type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
C 124/4 IT Gazzetta ufficiale dell’Unione europea 24.5.2003
 Ricorso della Commissione delle Comunità europee con- Motivi e principali argomenti
 tro la Repubblica federale di Germania, proposto il
 28 febbraio 2003
 — Le normative per il recepimento dell’art. 6, n. 3, della
 (Causa C-98/03) direttiva devono essere valutate in base al fatto che
 prevedano una valutazione dell’incidenza sul sito per tutti
 i progetti che possono avere incidenze significative su
 (2003/C 124/07) zone speciali di conservazione. Il fatto che una determina-
 ta incidenza possa eventualmente essere significativa
 non può essere accertato esclusivamente esaminando il
 progetto, bensì solamente alla luce dei rispettivi obiettivi
 di conservazione previsti per la zona di conservazione
 Il 28 febbraio 2003, la Commissione delle Comunità europee, eventualmente colpita e della rispettiva presenza, nella
 rappresentata dal sig. Ulrich Wölker, consigliere giuridico della zona, di habitat naturali e di specie. La definizione di
 Commissione delle Comunità europee, con domicilio eletto in «progetto» di cui al § 10, primo comma, n. 11, lett. b) e c)
 Lussemburgo, ha proposto, dinanzi alla Corte di giustizia delle del Bundesnaturschutzgesetz (legge federale per la tutela
 Comunità europee, un ricorso contro la Repubblica federale di della natura) non prende tuttavia in considerazione le
 Germania. zone di conservazione. Anche se si riuscisse astrattamente
 a dimostrare che, nonostante le limitazioni contenute
 nella definizione, effettivamente tutti i progetti possibili
 idonei ad avere un’incidenza significativa su zone speciali
 La ricorrente chiede che la Corte voglia: di conservazione sono inclusi, non sarebbe tuttavia
 ancora garantito che venissero inclusi progetti con effetti
 1. Dichiarare che la Repubblica federale di Germania è atipici e sostanzialmente più lontani nel tempo, qualora,
 venuta meno agli obblighi che le incombono in forza in casi concreti, essi risultassero significativi. In particola-
 dell’art. 6, nn. 3 e 4, nonché degli artt. 12, 13 e 16 della re, habitat naturali di dimensioni ridotte, in cui sono
 direttiva del Consiglio 21 maggio 1992, 92/43/CEE (1), presenti specie rare, possono reagire in modo molto più
 relativa alla conservazione degli habitat naturali e semina- sensibile alle azioni esterne di quanto possano anticipare
 turali e della flora e della fauna selvatiche poiché: normative tipizzanti.
 — non prevede, per determinati progetti al di fuori
 delle zone speciali di conservazione ai sensi del- — La mancata considerazione dell’inquinamento da sostanze
 l’art. 4, n. 1, della direttiva, i quali, ai sensi dell’art. 6, nocive che emerge dal § 36 della Bundesnaturschutzge-
 nn. 3 e 4 della direttiva, devono essere sottoposti alla setz, all’infuori di una zona di attività (definita in modo
 valutazione dell’incidenza sul sito, lo svolgimento di poco chiaro) di un progetto violerebbe l’art. 6, n. 3, della
 tale tipo di valutazione, indipendentemente dal direttiva.
 fatto che i progetti potrebbero avere incidenze
 significative su tale sito;
 — La limitazione della tutela dei nidi, dei covi, delle tane e
 — consente emissioni in una zona speciale di conserva- dei rifugi degli animali ai danni intenzionali (§ 43, n. 4,
 zione indipendentemente dal fatto che esse potreb- della Bundesnaturschutzgesetz) non è compatibile con
 bero avere incidenze significative su tale zona; l’art. 12, primo comma, lett. d) della direttiva, secondo il
 cui inequivocabile tenore, nell’ambito del divieto di
 — esclude dall’ambito di applicazione delle norme per deterioramento o di distruzione dei siti di riproduzione o
 la tutela delle specie alcuni pregiudizi non volontari delle aree di riposo, non è necessaria l’intenzionalità.
 a specie animali protette;
 — non garantisce il rispetto delle deroghe di cui — Il § 43, n. 4, della Bundesnaturschutzgesetz prevede
 all’art. 16 della direttiva per quanto riguarda talune anche eccezioni alle norme sulla tutela delle specie a
 attività incompatibili con la protezione territoriale; favore di interventi o di provvedimenti già autorizzati,
 senza considerare che, al momento in cui fu concessa
 l’autorizzazione, poteva non essere ancora noto che
 — prevede norme sull’uso di prodotti fitosanitari che sarebbe stata colpita una specie protetta.
 non prendono sufficientemente in considerazione la
 tutela delle specie;
 — non ha notificato norme giuridiche in materia (1 ) GU L 206, pag. 7.
 di pesca relative alla cattura e/o tali norme non
 contenevano sufficienti divieti di pesca.
 2. Condannare la Repubblica federale di Germania alle
 spese.


type: wikipedia

text:
Military exercises are conducted by the Pakistan Armed Forces to increase combat readiness, and to identify problems in logistics, training, and current military doctrine. They also test the ability of units to work together. Lastly, they act as a visible expression of military might, which acts as a deterrent to potential enemy action. An important component of each exercise is the after-action assessment. Since 1989 the four branches services have increasingly begun coordinated exercises.
 Joint Exercises
 PASSEX 2020
 Gulf of Aden, Africa, 150 km off the coast of Yemen and Somalia Pakistan Navy along with the Japanese Maritime Self Defense Force conduct joint exercise in Gulf of Aden dubbed PASSEX 2020. Pakistan Navy Guided-Missile Frigate PNS Zulfiquar (FFG-251) and Japanese Destroyer JS Onami (DD-111) participated. The aim of the exercise was to strengthen bilateral Pakistan-Japan Naval warfare collaborations and interoperability as well as to ensure maritime security in the region.
 PNS ZULFIQUAR participated in Passage Ex (PASSEX) with South Korean Navy Ship DAE JO YEONG in Gulf of Aden. PASSEX aimed to ensure maritime security in the region. It will further strengthen bilateral ties with South Korean Navy, enhance naval collaborations & interoperability.
 Zarb-e-Momin
 Exercise Zarb–e–Momin is a joint-command field exercise conducted by the Pakistan Army since 1989. It is usually held in conjunction with the Pakistan Air Force's High Mark exercise. The exercises are conducted to test out the new weapon systems, and include such units as the Pakistan Army Aviation Corps and the Pakistan Army Artillery Corps. The exercise involves the deployment of three field corps, two armored brigades, two artillery divisions, one air-defence division. At the time of the first exercise Chief of Staff General Mirza Aslam Beg described it as a test of an "offensive-defensive" military doctrine and a simulation of an invasion of India. The first exercise also contributed to a real-life military buildup between the Pakistani and Indian Armies, which led to 200,000 Indian soldiers and 100,000 Pakistani soldiers deployed against each other along the Line of Control by March 1990.
 High Mark
 Exercise High Mark is the PAF's largest and most comprehensive exercise and is held about every five years. In 2010, it lasted for forty days and covered air defenses across the entire country. Recently it has included army and naval units.
 Azm-e-Nau
 The first Exercise Azm-e-Nau was conducted in 2009, while an army exercise, it was fully coordinated with the navy and air force.
 In June 2013, the Pakistan Armed Forces started Azm-i-Nau IV to update the military's "readiness strategy for dealing with the complex security threat environment." The objective of the exercise was to assess military tactics, procedures and techniques in the event of the emerging threat environment, and explore joint operations strategies in response to combating the threat through all three branches of the military.
 Army
 Eagle Dash-I
 February 4, 2016, Pakistan Army hosted first Counter Terrorism Eagle Dash-I exercise with Sri Lanka and Maldives consisting of special forces. The two week-long exercises were held at Pakistan Army’s renowned National Counter Terrorism Centre (NCTC) in Pabbi. The centre’s geography which includes hills and jungles offered participants the perfect environment to simulate operations against a fictitious terrorist group which could employ guerrilla warfare techniques and challenge the state’s writ.
 Zarb-e-Hadeed
 Zarb-e-Hadeed is an annual military exercise of the Pakistan Army focused on readiness of military operations and enhance military cooperation between the multiple units. Designed to combat under various testing weather conditions in desert and plains, the participants are trained for winter battlefield environment. It also determines synergy and professionalism capabilities of the military under various discipline such assembly, military tactics and firepower. The exercise also engage cops in strategic plans to determine scope of the conflict. It is annually carried out in Rawalpindi, Punjab for two weeks which ends on 28 February.
 Navy
 Sea Spark
 Exercise Sea Spark is largest of the naval exercises periodically conducted by the Pakistan Navy to simulate naval warfare and the protection of the country's maritime border.
 In 2012 the exercise took place in the North Arabian Sea and started on 17 September 2012. The navy officials stressed that exercises were aimed at assessing "operational readiness" and providing an opportunity to the officers and sailors to operate in a multi-threat environment and to exercise their responses accordingly. The navy deployed all active-duty combatant ships, submarines, fighter jets and the special operations forces, including the entire division of Marines and the naval establishments to cover the entire gamut of naval operations. The exercise also included the joint involvement of the army and air force for special joint operations. The navy put special emphasis on conventional and non-conventional war games, including the features of army and air force pitching against navy to determine the naval capabilities in joint operations in specific threat environment.
 Shamsheer-e-Behr
 Exercise Shamsheer-e-Behr is a biannual naval war game conducted in Karachi. It focuses on testing the Navy's field exercises, and incorporating them into naval strategies.
 Tahaffuz-e-Sahil
 Exercise Tahaffuz-e-Sahil is a periodic naval exercise demonstrating and testing techniques for protection of the coast. In 2015 the exercise focused on protecting the port at Gwadar.
 Air force
 The Pakistan Air Force has several major recurring military exercises:
 Flat Out
 Exercise Flat Out is an aerial military exercise conducted by the Pakistan Air Force with an objectives of providing training of its personnel for surge operations in war. Because of the induction of new aircraft and in the light of past experience, the rules governing this exercise were modified in 1996 to conform with the wartime role of the various squadrons.
 Saffron Bandit
 Exercise Saffron Bandit is a major "command level" combat training exercise, usually held either bi-annually or tri-annually, by the Pakistan Air Force. The initial targets, mainstream goals and purpose of the exercise are focused specifically on the threat from India, particularly that emanating from the Indian Air Force.
 Shaheen (Eagle)-IX
 Shaheen (Eagle)-IX is a joint air force exercise involving Pakistan and China. The first Eagle joint exercise was in March 2011.
 Wide Awake
 Exercise Wide Awake is an aerial exercise tests the ability of bases and fighter squadrons to react to operational requirements at short notice in peacetime. Since 1997, it has been regularly conducted by the PAF.
 Multilateral Exercises
 Pakistan has carried out a number of joint military exercises with China, Russia, Saudi Arabia, Iran, and Turkey.
 In 2010, the Pakistan Air Force participated in the multinational air exercise called Exercise Red Flag at Nellis Air Force Base, Nevada. They sent several F-16s across the Atlantic with aerial refueling.
 Mavi Balina
 Exercise Mavi Balina (Exercise Blue Whale) is an international anti submarine warfare exercise led by Turkish Naval Forces. Blue Whale is held biennially as invitation only basis and considered as the largest anti-submarine warfare exercise in the Mediterranean. It is hosted and administered by the Turkish Naval Forces Fleet Command. Exercise's main headquarters is at Aksaz Naval Base.The aim of the exercise is providing realistic operational training in surface and submarine warfare for units and staffs of participating countries, as well as promote friendship, mutual understanding and cooperation. 2016 Participants were Bulgaria, Canada, Pakistan, Romania, Spain and the US Navy.
 In 2018 Pakistan Navy Ship, PNS SAIF (FFG 253), with an embarked Z9EC ASW Helicopter from the aviation wing Squadron 222 participated in “Mavi Balina 2018” hosted by the Turkish Navy during 28 September to 7 October. Pakistan Navy P3C-Orion aircraft also participated in the exercise from Dalaman Airbase. Conducted in the Eastern Mediterranean, the exercise was aimed at practicing antisubmarine defense. Naval and air forces from Turkey, NATO, the United States, Azerbaijan, Bahrain, Algeria, Qatar, Kuwait, Romania and Saudi Arabia were also present.
 Sea Guardians 2020
 In January 2020, Chinese and Pakistani troops completed a nine-day naval exercise in the Arabian Sea. It was the sixth joint naval drill between the two Navies. It took place in the Arabian Sea and along the Pakistani shoreline. It involved Chinese People's Liberation Army Navy task group from its South Sea Fleet, special forces, aerial assets and, for the first time, submarines in a series of live-fire exercises. Chinese ships participating in Sea Guardians included the Type 052D destroyer Yinchuan, the Type 054A frigate Yuncheng, a sizable contingent of special forces, replenishment vessel Weishanhu, and Type 926 submarine support ship Liugong Island. Pakistan contributed a pair of F-22P frigates and a pair of fast-attack craft, plus special forces. According to satellite imagery, an Agosta-90 was seen hidden between the ships at the port Qasim as well and was speculated to participate in the exercise.
 TURGUTREIS Series
 TURGUTREIS-II was held right after Mavi Balina 2018 in the East Mediterranean Sea with the same assets. It encompassed entire spectrum of maritime operations, starting with the basic, and culminating at advance level exercises, including combined anti-submarine exercises, air defence exercises, and gunnery firings and surface warfare exercises.
 TURGUTREIS-III was held in the Arabian Sea in February 2019. Turkish Navy ship TCG GOKCEADA along with Pakistan Navy ships PNS Alamgir, PNS Aslat and Long Range Maritime Patrol Aircraft took part in the exercise.
 MALPAK-II
 In February 2019, Royal Malaysian Navy Ships KD KASTURI and KD MAHAWANGSA had arrived Karachi on Feb 7-19 to participate in Multinational Exercise AMAN-19. Upon completion of the exercise, Malaysian ships also participated in bilateral exercise MALPAK-Il with Pakistan Navy. Pakistan Navy PNS SAIF FFG-253, PNS AZMAT FFG-1013 and long-range maritime aircraft also participated in the drill. This is the second exercise of MALPAK series; the first was conducted after completion of multinational LIMA exercise in Malaysian waters.
 Notes and references
 Further reading
 External links
 Pakistani military exercises
 Pakistan military presence in other countries


text:
 11.8.2014
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 261/6
 2014 m. gegužės 22 d. Teisingumo Teismo (aštuntoji kolegija) nutartis byloje Bilbaína de Alquitranes, SA ir kt./Europos cheminių medžiagų agentūra (ECHA)
 (Byla C-287/13 P) (1)
 ((Apeliacinis skundas - Teisingumo Teismo procedūros reglamento 181 straipsnis - Reglamentas (EB) Nr. 1907/2006 (REACH reglamentas) - 59 straipsnis ir XIII priedas - Aukštos temperatūros akmens anglių deguto nustatymas kaip labai didelį susirūpinimą keliančios medžiagos, dėl kurios turi būti atlikta autorizacijos suteikimo procedūra - Vienodas požiūris))
 2014/C 261/08
 Proceso kalba: anglų
 Šalys
 Apeliantės: Bilbaína de Alquitranes, SA, Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Rütgers Poland Sp. z o.o., atstovaujamos advokato K. Van Maldegem
 Kita proceso šalis: Europos cheminių medžiagų agentūra (ECHA), atstovaujama M. Heikkilä, W. Broere ir T. Zbihlej, padedamų advocaten J. Stuyck ir A.-M. Vandromme
 Rezoliucinė dalis
 1.
 Atmesti apeliacinį skundą.
 2.
 Priteisti iš Bilbaína de Alquitranes SA, Cindu Chemicals BV, Deza a.s., Industrial Química del Nalón SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV ir Rütgers Poland sp. z o.o. bylinėjimosi išlaidas.
 (1) OL C 252, 2013 8 31.


text:
22.3.2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70/25
 Voorts, aldus verzoekers, voldoet feta niet aan de voorwaarden Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
 voor registratie van verordening nr. 2081/92 van de Raad.
 Feta is een soortnaam die volgens deze verordening niet kan
 worden beschermd. Feta is de gangbare naam voor een — het beroep ontvankelijk te verklaren;
 bepaald zuivelproduct. Ook uit de ontwikkeling van de Griekse
 wetgeving blijkt dat feta in Griekenland als een soortnaam
 — het besluit van de Commissie op grond waarvan op
 wordt beschouwd, net zoals de Raad en de Commissie feta in
 30 oktober 2002 bij de New York District Court het
 hun regelingen als een soortnaam beschouwen. Voorts heeft
 derde beroep ( 1) tegen verzoeksters is ingesteld, zoals
 Griekse feta niet een bepaald gemeenschappelijk kenmerk en
 door de Commissie bekendgemaakt in perscommuniqué
 is er werkelijk sprake van bescherming van Griekse kaas als
 IP/05/1592 van 31 oktober 2002, nietig te verklaren;
 zodanig.
 — de Commissie te verwijzen in de kosten van deze
 Ten slotte stellen verzoekers dat de registratie van feta is strijd procedure, daaronder begrepen die van verzoeksters en
 is met het beginsel van artikel 7, lid 4, van verordening eventuele derden.
 nr. 2081/92 van de Raad, de fundamentele rechtsbeginselen
 van het EG-recht en derhalve ook met het Verdrag, waaronder
 artikel 12 EG en artikel 34, lid 3, het vertrouwens- en het
 evenredigheidsbeginsel.
 Middelen en voornaamste argumenten
 ( 1) Verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie van 14 ok-
 tober 2002 tot wijziging van de bijlage bij Verordening (EG)
 nr. 1107/96 van de Commissie wat de benaming „feta” betreft
 (PB L 277, blz. 10). Verzoeksters zijn verwerende partijen in een zaak die de
 ( 2) PB L 208, blz. 1. Commissie namens de Europese Gemeenschap en een aantal
 ( 3) PB L 148, blz. 1. lidstaten heeft ingeleid voor een rechtbank van de Verenigde
 ( 4) Arrest Hof van 16 maart 1999, Denemarken e.a./Commissie, Staten, waarin zij drievoudige en prohibitieve schadevergoe-
 C-289/96, C-293/96 en C-299/96, Jurisprudentie blz. I-1541. ding, een billijke vergoeding en verschillende dwangmaatre-
 gelen vordert in verband met verzoeksters’ gestelde deelneming
 aan witwasoperaties.
 Volgens verzoeksters is de Europese Gemeenschap, vertegen-
 woordigd door de Commissie, om de volgende redenen niet
 bevoegd om het betwiste besluit vast te stellen en een vordering
 Beroep, op 9 januari 2003 ingesteld door R.J. Reynolds in stellen namens haarzelf en namens lidstaten:
 Tobacco Holdings, Inc., R.J. Reynolds Tobacco Company,
 R.J. Reynolds Tobacco International, Inc. en RJR Acqui-
 sition Corp. tegen Commissie van de Europese Gemeen- — artikel 2 EG verleent de instellingen geen specifieke en
 schappen autonome bevoegdheden;
 (Zaak T-6/03) — artikel 281 EG verleent de EG enkel rechtspersoonlijkheid,
 maar zegt niets over haar bevoegdheden;
 (2003/C 70/41)
 — artikel 282 EG verleent de EG, vertegenwoordigd door de
 Commissie, geen bevoegdheid om een vordering in te
 (Procestaal: Engels) stellen bij een rechterlijke instantie van een derde staat;
 — artikel 280 EG verleent de EG, vertegenwoordigd door de
 Commissie, geen bevoegdheid om vorderingen in te
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen- stellen ter bescherming van de financiële belangen van de
 schappen is op 9 januari 2003 beroep ingesteld tegen Commis- Gemeenschap. Artikel 280 verleent de Gemeenschap
 sie van de Europese Gemeenschappen door R.J. Reynolds enkel een beperkte bevoegdheid om ervoor te zorgen
 Tobacco Holdings, Inc., gevestigd te Winston-Salem (Verenigde dat de lidstaten doeltreffende maatregelen nemen ter
 Staten van Amerika), R.J. Reynolds Tobacco Company, ge- bescherming van de financiële belangen van de Gemeen-
 vestigd te Winston-Salem (Verenigde Staten van Amerika), schap en om de lidstaten daarin bij te staan;
 R.J. Reynolds Tobacco International, Inc., gevestigd te Win-
 ston-Salem (Verenigde Staten van Amerika), en RJR Acqui-
 sition Corp., gevestigd te Wilmington (Verenigde Staten van — zelfs aangenomen dat artikel 280 EG de EG die bevoegd-
 Amerika), vertegenwoordigd door Eric Morgan de Rivery en heid verleent, voldoet de betwiste handeling niet aan de
 Francesca Marchini Camia, advocaten. vereisten van artikel 280, lid 1, EG: zij strekt niet tot het
 ---pagebreak--- C 70/26 NL Publicatieblad van de Europese Unie 22.3.2003
 bestrijden van fraude waardoor de financiële belangen Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 van de Gemeenschap worden geschaad, zij volgt niet de
 procedure van artikel 280, lid 4, EG, juncto artikel 251
 EG, en zij strookt niet met de uitdrukkelijke uitsluiting — te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
 van strafrecht en rechtsbedeling in artikel 280, lid 4, EG; beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
 interne markt (BHIM) van 3 oktober 2002 in de za-
 — de betwiste handeling omzeilt de bestaande gemeen- ken 700/2000-4 en 746/2000-4;
 schapswetgeving inzake witwassen;
 — de inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 203570
 — de EG, vertegenwoordigd door de Commissie, heeft
 te weigeren;
 zichzelf in strijd met het Verdrag en de wens van de
 lidstaten de rol van „Europees Openbaar Ministerie”
 toegeëigend.
 — verweerder te verwijzen in de kosten.
 Verzoeksters stellen dat de EG, vertegenwoordigd door de
 Commissie, is overgegaan tot „forum shopping” teneinde de
 tekortkomingen van de lidstaten en de EG te omzeilen, en
 grondwettelijk niet bevoegd is om op te treden namens de
 lidstaten. Middelen en voornaamste argumenten
 Verder stellen verzoeksters dat de bestreden handeling geen Aanvrager van het ge- EMILIO PUCCI S.R.L.
 passende wijze is om geschillen betreffende de uitlegging en
 meenschapsmerk:
 de toepassing van het Verdrag te beslechten in de zin van
 artikel 292 EG. Zij schendt ook de motiveringsplicht en de
 volgende algemene beginselen en fundamentele rechten: het Betrokken gemeen- merk „Emilio Pucci” in handschrift
 evenredigheids-, het vertrouwens- en het rechtszekerheids- schapsmerk: — aanvraagnr. 203570 voor wa-
 beginsel, de rechten van de verdediging en het recht op een ren van de klassen 3, 18, 24
 eerlijk proces. Ten slotte stellen verzoeksters dat verweerster en 25
 met de vaststelling van de bestreden handeling haar bevoegdhe-
 den heeft misbruikt.
 Houder van het oppo- verzoekster
 sitiemerk of -teken in de
 ( 1) Het besluit om het eerste beroep in te stellen is door verzoeksters oppositieprocedure:
 aangevochten in zaak T-379/00 (PB 2001, C 79, blz. 24). Tegen
 het besluit om het tweede beroep in te stellen zijn verzoeksters
 opgekomen in zaak T-260/01 (PB 2002, C 3, blz. 39). Oppositiemerk of -te- Spaanse merken EMIDIO TUCCI
 ken: (in handschrift) nr. 1908876 voor
 waren van klasse 3 en nr. 855782
 voor waren van klasse 25
 Beslissing oppositieafde- afwijzing van de inschrijvingsaan-
 ling: vraag voor waren van de klas-
 sen 3, 18 en 25, en aanvaarding
 Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door El Corte Inglés ervan voor waren van klasse 25
 tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
 en bepaalde waren van klasse 18
 markt (BHIM)
 (Zaak T-8/03) Beslissing kamer van be- verwerping van het beroep van
 roep: opposante en toewijzing van het
 beroep van de aanvrager voor de
 (2003/C 70/42) geweigerde waren van klasse 18
 (Procestaal: Spaans) Middelen: onjuiste toepassing van artikel 8,
 lid 1, sub b, van verordening (EG)
 nr. 40/94 (verwarringsgevaar),
 alsmede van artikel 8, lid 5, van
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen- deze verordening.
 schappen is op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen het
 Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
 door El Corte Inglés, te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd
 door J. L. Rivas Zurdo, advocaat.


jurisdiction: US

text:
This is an appeal by Oscar Bishop and Elnora C. Bishop, his wife, appellants, from a decree of the Circuit Court for Caroline County granting an injunction prayed by Calvin R. Richard and Elsie M. Richard his wife, appellees. *Page 8
 The bill of complaint alleges in part that the appellees are the owners of two tracts of land in Caroline County to the south of the lands of the appellants. For over fifty years the appellees' land has continuously drained naturally through ditches and tile pipes across the land of the appellants to a main ditch and then into the Choptank River. The ditches on appellants' land have become blocked so that the drainage from the appellees' land has been impeded. Appellees have requested permission from appellants to clean out the ditches. Permission has been refused and appellees have been driven from appellants' land by Oscar Bishop. The bill asks (1) that the appellants be enjoined from filling up or in any manner preventing the ditches on their property from properly functioning and (2) that the appellants be enjoined from interfering in any way with the appellees going on appellants' land and cleaning the said ditches in a reasonable and proper manner so that the ditches may be restored to their former condition in order that they will properly operate. After answer filed and the taking of testimony in open court, the chancellor decreed relief (2) above prayed and from that decree the appellants appeal. The relief asked in (1) was not decreed and there is no cross appeal.
 As the appendix to appellants' brief consists only of the pleadings in the case and the opinion and decree of the chancellor and no testimony, we are confined to the facts as found by the chancellor and to the testimony in the appendix of appellees' brief. Strohecker v. Schumacher, 185 Md. 144, 146,43 A.2d 208; Condry v. Laurie, 186 Md. 194, 197, 46 A.2d 196;Butler v. Reed-Avery Co., 186 Md. 686, 690, 48 A.2d 436; Queenv. Anderson, 191 Md. 522, 62 A.2d 612, 613. The appellants in their argument in this Court stated that the facts found by the chancellor were substantially correct, but assign as error the application of the law to those facts.
 The facts thus revealed follow. The lands of the appellants, Bishop, lie north of those of the appellees, Richard. The locality is flat and drainage a problem. *Page 9
 The general fall of the land and the natural flow of the surface water, although slight, is from a southerly direction (from the Richards' lands) in a northerly direction (toward the Bishops' lands). For a period of about fifty years four or five well defined ditches have existed across the Bishop farm and have drained various portions of the Richard farm. The ditches on the Bishop farm have been continued across the Richard property. At various times tile drain pipes have been installed in the bed of the ditches on the Richard property. From time to time the ditches on the Richard property have been straightened and branched laterally. The water from the Richard farm and the Bishop farm is finally discharged from the four or five ditches on the Bishop farm into a large drain passing under the public road and the water flows eventually in a northerly direction into the Choptank River. The natural slope of the land has caused the water from the Richard property to flow naturally across the Bishop farm for at least thirty years. The chancellor found: "As stated, the natural slope of the land, although slight, is from the Richards farm toward the Bishop farm, and the water from the Richards farm has flowed across the Bishop farm for many years, possibly thirty to fifty years." Within the past two years, however, Mr. Richard has improved the ditches leading into a swamp of six or seven acres. A change has also been made in the last four or five years in a ditch on the Richard property to a field of about fifty-two acres. Various estimates were given by witnesses as to the increase of the flow of the water since these changes. The chancellor found that the additional drainage created by the appellees has not greatly added to the burden imposed on the land of the appellants. The chancellor said "the defendants' witnesses testify that the difference in flow, as observed by them in dry weather, is that, whereas the ditch near their buildings formerly was entirely dry, now in the summer time, two or three inches of water is in the bottom of the ditch." In fact, Mrs. Elnora C. Bishop, one of the appellants, when asked on cross-examination *Page 10
 about the flow of the water before the changes made by the Richards, stated that there was "a pretty good stream there in the winter time and a few months in the summer, then it was dry." When asked by the chancellor on direct examination whether the increase in the water "does any harm because it runs in July or because it runs swifter in the wintertime," she replied: "No, it doesn't do any harm but it goes to show there's more water down that ditch than before."
 The appellants also offered testimony that a large quantity of water in the spring of 1948 came down from the Richard farm and inundated a part of appellants' land. It appears, however, that 1948, being a very wet year, the flooding was caused by the fact that appellants' ditches were not properly opened. From the facts before us we agree with the finding of the chancellor that the increase in the flow of water in the ditches has not been substantial. The testimony shows that after the appellees had made several requests of the appellants for permission to clean the ditches and this permission not having been granted, in order to prevent the overflow of the water, the appellees went upon appellants' land to clean the ditches and were ordered off by Mr. Bishop. There is also evidence that neighbors in the vicinity, whose lands were drained by the Bishop farm, in past years have joined together and cleaned the ditches.
 The question therefore before us is whether the appellants should be enjoined from interfering with the appellees in cleaning out the ditches on appellants' land after there had been a slight increase in the amount of water in the ditches from the upper lands to the servient lands.
 In the case of Biberman v. Funkhouser, 190 Md. 424,58 A.2d 668, decided by this Court April 23, 1948, the facts showed that as a result of grading of the upper lands the natural flow of the water across the servient lands had been slightly increased. It was noted that Maryland had adopted the rule of the civil law, that the owner of land is entitled to have surface water flow naturally *Page 11
 over the land of the lower (servient) land owner and that the lower owner cannot prevent the escape of water from the higher land onto his land. This principle was also announced in the recent case of Whitman v. Forney, 181 Md. 652, 31 A.2d 630, decided April 28, 1943, where the owners of lower lands had blocked off a ditch carrying surface water from the State Road across their land and where this Court held that the owners of the lower land should permit the State Roads Commission to go on their property for the purpose of repairing and keeping in repair the drainage pipe and ditch. In both the cases of Whitman v.Forney, supra, and Biberman v. Funkhouser, supra, the following quotation was made from the case of Philadelphia,Wilmington Baltimore Railroad Co. v. Davis, 68 Md. 281, 11 A. 822, 6 Am. St. Rep. 440, where the Court said, 68 Md. at page 289, 11 A. at page 824, 6 Am. St. Rep. 440, which is appropriate here: "The prevailing doctrine in this country seems to be that the owner of the upper land has a right to the uninterrupted flowage of the water caused by falling rain and melting snow, and that the proprietor of the lower land, to which the water naturally descends, has no right to make embankments whereby the current may be arrested and accumulated on the property of his neighbor. This is the rule of the civil law apparently founded on the principles of justice, and said to be `received with constantly increasing favor in the United States.'" See alsoTiffany on Real Property, 3rd Edition, Volume 3, Section 743;Baltimore S.P.R. Co. v. Hackett, 87 Md. 224, 39 A. 510; CityDairy Co. v. Scott, 129 Md. 548, 100 A. 295.
 In the case of Whitman v. Forney, supra, one of the prayers of the bill was that the owners of the lower land cease from obstructing the flow of water in the pipe and ditch. This Court pointed out that Maryland had adopted the civil law rule while New Jersey and other states abide by the common law rule, and said in that case 181 Md. at page 659, 31 A.2d at page 633: "The adoption of a hard and fast rule under the strict common law theory would permit the lower land owner to shut off *Page 12
 the natural flow of water on his land, and cause great hardship to the owner of the upper land, and possibly to the owners of contiguous lands on whom the overflow would spread. This court has not adopted the common law rule. As we have shown, we have held with the civil law rule states that the upper land owner has a right to have his surface water flow in its natural course over the lands of the lower owner. Yet a strict application of this rule also might result in very great hardship on the lower land owner, who would thereby be prevented from improving his land or using it as he would otherwise have a right to use it. In cases where such hardship would necessarily ensue to one or the other of the owners, courts have sometimes adopted what may be called a `reasonableness of use' rule. That rule is based upon the facts in a particular case and is peculiarly appropriate for an equity court to follow."
 In the instant case the increase in the flow of the water is not substantial. It is difficult to see how the cleaning out of the ditches on the Bishop farm, if properly done, will in any way be a detriment to the appellants. If properly done it should be an advantage to appellants and prevent the inundation as occurred in 1948. Mr. Oscar Bishop, one of the appellants, admits that the ditches on his farm are now in need of cleaning. Under the facts we are of opinion that the decree should be affirmed. In going upon the appellants' land to clean out the established drainage ditches, the entrance of course should be reasonable and in a proper manner. The established ditches should be cleaned out in a reasonable and proper manner in order to facilitate not only the drainage of appellees' land but also of appellants' land. All debris taken from the ditches should be removed in such a manner as not to interfere with the proper cultivation of appellants' land. The decree in its general terms should be sufficient. FiveOaks Corporation v. Gathmann, 190 Md. 348, 58 A.2d 656, 662.
 Decree affirmed, with costs. *Page 13


type: contracts

text:
 Důležité právní upozornění
 |
 22006A1031(01)
 Dohoda mezi Evropským společenstvím a Chilskou republikou o některých aspektech leteckých služeb
 Úřední věstník L 300 , 31/10/2006 S. 0046 - 0052
 Dohodamezi Evropským společenstvím a Chilskou republikou o některých aspektech leteckých služebEVROPSKÉ SPOLEČENSTVÍ (dále jen "Společenství")na jedné straně aCHILSKÁ REPUBLIKAna straně druhé(dále jen "strany"),BEROUCE NA VĚDOMÍ, že mezi deseti členskými státy a Chilskou republikou byly uzavřeny dvoustranné dohody o leteckých službách, které obsahují ustanovení, jež jsou v rozporu s právem Společenství,BEROUCE NA VĚDOMÍ, že Evropské společenství má výlučnou pravomoc ohledně řady aspektů, které mohou být obsaženy v dvoustranných dohodách o leteckých službách uzavřených mezi členskými státy a třetími zeměmi,BEROUCE NA VĚDOMÍ, že podle práva Společenství mají letečtí dopravci Společenství usazení v členském státě právo na nediskriminační přístup na letecké trasy mezi členskými státy a třetími zeměmi,S OHLEDEM na dohody mezi Společenstvím a některými třetími zeměmi, podle nichž mají státní příslušníci těchto třetích zemí možnost nabýt vlastnictví leteckých dopravců, kterým členské státy vydaly licenci,UZNÁVAJÍCE, že ustanovení dvoustranných dohod o leteckých službách mezi členskými státy a Chilskou republikou, která jsou v rozporu s právem Společenství, musí být plně uvedena do souladu s tímto právem, aby se vytvořil řádný právní základ pro letecké služby mezi Společenstvím a Chilskou republikou a aby se zachovala nepřetržitost těchto leteckých služeb,BEROUCE NA VĚDOMÍ, že záměrem Společenství v rámci těchto jednání není zvýšit celkový objem letecké dopravy mezi Společenstvím a Chilskou republikou, narušit rovnováhu mezi leteckými dopravci Společenství a leteckými dopravci Chilské republiky, ani vyjednávat o změnách ustanovení stávajících dvoustranných dohod o leteckých službách, které se týkají přepravních práv,SE DOHODLY TAKTO:Článek 1Obecná ustanovení1. Pro účely této dohody se "členskými státy" rozumějí členské státy Společenství. "Členskými státy CLAC" se rozumějí členské státy Komise Latinské Ameriky pro civilní letectví (Latin American Civil Aviation Commission).2. Ve všech dohodách uvedených v příloze I se odkazy na státní příslušníky členského státu, který je stranou dané dohody, považují za odkazy na státní příslušníky členských států.3. Ve všech dohodách uvedených v příloze I se odkazy na letecké dopravce nebo letecké společnosti členského státu, který je stranou dané dohody, považují za odkazy na letecké dopravce nebo letecké společnosti označené daným členským státem.Článek 2Označení, oprávnění a zrušení1. Odstavce 2 a 3 nahrazují odpovídající ustanovení článků uvedených v příloze II bodech 1 a 2 týkající se označení leteckého dopravce příslušným členským státem, jeho oprávnění a povolení vydaných Chilskou republikou a zamítnutí, zrušení, dočasného odnětí anebo omezení oprávnění nebo povolení leteckého dopravce. Odstavce 4 a 5 nahrazují odpovídající ustanovení článků uvedených v příloze II bodech 1 a 2 týkající se označení leteckého dopravce Chilskou republikou, jeho oprávnění a povolení vydaných členským státem a zamítnutí, zrušení, dočasného odnětí anebo omezení oprávnění nebo povolení leteckého dopravce.2. Po obdržení označení členským státem udělí Chilská republika odpovídající oprávnění a povolení s minimálním procesním zpožděním za předpokladu, že:a) letecký dopravce je usazen na území označujícího členského státu podle Smlouvy o založení Evropského společenství a má platnou provozní licenci v souladu s právem Společenství ab) členský stát odpovědný za vydávání osvědčení provozovatele letecké dopravy (AOC) vykonává účinnou regulativní kontrolu leteckého dopravce a v označení je zřetelně určen příslušný letecký úřad ac) letecký dopravce je a zůstává vlastněn přímo nebo prostřednictvím většinového vlastnictví členskými státy nebo státními příslušníky členských států nebo jinými státy uvedenými v příloze III nebo státními příslušníky těchto jiných států a je stále fakticky kontrolován těmito státy nebo státními příslušníky.3. Chilská republika může odmítnout, zrušit, dočasně odejmout nebo omezit oprávnění nebo povolení leteckého dopravce označeného členským státem v případech, kdy:a) letecký dopravce není usazen na území označujícího členského státu podle Smlouvy o založení Evropského společenství nebo nemá platnou provozní licenci v souladu s právem Společenství nebob) členský stát odpovědný za vydání jeho osvědčení provozovatele letecké dopravy (AOC) nevykonává nebo neudržuje účinnou regulativní kontrolu leteckého dopravce nebo v označení není zřetelně určen příslušný letecký úřad neboc) letecký dopravce není vlastněn a fakticky kontrolován přímo nebo prostřednictvím většinového vlastnictví členskými státy nebo státními příslušníky členských států nebo jinými státy uvedenými v příloze III nebo státními příslušníky těchto jiných států nebod) Chilská republika prokáže, že vykonáváním přepravních práv podle této dohody na trase, která zahrnuje úsek v jiném členském státě, by se obcházela omezení provozních práv, která na tato provozní práva uvalila dvoustranná dohoda mezi Chilskou republikou a uvedeným jiným členským státem, neboe) letecký dopravce je držitelem osvědčení provozovatele letecké dopravy (AOC) vydaného členským státem a neexistuje žádná dvoustranná dohoda o poskytování leteckých služeb mezi Chilskou republikou a tímto členským státem a leteckému dopravci označenému Chilskou republikou byla upřena přepravní práva do tohoto členského státu.Při výkonu svého práva podle tohoto odstavce nediskriminuje Chilská republika letecké dopravce Společenství z důvodu státní příslušnosti.4. Po obdržení označení Chilskou republikou udělí členský stát odpovídající oprávnění a povolení s minimálním procesním zpožděním za předpokladu, že:a) letecký dopravce je usazen na území Chilské republiky ab) Chilská republika má a udržuje účinnou regulativní kontrolu leteckého dopravce a je odpovědná za vydání jeho osvědčení provozovatele letecké dopravy (AOC) ac) letecký dopravce je vlastněn a fakticky kontrolován přímo nebo prostřednictvím většinového vlastnictví členskými státy CLAC nebo státními příslušníky členských států CLAC, pokud nebyla ve dvoustranné dohodě o leteckých službách mezi takovým členským státem a Chilskou republikou dohodnuta příznivější ustanovení.5. Členský stát může odmítnout, zrušit, dočasně odejmout nebo omezit oprávnění nebo povolení leteckého dopravce označeného Chilskou republikou v případech, kdy:a) letecký dopravce není usazen v Chilské republice nebob) Chilská republika nevykonává a neudržuje účinnou regulativní kontrolu leteckého dopravce nebo není odpovědná za vydání jeho osvědčení provozovatele letecké dopravy (AOC) neboc) letecký dopravce není vlastněn a skutečně kontrolován přímo nebo prostřednictvím většinového vlastnictví členskými státy CLAC nebo státními příslušníky členských států CLAC, pokud nebyla v dvoustranné dohodě o leteckých službách mezi takovým členským státem a Chilskou republikou dohodnuta příznivější ustanovení, nebod) členský stát prokáže, že vykonáváním přepravních práv podle této dohody na trase, která zahrnuje úsek v jiném členském státě CLAC, by letecký dopravce obcházel omezení provozních práv, která na tato provozní práva uvalila dvoustranná dohoda mezi členským státem a takovým jiným členským státem CLAC.Článek 3Práva v souvislosti s regulativní kontrolou1. Odstavec 2 doplňuje články uvedené v příloze II bodě 3.2. Pokud členský stát označil leteckého dopravce, jehož regulativní kontrolu vykonává a udržuje jiný členský stát, uplatňují se práva Chilské republiky podle bezpečnostních ustanovení dohody mezi členským státem, který označil leteckého dopravce, a Chilskou republikou rovněž na přijímání, vykonávání nebo udržování bezpečnostních standardů tímto jiným členským státem a na oprávnění k provozu tohoto leteckého dopravce.Článek 4Zdanění leteckých pohonných hmot1. Odstavec 2 doplňuje odpovídající ustanovení článků uvedených v příloze II bodě 4.2. Bez ohledu na jakákoliv jiná ustanovení, která jsou s tímto v rozporu, nebrání nic, co je stanoveno v dohodách uvedených v příloze II bodě 4, členským státům v uložení nediskriminačních daní, dávek, cel či různých poplatků na pohonné hmoty dodané na jejich území pro použití v letadle označeného leteckého dopravce Chilské republiky, který poskytuje služby mezi místem na území tohoto členského státu a jiným místem na území tohoto členského státu nebo na území jiného členského státu.3. Bez ohledu na jakákoliv jiná ustanovení, která jsou s tímto v rozporu, nebrání nic, co je stanoveno v dohodách uvedených v příloze II bodě 4, Chilské republice v uložení nediskriminačních daní, dávek, cel či různých poplatků na pohonné hmoty dodané na jejím území pro použití v letadle označeného leteckého dopravce členského státu, který poskytuje služby mezi místem na území Chilské republiky a jiným místem na území Chilské republiky nebo na území jiného členského státu CLAC.Článek 5Přepravní sazby1. Odstavec 2 doplňuje články uvedené v příloze II bodě 5.2. Sazby za přepravu uskutečněnou zcela v rámci Společenství, které jsou účtovány leteckým dopravcem nebo dopravci označenými Chilskou republikou podle dohody uvedené v příloze I a obsahující ustanovení uvedené v příloze II bodě 5, podléhají právu Společenství. Právo Společenství se uplatňuje na nediskriminačním základě.3. Sazby za přepravu mezi Chilskou republikou a jiným členským státem CLAC, které jsou účtovány leteckým dopravcem nebo dopravci označenými členským státem podle dohody uvedené v příloze I a obsahující ustanovení uvedené v příloze II bodě 5, podléhají chilskému právu ohledně cenového vedení a uplatňují se na nediskriminačním základě.Článek 6Přílohy této dohodyPřílohy této dohody tvoří její nedílnou součást.Článek 7Revize nebo změnaStrany dohody mohou tuto dohodu kdykoli po vzájemné dohodě revidovat nebo změnit.Článek 8Vstup v platnost a dočasné uplatňování1. Tato dohoda vstupuje v platnost poté, co si strany navzájem písemně oznámí, že byly dokončeny jejich vnitřní postupy potřebné pro vstup dohody v platnost.2. Bez ohledu na odstavec 1 strany souhlasí s prozatímním prováděním této dohody od prvního dne měsíce následujícího po dni, kdy si strany vzájemně oznámí ukončení postupů nutných pro tento účel.3. Dohody a jiná ujednání mezi členskými státy a Chilskou republikou, které v den podpisu této dohody ještě nevstoupily v platnost a nejsou prozatímně prováděny, jsou uvedeny v příloze I bodě 2. Tato dohoda se vztahuje na všechny takové dohody a ujednání po jejich vstupu v platnost nebo začátku prozatímního provádění.Článek 9Ukončení platnosti1. V případě ukončení platnosti některé dohody uvedené v příloze I současně končí platnost všech ustanovení této dohody, která se týkají dotyčné dohody uvedené v příloze I.2. V případě ukončení platnosti všech dohod uvedených v příloze I současně končí platnost této dohody.NA DŮKAZ ČEHOŽ níže podepsaní řádně zplnomocnění zástupci podepsali tuto dohodu.V Lucemburku ve dvojím vyhotovení dne šestého října dva tisíce pět, v jazyce anglickém, českém, dánském, estonském, finském, francouzském, italském, litevském, lotyšském, maďarském, maltském, německém, nizozemském, polském, portugalském, řeckém, slovenském, slovinském, španělském a švédském.Por la Comunidad EuropeaZa Evropské společenstvíFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer Ia Comunità europeaEiropas Kopienas vārdāEuropos bendrijos varduAz Európai Közösség részérőlGħall-Komunità EwropeaVoor de Europese GemeenschapW imieniu Wspólnoty EuropejskiejPela Comunidade EuropeiaZa Európske spoločenstvoZa Evropsko skupnostEuroopan yhteisön puolestaFör Europeiska gemenskapen+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++Por la República de ChileZa Chilskou republikuFor Republikken ChileFür die Republik ChileTšiili Vabariigi nimelΓια τη Δημοκρατία της ΧιλήςFor the Republic of ChilePour la République du ChiliPer la Repubblica del CileČīles Republikas vārdāČilės Respublikos varduA Chilei Köztársaság részérőlGħar-Repubblika taċ-ĊiliVoor de Republiek ChiliW imieniu Republiki ChilePela República do ChileZa Čilskú republikuZa Republiko ČileChilen tasavallan puolestaFör Republiken Chile+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------PŘÍLOHA ISeznam dohod uvedených v článku 11. Dohody mezi Chilskou republikou a členskými státy o leteckých službách, které jsou v den podpisu této dohody uzavřeny, podepsány nebo prozatímně prováděny:- Dohoda mezi vládou Chilské republiky a vládou Belgického království o leteckých službách, podepsaná v Bruselu dne 13. září 2001 (dále jen "chilsko–belgická dohoda"),- Dohoda mezi vládou Dánského království a vládou Chilské republiky o leteckých službách, podepsaná v Kodani dne 27. června 2001 (dále jen "chilsko–dánská dohoda"),- Dohoda mezi vládami Chilské republiky a Francouzské republiky o leteckých službách mezi jejich územími a mimo ně, podepsaná v Paříži dne 6. prosince 1979 (dále jen "chilsko–francouzská dohoda"),- Dohoda mezi Spolkovou republikou Německo a Chilskou republikou o letecké dopravě, podepsaná v Santiagu de Chile dne 30. března 1964, v platném znění (dále jen "chilsko–německá dohoda"),- Dohoda mezi vládou Chilské republiky a vládou Italské republiky o leteckých službách, podepsaná v Římě dne 27. února 2002 (dále jen "chilsko–italská dohoda"),- Dohoda mezi vládou Lucemburského velkovévodství a vládou Chilské republiky o leteckých službách mezi jejich územími, podepsaná v Lucemburku dne 25. února 2002 (dále jen "chilsko–lucemburská dohoda"),- Dohoda mezi Nizozemským královstvím a Chilskou republikou o leteckých službách, podepsaná v Santiagu de Chile dne 13. července 1962 (dále jen "chilsko–nizozemská dohoda"),- návrh Dohody mezi Chilskou republikou a Nizozemským královstvím o leteckých službách mezi jejich územími, parafovaný a připojený jako příloha B ke schválenému zápisu z konzultačního jednání o problematice letectví mezi Nizozemskem a Chile, podepsaný v Santiagu de Chile dne 12. dubna 2001 (dále jen "revidovaný návrh chilsko–nizozemské dohody"),- Dohoda mezi vládou Chile a vládou Španělska o obchodních leteckých dopravních službách, podepsaná v Santiagu de Chile dne 17. prosince 1974 (dále jen "chilsko–španělská dohoda"),- Dohoda mezi vládou Chilské republiky a vládou Švédského království o leteckých službách, podepsaná v Kodani dne 27. června 2001 (dále jen "chilsko–švédská dohoda"),- Dohoda mezi Chilskou republikou a Spojeným královstvím Velké Británie a Severního Irska o leteckých službách, podepsaná v Santiagu de Chile dne 16. září 1947 (dále jen "chilsko–britská dohoda"),- návrh Dohody mezi vládou Spojeného království Velké Británie a Severního Irska a vládou Chilské republiky o leteckých službách, parafovaný a připojený jako příloha B k memorandu o porozumění mezi leteckými úřady Spojeného království a Chile, podepsanému v Santiagu de Chile dne 31. května 2000 (dále jen "revidovaný návrh chilsko–britské dohody").2. Dohody a jiná ujednání o leteckých službách parafované nebo podepsané Chilskou republikou a členskými státy, které ke dni podpisu této dohody ještě nevstoupily v platnost a nejsou prozatímně prováděny.--------------------------------------------------PŘÍLOHA IISeznam článků dohod uvedených v příloze I a uvedených v článcích 2 až 5 této dohody1. Označení členským státem:- článek 3 chilsko–belgické dohody,- článek 3 chilsko–dánské dohody,- článek 4 chilsko–francouzské dohody,- článek 3 chilsko–německé dohody,- článek 3 chilsko–italské dohody,- článek 3 chilsko–lucemburské dohody,- článek 3 revidovaného návrhu chilsko–nizozemské dohody,- článek 3 chilsko–španělské dohody,- článek 3 chilsko–švédské dohody,- článek 4 revidovaného návrhu chilsko–britské dohody.2. Odmítnutí, zrušení, dočasné odnětí nebo omezení oprávnění nebo povolení:- článek 4 chilsko–belgické dohody,- článek 4 chilsko–dánské dohody,- článek 5 chilsko–francouzské dohody,- článek 4 chilsko–německé dohody,- článek 4 chilsko–italské dohody,- článek 4 chilsko–lucemburské dohody,- článek V chilsko–nizozemské dohody,- článek 4 revidovaného návrhu chilsko–nizozemské dohody,- článek 4 chilsko–španělské dohody,- článek 4 chilsko–švédské dohody,- článek 4 chilsko–britské dohody,- článek 5 revidovaného návrhu chilsko–britské dohody.3. Regulativní kontrola:- článek 6 chilsko–belgické dohody,- článek 14 chilsko–dánské dohody,- příloha 3 k Protokolu mezi leteckými úřady Spolkové republiky Německo a Chilské republiky, podepsanému v Berlíně dne 2. dubna 1998 – prozatímně prováděnému v rámci chilsko-německé dohody,- článek 6 chilsko–italské dohody,- článek 6 chilsko–lucemburské dohody,- článek 6 revidovaného návrhu chilsko–nizozemské dohody,- článek 14 chilsko–švédské dohody,- článek 14 revidovaného návrhu chilsko–britské dohody.4. Zdanění leteckých pohonných hmot:- článek 9 chilsko–belgické dohody,- článek 6 chilsko–dánské dohody,- článek 10 chilsko–francouzské dohody,- článek 6 chilsko–německé dohody,- článek 9 chilsko–italské dohody,- článek 15 chilsko–lucemburské dohody,- článek III chilsko–nizozemské dohody,- článek 15 revidovaného návrhu chilsko–nizozemské dohody,- článek 5 chilsko–španělské dohody,- článek 6 chilsko–švédské dohody,- článek 8 revidovaného návrhu chilsko–britské dohody.5. Přepravní sazby v rámci Společenství:- článek 12 chilsko–belgické dohody,- článek 10 chilsko–dánské dohody,- článek 9 chilsko–francouzské dohody,- článek 8 chilsko–německé dohody,- článek 12 chilsko–italské dohody,- článek 14 chilsko–lucemburské dohody,- článek 14 revidovaného návrhu chilsko–nizozemské dohody,- článek 8 chilsko–španělské dohody,- článek 10 chilsko–švédské dohody,- článek 9 chilsko–britské dohody,- článek 7 revidovaného návrhu chilsko–britské dohody.--------------------------------------------------PŘÍLOHA IIISeznam jiných států uvedených v článku 21. Islandská republika (v rámci Dohody o Evropském hospodářském prostoru);2. Lichtenštejnské knížectví (v rámci Dohody o Evropském hospodářském prostoru);3. Norské království (v rámci Dohody o Evropském hospodářském prostoru);4. Švýcarská konfederace (v rámci Dohody mezi Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o letecké dopravě).--------------------------------------------------


text:
 15.2.2014
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 45/22
 Kasační opravný prostředek podaný dne 4. prosince 2013 Total Marketing Services, jež je právní nástupkyní společnosti Total Raffinage Marketing, proti rozsudku Tribunálu (čtvrtého senátu) vydanému dne 13. září 2013 ve věci T-566/08, Total Raffinage Marketing v. Komise
 (Věc C-634/13 P)
 2014/C 45/38
 Jednací jazyk: francouzština
 Účastníci řízení
 Účastník řízení podávající kasační opravný prostředek: Total Marketing Services, jež je právní nástupkyní společnosti Total Raffinage Marketing (zástupci: A. Vandencasteele, C. Lemaire, S. Naudin, advokáti)
 Další účastnice řízení: Evropská komise
 Návrhová žádání
 —
 zrušit vydaný rozsudek v rozsahu, v němž Tribunál neprávem vyloučil, že Total Marketing Services (dále jen „TMS“) ukončila svou účast na protiprávním jednání po 12. květnu 2004,
 —
 zrušit vydaný rozsudek v rozsahu, v němž Tribunál neprávem vyloučil jakékoli neodůvodněné rozdílné zacházení mezi TMS a Respol týkající se doby trvání jejich účasti na protiprávním jednání,
 —
 zrušit vydaný rozsudek v rozsahu, v němž Tribunál neprávem vyloučil přerušení účasti TMS na protiprávním jednání od 26. května 2000 do 27. června 2001,
 —
 zrušit vydaný rozsudek v rozsahu, v němž Tribunál neodpověděl na žalobní důvod vycházející z nepřezkoumání důkazů o protisoutěžním chování TMS na trhu,
 —
 vydat ve věci konečné rozhodnutí v souladu s článkem 61 statutu Soudního dvora a na tomto základě zrušit rozhodnutí v rozsahu, v němž se týká TMS a v rámci soudního přezkumu v plné jurisdikci snížit pokutu uloženou TMS,
 —
 v případě, že Soudní dvůr v této věci nevydá konečný rozsudek, rozhodnout, že o nákladech řízení bude rozhodnuto později a vrátit věc Tribunálu k novému přezkumu v souladu s rozsudkem Soudního dvora,
 —
 konečně v souladu s článkem [184] jednacího řádu uložit Komisi náhradu nákladů řízení před Tribunálem a Soudním dvorem.
 Důvody kasačního opravného prostředku a hlavní argumenty
 Na podporu svého kasačního opravného prostředku navrhovatelka předkládá čtyři důvody.
 Ve svém prvním důvodu navrhovatelka tvrdí, že Tribunál porušil článek 101 SFEU, pravidla provádění důkazů, zásady presumpce neviny a právní jistoty, jakož i povinnost uvést odůvodnění, když rozhodl, že se navrhovatelka podílela na porušení od 12. května 2004 do 28. dubna 2005, protože neprokázala, že se během tohoto období od této kartelové dohody veřejně distancovala.
 Ve svém druhém důvodu rozděleném na dvě části se navrhovatelka domnívá, že Tribunál porušil zaprvé zásadu rovného zacházení a svou povinnost uvést odůvodnění a zadruhé zkreslil listinné důkazy týkající se pozvánek doručených ze strany TMS a Repsol, jelikož Tribunál vyloučil jakékoli odstoupení TMS od kartelové dohody po schůzce ze dne 11. a 12. května 2014, ale uznal odstoupení Repsol po schůzce ze dne 3. a 4. srpna 2004.
 Svým třetím důvodem rozděleným na dvě části navrhovatelka tvrdí, že Tribunál porušil článek 101 SFEU, pravidla provádění důkazů, zásady presumpce neviny a právní jistoty, jakož i požadavek uvést odůvodnění, když rozhodl, že TMS nepřerušila svou účast na protiprávním jednání od 26. května 2000 do 26. června 2001 s odůvodněním, že neprokázala, že se během tohoto období od této kartelové dohody veřejně distancovala.
 Konečně svým čtvrtým důvodem navrhovatelka Tribunálu vytýká, že porušil zásadu účinné soudní ochrany, zásadu personality trestu a sankcí, jakož i povinnost uvést odůvodnění, jelikož Tribunál bez přezkoumání odmítl žalobní důvod vycházející z nezohlednění důkazů o konkurenčním chování TMS.


text:
L'ospedale di San Bartolomeo è stato un ospedale storico di Firenze, situato tra i Prato di Ognissanti e via Santa Lucia.
 Storia
 L'ospedale venne istituito nel 1295 dal ricco commerciante laniero Benuccio di Senni del Bene, padre del poeta Sennuccio del Bene che fu amico del Petrarca. Fu costruito spendendo ingenti somme sul Prato di Ognissanti, lungo il vecchio corso del fiume Mugnone, e destinato alla cura dei malati e all'assistenza di indigenti e pellegrini. Capimastri furono un maestro locale e uno comacino, e per l'amministrazione venne ottenuto da Bonifacio VIII che l'ospedale dipendesse direttamente dalla Santa Sede, senza ingerenze del vescovo e del clero cittadino. Tuttavia il primo rettore si rivelò incapace, venendo fatto allontanare dal pontefice, e nello stesso periodo la famiglia di Benuccio fu bandita da Firenze, per via delle simpatie del figlio per la causa ghibellina. Il poeta poté rientrare solo nel 1326, occupandosi poi direttamente della gestione del pio ospizio. Alla sua morte il patronato passò a un suo nipote presbitero, poi negli anni seguenti fu trasformato in un monastero femminile, fino alla soppressione definitiva ne 1441, e parziale demolizione per ampliare la piazza del mercato.
 Oggi ne resta traccia visiva solo nel lungo cornicione in pietra, con mensole e rilievi di cherubini, che corona la cortina di edifici popolareschi tra il lato est del Prato di Ognissanti e quello ovest di via Santa Lucia, che il Bargellini chiama "casa Taddei".
 Note
 Bibliografia
 Robert Davidsohn, Firenze ai tempi di Dante, Bemporad, Firenze 1929.
 , II, 1977, pp. 164-165.
 Bartolomeo
 Architetture di Firenze scomparse


text:
 6.7.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 221/17
 Sklep Splošnega sodišča z dne 12. maja 2015 – Red Bull/UUNT – Automobili Lamborghini (Prikaz dveh bikov)
 (Zadeva T-73/14) (1)
 ((Znamka Skupnosti - Zahteva za razveljavitev - Razveljavitev registracije - Ustavitev postopka))
 (2015/C 221/23)
 Jezik postopka: nemščina
 Stranke
 Tožeča stranka: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Avstrija) (zastopniki: najprej A. Renck, V. von Bomhard in J. Fuhrmann, odvetniki, in I. Fowler, solicitor, nato A. Renck in I. Fowler)
 Tožena stranka: Urad za usklajevanje na notranjem trgu (znamke in modeli) (zastopnik: D. Walicka, zastopnik)
 Druga stranka pred odborom za pritožbe pri UUNT, intervenientka v postopku pred Splošnim sodiščem: Automobili Lamborghini SpA (Sant'Agata Bolognese, Italija) (zastopnik: M. Hartmann, odvetnik)
 Predmet
 Tožba, vložena zoper odločbo prvega odbora za pritožbe pri UUNT z dne 14. Novembra 2013 (zadeva R 1263/2012-1) v zvezi s postopkom za razglasitev ničnosti med družbama Automobili Lamborghini SpA in Red Bull GmbH.
 Izrek
 1.
 Postopek se ustavi.
 2.
 Tožeča stranka in intervenientka nosita svoje stroške in vsaka polovico stroškov tožene stranke.
 (1) UL C 102, 7.4.2014.


text:
14. 12 . 74 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften Nr. L 335 /7
 ABKOMMEN
 zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Peru über die
 Lieferung von Weichweizen im Rahmen der Nahrungsmittelhilfe
 DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN
 einerseits ,
 DIE REGIERUNG DER REPUBLIK PERU
 andererseits
 HABEN BESCHLOSSEN, dieses Abkommen zu schließen, und haben dafür als Bevollmächtigte
 ernannt :
 DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN :
 DIE REGIERUNG DER REPUBLIK PERU :
 DIESE SIND WIE FOLGT ÜBEREINGEKOMMEN :
 Artikel 1 Es verpflichtet sich, mit größter Sorgfalt darüber zu
 wachen, daß bei der Vergabe der Seefracht die freie
 Im Rahmen ihres Programms für Nahrungsmittel Entfaltung eines angemessenen Wettbewerbs nicht
 hilfe in Form von Getreide für das Jahr 1973 / 1974 beeinträchtigt wird. Über Probleme, die sich in dieser
 liefert die Europäische Wirtschaftsgemeinschaft — Hinsicht ergeben könnten, finden Konsultationen
 nachstehend „ Gemeinschaft" genannt — der Repu gemäß Artikel VIII statt.
 blik Peru — nachstehend „ Empfängerland " genannt
 — unentgeltlich 5 000 Tonnen Weichweizen.
 Artikel IV
 Artikel II
 Das Empfängerland verpflichtet sich, die im Rahmen
 Die Lieferungen erfolgen in loser Schüttung auf fob der Hilfe gelieferte Ware für Verbrauchszwecke zu
 verwenden und bei deren Verkauf auf seinem Markt
 Basis gemäß den Modalitäten des Anhangs, der
 Bestandteil des Abkommens ist. die dort für Erzeugnisse vergleichbarer Qualität
 üblichen Marktpreise anzuwenden.
 Artikel III
 Der Erlös aus diesem Verkauf wird einem Sonder
 konto bei der Zentralbank des betreffenden Landes
 Das Empfängerland verpflichtet sich, alle erforder gutgeschrieben, aus dem ein oder mehrere Entwick
 lichen Vorkehrungen für die Beförderung und Ver lungsvorhaben nach zwischen dem Empfängerland
 sicherung der gelieferten Ware vom Lieferort bis zu und der Gemeinschaft zu vereinbarenden Modali
 den Bestimmungsorten zu treffen. täten finanziert werden .
 ---pagebreak--- Nr. L 335/ 8 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 14. 12. 74
 Artikel V 1 . sofort nach Löschen jeder Ladung: Ankunfts
 hafen und Anfunftstag des Schiffes ; Art, Menge
 Die Vertragsparteien verpflichten sich, bei der Durch sowie etwaige Bemerkungen zur Qualität der
 führung dieses Abkommens jegliche Beeinträchti gelöschten Erzeugnisse ; Tag der Beendigung des
 gung der normalen Struktur der einheimischen Pro Löschens ; .Kosten des Seetransports und damit
 duktion und des internationalen Handels zu ver verbundene Versicherungskosten;
 meiden . Sie treffen zu diesem Zweck die erforder
 lichen Maßnahmen, um sicherzustellen, daß die im 2 . alle drei Monate bis zur vollständigen Verwen
 Rahmen der Hilfe getätigten Lieferungen nicht an die dung der im Rahmen der Hilfe gelieferten Men
 Stelle der normalerweise ohne diese Lieferungen zu gen : verkaufte Mengen, Vermarktungsform, Ver
 erwartenden Handelsgeschäfte treten, sondern zu kaufspreise; übliche Vermarktungskosten auf dem
 diesen hinzukommen. Das Empfängerland verpflich Markt des Empfängerlandes ; Versicherungskosten
 tet sich insbesondere, in der Zeit vom 1 . Juli 1974 und gegebenenfalls Transportkosten vom Lösch
 bis zum 30. Juni 1975 eine Mindestmenge von hafen bis zu den Bestimmungsorten ;
 646 200 Tonnen Weichweizen oder eine entsprechende
 Menge WeichWeizenmehl jeglicher Herkunft handels
 mäßig einzuführen. 3 . am 15 . Januar eines jeden Jahres bis zur völligen
 Auflösung des Sonderkontos :
 Artikel VI a) Stand dieses Kontos (Eingänge und Ausgänge)
 zum 31 . Dezember des jeweiligen Vorjahres ;
 Das Empfängerland trifft alle zweckdienlichen Maß
 nahmen, um folgendes zu verhindern : b ) Stand der Durchführung des oder der Vor
 haben mit Angabe der bei diesem Stand durch
 — die Wiederausfuhr des im Rahmen der Hilfe geführten Gesamtfinanzierung.
 gelieferten Erzeugnisses sowie daraus hergestellter
 Erzeugnisse und Nebenerzeugnisse;
 — während eines Zeitraums von sechs Monaten Artikel VIII
 nach der letzten Lieferung die kommerzielle oder
 nichtkommerzielle Ausfuhr im Inland herge
 stellter Waren derselben Art wie das im Rahmen Auf Antrag einer der Vertragsparteien konsultieren
 der Hilfe gelieferte Erzeugnis oder daraus herge diese einander in allen Fragen der Durchführung
 stellter Erzeugnisse und Nebenerzeugnisse. dieses Abkommens .
 Artikel VII
 Artikel IX
 Das Empfängerland verpflichtet sich, die Gemein
 schaft über die Einzelheiten der Durchführung dieses Dieses Abkommen ist in zwei Urschriften abgefaßt,
 Abkommens zu unterrichten . Zu diesem Zweck jede in dänischer, deutscher, englischer, französischer,
 macht es der Kommission der Europäischen Gemein italienischer, niederländischer und spanischer
 schaften folgende Angaben : Sprache, wobei jeder Wortlaut verbindlich ist.
 ANHANG
 LIEFERUNGSMODALITATEN
 KAPITEL I punkt über, zu dem die Ware in dem von der Kommission
 der Europäischen Gemeinschaften bezeichneten Ausfuhr
 Allgemeine Bestimmungen ort an die vom Empfängerland oder dessen in Artikel 3
 genannten Bevollmächtigten bezeichnete Ladestelle ver
 bracht worden ist, und zwar unter den in diesem Anhang
 Artikel 1 genannten Bedingungen. Unbeschadet der Artikel 8 und 9
 werden die bis zur Lieferung entstehenden Kosten von der
 Diese Lieferung gilt als erfolgt, und die Gefahr geht von Gemeinschaft und die nach der Lieferung entstehenden
 der Gemeinschaft auf das Empfängerland zu dem Zeit Kosten vom Empfängerland getragen.
 ---pagebreak--- 14. 12. 74 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften Nr. L 335/9
 Artikel 2 KAPITEL III
 Bei Lieferung der Ware ist eine Unterschreitung der in Verpflichtungen des Empfängerlandes
 Artikel I des Abkommens vorgesehenen Liefermenge um
 5% zulässig.
 Artikel 7
 Artikel 3 Nach Rücksprache mit der Gemeinschaft stellt das Emp
 fängerland für die^Beförderung der gesamten in Artikel I
 Zur Durchführung der Bestimmungen dieses Anhangs be des Abkommens vorgesehenen Menge ein oderJ[mehrere
 stellt die Gemeinschaft — gegebenenfalls für jedes einzelne Schiffe zur Verfügung, deren Größe der normalen Kapazi
 Los — einen Bevollmächtigten , dessen Namen und An tät des Verladehafens entspricht und die zu einem innerhalb
 schrift sie dem Empfängerland mitteilt, sobald er bestellt der in Artikel 4 genannten Frist liegenden Zeitpunkt lade
 ist. Das Empfängerland bestellt für jeden Verladehafen klar sein müssen .
 einen Bevollmächtigten , dessen Namen und Anschrift es
 der Gemeinschaft so bald wie möglich, und zwar möglichst Der Bevollmächtigte des Empfängerlandes teilt der Ge
 vor der Bestellung des Bevollmächtigten der Gemeinschaft, meinschaft diesen Zeitpunkt sowie denjenigen des Liefer
 mitteilt. beginns mit, sobald er über die entsprechenden Auskünfte
 verfügt , und zwar möglichst 20 Tage und auf jeden Fall
 10 volle Tage vor dem Zeitpunkt des Lieferbeginns.
 Artikel 4
 Er vereinbart mit dem Bevollmächtigten der Gemeinschaft,
 Vor der Durchführung des Verfahrens zur Bestellung des in welcher Zeitfolge die Lieferung erfolgen soll.
 in Artikel 3 genannten Bevollmächtigten der Gemeinschaft
 setzen die Kommission der Europäischen Gemeinschaften
 und das Empfängerland gemeinsam die Frist fest, innerhalb Artikel 8
 der die Lieferung beginnen soll .
 Kann das Empfängerland mit der Verladung zu dem in
 Artikel 7 Absatz 1 vorgesehenen Zeitpunkt nicht beginnen ,
 so hat der Bevollmächtigte des Empfängerlandes den Be
 KAPITEL II vollmächtigten der Gemeinschaft darüber unverzüglich
 zu unterrichten .
 Verpflichtungen der Gemeinschaft
 In diesem Fall können die Bevollmächtigtenjfder Gemein
 schaft und des Empfängerlandes einen neuen Zeitpunkt für
 Artikel 5 den Lieferbeginn und gegebenenfalls eine neue Zeitfolge
 vereinbaren. Auf jeden Fall gehen die durch diese Verlade
 verzögerung entstehenden Kosten , höhere Gewalt ausge
 Ist die Gemeinschaft nicht in der Lage , die Lieferung zu nommen , zu Lasten des Empfängerlandes .
 dem in Artikel 7 vorgesehenen Zeitpunkt und gegebenenfalls
 in der in diesem Artikel vorgesehenen Zeitfolge vorzuneh Liegt der in Absatz 2 vorgesehene neue Zeitpunkt mehr als
 men , so gehen alle dem Empfängerland dadurch entstehen 30 volle Tage nach dem in Artikel 7 Absatz 1 vorgesehenen
 den etwaigen Kosten , zum Beispiel die Überliegegelder, Zeitpunkt der Verladung, so kann die Gemeinschaft unbe
 die Fautfracht und die Leerfracht , zu Lasten der Gemein schadet der in Artikel I des Abkommens vorgesehenen
 schaft.
 Verpflichtung über die Ware verfügen.
 Die Höhe und die Modalitäten der Überliegegelder, die in
 den Verträgen zwischen dem Empfängerland und dem Artikel 9
 Verkehrsunternehmer festgelegt sind, müssen zuvor zwi
 schen dem Empfängerland und dem Bevollmächtigten der Kann die Menge , die auf ein Schiff verladen werden soll ,
 Gemeinschaft vereinbart worden^sein. nur zum Teil an Bord verbracht werden, so teilt das Emp
 fängerland der Gemeinschaft so bald wie möglich, späte
 Die übrigen in Absatz 1 genannten Kosten werden von der stens 15 volle Tage nach Abschluß der Verladung, mit, ob es
 Gemeinschaft , nur erstattet, wenn sie vom Empfängerland die Restmenge übernehmen oder darauf verzichten will.
 im Einvernehmen mit der Gemeinschaft aufgebracht wor
 den sind . Im ersten Fall findet Artikel 8 Absätze 2 und 3 auf diese
 Restmenge Anwendung, sofern sie noch nicht geliefert ist.
 Artikel 6 Im zweiten Fall kann die Gemeinschaft ihre in Artikel I des
 Abkommens vorgesehene Verpflichtung gegenüber dem
 Kann die Gemeinschaft die gesamte Warenmenge oder Empfängerland als erfüllt betrachten ; sie kommt für die
 aus diesem Verzicht entstehenden Kosten auf.
 einen Teil nicht zu dem Zeitpunkt und in den Fristen lie
 fern , die in Artikel 7 vorgesehen sind, so können die Be
 vollmächtigten der Gemeinschaft und des Empfängerlandes Auf jeden Fall gilt der Verzicht nach Ablauf der Frist von
 unbeschadet des Artikels 5 eine neue Frist für die gesamte 15 vollen Tagen und in Ermangelung einer Benachrichtigung
 Lieferung bzw. den nicht gelieferten Teil vereinbaren. seitens des Empfängerlandes als erfolgt .
 ---pagebreak--- Nr. L 335 / 10 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 14. 12 . 74
 Artikel 10 Zeitpunkts , der Art und der Menge der übernommenen
 Ware sowie etwaiger Bemerkungen über die Qualität dieser
 Bei der Lieferung der Ware übergibt das Empfängerland Ware. Eine Kopie dieser Bescheinigung übermittelt das
 dem Bevollmächtigten der Gemeinschaft eine Übernahme Empfängerland der Kommission der Europäischen Ge
 bescheinigung mit Angabe des Verladehafens, des Verlade meinschaften .
 Mitteilung betreffend die Unterzeichnung des Lieferabkommens zwischen der Europä
 ischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Peru im Rahmen der Nahrungs
 mittelhilfe
 Das Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und Peru über
 die Lieferung von Weichweizen im Rahmen der Nahrungsmittelhilfe, dessen Abschluß
 der Rat am 3 . Oktober 1974 beschlossen hat.
 ist am 7. Oktober 1974 im Namen des Rates der Europäischen Gemeinschaften vom
 außerordentlichen und bevollmächtigten Botschafter und Präsidenten des Ausschusses
 der Ständigen Vertreter, Herrn Etienne Burin des Roziers, sowie vom Generaldirektor
 für Entwicklung und Zusammenarbeit der Kommission der Europäischen Gemein
 schaften, Herrn Hans-Broder Krohn,
 und im Namen der Regierung der Republik Peru vom außerordentlichen und bevoll
 mächtigten Botschafter und Leiter der Mission dieses Landes bei den Europäischen Ge
 meinschaften, Herrn Julio C. Doig S. ,
 in Brüssel unterzeichnet worden .


text:
Johann Gottfried Müthel (ur. 17 stycznia 1728 w Mölln, zm. 14 lipca 1788 w Bienenhof koło Rygi) – niemiecki kompozytor.
 Życiorys
 Był synem organisty Christiana Caspara Müthela (1696–1764). Uczył się u Johanna Paula Kunzena w Lubece, w 1747 roku został organistą i nauczycielem muzyki na dworze księcia Meklemburgii-Schwerinu Chrystiana Ludwika II. W 1750 roku otrzymał urlop od obowiązków dworskich i udał się do Lipska, gdzie uczył się u J.S. Bacha. Po jego śmierci kształcił się u Johanna Christopha Altnikola w Naumburgu, Johanna Adolfa Hassego w Dreźnie i C.P.E. Bacha w Poczdamie. W 1753 roku wyjechał do Rygi, gdzie został kierownikiem kapeli tajnego radcy Otto Hermanna von Vietinghoffa, a od 1755 roku pełnił także funkcję organisty kościoła św. Piotra.
 Twórczość
 Był przedstawicielem okresu Sturm und Drang w muzyce niemieckiej. Jego dorobek kompozytorski obejmuje m.in. 10 koncertów klawesynowych, koncert na 2 fagoty i orkiestrę smyczkową, sonaty klawesynowe, utwory organowe. Tworzył utwory o wysokim stopniu zaawansowania technicznego, które sam także wykonywał. Komponował wolno i tylko w odpowiednim nastroju, często popadając w przesadę widoczną w poszarpanych liniach melodycznych i rozdrobnionej rytmice zbudowanej z krótkich motywów. Jako wykonawca występował tylko w okresie zimowym, twierdząc, że w innej porze roku rozprasza go stukot końskich kopyt.
 Przypisy
 Niemieccy kompozytorzy klasycyzmu
 Ludzie urodzeni w Mölln
 Urodzeni w 1728
 Zmarli w 1788


text:
 19.5.2016
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 129/18
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 43/2015
 z 20. marca 2015,
 ktorým sa mení príloha II (Technické predpisy, normy, skúšky a certifikácia) k Dohode o EHP [2016/726]
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore („Dohoda o EHP“), a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Smernica Európskeho parlamentu a Rady 2014/33/EÚ z 26. februára 2014 o harmonizácii právnych predpisov členských štátov týkajúcich sa výťahov a bezpečnostných komponentov do výťahov (1) sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (2)
 Smernicou 2014/33/EÚ sa s účinnosťou od 20. apríla 2016 zrušuje smernica Európskeho parlamentu a Rady 95/16/ES (2), ktorá je začlenená do dohody, a preto je potrebné s účinnosťou od 20. apríla 2016 odkaz na ňu v rámci dohody vypustiť.
 (3)
 Príloha II k Dohode o EHP by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Kapitola III prílohy II k Dohode o EHP sa mení takto:
 1.
 Za bod 5 (smernica Európskeho parlamentu a Rady 95/16/ES) sa vkladá tento bod:
 „6.
 32014 L 0033: smernica Európskeho parlamentu a Rady 2014/33/EÚ z 26. februára 2014 o harmonizácii právnych predpisov členských štátov týkajúcich sa výťahov a bezpečnostných komponentov do výťahov (Ú. v. EÚ L 96, 29.3.2014, s. 251).“
 2.
 Znenie bodu 5 (smernica Európskeho parlamentu a Rady 95/16/ES) sa s účinnosťou od 20. apríla 2016 vypúšťa.
 3.
 Pod nadpisom AKTY, KTORÉ VEZMÚ ZMLUVNÉ STRANY NA VEDOMIE sa bod 6 (odporúčanie Komisie 95/216/ES) prečísluje na bod 1.
 Článok 2
 Znenie smernice 2014/33/EÚ v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 21. marca 2015 pod podmienkou, že boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 Dohody o EHP (*).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 20. marca 2015
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Gianluca GRIPPA
 (1) Ú. v. EÚ L 96, 29.3.2014, s. 251.
 (2) Ú. v. ES L 213, 7.9.1995, s. 1.
 (*) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


type: other

text:
Hoge Raad corrigeert en verduidelijkt Mediant-beschikking (voorwaardelijke ontbinding)
 In AR 2017-0392 treffen we de tweede WWZ-beschikking van de Hoge Raad aan. In deze beschikking herhaalt de Hoge Raad zijn oordeel uit de Mediant-beschikking. Ook bij een andere formulering van de voorwaarde (voor zover het hof de arbeidsovereenkomst herstelt), is voorwaardelijke ontbinding niet toegestaan ingeval de rechter in eerste aanleg oordeelt dat het ontslag op staande voet standhoudt. De kantonrechter zou anders op de stoel van de appelrechter gaan zitten, hetgeen onwenselijk wordt geoordeeld.
 De Hoge Raad wijst erop dat ten onrechte in de Mediant-beschikking van ‘vernietiging’ wordt gesproken, daar waar herstel is bedoeld. Voorts wijst de Hoge Raad erop dat ook de appelrechter de arbeidsovereenkomst voorwaardelijk kan ontbinden. De Mediant-beschikking spreekt immers van een rechter van ‘dezelfde aanleg’.
 Conclusie A-G Smallsteps-zaak: bescherming overgang van onderneming geldt bij Nederlandse prepack
 In AR 2017-0394 is de conclusie van A-G Mengozzi bij de Estro-zaak (Smallsteps) opgenomen. De A-G wijst erop dat artikel 5 van de richtlijn uitzonderingen op de hoofdregel dat alle rechten en plichten mee overgaan toestaat, ingeval sprake is van een insolventieprocedure die tot doel heeft de boedel te liquideren. Indien evenwel het voornaamste doel van de modaliteit is de continuïteit van de onderneming, dan is er geen aanleiding de bescherming van de overgang van Ondernemingsrichtlijn niet vol te laten gelden. Nu wachten of het Hof van Justitie EU ook zo zal oordelen.
 PGB-houder dient transitievergoeding te betalen
 In AR 2017-0385 oordeelt het hof dat vanwege het ontbreken van een uitzondering op artikel 7:673 BW, een PGB-houder verplicht is bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst een transitievergoeding te betalen. Volgens werkgever miskent het toekennen van een transitievergoeding de bijzondere positie van zorginlener ten opzichte van de zorgverlener. Een arbeidsovereenkomst als de onderhavige onderscheidt zich inderdaad in verschillende opzichten van reguliere arbeidsovereenkomsten. Met name is de werkgever hier niet een (rechts)persoon die voor eigen risico als ondernemer deelneemt aan het maatschappelijk verkeer en de werknemer in dienst heeft genomen in de verwachting daarvan voor zijn bedrijfsvoering (economisch) voordeel te hebben, maar een privépersoon die is aangewezen op zorg van een derde. Om aanspraak te kunnen maken op overheidsgelden om die zorg te bekostigen (PGB) heeft deze de zorgverlener als werknemer in dienst moeten nemen. De wetgever heeft in dit afwijkende karakter echter (kennelijk) geen aanleiding gezien om voor arbeidsovereenkomsten als de onderhavige een (generieke) uitzondering op de transitievergoedingsregeling te maken.
 Werknemer komt beroep op rechtsvermoeden arbeidsomvang (art. 7:610b BW) bij min/max-contract alleen toe bij structurele overschrijding van de max
 In AR 2017-0378 oordeelt de kantonrechter dat een min/max-werknemer enkel een beroep op artikel 7:610b BW toekomt voor zover het een structurele overschrijding van de max betreft. In de arbeidsovereenkomst was onder meer opgenomen dat de arbeidsduur van werknemer minimaal 45,6 uur en maximaal 91,2 uur per roosterperiode van vier weken bedraagt. Werknemer vorderde met een beroep op artikel 7:610b BW doorbetaling van loon gebaseerd op 77,07 uur per vier weken. Volgens de kantonrechter volgt uit de Parlementaire geschiedenis dat het rechtsvermoeden beoogt de werknemer houvast te bieden in de situatie waarin (1) de omvang van de arbeid niet of niet eenduidig is overeengekomen en (2) de situatie waarin de feitelijke omvang van de arbeid zich structureel op een hoger niveau bevindt dan de oorspronkelijk overeengekomen arbeidsduur. De eerste voorwaarde doet zich in het onderhavige geval niet voor. De omvang is partijen immers wel duidelijk, namelijk variërend tussen minimaal 45,6 uur en maximaal 91,2 uur per vier weken. Het beroep van werknemer op het rechtsvermoeden op grond van het feit dat de arbeidsomvang structureel hoger ligt heeft naar het voorlopig oordeel van de kantonrechter slechts kans van slagen indien de arbeidsomvang structureel hoger ligt dan het maximumaantal overeengekomen uren.
 Vijf arbeidsovereenkomsten met onderbreking gedurende vijf jaar leidt niet tot schending van Richtlijn 1999/70/EG
 In AR 2017-0386 staat de vraag centraal of het meermalen verlengen van tijdelijke arbeidsovereenkomsten ondanks de wettelijke grondslag strijdigheid met Richtlijn 1999/70/EG oplevert. De kantonrechter oordeelt dat dit het geval kan zijn, maar in casu niet aan de orde is. Uit rechtspraak van het HvJ EU blijkt dat rekening moet worden gehouden met alle omstandigheden van het geval, waaronder met name met het aantal en de duur van opeenvolgende overeenkomsten die met eenzelfde werknemer zijn gesloten. De kantonrechter ziet echter in dit kader geen reden te oordelen dat sprake is van misbruik, gezien de omstandigheid dat zowel in aantal – vijf arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd – als in duur – een totale duur van vijf jaar – geen sprake is van een zodanig gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd dat dit in strijd zou komen met clausule 5 van de raamovereenkomst.
 47% is het eens met de stelling: ‘Ik vind de voorgestelde regeling transitievergoeding bij arbeidsongeschiktheid goed.’
 De nieuwe stelling luidt: ‘De A-G in de Smallsteps-zaak oordeelt terecht dat sprake is van overgang van onderneming bij prepack.’ Breng hier uw stem uit.
 Gerechtshof 's-Hertogenbosch 21-03-2017, ECLI:NL:GHSHE:2017:1114, (werkneemster/Post & Pakket Distributie Service VOF)
 Kort geding. Gelet op de correspondentie kan niet worden geoordeeld dat sprake is van een loonstop met terugwerkende kracht.
 Gerechtshof Amsterdam 25-10-2016, ECLI:NL:GHAMS:2016:4270, (Tata Steel IJmuiden BV/Sociale Verzekeringsbank)
 Appel van tussenvonnis. De kantonrechter heeft ten onrechte een inhoudelijke beoordeling van de vraag of de deskundigen hun oordeel gedegen hebben gemotiveerd, niet toegelicht. Dat leidt echter niet tot vernietiging van het tussenvonnis, aangezien de deskundigen hun rapport voldoende hebben onderbouwd.
 Gerechtshof Amsterdam 25-10-2016, ECLI:NL:GHAMS:2016:4273, (werknemer/Stichting Voortgezet Katholiek Onderwijs Heerhugowaard)
 Is de stichting voor bijzonder onderwijs gebonden aan het oordeel van de Commissie van Beroep Voortgezet Onderwijs?
 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 22-03-2017, ECLI:NL:GHARL:2017:2440, (werkneemster/werkgever)
 Arbeidsovereenkomst tussen PGB-houder en zorgverleenster ontbonden vanwege verstoorde arbeidsverhouding. Loondoorbetalingsplicht vanaf het moment dat de zorgverleenster zich voldoende kenbaar bereid heeft verklaard tot het (weer) verrichten van haar werkzaamheden. Toekenning van de transitievergoeding. Geen sprake van een uitzondering op de transitievergoedingsregeling.
 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 28-03-2017, ECLI:NL:GHARL:2017:2682, (X/Talent People Emmen BV)
 De overeenkomst tussen partijen kan worden gekwalificeerd als een uitzendovereenkomst. Onvoldoende is onderbouwd dat de uitzendorganisatie is tekortgeschoten in haar verplichting om voldoende deskundig personeel ter beschikking te stellen.
 Gerechtshof Den Haag 21-03-2017, ECLI:NL:GHDHA:2017:789, (Jafari Natuursteen B.V./werknemer)
 Kort geding. Het hof sluit zich aan bij het oordeel van de kantonrechter dat niet is komen vast te staan dat de door Jafari gevorderde voorziening (schorsing werkzaamheden werknemer in verband met vermeende overtreding concurrentiebeding) onmiddellijk wordt vereist. De door Jafari gestelde belangen kunnen niet zwaarder wegen dan de belangen van werknemer.
 Hof van Justitie van de Europese Unie 29-03-2017, C-126/16, (FNV c.s./Smallsteps)
 Conclusie A-G: uitzondering faillissement overgang van onderneming geldt niet voor Nederlandse prepack.
 Hoge Raad 31-03-2017, ECLI:NL:HR:2017:564, (Pronk Import B.V./werknemer)
 Uitleg indexering loon CAO Groothandel in Levensmiddelen.
 Hoge Raad 31-03-2017, ECLI:NL:HR:2017:569, (Rabobank/Stichting Restschuld Eerlijk Delen (RED))
 Vermelden van namen medewerkers Rabobank in boek vormt een onnodige inbreuk op privacy van werknemers. Rabobank heeft recht op grond van artikel 7:611 BW namens werknemers op te treden.
 Hoge Raad 31-03-2017, ECLI:NL:HR:2017:571, (werknemer/Vlisco Netherlands B.V.)
 Voorwaardelijke ontbinding onder WWZ kan ook in hoger beroep als ‘instantie waarin de procedure verkeert’.
 Kantonrechter Alkmaar 21-03-2017, ECLI:NL:RBNHO:2017:2600, (Stichting Zorgverlening ’s Heeren Loo/werkneemster)
 Ontbinding op de e-grond. Werkneemster heeft haar re-integratieverplichtingen geschonden. Ernstige verwijtbaarheid. Ontbinding zonder inachtneming van de opzegtermijn. Geen transitievergoeding verschuldigd.
 Kantonrechter Alkmaar 27-02-2017, ECLI:NL:RBNHO:2017:2342, (Stichting Regionaal Platform Arbeidsmarktbeleid NHN/werkneemster)
 Toewijzing ontbindingsverzoek (g-grond). Billijke vergoeding ad € 5000 verschuldigd, nu de verstoorde arbeidsverhouding in overwegende mate door de handelwijze van werkgever is veroorzaakt.
 Kantonrechter Almere 08-03-2017, ECLI:NL:RBMNE:2017:1253, (werknemer/werkgever)
 Werknemer is niet ontvankelijk in het geschil over de hoogte van de transitievergoeding (vervaltermijn van art. 7:686a BW). Wel heeft hij recht op uitbetaling van vakantie-uren tijdens ziekte onder verwijzing naar de recuperatiefunctie en artikel 7:638 lid 8 BW.
 Kantonrechter Almere 13-03-2017, ECLI:NL:RBMNE:2017:1254, (werknemer/werkgeefster)
 Werkgeefster heeft de arbeidsovereenkomst met werknemer rechtsgeldig opgezegd. Voldragen a-grond en geen herplaatsingsmogelijkheden. Verzoek om herstel dan wel toekenning van een billijke vergoeding wordt afgewezen.
 Kantonrechter Amsterdam 16-03-2017, ECLI:NL:RBAMS:2017:1945, (werkneemster/GroupM B.V.)
 Onterecht gegeven ontslag op staande voet. Billijke vergoeding ad € 38.500 bruto bestaat uit eindafrekening, transitievergoeding en vergoeding voor geleden schade werkneemster.
 Kantonrechter Amsterdam 21-03-2017, ECLI:NL:RBAMS:2017:2065, (werkneemster/werkgever)
 Kort geding. Werkneemster vordert loon, werkgever meent dit contant betaald te hebben. Het zijdens de werkneemster overgelegde handschriftonderzoek is zeer summier en er moet nader onderzoek worden verricht of het loon wel of niet aan werkneemster is uitbetaald.
 Kantonrechter Amsterdam 22-02-2017, ECLI:NL:RBAMS:2017:1969, (werkneemster/Stichting Leger des Heils Welzijns & Gezondheidszorg)
 Kort geding omtrent functiewijziging. Werkneemster was voldoende geïnformeerd over de beoogde wijziging van functie en loon, zij heeft ook voldoende tijd gehad hierover na te denken en zij heeft welbewust ingestemd met de wijziging. Vordering toelating tot oude functie afgewezen.
 Kantonrechter Amsterdam 27-03-2017, ECLI:NL:RBAMS:2017:2068, (X/Tele2 Nederland B.V.)
 Niet valt in te zien dat werkgever werknemer, die vroegtijdig is overleden, onvoldoende heeft voorgelicht over pensioenkeuze. Uit het keuzeformulier volgt dat werknemer, samen met zijn vrouw, een expliciete keuze heeft gemaakt geen partnerpensioen en Anw-gatverzekering af te willen sluiten.
 Kantonrechter Arnhem 16-03-2017, (werknemer/werkgever)
 Ontslag op staande voet, waarbij einddatum arbeidsovereenkomst in de toekomst ligt, is niet onverwijld gegeven. Veelvuldig te laat komen en daarmee de bedrijfsvoering van werkgever belemmeren levert ernstig verwijtbaar handelen op. Ontbinding per heden, zonder toekenning vergoeding.
 Kantonrechter Bergen op Zoom 14-03-2017, ECLI:NL:RBZWB:2017:1695, (werknemer/Laco Strijen BV)
 Ernstig verwijtbaar handelen werkgever. Werkgever heeft zich onvoldoende ingespannen om de arbeidsrelatie met werknemer te herstellen na een plaatsgevonden incident tussen werknemer en zijn leidinggevende. Billijke vergoeding ad € 5000.
 Kantonrechter Bergen op Zoom 28-03-2017, ECLI:NL:RBZWB:2017:1898, (werkgeefster/werkneemster)
 Afwijzing ontbindingsverzoek wegens opzegverbod tijdens ziekte.
 Kantonrechter Enschede 21-03-2017, ECLI:NL:RBOVE:2017:1417, (werknemer/Nationale Stichting tot Exploitatie van Casinospelen in Nederland)
 Het beroep van werknemer met min/max-contract op het rechtsvermoeden ex artikel 7:610b BW op grond van het feit dat de arbeidsomvang structureel hoger ligt, heeft slechts kans van slagen indien de arbeidsomvang structureel hoger ligt dan het maximumaantal overeengekomen uren.
 Kantonrechter Enschede 30-03-2017, ECLI:NL:RBOVE:2017:1431, (werknemer/werkgever)
 Afwijzing verzoek tot vernietiging ontslag op staande voet, nu feitelijke gang van zaken wordt gekwalificeerd als een opzegging door werknemer, die daarna is bevestigd door werkgever.
 Kantonrechter Groningen 07-02-2017, ECLI:NL:RBNNE:2017:363, (werkneemster/werkgever)
 Is het ontslag van werkneemster kennelijk onredelijk?
 Kantonrechter Roermond 29-03-2017, ECLI:NL:RBLIM:2017:2798, (werknemer/werkgever)
 Vorderingen wegens achterstallige loonbetaling en betaling van opgebouwde maar niet genoten vakantie- en atv-uren integraal toegewezen.
 Kantonrechter Rotterdam 07-03-2017, ECLI:NL:RBROT:2017:1996, (Air Liquide Industrie B.V./werknemer)
 Uitbesteding werkzaamheden leidt tot verval arbeidsplaats werknemer. Feitelijke werkzaamheden komen niet meer overeen met huidige functie van dagdienstoperator. Ontbinding arbeidsovereenkomst toegewezen.
 Kantonrechter Rotterdam 20-03-2017, ECLI:NL:RBROT:2017:2129, (Apotheek Walenburg B.V./werknemer)
 Oorspronkelijk ontbindingsverzoek op basis van artikel 7:685 (oud) BW is niet ontvankelijk. Ook het herziene verzoek op basis van artikel 7:671b BW wordt niet-ontvankelijk verklaard, onder verwijzing naar het Procesreglement verzoekschriftprocedures rechtbanken, kantonzaken.
 Kantonrechter Rotterdam 22-03-2017, ECLI:NL:RBROT:2017:2183, (werkneemster/Action Nederland B.V.)
 Rechtsgeldig ontslag op staande voet nadat werknemer, werkzaam bij Action, meerdere frauduleuze handelingen heeft verricht.
 Kantonrechter Utrecht 24-02-2017, ECLI:NL:RBMNE:2017:1337, (werkgeefster/werknemer)
 Toewijzing ontbindingsverzoek (g-grond). Werkgever had fout van werknemer niet aan moeten grijpen voor afbreken van verbetertraject en schorsing, maar had die fout juist bij het verbetertraject moeten betrekken. Ernstig verwijtbaar handelen werkgever. Billijke vergoeding ad € 15.000 op zijn plaats.
 Kantonrechter Utrecht 29-03-2017, ECLI:NL:RBMNE:2017:1595, (werknemer/Hago Zorg B.V.)
 Activiteiten werknemer buiten werktijd, vastgesteld door recherchebureau, leveren geen dringende reden voor ontslag op staande voet op. Toewijzing voorwaardelijk ontbindingsverzoek (g-grond). Billijke vergoeding ad € 10.000, met daarin verdisconteerd de zwakke arbeidsmarktpositie van werknemer.
 Kantonrechter Utrecht 30-11-2016, (werkgeefster/werknemer)
 Ontbinding op de g-grond. Billijke vergoeding ter hoogte van € 60.000 bruto verschuldigd. De arbeidsverhouding tussen partijen is definitief verstoord geraakt doordat werkgeefster ten onrechte heeft gesteld dat sprake was van ongeschiktheid voor de functie.
 Kantonrechter Zaanstad 13-03-2017, ECLI:NL:RBNHO:2017:2604, (werknemer/Pex Time BV)
 Ontslag op staande voet terecht. Werknemer heeft het overeengekomen relatiebeding, de geldende gedragsregels en zijn verplichtingen als werknemer geschonden.
 Kantonrechter Zaanstad 20-03-2017, ECLI:NL:RBNHO:2017:2598, (werknemer/Leo de Kock & Zonen B.V.)
 Niet verlengen arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in casu niet in strijd met goed werkgeverschap, niet naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar en evenmin in strijd met Richtlijn 1999/70/EG. Einde van rechtswege.
 Kantonrechter Zaanstad 23-03-2017, ECLI:NL:RBNHO:2017:2592, (Deen WInkel B.V./werkneemster)
 Ontslag op staande voet van een supermarktmedewerkster vanwege het nemen van een hap uit een donut wordt vernietigd. Wel onverwijld gegeven, geen dringende reden. Persoonlijke en financiële gevolgen van het ontslag op staande voet spelen hierbij een rol. Ontbindingsverzoek werkgever wordt wel toegewezen, toekenning van 50% van de transitievergoeding.
 Rechtbank Den Haag 29-03-2017, ECLI:NL:RBDHA:2017:2979, (Federatie Nederlandse Vakbeweging/Nationale Stichting tot Exploitatie van Casinospelen in Nederland c.s.)
 Is Holland Casino gehouden om aan FNV waarborgen te verstrekken in de vorm van een cao en sociaal plan?
 Rechtbank Overijssel zittingsplaats Almelo 16-03-2017, ECLI:NL:RBOVE:2017:1411, (werknemer/Vinus Vita B.V.)
 Statutair bestuurder is rechtsgeldig door de AVA ontslagen. Vervaltermijn artikel 7:686a BW ten aanzien van loonvordering, transitievergoeding en billijke vergoeding is inmiddels verstreken, zodat de bestuurder in deze vorderingen niet kan worden ontvangen.
 Rechtbank Overijssel zittingsplaats Almelo 22-03-2017, ECLI:NL:RBOVE:2017:1419, (SES Nederland B.V./werkneemster)
 Afwijzing verzoek tot ontbinding van arbeidsovereenkomst met statutair bestuurder. Toewijzend oordeel van de rechtbank zou in strijd zijn met het exclusieve recht van de AVA om de statutair bestuurder te benoemen en te ontslaan.


text:
Svatý Pio z Pietrelciny (někdy též jen Pater Pio či Otec Pio) (25. května 1887, Pietrelcina, Itálie – 23. září 1968, San Giovanni Rotondo, Itálie) byl italský kněz a světec, který byl známý zejména pro svá stigmata. Je mu taktéž přisuzováno mnoho zázraků, např. jasnovidectví nebo bilokace. Narodil se jako Francesco Forgione a přijal řádové jméno Pius.
 Život
 Narodil se v Pietrelcině v Itálii a byl pokřtěn v kostele sv. Anny v Pietrelcině. V raném věku, v 16 letech vstoupil 6. ledna 1903 do noviciátu kapucínského mužského kláštera v Morcone, kde dne 22. ledna oblékl františkánský hábit a jméno bratr Pio. Poté složil jednoduché řeholní sliby a 27. ledna 1907 slavné řeholní sliby.
 V roce 1910 byl vysvěcen na kněze v katedrále v Beneventu. Ustanoven u Santa Maria degli Angeli v Pietrelcině, protože měl podlomené zdraví. Ze zdravotních důvodů zůstal se svou rodinou až do roku 1916. Později odešel na žádost svých představených do kláštera v San Giovanni Rotondo a setrval tam až do své smrti. V letech 1917–1918 sloužil u italských pomocných jednotek. V roce 1918 se u něj objevila stigmata (poté, co se nabídl jako smírná oběť za zločiny během I. světové války), která nosil až do smrti a zpočátku byl kvůli nim považován za podvodníka. Až když lékaři vyvrátili, že by si rány způsobil sám, byl podezření zbaven. V roce 1940 vypracoval plány pro stavbu Domu pro úlevu trpícím; tato nemocnice byla otevřena v San Giovanni Rotondo v roce 1956. Padre Pio byl za svého života vyhledávaným zpovědníkem, vedl rozsáhlou korespondenci, se kterou mu pak pro rozsah museli pomáhat další řádoví spolubratři.
 Za doby komunistického totalitarismu např. předpověděl i Františku Tomáškovi, že nezemře, dokud nebude jeho vlast svobodná (František Tomášek zemřel roku 1992).
 Páter Pio byl prohlášen za ctihodného dne 18. prosince 1997 papežem sv. Janem Pavlem II., ten jej také 2. května 1999 zapsal mezi blahoslavené. Dne 16. června 2002 pak byl kanonizován, tj. prohlášen za svatého; této události se v Římě zúčastnilo kolem půl milionu lidí.
 Dne 1. července 2004 byl páteru Piovi v San Giovanni Rotondo, na místě, kde žil, zasvěcen kostel.
 Odkazy
 Literatura
 AMORTH, Gabriele. Otec Pio: světcův krátký životopis. Kostelní Vydří: Karmelitánské nakladatelství, 2005. 129 stran.
 SCHUG, John A. Páter Pio. Bratislava: Presto Press, 1992. 187 stran. , 9788085667004
 Související články
 Seznam světců a mučedníků katolické církve
 Externí odkazy
 Pater Pio in Milujte se! 4/2008 (str. 4-11)
 Život padre Pia v češtině
 Biografie na EWTN
 stránky Padre Pio Foundation of America
 Biografie v angličtině na stránkách Apoštolského stolce
 Biografie na Catholic Forum
 Dedikace kostela pateru Piovi
 Videozáznam poslední mše sv. sloužené P. Piem – komentář ve španělštině
 Římskokatoličtí svatí
 Pio z Pietrelciny
 Italští římskokatoličtí duchovní
 Italští řeholníci
 Kapucíni
 Vizionáři mariánských zjevení
 Stigmatici
 Pio, Pater
 Narození 25. května
 Pio, Pater
 Úmrtí 23. září
 Muži