ζ) τις υποδιαιρέσεις CIEM στις οποίες αναμένεται να αλιεύσει το σκάφος.
 Αρθρο 3
 Περιορισμοί των αλιευμάτων
 Για το έτος 1999, τα αλιεύματα των ειδών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, τα οποία
 αλιεύονται από τα αλιευτικά σκάφη που είναι νηολογημένα στους λιμένες των κρατών
 μελών ή φέρουν τη σημαία τους, περιορίζονται, για τις διαιρέσεις της ζώνης διακανονισμού
 που αναφέρονται στο παράρτημα αυτό, στις ποσοστώσεις που καθορίζονται σ'αυτό.
 ---pagebreak--- Άρθρο 4
 Μέτρα διαχείρισης για τη γαρίδα
 Η αλιεία γαρίδας {Pandalus borealis) κατά το 1999 στην υποδιαίρεση 3Μ της ζώνης
 διακανονισμού θα υπόκειται στους περιορισμούς και στους όρους του παραρτήματος Π.
 Άρθρο 5
 Σχέδια προσπάθειας για την αλιεία ιππόγλωσσας της Γροιλανδίας
 Τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή σχετικά με το αλιευτικό τους σχέδιο όσον
 αφορά την αλιείας ιππόγλωσσας της Γροιλανδίας στην ζώνη διακανονισμού τουλάχιστον
 30 μέρες πριν από την σχεδιαζόμενη έναρξη της εν λόγω δραστηριότητας ή, ανάλογα με
 την περίπτωση, το αργότερο από τις 20 Ιανουαρίου 1999. Το αλιευτικό σχέδιο
 προσδιορίζει, μεταξύ άλλων, το σκάφος ή τα σκάφη τα οποία θα ασκήσουν τον τύπο
 αυτό αλιείας. Το αλιευτικό σχέδιο αντιπροσωπεύει την συνολική αλιευτική προσπάθεια
 που πρόκειται να ασκηθεί αναφορικά με τον τύπο αυτό αλιείας σε σχέση με το μέγεθος
 των αλιευτικών ευκαιριών που διατίθενται στο κράτος μέλος που διαβιβάζει την
 ανακοίνωση.
 Τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1999,
 σχετικά με την εφαρμογή των αλιευτικών τους σχεδίων, αναφέροντας τον αριθμό των
 σκαφών που ασχολήθηκαν όντως με τον τύπο αυτό αλιείας και τον συνολικό αριθμό των
 ημερών αλιείας.
 Αρθρο 6
 Αλιεία ερυθροψάρων
 Τα κράτη μέλη πρέπει να ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε δεύτερη Τρίτη πριν από τις
 12 η ώρα το μεσημέρι, για το δεκαπενθήμερο που λήγεί στις 12 η ώρα τα μεσάνυχτα της
 αμέσως προηγούμενης Κυριακής, τις ποσότητες σεβαστού που αλιεύουν στην διαίρεση
 3Μ της Ζώνης Διακανονισμού.
 Άρθρο 7
 Τεχνικά μέτρα
 1. Μέγεθος ματιών των διχτύων
 Η χρήση τράτας που έχει, σε οποιοδήποτε τμήμα της, διαστάσεις ματιών
 μικρότερες από 130 mm απαγορεύεται για την κατευθυνόμενη αλιεία των ειδών
 που αναφέρονται στο παράρτημα III. Οι διαστάσεις αυτές μειώνονται σε 60 mm
 για την κατευθυνόμενη αλιεία καλαμαριών με βραχέα πτερύγια.
 Τα σκάφη που αλιεύουν γαρίδες (Pandalus borealis) θα πρέπει να χρησιμοποιούν
 δίχτυα με ελάχιστο άνοιγμα ματιών 40 mm.
 ---pagebreak--- 2. Καθορισμός του εξοπλισμού που αφορά τα δίχτυα
 Η χρησιμοποίηση εξοπλισμού ή μεθόδων άλλων από εκείνες που αναφέρονται
 στην παρούσα παράγραφο, οι οποίες παρεμποδίζουν τα ανοίγματα των ματιών
 ενός διχτύου ή μειώνουν τις διαστάσεις, απαγορεύεται.
 Ιστιόπανα, δίχτυα και άλλα υλικά μπορούν να προσδεθούν στο κάτω μέρος του
 σάκου, με σκοπό να μειωθεί ή να αποφευχθεί η φθορά του.
 Διάφοροι εξοπλισμοί μπορούν να προσδεθούν στο ανώτερο μέρος του σάκου υπό
 τον όρο ότι δεν εμποδίζουν τα ανοίγματα των ματιών. Η χρησιμοποίηση
 προστατευτικών διχτύων περιορίζεται σε εκείνα που περιγράφονται στο
 παράρτημα IV.
 Τα σκάφη που αλιεύουν γαρίδες (Pandalus borealis) θα πρέπει να χρησιμοποιούν
 δικτύωμα διαλογής με ανώτατο διάστημα μεταξύ των πλευρών των ματιών
 22 mm.
 3. Παρεμπίπτοντα αλιεύματα
 Τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα των ειδών που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, για
 τα οποία δεν έχει καθοριστεί η ποσόστωση από την Κοινότητα για ένα μέρος της
 ζώνης διακανονισμού, και τα οποία πραγματοποιούνται στο τμήμα αυτό της
 ζώνης κατά την κατευθυνόμενη αλιεία:
 ενός ή περισσότερου το>ν άλλων Γ.ιδών που αναφέρονται στο παράρτημα Ι,
 ή
 ενός ή περισσότερου των άλλων ειδών από εκείνα που αναφέρονται στο
 παράρτημα Ι,
 δεν πρέπει να υπερβαίνουν για κάθε είδος επί του σκάφους τα 2 500 kg, ή το 10%
 του βάρους όλων των ψαριών επί του σκάφους, εάν η ποσότητα αυτή είναι
 μεγαλύτερη. Ωστόσο, σε ένα τμήμα της ζώνης διακανονισμού όπου απαγορεύεται
 η απευθείας αλιεία ορισμένων ειδών, τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα καθενός από
 τα είδη που αναφέρονται στο παράρτημα Ι δεν πρέπει να υπερβαίνουν,
 αντίστοιχα, τα 1 250 kg ή το 5%.
 Τα σκάφη που αλιεύουν γαρίδες (Pandalus borealis) στην περίπτωση που το
 σύνολο των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων όλων των ειδών που αναφέρονται στο
 παράρτημα Ι, για κάθε καλάδα υπερβαίνει το 5% του βάρους αυτής, αλλάζουν
 αμέσως περιοχή αλιείας (τουλάχιστον 5 ναυτικά μίλια) ώστε να αποφευχθεί η
 συνέχιση της έμμεσης αλίευσης αυτών των ειδών.
 4. Ελάχιστο μέγεθος ψαριών
 Τα ψάρια που προέρχονται από τη ζώνη διακανονισμού και δεν έχουν το
 απαιτούμενο μέγεθος και εμφαίνονται στο παράρτημα V, δεν μπορούν να
 υποστούν μεταποίηση, να διατηρηθούν επί του σκάφους, να μεταφορτωθούν, να
 εκφορτωθούν, να μεταφερθούν, να αποθηκευτούν, να πωληθούν, να εκτεθούν ή
 τεθούν προς πώληση, αλλά πρέπει να ριφθούν κατευθείαν στη θάλασσα. Εάν η
 αλιευόμενη ποσότητα των ψαριών που δεν έχουν το απαιτούμενο μέγεθος,
 υπερβαίνει, σε ορισμένους ιχθυότοπους, το 10% της συνολικής ποσότητας, το
 ---pagebreak--- σκάφος πρέπει να μετακινηθεί σε απόσταση τουλάχιστον 5 ναυτικών μιλίων πριν
 συνεχίσει την αλιεία. Οποιαδήποτε μεταποιημένα ψάρια, τα οποία ανήκουν σε
 είδος για το οποίο καθορίζεται ελάχιστο μέγεθος στο παράρτημα V, τα οποία
 είναι μικρότερα από το ισοδύναμο μήκος που καθορίζεται στο παράρτημα VI,
 θεωρούνται ότι προέρχονται από ψάρια τα οποία είναι μικρότερα από το ελάχιστο
 μέγεθος ψαριών.
 Άρθρο 8
 Μέτρα ελέγχου
 1. Οι πλοίαρχοι των σκαφών, εκτός από το ότι πρέπει να συμμορφώνονται προς τα
 άρθρα 6, 8, 11 και 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, υποχρεούνται να
 εγγράφουν στο ημερολόγιο πλοίου τις πληροφορίες που απαριθμούνται στο
 παράρτημα VII.
 Σύμφωνα με το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού, τα κράτη μέλη πρέπει επίσης
 να ενημερώνουν την Επιτροπή για τα αλιεύματα των ειδών που δεν υπόκεινται σε
 ποσόστωση.
 2. Κατά την κατευθυνόμενη αλιεία ενός ή περισσότερων ειδών που αναφέρονται
 στο παράρτημα III, τα δίχτυα με μέγεθος ματιών μικρότερο από εκείνο που
 προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 δεν μπορούν να βρίσκονται επί του
 σκάφους. Ωστόσο, τα σκάφη που αλιεύουν κατά το ίδιο ταξίδι σε άλλες ζώνες
 εκτός από τη ζώνη διακανονισμού, μπορούν να τηρούν επί του πλοίου τέτοιου
 είδους δίχτυα, υπό όρο ότι πρέπει να είναι ασφαλώς τοποθετημένα και
 στοιβαγμένα και να μην είναι δυνατή η εύκολη χρήση τους, ήτοι :
 (α) τα δίκτυα πρέπει να έχουν αποσπασθεί από τις πλευρές και από τα
 συρματόσχοινα, και τα σχοινιά έλξης ή σύρσης-
 (β) τα δίχτυα που είναι επί ή υπεράνω του καταστρώματος πρέπει να είναι
 προσδεδεμένα ασφαλώς επί της υπερκατασκευής.
 3. Οι πλοίαρχοι των αλιευτικών σκαφών που φέρουν σημαία κράτους μέλους ή
 είναι νηολογημένα στους λιμένες του υποχρεούνται, για αλιεύματα των ειδών
 πού αναφέρονται στο παράρτημα Ι :
 (α) να τηρούν ημερολόγιο πλοίου αναφέροντας, ανά είδος και ανά
 μεταποιημένο προϊόν, τη σωρευτική ποσότητα· ή
 (β) ένα πλάνο αποθηκεύσεως ανά είδος, των μεταποιημένων προϊόντων,
 εντοπίζοντας τα προϊόντα στα αμπάρια. ι
 Οι πλοίαρχοι των σκαφών πρέπει να παρέχουν την αναγκαία τεχνική βοήθεια για
 να επιτραπεί η επαλήθευση των ποσοτήτων που δηλώθηκαν στο ημερολόγιο του
 πλοίου και των μεταποιημένων προϊόντων που αποθηκεύτηκαν στο σκάφος.
 4. Οι πλοίαρχοι κοινοτικών σκαφών, οι οποίοι αλιεύουν ερυθρόψαρα στη ζώνη 3Μ,
 ανακοινώνουν κάθε δεύτερη Δευτέρα στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους,
 τη σημαία του οποίου φέρει το σκάφος ή στο οποίο είναι νηολογημένο το
 σκάφος, τις ποσότητες ερυθροψάρων που αλιεύτηκαν στη ζώνη 3Μ κατά τη
 ---pagebreak--- διάρκεια της περιόδου των δύο εβδομάδων που λήγει στις 24.00 της
 προηγούμενης Κυριακής.
 5. Τα κοινοτικά σκάφη δεν θα διενεργούν μ»;ιαφοριώσεις στη ζώνη διακανονίομοο,
 εκτός εάν έχουν λάβει προηγούμενη έγκριση για το σκοπό αυτό από τις αρμόδιες
 αρχές του κράτους μέλους, του οποίου τη σημαία φέρει το σκάφος ή στο οποίο
 είναι νηολογημένο.
 Άρθρο 9
 Επιστημονικά και στατιστικά στοιχεία
 1. Για να υπάρχουν ακριβή στοιχεία σχετικά με τις γεωγραφικές και εποχιακές
 συγκεντρώσεις νεαρών ψαριών ζαγκέτας του Καναδά και πλευρονήκτη με
 κίτρινη ουρά στη διαίρεση 3LNO της ζώνης διακανονισμού:
 (α) τα κράτη μέλη παρέχουν, βάσει των σχετικών πληροφοριών που έχουν
 καταχωρηθεί στο ημερολόγιο πλοίου, σύμφωνα με το άρθρο 8
 παράγραφος 1 μηνιαία στατιστικά στοιχεία για τα ονομαστικά αλιεύματα
 και τις απορρίψεις, κατανεμημένα ανά ζώνες 1° γεωγραφικού μήκους και
 1° γεωγραφικού πλάτους κατ' ανώτατο όριο·
 (β) πραγματοποιείται μια δειγματοληψία των μεγεθών τόσον όσον αφορά τα
 ονομαστικά αλιεύματα όσο και τις απορρίψεις, σύμφωνα με την κλίμακα
 που αναφέρεται στο σημείο (α).
 2. Για να είναι δυνατή η εκτίμηση των επιπτώσεων των παρεμπιπτόντων
 αλιευμάτων γάδου κατά την αλιεία σεβαστού και πλατύψαρων στην ζώνη Bonnet
 flamand (Flemish Cap):
 (α) επιπλέον των κανονικών εκθέσεων, τα κράτη μέλη παρέχουν βάσει των
 σχετικών καταχωρήσεων στο ημερολόγιο του πλοίου, σύμφωνα με το
 άρθρο 8 παράγραφος 1, μηνιαία στατιστικά στοιχεία για τις απορρίψεις
 γάδου που αλιεύτηκαν κατά την αλιεία ερυθροψάρων και πλατύψαρων
 στην προαναφερόμενη ζώνη·
 (β) λαμβάνονται μηνιαία δείγματα του μήκους του γάδου κατά την αλίευση
 σεβαστών και πλατύψαρων στην προαναφερόμενη περιοχή, και κάθε
 δείγμα συνοδεύεται από πληροφορίες σχετικά με το βάθος.
 3. Τα δείγματα του μήκους πρέπει να λαμβάνονται από όλα τα τμήματα των
 αλιευμάτων κάθε συγκεκριμένου είδους, κατά τρόπο ώστε να λαμβάνεται
 τουλάχιστον ένα σημαντικό δείγμα από στατιστικής άποψης από το πρώτο
 αλίευμα κάθε ημέρας. Το μέγεθος των ψαριών μετράται από την άκρη του
 ρύγχους ως το τέλος του πτερυγίου της ουράς.
 Για τους σκοπούς που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, τα δείγματα που
 αφορούν το μέγεθος τα οποία έχουν ληφθεί όπως περιγράφεται στον παρόντα
 κανονισμό, θεωρούνται αντιπροσωπευτικά του συνόλου των αλιευμάτων του
 συγκεκριμένου είδους.
 ---pagebreak--- Άρθρο 10
 Οι αλιευχικές ποσοσχώσεις που αναφέρονχαι σχο παράρτημα Ι, δεν υπόκεινχαι στους
 όρους που καθορίζονται στα άρθρα 2, 3 και 5(2) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96.
 Άρθρο 11
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης του στην Επίσημη
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1999.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε
 κάθε κράτος μέλος.
 Βρυξέλλες,... Δεκεμβρίου 1998
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
 An6Qe\ia Kpdxoc; \iekoq Il0<f6oTC0<IT]
 1999
 (TOVOI)
 FAdoq Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 rd5o<; Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 2Ι3ΚΧ Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 T&Soq Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3ΝΟ(Ι) Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 Ο) Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού του είδους, το οποίο μπορεί να αλιευθεί μόνο ως παρεμπίπτον
 αλίευμα σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από το άρθρο 7 παράγραφος 3, τελευταία
 πρόταση.
 10
 ---pagebreak--- AndOepa Kp&TO<; \iskoq Il0a6(TTCD(TT|
 1999 (TOVOI)
 Ei6o<; Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 rd5o<; Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3Μ1 Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 ZefktoTdq Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3 Μ Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία 513
 Ελλάδα
 Ισπανία 233
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία 2.354
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 3.100
 2
 1
 Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού του είδους, το οποίο μπορεί να αλιευθεί μόνο ως παρεμπίπτον
 αλίευμα σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από το άρθρο 7 παράγραφος 3, τελευταία πρόταση.
 2
 Η ποσόστωση αυτή πρέπει να συμφωνεί με το TAC των 20.000 τόνων που έχει θεσπιστεί για το απόθεμα
 αυτό. Μετά την εξάντληση του TAC πρέπει να διακοπές ή άμεση αλιεία αυτού του αποθέματος,
 ανεξάρτητα από το επίπεδο των αποθεμάτων.
 11
 ---pagebreak--- An6Qe\ia Κράτος μέλος Uoa6axa)cn\
 1999 (TOVOI)
 Et5o<; Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 1
 lefiaaxdq TOD Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3ΓΝ Βέλγιο
 ATXCCVTIKOI3 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ
 ZayK^ra Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3Μ ( , ) Βέλγιο
 Kava6d Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 (Ο Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού του είδους, το οποίο μπορεί να αλιευθεί μόνο ως παρεμπίπτον
 αλίευμα σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από το άρθρο 7 παράγραφος 3, τελευταία
 πρόταση.
 12
 ---pagebreak--- ' An60sjia Κράτος μέλος noo6<TT(oo~n
 1999 (TOVOI)
 Ei5o<; Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 (1)
 ZayKSra Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3ίΝΟ Βέλγιο
 KavaSd Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 nA£i)povf|- Βορειοδυτικός ΝΑΡΟ 3Ι.ΝΟ(1) Βέλγιο
 KTT|q^e Ατλαντικός Δανία
 KiTpiVT| oupd Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για τα κράτη
 μέλη
 Σύνολο ΕΚ 120
 •J- B a a = = = !
 (1) Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού του είδους, το οποίο μπορεί να αλιευθεί μόνο ως παρεμπίπτον
 αλίευμα σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από το άρθρο 7 παράγραφος 3, τελευταία
 πρόταση.
 13
 ---pagebreak--- AftoOEfia Κράτος μέλος IIOOOOTCDOTl
 1999 (TOVOI)
 Ei8o<; Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 TXwcoa 11 yX\)- Βορειοδυτικός ΝΑΡ0 2 Β Κ υ " Βέλγιο
 7lTOKE(paXn Ατλαντικός Αανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 TXwaaa r\ yXu- Βορειοδυτικός ΝΑΡ0 3ΝΟ"» Βέλγιο
 nTOK£(paXr| Ατλαντικός Λανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 1 Ιορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 KarceXdv Βορειοδυτικός ΝΑΡ0 3ΝΟΠ> Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Ι 'αλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτο) Χώρες
 Ι Ιορτογαλία
 Ι Ινωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 (1)
 Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού του είδους, το οποίο μπορεί να αλιευθεί μόνο ως παρεμπίπτον αλίευμα
 σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από το άρθρο 7 παράγραφος 3, τελευταία πρόταση.
 13 ΪΜ^ο
 ---pagebreak--- AftdOEiia Κράτος μέλος IIOOOOTOXTT]
 1999 (TOVOI)
 Ei6o<; Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 KaXa^a-pdKia Βορειοδυτικός Υποδιαιρέ-σεις Βέλγιο
 Ατλαντικός ΝΛΚ)3·4 Λανία
 Ι Έρμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο Γ. Κ (*)
 lrt7r6yXioa-oa Βορειοδυτικός ΝΑΗ0 3ΓΜΝΟ Βέλγιο
 TT|C; TpoiXav- Ατλαντικός Λανία
 6ia<; Ι Έρμανία 672
 Ελλάδα
 9.042
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτω Χώρες 3.816
 Πορτογαλία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για τα κράτη
 μέλη
 Σύνολο ΕΚ 13.530
 (*) Το μερίδιο της Κοινότητας δεν προσδιορίζεται από ένα TAC το>ν 75.000 τόνων, 65.000 τόνοι διατίθενται για
 τον Καναδά και την Κοινότητα.
 14
 ---pagebreak--- AnoOv.yui Κράτος μέλος 1 loa6<TT<«Kfl|
 1 «>«>«>< T O V O I )
 Kiooq Ι ζωγραφική Ζιόνη
 περιοχή
 Tapi5a Βορειοδυτικός ΝΑΡ0 3ΕΝΟ (Ι) Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία
 Γερμανία
 Ελλάδα
 Ισπανία
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτο) Χώρες
 Ι Ιορτογαλία
 Ι Ινοιμένο Βασίλειο
 Αυστρία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 Διαθέσιμο για
 τα κράτη μέλη
 Σύνολο ΕΚ 0
 (l) Δεν θα υπάρξει άμεση αλιεία αυτού του είδους, το οποίο μπορεί να αλιευθεί μόνο ως παρεμπίπτον αλίευμα
 σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από το άρθρο 7 παράγραφος 3, τελευταία πρόταση.
 15
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
 An60epa
 \n60e\ia kpatoc; IUXOL,
 Kparot; iiiXoL, Mr:yi«TOs Mf.yi«To^
 Mf-yirtTo^
 upi0fi6<; upiOfio^
 <TKU<p(t>V qpcpiov
 HHtptov
 aXieiac;
 EiSoq Γεωγραφική Ζώνη
 περιοχή
 TapiSa Βορειοδυτικός Ν Α Ρ 0 3Μ(1) Βέλγιο
 Ατλαντικός Δανία ( 2 ) 2 131
 Γερμανία
 Ελλάδα
 10 257
 Ισπανία ( 2 >
 Γαλλία
 Ιρλανδία
 Ιταλία
 Λουξεμβούργο
 Κάτο) Χώρες
 1 69
 Λυατρία
 Αυστρία
 ι:)
 Ι Ιορτογαλία
 Φινλανδία
 Σουηδία
 ΙΙνωμ. Βασίλειο
 θ) Τα σκάφη μπορούν επίσης να αλιεύσουν το απόθεμα αυτό στη διαίρεση 3Γ, στην περιοχή που οριοθετείται
 από τις εξής συντεταγμένες:
 Σημείο αριθ. Γεωγρ. πλάτος Γεωγρ. μήκος
 1 47°20Ό 46°40Ό
 2 47°20Ό 46°30Ό
 3 46°00Ό 46°30Ό
 4 46°00Ό 46°40Ό
 <2)
 Τα σχετικά κράτη μέλη πρέπει να εκδώσουν ειδικές άδειες αλιείας για τα αλιευτικά τους σκάφη που
 ασχολούνται με τον τύπο αυτό αλιείας και να ανακοινώσουν τις άδειες αυτές στην επιτροπή πριν από την
 έναρξη της δραστηριότητας του σκάφους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1627/94. Υπό την
 επιφύλαξη του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1627/94 άδειες θα καθίστανται έγκυρες μόνον όταν η
 Επιτροπή δεν προβάλλει ένσταση εντός πέντε εργάσιμων ημερίόν μετά την ανακοίνωση.
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
 Koivrj ovo^iama b]nian\}ioviKr\
 BaoiKd vydpia fiuOoo (KKX6C; xcov jtXaxi>\|mptov)
 MrcaKaXidpoc; (i cuius Mor hua
 MrcaKaXidpoc; Melanogrammus aeglefinus
 KoKKivoi|/apo Sebastes spp.
 Sebastes marinus
 lepaoxoq xou AxXavxiKou
 Sebastes mentella
 Golden redfish
 Merlucius bilinearis
 Silver hake
 llrophycis chuss
 Red hake
 Pollachius virens
 Pollock (= saithe)
 nXaxuvyapa
 ZayKeta xou KavaSd I lippoglossoides platessoides
 rXwaaa r| yA.U7rxoK£(paXn. Glyptoceplialus cynoglossus
 nXeupovrJKxric; ue Kixpivn. oupd 1'.i manda fer rugi ne a
 Reinhardtius hippoglossoides
 iTtnoy^toaoa xr\c, TpoiXavSiaq
 llippoglossus hippoglossus
 ImroyXwaaa Pseudopleuronectes americanus
 Xptoudxiaa l'aralichihys dentatus
 niai Scophthalmus aquosus
 FlXaxiiyapa l'ieuronectiformes
 Flatfish (NS)
 'AXAa ydpia puOou
 rieoKavxpixaa Lophius americanus
 npiovwxo*; Prionotus spp.
 Atlantic tomcod hticrogadus tomcod
 MpoacpuydKi Λ licromesistius poutassou
 Cunner Tautogolabrus adspersus
 Mrcpocuioq Brosme brosme
 rd5o<; xriq rpoiA.av5ia<; Gadus ogac
 Moupouva 5i7rxepuyio<; Molva dypterygia
 Moupouva Molva molva
 K\)KX6jixEpo<; ( yclopterus lumpus
 Northern Kingfish Λ fenticirrhus saxatilis
 Northern puffer Sphoeroides maculatus
 Eelpouts (NS) l.ycodes spp
 Ocean pout Λtacrozoarces americanus
 Bopeo UTcaKaXidpoq
 lioreogadus saida
 rpeva5iepo<; xwv Bpdxwv
 ( Oryphaenoides rupestris
 Roughhead grenadier
 Macrons is berglax
 A\i[io&\ixec,
 Ammodytes spp.
 Sculpin
 Myoxocephalus spp.
 Scup
 Slenotomus chrysops
 Tautog
 Tau toga on it is
 Tilefish
 I.opholatilus chamaeleonticeps
 White hake
 i lophycis tenuis
 AuKoi|/apo
 Anarhichas spp.
 AuKoyapo xou AxXavxiKoii
 Anarhichas lupus
 Spotted wolffish
 Anarhichas minor
 ^Fdpia PuGou
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
 ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΑ ΦΥΑΑΑ ΔΙΚΤΥΟΥ
 1. Προστατευτικό τύπου 1CNAF
 Ορθογώνιο φύλλο δικτύου προσδεμένο στο στην άνω πλευρά του σάκκου για τη μεύοση
 ή αποφυγή ζημιών, το οποίο πληροί τους ακόλουθους όρους :
 (α) το φύλλο πρέπει να έχει μάτια διαστάσεο)ν μικρότερων από εκείνες του δικτύου
 j της μηχανότρατας·
 (β) το φύλλο πρέπει να προσδεθεί στον σάκκο μόνο κατά μήκος των εμπρόσθιων KUI
 πλευρικών άκρων του. Πρέπει να προσδεθεί κατά τρόπο που να μην επεκτείνεται
 πλέον των τεσσάρων κατ' ανώτατο όριο ματιών έμπροσθεν του διαχωριστικού
 ιμάντα και να καταλήγει σε απόσταση μικρότερη από τέσσερα μάτια έμπροσθεν
 των ματιών του σχοινιού του σάκκου. Εάν δεν υπάρχει διαχωριστικός ιμάντας, το
 προστατευτικό φύλλο δικτύου πρέπει να καλύπτει περισσότερο από το τρίτο του
 σάκκου, μετρούμενο από τέσσερα τουλάχιστον μάτια έμπροσθεν των ματιών του
 σχοινιού του σάκκου.
 (γ) ο αριθμός των ματιών που υπολογίζεται κατά το πλάτος του προστατευτικού
 φύλλου πρέπει να υπερβαίνει τουλάχιστον μιάμιση φορά εκείνο τον αριθμό που
 αντιπροσωπεύει το πλάτος του καλυμμένου μέρους του σάκκου (τα δύο πλάτη
 μετρούμενα κάθετα προς τον επιμήκη άξονα του σάκκου της μηχανότρατας).
 2. Πολλαπλής όψεα)ς προστατευτικά φύλλα δικτύου (multiple Παρ)
 Φύλλα δικτύου που έχουν σε όλα τους τα μέρη μάτια τα>ν οποίων οι διαστάσεις,
 μετρούμενες σε υγρά ή ξηρά κατάσταση, είναι τουλάχιστον ίσες με εκείνες των ματιών
 των δικτύων της μηχανότρατας στην οποία έχουν προσδεθεί υπό τον όρο :
 (ϊ) ότι καθένα από τα φύλλα αυτά:
 (α) έχει προσδεθεί αποκλειστικά με το εμπρόσθιο άκρο του στον σάκκο
 κάθετα προς τον επιμήκη άξονα του
 (β) έχει πλάτος τουλάχιστον ίσο προς εκείνο του σάκκου, (το πλάτος αυτό
 μετρούμενο κάθετα προς τον επιμήκη άξονα του σάκκου, στο σημείο της
 προσδέσεως)·
 (γ) δεν έχει μήκος περισσότερα από 10 μάτια.
 (ii) το συνολικό μήκος των κατ'αυτύν τον τρόπο προσδεθέντων φύλλων δεν
 υπερβαίνει τα δύο τρίτα του μήκους του σάκκου.
 3. Προστατευτικά φύλλα δικτύου με μεγάλα μάτια (τροποποιημένος πολο)νικό<^τύπος)
 Ορθογώνιο δικτιχοτό φύλλο, που κατασκευάσθηκε με. νήματα του ίδιου υλικού με το
 σάκκο ή με απλά νήματα, χονδρά, χ(ορίς κόμβους, το οποίο προσδένεται στο οπίσθιο
 άκρο του σάκκου, και εκτείνεται σε ολόκληρη ή τμήμα της επιφανείας της άνω πλευράς
 του σάκκου, και έχει σ'όλη την επιφάνεια του μάτια των οποίων οι διαστάσεις,
 μετρούμενες σε υγρά κατάσταση, είναι διπλάσιες εκείνο)ν του σάκκου και το οποίο
 προσδένεται στο σάκκο αποκλειστικά κατά μήκος των εμπρόσθιων, πλευρικών και
 οπίσθιων άκρων, κατά τρόπο ώστε κάθε ένα από αυτά τα μάτια του δικτύου του να
 συμπίπτει ακριβώς με τέσσερα μάτια του σάκκου.
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V
 Ei5o<; EXdxicrTO
 EXaxicrxo n£yr.0o<; Gpwpoq
 r&5o<; 41 cm Μήκος διχοτόμησης
 ZayKeta Kavaoa 25 cm Μήκος ολικό
 IlXi:i)poviiKTT|(; (.ic 25 cm Μήκος ολικό
 Kitpivri o\)pd 30cm Μήκος ολικό
 l7i^6yA.coaaa rpoiA,av5ia<;
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI
 F-KCT7rXaxv infu':v« K « I <im:vTT.p< >fu:vu \\n'ipui
 \|S<)f>i<i fu: i'| /(i >j»is oi':|>fiu
 Ei6o<; vwndii viae, v|/i)£,i:u)<;
 i)£,i:ui<; \\ uX.ax iam':vu
 Ολόκληρα Χωρίς κεφάλι Χωρίς κεφάλι Xcopiq K£(pdXi
 και ουρά Kai
 Siaxtopiofxeva
 Siaxtopiofieva
 Taupoq xou AxXavxiKou 41 cm 27 cm 22 cm 27/25* cm
 ZayKsxa xou Kava8d 25 cm 19 cm 15 cm NA
 nXeupovfiKXTn; ue Kixpivn,
 nXeupovf|Kxr|(; 25 cm 19 cm 15 cm NA
 oupd
 Μικρόχερο μέγεθος για τους ιχθείς σε άλμη
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII
 Στοιχεία που πρέπει να περιέχονται στο ημερολόγιο πλοίου
 ExoixEia Kco8iKoq
 Ovouxxoia TOD 7tXoioD
 Ovofxaoia 01
 EOviKOTTlTa TOD 7tX,OtOD
 E0VlKOTTlTa 02
 vT|oX.6yT|crr|c;x°v
 Api8}a.6q vr)oX6yr|crr|c; TOD71X.010D
 TCXOIOD 03
 Aipivac; vr|oX6yr|OTic;
 Aip-svaq vr\oX6yr\ar\q 04
 Xpr|oi|j.o7ioioD|j.cvoq TD7io<; aX-iCDTiKOD
 aXiconKoo cpyaAi;ioD (icuOr|f.u:pivd)
 (icu0r|f.u:pivd) 10
 α)
 Timoc; aXi£DTiKoo
 aXi8DTiicoo epyaA^ioo 2<2,
 2
 Hfi8pO|Lir|via :
 Hfi6pO|Lir|via
 ">Π
 - r||iepa
 r|fiepa Δ\)
 - i^ifivaq
 uiivac; ζ. ι
 22
 - GTOC;
 08crr| :
 31
 - yecoypacpuco 7tXdTO<;
 32
 - yecoypacpuco ui| KO<;
 \IX\KOC, 33
 - GTaTioTucri
 aTaTioTiicri ^cbvr|
 C,<hvr\ 40
 Api9u.6<; KaXd5cov 710D 7ipayjiaTO7toif|0T|Kav yia 7iepio5o 7tepio5o 24 copcbv'u 41
 ApiOuxx; copcbv aXieia<;
 aXieiacj 710D 7upayuxxTO7ioif|0r|K:e
 7tpayu.aT07ioif|9r|K:e u.e epyaXeia £7ci 6peq ((l)l )
 87ci 24 cbpeq
 Ovouxiaia TCOV ei5cbv IXODCOV
 Ovouxiaia I^ODCOV 2 <2)
 Hfiepfjaia aXieou.aTa avd eC5o<; (ae TOVODC, TOVOD<; C^COVTOC;
 C^COVTOCJ pdpoDc;)
 pdpoDc;) 50
 Hp.epf|oia aX.i8Djj.aTa avd &i5o<;
 Hu.epf|aia ei5o<; 7IOD 7ipoopi^ovTai
 7tpoopic^ovTai yia KaTavdXcooT) ajco TOV 61
 dv9pco7io
 dv0pco7io 63
 noooTT|T8(; 710D a7coppi7TTOVTai Ka9r|u.epivd
 mOrmepivd 70
 T6710C; jaeTacpopTcbaecoq 71
 Hu.epo|ir|via neTacpopTcboecoc;
 Hu.epojir|via u.eTacpopTcbaeco<; 80
 Y7ioypaq)fi
 Y7ioypa(pri TOD 7tX.oidpxoD
 TOD 7tAoiapxoD
 ' Όταν ένας ή περισσότεροι τύποι αλιευτικών εργαλείων χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της ίδιας
 περιόδου των 24 ωρών, πρέπει να υποβάλλονται διαφορετικές καταστάσεις για κάθε τύπο εργαλείου.
 Πρέπει να αναγράφεται μαζί με μία από τις συντμήσεις που βρίσκονται στο δεύτερο μέρος του
 παραρτήματος αυτού.
 ---pagebreak--- Συντομογραφίες που αφορούν τα κύρια είδη ιχθύων στη ζώνη NAFO
 £
 LuvToiioYpa<pi <3 Ovouaoiu vy apiwv
 Ovouaoiu
 Ελληνικά
 Ελληνικά Λατινικά
 ALE Φρ(σσ(ΐ Aloxa psemloharengus
 psemlohaiengus
 ARG Χρυσόψαρο Argentina si/us
 BUT Τριάκανθος I'eprilus triacanthus
 CAP Mallotus villosus
 Καπελάν
 COD Gadus Morhua
 Γάδος
 GHL Reinhardtius hippoglossoides
 HAD Ιππόγλωσσα Γροιλανδίας Λ ielannogrammus aeglefinus
 HER Εγλεφίνος Clupea harengus
 HKR Ρέγγα Ατλαντικού
 Αχλανχικου Urophycis chus s
 HKS Βακαλάος Merluccius billinearis
 MAC Μερλούκιος αργυρός Scomber scombrus
 PLA Hippoglossoides platessoides
 Σκουμπρί
 POK Pollachius virens
 Ζαγκέχα του
 Ζαγκέτα χου Καναδά
 RED Sebastes marinus
 RMG Μαύρη πολάκα
 Macrourus rupestris
 SHR Σεβασχός Pandalus spp.
 SQU Μακρίουρος οξύρυγχος l.oligo pealei - lllex illecebrosus
 WIT Γαρίδες Glyptocephalus cynoglossus
 YEL Καλαμαράκι l. i manda Jèrruginea
 fèrruginea
 Γλώσσα η γλυπχοκέφαλη
 Πλευρονήκχης με κίχρινη ουρά
 Συντομογραφίες που αφορούν τα αλιευτικά εργαλεία
 £DVTOnoYpa(pi£<; AXiEDTiKd e p y a t e i a
 OTB
 OTB Τράχα βυθού με πόρχες (πλάγιας ή πρυμναίας σύρσης,σύρσης, δεν καθορίζεχαι)
 OTB 1
 OTB Τράχα βυθού με πόρχες (πλάγιας σύρσης)
 OTB 2 Τράχα βυθού με πόρχες (πρυμναίας σύρσης)
 OTM Μεσοπελαγική χράτα με πόρτες (πλάγιας ή πρυμναίας σύρσης, δεν καθορίζεται)
 OTM 1 Μεσοπελαγική τράτα με πόρτες (πλάγιας σύρσης)
 OTM 2 Μεσοπελαγική τράτα με πόρτες (πρυμναίας σύρσης)
 PTB Τράτα βυθού με ζευγαρωτά σκάφη (2)σκάφη
 PTM
 PTM Τράτα βυθού με ζευγαρωτά σκάφη (2)σκάφη
 GM Απλάδια (δεν καθορίζονται)
 GNS Απλάδια (σταθερά)
 LL Παραγάδια (σταθερά η συρόμενα, δεν προσδιορίζεται)
 LLS Παραγάδια (σταθερά)
 LLD Ι Ιαραγάδια
 Ιαραγάδια (συρόμενα)
 MIS Αιάφορα αλιευτικά εργαλεία
 NK Ά γ ν ω σ τ α αλιευτικά εργαλε.ία
 εργαλεία
 ---pagebreak--- ISSN 0254-1483
 COM(98) 687 τελικό
 ΕΓΓΡΑΦΑ
 GR 03 07 11 14
 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-696-GR-C
 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 L-2985 Λουξεμβούργο
 ¥*>


type: wikipedia

text:
Pêle-mêle (fr. w nieładzie, pospiesznie) – reguła prawa międzynarodowego dotycząca składania podpisów przez przedstawicieli państw na umowie międzynarodowej, zawieranej przez co najmniej trzy państwa. W odróżnieniu od powszechnie przyjętej zasady nakazującej składanie podpisów alfabetycznie, zastosowanie tej zasady pozwala pełnomocnikom stron umawiających się na złożenie podpisu w dowolnym miejscu pod tekstem danej umowy.
 Bibliografia
 Remigiusz Bierzanek, Janusz Symonides, Prawo międzynarodowe publiczne, wyd. VIII zmienione, wydawnictwo Lexis Nexis,Warszawa 2005 .
 Prawo traktatów


type: caselaw

text:
28.7.2001 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 212/13
 Euroopan yhteisöjen komission 16.5.2001 Ranskan tasa- – Huhtikuussa 2001 niistä 96 alueesta, jotka ”Tärkeät
 valtaa vastaan nostama kanne lintujensuojelualueet” -luettelossa luettiin kansainvälisesti
 merkittäviksi kosteikoiksi, 41:ä aluetta ei ollut Ranskassa
 nimetty erityissuojelualueeksi ja ainakin 4 aluetta 45:stä
 (Asia C-202/01) erityissuojelualueeksi nimetystä alueesta oli nimetty vain
 erittäin pienen pinta-alan osalta, vaikka direktiivin
 79/409/ETY 4 artiklan 2 kohdan mukaan alueita on
 (2001/C 212/21) nimettvä erityissuojelualueiksi, jotta voidaan varmistaa
 kosteikkojen ja niissä oleskelevien muuttavien lajien
 suojelu. Tilanne ei ole tämän jälkeen merkittävästi paran-
 Euroopan yhteisöjen komissio on nostanut 16.5.2001 Euroo- tunut.
 pan yhteisöjen tuomioistuimessa kanteen Ranskan tasavaltaa
 vastaan. Kantajan asiamiehet ovat G. Valero Jordana ja J. Adda,
 prosessiosoite Luxemburgissa. (Jäsenyysvelvoitteiden noudattamatta jättämistä koskeva me-
 nettely 92/4527, direktiivin soveltaminen Mauresin tasangon
 osalta)
 Euroopan yhteisöjen komissio vaatii, että yhteisöjen tuomiois-
 tuin – Ranskan tasavalta ei ole noudattanut myöskään direktii-
 vin 79/409/ETY 4 artiklan 1 ja 2 kohdan mukaista
 velvoitettaan nimetä erityissuojelualueiksi alueita, jotka
 – toteaa, että Ranskan tasavalta ei ole noudattanut luonnon-
 soveltuvat siihen parhaiten lukumäärältään ja pinta-
 varaisten lintujen suojelusta 2 päivänä huhtikuuta 1979
 alaltaan, koska se on nimennyt erityissuojelualueeksi
 annetun neuvoston direktiivin 79/409/ETY (1) ja EY:n
 ainoastaan 879 hehtaaria, vaikka ”Tärkeät lintujensuoje-
 perustamissopimuksen mukaisia velvoitteitaan, koska se
 lualueet” -luettelo kattaa 7 500 hehtaaria (eli 11,72 pro-
 ei ole nimennyt erityissuojelualueiksi riittävästi alueita,
 senttia kokonaismäärästä).
 jotka soveltuvat parhaiten direktiivin liitteessä I mainittu-
 jen luonnonvaraisten lintulajien ja muuttavien lajien
 suojeluun, ja erityisesti koska se ei ole nimittänyt Maure- (1) EYVL L 103, 25.4.1979, s. 1.
 sin tasankoa erityissuojelualueeksi, ja (2) Asia C-3/96, komissio v. Alankomaat, tuomio 19.5.1998 (Kok.
 1998, s. I-3031).
 – velvoittaa Ranskan tasavallan korvaamaan oikeudenkäyn-
 tikulut.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 Euroopan yhteisöjen komission 18.5.2001 Alankomaiden
 (Jäsenyysvelvoitteiden noudattamatta jättämistä koskeva me- kuningaskuntaa vastaan nostama kanne
 nettely 97/2004, direktiivin soveltaminen yleisesti)
 (Asia C-205/01)
 – Direktiivin 79/409/EY 18 artiklassa säädetty määräaika
 päättyi 16.4.1989 ilman, että Ranska olisi toteuttanut
 direktiivin 4 artiklan velvoitteiden noudattamisen edellyt- (2001/C 212/22)
 tämiä toimenpiteitä. Tähän mennessä erityissuojelualueita
 ei ole nimetty tarpeeksi monta, niiden pinta-ala ei ole Euroopan yhteisöjen komissio on nostanut 18.5.2001 Euroo-
 riittävän suuri, eivätkä ne ole riittävän hyvillä alueilla, jotta pan yhteisöjen tuomioistuimessa kanteen Alankomaiden ku-
 voitaisiin varmistaa suojelun kohteena olevien lintulajien ningaskuntaa vastaan. Kantajan asiamiehet ovat R. Wainwright
 asianmukainen suojelu. Ranskan ympäristöministeriön ja ja J. Stuyck.
 lintujensuojeluliiton vuonna 1994 julkaisemassa kansalli-
 sessa ”Tärkeät lintujensuojelualueet” -luettelossa, jossa on Kantaja vaatii, että yhteisöjen tuomioistuin
 käytetty parhaita ja ajantasaisia tietoja, mainitusta 285
 alueesta ainoastaan 40,7 prosenttia ja niiden pinta-alasta – toteaa, että Alankomaiden kuningaskunta ei ole toteutta-
 ainoastaan 18,2 prosenttia on nimetty kokonaan tai nut kokeisiin ja muihin tieteellisiin tarkoituksiin käytettä-
 osittain erityissuojelualueeksi. Yhteisöjen tuomioistuin on vien eläinten suojelua koskevien jäsenvaltioiden lakien,
 vahvistanut (2), että näihin luetteloihin vetoamisella on asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä
 merkitystä ja että niihin voidaan tukeutua jäsenvaltion 24 päivänä marraskuuta 1986 annetun neuvoston direk-
 jäsenyysvelvoitteen noudattamatta jättämisen osoittami- tiivin 86/609/ETY (1) 25 artiklassa edellytettjä toimenpi-
 seksi. Komissio toteaa, että Ranskan hallitus ei ole tähän teitä direktiivin noudattamiseksi 24.11.1989 mennessä,
 mennessä toimittanut luetteloa, jossa väitettäisiin muuta koska se ei ole antanut kaikkia tarvittavia lakeja, asetuksia
 kuin ”Tärkeät lintujensuojelualueet” -luettelossa, joka on ja hallinnollisia määräyksiä direktiivin 8 artiklan 2 koh-
 edelleen paras olemassa oleva tieteellinen selvitys, jonka dan, 11 artiklan, 18 artiklan 1 kohdan ja 22 artiklan
 perusteella voidaan arvioida Ranskan alueellaan tekemiä 1 kohdan saattamiseksi osaksi sisäistä oikeusjärjestystään
 nimeämisiä kokonaisuudessaan. tai ainakaan toimittanut näitä säännöksiä komissiolle


text:
 5.6.2020
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 176/11
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/745
 z dnia 4 czerwca 2020 r.
 zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1042 w odniesieniu do odroczenia dat rozpoczęcia stosowania niektórych środków w związku z pandemią COVID-19
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (1), w szczególności jego art. 23, art. 31 i art. 62 ust. 15,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Środki wprowadzone w celu powstrzymania pandemii COVID-19 poważnie utrudniają państwom członkowskim i przemysłowi lotniczemu przygotowanie się do zastosowania niedawno przyjętych rozporządzeń wykonawczych w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego.
 (2)
 Ograniczenia w przemieszczaniu się oraz zmiany warunków pracy i dostępności pracowników w połączeniu z dodatkowym obciążeniem pracą koniecznym do zarządzania poważnymi negatywnymi skutkami pandemii COVID-19 dla wszystkich zainteresowanych stron stanowią przeszkodę w przygotowaniach do stosowania tych rozporządzeń wykonawczych.
 (3)
 Nowe wymogi dotyczące badań na obecność alkoholu, programów wsparcia wzajemnego oraz testów psychologicznych pilotów wprowadzone rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1042 (2) nie mogą zostać zastosowane przez państwa członkowskie w terminie określonym w tym rozporządzeniu, czyli od dnia 14 sierpnia 2020 r., ponieważ państwa przyjęły różne środki izolacji. Państwa członkowskie nie są w stanie zagwarantować, że załogi będą miały możliwość wypełnienia nowych obowiązków wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2018/1042, ponieważ mogłoby to zmniejszyć dostępność załóg przy wznowieniu lotów w związku z wychodzeniem z pandemii COVID-19. Data rozpoczęcia stosowania tych wymogów powinna zatem zostać odroczona na okres 6 miesięcy, aby umożliwić państwom członkowskim złagodzenie negatywnych skutków opóźnienia we wprowadzaniu tych środków w życie, spowodowanego pandemią COVID-19.
 (4)
 Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego potwierdziła Komisji, że odroczenie stosowania przepisów, o których mowa w motywie 3, jest możliwe bez wywierania szkodliwego wpływu na bezpieczeństwo lotnicze, ponieważ będzie ono bardzo ograniczone w czasie, a w sytuacji wychodzenia z pandemii COVID-19 ruch lotniczy prawdopodobnie będzie wzrastać powoli i stopniowo przy mniejszym narażeniu na ryzyko stwierdzone w dziedzinie testowania na obecność substancji psychoaktywnych i programów wsparcia psychologicznego.
 (5)
 Celem natychmiastowego wsparcia organów krajowych i wszystkich zainteresowanych podmiotów w czasie trwania pandemii COVID-19 i aby umożliwić im zaplanowanie przygotowań do odroczonego zastosowania przedmiotowych przepisów, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 (6)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 127 rozporządzenia (UE) 2018/1139,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Art. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2018/1042 otrzymuje brzmienie:
 „Jednakże art. 1 pkt 1 i 3 stosuje się od dnia 14 lutego 2021 r., a pkt 3 lit. f) i pkt 6 lit. b) załącznika stosuje się od dnia 14 sierpnia 2018 r.”.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2020 r.
 W imieniu Komisji
 Przewodnicząca
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.
 (2) Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1042 z dnia 23 lipca 2018 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 965/2012 odnośnie do wymagań technicznych i procedur administracyjnych dotyczących programów wsparcia, testów psychologicznych załogi lotniczej, a także systematycznych i losowych badań na obecność substancji psychoaktywnych w celu zapewnienia sprawności fizycznej i psychicznej załogi lotniczej i personelu pokładowego, oraz odnośnie do wyposażenia nowo wyprodukowanych samolotów z napędem turbinowym o maksymalnej certyfikowanej masie startowej nie większej niż 5 700 kg posiadających homologację na przewóz od sześciu do dziewięciu pasażerów w zbliżeniowy system ostrzegania o przeszkodach terenu (Dz.U. L 188 z 25.7.2018, s. 3).


type: contracts

text:
 Pomembno pravno obvestilo
 |
 22002D0018
 Uradni list L 110 , 25/04/2002 str. 0015 - 0016
 Sklep Skupnega odbora EGPšt. 18/2002z dne 1. marca 2002o spremembi Priloge XIII (Promet) k Sporazumu EGPSKUPNI ODBOR EGP JE -ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor ga spreminja Protokol o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, v nadaljnjem besedilu "Sporazum", in zlasti člena 98 Sporazuma,ob upoštevanju naslednjega:(1) Priloga XIII k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom št. 6/2002 Skupnega odbora EGP z dne 1. februarja 2002 [1].(2) Uredbo Komisije (ES) št. 991/2001 z dne 21. maja 2001 o spremembi Priloge k Direktivi Sveta 92/14/EGS o omejevanju uporabe letal, ki jo ureja del II, poglavje 2, zvezek 1 Priloge 16 h Konvenciji o mednarodnem civilnem letalstvu, druga izdaja (1988) [2], je treba vključiti v Sporazum -SKLENIL:Člen 1V točki 66e (Direktiva Sveta 92/14/ES) v Prilogi XIII k Sporazumu se doda naslednja alinea:"— 32001 R 0991: Uredba Komisije (ES) št. 991/2001 z dne 21. maja 2001 (UL L 138, 22.5.2001, str. 12)."Člen 2Besedili Uredbe (ES) št. 991/2001 v islandskem in norveškem jeziku, objavljeni v Dopolnilu EGP Uradnega lista Evropskih skupnosti, sta verodostojni.Člen 3Ta sklep začne veljati 2. marca 2002 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP [3] predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma.Člen 4Ta sklep se objavi v sklopu EGP in v Dopolnilu EGP Uradnega lista Evropskih skupnosti.V Bruslju, 1. marca 2002Za Skupni odbor EGPPredsednikP. Westerlund[1] UL L 88, 4.4.2002, str. 12.[2] UL L 138, 22.5.2001, str. 12.[3] Ni sporočila o ustavnih zahtevah.--------------------------------------------------


type: other

text:
European Commission - PRESS RELEASES - Press release - Mlečni izdelek, ki ga ni mogoče opredeliti kot maslo, se ne more dajati v promet pod oznako „pomazánkové máslo (mazavo maslo)“
 SPOROČILO ZA MEDIJE ŠT. 132/12
 Luxembourg, 18. oktober 2012
 Sodba v zadevi C-37/11
 Komisija proti Češki republiki
 Mlečni izdelek, ki ga ni mogoče opredeliti kot maslo, se ne more dajati v promet pod oznako „pomazánkové máslo (mazavo maslo)“
 Češka republika s tem, da je dovolila prodajo tega izdelka pod to oznako, ni izpolnila obveznosti iz prava Unije
 V skladu z Uredbo „o enotni SUT“1 se lahko samo izdelki z vsebnostjo mlečne maščobe vsaj 80 % in manj kot 90 % ter z vsebnostjo vode do 16 % in vsebnostjo nemastne suhe snovi do 2 % dajejo v promet pod oznako „maslo“. Vendar se to pravilo ne uporablja za izdelke, katerih prava narava je jasno razvidna iz ustaljene uporabe in/ali kadar se oznake jasno uporabljajo za opis značilne kakovosti izdelka. Izdelki, za katere se to odstopanje lahko uporablja, so navedeni na seznamu, ki ga sestavi Komisija.
 Pomazánkové máslo je izdelek, podoben maslu, ki se uporablja kot namaz, pa tudi kot sestavina za izdelavo drugih živil. Ta izdelek, ki vsebuje najmanj 31 % maščob in najmanj 42 % suhe snovi ter katerega vsebnost vode lahko doseže 58 %, ne izpolnjuje zahtev, določenih z navedeno uredbo, da bi se lahko dajal v promet pod prodajno oznako „maslo“. Kljub temu češka zakonodaja dovoljuje prodajo tega izdelka pod oznako „pomazánkové máslo“.
 Ker Češka republika s tem, da je dovolila prodajo mlečnega izdelka, ki ga ni mogoče opredeliti kot maslo, pod oznako „pomazánkové máslo“, ni izpolnila obveznosti iz navedene uredbe, je Komisija pri Sodišču proti tej državi članici vložila tožbo zaradi neizpolnitve obveznosti.
 Sodišče je v današnji sodbi najprej ugotovilo, da „pomazánkové máslo“ nima ustreznih značilnosti, določenih z navedeno uredbo, da bi se lahko dajalo v promet pod oznako „maslo“. Poleg tega je Sodišče poudarilo, da ta izdelek ni na seznamu izdelkov, za katere se lahko uporablja odstopanje, ki bi omogočilo, da omejitve iz te uredbe glede oznak zanj ne bi veljale.
 Sodišče je preučilo argument Češke republike, da se za izdelke, katerih prava narava je jasno razvidna iz ustaljene uporabe in/ali kadar se oznake jasno uporabljajo za opis značilne kakovosti izdelka, to odstopanje uporabi samodejno, ne da bi bila za to potrebna vpis tega izdelka na seznam in predhodna odobritev Komisije. Sodišče je ta argument zavrnilo, pri čemer je opozorilo, da navedena uredba Komisijo izrecno pooblašča, da sestavi izčrpen seznam izdelkov, za katere se na podlagi seznamov, ki ji jih predložijo države članice, lahko uporabi odstopanje, in odločilo, da uporaba tega odstopanja zahteva predhodno odločbo Komisije.
 V teh okoliščinah je Sodišče ugotovilo, da Češka republika s tem, da je dovolila prodajo mlečnega izdelka, ki ga ni mogoče opredeliti kot maslo, pod prodajno oznako „pomazánkové máslo“, ni izpolnila obveznosti iz navedene uredbe.
 OBVESTILO: Tožbo zaradi neizpolnitve obveznosti lahko zoper državo članico, ki ni izpolnila obveznosti na podlagi prava Unije, vloži Komisija ali druga država članica. Če Sodišče ugotovi, da obveznosti niso bile izpolnjene, mora ta država članica v kar najkrajšem času sprejeti ukrepe, potrebne za izvršitev sodbe. Če Komisija meni, da država članica ni sprejela ukrepov, potrebnih za izvršitev sodbe, lahko vloži novo tožbo, s katero zahteva naložitev denarnih sankcij. Če pa Komisija ni obveščena o ukrepih za prenos direktive, lahko Sodišče na predlog Komisije sankcije naloži že v prvi sodbi.
 Uredba Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode (UL L 299, str. 1).


text:
Notions de vendeur professionnel et de connaissance du vice de l'immeuble bendu - BDIDU Blog Droit Immobilier et Droit de l'Urbanisme
 Responsabilité du syndicat des copropriété en raison des parties communes
 Cadastre : le droit d'accès
 05h56 15 sept. 2013
 Notions de vendeur professionnel et de connaissance du vice de l'immeuble bendu
 "Vu l'article 1643 du Code civil ;
 Attendu, selon l'arrêt attaqué (Grenoble, 24 janvier 2012), que M. X... a vendu une maison d'habitation à Mme Y... et M. Z... (les consorts Y...-Z...) ; qu'un incendie a détruit les trois niveaux de la construction et la totalité de la toiture ; que saisi par les consorts Y...-Z... et la compagnie MACIF, qui a indemnisé ceux-ci à hauteur d'une certaine somme, le juge des référés a désigné un expert ; que les consorts Y...-Z... et la MACIF ont assigné en indemnisation M. A..., ès qualités de liquidateur de M. X..., Mme X... et leur assureur, la société Axa ;
 Attendu que pour débouter les consorts Y...-Z... et la MACIF de leurs demandes, l'arrêt retient que M. X... ne possédant aucune compétence particulière en matière de construction de cheminée à foyer ouvert ou fermé, il ne pouvait être considéré comme un professionnel présumé connaître les vices de construction affectant la cheminée ;
 Qu'en statuant ainsi, alors qu'elle avait relevé que M. X... avait lui-même conçu et installé la cheminée en foyer ouvert, puis en foyer fermé lors de nouveaux travaux, la cour d'appel a violé le texte susvisé ;
 CASSE ET ANNULE, mais seulement en ce qu'il déboute M. Z..., Mme Y... et la MACIF de leurs demandes d'indemnisation, l'arrêt rendu le 24 janvier 2012, entre les parties, par la cour d'appel de Grenoble ; remet, en conséquence, sur ce point, la cause et les parties dans l'état où elles se trouvaient avant ledit arrêt et, pour être fait droit, les renvoie devant la cour d'appel de Lyon ;
 Condamne M. A..., ès qualités et la société Axa France IARD aux dépens ;
 Vu l'article 700 du code de procédure civile, condamne M. A..., ès qualités et la société Axa à payer à Mme Y..., M. Z... et la MACIF la somme globale de 3 000 euros ; rejette les demandes de M. A..., ès qualités et de la société Axa ;
 Ainsi fait et jugé par la Cour de cassation, troisième chambre civile, et prononcé par le président en son audience publique du dix juillet deux mille treize.
 Moyen produit par la SCP Boré et Salve de Bruneton, avocat aux Conseils, pour la société Mutuelle assurance des commerçants et industriels de France et des cadres et salariés de l'industrie et du commerce, Mme Y... et M. Z....
 IL EST FAIT GRIEF à l'arrêt infirmatif attaqué d'AVOIR débouté Monsieur Loïc Z..., Madame Mylène Y... et la compagnie MACIF de leurs demandes d'indemnisation ;
 AUX MOTIFS QUE « l'article 1643 du Code civil prévoit que le vendeur est tenu des vices cachés, quand même il ne les aurait pas connus, à moins que, dans ce cas, il n'ait stipulé qu'il ne sera obligé à garantie ; que l'acte de vente du 31 octobre 2006 conclu entre Monsieur X... et les consorts Y...-Z... contient une clause d'exonération de garantie stipulant que l'acquéreur " prend le bien vendu dans l'état où il se trouve actuellement, sans aucune garantie de la part du vendeur pour raison : soit de l'état des bâtiments et des locaux vendus, vices de construction et autres ¿ " ; que cette clause peut être écartée si Monsieur X... a eu connaissance du vice lors de la vente, ou si Monsieur X... est un vendeur professionnel averti ; que la bonne foi étant présumée, c'est à l'acquéreur et son assureur d'établir que Monsieur X... avait la qualité de professionnel et était présumé à ce titre connaître le vice affectant la cheminée, ou qu'il avait connaissance du vice caché lors de la vente ; que s'il est établi que Monsieur X... a, au cours de sa vie professionnelle, travaillé dans le bâtiment, il n'a occupé que des emplois de plaquiste et d'électricien ; qu'il a aussi effectué des travaux de carrelage, et de menuiserie, et exercé des fonctions de coordinateur de chantier pendant quelques mois afin de gérer des ouvriers intervenant en maçonnerie, plâtrerie et électricité ; que Monsieur X... ne possédait donc aucune compétence particulière en matière de construction de cheminée à foyer ouvert ou fermé ; qu'il ne peut donc être considéré comme un professionnel averti présumé connaître les vices de construction affectant la cheminée lors de la conclusion de la vente de l'immeuble ; que, sur la bonne ou mauvaise foi de Monsieur X..., s'il résulte du rapport d'expertise et des déclarations de Monsieur X... au service enquêteur que celui-ci a lui-même conçu et installé la cheminée d'abord en foyer ouvert, puis en foyer fermé lors de nouveaux travaux, il convient de relever que Monsieur X... en tant que non professionnel ne connaissait pas les règles techniques applicables aux cheminées ; qu'il ne peut donc lui être reproché de ne pas avoir informé les acquéreurs de la non-conformité de la cheminée aux règles de sécurité et aux règles de l'art ; qu'au contraire, le fait que Monsieur X... ait utilisé la cheminée pendant quelques années, même si l'utilisation n'était pas régulière et constante, sans difficulté et sans incident, accrédite la bonne foi de Monsieur X.... qu'enfin, si Monsieur X... a déclaré à l'acquéreur de se montrer prudent lorsqu'il utilisait la cheminée, cette seule circonstance n'implique pas que le vendeur connaissait les vices de construction affectant la cheminée ; que, dans ces conditions, Monsieur X... représenté par son liquidateur Maître B...est fondé à opposer la clause d'exonération de garantie pour vices cachés ; qu'il convient dès lors d'infirmer le jugement déféré et de débouter Monsieur Z..., Madame Y... et la MACIF de leurs demandes d'indemnisation » ;
 ALORS QUE doit être assimilé au vendeur professionnel tenu de connaître les vices de l'immeuble vendu le vendeur qui, en concevant et en installant la cheminée à l'origine des dommages subis, s'est comporté en qualité de maître d'oeuvre ; qu'il résulte des constatations de l'arrêt que Monsieur X..., vendeur de l'immeuble, avait lui-même conçu et installé la cheminée dont la conception et la construction inadéquates étaient à l'origine de l'incendie ayant détruit les trois niveaux et la totalité de la toiture de l'immeuble ; qu'en jugeant néanmoins qu'il ne pouvait être considéré comme un professionnel averti présumé connaître les vices de construction affectant la cheminée lors de la conclusion de la vente de l'immeuble, la Cour d'appel a violé l'article 1643 du Code civil."
 10h56 29 mars 2020
 Covid-19 : impact sur les autorisations et...
 Covid-19 : impact sur les autorisations et documents...
 11h19 28 mars 2020
 Les dispositions prévues par l’Ordonnance n° 2020-316...
 10h59 27 mars 2020
 Confinement et contrat de syndic échu
 L’article 22 de l’ordonnance n° 2020-204 du 25 mars...
 08h00 26 mars 2020
 Intérêt à agir contre un permis de construire...
 Cet arrêt évoque la question de l'intérêt à agir contre...


text:
Бѐлица е село в Североизточна България. То се намира в община Тутракан, област Силистра. Името му се произнася с ударение върху буквата „Е“.
 География
 Село Белица е разположено на 18 km южно от общинския център Тутракан, на пътя Тутракан - Исперих. Селото е разположено на два баира, като центъра му е по средата им. Има добре изградена пътна инфраструктура, всички улици са асфалтирани.
 Икономика и транспорт
 Белица е с добри автобусни връзки свързващи го с областния град Силистра и общинския Тутракан. В селото почти няма безработица. Големи работодатели са местната Земеделска кооперация, мандрата за преработка на мляко, магазините и заведенията, което превръща Белица във важен икономически субект в общината.
 История
 За произхода на името има три основни версии. Първата е, че то произлиза от клетвата на прокудените през 1878 г. турци, които при изселването си казали: „Белясъз калмасън“, това означавало: да не оставя без беля, без нещастие. Така проклятието на селото „белясъз“ било осмислено в наименованието Белица. Втората версия извежда топонима от неговия първи заселник Белчо или Бял Злати. Най-вярна и най-близка до истината е третата версия, че наименованието Белица се е получило от бялата пръст на склона, по които са заселени неговите жители. Първата версия е произволно съчинена и няма обективно основание, защото селището е носи името си и през Османския период, което е видно и от един документ от 1681 г., днес се съхраняван в музея в град Исперих. От кое време съществува селище с името Белица, за сега не може да се установи с положителност, но може да се твърди със сигурност, че то не познава друго наименование, оставайки непроменено в историческото си развитие.
 През 1867 г. покрай землището на Белица преминава четата на Панайот Хитов със знаменосец Васил Левски. Това историческо събитие е упоменато и отбелязано в дневника на Иван Кършовски, секретар на четата. На 10 май 1939 г. селото е разтърсено от една голяма трагедия. На този ден през нощта невинно са били избити с картечница в инджекьовската гора от румънската военна жандармерия под командата на майор Попеску двадесет и трима българи от селото. На мястото на тази трагедия е издигната памента плоча на която са изписани имената на всичките двадесет и трима невинно убити беличани. Всяка година на 10 май жителите на селото почитат паметта на убитите.
 Народно читалище „Христо Ботев“ е създадено в Бѐлица през 1940 г. Народно основно училище „Васил Левски“ действа в селото от 1944 до 2007 г.
 След 1944 г. в селото е установено общинско управление и съвет със съставни села Бреница и Шуменци. Участъкова болница в селото има от 1953 до 1963 г. Основано е и местно туристическо дружество „Здравец“.
 ТКЗС „Сталин“– Бѐлица е учредено на 22 септември 1948 г., а участъкова ветеринарна служба при ТКЗС е основана през 1951 г.. ОТКЗС „Димитър Благоев“ – Бѐлица функционира от 1958 до 1970 г. Клоново стопанство на ОАПК „Дръстър“ – Силистра работи в селото от 1967 до 1980 г.
 От 1979 г. Бѐлица е кметство към Селищна система и Община Тутракан.
 Обичаи
 В селото се практикува народен обичай, свързан с коледуването – представяне на Бразаята – грозно животно, което гони лошите духове.
 Личности
 Теодосий Спасов - известен български кавалджия, отраснал в Белица.
 Иван Тодоров Иванов (1938 - 2011) - художник, музикант и интелектуалец, основател на трио „Мундхармоники“, родом от Белица.
 Спорт
 Футболния отбор на Белица (ФК Белица) играе в Североизточна „В“ футболна група.
 Литература
 „Село Белица – кратък историко-географски очерк“, 1984 г.
 Спас Драганов, „Полъх от преживените години“, стихосбирка, 2001 г.
 Борис Илиев, „Белица Тутраканско“, изд. КПД „Родно Лудогорие“, София, 2002 г.
 Външни препратки
 Галерия ТУТРАКАН
 Общински съвет Тутракан
 Тутраканска епопея
 Източници
 Села в област Силистра
 Населени места в община Тутракан


text:
 Avis juridique important
 |
 31969D0013
 69/13/Euratom/CECA/CEE: Décision du 16 janvier 1969, portant installation de l'Office des publications officielles des Communautés européennes
 Journal officiel n° L 013 du 18/01/1969 p. 0019 - 0022 édition spéciale finnoise: chapitre 1 tome 1 p. 0048 édition spéciale suédoise: chapitre 1 tome 1 p. 0048 édition spéciale grecque: chapitre 01 tome 1 p. 0120 édition spéciale espagnole: chapitre 01 tome 1 p. 0141 édition spéciale portugaise: chapitre 01 tome 1 p. 0141
 II (Actes dont la publication n'est pas une condition de leur applicabilité) PARLEMENT EUROPÉEN CONSEIL COMMISSION COUR DE JUSTICE COMITÉ ÉCONOMIQUE ET SOCIAL DÉCISION du 16 janvier 1969 portant installation de l'Office des publications officielles des Communautés européennes (69/13/Euratom/CECA/CEE) L'ASSEMBLÉE, LE CONSEIL, LA COMMISSION, LA COUR DE JUSTICE, LE COMITÉ ÉCONOMIQUE ET SOCIAL, vu le traité instituant la Communauté européenne du charbon et de l'acier, vu le traité instituant la Communauté économique européenne, vu le traité instituant la Communauté européenne de l'énergie atomique, vu la décision des représentants des gouvernements des États membres relative à l'installation provisoire de certaines institutions et de certains services des Communautés, du 8 avril 1965, considérant qu'il convient de mettre en oeuvre l'article 8 de la décision des représentants des gouvernements des États membres, du 8 avril 1965, prévoyant l'installation d'un Office des publications officielles, auquel sont rattachés un Office des ventes et un Office de traduction à moyen et à long terme, et de définir les règles de fonctionnement de celui-ci; considérant que le fonctionnement de l'Office des publications officielles doit permettre à toutes les institutions de participer à la gestion de l'Office et, à chacune d'elles, de bénéficier des services qu'il est appelé à rendre, DÉCIDENT: Article premier«L'Office des publications officielles des Communautés européennes» a pour objet d'assurer, dans les meilleures conditions techniques et financières, sous la responsabilité des institutions des Communautés européennes, l'édition, l'impression et la diffusion des publications de celles-ci et de leurs services. Article 2 1. A cet effet, l'Office est chargé: - d'assurer l'impression, par lui-même ou par d'autres entreprises, du Journal officiel des Communautés européennes, - d'assurer l'impression, par lui-même ou par d'autres entreprises, des autres publications des institutions des Communautés européennes ou de leurs services, à l'exception des publications visées aux paragraphes 2 et 3 ainsi qu'à l'article 3 paragraphe 4; - d'assurer la gestion de l'Office des ventes. 2. L'impression et la diffusion des publications des bureaux de la direction générale de l'information et de la presse de la Commission, installés en dehors des lieux de travail provisoires des Communautés, peuvent être effectuées sans intervention de l'Office. 3. De même, peuvent être imprimées dans les ateliers internes de reproduction des institutions et diffusées directement, les publications à caractère interne à chaque institution ainsi que les publications de faible tirage, dont les destinataires sont déterminés d'avance. Le Comité de direction est habilité à définir la notion de faible tirage et à l'adapter, le cas échéant, aux besoins des services. 4. L'Office des ventes est, au sein de l'Office des publications, chargé de la diffusion et de la vente: - du Journal officiel des Communautés, - des autres publications des institutions des Communautés européennes et de leurs services. 5. Pour exécuter ses tâches, l'Office effectue notamment les opérations suivantes: - regroupement des documents à éditer, - préparation du manuscrit, - passation des marchés avec les imprimeurs, - impression des travaux urgents ou de faible tirage, - surveillance de l'exécution des travaux, - gestion de l'Office des ventes, - exécution matérielle de la diffusion. En outre, l'Office fournit aux institutions toutes les indications financières utiles sur les prix de revient et sur l'étendue des marchés potentiels dans chacune des langues de la Communauté. 6. La décision de publication demeure de la compétence exclusive de chaque institution. Article 3 1. Il est institué un Comité de direction de l'Office. Chaque institution dispose d'une voix au sein de celui-ci. 2. Le Comité de direction peut consacrer certaines de ses réunions à l'examen de questions relatives au Journal officiel des Communautés ou de questions relatives à l'Office des ventes. 3. Les décisions du Comité de direction sont, sauf dispositions contraires, prises à la majorité simple. Toutefois, sans préjudice des dispositions de l'article 2 paragraphe 6, lorsque le Comité de direction est appelé à prendre une décision particulière à l'égard de la publication d'un texte propre à l'une des institutions, cette majorité doit comprendre la voix de l'institution concernée. 4. A la demande d'une institution, le Comité de direction peut, dans des cas exceptionnels, autoriser l'impression de publications sans intervention de l'Office, lorsque l'intervention de celui-ci comporte un accroissement sensible des charges financières ou que, pour des raisons techniques, celui-ci n'est pas en mesure de répondre aux conditions d'urgence que nécessiteraient l'impression et la diffusion dans des délais très brefs d'une publication. Article 4 1. Le Comité de direction exerce, dans l'intérêt commun des institutions, les fonctions suivantes: - il fixe, à l'unanimité, les règles de fonctionnement de l'Office, - il fixe, à l'unanimité, les lignes directrices de la politique générale de vente, - il adresse aux institutions toute suggestion susceptible de faciliter le bon fonctionnement de l'Office, - il établit, sur la base d'un projet élaboré par le directeur, un rapport annuel de gestion portant notamment, à la lumière de la comptabilité analytique, sur tous les postes de recettes et de dépenses concernant les publications effectuées par l'Office ; avant le 1er mai de chaque année, il transmet aux institutions le rapport sur l'exercice de l'année précédente, notamment aux fins de l'établissement du budget des Communautés, et le communique également aux organes de contrôle financier, - il participe à la nomination de certains fonctionnaires dans les conditions fixées aux articles 5 et 6. 2. En ce qui concerne le Journal officiel des Communautés européennes, le Comité de direction exerce notamment les compétences ci-dessous: - il suscite, auprès des instances compétentes de chaque institution, les décisions de principe à appliquer en commun par les institutions utilisatrices du Journal officiel et veille à l'exécution des décisions arrêtées ; il formule toutes propositions d'amélioration de la structure et de la présentation du Journal officiel; - il formule des propositions aux institutions en ce qui concerne l'harmonisation de la présentation des textes à publier; - il examine les difficultés rencontrées dans les opérations courantes liées à l'édition du Journal officiel et formule, dans le cadre de l'Office, les instructions nécessaires et, à l'intention des institutions, les recommandations pour les surmonter; - il décide, à l'unanimité, si et selon quelles modalités, des publications qui ne proviennent pas des institutions mentionnées à l'article 9 paragraphe 1 peuvent être effectuées au Journal officiel des Communautés. Cette disposition n'est toutefois pas applicable aux publications effectuées conformément à des dispositions du droit communautaire. 3. Le Comité de direction arrête, à l'unanimité, son règlement intérieur après l'avoir soumis aux institutions. Article 5 1. Les compétences de l'autorité investie du pouvoir de nomination sont exercées par la Commission en ce qui concerne le directeur de l'Office et les autres fonctionnaires et agents de catégorie A et, le cas échéant, du cadre LA, dans les conditions suivantes : la Commission ne procède à leur nomination ou à leur promotion qu'après avis favorable du Comité de direction. S'agissant du directeur, cet avis est donné à l'unanimité. En outre, le Comité de direction est étroitement associé aux procédures à accomplir, le cas échéant, avant la nomination de ces fonctionnaires et agents (établissement de l'avis de vacance, examen des candidatures, participation aux jurys de concours). Il sera procédé de la même manière en ce qui concerne les fonctionnaires et agents mentionnés au présent paragraphe, pour les actes de nature hiérarchique tels que notations, procédures disciplinaires, signature des contrats. 2. Les compétences de l'autorité investie du pouvoir de nomination sont exercées par la Commission en ce qui concerne les fonctionnaires et agents autres que ceux visés au paragraphe 1. Elle peut déléguer ses compétences au directeur de l'Office. La Commission ou le directeur de l'Office, s'il a reçu délégation du pouvoir de nomination, informent préalablement le Comité de direction des nominations, de la signature des contrats, des promotions ou de l'introduction de procédures disciplinaires auxquelles ils envisagent de procéder en ce qui concerne les fonctionnaires et agents autres que ceux visés au paragraphe 1. Si la Commission n'a pas délégué au directeur de l'Office le pouvoir de nomination, en ce qui concerne ces mêmes fonctionnaires et agents, les procédures mentionnées précédemment sont accomplies par la Commission sur proposition du directeur. 3. Les procédures administratives relatives aux actes hiérarchiques mentionnés aux paragraphes 1 et 2 ainsi que la gestion courante du personnel, notamment en matière de retraite, de caisse maladie, d'accidents du travail, de traitements, de congés, sont effectuées dans les mêmes conditions que pour les agents de la Commission en service à Luxembourg. 4. Les vacances d'emplois au sein de l'Office sont portées en temps utile à la connaissance des fonctionnaires de toutes les institutions des Communautés. 5. A partir du budget de 1970, les emplois de la Commission affectés à l'Office seront spécifiquement énumérés au tableau des effectifs de la Commission. Article 6 1. Les emplois et leurs titulaires affectés à la date du 1er juillet 1967 aux services de publication des Commissions et de la Haute Autorité pourront être affectés à l'Office à partir de la mise en place de celui-ci. Les affectations d'emplois et la désignation de leurs titulaires effectuées entre cette date et la mise en place de l'Office nécessitent l'accord du Comité de direction qui statue, à l'unanimité en ce qui concerne l'affectation de l'emploi de directeur et la désignation du titulaire de ce poste, à la majorité simple dans les autres cas. 2. Si le Comité de direction estime qu'en raison des emplois affectés à l'Office, le prix de revient des publications est trop élevé, il propose à la Commission de remettre certains emplois à la disposition de celle-ci. Mention de ces propositions et de la suite qui y aura été réservée sera faite dans le rapport annuel. Article 7 1. Les crédits et les recettes de l'Office figurent à chacun des chapitres de la section du budget relative à la Commission. Un tableau récapitulatif, joint à la section du budget relative à la Commission, indique la totalité des prévisions de dépenses et de recettes concernant l'Office subdivisées dans la même forme que les sections du budget. 2. Chaque institution demeure l'ordonnateur des crédits relevant du chapitre «Publications». Le Comité de direction définira les modalités de coopération comptable entre l'Office et les institutions. 3. En ce qui concerne les travaux qu'il effectue lui-même, l'Office tient une comptabilité des dépenses de publication effectuées pour chaque institution et des recettes provenant de la vente de ces publications. Le solde annuel entre l'Office et chaque institution est réglé en fin d'exercice. Article 8Le directeur de l'Office est, sous l'autorité du Comité de direction et dans la limite des compétences de celui-ci, responsable du bon fonctionnement de l'Office. Il assure le secrétariat du Comité de direction, rend compte à celui-ci de l'exécution de ses fonctions et lui présente toute suggestion pour le bon fonctionnement de l'Office. Il dispose du pouvoir hiérarchique sur le personnel de l'Office. En cas d'absence ou d'empêchement du directeur, les fonctions de celui-ci seront exercées par un fonctionnaire de l'Office, désigné par le Comité de direction. Article 9 1. Sont considérés comme institutions au sens de la présente décision : l'Assemblée, le Conseil, la Commission, la Cour de justice et le Comité économique et social. Le Conseil représente, avec leur accord, les organes de contrôle financier lorsqu'il s'agit des publications de ceux-ci. 2. La présente décision entre en vigueur le dixième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel des Communautés européennes. Fait à Bruxelles et à Luxembourg, le 16 janvier 1969. Par l'Assemblée Le président A. POHER Par le Conseil Le président V. LATTANZIO Par la Commission Le président J. REY Par la Cour de justice Le président R. LECOURT Par le Comité économique et social Le président M. BERNS


text:
 Avis juridique important
 |
 32003L0040
 Richtlinie 2003/40/EG der Kommission vom 16. Mai 2003 zur Festlegung des Verzeichnisses, der Grenzwerte und der Kennzeichnung der Bestandteile natürlicher Mineralwässer und der Bedingungen für die Behandlung natürlicher Mineralwässer und Quellwässer mit ozonangereicherter Luft
 Amtsblatt Nr. L 126 vom 22/05/2003 S. 0034 - 0039
 Richtlinie 2003/40/EG der Kommissionvom 16. Mai 2003zur Festlegung des Verzeichnisses, der Grenzwerte und der Kennzeichnung der Bestandteile natürlicher Mineralwässer und der Bedingungen für die Behandlung natürlicher Mineralwässer und Quellwässer mit ozonangereicherter LuftDIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN -gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft,gestützt auf die Richtlinie 80/777/EWG des Rates vom 15. Juli 1980 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Gewinnung von und den Handel mit natürlichen Mineralwässern(1), zuletzt geändert durch die Richtlinie 96/70/EG des Europäischen Parlaments und des Rates(2), insbesondere auf Artikel 11 Absatz 1,in Erwägung nachstehender Gründe:(1) Aufgrund des hydrogeologischen Ursprungs können bestimmte natürliche Mineralwässer im natürlichen Zustand Bestandteile enthalten, die ab einer gewissen Konzentration ein Risiko für die öffentliche Gesundheit darstellen. Deshalb ist es notwendig, für diese Bestandteile natürlicher Mineralwässer Grenzwerte festzulegen.(2) Gemäß Artikel 11 der Richtlinie 80/777/EWG können nach Anhörung des wissenschaftlichen Lebensmittelausschusses einheitliche Grenzwerte für die Bestandteile natürlicher Mineralwässer sowie Bestimmungen für die Angabe etwaiger hoher Gehalte an bestimmten Bestandteilen auf dem Etikett festgelegt werden.(3) Der Wissenschaftliche Lebensmittelausschuss hat eine Stellungnahme(3) zu Arsen, Barium, Fluor, Bor und Mangan abgegeben und die von der Weltgesundheitsorganisation für Trinkwasser empfohlenen Grenzwerte für weitere Bestandteile natürlicher Mineralwässer validiert.(4) Die geänderte Norm des Kodex für "natürliche Mineralwässer"(4) legt zum Zweck des Gesundheitsschutzes ein Verzeichnis der Bestandteile und der Hoechstgrenzen für diese Bestandteile fest. Sie wurde aufgrund der neuesten internationalen wissenschaftlichen Erkenntnisse angenommen und stellt einen ausreichenden Schutz der öffentlichen Gesundheit sicher.(5) Nach allgemeiner Erkenntnis kann sich die Zufuhr von Fluor in geringen Dosen günstig auf das Gebiss auswirken. Umgekehrt kann eine zu hohe Gesamtzufuhr von Fluor gesundheitsschädlich wirken. Daher sollte eine einheitliche Hoechstgrenze für den Fluorgehalt von natürlichen Mineralwässern festgelegt werden, die einen ausreichenden Gesundheitsschutz für die Gesamtbevölkerung ermöglicht.(6) Die Weltgesundheitsorganisation hat einen Richtwert von 1,5 mg/l für den Fluoridgehalt in Trinkwasser empfohlen, den der Wissenschaftliche Lebensmittelausschuss in der oben genannten Stellungnahme für natürliche Mineralwässer validiert hat. Zum Schutz von Säuglingen und Kleinkindern, welche die fluoroseanfälligste Bevölkerungsgruppe bilden, sollte außerdem eine für den Verbraucher leicht erkennbare Kennzeichnung auf dem Etikett derjenigen Mineralwässer vorgesehen werden, deren Fluorgehalt diesen Richtwert überschreitet.(7) Der Wissenschaftliche Lebensmittelausschuss hat aufgrund der Empfehlungen der Weltgesundheitsorganisation (WHO)(5) von 1996 einen Richtwert für den Borgehalt von natürlichen Mineralwässern angegeben. Indessen haben die WHO und andere international anerkannte wissenschaftliche Organisationen seither neue Bewertungen der gesundheitlichen Auswirkungen von Bor durchgeführt und höhere Werte vorgeschlagen. Daher ist es geboten, eine Stellungnahme der Europäischen Behörde für Lebensmittelsicherheit zum Borgehalt natürlicher Mineralwässer einzuholen, um den neuesten wissenschaftlichen Erkenntnissen Rechnung zu tragen, und in diesem Stadium keine Hoechstgrenze für Bor vorzusehen.(8) Der Wissenschaftliche Lebensmittelausschuss hat außerdem angegeben, welcher Gehalt an Barium, Mangan und Arsen in natürlichen Mineralwässern vertretbar ist. Für die anderen unerwünschten Bestandteile sieht die geänderte Norm des Kodex Hoechstgrenzen vor, die einen ausreichenden Gesundheitsschutz sicherstellen. Hingegen erscheint der Grenzwert für Nitrit angesichts der vorliegenden Erkenntnisse als zu niedrig angesetzt; er sollte an den für Trinkwasser geltenden(6) angeglichen werden.(9) Die mit der Norm des Kodex vorgesehene Hoechstgrenze für Nitrate ermöglicht einen ausreichenden Schutz der öffentlichen Gesundheit und muss als Bezugswert für den gemeinschaftlichen und den internationalen Handel mit natürlichen Mineralwässern dienen. Innerhalb des Verfahrens zur amtlichen Anerkennung der Quellen natürlicher Mineralwässer gemäß Artikel 1 der genannten Richtlinie müssen sich die zuständigen Behörden der Mitgliedstaaten jedoch für auf ihrem Hoheitsgebiet gewonnene natürliche Mineralwässer auf einen niedrigeren Richtwert für Nitrate beziehen können.(10) Natürliche Mineralwässer, deren Gehalt an bestimmten Bestandteilen die Hoechstgrenzen für diese Bestandteile überschreiten, sind zum Schutz der öffentlichen Gesundheit einer Behandlung zum Ausfällen dieser Bestandteile zu unterziehen. Damit die Marktteilnehmer die nötigen Investitionen tätigen können, um den neuen Normen zu entsprechen, sind ausreichende Fristen bis zum Inkrafttreten der Hoechstgrenzen für diese Bestandteile vorzusehen, insbesondere für Fluor und Nickel, deren Ausfällen bisher noch keinerlei Bewertung unterzogen und auch noch nicht auf Gemeinschaftsebene zugelassen worden ist.(11) Zwecks amtlicher Kontrolle dieser Bestandteile ist es erforderlich, eine Fluktuationsspanne der Analyseergebnisse oberhalb und unterhalb der Hoechstgrenzen vorzusehen, die der Messunsicherheit entspricht.(12) Vorbehaltlich der Bewertung dieser Behandlung durch den wissenschaftlichen Lebensmittelausschuss und der Annahme von Anwendungsbedingungen durch den Ständigen Ausschuss für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit ist das Ausfällen von Eisen-, Mangan- und Schwefelverbindungen sowie Arsen bestimmter natürlicher Mineralwässer durch eine Behandlung unter Verwendung von ozonangereicherter Luft gemäß Artikel 4 Absatz 1 Buchstabe b) der geänderten Richtlinie 80/777/EWG möglich.(13) Der wissenschaftliche Lebensmittelausschuss hat eine Stellungnahme(7) zu den Anwendungsbedingungen dieser Behandlung abgegeben, die verbindliche Mittel und Ergebnisse vorsieht. Dennoch erscheint es angemessen, lediglich verbindliche Ergebnisse festzulegen, um der technischen Entwicklung bei der Behandlung mit ozonangereicherter Luft und der Unterschiedlichkeit der Behandlungsmerkmale je nach physikalisch-chemischer Zusammensetzung des zu behandelnden Wassers Rechnung zu tragen.(14) Darüber hinaus darf die Behandlung mit ozonangereicherter Luft weder die Zusammensetzung aus den charakteristischen Bestandteilen im Sinne des Artikels 7 Absatz 2 Buchstabe a) der Richtlinie 80/777/EWG verändern noch desinfizierend im Sinne des Artikels 4 Absatz 3 der genannten Richtlinie wirken, noch möglicherweise gesundheitsschädliche Behandlungsrückstände bilden.(15) In Anwendung des Artikels 7 Absatz 2 Buchstabe c) der genannten Richtlinie sind auf dem Etikett natürlicher Mineralwässer, die mit ozonangereicherter Luft behandelt worden sind, Angaben zu machen, die den Verbraucher hinreichend über die erfolgte Behandlung informieren.(16) Gemäß Artikel 9 Absatz 4a) vierter Gedankenstrich der Richtlinie 80/777/EWG sind die in Artikel 4 vorgesehenen Bestimmungen über die Behandlungsarten und insbesondere die Behandlung mit ozonangereicherter Luft auf Quellwässer anwendbar.(17) Die Maßnahmen dieser Richtlinie entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit -HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN:Artikel 1Diese Richtlinie legt das Verzeichnis derjenigen Bestandteile natürlicher Mineralwässer fest, die ein Risiko für die öffentliche Gesundheit darstellen können, sowie die Grenzwerte für den vertretbaren Gehalt an diesen Bestandteilen, die Umsetzungsfristen für diese Grenzwerte und die Kennzeichnungsbestimmungen für bestimmte Bestandteile. Diese Bestandteile müssen im Wasser natürlich vorkommen und dürfen nicht aus einer etwaigen Verunreinigung der Quelle stammen.Ferner legt diese Richtlinie die Anwendungsbedingungen für ozonangereicherte Luft zum Ausfällen von Eisen-, Mangan- und Schwefelverbindungen sowie Arsen aus natürlichen Mineralwässern und Quellwässern und die Kennzeichnungsbestimmungen für Wässer fest, die einer solchen Behandlung unterzogen worden sind.Artikel 2(1) Spätestens ab 1. Januar 2006 darf die Konzentration der in Anhang I genannten Bestandteile zum Zeitpunkt des Abfuellens der natürlichen Mineralwässer die in diesem Anhang vorgesehenen Hoechstgrenzen nicht überschreiten.(2) Für Fluor und Nickel wird jedoch die in Absatz 1 genannte Frist bis zum 1. Januar 2008 verlängert.(3) Abweichend von Absatz 1 und im Rahmen des Verfahrens zur amtlichen Anerkennung der natürlichen Mineralwässer, die auf ihrem Hoheitsgebiet gewonnen werden, können die zuständigen Behörden der Mitgliedstaaten für Nitrat und Nitrit niedrigere Richtwerte vorsehen, sofern auf alle ihnen vorgelegte Anträge der gleiche Richtwert angewendet wird.Artikel 3Zum Zwecke amtlicher Kontrollen halten die Mitgliedstaaten die in Anhang II genannten Einzelbestimmungen für die Analyse der in Anhang I genannten Bestandteile ein.Artikel 4(1) Natürliche Mineralwässer, die mehr als 1,5 mg/l und bis zu 5,0 mg/l Fluorid enthalten, müssen auf dem Etikett folgenden Hinweis tragen: "Enthält mehr als 1,5 mg/l Fluorid: Für Säuglinge und Kinder unter 7 Jahren nicht zum regelmäßigen Verzehr geeignet".(2) Der Hinweis gemäß Absatz 1 ist deutlich lesbar in unmittelbarer Nähe der Verkehrsbezeichnung anzubringen.(3) Auf den Etiketten natürlicher Mineralwässer, die einen Hinweis gemäß Absatz 1 tragen, ist der tatsächlich Fluorgehalt im Sinne der physikalisch-chemischen Zusammensetzung aus charakteristischen Bestandteilen gemäß Artikel 7 Absatz 2 Buchstabe a) der Richtlinie 80/777/EWG anzugeben.Artikel 5(1) Unbeschadet der Bestimmungen des Artikels 4 Absatz 1 Buchstabe b) der Richtlinie 80/777/EWG erfordert die Behandlung natürlicher Mineralwässer mit ozonangereicherter Luft eine vorherige Meldung an die zuständigen Behörden, die sich vergewissern, dassa) der Einsatz einer solchen Behandlung aufgrund der Zusammensetzung des Wassers aus Eisen-, Mangan- und Schwefelverbindungen sowie Arsen gerechtfertigt ist;b) der Marktbeteiligte alle nötigen Maßnahmen trifft, um die Wirksamkeit und die Unschädlichkeit der Behandlung zu gewährleisten und deren Kontrolle durch die zuständigen Behörden zu ermöglichen.(2) Die Behandlung natürlicher Mineralwässer mit ozonangereicherter Luft muss alle folgenden Bedingungen erfuellen:a) Die physikalisch-chemische Zusammensetzung der natürlichen Mineralwässer aus charakteristischen Bestandteilen wird durch die Behandlung nicht verändert;b) das natürliche Mineralwasser entspricht vor der Behandlung den mikrobiologischen Kriterien gemäß Artikel 5 Absätze 1 und 2 der Richtlinie 80/777/EWG;c) die Behandlung führt nicht zur Bildung von Rückständen, deren Konzentration die Hoechstgrenzen gemäß Anhang III überschreiten oder ein gesundheitliches Risiko darstellen können.Artikel 6In Anwendung des Artikels 7 Absatz 2 Buchstabe c) der Richtlinie 80/777/EWG müssen die Etiketten natürlicher Mineralwässer, die mit ozonangereicherter Luft behandelt worden sind, neben der Angabe der analytischen Zusammensetzung aus charakteristischen Bestandteilen folgenden Hinweis tragen: "Dieses Wasser ist einem zugelassenen Oxidationsverfahren mit ozonangereicherter Luft unterzogen worden."Artikel 7Unbeschadet der Bestimmungen des Artikels 9 Absatz 4b) der Richtlinie 80/777/EWG gelten die Bestimmungen der Artikel 5 und 6 der vorliegenden Richtlinie auch für Quellwässer.Artikel 8(1) Die Mitgliedstaaten treffen die nötigen Maßnahmen, um das Inverkehrbringen von Erzeugnissen, die dieser Richtlinie entsprechen, spätestens am 1. Januar 2004 zu genehmigen.(2) Unbeschadet der in Artikel 2 Absätze 1 und 2 vorgesehenen Fristen für die Umsetzung der Hoechstgrenzen für Bestandteile verbieten die Mitgliedstaten die Vermarktung von Erzeugnissen, die dieser Richtlinie nicht entsprechen, ab dem 1. Juli 2004. Erzeugnisse, die vor dem 1. Juli 2004 abgefuellt und etikettiert wurden, dürfen jedoch, solange der Vorrat reicht, abgesetzt werden.Artikel 9Die Mitgliedstaaten setzen die Rechts- und Verwaltungsvorschriften in Kraft, die erforderlich sind, um dieser Richtlinie spätestens ab dem 31. Dezember 2003 nachzukommen. Sie setzen die Kommission unverzüglich davon in Kenntnis.Wenn die Mitgliedstaaten derartige Vorschriften erlassen, nehmen sie in den Vorschriften selbst oder durch einen Hinweis bei der amtlichen Veröffentlichung auf diese Richtlinie Bezug. Die Mitgliedstaaten regeln die Einzelheiten der Bezugnahme.Artikel 10Diese Richtlinie tritt am 20. Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.Artikel 11Diese Richtlinie ist an alle Mitgliedstaaten gerichtet.Brüssel, den 16. Mai 2003Für die KommissionDavid ByrneMitglied der Kommission(1) ABl. L 229 vom 30.8.1980, S. 1.(2) ABl. L 299 vom 23.11.1996, S. 26.(3) Stellungnahme vom 13. Dezember 1996 zum Arsen-, Barium-, Fluor-, Bor- und Mangangehalt natürlicher Mineralwässer.(4) CODEX STAN 108-1981, REV 1-1997, überarbeitet auf der 7. Sitzung des CCNMW (Oktober 2000).(5) Weltgesundheitsorganisation (1996): Leitlinien für die Trinkwasserqualität, 2. Auflage, Band 2.(6) Richtlinie 98/83/EG des Rates (ABl. L 330 vom 5.12.1998 S. 32).(7) Stellungnahme des Wissenschaftlichen Lebensmittelausschusses vom 7. Juni 1996 zur Ozonverwendung beim Ausfällen unbeständiger Inhaltssstoffe wie Eisen, Mangan und Arsen aus natürlichen Mineralwässern.ANHANG INatürlich vorkommende Bestandteile natürlicher Mineralwässer und Hoechstgrenzen, deren Überschreiten ein gesundheitliches Risiko darstellen kann>PLATZ FÜR EINE TABELLE>ANHANG IILeistungsmerkmale((Die Analyseverfahren zur Messung der Konzentrationen der in Anhang I genannten Bestandteile müssen mindestens dem Parameterwert entsprechende Konzentrationen mit spezifischer Exaktheit, Präzision und Nachweisgrenze messen können. Ungeachtet der Sensitivität des verwendeten Analyseverfahrens wird das Ergebnis mit mindestens genauso vielen Dezimalstellen angegeben wie bei der in Anhang I vorgesehenen Hoechstgrenze.)) für die Analyse der Bestandteile gemäß Anhang I>PLATZ FÜR EINE TABELLE>Anmerkung 1:Richtigkeit ist die systematische Messabweichung, die sich als Differenz zwischen dem Mittelwert aus einer großen Anzahl von wiederholten Messungen und dem wahren Wert ergibt.Anmerkung 2:Präzision ist die zufällige Messabweichung, die in der Regel als die Standardabweichung (innerhalb einer Messwertreihe und zwischen Messwertreihen) der Streuung von Ergebnissen um den Mittelwert ausgedrückt wird. Eine annehmbare Präzision entspricht der zweifachen relativen Standardabweichung.Anmerkung 3:Nachweisgrenze ist- entweder die dreifache relative Standardabweichung (innerhalb einer Messwertreihe) einer natürlichen Probe mit einer niedrigen Konzentration des Parameters oder- die fünffache relative Standardabweichung (innerhalb einer Messwertreihe) einer Blindprobe.Anmerkung 4:Mit dem Verfahren sollte der Gesamtzyanidgehalt in allen Formen bestimmt werden können.ANHANG IIIHoechstgrenzen für Rückstände der Behandlung natürlicher Mineralwässer und Quellwässer mit ozonangereicherter Luft>PLATZ FÜR EINE TABELLE>