text:
 23.2.2017
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 46/22
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ αριθ. 201/2016
 της 30ής Σεπτεμβρίου 2016
 για την τροποποίηση του παραρτήματος IX (Χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [2017/278]
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (εφεξής «η συμφωνία για τον ΕΟΧ»), και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/77/ΕΚ (1), πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
 (2)
 Οι υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών των κρατών μελών της ΕΕ και των κρατών ΕΟΧ-ΕΖΕΣ, στα συμπεράσματά τους (2) της 14ης Οκτωβρίου 2014 σχετικά με την ενσωμάτωση των κανονισμών των ΕΕΑ της ΕΕ στη συμφωνία για τον ΕΟΧ, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την εξεύρεση ισορροπημένης λύσης μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών, λαμβάνοντας υπόψη τη δομή και τους στόχους των κανονισμών των ΕΕΑ της ΕΕ και της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθώς και τους νομικούς και πολιτικούς περιορισμούς στην ΕΕ και στα κράτη ΕΟΧ-ΕΖΕΣ.
 (3)
 Οι υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών των κρατών μελών της ΕΕ και των κρατών ΕΟΧ-ΕΖΕΣ υπογράμμισαν ότι, σύμφωνα με τη δομή δύο πυλώνων της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ θα λαμβάνει αποφάσεις που θα απευθύνονται στις αρμόδιες αρχές των κρατών ΕΟΧ-ΕΖΕΣ ή τους διαχειριστές αγοράς στα κράτη ΕΟΧ-ΕΖΕΣ αντίστοιχα. Οι ΕΕΑ της ΕΕ θα είναι αρμόδιες για την εκτέλεση πράξεων μη δεσμευτικού χαρακτήρα, όπως είναι η έγκριση συστάσεων και η μη δεσμευτική διαμεσολάβηση, μεταξύ άλλων και έναντι των αρμόδιων αρχών και των διαχειριστών αγοράς των κρατών ΕΟΧ-ΕΖΕΣ. Πριν από τις ενέργειες κάθε πλευράς, θα πραγματοποιείται, όπου αρμόζει, διαβούλευση, συντονισμός ή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ΕΕΑ της ΕΕ και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.
 (4)
 Για την ενσωμάτωση της εμπειρογνωμοσύνης των ΕΕΑ της ΕΕ στη διαδικασία και για την επίτευξη συνοχής μεταξύ των δύο πυλώνων, οι επιμέρους αποφάσεις και οι επίσημες γνώμες της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ που απευθύνονται σε μία ή περισσότερες επιμέρους αρμόδιες αρχές ή σε διαχειριστές αγοράς των κρατών ΕΟΧ-ΕΖΕΣ θα εγκρίνονται βάσει σχεδίων που θα εκπονεί η σχετική ΕΕΑ της ΕΕ. Αυτό θα διαφυλάξει τα βασικά πλεονεκτήματα της εποπτείας από μία και μόνο αρχή.
 (5)
 Τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν την κοινή αντίληψη ότι η παρούσα απόφαση εφαρμόζει τη συμφωνία που απηχούν τα εν λόγω συμπεράσματα και θα πρέπει, επομένως, να ερμηνεύεται σύμφωνα με τις αρχές που εμπεριέχονται σε αυτά.
 (6)
 Το παράρτημα IX της συμφωνίας για τον ΕΟΧ θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Μετά το σημείο 31η [κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου] του παραρτήματος IX της συμφωνίας για τον ΕΟΧ παρεμβάλλονται τα ακόλουθα:
 «31θ.
 32010 R 1095: Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/77/ΕΚ (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 84).
 Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, οι διατάξεις του κανονισμού προσαρμόζονται ως εξής:
 α)
 Οι αρμόδιες αρχές των κρατών της ΕΖΕΣ και η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ έχουν, με εξαίρεση το δικαίωμα ψήφου, τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών της ΕΕ στο πλαίσιο των εργασιών της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), εφεξής “η Αρχή”, του συμβουλίου εποπτών της και όλων των προπαρασκευαστικών οργάνων της Αρχής, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών επιτροπών και ομάδων της, βάσει των διατάξεων της παρούσας συμφωνίας.
 Με την επιφύλαξη των άρθρων 108 και 109 της παρούσας συμφωνίας, η Αρχή έχει, με εξαίρεση το δικαίωμα ψήφου, δικαίωμα συμμετοχής στις εργασίες της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ και των προπαρασκευαστικών οργάνων της, όταν η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ασκεί, όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, τα καθήκοντα της Αρχής όπως προβλέπεται στην παρούσα συμφωνία.
 Οι εσωτερικοί κανονισμοί της Αρχής και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ κατοχυρώνουν πλήρως την αμοιβαία συμμετοχή καθεμίας, καθώς και των αρμόδιων αρχών των κρατών της ΕΖΕΣ, στις εργασίες της άλλης όπως προβλέπεται στην παρούσα συμφωνία.
 β)
 Παρά τις διατάξεις του πρωτοκόλλου 1 της παρούσας συμφωνίας, και εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στην παρούσα συμφωνία, οι όροι “κράτος(-η) μέλος(-η)” και “αρμόδιες αρχές” νοείται ότι περιλαμβάνουν, πέραν της έννοιας που έχουν στον κανονισμό, τα κράτη της ΕΖΕΣ και τις αρμόδιες αρχές τους, αντίστοιχα.
 γ)
 Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στην παρούσα συμφωνία, ο εσωτερικός κανονισμός της Αρχής εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, για θέματα που αφορούν τις αρμόδιες αρχές της ΕΖΕΣ και τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Ειδικότερα, η εκπόνηση σχεδίων για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ υπόκειται στις ίδιες εσωτερικές διαδικασίες με την κατάρτιση αποφάσεων που εκδίδονται για παρόμοια ζητήματα όσον αφορά τα κράτη μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των αρμόδιων αρχών τους και των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές.
 δ)
 Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στην παρούσα συμφωνία, η Αρχή και η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ συνεργάζονται, ανταλλάσσουν πληροφορίες και πραγματοποιούν διαβουλεύσεις μεταξύ τους για τους σκοπούς του κανονισμού, ιδίως πριν από την ανάληψη δράσης.
 Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Αρχής και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού, ο πρόεδρος της Αρχής και το Σώμα της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ συγκαλούν αμελλητί, λαμβανομένου υπόψη του επείγοντος χαρακτήρα του θέματος, συνεδρίαση με σκοπό την επίτευξη συναίνεσης. Εάν δεν επιτευχθεί συναίνεση, ο πρόεδρος της Αρχής ή το Σώμα της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ δύναται να ζητήσει από τα συμβαλλόμενα μέρη να παραπέμψουν το θέμα στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ, η οποία επιλαμβάνεται του θέματος σύμφωνα με το άρθρο 111 της παρούσας συμφωνίας, το οποίο εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών. Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 1/94, της 8ης Φεβρουαρίου 1994, για την έγκριση του κανονισμού λειτουργίας της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ (ΕΕ L 85 της 30.3.1994, σ. 60), ένα συμβαλλόμενο μέρος δύναται να ζητήσει την άμεση σύγκληση συνεδρίασης σε επείγουσες περιπτώσεις. Παρά την παρούσα παράγραφο, ένα συμβαλλόμενο μέρος δύναται ανά πάσα στιγμή να παραπέμψει το θέμα με δική του πρωτοβουλία στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ σύμφωνα με τα άρθρα 5 ή 111 της παρούσας συμφωνίας.
 ε)
 Οι παραπομπές του κανονισμού σε άλλες πράξεις έχουν εφαρμογή ανάλογα με τον βαθμό και τη μορφή ενσωμάτωσης των εν λόγω πράξεων στην παρούσα συμφωνία.
 στ)
 Όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, το άρθρο 1 παράγραφος 4 διατυπώνεται ως εξής:
 “Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού ισχύουν με την επιφύλαξη των εξουσιών της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, ιδίως με βάση τις διατάξεις του άρθρου 31 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ ή την εν λόγω συμφωνία.”
 ζ)
 Στο άρθρο 9 παράγραφος 5:
 i)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, στο πρώτο εδάφιο, η φράση “Η Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”·
 ii)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο διατυπώνονται ως εξής:
 “Οι αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ επανεξετάζει την απόφαση στην οποία αναφέρονται τα πρώτα δύο εδάφια ανά τακτά χρονικά διαστήματα και τουλάχιστον ανά τρίμηνο. Εάν μετά την παρέλευση ενός τριμήνου η απόφαση δεν ανανεωθεί, η ισχύς της λήγει αυτομάτως.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ενημερώνει την Αρχή, το συντομότερο δυνατό μετά την έκδοση της απόφασης που αναφέρεται στα πρώτα δύο εδάφια, σχετικά με την ημερομηνία λήξης της ισχύος της εν λόγω απόφασης. Σε εύθετο χρόνο πριν από τη λήξη του τριμήνου που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο, η Αρχή υποβάλλει στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ συμπεράσματα, συνοδευόμενα από σχέδιο εφόσον είναι αναγκαίο. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δύναται να ενημερώνει την Αρχή σχετικά με οποιαδήποτε εξέλιξη την οποία θεωρεί σημαντική για την επανεξέταση.
 Τα κράτη της ΕΖΕΣ μπορούν να ζητήσουν από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να επανεξετάσει την απόφασή της. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ διαβιβάζει το εν λόγω αίτημα στην Αρχή. Σε αυτή την περίπτωση η Αρχή, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, εξετάζει το ενδεχόμενο εκπόνησης νέου σχεδίου για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.
 Εάν η Αρχή τροποποιήσει ή ανακαλέσει οποιαδήποτε απόφαση παράλληλη με την απόφαση που εκδόθηκε από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, η Αρχή εκπονεί αμελλητί σχέδιο για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.”.
 η)
 Στο άρθρο 16 παράγραφος 4, η φράση “, καθώς και τη Μόνιμη Επιτροπή των κρατών της ΕΖΕΣ και την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “την Επιτροπή”.
 θ)
 Στο άρθρο 17:
 i)
 Η φράση “του δικαίου της Ένωσης” αντικαθίσταται από τη φράση “της συμφωνίας για τον ΕΟΧ”·
 ii)
 στην παράγραφο 1, η φράση “ή η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, κατά περίπτωση,” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “η Αρχή”·
 iii)
 στην παράγραφο 2, η φράση “, της Μόνιμης Επιτροπής των κρατών της ΕΖΕΣ, της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “της Επιτροπής”·
 iv)
 στην παράγραφο 2 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Όταν η Αρχή διερευνά κατ’ ισχυρισμό παραβίαση ή μη εφαρμογή της συμφωνίας για τον ΕΟΧ που αφορά αρμόδια αρχή κράτους της ΕΖΕΣ, ενημερώνει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ σχετικά με τη φύση και τον σκοπό της έρευνας και παρέχει σε αυτήν ανά τακτά διαστήματα τις επικαιροποιημένες πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ προκειμένου να ασκεί δεόντως τα καθήκοντά της δυνάμει των παραγράφων 4 και 6.”·
 v)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 διατυπώνεται ως εξής:
 “Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της σύστασης, η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στην Αρχή και στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ.”·
 vi)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, οι παράγραφοι 4 και 5 διατυπώνονται ως εξής:
 “4. Εάν η αρμόδια αρχή δεν συμμορφωθεί με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ εντός μηνός από την παραλαβή της σύστασης της Αρχής, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ μπορεί να διατυπώσει επίσημη γνώμη απαιτώντας από την αρμόδια αρχή να προβεί στις ενέργειες που απαιτούνται για να συμμορφωθεί με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ. Η επίσημη γνώμη της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ λαμβάνει υπόψη τη σύσταση της Αρχής.
 Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ εκδίδει την εν λόγω επίσημη γνώμη το αργότερο εντός τριών μηνών από την έγκριση της σύστασης. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα κατά ένα μήνα.
 Οι επίσημες γνώμες της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.
 Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στην Αρχή και στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ όλες τις αναγκαίες πληροφορίες.
 5. Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της επίσημης γνώμης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, η αρμόδια αρχή γνωστοποιεί στην Αρχή και στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση προς την επίσημη αυτή γνώμη.”·
 vii)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 6, η φράση “Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ” αντικαθίσταται από τη φράση “Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 31 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου”, και η φράση “η Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”·
 viii)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 6 διατυπώνεται ως εξής:
 “Οι αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.”·
 ix)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, η παράγραφος 8 διατυπώνεται ως εξής:
 “8. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δημοσιεύει σε ετήσια βάση πληροφορίες σχετικά με το ποιες αρμόδιες αρχές και ποιοι συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές στα κράτη της ΕΖΕΣ δεν συμμορφώθηκαν προς τις επίσημες γνώμες ή αποφάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 6.”.
 ι)
 Στο άρθρο 18:
 i)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, στις παραγράφους 3 και 4, η φράση “η Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”·
 ii)
 στις παραγράφους 3 και 4 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Οι αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.”·
 iii)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, στην παράγραφο 4, η φράση “Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ” αντικαθίσταται από τη φράση “Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 31 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου”.
 ια)
 Στο άρθρο 19:
 i)
 στην παράγραφο 1, η φράση “ή η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, κατά περίπτωση,” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “η Αρχή”·
 ii)
 στην παράγραφο 3, η φράση “στα κράτη μέλη της ΕΕ” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “με δεσμευτική ισχύ για τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές”·
 iii)
 στην παράγραφο 3 προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:
 “Όταν ενδιαφερόμενες είναι αποκλειστικά αρμόδιες αρχές των κρατών της ΕΖΕΣ, και εάν οι εν λόγω αρχές δεν καταλήξουν σε συμφωνία κατά τη διάρκεια της φάσης συμβιβασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 2, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ μπορεί να λάβει απόφαση απαιτώντας από αυτές να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα ή να μην προβούν σε ενέργειες, ώστε να επιλυθεί το θέμα, με δεσμευτική ισχύ για τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
 Όταν ενδιαφερόμενες είναι οι αρμόδιες αρχές ενός ή περισσότερων κρατών μελών της ΕΕ και ενός ή περισσότερων κρατών της ΕΖΕΣ, και εάν οι εν λόγω αρχές δεν καταλήξουν σε συμφωνία κατά τη διάρκεια της φάσης συμβιβασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 2, η Αρχή και η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ μπορούν να λάβουν απόφαση απαιτώντας από τις εν λόγω ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές των κρατών μελών της ΕΕ και των κρατών της ΕΖΕΣ αντίστοιχα να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα ή να μην προβούν σε ενέργειες, ώστε να επιλυθεί το θέμα, με δεσμευτική ισχύ για τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
 Οι αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.”·
 iv)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, στην παράγραφο 4, η φράση “Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ” αντικαθίσταται από τη φράση “Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 31 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου”, η φράση “η Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ” και η φράση “την ενωσιακή νομοθεσία” αντικαθίσταται από τη φράση “τη συμφωνία για τον ΕΟΧ”·
 v)
 στην παράγραφο 4 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Οι αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.”.
 ιβ)
 Στο άρθρο 20 προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:
 “Όταν ενδιαφερόμενες είναι αποκλειστικά αρμόδιες αρχές των κρατών της ΕΖΕΣ, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ μπορεί να λάβει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 3 και 4.
 Όταν ενδιαφερόμενες είναι οι αρμόδιες αρχές ενός ή περισσότερων κρατών μελών της ΕΕ και ενός ή περισσότερων κρατών της ΕΖΕΣ, η Αρχή και η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ αντίστοιχα μπορούν να λάβουν απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 3 και 4.
 Οι αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ εκδίδονται αμελλητί βάσει σχεδίων που εκπονούν, κατά περίπτωση, η Αρχή, η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και/ή η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) με δική τους πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ. Η Αρχή, η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) και/ή η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), κατά περίπτωση, καταλήγουν, σύμφωνα με το άρθρο 56, σε κοινές θέσεις και παράλληλα εγκρίνουν τις αποφάσεις και/ή τα σχέδια.”
 ιγ)
 Στο άρθρο 21 παράγραφος 4, η φράση “ή η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, κατά περίπτωση,” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “Η Αρχή”.
 ιδ)
 Στο άρθρο 22 παράγραφος 4 και στο άρθρο 34 παράγραφος 1, η φράση “, της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ ή της Μόνιμης Επιτροπής των κρατών της ΕΖΕΣ,” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου ή της Επιτροπής”.
 ιε)
 Στο άρθρο 35 παράγραφος 5, η φράση “, στην εθνική κεντρική τράπεζα” δεν εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν.
 ιστ)
 Στο άρθρο 38, όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ:
 i)
 η φράση “η Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”, η φράση “στην Αρχή και στην Επιτροπή” αντικαθίσταται από τη φράση “στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”, η φράση “της Αρχής” αντικαθίσταται από τη φράση “της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ”, η φράση “την Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”, η φράση “στην Αρχή, στην Επιτροπή” αντικαθίσταται από τη φράση “στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ” και η φράση “την Επιτροπή και την Αρχή” αντικαθίσταται από τη φράση “την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ”·
 ii)
 η φράση “το Συμβούλιο” αντικαθίσταται από τη φράση “η Μόνιμη Επιτροπή των κρατών της ΕΖΕΣ”, η φράση “στο Συμβούλιο” αντικαθίσταται από τη φράση “στη Μόνιμη Επιτροπή των κρατών της ΕΖΕΣ” και η φράση “του Συμβουλίου” αντικαθίσταται από τη φράση “της Μόνιμης Επιτροπής των κρατών της ΕΖΕΣ”·
 iii)
 μετά την παράγραφο 2 τέταρτο εδάφιο, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ διαβιβάζει αμελλητί τη γνωστοποίηση του ενδιαφερόμενου κράτους της ΕΖΕΣ στην Αρχή και στην Επιτροπή. Η απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ να εμμείνει σε απόφαση, να την τροποποιήσει ή να την ανακαλέσει λαμβάνεται βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.”·
 iv)
 μετά την παράγραφο 3 τρίτο εδάφιο, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ διαβιβάζει αμελλητί τη γνωστοποίηση του κράτους της ΕΖΕΣ στην Αρχή, στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο.”·
 v)
 μετά την παράγραφο 4 πρώτο εδάφιο, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ διαβιβάζει αμελλητί τη γνωστοποίηση του κράτους της ΕΖΕΣ στην Αρχή, στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο.”·
 vi)
 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
 “6. Όταν, σε υπόθεση που εμπίπτει στο άρθρο 19 παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 20 κατά περίπτωση, και η οποία αφορά διαφωνία στην οποία εμπλέκονται επίσης οι αρμόδιες αρχές ενός ή περισσότερων κρατών ΕΖΕΣ, μια απόφαση ανασταλεί ή παύσει να ισχύει σύμφωνα με το παρόν άρθρο, κάθε παράλληλη απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ στην εν λόγω υπόθεση ομοίως αναστέλλεται ή παύει να ισχύει.
 Εάν, σε τέτοιες περιπτώσεις, η Αρχή τροποποιήσει ή ανακαλέσει την απόφασή της, η Αρχή εκπονεί αμελλητί σχέδιο για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ.”.
 ιζ)
 Στο άρθρο 39:
 i)
 στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Κατά την εκπόνηση σχεδίου για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, η Αρχή ενημερώνει σχετικά την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ τάσσοντας προθεσμία εντός της οποίας η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δύναται να επιτρέψει σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένης αρμόδιας αρχής, που είναι αποδέκτης της απόφασης που θα ληφθεί, να διατυπώσει τις απόψεις του για το θέμα, λαμβανομένου πλήρως υπόψη του επείγοντος χαρακτήρα, της πολυπλοκότητας και των ενδεχόμενων συνεπειών του θέματος.”·
 ii)
 στην παράγραφο 4 προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:
 “Αν η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ έχει λάβει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 ή 4, επανεξετάζει αυτήν την απόφαση σε ενδεδειγμένα χρονικά διαστήματα. Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ενημερώνει την Αρχή σχετικά με επικείμενες αναθεωρήσεις, καθώς και για κάθε εξέλιξη την οποία θεωρεί σημαντική για την επανεξέταση.
 Η απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ να τροποποιήσει ή να ανακαλέσει απόφαση λαμβάνεται βάσει σχεδίων που εκπονεί η Αρχή. Σε εύθετο χρόνο πριν από κάθε σκοπούμενη αναθεώρηση, η Αρχή υποβάλλει στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ συμπεράσματα, συνοδευόμενα από σχέδιο εφόσον είναι αναγκαίο.”·
 iii)
 όσον αφορά τα κράτη της ΕΖΕΣ, στην παράγραφο 5, η φράση “ή η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, κατά περίπτωση,” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “η Αρχή”.
 ιη)
 Στο άρθρο 40 παράγραφος 1:
 i)
 στο στοιχείο β), μετά τη φράση “κράτος μέλος” παρεμβάλλονται τα ακόλουθα:
 “και, χωρίς δικαίωμα ψήφου, τον επικεφαλής της εθνικής δημόσιας αρχής που είναι αρμόδια για την εποπτεία των συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές σε κάθε κράτος της ΕΖΕΣ”·
 ii)
 στο στοιχείο ε), η φράση “και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ” παρεμβάλλεται μετά τη λέξη “Αρχές”.
 ιθ)
 Στο άρθρο 43:
 i)
 στην παράγραφο 2, η φράση “, εκπονεί τα σχέδια για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ,” παρεμβάλλεται μετά τη λέξη “αποφάσεις”·
 ii)
 στις παραγράφους 4 και 6, η φράση “, την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, τη Μόνιμη Επιτροπή των κρατών της ΕΖΕΣ” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “το Συμβούλιο”.
 κ)
 Στο άρθρο 44:
 i)
 στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στην περίπτωση σχεδίων που εκπονούνται για την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ δυνάμει των αντίστοιχων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.”·
 ii)
 στην παράγραφο 4, η φράση “καθώς και τον εκπρόσωπο της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ” παρεμβάλλεται μετά τη φράση “τον εκτελεστικό διευθυντή”·
 iii)
 στην παράγραφο 4 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Τα μέλη του συμβουλίου εποπτών από τα κράτη της ΕΖΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 40 παράγραφος 1 στοιχείο β) έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε συζητήσεις του συμβουλίου εποπτών όσον αφορά μεμονωμένους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές.”.
 κα)
 Στο άρθρο 57 παράγραφος 2, μετά τη φράση “αρμόδιας αρχής” παρεμβάλλεται η ακόλουθη φράση:
 “, καθώς και από έναν υψηλόβαθμο εκπρόσωπο της οικείας αρμόδιας αρχής από κάθε κράτος της ΕΖΕΣ και έναν εκπρόσωπο της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.”
 κβ)
 Στο άρθρο 60 παράγραφος 4 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 “Εάν η προσφυγή αφορά απόφαση της Αρχής η οποία ελήφθη δυνάμει του άρθρου 19, σε συνδυασμό με το άρθρο 20, κατά περίπτωση, και εάν στη διαφωνία εμπλέκονται επίσης οι αρμόδιες αρχές ενός ή περισσότερων κρατών ΕΖΕΣ, το συμβούλιο προσφυγών καλεί την οικεία αρμόδια αρχή ΕΖΕΣ να υποβάλει παρατηρήσεις επί των ανακοινώσεων που προέρχονται από τους διαδίκους, εντός καθορισμένης προθεσμίας. Η οικεία αρμόδια αρχή ΕΖΕΣ έχει δικαίωμα να διατυπώσει τις απόψεις της προφορικά.”
 κγ)
 Στο άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α) προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:
 “Οι εθνικές δημόσιες αρχές ΕΖΕΣ συνεισφέρουν οικονομικά στον προϋπολογισμό της Αρχής σύμφωνα με το παρόν στοιχείο.
 Για τον προσδιορισμό των υποχρεωτικών εισφορών των εθνικών δημόσιων αρχών ΕΖΕΣ οι οποίες είναι αρμόδιες για την εποπτεία συμμετεχόντων στις χρηματοοικονομικές αγορές βάσει του παρόντος στοιχείου, η στάθμιση για κάθε κράτος της ΕΖΕΣ είναι η ακόλουθη:
 Ισλανδία: 2
 Λιχτενστάιν: 1
 Νορβηγία: 7.”
 κδ)
 Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται στο άρθρο 67:
 “Τα κράτη της ΕΖΕΣ εφαρμόζουν για την Αρχή και το προσωπικό της το πρωτόκολλο (αριθ. 7) περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ.”
 κε)
 Στο άρθρο 68 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
 “5. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 12 παράγραφος 2 στοιχείο α) και του άρθρου 82 παράγραφος 3 στοιχείο α) του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, οι υπήκοοι των κρατών της ΕΖΕΣ που απολαύουν των πλήρων πολιτικών τους δικαιωμάτων δύνανται να προσλαμβάνονται βάσει σύμβασης από τον εκτελεστικό διευθυντή της Αρχής.
 Κατά παρέκκλιση του άρθρου 12 παράγραφος 2 στοιχείο ε), του άρθρου 82 παράγραφος 3 στοιχείο ε) και του άρθρου 85 παράγραφος 3 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, οι γλώσσες που αναφέρονται στο άρθρο 129 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ θεωρούνται από την Αρχή, όσον αφορά το προσωπικό της, ως γλώσσες της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 55 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.”
 κστ)
 Στο άρθρο 72 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
 “4. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής εφαρμόζεται, για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, από τις αρμόδιες αρχές των κρατών της ΕΖΕΣ όσον αφορά τα έγγραφα που εκπονεί η Αρχή.”».
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Τα συμβαλλόμενα μέρη επανεξετάζουν το πλαίσιο που θεσπίζεται σύμφωνα με την παρούσα απόφαση και τις αποφάσεις αριθ. 198/2016, αριθ. 199/2016 και αριθ. 200/2016 το αργότερο έως το τέλος του έτους 2021 ώστε να εξασφαλίσουν ότι θα εξακολουθήσει να διασφαλίζεται η αποτελεσματική και ομοιογενής εφαρμογή των κοινών κανόνων και της εποπτείας σε ολόκληρο τον ΕΟΧ.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 2016, ή την επομένη της τελευταίας κοινοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη (*1).
 Άρθρο 5
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 30 Σεπτεμβρίου 2016.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Bergdís ELLERTSDÓTTIR
 (1) ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 84.
 (2) Συμπεράσματα του Συμβουλίου των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών των κρατών μελών της ΕΕ και των κρατών ΕΟΧ-ΕΖΕΣ, 14178/1/14 REV 1.
 (*1) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.
 Κοινή δήλωση των συμβαλλόμενων μερών της απόφασης αριθ. 201/2016 για την ενσωμάτωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 στη συμφωνία για τον ΕΟΧ
 Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), εφεξής «Αρχή», θα ενεργεί ανεξάρτητα και αντικειμενικά και μόνο προς το συμφέρον της Ένωσης. Μετά την ενσωμάτωση του παρόντος κανονισμού στη συμφωνία για τον ΕΟΧ, οι αρμόδιες αρχές των κρατών της ΕΖΕΣ θα έχουν, με εξαίρεση το δικαίωμα ψήφου, τα ίδια δικαιώματα με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών της ΕΕ στο πλαίσιο των εργασιών της Αρχής.
 Ως εκ τούτου, και με πλήρη σεβασμό στην ανεξαρτησία της Αρχής, τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας για τον ΕΟΧ έχουν την κοινή αντίληψη ότι, όταν ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Αρχή θα ενεργεί προς το κοινό συμφέρον όλων των συμβαλλόμενων μερών της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.


type: wikipedia

text:
(467) Laura – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 21 dni w średniej odległości 2,94 j.a. Została odkryta 9 stycznia 1901 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Maxa Wolfa. Nazwa planetoidy pochodzi od bohaterki opery La Gioconda włoskiego kompozytora Amilcare Ponchiellego. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (467) 1901 FY.
 Zobacz też
 lista planetoid 1–1000
 lista ponumerowanych planetoid
 Bibliografia
 Linki zewnętrzne
 Planetoidy pasa głównego
 Nazwane planetoidy
 Obiekty astronomiczne odkryte w 1901


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 15.8.2008
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 209/32
 Prasība, kas celta 2008. gada 17. jūnijā — Eiropas Kopienu Komisija/Grieķijas Republika
 (Lieta C-259/08)
 (2008/C 209/48)
 Tiesvedības valoda — grieķu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Eiropas Kopienu Komisija (pārstāvji — M. Patakia un D. Recchia)
 Atbildētāja: Grieķijas Republika
 Prasītājas prasījumi:
 —
 atzīt, ka, neveicot visus vajadzīgos pasākumus, kas vajadzīgi, lai pilnībā un/vai pareizi transponētu pienākumus, kas izriet no Direktīvas 79/409/EEK par savvaļas putnu aizsardzību (1) 3. panta 1. un 2. punkta, 4. panta 1. punkta, 5. panta un 8. panta 1. punkta, Grieķijas Republika nav izpildījusi šajā direktīvā paredzētos pienākumus;
 —
 piespriest Grieķijas Republikai atlīdzināt tiesāšanās izdevumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 1.
 Komisija izvērtēja Grieķijas Republikas veikto pasākumu Direktīvas 79/409/EEK transponēšanai saderību ar Kopienu tiesībām. Šajā pārbaudē tika atklāts, ka atsevišķi Direktīvas noteikumi nav transponēti pilnībā un/vai nav transponēti pareizi.
 2.
 It īpaši Komisija uzskata, ka Grieķijas Republika nav pareizi transponējusi Direktīvas 79/409/EEK 3. panta 1. punktu, jo nav veikusi visus vajadzīgos pasākumus, lai pietiekamā mērā saglabātu, uzturētu vai atjaunotu visu 1. pantā minēto putnu sugu dzīvotņu daudzveidību un teritoriju.
 3.
 Tāpat Komisija uzskata, ka Grieķijas Republika nav pilnīgi un pareizi transponējusi Direktīvas 79/409/EEK 3. panta 2. punktu, jo pārņemšanas aktā nav paredzēts neviens noteikums, pamatojoties uz ko var pārbaudīt zonas klasifikācijas tiesiskumu kā aizsargājamās zonas (IAT), nav noteikts jebkāds noteikums attiecībā uz dzīvotnēm, kuras atrodas ārpus IAT, bet kuras robežojas ar tām, kā arī nav paredzēts neviens noteikums attiecībā uz iznīcināto biotopu atjaunošanu un jaunu biotropu izveidošanu, kas ir ļoti nozīmīgi direktīvas mērķi.
 4.
 Komisija uzsver, ka tāpat nav pareizi transponēts Direktīvas 79/409/EEK 4. panta 1. punkts, jo nav paredzēta neviena formāla procedūra, lai klasificētu zonas kā IAT, nav paredzēta attiecīga norāde un saistība starp sugām, kuras minētas I pielikumā, un pienākumu noteikt IAT, kā arī nav veikta norāde uz pienākumu ņemt vērā aizsargāto sugu populācijas attīstības tendences un svārstības.
 5.
 Komisija secina, ka nav pilnībā un pareizi transponēts Direktīvas 79/409/EEK 5. pants, jo Grieķijas tiesiskajā regulējumā nav paredzēts jebkāds vispārējs noteikums, lai sugas aizsargātu saskaņā ar direktīvā noteikto un tas ir vairāk orientēts, lai veiktu medības. Turklāt nav transponēti aizliegumi apzināti nonāvēt vai apzināti lasīt putnu olas.
 6.
 Visbeidzot, Komisija uzskata, ka nav pareizi transponēts Direktīvas 79/409/EEK 8. panta 1. punkts, jo Grieķijas tiesiskajā regulējumā nav paredzēts jebkāds vispārējs aizliegums attiecībā uz visiem līdzekļiem, ierīcēm vai paņēmieniem, kurus izmantojot var radīt kādas sugas masveidīgu vai neselektīvu sagūstīšanu vai nonāvēšanu.
 7.
 Līdz ar to Komisija uzskata, ka Grieķijas Republika nav transponējusi pareizi un/vai pilnībā pienākumus, kas tai uzlikti Direktīvas 79/409/EEK par savvaļas putnu aizsardzību 3. panta 1. un 2. punktā, 4. panta 1. punktā, 5. pantā un 8. panta 1. punktā.
 (1) OV L 103, 25.4.1979, 1. lpp.


type: other

text:
5A_389/2016 21.09.2016
 1.2. Le recours en matière civile peut être formé pour violation du droit fédéral, tel qu'il est circonscrit par les art. 95 et 96 LTF. La décision en matière de mainlevée, définitive ou provisoire, n'est en effet pas une décision de mesures provisionnelles au sens de l'art. 98 LTF, contre laquelle seule la violation des droits constitutionnels peut être invoquée (ATF 135 III 670 consid. 1.3; 133 III 399 consid. 1.5). Le Tribunal fédéral applique le droit d'office (art. 106 al. 1 LTF). Cependant, vu l'exigence de motivation contenue à l'art. 42 al. 2 LTF, il n'examine en principe que les griefs soulevés en lien avec les conclusions formulées; il n'est pas tenu de traiter, à l'instar d'une juridiction de première instance, toutes les questions juridiques qui peuvent se poser, lorsqu'elles ne sont plus discutées devant lui (ATF 140 III 86 consid. 2). Le Tribunal fédéral ne connaît de la violation de droits fondamentaux que si de tels griefs ont été invoqués et motivés par la partie recourante conformément au principe d'allégation (art. 106 al. 2 LTF), c'est-à-dire s'ils ont été expressément soulevés et exposés d'une manière claire et détaillée (ATF 139 I 229 consid. 2.2; 137 II 305 consid. 3.3; 135 III 232 consid. 1.2, 397 consid. 1.4 in fine). Les critiques de nature appellatoire sont irrecevables (ATF 140 III 264 consid. 2.3; 139 II 404 consid. 10.1 et les références).
 2.1. L'autorité cantonale a considéré, en substance, que par l'acte du 16 juin 2005, le recourant s'était porté caution, envers la débitrice principale, d'une dette hypothécaire de 50'000 fr. contractée le 7 juin 2005. Ce cautionnement était donné pour un temps illimité et garantissait les engagements complets pris par la débitrice principale jusqu'à extinction du compte pour le montant qui serait dû en capital, intérêts ainsi que tous accessoires conventionnels et légaux jusqu'à concurrence de 60'000 fr. La volonté du poursuivi ressortait ainsi expressément de l'acte de cautionnement, à savoir se porter caution d'une dette principale de 50'000 fr. jusqu'à hauteur de 60'000 fr. La poursuivante avait produit en première instance un contrat de prêt hypothécaire variable de 250'000 fr. établi le 6 juin 2005 et signé par la débitrice principale le 30 juin 2005. Ce contrat prévoyait une subdivision du montant du prêt en trois parties, à savoir 150'000 fr., 50'000 fr. et 50'000 fr., soumises à des taux d'intérêts différents. L'acte de cautionnement et le prêt hypothécaire concernaient ainsi une dette contractée par un même débiteur à l'égard du même créancier. La nature de la créance, à savoir un prêt hypothécaire, était de plus identique dans les deux actes. Enfin, les époques auxquelles ceux-ci avaient été établis concordaient. Sur le vu de l'ensemble de ces éléments, il était établi, sous l'angle de la vraisemblance, que l'acte cautionné par le poursuivi était bien le prêt hypothécaire des 6 et 30 juin 2015, lequel constituait une reconnaissance de dette du débiteur principal permettant la poursuite de la caution solidaire. La poursuivante avait ainsi suffisamment démontré l'existence de sa prétention.
 2.2. Les critiques du recourant, essentiellement appellatoires, sont impropres à démontrer l'arbitraire dans l'appréciation des preuves et l'établissement des faits à laquelle s'est livrée la cour cantonale. En effet, il se contente de procéder à sa propre appréciation des documents produits, invoquant une discordance entre les dates et les montants indiqués sur ceux-ci. Par cette argumentation, il n'établit pas en quoi l'opinion de l'autorité cantonale, selon laquelle il était vraisemblable que l'acte cautionné par le recourant consistait dans le prêt hypothécaire des 6 et 30 juin 2005, serait manifestement insoutenable. A ce propos, il n'est pas décisif que l'acte de cautionnement indique un prêt hypothécaire du 7 juin 2005, alors que le contrat invoqué par la poursuivante a été établi le 6 juin 2005 et signé par la débitrice principale le 30 juin 2005. Nonobstant cette différence de dates - 7 juin au lieu de 6 juin 2005 -, l'autorité précédente disposait de suffisamment d'éléments concordants pour pouvoir retenir, sans arbitraire, qu'il s'agissait bien de la même dette (cf. STAEHELIN, in Basler Kommentar, SchKG I, 2e éd., 2010, n° 134 ad art. 82 LP). Il importe également peu que la débitrice principale ait finalement bénéficié d'un prêt de 250'000 fr. au lieu de 50'000 fr., comme mentionné dans l'acte de cautionnement. A cet égard, les juges précédents ont estimé que le débiteur principal avait aggravé la situation de la caution, en sorte que l'extension de la dette n'était pas opposable à celle-ci. Or, le recourant ne critique pas valablement cette appréciation. Il se limite à soutenir qu'il était contradictoire de retenir, d'une part, que l'acte cautionné était le prêt hypothécaire des 6 et 30 juin 2005 tout en admettant, d'autre part, qu'il n'avait pas la volonté de se porter garant de la totalité de la dette de 250'000 fr., en sorte qu'on était en présence d'un cautionnement partiel. Ce faisant, il ne démontre aucun arbitraire. Au demeurant, contrairement à ce qu'il prétend, les juges précédents ont retenu qu'il ne s'agissait pas d'un cautionnement partiel.
 3.1.1. Le contentieux de la mainlevée de l'opposition, soumis à la procédure sommaire (art. 251 let. a CPC), est un «Urkundenprozess» (cf. art. 254 al. 1 CPC), dont le but n'est pas de constater la réalité d'une créance, mais l'existence d'un titre exécutoire; le juge de la mainlevée provisoire examine uniquement la force probante du titre produit par le créancier poursuivant, sa nature formelle, et non pas la validité de la prétention déduite en poursuite; il attribue force exécutoire à ce titre à moins que le poursuivi ne rende immédiatement vraisemblables ses moyens libératoires (ATF 132 III 140 consid. 4.1.1; arrêt 5A_892/2015 du 16 février 2016 consid. 4.3.1 et la référence), en principe par titre (cf. art. 254 al. 1 CPC; arrêt 5A_467/2015 du 25 août 2016 consid. 4 et les références). Lorsque le juge statue sous l'angle de la simple vraisemblance, il doit, en se fondant sur des éléments objectifs, acquérir l'impression que les faits allégués se sont produits, mais sans exclure pour autant la possibilité qu'ils se soient déroulés autrement (ATF 132 III 140 consid. 4.1.2; arrêt 5A_748/2015 du 3 août 2016 consid. 3.5.2; STAEHELIN, op. cit., n° 87 ss ad art. 82 LP et les citations). Le poursuivi peut invoquer tous les moyens de droit civil - exceptions ou objections - qui infirment la reconnaissance de dette (ATF 136 III 624 consid. 4.2.1; 125 III 501 consid. 3b; arrêt 5A_892/2015 du 16 février 2016 consid. 4.3.1 précité), en particulier le vice de forme qui affecte son obligation (cf. par ex.: ATF 119 Ia 441 [en matière de cautionnement solidaire]).