text:
 3.6.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 146/1
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) 2016/879
 af 2. juni 2016
 om fastsættelse i medfør af Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 517/2014 af nærmere ordninger vedrørende overensstemmelseserklæringen ved markedsføring af køle-, luftkonditionerings- og varmepumpeanlæg eller -udstyr, som er påfyldt med hydrofluorcarboner, og kontrollen deraf, som forestås af en uafhængig revisor
 (EØS-relevant tekst)
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 517/2014 af 16. april 2014 om fluorholdige drivhusgasser og om ophævelse af forordning (EF) nr. 842/2006 (1), særlig artikel 14, stk. 4, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Ved artikel 14, stk. 2, i forordning (EU) nr. 517/2014 tillades markedsføring af køle-, luftkonditionerings- og varmepumpeanlæg eller -udstyr, der er påfyldt hydrofluorcarboner, hvis der i kvotesystemet i forordningens kapitel IV er taget hensyn til de hydrofluorcarboner, som er påfyldt udstyret eller anlægget. Ved markedsføring af anlæg eller udstyr, der på forhånd er påfyldt, skal producenterne og importørerne af anlægget eller udstyret dokumentere overholdelsen af dette krav og udstede en overensstemmelseserklæring i denne henseende.
 (2)
 Ved udfærdigelsen af overensstemmelseserklæringerne og dokumentationen er det nødvendigt at tage hensyn til de forskellige muligheder, der afspejler producenter og importørers forskellige måder at sikre overholdelse af kravene på. Disse muligheder vedrører markedsføring af anlæg eller udstyr, der er påfyldt hydrofluorcarboner og kræver en tilladelse i henhold til artikel 18, stk. 2, i forordning (EU) nr. 517/2014, anlæg eller udstyr påfyldt hydrofluorcarboner, som tidligere er blevet markedsført som bulk og siden reeksporteret og påfyldt anlægget eller udstyret uden for Unionen, og anlæg eller udstyr, der er blevet påfyldt hydrofluorcarboner i Unionen. Der kræves forskellige typer dokumenter af importører og producenter alt efter, hvilken type aktiviteter disse virksomheder udfører.
 (3)
 For at sikre troværdigheden af overensstemmelseserklæringer udfærdiget på grundlag af tilladelser, der er givet i henhold til artikel 18, stk. 2, i forordning (EU) nr. 517/2014, er det vigtigt at sørge for, at sådanne tilladelser kan spores. I den forbindelse bør disse tilladelser på behørig vis registreres i det register, der er oprettet i henhold til artikel 17 i forordningen.
 (4)
 Med henblik på at opstille retningslinjer for tredjepartskontrollen af den overensstemmelseserklæring og bagvedliggende dokumentation, som kræves i henhold til artikel 14, stk. 2, i forordning (EU) nr. 517/2014, bør omfanget af denne kontrol og måden, hvorpå disse verifikationsdokumenter indsendes, fastlægges.
 (5)
 Af hensyn til sammenhængen er det nødvendigt, at de relevante bestemmelser i denne forordning og de relevante bestemmelser i forordning (EU) nr. 517/2014 finder anvendelse fra de samme datoer.
 (6)
 Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra det udvalg, der er nedsat ved artikel 24 i forordning (EU) nr. 517/2014 —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 Overensstemmelseserklæring
 1. Importører og producenter af køle-, luftkonditionerings- og varmepumpeanlæg eller -udstyr, som er påfyldt med hydrofluorcarboner (»anlæg eller udstyr«), udfærdiger den overensstemmelseserklæring, som omhandles i artikel 14 i forordning (EU) nr. 517/2014, ved hjælp af modellen i bilag I til nærværende forordning. Overensstemmelseserklæringen skal underskrives af en retlig repræsentant for producenten eller importøren af anlæg eller udstyr.
 2. Foretages import af anlæg eller udstyr som omhandlet i artikel 1, sikrer importøren, at et eksemplar af overensstemmelseserklæringen forelægges toldmyndighederne samtidig med, at toldangivelsen i forbindelse med overgangen til fri omsætning indgives.
 3. I en overensstemmelseserklæring må der kun henvises til en i artikel 18 i forordning (EU) nr. 517/2014 omhandlet tilladelse, såfremt tilladelsen er behørigt registreret i det register, der er oprettet i henhold til artikel 17 i forordningen.
 Artikel 2
 Dokumentation
 1. Ved enhver markedsføring opbevarer producenter af anlæg eller udstyr, der er påfyldt hydrofluorcarboner i Unionen, følgende dokumentation, som omhandles i artikel 14 i forordning (EU) nr. 517/2014:
 a)
 overensstemmelseserklæringen
 b)
 en liste over anlægget eller udstyret, type hydrofluorcarboner og mængde i kg af hydrofluorcarboner pr. type i anlægget eller udstyret; denne liste er ikke påkrævet, hvis producenten kan bevise, at hydrofluorcarbonerne i anlægget eller udstyret er blevet markedsført forud for påfyldningen
 c)
 hvis hydrofluorcarbonerne er blevet leveret af en anden virksomhed i Unionen: følgesedlen eller fakturaen for de relevante hydrofluorcarboner, der tidligere er blevet markedsført i Unionen
 d)
 hvis hydrofluorcarbonerne i anlægget eller udstyret importeres og bringes i fri omsætning i Unionen af producenten af anlæg eller udstyr forud for påfyldningen af anlægget eller udstyret: de relevante tolddokumenter, som viser, at mængden af hydrofluorcarboner i anlægget eller udstyret er overgået til fri omsætning i Unionen
 e)
 hvis hydrofluorcarbonerne i anlægget eller udstyret er blevet importeret af producenten, men ikke er overgået til fri omsætning forud for påfyldningen af anlægget eller udstyret: et bevis på overholdelsen af de relevante toldprocedurer med hensyn til overgangen til fri omsætning af de pågældende mængder af hydrofluorcarboner, når det pågældende anlæg eller udstyr markedsføres
 f)
 hvis hydrofluorcarbonerne i anlægget eller udstyret produceres af producenten af anlæg eller udstyr og påfyldes dennes anlæg eller udstyr i Unionen: et dokument, der viser mængden af hydrofluorcarboner i anlægget eller udstyret.
 2. Importører af anlæg eller udstyr opbevarer følgende dokumentation, som omhandles i artikel 14 i forordning (EU) nr. 517/2014, for alle anlæg og alt udstyr, der er omfattet af en toldangivelse om overgang til fri omsætning i Unionen:
 a)
 overensstemmelseserklæringen
 b)
 en liste over det udstyr eller de anlæg, der overgår til fri omsætning, med følgende oplysninger:
 i)
 modeloplysninger
 ii)
 antal enheder pr. model
 iii)
 angivelse af den type hydrofluorcarboner, som hver model indeholder
 iv)
 mængden af hydrofluorcarboner i hver enhed afrundet til nærmeste gram
 v)
 den samlede mængde hydrofluorcarboner i kg og i ton CO2-ækvivalenter
 c)
 toldangivelsen vedrørende anlæggets eller udstyrets overgang til fri omsætning i Unionen
 d)
 hvis hydrofluorcarbonerne i udstyret er blevet markedsført i Unionen og derefter eksporteret og påfyldt anlægget eller udstyret uden for Unionen: en følgeseddel eller faktura samt en erklæring fra den virksomhed, som har markedsført hydrofluorcarbonerne, hvoraf det fremgår, at den pågældende mængde af hydrofluorcarboner er blevet eller vil blive indberettet som markedsført i Unionen, og at den hverken er blevet eller vil blive indberettet som direkte levering til eksport som omhandlet i artikel 15, stk. 2, litra c), i forordning (EU) nr. 517/2014, jf. artikel 19 i forordning (EU) nr. 517/2014 og afsnit 5C i bilaget til Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 1191/2014 (2).
 Artikel 3
 Kontrol
 1. Den uafhængige revisor, som omhandles i artikel 14, stk. 2, andet afsnit, i forordning (EU) nr. 517/2014, kontrollerer følgende i importøren af udstyret eller anlæggets dokumentation og overensstemmelseserklæring(er):
 a)
 overensstemmelseserklæringernes og de tilhørende dokumenters overensstemmelse med de indberetninger, der er foretaget i henhold til artikel 19 i forordning (EU) nr. 517/2014 og afsnit 11, 12 og 13 i bilaget til gennemførelsesforordning (EU) nr. 1191/2014
 b)
 nøjagtigheden og fuldstændigheden af de oplysninger, som findes i overensstemmelseserklæringerne og de tilhørende dokumenter, på grundlag af virksomhedens journaler over relevante transaktioner
 c)
 hvis en importør af anlæg eller udstyr henviser til en tilladelse, der er udstedt i overensstemmelse med artikel 18, stk. 2, i forordning (EU) nr. 517/2014: rådigheden over tilstrækkelige tilladelser ved at sammenligne oplysninger i det register, som omhandles i artikel 17 i forordning (EU) nr. 517/2014, med dokumentationen for markedsføringen
 d)
 hvis hydrofluorcarbonerne i udstyret er blevet markedsført i Unionen og siden eksporteret og påfyldt anlægget eller udstyret uden for Unionen: eksistensen af den i artikel 2, stk. 2, litra d), omhandlede erklæring fra den virksomhed, som markedsfører hydrofluorcarbonerne, omfattende de relevante mængder.
 2. Den uafhængige revisor udsteder et verifikationsdokument med resultaterne af kontrollen i overensstemmelse med stk. 1. Det skal indeholde en erklæring om præcisionsniveauet i den relevante dokumentation og de relevante erklæringer.
 Artikel 4
 Indsendelse af verifikationsdokumenter
 For det foregående kalenderår indsender importøren af anlæg eller udstyr senest den 31. marts hvert år det verifikationsdokument, som omhandles i artikel 3, stk. 2, i denne forordning, ved hjælp af det indberetningsværktøj, som stilles til rådighed i henhold til artikel 1 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 1191/2014, og importøren angiver i værktøjet revisorens resultater med hensyn til den relevante dokumentations og de relevante erklæringers præcisionsniveau.
 Artikel 5
 Ikrafttræden og anvendelse
 Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Dog finder artikel 1 og 2 anvendelse fra 1. januar 2017 og artikel 3 og 4 fra 1. januar 2018.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 2. juni 2016.
 På Kommissionens vegne
 Jean-Claude JUNCKER
 Formand
 (1) EUT L 150 af 20.5.2014, s. 195.
 (2) Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 1191/2014 af 30. oktober 2014 om fastsættelse af formatet og metoden for den indberetning, der er omhandlet i artikel 19 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 517/2014 om fluorholdige drivhusgasser (EUT L 318 af 5.11.2014, s. 5).
 BILAG
 Erklæring om overensstemmelse med artikel 14 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 517/2014
 (1)
 Vi, [indsæt virksomhedsnavn, momsregistreringsnummer og — for importører af anlæg eller udstyr — registrerings-id'et i flourgasportalen], erklærer på eget ansvar, at der ved markedsføringen af anlæg eller udstyr, der på forhånd er påfyldt hydrofluorcarboner, og som vi importerer til eller producerer i Unionen, er taget hensyn til hydrofluorcarbonerne i det pågældende anlæg eller udstyr i det kvotesystem, som omhandles i kapitel IV i forordning (EU) nr. 517/2014, idet:
 [Sæt kryds, hvor det er relevant: dækning af kvoteordningen er opnået ved valg af en eller flere af mulighederne nedenfor]
 ☐ A.
 vi på tidspunktet for overgangen til fri omsætning er i besiddelse af en tilladelse/tilladelser, der er udstedt i overensstemmelse med artikel 18, stk. 2, i forordning (EU) nr. 517/2014 og registreret i det i artikel 17 i samme forordning omhandlede register, til — under overholdelse af artikel 15 i forordning (EU) nr. 517/2014 — at anvende kvoter, der tilhører en producent eller importør af hydrofluorcarboner og omfatter mængden af hydrofluorcarboner i udstyret eller anlægget
 ☐ B.
 [kun for importører af anlæg eller udstyr] hydrofluorcarbonerne i udstyret er blevet markedsført i Unionen og derefter eksporteret og påfyldt anlægget eller udstyret uden for Unionen, og virksomheden, der har markedsført hydrofluorcarbonerne, har udfærdiget en erklæring om, at den pågældende mængde af hydrofluorcarboner er blevet eller vil blive indberettet som markedsført i Unionen, og at den hverken er blevet eller vil blive indberettet som direkte levering til eksport som omhandlet i artikel 15, stk. 2, litra c), i forordning (EU) nr. 517/2014, jf. artikel 19 i forordning (EU) nr. 517/2014 og afsnit 5C i bilaget til Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 1191/2014 (2)
 ☐ C.
 [kun for udstyr fremstillet i Unionen] de hydrofluorcarboner, som anlægget eller udstyret er blevet påfyldt, er blevet markedsført af en producent eller importør af hydrofluorcarboner i overensstemmelse med artikel 15 i forordning (EU) nr. 517/2014.
 [den retlige repræsentants navn og stilling]
 [den retlige repræsentants underskrift]
 [dato]
 (1) Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 517/2014 af 16. april 2014 om fluorholdige drivhusgasser og om ophævelse af forordning (EF) nr. 842/2006 (EUT L 150 af 20.5.2014, s. 195).
 (2) Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 1191/2014 af 30. oktober 2014 om fastsættelse af formatet og metoden for den indberetning, der er omhandlet i artikel 19 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 517/2014 om fluorholdige drivhusgasser (EUT L 318 af 5.11.2014, s. 5).


type: other

text:
Die Stiftung liechtensteinischen Rechts – und ihr Veräußerungsgewinn in Deutschland – Außenwirtschaftslupe ")}}return a.proceed()});scriptParent=document.getElementsByTagName("script")[0].parentNode;if(scriptParent.tagName.toLowerCase!=="head"){head=document.getElementsByTagName("head")[0];aop_around(head,"insertBefore");aop_around(head,"appendChild")}aop_around(scriptParent,"insertBefore");aop_around(scriptParent,"appendChild");var a2a_config=a2a_config||{};a2a_config.no_3p=1;var addthis_config={data_use_cookies:false};var _gaq=_gaq||[];_gaq.push(["_gat._anonymizeIp"])}
 In dem hier vom Bundesfinanzhof entschiedenen Fall ging es um eine rechtsfähige Stiftung liechtensteinischen Rechts, die Sitz und Geschäftsleitung in Liechtenstein hat. Ob aber die Stiftung, die dem Recht des Fürstentums Liechtenstein untersteht, nach ihrer wirtschaftlichen und rechtlichen Struktur -ungeachtet einer ggf. nach ausländischem Recht bestehenden Rechtspersönlichkeit1- einem deutschen Körperschaftsteuersubjekt entspricht (sog. Typenvergleich)2 und damit eine beschränkt steuerpflichtige Körperschaft, Personenvereinigung oder Vermögensmasse i.S. des § 2 Nr. 1 KStG darstellt, lies sich anhand der vom Finanzgericht bisher getroffenen Feststellungen nicht beurteilen.
 Die für den Typenvergleich erforderlichen Feststellungen zum ausländischen Recht gehören zu den Tatsachenfeststellungen i.S. des § 118 Abs. 2 FGO, die das Finanzgericht von Amts wegen und unter Beachtung des § 76 Abs. 1 Satz 4 FGO i.V.m. § 90 Abs. 2 AO vorzunehmen hat (vgl. § 155 Satz 1 FGO i.V.m. § 293 der Zivilprozessordnung) und die im Revisionsverfahren nicht nachgeholt werden können3. Dabei hat das Finanzgericht eine Gesamtwürdigung der tatsächlichen und rechtlichen Gesichtspunkte im Einzelfall vorzunehmen4. Die Art und Weise der Ermittlung ausländischen Rechts steht im pflichtgemäßen Ermessen des Gerichts5. Eine Bindung des Bundesfinanzhofs als Revisionsgericht an eine Tatsachenwürdigung besteht allerdings (schon) dann nicht, wenn aus den Gründen des angefochtenen Urteils nicht nachvollziehbar ist, aus welchen Tatsachen das Finanzgericht eine Schlussfolgerung tatsächlicher Art ableitet6. Hierin liegt ein materiell-rechtlicher Fehler, der auch ohne entsprechende Rüge zur Aufhebung des Urteils führt7.
 Soweit mit der Feststellung swa Finanzgerichts Münster8 in der Vorinstanz, die Klägerin weise die Rechtsform einer Stiftung liechtensteinischen Rechts auf, überhaupt eine Vergleichbarkeit zu einer einem deutschen Körperschaftsteuersubjekt entsprechenden Rechtspersönlichkeit angesprochen worden sein soll, wird diese Einschätzung durch die tatsächlichen Feststellungen nicht getragen. Es fehlen tragfähige Feststellungen sowohl zu der rechtlichen Struktur der Klägerin selbst wie zu den einschlägigen ausländischen Rechtsnormen9. Der Hinweis des Finanzgerichts Münster, die Destinatäre der Klägerin seien in Österreich ansässige Mitglieder (Ehefrau und Kinder) der Familie des Gründers der E Firmengruppe, führt mit Blick auf die rechtliche Struktur der Klägerin zu keinen tragfähigen Erkenntnissen. Weitere Feststellungen hat das Finanzgericht nicht getroffen.
 Zudem lässt sich nach den bisherigen Feststellungen des Finanzgerichts nicht abschließend beurteilen, ob der Klägerin -sollte sie ihrer wirtschaftlichen und rechtlichen Struktur nach einem deutschen Körperschaftsteuersubjekt entsprechen- im Streitjahr die streitigen inländischen Einkünfte i.S. von § 49 Abs. 1 Nr. 2 Buchst. e EStG überhaupt zugerechnet werden können.
 Nach der Rechtsprechung des Bundesfinanzhofs kann bei einer ausländischen Stiftung bereits fraglich sein, ob die betreffenden Einkünfte aufgrund allgemeiner Regelungen (§ 39 Abs. 2 Nr. 1 AO) nicht der Stiftung, sondern einer anderen Person -beispielsweise dem Stifter- zuzurechnen sind10. Da bei Stiftungen in Liechtenstein der Stiftungsrat regelmäßig an die Anweisungen des Stifters gebunden ist11, kann -entgegen der Vorinstanz- nicht ohne weiteres unterstellt werden, dass das von der Stiftung verwaltete Vermögen (hier die Anteile an der D) und die daraus erzielten Einkünfte dieser steuerrechtlich zuzurechnen sind. Der Gestaltungs- und Verfügungsmacht über das Stiftungsvermögen, wie es sich insbesondere aus den Statuten und Beistatuten der Stiftung nach dem insoweit anwendbaren liechtensteinischen Recht ergibt, kommt insoweit entscheidende Bedeutung zu. Auch hierzu hat das Finanzgericht bisher keine substantiierten Feststellungen getroffen.
 Nach § 15 Abs. 1 Satz 1 AStG wird für Zwecke der Einkommensteuer das Einkommen einer Familienstiftung i.S. des § 15 Abs. 2 AStG, die sowohl ihren Sitz als auch ihre Geschäftsleitung im Ausland hat, dem unbeschränkt steuerpflichtigen Stifter bzw. unbeschränkt steuerpflichtigen bezugsberechtigten oder anfallsberechtigten Personen zugerechnet. Diese Zurechnung setzt zum einen voraus, dass es sich um eine Familienstiftung im Sinne des Gesetzes handelt, die ein entsprechendes Einkommen im steuerrechtlichen Sinn erzielt12, und zum anderen, dass ein unbeschränkt steuerpflichtiger Stifter bzw. unbeschränkt steuerpflichtige bezugsberechtigte oder anfallsberechtigte Personen vorhanden sind. Den Feststellungen der Vorinstanz, die Destinatäre der Klägerin seien die Ehefrau und die Kinder des Gründers der E Firmengruppe, mag zwar zu entnehmen sein, dass es sich bei der Klägerin um eine Familienstiftung i.S. des § 15 Abs. 2 AStG handelt; soweit aber mit der weiteren Feststellung, dass es sich um in Österreich „ansässige“ Familienmitglieder handelt, überhaupt eine im Inland nicht bestehende Steuerpflicht der betreffenden Personen angesprochen worden sein soll, wird auch diese Einschätzung durch die tatsächlichen Feststellungen nicht getragen. Der abkommensrechtliche Begriff der Ansässigkeit (vgl. Art. 4 des Musterabkommens der Organisation for Economic Cooperation and Development -OECD-Musterabkommen-) lässt ohne weitere Feststellungen keinen zwingenden Schluss darauf zu, dass nicht doch ein Wohnsitz oder gewöhnlicher Aufenthalt der Familienmitglieder im Inland nach §§ 8, 9 AO anzunehmen ist und damit eine unbeschränkte Steuerpflicht i.S. des § 1 Abs. 1 EStG besteht. Demgemäß kann der Bundesfinanzhof auch nicht darüber entscheiden, ob im Streitfall die Abschirmwirkung des ausländischen Rechtsträgers nach § 15 AStG durchbrochen und das Einkommen der Klägerin den Familienmitgliedern zuzurechnen ist.
 Das Finanzgericht Münster hat in der Vorinstanz eine abweichende Rechtsauffassung vertreten8. Sein Urteil war deshalb aufzuheben. Die Sache ist zur erneuten Verhandlung und Entscheidung zurückzuverweisen, um die aufgezeigten Feststellungen nachzuholen. Sollte das Finanzgericht dabei im zweiten Rechtsgang zu dem Ergebnis gelangen, dass die Klägerin ihrer wirtschaftlichen und rechtlichen Struktur nach einem deutschen Körperschaftsteuersubjekt entspricht, dem die entsprechenden Einkünfte auch zugerechnet werden können, wird sich das Finanzgericht im weiteren damit zu befassen haben, ob der D -einer Anstalt liechtensteinischen Rechts- die Anteile an der E GmbH sowie das Anwartschaftsrecht/Bezugsrecht an den neuen Geschäftsanteilen überhaupt zuzurechnen waren. Letzteres hängt wiederum davon ab, ob die D nach den Grundsätzen des Typenvergleichs, d.h. nach ihrer wirtschaftlichen und rechtlichen Struktur, einem deutschen Körperschaftsteuersubjekt entspricht. Sollte dies zu verneinen sein, wäre das Anwartschaftsrecht/Bezugsrecht direkt der Klägerin mit der Folge zuzurechnen, dass sich die Frage, ob eine vGA zur Annahme eines unentgeltlichen Erwerbs i.S. von § 17 Abs. 2 Satz 3 EStG berechtigt, im Streitfall nicht stellen würde. Das Finanzgericht wird daher Feststellungen zur rechtlichen Struktur der D sowie zu den für Anstalten liechtensteinischen Rechts einschlägigen ausländischen Rechtsnormen zu treffen haben (vgl. hierzu Art. 534 ff. Personen- und Gesellschaftsrecht des Fürstentums Liechtenstein vom 20.01.1926, LGBl 1926 Nr. 4). Dabei wird insbesondere zu berücksichtigen sein, dass das liechtensteinische Recht der Rechtsform der Anstalt weitgehende Freiheit in der Festlegung der Statuten und der Organisation einräumt13.
 Bundesfinanzhof, Urteil vom 8. Februar 2017 – I R 55/14
 BFH, Urteile vom 03.02.1988 – I R 134/84, BFHE 153, 14, BStBl II 1988, 588; vom 26.08.1993 – I R 44/92, BFH/NV 1994, 318↩
 vgl. zuletzt BFH, Urteil vom 25.10.2016 – I R 54/14, BFHE 256, 66, m.w.N. aus der Rechtsprechung↩
 BFH, Urteile vom 22.12 2010 – I R 84/09, BFHE 232, 352, BStBl II 2014, 361; vom 06.06.2012 – I R 52/11, BFHE 237, 356, BStBl II 2014, 240↩
 BFH, Urteil vom 20.08.2008 – I R 34/08, BFHE 222, 521, BStBl II 2009, 263↩
 vgl. dazu BFH, Urteil vom 19.12 2007 – I R 46/07, BFH/NV 2008, 930, m.w.N.↩
 vgl. z.B. BFH, Urteile vom 14.12 2011 – XI R 33/10, BFH/NV 2012, 1009; vom 17.05.2005 – VII R 76/04, BFHE 210, 70; vom 25.08.1999 – X R 74/96, BFH/NV 2000, 416↩
 vgl. z.B. BFH, Urteil vom 27.05.1981 – I R 123/77, BFHE 133, 412, BStBl II 1982, 211; BFH, Urteil vom 05.03.1968 – II R 36/67, BFHE 92, 416, BStBl II 1968, 610↩
 FG Münster, Urteil vom 03.06.2014 – 9 K 5/08 K↩↩
 vgl. hierzu Personen- und Gesellschaftsrecht des Fürstentums Liechtenstein vom 20.01.1926, LGBl 1926 Nr. 4↩
 BFH, Urteile vom 05.11.1992 – I R 39/92, BFHE 170, 62, BStBl II 1993, 388; in BFHE 232, 352, BStBl II 2014, 361; vom 22.12 2010 – I R 85/09, nicht veröffentlicht -n.v.-; vom 22.12 2010 – I R 86/09, BFH/NV 2011, 1140; vom 22.12 2010 – I R 87/09, n.v.↩
 vgl. Wassermeyer in Flick/Wassermeyer/Baumhoff/Schönfeld, Außensteuerrecht, § 15 AStG Rz 28; Schütz, Der Betrieb 2008, 603; zu „kontrollierten“ Treuhandstiftungen vgl. auch Schulz in Lademann, Außensteuergesetz, § 15 AStG Rz 8↩
 vgl. BFH, Beschluss vom 08.04.2009 – I B 223/08, BFH/NV 2009, 1437; BFH, Urteil in BFHE 170, 62, BStBl II 1993, 388↩
 vgl. Marxer/Goop/Kieber, Gesellschaften und Steuern in Liechtenstein, 9. Aufl., S. 160; Wanger, Liechtensteinisches Wirtschafts- und Gesellschaftsrecht, 3. Aufl., S. 86↩
 [ Die Stiftung liechtensteinischen Rechts – und ihr Veräußerungsgewinn in Deutschland ]


type: wikipedia

text:
Katharina Bickerich-Stoll (* 24. Juni 1915 in Riga; † 16. Oktober 2015 in Bergholz-Rehbrücke) war eine deutsche Mykologin und Autorin mehrerer Pilzbestimmungsbücher, die in der DDR weite Bekanntheit erlangten.
 Leben
 Bickerich-Stoll wurde 1915 als die Tochter des Mykologen und Ornithologen Ferdinand Erdmann Stoll in Riga geboren und wuchs in Lettland auf. Im Jahr 1939 musste sie im Zuge der Umsiedlung der Deutsch-Balten mit ihrer Familie nach Deutschland übersiedeln. Im Jahr 1943 schloss sie ein Studium an der Staatlichen Hochschule für Kunsterziehung ab. Seit 1948 lebte sie in Bergholz-Rehbrücke.
 Von 1954 bis 1983 arbeitete Bickerich-Stoll am Bezirkshygieneinstitut Potsdam, wo sie Ärzten bei der Erkennung von Pilzvergiftungen half. Zusammen mit ihrem Ehemann Günther Bickerich zählte sie zu den bekanntesten Pilzexperten in der DDR. Ihre seit 1964 erschienenen Pilzratgeber illustrierte sie selbst, griff aber auch auf Pilzaquarelle aus der Sammlung ihres Vaters zurück. Sie schrieb ihre Bücher als Ehrerweisung an ihren Vater immer unter ihrem Doppelnamen.
 Bickerich-Stoll war auch als Künstlerin tätig.
 Bibliografie
 Taschenbuch der wichtigsten heimischen Pilze. Urania Verlag, Leipzig – Jena – Berlin, 1965.
 Pilze sicher bestimmt. Urania Verlag, Leipzig – Jena – Berlin, 1. Auflage, 1980, ISBN 978-3332001440. (Entstanden aus den beiden Bänden Heimische Pilze 1 und Heimische Pilze 2 der Autorin, mehrere Auflagen, Urania Verlag)
 Pilze. Katharina Bickerich-Stoll, mit Illustrationen von Christiane Gottschlich. Der Kinderbuchverlag, Berlin, 1. Auflage, 1981.
 Einzelnachweise
 Mykologe
 Hundertjähriger
 Deutscher
 DDR-Bürger
 Geboren 1915
 Gestorben 2015
 Frau


text:
Ministero della giustizia - Decreto 23 giugno 2011 - Adozione del Programma triennale per la trasparenza e l’integrità 2011-2013
 Decreto 23 giugno 2011 - Adozione del Programma triennale per la trasparenza e l’integrità 2011-2013
 Visto il decreto legislativo 3 febbraio 1993, n. 29, recante la razionalizzazione delle Amministrazioni Pubbliche e revisione della disciplina in materia di pubblico impiego;
 Visto il D.M. 8 giugno 1998, n. 279 “Regolamento recante norme per la verifica dei risultati e della responsabilità dei dirigenti del Ministero della Giustizia;
 Visto il Decreto Legislativo 30 luglio 1999, n. 286, recante “Riordino e potenziamento dei meccanismi e strumenti di monitoraggio e valutazione dei costi, dei rendimenti e dei risultati dell’attività svolta dalle Amministrazioni Pubbliche, a norma dell’art. 11 della legge 15 marzo 1997, n. 59”;
 Visti gli articoli 16 e seguenti del Decreto Legislativo 30 luglio 1999, n. 300, recante Riforma dell’organizzazione del Governo, a norma dell’art. 11 della Legge 15 marzo 1997, n. 59;
 Visto l’art. 13 del D.M. della Funzione Pubblica del 28 novembre 2000 contenente il “codice di comportamento dei dipendenti delle Pubbliche Amministrazioni”
 Visto il D.P.R. 6 marzo 2001, n. 55, recante “Regolamento di organizzazione del Ministero della Giustizia” e successive modificazioni;
 Visti gli articoli 4, 14 e 20 del decreto Legislativo 30 marzo 2001, n. 165, recante “Norme generali sull’ordinamento del lavoro alle dipendenze delle Amministrazioni Pubbliche”;
 Visto il D.M. 10 gennaio 2011 di approvazione del “Sistema di misurazione e valutazione della Performance” del Ministero della Giustizia;
 Visto il D.M. 28 gennaio 2011 di adozione del “Piano della Performance” per l’anno 2011 del Ministero della Giustizia;
 Visto il Decreto Legislativo 27 ottobre 2009, n. 150 recante “Attuazione della Legge 4 marzo 2009, n, 15 in materia di ottimizzazione della produttività del lavoro pubblico e di efficienza e trasparenza delle Pubbliche Amministrazioni”;
 Visti, in particolare, gli articoli 11, 13, comma 5, lettera d) e 15 del suindicato decreto legislativo, in materia di trasparenza nelle pubbliche amministrazioni;
 Vista la delibera 25 febbraio 2010, n. 6 della Commissione per la valutazione, la trasparenza e l’integrità delle amministrazioni pubbliche recante “Prime linee di intervento per la trasparenza e l’integrità”;
 Vista la delibera 14 ottobre 2010, n. 105 della Commissione per la valutazione, la trasparenza e l’integrità delle amministrazioni pubbliche recante “Linee guida per la predisposizione del Programma triennale per la trasparenza e l’integrità (art. 13, comma 6, lettera e, del decreto legislativo 27 ottobre 2009, n. 150). Modalità operative”;
 Vista la delibera 25 novembre 2010, n. 120 recante “Programma triennale per la trasparenza: consultazione delle associazioni rappresentate nel Consiglio nazionale dei consumatori e degli utenti e nomina del responsabile della trasparenza”;
 Considerato che, ai sensi del richiamato articolo 11, comma 2, del decreto legislativo n.150/2009, ogni amministrazione, sentite le associazioni rappresentate nel Consiglio nazionale dei consumatori e degli utenti, adotta un Programma triennale per la trasparenza e l’integrità, da aggiornare annualmente, che indica le iniziative previste per garantire un adeguato livello di trasparenza, anche sulla base delle linee guida elaborate in proposito dalla menzionata Commissione per la valutazione, la trasparenza e l’integrità delle amministrazioni pubbliche;
 Acquisito il parere favorevole dei Capi Dipartimento e dell’Organismo Indipendente di valutazione;
 Vista la nota n. 10990 del 30 marzo 2011, con la quale è stato trasmesso, in bozza, il suddetto Programma al Consiglio nazionale dei consumatori e degli utenti, con richiesta del previsto parere;
 Visto il parere del Consiglio nazionale dei consumatori e degli utenti, che, nella seduta del 16 giugno 2011, si è espresso favorevolmente sull’impianto e sul contenuto del Programma;
 Vista la delibera 14 ottobre 2010, n. 120 della Commissione per la valutazione, la trasparenza e l’integrità delle amministrazioni pubbliche, che prevede l’affidamento dell’incarico di “responsabile della trasparenza” ad un dirigente di seconda fascia;
 Ritenuto, che in attesa della formalizzazione di una posizione dirigenziale di cui alla citata delibera n. 120 del 14 ottobre 2010, è necessario comunque provvedere all’espletamento delle relative funzioni;
 Considerato che ai sensi dell’art. 15 lett.d del Decreto Legislativo 27 ottobre 2009, n. 150 l’Organo di indirizzo politico “definisce il Programma triennale per la trasparenza e l’integrità di cui all’art. 11, nonché gli eventuali aggiornamenti annuali”;
 Valutato che, pertanto, risponde ad esigenze di funzionalità l’istituzione di un ufficio presso il Gabinetto del Ministro e l’affidamento, nelle more, del distinto incarico al Dirigente della Segreteria Affari Generali del Capo di Gabinetto;
 Ai sensi e per gli effetti dell’art.11, comma 2, del decreto legislativo 27 ottobre 2009, n.150 è adottato il “Programma triennale per la trasparenza e l’integrità” 2011-2013 che, allegato al presente provvedimento, costituisce parte integrante e sostanziale del presente Decreto.
 Il Dirigente incaricato della Segreteria Affari Generali del Capo di Gabinetto è il referente del Programma triennale per la trasparenza e l’integrità.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 9.3.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 73/20
 Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door DB Schenker op 17 november 2016
 (Zaak E-14/11 COSTS)
 (2017/C 73/10)
 Op 17 november 2016 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS (gezamenlijk „DB Schenker” genoemd), vertegenwoordigd door Jon Midthjell van Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, NO-0151 Oslo, Noorwegen.
 De eiser vraagt het Hof de volgende beschikking uit te vaardigen:
 1.
 Het volledige bedrag van de resterende kosten die door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA aan Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS moeten worden betaald, is vastgesteld op 183 951 EUR.
 2.
 Over dat bedrag is vertragingsrente verschuldigd vanaf de datum waarop deze beschikking aan de partijen is betekend tot de datum van daadwerkelijke betaling ervan. Het toe te passen rentepercentage wordt berekend op basis van de rentevoet die door de Europese Centrale Bank op haar basisherfinancieringstransacties op de eerste kalenderdag van de maand van de vervaldag wordt toegepast, verhoogd met drie en een half procentpunt.
 Feiten en argumenten:
 —
 De eisers, gezamenlijk „DB Schenker” genoemd, verrichten zakelijke activiteiten te land, over zee en per spoor in Noorwegen, Zweden en Denemarken. DB Schenker was de eiser in zaak E-14/11 bij het EVA-Hof tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.
 —
 Artikel 70, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het EVA-Hof luidt als volgt:
 „In geval van geschil over de invorderbare kosten beslist het Hof op verzoek van de belanghebbende partij bij een beschikking, na kennis te hebben genomen van de opmerkingen van de wederpartij.”.
 —
 In het arrest in zaak E-14/11 veroordeelde het EVA-hof de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot betaling van de door de eiser gemaakte kosten.


type: legislation

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 11.8.2017.
 COM(2017) 431 final
 2017/0197(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o sklapanju Sporazuma o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji između Europske unije i Alžirske Narodne Demokratske Republike kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžirske Narodne Demokratske Republike u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA)
 OBRAZLOŽENJE
 1.KONTEKST PRIJEDLOGA
 •Razlozi i ciljevi prijedloga
 Vijeće je 30. svibnja 2017. ovlastilo Komisiju da u ime Unije otvori pregovore s Alžirskom Narodnom Demokratskom Republikom („Alžir”) o međunarodnom sporazumu između Unije i Alžira kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžira u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području („PRIMA”).
 U skladu s uvjetima iz odluke Vijeća o dodjeli ovlasti pregovori bi mogli započeti tek nakon donošenja Odluke Europskog parlamenta i Vijeća o sudjelovanju Unije u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA), koje zajednički poduzima više država članica.
 Pregovori su započeli 26. lipnja 2017., a uspješno su dovršeni 11. srpnja 2017. kada su predstavnici svake od budućih stranaka parafirali nacrt teksta sporazuma. Nacrt sporazuma priložen ovom prijedlogu u skladu je s pregovaračkim smjernicama koje je izdalo Vijeće. Konkretno, utvrđuje se da su uvjeti za sudjelovanje Alžira u PRIMA-i utvrđeni Odlukom (EU) 2017/1324
 1
 , uz izravno upućivanje na zakonodavni akt Unije.
 Kako bi se osigurala zaštita financijskih interesa Unije, osobito ovlasti Komisije, Europskog ureda za borbu protiv prijevara, Revizorskog suda i Provedbene strukture PRIMA-e (PRIMA-IS) za provedbu revizija i istraga u skladu s primjenjivim zakonodavstvom Unije, u Sporazumu se konkretno upućuje na odgovarajuće odredbe Odluke (EU) 2017/1324, a stranke se obvezuje na pružanje sve potrebne pomoći za osiguravanje njihove provedbe. Usto, budućim se sporazumom propisuje da stranke moraju usuglasiti detaljne dogovore za pomoć jer su takvi dogovori nužni za njihovu suradnju u okviru tog sporazuma.
 •Dosljednost s postojećim odredbama politike u određenom području
 Kao što je predstavljeno u izvješću o procjeni učinka PRIMA-e
 2
 , otvorenost PRIMA-e za sudjelovanje trećih zemalja kao što je Alžir u skladu je s ciljevima međunarodne suradnje u području istraživanja i inovacija, kako je navedeno u Komunikaciji Komisije iz 2012. „Jačanje i usmjeravanje međunarodne suradnje EU-a u području istraživanja i inovacija: strateški pristup”
 3
 i okvirnom programu Obzor 2020., kojima se promiče suradnja s trećim zemljama u području znanosti, tehnologije i inovacija radi svladavanja svjetskih društvenih izazova i potpore vanjskim politikama Unije. Usto, Sporazum je u skladu s postojećim Euro-mediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane
 4
 , te sa Sporazumom između Europske unije i Narodne Demokratske Republike Alžira o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji
 5
 , kojima se predviđa suradnja Unije i Alžira u području istraživanja i tehnološkog razvoja te potiču istraživačke i razvojne aktivnosti u područjima od zajedničkog interesa.
 •Dosljednost u odnosu na druge politike Unije
 Provedba PRIMA-e u uskoj suradnji s trećim zemljama, kao što je Alžir, u skladu je s drugim politikama Unije, npr. migracijskom politikom, razvojnom politikom i politikom susjedstva, ali je i relevantna za te politike.
 2.PRAVNI ELEMENTI PRIJEDLOGA
 Prijedlog odluke Vijeća temelji se na članku 186. i članku 218. stavku 6. točki (a) Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
 S obzirom na navedeno, Komisija predlaže da Vijeće sklopi Sporazum u ime Europske unije.
 2017/0197 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o sklapanju Sporazuma o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji između Europske unije i Alžirske Narodne Demokratske Republike kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžirske Narodne Demokratske Republike u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA)
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 186. u vezi s člankom 218. stavkom 6. točkom (a),
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 uzimajući u obzir suglasnost Europskog parlamenta,
 budući da:
 (1)Odlukom (EU) 2017/1324 Europskog parlamenta i Vijeća
 6
 predviđa se sudjelovanje Unije u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području („PRIMA”), koje zajednički poduzima više država članica.
 (2)Alžirska Narodna Demokratska Republika Alžir („Alžir”) izrazila je želju da se pridruži PRIMA-i kao država sudionica ravnopravna s državama članicama i zemljama pridruženima Obzoru 2020. koje sudjeluju u PRIMA-i.
 (3)U skladu s člankom 1. stavkom 2. Odluke (EU) 2017/1324 Alžir će postati država sudionica PRIMA-e podložno sklapanju međunarodnog sporazuma o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji s Unijom kojim će se utvrditi uvjeti njegova sudjelovanja u PRIMA-i.
 (4)U skladu s Odlukom Vijeća <XXX>
 7
 Sporazum o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji između Europske unije i Alžirske Narodne Demokratske Republike kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžirske Narodne Demokratske Republike u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA) potpisan je u ime Unije XX. 20XX., podložno njegovu kasnijem sklapanju.
 (5)Sporazum bi trebalo odobriti u ime Unije,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Sporazum o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji između Europske unije i Alžirske Narodne Demokratske Republike kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžirske Narodne Demokratske Republike u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA) odobrava se u ime Unije.
 Tekst Sporazuma priložen je ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Predsjednik Vijeća imenuje osobu ovlaštenu da u ime Unije dostavi obavijest predviđenu člankom 5. stavkom 2. Sporazuma kako bi se izrazila suglasnost Unije da bude obvezana Sporazumom.
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu [datum donošenja].
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Odluka (EU) 2017/1324 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. srpnja 2017. o sudjelovanju Unije u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA), koje zajednički poduzima više država članica (SL L 185, 18.7.2017., str. 1.).
 (2)
 SWD(2016) 332 final, 18.10.2016.
 (3)
 COM(2012) 497 final.
 (4)
 SL L 265, 10.10.2005., str. 2.
 (5)
 SL L 99, 5.4.2012., str. 1.–8.
 (6)
 Odluka (EU) 2017/1324 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. srpnja 2017. o sudjelovanju Unije u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA), koje zajednički poduzima više država članica (SL L 185, 18.7.2017., str. 1.).
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 11.8.2017.
 COM(2017) 431 final
 PRILOG
 Prijedlogu ODLUKE VIJEĆA
 o sklapanju Sporazuma o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji između Europske unije i Alžirske Narodne Demokratske Republike kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžirske Narodne Demokratske Republike u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA)
 Sporazum o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji između Europske unije i Alžirske Narodne Demokratske Republike kojim se utvrđuju uvjeti za sudjelovanje Alžirske Narodne Demokratske Republike u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA)
 Europska unija (dalje u tekstu „Unija”),
 s jedne strane,
 i
 Alžirska Narodna Demokratska Republika (dalje u tekstu „Alžir”),
 s druge strane,
 (dalje u tekstu „stranke”)
 Budući da se Euro-mediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, koji je stupio na snagu 1. rujna 2005., predviđa znanstvena i tehnološka suradnja;
 Budući da se Sporazumom između Europske unije i Narodne Demokratske Republike Alžira o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji, koji je stupio na snagu 11. lipnja 2013., uspostavlja formalni okvir za suradnju stranaka u području znanstvenog i tehnološkog istraživanja;
 Budući da se Odlukom (EU) 2017/1324 Europskog parlamenta i Vijeća o sudjelovanju Unije u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA), koje zajednički poduzima više država članica reguliraju uvjeti za sudjelovanje država članica EU-a i zemalja pridruženih Obzoru 2020. koje su države sudionice inicijative, osobito njihove financijske obveze i sudjelovanje u upravljačkim strukturama inicijative;
 Budući da će prema uvjetima Odluke (EU) 2017/1324 Alžir postati država sudionica PRIMA-e podložno sklapanju međunarodnog sporazuma o znanstvenoj i tehnološkoj suradnji s Unijom kojim će se utvrditi uvjeti sudjelovanja Alžira u PRIMA-i;
 Budući da je Alžir izrazio želju da se pridruži PRIMA-i kao država sudionica ravnopravna s državama članicama EU-a i zemljama pridruženima Obzoru 2020. koje sudjeluju u PRIMA-i;
 Budući da je za uređivanje prava i obveza Alžira kao države sudionice PRIMA-e potreban međunarodni sporazum između Unije i Alžira,
 SPORAZUMJELE SU SE KAKO SLIJEDI:
 Članak 1.
 Predmet i svrha
 Svrha je ovog Sporazuma utvrditi uvjete za sudjelovanje Alžira u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA).
 Članak 2.
 Uvjeti za sudjelovanje Alžira u PRIMA-i
 Uvjeti za sudjelovanje Alžira u PRIMA-i utvrđeni su Odlukom (EU) 2017/1324 Europskog parlamenta i Vijeća o sudjelovanju Unije u Partnerstvu za istraživanja i inovacije na mediteranskom području (PRIMA), koje zajednički poduzima više država članica. Stranke ispunjavaju obveze utvrđene tom Odlukom te provode odgovarajuće mjere, osobito pružanjem sve potrebne pomoći kako bi se osigurala primjena njezina članka 10. stavka 2. i članka 11. stavaka 3. i 4. Stranke usuglašavaju detaljne dogovore za pomoć jer su takvi dogovori nužni za njihovu suradnju u okviru ovog Sporazuma.
 Članak 3.
 Teritorijalna primjena
 Ovaj Sporazum primjenjuje se, s jedne strane, na područja na kojima se primjenjuju Ugovor o funkcioniranju Europske unije i Ugovor o Europskoj uniji i, s druge strane, na državno područje Alžira.
 Članak 4.
 Potpisivanje i privremena primjena
 Ovaj Sporazum privremeno se primjenjuje od dana potpisivanja.
 Članak 5.
 Stupanje na snagu i trajanje
 1. Stranke odobravaju ovaj Sporazum u skladu sa svojim postupcima.
 2. Sporazum stupa na snagu na datum na koji obje stranke jedna drugu diplomatskim kanalima obavijeste o dovršetku postupaka iz prvog stavka.
 3. Ovaj Sporazum ostaje na snazi dok god je na snazi Odluka (EU) 2017/1324, osim ako ga raskine jedna od stranaka u skladu s člankom 6.
 Članak 6.
 Raskid
 1. Svaka stranka može u bilo kojem trenutku raskinuti ovaj Sporazum dostavom pisane obavijesti drugoj stranci o namjeri njegova raskida.
 Raskid stupa na snagu šest mjeseci nakon datuma dostave pisane obavijesti adresatu.
 2. Projekti i aktivnosti koji su u tijeku u trenutku raskida ovog Sporazuma nastavljaju se do njihova završetka, pod uvjetima utvrđenima u ovom Sporazumu.
 3. Sve ostale posljedice raskida stranke rješavaju zajedničkom suglasnošću.
 Članak 7.
 Rješavanje sporova
 Postupak rješavanja sporova predviđen člankom 100. Euro-mediteranskog sporazuma o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, primjenjuje se na sve sporove povezane s primjenom ili tumačenjem ovog Sporazuma.
 Ovaj je Sporazum sastavljen u po dva primjerka na bugarskom, češkom, danskom, engleskom, estonskom, finskom, francuskom, grčkom, hrvatskom, latvijskom, litavskom, mađarskom, malteškom, nizozemskom, njemačkom, poljskom, portugalskom, rumunjskom, slovačkom, slovenskom, španjolskom, švedskom, talijanskom i arapskom jeziku, pri čemu je svaki od tih tekstova jednako vjerodostojan.
 [potpis EU-a] [potpis Alžira]


text:
 4.12.2004
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 300/40
 BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 van 21 september 2004
 in zaak T-310/03 R, Kreuzer Medien GmbH tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
 (Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid van verzoek van interveniënt)
 (2004/C 300/80)
 Procestaal: Duits
 In zaak T-310/03 R, Kreuzer Medien GmbH, gevestigd te Leipzig (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Lenz, advocaat, ondersteund door Falstaff Verlags GmbH, gevestigd te Klosterneuburg (Oostenrijk), vertegenwoordigd door W.-G. Schärf, advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: E. Waldherr en U. Rösslein, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en Raad van de Europese Unie (gemachtigde: E. Karlsson), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy, L. Pignataro-Nolin en F. Hoffmeister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en Republiek Finland (gemachtigden: A. Guimaraes-Purokoski en T. Pynnä, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een krachtens artikel 243 EG door Falstaff Verlags GmbH ingediend verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van richtlijn 2003/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten (PB L 152, blz. 16), heeft de president van het Gerecht op 21 september 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 1)
 Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
 2)
 De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52008PC0041(01)
 Πρόταση Απόφαση του Συμβουλίου για την υπογραφή και την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορών /* COM/2008/0041 τελικό */
 [pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 31.1.2008COM(2008) 41 τελικό2008/0017 (CNS)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την υπογραφή και την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορώνΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορών(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΠλαίσιο της πρότασης |110 | Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Στις 5 Ιουνίου 2003 μετά τις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υποθέσεις “ανοικτού ουρανού”, όπως αποκαλούνται, το Συμβούλιο έδωσε εντολή στην Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες με σκοπό την αντικατάσταση ορισμένων διατάξεων που περιέχουν οι υπάρχουσες συμφωνίες από μια συμφωνία με την Κοινότητα[1] (“οριζόντια εντολή”). Στόχος αυτών των συμφωνιών με την Κοινότητα είναι η παροχή, σε όλους τους κοινοτικούς αερομεταφορείς, ισότιμου δικαιώματος πρόσβασης στα αεροπορικά δρομολόγια μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών και η ευθυγράμμιση των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και τρίτων χωρών με το κοινοτικό δίκαιο. |120 | Γενικό πλαίσιο Οι διεθνείς αεροπορικές συνδέσεις μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών διέπονται κατά κανόνα από διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών, από τα παραρτήματα των συμφωνιών αυτών και από άλλες συναφείς διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις. Οι συνήθεις ρήτρες περί καθορισμού αερομεταφορέα που περιέχονται στις διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών των κρατών μελών παραβιάζουν το κοινοτικό δίκαιο. Επιτρέπουν στην τρίτη χώρα να απορρίψει, να ανακαλέσει ή να αναστείλει τις άδειες εκμετάλλευσης ή τις άδειες τεχνικής φύσεως ενός αερομεταφορέα, ο οποίος έχει καθορισθεί από κράτος μέλος αλλά δεν ανήκει ουσιαστικά ούτε και ελέγχεται πραγματικά από το συγκεκριμένο κράτος μέλος ή τους υπηκόους του. Αυτό κρίθηκε ότι αποτελεί διάκριση σε βάρος των κοινοτικών αερομεταφορέων που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος κράτους μέλους αλλά ανήκουν σε υπηκόους άλλων κρατών μελών και ελέγχονται από αυτούς. Αυτό αντιβαίνει στο άρθρο 43 της Συνθήκης, το οποίο εγγυάται στους υπηκόους των κρατών μελών που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης ίδια μεταχείριση στο κράτος μέλος υποδοχής τους με εκείνη της οποίας απολαύουν οι υπήκοοι του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Υπάρχουν και άλλα ζητήματα, όπως η φορολόγηση των αεροπορικών καυσίμων, οι ναύλοι που επιβάλλουν οι αερομεταφορείς τρίτων χωρών στα ενδοκοινοτικά δρομολόγια ή οι υποχρεωτικές εμπορικές συμφωνίες μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, στα οποία πρέπει να εξασφαλισθεί συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο με την τροποποίηση ή τη συμπλήρωση υφιστάμενων διατάξεων των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών. |130 | Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης Οι διατάξεις της προτεινόμενης συμφωνίας αντικαθιστούν ή συμπληρώνουν υφιστάμενες διατάξεις επτά διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και του Νεπάλ. |140 | Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Η συμφωνία εξυπηρετεί θεμελιώδη στόχο της εξωτερικής πολιτικής αερομεταφορών της Κοινότητας, διότι ευθυγραμμίζει τις υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών με το κοινοτικό δίκαιο. |Διαβούλευση με τα ενδιαφερομενα μερη και Εκτιμηση του Αντικτυπου |Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη |211 | Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς στόχου και γενικά χαρακτηριστικά των συνομιλητών Καθόλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων υπήρχε διαβούλευση με τα κράτη μέλη. |212 | Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίον λήφθηκαν υπόψη Οι παρατηρήσεις των κρατών μελών λήφθηκαν υπόψη. |Νομικά στοιχεια της προτασησ |305 | Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης Σύμφωνα με τους μηχανισμούς και τις οδηγίες που περιλάμβανε το παράρτημα της ”οριζόντιας εντολής”, η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε με το Νεπάλ συμφωνία, η οποία αντικαθιστά ορισμένες διατάξεις των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και του Νεπάλ. Το άρθρο 2 της συμφωνίας αντικαθιστά τις συνήθεις ρήτρες περί καθορισμού του αερομεταφορέα από ρήτρα καθορισμού αερομεταφορέα από την Κοινότητα που επιτρέπει σε όλους τους κοινοτικούς αερομεταφορείς να απολαύουν του δικαιώματος εγκατάστασης. Τα άρθρα 4 και 5 της συμφωνίας αφορούν δύο τύπους ρητρών που άπτονται θεμάτων κοινοτικής αρμοδιότητας. Το άρθρο 4 αφορά τη φορολόγηση των αεροπορικών καυσίμων, η οποία έχει εναρμονισθεί με την οδηγία 2003/96/EΚ του Συμβουλίου σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολόγησης των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, και ιδίως με το άρθρο 14 παράγραφος 2. Το άρθρο 5 (τιμολόγηση) επιλύει τις διαφορές μεταξύ των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών και του κανονισμού αριθ. 2409/92 του Συμβουλίου για τους ναύλους και τα κόμιστρα των αεροπορικών γραμμών, ο οποίος απαγορεύει στους αερομεταφορείς τρίτων χωρών να διαμορφώνουν τους ναύλους σε αεροπορικές μεταφορές εξ ολοκλήρου εντός της Κοινότητας. Το άρθρο 6 ευθυγραμμίζει με το κοινοτικό δίκαιο ανταγωνισμού διατάξεις των διμερών συμφωνιών, οι οποίες είναι σαφώς κατά του ανταγωνισμού (υποχρεωτικές εμπορικές συμφωνίες μεταξύ αεροπορικών εταιρειών). |310 | Νομική βάση Άρθρο 80 παράγραφος 2 και άρθρο 300 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. |329 | Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση βασίζεται εξ ολοκλήρου στην “οριζόντια εντολή” που έδωσε το Συμβούλιο, λαμβανομένων υπόψη των θεμάτων που καλύπτονται από το κοινοτικό δίκαιο και οι διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών. |Η αρχή της αναλογικότητας Η συμφωνία τροποποιεί ή συμπληρώνει διατάξεις των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών, μόνον εφόσον αυτό είναι αναγκαίο για να εξασφαλισθεί συμμόρφωση προς το κοινοτικό δίκαιο. |Επιλογή νομικών πράξεων |342 | Η συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας και του Νεπάλ αποτελεί το πλέον αποτελεσματικό νομικό μέσο για να εναρμονισθούν με το κοινοτικό δίκαιο όλες οι υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και του Νεπάλ. |Δημοσιονομικές επιπτωσεισ |409 | Η πρόταση δεν έχει καμία επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό. |Συμπληρωματικές πληροφορίες |510 | Απλούστευση |511 | Η πρόταση απλοποιεί τη νομοθεσία. |512 | Οι σχετικές διατάξεις των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και του Νεπάλ αντικαθίστανται ή συμπληρώνονται από μια και μόνη συμφωνία με την Κοινότητα. |570 | Λεπτομερής εξήγηση της πρότασης Σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία που ακολουθείται για την υπογραφή και τη σύναψη διεθνών συμφωνιών, ζητείται από το Συμβούλιο να εγκρίνει τις αποφάσεις για την υπογραφή και την προσωρινή εφαρμογή, καθώς και για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορών και να ορίσει τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία εξ ονόματος της Κοινότητας. |1. ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την υπογραφή και την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο πρώτη πρόταση,την πρόταση της Επιτροπής[2],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:2. Στις 5 Ιουνίου 2003, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες για την αντικατάσταση ορισμένων διατάξεων των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών από μια συμφωνία με την Κοινότητα.3. Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε, εξ ονόματος της Κοινότητας, συμφωνία με το Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορών, σύμφωνα με τους μηχανισμούς και τις οδηγίες που περιλάμβανε το παράρτημα της απόφασης με την οποία το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες με σκοπό την αντικατάσταση ορισμένων διατάξεων των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών από μια συμφωνία με την Κοινότητα.4. Η συμφωνία που διαπραγματεύθηκε η Επιτροπή είναι σκόπιμο να υπογραφεί και να τεθεί προσωρινά σε εφαρμογή, με την επιφύλαξη της ενδεχόμενης σύναψής της σε μεταγενέστερη ημερομηνία,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο μόνο1. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το(τα) πρόσωπο(α) που είναι αρμόδιο(α) να υπογράψει(ουν), εξ ονόματος της Κοινότητας, τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορών, με την επιφύλαξη της σύναψης της συμφωνίας σε μεταγενέστερη ημερομηνία.2. Η συμφωνία, ενόσω εκκρεμεί η έναρξη ισχύος της, εφαρμόζεται προσωρινά από την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη θα έχουν κοινοποιήσει αμοιβαία την ολοκλήρωση των διαδικασιών που είναι αναγκαίες για τον σκοπό αυτό. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να προβεί στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της συμφωνίας.3. Tο κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος2008/0017 (CNS)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο πρώτη πρόταση και παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο,την πρόταση της Επιτροπής[3],τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[4],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Στις 5 Ιουνίου 2003, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες για την αντικατάσταση ορισμένων διατάξεων των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών από μια συμφωνία με την Κοινότητα.(2) Η Επιτροπή έχει διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Κοινότητας, συμφωνία με την κυβέρνηση του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τους μηχανισμούς και τις οδηγίες που περιελάμβανε το παράρτημα της απόφασης με την οποία το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες με σκοπό την αντικατάσταση ορισμένων διατάξεων των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών από μια συμφωνία με την Κοινότητα.(3) Η συμφωνία αυτή υπεγράφη εξ ονόματος της Κοινότητας στις [...], με την επιφύλαξη της ενδεχόμενης σύναψής της σε μεταγενέστερη ημερομηνία, σύμφωνα με την απόφαση .../.../EΚ του Συμβουλίου της [...][5].(4) Κρίνεται σκόπιμο να εγκριθεί η εν λόγω συμφωνία,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 11. Εγκρίνεται, εξ ονόματος της Κοινότητας, η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλ σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορών.2. Tο κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.Άρθρο 2Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδιο(α) να προβεί(ούν) στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 της συμφωνίας.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΣΥΜΦΩΝΙΑμεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Νεπάλσχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών μεταφορώνΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑαφενός, καιΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΠΑΛαφετέρου,(στο εξής "τα συμβαλλόμενα μέρη")ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι έχουν συναφθεί διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών μεταξύ αρκετών κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ, οι οποίες περιέχουν διατάξεις αντίθετες προς την κοινοτική νομοθεσία,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει αποκλειστική αρμοδιότητα σε διάφορες πτυχές των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών που έχουν συναφθεί μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και τρίτων χωρών,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι, βάσει του ευρωπαϊκού κοινοτικού δικαίου, οι κοινοτικοί αερομεταφορείς που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος έχουν ισότιμο δικαίωμα πρόσβασης στα αεροπορικά δρομολόγια μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και τρίτων χωρών,ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τις συμφωνίες μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ορισμένων τρίτων χωρών, οι οποίες προβλέπουν τη δυνατότητα των υπηκόων των εν λόγω τρίτων χωρών να αποκτούν την κυριότητα αερομεταφορέων που έχουν λάβει άδεια σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο,ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι ορισμένες διατάξεις των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ, οι οποίες είναι αντίθετες προς το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο, πρέπει να εναρμονισθούν με αυτό, ούτως ώστε να δημιουργηθεί μια σταθερή νομική βάση για τις αεροπορικές μεταφορές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ και για να διαφυλαχθεί η συνέχεια των εν λόγω αεροπορικών μεταφορών,ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι οι διμερείς συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ πρέπει να είναι σύμφωνες με τους νόμους του Νεπάλ και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και να παρέχουν βιώσιμη και στέρεη νομική βάση για να εξασφαλισθεί η συνέχεια και η ανάπτυξη των αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι οι διατάξεις των διμερών συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, οι οποίες δεν είναι ασυμβίβαστες με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δεν χρειάζεται να τροποποιηθούν από την παρούσα συμφωνία,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι με βάση το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο, οι αερομεταφορείς απαγορεύεται, καταρχήν, να συνάπτουν συμφωνίες, οι οποίες δύνανται να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι ορισμένες διατάξεις των διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών που έχουν συναφθεί μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ, οι οποίες i) απαιτούν ή ευνοούν την έγκριση συμφωνιών μεταξύ επιχειρήσεων, αποφάσεων από ενώσεις επιχειρήσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών που εμποδίζουν, νοθεύουν ή περιορίζουν τον ανταγωνισμό μεταξύ αερομεταφορέων σε συγκεκριμένα δρομολόγια, ή ii) ενισχύουν τις επιπτώσεις τέτοιων συμφωνιών, αποφάσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών, ή iii) αναθέτουν σε αερομεταφορείς ή άλλους ιδιωτικούς οικονομικούς παράγοντες την αρμοδιότητα λήψης μέτρων που εμποδίζουν, νοθεύουν ή περιορίζουν τον ανταγωνισμό μεταξύ αερομεταφορέων στα αντίστοιχα δρομολόγια, δύνανται να καταστήσουν αναποτελεσματικούς τους κανόνες ανταγωνισμού που εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις,ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι δεν είναι σκοπός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, να επιφέρει οποιεσδήποτε αλλαγές στο συνολικό όγκο της αεροπορικής κίνησης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Νεπάλ, να επηρεάσει την ισορροπία μεταξύ των κοινοτικών αερομεταφορέων και των αερομεταφορέων του Νεπάλ, ή να επιφέρει τροποποιήσεις στις διατάξεις των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών αεροπορικών μεταφορών σχετικά με τα δικαιώματα κυκλοφορίας.ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:ΑΡΘΡΟ 1Γενικές διατάξεις1. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως "κράτη μέλη" νοούνται τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.2. Σε κάθε συμφωνία που παρατίθεται στο παράρτημα 1, οι αναφορές σε υπηκόους του κράτους μέλους συμβαλλόμενου μέρους της συμφωνίας αυτής νοούνται ως αναφορές σε υπηκόους των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.3. Σε κάθε συμφωνία που παρατίθεται στο παράρτημα 1, οι αναφορές σε αερομεταφορείς ή αεροπορικές εταιρείες του κράτους μέλους συμβαλλόμενου μέρους της συμφωνίας αυτής νοούνται ως αναφορές σε αερομεταφορείς ή αεροπορικές εταιρείες που έχει καθορίσει το συγκεκριμένο κράτος μέλος.ΑΡΘΡΟ 2Καθορισμός αερομεταφορέων, χορήγηση και ανάκληση αδειών1. Οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 του παρόντος άρθρου αντικαθιστούν τις σχετικές διατάξεις των άρθρων που περιέχουν αντίστοιχα τα στοιχεία (α) και (β) του παραρτήματος 2 σε ό,τι αφορά τον καθορισμό αερομεταφορέων από το αντίστοιχο κράτος μέλος, τις άδειες εκμετάλλευσης και τις άδειες τεχνικής φύσεως που χορηγεί το Νεπάλ και σε ό,τι αφορά την απόρριψη, την ανάκληση, την αναστολή ή τον περιορισμό των αδειών εκμετάλλευσης ή των αδειών τεχνικής φύσεως του αερομεταφορέα, αντίστοιχα.2. Οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 του παρόντος άρθρου αντικαθιστούν τις σχετικές διατάξεις των άρθρων που περιέχουν αντίστοιχα τα στοιχεία (α) και (β) του παραρτήματος 2 σε ό,τι αφορά τον καθορισμό αερομεταφορέα από το αντίστοιχο κράτος μέλος, τις άδειες εκμετάλλευσης και τις άδειες τεχνικής φύσεως που χορηγεί το Νεπάλ και σε ό,τι αφορά την απόρριψη, την ανάκληση, την αναστολή ή τον περιορισμό των αδειών εκμετάλλευσης ή των αδειών τεχνικής φύσεως του αερομεταφορέα, αντίστοιχα.3. Μετά τη γνωστοποίηση του καθορισμού αερομεταφορέα(έων), και την υποβολή αιτήσεων από τον(τους) καθορισμένο(ους) αερομεταφορέα(εις) για τη χορήγηση αδειών εκμετάλλευσης ή αδειών τεχνικής φύσεως, το εκάστοτε έτερο μέρος χορηγεί, με βάση τις παραγράφους 4 και 5, τις κατάλληλες άδειες εκμετάλλευσης και άδειες τεχνικής φύσεως με την ελάχιστη διαδικαστική καθυστέρηση, υπό τον όρο ότι:(α) όταν πρόκειται για αερομεταφορέα καθορισμένο από κράτος μέλος:i) ο αερομεταφορέας είναι εγκατεστημένος στο έδαφος του κράτους μέλους που τον έχει καθορίσει, με βάση τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και διαθέτει έγκυρη άδεια εκμετάλλευσης που έχει εκδοθεί από κράτος μέλος σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας· καιii) το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την έκδοση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα ασκεί και διατηρεί τον ουσιαστικό κανονιστικό έλεγχο του αερομεταφορέα και ότι στην πράξη καθορισμού προσδιορίζεται με σαφήνεια η αρμόδια αεροναυτική αρχή· καιiii) ο αερομεταφορέας τελεί υπό την κυριότητα είτε άμεσα είτε κατά πλειοψηφία συμμετοχής και τον πραγματικό έλεγχο κρατών μελών ή/και υπηκόων των κρατών μελών, ή/και άλλων κρατών αναφερόμενων στο Παράρτημα 3 ή/και υπηκόων αυτών των άλλων κρατών.(β) όταν πρόκειται για αερομεταφορέα καθορισμένο από το Νεπάλ:i) έχει την κύρια εγκατάστασή του στο Νεπάλ· καιii) το Νεπάλ ασκεί και διατηρεί τον ουσιαστικό κανονιστικό έλεγχο του αερομεταφορέα.4. Οιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να απορρίψει, να ανακαλέσει, να αναστείλει ή να περιορίσει τις άδειες εκμετάλλευσης ή τις άδειες τεχνικής φύσεως ενός αερομεταφορέα καθορισμένου από το άλλο μέρος συμβαλλόμενο, εφόσον:(α) όταν πρόκειται για αερομεταφορέα καθορισμένο από κράτος μέλος:i) ο αερομεταφορέας δεν είναι εγκατεστημένος στο έδαφος του κράτους μέλους που τον έχει καθορίσει, με βάση τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή δεν διαθέτει έγκυρη άδεια εκμετάλλευσης εκδοθείσα από κράτος μέλος σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας· ήii) το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για την έκδοση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα δεν ασκεί ή δεν διατηρεί τον ουσιαστικό κανονιστικό έλεγχο του αερομεταφορέα, ή εφόσον στην πράξη καθορισμού του αερομεταφορέα δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια η αρμόδια αεροναυτική αρχή· ήiii) ο αερομεταφορέας δεν τελεί υπό την κυριότητα είτε άμεσα είτε κατά πλειοψηφία συμμετοχής και τον πραγματικό έλεγχο κρατών μελών ή/και υπηκόων των κρατών μελών, ή/και άλλων κρατών αναφερόμενων στο Παράρτημα 3 ή/και υπηκόων αυτών των άλλων κρατών· ή(β) όταν πρόκειται για αερομεταφορέα καθορισμένο από το Νεπάλ:i) έχει την κύρια εγκατάστασή του στο Νεπάλ· ήii) το Νεπάλ δεν ασκεί τον ουσιαστικό κανονιστικό έλεγχο του αερομεταφορέα· ήiii) την κατά πλειοψηφία κυριότητα ή τον έλεγχο του αερομεταφορέα που έχει καθορίσει το Νεπάλ έχει τρίτη χώρα, η οποία δεν αποδέχεται ουσιαστικά τον προσδιορισμό κοινοτικών αερομεταφορέων εγκατεστημένων στην Κοινότητα.5. Το Νεπάλ, κατά την άσκηση του δικαιώματός του βάσει της παραγράφου 4, δεν εισάγει διακρίσεις μεταξύ των αερομεταφορέων των κρατών μελών για λόγους εθνικότητας.ΑΡΘΡΟ 3Ασφάλεια πτήσεων1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου συμπληρώνουν τις σχετικές διατάξεις των άρθρων που παρατίθενται στο παράρτημα 2 στοιχείο γ).2. Σε περίπτωση που κράτος μέλος έχει καθορίσει αερομεταφορέα, του οποίου τον κανονιστικό έλεγχο ασκεί και διατηρεί άλλο κράτος μέλος, τα δικαιώματα της Κυβέρνησης του Νεπάλ που απορρέουν από τις διατάξεις της συμφωνίας για την ασφάλεια πτήσεων μεταξύ του κράτους μέλους που έχει καθορίσει τον αερομεταφορέα και της Κυβέρνησης του Νεπάλ ισχύουν εξίσου σε ό,τι αφορά την έκδοση, την εφαρμογή ή τη διατήρηση των προτύπων ασφαλείας πτήσεων από αυτό το άλλο κράτος μέλος και σε ό,τι αφορά την άδεια εκμετάλλευσης του συγκεκριμένου αερομεταφορέα.ΑΡΘΡΟ 4Φορολόγηση αεροπορικών καυσίμων1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου συμπληρώνουν τις σχετικές διατάξεις των άρθρων που παρατίθενται στο παράρτημα 2 στοιχείο δ).2. Με την επιφύλαξη οιασδήποτε άλλης αντίθετης διάταξης, καμία διάταξη σε οιαδήποτε από τις συμφωνίες που παρατίθεται στο παράρτημα 2 σημείο δ) δεν θίγει την ευχέρεια ενός κράτους μέλους να επιβάλει, χωρίς την εισαγωγή διακρίσεων, φόρους, εισφορές, δασμούς, τέλη ή επιβαρύνσεις επί των καυσίμων με τα οποία εφοδιάζονται στην επικράτειά του στα αεροσκάφη καθορισμένου αερομεταφορέα του Νεπάλ, ο οποίος εκτελεί δρομολόγια μεταξύ ενός σημείου της επικράτειας του συγκεκριμένου κράτους μέλους και ενός άλλου σημείου της επικράτειας του ίδιου κράτους μέλους ή σημείου της επικράτειας άλλου κράτους μέλους.ΑΡΘΡΟ 5Ναύλοι μεταφοράς εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου συμπληρώνουν τις σχετικές διατάξεις των άρθρων που παρατίθενται στο παράρτημα 2 στοιχείο ε).2. Οι ναύλοι που επιβάλλει αερομεταφορέας(είς) καθορισμένος(οι) από την Κυβέρνηση του Νεπάλ βάσει συμφωνίας που παρατίθεται στο παράρτημα 1, η οποία περιέχει διάταξη περιλαμβανόμενη στο παράρτημα 2 στοιχείο ε), για αεροπορικές μεταφορές εξ ολοκλήρου εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, υπόκεινται στο ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο.ΑΡΘΡΟ 6Συμβατότητα με τους κανόνες ανταγωνισμού1. Με την επιφύλαξη οποιασδήποτε αντίθετης διάταξης, καμία διάταξη των συμφωνιών που αναγράφονται στο παράρτημα 1 (i) δεν ευνοεί την έγκριση συμφωνιών μεταξύ επιχειρήσεων, αποφάσεων ενώσεων επιχειρήσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών, οι οποίες παρακωλύουν, νοθεύουν ή περιορίζουν τον ανταγωνισμό· (ii) δεν ενισχύει τις επιπτώσεις τέτοιων συμφωνιών, αποφάσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών· ή (iii) δεν αναθέτει σε ιδιωτικούς οικονομικούς φορείς την αρμοδιότητα λήψης μέτρων, τα οποία παρακωλύουν, νοθεύουν ή περιορίζουν τον ανταγωνισμό.2. Δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των συμφωνιών του παραρτήματος 1 οι οποίες δεν συμβιβάζονται με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.ΑΡΘΡΟ 7Παραρτήματα της συμφωνίαςΤα παραρτήματα της παρούσας συμφωνίας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος αυτής.ΑΡΘΡΟ 8Αναθεώρηση ή τροποποίησηΤα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να αναθεωρήσουν ή να τροποποιήσουν την παρούσα συμφωνία με κοινή συναίνεση.ΑΡΘΡΟ 9Έναρξη ισχύος και προσωρινή εφαρμογή1. Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν αμοιβαία κοινοποιήσει εγγράφως την ολοκλήρωση των αντίστοιχων εσωτερικών τους διαδικασιών που απαιτούνται για την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να εφαρμόζουν προσωρινά την παρούσα συμφωνία από την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της ημερομηνίας, κατά την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη θα έχουν κοινοποιήσει αμοιβαία την ολοκλήρωση των αναγκαίων για τον σκοπό αυτό διαδικασιών.3. Οι συμφωνίες και άλλες ρυθμίσεις μεταξύ κρατών μελών και της Κυβέρνησης του Νεπάλ οι οποίες, κατά την ημερομηνία υπογραφής της παρούσας συμφωνίας, δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ισχύουν και δεν εφαρμόζονται προσωρινά, παρατίθενται στο παράρτημα 1 στοιχείο (β). Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται σε όλες τις εν λόγω συμφωνίες και ρυθμίσεις από την ημερομηνία έναρξης ισχύος ή προσωρινής εφαρμογής τους.ΑΡΘΡΟ 10Λύση1. Η λύση μιας συμφωνίας που παρατίθεται στο παράρτημα 1 συνεπάγεται ταυτόχρονη λήξη της ισχύος όλων των διατάξεων της παρούσας συμφωνίας που αφορούν τη συγκεκριμένη συμφωνία που παρατίθεται στο παράρτημα 1.2. Η λύση όλων των συμφωνιών που παρατίθενται στο Παράρτημα 1 συνεπάγεται ταυτόχρονη λήξη της ισχύος της παρούσας συμφωνίας.ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι προς τούτο, υπέγραψαν την παρούσα συμφωνία.Έγινε στις [....], την [...] ημέρα του [..., ...], εις διπλούν, στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, λετονική, λιθουανική, μαλτεζική, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική, φινλανδική και τη γλώσσα του Νεπάλ.ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΠΑΛ:Παράρτημα 1Κατάλογος των συμφωνιών που αναφέρονται στο άρθρο 1 της παρούσας συμφωνίας(α) Συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κυβέρνησης του Νεπάλ και κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας οι οποίες, κατά την ημερομηνία υπογραφής της παρούσας συμφωνίας, έχουν συναφθεί, υπογραφεί ή/και εφαρμόζονται προσωρινά- Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Αυστριακής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας που υπογράφηκε στο Κατμαντού στις 29 Οκτωβρίου 1997, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ-Αυστρίας"·- Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κυβέρνησης του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 18 Ιουνίου 1999, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ-Λουξεμβούργου"·- Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ του Βασίλειου των Κάτω Χωρών και της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας που υπογράφηκε στον αερολιμένα Schiphol στις 10 Ιουνίου 1998, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ - Κάτω Χωρών"·- Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας που υπογράφηκε στο Κατμαντού στις 3 Μαρτίου 1994, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ - Ηνωμένου Βασιλείου"·(β) Συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών και άλλες συμβατικές ρυθμίσεις που έχουν μονογραφηθεί ή υπογραφεί μεταξύ της Κυβέρνησης του Νεπάλ και κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οποίες, κατά την ημερομηνία υπογραφής της παρούσας συμφωνίας, δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ισχύουν ούτε εφαρμόζονται προσωρινά.- Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας και της Κυβέρνησης της Γαλλικής Δημοκρατίας που μονογραφήθηκε στο Κατμαντού στις 7 Ιουλίου1998, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ - Γαλλίας"·- Η συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας που μονογραφήθηκε και προσαρτήθηκε στο παράρτημα 3 του πρωτοκόλλου που υπογράφηκε στη Βόννη στις 26 Ιουλίου 2000, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ - Γερμανίας"·- Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Κυβέρνησης του Νεπάλ της Αυτού Μεγαλειότητας και της Κυβέρνησης της Ιταλικής Δημοκρατίας που μονογραφήθηκε στο Κατμαντού στις 8 Μαΐου 1992, καλούμενη στο εξής στο παράρτημα 2 "συμφωνία Νεπάλ - Ιταλίας"·Παράρτημα 2Κατάλογος των άρθρων των συμφωνιών που παρατίθενται στο παράρτημα 1 και αναφέρονται στα άρθρα 2 έως 6 της παρούσας συμφωνίας(α) Καθορισμός αερομεταφορέα από κράτος μέλος:- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ – Αυστρίας·- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ - Γαλλίας·- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ - Ιταλίας·- άρθρο 3 της συμφωνίας Νεπάλ - Λουξεμβούργου·- άρθρο 5 της συμφωνίας Νεπάλ – Κάτω Χωρών·- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ – Ηνωμένου Βασιλείου.(β) Απόρριψη, ανάκληση, αναστολή ή περιορισμός των αδειών εκμετάλλευσης ή των αδειών τεχνικής φύσεως:- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ – Αυστρίας·- άρθρο 5 της συμφωνίας Νεπάλ - Γαλλίας·- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ – Γερμανίας·- άρθρο 5 της συμφωνίας Νεπάλ - Ιταλίας·- άρθρο 4 της συμφωνίας Νεπάλ - Λουξεμβούργου·- άρθρο 6 της συμφωνίας Νεπάλ – Κάτω Χωρών·- άρθρο 5 της συμφωνίας Νεπάλ – Ηνωμένου Βασιλείου.(γ) Ασφάλεια πτήσεων:- άρθρο 8 της συμφωνίας Νεπάλ – Αυστρίας·- άρθρο 9 της συμφωνίας Νεπάλ - Γαλλίας·- άρθρο 14 της συμφωνίας Νεπάλ – Γερμανίας·- άρθρο 10 της συμφωνίας Νεπάλ - Ιταλίας·- άρθρο 6 της συμφωνίας Νεπάλ - Λουξεμβούργου·- άρθρο 10 της συμφωνίας Νεπάλ – Κάτω Χωρών·(δ) Φορολόγηση αεροπορικών καυσίμων:- άρθρο 9 της συμφωνίας Νεπάλ – Αυστρίας·- άρθρο 12 της συμφωνίας Νεπάλ - Γαλλίας·- άρθρο 7 της συμφωνίας Νεπάλ – Γερμανίας·- άρθρο 6 της συμφωνίας Νεπάλ - Ιταλίας·- άρθρο 8 της συμφωνίας Νεπάλ - Λουξεμβούργου·- άρθρο 13 της συμφωνίας Νεπάλ – Κάτω Χωρών·- άρθρο 8 της συμφωνίας Νεπάλ – Ηνωμένου Βασιλείου.(ε) Ναύλοι μεταφοράς εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας:- άρθρο 12 της συμφωνίας Νεπάλ – Αυστρίας·- άρθρο 14 της συμφωνίας Νεπάλ - Γαλλίας·- άρθρο 8 της συμφωνίας Νεπάλ - Ιταλίας·- άρθρο 10 της συμφωνίας Νεπάλ - Λουξεμβούργου·- άρθρο 8 της συμφωνίας Νεπάλ – Κάτω Χωρών·- άρθρο 7 της συμφωνίας Νεπάλ – Ηνωμένου Βασιλείου.Παράρτημα 3Κατάλογος άλλων χωρών που αναφέρονται στο άρθρο 2 της παρούσας συμφωνίας(α) Δημοκρατία της Ισλανδίας (βάσει της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο)·(β) Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν (βάσει της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο)·(γ) Βασίλειο της Νορβηγίας (βάσει της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο)·(δ) Ελβετική Συνομοσπονδία (βάσει της συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας). [1] Απόφαση 11323/03 του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 2003 (διαβαθμισμένο κείμενο).[2] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].[3] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].[4] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].[5] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].