text:
♦ › Działki › 0112-KDIL4.4012.529.2018.2.EB
 Opodatkowanie udziału we współwłasności nieruchomości.
 Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2018 r. (data wpływu 24 września 2018 r.), uzupełnionym pismem sygnowanym datą 2018-11-2018 r. (data wpływu 28 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej – jest prawidłowe.
 W dniu 24 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej. Wniosek uzupełniono w dniu 28 listopada 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.
 Wnioskodawca wraz z małżonką (...) w dniu 13 grudnia 1990 r. nabyli nieruchomość gruntową o powierzchni 0,70 ha, sklasyfikowaną jako użytki orne, która stanowi ustawową wspólność majątkową małżeńską. Wskazany grunt nie był wykorzystywany przez żadnego z małżonków w prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie został nabyty w celu odsprzedaży, lecz na potrzeby własne.
 W dniu 27 grudnia 2017 r. małżonkowie wystąpili z wnioskiem w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: „Budowa ośmiu budynków mieszkalnych wraz z komunikacją wewnętrzną na działce nr 1034/7 położonej w miejscowości (...)”. W tym celu niezbędne było spełnienie warunków przewidzianych w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym m.in. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu. Poza ww. działaniami małżonkowie nie dokonywali żadnych innych czynności dotyczących nieruchomości.
 Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedaż terenu budowlanego. W celu znalezienia nabywcy nie zostało zamieszczone żadne ogłoszenie, poszukuje się nabywcy wśród znajomych i rodziny. Poszukiwanie to nie wykracza poza standardowy format takiej informacji oraz umieszczono na terenie działki tablicę informującą o możliwości sprzedaży gruntu. Sprzedaż ta będzie miała charakter jednorazowy lub etapowy i Wnioskodawca nie planuje długofalowej i zorganizowanej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
 Żona Wnioskodawcy jest podatnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z poźn. zm.) (dalej: „ustawa o VAT”) jako osoba fizyczna w przedmiocie najmu. Ww. nieruchomość gruntowa nie jest składnikiem majątku w zakresie tej działalności.
 Poza tym grunt przez okres od roku 1990 nie był wykorzystywany np. w celach dzierżawy lub w inny sposób.
 Wniosek uzupełniono w dniu 28 listopada 2018 r. o następujące informacje:
 Przedmiotem sprzedaży będzie działka nr 1034/7 (klasyfikacja – grunty orne, RIIIa, RIIIb). Wskazana działka stanowi małżeńską współwłasność majątkową.
 Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Żona jest podatnikiem podatku VAT z tytułu wynajmu lokalu handlowego, którego jest właścicielem.
 Działka nie była wykorzystywana w celach zarobkowych. Jedyne podejmowane czynności w stosunku do gruntu to okazjonalne koszenie trawy.
 Działka nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy. Nie była zawarta żadna inna umowa cywilno-prawna w zakresie jej udostępnienia.
 Na działce były uprawy rolne dla własnych potrzeb, ale nie dokonywano sprzedaży produktów rolnych przez okres posiadania nieruchomości.
 Wnioskodawca nie podjął żadnych działań w związku z przygotowaniem do sprzedaży, które zwiększyłyby wartość nieruchomości. Planowany jest w przyszłości podział działki, lecz bez inwestycji w uzbrojenie.
 Gmina nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast gmina posiada studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
 W dniu 27 grudnia 2017 r. Wnioskodawca wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn: „Budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z komunikacją wewnętrzną na działce o nr 1034/7 położonej w miejscowości (...)” na części działki nr 1034/7. Decyzja o ustalenie warunków zabudowy dla wskazanej inwestycji została wydana w dniu 28 września 2018 r. W dniu 27 czerwca 2018 r. Zainteresowany wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla czterech odrębnych inwestycji pod nazwą „Budowa domku mieszkalnego jednorodzinnego” na pozostałej części nieruchomości gruntowej 1034/7. Decyzje zostały wydane w dniu 3 października 2018 r.
 Działka nie jest przedmiotem czynności opodatkowanych. W przyszłości będzie wykorzystywana pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.
 Działka została nabyta w dniu 13 grudnia 1990 r. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z zakupem.
 Czy ww. sprzedaż nieruchomości gruntowej będzie opodatkowana podatkiem VAT, ze względu na uznanie Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami oraz dokonującego odpłatnej dostawy towarów na gruncie ustawy o VAT?
 Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa sprzedaż nie zostanie opodatkowana podatkiem VAT, gdyż małżonkowie nie powinni być uznani za podatników prowadzących działalność gospodarczą. Działka, o której mowa we wniosku, stanowi majątek prywatny, a jej sprzedaż jest realizacją prawa do swobodnego rozporządzania własnym majątkiem.
 W warstwie prawnej, adekwatnej dla rozpoznawanej sprawy należy podać art. 15 ust 1 ustawy o VAT: „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”. Z kolei w ust. 2 wskazanego artykułu została unormowana definicja działalności gospodarczej dla potrzeb podatku VAT, która „(...) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
 Cytowany przepis stanowi implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (dalej: „dyrektywa 2006/112/WE”), który ma zbliżoną treść. Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. a) oraz b) dyrektywy 2006/112/WE państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem, dostawa terenu budowlanego.
 Aby uznać, że dostawa nieruchomości gruntowej podlega opodatkowaniu musi być dokonana przez podatnika VAT, czyli w ramach działalności gospodarczej o charakterze handlowym oraz, aby działalność ta była wykonywana w sposób stały, niesporadyczny.
 Warunkiem opodatkowania danej czynności – w świetle przepisów ustawy o VAT – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
 W ocenie Wnioskodawcy, dla prawidłowego zastosowania art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, z perspektywy podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie VAT i stwierdzenia, czy małżonkowie zbywając niezabudowane działki działają jako handlowiec, istotne są tezy wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 (EU:C:2011:589). W wyroku tym Trybunał stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru decydującego. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE. Takie aktywne działania mogą polegać przykładowo na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym, w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. o tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym wykonując prawo własności decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.
 Po wydaniu wyżej opisanego wyroku zapadło szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których prezentowane jest jednolite stanowisko w zakresie kwestii opodatkowania dostawy gruntu.
 Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli. W każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z przeprowadzonych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się tak jak handlowiec.
 Przykładowo w wyroku z dnia 3 marca 2015 r. (sygn. akt I FSK 1859/13) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną,; przesłanka „stałości” działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12 dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, iż zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza musiała być wykonywana w sposób niesporadyczny (stały)”.
 Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2014 r. (sygn. akt I FSK 1364/13) Sąd orzekł „W kontekście powyższych kryteriów odróżnienia działalności gospodarczej od zarządu majątkiem prywatnym, za bezzasadne należy uznać zarzuty skargi kasacyjnej. Skarżący bowiem, jak wynika ze stanu faktycznego, poczynił wraz z żoną szereg nakładów, których ostatecznym celem było zbycie przedmiotowych działek. Podjęte przez skarżącego czynności od momentu zakupu do sprzedaży działek, polegające między innymi na: podziale niezabudowanych działek (z dotychczasowych dwóch powstały trzydzieści cztery), częściowym ich uzbrojeniu, zapewnieniu dostępu do drogi publicznej poprzez stworzenie sieci dróg wewnętrznych oraz uzyskaniu decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (w przypadku tych działek, które nie były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego), wskazywały na zorganizowany i profesjonalny charakter całego przedsięwzięcia. Nie sposób również pominąć skali oraz zyskowności obrotu nieruchomościami, które to czynniki również wykluczały uznanie dokonywanych transakcji za wykonywanie prawa własności w odniesieniu do majątku prywatnego osoby fizycznej. Prawidłowo zatem w rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w stanowisku organu zawartym w zaskarżonej decyzji, że ogół okoliczności sprawy, ich rozmiar, sekwencja czasowa czynności podejmowanych przez skarżącego jednoznacznie wskazują na zorganizowany charakter działalności oraz zamiar wykonywania czynności w sposób powtarzalny dla celów zarobkowych, co uprawnia do oceny, że skarżący podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców”.
 W sprawie rozstrzygniętej przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 13 lipca 2016 r., (sygn. akt I FSK 101/15) kwestią zasadniczą było ustalenie, czy osoba fizyczna, która otrzymała w drodze spadku m.in. grunt przeznaczony obecnie do sprzedaży pod budownictwo mieszkaniowe działała jako podatnik VAT. Jak podkreślono we wniosku o wydanie interpretacji otrzymane w spadku działki były składnikami majątku osobistego osoby prywatnej, nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej i rolniczej a ona nie jest czynnym podatnikiem VAT. W celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży poniosła wydatki na podział i uzbrojenie terenu, zamieszczanie ogłoszeń itp. Ostatecznie Sąd uznał, że sposób nabycia nieruchomości w drodze spadkobrania, niewątpliwie nie wskazuje na zamiar prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie przesądza to jednak – w opinii Sądu – w sposób kategoryczny, że po pewnym czasie nie mogą one stać się przedmiotem profesjonalnego obrotu, w sytuacji gdy ich właścicielka zaczęła podejmować aktywne działania w tym zakresie, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Sąd podkreślił, że sama skarżąca wskazała, że w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży, dokonała szeregu czynności angażując w to znaczne środki finansowe (podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, zamieszczenie ogłoszeń).
 Ostatecznie NSA stwierdził, że: „(...) Wymienione czynności, oceniane kompleksowo, przy uwzględnieniu ich skali i czasu realizacji, wskazują, że sprzedaż działek nie mieści się wyłącznie w zakresie zarządu majątkiem prywatnym (osobistym), lecz spełnia warunki do uznania jej za realizowaną przez podatnika w ramach działalności gospodarczej – jak prawidłowo ocenił to Sąd pierwszej instancji. (...)”.
 Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ co wynika z przedstawionego stanu faktycznego nie wystąpił zbiór tych zorganizowanych działań – planowane zbycie działek gruntu, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
 W zakresie zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wielokrotnie wypowiadały się organy podatkowe. Przykładowo zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy zawartego w interpretacji indywidualnej z dnia 1 kwietnia 2015 r. (ITPP2/4512-97/15/EB) „(...) jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Analiza okoliczności sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że mimo, że grunty spełniają definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, że dokonując zbycia ww. działek gruntu, będzie Pan działał w charakterze handlowca. Co prawda dokonał Pan podziału nabytego gruntu na dwie działki, wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz zamieścił ogłoszenia o sprzedaży ww. działek, jednak – jak wskazał Pan we wniosku – nie nabył tego gruntu w celu odprzedaży lecz na cele osobiste (budowa domu na jednej działce oraz przekazanie drugiej działki synowi). Z uwagi jednak na zmianę planów życiowych podjął Pan decyzję o sprzedaży tego gruntu. Poza ww. czynnościami nie podejmował Pan innych zorganizowanych czynności charakterystycznych dla handlowca, mających na celu przygotowanie ww. działek do zbycia (np. wykonanie przyłączy wodnych, kanalizacyjnych, energetycznych) zatem do ich zbycia przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. W konsekwencji, zbywając grunty, o których mowa we wniosku, będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Taka czynność będzie oznaczała działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. Wobec powyższych okoliczności należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe, w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10) – że czynność zbycia przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku”.
 Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, w świetle zaprezentowanego orzecznictwa sądowego i interpretacji przepisów prawa podatkowego, należy podkreślić, że działania Wnioskodawcy nie wykraczają poza zarząd majątkiem prywatnym. Poza złożonym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i działaniami informacyjnymi w celu znalezienia nabywcy małżonkowie nie podjęli żadnych innych czynności w zakresie sprzedaży gruntu. Przede wszystkim sprzedaż ta będzie miała charakter jednorazowy, Wnioskodawca nie planuje kolejnych sprzedaży. W związku z tym należy uznać, że prywatny charakter majątku nie przekształci się w towar o charakterze handlowym.
 Przyjęcie, że Wnioskodawca sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, na co wskazał NSA w ww. wyroku z dnia 3 marca 2015 r., że działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Nie sposób takich przesłanek przypisać aktywności małżonków w zakresie dostawy gruntu. Przede wszystkim działania Wnioskodawcy nie będą cechowały się stałością działalności gospodarczej, lecz będą mieć charakter jednorazowy, co zostało wyżej podkreślone, bez zamiaru ich kontynuacji. Czynności Wnioskodawcy mają charakter aktywności o niewielkiej skali, jak np. wystąpienie z wnioskiem w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz podjęcia zwyczajowych działań informacyjnych o sprzedaży działki – nie wykraczają poza aktywność mieszczącą się w granicach zarządu nieruchomością prywatną.
 Wskazane w stanie faktycznym działania podjęte przez małżonków nie są wystarczającymi przesłankami do uznania sprzedaży gruntu za przejaw prowadzenia działalności gospodarczej, a co za tym idzie – obarczenia zwykłego obywatela tytułem podatnika VAT. Wnioskodawca będzie w tym przypadku korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Czynność ta oznacza działanie w sferze prywatnej, do której ustawa o VAT nie ma zastosowania.
 Podsumowując, mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, czynności w zakresie obrotu nieruchomością mieszczą się w zwykłym zarządzie majątkiem prywatnym i nie spełniają ustawowych przesłanek pozarolniczej działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w związku z czym dostawa gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
 Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), dalej k.c. Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 k.c.).
 Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca wraz z małżonką w dniu 13 grudnia 1990 r. nabyli nieruchomość gruntową o powierzchni 0,70 ha, sklasyfikowaną jako użytki orne, które stanowią ustawową wspólność majątkową małżeńską. Wskazany grunt nie był wykorzystywany przez żadnego z małżonków w prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie został nabyty w celu odsprzedaży, lecz na potrzeby własne.
 Żona Wnioskodawcy jest podatnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jako osoba fizyczna w przedmiocie najmu. Ww. nieruchomość gruntowa nie jest składnikiem majątku w zakresie tej działalności. Poza tym grunt przez okres od roku 1990 nie był wykorzystywany np. w celach dzierżawy lub w inny sposób.
 Działka nr 1034/7 (klasyfikacja – grunty orne, RIIIa, RIIIb), stanowi małżeńską współwłasność majątkową.
 Działka nie była wykorzystywana w celach zarobkowych Jedyne podejmowane czynności w stosunku do gruntu to okazjonalne koszenie trawy. Działka nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy. Nie była zawarta żadna inna umowa cywilno-prawna w zakresie jej udostępnienia. Na działce były uprawy rolne dla własnych potrzeb, ale nie dokonywano sprzedaży produktów rolnych przez okres posiadania nieruchomości. Wnioskodawca nie podjął żadnych działań w związku z przygotowaniem do sprzedaży, które zwiększyłyby wartość nieruchomości. Planowany jest w przyszłości podział działki, lecz bez inwestycji w uzbrojenie. Gmina nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 27 grudnia 2017 r. Wnioskodawca wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn.: „Budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z komunikacją wewnętrzną na działce o nr 1034/7 położonej w miejscowości (...)” na części działki nr 1034/7. Decyzja o ustalenie warunków zabudowy dla wskazanej inwestycji została wydana w dniu 28 września 2018 r. W dniu 27 czerwca 2018 r. Zainteresowany wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla czterech odrębnych inwestycji pod nazwą „Budowa domku mieszkalnego jednorodzinnego” na pozostałej części nieruchomości gruntowej 1034/7. Decyzje zostały wydane w dniu 3 października 2018 r.
 Działka nie jest przedmiotem czynności opodatkowanych. W przyszłości będzie wykorzystywana pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z zakupem.
 Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej będzie opodatkowana podatkiem VAT.
 W celu wyjaśnienia wątpliwości Zainteresowanego należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży udziału we współwłasności gruntu Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
 Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowany nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak: np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia czy ogrodzenie działek). Wnioskodawca wraz z żoną nabyli nieruchomość gruntową o powierzchni 0,70 ha na własne potrzeby. Wnioskodawca nie prowadził żadnych działań o charakterze marketingowym w celu zwiększenia atrakcyjności działki, nie podejmował żadnych czynności mających na celu przygotowanie przedmiotowego gruntu do sprzedaży. Wnioskodawca wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn. „Budowa ośmiu budynków mieszkalnych wraz z komunikacją wewnętrzną na działce nr 1034/7 położonej w miejscowości (...)” oraz dla czterech odrębnych inwestycji pod nazwą „Budowa domku mieszkalnego jednorodzinnego”. Decyzje zostały wydane. Wnioskodawca planuje w przyszłości dokonać tylko podziału gruntu, lecz bez inwestycji w uzbrojenie. Wnioskodawca nie jest też czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany wskazał, że przedmiotowa działka nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była udostępniana odpłatnie osobom trzecim na podstawie umów najmu, dzierżawy. W konsekwencji, Wnioskodawca nie działa w analizowanej sprawie jako handlowiec, a podejmowane przez Niego czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.
 Zatem, dokonując sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości opisanej we wniosku Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego Jemu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału we współwłasności wskazanej działki, a dostawę tego udziału we współwłasności działki jako czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
 Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej, nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca z tego tytułu, nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji dostawa udziału we współwłasności działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
 Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W szczególności istotne dla przyjętego rozstrzygnięcia były wskazane przez Wnioskodawcę informacje, że działki mające być przedmiotem sprzedaży nie były wykorzystywane w żadnej działalności gospodarczej oraz, że Wnioskodawca nie dokonywał żadnych profesjonalnych działań zmierzających do sprzedaży działek. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
 W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana (...) – jednego ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla współmałżonki. Współmałżonka chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.
 0112-KDIL4.4012.529.2018.2.EB
 ITPP2/4512-97/15/EB | Interpretacja indywidualna


type: wikipedia

text:
Roberts Bērnss (; dzimis , miris ) bija skotu rakstnieks un dzejnieks, viens no romantisma aizsācējiem Lielbritānijā. Bērnsa darbi atstājuši lielu ietekmi arī uz liberālisma un sociālisma ideoloģiju attīstību. Bērnss tiek uzskatīts par Skotijas nacionālo dzejnieku, viņš ir arī viszināmākais skotu valodā rakstošais dzejnieks. Bērnss daudz rakstījis arī angļu valodā. Bērnss vācis skotu tautasdziesmas, no kurām daudzas pārveidojis savos dzejoļos.
 Biogrāfija
 Bērnss bija dzimis Elovejā, Skotijā, zemnieka Viljama Bērnsa ģimenē. Bērnsa jaunība aizritēja nabadzībā un smagā fiziskā darbā, kas viņā atstāja pēdas līkas muguras un novājinātas miesasbūves veidā. Skolā viņš bija gājis pavisam nedaudz un izglītību guva no tēva, kas saviem bērniem mācīja lasīšanu, rakstīšanu, aritmētiku un ģeogrāfiju, kā arī uzrakstīja viņiem Kristiešu ticības pamācību. Papildu izglītību Bērnss guva arī no skolotāja Džona Mērdoka, kas Elovejas draudzē 1763. gadā atklāja 'piedzīvojumu skolu' un Robertam un viņa brālim Gilbertam pasniedza latīņu un franču valodu. Par spīti savām spējām un raksturam Bērnsa tēvs neguva panākumus un ar savu lielo ģimeni bija spiests pārvākties no saimniecības uz saimniecību, tā arī nespējot uzlabot savus dzīves apstākļus.
 1781. gadā Bērnss devās uz piekrastes pilsētu Īrvainu, lai tur kļūtu par linu sējēju, bet strādnieku, Bērnsa tai skaitā, Jaunā gada svinībās viņa darbavieta aizdegās un nodega līdz pamatiem. Līdz ar to beidzās šis Bērnsa dzīves posms. 1783. gadā viņš sāka sacerēt tradicionālās manieres dzeju, izmantojot zemienes skotu Eiršīras dialektu. 1784. gadā nomira viņa tēvs un Roberts ar savu brāli Gilbertu sāka izmisīgu cīņu, lai saglabātu savā īpašumā saimniecību; šajā cīņā ciešot zaudējumu, viņi pārvācās uz Mosgīlu.
 Mīlas dēkā ar Žannu Armūru un neveiksmīgajā zemnieka dzīvē radošos problēmu dēļ Bērnss apsvēra pārvākšanos uz Jamaiku, lai tur kļūtu par grāmatvedi plantācijā. No tā viņu atrunāja Tomasa Blekloka vēstule, un sava brāļa pamudināts Bērnss izdeva savus dzejoļus grāmatā Dzejoļi, galvenokārt skotu dialektā, izdota 1786. gada jūnijā, parasti pazīstama kā Kilmanrokas sējums. Šajā krājumā bija iekļauti vairāki viņa labākie dzejoļi, tai skaitā "The Twa Dogs", "Address to the Deil", "Hallowe'en", "The Cottar's Saturday Night", "To a Mouse", un "To a Mountain Daisy".
 Panākumi sekoja nekavējoties. Bērnsa vārds izskanēja visā Skotijā, viņš tika uzaicināts uz Edinburgu, lai vadītu jauna izdevuma izlaišanu.
 Atgriezies Eiršīrā viņš atjaunoja savas attiecības ar Žannu Armūru, kuru viņš apprecēja 1788. gadā. Tikām viņš turpināja rakstīt un 1790. gadā izlaida Tam O' Shanter. Apmēram tajā pašā laikā viņš saņēma un atteicās no piedāvājuma Londonā kļūt par laikraksta Star līdzstrādnieku, tāpat viņš atteicās ieņemt amatu jaunizveidotajā Edinburgas Universitātes Lauksaimniecības katedrā.
 Saņēmis pieprasījumu pievienot vārdus Skotijas melodijām, viņš sacerēja tekstus vairāk kā 100 dziesmām. Tāpat Bērnss deva ievērojamu ieguldījumu Džordža Tomsona A Select Collection of Original Scottish Airs for the Voice, kā arī Džeimsa Džonsona The Scots Musical Museum.
 Lai arī Bērnsa dzīve noritēja veiksmīgi, bija sācies viņa karjeras pēdējais un tumšākais periods. Viņš kļuva drūms un attālinājās no saviem labākajiem draugiem, pārāk brīvi paužot atbalstu Franču revolūcijai. Viņa uzskati par demokrātiju ir labi izteikti slavenajā dzejolī For a’ that and a’ that, kas tulkots daudzās pasaules valodās.
 Bērnsa veselība kļuva arvien vājāka, viņš priekšlaicīgi novecoja un viņš pakļāvās arvien vairāk saviem nepacietības ieradumiem. Viņš nomira no reimatiska sirds stāvokļa 1796. gada 21. jūlijā 37 gadu vecumā.
 Roberta Bērnsa darbi Latvijā
 1888. gadā trīs R. Bērnsa dzejoļu lokalizēti latviešu atdzejojumi iekļauti J. Pliekšāna (Raiņa) un P. Stučkas sastādītajā humoristiskās dzejas krājumā "Mazie dunduri".
 Vairāki R. Bērnsa dzejoļi Erika Ādamsona atdzejojumā iekļauti "Angļu dzejas antoloģijā" (1940).
 1953. gadā laikrakstā "Latvju Ziņas" publicēts Andreja Johansona lokalizētais dzejolis "Jānis Andersons" (18. jūn.). Vēlāk šo dzejoli komponējis Imants Kalniņš.
 1959. gada 25. janvārī Latvijas Valsts Universitātes aulā notiek R. Bērnsa 200. dzimšanas dienas vakars. Šajā gadā parādās arī vairākas publikācijas. Žurnālā "Karogs" parādās apcere pēc ārzemju preses materiāliem "Par Roberta Bērnsa stilistiskiem paņēmieniem" (Nr. 1, 156.-157. lpp.). Laikrakstā "Rīgas Balss" publicēts dzejolis "Robins" (24. janv.), laikrakstā "Cīņa" - dzejolis "Godīgais trūkums" (25. janv.), bet žurnālā "Dadzis" - Bērnsa epigrammas (Nr. 1, 5. lpp.) Jāzepa Osmaņa atdzejojumā.
 1962. gadā komponists Marģeris Zariņš sarakstījis četru kora dziesmu ciklu ar R. Bērnsa dzeju.
 1986. gadā populāra kļūst Ulda Stabulnieka dziesma "Ejot cauri rudziem", kuras latviešu teksts ir R. Bērnsa dzejolis "Comin' Thro' the Rye" Olafa Zaķa atdzejojumā. Dziesma iegūst 11. vietu "Mikrofona" aptaujā.
 2000. gadā iznāk R. Bērnsa dzejas izlase "Poēmas un balādes" Austras Aumales latviešu atdzejojumā.
 Ārējās saites
 1759. gadā dzimušie
 1796. gadā mirušie
 Angļu valodā rakstošie
 Skotu valodā rakstošie
 Romantisms
 Skotu rakstnieki
 Brīvmūrnieki