type: wikipedia

text:
Şabarī är ett distrikt i Afghanistan. Det ligger i provinsen Khost, i den östra delen av landet, kilometer sydost om huvudstaden Kabul.
 Omgivningarna runt Şabarī är i huvudsak ett öppet busklandskap. Runt Şabarī är det ganska tätbefolkat, med invånare per kvadratkilometer. I trakten råder ett kallt ökenklimat. Årsmedeltemperaturen i trakten är °C. Den varmaste månaden är juni, då medeltemperaturen är °C, och den kallaste är januari, med °C. Genomsnittlig årsnederbörd är millimeter. Den regnigaste månaden är april, med i genomsnitt mm nederbörd, och den torraste är december, med mm nederbörd.
 Källor
 Indelningar i Khost (provins)


type: other

text:
Annotatie USZ Financiële tegemoetkoming als goedkoopst passende bijdrage – Uitvoering Wmo 2015
 CRVB:2019:3610
 Verschenen in USZ 2020/18 (Sdu Uitspraken Sociale Zekerheid)
 De Raad is van oordeel dat appellant voldoende procesbelang heeft bij een inhoudelijke beoordeling. Bestreden besluit 2 wordt in de beoordeling betrokken. Tussen partijen is niet meer in geschil dat een verhuisprimaat geldt. Uit de overgelegde algemene offerte van een woninginrichter blijkt niet dat daarbij is uitgegaan van de goedkoopst adequate oplossingen voor de inrichting van de woning in dit specifieke geval. Hierdoor is niet gebleken dat het college met de forfaitaire vergoeding van € 2.500,- voor de verhuis- en inrichtingskosten in dit geval geen passende bijdrage heeft geleverd, als bedoeld in artikel 2.3.5 lid 3 Wmo 2015.
 1. De CRvB oordeelde in 2018 dat de definitie van een maatwerkvoorziening in art. 1.1.1 lid 1 Wmo 2015 ruim genoeg is om (ook) een financiële maatwerkvoorziening te kunnen omvatten (CRvB 12 februari 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:395, <<USZ>> 2018/122, m.nt. H.F. van Rooij). Denk bijvoorbeeld aan de kosten van het gebruik van een (eigen) auto of een verhuiskostenvergoeding als dat goedkoper is dan het aanpassen van de woning. Uit die uitspraak blijkt ook dat een financiële maatwerkvoorziening geen kostendekkende vergoeding hoeft te zijn. Maar de vraag hoe hoog zo’n bedrag dan moet zijn, is onbeantwoord gebleven.
 2. In de hier opgenomen uitspraak gaat het geschil uitsluitend over de vraag of de hoogte van de toegekende verhuis- en inrichtingskosten zich als maatwerkvoorziening in de zin van art. 2.3.5 lid 3 Wmo 2015 laat kwalificeren. Het college wijst de aanvraag om diverse woningaanpassingen af op de grond dat verhuizen naar een (beschikbare) rolstoelgeschikte woning de goedkoopst adequate oplossing is. Daarna ontvangt appellant het tweede besluit waarin een vergoeding voor verhuis- en inrichtingskosten wordt verstrekt ter hoogte van € 2.500,-, dit conform de bijlage bij de verordening. Onder wijziging van de motivering handhaaft het college de (primaire) besluiten in de nieuwe beslissing op bezwaar. Volgens de rechtbank kan de toepassing van het verhuisprimaat door de beugel, maar het college heeft niet een zorgvuldig onderzoek verricht naar alle relevante feiten en omstandigheden, waaronder de reële kosten van een verhuizing van een gezin als dat van appellant. Dat is door het college hersteld; een verhuizing binnen de gemeente kost, inclusief het inpakken van alle spullen, in de situatie van appellant ongeveer € 1.300,- tot € 1.500,-. Uit de uitspraak blijkt overigens niet waar dit onderzoek op is gebaseerd.
 3. Zoals gezegd gaat het geschil uitsluitend over de hoogte van de verhuis- en inrichtingskosten. Volgens appellant wordt met de door het college verstrekte verhuiskostenvergoeding van € 2.500,- geen passende bijdrage geleverd. Volgens hem onderbouwt het college op de eerste plaats al niet dat de uit het onderzoek gebleken kosten van verhuizen maximaal € 1.500,- bedragen, maar wordt er sowieso aan voorbij gegaan aan de inrichtingskosten die voortvloeien uit een verhuizing, zoals het aanschaffen van vloerbedekking en gordijnen. Appellant ondersteunt zijn standpunt met een offerte van een woninginrichter waaruit blijkt dat deze kosten voor de nieuwe woning op € 7.680,15 worden begroot.
 4. Met deze beroepsgrond krijgt appellant de CRvB toch niet aan zijn zijde. De CRvB overweegt als eerste dat tussen partijen niet meer in geschil is dat een verhuisprimaat geldt. Dat is belangrijk omdat de bestuursrechter alleen hoeft te oordelen over het verstrekken van een verhuis- en inrichtingskosten als het primaat van verhuizen door de juridische beugel kan (vergelijk CRvB 22 augustus 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:2602, <<USZ>> 2018/324, m.nt. M.F. Vermaat en I.M. Lunenburg). Wel haalt de CRvB de verplichting van het college aan zo-als opgenomen in de onder punt 1 aangehaalde uitspraak. Er geldt namelijk onverminderd dat een financiële maatwerkvoorziening een passende bijdrage moet leveren aan de zelfredzaamheid en participatie van de aanvrager. Het gaat erom dat de hoogte van het bedrag van een forfaitaire voorziening die zo ver afstaat van de werkelijke kosten van de compenserende maatregel, volgens de CRvB, geen passende bijdrage meer levert aan het verminderen of wegnemen van de gevolgen van de beperkingen en niet kan gelden als maatwerkvoorziening in de zin van art. 2.3.5 lid 3 Wmo 2015. Maar wanneer staat het bedrag van de verhuis- en inrichtingskosten daar te ver af van? Ook de hier opgenomen uitspraak geeft daar geen antwoord op.
 5. Jammer genoeg blijkt uit de uitspraak namelijk niet dat de CRvB een oordeel heeft gegeven over het door het college uitgevoerde onderzoek naar de reële kosten van een verhuizing van een gezin als dat van appellant. Dit klemt temeer omdat het onduidelijk blijft op welke wijze de bestuursrechter de verstrekte forfaitere vergoeding toetst. Daarbij merk ik wel op dat aangenomen mag worden dat aan het college (enige) beoordelingsvrijheid toekomt in de wijze waarop het aanvragers compenseert in de beperkingen in de zelfredzaamheid en participatie (bijv. CRvB 18 mei 2016, ECLI:NL:CRVB:2016:1402). Dat geldt ook voor de hoogte van de tegemoetkoming. Wat wordt wel duidelijk? Dat de onderbouwing van de grond dat door het college geen pas-sende bijdrage wordt geleverd concreet moet zijn. Een algemene offerte volstaat daartoe niet volgens de CRvB omdat daaruit niet blijkt dat is uitgegaan van de goedkoopst adequate oplossingen voor de inrichting van de woning in het individuele geval. Volgens de CRvB kan daarom niet worden gezegd dat het college met de forfaitaire vergoeding van € 2.500,- voor de verhuis- en inrichtingskosten in dit geval geen passende bijdrage heeft geleverd, als bedoeld in art. 2.3.5 lid 3 Wmo 2015. Al met al een toch wat onbevredigende uitspraak.
 Dit bericht werd geplaatst in Annotatie USZ,Jurisprudentie,Uitspraak en getagged als CRVB:2016:1402,CRVB:2018:2602,CRVB:2018:395,Financiële maatwerkvoorziening,Financiële tegemoetkoming,goedkoopst passende bijdrage,Passende bijdrage,Verhuiskostenvergoeding,Verhuisprimaat door Ingeborg Lunenburg. Markeer de permalink als favoriet.


text:
Charles Jules Henri Nicolle (twieled fil-21 ta' Settembru 1866 – miet fit-28 ta' Frar 1936) kien batterjologu Franċiż li ngħata l-Premju Nobel għall-Mediċina talli identifika l-qamel bħala t-trażmettituri tal-epidemija tat-tifu.
 Familja
 Il-ġenituri ta' Nicolle kienu Aline Louvrier u Eugène Nicolle. Huwa twieled f'Rouen, Franza, u trabba bħala parti minn familja ta' klassi medja li kienet tgħożż l-edukazzjoni. Huwa kellu żewġ aħwa oħra – ħuh il-kbir, Maurice Nicolle (mikrobijologu mediku u professur fl-Istitut ta' Pasteur f'Pariġi, u Direttur tal-Istitut Batterjoloġiku ta' Kostantinopli), u ħuh iż-żgħir, Marcel Nicolle (kritiku tal-arti).
 Nicole iktar 'il quddiem iżżewweġ lil Alice Avice fl-1895, u kellhom żewġt itfal, Marcelle (li twieled fl-1896) u Pierre (li twieled fl-1898), u t-tnejn li huma komplew ukoll fil-qasam mediku.
 Studji u karriera
 L-iktar influwenzi edukattivi bikrin ta' Nicolle ġew mingħand missieru, li kien tabib fi sptar f'Rouen. Nicolle iktar 'il quddiem kompla bl-edukazzjoni tiegħu fil-Lycée Pierre Corneille f'Rouen, u kompla jistudja sakemm kiseb il-lawrja medika tiegħu mill-Istitut ta' Pasteur ta' Pariġi fl-1893. F'dak il-punt reġa' lura lejn Rouen, bħala membru tal-Fakultà tal-Mediċina sal-1896 u mbagħad sar Direttur tal-Laboratorju Batterjoloġiku mill-1896 sal-1902. Għall-ħabta ta' dak iż-żmien, Nicolle ttarrax minn widna waħda, u dan illimita l-abbiltà tiegħu li jkompli bil-prattika klinika u fl-istess ħin ħeġġu jkompli bir-riċerka akkademika bħala karriera alternattiva. Din tal-aħħar seħħet fl-1903, meta sar id-Direttur tal-Istitut ta' Pasteur f'Tuneż u wettaq ix-xogħol fuq it-tifu li rebbħu l-Premju Nobel, filwaqt li daħħal lil Hélène Sparrow miegħu bħala kap tal-laboratorju. Huwa baqa' d-direttur tal-istitut sa mewtu fl-1936.
 Tmexxija tal-Istitut ta' Pasteur f'Tuneż
 Qabel ma Nicolle ħa l-kariga tat-tmexxija tal-Istitut ta' Pasteur f'Tuneż, l-Istitut ta' Pasteur f'Pariġi baqa' ċ-ċentru predominanti għar-riċerka fi Franza u kienet tipprova tgħaqqad ir-riċerka medika, it-tagħlim u s-servizz pubbliku (it-trattament tal-mard) skont prinċipji missjunarji ta' Pasteur. Madankollu, taħt il-gwida ta' Nicolle matul it-33 sena ta' wara, l-Istitut f'Tuneż malajr sar ċentru internazzjonali għalih innifsu għall-produzzjoni ta' vaċċini li kienu jintużaw kontra l-mard infettiv u għar-riċerka medika.
 Is-suċċess ta' Nicolle fit-tkabbir tal-Istitut ta' Pasteur f'Tuneż kien imsejjes primarjament fid-devjazzjoni tiegħu mill-ideoloġija tradizzjonali ta' Pasteur li kienet issostni li l-għajnuna u r-riċerka medika kellhom isiru mingħajr profitt. Minflok, Nicolle pprova attivament jibni relazzjonijiet mal-uffiċjali lokali Tuneżini u dawk Franċiżi, u organizza l-Istitut b'tali mod li funzjonijiet mediċi oħra (bħall-indukrar tal-pazjenti morda) setgħu jappoġġaw monetarjament ir-riċerka kontinwa tal-laboratorju tal-Istitut. B'hekk irnexxielu jikseb l-awtonomija biex imexxi l-Istitut mingħajr ma jiddependi fuq fondi pubbliċi jew tal-gvern. Iktar ma l-Istitut baqa' jikber fl-istabbiltà finanzjarja, Nicolle indirizza l-mard u t-tħassib tas-saħħa pubblika li kienu prevalenti fir-reġjun lokali, ikkondivida s-sejbiet tar-riċerka u r-riżorsi mal-Istitut f'Pariġi, u saħħaħ il-kitbiet xjentifiċi tiegħu f'ġurnal imsejjaħ l-Archives de l’Institut de Tunes. Huwa sar ukoll punt ta' kuntatt ewlieni għall-gvern Franċiż meta faqqgħu epidemiji ġodda li kienu jirrikjedu l-intervent tiegħu – bħall-epidemija tal-malarja tal-1906 u t-tifqigħa tal-kolera tal-1907.
 Matul ħajtu, Nicolle wettaq ukoll żewġ proġetti prinċipali li wasslu biex jiddefinixxu r-rwol tiegħu fil-komunità xjentifika – l-iskoperta tal-modalità tat-trażmissjoni tat-tifu (marda infettiva prevalenti fit-Tramuntana tal-Afrika u fil-Baċir tal-Mediterran dak iż-żmien) u l-produzzjoni tal-vaċċini.
 Skoperta tal-vettur tat-trażmissjoni tat-tifu
 L-iskoperta ta' Nicolle waslet bis-saħħa tal-osservazzjoni li għamel li, filwaqt li l-pazjenti tal-epidemija tat-tifu setgħu jinfettaw lil pazjenti oħra fl-isptar u lil hinn minnu, u l-ħwejjeġ tagħhom stess bħal donnhom kienu qed ixerrdu l-marda, huma ma kinux infettivi iktar wara li kienu jieħdu banju sħun u kienu jibdlu l-ħwejjeġ tagħhom. Ladarba rrealizza dan, huwa rraġuna li x'aktarx li l-qamel kienu l-vettur għall-epidemija tat-tifu.
 Peress li l-istudju tat-trażmissjoni tat-tifu kienet teħtieġ li l-parassiti jkunu ħajjin (u kellhom bżonn ospitant uman), ix-xjenzat setgħu jistudjawh biss matul żmien l-epidemija. Madankollu, Nicolle sab li ċ-ċimpanżi kienu ospitanti alternattivi adattati għal dan l-istudju peress li kienu ġenetikament simili għall-bnedmin, u f'Ġunju 1909, Nicolle ittestja t-teorija tiegħu billi infetta ċimpanżi bit-tifu, ħa kampjun tal-qamel minnha, u poġġihom fuq ċimpanżi f'saħħtu. Fi żmien għaxart ijiem, it-tieni ċimpanżi kien ikun infettat bit-tifu wkoll. Wara li rrepeta l-esperiment tiegħu, huwa kien ċert għall-aħħar: il-qamel kienu l-vettur tal-marda. Nicolle kompla bir-riċerka kontinwa tiegħu dwar il-marda, u iktar 'il quddiem beda juża l-fniek tal-Indì bħala l-organiżmu mudell tiegħu minflok iċ-ċimpanżi peress li kienu suxxettibbli bl-istess mod għall-infezzjoni u kienu wkoll iżgħar u orħos.
 Sejba importanti minn iktar riċerka wriet li metodu ta' trażmissjoni maġġuri ma kienx il-gdim tal-qamel iżda l-eskrementi tal-qamel: il-qamel infettati bit-tifu kienu jsiru ħomor u jmutu wara xi ġimagħtejn, iżda fl-istess ħin jipproduċu eskrementi b'għadd kbir ta' mikrobi. Meta kwantità żgħira ta' dawn l-eskrementi tmiss mal-ġilda jew mal-għajnejn, isseħħ infezzjoni.
 Ix-xogħol ta' Nicolle mhux biss kien influwenti għat-trażżin tal-epidemija tat-tifu fir-reġjun, iżda għen ukoll lix-xjenzati jiddistingwu bejn id-deni tat-tifu kkawżat mill-qamel u t-tifu kkawżat mill-briegħed.
 Tentattiv ta' vaċċin
 Nicolle sostna li seta' jipproduċi vaċċin sempliċi billi jgħaffeġ il-qamel u jħalltu ma' serum tad-demm mill-pazjenti li jkunu fiequ. Huwa pprova dan il-vaċċin fuqu nnifsu, u wara li baqa' f'saħħtu, ipprovah fuq ftit tfal (minħabba li jkollhom sistemi immunitarji aħjar), li kienu mardu bit-tifu iżda fiequ.
 Huwa ma kellux suċċess fl-isforz tiegħu li jiżviluppa vaċċin prattiku. Il-pass li jmiss wasal permezz ta' Rudolf Weigl fl-1930.
 Minkejja li ma setax jiżviluppa t-tlaqqim kontra t-tifu, Nicolle għamel diversi skoperti ewlenin oħra fil-qasam tat-tlaqqim. Huwa kien l-ewwel wieħed li ddetermina li l-fluworur tas-sodju kien reaġent tajjeb għall-isterilizzazzjoni tal-parassiti (biex ma jibqgħux infettivi iktar) filwaqt li l-istruttura tagħhom tiġi ppreservata (biex tintuża fil-vaċċini). Permezz ta' dan il-metodu, huwa żviluppa l-vaċċini kontra l-gonorrea, xi infezzjonijiet stafilokokkali, u l-kolera. Dawn il-vaċċini mhux biss intużaw fi Franza kollha, iżda ntbagħtu fid-dinja kollha.
 Kisbiet
 L-ikbar kisbiet ta' Nicolle fil-batterjoloġija u fil-parassitoloġija kienu:
 L-iskoperta tal-metodu ta' trażmissjoni tad-deni tat-tifu
 L-introduzzjoni ta' vaċċin għall-bruċellożi
 L-iskoperta tal-metodu ta' trażmissjoni tad-deni mill-qurdien
 L-istudji tiegħu dwar il-kanċer, l-iskarlattina, il-pesta bovina, il-ħosba, l-influwenza, it-tuberkolożi u t-trakoma
 L-identifikazzjoni tal-organiżmu parassitiku Toxoplasma gondii fi ħdan it-tessuti tal-gundi (Ctenodactylus gundi), li spiss jinstab fil-pazjenti bl-AIDS
 L-istudju tiegħu dwar il-mikroorganiżmu parassitiku Leishmania tropica li kkawża l-ħruq Orjentali tal-ġilda
 Tagħrif addizzjonali
 Xogħlijiet maġġuri
 Matul ħajtu Nicolle kiteb għadd ta' kotba mhux tal-fizzjoni u tal-batterjoloġija, fosthom:
 Le Destin des Maladies infectieuses (1933)
 La Nature, conception et morale biologiques (1934)
 Responsabilités de la Médecine (1935)
 La Destinée humaine (1936)
 Huwa kiteb ukoll kotba tal-fizzjoni u tal-filosofija tul ħajtu kollha, inkluż:
 Le Pâtissier de Bellone (1913)
 Les deux Larrons (1929)
 Les Contes de Marmouse (1930)
 Reliġjon
 Nicolle kien mgħammed bħala Kattoliku, iżda ma baqax jipprattika dik ir-reliġjon meta għalaq tnax-il sena. Mill-1934, huwa ħass ansjetà spiritwali, u rrikonċilja mal-Knisja f'Awwissu 1935 wara li kkomunika ma' qassis Ġiżwita.
 Referenzi
 Xjenzati Franċiżi
 Twieldu fl-1866
 Mietu fl-1936
 Premju Nobel
 Bijologi Franċiżi


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
C 239/26 SV Europeiska unionens officiella tidning 4.10.2003
 Det påpekas i detta avseende att det är för tredje gången sedan Sökanden anger i detta hänseende att det ifrågasatta beslutet
 år 1995 som de omständigheter som ligger till grund för har ersatt ett annat beslut som ogiltigförklarats av Europeiska
 tvisten tas upp inför en gemenskapsdomstol, utan att kommis- gemenskapernas förstainstansrätt den 20 september 2001 ( 1).
 sionen ännu har uppfyllt sina skyldigheter, nämligen bedöm-
 ningen för att avgöra om de konstaterade ändringarna var
 förenliga med föremålet, systematiken och ändamålet för det Till stöd för sina yrkanden åberopar sökanden följande
 projekt som ursprungligen tilldelats stöd. grunder:
 ( 1) Domstolens dom av den 5 oktober 1999 i mål C-10/98 P, — Rätten till försvar har åsidosatts, eftersom handlingarna i
 Azienda Agricola ”Le Canne” Srl mot kommissionen (REG 1999, ärendet var ofullständiga.
 s. I-6831).
 ( 2) Dom av den 5 mars 2002 i mål T-241/00, Azienda Agricola ”Le
 — Det har gjorts en uppenbart oriktig bedömning av de
 Canne” Srl mot kommissionen (REG 2002, s. II-1251).
 faktiska omständigheterna och, i synnerhet, av vilken
 platsen för den huvudsakliga verksamheten eller den
 vanliga vistelseorten var under referensperioden. I andra
 hand klandras kommissionen för att ha bortsett från
 att sökandens vistelse i Bryssel aldrig var längre än
 referensperioden eller, om så inte anses vara fallet, för
 att inte ha tillämpat det i artikel 4 i bilaga VII till
 tjänsteföreskrifterna föreskrivna undantaget för ”arbete
 Talan mot Europeiska gemenskapernas kommission väckt
 som utförts för en annan stat”.
 den 8 augusti 2003 av Lucía Recalde Langarica
 (Mål T-283/03) (1 ) Mål T-344/99, Recalde Langarica mot kommissionen (REG P
 2001, s. IA-183 och II-833).
 (2003/C 239/47)
 (Rättegångsspråk: spanska)
 Lucía Recalde Langarica har den 8 augusti 2003 väckt
 talan vid Europeiska gemenskapernas förstainstansrätt mot Talan mot Europeiska gemenskapernas kommission väckt
 Europeiska gemenskapernas kommission. Sökanden, som är den 18 augusti 2003 av S.I.M.SA. srl
 bosatt i Bryssel, företräds av Ramón García-Gallardo och
 Ma Dolores Domínguez Pérez, letrados en ejercicio.
 (Mål T-287/03)
 Sökanden yrkar att förstainstansrätten skall
 (2003/C 239/48)
 — ogiltigförklara beslutet av den 8 maj 2003 om avslag på
 sökandens klagomål, som avsåg formellt och definitivt
 upphävande av beslutet att upphäva sökandens rätt enligt (Rättegångsspråk: italienska)
 tjänsteföreskrifterna till utlandstillägg, fastställelse av sö-
 kandens rätt till nämnda tillägg samt övriga kompletteran-
 de ersättningar, och
 S.I.M.SA. srl har den 18 augusti 2003 väckt talan vid
 — förplikta svaranden att ersätta samtliga rättegångskost- Europeiska gemenskapernas förstainstansrätt mot Europeiska
 nader. gemenskapernas kommission. Sökanden företräds av advoka-
 ten Michele Arcangelo Calabrese.
 Grunder och huvudargument
 Sökanden yrkar att förstainstansrätten skall
 Denna talan avser tillsättningsmyndighetens beslut om avslag — ogiltigförklara kommissionens skrivelse av den 30 april
 på sökandens klagomål, som avsåg formellt och definitivt 2002 D/52107 COMP/G1/D(=")400 PI/cpb, som sökan-
 upphävande av beslutet att neka sökanden rätten till utlandstill- den inte hade kännedom om och genom vilken kommis-
 ägg enligt tjänsteföreskrifterna, fastställelse av sökandens rätt sionen har frågat de italienska myndigheterna huruvida
 till nämnda tillägg samt övriga kompletterande ersättningar, de bifaller en ansökan, som inte inlämnats av sökanden,
 särskilt det bidrag som avser utgifter i samband med bosätt- om tillgång till samma handlingar som de som sökanden
 ningen på orten för hennes aktuella arbetsplats. har begärt en kopia av,
 ---pagebreak--- 4.10.2003 SV Europeiska unionens officiella tidning C 239/27
 — ogiltigförklara kommissionens skrivelse av den 3 februari italienska myndigheterna, som svar på båda skrivelserna,
 2003 D/50721, COMP/G1/D(03)124/PI/cpb, som sökan- motsatte sig varje utlämnande av handlingarna, och fann
 den inte hade kännedom om och genom vilken kommis- därför att det inte kunde beviljas någon tillgång till
 sionen har frågat de italienska myndigheterna om de handlingarna,
 motsätter sig att kommissionen helt eller delvis till en
 person som inte är sökanden lämnar tillgång till handling- — förplikta kommissionen att ersätta rättegångskostna-
 ar som sökanden har begärt en kopia av, derna.
 — ogiltigförklara meddelandet via telefax av den 10 juli
 2003, SGB2/IS/D(2003)330251, genom vilket kommis- Grunder och huvudargument
 sionens generalsekreterare, med hänvisning till de två
 förfrågningarna, har avslagit ansökan om tillgång till
 handlingarna som härrör från de italienska myndigheter- Grunderna och huvudargumenten motsvarar de som anförts i
 mål T-139/03 Nuova Agricast mot kommissionen ( 1).
 na inom ramen för den brevväxling som har föregått
 beslutet att utan invändningar tillåta stödordning N 715/
 99. Kommissionens generalsekreterare preciserade att de (1 ) EUT C 146, 21.6.2003, s. 43.