type: other

text:
Vanhusten ja vankien laitokset! — Vaalihuumaa tai sitten ei
 Vanhusten ja vankien laitokset!
 30.1.2019 22:02 Marjatta Halkilahti 28 kommenttia
 Puutteita on kaikkialla – eivätkä ne voi olla yllätys. Tuon toteaa yhteiskuntapolitiikan professori Teppo Kröger esillä olevasta vanhustenhoidon tilasta.
 Kröger varmasti tietää, mitä puhuu, mitä sanoo, hänhän johtaa Jyväskylän yliopiston Ikääntymisen ja hoivan tutkimuksen huippuyksikköä.
 Minusta hallituksen ja eri puolueitten on ihan turha nyt tohkata vanhustenhoidosta. Että nyt tuli eteen asioita, nyt tuli eteen sellaisia paljastuksia, jotka on pakko saada kuntoon.
 Totta kai ne on saatava kuntoon, mutta on tässä aikaa ollut. Aikaa on ollut monen, monen hallituksen ajan.
 Nyt kun vaalit on tulossa, niin totta kai, kaikille puolueille tuli hätä. Tuli oikein iso hätä ja huoli vanhuksista. Kaikkien on pikkupakko näyttää, miten vanhustenhoito kuntoon saatetaan.
 Olen niin monet vaalit jo nähnyt kuullut ja kokenut, että tiedän mitä tapahtuu, kun vaalit on ohi. Pääsäänto on ollut se, että kun ne on ohi, vanhukset unohdetaan melkein saman tien.
 Ensimmäiseksi hallitus alkaa miettiä (ainakin edelliset) ja taistella alkon tuotteista, mitä niitä on, mistä niitä saa, minkä prosenttisia ne litkut ovat tai saako niitä lainkaan. Onko hyväksi meille ihmisille?
 Vähän voidaan hallituskauden aikana ottaa esille, ainakin kinastella siitä, millaisia hoitopaikkoja pitää olla, onko hoitajamitoitusta ja jos on, niin kuinka vähän. Minä koen tuon niin, että tähän saakka on kitkuteltu sillä vähimmällä, jos ylipäätään on mitään mitoitusta aikaan saatu.
 Minua järkytti tänään, oikeastaan ihan äsken tämä netistä eteeni tullut uutinen. Soisin, että tämä järkyttäisi myös kaikkia kansanedustajia.
 Vankilat muutetaan älykkäiksi, jotta vangit eivät putoaisi tietoyhteiskunnan kelkasta
 Moni tämän päivän vanhus ei ole tuollaisista edes unta nähnyt! Ei ole paljon muustakaan sellaisesta, mitä vangeille vankilaelämä tarjoaa (esim. päivittäinen ulkoilu).
 Nooh, onhan tuota ennenkin esille nostettu, että tässä maassa vangeilla on paremmat olot kuin mitä vanhuksillamme!
 Seppo Pajunen 30.1.2019 22:23
 Veikkaan että saattoi olla viimeinen, ratkaiseva naula soten arkkuunkin...
 ...ja saattoi lopullisesti viedä pääministeri salkin "yksityistämis-ja valinnanvapaustaistelija" Orpoltakin...?
 - Sipilän ja keskustan tie lienee ollut selvä oppositioon ja galluppienkin valossa?
 Punavihreänsininen hallitus avannee soten ja tehnee siihen tarvittavat korjaukset ja muutokset? Orpo ja kokoomus hallituksen vähemmistöjäsenenä yrittää puolustella kokoomuksen ja porvarien agendoja ja "kynnyskysymyksiä."
 - Jos "roknoosini" toteutuu, niin mielenkiintoista on nähdä ja kuunnelle Sipilän välihuudot oppositiosta- eduskunnasta pois jäävän Pekkarisen malliin?
 Marjatta Halkilahti 30.1.2019 22:48
 Minä olen tänne Uuteen Suomeen kirjoittanut vaikka kuinka kauan (vuodesta 2008). Ja tosi paljon olen motkottanut hallitusten sote -jutuista ja heidän parannusehdotuksistaan. Monet uhot ja lupaukset eri hallitusten osalta esim. vanhustenhoidon parantamiseksi on nähty, vaan eipä olla päästy tästä tohon.
 Seppo Pajunen 31.1.2019 00:16
 Kyllä vaatii pokkaa ja pokerinaamaa ja hurskasta, vakuuttavaa argumentaatiota, kun Sipilä, Orpo ja Saarikko aikanaan vastaavat koko opposition välikysymykseen ja puolustelevat edelleen mm. yksityistämisen ja "valinnanvapauden" ylivertaisuutta hoivapalveluiden ja sotenkin laadussa ja tehokkuudessa "pihtiputaan mummollekin?!"
 - Eipä silti, kokoomuksella sitä on ollut iät ja ajat ja oli jo Orpollakin, kun torppasi telkussa tämän kohun keskelläkin, että ei mitään hoitajien vähimmäismääriä tarvita ainakaan lakiin.
 Keskustan yrittäjä-ja bisnessiiven miljonääri-pääministeri Sipiläkin on ollut yksityistämässä ja kaupallistamassa peruspalveluja jopa Orpoakin innokkaammin!
 Kolmikko joutunee aloittamaan puolustelunsa ja selittelynsä jo huomenna, eduskunnan kyselytunnillakin?
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 00:35 Vastaus kommenttiin #7
 Kyllä he selittämisen osaavat! Kaikki kollme: Sipilä, Orpo ja Saarikko.
 Jos osat olisi toisin päin, ts. jos selittäjinä olisivat nuo nyt oppositiossa olevat, niin tekstiä tulisi heiltäkin.
 Hallituksessa tarttis olla jäsenet kaikista puolueista, on heitä siellä sit yks tai kaks. Jokainen saisi vuorollaan mennä kentälle viikoksi vanhustyöhön. Eiköhän siitä alkaisi selkiytyä, mitä vanhusten hoidossa ihan oikeasti pitäisi tehdä!
 Seppo Pajunen 31.1.2019 01:01 Vastaus kommenttiin #8
 Nämä hoivapalvelutalot-ja yksiköt eivät ole niinkään tuttuja, mutta terveyskeskusten vuodeosastoilla käydessäni ja kotisairaanhoitajien ja lähihoitajien töitä seuratessani on tullut mieleeni, että kukahan lasteni ja lastenlasteni hoivapalveluista aikanaan huolehtii, heidän aikanaan vanhetessaan...?
 - Löytyykö heidän ikäpolvistaan enää halukkuutta raataa pienellä palkalla hoivabisnekseen sijoittaneille heidän vaatimiaan tuottoja ja pomoille ja johtajille pääomatulomiljoonia?
 Veikkaan että jos samalla tavalla-ja vallankin "tyylillä" hommia vielä tuolloinkin yritetään hoitaa, niin koulutustaso-ja kielivaatimuksia on helpotettu ja ulkomaisia halpatyöntekijöitä on tuotettu ja lopputulos näyttää nykyistäkin pahemmalta?
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 01:24 Vastaus kommenttiin #9
 Älä ole murheissasi.
 Hommat hoituvat kyllä.
 Tulevaisuudessa ja etenkin vanhusten kotihoidossa hommia hoitavat robotit.
 Kirjoitan joku päivä siitä, kun vaan kerkeen, tännekin.
 En minä robotteja fanita, en todellakaan, mutta ennustan, ettei siinä vaiheessa, kun niitä enemmän tulee ja niitä käyttöön otetaan, siinä vaiheessa ei minun mielipiteelleni tai vastaan hankkaamiselle kovin suurta painoarvoa anneta.
 Marjatta Halkilahti 30.1.2019 23:25
 Jos minä olisin kansanedustaja, niin nyt minua hävettäisi!
 Vanhustenhoitoon tarvittavia rahoja pantataan ja kinastellaan riittävästä määrästä henkilökuntaa, mutta toisaalla suositaan ihan jotain muuta.
 https://yle.fi/uutiset/3-10618988?
 Seppo Pajunen 31.1.2019 19:34
 Ei ihme että eräitä poliitikkoja ärsyttää "kaiken maailman dosentit", kuten tuo professori Teppo Grögerkin-ehkä, sillä moni poliitikko ja puolue haluaa esittää, että juuri he ovat ensinnä löytäneet epäkohdan ja vaativat siihen välitöntä reagointia ja korjausta.
 Teppo Grögerin kaltaiset professorit ja tutkijat ovat saattaneet vuosikausia yrittää kiinnittää päättäjien huomiota, mutta kuka poliitikko nyt"kaiken maailman dosenttien" tutkimustuloksiin" tarttuisi, varsinkaan hallituksessa, koska ongelmaan tarttuminen aiheuttaisi ehkä niitä "kulujakin...?"
 - Työntekijöiden ammattiliitto on myös pitkään yrittänyt puuttua hoivayritysten epäkohtiin ja "ujosti" hiljaisiksi pelotellut työntekijätkin.
 Petteri Orpo oli kyselytunnilla tiukasti hoivabisnesyrittäjien edusmiehenä
 - Ei mitään lakiin sidottuja työntekijöiden vähimmäismääriä !
 Petteri Orpoa tuskin lähestyvätkään hoivayritysten työntekijät-vaan yrittäjät ja heidän edustajansa?
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 19:52
 Vaalien aikaan kaikilla puolueilla on tarve nostaa oma vanhustenhoidon osaamisensa esille. Harmi vaan, että vaalien jälkeen asia "pakka unhottuma!"
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 20:00
 Olen samaa mieltä tämän naisen kanssa:
 https://www.ts.fi/uutiset/kotimaa/4463278/Suomen+h...
 "Säästöihin pyrkivästä sote-uudistuksesta hän ei usko tulevan pelastusta."
 Toivon, että koko uudistus menisi nyt tältä hallitukselta mönkään!
 Marjatta Halkilahti 30.1.2019 23:01
 Tässä juttujani vuodelta 2012. Tuolta niitä esiin nousee, kun klikkaa kohtaan näytä koko profiili:
 Kananojan kysymykset kuntavaaliehdokkaille
 31.8.2012 20:00 Marjatta Halkilahti
 Aulikki Kananoja on sitä mieltä, että vanhusten laitoshoito saa nyt liikaa huomiota ja esim. lakikeskustelu on vahvistanut sitä harhaa, että vanhukset olisivat yhtä, yhtenäistä massaa. Kananoja on pitkän työrupeaman tehnyt sosiaalipuolen konkari,...
 kymmenen vanhusta, seitsemän hoitajaa
 28.8.2012 20:30 Marjatta Halkilahti
 En ole tänään telkkariuutisia katsonut, mutta äsken näin tämän lööpin: Ei sopua!http://www.hs.fi/politiikka/Guzenina-Richardson+Vanhuspalvelulaista+ei+v...”Guzenina-Richardsonin mukaan kompastuskivenä on kysymys sitovasta hoitajamitoituksesta. Hän...
 heti lähtöpassit!
 28.8.2012 17:05 Marjatta Halkilahti
 - pituus kymmenen senttiä ilmoitettua vähemmän- paino viisitoista kiloa liikaa - fyysinen kunto aivan pielessähttp://www.sss.fi/uutiset/urheilu/383865.htmlSalo -cityssä toimitaan. Toimitaan heti. Joissain paikoissa. Kaupungin asioissa sen sijaan...
 Soini puuskuttaa persuuksiin!
 24.8.2012 08:52 Marjatta Halkilahti
 Soini puuskuttaa persuuksiin!Ei ole mun suustani. On Särkisalossa asuvan tekniikan tohtori Pekka Järvisen kirjoituksesta tänään Salon Seudun Sanomissa.Kirjoitus on sellainen, että laitanpa esille pikku pätkän ja linkin, jotta voit lukea koko...
 Hei, me hosutaan!
 23.8.2012 09:00 Marjatta Halkilahti
 Lainvalmistelun kehittäminen on Suomessa epäonnistunut. Vuosikymmeniä on yritetty, mutta vain ”vähän konkreettia tuloksia” on saatu aikaiseksi. Tähän tulokseen on päätynyt filosofian ja kauppatieteiden maisteri Auri Pakarinen väitöstutkimuksessaan....
 missä me?
 22.8.2012 10:02 Marjatta Halkilahti
 Jaahas. Näin se sit kuiteski menee, vaikka koko ajan on muuta väitetty. Puolpakolla kuntakarttaamme miinustetaan 66-70 kunnalla ja perusteiksi tuupataan asiointi- ja työssäkäyntialueet. Turusta tulee vallan mammutti. Siihen liitettäisiin Kaarina,...
 Kaiman kirjoitus
 21.8.2012 20:28 Marjatta Halkilahti
 Selasin Puheenvuoroja. Pääsin kakkossivulle ja löysin tämän: http://marjattavehkaoja.puheenvuoro.uusisuomi.fi/114603-vanhusten-kallst...Suosittelen!Siinä on luettavaa, siinä on ihmeteltävää. Kunpa joku vielä vastaisi tähän kysymykseenkin: ”...
 vanhustenhoito kunnalliseksi ja valvonta kunnolliseksi
 19.8.2012 09:30 Marjatta Halkilahti
 Arvostan pienehköjen yksityisten hoitokotien työtä ja toimintaa. Olkoot vaihtoehto niille, jotka sellaisen valitsevat ( joilla on rahaa), mutta muutoin, muutoin odotan, että vanhustenhoito järjestyy kunnan toimesta ja että se on kunnollista ( ei...
 Mehiläinen ja muut kikkailijat
 17.8.2012 17:35 Marjatta Halkilahti
 Vuoden 2011 lopulla julkinen keskustelu havahdutti meitä tavallisia kansalaisia verokikkailuilla. http://www.uusisuomi.fi/kotimaa/118138-mehilaisen-... se lainsäätäjiäkin, mm. valtiovarainministeri lupaili puuttumista...
 tule meille vaan, meillä leivotaan tai älä vaan tulekaan!
 14.8.2012 10:20 Marjatta Halkilahti
 Mitenkähän muualla? Meillä mennään näin: Ikäihmisten esteetön kulku ei kiinnosta Salossa. http://www.marjattahalkilahti.fi/albumi/kuvia/leht... Salon kaupungin sosiaali- ja terveyslautakunta toimii teoriassa...
 Juhani Penttinen 30.1.2019 23:26
 Minusta on aivan hyvä että vankiloihin tulee myös uutta tekniikkaa. Ei se ole vanhuksilta pois mitenkään. Kyllähän tuossa huolehditaan siitä että vangit eivät pääse tekniikan avulla suunnittelemaan uusia rikoksia. On parempi että vapautuva vanki on hiukan paremmin yhteiskunnassa kiinni ja näin voidaan katkaista rikoskierre.
 Marjatta Halkilahti 30.1.2019 23:55
 Minä katson koko kokonaisuutta! Jos on varaa satsata vankiloihin, niin pitää olla varaa satsata myös vanhustenhoitoon.
 Vangit esim. pääsevät ulkoilemaan per päivä.
 Onko Sinulta jäänyt huomaamatta, että monelle vanhukselle ulkoilupäivä on tätä
 http://www.vievanhusulos.fi/
 .. eikä aika tuotakaan!
 Niin ja voinet vilkaista tämänkin linkin taakse:
 http://www.salo.fi/attachements/2019-01-08T07-59-3...
 Siinä on kotipalvelun infoa Salon kaupungista. Samantapaista muuallakin.
 Kuis mahtaa vastaavat jutut järjestyä vankilassa?
 Leo Mirala 31.1.2019 11:10
 Vierailin kerran Kakolassa. Oppaana oli eläkkeellä oleva sukulaismies, entinen vanginvartija.
 Vankilassa olo olisi eläkeläiselle lottovoitto, hoito olisi kaikin tavoin parempaa. Kyselin tarkkaan miten sinne voisi päästä. Se tuntui mahdottomalta, pitäisi hankkia konepistooli, ampua kymmeniä ihmisiä ja tehdä paljon pahaa. Eikä sittenkään olisi varmaa pääsyä, ehkä vain lyhyeksi aikaa.
 Meidät on tuomittu lusimaan yksityisissä "hoitolaitoksissa" lopun elämämme.
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 13:50
 Yksityisissä, jos on kukkarossa rahaa riittävästi tai sitten nk. kotihoidossa = yksin kotona päivät pitkät.
 Aaro Kustaanheimo 31.1.2019 15:29
 Kohta pelkän konepistoolin lippaan hallussapito saattaa olla ampuma-aserikos. Tällä hetkellä aseiden lippaita saa kuitenkin hankkia Suomessa kuka tahansa ilman minkäänlaisia lupia. Ampuma-aserikoksesta voi saada rikoslain mukaan jopa kaksi vuotta vankeutta.
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 17:59
 Aaro on nyt pistoolinsa kanssa väärässä paikassa/puheenvuorossa! Tai ajattelitko, että pyssyllä saisi vanhusten hoidosta parempaa?
 Aaro Kustaanheimo 31.1.2019 18:34 Vastaus kommenttiin #17
 Mainitsin tämän esimerkiksi siitä, että vankeutta voidaan tuomita uhrittomistakin rikoksista. Jos joku vanhus haluaa joutua vankilaan, niin on vähemmän huono vaihtoehto syyllistyä hallussapitorikokseen kuin väkivaltarikokseen.
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 18:41 Vastaus kommenttiin #19
 Aijaa! Näkökulma se tuokin!
 Kirsi Oksiala-Mäki-Petäjä 31.1.2019 12:43
 Leo, niin kauan kuin emme pääse "vankilaan lusimaan eläkepäiviämme" voi vaan todeta, että Suomi tarvitsisi niin paljon: oman hoivaministerin, vanhusasiainvaltuutetun ja ihan oikeat sotea ja hoitoalaa velvoittavat lait, eikä mitään suosituksia:
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 15:40
 Olen itse ollut vanhainkotikuntayhtymän johtaja (1967-2008).
 Meillä oli siihen aikaan ihan ok systeemi. Hoitajakoulutuksen saanut sai työparikseen hoitoapulaisen. Kun hoitotyöt oli tehty, niin kumpikin siirtyi omiin varsinaisiin tehtäviinsä.
 Vuosia talossa ollut hoitoapuainen päihitti monet kerrat tiedoillaan ja taidoillaan esim. vastavalmistuneen hoitajan. Hoitoapulainen ei lääkkeitä jakanut tai piikkejä pistellyt, mutta muutoin kyl tällaisella työntekijällä oli todella hyvää hoitamisen tietoa ja taitoa.
 Sekin on muistettava, että kaikista ei ole hoitajiksi, eikä sekään ole itsestään selvyys, että kaikille sopii vanhustyö.
 Esperi -kohu kertoo sen, että kaikista ei ole yksityisen hoitolaitoksen pitäjiksikään!
 Birgitta Valonen 31.1.2019 15:53
 MInä olin aivan liian nuorena, ehkä 15-16 -vuotiaana kesätöissä apulaisena vanhainkodissa. Jouduin lopettamaan alle kuukauden jälkeen, kun näkemäni ja kokemani vaikutti jo nukkumiseeni. Vaikka itse olinkin hyvin nuori, olen samaa mieltä, että ala ei sovi kaikille.
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 18:03 Vastaus kommenttiin #16
 Kuulostaa tutulta. Noin voi käydä, mutta eihän sitä muutoin tiedä, ellei kokeile.
 Jukka Salakari 31.1.2019 18:53
 Taisit itse kommentoida jokin aika sitten ettei tästä vanhusten hoito-ongelmasta saisi puhua, sillä se vie huomion siltä ainoalta asialta josta Suomessa on sallittu puheenaihe: Oulun raiskaukset.
 No nyt sitten sanoit ääneen sen mitä persut ovat vaatineet jo pitkään, eli että meidät maahanmuuttajat pitää sijoittaa siivoojiksi ja talkkareiksi.
 Miksi näin? Miksemme saa olla niissä omissa ammateissamme jossa olisimme ainakin koulutuksen puolesta paljon hyödyllisempiä? Onko siivoustyö se ainoa työ jolla maahanmuuttaja voi nousta arvoasteikolla ihmisen tasolle? Ja miksi eläkkeellä olevien maahanmuuttajien pitää palata työelämään vuosienkin jälkeen?
 Artturi Hård 31.1.2019 19:00
 Jaahas. Sarjauhriutuja tuli jälleen paikalle pilaamaan yhden keskuteluketjun.
 Jukka Salakari 31.1.2019 19:24 Vastaus kommenttiin #22
 Ei asia minua koske. Olen huolissani niistä jotka ovat muuttaneet Suomeen ja ovat siellä nykyisin kun nämä vaatimukset näyttävät lisääntyvän.
 Marjatta Halkilahti 31.1.2019 19:42
 Hupsista. Milloin minä olen raiskauksista puhunut? Tämä oli Jukka Salakarille!
 Jukka Salakari 1.2.2019 04:11 Vastaus kommenttiin #25
 Ja minun kommenttini oli Kirsille.


type: wikipedia

text:
Is iad na teangacha Ind-Eorpacha an fhine teangacha is forleithne ar domhan. Labhraítear na teangacha seo san India, san Iaráin, ar fud na hEorpa agus i lár na hÁise, ach thairis sin, tá cuid de na teangacha scaipthe ar fud an domhain, agus iad á n-úsáid go forleathan mar chomhghuaillithe sa chumarsáid idir cainteoirí neamhdhúchasacha. Meastar go labhraíonn trí bhilliún duine ar domhan inniu teanga éigin den fhine seo.
 Bhí réamhtheachtaí coitainta na teangaí siad go leor, an Próta-Ind-Eorpach. Ní raibh teanga scríofa é riamh, ach is féidir é a athchruthú ó fianaise de na teangaí Ind-Eorpacha beo.
 Roinntear an fhine ina hocht bhfoghrúpa, mar atá, na teangacha Ind-Iaránacha, na teangacha Airméanacha, na teangacha Gréagacha, na teangacha Albánacha, na teangacha Baltach-Shlavacha, na teangacha Gearmáinice (nó na teangacha Gearmánda), na teangacha Ceilteacha, agus na teangacha Iodálda.
 Tá dhá theanga dhéag den teaghlach teangacha Ind-Eorpacha le fáil i measc na fiche teanga is forleithne ar domhan, mar atá, Spáinnis, Béarla, Hiondúis, Portaingéilis, Beangáilis, Rúisis, Gearmáinis, Maraitis, Fraincis, Iodáilis, Puinseáibis agus Urdúis. Tá daonra iomlán na dteangacha seo os cionn 1.6 billiún duine.
 Agus, ar ndóigh, is teanga Ind-Eorpach í an Ghaeilge féin; is ceann de na teangacha Ceilteacha.
 Aicmiú
 Is féidir na teangacha Ind-Eorpacha a dheighilt sna foghrúpaí seo leanas:
 Na teangacha Anatólacha. Bhí na teangacha seo á labhairt san Anatóil sular tháinig na Turcaigh ansin. Is iad an chraobh de na teangacha Ind-Eorpacha is luaithe a bhfuil fianaise ina leith againn, nó téann a stair siar go dtí an ochtú haois déag roimh bhreith Chríost. Is í an Hitis an teanga is tábhachtaí acu seo, ach chuaigh na teangacha seo in éag fadó.
 Na teangacha Ind-Iaránacha. Tháinig siad go léir as an bPróta-Ind-Iaráinis. Fochraobhacha de chuid na dteangacha Ind-Iaránacha is ea iad seo:
 Na teangacha Ind-Áiríocha. Is í an tSanscrait an teanga is sine acu seo a bhfuil eolas againn fúithi, ach inniu, is iad an Hiondúis agus an Urdúis an dá theanga is tábhachtaí acu. Teanga eile acu seo í an Pháilis, teanga an scrioptúir naofa i mBúdachas Theireaváda.
 Na teangacha Iaránacha, cosúil leis an Aivéistis, an tSean-Pheirsis, an Choirdis, an Phaistis agus an Pheirsis.
 Na teangacha Dardacha. Is deacair a rá, an bhfuil an gaol atá ag na teangacha seo ag a chéile níos dlúithe ná an gaol atá acu leis na teangacha Ind-Iaránacha eile, agus tá go leor taighde le déanamh orthu go fóill. Grúpáil gheografach is mó atá i gceist leis na "teangacha Dardacha". Is iad an teanga Khowar agus an Chaismíris na cinn is tábhachtaí acu seo. I dtuaisceart na hIndia agus na Pacastáine is mó a labhraítear na teangacha Dardacha.
 Na teangacha Núrastánacha. Grúpa beag eile iad seo, agus iad á labhairt sa Phacastáin agus san Afganastáin. Is í an teanga Kamkata-viri an ceann is líonmhaire cainteoirí acu, timpeall is fiche míle ar fad.
 Na teangacha Gréagacha, is é sin, an Ghréigis agus na leaganacha éagsúla den Ghréigis atá ann: an Ghréigis Mhicinéach ón gceathrú haois déag roimh bhreith Chríost; an Ghréigis Hóiméarach ón ochtú haois roimh bhreith Chríost ar aghaidh; canúintí éagsúla na Gréigise Clasaicí; an Ghréigis Ghinearálta nó koiné; agus an Nua-Ghréigis.
 Na teangacha Iodálda. Ar dtús, ní raibh sa Laidin ach ceann de na teangacha éagsúla Iodálda a bhí á labhairt ar fud Leithinis na nAipiníní (Leithinis na hIodáile), nó bhí teangacha eile ann cosúil leis an Umbrais, an Oscais, an Volscais, agus an Fhalaiscis, mar shampla. Nuair a d'éirigh an Laidin coitianta ar fud na hIodáile, d'imigh na teangacha seo. Ón taobh eile de, chuir an Laidin féin tús le sraith de theangacha Rómánsacha: an Fhraincis, an Spáinnis, an Chatalóinis, an Iodáilis, an Rómáinis, agus a lán eile (mar shampla An Rómainis san Eilvéis).
 Na teangacha Ceilteacha: an Ghaillis, an Leapóintis agus a lán teangacha marbha eile a bhí á labhairt sa tseanársaíocht i Mór-Roinn na hEorpa, chomh maith leis na teangacha nua-aimseartha: Gaeilge na hÉireann, Gaeilge na hAlban, an Mhanainnis, an Bhreatnais, an Bhriotáinis agus an Choirnis.
 Na teangacha Airméanacha, is é sin, an tSean-Airméinis ("Grabar") agus an dá chaighdeán Nua-Airméinise.
 Na teangacha Tocáracha, is é sin, an dá chanúint Tocáirise a bhfuil a n-iarsmaí fágtha againn ón séú haois.
 Na teangacha Baltacha (an Laitvis, an Liotuáinis, agus an tSean-Phrúisis) agus na teangacha Slavacha (an Rúisis, an Bhealarúisis, an Úcráinis, an Pholainnis, an tSorbais, an tSeicis, an tSlóvaicis, an tSeirbis, an Chróitis, an tSlóivéinis, an Bhulgáiris, an Mhacadóinis). Níl na saineolaithe go léir den tuairim gur chóir an dá fhoghrúpa seo a aicmiú le chéile. Cuid acu, deir siad nach bhfuil gaol níos dlúithe acu le chéile ná aon dá chraobh eile i gcrann ginealais na dteangacha Ind-Eorpacha.
 Na teangacha Albánacha, is é sin, an teanga Geg agus an teanga Tosk, a bhfuil traidisiún liteartha dá cuid féin ag ceachtar acu. Is í an teanga Tosk an leagan oifigiúil den teanga san Albáin inniu.
 Níl sna teangacha seo thuas ach cuid de na teangacha Ind-Eorpacha a bhí ann i rith na staire agus na réamhstaire. Is léir gurb iomaí teanga san fhine seo féin a d'imigh gan rian ar bith a fhágáil ina diaidh, agus tá a fhios againn a lán acu nár fhág ach a n-ainmneacha ar annála na staire.
 An chuid is mó de na teangacha saorga a cruthaíodh le freastal ar an gcumarsáid idirnáisiúnta, tá siad bunaithe ar theangacha Ind-Eorpacha, agus is féidir a rá gur teangacha Ind-Eorpacha iad féin. Samplaí is ea na teangacha Interlingua, Occidental, agus Latino sine Flexione. Agus ar ndóigh, tagann an chuid is mó de stór focal na teanga Esperanto as na teangacha Ind-Eorpacha.
 Teangacha Satem agus teangacha Kentum
 Is iomaí saineolaí a aithníonn na teangacha Satem agus na teangacha Kentum thar a chéile. Is iad na teangacha Satem na cinn a chaill an difríocht idir na consain choguasacha agus na cinn liopach-choguasacha, agus a d'iompaigh na coguasaigh charballacha ina siosaigh. Maidir leis na teangacha Kentum, chaill siad an t-idirdhealú idir na gnáth-choguasaigh agus na coguasaigh charballacha. Ó thaobh na geograife de, ritheann an teoirlíne idir na teangacha Satem agus na teangacha Kentum trasna na hEoráise ionas go bhfágann sí na teangacha Kentum suite taobh thiar, na teangacha Satem taobh thoir. Teangacha Kentum iad an Béarla agus an Ghaeilge, mar shampla. Cé go gcreideann cuid mhór saineolaithe go bhfuil gaol réasúnta dlúth ag an nGréigis agus an Airméinis le chéile, is idir an dá theanga seo a ritheann an líne. Teanga Kentum í an Ghréigis, cé go bhfuil gnéithe áirithe den Ghréigis níos cosúla leis na teangacha Satem, ach is teanga Satem í an Airméinis. Tá teangacha ann nach furasta a aicmiú le ceachtar den dá ghrúpa, ar nós na dteangacha Anatólacha, na Tocáirise agus na hAlbáinise, agus níl teangeolaithe an lae inniu chomh tugtha don teoirlíne Satem-Kentum mar phríomhlíne dheighilte agus a bhí a sinsir sa naoú haois déag. Is féidir nach bhfuil ann, i ndiaidh an iomláin, ach ceann de na línte deighilte ar féidir aird a thabhairt orthu agus na teangacha Ind-Eorpacha á n-aicmiú ina bhfoghrúpaí.
 An Nostrátachas agus hipitéisí eile
 Tá saineolaithe ann a chreideann gur féidir sárfhine teangacha a aithint a chuimsíonn na teangacha Ind-Eorpacha chomh maith le roinnt finte teangacha eile. Is í an hipitéis den chineál seo is minicí a chuirtear chun tosaigh ná an hipitéis Nostrátach. Is éard atá i gceist leis an bhfine teangacha Nostrátach ná fine atá comhdhéanta as na teangacha Ind-Eorpacha, na teangacha Cugasacha Deisceartacha (is é sin, an tSeoirsis agus an cúpla teanga neamhscríofa a bhfuil gaol aici leo), na teangacha Altaecha (is é sin, na teangacha Tuircice, an Mhongóilis agus na teangacha beaga Mongólacha ar fud na hÁise), na teangacha Úralacha (is é sin, na teangacha Fionnúgracha agus na teangacha Samóideacha), na teangacha Dráivideacha (na cinn a labhraítear i nDeisceart na hIndia), agus na teangacha Afráiseacha. B'é an teangeolaí Danmhargach Holger Pedersen ba thúisce a chuir an hipitéis seo chun tosaigh, thiar sa bhliain 1903, ach b'iad an bheirt Sóivéadach Aharon Dolgopolsky agus Vladislav Illych-Svitych ba mhó a rinne forbairt ar an mbunsmaoineamh.
 Tá teoiricí eile den chineál chéanna ag dul timpeall, go háirithe hipitéis na "Próta-Phontaise", a rith leis an teangeolaí John Colarusso sa bhliain 1997, agus hipitéis na teanga "Próta-Dhomhanda", nó Proto-World, a samhlaítear le hainm Joseph Greenberg. Bhí Greenberg ina shaineolaí tábhachtach ar na huilithe teangeolaíocha, is é sin, na prionsabail theangeolaíocha a bhíonn fíor faoi gach aon teanga a labhraíonn na daoine, ach is iomaí teangeolaí a deir go ndeachaigh sé ar strae go hiomlán nuair a chrom sé ar an teanga Phróta-Dhomhanda a thaighde. Is é an locht is mó a fhaigheann na teangeolaithe eile ar mhodh oibre Greenberg ná go mbíonn sé ag cur theangacha an lae inniu i gcomparáid le chéile le comhchosúlachtaí ócáidiúla a aithint, in áit a bheith ag déanamh staidéir ar chomhchosúlachtaí córasacha na dteangacha agus ar a bhforbairt stairiúil, mar ba chóir. Nó is féidir comhchosúlachtaí ócáidiúla a aithint idir dhá theanga, cuma cé acu atá siad gaolmhar nó nach bhfuil; is iad na comhchosúlachtaí córasacha caighdeán na gaolmhaireachta sa teangeolaíocht.
 Is fánach teangeolaí a thugann creidiúint do hipitéis Phróta-Dhomhanda Greenberg, ach bíonn an chaint níos tuisceanaí i leith na hipitéise Nostrátaí. Is é an locht is mó a fhaightear ar an hipitéis seo ná nach bhfuil an teangeolaíocht stairiúil in ann dul siar san am chomh fada in Éirinn agus is mian leat. Mar sin, cibé cé acu a bheadh an hipitéis Nostrátach fíor nó nach mbeadh, is éadócha go bhféadfaimis an fhírinne a fháil amach choíche.
 An Fhionnachtain
 B'é Marcus Zuerius van Boxhorn, teangeolaí agus fear léinn ón Ísiltír, ba túisce a chuir sonrú sna cosúlachtaí idir teangacha áirithe Ind-Eorpacha, chomh fada siar leis an mbliain 1647. Thug sé "na teangacha Scitiacha" ar an bhfine teangacha a d'aithin sé, agus ar dtús, luaigh sé an Ísiltíris, an Ghearmáinis, an Laidin, an Pheirsis, agus an Ghréigis mar bhaill den fhine seo. Níos déanaí, d'aicmigh sé na teangacha Baltacha, na teangacha Slavacha agus na teangacha Ceilteacha mar "theangacha Scitiacha" freisin. Níor chuala an saol mór iomrá ar a chuid oibre riamh, áfach, agus mar sin, níor thug torthaí a shaothair spreagadh ar bith do lucht a chomhaimsire chun tuilleadh taighde a dhéanamh ar an gceist seo.
 Sa bhliain 1786, áfach, thug Sior William Jones léacht faoi na cosúlachtaí a d'aithin sé idir ceithre theanga na seanársaíochta: an Laidin, an tSanscrait, an Ghréigis agus an Pheirsis. Threisigh Franz Bopp leis an tuiscint nuair a chuir sé teangacha i gcomparáid le chéile de réir modhanna córasacha oibre, agus sna blianta 1833-1852, d'oibrigh sé amach a mhórshaothar, Vergleichende Grammatik des Sanskrit, Zend, Griechischen, Lateinischen, Litauischen, Gotischen und Deutschen, is é sin, "Gramadach Chomparáideach na Sanscraite, na hAivéistise, na Gréigise, na Laidine, na Liotuáinise, na Gotaise agus na Gearmáinise". Ba í an Ghramadach Chomparáideach sin a chuir tús leis an léann Ind-Eorpach mar dhisciplín acadúil.
 Forbairt na dTeangacha Ind-Eorpacha
 Creidtear gur forbraíodh na teangacha seo go léir as an bPróta-Ind-Eorpais a bhí á labhairt na mílte bliain roimh bhreith Chríost - níl na heolaithe féin ar aon fhocal faoin am, ach, de réir na teoirice is forleithne a nglactar léi, bhí sí le cloisteáil sa chúigiú mílaois roimh bhreith Chríost sna tailte steipe in oirthear na hÚcráine, i ndeisceart na Rúise agus in iarthar na Casacstáine. Tá teoiricí eile ann a chuireann an Phróta-Ind-Eorpais níos faide siar san am, áfach. Is iomaí iarracht a rinne na saineolaithe leis an bPróta-Ind-Eorpais a athchruthú is a atógáil de réir an eolais atá ar fáil i dteangacha Ind-Eorpacha an lae inniu chomh maith leis na seanteangacha Ind-Eorpacha a bhfuil a n-iarsmaí scríofa ar fáil, cosúil leis an Laidin, an Aivéistis nó an tSanscrait. Rinneadh na chéad iarrachtaí den chineál seo san 19ú haois, ach is iomaí craiceann a chuir an Phróta-Ind-Eorpais di idir an dá linn, go háirithe nuair a fuair na teangeolaithe amach faoin Hitis, teanga nach raibh ar eolas acu roimh an mbliain 1902, nuair a thángthas ar na chéad téacsaí Hitise sa Tuirc. Is léir nach féidir le saineolaithe an lae inniu féin ach ballaíocht tuairime ar an bhfíortheanga a bhí ann fadó, nó idir an dá linn, chuaigh a lán teangacha in éag gan iarsmaí scríofa a fhágáil ina ndiaidh. Mar sin, tá sé incheaptha go raibh tréithe gramadúla san fhíor-Phróta-Ind-Eorpais nach bhfuil a fhios ag na scoláirí féin iad, ó d'imigh siad leis na teangacha sin, gan aon lorg a fhágáil ar na teangacha beo ná ar na seanteangacha scríofa.
 Is féidir a rá, ar a laghad, gur teanga tháite a bhí sa Phróta-Ind-Eorpais, is é sin, go ndeachaigh sí i muinín míreanna gramadúla (iarmhíreanna ach go háirithe) le baint na bhfocal le chéile a chur in iúl. D'úsáidtí iarmhíreanna agus réimíreanna freisin le focail nua a fhréamhú as na tamhain. Is dócha go raibh córas an-chasta réimnithe ag na briathra, agus na gutaí a athrú le foirmeacha éagsúla gramadaí a chur in iúl ("ablabht" a thugtar ar an bhfeiniméan seo, focal atá bunaithe ar Ablaut na Gearmáinise).
 Tagairtí
 Teangacha Ind-Eorpacha
 Finte teangacha


text:
Sabile () on linn Lätis Kuramaal Talsi piirkonnas.
 Sabile asub Abava jõe ääres jõe keskjooksul. Linna lähedale jääb Abava ürgorg. Abava voolab umbkaudu idast läände ja viib oma veed Venta jõkke, mis suubub Ventspilsis Läänemerre.
 Sabile asub maanteede sõlmpunktis. Tähtsamaid maanteid mööda saab sõita nelja lähima rajooni keskustesse: põhja Stende kaudu Talsisse, itta Kandava kaudu Tukumsisse, edelasse Kabile kaudu Saldusesse ja loodesse Renda kaudu Kuldigasse. Raudteed Sabilesse ei lähe, lähim raudteejaam on Stendes.
 Sabiles on kaks raamatukogu.
 Kaitstavad objektid
 Muinsusmälestistest on linnas riikliku kaitse all Sabile vanalinn, Sabile sünagoog, Sabile luteri kirik sealse kantsli ja oreliga, Sabile kirikumõisa hooned, Brinkeni kabel, Sabile muinaslinnus ja Sabile Vene haudade muinaskalmed. Kohaliku kaitse all on Sabile keskaegse kindluse asukoht ja Korti keskaegne kalmistu.
 Looduskaitse all on Sabile haavad, neist kaks on kallaspaplid, üks hõbehaab. Linn ise asub Abava ürgoru maastikukaitsealal.
 Ajalugu
 Rohkem kui 1000 aastat tagasi elasid Sabile piirkonnas liivlased. Seda tõestavad väljakaevamised linna Vene kalmistul.
 Ajalooallikates mainiti Sabilet esimest korda 1253, aga juba märgatavalt varem asus seal kurelaste linnus koos juurdekuuluva asulaga.
 Umbes 13. ja 14. sajandi vahetusel lasid saksa feodaalid Sabilesse kindluse ehitada.
 Kuramaa hertsogiriigi ajal valitses Sabilet Kandava hauptman. Nõukogude ajal ei kuulunud Kandava Talsi rajooni nagu Sabile, vaid Tukumsi rajooni. Gotthard Kettleri ajal rajati Sabiles esimese kool.
 Rootsi ja Poola-Leedu vahelistes sõdades kannatas Sabile rängalt. 1703 tegid Rootsi väed Sabile praktiliselt maatasa ja 1710 laastas seda piirkonda katk.
 Hertsogi Jakob Kettleri valitsemise ajal 1642–1682 muutus Sabile tähtsaks tööstuskeskuseks. Seal tegutses talupoegade-pärisorjade linamanufaktuur, jahuveski, tõrvaköök ja metallisulatusettevõte. Kuid sagedaste sõdade ja taudide tõttu siiski linn kiratses. 19. sajandi keskel sai Sabile nahatööstuse keskuseks ja 1897 elas Sabiles 1680 inimest.
 1822 toimusid Sabiles ja selle ümbruses koormiste suurendamise tõttu talurahvarahutused.
 Sabile elanikud osalesid 1905. aasta revolutsioonis. Asulas korraldati miitinguid. Revolutsioonilise liikumise mahasurumiseks saadeti välja rong sõjaväelastega, kuid see pidi Tukumsisse tagasi pöörduma, sest revolutsionäärid olid raudtee kohati õhku lasknud. 28. detsembril saabus Sabilesse karistussalk: 2 ratsaväe eskadroni 2 kahuriga. Tsaari võim linnas taastati ning kaks revolutsionääri Wolf ja Kern lasti maha. Pärast revolutsiooni mahasurumist tegutsesid Sabile lähedal metsavennad.
 Esimese maailmasõja ajal algas 1915 Saksamaa okupatsioon, mis kestis kuni sõja lõpuni. 1919. aasta algul kehtestati linnas Nõukogude võim, aga juba 14. märtsil langes linn Landesveeri kätte. Pärast seda hukati Ohvrimägedes parun Brinkeni kellatorni juures palju nõukogude aktiviste. Pärast Läti vabadussõja lõppu läks Sabile Läti koosseisu.
 1917 sai Sabile linnaõigused. 1927 liideti linnaga 2 läheduses olevat küla.
 1941 langes linn taas Saksa okupatsiooni alla. Veel samal aastal hukkasid sakslased 270 kohalikku elanikku, kes peaaegu kõik olid juudid.
 Sabiles on maailma põhjapoolseim viinamägi (rajatud 17. sajandi alguses).
 Galerii
 Viited
 Välislingid
 Sabile sait (põhiliselt läti, pisut vene ja inglise keeles)
 Läti linnad
 Liivlased
 Talsi piirkond


text:
Language of document : Bulgarian Czech Estonian Latvian Lithuanian Hungarian Maltese Polish Romanian Slovak Slovene Croatian ECLI:EU:C:1974:133
 din 4 decembrie 1974(1)
 „Home Office”,
 compusă din domnii R. Lecourt, președinte, C. Ó Dálaigh și A. J. Mackenzie Stuart, președinți de cameră, A. M. Donner, R. Monaco, J. Mertens de Wilmars, P. Pescatore, H. Kutscher și M. Sørensen (raportor), judecãtori,
 1 Având în vedere că, prin Decizia emisă de Vice Chancellor la 1 martie 1974, primită la Curte la 13 iunie, Chancery Division a High Court of Justice din Anglia a adresat, în temeiul articolului 177 din Tratatul CEE, trei întrebări privind interpretarea anumitor prevederi de drept comunitar în materia liberei circulații a lucrătorilor;
 2 că aceste întrebări au fost adresate în cadrul unei acțiuni împotriva Home Office introduse de reclamanta din acțiunea principală, resortisant olandez, căreia nu i s‐a permis intrarea în Regatul Unit pentru a ocupa un post de secretară în cadrul „Bisericii scientologice”;
 3 că permisiunea de a intra i‐a fost refuzată în conformitate cu politica față de respectiva organizație dusă de guvernul Regatului Unit, care consideră că activitățile organizației reprezintă un pericol social;
 4 Având în vedere că, prin intermediul primei întrebări, Curții i se solicită să stabilească dacă articolul 48 din Tratatul CEE este direct aplicabil, în sensul că acesta conferă particularilor drepturi pe care aceștia le pot invoca în justiție într‐un stat membru;
 5 având în vedere că articolul 48 alineatele (1) și (2) prevede că libera circulație a lucrătorilor este garantată de la încheierea perioadei de tranziție și implică „eliminarea oricărei discriminări pe motiv de cetățenie între lucrătorii statelor membre, în ceea ce privește încadrarea în muncă, remunerarea și celelalte condiții de muncă”;
 6 că prevederile amintite impun statelor membre o obligație precisă, care nu necesită adoptarea niciunui act, nici din partea instituțiilor Comunității, nici din partea statelor membre, și care nu lasă acestora, în vederea executării, nicio putere de apreciere;
 7 că alineatul (3), care definește drepturile pe care le implică principiul liberei circulații a lucrătorilor, supune aceste drepturi unor excepții justificate de motive de ordine publică, de siguranță publică sau de sănătate publică;
 că aplicarea acestei excepții poate fi, cu toate acestea, supusă unui control jurisdicțional, astfel încât dreptul unui stat membru de a se prevala de această excepție să nu împiedice posibilitatea ca dispozițiile articolului 48, ce consacră principiul liberei circulații a lucrătorilor, să confere particularilor drepturi pe care aceștia le pot invoca în justiție și pe care instanțele naționale trebuie să le protejeze;
 8 că, prin urmare, trebuie să se răspundă afirmativ la prima întrebare adresată;
 9 Având în vedere că, prin intermediul celei de a doua întrebări, se solicită Curții să stabilească dacă Directiva 64/221 a Consiliului din 25 februarie 1964 privind coordonarea măsurilor speciale referitoare la circulația și la șederea străinilor justificate din motive de ordine publică, de siguranță publică sau de sănătate publică este direct aplicabilă, astfel încât să confere particularilor drepturi pe care aceștia le pot invoca în justiție într‐un stat membru;
 10 că din decizia de trimitere rezultă că singura prevedere din directivă relevantă în acest caz este articolul 3 alineatul (1), care prevede că „măsurile de ordine publică sau de siguranță publică trebuie să se întemeieze exclusiv pe conduita personală a individului împotriva căruia se dispun”;
 11 având în vedere că Regatul Unit a susținut că articolul 189 din tratat distinge între efectele regulamentelor, ale directivelor și ale deciziilor și că, prin urmare, trebuie să se prezume că, adoptând o directivă, și nu un regulament, Consiliul a intenționat ca acest act să aibă un efect diferit de cel al unui regulament și, astfel, ca acesta să nu fie direct aplicabil;
 12 având în vedere că, deși, în temeiul dispozițiilor articolului 189, regulamentele sunt direct aplicabile și, prin urmare, prin însăși natura lor, pot produce efecte directe, totuși nu rezultă din aceasta că alte categorii de acte menționate la acest articol nu pot produce niciodată efecte similare;
 că ar fi incompatibil cu efectul obligatoriu pe care articolul 189 îl atribuie directivei să se excludă, în principiu, posibilitatea ca obligația pe care aceasta o impune să fie invocată de persoanele interesate;
 că, în special în cazurile în care autoritățile comunitare ar fi obligat statele membre, printr‐o directivă, să adopte o anumită conduită, efectul util al unui asemenea act ar fi prejudiciat dacă justițiabilii ar fi împiedicați să se prevaleze de acesta în justiție, iar instanțele naționale ar fi împiedicate să o ia în considerare, ca element al dreptului comunitar;
 că articolul 177, care permite instanțelor naționale să sesizeze Curtea cu privire la validitatea și interpretarea tuturor actelor instituțiilor, fără nicio deosebire, implică, de altfel, faptul că aceste acte pot fi invocate de justițiabili în fața instanțelor respective;
 că trebuie să se examineze, în fiecare caz în parte, dacă dispoziția în cauză, prin natura, structura și modul său de formulare, poate produce efecte directe în relațiile dintre statele membre și persoanele private;
 13 având în vedere că articolul 3 alineatul (1) din Directiva 64/221, prevăzând că măsurile de ordine publică trebuie să se întemeieze exclusiv pe conduita personală, tinde să limiteze puterea discreționară pe care legislațiile naționale o atribuie, în general, autorităților competente în materie de intrare și expulzare a străinilor;
 că, pe de o parte, dispoziția enunță o obligație care nu cunoaște nicio excepție sau condiție și care, prin natura sa, nu necesită intervenția niciunui act, nici din partea instituțiilor comunitare, nici din partea statelor membre;
 că, pe de altă parte, fiind vorba despre o obligație ce revine statelor membre, în aplicarea unei clauze de derogare de la unul dintre principiile fundamentale ale tratatului în favoarea particularilor, de a nu ține cont de factori străini conduitei personale, securitatea juridică a persoanelor în cauză impune ca respectiva obligație să poată fi invocată de acestea, deși a fost prevăzută printr‐un act normativ care nu are de plin drept un efect direct în ansamblul său;
 14 că, deși înțelesul și sfera exactă de aplicare ale dispoziției pot ridica probleme de interpretare, acestea pot fi rezolvate pe cale judiciară, ținând cont de asemenea de procedura prevăzută la articolul 177 din tratat;
 15 că trebuie, așadar, să se răspundă la întrebarea adresată în sensul că articolul 3 alineatul (1) din Directiva 64/221 a Consiliului din 25 februarie 1964 conferă particularilor drepturi pe care aceștia le pot invoca în justiție într‐un stat membru și pe care instanțele naționale trebuie să le protejeze;
 16 Având în vedere că, prin intermediul celei de a treia întrebări, se solicită Curții să stabilească dacă articolul 48 din tratat și articolul 3 din Directiva 64/221 trebuie să fie interpretate în sensul că
 „atunci când își îndeplinește obligația de a întemeia măsura pe care o adoptă pentru motive de ordine publică exclusiv pe conduita personală, un stat membru are dreptul de a considera că sunt cuprinse în această conduită personală
 17 având în vedere că, în această privință, trebuie mai întâi să se examineze dacă afilierea la un grup sau la o organizație poate constitui, în sine, o conduită personală, în sensul articolului 3 din Directiva 64/221;
 având în vedere că, deși este adevărat că o afiliere care a încetat în trecut nu ar putea, în general, să justifice refuzarea exercitării dreptului la libera circulație în cadrul Comunității de către persoana interesată, nu este mai puțin adevărat că afilierea actuală, care reflectă participarea la activitățile grupului sau ale organizației, precum și identificarea cu scopurile și planurile acesteia, pot fi considerate un act voluntar al persoanei interesate și, prin urmare, parte din conduita sa personală, în sensul dispoziției citate;
 18 având în vedere că, în continuare, întrebarea adresată ridică problema importanței ce trebuie să se acorde faptului că activitățile organizației în cauză, deși considerate de statul membru contrare interesului general, nu sunt, cu toate acestea, interzise prin legislația națională;
 că, în această privință, este necesar să se sublinieze faptul că noțiunea de ordine publică în contextul comunitar și în special ca justificare a unei derogări de la principiul fundamental al liberei circulații a lucrătorilor trebuie să fie înțeleasă în sens strict, astfel încât sfera de aplicare a acesteia să nu poată fi stabilită în mod unilateral de fiecare stat membru, fără exercitarea unui control de către instituțiile Comunității;
 că nu este mai puțin adevărat că împrejurările specifice care ar putea justifica invocarea noțiunii de ordine publică pot varia de la o țară la alta și de la o perioadă la alta și că, de aceea, trebuie să se recunoască autorităților naționale competente o marjă de apreciere în această privință, în limitele impuse prin tratat;
 19 că rezultă din cele de mai sus că un stat membru ale cărui autorități competente și‐au definit în mod clar poziția față de activitățile unei anumite organizații, caracterizându‐le ca reprezentând un pericol social, și care au luat măsurile administrative de combatere a acestor activități nu ar trebui să fie obligat, pentru a putea invoca noțiunea de ordine publică, să le interzică prin lege, în cazul în care o asemenea măsură nu este considerată potrivită în circumstanțele respective;
 20 având în vedere că, în cele din urmă, întrebarea adresată aduce în discuție aspectul dacă, din motive de ordine publică, un stat membru este autorizat să se opună exercitării pe teritoriul său, de către un resortisant al unui alt stat membru, a unei activități salarizate în cadrul unui grup sau al unei organizații, în cazul în care resortisanților proprii nu li se impune nicio restricție similară;
 21 având în vedere că, în această privință, deși consacră principiul liberei circulații a lucrătorilor, fără discriminare între resortisanții statelor membre, tratatul prevede, la articolul 48 alineatul (3), restricții justificate din motive de ordine publică, de siguranță publică sau de sănătate publică privind drepturile ce decurg din acest principiu;
 că drepturile de la care pot fi făcute astfel de excepții includ, printre altele, în temeiul dispoziției menționate, dreptul de a accepta oferte reale de încadrare în muncă, dreptul de a circula liber în acest scop pe teritoriul statelor membre, precum și dreptul de ședere în unul dintre statele membre pentru a desfășura o activitate salarizată;
 că restricția menționată are, prin urmare, ca efect faptul că accesul pe teritoriul unui stat membru, precum și șederea pe acest teritoriu pot fi refuzate unui resortisant al unui alt stat membru în toate cazurile în care este aplicabilă restricția respectivă;
 22 că, pe de altă parte, un principiu de drept internațional, despre care nu s‐ar putea afirma că este ignorat de Tratatul CEE cât privește raporturile dintre statele membre, se opune ideii ca un stat să refuze propriilor resortisanți dreptul de acces pe teritoriul său și dreptul de ședere pe acesta;
 23 că rezultă că un stat membru poate, dacă este necesar, pentru motive de ordine publică, să refuze unui resortisant al unui alt stat membru beneficiul principiului liberei circulații a lucrătorilor în vederea desfășurării unei activități salarizate specifice, chiar și atunci când nu impune nicio restricție similară propriilor resortisanți;
 24 că trebuie, prin urmare, să se răspundă la a treia întrebare că articolul 48 din Tratatul CEE și articolul 3 alineatul (1) din Directiva 64/221 trebuie să fie interpretate în sensul că, impunând restricții justificate de ordinea publică, un stat membru poate lua în considerare, ca făcând parte din conduita personală, faptul că persoana interesată este afiliată la un grup sau la o organizație ale căror activități sunt considerate de statul membru ca reprezentând un pericol social, fără a fi totuși interzise și chiar dacă nu se impune nicio restricție resortisanților statului respectiv care doresc să desfășoare o activitate similară celei pe care intenționează să o desfășoare resortisantul unui alt stat membru, în cadrul acelorași grupuri sau al acelorași organizații;
 25 Având în vedere că, în privința cheltuielilor efectuate de Regatul Unit și de Comisia Comunităților Europene, care au prezentat observații Curții, acestea nu pot face obiectul unei rambursări;
 că, în privința părților în acțiunea principală, procedura are caracterul unui incident survenit la instanța națională, este de competența acesteia să se pronunțe cu privire la cheltuielile de judecată.
 pronunțându‐se asupra întrebărilor adresate de High Court of Justice prin Decizia din 1 martie 1974, hotărăște:
 1) Articolul 48 din Tratatul CEE are efect direct în ordinea juridică a statelor membre și conferă particularilor drepturi pe care instanțele naționale trebuie să le protejeze.
 2) Articolul 3 alineatul (1) din Directiva 64/221 a Consiliului din 25 februarie 1964 privind coordonarea măsurilor speciale referitoare la circulația și la șederea străinilor justificate de motive de ordine publică, de siguranță publică sau de sănătate publică conferă particularilor drepturi pe care aceștia le pot invoca în justiție într‐un stat membru și pe care instanțele naționale trebuie să le protejeze.
 3) Articolul 48 din Tratatul CEE și articolul 3 alineatul (1) din Directiva 64/221 trebuie să fie interpretate în sensul că, impunând restricții justificate de ordinea publică, un stat membru poate lua în considerare, ca făcând parte din conduita personală, faptul că persoana interesată este afiliată la un grup sau la o organizație ale căror activități sunt considerate de statul membru ca reprezentând un pericol social, fără a fi totuși interzise și chiar dacă nu se impune nicio restricție resortisanților statului respectiv care doresc să desfășoare o activitate similară celei pe care intenționează să o desfășoare resortisantul unui alt stat membru, în cadrul acelorași grupuri sau al acelorași organizații.
 Ó Dálaigh Mackenzie Stuart Donner
 Pescatore Kutscher
 Pronunțată astfel în ședință publică la Luxemburg, la 4 decembrie 1974.


text:
Agustín Matías Arce Melli (Lampa, 24 de enero de 2005) es un futbolista chileno que juega como mediocampista en Club Universidad de Chile de la Primera División de Chile.
 Trayectoria
 Universidad de Chile
 Se inició en el fútbol en una escuela formativa de la Universidad de Chile a los 4 años, también tuvo un paso en las escuelas formativas de Santiago Morning hasta que en 2013 llegó a las divisiónes inferiores de la Universidad de Chile.
 En el año 2022, gracias a su buen desempeño en las inferiores de la Universidad de Chile, llamó la atención de Diego López y fue convocado por primera vez para un encuentro contra Antofagasta en la Primera División. Su debut profesional lo realizó el día 22 de agosto de 2022 en un encuentro contra Cobresal por la Copa Chile.
 Estadísticas
 Actualizado de acuerdo al último partido jugado el .
 Enlaces externos
 Nacidos en Lampa (Chile)
 Futbolistas de Chile
 Futbolistas de las inferiores del Club Universidad de Chile
 Futbolistas del Club Universidad de Chile en los años 2020


text:
Sir Gerald Strickland (Valletta, 24 ta' Mejju 1861 – Ħ'Attard, 22 ta' Awwissu 1940) kien il-mexxej tal-Partit Kostituzzjonali u r-raba' Prim Ministru ta' Malta. Imwieled il-Belt Valletta minn Walter Strickland u Louisa Bonici Mompalao, huwa għamel l-istudji tiegħu f'Malta, l-Italja u l-Ingilterra. Ħadem fis-Servizz Pubbliku tal-Imperu Brittaniku taħt il-Prim Ministru, Joseph Chamberlain.
 Fl-1887 kien elett fil-Kunsill tal-Gvern u fis-sena ta' wara kien nominat Chief Secretary. Huwa baqa' jokkupa din il-kariga sa l-1902 meta kien nominat Gvernatur ta' Leeward Islands u anki Gvernatur tat-Tażmanja, fl-Awstralja tal-Punent u New South Wales. Fl-1917 reġa' lura Malta u waqqaf l-Anglo-Maltese Party li ftit wara ngħaqad mal-Maltese Constitutional Party u sar il-Partit Kostituzzjonali taħt it-tmexxija tiegħu. Huwa kien Kap tal-Oppożizzjoni bejn l-1921 u l-1927 – tliet leġislaturi. Wara l-elezzjonijiet tal-1927 il-Partit tiegħu flimkien mal-Partit Laburista kellhom il-maġġoranza, sar il-ftehim tal-Compact u Strickland inħatar Prim Ministru bejn Awwissu 1927 u Ġunju 1930. Tul din il-leġislatura Strickland kellu l-inkwiet mal-membri tas-Senat u aktar tard qamet ukoll il-kwistjoni politiko-reliġjuża. Dawn wasslu għas-sospensjoni tal-Kostituzzjoni fl-1930.
 Ħeles minn attentat fuq ħajtu meta persuna ppruvat tassassinah minn ftit passi 'l bogħod minnu, iżda ma laqtitux. Sir Gerald Strickland kien ukoll Ministru tal-Ġustizzja bejn April 1929 u Ġunju 1932 u Novembru 1933, Kap tal-Oppożizzjoni. Wara l-għoti mill-ġdid tal-Kostituzzjoni fl-1939, Strickland kien il-mexxej tal-maġġoranza fil-Kunsill tal-Gvern. Huwa miet fid-dar tiegħu f'Ħ'Attard, fit-22 ta' Awwissu, 1940.
 Twieldu fl-1861
 Mietu fl-1940
 Politiċi Maltin
 Prim Ministri ta' Malta