text:
18. juuli 2013 (*)
 Kaubamärgid – Määrus (EÜ) nr 207/2009 – Artikli 9 lõike 1 punktid b ja c, artikli 15 lõige 1 ja artikli 51 lõike 1 punkt a – Tühiseks tunnistamise põhjused – Mõiste „tegelik kasutamine” – Kaubamärk, mida kasutatakse koos teise kaubamärgiga või mitmeosalise kaubamärgi osana – Värv või värvikombinatsioon, millega kaubamärki kasutatakse – Maine
 Kohtuasjas C‐252/12,
 mille ese on ELTL artikli 267 alusel Court of Appeal’i (England & Wales) (Civil Division) (Ühendkuningriik) 26. aprilli 2012. aasta otsusega esitatud eelotsusetaotlus, mis saabus Euroopa Kohtusse 16. mail 2012, menetluses
 koosseisus: koja president M. Ilešič (ettekandja), kohtunikud E. Jarašiūnas, A. Ó Caoimh, C. Toader ja C. G. Fernlund,
 arvestades kirjalikus menetluses ja 20. märtsi 2013. aasta kohtuistungil esitatut,
 – Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd ja Specsavers Optical Superstores Ltd, esindajad: solicitor A. Gold ja solicitor K. Mattila, ning J. Mellor, QC, ja A. Speck, QC,
 – Ühendkuningriigi valitsus, esindaja: L. Christie, keda abistas barrister S. Malynicz,
 – Saksamaa valitsus, esindajad: T. Henze, J. Kemper ja V. Cramer,
 1 Eelotsusetaotlus käsitleb nõukogu 26. veebruari 2009. aasta määruse (EÜ) nr 207/2009 ühenduse kaubamärgi kohta (ELT L 78, lk 1) artikli 9 lõike 1 punktide b ja c, artikli 15 lõike 1 ja artikli 51 lõike 1 punkt a tõlgendamist.
 2 See eelotsusetaotlus esitati ühelt poolt Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd ja Specsavers Optical Superstores Ltd (edaspidi koos „kontsern Specsavers”) ja teiselt poolt Asda Stores Ltd (edaspidi „Asda”) vahelises kohtuvaidluses kontserni Specsavers poolt registreerida lastud ühenduse kaubamärkide väidetava rikkumise üle.
 3 Pariisis 20. märtsil 1883. aastal allkirjastatud, viimati 14. juulil 1967 Stockholmis läbi vaadatud ning 28. septembril 1979 muudetud tööstusomandi kaitse konventsiooni (Recueil des traités des Nations unies, osa 828, nr 11851, lk 305, edaspidi „Pariisi konventsioon”) artikli 5 lõigu C lõiked 1 ja 2 sätestavad:
 „1) Kui mingis riigis on kohustuslik registreeritud märgi kasutamine, siis võidakse registreerimist kehtetuks tunnistada ainult pärast ettenähtud tähtaja möödumist ja üksnes juhul, kui asjast huvitatud isik ei õigusta oma tegevusetust.
 2) Kui omanik kasutab kaubamärki niisugusel kujul, mis erineb ühes [Pariisi konventsiooni artikli 1 kohaselt tööstusomandi kaitseks asutatud] liidu liikmesriigis registreeritust üksikosade poolest, muutmata kaubamärgi eristusvõimet, ei too selline kasutamine kaasa registreerimise kehtetuks tunnistamist ega kitsenda kaubamärgile võimaldatud kaitset.”
 4 Määruse nr 207/2009 põhjendus 10 on järgmine:
 „ühenduse kaubamärkide kaitsmine või muude varem registreeritud kaubamärkide kaitsmine nende vastu ei ole põhjendatud, kui kaubamärke tegelikult ei kasutata;
 5 Selle määruse artikkel 7 „Absoluutsed keeldumispõhjused” sätestab:
 „1. Ei registreerita:
 b) kaubamärke, mis ei ole teistest eristatavad;
 c) kaubamärke, mis koosnevad ainult sellistest märkidest või tähistest, mis tähistavad kaubanduses liiki, kvaliteeti, hulka, otstarvet, väärtust, geograafilist päritolu või kaupade tootmise või teenuste pakkumise aega või muid kauba või teenuse omadusi;
 d) kaubamärke, mis koosnevad ainult märkidest või tähistest, mis on muutunud tavapäraseks igapäevases keelekasutuses või heausksetes ja kindlakskujunenud kaubandustavades;
 3. Lõike 1 punkte b, c ja d ei kohaldata, kui kaubamärk on kasutamise käigus muutunud neid kaupu või teenuseid eristavaks, mille jaoks registreerimist taotletakse.”
 6 Kõnealuse määruse artikli 9 „Ühenduse kaubamärgiga antavad õigused” lõike 1 kohaselt:
 „Ühenduse kaubamärk annab omanikule selle kasutamise ainuõiguse. Omanikul on õigus takistada kõiki kolmandaid isikuid kasutamast kaubandustegevuse käigus ilma tema loata:
 c) kõiki tähiseid, mis on identsed või sarnased ühenduse kaubamärgiga, seoses kaupade või teenustega, mis ei ole sarnased nende kaupade ja teenustega, mille jaoks ühenduse kaubamärk on registreeritud, kui ühenduse kaubamärgil on ühenduses maine ja kui kõnealuse tähise kasutamine ilma tungiva põhjuseta tähendaks ühenduse kaubamärgi eristusvõime või maine ärakasutamist või kahjustamist.”
 7 Selle sama määruse artikli 15 „Ühenduse kaubamärkide kasutamine” lõige 1 on sõnastatud järgmiselt:
 „Kui omanik ei ole ühenduse kaubamärki viie aasta jooksul pärast registreerimist ühenduses tegelikult kasutusele võtnud kaupade või teenuste puhul, mille jaoks see on registreeritud, või kui selle kasutamine on katkematu viieaastase ajavahemiku jooksul peatatud, siis rakendatakse kaubamärgi suhtes käesoleva määrusega ette nähtud sanktsioone, välja arvatud juhul, kui kasutamata jätmine on põhjendatud.
 Kasutamisena esimese lõigu tähenduses käsitatakse ka järgmist:
 a) ühenduse kaubamärgi kasutamine kujul, mis erineb registreeritud kujust selliste elementide poolest, mis ei muuda märgi eristusvõimet;
 8 Määruse nr 207/2009 artikli 51 „Tühistamise põhjused” lõige 1 täpsustab:
 „Ühenduse kaubamärk tunnistatakse kehtetuks Siseturu Ühtlustamise Ametile (kaubamärgid ja tööstusdisainilahendused)] esitatud taotluse või rikkumise suhtes algatatud menetluses esitatud vastuhagi põhjal, kui:
 a) kaubamärki ei ole [liidus] viie järjestikuse aasta jooksul kasutatud kaupade või teenuste puhul, mille jaoks see on registreeritud, ja kasutamata jätmisel ei ole mõistlikke põhjendusi; keegi ei või siiski taotleda ühenduse kaubamärgi omaniku õiguste tühistamist, kui kaubamärgi tegelik kasutamine algas või jätkus viieaastase ajavahemiku lõpu ja taotluse või vastuhagi esitamise vahelisel ajal; kasutamise algus või jätkumine kolme kuu jooksul enne taotluse või vastuhagi esitamist, kui see algas kõige varem viieaastase pideva kasutamatajätmise ajavahemiku lõppedes, jäetakse siiski tähelepanuta, kui ettevalmistusi kasutuse alustamiseks või jätkamiseks hakati tegema alles pärast seda, kui omanik sai teada taotluse või vastuhagi tõenäolisest esitamisest;
 Põhikohtuasja asjaolud ja eelotsuse küsimused
 9 Oktoobris 2009 käivitas Asda, kellele kuulub selvekaupluste kett, optikatoodete reklaamikampaania, mis oli suunatud kontserni Specsavers vastu, kes on ühtaegu Ühendkuningriigi suurim optikakaupluste kett ja Asda peamine konkurent. Selles kampaanias kasutas Asda reklaamlauseid „Be a real spec saver at Asda” ja „Spec savings at ASDA” ning järgmisi logosid:
 10 Peagi pärast selle reklaamikampaania algust esitas kontsern Specsavers 19. oktoobril 2009 High Court of Justice’ile (England & Wales) (Civil Division) Asda vastu hagi, mis tugines järgmiste ühenduse kaubamärkide rikkumisele:
 – ühenduse sõnamärgid nr 1321298 ja nr 3418928, mis koosnevad sõnast „Specsavers”;
 – ühenduse kujutismärgid nr 449256 ja nr 1321348, mis hõlmavad järgmist tähist (edaspidi „varjutatud logoga kaubamärgid”):
 – ühenduse kujutismärk nr 5608385, mis hõlmab järgmist tähist:
 – ühenduse kujutismärk nr 1358589, mis hõlmab järgmist tähist (edaspidi „tekstita logo kujutav kaubamärk”):
 11 High Court of Justice’i (England & Wales) 6. oktoobri 2010. aasta otsuses sedastati, et Asda ei ole rikkunud kontserni Specsavers ühenduse kaubamärke. Lisaks otsustas nimetatud kohus tunnistada kasutamata jätmise põhjendusel tühistatuks tekstita logo kujutava kaubamärgi. Kontsern Specsavers esitas selle otsuse peale apellatsioonkaebuse Court of Appealile (England & Wales) (Civil Division).
 12 Eelotsusetaotluse esitanud kohus tegi 31. jaanuaril 2012 kohtuvaidluses otsuse kontsernile Specsavers kuuluvate ühenduse sõnamärkide nr 1321298 ja nr 3418928 ning ühenduse kujutismärkide nr 449256, nr 1321348 ja nr 5608385 väidetava rikkumise kohta. See kohus tuvastas, et viimati nimetatul oli nende kaubamärkide alusel ning vastavalt määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punktile c õigus keelata Asdal kasutada nii reklaamlauseid „Be a real spec saver at Asda” ja „Spec savings at Asda” kui ka Asda poolt oma reklaamikampaania raames kasutatavat logo.
 13 Seevastu eelotsusetaotluse esitanud kohus oli seisukohal, et tegemaks põhikohtuasjas otsust tekstita logo kujutavat kaubamärki puudutavas vaidlusküsimuses, on tal vaja esitada Euroopa Kohtule küsimused järgmiste asjaolude kohta.
 14 Esiteks, kuivõrd Asda on nõudnud tekstita logo kujutavast kaubamärgist tulenevate õiguste tühistatuks tunnistamist kasutamata jätmise põhjusel, siis ei ole eelotsusetaotluse esitanud kohus veendunud, kas varjutatud logoga kaubamärgi kasutamine võib seisneda tekstita logo kujutava kaubamärgi kasutamises.
 15 Teiseks soovib see kohus teada saada, kas kontserni Specsavers poolt alati oma tekstita logo kujutava kaubamärgi kujutamisel kasutatud rohelise kujundi keskmisest paremat mainet võib määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punktide b ja c raames arvesse võtta vaatamata sellele, et see kaubamärk registreeriti must-valgena. Eelotsusetaotluse esitanud kohus arvab, et see peaks nii olema, kuid leiab ikkagi, et liidu õigus vajab selles aspektis tõlgendamist.
 16 Neil tingimustel otsustas Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) menetluse peatada ja esitada Euroopa Kohtule järgmised eelotsuse küsimused:
 „1. Juhul kui ettevõtja on eraldi registreerinud ühenduse
 a) kujutismärgi ja
 b) sõnamärgi
 ja ta kasutab neid kahte koos, siis kas selline kasutamine võib kujutada endast kujutismärgi kasutamist määruse [nr 207/2009] artiklite 15 ja 51 tähenduses? Kui jah, siis kuidas tuleb kujutismärgi kasutamist hinnata? [...]
 2. Kas vastust küsimusele mõjutab see, kui:
 a) sõnamärk on paigutatud kujutisosa peale?
 b) ettevõtja on lasknud ühenduse kaubamärgina registreerida ka mitmeosalise kaubamärgi, mis koosneb kujutisosast ja sõnamärgist?
 3. Kas vastus [esimesele ja teisele ] küsimusele sõltub sellest, kas keskmine tarbija tajub kujutisosa ja sõnu [esiteks] eri tähistena; või [teiseks] nii, et kummalgi on iseseisev eristav ülesanne? Kui jah, siis kuidas?
 4. Kui ühenduse kaubamärk ei ole registreeritud värvilisena, kuid omanik on seda laialdaselt kasutanud mingis kindlas värvitoonis või värvikombinatsioonis, nii et üldsuse oluline osa (liidu teatavas osas, mitte selles tervikuna) seostab seda kaubamärki selle värvi või värvikombinatsiooniga, siis kas see värv või värvikombinatsioon, milles vastustaja vaidlusalust tähist kujutab, on [määruse nr 207/2009] artikli 9 lõike 1 punktis b osutatud segiajamise tõenäosuse või [selle määruse] artikli 9 lõike l punktis c osutatud ärakasutamise igakülgsel hindamisel oluline? Kui jah, siis kuidas?
 5. Kui jah, siis kas igakülgse hindamise ühe osana on oluline, et üldsuse oluline osa seostab vastustajat ennast teatava värvi või värvikombinatsiooniga, mida viimane selle tähise jaoks kasutab?”
 Esimesed kolm küsimust
 17 Esimese kolme küsimusega, mida tuleb käsitleda koos, soovib eelotsusetaotluse esitanud kohus teada saada sisuliselt seda, kas ühenduse kaubamärgi tegeliku kasutamise tingimus määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 ja artikli 51 lõike 1 punkti a tähenduses on täidetud siis, kui ühenduse kujutismärki kasutatakse ainult koos selle peale paigutatud ühenduse sõnamärgiga ja lisaks on ka nende kahe kaubamärgi kombinatsioon registreeritud ühenduse kaubamärgina.
 18 Kõik Euroopa Kohtule märkusi esitanud pooled väidavad sisuliselt, et ühenduse kujutismärgi kasutamine koos selle peale paigutatud teise sõnamärgiga võib endast kujutada tegelikku kasutamist määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 ja artikli 51 lõike 1 punkti a tähenduses, tingimusel et sellele kujutismärgile jääb terviklikus kujutises iseseisev eristav ülesanne.
 19 Kõigepealt olgu täpsustatud, et niisugusel juhtumil nagu põhikohtuasjas, kus sõnamärk on paigutatud kujutismärgi peale, on tegemist määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 teise lõigu punktis a kirjeldatud olukorraga, nimelt ühenduse kaubamärgi kasutamisega kujul, mis erineb registreeritud kujust.
 20 Sõnalise tähise „Specsavers” paigutamisega tekstita logo kujutava kaubamärgi peale muudetakse selle kaubamärgi registreeritud kuju sellisel määral, et enam ei ole tegemist lihtsa pealistikku asetamisega, sest nõnda jäävad kaubamärgi teatud tekstita logost koosnevad osad sõnalise tähise varju.
 21 Järgmiseks tuleb märkida, et määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 teise lõigu punkti a sõnastusest nähtub otseselt, et kasutamisena esimese lõigu tähenduses käsitatakse ka ühenduse kaubamärgi kasutamist kujul, mis erineb registreeritud kujust, tingimusel et ei muudeta kaubamärgi eristusvõimet selle registreeritud kujul.
 22 Kaubamärgi eristusvõime määruse nr 207/2009 mõttes tähendab seda, et kaubamärk võimaldab identifitseerida kauba, mille jaoks kaubamärgi registreerimist taotletakse, konkreetselt ettevõtjalt pärinevana ja seega eristada seda kaupa teiste ettevõtjate kaubast (vt selle kohta 29. aprilli 2004. aasta otsus liidetud kohtuasjades C‐468/01 P‒C‐472/01 P: Procter & Gamble vs. Siseturu Ühtlustamise Amet, EKL 2004, lk I‐5141, punkt 32; 8. mai 2008. aasta otsus kohtuasjas C‐304/06 P: Eurohypo vs. Siseturu Ühtlustamise Amet, EKL 2008, lk I‐3297, punkt 66, ja 12. juuli 2012. aasta otsus kohtuasjas C‐311/11 P: Smart Technologies vs. Siseturu Ühtlustamise Amet, punkt 23).
 23 Selline registreeritud kaubamärgi eristusvõime võib tekkida nii registreeritud kaubamärgi koostisosa selle kaubamärgi osana kasutamise tagajärjel kui ka eraldi kaubamärgi kasutamisest koos registreeritud kaubamärgiga. Mõlemal juhul on piisav, kui kasutamise tagajärjel tajub sihtrühm, et asjaomane kaup on pärit kindlalt ettevõtjalt (vt analoogia alusel 7. juuli 2005. aasta otsus kohtuasjas C‐353/03: Nestlé, EKL 2005, lk I‐6135, punkt 30).
 24 Sellest järeldub, et tekstita logo kujutava kaubamärgi kasutamist koos selle peale paigutatud sõnalise tähisega „Specsavers” ‒ isegi kui lõppastmes selline kasutamine kujutab endast kasutamist registreeritud kaubamärgi osana või koos sellega ‒, võib lugeda tekstita logo kujutava kaubamärgi kui sellise tegelikuks kasutamiseks, juhul kui see kaubamärk registreeritud kujul, see tähendab ilma, et osa sellest oleks varjatud selle peale paigutatud sõnalise tähisega „Specsavers”, viitab sellisel kujul alati kontserni Specsavers neile kaupadele, mis on registreeringuga hõlmatud; selle asjaolu paikapidavust peab kontrollima eelotsusetaotluse esitanud kohus.
 25 Seda järeldust ei mõjuta asjaolu, et sõnaline tähis „Spescsavers” ning tekstita logo kujutava kaubamärgi ja selle peale paigutatud sõnalise tähise „Specsavers” kombinatsioon on samuti mõlemad registreeritud ühenduse kaubamärgina.
 26 Nimelt on Euroopa Kohus juba varem otsustanud, et kaubamärgi tegeliku kasutamise tingimus määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 tähenduses võib olla täidetud, kui kaubamärki kasutatakse üksnes teises mitmeosalises kaubamärgis või kui seda kasutatakse üksnes koos teise kaubamärgiga ja lisaks on mõlemad kaubamärgid kombinatsioonina omakorda kaubamärgina registreeritud, tingimusel et kaubamärki tajutakse endiselt asjaomase kauba päritolu tähisena (vt selle kohta 18. aprilli 2013. aasta otsus kohtuasjas C‐12/12: Colloseum Holding, punktid 35 ja 36).
 27 Lisaks sellele on Euroopa Kohus määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 teise lõigu punktile a sisuliselt vastava 21. detsembri 1988. aasta esimese direktiivi 89/104 kaubamärke käsitlevate liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta (EÜT 1989, L 40, lk 1; ELT eriväljaanne 17/01, lk 92) artikli 10 lõike 2 punkti a kohta otsustanud, et registreeritud kaubamärgi omanik võib selle sätte tähenduses kasutamise tõendamiseks tugineda kaubamärgi kasutamisele kujul, mis erineb kaubamärgi registreeritud kujust, ilma et nende kahe kuju vahelised erinevused muudaksid kaubamärgi eristusvõimet, ja hoolimata asjaolust, et nimetatud erinev kuju on omakorda kaubamärgina registreeritud (25. oktoobri 2012. aasta otsus kohtuasjas C‐553/11: Rintisch, punkt 30).
 28 Euroopa Kohut direktiivi 89/104 artikli 10 lõike 2 punkti a nii tõlgendama ajendanud argumendid on mutatis mutandis ülekantavad määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 teise lõigu punkti a kontekstile.
 29 Seda tõlgendust toetab eriti määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 teise lõigu punkti a eesmärk, millega soovitakse ilma kaubanduses kasutatava kuju ja registreeritud kuju vahelist ranget vastavust nõudmata võimaldada kaubamärgiomanikul tähist kaubanduslikul kasutamisel varieerida viisil, mis võimaldab asjaomaste kaupade ja teenuste turustamisel ja reklaamimisel tekkivate vajadustega paremini kohanduda, muutmata seejuures kaubamärgi eristusvõimet. Selle eesmärgi saavutamine ei oleks aga kindel siis, kui registreeritud kaubamärgi kasutamise tuvastamiseks seatakse lisatingimus, mille kohaselt erinev kasutuskuju ei tohi omakorda olla kaubamärgina registreeritud (vt analoogia alusel eespool viidatud kohtuotsus Rintisch, punktid 21 ja 22).
 30 Lisaks kõigele on määruse nr 207/2009 artikli 15 lõike 1 teise lõigu punkti a selline tõlgendus kooskõlas Pariisi konventsiooni artikli 5 lõigu C lõikega 2, kuna miski selles sättes ei anna mõista, et tähise kaubamärgina registreerimine tulemusel ei saa sellele tugineda teise registreeritud kaubamärgi kasutamise tõendamiseks, millest see tähis erineb vaid viisil, mis ei muuda viimati nimetatud kaubamärgi eristusvõimet (vt eespool viidatud kohtuotsus Rintisch, punkt 23).
 31 Kõiki eeltoodud kaalutlusi arvestades tuleb esimesele kolmele küsimusele vastata, et määruse nr 207/2009 artikli 15 lõiget 1 ja artikli 51 lõike 1 punkti a tuleb tõlgendada nii, et „tegeliku kasutamise” tingimus nende sätete tähenduses võib olla täidetud, kui ühenduse kujutismärki kasutatakse ainult koos selle peale paigutatud ühenduse sõnamärgiga, kusjuures see kombinatsioon on omakorda registreeritud ühenduse kaubamärgina, tingimusel et erinevused selle kaubamärgi kasutuskuju ja registreeritud kuju vahel ei muuda asjaomase kaubamärgi eristusvõimet selle registreeritud kujul.
 32 Neljanda küsimusega soovib eelotsusetaotluse esitanud kohus teada saada, kas määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkte b ja c tuleb tõlgendada nii, et kui ühenduse kaubamärk ei ole registreeritud värvilisena, kuid omanik on seda laialdaselt kasutanud mingis kindlas värvitoonis või värvikombinatsioonis, nii et üldsuse oluline osa seostab seda kaubamärki selle värvi või värvikombinatsiooniga, siis nende sätete tähenduses segiajamise tõenäosuse või ärakasutamise igakülgsel hindamisel on oluline värv või värvikombinatsioon, mida kolmas isik kasutab asjaomast kaubamärki väidetavalt rikkuva tähise kujutamisel.
 33 Kontsern Specsavers ja komisjon teevad ettepaneku vastata sellele küsimusele jaatavalt, samas kui Ühendkuningriigi valitsus on vastupidi seisukohal, et küsimusele tuleb vastata eitavalt.
 34 Mis esiteks puutub segiajamise tõenäosusesse määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkti b tähenduses, siis olgu meenutatud, et väljakujunenud kohtupraktika kohaselt tuleb avalikkuse seisukohalt segiajamise tõenäosust hinnata igakülgselt, võttes arvesse kõiki juhtumi tähtsust omavaid asjaolusid (vt eelkõige 11. novembri 1997. aasta otsus kohtuasjas C‐251/95: SABEL, EKL 1997, lk I‐6191, punkt 22; 6. oktoobri 2005. aasta otsus kohtuasjas C‐120/04: Medion, EKL 2005, lk I‐8551, punkt 27, ja 12. juuni 2007. aasta otsus kohtuasjas C‐334/05: Siseturu Ühtlustamise Amet vs. Shaker, EKL 2007, lk I‐4529, punkt 34).
 35 Euroopa Kohus on järjepidevalt otsustanud, et segiajamise tõenäosuse igakülgne hindamine kõnealuste kaubamärkide visuaalse, kõlalise või kontseptuaalse sarnasuse osas peab põhinema kaubamärkidest jääval tervikmuljel, arvestades eelkõige nende kaubamärkide eristavaid ja domineerivaid osi. Segiajamise tõenäosuse igakülgsel hindamisel on otsustav roll sellel, kuidas asjaomaste kaupade või teenuste keskmine tarbija kaubamärke tajub. Keskmine tarbija tajub kaubamärki tervikuna ega uuri selle eri detaile (vt eelkõige eespool viidatud kohtuotsus SABEL, punkt 23; kohtuotsus Medion, punkt 28, ja kohtuotsus Siseturu Ühtlustamise Amet vs. Shaker, punkt 35).
 36 Lisaks tuleneb Euroopa Kohtu praktikast, et segiajamise tõenäosus on seda suurem, mida eristusvõimelisem kaubamärk on. Nii on kaubamärkidel, mis on eriti eristusvõimelised tulenevalt kas nende olemusest või nende tuntusest turul, palju ulatuslikum kaitse kui nendel, mis on vähem eristusvõimelised (29. septembri 1998. aasta otsus kohtuasjas C‐39/97: Canon, EKL 1998, lk I‐5507, punkt 18).
 37 Vähemalt siis, kui tegemist on kaubamärgiga, mis ei ole registreeritud konkreetses värvitoonis või tunnusega, vaid must-valgena, mõjutab värv või värvikombinatsioon, milles seda kaubamärki hiljem kasutatakse, seda, kuidas asjaomaste kaupade keskmine tarbija seda kaubamärki tajub, ja võib seega suurendada varasema kaubamärgi ja seda väidetavalt rikkuva tähise segiajamise tõenäosust või suurendada nende omavahel seostamise võimalust.
 38 Neil tingimustel ei ole loogiline asuda seisukohale, et asjaoluga, et kolmas isik kasutab varasemat ühenduse kaubamärki väidetavalt rikkuva tähise kujutamisel värvi või värvikombinatsiooni, mida oluline osa üldsusest on hakanud seostama selle varasema kaubamärgiga selle tõttu, et kõnealuse kaubamärgi omanik on seda kasutanud asjaomases värvitoonis või värvikombinatsioonis, ei saa arvestada igakülgsel hindamisel üksnes selle tõttu, et see varasem kaubamärk on registreeritud must-valgena.
 39 Mis teiseks puutub sellesse, kas tegemist on varasema kaubamärgi eristusvõime või maine ärakasutamisega määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkti c tähenduses, siis tuleb ka seda hinnata igakülgselt, võttes arvesse kõiki antud juhtumi asjaolusid, muu hulgas eelkõige kaubamärgi mainekust, eristusvõimet, vastandatud kaubamärkide sarnasust ning asjaomaste kaupade ja teenuste sarnasuse laadi ja määra. Mis puutub maine tugevusse ja eristusvõime määra, siis on Euroopa Kohus samuti sedastanud, et mida eristusvõimelisem ja mainekam kaubamärk on, seda lihtsam on möönda, et seda on kahjustatud (vt 18. juuni 2009. aasta otsus kohtuasjas C‐487/07: L’Oréal jt, EKL 2009, lk I‐5185, punkt 44).
 40 Sellega seoses nähtub eelotsusetaotlusest, et kontserni Specsavers kaubamärkide ja Asda tähiste vaheline sarnasus on tahtlikult tekitatud, et luua üldsuse jaoks seos nende kahe märgi vahel. See, et Asda kasutab sarnast värvitooni kui kontsern Specsavers, eesmärgiga saada kasu viimati nimetatu kaubamärkide eristusvõime ja maine arvelt, on tegur, mida tuleb arvesse võtta, hinnates seda, kas on võimalik tuvastada kaubamärgi eristusvõime ja maine ärakasutamist (vt analoogia alusel eespool viidatud kohtuotsus L’Oréal jt, punkt 48).
 41 Eeltoodut arvestades tuleb neljandale küsimusele vastata, et määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkte b ja c tuleb tõlgendada nii, et kui ühenduse kaubamärk ei ole registreeritud värvilisena, kuid omanik on seda laialdaselt kasutanud mingis kindlas värvitoonis või värvikombinatsioonis, nii et üldsuse oluline osa seostab seda kaubamärki selle värvi või värvikombinatsiooniga, siis selle sätte tähenduses segiajamise tõenäosuse või ärakasutamise igakülgsel hindamisel on oluline värv või värvikombinatsioon, mida kolmas isik kasutab asjaomast kaubamärki väidetavalt rikkuva tähise kujutamisel.
 Viies küsimus
 42 Viienda küsimusega soovib eelotsusetaotluse esitanud kohus teada saada, kas määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkte b ja c tuleb tõlgendada nii, et igakülgse hindamise ühe osana on oluline, et üldsuse oluline osa seostab registreeritud kaubamärki väidetavalt rikkuvat tähist kasutavat kolmandat isikut ennast teatava värvi või värvikombinatsiooniga, mida viimane selle tähise kujutamisel kasutab?”
 43 Kontsern Specsavers teeb ettepaneku vastata sellele küsimusele jaatavalt, komisjon aga leiab, et selle asjaoluga võib arvestada üksnes määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punktile c vastava tungiva põhjuse kohta hinnangu andmisel. Kuna Ühendkuningriik tegi ettepaneku vastata neljandale küsimusele eitavalt, siis leiab ta, et viiendale küsimusele ei ole vaja vastata.
 44 Sellega seoses tuleb märkida, et nagu on meenutatud käesoleva otsuse punktides 34 ja 39, tuleb nii segiajamise tõenäosust määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkti b kui ka ärakasutamist selle määruse artikli 9 lõike 1 punkti c tähenduses hinnata igakülgselt, võttes arvesse kõiki juhtumis tähtsust omavaid asjaolusid.
 45 Peale selle tuleneb Euroopa Kohtu praktikast, et hinnangu andmisel tuleb arvesse võtta kaubamärgiga väidetavalt sarnase tähise kasutamise täpset konteksti (vt seoses direktiivi 89/104 artikli 5 lõikega 1 12. juuni 2008. aasta otsus kohtuasjas C‐533/06: O2 Holdings ja O2 (UK), EKL 2008, lk I‐4231, punkt 64).
 46 Neil tingimustel tuleb teha järeldus, et see, kui üldsuse oluline osa seostab registreeritud kaubamärki väidetavalt rikkuvat tähist kasutavat kolmandat isikut ennast teatava värvi või värvikombinatsiooniga, mida viimane selle tähise kujutamisel kasutab, on üks asjaoludest, millel võib olla teatav tähtsus määruse nr 207/200 artikli 9 lõike 1 punktide b või c tähenduses segiajamise tõenäosuse ning ärakasutamise esinemise kontrollimisel.
 47 Esiteks ei saa välistada, et see asjaolu võib mõjutada seda, kuidas üldsus asjaomaseid tähiseid tajub, ja seega seda, kas nende tähiste puhul esineb segiajamise tõenäosus nimetatud määruse artikli 9 lõike 1 punkti b tähenduses.
 48 Seega võib põhikohtuasja puhul see, et Asdat ennast seostatakse rohelise värviga, mida ta kasutab väidetavalt kontserni Specsavers kaubamärke rikkuvate tähiste jaoks, tingida nende tähiste ja kontserni Specsavers kaubamärkide segiajamise tõenäosuse ja seostamise võimaluse vähenemise, kuna asjaomane üldsus võib nende tähiste rohelist värvi tajuda Asda rohelise värvina, millise asjaolu paikapidavust peab kontrollima eelotsusetaotluse esitanud kohus.
 49 Teiseks võib see, kui üldsuse oluline osa seostab registreeritud kaubamärki väidetavalt rikkuvat tähist kasutavat kolmandat isikut ennast teatava värvi või värvikombinatsiooniga, mida viimane selle tähise kujutamisel kasutab, olla asjakohane tegur otsustamaks, kas seda tähist kasutatakse tungiva põhjusega määruse nr 207/200 artikli 9 lõike 1 punkti c tähenduses, nagu komisjon on Euroopa Kohtule esitatud märkustes tõdenud.
 50 Seega tuleb viiendale küsimusele vastata, et määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkte b ja c tuleb tõlgendada nii, et selle sätte tähenduses segiajamise tõenäosuse ja ärakasutamise igakülgsel hindamisel on asjakohaseks teguriks see asjaolu, et üldsuse oluline osa seostab registreeritud kaubamärki väidetavalt rikkuvat tähist kasutavat kolmandat isikut ennast teatava värvi või värvikombinatsiooniga, mida viimane selle tähise kujutamisel kasutab.
 51 Kuna põhikohtuasja poolte jaoks on käesolev menetlus eelotsusetaotluse esitanud kohtus poolelioleva asja üks staadium, otsustab kohtukulude jaotuse siseriiklik kohus. Euroopa Kohtule seisukohtade esitamisega seotud kulusid, välja arvatud poolte kohtukulud, ei hüvitata.
 1. Nõukogu 26. veebruari 2009. aasta määruse (EÜ) nr 207/2009 ühenduse kaubamärgi kohta artikli 15 lõiget 1 ja artikli 51 lõike 1 punkti a tuleb tõlgendada nii, et „tegeliku kasutamise” tingimus nende sätete tähenduses võib olla täidetud, kui ühenduse kujutismärki kasutatakse ainult koos selle peale paigutatud ühenduse sõnamärgiga, kusjuures see kombinatsioon on omakorda registreeritud ühenduse kaubamärgina, tingimusel et erinevused selle kaubamärgi kasutuskuju ja registreeritud kuju vahel ei muuda asjaomase kaubamärgi eristusvõimet selle registreeritud kujul.
 2. Määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkte b ja c tuleb tõlgendada nii, et kui ühenduse kaubamärk ei ole registreeritud värvilisena, kuid kui omanik on seda laialdaselt kasutanud mingis kindlas värvitoonis või värvikombinatsioonis, nii et üldsuse oluline osa seostab seda kaubamärki selle värvi või värvikombinatsiooniga, siis selle sätte tähenduses segiajamise tõenäosuse või ärakasutamise igakülgsel hindamisel on oluline värv või värvikombinatsioon, mida kolmas isik kasutab asjaomast kaubamärki väidetavalt rikkuva tähise kujutamisel.
 3. Määruse nr 207/2009 artikli 9 lõike 1 punkte b ja c tuleb tõlgendada nii, et selle sätte tähenduses segiajamise tõenäosuse ja ärakasutamise igakülgsel hindamisel on asjakohaseks teguriks see asjaolu, et üldsuse oluline osa seostab registreeritud kaubamärki väidetavalt rikkuvat tähist kasutavat kolmandat isikut ennast teatava värvi või värvikombinatsiooniga, mida viimane selle tähise kujutamisel kasutab.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 7.7.2007
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 155/8
 Prasība, kas celta 2007. gada 26. martā — Eiropas Parlaments/Eiropas Savienības Padome
 (Lieta C-166/07)
 (2007/C 155/14)
 Tiesvedības valoda — franču
 Lietas dalībnieki
 Prasītājs: Eiropas Parlaments (pārstāvji — I. Klavina un L. Visaggio)
 Atbildētāja: Eiropas Savienības Padome (pārstāvji — A. Vitro un M. Moore)
 Prasītāja prasījumi:
 —
 atcelt Padomes 2006. gada 21. decembra Regulu (EK) Nr. 1968/2006 (1) par Kopienas finanšu iemaksām Starptautiskajā Īrijas fondā (2007.-2010. gads);
 —
 piespriest Eiropas Savienības Padomei atlīdzināt tiesāšanās izdevumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 Prasības pamatojumam Eiropas Parlaments norāda vienu pamatu, kurš balstīts uz kļūdainu apstrīdētās regulas juridiskā pamata izvēli. Tā kā šajā regulā paredzētie pasākumi attiecas uz Kopienu iemaksām ekonomikas un sociālās kohēzijas jomā, tie bija jāpieņem, pamatojoties uz EKL 159. panta trešo daļu, nevis uz EKL 308. pantu, kuru var izmantot tikai tad, ja neviena cita Līguma norma nepiešķir Kopienu iestādēm attiecīgā akta pieņemšanai vajadzīgās pilnvaras.
 (1) OV L 409, 81. lpp. un — labojums — OV 2007, L 36, 31. lpp.


text:
 12.3.2011
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 80/14
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Palermo (Włochy) w dniu 5 stycznia 2011 r. — Postępowanie karne przeciwko Fabio Caronnie
 (Sprawa C-7/11)
 2011/C 80/26
 Język postępowania: włoski
 Sąd krajowy
 Tribunale di Palermo
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Fabio Caronna
 Pytania prejudycjalne
 1)
 Czy art. 77 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że również farmaceuci zobowiązani są uzyskać zezwolenie na dystrybucję hurtową produktów leczniczych, czy też intencją prawodawcy wspólnotowego było zwolnienie farmaceutów z wymogu uzyskania takiego pozwolenia, co wydaje się wynikać z treści motywu 36 tej dyrektywy?
 2)
 Jak należy interpretować zasady dotyczące pozwoleń na dystrybucję produktów leczniczych zawarte w art. 76–84 dyrektywy 2001/83/WE, ze szczególnym uwzględnieniem wymogów, do których spełnienia zobowiązany jest farmaceuta (rozumiany jako osoba fizyczna, nie zaś przedsiębiorstwo), który ze względu na tę właściwość ma już zgodnie z prawem krajowym pozwolenie na detaliczną sprzedaż produktów leczniczych, aby móc prowadzić dystrybucję produktów leczniczych?
 (1) Dz.U L 311, s. 67.


type: contracts

text:
L 337/36 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.12.2005
 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ
 εφαρμογής της σύμβασης των Άλπεων του 1991 στον τομέα της ενέργειας
 Πρωτόκολλο «Ενέργεια»
 Προοίμιο
 Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ,
 Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ,
 Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,
 Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,
 ΤΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑΤΟ ΤΟΥ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΙΝ,
 ΤΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑΤΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΚΟ,
 Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΛΟΒΕΝΙΑΣ,
 Η ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ,
 καθώς και
 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,
 ΣΥΜΦΩΝΑ με την αποστολή τους, η οποία απορρέει από τη σύμβαση για την προστασία των Άλπεων (σύμβαση των Άλπεων)
 της 7ης Νοεμβρίου 1991, να εξασφαλίσουν μία σφαιρική πολιτική προστασίας και αειφόρου ανάπτυξης του χώρου των Άλπεων,
 ΚΑΤ’ ΕΦΑΡΜΟΓΗ των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από το άρθρο 2 παράγραφοι 2 και 3 της σύμβασης των Άλπεων,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ της σημασίας που έχει η εφαρμογή μεθόδων παραγωγής, διανομής και χρήσης της ενέργειας οι οποίες
 σέβονται τη φύση και το τοπίο και είναι φιλικές προς το περιβάλλον και συμβατές με την προώθηση μέτρων εξοικονόμησης
 ενέργειας,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ υπόψη την ανάγκη μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου στον αλπικό χώρο και συμμόρφωσης με τις
 δεσμεύσεις της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΕΙΣΘΕΙ για την ανάγκη εναρμόνισης των οικονομικών συμφερόντων και των οικολογικών απαιτήσεων,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ του γεγονότος ότι ο χώρος των Άλπεων έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη και ότι αποτελεί, από
 απόψεως γεωμορφολογίας, κλίματος, υδάτων, βλάστησης, πανίδας, τοπίου και πολιτιστικής δράσης, μοναδική αλλά και διαφο-
 ροποιημένη κληρονομιά και ότι οι περιοχές σε μεγάλο υψόμετρο, οι πεδιάδες και οι παρυφές των Άλπεων αποτελούν περιβαλ-
 λοντικές οντότητες των οποίων η διατήρηση δεν είναι δυνατόν να αφορά αποκλειστικά τα αλπικά κράτη,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ του γεγονότος ότι οι Άλπεις αντιπροσωπεύουν όχι μόνο το χώρο διαβίωσης και εργασίας του τοπικού
 πληθυσμού, αλλά έχουν επίσης πολύ μεγάλη σημασία για τις πέραν των Άλπεων περιοχές, δεδομένου ότι από το χώρο αυτό
 πραγματοποιείται η διέλευση των διευρωπαϊκών μεταφορών προσώπων και εμπορευμάτων, καθώς επίσης και των διεθνών δικτύων
 διανομής ενέργειας,
 ---pagebreak--- 22.12.2005 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 337/37
 ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ της περιβαλλοντικής ευαισθησίας του αλπικού χώρου, κυρίως όσον αφορά τις δραστηριότητες παραγωγής,
 μεταφοράς και χρήσης της ενέργειας, οι οποίες αλληλεπιδρούν με θέματα που αφορούν την προστασία της φύσης, τη χωροταξία
 και τη χρήση του εδάφους,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ υπόψη το γεγονός ότι, λόγω της παρουσίας κινδύνων για την προστασία του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα εξαιτίας
 των ενδεχόμενων αλλαγών του κλίματος που προκαλούνται από τον άνθρωπο, έχει καταστεί αναγκαίο να δίδεται ιδιαίτερη
 προσοχή στις στενές σχέσεις μεταξύ των κοινωνικών και οικονομικών δραστηριοτήτων του ανθρώπου και της διατήρησης των
 οικοσυστημάτων που απαιτούν, κυρίως στον αλπικό χώρο, τη θέσπιση κατάλληλων και διαφοροποιημένων μέτρων, σε συμφωνία
 με τον τοπικό πληθυσμό, τους πολιτικούς φορείς και τις οικονομικές και κοινωνικές οργανώσεις,
 ΕΧΟΝΤΑΣ την πεποίθηση ότι ο τοπικός πληθυσμός πρέπει να είναι σε θέση να καθορίζει τη δική του προοπτική κοινωνικής,
 πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξης και να συμμετέχει στην υλοποίησή της εντός του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου,
 ΕΧΟΝΤΑΣ την πεποίθηση ότι ορισμένα προβλήματα είναι δυνατόν να επιλυθούν μόνο μέσα σε ένα διακρατικό πλαίσιο και ότι
 απαιτούνται κοινά μέτρα εκ μέρους των αλπικών κρατών και των άμεσα ενδιαφερόμενων τοπικών φορέων,
 ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΕΣ για το γεγονός ότι η ικανοποίηση των ενεργειακών αναγκών αντιπροσωπεύει σημαντικό παράγοντα οικονομικής
 και κοινωνικής ανάπτυξης, τόσο εντός όσο και εκτός του αλπικού χώρου,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗ της σημασίας χρησιμοποίησης και περαιτέρω ανάπτυξης οικονομικών εργαλείων χάρη στα οποία θα
 μπορεί να λαμβάνεται καλύτερα υπόψη το πραγματικό κόστος στον υπολογισμό των ενεργειακών τιμών,
 ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΕΣ ότι η περιοχή των Άλπεων συμβάλλει μακροπρόθεσμα στην ικανοποίηση των ευρωπαϊκών ενεργειακών αναγκών
 και ότι πρέπει η ίδια να διαθέτει, εκτός από επαρκείς πόρους πόσιμου ύδατος, επαρκείς ενεργειακούς πόρους για τη βελτίωση
 των συνθηκών διαβίωσης των πληθυσμών και της οικονομικής παραγωγικότητας,
 ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΕΣ ότι η περιοχή των Άλπεων παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο για τη διασύνδεση των ενεργειακών συστημάτων των
 ευρωπαϊκών χωρών,
 ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΕΣ για το γεγονός ότι, στον αλπικό χώρο, μέτρα για την ορθολογική χρήση της ενέργειας και την αειφόρο
 χρησιμοποίηση των πόρων ύδατος και ξυλείας συμβάλλουν στην ικανοποίηση των ενεργειακών αναγκών στο πλαίσιο της εθνικής
 οικονομίας και ότι η χρησιμοποίηση της βιομάζας και της ηλιακής ενέργειας αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία,
 ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:
 ΚΕΦΑΛΑΙΟ I α) να εναρμονίσουν το σχεδιασμό της ενεργειακής τους οικονομίας
 με εκείνον της γενικής διευθέτησης του αλπικού χώρου·
 ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 Άρθρο 1 β) να εναρμονίσουν τα συστήματα παραγωγής, μεταφοράς και δια-
 νομής της ενέργειας με στόχο τη γενικότερη βελτιστοποίηση του
 Στόχοι
 συστήματος υποδομών στον αλπικό χώρο, λαμβάνοντας υπόψη
 Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να δημιουργήσουν το κατάλ- τις ανάγκες προστασίας του περιβάλλοντος·
 ληλο πλαίσιο και να θεσπίσουν μέτρα για την εξοικονόμηση ενέρ-
 γειας, την παραγωγή, τη μεταφορά, τη διανομή και τη χρησιμο-
 ποίηση της ενέργειας εντός του εδαφικού πλαισίου εφαρμογής της γ) να περιορίσουν τις επιπτώσεις ενεργειακής προέλευσης στο περι-
 σύμβασης των Άλπεων προκειμένου να επιτευχθεί αειφόρος ανά- βάλλον, βελτιστοποιώντας την παροχή υπηρεσιών στους τελι-
 πτυξη στον ενεργειακό τομέα, συμβατή με τα συγκεκριμένα όρια κούς χρήστες της ενέργειας με τη θέσπιση, μεταξύ άλλων και
 ανοχής του αλπικού χώρου· προς το σκοπό αυτό, τα συμβαλλόμενα στα πλαίσια του εφικτού, των ακόλουθων μέτρων:
 μέρη θα συνεισφέρουν ουσιαστικά στην προστασία του πληθυσμού
 και του περιβάλλοντος και στη διαφύλαξη των πόρων και του
 κλίματος. — τη μείωση των αναγκών σε ενέργεια με τη χρησιμοποίηση
 περισσότερο αποδοτικών τεχνολογιών,
 Άρθρο 2 — την ευρύτερη κάλυψη των εναπομενουσών αναγκών σε ενέρ-
 γεια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,
 Θεμελιώδεις υποχρεώσεις
 1. Σύμφωνα με το παρόν πρωτόκολλο, τα συμβαλλόμενα μέρη — η βελτιστοποίηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων για την
 επιδιώκουν κυρίως: παραγωγή ενέργειας από μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
 ---pagebreak--- L 337/38 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.12.2005
 δ) να περιορίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις των ενεργειακών υπο- 2. Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να λάβουν επίσης υπόψη
 δομών στο περιβάλλον και στο τοπίο, συμπεριλαμβανομένων τους στόχους του παρόντος πρωτοκόλλου στις λοιπές πολιτικές
 εκείνων που συνδέονται με τη διαχείριση των αποβλήτων τους, τους, ιδίως στους τομείς της χωροταξίας και της περιφερειακής
 μέσω της θέσπισης προληπτικών μέτρων για τις νέες υποδομές ανάπτυξης, των μεταφορών, της γεωργίας και της δασοκομίας
 και, εφόσον είναι αναγκαίο, της προσφυγής σε βελτιωτικές καθώς και του τουρισμού, προκειμένου οι πολιτικές αυτές να μην
 παρεμβάσεις επί των υφιστάμενων εγκαταστάσεων. επιφέρουν αρνητικά ή αλληλοσυγκρουόμενα αποτελέσματα στον
 αλπικό χώρο.
 Άρθρο 4
 2. Σε περίπτωση κατασκευής νέων μεγάλων ενεργειακών υποδο-
 μών και σημαντικής αύξησης του δυναμικού των υφιστάμενων, τα Συμμετοχή των φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης
 συμβαλλόμενα μέρη, στο πλαίσιο του ισχύοντος δικαίου, προβαί-
 νουν στην αξιολόγηση του αντίκτυπου στο περιβάλλον των Άλπεων 1. Στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, κάθε συμβαλλόμενο μέρος
 καθώς και σε εκτίμηση των χωρικών και κοινωνικοοικονομικών επι- καθορίζει το καλύτερο επίπεδο συντονισμού και συνεργασίας
 πτώσεών τους, σύμφωνα με το άρθρο 12. Στην περίπτωση έργων μεταξύ των άμεσα ενδιαφερόμενων θεσμικών οργάνων και των
 που είναι δυνατόν να έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις, τα συμβαλ- φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης προκειμένου να προαχθεί η αλλη-
 λόμενα μέρη αναγνωρίζουν το δικαίωμα διαβούλευσης σε διεθνές λέγγυα ευθύνη, ιδίως για την εκμετάλλευση και ανάπτυξη συνερ-
 επίπεδο. γιών στην εφαρμογή των ενεργειακών πολιτικών στον αλπικό χώρο
 καθώς και στην εφαρμογή των σχετικών μέτρων.
 2. Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης συμ-
 3. Λαμβάνουν υπόψη στην ενεργειακή τους πολιτική το γεγονός μετέχουν στα διάφορα στάδια προετοιμασίας και υλοποίησης των εν
 ότι ο αλπικός χώρος προσφέρεται για τη χρησιμοποίηση ανανεώσι- λόγω πολιτικών και μέτρων βάσει των αρμοδιοτήτων τους και σύμ-
 μων πηγών ενέργειας και ενθαρρύνουν την αμοιβαία συνεργασία σε φωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
 αναπτυξιακά προγράμματα στον εν λόγω τομέα.
 3. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία
 μεταξύ των φορέων τους οποίους αφορούν άμεσα τα προβλήματα
 τα οποία συνδέονται με την ενέργεια και το περιβάλλον προκειμέ-
 4. Τα συμβαλλόμενα μέρη διατηρούν τους προστατευόμενους
 νου να επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με τις λύσεις στα κοινά προ-
 χώρους με τις προστατευτικές τους ζώνες, τις άλλες ζώνες προστα-
 βλήματα.
 σίας και ησυχίας καθώς και τις άθικτες ζώνες όσον αφορά τη φύση
 και το τοπίο· βελτιστοποιούν τις ενεργειακές υποδομές σε συνάρ-
 τηση με τα διαφορετικά επίπεδα ευαισθησίας, ανοχής και τρέχουσας
 ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
 υποβάθμισης του αλπικού οικοσυστήματος.
 ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
 Άρθρο 5
 5. Τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν επίγνωση του γεγονότος ότι η Εξοικονόμηση και ορθολογική χρήση της ενέργειας
 εφαρμογή μιας ενδεδειγμένης πολιτικής έρευνας και ανάπτυξης η
 οποία μεταφράζεται σε μέτρα πρόληψης και βελτίωσης είναι δυνα- 1. Ο χώρος των Άλπεων χρειάζεται ειδικά μέτρα για την εξοι-
 τόν να συμβάλει σημαντικά στην προστασία των Άλπεων από τον κονόμηση ενέργειας, τη διανομή και την ορθολογική της χρησιμο-
 αντίκτυπο των ενεργειακών υποδομών στο περιβάλλον. Ενθαρρύ- ποίηση· τα μέτρα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη:
 νουν δράσεις έρευνας και ανάπτυξης προς την κατεύθυνση αυτή
 και ενημερώνονται αμοιβαία για τα σημαντικά αποτελέσματα που
 έχουν επιτευχθεί. α) τις ενεργειακές ανάγκες οι οποίες κατανέμονται σε ευρείες
 περιοχές και οι οποίες ποικίλλουν σε σημαντικό βαθμό ανάλογα
 με το υψόμετρο, τις εποχές και τις τουριστικές απαιτήσεις·
 6. Τα συμβαλλόμενα μέρη συνεργάζονται προκειμένου να ανα- β) την τοπική διαθεσιμότητα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας·
 πτύξουν στον τομέα της ενέργειας μεθόδους ώστε να λαμβάνεται
 καλύτερα υπόψη το πραγματικό κόστος.
 γ) τον ιδιαίτερο αντίκτυπο των ατμοσφαιρικών εισροών στις
 λεκάνες απορροής και τις κοιλάδες, εξαιτίας της γεωμορφολο-
 γίας τους.
 Άρθρο 3
 Συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο και τις άλλες πολιτικές 2. Τα συμβαλλόμενα μέρη επιδιώκουν να καταστήσουν τη χρη-
 σιμοποίηση της ενέργειας περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον
 1. Η θέση σε εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου πραγματο- και ενθαρρύνουν κατά προτεραιότητα την εξοικονόμηση και ορθο-
 ποιείται σε συμφωνία με τα ισχύοντα διεθνή νομικά πρότυπα, ιδιαί- λογική χρήση της ενέργειας, ιδιαίτερα όσον αφορά τις διεργασίες
 τερα εκείνα της σύμβασης των Άλπεων και των πρωτοκόλλων που παραγωγής, τις δημόσιες υπηρεσίες και τις μεγάλες ξενοδοχειακές
 έχουν συνταχθεί για την εφαρμογή της, καθώς και με τις ισχύουσες υποδομές, καθώς και στις εγκαταστάσεις μεταφοράς, αθλητικών
 διεθνείς συμφωνίες. δραστηριοτήτων και αναψυχής.
 ---pagebreak--- 22.12.2005 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 337/39
 3. Θεσπίζουν διατάξεις και λαμβάνουν μέτρα, ειδικότερα στους Άρθρο 7
 κατωτέρω τομείς:
 Υδροηλεκτρική ενέργεια
 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη διασφαλίζουν τη διατήρηση των οικο-
 α) βελτίωση της μόνωσης των κτηρίων και της αποδοτικότητας λογικών λειτουργιών των υδατορευμάτων και την ακεραιότητα των
 των συστημάτων διανομής θερμότητας· τοπίων μέσω κατάλληλων μέτρων, όπως ο καθορισμός των ελάχι-
 στων ροών, η εφαρμογή προτύπων για τη μείωση των τεχνητών
 διακυμάνσεων της στάθμης των υδάτων καθώς και της μετανά-
 β) βελτιστοποίηση της απόδοσης των εγκαταστάσεων θέρμανσης, στευσης της πανίδας στην περίπτωση νέων υδροηλεκτρικών σταθμών
 εξαερισμού και κλιματισμού· και, εφόσον αυτό είναι δυνατό, στην περίπτωση των ήδη υφιστάμε-
 νων.
 γ) περιοδικός έλεγχος και μείωση, ενδεχομένως, των ρυπογόνων 2. Τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να θεσπίζουν μέτρα για τη
 εκπομπών των θερμοηλεκτρικών σταθμών· βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των υφιστάμενων υδροηλεκτρικών
 σταθμών, μεριμνώντας παράλληλα για την τήρηση των προτύπων
 τους όσον αφορά την ασφάλεια και το περιβάλλον.
 δ) εξοικονόμηση ενέργειας με τη βοήθεια σύγχρονων τεχνολογικών
 μεθόδων για τη χρησιμοποίηση και τη μετατροπή της ενέργειας·
 3. Δεσμεύονται, παράλληλα, να διαφυλάξουν το καθεστώς των
 υδάτων στις αποκλειστικές ζώνες πόσιμου ύδατος, στις προστατευό-
 ε) εξατομικευμένος υπολογισμός του κόστους θέρμανσης και θερ- μενες περιοχές με τις προστατευτικές τους ζώνες, στις λοιπές ζώνες
 μού ύδατος· προστασίας και ησυχίας, καθώς και στις άθικτες περιοχές από από-
 ψεως φύσεως και τοπίου.
 στ) σχεδιασμός/μελέτη και προώθηση νέων κτιρίων που χρησιμο- 4. Τα συμβαλλόμενα μέρη συνιστούν την επανέναρξη λειτουρ-
 ποιούν τεχνολογίες με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας· γίας υδροηλεκτρικών σταθμών που έχουν εγκαταλειφθεί αντί για
 την κατασκευή νέων. Η διάταξη της παραγράφου 1 σχετικά με τη
 διαφύλαξη των υδατικών οικοσυστημάτων και άλλων συναφών
 ζ) προώθηση και υλοποίηση κοινοτικών/τοπικών έργων που αφο- συστημάτων εφαρμόζεται επίσης στην επανέναρξη της λειτουργίας
 ρούν την ενέργεια και το κλίμα, σύμφωνα με τα μέτρα που υφιστάμενων υδροηλεκτρικών σταθμών.
 προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ)·
 5. Τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται, στο πλαίσιο της εθνικής
 τους νομοθεσίας, να εξετάσουν τρόπους ώστε οι τελικοί κατανα-
 η) βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων σε περίπτωση
 λωτές των αλπικών φυσικών πόρων να καταβάλλουν τιμές σύμφωνες
 ανακαίνισης και ενθάρρυνση χρησιμοποίησης συστημάτων θέρ-
 με την αγορά καθώς και σε ποιο βαθμό υπηρεσίες που παρέχονται
 μανσης φιλικών προς το περιβάλλον.
 από τον τοπικό πληθυσμό προς το γενικό συμφέρον μπορούν να
 λαμβάνουν εύλογη αντιστάθμιση.
 Άρθρο 6
 Άρθρο 8
 Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
 Ενέργεια από ορυκτά καύσιμα
 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται, εντός των ορίων που
 επιτρέπουν οι χρηματοδοτικοί τους πόροι, να προάγουν και να 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη εγγυώνται ότι εφαρμόζονται οι καλύ-
 χρησιμοποιούν κατά προτίμηση ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τερες διαθέσιμες τεχνικές στην περίπτωση θερμοηλεκτρικών εγκατα-
 φιλικές προς το περιβάλλον και το τοπίο. στάσεων που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα για την παραγωγή
 ηλεκτρικής ενέργειας ή/και θερμότητας. Για τις υφιστάμενες εγκα-
 ταστάσεις στο χώρο τον Άλπεων, τα συμβαλλόμενα μέρη περιορί-
 2. Ενθαρρύνουν επίσης τη χρησιμοποίηση αποκεντρωμένων εγκα- ζουν τις εκπομπές στα όρια του εφικτού, με τη χρησιμοποίηση
 ταστάσεων για την εκμετάλλευση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κατάλληλων τεχνολογιών ή/και καυσίμων.
 όπως το ύδωρ, ο ήλιος και η βιομάζα.
 2. Τα συμβαλλόμενα μέρη ελέγχουν την τεχνική και οικονομική
 σκοπιμότητα καθώς και την περιβαλλοντική συμβατότητα στην περί-
 3. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν τη χρησιμοποίηση ανα- πτωση αντικατάστασης θερμοηλεκτρικών εγκαταστάσεων που χρησι-
 νεώσιμων πηγών ενέργειας, ακόμα και σε συνδυασμό με τον υφι- μοποιούν ορυκτά καύσιμα από εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν
 στάμενο συμβατικό ενεργειακό εφοδιασμό. ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και από αποκεντρωμένες εγκαταστά-
 σεις.
 4. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν, ειδικότερα, την ορθο-
 λογική χρησιμοποίηση των πόρων ύδατος και ξυλείας που προέρ- 3. Τα συμβαλλόμενα μέρη θεσπίζουν μέτρα που τείνουν να
 χονται από την αειφόρο διαχείριση των ορεινών δασών για την ευνοήσουν τη συμπαραγωγή με σκοπό την περισσότερο ορθολογική
 παραγωγή ενέργειας. χρήση της ενέργειας.
 ---pagebreak--- L 337/40 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.12.2005
 4. Στις παραμεθόριες περιοχές, τα συμβαλλόμενα μέρη πραγμα- εκτέλεση δημόσιων ή ιδιωτικών έργων στον ενεργειακό τομέα σχε-
 τοποιούν, στο μέτρο του δυνατού, εναρμόνιση και σύνδεση των τικά με το περιβάλλον και τα οικοσυστήματα στον αλπικό χώρο,
 συστημάτων ελέγχου των εκπομπών και των εισροών. προσφεύγοντας, στο μέτρο του δυνατού, στην τεχνολογία του περι-
 βάλλοντος.
 Άρθρο 9 Άρθρο 12
 Πυρηνική ενέργεια Αξιολόγηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον
 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται, στο πλαίσιο των διεθνών 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη πραγματοποιούν, στο πλαίσιο των
 συμβάσεων, να ανταλλάσσουν κάθε πληροφορία σχετικά με τους ισχυουσών εθνικών νομοθεσιών, διεθνών συμβάσεων και συμφωνιών,
 πυρηνικούς σταθμούς και λοιπές πυρηνικές εγκαταστάσεις που προκαταρκτική αξιολόγηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον για
 έχουν –ή θα μπορούσαν να έχουν– επιπτώσεις στο χώρο των κάθε έργο κατασκευής ενεργειακών εγκαταστάσεων που προβλέπο-
 Άλπεων, με σκοπό τη μακροπρόθεσμη προστασία της υγείας του νται στα άρθρα 7, 8, 9 και 10 του παρόντος πρωτοκόλλου και για
 πληθυσμού, της χλωρίδας, της πανίδας, της βιοκοινωνίας τους, των κάθε ουσιαστική μεταβολή των ιδίων αυτών εγκαταστάσεων.
 ενδιαιτημάτων τους και των αλληλεπιδράσεών τους.
 2. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν τη χρησιμότητα υιοθέ-
 2. Παράλληλα, τα συμβαλλόμενα μέρη, μεριμνούν, στο μέτρο τησης, στο μέτρο του δυνατού, των καλύτερων διαθέσιμων τεχνικών
 του δυνατού, για την εναρμόνιση και σύνδεση των συστημάτων προκειμένου να εξαλειφθούν ή να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις στο
 παρακολούθησης της περιβαλλοντικής ραδιενέργειας. περιβάλλον, προβλέποντας, ενδεχομένως, την αποξήλωση μη χρησι-
 μοποιούμενων εγκαταστάσεων οι οποίες δεν σέβονται το περιβάλ-
 λον.
 Άρθρο 10
 Άρθρο 13
 Μεταφορά και διανομή ενέργειας
 Διαβουλεύσεις
 1. Για όλες τις υφιστάμενες υποδομές, τα συμβαλλόμενα μέρη
 επιδιώκουν τον εξορθολογισμό και τη βελτιστοποίηση, λαμβάνοντας 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση προη-
 υπόψη τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος και κυρίως γούμενης διαβούλευσης σχετικά με τα έργα που είναι δυνατόν να
 την ανάγκη διατήρησης των ιδιαίτερα ευαίσθητων οικοσυστημάτων έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις.
 και του τοπίου εφαρμόζοντας, εφόσον είναι αναγκαίο, μέτρα προ-
 στασίας του πληθυσμού και του αλπικού περιβάλλοντος.
 2. Όσον αφορά τα έργα που είναι δυνατόν να έχουν διασυνο-
 ριακές επιπτώσεις, τα ενδιαφερόμενα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να
 είναι σε θέση να διατυπώνουν εγκαίρως τις παρατηρήσεις τους, οι
 2. Σε περίπτωση κατασκευής γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής οποίες θα λαμβάνονται κατάλληλα υπόψη στη φάση της έκδοσης
 ενέργειας και των συναφών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, καθώς των αδειών.
 και αγωγών πετρελαίου και αερίου, συμπεριλαμβανομένων των
 σταθμών άντλησης και συμπίεσης και των εγκαταστάσεων που
 έχουν μεγάλη σημασία από περιβαλλοντικής απόψεως, τα συμβαλ- Άρθρο 14
 λόμενα μέρη λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο προκειμένου να
 αμβλυνθεί η όχληση για τον πληθυσμό και το περιβάλλον, συμπε- Συμπληρωματικά μέτρα
 ριλαμβανομένης, εφόσον είναι δυνατό, της χρησιμοποίησης των ήδη
 υφιστάμενων τεχνικών έργων και δικτύων γραμμών. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να λαμβάνουν μέτρα συμπληρω-
 ματικά εκείνων τα οποία προβλέπονται στο παρόν πρωτόκολλο
 σχετικά με την ενέργεια και την αειφόρο ανάπτυξη.
 3. Όσον αφορά τις γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, τα
 συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τη σπουδαιότητα ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
 των προστατευόμενων περιοχών με τις προστατευτικές τους ζώνες,
 των άλλων ζωνών προστασίας και ησυχίας, καθώς και των άθικτων ΈΡΕΥΝΑ, ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
 ζωνών όσον αφορά τη φύση και το τοπίο καθώς και την ορνιθο-
 πανίδα. Άρθρο 15
 Έρευνα και παρατήρηση
 Άρθρο 11 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη, σε στενή συνεργασία και λαμβάνο-
 ντας υπόψη τα ήδη επιτευχθέντα αποτελέσματα σε διάφορα εθνικά
 Αποκατάσταση του περιβάλλοντος και τεχνολογία περιβάλλο- και διεθνή επίπεδα, ενθαρρύνουν και εναρμονίζουν την έρευνα και
 ντος συστηματική παρατήρηση προκειμένου να υλοποιηθούν οι στόχοι
 του παρόντος πρωτοκόλλου, ιδίως όσον αφορά τις μεθόδους και τα
 Τα συμβαλλόμενα μέρη καθορίζουν στα προσχέδια και στις προ- κριτήρια ανάλυσης και αξιολόγησης του αντίκτυπου στο περιβάλ-
 βλεπόμενες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με τις λον και στο κλίμα, καθώς και τις ειδικές τεχνολογίες για την εξοι-
 ισχύουσες νομοθεσίες, τους κανόνες σχετικά με την αποκατάσταση κονόμηση ενέργειας και την ορθολογική χρησιμοποίησή της στην
 των υδάτινων τόπων και του υδάτινου περιβάλλοντος μετά την περιοχή των Άλπεων.
 ---pagebreak--- 22.12.2005 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 337/41
 2. Λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της έρευνας στη διαδι- 3. Η μόνιμη επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την τήρηση,
 κασία καθορισμού και εξακρίβωσης των στόχων και των μέτρων εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών, των υποχρεώσεων που απορ-
 ενεργειακής πολιτικής καθώς και στη δραστηριότητα κατάρτισης ρέουν από το παρόν πρωτόκολλο, η οποία τίθεται υπόψη της
 και τεχνικής συνδρομής σε τοπικό επίπεδο, προς όφελος του πλη- διάσκεψης των Άλπεων.
 θυσμού, των οικονομικών φορέων και των τοπικών αρχών.
 4. Η διάσκεψη των Άλπεων λαμβάνει γνώση της εν λόγω
 3. Τα συμβαλλόμενα μέρη μεριμνούν ώστε τα εθνικά αποτελέ- έκθεσης. Εφόσον διαπιστώσει παράλειψη στην τήρηση των υποχρεώ-
 σματα της έρευνας και της συστηματικής παρατήρησης να ενσωμα- σεων, έχει τη δυνατότητα να διατυπώσει συστάσεις.
 τώνονται σε ένα κοινό σύστημα παρατήρησης και συνεχούς ενημέ-
 ρωσης και να καθίστανται προσπελάσιμα στο κοινό εντός του υφι-
 στάμενου θεσμικού πλαισίου. Άρθρο 19
 Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διατάξεων
 Άρθρο 16 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη εξετάζουν και αξιολογούν, σε τακτική
 βάση, την αποτελεσματικότητα των διατάξεων του παρόντος πρω-
 Κατάρτιση και ενημέρωση τοκόλλου. Στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για την υλοποίηση
 των στόχων, εξετάζουν το ενδεχόμενο θέσπισης των κατάλληλων
 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη προωθούν τη βασική και συνεχή τροποποιήσεων του παρόντος πρωτοκόλλου.
 κατάρτιση καθώς και την ενημέρωση του κοινού όσον αφορά
 τους στόχους, τα μέτρα και την εφαρμογή του παρόντος πρωτο-
 κόλλου.
 2. Εντός του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, οι τοπικές αρχές
 συμμετέχουν στην εν λόγω αξιολόγηση. Είναι επίσης δυνατή η
 διαβούλευση με μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιού-
 2. Ενθαρρύνουν πιο συγκεκριμένα την περαιτέρω ανάπτυξη της νται στον εν λόγω τομέα.
 βασικής κατάρτισης, της συνεχούς κατάρτισης καθώς και της
 τεχνικής συνδρομής στον τομέα της ενέργειας, συμπεριλαμβανο-
 μένης της προστασίας του περιβάλλοντος, της φύσεως και του
 κλίματος. ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
 ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
 Άρθρο 20
 ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
 Σχέσεις μεταξύ της σύμβασης των Άλπεων και του
 ΕΦΑΡΜΟΓΗ, ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
 πρωτοκόλλου
 Άρθρο 17
 1. Το παρόν πρωτόκολλο αποτελεί πρωτόκολλο της σύμβασης
 Εφαρμογή των Άλπεων κατά την έννοια του άρθρου 2 και των λοιπών συν-
 αφών άρθρων της σύμβασης.
 Τα συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν να μεριμνούν για την εφαρ-
 μογή του παρόντος πρωτοκόλλου, λαμβάνοντας όλα τα κατάλληλα
 μέτρα βάσει του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου.
 2. Μόνον τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης των Άλπεων
 μπορούν να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη στο παρόν πρωτό-
 κολλο. Κάθε καταγγελία της σύμβασης των Άλπεων ισοδυναμεί
 Άρθρο 18 και με καταγγελία του παρόντος πρωτοκόλλου.
 Έλεγχος της τήρησης των υποχρεώσεων
 1. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποβάλλουν σε τακτά χρονικά δια- 3. Όταν στη διάσκεψη των Άλπεων εξετάζονται θέματα σχετικά
 στήματα έκθεση στη μόνιμη επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που με το παρόν πρωτόκολλο, στη σχετική ψηφοφορία δύνανται να
 έχουν ληφθεί δυνάμει του παρόντος πρωτοκόλλου. Οι εκθέσεις λαμβάνουν μέρος μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη του παρόντος πρω-
 αυτές πραγματεύονται επίσης το θέμα της αποτελεσματικότητας τοκόλλου.
 των ληφθέντων μέτρων. Η διάσκεψη των Άλπεων καθορίζει την
 περιοδικότητα των εν λόγω εκθέσεων.
 Άρθρο 21
 Υπογραφή και επικύρωση
 2. Η μόνιμη επιτροπή εξετάζει τις ως άνω εκθέσεις προκειμένου
 να διαπιστώσει κατά πόσον τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν εκπληρώ- 1. Το παρόν πρωτόκολλο είναι ανοικτό προς υπογραφή από τα
 σει τις υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από το παρόν πρωτό- κράτη που έχουν υπογράψει τη σύμβαση των Άλπεων και την
 κολλο. Η επιτροπή μπορεί επίσης να ζητήσει συμπληρωματικές Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις 16 Οκτωβρίου 1998 καθώς και από
 πληροφορίες από τα οικεία συμβαλλόμενα μέρη ή να προσφύγει τη Δημοκρατία της Αυστρίας, ως θεματοφύλακα, από τις 16 Νοεμ-
 σε άλλες πηγές πληροφοριών. βρίου 1998.
 ---pagebreak--- L 337/42 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.12.2005
 2. Το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ για τα συμβαλλόμενα α) κάθε υπογραφή·
 μέρη τα οποία έχουν συναινέσει να δεσμεύονται από το εν λόγω
 πρωτόκολλο τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία τρία
 κράτη έχουν καταθέσει τις πράξεις επικύρωσης, αποδοχής ή β) την κατάθεση οιασδήποτε πράξεως κύρωσης, αποδοχής ή
 έγκρισης. έγκρισης·
 γ) κάθε ημερομηνία έναρξης ισχύος·
 3. Για τα συμβαλλόμενα μέρη που εκφράζουν στη συνέχεια τη δ) κάθε δήλωση εκ μέρους συμβαλλόμενου ή υπογεγραμμένου
 συναίνεσή τους να δεσμεύονται από το παρόν πρωτόκολλο, το μέρους·
 πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες από την ημερομηνία κατά-
 θεσης της πράξης επικύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης. Μετά την
 ε) κάθε καταγγελία που κοινοποιείται από συμβαλλόμενο μέρος,
 έναρξη ισχύος τροποποίησης του πρωτοκόλλου, κάθε νέο συμβαλ-
 συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας ισχύος της.
 λόμενο μέρος στο εν λόγω πρωτόκολλο καθίσταται συμβαλλόμενο
 μέρος του πρωτοκόλλου όπως αυτό έχει τροποποιηθεί.
 Σε πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδο-
 τημένοι προς το σκοπό αυτό, υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο.
 Άρθρο 22
 Το παρόν πρωτόκολλο συντάχθηκε στο Bled, στις 16 Οκτωβρίου
 Κοινοποιήσεις 1998, στα γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και σλοβενικά, με τα κεί-
 μενα στις εν λόγω τέσσερις γλώσσες να είναι εξίσου αυθεντικά, και
 Όσον αφορά το παρόν πρωτόκολλο, ο θεματοφύλακας κοινοποιεί σε ένα μόνο αντίτυπο το οποίο θα κατατεθεί στα αρχεία του κρά-
 σε όλα τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο προοίμιο καθώς και τους της Δημοκρατίας της Αυστρίας. Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί
 στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα: επικυρωμένο ακριβές αντίγραφο σε όλα τα υπογράφοντα μέρη.


text:
 Fontos jogi nyilatkozat
 |
 12006M/PRO/01
 Az Európai Unióról szóló szerződés (Konszolidált változat) - A. Az Európai Unióról szóló szerződéshez csatolt jegyzőkönyv - (1.) Jegyzőkönyv az Európai Unióról szóló szerződés 17. cikkéről (1997.)
 Hivatalos Lap C 321 E , 29/12/2006 o. 0190 - 0190
 (1.) Jegyzőkönyvaz Európai Unióról szóló szerződés 17. cikkéről (1997.)A MAGAS SZERZŐDŐ FELEK,SZEM ELŐTT TARTVA annak szükségességét, hogy az Európai Unióról szóló szerződés 17. cikke (1) bekezdése második albekezdésének és (3) bekezdésének rendelkezéseit teljes körűen végrehajtsák,SZEM ELŐTT TARTVA, hogy az Unió 17. cikk szerinti politikája nem érinti azoknak a tagállamoknak az Észak-atlanti Szerződés alapján vállalt kötelezettségeit, amelyek közös védelmüket a NATO-ban látják megvalósítottnak, és hogy e politika összeegyeztethető az annak keretében meghatározott közös biztonság- és védelmi politikával,MEGÁLLAPODTAK a következő rendelkezésben, amelyet az Európai Unióról szóló szerződéshez csatolnak:Az Amszterdami Szerződés hatálybalépését követő egy éven belül az Európai Unió a Nyugat-európai Unióval közösen intézkedéseket hoz a közöttük megvalósuló fokozott együttműködésre vonatkozóan.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 2014.7.17.
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 210/13
 A BIZOTTSÁG 777/2014/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2014. július 16.)
 az egyes gyümölcs- és zöldségfélék behozatali árának meghatározására szolgáló behozatali átalányértékek megállapításáról
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről szóló, 2007. október 22-i 1234/2007/EK tanácsi rendeletre (az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet) (1),
 tekintettel az 1234/2007/EK tanácsi rendeletnek a gyümölcs- és zöldség-, valamint a feldolgozottgyümölcs- és feldolgozottzöldség-ágazatra alkalmazandó részletes szabályainak a megállapításáról szóló, 2011. június 7-i 543/2011/EU bizottsági végrehajtási rendeletre (2) és különösen annak 136. cikke (1) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 Az Uruguayi Forduló többoldalú kereskedelmi tárgyalásai eredményeinek megfelelően az 543/2011/EU végrehajtási rendelet a XVI. mellékletének A. részében szereplő termékek és időszakok tekintetében meghatározza azokat a szempontokat, amelyek alapján a Bizottság rögzíti a harmadik országokból történő behozatalra vonatkozó átalányértékeket.
 (2)
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendelet 136. cikke (1) bekezdése alapján a behozatali átalányérték számítására munkanaponként, változó napi adatok figyelembevételével kerül sor. Ezért helyénvaló előírni, hogy e rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetésének napján lépjen hatályba,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendelet 136. cikkében említett behozatali átalányértékeket e rendelet melléklete határozza meg.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetésének napján lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2014. július 16-án.
 a Bizottság részéről,
 az elnök nevében,
 Jerzy PLEWA
 mezőgazdasági és vidékfejlesztési főigazgató
 (1) HL L 299., 2007.11.16., 1. o.
 (2) HL L 157., 2011.6.15., 1. o.
 MELLÉKLET
 Az egyes gyümölcs- és zöldségfélék behozatali árának meghatározására szolgáló behozatali átalányértékek
 (EUR/100 kg)
 KN-kód
 Országkód (1)
 Behozatali átalányérték
 0702 00 00
 MK
 69,6
 TR
 67,1
 ZZ
 68,4
 0707 00 05
 AL
 74,4
 MK
 27,7
 TR
 76,0
 ZZ
 59,4
 0709 93 10
 TR
 90,3
 ZZ
 90,3
 0805 50 10
 AR
 119,4
 BO
 89,3
 CL
 123,3
 EG
 75,0
 TR
 155,1
 UY
 124,0
 ZA
 100,9
 ZZ
 112,4
 0808 10 80
 AR
 213,3
 BR
 115,4
 CL
 115,0
 NZ
 131,0
 US
 143,9
 ZA
 142,3
 ZZ
 143,5
 0808 30 90
 AR
 163,1
 CL
 132,2
 NZ
 191,9
 ZA
 92,2
 ZZ
 144,9
 0809 10 00
 BA
 82,8
 TR
 226,4
 XS
 87,6
 ZZ
 132,3
 0809 29 00
 TR
 340,2
 ZZ
 340,2
 0809 30
 MK
 70,6
 TR
 148,2
 XS
 50,2
 ZZ
 89,7
 0809 40 05
 BA
 71,9
 ZZ
 71,9
 (1) Az országoknak az 1833/2006/EK bizottsági rendeletben (HL L 354., 2006.12.14., 19. o.) meghatározott nómenklatúrája szerint. A „ZZ” jelentése „egyéb származás”.


type: other

text:
HVG Orac Lap- és Könyvkiadó Kft. 2010. VII. szám - 2010. július
 3/2010. KJE jogegységi határozat az 1/2010. KJE alkalmazásának megszüntetéséről
 BK 87. vélemény a szabálysértések alkalmazásának egyes kérdéseiről
 172 A társtettesség megállapításának nem feltétele, hogy az ölési cselekményben résztvevők egyaránt halálos eredményt közvetlenül előidéző magatartást fejtsenek ki. Társtettes az is, aki felismerve társa szándékát, vele akarategységben, egymás tevékenységét kölcsönösen kiegészítve vesz részt a bűncselekmény elkövetésében. Ez határolja el a társtettességtől a fizikai bűnsegélyt, ugyanis a bűnsegéd – szemben a társtettessel – nem tanúsít tényállásszerű magatartást, mindössze a tettesi alapcselekmény külső feltételeit biztosítja – Társtettese ezért az emberölés bűntettének, aki – ismerve társa ölési szándékát – azért kötözi össze a társa által folyamatosan bántalmazott sértett kezeit, hogy annak ellenállását megtörje, s társa a sértettet megfojthassa
 I. A vagyonelkobzás együttes (egyetemleges) alkalmazásának nincs helye.
 II. A vagyonelkobzás nem mellőzhető azon az alapon, hogy a terhelt által elsikkasztott, majd felhasznált vagyon további sorsa nem volt tisztázható.
 I. Közúti baleset gondatlan okozása vétségében való büntetőjogi felelősséget önmagában a megengedett legnagyobb sebesség túllépése nem alapozza meg, ha a főútvonalon haladó elsőbbségre jogosult a 0,5 másodperc cselekvési késedelme miatt nem tudja elhárítani az elsőbbségadási kötelezettség megszegésével más által előidézett és az ütközés előtt mindössze 2–2,5 másodperccel észlelhető közvetlen veszélyhelyzetet.
 II. Nem érinti a vád törvényességét, ha a tárgyalás eredményeként azt kell megállapítani, hogy a sértett sérülése a vádiratban írtnál súlyosabb, maradandó fogyatékosságot eredményezett.
 175 Az álló jármű ajtaja kinyitásával kapcsolatos szabály nemcsak a szabályosan közlekedőket védő, hanem arra vonatkozó általános kötelezettség, hogy a kinyíló ajtó senkit ne veszélyeztessen és más járműben se okozzon kárt. Közúti baleset gondatlan okozása vétségét valósítja meg ezért az álló jármű vezetője, ha a figyelmetlen ajtónyitása következtében a mellette kerékpárral elhaladónak nyolc napon túl gyógyuló sérülése keletkezik.
 176 Hivatali visszaélést valósít meg a szolgálatot teljesítő rendőr, aki a bűncselekmény helyszínén intézkedve a rablás bűncselekményével gyanúsítható személy kezét a feltehetően e bűncselekményből származó tárgyakat tartalmazó kézikocsihoz bilincseli és ezzel – a szökésének megakadályozásán túl – arra kényszeríti, hogy a kocsit a rendőrség épületébe testi erővel behúzza.
 177 Garázdaság vétségét valósítja meg a terheltnek az a magatartása, hogy egy település belterületén, kora délután, a sértett utcán parkírozó gépkocsijára lapáttal ráütött, a gépkocsi szélvédőjét pedig téglával betörte, s ezáltal megrongálta. A dolog ellen kifejtett intenzív erőszak ugyanis alkalmas a megbotránkoztatásra vagy riadalom keltésére. – A megbotránkoztatás vagy riadalomkeltésre alkalmasság megállapíthatóságának nem feltétele mások tényleges jelenléte vagy észlelése, hanem elegendő annak akár távoli de reális esélye is.
 178 A rongálás bűncselekményét közvetett tettesként követi el az a telektulajdonos, aki a szomszédjával közös telekhatáron, a korábbi tulajdonossal egyetértésben ültetett fákat – anélkül, hogy a telekhatár módosításához szükséges, a jogszabályban előírt bírósági vagy más hatósági eljárás lefolytatását kezdeményezné –, az alkalmazottjával kivágatja.
 179 A szolgálati visszaélés vétségének és az azzal egyidejűleg megvalósított vagyon ellen bűncselekményeknek (pl. sikkasztásnak) a halmazata látszólagos: amennyiben az utóbbi bűncselekmény büntetési tétele a szolgálati visszaélésnél súlyosabb, az alaki halmazatot a szubszidiaritás, amennyiben pedig azonos vagy enyhébb, úgy a specialitás küszöböli ki, ezért csak a vagyon elleni bűncselekmény állapítható meg az elkövető terhére.
 180 A másodfokú bíróság ítélete ellen a vádelejtés kivételével – valamennyi megszüntető okra alapított eljárás megszüntetésével kapcsolatos eltérő rendelkezés esetén – fellebbezésnek van helye. E fellebbezés joghatályossága szempontjából közömbös, hogy a fellebbezés jogosultja a másodfokú bíróságnak az eljárást megszüntető eltérő rendelkezését nem kifogásolja.
 181 A szerződést megerősítő nyilatkozat akkor értékelhető a megtámadási jogot megszüntető jognyilatkozatként, ha abból kitűnik a megtámadási igényérvényesítésről lemondó szándék is.
 182 Az ingatlanra megkötött adásvételi szerződéssel az azon elidegenítési és terhelési tilalommal rendelkező jogosult nyilatkozatáig függő jogi helyzet alakul ki: a szerződés nem jön létre, de ezen időszak alatt a szerződő felek nyilatkozataikhoz kötve vannak és a szerződésből eredő igényeik nem évülnek el.
 183 Az adásvételi szerződés elállás miatti felbontása esetén – ha a vevő a tulajdonába került ingatlant megterhelte – az eredeti állapot nem állítható helyre, csak úgy, hogy az ingatlanon jóhiszeműen jogot szerző harmadik személy jogosultsága fennmarad.
 184 A korlát nélküli előterasz mellett elesett felperes kárigénye szempontjából az építési előírások önmagukban nem döntik el a kárfelelősség kérdését, vizsgálni kell, hogy a lépcső hiányának volt-e szerepe a baleset bekövetkezésében, azaz az okozati összefüggés bizonyított-e.
 185 Az örökbefogadás felbontására nem kerülhet sor azon az alapon, hogy az örökbefogadó szülők házasságát a bíróság felbontotta és a különélő örökbefogadó szülő nem kívánja a kiskorú gyermekével a kapcsolatot tartani.
 I. Gyermekelhelyezési perben a fél által a kirendelt igazságügyi szakértő véleményével szemben benyújtott magánszakértői vélemény alapot adhat a jogszabályban meghatározott szakértői testület megkeresésére.
 II. A gyermektartásdíj megállapításánál nemcsak a kötelezett kimutatott jövedelmének, hanem vagyoni viszonyainak is jelentősége van.
 187 Nincs helye a szülői felügyelet megszüntetésének, ha a bűncselekményt elkövető szülőnek, a szabadulását követően a gyermekekkel kapcsolatos magatartásában tartósan, olyan mértékű pozitív változás következett be, amely – a gyermekek elsődleges érdekére figyelemmel – a szülői felügyelet visszaállítására adna alapot.
 188 Ha a fél tárgyalás tartását kéri és a bíróság olyan tárgyaláson hozza meg ítéletét, amelyre a feleket szabályszerűen nem idézte meg, ez olyan súlyos eljárási szabálysértés, amely alapján az ítélet hatályon kívül helyezése indokolt.
 189 A felfüggesztés hatálya mindaddig fennmarad, amíg a bíróság a felfüggesztés megszüntetéséről nem rendelkezik
 190 A kötelezett egyoldalú elhatározásával nem térhet el a teljesítésnek az őt marasztaló jogerős ítéletbe foglalt módjától
 I. A választottbírósági ítélethez ugyanolyan anyagi jogerő fűződik, mint a jogerős rendes bírósági ítélethez
 II. A jogerő jogintézményének alkalmazása a választottbírósági eljárásban is alkotmányos követelmény. A közrendbe ütközés, mint érvénytelenítési ok körében vizsgálható, hogy a választottbíróság jogerős ítéletében az anyagi jogerő alkotmányos követelményét mint a közrend részét, tartalmának megfelelően alkalmazta-e. Nem zárta-e el a választottbírósági szerződést megkötő felet attól, hogy igényét bírói úton – adott esetben a választottbíróság előtt – érvényesítse.
 192 A másodfokú bíróság előzetes döntéshozatali kérelmet elutasító végzésével szemben benyújtott fellebbezés érdemben nem vizsgálható
 193 Ha a Hszt. valamely kedvezményre, így a szolgálati viszonyban töltött idő 1,2-szeres szorzóval számítására való jogosultságot szigorúan körülhatárolt együttes feltételekhez köti, a törvény későbbi, a kedvezmény kiterjesztését célzó, a feltételeket megváltoztató módosítása a korábbi feltételek eltérő értelmezését nem eredményezheti
 194 I. Az ügy elbírálása során irányadó jogszabály alkalmazása nem mellőzhető azon az alapon, hogy az a bíró megítélése szerint alkotmányellenes. A bíró az alkalmazandó norma alkotmányosságával kapcsolatos aggályait az Abtv. 38. §-ában szabályozott jogintézményen keresztül nyilváníthatja ki, a norma alkotmányellenességről és annak a konkrét ügyben való alkalmazása kizárásáról az Alkotmánybíróság dönt – II. Az összehasonlítható helyzetben lévő személyek közötti, egyenlő bánásmód követelményét sértő különbségtétel megállapításának feltétele az is, hogy a jogsérelmet szenvedő fél valószínűsítse, hogy a jogsértéskor – ténylegesen, vagy feltételezése szerint – rendelkezett az Esélytv. 8. §-ában meghatározott védett tulajdonsággal. E kötelezettség nem teljesíthető kizárólag közelebbről meg nem határozott egyéb helyzetre való hivatkozással. Az Estélytv. a személyiség lényegi vonásához tartozó tulajdonságon, valamely, a személytől független adottságon alapuló különbségtétellel szemben biztosít védelmet
 195 Ha a munkáltató ismeri a munkavállaló rossz egészségi állapotát, az idős édesanyja gondozásával kapcsolatos kötelezettségeit, az ennek figyelmen kívül hagyásával történt külföldi kirendelés rendeltetésellenes
 196 Dohánytermék internetes forgalmazása esetén a weboldal nem minősül a dohánytermék eladási helyének. Az itt megjelentetett reklám a dohányáru reklámozásának tilalmába ütközik
 197 Területi ellátási kötelezettség hatósági határozattal történő módosításakor a szakellátáshoz való hozzájutás vizsgálata során a konkrét közlekedési körülményeket is vizsgálni kell
 198 Egyidejűleg érkezettnek kell tekinteni azokat a földhivatali beadványokat, amelyek ugyanazon a napon benyújtásra (postán egyszerre érkeztek, egyszerre kézbesítették, gyűjtőszekrényből egyszerre vesznek ki) és a bejegyzés alapjául szolgáló okiratok keltezési ideje is megegyezik. A beadványok adminisztratív azonosítását, megkülönböztetését szolgáló iktatószám sorrendet ebben az esetben nem állít fel. Az egyidejű és ellentétes tartalmú kérelmeket nem lehet egymásra tekintettel elbírálni, az ellentmondás feloldása a polgári bíróság feladata
 199 A trianoni békeszerződéssel (1921. évi XXXII. tc.) elcsatolt délvidéki területen született személy kérelmére – magyar állampolgársága hiányában – magyar állampolgárságát tanúsító hatósági bizonyítvány nem állítható ki
 200 Az adózó és az adóhatóság között nem áll fenn polgári jogviszony; nem a Ptk., hanem az Art. szabályai az irányadóak az adóhatóság késedelmes tőke visszatérítésére
 201 Kapcsolt vállalkozások között – a független felek között érvényesíthető ellenértéktől eltérő – ellenérték alkalmazása esetén az adózás előtti eredményt növelni kell azzal a különbözettel, mely a tényleges és a független féllel szemben elérhető összeg különbségében mutatkozik
 202 Illetékfizetési kötelezettség keletkezését vagyonszerzést tanúsító okirat alapján lehet csak megállapítani, téves bejegyzés esetén illetékfizetés – vagyonszerzés hiányában – nem írható elő
 203 A termőföldre vonatkozó vételi ajánlatot nem kell közölni az elővásárlásra jogosulttal, ha az ajánlat olyan helybenlakónak minősülő gazdálkodó szervezet részvényesétől érkezett, aki az ingatlan haszonbérlője
 I. A fizetésképtelenségi eljárásról szóló, 2000. május 29-ei 1346/2000/EK tanácsi rendeletet – különösen annak 3., 4., 16., 17. és 25. cikkét – akként kell értelmezni, hogy az alapeljáráshoz hasonló ügyben a fizetésképtelenségi főeljárás valamely tagállamban történő megindítását követően az olyan másik tagállam hatáskörrel rendelkező hatóságai, amely tagállamban nem indítottak másodlagos fizetésképtelenségi eljárást, kötelesek – a rendelet 25. cikkének (3) bekezdésén és 26. cikkén alapuló kizáró okokra is figyelemmel – elismerni és végrehajtani az e fizetésképtelenségi főeljárásban hozott valamennyi határozatot, következésképpen nem jogosultak e másik tagállam jogszabályai alapján a fizetésképtelennek nyilvánított adósnak ezen említett másik tagállam területén található vagyontárgyaira vonatkozó végrehajtási intézkedéseket elrendelni, amennyiben az eljárás megindításának helye szerinti állam jogszabályai ezt nem teszik lehetővé, továbbá amennyiben nem teljesülnek az említett rendelet 5. és 10. cikkének alkalmazási feltételei
 II. Az elektronikus hírközlő hálózatok és elektronikus hírközlési szolgáltatások közös keretszabályozásáról (Keretirányelv) szóló, 2002. március 7-ei 2002/21/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvet és az egyetemes szolgáltatásról, valamint az elektronikus hírközlő hálózatokhoz és elektronikus hírközlési szolgáltatásokhoz kapcsolódó felhasználói jogokról (Egyetemes szolgáltatási irányelv) szóló, 2002. március 7-ei 2002/22/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvet úgy kell értelmezni, hogy azokkal nem ellentétes az olyan nemzeti szabályozás, mint a távközlésről szóló 2004. július 16-ai törvény (ustawa – Prawo telekomunikacyjne) 57. cikke (1) bekezdésének 1. pontja az alapügy tényállásának megvalósulásakor hatályos változatában, amely megtiltja, hogy a szolgáltatások nyújtásáról szóló szerződésnek a végfelhasználó általi megkötését valamely másik szolgáltatás igénybevételéről szóló szerződés megkötéséhez kapcsolják. A belső piacon az üzleti vállalkozások fogyasztókkal szemben folytatott tisztességtelen kereskedelmi gyakorlatairól, valamint a 84/450/EGK tanácsi irányelv, a 97/7/EK, a 98/27/EK és a 2002/65/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv, valamint a 2006/2004/EK európai parlamenti és tanácsi rendelet módosításáról szóló, 2005. május 11-i 2005/29/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvet („Irányelv a tisztességtelen kereskedelmi gyakorlatokról”) azonban úgy kell értelmezni, hogy azzal ellentétes az olyan nemzeti szabályozás, amely egyes kivételektől eltekintve az adott ügy különleges körülményeinek a figyelembe vétele nélkül tilt az eladó által a fogyasztónak tett mindenfajta kapcsolt ajánlatot


text:
Calcul des prestations des employés comptant à leur crédit du service à temps partiel (suite)
 DORS/2016-203, art. 20
 Droit à une pension après la conclusion d’un accord de transfert réciproque
 30.4 Malgré les dispositions de la Loi, lorsque le contributeur, après qu’un paiement a été fait à son égard à un employeur approuvé dans le cadre d’un accord conclu en application du paragraphe 40(2) de la Loi, a encore à son crédit du service ouvrant droit à pension :
 a) il n’a pas droit à une pension ou à une allocation annuelle à l’égard de ce service, à moins d’avoir de nouveau le droit de compter ce service comme service ouvrant droit à pension en vertu de la Loi;
 b) il a droit au remboursement des contributions versées à l’égard de ce service.
 DORS/96-18, art. 4
 Calcul d’un montant versé en vertu des paragraphes 40.2(7) ou (8) de la Loi
 30.41 Pour l’application du paragraphe 40.2(7) de la Loi, les montants ci-après, selon le cas, sont réputés être payés en vertu du paragraphe 40.2(3) de la Loi :
 a) l’excédent de tout montant visé au paragraphe 15.1(1) du Règlement no 1 sur le régime compensatoire sur la somme globale qui serait calculée en vertu du paragraphe 15.1(2) de ce règlement;
 b) l’excédent de tout montant visé au paragraphe 38.4(1) du même règlement sur la somme globale qui serait calculée en vertu de l’alinéa 38.4(2)a) de ce règlement;
 c) tout montant visé à l’article 41.6 du même règlement.
 DORS/2003-233, art. 1
 30.42 Pour l’application du paragraphe 40.2(8) de la Loi, les montants ci-après, selon le cas, sont réputés être payés en vertu du paragraphe 40.2(3) de la Loi :
 a) l’excédent de tout montant visé au paragraphe 38.4(1) du Règlement no 1 sur le régime compensatoire sur la somme globale qui serait calculée en vertu de l’alinéa 38.4(2)b) de ce règlement;
 b) tout montant visé à l’article 41.6 du même règlement.
 30.5 [Abrogé, DORS/2016-203, art. 21]
 Limites applicables aux prestations aux survivants
 30.6 (1) La somme mensuelle à payer, au titre des articles 12, 12.1, 13 ou 13.001 de la Loi, au survivant ou à l’enfant du contributeur décédé, à l’égard d’une période de service ouvrant droit à pension postérieure au 31 décembre 1991, est réduite de façon que le total de cette somme et des prestations à payer à l’égard de celle-ci au titre de la partie III de la Loi n’excède pas le montant mensuel maximal des prestations de retraite qui peuvent être versées au bénéficiaire d’un participant, calculé conformément aux alinéas 8503(2)d) à f) du Règlement de l’impôt sur le revenu , dans leur version au 15 janvier 1992.
 (2) Le total des sommes mensuelles à payer, au titre des articles 12, 12.1, 13 ou 13.001 de la Loi, au survivant et aux enfants du contributeur décédé, à l’égard d’une période de service ouvrant droit à pension postérieure au 31 décembre 1991, est réduit de façon que le total de ces sommes et des prestations à payer à l’égard de celles-ci au titre de la partie III de la Loi n’excède pas le montant mensuel maximal des prestations de retraite qui peuvent être versées aux bénéficiaires d’un participant, calculé conformément aux alinéas 8503(2)d) ou e) du Règlement de l’impôt sur le revenu , dans leur version au 15 janvier 1992.
 (3) Les limites prévues aux paragraphes (1) et (2) s’appliquent aux montants mensuels payables à l’égard d’un contributeur qui est tenu de contribuer au compte de pension de retraite ou à la Caisse de retraite de la fonction publique le 15 décembre 1994 ou après cette date et qui décède le 20 novembre 1997 — date d’entrée en vigueur de l’alinéa 41.1(1)a) du Règlement no 1 sur le régime compensatoire — ou après cette date.
 DORS/97-490, art. 3
 DORS/2002-74, art. 1
 DORS/2016-203, art. 22
 30.7 (1) Pour calculer le montant d’une prestation minimale payable en vertu de l’article 27 de la Loi, les sommes versées à un contributeur, son survivant ou ses enfants en vertu des alinéas 41.1(1)a) ou c) du Règlement no 1 sur le régime compensatoire sont réputées avoir été versées aux termes de la partie I de la Loi.
 (2) Si, au décès d’un contributeur, une prestation est payable à son survivant ou ses enfants en vertu de l’article 19 du Règlement no 1 sur le régime compensatoire , il n’est versé aucune prestation minimale en vertu de l’article 27 de la Loi.
 (3) Si le survivant et l’enfant visés à l’article 19 du Règlement no 1 sur le régime compensatoire décèdent ou cessent d’être admissibles à la prestation prévue à cet article, la fraction de la prestation qui leur a été payée à l’égard du service ouvrant droit à pension du contributeur en vertu de la partie I de la Loi est réputée avoir été versée, aux termes de la partie I de la Loi, pour le calcul de la prestation minimale payable en vertu de l’article 27 de la Loi.
 DORS/2002-74, art. 2
 30.8 (1) Malgré le paragraphe 27(2) de la Loi, le montant payable en vertu de ce paragraphe ne peut excéder le plus élevé des montants visés aux alinéas 8503(2)i), j) et n) du Règlement de l’impôt sur le revenu .
 (2) La limite prévue au paragraphe (1) s’applique au contributeur qui est tenu de contribuer au compte de pension de retraite ou à la Caisse de retraite de la fonction publique le 15 décembre 1994 ou après cette date et qui décède le 20 novembre 1997 — date d’entrée en vigueur de l’alinéa 41.1(1)b) du Règlement no 1 sur le régime compensatoire — ou après cette date.
 DORS/2002-74, art. 3
 Paiements effectués autrement que par mensualités
 31 Lorsqu’un contributeur ou un bénéficiaire demande qu’une pension ou une allocation annuelle soit payée autrement qu’en mensualités égales ou que le paiement d’une pension ou d’une allocation annuelle en mensualités égales n’est pas praticable pour des raisons d’ordre administratif, le ministre peut prescrire, s’il n’en résulte pas le paiement d’un montant global plus élevé que le montant global des mensualités égales qui auraient autrement été payables en conformité avec le paragraphe 9(2) de la Loi, que la pension ou l’allocation annuelle soit payée, à terme échu,
 a) trimestriellement ou semestriellement par versements égaux; ou
 b) annuellement.
 DORS/85-628, art. 3
 Augmentation de pension rattachée aux montants payables en vertu du régime de pensions du Canada ou d’un régime provincial de pensions
 32 (1) Aux fins du paragraphe 10(4) de la Loi, le montant de toute pension de retraite ou d’invalidité qu’une personne désignée dans ce paragraphe est admissible à recevoir en vertu du Régime de pensions du Canada ou en vertu d’un régime provincial de pensions est la pension qu’elle aurait reçue si le traitement reçu ou censé avoir été reçu par elle pendant son service ouvrant droit à pension en vertu de la Loi avait été le montant total de son revenu provenant d’un emploi ouvrant droit à pension tel que le définit le Régime de pensions du Canada et si le Régime de pensions du Canada s’était appliqué à elle pendant tel service ouvrant droit à pension.
 (2) Toute demande faite en vertu du paragraphe 10(4) de la Loi doit être faite selon la formule D visée à l’annexe VI.
 (3) Lorsque le montant d’une pension payable à un contributeur est augmenté conformément au paragraphe 10(4) de la Loi, l’augmentation est en vigueur à partir du jour où le montant de la pension payable audit contributeur en vertu de la Loi est réduit, en vertu du paragraphe 10(2) de la Loi.
 DORS/2016-203, art. 42(A), 43(A) et 45(A)
 Capitalisation des prestations
 33 (1) Pour l’application du paragraphe 10(4) de la Loi, la valeur capitalisée d’une pension ou d’une allocation annuelle et des prestations supplémentaires payables à l’égard de celles-ci en vertu de la partie III de la Loi est leur valeur actuarielle actualisée déterminée à la date de la demande sur la base des hypothèses actuarielles suivantes :
 a) le taux de mortalité pour un contributeur correspond à la moyenne des taux de mortalité des contributeurs qui touchent des prestations pour cause d’invalidité et de ceux qui touchent des prestations pour des raisons autres que l’invalidité, applicables au groupe d’âge dans lequel se situe le contributeur, qui figurent au rapport d’évaluation actuarielle déposé devant le Parlement conformément à l’article 45 de la Loi, compte tenu des facteurs de projection de la mortalité qui y sont indiqués, pondérée selon les prestations payées à chacun de ces deux groupes de contributeurs;
 b) les taux de mortalité applicables aux survivants sont ceux qui figurent au rapport d’évaluation actuarielle déposé devant le Parlement conformément à l’article 45 de la Loi, compte tenu des facteurs de projection de la mortalité qui y sont indiqués;
 c) les taux d’intérêt sont ceux qui s’appliquent à l’égard des pensions pleinement indexées — rajustés selon les taux d’intérêt applicables aux pensions non indexées pour qu’il soit tenu compte de la partie III de la Loi —, établis conformément à la section « Valeurs actualisées des rentes » du document intitulé Normes de pratique — Normes de pratique applicables aux régimes de retraite , publié par l’Institut canadien des actuaires, avec ses modifications successives.
 (2) Le rapport d’évaluation actuarielle visé au paragraphe (1) est le rapport le plus récent déposé devant le Parlement ou, si ce dépôt a eu lieu au cours du mois de la demande ou du mois précédent, le rapport précédent ainsi déposé.
 DORS/97-490, art. 4
 DORS/2007-29, art. 1
 DORS/2016-203, art. 41


text:
 27.10.2014
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 380/19
 Acțiune introdusă la 1 septembrie 2014 – Red Lemon Incorporation/OAPI – Lidl Stiftung (ABTRONIC)
 (Cauza T-643/14)
 2014/C 380/25
 Limba în care a fost formulată acțiunea: germana
 Părțile
 Reclamantă: Red Lemon Incorporation (Hong Kong, Republica Populară Chineză) (reprezentanți: T. Wieland și S. Müller, avocați)
 Pârât: Oficiul pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale)
 Cealaltă parte din procedura care s-a aflat pe rolul camerei de recurs: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Germania)
 Concluziile
 Reclamanta solicită Tribunalului:
 —
 anularea Deciziei Camerei întâi de recurs a Oficiului pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale) din 15 mai 2014 pronunțată în cauza R 1899/2013-1 și respingerea opoziției;
 —
 obligarea pârâtului la plata cheltuielilor de judecată.
 Motivele și principalele argumente
 Solicitantul mărcii comunitare: reclamanta
 Marca comunitară vizată: marca verbală „ABTRONIC” pentru produse din clasa 9 – cererea de înregistrare a unei mărci comunitare nr. 8 1 84 632
 Titularul mărcii sau al semnului invocat în procedura opoziției: cealaltă parte din procedura care s-a aflat pe rolul camerei de recurs
 Marca sau semnul invocat: înregistrarea internațională a mărcii verbale „TRONIC” pentru produse din clasa 9
 Decizia diviziei de opoziție: admite opoziția
 Decizia camerei de recurs: respinge calea de atac
 Motivele invocate: încălcarea articolului 8 alineatul (1) litera (b) din Regulamentul nr. 207/2009