type: wikipedia

text:
Cath a troideadh in aice le Sruighlea ag Allt a’ Bhonnaich idir arm Albanach faoi cheannas an Roibeard Brús agus arm Sasanach faoi cheannas an Rí Éadbhard II, sa bhliain 1314. Bhuaigh na hAlbanaigh, agus shocraigh Blàr Allt a' Bhonnaich Cogaí neamhspleáchas na hAlban a thosaigh go déanach sa 13ú haois.
 Toradh an chatha
 Bhí cumhacht Shasana chomh briste sin i ndiaidh an chatha nach bhféadfadh sé a thuilleadh fórsa armtha de mharcra agus de choisithe a sheoladh anall go hAlbain arís. Leis an mbua seo fuarthas saoirse iomlán, cé gur leanadh den choimhlint le Sasana in aimsir Éadbhaird, agus sa dara bliain de réimeas [Éadbhaird III], rinneadh síocháin le hAlbain, agus d'admhaigh rí Shasana go raibh Albain saor ó shin go brách ó aon tiarnas a bhí ag ríthe Shasana uirthi. Chun an tsíocháin seo a neartú, d’aontaigh Éadbhard gur cheart a dheirfiúr Ioanna a phósadh le Dáibhí, mac agus oidhre rí na hAlban.
 Sainchomharthaí an chatha
 Ag an am, bhí Éire, cuid mhór den Fhrainc, chomh maith le Sasana faoi thiarnas rí Shasana Éadbhard II.
 Roimh an gcath, ba iad an Ridire Tómas Randolph, a nia, an Tiarna Seumas Dúghlas, agus an Ridire Éadbhard Brus, a dheartháir, ina nginearáil is sinsearaí ag an Rí Roibeard Brús i gceannas an airm, agus faoina bhun. D’oibrigh sé leo ar feadh sé go seacht mbliana chun na caisleáin go léir sa ríocht a bhaint ó na Sasanaigh.
 Mar sin, roimh an gcath, bhí Caisleán Sruighlea anois ar an dhaingean Sasanach ba thábhachtaí in Albain. Nuair a chonaic agus a chuala uaisle Shasana an scéal, thacaigh siad leis an rí ionas go rachadh sé féin go hAlbain i gceann airm chomh líonmhar agus a d'fhéadfadh sé a thógáil. D'earcaíodh breis is 20,000 fear, Sasanaigh, Éireannaigh, Breatnaigh agus fiú Albanaigh a bhí fós in aghaidh Bruis, idir choisithe agus eile, agus mháirseáil an rí féin anonn go hAlbain ar thosach an tslua.
 Bhí a fhios ag gach aicme daoine sa Ghaeltacht agus sa Ghalltacht cad a mbeifí ag súil leis dá ligfí do rí Shasana an talamh a chur faoi smacht arís. Níl aon chuntas go raibh oiread Gael ariamh sa chath céanna ris na Gaill is a bhí lá Allt a' Bhonnaich.
 Dar leis an nGinearál Stiúbhart bhí na hocht ceann feadhna deug déag seo a leanas i láthair an lá sin: an Camshrònach, an Caimbeulach, am Frisealach, an Granndach, MacAoidh, MacCoinnich, MacCuaraidh, MacGillEathain, MacGriogair, MacPhàrlain, Mac a' Phearsain, Mac an Tòisich, am Mengiseach, an Robasdanach, an Rosach, an Rothach, an Sincleireach agus an Sutharlanach. De réir an ghinearál Christison maíonn na Domhnallaigh, na Gordánaigh, na Gunnaí agus na Siosalach go raibh a gclann i láthair freisin.
 Is léir go ndearna na Gaeil suas cuid mhaith d'arm na ríochta sna laethanta sin. D'ainneoin na gcruinnithe uile, thuaidh agus theas, ní bhfuair rí na hAlban níos mó ná idir 5,0000 agus 6,000 trúpaí le haghaidh an chatha. Mar sin féin, bhí sé seo beagán níos mó ná an ceathrú cuid d'fhórsa Shasana. Chomh maith le sin, bhí na Sasanaigh armtha i bhfad níos fearr freisin, agus bhí na boghdóirí Breatnacha san arm oilte go foirfe chun a gcuid eolais mhíleata féin a úsáid.
 Beartaíocht agus ullmhúchán
 Threoraigh Roibeard Brús an t-arm síos go dtí machaire in aice le Sruighlea ar a dtugtar an Páirc. Bí sé cóngarach don Pháirc sin agus ar thalamh ní b'ísle a raibh ar an arm Shasanach gabhail trí phortaigh agus sruthanna uisce. Mar sin bhí rogha láithreach ag na hAlbanaigh.
 Níorbh fhéidir leis na Sasanaigh Sruighlea a bhaint amach ón taobh thoir, áit a raibh an talamh ró-bhog, nó ón talamh ard ar an taobh thiar, áit a raibh coill dhlúth ann. Ina theannta sin, le linn a gcuid campála, leag na hAlbanaigh crainn ar chosáin foraoise agus thochail siad líon mór claiseanna sa talamh réidh; cheil siad na claiseanna le heorna agus féar.
 Shroich foirceann theas an airm bruach Allt a’ Bhonnaich agus luigh an t-arm ar gach taobh den bhóthar ársa Rómhánach a bhí ar cheann den dá bhealach a d’fhéadfadh marcra na Sasanach a úsáid. Lean líon mór seirbhíseach, buachaillí cairteacha, comhghuaillithe, srl., nach raibh armtha i gceart, agus fir le hairm, ach a tháinig ródhéanach le haghaidh oiliúna, an campa. D'ordaigh an Brúsach an dream sin uile dul de shiúl na gcos go gleann taobh thiar den chnoc, ar a dtugtar "Cnoc nan gillean" ón lá sin, atá soir ó thuaidh de bhunáit an airm.
 Roinneadh an t-arm ina dhiaidh sin mar: an fórsa bunaidh, faoi Thómas Randolph, níos faide ó thuaidh in aice le Dún Naomh Ninean; codanna faoi Sheamas Dúglas agus Éadbhaird Brús ar a dheis le taobh an bhóthair Rómhánach; agus an rannán faoi Roibeard Brús féin agus an marcra faoi Robert Keith, Iarla Marshal, mar chúltaca, níos doimhne sa choill.
 An chéad lá ar an bhlár catha
 Tráthnóna an 23 Meitheamh tháinig arm Shasana chucu. Shocraigh siad go mbeadh an fórsa bunaidh faoi Iarla Gloucester agus Iarla Hereford ag tabhairt aghaidh ar na hAlbanaigh feadh an bhóthair Rómhánach, agus san am gcéanna gur imigh 600 ridire faoin Ridire Robert Clifford agus an Ridire Henry Beaumont chun na nAlbanach a bhaint amach ón gcúl, mar a raibh súil ag na Sasanaigh go teitheadh an t-arm Albanach.
 Rinneadh an comhaontú seo sa bhliain 1328.
 Timpeall an Charghais, sa bhliain 1314, chuir Éadbhard Brús, deartháir Rí na hAlban, tús leis an léigear ar Chaisteal Sruighlea, a bhí faoi cheannas Sir Philip Mowbray. Nuair nárbh fhéidir le Éadbhard bua a fháil, shocraigh sé comhaontú le Mowbray - mura thagann aon fhaoiseamh roimh Oíche Fhéile Eoin 1314, bheadh air an caisleán a ghéilleadh d'Éadbhard.
 Ar an 23 agus an 24 Meitheamh 1314, troideadh Blàr Allt a' Bhonnaich idir fórsaí Éadbhard II Shasana agus Roibeard Brús, rí Alban in aice le cathair Sruighle. Bhí Caisleán Sruighle (Stirling sa Bhéarla) faoi léigear ag na hAlbanaigh agus tháinig rí Shasana aneas chun é a shaoradh.
 Cé go raibh arm na nAlbanach níos lú ná fórsaí Shasana bhí an lá leo agus b'éigean do Edward teitheadh lena anam.
 Áirítear an cath seo mar mhórócáid i stair na hAlban, mar cé gur lean an cogadh ar aghaidh ar feadh ceithre bliana déag eile, dhearbhaigh a bhua ag Allt a' Bhonnaich (Bannockburn sa Bhéarla) seasamh agus cumhacht Roibeard Brús mar rí na hAlban, Raibeart I na hAlban. Ghlac na Sasanaigh le neamhspleáchas na hAlban i 1328.
 Naisc sheachtracha
 Blàr Allt a' Bhonnaich, 1314, BBC Bitesize. https://www.bbc.co.uk/bitesize/topics/zxnvtrd/articles/zfm28xs
 Stair na hAlban
 Cathanna in Albain


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 9.11.2013
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 325/20
 Решение на Общия съд от 16 септември 2013 г. — Испания/Комисия
 (Дело T-3/07) (1)
 (Кохезионен фонд - Регламент (ЕО) No 1164/94 - Проекти за инфраструктури, свързани с околната среда, изпълнявани на територията на Андалусия (Испания) - Частична отмяна на финансовата помощ - Обществени поръчки за услуги и за строителство - Критерии за възлагане - Реклама - Допустимост на разходите - Определяне на финансовите корекции - Член З, параграф 2 от Приложение II към Регламент No 1164/94 - Пропорционалност)
 2013/C 325/32
 Език на производството: испански
 Страни
 Жалбоподател: Кралство Испания (представители: първоначално J. M. Rodríguez Cárcamo, впоследствие A. Rubio González, abogados del Estado)
 Ответник: Европейска комисия (представители: първоначално A. Steiblytė и L. Escobar Guerrero, agents, assistés de M. Canal Fontcuberta, avocat, впоследствие A. Steiblytė и S. Pardo Quintillán)
 Предмет
 Искане за отмяна на решение C(2006) 5103 на Комисията от 20 октомври 2006 г. за намаляване на помощта от Кохезионния фонд за пет проекта за инфраструктури, свързани с околната среда, изпълнявани на територията на Автономната област Андалусия (Испания)
 Диспозитив
 1.
 Отменя членове 2 — 6 от Решение C(2006) 5103 на Комисията от 20 октомври 2006 г. за намаляване на помощта от Кохезионния фонд за пет проекта за инфраструктури, свързани с околната среда, изпълнявани на територията на Автономната област Андалусия (Испания), в частта им, с която включват сума от 476 460 EUR като финансови корекции по проекти 2000.ES.16.C.PE.004, 2000.ES.16.C.PE.025, 2000.ES.16.C.PE.066 и 2000.ES.16.C.PE.0138.
 2.
 Отхвърля жалбата в останалата ѝ част.
 3.
 Кралство Испания и Европейската комисия понасят направените от тях съдебни разноски.
 (1) ОВ C 56, 10.3.2007 г.


text:
Hever Castle je zámok ležiaci v grófstve Kent, južne od mesta Sevenoaks v Anglicku.
 Dejiny
 Pôvodná pevnosť štvorcového pôdorysu so silnými múrmi a masívnou bránou s padacím mostom ponad vodnú priekopu pochádza z konca 13. storočí. O dvesto rokov neskôr bolo do vnútorného priestoru vybudované pohodlné obydlie v tudorovskom slohu. V 16. storočí v zámku žila v detstve rodina Anna Boleynová, druhá manželka Henricha VIII.. Zámok niekoľkokrát navštívil i samotný kráľ, ktorý nakoniec dal Annu popraviť pre údajnú neveru (v skutočnosti preto, že mu neporodila syna, následníka trónu). Zámok potom po rozvode venoval svojej štvrtej manželke, Anne Klévskej. Na začiatku 20. storočia kúpil zámok sir William Waldorf Astor, ktorý ho dal kompletne zreštaurovať.
 Iné projekty
 Externé odkazy
 Oficiálna stránka
 Hrady a zámky v Anglicku
 Stavby v Kente


text:
 4.4.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 148/32
 Caingean arna tabhairt an 15 Feabhra 2022 – Credit Suisse Group agus páirtithe eile v an Coimisiún
 (Cás T-84/22)
 (2022/C 148/52)
 Teanga an cháis: an Béarla
 Páirtithe
 Iarratasóirí: Credit Suisse Group AG (Zurich, an Eilvéis), Credit Suisse AG (Zurich), Credit Suisse Securities (Europe) Ltd (Londain, an Ríocht Aontaithe) (ionadaithe: R. Wesseling agus F. Brouwer, Dlíodóirí)
 Cosantóir: An Coimisiún Eorpach
 An t-ordú atá á lorg
 Iarrann na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta:
 —
 Cinneadh críochnaitheach C(2021) 8612 ón gCoimisiún an 2 Nollaig 2021 i gCás AT.40135 – FOREX (Sterling Lads) (an “Cinneadh”) a chur ar neamhní de bhun Airteagal 263 CFAE;
 —
 Mar mhalairt ar sin, Airteagal 1 den Chinneadh a neamhniú i bpáirt de bhun Airteagal 263 CFAE agus an fhíneáil a fhorchuirtear in Airteagal 2 den Chinneadh de bhun Airteagal 261 CFAE a laghdú;
 —
 I gcás ar bith, méid na fíneála a fhorchuirtear in Airteagal 2 den Chinneadh a laghdú de bhun Airteagal 261 CFAE;
 —
 A fhorordú, mar bheart eagrúcháin nós imeachta nó fiosrúcháin de bhun Airteagal 88(1) agus Airteagal 89(3)(d) nó 91(b) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta faoi seach, don Choimisiúin cinneadh maidir le socrú a ghlacadh;
 —
 a ordú don Choimisiún costais na nIarratasóirí a íoc nó, mar mhalairt air sin, sciar dá gcostais a íoc de bhun Airteagal 134 de na Rialacha Nós Imeachta.
 Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí
 Mar thaca leis an gcaingean, maíonn na hiarratasóirí cúig shaincheist dlí.
 1.
 An chéad saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún Airteagal 101 CFAE agus gur mhainnigh sé cúiseanna leordhóthanacha a thabhairt chun a chinneadh gur comhaontuithe agus/nó cleachtais chomhbheartaithe iad na Comhráite Malartaithe Faisnéise. Go sonrach,
 —
 theip ar an gCoimisiún an fhianaise is gá a thabhairt ar aird chun a shuíomh gurb ann don Chomhthuiscint Fholuiteach agus dá bhrí sin, gur comhaontú agus/nó cleachtas comhbheartaithe de réir bhrí Airteagal 101 CFAE atá sna Comhráite Malartaithe Faisnéise;
 —
 mar mhalairt ar sin, ní féidir leis an bhfianaise a bhfuil an Coimisiún ag brath uirthi an caighdeán dlíthiúil is gá a bhaint amach chun a chruthú gur comhaontú agus/nó cleachtas comhbheartaithe de réir bhrí Airteagal 101 CFAE iad na Comhráite Malartú Faisnéise.
 2.
 An dara saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún Airteagal 101 CFAE agus gur thug sé cúiseanna neamh-leordhóthanacha le cinneadh a dhéanamh go raibh sé mar chuspóir ag na Comhráite Malartaithe Faisnéise, a scartar ina n-aonar nó a chaitear leo mar chuid de shárú aonair agus leanúnach arna líomhain ina bhfuil iompar arna líomhain eile ann nach bhfuil CS faoidhliteanas i ndáil leis, srian a chur agus/nó saobhadh a dhéanamh ar an iomaíocht. Go sonrach,
 —
 mhainnigh an Coimisiún a dhualgas cruthúnais a urscaoileadh faoi Airteagal 101 CFAE go gcuireann na Comhráite Malartaithe Faisnéise srian ar an iomaíocht trí chuspóir.
 —
 rinne an Coimisiún earráid dlí trí chinneadh a dhéanamh go bhfuil míniú dlisteanach ar iompar agus éifeachtaí i bhfabhar na hiomaíochta neamhábhartha faoi Airteagal 101(1) CFAE.
 3.
 An tríú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún Airteagal 101 CFAE agus gur thug sé cúiseanna neamh-leordhóthanacha chun coincheap an tsáraithe aonair agus an tsáraithe leanúnaigh a chur i bhfeidhm. Go sonrach,
 —
 mhainnigh an Coimisiún a chruthú agus cúiseanna leordhóthanacha a thabhairt go raibh plean foriomlán ann ag tabhairt faoi chomhchuspóir a raibh sé beartaithe ag CS cur leis nó a raibh sé eolach air nó a d’fhéadfadh sé a thuar;
 —
 rinne an Coimisiún earráid dlí trí chinneadh a dhéanamh gur gné de shárú aonair agus leanúnach arna líomhain í an Chomhthuiscint Fholuiteach.
 4.
 An tríú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún Airteagal 23 de Rialachán 1/2003, na Treoirlínte maidir le Fíneálacha, prionsabail na comhréireachta agus na córa comhionainne agus an dualgas cúiseanna a thabhairt. Go sonrach,
 —
 ghlac an Coimisiún le hionadú luach díolacháin a dhéanann áibhéil go suntasach agus go treallach ar luach díolacháin CS agus dá bhrí sin ar thábhacht eacnamaíoch an tsáraithe arna líomhain, ag tréigean an choincheapa “luach díolachán” sna Treoirlínte Fíneála;
 —
 tá an laghdú arna dheonú do CS le haghaidh imthosca maolaitheacha íseal go díréireach agus ní chuirtear imthosca maolaitheacha eile san áireamh;
 —
 déanann an fhíneáil arna fhorchur ar CS áibhéil ar a thromchúisí atá an sárú arna líomhain go suntasach;
 —
 sáraíonn an fhíneáil arna fhorchur ar CS prionsabal na córa comhionainne;
 —
 mhainnigh an Coimisiún cúiseanna leordhóthanacha a thabhairt ionas go mbeadh an Chúirt in ann measúnú a dhéanamh ar chomhréireacht ríomh fhíneáil CS i gcomparáid le ríomh na bpáirtithe páirtithe a tháinig ar shocrú.
 5.
 An cúigiú saincheist dlí lena n-éilítear gur sháraigh an Coimisiún prionsabal an dea-riaracháin agus gur sháraigh sé ceart cosanta CS trí mhainneachtain imscrúdú dúthrachtach neamhchlaonta a dhéanamh.


text:
Henri Fantin-Latour (twieled fl-14 ta' Jannar 1836 – miet fil-25 ta' Awwissu 1904) kien pittur u litografu Franċiż magħruf l-iktar għall-pitturi tal-fjuri u għar-ritratt fi gruppi ta' artisti u ta' kittieba Pariġini.
 Bijografija
 Huwa twieled bħala Ignace Henri Jean Théodore Fantin-Latour f'Grenoble, Isère. Bħala żagħżugħ, huwa ngħata lezzjonijiet tat-tpinġija mingħand missieru li kien artist. Fl-1850 beda jattendi l-Ecole de Dessin, fejn studja ma' Lecoq de Boisbaudran. Wara li studja fl-École des Beaux-Arts f'Pariġi mill-1854, huwa qatta' ħafna mill-ħin tiegħu jikkopja x-xogħlijiet tal-pitturi l-kbar antiki fil-Mużew ta' Louvre. Għalkemm Fantin-Latour għen lil diversi artisti żagħżagħ li mbagħad saru assoċjati mal-Impressjoniżmu, inkluż Whistler u Manet, ix-xogħol ta' Fantin baqa' bi stil konservattiv.
 Whistler ġibed l-attenzjoni fuq ix-xogħol ta' Fantin fl-Ingilterra, fejn il-pitturi tiegħu tan-natura mejta tant inħatfu li saħansitra "prattikament lanqas kien hemm traċċi tagħhom fi Franza matul ħajtu". Minbarra l-pitturi realistiċi tiegħu, Fantin-Latour ħoloq litografiji immaġinattivi ispirati mill-mużika ta' wħud mill-kompożituri klassiċi l-kbar. Fl-1876, Fantin-Latour attenda spettaklu taċ-ċiklu ta' Ring f'Bayreuth, il-Ġermanja, li ħass li tassew misslu qalbu. Iktar 'il quddiem huwa ppubblika litografiji ispirati minn Richard Wagner f'La revue wagnérienne, li komplew jissodaw ir-reputazzjoni tiegħu fost l-avant-guarde ta' Pariġi bħala pittur antinaturalista.
 Fl-1875, Henri Fantin-Latour iżżewweġ lill-pittriċi Victoria Dubourg, u mbagħad qatta' s-sjuf tiegħu fil-proprjetà tal-villeġġatura tal-familja ta' martu f'Buré, Orne fil-parti t'isfel tan-Normandija, fejn miet fil-25 ta' Awwissu 1904.
 Huwa ġie midfun fiċ-Ċimiterju ta' Montparnasse, Pariġi, Franza.
 Legat
 Marcel Proust isemmi x-xogħol ta' Fantin-Latour f'In Search of Lost Time:"Bosta idejn ta' tfajliet żgħażagħ ma jkunx kapaċi jagħmlu dak li qed nara jien hemmhekk", qal il-Prinċep, hu u jipponta lejn il-pitturi mhux kompluti bl-akkwarelli tas-Sinjura de Villeparisis. U staqsiha jekk kinitx rat il-pittura tal-fjuri ta' Fantin-Latour li kienet għadha kemm tpoġġiet għall-wiri. (The Guermantes Way)L-ewwel wirja ewlenija f'gallerija tar-Renju Unit f'40 sena saret fil-Mużew ta' Bowes f'April 2011. Il-Musée du Luxembourg ippreżenta wirja retrospettiva tax-xogħol tiegħu fl-2016-2017 intitolata "À fleur de peau".
 Il-pittura Bukkett Ward intużat għall-album ta' New Order Power, Corruption & Lies ta' Peter Saville fl-1983.
 Kollezzjonijiet pubbliċi bix-xogħlijiet ta' Fantin-Latour
 Il-Gallerija tal-Arti ta' Aberdeen, l-Iskozja
 Il-Mużew tal-Arti ta' Armand Hammer, California, l-Istati Uniti
 Il-Gallerija tal-Arti ta' New South Wales, Sydney, l-Awstralja
 Il-Gallerija tal-Arti tal-Università ta' Rochester, il-Belt ta' New York, l-Istati Uniti
 L-Istitut tal-Arti ta' Chicago, l-Istati Uniti
 Il-Gallerija ta' Arthur Ross, l-Università ta' Pennsylvania, l-Istati Uniti
 Il-Mużew ta' Ashmolean, l-Università ta' Oxford, ir-Renju Unit
 Il-Mużewijiet u l-Gallerija tal-Arti ta' Birmingham, ir-Renju Unit
 Il-Mużew ta' Bowes, il-Kontea ta' Durham, ir-Renju Unit
 Il-British Museum, Londra, ir-Renju Unit
 Il-Mużew tal-Arti ta' Carnegie, Pittsburgh, Pennsylvania, l-Istati Uniti
 L-Istitut tal-Arti ta' Clark, Williamstown, Massachusetts, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Arti ta' Cleveland, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Arti ta' Dallas, l-Istati Uniti
 L-Istitut tal-Arti ta' Detroit, l-Istati Uniti
 Il-Gallerija u l-Ġonna ta' Dixon, Tennessee, l-Istati Uniti
 Il-Mużewijiet tal-Belle Arti ta' San Francisco, l-Istati Uniti
 Il-Mużew ta' Fitzwilliam, l-Università ta' Cambridge, ir-Renju Unit
 Il-Mużew tal-Fondazzjoni Bemberg, Toulouse, Franza
 Il-Fondazzjoni E.G. Bührle, Zürich, l-Iżvizzera
 Il-Mużew ta' Hammer, Los Angeles, l-Istati Uniti
 Il-Mużewijiet tal-Arti tal-Università ta' Harvard, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Hermitage, San Pietruburgu, ir-Russja
 Il-Mużew tal-Arti ta' Honolulu, Hawaii, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Arti tal-Università ta' Indiana, l-Istati Uniti
 Il-Mużew ta' J. Paul Getty, Los Angeles, l-Istati Uniti
 Il-Mużew ta' Kröller-Müller, Otterlo, in-Netherlands
 Il-Gallerija tal-Arti ta' Lady Lever, Bebington, ir-Renju Unit
 La Piscine, Roubaix, Franza
 Il-Mużew tal-Arti tal-Kontea ta' Los Angeles, l-Istati Uniti
 Il-Gallerija tal-Arti ta' MacKenzie, Regina, Saskatchewan, il-Kanada
 Il-Mużew tal-Arti tal-Belt ta' Manchester, ir-Renju Unit
 Il-Mużew tal-Arti Metropolitana (MoMA), il-Belt ta' New York, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Montreal, il-Kanada
 Il-Mużew ta' Grenoble, Franza
 Il-Mużew tal-Arti Moderna, Pariġi, Franza
 Il-Mużew ta' Picardie, Amiens, Franza
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Bordeaux, Franza
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Lyon, Franza
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Pau, Franza
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Reims, Franza
 Il-Mużew ta' Geelvinck, Amsterdam, in-Netherlands
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Rouen, Franza
 Il-Mużew ta' Orsay, Pariġi, Franza
 Il-Mużew ta' Louvre, Pariġi, Franza
 Il-Mużew tal-Ursolini, Mâcon, Franza
 Il-Mużew Nazzjonali tal-Belle Arti ta' Buenos Aires, l-Arġentina
 Il-Mużew ta' Calouste Gulbenkian, Liżbona, il-Portugall
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Boston, l-Istati Uniti
 Il-Gallerija Nazzjonali ta' Washington D.C., l-Istati Uniti
 Il-Gallerija Nazzjonali tal-Kanada, Ottawa, il-Kanada
 Il-Gallerija Nazzjonali ta' Londra, ir-Renju Unit
 Il-Mużew Nazzjonali ta' Wales, Cardiff, ir-Renju Unit
 Il-Mużew tal-Arti ta' Nelson-Atkins, il-Belt ta' Kansas, Missouri, l-Istati Uniti
 Il-Mużew ta' Norton Simon, Pasadena, California, l-Istati Uniti
 Iċ-Ċentru tal-Arti tal-Ħabs l-Antik, Albany, Texas, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Arti ta' Philadelphia, l-Istati Uniti
 Ir-Rijksmuseum, Amsterdam, in-Netherlands
 Il-Mużew tal-Arti ta' Saint Louis, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Arti ta' San Diego, l-Istati Uniti
 Il-Mużew tal-Arti ta' Smart, l-Università ta' Chicago, l-Istati Uniti
 Tate Gallery, Londra, ir-Renju Unit
 Il-Mużew ta' Thyssen-Bornemisza, Madrid, Spanja
 Il-Mużew tal-Arti ta' Toledo, Ohio, l-Istati Uniti
 Il-Kollezzjonijiet tal-Università ta' Liège, il-Belġju
 Il-Mużew tal-Arti tal-Università ta' Michigan, l-Istati Uniti
 Il-Mużew ta' Van Gogh, Amsterdam, in-Netherlands
 Victoria and Albert Museum, Londra, ir-Renju Unit
 Il-Mużew tal-Belle Arti ta' Virginia, l-Istati Uniti
 L-Atenew ta' Wadsworth, Hartford, l-Istati Uniti
 Il-Gallerija tal-Arti ta' Winnipeg, l-Istati Uniti
 Biblijografija
 Gibson, Frank F., The art of Henri Fantin-Latour, his life and work, London, Drane's ltd., 1924.
 Lucie-Smith, Edward, Henri Fantin-Latour, New York, Rizzoli, 1977.
 Referenzi
 Pitturi Franċiżi
 Twieldu fl-1836
 Mietu fl-1904


text:
Az 1988-as Australian Open női versenyét a német Steffi Graf nyerte az amerikai Chris Evert előtt.
 Kiemeltek
 <ol start="1">
 Steffi Graf (Bajnok)
 Martina Navratilova (Elődöntős)
 Chris Evert (Döntős)
 Pam Shriver (Negyedik kör)
 Hana Mandlíková (Negyeddöntős)
 Helena Suková (Negyeddöntős)
 Zina Garrison (Második kör)
 Claudia Kohde-Kilsch (Elődöntős)
 Lori McNeil (Negyedik kör)
 Barbara Potter (Negyedik kör)
 Sylvia Hanika (Negyedik kör)
 -
 Catarina Lindqvist (Negyedik kör)
 Dianne Balestrat (Első kör)
 -
 Elizabeth Smylie (Első kör)
 Főtábla
 Q = Kvalifikációból felkerült
 WC = Szabadkártyás
 LL = Szerencsés vesztes
 r = feladta
 w/o = visszalépett
 Döntők
 Felső ág
 Alsó ág
 Külső hivatkozások
 Eredmények az ITFtennis.com honlapon
 N1


type: other

text:
Skat.dk: Periodisering – ekstraordinær genoptagelse - reaktionsfrist
 03 May 2018 13:12
 09 Mar 2018 10:53
 SKM2018.203.HR
 Maskeret udlodning, retserhvervelse, ekstraordinær, genoptagelse, hovedaktionær, ejerlejlighed, reaktionsfrist, direkte, følge
 Skatteyderne bestred, at han skulle beskattes af maskeret udlodning, og gjorde i stævningen for byretten i øvrigt gældende, at beskatningen i givet fald skulle være sket i det forudgående indkomstår, indkomståret 2005. Under skriftvekslingen nedlagde Skatteministeriet i duplikken subsidiært påstand om beskatning i indkomståret 2005.
 For Højesteret drejede sagen sig alene om, hvorvidt betingelserne for at gennemføre den ændrede ansættelse, jf. skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2 og stk. 2, var opfyldt.
 Højesteret fastslog, at byrettens forhøjelse af skatteansættelsen for 2005 måtte anses for en direkte følge af nedsættelsen af ansættelsen for 2006 og dermed omfattet af § 27, stk. 1, nr. 2. Højesteret afviste i den forbindelse, at der i ordlyden af bestemmelsen eller i dennes motiver var holdepunkter for at forstå bestemmelsen således, at forhøjelsen af en ansættelse for et indkomstår ikke kan ske ved den samme afgørelse som den nedsættelse for et andet indkomstår, som forhøjelsen er en direkte følge af.
 Højesteret fastslog endvidere, at fristen i § 27, stk. 2, var overholdt, idet den begyndte at løbe fra byrettens dom.
 Landsrettens dom blev derfor stadfæstet
 Skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1. nr. 2
 Den Juridiske Vejledning 2018-1, A.A.8.2.2.1.4
 Den Juridiske Vejledning 2018-1 A.A.8.2.2.1.2.2
 Thomas Rørdam, Lene Pagter Kristensen, Michael Rekling, Jan Schans Christensen og Anne Louise Bormann.
 I tidligere instanser er afsagt dom af Københavns Byret den 4. maj 2016 (SKM2016.513.BR) og af Østre Landsrets 2. afdeling den 17. februar 2017 (SKM2017.230.ØLR).
 Parterne har gentaget deres påstande for landsretten.
 A har for Højesteret principalt anført, at betingelsen i skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, for at ændre hans skatteansættelse for 2005 ikke var opfyldt. Til støtte herfor har han anført navnlig, at for at kunne gennemføre en ændring af skatteansættelsen for indkomståret 2005 som en direkte følge af skatteansættelsen for indkomståret 2006, skal der være gennemført en reel ændring af skatteansættelsen for indkomståret 2006 forud for gennemførelsen af følgeændringen. Skatteministeriet agerede ved sin nedlæggelse af en subsidiær påstand om ændring af skatteansættelsen for 2005 som ligningsmyndighed, og på det tidspunkt forelå der ikke en ændret ansættelse af A’s skatteansættelse for 2006, hvoraf Skatteministeriets påstand om ændring for 2005 kunne følge. En sådan ændring af skatteansættelsen for 2006 blev først gennemført ved Københavns Byrets dom, hvorfor en følgeændring af skatteansættelsen for indkomståret 2005 i henhold til skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, ikke kunne gennemføres forud for eller samtidig med Københavns Byrets afsigelse af dom i sagen.
 SKAT kunne i forlængelse af byrettens dom vedrørende indkomståret 2006 have varslet og foretaget en ændring af A’s skatteansættelse for indkomståret 2005. Ved en sådan genoptagelse ville sagsbehandlingen være undergivet sagsbehandlingsreglerne i skatteforvaltningsloven, forvaltningsloven samt de forvaltningsretlige grundsætninger, der regulerer skattemyndighedernes myndighedsudøvelse, og han ville have haft adgang til at påklage ændringen af skatteansættelsen til de administrative klageinstanser.
 Hvis Højesteret finder, at betingelsen i skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, er opfyldt, har A subsidiært gentaget sine anbringender for byret og landsret om, at tidsfristen på 6 måneder i skatteforvaltningslovens § 27, stk. 2, 1. pkt., ikke er overholdt, idet fristen skal regnes fra Skatteministeriets kundskab om hans anbringende om periodisering til indkomståret 2005. Skatteministeriet fik kundskab hertil ved modtagelse af stævningen under sagen ved byretten i april 2015.
 Skatteministeriet har anført navnlig, at byrettens dom medførte beskatning af A i 2005, hvilket er en direkte følge af, at byretten fastslog, at SKAT og Landsskatterettens periodisering til 2006 var urigtig. 2005-ansættelsen (forhøjelsen) er dermed en direkte følge af ansættelsen (nedsættelsen) vedrørende indkomståret 2006, hvorfor betingelsen for ekstraordinær genoptagelse i skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, er opfyldt, da det er ubestridt, at konsekvensansættelsen ikke var fristmæssigt forældet på tidspunktet, hvor den primære ansættelse var blevet foretaget.
 En skattemæssig ansættelse kan foreligge ved en årsopgørelse, en afgørelse fra SKAT, en afgørelse fra en klageinstans eller en dom. Nedlæggelse af påstand under en retssag udgør ikke en ansættelse. Ansættelsesændringen for indkomståret 2006 skete dermed først ved byrettens dom.
 6 måneders-fristen i skatteforvaltningslovens § 27, stk. 2, er endvidere overholdt, da det følger af bestemmelsens ordlyd, at kundskabstidspunktet i forhold til konsekvensændringer i medfør af skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, er det tidspunkt, hvor den oprindelige ansættelse tilsidesættes. 6 måneders-fristen løber derfor fra byretsdommens afsigelse den 4. maj 2016.
 SKAT forhøjede den 14. juli 2010 A’s skattepligtige indkomst for indkomståret 2006 med 2.615.028 kr. Begrundelsen for forhøjelsen var bl.a., at et selskab, hvor han var hovedanpartshaver, havde solgt en ejerlejlighed til ham og hans daværende ægtefælle, at salget efter SKATs opfattelse var sket til underpris, og at der derfor var tale om maskeret udlodning. A indbragte afgørelsen for Landsskatteretten, som i sin afgørelse af 12. februar 2015 tiltrådte, at der var sket maskeret udlodning ved salget af ejerlejligheden, og at indkomsten for 2006 skulle forhøjes, dog kun med 772.000 kr. A indbragte ved stævning af 30. april 2015 Landsskatterettens afgørelse for byretten med påstand om nedsættelse af skatteansættelsen for 2006, idet han gjorde gældende, at overdragelsen var sket til markedspris, og at ejendomshandlen var endelig i 2005. Skatteministeriet påstod under sagen principalt frifindelse og nedlagde ved processkrift af 11. december 2015 en subsidiær påstand om, at A’s skatteansættelse for 2005 skulle forhøjes med 772.000 kr.
 Byretten gav ved dom af 4. maj 2016 Skatteministeriet medhold i, at overdragelsen var sket til underpris, og at der skulle ske beskatning af maskeret udlodning, men byretten fandt, at beskatningen skulle ske i indkomståret 2005 i stedet for 2006. Ved dommen blev A’s skatteansættelse for 2006 derfor nedsat med 772.000 kr. i overensstemmelse med hans principale påstand, og Skatteministeriets subsidiære påstand blev taget til følge, således at A’s skatteansættelse for 2005 blev forhøjet med samme beløb.
 For Højesteret angår sagen alene, om betingelserne i skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, og stk. 2, for at ændre A’s skatteansættelse for 2005 er opfyldt.
 Efter skatteforvaltningslovens § 27, stk. 1, nr. 2, kan en ansættelse af indkomstskat ændres uanset fristerne i skatteforvaltningslovens § 26, hvis ansættelsen er en direkte følge af en ansættelse vedrørende den skattepligtige for et andet indkomstår.
 Det følger af byrettens dom, at SKATs forhøjelse af ansættelsen for 2006 som følge af maskeret udlodning alene blev tilsidesat, fordi den maskerede udlodning skulle have været henført til indkomståret 2005. Det er ubestridt, at den almindelige ansættelsesfrist efter skatteforvaltningslovens § 26 for indkomståret 2005 ikke var udløbet, da SKAT forhøjede skatteansættelsen for 2006. Byrettens forhøjelse af skatteansættelsen for 2005 må derfor anses for en direkte følge af nedsættelsen af ansættelsen for 2006 som omfattet af § 27, stk. 1, nr. 2, jf. herved Højesterets dom af 15. august 2011 (UfR 2011.3105, (SKM2011.533.HR). Højesteret finder, at der ikke i ordlyden af § 27, stk. 1, nr. 2, eller dens forarbejder er holdepunkter for at forstå bestemmelsen således, at forhøjelsen af en ansættelse for et indkomstår ikke kan ske ved den samme afgørelse som den nedsættelse for et andet indkomstår, som forhøjelsen er en direkte følge af.
 Højesteret finder på denne baggrund, at betingelserne i § 27, stk. 1, nr. 2, for at ændre A’s skatteansættelse for 2005 var opfyldt.
 Efter skatteforvaltningslovens § 27, stk. 2, skal en ændret ansættelse efter § 27, stk. 1, varsles af told- og skatteforvaltningen senest 6 måneder efter, at told- og skatteforvaltningen er kommet til kundskab om det forhold, der begrunder fravigelsen af fristerne i § 26. I det foreliggende tilfælde er fravigelsen af fristerne i § 26 som anført ovenfor begrundet i, at den ændrede ansættelse for 2005 er en direkte følge af den ændrede ansættelse for 2006, som skete ved byrettens dom af 4. maj 2016. Højesteret finder, at § 27, stk. 2, efter sin ordlyd må forstås således, at det forhold, der i dette tilfælde skal være kommet told- og skatteforvaltningen til kundskab for, at fristen begynder at løbe, er den ændrede ansættelse for 2006. Højesteret tiltræder derfor, at fristen skal regnes fra byrettens dom, således at fristen er overholdt.
 Højesteret stadfæster landsrettens dom.