type: contracts

text:
 Dôležité právne oznámenie
 |
 22001D0017
 Úradný vestník L 117 , 26/04/2001 S. 0021 - 0022
 Rozhodnutie Spoločného výboru EHPč. 17/2001z 28. februára 2001,ktorým sa mení a dopĺňa príloha X (Audiovizuálne služby) a XI (Telekomunikačné služby) k Dohode o EHPSPOLOČNÝ VÝBOR EHP,so zreteľom na dohodu o Európskom hospodárskom priestore, v znení úprav vykonaných Protokolom upravujúcim Dohodu o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len "dohoda", najmä na jej článok 98,keďže:(1) Príloha X k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím č. 32/2000 Spoločného výboru EHP z 31. marca 2000 [1].(2) Príloha XI k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím č. 108/2000 Spoločného výboru EHP z 30. novembra 2000 [2].(3) Smernica 98/84/ES Európskeho parlamentu a Rady z 20. novembra 1998 o právnej ochrane služieb založených na podmienenom prístupe alebo pozostávajúcich z podmieneného prístupu [3] sa včlení do dohody,ROZHODOL TAKTO:Článok 1V smernici 95/47/ES Európskeho parlamentu a Rady v prílohe X k dohode sa za bod 1a vkladá nasledujúci bod:"1b. 398 L 0084: smernica 98/84/ES Európskeho parlamentu a Rady z 20. novembra 1998 o právnej ochrane služieb založených na podmienenom prístupe alebo pozostávajúcich z podmieneného prístupu (Ú. v. ES L 320, 28.11.1998, s. 54)."Článok 2V smernici 98/34/ES Európskeho parlamentu a Rady v prílohe XI k dohode sa za bod 5i vkladá nasledujúci bod:"5j. 398 L 0084: smernica 98/84/ES Európskeho parlamentu a Rady z 20. novembra 1998 o právnej ochrane služieb založených na podmienenom prístupe alebo pozostávajúcich z podmieneného prístupu (Ú. v. ES L 320, 28.11.1998, s. 54)."Článok 3Znenie smernice 98/84/ES v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v prílohe Úradného vestníka Európskych spoločenstiev pre EHP, je autentické.Článok 4Toto rozhodnutie nadobudne účinnosť 1. marca 2001 za predpokladu, že sa vykonali všetky oznámenia Spoločnému výboru EHP [4] podľa článku 103 ods. 1 dohody.Článok 5Toto rozhodnutie sa uverejní v časti Úradného vestníka Európskych spoločenstiev pre EHP a v jeho prílohe pre EHP.V Bruseli 28. februára 2001Za Spoločný výbor EHPpredsedaP. Westerlund[1] Ú. v. ES L 141, 15.6.2000, s. 57.[2] Ú. v. ES L 45, 15.2.2001, s. 47.[3] Ú. v. ES L 320, 28.11.1998, s. 54.[4] Podstatné podmienky uvedené.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Η Φρανς Γκαλ (Isabelle Geneviève Marie Anne "France" Gall, Παρίσι 9 Οκτωβρίου 1947 - Παρίσι 7 Ιανουαρίου 2018) ήταν Γαλλίδα τραγουδίστρια. Κέρδισε την πρώτη θέση στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 1965. Ήταν παντρεμένη, και είχε μια πετυχημένη καλλιτεχνική καριέρα, μαζί με τον Γάλλο τραγουδιστή-στιχουργό Μισέλ Μπερζέ, μέχρι τον θάνατό του. Το ζευγάρι είχε δυο παιδιά.
 Βιογραφία
 Η Φρανς Γκαλ γεννήθηκε στο Παρίσι, από μια μουσική οικογένεια. Ο πατέρας της Ρόμπερτ Γκαλ, τραγουδιστής της λυρικής σκηνής, έγραφε τραγούδια για την Εντίθ Πιάφ και τον Σαρλ Αζναβούρ. Η μητέρα της Σεσίλ Μπερτιέ ήταν τραγουδίστρια και κόρη του Πωλ Μπερτιέ, συνιδρυτή της παιδικής χορωδίας Les Petits Chanteurs à la Croix de Bois. Ως η μοναχοκόρη της οικογένειας, είχε δυο αδερφούς : τον Πατρίς και τον Κλωντ. Την άνοιξη του 1963, ο Ρόμπερτ Γκαλ ενθάρρυνε την κόρη του να ηχογραφήσει τραγούδια και να τα στείλει στον μουσικό παραγωγό Ντενί Μπουρζουά. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, πέρασε από την οντισιόν του Μπουρζουά στο Θέατρο των Ηλυσίων στο Παρίσι, με το πέρας της οποίας ο Μπουρζουά ήθελε να της υπογράψει αμέσως συμβόλαιο. Η Γκαλ υπέγραψε συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Philips.
 Την ίδια περίοδο, ο Μπουρζουά εργαζόταν ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Serge Gainsbourg και ανέλαβε τον ίδιο ρόλο και για την Γκαλ. Την ενθάρρυνε να ηχογραφήσει τέσσερα κομμάτια με τον Γάλλο μουσικό της τζαζ και συνθέτη Alain Goraguer.
 Καριέρα
 Πρώτα χρόνια
 Το πρώτο single της Φρανς "Ne sois pas si bête" ("Μην είσαι τόσο ανόητος") πρωτοπαίχτηκε στο ραδιόφωνο την ημέρα των 16ων γενεθλίων της. Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο και έγινε επιτυχία, πουλώντας 200,000 αντίτυπα. Ο Serge Gainsbourg, ο οποίος είχε κυκλοφορήσει αρκετά άλμπουμ και είχε γράψει τραγούδια για αρκετούς τραγουδιστές συμπεριλαμβανομένων των Michèle Arnaud και Juliette Gréco, ρωτήθηκε από τον Μπουρζουά να γράψει τραγούδια για την Γκαλ. Το τραγούδι του Gainsbourg "N'écoute pas les idoles" ("Μην ακούτε τα είδωλα") έγινε το δεύτερο single της Γκαλ ; κατέκτησε την κορυφή των γαλλικών charts τον Μάρτιο του 1964 και παρέμεινε στην ίδια θέση για τρεις εβδομάδες.
 Την ίδια περίοδο, η Γκαλ ξεκίνησε τις live εμφανίσεις της, ανοίγοντας την συναυλία του Σάσα Ντίστελ στο Βέλγιο. Συνεργάστηκε με τον μάνατζερ του Ντίστελ, Maurice Tézé, που την βοήθησε να δημιουργήσει ένα προσωπικό ρεπερτόριο, σε αντίθεση με τους σύγχρονούς της τραγουδιστές που τραγουδούσαν αγγλόφωνες επιτυχίες στα γαλλικά. Οι ενορχηστρώσεις από τον Alain Goraguer της επέτρεψαν να ενσωματώσει στην μουσική της στοιχεία τζαζ και στοιχεία παιδικών τραγουδιών. Παραδείγματα τέτοιου μικτού μουσικού στυλ αποτέλεσε το "Jazz à gogo" (από τον Alain Goraguer και τον Ρόμπερτ Γκαλ) και το "Mes premières vraies vacances" (από τον Jacques Datin και τον Maurice Vidalin). Η συνεργασία ανάμεσα στην Γκαλ και τον Gainsbourg οδήγησε στην δημιουργία αρκετών δημοφιλών singles και συνεχίστηκε το καλοκαίρι του 1964 με την επιτυχία "Laisse tomber les filles" ("Άσε τα κορίτσια μόνα") που την ακολούθησε η επιτυχία "Christiansen" από τους Datin-Vidalin. Ο Gainsbourg ηχογράφησε το γέλιο της Γκαλ για να το χρησιμοποιήσει στο τραγούδι Pauvre Lola ("Φτωχή μου Λόλα"), ένα κομμάτι στο άλμπουμ του Gainsbourg Percussions που κυκλοφόρησε το 1954.
 1965
 Έχοντας προηγουμένως αρνηθεί, η Γκαλ ενέδωσε στους μάνατζέρ της στα τέλη του 1964 και ηχογράφησε ένα single το οποίο απευθυνόταν στα παιδιά. Το τραγούδι "Sacré Charlemagne" ("Άγιος Καρλομάγνος"), γραμμένο από τον πατέρα της, και με μουσική από τον George Liferman, έγινε επιτυχία το 1965, πουλώντας 2,000,000 αντίτυπα και κατακτώντας την πρώτη θέση.
 Eurovision
 Η Γκαλ επιλέχθηκε τότε να εκπροσωπήσει το Λουξεμβούργο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1965. Από τα δέκα προτεινόμενα τραγούδια, η ίδια επέλεξε το "Poupée de cire, poupée de son" του Gainsbourg. Στις 20 Μαρτίου 1965, ο Gainsbourg, η Γκαλ και ο Goraguer συμμετείχαν στους τελικούς του Διαγωνισμού Τραγουδιού στην Νάπολη, όπου το τραγούδι φέρεται "να απογοήτευσε τους υπεύθυνους στις πρόβες επειδή παρέμενε αρκετά μακριά από το είδος τραγουδιών που ακούγονταν συνήθως στον Διαγωνισμό μέχρι την στιγμή εκείνη".
 Αν και η εμφάνισή της Γκαλ την βραδιά του τελικού μάλλον δεν ήταν η καλύτερή της - ένας κριτικός γράφει ότι η εμφάνιση της Γκαλ ήταν "πολύ μακριά από την τέλεια", άλλος σημειώνει ότι "η φωνή της δεν είχε ένταση και η χροιά της ήταν χλωμή" και όταν η Γκαλ αποκάλεσε τον Κλωντ Φρανσουά ως τον εραστή της αμέσως μετά το τέλος της εμφάνισής της, εκείνος της φώναξε "Τραγούδησες απαίσια!" - το τραγούδι εντυπωσίασε την επιτροπή και κατέκτησε την πρώτη θέση. Ήταν η πρώτη φορά που δεν κέρδισε μπαλάντα τον Διαγωνισμό.
 Η επιτυχία αυτή στην Eurovision έκανε την Γκαλ ακόμα πιο γνωστή πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης και η ίδια ηχογράφησε το "Poupée de cire, poupée de son" στα γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και ιαπωνικά. Φαίνεται πως καμιά αγγλική έκδοση του τραγουδιού δεν έχει κυκλοφορήσει από την ίδια την Φρανς Γκαλ, παρόλο που η Αγγλίδα τραγουδίστρια της δεκαετίας του 1960 Twinkle δημιούργησε μια έκδοση του τραγουδιού στην αγγλική γλώσσα.
 Με το ίδιο τραγούδι η Γκαλ ήταν στους 14 φιναλίστ για το πιο δημοφιλές τραγούδι της Γιουροβίζιον, που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του εορτασμού των 50 χρόνων της διοργάνωσης το 2005 στην Κοπεγχάγη της Δανίας.
 Καλοκαιρινή περιοδεία
 Το 1965 η Γκαλ έκανε επί αρκετούς μήνες περιοδεία στην Γαλλία μαζί με το "Le Grand Cirque de France" ("Το Μεγάλο Τσίρκο της Γαλλίας"), έναν συνδυασμό από ραδιοφωνικά σόου και ζωντανό τσίρκο. Τα singles της συνέχισαν να έχουν επιτυχία, συμπεριλαμβανομένων των "Attends ou va-t'en" ("Περίμενέ με ή φύγε") και "Nous ne sommes pas des anges" ("Δεν είμαστε άγγελοι") του Gainsbourg. Έκανε μια ακόμα επιτυχία με το τραγούδι "L'Amérique" ("Αμερική") από τους Eddy Marnay και Guy Magenta.
 Περίληψη
 Ο Στιούαρτ Μέισον συνοψίζει αυτή την πρώιμη περίοδο της καριέρας της Γκαλ, μέχρι την νίκη της στην Γιουροβίζιον, ως εξής :Παρόλο που αρκετοί απέρριψαν την Γκαλ ως την γαλλόφωνη Lesley Gore, κάνοντας εμπορικά ποπ κομμάτια χαμηλής ουσίας περιεχομένου, οι επιτυχίες της από αυτή την περίοδο θεωρούνται πολύ καλύτερα από τα περισσότερα τραγούδια. Μόνο η Φρανσουάζ Χάρντυ δημιούργησε δίσκους παρόμοιων στάνταρντ κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου. Αν και η υψηλή, πρησμένη φωνή της Γκαλ θεωρούνταν κατά κάποιο τρόπο περιορισμένη, η ίδια κατέβαλλε την μεγαλύτερη προσπάθεια. Ακόμα και επιτυχίες όπως το "Sacré Charlemagne", ένα ντουέτο με κούκλες που ήταν οι πρωταγωνιστές ενός παιδικού σόου στην γαλλική τηλεόραση, έχουν μια ζωντανή γοητεία ; μελωδικότερα τραγούδια, όπως η με στοιχεία τζαζ μπαλάντα "Pense a Moi" και το λαμπρό ροκ "Laisse Tomber les Filles" ήταν τόσο καλά όσο οποιοδήποτε single παρήχθηκε στις ΗΠΑ και την Μεγάλη Βρετανία κατά την εποχή εκείνη.
 Κινηματογράφος
 Μετά την κυκλοφορία στις ΗΠΑ το 1965 μιας τηλεοπτικής ταινίας σε σκηνοθεσία Jean-Christophe Averty, η οποία αφιερώθηκε στα τραγούδια της Γκαλ, η τελευταία προσκλήθηκε από την Walt Disney να εμφανιστεί ως Αλίκη στην μουσική ταινία Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, αφότου είχε ήδη ενσαρκώσει την Αλίκη σε καρτούν το 1951. Αν και η Γκαλ επέμενε ότι δεν ήθελε να εμπλακεί με τον κινηματογράφο, αυτό ήταν το μόνο έργο που της άρεσε. Το έργο ακυρώθηκε μετά τον θάνατο του Disney το 1966.
 Το 1966 η Γκαλ εμφανίστηκε στην τηλεοπτική ταινία Viva Morandi, που έγινε στο ίδιο καλούπι με την ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι Giulietta degli Spiriti ("Juliet of the Spirits"). Ενσάρκωσε την "La Grâce" μαζί με την Christine Lebail, που ενσάρκωσε την "La Pureté", και οι δυο να τραγουδούν το "Les Sucettes" σε ένα κομμάτι που του δόθηκε το όνομα "Fantasy", σε μια ξεκάθαρη αναφορά στα σεξουαλικά υπονοούμενα του τραγουδιού. Εμφανίστηκε στην οθόνη το 1993 σε μια κινηματογραφική συνεργασία με την καλύτερη φίλη της, σκηνογράφο Telsche Boorman. Αυτό το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας του θανάτου της Boorman το 1996. Στην ταινία Gainsbourg (Vie héroïque), που κυκλοφόρησε στην Γαλλία τον Ιανουάριο του 2010 και βασίστηκε στο μυθιστόρημα του συγγραφέα-σκηνοθέτη Joann Sfar, η Sara Forestier ενσάρκωσε την Γκαλ.
 1966
 Το 1966 το παιδικό τραγούδι της "Les Leçons particulières" ("Private lessons") ήταν το θέμα της δημόσιας φήμης και δυσαρέσκειας ; το ίδιο συνέβη όταν ο Jean-Christophe Averty δημιούργησε την χορογραφία με μια ομάδα ανδρών για να απεικονίσει ένα άλλο παιδικό τραγούδι της, το "J'ai retrouvé mon chien" ("I've found my dog"), στο τηλεοπτικό πρόγραμμά του Les Raisins verts ("Green grapes").
 Ψυχεδελική εποχή και μετάβαση στην ενηλικίωση
 Στις αρχές του 1967, η Γκαλ τραγούδησε ένα ντουέτο με τον Maurice Biraud, La Petite, το οποίο περιγράφει την άρρωστη επιθυμία ενός νεαρού κοριτσιού από έναν φίλο του πατέρα της. Η διαμάχη που προέκυψε για αυτό το τραγούδι επισκίασε την κυκλοφορία του τραγουδιού Néfertiti του Gainsbourg από την Γκαλ την ίδια χρονιά. Το επόμενο single της Γκαλ ηχογραφήθηκε υπό την ενορχήστρωση του Άγγλου συνθέτη David Whitaker. Οι νέοι συγγραφείς Frank Thomas και Jean-Michel Rivat ήρθαν στο προσκήνιο. Έγραψαν το Bébé requin (Baby Shark), ένα τραγούδι που επέφερε μέτρια επιτυχία στην Γκαλ.
 Ακολούθησε το τραγούδι Teenie Weenie Boppie, και αυτό από τον Gainsbourg, που περιγράφηκε ως "ένας περίεργος ήχος με θέμα ένα ταξίδι το οποίο με κάποιο τρόπο αναφέρει τον Μικ Τζάγκερ". Ο Gainsbourg τότε τραγούδησε ένα αντι-καπιταλιστικό τραγούδι με την Γκαλ, Qui se souvient de Caryl Chessman? ("Anyone remember Caryl Chessman?")
 Ο Στιούαρτ Μέισον έγραψε για αυτή την περίοδο : "Η ψυχεδελική εποχή βρήκε την Γκαλ, υπό την καθοδήγηση του Gainsbourg, να τραγουδά συνεχώς περίεργα τραγούδια"
 Ο επόμενος δίσκος της C'est toi que je veux ("It's You That I Want"), μαζί με τον Whitaker, απέτυχε ξανά να κάνει αίσθηση. Με μια πληθώρα ηχογραφήσεων στα τέλη της δεκαετίας του 1960, κανένα από αυτά να μην γίνεται επιτυχία, και κάνοντας την μετάβαση από την εφηβεία στον ενήλικα καλλιτέχνη, η Γκαλ αντιμετώπισε μερικές προκλήσεις καθ'αυτή την περίοδο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ο Μέισον έγραψε :Μην όντας πλέον έφηβη, αλλά χωρίς μια νέα προσωπικότητα για να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της, (και χωρίς την βοήθεια του Gainsbourg, που αφιέρωνε τον χρόνο του στους δικούς του δίσκους και στην σύζυγό του Τζέιν Μπέρκιν), η Γκαλ αγωνίστηκε επίπονα τόσο εμπορικά όσο και καλλιτεχνικά. Μια αλλαγή στο όνομα από Philips σε BASF το 1972 δεν άλλαξε τα πράγματα ..."
 Καριέρα στα γερμανικά
 Παρόλο που αγωνίζονταν να πετύχει στην πατρίδα της, η Γκαλ συχνά ηχογραφούσε τραγούδια στην Γερμανία από το 1966 μέχρι το 1972, μαζί με τον συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας Werner Müller. Είχε μια πετυχημένη καριέρα στην Γερμανία με τραγούδια των Horst Buchholz και Giorgio Moroder: Love, l'amour und Liebe (1967), Hippie, hippie (1968), Ich liebe dich, so wie du bist (I love you the way you are) (1969) και Mein Herz kann man nicht kaufen (My heart is not for sale) (1970).
 Μερικές από τις άλλες γερμανικές επιτυχίες της ήταν : Haifischbaby (Bébé requin), Die schönste Musik, die es gibt (The most beautiful music there is/Music To Watch Girls By), Was will ein Boy (What does a boy want?) (1967), Ja, ich sing (Yes, I sing), A Banda (Zwei Apfelsinen im Haar) (Two oranges in my hair), Der Computer Nr. 3 (1968), Ein bisschen Goethe, ein bisschen Bonaparte (A little Goethe, a little Bonaparte), I like Mozart(1969), Dann schon eher der Piano player (Then rather the piano player) (1970), Komm mit mir nach Bahia, Miguel (Come with me to Bahia, Miguel) (1972).
 Michel Berger
 Η Γκαλ ξελογιάστηκε από την μουσική του Berger όταν άκουσε το τραγούδι του "Attends-moi" το 1973. Κατά την διάρκεια μιας ραδιοφωνικής εκπομπής, η Γκαλ ρώτησε την γνώμη του για τα τραγούδια που ο τότε παραγωγός της ήθελε να ηχογραφεί. Παρόλο που ήταν ανήσυχος για την ποιότητα των τραγουδιών, δεν ετίθετο θέμα συνεργασίας.
 Έξι μήνες αργότερα, το 1974, αφού έκανε τα φωνητικά για το τραγούδι "Mon fils rira du rock'n'roll" στον καινούριο δίσκο του Berger, ο μάνατζερ της Γκαλ ζήτησε από αυτόν να της γράψει τραγούδια. Η Γκαλ είχε ήδη αποφασίσει ότι "θα είναι αυτός και κανένας άλλος". Το 1974 το "La Déclaration d'amour" ήταν το πρώτο τραγούδι από μια σειρά επιτυχιών που σηματοδότησε μια καμπή στην καριέρα της Γκαλ. Στο μεταξύ, οι δυο καλλιτέχνες, των οποίων η σχέση έγινε κάτι παραπάνω από μουσική, παντρεύτηκαν στις 22 Ιουνίου 1976. Μετά τον γάμο τους, η Γκαλ τραγούδησε μόνο τραγούδια του Berger. Έμειναν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατό του το 1992.
 Προσωπική ζωή
 Η Pauline, το μεγαλύτερο παιδί της Γκαλ με τον Michel Berger, διαγνώστηκε με κυστική ίνωση αμέσως μετά την γέννησή της. Η Γκαλ και ο Berger αποφάσισαν να αφήσουν τις ελπίδες τους στην πρόοδο της ιατρικής έρευνας και να κρατήσουν τα στοιχεία για την κατάσταση υγείας της Pauline κρυφά από το ευρύ κοινό. Σύναψε ένα ειδικό σύμφωνο με τον σύζυγό της ώστε να εναλλάσσουν τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις προκειμένου να φροντίζουν την κόρη τους με την ελπίδα ότι θα βρεθεί μια θεραπεία. Η Pauline πέθανε το Δεκέμβριο του 1997 εξαιτίας αυτού. Τον Απρίλιο του 1993 διαγνώστηκε ότι η Γκαλ είχε καρκίνο του μαστού, ο οποίος θεραπεύτηκε με επιτυχία. Μετά τον θάνατο της κόρης της, η Γκαλ έκανε περιστασιακές δημόσιες εμφανίσεις.
 Ο γιος της Raphaël είναι μουσικός. Ως ένδειξη προσφοράς στην καριέρα της, μια ταινία ντοκιμαντέρ γυρίστηκε το 2001, France Gall par France Gall ("France Gall from France Gall"). Εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν το ντοκιμαντέρ όταν προβλήθηκε στην γαλλική τηλεόραση εκείνη την χρονιά. Η Γκαλ εμφανίστηκε το 2007 στο ντοκιμαντέρ του καναλιού France 2, Tous pour la musique ("All For Music"), σηματοδοτώντας την 15η επέτειο από τον θάνατο του Michel Berger. Ήταν διευθύντρια του γαλλικού φιλανθρωπικού ιδρύματος Coeurs de Femmes ("Women's Hearts") και τακτική παίκτης πόκερ μέχρι τον θάνατό της.
 Θάνατος
 Η Γκαλ πέθανε από μια λοίμωξη στο Αμερικανικό Νοσοκομείο του Παρισιού, στο Νεϊγύ-συρ-Σεν, σε ηλικία 70 ετών.
 Δισκογραφία
 Singles
 "Ne sois pas si bête" (Σεπτέμβριος 1963)
 "Laisse tomber les filles" (1964)
 "Sacré Charlemagne" (1964)
 "N'écoute pas les idoles" (1964)
 "Laisse tomber les filles" (1964)
 "Poupée de cire, poupée de son" (1965)
 "Attends ou va-t'en" (1965)
 "Baby pop" (1966)
 "Les sucettes" (1966)
 "Bébé requin" (1967)
 "Toi que je veux" (1967)
 "La déclaration" (Μάιος 1974)
 "Mais aime la" (Οκτώβριος 1974)
 "Comment lui dire?" (1975)
 "Ce soir je ne dors pas" (Απρίλιος 1976)
 "Ca balance pas mal à Paris" (ντουέτο με τον Michel Berger) (Ιούνιος 1976)
 "Musique" (Μάιος 1977)
 "Si, maman si" (Οκτώβριοςr 1977)
 "Le meilleur de soi-même" (Ιανουάριος 1978)
 "Viens je t'emmène" (Μάρτιος 1978)
 "Besoin d'amour" (Ιανουάριος 1979)
 "Il jouait du piano debout" (Ιούνιος 1980)
 "Bébé, comme la vie" (Οκτώβριος 1980)
 "Les Aveux / Donner pour donner" (ντουέτο με τον Elton John, Οκτώβριος 1980)
 "Tout pour la musique / Résiste" (Οκτώβριος 1981)
 "Amor También (Tout le monde chante)" (Μάιος 1982)
 "Débranche" (6 Απριλίου 1984)
 "Hong Kong Star" (17 Σεπτεμβρίου 1984)
 "Calypso" (4 Φεβρουαρίου 1985)
 "Cézanne peint" (20 Μαΐου 1985)
 "Babacar" (3 Απριλίου 1987)
 "Ella, elle l'a" (24 Αυγούστου 1987)
 "Évidemment" (7 Μαρτίου 1988)
 "Papillon de nuit" (12 Σεπτεμβρίου 1988)
 "La chanson d'Azima" (20 Μαρτίου 1989)
 "Laissez passez les rêves" (29 Μαΐου 1992)
 "Superficiel et léger" (12 Οκτωβρίου 1992)
 "Les élans du coeur" (15 Ιανουαρίου 1993)
 "Mademoiselle Chang (live)" (6 Μαΐου 1993)
 "Si, maman si (live)" (5 Νοεμβρίου 1993)
 "Il jouait du piano debout (live)" (Δεκέμβριος 1993)
 "La négresse blonde (live)" (2 Φεβρουαρίου 1994)
 "Paradis Blanc (live)" (15 Μαρτίου 1994)
 "Les princes des villes" (14 Νοεμβρίου 1994)
 "Plus haut" (15 Μαρτίου 1996)
 "Privée d'amour" (5 Νοεμβρίου 1996)
 "Message personnel" (25 Οκτωβρίου 1996)
 "Résiste (remix)" (14 Φεβρουαρίου 1997)
 "Attends ou va-t'en (live)" (15 Μαΐου 1997)
 "La seule chose qui compte" (20 Αυγούστου 2004)
 Άλμπουμ
 France Gall (1976)
 Dancing disco (1977)
 France Gall Live (live album1978)
 Starmania (various artists) (16 Οκτωβρίου 1978)
 Paris, France (1980)
 Tout pour la musique (1981)
 Palais des Sports (live album, 1982)
 Débranche (1984)
 France Gall au Zénith (live album, 1985)
 Babacar (1987)
 Le Tour de France 88 (live album, 1988)
 Double jeu (με τον Michel Berger, 1992)
 Simple je (Débranchée à Bercy 93) (live album, 1993)
 Simple je (Rebranchée à Bercy 93) (live album, 1994)
 France (1996)
 Concert public (Olympia) / concert privé (concert acoustique) (1997)
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Βιογραφία της France Gall
 Αφιέρωμα στο Gainsbourg: France Gall
 Παραπομπές
 Γαλλίδες τραγουδίστριες
 Συμμετέχοντες στη Eurovision
 Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 30.8.2008
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 223/40
 Ordonanța Tribunalului de Primă Instanță din 26 iunie 2008 — Gibtelecom/Comisia Comunităților Europene
 (Cauze conexate T-433/03, T-434/03, T-367/04 și T-244/05) (1)
 („Concurență - Telecomunicații - Decizii de clasare a plângerilor întemeiate pe articolul 86 CE - Neprecizarea poziției Comisiei cu privire la plângerile întemeiate pe articolul 86 CE - Acțiune în anulare - Acțiune în constatarea abținerii de a acționa - Dispariția obiectului litigiului pe parcursul procesului - Nepronunțare asupra fondului’)
 (2008/C 223/67)
 Limba de procedură: engleza
 Părțile
 Reclamantă: Gibtelecom Ltd (Gibraltar) (reprezentanți: M. Llamas, barrister și B. O'Connor, solicitor)
 Pârâtă: Comisia Comunităților Europene (reprezentanți: inițial F. Castillo de la Torre și A. Whelan, ulterior F. Castillo de la Torre, agenți)
 Obiectul
 Pe de o parte, o cerere de anulare a pretinselor decizii ale Comisiei, din data de 17 octombrie 2003, 5 iulie 2004 și 26 aprilie 2005, de clasare a două plângeri prin care Comisia era invitată să acționeze, în temeiul articolului 86 CE alineatul (3) CE pentru face să înceteze încălcările dreptului comunitar pretinse a fi comise de Regatul Spaniei și pe de altă parte, o cerere de constatare, în conformitate cu articolul 232 CE, a faptului că prin abținerea de a-și preciza poziția cu privire la măsurile pe care înțelegea să le ia în legătură cu anumite aspecte ale uneia dintre plângerile citate anterior, Comisia nu și-a îndeplinit obligațiile care îi revin în temeiul dreptului comunitar.
 Dispozitivul
 1)
 Constată că nu mai este necesar să se pronunțe asupra fondului cauzei.
 2)
 Constată că nu mai este necesar să se pronunțe asupra cererii de intervenție depuse de Regatul Spaniei în cauza T-367/04.
 3)
 Gibtelecom Ltd și Comisia suportă fiecare propriile cheltuieli de judecată.
 (1) JO C 59, 6.3.2004.


type: other

text:
Responsabilità civile dei magistrati: l'abrogazione del filtro di ammissibilità non è applicabile ai giudizi promossi prima della sua entrata in vigore
 Alessandro Schillaci, dottore | 11 gennaio 2016
 Cass. Civ., Sez. III, sent. 8 luglio 2015 (dep. 15 dicembre 2015), n. 25216
 Con sentenza n. 25216/2015 la Terza Sezione civile della Corte di Cassazione è tornata ad occuparsi dell'operatività del principio del tempus regit actum in materia di responsabilità civile dei magistrati, recentemente oggetto di riforma legislativa.
 La legge 27 febbraio 2015, n. 18, entrata in vigore il 19 marzo 2015, ha apportato alcune modifiche significative all'impianto originario della legge 13 aprile 1988, n. 117.
 Tra le modifiche si segnala, in particolare, l'art. 3 co. 2 della legge di riforma, con cui è stato espressamente abrogato l'art. 5 l. n. 117 del 1988, che richiedeva, nei giudizi promossi contro lo Stato per ottenere il risarcimento dei danni derivanti da atti o provvedimenti dei magistrati, la c.d. udienza filtro di ammissibilità.
 Il sindacato sull'ammissibilità della domanda concerneva essenzialmente il rispetto dei presupposti inerenti l'azione risarcitoria e una preliminare verifica
 della sua non manifesta infondatezza in base agli artt. 2 e 3 l. n. 117 del 1988.
 Il Tribunale in composizione collegiale, su richiesta del giudice istruttore, deliberava in camera di consiglio, sentite le parti, entro 40 giorni dalla rimessione, dichiarando se la domanda fosse ammissibile o meno.
 Nel primo caso, il collegio disponeva la prosecuzione del giudizio davanti al giudice istruttore. Nel secondo caso, il più frequente, con decreto motivato la domanda veniva dichiarata inammissibile. In quest'ultima ipotesi, il decreto poteva essere impugnato mediante reclamo dinanzi alla Corte d'appello nel termine di 10 giorni. L'eventuale rigetto del reclamo, emesso dalla Corte d'appello, sempre in camera di consiglio e nel termine di 40 giorni dal reclamo, consentiva all'interessato di esperire il ricorso per Cassazione.
 Nel caso di specie il ricorrente, con memoria integrativa del ricorso per Cassazione, sollevava la questione relativa all'intervenuta abrogazione del preventivo giudizio di ammissibilità stabilito dall'art. 5 l. n. 117 del 1988.
 Muovendo da tali premesse, il ricorrente sosteneva l'immediata applicabilità dell'art. 3 co. 2 l. n. 18 del 2015 nel giudizio in corso e la conseguente abrogazione dell'udienza filtro, facendo leva sui seguenti argomenti:
 - la norma abrogata (art. 5 l. n. 117 del 1988), così come la norma abrogativa (art. 3 co. 2 l. n. 18 del 2015) hanno entrambe natura processuale. Di
 conseguenza, in applicazione del principio del tempus regit actum, dovrebbe trovare immediata operatività la nuova disciplina, in mancanza di una disposizione transitoria volta a regolare diversamente tale successione di norme;
 - l'immediata applicabilità della nuova normativa anche al giudizio in corso si evince dal testo dell'art. 1 l. n. 18 del 2015, nonché dalla circostanza che l'abrogato art. 5 l. n. 117 del 1988 prevedeva che il ricorso venisse deciso in camera di consiglio, mentre nel caso di specie era stata fissata l'udienza pubblica per la discussione del ricorso.
 La Corte di Cassazione ha accolto solo in parte le argomentazioni proposte dal ricorrente; in particolare, ha risolto in senso favorevole la questione relativa alla natura processuale della normativa posta in successione temporale.
 In relazione alla natura dell'abrogato art. 5 l. n. 117 del 1988, la Suprema Corte ha osservato, peraltro richiamando alcuni precedenti (Corte Cost., sent. 11-19 gennaio 1989, n. 18; sent. 9-22 ottobre 1990, n. 468), che la previsione del giudizio di ammissibilità della domanda, pur nella funzione di garantire i valori di indipendenza e autonomia della funzione giurisdizionale, mantiene la sua natura processuale.
 Tale natura si desume dal fatto che si tratta di disposizione volta a definire i requisiti necessari e inderogabili per la proposizione in giudizio della domanda di responsabilità del magistrato, non anche per una sua definizione nel merito.
 Essa trova quindi collocazione all'interno di quelle norme volte a regolare il corretto esercizio dell'azione di responsabilità civile, come le regole speciali di competenza o quelle che stabiliscono particolari termini o modalità.
 In questo quadro, il giudizio per la delibazione preliminare di ammissibilità della domanda era finalizzato ad escludere le azioni risarcitorie temerarie e intimidatorie, a tutela dei principi costituzionali di cui agli artt. 101, 104, 108 e 111 Cost..
 La natura processuale è stata riconosciuta anche in relazione all'art. 3 co. 2 della l. n. 18 del 2015, senza soluzione di continuità rispetto alla precedente normativa.
 Ciò chiarito, la Suprema Corte si è discostata dalle prospettazioni del ricorrente in ordine alla seconda questione.
 Il carattere processuale della normativa abrogata e di quella sopravvenuta non comportano, secondo la Corte, l'applicabilità immediata di quest'ultima ai giudizi pendenti al momento dell'entrata in vigore della l. n. 18 del 2015, vale a dire ai giudizi introdotti con ricorso depositato prima del 19 marzo 2015.
 Peraltro la rigorosa applicazione del principio del tempus regit actum conduce a conseguenze diametralmente opposte a quelle sostenute dal ricorrente nella memoria successiva al ricorso principale, notificato il 19 febbraio 2015 e depositato in data 26 febbraio 2015.
 Sul punto la Corte ha richiamato preliminarmente l'art. 11 co. 1 disp. prel. c.c., in base al quale: "La legge non dispone che per l'avvenire: essa non ha effetto retroattivo".
 L'applicazione del suddetto principio alle norme procedurali comporta che ogni atto del processo tragga la sua validità ed efficacia direttamente dalla legge vigente al tempo del compimento. In particolare:
 - la nuova normativa può trovare applicazione nei giudizi pendenti con riferimento a tutti agli atti ancora da compiere;
 - al contempo, è fatta salva la validità ed efficacia degli atti compiuti nel vigore della normativa abrogata.
 Muovendo da tali presupposti, la Suprema Corte in seguito ha affermato che:
 - non è consentito applicare retroattivamente una norma processuale in relazione agli atti già compiuti sotto la previgente disciplina;
 - allo stesso modo, non è permesso associare agli atti già compiuti una serie di effetti che, in base alla legge del tempo in cui furono posti in essere, essi non avevano (e che risultano determinati dalla normativa sopravvenuta).
 Con questo la Corte non ha inteso aderire alla tesi dottrinale del tempus regit processum, secondo cui la normativa sopravvenuta non dispone che per i processi futuri o, quanto meno, per i gradi di giudizio futuri. Si intende tuttavia valorizzare tale impostazione nella parte in cui attribuisce rilievo all'oggetto della singola norma processuale e, dunque, alla relativa fattispecie astratta che essa disciplina.
 Sotto questo profilo, l'art. 5 l. n. 117 del 1988 non regolava semplicemente un atto processuale di parte, ma predisponeva un giudizio preliminare di delibazione che la norma sopravvenuta ha abrogato nella sua interezza.
 Le condizioni di ammissibilità dell'azione risarcitoria devono essere quindi apprezzate dal giudice secondo la disciplina processuale vigente all'epoca della proposizione della domanda, non potendosi ricollegare a questa effetti riconosciuti soltanto dalla normativa sopravvenuta.
 In definitiva, l'intervento di una norma che abroga in toto la precedente non può che dispiegare i propri effetti in relazione alle domande proposte successivamente all'entrata in vigore della novella.
 Pertanto il giudice chiamato a svolgere un esame retrospettivo delle attività fino a quel momento compiute, ne stabilisce la validità in base alla legge vigente al tempo in cui l'atto è stato formato, essendo la retroattività della legge processuale un effetto che può essere previsto dal legislatore con norme transitorie, ma che non può essere liberamente ritenuto dall'interprete.
 Lo impone peraltro un principio di coerenza, secondo cui l'applicazione della disciplina sopravvenuta all'atto da compiersi deve risultare coerente con la serie degli atti anteriori. Non si può infatti attribuire al principio dell'operatività immediata un'incidenza tale da compromettere l'unità e coerenza interna del singolo procedimento, pena un'indebita applicazione retroattiva della nuova legge, in ogni caso non consentita.
 Ad ulteriore conforto la Suprema Corte ha rilevato come sotteso all'operatività dell'art. 11 disp. prel. c.c. vi sia anche l'affidamento legislativo idoneo a precludere che gli effetti dell'atto processuale, già esistente al momento dell'entrata in vigore della nuova disposizione, non siano improvvisamente da questa regolati.
 In relazione a ciò, non si può nemmeno trascurare la giusta aspettativa di chi, avendo scelto di promuovere un giudizio in riferimento alle prescrizioni di rito vigenti al tempo in cui ha proposto la domanda, si veda in corso di causa alterare in peius, in base alle nuove regole, la possibilità di uscirne vincitore o, per converso, di resistere con successo all'altrui pretesa.
 Passando ad analizzare il riferimento all'art. 1 l. n. 18 del 2015, la Suprema Corte ha precisato come tale richiamo non risulti dirimente.
 Tale norma enuncia le finalità delle modificazioni apportate alla legge n. 117 del 1988, ma è da escludere che operi come disposizione transitoria nel senso preteso dal ricorrente.
 Sul punto va chiarito che, ai sensi dell'art. 1 l. n. 18 del 2015: "La presente legge introduce disposizioni volte a modificare le norme di cui alla legge 13 aprile 1988, n. 117, al fine di rendere effettiva la disciplina che regola la responsabilità civile dello Stato e dei magistrati, anche alla luce dell'appartenenza dell'Italia all'Unione europea".
 L'interpretazione letterale e sistematica della disposizione e le ragioni della sua introduzione depongono, secondo la Suprema Corte, in tutt'altro senso.
 A questo proposito, è noto che la riforma legislativa in materia di responsabilità dei magistrati sia conseguente all'accertato contrasto della previgente normativa italiana con il diritto dell'Unione europea per le limitazioni che essa poneva.
 Con sentenza 24 novembre 2011 (C-379/2010), la Corte di Giustizia UE ha accertato l'incompatibilità della disciplina italiana nella parte in cui escludeva qualsiasi responsabilità per i danni arrecati, a seguito di una violazione del diritto dell'Unione, imputabile a un organo giudiziale di ultimo grado; ciò, in particolare, quando la violazione risultava da interpretazione di norme di diritto o da valutazione di fatti e prove.
 Tale contrasto della normativa italiana rispetto al diritto comunitario veniva accertato anche in relazione alle limitazioni di responsabilità ai soli casi di dolo o colpa grave, escludendo qualsivoglia rilievo alle ipotesi di violazione manifesta del diritto vigente.
 Ebbene, la sentenza in questione, considerato l'avvio di una procedura di infrazione da parte della Commissione europea, ha occasionato l'approvazione della legge n. 18 del 2015.
 In tal senso, l'art. 1 della novella enuncia lo scopo della riforma della legge sulla responsabilità civile.
 Tuttavia, precisa la Corte di Cassazione, dalla sua formulazione non è dato rinvenire alcun indice letterale o sistematico che induca ad attribuire alla disposizione il
 significato di deroga al principio generale dell'irretroattività della legge sopravvenuta, così come espresso dall'art. 11 disp. prel. c.c.. Non si tratta quindi di una norma derogatoria rispetto alla disciplina generale in materia di successione delle leggi processuali nel tempo.
 A ciò va aggiunto che la Corte di Giustizia UE non ha esaminato la compatibilità con il diritto comunitario della previsione dell'udienza filtro di cui all'abrogato art. 5 l. n. 117 del 1988.
 Sotto questo profilo, non è nemmeno sostenibile che il giudice nazionale debba disapplicare quest'ultima disposizione alla stregua delle regole elaborate dalla giurisprudenza comunitaria, che vertono su altri profili caratterizzanti la previgente disciplina italiana in materia di responsabilità civile dei magistrati.
 In definitiva, il contrasto ravvisato dalla Corte di Giustizia UE, proprio perché riguardava un diverso profilo, non può valere ad attribuire efficacia retroattiva alla norma che ha abrogato il giudizio di ammissibilità. Ciò anche in considerazione delle numerose pronunce in materia della giurisprudenza costituzionale e di legittimità con cui si è ritenuto il giudizio di delibazione conforme ai parametri costituzionali, oltre che compatibile con il diritto dell'Unione europea e la giurisprudenza comunitaria (ex ultimis: Cass. Civ., Sez. III, sent., 03 gennaio 2014, n. 41).
 La Suprema Corte infine ha sottolineato l'inconsistenza del riferimento alla trattazione in pubblica udienza del ricorso che, ad avviso del ricorrente, comprovava l'applicazione del nuovo rito al giudizio in corso.
 A sostegno di ciò, la Corte ha richiamato un precedente arresto in cui si era affermato che, in tema di responsabilità civile dei magistrati e con particolare riguardo alla fase di ammissibilità della domanda risarcitoria, non si rinvengono argomenti testuali dai quali desumere che il rito camerale debba essere adottato anche per la trattazione e deliberazione del ricorso per Cassazione avverso il decreto pronunciato dalla Corte d'appello in sede di reclamo (Cass. Civ., sent. 13 dicembre 1999, n. 13919).
 In conclusione, la Corte di Cassazione ha escluso l'operatività della nuova normativa nel procedimento in corso, con particolare riguardo alla previsione che abroga espressamente l'udienza filtro.
 A tal proposito, ha affermato il seguente principio di diritto:
 "La sopravvenuta abrogazione della disposizione di cui all'art. 5 della legge 13 aprile 1988, n. 117, per effetto dell'art. 3, comma 2, della legge 27 febbraio 2015, n. 18, non esplica efficacia retroattiva, onde l'ammissibilità della domanda di risarcimento dei danni cagionati nell'esercizio delle funzioni giudiziarie deve essere delibata alla stregua delle disposizioni processuali vigenti al momento della sua proposizione. Il giudizio di ammissibilità previsto dall'art. 5 cit. pertanto prosegue secondo le norme proposte da questa disposizione qualora la domanda sia stata avanzata con ricorso depositato prima del 19 marzo 2015, data di entra in vigore della legge n. 18 del 2015".
 Nel caso di specie, la domanda giudiziale era stata proposta in data 7 ottobre 2013 convenendo in giudizio lo Stato italiano, ai sensi della l. 117 del 1988, dinanzi al Tribunale di Trento.
 Non rileva dunque che sia entrata in vigore, in concomitanza con la pendenza del suddetto procedimento davanti alla Corte di Cassazione, la nuova disciplina sulla responsabilità dei magistrati.
 Conseguentemente, la Suprema Corte non ha potuto esimersi dal valutare nella presente causa la sussistenza dei profili caratterizzanti il giudizio di ammissibilità di cui all'abrogato art. 5 l. n. 117 del 1988.
 Per completezza, va segnalato che l'impostazione adottata dalla Terza Sezione civile della Corte di Cassazione si allinea ad altre pronunce recenti (Cass. Civ., Sez. I, sent. 17 aprile 2015, n. 7924; Cass. Civ., Sez. VI, ord. 14 maggio 2015, n. 9916).
 Sulla medesima questione si registra attualmente un contrasto nella giurisprudenza di merito.
 Secondo un primo orientamento (Trib. Trento, Sez. Civ., ord. 9 maggio 2015), il legislatore del 2015 ha innovato alla disciplina senza prevedere alcuna disposizione transitoria. Con la conseguenza che, in ragione della natura processuale della norma relativa al giudizio di ammissibilità, l'abrogazione di quest'ultima non può che essere immediata e applicabile ai giudizi in corso.
 Per un secondo orientamento (Trib. Campobasso, Sez. Civ., decr., 27 aprile 2015; Trib. Roma, Sez. II, ord. 22 maggio 2015), il principio del tempus regit actum consente un'applicazione immediata dello ius superveniens limitatamente ai singoli atti da compiere, non ammettendo uno stravolgimento dell'intero rito.
 L'adozione di un nuovo rito ad un processo già iniziato, in mancanza di norme transitorie che ciò autorizzano, si tradurrebbe infatti in una non consentita applicazione retroattiva di quell'insieme di regole sistematicamente organizzate in vista della statuizione giudiziale, in contrasto con l'art. 11 disp. prel. c.c.. A sostegno di ciò, militano ragioni di etica processuale giacché non è consentito mutare le regole del processo quando esso è in corso, in quanto le regole del contraddittorio devono essere previamente conoscibili dalle parti, impedendo che le stesse si trovino esposte all'alea delle modificazioni sopravvenute.
 Vi sono poi ragioni di economia processuale: l'assetto predisposto da un certo modus procedendi non può essere sconvolto da norme sopravvenute che rimettono inevitabilmente in discussione l'unità e la coerenza dell'intera attività processuale (in particolare nel rapporto tra precedente attività svolta e quella futura).
 Si segnala infine un terzo orientamento (Trib. Genova, Sez. I, ord. 30 giugno 2015), secondo il quale la disciplina del cd. filtro di ammissibilità non costituisce soltanto un istituto processuale, ma anche una guarentigia della giurisdizione a corredo dello statuto sostanziale della responsabilità del magistrato. In
 tal senso, l'udienza filtro fa parte di una disciplina complessa, con valore sostanziale e non meramente processuale. Da qui l'impossibilità di applicazione retroattiva della normativa sostanziale ai procedimenti in corso.
 Il contrasto in oggetto sembra comunque destinato a comporsi alla luce del recente intervento della Suprema Corte.


text:
Adresse dieser Seite: http://www.AGPF.de/Anerkennung.htm Zuletzt bearbeitet am 18.4.2002
 für Sekten und Psychogruppen?
 Staatssekretärin an MdB: Grundgesetzänderung unnötig
 Bundesverfassungsgericht 2 BvR 1500/97
 AGPF Aktuell I/1991: Scientology will Körperschaft werden
 Immer wieder behaupten Sekten, sie seien staatlich als Religion oder Kirche anerkannt.
 Diese Behauptung ist meistens falsch.
 Sie nutzt die Vieldeutigkeit des Wortes "anerkannt" aus.
 Letztlich gibt es nur eine Möglichkeit, eine staatliche Anerkennung zu erlangen:
 Die Anerkennung als Körperschaft des öffentlichen Rechts, die vom Grundgesetz für Religionsgemeinschaften ermöglicht wird.
 Eine Körperschaft des öffentlichen Rechts ist eine privilegierte Form der juristischen Person.
 Aus einer solchen Anerkennung folgt ein ganzes "Privilegienbündel".
 Zum Beispiel das Recht, Kirchensteuern einzunehmen.
 Einigen Sekten wurde und wird vorgehalten, dass sie die Rechte ihrer Anhänger missachten, insbesondere auch Grundrechte.
 Und dass sie es auch sonst mit der Gesetzestreue nicht so genau nehmen.
 Diese Sekten behaupten dann meist, dass eben jene Gesetze gerade nicht für Religionsgemeinschaften gelten.
 Die Frage war also: Kann eine Organisation anerkannt werden, die Gesetze verletzt?
 Diese Frage ist ebenso naheliegend wie einleuchtend.
 Wohl deshalb hat es bisher erst eine einzige Vereinigung überhaupt versucht, diese Anerkennung zu bekommen.
 Vom Ausgang dieses Verfahrens dürfte es abhängen, ob weitere Anträge gestellt werden.
 Das Bundesverwaltungsgericht hatte den Antrag mit der Begründung ablehnt, es fehle an der nötigen Loyalität zum Staat.
 Dagegen wurde Verfassungsbeschwerde eingelegt. Das Bundesverfassungsgericht 2 BvR 1500/97 wies die Beschwerde durch Urteil vom 19.12.2000 ab. Es komme zwar nicht auf die Loyalität zum Staat an, wohl aber auf die Gesetzestreue. Dabei gebe es Bedenken. Deshalb wurde das Verfahren an die unteren Instanzen zurückverwiesen und dort wird jetzt weiter geprüft.
 Am lautesten behauptet die Scientology-Organisation, sie sei als Religion vom Staat anerkannt. Tatsächlich hat die Scientology-Organisation schon vor Jahren einen entsprechenden Antrag angekündigt. Dazu:
 Deshalb hatte die Politik durchaus Grund für Überlegungen, ob dem nicht mit Hilfe einer Änderung des Grundgesetzes entgegen getreten werden müsse. Deshalb hat sich auch die Enquete-Kommission "Sogenannte Sekten und Psychogruppen" des Deutschen Bundestages mit dieser Frage befasst. Die Mehrheit sah keinen Handlungsbedarf. Die Arbeitsgruppe der SPD-Fraktion hingegen hat in einem Sondervotum empfohlen (Enquete-Bericht Bundestagsdrucksache 13/10950 Seite 156, Buchausgabe Seite 307):
 Dem Deutschen Bundestag wird empfohlen, in der 14. Wahlperiode Artikel 140 des Grundgesetzes daraufhin zu überprüfen, ob eine ausdrückliche Aufnahme der Kriterien der Rechtstreue und der Loyalität gegenüber dem demokratisch verfaßten Staat als Voraussetzungen für die Anerkennung einer Religionsgemeinschaft als Körperschaft des öffentlichen Rechts angebracht ist.
 Allerdings lässt auch das Urteil des Bundesverfassungsgerichts viele Fragen offen.
 So zum Beispiel, welche Anforderungen an die Beweise zu stellen sind.
 Denn manche Sekten agieren nach Art von Geheimgesellschaften.
 Dennoch vertritt heute die Bundesregierung die Auffassung, dass eine Grundgesetzänderung unnötig ist.
 Dr. Cornelie Sonntag-Wolgast, MdB
 Parlamentarische Staatssekretärin beim Bundesminister des Innern
 Renate Rennebach, MdB
 ich komme zurück auf unser Gespräch im Reichstag am 8. November 2001, in dem es in erster Linie um die Frage der Verleihung des Status einer Körperschaft des öffentlichen Rechts an Religions- und Weltanschauungsgemeinschaften ging.
 Ihre damalige Anregung, die Kriterien, die das Bundesverfassungsgericht in seiner Entscheidung zu den Zeugen Jehovas für die Verleihung des Status einer Körperschaft des öffentlichen Rechts aufgestellt hat, ausdrücklich ins Grundgesetz aufzunehmen, habe ich im Hause eingehend prüfen lassen.
 Lassen Sie mich zunächst noch einmal kurz die sich aus der Verfassung und aus der Rechtsprechung des Bundesverfassungsgericht ergebenden Voraussetzungen zur Anerkennung als Körperschaft des öffentlichen Rechts darstellen. Art. 140 GG i.V.m. Art. 137 Abs. 5 Satz 2 WRV erfordert den Antrag einer Religions- oder Weltanschauungsgemeinschaft, die durch ihre Verfassung und die Zahl ihrer Mitglieder die Gewähr der Dauer bietet. Das Bundesverfassungsgericht verlangt in seiner Entscheidung zur Verfassungsbeschwerde der Zeugen Jehovas (BVerfGE 102, 370) neben diesen geschriebenen Voraussetzungen die Rechtstreue der Religions- oder Weltanschauungsgemeinschaft. Danach muss die Religionsgemeinschaft die Gewähr dafür bieten, dass die ihr zu übertragende Hoheitsgewalt im Einklang mit den verfassungsrechtlichen und sonstigen gesetzlichen Bindungen ausgeübt wird und dass ihr künftiges Verhalten die in Art. 79 Abs. 3 GG umschriebenen fundamentalen Verfassungsprinzipien, die dem staatlichen Schutz anvertrauten Grundrechte Dritter sowie die Grundprinzipien des freiheitlichen Religions- und Staatskirchenrechts des Grundgesetzes nicht gefährdet.
 Die mit der Verleihung des Status als Körperschaft des öffentlichen Rechts einhergehenden besonderen Machtmittel und der erhöhte Einfluss in Staat und Gesellschaft bedingen insofern im Gegenzug die Beachtung besonderer Pflichten des Grundgesetzes zum Schutze der Rechte Dritter. Das Bundesverfassungsgericht stellt in seiner Entscheidung ausdrücklich klar, dass diese Anforderungen die Verleihung des Status einer Körperschaft des öffentlichen Rechts an eine Religions- oder Weltanschauungsgemeinschaft, gegen die der Staat zum Schutze grundrechtlicher Rechtsgüter einzuschreiten berechtigt oder gar verpflichtet wäre, verbieten.
 Im konkreten Verfahren der Zeugen Jehovas muss nun das OVG Berlin feststellen, ob die Rechtstreue der Zeugen Jehovas tatsächlich gegeben ist. Weder das Bundesverfassungsgericht noch das Bundesverwaltungsgericht konnten dies beurteilen, da beide Gerichte lediglich rechtliche Fragen klären.
 Die von Ihnen vorgeschlagene Festschreibung der Voraussetzung der Rechtstreue könnte durch eine Ergänzung des Art. 140 GG erfolgen. Bei einer entsprechenden Initiative für eine Grundgesetzänderung im Bereich des Staatskirchenrechts ist jedoch nicht auszuschließen, dass eine umfassende Diskussion über die staatskirchenrechtlichen Regelungen insgesamt bis hin zu Art. 7 GG ausgelöst werden würde. Dies sollte, im Hinblick auf die breite Diskussion im Zusammenhang mit dem Bericht der gemeinsamen Verfassungskommission (BT-Drs. 12/6000), die von der Bezugnahme auf Gott in der Präambel über das geltende Kirchensteuersystem, die .Arbeitnehmerrechte im kirchlichen Bereich, die Streichung der Regelung über den Religionsunterricht in Art. 7 Abs. 2 und 3 GG bis hin zu einer grundsätzlichen Neuordnung des Verhältnisses Staat und Kirche reichte, aus verfassungspolitischen Gründen vermieden werden.
 Der vorgeschlagenen Ergänzung würde zwar ein klarstellender Charakter zu kommen. An der Anerkennungspraxis der Länder und der gerichtlichen Prüfung würde sich jedoch durch die ausdrückliche Aufnahme des Kriteriums der Rechtstreue in die Verfassung nichts ändern. Die vom Verfassungsgericht aufgestellten Anforderungen sind bereits nach der geltenden Rechtslage sowohl von den zuständigen Landesbehörden bei der Entscheidung über einen Antrag auf Anerkennung als Körperschaft des öffentlichen Rechts als auch von den Gerichten bei der Überprüfung einer solchen Entscheidung zu berücksichtigen (vgl. auch § 31 Abs. 1 BVerfGG: Die Entscheidungen des Bundesverfassungsgerichts binden alle Gerichte und Behörden.).
 Die in einem Sondervotum der Arbeitsgruppe der SPD-Fraktion der Enquete-Kommission „Sog. Sekten und Psychogruppen" vor dem Urteil des Bundesverfassungsgerichts geäußerten Bedenken erscheinen nunmehr aufgrund der vom Bundesverfassungsgericht aufgestellten detaillierten Anforderungen ausgeräumt. Das Urteil des Bundesverfassungsgerichts hat klargestellt, dass nicht jede Religions- oder Weltanschauungsgemeinschaft, die die geschriebenen Voraussetzungen des Art. 140 GG i.V.m. 137 Abs. 5 Satz 2 WRV erfüllt, einen Anspruch auf Anerkennung hat. Vielmehr verbietet sich eine Verleihung des Status einer Körperschaft des öffentlichen Rechts, wenn das Merkmal der Rechtstreue im Sinne der Entscheidung nicht erfüllt ist. Eine Anerkennung von extremistischen religiösen Gruppierungen als Körperschaft des öffentlichen Rechts würde nach dieser Rechtssprechung nicht in Frage kommen. Die für die Anerkennung zuständigen Länder sind gerade im Hinblick auf islamistische Vereinigungen problembewusst, wie aus einem Erfahrungsbericht des Arbeitskreises der Kirchenreferenten der Länder und des Bundes hervorgeht.
 Zusammenfassend wird eine Änderung des Art. 140 GG im Hinblick auf die Anerkennungspraxis der Länder von hier aus für nicht notwendig erachtet. Die derzeit bestehende und historisch gewachsene Struktur des Staatskirchenrechts, die durch Art. 140 GG die maßgeblichen Artikel der WRV in das GG inkorporiert, ohne sie durch Ergänzungen des Art. 140 GG im Einzelfall zu modifizieren, bietet meines Erachtens durch die höchstrichterliche Präzisierung ausreichend Rechtssicherheit.
 Für Ihre Anregung zu überprüfen, ob durch eine Verfassungsänderung der Schutz vor extremistischen Gruppierungen verbessert werden kann, möchte ich Ihnen ausdrücklich danken.
 1. Version dieser Seite installiert am 17.4.2002


text:
Hooglandtafelboom (Cordia laevifrons is een struik of kleine boom die in 1935 voor het eerst geldig beschreven werd door de Amerikaanse botanicus Ivan Murray Johnston.
 De twijgen zijn donker en dichtbehaard maar worden gladder naar de top. De bladeren zijn dik, elliptisch tot langwerpig lansvormig of omgekeerd eivormig en meten 12–25 cm in lengte en 6–14 cm in de breedte. De bloemblaadjes zijn wit en vormen een gladde buis van 6 mm lang. De vrucht is glad, eivormig en ongeveer 10–14 mm lang
 De boom volgt het architecturele groeimodel van Prévost. In het geslacht Cordia geldt dit ook voor C. curassavica maar niet voor C. alliodora. Die soort volgt het model van Fagerlind.
 De boom komt in Suriname en het Franse departement Guyane voor.. Hij is een belangrijke component van het bos bij Paris Jacobkreek in Nickerie R. en is ook bij Snake Creek in Marataka R. in Guyana aangetroffen in een bostype dat vooral door Demerara-groenhart Ocotea rodiaei en moraboekea Mora gonggrijpii gekenschetst wordt.
 Het is een van de soorten die bostafelhout levert.
 Plant uit het Neotropisch gebied


text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 21998D0507(04)
 Euroopa Liidu Teataja L 134 , 07/05/1998 Lk 0005 - 0005
 EMP Ühiskomitee otsusnr 77/97,12. november 1997,millega muudetakse EMP lepingu II lisa (tehnilised normid, standardid, katsetamine ja sertifitseerimine)EMP ÜHISKOMITEE,võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on kohandatud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi "leping", eelkõige selle artiklit 98,ning arvestades, et:lepingu II lisa muudeti EMP Ühiskomitee 4. oktoobri 1997. aasta otsusega nr 68/97; [1]lepingusse tuleb lisada komisjoni 30. septembri 1996. aasta direktiiv 96/63/EÜ, millega muudetakse nõukogu direktiivi 76/432/EMÜ põllu- või metsamajanduslike ratastraktorite piduriseadmeid käsitlevate liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta, [2]ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE:Artikkel 1Lepingu II lisa II peatüki punktile 8 (nõukogu direktiiv 76/432/EMÜ) lisatakse järgmine taane:"— 396 L 0063: komisjoni direktiiv 96/63/EÜ, 30. september 1996 (EÜT L 253, 5.10.1996, lk 13)."Artikkel 2Komisjoni direktiivi 96/63/EÜ islandi- ja norrakeelne tekst, mis on lisatud käesoleva otsuse vastavates keeltes versioonidele, on autentne.Artikkel 3Käesolev otsus jõustub 14. veebruaril 1998 tingimusel, et kõik lepingu artikli 103 lõikes 1 ettenähtud teated on EMP Ühiskomiteele esitatud.Artikkel 4Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.Brüssel, 12. november 1997EMP Ühiskomitee nimeleesistujaE. Bull[1] EÜT L 30, 5.2.1998, lk 40.[2] EÜT L 253, 5.10.1996, lk 13.--------------------------------------------------


text:
L'initiative populaire « pour combattre la crise économique et ses effets » est une initiative populaire fédérale suisse, rejetée par le peuple et les cantons le .
 Contenu
 L'initiative propose d'insérer un nouvel article à la Constitution fédérale afin d'obliger la Confédération à prendre dans le .
 Dans ce but, l'initiative précise neuf mesures à mettre en place pour une durée de cinq ans, prolongeable à l'infini ; ces mesures touchent la protection des salaires, la création de postes de travail, le désendettement des entreprises agricoles et artisanales, l'assurance chômage, l'aide aux exportations et au tourisme et enfin la réglementation des capitaux et des cartels.
 Le texte complet de l'initiative peut être consulté sur le site de la Chancellerie fédérale.
 Déroulement
 Contexte historique
 La Grande Dépression de 1929 qui touche l'ensemble de l'Europe dans le premier quart du , ne se fait ressentir en Suisse, par rapport aux pays voisins, que quelques années plus tard grâce aux chantiers publics financés en grande partie par l'État. La crise, qui se fait sentir dès 1932 en Suisse, atteint son point maximum en 1935 lorsque le volume d'exportation de l'industrie baisse de plus de 60 %. Outre l'octroi de subventions à l'agriculture et l'introduction, sur le plan cantonal puis fédéral, d'un embryon d'assurance chômage, le gouvernement fédéral agit principalement sur le plan financier en imposant deux plans de redressement des finances qui se traduisent par la levée d'un impôt fédéral et par la hausse des taxes douanières sur les biens de consommation.
 Déçus par ces mesures jugées « dérisoires » et frappant principalement les classes les plus pauvres de la population, l'Union syndicale suisse, le mouvement des jeunes paysans et des associations d’employés rejoignent des membres du Parti socialiste suisse dans une « Communauté d’action nationale » qui lance cette initiative.
 Récolte des signatures et dépôt de l'initiative
 La récolte des nécessaires a débuté le . Le de la même année, l'initiative a été déposée à la chancellerie fédérale qui l'a déclarée valide le .
 Discussions et recommandations des autorités
 Le parlement et le Conseil fédéral recommandent tous deux le rejet de cette initiative. Dans son message de près de 80 pages adressé à l'assemblée, le Conseil fédéral s'élève vivement contre cette inititive qui, selon lui, et ; c'est, outre l'argumentation purement doctrinaire, sur le plan financier que le gouvernement attaque le plus les propositions des initiants qui ne proposent aucun autre moyen de financement que l'emprunt ou une inflation non contrôlée.
 Pendant la campagne de votation, les adversaires de l'initiative vont multiplier leurs efforts pour combattre celle-ci : les affiches de campagne, dont certaines réalisées par Charles L'Eplattenier font appel aux mythes fondateurs de la Suisse, les communications envoyées par l'Union patronale suisse à ses membres pour les rendre attentifs aux .
 Votation
 Soumise à la votation le , l'initiative est refusée par 15 4/2 cantons et par 57,2 % des suffrages exprimés. Le tableau ci-dessous détaille les résultats par cantons :
 Effets
 Malgré son refus populaire, l'initiative aura plusieurs effets, dus au score relativement serré des résultats et surtout à la participation exceptionnellement haute de plus de 80 % des citoyens. Le principal effet sera, en 1936 la décision du gouvernement fédéral de dévaluer le franc suisse de 30 %, permettant ainsi une reprise des exportations. Les deux camps politiques, violemment opposés pendant la campagne, se réconcilient partiellement en mettant en place l'Emprunt de défense nationale la même année qui favorise la création d'emplois tout en permettant de réarmer le pays ; cet accord sera l'un des prémices à la signature, en 1937 de la « Paix du travail » entre les patrons et les syndicats du pays.
 Notes et références
 Notes
 Références
 Initiative populaire fédérale
 Initiative populaire fédérale concernant les impôts
 Initiative populaire fédérale des années 1930
 Initiative populaire fédérale lancée par le Parti socialiste
 Initiative populaire fédérale lancée par l'Union syndicale suisse
 Initiative populaire « pour combattre la crise économique et ses effets »
 1935 en politique


text:
 28.3.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 138/17
 Caingean arna tabhairt an 31 Eanáir 2022 – Labaš v EUIPO (FRESH)
 (Cás T-58/22)
 (2022/C 138/32)
 Teanga an cháis: an Béarla
 Páirtithe
 Iarratasóir: Miroslav Labaš (Košice, an tSlóvaic) (ionadaí: M. Vasiľ, Dlíodóir)
 Cosantóir: Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO)
 Sonraí na n-imeachtaí os comhair EUIPO
 Trádmharc atá faoi cheist: Iarratas ar mharc fíortha de chuid an Aontais Eorpaigh FRESH – Iarratas ar chlárú Uimh. 18 311 155
 Cinneadh atá faoi chonspóid: Cinneadh ón gcéad Bhord Achomhairc de EUIPO an 24 Samhain 2021 i gCás R 610/2021-1
 An t-ordú atá á lorg
 Iarrann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
 —
 an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní ina iomláine;
 —
 nó mar mhalairt ar sin, an chuid den chinneadh atá faoi chonspóid a bhaineann le hAicmí 35 agus 39 arna sainaithint san iarratas atá faoi chonspóid.
 —
 a ordú don chosantóir íoc as na costais.
 Saincheisteanna dlí arna maíomh
 —
 Sárú ar Airteagal 7(1)(b) agus (c) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle;
 —
 Easpa soiléireachta maidir leis an nasc díreach idir an fógra FRESH agus a neamh-inghlacthacht a bheith cláraithe d’earraí agus seirbhísí in Aicmí 35 agus 39.


text:
Téli ítélkezési szünet a Fővárosi Bíróságon - Változás!
 A Fővárosi Bíróságon 2009. december 28. napjától 2009. december 31. napjáigterjedően téli ítélkezési szünet lesz.
 Az Országgyűlés elfogadta az egyszerűsített foglalkoztatásról szóló törvényt, amely - egyes hírekkel ellentétben - 2010. április 1-jétől lép hatályba, 2010. március 31-ig tehát még élnek az AM-könyvek.
 2014-től az emelt szintű érettségi lesz a belépő a felsőoktatásba - Módosul a közoktatási törvény
 Közszolgálati etikai minimumkövetelmények - Egységes alapelveket szabott az Országgyűlés a közszolgálatban dolgozóknak
 Nem lesz kisebb a Parlament - Az Országgyűlés elutasította az indítványt
 Elfogadták a MÁV-törvényt - Indul a közösségi közlekedés hároméves reformja
 Elfogadta az Országgyűlés a közlekedési tárgyú törvények módosítását, amely elindítja a közösségi közlekedés hároméves reformját.
 Maximálták a jelzáloghitelek előtörlesztési díját
 Két, illetve két és fél százalékban maximálta az Országgyűlés a jelzáloghitel előtörlesztés díját hétfőn este.
 Szexuális bűncselekmények gyermekáldozatai a bírósági eljárásban
 A Bírónők Egyesülete és az Eötvös Károly Intézet december 11-én konferenciát tartott, melynek egyik témája a szexuális bűncselekmények gyermekáldozatainak helyzete volt.
 Jövő év április elsejével megszűnik az alkalmi munkavállalói könyv, azokat 2010. július 31-ig kell leadni; az egyszerűsített munkavállalást elektronikus úton kell bejelenteni.
 Törvény az alapítványok elektronikus nyilvántartásáról
 Az Országgyűlés hétfőn 202 igen, 146 nem szavazattal és 1 tartózkodás mellett elfogadta az alapítványok elektronikus nyilvántartásáról, valamint a nyilvántartásból történő adatszolgáltatásról szóló törvényjavaslatot.
 Május 1-el új törvény lép hatályba a gondnokokat és a támogatókat segítő polgári nemperes eljárásokról
 A gondnok önálló eljárásra való feljogosításának és a támogató kinevezésének szabályait tartalmazza az új polgári törvénykönyvvel (Ptk.) összefüggő, a nagykorú személy döntéshozatalának és jognyilatkozata megtételének segítéséhez kapcsolódó polgári nemperes eljárásokról szóló törvényjavaslat.
 Jövőre 1 ember 1 éven belül csak 1 alkalommal vehet fel gyorskölcsönt - Az egyes pénzügyi tárgyú törvények módosításáról
 Az Országgyűlés leszavazta a kormány javaslatát hétfőn, így egy ember egy évben 65 százaléknál magasabb teljes hiteldíjmutatóval csak egyszer vehet fel éven belüli lejáratú kölcsönt, például személyi kölcsönt maximum 250 ezer forintig.
 Téli ítélkezési szünet a Fővárosi Bíróságon
 A Fővárosi Bíróságon 2009. december 19. napjától 2009. december 31. napjáigterjedően téli ítélkezési szünet lesz.
 Hírközlési piacfelügyelet 2010-ben - Az NHH közzétette jövő évi terveit
 A Nemzeti Hírközlési Hatóság (NHH) közzétette 2010-es piacfelügyeleti tervét, amelyben kiemelt feladatként szerepel az internetszolgáltatók által a le- és feltöltési sebesség lassításának illetve korlátozásának vizsgálata, az árukapcsolás ellenőrzése, az egyedi előfizetői szerződések vizsgálata, a hibaelhárítás, az emelt díjas számok használatának, valamint a roamingrendeletben előírt kötelezettségek betartásának ellenőrzése.
 Jogalkotási hatáskör PSZÁF elnökének?
 Sólyom László köztársasági elnök véleményezésre megküldte az Alkotmánybíróságnak (Ab) az egyes törvényeknek a Pénzügyi Szervezetek Állami Felügyelete (PSZÁF) elnökének rendelkezés-alkotási hatásköréhez kapcsolódó módosításáról szóló törvényt - közölte az államfő hivatala hétfőn.
 BKV-ügyek - Az általános felelősség körét is vizsgálja a rendőrség
 A BKV-ügyek vizsgálata során nemcsak a szerződéseket megkötő, illetve a végkielégítéseket megítélő személyek esetleges felelősségét vizsgálja a rendőrség, hanem az általános felelősség körét is - erről Bodnár Zsolt, a budapesti rendőrfőkapitány bűnügyi helyettese beszélt hétfői sajtótájékoztatóján, Budapesten.
 A külföldi áfa-visszatéríttetés 2010. évi szabályairól
 Az APEH tájékoztatott a Magyarországon letelepedett áfaalany más tagállamban eszközölt termékbeszerzését, szolgáltatás-igénybevételét terhelő hozzáadottérték-adó visszatérítésének 2010. január 1-jétől alkalmazandó eljárás új szabályairól.
 Paczolay Péter lett a Velencei Bizottság alelnöke
 Alelnökévé választotta az Európa Tanács velencei bizottsága a magyar Alkotmánybíróság (Ab) elnökét szombaton - közölte az Ab.
 Csorbulhatnak a kisebbségek kultúrális jogai - Ombudsmani vizsgálat a kisebbségi műsorok megszűnésének veszélye miatt
 Hivatalból vizsgálatot indított a nemzeti és etnikai jogok országgyűlési biztosa amiatt, hogy a Magyar Televíziót (MTV) érintő jövő évi pénzügyi elvonások következtében veszélybe kerültek a kisebbségi műsorok.
 Alkotmányos visszásságok sora a hazai pszichiátriai és addiktológiai ellátásban - Az ellátás javítását sürgeti az ombudsman
 Az állampolgári jogok országgyűlési biztosa utóvizsgálatban mérte fel az Országos Pszichiátriai és Neurológiai Intézet (OPNI) bezárása utáni helyzetet.
 2020-ban Olimpia Budapesten? - Törvény születhet a 2020-as olimpia megpályázásának előkészítéséről
 Az Országgyűlés Házbizottsága hétfőn dönt arról, hogy a házszabálytól eltérve a parlament még a hétfői ülésnapon szavazhat-e a 2020-as olimpia megpályázását előkészítő törvény elfogadásáról - közölte a Főpolgármesteri Hivatal és a Budapesti Olimpiai Mozgalom.
 A bíróságok jövőre közel 2 milliárd Ft-al kevesebb összegből gazdálkodhatnak - Az OIT 2009. december 9-i üléséről
 Az összetételében megújult OIT a november 6-ai formális alakuló ülését követően december 9-én, az év végi zárás előtt megtartotta első ülését.
 Fogyasztóvédelem, adózás, távközlés, állami támogatások, közösségi védjegyek, uniós alapszabadságok - Folyamatban lévő magyar ügyek az Európai Bíróság asztalán
 Mérlegen az EP-képviselők novemberi munkája
 Eseménydús hónapot zártak a (Lisszaboni Szerződés|http://www.jogiforum.hu/kereso/kategoriak/317) életbe lépése előtti utolsó hónapban a magyar EP-képviselők. A legnagyobb szópárbaj Andor László közgazdász uniós biztosi jelölése körül alakult ki, a legnagyobb médiafigyelmet a szlovák nyelvtörvény parlamenti vitája kapta, ahol a pártok képviselői egyetértésben bírálták a szlovák jogszabályt.
 A jogi diplomák egyenértékűségéről - Az Európai Bíróság ítélete
 Az Európai Bíróság C‐345/08. számú ítélete szerint a valamely tagállam jogi szakmáira felkészítő gyakorlat megkezdése a belső jog széleskörű és mélyreható ismeretéhez köthető.
 A környezetvédelmi termékdíjról, valamint egyes termékek környezetvédelmi termékdíjáról szóló 1995. évi LVI. törvény legutóbbi módosítását tartalmazó 2009. évi CXI. törvény a Magyar Közlöny 160. számában került kihírdetésre.
 Körültekintően szabályozná a bankközi jutalékot a GVH
 A Gazdasági versenyhivatal (GVH) üdvözli a bankközi jutalék mértékét szabályozni igyekvő jogalkotói törekvéseket azzal a felhívással, hogy körültekintő és rugalmas szabályozást igényel a piac.
 Kulcsár-ügy - Tóth Mihály: Egy ítélet hatályon kívül helyezése kudarc a bíróság számára
 Egy ítélet hatályon kívül helyezése többnyire súlyos kudarc a bíróság számára, ezért törekedni kell a szakmai tanulságok levonására - mondta Tóth Mihály büntetőjogász pénteken.
 Mit értékelhet a rendőrség egy rendezvény megtiltása során?
 A rendőrség a rendezvény megtartását kizárólag a gyülekezési törvényben meghatározott okokból tilthatja meg. Meg kell állapítania, hogy a rendezvény milyen hatást gyakorolna a közlekedésre, vagy a népképviseleti szervek, illetve a bíróságok működésére, azonban nem vizsgálhatja a rendezvény megtartásához kapcsolódó társadalmi érdeket, és nem minősítheti a szervezőt.
 Baka András: A bíróságoknak a kormánytól független szervezetben kell működniük
 A bíróságoknak a kormánytól független szervezetben kell működniük - jelentette ki Baka András, a Legfelsőbb Bíróság (LB) elnöke egy csütörtöki bírói konferencián Budapesten.
 Az Alkotmánybíróság december 14-15-i teljes ülésének napirendje
 Az Alkotmánybíróság (Ab) hétfői teljes ülésén foglalkozik azzal a határozattervezettel, amely a jogalkotásról szóló 1987. évi XI. törvény egyes rendelkezéseinek alkotmányosságát veszi górcső alá.
 Hét évet kapott Farkas Péter kábítószerrel való visszaélés miatt
 Jogerősen hét év fegyházra ítélte Farkas Péter olimpiai bajnokot távollétében kábítószerrel való visszaélés miatt a Fővárosi Bíróság csütörtökön.
 Szakképzési hozzájárulás, feldolgozóipari támogatás - Két magyar ügy is terítéken az Európai Bíróság munkarendjében
 A 2009. december 7-től 11-ig, valamint a december 14-tól 18-ig tartó munkaheteken többek között szerencsejáték, diplomák elismerése, versenyjog, vám,sportfogadások, légiutasok védelme, öröklés és kereskedelem kérdéskörökkel kapcsolatos ügyek is terítékre kerülnek az Európai Bíróság munkarendjében.


text:
 28.7.2011
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 196/39
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 57/2011
 z dnia 20 maja 2011 r.
 zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Załącznik XX do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 43/2011 z dnia 1 kwietnia 2011 r. (1).
 (2)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję Komisji 2005/646/WE z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie ustanowienia rejestru miejsc przewidzianych do stworzenia sieci interkalibracji zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2).
 (3)
 W Porozumieniu należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej, zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy Rady 82/176/EWG, 83/513/EWG, 84/156/EWG, 84/491/EWG i 86/280/EWG oraz zmieniającą dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).
 (4)
 W Porozumieniu należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2009/90/WE z dnia 31 lipca 2009 r. ustanawiającą, na mocy dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, specyfikacje techniczne w zakresie analizy i monitorowania stanu chemicznego wód (4).
 (5)
 Dyrektywa 2008/105/WE uchyla z dniem 22 grudnia 2012 r. dyrektywy Rady 82/176/EWG (5), 83/513/EWG (6), 84/156/EWG (7), 84/491/EWG (8) oraz 86/280/EWG (9), które są uwzględnione w Porozumieniu i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia ze skutkiem od dnia 22 grudnia 2012 r.,
 STANOWI, CO NASTĘPUJE:
 Artykuł 1
 W załączniku XX do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:
 1)
 w pkt 8 (dyrektywa Rady 82/176/EWG), 9 (dyrektywa Rady 83/513/EWG), 10 (dyrektywa Rady 84/156/EWG) i 11 (dyrektywa Rady 84/491/EWG) dodaje się, co następuje:
 „ , zmienione:
 —
 32008 L 0105: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 84).”;
 2)
 w pkt 12 (dyrektywa Rady 86/280/EWG) i pkt 13ca (dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się tiret w brzmieniu:
 „—
 32008 L 0105: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 84).”;
 3)
 po pkt 13cab (decyzja Komisji 2008/915/WE) wprowadza się punkty w brzmieniu:
 „13cac.
 32005 D 0646: decyzja Komisji 2005/646/WE z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie ustanowienia rejestru miejsc przewidzianych do stworzenia sieci interkalibracji zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 243 z 19.9.2005, s. 1);
 13cad.
 32008 L 0105: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej, zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy Rady 82/176/EWG, 83/513/EWG, 84/156/EWG, 84/491/EWG i 86/280/EWG oraz zmieniająca dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 84);
 13cae.
 32009 L 0090: dyrektywa Komisji 2009/90/WE z dnia 31 lipca 2009 r. ustanawiająca, na mocy dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, specyfikacje techniczne w zakresie analizy i monitorowania stanu chemicznego wód (Dz.U. L 201 z 1.8.2009, s. 36).”;
 4)
 skreśla się tekst pkt 8 (dyrektywa Rady 82/176/EWG), pkt 9 (dyrektywa Rady 83/513/EWG), pkt 10 (dyrektywa Rady 84/156/EWG) i pkt 11 (dyrektywa Rady 84/491/EWG) oraz pkt 12 (dyrektywa Rady 86/280/EWG) ze skutkiem od dnia 22 grudnia 2012 r.
 Artykuł 2
 Teksty decyzji 2005/646/WE oraz dyrektyw 2008/105/WE i 2009/90/WE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 21 maja 2011 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia (10).
 Artykuł 4
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli dnia 20 maja 2011 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 Gianluca GRIPPA
 Pełniący obowiązki Przewodniczącego
 (1) Dz.U. L 171 z 30.6.2011, s. 44.
 (2) Dz.U. L 243 z 19.9.2005, s. 1.
 (3) Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 84.
 (4) Dz.U. L 201 z 1.8.2009, s. 36.
 (5) Dz.U. L 81 z 27.3.1982, s. 29.
 (6) Dz.U. L 291 z 24.10.1983, s. 1.
 (7) Dz.U. L 74 z 17.3.1984, s. 49.
 (8) Dz.U. L 274 z 17.10.1984, s. 11.
 (9) Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 16.
 (10) Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


type: legislation

text:
 29.11.2018
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 304/6
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) 2018/1865
 z 28. novembra 2018,
 ktorým sa v súlade s nariadením Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 o uvádzaní prípravkov na ochranu rastlín na trh neobnovuje schválenie účinnej látky propikonazol a ktorým sa mení vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 540/2011
 (Text s významom pre EHP)
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 z 21. októbra 2009 o uvádzaní prípravkov na ochranu rastlín na trh a o zrušení smerníc Rady 79/117/EHS a 91/414/EHS (1), a najmä na jeho článok 20 ods. 1 a článok 78 ods. 2,
 keďže:
 (1)
 Smernicou Komisie 2003/70/ES (2) sa propikonazol zaradil ako účinná látka do prílohy I k smernici Rady 91/414/EHS (3).
 (2)
 Účinné látky zaradené do prílohy I k smernici 91/414/EHS sa považujú za schválené podľa nariadenia (ES) č. 1107/2009 a uvádzajú sa v časti A prílohy k vykonávaciemu nariadeniu Komisie (EÚ) č. 540/2011 (4).
 (3)
 Schválenie účinnej látky propikonazol v zmysle časti A prílohy k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) č. 540/2011 platí do 31. januára 2019.
 (4)
 Žiadosť o obnovenie schválenia propikonazolu bola predložená v súlade s článkom 1 vykonávacieho nariadenia Komisie (EÚ) č. 844/2012 (5) v lehote stanovenej v uvedenom článku.
 (5)
 Žiadateľ predložil doplňujúcu dokumentáciu, ktorá sa vyžaduje podľa článku 6 vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 844/2012. Spravodajský členský štát skonštatoval, že žiadosť je úplná.
 (6)
 Spravodajský členský štát vypracoval hodnotiacu správu o obnovení schválenia po konzultácii so spoluspravodajským členským štátom a 15. apríla 2015 ju predložil Európskemu úradu pre bezpečnosť potravín (ďalej len „úrad“) a Komisii.
 (7)
 Úrad postúpil hodnotiacu správu o obnovení schválenia žiadateľovi a členským štátom na pripomienkovanie a prijaté pripomienky postúpil Komisii. Úrad takisto sprístupnil doplňujúcu súhrnnú dokumentáciu verejnosti.
 (8)
 Úrad oznámil 14. júna 2017 Komisii svoj záver (6) o tom, či možno očakávať, že propikonazol spĺňa kritériá schválenia stanovené v článku 4 nariadenia (ES) č. 1107/2009.
 (9)
 Úrad sa odvolal na stanovisko (7) Výboru pre hodnotenie rizík Európskej chemickej agentúry prijaté 9. decembra 2016 podľa článku 37 ods. 4 nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1272/2008 (8), v ktorom sa navrhuje, aby sa propikonazol klasifikoval ako reprodukčne toxická látka kategórie 1B v súlade s uvedeným nariadením. Nariadením Komisie (EÚ) 2018/1480 (9) sa následne zmenila príloha VI k nariadeniu (ES) č. 1272/2008 a propikonazol sa klasifikoval ako látka toxická pre reprodukciu kategórie 1B.
 (10)
 Úrad na základe údajov dostupných v dokumentácii dospel k záveru, že nie je možné potvrdiť maximálne hladiny rezíduí (ďalej len „MRL“) v súlade s nariadením Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 (10) v prípade rastlinných a živočíšnych produktov, keďže nie sú k dispozícii údaje o sile vplyvu a toxicite metabolitov, ktoré sú zahrnuté v definícii rezíduí na účely posúdenia rizík. Súčasné MRL pre navrhované spôsoby použitia propikonazolu prekračujú štandardnú hodnotu v zmysle článku 18 ods. 1 písm. b) nariadenia (ES) č. 396/2005. Z uvedených dôvodov nemožno tvrdiť, že expozícia ľudí účinnej látke je zanedbateľná. Preto nie sú splnené požiadavky stanovené v bode 3.6.4. prílohy II k nariadeniu (ES) č. 1107/2009.
 (11)
 Úrad zistil vážne riziká v súvislosti s kontamináciou podzemnej vody metabolitmi propikonazolu. Predpokladá sa, že konkrétne metabolit NOA436613 vo všetkých relevantných scenároch pre všetky navrhnuté spôsoby použitia propikonazolu prekračuje parametrickú hodnotu 0,1 μg/L, dokonca aj keď sa látka používa raz za dva roky. Predpokladá sa, že dva iné metabolity sa v podzemnej vode vo väčšine relevantných scenárov vyskytujú v hodnotách vyšších ako 0,1 μg/L. Uvedené metabolity sa považujú a priori za dôležité, pretože nemožno vylúčiť, že nemajú rovnaký potenciál reprodukčnej toxicity ako nadradený propikonazol. Preto v súčasnosti nie je možné preukázať, že výskyt metabolitov propikonazolu v podzemnej vode nebude mať neprijateľné účinky na podzemnú vodu a škodlivé účinky na ľudské zdravie v zmysle článku 4 ods. 3 písm. b) a e) nariadenia (ES) č. 1107/2009.
 (12)
 Úrad okrem toho dospel k záveru, že propikonazol mal toxické účinky na žľaty s vnútorným vylučovaním. Úrad však na základe informácií dostupných v dokumentácii nemohol dokončiť vedecké posúdenie na určenie potenciálu propikonazolu narúšať endokrinný systém. Na základe informácií dostupných v dokumentácii navyše nebolo možné dokončiť posúdenie viacerých aspektov potrebných na vyvodenie záveru o riziku pre spotrebiteľov prostredníctvom príjmu z potravy.
 (13)
 Vzhľadom na tieto obavy nie je možné vydať povolenie v súlade s článkom 4 ods. 7 nariadenia (ES) č. 1107/2009.
 (14)
 Komisia vyzvala žiadateľa, aby predložil svoje pripomienky k záveru úradu a, v súlade s článkom 14 ods. 1 tretím pododsekom vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 844/2012, k návrhu správy o obnovení. Žiadateľ predložil svoje pripomienky, ktoré boli dôkladne preskúmané.
 (15)
 Napriek argumentom, ktoré uviedol žiadateľ, však nebolo možné vyvrátiť pochybnosti týkajúce sa danej látky.
 (16)
 Preto sa v prípade jedného alebo viacerých reprezentatívnych použití minimálne jedného prípravku na ochranu rastlín s obsahom propikonazolu nedospelo k záveru, že kritériá schválenia uvedené v článku 4 nariadenia (ES) č. 1107/2009 sú splnené. Preto je vhodné neobnoviť schválenie účinnej látky propikonazol v súlade s článkom 20 ods. 1 písm. b) uvedeného nariadenia.
 (17)
 Vykonávacie nariadenie (EÚ) č. 540/2011 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
 (18)
 Členským štátom by sa mal poskytnúť dostatočný čas na zrušenie autorizácií prípravkov na ochranu rastlín s obsahom propikonazolu.
 (19)
 Pokiaľ ide o prípravky na ochranu rastlín s obsahom propikonazolu, v prípade ktorých členské štáty v súlade s článkom 46 nariadenia (ES) č. 1107/2009 udeľujú akúkoľvek dobu odkladu, toto obdobie by malo uplynúť najneskôr 19. marca 2020.
 (20)
 Vykonávacím nariadením Komisie (EÚ) 2018/84 (11) sa predĺžil dátum uplynutia platnosti schválenia propikonazolu do 31. januára 2019, aby sa postup obnovenia mohol dokončiť pred uplynutím obdobia schválenia uvedenej látky. Vzhľadom na to, že k prijatiu rozhodnutia došlo pred týmto predĺženým dátumom uplynutia platnosti, toto nariadenie by sa malo začať uplatňovať čo najskôr.
 (21)
 Toto nariadenie nebráni predloženiu ďalšej žiadosti o schválenie propikonazolu v súlade s článkom 7 nariadenia (ES) č. 1107/2009.
 (22)
 Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Stáleho výboru pre rastliny, zvieratá, potraviny a krmivá,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Neobnovenie schválenia účinnej látky
 Schválenie účinnej látky propikonazol sa neobnovuje.
 Článok 2
 Zmena vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 540/2011
 V časti A prílohy k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) č. 540/2011 sa vypúšťa riadok 58 týkajúci sa propikonazolu.
 Článok 3
 Prechodné opatrenia
 Členské štáty zrušia autorizácie prípravkov na ochranu rastlín s obsahom účinnej látky propikonazol najneskôr do 19. júna 2019.
 Článok 4
 Doba odkladu
 Akákoľvek doba odkladu, ktorú poskytnú členské štáty v súlade s článkom 46 nariadenia (ES) č. 1107/2009, musí byť čo najkratšia a uplynúť najneskôr 19. marca 2020.
 Článok 5
 Nadobudnutie účinnosti
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 28. novembra 2018
 Za Komisiu
 predseda
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) Ú. v. EÚ L 309, 24.11.2009, s. 1.
 (2) Smernica Komisie 2003/70/ES zo 17. júla 2003, ktorá mení a dopĺňa smernicu Rady 91/414/EHS a zaraďuje mecoprop, mecoprop-P a propikonazol ako účinné látky (Ú. v. EÚ L 184, 23.7.2003, s. 9).
 (3) Smernica Rady 91/414/EHS z 15. júla 1991 o uvádzaní prípravkov na ochranu rastlín na trh (Ú. v. ES L 230, 19.8.1991, s. 1).
 (4) Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 540/2011 z 25. mája 2011, ktorým sa vykonáva nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009, pokiaľ ide o zoznam schválených účinných látok (Ú. v. EÚ L 153, 11.6.2011, s. 1).
 (5) Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 844/2012 z 18. septembra 2012, ktorým sa stanovujú ustanovenia potrebné na vykonávanie postupu obnovenia účinných látok podľa nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 o uvádzaní prípravkov na ochranu rastlín na trh (Ú. v. EÚ L 252, 19.9.2012, s. 26).
 (6) EFSA (Európsky úrad pre bezpečnosť potravín), 2016. Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance propiconazole (Záver z partnerského preskúmania účinnej látky propikonazol z hľadiska posúdenia rizika pesticídov). Vestník EFSA (EFSA Journal) (2017) 15(7):4887, s. 28 doi:10.2903/j.efsa.2017.4887.
 (7) Európska chemická agentúra (ECHA) (2016). Opinion of the Committee for Risk Assessment on a dossier proposing harmonised classification and labelling of propiconazole (ISO) [Stanovisko výboru pre hodnotenie rizík k dokumentácii, v ktorej sa navrhuje harmonizovaná klasifikácia a označovanie propikonazolu (ISO)]; (2RS,4RS;2RS,4SR)-1-[[2-(2,4-dichlórfenyl)-4-propyl-1,3-dioxolán-2-yl]metyl]-1H-1,2,4-triazol
 (8) Nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1272/2008 z 16. decembra 2008 o klasifikácii, označovaní a balení látok a zmesí, o zmene, doplnení a zrušení smerníc 67/548/EHS a 1999/45/ES a o zmene a doplnení nariadenia (ES) č. 1907/2006 (Ú. v. EÚ L 353, 31.12.2008, s. 1).
 (9) Nariadenie Komisie (EÚ) 2018/1480 zo 4. októbra 2018, ktorým sa na účely prispôsobenia technickému a vedeckému pokroku mení nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1272/2008 o klasifikácii, označovaní a balení látok a zmesí a opravuje nariadenie Komisie (EÚ) 2017/776 (Ú. v. EÚ L 251, 5.10.2018, s. 1).
 (10) Nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 z 23. februára 2005 o maximálnych hladinách rezíduí pesticídov v alebo na potravinách a krmivách rastlinného a živočíšneho pôvodu a o zmene a doplnení smernice Rady 91/414/EHS (Ú. v. EÚ L 70, 16.3.2005, s. 1).
 (11) Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2018/84 z 19. januára 2018, ktorým sa mení vykonávacie nariadenie (EÚ) č. 540/2011, pokiaľ ide o predĺženie období platnosti schválenia účinných látok chlórpyrifos, chlórpyrifos-metyl, klotianidín, zlúčeniny medi, dimoxystrobín, mankozeb, mekoprop-P, metiram, oxamyl, petoxamid, propikonazol, propineb, propyzamid, pyraklostrobín a zoxamid (Ú. v. EÚ L 16, 20.1.2018, s. 8).


text:
de Paris(† 813/816) comte de Paris, comte de Fezensac... (Maison des Girardides).
 Biographie
 Il est le fils du comte et de Rotrude. Il a pour frères les comtes Étienne de Paris et Bégon de Paris.
 Vers 781, Leuthard est envoyé par Charlemagne au duché d'Aquitaine où il demeure dans l'entourage proche de Louis le Pieux, roi d'Aquitaine (781-814) puis empereur d'Occident (814-840).
 Leuthard épouse Grimeut (ou Grimhilde) avec qui il a trois enfants :
 Engeltrude de Fézensac, épouse d'Eudes d'Orléans, et mère d'Ermentrude d'Orléans qui épouse le futur empereur ;
 Adalard le Sénéchal (sénéchal de l'empire carolingien sous le règne de Louis le Pieux) ;
 (Girart de Vienne ou Girart de Roussillon), comte de Paris, comte de Vienne.
 D'une autre épouse il aurait eu un fils Bello de Carcassonne.
 En 801, Leuthard suit l'empereur Louis le Pieux dans son expédition en Espagne et participe à la prise de Barcelone ; il reçoit le comté de Fezensac du duché d'Aquitaine -ce qui entraîne une révolte des Vascons- dont il devient le premier comte. En 809, il est du siège de Tortosa.
 D'après l'historien René Poupardin, Leuthard finit ses jours dans son comté de Paris.
 Son fils lui succède comme comte de Paris.
 Articles connexes
 Histoire de Paris
 Empire carolingien - Maison des Girardides
 Comté de Paris - Liste des comtes de Paris
 Comté de Paris - Liste des comtes de Fezensac
 Notes et références
 Bibliographie
 René Poupardin - Le Royaume de Provence sous les Carolingiens - Paris, 1901.
 Girardide du haut Moyen Âge
 Comte de Fézensac
 Comte de Paris
 Personnalité du haut Moyen Âge par nom
 Noblesse franque


text:
Αριθ . C 137/6 [ EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3 . 6 . 95
 να εκπληρωθούν εντός του συμβαλλομένου κράτους στο σομένης απο τον φόρο πράξεως, o δεύτερος δεν έχει το
 οποίο είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα. δικαίωμα να εκπέσει τον καταβληθέντα ΦΠΑ εισροών,
 ακόμη και αν o τελικός σκοπός της απαλλασσόμενης πράξε
 (') ΕΕ αριθ . C 388 της 15 . 12 . 1993 . ως είναι η πραγματοποίηση φορολογουμένης πράξεως.
 ( 2 ) ΕΕ αριθ . L 229 της 7 . 10. 1972 , σ. 32 .
 H ΕΕ αριθ . L 304 της 30. 10. 1978, σ. 1 .
 (') ΕΕ αριθ. C 43 της 12. 2. 1994.
 (2 ) ΕΕ αριθ . 71 της 14. 4. 1967, σ. 1301· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 3.
 (3 ) ΕΕ αριθ. L 145 της 13. 6. 1977, σ. 1· ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001 , σ. 49.
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 (πέμπτο τμήμα)
 της 6ης Απριλίου 1995
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 στην υπόθεση C-4/94 (αίτηση του High Court of Justice,
 Queen's Bench Division, για την έκδοση προδικαστικής (έκτο τμήμα)
 αποφάσεως): BLP Group pic κατά Commissioners of της 6ης Απριλίου 1995
 Customs & Excise (')
 στην υπόθεση C-147/94: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 («Φόρος προστιθεμένης αξίας — Ερμηνεία τον άρθον 2 της τήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (')
 οδηγίας 67/227/ΕΟΚ και τον άρθρον 17 παράγραφος 2 της
 οδηγίας 77/388/ΕΟΚ — Έκπτωση τον φόρον εισροών επί («Παράβαση κράτονς μέλονς — Μη μεταφορά οδηγίας στο
 εθνικό δίκαιο»)
 αγαθών ή νπηρεσιών πον αφορούν απαλλασσόμενες από
 τον φόρο πράξεις») (95/C 137/12 )
 (95/C 137/ 11 )
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
 (Προσωρινή μετάφραση - η οριστική μετάφραση θα δημο
 (Προσωρινή μετάφραση · η οριστική μετάφραση θα δημο σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 σιευθεί στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-1 47/94, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο
 Στην υπόθεση C-4/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του τήτων (εκπρόσωποι: Δημήτριος Γκουλούσης και F. Enrique
 High Court of Justice, Queen's Bench Division (Ηνωμένο Gonzalez Diaz), κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωποι:
 Βασίλειο ), προς το Δικαστήριο, κατ ' εφαρμογήν του άρ Alberto José Navarro Gonzalez και Gloria Calvo Diaz) που
 θρου 177 της συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της
 πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις
 δικαστηρίου μεταξύ BLP Group pic και Commissioners of νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που
 Customs & Excise , η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/61 8/ΕΟΚ
 προς την ερμηνεία του άρθρου 2 της οδηγίας 67/227/ΕΟΚ του του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 1990 για την τροποποίη
 Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 1967 πρώτης οδηγίας περί ση, ιδιαίτερα όσον αφορά την ασφάλιση της ευθύνης από
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των αυτοκίνητα, των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (2), και του αφορούν τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών
 άρθρου 17 παράγραφος 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση ,
 Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 έκτης οδηγίας περί εναρ εκτός της ασφάλειας ζτωής (2), και μη ενημερώνοντας σχετι
 μονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών κά την Επιτροπή , παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
 με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου συνθήκη ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από
 προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (?), το τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, P. J. G. Kapteyn ,
 Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. K. N. Κακούρη (εισηγητή ), J. L. Murray και H. Ragnemalm ,
 Gulmann , πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida δικαστές , γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R.
 (εισηγητή) και D. A. O. Edward, δικαστές, γενικός εισαγγε Grass, εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το ακόλου
 λέας : C. O. Lenz, γραμματέας : L. Hewlett , υπάλληλος διοι θο διατακτικό :
 κήσεως, εξέδωσε στις 6 Απριλίου 1995 απόφαση με το
 ακόλονδο διατακτικό :
 1 . Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη θεσπίζοντας και μη θέτο
 Το άρθρο 2 της οδηγίας 67/227/ΕΟΚ του Συμβουλίου της ντας σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
 11ης Απριλίου 1967 πρώτης οδηγίας περί εναρμονίσεως των διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της
 νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους οδηγίας 9Θ/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου . .
 κύκλου εργασιών, και το άρθρο 17 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ 1990 για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά την
 του Συμβουλίου της 17ης Μαίου 1977 έκτης οδηγίας περί ασφάλιση της ευθύνης από αυτοκίνητα, των οδηγιών
 εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που αφορούν τον συντονι
 σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα σμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών
 φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της
 έχουν την έννοια ότι, πλην των περιπτώσεων που προβλέπο ασφάλειας ζωής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
 νται ρητά από τις οδηγίες αυτές, όταν ένας υποκείμενος στον τη συνθήκη ΕΚ.
 φόρο παρέχει υπηρεσίες άλλον υποκείμενο στον φόρο, o
 οποίος τις χρησιμοποιεί για την πραγματοποίηση απαλλασ 2. Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.


text:
Oortin pilvi eli Öpikin-Oortin pilvi on aurinkokunnan ulko-osissa sijaitseva komeettapilvi. Se on nimetty alankomaalaisen tähtitieteilijän Jan Oortin mukaan. Oortin pilven olemassaolosta ei ole toistaiseksi tehty suoria havaintoja, vaan pilven olemassaolo on päätelty tarkkailemalla komeettojen ratoja. Oortin pilven ulkoraja on noin 100 000 AU:n kohdalla, eli yli 2 000 kertaa Pluton etäisyyttä kauempana ja noin kolmasosassa lähimmän tähden etäisyydestä. 100 000 AU:ta vastaa 15 biljoonan kilometrin eli yli 1,5 valovuoden etäisyyttä. Tässä pallomaisessa "pilvessä" voi olla jopa miljoonia komeetan aihioita. Komeettoja on kaikkiaan ehkä noin 10 Maan massan verran. Teorian mukaan useimmat näistä ovat vakaita, koska tällä etäisyydellä Auringon säteily on erittäin heikkoa. Vain pieni osa käy aurinkokunnan sisimmillä alueilla.
 Oortin pilvi on pitkäjaksoisten komeettojen lähde. Nämä komeetat saapuvat aurinkokuntaan satunnaisista suunnista, mikä viittaa Oortin pilven pallomaiseen luonteeseen. Auringon kiertäessä Linnunradan keskustaa sitä seuraisi siis joukko komeettojen ytimiä. Koska nämä ytimet ovat kuitenkin niin kaukana Auringosta, kaukaisenkin tähden ohitus riittää syöksemään komeettojen ytimiä hyvin soikeille radoille. Oortin pilven kappaleet ovat ilmeisesti muodostuneet lähempänä Aurinkoa kuin Kuiperin vyöhykkeen kappaleet.
 Arvellaan, että Jupiter, Saturnus, Uranus ja Neptunus sinkosivat komeetat Oortin pilveen painovoimallaan. Jos jokin kappale ohittaa massiivisen kappaleen hyvin läheltä, se voi saada valtavan nopeuden. Komeetat ovat jääneet Oortin pilveen, koska sen lähellä ja läpi kulkevien tähtien radat ovat muuttaneet komeettojen ratoja niin, että komeetat kiertävät Oortin pilvessä.
 Maaliskuussa 2004 löytyneen Sednan on epäilty kuuluvan Oortin pilveen. Se kiertää kuitenkin kauimmillaankin alle 1 000 AU:n päässä Auringosta, joten tällöin Oortin pilven sisäraja jouduttaisiin määrittämään uudelleen. Sednan tapauksessa kyse olisi niin sanotusta Hillsin pilvestä eli sisemmästä Oortin pilvestä.
 Lähteet
 Kuiper Belt & Oort Cloud
 Types of Trans-Neptunian Objects
 Bailey, M. E. et al.: The Origin of Comets, Pergamon Press: Oxford ; New York 1990, ISBN 0080348599.
 Viitteet
 Aiheesta muualla
 Aurinkokunta
 Seulonnan keskeiset artikkelit


text:
11.1.2014
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 9/3
 Sentenza della Corte (Quinta Sezione) del 14 novembre 2013 — Liga para a Protecção da Natureza (LPN), Repubblica di Finlandia/Commissione europea
 (Causa C-514/11 P) (1)
 (Impugnazione - Accesso ai documenti delle istituzioni - Regolamento (CE) n. 1049/2001 - Articolo 4, paragrafo 2, terzo trattino - Eccezione relativa alla tutela degli obiettivi delle attività ispettive, di indagine e di revisione contabile - Informazioni ambientali - Regolamento (CE) n. 1367/2006 - Articolo 6, paragrafo 1 - Documenti relativi ad un procedimento per inadempimento nella fase precontenziosa - Diniego di accesso - Obbligo di procedere ad un esame concreto e specifico del contenuto dei documenti menzionati nella domanda di accesso - Interesse pubblico prevalente)
 2014/C 9/04
 Lingua processuale: il portoghese
 Parti
 Ricorrente: Liga para a Protecção da Natureza (LPN) (rappresentanti: P. Vinagre e Silva e L. Rossi, advogadas), Repubblica di Finlandia (rappresentanti: J. Heliskoski, M. Pere e J. Leppo, agenti)
 Interveniente a sostegno della ricorrente: Repubblica di Estonia (rappresentanti: M. Linntam, agente)
 Altra parte nel procedimento: Commissione europea (rappresentanti: P. Costa de Oliveira e D. Recchia, agenti), Regno di Danimarca (rappresentanti: V. Pasternak Jørgensen e C. Thorning, agenti), Regno di Svezia (rappresentati: A. Falk e C. Meyer-Seitz, agenti)
 Interveniente a sostegno della Commissione europea: Repubblica federale di Germania (rappresentanti: T. Henze e A. Wiedmann, agenti)
 Oggetto
 Impugnazione proposta contro la sentenza del Tribunale (Terza Sezione) del 9 settembre 2011, LPN/Commissione (T-29/08), con la quale il Tribunale ha respinto il ricorso proposto dalla LPN nella parte che riguarda documenti e parti di documenti ai quali è stato negato l’accesso alla Liga para a Protecção da Natureza (LPN) nella decisione SG.E.3/MIB/psi D(2008) 8639 della Commissione, del 24 ottobre 2008.
 Dispositivo
 1)
 Le impugnazioni sono respinte.
 2)
 La Liga para a Protecção da Natureza e la Repubblica di Finlandia sono condannate alle spese in parti uguali.
 3)
 Il Regno di Danimarca, la Repubblica federale di Germania, la Repubblica di Estonia e il Regno di Svezia sopporteranno le proprie spese.
 (1) GU C 58 del 25.2.2012.


text:
Mullvad kan avse:
 Mullvadsdjur – en familj i däggdjursordningen äkta insektsätare
 Mullvadar – ett släkte inom familjen mullvadsdjur
 Mullvad – ett litet däggdjur som tillhör familjen mullvadsdjur
 Mullvaden (dokusåpa) – en svensk dokusåpa producerad av Kanal 5.
 Mullvad (spion) – en typ av spion.
 Mullvaden (tecknad figur) – en tecknad figur skapad av Zdeněk Miler.
 Mullvaden (BBC) – en dramatisk TV-serie från BBC.
 Mullvadsockupationen – en ockupation av ett bostadshus 1977-78.
 Mullvaden (kvarter) – det berörda kvarteret i Stockholm.
 Mullvaden (roman) – en roman av John le Carré.
 Mullvaden (film) – en film från 1986 med Michael Caine.
 mullvad.net (internettjänst) – Svensk VPN anonymitetstjänst.


text:
Borghi ist der Name folgender Ortschaften:
 Borghi (Emilia-Romagna) in Italien
 Borghi, piemontesischer Name der Gemeinde Borgaro Torinese in der Provinz Turin, Italien
 Borghi, piemontesischer Name der Gemeinde Borgo Vercelli in der Provinz Vercelli, Italien
 Borghi ist der Familienname folgender Personen:
 Alessandro Borghi (* 1986), italienischer Filmschauspieler
 Catherine Borghi (* 1976), Schweizer Skirennläuferin
 Cristiana Borghi (* 1960), italienische Schauspielerin
 Frank Borghi († 2015), US-amerikanischer Fußballspieler
 Giovanni Battista Borghi (1738–1796), italienischer Komponist
 Luigi Borghi (1745–1806), italienischer Violinist und Komponist
 Nino Borghi (1918–1994), italienischer Szenenbildner
 Paolo Borghi (* 1961), italienischer Hochspringer
 Victor Borghi (1912–??), italienischer Skilangläufer
 Siehe auch:
 Borgi


text:
 23.10.2004
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 262/23
 Euroopa Ühenduste Komisjoni 2. septembri 2004. aasta hagi Austria Vabariigi vastu
 (Kohtuasi C-378/04)
 (2004/C 262/42)
 Euroopa Ühenduste Komisjon esitas 2. septembril 2004 Euroopa Ühenduste Kohtusse hagi Austria Vabariigi vastu. Hageja esindajad on Denis Martin ja Horstpeter Kreppel, kohtudokumentide kättetoimetamise aadress Luxembourgis.
 Euroopa Ühenduste Komisjon palub Euroopa Kohtul:
 1.
 tunnistada, et kuna Austria Vabariik jättis kõnealuse direktiivi täielikuks ülevõtmiseks vajalikud õigusaktid ja halduseeskirjad vastu võtmata või komisjoni nendest aktidest teavitamata, siis on Austria Vabariik rikkunud Nõukogu direktiivist 1999/38/EÜ, millega teist korda muudetakse direktiivi 90/394/EMÜ töötajate kaitsmise kohta tööl kantserogeenidega kokkupuutest tulenevate ohtude eest ja laiendatakse selle kohaldamisala mutageenidele, (1) tulenevaid kohustusi;
 2.
 jätta kohtukulud Austria Vabariigi kanda.
 Õiguslikud alused ja peamised argumendid
 Direktiivi 1999/38/EÜ ülevõtmise tähtaeg möödus 29. aprillil 2003.
 (1) EÜT L 138, 29.4.1999, lk 66.