text:
 |
 52013PC0250
 Pasiūlymas EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS REGLAMENTAS kuriuo iš dalies keičiamas Tarybos reglamentas (EB) Nr. 302/2009 dėl daugiamečio rytinės Atlanto vandenyno dalies ir Viduržemio jūros paprastųjų tunų išteklių atkūrimo plano /* COM/2013/0250 final - 2013/0133 (COD) */
 AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS
 1. PASIŪLYMO
 APLINKYBĖS
 Sąjunga yra Tarptautinės konvencijos
 dėl Atlanto tunų apsaugos (toliau – konvencija) Susitariančioji
 Šalis. Paprastasis tunas yra Tarptautinei Atlanto tunų apsaugos komisijai
 (toliau – ICCAT) svarbiausia rūšis ir šiuo metu vienintelė, kuriai
 taikomas daugiametis išteklių atkūrimo planas. Šis perkėlimas
 susijęs su labai svarbiomis išteklių atkūrimo plano nuostatomis,
 dėl kurių išsamiai diskutuota ir kurios priimtos ICCAT metiniame
 susitikime 2012 m. lapkričio mėn. pagal Rekomendaciją
 12-03.
 2008 m. vykusiame 16-ajame neeiliniame
 pagal konvenciją įsteigtos ICCAT susitikime buvo priimta
 Rekomendacija 08-05, kurioje siūloma parengti naują rytinės
 Atlanto vandenyno dalies ir Viduržemio jūros paprastųjų
 tunų išteklių atkūrimo planą, kuriuo būtų
 pakeistas ankstesnis 2006 m. priimtas išteklių atkūrimo planas.
 Laukiant, kol įsigalios Rekomendacija 08-05, buvo priimtas Tarybos
 reglamentas (EB) Nr. 302/2009[1];
 2010 m. vykusiame 17-ajame neeiliniame
 susitikime ICCAT priėmė Rekomendaciją 10-04, kuria iš dalies
 keičiamas daugiametis paprastųjų tunų išteklių
 atkūrimo planas. Siekiant atkurti išteklius, Rekomendacijoje 10-04
 numatyta dar labiau sumažinti bendrą leidžiamą sužvejoti kiekį,
 sugriežtinti žvejybos pajėgumų mažinimo priemones ir kontrolės
 priemones, ypač susijusias su žuvų perkėlimo ir perkėlimo
 į varžas operacijomis, taip pat numatyta, kad Nuolatinis tyrimų ir
 statistikos komitetas (SCRS) 2012 m. pateiks papildomą rekomendaciją
 dėl nerštaviečių nustatymo ir draustinių steigimo.
 2012 m. vykusiame
 neeiliniame susitikime ICCAT priėmė Rekomendaciją 12-03, kuria
 iš dalies keičiamas daugiametis paprastųjų tunų
 išteklių atkūrimo planas. Siekiant žvejybos sezoną geriau
 suderinti su žvejybos laivyno veikla, Rekomendacijoje 12-03 numatyta
 pakoreguoti žvejybos sezonus dabar leidžiant žvejoti tuo laikotarpiu, kuriuo
 anksčiau buvo draudžiama pagal Tarybos reglamento 302/2009 7
 straipsnį, su pakeitimais, padarytais Reglamento (ES) 500/2012[2] 1
 straipsnio 6 dalimi. Be to, pakeistos datos, kada leidžiama žvejoti
 gaubiamaisiais tinklais, kartinėmis ūdomis ir velkamosiomis
 ūdomis žvejojantiems laivams. Galiausiai, siekiant išsklaidyti neaiškumus
 dėl žvejybos visais kitais žvejybos įrankiais, kuriems netaikomos
 jokios specifinės žvejybos sezono nustatymo taisyklės, buvo
 būtina įtraukti nuostatą, kuria aiškiai leidžiama visais kitais
 žvejybos įrankiais žvejoti ištisus metus.
 Tačiau nemažai ICCAT
 susitariančiųjų šalių prieštaravo šiai rekomendacijai, tad
 jos įsigaliojimas atidėtas, greičiausiai iki 2013 m.
 rugpjūčio mėn. Minėti prieštaravimai buvo susiję su
 bendro leidžiamo sužvejoti kiekio paskirstymu, o ne žvejybos sezonais. Be to,
 neseniai Sevilijoje tarp sesijų surengtame susitikime (2013 m.
 vasario 18–20 d.) ICCAT susitariančiosios šalys pareiškė
 ketinančios įgyvendinti Rekomendacijos 12-03 nuostatas,
 įskaitant susijusias su naujais žvejybos sezonais, kaip nustatyta
 rekomendacijos 22 punkte gaubiamaisiais tinklais žvejojantiems laivams (nuo
 gegužės 26 d. iki birželio 24 d.).
 Dėl 2013 m. žvejybos sezono Taryba,
 siekdama valstybėms narėms suteikti pakankamai planavimo laiko, jau
 Tarybos reglamente (ES) Nr. 40/2013, kuriuo nustatomos 2013 m. tam
 tikrų žuvų išteklių ir žuvų išteklių grupių,
 dėl kurių vedamos tarptautinės derybos ar kuriems taikomi
 tarptautiniai susitarimai, žvejybos galimybės, taikomos ES vandenyse ir ES
 laivams tam tikruose ne ES vandenyse[3],
 nustatė, kad gaubiamaisiais tinklais žvejojantiems laivams žvejybos
 sezonas prasidės 2013 m. gegužės 26 d. ir pasibaigs
 2013 m. birželio 24 d. Atsižvelgiant į žvejybos sezono
 laiką, į tai, kad gaubiamaisiais tinklais galima sužvejoti
 didelį žuvų kiekį, ir į tai, kad praeityje būta
 reikalavimų nesilaikymo atvejų, tame reglamente žvejybos sezonas
 nustatytas tik gaubiamaisiais tinklais žvejojantiems laivams.
 Kol įsigalios visos Rekomendacijos 12-03
 nuostatos, siekiant veiksmingai apsaugoti paprastųjų tunų
 išteklius užtikrinant, kad būtų laikomasi šių naujų
 žvejybos sezonų, ir sudarant sąlygas vykdymo užtikrinimo veiklai,
 taip pat siekiant suteikti teisinio aiškumo dėl atitinkamų žvejybos
 sezonų, būtina pakeisti Tarybos reglamento 302/2009 nuostatą
 dėl žvejybos sezonų.
 Dėl šių minėtų
 priežasčių, taip pat siekiant sudaryti sąlygas valstybėms
 narėms tinkamai parengti savo žvejybos, pajėgumų ir
 patikrinimų planus, susijusius su žvejybos sezonais, ir įgyvendinti
 ataskaitų teikimo reikalavimus, tą nuostatą būtina pakeisti
 kuo greičiau ir šiuos pakeitimus taikyti atgaline tvarka nuo 2013 m.
 sausio 1 d.
 Todėl Reglamentą (EB)
 Nr. 302/2009 reikėtų atitinkamai iš dalies pakeisti.
 2. KONSULTACIJŲ SU
 SUINTERESUOTOSIOMIS ŠALIMIS IR POVEIKIO VERTINIMO REZULTATAI
 Su minėtą žvejybos veiklą
 vykdančiomis valstybėmis narėmis (CY, ES, FR, GR, IT, MT ir PT)
 konsultuotasi Paprastųjų tunų jungtinės veiklos plano iniciatyvinės
 grupės posėdyje, skirtame žvejybos sezono datoms išsiaiškinti ir
 surengtame 2012 m. gruodžio 11 d. Vigo mieste įsikūrusios
 Europos žuvininkystės kontrolės agentūros būstinėje.
 Visų valstybių narių atstovai sutiko nustatyti tokias žvejybos
 sezono datas, apibrėžtas ICCAT Rekomendacijos 12-03, kuria iš dalies
 keičiama ICCAT rekomendacija, kuria nustatomas daugiametis rytinės
 Atlanto vandenyno dalies ir Viduržemio jūros paprastųjų
 tunų išteklių atkūrimo planas, 21-26 punktuose.
 3. TEISINIAI PASIŪLYMO
 ASPEKTAI
 Pasiūlymo tikslas – į ES teisę
 perkelti ICCAT rekomendaciją iš dalies pakeičiant Tarybos reglamento
 Nr. 302/2009 nuostatas dėl žvejybos sezono laivams, žvejojantiems
 paprastuosius tunus. Nedidelė šio
 pasiūlymo taikymo sritis yra būtina siekiant užtikrinti skubų
 reglamento priėmimą prieš prasidedant 2013 m. žvejybos sezonui.
 2013/0133 (COD)
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS REGLAMENTAS
 kuriuo iš dalies keičiamas Tarybos
 reglamentas (EB) Nr. 302/2009 dėl daugiamečio rytinės Atlanto
 vandenyno dalies ir Viduržemio jūros paprastųjų tunų
 išteklių atkūrimo plano
 EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS
 SĄJUNGOS TARYBA,
 atsižvelgdami į Sutartį dėl
 Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 43 straipsnio 2 dalį,
 atsižvelgdami į Europos Komisijos
 pasiūlymą,
 teisėkūros procedūra priimamo
 akto projektą perdavus nacionaliniams parlamentams,
 atsižvelgdami į Europos ekonomikos ir
 socialinių reikalų komiteto nuomonę[4],
 taikydami įprastą
 teisėkūros procedūrą,
 kadangi:
 (1) Sąjunga yra
 Tarptautinės konvencijos dėl Atlanto tunų apsaugos (toliau –
 konvencija) Susitariančioji Šalis;
 (2) 2008 m. vykusiame
 16-ajame neeiliniame pagal konvenciją įsteigtos Tarptautinės
 Atlanto tunų apsaugos komisijos (ICCAT) susitikime buvo priimta
 Rekomendacija 08–05 parengti naują rytinės Atlanto vandenyno dalies
 ir Viduržemio jūros paprastųjų tunų išteklių
 atkūrimo planą, kuriuo būtų pakeistas ankstesnis
 2006 m. priimtas išteklių atkūrimo planas. Siekiant tas tarptautines
 išsaugojimo priemones įgyvendinti Sąjungos lygmeniu priimtas
 Reglamentas (EB) Nr. 302/2009[5];
 (3) 2010 m. vykusiame
 17-ajame neeiliniame susitikime ICCAT priėmė Rekomendaciją
 10-04, kuria iš dalies keičiamas daugiametis paprastųjų
 tunų išteklių atkūrimo planas. Reglamentas (EB)
 Nr. 302/2009 buvo iš dalies pakeistas Reglamentu (ES) Nr. 500/2012[6] siekiant
 tas pakeistas tarptautines išsaugojimo priemones įgyvendinti Sąjungos
 lygmeniu;
 (4) 2012 m. vykusiame
 neeiliniame susitikime ICCAT priėmė Rekomendaciją 12-03, kuria
 iš dalies keičiamas daugiametis paprastųjų tunų išteklių
 atkūrimo planas. Siekiant žvejybos sezonus geriau suderinti su žvejybos
 laivynų veikla, Rekomendacijoje 12-03 numatyta iš dalies pakeisti žvejybos
 sezonus, kuriais žvejoti dabar leidžiama, o ne draudžiama, kaip nurodyta
 ankstesnėje ICCAT rekomendacijoje. Be to, pakeistos datos, kada leidžiama
 žvejoti gaubiamaisiais tinklais, kartinėmis ūdomis ir velkamosiomis
 ūdomis žvejojantiems laivams. Galiausiai, siekiant išsklaidyti neaiškumus
 dėl žvejybos visais kitais žvejybos įrankiais, kuriems netaikomos
 jokios specifinės žvejybos sezono nustatymo taisyklės, buvo
 būtina įtraukti nuostatą, kuria aiškiai leidžiama visais kitais
 žvejybos įrankiais žvejoti ištisus metus;
 (5) kol įsigalios ir bus
 įgyvendintos visos ICCAT Rekomendacijos 12-03 nuostatos, siekiant veiksmingai
 apsaugoti paprastųjų tunų išteklius, suteikti teisinio aiškumo
 dėl žvejybos sezonų ir galiausiai sudaryti sąlygas
 valstybėms narėms tinkamai parengti žvejybos, pajėgumų ir
 patikrinimų planus bei įgyvendinti kitus atskaitomybės
 įpareigojimus, būtina kuo skubiau iš dalies pakeisti Tarybos
 reglamento (EB) Nr. 302/2009 nuostatas dėl žvejybos sezonų ir
 tuos pakeitimus taikyti nuo 2013 m. pradžios,
 PRIĖMĖ ŠĮ
 REGLAMENTĄ:
 1 straipsnis
 Reglamento (EB) Nr. 302/2009
 7 straipsnis pakeičiamas taip:
 „7 straipsnis
 Žvejybos sezonai
 1. Paprastuosius tunus
 ilgesniais nei 24 m pelaginėmis ūdomis žvejojančiais
 žūklės laivais rytinėje Atlanto vandenyno dalyje ir Viduržemio
 jūroje leidžiama žvejoti nuo sausio 1 d. iki gegužės 31 d., išskyrus
 žvejybos rajoną, kuris apibrėžiamas taip: į vakarus nuo 10°
 vakarų ilgumos ir į šiaurę nuo 42° šiaurės platumos; jame
 paprastųjų tunų žvejyba leidžiama nuo rugpjūčio 1 d.
 iki sausio 31 d.
 2. Paprastuosius tunus
 gaubiamaisiais tinklais rytinėje Atlanto vandenyno dalyje ir Viduržemio jūroje
 leidžiama žvejoti nuo gegužės 26 d. iki birželio 24 d.
 3. Paprastuosius tunus
 kartinėmis ūdomis ir velkamosiomis ūdomis žvejojančiais
 laivais rytinėje Atlanto vandenyno dalyje ir Viduržemio jūroje
 leidžiama žvejoti nuo liepos 1 d. iki spalio 31 d.
 4. Paprastuosius tunus
 pelaginiais tralais žvejojančiais traleriais rytinėje Atlanto
 vandenyno dalyje ir Viduržemio jūroje leidžiama žvejoti nuo birželio 16 d.
 iki spalio 14 d.
 5. Poilsinė ir
 sportinė paprastųjų tunų žūklė rytinėje
 Atlanto vandenyno dalyje ir Viduržemio jūroje leidžiama nuo birželio 16 d.
 iki spalio 14 d.
 6. Visais kitais žvejybos
 įrankiais, negu nurodytieji 1–5 dalyse, paprastuosius tunus leidžiama
 žvejoti ištisus metus.“
 2 straipsnis
 Šis reglamentas įsigalioja
 trečią dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos
 oficialiajame leidinyje. Jis taikomas nuo 2013 m. sausio 1 d.
 Šis reglamentas privalomas visas ir
 tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
 Priimta Briuselyje
 Europos Parlamento vardu Tarybos
 vardu
 Pirmininkas Pirmininkas
 [1] OL L 96,
 2009 4 15.
 [2] OL L 157,
 2012 6 16.
 [3] OL L 23,
 2013 1 25.
 [4] OL C
 [...], [...], p. [...].
 [5] OL L 96,
 2009 4 15.
 [6] OL L 157,
 2012 6 16.


type: other

text:
Højesteret godkender hemmelig optagelse af chef | Djøfbladet
 Den nye dom fra Højesteret giver ikke fri bane til hemmelige optagelser af chefen. Så medmindre du er i en meget alvorlig situation, er en skjult diktafon i lommen en meget risikabel løsning, advarer Djøf. Illustration: Anatolir/Shutterstock
 Sidste år blåstemplede Landretten en bortvisning af en ansat, som i skjul havde optaget et møde med chefen. Nu omgør Højesteret dommen og fastslår, at det kan du ikke bare bortvises eller fyres for. Det afhænger helt af omstændighederne. Se Djøfs advarsel her, før du tænder for optageren.
 Højesteret omgjorde i denne uge en dom fra Vestre Landsret, som sidste år fastslog, at det var i orden at bortvise en medarbejder med tilbagevirkende kraft, efter at den ansatte i hemmelighed havde optaget en samtale med chefen.
 Landsretten fastlog, at den hemmelige optagelse var i strid med den ansattes loyalitetsforpligtelse. Dermed var det en misligholdelse af ansættelsesforholdet. Men nu fastslår Højesteret, at lydoptagelsen i den konkrete sag ikke var en misligholdelse af ansættelsesforholdet, og at bortvisningen var uberettiget.
 Opdagede det i retten
 Sagen opstod i en jysk virksomhed, som udlejer vikarer til bl.a. byggebranchen.
 En kundekonsulent, i dommen kaldet A, var uenig med sin arbejdsgiver om sin provision. Det kulminerede på et højspændt møde, hvor A bl.a. kastede med en computermus. Arbejdsgiveren bortviste A efter mødet. Det mente arbejdsgiveren i hvert fald selv. Det mente A ikke. A hyrede en advokat og lagde sag an om erstatning på 220.000 kr. for løn, overarbejde og provision.
 Under retssagen om bortvisningen opdagede arbejdsgiveren, at A i hemmelighed havde optaget mødet, da A's advokat fremlagde en udskrift af lydfilen. Det fik arbejdsgiveren til straks at bortvise A 'igen' med tilbagevirkende kraft – denne gang på grund af lydoptagelsen.
 Det sagde Landsretten god for. Landsretten mente, at lydoptagelsen var illoyal, fordi arbejdsgiveren ikke havde fået at vide, at A optog samtalen. A fik ingen erstatning, men skulle betale 50.000 kr. i sagsomkostninger.
 Højesteret giver ikke carte blanche til skjult lyd
 I sin dom fastslår Højesteret imidlertid, at hverken lydoptagelsen eller fremlæggelsen af båndudskriften i retten var en misligholdelse af ansættelsesforholdet. Lydoptagelsen kunne ikke begrunde bortvisning og heller ikke opsigelse. A skal derfor have en erstatning fra arbejdsgiver, fastslår Højesteret.
 Men giver Højesteret så carte blanche til en tændt diktafon skjult i lommen, når du skal til ballade-samtale med din chef?
 Nej. Højesteret siger, at det beror på en konkret vurdering i hver enkelt sag. Hensynet til den ansatte skal afvejes over for hensynet til arbejdsgiveren og andre berørte. En medarbejder må kun optage sin arbejdsgiver, hvis der er et konkret formål, en saglig begrundelse og proportionalitet (se mere i boksen under artiklen).
 På sin plads i chikanesager
 Trods disse forbehold er der alligevel tilfredshed med dommen hos Fagbevægelsens Hovedorganisation, FH (det fusionerede LO og FTF, red.), som har været med til at få sagen helt til Højesteret.
 "Det havde været katastrofalt, hvis Højesteret havde fulgt Landsrettens afgørelsen," lyder det fra næstformand i FH, Arne Grevsen, på FH's hjemmeside.
 "Hvis du som medarbejder har en chef, der mobber, chikanerer eller opfører sig upassende, hver gang ingen lytter med, så skal man da kunne optage episoden uden at blive bortvist med tilbagevirkende kraft uden løn," forklarer han.
 Djøf: Lad helst være og kun i en særdeles optrappet konflikt
 I Djøf undrede man sig også over Landsrettens dom, og Djøf er tilfreds med, at Højesteret er kommet frem til en anden afgørelse. Men Djøf bliver dog fortsat nødt til at advare djøferne mod at lave skjulte optagelser, når de skal afgøre en tvist med chefen.
 Det siger Djøfs juridiske chef, advokat Rami Christian Sørensen.
 "Hemmelige lydoptagelser bør som altovervejende hovedregel ikke finde sted. Og hvis man gør det, bør det kun være i en særdeles optrappet konflikt, hvor man ikke kan sikre sig beviser på anden måde. Ellers kan man ikke regne med, at optagelsen kan vurderes som sagligt begrundet. For det er jo det, som Højesteret også siger," forklarer han.
 Ring til Djøf i stedet
 Kort sagt: Man løber en stor risiko ved i skjul at lydoptage sin chef, hvis man ikke er helt sikker på, at man kan bevise, at der var en saglig begrundelse for det.
 "Men også selvom man kan bevise det, risikerer man at miste sit job, hvis arbejdsgiveren opdager det. Også selvom man måtte få medhold i retten bagefter," understreger Rami Christian Sørensen.
 Men ét er juraen. Noget andet er sunde samarbejdsrelationer. Det er en usund relation, hvis man oplever, at man er nødt til at have tingene på bånd, hvis man er uenig med ledelsen, siger han.
 "Også derfor kan Djøf ikke understøtte hemmelige optagelser. I stedet opfordrer vi til, at man kontakter Djøf for at få hjælp."
 Det siger Højesteret i sagen om A
 1) Efter databeskyttelsesloven er det en generel betingelse for behandling af personoplysninger, herunder en optagelse af en samtale, at optagelsen har et sagligt formål.
 2) Vurderingen af, om en ansats lydoptagelse af en samtale med sin arbejdsgiver uden dennes viden udgør en misligholdelse af ansættelsesforholdet, må bero på en konkret afvejning af hensyn til den ansatte over for hensynet til arbejdsgiver og andre berørte.
 Ved vurderingen af, om optagelsen udgør misligholdelse, skal der bl.a. lægges vægt på, hvilke oplysninger den ansatte forventede eller havde til hensigt at optage, herunder om den ansatte havde særlig anledning til at sikre bevis for en tilsidesættelse af sine rettigheder.
 3) Selvom en lydoptagelse ikke i sig selv udgør en misligholdelse af ansættelsesforholdet, vil den efterfølgende opbevaring og anvendelse af optagelsen efter omstændighederne kunne udgøre en misligholdelse. Det beror ligeledes på en konkret vurdering.
 I den konkrete sag med kundekonsulenten (A) lægger Højesteret til grund, at formålet med, baggrunden for og indholdet af lydoptagelsen – samt A's efterfølgende anvendelse af denne – havde et sagligt formål, og at hensynet til arbejdsgiveren og de øvrige kundekonsulenter ikke oversteg A's interesse i at optage samtalen uden de øvriges viden. Der var derfor tale om en uberettiget bortvisning.
 Kilde: Højesterets dom af 19. august 2019 og Djøfs juridiske chef, advokat Rami Christian Sørensen


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
6.9.2003 FI Euroopan unionin virallinen lehti C 213/43
 Asian T-52/98 (1) poistaminen rekisteristä räyksellä ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimen rekisteris-
 tä on poistettu asia T-292/99, Bouw- en Handelsonderneming
 J. Peeters B.V. vastaan Euroopan yhteisöjen komissio.
 (2003/C 213/83)
 (Oikeudenkäyntikieli: hollanti) (1 ) EYVL C 63, 4.3.2000.
 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui-
 men kolmannen jaoston puheenjohtajan 11.6.2003 antamalla
 määräyksellä ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimen rekis-
 teristä on poistettu asia T-52/98, De Nederlandse Antillen
 vastaan Euroopan yhteisöjen komissio.
 Asian T-295/99 (1) poistaminen rekisteristä
 ( 1) EYVL C 151, 16.5.1998.
 (2003/C 213/86)
 (Oikeudenkäyntikieli: hollanti)
 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui-
 Asian T-53/98 (1) poistaminen rekisteristä men toisen jaoston puheenjohtajan 11.6.2003 antamalla mää-
 räyksellä ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimen rekisteris-
 (2003/C 213/84) tä on poistettu asia T-295/99, Diesel Oil Company B.V. vastaan
 Euroopan yhteisöjen komissio.
 (Oikeudenkäyntikieli: hollanti)
 (1 ) EYVL C 63, 4.3.2000.
 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui-
 men kolmannen jaoston puheenjohtajan 11.6.2003 antamalla
 määräyksellä ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimen rekis-
 teristä on poistettu asia T-53/98, De Nederlandse Antillen
 vastaan Euroopan yhteisöjen komissio.
 Asian T-303/99 (1) poistaminen rekisteristä
 ( 1) EYVL C 166, 30.5.1998.
 (2003/C 213/87)
 (Oikeudenkäyntikieli: hollanti)
 Asian T-292/99 ( 1) poistaminen rekisteristä
 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui-
 men toisen jaoston puheenjohtajan 11.6.2003 antamalla mää-
 (2003/C 213/85) räyksellä ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimen rekisteris-
 tä on poistettu asia T-303/99, Hoogendijk ATW B.V. vastaan
 Euroopan yhteisöjen komissio.
 (Oikeudenkäyntikieli: hollanti)
 (1 ) EYVL C 63, 4.3.2000.
 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui-
 men toisen jaoston puheenjohtajan 11.6.2003 antamalla mää-


type: wikipedia

text:
Paul Joseph Goebbels (Rheydt, kod Düsseldorfa, 29. listopada 1897. – Berlin, 1. svibnja 1945.), njemački političar i kancelar, gaulajter Berlina te Reichov ministar narodnog prosvjećenja i propagande od 13. ožujka 1933. do 30. travnja 1945. Bio je jedan od najbližih suradnika i najvećih obožavatelja Adolfa Hitlera. Goebbels je poznat po svojim energičnim govorima koji su, osim velike količine propagande, sadržavali i enormnu dozu antisemitizma, te ga upravo zbog toga mnogi povjesničari smatraju glavnim krivcem za Kristalnu noć.
 Godine 1921. dobio je doktorat na Sveučilištu Heidelberg, a tema doktorske teze bila mu je drama XVIII. stoljeća. Kasnije je radio kao novinar, a nakon toga i kao službenik u banci. I sam se okušao u pisanju romana i drama, no bio je neuspješan u izdavanju radova. S nacističkom strankom se upoznaje 1923. tijekom francuske okupacije Ruhra, a službeni član postaje 1924. Ubrzo postaje Gauleiter (vođa regionalnog ogranka stranke) u berlinskom ogranku stranke. S ove pozicije počeo je maksimalno iskorištavati svoje propagandne sposobnosti, boreći se s lokalnim socijalističkim i komunističkim strankama uz pomoć nacističkih novina i paravojne organizacije SA. Do 1928., Goebbels je postao jedan od najvažnijih i najmoćnijih ljudi nacističke stranke.
 Nakon što su nacisti došli na vlast u siječnju 1933., Goebbels u ožujku postaje Ministar narodnog prosvjećenja i propagande u novonastalom Trećem Reichu. Jedan od njegovih prvih činova koje je učinio kao novi ministar bilo je paljenje knjiga koje su napisali Židovi ili antinacisti na Bebelplatzu. Nakon što je postao ministar, njegovi govori mržnje usmjereni prema Židovima 1938. su kulminirali Kristalnom noći, prvim javnim i nekontroliranim činom antisemitizma iskazanim od strane nacista.
 Kao velik pobornik rata, Goebbels je učinio sve što je mogao kako bi maksimalno pripremio njemački narod na masivni oružani sukob. Tijekom samog Drugog svjetskog rata Goebbels je još više povećao svoju moć mijenjajući saveze s drugim nacističkim dužnosnicima. Godine 1943. rat je krenuo loše po Sile Osovine, no to je Goebbelsa samo motiviralo da poveća propagandu i uvjeri njemački narod da prihvati ideju totalnog rata i mobilizacije. Goebbels je ostao vjeran Hitleru do samog kraja i ostao je s njim u Führerbunkeru sve do njegovog samoubojstva, a nakon toga je postao drugi kancelar Trećeg Reicha, no samo na jedan dan. Joseph Goebbels je počinio samoubojstvo 1. svibnja 1945.
 Rani život
 Paul Joseph Goebbels je rođen 29. listopada 1897. u gradiću Rheydtu, južno od Mönchengladbacha u oblasti Ruhr. Njegova obitelj bila je katoličke vjeroispovijesti. Otac Fritz Goebbels je radio kao knjigovođa u tvornici fitilja W. H. Lennartz, a majka na farmi. Imao je dva brata, Konrada (1895. – 1949.) i Hansa (1893. – 1947.) i dvije sestre, Elisabeth (1901. – 1915.) i Mariju (1910. – 1949. ). Školovan je u gimnaziji, a 1916. je završio svoj Abitur, ispit za ulazak na sveučilište. Još od ranog djetinjstva je imao defekt u desnoj nozi, koji je vjerojatno rezultat osteomijelitisa ili bolesti talipes equinovarus. Nosio je posebnu metalnu protezu i posebnu cipelu kako bi nadoknadio skraćenost desne noge, no unatoč svemu ovome, Goebbels je šepao cijeli život. Upravo zbog ovog je odbijena njegova prijava za vojnu službu u Prvom svjetskom ratu, činjenica koja mu se gadila cijeli njegov život. Kasnije se tijekom života lažno predstavljao kao ratni veteran, a svoj defekt je lažno prikazivao kao ratnu ozljedu. Najbliže što je došao vojsci bila je služba u "Jedinici za pomoć domovini" od ožujka do listopada 1917. gdje je služio kao "uredski vojnik".
 No, Goebbels je svoje fizičke nedostatke nadomjestio intelektualnim uspjesima. U početku je trebao postati svećenik, no kako se sve više odvajao od katolicizma, krenuo je na studij filozofije i književnosti na sveučilištima u Bonnu, Würzburgu, Freiburgu i Heidelbergu, gdje je i 1916. doktorirao s doktorskom tezom o piscu Wilhelmu von Schützu. Zanimljivo je da su dvojica njegovih najutjecajnijih profesora, Friedrich Gundolf i njegov doktorski mentor Max Freiherr von Waldberg, obojica bili Židovi. Njegova inteligencija i politička lukavost bile su predmet divljenja čak i među njegovim neprijateljima.
 Nakon što je 1921. završio doktorat, Goebbels se zaposlio kao novinar i nekoliko je godina pokušao postati književnik. Napisao je poluautobiografski roman Michael, dvije drame i hrpu romantičarske poezije. U ovim je djelima prikazao psihološku štetu koju su mu njegovi fizički defekti nanijeli. Goebbels je, osim u pisanju, kompenzaciju pronašao i u zavođenju žena, doživotnom željom koju je obavljao sa zapanjujućim uspjehom. Njegov dnevnik sadrži dokaze o mnogim aferama, prije i nakon braka s Magdom Quandt, s kojom je imao šestero djece.
 Goebbels je bio frustriran svojim književnim neuspjehom - njegov roman je izdan tek 1929., a njegove drame nikad nisu izvedene u nekom kazalištu. Kompenzaciju za ovaj neuspjeh pronašao je u pisanju dnevnika, koje je pisao od 1923., pa sve do kraja života. Kasnije je radio kao bankovni činovnik i službenik na burzi. Tijekom ovog perioda je mnogo čitao i počeo je oblikovati svoje političke poglede. Među njegove glavne utjecaje spadaju Friedrich Nietzsche, Oswald Spengler i, najvažnije, Houston Stewart Chamberlain, britansko-njemački pisac koji se smatra ocem "znanstvenog" antisemitizma i čije je djelo Fundacije 19. stoljeća uvršteno među obavezno štivo njemačkih krajnjih desničara. Zimu 1919./1920. proveo je u Münchenu gdje je svjedočio i divio se nacionalističkoj reakciji pri komunističkom pokušaju preuzimanja vlasti u Bavarskoj. Njegov prvi politički idol je bio Anton Graf von Arco auf Valley, čovjek koji je ubio komunističkog vođu Kurta Eisnera.
 Nacistički aktivist
 Kao i većina kasnijih Reichovoh moćnika, Goebbels je upoznao nacizam 1923. tijekom prosvjeda zbog francuske okupacije Ruhra. Zatvaranje Hitlera u studenom 1923. nakon neuspjelog Pivničkog puča ostavilo je stranku privremeno bez vođe, tako da je Goebbels, koji je tada imao 27 godina i tek se 1924. učlanio u NSDAP, gledao Gregora Strassera kao svog političkog uzora. Strasser je bio vođa i organizator nacista u sjevernoj Njemačkoj tijekom perioda u kojem je Hitler boravio u zatvoru. Strasser ("najsposobniji među nacističkim vođama" tog doba) je socijalističko stranu nacionalsocijalizma uzeo puno ozbiljnije nego ijedan član bavarskog vodstva stranke.
 "Nacionalizam i socijalizam! Što ide prvo, a što drugo?", Goebbels je retorički pitao u jednoj debati s Theodoreom Vahlenom, Gauleiterom Pomeranije, koju je vodio i časopisu National-sozialistische Briefe tijekom 1925.
 Goebbels je, sa svojim novinarskim sposobnostima, uskoro postao Strasserov glavni saveznik u njegovoj bitci s Bavarcima oko stranačkog programa. Konflikt se nije vodio, bar su oni tako mislili, s Hitlerom, nego s njegovim poručnicima, Rudolfom Hessom, Juliusom Streicherom i Hermannom Esserom koji su, prema njima, loše vodili stranku u Hitlerovom odsustvu. Godine 1925. Goebbels izdaje otvoreno pismo "mojim prijateljima na lijevoj strani" tražeći jedinstvo između socijalista i nacista u borbi protiv kapitalista. U jednom dijelu tog pisma, Joseph Goebbels piše:
 U veljači 1926., nakon što je završio s pisanjem svog djela Mein Kampf, Hitler se iznenada vraća u stranku i uključuje u njezine poslove te poručuje "sjevernjacima" svoj stav. Pozvao je oko 60 Gauleitera i aktivista, uključujući i Goebbelsa, na sastanak u Bamberg, gdje je održao govor od dva i pol sata u kojem je odbacio politički program "socijalističkog" dijela stranke. Za Hitlera su jedinu pravu prijetnju njemačkom narodu predstavljali Židovi, a ne kapitalisti. Goebbels je bio duboko razočaran ovim govorom. Zgrozio ga je Hitlerov opis socijalizma kao "židovske tvorevine", njegova želja za uništenjem Sovjetskog Saveza i njegova tvrdnja da nacistička vlada neće eksproprirati privatno vlasništvo. Goebbels je kasnije napisao:
 No Hitler je, kao dobar čitatelj karaktera, jako brzo prepoznao Goebbelsove talente. Znao je da Goebbels najviše žudi za priznanjem. U travnju je pozvao Goebbelsa u München i čak je poslao svoje osobno auto po njega na peron i održao je s njim dugi privatni sastanak. Hitler je kritizirao Goebbelsa zbog njegove potpore "socijalističkom" krilu stranke, no ponudio mu je iskupljenje ako bi ovaj prihvatio njegovo vodstvo. Goebbels je potpuno kapitulirao i postao potpuno privržen Hitleru, čega se držao sve do svoje smrti. O tome je kasnije napisao:
 Propagandist u Berlinu
 Hitler je u listopadu 1926. nagradio Goebbelsa za njegovu lojalnost tako što ga je postavio za Gauleitera berlinskog ogranka NSDAP-a. Goebbels je tada mogao iskoristiti svoju poziciju kako bi se upustio u svoje književne aspiracije u glavnom gradu, kojeg je on smatrao glavnom utvrdom socijalista i komunista. Ovdje je Goebbels otkrio svoj talent za propagandu, pišući rasprave kao što su Druga revolucija i Lenjin ili Hitler iz 1926.
 Ovdje je također mogao "prakticirati" svoj do tada latentni ukus za nasilje, ne direktno, ali preko uličnih boraca pod njegovim zapovjedništvom. "Povijest", rekao je, "se stvara na ulici", te je bio toliko ustrajan u tome da je preko ulice izazivao tada najdominantnije ljevičarske stranke - socijaldemokrate i komuniste. Radeći u suradnji s SA-om, Goebbels je redovito izazivao pivničke i ulične tučnjave u kojima se često koristilo i oružje. Svojim bivšim "prijateljima na lijevoj strani" je poručio:
 Kada su se dogodile neke neizbježne smrti, Goebbels je to maksimalno iskoristio, pretvorivši uličnog borca Horsta Wessela, kojeg su u njegovom domu ubili neprijateljski politički aktivisti, u heroja i mučenika.
 U Berlinu, Goebbels je mogao sav svoj genij posvetiti propagandi, što je u početku činio kao urednik novina Der Angriff i kao autor mnogih nacističkih plakata i postera. Njegove propagandne tehnike bile su izrazito cinične. Jednom je prilikom napisao:
 Najdraže mete njegove propagande bili su socijalisti Hermann Müller i Carl Severing, te Bernhard Weiss, predsjednik berlinske policije, inače Židov, kojeg je neumorno provocirao nadajući se krahu kojeg bi mogao iskoristiti. Kada je socijaldemokratska gradska vlast 1927. stranci dodijelila osmomjesečnu zabranu, Goebbels je to iskoristio do kraja. Kada ga je jedna prijatelj opomenuo zbog klevetanja Weissa, čovjeka s primjernim vojnim uspjehom, Goebbels je rekao da ga sam Weiss nimalo ne zanima, nego samo propagandni učinak koji će ta kleveta izazvati.
 Goebbels je uskoro otkrio i svoj talent za govorništvo, te je po tom kriteriju postao drugi čovjek Reicha, odmah do Hitlera. Dok su Hitlerovi govori bili promukli i agresivni, Goebbelsovi su bili mirni, sarkastični, pa nekad i smiješni. No, za razliku od Hitlera, Goebbels je zadržao cinični odmak od svoje vlastite retorike. Javno je govorio kako iskorištava najniže instinkte njemačkog naroda - rasizam, ksenofobiju, klasni zavist i nesigurnost. Jednom je prilikom rekao da narod može kontrolirati kao što svira klavir i da će oni plesati kako on svira.
 Goebbelsovi govori i činovi nisu imali velik utjecaj na stanovnike Berlina. Na izborima 1928., nacisti su u Berlinu dobili manje od 2% glasova, što je u usporedbi sa socijaldemokratima, koji su dobili 33%, i komunistima, koji su dobili 25%, bio veliki neuspjeh. No, Goebbels je bio jedan od 10 nacista koji su nakon tih izbora predstavljali NSDAP u Reichstagu, što mu je donijelo plaću od 750 marki mjesečno i imunitet od bilo kakvog suđenja. Čak i kada je utjecaj velike depresije uzrokovao povećanu popularnost nacista, berlinski glasači su se odupirali glasovanju za naciste. Zanimljiva je činjenica da su 1932., kada je NSDAP bio na vrhuncu, nacisti u Berlinu dobili 28% glasova, a ljevica je ukupno sakupila 55% glasova građana Berlina. No, njegovi iznimni talenti i činjenica da ga je Hitler jako cijenio donijeli su mu respekt među anti-intelektualcima unutar NSDAP-a, koji su ga zvali "naš mali doktor". Do 1928., iako je imao samo 31 godinu, Goebbels je postao jedan od najprominentnijih nacističkih vođa.
 Velika depresija je dovela do ponovnog izbijanja ljevičarskih afilacija unutar nekih ogranaka NSDAP-a, koje je predvodio Otto Strasser, brat Gregora Strassera, koji se zalagao da se stranka bori s komunistima oko privrženosti nezaposlenih i industrijskih radnika tako što bi obećala eksproprirati kapital. Hitler, čija je mržnja prema radničkoj klasi reflektirala njegovu vlastiti socijalnu prošlost, protivio se snažno ovoj ideji. Hitler je smatrao da je uspjeh nacista na izborima 1930. došao zbog podrške srednje klase i farmera, a sada se želio boriti za podršku viših klasa i njemačkih biznismena. U travnju 1930., Hitler otpušta Strassera s mjesta šefa nacističke propagande, a na to mjesto postavlja Goebbelsa, koji je tada dobio kontrolu nad glavnim nacističkim novinama (Völkischer Beobachter), ali i ostalim nacističkim novinama diljem zemlje. Goebbels je, iako je još uvijek pokazivao ljevičarske tendencije, bio potpuno lojalan Hitleru u njegovim prepirkama sa Strasserom, koje su u srpnju 1930. kulminirale Strasserovim izbacivanjem iz stranke.
 Unatoč svojoj revolucionarnoj retorici, Goebbelsov najveći doprinos nacističkoj stranci u periodu od 1930. do 1933. je njegovo uspješno organiziranje izbornih kampanja. Goebbels je organizirao izborne kampanje za parlamentarne izbore 1930., 1932. i 1933., te Hitlerovu predsjedničku kampanju 1932. Goebbels je ovdje pokazao svoj genij, organizirajući Hitlerove avionske turneje po Njemačkoj, te je ostao zapamćen kao prvi propagandist koji je radio i film koristio u izborne svrhe. Specifične izborne kampanje koje je Goebbels organizirao privlačile su glasove mnogih birača, posebice mladih. Iako je velik uspjeh nacista na izborima 1930. i 1932. uvelike utjecan velikom depresijom, sam Goebbels je imao veliku ulogu u rastu popularnosti stranke.
 Ministar narodnog prosvjećenja i propagande
 Kada je Hitler 30. siječnja 1933. postao kancelar, Goebbels nije dobio nikakvu političku poziciju. Koalicijski kabinet koji je Hitler sastavio s predsjednikom Hindenburgu i konzervativnim strankama nije sadržavao previše nacista na ministarskim pozicijama. No, Goebbels se, kao vođa propagande vodeće stranke, koja nije previše marila za zakon, počeo ponašati kao da je na poziciji. Iskoristio je državni radio kako bi izravno popratio paradu koja je slavila Hitlerov dolazak na vlast. Dana 13. ožujka 1933. Goebbels dobiva nagradu za njegovu ulogu u dolasku stranke na vlast. Hitler ga postavlja na čelo novoosnovanog Ministarstva narodnog prosvjećenja i propagande (Volksaufklärung und Propaganda) kojeg je vodio sve do sve do 30. travnja 1945.
 Uloga novog ministarstva, koje se nalazilo u Wilhelmstrasseu, nedaleko od Reichskanzleia, bila je centralizacija nacističke moći u svim aspektima kulturnog i intelektualnog života, ponajviše na polju radija, te vizualnih i scenskih umjetnosti. Dana 1. svibnja, Goebbels organizira masivne demonstracije i parade kako bi označio "Dan nacionalnog rada" koji je prethodio nacističkom preuzimanju vlasti i uništenju njemačkih trgovačkih unija. Već 3. svibnja, Goebbels u svom dnevniku piše:
 Dana 10. svibnja 1933. nadgledao je još jedan simboličan čin u stvaranju nacističke kulturalne moći: paljenje više od 20,000 knjiga židovskih ili antinacističkih autora na Opernplatzu, nedaleko od sveučilišta.
 Hegemonijske ambicije Ministarstva propagande vidljive su i u odjelima koje je Goebbels stvorio: novine, radio, film, kazalište, glazba, književnost i tiskarstvo. Za svako od tih polja je stvoren novi Reichskammer, a vođa komore postao je stručnjak iz tog područja (najčešće manje poznati nacist), koji se morao brinuti i za eliminiranje Židova, liberala, socijalista i praktičara tzv. "izopačene umjetnosti kao što su apstraktno slikarstvo i ekspresionizam, a u glazbi dodekafonija. Značajan primjer jednog vođe komore je slavni skladatelj Richard Strauss, koji je vodio Komoru za glazbu. Goebbelsove naredbe, bar fizički dio, izvršavala je paravojna organizacija SA, zbog koje su, kao i zbog koncentracijskih logora, mnogi prominentni Židovi emigrirali iz Reicha u druge zemlje, a pratili su ih mnogi socijalisti i liberali. Neki nežidovski antinacisti su, zbog dobrih veza, uspjeli preživjeti do sredine 1930-ih, no i oni su na kraju ubijeni ili mučeni.
 Kontrola umjetnosti i medija nije bila samo zadatak osoblja. Ubrzo su sadržaji svih novina, knjiga, romana, drama, filmova, emisija i koncerata, od nacionalne razine pa do seoskih zborova, spadali pod nadzor Ministarstva propagande, iako je proces samocenzure efektno djelovao na svim tim područjima tako da se Ministarstvo u Berlinu moglo brinuti o politički najosjetljivijim područjima kao što su veće novine i državni radio. Nijedan pisac nije smio izdavati, slikar izlagati, kritičar pisati kritike, pjevač izvoditi, ako nije bio član pripadajuće komore unutar Ministarstva, a članstvo u komori je ovisilo o dobrom ponašanju. Goebbels je mogao podmićivati, kao i prijetiti: osigurao je velik budžet za svoje ministarstvo tako da je mogao osigurati velike plaće i subvencije svim umjetnicima koji su surađivali s njim. Ovo su bili uvjeti koje su mnogi umjetnici, orkestri i kazališta, nakon njihove borbe za preživljavanje tijekom velike depresije, teško mogli odbiti.
 Kao jedan od najobrazovanijih nacista, te nacist koji je najviše cijenio visoku kulturu, Goebbels je obio osjetljiv na optužbe da njemačku kulturu spušta do razine obične propagande. Na optužbe je odgovorio da je cilj i propagande i umjetnosti da potakne spiritualnu mobilizaciju njemačkog naroda. No činjenica je da Goebbels nije bio uopće toliko ratoboran po kulturološkim pitanjima kao neki drugi članovi nacističkog vodstva. Ti ekstremniji nacisti su željeli da se u knjigama nalaze samo nacistički slogani, da se u njemačkim kazalištima i filmu veličaju samo nacistički heroji, a da se u njemačkim koncertnim dvoranama izvode samo njemačke narodne pjesme.
 Goebbels je inzistirao da se njemačka visoka kultura mora nastaviti, i zbog međunarodnog prestiža i zbog dobivanja lojalnosti više srednje klase, koja je cijenila umjetničke forme kao što su simfonija i opera. Time je Goebbels postao i zaštitnik, ali i regulator, njemačke umjetnosti. O ovim naumima je imao podršku samog Hitlera, koji je bio velik obožavatelj Richarda Wagnera i Antona Brucknera. No, unatoč ovome, Goebbels se morao pokoravati Hitlerovim ukusima. Hitler je mrzio modernizam u svakom obliku, tako da je Goebbels (koji je bio simpatizer modernizma) morao konstantno nametati tradicionalne forme u umjetnost i glazbu. Jedan primjer ovoga je Paul Hindemith, čija je glazba bila zabranjena samo zato što se nije sviđala Hitleru.
 Goebbels se također protivio potpunoj nacifikaciji umjetnosti jer je znao da narod treba odmor od slogana i propagande. Osigurao je da filmske tvrtke nastavljaju snimati komedije i romance, što je privlačilo mase u kina u kojima su gledali i nacističke propagandne filmove. Njegovo iskorištavanje njegove pozicije, te reputacija koju koji je izgradio su bili nadasve poznati. Zanimljivost je da su mnoge glumice kasnije pisale kako ih je Goebbels pokušao namamiti u svoj dom. Dobio je nadimak "Bock von Babelsberg" (njemački "Babelsberški pastuh"). Dobro se nosio sa znatnim pritiskom da zabrani sve strane filmove, no tu mu je pomogao sam Hitler, koji je bio velik obožavatelj Mickey Mousea. Iz istog razloga je Goebbels želio kulturu približiti masama. To je radio prodavajući jeftine radio prijamnike, organizirajući besplatne koncerte u tvornicama, organizirajući umjetničke izložbe u manjim gradovima i organizirajući izvedbe filmova u selima. Ova kratkoročna propaganda je koristila kako bi pomirila njemački narod, ponajviše radničku klasu, sa strankom.
 Goebbels i Židovi
 Unatoč velikoj moći Ministarstva propagande, Goebbelsov status je počeo padati nakon što je nacistički režim čvrsto uspostavio moć. To se dogodilo jer je glavni plan tada bila priprema za rat, a iako je Ministarstvo propagande sudjelovalo u tome, nije bilo jedna od glavnih karika. Tijekom 1930-ih, Hitlerovi najvažniji podređeni bili su Hermann Göring, kao vođa Četverogodišnjeg plana i Heinrich Himmler, kao vođa SS-a i policije. Kada su se interni neprijatelji unutar stranke uništili, što se do 1935. već ostvarilo, Goebbelsova propaganda je počela gubiti svoj smisao, te je njegova retorika time postajala šuplja i neuvjerljiva.
 Kao kulturan i obrazovan čovjek, Goebbels se često smijao "primitivnom" antisemitizmu nacista kao što su Julius Streicher. No, iako motivi za to nisu poznati, Goebbels je i sam koristio svaku priliku kako bi napao Židove. Od 1933. pa na dalje, Goebbels je, uz Streichera, spadao među najzlobnije antisemite među nacistima. U lipnju 1935., Goebbels je u Berlinu rekao:
 Sarkastični "humor" Goebbelsovih govora nije skrivao realnost njegovih prijetnji Židovima. Kao Gauleiter Berlina, te time i de facto vođa grada (iako je postojao i gradonačelnik i gradsko vijeće), Goebbels je konstantno radio pritisak na židovsku populaciju Berlina, zatvarajući im trgovine i uništavajući im profesionalni život, te onemogućujući im normalan život. Tijekom održavanja Olimpijskih igara 1936. u Berlinu, antisemitizam je malo popustio, no već od 1937. antisemitizam je ponovo ojačao. Goebbels 1937. u svom dnevniku piše:
 S dolaskom 1938. godine, Goebbels je istraživao mogućnost da svi Židovi nose identifikacijske znakove, te da ih se sve otpremi u geto, no vrijeme još nije bilo spremno za takav čin. U lipnju 1938., Goebbels u svom dnevniku piše:
 U studenom 1938., Goebbels dobiva priliku za poduzimanje drastičnih mjera protiv Židova, kada mladi Židov, Herschel Grynszpan, u Parizu ubija njemačkog diplomata Ernsta vom Ratha, jer je njegova obitelj deportirana u Poljsku i zbog progona Židova u Njemačkoj općenito. Dana 9. studenog, kada vom Rath umire od rana, Goebbels je bio u Münchenu s Hitlerom na proslavi obljetnice Pivničkog puča. Tu je Goebbels Hitleru rekao da je u njemačkim gradovima već započelo "spontano" antižidovsko nasilje, što zapravo nije bilo istina. Goebbels je u ovoj situaciji manipulirao Hitlerom radi vlastitog zadovoljstva. Kada je Hitler to odobrio, Goebbels si je dao slobode i organizirao je masivni pogrom protiv Židova. U svom dnevniku, Goebbels piše:
 Taj pogrom je u povijesti znan kao Kristalna noć (Kristallnacht). No, činjenica da je Goebbels morao izmanipulirati Hitlera kako bi ovaj odobrio Kristalnu noć ne umanjuje količinu Hitlerovog antisemitizma u odnosu na Goebbelsov. No činjenica je da je ideja o masivnom, državnom, pogromu potekla od Goebbelsa, te da je Hitlerovo odobrenje za nju dobio tako što mu je slagao da je pogrom već započeo.
 Tijekom Kristalne noći, u kojoj su SA i sama NSDAP organizirali masovno uništavanje židovskih trgovina domova i sinagoga, ubijeno je najmanje 90, a najviše 200 Židova, ne računajući samoubojstva, a uništeno je više od tisući sinagoga, stotine židovskih trgovina i domova, a preko 30,000 Židova je odvedeno u koncentracijske logore, gdje ih je umrlo još najmanje 1,000 prije nego što je ostatak pušten nakon brutalnog tretmana. No, najteža posljedica je bila emigracija više od 80,000 Židova, od kojih su neki ostavljali svu svoju imovinu od straha. Ostale zemlje bile su zgrožene ovim činom, što je dovelo do raskidanja politike popuštanja prema Trećem Reichu. No, Goebbelsov pogrom je Njemačku još više približio ratu, no u vrijeme kada ponovno naoružanje nije bilo ni blizu kraja. Göring i drugi prominentni nacisti nisu bili zadovoljni ovim Goebbelsovim postupkom, oko kojeg ih se nije niti konzultiralo. No, sam Goebbels je bio oduševljen. O ovome je napisao:
 Godine 1942., Goebbels je bio upleten u deportaciju berlinskih Židova.
 Goebbels kao moćnik
 Ovo događaju su se dogodili pravovremeno s obzirom na Goebbelsov odnos s Hitlerom. Godine 1937. započinje aferu s češkom glumicom Lídom Baarovom koja ja rezultirala raspadom njezinog braka. Kada je Goebbelsova supruga Magda u listopadu 1938. saznala za aferu požalila se Hitleru, konzervativcu po pitanju seksualnih odnosa, kojemu su ona i njezina djeca bili jako dragi. Hitler je tada naredio Goebbelsu da prekine aferu, na što mu je ovaj ponudio svoju ostavku, no Hitler ju je odbio. Dana 15. listopada 1938., Joseph Goebbels pokušava samoubojstvo. Hitler, kojega je ovo jako razljutilo, naredio je Heinrichu Himmleru da deportira Baarovu u Čehoslovačku, odakle je ova otišla u Italiju. Ovi događaju su umanjili Goebbelsov ugled u Hitlerovim očima. Goebbels je od tada sve jače zagovarao Hitlerove ideje kako bi se iskupio za pogreške. No, afera s Baarovom nije demoralizirala Goebbelsa po pitanju zavođenja žena. Artur Axmann, tadašnji vođa Hitlerjugenda, je sve do 1943. Goebbelsu dovodio mlade djevojke kako bi mu udovoljio.
 Goebbels, kao ni ostali nacistički službenici, nije si mogao priuštiti ignoriranje Hitlerove volje. Do 1938., svi su oni bili znatno bogati, no njihovo bogatstvo je ovisilo o Hitlerovoj dobroj volji i njegovim ignoriranjem njihove korumpiranosti. Do dolaska nacista na vlast, Goebbels je bio siromašan čovjek, a jedini prihod bila mu je plaća od 750 maraka mjesečno koju je dobivao kao člank Reichstaga. Do 1936., iako nije bio ni blizu korumpiran kao što su bili Hermann Göring i Robert Ley, Goebbels je dobivao 300,000 maraka godišnje od vlastitog časopisa (zvao se Der Angriff), kao i ministarsku plaću i mnoge druge beneficije. Isplate koje je dobivao od časopisa su zapravo bila mita koje mu je slao izdavač Max Amann. Goebbels je posjedovao dvije vile, jednu u Wannseeu, a drugu kod jezera Constance. Porezni ured mu je, kao i većini nacističkih službenika, često dopuštao neplaćanje poreza.
 Unatoč znatnom gubitku moći tijekom srednjih godina nacističkog režima, Goebbels je ostao jedan od Hitlerovih najboljih prijatelja. Kako su njegovi uredi bili blizu Hitlerovih, Goebbels je bio čest gost na ručku gdje je imao priliku slušati Hitlerove monologe i slagati se s Hitlerovim mišljenjima. Nekoliko mjeseci prije početka rata, Goebbels je ponovo počeo dobivati moć. Bio je rangiran zajedno s nacistima kao što su Joachim von Ribbentrop, Hermann Göring, Heinrich Himmler i Martin Bormann, te je time imao najveći pristup Hitleru, što je u takom jednom autokratskom režimo značilo pristup moći. Činjenica da su Magda i Goebbelsova djeca bili jako dragi Hitleru također je povećavala Goebbelsov utjecaj. Goebbelsovi su također bili često gosti u Hitlerovoj bavarskoj rezidenciji, Berghofu. No, ipak nije bio informiran o svemu iz prve ruke nego se morao oslanjati na doušnike i saveznike koji bi mu prenosili što je Hitler radio i planirao.
 Goebbels i rat
 U periodu od 1936. do 1939., dok je izražavao svoje mišljenje o miru, Hitler je čvrsto i namjerno vodio Njemačku prema konfrontaciji. Goebbels je bio jedan od najentuzijastičnijih predlagača da se njemačke teritorijalne težnje provedu što brže i što agresivnije, a saveznici u tome su mu bili ministar unutarnjih poslova Heinrich Himmler i ministar vanjskih poslova Joachim von Ribbentrop. Kao svoj zadatak je vidio da natjera njemački narod da do prihvati, pa čak i pozdravi. Tijekom Sudetske krize 1938., Goebbels je bio svjestan činjenice da većina njemačkog naroda ne želi rat, te je koristio svako propagandno sredstvo koje je mogao kako bi narod prebrodio tzv. "ratnu psihozu". Nakon što je Zapad popustio Hitleru po pitanju Čehoslovačke, Goebbels je svoj propagandni ratni stroj usmjerio prema Poljskoj. Od svibnja pa na dalje, Goebbels započinje tzv. "kampanju mržnje" protiv Poljske, izmišljajući priče o strahotama koje Poljaci rade etničkim Nijemcima u Danzigu i drugim gradovima. No, Goebbels ipak nije uspio uvjeriti većinu Nijemaca da prihvate rat.
 Kada je u rujnu 1939. rat započeo, Goebbels je započeo proces proširenja svoje moći na domaćoj političkoj sceni. Nakon 1940., Hitler se sve manje pojavljivao u javnosti, a i njegovi govori su se sve rjeđe emitirali, tako da je Goebbels postao glas i slika nacističke stranke među njemačkim narodom. Hitler je bio zaokupljen ratom, Himmler rješavanjem "konačnog rješenja Židovskog pitanja", a Göringov status je ionako opadao zbog neuspjeha Luftwaffea, tako da je Goebbels osjetio vakuum moći kojeg je želio popuniti. Kako je njegov glavni zadatak bio moral civila, Goebbels se uglavnom bavio temama kao što su plaće, racioniranje i udomljavanje, temama koje su podizale moral, a time i produktivnost. Jednom je čak posjetio demoraliziranog Göringa, koji je još uvijek bio glavni čovjek njemačke ekonomije kao vođa Ministarstva Četverogodišnjeg plana, kao njegov najveći neprijatelj. Kako bi minirao Göringa, Goebbels je krivotvorio savez s Himmlerom, no Reichsführer-SS je još uvijek bio oprezan s njim. Još korisniji saveznik bio je Albert Speer, Hitlerov miljenik, koji je 1942. postao Ministar naoružanja. Goebbels i Speer su tijekom 1942. pokušali uvjeriti Hitlera da da otkaz Göringu, te da oformi novi kabinet za ekonomska pitanja kojeg bi vodila njih dvojica.
 No, u veljači 1943., nakon katastrofalnog poraza njemačke vojske u Staljingradu, dolazi do krize unutar režima. Goebbels je bio prisiljen sklopiti savez s Göringom kako bi omeo uspon Martina Bormanna, šefa Parteikanzleia i osobnog tajnika Adolfa Hitlera. Bormann je iskoristio staljingradsku katastrofu i svoj svakodnevni pristup Hitleru kako bi ga uvjerio da oformi tročlanu huntu koja bi predstavljala državu, vojsku i stranku, a vodili bi ju sam Bormann, Hans Lammers i predsjednik OKW-a, Wilhelm Keitel. Komitet trojice bi uvježbavao diktatorske ovlasti na domaćem bojištu. Goebbels, Speer, Göring i Himmler su na ovaj pokušaj gledali kao na oportunizam Martina Bormanna i kao na prijetnju njihovoj moći, te su se ujedinili kako bi ga zaustavili.
 No, njihova suradnja se, u najbolju ruku, mogla opisati kao klimava. To je bilo pretežito jer je Himmler tijekom tog perioda još uvijek surađivao s Bormannom kako bi se domogao moći na Göringovu štetu, a i na štetu većine tradicionalne Reichove administracije. Göringov gubitak moći je rezultirao preindulgencijom, a Göringov odnos s Goebbelsom samo je otežavao formiranje čvrste koalicije, unatoč naporima Erharda Milcha i Alberta Speera da poboljšaju odnose između Göringa i Goebbelsa.
 Goebbels je umjesto toga pokušao uvjeriti Hitlera da postavi Göringa za predsjednika vlade. To je imalo određene logike, jer je Göring, unatoč svojoj korumpiranosti i neuspjehu Luftwaffea, bio jako popularan među narodom, čiji je moral padao nakon što se Hitler prestao pojavljivati u javnosti nakon bitke kod Staljingrada. No, ovaj prijedlog je bio neostvariv, sekundarno zbog Göringove nesposobnosti, a primarno zbog samog Hitlera, koji je Göringa krivio za neuspjehe njemačke vojske. Ovu je mjeru Hitler dizajnirao kako bi od sebe odbio ikakve kritike.
 Konačni rezultat svih ovih napora bio je nikakav - ideja Komiteta trojice je propala nakon što su Keitel i Lammers izgubili na moći, a Bormann se uspeo, tako da je administrativni kaos koji je stvoren u državi uvelike umanjivao ratni učinak.
 Goebbels je kasnije započeo novu ofenzivu kako bi sebe stavio u centar politike. Dana 18. veljače, Goebbels je u sportskoj dvorani u Berlinu održao poznati "govor o totalnom ratu". Goebbels je od svoje publike zahtijevao potpuno posvećivanje "totalnom ratu", te potpunu mobilizaciju njemačke ekonomije i društva s ciljem ostvarivanja maksimalnog ratnog učinka. Kako bi još više motivirao narod, Goebbels je citirao tri teze kao osnove ovog argumenta:
 Ako Wehrmacht ne bi bio u poziciji da razbije opasnost na Istočnom bojištu, onda bi Treći Reich pao pod utjecaj boljševizma, a ubrzo bi pala i Europa.
 Njemačka vojska, njemački narod i Sile Osovine imaju snagu da unište tu opasnost.
 Opasnot je bila motivirajuća sila. Njemačka mora djelovati brzo i odlučno, ili će biti prekasno.
 Goebbels je govor završio s rečenicom da su 2,000 godina zapadne povijesti u opasnosti, a za njemački je neuspjeh okrivio Židove.
 Goebbels je na ovaj način želio uvjeriti Hitlera da njemu i Speeru da kontrolu nad domaćom politikom kako bi započeli program potpunog posvećivanja proizvodnji oružja i povećanja radne snage u koju bi uključili i žene. No Hitler je, uz Göringovu potporu, odbijao ovaj prijedlog u strahu da ne bi oslabio moral naroda i doveo do ponovljenog debakla iz 1918., kada je Njemačka (bar je Hitler tako mislio) minirana kolapsom na domaćem bojištu. Još jedan razlog je bio je taj što Hitler nije želio dopustiti da itko uzurpira njegov položaj glavnog donositelja odluka. Goebbels se privatno bunio protiv ovog čina, no nikad javno nije smio kritizirati Hitlerovu odluku.
 Goebbels i holokaust
 Heinrich Himmler, jedan od idejnih začetnika Holokausta, nije želio da se o tome raspravlja javno. Unatoč tome, u jednom izdanju novina Das Reich iz studenog 1941., on je citirao Hitlerovo "proročanstvo" iz 1939. da će Židovi biti gubitnici nadolazećeg rata. Sada se, rekao je, Hitlerovo proročanstvo ostvaruje:
 Godine 1939. Hitler je u govoru u Reichstagu rekao:
 Mišljenje većine povjesničara je da je plan za potpuno uništenje Židova usvojen 1941., a Goebbelsovo angažiranje dokazuje da je on sam znao, možda ne sasvim detaljno, što se planira.
 Odluka za deportiranje njemačkih i austrijskih Židova u neodređena mjesta "na istoku" donesena je u rujnu 1941. Goebbels se odmah zalagao za to da se berlinski Židovi deportiraju prvi. Otputovao je u Hitlerov stožer na istočnom bojištu gdje se susreo i s njim i s Reinhardom Heydrichom kako bi apelirao da mu se udovolji. Dobio je sljedeći odgovor (kako je sam napisao):
 Deportacija berlinskih Židova u geto u Łódźu započela je u listopadu, no transport i ostale teškoće su usporile proces deportacije. Jedan njegov članak iz studenog, koji je izašao i listu Das Reich , bio je njegov pokušaj ubrzavanja te deportacije.
 U prosincu je prisustvovao sastanku u Hitlerovom uredu gdje je Hitler, između ostalih, razgovarao i o "Židovskom pitanju". Goebbels je u svom dnevniku kasnije napisao:
 Tijekom 1942., Goebbels nastavlja s pokušajem ubrzavanja konačnog rješenja "Židovskog pitanja" jer je Reich tada već okupirao velik dio sovjetskog teritorija na koji su se Židovi mogli deportirati. Mogli su biti ubijeni radom, u skladu s planom kojeg je u siječnju na konferenciji u Wannseeu predložio Reinhard Heydrich. Goebbelsa je stalno nervirala činjenica da, iako se Nijemci bore za preživljavanje na istočnom bojištu, u Berlinu još uvijek živi 40,000 Židova. U svom dnevniku je napisao da bi ih sve trebalo poslati u Rusiju, te kako bi bilo najbolje da ih se ubije sve skupa. Ovo je još jedan dokaz kako je Goebbels znao što će se dogoditi Židovima koji bi bili poslani na istok. Iako Ministarstvo propagande i narodnog prosvjećenja nije bilo pozvano na konferenciju u Wannseeu, Goebbels je već do ožujka znao što je na njoj odlučeno. O tome je napisao:
 Predstavnik Totalnog rata
 Godine 1943. i 1944. su za Goebbelsa bile godine borbe za naklonost njemačkog naroda prema režimu koje se očito suočavao s porazom. Vjerovanje njemačkog naroda u Hitlera poljuljano je nakon staljingradske bitke i nikada se nije potpuno ispravilo. Tijekom 1943., kada su Sovjeti već bili blizu njemačke granice, zapadni Saveznici su razvili sposobnost da lansiraju masivne zračne napade na njemačke gradove, uključujući i Berlin. U isto vrijeme je u Njemačkoj nedostajalo hrane, sirovina, goriva i stambenih prostora. Goebbels i Speer su bili jedni od nacista koji su bili svjesni teške situacije u kojoj se Reich nalazio. Njihovo rješenje je bilo da preuzmu vlast nad domaćim bojištem od neodlučnog Hitlera i nesposobnog Göringa. Upravo ovo je bila agenda Goebbelsovog govora o "totalnom ratu" iz veljače 1943. No, u tom naumu ih je spriječila njihova nesposobnost da se suprotstave Hitleru, koji nije bio sposoban da donosi odluke, niti je vjerovao da itko drugi to može.
 Nakon Staljingrada, Hitler se povukao iz javnog života, nastupajući jako rijetko, a isto tako rijetko su se emitirali njegovi govori. Do srpnja se Goebbels već počeo žaliti da se Hitler sve više odvaja od naroda. O tome je napisao:
 Nakon ovoga, utjelovljenje NSDAP-a u narodu postaje sam Goebbels.
 U narodu je Goebbels još uvijek ostavljao dojam da je siguran u njemačku pobjedu:
 No, u stvarnosti, Goebbels je bio obeshrabren svojim i Speerovim neuspjehom da se domognu vlasti na domaćim bojištem.
 Goebbels je ostao zaokupljen eliminacijom Židova, koje je u to vrijeme dosezalo svoj klimaks u koncentracijskim logorima u istočnoj Poljskoj. Nakon 1942., Goebbels je postao sve otvoreniji po tom pitanju nego što je Himmler, "arhitekt" holokausta, želio:
 Nakon savezničke invazije Italije i pada Benita Mussolinija u rujnu 1943., Goebbels i von Ribbentrop su razgovarali s Hitlerom o sklapanju tajnog mirovnog sporazuma sa Staljinom iza leđa zapadnih saveznika. Hitler, iznenađujuće, nije isključio mogućnost mirovnog sporazuma, no rekao je Goebbelsu da ne pregovara dok je Njemačka oslabljena. Goebbelsu je objasnio kako, prije bilo kakvih pregovora, Njemačka mora doći do jedne velike pobjede. No, njemački poraz kod Kurska je skroz isključio ovu mogućnost. Goebbels je već tada znao da je rat izgubljen, no nije se uspio oduprijeti Hitleru i reći mu to.
 Kako je njemačko vojno i ekonomsko stanje opadalo tijekom 1944., Goebbels je ponovo, zajedno sa Speerom, pokušao preuzeti moć nad domaćom politikom bez Göringa. U srpnju, nakon savezničkog iskrcavanja u Francuskoj i velikog sovjetskog napretka u Bjelorusiji, Hitler konačno daje Goebbelsu i Speeru veće ovlasti. Speer je od Göringa preuzeo sva ekonomska i produkcijska pitanja, dok je Goebbels postao Reichov predstavnik Totalnog rata (Reichsbevollmächtigter für den totalen Kriegseinsatz an der Heimatfront). U ovo vrijeme, Himmler postaje Ministar unutarnjih poslova.
 Ovaj trio, Goebbels, Himmler i Speer, postaje pravi centar njemačke vlade tijekom zadnje godine rata, no Bormann je, zbog svog ekskluzivnog pristupa Hitleru, klimao tu vlast kada je god mogao. U tome je bio jako uspješan jer su stranački Gauleiteri dobivali sve više moći, postavši na kraju Reichovi komesari za obranu (Reichsverteidigungskommissare) u svojim distriktima gdje su nadgledali svu civilnu administraciju. Činjenica da je Himmler bio Ministar unutarnjih poslova samo je povećavala Bormannovu moć jer su se Gauleiteri bojali da će Himmler, koji je bio Generalni predstavnik Reichove administracije, skinuti njih s pozicije i na ta mjesta postaviti više policijske i SS-ove časnike.
 Goebbels je Himmlera vidio kao potencijalnog saveznika protiv Bormanna, te je 1944. rekao, ako bi Himmler dobio konrolu nad Wehrmachtom, a on sam kontrolu nad domaćom politikom, da će rat završiti njemačkom pobjedom. No, Himmlerova nesposobnost da uvjeri Hitlera da prestane podržavati Bormanna, te nesposobnost nekih visokih SS-ovih dužnosnika kao što su Obergruppenführer Ernst Kaltenbrunner i Gruppenführer Heinrich Müller, uzrokovala je to da Goebbels stupi u savez s Bormannom, unatoč svojoj podređenoj poziciji.
 Kada su neki članovi vojnog vodstva pokušali ubiti Hitlera u srpanjskoj uroti, ovaj je trio, ubrzo nakon toga, pokrenuo otpor prema atentatorima. Upravo je Goebbels u svom berlinskom stanu, u društvu Alberta Speera i Wilhelma von Ovena, doveo Otta Ernsta Remera, zapovjednika berlinskog garnizona, da razgovara s Hitlerom u Istočnoj Prusiji, time dokazujući da je Hitler živ i da se garnizon treba usprotiviti pokušaju atentata.
 Goebbels je obećao Hitleru da može regrutirati više od milijun novih vojnika, kao dio plana reorganizacije vojske, prebacujući osoblje iz Kriegsmarinea i Luftwaffea, te pritišćući napuhane ministre kao što je Göring, koji su do tada imali protekciju. No, kasnije se pokazalo da je inercija njemačke birokracije bila prevelika čak i za Goebbelsa. Bormann i njegov "potrčko" Lammers, koji su željeli preuzeti moć nad stranačkom i državnom administracijom, postavljali su mnoge prepreke Goebbelsu. Još jedan problem bio taj što, iako su Speer i Goebbels bili saveznici, njihovi planovi su se sukobljavali: Speer je želio da apsolutni prioritet bude proizvodnja oružja, dok je Goebbels želio da svaki sposobni muškarac ide na bojište. Speer, čiji je saveznik bio Fritz Sauckel, Glavni predstavnik za rad od 1942., uglavnom je dobivao ove "bitke".
 U srpnju 1944., već je bilo kasno da Speerov i Goebbelsov unutarnji puč uzrokuje veliku promjenu u ishodu rata. Kombinirana ekonomska i vojna moć zapadnih saveznika i SSSR-a, koji je bio potpuno mobiliziran, bila je prevelika za Treći Reich. Jedan od najvećih problema bila je industrijska proizvodnja i gubici naftnih polja, što je uvelike oslabilo Reich. Jedina stvar koju je Goebbels mogao učiniti kako bi narod uvjerio u pobjedu je obećanje da će "čudesna oružja" kao avion Me 262, V-2 raketa i podmornica klase XXI poboljšati vojnu situaciju.
 Poraz i smrt
 Goebbelsovi govori su tijekom posljednjih mjeseci rata dobili izrazito apokaliptičan ton:
 S početkom 1945. godine, kada su Sovjeti bili na Odri, a zapadni saveznici na Rajni, Goebbels više nije mogao skrivati činjenicu da je poraz neizbježan. Znao je što bi to značilo za njega samoga. Napisao je:
 {{citat|Za nas, zapalili smo naše mostove. Ne možemo se vratiti, ali ni ne želimo. Dovedeno smo do krajnosti i time prisiljeni da uzvratimo istom mjerom.<ref>Fest, "The Face of the Third Reich, str. 96</ref>}}
 Kada su drugi nacistički dužnosnici pokušali nagovoriti Hitlera da napusti Berlin i uspostavi novo središte otpora u Bavarskoj, Goebbels se tome strogo protivio tražeći borbu do zadnjeg čovjeka u ruševinama Berlina.
 U ovo vrijeme, Goebbels je dosegao poziciju koju je želio - postao je Hitlerova desna ruka, no samo zbog svoje pokornosti Bormannu, koji je de facto bio Hitlerov zamjenik. Göring je uvelike diskreditiran, no Hitler na nije želio otpustiti do 25. travnja, samo 5 dana prije nego što je počinio samoubojstvo. Himmler, čije je postavljanje na mjesto zapovjednika armijske grupe Vistula rezultiralo debaklom na Odri, je također diskreditiran, a Hitler je, s pravom, sumnjao da pokušava sklopiti tajni sporazum sa zapadnim saveznicima. Samo su Goebbels i Bormann ostali potpuno vijerni Hitleru. Goebbels je znao kako se igrati s Hitlerovim fantazijama, potičući ga da u smrti predsjednika Roosevelta, koji je umro 12. travnja, vidi priliku. Dana 22. travnja 1945. Hitler objavljuje, uvelike na poticanje samog Goebbelsa, da neće napuštati Berlin, nego da će se boriti, čak i umrijeti, radi obrane glavnog grada.
 Sljedeći dan, 23. travnja, Goebbels je stanovnicima Berlina rekao:
 Za razliku od većine nacističkih vođa u tom trenutku, Goebbels je bar dokazao da ima hrabrost svojih uvjerenja, preselivši se u Führerbunker ispod zgrade vlade u Berlinu. Vice-admiralu Hansu-Erichu Vossu je rekao da ne razmišlja o predaji ili bijegu:
 Voss je kasnije izjavio da Goebbels nije mogao napustiti grad jer je bio vođa obrane Berlina i smatrao je sramotnim da napusti grad dok je držao tu poziciju.
 Dana 30. travnja, Sovjeti su bili samo nekoliko metara od bunkera, tako da je Hitler odlučio izdiktirati svoju oporuku. Goebbels je bio jedan od četvero svjedoka. Ubrzo nakon što ju je sastavio, Hitler si je oduzeo život. O Hitlerovoj smrti, Goebbels je rekao:
 U svojoj oporuci, Hitler nije imenovao svog nasljednika. Umjesto toga, Hitler je Goebbelsa postavio na mjesto kancelara, admirala Karla Dönitza na mjesto predsjednika, a Martina Bormanna na mjesto stranačkog ministra. Goebbels je znao da je titula kancelara bila samo titula, te da nije imala nikakvog značenja. Čak ako bi mogao i želio pobjeći, Goebbels je znao da Dönitz, čija je jedina želja bila pregovaranje sa zapadnim saveznicima s ciljem spašavanja Njemačke od sovjetske okupacije, ne bi želio da jedna tako ozloglašena osoba, kao što je on sam, vodi njegovu vladu.
 No činjenica je bila da Goebbels nije imao namjeru bježati. Voss je kasnije rekao da je Goebbels, kada je saznao za Hitlerovo samoubojstvo, pao u depresiju i rekao:
 Dana 1. svibnja, samo nekoliko sati nakon Hitlerovog samoubojstva, Goebbels je napravio svoj jedini službeni čin kao kancelar. Izdiktirao je pismo koje je dao generalu Hansu Krebsu da, pod bijelom zastavom, odnese sovjetskom generalu Vasiliju Čujkovu. Čujkov je zapovjednik Sovjetske 8. armije bio i zapovjednik sovjetskih snaga u Berlinu. Goebbels je u pismi informirao Čujkova o Hitlerovoj smrti, te o činjenici da bi formiranje nacističke vlade neprijateljski nastrojene zapadnoj plutokraciji Sovjetskom Savezu donijelo mnoge beneficije, jer su Himmlerove i Göringove izdaje indicirale da bi se antisovjetski nastrojeni nacistički vođe mogli ujediniti sa Zapadom. Kada je ovo odbijeno, Goebbels je shvatio da su svi daljnji pokušaji besmisleni. Ubrzo nakon ovoga, Goebbels je Hitlerovoj oporuci dodao post scriptum:
 Kasnije, istog tog dana, vice-admiral Hans-Erich Voss viđa Goebbelsa po posljednji put. Voss je rekao kako su tog dana, prije bijega iz bunkera, desetak generala i časnika išli kod Goebbelsa na posljednji oproštaj. Voss je pitao Goebbelsa da im se pridruži, no ovaj je to odbio.
 Dana 1. svibnja, u 20:00 sati, Goebbels se dogovorio sa SS-ovim liječnikom Helmutom Kunzom da njegovoj djeci ubrizga morfij i onda, dok djeca budu u nesvijesti, zdrobi tabletu cijanida u njihovim ustima. Prema Kunzovom svjedočenju, on im je ubrizgao morfij, ali cijanid su im dali Magda Goebbels i Stumpfegger, Hitlerov osobni liječnik. Ubrzo nakon što su ubili djecu, Joseph i Magda Goebbels odlaze u vrt Reichskanzleia gdje izvršavaju samoubojstvo. Detalji njihovog samoubojstva su nepoznati. Nakon rata, američki mornarički časnik i sudac Michael Musmanno izdaje tekst o Goebbelsovom samoubojstvu, navodno temeljen na svjedočanstvu živog svjedoka:
 Jedan časnik SS-a je kasnije rekao da su se oboje otrovali, a da je onda na njih pucao drugi časnik. Jedan raniji izvještaj je naveo da su izrešetani iz strojnice po vlastitom zahtjevu. Jedan izvještaj čak navodi da je Joseph prvo ubio Magdu, a onda i sebe. Ova teorija predstavljena je u hit-filmu Hitler: Konačni pad.
 Njihova tijela su kasnije spaljena, no zbog nedostatka petroleja, gorenje je bilo samo djeloično uspješno, tako da su se njihova tijela lako identificirala. Nekoliko dana kasnije, Voss je vraćen u Berlin kako bi identificirao izgorena tijela Josepha i Magde Goebbels, ta njihove djece. Voss je kasnije izjavio da je Goebbelsa prepoznao po obliku glave, ustima, metalnoj protezi koju je imao na desnoj nozi, zlatnom stranačkom bedžu i izgorenoj stranačkoj uniformi. Ostaci obitelji Goebbels, kao i Hitlerovi, tajno su pokopani u Brandenburgu. Godine 1970. su iskopani i kremirani, a pepeo je bačen u Elbu.
 Izvori
 Izvori
 Browning, Christopher (2004.) The Origins of the Final Solution: The Evolution of Nazi Jewish Policy
 Evans, Richard J. (2005.) The Third Reich in Power 1933-1939
 Evans, Richard J. (2004.) The Coming of the Third Reich
 Fest, Joachim (1970.) The Face of the Third Reich
 Fest, Joachim (1996.) Plotting Hitler’s Death: The German Resistance to Hitler 1933-1945
 Gilbert, Martin (2006.) Kristallnacht: the Prelude to Destruction
 Hamilton, Richard F. (1982.) Who Voted for Hitler?
 Kater, Michael H. (2004.) Hitler Youth
 Kershaw, Ian (1999.) Hitler
 Read, Anthony i Fisher, David (1994.) Berlin: The Biography of a City
 Tooze, Adam (2006.) The Wages of Destruction: The Making and Breaking of the Nazi Economy
 Vinogradov, V.K. i drufi: Russia's Last Great Secret from the Files of the KGB''
 Vanjske poveznice
 Eseji i govori dr. Goebbelsa
 Čovjek iza Hitlera
 Joseph Goebbels - "Otrovni patuljak"
 Članovi NSDAP-a
 Sudionici Münchenskog puča
 Njemački nacisti
 Njemački kancelari
 Antisemiti


text:
Omgevingsweb | Nysingh
 [...] meer overheden willen subsidieverlening op afstand zetten. Bijvoorbeeld bij subsidieverlening in het kader van de energietransitie of in het kader van het sociaal domein. In een zeer helder [...]
 In april 2016 is door de Tweede Kamer het wetsvoorstel open overheid (Woo) aangenomen. Het wetsvoorstel dient ter vervanging van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob). Het heeft tot doel om de overheid transparanter te maken en het functioneren van de democratische rechtsstaat te versterken. Er dient een cultuurverandering ten aanzien van de omgang met informatie plaats te vinden bij de overheid, aldus de Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel. Zo worden overheden en semioverheden onder de Woo verplicht om openbare informatie rechtstreeks toegankelijk te maken. Meer in het algemeen kan gezegd worden dat er met de invoering van de Woo (en het komen te vervallen van de Wob) een kentering plaatsvindt van een passieve openbaarmakingsverplichting voor overheden (middels een zgn. ‘Wob-verzoek’), naar een actieve openbaarmakingsverplichting voor overheden. De Woo gaat daarmee een stap verder dan de Wob, hetgeen onder andere op uitvoeringsniveau vergaande implicaties heeft.
 De houdbaarheidsdatum van toezeggingen van gemeenten
 [...] de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 18 december 2018 (ECLI:NL:GHAMS:2018:4694) stond de vraag of toezeggingen van gemeenten een houdbaarheidsdatum hebben centraal. Een inwoner van de [...]
 Met de inwerkingtreding van de Wet voortgang energietransitie (Wet Vet) is de gasaansluitplicht per 1 juli 2018 komen te vervallen. Nieuwbouw mag in beginsel niet meer worden aangesloten op het gasnet wanneer ná 1 juli 2018 een omgevingsvergunning is aangevraagd. Al bestaande contracten lopen daarmee onder meer het risico op vertraging en extra kosten. Op grond van de wet en de UAV 2012 draagt de opdrachtgever in beginsel het risico van extra kosten als gevolg van wetswijzigingen die plaatsvinden na de prijsaanbieding van de aannemer of na de aanbesteding. Het kan echter ook zijn dat de aannemer dit risico draagt op grond van het contract. De aannemer die – ondanks het risico – de extra kosten van het gasloos bouwen wil verhalen op de opdrachtgever, heeft de mogelijkheid een beroep te doen op artikel 7:753 Burgerlijk Wetboek (BW) of paragraaf 47 UAV 2012.
 [...] 21 december 2018 heeft de Rechtbank Noord-Nederland geoordeeld over een verzoek om een voorlopige voorziening ten aanzien van een gedoogplicht op grond van de Belemmeringenwet Privaatrecht [...]
 [...] het arrest van het Hof van Justitie EU van 30 januari 2018 heeft het Hof bepaald dat een voorschrift, waarbij niet-volumineuze detailhandel in een geografische zone buiten het stadscentrum (van [...]
 [...] 7 november 2018 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie in Luxemburg prejudiciële vragen beantwoord over het Programma Aanpak Stikstof (PAS). De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad [...]
 [...] Midden-Nederland 14 maart 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:1116 De overheid heeft regelmatig schaarse goederen in de aanbieding, dat wil zeggen goederen waarvoor de vraag het aanbod verre [...]
 Vergoeding kosten onderzoek zelfrealisatie
 Dit arrest bevat een interessante overweging ten aan zien van de proceskosten. Voorts geeft de Hoge Raad aan welke kosten in aanmerking moeten worden genomen bij de bepaling van het voordeel vanwege onwinbare bodembestanddelen, zie daarvoor de bijdrage 'Bodembestanddelen, verleggingskosten en eliminatie' elders op dit blog.
 [...] de afspraak met Gasunie dat een ‘afsluiterschema’ zou worden verplaatst naar het kavelpad, is het afsluiterschema opnieuw in het agrarische perceel zelf aangebracht. Omdat vervolgens een [...]
 [...] 18 juli 2018 (ECLI:NL:RBOVE:2018:2496) deed de rechtbank Overijssel uitspraak in een zaak waarin een betrokkene om inzage van zijn persoonsgegevens had verzocht bij de gemeente Deventer. In de [...]
 [...] 10 juli 2018 (ECLI:NL:GHARL:2018:6277) heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden arrest gewezen in een geschil tussen een gemeente en de uitbater van een kiosk, die op grond van de gemeente stond. [...]
 [...] 25 mei 2018 heeft de Hoge Raad een belangrijk arrest (ECLI:NL:HR:2018:772) gewezen over de in acht te nemen zorgplichten ter voorkoming van graafschade. Een grondroerder mag volgens de Hoge Raad [...]
 Op 20 juli is de Handleiding nadeelcompensatie bij infrastructurele maatregelen aangeboden 1) aan de Tweede Kamer. De Handleiding is opgesteld door een werkgroep bestaande uit vertegenwoordigers van overheid en bedrijfsleven. Daarnaast hadden ook deskundigen zitting in de werkgroep.
 [...] bij een herverkaveling een gelijke oppervlakte wordt toebedeeld, kunnen kwaliteitsverschillen in dat geval worden verrekend via de Lijst der Geldelijke Regelingen (LGR)? Met verwijzing naar de [...]
 [...] de praktijk Overheden dienen bij het nemen van algemeen belang besluiten grondig onderzoek te verrichten en gemotiveerd te onderbouwen waarom een dergelijk besluit vereist is. Zij dienen op [...]
 [...] college van burgemeester en wethouders van Roermond heeft met toepassing van de kruimelgevallenlijst een omgevingsvergunning verleend ten behoeve van de vestiging van een Decathlon winkel in een [...]
 [...] 24 januari 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:249) heeft staatsraad advocaat-generaal Widdershoven op verzoek van de Afdeling een conclusie genomen over het rechtskarakter van de bestuurlijke waarschuwing. [...]
 [...] heeft de Afdeling van de RvS (ECLI:NL:RVS:2018:2062) een belangrijke (tussen-)uitspraak gewezen in de casus Appingedam. Even ter opfrissing. De gemeenteraad van Appingedam heeft een [...]
 [...] Hoge Raad heeft geoordeeld (8 juni 2018, ECLI:NL:HR:2018:874) dat sprake is van hoevepacht (voor de duur van 12 jaar), ondanks dat het twee overeenkomsten met twee verschillende partijen betreft, [...]
 [...] provincie Limburg heeft ten behoeve van de aanleg van een provinciale weg door middel van een grondruil meer gronden verworven dan uiteindelijk nodig bleken te zijn voor de uitvoering van het [...]
 De Kroon heeft bij KB van 28 maart 2018, nr. 2018000574 1) het onteigeningsverzoek van de gemeente Kaag en Braassem afgewezen. Het onteigeningsverzoek is prematuur. Ten tijde van het verzoekbesluit kon nog geen onteigeningsnoodzaak worden vastgesteld, omdat nog een uitgewerkt zelfrealisatieplan te verwachten viel. Dat de gemeenteraad het verzoekbesluit nadien heeft bekrachtigd, maakt dat in dit geval niet anders.
 [...] een werknemer een ziekte oploopt die verband houdt met zijn werkzaamheden, kan hij zijn werkgever aansprakelijk stellen voor de schade die hij door de ziekte lijdt. Daarvoor zal hij echter [...]
 [...] werkelijke waarde pachtrecht Aan een pachtrecht komt geen werkelijke waarde toe, zo oordeelt de Hoge Raad in zijn arrest van 20 april 2018. In het gebied (Kampereiland) is het systeem dat de [...]
 Afdeling verduidelijkt Wob-jurisprudentie over persoonlijke beleidsopvattingen en de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer
 [...] Afdeling heeft in een tweetal uitspraken van 31 januari 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:314 en ECLI:NL:RVS:2018:321) haar jurisprudentie over een tweetal weigeringsgronden van de Wob verduidelijkt. In de [...]
 (Geen) schadevergoeding na verjaring van gemeentegrond
 [...] het baanbrekende arrest van de Hoge Raad van 24 februari 2017 maakt de Hoge Raad de volgende overweging ten overvloede: "Een persoon die een zaak in bezit neemt en houdt, wetende dat een ander [...]
 [...] schreven wij over de brief van de Autoriteit Persoonsgegevens (hierna: de AP), waarin de toezichthouder aandacht vraagt voor de noodzaak van actieve openbaarmaking van persoonsgegevens door [...]
 [...] uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 30 januari 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:238 geeft een goed voorbeeld van de moeilijkheden waarin een overheid verzeild kan raken wanneer zij het verzet van [...]
 [...] zijn uitspraak van 26 januari jl. heeft de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2018:111) zich uitgelaten over de vraag of een vordering uit onrechtmatige daad was verjaard. In deze bijdrage zullen wij ingaan [...]
 [...] de aardbeving van Huizinge van 16 augustus 2012 heeft de aarde onder Groningen niet meer zo geschud als op 8 januari 2018, toen een beving van 3,4 op de schaal van Richter werd gemeten met als [...]
 [...] 18 april 2017 verscheen een vonnis van de kantonrechter van de Rechtbank Noord-Nederland (niet gepubliceerd, zaak/rolnummer: 5240663 CV EXPL 16-10337) waarin de vraag centraal stond of schade uit [...]
 [...] artikel 257ba van het Wetboek van Strafvordering heeft de directeur van de omgevingsdienst (Regionale Uitvoeringsdienst) de bevoegdheid om een strafbeschikking uit te vaardigen, indien [...]
 [...] komt in de praktijk nogal eens voor dat overheden met marktpartijen overeenkomsten sluiten over een project, waaraan door die overheid vanuit de publiekrechtelijke verantwoordelijkheid [...]
 Op 17 januari 2018 is het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht en enkele andere wetten in verband met het nieuwe omgevingsrecht en het nieuwe nadeelcompensatierecht voor consultatie ter inzage gelegd. Dit wetsvoorstel vervangt de huidige regeling voor de coördinatie van samenhangende besluiten in afdeling 3.5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) door een nieuwe regeling. De nieuwe coördinatieregeling is toepasbaar voor het gehele omgevingsrecht. Het wetsvoorstel bevat voorts nog enkele andere wijzigingen in verband met de inwerkingtreding van de Omgevingswet. Bovendien past het wetsvoorstel enkele wetten aan met het oog op de invoering van de algemene regeling over nadeelcompensatie in titel 4.5 van de Awb.
 Handhavend optreden kan onevenredig zijn
 [...] deze uitspraak (ABRvS 10 januari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:34) oordeelt de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (‘Afdeling’) dat moet worden afgezien van handhavend optreden, omdat het [...]
 [...] dit arrest heeft de Hoge Raad verworpen het cassatieberoep van een aantal houders van Amsterdamse coffeeshops, die vanwege nieuw gemeentelijk beleid hun ondernemingen niet mochten voortzetten. De [...]
 Wet openbaarheid van bestuur (Wob): documenten van externe derden vallen niet altijd onder intern beraad
 [...] Afdeling is in de uitspraak van 20 december 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3497 een andere, genuanceerdere, koers gaan varen als het gaat als het gaat om de vraag of documenten die afkomstig zijn van [...]
 [...] dinsdag 28 november 2017 wees het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden een arrest, waarin het ging om een claim van een tweetal projectontwikkelaars tegen een gemeente voor kosten ter voorkoming en [...]
 Afgelopen zomer verscheen het rapport van de Raad voor de leefomgeving en infrastructuur (Rli) ‘Grond voor gebiedsontwikkeling’. De meest in het oog springende aanbeveling van de Raad is dat de gemeenteraad de ruimte zou moeten krijgen om een private partij gebruik te laten maken van instrumenten als onteigening en voorkeursrecht. Als voorbeelden van dergelijke initiatiefnemers noemt het rapport woningbouwcorporaties, zorginstellingen, ontwikkelaars en collectieve opdrachtgevers. Volgens de Rli moeten burgers en bedrijven zelfredzamer worden en onderling (zonder veel overheidsbemoeienis) aan de slag kunnen.
 [...] een uitspraak van 15 november 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:3084) heeft de Afdeling – in lijn met eerdere uitspraken van de Afdeling (zie onder meer ECLI:NL:RVS:2017:2246 en ECLI:NL:RVS:2017:2673) – [...]
 [...] de gemeente die met ontheffing van het waterschap riolering aanlegt in een vaarwater, op grond van onrechtmatige daad aansprakelijk voor schade als de riolering te hoog is aangelegd? Hoe is de [...]
 De Hoge Raad geeft duidelijkheid over (de reikwijdte van) de legessanctie van artikel 3.1, vierde lid Wro
 [...] artikel 3.1, tweede lid van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) is bepaald dat de bestemming van gronden binnen een periode van tien jaar, gerekend vanaf de datum van vaststelling van het [...]
 Pragmatische aanpak: wijzigen van een aanvraag via artikel 4:5 Awb
 [...] een uitspraak van 20 september 2017 oordeelt de Afdeling dat artikel 4:5 Awb onder omstandigheden kan worden toegepast om de bij omgevingsvergunning aangevraagde activiteit te wijzigen (ABRvS 20 [...]
 [...] deze kwestie stonden twee vragen centraal. Wat is precies te verstaan onder het begrip ‘weg’ in de APV? En wanneer is een weg als een openbare weg te beschouwen? Burgemeesters en wethouders van [...]
 De provincie Drenthe heeft de onteigening verzocht van gronden waarvan zij zelf eigenaar is, maar waarop een tankstation wordt geëxploiteerd op basis van een concessie. Volgens de exploitant doorkruist de onteigening op ongerechtvaardigde wijze de civiele procedure tot beëindiging van de concessie en zou de provincie bovendien geen reële vergoeding hebben geboden door een nihil-aanbod te doen.
 [...] de uitspraak van 16 augustus 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:2212) geeft de Afdeling meer duidelijkheid over de vraag welk moment bepalend is voor de aanvang van de tienjaarstermijn voor een tijdelijke [...]
 [...] Zeeland-West-Brabant 14 juni 2017, ECLI:NL:RBZWB:2017:3651 In zijn uitspraak van 24 juni 2013 zette de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2013:431) een streep door een aantal door het waterschap [...]
 Vera Textor geïnterviewd over uitspraak luchtkwaliteit
 [...] 7 september jl. deed de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag een uitspraak in het kort geding van Milieudefensie en Stichting Adem tegen de Staat. De voorzieningenrechter veroordeelt de [...]
 [...] verjaringsrecht blijft de gemoederen in beweging brengen. Nadat de Hoge Raad eerder dit jaar een belangrijk hoofdstuk aan dit leerstuk toevoegde – zie het artikel ‘Verjaarde grond weer terug’ [...]
 In het ontwerp onteigeningsbesluit wordt in beginsel niet uitdrukkelijk aandacht besteed aan individuele belanghebbenden.
 [...] heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden een tweetal arresten gewezen waarin de eis van zelfbewoning van de agrarische woning centraal stond. In beide gevallen vorderde de verpachter [...]
 [...] 5 juli 2017, ECLI:NL:RVS:2017:1752, ECLI:NL:RVS:2017:1754, ECLI:NL:RVS:2017:1756, ECLI:NL:RVS:2017:1761 De Minister van EZ moest beslissen over een verzoek om vergoeding van planschade in [...]
 [...] overheid houdt in onze samenleving op allerlei manieren toezicht, onder meer op de naleving van wet- en regelgeving die beoogt de volksgezondheid te beschermen. Van een succesvolle claim op de [...]
 [...] geval van onteigening heeft de rechthebbende recht op een volledige schadeloosstelling en op volledige vergoeding van de redelijkerwijs gemaakte deskundigenkosten. In de praktijk bestaat [...]
 [...] Afdeling heeft in eerdere jurisprudentie eisen geformuleerd ten aanzien van de feitenvaststelling bij invorderingsbesluiten. In de uitspraak van 3 mei 2017, ECLI:NL:RVS:2017:1179 komt de Afdeling [...]
 [...] opdrachtgever die een bouwwerk tot stand laat brengen heeft het recht om herstel te vorderen van gebreken die het werk vertoont na de oplevering (art. 7:759 lid 2 BW). Dit recht bestaat echter [...]
 [...] 24 maart 2017 (ECLI:NL:HR:2017:483) zette de Hoge Raad op een rij welke speelruimte een overheid heeft om over de uitoefening van de haar toekomende bevoegdheden met een bedrijf of een burger een [...]
 [...] eigenaar van landgoed Kasteel Keppel verzet zich tegen de oplegging van een gedoogplicht op grond van de Belemmeringenwet Privaatrecht (BP) ten behoeve van een hoogspanningsverbinding. Hij voert [...]
 Schokkend vonnis voor de NAM
 [...] Noord-Nederland heeft zich in 2015 (ECLI:NL:RBNNE: 2015:4185) en 2016 (ECLI:NL: RBNNE:2016:4402) al uitgelaten over aansprakelijkheid van de NAM en staatsonderneming Energie Beheer [...]
 Stuiten van de verjaring van de bevoegdheid tot invordering door middel van een tweede aanmaning
 [...] de aan deze uitspraak (ABRvS 15 maart 2017, ECLI:NL:RVS:2017:667) voorafgaande kwestie heeft het college van burgemeester en wethouders appellant, onder oplegging van een dwangsom van € [...]
 [...] heeft de Hoge Raad (HR 24 februari 2017, ECLI:NL:HR:2017:309) een arrest gewezen op het gebied van het zogenaamde ‘snippergroen. Het arrest is belangrijk voor zaken waarin verjaring en het [...]
 [...] Raad van State heeft in de uitspraak van 1 maart 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:524) een verzoek om schadevergoeding op grond van artikel 7.14 Waterwet naar aanleiding van een opgelegde gedoogplicht [...]
 [...] het de bedoeling was om vanaf 1 april 2017 in de rechtbanken Gelderland en Midden-Nederland civiele zaken langs digitale weg af te handelen, is op 15 februari jl. bekend geworden dat het [...]
 [...] uitspraak van de Raad van State van 11 januari 2017 (ABRvS 11 januari 2017, ECLI:NL:RVS:2017:15) ziet op verbeurde dwangsommen die zijn voldaan door een derde. De vraag staat centraal of betaling [...]
 [...] deze zaak (ABRvS 21 december 2016, ECLI:NL:RVS:2016:3388) zijn de antwoorden op twee vragen van belang: 1. Dient bij de heroverweging in bezwaar rekening te worden gehouden met na het opleggen [...]
 [...] 18 november 2016 heeft de Hoge Raad op grond van artikel 81 lid 1 RO het door een gemeente ingestelde cassatieberoep verworpen (HR 18 november 2016, ECLI:NL:HR:2016:2632). Die uitspraak op [...]
 De ministeriële regeling Plankosten Exploitatieplan 2017 is op maandag 6 februari 2017 in de Staatscourant gepubliceerd. 1) Deze plankostenscan zal op 1 april 2017 in werking treden.
 ‘Nut en noodzaak van een nieuwe Ladder voor duurzame verstedelijking’
 In Magna Charta Bouwrecht magazine is een persoonlijk interview met Vera Textor geplaatst. Daarnaast is er een artikel opgenomen van Vera over ‘Nut en noodzaak van een nieuwe Ladder voor duurzame verstedelijking’. Zij schetst de voorgestelde wijzigingen en zet de belangrijkste gevolgen daarvan voor de praktijk op een rij. In de conclusie stelt zij de vraag aan de orde, in hoeverre de voorgestelde wijziging van de Ladder noodzakelijk is om knelpunten weg te nemen.
 In reactie op de internetconsultatie Aanvullingswet grondeigendom Omgevingswet heeft de minister bij brief van 20 januari 2017 1) aan de Tweede Kamer aangekondigd de voorgestelde onteigeningsprocedure toch aan te passen. In het nieuwe wetsvoorstel zal niet langer sprake zijn van onteigening zonder bestuursrechtelijke tussenkomst:
 Taxatie planschade Vergelijkingsmethode niet verplicht. Aanvaardbare marges ten opzichte van WOZ-taxaties
 [...] eigenaar van een woning vraagt om vergoeding van planschade vanwege een nieuw bestemmingsplan dat het realiseren van een woonwijk op een dicht bij de woning gelegen voorheen agrarisch gebied, [...]
 [...] 23 november 2016, ECLI:NL:RVS:2016:3131 | CRVB 20 december 2016, ECLI:NL:CRVB:2016:4872 In deze uitspraak hanteert de Afdeling een nieuwe lijn ten aanzien van besluiten op grond van artikel [...]
 Geen rangorde bij toepassing van binnenplanse afwijkingsregeling of buitenplanse kruimelgevallenregeling
 [...] het algemeen bestuur van de bestuurscommissie van het stadsdeel Centrum van de gemeente Amsterdam (hierna: het algemeen bestuur) is een omgevingsvergunning verleend voor het in afwijking van [...]
 [...] het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Boxmeer is een omgevingsvergunning verleend voor de uitbreiding van een woning. In beroep heeft de rechtbank zelf in de zaak voorzien [...]
 Verzoeken om opheffing geheimhouding: wie is belanghebbende en wat is de verhouding tot de Wob
 [...] deze uitspraak heeft de Afdeling de kring van belanghebbenden bij een verzoek om opheffing van de geheimhouding verruimd. Ook heeft de Afdeling duidelijk gemaakt hoe een dergelijk verzoek zich [...]
 [...] de wet is bepaald dat de wegbeheerder (het verantwoordelijke overheidslichaam) moet zorgen dat de openbare weg in goede staat verkeert. Verkeert de openbare weg in een gebrekkige toestand en [...]
 Procederen in een vreemde taal
 [...] procedures doet zich regelmatig de vraag voor of bewijsstukken in een vreemde taal vertaald moeten worden. De Hoge Raad heeft zich daarover dit jaar uitgelaten in zijn arrest van 15 januari en [...]
 [...] van Amsterdam wezen een verzoek om vergoeding van planschade af wegens aanvaard risico. Het verzoek had betrekking op een aantal panden aan de Prins Hendrikkade te Amsterdam. De rechtbank [...]
 Reactie op Aanvullingswet grondeigendom
 Op 1 juli 2016 is het wetsontwerp Aanvullingswet grondeigendom (Omgevingswet) gepubliceerd en opengesteld voor consultatie. Zoals eerder al op dit blog 1) was aangekondigd, heeft ook Nysingh van die mogelijkheid gebruik gemaakt.
 De Minister van Infrastructuur en Milieu heeft in haar brief van 19 mei 2016 (Kamerstukken II 2015/16, 33 962, nr. 185) de contouren geschetst van de wijzigingen die de regering voornemens is in te voeren rond het planschaderecht bij inwerkingtreding van de nieuwe Omgevingswet. Deze wijzigingen zien er globaal als volgt uit:
 Op 1 juli 2016 is het wetsontwerp Aanvullingswet grondeigendom (Omgevingswet) gepubliceerd en opengesteld voor consultatie. Zoals eerder al op dit blog 1)was aangekondigd, heeft ook Nysingh van die mogelijkheid gebruik gemaakt.
 Op 23 augustus 2016 is de wijzigingswet van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) gepubliceerd in het Staatsblad (Stb 2016, 301). De wet zal op 1 oktober 2016 in werking treden en voorziet in aanpassingen die misbruik van de Wob moeten voorkomen. De afgelopen jaren kregen overheden namelijk in toenemende mate te maken met Wob-verzoeken die niet gericht waren op het verkrijgen van informatie, maar op het innen van een dwangsom. Indien bestuursorganen niet tijdig op het Wob-verzoek beslissen, verbeuren bestuursorganen op grond van afdeling 4.1.3.2. van de Algemene wet bestuursrecht automatisch een dwangsom die kan oplopen tot 1260 euro.
 Op 1 juli 2016 is het wetsvoorstel “Aanvullingswet Grondeigendom Omgevingswet” gepubliceerd 1) en opengesteld voor consultatie.
 Tijdelijke verhuur woonruimte: interessant voor zorgvastgoed?
 Per 1 juli 2016 treedt de Wet doorstroming huurmarkt 2015 in werking. Deze nieuwe wet biedt verhuurders de mogelijkheid om woonruimte tijdelijk te verhuren zonder dat de reguliere huurbescherming geldt. Het betekent bijvoorbeeld dat leegstaande verpleeg- en verzorgingshuizen aanzienlijk minder risicovol als woonruimte kunnen worden verhuurd. Of het ook een oplossing betekent voor gescheiden wonen en zorg, is echter zeer de vraag.
 Concurrenten en het relativiteitsvereiste: Afdeling vraagt conclusie over correctie op relativiteitsvereiste
 In een beroepszaak tegen een vaststellingsbesluit van een bestemmingsplan in Zwolle dat een nieuwe bouwmarkt mogelijk maakt, beroept de concurrent zich erop dat de nieuwe bouwmarkt niet voldoet aan het externe veiligheidsbeleid van de gemeenteraad. Kan de concurrent zich beroepen op deze normen uit het gemeentelijk beleid of staat het relativiteitsvereiste van artikel 8:69a van de Awb daaraan in de weg?
 Pas op: inwerkingtreding PAS per 1 juli 2015
 Op 1 juli 2015 is de Programmatische Aanpak Stikstof (‘de PAS’) in werking getreden. Dit houdt een wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in ( Stb. 2014, 226). Tevens zijn het Besluit grenswaarden PAS, en de Regeling PAS in werking getreden op 1 juli 2015 (Stb. 2015, 227, resp. 2015, 16 320). Het vastgestelde programma aanpak stikstof is op 29 juni jl. in de Staatscourant gepubliceerd (Stcrt. 2015, 18411).
 Omgevingswet aangenomen: gemeentelijke omgevingsvisie nu ook verplicht
 Iets meer dan een jaar nadat het wetsvoorstel voor de Omgevingswet door Minister Schultz van Haegen naar de Tweede Kamer is gestuurd, is het wetsvoorstel op 1 juli jl. aangenomen. Het wetsvoorstel wordt verder behandeld in de Eerste Kamer.
 Verhuurder strafbaar bij hennepteelt?
 Op 1 maart 2015 is een nieuw artikel 11a Opiumwet in werking getreden. Kort gezegd, bepaalt dit artikel dat het voorbereiden of mogelijk maken van hennepteelt strafbaar is. De maximum straf bedraagt een gevangenisstraf van 3 jaar of een geldboete van € 81.000,=.
 Compensatie in natura door vaststelling compenserend bestemmingsplan.
 De gemeente besluit schade gedeeltelijk in natura te compenseren door de vaststelling van een nieuw bestemmingsplan. Dat nieuwe bestemmingsplan wordt echter vernietigd voordat de Afdeling omtrent de planschade oordeelt. In het besluit tot toekenning van de planschade was overwogen dat schade alsnog in geld zou worden vergoed wanneer het nieuwe bestemmingsplan zou worden vernietigd “op een grond die niet reparabel is”.
 Bovenstaande uitspraak betreft een voorbeeld van verzoek dat op grond van de Wob is ingediend waarvan de rechtbank kort samengevat oordeelde dat het verzoek niet is gericht op het verkrijgen van informatie, maar enkel de inning van dwangsommen en een proceskostenveroordeling als doel heeft.
 Wijzigingen Bor en aanverwante AMVB’s per 1 november 2014
 ‘Meer bouwen met minder vergunningen vanaf 1 november’, zo kondigde het Ministerie van I&M de publicatie van het ‘Besluit van 4 september 2014 tot wijziging van het Besluit omgevingsrecht en diverse andere algemene maatregelen van bestuur in verband met het permanent maken van de Crisis- en herstelwet en het aanbrengen van enkele verbeteringen op het terrein van het omgevingsrecht’ in het Staatsblad aan (Stb. 2014, 333).
 Geen procesbelang bij besluit om niet over te gaan tot invordering van verbeurde dwangsommen als de overtreding is beëindigd
 Het college van burgemeester en wethouders (hierna: college) heeft naar aanleiding van een verzoek van eisers om handhavend op te treden bij besluit van 25 september 2012 aan de derde-partij een last onder dwangsom opgelegd. Bij brief van 31 januari 2013 hebben eisers aan verweerder verzocht om ten aanzien van de derde-partij een invorderingsbesluit te nemen, omdat niet aan het dwangsombesluit van 25 september 2012 is voldaan.
 De burgemeester krijgt er een bevoegdheid bij. Tenminste, als het wetsvoorstel ‘Wet aanpak woonoverlast’ wordt aangenomen. Met het wetsvoorstel wordt beoogd om woonoverlast tegen te gaan.
 Vernieuwde checklist verzoek Titel IV onteigening en overige stukken administratieve onteigeningsprocedure Kroon
 De Corporate Dienst van Rijkswaterstaat zit niet stil: na de notitie van begin dit jaar zijn recent vernieuwde versies uitgebracht van de checklist bij een onteigeningsverzoek op basis van Titel IV onteigeningswet en van de bijbehorende invuldocumenten.
 Strengere eis Kroon ten aanzien van urgentie?
 Recentelijk zijn vernieuwde versies uitgebracht van de checklist bij een onteigeningsverzoek op basis van Titel IV onteigeningswet en van de bijbehorende invuldocumenten. Uit de toelichting van de Kroon daarop lijkt afgeleid te moeten worden dat de Kroon thans strengere eisen stelt met betrekking tot het criterium dat onteigening urgent moet zijn.
 Gevolgen PAS voor bestemmingsplannen
 Met de PAS verandert er in formele zin niets ten opzichte van de huidige situatie voor de plantoets bij bestemmingsplannen. Daarmee beoogt de Staatssecretaris de zorgen bij mede-overheden over de gevolgen van de PAS voor bestemmingsplannen weg te nemen. Dat blijkt uit een brief van Staatssecretaris Dijksma aan de Tweede Kamer van 3 juli 2014.
 Normaal maatschappelijk ondernemersrisico en de nieuwe Beleidsregeling nadeelcompensatie Infrastructuur en Milieu 2014
 De minister van Infrastructuur en Milieu heeft op 16 juni jl. de Beleidsregel nadeelcompensatie Infrastructuur en Milieu 2014 gepubliceerd (Staatscourant 2014 nr. 16584). De beleidsregel zal hierna worden aangeduid als BNIM. Zij vervangt de Regeling nadeelcompensatie Verkeer en Waterstaat 1999 (Staatscourant 1999, nr. 172).
 Invoering PAS stap weer stapje dichterbij
 Op 25 april jl. heeft de Tweede Kamer ingestemd met het wetsvoorstel tot wijziging van de Natuurbeschermingswet dat voorziet in verbeteringen met betrekking tot de invoering van de programmatische aanpak voor de stikstofdepositie (‘PAS’). Daarmee is de invoering van de PAS weer een stapje dichterbij.
 Uitzondering ex-nunc toetsing in bezwaar
 Bij de heroverweging in bezwaar geldt als uitgangspunt dat rekening moet worden gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden zoals die zich op dat moment voordoen en dat het recht moet worden toegepast zoals het op dat moment geldt, ook als de belanghebbende door de toepassing van dat nieuw recht in een ongunstigere positie komt te verkeren. Slechts in bijzondere gevallen kan van dit uitgangspunt worden afgeweken. De uitspraak van de Afdeling van 19 februari 2014 heeft betrekking op zo’n bijzonder geval.
 Bij Nysingh werken ruim 90 advocaten en notarissen voor klanten binnen en buiten de regio. Onze juristen zijn ieder expert op hun eigen gebied en zijn als geen ander in staat de complexiteit van de huidige regelgeving te doorgronden. En omdat juridische vraagstukken zelden beperkt blijven tot één rechtsgebied, werken onze specialisten hecht samen. Die intensieve samenwerking biedt ons een brede blik op mogelijke oplossingen. Met gebundelde expertise en een branchegerichte focus adviseren wij onder andere sectoren als de Overheid, de Zorg, Food & Agri en Onderwijs.