text:
 Avis juridique important
 |
 52000SC1706
 Luonnos: ETA:n sekakomitean päätös alkuperäsäännöistä tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan N:o 4 muuttamisesta - Luonnos yhteisön yhteiseksi kannaksi /* SEK/2000/1706 lopull. */
 Luonnos: ETA:N SEKAKOMITEAN PÄÄTÖS alkuperäsäännöistä tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan n:o 4 muuttamisesta - Luonnos yhteisön yhteiseksi kannaksi(komission esittämä)PERUSTELUT1. YLEISTÄ1.1. Alkuperäsäännöt ovat korvaamattoman tärkeitä yhteisön ja sen kauppakumppaneiden vapaakauppasopimusten moitteettomalle toiminnalle. Yhteisön allekirjoittamiin eri sopimuksiin sisältyvien alkuperäsääntöjen erot ovat kaupan esteitä.1.2. Essenissä joulukuussa 1994 kokoontuneen Eurooppa-neuvoston päätelmien mukaisesti aloitettiin ohjelma, jonka tavoitteena on yhdenmukaisten alkuperäsääntöjen soveltaminen ETA-sopimuksen yhteydessä, EFTA-maiden kanssa tehdyissä sopimuksissa ja Keski- ja Itä-Euroopan maiden (KIE-maiden) kanssa tehdyissä sopimuksissa sekä kolmen Baltian maan ja Slovenian kanssa tehdyissä sopimuksissa (14 sopimusta).1.3. Laadittiin vakiomuotoinen alkuperäpöytäkirja, joka sisällytettiin kyseisiin 14 sopimukseen. Se tuli voimaan 1. tammikuuta 1997. Tämän ansiosta kaikkien asianomaisten maiden kaupan lähtökohdat tasavertaistuivat. Tästä järjestelmästä käytetään nimitystä paneurooppalainen kumulaatio. Turkki otettiin 1. tammikuuta 1999 mukaan järjestelmään, mutta ainoastaan teollisuustuotteiden osalta.1.4. Alkuperäsäännöt on aina voitava mukauttaa sen vapaakauppa-alueen teknisiin, poliittisiin ja taloudellisiin edellytyksiin, joihin niitä sovelletaan. Järjestelmään on 1. tammikuuta 1997 jälkeen katsottu tarpeelliseksi tehdä muutoksia. Useita muutoksia on tehty ja ne ovat tulleet voimaan 1. tammikuuta 1999 ja 1. tammikuuta 2000.2. ETA-SOPIMUKSEN, EY-EFTA-SOPIMUSTEN SEKÄ KIE-MAIDEN, BALTIAN MAIDEN JA SLOVENIAN KANSSA TEHTYJEN SOPIMUSTEN ALKUPERÄSÄÄNTÖJEN MUUTTAMINEN2.1 Vakiomuotoisen alkuperäpöytäkirjan voimaantulon jälkeen 7 artiklan (Riittämättömät valmistus- tai käsittelytoimet) tulkinnassa ja täytäntöönpanossa on ilmennyt vaikeuksia. Tämän vuoksi esitetään uutta, selvempää tekstiä, joka perustuu nykyiseen tekstiin ja jossa otetaan huomioon tarve sisällyttää järjestelmään tietyt toimet, jotka eivät aiemmin kuuluneet artiklan soveltamisalaan. Muutoksen vaikutus sen määrittämiseen, onko tietyllä tuotteella alkuperäasema vai ei, on vähäpätöinen; siinä on lähinnä kyse alkuperäaseman myöntämisestä tietylle maalle. Muutoksella ei ole vaikutusta etuuskohteluun useimmilla aloilla. Taloudelliset vaikutukset yhteisön kannalta ovat tämän vuoksi vähäpätöiset, mutta ehdotuksella selkeytetään järjestelmää sekä yhteisön viranomaisten että taloudellisten toimijoiden eduksi.2.2. KIE-maiden, Baltian maiden ja Slovenian kanssa tehtyjen sopimusten alkuperäsääntöjen mukaan voidaan soveltaa kiinteitä tulleja 31. joulukuuta 2000 asti, jos tullinpalautukset ovat kiellettyjä tai tulleista on myönnetty vapautus. Bulgaria ja Unkari ovat pyytäneet määräyksen soveltamisen jatkamista vuodella. Ehdotetaan, että pyyntöön suostutaan ja soveltamista jatketaan kaikkien sopimusten osalta. Tämä ei aiheuta taloudellisia vaikeuksia yhteisölle eikä vaikuta EY-EFTA-sopimuksiin eikä ETA-sopimukseen.2.3. Vaikka itse sopimuksissa ei selvästi asiasta määrätäkään, on yleisesti hyväksytty periaate, että tuotteeseen sisällytettävät samanlaiset alkuperäainekset ja ei-alkuperäainekset olisi erotettava toisistaan fyysisesti. Saattaa kuitenkin olla huomattavan kallista tai vaikeaa pitää erillisiä varastoja, minkä vuoksi ehdotetaan, että tulliviranomaiset voivat tietyin edellytyksin antaa luvan niin kutsutun kirjanpidollisen erottelun menetelmän soveltamiseen. Tällä ei ole taloudellista merkitystä yhteisölle, mutta sillä helpotetaan asianomaisten taloudellisten toimijoiden toimintaa.2.4. Alkuperäsääntöihin sisältyy useita euroina ilmaistuja määriä. Alkuperäsääntöpöytäkirjan 30 artiklassa määrätään kansallisina valuuttoina ilmaistavista vastaavista määristä sekä siitä, miten viejä vahvistaa ne ja ilmoittaa niistä komissiolle. Tämän artiklan sanamuotoa ehdotetaan muutettavaksi, jotta voitaisiin selventää eräitä seikkoja, joiden tulkinnassa ja soveltamisessa on herännyt kysymyksiä, ja ottaa käyttöön toimenpiteitä, joiden ansiosta maat voivat pyöristää kansalliseksi valuutaksi muutetut määrät.Ehdotuksen ansiosta maiden ei myöskään tarvitse muuttaa kansallisina valuuttoina ilmaistuva vastaavia määriä, jos muutokset pysyvät tietyissä rajoissa. Tämä keventää asianomaisten kansallisten hallintoviranomaisten työtaakkaa ja vakauttaa kansallisina valuuttoina ilmaistujen määrien tason taloudellisten toimijoiden hyödyksi.2.5. Pöytäkirjan 1 ja 22 artiklaan ehdotetaan eräitä teknisiä muutoksia. Muutosten tarkoituksena on oikaista eräitä eroavaisuuksia kyseisten artiklojen eri kielitoisinnoissa.2.6. Liitettä II ehdotetaan muutettavaksi HS-nimikkeiden 5309-5311 osalta siten, että ei-alkuperäainesta olevaa juuttilankaa voidaan käyttää kyseisiin nimikkeisiin luokiteltavien tuotteiden valmistuksessa. Koska tällaista lankaa ei tuoteta yhteisössä tai muissa maissa, joita kyseiset sopimukset koskevat, ei-alkuperäainesta olevan juuttilangan käytön salliminen hyödyttää asianomaisten tuotteiden valmistukseen osallistuvia taloudellisia toimijoita.3. PÄÄTELMÄTLiitteenä oleva ehdotus on yksi 14 ehdotuksesta, joiden tavoitteena on parantaa yhteisen alkuperäsääntöjärjestelmän toimintaa edelleen. Näitä 14:ää ehdotusta olisi käsiteltävä yhtenä kokonaisuutena. Jotta tällä hetkellä voimassa oleva valmistuksen ja käsittelyn paneurooppalaisen kumulaation järjestelmä säilyisi edelleen voimassa, on tärkeää, että kaikki ehdotukset tulisivat voimaan samanaikaisesti eli 1. tammikuuta 2001.Komissio pyytää neuvostoa määrittämään yhteisen kannan esitettäväksi kussakin sopimuksessa määrätyille eri komiteoille.Luonnos: ETA:N SEKAKOMITEAN PÄÄTÖS alkuperäsäännöistä tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan n:o 4 muuttamisestaETA:N SEKAKOMITEA, jokaottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on tarkistettuna Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen tarkistamisesta tehdyllä pöytäkirjalla, jäljempänä 'sopimus', ja erityisesti sen 98 artiklan,sekä katsoo seuraavaa:(1) Sopimuksen pöytäkirjan n:o 4 muutettiin 17 päivänä joulukuuta 1999 tehdyllä Euroopan talousalueen sekakomitean päätöksellä N:o 188/99 [1].[1] EYVL L ...(2) Pöytäkirjan eri kieliversioissa olevien eroavaisuuksien oikaisemiseksi olisi tehtävä tiettyjä teknisiä muutoksia.(3) Luetteloa riittämättömistä valmistus- ja käsittelytoimista olisi muutettava, jotta varmistettaisiin sen oikea tulkinta ja jotta otettaisiin huomioon tarve sisällyttää luetteloon tiettyjä toimia, jotka eivät aiemmin ole kuuluneet sen soveltamisalaan.(4) On ilmennyt tarve perustaa alkuperätuotteiden ja ei-alkuperätuotteiden kirjanpidollisen erottelun järjestelmä, jota voitaisiin soveltaa tulliviranomaisten luvalla.(5) Määräyksiä, jotka koskevat euroina ilmaistuja määriä, on tarkistettava menettelyn selventämiseksi ja kansallisina valuuttoina ilmaistujen määrien tason vakauttamiseksi.(6) Sen huomioon ottamiseksi, että asianomaisissa maissa ei tuoteta tiettyä ainesta, on korjattava pöytäkirjan luetteloa valmistus- ja käsittelytoimista, jotka on tehtävä, jotta ei-alkuperäainekset voivat saada alkuperäaseman,ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:1 artiklaMuutetaan käsitteen 'alkuperätuotteet' määrittelystä ja hallinnollisen yhteistyön menetelmistä tehty pöytäkirja n:o 4 seuraavasti:1. Korvataan 1 artiklan i alakohta seuraavasti:"i) 'arvonlisäyksellä' vapaasti tehtaalla -hintaa, josta on vähennetty kaikkien sellaisten käytettyjen ainesten tullausarvo, jotka ovat 3 artiklassa tarkoitettujen muiden maiden alkuperätuotteita, tai jos tullausarvoa ei tiedetä tai voida todeta, ensimmäinen todettavissa oleva aineksista Euroopan talousalueella maksettu hinta,''2. Korvataan 6 artikla seuraavasti:"6 artiklaRiittämättömät valmistus- tai käsittelytoimet1. Seuraavia valmistus- tai käsittelytoimia pidetään riittämättöminä antamaan alkuperäasema riippumatta siitä, täyttyvätkö 5 artiklan vaatimukset, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 2 kohdan soveltamista:(a) toimenpiteet tuotteiden kunnon säilymisen varmistamiseksi kuljetuksen ja varastoinnin aikana;(b) kollien jakaminen ja yhdistäminen;(c) pesu, puhdistus; pölyn, oksidin, öljyn, maalin tai muun peiteaineen poistaminen;(d) tekstiilien silitys tai prässäys;(e) yksinkertainen maalaus ja kiillotus;(f) viljan ja riisin esikuorinta, valkaisu osittain tai kokonaan, kiillotus ja lasitus;(g) sokerin värjäys tai sokeripalojen muodostus;(h) hedelmien, pähkinöiden ja vihannesten kuoriminen ja kivien poisto;(i) teroitus, yksinkertainen hiominen tai yksinkertainen leikkaaminen;(j) seulonta, lajittelu, luokittelu, ryhmittely, yhteensovitus; (myös tavaroiden järjestäminen sarjoiksi);(k) yksinkertainen pullotus, tölkitys, pussitus, koteloihin tai rasioihin pakkaaminen, kartongille tai levyille kiinnittäminen ja kaikki muut yksinkertaiset pakkaustoimenpiteet;(l) merkkien, nimilappujen, logojen ja muiden vastaavanlaisten tunnusten kiinnittäminen tai painaminen tuotteisiin tai niiden pakkauksiin;(m) erilaistenkin tuotteiden yksinkertainen sekoittaminen;(n) osien yksinkertainen yhdistäminen kokonaiseksi tuotteeksi tai tuotteiden purkaminen osiin;(o) kahden tai useamman a-n alakohdassa mainitun toimenpiteen toteuttaminen yhdessä;(p) eläinten teurastus.2. Kaikki tietylle tuotteelle Euroopan talousalueella suoritetut toimenpiteet on otettava kokonaisuutena huomioon määritettäessä, pidetäänkö tälle tuotteelle suoritettua valmistusta tai käsittelyä 1 kohdassa tarkoitetulla tavalla riittämättömänä."3. Lisätään 19 artiklan jälkeen artikla seuraavasti:"19 a artiklaKirjanpidollinen erottelu1. Jos samanlaisten tai keskenään korvattavissa olevien alkuperä- ja ei-alkuperäainesten erillisvarastointi aiheuttaa huomattavia kustannuksia tai merkittäviä vaikeuksia, tulliviranomaiset voivat asianomaisten kirjallisesta pyynnöstä antaa luvan käyttää niin kutsuttua "kirjanpidollisen erottelun" menetelmää kyseisten varastojen hallinnoimiseksi.2. Tätä menetelmää käytettäessä on pystyttävä varmistamaan, että tiettynä viiteajanjaksona tuotettujen tuotteiden, joita voidaan pitää alkuperätuotteina, lukumäärä on sama kuin jos varastot olisivat olleet fyysisesti erillään.3. Tulliviranomaiset voivat myöntää tällaisen luvan asianmukaisina pitämillään edellytyksillä.4. Kirjanpidollista erottelua on toteutettava ja sovellettava siinä maassa sovellettavien yleisesti hyväksyttyjen kirjanpitoperiaatteiden mukaisesti, jossa tuote valmistetaan.5. Luvanhaltija voi tapauksen mukaan antaa tai hakea alkuperäselvityksiä tuotemäärälle, jonka voidaan katsoa muodostuvan alkuperätuotteista. Luvanhaltijan on tulliviranomaisten pyynnöstä annettava selvitys siitä, kuinka määriä on hallinnoitu.6. Tulliviranomaiset valvovat luvan käyttöä ja voivat milloin tahansa peruuttaa sen, jos luvanhaltija käyttää sitä sääntöjenvastaisesti tai ei täytä jotain muuta tässä pöytäkirjassa vahvistettua edellytystä."4. Lisätään 21 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä olevan sanan "viejälle" jälkeen ilmaisu seuraavasti: ", jäljempänä 'valtuutettu viejä'".5. Korvataan 30 artikla seuraavasti:"30 artiklaEuroina ilmaistut määrät1. Tämän pöytäkirjan 20 artiklan 1 kohdan b alakohdan ja 25 artiklan 3 kohdan määräysten soveltamiseksi tapauksissa, joissa tuotteet laskutetaan muuna valuuttana kuin euroina, kukin 3 artiklassa mainittu maa vahvistaa vuosittain euroina ilmaistuja määriä vastaavat määrät omana kansallisena valuuttanaan.2. Lähetykseen sovelletaan 20 artiklan 1 kohdan b alakohdan ja 25 artiklan 3 kohdan määräyksiä sen valuutan perusteella, jona kauppalasku on laadittu, asianomaisen maan vahvistaman määrän mukaisesti.3. Kansallisena valuuttana käytettävät määrät ovat euroina ilmaistavien määrien vasta-arvot kyseisenä valuuttana euron lokakuun ensimmäisen työpäivän kurssin mukaisesti. Määrät ilmoitetaan Euroopan komissiolle 15 päivään lokakuuta mennessä, ja niitä sovelletaan seuraavan vuoden tammikuun 1 päivästä. Euroopan komissio ilmoittaa kaikille asianomaisille maille kyseisistä määristä.4. Maa voi pyöristää ylöspäin tai alaspäin määrää, joka saadaan muunnettaessa euroina ilmaistu määrä sen kansalliseksi valuutaksi. Pyöristyksen tuloksena saatu määrä voi poiketa muuntamisen tuloksena saadusta määrästä enintään viisi prosenttia. Maa voi pitää euroina ilmaistun määrän kansallisena valuuttana ilmaistun vasta-arvon muuttumattomana, jos kyseisen määrän muuntaminen 3 kohdassa määrättynä vuotuisen tarkistuksen ajankohtana ilman mahdollista pyöristystä korottaisi kansallisena valuuttana ilmaistua vasta-arvoa vähemmän kuin 15 prosenttia. Kansallisena valuuttana ilmaistu vasta-arvo voidaan pitää samana, jos kyseinen vasta-arvo alenisi muuntamisen tuloksena.5. ETA:n sekakomitea tarkastelee sopimuspuolen pyynnöstä euroina ilmaistuja määriä. Tätä tarkastelua tehdessään ETA:n sekakomitea harkitsee, onko aiheellista säilyttää näiden arvorajojen reaalivaikutus entisellään. Tätä tarkoitusta varten se voi päättää euroina ilmaistujen määrien muuttamisesta.''6. Muutetaan liite II seuraavasti:Korvataan HS-nimikkeitä 5309-5311 koskeva kohta seuraavasti:>TAULUKON PAIKKA>(1) Katso tekstiiliaineiden sekoituksista valmistettuja tuotteita koskevat erityisedellytykset 5 alkuhuomautuksessa.2 artiklaTämä päätös tulee voimaan 1 päivästä tammikuuta 2001, jos sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle.3 artiklaTämä päätös julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-täydennysosassa.Tehty BrysselissäETA:n sekakomitean puolestaPuheenjohtajaETA:n sekakomitean sihteeritRAHOITUSSELVITYS1. Toimenpiteen nimiEhdotus käsitteen "alkuperätuotteet" määrittelystä ja hallinnollisen yhteistyön menetelmistä tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan n:o 4 ja EY:n sekä KIE-maiden, Baltian maiden ja Slovenian välisten Eurooppa-sopimusten pöytäkirjan n:o 4 ja ETY:n ja EFTA-maiden vapaakauppasopimusten pöytäkirjan n:o 3 muuttamisesta.2. Budjettikohta12 luvun 120 momentti (tullittomuus)3. OikeusperustaPerustamissopimuksen 133 artikla4. Toimenpiteen tavoiteToimenpiteen tavoitteet ovat seuraavat:4.1. Varmistaa riittämättömiä valmistus- ja käsittelytoimia koskevan luettelon oikea tulkinta ja sisällyttää luetteloon tiettyjä toimia, jotka eivät aiemmin ole kuuluneet sen soveltamisalaan.4.2. Jatkaa kiinteiden tullien soveltamismahdollisuutta, jos tullinpalautukset ovat kiellettyjä tai tulleista on myönnetty vapautuksia. (Ei koske ETA-sopimusta eikä EY-EFTA-sopimuksia.)4.3. Ottaa käyttöön alkuperätuotteiden ja ei-alkuperätuotteiden kirjanpidollisen erottelun järjestelmä, jota voidaan soveltaa yhteisön viranomaisten luvalla.4.4. Selventää määräyksiä, jotka koskevat euroina ilmaistuja määriä, ja vakauttaa kansallisina valuuttoina ilmaistujen määrien tasoa.4.5. Oikaista eri kielitoisintojen eroavaisuuksia.4.6. Tarkistaa yhdessä tapauksessa määräyksiä valmistus- ja käsittelytoimista, joiden perusteella ei-alkuperäainekset voivat saada alkuperäaseman.5. RahoitusvaikutuksetEhdotuksella ei ole rahoitusvaikutuksia.


type: wikipedia

text:
La Pinacoteca Internazionale dell'Età Evolutiva o semplicemente PInAC è un museo dinamico internazionale che raccoglie, espone e studia i disegni di bambini di tutto il mondo. Unica nel suo genere in italia e in Europa, vi si svolgono laboratori e convegni sul segno e l'espressività infantile.
 Ha sede a Rezzato, in Provincia di Brescia, nell'antica chiesa di Sant'Alessandro, oggi sconsacrata.
 Storia
 Il progetto della raccolta e dello studio di disegni infantili viene per la prima volta attuato dal direttore del plesso scolastico di Rezzato negli anni '50: Aldo Cibaldi.
 Solo nel 1969 l'insieme dei disegni, prima semplicemente di proprietà scolastica, vengono raccolti per andare a costituire il centro della pinacoteca. Dal 1974 per 35 anni la pinacoteca è stata un servizio municipale. Dal 2009 si è costituita in fondazione culturale.
 Dal 1999 la sede della PInAC è la quattrocentesca chiesa di Sant'Alessandro, sede della confraternita laica dei Disciplini di San Nicola da Tolentino, che nel corso del Novecento è stata scuola elementare, abitazione privata e biblioteca comunale.
 Note
 Collegamenti esterni
 Rezzato
 Musei della provincia di Brescia
 Pinacoteche della Lombardia


text:
 Farnhamville est une ville des comtés de Calhoun et de Webster, en Iowa, aux États-Unis. La ville est fondée en 1881 et s'appelle initialement Farham, en l'honneur d'un employé du chemin de fer. Les services de la poste refusent d'accepter le nom et la ville est alors baptisée Farnhamville lorsque le bureau de poste est ouvert en 1881. La ville est incorporée le .
 Références
 Articles connexes
 Liste des villes de l'Iowa
 Iowa
 Lien externe
 .
 Source de la traduction
 Ville en Iowa
 Comté de Webster (Iowa)
 Comté de Calhoun (Iowa)


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
Edward E. Kaplan owned and operated a dry cleaning establishment, and did business under the name of the Dollar Dry Cleaning Company. The office and plant were located at No. 1400 Rice Street and Nos. 708-710-712 North Calhoun Street adjoining. In the summer of 1929 he formed a corporation under the name of the Dollar Dry Cleaning Company, Incorporated, with a view of transferring to it the plant and business. The three original directors resigned at the first meeting of the board, and Edward E. Kaplan, Rose Kaplan (wife of Edward E.), and Isidore Miller (brother-in-law of Kaplan) were elected directors to succeed them. Edward E. Kaplan was elected president, Isidore Miller vice-president, and Rose Kaplan secretary. The only *Page 107
 stock ever issued was twenty-five shares of preferred and twenty-five of common, par value $100 each, to Edward E. Kaplan. A resolution was passed by the corporation to purchase from Edward E. Kaplan the business, including property No. 1400 Rice Street, "subject to the mortgage now existing thereon," together with all the goods, wares, merchandise, trucks, equipment, fixtures, chattels, and good will of the Dollar Dry Cleaning Company, said assets to be transferred on the payment to Kaplan of $5,000 in cash and on the execution of a chattel mortgage for the sum of $45,000 payable on or before September 8th, 1930. "The said assets to be more accurately determined by an inventory check to be made by Phillip W. Cheslock, C.P.A."
 For the cash payment of $5,000, twenty-five shares of preferred stock and twenty-five shares of common stock were issued to Kaplan on August 6th, 1929, and on September 9th, 1929, the mortgage to Kaplan for $45,000 was executed by the corporation to Edward E. Kaplan, president, acknowledged by him as president, and duly recorded.
 On December 12th, 1930, a resolution was passed by the board to purchase leasehold properties Nos. 708-710-712 North Calhoun Street, Baltimore, and to execute a mortgage on No. 1400 Rice Street and the Calhoun Street properties and all the personal property and chattels of the corporation to Eleazer Winakur to secure a loan from him to the corporation of $7,500. It does not appear from the record, but is explained in the brief of appellee, that this mortgage to Winakur, although subsequent in date to the mortgage to Kaplan, became a prior lien by a waiver executed by Kaplan to Winakur. It is conceded that Winakur held the prior lien. Under a consent to decree for sale contained in the mortgage to Winakur it was foreclosed, and on August 10th, 1931, Robert J. MacGregor, receiver in bankruptcy for the Dollar Dry Cleaning Company, Incorporated, filed a petition asking that the surplus proceeds of sale be credited to him as receiver, on which an order was passed directing the auditor to make the allowance prayed. On September 1st, 1931, Isidore Miller filed a petition, in which he alleged that he was the *Page 108
 holder by assignment of a second mortgage dated September 9th, 1929, in the amount of $45,000 from said corporation to Kaplan, and was entitled to the surplus proceeds of sale; and prayed that an order be passed directing the auditor to distribute them to him. An order was accordingly passed, subject to the usual exceptions. Exceptions were filed to this order in which it was alleged that the mortgage from the corporation to Kaplan was made in fraud of the creditors of the corporation and that the assignment to Miller was fraudulent. During the progress of the hearing on these exceptions, on the petition of the appellant, Dollar Cleansers and Dyers, Incorporated, alleging that by virtue of assignment it had acquired all rights and interest of Isidore Miller, it was by order of the chancellor substituted in the place and stead of said Miller.
 The chancellor found that the said second mortgage was fraudulent in law; that the appellant was not a bona fide
 purchaser for value of said mortgage without notice, and accordingly decreed that the order signed on September 1st, 1931, on the petition of Miller, be rescinded, and the order of August 10th, 1931, on the petition of the receiver, be made absolute; and that the surplus proceeds of sale over and above the balance due under the mortgage of Eleazer Winakur, plus interest and expenses, be allowed the receiver. This appeal is from that decree. We concur in the conclusion of the chancellor.
 We are not prepared to hold under the present state of the law in relation to corporations that under no circumstances could a corporation, in which all of the stock was held by one person, make a valid mortgage to that person. The expressions in Swiftv. Smith, Dixon Co., 65 Md. 428, 5 A. 534, which would lead to that conclusion, however correctly they may have stated the law as it then was in this state, cannot now be accepted without qualification, in view of changes that have taken place in our statutes. We said in Carozza v. Federal Finance Co., 149 Md. at page 238, 131 A. 332, 338: "The equitable rule that the form of a corporate entity may be disregarded where the ownership of all of its corporate stock is in one person is not of general application, *Page 109
 but is commonly limited to those instances in which it becomes necessary to disregard a formal corporate existence to prevent fraud or imposition or to enforce a paramount and superior equity." See, also, Bethlehem Steel Co. v. Raymond Concrete PileCo., 141 Md. 67, 81, 118 A. 279.
 One of the purposes of the liberalization of the corporation laws of this state was to make it more practicable for an ordinary business to be conducted in the form of a corporation without the hazard of personal responsibility beyond the risk of the assets of the business. It is quite understandable that one would be willing to risk the loss of a definite amount invested in a business enterprise, while unwilling to stake his entire fortune on the success of such venture. So long as the corporate plan is adopted and pursued in good faith and in accordance with the registration and other laws of the state, those dealing with the corporation have only themselves to blame if they suffer from neglect to seek information obtainable from public records and other available sources. And it is not apparent why the substantial or even the sole owner of the stock may not lend to the corporate entity on the security of a mortgage of the corporate assets, provided the money lent is a bona fide loan for corporate purposes. Such a transaction, we think, is not invalid as a matter of law. But its bona fides is always open to inquiry. This court does not think the law contemplates that one may incorporate an established business of his own, continue to own and control it as before, and at the same time, for his personal benefit, put beyond the reach of prospective creditors all the assets of the corporation. Folson v. Detrick FertilizerCo., 85 Md. 52, 36 A. 446.
 And that was what was attempted in this case. There can be no reasonable doubt that Kaplan knew the business could not be run without either money or credit. The record shows that there was no money paid in. The entire capital stock was issued to Kaplan ostensibly in part payment for the plant. Hence it must have been contemplated that credit would be necessary for the prosecution of the business. *Page 110
 We are satisfied from the evidence in the record that the property turned over to the corporation was grossly overvalued; that the mortgage was in excess of the true value of said property; and that in taking the mortgage Kaplan knew he was leaving no assets with the corporation as a basis for the credit which he must have intended to seek.
 "If a voluntary conveyance is made with a view or expectation of becoming subsequently indebted, and in accordance with such view or expectation debts are contracted, those who thus become creditors may avoid the deed, although their claims had not, at its date, even a contingent existence." Williams v. Banks,11 Md. 198; Code art. 39B, sec. 6; Folsom v. Detrick FertilizerCo., 85 Md. 52, 36 A. 446. See, also, Mundy v. Jacques,116 Md. 11, 81 A. 289, 291, where it was said: "The law will not permit a president of a corporation to thus take over all of its property to the prejudice of creditors," and that as against creditors a transfer of property must be bona fide as well as for value.
 Our conclusion is that the mortgage was invalid in the hands of the mortgagee as against creditors.
 But it is strongly urged by appellant that it has a good title to the mortgage, having purchased it from an assignee who had a good title, because he purchased it in good faith, for value, and without notice of the alleged equities of creditors. It is conceded that appellant had notice at the time the assignment was made to it, and took only such title as its assignor then held.
 Isidor Miller, appellant's assignor, took from Kaplan an assignment of Kaplan's mortgage on the same day he (Miller) bid in the mortgaged property at the foreclosure sale under a prior mortgage, and after the sale. The evident purpose of this transaction was to enable Miller to absorb with this second mortgage whatever surplus there was over the first mortgage and costs. It is difficult to escape the conclusion that this was a scheme arranged between Kaplan and Miller. Miller and Kaplan married sisters. Miller on August 1st, 1929, soon after the business of Kaplan was incorporated, was elected a director and vice-president, and the minutes of *Page 111
 the meeting kept by Mrs. Kaplan, as secretary, show that Miller was present at this meeting. He testifies, however, that he was not present at this meeting and that he never knew he was a director and vice-president until he was informed by his counsel in September, 1931, during the taking of testimony in this case. It is difficult to credit this story in view of the intimacy between the parties. At any rate, he knew that Kaplan's company was in bankruptcy at the time he took an assignment of the mortgage held by Kaplan. Miller's testimony is that this assignment was the result of a conference with his counsel, in which Miller told counsel of the bankruptcy, and of Kaplan's indebtedness to him, and asked if he could accept an assignment of the mortgage to secure the indebtedness. The alleged indebtedness consisted of several loans which Miller told counsel he had made to Kaplan, and, supposing the loans to have been made by Miller in his personal capacity, counsel advised that the assignment be made to him. In the course of the trial, when the checks alleged to represent these loans were offered in evidence, it developed that these checks were checks of appellant, whose entire stock was owned by Miller and his wife, and on this showing counsel had Miller assign the mortgage to appellant, which by order of court was substituted as petitioner in lieu of Miller. The loans amounted in all to $6,700. We are satisfied from the evidence that Miller knew the money advanced by him to Kaplan was for the corporate business, even if not loans directly to the corporation. Past loans to the corporation could hardly be taken as valid consideration for the assignment of a mortgage held by Kaplan personally. But it is not necessary to decide that question. If it be assumed that there was an outstanding indebtedness from Kaplan to Miller, or to Miller's corporation, the appellant, amounting to $6,700, and that the assignment by Kaplan of the mortgage was to secure that indebtedness, neither Miller nor the appellant would be a purchaser for value within the principle of the decision in Economy Savings Bank v.Gordon, 90 Md. 486, 504, 45 A. 176, 179, relied on by appellant. In that case the purchaser of an invalid recorded *Page 112
 mortgage was protected because it not only bought in good faith, but it "parted with its money in good faith," relying upon the appearance of good title in the mortgage. In the present case there was no parting with money or things of value in consideration of the assignment. It was taken as security for a past indebtedness and not in payment of such indebtedness. The assignee did nothing by which its position was varied for the worse. In Stieff v. Wilson, 151 Md. at page 601, 135 A. 407, 409, it is said: "All the cases have agreed that, for a purchaser to be protected against an intervening equity * * * `it must at least appear that he did some act on the faith of the sale, by which his position was varied for the worse and which cannot be retracted.' 2 White Tudor, Lead. Cas. in Equity (4th Am. Ed.), 82, 83; note, L.R.A. 1918C, 438. * * *" In Stieff v.Wilson, supra, the purchaser was protected because an antecedent debt was extinguished, citing Busey v. Reese, 38 Md. 264;Comegys v. Clarke, 44 Md. 108; Christopher v. Christopher,64 Md. 583, 3 A. 296. The case of Busey v. Reese, supra,
 distinguishes between cases where the debt which was the consideration is extinguished and where it is not.
 We hold that neither Miller nor the appellant was a purchaser for value, and that they took the mortgage subject to all the infirmities to which it was subject in the hands of the mortgagee.
 It follows that the decree appealed from must be affirmed.
 As we do not rest our decision upon a finding that the vesting of all the stock in Kaplan suspended the corporate existence of the corporation, or that the mortgage was thereby affected, the ruling of the chancellor upon the offer to show there was an intention to distribute the stock becomes unimportant.
 Decree affirmed, with costs to appellee.
 Note. — The opinion in this case is that of a majority of the court, with which the writer does not entirely agree. He agrees, however, that the assignees of the mortgage took no better title than that of the mortgagee. *Page 113


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 9.8.2007
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 209/76
 РЕШЕНИЕ НА СЪВМЕСТНИЯ КОМИТЕТ НА ЕИП
 No 42/2007
 от 27 април 2007 година
 за изменение на приложение XIII „Транспорт“ към Споразумението за ЕИП
 СЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,
 като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство, изменено с Протокола за адаптиране на Споразумението за Европейското икономическо пространство, наричано по-долу „споразумението“, и по-специално член 98 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 Приложение XIII към споразумението беше изменено с Решение No 155/2006 на Съвместния комитет на ЕИП от 8 декември 2006 г. (1)
 (2)
 Регламент (ЕО) No 2320/2002 на Европейския парламент и на Съвета от 16 декември 2002 г. относно създаване на общи правила за сигурността на гражданското въздухоплаване (2) бе включен в споразумението чрез Решение No 61/2004 на Съвместния комитет на ЕИП от 26 април 2004 г. (3) със специфичните за всяка страна адаптации.
 (3)
 Регламент (ЕО) No 1448/2006 на Комисията от 29 септември 2006 г. за изменение на Регламент (ЕО) No 622/2003 за определяне на мерки за прилагане на общи основни стандарти относно сигурността на въздухоплаването (4) следва да бъде включен в споразумението,
 РЕШИ:
 Член 1
 В точка 66и (Регламент (ЕО) No 622/2003 на Комисията) от приложение XIII към споразумението се добавя следното тире:
 „—
 32006 R 1448: Регламент (EО) No 1448/2006 на Комисията от 29 септември 2006 г. (ОВ L 271, 30.9.2006 г., стр. 31).“
 Член 2
 Текстовете на Регламент (ЕО) No 1488/2006 на исландски и норвежки език, които ще бъдат публикувани в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз, са автентични.
 Член 3
 Настоящото решение влиза в сила на 28 април 2007 г., при условие че всички нотификации, предвидени в член 103, параграф 1 от споразумението, са внесени в Съвместния комитет на ЕИП (5).
 Член 4
 Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз.
 Съставено в Брюксел на 27 април 2007 година.
 За Съвместния комитет на ЕИП
 Председател
 Alan SEATTER
 (1) ОВ L 89, 29.3.2007 г., стр. 29.
 (2) ОВ L 355, 30.12.2002 г., стр. 1.
 (3) ОВ L 277, 26.8.2004 г., стр. 175.
 (4) ОВ L 271, 30.9.2006 г., стр. 31.
 (5) Без отбелязани конституционни изисквания.


type: legislation

text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 52007PC0753
 Ettepanek Nõukogu määrus asutamislepingu artikli 81 lõike 3 kohaldamise kohta liinilaevandusettevõtjate teatavat liiki kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuste suhtes (konsortsiumid) (kodifitseeritud versioon) /* KOM/2007/0753 lõplik - CNS 2007/0265 */
 [pic] | EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON |Brüssel 27.11.2007KOM(2007) 753 lõplik2007/0265 (CNS)EttepanekNÕUKOGU MÄÄRUSasutamislepingu artikli 81 lõike 3 kohaldamise kohta liinilaevandusettevõtjate teatavat liiki kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuste suhtes (konsortsiumid) (kodifitseeritud versioon)(komisjoni esitatud)SELETUSKIRI1. Kodanike Euroopa jaoks peab komisjon oluliseks ühenduse õigust lihtsustada ja selgemaks muuta, nii et see oleks kodanikule loetavam ja kättesaadavam; see annab kodanikule parema võimaluse talle antud õigusi kasutada.Seda eesmärki ei ole võimalik saavutada, kuni arvukad sätted, mida on korduvalt ja sageli oluliselt muudetud, asuvad laiali, osad esialgses õigusaktis ja osad muutvates õigusaktides. Nii tuleb kehtiva õiguse kindlakstegemiseks uurida ja võrrelda suurt hulka õigusakte.Muudetud õigusaktide kodifitseerimine on seega oluline ühenduse õiguse selguse ja loetavuse saavutamiseks.2. 1. aprillil 1987. aastal otsustas[1] komisjon anda oma talitustele ülesande kodifitseerida kõik õigusaktid hiljemalt kümnenda muudatuse järel. Komisjon rõhutas, et see on minimaalne nõue ning et ühenduse õiguse arusaadavuse ja selguse jaoks tuleks talitustel püüda nende vastutusalas olevaid tekste kodifitseerida veel tihedamini.3. Seda kinnitati Edinburghi Euroopa Ülemkogu eesistuja järeldustega detsembris 1992[2], rõhutades kodifitseerimise tähtsust, mis annab õiguskindlust konkreetsel ajahetkel asjas kohaldamisele kuuluva õiguse osas.Kodifitseerides tuleb täpselt järgida ühenduse tavapärast seadusloomemenetlust.Kuna kodifitseeritavatesse õigusaktidesse ei või teha sisulisi muudatusi, otsustasid Euroopa Parlament, nõukogu ja komisjon 20. detsembri 1994. aasta institutsioonidevahelises kokkuleppes, et kodifitseeritavate õigusaktide kiiremaks vastuvõtmiseks võib kasutada kiirendatud menetlust.4. Käesoleva ettepaneku eesmärk on kodifitseerida nõukogu 25. veebruari 1992. aasta määrus (EMÜ) nr 479/92 asutamislepingu artikli 85 lõike 3 kohaldamise kohta liinilaevandusettevõtjate teatavat liiki kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuste suhtes (konsortsiumid)[3]. Uus määrus asendab sellesse inkorporeeritud õigusaktid[4]; käesolevas ettepanekus on säilitatud kodifitseeritud õigusaktide sisu ja nende kokkupanemisel on tehtud ainult kodifitseerimiseks vajalikud vormilised muudatused .5. Kodifitseerimise ettepanek on koostatud määruse (EMÜ) nr 479/92 ja selle muutmisaktide eelneva konsolideerimise alusel kõikides ametlikes keeltes, mis on teostatud Euroopa Ühenduste Ametlike Väljaannete talituse poolt andmetöötluse abil. Juhul kui artiklitele on antud uued numbrid, siis vastavus vanade ja uute numbrite vahel on näidatud tabelis, mis on kodifitseeritud määruse II lisas.ê 479/92 (kohandatud)2007/0265 (CNS)EttepanekNÕUKOGU MÄÄRUSasutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõike 3 kohaldamise kohta liinilaevandusettevõtjate teatavat liiki kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuste suhtes (konsortsiumid)EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, eriti selle artiklit Ö 83 Õ,võttes arvesse komisjoni ettepanekut,võttes arvesse Euroopa Parlamendi arvamust[5],võttes arvesse Euroopa Majandus- ja Sotsiaalkomitee arvamust[6]ning arvestades järgmist:ê1. Nõukogu 25. veebruari 1992. aasta määrust (EMÜ) nr 479/92 asutamislepingu artikli 85 lõike 3 kohaldamise kohta liinilaevandusettevõtjate teatavat liiki kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuste suhtes (konsortsiumid)[7] on korduvalt oluliselt muudetud[8]. Selguse ja otstarbekuse huvides tuleks kõnealune määrus kodifitseerida.ê 479/92 põhjendus 1 (kohandatud)2. Asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõike 3 kohaselt võib kuulutada asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõike 1 kohaldamatuks kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuse teatavate liikide suhtes, mis vastavad artikli Ö 81 Õ lõike 3 tingimustele.ê 479/92 põhjendus 2 (kohandatud)3. Vastavalt asutamislepingu artiklile Ö 83 Õ tuleb määruse Ö või direktiiviga Õ vastu võtta artikli Ö 81 Õ lõike 3 rakendussätted. Artikli Ö 83 Õ lõike 2 punkti b kohaselt Ö tuleb selliste sätetega kehtestada Õ üksikasjalikud eeskirjad artikli Ö 81 Õ lõike 3 kohaldamiseks, võttes arvesse ühelt poolt vajadust kindlustada tõhus järelevalve ja teiselt poolt vajadust lihtsustada halduskontrolli niipalju kui võimalik. Vastavalt artikli Ö 83 Õ lõike 2 punktile d tuleb kõnealustes Ö sätetes Õ määratleda komisjoni ja Euroopa Kohtu sellekohased funktsioonid.ê 479/92 põhjendus 34. Liinilaevandus on kapitalimahukas tööstusharu. Konteinerveod on suurendanud vajadust koostöö ja ratsionaliseerimise järele. Selleks, et edukalt konkureerida liinilaevanduse maailmaturul, peavad ühenduse mereveod saavutama vajaliku majanduskasvu.ê 479/925. Konsortsiumide pakutavate laevandusteenuste kasutajad võivad saada osa tootlikkuse suurendamisest ja teenuste täiustamisest tulenevast kasust, mis muu hulgas saavutatakse suurema veomahu kasutamisega kaasneva kulutuste vähenemisega ning laevade ja seadmete täiustamisega kaasnevate teenuste kvaliteedi paranemisega.ê 479/92 põhjendus 8 ja 9 (kohandatud)6. Seetõttu Ö tuleb Õ komisjonil võimaldada määrusega teatada, et asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõike 1 sätteid ei kohaldata konsortsiumlepete, otsuste ega kooskõlastatud tegevuse teatavate liikide suhtes, lihtsustamaks ettevõtjatevahelist koostööd majanduslikult soovitaval viisil ning konkurentsipoliitikale kahjulikku mõju avaldamata. Komisjon Ö peab Õ tihedas ja pidevas koostöös liikmesriikide pädevate asutustega olema võimeline täpselt määratlema kõnealuste erandite ulatuse ning nendega kaasnevad tingimused.ê 479/92 põhjendus 10 (kohandatud)7. Liinilaevanduse konsortsiumid on erilised ja terviklikud ühisettevõtted. Eri asjaoludel sõlmitud konsortsiumlepped erinevad üksteisest suurel määral. Konsortsiumlepete ulatust, osapooli, tegevust või tingimusi muudetakse sageli. Seetõttu Ö peab Õ komisjoni ülesanne olema aeg-ajalt kindlaks määrata need konsortsiumid, kellele grupierand tuleks anda.ê 479/92 põhjendus 11 (kohandatud)8. Tagamaks, et asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõike 3 kõik tingimused oleksid täidetud, Ö tuleb Õ grupierandid siduda tingimustega, tagamaks et lastisaatjad saaksid õiglast osa ning säiliks konkurents,ê 479/92ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:Artikkel 1ê 479/92 (kohandatud)1. Komisjon võib määrusega ning kooskõlas asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõikega 3 teatada, et asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõiget 1 ei kohaldata ettevõtjatevaheliste kokkulepete, ettevõtjate ühenduste otsuste ning kooskõlastatud tegevuse nende liikide suhtes, mille eesmärk on edendada liinilaevandusettevõtjate vahelist koostööd ühiste meretransporditeenuste osutamise vallas või sellist koostööd alustada, et ratsionaliseerida oma tegevust tehniliste, tegevus- ja/või kaubanduskokkulepete abil, välja arvatud hindade kindlaksmääramine (konsortsiumid).2. Lõike 1 Ö rakendamiseks kehtestatud Õ määruses nähakse ette, milliste kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuse suhtes seda kohaldatakse, ning täpsustatakse tingimused ja kohustused, mille alusel asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõike 3 kohaselt ei kohaldata nende suhtes asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõiget 1.Artikkel 21. Artikli 1 Ö rakendamiseks kehtestatud Õ määrust kohaldatakse viis aastat alates selle jõustumise päevast.2. Kui Ö artikli 1 rakendamiseks kehtestatud Õ määruse vastuvõtmise aluseks olnud asjaolud muutuvad, võib nimetatud määruse kehtetuks tunnistada või seda muuta.Artikkel 3Artikli 1 Ö rakendamiseks kehtestatud Õ määrus võib sisaldada sätet, et seda kohaldatakse tagasiulatuvalt nimetatud määruse jõustumise kuupäeval kehtivate kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuse suhtes, kui need vastavad kõnealuse määrusega kehtestatud tingimustele.ê 1994. aasta ühinemisakti art 29 ja lisa I lk 56 (kohandatud)Artikkel 4Artikli 1 kohase määrusega võidakse ette näha, et asutamislepingu artikli Ö 81 Õ lõikes 1 sisalduv keeld ei kohaldu selle määrusega määratud aja jooksul kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuse suhtes, mis Ö olid 1. jaanuaril 1995. aastal Õ juba olemas ning mille suhtes Austria, Soome ja Rootsi ühinemise tõttu kohaldub artikli Ö 81 Õ lõige 1 ning mis ei vasta artikli Ö 81 Õ lõike 3 tingimustele. Sellest olenemata ei kohaldu käesolev artikkel kokkulepete, otsuste ja kooskõlastatud tegevuse suhtes, mis Ö 1. jaanuaril 1995. aastal Õ juba Ö kuulusid Õ EMP lepingu artikli 53 lõike 1 reguleerimisalasse.ê 479/92 art 4 (kohandatud)Artikkel 5Enne Ö artikli 1 rakendamiseks kehtestatava Õ määruse vastuvõtmist avaldab komisjon selle eelnõu, et kõik asjaomased isikud ja organisatsioonid saaksid esitada oma arvamuse komisjoni määratud põhjendatud tähtaja jooksul, mille pikkus on vähemalt üks kuu.ê 1/2003 art 42 p 1 (kohandatud)Artikkel 6Enne Ö rakendamiseks kehtestatava Õ määruse eelnõu avaldamist ja enne määruse vastuvõtmist konsulteerib komisjon Ö konkurentsi piiravat tegevust ja turgu valitsevat seisundit käsitleva Õ nõuandekomiteega, millele on osutatud nõukogu määruse (EÜ) nr 1/2003 artiklis 14.êArtikkel 7Määrus (EMÜ) nr 479/92 tunnistatakse kehtetuks.Viiteid kehtetuks tunnistatud määrusele käsitatakse viidetena käesolevale määrusele kooskõlas II lisas esitatud vastavustabeliga.ê 479/92 art 7 (kohandatud)Artikkel 8Käesolev määrus jõustub Ö kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas Õ.ê 479/92Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.Brüssel,Nõukogu nimeleesistujaéLISA IKehtetuks tunnistatud määrus koos muudatustegaNõukogu määrus (EMÜ) nr 479/92 (EÜT L 55, 29.2.1992, lk 3) |Nõukogu määrus (EÜ) nr 1/2003 (EÜT L 1, 4.1.2003, lk 1) | ainult artikkel 42 |1994. aasta ühinemisakti art 29 ja lisa I punkt IIIA 4 (EÜT C 241, 29.8.1994, lk 56) |______________LISA IIVastavustabelMäärus (EMÜ) nr 479/92 | Käesolev määrus |Artiklid 1, 2 ja 3 | Artiklid 1, 2 ja 3 |Artikkel 3a | Artikkel 4 |Artikkel 4 | Artikkel 5 |Artikkel 5 | Artikkel 6 |- | Artikkel 7 |Artikkel 7 | Artikkel 8 |- | Lisa I |- | Lisa II |_____________[1] KOM(87) 868 PV.[2] Vt järelduste A osa 3. lisa.[3] Teostatud vastavalt komisjoni teatisele Euroopa Parlamendile ja nõukogule - acquis communautaire ’i kodifitseerimisest K(2001) 645 lõplik.[4] Vt käesoleva ettepaneku I lisa.[5] EÜT C [...], [...], lk [...].[6] EÜT C [...], [...], lk [...].[7] EÜT L 55, 29.2.1992, lk 3. Määrust on viimati muudetud nõukogu määrusega (EÜ) nr 1/2003 (EÜT L 1, 4.1.2003, lk 1).[8] Vt I lisa.


text:
 30.11.2015
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 398/68
 Rikors ippreżentat fl-24 ta’ Settembru 2015 – Morgese et vs UASI – All Star
 (Kawża T-568/15)
 (2015/C 398/82)
 Lingwa tar-rikors: l-Ingliż
 Partijiet
 Rikorrenti: Giuseppe Morgese (Barletta, l-Italja), Pasquale Morgese (Barletta, l-Italja), Felice D’Onofrio (Barletta, l-Italja) (rappreżentant: D. Russo, avukat)
 Konvenut: L-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (Trade marks u Disinni) (UASI)
 Parti oħra quddiem il-Bord tal-Appell: All Star CV (Hilversum, il-Pajjiżi l-Baxxi)
 Informazzjoni dwar il-proċedimenti quddiem l-UASI
 Applikant tat-trade mark ikkontestata: ir-rikorrenti
 Trade mark ikkontestata kkonċernata: trade mark Komunitarja figurattiva li tinkludi l-element verbali “2 STAR 2S” – Applikazzjoni għal reġistrazzjoni Nru 1 0 1 61 065
 Proċedimenti quddiem l-UASI: proċedimenti ta’ oppożizzjoni
 Deċiżjoni kkontestata: deċiżjoni tal-Ħames Bord tal-Appell tal-UASI tal-1 ta’ Lulju 2015 fil-Każ R 1906/2014-5
 Talbiet
 —
 tannulla d-deċiżjoni kkontestata, inkluż id-dispożittiv tagħha, tal-Bord;
 —
 ir-rikorrenti jitolbu l-ispejjeż ta’ dan ir-rikors u tal-proċedimenti quddiem il-Ħames Bord tal-Appell flimkien ma’ kwalunkwe miżura u/jew deċiżjoni komplimentari jew oħra li l-Qorti Ġenerali jista’ jidhrilha xieraq.
 Motiv invokat
 —
 Id-deċiżjoni kkontestata waslet għal konklużjoni żbaljata dwar in-natura tat-trade marks u l-elementi tagħhom, li jista’ jkollha impatt sinjifikattiv fuq il-konsumaturi rilevanti.


type: other

text:
Съд на Европейските общности ( 0 структури и 678 документа )
 (преюдициално запитване от Consiglio di Stato — Италия) — Consorzio Elisoccorso San Raffaele/Elilombarda s.r.l., Azienda Ospedaliera Ospedale Niguarda Ca'Granda di Milano (Дело C-492/06) (1) (Обществени поръчки — Директива 89/665/ЕИО — Производство по ...
 ALGERA ET A. СРЕЩУ ОБЩАТА АСАМБЛЕЯ НА ЕОВС - СЪЕДИНЕНИ ДЕЛА 7/56-3 ДО 7/57
 ASTERIS ET A. СРЕЩУ КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ - СВЪРЗАНИ ДЕЛА 97, 193, 99 И 215/86
 BARBARA ERZBERGBAU ET A. СРЕЩУ ВЪРХОВНИЯ ОРГАН НА ЕОВС - СЪЕДИНЕНИ ДЕЛА 3 ДО 18, 25 ET 26/58
 COSTA СРЕЩУ E.N.E.L.
 DA COSTA ET A. СРЕЩУ ХОЛАНДСКАТА ДАНЪЧНА АДМИНИСТРАЦИЯ
 EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUR GETREIDE UND FUTTERMITTEL СРЕЩУ KOSTER ET A.
 FIRMA SCHWARZE СРЕЩУ EINFUHR-UND VORRATSTELLE FЬR GETREIDE UND FUTTERMITTEL
 HESSISCHE KNAPPSCHAFT СРЕЩУ MAISON SINGER ET FILS
 IMPERIAL CHEMICAL INDUSTRIES LTD. СРЕЩУ КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ - ДЕЛО 48/69
 INTERNATIONAL FRUIT CO ET A. СРЕЩУ PRODUKTSCHAP VOOR GROENTEN EN FRUIT
 MERONI ET CIE СРЕЩУ ВЪРХОВНИЯ ОРГАН НА ЕОВС - ДЕЛО 9/56
 N.V. ALGEMENE TRANSPORT EN EXPEDITIE ONDERNEMING VAN GEND EN LOOS СРЕЩУ ХОЛАНДСКАТА ДАНЪЧНА АДМИНИСТРАЦИЯ
 OTTO SCHEER СРЕЩУ EINFUHR UND VORRASTELLE FUR GETREIDE UND FUTTERMITTEL
 PIGS MARKETING BOARD СРЕЩУ R. REDMOND
 PLAUMANN ET CIE СРЕЩУ КОМИСИЯТА НА ЕИО - ДЕЛО 25/62
 PORTELANGE СРЕЩУ SMITH CORONA MARCHANT INTERNATIONAL
 R.P.M. FIDDELAAR СРЕЩУ КОМИСИЯТА НА ЕИО - ДЕЛО 44/59
 S. A. CHANEL СРЕЩУ CEPEHA HANDELSMAATSCHAPPIJ
 SRL CILFIT ET LANIFICIO DI GAVARNO SPA СРЕЩУ МИНИСТЕРСТВОТО НА ЗДРАВЕОПАЗВАНЕТО
 STE MANNESMANN СРЕЩУ ВЪРХОВНИЯ ОРГАН НА ЕОВС - ДЕЛО 7/64
 STE SALGOIL СРЕЩУ МИНИСТЕРСТВО НА ВЪНШНАТА ТЪРГОВИЯ НА РЕПУБЛИКА ИТАЛИЯ
 VVE VAASEN-GOBBELS СРЕЩУ DIRECTION DU BEAMBTENFONDS VOOR HET MIJNBEDRIJFF
 W. BEUS СРЕЩУ HAUPTZOLLAMT DE MUNICH
 ZUCKERFABRIK SCHЦPPENSTEDT СРЕЩУ СЪВЕТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ - ДЕЛО 5/71
 БЕЛГИЙСКА ФЕДЕРАЦИЯ ПО ВЪГЛЕДОБИВ СРЕЩУ ВЪРХОВНИЯ ОРГАН НА ЕОВС - ДЕЛО 8/55
 ГЛАВНИЯТ ПРОКУРОР СРЕЩУ J. C. BURGOA
 Дело, заведено на 6 февруари 2009 г. от Надзорния орган на ЕАСТ срещу Република Исландия - (Дело E-2/09) - (2009/C 41/10)
 ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ СРЕЩУ СЪВЕТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ - ДЕЛО 13/83*
 ЕКОЛОГИЧНА ПАРТИЯ "ЗЕЛЕНИТЕ" СРЕЩУ ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ - ДЕЛО 294/83
 Жалба, подадена на 18 декември 2006 г. от Armacell Entreprise GmbH срещу решение на Първоинстанционния съд (пети състав) от 10 октомври 2006 г. по дело T-172/05: Armacell Entreprise GmbH/Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки...
 Жалба, подадена на 28 март 2007 г. от Jacques Frankin и други срещу Решението, постановено на 16 януари 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-3/06, Frankin и други/Комисия(Дело T-92/07 P)
 Жалба, подадена на 1 август 2007 г. — TridonicAtco/СХВП (Intelligent Voltage Guard) (Дело T-297/07)
 Жалба, подадена на 1 юни 2007 г. от Tokai Europe GmbH срещу решението, постановено на 19 март 2007 г. от Първоинстанционния съд (четвърти състав) по дело T-183/04, Tokai Europe GmbH/Комисия на Европейските общности (Дело C-262/07 P)
 Жалба, подадена на 11 декември 2006 г. от GlaxoSmith-Kline Services Unlimited (GSK), anciennement Glaxo Well- come plc против Решение на Първоинстанционния съд (четвърти разширен състав), постановено на 27 септември 2006 г. по дело Т-168/01: GlaxoSmith...
 Жалба, подадена на 11 октомври 2007 г. от Michael Alexander Speiser срещу решение, постановено на 10 септември 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-146/06, Speiser/Парламент (Дело T-390/07 P)
 Жалба, подадена на 11 юли 2007 г. от 3F, предишно Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) срещу решението, постановено на 23 април 2007 г. от Първоинстанционния съд (втори увеличен състав) по дело T-30/03, Specialarbejderforbundet i Danmark (SID)/Коми...
 Жалба, подадена на 12 април 2007 г. от Aktieselskabet af 21. november 2001 срещу решението на Първоинстанционния съд (първи състав), постановено на 6 февруари 2007 г. по дело T-477/04: Aktieselskabet af 21. November 2001 срещу Служба за хармонизация въ...
 Жалба, подадена на 12 април 2007 г. от Donal Gordon срещу решението на Първоинстанционния съд (трети състав), постановено на 7 февруари 2007 г. по дело T-175/04, Donal Gordon/Комисия на Европейските общности (Дело C-198/07 P)
 Жалба, подадена на 12 февруари 2007 г. от Franco Campoli срещу решението на Първоинстанционния съд(втори разширен състав), постановено на 29 ноември 2006 г. по дело T-135/05, Campoli/Комисия(Дело C-71/07 P)
 Жалба, подадена на 12 февруари 2007 г. от Luciano Lavagnoli срещу решението на Първоинстанционния съд (трети състав), постановено на 23 ноември 2006 г. по дело T-422/04, Lavagnoli/Комисия (Дело C-74/07 Р)
 Жалба, подадена на 12 юли 2007 г. от Papierfabrik August Koehler AG срещу решението на Първоинстанционния съд (пети състав), постановено на 26 април 2007 г. по съединени дела T-109/02, Bollore/Комисия, T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Комисия), T-122/02...
 Жалба, подадена на 13 август 2007 г. от Der Grune Punkt — Duales System Deutschland GmbH срещу решението, постановено на 24 май 2007 г. от Първоинстанционния съд (първи състав) по дело T-151/01, Der Grune Punkt — Duales System Deutschland GmbH/Комисия ...
 Жалба, подадена на 13 юли 2007 г. от Bollore SA срещу решението на Първоинстанционния съд (пети състав), постановено на 26 април 2007 г. по съединени дела T-109/02, Bollore/Комисия, T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Комисия), T-122/02 (Mitsubishi HiTec P...
 Жалба, подадена на 14 август 2007 г. — Hansgrohe/СХВП(AIRSHOWER) (Дело T-307/07)
 Жалба, подадена на 14 септември 2007 г. от AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnefmatikis Idioktisias A.E. срещу решението, постановено на 12 юли 2007 г. от Първоинстанционния съд (четвърти състав) по дело T-229/05, AEPI Elliniki Etaireia pros ...
 Жалба, подадена на 14 септември 2007 г. от Комисия на Европейските общности срещу решението, постановено на 12 юли 2007 г. от Първоинстанционния съд (четвърти състав) по дело T-312/05, Комисия на Европейските (Дело C-436/07 P)
 Жалба, подадена на 14 юни 2007 г. от Комисията на Европейските общности срещу Решението на Първоинстанционния съд (първи състав), постановено на 29 март 2007 г. по дело T-366/00, Scott S.A, подпомагано от Френската република/Комисия на Европейските общ...
 Жалба, подадена на 15 декември 2006 г. от Archer Daniels Midland Co. срещу решение на Първоинстанционния съд (трети състав), постановено на 27 септември 2006 г. по дело T-59/02: Archer Daniels Midland Company с/у Комисия на Европейските общности
 Жалба, подадена на 15 октомври 2007 г. — Earth Products/СХВП — Meynard Designs (EARTH) (Дело T-389/07)
 Жалба, подадена на 16 април 2007 г. от France Telecom SA, срещу решението на Първоинстанционния съд (пети увеличен състав), постановено на 30 януари 2007 г. по дело T-340/03, France Telecom SA/Комисия на Европейските общности (Дело C-202/07 P)
 Жалба, подадена на 16 април 2007 г. от Francisco Rossi Ferraras срещу решението, постановено на 1 февруари 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-42/05, Rossi Ferraras/Комисия (Дело T-107/07 P)
 Жалба, подадена на 17 септември 2007 г. – Publicare Marketing Communications/СХВП (Publicare)- Дело T358/07
 Жалба, подадена на 17 септември 2007 г. Traxdata France/СХВП Ritrax (TRAXDATA, TEAM TRAXDATA)- Дело T-365/07
 Жалба, подадена на 18 декември 2006 г. от PTV Planung Transport Verkehr AG срещу решението на Първоинстанционния съд (втори състав) от 10 октомври 2006 г., постановено по дело T-302/03 PTV Planung Transport Verkehr AG/Служба за хармонизация във вътрешн...
 Жалба, подадена на 18 декември 2006 г. от Комисията на Европейските общности против Решение на Първоинстанционния съд (четвърти разширен състав), постановено на 27 септември 2006 г. по дело T-168/01: GlaxoSmithCline Services Unlimited, по-рано известно...
 Жалба, подадена на 18 септември 2007 г. - Pfizer/СХВП- Isdin (FOTOPROTECTOR ISDIN)(Дело T-354/07)
 Жалба, подадена на 18 септември 2007 г. от Bouygues SA и Bouygues Tйlйcom SA срещу решението на Първоинстанционния съд (четвърти състав), постановено на 4 юли 2007 г. по дело T-475/04, Bouygues и Bouygues Tйlйcom/Комисия Дело C-431/07 P 2007/C 269/63
 Жалба, подадена на 18 юли 2007 г. — Ebro Puleva, SA/ СХВП — Berenguel (BRILLO'S) (Дело T-275/07)
 Жалба, подадена на 18 юли 2007 г. — Sepracor/СХВП —Laboratorios Ern (LEVENIA)(Дело T-280/07)
 Жалба, подадена на 18 юли 2007 г. от Luigi Marcuccio срещу определение, постановено на 11 май 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-2/06, Luiggi Marcuccio/ Комисия (Дело T-278/07 P)
 Жалба, подадена на 18 юли 2007 г. от Комисията на Европейските общности срещу решението, постановено на 3 май 2007 г. от Първоинстанционния съд (пети разширен състав) по дело T-357/02, Freistaat Sachsen/Комисия на Европейските общности
 Жалба, подадена на 19 декември 2006 г. от European Association of Euro Pharmaceutical Companies[Европейска асоциация на Евро-фармацевтичните компании] (EAEPC) срещу Решението на Първоинстан- ционния съд (четвърти разширен състав), постановено на 2...
 Жалба, подадена на 19 септември 2007 г. от Комисията на Европейските общности срещу решение, постановено на 5 юли 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-24/06, Abarca Montiel и др./Комисия - Дело T-360/07 P
 Жалба, подадена на 19 септември 2007 г. от Комисията на Европейските общности срещу решението, постановено на 5 юли 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-26/06, Bertolete и др./Комисия - Дело T-359/07 P
 Жалба, подадена на 19 юли 2007 г. от Комисия на Европейските общности срещу решението, постановено на 5 юли 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-25/06, Ider и др./Комисия
 Жалба, подадена на 2 март 2007 г. от Erste Bank der osterreichischen Sparkassen AG срещу решението на Първоинстанционния съд (втори състав), постановено на 14 декември 2006 г. по съединени дела T-259/02 до 264/02 и 271/02, Raiffeisen Zentralban...
 Жалба, подадена на 20 април 2007 г. от Bligny срещу определение, постановено на 15 февруари 2007 г. от Съда на публичната служба по дело F-142/06, Bligny/Комисия (Дело T-127/07 P)
 Жалба, подадена на 20 юли 2007 г. — Secure Computing/ СХВП Investronica (SECUREOS)(Дело T-277/07)
 Жалба, подадена на 20 юли 2007 г. от Distribuidora Vizcaina de Papeles, S.L. срещу решението на Първоинстанционния съд (пети състав), постановено на 26 април 2007 г. по съединени дела T-109/02 (Bollore/ Комисия), T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Комисия...
 Жалба, подадена на 20 юни 2007 г. от Комисията на Европейските общности срещу решението на Първоинстанционния съд (първи състав), постановено на 29 март 2007 г. по дело T-369/00, Departement du Loiret (Франция), подкрепян от Scott SA/Комисия на Европей...
 Жалба, подадена на 21 декември 2006 г. от Anhinaпki Techniki AE срещу определението на Първоинстанционния съд (втори състав), постановено на 26 септември 2006 г. по дело T-94/05, Anthinaпki Techniki AE/Комисия (Дело C-521/06 P) (2007/C 42/26)
 Жалба, подадена на 21 февруари 2007 г. от Angel Angelidis срещу решението, постановено на 5 декември 2006 г. от Първоинстанционния съд (пети състав) по дело T-416/03, Angelidis/Eвропейски парламент (Дело C-103/07 P)
 Жалба, подадена на 22 декември 2006 г. от Fondation europeenne pour la formation (Европейска фондация за обучение) срещу Решение, постановено на 26 октомври 2006 г. от Съда на публичната служба по дело F-1/05, Landgren/Fondation europeenne pour la form...
 Жалба, подадена на 22 декември 2006 г. срещу определение, постановено на 9 октомври 2006 г. от Съда на публичната служба по дело F-53/06, Gualtieri/Комисия (Дело T-413/06 P) (2007/C 42/73)
 Жалба, подадена на 22 октомври 2007 г. от Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd срещу решението на Първоинстанционния съд (втори състав), постановено на 12 септември 2007 г. по дело T-36/05: Coats Holdings Ltd и J&P Coats Ltd/Комисия на Европейските общнос...
 Жалба, подадена на 22 януари 2007 г. от Wineke Neirinck срещу Решението на Първоинстанционния съд (втори състав), постановено на 14 ноември 2006 г. по дело T-494/04, Neirinck/Комисия (Дело C-17/07 P)
 Жалба, подадена на 23 февруари 2007 г. от Ferrero Deutschland GmbH срещу решението на Първоинстанционния съд (трети състав), постановено на 15 декември 2006 г. по дело T-310/04, Ferrero Deutschland GmbH/Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки...
 Жалба, подадена на 24 септември 2007 г. The Procter & Gamble/СХВП Prestige Cosmetics (P&G PRESTIGE BEAUTE)- Дело T-366/07
 Жалба, подадена на 25 септември 2007 г. Kaloudis/СХВП Federation Franзaise de Tennis (Roland Garros SPORTSWEAR)- Дело T-380/07
 Жалба, подадена на 26 март 2007 г. от Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi, Musa Akar срещу определението на Първоинстанционния съд (четвърти състав), постановено на 17 януари 2007 г. по дело T-129/06, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirke...
 Жалба, подадена на 26 септември 2007 г. – Patrick Holding/СХВП Cassera (Patrick Exclusive) - Дело T-370/07
 Жалба, подадена на 26 септември 2007 г. от Комисия на Европейските общности срещу решението на Първоинстанционния съд (четвърти разширен състав), постановено на 11 юли 2007 г. по дело T-170/06, Alrosa Company Ltd/Комисия на Европейските общности - Дело...
 Жалба, подадена на 27 август 2007 г. - Kenitex Quнmica/ СХВП - Chemicals International (Kenitex TINTAS A qualidade da cor)(Дело T-322/07)
 Жалба, подадена на 27 декември 2006 г. срещу решение, постановено на 19 октомври 2006 г. от Съда на публичната служба по дело F-114/05, Philippe Combescot/ Комисия (Дело T-414/06 P) (2007/C 42/74)
 Жалба, подадена на 27 ноември 2006 г. от British Aggregates Association срещу решението на Първоинстанционния съд (втори разширен състав), постановено на 13 септември 2006 г. по дело T-210/02, British Aggregates Association с/у Комисия на Европейските ...
 Жалба, подадена на 27 септември 2007 г. от Ayuntamiento de Madrid и Madrid Calle 30, S.A. срещу определението, постановено на 12 юли 2007 г. от Първоинстанционния съд (четвърти състав) по дело T-177/06, Ayuntamiento de Madrid и Madrid Calle 30, S.A./Ко...
 Жалба, подадена на 27 февруари 2007 г. от Federation nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Federation nationale bovine (FNB), Federation nationale des producteurs de lait (FNPL) и Jeunes agriculteurs (JA) срещу Решението, поста...
 Жалба, подадена на 27 февруари 2007 г. от Selex Sistemi Integrati S.p.A срещу решението на Първоинстанционния съд (втори състав), постановено на 12 декември 2006 г. по дело T-155/04, Selex Sistemi Integrati S.p.A./Комисия на Европейските общности(Дело ...
 Жалба, подадена на 27 юли 2007 г. — Stepek/СХВП — Masters Golf Company (GOLF-FASHION MASTERS THE CHOICE TO WIN) (Дело T-294/07)
 Жалба, подадена на 28 август 2007 г. от Waterford Wedgwood plc срещу решението на Първоинстанционния съд (втори състав), постановено на 12 юни 2007 г. по дело T-105/05 Assembled Investments (Proprietary) Ltd/Служба за хармонизация във вътрешния пазар (...


text:
 Események
 Róma
 Lucius Cornelius Sullát (másodszor) és Quintus Caecilius Metellus Piust választják consulnak.
 Sulla felszámolja az etruszk városok maradék ellenállást a polgárháború után és elfoglalja Volterrát. Korlátozza az etruszkok római polgárjogát és elkobozza a renitens városok földjeinek egy részét, hogy oda veteránjait telepítse.
 Quintus Sertorius hajóival megfutamítja Aurelius Cotta flottáját, majd kis seregével partra száll Hispaniában és a Baetis folyónál legyőzi Lucius Fufidius erőit.
 A szamnisz Pompeiiben római coloniát alapítanak.
 Cicero védőbeszédének hatására a bíróság felmenti Sextus Rosciust az apagyilkosság vádja alól.
 Egyiptom
 Apja halála után III. Bereniké néhány hónapig egyedül uralkodik, de ezután Rómából hazatér unokatestvére, XI. Ptolemaiosz. Feltehetően Róma nyomására Bereniké férjhez megy hozzá, ő azonban 19 nappal az esküvő után meggyilkoltatja feleségét.
 Másfél hónappal később Alexandria népe fellázad Ptolemaiosz ellen és meglincselik. Egyiptom trónját IX. Ptolemaiosz törvénytelen fia, XII. Ptolemaiosz foglalja el. Szintén Ptolemaiosz nevű öccse a Ciprus királya címet veszi fel.
 Pártus Birodalom
 Meghal I. Gotarzész pártus király. Utóda fia, I. Orodész.
 Halálozások
 III. Bereniké egyiptomi királynő
 XI. Ptolemaiosz II. Alexandrosz, egyiptomi fáraó
 I. Gotarzész, pártus király
 Caecilia Metella, Sulla felesége
 080


text:
 Важна правна забележка
 |
 22001D0099
 Официален вестник n° L 251 , 20/09/2001 стр. 0026 - 0026 специално чешко издание глава 11 том 06 стр. 268 - 268 специално испанско издание глава 11 том 06 стр. 268 - 268 специално унгарско издание глава 11 том 06 стр. 268 - 268 специално литвийско издание глава 11 том 06 стр. 268 - 268 LV.ES глава 11 том 06 стр. 268 - 268 MT.ES глава 11 том 06 стр. 268 - 268 PL.ES глава 11 том 06 стр. 268 - 268 SK.ES глава 11 том 06 стр. 268 - 268 специално словенско издание глава 11 том 06 стр. 268 - 268
 Решение на Съвместния комитет на ЕИПNo 99/2001от 13 юли 2001 годинаотносно изменение на Протокол 31 към Споразумението за ЕИП относно сътрудничеството в специфични области извън четирите свободиСЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,като взе предвид Споразумението за Европейско икономическо пространство, изменено с Протокола за адаптиране на Споразумението за Европейско икономическо пространство, по-нататък наричано "Споразумението", и по специално членове 86 и 98 от него,като има предвид, че:(1) Протокол 31 към споразумението беше изменен с Решение No 72/1999 на Съвместния комитет на ЕИП от 15 юни 1999 г. [1].(2) Подходящо е да се продължи сътрудничеството между договарящите се страни по споразумението с включване на Решение 2000/819/EО на Съвета от 20 декември 2000 г. относно многогодишна програма за предприятията и предприемаческата дейност, и по-специално за малки и средни предприятия (МСП) (2001 г.—2005 г.) [2].(3) Протокол 31 към споразумението следва да се измени съответно, за да се създаде възможност това разширено сътрудничество да се осъществява считано от 1 януари 2001 г.,РЕШИ:Член 1Член 7 от протокол 31 към споразумението се изменя както следва:1. Заглавието се заменя със следния текст:"Предприятия, предприемаческа дейност, малки и средни предприятия";2. В параграф 5 се добавя следното тире:- "— 32000 D 0819: Решение 2000/819/EО на Съвета от 20 декември 2000 г. относно многогодишна програма за предприятията и предприемаческата дейност, и по-специално за малки и средни предприятия (МСП) (2001 г.—2005 г.) (ОВ L 333, 29.12.2000 г., стр. 84)."Член 2Настоящото решение влиза в сила считано от 14 юли 2001 г., при условие че всички нотификации до Съвместния комитет на ЕИП съгласно член 103, параграф 1 от Споразумението са направени [***].Прилага се считано от 1 януари 2001 година.Член 3Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейските общности.Съставено в Брюксел на 13 юли 2001 година.За Съвместния комитет на ЕИППредседателE. Bull[1] ОВ L 284, 9.11.2000 г., стр. 61.[2] ОВ L 333, 29.12.2000 г., стр. 84.[***] Не са посочени конституционни изисквания.--------------------------------------------------


text:
Η Οικολογία αναφέρεται γενικά ως μια νέα επιστήμη, για την οποία δεν είχε γίνει διάκριση πριν τα μέσα του 20ου αιώνα. Παρ' όλα αυτά, η οικολογική σκέψη υπήρχε για πολύ καιρό, και οι αρχές της οικολογίας αναπτύχθηκαν βαθμιαία, παράλληλα με την ανάπτυξη των υπολοίπων βιολογικών κλάδων. Έτσι ένας από τους πρώτους οικολόγους ήταν ο Αριστοτέλης και ο μαθητής του, Θεόφραστος, που ασχολήθηκαν με πολλά είδη ζώων. Ο Θεόφραστος περιέγραψε την αλληλοσυσχέτιση μεταξύ των ζώων και του περιβάλλοντός τους τον 4ο αιώνα π.Χ. (Ramalay, 1940).
 18ος και 19ος αιώνας ~ Οικολογικοί ψίθυροι
 Η Βοτανική γεωγραφία και ο Αλεξάντερ φον Χούμπολντ
 Κατά τη διάρκεια του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, οι μεγάλες ναυτικές δυνάμεις όπως η Βρετανία, η Ισπανία, η Πορτογαλία οργάνωσαν πολλές παγκόσμιες εξερευνητικές αποστολές για να αναπτύξουν το θαλάσσιο εμπόριο με άλλες χώρες, και για να ανακαλύψουν και να καταγράψουν νέους φυσικούς πόρους. Στις αρχές του 18ου αιώνα, ήταν γνωστά περίπου είκοσι χιλιάδες είδη φυτών, στις αρχές του 19ου αιώνα αυξήθηκαν σε σαράντα χιλιάδες και σήμερα γνωρίζουμε περίπου 400.000 είδη.
 Αυτές οι αποστολές συνοδεύτηκαν από πολλούς επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων βοτανολόγων, όπως ο Γερμανός εξερευνητής Αλεξάντερ φον Χούμπολντ. Ο Χούμπολντ συχνά θεωρείται ως ο πατέρας της οικολογίας. Ήταν ο πρώτος που μελέτησε τις σχέσεις μεταξύ των οργανισμών και του φυσικού περιβάλλοντός τους. Μελέτησε τις υπάρχουσες σχέσεις μεταξύ των παρατηρημένων ειδών φυτών και του κλίματος, και περιέγραψε τις ζώνες βλάστησης χρησιμοποιώντας το γεωγραφικό πλάτος και μήκος, ένας κλάδος που είναι σήμερα γνωστός ως γεωβοτανική.
 Το 1804, για παράδειγμα, ανέφερε έναν εντυπωσιακό αριθμό ειδών, κυρίως φυτών, για τα οποία επιχείρησε να εξηγήσει τη γεωγραφική τους κατανομή με σεβασμό στα γεωλογικά δεδομένα. Ένα από τα γνωστότερα έργα του Χούμπολντ ήταν το Ιδέα για μια Φυτική Γεωγραφία (Idea for a Plant Geography) (1805).
 Άλλοι σημαντικοί βοτανολόγοι της εποχής ήταν ο Αιμέ Μπονπλάν (Aimé Bonpland) και ο Εουγκένιους Γουόρμινγκ (Eugenius Warming).
 Η έννοια της Βιοκοινότητας: Κάρολος Δαρβίνος και Άλφρεντ Γουάλλας
 Κατά τη διάρκεια του 1850 υπήρξε μια επαναστατική πρόοδος στο θέμα με την έκδοση του έργου του Δαρβίνου για την Προέλευση των Ειδών "The Origin of Species": Η Οικολογία πέρασε από ένα γεμάτο επαναλήψεις μηχανικό μοντέλο, σε ένα βιολογικό, οργανικό και πλέον εξελικτικό μοντέλο.
 Ο Άλφρεντ Ράσσελ Γουάλλας (Alfred Russel Wallace), σύγχρονος και ανταγωνιστής του Δαρβίνου, ήταν ο πρώτος που πρότεινε την "γεωγραφία" των ζωικών ειδών. Αρκετοί συγγραφείς αναγνώρισαν ότι τα είδη δεν είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, και τα ομαδοποίησαν σε είδη φυτών, είδη ζώων, και αργότερα σε κοινότητες ζωντανών οργανισμών ή βιοκοινότητες. Αυτός ο όρος επινοήθηκε το 1877 από τον Καρλ Μέμπιους (Karl Möbius).
 Αρχές του 20ου αιώνα ~ Επέκταση των οικολογικών ιδεών
 Η Βιόσφαιρα - Eduard Suess και Vladimir Vernadsky
 Από το 19ο αιώνα, η οικολογία άνθισε λόγω των νέων ανακαλύψεων στη χημεία από τον Αντουάν Λαβουαζιέ και τον Οράς - Μπενεντίκτ ντε Σωσύρ, ειδικότερα όσον αφορά τον κύκλο του αζώτου. Μετά την παρατήρηση του γεγονότος ότι η ζωή αναπτύσσεται μόνο κάτω από αυστηρά όρια κάθε στοιχείου που συνθέτει την ατμόσφαιρα, την υδρόσφαιρα, και τη λιθόσφαιρα, ο Αυστριακός γεωλόγος Eduard Suess πρότεινε τον όρο βιόσφαιρα το 1875. Ο Suess πρότεινε το όνομα βιόσφαιρα για τις συνθήκες που προάγουν τη ζωή, όπως είναι αυτές που βρίσκονται στη Γη, και περιλαμβάνουν τη χλωρίδα, την πανίδα, την ανόργανη ύλη, τους βιοχημικούς κύκλους, κ.λ.π.
 Τη δεκαετία του 1920 ο Βλαντιμίρ I. Vernadsky, Ρώσος γεωλόγος που αποστάτησε στη Γαλλία, ανέλυσε λεπτομερώς την ιδέα της βιόσφαιρας στο έργο του "The biosphere" (1926), και περιέγραψε τις θεμελιώδεις αρχές των βιογεωχημικών κύκλων. Επανεξέτασε τη βιόσφαιρα ως ένα σύνολο όλων των οικοσυστημάτων.
 Οι πρώτες οικολογικές καταστροφές αναφέρθηκαν τον 18ο αιώνα, ως συνέπεια των αυξανόμενων αποψίλωσεων. Από το 19ο αιώνα, με τη βιομηχανική επανάσταση, μεγάλωναν όλο και περισσότερο οι πιέσεις για το αντίκτυπο της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον. Ο όρος οικολόγος χρησιμοποιήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.
 Το οικοσύστημα: Άρθουρ Τάνσλεϊ
 Στα τέλη του 19ου αιώνα, η βοτανική γεωγραφία και η ζωογεωγραφία ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη βάση της βιογεωγραφίας. Αυτή η επιστήμη, που ασχολείται με τα ενδιαιτήματα των ειδών, προσπαθεί να εξηγήσει τους λόγους ύπαρξης συγκεκριμένων ειδών σε μια ορισμένη τοποθεσία.
 Ήταν το 1935 που ο Άρθουρ Τάνσλεϊ (Arthur Tansley), Βρετανός οικολόγος, επινόησε τον όρο οικοσύστημα, ως το αλληλεπιδρών σύστημα μεταξύ της βιοκοινότητας(biocoenosis) (το σύνολο των ζωντανών πλασμάτων), και του βιότοπου τους, του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν. Έτσι η Οικολογία έγινε η επιστήμη των οικοσυστημάτων.
 Η σκέψη του Τάνσλεϊ για το οικοσύστημα υιοθετήθηκε από τον ενεργητικό και σημαντικό καθηγητή της βιολογίας Eugene Odum. Μαζί με τον αδερφό του, Howard Odum, ο Eugene Odum έγραψε ένα εγχειρίδιο (ξεκινώντας το 1953) το οποίο εκπαίδευσε περισσότερες από μία γενιές βιολόγων και οικολόγων στη Βόρεια Αμερική.
 Ανθρώπινη οικολογία
 Η Ανθρώπινη οικολογία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1920, μέσω της μελέτης των αλλαγών στην διαδοχή της βλάστησης στην πόλη του Σικάγο. Έγινε ξεχωριστό πεδίο μελέτης τη δεκαετία του 1970. Αυτό σηματοδότησε την πρώτη αναγνώριση ότι οι άνθρωποι, που αποίκισαν όλες ηπείρους της Γης, είναι σημαντικοί οικολογικοί παράγοντες. Οι άνθρωποι τροποποίησαν σημαντικά το περιβάλλον μέσω της ανάπτυξης των βιοτόπων τους (ειδικά την αστική σχεδίαση), με εντατικές δραστηριότητες όπως η υλοτομία και το ψάρεμα, και παράπλευρες δραστηριότητες της γεωργίας, της δημιουργίας ορυχείων, και της βιομηχανίας. Επιπλέον οι κλάδοι της οικολογίας και η βιολογίας, εμπλέκουν άλλες φυσικές και κοινωνικές επιστήμες, όπως η ανθρωπολογία και η εθνολογία, τα οικονομικά, η δημογραφία, η αρχιτεκτονική και η αστική σχεδίαση, η ιατρική και η ψυχολογία, και πολλές άλλες. Η ανάπτυξη της ανθρώπινης οικολογίας καθοδηγεί τον αυξανόμενο ρόλο της οικολογικής επιστήμης στο σχεδιασμό και τη διαχείριση των πόλεων.
 Τα τελευταία χρόνια η ανθρώπινη οικολογία έγινε θέμα ενδιαφέροντος για τους μελετητές των οργανισμών. Οι Hannan και Freeman (Population Ecology of Organizations (1977), American Journal of Sociology) εκτιμούν ότι οι οργανισμοί δεν προσαρμόζονται απλά σε ένα οικοσύστημα. Αντιθέτως, υποστηρίζουν ότι είναι το περιβάλλον που επιλέγει ή απορρίπτει πληθυσμούς οργανισμών. Σε κάθε περιβάλλον που βρίσκεται σε ισορροπία θα επιβιώνει ένα δεδομένο φάσμα οργανισμών. Η Οικολογία των οργανισμών αποτελεί την επικρατούσα θεωρία στην ερμηνεία της ποικιλίας των οργανισμών και της αλλαγής στη σύνθεσή τους με την πάροδο του χρόνου.
 Η οικολογία ενηλικιώνεται
 Ο Τζέιμς Λάβλοκ και Υπόθεση της Γαίας
 Η Θεωρία της Γαίας, που πρότεινε ο Τζέιμς Λάβλοκ, στο έργο του Gaia: A New Look at Life on Earth, προήγαγε την άποψη ότι η Γη θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ένας μοναδικός ζωντανός μακρο-οργανισμός. Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζεται ότι το σύνολο των ζώντων οργανισμών έχει συνολικά αναπτύξει μία ικανότητα να ελέγχει το παγκόσμιο περιβάλλον. Κάτι τέτοιο μπορεί να πραγματοποιείται επηρεάζοντας, για παράδειγμα, βασικές φυσικές παραμέτρους όπως η σύνθεση της ατμόσφαιρας ή ο ρυθμός εξάτμισης, ή διατηρώντας τις συνθήκες που ευνοούν την εξέλιξη ζωής.
 Η άποψη μπορεί να θεωρηθεί και "σημάδι των καιρών". Πιο συγκεκριμένα, να συσχετιστεί με την άποψη που ακολούθησε ιστορικά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η οποία υποστηρίζει ότι ανθρώπινες δραστηριότητες όπως η ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας, η βιομηχανοποίηση, η ρύπανση, η εξάντληση των φυσικών πόρων, σε συνδυασμό με τον υπερπληθυσμό, απειλούν τις οικολογικές εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Παρόλ' αυτά η θεωρία της Γαίας, παρότι όχι κοινά αποδεκτή από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, υιοθετήθηκε από πολλά οικολογικά κινήματα ως μία εμπνευσμένη εικόνα: Η Μητέρα Γη, η Γαία, η οποία "αρρωσταίνει εξαιτίας των ανθρώπων και των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων".
 Διατήρηση και περιβαλλοντολογικές δράσεις
 Από το 19ο αιώνα η οικολογία σχετιζόταν με κοινωνικά και φιλοσοφικά κινήματα που αφορούσαν και την προστασία του περιβάλλοντος, όπως το κίνημα της διατήρησης (conservationism) ή το κίνημα του περιβαλλοντισμού (environmentalism). Στις μέρες μας η οικολογία αποτελεί πολιτικό θέμα και ταυτόχρονα πηγή ιδεολογίας για αρκετούς πολιτικούς οργανισμούς, όπως το Πράσινο κόμμα και η Greenpeace.
 Οικολογία και παγκόσμια πολιτική
 Η οικολογία έγινε βασικό κομμάτι της Παγκόσμιας πολιτικής και το 1971, η UNESCO οργάνωσε ένα ερευνητικό πρόγραμμα με τίτλο Άνθρωπος και Βιόσφαιρα, που είχε ως στόχο την αύξηση της γνώσης γύρω από την αμοιβαία σχέση μεταξύ του ανθρώπου και του περιβάλλοντος. Μερικά χρόνια αργότερα καθορίστηκε η έννοια της Βιοσφαιρικής ρεζέρβας.
 Το 1972, τα Ηνωμένα Έθνη διοργάνωσαν στην Στοκχόλμη με τη βοήθεια του Rene Dubos και άλλων ειδικών, την πρώτη παγκόσμια σύσκεψη για το ανθρώπινο περιβάλλον. Αυτή η σύσκεψη ήταν η προέλευση της φράσης "Think Globally, Act Locally". Το επόμενο σημαντικό γεγονός στην οικολογία ήταν η ανάπτυξη της αρχής της βιόσφαιρας και η εμφάνιση του όρου "βιολογική ποικιλία"—ή όπως την αποκαλούμε σήμερα βιοποικιλότητα—στη δεκαετία του 1980. Αυτοί οι όροι εμφανίστηκαν κατα τη διάρκεια της Earth Summit στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992, όπου η έννοια της βιόσφαιρας αναγνωρίστηκε από τις μείζωνες διεθνείς οργανώσεις, και οι κίνδυνοι που σχετίζονταν με τη μείωση της βιοποικιλότητας αναγνωρίστηκαν δημοσίως.
 Έτσι, το 1997, οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η βιόσφαιρα αναγνωρίστηκαν διεθνώς στην σύσκεψη που οδήγησε στο Πρωτόκολλο του Κιότο. Συγκεκριμένα, αυτή η σύσκεψη επισήμανε τους αυξανόμενους κινδύνους από το φαινόμενο του θερμοκηπίου—σχετικά με την αυξανόμενη συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, που οδηγούν σε παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές. Στο Κιότο, οι περισσότερες χώρες του κόσμου αναγνώρισαν την σπουδαιότητα της αντιμετώπισης της οικολογίας από μια παγκόσμια οπτική, και της ανάγκης να ληφθεί υπόψη η επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας στο γήινο περιβάλλον.
 Παραπομπές
 Humboldt, A. von. 1805. Essai sur la géographie des plantes, accompagné d’un tableau physique des régions équinoxiales, fondé sur les mésures exécutées, depuis le dixième degré de latitude boréale jusqu’au dixième degré de latitude australe, pendant les années 1799, 1800, 1801, 1802, et 1903 par A. De Humboldt et A. Bonpland. Paris: Chez Levrault, Schoelle et Cie. Sherborn Fund Fascimile No.1.
 ___. 1805. Voyage de Humboldt et Bonpland. Voyage aux régions équinoxiales du nouveau continent. 5e partie. “Essai sur la géographie des plantes”. Paris. Facs intégral de l’édition Paris 1905-1834 par Amsterdam: Theatrum orbis terrarum Ltd., 1973.
 ___. 1807. Essai sur la géographie des plantes. Facs.ed. London 1959. His essay on “On Isothermal Lines” was published serially in English translation in the Edinburgh Philosophical Journal from 1820 to 1822.
 Ramalay, Francis. 1940. The growth of a science. Univ. Colorado Stud., 26: 3-14.
 Οικολογία
 Οικολογία


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 22001D0118(24)
 Dziennik Urzędowy L 015 , 18/01/2001 P. 0047 - 0048
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 149/1999z dnia 5 listopada 1999 r.zmieniająca załączniki XIII (Transport) i XX (Środowisko) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dalej zwane Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją 11/1999 Wspólnego Komitetu EOG z dnia 29 stycznia 1999 r. [1](2) Załącznik XX do Porozumienia został zmieniony decyzją 105/98 Wspólnego Komitetu EOG z dnia 30 października 1998 r. [2](3) Dyrektywa Komisji 1999/28/WE z dnia 21 kwietnia 1999 r. zmieniająca Załącznik do dyrektywy Rady 92/14/EWG w sprawie limitów operacyjnych samolotów objętych częścią II rozdział 2 tom 1 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie drugie (1988 r.) [3], ma być włączona do Porozumienia.(4) W świetle tematyki poruszanej przez dyrektywę Rady 92/14/EWG [4], należy wykorzystać możliwość umieszczenia jej w załączniku XIII zamiast w załączniku XX do Porozumienia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W załączniku XX do Porozumienia skreśla się wraz z postanowieniami rozdział VI "Hałas".Artykuł 2W załączniku XIII do Porozumienia po pkt 66d (dyrektywa Rady 94/56/WE) wprowadza się punkt w brzmieniu:"66e. 392 L 0014: dyrektywa Rady 92/14/EWG z dnia 2 marca 1992 roku w sprawie limitów operacyjnych samolotów objętych częścią II rozdział 2 tom 1 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie 2 (Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 21), skorygowana w Dz.U. L 168 z 23.6.1992, str. 30, zmieniona:- 398 L 0020: dyrektywą Rady 98/20/WE z dnia 30 marca 1998 r. (Dz.U. L 107 z 7.4.1998, str. 4),- 399 L 0028: dyrektywą Komisji 1999/28/WE z dnia 21 kwietnia 1999 r. (Dz.U. L 118 z 6.5.1999, str. 53).".Artykuł 3Teksty dyrektywy 1999/28/WE w językach islandzkim i norweskim, załączone do odpowiednich wersji językowych niniejszej decyzji, są autentyczne.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 6 listopada 1999 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 1999 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGN. v. LiechtensteinPrzewodniczący[1] Dz.U. L 35 z 10.2.2000, str. 42.[2] Dz.U. L 197 z 29.7.1999, str. 57.[3] Dz.U. L 118 z 6.5.1999, str. 53.[4] Dz.U. L 76 z 23.3.1992, str. 21.--------------------------------------------------


text:
5.4.97 [ SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning Nr C 108/ 19
 av medlemsstaternas lagstiftning om kosmetiska produk Talan mot Förbundsrepubliken Tyskland väckt den 24 fe
 ter ( ! ) en nationell föreskrift som innehåller förbud som bruari 1997 av Europeiska gemenskapernas kommission
 går utöver de begränsningar som finns i direktivet vad gäl (Mål C-83/97)
 ler introduktionen av kosmetiska produkter på markna
 den ? ( 97/C 108/38
 (') EGT nr L 262, 27.9.1976, s . 169 . Europeiska gemenskapernas kommission har den 24 febru
 ari 1997 väckt talan vid Europeiska gemenskapernas dom
 stol mot Förbundsrepubliken Tyskland . Sökanden före
 träds av dr. Götz zur Hausen, Europeiska gemenskapernas
 kommissions rättstjänst, och har uppgivit följande adress
 för delgivning: Carlos Gömez de la Cruz, Europeiska ge
 menskapernas kommissions rättstjänst, Centre Wagner
 Överlämnande den 25 februari 1997 av mål mellan Société C 254, Kirchberg, Luxemburg.
 Anonyme des Caves et des Producteurs Réunis de Roque
 fort (Aveyron) med flera och Europeiska gemenskapernas Sökanden yrkar att domstolen skall
 kommission
 ( Mål C-80/97) — fastställa att Förbundsrepubliken Tyskland har under
 låtit att uppfylla sina skyldigheter enligt EG-fördraget
 ( 97/C 108/36 ) genom att inte inom den föreskrivna tidsfristen vidta
 erforderliga åtgärder för att genomföra rådets direktiv
 92/43/EEG H av den 21 maj 1992 om bevarande av
 Förstainstansrätten har den 25 februari 1997 överlämnat livsmiljöer samt vilda djur och växter,
 ett mål som anhängiggjorts där av Société Anonyme des
 Caves et des Producteurs Réunis de Roquefort (Aveyron ) — förplikta Förbundsrepubliken Tyskland att ersätta rät
 med flera till Europeiska gemenskapernas domstol . För tegångskostnaderna .
 stainstansrätten har i beslut förklarat sig inte vara behörig
 att pröva och avgöra detta mål, vilket fått målnummer Grunder och huvudargument
 T- 140/96, och överlämnat detsamma till domstolen för av
 görande av det i målet ställda yrkandet om ogiltigförkla
 ring. De anförda grunderna och huvudargumenten är desamma
 som de som anförts i mål C-56/97 (2 ). Tidsfristen för
 genomförandet av direktivet löpte ut den 5 juni 1994 .
 Åberopade grunder och huvudargument har offentliggjorts
 i ett meddelande i Europeiska gemenskapernas officiella (') EGT nr L 206 , 22.7.1992, s . 7.
 tidning nr C 318 av den 26 oktober 1996, s. 24 . ( 2 ) Se sidan 12 i detta nummer av EGT.
 Talan mot Republiken Portugal väckt den 28 februari
 Överlämnande den 25 februari 1997 av mål mellan 1997 av Europeiska gemenskapernas kommission
 Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG, m. fl. och (Mål C-88/97)
 Europeiska gemenskapernas kommission
 ( 97/C 108/39 )
 (Mål C-82/97)
 ( 97/C 108/37 ) Europeiska gemenskapernas kommission har den 28 febru
 ari 1997 väckt talan vid Europeiska gemenskapernas dom
 stol mot Republiken Portugal. Sökanden företräds av
 Förstainstansrätten har den 25 februari 1997 överlämnat Francisco de Sousa Fialho, vid rättstjänsten, i egenskap av
 ett mål som anhängiggjorts där av Bergpracht Milchwerk ombud, och har valt följande adress för delgivning: Carlos
 GmbH & Co. KG, m. fl . till Europeiska gemenskapernas Gömez de la Cruz, rättstjänsten, Centre Wagner, Kirch
 domstol . Förstainstansrätten har i beslut förklarat sig inte berg.
 vara behörig att pröva och avgöra detta mål, vilket fått
 målnummer T- 14 1/96, och överlämnat detsamma till dom Sökanden yrkar att domstolen skall
 stolen för avgörande av det i målet framställda yrkandet
 om ogiltigförklaring. — fastställa att Republiken Portugal har underlåtit att
 uppfylla sina skyldigheter enligt artikel 189 tredje
 Åberopade grunder och huvudargument har offentliggjorts stycket i EG-fördraget och artikel 23.1 i rådets direktiv
 i ett meddelande i Europeiska gemenskapernas officiella 92/43/EEG av den 21 maj 1992 om bevarande av livs
 tidning nr C 336 av den 9 november 1996, s. 30 . miljöer samt vilda djur och växter ('), genom att inte
 inom den föreskrivna fristen ha antagit de lagar och
 andra författningar som är nödvändiga för att följa di
 rektiv 92/43/EEG, och


text:
 26.10.2015
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 354/37
 Hotărârea Tribunalului din 10 septembrie 2015 – Laverana/OAPI (ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION)
 (Cauza T-608/14) (1)
 ([„Marcă comunitară - Cerere de înregistrare a mărcii comunitare figurative ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION - Motiv absolut de refuz - Caracter descriptiv - Articolul 7 alineatul (1) litera (c) din Regulamentul (CE) nr. 207/2009”])
 (2015/C 354/44)
 Limba de procedură: germana
 Părțile
 Reclamantă: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Germania) (reprezentanți: J. Wachinger, M. Zöbisch și D. Chatterjee, avocați)
 Pârât: Oficiul pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale) (reprezentanți: D. Walicka și D. Botis, agenți)
 Obiectul
 Acțiune formulată împotriva Deciziei Camerei a patra de recurs a OAPI din 2 iunie 2014 (cauza R 121/2014-4) privind o cerere de înregistrare a semnului figurativ ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION ca marcă comunitară.
 Dispozitivul
 1)
 Respinge acțiunea.
 2)
 Obligă Laverana GmbH & Co. KG la plata cheltuielilor de judecată.
 (1) JO C 361, 13.10.2014.


text:
 Avis juridique important
 |
 21984A0609(06)
 Briefwechsel zur Verlängerung einer Vereinbarung betreffend Nummer 2 des Abkommens in Form eines Briefwechsels zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik über den Handel mit Schafen und Ziegen sowie Fleisch davon
 Amtsblatt Nr. L 154 vom 09/06/1984 S. 0047 - 0048
 ***** BRIEFWECHSEL zur Verlängerung einer Vereinbarung betreffend Nummer 2 des Abkommens in Form eines Briefwechsels zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik über den Handel mit Schafen und Ziegen sowie Fleisch davon Schreiben Nr. 1 Herr . . . . .! Unter Bezugnahme auf das am 14. Juni 1982 unterzeichnete Abkommen zwischen der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik und der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft über den Handel mit Schafen und Ziegen sowie Fleisch davon und insbesondere auf die Beratungen zwischen den beiden Parteien gemäß Nummer 13 des genannten Abkommens beehre ich mich, Sie davon zu unterrichten, daß die Regierung der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik für die Dauer dieses Abkommens weiterhin gewährleistet, daß bei der Vermarktung tschechoslowakischer Erzeugnisse innerhalb der Gemeinschaft eine tendenzielle Änderung der herkömmlichen Handelsströme in die als empfindlich angesehenen besonderen Märkte vermieden wird. Insbesondere tragen die zuständigen tschechoslowakischen Behörden dafür Sorge, daß die Ausfuhren nach Frankreich und Irland auf folgende Jahresmengen begrenzt bleiben: - Frankreich: Null; - Irland: Null. Ich wäre Ihnen dankbar, wenn Sie den Eingang dieses Schreibens bestätigen würden. Genehmigen Sie, Herr . . . ., den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung. Für die Regierung der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik Schreiben Nr. 2 Herr . . . . . .! Ich beehre mich, den Empfang Ihres heutigen Schreibens mit folgendem Wortlaut zu bestätigen: »Unter Bezugnahme auf das am 14. Juni 1982 unterzeichnete Abkommen zwischen der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik und der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft über den Handel mit Schafen und Ziegen sowie Fleisch davon und insbesondere auf die Beratungen zwischen den beiden Parteien gemäß Nummer 13 des genannten Abkommens beehre ich mich, Sie davon zu unterrichten, daß die Regierung der Tschechoslowakischen Sozialistischen Republik für die Dauer dieses Abkommens weiterhin gewährleistet, daß bei der Vermarktung tschechoslowakischer Erzeugnisse innerhalb der Gemeinschaft eine tendenzielle Änderung der herkömmlichen Handelsströme in die als empfindlich angesehenen besonderen Märkte vermieden wird. Insbesondere tragen die zuständigen tschechoslowakischen Behörden dafür Sorge, daß die Ausfuhren nach Frankreich und Irland auf folgende Jahresmengen begrenzt bleiben: - Frankreich: Null; - Irland: Null. Ich wäre Ihnen dankbar, wenn Sie den Eingang dieses Schreibens bestätigen würden." Genehmigen Sie, Herr . . . . . ., den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung. Im Namen des Rates der Europäischen Gemeinschaften


text:
 19.12.2013
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 345/1
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG 133/2013 HATÁROZATA
 (2013. július 8.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás egyes, a négy alapszabadságon kívül eső területeken folytatott együttműködésről szóló 31. jegyzőkönyvének módosításáról
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: az EGT-megállapodás) és különösen annak 86. és 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 Helyénvaló folytatni az EGT-megállapodás Szerződő Feleinek együttműködését az Unió általános költségvetéséből finanszírozott uniós fellépések terén a belső piac megvalósításával, működésével és fejlesztésével kapcsolatban.
 (2)
 Az EGT-megállapodás 31. jegyzőkönyvét ezért módosítani kell annak érdekében, hogy lehetséges legyen e kibővített együttműködés folytatása 2012. december 31-ét követően,
 ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
 1. cikk
 Az EGT-megállapodás 31. jegyzőkönyvének 7. cikke a következőképpen módosul:
 1.
 A (6) bekezdésben a „2004-es, 2005-ös, 2006-os, 2007-es, 2008-as, 2009-es, 2010-es, 2011-es és 2012-es év” szövegrész helyébe a „2004-es, 2005-ös, 2006-os, 2007-es, 2008-as, 2009-es, 2010-es, 2011-es, 2012-es és 2013-as év” szövegrész lép.
 2.
 A (7) bekezdésben a „2006-os, 2007-es, 2008-as, 2009-es, 2010-es, 2011-es és 2012-es év” szövegrész helyébe a „2006-os, 2007-es, 2008-as, 2009-es, 2010-es, 2011-es, 2012-es és 2013-as év” szövegrész lép.
 3.
 A (8) bekezdésben a „2008-as, 2009-es, 2010-es, 2011-es és 2012-es év” szövegrész helyébe a „2008-as, 2009-es, 2010-es, 2011-es, 2012-es és 2013-as év” szövegrész lép.
 2. cikk
 Ez a határozat 2013. július 9-én vagy az azt követő napon lép hatályba, amelyen az EGT Vegyes Bizottság az EGT-megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes bejelentést megkapta, attól függően, melyik a későbbi időpont (1).
 Ezt a határozatot 2013. január 1-jétől kell alkalmazni.
 3. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében és EGT-kiegészítésében ki kell hirdetni.
 Kelt Brüsszelben, 2013. július 8-án.
 az EGT Vegyes Bizottság részéről
 az elnök
 Thórir IBSEN
 (1) Alkotmányos követelmények fennállását nem jelezték.


text:
 29.9.2012
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 295/20
 Kasační opravný prostředek podaný dne 16. července 2012 Pi-Design AG, Bodum France a Bodum Logistics A/S proti rozsudku Tribunálu (čtvrtého senátu) vydanému dne 8. května 2012 ve věci T-416/10, Yoshida Metal Industry Co. Ltd v. pro harmonizaci na vnitřním trhu (ochranné známky a vzory)
 (Věc C-339/12 P)
 2012/C 295/35
 Jednací jazyk: angličtina
 Účastníci řízení
 Účastnice řízení podávající kasační opravný prostředek: Pi-Design AG, Bodum France, a Bodum Logistics A/S (zástupce: H. Pernez, advokát)
 Další účastníci řízení: Úřad pro harmonizaci na vnitřním trhu (ochranné známky a vzory) a Yoshida Metal Industry Co. Ltd
 Návrhová žádání účastnic řízení podávajících kasační opravný prostředek
 Navrhovatelky se domáhají, aby Soudní dvůr:
 —
 Zrušil rozsudek Tribunálu
 —
 Zrušil ochrannou známku Společenství 1 372 580
 Podpůrně
 —
 Vrátil věc Tribunálu s příkazem vrátit věc zpět odvolacímu senátu v případě zrušení rozhodnutí odvolacího senátu.
 —
 Nařídil YOSHIDA METAL INDUSTRY CO. LTD. náhradu nákladů řízení.
 Důvody kasačního opravného prostředku a hlavní argumenty
 Navrhovatelky tvrdí, že napadený rozsudek by měl být zrušen z důvodu, že Tribunál porušil čl. 7 odst. 1 písm. e) bod ii) nařízení o ochranné známce Společenství tím, že uplatnil nesprávná kritéria při určení základních vlastností sporného znaku a tím, že zkreslil důkazy, které mu byly předloženy.


text:
28.3.98 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 94/15
 Ð julistuksen 2 osalla rikotaan EY:n perustamissopimuk- hin ei mainitun asetuksen nojalla sovelleta Ranskan
 sen 73 b artiklaa ja neuvoston direktiiviä 88/361/ETY sosiaaliturvalainsäädäntöä, työtuloihin ja työttömyys-
 siltä osin kuin siinä edellytetään ulkomaisten luottolai- korvaukseen, ja
 tosten arvopaperianneilta Saksan markkinoilla vähin-
 tään kahden vuoden voimassaoloaikaa ja näin ollen
 Ð velvoittaa Ranskan tasavallan korvaamaan oikeuden-
 vaikeutetaan näiden toimintaa verrattuna saksalaisten
 käyntikulut.
 luottolaitosten anteihin.
 Toisin kuin liittohallitus on todennut, 73 b artiklan ja sitä Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 seuraavien artiklojen ja 109 e artiklan 2 kohdan
 a alakohdan ensimmäisen luetelmakohdan systematiikan CRDS-maksu on otettu käyttöön 24.1.1996 annetulla
 mukaisia pääomien vapaan liikkuvuuden rajoituksia ei määräyksellä nro 96-50 ja maksutulot varataan kyseisellä
 kuitenkaan voida perustella jäsenvaltioiden rahapolitiikan määräyksellä perustettuun sosiaalivelan lyhennyskassaan.
 vaatimuksilla. Julistukseen sisältyneet rajoitukset ovat joka Kaikkien Ranskan verolainsäädännön nojalla Ranskassa
 tapauksessa suhteettomia, sillä rahavaroja voidaan valvoa asuviksi katsottujen luonnollisten henkilöiden on makset-
 myös ilman pääomien vapaata liikkuvuutta rajoittavia toi- tava tätä maksua muun muassa työtuloistaan tai työttö-
 menpiteitä, kuten useiden muiden jäsenvaltioiden esimerkit myyskorvauksestaan. Näin ollen tätä maksua on makset-
 osoittavat. tava sellaisten Ranskassa asuvien henkilöiden, jotka saavat
 työtulonsa tai työttömyyskorvauksensa toisesta jäsenval-
 Toisin kuin liittohallitus on katsonut, sellainen sääntely, tiosta.
 jolla asetetaan vain kotimaisille pankeille vähimmäisvaran-
 tovelvoite ainoastaan kotimaassa liikkeeseen laskettujen Koska edellä mainitun maksun tarkoituksena on edesaut-
 velkakirjojen osalta, kohdistuu ainoastaan kotimaiseen taa sosiaaliturvajärjestelmän kaikkien alojen rahoittamista
 tilanteeseen; näin ollen kyseessä ei ole yhteisön oikeuden Ranskassa, kyseessä on sosiaaliturvamaksu, joka kuuluu
 kannalta relevantti syrjintä. asetuksen (ETY) N:o 1408/71 soveltamisalaan.
 (1) Deutsche Bundesbankin julistus Saksan markan liikkeeseenlas-
 kemisesta 3.7.1992. CRDS-maksun kantaminen Ranskassa asuvien, mutta toi-
 (2) Perustamissopimuksen 67 artiklan täytäntöönpanosta 24 päi- sessa jäsenvaltiossa työskentelevien henkilöiden, kuten
 vänä kesäkuuta 1988 annettu neuvoston direktiivi 88/361/ETY rajatyöntekijöiden, työtulosta ja työttömyyskorvauksista
 (EYVL L 178, 8.7.1988, s. 5). vaarantaa sovellettavan lainsäädännön ainutkertaisuuden
 (3) Luottolaitosten liiketoiminnan aloittamiseen ja harjoittamiseen säännön, koska sosiaaliturvajärjestelmien rahoittamiseen
 liittyvien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten yhteen- tarkoitettu CRDS-maksu koskee tuloja, joita on jo rasi-
 sovittamisesta 15 päivänä joulukuuta 1989 annettu toinen
 tettu sosiaaliturvamaksuilla, jotka peritään työntekoval-
 neuvoston direktiivi (EYVL L 386, 30.12.1989, s. 1).
 tiossa, joka on ainut toimivaltainen valtio sosiaaliturva-
 alalla asetuksen (ETY) N:o 1408/71 13 artiklan mukaan.
 CRDS-maksun periminen tällaisista tuloista, joista on jo
 maksettava sosiaaliturvamaksuja työntekovaltiossa, on
 Euroopan yhteisöjen komission 12.2.1998 Ranskan yhteensoveltumatonta edellä mainitun asetuksen kanssa ja
 tasavaltaa vastaan nostama kanne se muodostaa esteen perustamissopimuksen 48 ja 52 artik-
 lan puitteissa taattujen perusvapauksien käyttämiselle.
 (Asia C-34/98)
 (98/C 94/31) (1) Sosiaaliturvajärjestelmien soveltamisesta yhteisön alueella liik-
 kuviin palkattuihin työntekijöihin ja heidän perheenjäseniinsä
 14 päivänä kesäkuuta 1971 annettu neuvoston asetus (ETY)
 Euroopan yhteisöjen komissio on nostanut 12.2.1998 N:o 1408/71 (EYVL L 149, 5.7.1971, s. 2).
 Euroopan yhteisöjen tuomioistuimessa kanteen Ranskan
 tasavaltaa vastaan. Kantajan asiamiehinä ovat oikeudelli-
 nen neuvonantaja Peter Hillenkamp ja oikeudellisen yksi-
 kön virkamies HeÂleÁne Michard, prosessiosoite Luxembur-
 gissa c/o Carlos Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
 berg.
 Asian C-72/97 (1) poistaminen rekisteristä
 Euroopan yhteisöjen komissio vaatii, että yhteisöjen tuo- (98/C 94/32)
 mioistuin
 Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen presidentin
 Ð toteaa, että Ranskan tasavalta ei ole noudattanut EY:n
 18.11.1997 antamalla määräyksellä tuomioistuimen rekis-
 perustamissopimuksen 48 ja 52 artiklan ja asetuksen
 teristä on poistettu asia C-72/97, Euroopan yhteisöjen
 (ETY) N:o 1408/71 (1) 13 artiklan mukaisia velvoittei-
 komissio vastaan Espanjan kuningaskunta.
 taan, koska se on soveltanut sosiaalivelan maksamis-
 osuutta (contribution pour le remboursement de la
 dette sociale, CRDS-maksu) Ranskassa asuvien mutta (1) EYVL C 108, 5.4.1997.
 toisessa jäsenvaltiossa työskentelevien palkattujen
 työntekijöiden ja itsenäisten ammatinharjoittajien, joi-