text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 20.7.2016
 COM(2016) 482 final
 2016/0231(COD)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 {SWD(2016) 247 final}{SWD(2016) 248 final}
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης
 Τον Οκτώβριο του 2014 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε το πλαίσιο πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030. Το πλαίσιο αυτό καθορίζει τη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς ένα δεσμευτικό στόχο για εγχώρια μείωση σε ποσοστό τουλάχιστον 40 % των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (GHG) έως το 2030, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, στο σύνολο της οικονομίας. Όλοι οι τομείς της οικονομίας θα πρέπει να συμβάλουν στην επίτευξη αυτών των μειώσεων εκπομπών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι ο στόχος θα επιτευχθεί συλλογικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, με τις μειώσεις στους τομείς του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών (ΣΕΔΕ) και εκτός ΣΕΔΕ να ανέρχονται σε 43 % και 30 % αντίστοιχα, έως το 2030, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005.
 Με τις τρέχουσες εφαρμοζόμενες πολιτικές, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου δεν αναμένεται να μειωθούν επαρκώς, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τουλάχιστον 40 % μείωση των τιμών του 1990 έως το 2030 και, ειδικότερα, μείωση των αερίων θερμοκηπίου κατά 30 % σε τομείς εκτός ΣΕΔΕ σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005. Υπό τις τρέχουσες τάσεις και με την πλήρη εφαρμογή των υφιστάμενων νομικά δεσμευτικών στόχων και εφαρμοζόμενων πολιτικών, που αφορούν μεταξύ άλλων την ενεργειακή απόδοση, την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, τις μειώσεις CO2 από τα οδικά οχήματα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τους χώρους υγειονομικής ταφής, την κυκλική οικονομία ή τα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου, οι εκπομπές που καλύπτονται από την απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών
 1
 (ESD) προβλέπεται ότι έως το 2030 θα μειωθούν μόλις κατά περίπου 24 % σε σχέση με τα επίπεδα του 2005. Ως εκ τούτου, απαιτούνται εθνικοί στόχοι μείωσης, οι οποίοι παρέχουν κίνητρα για περαιτέρω πολιτικές που προάγουν μεγαλύτερες μειώσεις. Η πρόταση αυτή ορίζει εθνικούς στόχους ευθυγραμμισμένους με τον στόχο μείωσης κατά 30 % στους τομείς εκτός ΣΕΔΕ, σε σύγκριση με το 2005, έως το 2030 σε ολόκληρη την έκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά τρόπο δίκαιο, μεριμνώντας για τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, όπως εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Τα κράτη μέλη συνεισφέρουν στη συνολική μείωση σε ολόκληρη την έκταση της ΕΕ έως το 2030, με στόχους που κυμαίνονται από 0 % έως -40 % κάτω από τα επίπεδα του 2005. Οι μειώσεις βάσει του παρόντος κανονισμού προάγουν βελτιώσεις κυρίως στους τομείς των κτιρίων, της γεωργίας, της διαχείρισης αποβλήτων και των μεταφορών.
 Η πρόταση αυτή εφαρμόζει επίσης τις δεσμεύσεις της ΕΕ στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Στις 10 Ιουνίου 2016 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κύρωσης της συμφωνίας του Παρισιού από την ΕΕ
 2
 . Η πρόταση αυτή ακολούθησε την αξιολόγηση της συμφωνίας του Παρισιού από την Επιτροπή
 3
 .
 Η συμφωνία του Παρισιού εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2015, στο πλαίσιο της 21ης διάσκεψης των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC). Η συμφωνία αυτή περιλαμβάνει έναν μακροπρόθεσμο στόχο για διατήρηση της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας αρκετά κάτω από 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και τη συνέχιση των καταβαλλόμενων προσπαθειών να μην υπερβεί η αύξηση τους 1,5°C. Σύμφωνα με τα επιστημονικά ευρήματα της Διεθνούς Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), ο κλιματικός στόχος της ΕΕ είναι η μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 80-95 % το 2050 σε σύγκριση με το 1990, στο πλαίσιο των αναγκαίων μειώσεων από τις ανεπτυγμένες χώρες ως ομάδα.
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση και όλα τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται να κοινοποιούν διαδοχικές εθνικά καθορισμένες συνεισφορές (NDC) ανά πενταετία, επικαιροποιημένες βάσει της καθολικής απογραφής της συμφωνίας, που θα πραγματοποιηθεί το 2023 και έκτοτε θα επαναλαμβάνεται ανά πενταετία.
 Για την επίτευξη του εγχώριου μακροπρόθεσμου στόχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μείωση των εκπομπών κατά τουλάχιστον 80 % έως το 2050, είναι αναγκαία μια συνεχής πρόοδος στη μετάβασή μας προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Η μετάβαση απαιτεί αλλαγές στην επιχειρηματική και επενδυτική συμπεριφορά και παροχή κινήτρων σε ολόκληρο το φάσμα πολιτικής. Το πιο σημαντικό είναι ότι η μετάβαση θα παράσχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση ευκαιρίες για ανάπτυξη και απασχόληση. Θα ενθαρρύνει τις επενδύσεις και την καινοτομία στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμβάλλοντας στη φιλοδοξία της ΕΕ να γίνει παγκόσμιος ηγέτης και αυξάνοντας την ανάπτυξη στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται στην ΕΕ π.χ. αναφορικά με την ενεργειακή απόδοση. Στο πλαίσιο της μετάβασης προς μια καθαρή ενέργεια, θα πρέπει να εφαρμοστούν πρόσθετες πολιτικές και μέτρα για τη μείωση των εκπομπών από τα κράτη μέλη. Η ανάληψη δράσης από τις τοπικές και περιφερειακές κυβερνήσεις, τις πόλεις και τους τοπικούς και περιφερειακούς οργανισμούς θα πρέπει να ενθαρρύνεται έντονα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη συνεργασία μεταξύ των κεντρικών και τοπικών αρχών σε διάφορα επίπεδα.
 Η εφαρμογή ενός αξιόπιστου πλαισίου κλιματικής πολιτικής αποτελεί καίριο στοιχείο για την οικοδόμηση μιας ανθεκτικής Ενεργειακής Ένωσης με μακρόπνοη κλιματική πολιτική. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται η συνέχιση των φιλόδοξων κλιματικών δράσεων και στους εκτός ΣΕΔΕ τομείς και πρόοδος σε όλες τις πτυχές της Ενεργειακής Ένωσης για την παροχή ασφαλούς, αειφόρου, ανταγωνιστικής και οικονομικά προσιτής ενέργειας στους πολίτες.
 Η Νορβηγία και η Ισλανδία έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν στην κοινή δράση της Ένωσης και των κρατών μελών. Οι όροι που διέπουν την πιθανή συμμετοχή της Νορβηγίας και της Ισλανδίας θα καθοριστούν σε συνοδευτική νομοθεσία. Για την περίοδο από το 2021 έως το 2030 η Νορβηγία έχει καταστήσει σαφές ότι προτίθεται να συμμετάσχει πλήρως στην προσπάθεια μείωσης για τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ. Καθώς οι στόχοι των κρατών μελών κυμαίνονται από 0 % έως -40 %, με βάση το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), στη Νορβηγία θα πρέπει να αποδοθεί ένας κατ' εκτίμηση αριθμητικός στόχος μείωσης 40 % κάτω από τα επίπεδα του 2005, ενώ για τη Νορβηγία και την Ισλανδία θα διατίθενται μηχανισμοί ευελιξίας, όπως για τα κράτη μέλη. Οι τελικοί στόχοι θα προσδιοριστούν μόνο όταν εγκριθεί η πρόταση. Η πρόταση αυτή δεν θίγει τον τρόπο με τον οποίο η Νορβηγία και η Ισλανδία θα συμμετάσχουν στην κοινή δράση.
 •Συνεκτικότητα με τις ισχύουσες διατάξεις πολιτικής στον τομέα πολιτικής
 Η πρόταση αυτή, σε γενικές γραμμές, συνεχίζει την προσέγγιση των υφιστάμενων διατάξεων πολιτικής για τους τομείς ΣΕΔΕ που ορίζονται στο πλαίσιο της τρέχουσας απόφασης περί επιμερισμού των προσπαθειών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε ρητώς τη συνέχιση της τρέχουσας αρχιτεκτονικής πολιτικής και παρείχε καθοδήγηση σχετικά με ειδικά θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού εθνικών στόχων μείωσης.
 Η γενική προσέγγιση για τον καθορισμό των εθνικών στόχων μείωσης, σε ευθυγράμμιση με την προσέγγιση που επιλέχθηκε στην τρέχουσα απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών και τις κατευθυντήριες γραμμές από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2014, βασίζεται στο σχετικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Για τα κράτη μέλη με κατά κεφαλήν ΑΕΠ άνω του μέσου όρου της ΕΕ, οι στόχοι προσαρμόζονται περαιτέρω, ώστε να αντικατοπτρίζουν τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας εντός της εν λόγω ομάδας. Μια τέτοια προσέγγιση εξισορροπεί τις παραμέτρους αντικειμενικότητας και οικονομικής αποδοτικότητας, όπως επιβεβαιώνεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
 Για να ενισχυθεί η πραγματική συμπληρωματική δράση στον τομέα των δραστηριοτήτων επί χερσαίων εκτάσεων, συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας, διασφαλίζοντας παράλληλα άρτια λογιστική καταγραφή και συνολική περιβαλλοντική ακεραιότητα, η πρόταση αυτή περιλαμβάνει μια νέα ευελιξία που προβλέπει περιορισμένη χρήση καθαρών απορροφήσεων από ορισμένες λογιστικές κατηγορίες χρήσης της γης, αλλαγής στη χρήση της γης και δασοκομικές δραστηριότητες (LULUCF), εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι δεν υπάρχουν επιβαρύνσεις στους τομείς LULUCF, ώστε να καταγράφεται η συμμόρφωση των κρατών μελών προς τους στόχους στους τομείς της απόφασης περί επιμερισμού των προσπαθειών, εάν χρειάζεται.
 Αυτό συνάδει με τις κατευθυντήριες γραμμές που έχουν δοθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου σημειώνεται το χαμηλότερο δυναμικό μετριασμού του γεωργικού τομέα και του τομέα χρήσης γης, καθώς και η σημασία της εξέτασης του καλύτερου μέσου για τη βελτιστοποίηση της συμβολής του τομέα αυτού στον μετριασμό και τη δέσμευση των αερίων θερμοκηπίου, μεταξύ άλλων μέσω της δάσωσης.
 Έχει επίσης συμπεριληφθεί μια επιπλέον, νέα ευελιξία, σε συμμόρφωση προς τις κατευθυντήριες γραμμές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, για τα κράτη μέλη με εθνικούς στόχους μείωσης των εκπομπών πολύ πάνω τόσο από το μέσο όρο - στόχο της ΕΕ όσο και από το οικονομικά αποδοτικό δυναμικό μετριασμού τους, καθώς και για τα κράτη μέλη που δεν είχαν δωρεάν κατανομή για τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις το 2013. Η ευελιξία επιτρέπει στα επιλέξιμα κράτη μέλη να διευκολύνουν την επίτευξη των υποχρεώσεών τους στο πλαίσιο της απόφασης περί επιμερισμού των προσπαθειών μέσω της ακύρωσης των δικαιωμάτων ΣΕΔΕ της ΕΕ.
 •Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης
 Προβλέπονται συμπληρωματικές νομοθετικές προτάσεις αργότερα το 2016, ως συμβολή στην επίτευξη των στόχων που έχουν συμφωνηθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τουλάχιστον 27 % αναφορικά με το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που καταναλίσκεται στην ΕΕ έως το 2030 και τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης το 2030 κατά τουλάχιστον 27 % (το ποσοστό αυτό θα επανεξεταστεί έως το 2020, λαμβάνοντας υπόψη ένα επίπεδο ΕΕ της τάξεως του 30 %). Οι προτάσεις αυτές θα πρέπει να διευκολύνουν την επίτευξη των κλιματικών στόχων στους τομείς εκτός ΣΕΔΕ, και ιδίως στον κτιριακό τομέα. Επιπλέον, η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την απαλλαγή από τις εκπομπές άνθρακα στον τομέα των μεταφορών ορίζει δράση για περαιτέρω μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στον τομέα των μεταφορών.
 2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 •Νομική βάση
 Η αλλαγή του κλίματος αποτελεί διασυνοριακό πρόβλημα, το οποίο δεν δύναται να επιλυθεί μόνο μέσω εθνικής ή τοπικής δράσης. Απαιτείται συντονισμός της δράσης για το κλίμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο και, ει δυνατόν, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η δράση της ΕΕ είναι δικαιολογημένη για λόγους επικουρικότητας. Από το 1992 η Ευρωπαϊκή Ένωση εργάζεται σταθερά για την ανάπτυξη κοινών λύσεων και την προώθηση παγκόσμιας δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Πιο συγκεκριμένα, η δράση σε επίπεδο ΕΕ θα παρέχει οικονομικά αποδοτική επίτευξη των στόχων μείωσης έως το 2030 και των μακροπρόθεσμων στόχων μείωσης των εκπομπών, με παράλληλη εξασφάλιση της αντικειμενικότητας και της περιβαλλοντικής ακεραιότητας.
 Τα άρθρα 191 έως 193 της ΣΛΕΕ επιβεβαιώνουν και αποσαφηνίζουν τις αρμοδιότητες της ΕΕ στον τομέα της κλιματικής αλλαγής. Νομική βάση της παρούσας πρότασης αποτελεί το άρθρο 192 της ΣΛΕΕ. Σύμφωνα με το άρθρο 191 και το άρθρο 192 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση συμβάλλει στην επίτευξη, μεταξύ άλλων, των ακόλουθων στόχων: διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, προώθηση, σε διεθνές επίπεδο, μέτρων για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ή παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων και, ιδίως, την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος.
 Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Η παρούσα πρόταση κανονισμού συμμορφώνεται με την αρχή της αναλογικότητας, διότι δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των σκοπών υλοποίησης του στόχου μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της ΕΕ για την περίοδο από το 2021 έως το 2030 με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει την αντικειμενικότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα.
 Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει εγκρίνει ως στόχο μια γενική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 40 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, εγχώρια και για το σύνολο της οικονομίας. Η πρόταση αυτή καλύπτει περισσότερες από τις μισές από τις εν λόγω εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και κρίνεται ότι ο βέλτιστος τρόπος επιδίωξης του στόχου της πρότασης αυτής είναι με τη θέσπιση σχετικού κανονισμού. Έχει σημαντικές συνέργειες με τον ισχύοντα κανονισμό σχετικά με την παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου
 4
 (MMR). Προκειμένου να συνεισφέρουν στην επίτευξη των απαραίτητων μειώσεων των εκπομπών, έχουν θεσπιστεί απαιτήσεις τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος (ΕΟΠ).
 3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ
 •Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας
 Πριν από την κατάρτιση της παρούσας πρότασης πραγματοποιήθηκε το 2015 αξιολόγηση της ESD, σύμφωνα με το άρθρο της 14 που απαιτεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταρτίσει έκθεση αξιολόγησης της εφαρμογής της ESD έως τις 31 Οκτωβρίου 2016
 5
 .
 Ενώ η ESD βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο υλοποίησης, οι δεσμεύσεις κατ’ εφαρμογή της ESD δύνανται να θεωρηθούν αποτελεσματικές, τουλάχιστον εν μέρει, ως προς την ενθάρρυνση νέων εθνικών πολιτικών και μέτρων που προάγουν την αποτελεσματική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εντός του πεδίου εφαρμογής της ESD. Το αποτέλεσμα αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι τέθηκε σε εφαρμογή μαζί με άλλες πολιτικές της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων έως το 2020, ιδίως όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Για πολλούς τομείς της ESD, συμπεριλαμβανομένων των τομέων κτιρίων, μεταφορών, γεωργίας και διαχείρισης αποβλήτων, ένα σημαντικό μέρος των μειώσεων των εκπομπών έως σήμερα μπορεί να αποδοθεί σε παράγοντες, όπως οι τεχνολογικές μεταβολές, που επηρεάζονται από τις παρεμβάσεις πολιτικής που προκύπτουν από τη δέσμη μέτρων έως το 2020. Εκτός από τις κλιματικές και ενεργειακές πολιτικές σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο, η οικονομική κρίση και η ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας σε ορισμένες χώρες επηρέασαν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου.
 Συνολικά, η ESD είχε ως αποτέλεσμα τα κράτη μέλη να γίνουν πιο ενεργά ως προς την εξέταση νέων μέτρων για τη μείωση των εκπομπών στους διάφορους τομείς της και τον βέλτιστο δυνατό σχεδιασμό τους. Όπως διαπιστώθηκε, η ESD προκάλεσε περιορισμένη πρόσθετη διοικητική επιβάρυνση σε επίπεδο κρατών μελών, αν και ενδέχεται να υπάρχουν δυνατότητες για μείωση του διοικητικού κόστους. Το διοικητικό κόστος για την Επιτροπή για το σύστημα παρακολούθησης και συμμόρφωσης είναι της τάξης των 650 000 EUR ετησίως, ενώ το ετήσιο κόστος για το σύνολο των 28 κρατών μελών συνολικά εκτιμάται ότι είναι της τάξης των 500 000 EUR ανά έτος
 •Διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οργάνωσε δημόσια διαβούλευση
 6
 σχετικά με την προσπάθεια των κρατών μελών να μειώσουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να εκπληρωθεί η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030.
 Η διαβούλευση συμπλήρωσε τη διαβούλευση σχετικά με την Πράσινη Βίβλο στο πλαίσιο για τις κλιματικές και ενεργειακές πολιτικές έως το 2030, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2013 και ήταν πλήρως ανοικτή στο κοινό. Η διαβούλευση επικεντρώθηκε στην ενίσχυση των υφιστάμενων μέσων ευελιξίας· την υποβολή εκθέσεων και τη συμμόρφωση· την προσέγγιση ως προς τον καθορισμό των εθνικών στόχων μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· και μια περιορισμένη εφάπαξ ευελιξία μεταξύ του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών (ΣΕΔΕ) της ΕΕ και της ESD. Εξέτασε επίσης την ανάληψη συμπληρωματικής δράσης σε επίπεδο ΕΕ για την επίτευξη των στόχων μείωσης και την ανάπτυξη δυναμικού, καθώς την παροχή υποστήριξης για την υλοποίηση σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Η Επιτροπή έλαβε 114 επίσημες απαντήσεις από ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόμενων μερών από τα κράτη μέλη
 7
 .
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επίσης διαβουλεύτηκε με τα κράτη μέλη σε τέσσερις συνεδριάσεις των ομάδων εργασίας της Επιτροπής για την κλιματική αλλαγή που διεξήχθησαν το 2015. Οι διαβουλεύσεις αυτές εξέτασαν διάφορες επιλογές για την ενίσχυση των υφιστάμενων εγχώριων μηχανισμών ευελιξίας στην ESD κατά την περίοδο μετά το 2020, καθώς και τον τρόπο διαχείρισης της υποβολής εκθέσεων και συμμόρφωσης.
 Περίληψη της διαβούλευσης παρέχεται στο παράρτημα 8.2 της εκτίμησης επιπτώσεων για την παρούσα λόγω πρόταση.
 •Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης
 Η ποσοτική εκτίμηση των μελλοντικών επιπτώσεων στην ΕΕ βασίζεται και συμπληρώνει την ανάλυση για την πρόταση πλαισίου έως το 2030 και την επικαιροποιεί σε ορισμένα στοιχεία που σχετίζονται με την ESD. Η Επιτροπή έχει συνάψει σύμβαση με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών, τον IIASA και την EuroCare για τη μοντελοποίηση ενός επικαιροποιημένου σεναρίου αναφοράς
 8
 , και στη βάση αυτή ποσοτικοποιήθηκαν τα σενάρια πολιτικής. Η μοντελοποίηση του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών CO2 βασίζεται στο μοντέλο PRIMES. Η μοντελοποίηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εκτός CO2 βασίζεται στο μοντέλο GAINS. Οι γεωργικές εκπομπές εκτός CO2 αξιολογούνται με το πλαίσιο μοντελοποίησης CAPRI.
 Η τεχνογνωσία που αντικατοπτρίζεται στις συνεισφορές των ενδιαφερομένων στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης και οι εθνικές προβλέψεις περί αερίων θερμοκηπίου που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του κανονισμού περί μηχανισμού παρακολούθησης για το 2015 χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσθετες πηγές γνώσης για τη συμπλήρωση της ανάλυσης αυτής.
 Το 2015 διεξήχθη για την Επιτροπή μια υποστηρικτική μελέτη για την αξιολόγηση της εφαρμογής της ESD, από ομάδα εξωτερικών συμβούλων
 9
 .
 •Εκτίμηση επιπτώσεων
 Η εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την πρόταση αυτή
 10
 συμπληρώνει την ανάλυση που διενεργήθηκε στο πλαίσιο των εκτιμήσεων επιπτώσεων του 2014 προς στήριξη του πλαισίου για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030
 11
 . Αυτή αποτέλεσε τη βάση ανάλυσης για τον καθορισμό του στόχου της μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 40 % έως το 2030, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, καθώς και τον διαχωρισμό σε αντίστοιχους στόχους μείωσης των εκπομπών 30 % και 43 % για τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ και τους τομείς ΣΕΔΕ αντίστοιχα έως το 2030, σε σύγκριση με το 2005.
 Η εκτίμηση των επιπτώσεων εξέτασε επιλογές για την εφαρμογή της μείωσης στους εκτός ΣΕΔΕ τομείς, εξαιρουμένων των τομέων LULUCF, με βάση την τρέχουσα ESD και τις κατευθυντήριες γραμμές που παρέχονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η εκτίμηση επιπτώσεων εξετάζει τις δυνητικές επιπτώσεις της πρότασης από άποψη δικαιοσύνης, οικονομικής αποδοτικότητας και περιβαλλοντικής ακεραιότητας.
 Η εκτίμηση επιπτώσεων επανεξετάζει τη μεθοδολογία για τη θέση στόχων βάσει του κατά κεφαλήν ΑΕΠ που διασφαλίζουν την αντικειμενικότητα, και την επικαιροποιεί βάσει των στοιχείων για το 2013. Αξιολογεί σε ποιο βαθμό θα μπορούσαν οι στόχοι να προσαρμοστούν στο πλαίσιο της ομάδας των κρατών μελών που έχουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ άνω του μέσου όρου και για ποια κράτη μέλη η οικονομικά αποδοτική επίτευξη των στόχων ενδέχεται να είναι ανησυχητική. Σχετικά με το σημείο εκκίνησης για τη γραμμική πορεία προς τον στόχο, μια μεθοδολογία παρόμοια με την υφιστάμενη μεθοδολογία ESD με βάση τις πρόσφατες εκπομπές θεωρείται επιθυμητή από πλευράς περιβαλλοντικής ακεραιότητας, ενώ από διοικητική άποψη είναι εφικτή.
 Η εκτίμηση επιπτώσεων δείχνει ότι οι νέες δυνατότητες ευελιξίας από τους τομείς ΣΕΔΕ και LULUCF πρέπει να είναι περιορισμένες, ώστε να εξασφαλίζεται ότι θα συνεχιστεί η λήψη πραγματικών, συμπληρωματικών μέτρων στους τομείς εκτός ΣΕΔΕ, σε ευθυγράμμιση με τους μακροπρόθεσμους στόχους μείωσης. Ταυτόχρονα, αμφότερες οι δυνατότητες ευελιξίας επιτρέπουν να λαμβάνονται υπόψη συγκεκριμένες συνθήκες των κρατών μελών. Για τη νέα μορφή εφάπαξ ευελιξίας, αυτό συνήθως σχετίζεται με ανησυχίες αναφορικά με την οικονομική αποδοτικότητα για τα κράτη μέλη με τους υψηλότερους στόχους. Για τον τομέα LULUCF, αυτό σχετίζεται με τις ανησυχίες περί περιορισμένου δυναμικού μετριασμού όσον αφορά τις εκτός CO2 εκπομπές στον γεωργικό τομέα, που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για τα κράτη μέλη με υψηλό μερίδιο εκπομπών στη γεωργία. Οι υφιστάμενες δυνατότητες ευελιξίας δεν έχουν δοκιμαστεί και παρέχουν ευρύ πεδίο εφαρμογής για τη μείωση του κόστους και την επίτευξη οικονομικής αποδοτικότητας. Κάθε ενίσχυση είναι αναγκαίο να λαμβάνει υπόψη τις πιθανές διοικητικές επιπτώσεις. Το διοικητικό κόστος, τόσο για τα κράτη μέλη όσο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι σήμερα περιορισμένο και μειώνεται περαιτέρω με τη μετάβαση σε πενταετή έλεγχο συμμόρφωσης.
 Η προτεινόμενη πολιτική επηρεάζει κυρίως τις εθνικές διοικήσεις. Δεν υπάρχουν άμεσες υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων ή άλλες διοικητικές συνέπειες για τις επιχειρήσεις, τις ΜΜΕ ή τις πολύ μικρές επιχειρήσεις. Ανάλογα με τη φύση και το πεδίο εφαρμογής των εθνικών και ευρωπαϊκών μέτρων για τη μείωση των εκπομπών, τα μέτρα αυτά θα επηρεάσουν διαφόρους άμεσα ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων και των καταναλωτών. Τυχόν τέτοιες ειδικές επιπτώσεις θα πρέπει να αξιολογηθούν στο πλαίσιο αυτών των προτάσεων πολιτικής.
 •Καταλληλότητα της νομοθεσίας και απλούστευση
 Σύμφωνα με τη δέσμευση της Επιτροπής για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η πρόταση καταρτίστηκε εξ ολοκλήρου βασιζόμενη στη διαφάνεια και τη συνεχή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Λόγω του προτεινόμενου ελέγχου της ετήσιας συμμόρφωσης ανά πενταετία, οι συναφείς διοικητικές επιβαρύνσεις και τα έξοδα για τη διαχείριση της συμμόρφωσης θα μειωθούν για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Ενώ πρέπει να διατηρηθεί το ισχύον σύστημα ετήσιων αναφορών αλλά να γίνει μεταγωγή σε ελέγχους συμμόρφωσης κάθε 5 έτη, το συνολικό κόστος κατά τη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου δέσμευσης 2021-2030, μεταξύ άλλων και για την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, εκτιμάται σε 60-70 % του διοικητικού κόστους για ένα σύστημα ετήσιων ελέγχων συμμόρφωσης, που είναι της τάξης των 1 150 000 EUR ανά έτος.
 Δεν υπάρχουν άμεσες υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή άλλες επιχειρήσεις σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Η πρόταση δεν θα άλλαζε την κατάσταση αυτή.
 •Θεμελιώδη δικαιώματα
 Καθώς η προτεινόμενη πολιτική απευθύνεται πρωτίστως στα κράτη μέλη ως θεσμικούς φορείς, συμμορφώνεται προς τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
 4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Οι έμμεσες επιπτώσεις για τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών εξαρτώνται από την επιλογή των εθνικών πολιτικών και μέτρων για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, καθώς και από τις λοιπές ενέργειες μετριασμού στον τομέα της χρήσης της γης που καλύπτεται από την παρούσα πρωτοβουλία. Η πρόταση για τον καθορισμό των εθνικών τους στόχων θα μειώσει το κόστος για τα κράτη μέλη με χαμηλό εισόδημα, σε σύγκριση με μια πρόταση που θα έθετε στόχους με αποκλειστικό γνώμονα την οικονομική αποδοτικότητα. Προβλέπει μεγαλύτερη ευελιξία, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι δαπάνες για τα κράτη μέλη υψηλών εσόδων θα παραμείνουν περιορισμένες.
 Η πρόταση προβλέπει συνέχιση της ετήσιας υποχρέωσης υποβολής έκθεσης, αλλά με μικρότερη συχνότητα των ελέγχων συμμόρφωσης. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται τη μείωση των διοικητικών δαπανών για τα κράτη μέλη.
 Η πρόταση αυτή έχει πολύ περιορισμένη επίπτωση στον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 5.ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 •Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων
 Η διαφανής, τακτική υποβολή εκθέσεων για τις υποχρεώσεις του κράτους μέλους σε συνδυασμό με ισχυρούς ελέγχους συμμόρφωσης αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία για τη διασφάλιση της προόδου προς επίτευξη των δεσμεύσεων της ΕΕ για μακροπρόθεσμη μείωση των εκπομπών.
 Η παρακολούθηση της προόδου και της διαδικασίας αξιολόγησης της συμμόρφωσης θα εξακολουθήσει να βασίζεται σε ένα υφιστάμενο συνολικό πλαίσιο παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και επαλήθευσης που καθορίζεται στην πρόταση, ως τροποποίηση των σχετικών άρθρων του MMR. Η σταθερή υποβολή εκθέσεων και η αξιολόγηση, όπως ορίζονται στο πλαίσιο της τρέχουσας ESD θα διατηρηθούν για τους σκοπούς της παρούσας πρότασης, με μόνη διαφορά ότι τώρα είναι πλήρως εναρμονισμένες με τις σχετικές διατάξεις του MMR. Οι διατάξεις αυτές πρόκειται να ενσωματωθούν στη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, για την οποία προβλέπεται στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής μια πρόταση της Επιτροπής έως το τέλος του 2016, και ενδέχεται να εξορθολογιστούν περαιτέρω στο πλαίσιο της εν λόγω πρότασης.
 Η παρούσα πρόταση προβλέπει ότι εάν, με βάση την ετήσια αξιολόγηση που διενεργείται από την Επιτροπή, ένα κράτος μέλος αποκλίνει από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής του, υποβάλλει σχέδιο δράσης για να εξασφαλιστεί ότι το κράτος μέλος συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του. Κάθε σχέδιο δράσης αναμένεται να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο του ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα του εν λόγω κράτους μέλους και θα αποτελέσει μέρος του συστήματος διακυβέρνησης που πρόκειται να συσταθεί με την επικείμενη νομοθετική πρόταση σχετικά με τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης. Η υποχρέωση των κρατών μελών να υποβάλουν τέτοια ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα προβλέπεται να συμπεριληφθεί στην εν λόγω νομοθετική πρόταση.
 Επιπλέον, τα ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα στην επικείμενη νομοθετική πρόταση σχετικά με τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης θα πρέπει να αναφέρονται στα ετήσια δεσμευτικά εθνικά όρια που καθορίζονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.
 Τα κράτη μέλη διατηρούν την υποχρέωση να συμμορφώνονται προς τα ετήσια όρια εκπομπών και μια γραμμική τροχιά κατά την περίοδο 2021-2030, αν και η διεξοδική εξέταση των απογραφών των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών και ο πραγματικός έλεγχος συμμόρφωσης θα οργανωθεί σε πενταετή και όχι σε ετήσια βάση. Η Επιτροπή επιθυμεί να διενεργήσει δύο ελέγχους συμμόρφωσης, το 2027 (για τα έτη 2021-2025) και το 2032 (για τα έτη 2026-2030). Με τον τρόπο αυτό επιτρέπεται ο συνυπολογισμός της δυνητικής συνεισφοράς από δραστηριότητες που σχετίζονται με τις δασωμένες εκτάσεις, τις διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τις διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις, η οποία υλοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό [ ].
 Για να διασφαλιστεί ότι η αξιολόγηση της συμμόρφωσης βασίζεται σε ακριβή δεδομένα, οι απογραφές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να επανεξετάζονται από την Επιτροπή.
 Επανεξέταση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού πρόκειται να πραγματοποιηθεί έως τις 28 Φεβρουαρίου 2024 και, στη συνέχεια, ανά πενταετία. Η επανεξέταση αυτή αξιολογεί τη συνολική λειτουργία του παρόντος κανονισμού, όπως για παράδειγμα την ευελιξία μεταφοράς των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής μεταξύ των κρατών μελών, που είναι σημαντική για την εξασφάλιση της οικονομικής αποδοτικότητας. Η επανεξέταση μπορεί επίσης να επικαιροποιείται βάσει των αποτελεσμάτων της παγκόσμιας απογραφής της συμφωνίας του Παρισιού.
 Πέραν των ελέγχων συμμόρφωσης με νομικώς δεσμευτικές συνέπειες, η πρόοδος προς τους στόχους για το 2030 θα παρακολουθείται σε ετήσια βάση στο πλαίσιο της έκθεσης προόδου που δημοσιεύει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 21 του MMR και τα αποτελέσματα θα εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και να ενσωματώνονται στην έκθεση για την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης
 12
 . Η παρακολούθηση της προόδου επιτρέπει την έγκαιρη προειδοποίηση σε περίπτωση που τα κράτη μέλη παρουσιάζουν καθυστέρηση σε σχέση τις υποχρεώσεις τους και παρέχει ενθάρρυνση για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων. Επιπροσθέτως, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν οι υφιστάμενες υποχρεώσεις των κρατών μελών να υποβάλλουν ανά διετία έκθεση σχετικά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα προκειμένου να επιτύχουν τις δεσμεύσεις τους δυνάμει της παρούσας πρότασης, καθώς και σχετικά με τις προβλέψεις εκπομπών τους.
 •Αναλυτική επεξήγηση των ειδικών διατάξεων της πρότασης
 Άρθρο 1 - Αντικείμενο
 Το άρθρο αυτό επεξηγεί ότι ο κανονισμός ορίζει τις ελάχιστες συνεισφορές των κρατών μελών για τη μείωση των εκπομπών για την περίοδο από το 2021 έως το 2030 και τους κανόνες για τον καθορισμό των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπών και εκείνων που βρίσκονται σε φάση αξιολόγησης.
 Άρθρο 2 - Πεδίο εφαρμογής.
 Το άρθρο ορίζει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Καθιστά σαφές ότι ο παρών κανονισμός αφορά τις εκπομπές από τις κατηγορίες πηγών IPCC: ενέργεια, βιομηχανικές διεργασίες και χρήση προϊόντων, γεωργία και απόβλητα. Οι εκπομπές από τους τομείς που καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ και από τον κανονισμό [ ] δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.
 Άρθρο 3 - Ορισμοί
 Το άρθρο ορίζει τον όρο «αέρια θερμοκηπίου» όσον αφορά τα αέρια του θερμοκηπίου που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.
 Άρθρο 4 – Ετήσια επίπεδα εκπομπών για την περίοδο από 2021 έως 2030
 Το άρθρο αυτό καθορίζει τα όρια εκπομπών των κρατών μελών με ορίζοντα το 2030, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι, και τον τρόπο με τον οποίο καθορίζονται τα επίπεδα εκπομπών για την περίοδο 2021-2030. Παραμένει η προσέγγιση των ετήσιων δεσμευτικών ορίων εκπομπών, όπως καθορίζονται στην ESD. Τα ετήσια επίπεδα εκπομπών καθορίζονται με βάση μια γραμμική τροχιά, που αρχίζει με τις μέσες εκπομπές για την περίοδο 2016-2018, με βάση τα πιο πρόσφατα αναθεωρημένα δεδομένα περί εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Τα ετήσια δικαιώματα εκπομπών (ΕΔΕ) σε ισοδύναμο CO2 για κάθε κράτος μέλος για κάθε έτος της περιόδου θα καθορίζονται μέσω σχετικής εκτελεστικής πράξης.
 Άρθρο 5 – Μέσα ευελιξίας για την επίτευξη των ετήσιων ορίων
 Το άρθρο ορίζει την ευελιξία που παρέχεται στα κράτη μέλη για την επίτευξη των ετήσιων ορίων, συμπεριλαμβανομένης της ευελιξίας κατά την πάροδο του χρόνου μέσω της τραπεζικής αποταμίευσης και του δανεισμού ΕΔΕ εντός της περιόδου δέσμευσης, καθώς και την ευελιξία μεταξύ των κρατών μελών μέσω μεταβιβάσεων των ΕΔΕ.
 Άρθρο 6 – Ευελιξία για ορισμένα κράτη μέλη μετά τη μείωση των δικαιωμάτων ΣΕΔΕ της ΕΕ
 Καθιερώνεται μια νέα μορφή ευελιξίας μέσω της ακύρωσης των δικαιωμάτων ΣΕΔΕ έως ένα καθορισμένο όριο. Τα επιλέξιμα κράτη μέλη θα αποφασίσουν πριν το 2020 εάν επιθυμούν να κάνουν χρήση της ευελιξίας αυτής και τα ακριβή ποσά θα καθορίζονται στην εκτελεστική πράξη που καθορίζει τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής. Η ευελιξία βρίσκεται στη διάθεση των κρατών μελών που απαριθμούνται στο παράρτημα II. Η εκτελεστική πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 4 θα προσδιορίζει επίσης την μέγιστη ποσότητα δικαιωμάτων που ένα κράτος μέλος δύναται να επιλέξει να ακυρώσει, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ως προς την τήρηση των ορίων.
 Άρθρο 7 – Πρόσθετη χρήση έως και 280 εκατ. καθαρών απορροφήσεων από αποδασωμένες ή δασωμένες εκτάσεις γης, διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις
 Δημιουργείται μια νέα ευελιξία που επιτρέπει στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν, στον βαθμό που απαιτείται, ένα περιορισμένο ποσό καθαρών απορροφήσεων από τον κανονισμό [ ], υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Τα όρια για κάθε κράτος μέλος, σε CO2eq απαριθμούνται στο παράρτημα III.
 Άρθρο 8 – Διορθωτικά μέτρα
 Αν, με βάση την ετήσια αξιολόγηση που διενεργείται από την Επιτροπή, η πρόοδος ενός κράτους μέλους αποκλίνει από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής, το εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει να καταρτίσει ένα σχέδιο δράσης με πρόσθετα μέτρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωσή του προς τις υποχρεώσεις του.
 Άρθρο 9 – Έλεγχος συμμόρφωσης
 Οι διατάξεις για τον έλεγχο της συμμόρφωσης και τα διορθωτικά μέτρα που προβλέπονται στην ESD παραμένουν ως έχουν, με μόνη αλλαγή τη μετάβαση σε πενταετή βάση ως προς τον έλεγχο συμμόρφωσης για καθένα από τα προηγούμενα έτη της περιόδου. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι ένα κράτος μέλος δεν συμμορφώνεται με τα ετήσια δικαιώματα εκπομπών για οποιοδήποτε έτος της περιόδου, θα εφαρμόζονται διορθωτικά μέτρα με τη μορφή προσθήκης στις εκπομπές του επόμενου έτους μιας ποσότητας που ισούται με την ποσότητα σε τόνους των ισοδυνάμων CO2 των υπερβάσεων εκπομπών, πολλαπλασιασμένη με έναν συντελεστή 1,08. Το δικαίωμα μεταφοράς ΕΔΕ θα αναστέλλεται έως ότου το κράτος μέλος επανέλθει σε επίπεδα συμμόρφωσης.
 Άρθρο 10 – Προσαρμογές
 Για να εξασφαλιστεί η συνοχή του στόχου εκπομπών για το 2030 σε επίπεδο ΕΕ, κάθε αλλαγή στο πεδίο εφαρμογής του ΣΕΔΕ της ΕΕ (π.χ. με την αλλαγή του αριθμού των εγκαταστάσεων ή πηγών που καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ) πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη προσαρμογή του παρόντος κανονισμού. Το άρθρο διατηρεί τη διάταξη που ορίζεται στην ESD εξηγώντας τον τρόπο εφαρμογής των εν λόγω προσαρμογών. Επιπλέον προβλέπεται η χρήση των πιστώσεων που παράγονται σύμφωνα με το άρθρο 24α του ΣΕΔΕ της ΕΕ, διατηρώντας την ευελιξία που υφίσταται στην ESD. Ο κανονισμός εξετάζει επίσης την ειδική κατάσταση για τα κράτη μέλη με θετικά όρια στην ESD αυξανόμενα δικαιώματα εκπομπών μεταξύ 2017 και 2020.
 Άρθρο 11 – Μητρώο
 Το άρθρο διατηρεί την τρέχουσα εφαρμογή της ESD στον κανονισμό περί μητρώου και την προσαρμόζει στον παρόντα κανονισμό. Είναι αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η ορθή λογιστική καταγραφή των συναλλαγών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και να αποφεύγεται η διπλή καταγραφή.
 Άρθρο 12 - Άσκηση της εξουσιοδότησης
 Η πρόταση εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με τις σχετικές διαδικασίες.
 Άρθρο 13 - Διαδικασία επιτροπής
 Πρόκειται για την ίδια διαδικασία επιτροπής που συστάθηκε για την ESD, χρησιμοποιώντας την επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος.
 Άρθρο 14 - Επανεξέταση
 Η επανεξέταση όλων των στοιχείων του κανονισμού, προκειμένου να καθοριστεί κατά πόσον εξακολουθούν να είναι κατάλληλα προς τον επιδιωκόμενο σκοπό, θα πραγματοποιηθεί το 2024 και στη συνέχεια θα επαναλαμβάνεται ανά πενταετία.
 Άρθρο 15 - Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013/ΕΕ
 Ο MMR τροποποιείται, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων που ισχύουν επί του παρόντος για την ESD θα συνεχιστούν εντός του πλαισίου του εν λόγω κανονισμού. Τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν σε ετήσια βάση έκθεση των οικείων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και εξακολουθούν να υποχρεούνται να υποβάλλουν σε διετή βάση έκθεση σχετικά με τις προβλέψεις τους, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα που εφαρμόζουν ώστε να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση προς τους στόχους τους. Προκειμένου να ενισχυθεί η διαφάνεια και να διευκολυνθούν οι μεταφορές μεταξύ κρατών μελών, τα κράτη μέλη υποχρεούνται επίσης να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με τους όγκους που προτίθενται να αγοράζουν ή πωλούν σύμφωνα με το άρθρο 5.
 Η Επιτροπή θα παρακολουθεί την πρόοδο των κρατών μελών ως προς τα όρια εκπομπών τους, συμπεριλαμβάνοντας στην ετήσια έκθεση προόδου της δράσης για το κλίμα μια αξιολόγηση κατά πόσον η πρόοδος από τα κράτη μέλη είναι επαρκής για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχουν δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
 2016/0231 (COD)
 Πρόταση
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
 13
 ,
 Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής
 14
 ,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών
 15
 ,
 Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
 (1)Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 23ης-24ης Οκτωβρίου 2014 σχετικά με το πλαίσιο πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030 εγκρίθηκε ένας δεσμευτικός στόχος μείωσης κατά τουλάχιστον 40 %, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, των εγχώριων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030, για το σύνολο της οικονομίας και αυτό επαληθεύτηκε στη συνεδρίασή του τον Μάρτιο του 2016. Το Συμβούλιο Περιβάλλοντος που συνήλθε στις 6 Μαρτίου 2015 ενέκρινε επίσημα αυτή τη συνεισφορά της Ένωσης και των κρατών μελών της ως την εθνικά καθορισμένη πρόθεση συνεισφοράς τους.
 (2)Τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του Οκτωβρίου του 2014, προέβλεπαν ότι ο στόχος θα πρέπει να επιτευχθεί συλλογικά από την Ένωση με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, με τις μειώσεις στους τομείς ΣΕΔΕ και τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ να ανέρχονται σε 43 % και 30 % αντίστοιχα έως το 2030, σε σύγκριση με το 2005, με τις προσπάθειες να κατανέμονται βάσει του σχετικού κατά κεφαλήν Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όλοι οι τομείς της οικονομίας θα πρέπει να συμβάλλουν στην επίτευξη των εν λόγω μειώσεων των εκπομπών, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμμετέχουν στην προσπάθεια αυτή, εξισορροπώντας τις παραμέτρους της αντικειμενικότητας και της αλληλεγγύης και οι εθνικοί στόχοι στο πλαίσιο της ομάδας των κρατών μελών με κατά κεφαλήν ΑΕΠ άνω του μέσου όρου της Ένωσης θα πρέπει να προσαρμόζονται σχετικά, ώστε να αντικατοπτρίζουν την οικονομική αποδοτικότητα κατά τρόπο δίκαιο και ισορροπημένο. Η επίτευξη αυτών των μειώσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου αναμένεται να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα και την καινοτομία στην ευρωπαϊκή οικονομία και να προαγάγει βελτιώσεις, ιδίως στους τομείς των κτιρίων, της γεωργίας, της διαχείρισης των αποβλήτων και των μεταφορών, στον βαθμό που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
 (3)Στις 10 Ιουνίου 2016 η Επιτροπή παρουσίασε την πρόταση κύρωσης της συμφωνίας του Παρισιού από την ΕΕ. Η παρούσα νομοθετική πρόταση αποτελεί μέρος της υλοποίησης της δέσμευσης της ΕΕ στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού. Η δέσμευση της Ένωσης για μειώσεις των εκπομπών στο σύνολο της οικονομίας επιβεβαιώθηκε στην εθνικά καθορισμένη συνεισφορά της Ένωσης και των κρατών μελών της, η οποία υποβλήθηκε στη γραμματεία της UNFCCC για τις κλιματικές μεταβολές στις 6 Μαρτίου 2015.
 (4)Η συμφωνία του Παρισιού αντικαθιστά την προσέγγιση που υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο του 1997 του οποίου η ισχύς θα εκπνεύσει το 2020.
 (5)Η μετάβαση σε καθαρή ενέργεια απαιτεί αλλαγές στην επενδυτική συμπεριφορά και παροχή κινήτρων σε ολόκληρο το φάσμα πολιτικής. Αποτελεί βασική προτεραιότητα της Ένωσης να δημιουργήσει μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση που θα παρέχει ασφαλή, αειφόρο, ανταγωνιστική και οικονομικά προσιτή ενέργεια στους πολίτες της. Για να επιτευχθεί τούτο, απαιτείται η συνέχιση των φιλόδοξων κλιματικών δράσεων με τον παρόντα κανονισμό και η πρόοδος όσον αφορά τις άλλες πτυχές της Ενεργειακής Ένωσης, όπως ορίζονται στη στρατηγική-πλαίσιο για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την κλιματική αλλαγή
 16
 .
 (6)Ο παρών κανονισμός αφορά τις εκπομπές από τις κατηγορίες ενέργειας, βιομηχανικών διεργασιών και χρήσης προϊόντων, γεωργίας και αποβλήτων της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος (IPCC), όπως προσδιορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 17
 εξαιρουμένων των εκπομπών από τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 18
 . Οι δραστηριότητες που καλύπτονται από τον κανονισμό [ ] [για τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030] δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.
 (7)Τα δεδομένα που αναφέρονται επί του παρόντος στις εθνικές απογραφές των αερίων θερμοκηπίου, καθώς και στα εθνικά μητρώα και στο ενωσιακό μητρώο, δεν επαρκούν ώστε να προσδιοριστούν, σε επίπεδο κράτους μέλους, οι εκπομπές CO2 της πολιτικής αεροπορίας σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ. Με τη θέσπιση των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, η Ένωση δεν θα πρέπει να επιβάλει στα κράτη μέλη και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) επιβαρύνσεις δυσανάλογες προς τους επιδιωκόμενους στόχους. Οι εκπομπές CO2 από πτήσεις που δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό μέρος των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και η καθιέρωση συστήματος υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αυτές θα απέβαινε υπερβολικά επαχθής λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων απαιτήσεων για τον ευρύτερο τομέα δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Συνεπώς, οι εκπομπές CO2 από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θα πρέπει να θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
 (8)Η μείωση του κάθε κράτους μέλους έως το 2030 θα πρέπει να καθορίζεται σε σχέση με το επίπεδο των αναθεωρημένων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου του 2005 του σχετικού κράτους μέλους που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, εξαιρουμένων των εξακριβωμένων εκπομπών από εγκαταστάσεις που λειτουργούσαν το 2005, αλλά συμπεριλήφθηκαν στα ΣΕΔΕ της ΕΕ μετά το 2005. Τα ετήσια δικαιώματα εκπομπών για την περίοδο 2021 - 2030 θα πρέπει να καθορίζονται με βάση τα στοιχεία που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη και εξετάζονται από την Επιτροπή.
 (9)Η προσέγγιση των ετήσιων δεσμευτικών εθνικών ορίων που έχει επιλεγεί από την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 19
 θα πρέπει να συνεχιστεί από το 2021 έως το 2030, με έναρξη της πορείας υπολογισμού εντός του 2020 ως προς τον μέσο όρο των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά την περίοδο 2016 - 2018 και λήξη της πορείας αυτής εντός του 2030, που αποτελεί το όριο για κάθε κράτος μέλος. Προσαρμογή των πιστώσεων για το 2021 προβλέπεται για τα κράτη μέλη με τόσο ένα θετικό όριο δυνάμει της απόφασης 406/2009/ΕΚ όσο και αύξηση των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής μεταξύ 2017 και 2020 που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των αποφάσεων 2013/162/ΕΕ και 2013/634/ΕΕ, ώστε να αντικατοπτρίζεται η χωρητικότητα για την αύξηση των εκπομπών κατά τα εν λόγω έτη. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διαθεσιμότητα και χρήση των υφιστάμενων μέσων ευελιξίας εντός των εκτός ΣΕΔΕ τομέων θα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά, προκειμένου να διασφαλιστεί η οικονομική αποδοτικότητα των συλλογικών προσπαθειών της Ένωσης και η σύγκλιση των κατά κεφαλήν εκπομπών έως το 2030.
 (10)Δημιουργείται μια νέα μορφή εφάπαξ ευελιξίας, για να διευκολυνθεί η επίτευξη των στόχων για τα κράτη μέλη με εθνικούς στόχους μείωσης πολύ πάνω τόσο από το μέσο όρο της Ένωσης, όσο και από το οικονομικά αποδοτικό δυναμικό μείωσής τους και για τα κράτη μέλη που δεν κατένειμαν δωρεάν δικαιώματα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις το 2013, όπως ορίζεται στο πλαίσιο της εκτίμησης επιπτώσεων
 20
 .
 (11)Μια σειρά ενωσιακών μέτρων ενισχύουν τη δυνατότητα των κρατών μελών να εκπληρώσουν τις κλιματικές υποχρεώσεις και έχουν ζωτική σημασία για την επίτευξη των απαραίτητων μειώσεων των εκπομπών στους τομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Σε αυτά περιλαμβάνεται η νομοθεσία για τα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου και τις μειώσεις των εκπομπών CO2 από οδικά οχήματα, ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενεργειακή απόδοση και κυκλική οικονομία, καθώς και χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης για τις επενδύσεις που συνδέονται με το κλίμα.
 (12)Ο κανονισμός [ ] [για τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγών χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030] θεσπίζει τους λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις απορροφήσεις από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγών χρήσης γης και δασοπονίας (LULUCF). Ενώ το περιβαλλοντικό αποτέλεσμα βάσει του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τα επίπεδα των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου επηρεάζεται από τη συνεκτίμηση μιας ποσότητας έως το άθροισμα των συνολικών καθαρών εκπομπών και των συνολικών καθαρών απορροφήσεων από αποδασωμένες εκτάσεις, δασωμένες εκτάσεις, διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις, όπως ορίζεται στον κανονισμό [ ], θα πρέπει να περιλαμβάνεται μια ευελιξία για μια μέγιστη ποσότητα 280 εκατ. τόνων ισοδύναμου CO2 των εν λόγω δεσμεύσεων, διαιρεμένη μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με τα στοιχεία του παραρτήματος III, ως επιπλέον δυνατότητα των κρατών μελών προκειμένου να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, όπου χρειάζεται. Όταν η κατʼ εξουσιοδότηση πράξη για την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς για τα δάση με βάση τα εθνικά λογιστικά σχέδια δασοκομίας σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6 του κανονισμού [LULUCF] εγκρίνεται, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά το άρθρο 7, ώστε να αποτυπώνεται συμβολή της λογιστικής κατηγορίας διαχείριση δασικών εκτάσεων στην ευελιξία που προβλέπεται από το εν λόγω άρθρο. Πριν από τη θέσπιση της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει την αξιοπιστία της λογιστικής για τη διαχείριση δασικών εκτάσεων βάσει των διαθέσιμων δεδομένων, και ιδίως η συνοχή των προβλεπόμενων και των πραγματικών ποσοστών συλλογής. Επιπλέον, η δυνατότητα για οικειοθελή διαγραφή μονάδων ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής θα πρέπει να επιτρέπεται βάσει του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να καταστεί δυνατή η συνεκτίμηση των εν λόγω ποσών κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των κρατών μελών προς τις απαιτήσεις δυνάμει του κανονισμού [ ].
 (13)Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική, διαφανής και οικονομικά αποδοτική υποβολή εκθέσεων και επαλήθευση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που απαιτούνται για την αξιολόγηση της προόδου ως προς τα ετήσια δικαιώματα εκπομπών των κρατών μελών, οι απαιτήσεις για την υποβολή ετήσιων εκθέσεων και αξιολόγησης δυνάμει του παρόντος κανονισμού ενσωματώνονται στα σχετικά άρθρα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 τα οποία θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθούν αναλόγως. Η τροποποίηση του εν λόγω κανονισμού θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι η πρόοδος των κρατών μελών κατά την πραγματοποίηση των μειώσεων των εκπομπών εξακολουθεί να αξιολογείται σε ετήσια βάση, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο σε πολιτικές και μέτρα της Ένωσης και πληροφορίες από τα κράτη μέλη. Κάθε δύο χρόνια, η αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει την προβλεπόμενη πρόοδο της Ένωσης προς την επίτευξη των δεσμεύσεών της για μείωση και κρατών μελών προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους. Ωστόσο, η εφαρμογή εκπτώσεων θα πρέπει να εξετάζεται μόνο σε πενταετή διαστήματα, έτσι ώστε να μπορεί να συνυπολογιστεί η ενδεχόμενη συνεισφορά από αποδασωμένες εκτάσεις, δασωμένες εκτάσεις, διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις που παρέχεται κατ’ εφαρμογή του κανονισμού [ ]. Αυτό ισχύει με την επιφύλαξη του καθήκοντος της Επιτροπής να εξασφαλίζει τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις των κρατών μελών που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό ή της εξουσίας της Επιτροπής να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει για τον σκοπό αυτό.
 (14)Ως μέσο για την ενίσχυση της συνολικής οικονομικής αποδοτικότητας των συνολικών μειώσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να μεταφέρουν μέρος των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής τους σε άλλα κράτη μέλη. Θα πρέπει να διασφαλίζεται η διαφάνεια των μεταφορών αυτών, οι οποίες θα πρέπει επίσης να γίνονται με τρόπο που εξυπηρετεί αμφότερα τα κράτη μέλη, περιλαμβανομένων της διενέργειας πλειστηριασμού, της χρήσεως μεσαζόντων της αγοράς που δρουν βάσει πρακτορείου, ή μέσω διμερών διευθετήσεων.
 (15)Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος αποσκοπεί στην υποστήριξη της αειφόρου ανάπτυξης και τη συμβολή στην επίτευξη σημαντικής και μετρήσιμης βελτίωσης της κατάστασης του περιβάλλοντος της Ευρώπης, παρέχοντας στους πολιτικούς ιθύνοντες, στους δημόσιους φορείς και στο κοινό επίκαιρες, στοχευμένες, πρόσφορες και αξιόπιστες πληροφορίες. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα επικουρεί την Επιτροπή, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του.
 (16)Προκειμένου να προβλεφθεί η κατάλληλη λογιστική καταγραφή των συναλλαγών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των δυνατοτήτων ευελιξίας και της εφαρμογής ελέγχων συμμόρφωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το άρθρο 11. Οι αναγκαίες διατάξεις θα πρέπει να περιέχονται σε μία μόνο πράξη, η οποία θα συνδυάζει τις λογιστικές διατάξεις σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013, τον κανονισμό [ ] και τον παρόντα κανονισμό. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων και οι εν λόγω διαβουλεύσεις να διενεργούνται σύμφωνα με τις αρχές που προβλέπονται στη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας της 13ης Απριλίου 2016. Ειδικότερα, προκειμένου να εξασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και αυτοί έχουν συστηματική πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
 (17)Προκειμένου να εξασφαλισθούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου 4 σύμφωνα με το οποίο θα πρέπει να θεσπίζονται τα ετήσια όρια εκπομπών για τα κράτη μέλη, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 21
 .
 (18)Η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να θίγει τυχόν αυστηρότερους εθνικούς στόχους των κρατών μελών.
 (19)Τυχόν προσαρμογές στην κάλυψη, όπως καθορίζεται στα άρθρα 11, 24, 24α και 27 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 22
 θα πρέπει να αντισταθμίζονται από αντίστοιχη αναπροσαρμογή της μέγιστης ποσότητας των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Ως εκ τούτου, όταν τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν πρόσθετες εκπομπές στις δεσμεύσεις τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού από εγκαταστάσεις οι οποίες προηγουμένως καλύπτονταν από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν πρόσθετες πολιτικές και μέτρα στους τομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές αυτές.
 (20)Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επανεξεταστεί το 2024 και στη συνέχεια ανά πενταετία, προκειμένου να αξιολογείται η συνολική λειτουργικότητά του. Η επανεξέταση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη αναδυόμενες εθνικές περιστάσεις και να επικαιροποιείται βάσει των αποτελεσμάτων της παγκόσμιας απογραφής της συμφωνίας του Παρισιού.
 (21)Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των εν λόγω στόχων,
 ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Αντικείμενο
 Ο παρών κανονισμός καθορίζει υποχρεώσεις σχετικά με τις ελάχιστες συνεισφορές των κρατών μελών όσον αφορά την εκπλήρωση των αναλήψεων υποχρεώσεων για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, καθώς και κανόνες για τον προσδιορισμό των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής και για την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών για την επίτευξη των ελάχιστων συνεισφορών τους.
 Άρθρο 2
 Πεδίο εφαρμογής
 1.Ο παρών κανονισμός ισχύει για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τις κατηγορίες πηγών της IPCC της ενέργειας, βιομηχανικές διεργασίες και χρήση προϊόντων, γεωργία και απόβλητα, όπως προσδιορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013, εξαιρουμένων των εκπομπών από τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
 2.Ο παρών κανονισμός δεν καλύπτει τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που καλύπτονται από τον κανονισμό [ ] [LULUCF].
 3.Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι εκπομπές CO2, από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θεωρούνται μηδενικές.
 Άρθρο 3
 Ορισμοί
 Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
 1.«εκπομπές αερίων θερμοκηπίου»: οι εκπομπές, που εκφράζονται σε τόνους ισοδύναμου CO2, διοξειδίου του άνθρακα (CO2), μεθανίου (CH4), υποξειδίου του αζώτου (N2O), υδροφθορανθράκων (HFCs), υπερφθορανθράκων (PFCs), τριφθοριούχου αζώτου (NF3) και εξαφθοριούχου θείου (SF6), οι οποίες καθορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού·
 2.«ετήσια δικαιώματα εκπομπής»: οι μέγιστες επιτρεπόμενες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για κάθε έτος μεταξύ 2021 και 2030, που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 και το άρθρο 10.
 Άρθρο 4
 Επίπεδα εκπομπών για την περίοδο από 2021 έως 2030
 1.Κάθε κράτος μέλος μειώνει, έως το 2030, τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου τουλάχιστον κατά το ποσοστό που καθορίζεται για το εν λόγω κράτος μέλος στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, σε σχέση με τις εκπομπές του κατά το έτος 2005 σύμφωνα με την παράγραφο 3.
 2. Με την επιφύλαξη των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στα άρθρα 5, 6 και 7 της προσαρμογής σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 και λαμβάνοντας υπόψη κάθε μείωση που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 7 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου για κάθε έτος μεταξύ 2021 και 2029 δεν υπερβαίνουν το επίπεδο που ορίζεται από μια γραμμική τροχιά που αρχίζει το 2020 από τη μέση τιμή των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τα έτη 2016, 2017 και 2018, όπως καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3, και θα λήξει το 2030, στο όριο που τίθεται για το εν λόγω κράτος μέλος στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.
 3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη που καθορίζει τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής για τα έτη από το 2021 έως το 2030, εκφραζόμενα σε τόνους ισοδύναμου CO2, όπως ορίζεται στις παραγράφους 1 και 2. Για τους σκοπούς της εν λόγω εκτελεστικής πράξης, η Επιτροπή πραγματοποιεί διεξοδική επανεξέταση της πιο πρόσφατης εθνικής απογραφής των δεδομένων για τα έτη 2005 και 2016-2018 που υποβάλλεται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013.
 4.Η εν λόγω εκτελεστική πράξη προσδιορίζει επίσης, με βάση τα ποσοστά που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2, τις ποσότητες που μπορεί να λαμβάνονται υπόψη για τη συμμόρφωσή τους κατά το άρθρο 9 μεταξύ 2021 και 2030. Εάν το άθροισμα των ποσοτήτων όλων των κρατών μελών υπερβαίνει το συλλογικό σύνολο των 100 εκατομμυρίων, οι ποσότητες για κάθε κράτος μέλος μειώνονται σε αναλογική βάση, ούτως ώστε να μην υπάρχει υπέρβαση του συλλογικού συνόλου.
 5.Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 13.
 Άρθρο 5
 Μέσα ευελιξίας για την επίτευξη των ετήσιων ορίων
 1.Τα κράτη μέλη δύνανται να χρησιμοποιούν τις δυνατότητες ευελιξίας που προβλέπονται στις παραγράφους 2 έως 6 του παρόντος άρθρου, καθώς και στα άρθρα 6 και 7.
 2Όσον αφορά τα έτη 2021 - 2029, ένα κράτος μέλος δύναται να δανειστεί ποσότητα έως και 5 % από το οικείο ετήσιο δικαίωμα εκπομπής για το επόμενο έτος.
 3Ένα κράτος μέλος του οποίου οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου για ένα δεδομένο έτος είναι χαμηλότερες από το οικείο ετήσιο δικαίωμα εκπομπής για το εν λόγω έτος, λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση των δυνατοτήτων ευελιξίας σύμφωνα με το παρόν άρθρο και το άρθρο 6, δύναται να αποταμιεύσει το πλεονάζον μέρος του ετήσιου δικαιώματος εκπομπής για τα επόμενα έτη έως το 2030.
 4.Ένα κράτος μέλος δύναται να μεταβιβάσει έως και 5 % των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής για ένα συγκεκριμένο έτος σε άλλα κράτη μέλη. Το λαμβάνον κράτος μέλος δύναται να χρησιμοποιήσει αυτή την ποσότητα για συμμόρφωση προς το άρθρο 9 για το συγκεκριμένο έτος ή για επόμενα έτη έως το 2030.
 5.Ένα κράτος μέλος δύναται να μεταβιβάσει το μέρος των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής για ένα δεδομένο έτος, το οποίο υπερβαίνει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για το εν λόγω έτος, λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση των δυνατοτήτων ευελιξίας σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 4 και το άρθρο 6, σε άλλα κράτη μέλη. Το λαμβάνον κράτος μέλος δύναται να χρησιμοποιήσει αυτή την ποσότητα για συμμόρφωση προς το άρθρο 9 για το συγκεκριμένο έτος ή για επόμενα έτη έως το 2030.
 6.Τα κράτη μέλη είναι σε θέση να χρησιμοποιούν πιστώσεις από προγράμματα που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 24α παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ για συμμόρφωση με το άρθρο 9, χωρίς κανέναν ποσοτικό περιορισμό και αποφεύγοντας παράλληλα τη διπλή καταγραφή.
 Άρθρο 6
 Ευελιξία για ορισμένα κράτη μέλη μετά τη μείωση των δικαιωμάτων ΣΕΔΕ της ΕΕ
 1.Τα κράτη μέλη που ενδέχεται να έχουν περιορισμένη ακύρωση δικαιωμάτων, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 στοιχείο α) της οδηγίας 2003//87/ΕΚ, του ΣΕΔΕ της ΕΕ έως 100 εκατομμύρια κατ’ ανώτατο όριο, τα οποία λαμβάνονται συλλογικά υπόψη για τη συμμόρφωσή τους προς τον παρόντα κανονισμό, καταγράφονται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού.
 2.Τα κράτη μέλη που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ κοινοποιούν στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019, την τυχόν πρόθεσή τους να κάνουν χρήση περιορισμένης ακύρωσης δικαιωμάτων μέχρι του ποσοστού που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το εν λόγω κράτος μέλος, προκειμένου να συμμορφώνονται προς το άρθρο 9.
 3.Με αίτηση του κράτους μέλους, ο κεντρικός διαχειριστής που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (εφεξής «κεντρικός διαχειριστής») λαμβάνει υπόψη την ποσότητα που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4 για τη συμμόρφωση του εν λόγω κράτους μέλους με το άρθρο 9. Το ένα δέκατο της ποσότητας των δικαιωμάτων εκπομπής που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 ακυρώνεται σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 4 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, για κάθε έτος από το 2021 έως το 2030.
 Άρθρο 7
 Πρόσθετη χρήση έως και 280 εκατομμυρίων καθαρών απορροφήσεων από αποδασωμένες ή δασωμένες εκτάσεις γης, διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις
 1.Στον βαθμό που οι εκπομπές ενός κράτους μέλους υπερβαίνουν τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής ενός δεδομένου έτους, ποσότητα η οποία συνίσταται στο άθροισμα των συνολικών καθαρών απορροφήσεων και των συνολικών καθαρών εκπομπών από τις συνδυασμένες λογιστικές κατηγορίες αποδασωμένων εκτάσεων, δασωμένων εκτάσεων, διαχειριζόμενων καλλιεργήσιμων εκτάσεων και διαχειριζόμενων χορτολιβαδικών που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κανονισμού [ ] [LULUCF] είναι δυνατόν να λαμβάνεται υπόψη για τη συμμόρφωση του κράτους μέλους σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού για το συγκεκριμένο έτος, υπό την προϋπόθεση ότι:
 α) η σωρευτική ποσότητα που λαμβάνεται υπόψη για το εν λόγω κράτος μέλος για όλα τα έτη της περιόδου από το 2021 έως το 2030, δεν υπερβαίνει το επίπεδο που καθορίζεται στο παράρτημα III για το εν λόγω κράτος μέλος·
 β) η εν λόγω ποσότητα είναι μεγαλύτερη από τις απαιτήσεις του εν λόγω κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού [ ] [LULUCF]·
 γ) το κράτος μέλος δεν έχει αποκτήσει από άλλα κράτη μέλη περισσότερες καθαρές απορροφήσεις σύμφωνα με τον κανονισμό [ ][LULUCF] από όσες έχει μεταβιβάσει· και
 δ) το κράτος μέλος έχει τηρήσει τις απαιτήσεις του κανονισμού [] [LULUCF].
 2.
 Όταν η κατʼ εξουσιοδότηση πράξη για την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς για τα δάση με βάση τα εθνικά λογιστικά σχέδια δασοκομίας σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6 του κανονισμού [LULUCF] έχει εκδοθεί, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την τροποποίηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου προκειμένου να αντικατοπτρίζει τη συνεισφορά της λογιστικής κατηγορίας διαχείριση δασικών εκτάσεων σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού.
 Άρθρο 8
 Διορθωτικά μέτρα
 1.Ένα κράτος μέλος το οποίο, βάσει του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013, κρίνεται ότι δεν έχει κάνει επαρκή πρόοδο, θα πρέπει, εντός τριών μηνών, να υποβάλει στην Επιτροπή σχέδιο δράσης που θα περιλαμβάνει:
 α) τις δράσεις που εκτελεί το κράτος μέλος, ώστε να εκπληρώνει τις ειδικές υποχρεώσεις του δυνάμει του άρθρου 4, μέσω εσωτερικών πολιτικών και μέτρων, καθώς και με την υλοποίηση ενωσιακής δράσης·
 β) χρονοδιάγραμμα προς υλοποίηση των ως άνω δράσεων, το οποίο επιτρέπει την αποτίμηση της ετήσιας προόδου όσον αφορά την υλοποίηση.
 2. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος επικουρεί την Επιτροπή στο έργο της αξιολόγησης των σχεδίων δράσης σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του.
 Άρθρο 9
 Έλεγχος συμμόρφωσης
 1.Το 2027 και το 2032 εάν οι ελεγμένες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ενός κράτους μέλους υπερβαίνουν το ετήσιο δικαίωμα εκπομπής του για οποιοδήποτε συγκεκριμένο έτος της περιόδου, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και των δυνατοτήτων ευελιξίας που χρησιμοποιούνται βάσει των άρθρων 5 έως 7, εφαρμόζονται τα ακόλουθα μέτρα:
 α)προσθήκη στην ποσότητα εκπομπών του κράτους μέλους το επόμενο έτος ίση με την ποσότητα σε τόνους ισοδύναμου CO2 των πλεοναζουσών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, πολλαπλασιαζόμενη επί τον συντελεστή 1,08 σύμφωνα με τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11· και
 β)στο κράτος μέλος απαγορεύεται προσωρινά να μεταβιβάζει μέρος των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής σε άλλο κράτος μέλος έως ότου αυτό συμμορφωθεί με τον παρόντα κανονισμό. Ο κεντρικός διαχειριστής υλοποιεί την εν λόγω απαγόρευση στο μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 11.
 2. Εάν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ενός κράτους μέλους είτε για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 είτε για την περίοδο από το 2026 έως το 2030, δυνάμει του κανονισμού [ ] υπερέβησαν τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 12 του εν λόγω κανονισμού, υπάρχει έκπτωση από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής του εν λόγω κράτους μέλους ίση με την ποσότητα σε τόνους του ισοδύναμου CO2 των εν λόγω πλεοναζουσών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για τα σχετικά έτη.
 Άρθρο 10
 Προσαρμογές
 1.Τα ετήσια δικαιώματα για κάθε κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 4 του παρόντος κανονισμού αναπροσαρμόζονται, έτσι ώστε να αντικατοπτρίζουν:
 α) τις προσαρμογές προς τον αριθμό των δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που εκχωρούνται σύμφωνα με το άρθρο 11 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, που οφείλεται σε μεταβολή της κάλυψης των πηγών της εν λόγω οδηγίας·
 β) τις προσαρμογές προς τον αριθμό των δικαιωμάτων ή πιστώσεων, αντιστοίχως, που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 24 και 24α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ όσον αφορά στη μείωση των εκπομπών σε ένα κράτος μέλος· και
 γ) τις προσαρμογές προς τον αριθμό των δικαιωμάτων που σχετίζονται με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από εγκαταστάσεις που εξαιρούνται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ για το χρονικό διάστημα που εξαιρούνται.
 2.Το ποσό που περιλαμβάνεται στο παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού, προστίθεται στις πιστώσεις που προβλέπονται για το 2021 για κάθε κράτος μέλος που αναφέρεται στο εν λόγω παράρτημα.
 3.Η Επιτροπή δημοσιεύει τα αριθμητικά στοιχεία που προκύπτουν από την εν λόγω αναπροσαρμογή.
 Άρθρο 11
 Μητρώο
 1.Η Επιτροπή εξασφαλίζει την ορθή λογιστική καταγραφή βάσει του παρόντος κανονισμού μέσω του ενωσιακού μητρώου που έχει θεσπιστεί σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013, συμπεριλαμβανομένων των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής, των δυνατοτήτων που εφαρμόζονται δυνάμει των άρθρων 4 έως 7, της συμμόρφωσης με το άρθρο 9, καθώς και των μεταβολών της κάλυψης βάσει του άρθρου 10 του παρόντος κανονισμού. Ο κεντρικός διαχειριστής πραγματοποιεί αυτοματοποιημένο έλεγχο κάθε συναλλαγής στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και, εφόσον απαιτείται, απαγορεύει συναλλαγές, για να εξασφαλίσει ότι δεν σημειώνονται παρατυπίες. Το κοινό έχει πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες.
 2.Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη για την εφαρμογή της παραγράφου 1 σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού.
 Άρθρο 12
 Άσκηση της εξουσιοδότησης
 1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
 2. Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 και στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού ανατίθεται στην Επιτροπή για αόριστο χρονικό διάστημα αρχής γενομένης από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
 3. Η ανάθεση των εξουσιών που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 και στο άρθρο 11 μπορεί να ανακληθεί οποτεδήποτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη σε ισχύ κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
 4.Πριν από την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες οι οποίοι ορίζονται από κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας της 13ης Απριλίου 2016.
 5. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
 6. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 2 και του άρθρου 11 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
 Άρθρο 13
 Διαδικασία επιτροπής
 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος που έχει συσταθεί κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
 2. Όποτε γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
 Άρθρο 14
 Επανεξέταση
 Η Επιτροπή υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έως τις 28 Φεβρουαρίου 2024 και εν συνεχεία ανά πενταετία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τη συνεισφορά του στον συνολικό στόχο της ΕΕ για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030 και τη συμβολή του στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού, ενώ επίσης δύναται να υποβάλλει προτάσεις, όπου απαιτείται.
 Άρθρο 15
 Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013/ΕΕ
 Ο κανονισμός αριθ. 525/2013/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
 1. Το άρθρο 7 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
 α) Προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο αα):
 «αα)από το 2023 οι οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κανονισμού [περί επιμερισμού των προσπαθειών (ESR)] σχετικά με τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 για το έτος X-2, σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC.»
 2.Στο άρθρο 7 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Τα κράτη μέλη ενημερώνουν ετησίως την Επιτροπή στις εκθέσεις τους σχετικά με τις προθέσεις τους να κάνουν χρήση των δυνατοτήτων ευελιξίας του άρθρου 5 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού περί επιμερισμού των προσπαθειών [ESR] σχετικά με τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030.»
 3.Στο άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ), προστίθεται το ακόλουθο σημείο viii):
 «viii).από το 2023 πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα που εφαρμόζονται προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει του κανονισμού [ESR] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, καθώς και πληροφορίες για τις σχεδιαζόμενες πρόσθετες εθνικές πολιτικές και μέτρα που προβλέπονται με σκοπό τον περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου πέρα από τις δεσμεύσεις τους δυνάμει του εν λόγω κανονισμού.»
 4.Στο άρθρο 14 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο στ):
 «στ)από το 2023 συνολικές προβλέψεις αερίων του θερμοκηπίου και ξεχωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για τις πηγές εκπομπών που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και τον κανονισμό [ESR] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030.»
 5.Στο άρθρο 21 παράγραφος 1 προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο γ):
 «γ) των υποχρεώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού [ESR] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030. Η αξιολόγηση λαμβάνει υπόψη την πρόοδο ως προς τις ενωσιακές πολιτικές και μέτρα, καθώς και τις πληροφορίες από τα κράτη μέλη. Κάθε δύο χρόνια, η αξιολόγηση περιλαμβάνει επίσης την προβλεπόμενη πρόοδο της Ένωσης ως προς την επίτευξη των δεσμεύσεών της για μείωση και κρατών μελών ως προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού.»
 6.Στο άρθρο 21 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος 4:
 «Η Επιτροπή δύναται να διατυπώνει γνώμες σχετικά με τα σχέδια δράσης που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού [ESR] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030.»
 Άρθρο 16
 Έναρξη ισχύος
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
 Βρυξέλλες,
 Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 Ο Πρόεδρος
 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 1,1.Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1,2.Σχετικός(-οί) τομέας(-είς) πολιτικής που αφορά(-ούν) τη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ
 1,3.Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1,4.Στόχος(-οι)
 1.5Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1.6Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις
 1.7Προβλεπόμενος(-οι) τρόπος(-οι) διαχείρισης
 2.MEΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
 2,1.Κανόνες παρακολούθησης και αναφοράς
 2,2.Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου
 2,3.Μέτρα για την πρόληψη της απάτης και των παρατυπιών
 3.ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 3,1.Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται
 3.2Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες
 3.2.1.Συνοπτική παρουσίαση των εκτιμώμενων επιπτώσεων στις δαπάνες
 3.2.2.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις
 3.2.3.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις πιστώσεις διοικητικής φύσεως
 3.2.4.Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο
 3.2.5.Συμμετοχή τρίτων μερών στη χρηματοδότηση
 3.3Εκτιμώμενες επιπτώσεις στα έσοδα
 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 1.1Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας
 Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και για τήρηση των δεσμεύσεων δυνάμει της συμφωνίας του Παρισιού.
 1.2Σχετικός(-οί) τομέας(-είς) πολιτικής που αφορά(-ούν) τη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ
 23
 Τομέας πολιτικής: Δράση για το κλίμα
 Δραστηριότητα ΠΒΔ: Δράση για το κλίμα σε ενωσιακό και διεθνές επίπεδο (Κωδικός ΠΒΔ 34 02 01)
 1.3Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση μετά από πιλοτικό έργο / προπαρασκευαστική δράση
 24
 Χ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά την παράταση υφιστάμενης δράσης
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά δράση προσανατολισμένη προς νέα δράση
 1.4.Στόχος(-οι)
 1.4.1.Πολυετής(-είς) στρατηγικός(-οί) στόχος(-οι) της Επιτροπής που αφορά η πρόταση/πρωτοβουλία
 Η πρόταση αποτελεί μέρος της νομοθεσίας για την εφαρμογή της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030 που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2014, για την επίτευξη του στόχου της ΕΕ για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 40 % σε σύγκριση με το 1990 στην εγχώρια αγορά έως το 2030, κατά τρόπο οικονομικά αποδοτικό, και τη συμβολή στον περιορισμό της θερμοκρασίας του πλανήτη.
 Η πρόταση αποτελεί μέρος των δέκα πολιτικών προτεραιοτήτων της Επιτροπής και σημαντικό στοιχείο του στρατηγικού πλαισίου για την Ενεργειακή Ένωση.
 1.4.2.Ειδικός(-οί) στόχος(-οι) και σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ
 Ειδικός στόχος αριθ. 1
 Παρακολούθηση της προόδου και έλεγχος της συμμόρφωσης των υποχρεώσεων των κρατών μελών για μείωση των εκπομπών σύμφωνα με την πρόταση, προκειμένου να επιτευχθεί μείωση κατά 30 % σε όλη την ΕΕ σε εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στους τομείς εκτός ΣΕΔΕ σε σύγκριση με το 2005, κατά τρόπο που διασφαλίζει την αντικειμενικότητα, την οικονομική αποδοτικότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα.
 Σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ
 Δράση για το κλίμα.
 1.4.3.Αναμενόμενο(-α) αποτέλεσμα(-τα) και επιπτώσεις
 Να προσδιοριστούν τα αποτελέσματα που θα πρέπει να έχει η πρόταση/πρωτοβουλία όσον αφορά τους(τις) στοχοθετημένους(-ες) δικαιούχους/ομάδες.
 Η πρόταση θα επιτύχει μείωση, έως το 2030, κατά 30 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005, των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου αναφορικά με τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ, σε ολόκληρη την έκταση της ΕΕ.
 Η πρόταση ορίζει εθνικούς στόχους εκτός ΣΕΔΕ κυρίως με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ, που ικανοποιεί το πρωταρχικό μέλημα των κρατών μελών για αντικειμενικότητα. Οι προβλεπόμενες προσαρμογές στόχων για τα κράτη μέλη υψηλών εσόδων όπως επίσης και η βελτίωση των υφιστάμενων και νέων δυνατοτήτων ευελιξίας, επιτρέπουν μια οικονομικά αποδοτική υλοποίηση του στόχου. Προκειμένου να διασφαλίζεται η συνολική περιβαλλοντική ακεραιότητα, το σημείο εκκίνησης των τροχιών προς το στόχο εντός του 2021 θα πρέπει να καθορίζεται βάσει των ιστορικών εκπομπών και οι νέες δυνατότητες ευελιξίας πρέπει να είναι περιορισμένες, ώστε να αποφευχθεί τυχόν ανεπαρκής εκπλήρωση της διεθνούς δέσμευσης της ΕΕ για τουλάχιστον 40 % μείωση των εγχώριων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με το 1990, έως το 2030.
 Συνιστώνται έλεγχοι συμμόρφωσης μικρότερης συχνότητα, ήτοι ανά πενταετία και όχι σε ετήσια βάση, γεγονός που θα μειώσει τον διοικητικό φόρτο τόσο των κρατών μελών όσο και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν υπάρχουν άμεσες υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων ή άλλες διοικητικές συνέπειες για τις επιχειρήσεις, τις ΜΜΕ ή τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.
 Η πρόταση απευθύνεται στα κράτη μέλη ως θεσμικούς φορείς. Η προτεινόμενη πολιτική θα εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο και, συνεπώς, ως επί το πλείστον επηρεάζει τις εθνικές υπηρεσίες. Ανάλογα με τη φύση και το πεδίο εφαρμογής των εθνικών μέτρων που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη, οι ρυθμίσεις αυτές θα επηρεάσουν διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη στους εμπλεκόμενους τομείς.
 Τυχόν περαιτέρω επιπτώσεις θα εξαρτηθούν από τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα που επιλέγονται σε κάθε συγκεκριμένη χώρα.
 1.4.4.Δείκτες αποτελεσμάτων και επιπτώσεων
 Να προσδιοριστούν οι δείκτες για την παρακολούθηση της υλοποίησης της πρότασης/πρωτοβουλίας.
 Δείκτης 1: Επίπεδο της μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εκτός ΣΕΔΕ της ΕΕ.
 Δείκτης 2: Επίπεδο μειώσεων των εκπομπών στα κράτη μέλη.
 1.5.Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1.5.1.Βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη κάλυψη αναγκών
 Τα κράτη μέλη οφείλουν να επιτύχουν τους εθνικούς τους στόχους μείωσης των εκπομπών έως το 2030. Θα πρέπει να εφαρμόσουν τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την πρόταση σε εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή θα αναπτύξει τα σχετικά εκτελεστικά μέτρα για την περίοδο μετά το 2020.
 1.5.2.Προστιθέμενη αξία της παρέμβασης της ΕΕ
 Η αλλαγή του κλίματος αποτελεί διασυνοριακό πρόβλημα. Δεδομένου ότι ο στόχος της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, απαιτείται συντονισμός της δράσης για το κλίμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο και, ει δυνατόν, σε παγκόσμιο επίπεδο, και η δράση της ΕΕ είναι δικαιολογημένη για λόγους επικουρικότητας. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη συμμετέχουν από κοινού στην εφαρμογή της συμφωνίας του Παρισιού. Η κοινή δράση επιτρέπει στην ΕΕ την αντιμετώπιση των αναδυόμενων ζητημάτων δίκαια και αποτελεσματικά, ενώ παράλληλα επιτυγχάνει έναν φιλόδοξο περιβαλλοντικό στόχο. Τα άρθρα 191 έως 193 της ΣΛΕΕ επιβεβαιώνουν τις αρμοδιότητες της ΕΕ στον τομέα της κλιματικής αλλαγής.
 1.5.3.Διδάγματα που αποκομίστηκαν από ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος
 Ενώ η τρέχουσα απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών (ESD) βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο υλοποίησης, οι δεσμεύσεις κατ’ εφαρμογή της ESD δύνανται να θεωρηθούν αποτελεσματικές, τουλάχιστον εν μέρει, ως προς την ενθάρρυνση νέων εθνικών πολιτικών και μέτρων που προάγουν την αποτελεσματική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εντός του πεδίου εφαρμογής της ESD. Το αποτέλεσμα αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι τέθηκε σε εφαρμογή μαζί με άλλες πολιτικές της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων έως το 2020, ιδίως όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Για πολλούς τομείς της ESD, συμπεριλαμβανομένων των τομέων κτιρίων, μεταφορών, γεωργίας και διαχείρισης αποβλήτων, ένα σημαντικό μέρος των μειώσεων των εκπομπών έως σήμερα μπορεί να αποδοθεί σε παράγοντες όπως οι τεχνολογικές μεταβολές που επηρεάζονται από τις παρεμβάσεις πολιτικής που προκύπτουν από τη δέσμη μέτρων έως το 2020. Συνολικά, η ESD είχε ως αποτέλεσμα τα κράτη μέλη να γίνουν πιο ενεργά ως προς την εξέταση νέων μέτρων για τη μείωση των εκπομπών στους διάφορους τομείς και τον βέλτιστο δυνατό σχεδιασμό τους. Όπως διαπιστώθηκε, η ESD προκάλεσε περιορισμένη πρόσθετη διοικητική επιβάρυνση σε επίπεδο κρατών μελών, αν και ενδέχεται να υπάρχουν δυνατότητες για μείωση του διοικητικού κόστους σε επίπεδο ΕΕ.
 1.5.4.Συμβατότητα και ενδεχόμενη συνέργεια με άλλα κατάλληλα μέσα
 Η πρόταση συνεχίζει τον τρέχοντα μηχανισμό επιμερισμού της προσπάθειας της ΕΕ για τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ έως το 2030 και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πλαισίου του 2030 για το κλίμα και την ενέργεια, καθώς και της στρατηγικής πλαισίου της Επιτροπής για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την αλλαγή του κλίματος. Ειδικότερα, συμβάλλει στην υλοποίηση της τέταρτης διάστασης της Ενεργειακής Ένωσης για την απαλλαγή της οικονομίας από τις ανθρακούχες εκπομπές.
 Συνάδει με τα άλλα μέρη της δέσμης μέτρων της Ενεργειακής Ένωσης, όπως η δέσμη μέτρων ενεργειακής απόδοσης, η οποία δίνει μεγάλη έμφαση στην ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η δέσμη μέτρων για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθώς και η πρωτοβουλία για εξάλειψη του διοξειδίου του άνθρακα από τον κλάδο των μεταφορών.
 Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή πολιτικών και μέτρων για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους, ορισμένες από τις οποίες επίσης αναμένεται να συμβάλουν στην επίτευξη των δεσμεύσεων της ΕΕ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση.
 1.6.Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις
 Χ Πρόταση/πρωτοβουλία περιορισμένης διάρκειας:
 –◻
 Πρόταση/πρωτοβουλία με ισχύ από 2021 έως 2030
 –◻
 Δημοσιονομικές επιπτώσεις από το 2019 έως το 2031
 ◻ Πρόταση/πρωτοβουλία απεριόριστης διάρκειας
 Περίοδος σταδιακής εφαρμογής από το ΕΕΕΕ έως το ΕΕΕΕ,
 και στη συνέχεια πλήρης εφαρμογή.
 1.7.Προβλεπόμενος(-οι) τρόπος(-οι) διαχείρισης
 25
 X Άμεση διαχείριση από την Επιτροπή
 –◻ από τις υπηρεσίες της, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού της στις αντιπροσωπείες της Ένωσης
 –◻
 από τους εκτελεστικούς οργανισμούς
 ◻ Επιμερισμένη διαχείριση με τα κράτη μέλη
 ◻ Έμμεση διαχείριση με ανάθεση εκτελεστικών καθηκόντων σε:
 –◻ τρίτες χώρες ή οργανισμούς που αυτές έχουν ορίσει·
 –◻ διεθνείς οργανισμούς και τις οργανώσεις τους (να προσδιοριστούν),
 –◻την ΕΤΕπ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων,
 –◻ τους φορείς που αναφέρονται στα άρθρα 208 και 209 του δημοσιονομικού κανονισμού,
 –◻ οργανισμούς δημοσίου δικαίου,
 –◻ οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου επιφορτισμένους με δημόσια υπηρεσία στον βαθμό που προσφέρουν επαρκείς οικονομικές εγγυήσεις,
 –◻ οργανισμούς που διέπονται από το ιδιωτικό δίκαιο κράτους μέλους, στους οποίους έχει ανατεθεί η εκτέλεση σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και που προσφέρουν επαρκείς οικονομικές εγγυήσεις,
 –◻ πρόσωπα επιφορτισμένα με την εκτέλεση συγκεκριμένων δράσεων στην ΚΕΠΠΑ δυνάμει του τίτλου V της ΣΕΕ, όπως προσδιορίζονται στην αντίστοιχη βασική πράξη.
 –Αν αναφέρονται περισσότεροι του ενός τρόποι διαχείρισης, παρακαλείστε να τους διευκρινίσετε στο τμήμα «Παρατηρήσεις».
 Παρατηρήσεις
 Η πρόταση συνεχίζει την τρέχουσα απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΕ (απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών) με τις ίδιες υποχρεώσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τα κράτη μέλη και καθήκοντα διαχείρισης για την Επιτροπή. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να επικουρείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος στο έργο της παρακολούθησης της προόδου των κρατών μελών στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους κατ’ εφαρμογή της πρότασης.
 2.MEΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
 2.1.Κανόνες παρακολούθησης και αναφοράς
 Προσδιορισμός της συχνότητας και των όρων των εν λόγω διατάξεων.
 Η παρακολούθηση της προόδου και της διαδικασίας αξιολόγησης της συμμόρφωσης θα βασίζεται σε ένα υφιστάμενο συνολικό πλαίσιο παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και επαλήθευσης που καθορίζεται εν μέρει στην ESD, και εν μέρει στον κανονισμό περί μηχανισμού παρακολούθησης (κανονισμός (ΕΕ) 525/2013) και τις εκτελεστικές του διατάξεις. Ο άρτιος κύκλος υποβολής εκθέσεων και συμμόρφωσης που ορίζεται από την ESD θα διατηρηθεί στο πλαίσιο της πρότασης. Τα κράτη μέλη διατηρούν την υποχρέωση να συμμορφώνονται προς τα ετήσια όρια εκπομπών και μια γραμμική τροχιά κατά την περίοδο 2021-2030, αν και ο πραγματικός έλεγχος συμμόρφωσης θα οργανωθεί σε πενταετή και όχι σε ετήσια βάση.
 Για να διασφαλιστεί ότι η αξιολόγηση της συμμόρφωσης βασίζεται σε ακριβή δεδομένα, οι απογραφές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (GHG) που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να επανεξετάζονται από την Επιτροπή. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα εξακολουθήσει να συντονίζει τον έλεγχο της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των υποβαλλόμενων πληροφοριών.
 Επιπροσθέτως, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν οι υφιστάμενες υποχρεώσεις των κρατών μελών να υποβάλλουν ανά διετία έκθεση σχετικά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα προκειμένου να επιτύχουν τις δεσμεύσεις τους δυνάμει της παρούσας πρότασης, καθώς και σχετικά με τις προβλέψεις εκπομπών τους.
 2.2.Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου
 2.1.1.Κίνδυνος(-οι) που έχει(-ουν) επισημανθεί
 Μη υποβολή ή μη έγκαιρη υποβολή εκθέσεων των κρατών μελών για τις ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου τους.
 2.2.2.Πληροφορίες σχετικά με το σύστημα εσωτερικού ελέγχου που έχει καθοριστεί
 Χάρη στο υφιστάμενο και άρτια καθιερωμένο σύστημα ετήσιας υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών, όπως ορίζεται στον κανονισμό περί μηχανισμού παρακολούθησης, υπάρχουν οι κατάλληλες διαδικασίες ώστε να διασφαλίζεται ότι οι εκθέσεις περί εκπομπών υποβάλλονται εγκαίρως και ότι οποιοδήποτε κράτος μέλος που δεν εκπληρώνει ορθώς τις υποχρεώσεις του για την υποβολή εκθέσεων μπορεί να λαμβάνει βοήθεια επί τούτου.
 2.2.3.Εκτιμώμενο κόστος και όφελος των ελέγχων και αξιολόγηση του εκτιμώμενου επιπέδου του κινδύνου σφάλματος
 Ο κίνδυνος σφάλματος είναι άνευ αντικειμένου.
 2.3.Μέτρα για την πρόληψη της απάτης και των παρατυπιών
 Να προσδιοριστούν τα ισχύοντα ή τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης και προστασίας.
 Η παρακολούθηση της προόδου των κρατών μελών προς τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με την πρόταση αυτή βασίζεται σε ένα άρτια καθιερωμένο υφιστάμενο σύστημα για τον έλεγχο ποιότητας και την επαλήθευση των ετήσιων εκθέσεών τους για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου. Αυτό εξασφαλίζει ότι τυχόν κενά ή παρατυπίες όσον αφορά τα παρεχόμενα δεδομένα περί εκπομπών αντιμετωπίζονται και διορθώνονται εγκαίρως, πριν τον έλεγχο συμμόρφωσης.
 3.ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 3.1.Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται
 Υφιστάμενες γραμμές του προϋπολογισμού
 Κατά σειρά τομέων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμών του προϋπολογισμού.
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Γραμμή προϋπολογισμού
 Είδος
 δαπάνης
 Συνεισφορά
 ΔΠ/ΜΔΠ
 26
 χωρών ΕΖΕΣ
 27
 υποψηφίων για ένταξη χωρών
 28
 τρίτων χωρών
 κατά την έννοια του άρθρου 21 παράγραφος 2 στοιχείο β) του δημοσιονομικού κανονισμού
 2
 34.02.01
 29
 ΜΔΠ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 2
 07.02.06
 30
 ΜΔΠ
 ΝΑΙ
 ΝΑΙ
 ΝΑΙ
 ΟΧΙ
 5
 34,01 %
 ΜΔΠ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 Νέες γραμμές του προϋπολογισμού, των οποίων έχει ζητηθεί η δημιουργία: Άνευ αντικειμένου
 Κατά σειρά τομέων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμών του προϋπολογισμού.
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Γραμμή προϋπολογισμού
 Είδος
 δαπάνης
 Συνεισφορά
 Αριθμός
 [Τομέας..........................................]
 ΔΠ/ΜΔΠ
 χωρών ΕΖΕΣ
 υποψηφίων για ένταξη χωρών
 τρίτων χωρών
 κατά την έννοια του άρθρου 21 παράγραφος 2 στοιχείο β) του δημοσιονομικού κανονισμού
 [XX.YY.YY.YY]
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 3.2.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες
 ]
 3.2.1.Συνοπτική παρουσίαση των εκτιμώμενων επιπτώσεων στις δαπάνες
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού
 πλαισίου
 Αριθμός
 Βιώσιμη ανάπτυξη: Φυσικοί πόροι
 ΓΔ: CLIMA
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 2023-2032
 ΣΥΝΟΛΟ
 • Επιχειρησιακές πιστώσεις
 34 02 01
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (1)
 0,900
 0,900
 Πληρωμές
 (2)
 0,540
 0,360
 0,900
 07 02 06
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (1α)
 0,200
 0,200
 0,400
 Πληρωμές
 (2α)
 0,200
 0,200
 0,400
 Πιστώσεις διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενες από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων
 31
 Αριθμός γραμμής του προϋπολογισμού
 (3)
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 για τη ΓΔ CLIMA
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 =1+1a +3
 1,100
 0,200
 1,300
 Πληρωμές
 =2+2α
 +3
 0,740
 0,560
 1,300
 • ΣΥΝΟΛΟ επιχειρησιακών πιστώσεων
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (4)
 1,100
 0,200
 1,300
 Πληρωμές
 (5)
 0,740
 0,560
 1,300
 •ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενων από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων
 (6)
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 για τον ΤΟΜΕΑ 2
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 =4+ 6
 1,100
 0,200
 1,300
 Πληρωμές
 =5+ 6
 0,740
 0,560
 1,300
 Αν η πρόταση/πρωτοβουλία επηρεάζει περισσότερους του ενός τομείς:
 • ΣΥΝΟΛΟ επιχειρησιακών πιστώσεων
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (4)
 Πληρωμές
 (5)
 •ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενων από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων
 (6)
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 4
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 (Ποσό αναφοράς)
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 =4+ 6
 1,100
 0,200
 1,300
 Πληρωμές
 =5+ 6
 0,740
 0,560
 1,300
 Τα προτεινόμενα μέτρα θα υλοποιηθούν στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού κονδυλίου για το πρόγραμμα LIFE, και σε μικρότερο βαθμό από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, όπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του ΠΔΠ 2014-2020.
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού
 πλαισίου
 5
 «Διοικητικές δαπάνες»
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 ΓΔ: CLIMA
 • Ανθρώπινοι πόροι
 0,402
 0,402
 0,606
 0,606
 2,016
 • Άλλες διοικητικές δαπάνες
 0,015
 0,015
 0,030
 ΣΥΝΟΛΟ ΓΔ CLIMA
 Πιστώσεις
 0,402
 0,402
 0,621
 0,621
 2,046
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 του ΤΟΜΕΑ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 (Σύνολο πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων = Σύνολο πληρωμών)
 0,402
 0,402
 0,621
 0,621
 2,046
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 0,402
 0,402
 1,721
 0,821
 3,346
 Πληρωμές
 0,402
 0,402
 1,361
 1,181
 3,346
 3.2.2.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις
 ◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση επιχειρησιακών πιστώσεων
 X Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση επιχειρησιακών πιστώσεων, όπως εξηγείται κατωτέρω:
 Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Να προσδιοριστούν οι στόχοι και τα αποτελέσματα
 ⇩
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 AΠOTEΛΕΣΜATA
 Είδος
 32
 Μέσο κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Συνολικός αριθμός
 Συνολικό κόστος
 ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ αριθ. 1
 - Αποτέλεσμα
 Σύμβαση υπηρεσιών
 0,900
 1
 0,900
 1
 0,900
 - Αποτέλεσμα
 Ανάπτυξη IT
 0,200
 1
 0,200
 1
 0,200
 2
 0,400
 - Αποτέλεσμα
 Μερικό σύνολο για τον ειδικό στόχο αριθ. 1
 2
 1,100
 1
 0,200
 5
 3,100
 ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ αριθ. 2 ...
 - Αποτέλεσμα
 Μερικό σύνολο για τον ειδικό στόχο αριθ. 2
 ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ
 2
 1,100
 1
 0,200
 3
 1,300
 3.2.3.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις πιστώσεις διοικητικής φύσεως
 3.2.3.1.Συνοπτική παρουσίαση
 ◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα
 X Η πρόταση/πρωτοβουλία απαιτεί τη χρησιμοποίηση πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα, όπως εξηγείται κατωτέρω:
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 ΤΟΜΕΑΣ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Ανθρώπινοι πόροι
 0,402
 0,402
 0,606
 0,606
 2,016
 Άλλες διοικητικές δαπάνες
 0,015
 0,015
 0,030
 Υποσύνολο ΤΟΜΕΑ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 0,402
 0,402
 0,621
 0,621
 2,046
 εκτός του ΤΟΜΕΑ 5
 33
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Ανθρώπινοι πόροι
 Άλλες δαπάνες
 διοικητικού χαρακτήρα
 Υποσύνολο
 εκτός του ΤΟΜΕΑ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 ΣΥΝΟΛΟ
 0,402
 0,402
 0,621
 0,621
 2,046
 Οι απαιτούμενες πιστώσεις για ανθρώπινους πόρους και λοιπές δαπάνες διοικητικού χαρακτήρα θα καλυφθούν από τις πιστώσεις της ΓΔ που έχουν ήδη διατεθεί για τη διαχείριση της δράσης και/ή έχουν ανακατανεμηθεί εντός της ΓΔ και οι οποίες θα συμπληρωθούν, εάν χρειαστεί, με όλα τα πρόσθετα κονδύλια που ενδέχεται να διατεθούν στην αρμόδια για τη διαχείριση της δράσης ΓΔ στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας κατανομής και λαμβανομένων υπόψη των δημοσιονομικών περιορισμών.
 3.2.3.2.Εκτιμώμενες ανάγκες σε ανθρώπινους πόρους
 ◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση ανθρώπινων πόρων
 X Η πρόταση/πρωτοβουλία απαιτεί τη χρησιμοποίηση ανθρώπινων πόρων, όπως εξηγείται κατωτέρω:
 Εκτίμηση η οποία πρέπει να εκφράζεται σε μονάδες ισοδυνάμων πλήρους απασχόλησης
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος 2019
 Έτος 20220
 • Θέσεις απασχόλησης στον πίνακα προσωπικού (θέσεις μόνιμων και έκτακτων υπαλλήλων)
 34 01 01 01 (έδρα και γραφεία αντιπροσωπείας της Επιτροπής)
 3
 3
 4
 4
 XX 01 01 02 (σε αντιπροσωπεία)
 XX 01 05 01 (έμμεση έρευνα)
 10 01 05 01 (άμεση έρευνα)
 • Εξωτερικό προσωπικό (σε μονάδα ισοδυνάμου πλήρους απασχόλησης: ΙΠΑ)
 34
 34 01 02 01 (AC, END, INT από το «συνολικό κονδύλιο»)
 1
 1
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT και JED στις αντιπροσωπείες)
 XX 01 04 yy
 35
 - στην έδρα
 - σε αντιπροσωπείες
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - έμμεση έρευνα)
 10 01 05 02 (AC, END, INT - άμεση έρευνα)
 Άλλες γραμμές του προϋπολογισμού (να προσδιοριστούν)
 ΣΥΝΟΛΟ
 3
 3
 5
 5
 34 είναι ο σχετικός τομέας πολιτικής ή ο σχετικός τίτλος του προϋπολογισμού.
 Οι ανάγκες σε ανθρώπινους πόρους θα καλυφθούν από το προσωπικό της ΓΔ που έχει ήδη διατεθεί για τη διαχείριση της δράσης και/ή έχει ανακατανεμηθεί στο εσωτερικό της ΓΔ και το οποίο θα συμπληρωθεί, εάν χρειαστεί, από πρόσθετους πόρους που μπορεί να διατεθούν στην αρμόδια για τη διαχείριση ΓΔ στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας κατανομής και λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων δημοσιονομικών περιορισμών.
 Περιγραφή των προς εκτέλεση καθηκόντων:
 Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι
 Δεδομένου ότι η πρόταση συνεχίζει την ισχύουσα απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών, η διαχείριση θα εξακολουθήσει να πραγματοποιείται από την τρέχουσα ομάδα AD στη ΓΔ CLIMA. Απαιτείται πρόσθετος υπάλληλος AD από το 2019 για να παρέχει υποστήριξη πελατών στους εκπροσώπους των κρατών μελών και να αναπτύξει και να διαχειριστεί το μέρος της ESD του υφιστάμενου ενωσιακού μητρώου, ενός σύνθετου και κρίσιμου συστήματος.
 Εξωτερικό προσωπικό
 Ένας συμβασιούχος υπάλληλος (AC) θα χρειαστεί για να υποστηριχθεί η μετάβαση και να αλληλεπικαλυφθεί η φάση μεταξύ της υφιστάμενης και της νέας απόφασης επιμερισμού των προσπαθειών κατά τα έτη 2019-2020 και μα παρασχεθεί βοήθεια κατά τη φάση εκκίνησης της νέας πρωτοβουλίας.
 3.2.4Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο
 X Η πρόταση/πρωτοβουλία είναι συμβατή με τον ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.
 ◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία απαιτεί αναπρογραμματισμό του σχετικού τομέα του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
 Να εξηγηθεί ο απαιτούμενος αναπρογραμματισμός και να προσδιοριστούν οι σχετικές γραμμές του προϋπολογισμού και τα αντίστοιχα ποσά.
 ◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία απαιτεί τη χρησιμοποίηση του μέσου ευελιξίας ή την αναθεώρηση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
 Να εξηγηθούν οι απαιτούμενες ενέργειες και να προσδιοριστούν οι σχετικοί τομείς και γραμμές του προϋπολογισμού και τα αντίστοιχα ποσά.
 3.2.5Συμμετοχή τρίτων μερών στη χρηματοδότηση
 Χ Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν προβλέπει συγχρηματοδότηση από τρίτα μέρη.
 Η πρόταση/πρωτοβουλία προβλέπει τη συγχρηματοδότηση που εκτιμάται κατωτέρω:
 Πιστώσεις σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 N
 Έτος
 N+1
 Έτος
 N+2
 Έτος
 N+3
 Να εγγραφούν όσα έτη απαιτούνται, ώστε να εμφαίνεται η διάρκεια των επιπτώσεων (βλ. σημείο 1.6)
 Σύνολο
 Να προσδιοριστεί ο φορέας συγχρηματοδότησης
 ΣΥΝΟΛΟ συγχρηματοδοτούμενων πιστώσεων
 3.3Εκτιμώμενες επιπτώσεις στα έσοδα
 X Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα.
 ◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία έχει τις ακόλουθες δημοσιονομικές επιπτώσεις:
 –◻
 στους ιδίους πόρους
 –◻
 στα διάφορα έσοδα
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Γραμμή εσόδων του προϋπολογισμού:
 Διαθέσιμες πιστώσεις για το τρέχον οικονομικό έτος
 Επιπτώσεις της πρότασης/πρωτοβουλίας
 36
 Έτος
 N
 Έτος
 N+1
 Έτος
 N+2
 Έτος
 N+3
 Να εγγραφούν όσα έτη απαιτούνται, ώστε να εμφαίνεται η διάρκεια των επιπτώσεων (βλ. σημείο 1.6)
 Άρθρο ...............
 Για τα διάφορα έσοδα «για ειδικό προορισμό», να προσδιοριστεί(-ούν) η(οι) γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται.
 Να προσδιοριστεί η μέθοδος υπολογισμού των επιπτώσεων στα έσοδα.
 (1)
 Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140, 5.6.2009, σ. 136)
 (2)
 COM(2016) 0395 final
 (3)
 COM(2016) 0110 final
 (4)
 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13)
 (5)
 COM(2016) 483 Έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την αξιολόγηση της εφαρμογής της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 14 αυτής.
 (6)
 Η διαβούλευση πραγματοποιήθηκε από τις 26 Μαρτίου έως τις 18 Ιουνίου 2015 και είναι διαθέσιμη στον δικτυακό τόπο της έρευνας της ΕΕ
 http://ec.europa.eu/clima/consultations/articles/0025_en.htm
 .
 (7)
 Βλέπε SWD(2016) 247, Παράρτημα 8.2.
 (8)
 Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Σενάριο αναφοράς της ΕΕ για το 2016, Ενέργεια, μεταφορές και εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, Τάσεις έως το 2050.
 (9)
 Υποστηρικτική μελέτη για την αξιολόγηση της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ (απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών), Ricardo Energy and Environment με Trinomic και Vito.
 (10)
 SWD(2016) 247 και SWD(2016) 248. The Regulatory Scrutiny Board issued an positive opinion of the draft impact assessment report, see SEC(2016) 339.
 (11)
 SWD(2014)15, SWD(2014)255 final
 (12)
 Η έκθεση θα παρουσιάζει την πρόοδο των κρατών μελών ως προς τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο της Ενεργειακής Ένωσης και του συστήματος διακυβέρνησής της.
 (13)
 ΕΕ C, , σ. .
 (14)
 ΕΕ C, , σ. .
 (15)
 ΕΕ C, , σ. .
 (16)
 COM(2015)80
 (17)
 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13).
 (18)
 Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32).
 (19)
 Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ.136).
 (20)
 SWD(2016) 247
 (21)
 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).
 (22)
 Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32)
 (23)
 ΔΒΔ: Διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων· ΠΒΔ: Προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων.
 (24)
 Όπως αναφέρεται στο άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β) του δημοσιονομικού κανονισμού.
 (25)
 Αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους διαχείρισης και παραπομπές στον δημοσιονομικό κανονισμό διατίθενται στον δικτυακό τόπο BudgWeb:
 http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
 (26)
 ΔΠ = Διαχωριζόμενες πιστώσεις / ΜΔΠ = Μη διαχωριζόμενες πιστώσεις.
 (27)
 ΕΖΕΣ: Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών.
 (28)
 Υποψήφιες χώρες και, εφόσον ισχύει, δυνάμει υποψήφιες για ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων.
 (29)
 Μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (άμβλυνση).
 (30)
 Επιδοτήσεις προς τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος.
 (31)
 Τεχνική και/ή διοικητική βοήθεια και δαπάνες στήριξης της εφαρμογής προγραμμάτων και/ή δράσεων της ΕΕ (πρώην γραμμές «BA»), έμμεση έρευνα, άμεση έρευνα.
 (32)
 Τα αποτελέσματα αφορούν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που θα παρασχεθούν (παράδειγμα: αριθμός ανταλλαγών σπουδαστών που χρηματοδοτήθηκαν, αριθμός χλμ. οδών που κατασκευάστηκαν κ.λπ.).
 (33)
 Τεχνική και/ή διοικητική βοήθεια και δαπάνες στήριξης της εφαρμογής προγραμμάτων και/ή δράσεων της ΕΕ (πρώην γραμμές «BA»), έμμεση έρευνα, άμεση έρευνα.
 (34)
 AC = συμβασιούχος υπάλληλος· AL = τοπικός υπάλληλος, END = αποσπασμένος εθνικός εμπειρογνώμονας· INT = προσωρινό προσωπικό JED = νέος εμπειρογνώμονας σε αντιπροσωπεία.
 (35)
 Επιμέρους ανώτατο όριο εξωτερικού προσωπικού που καλύπτεται από επιχειρησιακές πιστώσεις (πρώην γραμμές «BA»).
 (36)
 Όσον αφορά τους παραδοσιακούς ιδίους πόρους (δασμούς, εισφορές ζάχαρης) τα αναγραφόμενα ποσά πρέπει να είναι καθαρά ποσά, δηλ. τα ακαθάριστα ποσά μετά την αφαίρεση του 25 % για έξοδα είσπραξης.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 20.7.2016
 COM(2016) 482 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ
 στην
 ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και για τήρηση των δεσμεύσεων δυνάμει της συμφωνίας του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή
 {SWD(2016) 247 final}{SWD(2016) 248 final}
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
 ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 4
 Μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών, σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα του 2005, έως το 2030, που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3
 Βέλγιο
 -35%
 Βουλγαρία
 -0%
 Τσεχική Δημοκρατία
 -14%
 Δανία
 -39%
 Γερμανία
 -38%
 Εσθονία
 -13%
 Ιρλανδία
 -30%
 Ελλάδα
 -16%
 Ισπανία
 -26%
 Γαλλία
 -37%
 Κροατία
 -7%
 Ιταλία
 -33%
 Κύπρος
 -24%
 Λετονία
 -6%
 Λιθουανία
 -9%
 Λουξεμβούργο
 -40%
 Ουγγαρία
 -7%
 Μάλτα
 -19%
 Ολλανδία
 -36%
 Αυστρία
 -36%
 Πολωνία
 -7%
 Πορτογαλία
 -17%
 Ρουμανία
 -2%
 Σλοβενία
 -15%
 Σλοβακία
 -12%
 Φινλανδία
 -39%
 Σουηδία
 -40%
 Ηνωμένο Βασίλειο
 -37%
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
 ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΠΟΥ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΕΔΕ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 6
 Μέγιστο ποσοστό των εκπομπών του 2005, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού
 Βέλγιο
 2%
 Δανία
 2%
 Ιρλανδία
 4%
 Λουξεμβούργο
 4%
 Μάλτα
 2%
 Κάτω Χώρες
 2%
 Αυστρία
 2%
 Φινλανδία
 2%
 Σουηδία
 2%
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
 ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΑΠΟΔΑΣΩΜΕΝΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ, ΔΑΣΩΜΕΝΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΙΜΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΧΟΡΤΟΛΙΒΑΔΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2021 ΕΩΣ 2030, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 7
 Μέγιστο ποσό εκφρασμένο σε εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO2
 Βέλγιο
 3,8
 Βουλγαρία
 4,1
 Τσεχική Δημοκρατία
 2,6
 Δανία
 14,6
 Γερμανία
 22,3
 Εσθονία
 0,9
 Ιρλανδία
 26,8
 Ελλάδα
 6,7
 Ισπανία
 29,1
 Γαλλία
 58,2
 Κροατία
 0,9
 Ιταλία
 11,5
 Κύπρος
 0,6
 Λετονία
 3,1
 Λιθουανία
 6,5
 Λουξεμβούργο
 0,25
 Ουγγαρία
 2,1
 Μάλτα
 0,03
 Κάτω Χώρες
 13,4
 Αυστρία
 2,5
 Πολωνία
 21,7
 Πορτογαλία
 5,2
 Ρουμανία
 13,2
 Σλοβενία
 1,3
 Σλοβακία
 1,2
 Φινλανδία
 4,5
 Σουηδία
 4,9
 Ηνωμένο Βασίλειο
 17,8
 Μέγιστο σύνολο:
 280
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV
 ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 10 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2
 Συνολική προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 εκφραζόμενη σε τόνους ισοδύναμου CO2
 Βουλγαρία
 1602912
 Τσεχική Δημοκρατία
 4440079
 Εσθονία
 145944
 Κροατία
 1148708
 Λετονία
 547061
 Λιθουανία
 2165895
 Ουγγαρία
 6705956
 Πολωνία
 7456340
 Πορτογαλία
 1655253
 Ρουμανία
 10932743
 Σλοβενία
 178809
 Σλοβακία
 2160210