type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 9.10.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 264/17
 SKLEP št. 2/2015 PODODBORA ZA TRGOVINO IN TRAJNOSTNI RAZVOJ EU-REPUBLIKA MOLDAVIJA
 z dne 7. julija 2015
 o sprejetju seznama strokovnjakov za trgovino in trajnostni razvoj v skladu s členom 379(3) Pridružitvenega sporazuma med Evropsko unijo in Evropsko skupnostjo za atomsko energijo in njunimi državami članicami na eni strani ter Republiko Moldavijo na drugi strani [2015/1819]
 PODODBOR ZA TRGOVINO IN TRAJNOSTNI RAZVOJ EU-REPUBLIKA MOLDAVIJA JE –
 ob upoštevanju Pridružitvenega sporazuma med Evropsko unijo in Evropsko skupnostjo za atomsko energijo in njunimi državami članicami na eni strani ter Republiko Moldavijo na drugi strani (1) (v nadaljnjem besedilu: Sporazum) in zlasti člena 379 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 V skladu s členom 464 Sporazuma se nekateri deli Sporazuma uporabljajo začasno od 1. septembra 2014.
 (2)
 Na podlagi člena 379(3) Sporazuma Pododbor za trgovino in trajnostni razvoj pripravi seznam vsaj 15 posameznikov, ki so pripravljeni in sposobni delovati kot strokovnjaki v postopkih skupine –
 SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
 Člen 1
 Seznam posameznikov, ki so pripravljeni in sposobni delovati kot strokovnjaki v postopkih skupine za namene člena 379 Sporazuma, je določen v Prilogi k temu sklepu.
 Člen 2
 Ta sklep začne veljati na dan sprejetja.
 V Kišinjevu, 7. julija 2015
 Za Pododbor za trgovino in trajnostni razvoj
 Predsednik
 Octavian CALMÎC
 Namestnik ministra za gospodarstvo Republike Moldavije
 Sekretarja
 Mihaela GORBAN
 Vodja oddelka za koordinacijo gospodarskih politik EU ter poglobljenega in celovitega sporazuma o prosti trgovini (DCFTA), Ministrstvo za gospodarstvo Republike Moldavije
 Dániel KRÁMER
 Referent, Enota Dl. Trgovina in trajnostni razvoj, GD TRADE, Evropska komisija
 (1) UL L 260, 30.8.2014, str. 4.
 PRILOGA
 SEZNAM STROKOVNJAKOV ZA TRGOVINO IN TRAJNOSTNI RAZVOJ
 Strokovnjaki, ki jih predlaga Republika Moldavija
 1.
 Iurie BEJAN
 2.
 Maria Ion NEDEALCOV
 3.
 Alexandru STRATAN
 4.
 Dorin JOSANU
 5.
 Nicolae SADOVEI
 Strokovnjaki, ki jih predlaga EU
 1.
 Eddy LAURIJSSEN
 2.
 Jorge CARDONA
 3.
 Karin LUKAS
 4.
 Hélène RUIZ FABRI
 5.
 Laurence BOISSON DE CHAZOURNES
 6.
 Geert VAN CALSTER
 7.
 Joost PAUWELYN
 Predsedniki
 1.
 Jill MURRAY (Avstralija)
 2.
 Janice BELLACE (Združene države Amerike)
 3.
 Ross WILSON (Nova Zelandija)
 4.
 Arthur APPLETON (Združene države Amerike)
 5.
 Nathalie BERNASCONI (Švica)


type: legislation

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 19.11.2018.
 COM(2018) 753 final
 2018/0391(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Konferencije stranaka Roterdamske konvencije u pogledu postupaka usklađivanja
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj prijedlog odnosi se na odluku o utvrđivanju stajališta koje u ime Unije treba zauzeti u okviru Konferencije stranaka Roterdamske konvencije u vezi s predviđenim prijedlogom postupovnog priloga o postupcima i institucijskim mehanizmima za utvrđivanje neusklađenosti.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Roterdamska konvencija
 Cilj je Roterdamske konvencije o postupku prethodnog pristanka za određene opasne kemikalije i pesticide u međunarodnoj trgovini („Konvencija”) promicati zajedničku odgovornost i suradnju među strankama u području međunarodne trgovine opasnim kemikalijama, radi zaštite ljudskog zdravlja i okoliša, te doprinijeti upotrebi tih kemikalija na način prihvatljiv za okoliš. Konvencijom se utvrđuju pravno obvezujuće obveze za provedbu postupka prethodnog pristanka, a zemlje se, posebice one u razvoju, štite od neželjenog izvoza kemikalija iz zemalja proizvođača tako da se strankama izvoznicama uvode obveze u pogledu izvoza.
 Sporazum je stupio na snagu 24. veljače 2004.
 Europska unija je stranka Sporazuma
 1
 .
 2.2.Konferencija stranaka Roterdamske konvencije
 Osnovana u skladu s člankom 18. Konvencije, Konferencija stranaka je upravljačko tijelo Roterdamske konvencije. Sastaje se svake dvije godine kako bi pratila provedbu Konvencije. Usto, provjerava kemikalije koje Odbor za provjeru kemikalija uputi na razmatranje.
 U skladu s člancima 44. i 45. Poslovnika Konferencije stranaka Roterdamske konvencije, svaka stranka ima jedan glas. Međutim, organizacije regionalne gospodarske integracije poput EU-a ostvaruju pravo glasa brojem glasova koji je jednak broju njihovih država članica koje su stranke Konvencije.
 2.3.Predviđeni akt Konferencije stranaka
 Na devetom redovitom sastanku Konferencije stranaka, koji će se održati od 29. travnja do 10. svibnja 2019., razmotrit će se donošenje dodatnog priloga o postupcima i institucijskim mehanizmima za utvrđivanje neusklađenosti (dalje u tekstu „predviđeni akt”). Predloženi novi prilog sadržava mutatis mutandis isti tekst o kojem se prethodno raspravljalo na sedmom i osmom redovitom sastanku Konferencije stranaka, a koji je podržala velika većina stranaka.
 Taj prilog bio bi obuhvaćen člankom 22. stavkom 2. Konvencije, kojim je predviđen postupak za donošenje priloga koji se odnose na „postupovna, znanstvena, tehnička ili upravna pitanja”. Predviđeni akt podrazumijeva primjenu postojećeg sporazuma, kojim se ne mijenja područje primjene ili sadržaj Konvencije.
 Svrha je predviđenog akta učiniti provedbu Roterdamske konvencije učinkovitijom tako da se uključi mehanizam za utvrđivanje neusklađenosti kako je predviđeno člankom 17. Konvencije. Člankom 17. predviđeno je da će „Konferencija stranaka, čim to bude moguće, izraditi i odobriti postupke i institucijske mehanizme za utvrđivanje neusklađenosti s odredbama ove Konvencije i za postupanje sa strankama za koje se utvrdi da ih se ne pridržavaju.”
 Utvrđivanje neusklađenosti ključno je za veću transparentnost i spremnost stranaka da ispune svoje međunarodne obveze. Priloženim prijedlogom omogućuje se još jedan način potpore strankama koje žele uspostaviti postupke usklađivanja, upotrebom teksta koji je već pripremljen na prethodnim sastancima Konferencije stranaka. Namjera je da se počne upotrebljavati taj mehanizam kojim će se olakšati usklađivanje, a zahvaljujući kojem će se moći utvrditi pitanja i rješenja povezana s usklađivanjem, što će dovesti do veće učinkovitosti Konvencije.
 Iako se u tekstu Konvencije jasno navodi da se postupci i mehanizmi za rješavanje problema neusklađenosti moraju osmisliti i odobriti „čim to bude moguće”, stranke još uvijek nakon 14 godina od stupanja na snagu Konvencije i pregovora tijekom svih osam otad održanih Konferencija stranaka nisu donijele takve postupke i mehanizme.
 U skladu s člankom 22. stavkom 1. Sporazuma, predloženi dodatni prilog Konvenciji bio bi „njezin sastavni dio i, osim ako je izričito utvrđeno drukčije, navođenje ove Konvencije istodobno predstavlja i navođenje njezinih priloga”. Za donošenje priloga nije potrebna ratifikacija stranaka kako bi stupio na snagu. Štoviše, u skladu s člankom 22. stavkom 3. točkom (b), svaka stranka koja se protivi prijedlogu može se izuzeti iz primjene novog priloga, što državama koje su mislile glasati protiv priloga daje mogućnost da ne sudjeluju u njemu. Stoga će predviđeni akt biti obvezujući za sve stranke koje se nisu izuzele iz njegove primjene.
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Za EU kao predvodnika u kreiranju politika u području okoliša od ključne je važnosti da potvrdi svoju globalnu predanost promicanju bolje provedbe multilateralnih sporazuma i normi u području okoliša. Izaslanstva država članica već su u ime EU-a na sastanku WPIEI-ja „Međunarodne kemikalije” održanom 7. lipnja 2018. jasno podržala inicijativu prijedloga za uspostavu mehanizma za utvrđivanje usklađenosti u dodatnom prilogu Konvenciji.
 Osim toga, inicijativa je u skladu s Junckerovim prioritetom da EU postane snažniji globalni akter, s ciljevima održivog razvoja, posebice dobrim zdravljem (3) i odgovornom proizvodnjom i potrošnjom (12), te sa Sedmim programom djelovanja za okoliš.
 Unija bi stoga trebala podržati predloženi prilog i biti jedan od predlagatelja uoči devetog sastanka Konferencije stranaka.
 Potrebno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u okviru Konferencije stranaka jer će dodatni prilog biti obvezujući za Uniju. Trebalo bi ga utvrditi što je prije moguće kako bi se osiguralo zajedničko predlaganje dodatnog priloga.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeni su postupci u vezi s donošenjem odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma.”
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali „mogu presudno utjecati na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 2
 .
 4.1.2.Primjena u ovom slučaju
 Konferencija stranaka je tijelo osnovano na temelju sporazuma, tj. Roterdamske konvencije o postupku prethodnog pristanka za određene opasne kemikalije i pesticide u međunarodnoj trgovini.
 Akt koji Konferencija stranaka treba donijeti je akt koji proizvodi pravne učinke. Prema međunarodnom pravu predviđeni akt bit će obvezujući u skladu s člankom 22. stavkom 1. Roterdamske konvencije.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se niti izmjenjuje institucionalni okvir Sporazuma. Usto, on neće imati presudan utjecaj na sadržaj zakonodavstva EU-a.
 Stoga je postupovna pravna osnova predložene odluke članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalna pravna osnova odluke na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili dva elementa te ako se može utvrditi da je jedan od tih dvaju ciljeva ili elemenata glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, to jest onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena u ovom slučaju
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na okoliš. Međutim, mjere dogovorene u okviru Roterdamske konvencije su, uz ostvarivanje cilja povezanog s okolišem, u velikoj mjeri povezane i s trgovinom.
 4.3.Zaključak
 Materijalna pravna osnova predložene odluke trebali bi stoga biti članak 207. stavak 3. i članak 192. stavak 1. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 5.Objava predviđenog akta
 Budući da će se aktom Konferencije stranaka s pomoću novog postupovnog priloga provoditi Roterdamska konvencija, primjereno ga je nakon donošenja objaviti u Službenom listu Europske unije.
 2018/0391 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Konferencije stranaka Roterdamske konvencije u pogledu postupaka usklađivanja
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 192. stavak 1. i članak 207. stavak 3. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Roterdamska konvencija o postupku prethodnog pristanka za određene opasne kemikalije i pesticide u međunarodnoj trgovini („Konvencija”) sklopljena je u ime Unije Odlukom Vijeća 2006/730/EZ
 3
 i stupila je na snagu 24. veljače 2004.
 (2)U skladu s člankom 22. Konvencije Konferencija stranaka može donijeti dodatne priloge Konvenciji koji se odnose na „postupovna, znanstvena, tehnička ili upravna pitanja”.
 (3)Na devetom redovitom sastanku Konferencije stranaka, koji će se održati od 29. travnja do 10. svibnja 2019., stranke će razmotriti donošenje dodatnog postupovnog priloga kojim se uvodi mehanizam za utvrđivanje neusklađenosti kako je predviđeno člankom 17. Konvencije.
 (4)Budući da će dodatni prilog biti obvezujući za Uniju, primjereno je utvrditi stajalište koje u okviru Konferencije stranaka treba zauzeti u ime Unije.
 (5)Unija ponovno potvrđuje da je od ključne važnosti promicati bolju provedbu multilateralnih sporazuma i normi u području okoliša te se na to obvezati na globalnoj razini,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje u ime Unije treba zauzeti u okviru predstojeće Konferencije stranaka Roterdamske konvencije jest da se podupiru nacrt akta („predviđeni akt”) priložen ovoj Odluci i/ili moguća poboljšanja koja dovode do donošenja postupaka i institucijskih mehanizama za utvrđivanje neusklađenosti, kako je predviđeno člankom 17. Konvencije.
 Članak 2.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Članak 3.
 Predviđeni akt objavljuje se u Službenom listu Europske unije nakon što ga Konferencija stranaka Roterdamske konvencije donese.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 2006/730/EZ: Odluka Vijeća od 25. rujna 2006. o sklapanju, u ime Europske zajednice, Roterdamske konvencije o postupku prethodnog pristanka za određene opasne kemikalije i pesticide u međunarodnoj trgovini; SL L 299, 28.10.2006., str. 23.–25. (ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV); SL L 335M , 13.12.2008., str. 514.–519. (MT)
 (2)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, točke od 61. do 64.
 (3)
 SL L 299, 28.10.2006., str. 23.–25.
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 19.11.2018.
 COM(2018) 753 final
 PRILOG
 Prijedlogu ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Konferencije stranaka Roterdamske konvencije u pogledu postupaka usklađivanja
 PRILOG
 Nacrt odluke RC-9/[ ]: Postupci i mehanizmi za usklađivanje s Roterdamskom konvencijom
 Podnosi ...
 Odlučuje donijeti Prilog VII. Konvenciji kojim se utvrđuju postupci i mehanizmi za usklađivanje s Roterdamskom konvencijom, a koji se nalazi u Prilogu ovoj Odluci.
 DODATAK.
 Prilog VII.: Postupci i mehanizmi za usklađivanje s Roterdamskom konvencijom
 (1)Uspostavlja se Odbor za usklađivanje (dalje u tekstu „Odbor”).
 Članovi
 (2)Odbor se sastoji od 15 članova. Predlažu ih stranke, a bira Konferencija stranaka na temelju pravedne geografske zastupljenosti pet regionalnih skupina Ujedinjenih naroda.
 (3)Članovi imaju stručno znanje i posebne kvalifikacije kad je riječ o predmetu obuhvaćenom Konvencijom. Odlučuju objektivno i u najboljem interesu Konvencije.
 Izbor članova
 (4)Na prvom sastanku nakon stupanja na snagu ovog Priloga Konferencija stranaka bira osam članova Odbora na jedan mandat i sedam članova na dva mandata. Na svim sljedećim redovitim sastancima Konferencija stranaka bira nove članove na dva puna mandata kako bi zamijenili članove čiji je mandat istekao ili uskoro istječe. Članovi ne smiju služiti više od dva uzastopna mandata. Za potrebe ovog Priloga, „mandat” znači razdoblje koje počinje na kraju jednog redovitog sastanka Konferencije stranaka i završava na kraju sljedećeg redovitog sastanka Konferencije stranaka.
 (5)Ako član Odbora podnese ostavku ili iz nekog drugog razloga nije u mogućnosti odraditi mandat do kraja ili obavljati dužnosti, stranka koja ga je predložila predlaže novu osobu koja će ga zamijeniti do kraja mandata.
 Službenici
 (6)Odbor izabire svojeg predsjednika. Odbor bira potpredsjednika i izvjestitelja na rotirajućoj osnovi u skladu s pravilom 30. Poslovnika Konferencije stranaka.
 Sastanci
 (7)Odbor održava sastanke prema potrebi i ako je to moguće paralelno sa sastancima Konferencije stranaka ili drugih tijela Konvencije.
 (8)Podložno točki 9. u nastavku, sastanci Odbora otvoreni su za stranke i javnost, osim ako Odbor odluči drukčije.
 Ako Odbor razmatra podneske u skladu s točkom 12. ili 13., sastanci Odbora otvoreni su za stranke, ali zatvoreni za javnost, osim ako se sa strankom čija je usklađenost u pitanju dogovori drukčije.
 Stranke ili promatrači koji mogu prisustvovati sastanku nemaju pravo sudjelovanja, osim ako Odbor i stranka čija je usklađenost u pitanju ne odluče drukčije.
 (9)Ako se podnese podnesak u vezi s mogućom neusklađenosti stranke, ona se poziva da sudjeluje u razmatranju podneska unutar Odbora. Međutim, stranka ne može sudjelovati u izradi i donošenju preporuke ili zaključka Odbora.
 (10)Odbor nastoji postići dogovor o svim pitanjima konsenzusom. Ako to nije moguće, u izvješću se navode stajališta svih članova Odbora. Ako se iscrpe sve mogućnosti za postizanje konsenzusa i dogovor nije postignut, krajnje je rješenje da se svaka odluka donosi četveropetinskom većinom prisutnih članova koji glasaju ili glasovima osam članova, ovisno o tome koji je broj veći. Kvorum čini deset članova Odbora.
 (11)Svaki član Odbora u odnosu na sva pitanja koja Odbor razmatra mora izbjegavati izravne ili neizravne sukobe interesa. Ako se član nađe u izravnom ili neizravnom sukobu interesa, ili je državljanin stranke čija je usklađenost u pitanju, o tome obavješćuje Odbor prije početka razmatranja pitanja. Dotični član ne sudjeluje u pripremi i donošenju preporuke Odbora u vezi s tim pitanjem.
 (12)Ako se primjenjuju podtočke (a) i (b), podneske preko Tajništva u pisanom obliku može podnijeti:
 (a)Stranka koja vjeruje da unatoč svojim najboljim nastojanjima nije, ili neće biti, u mogućnosti poštovati određene obveze iz Konvencije. U takvom bi podnesku trebalo detaljno opisati o kojim je posebnim obvezama riječ te navesti procjenu razloga zbog kojih stranka ne može ispuniti te obveze. Ako je moguće, mogu se dostaviti potkrjepljujuće informacije ili dati savjeti o tome gdje se takve informacije mogu pronaći. Podnesak može sadržavati prijedloge rješenja koja stranka smatra najprimjerenijima za svoje specifične potrebe.
 (b)Stranka na koju izravno utječe ili bi moglo utjecati navodno nepoštovanje obveza iz Konvencije od strane druge stranke. Stranka koja namjerava podnijeti podnesak u skladu s ovom podtočkom trebala bi se prije toga savjetovati sa strankom čija je usklađenost u pitanju. Podnesak bi trebao sadržavati opis o kojim je posebnim odredbama riječ te potkrjepljujuće informacije, a i objašnjenje na koji način to utječe ili bi moglo utjecati na stranku.
 (13)Kako bi procijenio moguće poteškoće s kojima se stranke susreću u ispunjavanju svojih obveza na temelju članka 4. stavka 1., članka 5. stavaka 1. i 2. i članka 10. Konvencije, nakon što od Tajništva primi informacije koje su stranke dostavile u skladu s tim odredbama, Odbor stranku pisanim putem obavješćuje o dotičnom pitanju. Ako se savjetovanjem s dotičnom strankom preko Tajništva pitanje ne riješi u roku od 90 dana i Odbor ga nastavi razmatrati, on to čini u skladu s točkama od 16. do 24.
 (14)U roku od dva tjedna od primitka takvih podnesaka Tajništvo podneske podnesene na temelju prethodno navedene točke 12. podtočke (a) prosljeđuje članovima Odbora radi razmatranja na sljedećem sastanku Odbora.
 (15)U roku od dva tjedna od primitka bilo kojeg podneska podnesenog na temelju točke 12. podtočke (b) ili u skladu s točkom 13. Tajništvo šalje primjerak stranci čija je usklađenost s Konvencijom u pitanju te članovima Odbora radi razmatranja na sljedećem sastanku Odbora.
 (16)Stranke čija je usklađenost u pitanju mogu dostaviti odgovore ili primjedbe tijekom svakog koraka postupka opisanog u ovoj Odluci.
 (17)Ne dovodeći u pitanje prethodno navedenu točku 16., dodatne informacije koje stranka čija je usklađenost u pitanju dostavlja kao odgovor na podnesak potrebno je proslijediti Tajništvu u roku od tri mjeseca od datuma na koji je stranka zaprimila podnesak, osim ako je zbog okolnosti pojedinog slučaja potrebno produljiti taj rok. Informacije se odmah prosljeđuju članovima Odbora kako bi ih razmatrali na sljedećem sastanku Odbora. Ako je podnesak podnesen na temelju prethodno navedene točke 12. podtočke (b), Tajništvo prosljeđuje informacije i stranci koja je podnijela podnesak.
 (18)Odbor može odlučiti da neće dalje razmatrati podneske koje smatra:
 (a)de minimis;
 (b)očito neosnovanima.
 Olakšavanje
 (19)Odbor razmatra sve podneske podnesene u skladu s točkom 12. ili s ciljem provedbe prethodno navedene točke 13. kako bi utvrdio činjenice i temeljne uzroke problema te pomogao u njegovu rješavanju, uzimajući u obzir članak 16. Konvencije. U tu svrhu Odbor može stranci pružiti:
 (a)savjet;
 (b)neobvezujuće preporuke;
 (c)sve dodatne informacije potrebne kako bi se stranci pomoglo u izradi plana usklađivanja, uključujući rokove i ciljeve.
 Moguće mjere za rješavanje pitanja usklađenosti
 (20)Ako nakon provedbe postupka olakšavanja utvrđenog u prethodno navedenoj točki 19. i uzimajući u obzir uzrok, vrstu, stupanj i učestalost poteškoća pri usklađivanju, uključujući financijske i tehničke kapacitete stranaka čija je usklađenost u pitanju, Odbor smatra potrebnim predlaganje daljnjih mjera za rješavanje pitanja usklađenosti stranke, on može, imajući na umu njezine mogućnosti u skladu s člankom 18. stavkom 5. točkom (c) Konvencije, Konferenciji stranaka preporučiti da razmotri sljedeće mjere za postizanje usklađenosti koje treba poduzeti u skladu s međunarodnim pravom:
 (a)
 dodatnu potporu na temelju Konvencije za dotičnu stranku, uključujući prema potrebi olakšavanje pristupa financijskim sredstvima, tehničkoj pomoći i izgradnji kapaciteta;
 (b)
 savjetovanje o budućoj usklađenosti kako bi se strankama pomoglo u provedbi odredbi Konvencije te promicala suradnja svih stranaka;
 (c)
 zahtjev da je dotična stranka izvijesti o uloženom trudu;
 (d)
 izjavu o zabrinutosti u pogledu moguće buduće neusklađenosti;
 (e)
 izjavu o zabrinutosti u pogledu trenutačne neusklađenosti;
 (f)
 zahtjev da izvršni tajnik objavi slučajeve neusklađenosti;
 (g)
 preporuku da problem neusklađenosti rješava stranka na koju se to odnosi, s ciljem rješavanja situacije.
 Postupanje s informacijama
 (21)1. Odbor može preko Tajništva dobiti relevantne informacije od:
 (a)stranaka;
 (b)relevantnih izvora, ako smatra da je potrebno i prikladno, uz prethodni pristanak dotične stranke ili prema uputi Konferencije stranaka;
 (c)mehanizma Konvencije za razmjenu informacija i međuvladinih organizacija. Odbor takve informacije dostavlja dotičnoj stranci i poziva je da o njima iznese primjedbe.
 2. Odbor može i od Tajništva zatražiti informacije, prema potrebi u obliku izvješća, o pitanjima koja se u Odboru razmatraju.
 (22)Za potrebe ispitivanja sustavnih problema opće usklađenosti u skladu s točkom 25. Odbor može:
 (a)zatražiti informacije od svih stranaka;
 (b)u skladu s odgovarajućim smjernicama Konferencije stranaka zatražiti relevantne informacije od svih pouzdanih izvora i vanjskih stručnjaka; i
 (c)savjetovati se s Tajništvom te se osloniti na njegovo iskustvo i bazu znanja.
 (23)Podložno članku 14. Konvencije, Odbor i sve osobe i stranke koje sudjeluju u raspravama Odbora štite povjerljivost informacija dobivenih u povjerenju.
 Praćenje
 (24)Odbor za usklađivanje trebao bi pratiti posljedice radnji poduzetih na temelju prethodno navedenih točaka 19. i 20.
 Pitanja opće usklađenosti
 (25)Odbor za usklađivanje može ispitati sustavna pitanja opće usklađenost koja su u interesu svih stranaka ako:
 (a)to zatraži Konferencija stranaka;
 (b)na temelju informacija koje je Tajništvo djelujući u skladu sa svojim zadaćama u okviru Konvencije dobilo od stranaka i dostavilo Odboru, Odbor odluči da je potrebno ispitati pitanje opće neusklađenosti i o tome izvijestiti Konferenciju stranaka.
 Izvješća Konferenciji stranaka
 (26)Odbor podnosi izvješće za svaki redoviti sastanak Konferencije stranaka, a njime su obuhvaćeni:
 (a)dotadašnji rad Odbora;
 (b)zaključci ili preporuke Odbora;
 (c)budući program rada Odbora, uključujući vremenski raspored očekivanih sastanaka koje smatra potrebnima za ostvarenje programa rada, koji Konferencija stranaka treba razmotriti i odobriti.
 Ostala pomoćna tijela
 (27)Ako se aktivnosti Odbora koje se odnose na posebna pitanja preklapaju s odgovornostima nekog drugog tijela osnovanog na temelju Roterdamske konvencije, Konferencija stranaka može Odbor uputiti da se savjetuje s tim tijelom.
 Razmjena informacija s drugim relevantnim multilateralnim sporazumima o okolišu
 (28)Ako je potrebno, Odbor može na zahtjev Konferencije stranaka ili izravno prikupiti posebne informacije od odbora za usklađivanje koji se bave opasnim tvarima i otpadom pod okriljem drugih relevantnih multilateralnih sporazuma o okolišu te o tim aktivnostima izvijestiti Konferenciju stranaka.
 Preispitivanje mehanizma za utvrđivanje usklađenosti
 (29)Konferencija stranaka redovito preispituje provedbu postupaka i mehanizama navedenih u ovom Prilogu.
 Odnos prema rješavanju sporova
 (30)Navedenim postupcima i mehanizmima ne dovodi se u pitanje članak 20. Konvencije.


text:
 Fógra dlíthiúil tábhachtach
 |
 12008E/PRO/17
 Leagan comhdhlúite den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh - PRÓTACAIL - Prótacal (Uimh. 17) maidir leis an Danmhairg
 Official Journal 115 , 09/05/2008 P. 0288 - 0288
 PRÓTACAL (UIMH. 17)MAIDIR LEIS AN DANMHAIRGTÁ NA hARDPHÁIRTITHE CONARTHACHA,ÓS MIAN LEO fadhbanna speisialta áirithe a bhaineann leis an Danmhairg a réiteach,TAR ÉIS COMHAONTÚ ar na forálacha seo a leanas a chuirfear i gceangal leis an gConradh ar an Aontas Eorpach agus leis an gConradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh:Ní dhéanfaidh forálacha Airteagal 14 den Phrótacal maidir le Reacht an Chórais Eorpaigh Banc Ceannais difear do cheart Bhanc Ceannais na Danmhairge a chúraimí láithreacha a bhaineann leis na codanna sin de Ríocht na Danmhairge nach cuid den Aontas iad a chomhlíonadh.--------------------------------------------------


text:
 Avis juridique important
 |
 22000A0811(01)
 Kirjeenvaihtona tehtävä sopimus Euroopan yhteisön ja Norjan välillä yhteinen tietoliikenneverkko / yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmän (CCN/CSI) käytön laajentamisesta yhteisestä passitusmenettelystä tehdyn yleissopimuksen puitteissa
 Virallinen lehti nro L 204 , 11/08/2000 s. 0037 - 0041
 Kirjeenvaihtona tehtävä sopimusEuroopan yhteisön ja Norjan välillä yhteinen tietoliikenneverkko / yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmän (CCN/CSI) käytön laajentamisesta yhteisestä passitusmenettelystä tehdyn yleissopimuksen puitteissaA Euroopan yhteisön kirjeArvoisa Herra,Laajennettaessa uuteen tietokoneavusteiseen passitusmenettelyyn kuuluvan yhteinen tietoliikenneverkko / yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmän (CCN/CSI) käyttöä siten, että se käsittää Norjan, haluan ehdottaa seuraavaa sitoumusta Euroopan yhteisön puolesta:I Osapuolet noudattavat tämän kirjeen liitteessä luetelluissa, Norjalle toimitetuissa asiakirjoissa mainittuja teknisiä edellytyksiä ja hankkeen yhteydessä tulevaisuudessa mahdollisesti tehtäviä muutoksia.II Euroopan yhteisöjen komissio, jäljempänä "komissio", hallinnoi ja kehittää järjestelmää myös kumppanimaiden osalta CCN/CSI-järjestelmää käsittelevän tullipoliittisen komitean ATK-työryhmän (CPC-CWP-CCN/CSI) laatimien suuntaviivojen mukaisesti.III Osapuolet noudattavat hankkeen yhteydessä vahvistettuja yleistä turvallisuutta koskevia sääntöjä.IV Norja maksaa viimeistään 1 päivänä syyskuuta 2000 CCN/CSI-järjestelmän käyttöönottamiseksi 120000 euron suuruisen kiinteämääräisen summan.V Komissio selvittää ennen 31 päivää tammikuuta 2001 käyttöönottokustannuksiin liittyvät tilit Norjan jo maksaman summan ja siltä komission alihankkijan kanssa järjestelmän käyttöönoton osalta tekemän erityisen sopimuksen perusteella veloitettavien todellisten kustannusten perusteella; komissio antaa Norjalle tilitysselvityksen. Loppumaksu (erotuksen maksaminen) tapahtuu 30 päivää tilitysselvityksen antamisen jälkeen.VI Norja maksaa viimeistään 1 päivänä syyskuuta 2000 48000 euron suuruisen kiinteämääräisen summan verkon käyttökustannuksina vuodelta 2000.VII Vuodesta 2001 Norja maksaa vuosittain 15 päivänä toukokuuta kiinteämääräisen summan verkon vuotuisina käyttökustannuksina. Komissio ilmoittaa Norjalle vuosittain 31 päivään heinäkuuta mennessä seuraavan vuoden kiinteämääräisen summan. Vuoden 2001 kiinteämääräinen summa on 96000 euroa.VIII Komissio selvittää verkon käyttökustannuksiin liittyvät tilit vuosittain ennen 31 päivää tammikuuta Norjan jo maksaman määrän ja siltä veloitettavien todellisten kustannusten perusteella sekä antaa Norjalle tilitysselvityksen. Komissio laskee todelliset kustannukset alihankkijaan liittyvien sopimussuhteidensa perusteella; kyseinen alihankkija valitaan voimassa olevia sopimuksentekomenettelyjä noudattaen. Loppumaksu (erotuksen maksaminen) tapahtuu 30 päivää tilitysselvityksen antamisen jälkeen. Norjan maksettavaksi tuleva kokonaismäärä ei kuitenkaan missään tapauksessa ylitä yli 20 prosentilla jo maksettua vuosittaista kiinteämääräistä summaa.IX Kuten Euroopan unionin jäsenvaltioille myös Norjalle ilmoitetaan kyseisten kustannusten ennakoiduista kehityssuuntauksista ja tärkeimmistä näihin kustannuksiin mahdollisesti vaikuttavista CCN/CSI-järjestelmän kehitystekijöistä.X Norja maksaa viimeistään 1 päivänä syyskuuta 2000 40000 euron suuruisen vuosittaisen vakuuden ennakoimattomia menoja ja kehitystoimia varten. Komissio antaa Norjalle tilitysselvityksen, jossa yksilöidään vakuudesta veloitettavat maksut. Norja täydentää vakuutta vuosittain viimeistään 15 päivänä toukokuuta määrällä, joka vastaa edellisenä vuonna ennakoimattomiin menoihin ja kehitystoimiin tosiasiassa käytettyä määrää.XI Kaikki maksut on suoritettava komissiolle. Jollei muuta määrätä, ne perustuvat komission laatimaan tilitysselvitykseen, josta ilmenevät yksityiskohtaiset 60 päivän kuluessa maksettavat eri palvelut sekä laitteisto- ja ohjelmistotoimitukset.XII Tämä sopimus on voimassa niin kauan kuin molemmat osapuolet ovat yhteisestä passitusmenettelystä 20 päivänä toukokuuta 1987 tehdyn yleissopimuksen sopimuspuolia. Molemmat osapuolet varaavat kuitenkin itselleen mahdollisuuden muuttaa tätä sopimusta yhteisestä sopimuksesta.XIII Jos Norja maksaa IV, V, VI, VII, VIII ja X kohdassa tarkoitetut määrät kyseisissä kohdissa tarkoitettuja päivämääriä myöhemmin, Euroopan unioni voi soveltaa viivästyskorkoa (joka on Euroopan keskuspankin euromääräisiin operaatioihin soveltama korko, joka julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisen lehden C-sarjassa ja joka on voimassa tarkoitettuna maksun eräpäivänä, korotettuna 1,5 prosenttiyksiköllä). Samaa korkoa sovelletaan yhteisön suorittamiin maksuihin.Olisin kiitollinen, jos voisitte vahvistaa, että Norja hyväksyy edellä olevan.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus.Euroopan unionin neuvoston puolestaKIRJEENVAIHDON LIITEULKOPUOLISET CCN-/CSI-ASIAKIRJAT>TAULUKON PAIKKA>B Norjan kirjeArvoisa Herra,Vahvistan vastaanottaneeni seuraavan kirjeenne, joka koskee uuteen tietokoneavusteiseen passitusmenettelyyn kuuluvan yhteinen tietoliikenneverkko / yhteinen järjestelmien rajapinta -järjestelmän (CCN/CSI) laajentamista siten, että se käsittää Norjan:"Laajennettaessa uuteen tietokoneavusteiseen passitusmenettelyyn kuuluvan yhteinen tietoliikenneverkko / yhteinen järjestelmien rajapinta järjestelmän (CCN/CSI) käyttöä siten, että se käsittää Norjan, haluan ehdottaa seuraavaa sitoumusta Euroopan yhteisön puolesta:I Osapuolet noudattavat tämän kirjeen liitteessä luetelluissa, Norjalle toimitetuissa asiakirjoissa mainittuja teknisiä edellytyksiä ja hankkeen yhteydessä tulevaisuudessa mahdollisesti tehtäviä muutoksia.II Euroopan yhteisöjen komissio, jäljempänä 'komissio', hallinnoi ja kehittää järjestelmää myös kumppanimaiden osalta CCN/CSI-järjestelmää käsittelevän tullipoliittisen komitean ATK-työryhmän (CPC-CWP-CCN/CSI) laatimien suuntaviivojen mukaisesti.III Osapuolet noudattavat hankkeen yhteydessä vahvistettuja yleistä turvallisuutta koskevia sääntöjä.IV Norja maksaa viimeistään 1 päivänä syyskuuta 2000 CCN/CSI-järjestelmän käyttöönottamiseksi 120000 euron suuruisen kiinteämääräisen summan.V Komissio selvittää ennen 31 päivää tammikuuta 2001 käyttöönottokustannuksiin liittyvät tilit Norjan jo maksaman summan ja siltä komission alihankkijan kanssa järjestelmän käyttöönoton osalta tekemän erityisen sopimuksen perusteella veloitettavien todellisten kustannusten perusteella; komissio antaa Norjalle tilitysselvityksen. Loppumaksu (erotuksen maksaminen) tapahtuu 30 päivää tilitysselvityksen antamisen jälkeen.VI Norja maksaa viimeistään 1 päivänä syyskuuta 2000 48000 euron suuruisen kiinteämääräisen summan verkon käyttökustannuksina vuodelta 2000.VII Vuodesta 2001 Norja maksaa vuosittain 15 päivänä toukokuuta kiinteämääräisen summan verkon vuotuisina käyttökustannuksina. Komissio ilmoittaa Norjalle vuosittain 31 päivään heinäkuuta mennessä seuraavan vuoden kiinteämääräisen summan. Vuoden 2001 kiinteämääräinen summa on 96000 euroa.VIII Komissio selvittää verkon käyttökustannuksiin liittyvät tilit vuosittain ennen 31 päivää tammikuuta Norjan jo maksaman määrän ja siltä veloitettavien todellisten kustannusten perusteella sekä antaa Norjalle tilitysselvityksen. Komissio laskee todelliset kustannukset alihankkijaan liittyvien sopimussuhteidensa perusteella; kyseinen alihankkija valitaan voimassa olevia sopimuksentekomenettelyjä noudattaen. Loppumaksu (erotuksen maksaminen) tapahtuu 30 päivää tilitysselvityksen antamisen jälkeen. Norjan maksettavaksi tuleva kokonaismäärä ei kuitenkaan missään tapauksessa ylitä yli 20 prosentilla jo maksettua vuosittaista kiinteämääräistä summaa.IX Kuten Euroopan unionin jäsenvaltioille myös Norjalle ilmoitetaan kyseisten kustannusten ennakoiduista kehityssuuntauksista ja tärkeimmistä näihin kustannuksiin mahdollisesti vaikuttavista CCN/CSI-järjestelmän kehitystekijöistä.X Norja maksaa viimeistään 1 päivänä syyskuuta 2000 40000 euron suuruisen vuosittaisen vakuuden ennakoimattomia menoja ja kehitystoimia varten. Komissio antaa Norjalle tilitysselvityksen, jossa yksilöidään vakuudesta veloitettavat maksut. Norja täydentää vakuutta vuosittain viimeistään 15 päivänä toukokuuta määrällä, joka vastaa edellisenä vuonna ennakoimattomiin menoihin ja kehitystoimiin tosiasiassa käytettyä määrää.XI Kaikki maksut on suoritettava komissiolle. Jollei muuta määrätä, ne perustuvat komission laatimaan tilitysselvitykseen, josta ilmenevät yksityiskohtaiset 60 päivän kuluessa maksettavat eri palvelut sekä laitteisto- ja ohjelmistotoimitukset.XII Tämä sopimus on voimassa niin kauan kuin molemmat osapuolet ovat yhteisestä passitusmenettelystä 20 päivänä toukokuuta 1987 tehdyn yleissopimuksen sopimuspuolia. Molemmat osapuolet varaavat kuitenkin itselleen mahdollisuuden muuttaa tätä sopimusta yhteisestä sopimuksesta.XIII Jos Norja maksaa IV, V, VI, VII, VIII ja X kohdassa tarkoitetut määrät kyseisissä kohdissa tarkoitettuja päivämääriä myöhemmin, Euroopan unioni voi soveltaa viivästyskorkoa (joka on Euroopan keskuspankin euromääräisiin operaatioihin soveltama korko, joka julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisen lehden C-sarjassa ja joka on voimassa tarkoitettuna maksun eräpäivänä, korotettuna 1,5 prosenttiyksiköllä). Samaa korkoa sovelletaan yhteisön suorittamiin maksuihin.Olisin kiitollinen, jos voisitte vahvistaa, että Norja hyväksyy edellä olevan."Minulla on kunnia vahvistaa, että Norja on yhtä mieltä tämän kirjeen sisällöstä.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus.Norjan hallituksen puolesta


text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 6.11.2017
 COM(2017) 644 final
 2017/0286(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ–ΕΕ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.Αντικείμενο της πρότασης
 Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ όσον αφορά την προβλεπόμενη έκδοση της απόφασης της Επιτροπής Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
 2.Πλαίσιο της πρότασης
 2.1.Η συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ («η συμφωνία του Κοτονού»)
 Η συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ
 1
 («η συμφωνία») έχει ως στόχο τη σύνδεση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών ΑΚΕ. Η συμφωνία άρχισε να ισχύει την 1/4/2003.
 Το άρθρο 100 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ προβλέπει ότι τα παραρτήματά της Ια, Ιβ, ΙΙ, III, IV και VI μπορούν να αναθεωρηθούν, να επανεξεταστούν και/ή να τροποποιηθούν από το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ βάσει σύστασης της επιτροπής συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.
 Το άρθρο 15 παράγραφος 4 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ αναφέρει ότι το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ δύναται να αναθέτει αρμοδιότητες στην Επιτροπή Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ.
 Το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ αποφάσισε να αναθέσει αρμοδιότητες στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ στο Ντακάρ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του κοινού υπουργικού συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2017, με σκοπό τη λήψη απόφασης σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
 2.2.2Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΑΚΕ-ΕΕ
 Η Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ δύναται να λαμβάνει αποφάσεις που είναι νομικώς δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη. Η Επιτροπή των Πρέσβεων αποτελείται, αφενός, από τον μόνιμο αντιπρόσωπο κάθε κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής και, αφετέρου, από τον επικεφαλής της αποστολής κάθε κράτους ΑΚΕ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Προεδρία της Επιτροπής των Πρέσβεων ασκείται εναλλακτικά από έναν μόνιμο αντιπρόσωπο κράτους μέλους τον οποίο ορίζει η Κοινότητα, και έναν επικεφαλής αποστολής που εκπροσωπεί κράτος ΑΚΕ και ορίζεται από τα κράτη ΑΚΕ. Η Επιτροπή των Πρέσβεων επικουρεί το Συμβούλιο των Υπουργών στην εκτέλεση των καθηκόντων του και εκτελεί κάθε εντολή που της αναθέτει το Συμβούλιο. Στο πλαίσιο αυτό, παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, καθώς και την πρόοδο που σημειώνεται στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται σ' αυτήν. Η Επιτροπή των Πρέσβεων συνεδριάζει τακτικά, ιδίως για την προετοιμασία των συνόδων του Συμβουλίου και όταν κρίνεται αναγκαίο.
 2.3.Η προβλεπόμενη πράξη της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ
 Πριν από τις 31/12/2017, η Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ πρέπει να εκδώσει απόφαση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ («η προβλεπόμενη πράξη»).
 Η απόφαση θα εφαρμοστεί στο παράρτημα II κεφάλαιο 3 και έχει ως στόχο τη βελτίωση της λειτουργίας του συστήματος χρηματοδότησης για τη χορήγηση στήριξης σε περίπτωση εξωγενών κλυδωνισμών.
 Η προβλεπόμενη πράξη θα καταστεί δεσμευτική για τα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της συμφωνίας, το οποίο ορίζει ότι «Το Συμβούλιο Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ δύναται να λαμβάνει αποφάσεις δεσμευτικές για τα συμβαλλόμενα μέρη» και με το άρθρο 15 παράγραφος 4 της συμφωνίας, το οποίο ορίζει: «Το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ δύναται να αναθέτει αρμοδιότητες στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ.».
 3.Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
 Σύμφωνα με το άρθρο 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, «τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν ότι η μακροοικονομική αστάθεια που οφείλεται σε εξωγενείς κλυδωνισμούς μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη των κρατών ΑΚΕ και να υπονομεύσει την επίτευξη των αναπτυξιακών τους απαιτήσεων. Κατά συνέπεια, για να μετριαστούν οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που οφείλονται σε εξωγενείς κλυδωνισμούς, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στα έσοδα από τις εξαγωγές, δημιουργείται σύστημα συμπληρωματικής στήριξης στο πλαίσιο του πολυετούς χρηματοδοτικού πλαισίου συνεργασίας δυνάμει της παρούσας συμφωνίας..»
 Το κεφάλαιο 3 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χρηματοδότηση των εσόδων από εξαγωγές (FLEX) σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων. Το εν λόγω παράρτημα έχει τροποποιηθεί με την απόφαση του Συμβουλίου ΑΚΕ-ΕΚ αριθ. 1/2008 της 13/6/2008
 2
 .
 Οι αναπτυσσόμενες χώρες υπόκεινται σε σοβαρούς και επαναλαμβανόμενους αρνητικούς εξωγενείς κλυδωνισμούς που επιβάλλουν απότομη μείωση της παραγωγής βραχυπρόθεσμα και απώλειες της ευημερίας, καθώς και παρατεταμένη επιβράδυνση της ανάπτυξης, όχι μόνο σε σχέση με τις διακυμάνσεις των εσόδων από εξαγωγές. Οι εν λόγω εξωγενείς κλυδωνισμοί μπορεί να σχετίζονται με τις παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις, ιδίως την επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης, καθώς και με τις φυσικές καταστροφές.
 Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε από τον μηχανισμό FLEX, συμπεριλαμβανομένης της ειδικής χρηματοδότησης μετά την παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 (Vulnerability-FLEX), και σύμφωνα με τη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, έχει αναπτυχθεί νέα προσέγγιση στήριξης των χωρών προκειμένου να απορροφούν τους κλυδωνισμούς που έχουν μακροοικονομικές επιπτώσεις και η οποία λαμβάνει επίσης υπόψη τα δημοσιονομικά περιθώρια και τη μακροοικονομική ικανότητα της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει εξωγενείς κλυδωνισμούς.
 Η εναρμονισμένη εξέταση των αιτημάτων στο πλαίσιο ενιαίου κονδυλίου για απρόβλεπτες ανάγκες θα διασφαλίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ευελιξία για την προσαρμογή της ανταπόκρισης της Επιτροπής σε κατά περίπτωση βάση. Στη συνέχεια, επιτεύχθηκε συμφωνία με το συμβαλλόμενο μέρος ΑΚΕ για την κάλυψη της στήριξης σε περίπτωση μακροοικονομικών κλυδωνισμών στο πλαίσιο του κονδυλίου για τις απρόβλεπτες ανάγκες του 11ου ΕΤΑ.
 Συνεπώς, στόχος της προτεινόμενης πράξης είναι η παροχή στήριξης σε περίπτωση εξωγενών κλυδωνισμών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, σε ορισμένες χώρες ΑΚΕ. Η εν λόγω στήριξη καλύπτεται από το ενιαίο κονδύλιο για τις απρόβλεπτες ανάγκες.
 Για την εφαρμογή της νέας προσέγγισης που περιγράφεται ανωτέρω, θα πρέπει να εκδοθεί νομικά δεσμευτική απόφαση από τα όργανα λήψης αποφάσεων που συστάθηκαν δυνάμει της συμφωνίας του Κοτονού.
 Το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ της 5ης Μαΐου 2017 αποφάσισε ότι η πρόταση σχετικά με τη χορήγηση στήριξης σε περίπτωση εξωγενών κλυδωνισμών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, καλύπτεται από το κονδύλιο για τις απρόβλεπτες ανάγκες και ανέθεσε αρμοδιότητες στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ για την έκδοση απόφασης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017, η οποία θα εφαρμοστεί στο κεφάλαιο 3 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
 Η Επιτροπή προτείνει συνεπώς στο Συμβούλιο να εκδώσει την παρούσα απόφαση.
 4.Νομική βάση
 4.1.Διαδικαστική νομική βάση
 4.1.1.Αρχές
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει τη λήψη αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας.»
 Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το εν λόγω όργανο. Περιλαμβάνει επίσης πράξεις που δεν έχουν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης»
 3
 .
 4.1.2.Εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση
 Η Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ είναι όργανο που έχει συσταθεί με διεθνή συμφωνία, και συγκεκριμένα τη συμφωνία του Κοτονού.
 Η πράξη την οποία καλείται να εκδώσει η Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ συνιστά πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα. Η προβλεπόμενη πράξη θα είναι δεσμευτική βάσει του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφοι 3 και 4 της συμφωνίας του Κοτονού.
 Η προβλεπόμενη πράξη δεν συμπληρώνει ούτε τροποποιεί το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας.
 Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 4.2.Ουσιαστική νομική βάση
 4.2.1.Αρχές
 Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης βάσει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης σε σχέση με την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης. Αν η προβλεπόμενη πράξη επιδιώκει διττό σκοπό ή έχει δύο συνιστώσες και αν ένας από τους σκοπούς ή μία από τις συνιστώσες μπορεί να χαρακτηριστεί κύριος/-α, ενώ ο/η άλλος/-η έχει απλώς παρεπόμενο χαρακτήρα, η απόφαση δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο ουσιαστική νομική βάση, συγκεκριμένα εκείνη που επιβάλλει ο κύριος ή πρωτεύων σκοπός ή συνιστώσα.
 4.2.2.Εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση
 Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης αφορούν «συνεργασία για την ανάπτυξη». Συνεπώς, η ουσιαστική νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης είναι το άρθρο 209 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.
 4.3.Συμπέρασμα
 Το άρθρο 209 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ θα πρέπει να αποτελέσουν τη νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης.
 5.Δημοσίευση της προβλεπόμενης πράξης
 Δεδομένου ότι η πράξη της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ θα εφαρμοστεί στο παράρτημα ΙΙ της συμφωνίας του Κοτονού, είναι σκόπιμο να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την έκδοσή της.
 2017/0286 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ–ΕΕ
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 209 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου (εφεξής «συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ»)
 4
 ,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, («συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ») υπεγράφη στο Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000. Η συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ άρχισε να ισχύει την 1η Απριλίου 2003.
 (2)Σύμφωνα με το άρθρο 100 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, τα παραρτήματά της Ια, Ιβ, ΙΙ, III, IV και VI μπορούν να αναθεωρηθούν, να επανεξεταστούν και/ή να τροποποιηθούν από το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ βάσει σύστασης της επιτροπής συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.
 (3)Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 4 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ δύναται να αναθέτει αρμοδιότητες στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ.
 (4)Το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ αποφάσισε να αναθέσει αρμοδιότητες στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ στο Ντακάρ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του κοινού υπουργικού συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2017, με σκοπό τη λήψη απόφασης σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
 (5)Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ, καθώς η απόφαση θα είναι δεσμευτική για την Ένωση.
 (6)Η απόφαση θα εφαρμοστεί στο παράρτημα II κεφάλαιο 3 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και έχει ως στόχο τη βελτίωση της λειτουργίας του συστήματος χρηματοδότησης για τη χορήγηση στήριξης σε περίπτωση εξωγενών κλυδωνισμών.
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 1.Η θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ–ΕΕ βασίζεται στο σχέδιο πράξης της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ που επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
 2. Οι εκπρόσωποι της Ένωσης στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ μπορούν να συμφωνήσουν σε ελάσσονες αλλαγές στο σχέδιο απόφασης χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου.
 Άρθρο 2
 Μετά την έκδοσή της, η απόφαση της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 Απόφαση του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, για τη σύναψη της συμφωνίας εταιρικής σχέσης, μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, που υπογράφηκε στο Κοτονού, στις 23 Ιουνίου 2000 (ΕΕ L 65 της 8.3.2003, σ. 27).
 (2)
 ΕΕ L 171 της 1.7.2008, σ. 63.
 (3)
 Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, υπόθεση C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψεις 61 έως 64.
 (4)
 Συμφωνία (ΕΕ L317 της 15.12.2000, σ. 3), όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 27) και με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Ουαγκαντούγκου στις 22 Ιουνίου 2010 (ΕΕ L 287 της 4.11.2010, σ. 3).
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες,6.11.2017
 COM(2017) 644 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της Επιτροπής των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ–ΕΕ
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ. .../2017
 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΑΚΕ-ΕΕ
 της ../../2017
 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ
 Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΑΚΕ-ΕΕ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου
 1
 , (εφεξής «η συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ»), και ιδίως το άρθρο 100, σε συνδυασμό με το άρθρο 15 παράγραφος 4 και το άρθρο 16 παράγραφος 2.
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Το άρθρο 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ ορίζει ότι πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός συμπληρωματικής στήριξης για να μετριαστούν οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που οφείλονται σε εξωγενείς κλυδωνισμούς και επηρεάζουν αρνητικά την οικονομία των κρατών ΑΚΕ. Η παράγραφος 4 του εν λόγω άρθρου ορίζει ότι οι λεπτομέρειες του μηχανισμού στήριξης προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ της συμφωνίας.
 (2)Ο μηχανισμός, όπως ορίζεται επί του παρόντος στο παράρτημα ΙΙ της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αντικατοπτρίζει τις ανάγκες των μερών και να εξασφαλίζει ευέλικτη και ταχεία παροχή στήριξης.
 (3)Το άρθρο 100 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ προβλέπει ότι τα παραρτήματα Iα, Ιβ, ΙΙ, IV και VI της εν λόγω συμφωνίας μπορούν να αναθεωρηθούν, να επανεξεταστούν και/ή να τροποποιηθούν από το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ βάσει σύστασης της επιτροπής συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.
 (4)Το άρθρο 15 παράγραφος 4 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ αναφέρει ότι το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ δύναται να αναθέτει αρμοδιότητες στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ.
 (5)Το άρθρο 16 παράγραφος 2 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ αναφέρει ότι η Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ εκτελεί κάθε εντολή που της αναθέτει το Συμβούλιο.
 (6)Το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ στη συνεδρίαση της 5ης Μαΐου 2017 έδωσε εντολή στην Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ να εκδώσει απόφαση για την εφαρμογή του άρθρου 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ όσον αφορά στους εξωγενείς κλυδωνισμούς και για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ κεφάλαιο 3.
 (7)Η Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ-ΕΕ θα πρέπει να εκδώσει την παρούσα απόφαση.
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
 Άρθρο 1
 Η χρηματοδοτική στήριξη προς τις χώρες ΑΚΕ σε περίπτωση μακροοικονομικής αστάθειας που οφείλεται σε εξωγενείς κλυδωνισμούς, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 68 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ (η «συμφωνία»), διέπεται από τις διατάξεις της παρούσας απόφασης.
 Άρθρο 2
 1.Η συμπληρωματική χρηματοδοτική στήριξη μπορεί να κινητοποιηθεί από το αποθεματικό του 11ου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης για τις απρόβλεπτες ανάγκες, προκειμένου να μετριαστούν οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις που προκύπτουν από εξωγενείς κλυδωνισμούς, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στα έσοδα από τις εξαγωγές και να διασφαλιστούν οι κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις και πολιτικές οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεασθούν αρνητικά από τη μείωση των εσόδων.
 2.Οι χώρες ΑΚΕ, που πλήττονται από εξωγενείς κλυδωνισμούς, υποβάλλουν προς τον σκοπό αυτό αίτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για χρηματοοικονομική στήριξη, η οποία θα εξετάζεται μέσω προσέγγισης κατά περίπτωση προσανατολισμένης στις ανάγκες σύμφωνα με το πολυετές χρηματοδοτικό πλαίσιο συνεργασίας δυνάμει της παρούσας συμφωνίας.
 3.Η διαχείριση και η εφαρμογή αυτής της στήριξης πραγματοποιούνται με ταχείες, ευέλικτες και αποτελεσματικές διαδικασίες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποβάλλει σε τακτά χρονικά διαστήματα εκθέσεις στην επιτροπή συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΕ για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.
 Άρθρο 3
 Τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Γραμματεία ΑΚΕ ενημερώνονται σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου 68.
 Άρθρο 4
 Το παράρτημα II κεφάλαιο 3 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ εφαρμόζεται σύμφωνα με την παρούσα απόφαση.
 Άρθρο 5
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την έκδοσή της.
 [Τόπος], [Ημερομηνία]
 Για την Επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ–ΕΕ
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 Συμφωνία (ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3), όπως τροποποιήθηκε με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 (ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 27) και με τη συμφωνία που υπεγράφη στο Ουαγκαντούγκου στις 22 Ιουνίου 2010 (ΕΕ L 287 της 4.11.2010, σ. 3).


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
 295 Md. 104 (1983)
 453 A.2d 1198
 GROUP HEALTH ASSOCIATION, INC.
 v.
 PATRICIA LYNNE BLUMENTHAL, GEORGE M. BLUEMENTHAL AND DIANA BARROWS
 [Misc. No. 7, September Term, 1981.]
 Court of Appeals of Maryland.
 Decided January 4, 1983.
 The cause was argued before MURPHY, C.J., and SMITH, ELDRIDGE, COLE, DAVIDSON, RODOWSKY and COUCH, JJ.
 J. Thomas Lenhart, with whom were William P. Barr and Shaw, Pittman, Potts & Trowbridge and David H. Martin on the brief, for appellant.
 Keith S. Franz and Jonathan A. Azrael, with whom were Azrael & Gann on the brief, for appellees Patricia Lynne and George M. Blumenthal. Darryl A. Adams, with whom was John Jude O'Donnell on the brief, for appellee Diana Barrows.
 ELDRIDGE, J., delivered the opinion of the Court.
 The United States District Court for the District of Maryland, pursuant to the Uniform Certification of Questions of Law Act, Maryland Code (1974, 1980 Repl. Vol.), §§ 12-601 through 12-609 of the Courts and Judicial Proceedings Article, certified to this Court five questions arising out of a medical malpractice case. Before addressing each of these questions, a review of the pertinent facts is in order.
 Group Health Association (GHA), a non-profit District of Columbia corporation, is a Health Maintenance Organization (HMO) as defined in the Maryland Health *106 Maintenance Organization Act, Code (1982), § 19-701 (e) of the Health-General Article.[1] It holds a certificate of authority to operate in Maryland issued by the State Insurance Commissioner pursuant to § 19-711 of the Health-General Article. GHA, as an HMO, provides comprehensive health care services to its members for a monthly premium.
 In the fall of 1979, Patricia Blumenthal, a GHA member and a resident of Maryland, contacted GHA because she believed that she was pregnant. Between November 27 and December 12, 1979, Mrs. Blumenthal received prenatal care from Dr. Diana Barrows who is an obstetrician-gynecologist, from C. Gordon who is a nurse-midwife, and from an unnamed physician, all employed by GHA. Mrs. Blumenthal allegedly informed these GHA personnel of her medical history. Her history included complications in two previous pregnancies caused, according to the plaintiffs, by an *107 incompetent cervix.[2] This condition had required surgical closure of Mrs. Blumenthal's cervical os in her prior pregnancies. The Blumenthals called this surgical closure a McDonald's procedure.[3]
 During an appointment with Dr. Barrows on December 12, 1979, Mrs. Blumenthal allegedly inquired about scheduling a McDonald's procedure. According to Mrs. Blumenthal, Dr. Barrows said that the procedure was unnecessary at that time. Mrs. Blumenthal also discussed a proposed automobile trip from Maryland to Tennessee which Dr. Barrows stated would not be harmful to her condition. Early in January 1980, while still in Tennessee, Mrs. Blumenthal, who was approximately four and one-half months pregnant, gave birth to a female child, Grace Anne Blumenthal, who died about 2 1/2 hours after delivery.
 On February 23, 1981, Mrs. Blumenthal and her husband filed a malpractice claim against Dr. Barrows with the Health Claims Arbitration Office pursuant to Maryland's Health Care Malpractice Claims Act, Code (1974, 1980 Repl. Vol.), § 3-2A-02 (a) of the Courts and Judicial Proceedings Article (hereafter sometimes referred to as "the Act").[4]*108 Section 3-2A-02 (a) subjects to the mandatory arbitration provisions of the Act "[a]ll claims, suits, and actions, including cross claims, third-party claims, and actions under Title 3 Subtitle 9 of this article, by a person against a health care provider for medical injury allegedly suffered by the person in which damages of more than $5,000 are sought." Only after the completion of arbitration may a claimant initiate a lawsuit based on the malpractice, § 3-2A-06.
 The Blumenthals also filed a diversity action against GHA in the United States District Court for the District of Maryland on March 4, 1981. Their complaint alleged that "GHA, acting through its agents and employees, knew or should have known that [Mrs. Blumenthal] could not be expected to carry her baby to term unless the McDonald's Procedure was performed." The Blumenthals further alleged that GHA, through its agents and employees, was negligent in not performing the McDonald's procedure promptly, in advising Mrs. Blumenthal that she could safely take a long car trip, and in failing to closely monitor Mrs. Blumenthal. The Blumenthals sought damages for Mrs. Blumenthal's injuries, for injuries to their marital relationship, and for the wrongful death of their child.
 On April 1, 1981, GHA moved to dismiss the Blumenthals' suit without prejudice on the ground that it was a "claim ... against a health care provider" which was subject to mandatory arbitration under the Health Care Malpractice Claims Act. GHA alternatively moved to stay the lawsuit pending completion of the arbitration process.[5]
 The Blumenthals opposed both of these motions and moved to certify to this Court whether their claim against GHA was subject to mandatory arbitration. The Blumenthals also agreed with counsel for Dr. Barrows to stay the arbitration proceeding pending the outcome of their suit against GHA. *109 GHA then filed a third-party complaint for indemnification and contribution against Dr. Barrows.
 The United States District Court issued an order, certifying to this Court the following five questions of law:
 "Question 1. Is defendant, Group Health Association, Inc. (`GHA') a `health care provider' within the meaning of the Health Care Malpractice Claims Act, Md. Ann. Code Cts. & Jud. Proc. § 3-2A-01 (e) so that the action against it for alleged malpractice is subject to mandatory arbitration under the Maryland Health Care Malpractice Claims Act?
 "Question 2. If the answer to Question 1 is `No,' is an action in which plaintiffs seek to hold a Health Maintenance Organization (`HMO') liable on a respondeat superior theory for alleged malpractice of `health care provides' in its employ nevertheless subject to mandatory arbitration under the Maryland Health Care Malpractice Claims Act?
 "Question 3. If the answer to Question 1 or Question 2 is `Yes,' does a Maryland court have jurisdiction to accept the filing of a declaration against an HMO prior to or during mandatory arbitration involving said HMO in order to toll the running of any applicable statute of limitations or for any other reason?
 "Question 4. If the answers to Question 1 and Question 2 are `No,' or if the answer to Question 3 is `Yes,' is a third-party claim by GHA for contribution and/or indemnity against the `health care providers,' who are allegedly primarily or jointly liable in this action, subject to mandatory arbitration under the Maryland Health Care Malpractice Claims Act?
 "Question 5. If the answers to Question 1 and Question 2 are `No,' or if the answer to Question 3 is `Yes,' does Maryland recognize a cause of action *110 for the wrongful death of a 19-20 week old fetus under the facts alleged by plaintiffs in this case?"
 We shall address these questions seriatim.
 I. Is GHA a "Health Care Provider?"
 Section 3-2A-01 (e) of the Health Care Malpractice Claims Act defines "health care provider" as follows:
 "`Health care provider' means a hospital, a related institution as defined in § 19-301 of the Health-General Article, a physician, an osteopath, an optometrist, a chiropractor, a registered or licensed practical nurse, a dentist, a podiatrist, and a physical therapist, licensed or authorized to provide one or more health care services in Maryland."
 "Related institution," as defined in § 19-301 (j) of the Health-General Article,
 "means an organized institution, environment, or home that:
 (i) Maintains conditions or facilities and equipment to provide domiciliary, personal, or nursing care for 2 or more unrelated individuals who are dependent on the administrator, operator, or proprietor for nursing care or the subsistence of daily living in a safe, sanitary, and healthful environment; and
 (ii) Admits or retains the individuals for overnight care."
 Under the statutory definition of an HMO, supra n. 1, it is neither a hospital nor a related institution. Consequently, it is clear from the plain meaning of the Health Care Malpractice Claims Act that an HMO, itself, is not included within the definition of health care provider.
 *111 II. Is the Blumenthals' claim against GHA subject to mandatory arbitration?
 Notwithstanding that GHA is not a "health care provider," the Blumenthals' claim against GHA falls within the provisions of the Health Care Malpractice Claims Act. Therefore the claim is subject to mandatory arbitration.
 The Blumenthals do not allege that GHA itself was negligent; instead, the complaint against GHA is based on the doctrine of respondeat superior. Simply stated, the Blumenthals hope to prove that Dr. Barrows and other GHA employees were negligent in treating Mrs. Blumenthal, and that GHA as their employer is vicariously liable for that negligence.
 The mandatory arbitration provisions in § 3-2A-02 (a) of the Health Care Malpractice Claims Act apply to "[a]ll claims, suits, and actions, including cross claims, third-party claims, ... by a person against a health care provider." GHA asks us to construe this provision so that any claim based on the malpractice of a health care provider will be subject to arbitration. Essentially, GHA asserts that the word "claims" is broader than "suits" or "actions" and should be so interpreted. The Blumenthals, on the other hand, contend that the word "claims" in the Act refers only to cross claims and third-party claims.
 Preliminarily, we reject the contention that the Legislature intended to limit the scope of the word "claims" by the language "including cross claims [and] third-party claims." Ordinarily the word "including" means comprising by illustration and not by way of limitation. See, e.g., United States v. New York Tel. Co., 434 U.S. 159, 169, 98 S. Ct. 364, 54 L. Ed. 2d 376 (1977); Helvering v. Morgan's, Inc., 293 U.S. 121, 125 n. 1, 55 S. Ct. 60, 79 L. Ed. 232 (1934); Black's Law Dictionary, 905 (4th ed. 1968). See also Code (1982), § 1-101 of the Health-General Article. Thus we do not construe the reference to cross claims and third-party claims as indicating an exclusive listing of the claims subject to arbitration.
 *112 The critical language in § 3-2A-02 (a) covers "all claims ... by a person against a health care provider for medical injury allegedly suffered by the person...." This language is sufficient to encompass a claim against a health care provider which also forms the basis for respondeat superior liability on the part of the health care provider's employer, whether or not that employer is itself a health care provider. We have previously pointed to the broad scope of the term "claim." In distinguishing between a "claim" and a "cause of action," the Court stated in White v. Land Homes Corporation, 251 Md. 603, 610-611, 248 A.2d 159 (1968):
 "a `claim' ... has been defined as a `group or aggregate of operative facts giving ground or occasion for judicial action,' as distinguished from the narrow concept of a `cause of action.' 3 Moore, Federal Practice (2d Ed. 1968) § 14.07 at 509."
 See also Brooks v. Ford Motor Credit Co., 261 Md. 278, 281-282, 274 A.2d 345 (1971); Edmonds v. Lupton, 253 Md. 93, 100-101, 252 A.2d 71 (1969); Harford Sands, Inc. v. Levitt & Sons, 27 Md. App. 702, 708-709, 343 A.2d 544 (1975). In the instant case, the Blumenthals' claim, that is the "aggregate of operative facts" giving rise to the action, is the alleged malpractice of Dr. Barrows and other employees of GHA. Although the Blumenthals seek to impose liability for their claim upon the employer GHA, the aggregate of operative facts is still the alleged malpractice of the health care providers.
 Additional support for a broad interpretation of the word "claims" may be found in § 5-109 of the Courts and Judicial Proceedings Article. The section was enacted along with the Health Care Malpractice Claims Act by ch. 235 of the Acts of 1976. Section 5-109, prescribing the limitations period for medical malpractice actions, covers "action[s] for damages for an injury arising out of the rendering of or failure to render professional services by a health care provider, as defined in § 3-2A-01." The final sentence of § 5-109 states that filing of a claim with the Health Claims Arbitration Office is equivalent to the filing of an action for limitations *113 purposes. The Legislature clearly intended § 5-109 to encompass all claims subject to arbitration, yet the application of § 5-109 is not limited to actions in which a health care provider is a defendant. Instead, § 5-109 covers all actions "arising out of the rendering of or failure to render professional services by a health care provider."
 Moreover, construing § 3-2A-02 (a) to cover the Blumenthals' claim against GHA comports with and furthers the legislative intent in enacting the Health Care Malpractice Claims Act. The legislative intent may be gleaned from the Medical Malpractice Insurance Study Committee Report to the President of the Senate and the Speaker of the House.[6] This report delineates the primary object of the Committee's proposal (id. at 3, emphasis added):
 "The basic proposal of the Committee is the requirement that all health care malpractice claims over $5,000 shall be submitted to arbitration prior to the filing of suit."
 The goal of the Committee's proposals was to establish a "mechanism to screen malpractice claims prior to the filing of suit." Report at 3. In the Committee's view, this would reduce the cost of defense by ferreting out unmeritorious claims which, in turn, would lower the cost of malpractice insurance and, potentially, overall health care costs. The Committee's proposed § 3-2A-02 (a) was enacted verbatim in ch. 235 of the Acts of 1976. As stated in its title, ch. 235 was "for the purpose of providing for a mandatory arbitration system for all medical malpractice claims in excess of a certain amount." (Emphasis added.) In light of the legislative history and the title of ch. 235, it would appear that the Legislature contemplated a far-reaching requirement to arbitrate medical malpractice claims.[7]
 *114 We therefore hold that § 3-2A-02 (a) encompasses a claim of malpractice by a health care provider, whether it forms the basis of a suit against that health care provider or a suit against a non-health care provider under the doctrine of respondeat superior.
 III. Can a Maryland court accept the filing of a declaration against an HMO prior to or during mandatory arbitration?
 A Maryland court should not accept a declaration seeking to impose respondeat superior liability upon an HMO, based on the medical malpractice of its employee health care provider, prior to or during mandatory arbitration. To permit a claimant to file such a suit would contravene § 3-2A-02 (a). That section provides in part: "An action or suit [by a person against a health care provider for medical injury suffered by the person] may not be brought or pursued in any court of this State except in accordance with this subtitle." (Emphasis added.) Section 3-2A-06 delineates the procedure for obtaining judicial review of an arbitration decision after an award has been entered. The section allows dissatisfied parties to reject the award for any reason, but it conditions nullification of the award on the filing of a court action within 30 days of service of the award on the rejecting party. § 3-2A-06 (a) & (b) of the Courts and Judicial Proceedings Article. As this Court has previously stated, the Act "requires that malpractice disputes be submitted to nonbinding arbitration as a condition precedent to the *115 institution of a court action." Attorney General v. Johnson, 282 Md. 274, 283-284, 385 A.2d 57 (1978) (emphasis added).
 Moreover, it is unnecessary to permit a claimant to file a declaration in court prior to an arbitration decision. First, the filing and subsequent acceptance of a declaration necessitates some expenditure of both judicial and litigant resources, which might be conserved if the arbitration decision is acceptable. These are precisely the type of expenditures that the Legislature sought to avoid by enacting the Health Care Malpractice Claims Act. Second, filing a declaration will not accomplish anything not accomplished by filing a claim with the Health Claims Arbitration Office. Section 5-109 of the Courts and Judicial Proceedings Article provides:
 "§ 5-109. Actions against physicians.
 An action for damages for an injury arising out of the rendering of or failure to render professional services by a health care provider, as defined in § 3-2A-01 of this article shall be filed (1) within five years of the time the injury was committed or (2) within three years of the date when the injury was discovered, whichever is the shorter. If the claimant was under 16 years of age at the time the injury was committed, the time shall commence when he reaches the age of 16. Filing of a claim with the Health Claims Arbitration Office in accordance with § 3-2A-04 of this article shall be deemed the filing of an action for purposes of this section."
 Thus, filing a claim in court is not a prerequisite for tolling the statute of limitations.
 IV. Is GHA's third-party complaint against Dr. Barrows subject to mandatory arbitration?
 Although under the wording of the certified questions it is not necessary to respond to this question, for guidance in future cases we shall answer it in the affirmative. GHA's *116 claim against Dr. Barrows clearly falls within the purview of § 3-2A-02 (a). That section, as previously noted, covers "[a]ll claims ... including ... third-party claims ... by a person against a health care provider for medical injury suffered by the person."
 The rules of interpretation for the Maryland Code provide that the "word person shall include corporation." Code (1957, 1981 Repl. Vol.), Art. 1, § 15. Thus a third-party claim by an HMO is a claim "by a person." As Dr. Barrows is a physician and, as such, is a health care provider as defined in § 3-2A-01 (e), the claim is "against a health care provider" within the meaning of the Act.
 Finally, the third-party claim is for a "medical injury" within the meaning of § 3-2A-02 (a). Section 3-2A-01 (f) defines "medical injury" as an "injury arising or resulting from the rendering or failure to render health care." This definition of "medical injury" plainly encompasses GHA's claimed injury. According to GHA, if Dr. Barrows is found to have been negligent in rendering medical care to Mrs. Blumenthal, and liability for that negligence is imputed to GHA, then GHA will have suffered a medical injury as defined in § 3-2A-01 (f). GHA's injury will have arisen out of Barrows's rendering of medical care.
 Therefore, GHA's third-party claim against Dr. Barrows falls within § 3-2A-02 (a) and is subject to mandatory arbitration.
 V. Does Maryland recognize a cause of action for the wrongful death of a 19-20 week old fetus born alive?
 GHA contends that there can be no cause of action for the wrongful death of a live born child if the child sustained the actionable injuries prior to viability. We reject that contention, finding that the concept of viability has no role in a case, such as this, where the child is born alive.
 One of the first cases permitting recovery for prenatal injuries prior to viability to a child subsequently born alive *117 was Hornbuckle v. Plantation Pipe Line Company, 212 Ga. 504, 93 S.E.2d 727 (1956). There, the Supreme Court of Georgia stated (id. at 504-505):
 "If a child born after an injury sustained at any period of its prenatal life can prove the effect on it of a tort, it would have a right to recover.
 * * *
 "`It would be contrary to every principle of right and justice, which are the very essence of law, to deny such rights to the injured child.'"
 In Bennett v. Hymers, 101 N.H. 483, 147 A.2d 108 (1958), the Supreme Court of New Hampshire, in permitting recovery, specifically addressed the viability distinction contended for by GHA. The court could not discern any logical basis for distinguishing "the rights of a fetus non-viable at the time of injury later born alive from those of a fetus viable when injured." 101 N.H. at 484. The court stated that "it is being oblivious to reality to say that the mother alone was injured by the tortious act and not the child." Id. at 485. Similar results were reached by the Alabama, Illinois, Massachusetts, New Jersey, Pennsylvania, and Rhode Island Supreme Courts. Wolfe v. Isbell, 291 Ala. 327, 280 So. 2d 758 (1973); Green v. Smith, 71 Ill. 2d 501, 377 N.E.2d 37 (1978); Torigian v. Watertown News Co., 352 Mass. 446, 225 N.E.2d 926 (1967); Smith v. Brennan, 31 N.J. 353, 157 A.2d 497 (1960); Sinkler v. Kneale, 401 Pa. 267, 164 A.2d 93, 96 (1960); Sylvia v. Gobeille, 101 R.I. 76, 220 A.2d 222 (1966).
 Two of the above-cited cases are particularly in point. Torigian v. Watertown News Co., supra, 352 Mass. 446, concerned injuries to a non-viable fetus causing its premature birth and death two and one-half hours later due to its prematurity, and the Supreme Judicial Court of Massachusetts held that the complaint stated a cause of action for the wrongful death of the child. The court *118 considered the arguments against recovery: "lack of precedent, the avoidance of speculation or conjecture, and the encouragement of fictitious claims." 352 Mass. 448. The court noted the modern trend towards allowing recovery and stated that "[t]here is no longer a lack of precedent." Id. It discounted the problems of proof and possibility of fraudulent claims by referring to the fact that neither problem is present "to any greater extent than in the usual tort claim." Id. at 448-449.
 Wolfe v. Isbell, supra, 280 So. 2d 758, also involved a wrongful death action where the child died shortly after live birth. In holding that the deceased child's father had stated a cause of action, the Alabama Supreme Court rejected the viability distinction, stating (id. at 764):
 "To say now that a child will be recognized as alive and capable of inheriting, and later taking possession of property when born alive, but not recognized as alive for the purpose of sustaining injuries for which suit might be brought if they wrongfully cause its death is an incongruous result."
 GHA urges us not to join the modern trend of recognizing a cause of action for non-viable fetuses born alive. GHA argues that not only would recognition be inappropriate in light of Roe v. Wade, 410 U.S. 113, 93 S. Ct. 705, 35 L. Ed. 2d 147 (1973), but that the cases permitting recovery, having been decided before Roe are no longer good law. We disagree. Roe v. Wade concerned abortion. The decision held, as GHA states (brief at 38), "that the state's interest in prenatal life does not become compelling until viability has been attained," and that, therefore, the state cannot unduly restrict a woman's access to an abortion during the first two trimesters of pregnancy. Recognition of a cause of action for the wrongful death of a non-viable fetus born alive does not impinge on the Court's decision in Roe. Whether or not Mrs. Blumenthal could have aborted her child at the time the *119 child was born alive does not lessen the alleged negligence leading to the child's premature birth.[8]
 Agreeing with the decisions in Torigian and Wolfe, we conclude that a cause of action lies for the wrongful death of a child born alive who dies as a result of injuries sustained while en ventre sa mere.
 Questions answered as herein set forth.
 One third of the costs to be paid by the defendant GHA and two thirds of the costs to be paid by the plaintiffs.
 NOTES
 [1] Code (1982), § 19-701 (e) provides:
 "(e) Health maintenance organization.  `Health maintenance organization' means any person, including a profit or nonprofit corporation organized under the laws of any state or country, that:
 (1) Operates or proposes to operate in this State;
 (2) Except as provided in § 19-703 (b) of this subtitle with respect to hospitalization services, provides or otherwise makes available to its members health care services that include at least physician, hospitalization, laboratory, x-ray, emergency, and preventive services, out-of-area coverage, and any other health care services that the Commissioner determines to be available generally on an insured or prepaid basis in the area serviced by the health maintenance organization, and, at the option of the health maintenance organization, may provide additional coverage;
 (3) Except for any copayment or deductible arrangement, is compensated only on a predetermined periodic rate basis for providing to members the minimum services that are specified in item (2) of this subsection;
 (4) Assures its subscribers and members, the Commissioner, and the Department that one clearly specified legal and administrative focal point or element of the health maintenance organization has the responsibility of providing the availability, accessibility, quality, and effective use of comprehensive health care services; and
 (5) Primarily provides services of physicians:
 (i) Directly through physicians who are either employees or partners of the health maintenance organization; or
 (ii) Under arrangements with one or more groups of physicians, who are organized on a group practice or individual practice basis, under which each group:
 1. Is compensated for its services primarily on the basis of an aggregate fixed sum or on a per capita basis; and
 2. Is provided with an effective incentive to avoid unnecessary inpatient use, whether the individual physician members of the group are paid on a fee-for-service or other basis."
 [2] An incompetent cervix has a defect in the muscular ring at the internal cervical os that leaves the cervix abnormally prone to dilation during the second trimester of pregnancy. Without surgical intervention, this condition will result in premature expulsion of the fetus. Dorland's Medical Dictionary 293 (25th ed. 1974); Stedman's Medical Dictionary 997 (24th ed. 1982).
 [3] This procedure is best known as a Shirodkar, named after the Indian obstetrician and gynecologist, N.V. Shirodkar, who revolutionized the treatment of incompetent cervices. In a Shirodkar, the cervical os is closed by purse-string suturing with nonabsorbent suture material. Stedman's Medical Dictionary, supra note 3, at 987 and 1281. As indicated by the record in the present case, the procedure is most effective if performed sometime during the 15th to 17th week of gestation.
 [4] See Attorney General v. Johnson, 282 Md. 274, 278-281, 385 A.2d 57 (1978), for an overview of the operation of the Act as well as the circumstances that precipitated its enactment.
 [5] Compliance with the Health Care Malpractice Claims Act, if applicable, is a prerequisite to bringing a diversity suit in federal court. Davison v. Sinai Hospital of Baltimore, 462 F. Supp. 778 (D. Md. 1978), aff'd, 617 F.2d 361 (4th Cir.1980). See also Edelson v. Soricelli, 610 F.2d 131 (3d Cir.1979); Woods v. Holy Cross Hospital, 591 F.2d 1164 (5th Cir.1979).
 [6] The Committee was appointed by the President of the Senate and the Speaker of the House of Delegates on July 23, 1975, as a special task force to investigate problems arising in the medical malpractice insurance area.
 [7] In Musso v. Westfield Memorial Hospital, 64 A.D.2d 851, 407 N.Y.S.2d 605 (1978), a New York court construed that state's medical malpractice statute as encompassing a claim against an employer based on respondeat superior. In so holding, the court stated (407 N.Y.S.2d at 608):
 "Logic compels the conclusion that where the injury-producing negligent act or omission occurs in the diagnosis, care or treatment of a patient and is committed by a physician who is acting in the scope of his employment by a hospital, an action against the hospital premised upon such negligence should be subject to the jurisdiction of a medical malpractice panel because the underlying basis of liability is the alleged malpractice of the doctor."
 Although the New York statute differs greatly from § 3-2A-02 (a), the analysis is apposite to the instant case where the claim against an HMO is based on its employees' negligence.
 [8] GHA cites Toth v. Goree, 65 Mich. App. 296, 237 N.W.2d 297 (1975), to support its position. That decision held that a three-month fetus, not born alive, is not a person within the wrongful death act. The court discussed the "inherent conflict in giving the mother the right to terminate the pregnancy yet holding that an action may be brought on behalf of the same fetus under the wrongful death act." 65 Mich. App. at 304, emphasis added. It elaborated on this "inherent conflict" with examples such as inter-family suits between a family member and the mother, and suits by the aborting mother against the physician performing the abortion. Id. at n. 8. Clearly, this analysis has no application to the instant case where the child was born alive. Moreover, this "inherent conflict" could not arise in Maryland due to our decision in State v. Sherman, 234 Md. 179, 198 A.2d 71 (1963) (holding that wrongful death action could be maintained for stillborn fetus only if fetus was viable at time of death).


text:
 |
 52010PC0488
 Togra le haghaidh RIALACHÁIN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLE lena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 ón gComhairle lena mbunaítear bearta teicniúla idirthréimhseacha ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meitheamh 2011.
 [pic] | AN COIMISIÚN EORPACH |An Bhruiséil 23.9.2010COIM(2010) 488 leagan deireanach2010/0255 (COD)Togra le haghaidhRIALACHÁIN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLElena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 ón gComhairle lena mbunaítear bearta teicniúla idirthréimhseacha ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meitheamh 2011.MEABHRÁN MÍNIÚCHÁINAn 4 Meitheamh 2008, rinne an Coimisiún togra le haghaidh Rialacháin ón gComhairle maidir le hacmhainní iascaigh a chaomhnú trí bhearta teicniúla[1]. Bhí sé beartaithe go gcuirfí an togra sin in ionad Rialachán (CE) Uimh. 850/98 ón gComhairle maidir le hacmhainní iascaigh a chaomhnú trí bhearta teicniúla chun óg-orgánaigh mhuirí a chosaint[2] agus in ionad roinnt beart teicniúil idirthréimhseach mar atá siad leagtha síos in Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachan (CE) Uimh. 43/2009 ón gComhairle[3] lenar bunaíodh na deiseanna iascaireachta agus na coinníollacha gaolmhara i leith stoc áirithe éisc agus i leith grúpaí áirithe de stoic éisc don bhliain 2009.Níor glacadh an Rialachán ón gComhairle a bhí beartaithe roimh an dáta a scoir na bearta dá bhforáiltear in Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachán (CE) Uimh. 43/2009 d'fheidhm a bheith acu. Ar mhaithe le deimhneacht dhlíthiúil agus d'fhonn acmhainní muirí a chaomhnú agus a bhainistiú i gceart, glacadh Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 ón gComhairle lena mbunaítear bearta teicniúla idirthréimhseacha ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meitheamh 2011[4], a rinne foráil do bhuanú beart teicniúil idirthréimhseach a bhfuil freastal déanta orthu in Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachán (CE) Uimh. 43/2009 ar feadh tréimhse idirthréimhseach de 18 mí.I ngeall ar cheanglais nua Chonradh Liospóin, sa bhliain 2010 d'aistarraing an Coimisiún an togra le haghaidh Rialacháin ón gComhairle maidir le hacmhainní iascaigh a chaomhnú trí bhearta teicniúla. Dhéanfaí prionsabail bhunúsacha maidir le bearta teicniúla a mheas sa bhun-Rialachán nua maidir le hathchóiriú leanúnach an chomhbheartais iascaigh, agus tá sé beartaithe go dtíolacfar an togra le haghaidh an Rialacháin sin le linn an tríú ráithe in 2011.Éagfaidh Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 an 30 Meitheamh 2011. Ós rud é nach bhfuil gníomh reachtach reatha ann a d'fhéadfadh foráil a dhéanamh do bhearta teicniúla buana, agus chun deimhneacht dhlíthiúil agus caomhnú acmhainní muirí a áirithiú, is iomchuí bailíocht an Rialacháin réamhluaite a fhadú ar feadh 18 mí eile go dtí an 1 Eanáir 2013.Níl aon impleachtaí airgeadais ag an togra ar bhuiséad an Aontais Eorpaigh. 2010/0255 (COD)Togra le haghaidhRIALACHÁIN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLElena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 ón gComhairle lena mbunaítear bearta teicniúla idirthréimhseacha ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meitheamh 2011.TÁ PARLAIMINT NA hEORPA AGUS COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 43(2) de,Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach[5],Ag féachaint don tuairim ó Choiste Eacnamaíoch agus Sóisialta na hEorpa[6],Tar éis dóibh an dréachtghníomh reachtach a chur chuig na Parlaimintí náisiúnta,Ag gníomhú dóibh i gcomhréir leis an ngnáthnós imeachta reachtach,De bharr an méid seo a leanas:1. Le Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 ón gComhairle an 27 Samhain 2009 lena mbunaítear bearta teicniúla idirthréimhseacha ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meitheamh 2011[7], déantar foráil do bhuanú beart teicniúil sealadach a rinneadh freastal orthu roimhe in Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachán (CE) Uimh. 43/2009. Ar an dóigh sin, ceadaítear go mbeidh feidhm ag na bearta sin go dtí go nglacfar bearta buana ar bhonn togra ón gCoimisiún an 4 Meitheamh 2008 le haghaidh Rialacháin nua maidir le caomhnú acmhainní iascaigh trí bhearta teicniúla[8].2. I ngeall ar athchóiriú an Chomhbheartais Iascaigh atá ag teacht aníos agus i ngeall ar a hábhartha is atá an t-athchóiriú sin maidir le hábhar agus raon feidhme beart nua teicniúil buan, is iomchuí glacadh na mbeart sin a mhoilliú go dtí go nglacfaidh Parlaimint na hEorpa agus an Chomhairle cinneadh ar Rialachán nua maidir le caomhnú agus saothrú acmhainní iascaigh faoin gComhbheartas Iascaigh, a chuirfear in ionad Rialachán (CE) Uimh. 2371/2002 ón 1 Eanáir 2013.3. D'fhonn caomhnú agus bainistiú ceart acmhainní muirí a chothú, ba cheart feidhm a bheith ag na bearta teicniúla atá i bhfeidhm faoi láthair go dtí an dáta sin.4. Dá thoradh sin, agus ag breathnú dóibh go scoirfidh na bearta teicniúla sealadacha atá leagtha síos i Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 d'fheidhm a bheith acu ón 1 Iúil 2011, ba cheart an Rialachán sin a leasú chun a bhailíocht a fhadú go dtí an 1 Eanáir 2013,TAR ÉIS AN RIALACHÁN SEO A GHLACADH:Airteagal aonairLeasaítear Rialachán (CE) Uimh. 1288/2009 mar seo a leanas:5. Leasaítear Airteagal 1 mar seo a leanas:(a) I mír 1, cuirtear na focail "an 1 Eanáir 2013" in ionad na bhfocal "an 30 Meitheamh 2011".(b) Leasaítear mír 2 mar seo a leanas:(i) leasaítear fomhír (a) mar seo a leanas:- i bpointe (i), scriostar na focail "an dara mír de phointe 6.8";- i bpointe (ii), cuirtear na focail "ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 1 Eanáir 2013" in ionad na bhfocal "ón 1 Eanáir 2010 go dtí an 30 Meitheamh 2011";- i bpointe (iv), cuirtear na focail "an 1 Eanáir 2013" in ionad na bhfocal "an 30 Meitheamh 2011";- i bpointe (v), cuirtear an méid seo a leanas in ionad an dara fomhír:"Déanfaidh na Ballstáit lena mbaineann réamhthuarascáil ar líon iomlán bhaisceanna éisc na n-árthaí atá faoi réir an chláir bhreathnóireachta agus ar an líon a chaitear ó na hárthaí sin a chur faoi bhráid an Choimisiúin tráth nach déanaí ná an 30 Meitheamh den bhliain ina gcuirfear an clár i gcrích. Cuirfear tuarascáil dheireanach na bliana féilire lena mbaineann isteach tráth nach déanaí ná an 1 Feabhra den bhliain tar éis na bliana féilire sin.";- cuirtear an pointe (vi) seo a leanas leis:"(vi) cuirtear an méid seo a leanas in ionad an dara mír de phointe 6.8: "Cuirfidh Ballstáit lena mbaineann torthaí na dtrialacha agus na dtástálacha isteach tráth nach déanaí ná an 30 Meán Fómhair den bhliain ina ndéanfar na trialacha agus na tástálacha sin.";(ii) I bhfomhír (e), scriostar na focail "sa bhliain 2010 agus sa bhliain 2011 araon";(iii) i bhfomhír (h), scriostar an bhliain "2010".6. In Airteagal 2, cuirtear na focail "an 1 Eanáir 2013" in ionad na bhfocal "an 30 Meitheamh 2011".Tiocfaidh an Rialachán seo i bhfeidhm an seachtú lá tar éis lá a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh .Beidh an Rialachán seo ina cheangal go huile agus go hiomlán agus beidh sé infheidhme go díreach i ngach Ballstát.Arna dhéanamh sa Bhruiséil, an [...]Thar ceann Pharlaimint na hEorpa Thar ceann na ComhairleAn tUachtarán An tUachtarán [...] [...] [1] COIM(2008) 324 leagan deireanach[2] IO L 125, 27.4.1998, lch. 1.[3] IO L 22, 26.1.2009, lch. 1.[4] IO L 347, 24.12.2009, lch. 6.[5] , , lch. .[6] , , lch . .[7] IO L 347, 24.12.2009, lch. 6.[8] COIM(2008) 324 leagan deireanach