type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 8.6.2013
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 164/12
 Talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mit-Tribunal de grande instance de Bayonne (Franza) fil-15 ta’ April 2013 — Raquel Gianni Da Silva vs Préfet des Pyrénées-Atlantiques
 (Kawża C-189/13)
 2013/C 164/22
 Lingwa tal-kawża: il-Franċiż
 Qorti tar-rinviju
 Tribunal de grande instance de Bayonne
 Partijiet fil-kawża prinċipali
 Rikorrenti: Raquel Gianni Da Silva
 Konvenut: Préfet des Pyrénées-Atlantiques
 Domanda preliminari
 Id-dritt tal-Unjoni jipprekludi leġiżlazzjoni nazzjonali li tissanzjona b’piena ta’ priġunerija d-dħul irregolari ta’ ċittadin ta’ pajjiż terz li ma ġiex suġġett għall-miżuri koerċitivi previsti fid-Direttiva 2008/115/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-16 ta’ Diċembru 2008 (1)?
 (1) Direttiva 2008/115/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-16 ta’ Diċembru 2008, dwar standards u proċeduri komuni fl-Istati Membri għar-ritorn ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi li jkunu qegħdin fil-pajjiż illegalment (ĠU L 348, p. 98).


text:
 26.10.2013
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 313/28
 Rikors ippreżentat fid-29 ta’ Lulju 2013 — Gossio vs Il-Kunsill
 (Kawża T-406/13)
 2013/C 313/54
 Lingwa tal-kawża: il-Franċiż
 Partijiet
 Rikorrent: Marcel Gossio (Casablanca, il-Marokk) (rappreżentant: S. Zokou, avukat)
 Konvenuta: Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea
 Talbiet
 —
 tannulla:
 —
 id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2010/656/PESK u r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 560/2005, kif ukoll id-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill 2012/144/PESK, tat-8 ta’ Marzu 2012 li tistabbilixxi miżuri restrittivi minħabba s-sitwazzjoni fil-Côte d’Ivoire sa fejn jikkonċernaw u jolqtu lir-rikorrent;
 —
 id-deċiżjoni tas-17 ta’ Mejju 2013 li tikkonferma u ġġedded il-miżuri restrittivi msemmija iktar ’il fuq sa fejn il-konsegwenza tagħha hija li isem ir-rikorrent għandu jibqa’ jidher fil-lista tal-persuni u entitajiet imsemmija fl-Anness II tad-Deċiżjoni 2010/656/PESK u fl-Anness IA tar-Regolament (KE) Nru 560/2005 dwar il-miżuri restrittivi stabbiliti fid-dawl tas-sitwazzjoni fil-Côte d’Ivoire.
 Motivi u argumenti prinċipali
 Insostenn tar-rikors tiegħu, ir-rikorrent jinvoka żewġ motivi.
 (1)
 L-ewwel motiv, ibbażat fuq eċċess ta’ poter u żball manifest ta’ evalwazzjoni, sa fejn:
 —
 il-fatti allegati fil-konfront tar-rikorrent ma għandhom ebda bażi oġġettiva u ma huma sostnuti minn ebda prova tanġibbli;
 —
 ma tistax tiġi stabbilita rabta oġġettiva bejn il-motivi invokati sabiex jiġġustifikaw il-miżuri restrittivi li ttieħdu fil-konfront tar-rikorrent u s-sitwazzjoni ġenerali fil-Côte d’Ivoire;
 —
 il-bażijiet legali li fuqhom ġew adottati l-miżuri restrittivi li ttieħdu fil-konfront tar-rikorrent huma inkompatibbli mal-aħħar motivi invokati sabiex jiġġustifikaw dawn il-miżuri;
 —
 id-deċiżjonijiet tal-Kunsill jikkostitwixxu użu ħażin ta’ proċedura jew ta’ poter.
 (2)
 It-tieni motiv, ibbażat fuq ksur tad-drittijiet fundamentali tar-rikorrent u b’mod partikolari tad-dritt għall-preżunzjoni ta’ innoċenza, tad-dritt għal-libertà tal-intrapriża, tad-dritt għall-proprjetà, tal-prinċipju ta’ proporzjonalità, kif ukoll tad-dritt għar-rispett tal-ħajja privata u tal-familja u tad-dritt li wieħed ma jiġix issuġġettat għal trattamenti inumani u degradanti.


type: other

text:
Legislacja ROK 2005 NR 276 POZ 62 - Strona 6 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl
 Legislacja ROK 2005 NR 276 POZ 62 - Strona 6
 Treść dokumentu: Legislacja ROK 2005 NR 276 POZ 62 - Strona 6
 2. Cena eksportowa We wszystkich przypadkach, kiedy produkt objęty postępowaniem był wywożony do niezależnych odbiorców we Wspólnocie, cena eksportowa ustalana była zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tzn. na podstawie cen eksportowych faktycznie płaconych lub należnych. W przypadku gdy sprzedaży eksportowej dokonano za pośrednictwem powiązanego importera, cena eksportowa została skonstruowana, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na podstawie ceny, po której przywiezione produkty zostały w pierwszej kolejności odsprzedane niezależnemu nabywcy, z właściwym uwzględnieniem wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą oraz zysków. W tym zakresie wykorzystano koszty własne SG & Apowiązanego importera. Z powodu braku jakichkolwiek bardziej wiarygodnych informacji odpowiednią marżę zysku oszacowano na 5 %. Wymieniona marża zysku została wykorzystana w poprzednim dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu tego samego produktu, którego ostateczne ustalenia zostały opublikowane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1601/2001 (15). Żadne dostępne informacje nie wskazywały, iż nie była to wiarygodna marża. 3.3. Porównanie Porównania wartości normalnej i cen eksportowych dokonano na bazie ex works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej uwzględniono w formie dostosowania różnice mające wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Stosowne dostosowanie przyznano we wszystkich przypadkach, w których uznano je za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami. Na tej podstawie wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie upustów, rabatów, prowizji, transportu lądowego, kosztów związanych z opakowaniem, kosztów kredytu, frachtu morskiego, ubezpieczenia, opłat związanych z przeładunkiem i załadunkiem, opłat bankowych i innych czynników. Wszyscy eksportujący producenci złożyli wnioski o dostosowanie wartości normalnej w celu uwzględnienia kosztów kredytu poniesionych na rynku krajowym. Jednakże wszyscy koreańscy producenci eksportujący stosowali system otwartej rachunkowości i niemożliwe było ustalenie związków między wymienionymi kosztami kredytu a rozpatrywanymi krajowymi transakcjami sprzedaży. Dlatego też nie można było ustalić, iż taki czynnik miał wpływ na ceny i porównywalność cen zgodnie z wymogami art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W konsekwencji wymienione wnioski musiały zostać odrzucone. Wszyscy eksportujący producenci złożyli również wnioski o dostosowanie w zakresie kosztów kredytu poniesionych w odniesieniu do sprzedaży eksportowej do Wspólnoty. Mimo iż takie dostosowania były uzasadnione, zgłoszone kwoty były zawyżone i musiały zostać skorygowane podczas weryfikacji przeprowadzonych na miejscu. Objęci postępowaniem producenci eksportujący złożyli wnioski o dostosowanie w zakresie opłat przywozowych i podatków pośrednich zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b)
 (15) Dz.U. L 211 z 4.8.2001, str. 1 (motyw 25).
 rozporządzenia podstawowego. W przypadku dwóch objętych postępowaniem producentów eksportujących ustalono, iż kwota zwróconych należności przywozowych przekraczała kwotę zapłaconych należności przywozowych. Dlatego też jest mało prawdopodobne, aby wymienieni eksporterzy otrzymali zwroty wyłącznie za te przywiezione części, które zostały w późniejszym okresie włączone do wywiezionych towarów. Ponadto, w przypadku wymienionych producentów eksportujących, zwrot otrzymany przy wywozie SWR nie był powiązany z należnościami przywozowymi zapłaconymi za surowce, tzn. zwrot został otrzymany niezależnie od tego, czy przywieziony surowiec został wykorzystany w produkcji wywiezionego produktu. Stwierdzono zatem, iż zwrot należności przywozowych nie miał miejsca w rozumieniu art. 2 ust.
 Legislacja ROK 2005 NR 276 POZ 62 - Strona 6 - pozostałe dokumenty


text:
 15.2.2014
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 45/6
 Решение на Съда (втори състав) от 5 декември 2013 г. — Solvay SA/Европейска комисия
 (Дело C-455/11 P) (1)
 (Обжалване - Картели - Европейски пазар на водороден пероксид и на натриев перборат - Решение, с което се установява нарушение на член 81 ЕО - Продължителност на нарушението - Понятия за споразумение и за съгласувана практика - Известие относно сътрудничеството - Задължение за мотивиране - Намаляване на глобата)
 2014/C 45/10
 Език на производството: английски
 Страни
 Жалбоподател: Solvay SA (представители: O. W. Brouwer, advocaat, M. O'Regan, solicitor)
 Друга страна в производството: Европейска комисия (представители: V. Bottka, A. Biolan и J. Bourke, подпомагани от M. Gray, BL)
 Предмет
 Жалба срещу решение на Общия съд (шести разширен състав) от 16 юни 2011 г. по дело Solvay/Комисия (T-186/06), с което Общият съд частично уважава жалба, която има за цел, от една страна, частичната отмяна на Решение 2006/903/ЕО на Комисията от 3 май 2006 година относно производство по член 81 от Договора за ЕО и член 53 от Споразумението за ЕИП (преписка COMP/F/38.620 — Водороден пероксид и перборат) (ОВ L 353, стр. 54), което засяга съвкупност от споразумения и съгласувани практики, състоящи се в обмен на информация относно цените и обемите на продажбите, в споразумения за цените и за намаляването на производствения капацитет в ЕИП, както и в надзор за прилагането на тези споразумения на европейския пазар на водороден пероксид и натриев перборат, както и от друга страна, отмяната или намаляването на наложената на жалбоподателя глоба — Понятия за споразумение и за съгласувана практика
 Диспозитив
 1.
 Отхвърля главната и насрещната жалба.
 2.
 Осъжда Solvay SA да заплати съдебните разноски, свързани с главната жалба.
 3.
 Осъжда Европейската комисия да заплати съдебните разноски, свързани с насрещната жалба.
 (1) ОВ C 347, 26.11.2011 г.


type: wikipedia

text:
Viljams Šekspīrs (, kristīts , miris ) bija angļu dzejnieks un dramaturgs, tradicionāli atzīts par visu laiku izcilāko angļu valodā rakstījušo autoru, kā arī par vienu no izcilākajiem autoriem pasaules literatūrā vispār. Šekspīrs uzrakstījis 38 lugas, 154 sonetus un vēl citus dzejas darbus.
 Šekspīra lugām raksturīgi daudzveidīgi un dziļi izstrādāti raksturi, filozofiskums. Tās ir tulkotas daudzās pasaules valodās; Šekspīra kopotie raksti izdoti arī latviešu valodā.
 Dzīve
 Viljams Šekspīrs dzimis Stretfordā pie Eivonas, viņa tēvs Džons Šekspīrs bijis turīgs cimdu meistars un aldermanis, māte Mērija Ārdena — muižnieku meita. Šekspīra dzimšanas datums nav zināms, bet viņš ir kristīts Svētā Džordža dienā.
 Šekspīra izglītība, iespējams, sākās jau no sešu vai septiņu gadu vecuma, Stratfordas klasiskajā ģimnāzijā. Šī skola atrodas netālu no viņa mājām — Henley street. Stratfordas skola bija uzbūvēta jau 200 gadus pirms Šekspīra dzimšanas. Kā jau visi tā laika dižākie dramaturgi un dzejnieki, viņš mācījās lasīt un rakstīt no ābeces. Lielākā daļa mācību priekšmetu tika pasniegta latīņu valodā, bet bija arī pāris mācību stundas, kas norisinājās angļu valodā. Viņam bija jāmācās par latīņu darbu autoriem, kā piemēram — Seneka, Cicerons, Ovidijs, Vergilijs, Horācijs. Šie autori radīja viņā interesi un ietekmēja turpmākos Šekspīra darbus. Šekspīra ikdienas darbību pēc tam, kad viņš atstāja skolu, un pirms viņš atkal parādījās kā profesionāls aktieris, 1580. gados nav iespējams izsekot. Iespējams, ka viņš varētu būt strādājis kā skolotājs vai advokāts, vai par cimdu meistaru kopā ar tēvu un brāli Gilbertu. Šis ir liels zaudējums Šekspīra biogrāfijā, jo vienīgais, ko mēs varam uzzināt, ir tas, ka viņš ir apprecējies ar bāreni — Annu Hateveju (Anne Hathaway, 1556-1623). V. Šekspīra un Annas Hatevejas laulībā piedzima trīs bērni — Susanna (1583-1649), un nedaudz vēlāk, dvīņi Judīte (1585-1662) un Hamnet (1585-1596), viņa vienīgais dēls un mantinieks, kas nomira 11 gadu vecumā. Nav īsti skaidrs, ko Šekspīrs darīja pirmajos gados pēc laulības, bet 1588 gadā viņš devās uz Londonu. Strādāja Globe teātrī.
 Darbi
 Traģēdijas
 "Tits Androniks" (1594)
 "Romeo un Džuljeta" (1595, latviski teātrī kopš 1899)
 "Jūlijs Cēzars" (1599, latviski teātrī kopš 1900)
 "Hamlets" (1601, latviski teātrī kopš 1894)
 "Troils un Kresīda" (1602)
 "Otello" (1604, latviski teātrī kopš 1895)
 "Karalis Līrs" (1605, latviski teātrī kopš 1903)
 "Makbets" (1606, latviski teātrī kopš 1896)
 "Antonijs un Kleopatra" (1607, latviski teātrī kopš 1914)
 "Koriolāns" (1607)
 "Atēnietis Timons" (1608)
 "Simbelīns" (1610, latviski teātrī kopš 1998)
 Vēsturiskas drāmas
 "Henrijs VI" triloģija (1590 — 1592)
 "Ričards III" (1593, latviski teātrī kopš 1893)
 "Henrijs VIII" (1593)
 "Ričards II" (1595)
 "Karalis Džons" (1596)
 "Henrijs IV" diloģija (1597 — 1598, latviski teātrī kopš 1928)
 "Henrijs V" (1598)
 Traģikomēdijas
 "Venēcijas tirgotājs" (1596, latviski teātrī kopš 1884)
 "Beigas labas, viss labs" (1603, latviski teātrī kopš 1927)
 "Dots pret dotu" (1604, latviski teātrī kopš 1929)
 "Perikls, Tiras princis" (1609, latviski teātrī kopš 1992)
 "Ziemas pasaka" (1611, latviski teātrī kopš 1899)
 "Vētra" (1611, latviski teātrī kopš 1926)
 "Divi dižciltīgi radinieki" (1614) (kopā ar Džonu Flečeru)
 Komēdijas
 "Maldu komēdija" (1592, latviski teātrī kopš 1925)
 "Spītnieces savaldīšana" (1593, latviski teātrī kopš 1898)
 "Divi veronieši" (1594, latviski teātrī kopš 1937)
 "Veltas pūles mīlā" (1594, latviski teātrī kopš 1925)
 "Sapnis vasaras naktī" (1596, latviski teātrī kopš 1892)
 "Jautrās vindzorietes" (1598, latviski teātrī kopš 1922)
 "Liela brēka maza vilna" (1598, latviski teātrī kopš 1923)
 "Kā jums tīk" (1599, latviski teātrī kopš 1904, pirmoreiz ar nosaukumu "Juku jukām")
 "Divpadsmitā nakts" (1600, latviski teātrī kopš 1921)
 Poēmas
 "Venēra un Adonīds" (1593)
 "Lukrēcijas izvarošana" (1594)
 "Fēnikss un Dūja" (1601)
 "Mīlētāju sūdzība" (1609)
 Soneti
 Rakstīti laika posmā no 1592. līdz 1598. gadam
 Zudušās lugas
 "Mīlas uzvara" (1598)
 "Stāsts par Kardenio" (1613)
 Atsauces
 Ārējās saites
 1564. gadā dzimušie
 1616. gadā mirušie
 Vorikšīrā dzimušie
 Angļu rakstnieki
 Angļu valodā rakstošie


text:
 10.11.2012
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 343/12
 Wyrok Trybunału z dnia 26 września 2012 r. — Włochy przeciwko Komisji
 (Sprawa T-84/09) (1)
 (EFOGR - Sekcja Gwarancji - Wydatki wyłączone z finansowania - Działania informacyjno-promocyjne na rzecz produktów rolnych - Produkcja oliwy z oliwek i oliwek stołowych - Zwłoka w płatnościach)
 2012/C 343/15
 Język postępowania: włoski
 Strony
 Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: L. Ventrella i G. Palmeri, avvocati dello Stato)
 Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Jimeno Fernández i P. Rossi, pełnomocnicy)
 Przedmiot
 Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2008/960/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. wyłączającej z finansowania wspólnotowego niektóre wydatki poniesione przez państwa członkowskie w ramach Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) i Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) (Dz.U. L 340, s. 99), w zakresie, w jakim wyłącza ona niektóre wydatki poniesione przez Republikę Włoską.
 Sentencja
 1)
 Skarga zostaje oddalona.
 2)
 Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.
 (1) Dz.U. C 90 z 18.4.2009.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003D0003
 Decisión del Comité Mixto del EEE n° 3/2003, de 31 de enero de 2003, por la que se modifica el anexo I (Cuestiones veterinarias y fitosanitarias) del Acuerdo EEE
 Diario Oficial n° L 094 de 10/04/2003 p. 0047 - 0048
 Decisión del Comité Mixto del EEEno 3/2003de 31 de enero de 2003por la que se modifica el anexo I (Cuestiones veterinarias y fitosanitarias) del Acuerdo EEEEL COMITÉ MIXTO DEL EEE,Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, adaptado por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en lo sucesivo denominado "el Acuerdo", y, en particular, su artículo 98,Considerando lo siguiente:(1) El anexo I del Acuerdo fue modificado por la Decisión del Comité Mixto del EEE n° 158/2002, de 6 de diciembre de 2002(1).(2) Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión 2001/897/CE de la Comisión, de 12 de diciembre de 2001, por la que se establecen las disposiciones necesarias para las pruebas y análisis comparativos comunitarios de semillas y materiales de reproducción de determinados vegetales en virtud de las Directivas 66/400/CEE, 66/401/CEE, 66/402/CEE, 66/403/CEE, 68/193/CEE, 69/208/CEE, 70/458/CEE y 92/33/CEE del Consejo(2).(3) Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión 2002/280/CE de la Comisión, de 15 de abril de 2002, por la que se modifica la Decisión 98/320/CE relativa a la organización de un experimento temporal sobre el muestreo de semillas y las pruebas sobre semillas de conformidad con las Directivas del Consejo 66/400/CEE, 66/401/CEE, 66/402/CEE y 69/208/CEE(3).(4) Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión 2002/454/CE de la Comisión, de 12 de junio de 2002, sobre la organización en el marco de la Directiva 66/401/CEE del Consejo de un experimento temporal para aumentar el peso máximo de los lotes de algunas semillas de plantas forrajeras(4),DECIDE:Artículo 1La parte 2 del capítulo III del anexo I del Acuerdo se modificará como sigue:1) En el punto 15 (Decisión 98/320/CE de la Comisión) se añadirá el texto siguiente:", modificada por:- 32002 D 0280: Decisión 2002/280/CE de la Comisión, de 15 de abril de 2002 (DO L 99 de 16.4.2002, p. 22).".2) Después del punto 18 [Reglamento (CE) n° 930/2001 de la Comisión] se insertarán los puntos siguientes:"19. 32001 D 0897: Decisión de la Comisión 2001/897/CE, de 12 de diciembre de 2001, por la que se establecen las disposiciones necesarias para las pruebas y análisis comparativos comunitarios de semillas y materiales de reproducción de determinados vegetales en virtud de las Directivas 66/400/CEE, 66/401/CEE, 66/402/CEE, 66/403/CEE, 68/193/CEE, 69/208/CEE, 70/458/CEE y 92/33/CEE del Consejo (DO L 331 de 15.12.2001, p. 97).A los efectos del presente Acuerdo, en las disposiciones de la Decisión se introducirá la siguiente adaptación:Las referencias a otros actos en la Directiva se considerarán pertinentes en la medida y en la forma en que esos actos hayan sido incorporados al Acuerdo.20. 32002 D 0454: Decisión 2002/454/CE de la Comisión, de 12 de junio de 2002, sobre la organización en el marco de la Directiva 66/401/CEE del Consejo de un experimento temporal para aumentar el peso máximo de los lotes de algunas semillas de plantas forrajeras (DO L 155 de 14.6.2002, p. 57).".Artículo 2Los textos de las Decisiones 2001/897/CE, 2002/280/CE y 2002/454/CE, en lenguas islandesa y noruega, anejos a las respectivas versiones lingüísticas de la presente Decisión, son auténticos.Artículo 3La presente Decisión entrará en vigor el 1 febrero de 2003, siempre que se hayan transmitido al Comité Mixto del EEE todas las notificaciones previstas en el apartado 1 del artículo 103 del Acuerdo(5).Artículo 4La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea.Hecho en Bruselas, el 31 de enero de 2003.Por el Comité Mixto del EEEEl PresidenteP. Westerlund(1) DO L 38 de 13.2.2003, p. 38.(2) DO L 331 de 15.12.2001, p. 97.(3) DO L 99 de 16.4.2002, p. 22.(4) DO L 155 de 14.6.2002, p. 57.(5) No se han indicado preceptos constitucionales


text:
 23.11.2013
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 344/10
 Hotărârea Curții (Camera a patra) din 26 septembrie 2013 (cerere de decizie preliminară formulată de Oberlandesgericht Innsbruck — Austria) — TEXDATA Software GmbH
 (Cauza C-418/11) (1)
 (Dreptul societăților - Libertatea de stabilire - A unsprezecea directivă 89/666/CEE - Publicitatea documentelor contabile - Sucursală a unei societăți de capitaluri stabilită în alt stat membru - Sancțiune pecuniară în cazul neîndeplinirii obligației de publicitate în termenul prevăzut - Dreptul la o protecție jurisdicțională efectivă - Principiul respectării dreptului la apărare - Caracterul adecvat, efectiv, proporțional și disuasiv al sancțiunii)
 2013/C 344/14
 Limba de procedură: germana
 Instanța de trimitere
 Oberlandesgericht Innsbruck
 Partea din procedura principală
 TEXDATA Software GmbH
 Obiectul
 Cerere de decizie preliminară — Oberlandesgericht Innsbruck — Interpretarea articolelor 49 și 54 TFUE, a articolului 47 alineatul (2) și a articolului 50 din Carta drepturilor fundamentale a Uniunii Europene, a principiului general al dreptului la o cale de atac efectivă, a articolului 6 din Prima directivă 68/151/CEE a Consiliului din 9 martie 1968 de coordonare, în vederea echivalării, a garanțiilor impuse societăților în statele membre, în înțelesul articolului 58 al doilea paragraf din tratat, pentru protejarea intereselor asociaților sau terților (JO L 65, p. 8, Ediție specială, 17/vol. 1, p. 3), a articolului 60a din A patra directivă 78/660/CEE a Consiliului din 25 iulie 1978 în temeiul articolului 54 alineatul (3) litera (g) din tratat, privind conturile anuale ale anumitor forme de societăți comerciale, cu modificările ulterioare (JO L 222, p. 11, Ediție specială, 17/vol. 1, p. 21), precum și a articolului 38 alineatul (6) din A șaptea directivă 83/349/CEE a Consiliului din 13 iunie 1983 în temeiul articolului 54 alineatul (3) litera (g) din tratat, privind conturile consolidate (JO L 193, p. 1, Ediție specială, 17/vol. 1, p. 58) — Publicitatea conturilor anuale consolidate ale anumitor forme de societăți — Reglementare a unui stat membru care prevede, în cazul necomunicării conturilor anuale consolidate tribunalului competent în termen de nouă luni, o sancțiune pecuniară fără ca organele societății să aibă posibilitatea de a fi audiate
 Dispozitivul
 Sub rezerva verificărilor care trebuie efectuate de instanța de trimitere, articolele 49 TFUE și 54 TFUE, principiile protecției jurisdicționale efective și respectării dreptului la apărare, precum și articolul 12 din A unsprezecea directivă 89/666/CEE a Consiliului din 21 decembrie 1989 privind publicitatea sucursalelor înființate într-un stat membru de anumite forme de societăți comerciale care intră sub incidența legislației unui alt stat trebuie interpretate în sensul că nu se opun unei reglementări naționale precum cea în discuție în litigiul principal, potrivit căreia, în cazul depășirii termenului de nouă luni prevăzut pentru publicitatea documentelor contabile, se aplică imediat o amendă minimă de 700 de euro societății de capitaluri care are o sucursală situată în statul membru în cauză, fără a i se adresa în prealabil o punere în întârziere și fără a i se acorda posibilitatea exprimării punctului de vedere cu privire la neîndeplinirea imputată.
 (1) JO C 331, 12.11.2011.


text:
Evros () è una delle sei unità periferiche della Macedonia Orientale e Tracia, una delle tredici periferie (, perifereies - regione amministrativa) della Grecia. Il capoluogo è la città di Alessandropoli.
 Prefettura
 L'Evros una delle cinque prefetture in cui era suddivisa la regione greca della Macedonia Orientale e Tracia, abolita a partire dal 1o gennaio 2011 a seguito dell'entrata in vigore della riforma amministrativa detta piano Kallikratis
 La prefettura, la più orientale della Grecia continentale, prendeva il nome dal fiume Evros, che segna il confine con la Turchia ad est per un lungo tratto. La prefettura dell'Evros confina a nord con la Bulgaria, ad est con la Turchia, a sud col Mare Egeo e ad ovest con la prefettura di Rodopi.
 La riforma amministrativa ha anche modificato la struttura dei comuni che ora si presenta come nella seguente tabella:
 Precedente suddivisione amministrativa
 Dal 1997, con l'attuazione della riforma Kapodistrias, la prefettura dell'Evros era suddivisa in tredici comuni.
 Note
 Altri progetti
 Prefetture della Macedonia Orientale e Tracia


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 51998PC0801
 Propuesta de Decisión del Consejo sobre el régimen monetario de las entidades territoriales de San Pedro y Miquelón y Mayotte /* COM/98/0801 final - CNB 98/0364 */
 Diario Oficial n° C 036 de 10/02/1999 p. 0019
 Propuesta de Decisión del Consejo sobre el régimen monetario de las entidades territoriales francesas de San Pedro y Miquelón y Mayotte (1999/C 36/10) COM(1998) 801 final - 98/0364(CNB)(Presentada por la Comisión el 22 de diciembre de 1998)EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea y, en particular, la tercera frase del apartado 4 de su artículo 109 L,Vista la propuesta de la Comisión,Visto el dictamen del Banco Central Europeo,(1) Considerando que, con arreglo a lo previsto en el Reglamento (CE) n° 974/98 del Consejo, de 3 de mayo de 1998 (1), a partir del 1 de enero de 1999, el euro sustituirá a la moneda de cada Estado miembro participante con arreglo al tipo de conversión;(2) Considerando que, desde esa misma fecha, las competencias en materia de política monetaria y cambiaria corresponderán a la Comunidad, en lo que respecta a los Estados miembros que adopten el euro;(3) Considerando que el euro sustituirá al franco francés a partir del 1 de enero de 1999;(4) Considerando que las entidades territoriales francesas («collectivités territoriales») de San Pedro y Miquelón y Mayotte son parte integrante de Francia; que no forman parte de la Comunidad; que el Tratado no especifica el régimen monetario de San Pedro y Miquelón y Mayotte; que es necesario aclarar su régimen monetario; que esas dos entidades territoriales deberán tener la misma moneda que la Francia metropolitana;(5) Considerando que el «Institut d'Émission des Départements d'Outre-Mer» (IEDOM) pone en circulación en San Pedro y Miquelón y, a partir del 1 de enero de 1999, en Mayotte, billetes y monedas denominados en francos franceses; que las entidades financieras radicadas en esas entidades territoriales tendrán acceso a los mecanismos de refinanciación en francos franceses del IEDOM; que Francia tiene previsto revisar a tiempo los estatutos y las funciones del IEDOM, con el fin de hacerlos compatibles con la misión que el Tratado y el Protocolo n° 3 asignan al Sistema Europeo de Bancos Centrales.(6) Considerando que la moneda de esas dos entidades territoriales debe ser el euro; que Francia debe otorgar la condición de moneda de curso legal a los billetes y las monedas denominados en francos franceses y en euros, emitidos por el SEBC y los Estados miembros que hayan adoptado el euro;(7) Considerando que, a partir del 1 de enero de 1999, el Sistema Europeo de Bancos Centrales definirá y aplicará la política monetaria de la Comunidad; que el Banco Central Europeo y los bancos centrales nacionales podrán realizar todo tipo de operaciones bancarias con entidades bancarias de terceros países; que, asimismo, podrán realizar esas operaciones en aquellos territorios de los Estados miembros que no formen parte de la Comunidad; que deberán hacer uso de esa competencia en relación con estas entidades territoriales; que para garantizar la unicidad de la política monetaria del SEBC y la igualdad de condiciones de competencia para las entidades financieras radicadas en la zona euro, procede que, aquella parte, presente o futura, de la legislación comunitaria que resulte necesaria para el funcionamiento de la Unión Económica y Monetaria sea aplicable en San Pedro y Miquelón y Mayotte;(8) Considerando que Francia deberá establecer en su legislación nacional el régimen monetario de San Pedro y Miquelón y Mayotte,HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:Artículo 1 La moneda de San Pedro y Miquelón y Mayotte será el euro.Artículo 2 1. Hasta el 30 de junio de 2002, a más tardar, Francia seguirá otorgando la condición de moneda de curso legal a los billetes y monedas denominados en francos franceses en San Pedro y Miquelón y Mayotte.2. A partir del 1 de enero de 2002, Francia otorgará la condición de moneda de curso legal a los billetes y monedas denominados en euros en San Pedro y Miquelón y Mayotte.Artículo 3 El Banco Central Europeo (BCE) y los bancos centrales nacionales desempeñarán las funciones y realizarán las operaciones del Sistema Europeo de Bancos Centrales (SEBC) en San Pedro y Miquelón y Mayotte, según se recogen en el capítulo IV y el artículo 16 de los Estatutos del SEBC y del BCE.Artículo 4 Francia, en concertación con la Comisión y al Banco Central Europeo, velará por que aquellas partes del derecho comunitario que sean o vayan a ser necesarias para el funcionamiento de la Unión Económica y Monetaria se apliquen en San Pedro y Miquelón y Mayotte.Artículo 5 La presente Decisión será de aplicación a partir del 1 de enero de 1999.Artículo 6 La destinataria de la presente Decisión es Francia.(1) DO L 139 de 11.5.1998, p. 1.