type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 6.4.2011
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 90/25
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 329/2011 VAN DE COMMISSIE
 van 5 april 2011
 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),
 Gezien Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (2), en met name artikel 138, lid 1,
 Overwegende hetgeen volgt:
 Bij Verordening (EG) nr. 1580/2007 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XV, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De in artikel 138 van Verordening (EG) nr. 1580/2007 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op 6 april 2011.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 5 april 2011.
 Voor de Commissie, namens de voorzitter,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling
 (1) PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.
 (2) PB L 350 van 31.12.2007, blz. 1.
 BIJLAGE
 Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
 (EUR/100 kg)
 GN-code
 Code derde landen (1)
 Forfaitaire invoerwaarde
 0702 00 00
 IL
 61,9
 JO
 71,2
 MA
 51,5
 TN
 104,8
 TR
 92,5
 ZZ
 76,4
 0707 00 05
 EG
 158,2
 TR
 144,9
 ZZ
 151,6
 0709 90 70
 MA
 85,6
 TR
 123,5
 ZA
 28,9
 ZZ
 79,3
 0805 10 20
 EG
 63,1
 IL
 76,5
 MA
 53,1
 TN
 47,6
 TR
 73,3
 US
 49,1
 ZZ
 60,5
 0805 50 10
 TR
 52,7
 ZZ
 52,7
 0808 10 80
 AR
 96,2
 BR
 81,9
 CA
 107,4
 CL
 90,7
 CN
 104,9
 MK
 50,2
 US
 165,6
 UY
 76,4
 ZA
 83,9
 ZZ
 95,2
 0808 20 50
 AR
 96,4
 CL
 106,2
 CN
 67,7
 US
 174,8
 ZA
 102,3
 ZZ
 109,5
 (1) Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.


type: other

text:
Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno Brno IČO 27662161 kontakty (10.12.2019) | Finance.cz
 Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno Brno IČO: 27662161
 Tato stránka obsahuje výpis dat z různých rejstříků pro firmu Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno, která sídlí v obci Brno a bylo jí přiděleno IČO 27662161.
 Firma s názvem Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno se sídlem v obci Brno byla založena v roce 2005. Společnost je stále aktivní. V jejím vedení se dosud vystřídalo 4 osob.
 Základní údaje o Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno IČO: 27662161
 Krajský soud v Brně 10.10.2005
 S 4784
 27662161
 Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno
 Společenství vlastníků jednotek 10.10.2005
 První schůze shromáždění vlastníků jednotek se konala dne 16.06.2005, doplňující schůze se konala dne 25.08.2005. Dům a bytové jednotky jsou zapsány na LV č. 2346 pro obec Brno, k.ú. Slatina. 10.10.2005
 Aktuální kontaktní údaje Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno
 Kontakty na Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno IČO: 27662161
 Langrova 851/1 , Brno 627 00 10.10.2005
 Langrova 851/1a NEOAD, Brno-Slatina 627 00
 Obory činností Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno IČO: 27662161
 Správa domu 10.10.2005
 Vedení firmy Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno IČO: 27662161
 Předseda zastupuje společenství ve všech záležitostech samostatně. 5.8.2017
 Za výbor jedná navenek jeho předseda. V době nepřítomnosti předsedy jej zastupuje místopředseda. Jde-li o písemný právní úkon, který činí výbor, musí být podepsán předsedou nebo v jeho zastoupení místopředsedou a dalším členem výboru. Podepisuje-li předse da spolu s místopředsedou, je podpis místopředsedy považován za podpis dalšího člena výboru. 10.10.2005 - 5.8.2017
 Drahomír Veselý 10.10.2005 - 16.9.2009
 do 17.12.2008
 od 10.10.2005 do 17.12.2008
 Langrova 851/1, Brno 627 00
 Pavel Pikula 10.10.2005 - 17.12.2014
 do 11.6.2014
 od 10.10.2005 do 11.6.2014
 Ing. Radoslav Nešpůrek 10.10.2005 - 17.12.2014
 Dr. Peter Vician 16.9.2009 - 17.12.2014
 od 26.5.2009 do 11.6.2014
 od 9.6.2009 do 11.6.2014
 Langrova 850/1, Brno 627 00
 Pavel Pikula 17.12.2014 - 20.1.2017
 od 11.6.2014 do 4.12.2016
 Dr. Peter Vician 17.12.2014 - 5.8.2017
 od 11.6.2014 do 15.5.2017
 Ing. Radoslav Nešpůrek 17.12.2014 - 5.8.2017
 Sbírka Listin Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno IČO: 27662161
 S 4784/SL 14 ostatní zápis ze zasedání výboru Krajský soud v Brně 11.6.2014 30.10.2014 23.1.2015 1
 S 4784/SL 13 ostatní zápis ze shromáždění SVJ Krajský soud v Brně 11.6.2014 30.10.2014 23.1.2015 1
 S 4784/SL 12 účetní závěrka [2013] Krajský soud v Brně 10.3.2014 8.9.2014 21.10.2014 3
 S 4784/SL 11 účetní závěrka [2012] Krajský soud v Brně 12.3.2013 11.9.2013 12.9.2013 3
 Hodnocení Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno
 Výpis dat pro firmu Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno obsahuje pouze taková data, která lze dle zákona č. 101/2000 Sb., o ochraně osobních údajů, zveřejňovat i bez souhlasu subjektu těchto údajů.
 výpis firmy Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno, 27662161 na obchodním rejstříku
 Společenství vlastníků bytů Langrova 1, 1a, Brno - 27662161 - Brno , Langrova 851/1
 Společenství vlastníků bytů Langrova 3, 3a, Brno - 26909022 - Brno , Langrova 852/3
 Společenství vlastníků bytů Langrova 37, 39, 41 - 26250390 - Brno , Langrova 855
 Společenství vlastníků pro dům Langrova 2, Brno - 02520419 - Brno , Langrova 817
 Společenství vlastníků jednotek pro dům Langrova 1b, Brno - Loučky - 26296543 - Brno , Langrova 1207
 Společenství vlastníků jednotek Langrova 25, 27, Brno - 26938553 - Brno , Langrova 827
 Společenství vlastníků jednotek Langrova 29,31, Brno - 27681653 - Brno , Langrova 830/31
 Společenství vlastníků Langrova 9, 11, Brno - 26292971 - Brno , Langrova 823/11
 Společenství vlastníků garáží Langrova, č.p. 1186, Brno - 27691691 - Brno , Langrova 189
 Společenství vlastníků jednotek Langrova 13,15,Brno - 26258871 - Brno , Langrova 824


text:
Il concordato preventivo dopo la decisione della Cassazione a sezioni unite
 di Rolandino Guidotti, Professore aggregato di diritto commerciale dell?Universit? di Bologna
 Tratto da www.dirittobancario.it
 1. A distanza di pochi giorni dal deposito della sentenza della Cassazione, a sezioni unite1, sull’individuazione del “perimetro” di intervento assegnato al Tribunale al fine di stabilire se sia o meno soddisfatto il requisito di fattibilità del piano di concordato preventivo non è ovviamente possibile trarre delle conclusioni definitive in ordine alla stessa e in ordine alle conseguenze che la stessa avrà sul nostro sistema concorsuale.
 È però possibile cominciare una riflessione sul contenuto di una decisione destinata ad incidere profondamente sulla vita dei nostri Tribunali (e attesa da oltre un anno); in questa sede ci si limiterà ad un primo esame della decisione.
 Il difficile compito dell’interprete è determinato dalla: a) non sempre chiara formulazione del dato normativo; b) dalla nuova configurazione che il Legislatore ha inteso conferire all’istituto del concordato preventivo: con il d.l. 14 marzo 2005 n. 35 (convertito con l. 14 maggio 2005, n. 80); con il d.lgs. 9 gennaio 2006, n. 5; con il d. lgs. 19 settembre 2007, n. 169; e, da ultimo, con il d.l. 22 giugno 2012, n. 83 (convertito con l. 7 agosto 2012, n. 134).
 Le varie riforme che hanno inciso sulla struttura del concordato preventivo sono state dettate da esigenze di economicità – rivolte ad eliminare, o quantomeno limitare, la dispersione di ricchezze ed attribuire una maggiore flessibilità al mercato - che si sono volute conseguire «facendo ricorso all’individuazione di misure idonee a snellire le procedure esistenti, a valorizzare la posizione del giudice quale tutore del rispetto di legalità, a rafforzare il ruolo propositivo e decisionale delle parti»2.
 Le difficoltà dell’interprete nascono anche dal fatto che: c) le modifiche dettate negli ultimi anni non hanno, come si è visto, trovato collocazione in un testo legislativo appositamente disegnato per il perseguimento di dette finalità, ma sono intervenute su un corpo normativo ispirato a al raggiungimento di finalità del tutto diverse3.
 2. La Corte decide rilevando l’opportunità di pronunciare un principio di diritto sulla questione prospettata ai sensi dell’art. 363, comma 3°, c.p.c.; secondo quest’ultima norma, detto principio può essere pronunciato dalla Corte, anche quando il ricorso proposto dalle parti è dichiarato inammissibile; nel caso in cui la Corte ritenga che la questione decisa è di particolare importanza.
 L’ordinanza di remissione4 aveva individuato il contrasto nella giurisprudenza di merito, la non totale sintonia nella giurisprudenza di legittimità ed un ampio dibattito dottrinale (con l’adozione di soluzioni non coincidenti) con riferimento a tre argomenti ovvero:
 alla rilevanza o meno dell’indicazione concernente la misura percentuale di soddisfazione del dei creditori nella proposta di concordato preventivo (anche sotto il profilo dell’incidenza sulla fattibilità);
 alla necessità di stabilire in quale misura l’eventuale non fattibilità del piano possa determinare un’impossibilità dell’oggetto del concordato e quindi definire i limiti entro i quali il requisito della fattibilità possa essere suscettibile di sindacato da parte del Tribunale;
 alla necessità di chiarire le conseguenze di un giudizio negativo in ordine alla fattibilità del piano5.
 A tali quesiti la Corte risponde affermando:
 l’irrilevanza, nell’economia della proposta concordataria e della sua fattibilità economica, dell’indicazione della prevedibile misura di soddisfacimento dei creditori;
 che il sindacato del giudice in ordine al requisito di fattibilità giuridica del concordato non viene escluso dall’attestazione del professionista ex art. 161, coomma 3°, l. fall. e deve essere esercitato sotto il duplice aspetto: b1) del controllo di legalità sui singoli atti in cui si articola la procedura; b2) e della verifica della loro rispondenza alla causa concreta di detto procedimento; b3) (che) la causa concreta del procedimento non ha contenuto fisso e dipende di volta in volta dal tipo di proposta formulata; b4) (la causa concreta del procedimento) in linea generale può però essere individuata nel superamento della situazione di crisi dell’imprenditore, da un lato, e all’assicurazione di un soddisfacimento, sia pur ipoteticamente modesto e parziale, dei creditori, dall’altro; b5) resta riservata a questi ultimi (i creditori) la valutazione in ordine al merito (che ha ad oggetto la probabilità di successo del piano ed i rischi inerenti) e alla convenienza della proposta;
 al giudizio negativo in ordine alla fattibilità del piano e/o agli eventuali difetti di informazione circa le condizioni di fattibilità del piano stesso, deve seguire la dichiarazione di inammissibilità della domanda.
 3. Innanzi tutto va apprezzato il fatto che la Corte si premuri di ricordare e riconoscere come il concordato preventivo nella versione che conosciamo oggi è caratterizzato da connotati di indiscussa natura negoziale anche se nella disciplina sono ancora individuabili manifestazioni di riflessi pubblicistici resi necessari dall’esigenza di tener conto anche di interessi di soggetti non aderenti alla proposta ma comunque vincolati alla sua approvazione6.
 Il modulo procedimentale oggi delineato dal legislatore distingue tre elementi:
 la domanda di accesso alla procedura;
 la proposta rivolta ai creditori contenuta nella domanda;
 il piano ovvero lo strumento idoneo a perseguire gli obbiettivi delineati (e quindi strumento per realizzare la proposta).
 Quest’ultimo (il piano) deve essere accompagnato, tra l’altro, dalla relazione di un professionista «che attesti la veridicità dei dati aziendali e la fattibilità del piano medesimo» (art. 161, comma 3°, l. fall.).
 Alla luce di questo dato legislativo – afferma la Corte - non si può dubitare che il legislatore abbia inteso «demandare esclusivamente al professionista il compito di certificare la veridicità dei dati rappresentati dall’imprenditore e di esprimere una valutazione in ordine alla fattibilità del piano dalla stesso proposto»7.
 Questo non impedisce però8 al Giudice un potere di intervento al fine di stabilire se sia stato o meno soddisfatto il requisito di fattibilità del piano stesso; il quesito è quindi quello di stabilire in che modi ed in che termini possa esercitarsi questo intervento ovvero, per usare le parole della Suprema Corte, quale sia il “perimetro” dell’intervento giudice assegnato dalla legge al giudice9.
 In altre parole ci si chiede se residui, o meno, un sindacato del Tribunale in merito alla fattibilità attestata dal professionista e, in caso positivo, quali siano i termini dell’esercizio di detto potere.
 La Corte si chiede se la fattibilità debba essere intesa in senso oggettivo ovvero se la stessa debba essere ricavata dalla attestazione resa dal professionista10.
 La Corte trae una prima conclusione affermando che sicuramente il controllo del giudice non è di secondo grado e quindi il controllo del giudice non è destinato a realizzarsi soltanto sulla completezza e congruità logica di quanto attestato dal professionista; ben potendo il Tribunale discostarsi dal giudizio dell’attestatore «così come potrebbe fare a fronte di non condivise valutazioni di un suo ausiliario».
 Il ragionamento si sviluppa poi rilevando che la fattibilità si traduce «in una prognosi circa la possibilità di realizzazione della proposta nei termini prospettati»11.
 In considerazione del fatto che la fattibilità è, lo si è appena detto, una prognosi circa la possibilità di realizzazione della proposta, si rende necessaria una ulteriore distinzione tra fattibilità giuridica e fattibilità economica.
 Orbene non c’è dubbio – prosegue la Corte - «che spetti al giudice verificare la fattibilità giuridica del concordato e quindi esprimere un giudizio negativo in ordine all’ammissibilità (dello stesso) quando le modalità attuative risultino incompatibili con norme inderogabili»12.
 Va invece chiarito quale sia il ruolo del Giudice di fronte all’esame della fattibilità economica che fisiologicamente presenta margini di opinabilità ed implica possibilità di errore.
 La possibilità di errore – prosegue la Corte – si traduce in un fattore di rischio per i creditori ed è quindi coerente che di tale rischio si facciano carico i creditori stessi, ai quali compete la valutazione (sotto i diversi profili della verosimiglianza dell’esito e della sua convenienza) dei termini e delle modalità della loro soddisfazione.
 Ma perché i creditori possano esprimere detta valutazione in modo consapevole è indispensabile che gli stessi ricevano una corretta informazione «circa i dati, le verifiche interne e le connesse valutazioni».
 E il compito di tutela della legalità del procedimento – dice ancora la Corte13 – è all’evidenza demandato al giudice per il ruolo istituzionale svolto.
 Il margine di sindacato del giudice sulla fattibilità del piano va stabilito, in linea generale, in ragione del contenuto della proposta e quindi della identificazione della causa concreta del procedimento sottoposto al suo esame.
 Causa concreta da intendersi nel superamento dello stato di crisi dell’imprenditore, obiettivo ritenuto meritevole di tutela sotto il duplice aspetto «della crisi come uno dei possibili e fisiologici» esiti dell’attività imprenditoriale e della «opportunità di privilegiare soluzioni di composizione idonee a favorire, per quanto possibile, la conservazione dei valori aziendali, altrimenti destinati ad un inevitabile quanto inutile depauperamento»14.
 Nel concordato con cessione dei beni il controllo del giudice andrà quindi effettuato:
 verificando l’idoneità della documentazione prodotta a fornire elementi di giudizio ai creditori15;
 accertando la fattibilità giuridica, per esempio che verificando che non sia stata promessa la cessione di beni altrui;
 valutando l’idoneità della proposta ad assicurare il soddisfacimento della causa concreta della procedura.
 Proprio il riferimento alla causa concreta della procedura permette poi di affermare alla Corte come non può rientrare nell’ambito del controllo del giudice un sindacato sull’aspetto pratico – economico della proposta e quindi sulla correttezza e/o congruità della indicazione della misura della percentuale offerta ai creditori.
 La causa concreta della procedura come sopra individuata esclude infatti logicamente che l’indicazione della percentuale di soddisfacimento dei creditori possa in qualche modo incidere sull’ammissione del concordato16.
 4. In conclusione si può affermare che la sentenza in esame – anche se con alcuni passaggi ambigui – ha cercato di indicare come la nuova disciplina del concordato preventivo, che esce dalle varie recenti riforme legislative, sia molto diversa dalla precedente17, sia caratterizzata da un’ampia flessibilità18, sia tendenzialmente ispirata a valorizzare principi negoziali19, e preveda che il perimetro di intervento assegnato al giudice con riferimento al requisito della fattibilità del piano si debba svolgere principalmente sotto il profilo della fattibilità giuridica della proposta.
 Sarebbe stata preferibile una presa di posizione del Supremo Collegio ancora più netta in merito ai limiti di sindacato del Tribunale sulla fattibilità economica del piano, ma evidentemente non si è voluti entrare in pieno contrasto con l’opinione che stenta a ridimensionare il ruolo del Tribunale in materia.
 Ci si riferisce ovviamente a Cass., 23 gennaio 2013, n. 1521.
 E v. p. 36 del dattiloscritto.
 Cass., 15 dicembre 2011, n. 27063 in Corr. giur., 2012, p. 229 ss. con nota di A.di Majo, La fattibilità del concordato preventivo: legittimità o merito?
 P. 34 del dattiloscritto della sentenza che si commenta.
 E v. p. 41.
 Posto che l’art. 162 l. fall. impone al Tribunale di dichiarare l’inammissibilità della proposta di concordato ove constati l’assenza, tra l’altro, dei requisiti di veridicità dei dati indicati e della fattibilità del piano.
 Quando svolge il proprio ragionamento la Corte si premura anche di specificare come: a) la fattibilità non vada confusa con la convenienza, vale a dire con il giudizio di merito certamente sottratto al Tribunale (ad eccezione dell’ipotesi di cui all’art. 180, comma 4°, l. fall.; b) così me la fattibilità non può essere identificata con una astratta verifica in ordine agli elementi dell’attivo e del passivo (anche se in qualche misura da questi possa dipendere: p. 42).
 E v. Cass., 14 febbraio 2011, n. 3586; Cass., 25 ottobre 2010, n. 21860; Cass., 29 ottobre, n. 22927.
 Cass., 23 giugno 2011, n. 13817 aveva già precisato come nel concordato con cessione dei beni la percentuale di pagamento eventualmente prospettata non è vincolante, salva ovviamente l’assunzione di una specifica obbligazione in tal senso.
 La corte precisa come «la precedente disciplina fosse più solidamente ancorata ad uno schema di evidente stampo pubblicistico, in cui al giudice era affidato il compito del controllo di legalità e del merito della proposta»; controllo finalizzato: a) all’effettiva esistenza di un vantaggio economico per i creditori; b) alla ragionevole prospettiva di pagamento del 40% dei debiti ovvero all’esistenza di una garanzia in tal senso; c) alla meritevolezza dell’imprenditore, sotto il profilo dell’assenza di colpa in ordine all’evento pregiudizievole – e cioè il dissesto – venutosi a determinare (p. 38).
 Si noti, ad esempio, come oggi l’art. 160 l. fall. non determini il contenuto del piano di concordato.


type: caselaw

text:
 2.2.2015
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 34/54
 Kanne 8.12.2014 – ZZ v. komissio
 (Asia F-137/14)
 (2015/C 034/67)
 Oikeudenkäyntikieli: saksa
 Asianosaiset
 Kantaja: ZZ (edustaja: asianajaja H. Tettenborn)
 Vastaaja: komissio
 Oikeusriidan kohde ja kuvaus
 Euroopan ulkosuhdehallinnon (EUH) 29.1.2014 antaman päätöksen, jolla kantajan toistaiseksi voimassaoleva työsuhde päätettiin, kumoaminen ja vaatimus kantajalle aiheutuneen henkisen kärsimyksen ja aineettoman vahingon korvaamiseksi
 Vaatimukset
 —
 EUH:n 29.1.2014 päivätyllä kirjeellä kantajalle tiedoksiannettu EUH:n päätös, jonka mukaan kantajan työsuhde päättyy seitsemän kuukauden irtisanomisajalla 31.8.2014 keskiyöllä, on kumottava
 —
 EUH on velvoitettava maksamaan kantajalle vahingonkorvausta virkamiestuomioistuimen asianmukaiseksi harkitsema määrä tälle ensimmäisessä vaatimuksessa mainitusta EUH:n päätöksestä aiheutuneesta henkisestä kärsimyksestä ja aineettomasta vahingosta
 —
 EUH on velvoitettava korvaamaan kantajalle täysimääräisesti hänelle aiheutuneet aineelliset vahingot erityisesti maksamalla kaikki saamatta jääneet määrät ja kaikki muut kantajalle EUH:n lainvastaisesta menettelystä aiheutuneet kustannukset (saadut työttömyyskorvaukset tai työpanosta hyödyntämällä saadut tulot pois lukien)
 Toissijaisesti siinä tapauksessa, että oikeudellisista tai tosiasiallisista syistä kantajaa ei voida ottaa takaisin palvelukseen ja/tai hänen työsuhdettaan ei voida jatkaa tähänastisin edellytyksin, EUH on velvoitettava maksamaan kantajalle hänen työskentelynsä lainvastaisesta lopettamisesta aiheutuneesta aineellisesta vahingosta vahingonkorvauksena korvaus, joka vastaa suuruudeltaan hänen tosiasiallisesti odotettavissa olevien tulojensa ja niiden tulojen välistä erotusta, jotka kantaja olisi saanut, jos sopimus olisi edelleen voimassa, eläke-etuudet ja muut oikeudet huomioon ottaen, ja
 —
 EUH on velvoitettava korvaamaan oikeudenkäyntikulut.


text:
 5.11.2014
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 318/1
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 1188/2014 DELLA COMMISSIONE
 del 24 ottobre 2014
 recante approvazione di una modifica non minore del disciplinare di una denominazione registrata nel registro delle denominazioni di origine protette e delle indicazioni geografiche protette [Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre (DOP)]
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (UE) n. 1151/2012 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 21 novembre 2012, sui regimi di qualità dei prodotti agricoli e alimentari (1), in particolare l'articolo 52, paragrafo 2,
 considerando quanto segue:
 (1)
 A norma dell'articolo 53, paragrafo 1, primo comma, del regolamento (UE) n. 1151/2012, la Commissione ha esaminato la domanda della Slovenia relativa all'approvazione di una modifica del disciplinare della denominazione di origine protetta «Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre», registrata con il regolamento (CE) n. 148/2007 della Commissione (2).
 (2)
 Non trattandosi di una modifica minore ai sensi dell'articolo 53, paragrafo 2, del regolamento (UE) n. 1151/2012, la Commissione ha pubblicato la domanda di modifica nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 (3), in applicazione dell'articolo 50, paragrafo 2, lettera a), del suddetto regolamento.
 (3)
 Poiché alla Commissione non è stata presentata alcuna dichiarazione di opposizione ai sensi dell'articolo 51 del regolamento (UE) n. 1151/2012, la modifica deve essere approvata,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 È approvata la modifica del disciplinare pubblicata nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea relativa alla denominazione «Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre» (DOP).
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 24 ottobre 2014
 Per la Commissione,
 a nome del presidente
 Dacian CIOLOȘ
 Membro della Commissione
 (1) GU L 343 del 14.12.2012, pag. 1.
 (2) Regolamento (CE) n. 148/2007 della Commissione del 15 febbraio 2007, recante iscrizione di alcune denominazioni nel Registro delle denominazioni di origine protette e delle indicazioni geografiche protette [Geraardsbergse mattentaart (IGP) — Pataca de Galicia o Patata de Galicia (IGP) — Poniente de Granada (DOP) — Gata-Hurdes (DOP) — Patatas de Prades o Patates de Prades (IGP) — Mantequilla de Soria (DOP) — Huile d'olive de Nîmes (DOP) — Huile d'olive de Corse o Huile d'olive de Corse-Oliu di Corsica (DOP) — Clémentine de Corse (IGP) — Agneau de Sisteron (IGP) — Connemara Hill Lamb o Uain Sléibhe Chonamara (IGP) — Sardegna (DOP) — Carota dell'Altopiano del Fucino (IGP) — Stelvio o Stilfser (DOP) — Limone Femminello del Gargano (IGP) — Azeitonas de Conserva de Elvas e Campo Maior (DOP) — Chouriça de Carne de Barroso-Montalegre (IGP) — Chouriço de Abóbora de Barroso-Montalegre (IGP) — Sangueira de Barroso-Montalegre (IGP) — Batata de Trás-os-Montes (IGP) — Salpicão de Barroso-Montalegre (IGP) — Alheira de Barroso-Montalegre (IGP) — Cordeiro de Barroso, Anho de Barroso o Borrego de leite de Barroso (IGP) — Azeite do Alentejo Interior (DOP) — Paio de Beja (IGP) — Linguíça do Baixo Alentejo o Chouriço de carne do Baixo Alentejo (IGP) — Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre (DOP)] (GU L 46 del 16.2.2007, pag. 14).
 (3) GU C 182 del 14.6.2014, pag. 23.


type: contracts

text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 21989A1013(05)
 Official Journal L 295 , 13/10/1989 P. 0029 - 0034 Finnish special edition: Chapter 11 Volume 15 P. 0113 Swedish special edition: Chapter 11 Volume 15 P. 0113
 Protokoll supplimentarjugħall-ftehim bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u l-Konfederazzjoni Żvizzera dwar l-eliminazzjoni ta' restrizzjonijiet kwantitattivi eżistenti u l-prevenzjoni tal-ħolqien ta' oħrajn ġodda li jaffettwaw l-esportatazzjonijiet jew miżuri li għandhom effett ekwivalentiIL-KOMUNITÀ EKONOMIKA EWROPEAmnin naħa l-waħda, uIL-KONFEDERAZZJONI ŻVIZZERAminn naħa l-oħra,WARA LI KKUNSIDRAW il-ftehim bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u l-Konfederazzjoni Żvizzera ffirmat fi Brussell fit-22 ta' Lulju 1972, hawnhekk aktar "il quddiem msejjaħ" il-Ftehim', u b'mod partikolari l-Artikolu 32 tiegħu,JIFTAKRU li l-oġġettiv li jinħoloq Spazju Ekonomiku Ewropew skond id-Dikjarazzjoni Konġunta adottata mill-Ministri tal-pajjiżi ta' l-EFTA u l-Istati Membri tal-Komunità u l-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej fil-Lussemburgu fid-9 t'April 1984,KONXJI tal-bżonn li jiżviluppaw ir-relazzjonijiet kummerċjali tagħhom fl-interess ta' l-ekonomiji tagħhom it-tnejn billi jeliminaw ostakoli eżistenti li jaffettwaw l-esportazzjonijiet tagħhom ta' prodotti koperti mill-Ftehim u li jħarsu milli jinħolqu oħrajn ġodda,JAFU li madanakollu taħt ċerti ċirkostanzi eċċezzjonali Parti Kontraenti tista' tiġi furzata tieħu miżuri ta' salvagwardjar fuq il-prodotti esportati u li ċerti dispożizzjonijiet speċifiċi għandhom jiddaħlu għal dan il-għan,IDDEĊIDEW LI JIFFINALIZZAW DAN IL-PROTOKOLL:Artikolu 1L-Artikoli li ġejjin huma mdaħħla fil-Ftehim:"Artikolu 13a1. L-ebda restrizzjonijiet kwantitattivi ġodda fuq l-esportazzjonijiet jew miżuri li għandhom effett ekwivalenti m'għandhom ikunu mdaħħla f'kummerċ bejn il-Komunità u l-Isvizzera.2. Restrizzjonijiet kwantitattivi fuq l-esportazzjonijiet u kull miżuri li għandhom effett ekwivalenti għandhom jiġu mneħħija fl-1 ta' Jannar 1990, ħlief għal dawk applikati fl-1 ta' Jannar 1989 lil prodotti elenkati fil-Protokoll 6 li għandhom ikunu eliminati skond id-dispożizzjonijiet ta' l-imsemmi Protokoll.Artikolu 13bParti Kontraenti li qed tikkonsidra bidla fl-arranġamenti li tapplika għal esportazzjonijiet lil pajjiżi terzi għandha, sa fejn jista' jkun prattikabbli, tinnotifika lill-Kumitat Konġunt mhux inqas minn 30 jum qabel il-bidla proposta tidħol fis-seħħ. Għandha tieħu nota ta' xi rappresentazzjonijiet mill-Parti Kontraenti l-oħra dwar xi distorsjonijiet li jistgħu jirriżultaw minnha.Artikolu 24aFejn l-osservanza tad-dispożizzjonijiet ta' l-Artikoli 7 u 13a twassal għal1. esportazzjoni mill-ġdid lejn pajjiż terz li kontrih il-Parti Kontraenti esportatriċi żżomm, għall-prodott konċernat restrizzjonijiet kwantitattivi fuq l-esportazzjoni, dazji fuq l-esportazzjoni jew miżuri jew piżijiet li għandhom effett ekwivalenti; jew2. nuqqas serju, jew theddida ta' dan, ta' prodott essenzjali għall-Parti Kontraenti esportatriċi;u fejn is-sitwazzjonijiet imsemmija hawn fuq joħolqu jew jistgħu joħolqu diffikoltajiet serji għall-Parti Kontraenti esportatriċi, dik il-Parti Kontraenti tista' tieħu l-miżuri approprjati taħt il-kondizzjonijiet u skond il-proċeduri stabbiliti fl-Artikolu 27."Artikolu 21. Il-paragrafu 2 ta' l-Artikolu 7 tal-Ftehim huwa mibdul b'li ġej:"2. Fil-każ ta' prodotti elenkati fl-Anness III, dazji doganali fuq l-esportazzjonijiet u piżijiet li għandhom effett ekwivalenti għandhom jitneħħew skond id-dispożizzjonijiet ta' l-imsemmi l-Anness."2. L-Anness III għall-Ftehim huwa mibdul b'li ġej:"ANNESS IIILista ta' prodotti msemmija fl-Artikolu 7 tal-FtehimDazji doganali applikati mill-Iżvizzera lil esportazzjonijiet lejn il-Komunità tal-prodotti elenkati hawn isfel għandhom ikunu eliminati skond l-iskeda li ġejja.Sistema Armonizzata It-Titolu Nru | Deskrizzjoni tal-prodott | Data ta' l-eliminazzjoni |ex 26.20 | Irmied u residwi li fihom prinċiparjament l-aluminju | fl-1 ta' Jannar 1993. |74.04 | Ram żejjed u għar-rimi | fl-1 ta' Jannar 1993. |76.02 | Aluminju żejjed u għar-rimi | fl-1 ta' Jannar 1993. |"Artikolu 3It-test ta' l-Artikolu 27 tal-Ftehim huwa mibdul b'li ġej:"Artikolu 271. F'każ li Parti Kontraenti tissoġġetta l-importazzjoni jew esportazjoni ta' prodotti li jistgħu jagħtu lok għad-diffikoltajiet imsemmija fl-Artikoli 24, 24a u 26 għal proċedura amministrattiva, li l-għan tagħha jkun li tipprovdi informazzjoni rapida fuq it-tendenza taċ-ċirkolazzjonijiet kummerċjali, għandha tinforma lill-Parti Kontraenti l-oħra.2. Fil-każijiet speċifikati fl-Artikoli 22 sa 26, qabel jittieħdu l-miżuri previsti hemmhekk jew, f'każijiet li japplika għalihom il-paragrafu 3 (e), malajr kemm jista' jkun, il-Parti Kontraenti inkwistjoni għandha tforni lill-Kumitat Konġunt bl-informazzjoni rilevanti kollha meħtieġa għal eżaminazzjoni kompluta tas-sitwazzjoni biex tinstab soluzzjoni aċċettabbli għall-Partijiet Kontraenti. Fl-għażla ta' miżuri, priorità għandha tingħata lil dawk li l-inqas ifixklu t-tħaddim tal-Ftehim.Il-miżuri ta' salvagwardjar għandhom ikunu notifikati immedjatament lill-Kumitat Konġunt u għandhom ikunu s-suġġett ta' konsultazzjonijiet perjodika fi ħdan il-Kumitat, partikolarment sabiex jitneħħew hekk kif iċ-ċirkostanzi jippermettu.3. Għall-implimentazzjoni tal-paragrafu 2, id-dispożizzjonijiet li ġejjin għandhom japplikaw:(a) Għal dak li għandu x'jaqsam ma' l-Artikolu 23, Parti Kontraenti jew il-waħda jew l-oħra tista' tirreferi l-affari lill-Komitat Konġunt jekk tqis li xi prattika hija inkompatibbli mat-tħaddim xieraq tal-Ftehim fis-sens ta' l-Artikolu 23(1).Il-Partijiet Kontraenti għandhom ifornu lill-Kumitat Konġunt bl-informazzjoni rilevanti kollha u għandhom jagħtuh l-assistenza li jeħtieġ sabiex jezamina l-każ u, fejn approprjat, jelimina l-prattika li hemm oġġezzjoni għalija.Jekk il-Parti Kontraenti in kwistjoni ma jirnexxiliex iġġib fi tmiem il-prattika li hemm oġġezzjoni għaliha fi żmien perjodu ffissat mill-Kumitat Konġunt, jew fin-nuqqas ta' ftehim fil-Kumitat Konġunt fi żmien tlett xhur li l-materja kienet riferita lilu, il-Parti Kontraenti konċernata tista' tadotta miżuri ta' salvagwardjar li tqis neċessarji biex jieħdu ħsieb id-diffikoltajiet serji li jirriżultaw mill-prattiċi in kwistjoni; b'mod partikolari tista' tirtira konċessjonijiet fuq it-tariffi.(b) F'dak li għandu x'jaqsam ma' l-Artikolu 24, id-diffikoltajiet li jitnisslu mis-sitwazzjoni msemmija f'dak l-Artikolu għandhom ikunu mibgħuta għall-eżaminazzjoni lill-Kumitat Konġunt, li jista' jieħu kull deċiżjoni meħtieġa biex iġib fi tmiem dawk id-diffikoltajiet.Jekk il-Kumitat Konġunt jew il-Parti Kontraenti esportatriċi ma ħaditx deċiżjoni li ġġib fi tmiem id-diffikoltajiet fi żmien 30 jum wara li l-affari kienet riferita, il-Parti Kontraenti importatriċi hija awtorizzata li tintaxxa piż fuq il-prodott impurtat biex tikkompensa.Il-piż biex tikkumpensa għandu jkun ikkalkolat skond l-inċidenza fuq il-valur tal-prodotti inkwistjoni tad-differenzi fit-tariffi għal dak li għandu x'jaqsam mal-materja prima jew prodotti intermedjarji inkorparati ġo fihom.(ċ) Għal dak li għandu x'jaqsam ma' l-Artikolu 24a, id-diffikoltajiet li jqumu mis-sitwazjonijiet imsemmija f'dak l-Artikolu għandhom ikunu riferiti għall-eżaminazzjoni mill-Kumitat Konġunt. Dwar is-subparagrafu (ii) ta' l-Artikolu 24a, it-theddida ta' nuqqas għandha tkun debitament pruvata b'indikaturi approprjati kwantitattivi u tal-prezzijiet.Il-Kumitat Konġunt jista' jieħu kull deċiżjoni meħtieġa biex jinġiebu fi tmiem id-diffikoltajiet. Jekk il-Kumitat Konġunt ma ħax deċiżjoni fi żmien 30 jum wara li l-affari kienet riferita lilu, il-Parti Kontraenti esportatriċi hija awtorizzata li tapplika temporanjament miżuri approprjati fuq l-esportazzjoni tal-prodott konċernat.(d) Dwar l-Artikolu 25, konsultazzjoni fil-Kumitat Konġunt għandha sseħħ qabel ma l-Parti Kontraenti konċernata tieħu l-miżuri approprjati.(e) Fejn ċirkostanzi eċċezzjonali li jeħtieġu azzjoni immedjata jagħmlu impossibbli eżaminazzjoni minn qabel, il-Parti Kontraenti konċernata tista', fis-sitwazzjonijiet speċifikati fl-Artikoli 24, 24a, 25 u 26 u anke fil-każ li għajnuniet għall-esportazzjoni jkollhom inċidenza diretta uimmedjata fuq il-kummerċ, japplikaw minnufih il-miżuri prekawzjonali strettament neċessarji sabiex jirranġaw is-sitwazzjoni."Artikolu 4It-test li ġej għandu jkun anness għall-Ftehim bħala l-Protokoll 6:"Protokoll 6dwar l-eliminazzjoni ta' ċerti restrizzjonijiet kwantitattivi fuq prodotti esportatiRestrizzjonijiet kwantitattivi applikati mill-Komunità fuq esportazzjonijiet lejn l-Isvizzera tal-prodotti elenkati hawn taħt għandhom ikunu eliminati l-aktar tard sad-dati indikati.Sistema Armonizzata It-Titolu Nru | Deskrizzjoni tal-Prodott | Data ta' l-eliminazzjoni |74.04 | Ram żejjed u għar-rimi | 1.1.1993 |Ex 44.01 | Injam għal fjuwil, ċana ta' injam koniferu, pin u żnuber | 1.1.1993 |Ex 44.03 | Injam selvaġġ, kemm jekk imqaxxar mill-qoxra jew kemm imqalla' | |oħrajn, li ma jinkludux il-luq | 1.1.1993 |Injam maqtugħ kwadrat jew nofsu kwadrat, pero' mhux ipproċessat iktar | |oħrajn, li ma jinkludux il-luq | 1.1.1993 |Ex 44.07 | Injam maqtugħ għat-tul, maqtugħ biċċiet jew qxur, iżda mhux maħdum iktar, ta' ħxuna ta' mhux iktar minn 6 mm | |ta' injam koniferu, pero li mhux inklużi biċċiet żgħar li jintużaw għall-kaxxi, passaturi jew affarijiet simili | 1.1.1993 |Ex 41.01 | ġilda ħoxna u ġlud ta' annimali ta' l-ifrat, li kull ġilda tiżenm mhux inqas minn 6 kg | 1.1.1992 |Ex 41.02 | ġilda tal-ħrief u tan-nagħaġ | 1.1.1992 |Ex 41.03 | ġilda ħoxna ta' mogħoż u tal - gidien | 1.1.1992 |Ex.43.01 | ġilda tal-fniek | 1.1.1992 |"Artikolu 5Dan il-Protokoll Supplimentarju għandu bl-istess mod japplika lill-prinċipalità tal-Liechtenstein sa' dak iż-żmien li t-Trattat tad-29 ta' Marzu 1923, li jistabbilixxi għaqda doganali bejn il-Konfederazzjoni Svizzera u l-Prinċipalità tal-Liechtenstein, jibqa' fis-seħħ.Artikolu 6Dan il-Protokoll Supplimentarju għandu jkun approvat mill-Partijiet Kontraenti skond il-proċeduri tagħhom.Għandu jidħol fis-seħħ fl-1 ta' Jannar 1990 iżda jekk il-Partijiet Kontraenti nnotifikaw lil xulxin għal dak il-għan qabel dik id-data li l-proċeduri neċessarji għal dan il-għan ġew kompletati.Jekk il-Partijiet Kontraenti ma nnotifikawx il-kompletar tal-proċeduri sa dik id-data, dan il-Protokoll għandu jkun applikat proviżorjament mill-1 ta' Jannar 1990.Artikolu 7Dan il-Protokoll Supplimentarju huwa magħmul duplikat fil-lingwa Daniża, Olandiża, Ingliża, Franċiża, Ġermaniża, Griega, Taljana, Portugiża u Spanjola, b'kull wieħed minn dawn it-testi jkunu ugwalment awtentiċi.Hecho en Bruselas, a doce de julio de mil novecientos ochenta y nueve.Udfærdiget i Bruxelles, den tolvte juli nitten hundrede og niogfirs.Geschehen zu Brüssel am zwölften Juli neunzehnhundertneunundachtzig.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δώδεκα Ιουλίου χίλια εννιακόσια ογδόντα εννέα.Done at Bruxssels on the twelfth day of July in the year one thousand nine hundred and eighty-nine.Fait à Bruxelles, le douze juillet mil neuf cent quatre-vingt-neuf.Fatto a Bruxelles, addì dodici luglio millenovecentottantanove.Gedaan te Brussel, de twaalfde juli negentienhonderd negenentachtig.Feito em Bruxelas, em doze de Julho de mil novecentos e oitenta e nove.Por el Consejo de las Comunidades EuropeasFor Rådet for De Europæiske FælesskaberFür den Rat der Europäischen GemeinschaftenΓια το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών ΚοινοτήτωνFor the Council of the European CommunitiesPour le Conseil des Communautés européennesPer il Consiglio delle Comunità europeeVoor de Raad van de Europese GemeenschappenPelo Conselho das Comunidades Europeias+++++ TIFF +++++Por el Gobierno de la Confederación SuizaFor regeringen for SchweizFür die Regierung der Schweizerischen EidgenossenschaftΓια την κυβέρνηση της Ελβετικής ΣυνομοσπονδίαςFor the Governement of the Swiss ConfederationPour le gouvernement de la Confédération suissePer il governo della Confederazione svizzeraVoor de Regering van de Zwitserse BondsstaatPelo Governo da Confederação Suíça+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------Dikjarazzjoni Konġunta Mill-Partijiet Kontraentigħall-Protokoll Supplimentari għall-Ftehim bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u l-Konfederazzjoni Żvizzera dwar l-eliminazzjoni ta' restrizzjonijiet kwantitattivi eżistenti u l-prevenzjoni tal-ħolqien ta' oħrajn ġodda li jaffettwaw l-esportazzjonijiet jew mizuri li għandhom effett ekwivalentiIl-Partijiet Kontraenti jiddikjaraw li l-Artikoli 7, 13a u 13b tal-Ftehim għandhom japplikaw għal prodotti speċifikati fl-Artikolu 2 tal-Ftehim,- inklużi l-prodotti ta' żejt mhux raffinat speċifikati fl-Artikolu 14 tal-Ftehim,- esklużi l-prodotti koperti mill-Ftehim bejn l-Istati Membri tal-Komunità Ewropea tal-Faħam u l-Azzar, minn naħa l-waħda, u l-Konfederazzjoni Żvizzera minn naħa l-oħra.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Æbelø ligger i Kattegat ca. 4 km nord for Fyn. Selve øen er 2,09 km2. Syd for Æbelø ligger draget Brådet og småøerne Æbeløholm, Dræet og Ejlinge.
 Æbelø har en meget speciel geologi. Bl.a. findes lag af plastisk ler afsat i Palæocæn, der gør, at jordlagene nemt glider fra hinanden. Virkningen af det plastiske ler kan man se på Æbeløs skrænter, der glider ned i store trappetrinsformer ud mod havet med det resultat, at bøgeskoven glider med, og de store træer til sidst ender i vandet. Hist og her kan man også se "elefantfodsskred", hvor det plastiske ler flyder ud i sjove former på stranden.
 Naturformerne på Æbelø er også ret specielle, da øen ikke har været udsat for stor menneskelig påvirkning. Øen har hovedsageligt været anvendt som græsningsareal for de omkringboendes kreaturer, selv om der også har været fastboere, som dyrkede jorden.
 Planterne på Æbelø
 Der har længe været en del skov på øen, og da man havde fældet de fleste skove på Nordfyn omkring år 1400, var Æbelø en guldmine med sin skov med mange fine bøge- og egetræer. Selv i dag er Æbelø kendt for sine mange gamle ege, som man ikke finder mage til ret mange andre steder på Fyn. På Æbelø findes også den sjældne plante skælrod, som er en ægte snylter, og den tyndaksede gøgeurt står i fuldt flor i et fyrværkeri af lilla i april-maj. En anden sjældenhed er den smukke, men stikkende plante, strandmandstro. Planten er fredet.
 Æbeløs dyreliv
 Hele Æbelø er under fredning. Det betyder, at mennesket griber så lidt som muligt ind i naturen. Skoven skal være naturskov, hvor træer, planter og dyr skal udvikle sig frit. Der er store arealer med græsser på Æbelø, hvor man kan være heldig at se flokke af dådyr og mufloner. Der findes mange forskellige sommerfugle og andre insekter på øen. Æbelø var det sidste sted i Danmark, hvor man kunne finde den store og meget specielle bille eghjorten. Eghjorten er ikke set i Danmark siden 1950'erne. I skovsøen og i mange af de andre små vandhuller i skoven myldrer det med lille vandsalamander i april-maj. I klinterne ud mod stranden bygger digesvalerne deres reder, når de kommer tilbage til Æbelø i begyndelsen af maj. Af og til kan man være heldig at se havørnen komme glidende hen over himlen ved Æbelø, og man kan af og til høre ravnens hæse stemme over trætoppene. Ved Æbeløs kyster kan man godt være heldig at fange havørreder, og hvis man kommer på det helt rigtige tidspunkt, er her masser af hornfisk. Man kan tit også få et glimt af sæler og marsvin.
 Æbeløs historie
 Ralgravning
 På Æbelø findes gamle ralgrave, specielt på vestkysten. De stammer fra begyndelsen af det 20. århundrede, hvor man på Æbelø gravede ral til brug ved opførelsen af Lillebæltsbroen (1935). Ingeniørfirmaet Monberg & Thorsen købte retten til at grave ral i 1920'erne, og i 1930 anlagde man et ralværk. Materialet var godt at støbe beton af, da det stort set var frit for organisk materiale.
 På Æbelø kan man også stadigvæk se resterne af jernbanesporene, som blev lagt i forbindelse med ralgravningen. Der var to spor: et fra gravene til ralværket og et fra ralværket til havnen. Havnen, der blev anlagt som en mole nogle hundrede meter nord for ralværket, findes ikke mere, men resterne af molen kan stadig ses som en række store sten, der ligger vinkelret på stranden langt ud i vandet på vestkysten af Æbelø. Lystsejlere ankrer ofte op her.
 Til transport af ral brugte man tipvogne. Ved molen lagde halvstore skibe til og blev lastet direkte fra tipvognene. Efter krigen, da ralgravningsarbejdet var hørt op, blev sporene og tipvognene stadigvæk brugt til at fragte varerne fra købmand Rasmussens skib (fra Bogense) op til selve øen. Hvor sporene hørte op, blev varerne flyttet over i en hestevogn og dermed fragtet ud til familierne på øen. Tipvognene blev også brugt til at fragte fangsten efter klapjagterne på Æbelø.
 Selvom der går rygter om et lokomotiv på Æbelø, der skulle være blevet brugt ved ralgravningen, så findes det ikke længere, og ingen kan længere huske, om det nogensinde nåede frem til øen, og i så fald hvor det blev af... men ældre mennesker fra øen kan fortælle om, hvordan tipvognene blev trukket af heste, dengang vognene blev brugt til transport af varer.
 Gamle bygninger på Æbelø
 Hvis man går til Æbelø, vil man lige i udkanten af skoven til venstre for stien støde på fundamentet af en ruin. Det var øens gamle skole, der lå her. De fleste bygninger på Æbelø er fjernet, kun Østerhovedhus har fået lov at ligge som en stråtækt bindingsværksruin. Huset er rødt, og vinduerne er blændet af. Bygningen ligger lige syd for Ottetalssøen. Æbeløgård, der er den eneste beboede bygning på øen, ligger ved engen og er smukt restaureret. Her bor øens bestyrer. Herudover findes smedien, en lille stråtækt idyl, der ligger tæt på gården og fyret, der nu er indrettet til gæstebolig.
 Ejeren og Æbeløs fremtid
 I dag ejes Æbelø af Aage V. Jensens Fonde. De overtog Æbelø og småøerne den 1. maj 1995 efter godsejer Erik W. Grevenkop-Castenskiold. I 1993 blev der rejst fredningssag. I maj 1999 foretog naturklagenævnet besigtigelse og afholdt offentligt møde om den endelige fredning af Æbelø, Æbeløholm, Brådet, Dræet og Dretteholm med omliggende søterritorium. Fredningens formålsparagraf er, at øen skal henligge til naturlig succession.
 Før 1995 var Æbelø præget af intensiv jagt. Særlig de mange udsatte ænder, fasaner, dådyr, krondyr og får ødelagde træerne. Den oprindelige bestand af kristtorn forsvandt. Al olden af eg og bøg blev tilsvarende ædt af de udsatte fasaner og gråænder samt klovdyrene.
 Der er fældet en del nåletræer for at give plads til naturlige hjemmehørende træarter. Skoven vedligeholdes ellers kun i det omfang, at stierne skal være farbare, f.eks. var det nødvendigt efter orkanen i 1999 at fjerne mange væltede træer fra stierne. Dræn vedligeholdes ikke, hvilket resulterer i en noget mere sumpet og varieret skovbund, der igen resulterer i mange flere forskellige levesteder for både planter og dyr.
 Ebbevejen og turisme
 Adgangen til Æbelø fra Fyn foregår via den 1,5 km lange ebbevej til Æbelø Holm. Strækningen ligger under vand og er derfor med til at gøre Æbelø til et turistmål. Mellem Æbelø Holm og Æbelø er Brådet. Det er således i alt 4 km fra Fyn til Æbelø, og disse skal forceres til fods. På øen er der en afmærket rute på 4 km.
 I 2001 blev indrettet et stenmuseum i en af længerne til Æbeløgård. Her udstillede Holger Garnak sin stensamling, der var indsamlet gennem et helt liv. Stenene er alle indsamlet omkring Æbelø.
 I 2009 blev samlingen flyttet til Nordfyns Museum i Bogense.
 Eksterne henvisninger / kilder
 Æbelø – pdf-folder om Æbeløs natur udgivet af Fyns Amt og Aage V. Jensens Fonde
 Naturligvis
 Billedgalleri fra Æbelø
 Øer i Danmark
 Øer i Kattegat
 Ramsarområder i Danmark
 Nordfyns Kommunes geografi


text:
 16.3.2013
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 79/8
 Tožba, vložena 20. decembra 2012 – Evropska komisija proti Republiki Poljski
 (Zadeva C-598/12)
 2013/C 79/14
 Jezik postopka: poljščina
 Stranki
 Tožeča stranka: Evropska komisija (zastopniki: P. Hetsch, O. Beynet in K. Herrmann)
 Tožena stranka: Republika Poljska
 Predlogi tožeče stranke
 Tožeča stranka Sodišču predlaga, naj:
 —
 ugotovi, da Republika Poljska ni izpolnila obveznosti iz člena 49(1) Direktive 2009/72/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 13. julija 2009 o skupnih pravilih notranjega trga z električno energijo in o razveljavitvi Direktive 2003/54/ES (1), ker ni sprejela zakonov in drugih predpisov, potrebnih za uskladitev s členi 2, točke 1, 22, 32 in 33, 3(7),(8) in (13), 6(1) in (3), 9, 13, 14 in od 17 do 23, 10 in 11, 16(1) in (2), 26(2)(b), (c) in (d), tretji in četrti stavek, 29, 38, od (1) do (4), 39, od (1) do (4), 40, od (1) do (3) in od (5) do (7), te direktive, ter točkama 1 in 2 priloge I k tej direktivi, oziroma jih v vsakem primeru ni sporočila Komisiji;
 —
 Republiki Poljski na podlagi člena 260(3) PDEU zaradi kršitve obveznosti o obvestilu glede ukrepov o prenosu Direktive 2009/72/ES naloži denarno kazen v višini 84 378,24 EUR od dne razglasitve sodbe v tej zadevi;
 —
 Republiki Poljski naloži plačilo stroškov.
 Tožbeni razlogi in bistvene trditve
 Rok za prenos Direktive 2009/72/EG je potekel 3. marca 2011.
 (1) UL L 211, str. 55.


text:
 Avis juridique important
 |
 21995D1230(09)
 Afgørelse nr. 6 truffet af AVS-EF-Ministerrådet af 20. december 1995 om de overgangsforanstaltninger, der skal gælde fra den 1. januar 1996
 EF-Tidende nr. L 327 af 30/12/1995 s. 0032 - 0032
 AFGØRELSE Nr. 6 TRUFFET AF AVS-EF-MINISTERRÅDET af 20. december 1995 om de overgangsforanstaltninger, der skal gælde fra den 1. januar 1996 (95/584/EF)AVS-EF-MINISTERRÅDET HAR -under henvisning til fjerde AVS-EF-konvention, der blev undertegnet i Lomé den 15. december 1989, i det følgende benævnt »konventionen«, særlig artikel 366, stk. 1 og 2, ogud fra følgende betragtninger:Nævnte konvention er indgået for en periode på ti år regnet fra den 1. marts 1990; der er imidlertid åbnet mulighed for at ændre dens bestemmelser ved en midtvejsrevision;i medfør af denne mulighed blev der den 4. november 1995 undertegnet en aftale på Mauritius om ændring af konventionen;der bør som overgangsforanstaltning, der gælder indtil nævnte aftales ikrafttræden, vedtages bestemmelser, som gør det muligt at gennemføre nogle af ændringerne af konventionen førtidigt -TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE:Artikel 1Følgende bestemmelser i aftalen om ændring af fjerde AVS-EF-konvention anvendes førtidigt pr. 1. januar 1996:a) de almindelige bestemmelser vedrørende AVS-EF-samarbejdet, nærmere bestemt mål og principper for samarbejdet samt institutioner, som omhandlet i første del, kapitel 1, 2 og 5b) bestemmelserne om områderne for samarbejdet som omhandlet i anden delc) bestemmelserne om handelssamarbejdet som omhandlet i tredje del, afsnit Id) bestemmelserne om ordningen for stabilisering af eksportindtægterne som omhandlet i tredje del, afsnit II, kapitel 1, samt i bilag XLVIe) bestemmelserne om programmering som omhandlet i artikel 281, 282, 283 og 284f) artikel 364 om Sydafrikas tiltrædelseg) artikel 364a om Somalias tiltrædelseh) artikel 366a om de foranstaltninger, der skal træffes, dersom et væsentligt punkt i konventionen krænkesi) bestemmelserne om definition af begrebet »varer med oprindelsesstatus« og om metoder for administrativt samarbejde som omhandlet i protokol nr. 1 og i de dertil knyttede bilag under hensyn til ændringerne i toldnomenklaturen med virkning fra 1. januar 1996j) bestemmelserne om oksekød som omhandlet i protokol nr. 7k) bestemmelserne om bæredygtig forvaltning af skovens ressourcer som omhandlet i protokol nr. 10.Artikel 2AVS-staterne, medlemsstaterne og Fællesskabet træffer hver for sit vedkommende foranstaltninger til at gennemføre denne afgørelse.Artikel 3Gennemførelsen af det finansielle og faglige samarbejde i henhold til første finansprotokol vedrørende fjerde AVS-EF-konvention fortsætter under de samme vilkår som dem, der var fastsat i teksten til konventionen, før denne blev revideret.Gennemførelsen af ordningen til stabilisering af eksportindtægterne for anvendelsesåret 1994 og de foregående anvendelsesår i henhold til første finansprotokol vedrørende fjerde AVS-EF-konvention fortsætter under de samme vilkår som dem, der var fastsat i teksten til konventionen, før denne blev revideret.Artikel 4Denne afgørelse træder i kraft den 1. januar 1996.Den gælder, indtil de nye bestemmelser på de samme områder er trådt i kraft.Den gælder dog fortsat efter denne dato for parter, der har undertegnet den reviderede konvention, men endnu ikke deponeret deres ratifikationsinstrument på denne dato, og dette varer ved, indtil den reviderede konvention gælder for disse parter i henhold til artikel 360, stk. 3.Udfærdiget i Bruxelles, den 20. december 1995.På AVS-EF-Ministerrådets vegneJ. L. DICENTA BALLESTERFormand


text:
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 202/273
 ПРОТОКОЛ (No 8)
 ОТНОСНО ЧЛЕН 6, ПАРАГРАФ 2 ОТ ДОГОВОРА ЗА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ ОТНОСНО ПРИСЪЕДИНЯВАНЕТО НА СЪЮЗА КЪМ ЕВРОПЕЙСКАТА КОНВЕНЦИЯ ЗА ЗАЩИТА НА ПРАВАТА НА ЧОВЕКА И ОСНОВНИТЕ СВОБОДИ
 ВИСОКОДОГОВАРЯЩИТЕ СТРАНИ,
 СЕ СПОРАЗУМЯХА по следните разпоредби, които са приложени към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз:
 Член 1
 Споразумението относно предвиденото в член 6, параграф 2 от Договора за Европейския съюз присъединяване на Съюза към Европейската конвенция за защита на правата на човека и основните свободи (наричана по-нататък „Европейската конвенция“) трябва да отразява необходимостта от запазване на специфичните особености на Съюза и на правото на Съюза, по-специално що се отнася до:
 а)
 специфичните условия за евентуално участие на Съюза в контролните органи на Европейската конвенция;
 б)
 необходимите механизми, за да се гарантира, че образуваните от държави, които не са членки на Съюза, искове и исковете на частни лица са правилно насочени срещу държавите-членки и/или срещу Съюза, в зависимост от случая.
 Член 2
 Споразумението по член 1 трябва да гарантира, че присъединяването на Съюза не засяга нито областите на компетентност на Съюза, нито правомощията, предоставени на неговите институции. То трябва да гарантира, че нито една от неговите разпоредби не засяга особеното положение на държавите-членки по отношение на Европейската конвенция и по-специално на протоколите към нея, на предприеманите от държавите-членки мерки чрез дерогация от разпоредбите на Европейската конвенция съгласно член 15 от нея, както и на формулираните от държавите-членки резерви към Европейската конвенция съгласно член 57 от нея.
 Член 3
 Нито една от разпоредбите на споразумението по член 1 не трябва да засяга действието на член 344 от Договора за функционирането на Европейския съюз.


text:
Alphons Jean Nicolas Boosten (Maastricht, 20 januari 1893 – Utrecht, 2 januari 1951) was een Nederlands architect, die vooral bekend is vanwege de kerkgebouwen die hij heeft ontworpen. Hij was vooral werkzaam in de provincie Limburg.
 Leven en werk
 Boosten werd geboren als de zoon van een drukker. Na in zijn jeugd lessen gevolgd te hebben in architectonisch tekenen en tijdens zijn diensttijd de school voor architectuur in Amsterdam te hebben gevolgd, stichtte Boosten in 1920 samen met Jos Ritzen een architectenfirma met vestigingen in Maastricht en Heerlen. De eerste grote opdracht was die voor de H. Hart van Jezuskerk in die stad in 1921. Rond diezelfde tijd kreeg het duo opdracht om een nieuwe kerk voor Eygelshoven te ontwerpen. Beide kerken waren zeer omstreden, vooral de Heilig Hartkerk die voor die tijd zeer modern was, zeker voor Limburg waar de neogotiek nog nauwelijks terrein had prijsgegeven. Ondanks de vaak felle kritiek werden beide kerken gebouwd, al is de Heilig Hartkerk nooit helemaal volgens plan voltooid. Het duo wist nog een kerkelijke opdracht in de wacht te slepen, voor de vergroting van de kerk van Margraten, maar daarna hield het op. De eigenzinnige stijl die Boosten en Ritzen in hun werk toepasten kon geen genade vinden in de ogen van de conservatieve katholieke clerici, en ondanks de bijval die de architecten kregen van collega's uit de rest van het land, onder andere van de invloedrijke Joseph Cuypers, bleven verdere grote opdrachten uit. In 1924 vertrok Ritzen naar Antwerpen om daar alsnog een succesvolle carrière als architect te beginnen, en ging Boosten alleen verder.
 Door zich in het vervolg te richten op het ontwerpen van onder andere kloosters, scholen en huizen wist Boosten toch een succesvolle carrière op te bouwen. Met name in Maastricht kreeg hij veel opdrachten. In 1924 werd naar zijn ontwerp in Nieuwenhagen (Landgraaf) een villa met praktijkruimte gebouwd voor de plaatselijke huisarts. Henri Jonas was betrokken bij de decoratie van het interieur. In Brunssum werd een complete wijk gebouwd volgens zijn ontwerp. In 1929 mocht hij weer een kerk ontwerpen, voor Bleijerheide, maar de stijl daarvan werd grotendeels voorgeschreven door de opdrachtgevers. Nieuwe opdrachten volgden echter, en vanaf de kerk voor Broekhem datzelfde jaar ontwikkelde Boosten een eigen, zeer herkenbare stijl, waarbij expressionistische details werden gecombineerd met een grotendeels traditionalistische bouwwijze, geïnspireerd op de oude romaanse kerken in Limburg. Hoogtepunten zijn de kerken van Groot Genhout en Heksenberg. Vanaf 1939 tot aan zijn dood paste Boosten vaak een iets moderne versie toe van zijn toch al niet erg traditionele stijl. Belangrijke voorbeelden zijn de kerken van Stein-Kerensheide en Keent (Weert). Buiten Limburg bouwde Boosten kerken in Arnhem, Bunnik, de Sint-Amanduskerk te Zwevegem (België) en kapellen in Schiedam en Nijmegen.
 De Bisschoppelijke Bouwcommissie van het bisdom Roermond dwong Boosten voortdurend tot concessies, maar desondanks maakt Boostens werk een zeer unieke indruk waarin de hand van de architect altijd duidelijk is te herkennen, dit in tegenstelling tot de zich bij kerkenbouw veel meer conformerende Frits Peutz. Vaak werkte Boosten samen met andere Limburgse kunstenaars, zoals de schilders en glaskunstenaars Henri Jonas en Charles Eyck en beeldhouwer Charles Vos, wat veel van zijn kerken mede van groot kunsthistorisch belang maakt.
 Na de Tweede Wereldoorlog, toen in Limburg veel verwoeste kerken moesten worden vervangen, werd Boosten de meest succesvolle kerkenarchitect van Limburg. Onder andere bouwde hij kerken in Maasbracht, Baexem en Horst (Sint-Lambertuskerk). Ook restaureerde hij enkele kerken, waaronder die van Sint Odiliënberg. Op 2 januari 1951, op het hoogtepunt van zijn carrière, overleed hij in het ziekenhuis tijdens een operatie. In de jaren daarna werd nog een aantal van zijn ontwerpen gebouwd door andere architecten, waaronder Boostens zoon Theo, die later ook zelf enkele kerken zou ontwerpen. Het architectenbureau Boosten bestaat nog steeds, nu onder de naam Boosten-Rats.
 Gebouwen ontworpen door Alphons Boosten
 Kerken
 Scholen, tehuizen, enz
 Woongebouwen
 Zie ook
 Lijst van Nederlandse architecten
 Boosten, Alphons


text:
 1.9.2012
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 235/28
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) No 789/2012 НА КОМИСИЯТА
 от 31 август 2012 година
 за установяване на стандартни стойности при внос с цел определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти (Общ регламент за ООП) (1),
 като взе предвид Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011 на Комисията от 7 юни 2011 г. за определяне на подробни правила за прилагането на Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета по отношение на секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци (2), и по-специално член 136, параграф 1 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 В изпълнение на резултатите от Уругвайския кръг на многостранните търговски преговори в Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011 са посочени критериите, по които Комисията определя стандартните стойности при внос от трети държави за продуктите и периодите, посочени в приложение XVI, част A от същия регламент.
 (2)
 Стандартната стойност при внос се изчислява за всеки работен ден съгласно член 136, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011, като се вземат под внимание променливите данни за всеки ден. В резултат на това настоящият регламент следва да влезе в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Стандартните стойности при внос, посочени в член 136 от Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011, са определени в приложението към настоящия регламент.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
 Съставено в Брюксел на 31 август 2012 година.
 За Комисията, от името на председателя,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Генерален директор на Генерална дирекция „Земеделие и развитие на селските райони“
 (1) ОВ L 299, 16.11.2007 г., стр. 1.
 (2) ОВ L 157, 15.6.2011 г., стр. 1.
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Стандартни стойности при внос за определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
 (EUR/100 kg)
 Код по КН
 Код на третa държавa (1)
 Стандартна стойност при внос
 0702 00 00
 MK
 66,1
 ZZ
 66,1
 0707 00 05
 MK
 43,1
 TR
 95,4
 ZZ
 69,3
 0709 93 10
 TR
 115,3
 ZZ
 115,3
 0805 50 10
 AR
 99,9
 CL
 88,4
 TR
 96,0
 UY
 89,5
 ZA
 95,6
 ZZ
 93,9
 0806 10 10
 BA
 54,5
 CL
 196,9
 EG
 209,6
 TR
 149,7
 ZZ
 152,7
 0808 10 80
 AR
 114,4
 BR
 92,8
 CL
 124,1
 NZ
 127,0
 US
 153,4
 ZA
 100,4
 ZZ
 118,7
 0808 30 90
 CN
 78,2
 TR
 137,2
 ZA
 95,3
 ZZ
 103,6
 0809 30
 TR
 175,7
 ZZ
 175,7
 0809 40 05
 BA
 62,2
 HR
 73,9
 IL
 73,7
 MK
 67,5
 ZZ
 69,3
 (1) Номенклатура на държавите, определена с Регламент (ЕО) No 1833/2006 на Комисията (ОВ L 354, 14.12.2006 г., стр. 19). Код „ZZ“ означава „с друг произход“.


text:
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 it *r
 Βρυξέλλες, 12.12.1997
 COM(97)689 τελικό
 ΙΙρόταστ)
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΜΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τον καθορισμό για το 1998 ορισμένων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης των
 αλιευτικών πόρων που εφαρμόζονται σε σκάφη υπό εσθονική σημαία
 (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 Σύμφωνα με τη συμφωνία αλιείας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας
 της Εσθονίας, η οποία υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 19 Δεκεμβρίου 1996,
 πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις μεταξύ της Κοινότητας και της Εσθονίας στις Βρυξέλλες
 από τις 3 έως τις 4 Νοεμβρίου 1997, οι οποίες κατέληξαν σε συμφωνημένα πρακτικά για μια
 αμοιβαία αλιευτική διευθέτηση για το 1998.
 Σκοπός αυτής της πρότασης κανονισμού είναι να επιτρέψει στα σκάφη της Εσθονίας να
 αλιεύουν τις ποσοστώσεις που τους παραχωρήθηκαν για το 1998 στα ύδατα της Κοινότητας,
 σύμφωνα με τις αμοιβαίες διευθετήσεις που αναφέρονται ανωτέρω.
 ζ
 ---pagebreak--- Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ /98 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 της.... Δεκεμβρίου 1997
 για τον καθορισμό για το 1998 ορισμένων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης των
 αλιευτικών πόρων που εφαρμόζονται σε σκάφη υπό εσθονική σημαία
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη:
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1992 για τη
 θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια1, και ιδίως το
 άρθρο 8 παράγραφος 4,
 την πρόταση της Επιτροπής,
 Εκτιμώντας:
 ότι, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην αλιευτική συμφωνία μεταξύ της
 Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Εσθονίας2, και ιδίως στα άρθρα 3 και 6, η
 Κοινότητα και η Εσθονία προέβησαν σε διαβουλεύσεις για το θέμα των αμοιβαίων
 αλιευτικών δικαιωμάτων για το 1998 καθώς και για το θέμα της διαχειρίσεως των κοινών
 ζώντων πόρων-
 ότι, κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεο>ν αυτών, οι αντιπροοίοπείες συμφώνησαν να
 συστήσουν στις αντίστοιχες αρχές τους τον καθορισμό ορισμένων αλιευτικών ποσοστώσεων
 για τα σκάφη του άλλου μέρους όσον αφορά το 1998·
 ότι πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εφαρμοστούν, για το 1998, τα
 αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διεξήχθησαν με την Εσθονία·
 ότι, εναπόκειται στο Συμβούλιο να ορίσει, τις ειδικές προϋποθέσεις πραγματοποιήσεως της
 αλιείας από σκάφη υπό εσθονική σημαία·
 ότι οι αλιευτικές δραστηριότητες που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό υπόκεινται στα
 μέτρα ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου της
 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής3·
 ότι το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1381/87 της Επιτροπής της 20ής
 Μαΐου 1987 που θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά τη σήμανση και τον εφοδιασμό με
 τα αναγκαία έγγραφα των αλιευτικών σκάφων4 προβλέπει ότι όλα τα σκάφη που διαθέτουν
 ψυχόμενες δεξαμενές με θαλάσσιο ύδωρ πρέπει να τηρούν επί του σκάφους έγγραφο
 1
 ΕΕ αριθ. L 389 της 31.12.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 1994.
 2
 ΕΕ αριθ. L 332 της 20.12.1996, σ. 16.
 3
 ΕΕ αριθ. L 261 της 20.10.1993, σ. 1.
 4
 ΕΕαριθ. L 132 της 21.5.1987, σ. 9.
 ---pagebreak--- επικυρωμένο από αρμόδια αρχή που να αναγράφει τον όγκο των δεξαμενών τους σε κυβικά
 μέτρα ανά διαστήματα 10 εκατοστών,
 ότι για επιτακτικούς λόγους κοινού συμφέροντος, ο παρών κανονισμός θα ισχύσει από την
 1η Ιανουαρίου 1998,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ :
 Άρθρο 1
 1. Επιτρέπονται οι αλιευτικές δραστηριότητες των σκαφών υπό εσθονική σημαία, από
 την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998, για τα είδη που αναφέρονται στο παράρτημα
 Ι, εντός των γεωγραφικών και ποσοτικών ορίων που καθορίζονται από το εν λόγω
 παράρτημα και σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, στις ζώνες αλιείας των κρατών μελών
 οι οποίες εκτείνονται μέχρι 200 μίλια στη Βαλτική Θάλασσα. Απαγορεύεται η αλιεία του
 μπακαλιάρου στη Βαλτική Θάλασσα, στην περιοχή Belts και στην περιοχή Sound από 10
 Ιουνίου έως και 20 Αυγούστου 1998.
 2. Οι αλιευτικές δραστηριότητες που επιτρέπονται δυνάμει της παραγράφου 1,
 περιορίζονται στις περιοχές της αλιευτικής ζώνης των 200 μιλίων που βρίσκονται πέραν των
 12 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσεως από τις οποίες μετρώνται οι αλιευτικές ζώνες
 τον κρατών μελών και νοτίως των 59°30Έ.
 3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, η αναπόφευκτη παρεμπίπτουσα αλιεία των
 ειδών για τα οποία δεν καθορίστηκε ποσόστωση για μια ζώνη, επιτρέπεται εντός των ορίων
 που προβλέπονται από τα μέτρα διατήρησης που ισχύουν στην εν λόγω ζώνη.
 4. Η παρεμπίπτουσα αλιεία εντός συγκεκριμένης ζώνης των ειδών για τα οποία
 καθορίστηκε ποσόστωση για τη ζώνη αυτή καταλογίζεται στην εν λόγω ποσόστωση.
 Άρθρο 2
 1. Τα σκάφη που αλιεύουν στο πλαίσιο των ποσοστώσεων που ορίζονται στο άρθρο 1,
 τηρούν τα μέτρα διατήρησης και ελέγχου και όλες τις άλλες διατάξεις που διέπουν τις
 αλιευτικές δραστηριότητες στις ζώνες που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο.
 2. Τα σκάφη τηρούν ημερολόγιο πλοίου στο οποίο εγγράφονται οι πληροφορίες που
 αναφέρονται στο παράρτημα Π.
 3. Τα σκάφη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται
 στο παράρτημα III, τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα αυτό.
 4. Τα σκάφη τα οποία έχουν ψυχόμενες δεξαμενές θαλάσσιου ύδατος, πρέπει να
 διαθέτουν επί του σκάφους έγγραφο επικυρωμένο από την αρμόδια αρχή που να αναφέρει
 τον όγκο των δεξαμενών σε κυβικά μέτρα ανά διαστήματα 10 εκατοστομέτρων. -
 5. Τα γράμματα και οι αριθμοί νηολόγησης των σκαφών αναγράφονται, κατά τρόπο
 ευδιάκριτο, στις δύο πλευρές της πλώρης του σκάφους.
 Ί
 ---pagebreak--- Άρθρο 3
 1. Η αλιεία στα πλαίσια των ποσοστώσεων που καθορίζονται στο άρθρο 1, υπόκειται
 στην έκδοση γενικής αδείας και ειδικής αδείας αλιείας από την Επιτροπή για λογαριασμό της
 Κοινότητας, κατόπιν αιτήσεως των εσθονικών αρχών, καθώς και στην υποχρέωση τήρησης
 των όρων που αναφέρονται στα παραρτήματα Π και III. Αντίγραφα αυτών των
 παραρτημάτων καθώς και η γενική και ειδική άδεια αλιείας τηρούνται επί κάθε σκάφους.
 Τα σκάφη που διαθέτουν άδεια αλιείας στην ζώνη της Κοινότητας κατά τη διάρκεια ενός
 συγκεκριμένου μήνα ανακοινώνονται το αργότερο την πέμπτη ημέρα του προηγούμενου
 μήνα. Η Κοινότητα εξετάζει αμελλητί τις αιτήσεις τροποποίησης του μηνιαίου καταλόγου,
 κατά τη διάρκεια ισχύος του.
 2. Κατά την κατάθεση κάθε αιτήσεως άδειας γενικής άδειας και ειδικής άδειας αλιείας
 στην Επιτροπή παρέχονται τα ακόλουθα στοιχεία:
 (α) όνομα του σκάφους·
 (β) αριθμός νηολόγησης·
 (γ) εξωτερικά γράμματα και αριθμοί αναγνώρισης·
 (δ) λιμάνι νηολόγησης·
 (ε) όνομα και διεύθυνση του πλοιοκτήτη ή του ναυλωτή·
 (στ) ολική χωρητικότητα και συνολικό μήκος·
 (ζ) ισχύς του κινητήρα·
 (η) διακριτικό κλήσεως ασυρμάτου και ραδιοσυχνότητα·
 (θ) προβλεπόμενη μέθοδος αλιείας·
 (ι) προβλεπόμενη ζώνη αλιείας·
 (ια) είδη ιχθύων που προβλέπεται να αλιευθούν·
 (ιβ) περίοδος για την οποία ζητείται άδεια.
 3. Οι γενικές και ειδικές άδειες αλιείας θα εκδίδονται υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθμός
 των αδειών που ισχύουν καθ' οιονδήποτε χρόνο κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου μήνα ή
 έτους δεν υπερβαίνει τους αριθμούς που αναφέρονται στο παράρτημα Ι.
 4. Μόνο αλιευτικά σκάφη κάτω των 43 μέτρων επιτρέπεται να αλιεύουν.
 5. Κάθε γενική και ειδική άδεια αλιείας ισχύει για ένα μόνο σκάφος. Σε περίπτωση που
 περισσότερα σκάφη συμμετέχουν στην ίδια αλιευτική ενέργεια, καθένα από τα σκάφη αυτά
 πρέπει να είναι εφοδιασμένο με γενική και ειδική άδεια αλιείας.
 6. Οι γενικές και ειδικές άδειες αλιείας μπορούν να ακυρωθούν για να εκδοθούν νέες
 γενικές και ειδικές άδειες αλιείας. Η ακύρωση παράγει αποτελέσματα την προηγούμενη ημέρα
 της ημερομηνίας κατά την οποία η Επιτροπή εκδίδει τις νέες γενικές και ειδικές άδειες
 αλιείας. Οι νέες γενικές και ειδικές άδειες αλιείας ισχύουν από την ημερομηνία εκδόσεως
 τους.
 7. Οι γενικές κσ,ι ειδικές άδειες αλιείας ανακαλούνται εν όλω ή εν μέρει πριν από την
 ημερομηνία λήξης, στην περίπτωση που έχουν εξαντληθεί οι αντίστοιχες ποσοστώσεις oc
 οποίες καθορίζονται στο παράρτημα 1.
 8. Οι γενικές και ειδικές άδειες αλιείας ανακαλούνται σε περίπτωση αθέτησης των
 υποχρεώσεων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
 Γ
 ---pagebreak--- 9. Για περίοδο μέχρι δώδεκα μηνών, καμία γενική ή ειδική άδεια αλιείας δεν εκδίδεται
 για σκάφη για τα οποία δεν έχουν τηρηθεί οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόντα
 κανονισμό.
 10. Η Επιτροπή υποβάλλει, εξ ονόματος της Κοινότητας, στην Εσθονία τα ονόματα και
 χαρακτηριστικά των εσθονικών πλοίων που δεν επιτρέπεται να αλιεύουν στην αλιευτική
 ζώνη της Κοινότητας κατά τον επόμενο (τους επόμενους) μήνα (μήνες), επειδή παρέβησαν
 τους κοινοτικούς κανόνες.
 Άρθρο 4
 Τα σκάφη που διαθέτουν άδεια αλιείας την 31η Δεκεμβρίου μπορούν να συνεχίσουν την
 αλιευτική δραστηριότητα από την έναρξη του επόμενου έτους μέχρις ότου υποβληθεί και
 εγκριθεί από την Επιτροπή, για λογαριασμό της Κοινότητας, ο κατάλογος των σκαφών που
 επιτρέπεται να αλιεύουν κατά τη διάρκεια του εν λόγω έτους.
 Άρθρο 5
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης του στην Επίσημη
 Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1998.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε
 κάθε κράτος μέλος.
 Βρυξέλλες,.... Δεκεμβρίου 1997
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 C
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
 Ποσοστώσεις αλιείας της Εσθονίας και άδειες για το 1998
 Αλιευτική ζώνη των κρατών μελών της Κοινότητας
 Είδη Ζώνες στις οποίες Αριθμός
 επιτρέπεται η αλιεία αδειών(2)
 Γάδος ICES Iïïd(1) 1 100 }
 }
 Ρέγγα ICES md(1) 4 000 120 (70)
 }
 Παπαλίνα ICES IIId(1) 4 000 }
 (I)
 Πέραν των 12 ναυτικοτν μιλίων από τη βασική γραμμή από την οποία μετρώνται τα χωρικά ύδατα και
 νοτίως των 59°30'Β.
 (2)
 Ο αριθμός τα)ν γενικίόν και ειδικών αλιευτικών αδεκόν που ισχύουν οποιαδήποτε στιγμή αναφέρεται
 εντός τ<ον παρενΒέσεανν.
 ^
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
 Όταν η αλιευτική δραστηριότητα πραγματοποιείται στις ζώνες ,αλιείας που εκτείνονται μέχρι
 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές των κρατών μελών της Κοινότητας και που υπόκεινται
 στους κοινοτικούς κανόνες αλιείας, οι κάτωθι πληροφορίες πρέπει να καταγράφονται στο
 ημερολόγιο του πλοίου, μετά από τις ακόλουθες ενέργειες:
 1. Μετά από κάθε αλίευση:
 1.1. Η ποσότητα (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 αλιεύθηκε·
 1.2. Η ημερομηνία και η ώρα της αλιεύσεως·
 1.3. Η γεωγραφική θέση στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι αλιεύσεις-
 1.4. Η μέθοδος αλιείας που χρησιμοποιήθηκε.
 2. Μετά από κάθε μεταφόρτωση προς ή από άλλο σκάφος:
 2.1. Η ένδειξη "παρελήφθη από" ή "μεταφέρθηκε προς"·
 2.2. Η ποσότητα (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 μεταφορτώθηκε·
 2.3. Το όνομα, τα εξωτερικά γράμματα και οι αριθμοί αναγνώρισης του σκάφους
 προς ή από το οποίο έγινε η μεταφόρτωση·
 2.4. Η μεταφόρτωση γάδου δεν επιτρέπεται.
 3. Μετά από κάθε εκφόρτωση σε λιμάνι της Κοινότητας:
 3.1. Το όνομα του λιμένος·
 3.2. Η ποσότητα (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 εκφορτώθηκε.
 4. Μετά από κάθε διαβίβαση πληροφοριών στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων:
 4.1. Η ημερομηνία και η ώρα της διαβίβασης·
 4.2. Ο τύπος μηνύματος: IN, OUT, ICES, WKL ή 2 WKL·
 4.3. Στην περίπτωση ραδιομετάδοσης, ονομασία του σταθμού ασυρμάτου.
 Έ
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
 1. Οι πληροφορίες πού πρέπει να διαβιβάζονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το
 χρονοδιάγραμμα της διαβίβασης τους έχουν ως εξής:
 1.1. Σε κάθε είσοδο στις ζώνες αλιείας που εκτείνονται μέχρι 200 μίλια από τις ακτές των
 ακτών κρατών μελών της Κοινότητας και οι οποίοι στους κοινοτικούς κανόνες
 αλιείας:
 (α) τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 1.5·
 (β) η ποσότητα (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρος) κάθε είδους ιχθύων που βρίσκεται
 στα αμπάρια·
 (γ) η ημερομηνία και η διαίρεση ICES στο εσωτερικό της οποίας ο πλοίαρχος
 προτίθεται να αρχίσει την αλιεία.
 Όταν οι αλιευτικές ενέργειες απαιτούν περισσότερες από μία εισόδους στις ζώνες που
 αναφέρονται στο σημείο 1.1, κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης ημέρας, αρκεί μία
 και μόνη ανακοίνωση κατά την πρώτη είσοδο.
 1.2. Σε κάθε έξοδο από τις ζώνες που αναφέρονται στο σημείο 1.1:
 (α) τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 1.5·
 (β) η ποσότητα (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που βρίσκεται
 στα αμπάρια·
 (γ) οι ποσότητες κάθε είδους ιχθύων που αλιεύθηκαν από τη στιγμή της
 προηγούμενης διαβίβασης (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους)·
 (δ) η διαίρεση ICES στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι αλιεύσεις·
 (ε) οι ποσότητες (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 μεταφέρθηκαν σε ή/και από άλλα σκάφη από τη στιγμή που εισήλθε το σκάφος
 στη ζώνη και τα στοιχεία αναγνώρισης του σκάφους επί του οποίου
 πραγματοποιήθηκε η μεταφορά·
 (στ) οι ποσότητες (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 εκφορτώθηκαν σε λιμάνι της Κοινότητας από τη στιγμή που το σκάφος εισήλθε
 στη ζώνη.
 Όταν οι αλιευτικές ενέργειες απαιτούν περισσότερες από μία εισόδους στις ζώνες που
 ανασύρονται στο σημείο 1.1, κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης ημέρας, αρκεί μία
 και μόνη ανακοίνωση κατά την τελευταία έξοδο.
 1.3. Κάθε τρεις ημέρες, αρχής γενομένης από την τρίτη ημέρα μετά την πρώτη είσοδο του
 σκάφους στις ζώνες που αναφέρονται στο σημείο 1.1, όταν πρόκειται για αλιεία
 ρέγγας και σκουμπριού, κάθε εβδομάδα, αρχής γενομένης από την έβδομη ημέρα μετά
 την πρώτη είσοδο του σκάφους στις ζώνες που αναφέρονται στο σημείο 1.1, όταν
 πρόκειται για την αλιεία όλων των άλλων ειδών εκτός της ρέγγας και του
 σκουμπριού:
 (α) τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 1.5·
 (β) οι ποσότητες κάθε είδους ιχθύων που αλιεύθηκαν από τη στιγμή της
 προηγούμενης διαβίβασης (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους)·
 (γ) η διαίρεση ICES στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι αλιεύσεις.
 1.4. Σε κάθε μετακίνηση του σκάφους από μια διαίρεση ICES σε άλλη:
 (α) τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 1.5·
 (β) οι ποσότητες κάθε είδους ιχθύων που αλιεύθηκαν από τη στιγμή της
 προηγούμενης διαβίβασης (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους)·
 (γ) η διαίρεση ICES στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι αλιεύσεις.
 1.5. (α) Το όνομα, το διακριτικό κλήσεως, τα εξωτερικά γράμματα και οι αριθμοί
 αναγνώρισης του σκάφους και το όνομα του πλοίαρχου του·
 ---pagebreak--- (β) ο αριθμός της άδειας, εάν το σκάφος διαθέτει άδεια·
 (γ) ο αύξων αριθμός του μηνύματος για το συγκεκριμένο ταξίδι·
 (δ) τα στοιχεία αναγνωρίσεως του τύπου μηνύματος·
 (ε) η ημερομηνία, η ώρα και το στίγμα του σκάφους.
 2.1. Οι πληροφορίες που υποδεικνύονται στο σημείο 1 πρέπει να διαβιβάζονται στην
 Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες (τηλέτυπο 24189 FISEU-B), μέσω ενός των
 σταθμών ασυρμάτου που αναφέρονται στο σημείο 3 και με τον τύπο που
 υποδεικνύεται στο σημείο 4.
 2.2. Στην περίπτωση που, για λόγους ανωτέρας βίας, είναι αδύνατο να μεταδοθεί το
 μήνυμα από το σκάφος, δύναται διαβιβασθεί από άλλο σκάφος για λογαριασμό του.
 Ονομασία σταθμού ασυρμάτου Κωδικός κλήσεως σταθμού ασυρμάτου
 Blâvand OXB
 Norddeich DAF DAK
 DAH DAL
 DAI DAM
 DAJ DAN
 Scheveningen PCH
 Oostende OST
 North Foreland GNF
 Humber GKZ
 Cullercoats GCC
 Wick GKR
 Portpatrick GPK
 Anglesey GLV
 Ilfracombe GIL
 Niton GNI
 Stonehaven GND
 Portishead GKA
 GKB
 GKC
 Land's End GLD
 Valentia EJK
 Malin Head EJM
 Boulogne FFB
 Brest FFU
 Saint-Nazaire FFO
 Bordeaux-Arcachon FFC
 Stockholm SDJ
 Gryt (δεν υπάρχει χαρακτηριστικό κλήσεως)
 Gôteborg SOG
 R0nne ΟΥΕ
 Maarianhamina OHM
 Helsinki OHG
 Τύπος ανακοινώσεων
 Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 1 πρέπει να περιλαμβάνουν τα
 ακόλουθα στοιχεία και να δίνονται με την ακόλουθη σειρά:
 ---pagebreak--- όνομα του σκάφους;
 χαρακτηριστικό κλήσεως ασυρμάτου·
 εξωτερικά γράμματα.και αριθμοί αναγνώρισης·
 αύξων αριθμός του μηνύματος για το συγκεκριμένο ταξίδι αλιείας·
 ένδειξη του τύπου μηνύματος σύμφωνα με τον ακόλουθο κώδικα:
 μήνυμα κατά την είσοδο σε μία από τις ζώνες που αναφέρονται στο ϋημείο 1.1:
 "IN",
 μήνυμα κατά την έξοδο από μία από τις ζώνες που αναφέρονται στο σημείο
 i.li'OUT",
 μήνυμα κατά τη μετακίνηση από μια διαίρεση ICES προς μια άλλη: "ICES",
 εβδομαδιαίο μήνυμα: "WKL",
 τριήμερο μήνυμα: "2 WKL"·
 ημερομηνία, ώρα και γεωγραφικό στίγμα·
 διαίρεση ICES εντός της οποίας προβλέπεται να αρχίσει η αλιεία·
 ημερομηνία κατά την οποία προβλέπεται να αρχίσει η αλιεία·
 ποσότητες των αλιευμάτων, ανά είδος, που βρίσκονται στα αμπάρια (σε
 χιλιόγραμμα ζώντος βάρους), χρησιμοποιώντας τον κώδικα που αναφέρεται
 στο σημείο 5·
 ποσότητες (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 αλιεύθηκαν από τη στιγμή της προηγούμενης διαβίβασης, την οποία
 χρησιμοποιήθηκε ο κωδικός που αναφέρεται στο σημείο 5·
 διαίρεση ICES στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι αλιεύσεις·
 ποσότητες (σε χιλιόγραμμα ζώντος βάρους) κάθε είδους ιχθύων που
 μεταφέρθηκαν σε, ή από, άλλα σκάφη από τη στιγμή της προηγούμενης
 διαβίβασης·
 όνομα και χαρακτηριστικό κλήσεως του σκάφους επί του οποίου/από το οποίο
 πραγματοποιήθηκε η μεταφόρτωση·
 ποσότητες (σε χιλιόγραμμα ζίόντος βάρους), κάθε είδους που εκς>ορτώ()ηκαν σε
 λιμάνι της Κοινότητας (χπό τη στιγμή της προηγούμενης διαβίβασης-
 όνομα του πλοιάρχου.
 5. Ο κώδικας που πρέπει να χρησιμοποιείται, για τον προσδιορισμό των ειδών ιχθύων
 επί του σκάφους, σύμφωνα με το σημείο 4, είναι ο ακόλουθος:
 COD - Γάδος (Gadus morhua),
 SAL - Σολομός (Salmo salar),
 HER - Ρέγγα (Clupea harengus),
 SPR - Σαρδελόρεγγα (Sprattus sprattus).
 Α-Λ
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- ISSN 0254-1483
 COM(97) 689 τελικό
 ΕΓΓΡΑΦΑ
 GR 03 04 05 10
 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-711-GR-C
 ISBN 92-78-29104-8
 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 L-2985 Λουξεμβούργο
 4L


text:
 18.7.2013
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 195/15
 REGULAMENTUL (UE) NR. 680/2013 AL CONSILIULUI
 din 15 iulie 2013
 de modificare a Regulamentului (UE) nr. 1259/2012 privind alocarea posibilităților de pescuit în temeiul Protocolului de stabilire a posibilităților de pescuit și a contribuției financiare prevăzute în Acordul de parteneriat în domeniul pescuitului dintre Uniunea Europeană și Republica Islamică Mauritania pentru o perioadă de doi ani
 CONSILIUL UNIUNII EUROPENE,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene, în special articolul 43 alineatul (3),
 având în vedere propunerea Comisiei Europene,
 întrucât:
 (1)
 La 30 noiembrie 2006, Consiliul a adoptat Regulamentul (CE) nr. 1801/2006 privind încheierea Acordului de parteneriat în domeniul pescuitului între Comunitatea Europeană și Republica Islamică Mauritania (1) (denumit în continuare „acordul de parteneriat”).
 (2)
 Un nou protocol de stabilire a posibilităților de pescuit și a contribuției financiare prevăzute în acordul de parteneriat (denumit în continuare „noul protocol”) se aplică cu titlu provizoriu de la 16 decembrie 2012, data semnării sale, în conformitate cu Deciziei 2012/827/UE a Consiliului (2). Noul protocol acordă navelor din UE posibilități de pescuit în apele asupra cărora Mauritania își exercită suveranitatea sau jurisdicția în domeniul pescuitului. Alocarea posibilităților de pescuit acordate Uniunii în temeiul noului protocol a fost definită în Regulamentul (UE) nr. 1259/2012 (3).
 (3)
 La 20 februarie 2013, în conformitate cu articolul 4 din noul protocol, Comitetul mixt la care participă Uniunea Europeană și Mauritania (denumit în continuare „comitetul mixt”), prevăzut la articolul 10 din acordul de parteneriat, a adoptat măsuri care implică o revizuire a posibilităților de pescuit. Acestea includ redefinirea alocării posibilităților de pescuit între categoriile 5 (nave de pescuit oceanic de ton cu plasă-pungă) și 6 (nave de pescuit ton cu platformă și paragate și nave de pescuit cu paragate plutitoare).
 (4)
 Prin urmare, Regulamentul (UE) nr. 1259/2012 ar trebui modificat. Având în vedere faptul că decizia comitetului mixt se aplică de la 20 februarie 2013, prezentul regulament ar trebui să intre în vigoare imediat după publicare și ar trebui să se aplice începând de la 20 februarie 2013,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 La articolul 1 alineatul (1) din Regulamentul (UE) nr. 1259/2012 literele (e) și (f) se înlocuiesc cu următorul text:
 „(e)
 Categoria 5 — nave de pescuit oceanic de ton cu plasă-pungă
 Spania
 17 licențe
 Franța
 8 licențe
 (f)
 Categoria 6 — nave de pescuit ton cu platformă și paragate și nave de pescuit cu paragate plutitoare
 Spania
 18 licențe
 Franța
 1 licență”.
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare în ziua următoare datei publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Se aplică de la 20 februarie 2013.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 15 iulie 2013.
 Pentru Consiliu
 Președintele
 V. JUKNA
 (1) JO L 343, 8.12.2006, p. 1.
 (2) Decizia 2012/827/UE a Consiliului din 18 decembrie 2012 privind semnarea, în numele Uniunii Europene, și aplicarea provizorie a Protocolului de stabilire a posibilităților de pescuit și a contribuției financiare prevăzute de Acordul de parteneriat în domeniul pescuitului dintre Uniunea Europeană și Republica Islamică Mauritania pentru o perioadă de doi ani (JO L 361, 31.12.2012, p. 43).
 (3) JO L 361, 31.12.2012, p. 87.


text:
 31.10.2013
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 291/58
 DECIZIA NR. 92/2013 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 3 mai 2013
 de modificare a anexei XIII (Transporturile) la Acordul privind SEE
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European („Acordul privind SEE”), în special articolul 98,
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul (UE) nr. 176/2011 al Comisiei din 24 februarie 2011 privind informațiile care trebuie furnizate înainte de instituirea și modificarea unui bloc funcțional de spațiu aerian (1) trebuie încorporat în Acordul privind SEE.
 (2)
 Prin urmare, anexa XIII la Acordul privind SEE ar trebui modificată în mod corespunzător,
 ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
 Articolul 1
 În anexa XIII la Acordul privind SEE, după punctul 66u [Regulamentul (CE) nr. 550/2004 al Parlamentului European și al Consiliului] se inserează următorul punct:
 „66ua.
 32011 R 0176: Regulamentul (UE) nr. 176/2011 al Comisiei din 24 februarie 2011 privind informațiile care trebuie furnizate înainte de instituirea și modificarea unui bloc funcțional de spațiu aerian (JO L 51, 25.2.2011, p. 2).”
 Articolul 2
 Textele Regulamentului (UE) nr. 176/2011 în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.
 Articolul 3
 Prezenta decizie intră în vigoare la 4 mai 2013, cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din Acordul privind SEE către Comitetul mixt al SEE (2) sau la data intrării în vigoare a Deciziei nr. .../... a Comitetului mixt al SEE din ... (3) [de încorporare a Regulamentului (CE) nr. 1070/2009 în Acordul privind SEE], dacă această dată este ulterioară.
 Articolul 4
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.
 Adoptată la Bruxelles, 3 mai 2013.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Gianluca GRIPPA
 (1) JO L 51, 25.2.2011, p. 2.
 (2) Nu au fost semnalate obligații constituționale.
 (3) Nepublicată încă în Jurnalul Oficial.


text:
Berliner Antidiskriminierungsgesetzdiskussion auf Innenministerkonferenz in Erfurt am 18.06.2020 weckt Erinnerungen an Länderinnenministerkonferenz vom 10.08.1950 und Protokollnotiz vom 11.08.1950 um des wirksamen Durchgreifens willen versus unmittelbares Recht bildender unverletzlicher Grundrechte | Rechtsstaat auf dem Boden des Bonner Grundgesetzes – Fehlanzeige –
 ← Antidiskriminierungsgesetz trifft scheinbar in Bayern auf Diskriminierer oder was soll das Geschrei des bayrischen Herrmann in Richtung Berlin
 Insbesondere für die Polizei unakzeptabel trotz Eidesleistung auf das Bonner Grundgesetz Werden Tatsachen glaubhaft gemacht, die das Vorliegen eines Verstoßes gegen § 2 oder § 6 wahrscheinlich machen, obliegt es der öffentlichen Stelle, den Verstoß zu widerlegen. →
 Berliner Antidiskriminierungsgesetzdiskussion auf Innenministerkonferenz in Erfurt am 18.06.2020 weckt Erinnerungen an Länderinnenministerkonferenz vom 10.08.1950 und Protokollnotiz vom 11.08.1950 um des wirksamen Durchgreifens willen versus unmittelbares Recht bildender unverletzlicher Grundrechte
 Der Spiegel-online vermeldet aktuell von der Länderinnenminsterkonferenz am 18.06.2020 in Erfurt:
 Im Streit über das Berliner Antidiskriminierungsgesetz stellt der nordrhein-westfälische Innenminister Herbert Reul Forderungen an seinen Amtskollegen, Berlins Innensenator Andreas Geisel. Dieser müsse für Polizisten anderer Länder Rechtssicherheit bei dem Gesetz schaffen. „Herr Geisel muss uns schriftlich versichern, dass das Antidiskriminierungsgesetz für unsere Polizisten keine Konsequenzen hat“, sagt Reul dem SPIEGEL.
 „Es geht dabei nicht nur um die möglichen Regressforderungen, sondern auch um die disziplinarrechtlichen Folgen für unsere Polizisten. Das muss geklärt werden.“ Ob dies mit Staatsverträgen mit den einzelnen Ländern oder grundsätzlich vereinbart werde, sei unerheblich, sagte der NRW-Minister. „Es wäre für mich andernfalls unverantwortbar, unsere Polizisten weiterhin nach Berlin zu schicken.“
 Leider verschweigt Spiegel-online hier, aus welchen Gründen auch immer, dass das Berliner Antidiskriminierungsgesetz insbesondere den absolut gefassten Art. 3 Abs. 3 GG mit seinem § 2 Diskriminierungsverbot, Zitat:
 „Kein Mensch darf im Rahmen öffentlich-rechtlichen Handelns aufgrund des Geschlechts, der ethnischen Herkunft, einer rassistischen Zuschreibung, der Religion und Weltanschauung, einer Behinderung, einer chronischen Erkrankung, des Lebensalters, der Sprache, der sexuellen und geschlechtlichen Identität sowie des sozialen Status diskriminiert werden.“
 einfachgesetzlich konkretisiert mit der Folge, dass grundgesetzwidrige Missachtungen von Seiten der öffentlichen Gewalt jeden verletzten Grundrechteträger berechtigt, Klärung und ggf. Schadenersatz zu verlangen und das im Wege der sog. Beweislastumkehr, denn die angezeigten Amtsträger müssen nachweisen, dass ihr hoheitliches Handeln nicht gegen § 2 Diskriminierungsverbot im konkreten Einzelfall verstoßen hat.
 Da werden aufgrund dessen, dass erst der bayerische Herrmann und jetzt der nordrhein-westfälische Reul, beide Landesinnen- und sog. Verfassungsminister, lauthals in der Öffentlichkeit gegen das Berliner Antidiskriminierungsgesetz zetert, Erinnerungen an die Länderinnenministerkonferenz am 10.08.1950 geweckt, Zitat:
 Die Länderinnenministerkonferenz der Bundesländer repräsentierten zum fraglichen Zeitpunkt 1950 folgende Personen:
 SH – Paul Pagel 5. Sep. 1950
 Nds – Richard Borowski 9. Juni 1948
 NRW – Karl Arnold 27.07.1950
 HB – Adolf Ehlers 02.02.1948
 He – Heinrich Zinnkann 07. 01. 1947
 Bay – Willi Ankermüller 21.09.1947
 RP – Peter Altmeier 20. 10. 1949
 BW – Alfred Schühley 23.01.1948
 BW – Fritz Ulrich 16.12.1946
 BW – Viktor Renner 13.08.1948
 SA – Johannes Hoffmann 20.12.1947
 Berlin wurde damals aufgrund des Viermächte-Status nicht repräsentiert und war somit an dem grundgesetzwidrigen wie -feindlichen Ansinnen der damaligen Länderinnenminister nicht beteiligt und der jetzige Berliner Innensenator Geisel täte gut daran, sich nicht vom grundgesetzkonform eingeschlagenen Grundgesetzkurs von seinesgleichen der übrigen Bundesländer abbringen zu lassen. Die im Bonner Grundgesetz verankerten Grundrechte bilden gemäß Art. 1 Abs. 3 GG gegen die bundesdeutsche öffentliche Gewalt unverbrüchlich unmittelbar geltendes Recht, das man nicht einfach mal so um des wirksamen Durchgreifens willen suspendieren können darf und das auch auch straf- und haftungslos.
 Bis heute sind unscheinbar der Amtsmissbrauch, die Nötigung, die Erpressung, das Steuern-, Gebühren- und andere Abgabenüberheben und sogar die Folter grundgesetzwidrig straflos gestellt, wenn die bundesdeutsche öffentliche zugunsten des Staates (Gemeinwohls) als Amtsträger das Amt missbraucht, nötigt, erpresst, Steuern, Gebühren und andere Abgaben überhebt und foltert, denn keine Strafe ohne Gesetz heißt es im § 1 StGB und das wissen zumindest alle bundesdeutschen Mandats- und Amtsträger spätestens mit dem Tag ihrer Mandats- und / oder Amtsübernahme.
 Beleidigungen, üble Nachrede und Verleumdung sowie Stalking von Seiten bundesdeutscher Amtsträger gegen den Grundrechteträger laufen dann, wenn es mit hoheitlichem Handeln zugunsten des Staates einhergeht, bei der Staatsanwaltschaft leer, eventuelle Privatklagen werden von Gerichten sang- und klanglos abgewiesen.
 Das Berliner Antidiskriminierungsgesetz eröffnet hier derzeit Horizonte zugunsten des bisher hilflosen Grundrechteträgers gegen die die Berliner öffentliche Gewalt auf eine Art und Weise, die selbst die seit 71 Jahren grundgesetzfern denken und handelnden bayerischen Polizeibeamten aus der Reserve locken.
 Um den 71-jährigen grundgesetzwidrigen Zustand der Bundesrepublik Deutschland verstehen zu lernen, sollte man sich mit dem Stück „Der Hauptmann von Köpenick“ sowie dem Märchen „Des Kaisers neue Kleider“ befassen. Hier im Blog unter
 „Die Deutschland-Show – 70 Jahre anstatt bedingungslose Grundgesetzkonformität auf Seiten der bundesdeutschen öffentlichen Gewalt werden von ihr das Märchen „des Kaisers neue Kleider“ und das Theaterstück „der Hauptmann von Köpenick“ tagtäglich aufs Neue uraufgeführt und die grundgesetzwidrig betrogene Bevölkerung spendet den Tätern trotzdem Applaus“


text:
pondelok, 23.9. 2019
 Ministerstvo vydalo odporúčanie obciam k uzatváraniu zmlúv na zber odpadov
 2.6.2016 9:37:44 vytlačiť
 MŽP SR vydalo odporúčanie pre obce k uzatváraniu zmlúv o odpadoch medzi obcou a podnikateľským subjektom podla § 81 odst. 13 zákona č. 79/2015 Z. z. o odpadoch. Týka sa zberu príp. výkupu odpadov od fyzických osôb.
 Podľa paragrafu § 81 odst. 13 vykonávať na území obce zber, vrátane mobilného zberu, a prepravu komunálnych odpadov, s výnimkou biologicky rozložiteľného kuchynského a reštauračného odpadu od prevádzkovateľa kuchyne, môže obec sama alebo ten, kto má uzatvorenú zmluvu na vykonávanie tejto činnosti s obcou; to sa nevzťahuje na distribútorov vykonávajúcich spätný zber a zber prostredníctvom zberného miesta použitých prenosných batérií a akumulátorov.
 Ak ide o zber odpadov z obalov a odpadov z neobalových výrobkov, vykonávať ich zber na území obce môže len ten, kto má okrem zmluvy podľa prvej vety uzatvorenú aj zmluvu podľa § 59 ods. 4 s organizáciou zodpovednosti výrobcov, s ktorou obec uzavrela zmluvu podľa § 59 ods. 2.
 „V prípade, ak obec uzatvára zmluvu s prevádzkovateľom zariadenia na zber odpadov pre zber a výkup odpadov od fyzickej osoby – občana, odporúčame obciam, aby účinnosť zmluvy podľa § 81 odst. 13 bola podmienená vydaním súhlasu podľa § 97 odst. 1 písm. d,“ radí v usmernení ministerstvo.
 Podľa § 97 odst. 1 písm. d. sa udeľuje súhlas na prevádzkovanie zariadenia na zber odpadov (ak ide o zariadenia, na ktorých prevádzku nebol daný súhlas podľa písmen a) a c) vrátane zberného dvora). Žiadosť o súhlas na prevádzkovanie zariadenia na zber odpadov sa predkladá podľa § 22 Vyhlášky MŽP SR č. 371/2015, ktorou sa vykonávajú niektoré ustanovenia zákona o odpadoch.
 Podľa § 113 odst. 4 zákona účastníkom konania o udelenie súhlasu je vždy aj obec.
 „Odporúčame obciam, aby v rámci vykonávaného konania, na ktorom sa zúčastňuje aj obec ako účastník konania, zaujali stanovisko nielen k zriadeniu zariadenia na zber („zberne prípadne výkupne“) na jej území, ale aj ku konkrétnym odpadom, ktoré sa na danej zberni/výkupni budú zberať resp. vykupovať, najmä so zameraním na zber resp. výkup odpadov od fyzickej osoby – občana,“ uzatvára vo svojom odporúčaní ministerstvo.
 Webstránka MŽP SR, na ktorej si môžete stiahnuť nové usmernenie: http://www.minzp.sk/oblasti/odpady-obaly/odborno-metodicke-usmernenia/
 Stiahnite si usmernenie (pdf): http://www.minzp.sk/files/sekcia-enviromentalneho-hodnotenia-riadenia/odpady-a-obaly/registre-a-zoznamy/odporucanie-obce-81ods13.pdf


text:
 7.7.2007
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 155/10
 Recurso interpuesto el 11 de abril de 2007 — Comisión de las Comunidades Europeas/Reino de España
 (Asunto C-196/07)
 (2007/C 155/18)
 Lengua de procedimiento: español
 Partes
 Demandante: Comisión de las Comunidades Europeas (representantes: V. Di Bucci y E. Gippini Fournier, agentes)
 Demandada: Reino de España
 Pretensiones
 —
 Que se declare que al no haber retirado sin dilación un número de condiciones impuestas por la decisión de la Comisión Nacional de la Energía (CNE) (condiciones primera a sexta, octava y decimoséptima) declaradas incompatibles con el Derecho comunitario por el artículo 1 de la decisión de la Comisión de 26 de septiembre de 2006 (Asunto COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006)4279 final), y al no haber retirado a más tardar el 19 de enero de 2007 un número de condiciones impuestas por la decisión del Ministro (condiciones modificadas primera, décima, undécima y decimoquinta) declaradas incompatibles con el Derecho comunitario por el artículo 1 de la decisión de la Comisión de 20 de diciembre de 2006 (Asunto COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006)7039 final), el Reino de España ha incumplido las obligaciones que le incumben con arreglo al artículo 2 de ambas decisiones.
 —
 Que se condene en costas al Reino de España.
 Motivos y principales alegaciones
 Las autoridades españolas no han retirado un número de condiciones impuestas por la decisión de la CNE (condiciones primera a sexta, octava y decimoséptima) que han sido declaradas incompatibles con el Derecho comunitario por el artículo 1 de la primera decisión de la Comisión de 26 de septiembre de 2006 y no han retirado las condiciones modificadas impuestas por la decisión del Ministro (condiciones modificadas primera, décima, undécima y decimoquinta) que han sido declaradas incompatibles con el Derecho comunitario por el artículo 1 de la segunda decisión de la Comisión de 20 de diciembre de 2006.
 La primera decisión obligaba al Reino de España a retirar «sin dilación» las condiciones en cuestión. Al expirar el plazo indicado por la Comisión para ajustarse al dictamen motivado, habían transcurrido casi seis meses desde la notificación de la primera decisión, de modo que se hace manifiesto que el Reino de España no había cumplido «sin dilación» con la obligación impuesta por el artículo 2.
 El plazo de 19 de enero de 2007 para cumplir con la segunda decisión de la Comisión ha expirado, sin que el Reino de España haya retirado las condiciones declaradas incompatibles con el Derecho comunitario por dicha decisión.
 De ello se deduce que el Reino de España ha incumplido respectivamente con el artículo 2 de la primera decisión de la Comisión y con el artículo 2 de la segunda decisión de la Comisión.