text:
 23.2.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 46/22
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER Nr. 201/2016
 van 30 september 2016
 tot wijziging van bijlage IX (Financiële diensten) bij de EER-overeenkomst [2017/278]
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte („de EER-overeenkomst”), en met name artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (1) moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.
 (2)
 De ministers van Financiën en Economische Zaken van de EU en de EER-EVA toonden zich in hun conclusies (2) van 14 oktober 2014 met betrekking tot de opname van de ETA-verordeningen van de EU in de EER-overeenkomst erover verheugd dat de overeenkomstsluitende partijen een evenwichtige oplossing hadden gevonden, die rekening houdt met de structuur en de doelstellingen van de ETA-verordeningen van de EU en de EER-overeenkomst, alsmede met de juridische en politieke beperkingen van de EU en de EER-EVA-staten.
 (3)
 De ministers van Financiën en Economische Zaken van de EU en de EER-EVA onderstreepten dat, overeenkomstig de tweepijlerstructuur van de EER-overeenkomst, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA besluiten zal nemen ten aanzien van bevoegde instanties van de EER-EVA of marktdeelnemers in de EER-EVA-staten. De EU-ETA’s zullen bevoegd zijn voor het uitvoeren van niet-bindende handelingen, zoals de aanneming van aanbevelingen en niet-bindende bemiddeling, mede ten aanzien van bevoegde autoriteiten en marktdeelnemers van de EER-EVA. Elk optreden van beide zijden wordt, naargelang het geval, voorafgegaan door raadpleging, coördinatie of uitwisseling van informatie tussen de EU-ETA’s en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.
 (4)
 Teneinde te zorgen voor integratie van de expertise van de EU-ETA’s in het proces en samenhang tussen beide pijlers, zullen afzonderlijke besluiten en formele adviezen van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ten aanzien van één of meer afzonderlijke bevoegde instanties of marktdeelnemers van de EER-EVA, worden aangenomen op basis van ontwerpen die zijn opgesteld door de bevoegde EU-ETA. Hierdoor wordt ervoor gezorgd dat de belangrijke voordelen van toezicht door één enkele autoriteit behouden blijft.
 (5)
 De overeenkomstsluitende partijen zijn het erover een dat dit besluit het akkoord uitvoert dat in deze conclusies is terug te vinden en dat het besluit dus moet worden opgevat overeenkomstig de beginselen die in deze conclusies zijn vervat.
 (6)
 Bijlage IX bij de EER-overeenkomst moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,
 HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
 Artikel 1
 In bijlage IX bij de EER-overeenkomst wordt na punt 31h (Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad) het volgende ingevoegd:
 „31i.
 32010 R 1095: Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).
 De bepalingen van de verordening worden voor de toepassing van deze overeenkomst als volgt aangepast:
 a)
 De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hebben dezelfde rechten en verplichtingen — maar zonder stemrecht — als de bevoegde autoriteiten van de EU-lidstaten in de werkzaamheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), hierna „de Autoriteit” genoemd, haar raad van toezichthouders en alle voorbereidende instanties van de Autoriteit, inclusief interne comités en panels, met inachtneming van de bepalingen van deze overeenkomst.
 Onverminderd de artikelen 108 en 109 van deze overeenkomst heeft de Autoriteit het recht — maar zonder stemrecht — om deel te nemen aan de werkzaamheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en haar voorbereidende instanties, wanneer de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ten aanzien van de EVA-staten de taken van de Autoriteit verricht, zoals bepaald in deze overeenkomst.
 Het reglement van orde van de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geven volledige uitvoering aan hun deelname, alsook aan die van bevoegde autoriteiten van de EVA-staten, in elkaars werkzaamheden zoals bepaald in deze overeenkomst.
 b)
 Onverminderd de bepalingen van Protocol 1 bij deze overeenkomst en tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, staan de termen „lidsta(a)t(en)” en „bevoegde autoriteiten” niet alleen voor de in de verordening bedoelde betekenis, maar ook respectievelijk voor de EVA-staten en hun bevoegde autoriteiten.
 c)
 Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, is het reglement van orde van de Autoriteit van overeenkomstige toepassing op aangelegenheden met betrekking tot de bevoegde autoriteiten van de EVA en financiëlemarktdeelnemers. Met name het opstellen van conceptversies voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is onderworpen aan dezelfde interne procedures als de voorbereiding van besluiten die worden aangenomen met betrekking tot soortgelijke kwesties die betrekking hebben op EU-lidstaten, met inbegrip van hun bevoegde autoriteiten en financiële marktdeelnemers.
 d)
 Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, werken de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA samen, wisselen zij informatie uit en raadplegen zij elkaar voor de toepassing van de verordening, in het bijzonder alvorens actie te ondernemen.
 Indien tussen de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onenigheid rijst met betrekking tot de toepassing van de bepalingen van de verordening, roepen de voorzitter van de Autoriteit en het College van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, met inachtneming van de spoedeisendheid van de aangelegenheid, onverwijld een vergadering bijeen om een consensus tot stand te brengen. Indien geen consensus tot stand kan komen, kan de voorzitter van de Autoriteit of het College van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de overeenkomstsluitende partijen verzoeken de aangelegenheid voor te leggen aan het Gemengd Comité van de EER, dat de kwestie zal behandelen overeenkomstig artikel 111 van deze overeenkomst, dat van overeenkomstige toepassing is. Overeenkomstig artikel 2 van Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 1/94 van 8 februari 1994 tot goedkeuring van het reglement van orde van het Gemengd Comité van de EER (PB L 85 van 30.3.1994, blz. 60) kan een overeenkomstsluitende partij een verzoek indienen om in dringende situaties onmiddellijk vergaderingen te beleggen. Onverminderd dit lid kan een overeenkomstsluitende partij te allen tijde op eigen initiatief de kwestie aan het Gemengd Comité van de EER voorleggen overeenkomstig artikel 5 of 111 van deze overeenkomst.
 e)
 Verwijzingen naar andere besluiten in de verordening zijn van toepassing voor zover en in de vorm waarin deze in de overeenkomst zijn opgenomen.
 f)
 Wat de EVA-staten betreft, luidt artikel 1, lid 4, als volgt:
 „De bepalingen van deze verordening laten de bevoegdheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onverlet, in het bijzonder de bevoegdheden uit hoofde van artikel 31 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie om de naleving van de EER-overeenkomst of de desbetreffende overeenkomt te waarborgen.”.
 g)
 In artikel 9, lid 5:
 i)
 wat de EVA-staten betreft, worden in de eerste alinea de woorden „De Autoriteit” vervangen door „De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA”;
 ii)
 wat de EVA-staten betreft, luiden de tweede en derde alinea als volgt:
 „Besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.
 De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA evalueert het in de eerste twee alinea’s bedoelde besluit met passende tussenpozen en ten minste om de drie maanden. Indien het besluit na een periode van drie maanden niet wordt verlengd, verstrijkt het automatisch.
 De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt de Autoriteit zo spoedig mogelijk na de vaststelling van het in de eerste twee alinea’s bedoelde besluit in kennis van de einddatum. Vóór het verstrijken van de in de derde alinea bedoelde termijn van drie maanden dient de Autoriteit bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA conclusies in, indien nodig vergezeld van een conceptversie. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA kan de Autoriteit in kennis stellen van ontwikkelingen die zij van belang acht voor de evaluatie.
 Een EVA-staat kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verzoeken haar besluit te heroverwegen. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stuurt dit verzoek door naar de Autoriteit. In dat geval overweegt de Autoriteit overeenkomstig de procedure van artikel 44, lid 1, tweede alinea, of zij een nieuwe conceptversie opstelt voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.
 Indien de Autoriteit een besluit dat correspondeert met een door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vastgesteld besluit, wijzigt of intrekt, stelt de Autoriteit onverwijld een conceptversie op voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.”.
 h)
 In artikel 16, lid 4, worden de woorden „het Permanent Comité van de EVA-staten en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „de Commissie”.
 i)
 In artikel 17:
 i)
 de woorden „het Unierecht” worden vervangen door „de EER-overeenkomst”;
 ii)
 in lid 1, worden de woorden „of in voorkomend geval de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „de Autoriteit”;
 iii)
 in lid 2, worden de woorden „het Permanent Comité van de EVA-staten, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „de Commissie”;
 iv)
 aan lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Wanneer de Autoriteit een vermeende inbreuk of niet-toepassing van de EER-overeenkomst onderzoekt met betrekking tot een bevoegde autoriteit van een EVA-staat, stelt zij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in kennis van de aard en doelstelling van het onderzoek en verstrekt zij vervolgens de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de geactualiseerde gegevens die deze nodig heeft om haar in de leden 4 en 6 bedoelde taken te kunnen uitvoeren.”;
 v)
 wat de EVA-staten betreft, luiden de tweede alinea van lid 3 als volgt:
 „De bevoegde autoriteit brengt de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA binnen tien werkdagen na ontvangst van de aanbeveling op de hoogte van de stappen die zij heeft gedaan of voornemens is te doen om de inachtneming van de EER-overeenkomst te verzekeren.”;
 vi)
 wat de EVA-staten betreft, luiden de leden 4 en 5 als volgt:
 „4. Ingeval de bevoegde autoriteit binnen één maand na ontvangst van de aanbeveling van de Autoriteit niet aan de EER-overeenkomst heeft voldaan, kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een formeel advies uitbrengen op grond waarvan de bevoegde autoriteit de maatregelen dient te nemen die nodig zijn om de EER-overeenkomst na te leven. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA houdt in haar formeel advies rekening met de aanbeveling van de Autoriteit.
 De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA brengt een dergelijk formeel advies uit uiterlijk drie maanden na het geven van de aanbeveling. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA kan die termijn met één maand verlengen.
 Formele adviezen van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.
 De bevoegde autoriteiten verstrekken de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA alle noodzakelijke gegevens.
 5. Binnen tien werkdagen na ontvangst van het in lid 4 bedoelde formeel advies informeert de bevoegde autoriteit de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA over de stappen die zij heeft gedaan of zal doen om dat formele advies na te leven.”;
 vii)
 wat de EVA-staten betreft, worden in de eerste alinea van lid 6 de woorden „Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie volgens artikel 258 VWEU” vervangen door „Onverminderd de bevoegdheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA volgens artikel 31 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie” en de woorden „de Autoriteit” door „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA”;
 viii)
 wat de EVA-staten betreft, luidt de tweede alinea van lid 6 als volgt:
 „Besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.”;
 ix)
 wat de EVA-staten betreft, luidt lid 8 als volgt:
 „8. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA maakt jaarlijks bekend welke bevoegde autoriteiten en financiëlemarktdeelnemers in de EVA-staten de in de leden 4 en 6 bedoelde formele adviezen of besluiten niet hebben nageleefd.”.
 j)
 In artikel 18:
 i)
 wat de EVA-staten betreft, worden in de leden 3 en 4 de woorden „de Autoriteit” vervangen door „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA”;
 ii)
 in de leden 3 en 4 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.”;
 iii)
 wat de EVA-staten betreft, worden in lid 4 de woorden „Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie volgens artikel 258 VWEU” vervangen door „Onverminderd de bevoegdheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA volgens artikel 31 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie”.
 k)
 In artikel 19:
 i)
 in lid 1, worden de woorden „of in voorkomend geval de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „de Autoriteit”;
 ii)
 in lid 3 worden de woorden „in de EU-lidstaten” ingevoegd na de woorden „met bindende werking voor de betrokken bevoegde autoriteiten”;
 iii)
 aan lid 3 worden de volgende alinea’s toegevoegd:
 „Indien de exclusief bevoegde autoriteiten van de EVA-staten er niet in geslaagd zijn tijdens de in lid 2 bedoelde verzoeningsfase tot overeenstemming te komen, kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit nemen dat de bevoegde autoriteiten verplicht specifieke maatregelen te nemen of van het nemen van maatregelen af te zien om de zaak te schikken, met bindende werking voor de betrokken bevoegde autoriteiten, teneinde de naleving van de EER-overeenkomst te garanderen.
 Indien de bevoegde autoriteiten van een of meer EU-lidstaten en een of meer EVA-staten er niet in geslaagd zijn tijdens de in lid 2 bedoelde verzoeningsfase tot overeenstemming te komen, kunnen de Autoriteit en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit nemen dat de bevoegde autoriteiten van de desbetreffende EU-lidstaten en EVA-staten verplicht specifieke maatregelen te nemen of van het nemen van maatregelen af te zien om de zaak te schikken, met bindende werking voor de betrokken bevoegde autoriteiten, teneinde de naleving van de EER-overeenkomst te garanderen.
 Besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.”;
 iv)
 wat de EVA-staten betreft, worden in lid 4 de woorden „Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie volgens artikel 258 VWEU” vervangen door „Onverminderd de bevoegdheden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA volgens artikel 31 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie”, de woorden „de Autoriteit” door „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” en de woorden „het Unierecht” door „de EER-overeenkomst”;
 v)
 in lid 4 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.”.
 l)
 In artikel 20 worden de volgende alinea’s toegevoegd:
 „Wanneer het gaat om exclusief bevoegde autoriteiten van de EVA-staten, kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit nemen overeenkomstig artikel 19, leden 3 en 4.
 Wanneer het gaat om bevoegde autoriteiten van een of meer EU-lidstaten en een of meer EVA-staten, kan de Autoriteit respectievelijk de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit vaststellen overeenkomstig artikel 19, leden 3 en 4.
 Besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden onverwijld vastgesteld op grond van de conceptversies die door in voorkomend geval de Autoriteit, de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) en/of de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden opgesteld. De Autoriteit, de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) komen in voorkomend geval overeenkomstig artikel 56 tot gemeenschappelijke standpunten en stellen gelijktijdig de besluiten en/of conceptversies vast.”.
 m)
 In artikel 21, lid 4, worden de woorden „of in voorkomend geval de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „De Autoriteit”.
 n)
 In artikel 22, lid 4, en artikel 34, lid 1, worden de woorden „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA of het Permanent Comité van de EVA-staten” ingevoegd na de woorden „het Europees Parlement, de raad of de Commissie”.
 o)
 In artikel 35, lid 5, zijn de woorden „tot de nationale centrale bank” niet van toepassing op Liechtenstein.
 p)
 In artikel 38, wat betreft de EVA-staten:
 i)
 de woorden „de Autoriteit”, „de Autoriteit en de Commissie”, „de Autoriteit, de Commissie” en „de Commissie en de Autoriteit” worden vervangen door „de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA”;
 ii)
 de woorden „de Raad” worden vervangen door „het Permanent Comité van de EVA-staten”;
 iii)
 na de vierde alinea van lid 2 wordt de volgende alinea ingevoegd:
 „De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zendt onverwijld de kennisgeving van de desbetreffende EVA-staat door naar de Autoriteit en de Commissie. Het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om een besluit te handhaven, te wijzigen of in te trekken, wordt genomen op grond van de conceptversies die de Autoriteit op eigen initiatief of op verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft opgesteld.”;
 iv)
 na de derde alinea van lid 3 wordt de volgende alinea ingevoegd:
 „De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zendt onverwijld de kennisgeving van de EVA-staat door naar de Autoriteit, de Commissie en de Raad.”;
 v)
 na de eerste alinea van lid 4 wordt de volgende alinea ingevoegd:
 „De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zendt onverwijld de kennisgeving van de EVA-staat door naar de Autoriteit, de Commissie en de Raad.”;
 vi)
 het volgende lid wordt toegevoegd:
 „6. Wanneer in een in artikel 19, lid 3, bedoelde zaak, al naargelang het geval in combinatie met artikel 20 en met betrekking tot een geschil waarbij ook de bevoegde autoriteiten van een of meer EVA-staten zijn betrokken, een besluit overeenkomstig dit artikel wordt opgeschort of komt te vervallen, wordt in het desbetreffende geval elk corresponderend besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA eveneens opgeschort of komt het te vervallen.
 Wanneer de Autoriteit in deze gevallen haar besluit wijzigt of intrekt, stelt zij onverwijld een conceptversie op voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.”.
 q)
 In artikel 39:
 i)
 aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Bij het opstellen van een conceptversie voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA overeenkomstig deze verordening, stelt de Autoriteit de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hiervan in kennis, waarbij een termijn wordt vastgelegd, waarin de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA elke natuurlijke of rechtspersoon, met inbegrip van een bevoegde autoriteit, tot wie het te nemen besluit is gericht, kan toestaan zijn standpunten over de zaak duidelijk te maken, terdege rekening houdend met de urgentie, complexiteit en mogelijke consequenties van de zaak.”;
 ii)
 aan lid 4 worden de volgende alinea’s toegevoegd:
 „De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA evalueert een besluit uit hoofde van artikel 18, lid 3 of 4, regelmatig. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt de Autoriteit in kennis van toekomstige evaluaties alsook van ontwikkelingen die zij van belang acht voor de beoordeling.
 Het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om een besluit te wijzigen of in te trekken, wordt genomen op grond van de conceptversies die de Autoriteit heeft opgesteld. Vóór een geplande evaluatie dient de Autoriteit bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA conclusies in, indien nodig vergezeld van een conceptversie.”;
 iii)
 wat betreft de EVA-staten, worden in lid 5 de woorden „of in voorkomend geval de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „de Autoriteit”.
 r)
 In artikel 40, lid 1:
 i)
 in punt b) wordt het volgende ingevoegd na het woord „lidstaat”:
 „en, zonder stemrecht, het hoofd van de nationale overheidsinstanties die bevoegd zijn voor het toezicht op de financiëlemarktdeelnemers in elke EVA-staat,”;
 ii)
 in punt e) worden de woorden „en van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na het woord „autoriteiten”.
 s)
 In artikel 43:
 i)
 in lid 2 worden de woorden „, stelt conceptversies op voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na het woord „vast”;
 ii)
 in de leden 4 en 6 worden de woorden „, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA of het Permanent Comité van de EVA-staten” ingevoegd na de woorden „de Raad”.
 t)
 In artikel 44:
 i)
 aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „De bepalingen van dit lid zijn overeenkomstige toepassing op conceptversies die in het kader van de respectieve bepalingen van deze verordening voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden opgesteld.”;
 ii)
 in lid 4, worden de woorden „alsook de vertegenwoordiger van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA” ingevoegd na de woorden „de uitvoerend directeur”;
 iii)
 aan lid 4 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „De leden van de raad van toezichthouders van de EVA-staten overeenkomstig artikel 40, lid 1, onder b), hebben het recht aanwezig te zijn bij besprekingen in de raad van toezichthouders die betrekking hebben op individuele financiëlemarktdeelnemers”.
 u)
 In artikel 57, lid 2, worden de volgende woorden ingevoegd na het woord „lidstaat”:
 „alsook een vertegenwoordiger op hoog niveau van de desbetreffende bevoegde autoriteit van elke EVA-staat en een vertegenwoordiger van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.”.
 v)
 Aan artikel 60, lid 4, wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Indien het bezwaar betrekking heeft op een uit hoofde van artikel 19, al naargelang het geval in combinatie met artikel 20, vastgesteld besluit in een zaak waar het geschil ook betrekking heeft op de bevoegde autoriteiten van een of meer EVA-staten, verzoekt de bezwaarcommissie de betrokken bevoegde autoriteit van de EVA-staat om binnen een bepaalde termijn opmerkingen te maken naar aanleiding van de kennisgevingen van de partijen in de bezwaarprocedure. Het is de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA toegestaan een mondelinge uiteenzetting te geven.”.
 w)
 Aan artikel 62, lid 1, onder a), worden de volgende alinea’s te worden toegevoegd:
 „De nationale overheidsinstanties van de EVA-staten dragen financieel bij tot de begroting van de Autoriteit overeenkomstig de bepalingen van dit punt.
 Voor de vaststelling uit hoofde van dit punt van de verplichte bijdragen van de nationale overheidsinstanties van de EVA-staten die bevoegd zijn voor het toezicht op de financiëlemarktdeelnemers, is de weging van elke EVA-staat als volgt vastgesteld:
 IJsland: 2
 Liechtenstein: 1
 Noorwegen: 7”.
 x)
 In artikel 67 wordt het volgende toegevoegd:
 „De EVA-staten passen het Protocol (nr. 7) inzake voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het TFEU is gehecht, toe op de Autoriteit en haar personeel.”.
 y)
 Aan artikel 68 wordt het volgende lid toegevoegd:
 „5. In afwijking van artikel 12, lid 2, onder a), en artikel 82, lid 3, onder a), van de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden kunnen onderdanen van de EVA-staten die over hun volledige burgerrechten beschikken, op basis van een contract door de uitvoerend directeur van de Autoriteit in dienst worden genomen.
 In afwijking van artikel 12, lid 2, onder e), artikel 82, lid 3, onder e), en artikel 85, lid 3, van de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, worden de in artikel 129, lid 1, van de EER-overeenkomst bedoelde talen door de Autoriteit ten aanzien van haar personeel beschouwd als in artikel 55, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie bedoelde talen van de Unie.”.
 z)
 Aan artikel 72 wordt het volgende lid toegevoegd:
 „4. Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie is, voor de toepassing van de verordening, van toepassing op de bevoegde autoriteiten van de EVA-staten voor de door de Autoriteit opgestelde documenten.”.”.
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Verordening (EU) nr. 1095/2010 zijn authentiek.
 Artikel 3
 De overeenkomstsluitende partijen herzien het overeenkomstig onderhavig besluit en de Besluiten nr. 198/2016, nr. 199/2016 en nr. 200/2016 opgezette kader uiterlijk eind 2021 om ervoor te zorgen dat dit kader de doeltreffende en homogene toepassing van de gemeenschappelijke voorschriften en het toezicht in de gehele EER garandeert.
 Artikel 4
 Dit besluit treedt in werking op 1 oktober 2016 of op de dag na die van de laatste kennisgeving zoals bedoeld in artikel 103, lid 1, van de EER-overeenkomst, indien dat later is (*1).
 Artikel 5
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 30 september 2016.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 Bergdís ELLERTSDÓTTIR
 (1) PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84.
 (2) Conclusies van de ministers van Financiën en Economische Zaken van de EU en de EER-EVA, 14178/1/14 REV 1.
 (*1) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.
 Gemeenschappelijke verklaring van de overeenkomstsluitende partijen bij Besluit nr. 201/2016 waarbij Verordening (EU) nr. 1095/2010 in de EER-overeenkomst wordt opgenomen
 Overeenkomstig artikel 1, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1095/2010 handelt de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), hierna „de Autoriteit” genoemd, onafhankelijk en objectief en uitsluitend in het belang van de Unie. Naar aanleiding van de opname van deze verordening in de EER-overeenkomst hebben de bevoegde autoriteiten van de EVA-staten dezelfde rechten — maar zonder stemrecht — als de bevoegde autoriteiten van de EU-lidstaten in de werkzaamheden van de Autoriteit.
 Derhalve en met volle inachtneming van de onafhankelijkheid van de Autoriteit zijn de overeenkomstsluitende partijen bij de EER-overeenkomst het erover eens dat wanneer de Autoriteit handelt overeenkomstig de bepalingen van de EER-overeenkomst, zij handelt in het gemeenschappelijk belang van alle overeenkomstsluitende partijen bij de EER-overeenkomst.


type: other

text:
Maart 1038
 Februari 766
 Januari 703
 2016 9464
 2015 9131
 2014 8896
 2013 79492
 2016 9366
 2015 9066
 2014 8837
 2012 8944
 2011 9065
 2009 7677
 2008 7066
 2007 6268
 2006 5233
 2005 4224
 2004 3735
 2002 2731
 Aanbestedings... 123
 Ambtenarenrecht 1167
 Arbeidsrecht 1021
 Belastingrecht 8471
 Bestuursproces... 38
 Bestuursrecht 19308
 Burgerlijk pr... 300
 Civiel recht 53796
 Europees bestu... 45
 Europees civie... 15
 Goederenrecht 42
 Insolventierecht 599
 Intellectueel... 292
 Internationaal... 64
 Materieel stra... 67
 Mededingingsrecht 38
 Omgevingsrecht 916
 Ondernemingsr... 686
 Personen- en... 2513
 Socialezeker... 5454
 Strafrecht 12523
 Verbinteniss... 1041
 Vreemdelinge... 2244
 Centrale Ra... 10377
 Raad van State 9844
 Gerechtshof ... 7214
 Parket bij d... 6720
 Gerechtshof ... 5865
 Rechtbank Ro... 5551
 Rechtbank Am... 4912
 Rechtbank 's... 4562
 Rechtbank Ar... 4068
 Hoge Raad 3676
 Rechtbank Ut... 3114
 Gerechtshof ... 3061
 Gerechtshof ... 2767
 Gerechtshof ... 2606
 Rechtbank De... 2563
 Rechtbank Ha... 2187
 Rechtbank Mi... 1999
 Rechtbank Ge... 1898
 Gerechtshof ... 1765
 College van ... 1678
 Gerechtshof ... 1592
 Rechtbank Zu... 1523
 Rechtbank Ov... 1513
 Rechtbank No... 1415
 Rechtbank Zw... 1385
 Rechtbank Ma... 1361
 Rechtbank 's... 1307
 Rechtbank Al... 1221
 Rechtbank Breda 1215
 Rechtbank Do... 1176
 Rechtbank Li... 1148
 Rechtbank No... 1142
 Rechtbank Mi... 1033
 Rechtbank Alk... 962
 Rechtbank Zee... 960
 Rechtbank Oos... 951
 Rechtbank Lee... 894
 Rechtbank Gro... 712
 Rechtbank Roe... 665
 Rechtbank Assen 592
 Gerecht in Ee... 347
 Rechtbank Oos... 212
 Gemeenschappe... 166
 Rechtbank Zwolle 160
 Gerecht in eer... 70
 Raad van Beroe... 45
 Gerecht in Eer... 41
 Gerecht in Amb... 22
 Beschikking 390
 Bodemzaak 289
 Cassatie 3573
 Cassatie in het... 7
 Conservatoire m... 3
 Eerste aanl... 25679
 Eerste aanl... 20424
 Eerste en enig... 64
 Herroeping 3
 Herziening 112
 Hoger beroep 35188
 Hoger beroep... 1085
 Kort geding 7264
 Mondelinge uit... 16
 Op tegenspraak 286
 Prejudiciële ... 21
 Proces-verbaal 6
 Proceskostenver... 2
 Raadkamer 137
 Rekestprocedure 92
 Schadevergoedi... 23
 Tussenbeschikking 19
 Tussenuitspra... 179
 Uitspraak na pr... 6
 Verstek 14
 Verwijzing na ... 52
 Verzet 93
 Voorlopige v... 2382
 Voorlopige vo... 533
 Wraking 97
 AR-Updates.nl 5986
 FutD 5954
 RvdW 5104
 V-N 4902
 NTFR 4508
 NJF 3906
 JOR 3047
 NJB 2656
 JA 2224
 JOM 2181
 NJ 2075
 JONDR 1972
 BNB 1962
 JAR 1954
 USZ 1896
 Prg. 1666
 FED 1658
 JIN 1597
 RSV 1555
 JAAN 1407
 JB 1274
 RAR 1252
 PJ 1222
 OR-Updates.nl 1126
 WFR 1022
 S&S 973
 NTHR 869
 VR 853
 ARO 830
 JRV 827
 JV 803
 JWWB 803
 TAR 802
 JBO 690
 INS-Updates.nl 654
 RO 629
 JM 626
 RFR 618
 JBPR 582
 PS-Updates.nl 580
 RF 573
 JPF 554
 WR 546
 Belastingblad 527
 GJ 501
 mr. 475
 RZA 450
 Gst. 425
 RON 421
 NJFS 415
 GZR-Updates.nl 387
 JAF 370
 NBSTRAF 369
 JHV 322
 IER 295
 PFR-Updates.nl 291
 SZR-Updates.nl 290
 FJR 279
 ERF-Updates.nl 278
 OGR-Updates.nl 242
 PW 237
 's-Gravenhage 8509
 's-Hertogenb... 4468
 Alkmaar 516
 Almelo 848
 Amersfoort 72
 Amsterdam 6660
 Arnhem 3116
 Assen 376
 Bergen op Zoom 39
 Breda 414
 Dordrecht 392
 Enschede 61
 Haarlem 1394
 Leeuwarden 1310
 Maastricht 1055
 Middelburg 223
 Roermond 374
 Rotterdam 2124
 Utrecht 4846
 Zutphen 783
 Zwolle 891
 Volledige ... 110525
 110.526 Rechterlijke Uitspraken
 110.526 rechterlijke uitspraken gevonden op het trefwoord aansprakelijkheid.
 ECLI:NL:RBAMS:2017:4793 Rechtbank Amsterdam, C/13/629544 / KG ZA 17-570
 Vordering tot verbod aangekondigde maatregelen jegens hypotheekadvieskantoor. Voorzieningenrechter oordeelt dat Independer in redelijkheid niet kon komen tot nemen aangekondigde... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHDHA:2017:1393 Gerechtshof Den Haag, 22-004298-15
 De verdachte heeft op de bewezen verklaarde wijze zwaar lichamelijk letsel toegebracht aan het slachtoffer. Het hof veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 120 uren,... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBAMS:2017:3347 Rechtbank Amsterdam, 13/674287-16
 13/674287-16
 Maker ‘Sylvana Simons-filmpje’ veroordeeld tot 80 uur werkstraf. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBAMS:2017:3346 Rechtbank Amsterdam, 13/659345-16
 Belediging Sylvana Simons en groepsbelediging. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBAMS:2017:3344 Rechtbank Amsterdam, 13/659351-16
 Belediging Sylvana Simons. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBAMS:2017:3352 Rechtbank Amsterdam, 13/659346-16
 Belediging Sylvana Simons. Vrijspraak van aanzetten tot haat, discriminatie en geweld Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBAMS:2017:3354 Rechtbank Amsterdam, 13/659361-16
 Belediging Sylvana Simons. Verweer over bewijsuitsluiting verworpen. Geldboete van 250 euro. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBLIM:2017:4639 Rechtbank Limburg, 5676963 \ CV EXPL 17-825
 5676963 \ CV EXPL 17-825
 Vrijwaring toegestaan. Gelet op artikel 14 van de “Firma-overeenkomst” is er voldoende aannemelijk gemaakt dat de rechtsverhouding tussen verzoekster en de waarborg met zich mee kan... Bekijk de uitspraak
 2017/2546
 2017/200 met annotatie van Mr. R.J. Theissen
 Goedkeuring overdrachtsplan en uitspreken overdrachtsregeling ten aanzien van levensverzekeraar (artikel 3:159 c Wft ). Bekijk de uitspraak


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 4.12.2010
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 328/32
 Acțiune introdusă la 8 septembrie 2010 — National Lottery Commission/OAPI — Mediatek Italia și De Gregorio (Reprezentarea unei mâini)
 (Cauza T-404/10)
 ()
 2010/C 328/55
 Limba în care a fost formulată acțiunea: engleza
 Părțile
 Reclamantă: National Lottery Commission (Londra, Regatul Unit) (reprezentant: B. Brandreth, barrister)
 Pârât: Oficiul pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale)
 Celelalte părți în procedura care s-a aflat pe rolul camerei de recurs: Mediatek Italia Srl (Napoli, Italia), Giuseppe De Gregorio (Napoli, Italia)
 Concluziile reclamantei
 —
 Anularea Deciziei Camerei întâi de recurs a Oficiului pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale) din 9 iunie 2010 în cauza R 1028/2009-1;
 —
 trimiterea cauzei la divizia de anulare;
 —
 obligarea pârâtului la plata cheltuielilor de judecată.
 Motivele și principalele argumente
 Marca comunitară înregistrată care a făcut obiectul unei cereri de declarare a nulității: marca figurativă reprezentând o mână cu două degete încrucișate și o figură zâmbind pentru produse și servicii din clasele 9, 16, 25 și 41 — cererea de înregistrare a unei mărci comunitare nr. 4800389.
 Titularul mărcii comunitare: reclamanta.
 Partea care solicită declararea nulității mărcii comunitare: celelalte părți în procedura care s-a aflat pe rolul camerei de recurs.
 Dreptul asupra mărcii al părții care solicită declararea nulității: părțile care solicită declararea nulității își întemeiază cererea pe cauze de nulitate relativă, potrivit articolului 53 alineatul (1) litera (c) și articolului 53 alineatul (2) litera (c) din Regulamentul (CE) nr. 207/2009 al Consiliului.
 Decizia diviziei de anulare: declară marca comunitară nulă absolut.
 Decizia camerei de recurs: respinge calea de atac.
 Motivele invocate: Reclamanta susține că decizia atacată încalcă articolul 53 alineatul (2) din Regulamentul (CE) nr. 207/2009 al Consiliului, întrucât camera de recurs a săvârșit o eroare de drept în aprecierea acestui articol și în modul de apreciere a faptelor și nu și-a exercitat competențele de investigație. De asemenea, reclamanta consideră că, în speță, camera de recurs nu și-a exercitat pe deplin prerogativele acordate potrivit articolului 78 din Regulamentul (CE) nr. 207/2009 al Consiliului.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 51999PC0226
 Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento (CEE) n° 1911/91 relativo a la aplicación de las disposiciones del derecho comunitario en las islas Canarias /* COM/99/0226 final - CNS 99/0111 */
 Diario Oficial n° C 274 E de 28/09/1999 p. 0008 - 0009
 Propuesta de REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO por el que se modifica el Reglamento (CEE) n°1911/91 relativo a la aplicación de las disposiciones del Derecho comunitario en las islas Canarias(presentada por la Comisión)EXPOSICIÓN DE MOTIVOS1. El Reglamento (CEE) n° 1911/91 del Consejo, de 26 de junio de 1991 (1), dispone en el apartado 1 de su artículo 5 que el arbitrio sobre la producción y sobre las importaciones (APIM) dejará de aplicarse en las Islas Canarias el 31 de diciembre de 2000. Por consiguiente, de conformidad con lo previsto en este Reglamento y en la Decisión n° 96/34/CE de la Comisión, de 20 de diciembre de 1995 (2), el Gobierno español adoptó las medidas necesarias para reducir gradualmente este impuesto, en un 20% al año, a partir del 31 de diciembre de 1996, hasta llegar a su supresión definitiva el 31 de diciembre de 2000. Simultáneamente, las Islas Canarias deben integrarse en el territorio aduanero de la Comunidad, introduciéndose de forma progresiva los derechos de aduana, que se aplicarán íntegramente a partir del 1 de enero de 2001.(1) Reglamento (CEE) n° 1911/91 del Consejo, de 26 de junio de 1991, DO L 171, de 29.6.1991, p. 1.(2) Decisión 96/34/CE de la Comisión, de 20 de diciembre de 1995, DO L 10, de 13.1.1996, p. 38.2. Las consecuencias económicas, en particular en términos de empleo, de la supresión del APIM llevaron a las autoridades españolas a presentar ya en diciembre de 1996 una solicitud de prórroga del citado impuesto. El informe redactado por la Comisión en 1995, en el que se examinaban la incidencia de la aplicación del APIM en la economía de las Islas Canarias y las repercusiones de su supresión, señalaba ya entre sus conclusiones que ciertos sectores económicos se verían particularmente afectados por su eliminación. Así, la Comisión indicaba que la producción y el empleo del sector del textil corrían el riesgo de desaparecer (-100%), en tanto que otros sectores podrían verse gravemente perjudicados. En los sectores que se citan a continuación, las pérdidas estimadas en concepto de producción y empleo son las siguientes: 26,6% para los demás productos manufacturados, 23,8% para la madera, 19,2% en las industrias metalúrgicas y 16% en la minería.3. Por su parte, las autoridades españolas presentaron un informe sobre la evolución económica de la industria canaria ante la desaparición del APIM, basándose en cifras más recientes que las utilizadas en el informe de la Comisión.4. Los datos aportados por el Gobierno español confirman, en general, las conclusiones del informe de la Comisión. No obstante, la Comisión se mostró optimista en cuanto a las consecuencias de la supresión del APIM para otros cuatro sectores. De ahí que, además de los sectores señalados en el informe de la Comisión, las autoridades españolas deseen igualmente congelar el APIM en otros sectores (química, papel, bebidas sin alcohol, materiales de construcción, alimentos diversos y tabaco).5. La Comisión ha examinado con las autoridades españolas todos estos sectores y ha llegado a la conclusión de que algunos de ellos podrían verse amenazados, en parte, por la supresión del APIM, a saber:- sector químico, que en las nuevas clasificaciones utilizadas por España incluye algunos de los productos atribuidos al sector minero en el informe de la Comisión;- papel;- alimentos diversos;- tabaco.6. La Comisión ha aprovechado este examen para delimitar, dentro de estos diferentes sectores, los productos que podrían verse realmente afectados por la desaparición del APIM. Éstos se enumeran según el orden de su clasificación en el arancel aduanero común en anexo a la presente propuesta.- El sector del tabaco (limitado a los puros, partida arancelaria: 2402 10 00, y los cigarrillos 2402 20) es la principal rama industrial exportadora de la región y la fuente de financiación interna más importante. Todo el tabaco cultivado en las islas se utiliza in situ para la producción local. Cabe señalar que el análisis realizado por la Comisión en su informe no fue lo bastante minucioso como para poder apreciar con mayor exactitud la situación del sector tabaquero, lo que la llevó a subestimar las consecuencias de la supresión del APIM. Así, de las seis empresas más importantes (cada una de ellas con más de 100 trabajadores) que existían en 1980, es probable que desaparezca una cada año. Una parte de la producción de las dos labores antes mencionadas, y en particular de los puros, proviene de empresas familiares tradicionales, que trabajan en gran parte para los fabricantes de grandes marcas. Estas empresas serían probablemente las primeras en padecer los efectos negativos de la supresión del APIM y del aumento de las importaciones resultante.- Las autoridades españolas estiman que, entre 1996 y 1997, el nivel de producción disminuyó un 25% y las importaciones aumentaron un 30%.- Este sector proporciona empleo a 2.664 trabajadores. La supresión del impuesto podría provocar una reducción de puestos de trabajo de un 10%, aproximadamente. Asimismo, resulta oportuno señalar que la industria papelera (véase a continuación) y el sector del transporte por barco entre las islas dependen considerablemente del sector tabaquero, por el volumen de actividad que genera.- El sector del papel (por ejemplo, papel y cartón ondulado: partida arancelaria 4808, cajas y bolsas: 4819, etiquetas: 4821) está sumamente fragmentado. En cada una de las islas se hallan implantadas pequeñas empresas para responder a los pedidos de las empresas que necesitan tener un proveedor cerca de su lugar de establecimiento. La desaparición de esta producción local afectaría a las empresas clientes, las cuales se verían obligadas a constituir existencias para garantizar la continuidad de su producción. Las empresas del sector papelero no son sino escasamente rentables, lo que las hace sumamente sensibles a la competencia exterior. En caso de suprimirse el APIM, las autoridades españolas evalúan el riesgo de contracción de la producción en un 22,35% y las pérdidas de empleo en 119 puestos, en un sector que emplea actualmente a 536 personas.- El sector químico engloba, entre otros, los siguientes productos: nitrógeno y oxígeno, partidas arancelarias: 2804 30 y 40, pinturas: 3208 y jabón: 3401. De acuerdo con las autoridades españolas, el sector químico podría verse expuesto, a raíz de la desaparición del APIM, a la destrucción de 163 puestos de trabajo (de un total de 1.704) y a un descenso de la producción del 9,57%. Este sector está constituido por empresas que producen en series muy limitadas y su producción está demasiado diversificada para que puedan obtener economías de escala competitivas.- El sector de alimentos diversos, que se ha restringido a los productos más vulnerables, tales como yogures, partida arancelaria: 0403 10, huevos: 0407 00 90, sucedáneos del café: 0901 90 90, caramelos: 1704 90 71, pastas alimenticias: 1902, y helados: 2105, se compone de un conjunto de empresas de pequeñas dimensiones pero con elevada intensidad de empleo. Estas empresas se encargan concretamente del envasado de los productos agrícolas locales. Las autoridades españolas estiman que la desaparición del APIM provocará un descenso de la producción del 8%, aproximadamente, y la pérdida de 939 puestos de trabajo (de un total de 11.199). Además, los sectores correspondientes a los eslabones anteriores de la cadena de producción, que dependen del proceso de transformación de este sector, se verían igualmente afectados y podrían registrar una pérdida equivalente de empleo.7. A la luz de los datos antes señalados, la Comisión reconoce que la supresión del APIM, según lo previsto en el Reglamento (CEE) no 1911/91, podría tener consecuencias adversas para la economía canaria, consecuencias que serían contrarias a los objetivos de dicho texto, cuyo propósito es una integración progresiva de las Islas Canarias en la Comunidad y la eliminación de los efectos económicos negativos derivados de su situación. Por otro lado, también es necesario tener presente que el Reglamento antes citado prevé la supresión del APIM. Toda excepción a los principios del mismo debe, pues, inscribirse en el proceso de integración de las Islas Canarias y no puede ir encaminada sino a mitigar los ajustes económicos estrictamente necesarios, sin por ello poner en peligro el objetivo final, esto es, la supresión total del APIM y la aplicación del arancel aduanero común.8. Desde esa óptica, la presente propuesta, que se limita a suspender hasta el 30 de junio de 2000 la reducción gradual del APIM para un número muy limitado de productos sensibles, constituiría una primera respuesta a las dificultades a las que se enfrentan las empresas canarias. No obstante, como el APIM debe desaparecer el 31 de diciembre de 2000, la Comisión tendrá que examinar antes de esa fecha la incidencia de la eliminación del impuesto en los sectores afectados y, más concretamente, en los productos a los que se refiere la presente medida. En función de los resultados de este estudio, que se llevará a cabo en colaboración con las autoridades españolas, presentará, en su caso, al Consejo una propuesta para seguir aplicando a los sectores considerados medidas especiales, de tal forma que pueda respetarse el objetivo de supresión del impuesto sin que peligre la supervivencia de determinadas actividades locales de producción particularmente frágiles.9. Además, la Comisión desea poner de manifiesto que la citada medida tendrá implicaciones muy limitadas en términos de falseamiento de la competencia, puesto que se aplicará aproximadamente a un 10% (en valor) de las importaciones totales de las Islas Canarias y quedará restringida a los productos con respecto a los cuales resulta oportuno mantener una producción local en las islas.Propuesta de REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO por el que se modifica el Reglamento (CEE) n°1911/91 relativo a la aplicación de las disposiciones del Derecho comunitario en las islas CanariasEL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea,Vista el Acta de Adhesión de España y de Portugal, y, en particular, el párrafo primero del apartado 4 de su artículo 25,Vista la propuesta de la Comisión (3),(3) DO CVisto el dictamen del Parlamento Europeo (4),(4) DO CVisto el dictamen del Comité Económico y Social (5),(5) DO C(1) Considerando que, en virtud de lo dispuesto en el artículo 25 del Acta de Adhesión de España y de Portugal, los Tratados y los actos de las instituciones de las Comunidades Europeas se aplican en las Islas Canarias sin perjuicio de las excepciones previstas en dicho artículo y en el Protocolo no 2 anejo a la citada Acta;(2) Considerando que, por su situación geográfica, la región de las Islas Canarias tiene que hacer frente a dificultades específicas, derivadas en particular de su alejamiento, de su insularidad, de una orografía volcánica poco propicia para el desarrollo de las actividades agrícolas e industriales y de la falta de recursos naturales, y que el Consejo ha adoptado cierto número de medidas destinadas a reforzar la integración canaria en la Comunidad y, en particular, en la Unión aduanera;(3) Considerando que, en este contexto, el régimen histórico de fiscalidad indirecta, destinado a compensar el carácter insular y el alejamiento geográfico de Canarias, necesitaba una modernización progresiva acorde con la legislación comunitaria; que a tal fin, y entre otras medidas, el Reglamento (CEE) n° 1911/91 del Consejo (6), modificado por el Reglamento (CEE) no 284/92 (7) permitía instaurar, hasta el 31 de diciembre de 2000, un nuevo impuesto denominado "arbitrio sobre la producción y sobre las importaciones" (APIM); (6) DO L 171, de 29.6.1991, p. 1.(7) DO L 31, de 7.2.1992, p. 6.(4) Considerando que el objeto de este impuesto temporal es hacer posible la adaptación de la producción local a las exigencias del mercado único mediante un régimen de exenciones; que, a tal fin, y en función de las necesidades económicas, se permite aplicar una serie de exenciones, totales o parciales, a la producción local, siempre que dichas exenciones contribuyan a promover las actividades canarias, sin por ello alterar las condiciones de los intercambios en forma contraria al interés común;(5) Considerando que, en aplicación de lo dispuesto en el apartado 6 del artículo 5 del Reglamento (CEE) n° 1911/91, la Comisión ha estudiado las repercusiones de las medidas adoptadas en relación con el APIM sobre la economía de las Islas Canarias y sus perspectivas de integración en el territorio aduanero comunitario; que, de acuerdo con las conclusiones de dicho estudio, la supresión del APIM tiene un efecto general positivo sobre los precios y negativo sobre la producción y el empleo;(6) Considerando, no obstante, que el efecto negativo sobre la producción y el empleo es muy variable dependiendo del sector de actividad; que, aun cuando el período transcurrido haya permitido a la mayor parte de los sectores adaptarse, éste no es el caso de determinados productos correspondientes a sectores sensibles; que, en este contexto, y a instancia de las autoridades españolas, la Comisión ha estudiado los sectores más frágiles, delimitando los productos sensibles, y ha llegado a la conclusión de que esa fragilidad podría, en ocasiones, dar lugar prácticamente a la desaparición del sector considerado;(7) Considerando que, tras consultar a las autoridades españolas, resulta, por tanto, necesario suspender hasta el 30 de junio de 2000 la eliminación progresiva del impuesto para determinados productos sensibles, a fin de facilitar la adaptación de estos productos al mercado antes de que desaparezca el impuesto; que este proceso de suspensión no compromete los objetivos de introducir el arancel aduanero común y de suprimir el APIM, sino que se limita simplemente a atenuar los efectos de los ajustes económicos necesarios para lograr la supresión del impuesto;(8) Considerando que procede modificar el Reglamento (CEE) no 1911/91 en consecuencia;(9) Considerando, por último, que el APIM debería desaparecer el 31 de diciembre de 2000; que, antes de esa fecha, la Comisión examinará, no obstante, con las autoridades españolas la incidencia en los sectores económicos considerados, y en particular en los productos a que se refiere el presente Reglamento, de la suspensión del proceso de eliminación progresiva del citado impuesto; que, en función de los resultados de dicho examen, la Comisión presentará, en su caso, al Consejo una propuesta sobre las medidas que resulte oportuno adoptar al amparo del Tratado, a fin de no poner en peligro la existencia de determinadas actividades locales de producción particularmente frágiles y de garantizar a un tiempo la supresión, en su día, del impuesto vigente, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:Artículo 1El Reglamento (CEE) n° 1911/91 quedará modificado como sigue:1) En el apartado 2 del artículo 5 del se añadirá el siguiente párrafo:"No obstante lo dispuesto en el párrafo primero, la reducción de los tipos del impuesto quedará suspendida entre el 1 de enero de 1999 y el 30 de junio de 2000 respecto de los productos correspondientes a los sectores enumerados en el Anexo."2) Se añadirá como Anexo el texto que figura en el Anexo del presente Reglamento.Artículo 2El presente Reglamento entrará en vigor el vigésimo día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas.El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.Hecho en Bruselas, el Por el Consejo El PresidenteANEXO"ANEXOLista de los productos contemplados en el párrafo segundo del apartado 2 del artículo 5, con arreglo a la clasificación del Arancel Aduanero Común (AAC)Alimentos diversos: 0403 10, 0407 00 90, 0701 90, 0702, 0703, 0803, 0901 21, 0901 90 90, 1101, 1601, 1602, 1704 90 71, 1806 (salvo 1806 20 95), 1901 90 99, 1902, 1904 10 10, 1905 10 00, 1905 20, 1905 30, 1905 40, 1905 90, 2002 10 90, 2002 90 91, 2007 91 10, 2007 99 39, 2008 99 61, 2008 99 68, 2101, 2103, 2105, 2106 90 98, 2309.Tabaco : 2402 10 00, 2402 20.Química : 2804 30 00, 2804 40 00, 2851 00 30, 3208, 3209, 3213, 3401, 3402 (salvo 3402 11 00, 3402 12 00 y 3402 13 00), 3809 91 00.Papel : 4808, 4818 10, 4818 20, 4818 30, 4818 40, 4819, 4821, 4823 59 10, 4909, 4910, 4911, 5601 22 10, 5601 22 99.Textiles : 6112 31, 6112 41, 6213, 6302, 6303.Industrias metalúrgicas I: 7308, 7309 00 (salvo 7309 00 90), 7317, 7325, 7604, 7608, 7610, 9406 00 31.Otros productos manufacturados: 3923 10 00, 3923 21 00, 3923 30 10, 3924 10 00, 4012 10, 4418, 4601, 4602, 6802, 7010, 8544 59 10, 9401, 9403, 9404."FICHA FINANCIERALa presente propuesta no tiene incidencia alguna en los recursos propios de la Comunidad.


type: wikipedia

text:
 Události
 12. května – Byla založena nejstarší polská univerzita: Jagellonská univerzita v Krakově.
 sňatek moravského markraběte Jana Jindřicha Lucemburského s Markétou Habsburskou
 29. září – bitva u Auray
 Probíhající události
 1337–1453 – Stoletá válka
 1351–1368 – Povstání rudých turbanů
 Narození
 ? – Christine de Pisan, francouzská spisovatelka († 1430)
 ? – Jolanda z Baru, aragonská královna jako manželka Jana I. († 13. srpna 1431)
 ? – Jang Š'-čchi, politik mingské Číny († 1444)
 Úmrtí
 8. dubna – Jan II., francouzský král (* 26. dubna 1319)
 11. června – Anežka Habsburská, uherská královna jako manželka Ondřeje III. (* 1280/1281)
 30. června – Arnošt z Pardubic, první pražský arcibiskup (* 25. března 1297)
 29. září – Karel z Blois, bretaňský vévoda (* 1319)
 Valdemar III. Dánský, dánský král a šlesvický vévoda (* 1314)
 Hlavy státu
 České království – Karel IV.
 Moravské markrabství – Jan Jindřich
 Svatá říše římská – Karel IV.
 Papež – bl. Urban V.
 Anglické království – Eduard III.
 Francouzské království – Jan II. – Karel V. Moudrý
 Polské království – Kazimír III. Veliký
 Uherské království – Ludvík I. Uherský
 Lucemburské vévodství – Václav Lucemburský
 Byzantská říše – Jan V. Palaiologos
 Portugalsko – Petr I. Portugalský
 Kastilie – Petr I. Kastilský
 Dánsko – Valdemar IV. Dánský
 Švédsko – Magnus IV. – Albrecht Meklenburský
 Norsko – Haakon VI. Magnusson
 Externí odkazy
 14. století


text:
Spoločný kšeft zbojníka Harabina a Generálnej prokuratúry SR? "...hlboko s Vami nesúhlasím, urobím však všetko pre to, aby ste mohol svoj názor slobodne hlásať" - Voltaire
 Hlavná stránka Spoločný kšeft zbojníka Harabina a Generálnej prokuratúry SR? 2013
 Najvyšší súd SR nemôže riadiť komunistický zločinec, či amorálny hnoj Návrh na vyšetrenie duševného stavu ministra spravodlivosti Štefana Harabina Trestné oznámenie na ministra spravodlivosti Štefana Harabina Hlboká sonda do mozgovej kôry a hrošej kože ministra spravodlivosti Štefana Harabina Má minister spravodlivosti Štefan Harabin právo na ochranu osobnosti? Zbojník Štefan Harabin musí vrátiť podvodne vysúdené milióny Ako hlboko dokáže klesnúť Harabinom sprivatizovaný(?) Úrad špeciálnej prokuratúry Harabinová „ odbornosť“ (podľa Fica) už prekročila hranice SR Je Štefan Harabin hlavou sudcovskej mafie? Trestné oznámenie na Štefana Harabina Spoločný kšeft zbojníka Harabina a Generálnej prokuratúry SR? Stále má málo-Svědomí č. 5 Vzhľadom na súčasnú slovenskú realitu mám dosť dôvodov na konštatovanie, že Ministerstvo vnútra SR a Generálna prokuratúra SR sa správajú ako zločinecké protislovenské organizácie, spolu so zločincami z vysokej politiky sú spoluzodpovední za vznik zločineckých a politicko – ekonomických mafií, ich riadiaci pracovníci si nezaslúžia ani minimálnu mzdu, ich profesijná a občianska česť nemá hodnotu ani jedného kravského lajna, skrátka a dobre, je to spolok parazitov kráľovsky platených zo štátneho rozpočtu.
 Začnem od prokuratúry, ktorá podľa ústavného práva patrí do kontrolných orgánov. Preto je jej povinnosťou zákonnými prostriedkami chrániť nielen štát, ale aj práva a záujmy fyzických a právnických osôb.
 Zákon o Policajnom zbore č. 171/1993 Z.z. - § 2 – Úlohy Policajného zboru, kde pod bodom číslo 1 sa hovorí, že má plniť tieto úlohy:
 odhaľuje trestné činy a zisťuje páchateľov,
 spolupôsobí pri odhaľovaní daňových únikov, nezákonných finančných operácií, legalizácie príjmov z trestnej činnosti. Keď porovnáme toto všetko s realitou, zároveň berieme do úvahy aj to, že každá ponovembrová koalícia sa v skutočnosti správala ako zločinecká protislovenská organizácia, ktorá povyšovala svoje záujmy a záujmy cudziny nad záujmy vlastného národa v rámci jej zapredanectva a sluhovstva, nemôžeme sa čudovať, že každá koalícia si dosadzuje do vedúcich funkcií v polícii a prokuratúre ľudí na svoj vlastný obraz, ktorí majú chrániť nielen ich záujmy, ale aj zakrývať a zametať pod koberec ich ekonomickú trestnú činnosť. Dokedy bude Štefan Harabin okrádať túto republiku?
 V roku 2009 som v trestnom oznámení na Štefana Harabina konštatoval, že dlhodobo a opakovane zneužíva inštitút na ochranu osobnosti a svojho dobrého mena na bezdôvodné obohatenie, pričom sa verejne vyjadril, že takými žalobami si vylepší svoj príjem, teda, dopredu bol presvedčený, že mu súdy vyhovejú. Už vtedy som vyjadril podozrenie, že na bratislavských súdoch existujú zločinecké skupiny, ktoré vedome a cieľavedome mu prisudzujú neoprávnený a vysoko nadhodnotený finančný prospech.
 Napríklad Úrad špeciálnej prokuratúry mi v septembri – sp. zn. VII/1 Gn 204/09-12 napísal aj toto: Je bez pochýb, že v danej veci nemôže ísť o podozrenie z trestného činu zneužívania právomoci verejného činiteľa § 326 Trestného zákona, pretože JUDr. Harabin ako účastník súdnych konaní vedených na základe jeho návrhov NEBOL V POSTAVENÍ VEREJNÉHO ČINITEĽA, ani nevykonával právomoci vyplývajúce z jeho funkcie ministra spravodlivosti.
 Špinavá Generálna prokuratúra SR sa dokáže zašpiniť ešte viac
 Že tento štátny orgán patrí do kategórie špinavého rakovinového prvku dehonestujúceho Slovenskú republiku, budem dokumentovať v nasledujúcich riadkoch. Koncom októbra 2012 Štefan Harabin vysúdil od Generálnej prokuratúry SR 150 000 eur, paradoxne za to, keď potvrdila, že jeho telefonický rozhovor s Bakim Sadikim je autentický. Hoci dotyčný Okresný súd v Bratislave nepotvrdil, že prepis telefonického rozhovoru medzi ním a Sadikim nie je falzifikát, napriek tomu mu prisúdil odškodné vo výške 150 000 eur. Súd odôvodnil Harabinove vysoké odškodné tým, ŽE BOL VEREJNÝM ČINITEĽOM VO VÝZNAMNEJ FUNKCII. S pravdepodobnosťou svedčiacou o istote tvrdím, že dotyčný súd pôsobil ako zločinecká organizácia a ponížená prostitútka na prospech Harabina. Preto v rámci trestného oznámenia 26. 4. 2013 poslaného na Generálnu prokuratúru SR som tiež navrhol, aby s okamžitou platnosťou bola prevedená odborná a technická expertíza nahrávky rozhovoru medzi Štefanom Harabinom a Bakim Sadikim, čo kriviči zákonnosti z polície a GP SR neakceptovali, radšej zo seba urobili blbcov či ponížene slúžiacich lokajov a ani sa o tomto mojom návrhu nezmienili. Len v neoboľševickom a mafiánsko-gaunerskom Slovensku môže prokurátorka GP SR v uznesení XV/2 Gn 125/13-13 z 29. júla 2013 napísať aj toto: Orgány činné v trestnom konaní nie sú oprávnené, a to ani na základe podaného trestného oznámenia, hodnotiť dôkazy vykonané v rámci civilného a ani trestného konania na súde preskúmavať zákonnosť napadnutých rozhodnutí súdu, ako aj im predchádzajúcich konaní z hľadiska ich obsahovej a vecnej správnosti, pretože by to znamenalo neprípustný zásah do sudcovskej nezávislosti, ale výlučne iba skúmať, či konaním označených sudcov bola naplnená skutková podstata trestného činu zneužívania právomoci verejného činiteľa alebo akéhokoľvek iného trestného činu podľa osobitnej časti Trestného zákona. No v uznesení na štyroch stranách som našiel aj takéto perly: „Skutočnosť, že osoba navrhovateľa (JUDr. Harabin) je úspešná v súdnych sporoch, automaticky nezakladá dôvod na vyvodenie trestnoprávnej zodpovednosti, v danom prípade práve k tejto osobe a to ani s prihliadnutím k jeho funkcii predsedu Najvyššieho súdu SR.“ (Pokiaľ takéto niečo napíše prokurátorka Generálnej prokuratúry o osobe Harabina, po všetkých tých výčinoch ktoré tu porobil, ako dopadli sudkyne a sudcovia ktorí sa mu postavili na odpor, pokiaľ má Generálna prokuratúra až takýchto odborníkov, tak by sa mala premenovať na Pastiersku organizáciu a dotyčná prokurátorka by mala robiť kabarety napr. na uzavretom oddelení Pezinskej psychiatrie, kde by mohla pacientov presvedčiť o objektivite predsedu Najvyššieho súdu Harabina – pozn. autora Vladimíra Pavlíka).
 Pokiaľ ďalej skonštatuje, že „podľa čl. 141 odsek 1 Ústavy SR v Slovenskej republike vykonávajú súdnictvo nezávislé a nestranné súdy“ – tak len s ľútosťou konštatujem, že pani prokurátorka musela vychádzať z nejakých divných informácií, podľa ktorých je slovenské súdnictvo hodnotené občanmi ako najdôveryhodnejšia inštitúcia na Slovensku a Štefan Harabin ako vzorová jednotka slovenskej justície.
 Aj keď do uznesenia napíše, citujem: „Podľa platného právneho poriadku má každý právo požiadať o ochranu svojich práv príslušné orgány (obracať sa na príslušné orgány so svojimi podaniami), pričom tomuto právu zodpovedá povinnosť príslušných orgánov zákonom ustanoveným postupom sa zaoberať takýmto podaním. Súčasťou tohto práva nie je ale právo, aby príslušné orgány jeho podaniu vyhoveli (teda, aby podanie bolo vybavené v súlade s jeho očakávaniami a predstavami).
 Verejne obviňujem Generálnu prokuratúru SR
 Verejne obviňujem Generálnu prokuratúru SR, že svojim konaním voči osobe Štefana Harabina, keď vedome nemá záujem o prevedenie odbornej a technickej expertízy nahrávky telefonického rozhovoru medzi Štefanom Harabinom a Bakim Sadikim, že je súčasťou tohto zločineckého ekonomického spiknutia a je nápomocná Štefanovi Harabinovi pri jeho ďalšom podvodnom obohatení, ktoré pôjde z daní slovenských občanov.


text:
Torthaí náisiúnta An Danmhairg | 2014 Seisiún reachtach | 2019 Torthaí thoghcháin na hEorpa | Parlaimint na hEorpa
 Torthaí de réir páirtí náisiúnta: 2014-2019 An Danmhairg - Torthaí críochnaitheacha
 O (DF): Dansk Folkeparti 26.60 #42535d
 A (S): Socialdemokratiet 19.10 #42535d
 V (V): Venstre, Danmarks Liberale Parti 16.70 #42535d
 F (SF): Socialistisk Folkeparti 11.00 #42535d
 C (KF): Det Konservative Folkeparti 9.10 #42535d
 N: Folkebevægelsen mod EU 8.10 #42535d
 B (RV): Radikale Venstre 6.50 #42535d
 Páirtithe eile: Páirtithe eile 2.90 #42535d
 O (DF) - Dansk Folkeparti 26.60%
 A (S) - Socialdemokratiet 19.10%
 V (V) - Venstre, Danmarks Liberale Parti 16.70%
 F (SF) - Socialistisk Folkeparti 11.00%
 C (KF) - Det Konservative Folkeparti 9.10%
 N - Folkebevægelsen mod EU 8.10%
 B (RV) - Radikale Venstre 6.50%
 Páirtithe eile - Páirtithe eile 2.90%
 Suíocháin de réir grúpa polaitiúil: 2014-2019 An Danmhairg - Seisiún reachtach
 Miondealú de réir páirtithe náisiúnta agus grúpaí polaitiúla: 2014-2019 An Danmhairg - Seisiún reachtach
 26.60% 4
 19.10% 3
 16.70% 2
 8.10% 1
 2.90% 0


text:
Eagraíocht idirnáisiúnta sna 1920idí agus 1930idí a bhí i gConradh na Náisiún. Bunaíodh an Conradh tar éis comhdháil síochána i Versailles, Páras sa bhliain 1919.
 Bunú
 Cé gur chuidigh an Rúis leis na comhghuaillithe an Chéad Chogadh Domhanda a bhaint, níor tugadh cuireadh dá gceannairí bheith páirteach i gComhdháil Síochána Pháras a shocraigh ceisteanna na hEorpa le Conradh Versailles.
 Mar sin, níor ligeadh do APSS bheith páirteach i gConradh na Náisiún (roimh 1934).
 Ní raibh na Stáit Aontaithe ina bhall riamh.
 Neamhéifeachtach
 Níl raibh an Conradh éifeachtach ach ar éigean.
 Bhí dí-armáil, cosc ar chogadh agus réiteach fadhbanna trí idirbheartaíocht mar aidhmeanna ag an gConradh.
 Ach ní raibh airm ag an gConradh, agus bhí sé ag brath ar na cumhachtaí móra lena rúin a chur i bhfeidhm (mar shampla, smachtbhannaí eacnamaíochta). Bhí drogall ar bhaill an chonartha iad a úsáid áfach.
 An faisisteachas agus cogadh
 Tar éis ráthanna agus teipeanna sna 1920í, bhí sé soiléir nach raibh an Conradh in ann forrántacht chumhachtaí na hÁise a stopadh sna 1930í.
 Nuair a bhris an An Dara Cogadh Domhanda amach sa bhliain 1939 ba léir go raibh teipthe ar phríomhaidhm an Chonartha: an cogadh a sheachaint.
 Tar éis an chogaidh, bunaíodh Eagraíocht na Náisiún Aontaithe, atá fós ag déanamh oibre ar son na síochána sa lá atá inniu ann.
 Éire
 Bhí sé de chuspóir ag idirbheartaithe na hÉireann i Londain sa bhliain 1921 ballraíocht i gConradh na Náisiún a bhaint amach, ar comhchéim leis an Ríocht Aontaithe.
 Ar an 10 Meán Fómhair 1923, ghlac Saorstát Éireann le ballraíocht i gConradh na Náisiún (ACHT CUMANN NÁISIÚN (URRAÍOCHT), 1923). Chuaigh toscaireacht Éireannach, treoraithe ag Liam T Mac Cosgair, chun Chonradh na Náisiún sa Ghinéiv don lá mór.
 Dhearbhaigh sé seo aitheantas idirnáisiúnta ar stádas an tSaorstáit. I measc na ngníomhartha ní ba luaithe a rinne sé mar bhall de, chláraigh sé na hAirtiogail Chó-aontuithe do Chonnradh idir an Bhreatain Mhóir agus Éire (6 Nollaig 1921) leis an gConradh, d'ainneoin na hagóide ó rialtas na Ríochta Aontaithe.
 Féach freisin
 Conradh Versailles
 Náisiúin Aontaithe
 Tagairtí
 Naisc sheachtracha
 Eagraíochtaí idirnáisiúnta
 Polaitíocht idirnáisiúnta


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 26.10.2021.
 COM(2021) 668 final
 2021/0348(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje u ime Europske unije treba zauzeti u okviru Konvencije o zaštiti morskog okoliša i obalnog područja Sredozemlja („Barcelonska konvencija”) o donošenju Odluke o izmjeni priloga Protokolu o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja („Protokol o odobalnim aktivnostima”)
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Cilj je ovog prijedloga utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije na 22. sastanku ugovornih stranaka Konvencije o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćavanja („Barcelonska konvencija”) i njezinih protokola u vezi s predviđenim donošenjem Odluke o izmjeni priloga Protokolu o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja („Protokol o odobalnim aktivnostima”).
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Protokol o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja
 Barcelonska konvencija i njezinih sedam protokola donesenih u okviru Mediteranskog akcijskog plana glavni su regionalni pravno obvezujući multilateralni sporazum o okolišu za Sredozemno more.
 Protokol o odobalnim aktivnostima jedan je od sedam protokola uz Barcelonsku konvenciju. Njime se uređuju svi aspekti odobalnih naftnih i plinskih aktivnosti u Sredozemlju te on uključuje mjere za smanjenje onečišćenja u svim fazama odobalnih aktivnosti i za odgovor na incidente u kojima dolazi do onečišćenja u odobalnom području, uključujući aspekte koji se odnose na odgovornost i naknadu štete.
 Europska unija stranka je Protokola o odobalnim aktivnostima
 1
 .
 2.2.Sastanak ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola
 Na sastanku ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola okupljaju se ministri i visoki dužnosnici koji predstavljaju sve ugovorne stranke Barcelonske konvencije i njezinih protokola.
 U skladu s člankom 31. Protokola o odobalnim aktivnostima, odredbe Barcelonske konvencije koje se odnose na bilo koji protokol primjenjuju se na taj protokol.
 U skladu s člankom 25. Barcelonske konvencije Europska unija („Unija”) služi se svojim pravom glasa, i to brojem glasova koji je jednak broju njezinih država članica, koje su ugovorne stranke te Konvencije i jednog od njezinih protokola ili više njih. Unija ne ostvaruje svoje pravo glasa kad ga ostvaruju njezine države članice i obratno.
 U skladu s člankom 22. Barcelonske konvencije izmjene se donose tročetvrtinskom većinom glasova ugovornih stranaka predmetnog protokola.
 2.3.Akt predviđen za donošenje na 22. sastanku ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola
 Na svojem 22. sastanku od 7. do 10. prosinca 2021. ugovorne stranke Barcelonske konvencije i njezinih protokola trebaju donijeti Odluku o izmjeni prilogâ Protokolu o odobalnim aktivnostima, kojim se uređuju svi aspekti odobalnih naftnih i plinskih aktivnosti u Sredozemlju i koji uključuje mjere za smanjenje onečišćenja u svim fazama odobalnih aktivnosti i za odgovor na incidente u kojima dolazi do onečišćenja u odobalnom području („predviđeni akt”).
 Predloženim izmjenama želi se izmijeniti priloge I., II., III., IV. i VII.A Protokolu o odobalnim aktivnostima radi njihova usklađivanja s bitnim regulatornim, znanstvenim i tehničkim razvojem u vezi s odobalnim aktivnostima koji je ostvaren na regionalnoj i globalnoj razini, uključujući relevantne promjene u okviru sustava Mediteranskog akcijskog plana / Barcelonske konvencije.
 Izmjene prilogâ Protokolu o odobalnim aktivnostima bit će obvezujuće za Uniju u skladu s člankom 29. Barcelonske konvencije.
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Više je puta prepoznata potreba za zaštitom morske bioraznolikosti i ekosustava u Sredozemnom moru, među ostalim u pomorskim područjima izvan nacionalnih jurisdikcija.
 Izmjenama prilogâ Protokolu o odobalnim aktivnostima prilozi će se ažurirati radi usklađivanja s bitnim regulatornim, znanstvenim i tehničkim razvojem u vezi s odobalnim aktivnostima koji je ostvaren na regionalnoj i globalnoj razini, uključujući relevantne promjene u okviru sustava Mediteranskog akcijskog plana / Barcelonske konvencije, pri čemu će se posebna pozornost posvetiti razvoju u provedbi pristupa na temelju ekosustava te održivoj potrošnji i proizvodnji.
 S obzirom na 22. sastanak ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola potrebno je donijeti stajalište Unije o predviđenom aktu jer će se njime izmijeniti prilozi Protokolu o odobalnim aktivnostima. Izmjene će biti obvezujuće za Uniju u skladu s člankom 29. Barcelonske konvencije. Budući da će se izmjenama prilogâ ažurirati zahtjevi u pogledu zaštite Sredozemnog mora, izmijeniti međunarodne obveze i ambicije Unije te poboljšati zaštita okoliša, predlaže se da Unija podrži donošenje predviđenog akta.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo.
 4.1.2.Primjena na ovaj predmet
 Sastanak ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola djeluje kao tijelo osnovano na temelju sporazuma, Barcelonske konvencije.
 Predviđenim aktom izmijenit će se prilozi jednom od protokola uz Barcelonsku konvenciju, Protokolu o odobalnim aktivnostima, pa stoga donošenje tog akta proizvodi pravne učinke.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se niti mijenja institucionalni okvir Barcelonske konvencije i njezinih protokola.
 Stoga je postupovna pravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalna pravna osnova za odluku na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili elementa te ako se može utvrditi da je jedan od ta dva cilja ili elementa glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, naime onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena na ovaj predmet
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na zaštitu okoliša.
 Stoga je materijalna pravna osnova predložene odluke članak 192. stavak 1. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 192. stavak 1. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 2021/0348 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje u ime Europske unije treba zauzeti u okviru Konvencije o zaštiti morskog okoliša i obalnog područja Sredozemlja („Barcelonska konvencija”) o donošenju Odluke o izmjeni priloga Protokolu o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja („Protokol o odobalnim aktivnostima”)
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 192. stavak 1. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Unija je Odlukom Vijeća 2013/5/EU
 2
 sklopila Protokol uz Konvenciju o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćavanja („Barcelonska konvencija”) o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja („Protokol o odobalnim aktivnostima”) te je on stupio na snagu 29. ožujka 2013.
 (2)U skladu s člankom 18. Barcelonske konvencije, na sastanku ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola mogu se donijeti izmjene protokolâ Konvencije.
 (3)Na svojem 22. sastanku od 7. do 10. prosinca 2021. ugovorne stranke Barcelonske konvencije i njezinih protokola trebaju donijeti Odluku o izmjeni prilogâ Protokolu o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja („Protokol o odobalnim aktivnostima”).
 (4)Potrebno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije na sastanku ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola jer će se Odlukom donijeti izmjene prilogâ Protokolu o odobalnim aktivnostima koje će biti obvezujuće za Uniju.
 (5)Budući da će se predviđenim izmjenama prilogâ ažurirati zahtjevi u pogledu zaštite Sredozemnog mora, utjecati na međunarodne obveze i ambicije Unije te poboljšati zaštita okoliša, predlaže se da Unija podrži donošenje Odluke,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije na 22. sastanku ugovornih stranaka Barcelonske konvencije i njezinih protokola jest da se podrži donošenje Odluke o izmjeni prilogâ Protokolu o zaštiti Sredozemnog mora od onečišćenja koje proizlazi iz istraživanja i iskorištavanja epikontinentalnog pojasa, morskog dna i morskog podzemlja („Protokol o odobalnim aktivnostima”).
 Članak 2.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 SL L 4, 9.1.2013., str. 13.–14.
 (2)
 SL L 4, 9.1.2013., str. 13.–14.