type: wikipedia

text:
Colunas de Hércules são os promontórios que existem no estreito de Gibraltar, um na África (conforme as versões, o monte Hacho ou o monte Musa) e outro na Europa (o rochedo de Gibraltar).
 Mitologia grega
 O nome provém da mitologia grega, em que se conta que Hércules, para realizar um de seus doze trabalhos (o décimo), teria necessidade de transpor um estreito marítimo. Dispondo de pouco tempo, resolveu abrir o caminho com seus ombros ligando assim o mar Mediterrâneo ao Oceano Atlântico. De um lado, ficou um grande rochedo, mais tarde chamado Gibraltar (monte Calpe) e do outro lado o monte Hacho ou o monte Musa (Abília ou Ábila), o primeiro situado em Ceuta e o segundo a alguns quilómetros para oeste. Os dois montes depois de separados passaram a ser denominados "Colunas de Hércules", ou "Pilares de Hércules".
 Este marco foi ultrapassado pelos fenícios e por suas rotas marítimas, quando buscavam matéria-prima para a manufatura de tecidos, vidros e outros produtos para comerciar no Mediterrâneo em geral e no Egito em particular.
 Torres de Hércules em Cadiz
 Existiram duas Torres de Hércules em Cádis, que desapareceram - uma delas após o Sismo de 1755, outra antes. Antes do abalo que atingiu diferentes partes da Europa, apareciam mencionadas em livros e até ilustradas em mapas (por exemplo, num mapa de 1660 de N. J. Visscher). Essa área de Cadiz, que pode ser identificada num mapa de 1715 de D. Juan Alvarez de Colmenar, é agora conhecida como "Torregorda".
 Gaspar Barreiros criticando a antiga abundância de monumentos atribuídos a Hércules diz:
 E destas vaidades não há lugar nobre em Espanha, que não tenha suas relíquias, ou em torres, ou em pontes, ou em quaisquer outros edifícios, como ora nestes de Merida, que a gente ignorante usurpa como por mostra & argumento de sua nobreza e antiguidade. Digo tudo isto porque nos mais dos lugares nobres de Hespanha me aconteceu achar sempre sempre qualquer coisa desta qualidade que o povo afirma com muita contumancia ser de Hércules, tão grande fortuna foi deste homem, que com uns poucos trabalhos & os mais deles fabulosos, roubou a fama de tantos alheios.
 (Neste comentário referia-se ao Arco de Trajano em Mérida, que antes era conhecido como "Arco de Hércules".)
 Este lendário Hércules, também designado Hércules Líbico, esteve associado à historiografia ibérica especialmente nos Séculos XVI, XVII e XVIII.
 Mitologia grega
 Atlântida
 Héracles


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21995A0620(01)
 Συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για τις δημόσιες συμβάσεις
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 134 της 20/06/1995 σ. 0026 - 0036
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ Υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για τις δημόσιες συμβάσειςΕξοχώτατο Sir Leon BrittanΕπίτροποΕπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων200 Rue de la Loi,1049, ΒρυξέλλεςΟυάσιγκτον, 30 Μαΐου 1995Αξιότιμε κ. Επίτροπε,Αναφορικά με τις συζητήσεις που διεξήχθησαν μεταξύ εκπροσώπων της κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (στο εξής «ΗΠΑ») και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (στο εξής «ΕΚ») με αντικείμενο τις δημόσιες συμβάσεις, έχω την τιμή να επιβεβαιώσω τα ακόλουθα.1. Οι ΗΠΑ και η ΕΚ συμφωνούν να τροποποιήσουν το αντίστοιχο για κάθε πλευρά προσάρτημα Ι της συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις, που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994, όπως ορίζεται στα έγγραφα που επισυνάπτονται στην παρούσα επιστολή.2. Οι ΗΠΑ επιφυλάσσουν στις επιχειρήσεις της ΕΚ που παρέχουν αγαθά και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών του τομέα κατασκευών, μεταχείριση όχι λιγότερο ευνοϊκή από αυτή που επιφυλάσσουν στις επιχειρήσεις από άλλες πολιτείες των ΗΠΑ όσον αφορά τις συμβάσεις που αναθέτει η Massachusets Port Authority και οι πολιτείες της Δυτικής Βιρτζίνια και της Βόρειας Ντακότα καθώς και τις συμβάσεις που αναθέτει η πολιτεία του Ιλινόις οι οποίες δεν καλύπτονται από τη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις 7 επίσης, για τις συμβάσεις που ανατίθενται από τις πόλεις Βοστόνη, Σικάγο, Ντάλας, Ντιτρόιτ, Ινδιανάπολις, Νάσβιλ και Σαν Αντόνιο, πρέπει να παρέχεται η μεταχείριση που επιφυλάσσεται και στις επιχειρήσεις οι οποίες δεν έχουν την έδρα τους στην εκάστοτε πόλη.3. Οι ΗΠΑ και η ΕΚ συμφωνούν να συνεργάζονται και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προς την κατεύθυνση της σημαντικής βελτίωσης της διαφάνειας σε ό,τι αφορά τις προκηρύξεις των προγραμματιζόμενων προς ανάθεση συμβάσεων, κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται ότι γίνεται κάθε φορά σαφές στους ενδιαφερόμενους πως πρόκειται για σύμβαση η οποία καλύπτεται από τη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις.4. Οι ΗΠΑ και η ΕΚ συμφωνούν ότι το μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΚ για τις δημόσιες συμβάσεις, που συνήφθη στις 25 Μαΐου 1993, παρατείνεται μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις, που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994.5. Οι ΗΠΑ συμφωνούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν αναφορικά με την Rural Electrification Administration, και οι οποίες περιέχονται στο επισυναπτόμενο παράρτημα 3 του προσαρτήματος Ι, το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας και πάντως όχι αργότερα από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας για τη σύσταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.Σας απευθύνω θερμή παράκληση, κύριε Επίτροπε, να επιβεβαιώσετε ότι η παρούσα επιστολή, καθώς και τα επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα, αποδίδουν πιστά το περιεχόμενο της συμφωνίας που επετεύχθη μεταξύ μας.Σας προτείνω μάλιστα, εφόσον συμφωνεί προς τούτο η ΕΚ, η παρούσα επιστολή, τα επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα, καθώς και η απάντησή σας στην παρούσα να αποτελέσουν συμφωνία μεταξύ της ΕΚ και της κυβερνήσεως των ΗΠΑ, η οποία θα αρχίσει να ισχύει από την ημερομηνία της παρούσης, με εξαίρεση το ανωτέρω σημείο 2, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις, που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994.Με εξαιρετική εκτίμηση,>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>Michael KANTORΕπισυνάπτονται: Τα τροποποιημένα παραρτήματα 2 και 3 και οι γενικές σημειώσεις του προσαρτήματος Ι των Ηνωμένων Πολιτειών.Τροποποιημένες γενικές σημειώσεις και παρεκκλίσεις από τις διατάξεις του άρθρου ΙΙΙ του προσαρτήματος Ι της ΕΚ.Πρέσβη κ. Michael KantorΕκπρόσωπο των Ηνωμένων Πολιτειών για θέματα εμπορίουExecutive Office of the PresidentWashington DC 20506(Ηνωμένες Πολιτείες)Βρυξέλλες, 30 Μαΐου 1995.Αξιότιμε κ. Πρέσβη,Έχω την τιμή να σας γνωρίσω ότι έλαβα σημερινή επιστολή σας, η οποία έχει ως εξής:«Αξιότιμε κ. Επίτροπε,Αναφορικά με τις συζητήσεις που διεξήχθησαν μεταξύ εκπροσώπων της κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (στο εξής "ΗΠΑ" και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (στο εξής "ΕΚ") με αντικείμενο τις δημόσιες συμβάσεις, έχω την τιμή να επιβεβαιώσω τα ακόλουθα.1. Οι ΗΠΑ και η ΕΚ συμφωνούν να τροποποιήσουν το αντίστοιχο για κάθε πλευρά προσάρτημα Ι της συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις, που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994, όπως ορίζεται στα έγγραφα που επισυνάπτονται στην παρούσα επιστολή.2. Οι ΗΠΑ επιφυλάσσουν στις επιχειρήσεις της ΕΚ που παρέχουν αγαθά τις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών του τομέα κατασκευών, μεταχείριση όχι λιγότερο ευνοϊκή από αυτή που επιφυλάσσουν στις επιχειρήσεις από άλλες πολιτείες των ΗΠΑ όσον αφορά τις συμβάσεις που αναθέτει η Massachusets Port Authority και οι πολιτείες της Δυτικής Βιρτζίνια και της Βόρειας Ντακότα καθώς και τις συμβάσεις που αναθέτει η πολιτεία του Ιλινόις οι οποίες δεν καλύπτονται από τη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις 7 επίσης, για τις συμβάσεις που ανατίθενται από τις πόλεις Βοστόνη, Σικάγο, Ντάλας, Ντιτρόιτ, Ινδιανάπολις, Νάσβιλ και Σαν Αντόνιο, πρέπει να παρέχεται η μεταχείριση που επιφυλάσσεται και στις επιχειρήσεις οι οποίες δεν έχουν την έδρα τους στην εκάστοτε πόλη.3. Οι ΗΠΑ και η ΕΚ συμφωνούν να συνεργάζονται και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προς την κατεύθυνση της σημαντικής βελτίωσης της διαφάνειας σε ό,τι αφορά τις προκηρύξεις των προγραμματιζόμενων προς ανάθεση συμβάσεων, κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται ότι γίνεται κάθε φορά σαφές στους ενδιαφερόμενους πως πρόκειται για σύμβαση η οποία καλύπτεται από τη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις.4. Οι ΗΠΑ και η ΕΚ συμφωνούν ότι το μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΚ για τις δημόσιες συμβάσεις, που συνήφθη στις 25 Μαΐου 1993, παρατείνεται μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις, που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994.5. Οι ΗΠΑ συμφωνούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν αναφορικά με την Rural Electrification Administration, και οι οποίες περιέχονται στο επισυναπτόμενο παράρτημα 3 του προσαρτήματος Ι, το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας και πάντως όχι αργότερα από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας για τη σύσταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.Σας απευθύνω θερμή παράκληση, κύριε Επίτροπε, να επιβεβαιώσετε ότι η παρούσα επιστολή, καθώς και τα επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα, αποδίδουν πιστά το περιεχόμενο της συμφωνίας που επετεύχθη μεταξύ μας.Σας προτείνω μάλιστα, εφόσον συμφωνεί προς τούτο η ΕΚ, η παρούσα επιστολή, τα επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα, καθώς και η απάντησή σας στην παρούσα να αποτελέσουν συμφωνία μεταξύ της ΕΚ και της κυβερνήσεως των ΗΠΑ, η οποία θα αρχίσει να ισχύει από την ημερομηνία της παρούσης, με εξαίρεση το ανωτέρω σημείο 2, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις, που υπεγράφη στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994.Με εξαιρετική εκτίμηση,Michael KANTORΕπισυνάπτονται: Τα τροποποιημένα παραρτήματα 2 και 3 και οι γενικές σημειώσεις του προσαρτήματος Ι των Ηνωμένων Πολιτειών.Τροποποιημένες γενικές σημειώσεις και παρεκκλίσεις από τις διατάξεις του άρθρου ΙΙΙ του προσαρτήματος Ι της ΕΚ.».Έχω την τιμή να σας επιβεβαιώσω ότι η ΕΚ συμφωνεί με το περιεχόμενο της κοινής συμφωνίας που διαλαμβάνεται στην επιστολή σας και στα επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα. Επίσης, συμφωνεί η επιστολή σας, η παρούσα απάντηση και τα επισυναπτόμενα έγγραφα να αποτελέσουν συμφωνία μεταξύ της ΕΚ και της κυβερνήσεως των ΗΠΑ.Με εξαιρετική εκτίμηση,>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>Leon BRITTANΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 ΦΟΡΕΙΣ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΙΕΝΕΡΓΟΥΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ Κατώτατα όρια: 355 000 ΕΤΔ για προμήθειες και υπηρεσίες5 εκατομμύρια ΕΤΔ για κατασκευέςΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΦΟΡΕΩΝ ArizonaExecutive branch agenciesArkansasExecutive branch agencies, including universities but excluding the Office of Fish and Game and construction servicesCaliforniaExecutive branch agenciesColoradoExecutive branch agenciesConnecticutDepartment of Administrative ServicesConnecticut Department of TransportationConnecticut Department of Public WorksConstituent Units of Higher EducationDelaware (*)Administrative Services (Central Procurement Agency)State UniversitiesState CollegesFlorida (*)Executive branch agenciesHawaiiDepartment of Accounting and General Services (with the exception of procurements of software developed in the state and construction)IdahoCentral Procurement Agency (including all colleges and universities subject to central purchasing oversight)Illinois (*)Department of Central Management ServicesIowa (*)Department of General ServicesDepartment of TransportationBoard of Regents' Institutions (universities)KansasExecutive branch agencies, excluding construction services, automobiles and aircraftKentuckyDivision of Purchases, Finance and Administration Cabinet, excluding construction projectsLouisianaExecutive branch agenciesMaine (*)Department of Administrative and Financial ServicesBureau of General Services (covering state government agencies and school construction)Maine Department of TransportationMaryland (*)Office of the TreasuryDepartment of the EnvironmentDepartment of General ServicesDepartment of Housing and Community DevelopmentDepartment of Human ResourcesDepartment of Licensing and RegulationDepartment of Natural ResourcesDepartment of Public Safety and Correctional ServicesDepartment of PersonnelDepartment of TransportationMassachusettsExecutive Office for Administration and FinanceExecutive Office of Communities and DevelopmentExecutive Office of Consumer AffairsExecutive Office of Economic AffairsExecutive Office of EducationExecutive Office of Elder AffairsExecutive Office of Environmental AffairsExecutive Office of Health and Human ServiceExecutive Office of LaborExecutive Office of Public SafetyExecutive Office of Transportation and ConstructionMichigan (*)Department of Management and BudgetMinnesotaExecutive branch agenciesMississippiDepartment of Finance and Administration (does not include services)MissouriOffice of AdministrationDivision of Purchasing and Materials ManagementMontanaExecutive branch agencies (only for services and construction)New York (*)State agenciesState university systemPublic authorities and public benefit corporations, with the exception of those entities with multi-state mandatesIn addition to the exceptions noted at the end of this Annex, transit cars, buses and related equipment are not coveredNebraskaCentral Procurement AgencyNew Hampshire (*)Central Procurement AgencyOklahoma (*)Office of Public Affairs and all state agencies and departments subject to the Oklahoma Central Purchasing Act, excluding construction servicesOregonDepartment of Administrative ServicesPennsylvania (*)Executive branch agencies, including:Governor's OfficeDepartment of the Auditor GeneralTreasury DepartmentDepartment of AgricultureDepartment of BankingPennsylvania Securities CommissionDepartment of HealthDepartment of TransportationInsurance DepartmentDepartment of AgingDepartment of CorrectionDepartment of Labor and IndustryDepartment of Military AffairsOffice of Attorney GeneralDepartment of General ServicesDepartment of EducationPublic Utility CommissionDepartment of RevenueDepartment of StatePennsylvania State PoliceDepartment of Public WelfareFish CommissionGame CommissionDepartment of CommerceBoard of Probation and ParoleLiquor Control BoardMilk Marketing BoardLieutenant Governor's OfficeDepartment of Community AffairsPennsylvania Historical and Museum CommissionPennsylvania Emergency Management AgencyState Civil Service CommissionPennsylvania Public Television NetworkDepartment of Environmental ResourcesState Tax Equalization BoardDepartment of Public WelfareState Employees' Retirement SystemPennsylvania Municipal Retirement BoardPublic School Employees' Retirement SystemPennsylvania Crime CommissionExecutive OfficesRhode IslandExecutive branch agencies, excluding boats, automobiles, buses and related equipmentSouth DakotaCentral Procuring Agency (including universities and penal institutions)In addition to the exceptions noted at the end of this Annex, procurements of beef are not coveredTennesseeExecutive branch agencies (excluding services and construction)TexasGeneral Services CommissionUtahExecutive branch agenciesVermontExecutive branch agenciesWashingtonWashington State executive branch agencies, including:General AdministrationDepartment of TransportationState UniversitiesIn addition to the exceptions noted at the end of this Annex, procurements of fuel, paper products, boats, ships and vessels are not coveredWisconsinExecutive branch agencies, including:Department of AdministrationState Correctional InstitutionsDepartment of DevelopmentEducational Communications BoardDepartment of Employment RelationsState Historical SocietyDepartment of Health and Social ServicesInsurance CommissionerDepartment of JusticeLottery BoardDepartment of Natural ResourcesAdministration for Public InstructionRacing BoardDepartment of RevenueState Fair Park BoardDepartment of TransportationState University SystemWyoming (*)Procurement Services DivisionWyoming Department of TransportationUniversity of WyomingΣημειώσεις του παραρτήματος 2 Εκτός από τους όρους που καθορίζονται στις γενικές σημειώσεις, ισχύουν και οι ακόλουθοι όροι:1. Όσον αφορά τις πολιτείες που σημειώνονται με αστερίσκο και στις οποίες προϋπάρχουν περιορισμοί, η συμφωνία δεν ισχύει για την προμήθεια χάλυβα ποιότητας κατασκευών (περιλαμβανομένων των αναγκών για τις υπεργολαβίες), οχημάτων με κινητήρα και άνθρακα.2. Η συμφωνία δεν ισχύει για προτιμήσεις ή περιορισμούς που αφορούν προγράμματα για την προώθηση της ανάπτυξης πληγέντων τομέων ενώ οι επιχειρήσεις μειονοτήτων, μειονεκτούντων βετεράνων και γυναικών εξαιρούνται του πεδίου εφαρμογής.3. Το παρόν παράρτημα δεν ερμηνεύεται κατ' ουδένα τρόπο με σκοπό να εμποδίσει φορείς των πολιτειών να εφαρμόσουν περιορισμούς οι οποίοι προωθούν τη γενική ποιότητα του περιβάλλοντος στην εν λόγω πολιτεία, εφόσον οι περιορισμοί αυτού του είδους δεν αποτελούν συγκεκαλυμμένους φραγμούς των διεθνών συναλλαγών.4. Η συμφωνία δεν ισχύει για προμήθειες που πραγματοποιούνται από φορέα που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εξ ονόματος μη καλυπτομένων φορέων σε διαφορετικό επίπεδο διοίκησης.5. Η συμφωνία δεν ισχύει για περιορισμούς που αφορούν ομοσπονδιακά ταμεία για έργα μαζικής διαμετακόμισης και αυτοκινητοδρόμων.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3 ΛΟΙΠΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΕΝΕΡΓΟΥΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ Κατώτατο όριο: 400 000 ΕΤΔ για προμήθειες και υπηρεσίες (εκτός από τα καθοριζόμενα κατωτέρω)5 εκατομμύρια ΕΤΔ για κατασκευέςΚΑΤΟΛΟΓΟΣ ΦΟΡΕΩΝ The following entities at the SDR equivalent of $ 250 000 for supplies and services:Tennessee Valley AuthorityPower Marketing Administrations of the Department of Energy- Bonneville Power Administration- Western Area Power Administration- Southeastern Power Administration- Southwestern Power Administration- Alaska Power AdministrationSt Lawrence Seaway Development CorporationThe following entities at 400 000 SDRs for supplies and services:The Port Authority of New York and New Jersey with the following exceptions:- maintenance, repair and operating materials and supplies (e.g. hardware, tools, lamps/lighting, plumbing);- in exceptional cases, individual procurements may require certain regional production of goods if authorized by the Board of Directors;- procurements pursuant to multi-jurisdictional agreement (i.e. for contracts which have initially been awarded by other jurisdictions).The Port of Baltimore (subject to the conditions specified for the state of Maryland in Annex 2)The New York Power Authority (subject to the conditions specified for the state of New York in Annex 2)Rural Electrification Administration Financing:1. waiver of Buy American restrictions on financing for all power generation projects (restrictions on financing for telecommunication projects are excluded from the Agreement);2. application of Code-equivalent procurement procedures and national treatment to funded projects exceeding the thresholds specified above.Σημειώσεις του παραρτήματος 3 1. Όσον αφορά τους εν λόγω φορείς, η συμφωνία δεν ισχύει για περιορισμούς που αφορούν ομοσπονδιακά ταμεία για έργα αερολιμένων.2. Για το παρόν παράρτημα ισχύουν οι όροι που καθορίζονται στις γενικές σημειώσεις.Γενικές σημειώσεις 1. Κατά παρέκκλιση των ανωτέρω, η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει για προμήθειες εξ ονόματος μικρών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων μειονοτήτων στο πλαίσιο του προγράμματος εξασφάλισης μέρους των δημοσίων συμβάσεων για τις εν λόγω επιχειρήσεις («set asides»).2. Οι προμήθειες όσον αφορά την κάλυψη των ΗΠΑ δεν περιλαμβάνουν μη συμβατικές συμφωνίες ή κάποια μορφή κυβερνητικής ενίσχυσης, περιλαμβανομένων των συμφωνιών συνεταιρισμού, των μη επιστρεπτέων ενισχύσεων, των δανείων, των εισφορών κεφαλαίων, των εγγυήσεων, των φορολογικών κινήτρων και των κρατικών προμηθειών εμπορευμάτων και υπηρεσιών σε πρόσωπα ή κρατικές αρχές που δεν καλύπτονται συγκεκριμένα από τα παραρτήματα των ΗΠΑ της παρούσας συμφωνίας, εκτός εάν καθορίζεται διαφορετικά στο παρόν προσάρτημα.3. Οι προμήθειες δεν περιλαμβάνουν την αγορά υπηρεσιών για φορολογικές υπηρεσίες ή το θεματοφυλάκιο, υπηρεσιών εκκαθάρισης και διαχείρισης για δημοσιονομικούς οργανισμούς που υπόκεινται σε κανονιστικές ρυθμίσεις, και υπηρεσιών πώλησης και διανομής τίτλων του δημοσίου χρέους.4. Στις περιπτώσεις που μια σύμβαση που πρόκειται να ανατεθεί από κάποιο φορέα δεν καλύπτεται από την παρούσα συμφωνία, η παρούσα συμφωνία δεν ερμηνεύεται εις τρόπον ώστε να καλύπτει οποιοδήποτε εμπόρευμα ή υπηρεσία που αποτελεί μέρος αυτής της σύμβασης.5. Όσον αφορά τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες (συμπεριλαμβανομένων των κατασκευών) των ακολούθων χωρών και προμηθευτών τέτοιου είδους εμπορευμάτων και υπηρεσιών, η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει για τις προμήθειες που διενεργούνται από φορείς οι οποίοι απαριθμούνται στα παραρτήματα 2 και 3 ή στην παρέκκλιση που περιγράφεται στο παράρτημα 3:ΚαναδάςΕλβετίαΝορβηγίαΙαπωνίαΟι Ηνωμένες Πολιτείες είναι διατεθειμένες να τροποποιήσουν την παρούσα σημείωση σε περίπτωση που το πεδίο εφαρμογής όσον αφορά τα εν λόγω παραρτήματα μεταβληθεί σε σχέση με κάποιο από τα μέρη που αναφέρονται ανωτέρω.6. Όσον αφορά τις υπηρεσίες κατασκευών της Δημοκρατίας της Κορέας και τους προμηθευτές τέτοιου είδους υπηρεσιών, η παρούσα συμφωνία ισχύει μόνο για τις προμήθειες των φορέων που απαριθμούνται στα παραρτήματα 2 και 3 για κατώτατο όριο άνω των 15 εκατομμυρίων ΕΤΔ.7. Όσον αφορά τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες (περιλαμβανομένων των κατασκευών) της Ιαπωνίας και προμηθευτών τέτοιου είδους εμπορευμάτων και υπηρεσιών, η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει για προμήθειες που διενεργούνται από την Αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA).8. Όσον αφορά κάποιο συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος, οι υπηρεσίες οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα 4 εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής μόνο στο βαθμό στον οποίο το εν λόγω μέρος έχει περιλάβει τις υπηρεσίες αυτές στο οικείο παράρτημα 4.ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΙΙΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑΤΟΣ Ι ΤΗΣ ΕΚ Γενικές σημειώσεις και παρεκκλίσεις από τις διατάξεις του άρθρου ΙΙΙ 1. Η ΕΚ δεν θα επεκτείνει τα οφέλη της παρούσας συμφωνίας:- όσον αφορά την ανάθεση συμβάσεων από φορείς που απαριθμούνται στο παράρτημα 2 σε προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών του Καναδά,- όσον αφορά την ανάθεση συμβάσεων, εκτός αυτών για προμήθειες, που απαριθμούνται στο παράρτημα 2 σε προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών των ΗΠΑ,- όσον αφορά την ανάθεση συμβάσεων που απαριθμούνται στο παράρτημα 3 παράγραφος:α) (ύδρευση), στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών του Καναδά και των ΗΠΑ 7β) (ηλεκτρική ενέργεια), στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών του Καναδά, του Χονγκ Κονγκ και της Ιαπωνίας 7γ) (αερολιμένες), στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών του Καναδά, της Κορέας και των ΗΠΑ 7δ) (λιμένες), στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών του Καναδά 7ε) (αστικές μεταφορές), στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών του Καναδά, του Ισραήλ, της Ιαπωνίας, της Κορέας και των ΗΠΑ,έως ότου η ΕΚ αποδεχθεί ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη παρέχουν συγκρίσιμη και αποτελεσματική πρόσβαση για τις επιχειρήσεις της ΕΚ στις σχετικές αγορές,- στους παρέχοντες υπηρεσίες στα μέρη τα οποία δεν έχουν περιλάβει τις συμβάσεις υπηρεσιών με τους σχετικούς φορείς στα παραρτήματα 1 έως 3 και τη σχετική κατηγορία υπηρεσιών δυνάμει των παραρτημάτων 4 και 5 στο δικό τους πεδίο εφαρμογής.2. Οι διατάξεις του άρθρου ΧΧ δεν ισχύουν για τους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών των ακολούθων:- του Ισραήλ, της Ιαπωνίας, της Κορέας και της Ελβετίας κατά τη διεκδίκηση της ανάθεσης συμβάσεων από φορείς που αναφέρονται στο παράρτημα 2 παράγραφος 2, έως ότου η ΕΚ αποδεχθεί ότι έχουν εντάξει πλήρως τους φορείς επιπέδου κατωτέρου της κεντρικής διοίκησης στο πεδίο εφαρμογής,- της Ιαπωνίας, της Κορέας και των ΗΠΑ κατά τη διεκδίκηση της ανάθεσης συμβάσεων σε προμηθευτές εμπορευμάτων ή υπηρεσιών από μέρη άλλα αυτών που αναφέρονται, οι οποίοι είναι μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις δυνάμει των σχετικών διατάξεων της νομοθεσίας της ΕΚ, έως ότου η ΕΚ αποδεχθεί ότι δεν εφαρμόζονται πλέον μέτρα που εισάγουν διακρίσεις υπέρ ορισμένων εγχωρίων μικρών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων μειονοτήτων,- του Ισραήλ, της Ιαπωνίας και της Κορέας κατά τη διεκδίκηση της ανάθεσης συμβάσεων από φορείς της ΕΚ, των οποίων η αξία είναι μικρότερη από το κατώτατο όριο που ισχύει για την ίδια κατηγορία συμβάσεων που ανατίθενται από τα εν λόγω μέρη.3. Έως ότου η ΕΚ αποδεχθεί ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη παρέχουν πρόσβαση στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών της ΕΚ στις οικείες αγορές, η ΕΚ δεν θα επεκτείνει τα οφέλη της παρούσας συμφωνίας στους προμηθευτές εμπορευμάτων και υπηρεσιών των εξής:- του Καναδά, όσον αφορά τις προμήθειες των FSC 36, 70 και 74 [ειδικός μηχανολογικός εξοπλισμός βιομηχανίας, εξοπλισμός αυτόματης επεξεργασίας δεδομένων γενικής χρήσεως, λογισμικό, προμήθειες και βοηθητικός εξοπλισμός (εκτός από τις διατάξεις εξοπλισμού ΑΕΔ 7010), μηχανές γραφείου, εξοπλισμός ορατών αρχείων και εξοπλισμός ΑΕΔ],- του Καναδά, όσον αφορά την προμήθεια των FSG 58 (τηλεπικοινωνίες, εξοπλισμός προστασίας και ακτινοβολίας εν φάσει) και των ΗΠΑ όσον αφορά τον εξοπλισμό ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας,- της Κορέας και του Ισραήλ όσον αφορά την προμήθεια από φορείς που αναφέρονται στο παράρτημα 3 παράγραφος β), όσον αφορά την προμήθεια εμπορευμάτων των κωδικών ΕΣ 8504, 8535, 8537 και 8544 (ηλεκτρικοί μετασχηματιστές, βύσματα, διακόπτες και μονωμένα καλώδια) 7 και για το Ισραήλ των κωδικών ΕΣ 8501, 8536 και 9028 30,- των ΗΠΑ, όσον αφορά την προμήθεια από φορείς που αναφέρονται στο παράρτημα 3 παράγραφος δ), υπηρεσιών βυθοκόρησης και προμηθειών σχετικών με τα ναυπηγεία,- του Καναδά και των ΗΠΑ όσον αφορά συμβάσεις για εμπορεύματα ή υπηρεσίες που αποτελούν μέρη συμβάσεων οι οποίες, παρόλο που έχουν αντατεθεί από φορέα που καλύπτεται από την παρούσα συμφωνία, οι ίδιες δεν υπόκεινται στην παρούσα συμφωνία.4. Η συμφωνία δεν ισχύει για συμβάσεις που ανατίθενται στο πλαίσιο των εξής:- διεθνούς συμφωνίας, προοριζόμενες για την από κοινού εφαρμογή ή εκμετάλλευση έργου από τις προσυπογράφουσες πολιτείες,- διεθνούς συμφωνίας σχετικά με τη στάθμευση στρατευμάτων,- ειδικής διαδικασίας διεθνούς οργανισμού.5. Η συμφωνία δεν ισχύει για προμήθειες γεωργικών προϊόντων που παράγονται στο πλαίσιο προγραμμάτων γεωργικής βοήθειας και επισιτιστικών προγραμμάτων.6. Οι συμβάσεις που ανατίθενται από φορείς των παραρτημάτων 1 και 2 σε σχέση με δραστηριότητες στους τομείς του ποσίμου ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών ή των τηλεπικοινωνιών, δεν περιλαμβάνονται.7. Η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει για συμβάσεις που ανατίθενται από φορείς του παραρτήματος 3:- για την αγορά ύδατος και για την προμήθεια ενέργειας ή καυσίμων για την παραγωγή ενέργειας,- για άλλους σκοπούς πλην της άσκησης των δραστηριοτήτων τους όπως περιγράφονται στο εν λόγω παράρτημα ή για την άσκηση τέτοιου είδους δραστηριοτήτων σε χώρα μη μέλος,- για σκοπούς μεταπώλησης ή εκμίσθωσης σε τρίτα μέρη, υπό την προϋπόθεση ότι ο συμβαλλόμενος φορέας δεν τυγχάνει ειδικού ή αποκλειστικού δικαιώματος πώλησης ή εκμίσθωσης του αντικειμένου των συμβάσεων τέτοιου είδους και ότι άλλοι φορείς είναι ελεύθεροι να το πωλήσουν ή να το εκμισθώσουν υπό τους ίδιους όρους όπως ο συμβαλλόμενος φορέας.8. Η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει για τις συμβάσεις:- αγοράς ή εκμίσθωσης γης, κτιρίων ή άλλης ακίνητης περιουσίας ή σχετικών δικαιωμάτων,- αγοράς, ανάπτυξης, παραγωγής ή συμπαραγωγής υλικού προγράμματος από ραδιοφωνικούς σταθμούς και τις συμβάσεις για το χρόνο ραδιοφωνικής μετάδοσης.9. Η παρούσα συμφωνία δεν ισχύει για την ανάθεση συμβάσεων υπηρεσιών από φορείς της Ισπανίας που αναφέρονται στο παράρτημα 3 πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997 ή για την ανάθεση συμβάσεων από φορείς της Ελλάδας ή της Πορτογαλίας που αναφέρονται στο παράρτημα 3 πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998.


text:
Letanovce sú obec na Slovensku v okrese Spišská Nová Ves, v Košickom kraji.
 Polohopis
 Obec sa nachádza v západnej časti Hornádskej kotliny na brehoch potoka Brusník a na severných svahoch Slovenského raja.
 Susedné obce
 Hrabušice, Smižany, Spišské Tomášovce, Spišský Štvrtok, Arnútovce
 Ulice
 Slovenského raja, Slobody, Staničná, Školská, Hanulova, Nábrežná, Štúrova, Malá, Krátka, Poľná, Záhradná, Michalská, Slovenského národného povstania, Tatranská, Cintorínska, Okružná
 Vodné toky
 Brusník
 Symboly obce
 https://www.letanovce.sk/symboly-obce
 História
 Staré a cudzie názvy obce
 1250 Lethon
 1280 Letun
 1299 Lapis Refugii
 1307 Lapis Leton, Letong
 1319 Locus Refugii seu Letenkew, Letonkew
 1773 Letanowcze
 1786 Letanowce
 Nemecký názov: Lettensdorf
 Maďarský názov: Letánfalu, Létánfalva
 Politika
 Starostovia obce
 1990 – 1994 Michal Urban (KDH)
 1994 – 1998 Michal Urban (KDH)
 1998 – 2002 Michal Urban (KDH)
 2002 – 2006 Ing. Peter Kacvinský (NEKA)
 2006 – 2010 Ing. Peter Kacvinský (NEKA)
 2010 – 2014 Michal Urban (KDH)
 2014 – 2018 Slavomír Zahornadský (NEKA)
 2018 – 2022 Slavomír Zahornadský (NEKA)
 Obecné zastupiteľstvo
 1990 – 1994 – 12 poslancov
 1994 – 1998 – 14 poslancov (11 KDH, 1 HZDS)
 1998 – 2002 – 9 poslancov (5 KDH, 4 NEKA)
 2002 – 2006 – 9 poslancov (7 KDH, 1 NEKA, 1 SDĽ)
 2006 – 2010 – 9 poslancov (4 KDH, 1 KDH+SDKÚ-DS, 2 NEKA, 2 SMER+SNS)
 2010 – 2014 – 9 poslancov (4 NEKA, 3 KDH, 1 SMER, 1 SaS)
 2014 – 2018 – 9 poslancov (8 NEKA, 1 KDH)
 2018 – 2022 – 9 poslancov (5 NEKA, 3 SPOLU, 1 SMER)
 Obyvateľstvo
 Vývoj obyvateľstva od roku 1869
 Zloženie obyvateľstva podľa náboženského vyznania (2001)
 Zloženie obyvateľstva podľa národnosti (2001)
 Kultúra a zaujímavosti
 Pamiatky
 Kláštorisko
 Zrúcaniny niekdajšieho kláštora na Skale útočišťa (Lapis refugii), ktorý založili kartuziáni roku 1299 a rozšírili novým kostolom roku 1330. Kláštor bol v roku 1436 vypálený a pri obnove v poslednej tretine 15. stor. dostal ďalšiu polygonálne zakončenú kaplnku. Roku 1543 dali Levočania opustený kláštor a kostol zbúrať. Odvtedy leží v rumoch. Z niekdajších stavieb sa zachovalo základové murivo a značne deštruované zvyšky múrov.
 Rímskokatolícky kostol Všetkých svätých
 Pôvodne neskororománsky z polovice 13. stor., prestavaný v 14. stor. a zbarokizovaný v 18. stor. Z pôvodnej stavby sa zachoval pôdorys so štvorcovým presbytériom, loďou a vežou a čiastočná výška obvodového muriva. Z románskych detailov je južný portál lode, čiastočne zakrytý prístavbou barokovej predsiene. Vstupný portál je gotický. Loď má pruskú klenbu a je rozšírená transeptom zaklenutým krížovou klenbou. Neskorobarokové fasády sú členené lizénovým orámovaním. Vnútorné zariadenie je nové, na dvoch bočných oltároch sú uprostred barokové obrazy z 18. stor. V predsieni je neskorobarokový krucifix z druhej polovice 18. stor.
 Šport
 Oddiely Športového klubu Breznovica Letanovce:
 Futbalový oddiel
 Turistický oddiel
 Oddiely Športového klubu TJ Družstevník Letanovce:
 Stolnotenisový oddiel
 Fitnescentrum
 Pravidelné podujatia
 Každú druhú augustovú nedeľu v roku sa na Kláštorisku v Slovenskom raji koná oslava Dňa Slovenských hôr.
 Každý rok posledný júlový víkend sa konajú folklórne slávnosti „Pod lipami“.
 Hospodárstvo a infraštruktúra
 Farský úrad
 Rímskokatolícky - Slovenského raja 26
 Správca farnosti: Mgr. Marián Sivoň
 Kaplán: Mgr. Štefan Belko
 Školstvo
 Materská škola - Nábrežná 9
 Cirkevná základná škola Juraja Sklenára - Školská 55
 Špeciálna základná škola - Slovenského raja 16
 Referencie
 Iné projekty
 Externé odkazy
 Oficiálna stránka obce Letanovce
 Rímskokatolícky farský úrad Letanovce
 Kláštorisko
 Obce okresu Spišská Nová Ves


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
This suit was brought by the appellant to recover for personal injuries sustained by her while a passenger upon a car of the appellee. The only testimony in the case was her own and that of her son.
 She testified that when she entered the car she gave her transfer ticket to the conductor, and told him she wished to leave the car at the platform in the rear of the fourth cottage on Chelsea Terrace, where her son and his wife lived; that the defendant company owned and used a private road or way for its tracks and cars running from Clifton avenue to the Windsor Mills road in the rear of the cottages on Chelsea Terrace, and that when the car was about to turn into this way, the conductor asked her at which cottage she wished to alight, and she replied at the fourth; that as the car approached the platform used by passengers for that cottage, she rose and stood until the car stopped, but it did not stop at that platform, nor until it had passed a second platform used by passengers for other cottages farther up the Terrace, and stopped at a point where there was no platform; that the conductor was not paying attention when the car approached the first platform and did not ring the bell to stop until the car had passed both platforms; that the car was a summer car with a footboard on the side and was standing perfectly still when she attempted to alight; that she had never been carried beyond the first platform before, though she had frequently alighted there, and that she did not know the ground beyond the platform, but that the conductor was looking directly at her when he rang the bell to stop, and when she stepped on the running board to alight, and gave her no warning not to do so; that the ground where the car stopped was covered with tall weeds and grass and looked perfectly safe to alight from the car, but when she stepped down from the running board while holding on to the car handle with her left hand, her foot could not reach the ground, and she was thrown violently down a declivity concealed by the grass and weeds, wrenching and spraining her wrist, and bruising her body *Page 635
 badly. This was on July 22nd, and she was confined to the house until August 25th, and continues to suffer so much with her hand that she is unable to attend to her household duties.
 Her son testified that there are eleven cottages on Chelsea Terrace in the rear of which the cars run upon the defendant's private property; that there was a platform in rear of the fourth cottage, in which he lived, and another platform in rear of the sixth cottage, each with five steps down to the ground; that he did not know by whom these platforms were provided, but that all conductors and passengers on these cars recognized them as platforms for receiving and discharging passengers from and to these cottages; that he went with his mother the same afternoon to the place where she said she fell, and subsequently measured the slope of the declivity and the perpendicular height of the track above the base of the declivity. The slope was over six feet and abrupt, and the track was four feet eight inches above the base of the slope; that the appearance of the place was very deceptive, being covered with a dense growth of weeds and long grass so that it was impossible for any one not familiar with the ground to perceive any danger in stepping from the car.
 At the close of the plaintiff's testimony the Court granted the following prayers offered by the defendant:
 1st. The defendant prays the Court to instruct the jury that there is no evidence in this cause legally sufficient to entitle the plaintiff to recover and their verdict must be for the defendant.
 2nd. The Court instructs the jury that from the uncontradicted evidence in this case, the plaintiff was guilty of negligence directly contributing to the accident complained of, and therefore, their verdict must be for defendant.
 A verdict for defendant was accordingly rendered, and judgment was entered upon the verdict. The only exception was to the ruling on these prayers.
 Upon the question of the defendant's negligence, the argument of the appellee was based chiefly upon the contention that a street railway is not liable, as a carrier, to the passenger *Page 636
 for the condition of the street upon which he alights. This is undoubtedly correct, as a general proposition, though there are cases where it becomes the duty of the street railway to warn its passengers of the unsafe condition of a street, known to those in charge of its car, but unknown or not plainly discoverable to the passenger, and to assist the passenger in alighting. Here, however, at the place of this accident, the railway was not upon a city street, but upon its own private right of way, a fact which at once broadly discriminates the present case from all those relied on by the appellee, and which effectually deprives it of recourse to the exemption from liability above-mentioned. Two of the cases cited by the appellee state very clearly the reason for the rule invoked by it, and no less clearly indicate the circumstances in which it cannot be applied. In Scanlon v.Phil. Traction Co., 57 Atl. Rep. 521, where a verdict was directed for defendant, the Court said: "This car was running upon the public highway, over which, it must be remembered, the defendant company has no control. In laying its tracks it must conform to the established grade. It can neither construct, nor alter, any of the places at which passengers are to step on or off cars * * * Passengers leaving the cars must step upon the surface of the street in the condition in which it is placed by the city, which fixes and maintains the grades. * * *. Obviously, the rules which may reasonably apply to steam railroads owning their own right of way, and having complete control of the approaches thereto, cannot reasonably be applied to street railways which have not the right of eminent domain, and are only allowed the use of the highways in common with other vehicles." In Creamer v. West End Railway, 156 Mass. 321, where a similar verdict was directed, the Court said: "But when a common carrier has the exclusive occupation of its tracks and stations, and can arrange and manage them as it sees fit, it may properly be held that persons intending to take passage upon, or leave, a car, have the relation and rights of passengers in leaving or approaching cars at stations."
 Where, as in the case before us, the street railway owns *Page 637
 and controls the place where the accident occurs, and has either constructed, or adopted, platforms provided for the regular receipt and discharge of passengers, the reason for the rule, as to such places, ceases, and the rule must cease to operates as to such. We can perceive no reason upon principle, why, as to the place of this accident, this defendant should not be held to the same liability as regards a passenger, as a steam railroad, and this conclusion necessarily follows from the two cases last cited. The case of Bigelow v. West End Railway,161 Mass. 393, so much relied on by the appellee, was the case of an accident in alighting upon a public street undergoing repair, and thereby rendered unsafe; it may therefore be eliminated from our consideration. For the same reason we may dismiss the argument of the appellee, when he says, "The construction of the platform made alighting from the car a little more convenient, but it did not render dangerous the stopping of the car at other places on the embankment, when that stopping had not been dangerous before the platform was built." The embankment being on the property of the defendant and under its control, it would have been an unsafe and dangerous place to let passengers off, if no platform had ever been constructed or adopted by the defendant for that purpose. The same rule, under the facts of this case, in our opinion, is applicable to the defendant, as would be applied to a steam railroad owning its right of way. There can be no question what this rule is. It is firmly established that the relation of passenger does not cease upon the arrival of a train at the passenger's destination, but continues until he is afforded an opportunity safely to alight. This has been emphatically declared in this State in P., W. B.R.R. v. Anderson, 72 Md. 526, where this Court said: "They (carriers of passengers) are bound to use the utmost degree of care, skill, and diligence in everything that concerns the safety of passengers; nor are their duties limited to mere transportation of them. They are bound to provide safe and convenient modes of access to their trains, and of departure from them." This duty has been variously stated elsewhere. In Gaynor *Page 638
 v. Old Colony R.R., 100 Mass. 208, it was said, "the passenger is entitled to the exercise of the utmost care and diligence in providing against those injuries which can be avoided by human foresight, not only while on the cars, but while on thepremises "of the defendant." In Pa. R.R. Co. v. McCaffrey,173 Ill. 169, the company was held "to the highest degree of care and skill reasonably practicable in providing a safe passage from the train;" and in St. Louis R.R. Co. v. Finley, 79 Tex. 85, it was said "the company owed the passenger the duty ef exercising the highest degree of care in enabling her to make the descent in safety." But it would be idle to multiply illustrations of this rule. When therefore this defendant entered into the occupation of its own right of way, under its own exclusive control, it subjected itself, as respects the receipt and discharge of passengers upon that right of way, to the duty imposed by the rule stated. It might have required passengers for Chelsea Terrace to get on and off at the intersection of that Terrace with Clifton avenue, thus alighting upon the public street, if unwilling to assume the burden of that rule, but it did not do this. If it had undertaken to receive and discharge passengers upon the embankment described, without any platform or other provision for their safety, it would have neglected the duty imposed by that rule. Having either constructed, or adopted the platforms described in the testimony, it so far complied with that rule, since it cannot be material whether the company built or adopted the platforms, and it has been held that the adoption of a platform neither owned nor constructed by the company, creates an implied contract that passengers may rely upon its use. Haselton v. Portsmouth St. R.W., 71 N.H. 589;Louisville R.R. v. Johnson, 79 Ala. 414.
 The rule imposes the duty not only to provide, but to use,
 safe means of passage from the car. This the defendant did not do in this case, though twice informed that the plaintiff wished to alight at this first platform. Instead of stopping there, the conductor passed both platforms, and then stopped the car on this steep embankment for the plaintiff to alight *Page 639
 there. That this was negligence we cannot doubt. In 5 A. E.Enc. of Law, 574, it is said: "It is the duty of the conductor of a railroad train to stop its cars alongside the platforms at its stations, so that passengers may have a safe landing, and if passengers are required to alight at any other point, the company is liable for an injury to them resulting thereby." In Memphis Charleston R.R. v. Whitfield, 44 Miss. 481, the Court said: "In passing the platform, and requiring the passenger to alight, without assistance, in an unusual place and without a safe spot to alight upon, the company was prima facie guilty of a neglect which it was the province of the jury to characterize from the evidence, whether it were justifiable or excusable. Stopping the train at an unusual place, rendered the company presumptively in the wrong to that extent, and the onus of explaining this neglect was thrown upon the defendants. A railroad company stopping its trains for passengers at a place so steep that they could not easily climb upon the train would be bound to assist them to do so, and most assuredly not less so, to aid a passenger in alighting under similar circumstances." We have cited this passage at some length because the case is so closely analogous to that before us, but the principle there decided is the same decided in United Railways v. Biedelman, 95 Md. 483, and inUnited Railways v. Woodbridge, 97 Md. 633, in both of which was repeated the oft declared rule that "proof of the occurrence of an accident and of injury to a passenger is prima facie
 evidence of negligence in the carrier, and throws upon him theonus of rebutting the presumption by proving there was no negligence on his part." In all these cases as was said inBenedick v. Potts, 88 Md. 57, "The inference of negligence arises not from the injury to the passenger, but from the act
 that caused the injury," which in this case was the failure to stop at the platform. Thus explained and understood, no rule in the law of negligence is more firmly established.
 For these reasons we think there was error in granting the defendant's first prayer.
 The question of contributory negligence raised by defendant's *Page 640
 second prayer remains to be considered. This question, like that of defendant's negligence, is primarily one for the jury. It is only in those cases where the material facts are undisputed, and where but one reasonable inference can be drawn from them that either question can become a matter of law for determination by the Court. Jones v. United Railways, ante p. 64.
 But it is essential to remember that while common carriers are held to the exercise of the highest degree of care consistent with their undertaking, passengers are required to exercise only ordinary care and prudence. In Cooke v. Balt. Traction Co.,80 Md. 588, this Court has said, "Where the nature and attributes of the act relied on to show negligence contributing to the injury can only be correctly determined by considering all the attending and surrounding circumstances of the transaction, it falls within the province of the jury to pass upon and characterize it, and it is not for the Court to determine its quality as matter of law."
 Among the surrounding circumstances of the present case two may be specially mentioned; 1st. The fact testified to, that the appearance of the place was deceptive, the heighth and slope of the embankment being concealed by tall grass and weeds; and 2nd, the invitation to her to alight implied by the conduct of the conductor.
 She testified that when she prepared to alight she looked down at the ground which was covered with grass and weeds; "that it looked perfectly safe, and that she would not have ventured out of the car if she had perceived or suspected danger." Her son testified that "there was a dense growth of weeds and long grass; that it was a very deceptive looking place, and no one could see where they were stepping unless they knew all about the place." If she knew, or should have known, in the exercise of ordinary care and prudence, that she was about to alight upon a steep slope and that her foot in stepping from the car could not reach the ground, she would be negligent in taking this risk, but if, after looking as she says she did, she could reasonably believe she would alight upon *Page 641
 a safe surface within reach of her foot in stepping down, she would not be negligent. While the conductor was negligent in not stopping at the platform, it would be unfair to him to assume that he knew she could not safely alight on the embankment, and recklessly permitted her to attempt it, and if he, an experienced employee of the railway, presumably familiar with the place, did not perceive danger in such attempt, it would surely not be reasonable to deny to a woman, unacquainted with the place, the benefit of the same presumption. In Mayor v. Pendleton,15 Md. 12, where the appearance of a trench across the street was that of firm ground, and a horse was injured in attempting to pass over it, the owner was held free from contributory negligence. The essential question upon the testimony here is, whether she saw, or with ordinary care and prudence should have seen, that she must step upon a steep declivity beyond the reach of her foot in the act of stepping down and under the circumstances of this case, a verdict of the jury, is, in our judgment the only proper mode of determining this essential fact. 5 A. E. Enc. of Law, 652.
 Moreover, the implied invitation of the conductor to alight at that place, cannot be overlooked in passing upon plaintiff's alleged negligence. This is a question of fact to be determined from the conductor's action and conduct, as well as from express words, and without reciting the testimony again upon that point, we think it is clear she was so invited. B. O.R.R. Co. v.Stumpf, 97 Md. 78. It has been held in numerous cases that an invitation by one in charge of the train to alight at a place other than the station is held sufficient authority for the passenger to do so. Foy v. London R.R. Co., 18 C.B.N.S. 225;Raben v. Central Iowa R.R., 74 Iowa 732; Cartwright v.Chicago R. Co., 52 Mich. 606; Liverett v. Shreveport BeltR.R., 34 So. 579, and this Court has practically so held inB. O.R.R. v. Leapley, 65 Md. 571.
 In Cartwright v. Chicago R.R., supra, CHIEF JUSTICE COOLEY said, "Where a train stops at a platform so that nothing but the forward end of the smoking car is at the platform, *Page 642
 passengers in the cars, especially ladies, are not bound to go through the smoker to alight, and if, in consequence of the position of the train, they are injured in alighting, it is the fault of the company * * * *. If a car in which there were passengers was not standing where it would be safe for them to alight without assistance, it was the duty of the company to provide assistance, give warning, or move the car to a suitable place. Cockle v. London S.E.R.W., L.R., 7 C.P. 321; Pa.R.R. v. White, 88 Pa. St. 327."We have cited this passage at length, not only because of the high authority of JUDGE COOLEY, but because the facts of that case so closely resemble those of the present case. In the case cited, "there was a road-crossing at the place where the car stopped, and she thought the car stood where, if she stepped down, she would step upon the level road. She had several packages on her left arm, but her right hand was at liberty, and with that she took hold of the iron rod by the side of the steps. Instead of being on a level road as she supposed, the end of the car was over a depression at the side of the road, and when her foot left the step she went down so far that her hold of the iron was broken, and she fell to the ground."
 Upon this state of facts, JUDGE COOLEY added: "We also think that passengers when not notified to the contrary, may rightfully assume that it is safe to alight from the car wherever it is stopped for passengers to leave it * * * *. If she had the right to assume the landing place was safe, she was not negligent in stepping down as she did." We understand this to mean she was not negligent as matter of law, and so understood we concur in that decision.
 In line with that decision, and closely analogous with the facts of the present case, is that of Fellingham v. St. Louis TransitCo., 77 So. W. Rep. 315, (St. Louis Ct. of Ap.). An electric car ran through a country district past a platform provided for the use of passengers. There was a footboard along the side of the car, and plaintiff was permitted to alight, without assistance, from the car, at a place testified by her to be *Page 643
 three or four feet, and by others twenty-two inches below the footboard, where the ground was uneven, and it was held that "Plaintiff was not guilty of contributory negligence, as matter of law, in stepping down, or in not demanding the return of the car to the platform, nor in relying on the judgment of the car men, and their invitation to alight, unless the danger of alighting was so extreme and apparent as to deter a person of ordinary prudence."
 In Richmond City v. Scott, 86 Va. 902, it was held that street railways are as much bound as steam railroads to warn passengers about stepping down, of threatened danger, and inFoss v. Boston and Maine R.R., 11 L.R.A. 367, it was expressly held by the Supreme Court of New Hampshire that the question of contributory negligence of a passenger in getting off a train which has gone past the station before stopping, where the place is a bad one to alight, is for the jury.
 To the same effect is Joslyn v. Milford Street Railway,184 Mass. 63, (67 N.E. Rep. 686), a case almost identical with the present, recently decided by the Supreme Court of Massachusetts.
 An interesting collection and instructive review of the leading cases upon this subject will be found in Nellis on StreetRailway Accident Law.
 The judgment is reversed with costs to the appellant above andbelow, and new trial awarded.
 (Decided November 17th, 1904.)