type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
12 . 8 . 95 NL Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr . C 208/29
 van de Europese Unie en Commissie van de Europese van de Europese Unie en Commissie van de Europese
 Gemeenschappen door B. L. Lay, vertegenwoordigd door R. Gemeenschappen door D. G. Gage en D. J. Gage , vertegen
 Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van Dawson & Co . te woordigd door R. Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van
 Londen . Dawson & Co . te Londen .
 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
 — vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
 waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot — vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
 het verzoek van verzoeker om voor hemzelf en de groep waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot
 SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref het verzoek van verzoekers om voor henzelf en de groep
 fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen, SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref
 nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,
 beschikking nietig te verklaren ; nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde
 beschikking nietig te verklaren;
 — vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
 hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde — vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
 ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
 hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde
 vergoeding voor verzoeker en de groep SLOM 3
 ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
 producenten wordt voorzien;
 vergoeding voor verzoekers en de groep SLOM
 — verweerders in de kosten te verwijzen . 3-producenten wordt voorzien;
 Middelen en voornaamste argumenten — verweerders in de kosten te verwijzen .
 Verzoeker, een SLOM 3-melkproducent, klaagt erover dat
 de gemeenschapsinstellingen voor deze categorie melkpro Middelen en voornaamste argumenten
 ducenten niet hebben voorzien in een soortgelijke vergoe
 dingsregeling als voor SLOM 1 - en 2-producenten bij De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad ('). met die in zaak T-107/95 .
 Ingevolge Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 kunnen produ
 centen aan wie overeenkomstig artikel 3 bis een specifieke
 referentiehoeveelheid is toegewezen krachtens Verordening
 ( EEG ) nr. 2055/93 van de Raad ( 2 ), geen aanspraak maken
 op vergoeding met betrekking tot de hun toegekende SLOM
 3-quota .
 Beroep, op^ 8 mei 1995 ingesteld door P. Dethlefs en 38
 De uitsluiting van de categorie SLOM 3-producenten vormt anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
 volgens verzoeker een ernstige schending van het gewettigd van de Europese Gemeenschappen
 vertrouwen, dat voor de periode vanaf het verstrijken van de
 niet-leveringsverbintenis tot aan de toekenning van een ( Zaak T-l 12/95 )
 SLOM 3-quotum een vergoeding zou worden toegekend . ( 95/C 208/63 )
 Het verzuim om een vergoedingsregeling te treffen is in strijd
 met de Gemeenschapsrechtelijke beginselen inzake eerbie
 diging van de eigendom en non-discriminatie tussen gelijk (Procestaai: Duits)
 waardige producenten .
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 (') PB nr . L 196 van 5 . 8 . 1993 , blz . 6 . schappen is op 8 mei 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
 ( 2 ) PB nr . L 187 van 29 . 7. 1993 , blz . 8 .
 de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
 schappen door P. Dethlefs en 38 anderen, te Groven
 ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
 Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schultze en W.
 Haneklaus, advocaten te Münster ( Bondsrepubliek Duits
 Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door D. G. Gage en D. J. land ), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
 Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des Bains 14a .
 Europese Gemeenschappen
 ( Zaak T-108/95 ) Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
 ( 95/C 208/62 )
 — verweerders hoofdelijk te veroordelen, aan verzoekers
 (Procestaai: Engels) ook voor de periode tussen het verstrijken van de
 acceptatietermijn van twee maanden, bedoeld in arti
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen kel 14 van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 van de Raad
 schappen is op 25 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad van 22 juli 1993 , en 3 augustus 1994 ( respectievelijk
 ---pagebreak--- Nr. C 208/30 NL Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12 . 8 . 95
 29 juni 1994 voor drie verzoekers ) rente ad 8 % van het Middelen en voornaamste argumenten
 bedrag van de hun toegekende vergoeding te betalen,
 met rente ad 8 % vanaf de uitspraak van het arrest;
 In het kader van het tegen de Europese cementproducenten
 ingestelde onderzoek ( zaken IV/33.126 en IV/33.322 —
 — verweerders in de kosten te verwijzen, waaronder met Cement) had de Commissie Cementir verzocht, de gegevens
 name de advocatenkosten . te verstrekken betreffende de omzet van grijs cement ( en
 klinker ) voor de jaren 1992 en 1993 . Ter voldoening aan
 bovenbedoeld verzoek deelde Cementir de Commissie
 Middelen en voornaamste argumenten cijfers mee waarin ten onrechte bedragen waren opgenomen
 betreffende de levering van goederen en diensten die niets
 Verzoekers stellen, dat zij de hun door de bevoegde Duitse uitstaande hadden met de verkopen van grijs cement (en
 instantie aangeboden vergoeding hebben aanvaard binnen klinker ). Cementir ontdekte de vergissing eerst bij bestude
 de termijn van twee maanden, bedoeld in artikel 14 van ring van de beschikking waarmee bovenvermeld onderzoek
 Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad inzake het werd afgesloten ( Beschikking 94/815/EG van de Commis
 vergoedingsvoorstel aan bepaalde producenten van melk of sie (')). Cementir deelde de Commissie mee , dat de gegevens
 zuivelprodukten die hun activiteit tijdelijk niet hebben die zij de Commissie had verstrekt met betrekking tot haar
 kunnen uitoefenen . Hun schade is echter niet geheel omzet, als gevolg van een boekhoudkundige fout te hoog
 vergoed , daar de in artikel 12 van deze verordening waren; bij dezelfde, gelegenheid verstrekte Cementir boven
 voorziene moratoire rente ad 8 % van het vergoedingsbe dien een boekhoudkundige verklaring waarin de ten
 drag niet over de gehele periode is betaald waarover onrechte aan de cementomzet toegevoegde bedragen wer
 verzoekers er aanspraak op hadden. De Commissie heeft de den vermeld en berekend en waaruit derhalve de precieze
 gevorderde rentebetaling geweigerd met het argument, dat cijfers bleken van de omzet die de Commissie in aanmerking
 verzoekers hun in 1990 bij het Hof ingestelde schadevor had moeten nemen voor de berekening van de aan Cementir
 dering te laat hebben ingetrokken. opgelegde boete .
 Volgens verzoekers kan de betaling van de moratoire rente Bij brief van 2 maart 1995 van de directeur-generaal van het
 niet afhankelijk zijn van het tijdstip van intrekking van het Directoraat-generaal Mededinging wees de Commissie het
 beroep — wat een louter formele handeling is —, aangezien verzoek om herberekening af. Deze afwijzing vormt het
 Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 een dergelijke voorwaarde voorwerp van het onderhavige beroep .
 niet stelt .
 Cementir betoogt, dat de beschikking op de volgende
 gronden moet worden nietigverklaard :
 — In haar beschikking is de Commissie voor de berekening
 van de aan Cementir opgelegde boete uitgegaan van een
 onjuiste omzet, omdat daarin bedragen waren opgeno
 Beroep, op 10 mei 1995 ingesteld door CEMENTIR men die niets uitstaande hebben met de verkopen van
 Cementerie del Tirreno SpA tegen Commissie van de grijs cement (en klinker ). De verklaringen van de
 Europese Gemeenschappen Commissie in haar brief van 2 maart 1995 , waarin deze
 ( Zaak T-l 16/95 ) onjuistheden in de berekening weliswaar stilzwijgend
 worden erkend, maar waarmee wordt getracht de
 ( 95/C 208/64 ) relevantie ervan voor de bepaling van de boete en
 daarmee voor het verzoek om herberekening te betwi
 (Procestaai: Italiaans)
 sten , zijn noch gegrond noch ter zake dienend .
 — De weigering van de Commissie om de hoogte van de
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen boete aan te passen aan de juiste cijfers betreffende de
 schappen is op 10 mei 1995 beroep ingesteld tegen omzet — welke cijfers de Commissie overigens niet
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cemen bestrijdt — uit zich in een ernstige, ongerechtvaardigde
 tir-Cementerie del Tirreno SpA, te Rome, vertegenwoordigd bestraffing jegens Cementir. De aan haar opgelegde
 door Roberti en Tizzano, advocaten te Napels, domicilie boete is uiteindelijk berekend aan de hand van objectief
 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. onjuiste gegevens, waardoor zij onevenredig is, en op een
 Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert Ier 51 . andere, ongunstiger grondslag dan die welke is gebruikt
 voor de andere ondernemingen, die enkel hun verkopen
 van grijs cement hebben meegedeeld . Bijgevolg is het
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage : beginsel van gelijke behandeling geschonden .
 — de in de brief van de Commissie van 2 maart 1995
 neergelegde afwijzende beschikking nietig te verkla (') PB nr . L 343 van 30 . 12 . 1994 , blz . 1 .
 ren ;
 — de Commissie in de kosten te verwijzen.


type: wikipedia

text:
Kilingi-Nõmme on linn Pärnu maakonna lõunaosas Saarde vallas, 40 km kaugusel Pärnust. Kilingi-Nõmme on vallasisene linn ja Saarde valla keskus.
 Linna kõrvalt möödub Uulu–Karksi-Nuia–Tõrva–Valga maantee. Äärt läbis ka Pärnu–Mõisaküla raudtee, mis võeti 2008. aastal üles.
 Nimi
 Kilingi-Nõmme on nime saanud 1560. aastal rajatud Schillingitele kuulunud Kilingi mõisa ja 1789. aastal rajatud Nõmme kõrtsi järgi.
 Ajalugu
 Asundus sai alevi õigused 1919. aastal ja linnaks 1. mail 1938. Ajalooliselt piki Pärnu–Valga maanteed kujunenud Kilingi-Nõmmele annab isikupära hästi säilinud peatänavaäärne puithoonestus. Osaliselt on säilinud ka sajandi algul ehitatud tuletõrjehoonete kompleks.
 1895. aastal rajati kitsarööpmeline Valga–Ruhja–Pärnu raudtee, mis kulges ka läbi Kilingi-Nõmme, ja ehitati Kilingi-Nõmme raudteejaam.
 20. aprillil 1937 puhkes Kilingi-Nõmme algkoolis kinoseansil tulekahju, mille tagajärjel hukkus 17 kooliõpilast ja vigastada sai rohkem kui 50 (Kilingi-Nõmme II algkooli põleng). See on ka Eesti suurim alaealiste kannatanute arvuga õnnetus.
 1. mail 1938 jõustunud Linnaseadusega sai Kilingi-Nõmme alev, kolmanda astme linnaks ning valiti Kilingi-Nõmme linnavolinikud 1939, Kilingi-Nõmme linnavanem Albert Oissaar ja 1940, Kilingi-Nõmme linnavanem Helmut Nirk.
 1941. aasta 4. juulil toimus Kilingi-Nõmmes suvesõja käigus Pärnu hävituspataljoni ja Kilingi-Nõmme omakaitse vahel Liivamäe lahing, mis lõppes ründajate tagasilöömisega. Järgmisel päeval laastasid linna Punaarmee karistusüksused, kes muuhulgas põletasid maha Kiriku tänava ääres asunud hooned.
 1975. aastal suleti nii kitsarööpmeline raudtee kui ka raudteejaam. 1975–1981 rajati läbi Kilingi-Nõmme laiarööpmeline Pärnu–Mõisaküla raudtee ja endine raudteejaam muudeti raudteepeatuseks. Aastal 2000 lõppes raudteel rongiliiklus ja pärast seda võeti tee üles.
 Kultuuri- ja mälestusobjektid
 Kohalikest kultuuri- ja mälestusobjektidest võiks nimetada 1710. aasta põhjasõja-aegse pärimusega seotud ajaloolist mändi. Rahvajutu järgi olnud Vene sõjavägi põhjasõja ajal laagris praeguse Kilingi-Nõmme keskpargi (kunagise laadaplatsi) kohal. E. Nugis kirjutab teoses "Saarde kihelkond" (1934), et "sääl surnud väepealik ära ja maetud samas liivakünkasse maha. Mõnekümne aasta eest leitud laadaplatsil oleva suure männi juure kartuli koobast kaevates ühe inimese luud, mis arvatud Vene väepealiku omad olevat. Omapärase kujuga kaheharuline mänd on praegu aiaga piiratud ja võetud alevivalitsuse korraldusel kaitse alla." Kõnealuse männi jäänused on säilinud tänaseni.
 Eesti vabadussõja ajal 1918. aasta lõpus toimus Punapargi juures (7 km Kilingi-Nõmmest) kokkupõrge Eestist taanduva Saksa väeosa ja Eesti kaitsesalga vahel. Sellest puhkes Punapargi lahing. 1919. aasta alguses toimus samas kohas lahing pealetungivate Vene bolševikega. Vaenlased löödi taganema. Et tähistada kohta, kus bolševike vägede edasitungimisele Eestis piir pandi, seati Voltveti Punaparki 1934. aastal inimeste jõul kohale veetud kivimürakas.
 1933. aastal püstitati kihelkonna keskusesse Kilingi-Nõmme alevisse I maailmasõjas ja Eesti vabadussõjas langenud Saarde sõdurite auks mälestussammas, mille valmistas Anton Starkopf. Mõlemad mälestusmärgid hävitati Nõukogude okupatsiooni ajal. Punapargi mälestuskivi taastati laulva revolutsiooni päevil, Kilingi-Nõmme südames paiknenud sammas on nüüdseks endisel kujul taastatud.
 Aastail 1998–2010 esindas Kilingi-Nõmme Eestit Euroopa kultuurikülade programmis. Ehkki ametlikult on projekt lõppenud, hoitakse endiselt kontakti ja peetakse konverentse.
 Kilingi-Nõmme lipp ega vapp ei ole kasutusel, sest 2005. aastal ühineti Saarde ja Tali vallaga ühtseks omavalitsusüksuseks Saarde vallaks.
 Alates 5. septembrist 2008 on Kilingi-Nõmmes spordihoone, kus on suur palliplats, seinatenniseväljak ja jõusaal.
 Tuntud inimesi
 Tuntud isikutest on Kilingi-Nõmmest pärit poliitikud Lauri Laasi, Marie Reisik ja Mart Siimann, sõjaväelased Ants Laaneots ja Paul Lilleleht, dirigent Neeme Kuningas ja näitlejad Helene Vannari, Maiken Pius ja Sulev Luik, laulja Liisi Koikson, koorijuht Toomas Voll, arhitekt Reio Avaste.
 Vaata ka
 Kilingi-Nõmme alevivolinike loend 1934
 Kilingi-Nõmme linnavolinike loend 1939
 Kilingi-Nõmme linnavolinike loend 1940
 Kilingi-Nõmme raudteejaam
 Kilingi-Nõmme Raamatukogu
 Viited
 Kirjandus
 Kilingi-Nõmme uueks nimeks "Saarde" või "Kilingi"? Uus Eesti, 4. veebruar 1939, nr 34, lk 7.
 Välislingid
 Kultuurikülade projekti koduleht
 Eesti linnad


type: contracts

text:
 Anunţ juridic important
 |
 21996D0523(08)
 Jurnalul Oficial L 124 , 23/05/1996 p. 0023 - 0023 ediţie specială în limba cehă capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 ediţie specială în limba estonă capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 ediţie specială în limba maghiară capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 ediţie specială în limba lituaniană capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 LV.ES capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 MT.ES capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 PL.ES capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 SK.ES capitol 11 volum 01 p. 326 - 326 ediţie specială în limba slovenă capitol 11 volum 01 p. 326 - 326
 Decizia nr. 9/96 a Comitetului mixt al SEEdin 26 martie 1996de modificare a anexei II (Norme tehnice, standarde, încercări și certificare) la Acordul SEECOMITETUL MIXT SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare "acordul", în special articolul 98,întrucât anexa II la acord a fost modificată prin Decizia nr. 15/96 a Comitetului Mixt al SEE [1];întrucât Directiva 95/27/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 29 iunie 1995 de modificare a Directivei 86/662/CEE a Consiliului privind limitarea zgomotului emis de excavatoarele hidraulice, excavatoarele cu cablu, buldozere, bene și excavatoarele-benă [2] trebuie să fie încorporată în acord,DECIDE:Articolul 1La capitolul VI punctul 10 (Directiva 86/662/CEE a Consiliului) din anexa II la acord se adaugă următoarea liniuță:- "— 395 L 0027: Directiva 95/27/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 29 iunie 1995 (JO L 168, 18.7.1995, p. 14)."Articolul 2Textele Directivei 95/27/CE în limbile islandeză și norvegiană, anexate la versiunile în limbile respective ale prezentei decizii, sunt autentice.Articolul 3Prezenta decizie intră în vigoare la 1 aprilie 1996 cu condiția transmiterii prealabile către Comitetul Mixt al SEE a tuturor notificărilor prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord.Articolul 4Prezenta decizie se publică în Secțiunea SEE și în Suplimentul SEE ale Jurnalul Oficial al Comunităților Europene.Adoptată la Bruxelles, 26 martie 1996.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleP. Benavides[1] JO L 124, 23.5.1996, p. 17.[2] JO L 168, 18.7.1995, p. 14.--------------------------------------------------


text:
 8.2.2016
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 48/63
 Klage, eingereicht am 13. November 2015 — Toth/Parlament
 (Rechtssache T-649/15)
 (2016/C 048/71)
 Verfahrenssprache: Englisch
 Parteien
 Kläger: Balaczs Toth (Budapest, Ungarn) (Prozessbevollmächtigte: Rechtsanwältin N. Pirc Musar)
 Beklagter: Europäisches Parlament
 Anträge
 Der Kläger beantragt,
 —
 den Beschluss A(2015)8490 C des Europäischen Parlaments vom 16. September 2015, mit dem sein Zweitantrag auf Zugang zu bestimmten Dokumenten, die Informationen über Reisekosten, Aufenthaltskosten, allgemeine Kostenvergütungen und Kosten der Personalausstattung der Mitglieder des Europäischen Parlaments betreffen, abgelehnt wurde, für nichtig zu erklären,
 —
 dem Parlament gemäß den Art. 134 und 140 der Verfahrensordnung des Gerichts die Kosten einschließlich der Kosten etwaiger Streithelfer aufzuerlegen.
 Klagegründe und wesentliche Argumente
 Zur Stützung der Klage macht der Kläger fünf Klagegründe geltend.
 1.
 Erster Klagegrund: Verstoß gegen Art. 4 Abs. 1 Buchst. b der Verordnung 1049/2001 (1) in Verbindung mit Art. 8 Buchst. b der Verordnung 45/2001 (2), da die angeforderten personenbezogenen Daten nicht nach dem Gemeinschaftsrecht geschützt seien.
 2.
 Zweiter Klagegrund: Verstoß gegen Art. 4 Abs. 1 Buchst. b der Verordnung 1049/2001 in Verbindung mit Art. 8 Buchst. b der Verordnung 45/2001, da der Zugang zu der angeforderten Information verweigert worden sei, obwohl die Voraussetzungen für die Verbreitung erfüllt gewesen seien.
 3.
 Dritter Klagegrund: Verstoß gegen die allgemeine Verpflichtung nach den Art. 2 und 4 in Verbindung mit Art. 6 Abs. 3 der Verordnung 1049/2001, eine Prüfung für jedes einzelne Dokument durchzuführen.
 4.
 Vierter Klagegrund: Verstoß gegen Art. 4 Abs. 6 der Verordnung 1049/2001, da die Weigerung, teilweisen Zugang zu den angeforderten Dokumenten zu gewähren, nicht gerechtfertigt gewesen sei.
 5.
 Fünfter Klagegrund: Verstoß gegen die Begründungspflicht nach den Art. 7 Abs. 1 und 8 Abs. 1 der Verordnung 1049/2001, da das Parlament nicht auf alle Argumente des Klägers eingegangen sei.
 (1) Verordnung (EG) Nr. 1049/2001 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 30. Mai 2001 über den Zugang der Öffentlichkeit zu Dokumenten des Europäischen Parlaments, des Rates und der Kommission (ABl. L 145, S. 43).
 (2) Verordnung (EG) Nr. 45/2001 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 18. Dezember 2000 zum Schutz natürlicher Personen bei der Verarbeitung personenbezogener Daten durch die Organe und Einrichtungen der Gemeinschaft und zum freien Datenverkehr (ABl. 2001, L 8, S. 1).


text:
Benjamin „Ben“ Hall (* 6. März 1879 in Ecclesfield; † 18. Juli 1963 in Leicester) war ein englischer Fußballspieler und -trainer. Hall bestritt zwischen 1900 und 1912 insgesamt 298 Partien in der Football League für Grimsby Town, Derby County und Leicester Fosse. In der Spielzeit 1920/21 war er Cheftrainer der Bristol Rovers.
 Karriere
 Hall entstammte einer Fußballerfamilie, aus der mit Ellis, Fretwell und Harry auch drei seiner Brüder Profifußballer wurden. Hall kam im September 1900 auf Empfehlung des Grimsby-Spielers Bill Hemingfield zu Grimsby Town und erhielt im Januar 1901 einen Profivertrag. In seinen ersten Spielen für den Zweitdivisionär spielte er auf verschiedenen Stürmerpositionen, zumeist als rechter Halbstürmer, und trug mit zwei Toren in sieben Einsätzen zum Gewinn der Zweitligameisterschaft 1900/01 und dem damit verbundenen Aufstieg in die First Division bei. Nach einigen Einsätzen als Verteidiger und rechter Außenläufer in der Saison 1901/02, etablierte er sich in der Spielzeit 1902/03 als Mittelläufer bei Grimsby Town. Nach dem Abstieg am Saisonende wurde Hall – ebenso wie Torhüter Walter Whittaker – vom Erstdivisionär Derby County verpflichtet, bei denen er den Abgang des irischen Nationalspielers Archie Goodall kompensieren sollte. Hall galt als einer der besten Mittelläufer seiner Zeit und bestach insbesondere mit seiner Ballkontrolle und Passfertigkeit. Hall hatte einen Ruf als „vornehmer“ Spieler, der weniger auf Muskelkraft als auf seine Fertigkeiten setzte. Sowohl bei den Zuschauern als auch bei den Mitspielern von Derby County war er beliebt und blieb dem Klub auch nach dem Erstligaabstieg 1907 erhalten.
 1911 wechselte er nach 269 Pflichtspieleinsätzen für Derby County innerhalb der Second Division zu Leicester Fosse, hatte zu diesem Zeitpunkt allerdings bereits an Geschwindigkeit eingebüßt und verlor seinen Platz im Team alsbald an den zehn Jahre jüngeren Percy Hanger. Im Anschluss spielte Hall im Non-League football für den FC Hyde und als Spielertrainer für Heywood United (beide Klubs in der Lancashire Combination), bevor er 1913 zum FC South Shields in die North-Eastern League wechselte. Bei South Shields gewann er an der Seite zahlreicher weiterer früherer Football-League-Spieler (u. a. Irvine Thornley, Arthur Bridgett, Shirley Hubbard) 1914 und 1915 in überlegener Manier die Ligameisterschaft, bevor seine Profikarriere durch die Einstellung des regulären Spielbetriebs in Folge der Kriegsgeschehen endete.
 Während des Ersten Weltkriegs war Hall in den kriegsbedingten Ersatzwettbewerben regelmäßig für Leicester aktiv (30 Einsätze), trat aber auch unter anderem für Grimsby Town, Nottingham Forest, Huddersfield Town, Lincoln City und Derby County (5 Einsätze) in Erscheinung. Nachdem er bereits bei Grimsby Town und Heywood United als Übungsleiter fungiert hatte, war er in der Saison 1919/20 bei Hednesford Town für den Trainingsbetrieb zuständig.
 1920 war Hall für eine Saison erster Vollzeit-Manager der Bristol Rovers, die in der neu geschaffenen Football League Third Division spielten. In einer von zahlreichen Verletzungen überschatteten Saison belegte er am Ende Rang 10 mit dem Team. Von 1929 bis 1931 war er als hauptverantwortlicher Trainer bei Loughborough Corinthians in der Midland League tätig. Zeitweise trug er mit einer Kolumne zur lokalen Zeitung Leicester Mail bei und war ab 1935 als Trainer beim regionalen Fußballverband Leicestershire FA aktiv. Nach dem Zweiten Weltkrieg war er immer noch dem Fußball verbunden und scoutete für Southend United.
 Einzelnachweise
 Fußballspieler (FC South Shields, 1899)
 Fußballspieler (Derby County)
 Fußballspieler (Grimsby Town)
 Fußballspieler (Leicester City)
 Fußballtrainer (Bristol Rovers)
 Geboren 1879
 Gestorben 1963
 Engländer
 Brite
 Mann


type: legislation

text:
 15.12.2020
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 423/1
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2020/2079
 z dne 8. decembra 2020
 o odobritvi spremembe specifikacije proizvoda za registrirano geografsko označbo žgane pijače (Münchener Kümmel)
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) 2019/787 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. aprila 2019 o opredelitvi, opisu, predstavitvi in označevanju žganih pijač, uporabi imen žganih pijač pri predstavitvi in označevanju drugih živil, zaščiti geografskih označb žganih pijač, uporabi etanola in destilatov kmetijskega porekla v alkoholnih pijačah ter o razveljavitvi Uredbe (ES) št. 110/2008 (1) in zlasti člena 30(2) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 V skladu s členom 21 v povezavi s členom 17(5) Uredbe (ES) št. 110/2008 Evropskega parlamenta in Sveta (2) je Komisija preučila zahtevek Nemčije z dne 28. septembra 2017 za odobritev spremembe tehnične dokumentacije za geografsko označbo „Münchener Kümmel“, zaščiteno na podlagi Uredbe (ES) št. 110/2008. Ta sprememba vključuje spremembo imena „Münchener Kümmel“ v „Münchener Kümmel“ / „Münchner Kümmel“.
 (2)
 Uredba (EU) 2019/787, ki nadomešča Uredbo (ES) št. 110/2008, je začela veljati 25. maja 2019. V skladu s členom 49(1) navedene uredbe se poglavje III Uredbe (ES) št. 110/2008 o geografskih označbah razveljavi z učinkom od 8. junija 2019. V skladu s členom 22(2) Uredbe (EU) 2019/787 se tehnična dokumentacija, predložena kot del zahtevka pred 8. junijem 2019 na podlagi Uredbe (ES) št. 110/2008, šteje kot specifikacija proizvoda.
 (3)
 Ker je Komisija ugotovila, da je zahtevek za spremembo skladen z Uredbo (ES) št. 110/2008, ga je v skladu s členom 17(6) navedene uredbe in prvim pododstavkom člena 50(4) Uredbe (EU) 2019/787 objavila v Uradnem listu Evropske unije (3).
 (4)
 Ker v skladu s členom 27(1) Uredbe (EU) 2019/787 Komisija ni prejela nobenega obvestila o ugovoru, bi bilo treba spremembo specifikacije proizvoda odobriti na podlagi člena 30(2) navedene uredbe, ki se smiselno uporablja za spremembe specifikacije proizvoda –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Sprememba specifikacije proizvoda v zvezi z imenom „Münchener Kümmel“, objavljena v Uradnem listu Evropske unije, se odobri.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 8. decembra 2020
 Za Komisijo
 V imenu predsednice
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 Član Komisije
 (1) UL L 130, 17.5.2019, str. 1.
 (2) Uredba (ES) št. 110/2008 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 15. januarja 2008 o opredelitvi, opisu, predstavitvi, označevanju in zaščiti geografskih označb žganih pijač ter razveljavitvi Uredbe Sveta (EGS) št. 1576/89 (UL L 39, 13.2.2008, str. 16).
 (3) UL C 254, 3.8.2020, str. 21.