text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 22000D0007
 Official Journal L 103 , 12/04/2001 P. 0013 - 0015
 Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEENru 7/2000tat-28 ta' Jannar 2000li temenda l-Anness VI (Sigurtà Soċjali) għall-Ftehim dwar iż-ŻEEIL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,Wara li kkunsidrat l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, kif aġġustat permezz tal-Protokoll li jaġġusta il-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, minn hawn 'il quddiem imsejjaħ "Il-Ftehim", u b'mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,Billi:(1) L-Anness VI għall-Ftehim kien emendat bid-Deċiżjoni tal-Kumitat konġunt taż-Żona Ekonomika Nru 81/1999 tal-25 June 1999 [1];(2) Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1606/98 tad-29 June 1998 li jemenda Regolament (KEE) Nru 1408/71 dwar l-applikazzjoni ta' skemi tas-sigurtà soċjali għall-persuni impjegati, lil persuni li jaħdmu għal rashom u lil membri tal-familji tagħhom li jiċcaqilqu ġewwa l-Komunità u Regolament (KEE) Nru 574/72 li jistabbilixxi l-proċedura biex timplimenta Regolament (KEE) Nru 1408/71 bl-iskop li jiġu estiżi ħalli jkopru skemi speċjali għall-uffiċjali [2] għandha tiġi inkorporata fil-Ftehim,IDDEĊIEDA DAN LI ĠEJ:Artikolu 1Punt 1 (Kunsill Regolamenti (KEE) Nru 1408/71) f'L-Anness VI għall-Ftehim għandu jkun emendat kif ġej:1. l-inċiż li ġej għandu jiżdied:"- 398 R 1606: Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1606/98 tad-29 ta' Ġunju 1998 (ĠU L 209, tal-25.7.1998, p. 1).";2. B'adattament (r), Intestatura "P. ISLANDA", it-test għandu jiġi mibdul"bl-applikazzjonijiet kollha għall-pensjonijiet ta' l-età bażiċi, supplimentari u skemi speċjali għall-pensjonijiet ta' l-uffiċjali pubbliċi.";3. B'adattament (t), Intestatura"P. ISLANDA", it-tesy għandu jiġi mibdul kif ġej:"1. Fejn impjieg jew impjieg għal ras fl-Islanda jintemm u l-kontinġenza tinqala' matul impjieg jew impjieg għal ras fi Stat ieħor li għalih japplika dan ir-Regolament u fejn il-pensjoni ta' diżabilità tas-sigurtà soċjali u l-iskemi ta' pensjoni supplimentari (Fondi ta' pensjoni) fl-Islanda ma tibqax tinkludi l-perjodu ta' bejn il-kontinġenza u l-età pensjonabbli (perjodi future), perjodi ta' assigurazzjoni taħt il-leġislazzjoni ta' Stat ieħor li għaliha japplika dan ir-Regolament għandhom jittieħdu in konsiderazzjni għall-ħtieġa tal-perjodi futuri bħallikieku dawn kienu perjodi ta' assigurazzjoni fl-Islanda.2. Persuna li tkun koperta bi skema speċjali għall-uffiċjali pubbliċi li huma residenti fl-Islanda u(a) li għalihom id-dispożizzjonijiet ta' Titolu III, Kapitolu 1, taqsima 2 sa 7 ma japplikawx, u(b) li mhix intitolata għall-pensjoni Islandika,għandha tkun obbligata li tħallas l-ispejjeż ta' benefiċċji in kind mogħtija lilu jew lill-membri tal-familja tiegħu fl-Islanda, sakemm il-benefiċċji in kind huma koperti bl-iskema speċjali konċernata u/jew bl-iskema ta' assigurazzjoni personali li tissupplimentaha"Artikolu 2Punt 2 (Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 574/72) f'L-Anness VI għall-Ftehim għandu jkun emendat kif ġej:1. l-inċiż li ġej għandu jkun miżjud:"- 398 R 1606: Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1606/98 tad- 29 ta' Ġunju 1998 (ĠU L 209, tal-25.7.1998, p. 1).";2. b'adattamenti (a), Intestatura"R. IN-NORVEĠJA", it-test għandu jinbidel b'dan li ġej:"1. Sosial-og helsedepartementet (Ministeru tas-Saħħa u l-Affarijiet Soċjali), Oslo.2. Arbeids-og administrasjonsdepartementet (Ministeru tax-Xogħol u Aministrazzjoni Governattiva, Oslo.3. Barne- og familiedepartementet (Ministeru tat-Tfal u Affarijiet tal-Familja), Oslo.4. Justisdepartementet (Ministeru tal-Ġustizzja), Oslo.5. Utenriksdepartementet (Ministeru għall-Affarijiet Barranin), Oslo.";3. b'adattament (b), Intestatura"R. IN-NORVEĠJA", dan li ġej għandu jiżdied:"7. Benefiċċji taħt l-att tat-28 ta' Lulju 1949 Nru 26 fuq il-Fond tal-Pensjoni Norveġiż għas-Servizz Pubbliku (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse):Statens Pensjonskasse (il-Fond tal-Pensjoni Norveġiż tas-Servizz Pubbliku).";4. b'adattament (c), Intestatura"Q. LIECHTENSTEIN", dan li ġej għandu jiżdied kemm f' punt 2 (Xjuħija u mewt) kif ukoll f'punt 3 (Invalidità):"(c) Skemi tax-Xogħol għall-uffiċjali pubbliċi:Stiftungsrat der Pensionskasse für das Staatspersonal (Bord tal-Fondazzjoni ta' l-iSkemi tax-Xogħol għal uffiċjali pubbliċi).";5. b'adattamenti (c), Intestatura"R. NORWAY", dan li ġej għandu jiżdied:"4. Benefiċċji taħt l-Att tat-28 ta' Lulju 1949 Nru 26 tal-Fond tal-Pensjoni Norveġiż għas-Servizz Pubbliku (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse):Statens Pensjonskasse (Fond tal-Pensjoni Norveġiż tas-Servizz Pubbliku).";6. b'adattament (f), Intestatura"Q. LIECHTENSTEIN", dan li ġej għandu jiżdied kemm f' punt 2 (Xjuħija u mewt) kif ukoll f'point 3 (Invalidità):"(c) Skemi tax-Xogħol għall-uffiċjali pubbliċi:Geschäftsleitung der Pensionsversicherung für das Staatspersonal (Maniġment ta' l-Iskema tax-Xogħol għall-Uffiċjali Pubbliċi).";7. b'adattamenti (f), Intestatura"R. IN-NORVEĠJA", dan li ġej għandu jiddaħħal wara punt 1:"1a. Benefiċċji taħt l-Att tat-28 ta' Lulju 1949 Nru 26 tal-Fond tal-Pensjoni Norveġiż għas-Servizz Pubbliku (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse):Statens Pensjonskasse (Fond tal-Pensjoni Norveġiż għas-Servizz Pubbliku).";8. b'adattament (m), Intestatura"R. IN-NORVEĠJA", dan li ġej għandu jiżdied:"3. Benefiċċji taħt l-Att tat-28 ta' Lulju 1949 Nru 26 fuq il-Fond tal-Pensjoni Norveġiż għas-Servizz Pubbliku (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse):Statens Pensjonskasse (Fond tal-Pensjoni Norveġiż għas-Servizz Pubbliku)."Artikolu 3It-testi tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1606/98 fl-ilsna Islandiċi u Norveġiżi, li huma annessi għall-verżjonijiet ta' l-ilsna rispettivi ta' din id-Deciżjoni, huma awtentiċi.Artikolu 4Din id-Deċiżjoni Nru għandha tidħol fis-seħħ fid-29 ta' Jannar 2000, sakemm in-notifikazzjonijiet kollha taħt.L-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ikunu saru lill-Kumitat Konġunt taż-ŻEE [3].Artikolu 5Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fis-sezzjoni taż-ŻEE tal-, u fis-Supplimemnt taż-ŻEE għall-, Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej.Magħmul fi Brussel, fit-28 ta' Jannar 2000.Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEEIl-PresidentF. Barbaso[1] ĠU L 296, tat-23.11.2000, p. 37.[2] ĠU L 209, tal-25.7.1998, p. 1.[3] L-ebda ħtiġijiet kostituzzjonali m'huma indikati.--------------------------------------------------


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 24.9.2011
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 282/35
 Rikors ippreżentat fis-26 ta’ Lulju 2011 — Elti vs Delegazzjoni tal-Unjoni Ewropea għall-Montenegro
 (Kawża T-395/11)
 2011/C 282/69
 Lingwa tal-kawża: l-Ingliż
 Partijiet
 Rikorrenti: Elti d.o.o. (Gornja Radgona, ir-Repubblika tas-Slovenja) (rappreżentant: N. Zidar Klemenčič, avukat)
 Konvenuta: L-Unjoni Ewropea, irrappreżentata mid-Delegazzjoni tal-Unjoni Ewropea għall-Montenegro
 Talbiet
 Ir-rikorrenti titlob li l-Qorti Ġenerali jogħġobha:
 —
 tiddikjara li l-konvenuta kisret l-Artikoli 2 u 30(3) tad-Direttiva 2004/18/KE (1);
 —
 tannulla l-proċedura ta’ negozjati mwettqa fil-kuntest tal-proċedura għal sejħa għal offerti “Support to the Digitalisation of the Montenegrin Public Broadcasting — Supply of equipment, Montenegro” (referenza: EuropaAid/129435/C/SUP/ME-NP) (OJ 2010/S 178-270613), sa fejn ir-rikorrenti ma ngħatatx trattament ugwali u, għalhekk, ma setgħetx tikkoreġi/tispjega l-offerta tagħha;
 —
 tannulla d-deċiżjoni dwar l-għoti tal-kuntratt fil-proċedura għal sejħa għal offerti msemmija iktar ’il fuq;
 —
 fl-eventwalità li l-kuntratt ikun diġà ġie konkluż, tiddikajra tali kuntratt null;
 —
 sussidjarjament, fl-eventwalità li l-kuntratt ikun diġà ġie eżegwit meta l-Qorti tal-Ġustizzja tagħti d-deċiżjoni tagħha, jew fl-eventwalità li d-deċiżjoni ma tkunx għadha tista’ tiġi ddikjarata nulla, tiddikjara li l-konvenuta kisret l-Artikoli 2 u 30(3) tad-Direttiva 2004/18/KE u tordnalha tħallas lir-rikorrenti s-somma ta’ EUR 172 541,56 bħala kumpens għat-telf imġarrab mir-rikorrenti fir-rigward ta’ dik il-proċedura; u
 —
 tordna lill-konvenuta tħallas l-ispejjeż tar-rikorrenti u ta’ eventwali intervenjenti.
 Motivi u argumenti prinċipali
 Insostenn tar-rikors tagħha, ir-rikorrenti tinvoka motiv wieħed.
 (1)
 L-ewwel motiv, ibbażat fuq l-allegazzjoni li l-konvenuta kisret l-Artikoli 2 u 30(3) tad-Direttiva 2004/18/KE, sa fejn:
 —
 Informazzjoni rilevanti għall-preżentazzjoni tal-offerta ma tqegħditx għad-dispożizzjoni tal-parteċipanti kollha fil-proċedura għall-għoti ta’ kuntratt pubbliku bl-istess mod u bl-istess forma;
 —
 L-offerenti li ntlaqgħet l-offerta tagħha ngħatat informazzjoni b’mod diskriminatorju u b’mod vantaġġuż għaliha, sa fejn setgħet tikkoreġi l-offerta tagħha; u
 —
 Il-proċedura ta’ negozjati twettqet b’mod li l-konvenuta influwenzat l-eżitu tal-proċedura billi talbet informazzjoni addizzjonali jew kjarifiki mingħand ċerti parteċipanti biss, u b’hekk kisret il-prinċipji ta’ nondiskriminazzjoni u ta’ trasparenza.
 (1) Id-Direttiva 2004/18/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-31 ta’ Marzu 2004, fuq kordinazzjoni ta’ proċeduri għall-għoti ta’ kuntratti għal xogħlijiet pubbliċi, kuntratti għal provvisti pubbliċi u kuntratti għal servizzi pubbliċi [kuntratti pubbliċi għal xogħlijiet, għal provvisti u għal servizzi] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 6, Vol. 7, p. 132)


type: contracts

text:
 21.2.2018
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 48/3
 VERTALING
 VERDRAG VAN MARRAKESH
 tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben
 DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN,
 HERINNERENDE aan de beginselen van non-discriminatie, gelijke kansen, toegankelijkheid en volwaardige en effectieve participatie en integratie in de samenleving, zoals die zijn vervat in de Universele Verklaring van de rechten van de mens en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap,
 INDACHTIG de problemen die afbreuk doen aan de volledige ontwikkeling van personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap en hen beperken in hun vrijheid van meningsuiting, met inbegrip van de vrijheid om op voet van gelijkheid met anderen informatie en denkbeelden te vergaren, te ontvangen en te verstrekken via elk communicatiemiddel van hun keuze, het genot van het recht op onderwijs en de mogelijkheid om onderzoek te verrichten,
 WIJZENDE op het belang van de bescherming van het auteursrecht als aansporing of beloning voor het scheppen van werken van letterkunde en kunst en het belang om het voor iedereen, met inbegrip van personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap, mogelijk te maken deel te nemen aan het culturele leven van de gemeenschap, te genieten van kunst en om deel te hebben aan wetenschappelijke vooruitgang en de vruchten daarvan,
 ZICH BEWUST van de belemmeringen waarmee personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap bij de toegang tot gepubliceerde werken worden geconfronteerd met het oog op gelijke kansen in de samenleving, en de noodzaak zowel het aantal werken in toegankelijke formaten te vergroten als de verspreiding van dergelijke werken te verbeteren,
 IN AANMERKING NEMENDE dat de meerderheid van personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap in ontwikkelingslanden of minst ontwikkelde landen leeft,
 ERKENNENDE dat, ondanks de verschillen tussen de nationale auteursrechtwetgevingen, de positieve effecten van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën op het leven van personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap kunnen worden vergroot door middel van een versterkt internationaal rechtskader,
 ERKENNENDE dat, hoewel veel lidstaten in hun nationale wetgeving beperkingen en uitzonderingen voor personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap hebben opgenomen, er niettemin nog steeds onvoldoende werken in een voor dergelijke personen toegankelijke vorm beschikbaar zijn, dat aanzienlijke middelen noodzakelijk zijn om werken voor dergelijke personen toegankelijk te maken en dat de gebrekkige mogelijkheden voor de grensoverschrijdende uitwisseling van exemplaren in toegankelijke vorm tot dubbel werk leiden,
 ERKENNENDE zowel het belang van de rol van de rechthebbenden bij het toegankelijk maken van hun werken voor personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap als het belang van passende beperkingen en uitzonderingen om werken voor deze personen toegankelijk te maken, met name wanneer de markt die toegang niet kan bieden,
 ERKENNENDE dat een evenwicht moet worden bewaard tussen doeltreffende bescherming van de rechten van auteurs en het bredere algemene belang, met name wat onderwijs, onderzoek en toegang tot informatie betreft, en dat dit evenwicht de effectieve en tijdige toegang tot werken ten behoeve van personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap moet vergemakkelijken,
 BEVESTIGENDE de verplichtingen van de verdragsluitende partijen conform bestaande internationale verdragen inzake de bescherming van auteursrechten en het belang en de flexibiliteit van de driestappentoets bedoeld in artikel 9, lid 2, van de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst en andere internationale instrumenten,
 WIJZENDE op het belang van de aanbevelingen in het kader van de ontwikkelingsagenda, als vastgesteld in 2007 door de algemene vergadering van de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom (WIPO), die ervoor moeten zorgen dat op ontwikkeling gerichte overwegingen integraal deel uitmaken van het werk van de organisatie,
 ERKENNENDE het belang van het internationale auteursrechtenstelsel en wensende beperkingen en uitzonderingen te harmoniseren teneinde de toegang tot en het gebruik van werken door personen met een visuele handicap of een andere leeshandicap te vergemakkelijken,
 ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
 Artikel 1
 Verhouding tot andere overeenkomsten en verdragen
 Niets in dit verdrag houdt een afwijking in van verplichtingen die de verdragsluitende partijen jegens elkaar bij andere verdragen zijn aangegaan, of doet afbreuk aan rechten die voor een verdragsluitende partij uit andere verdragen voortvloeien.
 Artikel 2
 Definities
 Voor de toepassing van dit verdrag wordt verstaan onder:
 a) „werken”: werken van letterkunde en kunst in de zin van artikel 2, lid 1, van de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst, in de vorm van tekst, notatie of daarmee samenhangende illustraties, ongeacht of deze zijn gepubliceerd of anderszins in enig medium aan het publiek ter beschikking zijn gesteld (1);
 b) „exemplaar in toegankelijke vorm”: een exemplaar van een werk in een alternatieve vorm of een alternatief formaat waarmee het voor een begunstigde toegankelijk wordt, onder meer om de toegang tot het werk voor de begunstigde even eenvoudig en gemakkelijk te maken als voor een persoon zonder visuele handicap of andere leeshandicap. Exemplaren in toegankelijke vorm worden uitsluitend door begunstigden gebruikt en moeten de integriteit van het oorspronkelijke werk bewaren, met inachtneming van de aanpassingen die nodig zijn om het werk in het alternatieve formaat toegankelijk te maken en de behoeften van de begunstigden op dat vlak;
 c) „toegelaten entiteit”: een entiteit die door de overheid is gemachtigd of erkend voor het aanbieden, zonder winstoogmerk, van onderwijs, opleiding, aangepast lezen of toegang tot informatie voor begunstigden. Deze term omvat tevens overheidsinstellingen of organisaties zonder winstoogmerk die deze zelfde diensten aanbieden aan begunstigden als een van hun hoofdactiviteiten of in het kader van hun institutionele verplichtingen (2).
 Toegelaten entiteiten stellen hun eigen werkwijzen vast en passen die toe:
 i)
 om te bepalen of de personen die zij bedienen, tot de begunstigden behoren;
 ii)
 om de distributie en terbeschikkingstelling van exemplaren in toegankelijke vorm te beperken tot begunstigden en/of toegelaten entiteiten;
 iii)
 om de reproductie, distributie en terbeschikkingstelling van niet-toegelaten kopieën te ontmoedigen, en
 iv)
 om de nodige zorgvuldigheid te betrachten en een registratie bij te houden van alle handelingen met exemplaren van werken, en daarbij de privacy van de begunstigden overeenkomstig artikel 8 te eerbiedigen.
 Artikel 3
 Begunstigden
 Begunstigden zijn personen die:
 a)
 blind zijn;
 b)
 een visuele handicap of een waarnemings- of leeshandicap hebben die niet zodanig kan worden verholpen dat het gezichtsvermogen wezenlijk gelijkwaardig kan worden gemaakt aan dat van een persoon zonder een dergelijke handicap, met als gevolg dat betrokkenen niet in staat zijn gedrukte werken te lezen in wezenlijk dezelfde mate als een persoon zonder handicap (3), of
 c)
 anderszins, ten gevolge van een fysieke handicap, niet in staat zijn een boek vast te houden of te hanteren, dan wel scherp te zien of hun ogen te bewegen in een mate die gewoonlijk voor het lezen aanvaardbaar wordt geacht;
 ongeacht eventuele andere handicaps.
 Artikel 4
 Beperkingen en uitzonderingen in het nationale recht inzake exemplaren in een toegankelijke vorm
 1.
 a)
 De verdragsluitende partijen zorgen ervoor dat hun nationale auteursrechtwetgeving voorziet in beperkingen van of uitzonderingen op het reproductierecht, het distributierecht en het recht van terbeschikkingstelling aan het publiek, waarin in het WIPO-verdrag inzake het auteursrecht is voorzien, teneinde de beschikbaarheid van werken in een toegankelijke vorm voor begunstigden te vergemakkelijken. De beperking of uitzondering waarin het nationale recht voorziet, dient de aanpassingen toe te staan die noodzakelijk zijn om het werk in het alternatieve formaat toegankelijk te maken.
 b)
 De verdragsluitende partijen kunnen ook voorzien in een beperking van of uitzondering op het recht van openbare opvoering en uitvoering, teneinde de toegang tot de werken voor begunstigden te vergemakkelijken.
 2. Een verdragsluitende partij kan aan artikel 4, lid 1, voor alle daarin genoemde rechten voldoen door in haar nationale auteursrechtwetgeving te voorzien in een zodanige beperking of uitzondering dat:
 a)
 het toegelaten entiteiten is toegestaan om, zonder toestemming van de houder van het auteursrecht, van een werk een exemplaar in toegankelijke vorm te vervaardigen, van een andere toegelaten entiteit een exemplaar in toegankelijke vorm te verkrijgen en deze exemplaren aan begunstigden te doen toekomen op welke wijze ook, inclusief door niet-commerciële uitlening of via een bedrade of draadloze verbinding, en alle tussenstappen uit te voeren om die doelstellingen te bereiken, mits aan alle volgende voorwaarden is voldaan:
 i)
 de toegelaten entiteit die genoemde activiteit wenst te verrichten, heeft wettige toegang tot het werk in kwestie of een exemplaar van dat werk;
 ii)
 het werk wordt omgezet in een exemplaar in toegankelijke vorm, waarbij elk voor de navigatie in het toegankelijke formaat benodigd middel kan worden toegepast, maar geen andere wijzigingen worden aangebracht dan die welke noodzakelijk zijn om het werk voor de begunstigde toegankelijk te maken;
 iii)
 deze exemplaren in toegankelijke vorm worden uitsluitend verstrekt met het oog op gebruik door begunstigden, en
 iv)
 de activiteit wordt zonder winstoogmerk ondernomen,
 en
 b)
 een begunstigde of iemand die namens deze optreedt, zoals diens verzorger, van een werk een exemplaar in toegankelijke vorm mag vervaardigen voor persoonlijk gebruik door de begunstigde of anderszins de begunstigde mag bijstaan bij het vervaardigen en gebruiken van exemplaren in toegankelijke vorm, mits de begunstigde wettige toegang heeft tot het werk of een exemplaar van het werk.
 3. Een verdragsluitende partij kan aan artikel 4, lid 1, voldoen door in haar nationale auteursrechtwetgeving te voorzien in andere beperkingen of uitzonderingen als bedoeld in de artikelen 10 en 11 (4).
 4. Een verdragsluitende partij mag de in dit artikel bedoelde beperkingen of uitzonderingen beperken tot werken die door begunstigden op die markt in een bepaalde toegankelijke vorm commercieel niet op redelijke voorwaarden kunnen worden verkregen. Elke verdragsluitende partij die van deze mogelijkheid gebruikmaakt, verklaart zulks in een bij de directeur-generaal van de WIPO neergelegde verklaring bij gelegenheid van de bekrachtiging of aanvaarding van of toetreding tot dit verdrag, dan wel op enig later tijdstip (5).
 5. Het is aan het nationale recht om te bepalen of voor krachtens dit artikel vastgestelde beperkingen of uitzonderingen een vergoeding verschuldigd is.
 Artikel 5
 Grensoverschrijdende uitwisseling van exemplaren in een toegankelijke vorm
 1. De verdragsluitende partijen bepalen dat indien een exemplaar in toegankelijke vorm is vervaardigd krachtens een beperking of uitzondering dan wel krachtens de wet, dat exemplaar door een toegelaten entiteit mag worden verspreid of ter beschikking gesteld aan een begunstigde of een toegelaten entiteit in een andere verdragsluitende partij (6).
 2. Een verdragsluitende partij kan aan artikel 5, lid 1, voldoen door in haar nationale auteursrechtwetgeving te voorzien in een zodanige beperking of uitzondering dat:
 a)
 het toegelaten entiteiten wordt toegestaan om exemplaren in toegankelijke vorm zonder toestemming van de rechthebbende te verspreiden of ter beschikking te stellen, voor exclusief gebruik door de begunstigde, aan een toegelaten entiteit in een andere verdragsluitende partij, en
 b)
 het toegelaten entiteiten wordt toegestaan om exemplaren in toegankelijke vorm zonder toestemming van de rechthebbende en overeenkomstig artikel 2, onder c), te verspreiden of ter beschikking te stellen aan een begunstigde in een andere verdragsluitende partij,
 mits de verzendende toegelaten autoriteit vóór de verspreiding of de terbeschikkingstelling niet wist of geen gronde redenen had om te vermoeden dat het exemplaar in toegankelijke vorm door anderen dan begunstigden zou worden gebruikt (7).
 3. Een verdragsluitende partij kan aan artikel 5, lid 1, voldoen door in haar nationale auteursrechtwetgeving te voorzien in andere beperkingen of uitzonderingen als bedoeld in artikel 5, lid 4, en de artikelen 10 en 11.
 4.
 a)
 Wanneer een toegelaten entiteit in een verdragsluitende partij overeenkomstig artikel 5, lid 1, exemplaren in toegankelijke vorm ontvangt en die verdragsluitende partij geen verplichtingen heeft overeenkomstig artikel 9 van de Berner Conventie, ziet zij er volgens haar eigen rechtsstelsel en rechtspraktijk op toe dat de exemplaren in toegankelijke vorm in het rechtsgebied van die verdragsluitende partij slechts worden verveelvoudigd, verspreid of ter beschikking gesteld ten behoeve van begunstigden.
 b)
 De verspreiding en de beschikbaarstelling van exemplaren in toegankelijke vorm door een toegelaten entiteit overeenkomstig artikel 5, lid 1, wordt beperkt tot dat rechtsgebied, tenzij de verdragsluitende partij partij is bij het WIPO-verdrag inzake het auteursrecht of beperkingen en uitzonderingen bij de toepassing van dit verdrag op het recht van verspreiding en terbeschikkingstelling aan het publiek anderszins beperkt tot bepaalde bijzondere gevallen die geen afbreuk doen aan de normale exploitatie van het werk en de wettige belangen van de rechthebbende niet op ongerechtvaardigde wijze schaden (8)
 (9).
 c)
 Niets in dit artikel is van invloed op de bepaling van wat als verspreiding of terbeschikkingstelling aan het publiek geldt.
 5. Niets in dit verdrag mag worden toegepast om het vraagstuk van de uitputting van rechten aan te pakken.
 Artikel 6
 Invoer van exemplaren in toegankelijke vorm
 Indien het nationale recht van een verdragsluitende partij een begunstigde, een namens deze handelende persoon of een toegelaten entiteit toestaat om van een werk een exemplaar in toegankelijke vorm te vervaardigen, dient het nationale recht van die verdragsluitende partij hen tevens toe te staan om zonder toestemming van de rechthebbende een exemplaar in toegankelijke vorm in te voeren ten behoeve van begunstigden (10).
 Artikel 7
 Verplichtingen betreffende technologische maatregelen
 Verdragsluitende partijen treffen indien nodig passende maatregelen om te waarborgen dat wanneer zij passende wettelijke bescherming en doeltreffende rechtsmiddelen tegen het omzeilen van doeltreffende technologische maatregelen bieden, die wettelijke bescherming begunstigden niet verhindert gebruik te maken van de beperkingen en uitzonderingen waarin dit verdrag voorziet (11).
 Artikel 8
 Eerbiediging van de privacy
 Bij de toepassing van de beperkingen en uitzonderingen waarin dit verdrag voorziet, streven de verdragsluitende partijen ernaar de privacy van de begunstigden te beschermen op dezelfde wijze als die van anderen.
 Artikel 9
 Samenwerking ter vergemakkelijking van grensoverschrijdende uitwisseling
 1. De verdragsluitende partijen streven ernaar de grensoverschrijdende uitwisseling van exemplaren in toegankelijke vorm te bevorderen door het vrijwillig delen van informatie aan te moedigen, teneinde toegelaten entiteiten te helpen elkaar te identificeren. Het internationaal bureau van de WIPO stelt voor dit doel een informatietoegangspunt in.
 2. De verdragsluitende partijen verbinden zich ertoe hun toegelaten entiteiten die de in artikel 5 bedoelde activiteiten verrichten, bij te staan bij het ter beschikking stellen van informatie over hun activiteiten overeenkomstig artikel 2, onder c), door zowel het delen van informatie door toegelaten entiteiten als het ter beschikking stellen aan belanghebbenden en het publiek van informatie over hun beleid en werkwijze, ook wat betreft de grensoverschrijdende uitwisseling van exemplaren in toegankelijke vorm.
 3. Het internationaal bureau van de WIPO wordt verzocht om, voor zover beschikbaar, informatie over de werking van dit verdrag te delen.
 4. De verdragsluitende partijen erkennen het belang van internationale samenwerking en de bevordering daarvan ter ondersteuning van de nationale inspanningen om het doel van dit verdrag te verwezenlijken (12).
 Artikel 10
 Algemene beginselen betreffende de tenuitvoerlegging
 1. De verdragsluitende partijen verbinden zich ertoe de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de toepassing van dit verdrag te verzekeren.
 2. Niets belet de verdragsluitende partijen de meest geschikte methode voor de tenuitvoerlegging van dit verdrag te bepalen overeenkomstig hun eigen rechtsstelsel en rechtspraktijk (13).
 3. Verdragsluitende partijen kunnen hun rechten en verplichtingen op grond van dit verdrag vervullen door in hun nationale rechtsstelsel en rechtspraktijk beperkingen of uitzonderingen specifiek ten behoeve van begunstigden op te nemen, of andere beperkingen of uitzonderingen, dan wel een combinatie daarvan. Dit kan onder meer inhouden dat ten behoeve van begunstigden rechterlijke, bestuurlijke of regelgevende vaststellingen ten aanzien van eerlijke praktijken, handelwijzen of gebruiksvormen worden gedaan om aan de behoeften van begunstigden te voldoen, in overeenstemming met de rechten en verplichtingen van de verdragsluitende partijen overeenkomstig de Berner Conventie en andere internationale verdragen en overeenkomstig artikel 11.
 Artikel 11
 Algemene verplichtingen inzake beperkingen en uitzonderingen
 Bij het vaststellen van maatregelen om de toepassing van dit verdrag te waarborgen, mag een verdragsluitende partij de rechten uitoefenen en voldoet zij aan de verplichtingen die voor die verdragsluitende partij voortvloeien uit de Berner Conventie, de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom en het WIPO-verdrag inzake het auteursrecht, alsmede de overeenkomsten tot uitlegging daarvan, als volgt:
 a)
 overeenkomstig artikel 9, lid 2, van de Berner Conventie mag een verdragsluitende partij in bijzondere gevallen het verveelvoudigen van werken toestaan, mits die verveelvoudiging geen afbreuk doet aan de normale exploitatie van het werk en de wettige belangen van de auteur niet op ongerechtvaardigde wijze schaadt;
 b)
 overeenkomstig artikel 13 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten houden de verdragsluitende partijen beperkingen van of uitzonderingen op uitsluitende rechten beperkt tot bepaalde bijzondere gevallen die niet in strijd zijn met de normale exploitatie van het werk en de legitieme belangen van de bezitter van het recht niet op onredelijke wijze schaden;
 c)
 overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het WIPO-verdrag inzake het auteursrecht kunnen de verdragsluitende partijen voorzien in beperkingen van of uitzonderingen op de rechten die aan auteurs krachtens het WCT-verdrag zijn verleend, in bijzondere gevallen die geen afbreuk doen aan een normale exploitatie van het werk en die niet op ongerechtvaardigde wijze schade toebrengen aan de rechtmatige belangen van de auteur;
 d)
 overeenkomstig artikel 10, lid 2, van het WIPO-verdrag inzake het auteursrecht begrenzen de verdragsluitende partijen bij de toepassing van de Berner Conventie alle beperkingen van of uitzonderingen op de rechten tot bijzondere gevallen die geen afbreuk doen aan een normale exploitatie van het werk en die niet op ongerechtvaardigde wijze schade toebrengen aan de rechtmatige belangen van de auteur.
 Artikel 12
 Andere beperkingen en uitzonderingen
 1. De verdragsluitende partijen erkennen dat een verdragsluitende partij in haar nationale recht andere beperkingen van of uitzonderingen op het auteursrecht ten behoeve van de begunstigden mag toepassen dan waarin bij dit verdrag is voorzien, met inachtneming van de economische situatie en de sociale en culturele behoeften van die verdragsluitende partij, in overeenstemming met de internationale rechten en verplichtingen van die verdragsluitende partij en, in het geval van een minst ontwikkeld land, rekening houdende met haar speciale behoeften en bijzondere internationale rechten en verplichtingen en flexibiliteitsbepalingen ten aanzien daarvan.
 2. Dit verdrag laat andere in het nationale recht vastgestelde beperkingen en uitzonderingen ten behoeve van personen met een handicap onverlet.
 Artikel 13
 Algemene vergadering
 1.
 a)
 De verdragsluitende partijen hebben een algemene vergadering.
 b)
 Iedere verdragsluitende partij wordt in de algemene vergadering vertegenwoordigd door één afgevaardigde, die zich kan doen bijstaan door plaatsvervangers, adviseurs en deskundigen.
 c)
 De kosten van elke delegatie worden gedragen door de verdragsluitende partij die de delegatie heeft aangewezen. De algemene vergadering kan de WIPO om financiële bijstand vragen teneinde de deelname te vergemakkelijken van delegaties van verdragsluitende partijen die overeenkomstig de gevestigde praktijk van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties als ontwikkelingslanden worden beschouwd of die landen zijn die in de overgangsfase zijn naar een markteconomie.
 2.
 a)
 De algemene vergadering behandelt vraagstukken betreffende de instandhouding en de ontwikkeling van dit verdrag, alsmede betreffende de toepassing en de werking van dit verdrag.
 b)
 De algemene vergadering vervult de functie die haar is verleend in artikel 15 met betrekking tot de toelating van bepaalde intergouvernementele organisaties om partij bij dit verdrag te worden.
 c)
 De algemene vergadering beslist over de bijeenroeping van een diplomatieke conferentie tot herziening van dit verdrag en geeft de nodige instructies aan de directeur-generaal van de WIPO ter voorbereiding van zulk een diplomatieke conferentie.
 3.
 a)
 Iedere verdragsluitende partij die een staat is, heeft één stem en kan alleen uit eigen naam haar stem uitbrengen.
 b)
 Iedere verdragsluitende partij die een intergouvernementele organisatie is, kan in plaats van haar lidstaten aan de stemming deelnemen met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van haar lidstaten dat partij is bij dit verdrag. Een dergelijke intergouvernementele organisatie neemt geen deel aan de stemming indien een van haar lidstaten zijn stemrecht uitoefent, en vice versa.
 4. De algemene vergadering komt bijeen op uitnodiging van de directeur-generaal en, buitengewone omstandigheden daargelaten, in dezelfde periode en op dezelfde plaats als de algemene vergadering van de WIPO.
 5. De algemene vergadering streeft ernaar haar beslissingen bij consensus te nemen en stelt haar reglement van orde vast, ook wat betreft de bijeenroeping van buitengewone zittingen, de vereisten voor een quorum en, behoudens de bepalingen van dit verdrag, de vereiste meerderheid voor verschillende soorten beslissingen.
 Artikel 14
 Internationaal bureau
 Het internationaal bureau van de WIPO verricht de administratieve taken betreffende het verdrag.
 Artikel 15
 Voorwaarden om partij bij het verdrag te kunnen worden
 1. Iedere lidstaat van de WIPO kan partij worden bij dit verdrag.
 2. De vergadering kan besluiten of zij een intergouvernementele organisatie als partij bij dit verdrag toelaat, die verklaart dat zij bevoegd is betreffende aangelegenheden die in dit verdrag worden geregeld en eigen wetgeving heeft die al haar lidstaten ten aanzien daarvan bindt, en dat zij overeenkomstig haar interne procedures naar behoren gemachtigd is om partij bij dit verdrag te worden.
 3. De Europese Unie, die op de diplomatieke conferentie die dit verdrag heeft aangenomen, de in lid 2 bedoelde verklaring heeft afgelegd, kan partij worden bij dit verdrag.
 Artikel 16
 Rechten en verplichtingen voortvloeiende uit het verdrag
 Behoudens uitdrukkelijke andersluidende bepalingen in dit verdrag geniet iedere verdragsluitende partij alle rechten en aanvaardt zij alle verplichtingen die uit dit verdrag voortvloeien.
 Artikel 17
 Ondertekening van het verdrag
 Dit verdrag staat open voor ondertekening door iedere in aanmerking komende partij op de diplomatieke conferentie van Marrakesh en vervolgens, gedurende een jaar na de aanneming van dit verdrag, op het hoofdkantoor van de WIPO.
 Artikel 18
 Inwerkingtreding van het verdrag
 Dit verdrag treedt in werking drie maanden nadat 20 in aanmerking komende partijen, als bedoeld in artikel 15, hun akten van bekrachtiging of toetreding hebben neergelegd.
 Artikel 19
 Datum waarop het verdrag voor partijen van kracht wordt
 Dit verdrag bindt:
 a)
 de 20 in aanmerking komende partijen bedoeld in artikel 18, vanaf de datum waarop dit verdrag in werking is getreden;
 b)
 iedere andere in aanmerking komende partij als bedoeld in artikel 15, na het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van haar akte van bekrachtiging of toetreding bij de directeur-generaal van de WIPO.
 Artikel 20
 Opzegging van het verdrag
 Dit verdrag kan door iedere verdragsluitende partij worden opgezegd door middel van een kennisgeving aan de directeur-generaal van de WIPO. Een opzegging wordt van kracht een jaar na de datum waarop de directeur-generaal van de WIPO de kennisgeving heeft ontvangen.
 Artikel 21
 Talen van het verdrag
 1. Dit verdrag wordt ondertekend in één origineel in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
 2. Een officiële tekst in een andere taal dan die bedoeld in lid 1, wordt door de directeur-generaal van de WIPO op verzoek van een belanghebbende partij opgesteld na overleg met alle belanghebbende partijen. Voor de toepassing van dit lid wordt onder „belanghebbende partij” verstaan iedere lidstaat van de WIPO waarvan de officiële taal of een van de officiële talen in het geding is, alsmede de Europese Unie en iedere andere intergouvernementele organisatie die partij kan worden bij dit verdrag, indien een van haar officiële talen in het geding is.
 Artikel 22
 Depositaris
 De directeur-generaal van de WIPO is de depositaris van dit verdrag.
 Gedaan te Marrakesh, 27 juni 2013.
 (1) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 2, onder a): Voor de toepassing van dit verdrag wordt deze definitie tevens geacht dergelijke werken in audioformaat te omvatten, zoals luisterboeken.
 (2) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 2, onder c): Voor de toepassing van dit verdrag worden ervan uitgegaan dat onder entiteiten die door de overheid zijn erkend, ook entiteiten kunnen zijn begrepen die van de overheid financiële steun ontvangen voor het aanbieden, zonder winstoogmerk, van onderwijs, opleiding, aangepast lezen of toegang tot informatie voor begunstigden.
 (3) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 3, onder b): Niets in deze formulering impliceert dat „niet zodanig kan worden verholpen” vereist dat alle mogelijke medische diagnostische procedures en behandelingen worden toegepast.
 (4) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 4, lid 3: Dit lid wordt geacht het toepassingsgebied van de bij de Berner Conventie toegestane beperkingen en uitzonderingen, wat het recht op vertaling betreft, niet te verkleinen noch te verruimen ten aanzien van personen met een visuele handicap of een andere handicap.
 (5) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 4, lid 4: Het vereiste betreffende commerciële verkrijgbaarheid wordt niet geacht relevant te zijn voor de vraag of een krachtens dit artikel vastgestelde beperking of uitzondering in overeenstemming is met de driestappentoets.
 (6) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 5, lid 1: Bovendien wordt niets in dit verdrag geacht te leiden tot verkleining of verruiming van het toepassingsgebied van exclusieve rechten die overeenkomstig een ander verdrag van kracht zijn.
 (7) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 5, lid 2: Er wordt van uitgegaan dat het voor een toegelaten entiteit die exemplaren in toegankelijke vorm rechtstreeks verdeelt of ter beschikking stelt aan een begunstigde in een andere verdragsluitende partij, dienstig kan zijn verdergaande maatregelen toe te passen om te bevestigen dat de persoon die zij bedient een begunstigde is, en haar eigen werkwijze te volgen als omschreven in artikel 2, onder c).
 (8) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 5, lid 4, onder b): Niets in dit verdrag wordt geacht te vereisen of in te houden dat een verdragsluitende partij de driestappentoets goedkeurt of toepast buiten haar verplichtingen op grond van dit verdrag of andere internationale verdragen.
 (9) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 5, lid 4, onder b): Niets in dit verdrag wordt geacht voor een verdragsluitende partij verplichtingen te scheppen tot ratificatie van of toetreding tot het WIPO-verdrag inzake auteursrecht of tot het voldoen aan bepalingen daarvan; niets in dit verdrag doet afbreuk aan rechten, beperkingen en uitzonderingen die in het WIPO-verdrag inzake auteursrecht zijn vervat.
 (10) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 6: Verdragsluitende partijen worden geacht om bij de tenuitvoerlegging van hun verplichtingen op grond van artikel 6 dezelfde flexibiliteit te kunnen toepassen als de in artikel 4 bedoelde.
 (11) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 7: Er wordt van uitgegaan dat toegelaten entiteiten in allerlei omstandigheden verkiezen technologische maatregelen toe te passen bij de vervaardiging, verspreiding en terbeschikkingstelling van exemplaren in toegankelijke vorm en dat niets in dit verdrag een dergelijke handelwijze belet, mits deze in overeenstemming is met het nationale recht.
 (12) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 9: Artikel 9 wordt niet geacht in te houden dat registratie voor toegelaten entiteiten verplicht is, of voor toegelaten entiteiten een voorwaarde is om de bij dit verdrag erkende activiteiten te mogen verrichten; het voorziet echter in de mogelijkheid om informatie te delen ter vergemakkelijking van de grensoverschrijdende uitwisseling van exemplaren in toegankelijke vorm.
 (13) Overeengekomen verklaring betreffende artikel 10, lid 2: Indien een werk voldoet aan de definitie van werk in artikel 2, onder a), met inbegrip van werken in audioformaat, worden de beperkingen en uitzonderingen waarin dit verdrag voorziet, geacht van overeenkomstige toepassing te zijn op de naburige rechten, voor zover dat noodzakelijk is om het exemplaar in toegankelijke vorm te vervaardigen, te verspreiden en ter beschikking te stellen van de begunstigden.


type: other

text:
Mark Montebello's blog: Il-kaz ta' Monday Iseki
 Il-kaz ta' Monday Iseki
 Xahar ilu, gie fit-tmiem parzjali tieghu l-kaz tan-Nigerjan ta’ 33 sena, Monday Iseki, wara 23 jum ta’ qatiegh il-qalb. Dan il-kaz kien wiehed ordinarju u relattivament semplici, imma aktarx tipiku tat-trattament li jircievu diversi nies minn idejn il-Gustizzja. Jidhirli li jixraq ftit riflessjonijiet.
 Il-kaz beda fl-10 ta’ Frar li ghadda. Iseki kien go hanut tax-xorb fil-Qawra. Fuq il-bazi tar-registrazzjoni tas-CCTV li kellhom, is-sidien tal-hanut hasbu inkorrettement li dak kien il-bniedem li, tliet ijiem qabel, ipprova jidhlilhom fil-hanut billejl biex jisraqhom. Dak il-hin, fil-hanut inzertat pulizija frank bla uniformi li kienet habiba taghhom, u qalulha bis-suspett li kellhom.
 Meta din rat lil Iseki hiereg mill-hanut biex jerhilha lejn daru, il-pulizija talbet lil habibitha biex tehodha bil-karozza privata taghha ghal warajh waqt li hi cemplet lil pulizija ohra halli jigbruh. Iseki ntebah bil-karozza miexja warajh u beza’ li xi hadd iddecieda li jaghmillu l-hsara. F’hin minnhom, din il-pulizija jidher li sahansitra hatfitu mill-flokk mit-tieqa tal-karozza.
 Iseki kien fi stat ta’ xokk u bizgha. Meta fil-pront waslu ghadd ta’ pulizija u hatfuh biex jarrestawh, l-imsejken kompla twerwer. F’xi hin, waqt li kienu qed jarrestawh minghajr spjegazzjoni ta’ xejn, Iseki accidentalment laqat pulizija fuq irkobbtu u weggghu.
 Iseki spicca l-habs ghal 23 jum shah. Hajtu nqallbet ta’ taht fuq fi ftit minuti, ghadda mill-umiljazzjoni li jigi ttrattat ta’ kriminal ghall-ewwel darba f’hajtu, u anki tilef l-impjieg li kellu. Fil-5 ta’ Marzu, il-Qorti talbitu jammetti li wegga’ pulizija, u gie moghti sena habs sospiza ghal sentejn.
 Apprezzament tal-Pulizija
 Ghala dan kollu? Ghax Iseki ma kien ghamel assolutament xejn! Jidhirli jien li, aktarx bhal hafna kazijiet ohrajn simili, dan il-kaz gie mahluq u pprecipitat mill-Pulizija. Jista’ jkun li kellu wkoll xi element ta’ razzizmu. Li hu cert hu li, mix-xejn, inholoq kaz kriminali li gab konsegwenzi koroh fuq bniedem innocenti li kien ghaddej ghall-affari tieghu.
 Naturalment, wiehed irid japprezza x-xoghol tal-pulizija. Mhuwiex xieraq li xi hadd minnhom iwegga’ waqt ix-xoghol. Huwa xieraq li dejjem jinghataw rispett. Il-pulizija pajzana ghamlet sew, jidhirli, li ma thallix suspettat jisparixxi. Il-pulizija l-ohra ghamlu sew ukoll li wiegbu fil-pront ghas-sejha taghha.
 Il-problema hi fil-mod kif il-pulizija ghamlu dan kollu. Ma kien hemm ebda reat―ghax ir-ragel fis-CCTV ma kienx Iseki―imma, bil-mod kif agixxew, il-pulizija holqu kaz huma. Werwru bniedem innocenti miexi ghall-affari tieghu, ipprovokaw fih reazzjoni li ma kinetx tipika ghalih u, minn fuq, kellu jhallas hu ghall-ispejjez ta’ dan l-agir taghhom.
 Apprezzament tal-Qorti
 Fil-kunsiderazzjoni li ghamlet tal-kaz, ma nahsibx li l-Qorti apprezzat bizzejjed il-bizgha u t-twerwir reali li l-pulizija holqu f’Iseki. Jidhirli li hemm differenza sustanzjali bejn li bniedem jolqot lil xi hadd accidentalment waqt mument ta’ paniku u bejn li bniedem jagredixxi lil xi hadd b’intenzjoni li jaghmillu l-hsara. Imma jidher li, fejn tidhol il-pulizija, ghall-Gustizzja differenza bhal din ma tezistix.
 Il-Qorti lanqas ma esplorat il-fatt ghala l-Prosekuzzjoni ma tellghetx quddiemha xhud okulari li kellha fil-kaz. Ghallanqas kien ikollha xhieda ohra barra dik ta’ zewg pulizija li apparentement kienu ftiehmu fuq il-generalitajiet tal-kaz. Lanqas ma ppruvat tesplora jekk il-pulizija wzawx agir goff ma’ Iseki.
 Barra minn hekk, il-Qorti lanqas ma jidher li kkunsidrat bizzejjed il-fatt li, waqt ix-xhieda li taw quddiemha taht gurament, zewg pulizija kkontradixxew lil xulxin b’indikazzjoni cara li xi hadd minnhom kien qieghed iharref. Lil Iseki, il-Qorti lanqas biss indenjat ruhha tistaqsieh ghall-versjoni tieghu.
 Il-Qorti rat biss li pulizija sofra xi dannu fiziku u daqshekk. Dan jidher li kien bizzejjed.
 Obbligu u responsabbiltà
 Ir-raguni ghala jien hadt interess specjali f’dan il-kaz kien ghax nikktitni ferm is-superficjalità li l-Gustizzja jidher li ghandha fir-rispett taghha lejn persuni indifizi u fil-qima taghha lejn id-drittijiet tal-bniedem. Dan kien kaz iehor li juri l-assolutizmu tal-istituzzjonijiet taghna, u mhux tal-Qrati jew tal-Pulizija biss.
 Bhala bniedem u bhala sacerdot, hassejtni obbligat li nieqaf ma’ persuna msejkna u mcekkna bhal Monday Iseki. Dan nibqa’ nsostnih anki issa li naf li l-Pulizija marru lil hinn miz-zewg stqarrijiet li hargu kontrija waqt li kien ghaddej il-kaz u li anki nghataw widen fl-isforzi taghhom sabiex ma niddefendix lil Iseki.
 Nittama li, f’dan kollu, ir-relazzjoni fuq bazi professjonali li kelli mal-Ispettur Daniel Zammit, li mexxa l-Prosekuzzjoni, m’ghamlitx hsara lir-relazzjoni taghna fuq bazi personali. Anzi, niehu din l-okkazjoni sabiex nirringrazzjah tax-xoghol li hu u l-kollegi tieghu jaghmlu f’cirkustanzi li jkunu hafna drabi difficli.
 Labels: gustizzja, Monday Iseki, pulizija, qorti


text:
 30.1.2020
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 26/22
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 46/2018
 z dnia 23 marca 2018 r.
 zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG [2020/63]
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2018/74 z dnia 17 stycznia 2018 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do stosowania kwasu fosforowego – fosforanów – di- tri- i polifosforanów (E 338-452) w zamrożonym mięsie na rożnie pionowym (1).
 (2)
 W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2018/75 z dnia 17 stycznia 2018 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 ustanawiającego specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do specyfikacji dla celulozy mikrokrystalicznej (E 460 (i)) (2).
 (3)
 Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwa dotyczącego środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wprowadzeniu do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu.
 (4)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:
 1)
 w pkt 54zzzzr (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008) dodaje się tiret w brzmieniu:
 „—
 32018 R 0074: rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/74 z dnia 17 stycznia 2018 r. (Dz.U. L 13 z 18.1.2018, s. 21).”;
 2)
 w pkt 69 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012) dodaje się tiret w brzmieniu:
 „—
 32018 R 0075: rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/75 z dnia 17 stycznia 2018 r. (Dz.U. L 13 z 18.1.2018, s. 24).”.
 Artykuł 2
 Teksty rozporządzeń (UE) 2018/74 i (UE) 2018/75 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 24 marca 2018 r. pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).
 Artykuł 4
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2018 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 Claude MAERTEN
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 13 z 18.1.2018, s. 21.
 (2) Dz.U. L 13 z 18.1.2018, s. 24.
 (*1) Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


text:
ECLI:SI:VSRS:2002:VIII.IPS.23.2002
 VS31627
 delovno razmerje pri delodajalcu - prenehanje delovnega razmerja - trajno presežni delavci - program razreševanja - kriteriji
 Ker tožena stranka ni sprejela posebnega programa za razreševanje presežnih delavcev in da pri določitvi tožnika kot presežnega delavca ni upoštevala nobenih, sicer izrecno predpisanih kriterijev, za odločitev o prenehanju delovnega razmerja tožnika kot presežnega delavca ni bilo zakonite pravne podlage.
 Sodišče prve stopnje je potem, ko je presodilo, da so izpolnjene procesne predpostavke za sodno varstvo, razveljavilo sklep direktorja tožene stranke o prenehanju delovnega razmerja tožniku. Ugotovilo je, da tožniku delovno razmerje ni prenehalo, ampak še traja ter ga je tožena stranka dolžna sprejeti nazaj na delo, mu priznati delovno dobo in izplačati pripadajočo plačo. Tožniku naj bi delovno razmerje prenehalo kot trajno presežnemu delavcu, vendar tožena stranka ni izdelala programa razreševanja presežkov delavcev in ni izvedla postopka ugotavljanja presežnih delavcev v skladu z zakonom.
 Sodišče druge stopnje je pritožbo tožene stranke zavrnilo kot neutemeljeno in potrdilo sodbo sodišča prve stopnje. Presodilo je, da je sodišče prve stopnje ob pravilno in popolno ugotovljenem dejanskem stanju pravilno odločilo tako glede izpolnjevanja pogojev za sodno varstvo kot glede pravilnosti in zakonitosti postopka določanja trajno presežnih delavcev.
 Zoper pravnomočno sodbo, izdano na drugi stopnji, je tožena stranka vložila revizijo zaradi - smiselno - vseh revizijskih razlogov.
 Navaja, da sta tako prvo kot drugostopno sodišče napačno ocenila izvedene dokaze in zato prišli do napačnega zaključka o vsebini tožnikove izjave dne 2. 8. 1995 glede odpovedi pritožbi. Po mnenju tožene stranke se sodišči ne bi smeli ukvarjati le z obliko izjave, temveč predvsem z njeno vsebino in ugotoviti pravo voljo tožnika. Ta pa naj bi bila umik vložene pritožbe-ugovora in dokončanje postopka, zaradi česar ni podana procesna predpostavka za vložitev oziroma obstoj vložene tožbe. Glede vsebine spora pa navaja, da je tožena stranka morda res nekoliko zanemarila kriterije za določanje tehnoloških viškov, vendar samo zato, da bi ustregla svojim delavcem, ki bi se po poteku odpovednega roka in dobe na zavodu za zaposlovanje, lahko upokojili. Nezakonita naj bi bila tudi odločitev po priznanju delovne dobe od 22. 9. 1995 dalje, saj se je tožnik medtem upokojil.
 Revizija je bila v skladu s 375. členom Zakona o pravdnem postopku (Uradni list RS, št. 26/99 -ZPP) vročena Državnemu tožilstvu Republike Slovenije, ki se o njej ni izjavilo, in tožeči stranki, ki je nanjo odgovorila. V odgovoru navaja, da tožena stranka napada pravilnost ugotovljenega dejanskega stanja, nesprejmljivo pa je njeno opravičevanje nezakonitega postopka. Tožnik se je moral zaradi nezakonitega ravnanja tožene stranke upokojiti predčasno, zaradi česar je tudi njegova pokojnina tako majhna, da ne zadošča za preživljanje.
 Po določbi 371. člena ZPP revizijsko sodišče izpodbijano sodbo preizkusi samo v delu, ki se z revizijo izpodbija, in v mejah razlogov, ki so v njej navedeni. Po uradni dolžnosti pazi le na pravilno uporabo materialnega prava. Tožena stranka ne navaja izrecno nobene bistvene kršitve določb pravdnega postopka, zato v tej smeri revizijsko sodišče izpodbijane sodbe ni preizkušalo. Navedb v reviziji, da "se s pritožbenimi ugovori - pritožbeno sodišče sploh ni kaj dosti ukvarjalo", ni mogoče upoštevati kot zatrjevanja kršitve določbe prvega odstavka 360. člena ZPP.
 Po izrecni določbi tretjega odstavka 370.člena ZPP revizije ni mogoče vložiti zaradi zmotne ali nepopolne ugotovitve dejanskega stanja. Zato navedb tožene stranke o dejanskih okoliščinah in dokazni oceni sodišča o motivih in namenih tožnika glede prenehanja delovnega razmerja, okoliščinah dogovora dne 2. 8. 1995 in zapisa tega dogovora ter o tem, ali je bil sprejet program razreševanja presežnih delavcev, ni mogoče upoštevati.
 Pri materialnopravni presoji izpodbijane sodbe je revizijsko sodišče vezano na dejansko stanje, kot ga je ugotovilo sodišče prve stopnje in preizkušalo sodišče druge stopnje. Bistvene dejanske okoliščine, pomembne za odločitev pa so naslednje: Direktor tožene stranke je izdal sklep o prenehanju delovnega razmerja tožnika kot presežnega delavca. Sklep je datiran s 6. 12. 1994, tožniku pa je bil po pošti vročen 23. 3. 1995. Zoper ta sklep se je pritožil na nadzorni odbor dne 26. 3. 1995. Sodišče je ugotovilo, da je tožena stranka izdala celo tri sklepe z istim datumom, ki se razlikujejo le po datumu prenehanja delovnega razmerja. Tretjega, ki je bil po zapisanih datumih trajanja odpovednega roka očitno tudi dejansko izvršen, je tožnik osebno prejel prav tako 23. 3. 1995 (po ugotovitvah sodišča zapis datuma 3. 3. 1995 na nekaterih izvodih sklepa ni točen). Ker tožena stranka o pritožbi ni odločila v 30 dneh, je tožnik 9. 5. 1995 vložil tožbo za razveljavitev sklepa o prenehanju delovnega razmerja.
 Ob takem dejanskem stanju bi lahko bilo pomembno za presojo dovoljenosti sodnega varstva, kako se je in ali se sploh je tožnik kasneje (2. 8. 1995) "odpovedal" pritožbi zoper sklep direktorja. V primeru, ko delavec ugovarja zoper odločitev (sklep oziroma odločbo) delodajalca, pa svoj ugovor kasneje umakne (se mu odpove), nastane namreč enaka situacija, kot bi bila v primeru, če ugovor sploh ne bi bil vložen. Nevložitev ugovora pri delodajalcu pa pomeni, da ni izpolnjen pogoj za sodno varstvo. Tožnik je dne 2. 8. 1995 podpisal pisno izjavo, po kateri "dne 23. 3. 1995 postane sklep o TDP pravnomočen, odpovedujoč se pritožbi". Kakšna je vsebina te izjave in predvsem ali je njena vsebina taka, da jo je mogoče šteti za umik vloženega ugovora, je dejansko vprašanje oziroma vprašanje dokazne ocene. Na ugotovljeno dejansko stanje pa je revizijsko sodišče vezano. Sodišče prve stopnje je ugotovilo (zadnji odstavek na strani 6 obrazložitve), da listina z dne 2. 8. 1995 ne po vsebini ne po obliki nima značaja jasno in nedvoumno izražene tožnikove volje, da umika pritožbo zoper sklep o prenehanju delovnega razmerja. Tudi sodišče druge stopnje je potrdilo dejanske ugotovitve in dokazno oceno prvostopnega sodišča (stran 4 obrazložitve). Ker umika pritožbe ni mogoče preklicati (tretji odstavek 334. člena ZPP), mora biti zato izjava o umiku povsem jasna in nedvoumna. Če ni, je ni mogoče razlagati v škodo delavca.
 Tožnik je na podlagi prvega odstavka 83. člena Zakona o temeljnih pravicah iz delovnega razmerja (Uradni list SFRJ, št. 60/89 in nasl. - ZTPDR) zahteval varstvo svojih pravic pri sodišču. Tožba je bila ob vložitvi pravočasna in dopustna, zato je sodišče o njej moralo odločati. Dogovor med tožnikom in delavko tožene stranke 2. 8. 1995 bi lahko vplival na ustavitev sodnega postopk, če bi tožnik na njegovi podlagi umaknil vloženo tožbo (188. člen ZPP). To pa lahko stori le na sodišču in ne pri toženi stranki. Tožnik vložene tožbe ni umaknil.
 Sodišče je ugotovilo (kar niti ni sporno), da tožena stranka ni sprejela posebnega programa za razreševanje presežnih delavcev in da pri določitvi tožnika kot presežnega delavca ni upoštevala nobenih, sicer izrecno predpisanih kriterijev. Za odločitev o prenehanju delovnega razmerja tožnika kot presežnega delavca zato ni bilo zakonite pravne podlage. Tožena stranka tako ni le "nekoliko zanemarila kriterijev", temveč je zakonit postopek popolnoma opustila. Delavcu lahko preneha delovno razmerje, če postane njegovo delo zaradi nujnih operativnih razlogov pri delodajalcu trajno nepotrebno (33. člen Zakona o delovnih razmerjih, Uradni list RS, št. 14/90 in nasl. - ZDR). Gre za razloge na strani delodajalca in ne za prenehanje na željo delavca. Sporazuma o tem, da bo nekdo določen kot presežni delavec, ne da bi za to obstajali oziroma da bi bili izkazani resnični pogoji, zakon ne pozna. Dejansko gre v takih primerih lahko celo za izigravanje predpisov. Ne samo zato, ker je na strani delavca motiv praviloma le pridobitev pravic, ki jim gredo kot presežnim delavcem (šestmesečni odpovedni rok z nadomestilom plače in odpravnina). O trajanju odpovednega roka in morebitnem nadomestilo za prenehanje delovnega razmerja se delavec in delodajalec lahko dogovorita tudi v okviru sporazumnega prenehanja delovnega razmerja na podlagi 2. točke prvega odstavka 100. člena ZDR. Kot "presežni delavec" tak delavec pridobi tudi druge pravice (na primer iz naslova zavarovanja za primer brezposelnosti, torej iz javnih sredstev), ki ji ob prenehanju delovnega razmerja iz resničnega razloga sicer ne bi.
 Ker je sklep o prenehanju delovnega razmerja nezakonit, sodišče prve stopnje ni ravnalo nezakonito, ko je ugodilo tudi reintegracijskemu in reparacijskemu zahtevku. Tožnik je s tem, ko se je upokojil (enako bi bilo tudi v primeru, če bi se zaposlil drugje) zmajšal škodo, ki mu je bila povzročena z nezakonitim ravnanjem tožene stranke. Ni pa zaradi tega izgubil pravice uveljavljanja reintegracijskega in reparacijskega zahtevka. Stvar izvršitve pravnomočne sodbe bo, ali bo dejansko prišlo do ponovne vzpostavitve delovnega razmerja le do upokojitve ali pa tudi kasneje (kar bo zahtevalo ustrezno ravnanje tudi tožnika). V vsakem primeru pa bodo dejanske okoliščine po prenehanju delovnega razmerja na podlagi sedaj razveljavljenega sklepa vplivale na obseg škode, ki jo je tožena stranka dolžna povrniti tožencu. Vendar te okoliščine ne vplivajo na zakonitost odločitve o tožbenih zahtevkih tožnika.
 ZDR (1990) člen 33, 100, 100/1-2. ZTPDR člen 83, 83/1.
 P2RvYy0yOTExOQ==


type: wikipedia

text:
Suorasekventointi () on FHSS:n lisäksi toinen CDMAta toteutettaessa käytössä olevista tekniikoista. Suorasekvennoinnissa lähetettävä sanoma jaetaan pieniin osiin ja lähetetään koko taajuusalueella (useita megahertsejä) yhtenä signaalina. Ongelmaksi muodostuu tällöin muiden signaalien aiheuttamat häiriöt. Ratkaisuna on sekoittaa lähetettävä signaali kohinaa muistuttavaan kantoaaltoon.
 Sekoituksessa lähetin yhdistää kaksi signaalia; toinen on näennäissatunnaislukugeneraattorin tuottama suurinopeuksinen bittivirta (kohinaa) ja toinen pieninopeuksinen digitaalisesti moduloitu informaatiosignaali eli viesti (yleensä ääntä). Yhdistämällä nämä kaksi saadaan signaali, jonka nopeus on nopeamman signaalin mukainen sisältäen viestin. Vastaanotin pystyy erottamaan signaalit toisistaan, koska se tietää satunnaisen bittivirran sekvenssin.
 Tämän tekniikan ansiosta voidaan signaalit tulkita oikein vaikka informaatiosignaali olisi 10 desibeliä pienempi kuin kohinan voimakkuus. Tekniikka mahdollistaa myös sen, että saman taajuuden käyttö alueella heikentää yhteyden laatua hitaasti.
 Kanavanvaraus
 ja:スペクトラム拡散#直接拡散


text:
 30.6.2011
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 171/25
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 27/2011
 av den 1 april 2011
 om ändring av bilaga XXII (Bolagsrätt) till EES-avtalet
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR BESLUTAT FÖLJANDE
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, ändrat genom protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat avtalet, särskilt artikel 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Bilaga XXII till avtalet ändrades genom gemensamma EES-kommitténs beslut nr 127/2010 av den 10 november 2010 (1).
 (2)
 Kommissionens förordning (EU) nr 550/2010 av den 23 juni 2010 om ändring av förordning (EG) nr 1126/2008 om antagande av vissa redovisningsstandarder i enlighet med Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1606/2002 med avseende på IFRS (International Financial Reporting Standard) 1 (2) bör införlivas med avtalet.
 (3)
 Kommissionens förordning (EU) nr 574/2010 av den 30 juni 2010 om ändring av förordning (EG) nr 1126/2008 om antagande av vissa internationella redovisningsstandarder i enlighet med Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1606/2002 med avseende på IFRS (International Financial Reporting Standard) 1 och IFRS 7 (3) bör införlivas med avtalet.
 (4)
 Kommissionens förordning (EU) nr 632/2010 av den 19 juli 2010 om ändring av kommissionens förordning (EG) nr 1126/2008 om antagande av vissa redovisningsstandarder i enlighet med Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1606/2002, med avseende på Internationell redovisningsstandard (IAS) 24 och Internationell finansiell rapporteringsstandard (IFRS) 8 (4) bör införlivas med avtalet.
 (5)
 Kommissionens förordning (EU) nr 633/2010 av den 19 juli 2010 om ändring av förordning (EG) nr 1126/2008 om antagande av vissa internationella redovisningsstandarder i enlighet med Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1606/2002 med avseende på tolkning 14 från International Financial Reporting Interpretations Committee (IFRIC) (5) bör införlivas med avtalet.
 (6)
 Kommissionens förordning (EU) nr 662/2010 av den 23 juli 2010 om ändring av kommissionens förordning (EG) nr 1126/2008 om antagande av vissa redovisningsstandarder i enlighet med Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1606/2002 med avseende på International Financial Reporting Interpretations Committee (IFRIC) tolkning 19 och International Financial Reporting Standard (IFRS) 1 (6) bör införlivas med avtalet.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande strecksatser ska läggas till i punkt 10ba (kommissionens förordning (EG) nr 1126/2008) i bilaga XXII till avtalet:
 ”—
 32010 R 0550: Kommissionens förordning (EU) nr 550/2010 av den 23 juni 2010 (EUT L 157, 24.6.2010, s. 3)
 —
 32010 R 0574: Kommissionens förordning (EU) nr 574/2010 av den 30 juni 2010 (EUT L 166, 1.7.2010, s. 6)
 —
 32010 R 0632: Kommissionens förordning (EU) nr 632/2010 av den 19 juli 2010 (EUT L 186, 20.7.2010, s. 1)
 —
 32010 R 0633: Kommissionens förordning (EU) nr 633/2010 av den 19 juli 2010 (EUT L 186, 20.7.2010, s. 10)
 —
 32010 R 0662: Kommissionens förordning (EU) nr 662/2010 av den 23 juli 2010 (EUT L 193, 24.7.2010, s. 1)”.
 Artikel 2
 Texterna till förordningarna (EU) nr 550/2010, (EU) nr 574/2010, (EU) nr 632/2010, (EU) nr 633/2010 och (EU) nr 662/2010 på isländska och norska, som ska offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, ska vara giltiga.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 2 april 2011 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i avtalet har gjorts till gemensamma EES-kommittén (7).
 Artikel 4
 Detta beslut ska offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 1 april 2011.
 På gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Gianluca GRIPPA
 Tillförordnad ordförande
 (1) EUT L 58, 3.3.2011, s. 85.
 (2) EUT L 157, 24.6.2010, s. 3.
 (3) EUT L 166, 1.7.2010, s. 6.
 (4) EUT L 186, 20.7.2010, s. 1.
 (5) EUT L 186, 20.7.2010, s. 10.
 (6) EUT L 193, 24.7.2010, s. 1.
 (7) Inga konstitutionella krav angivna.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 31975R2483
 Rådets Forordning (EØF) nr. 2483/75 af 29. september 1975 om ændring af forordning (EØF) nr. 2601/69 om særlige foranstaltninger med henblik på at fremme muligheden for forarbejdning af visse appelsinsorter
 EF-Tidende nr. L 254 af 01/10/1975 s. 0005 - 0006 den græske specialudgave: Kapitel 03 bind 13 s. 0142 den spanske specialudgave: Kapitel 03 bind 9 s. 0007 den portugisiske specialudgave: Kapitel 03 bind 9 s. 0007
 ++++ RAADETS FORORDNING ( EOEF ) Nr . 2483/75 af 29 . september 1975 om aendring af forordning ( EOEF ) nr . 2601/69 om saerlige foranstaltninger med henblik paa at fremme muligheden for forarbejdning af visse appelsinsorter RAADET FOR DE EUROPAEISKE FAELLESSKABER HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det europaeiske oekonomiske Faellesskab , saerlig artikel 43 , under henvisning til forslag fra Kommissionen , under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamentet ( 1 ) , og ud fra foelgende betragtninger : Raadets forordning ( EOEF ) nr . 2601/69 af 18 . december 1969 om saerlige foranstaltninger med henblik paa at fremme muligheden for forarbejdning af visse appelsinsorter ( 2 ) , aendret ved forordning ( EOEF ) nr . 176/73 ( 3 ) , har indfoert en ordning med udligningstilskud ved forarbejdning af visse appelsinsorter inden for kontraktmaessige rammer , der ved en minimumspris for koeb hos producenten sikrer regelmaessig forsyning af forarbejdningsvirksomhederne ; i henhold til artikel 2 i naevnte forordning skal kontrakterne omfatte maengder , der overstiger den genemsnitsmaengde , som er blevet forarbejdet af industrien i loebet af de tre hoestaar , der gaar forud for hoestaaret 1969/1970 eller , for saa vidt angaar yngre industrivirksomheder , overstiger maengder , der fastsaettes i forhold til disses forarbejdningskapacitet ; for at fremme tendensen til forarbejdning af visse appelsinsorter og for at forbedre konkurrencesituationen for faerdigvarer i forhold til indfoersler fra tredjelande boer systemet med udligningstilskud udvides til at omfatte alle de appelsinmaengder , der anvendes i forarbejdningsindustrien - UDSTEDT FOELGENDE FORORDNING : Artikel 1 Artikel 2 i forordning ( EOEF ) nr . 2601/69 aendres som foelger : 1 . Stk . 1 affattes saaledes : " 1 . De i artikel 1 omhandlede foranstaltninger skal baseres paa kontrakter mellem producenter og forarbejdningsvirksomheder i Faellesskabet . Disse kontrakter der indgaas foer hvert hoestaars begyndelse , skal give naermere oplysninger om de maengder , kontrakterne omfatter , den tidsmaessige fordeling af leverancerne til de forarbejdende virksomheder og den pris , der skal betales til producenterne . Saa snart kontrakterne er sluttet , fremsendes de til de kompetente myndigheder i de paagaeldende medlemsstater , der har til opgave at foretage den kvalitative og kvantitative kontrol af leverancerne til de forarbejdende virksomheder . " 2 . Stk . 2 , andet afsnit , affattes saaledes : " Mindsteprisen fastsaettes foer hvert hoestaars begyndelse . " 3 . Stk . 3 affattes saaledes : " 3 . De naermere bestemmelser for anvendelsen af stk . 1 og 2 vedtages efter fremgangsmaaden i artikel 33 i Raadets forordning ( EOEF ) nr . 1035/72 af 18 . maj 1972 om den faelles markedsordning for frugt og groensager ( 4 ) , senest aendret ved forordning ( EOEF ) nr . 2482/75 ( 5 ) . Fastsaettelsen af mindsteprisen foretages efter samme fremgangsmaade . " Artikel 2 Artikel 3 i forordning ( EOEF ) nr . 2601/69 aendres som foelger : 1 . Stk . 1 , sidste afsnit , affattes saaledes : " Udligningsbeloebets stoerrelse fastsaettes foer begyndelsen af hvert hoestaar . " 2 . Stk . 2 affattes saaledes : " 2 . De naermere bestemmelser for anvendelsen af stk . 1 vedtages efter fremgangsmaaden i artikel 33 i forordning ( EOEF ) nr . 1035/72 . Fastsaettelsen af udligningstilskuddets stoerrelse foretages -efter samme fremgangsmaade . " Artikel 3 Denne forordning traeder i kraft den 1 . oktober 1975 . Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gaelder umiddelbart i hver medlemsstat . Udfaerdiget i Bruxelles , den 29 . september 1975 . Paa Raadets vegne G . MARCORA Formand ( 1 ) Udtalelse afgivet den 26 . september 1975 ( endnu ikke offentliggjort i EFT ) . ( 2 ) EFT nr . L 324 af 27 . 12 . 1969 , s . 21 . ( 3 ) EFT nr . L 25 af 30 . 1 . 1973 , s . 3 . ( 4 ) EFT nr . L 118 af 20 . 5 . 1972 , s . 1 . ( 5 ) Se side 3 i denne Tidende .


text:
 4.8.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 211/77
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 118/2015
 af 30. april 2015
 om ændring af bilag XX (Miljø) til EØS-aftalen [2016/1301]
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (»EØS-aftalen«), særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Kommissionens afgørelse 2014/256/EU af 2. maj 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU-miljømærket til bearbejdede papirprodukter (1), som berigtiget i EUT L 66 af 11.3.2015, s. 20, skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (2)
 Kommissionens afgørelse 2014/312/EU af 28. maj 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU-miljømærket til indendørs og udendørs malinger og lakker (2) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (3)
 Kommissionens afgørelse 2014/313/EU af 28. maj 2014 om ændring af afgørelse 2011/263/EU, 2011/264/EU, 2011/382/EU, 2011/383/EU, 2012/720/EU og 2012/721/EU af hensyn til udviklingen i klassificeringen af stoffer (3), som berigtiget i EUT L 300 af 18.10.2014, s. 69, skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (4)
 Kommissionens afgørelse 2014/314/EU af 28. maj 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU's miljømærke til vandbårne varmeforsyningsanlæg (4) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (5)
 Kommissionens afgørelse 2014/336/EU af 5. juni 2014 om ændring af beslutning 2006/799/EF, 2007/64/EF, 2009/300/EF og 2009/894/EF samt afgørelse 2011/330/EU, 2011/331/EU og 2011/337/EU for at forlænge gyldigheden af miljøkriterierne for tildeling af EU-miljømærket til bestemte produkter (5) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (6)
 Kommissionens afgørelse 2014/345/EU af 6. juni 2014 om ændring af afgørelse 2012/481/EU om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU's miljømærke til tryksager (6) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (7)
 Kommissionens afgørelse 2014/350/EU af 5. juni 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU-miljømærket til tekstilprodukter (7) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (8)
 Kommissionens afgørelse 2014/363/EU af 13. juni 2014 om ændring af beslutning 2007/742/EF om varmepumper, der er drevet ved el, gas eller gasabsorption (8) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (9)
 Kommissionens afgørelse 2014/391/EU af 23. juni 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU's miljømærke til madrasser (9) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (10)
 Afgørelse 2014/312/EU ophæver Kommissionens beslutning 2009/543/EF (10) og 2009/544/EF (11), som er indarbejdet i EØS-aftalen, og som derfor skal udgå af EØS-aftalen.
 (11)
 Afgørelse 2014/391/EU ophæver Kommissionens beslutning 2009/598/EF (12), som er indarbejdet i EØS-aftalen, og som derfor skal udgå af EØS-aftalen.
 (12)
 Bilag XX til EØS-aftalen bør derfor ændres —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 I bilag XX til EØS-aftalen foretages følgende ændringer:
 1)
 Følgende led indsættes i punkt 2d (Kommissionens beslutning 2006/799/EF), 2da (Kommissionens beslutning 2007/64/EF), 2j (Kommissionens beslutning 2009/300/EF), 2o (Kommissionens afgørelse 2011/331/EU) og 2zd (Kommissionens afgørelse 2009/894/EF):
 »—
 32014 D 0336: Kommissionens afgørelse 2014/336/EU af 5. juni 2014 (EUT L 168 af 7.6.2014, s. 112).«
 2)
 Følgende led indsættes i punkt 2e (Kommissionens afgørelse 2011/264/EU) og 2h (Kommissionens afgørelse 2011/263/EU):
 »—
 32014 D 0313: Kommissionens afgørelse 2014/313/EU af 28. maj 2014 (EUT L 164 af 3.6.2014, s. 83), som berigtiget i EUT L 300 af 18.10.2014, s. 69.«
 3)
 Følgende tilføjes i punkt 2q (Kommissionens afgørelse 2011/337/EU) og 2s (Kommissionens afgørelse 2011/330/EU):
 », som ændret ved:
 —
 32014 D 0336: Kommissionens afgørelse 2014/336/EU af 5. juni 2014 (EUT L 168 af 7.6.2014, s. 112).«
 4)
 Følgende tilføjes i punkt 2r (Kommissionens afgørelse 2011/382/EU), 2t (Kommissionens afgørelse 2011/383/EU), 2zg (Kommissionens afgørelse 2012/720/EU) og 2zh (Kommissionens afgørelse 2012/721/EU):
 », som ændret ved:
 —
 32014 D 0313: Kommissionens afgørelse 2014/313/EU af 28. maj 2014 (EUT L 164 af 3.6.2014, s. 74), som berigtiget i EUT L 300 af 18.10.2014, s. 69.«
 5)
 Teksten til punkt 2v (Kommissionens beslutning 2009/544/EF) affattes således:
 »32014 D 0312: Kommissionens afgørelse 2014/312/EU af 28. maj 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU-miljømærket til indendørs og udendørs malinger og lakker (EUT L 164 af 3.6.2014, s. 45).«
 6)
 Teksten til punkt 2w (Kommissionens beslutning 2009/598/EF) affattes således:
 »32014 D 0391: Kommissionens afgørelse 2014/391/EU af 23. juni 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU's miljømærke til madrasser (EUT L 184 af 25.6.2014, s. 18).«
 7)
 Teksten til punkt 2z (Kommissionens beslutning 2009/543/EF) udgår.
 8)
 Følgende tilføjes i punkt 2zf (Kommissionens afgørelse 2012/481/EU):
 », som ændret ved:
 —
 32014 D 0345: Kommissionens afgørelse 2014/345/EU af 6. juni 2014 (EUT L 170 af 11.6.2014, s. 64).«
 9)
 Følgende led indsættes i punkt 2zc (Kommissionens beslutning 2007/742/EF):
 »—
 32014 D 0363: Kommissionens afgørelse 2014/363/EU af 13. juni 2014 (EUT L 177 af 17.6.2014, s. 60).«
 10)
 Følgende punkt indsættes efter punkt 2zk (Kommissionens afgørelse 2013/806/EU):
 »2zl.
 32014 D 0256: Kommissionens afgørelse 2014/256/EU af 2. maj 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU-miljømærket til bearbejdede papirprodukter (EUT L 135 af 8.5.2014, s. 24), som berigtiget i EUT L 66 af 11.3.2015, s. 20.
 2zm.
 32014 D 0314: Kommissionens afgørelse 2014/314/EU af 28. maj 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU's miljømærke til vandbårne varmeforsyningsanlæg (EUT L 164 af 3.6.2014, s. 83).
 2zn.
 32014 D 0350: Kommissionens afgørelse 2014/350/EU af 5. juni 2014 om opstilling af miljøkriterier for tildeling af EU-miljømærket til tekstilprodukter (EUT L 174 af 13.6.2014, s. 45).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af afgørelse 2014/256/EU, som berigtiget i EUT L 66 af 11.3.2015, s. 20, afgørelse 2014/312/EU, afgørelse 2014/313/EU, som berigtiget i EUT L 300 af 18.10.2014, s. 69, afgørelse 2014/314/EU, 2014/336/EU, 2014/345/EU, 2014/350/EU, 2014/363/EU og 2014/391/EU, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er alle autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 1. maj 2015, forudsat at alle meddelelser er indgivet, jf. EØS-aftalens artikel 103, stk. 1 (*).
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 30. april 2015.
 På Det Blandede EØS-Udvalgs vegne
 Gianluca GRIPPA
 Formand
 (1) EUT L 135 af 8.5.2014, s. 24.
 (2) EUT L 164 af 3.6.2014, s. 45.
 (3) EUT L 164 af 3.6.2014, s. 74.
 (4) EUT L 164 af 3.6.2014, s. 83.
 (5) EUT L 168 af 7.6.2014, s. 112.
 (6) EUT L 170 af 11.6.2014, s. 64.
 (7) EUT L 174 af 13.6.2014, s. 45.
 (8) EUT L 177 af 17.6.2014, s. 60.
 (9) EUT L 184 af 25.6.2014, s. 18.
 (10) EUT L 181 af 14.7.2009, s. 27.
 (11) EUT L 181 af 14.7.2009, s. 39.
 (12) EUT L 203 af 5.8.2009, s. 65.
 (*) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994A1231(02)
 PROTOCOLO No 1 relativo às funções e às competências do Órgão de Fiscalização da AECL que, em aplicação do protocolo no 1 do Acordo EEE, decorrem dos actos referidos nos anexos desse acordo
 Jornal Oficial no L 344 de 31/12/1994 p. 0008 - 0009
 PROTOCOLO No 1 relativo às funções e às competências do Órgão de Fiscalização da AECL que, em aplicação do protocolo no 1 do Acordo EEE, decorrem dos actos referidos nos anexos desse acordo TENDO em conta o Acordo EEE e, em especial, o seu protocolo no 1;VERIFICANDO que a alínea d) do no 4 e o no 5 do protocolo no 1 do Acordo EEE contêm referências ao Órgão de Fiscalização da AECL e ao Comité permanente;VERIFICANDO igualmente que a alínea d) do ponto 4 do protocolo no 1 do Acordo EEE faz referência aos procedimentos estabelecidos entre os Estados da AECL;CONSIDERANDO que, para aplicar de forma adequada os actos referidos nos anexos do Acordo EEE, é necessário instituir entre os Estados da AECL as funções correspondentes às da Comissão das Comunidades Europeias, funções essas que, em aplicação do protocolo no 1 do Acordo EEE, deverão ser exercidas quer pelo Órgão de Fiscalização da AECL quer pelo Comité permanente, bem como estabelecer os procedimentos que deverão ser aplicados entre os Estados da AECL para esse efeito,Artigo 1o1. Sempre que os actos referidos nos anexos do Acordo EEE contenham disposições relativas a procedimentos nos termos dos quais a Comissão das Comunidades Europeias:a) Informa um Estado-membro de que a adopção de uma medida cautelar ou de uma medida de salvaguarda por parte de um Estado-membro é justificada;b) É consultada por um Estado-membro antes da concessão de uma isenção ou do recurso a uma derrogação de uma disposição contida num acto por parte desse Estado-membro;c) Pode, antes da concessão de uma isenção ou de recurso a uma derrogação de uma disposição contida num acto por parte de um Estado-membro, dar o seu acordo ou autorizar esse Estado a proceder dessa forma, incluindo, se necessário, especificar as condições aplicáveis à concessão da autorização ou estabelecer regras pormenorizadas para a sua aplicação;d) Procede, se necessário, à realização de consultas com os Estados-membros em causa ou com as respectivas autoridades competentes, nomeadamente com vista a resolver os diferendos e litígios e, se for caso disso, propor soluções adequadas;e) Nos domínios veterinário o fitossanitário,- pode efectuar ou organizar avaliações, exames ou inspecções in loco,- pode conceder aprovação ou qualquer outra forma de autorização, ou efectuar recomendações no que respeita a planos, programas, vacinações de emergência, áreas de alto risco, etc.,- estabelece listas, tais como listas de peritos, de zonas aprovadas, de explorações agrícolas aprovadas, etc., e, se for caso disso, comunica-as aos Estados-membros;f) No domínio veterinário,- pode adoptar as medidas adequadas em caso de litígio;g) No domínio das regulamentações técnicas, das normas, dos ensaios e da certificação,- comunica aos Estados-membros as especificações técnicas nacionais relativamente às quais existe uma presunção de conformidade com os requisitos fundamentais de segurança e, se for caso disso, inicia procedimentos quando considerar que essa presunção de conformidade deve ser retirada;h) No domínio dos géneros alimentícios,- pode decidir se se encontram preenchidos determinados requesitos;i) No domínio da energia,- aplica os procedimentos previstos na legislação comunitária;j) No domínio dos contratos de direito público para a aquisição de obras, materiais e serviços,- pode solicitar informações aos Estados-membros ou às respectivas autoridades competentes e/ou determinar a natureza de quaisquer informações estatísticas complementares que se revelem necessárias,- pode estabelecer listas das categorias de actividades ou de serviços que considerar estarem abrangidos por uma exclusão,- estabelece as condições com base nas quais as entidades adjudicantes lhe comunicarão os resultados de um processo de adjudicação;estas funções, bem como outras funções análogas, serão exercidas, para os Estados da AECL, pelo Órgão de Fiscalização da AECL em conformidade com os procedimentos estabelecidos pelos actos aos quais é feita referência.2. Se a Comissão das Comunidades Europeias for incumbida de exercer outras funções análogas, o Órgão de Fiscalização da AECL exercerá igualmente as funções correspondentes.Artigo 2o1. O Órgão de Fiscalização da AECL receberá as informações que lhe forem apresentadas por um Estado da AECL ou por uma autoridade competente em conformidade com as regras do EEE, e transmiti-las-á à Comissão das Comunidades Europeias.2. O Órgão de Fiscalização da AECL receberá igualmente as informações correspondentes da Comissão das Comunidades Europeias e comunicá-las-á aos Estados da AECL ou às respectivas autoridades competentes.Artigo 3oSempre que a Comissão das Comunidades Europeias apresentar, em conformidade com um acto referido nos anexos do Acordo EEE que contenha os procedimentos previstos no artigo 1o, um projecto de medida para ser submetido a um comité comunitário ou consultar um comité comunitário, o Órgão de Fiscalização da AECL consultará, em conformidade com os procedimentos correspondentes que serão estabelecidos pelo Comité permanente, um comité correspondente, se existir, criado ou designado em conformidade com o Acordo sobre um Comité permanente dos Estados da AECL.Artigo 4oSalvo acordo em contrário com a Comissão das Comunidades Europeias, o Órgão de Fiscalização da AECL preparará, paralelamente à Comissão das Comunidades Europeias, os relatórios, as avaliações e outros documentos adequados no que se refere aos Estados da AECL, nos casos que, em aplicação do ponto 5 do protocolo no 1 do Acordo EEE, decorrem dos actos referidos nos anexos desse acordo e que não se relacionam directamente com as funções do Comité permanente instituído no protocolo no 1 do Acordo sobre um Comité permanente dos Estados da AECL. O Órgão de Fiscalização da AECL consultará e procederá à troca de pontos de vista com a Comissão das Comunidades Europeias durante a preparação dos relatórios respectivos, cujas cópias devem ser enviadas ao Comité misto do EEE.


text:
A Wikimédia Alapítvány (Wikimedia Foundation, Inc., röviden WMF) egy San Franciscó-i székhelyű amerikai non-profit közhasznú alapítvány, amelyet Florida állam törvényeinek megfelelőn hoztak létre, ahol eredetileg működött. Az alapítvány üzemelteti a Wikipédia internetes lexikont és testvérprojektjeit. A comScore adatai szerint az általa üzemeltetett oldalak a világon az ötödik legtöbb látogatót vonzó lapcsaládot alkotják (az első négy a Google, a Microsoft és a Yahoo! oldalai, illetve a Facebook).
 Az alapítvány létrejöttét 2003. június 20-án jelentette be hivatalosan Jimmy Wales, a Wikipédia társalapítója, aki addig a Wikipédiát saját, Bomis nevű cége keretein belül működtette.
 Tevékenysége
 Az alapítvány célja az emberi tudást mindenki számára szabadon hozzáférhetővé tenni; ennek érdekében számos szabad tartalmú, wikialapú oktatási és ismeretterjesztő projektet üzemeltet, amelyek az interneten ingyenesen elérhetőek, és a bővítésükbe bárki bekapcsolódhat. A több száz nyelven íródó Wikipédia lexikonon kívül található még a Wikimédia-projektek között képgyűjtemény (Wikimédia Commons), többnyelvű szótár és szinonimatár (Wikiszótár), idézetgyűjtemény (Wikidézet), forrásszövegek gyűjteménye (Wikiforrás), főleg oktatási anyagokat tartalmazó könyvgyűjtemény Wikikönyvek, híroldal (Wikihírek) és számos kisebb segédprojekt. Az alapítvány koordinálja továbbá az oldalak alatt futó MediaWiki szoftvert is, valamint számos konferenciát és népszerűsítő rendezvényt szervez.
 Története
 Az alapítvány létrejöttének bejelentésekor Wales átruházta a wikipedia.com/net/org, és nupedia.com/net/org domainek használati jogait, valamint az említett projektekkel kapcsolatos anyagok szerzői jogait, melyeket a Bomis alkalmazottai vagy Wales személyesen készített. A projekteket futtató számítástechnikai rendszereket szintén Wales adományozta az alapítványnak. A wikimedia.org és wikimediafoundation.org domaineket Daniel Mayer szerkesztő adományozta az alapítványnak 2004 júniusában, és a rendelkezésre álló sávszélességet és áramot szintén a Bomis adományozta.
 2004. januárban Jimmy Wales Tim Shellt és Michael Davist jelölte a Wikimédia Alapítvány kuratóriumába. 2004. júniusban választás zajlott a két szerkesztőket reprezentáló tagról, melynek eredményeképp Angela Beesley-t és Florence Nibart-Devouard-ot választották be a kuratóriumba.
 A „Wikimedia” nevet Sheldon Rampton ötlötte ki 2003 márciusában a Wikipedia egyik levelezőlistáján.
 Működése
 Az alapítványnak mintegy 30 fizetett alkalmazottja van, segítségükkel sok tízezer önkéntes működését koordinálja. Bevételeit szinte kizárólag adományokból és egyéb támogatásokból szerzi. A stratégiai döntéseket a kilenctagú kuratórium hozza, amely tagjaiból négyet saját maga jelöl ki, hármat a projektek szerkesztőközössége választ, kettőt a társszervezetek, az utolsó hely pedig Jimmy Wales alapítóé. Az alapítvány működését egy neves szakértőkből álló tanácsadó testület segíti, a szerkesztőközösséggel pedig a kapcsolatot számos, nagyrészt a közösség tagjaiból álló bizottságon keresztül tartja.
 Projektek, kezdeményezések és helyi társszervezetek
 Projektek
 Wikimánia
 A Wikimédia Alapítvány minden nyáron megrendezi a Wikimániát, a projektjeiben résztvevők és azok iránt érdeklődők éves konferenciáját. A konferencia a projektek tudományos vizsgálatától a belső koordinációjuk megszervezésén keresztül a kapcsolódó szoftverek fejlesztéséig számos különböző dologgal foglalkozik. Az első konferenciát Frankfurtban tartották meg 2005-ben, a továbbiakat Bostonben, Tajpejben, Alexandriában és Buenos Airesben; a következő Gdańskban lesz.
 Helyi szervezetek
 A Wikimédia Alapítvány az Amerikai Egyesült Államokban működő szervezet; mivel a projektjeinek tartalmát részben (az angol nyelvűek esetében kisebb mértékben, a többi nyelvnél majdnem kizárólag) Amerikán kívül állítják elő, az alapítvány egy társszervezetekből álló nemzetközi hálózatot épít ki, hogy a projektek szerkesztését minden országban egy helyi szervezet támogathassa.
 Ezek a társszervezetek nagyrészt a Wikimédia-projektek helyi önkéntes szerkesztőiből szerveződnek, és egy együttműködési szerződést írnak alá az alapítvánnyal, de függetlenek maradnak attól. Az Alapítványt, a Wikimédia-közösséget és a Wikimédia-projekteket különböző módokon támogatják, például adományt gyűjtenek, helyi találkozókat és projekteket szerveznek és népszerűítik a Wikimédiát, a szabad tartalmat és a wiki kultúrát.
 Lásd még
 Wikipédia:A Wikimédia-projektek közös alapelvei
 Jegyzetek
 További információk
 A Wikimédia Alapítvány honlapja
 Vízió és misszió
 A Wikimédia Alapítvány alapszabálya
 A Wikimédia Alapítvány stratégiai terve 2015-ig
 Az Amerikai Egyesült Államok szervezetei