type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Ważna informacja prawna
 |
 22001D0015
 Dziennik Urzędowy L 117 , 26/04/2001 P. 0013 - 0015
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 15/2001z dnia 28 lutego 2001 r.zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Załącznik IX do Porozumienia został zmieniony decyzją nr 5/2001 Wspólnego Komitetu EOG z dnia 31 stycznia 2001 r. [1](2) Dyrektywa 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe [2] konsoliduje kilka aktów obecnie zawartych w załączniku IX do Porozumienia.(3) Dyrektywa 2000/12/WE ma być włączona do Porozumienia.(4) Dyrektywa 2000/12/WE uchyla kilka aktów obecnie włączonych do Porozumieniu, łącznie z aktami zawierającymi dostosowania EOG.(5) Dostosowania EOG do aktów uchylonych dyrektywą 2000/12/WE mają być utrzymane,PRZYJMUJE NINEIJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W załączniku IX do Porozumienia w prowadza się następujące zmiany:1) tekst w pkt 14 (dyrektywa Rady 73/183/EWG) otrzymuje brzmienie:"32000 L 0012: dyrektywa 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1).Przepisy dyrektywy, do celów niniejszego Porozumienia, czyta się z następującymi dostosowaniami:a) do art. 2 ust. 3 dodaje się:- "— w Islandii "Byggingarsjóðir ríkisins";;- — w Liechtensteinie, "Liechtensteinische Landesbank";.";b) artykuł 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie:"Umawiająca się Strona może zadecydować, że instytucje kredytowe już istniejące w dniu 1 stycznia 1994 r., których fundusze własne nie osiągają poziomu kapitału założycielskiego określonego w ust. 1 i 2, mogą w dalszym ciągu prowadzić swoją działalność. W takim jednak razie fundusze własne tych instytucji nie mogą obniżyć się poniżej najwyższego poziomu osiągniętego po dniu 2 maja 1992 r.";;c) w odniesieniu do stosunków z instytucjami kredytowymi krajów trzecich opisanymi w art. 23 dyrektywy, stosuje się następujące postanowienia:1. w celu osiągnięcia maksymalnego stopnia zbliżenia w stosowaniu systemu kraju trzeciego w odniesieniu do instytucji kredytowych, Umawiające się Strony wymieniają informacje zgodnie z postanowieniami art. 23 ust. 2 i ust. 6, oraz prowadzone są konsultacje w sprawach określonych w art. 23 ust. 3, ust. 4 i ust. 5, w ramach Wspólnego Komitetu EOG i zgodnie ze szczegółowymi procedurami, które są uzgadniane przez Umawiające się Strony;2. pozwolenia udzielone przez właściwe władze Umawiających się Stron instytucjom kredytowym, które są bezpośrednimi lub pośrednimi spółkami zależnymi przedsiębiorstwa macierzystego podlegającego prawu państwa trzeciego są ważne zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy na całym terytorium wszystkich Umawiających się Stron. Jednakżea) gdy państwo trzecie nakłada ograniczenia ilościowe w odniesieniu do zakładania przedsiębiorstw instytucji kredytowych jednego z Państw Członkowskich EFTA, lub nakłada ograniczenia w odniesieniu do takich instytucji kredytowych, a jednocześnie nie nakładach ich w odniesieniu do wspólnotowych instytucji kredytowych, wówczas pozwolenia udzielone przez właściwe władze we Wspólnocie instytucjom kredytowym, które są bezpośrednimi lub pośrednimi spółkami zależnymi przedsiębiorstwa macierzystego podlegającego prawu tego państwa trzeciego mają ważność wyłącznie we Wspólnocie, z wyłączeniem przypadku gdy dane Państwo Członkowskie EFTA podejmuje inną decyzję w zakresie swoich kompetencji;b) w przypadku gdy Wspólnota postanowiła, że decyzje dotyczące pozwoleń instytucji kredytowych, które są bezpośrednimi lub pośrednimi spółkami zależnymi przedsiębiorstwa macierzystego podlegającego prawu danego państwa trzeciego są ograniczone lub zawieszone, wówczas pozwolenia udzielone przez właściwe władze Państwa Członkowskiego EFTA takim instytucjom kredytowym mają ważność wyłącznie w ramach ich kompetencji, z wyłączeniem przypadku gdy inna Umawiająca się Strona podejmuje inną decyzję w zakresie swoich kompetencji;c) ograniczenia lub zawieszenia, o których mowa w lit. a) i b) mogą nie być stosowane w odniesieniu do instytucji kredytowych lub ich spółek zależnych już upoważnionych na terytorium danej Umawiającej się Strony;3. w każdym przypadku, gdy Wspólnota negocjuje z państwem trzecim na podstawie art. 23 ust. 4 i ust. 5, w celu uzyskania traktowania narodowego i faktycznego dostępu do rynku dla jej instytucji kredytowych, dokłada ona wszelkich starań, aby uzyskać równość traktowania dla instytucji kredytowych Państw Członkowskich EFTA;d) artykuł 24 ust. 2 i 24 ust. 3 nie mają zastosowania;e) w każdym przypadku, gdy Umawiająca się Strona podejmuje decyzję o rozpoczęciu negocjacji określonych w art. 25 dyrektywy, informuje o tym Wspólny Komitet EOG. Umawiające się Strony zasięgają opinii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie kierunków działań, w każdym przypadku, gdy jest to we wzajemnym interesie;f) artykuł 61 stosuje się do Norwegii;g) artykuł 64 ust. 1 otrzymuje brzmienie:"Jeżeli, z dniem 28 czerwca 1994 r., instytucja kredytowa już posiadała zaangażowanie lub zaangażowania przewyższające limit koncentracji zaangażowań lub łącznego limitu takich koncentracji ustanowionych w art. 49, właściwe władze wymagają od tej instytucji kredytowej podjęcia kolejnych działań w celu obniżenia tego zaangażowania lub zaangażowań do poziomu limitów określonych w art. 49.";;h) artykuł 64 ust. 3 otrzymuje brzmienie:"Instytucja kredytowa nie może podejmować żadnych działań powodujących przekroczenie przez zaangażowania, o których mowa w ust. 1, wysokości z dnia 28 czerwca 1994 r.";";2) w pkt 16a (dyrektywa 97/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady), tiret pierwszy dostosowania b) otrzymuje brzmienie:"— instytucje kredytowe zgodnie z definicją podaną w pierwszym akapicie art. 1 dyrektywy 2000/12/WE,";3) tekst w pkt 15 (pierwsza dyrektywa Rady 77/780/EWG), pkt 16 (druga Dyrektywa Rady 89/646/EWG), pkt 17 (dyrektywa Rady 89/299/EWG), pkt 18 (dyrektywa Rady 89/647/EWG), pkt 19 (dyrektywa Komisji 91/31/EWG), pkt 20 (dyrektywa Rady 92/30/EWG) oraz w pkt 23a (dyrektywa Rady 92/121/EWG) skreśla się.Artykuł 2Teksty dyrektywy 2000/12/WE w językach islandzkim i norweskim, które mają być opublikowane w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich, są autentyczne.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 marca 2001 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG [3].Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2001 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGP. WesterlundPrzewodniczący[1] Dz.U. L 66 z 8.3.2001, str. 47.[2] Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1.[3] Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Ioana Pârvulescu () o eseistă, publicistă, critic literar român și profesor la Universitatea din București.
 Biografie
 A absolvit Facultatea de Litere a Universității din București, secția română-franceză, în 1983. Între 1983 – 1990 a fost profesoară (de română și franceză) la Școala nr. 1 din Roata de Jos, județul Giurgiu. Între 1990 –1993 a fost redactor la Editura Litera București. Între 1993 - 2010, este redactor la săptămânalul România literară, responsabil cu secțiunea de critică literară. Rubrici săptămânale permanente în această perioadă: Cronica literară, Premiile literare, Alfabetul doamnelor (istoria personajului literar feminin în literatura română), Alfabetul domnilor (istoria personajului literar masculin), Revista revistelor interbelice, Cronica optimistei/pesimistei (tablete literare) etc. Colaborări cu articole la principalele reviste culturale din România.
 În prezent, este profesor universitar la Departamentul de Studii Literare al Facultății de Litere din București.
 Devine doctor în filologie, în 1999, cu teza Prejudecăți literare. Opțiuni comode în receptarea literaturii române, coordonată de criticul literar Nicolae Manolescu. Lucrarea este alcătuită dintr-o primă parte teoretică urmărind definirea prejudecății literare și delimitarea ei, dintr-o a doua parte aplicativă referitoare la literatura română și din anexe arhivistice. A fost publicată parțial cu titlul Prejudecăți literare, Ed. Univers Educațional, București, 1999.
 La Editura Humanitas, a coordonat colecția „Cartea de pe noptieră”.
 Coautor la manualele de limba și literatura română (clasele IX-XII), apărute la Editura Humanitas Educațional.
 Listă de publicații
 Volume
 Lenevind într-un ochi (poezie), Ed. Eminescu, București, 1990
 Alfabetul doamnelor (critică literară), Ed. Crater, București, 1999
 Prejudecăți literare (teorie și critică literară), Ed. Univers, „Excellens”, București, 1999
 Întoarcere în Bucureștiul interbelic (eseu), Ed. Humanitas, București, 2003
 În intimitatea secolului 19, Ed. Humanitas, București, 2005
 În țara Miticilor. De șapte ori Caragiale, Ed. Humanitas, București, 2007
 Întoarcere în secolul 21, Ed. Humanitas, București, 2009
 Viața începe vineri (roman), Ed. Humanitas, 2009
 Cartea întrebărilor, Ed. Humanitas, București, 2010
 Lumea ca ziar. A patra putere: Caragiale, Ed. Humanitas, Bucuresti, 2011
 Viitorul începe luni (roman), Ed. Humanitas, Bucuresti, 2012
 Cum continuă povestea, poezie. Ed. Humanitas, București, 2014
 Inocenții, roman, Ed. Humanitas, București, 2016
 Dialoguri secrete, Ed. Humanitas, București, 2018
 Prevestirea, roman, Ed. Humanitas, București, 2020
 Proze în volume colective
 Un pariu la Paris, în volumul Povești de dragoste la prima vedere, Ed. Humanitas 2008
 Prima carte cu secret, în volumul Care-i faza cu cititul, Ed. Art, 2010
 Dorința, în volumul Cui i-e frică de computer?, Ed. Arthur 2013
 Nu știu să mint și Necunoscuta, în volumul Uite cine vorbește, Ed. Arthur 2016
 România redusă la scară. La scara trenului, în volumul Cum să fii fericit în România, Ed. Humanitas 2017
 Prietenul meu, în manualul de literatură română pentru clasa a VI-a, Ed. Art, 2017
 Opere traduse în limbi străine
 Viața începe vineri
 La vie commence vendredi, ediție de Odile Serre și traducere în limba franceză de Marily Le Nir, Paris, 2016.
 Life begins on Friday, traducere în limba engleză de Alistair Ian Blyth, Londra, 2016.
 La vita comincia venerdì, traducere în limba italiană de Mauro Barindi, Roma, 2020.
 Inocenții
 Wo die Hunde in drei Sprachen bellen, traducere în limba germană de Georg Aescht, Viena, 2021.
 Volume colective coordonate și antologii
 De ce te iubesc. Paradoxurile iubirii în poezia lumii, antologie, Ed. Humanitas, București, 2006
 Intelectuali la cratiță. Amintiri culinare și 50 de rețete - Ed. Humanitas, 2012;
 Și eu am trăit în comunism, Ed. Humanitas, 2015;
 Traduceri în limba română
 Angelus Silesius - Cherubinicher Wandersmann / Călătorul heruvimic, poezie, ediție bilingvă, Ed. Humanitas, București, 1999, cu aparat critic de specialitate, 168 p. (din germană)
 Maurice Nadeau - Să fie binecuvântați (memorii), Ed. EST, București, 2002, 576 p. (din franceză)
 Laurent Seksik - Consultația (2007),
 Rainer Maria Rilke - Îngerul păzitor (2007),
 René Goscinny, Albert Uderzo - Asterix, viteazul gal (2017), Cosorul de aur (2018),
 Milan Kundera - Sărbătoarea neînsemnătății (2014).
 Antoine de Saint-Exupéry - Micul prinț (2015)
 Afilieri
 Membră în Uniunea Scriitorilor din România, din 1999
 Membră fondatoare a Societății de Comparatistică din România
 Premii
 Premiul pentru critică literară al Uniunii Scriitorilor din România pe anul 1999 pentru Alfabetul doamnelor (Ed. Crater, București, 1999)
 Premiul al Uniunii Europene pentru Literatură, 2013, pentru romanul Viața începe vineri (2009)
 Premiul al Uniunii Europene pentru Literatură, 2018, pentru nuvela O voce
 Note
 Legături externe
 Articole semnate de Ioana Pârvulescu, în Dilema Veche
 Un eseu de Ioana Pârvulescu
 LiterNet
 Ioana Parvulescu, autor Humanitas
 Interviuri neconventionale la TVR
 Ioana Parvulescu la Targul de Carte de la Barcelona, 28 septembrie 2010, Alexandra Olivotto, Evenimentul zilei
 Conferinta ICR Bucuresti, 23 mai 2011, Cosmin Navadaru, HotNews.ro
 Premiile Radio Romania Cultural, 21 martie 2011, Mediafax
 Dan C. Mihailescu despre Cartea intrebarilor
 Lansare Cartea intrebarilor
 Articole biografice
 Sa ne cunoastem scriitorii - Ioana Parvulescu, 2 mai 2007, DAN C.MIHAILESCU, Jurnalul Național
 Interviuri
 „Daca n-ar exista critica, literatura si-ar pierde umbra“ (I). Interviu cu Ioana PARVULESCU, Svetlana Cârstean, Observator cultural - numărul 74, iulie 2001
 „Daca n-ar exista critica, literatura si-ar pierde umbra“ (II). Interviu cu Ioana PARVULESCU, Svetlana Cârstean, Observator cultural - numărul 75, iulie 2001
 Ioana Pârvulescu: „N-a existat Bucureștiul perfect“, 20 decembrie 2009, Dan Boicea, Adevărul
 Ioana Pârvulescu: „Niciodată nu ne plătim de tot datoriile morale”, 23 noiembrie 2010, Dana G. Ionescu, Adevărul
 Nașteri în 1960
 Scriitori români în viață
 Eseiști români
 Traducători români
 Critici literari români
 Istorici literari români
 Absolvenți ai Facultății de Litere din București
 Absolvenți ai Universității București
 Profesori universitari români
 Caragialeologi
 Profesori români în viață
 Scriitoare române
 Profesoare române
 Brașoveni
 Scriitoare din secolul al XX-lea
 Scriitoare din secolul al XXI-lea


type: caselaw

text:
 7.3.2009
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 55/35
 2008. december 16-án benyújtott kereset – iPublish Ganske Interactive Publishing kontra OHIM (navigációs készülék ábrázolása)
 (T-555/08. sz. ügy)
 (2009/C 55/63)
 Az eljárás nyelve: német
 Felek
 Felperes: iPublish Ganske Interactive Publishing GmbH (Hamburg, Németország) (képviselő: V. Knies ügyvéd)
 Alperes: Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM)
 Kereseti kérelmek
 —
 Az Elsőfokú Bíróság helyezze hatályon kívül a negyedik fellebbezési tanácsnak az R 709/2008-4. sz. ügyben 2008. október 3-án hozott határozatát;
 —
 az Elsőfokú Bíróság az OHIM-ot kötelezze a költségek viselésére.
 Jogalapok és fontosabb érvek
 Az érintett közösségi védjegy: egy térbeli védjegy, amely fekete-fehér színű és oldalt kék csíkkal ellátott navigációs készülékből áll, a 9., 39. és 42. osztályba tartozó áruk és szolgáltatások tekintetében (6 092 639. sz. védjegybejelentés).
 Az elbíráló határozata: az elbíráló a védjegybejelentést elutasította.
 A fellebbezési tanács határozata: a fellebbezési tanács a fellebbezést elutasította.
 Jogalapok: a 40/94/EK rendelet (1) 7. cikke (1) bekezdése b) pontjának a megsértése, mivel a bejelentett védjegy rendelkezik a szükséges megkülönböztető képességgel.
 (1) A közösségi védjegyről szóló, 1993. december 20-i 40/94/EK tanácsi rendelet (HL 1994., L 11., 1. o.; magyar nyelvű különkiadás 17. fejezet, 1. kötet, 146. o.).


text:
 Avis juridique important
 |
 21980A1230(01)
 Acordo sob forma de troca de cartas relativo à alteração do Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria sobre a simplificação das formalidades nas trocas de mercadorias entre a Comunidade Económica Europeia, por um lado, e a Grécia e a Turquia, por outro lado, no caso de reexpedição das referidas mercadorias a partir da Áustria
 Jornal Oficial no L 107 de 18/04/1981 p. 0003 Edição especial espanhola: Capítulo 02 Fascículo 8 p. 0005 Edição especial portuguesa: Capítulo 02 Fascículo 8 p. 0005
 ACORDO sob forma de troca de cartas relativo à alteração do Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria sobre a simplificação das formalidades nas trocas de mercadorias entre a Comunidade Económica Europeia, por um lado, e a Grécia e a Turquia, por outro lado, no caso de reexpedição das referidas mercadorias a partir da ÁustriaCarta no 1Bruxelas, ...Senhor Embaixador,A Comissão Mista CEE - Áustria - trânsito comunitário - propôs, através da sua Recomendação no 1/80, de 18 de Setembro de 1980, algumas alterações ao Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria sobre a simplificação das formulidades a observar nas trocas de mercadorias entre a Comunidade Económica Europeia, por um lado, e a Grécia e a Turquia, por outro lado, no caso de reexpedição das referidas mercadorias a partir da Áustria. O Acordo alterado figura no apêndice junto. Tenho a honra de lhe confirmar o acordo da Comunidade quanto a essas alterações e de lhe propôr a sua entrada em vigor em 1 de Janeiro de 1981. Muito agradeço se digne confirmar o acordo da República da Áustria quanto a essas alterações e quanto à data prevista para a sua entrada em vigor.Queira aceitar, Senhor Embaixador, a expressão da minha mais alta consideração.Em nome do Conselho das Comunidades EuropeiasCarta no 2Bruxelas, ...Senhor Presidente,Tenho a honra de acusar a recepção da sua carta de hoje, do seguinte teor:«A Comissão Mista CEE - Áustria - trânsito comunitário - propôs, através da sua Recomendação no 1/80, de 18 de Setembro de 1980, algumas alterações ao Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria sobre a simplificação das formulidades a observar nas trocas de mercadorias entre a Comunidade Económica Europeia, por um lado, e a Grécia e a Turquia, por outro lado, no caso de reexpedição das referidas mercadorias a partir da Áustria. O Acordo alterado figura no apêndice junto. Tenho a honra de lhe confirmar o acordo da Comunidade quanto a essas alterações e de lhe propôr a sua entrada em vigor em 1 de Janeiro de 1981. Muito agradeço se digne confirmar o acordo da República da Áustria quanto a essas alterações e quanto à data prevista para a sua entrada em vigor.»Tenho a honra de lhe confirmar o acordo da República da Áustria quanto ao conteúdo desta carta bem como sobre a data proposta para a entrada em vigor das alterações.Queira aceitar, Senhor Presidente, a expressão da minha mais alta consideração.Pela República da Áustria APENDICEACORDO entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria sobre a simplificação das formalidades a observar nos trocas de mercadorias entre a Comunidade Económica Europeia e a Turquia no caso de reexpedição das referidas mercadorias a partir da ÁustriaA COMUNIDADE ECONÓMICA EUROPEIA,por um lado,A REPÚBLICA DA ÁUSTRIA,por outro lado,DESEJOSAS de simplificar as formalidades a cumprir nas trocas de mercadorias entre a Comunidade Económica Europeia e a Turquia, Estado com o qual a Comunidade concluiu um Acordo de associação, quando as referidas mercadorias são objecto de reexpedição, a partir da Áustria, se for caso disso após transbordo ou armazenagem,Considerando que o Acordo sobre a aplicação da regulamentação relativa ao trânsito comunitário, entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria, assinado em 30 de Novembro de 1972, prevê uma ampla cooperação entre as administrações das alfândegas dos Estados-membros e da Áustria, baseada no princípio da confiança recíproca; que, com o intuito de simplificar as formalidades, poder-se-ia de igual modo aplicar essa cooperação no caso das trocas de mercadorias entre a Comunidade e a Turquia,ACORDARAM NAS SEGUINTES DISPOSIÇÕES:Artigo 1oNa acepção do presente acordo, entende-se(a)Por «Comunidade» : a Comunidade Económica Europeia;(b)Por «Estado-membro» : um Estado-membro da Comunidade;(c)Por «Acordo relativo ao trânsito» : o Acordo existente entre a Comunidade Económica Europeia e a República da Áustria, de 30 de Novembro de 1972, sobre a aplicação da regulamentação relativa ao trânsito comunitário.Artigo 2o1. Sob reserva do no 2, o presente acordo é aplicável às mercadorias para as quais certificados de circulação de mercadorias, cujo modelo figura no Anexo I, foram emitidos no âmbito das trocas entre a Comunidade e a Turquia, e que são objecto de uma reexpedicão, a partir do território austríaco, se for caso disso, após transbordo ou permanência em entreposto aduaneiro.2. Ficam exluídas do disposto no presente Acordo, as mercadorias referidas no Anexo II.Artigo 3o1. Quanto às mercadorias referidas no no 1 do artigo 2o, deve ser apresentado na competente estância aduaneira austríaca um certificado de circulação de mercadorias, emitido num Estado-membro ou na Turquia. O certificado de circulação de mercadorias deve ser impresso e preenchido numa das línguas previstas no artigo 14o, ou em língua turca. Quando for utilizada a língua turca, o referido documento deverá também ser redigido numa das línguas referidas no artigo 14o.2. As mercadorias ficarão sob controlo permanente da administração aduaneira austríaca, a fim de que sejam garantidas a sua identidade e integridade. 3. As mercadorias devem ter permanecido em lugares reservados e não terem sofrido manipulações exceptuando as necessárias à sua conservação ou as que consistem no fraccionamento das remessas sem substituição da embalagem.Artigo 4o1. No caso de reexpedição das mercadorias previstas no no 1 do artigo 2o, o certificado de circulação de mercadorias deve indicar que foram preenchidas as condições fixadas no artigo 3o.2. Para esse efeito, em caso de reexpedição sem fraccionamento da remessa, a competente estância aduaneira austríaca inscreve a menção «Direkte Weiterleitung EWG» no certificado, na casa «Designação das mercadorias», autenticando essa anotação através da aposição do seu carimbo e da data.No caso de reexpedição duma remessa fraccionada na Áustria, deve ser apresentada, na competente estância aduaneira austríaca, uma fotocópia do certificado de circulação de mercadorias por cada lote formado. No bordo superior de cada fotocópia deve constar a tinta vermelha a menção «Teilsendung». A fotocópia deve indicar com clareza as mercadorias a que respeita. Estas anotações são autenticadas através do carimbo da estância aduaneira e da data.3. O certificado de circulação das mercadorias primitivo deve conter as indicações adequadas, relativas ao fraccionamento da remessa. É conservado na competente estância aduaneira austríaca, pelo menos durante dois anos, e, quando requerido, deve ser transmitido à administração aduaneira do Estado-membro interessado, no âmbito da cooperação administrativa prevista no artigo 6o.Artigo 5oAs mercadorias reexpedidas assim como o certificado de circulação de mercadorias correspondente, ou - no caso de fraccionamento da remessa - a fotocópia do referido certificado, ambos autenticados pela competente estância aduaneira austríaca, devem ser apresentados às autoridades aduaneiras do Estado importador no prazo de seis meses a contar da data de emissão do certificado primitivo.Artigo 6o1. Quando necessário, as administrações das alfândegas dos Estados-membros, por um lado, e a República da Áustria, por outro lado, comunicam entre si de forma espontânea ou mediante pedido, verificações, documentos, relatórios, autos de notícia e informações relativos às mercadorias que são apresentadas no Estado de importação como tendo sido reexpedidas a partir da Áustria no âmbito do presente Acordo ou relativos às irregularidades e infracções cometidas por ocasião das trocas de mercadorias abrangidas pelo presente Acordo.2. As administrações das alfândegas dos Estados-membros estão autorizadas a transmitir à administração das alfândegas turcas os documentos e informações obtidos no âmbito da cooperação administrativa prevista no no 1.Artigo 7oO disposto no presente Acordo não obsta às proibições ou restrições à importação, à exportação ou ao trânsito determinados pela República da Áustria e justificadas por razões de ordem pública, de segurança pública ou moralidade pública, de protecção da saúde e da vida das pessoas e dos animais ou da conservação dos vegetais, da protecção do património nacional com valor artístico, histórico ou arqueológico, ou da protecção da propriedade industrial e comercial.Artigo 8o1. A Comissão Mista instituída por força do artigo 15o do Acordo relativo ao trânsito vela pela aplicação do presente Acordo. Com essa finalidade, a Comissão Mista formula recomendações e, nos casos previstos no no 3, adopta decisões.2. A Comissão Mista recomenda, nomeadamente:a)As alterações ao presente Acordo;b)Qualquer outra medida necessária à sua aplicação.3. Adapta, através de decisões:a)As alterações do artigo 2o do presente Acordo, devidas a uma alteração do modelo do certificado de circulação de mercadorias anexado ao presente Acordo;b)As alterações aos artigos 3o, 4o, 5o e 9o do presente Acordo; c)As alterações ao presente Acordo directamente relacionadas com a adesão às Comunidades Europeias de novos Estados-membros;d)As alterações aos anexos do presente Acordo.Estas decicões são executadas pelas partes contratantes de acordo com as suas próprias normas.Artigo 9oOs Anexos I e II fazem parte integrante do presente Acordo.Artigo 10o1. A Comunidades compromete-se a agir de modo a favorecer a adaptação adequada dos métodos de cooperação administrativa que condicionam a aplicação do regime preferencial que a Comunidade e a Turquia aplicam mutuamente às mercadorias objecto de reexpedição a partir da Áustria.2. Logo que estejam reunidas as condições necessárias à aplicação do presente Acordo, no âmbito das trocas com a Turquia, a Comunidade notifica desse facto a República da Áustria.Artigo 11o1. O presente Acordo entra em vigor no primeiro dia do segundo mês seguinte à data em que as partes contratantes se notificarem do cumprimento dos procedimentos necessários para o efeito.2. As disposições do presente Acordo aplicam-se às trocas com a Turquia a partir do primeiro dia do segundo mês seguinte à data da notificação prevista no no 2 do artigo 10o.Artigo 13oO presente Acordo pode ser denunciado por cada uma das partes contratantes mediante pré-aviso de seis meses.Artigo 14oO presente Acordo é redigido em duplo exemplar nas línguas alemã, inglesa, dinamarquesa, francesa, grega, italiana e neerlandesa, fazendo fé cada um destes textos.>PIC FILE="T0029322">>PIC FILE="T0029323">ANEXO IILista das mercadorias excluídas do âmbito do Acordo (no 2 do artigo 2o)>PIC FILE="T0029324">


type: legislation

text:
 Svarbus teisinis pranešimas
 |
 52006PC0867
 Pasiūlymas Tarybos reglamentas iš dalies keičiantis 2004 m. kovo 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 601/2004, nustatantį tam tikras žvejybos kontrolės priemones pagal Konvenciją dėl Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos ir panaikinantis Reglamentus (EEB) Nr. 3943/90, (EB) Nr. 66/98 ir (EB) Nr. 1721/1999 /* KOM/2006/0867 galutinis - CNS 2007/0001 */
 [pic] | EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA |Briuselis, 9.1.2007KOM(2006) 867 galutinis2007/0001 (CNS)PasiūlymasTARYBOS REGLAMENTASiš dalies keičiantis 2004 m. kovo 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 601/2004, nustatantį tam tikras žvejybos kontrolės priemones pagal Konvenciją dėl Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos ir panaikinantis Reglamentus (EEB) Nr. 3943/90, (EB) Nr. 66/98 ir (EB) Nr. 1721/1999(pateikta Komisijos)AIŠKINAMASIS MEMORANDUMASBendrija nuo 1981 m. yra Konvencijos dėl Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos šalis. Apsaugos priemonės, priimtos pagal minėtą, konvenciją, yra privalomos konvencijos šalims. Dėl to žvejybos išteklių, kurie yra nurodyti konvencijoje, apsaugos ir valdymo priemones būtina perkelti į Bendrijos teisės aktus.Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos ir valdymo priemonės, kurias yra priėmusi Komisija– tai, be kitų priemonių, žvejybinės veiklos stebėjimo taisyklių rinkinys. Žvejybinės veiklos, kuri vykdoma konvencijos akvatorijoje, stebėjimo priemonės į Bendrijos teisės aktus buvo perkeltos 2004 m. kovo 22 d. Tarybos reglamentu (EB) Nr. 601/2004.Šį teisės aktą reikia atnaujinti, kad jis atitiktų iš dalies pakeistas taisykles, kurias 2004 ir 2005 metiniuose susirinkimuose priėmė Konvencijos dėl Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos (CCAMLR) šalys, ir Bendrijos nustatytą sužvejotų žuvų kiekių ir žvejybos pastangos pranešimo sistemą. Viena kita iš naujųjų priemonių, kaip laikinosios priemonės, jau buvo įtrauktos į 2006 m. bendro leidžiamo sugavimo (BLS) ir kvotų reglamentą. Šiuo metu būtina pasirūpinti, kad minėtos priemonės būtų nuosekliau įtraukiamos į Bendrijos teisės aktus.Didesniąja taisyklių, pradėtų taikyti 2004 m., dalimi siekiama griežtinti laivų, turinčių leidimą žvejybinę veiklą vykdyti CCAMLR akvatorijoje, stebėjimą ir reguliuojamame rajone užkirsti kelią neteisėtai, nereglamentuotai arba tokiai žvejybinei veiklai, apie kurią nepranešama (toliau – „NNN“). CCAMLR šalys daugelį iš minėtų priemonių priėmė atsižvelgdamos į pasiūlymus, kuriuos Bendrija parengė kartu su tam tikromis CCAMLR šalimis. Pateikdama minėtus pasiūlymus Bendrija patvirtina, kad ji ir toliau aktyviai imsis veiksmų, kuriais siekiama užkirsti kelią NNN žvejybai – pastaroji kelia didelę grėsmę lengvai pažeidžiamai jūrinei Antarktidos žemyno aplinkai.2004 ir 2005 m. buvo priimtos ir kitos priemonės, draudžiančio išmesti įvairias atliekas, kad būtų apsaugota aplinka ir kad atsitiktinai nebūtų sugaunami jūrų paukščiai. Be to, CCALMR šalys, siekdamos sukaupti daugiau žinių apie padėtį ir nusistovėjusius įvairių nototetinių rūšių žuvų tarpusavio saitus Pietų vandenyne, nes minėtų rūšių žuvys – tai pagrindinis komercinės žvejybinės veiklos tikslas, nusprendė pradėti įgyvendinti ženklinimo įsagais programą.Komisija siūlo, kad Taryba priimtų pridedamą sprendimą.2007/0001 (CNS)PasiūlymasTARYBOS REGLAMENTASiš dalies keičiantis 2004 m. kovo 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 601/2004, nustatantį tam tikras žvejybos kontrolės priemones pagal Konvenciją dėl Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos ir panaikinantis Reglamentus (EEB) Nr. 3943/90, (EB) Nr. 66/98 ir (EB) Nr. 1721/1999EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 37 straipsnį,atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą[1]atsižvelgdama į Europos Parlamento nuomonę[2],Kadangi:(1) 2004 m. kovo 22 d. Tarybos reglamente (EB) Nr. 601/2004, nustatančiame tam tikras žvejybos kontrolės priemones pagal Konvenciją dėl Antarkties jūrų gyvųjų išteklių apsaugos ir panaikinantis Reglamentus (EEB) Nr. 3943/90, (EB) Nr. 66/98 ir (EB) Nr. 1721/1999, yra nustatomos tam tikros apsaugos priemonės, kurias Komisija priėmė Antarkties jūrų gyviesiems ištekliams apsaugoti ir kurios toliau bus vadinamos „CCAMLR priemonėmis“.(2) Per 2004 ir 2005 m. lapkričio mėn. įvykusius dvidešimt trečiąjį ir dvidešimt ketvirtąjį CCAMLR šalių metinius susirinkimus iš dalies buvo pakeistos apsaugos priemonės, siekiant inter alia patobulinti licencijų išdavimo reikalavimus, apsaugoti aplinką, pagerinti mokslinius Dissostichus spp . rūšies žuvų tyrinėjimus ir užkirsti kelią neteisėtai žvejybinei veiklai.(3) Dėl to Reglamentas (EEB) Nr. 601/2004 turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas,PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:1 straipsnisReglamentas (EB) Nr. 601/2004 iš dalies keičiamas taip:1. 3 straipsnio 2 dalis keičiama taip:„Valstybės narės Komisijai per tris dienas nuo straipsnio 1 dalyje nurodyto leidimo išdavimo datos kompiuteriniu ryšiu praneša tokią informaciją apie laivą, kuriam galioja minėtasis leidimas:a) atitinkamo laivo pavadinimą;b) laivo tipą;c) ilgį;d) laivo numerį, kurį jam suteikė Tarptautinė jūrų organizacija (TJO)(jeigu jis buvo suteiktas);e) laivo pastatymo vietą ir datą;f) ankstesnę laivo registravimo valstybę narę (jeigu yra);g) tarptautinį laivo šaukinį;h) laivo savininko(-ų) ir bet kokio(-ių) tikrojo(-ųjų- savininko(-ų) pavadinimą ir adresą, jeigu žinomas;i) spalvotas laivo fotografijas, kurios turi būti tokios:i) ne mažesnė nei 12 × 7 cm dydžio laivo dešiniojo borto fotografija, kurioje būtų matyti visas borto ilgis ir konstrukcinės borto ypatybės;ii) ne mažesnė nei 12 x 7 cm dydžio laivo kairiojo borto fotografijos, kurioje būtų matyti visas borto ilgis ir konstrukcinės borto ypatybės;iii) ne mažesnė nei 12 x 7 cm dydžio laivapriekio fotografijos, padarytos iš laivagalio;j) laikotarpį, kurio metu laivui suteikiama teisė žvejoti Konvencijos akvatorijoje, nurodant žvejybinės veiklos pradžios ir pabaigos datas;k) c) žvejybos rajoną arba rajonus;l) pagrindines žvejojamas žuvų rūšis;m) naudojamus žvejybos įrankius;n) priemones, kurių buvo imtasi užtikrinant, kad laive įmontuotas palydovinės kontrolės prietaiso veikimas būtų apsaugotas nuo klastojimo.Valstybės narės Komisijai taip pat perduoda, kiek įmanoma tą padaryti, toliau nurodytą informaciją apie laivus, turinčius leidimą žvejoti CCAMLR akvatorijoje:a) laivo naudotojo pavadinimą ir adresą, jeigu jis skiriasi nuo laivo savininko(-ų) pavadinimo ir adreso;b) kapitono ir, jeigu būtina, laivo žvejybos operacijų tvarkytojo, pavardę bei pilietybę;c) žvejybos metodo arba metodų tipą(-us);d) laivo plotį (m);e) registrinę laivo talpą;f) laivo ryšio įrangos tipus ir jos numerius (INMARSAT A, B ir C numeriai);g) įprastą laivo įgulą;h) pagrindinio variklio arba variklių galią (kW);i) krovumą (tonomis), žuvų triumų skaičių ir jų talpą (m3);j) bet kokią kitą informaciją (pvz., laivo atsparumo ledo apkrovai klasę), kuri laikoma pateiktina.Komisija šią informaciją nedelsdama perduoda CCAMLR sekretoriatui“.2. 4 straipsnio 3 dalis keičiama taip:„Valstybės narės patikrina straipsnio 2 dalyje nurodytą informaciją, sulygindami ją duomenimis, kurie buvo gauti laive veikiančiomis laivų stebėjimo sistemomis. Valstybės narės, gavusios šią informaciją, per dvi dienas kompiuteriu ryšiu ją perduoda CCAMLR sekretoriatui.“3. įterpiamas šis naujas 7a straipsnis: Jis išdėstomas taip:„7a straipsnis Specialūs bandomosios žvejybos reikalavimaiŽvejybos laivams, vykdantiems bandomąją žvejybą, taikomi šie papildomi reikalavimai:a) laivams draudžiama išmesti:i) naftos arba degalų produktus, ar naftos likučius į jūrą, išskyrus MARPOL 73/78 (Tarptautinė teršimo prevencijos iš laivų konvencija) I priede numatytus atvejus;ii) šiukšles;iii) maisto atliekas, kurių nebuvo galima išmesti per ne didesnes nei 25 mm angas turintį tinklelį;iv) paukštieną ar jos dalis (įskaitant kiaušinių lukštus);v) nuotekas 12 jūrmylių atstumu nuo kranto arba šelfo ledyno, arba jeigu laivas plaukia mažesniu nei 4 mazgų greičiu; arbavi) deginimo pelenus.b) į 88.1 ir 88.2 parajonius draudžiama vežti gyvus naminius paukščius arba bet kokius kitus gyvus paukščius, o visus išdorotus naminius paukščius, kurie nebuvo suvartoti, privaloma išvežti iš 88.1 ir 88.2 parajonių;c) 88.1 ir 88.2 parajoniuose žvejoti Dissostichus spp . draudžiama 10 jūrmylių atstumu nuo Balleny salų.“4. įterpiamas šis naujas 7b straipsnis: Jis išdėstomas taip:„7b straipsnis Ženklinimo įsagais programaVisi žvejybos laivai, vykdantys bandomąją žvejybą, turi įgyvendinti šią ženklinimo įsagais programą:a) Dissostichus spp. gyvūnai ženklinami įsagais ir paleidžiami pagal CCAMLR Ženklinimo įsagais protokolą: per visą sezoną iš kiekvienos sužvejotos gyvūnų svorio tonos įsagu ženklinamas ir paleidžiamas vienas gyvūnas. Laivai baigia įgyvendinti šią programą paženklinę įsagais 500 gyvūnų arba išplaukia iš žvejybos rajono įsagu paženklinę vieną gyvūną iš sužvejotos gyvūnų svorio tonos;b) programa turėtų būti skiriama visų dydžių gyvūnams, siekiant, kad būtų laikomasi ženklinimo įsagais reikalavimų, t.y. iš sužvejoto gyvūnų svorio tonos įsagu ženklinamas vienas gyvūnas. Visiems paleidžiamiems gyvūnams turėtų būti pritvirtinami du įsagai ir jie turėtų būti paleidžiami kuo didesniame plote;c) visuose įsaguose turi būti aiškiai įspaustas unikalusis eilės numeris ir grąžinimo adresas, kad būtų galima nustatyti įsagų kilmę, jeigu įsagais paženklinti gyvūnai vėl būtų sugauti;d) visi antrą kartą sugauti įsagais paženklinti gyvūnai (t. y. sugauta žuvis, turinti anksčiau įsegtą įsagą) neturi būti paleidžiami; šis reikalavimas galioja sužvejojus žuvį, kuri buvo ne per seniausiai paleista;e) visi antrą kartą su įsagais sužvejoti gyvūnai turėtų būti ištirti biologiškai (ilgis, svoris, lytis, gonadų būklė), jeigu įmanoma, padaroma elektroninė jų fotografija, išimami otolitai ir išsegamas įsagas;f) visi susiję duomenys apie įsagus ir bet kokie duomenys, surinkti apie sužvejotas žuvis su įsagais, elektroninėmis CCAMLR laikmenomis perduodami CCAMLR per tris mėnesius nuo laivo išplaukimo iš pirmiau minėtų žvejybos rajonų;g) visi susiję duomenys apie įsagus, bet kokie duomenys, surinkti apie sužvejotas žuvis su įsagais ir iš tų žuvų su įsagais atrinktas imties žuvis, elektroninėmis CCAMLR laikmenomis taip pat turėtų būti perduodami atitinkamoms duomenų apie įsagus saugykloms kaip išsamiai numatyta CCAMLR Ženklinimo įsagais protokole.“5. 9 straipsnio 4 ir 5 dalys keičiamos taip:„Valstybės narės, pasibaigus kiekvienam ataskaitiniam laikotarpiui, ne vėliau kaip per tris dienas CCAMLR, kopija siunčiama Komisijai, kompiuteriniu ryšiu perduoda duomenis apie sužvejotus žuvų kiekius ir žvejybos pastangas, kuriuos valstybėms narėms pranešė kiekvienas su jos vėliava plaukiojantis ir Bendrijoje registruotas žvejybos laivas. Visuose pranešimuose apie sužvejotus žuvų kiekius ir žvejybos pastangas nurodomas ataskaitinis atitinkamų sužvejotų žuvų kiekių laikotarpis“.6. 13 straipsnio 4 dalis keičiama taip:„Valstybės narės šio straipsnio 1, 2 ir 3 dalyse nurodytus duomenis kiekvieno mėnesio pabaigoje perduoda CCAMLR (kopija siunčiama Komisijai.“7. 14 straipsnio 4 dalis keičiama taip:„Valstybės narės kiekvieno mėnesio pabaigoje gautą pranešimą siunčia CCAMLR.“8. 16 straipsnio 1 dalis keičiama taip:„Valstybės narės, nepažeisdamos Reglamento (EEB) Nr. 2847/93 15 straipsnio, iki kiekvienų metų liepos 31 d. CCAMLR praneša (kopija siunčiama Komisijai) apie bendrą sužvejotų žuvų kiekį, kurį per praėjusius metus sužvejojo su kiekvienos valstybės narės vėliava plaukiojantys Bendrijos žvejybos laivai (atskirai nurodomas kiekvieno laivo sužvejotas žuvų kiekis).“9. 17 straipsnio 2 dalis keičiama taip:„Valstybės narės parengia tikslius duomenis apie kiekviename 10 × 10 jūrmylių stačiakampyje per 10 dienų laikotarpį sužvejotus žuvų kiekius ir žvejybos pastangą ir ne vėliau nei iki kiekvienų metų kovo 1 d. tuos duomenis perduoda CCAMLR (kopija siunčiama Komisijai).“10. 18 straipsnio 1 dalis keičiama taip:„Bendrijos žvejybos laivai, JTO MŽŪO 48.3 statistiniame parajonyje gaudantys krabus, iki kiekvienų metų rugsėjo 25 d. CCAMLR (kopija siunčiama Komisijai) perduoda duomenis apie žvejybos veiklą ir iki tų metų rugpjūčio 31 d. sugautų krabų kiekius.“11. 18 straipsnio 2 dalis keičiama taip:„Duomenys apie nuo kiekvienų metų rugpjūčio 31 d. sužvejotus žuvų kiekius CCAMLR perduodami (kopija siunčiama Komisijai) per du mėnesius nuo žvejybos veiklos nutraukimo dienos. “12. 19 straipsnio 1 dalis keičiama taip:„Bendrijos žvejybos laivai, JTO MŽŪO 48.3 statistiniame parajonyje gaudantys kalmarus ( Martialia hyadesi ), iki kiekvienų metų rugsėjo 25 d. CCAMLR praneša tikslius duomenis (kopija siunčiama Komisijai) apie tame žvejybos rajone sugautų kalmarų kiekius ir žvejybos pastangą.“13. 28 straipsnio 1 dalis keičiama taip:„Kaip nustatyta šiame skirsnyje, gali būti laikoma, kad konvencijos šalies laivas vykdė NNN veiklą, kuri sumažino CCAMLR apsaugos priemonių veiksmingumą, jeigu tas laivas:a) vykdė žvejybos veiklą konvencijos akvatorijoje neturėdamas 3 straipsnyje nurodyto specialaus žvejybos leidimo arba, jei tai ne Bendrijos žvejybos laivas, neturėdamas licencijos, išduotos remiantis atitinkamomis CCAMLR apsaugos priemonėmis, arba jei jis pažeidė tokio leidimo ar licencijos sąlygas;b) neįregistravo arba nepranešė konvencijos akvatorijoje sužvejotų žuvų kiekių, kaip nustatyta pagal pranešimų pateikimo sistemą, taikomą šių laivų vykdomai žvejybos veiklai, arba jeigu pateikė klaidingus pranešimus;c) žvejojo per uždraustą žvejybos laikotarpį arba draudžiamuosiuose rajonuose ir tuo pažeidė CCAMLR apsaugos priemones;d) naudojo draudžiamus žvejybos įrankius ir tuo pažeidė taikomas CCAMLR apsaugos priemones;e) atliko perkrovimą į laivus, kurie įtraukti į CCAMLR NNN laivų sąrašą, arba vykdė su jais bendrą žvejybos veiklą, teikė jiems paramą ar perdavė atsargų;f) nepateikė galiojančių duomenų apie sužvejotus Dissostichus spp. rūšių žuvų kiekius, kai tuos duomenis buvo prašoma pateikti pagal Reglamentą (EB) 1035/2001;g) vykdė žvejybos veiklą, pažeidžiančią bet kokią kitą CCAMLR apsaugos priemonę, ir tokia veikla trukdė siekti Konvencijos XXII straipsnyje nustatytų jos tikslų, arbah) vykdė žvejybos veiklą vandenyse, esančiuose šalia konvencijos akvatorijos salų, kuriems visos konvenciją pasirašiusios šalys pripažįsta šalies suverenitetą, ir tokia veikla trukdė siekti CCAMLR apsaugos priemonių tikslų.“14. 30 straipsnio 1 dalis keičiama taip:„Valstybės narės, laikydamosi nacionalinių ir Bendrijos teisės aktų, imasi visų reikiamų priemonių, kad:a) Bendrijos žvejybos laivams, įtrauktiems į NNN laivų sąrašą, nebūtų išduodamas 3 straipsnyje nurodytas specialus žvejybos leidimas, leidžiantis žvejoti konvencijos akvatorijoje;b) laivams, įtrauktiems į NNN laivų sąrašą, nebūtų išduodama licencija arba specialus žvejybos leidimas, leidžiantis žvejoti vandenyse, priklausančiuose valstybių narių suverenitetui arba jurisdikcijai;c) laivams, įtrauktiems į NNN laivų sąrašą, nebūtų suteikiama valstybių narių vėliava;d) laivai, įtraukti į NNN laivų sąrašą ir savanoriškai įplaukiantys į valstybių narių uostus, juose būtų tikrinami pagal 27 straipsnį.e) importuotojai, vežėjai ir kiti susiję sektoriai raginami nevesti derybų dėl NNN laivais sužvejotos žuvies ir neperkrauti jos į kitus laivus.“15. 30 straipsnio 2 dalis keičiama taip:„Draudžiama tokia veikla:a) nukrypstant nuo Reglamento (EEB) 2847/93 11 straipsnio, Bendrijos žvejybos laivams, pagalbiniams laivams, bazėms ir krovininiams laivams draudžiama dalyvauti atliekant perkrovimą ar vykdant bendrą žvejybos veiklą su laivais, įtrauktais į NNN laivų sąrašą;b) iš laivų, įtrauktų į NNN laivų sąrašą, kurie savanoriškai įplaukia į uostus, draudžiama atlikti iškrovimą arba perkrovimą;c) draudžiama sudaryti laivų, įtrauktų į NNN laivų sąrašą, nuomos sutartis;d) draudžiama importuoti, eksportuoti tas Dissostichus spp. rūšių žuvis, kurios buvo gautos iš į NNN laivų sąrašą įtrauktų laivų, arba vykdyti grįžtamąjį minėtų žuvų eksportą."2 straipsnisŠis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną nuo jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje .Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.Priimta Briuselyje,Tarybos varduPirmininkas [1] OL C ... p. ...[2] OL C ... p. ...


text:
Filippo Tommaso Marinetti [marinety] (22. prosince 1876, Alexandrie, Egypt – 2. prosince 1944, Bellagio, Itálie) byl italský básník, prozaik a dramatik, zakladatel a teoretik futurismu.
 Marinetti studoval v Paříži. Jelikož byl vůdčí osobností futurismu, přivedl tento směr, poté co začal sympatizovat s fašismem, k tomuto hnutí také.
 V roce 1914 agitoval pro vstup Itálie do války. Během 1. světové války byl důstojníkem u dělostřelectva.
 V roce 1919 založil Fasci politici futuristi, která brzy začala spolupracovat s B. Mussolinim.
 Život – mládí a manželství
 Emilio Angelo Carlo Marinetti (v některých dokumentech se mu přisuzuje jméno „Filippo Achille Emilio Marinetti“) strávil první rok svého života v Alexandrii, Egypt, kde jeho otec (Enrico Marinetti) a jeho matka (Amalia Grolli) žili spolu more uxorio (jako kdyby v manželství). Enrico byl právníkem pocházejícím z Piedmontu, a jeho matka byla dcerou profesora literatury pocházejícího z Milána. Do Egypta se přistěhovali v roce 1865, na pozvání Khediva Isma’ila Pashi, aby se stali legálními poradci pro zahraniční firmy, které se účastnili jeho modernizačního programu.
 Jeho láska pro literaturu se rozvinula během školních let. Matka byla velkou čtenářkou poezie a seznámila mladého Marinettiho s italskými a evropskými klasikami. V sedmnácti začal svůj první školní magazín, Papyrus. Jezuité mu poté vyhrožovali, že ho vyloučí za publikování skandálních novel Émila Zoly ve škole.
 Nejdříve studoval ve Egyptě, poté v Paříži, kde získal titul baccalauréat, v roce 1894 na univerzitě Sorbonne, a v Itálii na Univerzitě Pavia, kde se zabýval právy, ze který později v roce 1899 také absolvoval.
 Rozhodl se, že se nestane právníkem, ale že bude rozvíjet svoji literární kariéru. Experimentoval s každým typem literatury (poetika, epika, drama). A to vše pod jménem „Filippo Tommaso Marinetti“.
 Futuristický manifest
 V roce 1905 přesídlil Marinetti do Milána a založil tam časopis Poesia. Tento časopis se stal hlásnou troubou skupiny mladých spisovatelů, kteří požadovali radikální změnu italské literatury.
 Marinetti pak v roce 1909 vyšel na veřejnost s futuristickým manifestem, který představil 20. února na titulní stránce pařížského deníku Le Figaro. Po dlouhém, poetickém prologu, který budil (nesprávný) dojem kolektivního autorství, následovalo jedenáct „programových bodů“, se kterými Marinetti vyjádřil svou ambici stát se kmotrem nejen nového uměleckého směru, ale i kultury zahrnující všechny oblasti života, kultury futurismu. Ve svých 11 tezích oslavuje především násilí a válku, „jedinou hygienu světa“. Velebí také „anarchistický čin, ... útočný pohyb, horečnatou bezesnost, salto mortale, facku a ránu pěstí.“
 Charakteristika manifestu
 Pohyb a rychlost
 "Chceme opěvovat lásku k nebezpečí, důvěrnou znalost energie a odvahy. ... Vysvětlujeme, že se velkolepost světa obohatila o novou krásu: krásu rychlosti ... Chceme opěvovat muže, který třímá kormidlo, jehož ideální osa protíná Zemi, která se řítí po své oběžné dráze."
 Násilí, bezohlednost, bezcílnost
 Násilí je prožíváno jako spontánní výraz síly, vitality a zažívání frustrace. Toto násilí se vyznačuje hedonismem, krutostí, nespravedlností, bezohledností, nemorálností, absencí cíle. Součástí této filozofie je masochistická snaha o sebezničení, resp. vyhlazení další, silnější generací:
 „... S hlomozem nás obklíčí, supíce strachem a zuřivostí, a vrhnou se na nás, rozhořčení naší hrdou a sebejistou odvahou, aby nás zabili, a nenávist, která je žene, bude nesmiřitelná, protože jejich srdce budou plná lásky a obdivu k nám.“
 Odmítnutí přírody
 Marinetti nejraději pobývá v hlučných, rychle rostoucích městech, ve kterých chce opěvovat velké masy lidí, „které vzrušuje práce, zábava nebo vzpoura“, chce také ovládat nádraží, továrny, ovšem především obsluhovat nové stroje, aby se nakonec sám stal člověkem-strojem.
 Odmítnutí tradice
 Nesmiřitelný postoj zaujímá Marinetti vůči kultuře minulých časů, pohlíží na ně jako na zátěž pro každého umělce a jako na provokaci pro všechny lidi, kteří hledí do budoucnosti. Cílem jeho (verbální) touhy po ničení se vedle menších uměleckých předmětů a staveb stávají celá města, například Benátky. Chce zničit také všechna muzea, akademie a knihovny. Představují pro něho „hřbitovy marného snažení“. Správce takových „hřbitovů“ jako jsou profesoři, archeologové, průvodci a starožitníci považuje za „zhoubné nádory“. Jeho požadavek:
 „Zapalte regály knihoven, ... otočte vodní toky, aby zaplavily muzea! ... Chopte se krumpáčů, sekyr a kladiv a rozbořte ctihodná města, zbořte je bez jakéhokoli soucitu“
 Odmítání žen
 Základním motivem je „pohrdání ženou“. Problém reprodukce chce Marinetti vyřešit mužem, který je imunní vůči ženským pokušením a dokáže se sám reprodukovat.
 Přijetí manifestu
 Je pochopitelné, že Marinetti se svým postulátem bezcílného ničení aktuálních struktur oslovil jak levicová, tak i pravicová uskupení, stejně jako anarchisty, ochotné sáhnut k násilí. Tato uskupení měla ovšem širší základnu než dnes, neboť bezuzdné násilí nebylo zavrhováno tak, jak je tomu dnes. Minimálně do svého smíření s Mussolinim v roce 1924. Svou „satirickou tragédii“, kterou prezentoval jako „výsledek dvou let úvah a sledování socialistického hnutí v Evropě“, špičkám levicově smýšlejících ve své zemi, kteří se zaměřovali na reformy. Dílo mělo vyzdvihnout „nesprávnost socialismu, slávu anarchie a naprostou směšnost prostředníků, reformistů a dalších, kteří „vařili“ všeobecné blaho“.
 Zájem probuzený především v uměleckých kruzích využil Marinetti k tomu, aby vytvořil širší základnu, kterou v manifestu ještě předstíral, a kromě literátů kolem sebe shromáždil i další italské umělce, což se mu také podařilo.
 Psychoanalytik a filozof Erich Fromm věnoval prvnímu a druhému futuristickému manifestu část své knihy Anatomie lidské destruktivity. Fromm pohlíží na první manifest jako na nejranější potvrzení nekrofilie, kterou uvádí jako jeden ze zdrojů lidské destruktivity. Odůvodňuje to uctíváním neživých věcí jako jsou rychlé stroje a velebením gigantnosti. Kromě toho vidí základní ideály manifestu realizované v cílech Třetí říše.
 Futuristická praxe
 Pokud se podíváme na velký počet akcí a dalších aktivit skupiny, pak je jasné, že nebylo potřeba jen charisma, ale také hodně peněz na to, aby bylo hnutí rozpohybováno a udržováno v chodu. Tyto peníze poskytl Marinetti z dědictví po otci. Tím se podařilo si k sobě připoutat řadu převážně mladých italských umělců pro ideje futurismu, podnítit je k tvorbě odpovídajících děl a ke společnému prezentování na veřejnosti.
 Futuristické večery
 Marinettiho futuristické večery, které byly organizovány především v severoitalských divadelních sálech, přispěly velkou měrou k šíření idejí skupiny. Začínaly zpravidla verbálním ponižováním daného města a urážením místní honorace. Pak byly přečteny manifesty, předvedena futuristická umělecká díla, zahrána futuristická hudba a předvedeny úryvky z futuristických divadelních děl. Představení mohlo být z hlediska Marinettiho hodnoceno jako úspěšné jedině tehdy, když došlo k nepokojům, o kterých informovala alespoň lokální média.
 Futuristické putovní výstavy
 Díky Marinettiho podpoře se podařilo rozběhnout konečně také komerčně úspěšnou sérii výstav, která začala 30. dubna 1911 v Miláně. V roce 1912 byla výstava přenesena do zahraničí, kde měla zůstat do začátku války. Nejdůležitějšími zastávkami byly Londýn (2×), Berlín (2×), Vídeň, Brusel, Haag, Amsterdam, Mnichov, Budapešť, Rotterdam, Karlsruhe, Lipsko, Řím a Petrohrad. Rozmanitost a naléhavost předvedení budily všude ohromující dojem, dopady na lokální uměleckou scénu byly různé, ale většinou jasně patrné.
 Umělecké směry ve futurismu
 Vedle literatury se hlavním uměleckým směrem futurismu stalo malířství. Jeho manifest prezentoval Umberto Boccioni jako nesporný doyen skupiny 11. února 1910 v Turíně. I Také v sochařské tvorbě zaujímal Boccioni,oplývající mnoha talenty, čelní místo. Jeho forme uniche della continuità nellospazi jsou dnes považovány za ikony futurismu. Architekturu reprezentovali Enrico Prampolini a především Antonio Sant’Elia. Futuristická hudba je úzce spojená se jmény Francesco Balilla Pratella a Luigi Russolo – ten nahradil hudbu uměním hluku. Futuristické nebo syntetické divadlo bylo doménou Marinettiho, v této oblasti však tvořili také Giacomo Balla a Fortunato Depero. V oblasti filmu byl hlavním tvůrcem futurismu Anton Giulio Bragaglia, ten ovšem u umělců, kteří rozhodovali, jako byl Boccioni, dosáhl menšího uznání než jiné oblasti. Futuristické literatuře dominoval Marinetti. Svými „osvobozenými slovy“ nejen zrušil pravidla syntaxe, ale písmeny a slovy v nestejných velikostech, rozdílnými písmy rozmístěnými různými směry setřel hranice mezi literaturou a grafikou. V této oblasti ovšem nepůsobil sám.
 Nakonec vstoupila ve futurismu do hry také politika. Rok 1914 nutil k rozhodnutí pro nebo proti vstupu Itálie do války. Futuristé hlasovali pro válku a vyšli za tím účelem i do ulic. Marinetti, Boccioni u Russolo při tom byli v září 1914 zatčeni, neboť při jedné akci v Miláně pálili rakouské vlajky. Po krátkém pobytu ve vězení následoval manifest „Futuristická válečná syntéza“, kde byla vyjádřena podpora futuristů pro intervenci Itálie ve smyslu irredenta (z italštiny, znamená neosvobozený, z tohoto slova vznikla politická ideologie iredentismus).
 První světová válka
 Poté, co se Itálie zapojila do první světové války, se Marinetti dobrovolně přihlásil do služby. Na podzim roku 1915 Marinetti a sedm dalších futuristů, kteří se přidali k Lombardskému praporu dobrovolníků, cyklistů a motoristů, byli umístěni k jezeru Garda v provincii Trentino, vysoko v horách podél italsko-rakouských hranic. Vydrželi sedm týdnů neustálých bojů v těžkých podmínkách, než cyklistické oddíly rozpustili, protože je pokládali za nevhodné pro horské válčení.
 Marinetti strávil většinu roku 1916 podporováním italského válečného úsilí veřejnými promluvami, žurnalistikou a divadelními hrami, poté se v roce 1917 vrátil k vojenské službě. V květnu téhož roku byl vážně zraněn, když sloužil u dělostřeleckého praporu na frontě Isonzo. Po dlouhém zotavení se vrátil do služby a účastnil se rozhodující bitvy u Vittorio Veneto, kterou Italové vyhráli v říjnu roku 1918.
 Marinetti a fašismus
 Začátkem roku 1918 založil futuristickou politickou stranu Partito Politico Futurista, která po roce byla sloučena s politickým hnutím Benita Mussoliniho Fasci Italiani di Combattimento. Marinetti byl jeden z prvních, který se přidal k této italské fašistické straně. V roce 1919 společně s Alc estem De Ambrisem napsali Fašistický manifest, originální manifest italského fašismu. Marinetti oponoval fašistickou přepjatostí existujících institucí o nichž prohlásil, že jsou „zpátečnické“, a poté co pln znechucení opustil kongres fašistické strany, zcela opustil politiku na dobu tří let. Přesto jeho práce zůstala důležitou součástí rozvíjející se filozofie strany (po celou její existenci). Například na konci Kongresu fašistické kultury, který se uskutečnil v Boloni 30. března 1925, Giovanni Gentile oslovil Sergia Panunziaa vedl s ním diskuzi ohledně potřeby lépe definovat fašismus podle názoru Marinettiho: „Velké duchovní hnutí zaměřující se na detaily, jež odkazuje především na dřívější („primitivní“) inspirace – to, co dnes ráno F. T. Marinetti určil jako umělecké, to zde znamená také kreativní a myšlenkami opravdu inovativní, z čehož je odvozeno první a nejsilnější impuls, který rozproudil samotné hnutí – ztratily svoji sílu. Dnes se ocitáme na úplném začátku nového života a s euforií zažíváme tuto prapodivnou potřebu naplnit naše srdce – tato potřeba je naší inspirací a géniem, který nás řídí a nese s ní.“
 Součástí celé kampaně byl i převrat dosavadních tradic, přičemž Marinetti mimo jiné zacílil také tradiční italská jídla, jakožto jeden z primárních aspektů kultury. Jeho Manifest o futuristickém vaření byl 28. prosince 1930 publikován v Turínském deníku Gazzetta del Popolo. Argumentoval, že „Lidé uvažují, chovají se a oblékají se a podle toho, co jedí a pijí“, Marinetti navrhoval široké spektrum změn, které se měli projevit v nových dietách. Odsoudil těstoviny za jejich otupělost, pesimismus a nedostatek mužnosti, místo nich navrhl italskou hnědou rýži. Jak v tomto případě, tak i v celém znění, bylo jeho Futuristické vaření nacionalistické a odmítalo zahraniční jídla a názvy potravin. Bylo též militaristické a snažilo se stimulovat v mužích bojovnickou stránku.
 Marinetti také chtěl zvýšit kreativitu. Jeho zalíbení ve všech nových vědeckých objevech, ale nekorespondoval s tím, že jeho názory v oblasti stravy nebyly vědecky podloženy. Byl fascinován ideou polotovarů. Předpověděl, že jednoho dne by tabletky mohly nahradit jídlo jako zdroj energie a usiloval o vytvoření „umělých látek“, které by zaujaly místo přírodní potraviny. Jídlo by se tak stalo uměleckým výrazem. Mnoho jídel, které Marinetti popsal a v praxi pak i jedl, připomínalo vizuální umění, jako například „Tactile Dinner“, jehož replika byla opět vytvořena v roce 2014 pro výstavu v Guggenheim Museu. Účastníci na sobě měli pyžama zdobené mycí houbou, smirkovým papírem a hliníkem, a jedli saláty bez příboru.
 Během fašistického režimu se Marinetti snažil, aby se futurismus stal oficiálním národním uměním Itálie, ale to se mu nepodařilo. Mussolini se o umění osobně nezajímal a rozhodl se dát prostor několika stylům zároveň, aby umělci byli loajální vůči režimu. Při otevírání umělecké výstavy skupinou Novecento Italianov roce 1923 řekl: „Prohlašuji, podpořit něco jako státní umění, je naprosto proti mému přesvědčení. Umění patří k doméně jednotlivce. Stát má jen jednu úlohu: zajistit, aby nedošlo k narušení umění a poskytnout příznivé podmínky pro umělce a povzbudit v nich umělecké a národní hledisko.“ Mussoliniho milenka, Margharita Sarfatti, úspěšně podpořila rivalskou skupinu Novecento, a také přemluvila Marinettiho, aby se stal její součástí.
 Ve fašistické Itálii bylo moderní umění tolerováno, a dokonce schvalováno fašistickou hierarchií. Ke konci třicátých let někteří fašističtí ideologové (například bývalý futurista Ardengo Soffici) chtěli zavést německý koncept „zvrhlého umění“ do Itálie a potlačit modernismus, třebaže jejich požadavky byli režimem ignorovány. Když v roce 1938 Marinetti zaslechl, že Adolf Hitler chce přidat futurismus do putovní výstavy zvrhlého umění, přemluvil Mussoliniho, aby nedovolil zastávku této výstavy v Itálii.
 Itálie, 17. listopadu 1938, přijala Rasové zákony, diskriminující italské židy, stejně jako je diskriminují prohlášení v Norimberských zákonech. Antisemitský trend v Itálii zapříčinil útoky na moderní umění, které bylo vnímané jako příliš cizí, příliš radikální a antinacionalistické. Ve vydání futuristického časopisu Artecrazia 11. ledna 1939 Marinetti vyjádřil svůj nesouhlas k takovýmto útokům na moderní umění, při čemž poznamenal, že futurismus je jak italský a nacionalistický, není cizí a že v něm nejsou žádní židé. Navíc dodal, že židé nebyli aktivní při vývoji moderního umění. Bez ohledu na to stát rozhodl, že časopis Artecrazia musí ukončit svoji činnost.
 Marinetti se mnohokrát pokoušel zalíbit režimu tím, že začal ubírat na své dosavadní radikálnosti a avantgardnosti (mezi sebou). Přestěhoval se z Milána do Říma. Stal se akademikem i navzdory jeho dřívějšímu odsuzování akademií jako takových. Prohlásil: „Je důležité, aby měl futurismus svoje zastoupení na akademiích.“ Byl ateistou. V Gazzettě del Popoloe 23. června 1931 Marinetti prohlásil, že není potřeba být součástí katolické církve, aby vznikala mistrovská díla posvátného umění.
 Byli i jiné rozdíly v jeho charakteru: i přes jeho nacionalismus, byl člověkem mezinárodním – vzděláván v Egyptě a Francii, jeho první básně napsané ve francouzštině, publikoval Futuristický manifestve francouzských novinách. Dále také cestoval, aby propagoval své ideje.
 Marinetti se dobrovolně přihlásil do služby v druhé italsko-etiopské válce a v druhé světové válce, kde pár týdnů, v létě a na podzim roku 1942, sloužil na Východní frontě. Dne 2. prosince 1944 zemřel v Bellagionu ve věku 65 na zástavu srdce, když pracoval na sbírce básní, ve které chválí válečné úspěchy Decima Flottiglia MAS.
 Dílo
 Zpočátku psal francouzsky, později italsky. V roce 1909 vyšel ve francouzském deníku Le Figaro jeho Manifest futurismu.
 Ukázka z Manifestu futurismu:
 Chceme opěvovat lásku k nebezpečí, návyk na energii a smělost
 Základními prvky naší poezie budou odvaha, zmužilost a revolta
 Literatura až dosud velebila myšlenkovou nehybnost, extázi a spánek, my chceme velebit útočný neklid, horečnatou nespavost, poklus, nebezpečný skok, facku a ránu pěstí
 Prohlašujeme, že nádhera světa byla obohacena o novou krásu: o krásu rychlosti. Závodní automobil se svou kapotou ozdobenou tlustými trubkami podobnými hadům s výbušným dechem..., řvoucí automobil, který jako by se řítil po kartáčových nábojích, je krásnější než Niké ze Samothráky
 (...)
 Básník se musí vybít vášnivě, břeskně a marnotratně, chce-li znásobit nadšené zanícení pro prvotní živly (...)
 Básnické sbírky
 Zkáza
 Osvobozená slova – v 1. části texty, pravidla futurismu, ve 2. části pravidla, která se mají uplatnit
 Sopky
 Divadelní hry
 Ohnivý buben
 Zajatci
 Odkazy
 Reference
 Literatura
 Marinetti, Filippo Tommaso (a další): Futuristické manifesty, Praha, Academia, 2022, ISBN 978-80-200-3310-9.
 Ingo Bartsch, Maurizio Scudiero (Hrsg.): „... auch wir Maschinen, auch wir mechanisiert! ...“ Die zweite Phase des italienischen Futurismus 1915–1945. Bielefeld 2002, .
 Christa Baumgarth: Geschichte des Futurismus (= Rowohlts deutsche Enzyklopädie, Band 248/249), Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1966, .
 Ralf Beil: Künstlerküche: Lebensmittel als Kunstmaterial von Schiele bis Jason Rhoades. Köln 2002, S. 38–57, (Dissertation Universität Essen 2000, 296 Seiten, unter dem Titel: Lebensmittel als Kunstmaterial - Nahrung für Kopf und Bauch - über den Umgang mit alimentären Realia von Schiele bis Beuys).
 Evelyn Benesch, Ingried Brugger: Futurismus – Radikale Avantgarde. Ausstellungskatalog. Ba-Ca Kunstforum, Wien / Mazzotta, Milano / Mailand 2003, .
 Angelo Bozzola, Caroline Tisdall: Futurism (= World of Art), Thames and Hudson, London 1977–2010, .
 Maurizio Calvesi: Futurismus. München 1975.
 Irene Chytraeus-Auerbach: Inszenierte Männerträume. Eine Untersuchung zur politischen Selbstinszenierung der italienischen Schriftsteller Gabriele D’Annunzio und Filippo Tommaso Marinetti in der Zeit zwischen Fin de Siècle und Faschismus.(= Literaturwissenschaft in der Blauen Eule. Band 38), Die Blaue Eule, Essen 2003, (Dissertation an der Universität Marburg 2001, 329 Seiten).
 Erich Fromm: Anatomie der menschlichen Destruktivität (Originaltitel: The anatomy of human destructiveness. Eine autorisierte Übersetzung von Liselotte und Ernst Mickel). rororo-Sachbuch 7052, Reinbek bei Hamburg 1977 ff (deutsche Erstausgabe bei DVA, Stuttgart 1974, ), .
 Dietrich Kämper (Hrsg.): Der musikalische Futurismus. Köln 1999.
 Manfred Lentzen: Italienische Lyrik des 20. Jahrhunderts. Von den Avantgarden der ersten Jahrzehnte zu einer neuen Innerlichkeit. Reihe Analecta Romanica Heft 53. Klostermann, Frankfurt a. M. 1994, , S. 41–49.
 Matthias Micus, Katharina Rahlf: Die Kunst des Manifestierens. Marinetti und das „Futuristische Manifest“. In: Johanna Klatt, Robert Lorenz (Hrsg.): „Manifeste“. Geschichte und Gegenwart des politischen Appells (= Studien des Göttinger Instituts für Demokratieforschung zur Geschichte politischer und gesellschaftlicher Kontroversen. Band 1), Transcript, Bielefeld 2011, , S. 99–112
 Antonino Reitano: L'onore, la patria e la fede nell'ultimo Marinetti. Angelo Parisi Editore, Carlentini 2006 (Ursprünglich im Jahr 2005 vorgelegt als Dissertation an der Universität Catania, 97 Seiten).
 Hansgeorg Schmidt-Bergmann: Futurismus – Geschichte, Ästhetik, Dokumente. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1993, .
 Regina Strobel-Koop: Geschichte und Theorie des italienischen Futurismus. Literatur, Kunst und Faschismus (hergestellt on Demand). VDM Verlag Dr. Müller, Saarbrücken 2008, (Magisterarbeit HfG Karlsruhe 2004, 96 Seiten).
 Marinetti, Filippo Tommaso: Mafarka the Futurist. An African novel, Middlesex University Press, 1998,
 Marinetti, Filippo Tommaso: Selected Poems and Related Prose, Yale University Press, 2002,
 Marinetti, Filippo Tommaso: Critical Writings, ed. by Günter Berghaus, New York : Farrar, Straus, and Giroux, 2006, 549p., , pocket edition 2008:
 Carlo Schirru, Per un’analisi interlinguistica d’epoca: Grazia Deledda e contemporanei, Rivista Italiana di Linguistica e di Dialettologia, Fabrizio Serra editore, Pisa-Roma, Anno XI, 2009, pp. 9–32
 Filippo Tommaso Marinetti, Le Futurisme, textes annotés et préfacés par Giovanni Lista, L’Age d’Homme, Lausanne, 1980
 Filippo Tommaso Marinetti, Les Mots en liberté futuristes, préfacés par Giovanni Lista, L’Age d’Homme, Lausanne, 1987
 Giovanni Lista, F. T. Marinetti, Éditions Seghers, Paris, 1976
 Marinetti et le futurisme, poèmes, études, documents, iconographie, réunis et préfacés par Giovanni Lista, bibliographie établie par Giovanni Lista, L’Age d’Homme, Lausanne, 1977
 Giovanni Lista, F. T. Marinetti, l’anarchiste du futurisme, Éditions Séguier, Paris, 1995
 Giovanni Lista, Le Futurisme : création et avant-garde, Éditions L’Amateur, Paris, 2001
 Giovanni Lista, Le Futurisme, une avant-garde radicale, coll. "Découvertes Gallimard" (n° 533), Éditions Gallimard, Paris, 2008.
 Giovanni Lista, Journal des Futurismes, Éditions Hazan, coll. "Bibliothèque", Paris, 2008 ()
 Antonino Reitano, L'onore, la patria e la fede nell'ultimo Marinetti, Angelo Parisi Editore, 2006
 Robbins, Daniel, Sources of Cubism and Futurism, Art Journal, Vol. 41, No. 4, (Winter 1981): pp. 324-27, College Art Association
 Související články
 Italská literatura
 Futurismus
 Fašismus
 Christopher R. W. Nevinson
 Externí odkazy
 Ohnivý buben na scéně Národního divadla v Praze, 1922-1923
 Manifesto del futurismo, 1909 (italienisch)
 Marinétti, Filippo Tommaso in der Enzyklopädie Treccani
 ItalianFuturism.org: news, exhibitions, and scholarship pertaining to the Futurist Movement
 Image of Le Figaro with Le Futurisme (1909)
 Score to the sound poem Dune, parole in libertà (1914)
 Marinetti's "La Battaglia di Adrianopoli" (1926) recorded by Marinetti in 1935 published at LTM
 Filippo Tommaso Marinetti Papers Photographs, postcards, and writings from the Beinecke Rare Book and Manuscript Library at Yale University
 Filippo Tommaso Marinetti's Libroni on Futurism Images derived from slides taken of seven scrapbooks compiled by Marinetti between 1905 and 1944 from the Beinecke Rare Book and Manuscript Library at Yale University
 Italští dramatici
 Italští básníci
 Italští literární teoretici
 Futurističtí spisovatelé
 Narození 1876
 Úmrtí 1944
 Muži
 Narození 22. prosince
 Úmrtí 2. prosince
 Narození v Alexandrii
 Úmrtí v Itálii
 Italští fašisté
 Italští římští katolíci
 Futurismus
 Spisovatelé moderny
 Antizednářství


text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,2.4.2020
 COM(2020) 171 final
 Togra le haghaidh
 CINNEADH Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLE
 lena leasaítear Cinneadh (AE) 2020/265 a mhéid a bhaineann le coigeartuithe ar na méideanna arna bhforscaoileadh ón Ionstraim Sholúbthachta le haghaidh 2020 chun úsáide i gcomhair imirce, insreabhadh dídeanaithe agus bagairtí slándála, le haghaidh bearta láithreacha i gcomhthéacs ráig COVID-19 agus le haghaidh athneartú ar Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 Chinn Parlaimint na hEorpa agus an Chomhairle an 27 Samhain 2019 ar an Ionstraim Sholúbthachta a úsáid chun EUR 778,1 milliún a fhorscaoileadh le haghaidh ceannteideal 3 Slandáil agus Saorántacht mar atá molta ag an gCoimisiún (Cinneadh (AE) 2020/265
 1
 ).
 An 27 Márta chuir an Coimisiún isteach dréachtbhuiséad leasaitheach Uimh. 1/2020
 2
 . Cuimsíodh leis sin, inter alia, méadú foriomlán EUR 423,3 milliún ar leibhéal na leithreasuithe faoi chomhair oibleagáidí le haghaidh ceannteideal 3 chun riar do na riachtanais a d’eascair as an méadú ar bhrú imirce sa Ghréig, chun maoiniú a dhéanamh ar bhearta láithreacha atá ag teastáil i gcomhthéacs ráig COVID-19 (an chéad stoc-charn de threalamh leighis faoi rescEU) agus chun méadú ar bhuiséad Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh (OIPE) a chumhdach. Mhol an Coimisiún i nDréachtbhuiséad Leasaitheach Uimh. 1/2020 EUR 350,0 milliún atá ar fáil ó 2018 a fháil ón gCorrlach Foriomlán le haghaidh Gealltanas chun an chuid den mhéadú sin a bhaineann leis an imirce a chumhdach. Mhol an Coimisiún go ndéanfadh sé an chuid den mhéadú atá fágtha (EUR 73,3 milliún) a mhaoiniú trí choigeartú a dhéanamh dá réir sin ar an méid a forscaoileadh ón Ionstraim Sholúbthachta agus go ndéanfadh sé cuspóir Chinneadh 2020/265 a leathnú
 3
 .
 Cuireann an Coimisiún isteach inniu dréachtbhuiséad leasaitheach Uimh. 2/2020
 4
 , lena n‐áirítear méadú breise ar leithreasaithe faoi chomhair oibleagáidí faoi cheannteideal 3 le haghaidh méid EUR 3 000,0 milliún chun athghníomhachtú Ionstraim Tacaíochta Éigeandála laistigh den Aontas a chumhdach chun cuidiú leis na Ballstáit aghaidh a thabhairt ar iarmhairtí ráig COVID-19 agus chun an Sásra Aontais um Chosaint Shibhialta/rescEU a dhaingniú tuilleadh chun éascú a dhéanamh ar stoc-charnadh níos forleithne agus ar chomhordú ar dháileadh acmhainní riachtanacha ar fud na hEorpa. I bhfianaise go bhfuil easpa spáis ann le haghaidh ath-imlonnuithe faoi cheannteideal 3 agus i gcomhréir leis an togra, a cuireadh isteach inniu freisin, leasú a dhéanamh ar Rialachán CAI lena mbaintear na srianta i raon feidhme na hionstraime sin
 5
 , molann an Coimisiún i nDréachtbhuiséad Uimh. 2/2020 go n‐úsáidfí an Ionstraim Corrlaigh Aonair le haghaidh an méid iomlán atá ar fáil faoin ionstraim speisialta sin de EUR 2 042,4 milliún
 6
 chun an méadú sin a chumhdach.
 Thairis sin, déanann cinneadh forscaoilte molta sin na hIonstraime Solúbthachta leasú ar Chinneadh (AE) 2020/265 an 27 Samhain 2019 agus glacann sé ionad an leasaithe a cuireadh síos in éineacht le Dréachtbhuiséad Leasaitheach Uimh. 1/2020. Cumhdaítear sa togra nua sin, dá bhrí sin, na méaduithe comhcheangailte ar leithreasuithe faoi chomhair oibleagáidí le haghaidh ceannteideal 3 a chuimsítear i nDréachtbhuiséid Uimh. 1 agus 2/2020, méadaítear ann an méid iomlán atá le forscaoileadh go EUR 1 094,4 milliún
 7
 agus ídítear ann an méid iomlán atá ar fáil faoin ionstraim sin le haghaidh 2020.
 Ós rud é nach dóthanach úsáid a bhaint as an Ionstraim Corrlaigh Aonair i nDréachtbhuiséad Uimh. 2/2020 agus as an gcinneadh forscaoilte molta chun riachtanais airgeadais na hIonstraime Tacaíochta Éigeandála a chumhdach, déanann an Coimisiún togra ar leith freisin
 8
 , in éineacht le Dréachtbhuiséad Uimh. 2/2020, chun an Corrlach Teagmhais a fhorscaoileadh le haghaidh 2020 le haghaidh méid EUR 714,6 milliún.
 Tugtar, sa tábla thíos, na leithreasuithe táscacha i gcomhair íocaíochta a chomhfhreagraíonn don fhorscaoileadh atá tugtha ón Ionstraim Sholúbthachta:
 (in EUR milliúin, ag praghsanna reatha)
 Bliain
 Leithreasuithe íocaíochta a bhaineann le húsáid na hionstraime solúbthachta in 2020
 2020
 574,6
 2021
 413,7
 2022
 66,2
 2023
 39,9
 Iomlán
 1 094,4
 Togra le haghaidh
 CINNEADH Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLE
 lena leasaítear Cinneadh (AE) 2020/265 a mhéid a bhaineann le coigeartuithe ar na méideanna arna bhforscaoileadh ón Ionstraim Sholúbthachta le haghaidh 2020 chun úsáide i gcomhair imirce, insreabhadh dídeanaithe agus bagairtí slándála, le haghaidh bearta láithreacha i gcomhthéacs ráig COVID-19 agus le haghaidh athneartú ar Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh
 TÁ PARLAIMINT NA hEORPA AGUS COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh,
 Ag féachaint do Chomhaontú Idirinstitiúideach an 2 Nollaig 2013 idir Parlaimint na hEorpa, an Chomhairle agus an Coimisiún maidir le smacht buiséadach, le comhar i dtaca le hábhair bhuiséadacha agus le bainistíocht fhónta airgeadais
 9
 , agus go háirithe pointe 12 de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Tá sé beartaithe leis an Ionstraim Sholúbthachta go mbeifear in ann caiteachas a mhaoiniú, ar caiteachas é a shainaithnítear go soiléir agus nach bhféadfaí a mhaoiniú faoi na huasteorainneacha a bheadh le fáil le haghaidh ceann amháin nó níos mó de cheannteidil eile bhuiséad ginearálta an Aontais.
 (2)Is é EUR 600 000 000 (praghsanna 2011), mar a leagtar síos in Airteagal 11 de Rialachán (AE, Euratom) Uimh. 1311/2013
 10
 ón gComhairle é, an uasteorainn leis an méid bliantúil a bheidh ar fáil don Ionstraim Sholúbthachta, arna méadú, i gcás inarb infheidhme ag méideanna atá dulta i léig agus curtha ar fáil i gcomhréir leis an dara fomhír de mhír 1 den Airteagal sin.
 (3)An 27 Samhain 2019 ghlac Parlaimint na hEorpa agus an Chomhairle Cinneadh (AE) 2020/265
 11
 maidir leis an Ionstraim Sholúbthachta a fhorscaoileadh chun méid EUR 778 074 489 a sholáthar i leithreasuithe faoi chomhair oibleagáidí faoi cheannteideal 3 (Slandáil agus Saoránacht) don bhliain airgeadais 2020 chun bearta a mhaoiniú i réimse na himirce, na ndídeanaithe agus na slándála.
 (4)Maidir leis an dréachtbhuiséad leasaitheach Uimh. 1/2020
 12
 lena gcuimsítear méadú 423 300 000 milliún ar leithreasuithe faoi chomhair oibleagáidí le haghaidh ceannteideal 3 chun riar do na riachtanais a d’eascair as an méadú ar bhrú imirce sa Ghréig, chun maoiniú a dhéanamh ar bhearta láithreacha i gcomhthéacs ráig COVID-19 agus chun méadú ar bhuiséad Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh a chumhdach. As an méadú iomlán sin, cumhdaítear EUR 350 000 000 trí leas a bhaint as an gCorrlach Foriomlán le haghaidh Gealltanas a leagtar síos in Airteagal 14 de Rialachán ón gComhairle (AE, Euratom) Uimh. 1311/2013 agus cumhdaítear EUR 73 300 000 le forscaoileadh breise ar an Ionstraim Sholúbthachta le haghaidh 2020. Is gá freisin coigeartú a dhéanamh ar an bpróifíl táscach íocaíochta.
 (5)Cuimsítear i ndréachtbhuiséad leasaitheach 2/2020
 13
 méadú breise EUR 3 000 000 000 ar leithreasaithe faoi chomhair oibleagáidí le haghaidh ceannteideal 3 chun Ionstraim Tacaíochta Éigeandála laistigh den Aontas a chumhdach chun cuidiú tuilleadh leis na Ballstáit aghaidh a thabhairt ar iarmhairtí ráig COVID-19 agus chun an Sásra Aontais um Chosaint Shibhialta/rescEU a dhaingniú tuilleadh chun éascú a dhéanamh ar stoc-charnadh níos forleithne agus ar chomhordú ar dháileadh acmhainní riachtanacha ar fud na hEorpa. As an méadú sin, cumhdaítear EUR 2 042 402 163 trí leas a bhaint as an gCorrlach Foriomlán le haghaidh Gealltanas a leagtar síos in Airteagal 14 de Rialachán ón gComhairle (AE, Euratom) Uimh. 1311/2013 agus cumhdaítear EUR 243 039 699 le forscaoileadh breise ar an Ionstraim Sholúbthachta le haghaidh 2020. Is gá freisin coigeartú a dhéanamh ar an bpróifíl táscach íocaíochta.
 (6)Ba cheart, dá bhrí sin, Treoir (AE) 2020/265 a leasú dá réir sin.
 (7)Ba cheart an Cinneadh sin teacht i bhfeidhm an lá céanna leis an leasú ar bhuiséad 2020 arae ceadaítear leis an Ionstraim Sholúbthachta maoiniú a dhéanamh ar ghníomhaíochtaí áirithe agus an maoiniú sin os cionn uasteorainn a leagtar síos le haghaidh 2020 sa Chreat Airgeadais Ilbhliantúil.
 TAR ÉIS AN CINNEADH SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 Leasaítear an chéad fhomhír de mhír 1 d’Airteagal 1 de Chinneadh (AE) 2020/265 mar a leanas: Cuirtear “EUR 1 094 414 188” in ionad “EUR 778 074 489”.
 Cuirtear an méid seo a leanas in ionad an dara fomhír de mhír 1: “Déanfar na suimeanna dá dtagraítear sa chéad fhomhír a úsáid chun bearta a mhaoiniú chun aghaidh a thabhairt ar dhúshláin leanúnacha na himirce, insreabhadh na ndídeanaithe agus na mbagairtí slándála chomh maith leis an ngéarchéim shláinte atá ann faoi láthair san Aontas Eorpach de bharr ráig COVID-19 agus de bharr an mhéadaithe ar riachtanais Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh.”
 Sa chéad fhomhír de mhír 2, cuirtear an méid seo a leanas in ionad phointí (a) go (d):
 “(a)
 EUR 574 652 355 in 2020;
 (b)
 EUR 413 658 806 in 2021;
 (c)
 EUR 66 154 477 in 2022;
 (d)
 EUR 39 948 550 in 2023.”
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Cinneadh seo i bhfeidhm ar lá a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann Pharlaimint na hEorpa
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 An tUachtarán
 (1)
 IO L 58, 27.2.2020, lch. 51.
 (2)
 COM(2020) 145, 27.3.2020.
 (3)
 COM(2020) 140, 27.3.2020.
 (4)
 COM(2020) 170, 2.4.2020.
 (5)
 COM(2020) 174, 2.4.2020.
 (6)
 Tugann an méid sin an corrlach, a bhí fágtha ó 2019 (EUR 1 316,9 milliún) arna chur ar fáil do 2020, isteach sa “Choigeartú teicniúil i dtaca le hionstraim speisialta” arna ghlacadh inniu ag an gCoimisiún (COM(2020) 173, 2.4.2020)
 (7)
 Cuirtear san áireamh leis an méid sin EUR 175 mhilliún a chuaigh i léig in 2019 ón gCiste Eorpach um Choigeartú don Domhandú agus chuir sé leis an Ionstraim Sholúbthachta sa “Choigeartú teicniúil maidir leis an ionstraim speisialta” arna ghlacadh inniu ag an gCoimisiún (COM(2020) 173, 2.4.2020).
 (8)
 COM(2020) 172, 2.4.2020.
 (9)
 IO C 373, 20.12.2013, lch. 1.
 (10)
 Rialachán (AE, Euratom) Uimh. 1311/2013 ón gComhairle an 2 Nollaig 2013 lena leagtar síos an creat airgeadais ilbhliantúil do na blianta 2014-2020 (IO L 347, 20.12.2013, lch. 884).
 (11)
 Cinneadh (AE) 2020/265 Ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 27 Samhain 2019 maidir le leas a bhaint as an Ionstraim Sholúbthachta chun bearta buiséadacha láithreacha a mhaoiniú chun aghaidh a thabhairt ar dhúshláin leanúnacha na himirce, insreabhadh na ndídeanaithe agus na mbagairtí slándála (IO L 058 27.02.2020, lch. 51)
 (12)
 COM(2020) 145, 27.3.2020.
 (13)
 COM(2020) 170, 2.4.2020.


type: other

text:
Soláthairtí - 284578-2017 - TED Tenders Electronic Daily
 Soláthairtí - 284578-2017
 22/07/2017 S139 Parlaimint na hEorpa - Soláthairtí - Fógra conartha - Nós imeachta oscailte
 Lucsamburg-Lucsamburg: Trealamh cistine agus lónadóireachta gairmiúil a cheannach sa Bhruiséil, i Lucsamburg agus in Strasbourg
 Teagmhálaí: direction de la logistique, service de passation de marchés publics
 Ríomhphost: INLO.CFT@ep.europa.eu
 Cód NUTS: LU000
 Príomhsheoladh: http://www.europarl.europa.eu
 Tá na doiciméid soláthair ar fáil ionas gur féidir rochtain dhíreach lán gan srianadh, saor in aisce a fháil orthu ag: https://etendering.ted.europa.eu/cft/cft-display.html?cftId=2653
 Trealamh cistine agus lónadóireachta gairmiúil a cheannach sa Bhruiséil, i Lucsamburg agus in Strasbourg.
 — Soláthar, mar athnuachan agus mar chéad soláthar, ar threalamh cistine agus lónadóireachta gairmiúil saincheaptha a bheidh le húsáid ar 3 láithreán Pharlaimint na hEorpa sa Bhruiséil (beart 1), i Lucsamburg (beart 2) agus in Strasbourg (beart 3), lena n-áirítear seachadadh, díphacáil agus aisghabháil na pacáistíochta.
 — An trealamh arna sholáthar a shuiteáil, lena n-áirítear seiceálacha, tástálacha, mionathruithe, coimisiúnú, oiliúint agus glacadh.
 — An trealamh atá ann cheana a dhíchóimeáil.
 — Tionscadail a chur chun feidhme.
 — Trealamh cistine úsáidte a bhaint chun é a dhíthruailliú agus a dhíchóimeáil.
 — Dramhaíl ó shuiteálacha cuisnithe a bhailiú, a iompar, a dhiúscairt nó a aisghabháil.
 — Seirbhís bharánta agus iardhíola i rith thréimhse an bharánta agus lasmuigh di.
 Luach gan CBL san áireamh: 4 000 000.00 EUR
 Trealamh cistine agus lónadóireachta gairmiúil agus seirbhísí gaolmhara a sholáthar.
 An tréimhse i laethanta: 48
 Le haghaidh faisnéis mhionsonraithe a fháil faoi chineál an trealaimh, cainníochtaí agus líon na n-uaireanta, féach doiciméid an chuiridh chun tairisceana ar féidir iad a íoslódáil ón seoladh thuasluaite.
 Cód NUTS: FRF11
 tá sé rollaithe ar an gclár gairmiúil nó ceirde, ach amháin i gcás eagraíocht idirnáisiúnta.
 láimhdeachas bliantúil íosta, a réadaíodh i réimse an chonartha i rith an 2 bhliain airgeadais dá bhfuil cuntais dúnta, dar mhéid a leanas:
 — le haghaidh bheart 1 (an Bhruiséil): 3 300 000 EUR,
 — le haghaidh bheart 2 (Lucsamburg): 1 200 000 EUR,
 — le haghaidh bheart 3 (Strasbourg): 3 000 000 EUR.
 — tá taithí chruthaithe acu i réimse na seirbhísí faoin gconradh, .i. trealamh cistine agus lónadóireachta gairmiúil a dhíol agus a shuiteáil,
 — tá oifig acu ar an láthair nó gar don láthair le haghaidh an conradh a chur chun feidhme, agus ar an mbealach sin dearbhú á chur ar fáil do Pharlaimint na hEorpa go gcuirfear na gníomhaíochtaí conarthacha (suiteáil agus deisiúcháin) chun feidhme laistigh de na teorainneacha ama atá leagtha síos sa chonradh.
 Féach doiciméid an chuiridh chun tairisceana ar féidir iad a íoslódáil ón seoladh thuasluaite.
 Dáta: 24/08/2017
 Fad ina mhíonna: 4 (ón dáta tugtha le haghaidh tairiscintí a fháil)
 Dáta: 29/08/2017
 Lucsamburg, Kirchberg.
 líon nach mó ná 2 ionadaí in aghaidh an tairgeora; ní mór iarratais ar chreidiúnú a sheoladh 2 lá oibre roimh ré.
 Is féidir gan freastal go pearsanta agus cóip de mhiontuairiscí na hoscailte a iarraidh.
 Mi-2021.
 Is féidir aon cheisteanna maidir leis an nós imeachta agus an conradh a chur ar ardán eTendering ag an seoladh thuasluaite.
 An Chúirt Ghinearálta, organe juridictionnel de la Cour de justice de l'Union européenne
 Seoladh idirlín: https://curia.europa.eu
 Seoladh idirlín: https://www.ombudsman.europa.eu/shortcuts/contacts.faces
 laistigh de 2 mhí (arna mhéadú mar gheall ar achar) tar éis an nós imeachta atá faoi athbhreithniú a fhógairt nó a fhoilsiú.
 An nuashonrú is déanaí: 19/09/2019


text:
ECLI:SI:VSRS:2011:VIII.IPS.366.2009
 VS3004713
 VDSS Pdp 956/2008
 presežni delavci - prevzem delavcev - odpravnina - upoštevanje delovne dobe
 Ob upoštevanju načela enakega obravnavanja je sodna praksa štela tudi dejanski prevzem delavcev kot podlago za priznanje enakih pravic, torej priznanje delovne dobe, kot če delavec ni spremenil zaposlitve.
 1. Tožnici je prenehalo delovno razmerje in je pri delodajalcu, ki ji je odpovedal delovno razmerje, prejela odpravnino za 15 let zaposlitve pri njem. Sodišče prve stopnje je zavrnilo tožbeni zahtevek za plačilo razlike odpravnine na podlagi upoštevanja tudi zaposlitve pri prejšnjem delodajalcu od katerega je bila prevzeta.
 2. Sodišče druge stopnje je pritožbo tožnice zavrnilo in potrdilo sodbo sodišča prve stopnje. Strinjalo se je z dejanskimi ugotovitvami in pravno presojo prvostopnega sodišča. Navedlo je, da je tožnici delovno razmerje pri G. (prejšnjem delodajalcu) prenehalo v smislu 12. točke prvega odstavka 100. člena ZDR90, kar je šteti kot ukrep za omilitev škodljivih posledic prenehanja delovnega razmerja v smislu prvega odstavka 35. člena ZDR90. Zoper sklep o prenehanju delovnega razmerja ni ugovarjala, s prvotno toženo stranko (novim delodajalcem) pa je sklenila pogodbo o zaposlitvi, iz katere s tožbo uveljavljana obveznost ne izhaja. Sodišče prve stopnje je zato pravilno upoštevalo določbo tretjega odstavka 36. f člena ZDR90, po kateri delodajalec, ki delavcu ob prenehanju delovnega razmerja zagotovi ustrezno zaposlitev pri drugem delodajalcu, ni dolžan izplačati odpravnine.
 3. Vrhovno sodišče je s sklepom Dsp 39/2009 z dne 22. 6. 2009 dopustilo revizijo, ker je tožnica dokazala, da odločitev v njeni zadevi pomeni odstop od sodne prakse Vrhovnega sodišča, po kateri se delovna doba delavcev, ki so bili na podlagi 15. člena ZTPDR prevzeti na delo v drugo organizacijo oziroma delodajalcu upošteva, kot da delavec ni spremenil zaposlitve oziroma, da se institut prevzema ali razporeditve k drugemu delodajalcu obravnava kot delovnopravna kontinuiteta z vsemi posledicami.
 4. Zoper pravnomočno sodbo sodišča druge stopnje je tožnica vložila revizijo zaradi zmotne uporabe materialnega prava. Navaja, da ji je iz poslovnega razloga prenehalo delovno razmerje pri E. d.o.o. dne 19. 2. 2007. Že od 20. 3. 1978 je opravljala isto delo v istih prostorih, najprej pri G. in nato pri E. d.o.o., ki je 1. 2. 1991 prevzel opravljanje gostinskih dejavnosti od G., pri čemer se je obvezal, da bo prevzel delavke v bifeju, vključno s tožnico. Tožnica od G. ni prejela nobene odpravnine.
 6. Revizija je izredno pravno sredstvo zoper pravnomočno sodbo, izdano na drugi stopnji (prvi odstavek 367. člena ZPP v zvezi z 19. členom Zakona o delovnih in socialnih sodiščih – ZDSS-1, Ur. l. RS, št. 2/2004). Revizijsko sodišče preizkusi izpodbijano sodbo samo v tistem delu, v katerem se izpodbija z revizijo, in v mejah razlogov, ki so v njej navedeni, pri čemer pazi po uradni dolžnosti na pravilno uporabo materialnega prava (371. člen v zvezi s četrtim odstavkom 384. člena ZPP).
 7. Glede na dejanske ugotovitve je materialnopravno izhodišče obeh sodišč zmotno. Ugotovitev, da je tožnici pri G. zaradi reorganizacije prenehalo delovno razmerje, nima vedno samo posledic v smislu določb 33. do 36. i člena ZDR90 – torej prenehanje delovnega razmerja kot presežni delavki. V takem primeru je sicer res kot eden od ukrepov za omilitev škodljivih posledic prenehanja delovnega razmerja presežnim delavcem predvidena zagotovitev zaposlitve pri drugem delodajalcu. Če je taka možnost v programu razreševanja presežkov predvidena, ima to za posledico tudi, da je delodajalec prost svoje obveznosti za plačilo odpravnine.
 8. Toda iz dejanskih ugotovitev sodišča prve stopnje, na katerem temelji tudi izpodbijana sodba, sploh ne izhaja, da bi šlo pri G. za ugotavljanje presežkov delavcev po navedenih določbah ZDR90 v posledici ukinitve opravljanja gostinske dejavnosti. G. je to dejavnost prenesla na družbo E. d.o.o., ki je tudi po ugotovitvi sodišča prve stopnje (stran 4 prvostopne sodbe) prevzela ne samo dejavnost in poslovne prostore, temveč tudi tožnico. Šlo je torej za prevzem delavcev v smislu 15. člena ZTPDR.
 9. V času prevzema tožnice k E. d.o.o. določba 11. člena Splošne kolektivne pogodbe za gospodarstvo (Uradni list RS, št. 39/93 – SKPG, enaka je bila določba 15. člena SKPGD, Uradni list RS, št. 40/97) sicer še ni veljala. Pogoji za prevzem delavcev k drugemu delodajalcu bi morali zato biti določeni v splošnih aktih, lahko pa tudi v sporazumih (pogodbah) med delodajalcema (glej na primer sodbo in sklep VIII Ips 53/2004 z dne 26. 10. 2004, sodbo VIII Ips 113/2005 z dne 8. 11. 2005 in sodbo VIII Ips 80/2007 z dne 15. 1. 2008). Ob upoštevanju načela enakega obravnavanja pa je sodna praksa štela tudi dejanski prevzem delavcev kot podlago za priznanje enakih pravic, torej priznanje delovne dobe, kot če delavec ni spremenil zaposlitve (glej posebej zadevo VIII Ips 80/2007 in večje število enakih odločitev). Tudi v primeru tožnice gre za tak primer: prevzem delavcev k novemu delodajalcu, ki je prevzel opravljanje enake dejavnosti v istih poslovnih prostorih. Torej je šlo za institut prevzema delavcev na podlagi 15. člena takrat veljavnega Zakona o temeljnih pravicah iz delovnega razmerja (ZTPDR).
 10. Ker je bilo glede na navedeno zaradi zmotne uporabe materialnega prava dejansko stanje nepopolno ugotovljeno, je revizijsko sodišče reviziji ugodilo, sodbi sodišč druge in prve stopnje razveljavilo in zadevo vrnilo sodišču prve stopnje v novo sojenje (drugi odstavek 380. člena ZPP). Sodišče prve stopnje bo moralo preveriti tožbeni zahtevek tudi po višini in nato o njem ponovno odločiti.
 11. Izrek o revizijskih stroških temelji na določbi tretjega odstavka 165. člena ZPP.
 ZDR (1990) člen 35, 100, 100/1, 100/1-12.
 SKPG člen 11.
 SKPGD člen 15.
 Sodba VIII Ips 293/2008
 VDSS sodba Pdp 1133/2011
 P2RvYy0yMDEwMDQwODE1MjUyOTM2