type: contracts

text:
 16.11.2018
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 290/28
 Pouze původní texty EHK OSN mají podle mezinárodního veřejného práva právní účinek. Je zapotřebí ověřit si status a datum vstupu tohoto předpisu v platnost v nejnovější verzi dokumentu EHK OSN o statusu TRANS/WP.29/343, který je k dispozici na internetové adrese:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Předpis Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (EHK OSN) č. 63 – Jednotná ustanovení pro schvalování vozidel kategorie L1 z hlediska jejich emisí hluku [2018/1705]
 Zahrnuje veškerá platná znění až po:
 doplněk 4 k sérii změn 02 – datum vstupu v platnost: 29. prosince 2018
 OBSAH
 PŘEDPIS
 1.
 Oblast působnosti
 2.
 Definice
 3.
 Žádost o schválení
 4.
 Označení
 5.
 Schválení
 6.
 Specifikace
 7.
 Změna a rozšíření schválení typu vozidla nebo typu výfukového systému (systémů) nebo systému (systémů) tlumení hluku
 8.
 Shodnost výroby
 9.
 Postihy za neshodnost výroby
 10.
 Přechodná ustanovení
 11.
 Definitivní ukončení výroby
 12.
 Názvy a adresy technických zkušeben odpovědných za provádění schvalovacích zkoušek a názvy a adresy schvalovacích orgánů
 Přílohy
 1.
 Sdělení
 2.
 Uspořádání značky schválení
 3.
 Metody a přístroje k měření hluku vydávaného motorovými vozidly kategorie L1
 4.
 Maximální mezní hodnoty akustického tlaku (nová vozidla)
 5.
 Specifikace zkušební dráhy
 1. OBLAST PŮSOBNOSTI
 Tento předpis se vztahuje na vozidla kategorie L1 (1) z hlediska jejich emisí hluku. Do oblasti působnosti tohoto předpisu nespadají výhradně elektrická vozidla, včetně vozidel s přídavným elektrickým pohonem.
 2. DEFINICE
 Pro účely tohoto předpisu se rozumí:
 2.1.
 „schválením vozidla“ schválení typu vozidla z hlediska emisí hluku a původního výfukového systému jako technického celku typu dvoukolového vozidla;
 2.2.
 „typem vozidla“ kategorie vozidel, která se neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou:
 2.2.1.
 typ motoru (dvoutakt nebo čtyřtakt; s vratnými nebo s rotačními písty, počet a objem válců, počet a typ karburátorů nebo vstřikovacích systémů; uspořádání ventilů; maximální jmenovitý netto výkon motoru a jmenovité otáčky motoru).
 U motorů s rotačními písty by se za objem měl považovat dvojnásobek objemu spalovacího prostoru;
 2.2.2.
 poháněcí soustava, zejména počet rychlostních stupňů a převodové poměry převodového ústrojí, a koncový převodový poměr;
 2.2.3.
 počet, typ a uspořádání výfukových systémů;
 2.3.
 „výfukovým systémem nebo systémem tlumení hluku“ úplná sestava konstrukčních částí nezbytných k omezení hluku vydávaného motorem vozidla a jeho výfukem;
 2.4.
 „původním výfukovým systémem nebo systémem tlumení hluku“ systém typu, kterým je vozidlo vybaveno při schválení nebo při rozšíření schválení. Může být součástí původního vybavení nebo náhradním systémem;
 2.5.
 „nepůvodním výfukovým systémem nebo systémem tlumení hluku“ systém jiného typu, než kterým je vozidlo opatřeno při schválení nebo rozšíření schválení. Lze jej použít pouze jako náhradní výfukový systém nebo systém tlumení hluku;
 2.6.
 „maximální jmenovitý netto výkon“
 U vozidel se spalovacím motorem se maximálním jmenovitým netto výkonem rozumí jmenovitý výkon motoru podle definice v normě ISO 4106:2012.
 Symbol Pn označuje číselnou hodnotu maximálního jmenovitého netto výkonu vyjádřenou v kW;
 2.7.
 „jmenovitými otáčkami motoru“ otáčky motoru, při nichž motor vyvine svůj maximální jmenovitý netto výkon uvedený výrobcem (2).
 Symbol nrated označuje jmenovité otáčky motoru vyjádřené v min– 1;
 2.8.
 „systémy tlumení hluku rozdílných typů“ systémy tlumení hluku, které se liší alespoň v jednom z těchto zásadních hledisek:
 2.8.1.
 jejich konstrukční části jsou opatřeny rozdílnými obchodními názvy nebo značkami;
 2.8.2.
 vlastnosti materiálů, z nichž je určitá konstrukční část zhotovena, jsou rozdílné, nebo se konstrukční části liší tvarem či velikostí;
 2.8.3.
 principy fungování alespoň jedné konstrukční části se liší;
 2.8.4.
 jejich konstrukční části jsou sestaveny rozdílným způsobem;
 2.9.
 „konstrukční částí výfukového systému“ některá ze samostatných součástí, jejichž sestava tvoří výfukový systém (např. výfukové potrubí, tlumič) a případně sací zařízení (vzduchový filtr).
 Je-li motor vybaven sacím zařízením (vzduchový filtr a/nebo tlumič hluku sání nezbytný k zajištění shody s mezními hodnotami hladiny akustického tlaku), musí být toto zařízení považováno za konstrukční část stejně důležitou jako vlastní výfukový systém a musí být zahrnuto v seznamu uvedeném v bodě 3.2.2 a musí být opatřeno označeními předepsanými v bodě 4.1.
 2.10.
 Referenční hmotnost
 2.10.1.
 Referenční hmotnost vozidla kategorie L1 se stanoví změřením hmotnosti nenaloženého vozidla připraveného k normálnímu použití a zahrnuje hmotnost:
 a)
 kapalin;
 b)
 standardního vybavení podle doporučení výrobce;
 c)
 „paliva“ v palivových nádržích, které se naplní na nejméně 90 procent svého objemu.
 Pro účely tohoto bodu:
 i)
 je-li vozidlo poháněno „kapalným palivem“, je toto palivo považováno za „palivo“;
 ii)
 je-li vozidlo poháněno kapalnou „směsí palivo/olej“:
 a)
 jsou-li palivo pro pohon vozidla a mazací olej smíchány předem, považuje se tato směs za „palivo“;
 b)
 jsou-li palivo pro pohon vozidla a mazací olej uskladněny odděleně, považuje se za „palivo“ pouze „palivo“ pohánějící vozidlo, nebo
 iii)
 pokud je vozidlo poháněno plynným palivem, zkapalnělým plynným palivem nebo stlačeným vzduchem, může být hmotnost „paliva“ v nádržích s plynným palivem stanovena na 0 kg;
 d)
 karoserie, kabiny, dveří;
 e)
 zasklení, spojovacího zařízení, náhradního kola/náhradních kol a hmotnosti nástrojů.
 2.10.2.
 Referenční hmotnost vozidla kategorie L nezahrnuje hmotnost:
 a)
 strojů nebo zařízení instalovaných na nákladní plošině;
 b)
 systému s plynným palivem a nádrží na plynné palivo v případě vozidla s jednopalivovou, dvoupalivovou nebo vícepalivovou technologií, a
 c)
 nádrží na stlačený vzduch v případě pohonu na předem stlačený vzduch.
 2.11.
 Hmotnost při zkoušce
 Zkušební hmotnost je referenční hmotnost plus celková hmotnost řidiče a zkušebního vybavení.
 Celková hmotnost řidiče a zkušebního vybavení použitého ve vozidle nesmí být vyšší než 90 kg ani nižší než 70 kg. Není-li minimální hmotnost 70 kg dosažena, umístí se na vozidlo závaží.
 2.12.
 Maximální rychlost vozidla
 Maximální rychlost vozidla je maximální konstrukční rychlost vozidla měřená podle normy ISO 7116:2011.
 3. ŽÁDOST O SCHVÁLENÍ
 3.1. Žádost o schválení typu vozidla z hlediska hluku vydávaného vozidly podává výrobce vozidla nebo jeho řádně pověřený zástupce.
 3.2. K žádosti se přiloží níže uvedené dokumenty ve trojím vyhotovení a následující údaje:
 3.2.1.
 popis typu vozidla, pokud jde o položky uvedené v bodě 2.2. Musí být uvedena čísla a/nebo symboly, které identifikují typ motoru a typ vozidla;
 3.2.2.
 seznam náležitě označených konstrukčních částí, z nichž se výfukový systém nebo systém tlumení hluku skládá;
 3.2.3.
 výkres sestaveného výfukového systému nebo systému tlumení hluku s vyznačením jeho umístění na vozidle;
 3.2.4.
 podrobné výkresy každé konstrukční části, které umožní její snadnou lokalizaci a rozpoznání, a specifikace použitých materiálů;
 3.3. Na žádost technické zkušebny odpovědné za provádění schvalovacích zkoušek předloží výrobce vozidla i vzorek výfukového systému nebo systému tlumení hluku.
 3.4. Technické zkušebně odpovědné za provádění schvalovací zkoušky se dodá vozidlo, jež představuje typ vozidla, který má být schválen.
 4. OZNAČENÍ
 4.1. Na konstrukčních částech výfukového systému nebo systému tlumení hluku musí být uvedena alespoň tato označení:
 4.1.1.
 obchodní název nebo značka výrobce výfukového systému nebo systému tlumení hluku a jeho konstrukčních částí;
 4.1.2.
 obchodní popis stanovený výrobcem;
 4.1.3.
 identifikační čísla dílů; a
 4.1.4.
 všechny původní tlumiče musí být opatřeny značnou „E“ s identifikací státu, který vydal schválení typu konstrukční části.
 4.1.5.
 Na každém balení původních náhradních výfukových systémů nebo systémů tlumení hluku musí být čitelně uvedena slova „původní díl“ a značka a typ společně se značkou „E“ a označením země původu.
 4.1.6.
 Tato označení musí být zřetelně čitelná a nesmazatelná a viditelná v poloze, v níž má být zařízení umístěno ve vozidle.
 5. SCHVÁLENÍ
 5.1. Schválení pro daný typ vozidla se udělí, jestliže vozidlo předané ke schválení podle bodu 3 tohoto předpisu splňuje požadavky bodů 6 a 7, pokud jde o emise hluku.
 5.2. Každému schválenému typu se přidělí číslo schválení. Jeho první dvě číslice označují sérii změn (v současnosti 02), která zahrnuje poslední významné technické změny provedené v předpisu v době udělení schválení. Táž smluvní strana nesmí udělit totéž číslo témuž typu vozidla vybavenému jiným typem výfukového systému nebo systému tlumení hluku nebo jinému typu vozidla.
 5.3. Oznámení o schválení typu vozidla podle tohoto předpisu nebo o tom, že schválení bylo odmítnuto, se zašle smluvním stranám dohody, které uplatňují tento předpis, a to na formuláři podle vzoru uvedeného v příloze 1 tohoto předpisu a s výkresy výfukového systému nebo systému tlumení hluku dodanými žadatelem o schválení, ve formátu nepřesahujícím A4 (210 × 297 mm) nebo na tento formát složenými a ve vhodném měřítku.
 5.4. Na každém vozidle, které vyhovuje typu vozidla schválenému podle tohoto předpisu, se viditelně a na snadno přístupném místě uvedeném ve formuláři schválení umístí mezinárodní značka schválení, která se skládá z:
 5.4.1.
 z písmene „E“ v kružnici, za nímž následuje rozlišovací číslo země, která schválení udělila (3);
 5.4.2.
 čísla tohoto předpisu, za nímž následuje písmeno „R“, pomlčka a číslo schválení typu vpravo od kružnice předepsané v bodě 5.4.1.
 5.5. Vyhovuje-li vozidlo typu vozidla schválenému podle jednoho nebo více dalších předpisů připojených k dohodě v zemi, která udělila schválení podle tohoto předpisu, není třeba symbol předepsaný v bodě 5.4.1 opakovat; v takovém případě se další čísla a symboly všech předpisů, podle kterých bylo uděleno schválení v zemi, která udělila schválení podle tohoto předpisu, umístí ve svislých sloupcích vpravo od symbolu předepsaného v bodě 5.4.1.
 5.6. Značka schválení typu musí být jasně čitelná a nesmazatelná.
 5.7. Značka schválení se umístí v blízkosti štítku s údaji o vozidle nebo přímo na tento štítek.
 5.8. V příloze 2 tohoto předpisu jsou uvedena uspořádání značky schválení.
 6. SPECIFIKACE
 6.1. Obecné specifikace
 6.1.1. Vozidlo, jeho výfukový systém nebo systém tlumení hluku musí být navrženy, vyrobeny a smontovány tak, aby vozidlo při normálním použití bylo schopno splňovat ustanovení tohoto předpisu navzdory vibracím, kterým může být vystaveno.
 6.1.2. Výfukový systém nebo systém tlumení hluku musí být navržen, vyroben a smontován tak, aby odolával působení koroze, kterému je vystaven.
 6.1.3. Na vozidle musí být na snadno přístupném, nikoli však nutně přímo viditelném místě uvedeny následující údaje:
 a)
 název výrobce;
 b)
 cílové otáčky motoru a konečný výsledek zkoušky se stojící vozidlem podle definice v bodě 3.2 přílohy 3 tohoto předpisu.
 6.2. Požadavky týkající se hladin akustického tlaku
 6.2.1. Metody měření
 6.2.1.1. Hluk vydávaný typem vozidla předaného ke schválení se měří pomocí metod(y) popsané/popsaných v příloze 3 tohoto předpisu u vozidla za jízdy a u stojícího vozidla (4). U vozidla, u něhož spalovací motor nemůže běžet, pokud vozidlo stojí, se vydávaný hluk měří jen za jízdy.
 6.2.1.2. Naměřená hodnota/naměřené hodnoty podle ustanovení bodu 6.2.1.1 se zapíše/zapíší do zkušebního protokolu a do formuláře podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 6.2.1.3. Hladina akustického tlaku naměřená metodou popsanou v bodě 3.1 přílohy 3 tohoto předpisu, pokud vozidlo jede, nesmí překročit předepsané mezní hodnoty (pro nové typy vozidel a nové výfukové systémy nebo systémy tlumení hluku) v příloze 4 tohoto předpisu pro kategorii, do které vozidlo patří.
 6.3. Dodatečné požadavky
 6.3.1. Ustanovení o ochraně před nedovolenou manipulací
 Všechny výfukové systémy nebo systémy tlumení hluku musejí být zkonstruovány tak, aby nebylo možné odstranit tlumiče hluku, výstupní kužele nebo další součásti, jejichž hlavní funkcí je být součástí tlumicích/expanzních komor. Pokud je nezbytné takovou součást zahrnout, musí být namontována tak, aby nebyla usnadněna její demontáž (např. pomocí konvenčního závitového upevnění) a zároveň musí být namontována tak, aby její odstranění mělo za následek trvalé/nevratné poškození montážního celku.
 6.3.2. Vícerežimový výfukový systém nebo systém tlumení hluku
 Výfukové systémy nebo systémy tlumení hluku s více ručně nebo elektronicky nastavitelnými provozními režimy, které může řidič volit, musejí ve všech provozních režimech splňovat všechny požadavky. Uváděné hladiny akustického tlaku musí být hladiny akustického tlaku při režimu s nejvyšší hladinou akustického tlaku.
 6.3.3. Zákaz odpojovacích zařízení
 Výrobce vozidla nesmí úmyslně měnit, upravovat nebo instalovat žádné zařízení nebo postup pouze pro účely splnění požadavků na emise hluku podle tohoto předpisu, které není v provozu během jízdy na silnici.
 7. ZMĚNY A ROZŠÍŘENÍ SCHVÁLENÍ TYPU VOZIDLA NEBO TYPU VÝFUKOVÉHO SYSTÉMU (SYSTÉMŮ) NEBO SYSTÉMU (SYSTÉMŮ) TLUMENÍ HLUKU
 7.1. Veškeré změny typu vozidla nebo výfukového systému či systému tlumení hluku se oznámí schvalovacímu orgánu, který typ vozidla schválil. Tento orgán pak může buď:
 7.1.1.
 dospět k závěru, že provedené změny pravděpodobně nebudou mít znatelný nepříznivý vliv, nebo
 7.1.2.
 požadovat od technické zkušebny odpovědné za provedení zkoušek další zkušební protokol.
 7.2. Potvrzení nebo odmítnutí schválení s uvedením příslušných změn se sdělí smluvním stranám dohody, které uplatňují tento předpis, postupem stanoveným v bodě 5.3 tohoto předpisu.
 7.3. Schvalovací orgán, který udělil rozšíření schválení, přidělí takovému rozšíření pořadové číslo a ostatním smluvním stranám dohody z roku 1958, které uplatňují tento předpis, to oznámí zprávou na formuláři podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 8. SHODNOST VÝROBY
 Postupy pro shodnost výroby musí být v souladu s postupy stanovenými v dodatku 2 k dohodě (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), přičemž musí být splněny tyto požadavky:
 8.1. Každé vozidlo, které nese značku schválení, jak je předepsáno podle tohoto předpisu, musí být shodné se schváleným typem vozidla, musí být vybaveno výfukovým systémem nebo systémem tlumení hluku, se kterým bylo schváleno, a musí splňovat požadavky bodu 6.
 8.2. K ověření shody podle bodu 8.1 se ze série vybere jedno vozidlo označené značkou schválení podle tohoto předpisu. Výroba se považuje za shodnou s požadavky tohoto předpisu, pokud hladina naměřená metodou popsanou v bodě 3.1 přílohy 3 tohoto předpisu nepřekročí o více než 3 dB(A) hodnotu naměřenou při schválení typu, ani o více než 1 dB(A) mezní hodnoty předepsané v příloze 4 tohoto předpisu.
 9. POSTIHY ZA NESHODNOST VÝROBY
 9.1. Schválení udělené typu vozidla podle tohoto předpisu smí být odejmuto, pokud nejsou dodrženy požadavky stanovené v bodě 8.1 nebo pokud vozidlo nevyhovělo při zkouškách stanovených v bodě 8.2.
 9.2. Pokud strana dohody, která uplatňuje tento předpis, odejme schválení, které dříve udělila, musí o tom ihned informovat na formuláři sdělení podle vzoru uvedeného v příloze 1 tohoto předpisu ostatní strany dohody z roku 1958, které tento předpis uplatňují.
 10. PŘECHODNÁ USTANOVENÍ
 10.1. Od data vstupu série změn 02 v platnost nesmí žádná smluvní strana, která uplatňuje tento předpis, odmítnout udělení nebo přijetí schválení typu podle tohoto předpisu ve znění série změn 02.
 10.2. Po uplynutí 24 měsíců od data vstupu série změn 02 v platnost udělí smluvní strany, které uplatňují tento předpis, schválení pouze tehdy, pokud typ vozidla, který se má schválit, splňuje požadavky tohoto předpisu ve znění série změn 02.
 10.3. Smluvní strany, které uplatňují tento předpis, nesmí odmítnout udělit rozšíření schválení typu pro stávající typy, jež byla vydána podle předchozí série změn tohoto předpisu.
 10.4. Během 24 měsíců od data vstupu série změn 02 tohoto předpisu v platnost nesmí žádná smluvní strana, která uplatňuje tento předpis, odmítnout vnitrostátní nebo regionální schválení typu vozidla, kterému bylo uděleno schválení typu podle předchozí série změn tohoto předpisu.
 10.5. Po uplynutí 24 měsíců od data vstupu série změn 02 tohoto předpisu v platnost nesmí žádná smluvní strana, která uplatňuje tento předpis, mít pro účely vnitrostátního nebo regionálního schválení typu povinnost uznat typ vozidla schválený podle předchozí série změn tohoto předpisu.
 10.6. Bez ohledu na výše uvedená přechodná ustanovení nejsou smluvní strany, které začnou uplatňovat tento předpis až po datu vstupu poslední série změn v platnost, povinny uznávat schválení, která byla udělena v souladu s kteroukoli předchozí sérií změn tohoto předpisu, a jsou pouze povinny uznávat schválení typu udělené podle série změn 02.
 10.7. Počínaje úředním datem vstupu v platnost doplňku 1 k sérii změn 02 nesmí žádná smluvní strana uplatňující tento předpis odmítnout udělit nebo uznat schválení typu podle tohoto předpisu ve znění doplňku 1 k sérii změn 02.
 10.8. Po uplynutí 60 měsíců od vstupu doplňku 1 k sérii změn 02 tohoto předpisu v platnost udělí smluvní strany uplatňující tento předpis schválení typu pouze tehdy, pokud typ vozidla, který má být schválen, splňuje požadavky tohoto předpisu ve znění doplňku 1 k sérii změn 02 tohoto předpisu.
 11. DEFINITIVNÍ UKONČENÍ VÝROBY
 Pokud držitel schválení zcela ukončí výrobu typu vozidla schváleného podle tohoto předpisu, musí o tom uvědomit schvalovací orgán, který schválení udělil. Uvedený orgán to následně oznámí ostatním stranám dohody z roku 1958, které uplatňují tento předpis, a to prostřednictvím formuláře sdělení podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 12. NÁZVY A ADRESY TECHNICKÝCH ZKUŠEBEN PROVÁDĚJÍCÍCH SCHVALOVACÍ ZKOUŠKY A NÁZVY A ADRESY SCHVALOVACÍCH ORGÁNŮ
 Smluvní stany dohody, které uplatňují tento předpis, sdělí sekretariátu Organizace spojených národů názvy a adresy technických zkušeben provádějících schvalovací zkoušky a názvy a adresy správních orgánů, které udělují schválení typu a kterým se zasílají formuláře potvrzující udělení, rozšíření, odmítnutí nebo odejmutí schválení nebo o definitivním ukončení výroby vydané v jiných zemích.
 (1) Podle definice v Úplném usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3.), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.4, bod 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html
 (2) Dosahuje-li se maximálního jmenovitého netto výkonu při různých otáčkách motoru, pak se jmenovité otáčky motoru v tomto předpisu používají jako nejvyšší otáčky motoru, při kterých se dosáhne maximálního jmenovitého netto výkonu.
 (3) Rozlišovací čísla smluvních stran Dohody z roku 1958 jsou uvedena v příloze 3 Úplného usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 4 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html
 (4) Zkouška se stojícím vozidlem se provádí proto, aby se správním orgánům, které pomocí této metody kontrolují vozidla v provozu, poskytla vztažná hodnota.
 PŘÍLOHA 1
 Text obrazu
 SDĚLENÍ
 (maximální formát: A4 (210 × 297 mm))
 (1)
 Vydal: Název správního orgánu
 ve věci (2): udělení schválení
 rozšíření schválení
 odmítnutí schválení
 odejmutí schválení
 definitivního ukončení výroby
 typu vozidla, pokud jde o jeho emise hluku podle předpisu č. 63
 Schválení č. Rozšíření č.
 1. Obchodní název nebo značka vozidla:
 2. Typ vozidla:
 3. Varianta (varianty) (je-li relevantní):
 4. Verze (je-li relevantní):
 5. Název a adresa výrobce:
 6. Jméno a adresa případného zástupce výrobce:
 7. Typ (typy) původního výfukového systému (systémů):
 8. Typ (typy) sacího (sacích) zařízení (je-li nezbytné k zajištění shody s mezními hodnotami hladiny akustického tlaku):
 9. Typ motoru (3):
 10. Cykly: dvoutakt nebo čtyřtakt (je-li relevantní) (2)
 11. Zdvihový objem: cm3
 11.1. Vrtání: mm
 11.2. Zdvih: mm
 12. Maximální jmenovitý netto výkon (uveďte způsob měření): kW
 13. Jmenovité otáčky motoru, při nichž je dosahováno maximálního výkonu: min– 1
 14. Převodovka:
 14.1. Značka
 14.2. Typ (s ručním řazením/automatická/CVT)
 14.3. Počet rychlostních stupňů:
 14.4. Užité rychlostní stupně:
 14.5. Koncový převodový poměr (koncové převodové poměry):
 Text obrazu
 15. Typ a rozměry pneumatik:
 16. Maximální přípustná celková hmotnost: kg
 17. Maximální konstrukční rychlost vozidla (podle údajů výrobce): km/h
 18. U stojícího vozidla: umístění a orientace mikrofonu (ve vztahu k diagramům v příloze 3 tohoto předpisu):
 19. Hladiny akustického tlaku:
 Vozidlo za jízdy: dB(A)
 Při rychlosti přibližujícího se vozidla (přímka A-A′): km/h
 Otáčky motoru: min– 1
 Stojící vozidlo: dB(A)
 Při otáčkách motoru: min– 1
 20. Referenční údaje o shodě v provozu
 20.1. Rychlostní stupeň (i) u vozidel s převodovkou s ručním řazením:
 20.2. Rychlost vozidla na počátku periody zrychlení (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 20.3. Hladina akustického tlaku Lwot(i): dB(A)
 21. Vozidlo předáno ke schválení dne:
 22. Technická zkušebna odpovědná za provedení schvalovacích zkoušek:
 23. Datum protokolu vydaného uvedenou zkušebnou:
 24. Číslo protokolu vydaného touto zkušebnou:
 25. Schválení uděleno/odmítnuto/rozšířeno/odejmuto (2)
 26. Umístění značky schválení na vozidle:
 27. Místo:
 28. Datum:
 29. Podpis:
 30. K tomuto sdělení jsou přiloženy následující dokumenty označené výše uvedeným číslem schválení:
 a) výkresy, diagramy a schémata motoru a výfukového systému nebo systému tlumení hluku;
 b) fotografie motoru a výfukového systému nebo systému tlumení hluku;
 c) seznam náležitě označených konstrukčních částí, z nichž se výfukový systém nebo systém tlumení hluku skládá.
 (1) Rozlišovací číslo země, která schválení udělila/rozšířila/odmítla/odejmula (viz ustanovení o schválení v tomto předpise).
 (2) Nehodící se škrtněte.
 (3) Pokud je použit nekonvenční motor, je nutno tuto skutečnost uvést.
 PŘÍLOHA 2
 USPOŘÁDÁNÍ ZNAČKY SCHVÁLENÍ
 Vzor A
 (viz bod 5.4 tohoto předpisu)
 Výše uvedená značka schválení umístěná na vozidle udává, že příslušný typ vozidla byl z hlediska emisí hluku schválen v Nizozemsku (E 4) podle předpisu č. 63 s číslem schválení 022439. Číslo schválení typu udává, že schválení bylo uděleno podle požadavků předpisu č. 63 ve znění série změn 02.
 Vzor B
 (viz bod 5.5 tohoto předpisu)
 Výše uvedená značka schválení umístěná na vozidle udává, že tento typ vozidla byl schválen v Nizozemsku (E 4) podle předpisů č. 63 a 33 (1). Čísla schválení udávají, že ke dnům udělení příslušných schválení zahrnoval předpis č. 63 sérii změn 02 a také předpis č. 33 byl ve znění série změn 01.
 (1) Druhé číslo je uvedeno pouze jako příklad.
 PŘÍLOHA 3
 METODY A PŘÍSTROJE K MĚŘENÍ HLUKU VYDÁVANÉHO MOTOROVÝMI VOZIDLY KATEGORIE L1
 1. MĚŘICÍ PŘÍSTROJE
 1.1. Akustická měření
 1.1.1. Obecné informace
 Při měření hladiny akustického tlaku se použije zvukoměr nebo rovnocenný měřicí systém splňující požadavky na přístroje třídy přesnosti 1 (včetně doporučeného krytu proti větru, byl-li použit). Tyto požadavky jsou popsány v normě IEC 61672-1:2013. Při měření se použije časová konstanta „F“ akustického měřicího přístroje a kmitočtová váhová křivka „A“ popsaná rovněž v normě IEC 61672-1:2013. Použije-li se systém s periodickým vzorkováním hladiny akustického tlaku váženým váhovou křivkou A, interval měření by neměl přesahovat 30 ms. Přístroje se musí udržovat a kalibrovat podle pokynů výrobce.
 1.1.2. Kalibrace
 Na začátku a na konci každé série měření se celý akustický měřicí systém kalibruje zvukovým kalibrátorem, který splňuje požadavky na zvukové kalibrátory třídy přesnosti C1 podle normy IEC 60942:2003. Bez dalšího seřizování nesmí být rozdíl mezi naměřenými hodnotami větší než 0,5 dB(A). Pokud je tato hodnota překročena, výsledky měření získané po předchozí uspokojivé kalibraci se neberou v úvahu.
 1.1.3. Splnění požadavků
 Jednou ročně se musí ověřit, zda zvukový kalibrátor splňuje požadavky normy IEC 60942:2003. Přinejmenším jednou za dva roky se musí ověřit, zda přístrojový systém splňuje požadavky normy IEC 61672-1:2013. Tyto skutečnosti musí ověřovat laboratoř, která je pověřena kalibrací podle odpovídajících norem.
 1.2. Přístroje na měření rychlosti
 Otáčky motoru se měří přístrojem, který při otáčkách motoru potřebných k měření splňuje meze specifikací alespoň ± 2 % nebo lepší.
 Rychlost vozidla na silnici se měří přístrojem, který při použití zařízení pro průběžné měření splňuje meze specifikací alespoň ± 0,5 km/h. Pokud se při zkoušce použije nezávislé měření rychlosti vozidla, musí tento měřicí přístroj splňovat meze specifikací alespoň ± 0,2 km/h (1).
 1.3. Meteorologické přístroje
 Meteorologické přístroje k monitorování podmínek prostředí v průběhu zkoušky musí splňovat tyto specifikace:
 ± 1 °C nebo méně u teploměru;
 ± 1,0 m/s u zařízení k měření rychlosti větru;
 ± 5 hPa u zařízení k měření barometrického tlaku;
 ± 5 % u zařízení k měření relativní vlhkosti.
 2. PODMÍNKY MĚŘENÍ
 2.1. Zkušební místo, povětrnostní podmínky a korekce hluku pozadí
 2.1.1. Zkušební místo
 Zkušební místo tvoří středová akcelerační dráha obklopená v podstatě rovným zkušebním úsekem. Zkušební dráha musí být vodorovná; její povrch musí být suchý a konstruovaný tak, aby byl hluk odvalování nízký.
 Ve zkušebním místě musí být podmínky volného zvukového pole mezi zdrojem zvuku umístěným uprostřed akceleračního úseku a mikrofonem udržovány v rozmezí ± 1 dB. Tato podmínka se považuje za splněnou, pokud se od středu akceleračního úseku nenalézají do vzdálenosti 50 m žádné velké objekty odrážející zvuk, jako jsou živé ploty, skály, mosty nebo budovy.
 V blízkosti mikrofonu nesmí být žádná překážka, která by mohla ovlivnit zvukové pole, a mezi mikrofonem a zdrojem zvuku se nesmí nacházet žádná osoba. Osoba provádějící měření musí zaujmout takovou polohu, aby nedošlo k ovlivnění měřených hodnot.
 Povrch zkušební dráhy musí splňovat požadavky přílohy 5 tohoto předpisu nebo normy ISO 10844:2014. Po skončení doby uvedené v bodě 10.8 tohoto předpisu se pro referenční účely použije pouze norma ISO 10844:2014.
 2.1.2. Povětrnostní podmínky a korekce hladiny hluku pozadí
 Nesmí se měřit za špatných povětrnostních podmínek. Zkoušky se nesmí provádět, pokud rychlost větru včetně poryvů během měření akustického tlaku překročí 5 m/s.
 Pro účely měření musí být hladina akustického tlaku (A) jiných zdrojů zvuku než na zkoušeném vozidle a hladina akustického tlaku způsobeného vlivem větru nejméně o 10 dB(A) nižší než hladina akustického tlaku pocházejícího z vozidla. Mikrofon může být vybaven vhodným krytem proti větru, vezme-li se v úvahu jeho vliv na citlivost a směrovou charakteristiku mikrofonu.
 Je-li rozdíl mezi hlukem okolního prostředí a naměřenými hladinami akustického tlaku v rozsahu od 10 do 15 dB(A), musí být pro účely výpočtu výsledku zkoušky od údaje na zvukoměru odečtena příslušná korekce podle tabulky 1.
 Tabulka 1
 Korekce, která se použije u jednotlivých naměřených zkušebních hodnot
 Rozdíl mezi hladinou akustického tlaku pozadí a naměřenou hladinou akustického tlaku v dB
 10
 11
 12
 13
 14
 ≥ 15
 Korekce v dB(A)
 0,5
 0,4
 0,3
 0,2
 0,1
 0,0
 2.2. Stav vozidla
 2.2.1. Obecné podmínky
 Před začátkem měření se vozidlo uvede do běžného provozního stavu, pokud jde o:
 —
 teploty;
 —
 seřízení;
 —
 palivo;
 —
 zapalovací svíčky, karburátor (karburátory) atd. (podle potřeby).
 Je-li vozidlo opatřeno ventilátory se samočinným spouštěcím mechanismem, nesmí být do tohoto systému během měření akustického tlaku zasahováno.
 Je-li vozidlo vybaveno zařízeními, která nejsou nezbytná k jeho pohonu, avšak která se používají, pokud je vozidlo v běžném provozu na silnici, musí být tato zařízení v provozu v souladu se specifikacemi výrobce.
 V případě motorů na stlačený vzduch musí být běžné provozní podmínky, které nespadají do podmínek uvedených v tomto bodě, dohodnuty mezi výrobcem a schvalovacím orgánem a připojeny k žádosti výrobce o schválení typu podle tohoto předpisu.
 2.2.2. Zkušební hmotnost a výběr pneumatik
 2.2.2.1. Vozidlo se zkouší se zkušební hmotností definovanou v bodě 2.9 tohoto předpisu.
 2.2.2.2. Volba a stav pneumatik
 Pneumatiky musí být pro vozidlo vhodné a musí být nahuštěny na tlak doporučený výrobcem vozidla pro zkušební hmotnost vozidla.
 Pneumatiky zvolí výrobce vozidla a musí odpovídat jednomu z rozměrů a typů stanovených pro toto vozidlo jeho výrobcem. Minimální hloubka vzorku musí být alespoň 80 % plné hloubky vzorku.
 3. ZKUŠEBNÍ METODY
 3.1. Měření emisí hluku vozidla za jízdy
 3.1.1. Uspořádání při zkoušce a polohy mikrofonu
 3.1.1.1. Uspořádání při zkoušce je znázorněno na obrázku 1.
 Obrázek 1
 Polohy pro měření u vozidel za jízdy
 Na zkušební dráze se vyznačí dvě přímky AA′ a BB′ rovnoběžné s přímkou mikrofonu PP′ a nacházející se 10 m před a 10 m za přímkou PP′.
 3.1.1.2. Mikrofon se umístí ve vzdálenosti 7,5 m ± 0,05 m od referenční přímky CC′ na přímce mikrofonu PP′ kolmo na referenční přímku CC′ na zkušební dráze (viz obrázek 1).
 Mikrofony musí být umístěny 1,2 m ± 0,02 m nad povrchem země. Referenční směr pro podmínky volného pole (viz IEC 61672-1:2013) musí být vodorovný a kolmý k přímce dráhy vozidla CC′.
 3.1.2. Provedení akcelerační zkoušky, rychlost přibližujícího se vozidla a použití rychlostních stupňů
 3.1.2.1. Provedení akcelerační zkoušky
 Vozidlo se k přímce AA′ přibližuje počáteční ustálenou rychlostí stanovenou níže. Jakmile přední okraj vozidla dosáhne přímky AA′, ovladač akcelerátoru se uvede co nejrychleji do polohy plného otevření a musí zůstat v této poloze až do okamžiku, kdy zadní okraj vozidla dosáhne přímky BB′; poté se ovladač akcelerátoru co nejrychleji vrátí do volnoběžné polohy.
 Při všech měřeních jede vozidlo po zkušební dráze přímo tak, aby jeho podélná střední rovina byla co nejblíže přímce CC′.
 3.1.2.2. Rychlost přibližujícího se vozidla
 Vozidlo se přibližuje k přímce AA′ ustálenou rychlostí odpovídající maximální rychlosti vozidla definované v bodě 2.12 tohoto předpisu, pokud je nižší nebo rovna 30 km/h. Pokud je maximální rychlost vozidla vyšší než 30 km/h, vozidlo se přibližuje k přímce AA′ ustálenou rychlostí 30 km/h.
 3.1.2.3. Používání rychlostních stupňů
 Je-li vozidlo vybaveno ručně ovládanou převodovkou, zvolí se nejvyšší stupeň, který mu umožní projet přes přímku AA′ s otáčkami motoru vyššími nebo rovnými 50 procentům jmenovitých otáček motoru definovaných v bodě 2.7 tohoto předpisu.
 Je-li vozidlo vybaveno automatickou převodovkou, musí jet rychlostí uvedenou v bodě 3.1.2.2.
 3.1.3. Stanovení hladiny akustického tlaku
 S ohledem na nepřesnost měření se maximální hladina akustického tlaku zaznamenaná na každé straně vozidla sníží o 1 dB(A) a zaokrouhlí na jedno desetinné místo (např. 68,45 se uvede jako 68,5, zatímco 68,44 se uvede jako 68,4). Tyto hodnoty představují výsledky měření.
 Měření je neplatné, je-li zjištěn abnormální rozdíl mezi špičkovou hodnotou a celkovou hladinou akustického tlaku.
 Na každé straně vozidla se provedou alespoň dvě platná měření.
 Měření se považují za platná pouze tehdy, pokud rozdíl mezi výsledky dvou po sobě jdoucích měření na téže straně vozidla není větší než 2 dB(A).
 Pro účely seřízení je možno uskutečnit předběžná měření, nicméně pro stanovení výsledků měření se na ně nebere ohled.
 3.1.4. Výpočet konečného výsledku zkoušky
 Konečným výsledkem zkoušky je průměrná hodnota všech čtyř výsledků zkoušek zaokrouhlená na nejbližší celý decibel. Následuje-li po desetinné čárce číslice 0 až 4, zaokrouhluje se výsledek dolů, v případě číslic 5 až 9 se pak výsledek zaokrouhluje nahoru.
 3.2. Měření hluku vydávaného stojícími vozidly (podmínky a metody měření pro zkoušení vozidel v provozu)
 Za účelem zjednodušení následného zkoušení vozidel v provozu se navíc podle následujících požadavků změří v blízkosti výustky výfukového systému (systému tlumení hluku) hladina akustického tlaku a naměřená hodnota se zaznamená ve zkušebním protokolu vypracovaném pro vydání dokumentu uvedeného v příloze 1 tohoto předpisu.
 Měření se provádějí pomocí přesného zvukoměru splňujícího požadavky bodu 1 přílohy 3 tohoto předpisu.
 3.2.1. Zkušební místo – místní podmínky
 3.2.1.1. Měření se provádí u stojícího vozidla v prostoru, který nepředstavuje velké narušení zvukového pole.
 3.2.1.2. Za vhodné zkušební místo se považuje každý otevřený prostor, pokud je tvořen rovnou plochu pokrytou betonem, asfaltem nebo jiným tvrdým materiálem s vysokou zvukovou odrazivostí, s výjimkou zhutněných a jiných zemitých povrchů, ve které lze vymezit obdélník, jehož strany se nacházejí nejméně 3 m od okrajů vozidla, a uvnitř níž není žádná patrná překážka; zejména nesmí být vozidlo při měření hluku výfuku umístěno ve vzdálenosti menší než 1 m od okraje chodníku.
 3.2.1.3. Kromě měřicího technika a řidiče, jejichž přítomnost nemá vliv na odečet naměřených hodnot, se v oblasti měření nesmí nacházet žádná jiná osoba.
 3.2.2. Rušivé zvuky a vliv větru
 Hladiny hluku okolního prostředí v každém bodě měření musí být nejméně o 10 dB(A) nižší než hladiny naměřené při zkouškách ve stejných bodech.
 3.2.3. Metoda měření
 3.2.3.1. Povaha a počet měření
 Po dobu provozu stanovenou v bodě 3.2.3.3.2.1 se měří maximální hladina akustického tlaku vážená váhovou křivkou A a vyjádřená v decibelech (dB(A)).
 V každém bodě měření se provedou nejméně tři měření.
 3.2.3.2. Poloha a příprava vozidla
 Před začátkem měření se motor vozidla zahřeje na běžnou provozní teplotu, pokud se jedná o spalovací motor, nebo se uvede do normálního provozního stavu, pokud se jedná o motor na stlačený vzduch. Je-li vozidlo vybaveno automatickými ventilátory, nesmí se během měření hladiny akustického tlaku upravovat.
 Při měření musí být řadicí páka v neutrální poloze. Pokud nelze převodovku odpojit, musí být možné, aby se hnací kolo vozidla otáčelo bez zatížení, a to například tak, že se vozidlo postaví na stojan.
 3.2.3.3. Měření akustického tlaku v blízkosti výfuku
 3.2.3.3.1. Poloha mikrofonu (viz obrázek 2)
 Mikrofon se umístí ve vzdálenosti 0,5 ± 0,01 m od vztažného bodu výfukového potrubí podle definice na obrázku 3 a pod úhlem 45 ± 5° ke svislé rovině ležící v ose proudění zakončení potrubí. Mikrofon musí být ve výšce vztažného bodu, ne však níže než 0,2 m nad povrchem země. Vztažná osa mikrofonu musí ležet v rovině rovnoběžné s povrchem vozovky a musí směřovat k vztažnému bodu na výústce výfuku.
 Vztažným bodem je nejvyšší bod splňující tyto podmínky:
 a)
 vztažný bod musí být na konci výfukového potrubí;
 b)
 vztažný bod se musí nacházet ve svislé rovině, v níž leží střed výustky výfukového potrubí a osa proudění z konce potrubí.
 Pokud jsou možné dvě polohy mikrofonu, zvolí se umístění dále od podélné osy vozidla. Pokud průtoková osa výustky potrubí výfuku svírá s podélnou osou vozidla úhel 90° ± 5°, umístí se mikrofon do bodu nejdále od motoru.
 Má-li vozidlo dvě nebo více výfukových výustek umístěných méně než 0,3 m od sebe a napojených na jediný tlumič, provede se pouze jedno měření.
 Mikrofon se umístí vůči nejvzdálenější výustce od podélné osy vozidla nebo, není-li taková výustka, od vyústky, která je nejvýše nad zemí.
 U vozidel s vyústkami výfuku umístěnými více než 0,3 m od sebe se měří jednotlivě u každé z nich, jako kdyby byla jediná, a zaznamená se nejvyšší z naměřených hodnot akustického tlaku. Pro účely kontrol na silnici lze vztažný bod přesunout na vnější povrch karosérie vozidla.
 Obrázek 2
 Polohy při měření akustického tlaku stojícího vozidla
 Rozměry v metrech, není-li uvedeno jinak
 Obrázek 3
 Vztažný bod
 Užité symboly:
 T
 =
 pohled shora
 S
 =
 pohled z boku
 1
 =
 vztažný bod
 2
 =
 povrch vozovky
 A
 =
 zkosená trubka
 B
 =
 trubka ohnutá dolů
 C
 =
 rovná trubka
 D
 =
 svislá trubka
 3.2.3.3.2. Provozní podmínky motoru
 3.2.3.3.2.1 Otáčky motoru se udržují ustálené na jedné z následujících hodnot:
 50 procent nrated, pokud nrated překročí 5 000 min.– 1,
 75 procent nrated, pokud nrated nepřekročí 5 000 min.– 1,
 kde nrated jsou jmenovité otáčky motoru definované v bodě 2.7 tohoto předpisu.
 U vozidel, která nemohou při zkoušce se stojícím vozidlem dosáhnout výše definovaných cílových otáček motoru, se místo cílových otáček motoru použije 95 % maximálních otáček motoru dosažitelných při zkoušce se stojícím vozidlem.
 3.2.3.3.2.2. Otáčky motoru se postupně zvyšují z volnoběhu až na cílové otáčky motoru a na nich se udržují v toleranci ± 5 %. Poté se ovladač akcelerátoru rychle uvolní a otáčky motoru se vrátí do volnoběhu. Hladina akustického tlaku se měří po dobu, která zahrnuje ustálené otáčky motoru trvající nejméně 1 sekundu, a po celou dobu poklesu otáček. Jako zkušební hodnota se bere maximální údaj zvukoměru.
 Měření je platné pouze tehdy, pokud se zkušební otáčky motoru neodchýlily od cílových otáček motoru o více než ± 5 % minimálně po dobu 1 sekundy.
 3.2.3.3.2.3. Vícerežimový výfukový systém
 Vozidla vybavená vícerežimovým ručně nebo elektronicky seřiditelným výfukovým systémem se zkoušejí ve všech režimech.
 3.2.3.3.3. Výsledky
 3.2.3.3.3.1. Měření se provádějí za výše předepsaných umístění mikrofonu/mikrofonů. Zaznamená se maximální hodnota hladiny akustického tlaku A naměřená při zkoušce s přesností na jedno desetinné místo (např. 92,45 se uvede jako 92,5, zatímco 92,44 se uvede jako 92,4). Zkouška se opakuje, dokud se u každé vyústky při třech po sobě následujících měřeních nedosáhne jejich vzájemné odchylky nejvýše do 2,0 dB(A).
 Výsledkem pro danou vyústku je aritmetický průměr tří platných měření, zaokrouhlený na nejbližší celé číslo (např. 92,5 se uvede jako 93, zatímco 92,4 se uvede jako 92).
 3.2.3.3.3.2. U vozidel, která mají více výfukových výustek, se zaznamená hladina akustického tlaku zjištěná u výustky s nejvyšší průměrnou hladinou akustického tlaku.
 3.2.3.3.3.3. U vozidel vybavených vícerežimovým výfukovým systémem a ručním nebo elektronickým ovládáním výfukového režimu se zaznamenává hladina akustického tlaku pro ten režim, který má nejvyšší průměrnou hladinu akustického tlaku.
 4. AKUSTICKÝ TLAK VYDÁVANÝ VOZIDLEM ZA JÍZDY (ÚDAJE ZAZNAMENÁVANÉ PRO USNADNĚNÍ ZKOUŠENÍ VOZIDLA V PROVOZU).
 4.1. Smluvní strana může stanovit zkušební postup pro ověření shody v provozu, přičemž náležitě přihlédne k odlišnostem mezi zkušebními podmínkami, které se uplatnily při schválení typu.
 4.2. K usnadnění ověření shody vozidel v provozu se následující informace ohledně měření hladin akustického tlaku provedených podle bodu 3.1 přílohy 3 u vozidel za jízdy označují jako referenční údaje shody v provozu:
 a)
 rychlostní stupeň (i) nebo u vozidel zkoušených s neuzamčenými převody poloha voliče rychlostního stupně zvolená při zkoušce;
 b)
 rychlost vozidla vAA′ v km/h na počátku zkoušky maximální rychlosti nebo akcelerační zkoušky s plně otevřeným ovladačem akcelerátoru při rychlostním stupni (i); a
 c)
 konečný výsledek zkoušky v dB(A) podle bodu 3.1.4 této přílohy.
 4.3. Referenční údaje o shodě v provozu se uvádějí na formuláři sdělení podle přílohy 1.
 5. PŮVODNÍ VÝFUKOVÝ SYSTÉM (SYSTÉM TLUMENÍ HLUKU)
 5.1. Požadavky na tlumiče, které obsahují vláknité absorpční materiály
 5.1.1. Vláknitý absorpční materiál nesmí obsahovat azbest a v konstrukci tlumičů jej lze použít pouze tehdy, pokud vhodná zařízení zajistí, že vláknitý materiál zůstane po celou dobu používání tlumiče na svém místě a že splňuje požadavky některého z bodů 5.1.2, 5.1.3, 5.1.4 nebo 5.1.5.
 5.1.2. Po odstranění vláknitého materiálu musí hladina akustického tlaku splňovat požadavky přílohy 4 tohoto předpisu.
 5.1.3. Vláknitý materiál nesmí být umístěn v těch částech tlumiče, kterými procházejí výfukové plyny, a musí splňovat následující požadavky:
 5.1.3.1.
 Materiál se musí po dobu čtyř hodin zahřívat v peci při teplotě 650 ± 5 °C, přičemž nesmí dojít ke zkrácení průměrné délky vláken, zmenšení jejich průměru či snížení jejich objemové hustoty.
 5.1.3.2.
 Po hodinovém zahřátí v peci na 650 ± 5 °C musí při měření podle normy ISO 2559:2011 zůstat nejméně 98 % materiálu v sítu s oky o velikosti 250 μm odpovídajícímu normě ISO 3310/1:2000.
 5.1.3.3.
 Ztráta hmotnosti materiálu nesmí překročit 10,5 % po jeho namočení po dobu 24 hodin při teplotě 90 ± 5 °C do syntetického kondensátu tohoto složení:
 1 N kyselina bromovodíková (HBr) 10 ml
 1 N kyselina sírová (H2SO4) 10 ml
 Destilovaná voda na doplnění do 1 000 ml.
 Materiál se vypere v destilované vodě a před vážením se suší po dobu jedné hodiny při teplotě 105 °C.
 5.1.4. Před zkoušením podle bodu 3.1 této přílohy se systém uvede do obvyklého stavu pro použití na silnici jednou z následujících metod:
 5.1.4.1.
 Stabilizace průběžným silničním provozem:
 5.1.4.1.1.
 Minimální vzdálenost, kterou je nutné během stabilizace ujet, je 2 000 km.
 5.1.4.1.2.
 50 ± 10 procent tohoto stabilizačního cyklu musí tvořit jízda v městském provozu, zbývající část pak dálkové jízdy; cyklus stabilizace průběžným silničním provozem je možné nahradit odpovídajícím programem na zkušební dráze.
 5.1.4.1.3.
 Oba rychlostní režimy se musí nejméně šestkrát prostřídat.
 5.1.4.1.4.
 Úplný zkušební program musí zahrnovat alespoň 10 přestávek trvajících nejméně tři hodiny, aby se tak napodobil účinek ochlazení a kondenzace.
 5.1.4.2.
 Stabilizace pulzováním:
 5.1.4.2.1.
 Výfukový systém nebo jeho konstrukční části se namontují na vozidlo nebo na motor.
 V prvním případě se vozidlo umístí na válcový dynamometr. V druhém případě se motor upevní na zkušební stav.
 Na výustku systému tlumení hluku se připojí zkušební zařízení, jehož podrobné schéma je uvedeno na obrázku 4. Je přípustné i jakékoliv jiné zařízení, které poskytne rovnocenné výsledky.
 5.1.4.2.2.
 Zkušební zařízení se nastaví tak, aby byl za pomoci rychločinného ventilu 2 500krát střídavě přerušen a vzápětí znovu obnoven tok výfukových plynů.
 Obrázek 4
 Zkušební zařízení pro stabilizaci pulzováním
 volitelné
 volitelné
 1.
 Vstupní příruba nebo objímka pro připojení k zadní části zkoušeného výfukového systému.
 2.
 Ručně ovládaný regulační ventil.
 3.
 Vyrovnávací nádrž o maximální kapacitě 40 l a době plnění nejméně jedna sekunda.
 4.
 Tlakový spínač pracující v rozsahu od 5 kPa do 250 kPa.
 5.
 Časový spínač.
 6.
 Počitadlo impulzů.
 7.
 Rychločinný ventil, například ventil výfukové brzdy o průměru 60 mm, ovládaný pneumatickým válcem s výkonem 120 N při 400 kPa. Doba odezvy při otevírání a zavírání nesmí překročit 0,5 s.
 8.
 Odvod výfukových plynů.
 9.
 Ohebné potrubí.
 10.
 Tlakoměr.
 5.1.4.2.3.
 Ventil se musí otevřít, jakmile protitlak ve výfuku měřený nejméně 100 mm od vstupní příruby po směru průtoku výfukových plynů dosáhne hodnoty od 35 do 40 kPa. Není-li možné kvůli vlastnostem motoru takové hodnoty dosáhnout, musí se ventil otevřít, jakmile protitlak plynů dosáhne 90 % maxima, které lze naměřit před zastavením motoru. Musí se uzavřít, jakmile se tento tlak neliší o více než 10 procent od stabilizované hodnoty při otevřeném ventilu.
 5.1.4.2.4.
 Časový spínač se nastaví na dobu průtoku výfukových plynů, která se vypočítá podle požadavků v bodě 5.1.4.2.3.
 5.1.4.2.5.
 Otáčky motoru musí činit 75 procent jmenovitých otáček motoru definovaných v bodě 2.7 tohoto předpisu.
 5.1.4.2.6.
 Výkon měřený dynamometrem činí 50 % výkonu při plném otevření ovladače akcelerátoru, měřeno při 75 procentech jmenovitých otáček motoru definovaných v bodě 2.7 tohoto předpisu.
 5.1.4.2.7.
 Během zkoušky musí být uzavřeny veškeré otvory pro odvod kondenzátu.
 5.1.4.2.8.
 Celá zkouška musí být ukončena v průběhu 48 hodin. V případě potřeby se po každé hodině zařadí doba na ochlazení.
 5.1.4.3.
 Stabilizace na zkušebním stavu:
 5.1.4.3.1.
 Výfukový systém se namontuje na motor, jenž je reprezentativním zástupcem typu namontovaného na vozidle, pro které je systém konstruován, a upevní se na zkušební stav.
 5.1.4.3.2.
 Stabilizace sestává ze tří cyklů.
 5.1.4.3.3.
 Po každém cyklu na zkušebním stavu následuje přestávka trvající nejméně šest hodin, aby se tak napodobil účinek ochlazení a kondenzace.
 5.1.4.3.4.
 Každý cyklus na zkušebním stavu sestává ze šesti fází. Podmínky motoru při jednotlivých fázích a jejich doba trvání:
 Fáze
 Podmínky
 Doba trvání fáze v minutách
 1
 volnoběh
 6
 2
 25 % zatížení při 75 % nrated
 40
 3
 50 % zatížení při 75 % nrated
 40
 4
 100 % zatížení při 75 % nrated
 30
 5
 50 % zatížení při 100 % nrated
 12
 6
 25 % zatížení při 100 % nrated
 22
 Celkový čas
 2 h 30 min.
 5.1.4.3.5.
 Na žádost výrobce mohou být v průběhu tohoto záběhu motor a tlumič chlazeny tak, aby teplota naměřená v bodě vzdáleném maximálně 100 mm od výustky výfukových plynů nepřekročila teplotu naměřenou při jízdě vozidla rychlostí při 75 % jmenovitých otáček motoru definovaných v bodě 2.7 tohoto předpisu na nejvyšší rychlostní stupeň. Otáčky motoru a/nebo rychlost vozidla se stanoví s přesností ± 3 procent.
 5.1.5. Výfukový plyn nepřichází do styku s vláknitými materiály a vláknité materiály nejsou ovlivňovány kolísáním tlaku.
 5.2. Schéma a označení
 5.2.1. K dokumentům uvedeným v příloze 1 tohoto předpisu se přiloží schéma a řez tlumiče s uvedením rozměrů.
 5.2.2. Na všech původních tlumičích musí být uvedeny přinejmenším:
 a)
 značka „E“, po níž následuje označení státu, který udělil schválení typu,
 b)
 název nebo obchodní značka výrobce vozidla; a
 c)
 značka a identifikační číslo dílu.
 Toto označení musí být čitelné, nesmazatelné a viditelné i po namontování.
 5.2.3. Na každém balení původních náhradních výfukových systémů nebo systémů tlumení hluku musí být čitelně uvedena slova „původní díl“ a značka a typ společně se značkou „E“ a označením země původu.
 5.3. Tlumiče sání
 Má-li být sání motoru vybaveno vzduchovým filtrem a/nebo tlumičem sání proto, aby byla splněna přípustná hladina akustického tlaku, musí být filtr a/nebo tlumič považován za součást tlumiče a vztahují se na něj i požadavky bodů 5.1 a 5.2.
 (1) O nezávislá měření rychlosti vozidla se jedná v případě, kdy jsou hodnoty vAA′ a vBB′ určovány dvěma nebo více samostatnými přístroji. Zařízení pro průběžné měření, např. radar, určí veškeré požadované informace o rychlosti vozidla pomocí jediného přístroje.
 PŘÍLOHA 4
 MAXIMÁLNÍ MEZNÍ HODNOTY AKUSTICKÉHO TLAKU (NOVÁ VOZIDLA)
 Maximální konstrukční rychlost v km/h
 Maximální hodnoty hladiny akustického tlaku v dB(A)
 ≤ 25
 66
 > 25
 71
 Jízdní kola určená ke šlapání vybavená pomocným pohonem, jiným než elektrickým, s hlavním cílem napomáhat šlapání, u kterých se výstup pomocného pohonu vypíná při rychlosti vozidla ≤ 25 km/h
 63
 PŘÍLOHA 5
 SPECIFIKACE ZKUŠEBNÍ DRÁHY (1)
 1. ÚVOD
 Tato příloha popisuje specifikace týkající se fyzikálních vlastností zkušební dráhy a jejího pokládání. Tyto specifikace, které jsou založeny na zvláštní normě (2), popisují požadované fyzikální vlastnosti i zkušební metody k jejich zjištění.
 2. POŽADOVANÉ VLASTNOSTI POVRCHU
 Povrch se považuje za vyhovující této normě za předpokladu, že byly změřeny struktura povrchu a pórovitost nebo činitel zvukové pohltivosti a bylo shledáno, že vyhovují všem ustanovením bodů 2.1 až 2.4 níže, a za předpokladu, že jsou splněny konstrukční požadavky (bod 3.2 níže).
 2.1. Zbytková pórovitost
 Zbytková pórovitost krytu vozovky VC nesmí překročit 8 %. Postup měření je popsán v bodě 4.1.
 2.2. Činitel zvukové pohltivosti
 Pokud povrch nesplňuje požadavky na zbytkovou pórovitost, je považován za vyhovující, je-li činitel jeho zvukové pohltivosti α ≤ 0,10. Postup měření je popsán v bodě 4.2. Požadavky tohoto bodu a bodu 2.1 jsou splněny také v případě, že byla měřena jen zvuková pohltivost a bylo zjištěno α ≤ 0,10.
 Poznámka: Nejzásadnější vlastností je pohltivost zvuku, přestože stavitelům silnic je známější spíše zbytková pórovitost. Pohltivost zvuku je však třeba měřit pouze tehdy, pokud povrch nesplňuje požadavky na zbytkovou pórovitost. Je tomu tak proto, že poslední uvedený parametr je jak z hlediska měření, tak své závažnosti spojen s poměrně vysokou nejistotou, a některé povrchy by proto mohly být chybně odmítnuty, pokud bylo jako základ použito pouze měření zbytkové pórovitosti.
 2.3. Hloubka struktury povrchu
 Hloubka struktury povrchu (TD) měřená objemovou metodou (viz bod 4.3) musí být:
 TD ≥ 0,4 mm
 2.4. Homogenita povrchu
 Veškeré úsilí je třeba věnovat tomu, aby povrch zkušebního úseku byl co nejvíce homogenní. To zahrnuje strukturu povrchu i pórovitost, je však třeba též poznamenat, že v případě, kdy je postup odvalování na některých místech účinnější než na jiných, může být struktura odlišná a nerovnosti mohou vyvolávat rázy.
 2.5. Interval zkoušek
 Pro ověření, zda povrch nadále vyhovuje požadavkům na strukturu povrchu a pórovitost nebo pohltivost zvuku stanoveným touto normou, je třeba u povrchu v následujících intervalech pravidelně zkoušet:
 a)
 zbytkovou pórovitost nebo zvukovou pohltivost:
 když je povrch nový: splňuje-li nový povrch požadavky, nepožaduje se další periodické zkoušení.
 b)
 hloubku struktury povrchu (TD):
 když je povrch nový: začíná-li se se zkouškami akustického tlaku (poznámka: nejdříve čtyři týdny po jeho položení); pak každých dvanáct měsíců.
 3. KONSTRUKCE ZKUŠEBNÍHO POVRCHU
 3.1. Úsek
 Při návrhu uspořádání zkušební dráhy je důležité jako minimální požadavek zajistit, aby zkušební úsek projížděný vozidly byl pokryt stanoveným zkušebním materiálem s vhodnými okraji pro bezpečný a praktický provoz. To znamená, že dráha musí být alespoň 3 m široká a její délka musí být taková, aby dráha na každém konci přesahovala přímky AA a BB nejméně o 10 m. Obrázek 1 znázorňuje plán vhodného zkušebního místa a udává minimální plochu, na níž musí být strojově položen a strojově zhutněn určený materiál pro zkušební povrch. Podle bodu 3.1.1.1 přílohy 3 tohoto předpisu se měření provádějí na každé straně vozidla. Toho lze dosáhnout buď měřením se dvěma mikrofony (jeden mikrofon na každé straně dráhy) a jízdou v jednom směru, nebo měřením s mikrofonem pouze na jedné straně dráhy a jízdami vozidla v obou směrech. Použije-li se druhý z uvedených postupů, pak na té straně dráhy, kde není umístěn mikrofon, nejsou uplatňovány žádné požadavky na povrch.
 Obrázek 1
 Minimální požadavky na prostor se zkušebním povrchem. Stínovaná část je „zkušební úsek“
 Legenda
 Minimální plocha pokrytá zkušebním silničním povrchem, tj. zkušební úsek
 Mikrofon (výška 1,2 m)
 Rozměry v metrech
 Osa jízdní dráhy
 POZNÁMKA – v tomto poloměru nesmí být žádné velké předměty odrážející zvuk.
 3.2 Konstrukce a příprava povrchu
 3.2.1. Základní konstrukční požadavky; zkušební povrch musí splňovat čtyři konstrukční požadavky:
 3.2.1.1.
 musí se jednat o hutný asfaltový beton;
 3.2.1.2.
 maximální rozměr zrna je 8 mm (přípustných je 6,3 až 10 mm);
 3.2.1.3.
 tloušťka nosné vrstvy musí být ≥ 30 mm;
 3.2.1.4.
 pojivem musí být nemodifikovaný bitumen přímo penetrující třídy.
 3.2.2. Konstrukční pokyny
 Jako vodítko pro výrobce povrchu udává obrázek 2 křivku zrnitosti štěrku, jejímž dodržením se zajistí požadované vlastnosti. Tabulka 1 dále udává některé pokyny pro zajištění požadované struktury a životnosti. Křivka zrnitosti odpovídá tomuto vzorci:
 P (% propadu) = 100. (d/dmax)1/2
 kde:
 d
 =
 okatost čtvercového síta v mm
 dmax
 =
 8 mm pro střední křivku
 dmax
 =
 10 mm pro křivku spodní přípustné odchylky
 dmax
 =
 6,3 mm pro křivku horní přípustné odchylky
 Obrázek 2
 Křivka zrnitosti štěrku v asfaltové směsi s přípustnými odchylkami
 % propadu (hmotnostních)
 Okatost síta v mm
 Dále platí následující doporučení:
 a)
 písková složka (0,063 mm < okatost čtvercového síta < 2 mm) obsahuje nejvýše 55 % přírodního písku a nejméně 45 % drceného písku,
 b)
 základ a podklad musí zajišťovat dobrou stabilitu a rovnost podle osvědčených postupů stavby silnic;
 c)
 drť musí být drcena tak, aby měla 100 % drcených stran, a musí být z materiálu s vysokou odolností vůči drcení;
 d)
 drť použitá ve směsi musí být praná;
 e)
 na povrch se nesmí přidávat žádná přídavná drť;
 f)
 tvrdost pojiva v PEN hodnotách musí být 40 až 60, 60 až 80 nebo 80 až 100 v závislosti na klimatických podmínkách území. Pravidlem je používat co nejtvrdší pojivo ve shodě s obvyklou praxí;
 g)
 teplota směsi před zhutňováním musí být zvolena tak, aby se následným válcováním dosáhlo požadované pórovitosti. Ke zvýšení pravděpodobnosti splnění požadavků bodů 2.1 až 2.4 této přílohy je třeba se snažit o hutnost nejen vhodnou volbou teploty směsi, ale i vhodným počtem válcování a volbou zhutňovacího vozidla.
 Tabulka 1
 Konstrukční pokyny
 Množství
 Cílové hodnoty
 Mezní odchylky
 podle celkové hmotnosti směsi
 podle hmotnosti štěrku
 Hmotnost kameniva, okatost čtvercového síta (SM) > 2 mm
 47,6 %
 50,5 %
 ± 5
 Hmotnost písku 0,063 mm < SM < 2 mm
 38,0 %
 40,2 %
 ± 5
 Hmotnost plnidla SM < 0,063 mm
 8,8 %
 9,3 %
 ± 2
 Hmotnost pojiva (bitumen)
 5,8 %
 neudává se
 ± 0,5
 Maximální rozměr zrna
 8 mm
 6,3–10
 Tvrdost pojiva
 (viz bod 3.2.2 f)
 —
 Hodnota hladkosti kameniva (PSV)
 > 50
 —
 Hutnost relativní k Marshallově hutnosti
 98 %
 —
 4. ZKUŠEBNÍ METODA
 4.1. Měření zbytkové pórovitosti
 Pro toto měření je třeba odebrat z dráhy vzorky na nejméně čtyřech různých místech rovnoměrně rozložených ve zkušebním úseku mezi přímkami AA a BB (viz obrázek 1). Aby nevznikly nehomogennosti a nerovnosti v dráze kol, vzorky by se neměly odebírat přímo ze samotné dráhy kol, nýbrž v její blízkosti. Dva vzorky (minimálně) by se měly odebrat blízko vlastní dráhy kol a jeden vzorek (minimálně) by se měl odebrat přibližně uprostřed mezi dráhami kol a oběma místy, v nichž jsou umístěny mikrofony.
 Je-li podezření, že nejsou splněny podmínky homogenity (viz bod 2.4 této přílohy), odeberou se vzorky z více míst ve zkušebním úseku. Zbytková pórovitost se stanovuje pro každý vzorek. Pak se ze všech vzorků vypočte průměrná hodnota a porovná se s požadavkem v bodě 2.1 této přílohy. Žádný ze vzorků kromě toho nesmí mít hodnotu pórovitosti vyšší než 10 %. Výrobce zkušebního povrchu se upozorňuje na problém, který může vzniknout v případě, že je zkušební úsek vyhříván potrubím nebo elektrickými vodiči a vzorky je třeba odebrat z tohoto úseku. Takové rozvody je třeba pečlivě rozvrhnout s ohledem na budoucí místa odvrtávání vzorků. Doporučuje se ponechat několik míst o přibližných rozměrech 200 × 300 mm, ve kterých nejsou vodiče nebo potrubí nebo kde jsou umístěny dostatečně hluboko, aby nebyly poškozeny při odběru vzorků z povrchové vrstvy.
 4.2. Činitel zvukové pohltivosti
 Činitel zvukové pohltivosti (kolmý dopad) se měří metodou impedančního zvukovodu využitím postupu podle normy ISO/DIS 10 534: 1994 „Akustika – Určování činitele zvukové pohltivosti a akustické impedance v impedančních trubicích“.
 Pokud jde o zkušební vzorky, je třeba respektovat tytéž požadavky jako pro zbytkovou pórovitost (viz bod 4.1).
 Pohltivost zvuku se měří v pásmu 400 Hz až 800 Hz a v pásmu 800 Hz až 1 600 Hz (alespoň na středních kmitočtech třetinooktávových pásem) a stanoví se nejvyšší hodnoty z obou těchto pásem.
 Pak se ze všech těchto hodnot pro všechny vzorky vypočte průměrná hodnota, která tvoří konečný výsledek.
 4.3. Objemové měření makrostruktury povrchu
 Pro účely této normy se hloubka struktury povrchu měří nejméně na deseti místech rovnoměrně rozložených podél drah kol zkušebního pruhu a střední hodnota se porovná s předepsanou minimální hloubkou struktury povrchu. Popis postupu je uveden v normě ISO 10844:1994.
 5. ČASOVÁ STÁLOST A ÚDRŽBA
 5.1. Vliv stárnutí
 Podobně jako u jakéhokoli jiného povrchu se i zde očekává, že hladiny akustického tlaku odvalování pneumatik naměřené na zkušebním povrchu mohou v průběhu prvních šesti až dvanácti měsíců po jeho zhotovení mírně narůstat.
 Požadované vlastnosti získá povrch nejdříve čtyři týdny po zhotovení.
 Časová stálost závisí hlavně na tom, do jaké míry se dráha uhlazuje a zhutňuje jízdou vozidel po povrchu. Musí být pravidelně ověřována podle bodu 2.5 této přílohy.
 5.2. Údržba povrchu
 Z povrchu musí být odstraňovány úlomky a prach, které by mohly výrazně snížit účinnou hloubku struktury povrchu. V zemích s chladným klimatem se k odstranění ledu někdy používá sůl. Sůl však může povrch dočasně nebo i trvale změnit natolik, že se akustický tlak zvýší, a proto se její používání nedoporučuje.
 5.3. Položení nového povrchu ve zkušebním prostoru
 Pokud je třeba zkušební dráhu znovu pokrýt, stačí obvykle pokrýt jen zkušební pruh (o šířce 3 m, viz obrázek 1), po kterém vozidla jezdí, za předpokladu, že zkušební prostor ležící mimo tento pruh splňoval při měření požadavky na zbytkovou pórovitost nebo pohltivost zvuku.
 6. DOKUMENTACE O ZKUŠEBNÍM POVRCHU A O JEHO ZKOUŠKÁCH
 6.1. Dokumentace o zkušebním povrchu
 V dokumentu popisujícím zkušební povrch musí být uvedeny tyto údaje:
 6.1.1.
 poloha zkušební dráhy;
 6.1.2.
 druh pojiva, tvrdost pojiva, druh štěrku, maximální teoretická hustota betonu (DR), tloušťka nosné vrstvy a křivka zrnitosti stanovená na základě vzorků ze zkušební dráhy;
 6.1.3.
 způsob hutnění (například typ válce, hmotnost válce, počet přejezdů);
 6.1.4.
 teplota směsi, teplota okolního vzduchu a rychlost větru při pokládání povrchu;
 6.1.5.
 datum položení povrchu a jméno zhotovitele;
 6.1.6.
 všechny výsledky zkoušek nebo alespoň nejnovější výsledky zkoušek včetně těchto údajů:
 6.1.6.1.
 zbytková pórovitost každého ze vzorků;
 6.1.6.2.
 místa ve zkušebním úseku, ze kterých byly odebrány vzorky pro měření pórovitosti;
 6.1.6.3.
 činitel pohltivosti zvuku každého ze vzorků (pokud byl měřen). Uvedou se výsledky jak pro každý vzorek a pro každé frekvenční pásmo, tak celková průměrná hodnota;
 6.1.6.4.
 místa ve zkušebním úseku, ze kterých byly odebrány vzorky pro měření zvukové pohltivosti;
 6.1.6.5.
 hloubka struktury povrchu včetně počtu zkoušek a standardní odchylky;
 6.1.6.6.
 instituce zodpovědná za zkoušky podle bodů 6.1.6.1 a 6.1.6.2 a typ použitého zařízení;
 6.1.6.7.
 datum zkoušky (zkoušek) a datum odebrání vzorků ze zkušební dráhy.
 6.2. Dokumentace o zkouškách akustického tlaku prováděných na povrchu
 V dokumentu popisujícím zkoušky akustického tlaku vozidel by se mělo uvést, zda byly všechny požadavky této normy splněny, či nikoliv. Uvede se odkaz na dokument podle bodu 6.1, který popisuje výsledky potvrzující tuto skutečnost.
 (1) Specifikace zkušebního místa uvedené v tomto dodatku jsou platné do konce období uvedeného v bodě 10.8 tohoto předpisu.
 (2) ISO 10844:1994


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 4.12.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 313/41
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/2029
 z dnia 29 listopada 2019 r.
 udzielające pozwolenia unijnego na pojedynczy produkt biobójczy „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol”
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 44 ust. 5 akapit pierwszy,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W dniu 29 czerwca 2016 r. przedsiębiorstwo SCC GmbH (w imieniu przedsiębiorstwa CVAS Development GmbH) złożyło wniosek zgodnie z art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 o pozwolenie na stosowanie pojedynczego produktu biobójczego o nazwie „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol” należącego do grup produktowych 2 i 4, zgodnie z opisem w załączniku V do tego rozporządzenia, przedstawiając pisemne potwierdzenie, że właściwy organ Niemiec zgodził się dokonać oceny wniosku. Wniosek został zarejestrowany w rejestrze produktów biobójczych pod numerem BC-DH025620-60.
 (2)
 Produkt „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol” zawiera propan-2-ol jako substancję czynną, która figuruje w unijnym wykazie zatwierdzonych substancji czynnych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
 (3)
 W dniu 17 sierpnia 2018 r. właściwy organ oceniający przedłożył Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencja”), zgodnie z art. 44 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, sprawozdanie z oceny i wnioski ze swojej oceny.
 (4)
 W dniu 25 marca 2019 r. Agencja przedstawiła Komisji opinię (2), projekt charakterystyki produktu biobójczego „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol” i ostateczne sprawozdanie z oceny dotyczące pojedynczego produktu biobójczego zgodnie z art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. W opinii stwierdzono, że „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol” jest „pojedynczym produktem biobójczym” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. r) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, że kwalifikuje się on do pozwolenia unijnego zgodnie z art. 42 ust. 1 tego rozporządzenia i że, z zastrzeżeniem zgodności z projektem charakterystyki produktu biobójczego, spełnia on warunki określone w art. 19 ust. 1 tego rozporządzenia.
 (5)
 W dniu 3 czerwca 2019 r. Agencja przekazała Komisji projekt charakterystyki produktu biobójczego we wszystkich językach urzędowych Unii zgodnie z art. 44 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.
 (6)
 Komisja zgadza się z opinią Agencji i uważa, że w związku z tym należy udzielić pozwolenia unijnego na „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol”.
 (7)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Przedsiębiorstwu CVAS Development GmbH udziela się pozwolenia unijnego o numerze EU-0020461-0000 na udostępnianie na rynku i stosowanie pojedynczego produktu biobójczego „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol” zgodnie z charakterystyką produktu biobójczego określoną w załączniku.
 Pozwolenie unijne jest ważne od dnia 24 grudnia 2019 r. do dnia 30 listopada 2029 r.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2019 r.
 W imieniu Komisji
 Przewodniczący
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.
 (2) ECHA opinion of 28 February 2019 on the Union authorisation of „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol” (Opinia ECHA z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie pozwolenia unijnego na „CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol”) (ECHA/BPC/222/2019).
 ZAŁĄCZNIK
 Charakterystyka produktu biobójczego
 CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol
 Grupa produktowa 2 – Środki dezynfekujące lub glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania wobec ludzi ani zwierząt (Środki dezynfekujące)
 Grupa produktowa 4 – Dziedzina żywności i pasz (Środki dezynfekujące)
 Numer pozwolenia: EU-0020461-0000
 Numer zasobu w R4BP: EU-0020461-0000
 1. INFORMACJE ADMINISTRACYJNE
 1.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) produktu
 Nazwa handlowa
 CVAS Disinfectant product based on Propan-2-ol
 calgonit DS 622
 R 3000 SCHNELLDESINFEKTION
 IPADES 70
 Alpha Septin
 Blu-Sept
 Disinfect home
 Schnell Des
 Disinfect Rapid
 Bakt-Ex Pur
 Bakt-Ex Rapid
 ROTIE-DES quick
 Bactazol I
 Dezynfektator
 EOSSAN-Desinfektionsspray-Fluid
 FS-7-Spray
 Gartengeräte Hygiene Spray
 NeudoClean Hygiene Spray
 1.2. Posiadacz pozwolenia
 Nazwa i adres posiadacza pozwolenia
 Nazwa
 CVAS Development GmbH
 Adres
 Dr Albert Reimann Str. 16a, 68526, Ladenburg, Niemcy
 Numer pozwolenia
 EU-0020461-0000
 Numer zasobu w R4BP
 EU-0020461-0000
 Data udzielenia pozwolenia
 24 grudnia 2019 r.
 Data ważności pozwolenia
 30 listopada 2029 r.
 1.3. Producent/producenci produktu
 Nazwa producenta
 Brenntag GmbH
 Adres producenta
 Messeallee 11, 45131 Essen Niemcy
 Lokalizacja zakładów produkcyjnych
 Am Nordseekai 22, 73207 Plochingen Niemcy
 Nazwa producenta
 Calvatis GmbH
 Adres producenta
 Dr Albert Reimann Str. 16a, 68526 Ladenburg Niemcy
 Lokalizacja zakładów produkcyjnych
 Dr Albert Reimann Str. 16a, 68526 Ladenburg Niemcy
 Nazwa producenta
 Arthur Schopf Hygiene GmbH & Co. KG
 Adres producenta
 Pfaffensteinstr. 1, 83115 Neubeuern Niemcy
 Lokalizacja zakładów produkcyjnych
 Pfaffensteinstr. 1, 83115 Neubeuern Niemcy
 1.4. Producent(-ci) substancji czynnych
 Substancja czynna
 Propan-2-ol
 Nazwa producenta
 Shell Nederland Raffinaderij B.V.
 Adres producenta
 Vondelingenweg 601, 3196 KK, Vodelingenenplaat Rotterdam Niderlandy
 Lokalizacja zakładów produkcyjnych
 Vondelingenweg 601, 3196 KK, Vodelingenenplaat Rotterdam Niderlandy
 Substancja czynna
 Propan-2-ol
 Nazwa producenta
 ExxonMobil
 Adres producenta
 4999 Scenic Highway, LA 70897 Baton Rouge, Louisana Stany Zjednoczone
 Lokalizacja zakładów produkcyjnych
 4999 Scenic Highway, LA 70897 Baton Rouge, Louisana Stany Zjednoczone
 Substancja czynna
 Propan-2-ol
 Nazwa producenta
 INEOS Solvents Germany GmbH
 Adres producenta
 Römerstraße 733, 47443 Moers Niemcy
 Lokalizacja zakładów produkcyjnych
 Römerstraße 733, 47443 Moers Niemcy
 2. SKŁAD I POSTAĆ UŻYTKOWA PRODUKTU
 2.1. Informacje jakościowe i ilościowe dotyczące składu produktu
 Nazwa zwyczajowa
 Nazwa IUPAC
 Funkcja
 Numer CAS
 Numer WE
 Zawartość (%)
 Propan-2-ol
 Substancja czynna
 67-63-0
 200-661-7
 61,25
 2.2. Rodzaj postaci użytkowej
 AL - Ciecz
 3. ZWROTY WSKAZUJĄCE RODZAJ ZAGROŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
 Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia
 Wysoce łatwopalna ciecz i pary.
 Działa drażniąco na oczy.
 Może wywoływać uczucie senności lub zawroty głowy.
 Powtarzające się narażenie może powodować wysuszanie lub pękanie skóry.
 Zwroty wskazujące środki ostrożności
 W razie konieczności zasięgnięcia porady lekarza należy pokazać pojemnik lub etykietę.
 Chronić przed dziećmi.
 Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. – Nie palić.
 Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty.
 Unikać wdychania par.
 Stosować wyłącznie na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu
 Stosować ochronę oczu.
 W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU:Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut.Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć. Nadal płukać.
 W przypadku złego samopoczucia skontaktować się z OŚRODKIEM ZATRUĆ.
 W przypadku utrzymywania się działania drażniącego na oczy:Zasięgnąć zgłosić się pod opiekę lekarza.
 Przechowywać w dobrze wentylowanym miejscu.Przechowywać w chłodnym miejscu.
 Przechowywać pod zamknięciem.
 Usuwać zawartość do zgodnie z lokalnymi przepisami.
 Usuwać pojemnik do zgodnie z lokalnymi przepisami.
 Dokładnie umyć ręcepo użyciu.
 W PRZYPADKU KONTAKTU ZE SKÓRĄ (lub z włosami):Natychmiast zdjąć całą zanieczyszczoną odzież.Spłukać skórę pod strumieniem wody.
 W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO DRÓG ODDECHOWYCH:Wyprowadzić lub wynieść poszkodowanego na świeże powietrze i zapewnić mu warunki do swobodnego oddychania. W przypadku pożaru:Użyć użyć piany odpornej na alkohol do gaszenia.
 4. ZASTOSOWANIE(‐A) OBJĘTE ZEZWOLENIEM
 4.1. Opis użycia
 Tabela 1
 Zastosowanie # 1 – Dezynfekcja małych powierzchni produktem z grupy 2 przez użytkowników powszechnych
 Grupa produktowa
 Gr. 02 – Środki dezynfekcyjne lub glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania wobec ludzi ani zwierząt
 W stosownych przypadkach, dokładny opis zastosowania objętego pozwoleniem
 —
 Zwalczany(-e) organizm(-y) (w tym etap rozwoju)
 Bakterie
 Drożdże
 Obszar zastosowania
 Wewnątrz
 Dezynfekcja nieporowatych powierzchni w pomieszczeniach mieszkalnych.
 Sposób(-oby) nanoszenia
 Spryskiwanie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego)
 Spryskiwanie i wycieranie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego) i wycieranie
 Zalewanie i wycieranie
 Stosowane dawki i częstotliwość stosowania
 40-50 mL/m2
 Kategoria(-e) użytkowników
 Powszechny
 Wielkości opakowań i materiały opakowaniowe
 1.
 Butelka:HDPE, 250–1000 mL
 2.
 Butelka z ciśnieniowym spryskiwaczem wytwarzającym mgiełkę lub z ręczna głowicą do spryskiwania: HDPE, 250–1000 mL
 4.1.1. Instrukcja użytkowania dla danego zastosowania
 Posiadacz pozwolenia musi podać na etykiecie typową dawkę zastosowania w prosty i łatwy do zrozumienia sposób:
 •
 Spryskiwacz ręczny: nacisnąć 20 razy na powierzchni 0,5 m2.
 •
 Spryskiwacz ciśnieniowy: nanieść 3 strumienie produktu na powierzchni 100 cm2.
 •
 Butelka: nanieść miarkę produktu na powierzchni 1 m2.
 4.1.2. Środki ograniczające ryzyko dla danego zastosowania
 Zob. rozdział 5.2
 4.1.3. Gdy dotyczy danego zastosowania, szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
 Zob. rozdział 5.3
 4.1.4. Gdy dotyczy danego zastosowania, instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
 Zob. rozdział 5.4
 4.1.5. Gdy dotyczy danego zastosowania,warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
 Zob. rozdział 5.5
 4.2. Opis użycia
 Tabela 2
 Zastosowanie # 2 – Dezynfekcja małych powierzchni produktem z grupy 2 przez użytkowników profesjonalnych
 Grupa produktowa
 Gr. 02 – Środki dezynfekcyjne lub glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania wobec ludzi ani zwierząt
 W stosownych przypadkach, dokładny opis zastosowania objętego pozwoleniem
 —
 Zwalczany(-e) organizm(-y) (w tym etap rozwoju)
 Bakterie
 Drożdże
 Obszar zastosowania
 Wewnątrz
 Dezynfekcja nieporowatych powierzchni w zakładach przemysłowych, małych zakładach, instytucjach i pomieszczeniach mieszkalnych.
 Sposób(-oby) nanoszenia
 Spryskiwanie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego)
 Spryskiwanie i wycieranie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego) i wycieranie
 Zalewanie i wycieranie
 Stosowane dawki i częstotliwość stosowania
 40–50 mL/m2
 Kategoria (-e) użytkowników
 Profesjonalny
 Wielkości opakowań i materiały opakowaniowe
 1.
 Butelka: HDPE, 250–1 000 mL
 2.
 Butelka z ciśnieniowym spryskiwaczem wytwarzającym mgiełkę lub z ręczna głowicą do spryskiwania: HDPE, 250–1 000 mL
 3.
 Pośrednie kontenery luzem (IBC): HDPE, 720 L
 4.
 Beczka: stalowa, pokryta cynkiem i powłoką farby, 200–220 L
 5.
 Kanister: HDPE, 5–50 L
 4.2.1. Instrukcja użytkowania dla danego zastosowania
 Zob. rozdział 5.1
 4.2.2. Środki ograniczające ryzyko dla danego zastosowania
 1.
 Poniższe środki w zakresie zapobiegania zagrożeniom można uwzględnić na potrzeby dezynfekcji urządzeń do przetwarzania żywności oraz ponownego napełniania, chyba że można je zastąpić środkami technicznymi i/lub organizacyjnymi: zaleca się stosować ochronę oczu podczas postępowania z produktem.
 2.
 Produktu można używać tylko do dezynfekcji małych powierzchni.
 4.2.3. Gdy dotyczy danego zastosowania, szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
 Zob. rozdział 5.3
 4.2.4. Gdy dotyczy danego zastosowania, instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
 Zob. rozdział 5.4
 4.2.5. Gdy dotyczy danego zastosowania,warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
 Zob. rozdział 5.5
 4.3. Opis użycia
 Tabela 3
 Zastosowanie # 3 – Dezynfekcja małych powierzchni produktem z grupy 4 przez użytkowników powszechnych
 Grupa produktowa
 Gr. 04 – Dziedzina żywności i pasz
 W stosownych przypadkach, dokładny opis zastosowania objętego pozwoleniem
 —
 Zwalczany(-e) organizm(-y) (w tym etap rozwoju)
 Bakterie
 Drożdże
 Obszar zastosowania
 Wewnątrz
 Dezynfekcja nieporowatych powierzchni w kuchni.
 Dezynfekcja narzędzi ogrodniczych wyłącznie do celów utrzymania higieny ludzi.
 Sposób (-oby) nanoszenia
 Spryskiwanie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego)
 Spryskiwanie i wycieranie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego) i wycieranie
 Zalewanie i wycieranie
 Stosowane dawki i częstotliwość stosowania
 40–50 mL/m2
 Kategoria(-e) użytkowników
 Powszechny
 Wielkości opakowań i materiały opakowaniowe
 1.
 Butelka: HDPE, 250–1 000 mL
 2.
 Butelka z ciśnieniowym spryskiwaczem wytwarzającym mgiełkę lub z ręczna głowicą do spryskiwania: HDPE, 250–1 000 mL
 4.3.1. Instrukcja użytkowania dla danego zastosowania
 1.
 Stosować temperaturze pokojowej (20 ± 2 °C).
 2.
 Posiadacz pozwolenia musi podać na etykiecie typową dawkę zastosowania w prosty i łatwy do zrozumienia sposób:
 •
 Spryskiwacz ręczny: nacisnąć 20 razy na powierzchni 0,5 m2.
 •
 Spryskiwacz ciśnieniowy: nanieść 3 strumienie produktu na powierzchni 100 cm2.
 •
 Butelka: nanieść miarkę produktu na powierzchni 1 m2.
 3.
 Dezynfekcja narzędzi ogrodniczych wyłącznie do celów utrzymania higieny ludzi.
 4.
 Narzędzia ogrodnicze dezynfekować tylko wewnątrz pomieszczeń.
 4.3.2. Środki ograniczające ryzyko dla danego zastosowania
 Zob. rozdział 5.2
 4.3.3. Gdy dotyczy danego zastosowania, szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
 Zob. rozdział 5.3
 4.3.4. Gdy dotyczy danego zastosowania, instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
 Zob. rozdział 5.4
 4.3.5. Gdy dotyczy danego zastosowania,warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
 Zob. rozdział 5.5
 4.4. Opis użycia
 Tabela 4
 Zastosowanie # 4 – Dezynfekcja małych powierzchni produktem z grupy 4 przez użytkowników profesjonalnych
 Grupa produktowa
 Gr. 04 – Dziedzina żywności i pasz
 W stosownych przypadkach, dokładny opis zastosowania objętego pozwoleniem
 —
 Zwalczany(-e) organizm(-y) (w tym etap rozwoju)
 Bakterie
 Drożdże
 Obszar zastosowania
 Wewnątrz
 Dezynfekcja nieporowatych powierzchni w kantynach lub kuchniach, w przemyśle przetwórstwa żywności (w tym browary).
 Odkażanie narzędzi ogrodniczych wyłącznie do celów utrzymania higieny ludzi.
 Sposób (-oby) nanoszenia
 Spryskiwanie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego)
 Spryskiwanie i wycieranie
 Spryskiwanie (za pomocą spryskiwacza ręcznego lub ciśnieniowego) i wycieranie
 Zalewanie i wycieranie
 Stosowane dawki i częstotliwość stosowania
 40–50 mL/m2
 Kategoria(-e) użytkowników
 Profesjonalny
 Wielkości opakowań i materiały opakowaniowe
 1.
 Butelka: HDPE, 250–1 000 mL
 2.
 Butelka z ciśnieniowym spryskiwaczem wytwarzającym mgiełkę lub z ręczna głowicą do spryskiwania: HDPE, 250–1 000 mL
 3.
 IBC: HDPE, 720 L
 4.
 Beczka: stalowa, pokryta cynkiem i powłoką farby, 200–220 L
 5.
 Kanister: HDPE, 5–50 L
 4.4.1. Instrukcja użytkowania dla danego zastosowania
 1.
 Stosować w temperaturze pokojowej (20 ± 2 °C).
 2.
 Dezynfekcja narzędzi ogrodniczych wyłącznie do celów utrzymania higieny ludzi.
 3.
 Narzędzia ogrodnicze dezynfekować tylko wewnątrz pomieszczeń.
 4.4.2. Środki ograniczające ryzyko dla danego zastosowania
 1.
 Zapewnić odpowiednią wentylację (wentylacja przemysłowa lub otwarte okna i drzwi).
 2.
 Produktu można używać tylko do dezynfekcji małych powierzchni.
 3.
 Poniższe środki w zakresie zapobiegania ryzyku można uwzględnić na potrzeby dezynfekcji urządzeń do przetwarzania żywności oraz ponownego napełniania, chyba że można je zastąpić środkami technicznymi i/lub organizacyjnymi: zaleca się stosować ochronę oczu podczas postępowania z produktem.
 4.4.3. Gdy dotyczy danego zastosowania, szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
 Zob. rozdział 5.3
 4.4.4. Gdy dotyczy danego zastosowania, instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
 Zob. rozdział 5.4
 4.4.5. Gdy dotyczy danego zastosowania,warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
 Zob. rozdział 5.5
 5. OGÓLNE WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE STOSOWANIA (1)
 5.1. Instrukcje stosowania
 1.
 Oczyścić powierzchnie przed użyciem.
 2.
 Nanieść nierozcieńczony produkt poprzez jego rozpylenie. Powierzchnie muszą być całkowicie pokryte produktem. Odczekać co najmniej 15 minut.
 3.
 Nanieść nierozcieńczony produkt poprzez jego rozpylenie/zalanie, a następnie wytrzeć powierzchnie. Powierzchnie muszą być całkowicie pokryte produktem. Odczekać co najmniej 5 minut.
 4.
 Nie stosować więcej niż 50 mL/m2.
 5.
 Ścierki należy zutylizować w zamkniętym pojemniku.
 6.
 W przypadku użytkownika powszechnego: nie stosować więcej niż 4 razy dziennie.
 5.2. Środki zmniejszające ryzyko
 1.
 Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt.
 2.
 Unikać kontaktu z oczami.
 3.
 Nie stosować w obecności małych dzieci.
 4.
 W pomieszczeniach, gdzie stosowany jest produkt do dezynfekcji nie mogą znajdować się dzieci i zwierzęta. Pomieszczenie dobrze przewietrzyć zanim wejdą do niego dzieci.
 5.
 Do ponownego napełniania użyć lejka.
 5.3. Szczegóły dotyczące prawdopodobnych, bezpośrednich lub pośrednich działań niepożądanych, instrukcje w zakresie pierwszej pomocy oraz środki ochrony środowiska w nagłych wypadkach
 Pierwsza pomoc:
 1.
 W PRZYPADKU WDYCHANIA: wyprowadzić osobę poszkodowaną na świeże powietrze i pozwolić jej odpocząć w pozycji ułatwiającej oddychanie.
 2.
 W PRZYPADKU DOSTANIA SIĘ DO OCZU: ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są obecne i można je łatwo usunąć. Kontynuować płukanie.
 3.
 W przypadku złego samopoczucia skontaktować się z ośrodkiem kontroli zatruć lub lekarzem
 4.
 Przy nieustępującym podrażnieniu oczu zasięgnąć porady lekarza.
 5.4. Instrukcje w zakresie bezpiecznego usuwania produktu i jego opakowania
 Po zakończeniu stosowania zutylizować niezużyty produkt i opakowanie zgodnie z lokalnymi przepisami.
 5.5. Warunki przechowywania oraz długość okresu przechowywania produktów biobójczych w normalnych warunkach przechowywania
 Przechowywać w chłodnym miejscu (temperatura nie może przekraczać 30 °C) i chronić przed mrozem.
 Okres trwałości wynosi 24 miesiące.
 6. INNE INFORMACJE
 Należy pamiętać, iż do oceny ryzyka wykorzystano europejską wartość odniesienia wynoszącą 129,28 mg/m3 dla substancji czynnej propan-2-ol (nr CAS: 67-63-0).
 (1) Instrukcje użytkowania, środki zmniejszające ryzyko oraz pozostałe wskazówki dotyczące stosowania na podstawie niniejszego punktu obowiązują w przypadku wszystkich zastosowań objętych pozwoleniem.


type: caselaw

text:
 20.11.2010
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 317/10
 Tiesas (septītā palāta) 2010. gada 30. septembra spriedums (Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I (Polijas Republika) lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu) — Oasis East s z o.o./Minister Finansów
 (Lieta C-395/09) (1)
 (Sestā PVN direktīva - Direktīva 2006/112/EK - Jaunas dalībvalsts pievienošanās - Tiesības uz priekšnodokļa atskaitīšanu - Valsts tiesiskais regulējums, kas attiecībā uz atsevišķiem pakalpojumiem izslēdz tiesības uz nodokļa atskaitīšanu - Darījumu partneri, kas ir reģistrēti teritorijā, kura tiek dēvēta par “nodokļu paradīzi” - Dalībvalstu iespēja saglabāt noteikumus par izslēgšanu no tiesībām uz nodokļa atskaitīšanu Sestās PVN direktīvas spēkā stāšanās brīdī)
 2010/C 317/19
 Tiesvedības valoda — poļu
 Iesniedzējtiesa
 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I
 Lietas dalībnieki pamata procesā
 Prasītāja: Oasis East s z o.o.
 Atbildētājs: Minister Finansów
 Priekšmets
 Lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu — Naczelny Sąd Administracyjny — Padomes 1977. gada 17. maija Sestās direktīvas 77/388/EEK par to, kā saskaņojami dalībvalstu tiesību akti par apgrozījuma nodokļiem — Kopēja pievienotās vērtības nodokļu sistēma: vienota aprēķinu bāze (OV L 145, 1. lpp.), 17. panta 6. punkta, kā arī Padomes 2006. gada 28. novembra Direktīvas 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu (OV L 347, 1. lpp.) 176. panta interpretācija — Valsts tiesiskais regulējums, kas jau bija spēkā pirms pievienošanās, kas izslēdz atskaitīšanas tiesības par sniegtajiem pakalpojumiem, saistībā ar kuriem atlīdzība tiek samaksāta tiesību subjektam, kura dzīvesvieta, atrašanās vieta vai tā galvenās pārvaldes atrašanās vieta atrodas teritorijās, kas tiek uzskatītas par “nodokļu paradīzi”
 Rezolutīvā daļa:
 Padomes 1977. gada 17. maija Sestās direktīvas 77/388/EK par to, kā saskaņojami dalībvalstu tiesību akti par apgrozījuma nodokļiem — Kopēja pievienotās vērtības nodokļu sistēma: vienota aprēķinu bāze, kas grozīta ar Padomes 1995. gada 10. aprīļa Direktīvu 95/7/EK, 17. panta 6. punkts, kura noteikumi būtībā tika pārņemti Padomes 2006. gada 28. novembra Direktīvas 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu 176. pantā, ir jāinterpretē tādējādi, ka ar to netiek atļauts saglabāt tādu valsts tiesību aktu, kurš ir piemērojams brīdī, kad Sestā direktīva 77/388 stājas spēkā attiecīgajā dalībvalstī, ar kuru vispārējā veidā tiek izslēgtas tiesības atskaitīt kā priekšnodokli samaksāto pievienotās vērtības nodokli par ievestu pakalpojumu iegādi, kuru atlīdzības samaksa tieši vai netieši tiek veikta personai, kas ir reģistrēta valstī vai teritorijā, kura minētajā tiesību aktā tiek kvalificēta kā “nodokļu paradīze”.
 (1) OV C 312, 19.12.2009.