text:
Sobór Mądrości Bożej, Sobór Sofijski (ukr. Софійський Собор) – cerkiew w Kijowie, wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO, obecnie muzeum państwowe.
 Historia
 Pierwsze chrześcijańskie budowle sakralne miały istnieć w tym miejscu już w czasach panowania św. Olgi (945–947). Obecną świątynię zaczęto budować za panowania Włodzimierza I Wielkiego, 4 listopada 1011 w stylu bizantyjskim. Do XIII wieku była najważniejszą cerkwią miasta, pełniła funkcje katedry biskupiej, w tym metropolitalnej. Po najeździe Tatarów w 1240 roku została zrujnowana i opuszczona. W XVI wieku była już poważnie uszkodzona (nie posiadała dachów i kopuł).
 W latach 1637–1638 z inicjatywy metropolity Piotra Mohyły cerkiew została odbudowana w stylu barokowym wg planów i udziale włoskiego architekta Octaviano Manciniego. Dodano wtedy zbudowane od fundamentów cztery apsydiole rozmieszczone po bokach sanktuarium oraz wzniesiono attyki. Cerkiew została poważnie zniszczona przez pożar w 1697 r. Dzisiejszy kształt budynku pochodzi w większości z czasów rządów Iwana Mazepy z lat 1699–1709. W XVIII wieku zbudowano dzwonnicę, bramę Zborowskiego, piekarnię, dom metropolity, bursę i inne zabudowania.
 W 1882 zburzono od strony zachodniej ganek z czasów Iwana Mazepy, zastępując go stylizacją neobizantyjską.
 W 1921 w soborze wszechukraiński sobór wyświęcił protoprezbitera Wasyla Lypkiwśkoho na Metropolitę kijowskiego i całej Ukrainy, głowę nowo utworzonego niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Tego samego roku Narodowa Akademia Nauk Ukrainy utworzyła Komisję ds. cerkwi Mądrości Bożej, w celu ratowania soboru przed zniszczeniem przez władze, w ramach regularnej akcji ateizacji ZSRR. W 1934 w ramach akcji zamykania i burzenia świątyń w stolicy Ukrainy, cały zespół klasztorny Mądrości Bożej, razem z drugim głównym monasterem miasta, ławrą Peczerską, zamieniono w muzeum. Rząd komunistyczny zakazał sprawowania liturgii w soborze. Zabrano złote i srebrne przedmioty liturgiczne, królewskie wrota, ikony, kadzielnice, świeczniki, szaty i księgi liturgiczne. Pozłocony ikonostas, po zdarciu złota, spalono. We wrześniu 1941, według świadectw byłego dyrektora sofijskiego muzeum, Oleksego Powstenki, władze próbowały zaminować sobór i wysadzić go w powietrze. Nie zdążyli zrobić tego przed przyjściem wojsk niemieckich. Saperzy niemieccy oczyścili obiekt. W 1943 podczas niemieckiej okupacji Kijowa rozgrabiono eksponaty soboru-muzeum, część cennych ikon i archiwum fotograficznego wywieziono do Niemiec. Późniejsza propaganda starannie otaczała milczeniem niszczycielskie działania władzy radzieckiej.
 Aktualnie na jej terenie znajduje się muzeum, a o jej przejęcie starał się Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Kijowskiego.
 15 grudnia 2018 r. w soborze Mądrości Bożej odbył się sobór zjednoczeniowy, na którym utworzono Kościół Prawosławny Ukrainy; również tam 3 lutego 2019 r. miała miejsce intronizacja pierwszego zwierzchnika tego Kościoła – metropolity Epifaniusza (Dumenki).
 Architektura
 Świątynia posiada 3 nawy z okresu średniowiecza i 2 dodatkowe nawy przy każdym z boków, które zostały dodane w okresie nowożytnym. Dach wieńczy 13 kopuł. Na piętro z dawną galerią dla możnowładców prowadzi spiralna klatka schodowa. W średniowieczu sobór był nieotynkowany.
 Wnętrze
 W soborze zachowały się pochodzące z XI i XII wieku freski i mozaiki, stworzone przez artystów bizantyjskich i ruskich. W centralnej części za ikonostasem znajduje się 6-metrowa mozaika „Oranta” z XI wieku przedstawiająca Matkę Boską z uniesionymi dłońmi. We wnętrzu zachował się też dolna część ikonostasu z 1747. W nawach bocznych eksponowane są średniowieczne kamienne sarkofagi książęce w tym grobowiec Jarosława Mądrego.
 Otoczenie
 Na terenie kompleksu obok soboru znajdują się także:
 dzwonnica barokowa z XVIII w., nadbudowana w XIX wieku
 rezydencja metropolity kijowskiego
 refektarz
 bursa
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 zdjęcia Soboru
 Muzeum soboru Mądrości Bożej
 Sobór Mądrości Bożej w Kijowie
 Mądrości Bożej, Sobór
 Prawosławne katedry na Ukrainie
 Świątynie pod wezwaniem Mądrości Bożej
 Zabytki architektury Ukrainy o znaczeniu narodowym


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 30.6.2012
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 194/19
 Sentenza tal-Qorti Ġenerali tas-16 ta’ Mejju 2012 — Wohlfahrt vs UASI — Ferrero (Kindertraum)
 (Kawża T-580/10) (1)
 (Trade mark Komunitarja - Proċedimenti ta’ oppożizzjoni - Applikazzjoni għal trade mark Komunitarja verbali Kindertraum - Trade mark nazzjonali verbali preċedenti Kinder - Raġuni relattiva għal rifjut - Prova tal-użu mit-trade mark preċedenti - Artikolu 42(2) tar-Regolament (KE) Nru 207/2009 - Probabbiltà ta’ konfużjoni - Artikolu 8(1)(b) tar-Regolament Nru 207/2009)
 2012/C 194/31
 Lingwa tal-kawża: il-Ġermaniż
 Partijiet
 Rikorrent: Harald Wohlfahrt (Rothenburg ob der Tauber, il-Ġermanja) (rappreżentanti: inizjalment N. Scholz-Recht, sussegwentement G. Huβlein-Stich, u fl-aħħar nett M. Loschelder, avukati)
 Konvenut: L-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (Trade marks u Disinni) (rappreżentanti: inizjalment A. Pohlmann, sussegwentement D. Walicka, aġenti)
 Parti oħra fil-proċedimenti quddiem il-Bord tal-Appell tal-UASI, intervenjenti quddiem il-Qorti Ġenerali: Ferrero SpA (Alba, l-Italja) (rappreżentanti: F. Jacobacci u L. Ghedina, avukati)
 Suġġett
 Rikors ippreżentat kontra d-Deċiżjoni tar-Raba’ Bord tal-Appell tal-UASI, tal-20 ta’ Ottubru 2010 (Każ R 815/2009-4), dwar proċedimenti ta’ oppożizzjoni bejn Ferrero SpA u Harald Wohlfahrt.
 Dispożittiv
 (1)
 Ir-rikors huwa miċħud.
 (2)
 Harald Wohlfahrt huwa kkundannat għall-ispejjeż.
 (1) ĠU C 63, 26.2.2011.


type: contracts

text:
 18.3.2014
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 79/3
 ACORDO DE PARCERIA NO DOMÍNIO DAS PESCAS ENTRE A UNIÃO EUROPEIA E A REPÚBLICA DA MAURÍCIA
 A UNIÃO EUROPEIA, a seguir denominada «União»,
 e
 A REPÚBLICA DA MAURÍCIA, a seguir denominada «Maurícia»,
 a seguir denominadas «Partes»,
 CONSIDERANDO as estreitas relações de cooperação entre a União e a Maurícia, nomeadamente no âmbito do Acordo de Cotonu, bem como o seu desejo comum de intensificar essas relações,
 CONSIDERANDO o desejo das Partes de promover a exploração responsável dos recursos haliêuticos através da cooperação,
 ATENDENDO às disposições da Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar,
 RECONHECENDO que a Maurícia exerce os seus direitos de soberania ou jurisdição numa zona de 200 milhas marítimas medidas a partir das linhas de base em conformidade com a Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar,
 DETERMINADAS a aplicar as decisões e recomendações adotadas pelas organizações regionais competentes das quais as Partes sejam membros,
 CIENTES da importância dos princípios consagrados pelo Código de Conduta para uma Pesca Responsável adotado pela Conferência da Organização para a Alimentação e a Agricultura (FAO) em 1995,
 DETERMINADAS a cooperar, no seu interesse mútuo, no fomento de uma pesca responsável para assegurar a conservação a longo prazo e a exploração sustentável dos recursos marinhos vivos,
 CONVICTAS de que essa cooperação se deve basear na complementaridade das iniciativas e ações desenvolvidas, tanto conjuntamente como por cada uma das Partes, assegurando a coerência das políticas e a sinergia dos esforços,
 DECIDIDAS, para os fins dessa cooperação, a estabelecer o diálogo necessário à aplicação das políticas Maurícia em matéria de pesca com a participação dos operadores da sociedade civil.
 DESEJOSAS de estabelecer as regras e condições que regem as atividades de pesca dos navios da União em águas mauricianas e o apoio da União a uma pesca responsável nessas águas,
 RESOLVIDAS a prosseguir uma cooperação económica mais estreita no setor das pescas e atividades conexas, através da promoção da cooperação entre empresas de ambas as Partes,
 ACORDAM NO SEGUINTE:
 Artigo 1.o
 Definições
 Para efeitos do presente Acordo, entende-se por:
 a) «Autoridades mauricianas»: o Ministério das Pescas da República da Maurícia;
 b) «Autoridades da União»: a Comissão Europeia;
 c) «Navio de pesca»: qualquer navio utilizado com fins piscatórios de acordo com a lei mauriciana;
 d) «Navio da União»: um navio de pesca que arvora pavilhão de um Estado-Membro da União e está registado na União;
 e) «Comissão Mista»: uma comissão constituída por representantes da União e da Maurícia, como indicado no artigo 9.o do presente Acordo;
 f) «Transbordo»: a transferência na zona do porto da totalidade ou de parte das capturas de um navio de pesca para outro navio de pesca;
 g) «Armador»: a pessoa que é legalmente responsável de um navio de pesca, que tem o navio a seu cargo e o controla;
 h) «Marinheiro ACP»: qualquer marinheiro nacional de um país não europeu signatário do Acordo de Cotonu;
 i) «FAO»: Organização das Nações Unidas para a Alimentação e a Agricultura.
 Artigo 2.o
 Âmbito de aplicação
 O objetivo do presente Acordo é estabelecer os termos e as condições em que os navios registados na União Europeia e que arvorem o pavilhão da UE (a seguir denominados «navios da UE») podem pescar atum nas águas sob soberania ou jurisdição da Maurícia (a seguir denominadas «águas mauricianas»), em conformidade com as disposições da Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar e as outras regras de direito e práticas internacionais.
 O presente Acordo estabelece os princípios, as regras e os procedimentos que regem:
 —
 a cooperação económica, financeira, técnica e científica no setor das pescas, para promover uma pesca responsável em águas mauricianas, com vista a assegurar a conservação e a exploração sustentável dos recursos haliêuticos e desenvolver o setor das pescas da Maurícia,
 —
 a cooperação relativa às modalidades de controlo da pesca em águas mauricianas, com vista a assegurar o respeito das regras e condições supracitadas, a eficácia das medidas de conservação e de gestão dos recursos haliêuticos e a luta contra a pesca ilegal, não declarada e não regulamentada,
 —
 as parcerias entre operadores cujo objetivo seja desenvolver, no interesse comum, atividades económicas no setor das pescas e atividades conexas.
 Artigo 3.o
 Princípios e objetivos que orientam a execução do presente Acordo
 1. As Partes comprometem-se a promover uma pesca responsável em águas mauricianas, como previsto no Código de Conduta para uma Pesca Responsável da FAO e com base no princípio da não-discriminação entre as diferentes frotas de pesca que pescam nessas águas.
 2. As Partes devem cooperar com vista a monitorizar os resultados da execução da política pesqueira adotada pelo Governo da Maurícia e a avaliar as medidas, programas e ações executados no âmbito do presente Acordo e estabelecem, para esse efeito, um diálogo político no setor das pescas. Os resultados das avaliações devem ser analisados pela Comissão Mista prevista no artigo 9.o do presente Acordo.
 3. As Partes comprometem-se a assegurar a execução do presente Acordo segundo os princípios de boa governança económica e social e no respeito do estado dos recursos haliêuticos.
 4. A contratação de marinheiros mauricianos a bordo dos navios da União é regida pela Declaração da Organização Internacional do Trabalho (OIT) relativa aos princípios e aos direitos fundamentais no trabalho, que é aplicável de pleno direito aos respetivos contratos e condições gerais de trabalho. Trata-se, nomeadamente, da liberdade de associação e do reconhecimento efetivo do direito de negociação coletiva dos trabalhadores, assim como da eliminação da discriminação em matéria de emprego e de profissão. Os marinheiros ACP não mauricianos a bordo de navios da União devem beneficiar das mesmas condições.
 5. As Partes devem consultar-se antes de tomar decisões que possam afetar as atividades de pesca dos navios da União no âmbito do presente Acordo.
 Artigo 4.o
 Cooperação no domínio científico
 1. Durante o período de vigência do presente Acordo, a União e as autoridades mauricianas devem esforçar-se por acompanhar a evolução do estado dos recursos nas águas mauricianas.
 2. As Partes devem empenhar-se em realizar consultas mútuas, através de um grupo de trabalho científico misto ou no âmbito das organizações internacionais competentes, com o objetivo de assegurar a gestão e a conservação dos recursos vivos no oceano Índico e de cooperar no âmbito das investigações científicas pertinentes.
 3. Com base nas consultas referidas no n.o 2 precedente, as Partes devem consultar-se no âmbito da Comissão Mista prevista no artigo 9.o, a fim de adotar, de comum acordo, medidas de conservação tendentes a uma gestão sustentável das unidades populacionais relacionadas com as atividades dos navios da União.
 Artigo 5.o
 Acesso dos navios da União às pescarias em águas mauricianas
 1. A Maurícia compromete-se a autorizar os navios da União a exercer atividades de pesca nas suas águas, em conformidade com o presente Acordo, incluindo o protocolo e seu anexo.
 2. As atividades de pesca regidas pelo presente Acordo ficam sujeitas às disposições legislativas e regulamentares em vigor na Maurícia. As autoridades mauricianas devem notificar as autoridades da União de quaisquer alterações à referida legislação.
 3. A Maurícia compromete-se a adotar todas as disposições adequadas para assegurar a aplicação efetiva das disposições do protocolo relativas ao controlo da pesca. Os navios da União devem cooperar com as autoridades mauricianas competentes para a realização desses controlos.
 4. A União compromete-se a adotar todas as disposições adequadas para assegurar que os seus navios respeitam as disposições do presente Acordo e da legislação que rege a pesca nas águas mauricianas.
 Artigo 6.
 Autorizações de pesca
 1. Os navios da União só podem pescar em águas mauricianas se possuírem uma autorização de pesca a bordo, ou cópia desta, emitida no âmbito do presente Acordo e do seu protocolo.
 2. O procedimento para a obtenção de uma autorização de pesca para um navio, as taxas aplicáveis e o modo de pagamento a utilizar pelo armador são definidos no anexo do protocolo.
 Artigo 7.o
 Contribuição financeira
 1. A União deve conceder à Maurícia uma contribuição financeira nos termos e condições estabelecidos no protocolo e nos anexos ao presente Acordo. Essa contribuição deve ser calculada com base em duas componentes, a saber:
 a)
 O acesso dos navios da União às águas e recursos haliêuticos mauricianos; e
 b)
 O apoio financeiro da União para a promoção de uma pesca responsável e para a exploração sustentável dos recursos haliêuticos em águas mauricianas.
 2. A componente da contribuição financeira mencionada no n.o 1, alínea b), supra deve ser determinada em função da identificação pelas Partes, de comum acordo e em conformidade com o protocolo, dos objetivos a realizar no âmbito da política setorial das pescas definida pelo Governo da Maurícia e segundo uma programação anual e plurianual da sua execução.
 3. A contribuição financeira da União deve ser paga todos os anos, de acordo com as regras estabelecidas no protocolo e sob reserva do disposto no presente Acordo e no seu protocolo no caso de uma eventual alteração do seu montante, em consequência de:
 a)
 Circunstâncias graves, com exclusão dos fenómenos naturais, que sejam de natureza a impedirem o exercício de atividades de pesca em águas mauricianas;
 b)
 Redução, de comum acordo, das possibilidades de pesca atribuídas aos navios da União, em aplicação das medidas de gestão das unidades populacionais em causa que sejam consideradas necessárias para a conservação e a exploração sustentável dos recursos com base no melhor parecer científico disponível;
 c)
 Aumento, de comum acordo entre as Partes, das possibilidades de pesca atribuídas aos navios da União se, com base no melhor parecer científico disponível, o estado dos recursos o permitir;
 d)
 Reavaliação das condições do apoio financeiro para a execução da política setorial das pescas na Maurícia nos casos em que os resultados da programação anual e plurianual verificados pelas Partes o justifiquem;
 e)
 Denúncia do presente Acordo ao abrigo do artigo 12.o;
 f)
 Suspensão da aplicação do presente Acordo ao abrigo do artigo 13.o.
 Artigo 8.o
 Promoção da cooperação ao nível dos operadores económicos e da sociedade civil
 1. As Partes devem incentivar a cooperação económica, científica e técnica no setor das pescas e nos setores conexos. As Partes devem consultar-se a fim de coordenar as diferentes medidas possíveis para esse fim.
 2. As Partes comprometem-se a promover o intercâmbio de informações sobre as técnicas e as artes de pesca, os métodos de conservação e os processos industriais de transformação dos produtos da pesca.
 3. As Partes devem esforçar-se por, se for caso disso, criar condições favoráveis à promoção das relações técnicas, económicas e comerciais entre as suas empresas, incentivando o estabelecimento de um ambiente propício ao desenvolvimento dos negócios e ao investimento.
 4. As Partes comprometem-se a executar um plano e ações entre operadores mauricianos e da União, com o objetivo de promover o desembarque na Maurícia de pescado de navios da União.
 5. As Partes devem incentivar, se for caso disso, a constituição de sociedades mistas, que visem um interesse mútuo, no respeito sistemático da legislação em vigor da Maurícia e da União.
 Artigo 9.o
 Comissão Mista
 1. É criada uma Comissão Mista, incumbida de controlar a aplicação do presente Acordo. A Comissão Mista exerce as seguintes funções:
 a)
 Controlo da execução, interpretação e aplicação do presente Acordo, em especial da definição e avaliação da execução da programação anual e plurianual referida no artigo 7.o, n.o 2;
 b)
 Garantia da necessária coordenação sobre questões de interesse comum em matéria de pesca;
 c)
 Fórum para a resolução por consenso de eventuais litígios decorrentes da interpretação ou da aplicação do presente Acordo;
 d)
 Reavaliação, se for caso disso, do nível das possibilidades de pesca e, consequentemente, da contribuição financeira;
 e)
 Qualquer outra função que as Partes decidam atribuir-lhe, de comum acordo.
 2. A Comissão Mista exerce as suas funções tomando em consideração os resultados das consultas no plano científico referidas no artigo 4.o do presente Acordo.
 3. A Comissão Mista reúne pelo menos uma vez por ano, alternadamente na Maurícia e na União, sob presidência da Parte anfitriã. A pedido de uma das Partes, a Comissão Mista reúne em sessão extraordinária.
 Artigo 10.o
 Zona geográfica de aplicação do Acordo
 O presente Acordo aplicar-se, por um lado, nos territórios em que é aplicável o Tratado que institui a União Europeia, nas condições nele previstas, e, por outro, no território da Maurícia.
 Artigo 11.o
 Duração
 O presente Acordo aplica-se por um período de seis anos a contar da data da sua entrada em vigor. É renovável por recondução tácita e por períodos suplementares de três anos, salvo denúncia nos termos do artigo 12.o.
 Artigo 12.o
 Denúncia
 1. O presente Acordo pode ser denunciado por uma das Partes em caso de circunstâncias graves, com exclusão dos fenómenos naturais, que escapem ao controlo razoável de uma das Partes e sejam de natureza a impedir o exercício de atividades de pesca em águas da Maurícia. O presente Acordo pode igualmente ser denunciado por uma das Partes em caso de degradação das unidades populacionais em causa, de verificação de um nível reduzido de utilização das possibilidades de pesca atribuídas aos navios da União ou de inobservância dos compromissos assumidos pelas Partes em matéria de luta contra a pesca ilegal, não declarada e não regulamentada.
 2. A Parte interessada deve notificar a outra Parte por escrito da sua intenção de denunciar o presente Acordo, pelo menos seis meses antes do termo do período inicial ou de cada período suplementar.
 3. O envio da notificação referida no número anterior implica a abertura de consultas pelas Partes.
 4. O pagamento da contribuição financeira referida no artigo 7.o relativamente ao ano em que a denúncia produz efeitos é reduzido proporcionalmente e pro rata temporis.
 Artigo 13.o
 Suspensão
 1. O presente Acordo pode ser suspenso por iniciativa de uma das Partes em caso de discordância grave quanto à aplicação das suas disposições. A suspensão fica sujeita à notificação por escrito dessa intenção pela Parte interessada, pelo menos três meses antes da data em que deva produzir efeitos. A partir da receção da notificação, as Partes devem consultar-se para efeitos de resolver o litígio por consenso.
 2. O pagamento da contribuição financeira referida no artigo 7.o é reduzido proporcionalmente e pro rata temporis em função da duração da suspensão.
 Artigo 14.o
 Protocolo e anexo
 O protocolo, o seu anexo e respetivos apêndices constituem parte integrante do presente Acordo.
 Artigo 15.o
 Legislação nacional
 As atividades dos navios de pesca da União que operam nas águas mauricianas são regidas pela legislação aplicável na Maurícia, salvo disposição diversa do presente Acordo ou do protocolo, seu anexo e respetivos apêndices.
 Artigo 16.o
 Revogação
 O presente Acordo revoga e substitui, a partir da data da sua entrada em vigor, o Acordo entre a União Europeia e o Governo da República da Maurícia relativo à pesca nas águas mauricianas, que entrou em vigor em 1 de dezembro de 1990.
 Artigo 17.o
 Entrada em vigor
 O presente Acordo é redigido em duplo exemplar nas línguas alemã, búlgara, checa, dinamarquesa, eslovaca, eslovena, espanhola, estónia, finlandesa, francesa, grega, húngara, inglesa, italiana, letã, lituana, maltesa, neerlandesa, polaca, portuguesa, romena e sueca, fazendo igualmente fé todos os textos.
 O presente Acordo entra em vigor na data em que as Partes tenham procedido à notificação recíproca do cumprimento das formalidades necessárias para o efeito.
 Съставено в Брюксел на двадесет и първи декември две хиляди и дванадесета година.
 Hecho en Bruselas, el veintiuno de diciembre de dos mil doce.
 V Bruselu dne dvacátého prvního prosince dva tisíce dvanáct.
 Udfærdiget i Bruxelles den enogtyvende december to tusind og tolv.
 Geschehen zu Brüssel am einundzwanzigsten Dezember zweitausendzwölf.
 Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta detsembrikuu kahekümne esimesel päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι μία Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.
 Done at Brussels on the twenty-first day of December in the year two thousand and twelve.
 Fait à Bruxelles, le vingt-et-un décembre deux mille douze.
 Fatto a Bruxelles, addì ventuno dicembre duemiladodici.
 Briselē, divi tūkstoši divpadsmitā gada divdesmit pirmajā decembrī.
 Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų gruodžio dvidešimt pirmą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkettedik év december havának huszonegyedik napján.
 Magħmul fi Brussell, fil-wieħed u għoxrin jum ta’ Diċembru tas-sena elfejn u tnax.
 Gedaan te Brussel, de eenentwintigste december tweeduizend twaalf.
 Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego pierwszego grudnia roku dwa tysiące dwunastego.
 Feito em Bruxelas, em vinte e um de dezembro de dois mil e doze.
 Întocmit la Bruxelles la douăzeci și unu decembrie două mii doisprezece.
 V Bruseli dvadsiateho prvého decembra dvetisícdvanásť.
 V Bruslju, dne enaindvajsetega decembra leta dva tisoč dvanajst.
 Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäensimmäisenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.
 Som skedde i Bryssel den tjugoförsta december tjugohundratolv.
 За Европейския съюз
 Por la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā –
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Република Мавриций
 Por la República de Mauricio
 Za Mauricijskou republiku
 For Republikken Mauritius
 Für die Republik Mauritius
 Mauritiuse Vabariigi nimel
 Για τη Δημοκρατία των Μαυρίκιου
 For the Republic of Mauritius
 Pour la République de Maurice
 Per la Repubblica di Maurizio
 Maurīcijas Salu Republikas vārdā –
 Mauricijaus Respublikos vardu
 A Mauritiusi Köztársaság részéről
 Għar-Repubblika tal-Mawrizju
 Namens de Republiek Mauritius
 W imieniu Republiki Mauritiusu
 Pela República da Maurícia
 Pentru Republica Mauritius
 Za Maurícijskoú republiku
 Za Republiko Mauritius
 Mauritiuksen tasavallan puolesta
 För Republiken Mauritius


text:
 23.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 157/99
 ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 1/2014 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΣΫΝΔΕΣΗΣ ΕΕ–ΟΥΚΡΑΝΊΑΣ
 της 15ης Δεκεμβρίου 2014
 για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του συμβουλίου σύνδεσης, της επιτροπής σύνδεσης και των υποεπιτροπών [2015/977]
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ-ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Ουκρανίας, αφετέρου (1) («η συμφωνία»), και ιδίως το άρθρο 462,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Σύμφωνα με το άρθρο 486 της συμφωνίας, ορισμένα τμήματα της συμφωνίας εφαρμόζονται προσωρινά από την 1η Νοεμβρίου 2014.
 (2)
 Σύμφωνα με το άρθρο 462 παράγραφος 2 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό του.
 (3)
 Σύμφωνα με το άρθρο 464 παράγραφος 1 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης επικουρείται κατά την άσκηση των καθηκόντων του από την επιτροπή σύνδεσης, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 465 παράγραφος 1 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης καθορίζει, στον εσωτερικό κανονισμό του, τα καθήκοντα και τη λειτουργία της επιτροπής σύνδεσης,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Εγκρίνονται ο εσωτερικός κανονισμός του συμβουλίου σύνδεσης, της επιτροπής σύνδεσης και των υποεπιτροπών, όπως παρατίθενται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ αντιστοίχως.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της έκδοσής της.
 Βρυξέλλες, 15 Δεκεμβρίου 2014.
 Για το Συμβούλιο Σύνδεσης
 Η Πρόεδρος
 F. MOGHERINI
 (1) ΕΕ L 161 της 29.5.2014, σ. 3.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι
 ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΗΣ
 Άρθρο 1
 Γενικές διατάξεις
 1. Το συμβούλιο σύνδεσης που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 461 παράγραφος 1 της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Ουκρανίας, αφετέρου («η συμφωνία») εκτελεί τα καθήκοντά του κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 461 και 463 της συμφωνίας.
 2. Όπως ορίζει το άρθρο 5 παράγραφος 1 της συμφωνίας, τα μέρη διεξάγουν τακτικές συνεδριάσεις πολιτικού διαλόγου σε επίπεδο κορυφής. 2. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της συμφωνίας, σε υπουργικό επίπεδο, ο πολιτικός διάλογος λαμβάνει χώρα, κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας, στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης που αναφέρεται στο άρθρο 460 της συμφωνίας και στο πλαίσιο τακτικών συνεδριάσεων μεταξύ εκπροσώπων των μερών σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών.
 3. Όπως ορίζει το άρθρο 462 παράγραφος 1 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης απαρτίζεται, αφενός, από μέλη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, αφετέρου, από μέλη της κυβέρνησης της Ουκρανίας. Για τη σύνθεση του συμβουλίου σύνδεσης λαμβάνονται υπόψη τα ειδικά ζητήματα που πρόκειται να εξετασθούν σε κάθε συνεδρίαση. Το συμβούλιο σύνδεσης συνέρχεται σε υπουργικό επίπεδο.
 4. Όπως ορίζει το άρθρο 463 παράγραφος 1 της συμφωνίας και για την επίτευξη των στόχων της, το συμβούλιο σύνδεσης έχει την εξουσία να λαμβάνει δεσμευτικές για τα μέρη αποφάσεις. Το συμβούλιο σύνδεσης λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή των αποφάσεών του, συμπεριλαμβανομένης, εφόσον είναι αναγκαίο, της ανάθεσης εξουσιών σε ειδικούς φορείς που έχουν συγκροτηθεί δυνάμει της συμφωνίας, προκειμένου να ενεργούν εξ ονόματός του. Το συμβούλιο σύνδεσης δύναται επίσης να διατυπώνει κατάλληλες συστάσεις. Εκδίδει τις αποφάσεις και τις συστάσεις του κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των μερών, μετά την ολοκλήρωση των αντίστοιχων εσωτερικών διαδικασιών για την έκδοσή τους. Το συμβούλιο σύνδεσης δύναται να μεταβιβάσει τις εξουσίες του στην επιτροπή σύνδεσης.
 5. Τα μέρη στο πλαίσιο του παρόντος εσωτερικού κανονισμού είναι εκείνα που ορίζονται στο άρθρο 482 της συμφωνίας.
 Άρθρο 2
 Προεδρία
 Η προεδρία του συμβουλίου σύνδεσης ασκείται εκ περιτροπής από τα μέρη για περίοδο 12 μηνών. Η πρώτη περίοδος αρχίζει την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης του συμβουλίου σύνδεσης και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
 Άρθρο 3
 Συνεδριάσεις
 1. Το συμβούλιο σύνδεσης συνέρχεται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο και εφόσον το απαιτούν οι περιστάσεις, με αμοιβαία συμφωνία των μερών. Εάν δεν συμφωνηθεί διαφορετικά από τα μέρη, το συμβούλιο σύνδεσης πραγματοποιείται στον συνήθη τόπο συνεδριάσεων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 2. Κάθε συνεδρίαση του συμβουλίου σύνδεσης διεξάγεται σε ημερομηνία που συμφωνείται από τα μέρη.
 3. Οι συνεδριάσεις του συμβουλίου σύνδεσης συγκαλούνται από κοινού από τους γραμματείς του συμβουλίου σύνδεσης, κατόπιν συμφωνίας με τον πρόεδρο του συμβουλίου σύνδεσης, το αργότερο 30 ημερολογιακές ημέρες πριν από την ημερομηνία της συνεδρίασης.
 Άρθρο 4
 Εκπροσώπηση
 1. Τα μέλη του συμβουλίου σύνδεσης μπορούν να συμμετέχουν δι' αντιπροσώπου, όταν δεν είναι σε θέση να παραστούν. Αν ένα μέλος επιθυμεί να εκπροσωπηθεί, κοινοποιεί εγγράφως στον πρόεδρο του συμβουλίου σύνδεσης το όνομα του αντιπροσώπου του πριν από τη συνεδρίαση στην οποία το μέλος πρόκειται να εκπροσωπηθεί.
 2. Ο αντιπρόσωπος μέλους του συμβουλίου σύνδεσης ασκεί πλήρως τα δικαιώματα του συγκεκριμένου μέλους.
 Άρθρο 5
 Αντιπροσωπίες
 1. Τα μέλη του συμβουλίου σύνδεσης δύνανται να συνοδεύονται από άλλους υπαλλήλους. Ο πρόεδρος του συμβουλίου σύνδεσης ενημερώνεται μέσω της γραμματείας του συμβουλίου σύνδεσης για την προβλεπόμενη σύνθεση της αντιπροσωπίας κάθε μέρους πριν από κάθε συνεδρίαση.
 2. Το συμβούλιο σύνδεσης έχει τη δυνατότητα, κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των μερών, να προσκαλεί στις συνεδριάσεις εκπροσώπους άλλων οργάνων των μερών ή ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες σε έναν θεματικό τομέα, για να συμμετάσχουν ως παρατηρητές ή να παράσχουν πληροφορίες επί ειδικών θεμάτων. Τα μέρη συμφωνούν σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι εν λόγω παρατηρητές μπορούν να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις.
 Άρθρο 6
 Γραμματεία
 Ένας υπάλληλος της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένας υπάλληλος της Ουκρανίας ασκούν από κοινού καθήκοντα γραμματέων του συμβουλίου σύνδεσης.
 Άρθρο 7
 Αλληλογραφία
 1. Η αλληλογραφία που απευθύνεται στο συμβούλιο σύνδεσης διαβιβάζεται στον γραμματέα είτε της Ένωσης είτε της Ουκρανίας, ο οποίος με τη σειρά του ενημερώνει τον έτερο γραμματέα.
 2. Οι γραμματείς του συμβουλίου σύνδεσης μεριμνούν ώστε η αλληλογραφία να προωθείται στον πρόεδρο του συμβουλίου σύνδεσης και, όταν κρίνεται σκόπιμο, να διανέμεται στα μέλη του συμβουλίου σύνδεσης.
 3. Η αλληλογραφία που διανέμεται κατ' αυτόν τον τρόπο αποστέλλεται, κατά περίπτωση, στη Γενική Γραμματεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, στις μόνιμες αντιπροσωπίες των κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στην αποστολή της Δημοκρατίας της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
 4. Οι ανακοινώσεις του προέδρου αποστέλλονται στους παραλήπτες από τους γραμματείς εξ ονόματος του προέδρου. Οι εν λόγω ανακοινώσεις διανέμονται, κατά περίπτωση, στα μέλη του συμβουλίου σύνδεσης κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 3.
 Άρθρο 8
 Εμπιστευτικότητα
 Οι συνεδριάσεις του συμβουλίου σύνδεσης δεν είναι δημόσιες, εκτός εάν τα μέρη αποφασίσουν διαφορετικά. Αν ένα μέρος υποβάλει στο συμβούλιο σύνδεσης πληροφορίες που έχουν χαρακτηριστεί εμπιστευτικές, το άλλο μέρος αντιμετωπίζει τις πληροφορίες αυτές ως τέτοιες.
 Άρθρο 9
 Ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων
 1. Ο πρόεδρος του συμβουλίου σύνδεσης καταρτίζει προσωρινή ημερήσια διάταξη για κάθε συνεδρίαση. Η ημερήσια διάταξη αποστέλλεται από τους γραμματείς του συμβουλίου σύνδεσης στους παραλήπτες που αναφέρονται στο άρθρο 7 το αργότερο 15 ημερολογιακές ημέρες πριν από τη συνεδρίαση.
 2. Η προσωρινή ημερήσια διάταξη περιλαμβάνει τα σημεία των οποίων η εγγραφή ζητήθηκε από τους γραμματείς το αργότερο 21 ημέρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης. Τα σημεία αυτά εγγράφονται στην ημερήσια διάταξη μόνο εφόσον έχουν σταλεί τα σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα στους γραμματείς πριν από την ημερομηνία αποστολής της ημερήσιας διάταξης.
 3. Το συμβούλιο σύνδεσης εγκρίνει την ημερήσια διάταξη στην αρχή κάθε συνεδρίασης. Μπορεί να εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη οποιοδήποτε θέμα εκτός από αυτά που περιλαμβάνονται στην προσωρινή ημερήσια διάταξη, εάν συμφωνήσουν τα μέρη.
 4. Ο πρόεδρος δύναται, με τη σύμφωνη γνώμη των μερών, να συντομεύει τις προθεσμίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, για να ληφθούν υπόψη οι απαιτήσεις κάποιας ειδικής περίπτωσης.
 Άρθρο 10
 Πρακτικά
 1. Οι γραμματείς του συμβουλίου σύνδεσης συντάσσουν από κοινού σχέδιο πρακτικών κάθε συνεδρίασης.
 2. Κατά γενικό κανόνα, τα πρακτικά αναφέρουν, για κάθε θέμα της ημερήσιας διάταξης:
 α)
 τα δικαιολογητικά έγγραφα που υποβλήθηκαν στο συμβούλιο σύνδεσης·
 β)
 τις δηλώσεις των οποίων η καταχώριση στα πρακτικά ζητήθηκε από μέλος του συμβουλίου σύνδεσης· και
 γ)
 τα ζητήματα που συμφωνήθηκαν από τα μέρη, όπως αποφάσεις που εγκρίθηκαν, δηλώσεις που συμφωνήθηκαν και ενδεχόμενα συμπεράσματα.
 3. Το σχέδιο πρακτικών υποβάλλεται στο συμβούλιο σύνδεσης προς έγκριση. Το συμβούλιο σύνδεσης εγκρίνει το εν λόγω σχέδιο πρακτικών στην επόμενη συνεδρίασή του. Εναλλακτικά, το σχέδιο των εν λόγω πρακτικών μπορεί να εγκριθεί γραπτώς.
 Άρθρο 11
 Αποφάσεις και συστάσεις
 1. Το συμβούλιο σύνδεσης λαμβάνει αποφάσεις και προβαίνει σε συστάσεις με κοινή συμφωνία των μερών, μετά την ολοκλήρωση των αντίστοιχων εσωτερικών διαδικασιών.
 2. Το συμβούλιο σύνδεσης μπορεί επίσης να λαμβάνει αποφάσεις ή να προβαίνει σε συστάσεις με γραπτή διαδικασία, εφόσον συμφωνούν τα μέρη. Προς τον σκοπό αυτό, το κείμενο της πρότασης διανέμεται γραπτώς από τον πρόεδρο του συμβουλίου σύνδεσης στα μέλη του, σύμφωνα με το άρθρο 7, και ορίζεται προθεσμία όχι μικρότερη των 21 ημερολογιακών ημερών, εντός της οποίας τα μέλη γνωστοποιούν τυχόν επιφυλάξεις ή τροποποιήσεις που επιθυμούν να πραγματοποιήσουν. Ο πρόεδρος δύναται, κατόπιν διαβούλευσης με τα μέρη, να συντομεύει την προαναφερθείσα προθεσμία για να ληφθούν υπόψη οι απαιτήσεις κάποιας ειδικής περίπτωσης.
 3. Οι πράξεις του συμβουλίου σύνδεσης, κατά την έννοια του άρθρου 463 παράγραφος 1 της συμφωνίας, φέρουν τον τίτλο «απόφαση» ή «σύσταση» αντίστοιχα, ο οποίος συνοδεύεται από αύξοντα αριθμό, την ημερομηνία έγκρισής τους και περιγραφή του αντικειμένου τους. Οι εν λόγω αποφάσεις και συστάσεις του συμβουλίου σύνδεσης υπογράφονται από τον πρόεδρο και επικυρώνονται από τους γραμματείς του συμβουλίου σύνδεσης. Οι εν λόγω αποφάσεις και συστάσεις διαβιβάζονται σε όλους τους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 7 του παρόντος εσωτερικού κανονισμού. Κάθε μέρος μπορεί να αποφασίσει τη δημοσίευση των αποφάσεων και των συστάσεων του συμβουλίου σύνδεσης στην επίσημη εφημερίδα του.
 4. Κάθε απόφαση του συμβουλίου σύνδεσης αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία έκδοσής της, εκτός εάν η απόφαση προβλέπει διαφορετικά.
 Άρθρο 12
 Γλώσσες
 1. Οι επίσημες γλώσσες του συμβουλίου σύνδεσης είναι οι επίσημες γλώσσες των μερών.
 2. Κατά τη διάρκεια των εργασιών του το συμβούλιο σύνδεσης χρησιμοποιεί τεκμηρίωση που έχει συνταχθεί στις εν λόγω γλώσσες, εκτός αν αποφασιστεί διαφορετικά.
 Άρθρο 13
 Δαπάνες
 1. Κάθε μέρος αναλαμβάνει όλες τις δαπάνες τις οποίες συνεπάγεται η συμμετοχή του στις συνεδριάσεις του συμβουλίου σύνδεσης, τόσο όσον αφορά τα έξοδα προσωπικού, ταξιδιού και διαμονής, όσο και τα έξοδα ταχυδρομείου και τηλεπικοινωνιών.
 2. Οι δαπάνες διερμηνείας κατά τις συνεδριάσεις, μετάφρασης και αναπαραγωγής των εγγράφων αναλαμβάνονται από την Ένωση. Στην περίπτωση που η Ουκρανία χρειάζεται διερμηνεία ή μετάφραση από και προς άλλες γλώσσες εκτός από εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο 12, οι δαπάνες που συνδέονται με αυτές βαρύνουν την Ουκρανία.
 3. Οι λοιπές δαπάνες σχετικά με την οργάνωση των συνεδριάσεων βαρύνουν το μέρος που φιλοξενεί τις συνεδριάσεις.
 Άρθρο 14
 Επιτροπή σύνδεσης
 1. Σύμφωνα με το άρθρο 464 παράγραφος 1 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης επικουρείται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του από την επιτροπή σύνδεσης. Η επιτροπή σύνδεσης απαρτίζεται από αντιπροσώπους των μερών, κατά κανόνα σε επίπεδο ανώτερων υπαλλήλων.
 2. Η επιτροπή σύνδεσης προετοιμάζει τις συνεδριάσεις και τις εργασίες του συμβουλίου σύνδεσης, εφαρμόζει τις αποφάσεις του συμβουλίου σύνδεσης, όταν χρειάζεται, και, γενικότερα, εγγυάται τη συνέχεια της σχέσης σύνδεσης και την ορθή λειτουργία της συμφωνίας. Η επιτροπή σύνδεσης εξετάζει κάθε ζήτημα που παραπέμπεται σε αυτήν από το συμβούλιο σύνδεσης, καθώς και οποιοδήποτε άλλο θέμα προκύπτει ενδεχομένως κατά την καθημερινή εφαρμογή της συμφωνίας. Η επιτροπή σύνδεσης υποβάλλει στο συμβούλιο σύνδεσης προτάσεις ή σχέδια αποφάσεων ή συστάσεων προς έγκριση. Σύμφωνα με το άρθρο 465 παράγραφος 2 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης μπορεί να μεταβιβάζει στην επιτροπή σύνδεσης την εξουσία λήψης αποφάσεων.
 3. Η επιτροπή σύνδεσης λαμβάνει τις αποφάσεις και διατυπώνει τις συστάσεις για τις οποίες έχει εξουσιοδοτηθεί βάσει της συμφωνίας.
 4. Όταν η συμφωνία προβλέπει την υποχρέωση ή τη δυνατότητα διενέργειας διαβουλεύσεων ή όταν τα μέρη αποφασίσουν από κοινού να διαβουλεύονται μεταξύ τους, οι διαβουλεύσεις αυτές μπορούν να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της επιτροπής σύνδεσης, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στη συμφωνία. Οι διαβουλεύσεις είναι δυνατόν να συνεχίζονται στο συμβούλιο σύνδεσης, εφόσον συμφωνούν τα μέρη.
 Άρθρο 15
 Τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού
 Ο παρών εσωτερικός κανονισμός δύναται να τροποποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 11.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ
 ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΕΠΙΤΡΟΠΩΝ
 Άρθρο 1
 Γενικές διατάξεις
 1. Η επιτροπή σύνδεσης που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 464 παράγραφος 1 της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Ουκρανίας, αφετέρου («η συμφωνία») επικουρεί το συμβούλιο σύνδεσης κατά την άσκηση των καθηκόντων του και εκτελεί τα καθήκοντα που προβλέπει η συμφωνία και της έχει αναθέσει το συμβούλιο σύνδεσης. Σύμφωνα με το άρθρο 465 παράγραφος 1 της συμφωνίας, το συμβούλιο σύνδεσης καθορίζει στον εσωτερικό κανονισμό του τα καθήκοντα και τη λειτουργία της επιτροπής σύνδεσης.
 2. Η επιτροπή σύνδεσης προετοιμάζει τις συνεδριάσεις και τις εργασίες του συμβουλίου σύνδεσης, εφαρμόζει τις αποφάσεις του συμβουλίου σύνδεσης, όταν χρειάζεται, και, γενικότερα, εγγυάται τη συνέχεια της σχέσης σύνδεσης και την ορθή λειτουργία της συμφωνίας. Η επιτροπή σύνδεσης εξετάζει κάθε ζήτημα που παραπέμπεται σε αυτήν από το συμβούλιο σύνδεσης, καθώς και οποιοδήποτε άλλο θέμα προκύπτει ενδεχομένως κατά την καθημερινή εφαρμογή της συμφωνίας. Η επιτροπή σύνδεσης υποβάλλει στο συμβούλιο σύνδεσης προς έγκριση προτάσεις ή τυχόν σχέδια αποφάσεων ή συστάσεων.
 3. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 464 παράγραφος 2 της συμφωνίας, η επιτροπή σύνδεσης απαρτίζεται από εκπροσώπους των μερών, κατά κανόνα σε επίπεδο ανώτερων δημόσιων υπαλλήλων, που είναι αρμόδιοι για τα ειδικά θέματα που πρόκειται να εξεταστούν σε κάθε συνεδρίαση.
 4. Σύμφωνα με το άρθρο 465 παράγραφος 4 της συμφωνίας, όταν η επιτροπή σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 465 παράγραφος 4 της συμφωνίας («Επιτροπή σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα»), εκτελεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται δυνάμει του τίτλου IV της συμφωνίας, αποτελείται από ανώτερους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ουκρανίας που είναι αρμόδιοι για το εμπόριο και τα συναφή με το εμπόριο θέματα. Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της Ουκρανίας που είναι αρμόδιος για το εμπόριο και τα συναφή με το εμπόριο θέματα εκτελεί χρέη προέδρου της επιτροπής σύνδεσης σύμφωνα με το άρθρο 2 του παρόντος εσωτερικού κανονισμού. Στις συνεδριάσεις συμμετέχει επίσης εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης.
 5. Όπως προβλέπεται στο άρθρο 465 παράγραφος 3 της συμφωνίας, η επιτροπή σύνδεσης έχει την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις στις περιπτώσεις που προβλέπονται στη συμφωνία και στους τομείς στους οποίους το συμβούλιο σύνδεσης έχει μεταβιβάσει εξουσίες σε αυτήν. Οι εν λόγω αποφάσεις είναι δεσμευτικές για τα μέρη, τα οποία λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή τους. Η επιτροπή σύνδεσης εκδίδει τις αποφάσεις και τις συστάσεις της κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των μερών, μετά την ολοκλήρωση των αντίστοιχων εσωτερικών διαδικασιών για την έκδοσή τους.
 6. Τα μέρη στο πλαίσιο του παρόντος εσωτερικού κανονισμού ορίζονται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 482 της συμφωνίας.
 Άρθρο 2
 Προεδρία
 Η προεδρία της επιτροπής σύνδεσης ασκείται εκ περιτροπής από τα μέρη για περίοδο 12 μηνών. Η πρώτη περίοδος αρχίζει την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης του συμβουλίου σύνδεσης και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
 Άρθρο 3
 Συνεδριάσεις
 1. Η επιτροπή σύνδεσης συνέρχεται τακτικά, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά από τα μέρη. Έκτακτες συνεδριάσεις της επιτροπής σύνδεσης μπορούν να πραγματοποιούνται με συμφωνία των μερών, κατόπιν αιτήματος ενός εξ αυτών.
 2. Κάθε συνεδρίαση της επιτροπής σύνδεσης συγκαλείται από τον πρόεδρό της σε τόπο και σε χρόνο που συμφωνούν τα μέρη. Η ανακοίνωση για τη σύγκληση της επιτροπής σύνδεσης αποστέλλεται από τη γραμματεία της το αργότερο 28 ημερολογιακές ημέρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης, εκτός αν τα μέρη συμφωνήσουν διαφορετικά.
 3. Η επιτροπή σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα συνέρχεται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο και όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Κάθε συνεδρίαση συγκαλείται από τον πρόεδρο της επιτροπής σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα στον τόπο, κατά την ημερομηνία και με τα μέσα που συμφωνούν τα μέρη. Η ανακοίνωση για τη σύγκληση της επιτροπής σύνδεσης αποστέλλεται από τη γραμματεία της το αργότερο 15 ημερολογιακές ημέρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης, εκτός αν τα μέρη συμφωνήσουν διαφορετικά.
 4. Οποτεδήποτε είναι εφικτό, η τακτική συνεδρίαση της επιτροπής σύνδεσης συγκαλείται εν ευθέτω χρόνω πριν από την τακτική συνεδρίαση του συμβουλίου σύνδεσης.
 5. Κατ' εξαίρεση και εφόσον τα μέρη συμφωνούν, οι συνεδριάσεις της επιτροπής σύνδεσης μπορεί να πραγματοποιούνται μέσω συμφωνηθέντων τεχνολογικών μέσων, όπως η βιντεοδιάσκεψη.
 Άρθρο 4
 Αντιπροσωπίες
 Πριν από κάθε συνεδρίαση, τα μέρη ενημερώνονται μέσω της γραμματείας της επιτροπής σύνδεσης για την προβλεπόμενη σύνθεση των αντιπροσωπιών που θα συμμετάσχουν στη συνεδρίαση και από τις δύο πλευρές.
 Άρθρο 5
 Γραμματεία
 1. Ένας υπάλληλος της Ένωσης και ένας υπάλληλος της Ουκρανίας εκτελούν από κοινού χρέη γραμματέων της επιτροπής σύνδεσης και εκτελούν τα σχετικά καθήκοντα από κοινού, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στον παρόντα εσωτερικό κανονισμό, σε πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας.
 2. Ένας υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ένας υπάλληλος της Ουκρανίας που είναι αρμόδιοι για το εμπόριο και τα συναφή με το εμπόριο θέματα εκτελούν από κοινού χρέη γραμματέων της επιτροπής σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα.
 Άρθρο 6
 Αλληλογραφία
 1. Η αλληλογραφία που απευθύνεται στην επιτροπή σύνδεσης διαβιβάζεται στον γραμματέα της επιτροπής σύνδεσης ενός μέρους, ο οποίος με τη σειρά του ενημερώνει τον έτερο γραμματέα.
 2. Η γραμματεία της επιτροπής σύνδεσης διασφαλίζει ότι η αλληλογραφία που απευθύνεται στην επιτροπή σύνδεσης διαβιβάζεται στον πρόεδρο της επιτροπής σύνδεσης και, όταν κρίνεται σκόπιμο, διανέμεται υπό μορφή εγγράφων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 7.
 3. Η αλληλογραφία του προέδρου αποστέλλεται στα μέρη από τη γραμματεία εξ ονόματος του προέδρου. Η εν λόγω αλληλογραφία διανέμεται, κατά περίπτωση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 7.
 Άρθρο 7
 Έγγραφα
 1. Τα έγγραφα διανέμονται μέσω των γραμματέων της επιτροπής σύνδεσης.
 2. Κάθε μέρος διαβιβάζει τα έγγραφά του στον γραμματέα του. Ο γραμματέας διαβιβάζει τα εν λόγω έγγραφα στον γραμματέα του άλλου μέρους.
 3. Ο γραμματέας της Ένωσης διανέμει τα έγγραφα στους αρμόδιους εκπροσώπους της Ένωσης και κοινοποιεί συστηματικά στον γραμματέα της Ουκρανίας την αλληλογραφία αυτή.
 4. Ο γραμματέας της Ουκρανίας διανέμει τα έγγραφα στους αρμόδιους εκπροσώπους της Ουκρανίας και κοινοποιεί συστηματικά στον γραμματέα της Ένωσης την αλληλογραφία αυτή.
 Άρθρο 8
 Εμπιστευτικότητα
 Οι συνεδριάσεις του συμβουλίου σύνδεσης δεν είναι δημόσιες, εκτός εάν τα μέρη αποφασίσουν διαφορετικά. Αν ένα μέρος υποβάλει στην επιτροπή σύνδεσης πληροφορίες που έχουν χαρακτηριστεί εμπιστευτικές, το άλλο μέρος αντιμετωπίζει τις πληροφορίες αυτές ως τέτοιες.
 Άρθρο 9
 Ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων
 1. Η γραμματεία της επιτροπής σύνδεσης καταρτίζει προσωρινή ημερήσια διάταξη, καθώς επίσης και σχέδιο επιχειρησιακών συμπερασμάτων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 10, για κάθε συνεδρίαση της επιτροπής σύνδεσης, με βάση τις προτάσεις των μερών. Η προσωρινή ημερήσια διάταξη περιλαμβάνει θέματα για τα οποία η γραμματεία της επιτροπής σύνδεσης έλαβε αίτημα εγγραφής στην ημερήσια διάταξη από ένα μέρος, συνοδευόμενο από τα σχετικά έγγραφα, το αργότερο 21 ημερολογιακές ημέρες πριν από την ημερομηνία της συνεδρίασης.
 2. Η προσωρινή ημερήσια διάταξη και τα σχετικά έγγραφα διαβιβάζονται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 7 το αργότερο 15 ημερολογιακές ημέρες πριν από την ημερομηνία έναρξης της συνεδρίασης.
 3. Η ημερήσια διάταξη εγκρίνεται από την επιτροπή σύνδεσης κατά την έναρξη κάθε συνεδρίασης. Αν συμφωνήσουν τα μέρη, μπορούν να εγγραφούν στην ημερήσια διάταξη και άλλα θέματα πέραν αυτών που περιλαμβάνονται στην προσωρινή ημερήσια διάταξη.
 4. Ο πρόεδρος της συνεδρίασης της επιτροπής σύνδεσης δύναται, κατόπιν συμφωνίας του άλλου μέρους, να προσκαλεί εκπροσώπους άλλων φορέων των μερών ή ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες σε έναν θεματικό τομέα σε βάση ad-hoc να παραστούν στις συνεδριάσεις της προκειμένου να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με ειδικά θέματα. Τα μέρη μεριμνούν ώστε οι εν λόγω παρατηρητές ή εμπειρογνώμονες να τηρούν τυχόν απαιτήσεις εμπιστευτικότητας.
 5. Ο πρόεδρος της συνεδρίασης της επιτροπής σύνδεσης δύναται, κατόπιν διαβούλευσης με τα μέρη, να συντομεύει τις προθεσμίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, για να ληφθούν υπόψη ειδικές περιστάσεις.
 Άρθρο 10
 Πρακτικά και επιχειρησιακά συμπεράσματα
 1. Οι γραμματείς της επιτροπής σύνδεσης συντάσσουν από κοινού σχέδιο πρακτικών κάθε συνεδρίασης της επιτροπής σύνδεσης.
 2. Κατά γενικό κανόνα, τα πρακτικά αναφέρουν, για κάθε θέμα της ημερήσιας διάταξης:
 α)
 κατάλογο των συμμετεχόντων στη συνεδρίαση, κατάλογο των υπαλλήλων που τους συνοδεύουν και κατάλογο παρατηρητών ή εμπειρογνωμόνων που συμμετείχαν στη συνεδρίαση·
 β)
 τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στην επιτροπή σύνδεσης·
 γ)
 τις δηλώσεις των οποίων η καταχώριση στα πρακτικά ζητήθηκε από την επιτροπή σύνδεσης· και
 δ)
 τα επιχειρησιακά συμπεράσματα της συνεδρίασης, σύμφωνα με την παράγραφο 4.
 3. Το σχέδιο πρακτικών υποβάλλεται στην επιτροπή σύνδεσης προς έγκριση. Η επιτροπή σύνδεσης εγκρίνει το κείμενο του εν λόγω σχεδίου πρακτικών στην επόμενη συνεδρίασή της. Εναλλακτικά, το σχέδιο των εν λόγω πρακτικών μπορεί να εγκριθεί γραπτώς. Το σχέδιο πρακτικών της επιτροπής σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα εγκρίνεται εντός 28 ημερολογιακών ημερών έπειτα από κάθε συνεδρίαση. Αντίγραφό τους αποστέλλεται σε όλους τους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 7.
 4. Το σχέδιο επιχειρησιακών συμπερασμάτων κάθε συνεδρίασης συντάσσεται από τον γραμματέα της επιτροπής σύνδεσης του μέρους που ασκεί την προεδρία της επιτροπής σύνδεσης και διαβιβάζεται στα μέρη μαζί με την ημερήσια διάταξη, κατά κανόνα το αργότερο 15 ημερολογιακές ημέρες πριν από την ημερομηνία έναρξης της συνεδρίασης. Το εν λόγω σχέδιο επικαιροποιείται κατά τη διεξαγωγή της συνεδρίασης, ώστε στο τέλος της συνεδρίασης, εκτός εάν τα μέρη αποφασίσουν διαφορετικά, η επιτροπή σύνδεσης να εγκρίνει τα επιχειρησιακά συμπεράσματα προσδιορίζοντας τις επακόλουθες δράσεις των μερών. Μόλις εγκριθούν, τα επιχειρησιακά συμπεράσματα επισυνάπτονται στα πρακτικά και η εφαρμογή τους εξετάζεται κατά τη διάρκεια κάθε επακόλουθης συνεδρίασης της επιτροπής σύνδεσης. Για τον σκοπό αυτό, η επιτροπή σύνδεσης εγκρίνει πρότυπο που καθιστά δυνατό τον προσδιορισμό κάθε σημείου δράσης σε σχέση με συγκεκριμένη προθεσμία.
 Άρθρο 11
 Αποφάσεις και συστάσεις
 1. Στις ειδικές περιπτώσεις στις οποίες η συμφωνία της παρέχει την εξουσία λήψης αποφάσεων ή όταν της έχει μεταβιβαστεί η σχετική εξουσία από το συμβούλιο σύνδεσης, η επιτροπή σύνδεσης λαμβάνει αποφάσεις. Η επιτροπή σύνδεσης διατυπώνει επίσης συστάσεις. Οι αποφάσεις και οι συστάσεις υιοθετούνται κατόπιν κοινής συμφωνίας μεταξύ των μερών, μετά την ολοκλήρωση των αντίστοιχων εσωτερικών διαδικασιών. Κάθε απόφαση ή σύσταση υπογράφεται από τον πρόεδρο της επιτροπής σύνδεσης και επικυρώνεται από τους γραμματείς της επιτροπής σύνδεσης.
 2. Η επιτροπή σύνδεσης μπορεί να λάβει αποφάσεις ή να προβεί σε συστάσεις με γραπτή διαδικασία, εφόσον συμφωνούν τα μέρη. Η γραπτή διαδικασία συνίσταται σε ανταλλαγή υπομνημάτων μεταξύ των γραμματέων, οι οποίοι ενεργούν σε συμφωνία με τα μέρη. Προς τον σκοπό αυτόν, το κείμενο της πρότασης ανακοινώνεται σύμφωνα με το άρθρο 7 και ορίζεται προθεσμία όχι μικρότερη των 21 ημερολογιακών ημερών εντός της οποίας πρέπει να γνωστοποιηθούν τυχόν επιφυλάξεις ή τροποποιήσεις. Ο πρόεδρος δύναται, έπειτα από διαβούλευση με τα μέρη, να συντομεύει τις προθεσμίες που καθορίζονται στην παρούσα παράγραφο, για να ληφθούν υπόψη ειδικές περιστάσεις. Αφού συμφωνηθεί το κείμενο, η απόφαση ή η σύσταση υπογράφεται από τον πρόεδρο και επικυρώνεται από τους γραμματείς.
 3. Οι πράξεις της επιτροπής σύνδεσης φέρουν τον τίτλο «απόφαση» ή «σύσταση» αντίστοιχα. Κάθε απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία έκδοσής της, εκτός εάν η απόφαση προβλέπει άλλως.
 4. Οι αποφάσεις και οι συστάσεις διαβιβάζονται στα μέρη.
 5. Κάθε μέρος μπορεί να αποφασίσει τη δημοσίευση των αποφάσεων και των συστάσεων της επιτροπής σύνδεσης στην επίσημη εφημερίδα του.
 Άρθρο 12
 Εκθέσεις
 Η επιτροπή σύνδεσης υποβάλλει έκθεση στο συμβούλιο σύνδεσης σχετικά με τις δραστηριότητές της και τις δραστηριότητες των υποεπιτροπών, των ομάδων εργασίας και των άλλων φορέων σε κάθε τακτική συνεδρίαση του συμβουλίου σύνδεσης.
 Άρθρο 13
 Γλώσσες
 1. Οι επίσημες γλώσσες της επιτροπής σύνδεσης είναι οι επίσημες γλώσσες των μερών.
 2. Οι γλώσσες εργασίας της επιτροπής σύνδεσης είναι η αγγλική και η ουκρανική. Κατά τη διάρκεια των εργασιών της η επιτροπή σύνδεσης χρησιμοποιεί τεκμηρίωση που έχει συνταχθεί στις εν λόγω γλώσσες, εκτός αν αποφασιστεί διαφορετικά.
 Άρθρο 14
 Δαπάνες
 1. Κάθε μέρος αναλαμβάνει όλες τις δαπάνες τις οποίες συνεπάγεται η συμμετοχή του στις συνεδριάσεις της επιτροπής σύνδεσης, τόσο όσον αφορά τα έξοδα προσωπικού, ταξιδιού και διαμονής όσο και τα έξοδα ταχυδρομείου και τηλεπικοινωνιών.
 2. Τις δαπάνες για τη διοργάνωση των συνεδριάσεων και την αναπαραγωγή εγγράφων αναλαμβάνει το μέρος που φιλοξενεί τη συνεδρίαση.
 3. Οι δαπάνες για τη διερμηνεία κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων και τη μετάφραση των εγγράφων από και προς τα αγγλικά και τα ουκρανικά, όπως αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1, αναλαμβάνονται από το μέρος που φιλοξενεί τη συνεδρίαση.
 Η διερμηνεία και η μετάφραση από και προς άλλες γλώσσες αναλαμβάνονται απευθείας από το αιτούν μέρος.
 4. Σε περιπτώσεις όπου η μετάφραση των εγγράφων στις επίσημες γλώσσες της Ένωσης είναι αναγκαία, οι δαπάνες αναλαμβάνονται από την Ένωση.
 Άρθρο 15
 Τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού
 Ο παρών εσωτερικός κανονισμός μπορεί να τροποποιείται με απόφαση του συμβουλίου σύνδεσης σύμφωνα με το άρθρο 465 παράγραφος 1 της συμφωνίας.
 Άρθρο 16
 Υποεπιτροπές, ειδικές επιτροπές ή όργανα
 1. Σύμφωνα με το άρθρο 466 παράγραφοι 1 και 3 της συμφωνίας, η επιτροπή σύνδεσης δύναται να συγκροτεί υποεπιτροπές σε συγκεκριμένους τομείς που είναι απαραίτητοι για την εφαρμογή της συμφωνίας, πέραν εκείνων που προβλέπονται στη συμφωνία, προκειμένου να επικουρούν την επιτροπή σύνδεσης στην εκτέλεση των καθηκόντων της. Η επιτροπή σύνδεσης δύναται να καταργεί τέτοιες υποεπιτροπές και να καθορίζει ή να τροποποιεί τον εσωτερικό κανονισμό τους. Εάν δεν αποφασιστεί διαφορετικά, οι εν λόγω υποεπιτροπές λειτουργούν υπό την εποπτεία της επιτροπής σύνδεσης, την οποία και ενημερώνουν ύστερα από κάθε συνεδρίαση.
 2. Εάν δεν προβλέπεται διαφορετικά στη συμφωνία ή δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης, ο παρών εσωτερικός κανονισμός ισχύει τηρουμένων των αναλογιών για κάθε υποεπιτροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
 3. Οι συνεδριάσεις των υποεπιτροπών μπορούν να διοργανώνονται με ευέλικτο τρόπο, ανάλογα με τις ανάγκες που προκύπτουν, και να διεξάγονται με φυσική παρουσία, είτε στις Βρυξέλλες είτε στην Ουκρανία, ή, παραδείγματος χάριν, με βιντεοδιάσκεψη. Οι υποεπιτροπές λειτουργούν ως πλατφόρμα παρακολούθησης της προόδου που σημειώνεται σχετικά με την προσέγγιση σε συγκεκριμένους τομείς, συζήτησης ορισμένων θεμάτων και προκλήσεων που προκύπτουν κατά την εν λόγω διαδικασία και διατύπωσης συστάσεων και επιχειρησιακών συμπερασμάτων.
 4. Η γραμματεία της επιτροπής σύνδεσης λαμβάνει αντίγραφο όλης της σχετικής αλληλογραφίας, καθώς και των εγγράφων και ανακοινώσεων που αφορούν οποιαδήποτε υποεπιτροπή, ειδική επιτροπή ή όργανο.
 5. Εάν δεν προβλέπεται διαφορετικά στη συμφωνία ή δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά από τα μέρη στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης, κάθε υποεπιτροπή, ειδική επιτροπή ή όργανο έχει μόνο την εξουσία να διατυπώνει συστάσεις προς την επιτροπή σύνδεσης.
 Άρθρο 17
 Ο παρών εσωτερικός κανονισμός ισχύει, τηρουμένων των αναλογιών, για την επιτροπή σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα, εκτός εάν προβλέπεται κάτι διαφορετικό.


type: other

text:
Statuto, dimissioni ed articolo 5 - Infotgeova
 Menu > L'organizzazione
 L'articolo 5 dello "Statuto della Congregazione Cristiana dei Testimoni di Geova" (link) recita quanto segue:
 <="" p="" style="text-align: start;">
 <="" p="" style="text-align: start;">In merito ai contenuti di questo articolo è stato inviato un messaggio nel forum (link), di cui riporto alcune parti esenziali:
 Oggetto: Lettera di dimissioni art. 5 Statuto. Atto di diffida.
 ... L'articolo 5 dello statuto dice che la qualifica di socio aderente si perde per 3 motivi:
 Il termine Dissociazione prima dei fatti relativi a R. Franz non era utilizzato. È uno stratagemma per trattare quei casi per i quali vi sarebbero strascichi legali (vedi il caso Sangue-Bulgaria) e per evitare che istituzioni o altri accusino i TdG di minacciare (di espulsione) gli aderenti che non si adeguano a precetti medici o di valore umano. Viene anche usato in quei casi dove non si trova l'appiglio per la disassociazione, intimando al TdG di dissociarsi.
 Per comprendere meglio il punto:
 Domanda (alla WTS): Ma voi espellete chiunque decide di accettare la trasfusione di sangue per salvarsi la vita, quindi in realtà minate la liberta dell'individuo di decidere!
 Risposta (della WTS): No, noi non minacciamo nessuno, in realtà chi accetta volontariamente una trasfusione di sangue decide di dissociarsi automaticamente! [si veda qui: Il sangue dei Testimoni].
 Il punto 2 (Decadenza), prevede appunto che si perda la qualifica di socio nel caso i "soci effettivi e aderenti ... non esplicano una o più attività previste, per le rispettive categorie, di cui ai commi 1° e 2° del precedente art. 4. Ecco cosa prevedono i commi 1° e 2° dell'art. 4:
 Veniamo ora al punto uno
 Dimettersi significa non appartenere più legalmente a nessun ente giuridico dei testimoni di Geova, di conseguenza tale Ente non può più prendere provvedimenti di espulsione verso chi non ne fa più parte legalmente.
 Quindi, se un individuo si e dimesso dalla qualifica di socio aderente non esiste più nessuno da espellere, e un comitato giudiziario da parte della WTS è inverosimile.
 Risposta: Una copia alla sede Centrale e una copia al corpo degli anziani della Propria congregazione, affinché la questione sia legalmente valida sia per La Congregazione Centrale, sia per la Congregazione Locale.
 2- Domanda: Può la WTS (come Sede Centrale) intraprendere azioni disciplinari nei confronti di un dimissionario?
 Risposta: No, sarebbe come sottoporre ad un comitato giudiziario una persona non battezzata che frequenta i TdG, tale condotta sarebbe illegale. Dopo le dimissioni ex art. 5 la WTS è impossibilitata, a tutti gli effetti (anche legali), a compiere qualsiasi azione nei confronti del dimissionario.
 Risposta: NO! Al contrario della disassociazione le dimissioni non sottintendono l'allontanamento dal credo dei TdG, anche se per il dimissionario questa fosse la questione fondamentale. In ogni caso dopo le dimissioni la WTS non può accusare l'interessato di apostasia. Se lo facesse rischierebbe conseguenti strascichi legali, che metterebbero in cattiva luce la WTS stessa.
 Risposta: No! Come detto prima, sarebbe come sottoporre a comitato giudiziario una persona non battezzata (è illegale!). Inoltre, siccome ufficialmente, come abbiamo visto prima, è la WTS stessa a compiere la disassociazione, essa non ha più nulla da pretendere da un dimissionario. Gli anziani locali, potrebbero però, prendere un'iniziativa privata (in quanto non fungerebbero più da delegati della WTS), e cercare di sottoporre il dimissionario ad un comitato giudiziario.
 Gli anziani locali però, non avendo Forma Giuridica, risponderebbero di persona per un simile comportamento, e la questione diverrebbe una causa tra individui privati e non più tra il Dimissionario e la WTS. Considerando poi il fatto che i comitati giudiziari dei TdG sono considerati illegali (in quanto non vengono permessi difensori o testimoni, ecc), un'iniziativa personale degli anziani locali li esporrebbe (gli anziani) ad una pericolosa posizione, ovvero potrebbero essere accusati di discriminazione e di atti illeciti, e, visto che ne risponderebbero di persona, prima di intraprendere una così pericolosa iniziativa tali anziani penseranno bene alle conseguenze.
 Risposta: Sì! Nel momento in cui un appartenente della propria congregazione presenta la lettera di dimissioni, la Sede Centrale li informa di tutti i rischi connessi ad eventuali comitati giudiziari. Io stesso sono stato minacciato di imminente comitato giudiziario per apostasia, ma quando gli anziani ricevettero, dopo un giorno dalla minaccia, la mia lettera di dimissioni (che era gia stata inviata), tale minaccia e stata prontamente ritirata.
 6- Affermazione: La WTS troverà il sistema (silenzioso) per isolare i dimissionari!
 Risposta: È possibile. Rimane il fatto che dovrà farlo silenziosamente, e che il comportamento dei singoli TdG nei confronti del dimissionario, sarà personale. Rimane il fatto che i veri amici o i parenti non dovranno guardarsi alle spalle se parlano per strada con un dimissionario, e questo, se permettete, fa una gran differenza. Un comportamento di ufficiale ostracismo metterebbe la WTS sotto una cattiva luce...
 Quindi, in conclusione, dopo le dimissioni ex art. 5 non si può essere sottoposti a comitato giudiziario, se non per pericolosa (per loro) iniziativa privata degli anziani locali, anche se il dimissionario parlasse in totale disaccordo con la WTS.
 Per quanto riguarda la risposta alla domanda 6, vorrei aggiungere che anche in assenza di un annuncio ufficiale o di un'azione giudiziaria formalmente intentata nei confronti dei "dimissionari", la Congregazione potrà fare in modo che tali persone vengano alla fine trattate alla stregua di qualsiasi disassociato/dissociato.
 Chi è a conoscenza dei modi di fare e delle strategie adottate dal gruppo sa che basta una comunicazione non ufficiale, o un annuncio "anonimo", per far sì che una persona venga poi trattata a tutti gli effetti come un disassociato.
 00100 (città)
 Mi chiamo [nome e cognome] Sono nato a ... il ... e risiedo a ....., in provincia di ... .Dal [mese e anno] mi associo alla Congregazione di ..... .
 Vi scrivo la presente per comunicarvi ad ogni effetto di legge la mia volontà, ferma e irrevocabile, di dimettermi da “socio aderente” dell’Ente giuridico Congregazione Cristiana dei Testimoni di Geova, costituita a Roma il 19/06/85, con atto rogato dal dott. Giandomenico Cardelli (rep. 10126/1592). Tale lettera è da considerarsi non una dissociazione ma una dimissione da “socio aderente”.
 Detta decisione è stata da me maturata dopo un lungo periodo di riflessione.
 Mi corre l’obbligo di precisare che sono venuto a conoscenza dell’esistenza dello Statuto della Congregazione Cristiana dei Testimoni di Geova in data [indicare la data] e tale scoperta, ve lo assicuro, mi ha sorpreso non poco negativamente perché nessuno, in precedenza, né prima né successivamente al mio battesimo, avvenuto il [indicare la data], aveva sentito il dovere di informarmi al riguardo.
 Chiedo espressamente di non essere discriminato per le dimissioni rassegnate con la presente poiché la mia fede in Dio è più solida che mai.
 VI INVITO E DIFFIDO FORMALMENTE
 a prendere atto delle ‘dimissioni’ -immediatamente efficaci- rassegnate procedendo all’immediata sospensione di ogni ulteriore illecita pressione psicologica. Richiedo altresì di essere informato per iscritto dell’accettazione delle suddette mie dimissioni ai sensi di legge.
 In via subordinata, solo la lettura alla congregazione della presente Lettera di dimissioni sarà ritenuta legittima attività di autotutela della congregazione.
 In mancanza, mio malgrado, sarò costretto a denunciare la Vostra condotta illecita alle competenti Autorità ed a perseguirVi legalmente per i fatti costituenti reato previsti dal codice penale nonché dalla Legge speciale 205/93 recante “Misure urgenti in materia di discriminazione ... religiosa”.
 Tenete conto, infine, che l’art. 41 cod. civ. dispone espressamente che “Qualora il comitato non abbia ottenuto la personalità giuridica, i suoi componenti rispondono personalmente e solidalmente delle obbligazioni assunte”.
 File il pdf da scaricare
 Suggerisco a tutti quei “testimoni di Geova” che pensano di dimettersi dalla qualifica di “Soci aderenti” di esaminare con attenzione le succitate discussioni, onde farsi un quadro più completo ed esauriente della complessa faccenda.
 Come ha reagito la congregazione alle numerose richieste di dimissioni ricevute? Nel Ministero del Regno del mese di gennaio 2007 è stato pubblicato il seguente annuncio:
 Cliccare qui per visualizzare l'articolo originale
 www.freeforumzone.com/viewmessaggi.aspx?f=47801&idd=2743]
 www.freeforumzone.com/viewmessaggi.aspx?f=47801&idd=2795
 www.freeforumzone.com/viewmessaggi.aspx?f=47801&idd=2803
 www.freeforumzone.com/viewmessaggi.aspx?f=47801&idd=3147
 www.freeforumzone.com/viewmessaggi.aspx?f=47801&idd=3147&p=2
 www.freeforumzone.com/viewmessaggi.aspx?f=47801&idd=3433


text:
 22.11.2007
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 304/56
 DECIZIA NR. 71/2007 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 29 iunie 2007
 de modificare a Protocolului 31 la Acordul SEE privind cooperarea în domenii specifice în afara celor patru libertăți
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare „acordul”, în special articolele 86 și 98,
 întrucât:
 (1)
 Protocolul 31 la acord a fost modificat prin Decizia nr. 74/2006 a Comitetului mixt al SEE din 2 iunie 2006 (1).
 (2)
 Este necesară continuarea cooperării dintre părțile contractante la acord în vederea realizării și a dezvoltării pieței interne.
 (3)
 Protocolul 31 la acord ar trebui, prin urmare, modificat pentru a face posibilă continuarea cooperării după 31 decembrie 2006,
 DECIDE:
 Articolul 1
 Articolul 7 din Protocolul 31 la acord se modifică după cum urmează:
 1.
 Expresia „anii 2004, 2005 și 2006” din alineatul (6) se înlocuiește cu expresia „anii 2004, 2005, 2006 și 2007”.
 2.
 Expresia „anul 2006” din alineatul (7) se înlocuiește cu expresia „anii 2006 și 2007”.
 Articolul 2
 Prezenta decizie intră în vigoare în ziua următoare datei ultimei notificări adresate Comitetului mixt al SEE prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord (2).
 Se aplică de la 1 ianuarie 2007.
 Articolul 3
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE a Jurnalului Oficial al Uniunii Europene și în suplimentul SEE la acesta.
 Adoptată la Bruxelles, 29 iunie 2007.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Alan SEATTER
 (1) JO L 245, 7.9.2006, p. 45.
 (2) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


type: wikipedia

text:
En symfoni er en betydeligt komposition normalt opdelt i 3-4 satser for symfoniorkester,
 Ordet stammer fra det græske syn (sammen) og foni (stemme).
 Symfoniorkesteret spiller andet end symfonier. Fx ouverturer, symfoniske digte.
 Historie
 Symfonien – som vi kender den i dag – stammer fra det tidlige 18. århundrede. Den er vokset ud fra den italienske ouverture (dvs. fransk for ‘åbning’, ‘indledning’) til en opera.
 De tidligste symfonier bestod af tre satser med tre tempi: hurtig-langsom-hurtig. I slutningen af det 18. og gennem hele det 19. århundrede kom en 4. sats til (gerne en Scherzo). Komponisterne Joseph Haydn og Wolfgang Amadeus Mozart var de førende symfonikere. De to store centre for symfonier er Wien og Mannheim (Mannheimskolen).
 I det 19. århundrede skrev Ludwig van Beethoven symfonier, og komponister som Franz Schubert, Carl Maria von Weber (2 symfonier), Robert Schumann (4 symf.), Felix Mendelssohn (5 symf.) og til dels Hector Berlioz og Franz Liszt er med i den "romantiske periode". De to sidste skrev næsten udelukkende symfoniske digte: ensatsede værker over et litterært tema, hvori de forsøgte at skildre en handling eller udvikling.
 Johannes Brahms fortsatte med fire symfonier, hvor Beethoven, Schumann og Mendelssohn slap. Symfonierne voksede nu og blev til det centrale for mange orkestre, symfoniorkester. Andre vigtige komponister i slutningen af 1800-taller var Anton Bruckner (ni symfonier), Antonín Dvořák (ni symfonier), Tjajkovskij (seks) og Camille Saint-Saëns (fem symfonier).
 I det 20. århundrede fortsætter komponister som Sergej Rachmaninov, Carl Nielsen og Sjostakovitj med den traditionelle 4-satsede symfoni. Andre går nye veje (Gustav Mahler med 10 symfonier, der sprænger alle rammer bl.a. i sin 3. symfoni med 6 satser med benyttelse af solister og kor. Jean Sibelius' 7. symfoni er i kun 1 sats.
 Udvalgte komponister
 Joseph Haydn (1732-1809), en af de bedst kendte klassiske komponister skrev 109 symfonier
 Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), ligeledes en af de bedst kendte – menes at have skrevet over 55 symfonier
 Ludwig van Beethoven (1770-1827), menes at være den vigtigste komponist – skrev i alt 9 symfonier
 Franz Schubert (1797-1828), skrev 9 symfonier, hvoraf en ufuldendt: den 7. ell. den 8. – "Den Ufuldendte"
 Hector Berlioz (1803-1869), kendt for Symphonie Fantastique
 Felix Mendelssohn (1809-1847), skrev 5 symfonier
 Robert Schumann (1810-1856), ophav til 4 symfonier
 Franz Liszt (1811-1886), skrev 2 symfonier ("Dante"- & "Faust"-symfoni)
 Cesar Franck (1822-1890), skrev 1 symfoni
 Anton Bruckner (1824-1896), skrev 9 symfonier (9'ende ufuldendt) + en 0 og 00 Symfoni som er ungdomsværker.
 Johannes Brahms (1833-1897), komponerede fire symfonier og måske den væsentligste i den romantiske periode
 Camille Saint-Saëns (1835-1921), skrev 5 symfonier
 Pjotr Iljitj Tjajkovskij (1840-1893), skrev 6 symfonier + en ufuldendt 7 Symfoni , og en Manfred symfoni.
 Antonín Dvořák (1841-1904), skrev 9 symfonier, hvor den meste kendte er nr. 9: Fra den nye verden
 Gustav Mahler (1860-1911), fuldendte ni store symfonier samt en ufuldendt 10'ende. Desuden benævner han sit værk "Das Lied von der Erde" (alt- & tenor-solo og orkester som en "Sinfonie"
 Carl Nielsen (1865-1931), skrev 6 symfonier
 Jean Sibelius (1865-1957), skrev 7 symfonier
 Sergej Rachmaninov (1873-1943), 3 symfonier fra hans hånd i sen-romantisk stilart
 Igor Stravinsky (1882-1971), skrev 3 symfonier
 Sergej Prokofjev (1891-1953), skrev 7 symfonier
 Rued Langgaard (1893-1952), skrev 16 symfonier
 Dmitrij Sjostakovitj (1906-1975), skrev 15 symfonier
 Vagn Holmboe (1909-1996), skrev 13 symfonier
 Leonard Bernstein (1918-1990), skrev 3 symfonier
 Robert Simpson (1921-1997), skrev 11 symfonier
 Olivier Messiaen (1908-1992), skrev 1 symfoni
 Hans Werner Henze (1926-2012), skrev 10 symfonier
 Per Nørgård (f. 1932), har skrevet 8 symfonier
 Se også
 korsymfoni
 Sinfonietta, en mindre type symfoni
 Kompositionsformer


text:
 9.3.2017
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 73/20
 Žaloba spoločnosti DB Schenker podaná 17. novembra 2016 proti Dozornému úradu EZVO
 (Vec E-14/11 TROVY)
 (2017/C 73/10)
 Spoločnosti Schenker North AB, Schenker Privpak AB a Schenker Privpak AS (spoločne označované „spoločnosti DB Schenker“), ktoré zastupuje Jon Midthjell, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, NO-0151 Oslo, Nórsko, podali 17. novembra 2016 na Súd EZVO žalobu proti Dozornému úradu EZVO.
 Žalobca žiada Súd EZVO, aby vydal toto rozhodnutie:
 1.
 Celková výška zvyšných nákladov, ktoré má Dozorný úrad EZVO uhradiť spoločnostiam Schenker North AB, Schenker Privpak AB a Schenker Privpak AS, sa stanovuje na 183 951 EUR.
 2.
 Táto suma zahŕňa úroky z omeškania odo dňa, keď sa tento príkaz doručí účastníkom konania až do dňa skutočnej úhrady. Uplatniteľná úroková sadzba sa vypočíta na základe sadzby, ktorú uplatňuje Európska centrálna banka na svoje hlavné operácie refinancovania, a ktorá je platná v prvý kalendárny deň mesiaca splatnosti pohľadávky, zvýšená o 3,5 percentuálneho bodu.
 Právna a skutková podstata veci a právny základ žaloby:
 —
 Žalobcovia, spoločne označovaní ako spoločnosti „DB Schenker“, podnikajú v oblasti pozemnej, námornej a železničnej dopravy v Nórsku, Švédsku a Dánsku. Spoločnosti DB Schenker vystupovali ako žalobca vo veci E-14/11 proti Dozornému úradu EZVO pred Súdnym dvorom EZVO.
 —
 V článku 70 ods. 1 rokovacieho poriadku Súdu EZVO sa stanovuje:
 „V prípade sporu týkajúceho sa nahraditeľných trov konania súd rozhoduje, na žiadosť dotknutej strany konania a po vypočutí pripomienok protistrany, prostredníctvom uznesenia.“
 —
 V rozsudku vo veci E-14/11 Súd EZVO nariadil Dozornému úradu EZVO uhradiť trovy konania, ktoré vznikli žalobcovi.


text:
História Postal - Regulamento
 HISTORIE POSTALE
 DE PARTICIPAÇÕES DE HISTÓRIA POSTAL
 EM EXPOSIÇÕES FIP Artigo 1 - Exposições de competição
 De acordo com o Artigo 1.4 do Regulamento Geral da
 FIP para a Avaliação de Participações em
 Exposições FIP (GREV),é estabelecido o presente
 Regulamento Especial, com vista a complementar aqueles princípios, no que respeita à Classe de História Postal.
 Deve igualmente recorrer-se às Directrizes (guide-lines) para a Classe de História Postal, as quais constituem um guia prático para a aplicação deste Regulamento Especial.
 Uma participação de História Postal é um conjunto de documentos ou objectos postais que foram transportados por um serviço postal, seja ele oficial, local ou privado. Tais participações poderão apresentar, ou rotas, taxas e marcas ou/e a classificação e estudo de marcas postais sobre cartas (sobrescritos), aplicadas por aqueles serviços ou instituições e, ainda, dos tipos de obliteração usados em objectos postais (GREV - Artigo 2.3).
 3.1 - Uma participação de História Postal é constituída por sobrescritos circulados, inteiros postais usados, selos postais e outros documentos postais, dispostos de forma a ilustrar um plano equilibrado no seu conjunto ou a desenvolver, entre outros, qualquer dos seguintes aspectos da História Postal:
 1 ) Serviços Postais pré-adesivos;
 2) O desenvolvimento dos serviços postais nacionais ou internacionais;
 3) Taxas postais;
 4) Rotas de transporte de malas de correio;
 5) Marcas Postais (marcofilatelia) - descritas no Artigo 2;
 6) Correio militar: correio de campanha, correspondência de assédio, correspondência de prisioneiros de guerra (POW) e de campos de concentração;
 7) Correio marítimo;
 8) Correio ferroviário;
 9) Outras formas de transporte de correio;
 10) Correio acidentado;
 11) Correio desinfectado;
 12) Censuras postais;
 13) Correio porteado;
 14) Automatização do Correio;
 15) Marcas de agentes de transporte (transitários);
 16) Correio oficial, isentos de franquia.
 3.2 - Uma participação de História Postal pode conter, quando absolutamente necessário, mapas, gravuras, leis e material similar. Este tipo de peças deve ter uma estreita e directa relação com o assunto escolhido e com os serviços postais descritivos na participação (GREV Artigo 3.4).
 4.1 - Critério Apresentação (GREV - Artigo 4.7): a importância da compreensão de uma participação de História Postal pode significar a inclusão de mais texto. No entanto, este texto deve ser claro e conciso.
 5.1 - As participações de História Postal serão apreciadas por especialistas qualificados na respectiva área e em concordância com o disposto na Secção V (Artigos 31 a 47) do GREX - Regulamento Geral de Exposições FIP (GREV - Artigo 5.1).
 5.2 - Para orientação do Júri e no sentido de uma avaliação equilibrada das participações de História Postal, são estabelecidos os seguintes modos de pontuação (ref., GREV - Artigo 5.2)
 Tratamento (20) e importância filatélica (10)
 Conhecimentos filatélicos, estudo pessoal e pesquisa
 Estado das peças (10) e raridade (20)
 6.2 - O Regulamento Especial para a Avaliação de Participações de História Postal em Exposições FIP foi aprovado pelo 541 Congresso FIP, em 5 de Novembro de 1985, e aplica-se a todas as exposições que solicitem o patrocínio, auspícios ou apoio da FIP, a partir daquela data.


text:
Dénesújfalu (1899-ig Szelepka, ) község Szlovákiában, a Kassai kerület Nagymihályi járásában.
 Fekvése
 Nagymihálytól 11 km-re délre, a Laborc jobb partján fekszik.
 Nevének eredete
 Magyar nevét egykori birtokosa, gróf Andrássy Dénes után kapta, aki új helyre telepítette az elpusztult falu lakosságát.
 Története
 1314-ben a butkai uradalom részeként említi először írásos dokumentum. A falut királyi szolgálatban állt határőrök lakták. A 14. században „Zelepke” néven említik. 1600-ban hét háztartás volt a faluban. Később a lakosság száma lecsökkent és a 18. század elején a falu lakatlan volt. 1749-ben már 78 lakos élt a faluban. Az 1784 és 1787 között megtartott népszavazás szerint 38 házban 51 család és 257 lakos élt.
 A 18. század végén Vályi András így ír róla: „SZELEPKA. Tót falu Zemplén Várm. földes Urai Gr. Smidek, és több Uraságok, lakosai római, és görögkatolikusok, fekszik Latorcza vizéhez közel, Butkához egy, Dubrókához pedig fél órányira; térséges, és fekete agyagos határja 3 nyomásbéli, leginkább gabonát, búzát, és zabot; középszerűen pedig árpát, és tengerit terem; erdeje van, szőleje nints, legelővel bővelkedik; piatza N. Mihályon 1 3/4 órányira.”
 1800-ban 372, 1828-ban már 436 lakosa volt. 1831-ben kolerajárvány pusztított a faluban.
 Fényes Elek 1851-ben kiadott geográfiai szótárában így ír a faluról: „Szelepka, tót-orosz falu, Zemplén vmegyében, Butka fiókja: 205 r. 198 g. kath. 15 zsidó lak., 24 h. Szántófölddel. F. u. gr. Schmidegg, Viczmándy. Ut. p. N.-Mihály.”
 A falu 1895-óta áll a mai helyén. Borovszky Samu monográfiasorozatának Zemplén vármegyét tárgyaló része szerint: „Dénesújfalu, azelőtt Szelepka. Hajdan a butkai vár tartozéka volt, melyre már 1220-ban a Buttkayak kir. adománylevelet nyertek. 1411-ben a Buttkaiakon kivül a Ráskai és a Márk család birtoka. 1421-ben Kamonyay Györgyöt és Balázst iktatják egyes részeibe, 1474-ben és 79-ben pedig Pesthi Bálintot. Azután is a Buttkayak és a velük rokon családok birtoka. 1551-ben Soós Albert kap itt részeket, az 1598-iki összeírásban pedig Buttkay Péter és Wiczmándy Kristóf szerepelnek birtokosaiként. 1774-ben Szirmay József, Wiczmándy Mátyás és László az urai, a Wiczmándyak mellett még gróf Szirmay, gróf Schmiddegh és Péterffy Károly. Most herczeg Lobkovitz Rezsőnek van itt nagyobb birtoka. Szelepkát a Laborcz gyakori áradásai állandóan nyugtalanították, úgy hogy lakosai 1898-ban áttelepülni voltak kénytelenek. Ebben nagy mértékben segítette őket gróf Andrássy Dénes, miért is jótevőjük iránt érzett hálából a falut előbb Dénsfalvának, majd Dénesújfalunak nevezték el. Az 1831-iki kolera számos lakosát pusztította el s itt is kitört a pórlázadás. Ide tartozik Szelepka-puszta, mely a régi község helyén áll. Templom nincs a faluban. Házainak száma 110, tótajkú, s nagyobbára róm. kath. vallású lakosaié 498. Postája Butkán van, távírója és vasúti állomása pedig Bánóczon.”
 1920-ig Zemplén vármegye Nagymihályi járásához tartozott.
 Népessége
 1910-ben 600 lakosából 546 szlovák, 10 német, 9 magyar és 35 egyéb anyanyelvű volt.
 1921-ben 616 lakosából 610 csehszlovák, 4 zsidó és 2 orosz volt. Ebből 400 római katolikus, 209 görög katolikus, 6 izraelita és 1 református vallású volt.
 1930-ban 609 lakosából 593 csehszlovák, 14 magyar és 2 zsidó volt.
 2001-ben 704 lakosából 601 szlovák, 74 cigány, 8 cseh, 4 ukrán és 17 ismeretlen nemzetiségű volt.
 2011-ben 753 lakosából 705 szlovák, 11 cigány, 2 ukrán és 35 ismeretlen nemzetiségű volt.
 2021-ben 760 lakosából 734 szlovák, 5 cigány, 3 magyar, 9 egyéb és 9 ismeretlen nemzetiségű volt.
 További információk
 Községinfó
 Dénesújfalu Szlovákia térképén
 Források
 A Nagymihályi járás települései
 Zemplén vármegye települései


text:
 22.3.2018
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 80/32
 РЕШЕНИЕ НА СЪВМЕСТНИЯ КОМИТЕТ НА ЕИП
 No 187/2016
 от 23 септември 2016 година
 за изменение на приложение II (Технически правила, стандарти, изпитвания и сертифициране) към Споразумението за ЕИП [2018/445]
 СЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,
 като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство („Споразумението за ЕИП“), и по-специално член 98 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 Директива 2014/28/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 26 февруари 2014 г. за хармонизиране на законодателствата на държавите членки за предоставяне на пазара и надзор на взривните вещества за граждански цели (преработен текст) (1) следва да бъде включена в Споразумението за ЕИП.
 (2)
 С Директива 2014/28/ЕС се отменят решения 93/15/ЕИО (2) и 2004/57/ЕО (3) на Комисията, които са включени в Споразумението за ЕИП и които съответно следва да бъдат заличени от Споразумението за ЕИП.
 (3)
 Поради това приложение II към Споразумението за ЕИП следва да бъде съответно изменено,
 ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
 Член 1
 Глава XXIX от приложение II към Споразумението за ЕИП се изменя, както следва:
 1.
 Текстът на точка 1 (Директива 93/15/ЕИО на Съвета) се заменя със следното:
 „32014 L 0028: Директива 2014/28/ЕС на Европейския парламент и на Съвета от 26 февруари 2014 г. за хармонизиране на законодателствата на държавите членки за предоставяне на пазара и надзор на взривните вещества за граждански цели (преработен текст) (ОВ L 96, 29.3.2014 г., стр. 1)“.
 2.
 Текстът на точка 3 (Директива 2004/57/ЕО на Комисията) се заличава.
 Член 2
 Текстовете на Директива 2014/28/ЕС на исландски и норвежки език, които ще бъдат публикувани в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз, са автентични.
 Член 3
 Настоящото решение влиза в сила на 24 септември 2016 г., при условие че са внесени всички нотификации, предвидени в член 103, параграф 1 от Споразумението за ЕИП (*1).
 Член 4
 Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз.
 Съставено в Брюксел на 23 септември 2016 година.
 За Съвместния комитет на ЕИП
 Председател
 Bergdís ELLERTSDÓTTIR
 (1) ОВ L 96, 29.3.2014 г., стр. 1.
 (2) ОВ L 121, 15.5.1993 г., стр. 20.
 (3) ОВ L 127, 29.4.2004 г., стр. 73.
 (*1) Без отбелязани конституционни изисквания.


type: legislation

text:
 10.1.2022
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 LI 5/4
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2022/22 НА СЪВЕТА
 от 10 януари 2022 година
 за прилагане на Регламент (ЕС) 2019/1716 относно ограничителни мерки с оглед на положението в Никарагуа
 СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕС) 2019/1716 на Съвета от 14 октомври 2019 г. относно ограничителни мерки с оглед на положението в Никарагуа (1), и по-специално член 13, параграф 1 от него,
 като взе предвид предложението на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност,
 като има предвид, че:
 (1)
 На 14 октомври 2019 г. Съветът прие Регламент (ЕС) 2019/1716 относно ограничителни мерки с оглед на положението в Никарагуа.
 (2)
 На 8 ноември 2021 г. върховният представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност („върховният представител“) направи декларация от името на Съюза, в която подчерта, че изборите в Никарагуа от 7 ноември 2021 г. са проведени без демократични гаранции, а резултатите от тях не са легитимни. Той заяви, че правителството на Никарагуа е лишило никарагуанския народ от гражданското и политическото му право да гласува на надеждни, приобщаващи, честни и прозрачни избори, както и от свободата на изразяване на мнение, на сдружаване и на мирни събрания. Върховният представител посочи, че Съюзът е готов да използва всички инструменти, с които разполага, включително допълнителни ограничителни мерки.
 (3)
 С оглед на продължаващото сериозно положение в Никарагуа седем лица и три образувания следва да бъдат включени в списъка на физическите и юридическите лица, образуванията и органите, подлежащи на ограничителни мерки, съдържащ се в приложение I към Регламент (ЕС) 2019/1716.
 (4)
 Поради това приложение I към Регламент (ЕС) 2019/1716 следва да бъде съответно изменено,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Приложение I към Регламент (ЕС) 2019/1716 се изменя, както е посочено в приложението към настоящия регламент.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
 Съставено в Брюксел на 10 януари 2022 година.
 За Съвета
 Председател
 J.-Y. LE DRIAN
 (1) ОВ L 262, 15.10.2019 г., стр. 1.
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Приложение I към Регламент (ЕС) 2019/1716 се изменя, както следва:
 1)
 Заглавието на таблицата се заменя със следното:
 „А.
 Физически лица, посочени в член 2“;
 2)
 Следните физически лица се добавят в таблицата:
 Име
 Идентификационни данни
 Изложение на мотивите
 Дата на включване в списъка
 „15.
 Camila Antonia ORTEGА MURILLO
 Позиция: Дъщеря на Даниел Ортега и Росарио Мурийо, съветник към Президентството, координатор на Комисията за творческа икономика, директор на телевизионната мрежа „Canal 13“
 Дата на раждане: 4.11.1987 г.
 Място на раждане: Манагуа, Никарагуа
 Националност: никарагуанска
 Пол: женски
 Номер на паспорт No: A00000114 (Никарагуа)
 Номер на лична карта: 0010411870001B
 Камила Антония Ортега Мурийо участва активно в действия в подкрепа на президентската двойка Даниел Ортега и Росарио Мурийо като съветник към Президентството, личен асистент на заместник-президента и координатор на Националната комисия за творческа икономика. Освен това тя е директор на платформата „Nicaragua Diseña“ и на телевизионния канал „Canal 13“.
 Отговорна е за използването на „Nicaragua Diseña“ в подкрепа на фалшифицираните президентски и парламентарни избори, проведени на 7 ноември 2021 г., чрез създаване на фалшиви профили в различни платформи на социалните медии.
 Като директор на „Canal 13“ тя допринася за разпространението на изказванията на режима на Ортега, проповядващи вражда и омраза срещу гражданската опозиция, като същевременно ограничава редакционния плурализъм и преследва независими журналисти и медии в Никарагуа, премахва свободата на изразяване и действителната изборна надпревара. Играе централна роля за потискането на политическия плурализъм и окончателното разрушаване на никарагуанската демокрация.
 Поради това тя е свързана с лица, отговорни за подкопаването на демокрацията и за сериозни нарушения на правата на човека, и подкрепя такива репресии и нарушения.
 10.1.2022 г.
 16.
 Laureano Facundo ORTEGA MURILLO
 Син на Даниел Ортега и Росарио Мурийо, съветник към Президентството
 Дата на раждане: 20.11.1982 г.
 Място на раждане: Манагуа, Никарагуа
 Пол: мъжки
 Националност: никарагуанска
 Номер на паспорт No: A00000684 (Никарагуа)
 Номер на лична карта: 0012011820046M
 Лауреано Факундо Ортега Мурийо участва активно в действия в подкрепа на президентската двойка Даниел Ортега и Росарио Мурийо като съветник към Президентството. Той обосновава и подкрепя произволното и незаконно лишаване от свобода на лидерите на никарагуанската политическа опозиция и на предварителните кандидати за президент, на студентските лидери и лидерите от селските райони или на независими журналисти, като всички тях нарича „терористи“. Допринасяйки за премахването на действителната изборна надпревара, той играе централна роля за потискането на политическия плурализъм и за окончателното разрушаване на демокрацията в Никарагуа.
 Действа като икономически съветник на баща си Даниел Ортега и на режима на Ортега чрез правителствената агенция „ProNicaragua“. Освен това отговаря за дейността на „BanCorp“ — образувание, чиято основна цел е да подпомага, спонсорира и подкрепя финансово репресивните дейности на майка му, заместник-президента Росарио Мурийо.
 Поради това той е свързан с лица, отговорни за репресиите над гражданското общество и за сериозни нарушения на правата на човека, и подкрепя такива репресии и нарушения.
 10.1.2022 г.
 17.
 Brenda Isabel ROCHA CHACÓN
 Председател на Върховния избирателен съвет
 Дата на раждане: 10.2.1967 г.
 Място на раждане: Бонанса, Никарагуа
 Пол: женски
 Националност: никарагуанска
 От май 2021 г. насам Бренда Исабел Роча Чакон е председателят на Върховния избирателен съвет — орган, който отговаря за подготовката, провеждането и сертифицирането на общите избори от 7 ноември 2021 г., които поради липсата на прозрачност, истинска опозиция и демократичен дебат подкопаха демократичните институции и процеси. Върховният избирателен съвет лиши опозицията от възможността да се кандидатира на свободни избори и осигури организирането на изборите при недемократични условия.
 Поради това тя носи отговорност за репресиите срещу демократичната опозиция и за подкопаването на демокрацията и принципите на правовата държава в Никарагуа.
 10.1.2022 г.
 18.
 Cairo Melvin AMADOR ARRIETA
 Заместник-председател на Върховния избирателен съвет
 Дата на раждане: 1952 г.
 Пол: мъжки
 Националност: никарагуанска
 От май 2021 г. насам Кайро Мелвин Амадор Ариета е заместник-председателят на Върховния избирателен съвет — орган, който отговаря за подготовката, провеждането и сертифицирането на общите избори от 7 ноември 2021 г., които поради липсата на прозрачност, истинска опозиция и демократичен дебат подкопаха демократичните институции и процеси. Върховният избирателен съвет лиши опозицията от възможността да се кандидатира на избори и осигури организирането на изборите при недемократични условия.
 Поради това той носи отговорност за репресиите срещу демократичната опозиция и за подкопаването на демокрацията и принципите на правовата държава в Никарагуа.
 10.1.2022 г.
 19.
 Lumberto Ignacio CAMPBELL HOOKER
 Член на Върховния избирателен съвет, изпълнявал длъжността на председател на Върховния избирателен съвет през 2018 г.
 Дата на раждане: 3.12.1949 г.
 Място на раждане: Раас, Никарагуа
 Пол: мъжки
 Националност: никарагуанска
 Номер на паспорт: A00001109 (Никарагуа)
 Номер на лична карта: 6010302490003J
 От 2014 г. насам Лумберто Игнасио Кембъл Хукър е член на Върховния избирателен съвет — орган, който отговаря за подготовката, провеждането и сертифицирането на общите избори от 7 ноември 2021 г., които поради липсата на прозрачност, истинска опозиция и демократичен дебат подкопаха демократичните институции и процеси. Върховният избирателен съвет лиши опозицията от възможността да се кандидатира на свободни избори и осигури организирането на изборите при недемократични условия.
 Лумберто Игнасио Кембъл Хукър говори пред медиите по време на изборите от 7 ноември 2021 г., като обосновава и приветства организирането им.
 Поради това той носи отговорност за репресиите срещу демократичната опозиция и за подкопаването на демокрацията и правовата държава в Никарагуа.
 10.1.2022 г.
 20.
 Nahima Janett DÍAZ FLORES
 Директор на Никарагуанския институт по далекосъобщенията и пощите, дъщеря на генералния директор на националната полиция на Никарагуа Франсиско Хавиер Диаз Мадриз
 Дата на раждане: 28.6.1989 г.
 Пол: женски
 Националност: никарагуанска
 Найма Джанет Диас Флорес е директор на Никарагуанския институт по далекосъобщенията и пощите (TELCOR), регулаторния орган за далекосъобщителни и пощенски услуги. Никарагуанските власти използват TELCOR за заглушаване на независимите медии, включително на три новинарски организации от 2018 г. насам. По време на предизборната кампания за общите избори през 2021 г. TELCOR провежда широкомащабни кампании за дезинформация. В качеството си на институция, отговаряща за прилагането на „Закона за киберсигурността“, TELCOR ръководи и провежда по наблюдение на комуникацията по отношение на гражданското общество и демократичната опозиция.
 От своята позиция Найма Диас Флорес действа като поддръжник на режима на Ортега и ръководи и провежда действия за дезинформация и надзор чрез TELCOR спрямо гражданското общество и демократичната опозиция. Поради това тя е отговорна за сериозни нарушения на правата на човека, за репресии срещу гражданското общество и демократичната опозиция и за подкопаването на демокрацията в Никарагуа.
 10.1.2022 г.
 21.
 Luis Ángel MONTENEGRO ESPINOZA
 Ръководител на Главната инспекция на банките и другите финансови институции на Никарагуа
 Дата на раждане: 1.1.1949 г.
 Място на раждане: Естели, Никарагуа
 Пол: мъжки
 Адрес: Planes De Puntaldia Casa #16, Managua, Nicaragua
 Националност: никарагуанска
 Номер на лична карта: 1610101490000S
 Луис Анхел Монтенегро Еспиноса ръководи Главната инспекция на банките и другите финансови институции на Никарагуа (SIBOIF). На тази си длъжност той е отговорен за преследването на финансовите участници, противопоставяли се на политиките на режима на Ортега, както и за прилагането на контрола на режима върху финансовия сектор.
 Назначен е на този пост пряко от Даниел Ортега като награда за неговата лоялност. На предишната си позиция на ръководител на Върховния контролен орган на републиката той е правел необходимото за това корумпираните финансови дейности на Ортега да не подлежат на одит и също така е допринасял за упражнявания от Ортега контрол върху режима.
 Поради това носи отговорност за подкопаването на принципите на правовата държава в Никарагуа, както и за репресиите срещу гражданското общество и демократичната опозиция.
 10.1.2022 г.“;
 3)
 Добавят се следното заглавие и таблица:
 „Б.
 Юридически лица, образувания и органи, посочени в член 2
 Име
 Идентификационни данни
 Изложение на мотивите
 Дата на включване в списъка
 1.
 National Police of Nicaragua (Национална полиция на Никарагуа)
 La Policía Nacional Nicaragüense
 Седалище: Манагуа, Никарагуа
 Дата на създаване: 22.8.1979 г.
 Уебсайт: http://www.policia.gob.ni/
 Националната полиция на Никарагуа носи отговорност за унизителното отношение, включително за физическите и психологическите изтезания на лицата, противопоставящи се на режима на Ортега. Тя носи отговорност за незаконното лишаване от свобода без правни и демократични гаранции на потенциални кандидати за президент, лидери на гражданското общество, студентски лидери и лидери на селските райони и независими журналисти.
 Националната полиция изигра важна роля за това Даниел Ортега да избегне сблъсъка с една истинска демократична опозиция по време на общите избори от 7 ноември 2021 г. Преди тези избори националната полиция е извършвала непрекъснато наблюдение и преследване на опозиционни лидери, незаконни влизания в жилища и произволни арести на членове на опозицията и систематично е заплашвала държавни служители.
 През 2018 г. националната полиция е участвала в убийствата на мирни демонстранти в Никарагуа.
 Поради това националната полиция на Никарагуа носи отговорност за сериозни нарушения на правата на човека, репресии срещу гражданското общество и демократичната опозиция и подкопаването на демокрацията и правовата държава в Никарагуа.
 10.1.2022 г.
 2.
 Supreme Electoral Council (Върховен избирателен съвет)
 Consejo Supremo Electoral
 Адрес: Pista Juan Pablo II, Managua 14005, Nicaragua
 Уебсайт: https://www.cse.gob.ni/
 Имейл: info@cse.gob.ni
 Върховният избирателен съвет е органът, който отговаря за подготовката, провеждането и сертифицирането на общите избори от 7 ноември 2021 г., които поради липсата на прозрачност, истинска опозиция и демократичен дебат подкопаха демократичните институции и процеси. Върховният избирателен съвет лиши опозицията от възможността да се кандидатира на свободни избори и осигури организирането на изборите при недемократични условия.
 Поради това Върховният избирателен съвет носи отговорност за репресиите срещу демократичната опозиция, както и за подкопаването на демокрацията и правовата държава в Никарагуа.
 10.1.2022 г.
 3.
 The Nicaraguan Institute of Telecommunications and Post (Никарагуански институт по телекомуникации и пощенски услуги)
 Адрес: Avenida Bolívar, Esquina diagonal al edifico de la Cancillería, Aptdo 2664, Managua, 10000 Nicaragua
 Дата на регистрация: 12.6.1982 г.
 Уебсайт: https://www.telcor.gob.ni
 Никарагуанският институт по телекомуникации и пощенски услуги (TELCOR) е регулаторният орган за телекомуникациите и пощенските услуги. Той се използва от никарагуанските органи за заглушаване на независимите медии, включително на три новинарски организации от 2018 г. насам, по време на репресиите през 2018 г. и след общите избори през 2021 г. По време на общата предизборна кампания TELCOR провежда широкомащабна дезинформационна кампания. В качеството си на институция, отговаряща за прилагането на „закона за киберсигурността“, TELCOR ръководи и извършва дейности по наблюдение на комуникацията по отношение на гражданското общество и демократичната опозиция.
 Поради това TELCOR носи отговорност за сериозни нарушения на правата на човека и за репресии срещу гражданското общество и демократичната опозиция.
 10.1.2022 г.“.