type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) .../... AL COMISIEI
 din 21.1.2022
 de stabilire a normelor de aplicare a Directivei (UE) 2019/883 a Parlamentului European și a Consiliului în ceea ce privește metoda care trebuie utilizată pentru calculul capacității suficiente de stocare specializate
 (Text cu relevanță pentru SEE)
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Directiva (UE) 2019/883 a Parlamentului European și a Consiliului din 17 aprilie 2019 privind instalațiile portuare de preluare pentru predarea deșeurilor provenite de la nave, de modificare a Directivei 2010/65/UE și de abrogare a Directivei 2000/59/CE
 1
 , în special articolul 7 alineatul (4) al doilea paragraf,
 întrucât:
 (1)Articolul 7 alineatul (4) literele (a) și (b) din Directiva (UE) 2019/883 prevede o excepție de la obligația generală de a preda toate deșeurile transportate la bord în portul de escală pentru navele care au o capacitate suficientă de stocare specializată pentru toate deșeurile care s-au acumulat și care se vor acumula în timpul călătoriei preconizate până la următorul port de escală.
 (2)Prin aplicarea metodei de calcul definite în prezentul regulament, statele membre ar trebui să poată pune în aplicare în mod armonizat excepțiile de la obligația generală de a preda toate deșeurile transportate la bord în ceea ce privește disponibilitatea unui spațiu de stocare suficient.
 (3)Metoda de calcul nu trebuie să se aplice eliminării deșeurilor în temeiul anexei II la Convenția internațională pentru prevenirea poluării de către nave („Convenția MARPOL”). Astfel cum se prevede în anexa II la Convenția MARPOL, eliminarea deșeurilor este reglementată de Convenția MARPOL, conform căreia fie predarea acestor deșeuri este obligatorie în portul în care este descărcată încărcătura înainte de încărcarea unei noi încărcături, fie deversarea în mare este permisă în anumite condiții. În funcție de substanță, predarea reziduurilor de încărcătură reglementate de anexa II la Convenția MARPOL este obligatorie înainte de plecare, sub rezerva procedurilor și controalelor stabilite în temeiul regulilor 13 și 16 din anexa respectivă. Reziduurile de încărcătură prevăzute în anexa II la Convenția MARPOL care conțin substanțe din categoria X, substanțe plutitoare persistente cu viscozitate ridicată din categoria Y și substanțe din categoria Y cu vâscozitate ridicată sau care se solidifică sunt suspuse unei obligații de spălare prealabilă obligatorie și unor cerințe de predare a acestor deșeuri într-o instalație portuară de preluare prevăzute în regulile 13 și 16 din anexa II la Convenția MARPOL.
 (4)Metoda de calcul nu ar trebui aplicată deșeurilor pescuite în mod pasiv. Nu există întotdeauna stocare specializată pentru acest tip de deșeuri la bord, iar predarea tuturor deșeurilor pescuite în mod pasiv este încurajată de sistemul de recuperare a costurilor prevăzut la articolul 8 alineatul (2) litera (d) din Directiva (UE) 2019/883.
 (5)Pentru a asigura condiții uniforme pentru aplicarea excepțiilor de la obligația de predare a deșeurilor prevăzute la articolul 7 alineatul (4) literele (a) și (b) din Directiva (UE) 2019/883, este indispensabil ca statele membre să aplice o metodologie armonizată. Prin urmare, actele de punere în aplicare adoptate în temeiul Directivei (UE) 2019/883 trebuie să ia forma unor regulamente de punere în aplicare.
 (6)Măsurile prevăzute de prezentul regulament sunt conforme cu avizul Comitetului pentru siguranța maritimă și prevenirea poluării de către nave,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 1.Statele membre calculează capacitatea suficientă de stocare specializată pentru aplicarea articolului 7 alineatul (4) literele (a) și (b) și a articolului 9 din Directiva (UE) 2019/883 utilizând metoda prevăzută în anexa I la prezentul regulament.
 2.În scopul verificării informațiilor furnizate în conformitate cu anexa 2 la Directiva (UE) 2019/883, prin estimarea generării la bord a diferitelor tipuri de deșeuri, statele membre iau în considerare ratele de generare a deșeurilor prevăzute în anexa II la prezentul regulament.
 3.În plus față de ratele de generare a deșeurilor stabilite în anexa II la prezentul regulament, statele membre pot utiliza unul dintre următoarele criterii, sau ambele criterii, pentru a stabili estimările referitoare la generarea la bord a diferitelor tipuri de deșeuri:
 (a)datele anterioare referitoare la deșeurile generate, pe baza formularelor de notificare prealabilă a deșeurilor și a confirmărilor de predare a deșeurilor disponibile pentru nava în cauză;
 (b)inspecțiile la bord care permit obținerea de informații cu privire la ratele anterioare de generare a deșeurilor, detalii privind gestionarea deșeurilor la bord și informații privind echipamentele sau zonele de comercializare specifice care afectează rata reală de generare a deșeurilor.
 Articolul 2
 Metoda de calcul al capacității suficiente de stocare specializate, prevăzută în anexa I la prezentul regulament, nu se aplică următoarelor tipuri de deșeuri:
 (a)
 tipurile de deșeuri reglementate de anexa II la Convenția MARPOL;
 (b)
 deșeurile pescuite în mod pasiv.
 Articolul 3
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 21.1.2022
 Pentru Comisie
 Președinta
 Ursula VON DER LEYEN
 (1)
 JO L 151, 7.6.2019, p. 116.
 ---documentbreak---
 ANEXA I
 Metoda de calcul al capacității suficiente de stocare specializată a deșeurilor
 1.Metoda utilizează un calcul aritmetic bazat pe cantitățile estimate de deșeuri reținute la bord în raport cu capacitatea maximă de stocare specializată.
 2.Capacitatea de deșeuri utilizată (UWC), estimată la momentul trimiterii notificării prealabile a deșeurilor către portul de escală și exprimată ca procent din capacitatea maximă de stocare specializată, nu trebuie să depășească un prag predefinit.
 3.UWC se calculează conform formulei următoare:
 UWC (%) =
 4.UWC trebuie să respecte următoarea condiție:
 UWC (%) < prag
 unde:
 A este cantitatea estimată de deșeuri care se reține la bord în momentul plecării din portul de escală (exprimată în m3);
 M este capacitatea maximă de stocare specializată (exprimată în m3);
 pragul este valoarea stabilită în tabelul 1 pentru tipul corespunzător de deșeuri și următorul port de escală.
 Tabelul 1 – Praguri
 Următorul port de escală
 Anexa I la Convenția MARPOL
 Anexa IV la Convenția MARPOL
 Anexa V la Convenția MARPOL
 Anexa VI la Convenția MARPOL
 Următorul port de escală este un port al UE sau face parte din „grupul de porturi suplimentare selectate”
 50 %
 50 %
 25 %
 75 %
 Următorul port de escală nu este un port al UE și nu face parte din „grupul de porturi suplimentare selectate”
 25 %
 50 %
 20 %
 25 %
 5.În scopul utilizării metodei de calcul pentru o capacitate suficientă de depozitare specializată a deșeurilor, se aplică următoarele dispoziții:
 (a)portul de escală, astfel cum este indicat în formularul de notificare prealabilă a deșeurilor prevăzut în anexa 2 la Directiva (UE) 2019/883, este portul spre care se îndreaptă nava și unde se trimite notificarea prealabilă a deșeurilor, în conformitate cu articolul 6 din Directiva (UE) 2019/883;
 (b)următorul port de escală este portul unde nava face escală după plecare, astfel cum se indică la punctul 2.5 din formularul de notificare prealabilă a deșeurilor prevăzut în anexa 2 la Directiva (UE) 2019/883;
 (c)cantitatea indicată în a șasea coloană „Cantitatea estimată de deșeuri care urmează a fi generată între momentul notificării și cel al intrării în următorul port de escală” de la punctul 3 din formularul de notificare prealabilă a deșeurilor prevăzut în anexa 2 la Directiva (UE) 2019/883 se referă la deșeurile generate și destinate eliminării într-o instalație portuară de preluare. Cantitățile care pot fi descărcate legal nu se includ în valoarea raportată.
 6.„Grupul de porturi suplimentare selectate” include porturile care trebuie considerate porturi ale UE în scopul aplicării pragurilor stabilite în tabelul 1. Porturile incluse în acest grup sunt toate porturile situate în: Islanda, Norvegia, Regatul Unit (inclusiv Insula Man, Insulele Anglo-Normande și Gibraltar) și porturile rusești situate în Marea Baltică.
 7.În primii doi ani de aplicare a prezentului regulament, UWC, astfel cum apare calculată la al treilea paragraf din prezenta anexă, poate fi considerată orientativă pentru următoarele deșeuri de tipul „reziduuri de încărcătură”:
 (a)Anexa I la Convenția MARPOL – Hidrocarburi: deșeuri uleioase provenite de la spălarea rezervoarelor;
 (b)Anexa I la Convenția MARPOL – Hidrocarburi: Apa de balast murdară;
 (c)Anexa V la Convenția MARPOL – Gunoi: reziduuri de încărcătură (dăunătoare pentru mediul marin);
 (d)Anexa V la Convenția MARPOL – Gunoi: reziduuri de încărcătură (nedăunătoare pentru mediul marin).
 ANEXA II
 Tabelul 1: Rate de generare a deșeurilor pentru anexele I, IV și V la Convenția MARPOL
 1
 Tipul de deșeu
 Rata de generare
 Factor
 Tratamentul la bord
 Ape de santină uleioase
 0,01 - 13 m3 pe zi, navele de dimensiuni mai mari generează cantități mai mari.
 Condensarea și scurgerile din sala mașinilor; dimensiunea navei.
 Cantitatea poate fi redusă cu 65-85 % prin utilizarea unui separator apă/ulei și evacuarea fracției de apă în mare.
 Reziduuri uleioase (nămol)
 De la 0,01 la 0,03 m3 de nămol pe tonă de păcură grea.
 De la 0 la 0,01 m3 pe tonă de motorină marină.
 Tipul de combustibil; consumul de combustibil.
 Evaporarea poate reduce cantitatea de nămol cu până la 75 %
 2
 .
 Incinerarea poate reduce cantitatea de nămol cu cel puțin 99 %.
 Spălarea rezervoarelor (reziduuri lichide)
 De la 20 la sute de m3
 Numărul de curățări ale rezervoarelor; dimensiunea capacității de încărcare.
 După decantare, fracția de apă poate fi deversată în mare.
 Ape uzate
 De la 0,01 la 0,06 m3 pe persoană pe zi. Apele uzate sunt uneori amestecate cu alte ape reziduale. Cantitatea totală variază de la 0,04 la 0,45 m3 pe zi pe persoană.
 Numărul persoanelor aflate la bord; tipul toaletelor; durata călătoriei; tipul tratării: exploatarea unei stații de tratare a apelor uzate sau a unui sistem de mărunțire și dezinfectare generează cantități diferite de deșeuri.
 Efluenții proveniți de la stațiile de tratare sunt adesea deversați în mare, în cazul în care acest lucru este permis în conformitate cu anexa IV la Convenția MARPOL.
 Materii plastice
 De la 0,001 la 0,008 m3 de materii plastice pe persoană pe zi.
 Numărul persoanelor aflate la bord.
 Adesea nu sunt incinerate.
 Materialele plastice murdare (materialele plastice care au intrat în contact cu alimentele) sunt adesea tratate ca un flux separat de deșeuri.
 Deșeuri alimentare
 De la 0,001 la 0,003 m3 pe persoană pe zi.
 Numărul persoanelor aflate la bord; provizii.
 În cazul în care acest lucru este permis în conformitate cu anexa V la Convenția MARPOL, deșeurile alimentare sunt adesea deversate în mare.
 Deșeuri menajere
 De la 0,001 la 0,02 m3 pe zi pe persoană.
 Numărul persoanelor aflate la bord; tipul de produse utilizate.
 Ulei pentru gătit
 De la 0,01 la 0,08 litri pe persoană pe zi.
 Numărul persoanelor aflate la bord; tipul de alimente preparat.
 Deși nu este permis, uleiul pentru gătit este totuși adăugat uneori în rezervorul de nămol.
 Cenușă din incineratoare
 De la 0,004 la 0,06 m3 pe lună.
 Utilizarea unui incinerator; costul utilizării incineratorului.
 Incineratorul nu este utilizat pentru toate tipurile de deșeuri, ci în special pentru hârtie, uneori pentru nămoluri uleioase.
 Deșeuri provenite din exploatare
 De la 0,001 la 0,1 m3 pe persoană pe zi.
 Dimensiunea navei; tipul încărcăturii.
 Reziduuri de încărcătură
 0,001 - 2 % din încărcătură.
 Tipul încărcăturii.
 Dimensiunea navei.
 Tabelul 2: Rate de generare a deșeurilor pentru anexa VI la Convenția MARPOL privind deșeurile (sisteme de epurare a gazelor de eșapament, „EGCS”)
 Tip de EGCS
 Coeficient
 Unitate
 Exemple
 (motor de 10 MW sau consum de păcură grea de 40 t/zi)
 Producător 1
 Cantitatea de nămol în buclă deschisă
 0,1
 kg/MWh
 0,1 x 10 MW x 24 = 24 kg/zi
 Cantitatea de nămol în buclă închisă (DAF- BOTU)
 3,5 - 7,0
 kg/MWh, în funcție de
 consumul specific de păcură (SFOC), viteza maximă continuă (MCR) și calitatea combustibililor
 3,5 x 10 MW x 24 = 840 kg/zi
 Cantitatea de nămol în buclă închisă (BOTU-M)
 3,0
 l/MWh/S%, în funcție de SFOC, MCR și calitatea combustibililor
 3,0 x 10 MW x 24 x S2.5% = 1800 l/zi
 Producător 2
 Cantitatea de nămol în buclă închisă
 2,5 - 3,0
 Kg/t de păcură grea consumată
 2,5 x 40 t/zi = 100 kg/zi
 NB: cantitatea de nămol generat de sistemul de epurare a gazelor de eșapament depinde, în ultimă instanță, și de caracteristicile fiecărei instalații: prin urmare, se impune consultarea manualului sistemului de epurare a gazelor de eșapament furnizat de producător. Informațiile din tabelele furnizate de întreprinderile interesate.
 (1)
 Extras din studiul EMSA intitulat „The Management of Ship-Generated Waste On-board Ships” (Gestionarea deșeurilor generate de nave la bord), ianuarie 2017.
 (2)
 Evaporarea fracției de apă din nămolurile din petrol este un proces care trebuie gestionat cu grijă și realizat numai în măsura în care permite combustia nămolurilor destinate incinerării.


type: wikipedia

text:
TOCA Race Driver 3 (DTM Race Driver 3 en Alemania, V8 Supercars 3 en Australia, TOCA Race Driver 3 Challenge en la versión de PlayStation Portable y Race Driver: Create & Race en la versión de Nintendo DS) es un videojuego de carreras desarrollado y publicado por Codemasters para Microsoft Windows, PlayStation 2, Xbox, PlayStation Portable y OS X. Es el sexto juego de la serie TOCA. El juego presenta varios campeonatos con licencia completa, incluida la serie DTM y el campeonato V8 Supercar. Este es el último de la serie en tener TOCA en su título, ya que a partir de este TOCA se eliminó a favor de Race Driver. A pesar de incluir el nombre TOCA en su título, el juego no incluía el Campeonato Británico de Turismos. El juego recibió críticas positivas, siendo frecuentemente comparado favorablemente con Gran Turismo 4 y Forza Motorsport, en los aspectos de autos en pista, colisión y daño por desgaste.
 Jugabilidad
 TOCA Race Driver 3 incluye 120 campeonatos y 35 tipos de carreras a través del campeonato en World Tour, Pro Career y Free Race. Además, cuenta con Campeonatos Bonus en diferentes disciplinas. Se llevan a cabo principalmente en el Reino Unido y Alemania, aunque se desbloquean muchas más pistas al ganar copas en Pro Career o al establecer un récord de tiempo de vuelta en un curso dentro del modo Pro Career. Se presentaron carreras de monoplaza, GT, Oval, Rally y Off-road y se pueden competir en un modo Pro Career detallado o en un World Tour abierto. El juego presenta muchas competencias de la vida real, incluyendo British GT, DTM, IRL y V8 Supercars, así como una serie Vintage, otra serie GT y Rally. El Formula Williams FW27 es el coche destacado de la serie de Fórmula 1 en el juego. El modo carrera avanza con varias escenas en las que el jefe de equipo del personaje del jugador brinda consejos de conducción y comentarios generales.
 Los ajustes para las carreras son en gran medida personalizables. Los jugadores pueden ajustar el número de vueltas y el nivel de dificultad. También se pueden activar o desactivar las reglas de carrera, como el sentido contrario, los cortes de esquina y las sanciones por conducción negligente, y banderas de carrera. Los jugadores pueden optar por clasificarse para las carreras, lo que les permite asegurar una posición en la parrilla de salida en lugar de ser colocados en la parte de atrás.
 El juego en línea permite 12 y 8 jugadores en PlayStation 2 y Xbox, respectivamente. Es el único simulador de carreras para PlayStation 2 con un modo de carreras en línea. Para la PC, hasta 12 jugadores pueden competir juntos con el servidor GameSpy incorporado o usando una LAN. Cuando GameSpy cerró en 2014, el modo multijugador en línea se hizo posible utilizando Free Tunngle Network, pero se cerró en abril de 2018 debido a los requisitos pendientes del nuevo Reglamento general de protección de datos europeo. Las carreras en línea todavía son posibles en 2021 utilizando los servidores OpenSpy.
 El juego admite el uso de un volante de carreras. Para las consolas PlayStation 2 y Microsoft Windows, los jugadores pueden utilizar volantes como el Logitech Driving Force GT y el Driving Force Pro. También se admiten otras ruedas, como Mad Catz MC2, que admite varias plataformas.
 Desarrollo, marketing y lanzamiento
 TOCA Race Driver 3 se presentó el 26 de mayo de 2005 bajo el título TOCA Race Driver 2006. El nombre Race Driver 2006 se usó más tarde para un juego de PlayStation Portable Race Driver. En diciembre de 2005 se lanzó una demostración para un jugador. Fue lanzado en febrero de 2006 para Windows, PlayStation 2 y Xbox. En febrero de 2007 se lanzó una versión para PlayStation Portable titulada TOCA Race Driver 3 Challenge. El 24 de octubre de 2008 se lanzó un port para Mac OS X. El juego fue parte de la alineación inicial de GOG.com.
 Se mejoró el modelo de daños de TOCA Race Driver 2. Codemasters agregó elementos de daño adicionales para el motor, la suspensión, el eje y la dirección. También se ha mejorado el modelado de neumáticos. Los neumáticos se ven afectados por el frío o el calor y se desgastan con el tiempo. Los desarrolladores querían mejorar la experiencia de carreras para un jugador. Johnathan Davis, diseñador de Race Driver 3, sintió que en demasiados juegos "empiezas en la parrilla y te quedas atrás o superas a la IA y sigues ganando. Realmente queríamos que la gente luchara todo el tiempo". Codemasters entrevistó a pilotos de carreras reales para saber qué desafíos enfrentarían en la pista, como calcular las distancias de frenado. Luego se implementaron en la IA del juego. Es compatible con las luces de juego amBX de Introversion Software.
 Recepción
 El juego recibió "críticas generalmente favorables" en todas las plataformas según el agregador de reseñas Metacritic de videojuegos, con puntajes que van desde 76/100 para las versiones de PlayStation Portable hasta 84/100 para las versiones de Microsoft Windows y Xbox. En Japón, donde la versión de PS2 obtuvo un port el 24 de enero de 2008, Famitsu le dio una puntuación de los cuatro sietes para un total de 28 de 40. Fue el segundo título con mayor recaudación en el Reino Unido en febrero de 2006 y el sexto con mayor recaudación el mes siguiente.
 Véase también
 V8 Supercars
 Referencias
 Enlaces externos
 TOCA (serie)
 Videojuegos de 2006
 Videojuegos de carreras
 Videojuegos de simulación
 Videojuegos de simulación de carreras
 Videojuegos de Codemasters
 Videojuegos de Feral Interactive
 Videojuegos de Sumo Digital
 Videojuegos desarrollados en Reino Unido
 Videojuegos ambientados en Alemania
 Videojuegos ambientados en Australia
 Videojuegos ambientados en Estados Unidos
 Videojuegos ambientados en la República Checa
 Videojuegos ambientados en el Reino Unido
 Videojuegos multijugador en pantalla dividida
 Videojuegos de un solo jugador y de multijugador
 Videojuegos para Mac
 Videojuegos para PlayStation 2
 Videojuegos para PlayStation Portable
 Videojuegos para Windows
 Videojuegos para Xbox


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0071
 Beschluss des Gemeinsamen EWR-Ausschusses Nr. 71/2002 vom 25. Juni 2002 zur Änderung des Anhangs I (Veterinärwesen und Pflanzenschutz) des EWR-Abkommens
 Amtsblatt Nr. L 266 vom 03/10/2002 S. 0005 - 0006
 Beschluss des Gemeinsamen EWR-AusschussesNr. 71/2002vom 25. Juni 2002zur Änderung des Anhangs I (Veterinärwesen und Pflanzenschutz) des EWR-AbkommensDER GEMEINSAME EWR-AUSSCHUSS -gestützt auf das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, geändert durch das Anpassungsprotokoll zum Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, nachstehend "Abkommen" genannt, insbesondere auf Artikel 98,in Erwägung nachstehender Gründe:(1) Anhang I des Abkommens wurde durch den Beschluss Nr. 149/2001 des Gemeinsamen EWR-Ausschusses vom 11. Dezember 2001(1) geändert.(2) Die Entscheidung 2001/25/EG der Kommission vom 27. Dezember 2000 zur Untersagung der Verwendung bestimmter tierischer Nebenerzeugnisse in Tierfutter(2) ist in das Abkommen aufzunehmen.(3) Die Entscheidung 2001/399/EG der Kommission vom 7. Mai 2001 zur Anerkennung der vollen Betriebsfähigkeit der französischen Datenbank für Rinder(3) ist in das Abkommen aufzunehmen.(4) Dieser Beschluss gilt nicht für Island und Liechtenstein -BESCHLIESST:Artikel 1Anhang I Kapitel I Teil 1.2 des Abkommens wird wie folgt geändert:1. Nach Nummer 109 (Entscheidung 2000/734/EG der Kommission) wird folgende Nummer eingefügt:"110. 32001 D 0025: Entscheidung 2001/25/EG der Kommission vom 27. Dezember 2000 zur Untersagung der Verwendung bestimmter tierischer Nebenerzeugnisse in Tierfutter (ABl. L 6 vom 11.1.2001, S. 16)."2. Unter der Überschrift "RECHTSAKTE, DENEN DIE EFTA-STAATEN UND DIE EFTA-ÜBERWACHUNGSBEHÖRDE GEBÜHREND RECHNUNG TRAGEN MÜSSEN" wird nach Nummer 12 (Entscheidung 1999/571/EG der Kommission) die folgende Nummer eingefügt:"13. 32001 D 0399: Entscheidung 2001/399/EG der Kommission vom 7. Mai 2001 zur Anerkennung der vollen Betriebsfähigkeit der französischen Datenbank für Rinder (ABl. L 140 vom 24.5.2001, S. 69)."Artikel 2Der Wortlaut der Entscheidungen 2001/25/EG und 2001/399/EG in norwegischer Sprache, der den jeweiligen Sprachfassungen dieses Beschlusses beigefügt ist, ist verbindlich.Artikel 3Dieser Beschluss tritt am 26. Juni 2002 in Kraft, sofern dem Gemeinsamen EWR-Ausschuss alle Mitteilungen nach Artikel 103 Absatz 1 des Abkommens vorliegen(4).Artikel 4Dieser Beschluss wird im EWR-Abschnitt und in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Gemeinschaften veröffentlicht.Brüssel, den 25. Juni 2002Für den Gemeinsamen EWR-AusschussDer VorsitzendeP. Westerlund(1) ABl. L 65 vom 7.3.2002, S. 20.(2) ABl. L 6 vom 11.1.2001, S. 16.(3) ABl. L 140 vom 24.5.2001, S. 69.(4) Ein Bestehen verfassungsrechtlicher Anforderungen wurde nicht mitgeteilt.


type: other

text:
Rubik kocka és Lego - Gondolatok a térbeli védjegyek margójára | IP & IT: védjegy - domain - internet jogi blog | Jogi Fórum blog | Jogi Fórum
 Még 2010-ben semmisítette meg az Európai Bíróság a Lego háromdimenziós közösségi védjegyét. Az esetnek az ad különös aktualitást, hogy hasonló ügybe keveredett a Rubik-kocka is, amely kapcsán a napokban született elsőfokú ítélet. Ennek kapcsán érdemes áttekinteni a két játékgyártó pereskedésének történetét, illetve a térbeli védjegyekkel kapcsolatos legfontosabb tudnivalókat.
 A Lego kocka lejárt szabadalmát térbeli védjeggyel kívánta „meghosszabbítani”, ennek vetett véget az Európai Bíróság C-48/09 döntésével. A korábbi Lego döntés hátterében az áll, hogy a közösségi védjegyeket kezelő Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (OHIM) úgy vélte, a Lego kocka kizárólag olyan formából áll, amely a célzott műszaki hatás eléréséhez szükséges.
 Márpedig a közösségi védjegyrendelet 7. § (1) bekezdés szerint az ilyen forma ki van zárva a védjegyoltalomból.
 A bíróság szerint a Lego kocka kötőelemei kizárólag azt a célt szolgálják, hogy több elem összeépíthető, szétszedhető legyen. Az ítészek több olyan szabadalmat is találtak, amely a kötőelemek hengeres formáját a csatlakozó-kialakítás kedvelt módjaként mutatja be. A bíróság kimondta, hogy az ilyen jellegű tiltás rációja az, hogy a vállalkozások ne használhassák a védjegyoltalmat műszaki megoldásokon alapuló megoldásaik időkorlátozás nélküli fenntartására. A bíróság szerint maga a szabadalom megdönthetetlen bizonyítéka annak, hogy az általa nyilvánosságra hozott jellemzők funkcionálisak.
 Ahogy a Szabadalmi blog korábban már beszámolt róla, valójában a kocka külső alakját és az első „Lego” kocka szabadalmat nem a Lego, hanem egy Harry Fisher nevű londoni ember találta fel még 1939-ben, de nem védte le Dániában, így az ott szabadon felhasználhatóvá vált.
 A bírósági döntés egyrészt azért különösen érdekes, mert - ahogy arról korábban is írtunk -, Magyarországon a Legfelsőbb Bíróság korábban ezzel ellentétes döntést hozott és a Lego magyar térbeli védjegyét fenntartotta. Az Európai Bíróság döntése nyomán azonban felül kellene vizsgálnia álláspontját egy esetleges magyar törlési eljárás megindítása alkalmával.
 A Lego döntés napi aktualitását adja, hogy hasonló cipőben jár a Rubik kocka, melynek már szintén lejárt a szabadalma. Szintén a Szabadalmi blog számolt be elsőként, hogy Rubik előtt már szabadalmaztattak hasonló bűvös kockát. A Legotól eltérően azonban Rubik szabadalma belső műszaki megoldásában lényegesen eltért a korábbi szabadalomtól (ezért is kaphatott oltalmat), és teljesen önálló alkotás.
 A Rubik kocka jogai már nem Rubik Ernőt illetik, hanem egy angol céget, a Seven Toyst. A Symba Toys német cég töröltetni akarta a Seven Toys fekete-fehér kocka-védjegyét, de kérelme a napokban elbukott az Európai Törvényszéken (T-450/09). Az eljárásban elsőfokon közigazgatási szervként eljáró OHIM a kérelmet elutasította, s ugyanígy tett az OHIM fellebbezési tanácsa is. A kérelmezőnek az a bizonyítéka, hogy létezik egy részben hasonló termék, a jellemzően bükkfából készült ún. Soma kocka, nem szolgáltatott elégséges bizonyítékot arra vonatkozóan, hogy az illesztési módszer a háromdimenziós játékok piacán bevett megoldás lenne.
 A másodfokú határozat elleni fellebbezésben a felperes összesen nyolc jogi alapra hivatkozott, melynek egy része eljárásjogi kifogás volt, másik része az alapügyben is előadott tartalmi érvként szolgált. A Bíróság egyet sem talált megalapozottnak, s helybenhagyta az OHIM fellebbezési tanácsának határozatát.
 A háromdimenziós védjegyek koncepciója az Európai Unió régebbi tagállamaiban már a hetvenes évek óta ismert volt, a posztszovjet blokkba az jogintézmény a jogharmonizációs kényszer hatására tört be. A lehetőség legnagyobb pozitívuma, hogy a termék külső kialakítása a szabadalmi oltalom és formatervezési mintaoltalom idejének lejárta után is korlátlan alkalommal megújítható, ezért a szellemi tulajdonvédelem utolsó frontvonalaként szolgálhat, így minden vállalkozás iparjogvédelmi stratégiájában kiemelt helyet kell elfoglalnia.
 Ugyanakkor sajnálatos tény, mint ahogy a Lego-döntés indokolásából is implicite kitűnik, hogy sok vállalkozás ezt a lehetőséget a jóhiszeműség követelményével ellentétesen, visszaélésszerűen gyakorolja.
 Pintz György/Csirik Márton


text:
22.12.2005
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 L 339/20
 EEE JUNGTINIO KOMITETO SPRENDIMAS
 Nr. 117/2005
 2005 m. rugsėjo 30 d.
 iš dalies keičiantis EEE susitarimo VI priedą (Socialinė apsauga)
 EEE JUNGTINIS KOMITETAS,
 atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą su pakeitimais, padarytais Protokolu, patikslinančiu Europos ekonominės erdvės susitarimą (toliau – Susitarimas), ypač į jo 98 straipsnį,
 kadangi:
 (1)
 Susitarimo VI priedas buvo iš dalies pakeistas 2005 m. kovo 11 d. EEE jungtinio komiteto sprendimu Nr. 43/2005 (1).
 (2)
 Į Susitarimą turi būti įtrauktas 2005 m. sausio 13 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 77/2005, iš dalies keičiantis Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 574/72, nustatantį Reglamento (EEB) Nr. 1408/71 dėl socialinės apsaugos sistemų taikymo pagal darbo sutartį dirbantiems asmenims, savarankiškai dirbantiems asmenims ir jų šeimos nariams, judantiems Bendrijoje (2), įgyvendinimo tvarką.
 NUSPRENDĖ:
 1 straipsnis
 Susitarimo VI priedo 2 punktas (Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 574/72) iš dalies keičiamas taip:
 1.
 Pridedama ši įtrauka:
 „—
 32005R0077:2005 m. sausio 13 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 77/2005 (OL L 16, 2005 1 20, p. 3).“
 2.
 303. punkto (ISLANDIJA – DANIJA), 323. punkto (ISLANDIJA – SUOMIJA), 324. punkto (ISLANDIJA – ŠVEDIJA), ir 327. punkto (ISLANDIJA – NORVEGIJA) tekstai g adaptacijoje pakeičiami taip:
 „2003 m. rugpjūčio 18 d. Šiaurės šalių konvencijos dėl socialinės apsaugos 15 straipsnis: Susitarimas dėl abipusio grąžinamųjų išmokų atsisakymo remiantis reglamento 36 straipsnio 3 dalimi, 63 straipsnio 3 dalimi ir 70 straipsnio 3 dalimi (su liga, motinyste, nelaimingais atsitikimais darbe bei profesinėmis ligomis ir nedarbingumo pašalpomis susijusių išmokų natūra išlaidos) bei įgyvendinimo reglamento 105 straipsnio 2 dalimi (administracinių patikrinimų ir medicininių tyrimų išlaidos).“
 3.
 314. punkto (ISLANDIJA – LIUKSEMBURGAS) tekstas g adaptacijoje pakeičiamas taip:
 „2001 m. lapkričio 30 d. susitarimas dėl išlaidų socialinės apsaugos srityje kompensavimo.“
 2 straipsnis
 Reglamento (EB) Nr. 77/2005 tekstai islandų ir norvegų kalbomis, kurie turi būti paskelbti Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede, yra autentiški.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja 2005 m. spalio 1 d., jei EEE jungtiniam komitetui buvo pateikti visi pranešimai pagal Susitarimo 103 straipsnio 1 dalį (3).
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE dalyje ir EEE priede.
 Priimta Briuselyje, 2005 m. rugsėjo 30 d.
 EEE jungtinio komiteto vardu
 Pirmininkas
 HSH Prinz Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) OL L 198, 2005 7 28, p. 45.
 (2) OL L 16, 2005 1 20, p. 3.
 (3) Konstituciniai reikalavimai nenurodyti.


text:
 26.11.2013
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 315/69
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1199/2013
 z dnia 25 listopada 2013 r.
 w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej chlorantraniliprol, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 oraz art. 78 ust. 2,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 dyrektywę 91/414/EWG (2) należy stosować, w odniesieniu do procedury i warunków zatwierdzania, do substancji czynnych, dla których przyjęto decyzję zgodnie z art. 6 ust. 3 tej dyrektywy przed dniem 14 czerwca 2011 r. W przypadku chlorantraniliprolu warunki art. 80 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione decyzją Komisji 2007/560/WE (3).
 (2)
 Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG w dniu 2 lutego 2007 r. Irlandia otrzymała od przedsiębiorstwa DuPont de Nemours wniosek o włączenie substancji czynnej chlorantraniliprol do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. W decyzji 2007/560/WE potwierdzono, że wniosek jest „kompletny” w tym sensie, że zasadniczo spełnia wymogi dotyczące danych i informacji przewidziane w załącznikach II oraz III do dyrektywy 91/414/EWG.
 (3)
 Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy 91/414/EWG dla wspomnianej substancji czynnej i dla zastosowań zaproponowanych przez wnioskodawcę został oceniony wpływ na zdrowie ludzi i zdrowie zwierząt oraz na środowisko. W dniu 17 lutego 2010 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 188/2011 (4) w dniu 11 lipca 2011 r. od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. Ocenę dodatkowych danych przez Irlandię przedłożono w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny w grudniu 2011 r.
 (4)
 Projekt sprawozdania z oceny został zweryfikowany przez państwa członkowskie i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). W dniu 14 marca 2013 r. Urząd przedstawił Komisji swoje wnioski z oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej chlorantraniliprol (5). Projekt sprawozdania z oceny i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 3 października 2013 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego chlorantraniliprolu.
 (5)
 Jak wykazały różne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające chlorantraniliprol zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić chlorantraniliprol.
 (6)
 Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia. Należy w szczególności zażądać dodatkowych informacji potwierdzających.
 (7)
 Na zatwierdzenie należy przewidzieć rozsądnie długi termin, aby umożliwić państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zatwierdzenia.
 (8)
 Bez uszczerbku dla przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1107/2009 obowiązków wynikających z zatwierdzenia oraz biorąc pod uwagę szczególną sytuację powstałą w wyniku przejścia od dyrektywy 91/414/EWG do rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, należy postanowić, co następuje. Państwom członkowskim należy zapewnić sześć miesięcy, licząc od daty zatwierdzenia, na dokonanie przeglądu zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających chlorantraniliprol. W stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny zmienić, zastąpić lub cofnąć te zezwolenia. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III, zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG, dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami.
 (9)
 Doświadczenie zdobyte przy okazji włączania do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG substancji czynnych ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 (6) pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją obowiązków spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń, dotyczących dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I do wspomnianej dyrektywy lub w rozporządzeniach zatwierdzających substancje czynne.
 (10)
 Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (7).
 (11)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Zatwierdzenie substancji czynnej
 Zatwierdza się substancję czynną chlorantraniliprol określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.
 Artykuł 2
 Ponowna ocena środków ochrony roślin
 1. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające chlorantraniliprol jako substancję czynną w terminie do dnia 31 października 2014 r.
 Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności sprawdzają, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem warunków wskazanych w kolumnie dotyczącej przepisów szczegółowych w tym załączniku, oraz czy posiadacz zezwolenia posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do dyrektywy 91/414/EWG albo ma do niej dostęp, zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 ust. 1-4 tej dyrektywy oraz w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego chlorantraniliprol jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 540/2011 najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2014 r. zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do dyrektywy 91/414/EWG i z uwzględnieniem kolumny dotyczącej przepisów szczegółowych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek ochrony roślin spełnia warunki ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
 Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:
 a)
 w przypadku środka zawierającego chlorantraniliprol jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 31 października 2015 r.; lub
 b)
 w przypadku środka zawierającego chlorantraniliprol jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby, zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 31 października 2015 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwym akcie lub aktach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG albo zatwierdzających odpowiednią substancję lub substancje, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
 Artykuł 3
 Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
 W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 4
 Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 maja 2014 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.
 W imieniu Komisji
 José Manuel BARROSO
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
 (2) Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).
 (3) Decyzja Komisji 2007/560/WE z dnia 2 sierpnia 2007 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia chlorantraniliprolu, heptamaloksyglukanu, spirotetramatu i nukleopolihedrowirusa Helicoverpa armigera do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 213 z 15.8.2007, s. 29).
 (4) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 188/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do procedury oceny substancji czynnych, które nie znalazły się w obrocie dwa lata po notyfikacji przedmiotowej dyrektywy (Dz.U. L 53 z 26.2.2011, s. 51).
 (5) Dziennik EFSA 2013, 11(4):3143. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu
 (6) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3600/92 z dnia 11 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady realizacji pierwszego etapu programu prac określonego w art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 91/414/EWG dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10).
 (7) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).
 ZAŁĄCZNIK I
 Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne
 Nazwa IUPAC
 Czystość (1)
 Data zatwierdzenia
 Data wygaśnięcia zatwierdzenia
 Przepisy szczegółowe
 Chlorantraniliprol
 Nr CAS 500008-45-7
 Nr CIPAC 794
 3-bromo-4’-chloro-1-(3-chloro-2-pirydylo)-2’-metylo-6’-(metylokarbamoilo) pirazolo-5-karboksanilid
 ≥ 950 g/kg
 Następujące istotne zanieczyszczenia nie mogą przekroczyć określonych limitów w materiale technicznym:
 Acetonitryl: ≤ 3 g/kg
 3-pikolina: ≤ 3 g/kg
 Kwas metanosulfonowy: ≤ 2 g/kg
 1 maja 2014 r.
 30 kwietnia 2024 r.
 W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego chlorantraniliprolu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 3 października 2013 r.
 W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów wodnych i makroorganizmów glebowych.
 W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.
 Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:
 1)
 ryzyka dla wód podziemnych spowodowanego substancją czynną i jej metabolitami IN-EQW78 (2-[3-bromo-1-(3-chloropirydyn-2-ylo)-1H-pirazol-5-ylo]-6-chloro-3,8-dimetylokwinazolin-4(3H)-on), IN-ECD73 (2,6-dichloro-4-metylo-11H-pirydo[2,1-b]kwinazolin-11-on), IN-F6L99 ( 3-bromo-N-metylo-1H-pirazolo-5-karboksamid), IN-GAZ70 (2-[3-bromo-1-(3-chloropirydyn-2-ylo)-1H-pirazol-5-ylo]-6-chloro-8-metylokwinazolin-4(1H)-on) oraz IN-F9N04 (3-bromo-N-(2-karbamoilo-4-chloro-6-metylofenylo)-1-(3-chloropirydyn-2-ylo)-1H-pirazolo-5-karboksamid);
 2)
 ryzyka dla organizmów wodnych spowodowanego metabolitami powstałymi w wyniku fotolizy IN-LBA22 (2-{[(4Z)-2-bromo-4H-pirazolo[1,5-d]pirydo[3,2-b][1,4]oksazyno-4-ylideno] amino}-5-chloro-N,3-dimetylobenzamid), IN-LBA23 (2-[3-bromo-1-(3-hydroksypirydin-2-ylo)-1H-pirazol-5-ylo]-6-chloro-3,8-dimetylokwinazolin-4(3H)-on) oraz IN-LBA24 (2-(3-bromo-1H-pirazol-5-ylo)-6-chloro-3,8-dimetylokwinazolin-4(3H)-on).
 Wnioskodawca przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 30 kwietnia 2016 r.
 (1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.
 ZAŁĄCZNIK II
 W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:
 Numer
 Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne
 Nazwa IUPAC
 Czystość (1)
 Data zatwierdzenia
 Data wygaśnięcia zatwierdzenia
 Przepisy szczegółowe
 „62
 Chlorantraniliprol
 Nr CAS 500008-45-7
 Nr CIPAC 794
 3-bromo-4’-chloro-1-(3-chloro-2-pirydylo)-2’-metylo-6’-(metylokarbamoilo) pirazolo-5-karboksanilid
 ≥ 950 g/kg
 Następujące istotne zanieczyszczenia nie mogą przekroczyć określonych limitów w materiale technicznym:
 Acetonitryl: ≤ 3 g/kg
 3-pikolina: ≤ 3 g/kg
 Kwas metanosulfonowy: ≤ 2 g/kg
 1 maja 2014 r.
 30 kwietnia 2024 r.
 W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego chlorantraniliprolu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 3 października 2013 r.
 W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na ryzyko dla organizmów wodnych i makroorganizmów glebowych.
 W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko
 Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:
 1)
 ryzyka dla wód podziemnych spowodowanego substancją czynną i jej metabolitami IN-EQW78 (2-[3-bromo-1-(3-chloropirydyn-2-ylo)-1H-pirazol-5-ylo]-6-chloro-3,8-dimetylokwinazolin-4(3H)-on), IN-ECD73 (2,6-dichloro-4-metylo-11H-pirydo[2,1-b]kwinazolin-11-on), IN-F6L99 (3-bromo-N-metylo-1H-pirazolo-5-karboksamid), IN-GAZ70 (2-[3-bromo-1-(3-chloropirydyn-2-ylo)-1H-pirazol-5-ylo]-6-chloro-8-metylokwinazolin-4(1H)-on) oraz IN-F9N04 (3-bromo-N-(2-karbamoilo-4-chloro-6-metylofenylo)-1-(3-chloropirydyn-2-ylo)-1H-pirazolo-5-karboksamid);
 2)
 ryzyka dla organizmów wodnych spowodowanego metabolitami powstałymi w wyniku fotolizy IN-LBA22 (2-{[(4Z)-2-bromo-4H-pirazolo[1,5-d]pirydo[3,2-b][1,4]oksazyno-4-ylideno] amino}-5-chloro-N,3-dimetylobenzamid), IN-LBA23 (2-[3-bromo-1-(3-hydroksypirydin-2-ylo)-1H-pirazol-5-ylo]-6-chloro-3,8-dimetylokwinazolin-4(3H)-on) oraz IN-LBA24 (2-(3-bromo-1H-pirazol-5-ylo)-6-chloro-3,8-dimetylokwinazolin-4(3H)-on).
 Wnioskodawca przedkłada te informacje Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi do dnia 30 kwietnia 2016 r.”.
 (1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.


text:
 COMISIÓN EUROPEA
 Bruselas, 25.9.2020
 COM(2020) 583 final
 2020/0269(NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la posición que ha de adoptarse, en nombre de la Unión Europea, en el Consejo de la Organización Internacional del Café
 EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 1.Objeto de la propuesta
 La presente propuesta se refiere a la decisión por la que se establece la posición que debe adoptarse en nombre de la Unión en el Consejo de la Organización Internacional del Café (OIC) en relación con la adopción prevista de la prórroga del Acuerdo Internacional del Café (AIC) de 2007.
 2.Contexto de la propuesta
 2.1.Acuerdo Internacional del Café de 2007
 El Acuerdo Internacional del Café de 2007 (en lo sucesivo, el «AIC») tiene por objeto conseguir una mayor cooperación internacional en los asuntos cafeteros y las cuestiones conexas; proporcionar un foro para las consultas intergubernamentales sobre el café y los medios de mejorar la economía cafetera mundial; facilitar el comercio del café mediante la recopilación y publicación de información sobre el mercado cafetero mundial, y promover el aumento de la demanda mundial de café. En último lugar —pero no por ello menos importante—, un objetivo esencial del Acuerdo es animar a los miembros a desarrollar un sector cafetero sostenible en términos económicos, sociales y medioambientales. El Acuerdo se firmó en 2007 y entró en vigor el 2 de febrero de 2011 por un período de diez años (hasta el 1 de febrero de 2021). Según lo dispuesto en el artículo 48, el Acuerdo puede prorrogarse por un máximo de ocho años.
 La Unión Europea es Parte en el Acuerdo
 1
 .
 2.2.El Consejo de la Organización Internacional del Café
 Según el artículo 9 del AIC, el Consejo de la Organización Internacional del Café es, en su calidad de máxima autoridad del AIC, el organismo responsable de la ejecución de todas las funciones necesarias para la aplicación de las disposiciones del AIC. El Consejo está compuesto por todos los miembros de la Organización (artículo 8 del AIC). A tenor del artículo 48, apartado 3, del AIC, el Consejo de la OIC podrá decidir que el Acuerdo sea prorrogado hasta más allá de la fecha en que expire por uno o más períodos sucesivos que no supongan en total más de ocho años. El artículo 14 del AIC establece que todas las decisiones de la OIC deberán adoptarse, en principio, por consenso. A falta de consenso, las decisiones se adoptarán por mayoría distribuida.
 Según lo establecido en el artículo 12 del AIC, los miembros de la OIC disponen de un total de 2 000 votos. Cada miembro de la OIC dispone de un número determinado de votos que el Consejo ajusta anualmente en función de criterios predefinidos en el AIC. La distribución de los votos también determina la contribución de los miembros (artículo 20, apartado 2, del AIC). Actualmente, la Unión es el mayor contribuyente a la OIC.
 2.3.El acto previsto del Consejo de la Organización Internacional del Café
 En 2019, la OIC creó un Grupo de Trabajo para la revisión del AIC.
 El 4 y el 5 de junio de 2020, durante su centésima vigésima sexta sesión, el Consejo de la OIC recomendó prorrogar el AIC más allá de su actual fecha de expiración. Esto permitiría una revisión más sustancial en el futuro.
 Entre el 7 y el 11 de septiembre de 2020, durante su centésima vigésima séptima sesión, el Consejo de la OIC deberá adoptar una decisión sobre la prórroga del AIC de 2007 («el acto previsto»).
 El objetivo del acto previsto es aprobar la prórroga del AIC de 2007.
 El acto previsto tendrá carácter vinculante para las Partes, de conformidad con el artículo 14, apartado 3, del Acuerdo, que dispone lo siguiente: «Los Miembros se comprometen a aceptar como vinculante toda decisión que el Consejo adopte en virtud de las disposiciones de este Acuerdo».
 3.Posición que debe adoptarse en nombre de la Unión
 La finalidad de la presente propuesta es que el Consejo autorice a la Comisión a votar, en nombre de la Unión, a favor de prorrogar el Acuerdo Internacional del Café en el seno del Consejo de la Organización Internacional del Café.
 La prórroga del AIC por un máximo de ocho años dará a los miembros de la OIC el tiempo suficiente para determinar si es necesario que el AIC sea objeto de una revisión sustancial en el futuro centrada en la modernización y la simplificación del Acuerdo.
 En la actualidad, la participación de la UE en la OIC es beneficiosa tanto para la Unión como para los demás Estados miembros de la OIC, de modo que el AIC puede prorrogarse tal cual. Prorrogar el Acuerdo más allá de 2021 y trabajar en su modernización llevará a un nuevo compromiso de los miembros y a un debate sobre la pertinencia de la OIC para afrontar los retos actuales. La posible revisión del AIC después de 2021 podría aumentar su valor añadido y la pertinencia de su trabajo y, posiblemente, despertar un mayor interés en la OIC. La prórroga del Acuerdo redunda, por tanto, en interés de la Unión.
 4.Base jurídica
 4.1.Base jurídica procedimental
 4.1.1.Principios
 El artículo 218, apartado 9, del Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea (TFUE) prevé la adopción de decisiones por las que se establezcan «las posiciones que deban adoptarse en nombre de la Unión en un organismo creado por un acuerdo, cuando dicho organismo deba adoptar actos que surtan efectos jurídicos, con excepción de los actos que completen o modifiquen el marco institucional del acuerdo».
 El concepto de «actos que surtan efectos jurídicos» incluye los actos que surten efectos jurídicos en virtud de las normas de Derecho internacional por las que se rija el organismo de que se trate. Incluye asimismo aquellos actos que no tienen fuerza vinculante con arreglo al Derecho internacional, pero que «influyen de manera determinante el contenido de la normativa adoptada por el legislador de la Unión»
 2
 .
 4.1.2.Aplicación al presente caso
 El Consejo de la OIC es un organismo creado por un acuerdo, a saber, el Acuerdo Internacional del Café de 2007.
 El acto que debe de adoptar el Consejo de la OIC es un acto que surte efectos jurídicos. El acto previsto será vinculante con arreglo al Derecho internacional, de conformidad con el artículo 14, apartado 3, del AIC.
 El acto previsto no completa ni modifica el marco institucional del Acuerdo.
 Por consiguiente, la base jurídica procedimental de la Decisión propuesta es el artículo 218, apartado 9, del TFUE.
 El acto previsto no completa ni modifica el marco institucional del acuerdo.
 Por consiguiente, la base jurídica procedimental de la Decisión propuesta es el artículo 218, apartado 9, del TFUE.
 4.2.Base jurídica sustantiva
 4.2.1.Principios
 La base jurídica sustantiva de las decisiones adoptadas con arreglo al artículo 218, apartado 9, del TFUE depende principalmente del objetivo y del contenido del acto previsto respecto del cual se adopta una posición en nombre de la Unión. Si el acto previsto persigue un doble objetivo o tiene un componente doble, y si uno de dichos objetivos o componentes puede calificarse de principal, mientras que el otro solamente es accesorio, la decisión adoptada con arreglo al artículo 218, apartado 9, del TFUE debe fundarse en una única base jurídica sustantiva, a saber, la que exija el objetivo o componente principal o preponderante.
 4.2.2.Aplicación al presente caso
 El objetivo principal y el contenido del acto previsto están relacionados con la política comercial común.
 Por lo tanto, la base jurídica sustantiva de la Decisión propuesta es el artículo 207 del TFUE.
 4.3.Conclusión
 La base jurídica de la Decisión propuesta debe ser el artículo 207 del TFUE, leído en relación con su artículo 218, apartado 9.
 2020/0269 (NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la posición que ha de adoptarse, en nombre de la Unión Europea, en el Consejo de la Organización Internacional del Café
 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
 Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea, y en particular su artículo 207, leído en relación con su artículo 218, apartado 9,
 Vista la propuesta de la Comisión Europea,
 Considerando lo siguiente:
 (1)El Acuerdo Internacional del Café (en lo sucesivo, «AIC») fue celebrado por la Unión mediante Decisión del Consejo de 16 de junio de 2008 y entró en vigor el 2 de febrero de 2011.
 (2)Según lo establecido en el artículo 48, apartado 1, del AIC, el AIC seguirá vigente durante un período de diez años a partir de su entrada en vigor provisional o definitiva, a menos que sea prorrogado o terminado con arreglo a las disposiciones del propio AIC.
 (3)Según el artículo 9 del AIC, el Consejo de la Organización Internacional del Café (en adelante, el «Consejo de la OIC») es, en su calidad de máxima autoridad del AIC, el organismo responsable de la ejecución de todas las funciones necesarias para la aplicación de las disposiciones del AIC. A tenor del artículo 48, apartado 3, del AIC, el Consejo de la OIC podrá decidir que el Acuerdo sea prorrogado hasta más allá de la fecha en que expire por uno o más períodos sucesivos que no supongan en total más de ocho años. El artículo 14 del AIC establece que la OIC deberá esforzarse por adoptar todas las decisiones por consenso.
 (4)Durante su centésima vigésima séptima sesión, que se celebrará del 7 al 11 de septiembre de 2020, y durante cualesquiera sesiones posteriores, el Consejo de la OIC deberá adoptar una decisión sobre la prórroga del AIC de 2007.
 (5)Procede establecer la posición que debe adoptarse en nombre de la Unión en el Consejo de la OIC, ya que las decisiones del Consejo de la OIC sobre la prórroga del Acuerdo serán vinculantes para la Unión.
 (6)Redunda en interés de la Unión tener la posibilidad de ser Parte en el AIC hasta la entrada en vigor, provisional o definitiva, de un nuevo acuerdo, habida cuenta de la importancia del sector cafetero para una serie de Estados miembros y para la economía de la Unión Europea.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 La posición que debe adoptarse en nombre de la Unión en la centésima vigésima séptima sesión y en cualquier sesión posterior del Consejo de la Organización Internacional del Café será la siguiente:
 Votar a favor de la prórroga del Acuerdo Internacional del Café de 2007 más allá de su fecha de expiración, por períodos de un año y sin superar los ocho años en total o, en caso de que esta se produzca con anterioridad, hasta la entrada en vigor provisional o definitiva de un nuevo acuerdo.
 Artículo 2
 El destinatario de la presente Decisión es la Comisión.
 Hecho en Bruselas, el
 Por el Consejo
 El Presidente
 (1)
 2008/579/CE: Decisión del Consejo, de 16 de junio de 2008, relativa a la firma y la celebración en nombre de la Comunidad Europea del Acuerdo Internacional del Café de 2007 (DO L 186 de 15.7.2008, p. 12).
 (2)
 Sentencia del Tribunal de Justicia de 7 de octubre de 2014, Alemania/Consejo, C-399/12, ECLI:EU:C 2014:2258, apartados 61 a 64.


text:
 11/Sv. 121
 HR
 Službeni list Europske unije
 39
 22005A0927(01)
 L 251/3
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 PROTOKOL
 uz Sporazum o suradnji i carinskoj uniji između Europske ekonomske zajednice i Republike San Marina o sudjelovanju Češke Republike, Republike Estonije, Republike Cipra, Republike Latvije, Republike Litve, Republike Mađarske, Republike Malte, Republike Poljske, Republike Slovenije i Slovačke Republike kao ugovornih stranaka na temelju njihovog pristupanja Europskoj uniji
 KRALJEVINA BELGIJA,
 ČEŠKA REPUBLIKA,
 KRALJEVINA DANSKA,
 SAVEZNA REPUBLIKA NJEMAČKA,
 REPUBLIKA ESTONIJA,
 HELENSKA REPUBLIKA,
 KRALJEVINA ŠPANJOLSKA,
 FRANCUSKA REPUBLIKA,
 IRSKA,
 TALIJANSKA REPUBLIKA,
 REPUBLIKA CIPAR,
 REPUBLIKA LATVIJA,
 REPUBLIKA LITVA,
 VELIKO VOJVODSTVO LUKSEMBURG,
 MAĐARSKA,
 REPUBLIKA MALTA,
 KRALJEVINA NIZOZEMSKA,
 REPUBLIKA AUSTRIJA,
 REPUBLIKA POLJSKA,
 PORTUGALSKA REPUBLIKA,
 REPUBLIKA SLOVENIJA,
 SLOVAČKA REPUBLIKA,
 REPUBLIKA FINSKA,
 KRALJEVINA ŠVEDSKA,
 UJEDINJENA KRALJEVINA VELIKE BRITANIJE I SJEVERNE IRSKE,
 (države članice) koje predstavlja Vijeće Europske unije, i
 EUROPSKA ZAJEDNICA, koju također predstavlja Vijeće Europske unije,
 s jedne strane, i
 REPUBLIKA SAN MARINO
 s druge strane,
 UZIMAJUĆI U OBZIR Sporazum o suradnji i carinskoj uniji između Europske ekonomske zajednice i Republike San Marina od 16. prosinca 1991. (Sporazum), koji je stupio na snagu 1. travnja 2002.,
 UZIMAJUĆI U OBZIR pristupanje Češke Republike, Republike Estonije, Republike Cipra, Republike Latvije, Republike Litve, Mađarske, Republike Malte, Republike Poljske, Republike Slovenije i Slovačke Republike Europskoj uniji 1. svibnja 2004.,
 BUDUĆI DA nove države članice postaju ugovorne stranke Sporazuma,
 UZIMAJUĆI U OBZIR DA Ugovor o pristupanju dodjeljuje Vijeću Europske unije ovlast da u ime sadašnjih država članica i novih država članica sklopi protokol o pristupanju novih država članica Sporazumu,
 SPORAZUMJELI SU SE:
 Članak 1.
 Nove države članice ovime postaju ugovorne stranke Sporazuma. Svaka od njih, na isti način kao i sadašnje države članice Zajednice, usvaja i prima na znanje Sporazum, kao i Izjave koje su mu priložene.
 Članak 2.
 Ovaj je Protokol sastavni dio Sporazuma.
 Članak 3.
 1. Ovaj Protokol odobravaju Vijeće Europske unije u ime država članica, Europske Zajednice i Republika San Marina u skladu s vlastitim postupcima.
 2. Stranke obavješćuju jedna drugu o provedbi tih postupaka. Isprave o odobrenju polažu se kod Glavnog tajništva Vijeća Europske unije.
 Članak 4.
 1. Ovaj Protokol stupa na snagu prvog dana prvog mjeseca nakon dana polaganja posljednje isprave o odobrenju.
 Članak 5.
 Tekstovi Sporazuma i Izjave koje su mu priložene sastavljeni su na češkom, estonskom, mađarskom, latvijskom, litavskom, malteškom, poljskom, slovačkom i slovenskom jeziku.
 Priloženi su ovom Protokolu i vjerodostojni su na isti način kao i tekstovi na drugim jezicima na kojima su sastavljeni Sporazum i njemu priložene Izjave.
 Članak 6.
 Ovaj je Protokol sastavljen u dva istovjetna primjerka na češkom, danskom, nizozemskom, engleskom, estonskom, finskom, francuskom, njemačkom, grčkom, mađarskom, talijanskom, latvijskom, litavskom, malteškom, poljskom, portugalskom, slovačkom, slovenskom, španjolskom i švedskom jeziku, s tim da je svaki tekst jednako vjerodostojan.
 Hecho en Bruselas, el cuatro de mayo de dos mil cinco.
 V Bruselu dne čtvrtého května dva tisíce pět.
 Udfærdiget i Bruxelles den fjerde maj to tusind og fem.
 Geschehen zu Brüssel am vierten Mai zweitausendfünf.
 Kahe tuhande viienda aasta maikuu neljandal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις τέσσερις Μαΐου δύο χιλιάδες πέντε.
 Done at Brussels on the fourth day of May in the year two thousand and five.
 Fait à Bruxelles, le quatre mai deux mille cinq.
 Fatto a Bruxelles, addì quattro maggio duemilacinque.
 Briselē, divtūkstoš piektā gada ceturtajā maijā.
 Priimta du tūkstančiai penktų metų gegužės ketvirtą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kettőezer-ötödik év május havának negyedik napján.
 Magħmul fi Brussel, fl-erbgħa jum ta’ Mejju tas-sena elfejn u ħamsa.
 Gedaan te Brussel, de vierde mei tweeduizend vijf.
 Sporządzono w Brukseli dnia czwartego maja roku dwatysiące piątego.
 Feito em Bruxelas, em quatro de Maio de dois mil e cinco.
 V Bruslju, četrtega maja leta dva tisoč pet.
 V Bruseli dňa štvrtého mája dvetisícpäť.
 Tehty Brysselissä neljäntenä päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattaviisi.
 Som skedde i Bryssel den fjärde maj tjugohundrafem.
 Por los Estados miembros
 Za členské státy
 For medlemsstaterne
 Für die Mitgliedstaaten
 Liikmesriikide nimel
 Για τα κράτη μέλη
 For the Member States
 Pour les États membres
 Per gli Stati membri
 Dalībvalstu vārdā
 Valstybių narių vardu
 A tagállamok részéről
 Ghall-Istati Membri
 Voor de lidstaten
 W imieniu Państw Członkowskich
 Pelos Estados-Membros
 Za členské štáty
 Za države članice
 Jäsenvaltioiden puolesta
 På medlemsstaternas vägnar
 Por las Comunidades Europeas
 Za Evropská společenstvi
 For de Europæiske Fællesskaber
 Für die Europäischen Gemeinschaften
 Euroopa ühenduste nimel
 Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
 For the European Communities
 Pour les Communautés européennes
 Per le Comunità europee
 Eiropas Kopienu vārdā
 Europos Bendrijų vardu
 Az Európai Közösségek részéről
 Ghall-Komunitajiet Ewropej
 Voor de Europese Gemeenschappen
 W imieniu Wspólnot Europejskich
 Pelas Comunidades Europeias
 Za Európske spoločenstvá
 Za Evropske skupnosti
 Euroopan yhteisöjen puolesta
 På Europeiska gemenskapernas vägnar
 Por la República de San Marino
 Za Republiku San Marino
 For Republikken San Marino
 Im Namen der Republik San Marino
 San Marino Vabariigi nimel
 Για τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου
 For the Republic of San Marino
 Pour la République de Saint-Marin
 Per la Repubblica di San Marino
 Sanmarīno Republikas vārdā
 San Marino Respublikos vardu
 A San Marino Köztársaság részéről
 Għar-Repubblika ta’ San Marino
 Voor de Republiek San Marino
 W imieniu Republiki San Marino
 Pela República de São Marino
 Za Sanmarínsku republiku
 Za Republiko San Marino
 San Marinon tasavallan puolesta
 På Republiken San Marinos vägnar