text:
Zasiłek po pracy za granicą - Adwokat Dagmara Jagodzińska
 Czynniki wpływające na to, iż coraz więcej Polaków decyduje się na powrót do kraju posiadają zróżnicowany charakter. Czasem rozstrzygające są przesłanki emocjonalne, czasem zupełnie praktyczne. Niektórzy decydują się na ten krok dopiero wówczas, gdy mają w kraju zagwarantowane zatrudnienie, inni podejmują decyzję o powrocie do kraju pod wpływem chwili, nie mając jakkolwiek sprecyzowanych planów na przyszłość w Polsce. Spora część emigrantów pozbawiona jest jednak wyboru. W obliczu wypowiedzenia umowy o pracę przez zagranicznego pracodawcę zmuszeni są powrócić do kraju, by poszukiwać nowego źródła zarobkowania.
 Należy jednak pamiętać, iż jeśli Polak, który po okresie pracy, w którymś z państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii, powraca do Polski lecz nie może znaleźć zatrudnienia w kraju, a jednocześnie także nie uzyska prawa do transferu zasiłku zagranicznego – może ubiegać się o prawo do świadczenia dla bezrobotnych w Polsce. Rozwiązanie to oparte jest na zasadzie sumowania okresów ubezpieczenia i zatrudnienia w obu krajach członkowskich. Z wnioskiem o przyznanie zasiłku w kraju, wystąpić można także bezpośrednio tj. bez uprzedniego wszczynania postępowania w sprawie o transfer zasiłku zagranicznego.
 W celu bardziej przystępnego przedstawienia tytułowego zagadnienia prawnego dalsze rozważania odnosić będziemy do sytuacji pracowniczej pracowników pochodzących z Polski. Należy jednak pamiętać, iż analogiczne zasady przyznawania świadczeń dla bezrobotnych, obowiązują także w innych państwach członkowskich wyżej wymienionych wspólnot.
 Ogólna zasada postępowania w przedmiocie przyznawania zasiłku dla osób powracających z pracy za granicą, wyrażona została w art. 61 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004. Artykuł ten stanowi, iż bezrobotny ubiegający się o świadczenia z tytułu bezrobocia ma prawo do uwzględnienia, w niezbędnym zakresie, okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek przebytych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, pozostałych państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii, pod warunkiem spełnienia ostatniego okresu ubezpieczenia na terytorium tego państwa, w którym ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych.
 Innymi słowy, Polak który wyjeżdża z kraju i podejmuje pracę w innym państwie np.: Irlandii, a następnie traci opisane zatrudnienie – o przyznanie mu świadczenia z tytułu bezrobocia winien starać się na terytorium kraju ostatniego miejsca zatrudnienia (tj. w Irlandii).
 Wyjątek od powyższej zasady wprowadza art. 65 ust. 5 pkt a) stanowiąc, iż bezrobotny, który w okresie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, zamieszkiwał w innym państwie członkowskim niż państwo wykonywania pracy oraz pozostawał w dyspozycji urzędu pracy państwa zamieszkania – korzystać może ze świadczeń oferowanych bezrobotnym, zgodnie z ustawodawstwem państwa zamieszkania (przy przyjęciu fikcji prawnej, iż ostatni okres pracy został zrealizowany właśnie w tym państwie). Przedstawiony wyjątek, dotyczy więc tego rodzaju sytuacji, gdy bezrobotny wykonując pracę na terytorium innego państwa członkowskiego UE/EOG lub Szwajcarii, w rzeczywistości zamieszkuje w tym okresie na terenie Polski. Do przyznania zasiłku takiemu bezrobotnemu stosować należy polskie przepisy prawa.
 Warto zwrócić w tym miejscu uwagę, na dość mylące określenie „stałego miejsca zamieszkania”. Sformułowanie to, w potocznym rozumieniu utożsamiane jest często z miejscem, w którym faktycznie przebywamy. Nic bardziej mylnego.
 Przytoczone regulacje Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 nakazują bowiem rozumieć pod pojęciem „miejsca zamieszkania”, tego rodzaju miejsce (państwo), z którym pracownik pozostaje najbardziej związany, bez względu na to czy przebywa w nim na co dzień w sposób stały. Chodzi tu o tzw. „ośrodek życia” byłego pracownika tj. miejsce w którym posiadał on w okresie wykonywania pracy swoje lokum mieszkalne (na własność lub pod innym tytułem prawnym), do którego przylatywał z dużą częstotliwością, gdzie gromadził on swoje oszczędności lub przesyłał zarobione za granicą środki, pozostałej w tym miejscu rodzinie. Samo tylko obywatelstwo polskie osoby, posiadającej swój faktyczny ośrodek życia za granicą – nie wystarczy dla przyjęcia, iż bezrobotny posiada swoje „miejsce zamieszkania” w Polsce, a przez to także nie będzie stanowiło podstawy wystarczającej dla zastosowania polskiego porządku prawnego w sprawie o przyznanie mu prawa do zasiłku.
 Zasady przyznawania prawa do zasiłku w Polsce, po okresie pracy za granicą:
 Tymczasem zgodnie z polskim porządkiem prawnym, prawo do zasiłku dla osoby powracającej po pracy za granicą przysługiwało będzie osobie bezrobotnej, która spełnia łącznie następujące warunki:
 – zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy (dalej jako p.u.p.);
 – nie ma dla niej propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz:
 – w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni była zatrudniony za granicą (lub był pracownikiem przygranicznym) i przybyła do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant . Łączny okres 365 dni stanowi suma wszystkich dni, w których osoba ta była zatrudniona, bez konieczności wykazania ciągłości zatrudnienia.
 Pan Arkadiusz zarejestrował się w p.u.p. w dniu 20 listopada 2014r. Wcześniej przebywał i pracował za granicą, na terenie Portugalii. Wykazane zostało, iż Pan Arkadiusz pracował w Portugalii od 1 czerwca 2013r.do 20 listopada 2013r.; od 13 stycznia 2014r. do 21 maja 2014r. oraz od 4 lipca 2014r. do 15 listopada 2014r.
 Z przedstawionych danych wynika, iż Pan Arkadiusz spełnił powyższe wymóg, bowiem wykazał, iż w 18 miesiącach przed zarejestrowaniem się w p.u.p., był zatrudniony przez 14 miesięcy i 8 dni pomimo, iż nie był zatrudniony w sposób ciągły.
 Na tle omawianego tematu pojawiają się istotne zagadnienia dotyczące osoby starającej się o prawo do zasiłku po powrocie z pracy za granicą. Mowa tu o enigmatycznych pojęciach tzw. „pracownika przygranicznego” oraz „pracownika powracającego do kraju”. Przyjrzyjmy się więc bliżej obu pojęciom.
 Zasiłek dla pracowników przygranicznych:
 Pracownikiem przygranicznym była taka osoba, która zamieszkując na terenie jednego państwa członkowskiego, pracowała na terenie innego państwa członkowskiego. Warunkiem koniecznym dla zastosowania opisanej wyżej definicji pozostaje jednak to, aby osoba ta przynajmniej raz w tygodniu powracała na teren państwa, w którym mieszka (przykładowo – osoba mieszkająca na stałe Polsce, przez 4 dni w tygodniu zarobkowała na terytorium Niemiec, na okres pozostałych trzech dni powracała jednak do Polski).
 W przypadku utraty pracy przez pracownika przygranicznego, przed przyznaniem mu świadczeń należnych osobom bezrobotnym, wojewódzki urząd pracy dokona wnikliwej analizy twierdzeń dotyczących regularnych powrotów do kraju. Warto więc podejść do zgłaszanych w tym przedmiocie informacji w sposób precyzyjny. O ile bowiem prawdopodobnym dla pracowników Urzędu bez konieczności przytaczania dodatkowych dowodów w sprawie, pozostawać będzie fakt, iż pracownik zatrudniony w Niemczech, Czechach lub innych Państwach ościennych, powracał do Polski co najmniej raz w tygodniu – o tyle twierdzenia, iż utrzymywał on tę samą częstotliwość pracując np. w Portugalii czy Finlandii zobligują pracownika do wykazania prawdziwości swych twierdzeń poprzez dołączenie stosownej dokumentacji podróży lub złożenie niezbędnych oświadczeń. Oświadczenie służące za dowód w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Urząd Pracy składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej.
 Zasiłek dla pracownika powracającego do kraju:
 Pozostałe osoby (nie sklasyfikowane jako pracownicy przygraniczni) zarobkujące uprzednio poza granicami państwa, a następnie powracające do kraju i wnioskujące o przyznanie świadczeń dla osoby bezrobotnej zaliczane są do kategorii „pracowników powracających”. Prawo do zasiłku dla tych bezrobotnych, ustalane jest w oparciu o przepisy polskiego ustawodawstwa, z zaliczeniem okresów pracy za granicą oraz uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 11 rozporządzenia 987/2009, a pozwalających ustalić, czy osobę tę można uznać za powracającą do swojego „stałego miejsca zamieszkania” (o czym była już mowa powyżej).
 W praktyce, za „pracownika powracającego” do Polski zostanie, więc uznana osoba, która pracując uprzednio za granicą posiadała w Polsce nieprzerwanie swój „ośrodek życia”. Ustalenie stałego miejsca zamieszkania danej osoby następuje poprzez złożenie przez nią stosownego oświadczenia. Oświadczenie to posiada charakter obligatoryjny, a jego niewypełnienie bądź niekompletne uzupełnienie skutkowało będzie wezwaniem bezrobotnego do uzupełnienia braków oświadczenia, co przedłuży odpowiednio termin rozpoznania sprawy.
 Analizując treść oświadczenia powiatowy urząd pracy bierze pod uwagę dwa czynniki:
 czas trwania i ciągłość pobytu osoby bezrobotnej na terytorium poszczególnych państw członkowskich;
 sytuację życiową tej osoby, w tym elementy takie jak:
 – charakterystyka i specyfika wykonywanej uprzednio pracy, w szczególności miejsce, w którym praca ta była zazwyczaj wykonywana, czas trwania poszczególnych umów o pracę;
 – sytuacja rodzinna oraz więzi rodzinne bezrobotnego;
 – prowadzenie działalności o charakterze niezarobkowym;
 – w przypadku studentów – źródło ich dochodu;
 – sytuacja mieszkaniowa;
 Jeżeli na podstawie powyższych kryteriów Urząd nie może rozstrzygnąć, które z państw członkowskich było dla bezrobotnego państwem stałego zamieszkania, rozstrzyga kryterium subiektywne; odnoszące się do woli i zamiaru osoby bezrobotnej co do osiedlenia się na stałe w jednym z tych państw.
 Powyższe kryteria, wbrew pozorom nie są oceniane według swobodnego uznania osoby dokonującej analizy dokumentów bezrobotnego. Pracowników Urzędu obowiązuje w tym przedmiocie szczegółowa instrukcja działania, wskazująca na precyzyjne kryteria oceny poszczególnych elementów.
 Czym jest dokument PD U1?
 PD U1 to dokument potwierdzający okresy ubezpieczenia, zatrudnienia oraz okresy pracy wykonywanej na własny rachunek – wszystkie z czasu pobytu bezrobotnego za granicą. Na podstawie tego właśnie dokumentu możliwe jest zaliczenie, wskazanych w nim okresów pracy za granicą, do okresów niezbędnych dla ustalenia prawa bezrobotnego do zasiłku w Polsce. Dokument ten wydawany jest na wniosek osoby zainteresowanej. Osoba zamierzająca powrócić do Polski, winna więc wystąpić o wydanie dokumentu U1 z własnej inicjatywy, do zagranicznej instytucji właściwej. Uzyskanie opisanego dokumentu, spowoduje znaczące skrócenie czasu postępowania w sprawie o ustalenie prawa do zasiłku przed polską instytucją, tj. wojewódzkim urzędem pracy. Z postępowania wyeliminowany zostanie bowiem etap, w którym wojewódzki urząd pracy zwraca się do instytucji zagranicznej o potwierdzenie w/w okresów pracy osoby wnioskującej o świadczenie.
 Zgłoszenie wniosku o przyznanie zasiłku po pracy za granicą –
 Procedura zasiłkowa krok po kroku:
 W pierwszej kolejności osoba ubiegająca się o przyznanie jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych, powinna zarejestrować się jako osoba bezrobotna w powiatowym urzędzie pracy, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Oczywiście wcześniej należy zorientować się jakie konkretnie dokumenty trzeba mieć ze sobą. Takie informacje widnieją na stronach internetowych urzędów. W każdym przypadku należy mieć ze sobą udokumentowaną historię zatrudnienia, w tym również w zakresie pracy za granicą.
 W powiatowym urzędzie pracy osoba bezrobotna wypełnia więc wniosek o przyznanie prawa do zasiłku oraz oświadczeniem o stałym miejscu zamieszkania osoby bezrobotnej podczas pobytu za granicą. Przedkłada także dokument PD U1 o ile osoba pozostaje w jego posiadaniu. Komplet tak opisanych dokumentów p.u.p. przesyła następnie na adres właściwego wojewódzkiego urzędu pracy. Nie ma jednak przeszkód, aby osoba bezrobotna osobiście zgłosiła się do właściwego dla niej, wojewódzkiego urzędu pracy i na miejscu wypełniła wniosek o przyznanie jej prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych, składając przy tym jednocześnie wspomniane oświadczenie dotyczące miejsca zamieszkania oraz przedkładając oryginał dokumentu PD U1.
 Na wypadek braku dołączenia przez bezrobotnego dokumentu PD U1, wojewódzki urząd pracy występuje do zagranicznej instytucji właściwej, przy użyciu dokumentu SED U001, o potwierdzenie przebytych tam okresów zatrudnienia, ubezpieczenia lub pracy na własny rachunek. W celu potwierdzenia tych okresów osoba starająca się o przedmiotowe świadczenie musi przedłożyć w wojewódzkim urzędzie pracy dokumenty potwierdzające zatrudnienie/ ubezpieczenie/ pracę na własny rachunek (np. świadectwa pracy, umowy o pracę, rozliczenia podatkowe, odcinki wypłat) za granicą.
 Wartym podkreślenia jest jednak fakt, iż poszczególne państwa członkowskie posiadają własne, wewnętrzne regulacje dotyczące żądanych dokumentów. W większości wymagane jest co prawda wskazanie zagranicznego numeru ubezpieczenia społecznego (który co do zasady ujęty jest w zagranicznych dokumentach pracowniczych), jednakże niektóre państwa stawiają dodatkowe wymagania. Do takich państw należy niewątpliwie Francja.
 Zagraniczna instytucja po otrzymaniu formularza SED U001 wraz z załącznikami, wystawia i przesyła do WUP dokument SED U002. Dokument ten stanowi podstawę dla WUP do wydania stosownej decyzji dla osoby bezrobotnej.
 Jak długo trwa postępowanie o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych w Polsce z zaliczeniem okresu zatrudnienia za granicą?
 Zgodnie z art. 35 kpa organy administracji publicznej powinny załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Natomiast załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Nie ma wątpliwości, iż przedstawione postępowanie posiada charakter „skomplikowany” choćby z uwagi na konieczność występowania do organów innych państw z prośbą o przekazanie dokumentów. Dlatego też przewidywany czas załatwienia sprawy wynosi dwa miesiące. Od momentu wysłania formularza SED U001 do zagranicznej instytucji właściwej, postępowanie przed polską instytucją właściwą zostaje zawieszone, o czym strona postępowania zostaje poinformowana w drodze postanowienia. Zawieszenie postępowania oznacza, że termin wskazany kpa nie biegnie, bowiem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od uprzedniego uzyskania niezbędnych informacji od innego organu.
 Etapy omawianego postępowania można przedstawić w następujący sposób, wskazując punkty graniczne jako:
 dzień złożenia wniosku w wojewódzkim urzędzie pracy, który jest dniem wszczęcia postępowania;
 dzień wysłania formularza SED U001 do zagranicznej instytucji właściwej (o ile, osoba bezrobotna nie dysponuje dokumentem PD U1), stanowi dzień, w którym urząd w drodze postanowienia zawiesza postępowanie;
 dzień doręczenia do urzędu odpowiedzi z zagranicznej instytucji właściwej (formularz SED U002) sygnalizuje, iż zawieszone postępowanie powinno zostać podjęte (postanowieniem) w jak najszybszym terminie;
 dzień wydania decyzji.
 Jak wynika z powyższego postępowanie przed polską instytucją właściwą toczy się od dnia wszczęcia do dnia zawieszenia oraz od dnia podjęcia do dnia wydania decyzji. Natomiast na przedłużające się postępowanie toczące się przed zagraniczną instytucją właściwą, polskie instytucje nie mają żadnego wpływu.
 Przykład 2: Pani Teresa pracowała w Norwegii. Po zakończeniu pracy, powróciła do Polski, zarejestrowała się w powiatowym urzędzie pracy, po czym osobiście złożyła wniosek o przyznanie zasiłku za granicą w wojewódzkim urzędzie pracy w dniu 8 grudnia 2014r. Urząd po zapoznaniu się z dokumentami Pani Teresy wysłał formularz SED U001 w dniu 10 grudnia 2014, zawieszając w tymże dniu postępowanie. Odpowiedź z Norwegii w formie formularza SED U002 została doręczona w dniu 24 lutego 2015r., natomiast postępowanie zostało podjęte 25 lutego 2015r. Po przeanalizowaniu dokumentów, w tym oświadczenia Pani Teresy, urząd wydał decyzję odmowną dniu 10 marca 2015r.
 Przedstawiony przykład wskazuje, iż pomimo że całe postępowanie (od wszczęcia w dniu 8 listopada do zakończenia w dniu 10 marca) trwało około 4 miesięcy – to przed polską instytucją właściwą, tj. wojewódzkim urzędem pracy, postępowanie trwało niecały miesiąc. Nie ma tu, więc przesłanki do ewentualnego zarzutu bezczynności lub przewlekłości postępowania.
 Decyzja o przyznaniu zasiłku dla osoby bezrobotnej po pracy za granicą
 Decyzje wydawane w tym przedmiocie, zasadniczo możemy sklasyfikować jako:
 a) odmowne – wydawane, gdy osoba wnioskująca o przyznanie prawa do świadczenia nie jest pracownikiem powracającym/pracownikiem przygranicznym, bądź też nie spełnia przesłanki związanej z minimalnym okresem zatrudnienia w przeciągu 18 miesiącach przed zarejestrowaniem się w p.u.p. oraz:
 b) decyzje przyznające – wydawane w przypadku stwierdzenia przesłanek do przyznania prawa do świadczenia. Decyzja w tym przedmiocie określa dodatkowo wysokość przyznanego zasiłku, datę jego otrzymania oraz okres na jaki zasiłek został przyznany.
 Przykład 3: Paweł z Pszczyny w 2009r. rozpoczął pracę w sklepie branżowym związanym z motoryzacją, na stanowisku doradcy klienta. Miał podpisaną umowę o pracę na czas nieokreślony. Po nieco ponad dwóch latach, zdecydował się na przeprowadzkę do Włoch. W związku z czym, złożył wypowiedzenie umowy o pracę u dotychczasowego pracodawcy. Po upływie okresu wypowiedzenia, wyjechał do Włoch, gdzie pracował pierwsze jako tłumacz, potem pracownik produkcji, informatyk, a ostatecznie został zatrudniony jako konsultant w firmie produkującej części samochodowe. Paweł we Włoszech mieszkał u znajomych. Paweł starał się przyjeżdżać w odwiedziny do rodziców, co najmniej raz na pół roku, obowiązkowo w święta Bożego Narodzenia. Ponadto wspierał finansowo swojego młodszego brata. W 2012r. w trakcie pobytu we Włoszech, poznał Olę. Ola pracowała we Włoszech jako kwalifikowana pomoc dla osób starszych i pracowała tam nieprzerwanie od 2006r. Nie utrzymywała kontaktów z rodziną w Polsce. W 2008r. Ola kupiła niewielkie mieszkanie w Perugii. W 2013r. Paweł i Ola wzięli ślub i na tę okoliczność oboje przylecieli do Polski na tydzień. W związku ze zmianami organizacyjnymi w zakładzie pracy Pawła, zakład przejął inwestor czeski, który zdecydował się przenieść działalność do Czech, w tym również pracowników, o ile wyrażą zgodę. W 2014r.Paweł i Ola zadecydowali, że przeprowadzą się do Cieszyna, skąd Paweł będzie codziennie dojeżdżał do zakładu pracy w Czechach. Natomiast Ola, chwilowo zrezygnuje z pracy. Ola udała się do powiatowego urzędu pracy, w celu zarejestrowania się jako osoba bezrobotna. Czy Oli przysługuje prawo do zasiłku „po pracy za granicą”? Jaką sytuację prawną będzie miał Paweł jeżeli zostanie zwolniony z pracy we Włoszech a jaką, gdy zostanie zwolniony po pracy w Czechach?
 Pomimo szczątkowych informacji zawartych w przytoczonym przykładzie, szansa na przyznanie Oli zasiłku po pracy za granicą jest znikoma. Na ten fakt wskazują takie okoliczności jak:
 – długość pobytu za granicą – od 2006r. do 2015r.;
 – stałość i ciągłość zatrudnienia oraz forma umowy – przez cały okres pobytu jedna umowa o pracę;
 – stałość zamieszkania- wykupienie na własność mieszkania we Włoszech;
 – brak więzi i kontaktu z członkami rodziny zamieszkującymi w Polsce;
 W świetle takich okoliczności, Ola przed wyjazdem do Polski, powinna starać się o zasiłek w państwie ostatniego zatrudnienia czyli we Włoszech.
 Sytuacja Pawła jest natomiast zupełnie odmienna. Jeżeli Paweł zostanie zwolniony po pracy we Włoszech, po analizie powyższych informacji zostanie mu przyznany zasiłek w Polsce. Przesłanki przemawiające za taką decyzją to:
 – niedługi okres pobytu za granicą;
 – niestałość zatrudnienia, częsta zmiana pracy;
 – niestałość mieszkania, brak własnego mieszkania;
 – częste przyjazdy do Polski, bliski kontakt z rodziną, która mieszka w Polsce, pomoc materialna rodzinie;
 Rozważając natomiast sytuację, w której po rozpoczęciu pracy w Czechach, Pawłowi zostałaby wypowiedziana umowa o pracę, Paweł miałby status pracownika przygranicznego, wobec czego nie musiałby wykazywać, które państwo było jego stałym miejscem zamieszkania. Pawłowi przysługiwałoby prawo do zasiłku.
 Odwołanie od decyzji o zasiłku
 Zgodnie z art. 15 kpa każde postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Wobec czego, w związku z art. 126§2 kpa od każdej decyzji w sprawie o ustalenie zasiłku po pracy za granicą, służy stronie odwołanie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w Warszawie, które należy złożyć za pośrednictwem dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy. Odwołanie należy złożyć w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.
 8 komentarzy to “Zasiłek po pracy za granicą”
 witam, mam pytanie moj tato pracował 9 lat za granica ma skonczone 54lata i chcial juz zjechac i poszukac pracy w polsce. Po przyjezdzie zarejestrowal sie w UP i staral sie o zasiłku a jednoczesnie szukal pracy na wlasna reke, byl zarejestrowany na bezrobociu 5 miesiecy bo po 5 miesiacach znalazl prace, nie dawno przyszla mu decyzja o przyznaniu zasilku tylko na 1,5 miesiaca a na bezrobociu byl 5 miesiecy. W uzasadnieniu pisza ze trzeba byc zarejestrowanym przynajmniej 90dni i po tych 90 dniach naliczany jest zasilek jaka sprawiedliwosc ? za co on mial zyc te 5 miesiecy za zasilek ktory wynosi tylko 1,5 miesiaca czy jak odwolam sie od dezycji cos uzyskam wiecej czy takie jest prawo ??
 28 czerwca 2017 - 12:50 #
 nie jestem w stanie dokładnie odpowiedzieć na Pani pytanie; nie znając pełnej dokumentacji i decyzji organu.
 Mogę jedynie przypuszczać, iż Pani ojciec rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron (są to tylko niektóre powody, które powodują, iż zasiłek dla bezrobotnych nie jest przyznawany „od razu”). W takich przypadkach faktycznie zasiłek dla bezrobotnych przysługuje po 90 dniach od dnia zarejestrowania, a okres pobierania zasiłku ulega skróceniu o 90 dni. Dlaczego tak się dzieje? Przypuszczam, że ma to na celu zminimalizowanie liczby osób, które decydują się na rezygnację z pracy.
 W razie wątpliwości sugeruję udać się do Urzędu w celu pełnego wyjaśnienia sprawy; bowiem, jak podkreśliłam, bez pełnej dokumentacji nie jestem w stanie ocenić, ani zasadności wydanej decyzji, ani szans na odwołanie.
 28 czerwca 2017 - 14:43 #
 Pracowałam w Holandii 3 lata. W dniu 23 maja 2017 roku wróciłam do Polski- moja praca zakończyła się 19 maja 2017 roku (poprzez odbytą rozmowę z szefem, powody osobiste, nagląca sytuacja bytowa). 24 maja 2017 roku zarejestrowałam się w UP w moim mieście. Złożyłam również wniosek w UP w Bielsku o przyznanie zasiłku. Otrzymałam pismo iż daty pokrywają się, gdyż urząd w holandii twierdzi iż byłam pracownikiem ubezpieczonym w ich kraju do dnia 27 maja 2017 roku. Napisałam odwołanie ze szczegółowym opisem zawiarającym uzasadnienia, powody mojego wyjazdu, okoliczności oraz daty. Dzisiaj otrzymałam list w którym Urząd Pracy w Polsce poinformował mnie iż Holandia odmówiła korekty dokumetów, gdyż ich zdaniem dane są wiarygodne. Podejrzewam że sprawa wygląda tak iż pracodawca Holenderski coś sknocił. I tutaj pojawia się pytanie- co mogę z tym fantem zrobić? Ich wiarygodność jest dziwna gdyż 24 maja 2017 roku byłam w Polsce i zarejestrowałam się osobiście w Urzędzie Pracy jako bezrobotna. Co w takim wypadku mogę zrobić?
 14 sierpnia 2017 - 10:36 #
 nie jestem w stanie odnieść się co do etapu postępowania; czy jest ono w fazie pierwszoinstancyjnej, czy odwoływała się Pani od decyzji, czy składała Pani tylko pismo wyjaśniające; dlatego nie w pełni mogę wskazać jakie mogą być dalsze kroki.
 Tylko po zapoznaniu się z dokumentacją w niniejszym postępowaniu, można zaplanować ewentualne dalsze działania.
 Z Pani informacji jednak nie wynika, czy przedłożyła Pani w polskim urzędzie świadectwo pracy wystawione przez holenderskiego pracodawcę; niemniej pracodawca takowe złożył w urzędzie holenderskim- z błędnymi, w Pani ocenie datami.
 W pierwszej kolejności muszę wyjaśnić, że aby móc zaskarżać decyzję należy przedłożyć dowody na poparcie swojego stanowiska.
 Innymi słowy, niewystarczające jest niestety wyjaśnienie, podanie okoliczności czy dat – za takimi informacjami muszą iść adekwatne dokumenty, np.: wypowiedzenie umowy, świadectwo pracy itp.
 W pierwszej kolejności, należało uprzednio skontaktować się z byłym pracodawcą w celu wyjaśnienia powstałego nieporozumienia, bowiem najwyraźniej z błędu w wydanym przez niego dokumencie powstała zaistniała sytuacja.
 W rzeczywistości to pracodawca winien dokonać korekty świadectwa pracy; urzędy bowiem bazują wyłącznie na dostarczonych dokumentach; same nie mogą zmieniać okresu zatrudnienia.
 Zastanawiające jest, czy w powyższej sytuacji nie należałoby zweryfikować datę uzyskania statusu osoby bezrobotnej w PUP, bowiem na podstawie danych pracodawcy – w chwili rejestracji była Pani pracownikiem; i na tej bazie dążyć do weryfikacji podanych przez Panią okresów zatrudnienia.
 Niemniej, nie mogę wskazywać słuszności powyższego rozwiązania bez analizy akt sprawy.
 21 sierpnia 2017 - 20:15 #
 Witam.Mam pytanie.Obecnie tez oczekuję decyzji w sprawie zasiłku po uzyskaniu dochodu za granicą.Czy jesli teraz podejmę pracę zarobkową za nim zostanie podjeta decyzja to mimo wszysyko otrzymam zasiłek za te dni w ktorych bylam bezrobotna?Czy będzie to jakos wyrównane?
 15 listopada 2017 - 12:04 #
 Witam serdecznie mam pytanie po 5 latach wrocilam do Polski jednak nie wiedzialam ze potrzebuje Pdu 1 i nie wiedzialam ze moge sie ubiegac tam o zasilek ktory moze byc wysylany tutaj na konto Polskie wiec zarejestrowakam sie w Polsce jako bezrobotna by pobrac zasilek z Polski ale Urzad wyslal prosbe do Niemiec o dostarczenie dokumentu PDu1 prosze powiedziec czy jest taka mozliwosc bym po 2 miesiacach wrocila do zniemiec i ubiegala sie tam dalej o zasilek bedac juz w Polsce bo ten tu to grosze
 21 czerwca 2018 - 18:39 #
 Na to pytanie nie jestem w stanie Pani jednoznacznie odpowiedzieć. Aby bowiem transferować zasiłek zagraniczny, należy w pierwszej kolejności zarejestrować się w urzędzie zagranicznym i spełnić warunki przyznania zasiłku według zasad panujących w obcym państwie. Dopiero po uzyskaniu tegoż zasiłku, można go transferować do Polski.
 Niestety, nie jestem w stanie takowych zasad ustalania określić, bowiem to regulują przepisy zagraniczne. Sugeruję skontaktować się z zagranicznym odpowiednikiem polskiego urzędu pracy w celu uzyskania informacji o możliwości zarejestrowania się w zagranicznym urzędzie. Problematycznym zagadnieniem w Pani sytuacji jest przyjazd do Polski i uzyskanie tutaj już zasiłku; mogę z dużym prawdopodobieństwem założyć, iż urząd zagraniczny może odmówić rejestracji, jeżeli nie wykaże Pani, że jest zachowana ciągłość pobytu za granicą.
 29 czerwca 2018 - 09:38 #
 a co ma zrobić osoba w sytuacji kiedy po powrocie z Włoch w czerwcu 2018 roku i zarejestrowaniu się w Powiatowym Urzędzie Pracy postępowanie w wojewódzkim urzędzie pracy trwa już prawie pół roku bo z Włoch Wojewódzki Urząd Pracy do teraz nie otrzymał żadnej odpowiedzi w sprawie dokumentu U1? Czy pozostaje tylko interwencja w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej? Co robić w zaistniałej sytuacji, czy jest jeszcze jakaś inna możliwość w sytuacji braku odpowiedzi z Włoskiego urzędu?
 14 lutego 2019 - 15:51 #


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 13.5.2019
 COM(2019) 223 final
 2019/0108(COD)
 Priekšlikums
 EIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES LĒMUMS,
 ar ko Itāliju pilnvaro risināt sarunas un noslēgt ar Šveici nolīgumu, kas atļauj kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskus pasažieru autopārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem abu valstu pierobežas reģionos
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.PRIEKŠLIKUMA KONTEKSTS
 •Priekšlikuma pamatojums un mērķi
 Priekšmets
 Itālijas un Šveices robežreģioni ir cieši integrēti. Daudzi Itālijas iedzīvotāji dodas strādāt uz Šveici un otrādi, un pārrobežu pasažieru plūsma pa autoceļiem ir dinamiska. Tiek piedāvāti vairāki autobusu pārvadājumu pakalpojumi, kas šķērso robežu un tādējādi savieno abu valstu pierobežas reģionus.
 Pasažieru un kravu divvirzienu autopārvadājumus starp Šveici un ES reglamentē ES un Šveices nolīgums par sauszemes transportu
 1
 (turpmāk “ES nolīgums”).
 Saskaņā ar ES nolīguma 20. panta 1. punktu “pārvadājumus starp divām vietām, kas atrodas vienas Līgumslēdzējas puses teritorijā, nedrīkst veikt operatori, kas veic uzņēmējdarbību otras Līgumslēdzējas puses teritorijā”. Tas nozīmē, ka pārvadātāji, kas veic pārrobežas pasažieru pārvadājumus, drīkst tikai vest pasažierus pāri robežai vai tās Līgumslēdzējas puses teritorijā, kurā tie veic uzņēmējdarbību. Autobusu operatori, kas veic uzņēmējdarbību Šveicē, nedrīkst vest pasažierus starp diviem punktiem aiz robežas Itālijas pusē un operatori, kas veic uzņēmējdarbību ES, nedrīkst vest pasažierus starp diviem punktiem aiz robežas Šveices pusē.
 ES nolīguma 20. panta 2. punkts pieļauj iepriekš pastāvējušās tiesības saskaņā ar divpusējiem nolīgumiem, kas noslēgti starp atsevišķām ES dalībvalstīm un Šveici un kas bija spēkā laikā, kad tika noslēgts ES nolīgums, ar nosacījumu, ka nepastāv diskriminācija starp ES pārvadātājiem un netiek kropļota konkurence. Tādējādi kabotāža pasažieru pārvadājumos ar autobusiem attiecībā uz Šveici var būt iespējama, ja starp ES dalībvalsti un Šveici noslēgtā nolīgumā, kas bija spēkā 1999. gada 21. jūnijā, tas bija paredzēts. Praksē nevienā no attiecīgajiem divpusējiem tolaik spēkā esošajiem nolīgumiem starp dalībvalstīm un Šveici nebija paredzētas kabotāžas tiesības attiecībā uz pasažieru pārvadājumiem ar autobusiem
 2
 .
 Itālija 2018. gada 7. februāra vēstulē informēja Komisiju, ka tā vēlas risināt sarunas un noslēgt ar Šveici nolīgumu, kas atļauj kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskus pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem abu valstu pierobežas reģionos. ES un Šveices Iekšzemes transporta komitejas, kas izveidota ar ES nolīgumu, 2018. gada jūnija sanāksmē Šveice informēja Komisiju, ka arī tā ir ieinteresēta noslēgt šādu nolīgumu.
 Kabotāža pasažieru pārvadājumos ar autobusiem var uzlabot transporta operāciju efektivitāti, jo ļauj palielināt transportlīdzekļa slodzes koeficientu. Tādēļ ES nostāja kopumā ir labvēlīga tam, lai atvērtu kabotāžas tirgu, kā tas ir ES saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009 par kopīgiem noteikumiem attiecībā uz piekļuvi starptautiskajam autobusu pārvadājumu tirgum
 3
 (turpmāk “Regula (EK) Nr. 1073/2009”). Atļauja veikt kabotāžas pārvadājumus saistībā ar starptautisku pasažieru pārvadājumu pakalpojumu sniegšanu ar autobusiem pierobežas reģionos starp Itāliju un Šveici ļautu iesaistītajiem pārvadātājiem kļūt konkurētspējīgākiem un efektīvākiem.
 Par ES kompetenci
 Līguma par Eiropas Savienības darbību (LESD) 3. panta 2. punktā paredzēts, ka “Savienības ekskluzīvā kompetencē ir arī noslēgt starptautisku nolīgumu, ja tā slēgšana ir paredzēta Savienības leģislatīvajā aktā vai ja tas ir nepieciešams, lai ļautu Savienībai īstenot tās iekšējo kompetenci tiktāl, ciktāl līguma slēgšana ietekmē Savienības kopīgos noteikumus vai maina to darbības jomu”.
 Saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009 kabotāžas pārvadājumus Savienībā ar konkrētiem nosacījumiem drīkst veikt tikai tie pārvadātāji, kam ir Kopienas atļauja. Starptautiskās saistības, kas ļauj citiem pārvadātājiem, jo īpaši pārvadātājiem no trešām valstīm, veikt šādas darbības, ietekmē iepriekš minēto regulu LESD 3. panta 2. punkta nozīmē
 4
 .
 Turklāt šādas starptautiskās saistības ietekmē arī ES nolīgumu, jo īpaši tā 20. pantu. Tās nav atļautas ar minētā panta 1. punktu, izņemot gadījumus, kas noteikti 2. punktā.
 Līdz ar to saistības, piemēram, Itālijas plānotās saistības, ir Savienības ekskluzīvā kompetencē. Tomēr saskaņā ar LESD 2. panta 1. punktu Savienība drīkst pilnvarot dalībvalstis rīkoties jomās, kurās tai ir ekskluzīva kompetence.
 Šā priekšlikuma mērķis ir pilnvarot Itāliju risināt sarunas un noslēgt ar Šveici nolīgumu, kas atļautu kabotāžas pārvadājumus, sniedzot pārrobežu pasažieru autopārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem abu valstu attiecīgajos pierobežas reģionos.
 Procedūra
 Kabotāžas pārvadājumi Savienībā, ko veic trešo valstu pārvadātāji, kuriem nav Kopienas atļaujas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009, ietekmē autobusu pārvadājumu iekšējā tirgus darbību, kā to ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009 noteicis Savienības likumdevējs. Tādēļ jānodrošina, ka LESD 2. panta 1. punktā minēto pilnvarojumu Savienības likumdevējs piešķir saskaņā ar LESD 91. pantā minēto likumdošanas procedūru.
 •Saskanība ar pašreizējiem noteikumiem konkrētajā politikas jomā
 Pašlaik ES nolīgums neatļauj piemērot kabotāžas pārvadājumus pasažieru autopārvadājumos ar autobusiem. Tomēr ES nolīguma 20. panta 2. punktā ir īpaši atļauts turpināt izmantot esošās kabotāžas tiesības ar nosacījumu, ka nenotiek diskriminācija starp ES operatoriem un netiek traucēta konkurence. Nolīgums starp Itāliju un Šveici, kas atļautu kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskos pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem, nemainītu Šveices tiesības saskaņā ar ES nolīgumu. Turklāt divpusējā nolīguma noslēgšana, kas attiecas tikai uz kabotāžu attiecīgajos pierobežas reģionos, un attiecībā uz nediskrimināciju un neizkropļotu konkurenci, ievērojot nosacījumus, kas ir identiski ES nolīguma 20. panta 2. punktā noteiktajiem nosacījumiem, ir saskaņā ar politiku, kas ir šajā noteikumā paredzētā izņēmuma pamatā.
 ES iekšienē kabotāža pasažieru autopārvadājumos ar autobusiem ir atļauta saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1073/2009 noteikumiem. Minētās regulas 15. pants atļauj kabotāžas pārvadājumus ES šādos gadījumos: 1) neregulāri pārvadājumi, 2) speciāli regulāri pārvadājumi, ja tie ietverti līgumā, kas noslēgts starp organizētāju un pārvadātāju, 3) regulāri pārvadājumi, ko veic kā regulārus starptautiskus pārvadājumus, izņemot pārvadājumu pakalpojumus, kas nodrošina pilsētas centra vai konurbācijas vajadzības un vajadzības pēc pārvadājumiem starp tām un apkārtējām teritorijām. Minētās regulas darbību ietekmētu divpusēja nolīguma noslēgšana par autotransporta pārvadājumiem, kā to pieprasījusi Itālija, bet šī ietekme būtu pietiekami ierobežota, ja atļauja tiktu piešķirta, pamatojoties uz iepriekš minētajiem nosacījumiem.
 •Atbilstība pārējiem Savienības politikas virzieniem
 Itālijas un Šveices nolīgums, kas atļauj kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskos pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem, abu valstu attiecīgajos pierobežas reģionos, nebūtu pretrunā nevienai citai Savienības politikai.
 2.JURIDISKAIS PAMATS, SUBSIDIARITĀTE UN PROPORCIONALITĀTE
 •Juridiskais pamats
 Šā priekšlikuma juridiskais pamats ir LESD 2. panta 1. punkts un 91. pants.
 •Subsidiaritāte (neekskluzīvas kompetences gadījumā)
 Priekšlikums ir Savienības ekskluzīvā kompetencē.
 •Proporcionalitāte
 Priekšlikuma mērķis ir saskaņā ar LESD 2. panta 1. punktu pilnvarot Itāliju risināt sarunas un noslēgt ar Šveici divpusēju nolīgumu , kas atļauj kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskos pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem abu valstu pierobežas reģionos. Tādējādi ierosinātais Eiropas Parlamenta un Padomes lēmums nepārsniedz to, kas ir vajadzīgs šā mērķa sasniegšanai.
 •Juridiskā instrumenta izvēle
 Kabotāžas pārvadājumi Savienībā, ko veic trešo valstu pārvadātāji, kam nav Kopienas atļaujas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009, ietekmē autobusu pārvadājumu iekšējā tirgus darbību, kā to ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009 noteicis Savienības likumdevējs. Tādēļ jānodrošina, ka LESD 2. panta 1. punktā minēto pilnvarojumu Savienības likumdevējs piešķir saskaņā ar LESD 91. pantā minēto likumdošanas procedūru. Ierosinātais tiesību akts pēc savas būtības ir individuāls pilnvarojums, kas jāpieņem pēc attiecīga Itālijas pieprasījuma. Tāpēc tam vajadzētu būt Itālijai adresēta lēmuma veidā. Tādējādi ierosinātais Eiropas Parlamenta un Padomes lēmums ir piemērots instruments, lai saskaņā ar LESD 2. panta 1. punktu Itālijai tiktu piešķirtas pilnvaras rīkoties šajā jautājumā.
 3.EX POST IZVĒRTĒJUMU, APSPRIEŠANĀS AR IEINTERESĒTAJĀM PERSONĀM UN IETEKMES NOVĒRTĒJUMU REZULTĀTI
 •Apspriešanās ar ieinteresētajām personām
 Šā priekšlikuma pamatā ir Itālijas pieprasījums, un tas attiecas vienīgi uz šo dalībvalsti. No Vācijas ir saņemts līdzīgs pieprasījums, uz kuru attiecas paralēla procedūra.
 4.IETEKME UZ BUDŽETU
 Šis priekšlikums neietekmē Savienības budžetu.
 2019/0108 (COD)
 Priekšlikums
 EIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES LĒMUMS,
 ar ko Itāliju pilnvaro risināt sarunas un noslēgt ar Šveici nolīgumu, kas atļauj kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskus pasažieru autopārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem abu valstu pierobežas reģionos
 EIROPAS PARLAMENTS UN EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 2. panta 1. punktu un 91. pantu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 pēc leģislatīvā akta projekta nosūtīšanas valstu parlamentiem,
 ņemot vērā Eiropas Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu
 5
 ,
 ņemot vērā Reģionu komitejas atzinumu
 6
 ,
 saskaņā ar parasto likumdošanas procedūru,
 tā kā:
 (1)Saskaņā ar Nolīguma starp Eiropas Savienību un Šveices Konfederāciju par preču un pasažieru dzelzceļa un autotransporta pārvadājumiem
 7
 (turpmāk “ES nolīgums”) 20. panta 1. punktu pasažieru pārvadājumi ar autobusiem starp diviem punktiem, kas atrodas vienas Līgumslēdzējas puses teritorijā, pārvadātājiem, kas veic uzņēmējdarbību otras Līgumslēdzējas puses teritorijā, t. s. “kabotāža”, nav atļauti.
 (2)Saskaņā ar ES nolīguma 20. panta 2. punktu spēkā esošās kabotāžas tiesības saskaņā ar divpusējiem nolīgumiem, kas noslēgti starp Savienības dalībvalstīm un Šveici, kuras bija spēkā brīdī, kad tika noslēgts ES nolīgums, proti, 1999. gada 21. jūnijā, var turpināt izmantot, ar nosacījumu, ka nenotiek diskriminācija starp Savienības pārvadātājiem un netiek traucēta konkurence. Itālijai nav divpusēja nolīguma ar Šveici, kas atļauj veikt kabotāžas pārvadājumus, sniedzot pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem starp abām valstīm. Tāpēc tiesības veikt šādas darbības, pamatojoties uz šāda nolīguma iespējamo noslēgšanu, nav starp tiesībām, uz kurām attiecas ES nolīguma 20. panta 2. punkts.
 (3)Starptautiskās saistības, kas ļauj Šveices pārvadātājiem veikt kabotāžas pārvadājumus Savienībā, var ietekmēt ES nolīguma 20. pantu tiktāl, ciktāl šis noteikums neatļauj šādas darbības.
 (4)Turklāt saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009
 8
 kabotāžas pārvadājumus Savienībā ar konkrētiem nosacījumiem drīkst veikt tikai tie pārvadātāji, kam ir Kopienas atļauja. Starptautiskās saistības, kas ļauj trešo valstu pārvadātājiem, kuri nav šādas atļaujas turētāji, veikt šāda veida pārvadājumus, var ietekmēt minēto regulu.
 (5)Tādējādi šādas saistības ir Savienības ekskluzīvā ārējā kompetencē. Dalībvalstis var risināt sarunas vai uzņemties šādas saistības tikai tad, ja Savienība tās ir pilnvarojusi saskaņā ar LESD 2. panta 1. punktu.
 (6)Kabotāžas pārvadājumi Savienībā, ko veic trešo valstu pārvadātāji, kam nav Kopienas atļaujas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009, ietekmē autobusu pārvadājumu iekšējā tirgus darbību, kā to ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009 noteicis Savienības likumdevējs. Tādēļ jānodrošina, ka LESD 2. panta 1. punktā minēto pilnvarojumu Savienības likumdevējs piešķir saskaņā ar LESD 91. pantā minēto likumdošanas procedūru.
 (7)Itālija 2018. gada 7. februāra vēstulē prasīja Savienības pilnvarojumu noslēgt nolīgumu ar Šveici, kas atļauj kabotāžas pārvadājumus, sniedzot starptautiskus pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem abu valstu attiecīgajos pierobežas reģionos.
 (8)Kabotāžas pārvadājumi ļauj palielināt transportlīdzekļu slodzes koeficientu, tādējādi palielinot pakalpojumu ekonomisko efektivitāti. Tāpēc ir lietderīgi atļaut šādus pārvadājumus, sniedzot starptautiskus pasažieru pārvadājumu pakalpojumus ar autobusiem attiecīgajos Šveices un Itālijas pierobežas reģionos. Tas varētu vēl vairāk stiprināt šo pierobežas reģionu integrāciju.
 (9)Lai nodrošinātu, ka attiecīgie kabotāžas pārvadājumi pārmērīgi nemaina ar Regulu (EK) Nr. 1073/2009 izveidoto autobusu pārvadājumu iekšējā tirgus darbību, to atļaujai vajadzētu būt ar nosacījumu, ka nenotiek diskriminācija starp pārvadātājiem, kuri veic uzņēmējdarbību Savienībā, un netiek traucēta konkurence.
 (10)Tā paša iemesla dēļ kabotāžas pārvadājumi būtu jāatļauj tikai Itālijas pierobežas apgabalos, sniedzot autobusu pārvadājumu pakalpojumus starp Itāliju un Šveici. Šim nolūkam ir nepieciešams definēt Itālijas pierobežas reģionus šā lēmuma nozīmē tā, lai pienācīgi ņemtu vērā Regulas (EK) Nr. 1073/2009 darbību, vienlaikus ļaujot palielināt attiecīgo pārvadājumu efektivitāti,
 IR PIEŅĒMUŠI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Ar šo Itālija ir pilnvarota risināt sarunas un noslēgt ar Šveici nolīgumu, kas atļauj kabotāžas pārvadājumus attiecīgajos Itālijas un Šveices pierobežas reģionos, sniedzot autobusu pārvadājumu pakalpojumus starp abām valstīm, ar nosacījumu, ka nenotiek diskriminācija starp pārvadātājiem, kuri veic uzņēmējdarbību Savienībā, un netiek traucēta konkurence.
 Par Itālijas pierobežas reģioniem šā punkta pirmās daļas nozīmē uzskata Pjemontas un Lombardijas reģionus, kā arī Valles d’Aostas un Trentīno-Alto Adidžes autonomos reģionus.
 2. pants
 Itālija informē Komisiju par nolīguma noslēgšanu saskaņā ar šā lēmuma 1. pantu un paziņo minētā nolīguma tekstu. Komisija par to informē Padomi un Eiropas Parlamentu.
 3. pants
 Šis lēmums ir adresēts Itālijas Republikai.
 Briselē,
 Eiropas Parlamenta vārdā –
 Padomes vārdā –
 priekšsēdētājs
 priekšsēdētājs
 (1)
 Nolīgums starp Eiropas Savienību un Šveices Konfederāciju par preču un pasažieru dzelzceļa un autotransporta pārvadājumiem, OV L 114, 30.4.2002., 91. lpp.
 (2)
 Lai gan ES nolīguma 20. panta 2. punkta pēdējā teikumā ir norādīts, ka attiecīgās tiesības ir uzskaitītas minētā nolīguma 8. pielikumā, pašlaik 8. pielikumā ir uzskaitītas tikai pasažieru pārvadājumu tiesības trīspusējā satiksmē (saskaņā ar ES nolīguma 19. panta 2. punktu), bet nekādas tiesības attiecībā uz kabotāžu.
 Francija 2007. gadā grozīja savu 1951. gada divpusējo nolīgumu ar Šveici par autotransportu, lai atļautu kabotāžu abu valstu pierobežas reģionos, sniedzot regulārus pārrobežu pakalpojumus starp abām valstīm. Tagad Francija ir vienīgā valsts, kuras nolīgums ar Šveici atļauj kabotāžu pasažieru autopārvadājumos ar autobusiem.
 (3)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 21. oktobra Regula (EK) Nr. 1073/2009 par kopīgiem noteikumiem attiecībā uz piekļuvi starptautiskajam autobusu pārvadājumu tirgum un ar ko groza Regulu (EK) Nr. 561/2006, OV L 300, 14.11.2009., 88. lpp.
 (4)
 Par līdzīgu situāciju sk. Eiropas Savienības Tiesas 2017. gada 16. maija atzinumu 2/15, EU:C:2017:376, 189. un 190. punktu.
 (5)
 OV C [...], [...], [...]. lpp.
 (6)
 OV C [...], [...], [...]. lpp.
 (7)
 OV L 114, 30.4.2002., 91. lpp.
 (8)
 OV L 300, 14.11.2009., 88. lpp.


type: wikipedia

text:
 Rødeg (Quercus rubra), også skrevet Rød-Eg, er et op til 35 meter højt træ, der i Danmark er plantet hist og her parker og skove. Det kendes på de store, 15-25 cm lange blade med lang stilk og spidse lapper. Frugtstandens stilk er derimod kort, kun op til 2 cm. Kerneveddet er ikke så holdbart, som hos andre egetræer. Træet bliver omkring 80 år gammel, modsat stilkeg som normalt kan blive omkring 375 år.
 Beskrivelse
 Rødeg er et stort, løvfældende træ med en kegleformet til rundagtig vækstform. Stammen er ret og gennemgående til toppen. Hovedgrenene er vandrette med opadbøjede spidser. Barken er først olivengrøn med gråligt vokslag. Senere bliver den lysebrun, og til sidst er den grå med smalle furer. Knopperne er spredte, rødbrune og ægformede, tæt samlede mod endeknoppen.
 Bladet er omvendt ægformet med brede, spidse lapper. Oversiden er mørkegrøn og skinnende, mens undersiden er lysegrøn. Høstfarven er rød på unge træer. Senere bliver bladene blot brune. Hanrakler og hunblomster ses kort efter løvspring. Rødegens agern sidder i en flad skål, og de modner over 2 år. Frugtstandens stilk er 25-50 mm lang. Agernet spirer villigt.
 Rodnettet består af en dybtgående pælerod og nogle tæt forgrenede hovedrødder. Finrødderne ligger lige under overfladen.
 Højde x bredde og årlig tilvækst: 30 x 20 m (50 x 30 cm/år).
 Voksested
 Rødeg hører hjemme i blandingsskove i det østlige USA og Canada, hvor den optræder på veldrænet, næringsrig og let sur bund.
 I området omkring Roosevelt i New Jersey, USA, findes arten i skove og som pionertræ sammen med bl.a. Konvalbusk, tulipantræ, amerikansk bøg, amerikansk knapbusk, amerikansk nældetræ, amerikansk platan, amerikansk vin, blyantene, brunfrugtet surbær, glansbladet hæg, hvid ask, hvid hickory, klatrevildvin, koralsumak, pennsylvansk vokspors, rødløn, skovtupelotræ, sukkerbirk, sumpeg, sumprose, virginsk ambratræ, virginsk troldnød, virginsk vinterbær, weymouthfyr og østamerikansk hemlock
 Noter
 Kilde
 Signe Frederiksen et al., Dansk flora, 2. udgave, Gyldendal 2012. .
 Sten Porse: Plantebeskrivelser, DCJ 2003 (CD-Rom).
 Eksterne henvisninger
 Arne og Anna-Lena Anderberg: Den virtuella floran, Naturhistoriska riksmuseet
 Træer
 Eg


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21996A0330(11)
 Accord sous forme d'échange de lettres entre la Communauté européenne et la République d'Ouzbékistan modifiant l'accord entre la Communauté économique européenne et la République d'Ouzbékistan sur le commerce des produits textiles relatif à l'adhésion de la République d'Autriche, de la République de Finlande et du Royaume de Suède à l'Union européenne - Echanges de lettres Traduction non officielle
 Journal officiel n° L 081 du 30/03/1996 p. 0241 - 0263
 AGREEMENT in the form of an Exchange of Letters between the European Community and the Republic of Uzbekistan amending the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Uzbekistan on trade in textile products to take into account the accession of the Republic of Austria, the Republic of Finland, and the Kingdom of Sweden to the European UnionLetter from the Council of the European Union Sir,1. I have the honour to refer to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Uzbekistan on trade in textile products initialled on 8 June 1993.2. In order to take into account the accession of the Republic of Austria, the Republic of Finland, and the Kingdom of Sweden to the European Union on 1 January 1995, the European Community considers that the following amendments should be made to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Uzbekistan on trade in textile products:2.1. The following text is added after Article 5, paragraph 2:'For the purposes of applying the provisions of paragraph 2 in the year 1995, the preceding year's total imports from all third countries shall be calculated on the basis of imports into the Community as constituted on 31 December 1994 and of imports into Austria, Finland, and Sweden. Trade between the Community, Austria, Finland, and Sweden, or between Austria, Finland, and Sweden shall be excluded from this total.`2.2. Figures in Annex II which set out the quantitative limits for exports from the Republic of Uzbekistan to the European Union are to be replaced by limits for the enlarged Community as set out in Appendix I to this letter.2.3. Article 14, paragraph 2, subparagraph 2, second indent of Protocol A, Title IV should be amended as follows:'- two letters identifying the intended Member State of customs clearance as follows:AT = AustriaBL = BeneluxDE = Federal Republic of GermanyDK = DenmarkEL = GreeceES = SpainFI = FinlandFR = FranceGB = United KingdomIE = IrelandIT = ItalyPT = PortugalSE = Sweden`2.4. The Annex to Protocol A setting out the model of the certificate of origin is replaced by Appendix II to this letter.2.5. The Annex to Protocol A setting out model 1 of the export licence is replaced by Appendix III to this letter.2.6. The Annex to Protocol A setting out model 2 of the export licence is replaced by Appendix IV to this letter.2.7. The Annex to Protocol B setting out the model of the certificate applicable to certain cottage industry and folklore products is replaced by Appendix V to this letter.2.8. Notwithstanding the modifications referred to under points 2.4, 2.5, 2.6 and 2.7, during a transitional period that will end on 30 June 1995, the competent authorities of the Republic of Uzbekistan shall be authorized to continue issuing the forms that were in use in 1994.2.9. Should inaccuracies appear in the trade figures used to establish the adjustments contained in Appendix I, technical revisions of these adjustments will be made following consultations and provided that the request for consultations is made not later than 28 February 1995.3. I should be obliged if you could kindly confirm the acceptance of your Government of the foregoing. Should this be the case, this Agreement in the form of an Exchange of Letters shall enter into force on the first day of the month following the day on which the Parties have notified each other that the legal procedures necessary to this end have been completed. In the meantime, it shall be applied provisionally from 1 January 1995 on the conditions to be specified in an Exchange of Notes (see Appendix V).Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration.For the Council of the European UnionAppendix I ANNEX II >TABLE>Appendix II ANNEX TO PROTOCOL A, ARTICLE 2 (1) >PICTURE>Appendix III ANNEX TO PROTOCOL A, ARTICLE 7 (1): MODEL 1 >PICTURE>Appendix IV ANNEX TO PROTOCOL A, ARTICLE 7 (3): MODEL 2 >PICTURE>Appendix V ANNEX TO PROTOCOL B >PICTURE>Appendix V Exchange of Notes The Directorate-General for External Economic Relations of the Commission of the European Communities presents its compliments to the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan and has the honour to refer to the Agreement on Trade in Textile Products between the Republic of Uzbekistan and the European Economic Community initialled on 8 June 1993 as amended by the Exchange of Letters initialled on 23 February 1995.The Directorate-General wishes to inform the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan that whilst awaiting the completion of the necessary procedures for the conclusion and coming into force of the amended Agreement, the European Community is prepared to allow the provisions of the Agreement to apply de facto from 1 January 1995. This is on the understanding that either Party may at any time terminate this de facto application of the amended Agreement provided that one hundred and twenty days' notice is given.The Directorate-General for External Economic Relations would be grateful if the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan would confirm its agreement to the foregoing.The Directorate-General for External Economic Relations of the Commission of the Commission of the European Communities avails itself of this opportunity to renew to the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan the assurance of its highest consideration.Letter from the Government of the Republic of Uzbekistan Sir,I have the honour to acknowledge receipt of your letter of . . . which reads as follows:'Sir,1. I have the honour to refer to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Uzbekistan on trade in textile products initialled on 8 June 1993.2. In order to take into account the accession of the Republic of Austria, the Republic of Finland, and the Kingdom of Sweden to the European Union on 1 January 1995, the European Community considers that the following amendments should be made to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Uzbekistan on trade in textile products:2.1. The following text is added after Article 5, paragraph 2:"For the purposes of applying the provisions of paragraph 2 in the year 1995, the preceding year's total imports from all third countries shall be calculated on the basis of imports into the Community as constituted on 31 December 1994 and of imports into Austria, Finland, and Sweden. Trade between the Community, Austria, Finland, and Sweden, or between Austria, Finland, and Sweden shall be excluded from this total."2.2. Figures in Annex II which set out the quantitative limits for exports from the Republic of Uzbekistan to the European Union are to be replaced by limits for the enlarged Community as set out in Appendix I to this letter.2.3. Article 14, paragraph 2, subparagraph 2, second indent of Protocol A, Title IV should be amended as follows:"- two letters identifying the intended Member State of customs clearance as follows:AT = AustriaBL = BeneluxDE = Federal Republic of GermanyDK = DenmarkEL = GreeceES = SpainFI = FinlandFR = FranceGB = United KingdomIE = IrelandIT = ItalyPT = PortugalSE = Sweden"2.4. The Annex to Protocol A setting out the model of the certificate of origin is replaced by Appendix II to this letter.2.5. The Annex to Protocol A setting out model 1 of the export licence is replaced by Appendix III to this letter.2.6. The Annex to Protocol A setting out model 2 of the export licence is replaced by Appendix IV to this letter.2.7. The Annex to Protocol B setting out the model of the certificate applicable to certain cottage industry and folklore products is replaced by Appendix V to this letter.2.8. Notwithstanding the modifications referred to under points 2.4, 2.5, 2.6 and 2.7, during a transitional period that will end on 30 June 1995, the competent authorities of the Republic of Uzbekistan shall be authorized to continue issuing the forms that were in use in 1994.2.9. Should inaccuracies appear in the trade figures used to establish the adjustments contained in Appendix I, technical revisions of these adjustments will be made following consultations and provided that the request for consultations is made not later than 28 February 1995.3. I should be obliged if you could kindly confirm the acceptance of your Government of the foregoing. Should this be the case, this Agreement in the form of an Exchange of Letters shall enter into force on the first day of the month following the day on which the Parties have notified each other that the legal procedures necessary to this end have been completed. In the meantime, it shall be applied provisionally from 1 January 1995 on the conditions to be specified in an Exchange of Notes (see Appendix V).Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration.`I have the honour to confirm that my Government is in agreement with the contents of your letter.Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration.For the Government of the Republic of UzbekistanAppendix I ANNEX II >TABLE>Appendix II ANNEX TO PROTOCOL A, ARTICLE 2 (1) >PICTURE>Appendix III ANNEX TO PROTOCOL A, ARTICLE 7 (1): MODEL 1 >PICTURE>Appendix IV ANNEX TO PROTOCOL A, ARTICLE 7 (3): MODEL 2 >PICTURE>Appendix V ANNEX TO PROTOCOL B >PICTURE>Appendix VI Exchange of Notes The Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan presents its compliments to the Directorate-General for External Economic Relations of the Commission of the European Communities and has the honour to refer to the Note of the Directorate-General of (date of Note Verbale) regarding the Agreement on Trade in Textile Products between the Republic of Uzbekistan and the European Economic Community initialled on 8 June 1993 as amended by the Exchange of Letters initialled on 23 February 1995.The Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan wishes to confirm to the Directorate-General that whilst awaiting the completion of the necessary procedures for the conclusion and coming into force of the adapted Agreement, the Government of the Republic of Uzbekistan is prepared to allow the provisions of the Agreement to apply de facto from 1 January 1995. This is on the understanding that either Party may at any time terminate this de facto application of the adapted Agreement provided that one hundred and twenty days' notice is given.The Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan avails itself of this opportunity to renew to the Directorate-General for External Economic Relations of the Commission of the European Communities the assurance of its highest consideration.


type: other

text: Având în vedere necesitatea adoptării, în cel mai scurt timp, a legii bugetului de stat şi a legii bugetului asigurărilor sociale de stat,având în vedere faptul că prin Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 99/2016 privind unele măsuri pentru salarizarea personalului plătit din fonduri publice, prorogarea unor termene, precum şi unele măsuri fiscal-bugetare, au fost aprobate unele măsuri privind salarizarea personalului din sectorul bugetar şi alte drepturi de care beneficiază anumite categorii de personal, doar pentru primele două luni ale anului 2017,ţinând cont de faptul că în lipsa unei reglementări privind salarizarea personalului din sectorul bugetar pentru anul 2017, începând cu 1 martie 2017, s-ar aplica în integralitate prevederile Legii-cadru nr. 284/2010 privind salarizarea unitară a personalului plătit din fonduri publice, cu modificările şi completările ulterioare, ceea ce ar genera inclusiv reduceri ale salariilor pentru unele categorii de personal,pentru a evita interpretări şi o aplicare neunitară a Ordonanţei de urgenţă a Guvernului nr. 2/2017 privind unele măsuri fiscal-bugetare, precum şi modificarea şi completarea unor acte normative şi a Hotărârii Guvernului nr. 1/2017 pentru stabilirea salariului de bază minim brut pe ţară garantat în plată,ţinând seama de faptul că neadoptarea măsurii de prelungire a termenului până la care cota maximă de contribuţie de 6% aferentă fondurilor de pensii administrate privat să fie atinsă, respectiv în anul 2018, ar afecta sustenabilitatea sistemului public de pensii,având în vedere obligaţia Guvernului de a conduce politica fiscal-bugetară într-un mod care să asigure predictibilitatea acesteia pe termen mediu, în scopul menţinerii stabilităţii macroeconomice, instituită prin Legea responsabilităţii fiscal-bugetare nr. 69/2010, republicată, pe baza căreia să fie fundamentat proiectul bugetului de stat şi al bugetelor de asigurări sociale pe anul 2017,luând în considerare că, în situaţia neadoptării acestor măsuri în regim de urgenţă, deficitul bugetar în anul 2017 va depăşi pragul de 3% din produsul intern brut prevăzut de Tratatul privind funcţionarea Uniunii Europene, ratificat prin Legea nr. 13/2008, ceea ce va determina declanşarea de către Comisia Europeană a procedurii de deficit excesiv,ţinând cont de necesitatea adoptării măsurilor legislative în vederea asigurării condiţiilor necesare desfăşurării activităţii Consiliului Concurenţei,luând în considerare necesitatea adoptării de măsuri legislative care să asigure finanţarea cheltuielilor de transport al cetăţenilor români aflaţi în situaţii deosebite şi fără resurse financiare şi al copiilor fără tutelă, inclusiv plata pentru cheltuielile de transport, cazare şi diurnă pentru persoanele însoţitoare, în cazul în care se impune repatrierea asistată, precum şi finanţarea cheltuielilor de repatriere a cetăţenilor români, decedaţi pe teritoriul statelor de reşedinţă, pentru care familia nu poate suporta costurile de repatriere şi nu există posibilitatea înhumării sau incinerării în statul în care a survenit decesul în condiţiile intrării în vigoare a prevederilor Legii nr. 1/2017 privind eliminarea unor taxe şi tarife, precum şi pentru modificarea şi completarea unor acte normative,având în vedere necesitatea simplificării şi acordării unui tratament fiscal specific aplicabil veniturilor obţinute de către persoanele care desfăşoară activităţi în cadrul misiunilor diplomatice, oficiilor consulare şi institutelor culturale româneşti din străinătate, în conformitate cu prevederile pct. 5 alin. (1) din cap. IV lit. B al anexei nr. V la Legea-cadru nr. 284/2010, cu modificările şi completările ulterioare,ţinând cont de necesitatea luării măsurilor pentru asigurarea conducerii Fondului Român de Dezvoltare Socială în condiţiile modificărilor legislative intervenite ca urmare a adoptării Ordonanţei de urgenţă a Guvernului nr. 1/2017 pentru stabilirea unor măsuri în domeniul administraţiei publice centrale şi pentru modificarea şi completarea unor acte normative,având în vedere necesitatea reflectării şi a evidenţierii corecte a plăţilor efectuate din bugetele componente ale bugetului general consolidat, în concordanţă cu normele europene privind Sistemul European de Conturi,având în vedere că în situaţia în care nu se corectează eroarea materială de la pct. 5 al articolului unic din Legea nr. 250/2016 cadrele didactice din învăţământul preuniversitar nu ar beneficia de sporurile specifice reglementate de lege,având în vedere prevederile art. 29 alin. (4) şi art. 30 alin. (4) şi (5) din Legea responsabilităţii fiscal-bugetare nr. 69/2010, republicată, şi ţinând seama de faptul că nivelul deficitelor bugetare (cash, ESA şi structural) rezultate în urma planificării bugetare pe anul 2017 şi perspectiva 2018-2020, se impune adoptarea de măsuri cu privire la conţinutul declaraţiilor prevăzute la articolele menţionate,ţinând cont de faptul că în prezent există unităţi administrativ-teritoriale la care din anumite motive consiliile locale/judeţene nu se pot întruni pentru aprobarea în termen a hotărârii de acoperire definitivă la sfârşitul anului a eventualelor deficite ale secţiunilor de funcţionare şi dezvoltare, după caz, şi ca urmare nu pot închide execuţia în trezorerie,în vederea corelărilor necesare între Legea nr. 26/1990 privind Registrul comerţului, republicată, cu modificările şi completările ulterioare, şi reglementările generale în materie bugetară,luând în considerare necesitatea stabilirii mecanismelor prin care va fi susţinut fondul de lichidare - de la bugetul de stat, prin bugetul Ministerului Justiţiei, potrivit modificărilor aduse Legii nr. 85/2014 privind procedurile de prevenire a insolvenţei şi de insolvenţă, cu modificările şi completările ulterioare,având în vedere măsurile tranzitorii la nivelul Ministerului Justiţiei destinate închiderii Acordului de împrumut nr. 4811-RO dintre România şi Banca Internaţională pentru Reconstrucţie şi Dezvoltare pentru finanţarea Proiectului privind reforma sistemului judiciar, semnat la Bucureşti la 27 ianuarie 2006, ratificat prin Legea nr. 205/2006,în considerarea faptului că aceste elemente vizează interesul general public şi constituie situaţii de urgenţă şi extraordinare a căror reglementare nu poate fi amânată,în temeiul art. 115 alin. (4) din Constituţia României, republicată,Guvernul României adoptă prezenta ordonanţă de urgenţă. + Articolul 1(1) În perioada 1 martie-31 decembrie 2017, se menţin în plată la nivelul acordat pentru luna februarie 2017 cuantumul brut al salariilor de bază/soldelor funcţiei de bază/salariilor funcţiei de bază/indemnizaţiilor de încadrare lunară, precum şi cuantumul sporurilor, indemnizaţiilor, compensaţiilor şi al celorlalte elemente ale sistemului de salarizare care fac parte, potrivit legii, din salariul brut, solda lunară brută/salariul lunar brut, indemnizaţia brută de încadrare de care beneficiază personalul plătit din fonduri publice, în măsura în care îşi desfăşoară activitatea în aceleaşi condiţii şi nu se aplică valoarea de referinţă şi coeficienţii de ierarhizare corespunzători claselor de salarizare prevăzuţi în anexele la Legea-cadru nr. 284/2010 privind salarizarea unitară a personalului plătit din fonduri publice, cu modificările şi completările ulterioare.(2) Prin excepţie de la prevederile alin. (1), începând cu luna aprilie 2017, personalul militar, poliţiştii şi funcţionarii publici cu statut special din sistemul administraţiei penitenciare beneficiază de prevederile art. 3^1 alin. (6) şi (9) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 57/2015 privind salarizarea personalului plătit din fonduri publice în anul 2016, prorogarea unor termene, precum şi unele măsuri fiscal-bugetare, cu modificările şi completările ulterioare. (la 01-06-2017, Alineatul (2) din Articolul 1 a fost modificat de Punctul 1, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) (3) Prevederile art. 1 alin. (3)-(5), art. 2-4, art. 5 alin. (2)-(4) şi art. 6-11 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 99/2016 privind unele măsuri pentru salarizarea personalului plătit din fonduri publice, prorogarea unor termene, precum şi unele măsuri fiscal-bugetare, se aplică în mod corespunzător şi în perioada 1 martie-31 decembrie 2017.(3^1) Personalul militar, poliţiştii, funcţionarii publici cu statut special din sistemul administraţiei penitenciare şi personalul civil din cadrul instituţiilor publice din sistemul de apărare, ordine publică şi securitate naţională, planificat să asigure continuitatea îndeplinirii atribuţiilor specifice, în afara programului normal de lucru, de la domiciliu, beneficiază pentru această perioadă de o majorare de 40% din salariul de bază/solda de funcţie/salariul de funcţie, acordată în conformitate cu prevederile legale în vigoare. (la 01-06-2017, Articolul 1 a fost completat de Punctul 2, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) (3^2) Condiţiile de acordare a majorării prevăzute la alin. (3^1), inclusiv activităţile pentru care se asigură continuitatea îndeplinirii atribuţiilor specifice, se stabilesc prin ordin al conducătorilor instituţiilor publice de apărare, ordine publică şi securitate naţională. (la 01-06-2017, Articolul 1 a fost completat de Punctul 2, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) (4) Prin excepţie de la alin. (3), în perioada 1 martie-30 iunie 2017 instituţiile şi autorităţile publice prevăzute la art. 9 alin. (1) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 99/2016 nu acordă prime de vacanţă şi vouchere de vacanţă. + Articolul 2Pentru personalul prevăzut la art. 1 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 2/2017 privind unele măsuri fiscal-bugetare, precum şi modificarea şi completarea unor acte normative, cuantumul salariului de bază se stabileşte în conformitate cu prevederile Hotărârii Guvernului nr. 1/2017 pentru stabilirea salariului de bază minim brut pe ţară garantat în plată, după aplicarea procentelor de majorare prevăzute la art. 1 alin. (1) şi (4) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 2/2017. + Articolul 2^1Prin excepţie de la prevederile art. 1 alin. (1) şi (3), începând cu luna aprilie 2017, cuantumul brut al salariilor de bază/indemnizaţiilor de care beneficiază personalul care ocupă funcţii de demnitate publică alese din cadrul organelor autorităţilor publice locale, respectiv primari, viceprimari, preşedinţi şi vicepreşedinţi ai consiliilor judeţene, se majorează cu 30% faţă de nivelul aflat în plată pentru luna martie 2017. (la 01-06-2017, Actul a fost completat de Punctul 3, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) + Articolul 3(1) Prevederile art. 21 din Legea-cadru nr. 284/2010, cu modificările şi completările ulterioare, se aplică începând cu data de 1 ianuarie 2018.(2) Prin excepţie de la alin. (1), prevederile art. 21 din Legea-cadru nr. 284/2010, cu modificările şi completările ulterioare, se aplică de la 1 martie 2017 pentru categoriile de personal plătit din fonduri publice prevăzute în anexele nr. 2 şi 2^1 la Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 57/2015, cu modificările şi completările ulterioare. (la 03-04-2017, Alineatul (2) din Articolul 3 a fost modificat de ARTICOL UNIC din ORDONANŢA DE URGENŢĂ nr. 26 din 30 martie 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 228 din 03 aprilie 2017 ) + Articolul 4(1) Prin derogare de la prevederile art. 22 alin. (1)-(3) din Legea-cadru nr. 284/2010, cu modificările şi completările ulterioare, sporurile şi alte drepturi salariale specifice activităţii pentru personalul care îşi desfăşoară activitatea în unităţile aflate în subordinea Ministerului Sănătăţii, precum şi în unităţile din reţeaua ministerelor şi instituţiilor cu reţea sanitară proprie pot depăşi 30% din salariul de bază, cu încadrarea în prevederile bugetare aprobate.(2) Prin excepţie de la prevederile art. 1 alin. (1), începând cu luna aprilie 2017, pentru personalul militar, poliţiştii, funcţionarii publici cu statut special din sistemul administraţiei penitenciare şi personalul civil din cadrul instituţiilor publice din sistemul de apărare, ordine publică şi securitate naţională, sporurile, indemnizaţiile şi alte asemenea drepturi specifice acestui domeniu de activitate, acordate proporţional cu timpul efectiv lucrat - pe baza pontajelor, şi care nu fac parte, potrivit legii, din salariul de bază/salariul funcţiei de bază/solda funcţiei de bază, precum şi drepturile salariale acordate pentru risc şi suprasolicitare neuropsihică sau, după caz, pentru risc şi pericol deosebit se determină prin raportare la salariul de bază/solda de funcţie/salariul de funcţie cuvenit, al cărei/cărui cuantum nu poate fi mai mic decât nivelul salariului de bază minim brut pe ţară garantat în plată. (la 01-06-2017, Articolul 4 a fost completat de Punctul 4, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) (3) Cuantumul drepturilor salariale determinate potrivit alin. (2) nu poate fi mai mic decât cel stabilit ca urmare a modalităţii de calcul utilizate în luna martie 2017. (la 01-06-2017, Articolul 4 a fost completat de Punctul 4, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) + Articolul 5(1) În anul 2017, numărul maxim de posturi care se finanţează din fonduri publice, pentru instituţiile şi autorităţile publice, indiferent de modul de finanţare şi subordonare, se stabileşte astfel încât să se asigure plata integrală a drepturilor de natură salarială acordate în condiţiile legii, cu încadrarea în cheltuielile de personal aprobate prin buget.(2) Ordonatorii de credite stabilesc numărul maxim de posturi care se finanţează în anul 2017, în condiţiile alin. (1). + Articolul 6(1) Prevederile art. 18 alin. (2), art. 19, 21 şi 22 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 99/2016 se aplică în mod corespunzător şi în perioada 1 martie-31 decembrie 2017.(2) Începând cu 1 ianuarie 2018 cota de contribuţie la fondurile de pensii administrate privat se majorează la 6%. + Articolul 7(1) Termenele prevăzute la art. 361 alin. (3) lit. e) şi g) din Legea educaţiei naţionale nr. 1/2011, cu modificările şi completările ulterioare, se prorogă până la data de 1 ianuarie 2018.(2) Termenul prevăzut la art. 4 alin. (1) din Legea nr. 246/2007 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Institutului de Drept Public şi Ştiinţe Administrative al României, cu modificările ulterioare, se prorogă până la data de 1 ianuarie 2018.(3) Aplicarea prevederilor art. 4 alin. (5) şi (6), art. 26 lit. b), art. 28^5, art. 36 şi art. 57 lit. b) referitoare la creditele de angajament din Legea nr. 500/2002 privind finanţele publice, cu modificările şi completările ulterioare, se suspendă până la data de 1 ianuarie 2018. (la 01-06-2017, Alineatul (3) din Articolul 7 a fost modificat de Punctul 5, Articolul I din LEGEA nr. 115 din 24 mai 2017, publicată în MONITORUL OFICIAL nr. 403 din 29 mai 2017 ) + Articolul 8La data intrării în vigoare a prezentei ordonanţe de urgenţă se abrogă Hotărârea Guvernului nr. 186/1995 privind constituirea sistemului informaţional referitor la situaţia numerică a personalului din instituţiile publice, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 7 din 12 ianuarie 1998. + Articolul 9Legea nr. 227/2015 privind Codul fiscal, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 688 din 10 septembrie 2015, cu modificările şi completările ulterioare, se completează după cum urmează:1. La articolul 76 alineatul (2), după litera r) se introduce o nouă literă, litera r^1), cu următorul cuprins:r^1) veniturile obţinute de către persoanele fizice care desfăşoară activităţi în cadrul misiunilor diplomatice, oficiilor consulare şi institutelor culturale româneşti din străinătate, în conformitate cu prevederile pct. 5 alin. (1) din cap. IV lit. B al anexei nr. V la Legea-cadru nr. 284/2010 privind salarizarea unitară a personalului plătit din fonduri publice, cu modificările şi completările ulterioare; ... ... 2. La articolul 142, după litera t) se introduce o nouă literă, litera ţ), cu următorul cuprins:ţ) veniturile obţinute de către persoanele fizice care desfăşoară activităţi în cadrul misiunilor diplomatice, oficiilor consulare şi institutelor culturale româneşti din străinătate, în conformitate cu prevederile pct. 5 alin. (1) din cap. IV lit. B al anexei nr. V la Legea-cadru nr. 284/2010, cu modificările şi completările ulterioare. ... ... + Articolul 10Prin derogare de la prevederile art. 4 din Legea nr. 227/2015 privind Codul fiscal, cu modificările şi completările ulterioare, prevederile art. 9 se aplică de la data publicării în Monitorul Oficial al României, Partea I, a prezentei ordonanţe de urgenţă. + Articolul 11La articolul 31 alineatul (5) din Legea concurenţei nr. 21/1996, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 153 din 29 februarie 2016, după litera d) se introduce o nouă literă, litera d^1), cu următorul cuprins:d^1) organizarea de către Consiliul Concurenţei de congrese, conferinţe şi alte acţiuni de protocol similare. ... + Articolul 12După alineatul (4) al articolului 15 din Legea nr. 198/2008 privind serviciile consulare pentru care se percep taxe şi nivelul taxelor consulare la misiunile diplomatice şi oficiile consulare ale României în străinătate, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 728 din 28 octombrie 2008, cu modificările şi completările ulterioare, se introduce un nou alineat, alineatul (5), cu următorul cuprins:(5) Cheltuielile prevăzute la alin. (1) pot fi acoperite şi de la bugetul de stat, prin bugetul aprobat Ministerului Afacerilor Externe. + Articolul 13La articolul 13 din Legea nr. 129/1998 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Fondului Român de Dezvoltare Socială, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 109 din 13 februarie 2014, litera b) se modifică şi va avea următorul cuprins:b) câte un reprezentant al Ministerului Muncii şi Justiţiei Sociale, Ministerului Transporturilor, Ministerului Finanţelor Publice şi al Agenţiei Naţionale pentru Romi şi 2 reprezentaţi ai Ministerului Dezvoltării Regionale, Administraţiei Publice şi Fondurilor Europene, desemnaţi de conducătorii instituţiilor respective; ... + Articolul 14Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 37/2008 privind reglementarea unor măsuri financiare în domeniul bugetar, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 276 din 8 aprilie 2008, aprobată cu modificări prin Legea nr. 275/2008, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi se completează după cum urmează:1. Articolul 8 se modifică şi va avea următorul cuprins: + Articolul 8(1) Sumele provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi, care se restituie în condiţiile legii bugetelor din care au fost acordate, se evidenţiază în execuţie la titlul de cheltuieli bugetare 85 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent» cu semnul minus. În bugetele unităţilor administrativ-teritoriale această operaţiune se va reflecta şi în programare, prin rectificare bugetară.(2) Sumele defalcate din taxa pe valoarea adăugată, care se restituie la bugetul de stat în anii bugetari următori celui în care au fost acordate, se evidenţiază la o poziţie distinctă de venituri ale bugetului de stat.(3) Prin excepţie de la prevederile alin. (1), sumele reprezentând garanţiile care se recuperează în anii următori celui în care au fost constituite de către Ministerul Afacerilor Externe pentru contracte de închiriere privind spaţiile de lucru şi locuinţele de serviciu din cadrul misiunilor diplomatice, oficiilor consulare şi institutelor culturale româneşti din străinătate se virează într-un cont de disponibil al Ministerului Afacerilor Externe şi pot fi utilizate cu aceeaşi destinaţie pentru plata unor noi garanţii. Angajarea, ordonanţarea şi plata garanţiilor din contul de disponibil se fac în limita soldului acestuia.(4) Soldul contului de disponibil prevăzut la alin. (3), rămas neutilizat la sfârşitul anului, se virează la bugetul de stat, în contul de cheltuieli bugetare prevăzut la alin. (1), până la data de 15 ianuarie a anului următor.(5) Prin excepţie de la prevederile alin. (1), sumele reprezentând garanţiile care se recuperează în anii următori celui în care au fost constituite de către Ministerul Apărării Naţionale, Ministerul Afacerilor Interne, Serviciul Român de Informaţii şi Serviciul de Informaţii Externe pentru contracte de închiriere privind spaţiile de locuit reprezentând locuinţe de serviciu pentru personalul trimis în misiune permanentă în străinătate, se virează în conturi de disponibil deschise pe numele instituţiilor respective şi pot fi utilizate cu aceeaşi destinaţie pentru plata unor noi garanţii. Angajarea, ordonanţarea şi plata garanţiilor din conturile de disponibil se fac în limita soldurilor acestora.(6) Soldul conturilor de disponibil prevăzute la alin. (5), rămase neutilizate la sfârşitul anului, se virează la bugetul de stat, în contul de cheltuieli bugetare prevăzut la alin. (1), până la data de 15 ianuarie a anului următor. ... 2. După articolul 8 se introduce un nou articol, articolul 8^1, cu următorul cuprins: + Articolul 8^1Instituţiile publice, indiferent de subordonare şi de sistemul de finanţare, vor solicita în scris unităţilor teritoriale ale Trezoreriei Statului de care aparţin, până la data de 31 martie 2017, transferarea sumelor încasate şi reflectate în execuţia anului 2017 la paragrafele corespunzătoare ale subcapitolului de venituri 36.32.00 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi», din contul de venituri bugetare în care au fost încasate, în contul corespunzător de cheltuieli bugetare aferente alineatelor articolului 85.01 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent» astfel:a) instituţiile publice ale administraţiei publice centrale, finanţate integral sau parţial din bugetul de stat, precum şi cele finanţate integral din venituri proprii, solicită efectuarea următoarelor operaţiuni:a1) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.01 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi» se transferă la următorii indicatori de cheltuieli, după caz: 85.01.03 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor curente şi operaţiunilor financiare ale altor instituţii publice», 85.01.04 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor de capital ale altor instituţii publice» sau 85.01.05 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente fondurilor externe nerambursabile»; ... a2) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.08 «Restituiri de sume provenite din finanţarea anilor precedenţi reprezentând sume alocate în cazul indisponibilităţii temporare a fondurilor din instrumente structurale» se transferă la un alineat distinct al indicatorului de cheltuieli 85.01.00 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent». ... ... b) instituţiile publice ale administraţiei publice centrale, finanţate integral sau parţial din bugetul asigurărilor sociale de stat, solicită efectuarea următoarelor operaţiuni:b1) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.04 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi aferente sistemului de pensii» se transferă, după caz, în conturile de cheltuieli aferente indicatorilor: 85.01.03 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor curente şi operaţiunilor financiare ale altor instituţii publice», 85.01.04 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor de capital ale altor instituţii publice» sau 85.01.05 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente fondurilor externe nerambursabile»; ... b2) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.05 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi aferente sistemului de asigurare pentru accidente de muncă şi boli profesionale» se transferă, după caz, în conturile de cheltuieli aferente indicatorilor: 85.01.03 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor curente şi operaţiunilor financiare ale altor instituţii publice», 85.01.04 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor de capital ale altor instituţii publice» sau 85.01.05 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente fondurilor externe nerambursabile»; ... ... c) instituţiile publice ale administraţiei publice centrale, finanţate integral sau parţial din bugetul asigurărilor pentru şomaj, solicită efectuarea următoarelor operaţiuni:c1) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.06 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi aferente sistemului asigurărilor pentru şomaj» se transferă, după caz, în conturile de cheltuieli aferente indicatorilor: 85.01.03 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor curente şi operaţiunilor financiare ale altor instituţii publice», 85.01.04 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor de capital ale altor instituţii publice» sau 85.01.05 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente fondurilor externe nerambursabile»; ... c2) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.07 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi aferente fondului de garantare pentru plata creanţelor salariale» se transferă, după caz, în conturile de cheltuieli aferente indicatorilor: 85.01.03 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor curente şi operaţiunilor financiare ale altor instituţii publice», 85.01.04 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor de capital ale altor instituţii publice» sau 85.01.05 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente fondurilor externe nerambursabile»; ... ... d) instituţiile publice ale administraţiei publice locale solicită efectuarea următoarelor operaţiuni:d1) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.02 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi, aferente secţiunii de dezvoltare», se transferă din contul de venituri bugetare în care au fost încasate, în contul corespunzător de cheltuieli bugetare corespunzător alineatului 85.01.02 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent în secţiunea de dezvoltare a bugetului local», aferent capitolului bugetar 51.00.00 «Autorităţi publice şi acţiuni externe», subcapitolul 51.01.00 «Autorităţi executive şi legislative», paragraful 51.01.03 «Autorităţi executive»; ... d2) sumele reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.03 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi, aferente secţiunii de funcţionare» se transferă din contul de venituri bugetare în care au fost încasate în contul corespunzător de cheltuieli bugetare corespunzător alineatului 85.01.01 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent în secţiunea de funcţionare a bugetului local» aferent capitolului bugetar 51.00.00 «Autorităţi publice şi acţiuni externe», subcapitolul 51.01.00 «Autorităţi executive şi legislative», paragraful 51.01.03 «Autorităţi executive». ... ... e) instituţiile publice ale administraţiei publice centrale, finanţate integral sau parţial din bugetul fondului naţional unic de asigurări sociale de sănătate solicită transferul sumelor reflectate în execuţia anului 2017 la indicatorul 36.32.01 «Sume provenite din finanţarea bugetară a anilor precedenţi», după caz, în conturile de cheltuieli aferente indicatorilor: 85.01.03 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor curente şi operaţiunilor financiare ale altor instituţii publice», 85.01.04 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente cheltuielilor de capital ale altor instituţii publice» sau 85.01.05 «Plăţi efectuate în anii precedenţi şi recuperate în anul curent aferente fondurilor externe nerambursabile ... ... + Articolul 15(1) Prin derogare de la prevederile art. 29 alin. (4) din Legea responsabilităţii fiscal-bugetare nr. 69/2010, republicată, prim-ministrul şi ministrul finanţelor publice semnează o declaraţie de răspundere prin care se atestă, exclusiv, corectitudinea şi integralitatea informaţiilor din Strategia fiscal-bugetară pentru perioada 2017-2019.(2) Prin derogare de la prevederile art. 30 alin. (4) din Legea nr. 69/2010, republicată, prim-ministrul şi ministrul finanţelor publice semnează o declaraţie ce atestă exclusiv încadrarea proiectului de buget pe anul 2017 şi perspectiva 2018-2020 în ţintele, obiectivele şi priorităţile asumate prin Strategia fiscalbugetară pentru perioada 2017-2019. + Articolul 16După alineatul (1^3) al articolului 58 din Legea privind finanţele publice locale nr. 273/2006, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 618 din 18 iulie 2006, cu modificările şi completările ulterioare, se introduce un nou alineat, alineatul (1^4), cu următorul cuprins:(1^4) Acoperirea definitivă la sfârşitul anului, a eventualelor deficite ale secţiunilor de funcţionare şi dezvoltare, după caz, se poate face în baza dispoziţiei ordonatorului principal de credite, sau persoanei căreia i s-au delegat aceste atribuţii, atunci când deficitul rezultat la sfârşitul exerciţiului bugetar, este mai mic sau egal cu sumele aprobate în baza hotărârilor autorităţilor deliberative pentru destinaţiile prevăzute la alin. (1) lit. a) şi b). + Articolul 17La articolul 3^3 alineatul (4) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 57/2015 privind salarizarea personalului plătit din fonduri publice în anul 2016, prorogarea unor termene, precum şi unele măsuri fiscal-bugetare, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 923 din 11 decembrie 2015, cu modificările şi completările ulterioare, partea introductivă se modifică şi va avea următorul cuprins:(4) Pentru personalul didactic de predare, de conducere, de îndrumare şi control din învăţământul preuniversitar, personalul didactic de predare şi cercetare şi didactic de conducere din învăţământul superior/universitar, la salariul de bază stabilit potrivit anexei nr. 2 se acordă următoarele sporuri şi indemnizaţii, dacă sunt îndeplinite condiţiile de acordare prevăzute de lege, astfel: + Articolul 18În anul 2017, Oficiul Naţional al Registrului Comerţului se finanţează integral de la bugetul de stat, prin bugetul Ministerului Justiţiei, potrivit art. 62 alin. (1) din Legea nr. 500/2002 privind finanţele publice, cu modificările şi completările ulterioare. + Articolul 19În aplicarea art. 39 alin. (7) din Legea nr. 85/2014 privind procedurile de prevenire a insolvenţei şi de insolvenţă, cu modificările şi completările ulterioare, Guvernul, prin hotărâre, stabileşte indicatorii pe baza cărora se determină anual necesarul fondului ce urmează a fi asigurat de la bugetul de stat, prin bugetul Ministerul Justiţiei de la cap. 61.01 „Ordine Publică şi Siguranţă Naţională“, titlul VII „Alte transferuri“ articolul 55.01 „Transferuri interne“, alineat 55.01.18 „Alte transferuri curente interne“, precum şi modalitatea de virare a acestuia de către Oficiul Naţional al Registrului Comerţului către Uniunea Naţională a Practicienilor în Insolvenţă. + Articolul 20(1) Se autorizează Ministerul Justiţiei ca în perioada 31 martie-31 iulie 2017 să asigure, prin Direcţia de implementare a proiectelor finanţate din împrumuturi externe, derularea activităţilor de închidere a Acordului de împrumut dintre România şi Banca Internaţională pentru Reconstrucţie şi Dezvoltare pentru finanţarea Proiectului privind reforma sistemului judiciar, inclusiv auditarea situaţiilor financiare, în conformitate cu regulamentele şi procedurile Băncii Internaţionale pentru Reconstrucţie şi Dezvoltare.(2) Salarizarea personalului Direcţiei de implementare a proiectelor finanţate din împrumuturi externe în perioada 31 martie-31 iulie 2017 se va asigura prin bugetul Ministerului Justiţiei, capitolul 61.01 „Ordine publică şi siguranţă naţională“ titlul XII „Cheltuieli aferente programelor cu finanţare rambursabilă“, cu aplicarea prevederilor art. 34 din Legea-cadru nr. 284/2010, cu modificările şi completările ulterioare. + Articolul 21Cuantumul salariului lunar brut/soldei brute lunare luat/luate în calcul la stabilirea bursei de rezidenţiat potrivit art. 18 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 103/2013 privind salarizarea personalului plătit din fonduri publice în anul 2014, precum şi alte măsuri în domeniul cheltuielilor publice, aprobată cu completări prin Legea nr. 28/2014, cu modificările şi completările ulterioare, este de 7.100 lei. + Articolul 22Articolul 3^4 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 57/2015, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi se completează după cum urmează:1. Alineatul (4) se modifică şi va avea următorul cuprins:(4) Începând cu luna ianuarie 2017 salariile de bază de care beneficiază personalul nedidactic din cadrul inspectoratelor şcolare se majorează cu 15% faţă de nivelul acordat în luna decembrie 2016. ... 2. După alineatul (4) se introduce un nou alineat, alineatul (5), cu următorul cuprins:(5) Începând cu luna ianuarie 2017 salariile de bază de care beneficiază personalul nedidactic din instituţiile de învăţământ superior de stat se majorează cu 15% faţă de nivelul acordat în luna decembrie 2016, cu încadrarea în bugetul aprobat. ...


jurisdiction: US

text: b'Testimony 05-02-2002 Page 1 of 3\n\n\n\n\n JOINT HEARING BEFORE THE\n\n SUBCOMMITTEE ON GOVERNMENT EFFICIENCY, FINANCIAL\n MANAGEMENT AND INTERGOVERNMENTAL RELATIONS\n\n AND\n\n SUBCOMMITTEE FOR TECHNOLOGY AND PROCUREMENT POLICY\n\n COMMITTEE ON GOVERNMENT REFORM\n U.S. HOUSE OF REPRESENTATIVES\n\n MAY 2, 2002\n\n\n\n\nfile://C:\\Documents%20and%20Settings\\roy\\Desktop\\gopdf\\html\\testimony_05022002.htm 5/26/2004\n\x0cTestimony 05-02-2002 Page 2 of 3\n\n\n\n H.R. 3844 "FEDERAL INFORMATION AND\n SECURITY REFORM ACT OF 2002"\n\n STATEMENT FOR THE RECORD\n\n\n\n DAVID C. WILLIAMS\n INSPECTOR GENERAL\n\n\n\n TREASURY INSPECTOR GENERAL FOR TAX ADMINISTRATION\n\n\n\n Mr. Chairmen, and members of the subcommittees, I appreciate the opportunity to\n appear today to provide an Inspector General\xe2\x80\x99s (IG) perspective. Government agencies\n continue to struggle with the appropriate balance between IT security and computing\n capacity, too often with an overwhelming bias toward speed and ease of operations. The\n Government Information Security Reform Act (GISRA) has served as an essential\n beacon urging agencies toward a more balanced course. During Fiscal Year 2001, the\n GISRA assessments identified substantial vulnerabilities across government that could\n threaten the security of information systems. These included:\n\n z Formal security training and awareness programs for all employees were frequently\n ineffective or non-existent. In the Internal Revenue Service, for example, 70 of 100\n employees were willing to compromise their passwords, during pretext telephone\n calls by IG auditors. No matter how strong other controls may be, employees can\n often be the most vulnerable component of an agency\xe2\x80\x99s IT security program.\n z Specific performance measures were often absent, such as the effectiveness of\n efforts to reduce the impact of computer viruses.\n z Oversight of contractors was not sufficient and many had not received the\n necessary background clearances.\n z An unacceptable number of systems and applications critical to the agency\n missions were not security certified and accredited.\n z System intrusion incidents were not consistently reported and shared throughout\n the government to assist agencies to proactively identify and combat hacking.\n z Security controls often seemed to be an afterthought in IT budget and investment\n decisions, and\n z Senior managers often assumed little responsibility for IT security within their\n programs, deferring entirely to small security offices.\n\n To increase the likelihood of success, agencies need to be held accountable for their\n security programs. Some agencies have appeared to view the GISRA annual reporting\n process as a pro forma exercise. To assure GISRA effectiveness, funding requests for IT\n initiatives should be contingent on the integration of adequate security controls.\n\n z To assist agencies in adhering to GISRA and H.R. 3844 provisions, we offer the\n following suggestions to improve consistency in conducting and reporting\n\n\n\nfile://C:\\Documents%20and%20Settings\\roy\\Desktop\\gopdf\\html\\testimony_05022002.htm 5/26/2004\n\x0cTestimony 05-02-2002 Page 3 of 3\n\n\n\n information security assessments and investigations.\n z Certain terminology should be clarified to avoid confusion in reporting. Terms such\n as "programs", "systems", "networks", "mission-critical" and "mission essential" are\n subject to varying interpretations.\n z Agency officials should be required to use the NIST IT security assessment\n framework.\n z Agency and IG reporting requirements should be integrated to reduce duplication of\n effort.\n z The OMB should provide implementation guidance at the beginning of each\n reporting year.\n z Annual submissions should contain a conclusion section on agency compliance\n with the law and its overall information security posture.\n z The IGs should be required to evaluate whether agencies have a process that\n incorporates information security into their Enterprise Architectures.\n z Reporting intrusion incidents to FedCIRC should not be limited to national security\n incidents, but should also include threats to critical infrastructure, as was the case\n during the Y2K initiative, and\n z Importantly, agencies should identify the IG or another law enforcement\n organization that will investigate intrusions and refer them for prosecution.\n\n In conclusion, while it is still early in the GISRA implementation process, we are\n optimistic that, if enforced, the GISRA and its successor legislation will ultimately\n succeed in strengthening information security throughout the government.\n\n I would be happy to answer any questions.\n\n\n Posted on 05/01/2002\n\n\n\n\nfile://C:\\Documents%20and%20Settings\\roy\\Desktop\\gopdf\\html\\testimony_05022002.htm 5/26/2004\n\x0c'