text:
 23.2.2012
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 50/1
 A BIZOTTSÁG 155/2012/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2012. február 21.)
 a vám- és a statisztikai nómenklatúráról, valamint a Közös Vámtarifáról szóló 2658/87/EGK tanácsi rendelet I. mellékletének módosításáról
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a vám- és a statisztikai nómenklatúráról, valamint a Közös Vámtarifáról szóló, 1987. július 23-i 2658/87/EGK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 9. cikke (1) bekezdésének a) pontjára,
 mivel:
 (1)
 A 620/2011/EU bizottsági végrehajtási rendelettel (2) két új alszám, a 8528 71 15 és a 8528 71 91 került be a 2658/87/EGK rendelet I. mellékletébe. Mindkét alszám az internetes csatlakozást lehetővé tevő beépített modemet tartalmazó mikroprocesszor-alapú eszközzel rendelkező, interaktív információcserére, valamint televíziós jel vételére alkalmas készüléket, azaz ún. „kommunikációs funkcióval rendelkező set-top box”-ot takar. Az alszámok megfogalmazása szerint az említett készülékek közé tartoznak a felvevő vagy lejátszó funkcióval rendelkező eszközt tartalmazó készülékek, feltéve, hogy megőrzik a kommunikációs funkcióval rendelkező „set-top box” alapvető jellegét.
 (2)
 A jogbiztonság érdekében a „modem” és az „interaktív információcsere” fogalmak tekintetében egyértelművé kell tenni az új alszámok alá tartozó készülékek körét. Az említett alszámoknak az Unió egész területén egységes értelmezése érdekében tehát egy új kiegészítő megjegyzést kell beilleszteni a Kombinált Nómenklatúra 85. árucsoportjához.
 (3)
 A 2658/87/EGK rendeletet ezért a fentieknek megfelelően módosítani kell.
 (4)
 Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak a Vámkódex Bizottság véleményével,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az 1006/2011/EU bizottsági végrehajtási rendelettel (3) módosított 2658/87/EGK rendelet I. mellékletében meghatározott Kombinált Nómenklatúra 85. árucsoportja a következő 3. kiegészítő megjegyzéssel egészül ki:
 „3.
 Kizárólag a 8528 71 15 és a 8528 71 91 alszámok alkalmazásában a »modem« fogalom magában foglalja a bejövő és kimenő jeleket átalakító és visszaalakító készülékeket és eszközöket, mint például a V.90- modemeket vagy kábelmodemeket és más készülékeket, amelyek hasonló jellegű technológiákat használnak az internetes csatlakozáshoz, mint például WLAN, ISDN és Ethernet. Az internethez való hozzáférés mértékét a szolgáltató korlátozhatja.
 Ezen alszámok alá tartozó készülékeknek az interaktív információcsere céljából lehetővé kell tenniük a kétirányú kommunikációt vagy a kétirányú információáramlást.”
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2012. február 21-én.
 a Bizottság részéről, az elnök nevében,
 Algirdas ŠEMETA
 a Bizottság tagja
 (1) HL L 256., 1987.9.7., 1. o.
 (2) HL L 166., 2011.6.25., 16. o.
 (3) HL L 282., 2011.10.28., 1. o.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
28.8.1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 246/31
 KENDELSE AFSAGT AF RETTEN I FØRSTE INSTANS Strasbourg, mod Kommissionen for De Europæiske Fællesska-
 ber (befuldmægtiget: Marie Wolfcarius), angående en påstand
 den 16. april 1999 om annullation af Kommissionens beslutning om afvisning af
 de klager, som er indgivet af sagsøgeren henholdsvis den 4. og
 5. december 1996, hvorved denne anmelder den illoyale
 i sag T-142/98, Image Création SA mod Kommissionen konkurrence, som den er blevet udsat for, har Retten (Første
 for De Europæiske Fællesskaber (1) Afdeling), sammensat af præsidenten, B. Vesterdorf, og dom-
 merne J. Pirrung og M. Vilaras; justitssekretær: H. Jung, den
 (Annullationssøgsmål — den anfægtede retsakt tilbagekaldt 21. maj 1999 afsagt kendelse, hvis konklusion lyder således:
 — ufornødent at træffe afgørelse i sagen)
 1) Sagerne T-169/98 og T-170/98 forenes med henblik på
 (1999/C 246/62) kendelsen.
 2) Sagerne afvises.
 (Processprog: fransk)
 3) Det er ufornødent at træffe afgørelse vedrørende Rådets interven-
 I sag T-142/98, Image Création SA, Bruxelles, ved advokaterne tionsbegæring.
 Georges Vandersanden, Eric Gillet og Laure Levi, Bruxelles, og
 med valgt adresse i Luxembourg hos Fiduciaire Myson SARL, 4) Sagsøgeren betaler sine egne og Kommissionens omkostninger.
 30, rue de Cessange, mod Kommissionen for De Europæiske
 Fællesskaber (befuldmægtigede: Christina Tufvesson og Ber- 5) Rådet betaler sine egne omkostninger.
 nard Mongin), angåen en påstand om annullation af Kommis-
 sionens beslutning af 10. juni 1998 om fastsættelse af det
 beløb, sagsøgeren skal betale i forbindelse med projektet (1) EFT C 378 af 5.12.1998.
 »Troisième contrat Europuzzle, broadcasting in 4 Eastern
 European countries, 52 clips«, til 135 548 ECU og i fornødent
 omfang annullation af foranstaltningerne til gennemførelse af
 beslutningen, har Retten (Anden Afdeling), sammensat af
 afdelingsformanden, A. Potocki, og dommerne C.W. Bellamy
 og A.W.H. Meij; justitssekretær: H. Jung, den 16. april 1999
 afsagt kendelse, hvis konklusion lyder således:
 1) Det er ikke længere fornødent at træffe afgørelse i sagen.
 KENDELSE AFSAGT AF PRÆSIDENTEN FOR RETTEN I
 2) Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber betaler sagens FØRSTE INSTANS
 omkostninger.
 den 26. februar 1999
 (1) EFT C 340 af 7.11.1998.
 i sag T-203/98 R, Yannis Tzikis mod Kommissionen for
 De Europæiske Fællesskaber
 (Foreløbige forholdsregler — udsættelse af gennemførelsen
 — disciplinærsag — fjernelse fra tjenesten)
 KENDELSE AFSAGT AF RETTEN I FØRSTE INSTANS
 (1999/C 246/64)
 den 21. maj 1999
 i de forenede sager T-169/98 og T-170/98, Schiocchet (Processprog: fransk)
 mod Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber (1)
 I sag T-203/98 R, Yannis Tzikis, tjenestemand ved Kommissio-
 (Annullationssøgsmål — ulovlighedsindsigelse — forord- nen for De Europæiske Fællesskaber, Boortmeerbeek (Belgien),
 ning (EØF) nr. 684/92 — international personbefordring ved advokaterne Georges Vandersanden og Laure Levi, Bruxel-
 med bus — afvisning) les, og med valgt adresse i Luxembourg hos fiduciaire Myson
 SARL, 30, rue de Cessange, mod Kommissionen for De
 Europæiske Fællesskaber (befuldmægtigede: Gianluigi Valsesia
 (1999/C 246/63) og Julian Currall), angående en påstand om udsættelse af
 gennemførelsen af den afgørelse af 27. oktober 1997, ved
 hvilken ansættelsesmyndigheden som disciplinær sanktion
 (Processprog: fransk) besluttede at fjerne sagsøgeren fra tjenesten uden nedsættelse
 eller frakendelse af retten til alderspension som omhandlet i
 I de forenede sager T-169/98 og T-170/98, Schiocchet, artikel 86, stk. 2, litra f), i vedtægten for tjenestemænd i De
 Beuvillers (Frankrig), ved advokat Pascal Barbier, Thionville, og Europæiske Fællesskaber, har Rettens præsident den 26. feb-
 med valgt adresse i Luxembourg hos Viva Vacances, 33, rue de ruar 1999 afsagt kendelse, hvis konklusion lyder således:
 ---pagebreak--- C 246/32 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 28.8.1999
 1) Gennemførelsen af afgørelsen af 27. oktober 1998 om som KENDELSE AFSAGT AF PRÆSIDENTEN FOR RETTEN I
 disciplinær sanktion at fjerne sagsøgeren fra tjenesten uden FØRSTE INSTANS
 nedsættelse eller frakendelse af retten til alderspension udsættes,
 indtil Retten har afsagt endelig dom i sagen.
 den 21. juni 1999
 2) Afgørelsen vedrørende sagens omkostninger udsættes.
 i sag T-56/99 R, Marlines SA mod Kommissionen for De
 Europæiske Fællesskaber
 (Konkurrence — betaling af bøden — bankgaranti —
 særlige rettergangsformer — udsættelse af gennemførelsen)
 (1999/C 246/66)
 (Processprog: græsk)
 KENDELSE AFSAGT AF RETTEN I FØRSTE INSTANS
 I sag T-56/99 R, Marlines SA, Monrovia, ved advokat Dimitrios
 den 9. marts 1999 Papatheofanous, Athen, og med valgt adresse i Luxembourg
 hos Paul Attallas, route de Trèves, Findel, mod Kommissionen
 for De Europæiske Fællesskaber (befuldmægtigede: Dimitris
 i sag T-205/98, Clauni SA m.fl. mod Kommissionen for Triantafyllou og Richard Lyal), angående en påstand om
 De Europæiske Fællesskaber (1) udsættelse af gennemførelsen af Kommissionens beslutning
 1999/271/EF af 9. december 1998 om en procedure i henhold
 til EF-traktatens artikel 85 (IV/34.466 — græske færger) (EFT
 (Åbenbart, at sagen skal afvises) 1999 L 109, s. 24), hvorved sagsøgeren i henhold til artikel 2
 blev idømt en bøde på 0,26 mio. ECU for overtrædelse af
 artikel 81 EF (tidligere artikel 85), har Rettens præsident den
 (1999/C 246/65) 21. juni 1999 afsagt kendelse, hvis konklusion lyder således:
 1) Begæringen om foreløbige forholdsregler tages ikke til følge.
 (Processprog: fransk) 2) Afgørelsen om sagens omkostninger udsættes.
 I sag T-205/98, Clauni SA, Agen (Frankrig), Jean-Marie Bissiè-
 res, La Croix Blanche (Frankrig), SA Lomagenais, som fra
 denne dato er blevet til selskabet Loma SA, Penne d’Agenais
 (Frankrig), og André Lompech, Canet (Frankrig), alle ved
 advokat Daniel Veyssière, Agen (Frankrig), og med valgt
 adresse i Luxembourg hos advokat Aloïse May, 31, Grand-Rue,
 mod Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber, angående
 en påstand om, at sagsøgerne gives medhold i deres ansøgning KENDELSE AFSAGT AF RETTEN I FØRSTE INSTANS
 om fritagelse af 20. december 1995, som blev indgivet til de
 franske toldmyndigheder af førstnævnte sagsøger, og som
 vedrørte visse indførselstransaktioner for svampe med oprin- den 1. juni 1999
 delse i Polen, har Retten (Fjerde Afdeling), sammensat af
 afdelingsformanden, R.M. Moura Ramos, og dommerne V. Tiili i sag T-93/99 R, Beatrice Bonaiti Brighina mod Kommis-
 og P. Mengozzi; justitssekretær: H. Jung, den 9. marts 1999 sionen for De Europæiske Fællesskaber
 afsagt kendelse, hvis konklusion lyder således:
 (Særlige rettergangsformer — uopsættelighed — foreligger
 1) Sagen afvises. ikke)
 2) Sagsøgerne betaler deres egne omkostninger. (1999/C 246/67)
 (Processprog: italiensk)
 (1) EFT C 71 af 13.3.1999.
 I sag T-93/99 R, Beatrice Bonaiti Brighina, tjenestemand, der
 gør tjeneste ved Det Fælles Forskninscenter i Ispra, ved
 advokaterne Mirco Rizzoglio, Milano, og Franco Colussi,
 Luxembourg; og med valgt adresse i Luxembourg på dennes


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 52003PC0633
 Propuesta de Reglamento del Consejo que modifica el Reglamento (CEE) no 2075/92 por el que se establece la organización común de mercados en el sector del tabaco crudo /* COM/2003/0633 final - CNS 2003/0251 */
 Propuesta de REGLAMENTO DEL CONSEJO que modifica el Reglamento (CEE) no 2075/92 por el que se establece la organización común de mercados en el sector del tabaco crudo(presentada por la Comisión)EXPOSICIÓN DE MOTIVOSLa presente propuesta de Reglamento del Consejo pretende fijar el porcentaje de la retención de la prima para la cosecha de 2004 para financiar el Fondo comunitario del tabaco.Dicha medida se propone en un contexto de transición antes de la entrada en vigor de la reforma de la OCM del tabaco crudo.En tales condiciones, el porcentaje retenido es idéntico al fijado para la cosecha de 2003, es decir un 3 % de la prima.2003/251 (CNS)Propuesta de REGLAMENTO DEL CONSEJO que modifica el Reglamento (CEE) no 2075/92 por el que se establece la organización común de mercados en el sector del tabaco crudoEL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, y, en particular, su artículo 37,Vista la propuesta de la Comisión [1],[1] DO C ... de ..., p. ...Visto el dictamen del Parlamento Europeo [2],[2] DO C ... de ..., p. ...Visto el dictamen del Comité Económico y Social [3],[3] DO C ... de ..., p. ...Visto el dictamen del Comité de las regiones [4],[4] DO C ... de ..., p. ...Considerando lo siguiente:(1) En virtud del apartado 1 del artículo 13 del Reglamento (CEE) n° 2075/92 del Consejo [5] el Fondo comunitario del tabaco se financia mediante una retención equivalente respectivamente al 2 % y al 3 % de la prima para las cosechas de 2002 y 2003.[5] DO L 215 de 30.7.1992, p. 70. Reglamento cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) n° 806/2003 (DO L 122 de 16.5.2003, p. 1).(2) Actualmente se está trabajando en la reforma de la organización común de mercados en el sector del tabaco crudo, que también afecta al Fondo comunitario del tabaco. La aplicación de la nueva normativa no estará vigente antes de 2005. Por consiguiente, parece indispensable fijar el porcentaje de la retención para 2004 y, en este contexto de periodo de transición, mantenerla en el mismo nivel que en 2003.(3) De conformidad con las conclusiones del informe sobre la utilización del Fondo comunitario del tabaco [6], presentado por la Comisión al Consejo en virtud del apartado 1 del artículo 13 del Reglamento (CEE) n° 2075/92, la retención del 3 % podrá cubrir satisfactoriamente las perspectivas de utilización del Fondo.[6] COM(2003) XXXX.(4) Es necesario modificar el Reglamento (CEE) n° 2075/92 en consecuencia.HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:Artículo 1El texto del apartado 1 del artículo 13 del Reglamento (CEE) n° 2075/92 se sustituye por el siguiente:« 1. Se crea un Fondo comunitario del tabaco (denominado en lo sucesivo «Fondo») financiado mediante una retención equivalente a:- un 2 % de la prima para la cosecha de 2002,- un 3 % de la prima para las cosechas de 2003 y 2004.»Artículo 2El presente Reglamento entrará en vigor el vigésimo día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.Hecho en Bruselas, elPor el ConsejoEl Presidente>SITIO PARA UN CUADRO>


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21999D0708(01)
 Decisione del Comitato misto SEE n. 70/98, del 31 luglio 1998, che modifica l'allegato II (Regolamentazioni tecniche, norme, prove e certificazioni) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 172 del 08/07/1999 pag. 0049 - 0049
 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEEn. 70/98del 31 luglio 1998che modifica l'allegato II (Regolamentazioni tecniche, norme, prove e certificazioni) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo di adattamento di detto accordo, in appresso denominato "l'accordo", in particolare l'articolo 98,considerando che l'allegato II dell'accordo è stato modificato dalla decisione del Comitato misto SEE n. 55/98, del 4 luglio 1998(1);considerando che occorre integrare nell'accordo la direttiva 97/29/CE della Commissione, dell'11 giugno 1997, che adegua al progresso tecnico la direttiva 76/757/CEE del Consiglio relativa ai catadiottri dei veicoli a motore e dei loro rimorchi(2),DECIDE:Articolo 1Al punto 22 (direttiva 76/757/CEE del Consiglio) del capitolo I dell'allegato II dell'accordo viene aggiunto il seguente trattino: "- 397 L 0029: direttiva 97/29/CE della Commissione, dell'11 giugno 1997 (GU L 171 del 30.6.1997, pag. 11)."Articolo 2I testi della direttiva 97/29/CE nelle lingue islandese e norvegese, allegati alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede.Articolo 3La presente decisione entra in vigore il 28 agosto 1998, a condizione che al Comitato misto SEE siano pervenute tutte le notifiche previste all'articolo 103, paragrafo 1, dell'accordo.Articolo 4La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, il 31 luglio 1998.Per il Comitato misto SEEIl PresidenteN. v. LIECHTENSTEIN(1) GU L 100 del 15.4.1999, pag. 38.(2) GU L 171 del 30.6.1997, pag. 11.


type: other

text:
DNA SE PROSTESTE IN DOSARUL DRAGNEA – Exclusiv: Panicata ca i se prabuseste acuzarea, DNA a ridicat doua exceptii de neconstitutionalitate in dosarul liderului PSD de la ICCJ. Prima exceptie vizeaza un articol de lege pe care CCR s-a pronuntat in 2005. A
 Luni, 15 aprilie 2019 19:05 | Scris de Elena DUMITRACHE | | |
 Directia Nationala Anticoruptie se face de ras intr-un mare stil in dosarul lui Liviu Dragnea de la Inalta Curte de Casatie si Justitie. Dupa tot spectacolul din fata instantei supreme, cu vuvuzele si pancarte, dar si din sala de judecata, unde s-au formulat abtineri, recuzari si audieri sub scandari "PSD, ciuma rosie; DNA sa vina sa va ia", Completul de 5 de la Inalta Curte format din presedintele Alexandra Iuliana Rus (foto) si judecatorii Simona Daniela Encean, Lucia Tatiana Rog, Luciana Mera si Rodica Aida Popa de la Inalta Curte a acordat un nou termen in dosarul liderului PSD Liviu Dragnea, pentru 20 mai 2019, pentru ca avocatii partilor din dosarul nr. 2401/1/2018 sa aiba timp sa studieze cele doua exceptii de neconstitutionalitate ridicate de procuroarea de sedinta de la DNA Raluca Mirica.
 Caci, da, dupa abtinerea judecatorei Simona Enceanu, dupa recuzarea acesteia de catre aparatorii liderului PSD, dar si dupa ce s-a procedat la audierea lui Liviu Dragnea, si a fostei directoare adjuncte de la DGASPC Teleorman, Olguta Sefu, procuroarea de sedinta a DNA, Raluca Mirica, a scos din desaga doua exceptii de neconstitutionalitate pe care, asa cum veti vedea, le-a pregatit minutios... si nu prea.
 Daca asupra unei exceptii de neconstitutionalitate putem accepta ca procuroarea DNA nu a depus diligentele pentru a vedea ca exista deja o deciziei CCR pronuntata pe acelasi articol 29 din Legea 78/2000, in ce priveste cea de-a doua exceptie - respectiv efectele RIL-ului dat de ICCJ in 11 februarie 2019 privitor la interventia prescriptiei raspunderii penale - din punctul nostru de vedere, iese la iveala disperarea si graba DNA de a-l condamna pe Liviu Dragnea.
 Astfel cum veti vedea, procuroarea Raluca Mirica de la DNA s-a apucat sa conteste la CCR un RIL al ICCJ a carui Decizie (motivare) nu a fost nici macar publicata in Monitorul Oficial – si deci al carui continut nu este cunoscut –, totul de teama ca prin aceasta decizie, fie ea si nepublicata, "incidenta ei ar fi iminenta daca se accepta interpretarea data de aparare, intrucat ea ar produce efecte chiar si nepublicata, intrucat nicio instanta de judecata nu ar pronunta, intre momentul admiterii recursului in interesul legii si momentul publicarii deciziei in Monitorul Oficial, o solutie contrara minutei deciziei".
 Practic, DNA recunoaste ca sesizeaza CCR de teama de a nu-l scapa pe Dragnea!
 Amintim ca Lumea Justitiei a semnalat inca din 2 aprilie 2019 ca Inalta Curte nu motiveaza RIL-urile in termenul imperativ de "cel mult 30 de zile de la pronuntare" astfel cum prevad disp.art. 474 CPP (Click aici pentru a citi).
 Prima exceptie DNA: un articol pe care CCR s-a pronuntat inca din 2005
 Lumea Justitiei a intrat in posesia celor doua exceptii de neconstitutionalitate formulate de procuroarea Raluca Mirica de la DNA in dosarul Dragnea care arata ca anchetatoarea anticoruptie nu si-a facut temele corespunzator atunci cand a inteles sa conteste la Curtea Constitutionala a Romaniei articole de lege. Sustinem aceasta intrucat una dintre exceptiile de neconstitutionalitate ridicate de Mirica priveste o problema de drept asupra careia CCR s-a pronuntat in trecut, mai exact in 2005, cand a respins exceptia ca neintemeiata. Este vorba despre prevederile art. 29 din Legea 78/2000 privitoare la constituirea completelor specializate in prima instanta, despre care procuroarea Raluca Mirica a sustinut ca Inalta Curte nu era obligata sa le infiinteze. Mai mult, in exceptia de neconstitutionalitatea a DNA, pe care o prezentam in exclusivitate, procuroarea Mirica a aratat ca prin utilizarea sintagmei de "complet specializat" legiuitorul "a creat premisa aplicarii aleatorii a normelor de competenta pe care le-a adoptat, aspect ce afecteza dreptul la un proces echitabil atat al inculpatilor, cat si al persoanelor vatamate".
 Ce nu a tinut cont DNA, ori s-a facut ca nu vede, este faptul problema ridicata de procuroarea Raluca Mirica a mai fost tratata in trecut de Curtea Constitutionala a Romaniei. S-a intamplat in 2005, in cadrul unui dosar de la Tribunalul Bucuresti, in care autorul exceptiei reclama ca textul de lege introduce un criteriu de discriminare intre cetatenii care au savarsit infractiuni de coruptie si ceilalti cetateni.
 Nu de aceeasi parere a fost la acel moment si Tribunalul Bucuresti – Sectia I penala, care a aratat in cadrul actiunii ca exceptia de neconstitutionalitate a art. 29 din Legea nr. 78/2000 este neintemeiata, intrucat "legea fundamentala prevede posibilitatea infiintarii unor complete specializate in diferite domenii, astfel incât functionarea unor complete speciale pentru judecarea infractiunilor de coruptie nu incalca dispozitiile constitutionale, ci, dimpotriva, creeaza premisa perfectionarii actului de justitie". Or, nici Legea 78/2000 nu s-a schimbat, si cu atat mai putin Constitutia Romaniei.
 De altfel, in Decizia nr. 402/2005, Curtea Constitutionala a retinut ca exceptia este "neintemeiata si urmeaza sa fie respinsa", motivand ca "legiuitorului ii revine obligatia constitutionala de a reglementa procedura de judecata si, in acest cadru, compunerea completelor ce judeca diferitele categorii de infractiuni".
 Mai mult, CCR a retinut prin aceeasi Decizie nr. 402/2005 ca prin constituirea unor complete specializate nu se intelege aplicarea diferentiata a textului de lege, acesta aplicandu-se tuturor persoanelor care au savarsit infractiuni de coruptie: "Curtea Constitutionala a statuat in mod constant in jurisprudenta sa faptul ca egalitatea nu este sinonima cu uniformitatea, principiul egalitatii presupunând un tratament juridic diferit pentru situatii diferite. Or, persoanele care au savârsit infractiuni de coruptie se afla intr-o situatie juridica diferita de cea a persoanelor care au savârsit alte infractiuni, astfel incât este justificata distinctia facuta de legiuitor", se preciza in Decizia CCR nr. 402/2005, pe care o puteti citi integral la finalul articolului.
 Oare procuroarea Mirica de la DNA chiar nu stia de existenta acestei Decizii?
 Iata ce prevede exceptia de neconstitutionalitate a art. 29 din Legea nr. 78/2000:
 "Aceasta are legatura directa cu cauza avand in vedere ca apararea prin raportare la ea solicita constatarea nulitatii absolute a compunerii completului care a judecat fondul cauzei, intrucat acesta nu a fost un complet specializat, aspect permis de art. 421 pct. 2 lit. b) Cod procedura penala si pana la acest moment nu a fost declarat neconstitutional.
 Art. 29 din Legea nr. 78/2000 prevede ca 'pentru judecara in prima instanta a infractiunilor prevazute in prezenta lege, se constituie complete specializate'.
 Aceasta prevedere are un caracter general si ambiguu, neindicand, in mod clar si de o maniera concreta, in ce consta specializarea completurilor care trebuie sa judece faptele de coruptie prevazute in aceasta lege.
 Avand in vedere acest aspect, textul criticat este neclar, lipsit de previzibilitate si accesibilitate, intrucat legiuitorul nu a definit notiunea de 'completuri specializate' si nu a stabilit care sunt criteriile conform carora un complet de judecata devine specializat. (...)
 Astfel, in lipsa unor criterii clare in baza carora judecatorii sa primeasca o anumita specializare (coruptie in situatia de fata), care apoi sa poata conduce la specializarea completului, se poate observa ca desemnarea completurilor specializate nu reprezinta decat o chestiune strict administrativa, o formalitate pe care o indeplinesc colegiile de conducere ale instantelor de judecata la finalul fiecarui an.
 Aceasta formalitate a fost consfintita prin hotararile CSM nr. 387/22.09.2005 si respectiv 1375/17.12.2015 si a vizat exclusiv completurile specializate de la judecatorii, tribunale si curti de apel.
 In ceea ce priveste ICCJ, aceasta nu avea obligatia, ci posibilitatea de a infiinta completuri specializate, asa cum rezulta atat din art. 19 alin. 3 din Legea nr. 304/2004, (...) cat si din art 19 indice 1 din Regulamentul privind organizarea si functionoarea administrativa a ICCJ (...).
 Prin utilizare unei sintagma atat de generale precum aceea de 'complet specializat' legiuitorul a creat premisa aplicarii aleatorii a normelor de competenta pe care le-a adoptat, aspect ce afecteza dreptul la un proces echitabil atat al inculpatilor, cat si al persoanelor vatamate".
 A doua exceptie DNA, o nemultumire fata de RIL-ul ICCJ: "Aceasta interpretare data de ICCJ induce o confuzie intre infractiunile simple si infractiunile progresive"
 In cea de-a doua exceptie de neconstitutionalitate ridicata, caci astfel cum am precizat, sunt doua, procuroarea DNA Raluca Mirica reclama practic constitutionalitatea RIL-ul de Inalta Curte de Casatie si Justitie in legatura cu art. 174 din Codul penal cu referire la art. 154 alin. (2) teza I din Codul penal, care se referea la interventia prescriptiei penale.
 Exceptia de neconstitutionalitate a procuroarei Mirica este ridicata, atentie, in conditiile in acest moment Decizia RIL-ului nu a fost nici macar publicata in Monitorul Oficial, desi a fost pronuntata inca din 11 februarie 2019, si desi Codul de procedura penala prevede prin art. 474 un termen imperativ de cel mult 30 de zile de la pronuntare in care trebuie motivata Decizia, precum si un termen de 15 zile de la motivare pentru publicarea in Monitorul Oficial.
 Acest lucru insa nu a impiedicat-o pe procuroarea DNA Raluca Mirica sa ridice in sala de judecata de la termenul de luni, 15 aprilie 2019, exceptia de neconstitutionalitate pe prevederile acestui RIL. Doamne Fereste!
 Publicam in continuare in exclusivitate pasaje din cea de-a doua exceptie de neconstitutionalitate ridicata de DNA in dosarul Dragnea, privitoare la RIL-ul ICCJ:
 "Aceasta are legatura directa cu cauza avand in vedere ca apararea prin raportare la ea solicita incetarea procesului penal ca urmare a interventiei prescriptiei raspunderii penale.
 Chiar daca Decizia nu este publicata la data prezentei, incidenta ei ar fi iminenta daca se accepta interpretarea data de aparare, intrucat ea ar produce efecte chiar si nepublicata, intrucat nicio instanta de judecata nu ar pronunta, intre momentul admiterii recursului in interesul legii si momentul publicarii deciziei in Monitorul Oficial, o solutie contrara minutei deciziei, iar pe de alta parte instanta poate amana pronuntarea, iar publicarea deciziei sa se realizeze pana la data pronuntarii. (...)
 Prin decizia de recurs in interesul legii nr. 5 din 11 februarie 2019 s-a stabilit ca 'in interpretarea si aplicarea prevederilor art. 174 din Codul penal, cu referire la art. 154 alin. (2) teza I din Codul penal ca, prin data savarsirii infractiunii si, implicit, data de la care incepe sa curga termenul de prescriptie a raspunderii penale in cazul infractiunilor simple a caror latura obiectiva implica producerea unei pagube ori realizarea unui folos necuvenit pe o perioada de timp se intelege momentul aparitiei primei pagube ori al obtinerii primului folos necuvenit'.
 Aceasta interpretare data de ICCJ induce o confuzie intre infractiunile simple si infractiunile progresive. (...)
 Acesta este motivul pentru care consider ca nu poate fi primita interpretarea pe care ICCJ a dat-o art. 174 Cod penal cu referire la art. 154 alin. 2 teza I Cod penal in sensul ca termenul de prescriptie incepe sa curga de la momentul aparitiei primei pagube sau primului prejudiciu.
 Avand in vedre aceasta interpretare data prin intermediul Deciziei in interesul legii nr. 5 din 11 februarie 2019, textul art. 174 Cod penal devine neclar si lipsit de previzibilitate, intrucat nu aceasta a fost vointa legiuitorului.
 Astfel, prin interpretarea ICCJ s-a ajuns ca o infractiune simpla sa aiba aceleasi efecte cu o infractiune progresiva, aspect nepermis in conditiile in care legiuitorul nu a prevazut acest lucru in mod expres.
 Pe de alta parte, prin aceasta interpretare data de ICCJ aceeasi unitate legala de infractiune – infractiune simpla – are efecte diferite raportat la momentul in care incepe sa curga termenul de prescriptie, dupa cum este una instantanee sau una cu consecinte ce se produc la diverse intervale de timp.
 Lipsa de claritate si de previzibilitate pe care interpretarea data de recursul in interesul legii nr. 5/2019 afecteaza implicit si dreptul la un proces echitabil, atat al inculpatilor, cat si al persoanelor vatamate".
 Accesari:8444
 # zeno 15 aprilie 2019 20:09 +16
 halal profesionisti are DNA....numa' unu si unu,alesi pe spranceana
 # DODI 15 aprilie 2019 20:22 +14
 DNA ne demostrează că prin plecarea slujirii din DNA media prostiei a rămas constantă în rândul celor ce populează această instituție. Ceea ce demonstrează că în România PROSTIA se plătește. Și încă bine. Atâta doar că prostia e a celor din DNA iar cei care plătesc sunt fraierii care achită taxe și impozite statului român ca să țină în funcții asemenea imbecili.
 # francisca 16 aprilie 2019 07:57 +1
 am aflat de la o amica ca ieri, CCR ar fi cerut CSM sa comunice daca instantele obisnuite au infiintat complete specializate sau nu , din 2004 la zi, si cum au procedat
 # aparatorul 16 aprilie 2019 08:22 0
 Da, suntem o tara de profesionisti. Incepand cu politicienii, magistratii si cei mai tari profesionisti sunt jurnatistii. Asa sa ne ajute Dumnezeu!
 # UN_OM 16 aprilie 2019 08:38 0
 Wow, sa ridici exceptii de neconstitutionalitate la un prezumat termen "final", cat de procedural o fi ?!
 # nu conteaza 16 aprilie 2019 18:01 0
 Daca in civil se mai urmeaza cat-de-cat procedura, in penal, de cativa ani buni, ai mai vazut sa se respecte in vreun fel CPP??? Cine se mai incurca in proceduri? Atata timp cat nu exista sanctiuni pentru asta si cele care exista nu sunt aplicate, nu va exista nici CPP!
 # John Doe 16 aprilie 2019 09:33 0
 Ruda cu cealaltă celebra Mirica fosta și ea tot la Decapam Știrbei Gmbh și cu grefiera Mirica de la Ilfov? Vorba unui clasic în viata: simple întrebări retorice....ne "miricizam".
 # visu 16 aprilie 2019 10:14 0
 Amendata pt cereri vadit netemeinice si actionata disciplinar intr-un stat de drept!
 # nu conteaza 16 aprilie 2019 18:02 0
 Asa e! Cand in Romania va exista stat de drept, va fi sanctionata! Pana atunci... latram la Luna!
 # constantin 16 aprilie 2019 11:30 +2
 Suntem destul de penibili si fara a mai prezenta atatea documente.Totul este o regie ieftina de doi bani pentru fraieri.Arunca un prost un bolovan si 100 de destepti nu-l pot scoate.Nu era mai simplu ca din oficiu instanta sa-l achite pe Dragnea.La ce ne trebuie atata circ?Numai la procesele cu FNI-SOV. mai era atata harmalaie si balci.Oameni buni si mari specialisti in drept , noi oamenii de rand ne-am plictisit de brambureala din justitie.Nu mai credem in gogosii care ni se vand JUSTITIA INDEPENDENTA SI DREAPTA.
 Afisari 374543


text:
Päeva sõnum. Nr 51. 17. – 23. september 2017 | Nõmme Rahu Kogudus
 8 nädal: 17. – 23. september 2017
 Pühapäeva piiblitekstid räägivad tänulikkusest ja tänamatusest. Jeesus aitas eriti teiste poolt hüljatud inimesi. Nendest inimestest, keda Ta aitas, tulid vaid vähesed tagasi Teda tänama ja kinnitama oma usku Temasse. Teisi pahandas see, et Jeesus ei tegutsenud nende soovitud viisil. Kuid Jeesus soovis head kõigile, vahet tegemata isikute vahel.
 Meelespeetav kirjakoht: Kiida, mu hing, Issandat, ja ära unusta ainsatki Tema heategu. Ps 103:2
 Kuningas Taavet tahtis tänada Jumalat kõigi oma võimetega, seejuures teadis ta aga väga selgesti, et ta suudab oma tänamise ülesannet täita suure puudujäägiga. See on tingitud unustami-sest. Sellepärast oli vaja öelda oma hingele: “Ära unusta ainsatki Tema heategu!”
 Kuigi me ei suuda meeles pidada iga heategu, mida Jumal on meile teinud aastate kestel, siiski mõnda neist suudame. See on maksimum, mida me teha võime. Ja seda oleme kohustatud tegema. Tavaliselt peetakse raskeks laituseks, kui mõne inimese kohta öeldakse: “Ta on tänamatu inimene!” Olgem siis ettevaatlikud, et Jumal ei tarvitseks seda meile öelda! Usklik võtku arvesse, et Jumala heategude hulk ületab inimese mälumahu. Paljud tema headteod jäävad meie poolt hoopis märkamata, teised me unustame. Aga iialgi ei tohi unustada kõiki ta heategusid.
 KAS TAHAD SAADA TERVEKS?
 Pühapäev – 17. september
 Jeesus ütles: “Vaata, sa oled saanud terveks. Ära tee enam pattu, et sinuga ei juhtuks midagi halvemat!” Jh 5:14
 Jõudnud tagasi Jeruusalemma panevad Jeesus teod tema vaatlejaid taas küsima: kes on see mees? Kahtluseta on ta keegi, kes suudab parandada ja täita isegi pikaajalisi vajadusi nii emotsio-naalseid, kui ka füüsilisi. Aga 38 aastat lamamist?! Ja kohe peale seda käima hakkamine on selgelt ime – isegi juhul kui too mees oleks oma haigust ainult ette kujutanud.
 “Kas sa tahad saada terveks?” – ei ole lihtsalt rumal küsimus.
 Inimesed hoiavad sageli oma ebaadekvaatsetest toimetuleku mehhanismidest (finantsidesse, emotsioonidesse ja harjumustesse puutuvas) kõvasti kinni, seistes kogu jõuga vastu uue elamisviisi rajamisele. Jeesus aga esitab sellele mehele – ja samamoodi ka meile – väljakutse tervendajaga koos toimida. “Proovi seda!”, “Usalda mind!”. Ja see on üks põjus, miks tervenemine seotakse hingamispäevaga. Pealtvaata-vaid kriitikuid solvas et mees “tegi tööd” oma voodit kandes. Nende negativistlik käsumeelsus näi-tas, et tegelikult nad lihtsalt ei suutnud rõõmu tunda selle uue elu üle mis mehele oli antud. Hinga-mispäeval aga on oma Jumalast antud funktsioon. Nii nagu Iisrael pidi kõrbeteekonnal enne hinga-mispäeva korjama kahe päeva manna – ning see oli heebrea rahvale usalduse üles näitamise tegu. Nad pidid uskuma, et manna mis muidu ühe päevaga rikneb, saab nädalalõpul Jumala väe läbi hoitud värskena. Ja kui asetame hingamispäeva tänapäeva konteksti – siis sunnib see meidki usalda-ma jumalikku varustamist enam kui isiklikke tegusid.
 Kus aga kogu selles loos tuleb sisse patt? Mujal teeb Jeesus selgeks, et mitte kõik haigused ei tulene otseselt inimese patususest. Ma võime haigusi põhjustada kui harrastame elustiili mis lõhub vägivaldselt sidet ihu ja hinge vahel. Või võime ennast lihtsalt haigeks muretseda või töötada. Kas aga enese pingutamine on iseenesest halb?
 “Ei,” ütleb Jeesus. “Minu Isa tegutseb kogu aeg ja mina samuti”. Ka meie pingutame, sest maailma Looja ja Ülalhoidja toimib siin maalmas jätkuvalt. Kuid töötegemine ilma hingamispäe-vata toob kaasa stressi. Ning haigused, eriti siis kui näeme vaeva selleks, et meile olulised inimesed meid siis tunnustaksid ja tähele paneksid. Pigem peaksime töötama, puhkama ja kõigest rõõmu tundma kuna teame et Jumala plaanid meiega on ainult head.
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Kas sinu töö ja taastumise tasakaal on paigas, vastab sinu vanusele ning Jumala kutsumisele su elu jaoks? Kuidas peaksid ja saaksid sina teha koostööd selles osas täna tervendaja Jeesusega?
 KES ON MEIE KALJU?
 Esmaspäev – 18. september
 Hea on tänada Issandat ja mängida Sinu nimele, Kõigekõrgem. Ps 92:2
 Tänamine on palvest ülevam, sest palvetaja tahab midagi saada, aga tänaja mõtleb sellele, mida anda Jumalale. Õndsam on anda kui võtta. Kui me tahame Jumalale midagi anda ja kui see ka tühine asi oleks, aga tuleks armastavast südamest, siis Jumal hindaks ka seda nagu lesknaise veerin-gut. Kui usklikud on koos ja laulavad Jumalale tänu, siis ka pealtvaatajad ei saa tuimaks jääda, nendegi hinges hakkab tänu tõusma Jumala poole.
 Halleluuja! Jah, hea on mängida meie Jumalale; jah, kaunis ja kohane on kiituslaul. (Ps 147:1)
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Kas ei räägita 92. psalmis ettehoiatavalt ka tänasest ühepäe-vamentaliteedist meil ja mujal, kus tahetakse kiiruga rikkaks saada ning seda tulevaste põlvede ning ümbritseva looduse arvel?
 JUMALA TEGU RAHVA ELUS
 Teisipäev – 19. september
 Ilmamaa äärte elanikud kardavad Su imetähti. Päikese tõusu ja loojaku maad Sa paned rõõmsasti hõiskama. Ps 65:9
 Inimesed elavad rahulikult üksteise kõrval. Nad teevad oma tööd ja elavad üle ka oma väike-sed pahandused. Aga siis haaravad suuri masse rahutused, tülitsemised, sõjad ja tapmised.
 Kes suudab seda vaigistada? On vaid üks jõud, mis võib seda vaigistada – Jumal! Inimesele käib see üle jõu. Kuningad kaovad niisugusel juhul kui tolmukübemed. Aga Jumal jääb. Tema, kes kõik targasti teeb, suudab aidata ja ka rahvaste möllu vaigistada
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Täname ja austame Jumalat tema tegude eest!
 ARM JA ANNETAMINE
 Kolmapäev – 20. september
 Jumal on vägev andma teile kogu armu rikkalikult, et teil ikka oleks kõike küllaldaselt ning et te oleksite rikkad iga teo tarvis. 2Kr 9:8
 Paulus jätkab korintlaste veenmist (mõni ehk ütleks, et survestamist) et nad annetaksid heldelt. Paulus on juba makedoonlastele kiitnud kui hästi korjandus on läinud ning nüüd ei ole lihtsalt võimalik “lati alt minna”. See mis Pauluse jaoks välistab kahjuliku surve on fakt, et andmine/annetamine toob kaasa õnnistuse. Siin laiendab Paulus oma veenmiskõnet, öeldes, et and-misega käib kaasas arm. Vastupidiselt mõnele innukale, kuid põhimõttelagedale annetuste kogujale, ei luba Paulus, et annetajad saavad tingimata majanduslikku kasu või kuulsust oma tegevusest.
 Annetamisega kaasaskäivad õnnistused on kõigepealt vaimsed – ja seda mitte ainult annetaja jaoks, vaid Jumala rahva jaoks tervikuna. Need, kes annavad kogevad Jumala heakskiitu, kes armastab rõõmsameelset andjat, ning sellest tulenevalt kasvab koguduses anntajate hulk, kasvab tänulikkuse ja ülistuse määr, ka palvetamine kasvab; viimselt aga muutub kõikide omavaheline osaduse sügavamaks.
 Jätkuvalt saame inimesi jagada nendeks, kellel on ülejääk ja teisteks, kellel on puudujääk. Ka jumalariigi töö vajab pidevalt toetust – ometi on just rahaküsimus see, mida keegi väga arutada ei soovi. Ühiskonnas mis kasvavalt on täis omandiihalust ning saamahimu, võib igaüks meist palju ära teha, vabastades end raha võimu alt läbi andmise ning annetamise (Mt 6:19.20).
 Seda tehes, õpime sõltumist Jumala headusest ning heldusest, ning suudame kindlamalt hoidu-da kaasaegsest ebajumalakummardamisest. See aitab meil ka anda rõõmsa südamega – hakkame kogema täiesti uutlaadi vabadust ning sügavamat osadust Jumala ja tema rahvaga. Sel viisil võib annetamine, mis nii tihti näib raske ja piirav, muutuda ülestõstvaks ja vabastavaks kogemuseks, muutes täiesti nii meie suhtumise annetamisse, kui ka meie annetamise olemuse. Samas jääb alles välispidine surve (peidetuna ja kõikjale sisseimbuval kujul) teha kompromisse joondudes praeguse aja väärtuste järgi . Selles osas tuleb jätkuvalt valvel olla
 Ent jumalakartus on suur tuluallikas, kui inimesele piisab sellest, mis tal on. (1Tm 6:6)
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Meenuta mõnd sündmust, kus kogesid Jumala ülevoolavat heldust ning täna teda selle eest.
 Neljapäev – 21. september
 Apostel ja evangelist Matteuse päev
 Halleluuja! Hea on mängida meie Jumalale, kaunis ja kohane on kiituslaul. Ps 147:1
 Tänamine on hea, sest Jumal hindab seda. Juba 50. psalmis oli Jumal öelnud: “Kes toob ohv-riks tänu, see annab mulle au” (Ps 50:23). Meie ei suuda Jumalale iialgi tasuda tema headust, aga meie võime teda tänada. Need, kes sedagi ei tee, on hoolimatud Jumala vastu.
 Tänamine on hea Jumala meelest, aga see on hea ka tänajale. Tänulaul ülendab hinge Jumala poole. See ühendab meid inglite seltskonnaga, kes laulavad: “Au olgu Jumalale kõrges!” Need ajad, millal Jumala rahva tänu ära keelatakse, on Jumala karistusajad. Niisugustest aegadest rääkis proh-vet Jeremija, millal lõpeb rõõmuhääl, peigmehe ja pruudi hääl (Jr 7:34). Vangimaalt lahkudes võtsid juudid kandled remmelgate otsast ja alustasid uuesti rõõmulaulu. Hea oli Jumalale laulda kiitust.
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Koosta oma mõttes nimekiri, asjadest milles märkad Juma-la armastust looduses ning Jumala väge inimeste eludes ja täna Teda täna selle eest!
 PÕHJUSED TÄNAMISEKS
 Reede – 22. september
 Minu süüteod on minust vägevamad, aga meie üleastumised annad Sina andeks. Õnnis on see, kelle Sina valid ja lased tulla enese ligi elama Sinu õuedes. Ps 65:4,5
 Ei ole päris kindel, mis pani Taaveti seda laulu kirjutama. Aga on täiesti selge, et Taavet ei väsinud iial Jumalat kiitmast. Seda nii headel kui kurjadel päevadel. “Kõige hullemate stsenaariu-mite” asemel keskendus Taavet Jumalale ning treenis oma mõtteid seal püsima.
 Tänases psalmis vaatleb Taavet Jumala loomuse erinevaid külgi. Esimene neist on andeks-andmine. Oma eksituse tunnistamine on juba iseenesest raske – ja seda ka kogenud kristlastele. Teeme pidevalt nii suuri pingutusi patu vältimiseks, et läbi kukkudes hakkame juhtunud pigem õigustama kui meelt parandama. Üks Taaveti tugevustest oli aga valmisolek avalikult oma eksimist tunnistada. Taavet mõistis, et Jumal ei otsi ideaalseid usklikke keda “enese ligi” tuua, vaid patuseid, kes Jumala ligi olemise privileegi tõesti ka hinnata oskaksid.
 Teiseks mõtiskleb Taavet Jumala väe üle. Ta võrdleb seda mägede ja meredega. Vaadates kõiki kaasaegse maailma konfliktiallikaid ja koldeid, on lihtne lubada murekoormal oma kiitusehäält lämmatada. Taavet aga meenutab et rahvaste möllamine ei ole Jumalale midagi uut. Kuigi see võib olla hirmutav, on isegi selline “lainete möllamine” kindlalt Jumala kontrolli all.
 Taavet lõpetab selle psalmi palvega Jumala õnnistuse üle. Läänemaailmas kaldume oma õnnistusena nägema eelkõige materiaalset – raha, kodu, mugavust. Tegelikult peaksime Jumalat kiitma iga sellise asja eest, Taaveti vaade aga on palju avaram hõlmates asju mida saavad nautida nii rikkad kui vaesed: vihm, põllusaak, aasa ilu jpm. Taavet lihtsalt nägi Jumala au ka kõige lihtsamates asjades, ning koges tema õnnistuse imet kui oli avanud oma südame kõigele sellele mida ei saa kokku kraapida.
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Kiitkem Jumalat, kellelt tulevad kõik õnnistused!
 MILLEKS RIKKUS?
 Laupäev – 23. september
 See on nii: kes kasinasti külvab, see ka lõikab kasinasti, ja kes rohkesti külvab, see ka lõikab rohkesti. 2Kr 9:6
 Apostel Paulus paneb Korintose kogudusele südamele täita lubadus, mille nad olid varem andnud (vt 2Kr 8:10-11). Samas peab andmine tulema vabast südamest, mitte sunniviisil. Jumalal on siis hea meel, kui me ei suuda oodata millal saaksime anda, ning kui anname enam kui tunneme et võiksime enesele lubada – nii nagu tegi Makedoonia kogudus (2Kr 8:3,4).
 Jumal tasub andjale, kuid meie tasu ei tule sageli mitte peamiselt materiaalses. Me ei anna ju selleks, et saada rohkem tagasi? Meie tasu on eelkõige vaimne: Jumala arm voolab välja meie juurde ning kiitus ja tänu voolavad Jumala ette nende südameist, kes on tunda saanud meie heldust. Kui tol ajal annetasid kristlased raha, siis tänapäevaste kriisidega silmitsi olles on vaja annetada ka aega, innukust, energiat jpm.
 Tänast lõiku võiks nimetada annetuste andmise põhjenduseks ja toimimise seaduspärasuseks, seda Vanast Testamendist kuni tänapäevani välja. On vist paljud fraasid sellest lõigust tuttavaks saanud just seoses korjanduste korraldamisega. Külvamise ja lõikamise loogiline põhjendus on väga õnnestunud ja tõenäoliselt avaldas ka loodetud mõju tolleaegses põllumajanduslikus ühiskonnas.
 Salmis 2Kr 9:8 on kirjas inimeste varanduse mõte ja eesmärk. Me oleme rikkad iga hea teo, ja mitte iga hea asja tarvis. Raha ja rikkusega kaasneb alati kiusatus osta kõiki võimalikke ja võima-tuid asju. Kuid Jumal on teinud meid rikkaks selleks, et me saaksime teha häid tegusid. On inimesi, kes arvavad, et me ei pea toetama neid, kes ise enda eluga toime ei tule, las Jumal aitab. Jumal on aga just nõnda seadnud, et Tema annab meile ja meie neile, kellel vaja on. Seda kahel põhjusel: et me võidaksime endas ahnuse kiusatuse ja et me praktilise teo kaudu mõistaksime, mida andmine tähendab. Siis saame ka tõeliselt mõista, mida tähendab, et Jumal on andnud oma Poja meie eest.
 Vaest vihkavad kõik ta vennad, veel enam hoiduvad sõbrad temast eemale; ajab ta taga sõnu, siis neid ei ole. (Õp 19:7) Kes on helde, seda õnnistatakse, sest ta annab oma leivast kehvale. (Õp 22:9)
 Hetk mõtiskluseks ja aruteluks: Olgem helded, siis kogeme ka ise Issanda heldust!
 Kohus uskliku “mina” üle.
 Kohus uskliku üle on enamat kui kohus teatud asjade üle tema elus. Kui usklik mõistab ise kohut enese üle, siis tuleb päevavalgele nii hea kui halb. Ta tunnistab üles halva (1Jh 1:9) ja hülgab selle (Js 55:7). Ei ole piisav, kui mõistetakse kohut uskliku patu üle; ta peab ise enese üle mõistma kohut (1Kr 11:31).
 1. Enese üle kohtumõistmine on enese hukkamõistmine, mis järgneb sellele, kui usklik näeb ennast sellisena nagu näeb teda Jumal. Mina-keskne elu asendub Kristus-keskse eluga (Kl 3:4). Kristus on saanud uskliku eluks.
 2. Enese üle kohut mõista tähendab iseennast salata. Kuid see on enam kui enesesalgamine, mis on enese liha rahulduste hülgamine. Praktiseerides vaid enesesalgamist me ravime sümptoome ja mitte põhjusi. Kuid salates iseennast me tegeleme põhjusega, kuna iseeneses (s.o lihas) “ei ole midagi head” (Rm 7:18). Iseennast salata tähendab võtta oma rist ja järgida Kristust (Mk 8:34-38).
 3. See tähendab mina-elu kaotamist ja Kristus-elu leidmist (Gl 2:20);
 4. tähendab mitte enam olla eneseteadlik, vaid Kristus-teadlik (Mt 28:20).
 5. enese üle kohut mõista tähendab mitte enam ise juhtida oma elu, vaid lasta seda teha Kristusel (Ap 9:6).
 6. mitte enam harrastada enesest lugupidamist, vaid pigem lugupidamist teistest (Fl 2:3). Enese üle kohtumõistmine muudab inimese omakasupüüdmatuks.
 KÕIGI POOLT HÜLJATUD
 Loe: Johannese 5:1-15
 TAUST: Tänane teks kirjeldab Jeesuse esimest sabati-riidu juutidega. Sabat oli juutidele püha puhkepäev. Nad uskusid, et messias ei tule oma rahva juurde enne, kui rahvas on pidanud korrali-kult vähemalt ühe sabati. Arheoloogilistel kaevamistel on Jeruusalemast leitud Betsaida tiik koos sammaskäikudega.
 1. Kujuta ette haige mehe igapäevast elu Betsaida tiigi ääres 38 aasta jooksul? Mis tal võis viga olla? Kuidas võisid haiguse esimesed kümme aastat erineda viimasest kümnest aastast?
 2. Miks omaksed ei hoolitsenud selle mehe eest (salm 7)? Mis võis olla mehe enda süü, mis sugulaste süü? Millise mulje jätab selle mehe iseloom – vaadake tema sõnu 7. salmis?
 3. Millised võisid olla paranemist ootavate haigete omavahelised suhted? Miks ei lasknud teised seda kõige kauem kannatanud meest ees vette?
 4. Millesse see mees õieti uskus? (Kust ta abi ootas?) Milliste imelike paranemisviiside peale inimesed tänapäeval loodavad? Mis oli selle mehe patt, millele Jeesus viitas 14. salmis?
 5. Miks läks Jeesus teie arvates just selle mehe ja mitte mõne teise haige juurde? Miks küsis Jeesus mehelt sellist iseenesestmõistetavat asja (salm 6)? Miks ei andnud mees selget vastust Jeesuse küsimusele (salm 7)? Mida vastaksid sina Jeesusele, kui ta küsiks sinult, kas soovid, et sinu aktuaalne probleem laheneks?
 6. Mis on Jeesuse meelest halvem, kui 38 pikka aastat kestev kannatus (salm 14)? Mis on Jeesuse meelest sinu jaoks halvem variant kui sinu praegune kannatus?
 7. Mida võis mees minna templisse tegema, kui oli terveks saanud (salm 14)? Millal hakkas mees Jeesusesse uskuma (kui hakkas)?
 8. Miks tegi mees nii, nagu 15. salm räägib – pakkuge erinevaid võimalusi? Jeesus teadis ette, kuidas asi lõpeb – miks ta siiski parandas selle mehe?
 RÕÕMUSÕNUM: Lõpuks pidi Jeesus kogema sama, kui tänase teksti mees: kõik hülgasid ta. Tegelikult oli tema olukord mehe omast veelgi raskem – ka Jumal hülgas ta. Sellepärast võib Jeesus nüüd ütelda sellele, kes tunneb, et on jäänud täiesti üksi: “Keegi siiski hoolib sinust. Sul olen mina.”


type: wikipedia

text:
Corint (Κόρινθος) este un oraș grecesc pe Istmul Corint, istmul original, strâmtoarea îngustă care leagă Peloponezul de Grecia continentală. Corint se află la aproximativ 78 de km vest de Atena. Istmul este traversat acum de către un canal. Corint este și capitala prefecturii Corintia. Orașul este înconjurat de munții Lechaio, Kalamaki, Loutraki și Geraneia.
 Istorie
 În Grecia Antică, Corintul era cel mai important oraș după Atena, fiind locuit încă din epoca de piatră. Pe atunci era unul dintre cele mai importante centre de comerț est-vest și ale cultului Afroditei. Orașul era cunoscut prin prețurile ridicate aplicate străinilor. De acolo a pornit proverbul: "Nu-i chiar nimic o călătorie la Corint". În 146 î.Hr. orașul a fost distrus de către romani, iar apoi 100 de ani mai târziu a fost reconstruit de Iulius Cezar sub formă de colonie romană. Situat în istmul care lega Peloponezul de continent, între Golful Lecheum la vest și Marea Egee la est, Corintul a devenit un centru comercial. în loc să ocolească pe mare Peloponezul, pe la Capul Malea din partea de sud, unde navigația era periculoasă, mulți proprietari de corăbii preferau să transfere încărcăturile la Corint și să le trimită spre Vest, de la Lecheum, pe Marea Adriatică, spre porturile Italiei. Corintul, cu cele două porturi maritime ale sale, Lecheum la vest și Chencrea la est, s-a bucurat de un monopol comercial și s-a îmbogățit repede.
 Corintul era o colonie romană, ca și Filipi. Populația era cosmo-politană. Locuitorii au fost uciși sau mutați atunci când cetatea a fost distrusă pentru prima oară, iar când a fost reconstruită, acolo s-au stabilit elemente noi. Evreii au fost atrași de comerț, romanii se aflau acolo având misiuni oficiale sau erau urmașii primilor coloniști, grecii gravitau spre cetate din satele înconjurătoare, iar comerțul a atras amestecul obișnuit de marinari, comercianți, bancheri și oameni din toate colțurile Mării Mediterane.
 Templul Afroditei din Corint găzduia într-o vreme o mie de preotese care erau prostituate de profesie, iar afluxul comercial și turistic a adus în cetate o populație fluctuantă care includea drojdiile lumii mediteraneene. Bogăția și sărăcia lucie, frumusețea și hidoșenia, cultura și mizeria se împleteau în Corint.
 îmbogățirea rapidă a promovat o cultură falsă. Corintul era un oraș cu dezvoltare explozivă, care căuta luxul, parada, senzualitatea și sportul. Din punct de vedere moral, corintenii erau socotiți inferiori chiar și potrivit standardelor scăzute ale păgânismului. Pe scenele romane ei erau reprezentați de obicei ca bețivi. „A trăi ca și corintenii" era un eufemism care descria cel mai dezgustător mod de viață. A fi etichetat ca si Corintean, în lumea romană, era la fel de înjositor precum a ți se da astăzi un șut în fund în public.
 Vezi și
 Listă de orașe din Grecia
 Legături externe
 Vocabular religios - Corint , 30 octombrie 2008, Ziarul Lumina
 Tenney Merril C - Studiul Noului Testament, ed. Cartea Creștină, Oradea, 2008
 Orașe din Grecia
 Orașe din Grecia Antică
 Locuri din Biblie
 Eponime ale asteroizilor


text:
15.2.2014
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 45/6
 Sentenza della Corte (Prima Sezione) del 28 novembre 2013 — Commissione europea/Granducato di Lussemburgo
 (Causa C-576/11) (1)
 (Inadempimento di uno Stato - Direttiva 91/271/CEE - Trattamento delle acque reflue urbane - Sentenza della Corte che accerta un inadempimento - Mancata esecuzione - Articolo 260 TFUE - Sanzioni pecuniarie - Imposizione di una penalità e di una somma forfettaria)
 2014/C 45/11
 Lingua processuale: il francese
 Parti
 Ricorrente: Commissione europea (rappresentanti: O. Beynet, B. Simon e E. Manhaeve, agenti)
 Convenuto: Granducato di Lussemburgo (rappresentanti: P. Frantzen e C. Schiltz, agenti)
 Interveniente a sostegno del convenuto: Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord (rappresentanti: S. Behzadi-Spencer, C. Murrell e S. Ford, agenti)
 Oggetto
 Inadempimento di uno Stato — Esecuzione incompleta della sentenza della Corte, del 23 novembre 2006, Commissione/Lussemburgo, C-452/05, relativa all’omessa trasposizione delle disposizioni della direttiva 91/271/CEE del Consiglio, del 21 maggio 1991, concernente il trattamento delle acque reflue urbane (GU L 135, pag. 40) — Erronea applicazione dell’articolo 5, paragrafo 4, della citata direttiva
 Dispositivo
 1)
 Non avendo adottato tutte le misure necessarie per dare esecuzione alla sentenza del 23 novembre 2006, Commissione/Lussemburgo (C-452/05), il Granducato di Lussemburgo è venuto meno agli obblighi ad esso incombenti in forza dell’articolo 260, paragrafo 1, TFUE.
 2)
 Il Granducato di Lussemburgo è condannato a versare alla Commissione europea, sul conto «Risorse proprie dell’Unione europea», la somma forfettaria di EUR 2 000 000.
 3)
 Nel caso in cui, al momento della pronuncia della presente sentenza, l’inadempimento accertato al punto 1 persista, il Granducato di Lussemburgo sarà condannato a versare alla Commissione europea, sul conto «Risorse proprie dell’Unione europea», una penalità pari a EUR 2 800 per ogni giorno di ritardo nell’attuazione delle misure necessarie per conformarsi alla citata sentenza Commissione/Lussemburgo, a decorrere dal giorno di pronuncia della presente sentenza sino alla piena esecuzione della citata sentenza Commissione/Lussemburgo.
 4)
 Il Granducato di Lussemburgo è condannato alle spese.
 5)
 Il Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord sopporterà le proprie spese.
 (1) GU C 39 dell’11.2.2012.


text:
Vituss Jonasens Berings (, ; dzimis Dānijā, miris Komandora salās) bija dāņu izcelsmes Krievijas impērijas jūrnieks, flotes virsnieks un ceļotājs.
 Dzīvesgājums
 Dzimis 1681. gadā Horsensas pilsētā Dānijā ostas muitas inspektora ģimenē. 15 gadu vecumā kļuva par kuģa puiku, ceļoja uz Indiju un tagadējo Indonēziju. Pēc Amsterdamas kuģa virsnieku skolas beigšanas viņš Lielā Ziemeļu kara laikā 1704. gadā iestājās Krievijas kara flotes dienestā. Dienēja Baltijas flotē, pēc tam Azovas flotē un atkal Baltijas flotē.
 1725. gadā Krievijas ķeizars Pēteris I sūtīja Beringu izpētīt, vai starp Āziju un Ameriku ir sauszemes tilts. Trīs gadus pēc izbraukšanas no Sanktpēterburgas caur Ohotskas ostu Berings sasniedza jūras šaurumu, kas vēlāk tika nosaukts viņa vārdā par Beringa šaurumu. Nespēdams saskatīt Aļaskas krastu, bet secinājis, ka Āzija un Amerika savā starpā nav savienotas, viņš 1730. gadā atgriezās Sanktpēterburgā. 1733. gadā Berings vēlreiz atgriezās šajā apvidū, pavadot reģionā savas dzīves pēdējos astoņus gadus, un šoreiz ekspedīcija sasniedza Aļaskas krastu, taču atpakaļceļā uz Sibīriju aizkavējās un bija spiesta pārziemot neapdzīvotā salā, kur vairums ekspedīcijas dalībnieku, arī tās vadītājs, saslima un nomira. Salu Komandora salās, kurā Berings nomira, nosauca viņa vārdā par Beringa salu.
 Ārējās saites
 1681. gadā dzimušie
 1741. gadā mirušie
 Jūrasbraucēji
 Vidusjitlandes reģionā dzimušie


text:
IBPBI/2/423-931/14/CzP - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Katowicach
 IBPBI/2/423-931/14/CzP - Pismo wydane przez:...
 Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 9 lipca 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 29 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej oraz podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku przechowywania w formie papierowej dokumentów (kuponów) będących podstawą do wypłat wygranych w przypadku zawartych zakładów wzajemnych - jest prawidłowe.
 Spółka, w oparciu o decyzje Ministra Finansów zezwalające na urządzanie zakładów wzajemnych, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych zarówno poprzez sieć Internet, jak też poprzez stacjonarne punkty umożliwiające zawieranie zakładów bukmacherskich. Wykorzystuje do tego celu oprogramowanie komputerowe, przy pomocy którego ewidencjonuje wszystkie transakcje związane z zawarciem zakładu i wypłatą wygranej i inne zdarzenia gospodarcze, w tym wszystkie operacje kasowe realizowane w stacjonarnych punktach przyjmowania zakładów wzajemnych i transakcje bezgotówkowe realizowane online. Raporty dziennych transakcji, które są istotne dla celów księgowych na bieżąco są generowane z programu komputerowego do przyjmowania zakładów i wprowadzone do systemu finansowo-księgowego Spółki, gdzie otrzymują status "wstępnie wprowadzonych" i oczekują na weryfikację.
 Po zakończeniu miesiąca sprawozdawczego cała dokumentacja zgromadzona w punktach przyjmowania zakładów, a dotycząca transakcji wpłat i wypłat gotówkowych, w tym wypłacone kupony, przesyłana jest do siedziby Spółki. Zapisy z ewidencji kasowych poszczególnych punktów przyjmowania zakładów podlegają sprawdzeniu i weryfikowane są z danymi, które zostały wprowadzone do systemu finansowo-księgowego w opcji "wstępnie wprowadzony". Po skontrolowaniu wszystkich transakcji dotyczących punktów przyjmowania zakładów i operacji internetowych dokumenty wstępnie wprowadzone podlegają zaksięgowaniu. Rozliczone ewidencje kasowe z punktów przyjmowania zakładów, w tym wypłacone kupony, po zamknięciu miesięcznego okresu sprawozdawczego podlegają archiwizacji i są przechowywane w archiwum Spółki przez okres 6 lat, a następnie utylizowane. Wszystkie dokumenty stanowiące dowody księgowe spełniają wymogi określone w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 330 z późn. zm.).
 Dokumentacja księgowa w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z wymogami ustawy o rachunkowości, a także zgodnie ze standardami określonymi w uchwale nr 5/10 Komitetu Standardów Rachunkowości z 13 kwietnia 2010 r. w sprawie przyjęcia stanowiska Komitetu w sprawie niektórych zasad prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zapisy wprowadzane do ksiąg rachunkowych, uzyskują trwale czytelną postać zgodną z treścią odpowiednich dowodów księgowych, możliwe jest stwierdzenie źródła pochodzenia zapisów, ustalenie osoby odpowiedzialnej za ich wprowadzenie, procedura zapewnia sprawdzenie poprawności przetworzonych danych oraz ich kompletności i identyczności zapisów. Ponadto dane źródłowe w miejscu ich powstawania są chronione w sposób zapewniający ich niezmienność przez okres wymagany dla przechowywania danego rodzaju dowodów księgowych. Elektroniczne ewidencjonowanie kuponów wyklucza jednocześnie możliwość ingerencji i zmianę danych źródłowych tego dokumentu (tekst jedn.: np. dokonanie kolejnej wypłaty wygranej z tego kuponu).
 Czy w przypadku wypłacania wygranych w stacjonarnych punktach przyjmowania zakładów wzajemnych, w oparciu o papierowy kupon dokumentujący zawarcie tego zakładu i będący podstawą do wypłaty ewentualnej wygranej, Spółka zobowiązana jest do przechowywania tego dokumentu (kuponu) także w formie papierowej, skoro równolegle prowadzi dokumentację w formie elektronicznej, która gwarantuje rzetelność prowadzonej dokumentacji księgowej zachowującej dowody źródłowe, przy założeniu, że dokumenty (kupony) w formie papierowej, na podstawie których wypłacane są wygrane w stacjonarnych punktach przyjmowania zakładów w dalszym ciągu, po zrealizowaniu wypłaty wygranej, byłyby przesyłane do siedziby Spółki; a ich utylizacja następowałaby po skontrolowaniu i uzgodnieniu wszystkich transakcji oraz zakończeniu prac związanych z rozliczeniem miesięcznego okresu sprawozdawczego.
 Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), wygrane w grach hazardowych wypłaca się (wydaje) okazicielom losów lub innych dowodów udziału w tych grach lub za zwrotem tych dowodów, chyba że regulamin tych gier stanowi inaczej.
 - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:
 * z 26 października 2010 r. znak IPPB5/423-524/10-4/JC,
 * z 19 października 2010 r. znak IPPB5/423-485/10-2/JC,
 - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 września 2011 r. znak IBPBI/2/423-698/11 /BG.
 Spółka spełnia wymogi ww. przepisów. Jak już wcześniej wspomniano dokumentacja księgowa w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z wymogami ustawy o rachunkowości, a także zgodnie ze standardami określonymi w uchwale nr 5/10 Komitetu Standardów Rachunkowości z 13 kwietnia 2010 r. w sprawie przyjęcia stanowiska Komitetu w sprawie niektórych zasad prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zapisy wprowadzane do ksiąg rachunkowych, uzyskują trwale czytelną postać zgodną z treścią odpowiednich dowodów księgowych, możliwe jest stwierdzenie źródła pochodzenia zapisów, ustalenie osoby odpowiedzialnej za ich wprowadzenie, procedura zapewnia sprawdzenie poprawności przetworzonych danych oraz ich kompletności i identyczności zapisów. Ponadto dane źródłowe w miejscu ich powstawania są chronione w sposób zapewniający ich niezmienność przez okres wymagany dla przechowywania danego rodzaju dowodów księgowych. Elektroniczne ewidencjonowanie kuponów wyklucza jednocześnie możliwość ingerencji i zmianę danych źródłowych tego dokumentu (tekst jedn.: np. dokonanie kolejnej wypłaty wygranej z tego kuponu).
 Zdaniem Spółki, możliwe jest zatem aby po zrealizowaniu wypłaty wygranej, kupony były przesyłane do jej siedziby; a ich utylizacja następowałaby po skontrolowaniu i uzgodnieniu wszystkich transakcji oraz zakończeniu prac związanych z rozliczeniem miesięcznego okresu sprawozdawczego. Dane dotyczące określonego kuponu i wypłaconej z niego wygranej przechowywane byłyby w formie elektronicznej spełniającej wymogi określone art. 21 ust. 1 ustawy o rachunkowości dla dowodów księgowych wraz z uwzględnieniem uproszczeń zawartych w art. 21 ust. 1a tej ustawy.
 Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
 W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.), podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
 Odrębnymi przepisami dotyczącymi prowadzenia ewidencji rachunkowej są regulacje ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 330 z późn. zm.).
 Zgodnie z art. 20 ust. 2 tej ustawy, podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane "dowodami źródłowymi":
 Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych, choć niejednokrotnie dokumentem niewystarczającym. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, bowiem o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik winien w oparciu o racjonalne i obiektywne przesłanki uzasadnić związek kosztu z przychodem. Na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo - skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem. Dopiero na podstawie dokumentów potwierdzających faktyczne wykonanie świadczenia Spółka ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.
 Należy zatem rozważyć czy przedmiotowe dokumenty, w których posiadaniu jest Wnioskodawca, spełniają warunki dowodu księgowego, o których mowa w art. 21 ustawy o rachunkowości, a zatem czy mogą być przedmiotem zapisów księgowych oraz czy stanowią dowód będący podstawą do prawidłowego ustalenia kosztów uzyskania przychodów - w trybie art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
 Zwrócić przy tym należy uwagę na istotę dowodów wykonania usług w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym. Stosownie do art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dowodami w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 181 ww. ustawy, mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "w szczególności" wskazuje, że katalog dowodów jest otwarty. Wskazane jest zatem posiadanie (pod kątem ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego) wszelkich dowodów, potwierdzających zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego.


text:
Telge hus, eller Tälje hus också kallad Ragnhildsborg (ej att förväxla med Ragnhildsborgs gård), var en medeltida borg, belägen på Slottsholmen (tidigare Ragnhildsholmen) i Linasundet, utanför stadsdelen Brunnsäng i norra Södertälje i Södermanland.
 Arkeologer tror att de ruiner som finns där är lämningar av Telge hus även om den medeltida borgens läge inte framgår av samtida källor. Den första borgen brändes ner 1445 och ny borg uppfördes 1448 som förföll under 1500-talet. En arkeologisk undersökning utförd 1937 visade att den andra borgen bestått av en hall, två rum med välvt tegeltak och ett torn. Genom nyare marinarkeologiska undersökningar kunde den första anläggningen dateras till tidigt 1300-tal. År 1996 restes en minnessten på platsen.
 Historia
 Den första borgen uppfördes under 1300-talet och platsen nämns första gången i skrift 1400. Härifrån administrerades Telgehus län mellan åren 1318 och 1527. Länet omfattade Öknebo, Hölebo och delar av Svartlösa härad, alltså dagens Södertälje- och Nykvarns kommuner med omnejd. Arkeologiska utgrävningar har visat att borgen var omgiven av en vallgrav och en pålspärr som sträckt sig över stora delar av Linasundet. En fördjupning efter vallgraven syns än idag på Slottsholmen nordvästra del.
 Mellan 1434–36 ledde Engelbrekt Engelbrektsson och Karl Knutsson (Bonde) uppror mot Kalmarunionen och Erik av Pommern. Kungens fogdar fördrevs från sina borgar som sedan brändes. För att säkra den viktiga handeln i Mälaren försökte Engelbrekt låta anlägga en kanal igenom Telge (senare omdöpt till Södertälje), ett arbete som aldrig fullföljdes. Med en kanal igenom Telge så skulle trafiken mellan Östersjön och Mälaren kunna ledas förbi det unionstrogna Stockholm.
 Engelbrekt lovade flera viktiga handelsstäder, bland dem tyska Hansan, fri lejd igenom Telge. Detta lär ha upprört fogden Bengt Stensson (Natt och Dag), som från början var en av Engelbrekts anhängare. Efter att Stensson beslagtog ett tyskt handelsskepp stacks Telge hus i brand av Erik Puke, som var en av Engelbrekts närmaste män. 1448 utsågs Karl Knutsson (Bonde) till kung, och han påbörjade då arbetet med att återuppföra en borg på Slottsholmen. Den nya borgen fick namnet Karlsborg. Under sent 1400-tal förlorade borgen mycket av sin betydelse, och övergavs därför. Under tidigt 1500-tal beskrevs Telge hus som "omkullfallen".
 Borgområdet består idag av ruinen efter ett stenhus, en husgrund och flera terrasseringar och vallgravar. Ruinen av stenhuset ligger på en kulle i centrala delen. Grunden mäter 22 x 10 meter och är intill tre meter hög (inre höjd). Väggarna består av slagen och murad gråsten samt tegel. Husgrunden nedanför (sydväst om) stenhusgrunden mäter 5 x 4 meter och utgör en gles rad av 0,1–0,3 meter långa och 0,05–0,15 meter höga stenar. Genom den postglaciala landhöjningen har Slottsholmens strandlinje förändrats och holmen är idag större än på medeltiden. Telge hus kallas numera ofta för Ragnhildsborg, ett namn som anknyter till Södertäljes skyddshelgon Ragnhild av Tälje. Namnet är inte medeltida utan känt först från 1700-talet.
 Arkeologiska undersökningar
 En arkeologisk undersökning 1937 visade att borgen bestått av en hall, två rum med välvt tegeltak och ett torn. En övervåning kan också ha funnits. Fynden från undersökningarna år 1937 finns utställda på Torekällbergets museum i Södertälje.
 Nya undersökningar utfördes 2000–2002 av Södertörns högskola och koncentrerade sig på att genom en kombination av land- och marinarkeologi studera borgens förhållande till sin omgivning. Dykare fann då rester av en pålspärr och stenkistor av timmer, som bör har tillhört borgens hamn. På land grävdes i anslutning till "hamnen" sammanlagt sex mindre schakt. Det som tidigare benämnts som vallgrav visade sig förmodligen vara lämningar av en jordvall med en palissad. I schakten framkom nära den dåvarande strandlinjen även rester av en tegelugn. Man fann också spår efter strider i form av armborstpilar, hästskor, sporrar, och rester av en ringbrynja. C14-analys av dessa lämningar indikerade en datering till sent 1200- eller tidigt 1300-tal.
 Bilder
 Se även
 Ragnhildsborgs gård
 Källor
 RAÄ-nummer Östertälje 220:1.
 Stockholms läns museum om Telge hus (Ragnhildsborg).
 Telgehus – medeltidsarkeologi vid och i vattnet.
 Externa länkar
 Borg- och slottsruiner i Södermanland
 Byggnader i Södertälje kommun


text:
1793. aasta (MDCCXCIII) oli 18. sajandi 93. aasta.
 Sündmused maailmas
 21. jaanuar – hukati Prantsusmaa kuningas Louis XVI.
 10. juuni – Pariisis avati esimene avalik loomaaed Jardin des Plantes.
 10. oktoober – Prantsusmaal kehtestati revolutsioonikalender. Ajaarvamise alguseks loeti Prantsuse vabariigi väljakuulutamist 22. septembril 1792.
 16. oktoober – hukati Marie Antoinette.
 Sündmused Eestis
 ...
 Sündinud
 ...
 Surnud
 21. jaanuar – Louis XVI, Prantsuse kuningas (giljotineeriti)
 13. juuli – Jean-Paul Marat, prantsuse revolutsionäär
 16. oktoober – Marie-Antoinette, Prantsuse kuninganna (giljotineeriti)
 1793