type: other

text:
Consiglio di Stato sezione III sentenza n. 695 depositata il 19 febbraio 2016 - Servizi analoghi – nozione – non corrisponde a servizi identici – derogabilità – in caso di specificità e delicatezza del servizio – necessario comunque un rapporto di corrispondenza e/o omogeneità tra il servizio richiesto e quello svolto (art. 42) - Studio Cerbone
 Consiglio di Stato sezione III sentenza n. 695 depositata il 19 febbraio 2016 – Servizi analoghi – nozione – non corrisponde a servizi identici – derogabilità – in caso di specificità e delicatezza del servizio – necessario comunque un rapporto di corrispondenza e/o omogeneità tra il servizio richiesto e quello svolto (art. 42)
 Sei qui: Home » Consiglio di Stato sezione III sentenza n. 695 depositata il 19 febbraio 2016 – Servizi analoghi – nozione – non corrisponde a servizi identici – derogabilità – in caso di specificità e delicatezza del servizio – necessario comunque un rapporto di corrispondenza e/o omogeneità tra il servizio richiesto e quello svolto (art. 42)
 Consiglio di Stato sezione III sentenza n. 695 depositata il 19 febbraio 2016
 N. 00695/2016REG.PROV.COLL.
 N. 09472/2015 REG.RIC.
 sul ricorso numero di registro generale 9472 del 2015, proposto da:
 Consorzio Stabile di C. F., in persona del legale rappresentante pro tempore, rappresentato e difeso dall’Avv. Alfonso Erra, del Foro di Napoli, con domicilio eletto presso l’Avv. Lodovico Visone in Roma, via del Gesù, n. 62;
 Società Cooperativa Sociale I. Q., in persona del legale rappresentante pro tempore, rappresentata e difesa dall’Avv. Alberto De Chiara e dall’Avv. Francesco Maria Caianiello, del Foro di Napoli, con domicilio eletto presso l’Avv. Angela Fiorentino in Roma, via E. Q. Visconti, n. 11;
 Comune di Afragola (NA), in persona del Sindaco pro tempore, rappresentato e difeso dall’Avv. Rosa Balsamo, con domicilio eletto presso il Consiglio di Stato in Roma, piazza Capo di Ferro, n. 13;
 Ambito Territoriale n. 19 del Comune di Afragola, appellato non costituito;
 della sentenza breve del T.A.R. CAMPANIA – NAPOLI: SEZIONE II n. 05185/2015, resa tra le parti, concernente l’aggiudicazione definitiva dell’appalto per i servizi alle persone di cui alla L.R. n. 11 del 2007
 visti gli atti di costituzione in giudizio della Società Cooperativa Sociale I. Q. e del Comune di Afragola;
 relatore nell’udienza pubblica del giorno 4 febbraio 2016 il Cons. Massimiliano Noccelli e uditi per l’odierno appellante principale Consorzio Stabile di C. F. l’Avv. Luca Tozzi, su delega dell’Avv. Alfonso Erra, per la Società Cooperativa Sociale I. Q. l’Avv. Francesco Maria Caianiello e per il Comune di Afragola (NA) l’Avv. Rosa Balsamo;
 1. Con bando pubblicato il 12.8.2014 sulla G.U.U.E., il Comune di Afragola (NA), quale capofila dell’Ambito Territoriale n. 19, ha indetto una gara d’appalto, a procedura aperta, per l’affidamento dei «servizi alle persone di cui alla legge Regionale n. 11/2007», da svolgersi a norma dell’art. 83 del d. lgs. 163/2006 e con il metodo dell’offerta economicamente più vantaggiosa.
 1.1. Nell’ambito di tale bando il lotto n. 1 era riferito all’Area Intervento Minori, denominazione servizio Centro Diurno Polifunzionale, codice denominatore B4, codice CPV 85320000-8, per un importo a base d’asta di € 506.795,33.
 1.2. Con la determinazione n. 863 del 19.8.2015, all’esito delle operazioni di gara, la stazione appaltante ha aggiudicato la gara al Consorzio Stabile di C. F. (di qui in avanti, per brevità, il Consorzio).
 2. Tale aggiudicazione, insieme con tutti i verbali di gara, è stata impugnata avanti al T.A.R. Campania dalla Cooperativa Sociale I. Q. (di qui in avanti, per brevità, I. Q.), che ne ha chiesto, previa sospensione, l’annullamento.
 2.1. Nel primo grado di giudizio si sono costituiti sia la stazione appaltante che il Consorzio, entrambi per resistere al ricorso.
 2.2. Il 4.11.2025 il Consorzio depositava, peraltro, un ricorso incidentale, finalizzato a far valere l’esclusione de I. Q..
 2.3. Il T.A.R. Campania, sede di Napoli, con la sentenza n. 5185 del 6.11.2015, ha respinto il ricorso incidentale proposto dal Consorzio e ha invece accolto il ricorso principale proposto da I. Q., annullando gli atti impugnati, e ha disposto il risarcimento del danno in forma specifica, mediante l’aggiudicazione della gara e la consegna del servizio alla ricorrente principale, previe le eventuali verifiche, qualora già non effettuate, nonché previa declaratoria di inefficacia del contratto eventualmente stipulato nelle more con la controinteressata.
 3. Avverso tale sentenza ha proposto appello il Consorzio, articolando due distinti motivi, e ne ha chiesto, previa sospensione, la riforma.
 3.1. Si è costituito I. Q., per chiedere la reiezione del gravame, e ha proposto appello incidentale avverso la sentenza nella parte in cui essa ha respinto gli altri motivi del suo originario ricorso.
 3.2. Si è altresì costituito il Comune di Afragola, chiedendo di accogliere l’appello e, per l’effetto, di riformare la sentenza di primo grado limitatamente alla parte in cui ha accolto il ricorso principale.
 3.3. Nella camera di consiglio del 10.12.2015, fissata per esaminare l’istanza incidentale di sospensione proposta ai sensi dell’art. 98 c.p.a. dall’appellante principale, il Collegio, ritenuto di dover decidere con sollecitudine la causa nel merito, l’ha rinviata alla pubblica udienza del 4.2.2016.
 3.4. Nella pubblica udienza del 4.2.2016 il Collegio, uditi i difensori delle parti, ha trattenuto la causa in decisione.
 4. L’appello principale del Consorzio è infondato.
 5. Con un primo motivo (pp. 3-9 del ricorso) il Consorzio lamenta che il T.A.R. avrebbe erroneamente disatteso il suo ricorso incidentale escludente.
 5.1. La sostanza della censura, proposta con il ricorso incidentale in prime cure, è la seguente.
 5.1.1. I. Q., nella propria offerta economica, ha dichiarato di offrire il prezzo di € 451.432,20, derivante dal ribasso dell’11% sull’importo a base di gara di € 503.301,22, non comprensivo degli oneri per la sicurezza non soggetti a ribasso e pari ad € 3.494,11.
 5.1.2. Secondo il Consorzio l’impresa appellata – nonché appellante incidentale – avrebbe arbitrariamente, così facendo, modificato in aumento l’importo degli oneri di sicurezza da interferenze e/o cc.dd. esterni, fissandoli immotivatamente in € 3.494,11 ed avrebbe illegittimamente escluso dal ribasso d’asta la cifra di € 2.494,11, che doveva invece ritenersi soggetta al ribasso.
 5.2. In senso contrario, disattendendo tale censura, il T.A.R. campano ha osservato che gli oneri di sicurezza aziendali interni sono stati espressamente indicati da I. Q. nella propria offerta economica, ma non sono stati assoggettati a ribasso, poiché nessuna disposizione di legge impone di assoggettare a ribasso anche gli oneri di sicurezza interni.
 5.2.1. Essi, in altri termini, possono, ma non devono necessariamente essere soggetti a ribasso, a differenza degli oneri di sicurezza interferenziali, che al contrario, come stabilisce espressamente l’art. 86, comma 3-ter, del d. lgs. 163/2006, non possono essere comunque soggetti a ribasso.
 5.3. L’appellante principale critica, tuttavia, l’impianto motivazionale della sentenza, facendo rilevare che:
 a) il giudice di prime cure abbia arbitrariamente ritenuto, in assenza di qualsivoglia indicazione dell’odierna appellata in sede di gara o nelle sue difese, che la cifra di € 2.494,11 fosse l’indicazione degli oneri di sicurezza aziendali interni e che sia stata perciò legittimamente esclusa dal ribasso d’asta;
 b) l’importo di € 3.494,11 sarebbero, in realtà, gli oneri di sicurezza non soggetti a ribasso e, quindi, oneri ontologicamente diversi da quelli di sicurezza aziendali;
 c) anche gli oneri della sicurezza aziendale, venendo ad essere parte dell’offerta economica, concorrerebbero a determinare il ribasso che ciascun partecipante alle procedure di affidamento è tenuto ad offrire;
 d) l’operato della stazione appaltante sarebbe illegittimo, poiché ha reso di fatto impossibile comparare, in maniera equa, il ribasso offerto da I. Q. con quello offerto dal Consorzio, poiché i ribassi sono stati applicati su basi d’asta differenti;
 e) l’offerta economica de I. Q. sarebbe, nel complesso, ambigua ed indeterminata perché, preso atto dell’immodificabilità della base d’asta ammontante ad € 505.795,33, non sarebbe lecito intendere se essa abbia voluto offrire un ribasso dell’11% sulla base d’asta di € 505.795,33 oppure abbia voluto offrire tout court il prezzo di € 451.432,20, che comunque corrisponde ad un ribasso differente rispetto all’11%;
 f) il T.A.R. avrebbe omesso di verificare come l’offerta dell’odierna appellata I. Q. fosse incerta, indeterminata ed ipotetica alla luce del fatto che il ribasso dell’11%, applicato alla reale base d’asta di € 505.795,33, in nessun modo modificabile dai concorrenti, desse un risultato ben diverso rispetto al prezzo dichiarato da I. Q., soprattutto se maggiorati degli oneri della sicurezza esterni, quantificati autonomamente ed illegittimamente dallo stesso in € 3.494,11, somma alla quale si era oltretutto autovincolata contrattualmente in modo irrevocabile;
 g)I. Q., pur avendo sottoscritto per accettazione il D.U.V.R.I. quantificante in soli € 1.000,00 gli oneri di sicurezza cc.dd. esterni, li avrebbe illegittimamente aumentati, sicché la sua offerta, sol per questo, doveva essere esclusa.
 5.4. Il motivo non merita condivisione.
 5.5. Occorre rilevare, anzitutto, che I. Q. ha formulato un’offerta chiara ed univoca, attenendosi alle prescrizioni della lex specialis che, giova ricordarlo, all’art. 17.3.1. del disciplinare prevedeva testualmente, per ciascuna voce del disciplinare, di «indicare il ribasso percentuale, da applicare all’importo posto a base di gara, I.V.A. esclusa, espresso in cifre e lettere, al netto della spesa degli oneri per la sicurezza».
 5.5.1. Nella propria offerta economica (doc. 14 fasc. appellante principale) I. Q. ha escluso dal ribasso, così come richiesto dal citato art. 17.3.1., le spese degli oneri della sicurezza, suddivise in € 1.000,00 per rischi da interferenze cc.dd. esterne, non ribassati secondo le prescrizioni di legge e conforme al quantum indicato nel D.U.V.R.I., e in € 2.492,00 per oneri di sicurezza aziendale, anche essi non soggetti a ribasso.
 5.5.2. Sottratte tali voci dall’importo a base d’asta, complessivamente quantificate in € 3.494,11, sulla somma residua, pari ad € 503.301,22 è stato effettuato il ribasso dell’11%, così da ottenere l’importo finale offerto, pari ad € 451.432,20.
 5.5.3. Nella tabella del piano finanziario allegato all’offerta economica presentata da I. Q. si legge chiaramente che gli oneri della sicurezza, pari ad € 3.494,00, sono suddivisi negli importi di € 2.494,00 e di € 1.000,00, cifra corrispondente a quella richiesta dal D.U.V.R.I.
 5.6. Ora non vi può essere dubbio che l’offerta de I. Q. sia chiara, inequivoca, ben determinata e, soprattutto, conforme alle previsioni della lex specialis, che non sono state in alcun modo contestate né tempestivamente impugnate dal Consorzio, laddove prevedevano di indicare il ribasso percentuale, da applicare all’importo posto a base di gara, I.V.A. esclusa, espresso in cifre e lettere, al netto della spesa degli oneri per la sicurezza, senza specificare se tali oneri dovessero essere soltanto quelli esterni o anche quelli interni.
 5.7. È ben vero che gli oneri per la sicurezza aziendale – distinti da quelli cc.dd. da interferenze – costituiscono una voce di costo dell’offerta e, come questa, sono pertanto soggetti a ribasso (Cons. St., sez. V, 1.8.2015, n. 3769), ma è altresì incontestabile che la stessa formulazione della lex specialis, per la stessa ambiguità «già presente a livello normativo» (così, per analogo caso, proprio la citata sentenza del Cons. St., sez. V, 1.8.2015, n. 3769), si prestasse ad una duplice lettura, che non può essere imputata a colpa delle concorrenti.
 5.8. Nel dubbio, pertanto, I. Q. ha applicato letteralmente la previsione dell’art. 17.3.1. del capitolato speciale, pur nella sua ampia e ambigua formulazione, escludendo dal ribasso entrambi i due tipi di oneri.
 5.9. L’offerta economica presentata da I. Q., dunque, non appare né di fatto è indeterminata, poiché ha consentito alla stazione appaltante di apprezzarne il valore in termini assoluti – € 451.432,20 al netto dell’IVA – comprensivi di € 3.494,11 per oneri della sicurezza (aziendali ed esterni) non soggetti a ribasso, più favorevole, certamente, rispetto a quella del Consorzio, pari ad € 481.505,56 (IVA esclusa).
 5.9.1. E del resto, occorre qui rilevare, l’applicazione della formula prevista dalla lex specialis (Prezzo più basso/prezzo singola offerta × 20), facendo riferimento ai prezzi in valore assoluto, non ha in alcun modo risentito – né avrebbe potuto risentire – di qualsivoglia ipotetica incertezza relativa al ricalcolo del valore percentuale del ribasso.
 5.10. Il motivo, pertanto, deve essere respinto.
 6. Con il secondo motivo (pp. 9-21) il Consorzio, appellante principale, lamenta che il T.A.R. partenopeo abbia erroneamente accolto il primo motivo del ricorso principale, proposto in primo grado da I. Q., laddove ha ritenuto che il Consorzio non avrebbe correttamente dimostrato i requisiti di capacità tecnica e professionale mediante allegazione di un certo numero ed importo di servizi analoghi.
 6.1. Il T.A.R. avrebbe così sostituito, secondo l’appellante principale, la propria valutazione a quella effettuata dalla Commissione giudicatrice, dimenticando che, per la dimostrazione dei requisiti di capacità tecnico-professionale, la lex specialis richiedeva di dimostrare l’effettuazione di servizi analoghi, e non già identici o strettamente analoghi a quelli oggetto di affidamento.
 6.2. Anche il riferimento ai codici CPV da parte del T.A.R., sulla base dei chiarimenti forniti dalla stessa stazione appaltante, sarebbe fuorviante, fondandosi soltanto sul rilievo che il servizio di cui al lotto n.1 sia contraddistinto dal CPV 85320000-8, mentre parte dei servizi analoghi svolti dal Consorzio atterrebbero ai CPV 85311200-4 e 8531100-3, ma ometterebbe di considerare che tra i suddetti codici, appartenenti allo stesso blocco, divisione e gruppo, vi sarebbe una differenza che è dettata dalla maggiore specificità del codice 85311200-4 e 8531100-3 rispetto a quello 8532000-8 senza che ciò significhi che i due servizi non sono analoghi.
 6.3. Non sussisterebbe, pertanto, alcuna irragionevolezza o manifesta irrazionalità, da parte della stazione appaltante, nell’aver ammesso il Consorzio al prosieguo delle operazioni di gara, dato che i servizi precedentemente svolti dal Consorzio, ancorché diretti non esclusivamente a soggetti minori o a persone anziane, si inseriscono nella più ampia categoria dei servizi sociali o socio-sanitari e si pongono in stretta analogia rispetto ai servizi oggetto di affidamento (p. 19 del ricorso).
 6.4. Il motivo è anch’esso infondato.
 6.5. Il primo giudice ha chiarito che ben può l’Amministrazione appaltante richiedere che i concorrenti abbiano svolto servizi strettamente analoghi – e addirittura identici – a quello oggetto dell’appalto, purché il requisito della stretta analogia sia espressamente richiesto e risponda ad un precipuo interesse pubblico, condizioni, queste, certamente presenti nel caso all’esame, ove le prestazioni oggetto dell’affidamento riguardano appunto servizi sociali aventi come destinatari i minori e, quindi, sono giustificate dalle caratteristiche del servizio stesso (p. 5 della sentenza impugnata).
 6.6. Il T.A.R., dopo aver compiuto un’attenta disamina dell’elenco dei servizi svolti in precedenza dal Consorzio, è pervenuto alla conclusione che tra questi e il servizio da svolgere non vi sia identità, facendo tale discrasia venir meno il possesso del requisito specifico prescritto dalla legge di gara.
 6.7. A conforto del proprio assunto, peraltro, il primo giudice ha evidenziato come, secondo la stessa stazione appaltante che sul punto aveva reso espliciti chiarimenti, ai fini dei servizi analoghi dovesse farsi riferimento al CPV contenuto nel bando, che per il lotto n. 1 prevede il codice 85320000-8, al quale corrisponde l’attività relativa ai “servizi sociali”.
 6.8. Questa Sezione ben conosce il pacifico insegnamento giurisprudenziale secondo cui, laddove il bando di gara richieda quale requisito il pregresso svolgimento di “servizi analoghi”, tale nozione non può, se non con grave forzatura interpretativa, essere assimilata a quella di “servizi identici”, dovendo dunque ritenersi soddisfatta la prescrizione ove il concorrente abbia comunque dimostrato lo svolgimento di servizi rientranti nel medesimo settore imprenditoriale o professionale al quale afferisce l’appalto (v., ex plurimis, Cons. St., sez. IV, 5.3.2015, n. 1122).
 6.9. Ma, nel caso di specie, era stata proprio la stazione appaltante a chiarire, rispondendo ai quesiti n. 13 e n. 18, che per servizi analoghi si dovesse fare riferimento al CPV di riferimento che è indicato per ogni lotto, riportato nel bando, e cioè, in relazione al lotto n. 1 di cui si controverte, al CPV 85320000-8, relativo ai servizi sociali.
 6.10. L’indicazione pervenuta in sede di chiarimenti dalla stazione appaltante è perfettamente coerente con l’oggetto dell’appalto, che riguarda il “Centro Diurno Polifunzionale” e, cioè, un servizio articolato in spazi multivalenti, che si colloca nella rete dei servizi sociali territoriali, ed offre la possibilità di aggregazione finalizzata alla prevenzione di situazioni di disagio attraverso proposte di socializzazione tra minori e di identificazione di persone adulte significative.
 6.11. È evidente che il servizio in questione è un servizio sociale e non sanitario e riguarda specificamente i minori, mentre le pregresse esperienze vantate dal Consorzio ed elencate nel suo curriculum sono estranee rispetto alla specificità del servizio richiesto, attenendo principalmente, come ha rilevato il T.A.R., all’assistenza in favore di persone anziane o disabili.
 6.12. Quanto al codice, poi, si deve osservare che il codice 85320000-8, indicato dall’Amministrazione per l’individuazione della tipologia del lotto controverso, e quelli 85311200-4 e 85311100-3 appartengono alla stessa divisione 85 e, all’interno di essa, al medesimo gruppo 853, ma all’interno di quest’ultimo, mentre il codice richiesto dal bando per il servizio presso il Centro Diurno Polifunzionale per minori appartiene alla classe 8532, gli altri due, invece, appartengono alla diversa classe 8531 e, più in particolare, alla sua categoria 85311, di cui individuano, rispettivamente, i servizi di assistenza sociale per disabili (85311200-4) e i servizi di assistenza sociale per persone anziane (85311100-3).
 6.13. Tra il codice 85320000-8 richiesto dal bando e i due codici appena menzionati non vi è, dunque, un rapporto di genus ad speciem, come assume l’appellante principale, poiché si tratte di codici individuanti species appartenenti, incontestabilmente, ad un genus diverso rispetto a quello individuato e richiesto dal bando.
 6.14. Se ne deve arguire, pertanto, che il T.A.R. non ha in alcun modo sostituito la propria valutazione a quella dell’Amministrazione, ma ha correttamente rilevato la mancanza di omogeneità, quantomeno sotto il profilo di un corretto rapporto genus ad speciem, tra i servizi richiesti dal bando e quelli elencati dal Consorzio, assenza di analogia tanto più evidente e incontestabile ove si consideri la specificità e, si aggiunga, la peculiare delicatezza del servizio richiesto dall’Amministrazione.
 6.15. Di qui la conclusione, che va esente da censura, che il Consorzio non avesse dimostrato l’esecuzione di servizi analoghi a quelli richiesti, non avendo il T.A.R. sostituito la propria valutazione a quella dell’Amministrazione, ma avendo anzi correttamente riaffermato che il servizio richiesto, sociale e non sanitario, riguardava un’area di intervento esclusivamente dedicata ai minori, come del resto ha precisato la stessa stazione appaltante nel chiarimento n. 18.
 6.16. L’affermazione del T.A.R. circa la “identità” del servizio, al di là del termine improprio usato, non costituisce una forzatura interpretativa del bando, poiché il primo giudice, ad onta dell’inesatta espressione usata, ha inteso solo riaffermare la necessità, evidente, che vi fosse corrispondenza e/o omogeneità tra il servizio richiesto e quello svolto in passato, né in ciò ha violato la previsione del n. 3 del par. 12.1. del disciplinare che, nell’elencare la tipologia esemplificativa di servizi analoghi (servizi di assistenza per disabili, servizi di assistenza domiciliare, etc.), presupponeva, anzitutto, l’analogia del servizio a quello «per il lotto per il quale si concorre» e, cioè, in favore dei minori.
 7. L’appello principale, quindi, deve essere respinto.
 8. L’incontestabile e necessitata esclusione del Consorzio per l’assenza di fatturato per servizi analoghi, alla luce dei motivi sin qui esposti, costituisce ragione in sé sufficiente a sorreggere la decisione impugnata, con la conseguenza che gli ulteriori motivi di ricorso, proposti in primo grado da I. Q. e respinti dal T.A.R., divengono irrilevanti, sul piano giuridico, per il principio secondo cui ove l’atto impugnato (provvedimento o sentenza) sia legittimamente fondato su una ragione, di per sé sufficiente a sorreggerlo, diventano irrilevanti, per difetto di interesse, le ulteriori censure dedotte dal ricorrente avverso le altre ragioni opposte dall’autorità emanante a rigetto della sua istanza (v., ex plurimis, Cons. St., sez. IV, 14.12.2015, n. 5663).
 9. Ne segue, quindi, l’improcedibilità dell’appello incidentale proposto da I. Q., inteso a censurare la sentenza impugnata nella parte in cui ha disatteso gli altri motivi dell’originario ricorso, per difetto di interesse.
 10. In conclusione, per le ragioni sin qui esposte, l’appello principale deve essere respinto e quello incidentale deve essere dichiarato improcedibile, con conseguente conferma della sentenza impugnata.
 11. Le spese del presente grado di giudizio, attesa, comunque, la complessità delle ragioni sin qui esposte, possono essere interamente compensate tra tutte le parti qui costituitesi.
 Il Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Terza), definitivamente pronunciando sull’appello principale, come proposto da Consorzio Stabile di C. F., lo respinge; dichiara improcedibile l’appello incidentale proposto da Società Cooperativa Sociale I. Q.; conferma, per l’effetto, la sentenza impugnata.
 Tribunale Amministrativo Regionale della Campania sezione VIII sentenza n. 4484 depositata il 29 settembre 2016 - Servizi identici o analoghi – svolgimento pregresso – costituisce requisito di natura tecnica – conseguenze sull’avvalimento – soccorso...
 CORTE DI CASSAZIONE - Ordinanza 03 luglio 2019, n. 17897 - Il principio della corrispondenza fra il chiesto ed il pronunciato, la cui violazione determina il vizio di ultrapetizione, implica unicamente il divieto, per il giudice, di attribuire alla...
 Consiglio di Stato sezione V sentenza n. 4918 depositata il 23 novembre 2016 - Immodificabilità soggettiva dell’affidatario – finalità, limiti e derogabilità – interpretazione sistematica (art. 37 d.lgs. n. 163/2006 – art. 48 e 106 d.lgs. n. 50/2016)


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 5.5.2014
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 135/49
 10. veebruaril 2014 esitatud hagi – Export Development Bank of Iran versus nõukogu
 (Kohtuasi T-89/14)
 2014/C 135/63
 Kohtumenetluse keel: prantsuse
 Pooled
 Hageja: Export Development Bank of Iran (Teheran, Iraan) (esindajad: advokaat J.-M. Thouvenin)
 Kostja: Euroopa Liidu Nõukogu
 Nõuded
 Hageja palub Üldkohtul:
 —
 tühistada nõukogu 15. novembri 2013. aasta rakendusmäärus (EL) nr 1154/2013 hagejat puudutavas osas;
 —
 tühistada nõukogu 15. novembri 2013. aasta otsus 2013/661/ÜVJP hagejat puudutavas osas;
 —
 tunnistada nõukogu 23. märtsi 2012. aasta määrus (EL) nr 267/2012 tema suhtes kohaldamatuks;
 —
 tunnistada otsus 2014/413/ÜVJP tema suhtes kohaldamatuks;
 —
 teise võimalusena tühistada käesolevate nõuete esimeses kahes taandes nimetatud rakendusmäärus ja otsus alates 20. jaanuarist 2014;
 —
 mõista kohtukulud välja nõukogult.
 Väited ja peamised argumendid
 Hageja esitab oma hagi põhjendamiseks üheksa väidet, millest kaheksa on sisuliselt identsed või sarnased väidetega, mis on esitatud kohtuasjas T-65/14: Bank Refah Kargaran vs. nõukogu.
 Lisaks väidab hageja, et rikutud on võrdsuse ja diskrimineerimiskeelu põhimõtteid.


text:
18.3.2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 79/41
 — anular, na medida do necessário, a qualificação jurı́dica — condenar o recorrido no pagamento, como compensação
 atribuı́da aos contratos dos recorrentes, uma vez que se pelo prejuı́zo material e moral sofrido, de uma indemni-
 trata na realidade, para cada um deles, da renovação de zação cujo montante será fixado de acordo com o douto
 prazo indeterminado de um contrato celebrado ao abrigo entendimento do tribunal;
 do artigo 2.o, alı́nea a) do regime Aplicável aos Outros
 Agentes (a seguir ROA), por aplicação do artigo 8.o, último — condenar o recorrido nas despesas.
 parágrafo do ROA;
 — anular a decisão de rejeição expressa das reclamações
 introduzidas pelos recorrentes; Fundamentos e principais argumentos
 — condenar a recorrida nas despesas.
 O recorrente alega, em primeiro lugar que a decisão impugnada
 não está minimamente fundamentada, o que constitui violação
 do artigo 25.o, segundo parágrafo, do Estatuto dos Funcioná-
 Fundamentos e principais argumentos rios.
 Os fundamentos e principais argumentos são idênticos aos
 expostos pelos recorrentes do processo T-137/99 (1). O recorrente invoca, além disso, a violação do princı́pio patere
 legem quam ipse fecisti, na medida em que a decisão impugnada
 não respeita as regras que o director do Cedefop tinha imposto
 (1) JO C 246 de 28.8.1999, p. 38. a si próprio na decisão de 12 de Novembro de 1992, relativa
 às disposições e critérios para a promoção dos agentes do
 Centro.
 Recurso interposto em 24 de Janeiro de 2000 por David
 Crabbe contra o Centro Europeu para o Desenvolvimento
 da Formação Profissional (Cedefop)
 Recurso interposto em 27 de Janeiro de 2000 por «A»
 (Processo T-21/00) contra a Comissão das Comunidades Europeias
 (2000/C 79/85) (Processo T-23/00)
 (2000/C 79/86)
 (Lı́ngua do processo: francês)
 Deu entrada em 24 de Janeiro de 2000, no Tribunal de
 Primeira Instância das Comunidades Europeias, um recurso (Lı́ngua do processo: francês)
 contra o Centro Europeu para o Desenvolvimento da Formação
 Profissional, interposto por David Crabbe, com domicı́lio Deu entrada em 27 de Janeiro de 2000, no Tribunal de
 em Perea-Tessalónica (Grécia), representado por Marc-Albert Primeira Instância das Comunidades Europeias, um recurso
 Lucas, advogado do foro de Liège, com domicı́lio escolhido no contra a Comissão das Comunidades Europeias, interposto por
 Luxemburgo no escritório dos advogados Thewes e Reuter, «A», residente em Saint-Hubert (Bélgica), representada por
 33, rue des Capucins. Lucas Vogel, advogado do foro de Bruxelas, com domicı́lio
 escolhido no Luxemburgo no domicı́lio de Christian Kremer,
 O recorrente conclui pedindo que o Tribunal se digne: 6, rue Heinrich Heine.
 — anular a decisão do director do Cedefop, de o não O recorrente conclui pedindo que o Tribunal se digne:
 promover a A 5 ou LA 5, no exercı́cio de promoção de
 1998, resultante da sua comunicação de 12 de Maio de
 1999 da qual consta a lista dos funcionários promovı́veis; — Anular a decisão expressa, tomada em 4 de Novembro de
 1999 (notificada em 28 de Outubro de 1999) que indefere
 — anular a decisão tácita do director do Cedefop de indeferir a reclamação, apresentada pelo recorrente em 22 de Julho
 a reclamação administrativa que apresentou em 14 de de 1998 à autoridade investida do poder de nomeação, da
 Junho de 1999 dessa primeira decisão, que se considera decisão tomada pela AIPN em 23 de Abril de 1999 que
 ter sido adoptada em 14 de Outubro de 1999, nos termos aplicou ao recorrente uma sanção de demissão, sem
 do artigo 90.o, n.o2, segundo parágrafo, do Estatuto, por redução ou supressão dos direitos à pensão de aposentação;
 não ter havido resposta a esta reclamação quatro meses
 após a apresentação da mesma; — Condenar a recorrida nas despesas.


type: wikipedia

text:
Júdje (Júdi, tudi Žídje in Žídi, kar danes velja za manj primerno; hebrejsko יהודים, jehudim) so etnično-verska skupina, ki je nastala na območju Bližnjega vzhoda in je v genetskem jedru sorodna ljudstvom Rodovitnega polmeseca. V judovstvu je razmerje med genetsko, versko in kulturno komponento kompleksno. Poleg samoopredelitve pripadnosti judovstvu so bolj, kot pri večini drugih skupin, pomembna skupnostna pravila sprejema; verska in pravna.
 Stara judovska kultura je nastala kot nadaljevanje predzgodovinske kulture Kanaancev na področju sedanjih držav Izrael, Palestina, Libanon in Sirija. Večina Judov živi izven zgodovinske domovine vse od porušitve prvega Salomonovega templja v 6. stoletju pr. n. št. Razkropili so se najprej po bližnjih deželah, kasneje po rimskem cesarstvu. V srednjem in novem veku so se Judi še veliko selili, največ zaradi preganjanja. V Hitlerjevi Nemčiji ter v zasedenih in pridruženih (kvizlinških) državah so doživeli množični poboj – holokavst. Od okoli 15 milijonov Judov pred 2. svetovno vojno je bilo pobitih okoli 6 milijonov. Številčno si judovstvo še ni opomoglo. Približno 40 % (6 milijonov) od skupno 12–14 milijonov Judov živi v judovski državi Izraelu, ostale večje skupnosti se nahajajo v ZDA (okoli 5,2 milijona) in Evropi.
 Žid = Hebrejec = Jud ≈ Izraelit ≠ Izraelec
 Delitev Judov
 Delitve Judov lahko razdelimo v pravnem, etničnem in verskem smislu.
 Kdo je Jud?
 Poleg osebne opredelitve pripadnosti k judovski skupnosti je praktično pomembna pravna in družbena (skupinska) opredelitev.
 Država Izrael omogoča pridobitev državljanstva na osnovi rodu vsem osebam, ki lahko dokažejo, da je vsaj eden izmed starih staršev bil Jud (vsaj četrtina judovske "krvi"). Enak kriterij so določali nacistični nürnberški rasni zakoni. Skladnost ni naključna: država Izrael sprejema pod okrilje vse, ki so bili preganjani v nacistični Nemčiji. Podelitev izraelskega državljanstva po krvi se ne ozira na veroizpoved, pridržujejo pa si pravico zavrniti osebo, ki bi lahko bila varnostno tveganje.
 Izrael, ki je v marsičem teokratska država, ima ločena pravila za pripadnike judovstva, Jude po nacionalnosti in druge državljane Izraela (Arabce in druge).
 Verska pravila o judovstvu so strožja in največkrat temeljijo na potomstvu po materi. Pripadnost k Judovstvu priznavajo kot rasno-narodnostni skupini osebam, rojenim judovski materi, ne glede na versko prepričanje osebe. Takega mnenja je celo večina ortodoksnih Judov.
 Oseba se lahko pridruži judovstvu (veri) po zahtevnem postopku. Po formalnem sprejemu v judovsko vero za osebo veljajo enaka pravila kot za dednega Juda.
 Zaradi rasnih zakonov, tako srednjeveških kot kasnejših, so se mnogi Judje prekrstili. Genetska študija navaja, da ima 19,8% prebivalstva Iberskega polotoka genetske značilnosti judovskega izvora, 11% prebivalstva pa lahko pripišemo severnoafriškemu (mavrskemu) izvoru.
 Geografija judovskih skupin
 Judovske verske ločine
 Reformirani Judje
 Reformirani Judje sicer verujejo v pomen Biblije, vendar jih večina vsaj deloma ne verjame napisanemu. Pri obredih v sinagogi redko uporabljajo hebrejščino, ki je danes uporabljena v Izraelu. Verski obredi potekajo v nacionalnih jezikih držav kjer živijo, ženske in moški v sinagogi niso deljeni. Večina reformiranih Judov živi v Evropi in v Severni Ameriki.
 Konzervativni Judje
 Konzervativna oblika gibanja veruje v tradicionalne judovske vrednote, a so odprtejši za moderni način življenja. Pri čaščenju v sinagogi ne uporabljajo strogo hebrejščine in nosijo oblačila, po katerih se ne razlikujejo od poganov (Nejudov). V Severni Ameriki in v Evropi je med Judi velik del konzervativnih.
 Ortodoksni Judje
 Pravoverni Judi živijo po vzoru tradicionalnih vrednot in upoštevajo nauke Tore. Spadajo v okvir Hasidijskega judovstva, ki se je začelo v vzhodni Evropi. Veliko Judov v sklopu te skupine opravi študij Tore in veruje v zapisano v Stare zaveze. Ženske in moški med obredi v sinagogi sedijo ločeno. Nasprotujejo mešanim porokam (med Judi in Nejudi), uživajo v glavnem košersko hrano, največ pa jih živi v Izraelu (800.000) in v vzhodni Evropi.
 Judje v Sloveniji
 V Ljubljani so se Judje naselili v začetku 13. stoletja, gospodarski in kulturni center pa so do 15. stoletja imeli v Mariboru. Habsburžani so jih konec 15. in v začetku 16. stoletja izgnali. Naselili so se v Prekmurju, kjer so v 18. stoletju ustanovili skupnosti v Lendavi in Murski Soboti. Danes ima Judovska skupnost sedež v Ljubljani in podporo diaspore (narodnostna ali verska skupnost, ki živi raztresena na ozemlju druge narodnosti ali vere). Sinagoge počasi obnavljajo, kot galerije in kulturno umetniški center delujeta sinagogi v Lendavi in Mariboru. Obredov v sinagogah v Sloveniji še zmeraj ni (najbližji sta v Trstu in Zagrebu).
 Zgodovina Judov
 Začetki segajo v dobo pred 4000 leti, je druga najstarejša svetovna vera, za Hinduizmom. Judovska vera je nastala na Bližnjem vzhodu v nomadskem ljudstvu Hebrejcev. Ti so za razliko od okoliških politeističnih ljudstev verovali le v enega boga. Legendarni začetnik vere je bil Abraham, ki je postavil temelje monoteizma tudi za druge religije, med drugim krščanske religije in islam.
 Dogodke tega časa zajema Biblija, ki pravi, da Abraham in njegova žena Sara nista mogla imeti otrok in neke noči je Bog govoril z Abrahamom in mu ukazal, naj zapustita rodno deželo Mezopotamijo in se preselita v Kanaan (pokrajina v današnjem Izraelu in Jordaniji). Tam bosta imela veliko potomcev, ki bodo postali velik narod in bodo imeli svojo državo (Kanaan je zato tudi »obljubljena dežela«). V starosti 75 let je Abraham s Saro krenil na pot, zaradi revščine in lakote pa nista ostala v Kanaanu, ampak sta nadaljevala pot v Egipt. Tam je Abraham dobil prvega sina, Ismaela, a s Sarino egipčansko služkinjo, ki pa ga je moral nagnati od doma. To je pomembno zaradi tega, ker se imajo muslimani za potomce Ismaela in s tem tudi Abrahama. V starosti 100 let pa se jima je končno rodil sin. Ime mu je bilo Izak in njegovi potomci naj bi bili današnji Judje. To potrjuje tudi dejstvo, da je Abraham obrezal Ismaela pri njegovih trinajstih letih (kot to danes počno muslimani), Izaka pa osmi dan po rojstvu (kakor to še danes počnejo judje). Izak, ki se poroči z Rebeko ima z njo dva sinova, dvojčka, Ezava in Jakoba. Jakob se je rodil za Ezavom, a je prevaral oslepelega očeta, tako da ga je ta proglasil za prvorojenca in ta je postal tretji oče Judov (za Abrahamom in Izakom). V starosti se je pokesal, ker je prevaral očeta in brata, in se preimenoval v Izraela. Od tod se njegovi potomci imenujejo Izraeliti.
 Po arheoloških raziskavah je zgodnja judovska kultura naslednica prejšnje, kanaanske, kar se ujema s svetopisemskim poročilom, da je Abraham prišel v Kanaan samo s svojo družino in ne s celim ljudstvom.
 Judje so bili v Egiptu več ali manj sužnji Egipčanov, vsa dokler jih ni rešil Mojzes (šele potem, ko je Bog poslal nad Egipt 10 nadlog), ki jih je odpeljal čez Rdeče morje (morje se je razmaknilo). S svojim ljudstvom je nato nekaj desetletij taval po puščavi Arabskega polotoka in na gori Sinaj mu je Bog izročil tablici z 10 božjimi zapovedmi (veruj v enega Boga; ne delaj si podob za čaščenje; ne skruni božjega imena; praznuj gospodov dan-soboto; spoštuj očeta in mater; ne ubijaj; ne želi bližnjega žene; ne kradi; ne pričaj po krivem; ne želi tujega). Z ljudstvom, ki mu je sledilo, je nato prispel do Kanaana.
 Po številnih bitkah s sosednjimi ljudstvi (v obdobju 200 let) je pod kraljem Davidom Kanaan postal izraelsko kraljestvo z glavnim mestom Jeruzalem (okoli 1000 pr. n. št.). David je nedvomno skoraj vsem poznan, da je premagal Goljata, filistejskega vojaka, visokega skoraj tri metre in oblečenega v ščit od glave do pete. Kljub temu ga je David (ki sploh še ni bil vojak, ampak je svojim bratom na bojišče prinesel hrano) premagal z enim samim kamnom in pračo, ko ga je zadel v čelo (sence). Davida je na prestolu nasledil sin Salomon, ki je veljal za zelo modrega (Salomonska odločitev). Ta je v Jeruzalemu zgradil tempelj, v katerem so bile shranjene tablice z desetimi božjimi zapovedmi, ki jih je prejel Mojzes. Ta tempelj je bil potem nekajkrat porušen (vdori Babiloncev) in bolj ali manj obnovljen, dokončno pa so ga ob zasedbi Jeruzalema porušili Rimljani leta 70 n. št. (ohranil se je skoraj 1000 let). Danes je ostal od njega le še t. i. zahodni zid, ki velja za najsvetejši in pomemben romarski kraj judov. Znan je tudi kot »zid obžalovanja« oz. »zid objokovanja«, ker judje ob njem tožijo nad izgubo templja. Del judovske vere je tudi pričakovanje Mesije (odrešenika), ki bo ponovno združil in osvobodil svoje ljudstvo (kakor kralj David) ter ponovno zgradil tempelj.
 Jeruzalem je danes mesto treh religij: judovstva, krščanstva (kot kraj smrti in vstajenja Jezusa Kristusa) in islama (Kupola na skali), ki stoji na mestu nekdanjega judovskega templja, od koder je šel na potovanje v nebesa ustanovitelj islama Mohamed, mošeja Al Aksa. Na samem začetku so muslimani celo molili obrnjeni proti Jeruzalemu, šele kasneje so začeli moliti obrnjeni proti Meki). Vsem trem religijam je torej enoten prednik Abraham.
 Ves čas napadov na Kanaan so se Judje razseljevali po svetu. V času rimske nadvlade (ob začetku n. št.), pa vse do Križarskih vojn (okoli 1100 n. št.) so Judje bežali iz Kanaana in se naseljevali najprej vzdolž afriške sredozemske obale, vse do Španije in Portugalske. Kasneje so se začeli naseljevati tudi na sever in po Evropi. V tem času so se tudi razvile različne ločine oz. judovske smeri. Iz tistega časa izvira ločitev na Sefardske in Aškenaške Jude. Prvi so potomci španskih, drugi pa potomci nemških in vzhodnoevropskih Judov. Razlikujejo se po različnih navadah in različnem izvajanju obredov (razlike pa so bistvu majhne). Kljub mešanju tekom zgodovine (izgon Judov iz Španije v 15. stoletju - ti so se zato preselili v osrednjo in vzhodno Evropo), pa so tudi dandanes ohranili različne navade in sicer tako, da imajo vsaki svoje rabine, svoje sinagoge.
 Konec 18. stoletja se je v Vzhodni Evropi (območje aškenaških judov) razvil hasidizem, zelo pravoverno gibanje. Za hasidske Jude je značilno, da živijo v ločenih skupnostih od ostalega prebivalstva, se strogo držijo običajev in še vedno izvajajo obrede v hebrejščini. Za moške je značilno, da imajo črne obleke, črn klobuk, kodre na senceh, brade; ženske pa so oblečene bolj skromno in če so poročene nosijo lasuljo.
 Na drugi strani pa so reformistični judje v ZDA (tja so se selili večinoma Sefardi) in Zahodni Evropi veliko navad spremenili oz. opustili. Tako imajo obrede v lokalnem jeziku, uvedli so nove molitve, v zadnjih letih lahko tudi ženske postanejo rabini in medse sprejemajo tudi tiste, ki prevzamejo judovsko vero. Pravoverni Judje (tradicionalisti, ortodoksni) judje teh reformistov (modernizatorjev) ne priznavajo kot prave Jude in jih imajo za laike.
 Nasploh so priseljeni Judje slej ko prej postali komu v napoto (bodisi vladarjem, kraljem, bodisi drugim vernikom). Zato so jih pogosto preganjali. Kje iskati razlog nedobrodošlosti? Po eni strani so bili Judje prisiljeni da so se naseljevali v mesta, saj na deželi, kot priseljenci, niso dobili zemlje za obdelovanje. V mestih pa se je razvijala trgovina, bančništvo, tam so bili pogosto podjetniki, odvetniki, zdravniki. Krščanska vera je takrat prepovedovala posojanje denarja in obrestno mero, vrzel so pri tem Judje, ki pravice do posesti in kmetijstva niso imeli. Ker so živeli ločeno od drugih prebivalcev, medsebojno pa so bili zelo povezani v skupnosti, so sčasoma postali finančno močni, neodvisni in tudi vplivni. S tem so seveda vzbujali zavist drugih, močno proti propagando pa je skozi stoletja širila Cerkev: Judje so bili večkrat obtoženi neuspešno raziskanih umorov, celo pojava Kuge.
 V Križarskih vojnah naj bi bilo ubitih več kot 3 mio Judov (in skoraj dvakrat toliko muslimanov). V srednjem veku so jih tako pregnali iz Španije (po 1492) in Anglije (samo iz Španije je bilo izgnanih skoraj 200.000 Judov). Na prehodu v 20. stol. so se dogajali pogromi (kakor imenujejo množične pokole Judov v Rusiji), sledil je Holokavst med drugo sv. vojno, kjer je bilo pobitih 6 milijonov oz. 1/3 vseh Judov.
 Že v 19. stol. se je zaradi vseh preganjanj začel razvijati Sionizem (Sion=tradicionalno ime za Jeruzalem), gibanje za združitev vseh Judov v skupni državi. Takrat so se tudi prve večje skupine začele naseljevati na ozemlje današnjega Izraela. Gibanje se je krepilo na kongresih in doseglo svoj glavni cilj po drugi sv. vojni z ustanovitvijo države Izrael.
 Prav zaradi holokavsta so imele zahodne države (predvsem ZDA) slabo vest in so po vojni podprle prizadevanja Judov za lastno državo, kjer bodo združeni, zaščiteni in se bodo lahko branili. Tako so leta 1948 ustanovili današnjo državo Izrael, vendar so zdaj kot samostojna država trn v peti sosednjim muslimanskim državam, katere so se skupinsko že večkrat združile v vojno z Izraelom (1967, 1973, danes). Antisemitizem ima zelo dolgo zgodovino in žal tudi nepredvidljivo prihodnost.
 Pisni temelji
 Tora (tudi Pentatevh = postava)
 Prvih pet knjig judovske svete knjige – Tanak. Ta pa je pravzaprav Stara Zaveza (del Svetega pisma) – skupno s kristjani. Tora je napisana v hebrejščini in je v obliki dveh rol, zvitkov. Vsebuje 613 zapovedi, ki jih je Bog dal Mojzesu in jih mora poznati vsak veren Jud, že kot otrok. Zunanjost Tore je vedno zelo lepo okrašena. Toro vedno berejo s kazalom ali jad, da se ne bi dotikali besedila ali ga umazali.
 Preostali del Tanaka vsebuje razne prerokbe, pesnitve, zgodovinske knjige...
 Talmud pa je obsežna zbirka spisov, razprav, misli, ki so nastali v prvih stoletjih n. št. in jih je pisalo več kot 2000 rabinov.
 Kabala je nauk oz. knjiga s filozofsko vsebino iz srednjega veka, katere preučevanju se nekateri posvetijo za celo življenje. Predstavlja in zajema bolj mistični del judovstva, ki na nenavaden in filozofski način razlaga nauke, obrede in simbole judov.
 Obredi
 Za izvajanje obredov je potrebno 10 polnoletnih moških - minjan (starejših od 13 let) v sinagogi.
 Sinagoga (shodnica, kraj shajanja) je središče za čaščenje Boga, za izobraževanje in družbeno življenje. Pri obredih naj bi moški in ženske sedeli ločeno, vsi moški (s kipo) in poročene ženske morajo imeti pokrito glavo. Moški žensk med obredi ne smejo videti, ker naj bi bilo to moteče, zato ženske spremljajo obrede ločeno za zidom, pregrado ali sede na balkonu, galeriji. Središče sinagoge je osrednji, dvignjen prostor – bimah ali almemor, kjer se bere Tora. Le-to hranijo v »skrinji«, ki je vgrajena v zadnjo (navadno vzhodno – v smeri Jeruzalema) steno sinagoge. Poleg je t. i. večna luč, ki predstavlja večno upanje za prihod Mesije, ki jih bo popeljal v obljubljeno deželo. Notranjost ni poslikana (ne delaj si božjih podob- ena izmed zapovedi), okna so visoko, tako da radovedneži od zunaj ne bi motili obredov.
 Rabin – učitelj, zdravnik, duhovnik, oče, strokovnjak za branje in interpretacijo Tore; plačuje ga židovska skupnost
 Obrezovanje – izvršiti se mora na vsakem moškem potomcu 8. dan po rojstvu (tudi če je to sobota), prestavi se lahko samo zaradi bolezni novorojenca. S tem postane otrok član zaveze med Bogom in njegovim ljudstvom. Dobi tudi hebrejsko ime. Deklice po rojstvu blagoslovijo v rednih dnevnih obredih.
 Bar micva – pri 13. postanejo fantje polnoletni (dekleta pri 12. – batmicva), kar pomeni, da morajo odslej izpolnjevati vse zapovedi (trije verski obredi dnevno). Na sobotni jutranji molitvi ga pokličejo naprej in mora brati Toro, kar je zahtevno in terja kar veliko učenja. Sledi velika zabava.
 Poroka – samo med Judi. Ločitev je možna, če se mož s tem strinja. Poroka je veliko slavje, ki jo pripravi nevestina družina. Sestavi se tudi poročna listina – ketuba, ker so zapisane pravice in dolžnosti moža in žene.
 Smrt in pogreb – čim prej po smrti; na judovsko pokopališče, ki je navadno v bližini sinagoge. Truplo v skromnih oblačilih in v navadni leseni, neokrašeni krsti.
 Razmerje moški - ženske – moški berejo Toro, jo študirajo, se trikrat dnevno udeležujejo obredov, kar ženskam ni potrebno; one morajo skrbeti za judovski dom, za tradicionalno vzgojo otrok, s čimer imajo zelo pomembno in častno vlogo. Ob poroki se večina pravic nanaša na žensko (zagotovitev doma in socialne oskrbe), v primeru ločitve ji pripade finančni znesek.
 Košer – judovski način priprave in uživanja hrane.
 Nekaj splošnih pravil: uživajo lahko le meso živali, ki žvečijo in prežvekujejo (to ni recimo prašič) in imajo preklana kopita, prepovedano je uživanje lupinarjev, žival mora biti ubita hitro, brez trpljenja, s čistim rezom in iz telesa mora izteči vsa kri (ki predstavlja življenje in je tako presveta za uživanje), mleko in meso se ne smeta uživati skupaj, niti pripravljati z isto posodo in priborom; pitje vina kot simbol veselja
 Jeziki
 Hebrejščina – prej mrtev jezik so oživili; abeceda ima 22 znakov oz. črk, ki izgledajo sicer zelo drugačne in posebne, a se izgovarjajo podobno kot naše, nimajo samoglasnikov, zato je treba jezik zelo dobro poznati, da lahko bereš; piše in bere se od desne proti levi; danes uradni jezik v Izraelu.
 Jidiš – jezik se šteje med germanske jezike, ker je osnovan na stari nemščini, vsebuje pa mnoge hebrejske besede, zlasti v zvezi z judovskimi navadami. Pišejo ga praviloma s hebrejskimi črkami, z desne proti levi. Nastal je v Nemčiji in Vzhodni Evropi.
 Ladino – mešanica srednjeveške španščine (kastiljščine), portugalščine in hebrejščine.
 Prazniki
 Judje štejejo leta od stvaritve sveta in so trenutno v 5769. letu, ki se je začelo 29. septembra 2008 in se bo končalo 18. septembra 2009. Koledar je izračunan iz luninih men, zato je leto za približno enajst dni krajše od sončnega leta. Leto ima dvanajst mesecev, ki so dolgi od 29 ali 30 dni. Če je potrebno se lahko doda še trinajsti mesec. Prazniki zato niso vedno na isti dan v letu in jih je treba izračunati za vsako leto posebej.
 Vsi judovski prazniki imajo trojno razsežnost: spomniti hočejo na kakšno kmečko ali naravno dogajanje, kakšen zgodovinski dogodek, imajo pa tudi verski pomen. Izključno verski pomen ima edino Jom Kipur. Na prazničnem koledarju je nekaj veselih (Pesah, Šavuot, Sukot) in nekaj manj veselih praznikov.
 Šabat – sobota, sedmi dan v tednu, dan počitka in razmišljanja, ki traja od petkovega do sobotnega sončnega zahoda. Šabat pomeni popolno vzdržnost od kakršnegakoli dela. Prepovedano je celo prižiganje ognja in potovanje. Osnova za praznik je zapis v Svetem pismu, ki pravi, da je Bog ustvaril vse stvarstvo v šestih dneh, sedmi dan pa je počival (Geneza 2:3).
 Roš hašana – judovsko Novo leto, ki se po našem koledarju praznuje septembra ali oktobra. Na ta dan se proslavlja stvaritev sveta. Roš hašana ne spada med »vesele« praznike, ker se s tem dnem začenja desetdnevno obdobje premišljanja in duhovne obnove, ki se konča na Spravni dan (Jom Kipur). Za Roš hašano je značilno trobljenje na ovnov rog – šofar.
 Jom Kipur – spravni dan, deseti dan po judovskem Novem letu. Na ta dan se vsi odrasli Judje postijo in nekaj časa preživijo v sinagogi, da bi dobili odpuščanje za svoje grehe. Bog odpusti samo grehe zoper njega, grehi zoper bližnjega pa ostajajo, zato je treba za njihovo odpuščanje prositi svojega bližnjega. Zanimivo je, da gredo na ta dan v sinagogo tudi tisti Judje, ki niso praktični verniki in s tem izpričajo pripadnost judovskemu narodu.
 Sukot ali praznik kolib je kmečki praznik, ki traja sedem dni in je povezan s spravilom poljščin. Judje se na ta dan spominjajo tudi začasnih prebivališč, v katerih so prebivali med tavanjem iz Egipta v obljubljeno deželo. Ljudje si za praznovanje postavijo začasne kolibe in v njih preživijo vsaj nekaj prazničnih dni.
 Hanuka ali praznik luči se nanaša na zgodovinska dogajanja in čudež, ki naj bi se zgodil v templju v Jeruzalemu. V 2. stoletja pr. n. št. so Judje izgnali tujce, oljenka na osemkrakem svečniku pa je gorela sedem dni, čeprav je bilo v njej olja samo za en dan. Praznik ne proslavlja vojaške zmage, pač pa zmago luči nad temo in šibkejšega nad močnejšim. Za praznik, ki se obhaja decembra, je značilno obdarovanje otrok, tako da je malo podoben načemu Miklavžu in Božiču.
 Pesah (Pasha) oziroma judovska Velika noč je znana tudi v krščanskem okolju, saj je Zadnja večerja pravzaprav judovska pashalna večerja. Praznik se proslavlja marca ali aprila v spomin na izhod Judov iz Egipta. V tem času je prepovedano uživanje kvašenega kruha, kar simbolizira stisko in pomanjkanje med izhodom iz Egipta, in vseh jedi, v katerih bi lahko prišlo do še tako majhne fermentacije. Prepoved velja za vse kraje, čase in generacije. Prva dva dneva sta namenjena pashalnima večerjama, ki potekata po strogo ustaljenem obredu: posvečenje vina in nekvašenega kruha, blagoslovi, branje odlomkov iz Tore in razlag, petje itd.
 Šavuot, praznik tednov ali binkošti se praznuje petdeset dni po drugi pashalni večerji v spomin na čas, ko je bila Judom izročena Tora. To naj bi se zgodilo sedem tednov po izhodu iz Egipta. V mnogih judovskih skupnostih je navada, da se na ta dan prebere 613 zapovedi, ki so zapisane v Tori in so jih Judje dolžni spoštovati.
 Purim, praznik usod in judovski pust je praznik, ki spominja na dogodek iz 5. stoletja pr. n. št., ko je vezir perzijskega kralja določil, da morajo vsi Judje umreti. Mladi Ester je uspelo kralja odvrniti od te namere in hudobnega vezirja so obglavili. Praznik spada med vesele praznike, h kateremu spada obilno in dobro zalito praznično kosilo. Judje, predvsem otroci, se na ta dan našemijo.
 Simboli
 Davidova zvezda (Magen David) – relativno nov simbol Judov iz 17. stoletja, za katerega je bolj verjetno, da so ga kot »judovski simbol« uvedli Nejudi zato, da bi označevali Jude. To je bilo izrazito tudi v II. sv. vojni, od koder je ta »znak judovstva« še bolj znan. V pristnih upodobitvah sestavljata zvezdo jo dva neločljivo povezana trikotnika, en obrnjen z vrhom navzgor, drugi navzdol. (več razlag: 1. ljudstvo, ki živi med nebom in zemljo-tu je njihov svet; 2. bolj filozofska navezuje se na egiptovsko družbeno ureditev kot pokončno piramido oz. trikotnik z enim, faraonom, na vrhu in obrnjeno piramido oz. trikotnik v grški demokraciji)
 Menora – najstarejši simbol Judov! Na podlagi podob Salomonovega templja, v katerem naj bi bil tak svečnik. Sedem krakov, za sedem dni v tednu (po eni verziji, naj bi tako vedeli in šteli, kateri dan je; druga verzija pravi da za sedem planetov, ki so jih takrat poznali; sicer pa je tudi v menori, tako kot v zvezdi cela filozofija). Danes v uradnem grbu Izraela.
 Mezuza – tudi zelo značilen predmet, ki ga imajo judovske hiše oz. stanovanja na desnem podboju vhodnih vrat. Pomeni, da tu živi verna družina. Gre za mini zvitke z odlomki iz Tore, ki so znotraj umetelno izdelanega okraska, predmeta.
 Hanukija - Devetkraki svečnik
 Tefilin, filakterije – škatlica v kateri so zvitki vrstic iz Tore; škatlico si s trakom povežejo na glavo oz. čelo, drugi trak si ovijejo okoli roke, ki je najbližje srcu, kar pomeni, da častijo Boga z glavo in srcem.
 Brit mila – pripomočki za obred obrezovanja (nož, sponka, lij, čaša, skodelica)
 Viri
 Filip Fišer, Judje in Judovstvo
 Biblija.net, Svetopisemska družba Slovenije
 Glej tudi
 Jud ali Žid
 holokavst
 seznam verskih skupin
 Judovstvo


type: legislation

text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52006PC0078
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση στην αγορά, σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, προϊόντων ελαιοκράμβης (Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) που έχουν υποστεί γενετική τροποποίηση ώστε να αποκτήσουν ανοχή στο ζιζανιοκτόνο γλυφοσινικό αμμώνιο /* COM/2006/0078 τελικό */
 [pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 11.7.2006COM(2006) 78 τελικόΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη διάθεση στην αγορά, σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, προϊόντων ελαιοκράμβης (Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) που έχουν υποστεί γενετική τροποποίηση ώστε να αποκτήσουν ανοχή στο ζιζανιοκτόνο γλυφοσινικό αμμώνιο(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Στις αρχές του Βελγίου υποβλήθηκε κοινοποίηση (με στοιχεία αναφοράς C/BE/96/01), σύμφωνα με το άρθρο 13 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά προϊόντων ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3), που έχουν υποστεί γενετική τροποποίηση ώστε να αποκτήσουν ανοχή στο ζιζανιοκτόνο γλυφοσινικό αμμώνιο.2. Η κοινοποίηση καλύπτει την καλλιέργεια και την εισαγωγή στην Κοινότητα, των γενετικώς τροποποιημένων προϊόντων ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) για όλες τις χρήσεις για τις οποίες προορίζεται κάθε άλλη ελαιοκράμβη, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ως ζωοτροφής ή συστατικού ζωοτροφών, αλλά εξαιρουμένης της χρήσης ως τροφίμου ή συστατικού τροφίμων.3. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας, η αρμόδια βελγική αρχή διαβίβασε στην Επιτροπή την έκθεση αξιολόγησης της κοινοποίησης που συνέταξε, στην οποία συμπεραίνεται ότι τα προϊόντα γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) πρέπει να διατίθενται στην αγορά για εισαγωγή και μεταποίηση και για την ίδια χρήση, όπως κάθε άλλη ελαιοκράμβη, όχι όμως για την αιτούμενη χρήση για καλλιέργεια.4. Η Επιτροπή διαβίβασε την έκθεση αξιολόγησης σε όλα τα υπόλοιπα κράτη μέλη, ορισμένα από τα οποία διατύπωσαν αντιρρήσεις, εμμένοντας σ’αυτές, έναντι της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων, και συγκεκριμένα όσον αφορά την αλλεργιογένεια, την τοξικότητα, το σχέδιο παρακολούθησης, τη διασπορά γύρεως, την τυχαία διαφυγή και την ανίχνευση των προϊόντων· κατόπιν τούτου, η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, καλείται να λάβει απόφαση με τη διαδικασία του άρθρου 30 παράγραφος 2 της οδηγίας, όπου έχουν εφαρμογή τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.5. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, το σχέδιο των προς λήψη μέτρων υποβλήθηκε για γνωμοδότηση στην επιτροπή που συγκροτήθηκε δυνάμει του άρθρου 30 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ.6. Η επιτροπή δεν γνωμοδότησε και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, η Επιτροπή καλείται να υποβάλει αμελλητί στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα ληπτέα μέτρα και να ενημερώσει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (το οποίο ενημερώθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2005). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να θεωρήσει σκόπιμο να λάβει θέση σύμφωνα με το άρθρο 8 της ανωτέρω απόφασης.7. Το άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ προβλέπει ότι κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση αυτή, το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία σχετικά με την πρόταση, εντός προθεσμίας που ορίστηκε σε τρεις μήνες σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ. Εάν εντός της τρίμηνης αυτής προθεσμίας το Συμβούλιο δηλώσει με ειδική πλειοψηφία ότι διαφωνεί με την πρόταση, η Επιτροπή την επανεξετάζει, ενώ εάν κατά τη λήξη της προθεσμίας το Συμβούλιο δεν έχει εγκρίνει την προτεινόμενη εκτελεστική πράξη ούτε έχει εκδηλώσει τη διαφωνία του, η προτεινόμενη εκτελεστική πράξη εγκρίνεται από την Επιτροπή.ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη διάθεση στην αγορά, σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, προϊόντων ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) που έχουν υποστεί γενετική τροποποίηση ώστε να αποκτήσουν ανοχή στο ζιζανιοκτόνο γλυφοσινικό αμμώνιο(Τα κείμενα στην ολλανδική και στη γαλλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 2001, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ[1] του Συμβουλίου, και ιδίως το άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με την οδηγία 2001/18/ΕΚ, η διάθεση στην αγορά προϊόντος που περιέχει ή αποτελείται από γενετικώς τροποποιημένο οργανισμό ή συνδυασμό γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών προϋποθέτει γραπτή συγκατάθεση εκ μέρους της σχετικής αρμόδιας αρχής, σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στην εν λόγω οδηγία.(2) Η εταιρεία Bayer BioScience N.V. διαβίβασε στην αρμόδια αρχή του Βελγίου κοινοποίηση για τη διάθεση στην αγορά προϊόντων γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3).(3) Η κοινοποίηση καλύπτει την καλλιέργεια και την εισαγωγή προϊόντων γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) για όλες τις χρήσεις για τις οποίες προορίζεται κάθε άλλη ελαιοκράμβη, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ως ζωοτροφής ή συστατικού ζωοτροφών, αλλά εξαιρουμένης της χρήσης ως τροφίμου ή συστατικού τροφίμων, στην Κοινότητα.(4) Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, η αρμόδια αρχή του Βελγίου συνέταξε έκθεση αξιολόγησης, την οποία υπέβαλε στην Επιτροπή και στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών. Στην εν λόγω έκθεση αξιολόγησης, συνάγεται το συμπέρασμα ότι τα προϊόντα γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) πρέπει να διατίθενται στην αγορά για εισαγωγή και μεταποίηση και για την ίδια χρήση, όπως κάθε άλλη ελαιοκράμβη, όχι όμως για την αιτούμενη χρήση για καλλιέργεια.(5) Οι αρμόδιες αρχές ορισμένων κρατών μελών διατύπωσαν αντιρρήσεις, όσον αφορά τη διάθεση των προϊόντων στην αγορά.(6) Λαμβανομένων υπόψη των αντιρρήσεων που διατυπώθηκαν από την αρμόδια αρχή του Βελγίου και από άλλα κράτη μέλη, όσον αφορά την καλλιέργεια των προϊόντων γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3), η γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων περιορίζεται στην εισαγωγή και τη μεταποίηση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης στις ζωοτροφές.(7) Η γνώμη που διατύπωσε, το Σεπτέμβριο του 2005, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα προϊόντα γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) είναι εξίσου ασφαλή με τη συμβατική ελαιοκράμβη για τον άνθρωπο και τα ζώα και, στο πλαίσιο των σκοπούμενων χρήσεων, για το περιβάλλον. Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων έκρινε επίσης ότι το σχέδιο παρακολούθησης που συνυποβλήθηκε με την κοινοποίηση ήταν αποδεκτό σε σχέση με τις σκοπούμενες χρήσεις.(8) Από την βάσει της οδηγίας 2001/18/ΕΚ εξέταση των αντιρρήσεων που διατυπώθηκαν, των στοιχείων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της κοινοποίησης, καθώς και της γνώμης της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, δεν προέκυψαν λόγοι να θεωρηθεί ότι η διάθεση στην αγορά προϊόντων γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) θα έχει αρνητικές επιδράσεις στην υγεία του ανθρώπου ή των ζώων ή στο περιβάλλον.(9) Επεξεργασμένο έλαιο γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης, που λαμβάνεται από (α) τη σειρά ελαιοκράμβης Ms8 και όλες τις συμβατικές διασταυρώσεις της, (β) τη σειρά ελαιοκράμβης Rf3 και όλες τις συμβατικές διασταυρώσεις της και (γ) τον υβριδικό συνδυασμό Ms8 x Rf3, έχει διατεθεί στην αγορά σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 258/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 1997 σχετικά με τα νέα τρόφιμα και τα νέα συστατικά τροφίμων[2]. Υπόκειται, συνεπώς, στις απαιτήσεις του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2003 για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές[3] και μπορεί να διατίθεται στην αγορά και να χρησιμοποιείται σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται στο κοινοτικό μητρώο γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων και ζωοτροφών.(10) Στα προϊόντα γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3) πρέπει να αποδοθούν αποκλειστικοί αναγνωριστικοί κωδικοί (μοναδικοί ταυτοποιητές) για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2003 σχετικά με την ιχνηλασιμότητα και την επισήμανση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών και την ιχνηλασιμότητα τροφίμων και ζωοτροφών που παράγονται από γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, και για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/18/ΕΚ[4] και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 65/2004 της Επιτροπής της 14ης Ιανουαρίου 2004 για την καθιέρωση συστήματος σχηματισμού και απόδοσης αποκλειστικών αναγνωριστικών κωδικών για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς[5].(11) Τα τυχαία ή τεχνικώς αναπόφευκτα ίχνη γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών σε προϊόντα εξαιρούνται από τις απαιτήσεις που ισχύουν για την επισήμανση και την ιχνηλασιμότητα σύμφωνα με τα κατώτατα όρια που έχουν θεσπιστεί δυνάμει της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003.(12) Λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, δεν χρειάζεται να επιβληθούν ειδικοί όροι για τις σκοπούμενες χρήσεις, όσον αφορά το χειρισμό και τη συσκευασία των προϊόντων, καθώς και την προστασία συγκεκριμένων οικοσυστημάτων, στοιχείων του περιβάλλοντος ή γεωγραφικών περιοχών.(13) Λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, πρέπει να εφαρμοστεί κατάλληλο σύστημα διαχείρισης, ώστε να μην παρεισφρήσουν στις καλλιέργειες σπόροι προϊόντων γενετικώς τροποποιημένης ελαιοκράμβης ( Brassica napus L., σειρές Ms8, Rf3 και Ms8xRf3).(14) Πριν από τη διάθεση των προϊόντων στην αγορά, επιβάλλεται να έχουν τεθεί σε εφαρμογή τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλιστεί η επισήμανση και η ιχνηλασιμότητά τους σε όλα τα στάδια της διάθεσής τους στην αγορά, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων με κατάλληλη και επικυρωμένη μεθοδολογία ανίχνευσης.(15) Η επιτροπή που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 30 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, της οποίας ζητήθηκε η γνώμη, στις 5 Δεκεμβρίου 2005, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 30 παράγραφος 2 της ίδιας οδηγίας, δεν γνωμοδότησε για τα μέτρα που προβλέπονται σε σχέδιο απόφασης της Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1 ΣυγκατάθεσηΜε την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών νομοθετικών διατάξεων, και ειδικότερα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 258/97 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, η αρμόδια αρχή του Βελγίου παρέχει γραπτή συγκατάθεση για τη διάθεση στην αγορά, σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, του προϊόντος που προσδιορίζεται στο άρθρο 2, όπως αυτό κοινοποιήθηκε από την εταιρεία Bayer BioScience N.V. (στ. αναφ. C/BE/96/01).Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, στη συγκατάθεση αναφέρονται ρητά οι όροι στους οποίους υπόκειται και οι οποίοι παρατίθενται στα άρθρα 3 και 4.Άρθρο 2 Προϊόντα1. Οι γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί που πρόκειται να διατεθούν στην αγορά ως προϊόντα ή συστατικά προϊόντων, αποκαλούμενοι στο εξής «τα προϊόντα», είναι σπόροι ελαιοκράμβης ( Brassica napus L.) από τις επιμέρους θηλυκές και αρσενικές σειρές που περιέχουν τις φάσεις Ms8 και Rf3, αντιστοίχως, καθώς και σπόροι προερχόμενοι από παραδοσιακές διασταυρώσεις (υβρίδιο Ms8xRf3) μεταξύ αυτών των θηλυκών και αρσενικών μητρικών σειρών, οι οποίοι περιέχουν το ακόλουθο παρεμβληθέν DNA:Θηλυκή σειρά (Ms8)1. PTA29- barnase -3 ́nos:2. Τον ειδικό υποκινητή PTA29 των κυττάρων τάπητα (tapetum) του φυτού Nicotiana tabacum3. Το γονίδιο που κωδικοποιεί τη βαρνάση από τον βάκιλο Bacillus amyloliquefaciens για να επιφέρει στειρότητα του αρσενικού4. Τμήμα της μη κωδικοποιούσας αλληλουχίας του άκρου 3 ́ (3 ́nos) του γονιδίου που κωδικοποιεί τη συνθάση της νοπαλίνης του βακτηρίου Agrobacterium tumefaciens5. PssuAra-bar-3 ́g7:6. Τον υποκινητή PssuAra από το φυτό Arabidopsis thaliana7. Το γονίδιο bar που έχει απομονωθεί από τον μύκητα Streptomyces hygroscopicus και προσδίδει ανοχή στο ζιζανιοκτόνο γλυφοσινικό αμμώνιο8. Την αμετάφραστη αλληλουχία του άκρου 3 ́ του γονιδίου 7 του TL-DNA του βακτηρίου Agrobacterium tumefaciensΑρσενική σειρά (Rf3)9. PTA29- barstar -3 ́nos:10. Τον ειδικό υποκινητή PTA29 των κυττάρων τάπητα (tapetum) του φυτού Nicotiana tabacum11. Το γονίδιο barstar από τον βάκιλο Bacillus amyloliquefaciens για την αποκατάσταση της γονιμότητας12. Τμήμα της μη κωδικοποιούσας αλληλουχίας του άκρου 3 ́ (3 ́nos) του γονιδίου που κωδικοποιεί τη συνθάση της νοπαλίνης του βακτηρίου Agrobacterium tumefaciens13. PssuAra- bar -3 ́g7:14. Τον υποκινητή PssuAra από το φυτό Arabidopsis thaliana15. Το γονίδιο bar που έχει απομονωθεί από τον μύκητα Streptomyces hygroscopicus και προσδίδει ανοχή στο ζιζανιοκτόνο γλυφοσινικό αμμώνιο16. Την αμετάφραστη αλληλουχία του άκρου 3 ́ του γονιδίου 7 του TL-DNA του βακτηρίου Agrobacterium tumefaciens .2. Η συγκατάθεση καλύπτει σπόρους από απογόνους διασταυρώσεων των σειρών ελαιοκράμβης Ms8, Rf3 και Ms8xRf3 με παραδοσιακά καλλιεργηθείσα ελαιοκράμβη, ως προϊόντα ή συστατικά προϊόντων.Άρθρο 3Όροι διάθεσης στην αγοράΤα προϊόντα επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν όπως κάθε άλλη ελαιοκράμβη, εκτός της καλλιέργειας και της χρήσης ως τροφίμου ή συστατικού τροφίμων και να διατεθούν στην αγορά υπό τους ακόλουθους όρους:(α) η διάρκεια ισχύος της συγκατάθεσης είναι 10 έτη από την ημερομηνία έκδοσής της·(β) οι αποκλειστικοί αναγνωριστικοί κωδικοί των προϊόντων είναι οι εξής:ACS-BNØØ5-8 για τις σειρές που περιέχουν μόνο τη φάση Ms8,ACS-BNØØ3-6 για τις σειρές που περιέχουν μόνο τη φάση Rf3 καιACS-BNØØ5-8 x ACS-BNØØ3-6 για τις υβριδικές σειρές που περιέχουν συγχρόνως τη φάση Ms8 και τη φάση Rf3·(γ) με την επιφύλαξη του άρθρου 25 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, ο κάτοχος της συγκατάθεσης θέτει στη διάθεση των αρμοδίων αρχών, μετά από σχετική αίτηση των τελευταίων, δείγματα θετικών και αρνητικών μαρτύρων των προϊόντων ή γενετικό υλικό αυτών ή υλικά αναφοράς·(δ) με την επιφύλαξη των ειδικών απαιτήσεων επισήμανσης που ορίζονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, οι λέξεις «Το προϊόν αυτό περιέχει γενετικώς τροποποιημένη ελαιοκράμβη» ή «Το προϊόν αυτό περιέχει γενετικώς τροποποιημένη ελαιοκράμβη Ms8» ή «Το προϊόν αυτό περιέχει γενετικώς τροποποιημένη ελαιοκράμβη Rf3» ή «Το προϊόν αυτό περιέχει γενετικώς τροποποιημένη ελαιοκράμβη Ms8xRf3», κατά περίπτωση, αναγράφονται σε ετικέτα ή σε έγγραφο που συνοδεύει το προϊόν, εκτός των περιπτώσεων για τις οποίες άλλη κοινοτική νομοθεσία καθορίζει όριο, κάτω από το οποίο δεν απαιτείται η παροχή των πληροφοριών αυτών και(ε) ενόσω δεν έχει εγκριθεί η διάθεση των προϊόντων στην αγορά για καλλιέργεια, οι λέξεις «δεν επιτρέπεται η καλλιέργεια» αναγράφονται σε ετικέτα ή σε έγγραφο που συνοδεύει τα προϊόντα.Άρθρο 4Παρακολούθηση1. Κατά τη διάρκεια ισχύος της συγκατάθεσης, ο κάτοχός της εξασφαλίζει την κατάρτιση και εφαρμογή του σχεδίου παρακολούθησης που περιλαμβάνεται στην κοινοποίηση και συνίσταται σε ένα γενικό σχέδιο επιτήρησης, με στόχο τον εντοπισμό τυχόν αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία του ανθρώπου και των ζώων ή στο περιβάλλον από τον χειρισμό ή τη χρησιμοποίηση του προϊόντος.2. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης ενημερώνει απευθείας τους φορείς εκμετάλλευσης και τους χρήστες σχετικά με την ασφάλεια και τα γενικά χαρακτηριστικά του προϊόντος και με τους όρους που διέπουν την παρακολούθηση, συμπεριλαμβανομένων των κατάλληλων μέτρων διαχείρισης που πρέπει να ληφθούν σε περίπτωση τυχαίας διαφυγής σπόρων. Στο παράρτημα της παρούσας απόφασης παρέχονται τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.3. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης υποβάλλει στην Επιτροπή και στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ετήσιες εκθέσεις σχετικές με τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης.4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, κατά περίπτωση και εφόσον συμφωνούν η Επιτροπή και η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που έλαβε την αρχική κοινοποίηση, το κοινοποιηθέν σχέδιο παρακολούθησης αναθεωρείται από τον κάτοχο της συγκατάθεσης ή/και από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που έλαβε την αρχική κοινοποίηση, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης. Οι προτάσεις για την αναθεώρηση του σχεδίου παρακολούθησης υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών.5. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να είναι σε θέση να αποδείξει στην Επιτροπή και στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ότι:α) τα υφιστάμενα δίκτυα παρακολούθησης, τα οποία προσδιορίζονται στο σχέδιο παρακολούθησης που περιλαμβάνεται στην κοινοποίηση, συλλέγουν τα απαιτούμενα για την παρακολούθηση του προϊόντος στοιχεία καιβ) τα εν λόγω υφιστάμενα δίκτυα παρακολούθησης έχουν συμφωνήσει να διαθέτουν τα ανωτέρω στοιχεία στον κάτοχο της συγκατάθεσης, πριν από την ημερομηνία υποβολής των εκθέσεων παρακολούθησης στην Επιτροπή και στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με την παράγραφο 3.Άρθρο 5ΙσχύςΗ παρούσα απόφαση ισχύει από την ημερομηνία επικύρωσης ειδικών μεθόδων ανίχνευσης των φάσεων Ms8 και Rf3 και του υβριδικού συνδυασμού Ms8xRf3 της ελαιοκράμβης από το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς που αναφέρεται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003, όπως καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 641/2004[6] της Επιτροπής σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1829/2003.Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφος 21. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να γνωστοποιεί στους φορείς εκμετάλλευσης, στην Κοινότητα, που χειρίζονται και επεξεργάζονται χύδην μείγματα εισαγόμενων σπόρων ελαιοκράμβης, οι οποίοι ενδέχεται να περιέχουν ελαιοκράμβη Ms8, Rf3 και Ms8xRf3, ότι:(α) έχει χορηγηθεί συγκατάθεση για την εισαγωγή και χρήση, στην Κοινότητα, ελαιοκράμβης Ms8, Rf3 και Ms8xRf3, σύμφωνα με τον ορισμό που παρατίθεται στο άρθρο 3 της παρούσας απόφασης·(β) η παροχή της συγκατάθεσης προϋποθέτει την κατάρτιση γενικού σχεδίου επιτήρησης για τον εντοπισμό τυχόν μη αναμενόμενων δυσμενών επιπτώσεων της διάθεσης ελαιοκράμβης Ms8, Rf3 και Ms8xRf3 στην αγορά για τις προαναφερόμενες χρήσεις.2. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να διαβιβάζει στους φορείς εκμετάλλευσης τα στοιχεία υπευθύνου της χώρας τους, στον οποίο μπορούν να αναφέρουν τυχόν μη αναμενόμενες δυσμενείς επιπτώσεις.3. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να γνωστοποιεί στους φορείς εκμετάλλευσης ότι το ενδεχόμενο τυχαίας διαφυγής σπόρων ελαιοκράμβης Ms8, Rf3 και Ms8xRf3 και οι επιπτώσεις του έχουν αξιολογηθεί από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων στο πλαίσιο των οικείων σκοπούμενων χρήσεων. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να διατηρεί τακτική επαφή με τους εν λόγω φορείς εκμετάλλευσης, ώστε να εξασφαλίζεται η ενημέρωσή τους για τυχόν αλλαγές στις τρέχουσες πρακτικές, που θα μπορούσαν να μεταβάλουν τα συμπεράσματα της εκτίμησης του περιβαλλοντικού κινδύνου.4. Ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να εξασφαλίζει ότι οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν συνείδηση του ενδεχομένου η τυχαία διαφυγή εισαχθέντων σπόρων ελαιοκράμβης σε λιμένες και εγκαταστάσεις σύνθλιψης να έχει ως αποτέλεσμα τη βλάστηση και εδραίωση αυτοφυών φυτών, τα οποία ενδεχομένως να περιλαμβάνουν ελαιοκράμβη Ms8, Rf3 και Ms8xRf3.5. Σε περίπτωση που στα αυτοφυή φυτά ελαιοκράμβης περιλαμβάνεται ελαιοκράμβη Ms8, Rf3 και Ms8xRf3, ο κάτοχος της συγκατάθεσης οφείλει να:(α) γνωστοποιεί στους φορείς εκμετάλλευσης ότι τα εν λόγω φυτά θα πρέπει να εκριζωθούν, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μη αναμενόμενων δυσμενών επιπτώσεων από ελαιοκράμβη Ms8, Rf3 και Ms8xRf3·(β) παρέχει στους φορείς εκμετάλλευσης κατάλληλα σχέδια για την εκρίζωση των αυτοφυών φυτών ελαιοκράμβης που περιλαμβάνουν ελαιοκράμβη Ms8, Rf3 και Ms8xRf3.6. Δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 5 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και του τμήματος Γ.1.6 της απόφασης 2002/811/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 2002 για τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών που θα συμπληρώσουν το παράρτημα VII της οδηγίας 2001/18/ΕΚ[7], τα κράτη μέλη δύνανται να προβαίνουν σε ελέγχους και/ή πρόσθετη παρακολούθηση, όσον αφορά την τυχαία διαφυγή σπόρων ελαιοκράμβης Ms8, Rf3 και Ms8xRf3 και τον εντοπισμό των ενδεχόμενων μη αναμενόμενων δυσμενών επιπτώσεων της εν λόγω διαφυγής.[1] ΕΕ L 106 της 17.4.2001, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1830/2003 (ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 24).[2] ΕΕ L 43 της14.2.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).[3] ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 1.[4] ΕΕ L 268 της 18.10.2003, σ. 24.[5] ΕΕ L 10 της 16.01.2004, σ. 5-10.[6] ΕΕ L 102 της 07.04.2004, σ. 14.[7] ΕΕ L 280 της 18.10.2002, σ. 27.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21996A0607(01)
 Euroopan yhteisön ja Vietnamin sosialistisen tasavallan yhteistyösopimus - Euroopan yhteisön julistukset - Euroopan yhteisön ja Vietnamin hallituksen yhteinen julistus - Vietnamin sosialistisen tasavallan julistus
 Virallinen lehti nro L 136 , 07/06/1996 s. 0029 - 0036
 YHTEISTYÖSOPIMUS Euroopan yhteisön ja Vietnamin sosialistisen tasavallan yhteistyösopimusEUROOPAN UNIONIN NEUVOSTOjaVIETNAMIN HALLITUSjotkaPANEVAT TYYTYVÄISENÄ MERKILLE kaupan kehityksen ja yhteistyön vahvistumisen marraskuussa 1990 tapahtuneen Euroopan yhteisön, jäljempänä `yhteisö` ja Vietnamin sosialistisen tasavallan, jäljempänä `Vietnam`, suhteiden normalisoinnin jälkeen,TUNNUSTAVAT yhteisön ja Vietnamin välisten siteiden lujittamisen ja suhteiden vahvistamisen tärkeyden,VAHVISTAVAT UUDELLEEN yhteisön ja Vietnamin sitoutumisen ihmisoikeuksien kunnioittamiseen ja kansanvallan periaatteisiin samoin kuin Yhdistyneiden Kansakuntien peruskirjaan ja kansallisen riippumattomuuden ja suvereniteetin kunnioittamisen,TUNNUSTAVAT Vietnamin toimet, jotka se on toteuttanut suhteidensa normalisoimiseksi kaikkiin sen alueisiin ja kansainvälisiin kumppaneihin, ja korostavat niitä yhteistyötoimenpiteitä, joilla voidaan tukea alueellista yhteistyöprosessia,TUNNUSTAVAT kaikkien valtioiden velvollisuuden kansainvälisten perusperiaatteiden ja käytäntöjen mukaisesti ottaa syystä tai toisesta maastaan lähteneet kansalaisensa takaisin,OTTAVAT HUOMIOON yhteisön ja Vietnamin sopimukseen perustuvien keskinäisten oikeuksien ja velvollisuuksien myötä avautuneet huomattavat uudet mahdollisuudet tekstiili- ja vaatetustuotteiden kaupalle,HALUAVAT yhdessä lujittaa, vahvistaa ja monipuolistaa suhteitaan yhteistä etua koskevilla aloilla tasa-arvon, syrjimättömyyden, yhteisen edun ja vastavuoroisuuden pohjalta,TUNNUSTAVAT Vietnamissa käynnistetyn taloudellisten uudistusten jatkuvan prosessin myönteiset vaikutukset markkinatalouteen siirtymisen varmistamiseen ja sitoumuksen jatkaa tällä tiellä,HALUAVAT luoda suotuisat olosuhteet yhteisön ja Vietnamin välisen kaupan huomattavalle kehitykselle ja monipuolistumiselle,OTTAVAT HUOMIOON niiden periaatteiden ja käytäntöjen ylläpitämisen tärkeyden, jotka edistävät vapaata ja esteetöntä kahdenvälistä kauppaa vakaasti, avoimesti ja syrjimättömästi, huomioon ottaen sopimuspuolten erilaiset taloudelliset olosuhteet,OTTAVAT HUOMIOON tarpeen luoda suotuisat olosuhteet suorille investoinneille,OTTAVAT HUOMIOON tarpeen tukea Vietnamia sen pyrkimyksissä saada aikaan kestävä taloudellinen kehitys ja parantaa väestön köyhimpien osien elinolosuhteita,OTTAVAT HUOMIOON, että yhteisö ja Vietnam ovat sitoutuneet ympäristönsuojeluun maailmanlaajuisesti ja paikallistasolla sekä luonnonvarojen käyttöön kestävällä tavalla ja tunnustavat ympäristön ja kehityksen välillä vallitsevan yhteyden,OVAT PÄÄTTÄNEET tehdä tämän sopimuksen ja tätä varten nimenneet täysivaltaisiksi edustajikseenEUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO,Javier SOLANA MADARIAGAEspanjan kuningaskunnan ulkoasiainministeri,tehtävää hoitava Euroopan unionin neuvoston puheenjohtaja,Manuel MARINEuroopan yhteisöjen komission varapuheenjohtaja,VIETNAMIN HALLITUS,NGUYEN MANH CAMVietnamin sosialistisen tasavallan ulkoasiainministeri,JOTKA vaihdettuaan oikeiksi ja asianmukaisiksi todetut valtakirjansaOVAT SOPINEET SEURAAVAA:1 artikla Perusta Ihmisoikeuksien ja kansanvallan periaatteiden kunnioittaminen on sopimuspuolten välisen yhteistyön sekä tämän sopimuksen määräysten perusta ja tämän sopimuksen olennainen osa.2 artikla Tavoitteet Tämän sopimuksen tärkeimmät tavoitteet ovat1. turvata sopimuspuolten kahdenvälisen kaupan ja keskinäisten investointien edellytykset ja edistää niiden kasvua ja kehitystä vastavuoroisen edun mukaisesti ottaen huomioon kummankin sopimuspuolen taloudellinen tilanne,2. tukea Vietnamin kestävää taloudellista kehitystä ja väestön köyhimmän osan elinolosuhteiden parantamista,3. lujittaa sopimupuolten etujen mukaista taloudellista yhteistyötä, etenkin tukemalla Vietnamin hallitusta sen nykyisissä pyrkimyksissä uudistaa taloutensa rakenne ja siirtyä markkinatalouteen,4. tukea ympäristönsuojelua ja luonnonvarojen kestävää hoitoa.3 artikla Suosituimmuuskohtelu Yhteisö ja Vietnam myöntävät toisilleen vastavuoroisesti suosituimmuuskohtelun keskinäisessä kaupassaan vuoden 1994 tullitariffeja ja kauppaa koskevan yleissopimuksen (GATT) määräysten mukaisesti.Tätä artiklaa ei sovelleta kummankaan sopimuspuolen sellaisen järjestelyn perusteella, jolla perustetaan tulliliitto, vapaakauppa-alue tai suosituimmuuskohteluun oikeutettu alue, myöntämään suosituimmuusasemaan.4 artikla Kauppa ja kaupallinen yhteistyö 1. Sopimuspuolet sitoutuvat kehittämään ja monipuolistamaan keskinäistä kauppaansa ja edistämään markkinoille pääsyä siinä määrin kuin mahdollista tavalla, jolla otetaan huomioon kummankin sopimuspuolen taloudellinen tilanne.2. Sopimuspuolet sitoutuvat nykyisten lakiensa ja asetustensa rajoissa parantamaan toisen sopimuspuolen tuotteiden pääsyn edellytyksiä omille markkinoilleen. Tässä tarkoituksessa sopimuspuolet myöntävät toisilleen suotuisimmat tuonti- ja vientiedellytykset ja sopivat tarkastelevansa keinoja, joilla niiden väliset kaupan esteet voidaan poistaa, erityisesti muut kuin tulleihin liittyvät esteet, ottaen huomioon niiden erilaiset järjestelmät sekä kansainvälisten järjestöjen tällä alalla jo tekemän työn.3. Edellä 1 ja 2 kohdan määräykset eivät rajoita kummankaan sopimuspuolen oikeutta toteuttaa toimenpiteitä, jotka ovat tarpeen sen keskeisten turvallisuusetujen suojaamiseksi tai kansanterveyden tai julkisen moraalin suojelemiseksi ja ympäristön sekä eläinten tai kasvien tai niiden terveyden suojelemiseksi. Jälkimmäisten osalta tällaiset toimenpiteet eivät saa olla mielivaltaista tai perusteetonta syrjintää tai piileviä kaupan rajoituksia.4. Sopimuspuolet sopivat edistävänsä tiedonvaihtoa molemmille edullisista kaupan mahdollisuuksista ja neuvottelevansa rakentavassa hengessä kysymyksistä, jotka koskevat tariffeihin liittyviä toimenpiteitä, muita kuin tariffeihin liittyviä kaupan esteitä, palveluita, terveydenhuoltoa, turvallisuutta tai ympäristöä samoin kuin teknisiä vaatimuksia. Näillä aloilla olisi toteutettava koulutusohjelmia osana sopimuspuolten välistä taloudellista yhteistyötä.5. Sopimuspuolet sopivat kannustavansa viranomaisten tullialan yhteistyötä, erityisesti ammattikoulutusta, tullimenettelyjen yksinkertaistamista ja yhteensovittamista sekä tullisäännösten rikkomusten torjuntaa, tutkimista ja ehkäisemistä koskien.6. Sopimuspuolet sopivat neuvottelevansa kaikista erimielisyyksistä, joita voi syntyä kaupan tai kauppaan liittyvien kysymysten yhteydessä.5 artikla Investoinnit Sopimuspuolet kannustavat molemmille edullisten investointien kehittämistä luomalla suotuisan ilmapiirin yksityisille investoinneille, mukaan lukien paremmat edellytykset pääoman siirroille ja investointimahdollisuuksia koskevien tietojen vaihdolle. Erityisesti sopimuspuolet tukevat tarvittaessa Euroopan unionin jäsenvaltioiden ja Vietnamin välisiä investointien edistämistä ja suojelua koskevia sopimuksia, jotka perustuvat syrjimättömyyden ja vastavuoroisuuden perisaatteisiin.6 artikla Henkisen omaisuuden oikeudet 1. Jos sopimuspuolten toimivalta, säännöstöt ja politiikka sallivat, nea) pyrkivät parantamaan edellytyksiä henkisen omaisuuden ja kauppallisten oikeuksien sekä teollisoikeuksien asianmukaisen ja tehokkaan suojelun toteuttamiseksi ja niiden lujittamiseksi korkeimpien kansainvälisten standardien mukaisesti,b) ovat yhteistyössä näiden tavoitteiden toteuttamisen varmistamiseksi, erityisesti tarvittaessa teknisen avunannon keinoin.2. Sopimuspuolet sopivat, että ne välttävät kaikkinaista syrjintää henkisen omaisuuden oikeuksien osalta ja sitoutuvat tarvittaessa neuvottelemaan, jos kauppasuhteisiin vaikuttavia ongelmia ilmenee.7 artikla Taloudellinen yhteistyö 1. Sopimuspuolet sitoutuvat vastavuoroisten etujen sekä oman politiikkansa ja omien tavoitteidensa mukaisesti edistämään mahdollisimman laajaa taloudellista yhteistyötä myötävaikuttaakseen talouksiensa laajenemiseen ja kehitystarpeidensa täyttämiseen.2. Sopimuspuolet sopivat, että taloudellinen yhteistyö koskee kolmea keskeistä toiminta-alaa:a) Vietnamin taloudellisen ympäristön parantaminen helpottamalla sen pääsyä yhteisön tietotaitoon ja teknologiaan,b) edistämällä taloudellisten toimijoiden välisten yhteyksien ja niiden muiden toimenpiteiden, joilla pyritään edistämään kauppaa ja suoria investointeja, syntymistä,c) lujittamalla keskinäistä ymmärrystä kummankin sopimuspuolen taloudellisesta ja sosiaalisesta ympäristöstä sekä kulttuurista tehokkaan yhteistyön perustana.3. Edellä esitetyillä keskeisillä aloilla tavoitteena on erityisestia) tukea Vietnamia sen jatkuvissa pyrkimyksissä siirtyä markkinatalouteen ja siten parantaa taloudellista ympäristöä ja liiketoiminnan ilmapiiriä,b) edistää yhteistyötä sopimuspuolten talouden eri alojen välillä, erityisesti yksityisten alojen välillä.4. Sopimuspuolet määrittävät omien rahoitusvarojensa ja menettelyjensä rajoissa yhdessä keskinäisen edun mukaisesti taloudellista yhteistyötä koskevan toiminnan ja sitä koskevien ohjelmien alat ja ensisijaiset tavoitteet.8 artikla Tiede ja teknologia Sopimuspuolet edistävät keskinäisten etujensa ja tämän alan toimintasuunnitelmansa tavoitteiden mukaisesti tieteellistä ja teknologista yhteistyötä, erityisesti käytännön alueilla kuten standardit ja laadunvalvonta, tarkoituksenaana) edistää taitotiedon, teknologian, tiedonvälityksen ja ammattitaidon siirtoa,b) kehittää mahdollisuuksia taloudelliseen, teolliseen ja kaupan alan yhteistyöhön.9 artikla Kehitysyhteistyö 1. Yhteisö on tietoinen Vietnamin tarpeista kehitysavun osalta ja on valmis lisäämään yhteistyötään antamalla tällaista apua erityisten hankkeiden ja ohjelmien muodossa neuvoston asetuksessa (ETY) N:o 443/92 säädettyjen ensisijaisten tavoitteiden mukaisesti, jotta myötävaikutettaisiin Vietnamin omiin pyrkimyksiin ja toimintasuunnitelmiin kestävän taloudellisen kehityksen ja Vietnamin kansan yhteiskunnallisen kehityksen aikaan saamiseksi.2. Hankkeet ja ohjelmat kohdennetaan väestön köyhimpiin osiin, erityisesti alueisiin, joille otetaan vastaan maahan palaavia kansalaisia, sekä sosiaalisen ja taloudellisen infrastruktuurin kehittämiseen. Erityistä huomiota kiinnitetään maatalouden tasapainoiseen kehitykseen, johon täsmennettävät kohderyhmät osallistuvat. Tämän alan yhteistyö kohdistuu myös työllisyyden edistämiseen maaseutukaupungeissa sekä naisten osuuteen kehityksessä, ja erityisesti korostetaan heidän koulutustaan ja perheiden hyvinvointia.3. Erityistä huomiota kiinnitetään toimintaan, jolla pyritään edistämään taloudellista yhdentymistä Vietnamissa.4. Yhteistyö keskittyy yhteisesti sovittuihin ensisijaisiin tavoitteisiin, ja sen tarkoituksena on varmistaa hankkeiden ja ohjelmien tehokkuus ja ympäristöystävällisyys.10 artikla Alueellinen yhteistyö 1. Sopimuspuolten välinen yhteistyö tällä alalla voi niiden yhteisestä sopimuksesta laajentua koskemaan toimia, joita toteutetaan muiden Kaakkois-Aasian alueen maiden yhteistyön piirissä, tämän sopimuksen rajoittamatta kummankaan sopimuspuolen oikeutta olla yhteistyössä muiden tämän alueen maiden kanssa.2. Erityistä huomiota kiinnitetääna) alueen sisäisen kaupan edistämiseen,b) alueellisten hankkeiden ja aloitteiden tukemiseen,c) alueellisia yhteyksiä ja viestintää edistäviin tutkimuksiin.11 artikla Ympäristöalan yhteistyö 1. Sopimuspuolet tunnustavat tarpeen ottaa täysin huomioon ympäristönsuojelu erottamattomana osana taloudellista yhteistyötä ja kehitysyhteistyötä. Lisäksi ne korostavat ympäristökysymysten ja kestävän kehityksen merkitystä ja haluavat tehdä yhteistyötä ympäristönsuojelun ja ympäristön parantamisen alalla korostaen erityisesti veden, maaperän ja ilman saastumista, eroosiota, metsien tuhoutumista ja luonnonvarojen kestävää hoitoa ja ottavat huomioon kansainvälisissä elimissä toteutetut toimet.2. Erityistä huomiota kiinnitetääna) luonnontilassa olevien metsien suojeluun ja säilyttämiseen ja niiden kestävään hoitoon,b) energian ja ympäristöasioiden sidonnaisuuden merkitykseen,c) käytännöllisten ratkaisujen etsimiseen maaseudun energiaongelmiin,d) kaupunkiympäristön suojeluun,e) teollisuussaasteen ennaltaehkäisyyn,f) meriympäristön ja sen ekologisten järjestelmien suojeluun,g) keskus- ja paikallishallinnon ympäristöelinten hoitokapasiteetin lisäämiseen.12 artikla Tiedonvälitys ja viestintä Sopimuspuolet tekevät yhteistyötä tiedonvälitys- ja viestintäalalla paremman keskinäisen ymmärtämyksen saavuttamiseksi ja vahvistaakseen näiden kahden alueen välisiä suhteita.13 artikla Huumeiden vastainen taistelu 1. Sopimuspuolet ilmaisevat tahtonsa, kummankin toimivallan mukaisesti, lisätä noudatetun politiikan ja toteutettujen toimenpiteiden tehokkuutta, ehkäistä kaikkien huumeiden ja psykoaktiivisten aineiden tuotantoa ja jakelua sekä ehkäistä ja vähentää huumeiden väärinkäyttöä ottaen huomioon kansainvälisten järjestöjen tällä alalla toteuttamat toimet.2. Sopimuspuolten väliseen yhteistyöhön sisältyya) huumeiden väärinkäyttäjiin kohdistuva koulutus, tiedotus, terveyskasvatus sekä huumeista vieroittaminen, mukaan lukien suunnitelmat heidän uudelleensijoittamisekseen ammatilliseen ja yhteiskunnalliseen elämään,b) toimenpiteet, joiden tavoitteena on edistää vaihtoehtoisten taloudellisten mahdollisuuksien aikaansaamista,c) tekninen apu, rahoituksellinen tuki ja hallinnollinen apu huumeiden esiasteiden kaupan valvomiseksi, huumeiden väärinkäytön ennaltaehkäisemiseksi, hoitamiseksi ja vähentämiseksi,d) tekninen apu ja koulutus rahanpesun estämiseksi,e) kaiken asiaankuuluvan tiedon vaihto.14 artikla Sekakomissio 1. Sopimuspuolet sopivat perustavansa sekakomission, jonka tehtävänä ona) varmistaa tämän sopimuksen moitteeton toiminta ja soveltaminen sekä sopimuspuolten välinen vuoropuhelu,b) muotoilla asianmukaiset suositukset tämän sopimuksen tavoitteiden edistämiseksi,c) vahvistaa sopimuksen tavoitteiden toteuttamiseen mahdollisesti tarvittavien toimien tärkeysjärjestys.2. Sekakomissio muodostuu kummankin sopimuspuolen vanhemmista virkamiehistä. Se kokoontuu tavallisesti joka toinen vuosi, vuorotellen Brysselissä ja Hanoissa yhteisesti vahvistettuna aikana. Ylimääräisiä kokouksia voidaan kutsua koolle sopimuspuolten sopimuksesta.3. Sekakomissio voi perustaa erityisiä alaryhmiä auttamaan tehtäviensä suorittamisessa ja koordinoimaan suunnitelmien ja ohjelmien valmistamista ja toteuttamista tämän sopimuksen mukaisesti.4. Sekakomission kokousten esityslista muodostetaan sopimuspuolten yhteisestä sopimuksesta.5. Sopimuspuolet päättävät, että sekakomission tehtävänä on myös taata kaikkien yhteisön ja Vietnamin välisten erikoisalasopimusten, jotka on tehty tai suunnitellaan tehtäväksi, moitteeton toiminta.6. Sopimuspuolet määrittävät sekakomission organisaatiorakenteen ja toimintasäännöt ja päättävät niistä.15 artikla Tuleva kehitys 1. Sopimuspuolet voivat yhteisestä sopimuksesta laajentaa tätä sopimusta yhteistyön kehittämiseksi ja täydentää sitä erityistoimintaa tai -aloja koskevilla sopimuksilla.2. Tämän sopimuksen mukaisesti molemmat sopimuspuolet voivat tehdä ehdotuksia yhteistyön soveltamisalan laajentamiseksi ottaen huomioon sen täytäntöönpanossa saadun kokemuksen.16 artikla Muut sopimukset Tämä sopimus ja sen nojalla toteutettu toiminta eivät rajoita Euroopan unionin jäsenvaltioiden valtuuksia ryhtyä kahdenvälisiin toimiin Vietnamin kanssa taloudellisen yhteistyön alalla tai tehdä tarvittaessa uusia taloudellista yhteistyötä koskevia sopimuksia Vietnamin kanssa, sanotun kuitenkaan rajoittamatta Euroopan yhteisöjen perustamissopimusten asiaa koskevien määräysten soveltamista.17 artikla Helpotukset Helpottaakseen yhteistyötä tämän sopimuksen mukaisesti Vietnamin viranomaiset myöntävät EY:n virkamiehille ja asiantuntijoille heidän tehtäviensä suorittamiseksi tarvittavat takeet ja helpotukset. Yksityiskohtaiset säännöt määrätään erillisessä kirjeenvaihdossa.18 artikla Alueellinen soveltaminen Tätä sopimusta sovelletaan toisaalta alueisiin, joihin sovelletaan Euroopan yhteisön perustamissopimusta mainitussa sopimuksessa määrättyjen edellytysten mukaisesti, ja toisaalta Vietnamin alueeseen.19 artikla Liitteet Tämän sopimuksen liitteet ovat erottamaton osa sopimusta.20 artikla Voimaantulo ja uudistaminen 1. Tämä sopimus tulee voimaan sitä päivää seuraavan kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona sopimuspuolille annetaan tiedoksi tätä varten tarvittavien menettelyjen täyttäminen.2. Tämä sopimus on tehty viideksi vuodeksi. Se uudistetaan automaattisesti joka vuosi, jos kumpikaan sopimuspuoli ei sano sitä irti kuutta kuukautta ennen sen päättymistä.21 artikla Todistusvoimaiset kielet Tämä sopimus on laadittu kahtena kappaleena englannin, espanjan, hollannin, italian, kreikan, portugalin, ranskan, saksan, tanskan ja vietnamin kielellä kaikkien tekstien ollessa yhtä todistusvoimaisia.En fe de lo cual, los abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo.Til bekræftelse heraf har undertegnede underskrevet denne aftale.Zu Urkund dessen haben die Unterzeichneten dieses Abkommen unterschrieben.Óå ðßóôùóç ôùí áíùôÝñù, ïé õðïãñÜöïíôåò Ýèåóáí ôçí õðïãñáöÞ ôïõò êÜôù áðü ôçí ðáñïýóá óõìöùíßá.In witness whereof the undersigned have signed this Agreement.En foi de quoi, les soussignés ont apposé leur signature au bas du présent accord.In fede di che, i sottoscritti hanno firmato il presente accordo.Ten blijke waarvan de ondergetekenden hun handtekening onder deze Overeenkomst hebben gesteld.Em fé do que, os abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente acordo.Tämän vakuudeksi alla mainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.Som bekräftelse på detta har undertecknade befullmäktigade ombud undertecknat detta avtalet.>VIITTAUS FILMIIN>Hecho en Bruselas, el diecisiete de julio de mil novecientos noventa y cinco.Udfærdiget i Bruxelles, den syttende juli nitten hundrede og femoghalvfems.Geschehen zu Brüssel am siebzehnten Juli neunzehnhundertfünfundneunzig. ̧ãéíå óôéò ÂñõîÝëëåò, óôéò äÝêá åöôÜ Éïõëßïõ ÷ßëéá åííéáêüóéá åíåíÞíôá ðÝíôå.Done at Brussels on the seventeenth day of July in the year one thousand nine hundred and ninety-five.Fait à Bruxelles, le dix-sept juillet mil neuf cent quatre-vingt-quinze.Fatto a Bruxelles, addì diciassette luglio millenovecentonovantacinque.Gedaan te Brussel, de zeventiende juli negentienhonderd vijfennegentig.Feito em Bruxelas, em dezassete de Julho de mil novecentos e noventa e cinco.Tehty Brysselissä seitsemäntenätoista päivänä heinäkuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäviisi.Som skedde i Bryssel den sjuttonde juli nittonhundranittiofem.>VIITTAUS FILMIIN>Por la Comunidad EuropeaFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftÃéá ôçí ÅõñùðáúêÞ ÊïéíüôçôáFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaVoor de Europese GemeenschapPela Comunidade EuropeiaEuroopan yhteisön puolestaPå Europeiska gemenskapens vägnar>VIITTAUS FILMIIN>>VIITTAUS FILMIIN>LIITE I Euroopan yhteisön julistukset Euroopan yhteisön julistus yhteistyösopimuksen johdanto-osan viidennestä kohdasta. Euroopan yhteisö julistaa, että se on valmis kehitysyhteistyöhankkeiden yhteydessä ja aina tarvittaessa tarkastelemaan mahdollisuutta myötävaikuttaa maahansa palaavien Vietnamin kansalaisten taloudelliseen uudelleen sopeutumiseen.Euroopan yhteisön julistus tariffien mukauttamisesta Euroopan yhteisö vahvistaa, että Vietnamilla on mahdollisuus käyttää yleistä tullietuusjärjestelmää (GSP), jonka Euroopan yhteisö on itsenäisesti saattanut voimaan 1 päivänä heinäkuuta 1971 vuonna 1968 pidetyn toisen Yhdistyneiden Kansakuntien kauppa- ja kehityskonferenssin päätöslauselman N:o 21 (II) mukaisesti.Yhteisö on myös valmis järjestestämään seminaareja Vietnamissa GSP-järjestelmän julkisille ja yksityisille käyttäjille varmistaakseen järjestelmän mahdollisimman tehokkaan käytön.Euroopan yhteisöjen julistus Euroopan yhteisön ja Vietnamin välisen yhteistyösopimuksen neuvottelujen aikana yhteisö julisti, että tämän sopimuksen määräyksillä korvataan Euroopan unionin jäsenvaltioiden ja Vietnamin tekemien sopimusten määräykset, silloin kun tällaiset sopimukset eivät ole yhdenmukaisia tämän sopimuksen kanssa tai niiden määräykset ovat identtisiä tämän sopimuksen määräysten kanssa, jollei tämän sopimuksen 16 artiklasta muuta johdu.LIITE II Euroopan yhteisön ja Vietnamin hallituksen yhteinen julistus Sopimuspuolet päättävät, että tässä sopimuksessa henkinen omaisuus ja kaupalliset oikeudet sekä teollisoikeudet sisältävät myös erityisesti tekijänoikeussuojan (mukaan lukien tietokoneohjelmat) ja siihen liittyvät oikeudet; tavara-, kauppa- ja palvelumerkit; maantieteelliset merkinnät, mukaan lukien merkintä alkuperästä; teollinen muotoilu ja piirustukset; patentit; integroitujen piirien pohjapiirustukset sekä salaisen tiedon suoja ja suoja epärehelliseltä kilpailulta.LIITE III Vietnamin sosialistisen tasavallan julistus Vietnamin sosialistinen tasavalta julistaa, että sen kansalaisten kotiuttaminen tapahtuu Vietnamin ja kyseessä olevan maan kahdenväliseen sopimukseen perustuen, jotta taataan sääntöjenmukaisen kotiuttamisen periaatteet turvallisissa, arvokkaissa olosuhteissa, kansainvälisesti hyväksyttävien käytäntöjen ja CPA- (Comprehensive Plan of Action) suunnitelman mukaisesti, kansainvälisen yhteisön taloudellisen tuen avulla.Euroopan yhteisön julistus 1. Euroopan yhteisö muistuttaa, kuinka tärkeänä se ja sen jäsenvaltiot pitävät kansalaisten kotimaahansa paluun hyväksymiseen liittyvää periaatetta, johon viitataan sopimuksen johdanto-osan viidennessä kohdassa.2. Euroopan yhteisö korostaa, että tuon sopimuksen määräykset eivät millään tavalla vaikuta Vietnamin sosialistisen tasavallan ja Euroopan yhteisön jäsenvaltioiden tekemissä kahdenvälisissä sopimuksissa käsitellyistä kysymyksistä johtuviin velvollisuuksiin.