type: other

text:
ORGANY Uniwersytetu I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH.
 TRYB WYBORÓW, POWOŁYWANIA I ODWOŁYWANIA ORGANÓW UNIWERSYTETU ORAZ JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH.
 STUDIA, STUDENCI I UCZESTNICY STUDIÓW DOKTORANCKICH.
 PRACOWNICY UNIWERSYTETU.
 ADMINISTRACJA UNIWERSYTETU.
 MIENIE I GOSPODARKA FINANSOWA UNIWERSYTETU.
 ZAŁĄCZNIKI ..................................................................................................56
 w Bydgoszczy został utworzony na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 1952 r. (Dz.U. nr 3, poz. 28), Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 1974 r. (Dz.U. nr 30, poz. 178) oraz Ustawy z dnia 18 października 2006 r. (Dz. U. nr 202, poz. 1483).
 2. Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy, zwany dalej Uniwersytetem, jest akademicką uczelnią publiczną i działa na podstawie ustawy Prawo
 o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 164, poz. 1365
 z późniejszymi zmianami), zwanej dalej ustawą, i innych przepisów prawa dotyczących szkół wyższych oraz niniejszego statutu.
 3. Uniwersytet ma osobowość prawną, a jego siedzibą jest Bydgoszcz.
 4. Nadzór nad Uniwersytetem sprawuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
 5. Uniwersytet jest autonomiczny we wszystkich obszarach działalności na zasadach określonych w ustawie.
 6. Uniwersytet ma prawo do uchwalenia statutu oraz zmian w statucie, wchodzących w życie z dniem określonym w odpowiedniej uchwale Senatu.
 1. Patronami Uniwersytetu są Jan i Jędrzej Śniadeccy.
 2. Oficjalnym skrótem nazwy Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy jest UTP.
 3. Uniwersytet posiada symbole, w tym: godło, sztandar, pieczęć urzędową, logo oraz insygnia rektorskie i uroczyste stroje Senatu. Zasady używania symboli uchwala Senat.
 4. Wydziały Uniwersytetu mogą posiadać własne symbole, których wzory, zaproponowane przez rady wydziałów, zatwierdza Senat.
 1. Nauczyciele akademiccy, pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi, studenci i uczestnicy studiów doktoranckich tworzą społeczność akademicką. Wymienione grupy mają swoich reprezentantów w organach kolegialnych Uniwersytetu.
 2. Studenci studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich, prowadzonych przez Uniwersytet, tworzą samorząd studencki.
 3. Uczestnicy studiów doktoranckich prowadzonych przez Uniwersytet tworzą samorząd doktorantów.
 1. Do podstawowych zadań Uniwersytetu należy:
 5) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej
 i techniki, w tym poprzez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych i informacyjnych;
 2. Uniwersytet, wykonując zadania określone w ust. 1, współpracuje
 z krajowymi i zagranicznymi instytucjami naukowymi oraz uczestniczy
 Wykłady prowadzone w Uniwersytecie mają charakter otwarty.
 1. Akademickim tytułem honorowym nadawanym przez Uniwersytet jest tytuł doktora honoris causa.
 2. Tytuł i godność doktora honoris causa Uniwersytetu Technologiczno -
 Przyrodniczego nadaje Senat osobom zasłużonym dla rozwoju nauki, kultury lub życia społecznego w uznaniu ich wybitnych osiągnięć.
 1. Osobom zasłużonym dla Uniwersytetu Senat może nadać „Medal za zasługi dla Uniwersytetu Technologiczno - Przyrodniczego”. Wnioski o nadanie medali przedstawia Senatowi Kapituła Medalu. Jej skład oraz regulamin działania określa uchwała Senatu.
 2. Uniwersytet może ustanawiać i nadawać również inne medale, odznaczenia
 3. Senat może nadać obiektom Uniwersytetu imiona osób zasłużonych, podejmować decyzje o umieszczaniu na terenie Uniwersytetu pamiątkowych tablic oraz ustalać inne formy uczczenia pamięci osób zasłużonych. Senat podejmuje uchwałę w tej sprawie na wniosek Rektora, wydziałów lub innych jednostek Uniwersytetu, zaopiniowany przez Kapitułę „Medalu za zasługi dla UTP”. Uchwała określa termin i sposób przeprowadzenia uroczystości.
 1. Byłych rektorów Uniwersytetu honoruje się portretami umieszczonymi w sali Senatu oraz uroczystym strojem, który mogą nosić podczas uroczystości akademickich.
 2. Na Uniwersytecie organizowane są uroczystości z okazji: inauguracji roku akademickiego, immatrykulacji studentów, Święta Uczelni, promocji kadry naukowej, nadania tytułu doktora honoris causa i innych, określonych uchwałami Senatu.
 3. Wydziały Uniwersytetu mogą organizować własne uroczystości, określone uchwałami rad wydziałów.
 6. Podczas uroczystości uczelnianych może być wystawiony sztandar Uniwersytetu, a podczas uroczystości wydziałowych sztandar wydziału.
 1. Za zgodą Senatu, Uniwersytet lub jego jednostki organizacyjne mogą należeć do organizacji krajowych i zagranicznych na zasadach określonych odrębnymi przepisami. Uniwersytet może być również członkiem wspierającym stowarzyszenia.
 2. Przy Uniwersytecie mogą działać, w oparciu o odrębne przepisy, stowarzyszenia absolwentów.
 1. Na Uniwersytecie działają związki zawodowe, które są uprawnione do reprezentowania spraw pracowników i ochrony ich interesów.
 2. Organy Uniwersytetu współdziałają ze związkami zawodowymi w zakresie wynikającym z kodeksu pracy, ustawy o związkach zawodowych i innych przepisów prawa.
 Uniwersytet jest członkiem Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich.
 1. Jednostkami organizacyjnymi Uniwersytetu są: wydziały, instytuty, studia (studium), centrum naukowo-dydaktyczne, archiwum, Biblioteka Główna, zakłady doświadczalne oraz inne jednostki administracyjne.
 2. Uniwersytet w trybie przewidzianym ustawą i statutem może tworzyć jednostki inne niż wymienione w ust. 1.
 3. Na podstawie porozumienia z innymi uczelniami, instytutami naukowymi krajowymi i zagranicznymi, a także z innymi podmiotami Uniwersytet może tworzyć jednostki międzyuczelniane lub jednostki wspólne.
 4. Uniwersytet, na podstawie uchwały Senatu, może utworzyć poza swoją siedzibą zamiejscową jednostkę organizacyjną w formie:
 1. Podstawową jednostką organizacyjną Uniwersytetu jest wydział. Zadaniem wydziału jest działalność dydaktyczna w ramach realizowanych kierunków kształcenia, prowadzenie badań w obrębie określonej dziedziny naukowej oraz kształcenie kadr naukowych.
 2. Wydziały Uniwersytetu mają w ramach określonych ustawą oraz statutem autonomię i samodzielność w wymienionych w ust. 1 obszarach działalności, a także w sprawach kadrowych, użytkowaniu powierzonego im majątku oraz posiadanych środków finansowych.
 w ramach określonych grup przedmiotów nauczania na rzecz wydziałów Uniwersytetu, a także prowadzenie badań naukowych i kształcenie kadr. Instytutowi międzywydziałowemu może być także powierzona w ściśle ustalonym zakresie działalność kształceniowa.
 1. Uniwersytet posiada archiwum, które stanowi ogniwo państwowej sieci archiwalnej.
 2. W Uniwersytecie mogą być powoływane jednostki ogólnouczelniane realizujące zadania w zakresie wydawnictw, poligrafii, dokumentacji
 i informacji naukowej, informatyki oraz inne, służące statutowym funkcjom Uniwersytetu.
 1. W Uniwersytecie mogą być tworzone wydziałowe i uczelniane zespoły badawcze, powoływane do realizacji określonych zadań naukowych.
 1. Biblioteka Główna jest jednostką ogólnouczelnianą o wyodrębnionych zadaniach naukowych, dydaktycznych i usługowych. Biblioteka Główna wraz z innymi bibliotekami Uniwersytetu tworzy jednolity system biblioteczno-informacyjny i ma charakter ogólnodostępnej biblioteki naukowej. Regulamin Biblioteki Głównej określa szczegółową organizację i funkcjonowanie systemu biblioteczno-informacyjnego Uniwersytetu, w tym zasady korzystania z niego także przez osoby niebędące pracownikami, doktorantami lub studentami Uniwersytetu.
 3. Uniwersytet w związku z funkcjonowaniem systemu biblioteczno
 - informacyjnego może przetwarzać następujące dane osobowe osób korzystających z tego systemu: nazwisko i imię, datę urodzenia, adres stałego zamieszkania, nazwę jednostki organizacyjnej, numer indeksu, adres poczty elektronicznej lub numer telefonu.
 W skład Uniwersytetu mogą wchodzić zakłady doświadczalne podległe Rektorowi, prowadzące działalność dydaktyczno - badawczą oraz gospodarczą na zasadzie samofinansowania.
 Wydziały Uniwersytetu tworzy, przekształca i znosi Senat Uniwersytetu na wniosek Rektora, po zasięgnięciu opinii właściwych rad wydziałów.
 Jednostki międzywydziałowe Uniwersytetu tworzy, przekształca i znosi Rektor na podstawie uchwały Senatu.
 1. Z wnioskami do Rektora o powołanie, przekształcenie lub zniesienie jednostek organizacyjnych wchodzących w skład wydziału lub instytutu międzywydziałowego występuje dziekan (dyrektor instytutu międzywydziałowego) po uzyskaniu pozytywnej opinii rady wydziału (instytutu).
 O zamiarze przekształcenia lub zniesienia jednostki organizacyjnej Uniwersytetu, jeżeli powoduje to likwidację stanowisk pracy, Rektor zawiadamia zakładowe organizacje związkowe z wyprzedzeniem 30 dni, chyba że przepisy prawa pracy przewidują dłuższy okres. Sprawę zatrudnienia na Uniwersytecie pracowników objętych tymi zmianami Rektor konsultuje z działającymi w niej związkami zawodowymi.
 Wykaz jednostek organizacyjnych Uniwersytetu zawiera załącznik nr 2 do statutu.
 ORGANY Uniwersytetu I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH
 1. Organami kolegialnymi Uniwersytetu są: Senat i rady wydziałów.
 2. Organami jednoosobowymi Uniwersytetu są: Rektor i dziekani.
 3. W Uniwersytecie działa konwent.
 1. W skład Senatu, który liczy 42 osoby, wchodzą:
 4) przedstawiciele nauczycieli akademickich z tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego, przy czym łączna liczba osób, o których mowa w pkt. 1-4, stanowi ponad połowę, lecz nie więcej niż 3/5 składu Senatu;
 6) przedstawiciele pracowników Uniwersytetu niebędących nauczycielami akademickimi w liczbie do 5% składu Senatu;
 w liczbie nie mniejszej niż 20% składu Senatu. Liczbę przedstawicieli studentów i doktorantów ustala się proporcjonalnie do liczebności obu tych grup w Uniwersytecie, z tym że studenci i doktoranci są reprezentowani przez co najmniej jednego przedstawiciela z każdej
 z tych grup.
 2. Liczbę senatorów przypadającą na podstawową jednostkę organizacyjną Uniwersytetu i jednostki międzywydziałowe ustala uczelniana komisja wyborcza.
 3. Członkami Senatu mogą być nauczyciele akademiccy zatrudnieni
 w Uniwersytecie jako podstawowym miejscu pracy, pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy oraz studenci i uczestnicy studiów doktoranckich o uregulowanym statusie.
 5. W posiedzeniach Senatu z głosem doradczym uczestniczą: kanclerz, kwestor, dyrektor Biblioteki Głównej i po jednym przedstawicielu związków zawodowych działających w Uniwersytecie.
 8. W Uniwersytecie prowadzony jest rejestr uchwał Senatu.
 1) ustalanie głównych kierunków działalności Uniwersytetu;
 2) uchwalanie statutu Uniwersytetu w trybie określonym art. 56 ustawy;
 4) ustalanie zasad działania Uniwersytetu oraz wydziałów i innych jednostek w zakresie wykonywania podstawowych zadań uczelni określonych w § 4 statutu;
 5) ocena działalności Rektora i zatwierdzanie rocznych sprawozdań Rektora z działalności Uniwersytetu;
 6) ocena działalności wydziałów oraz innych jednostek Uniwersytetu;
 8) podejmowanie uchwał o powołaniu, przekształceniu lub likwidacji jednostek Uniwersytetu;
 9) wyrażanie zgody na utworzenie akademickiego inkubatora przedsiębiorczości lub centrum transferu technologii w formie jednostki ogólnouczelnianej, fundacji lub spółki handlowej, prowadzących działalność usługową, szkoleniową lub naukową;
 10) nadawanie tytułu doktora honoris causa;
 11) wyrażanie opinii społeczności akademickiej Uniwersytetu oraz wyrażanie opinii w sprawach przedłożonych przez Rektora, radę wydziału albo co najmniej 3/5 członków Senatu;
 12) uchwalanie planu rzeczowo-finansowego Uniwersytetu;
 13) zatwierdzanie sprawozdania finansowego Uniwersytetu zgodnie
 z przepisami o rachunkowości;
 14) ustalanie zasad nabywania, zbywania i obciążania papierów wartościowych w zakresie nieregulowanym w przepisach o finansach publicznych oraz obrocie papierami wartościowymi;
 15) uchwalanie regulaminów wyborów do organów Uniwersytetu;
 16) opiniowanie wniosków o mianowanie na stanowiska profesora zwyczajnego lub nadzwyczajnego;
 17) określanie warunków i trybu: udzielania urlopów, kierowania na staże krajowe lub zagraniczne oraz podziału funduszu nagród;
 18) podejmowanie na wniosek rad wydziałów Uniwersytetu uchwał
 w sprawie utworzenia i znoszenia kierunków i specjalności studiów,
 z zastrzeżeniem art. 11 ustawy;
 19) podejmowanie na wniosek rad wydziałów i rad jednostek międzywydziałowych Uniwersytetu uchwał w sprawie tworzenia studiów podyplomowych i doktoranckich, ustalanie na zasadach określonych
 20) ustalanie zasad oraz trybu powierzania nauczycielom akademickim prowadzenia zajęć dydaktycznych w wymiarze przekraczającym liczbę godzin ponadwymiarowych;
 21) ustalanie zasad korzystania ze środków budżetowych przeznaczonych na prowadzenie badań naukowych;
 22) określanie warunków, którym muszą odpowiadać umowy o prowadzenie odpłatnej działalności naukowej, naukowo-usługowej, doświadczalnej oraz wdrożeniowej, zawierane przez jednostki organizacyjne Uniwersytetu;
 23) wyrażanie opinii lub podejmowanie decyzji we wszystkich innych sprawach przewidzianych w ustawie, statucie Uniwersytetu oraz regulaminach.
 2. Stałymi komisjami Senatu Uniwersytetu są:
 3. Tryb pracy Senatu określa regulamin pracy organów kolegialnych Uniwersytetu, uchwalony przez Senat.
 1. Rektor jest najwyższym organem jednoosobowym Uniwersytetu.
 2. Rektor kieruje działalnością Uniwersytetu i reprezentuje go na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów i uczestników studiów doktoranckich.
 1) podejmowanie decyzji dotyczących mienia i gospodarki Uniwersytetu;
 3) nadzór nad działalnością dydaktyczną i badawczą Uniwersytetu;
 4) nadzór nad administracją i gospodarką Uniwersytetu;
 6) kierowanie sprawami kadrowymi Uniwersytetu;
 7) nadzór nad działalnością finansową Uniwersytetu;
 9) dbanie o przestrzeganie prawa oraz zapewnienie bezpieczeństwa na terenie Uniwersytetu;
 10) zawieranie umowy o współpracy z podmiotem zagranicznym
 11) podejmowanie decyzji w innych sprawach określonych w ustawie, statucie i regulaminach.
 5. Rektor odpowiada za naruszenie w Uniwersytecie dyscypliny finansów publicznych na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
 1. Rektor kieruje działalnością Uniwersytetu przy pomocy prorektorów.
 2. Liczbę prorektorów ustala, po uzyskaniu pozytywnej opinii Senatu, Rektor lub Rektor - elekt, z zastrzeżeniem § 57.
 5. Rektor może powołać rektorskie komisje stałe i w razie konieczności komisje doraźne, określając zakres ich działania. W skład komisji rektorskich zajmujących się sprawami pracowniczymi i socjalnymi wchodzą przedstawiciele związków zawodowych działających w Uniwersytecie.
 w Uniwersytecie jako podstawowym miejscu pracy, profesorowie i doktorzy habilitowani na pełnym etacie zatrudnieni w Uczelni jako dodatkowym miejscu pracy, pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy oraz studenci i uczestnicy studiów doktoranckich o uregulowanym statusie.
 3. W posiedzeniach rady wydziału uczestniczą z głosem doradczym przedstawiciele związków zawodowych działających w Uniwersytecie, po jednym z każdego związku.
 2) profesorowie i doktorzy habilitowani zatrudnieni w Uniwersytecie w niepełnym wymiarze czasu pracy;
 5. Na wydziałach Uniwersytetu prowadzony jest rejestr uchwał rady wydziału.
 6) uchwalanie planów studiów i programów nauczania, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu studenckiego, zgodnie
 z wytycznymi ustalonymi przez Senat Uniwersytetu;
 7) uchwalanie planów i programów studiów doktoranckich, po zasięgnięciu opinii właściwego organu samorządu uczestników studiów doktoranckich, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez Senat Uniwersytetu;
 8) uchwalanie planów i programów studiów podyplomowych oraz kursów dokształcających, zgodnie z wytycznymi ustalonymi przez Senat Uniwersytetu;
 na Uniwersytecie;
 2. Dziekan może uchylić lub zmienić decyzję kierownika podległej mu jednostki organizacyjnej, jeśli decyzja ta jest sprzeczna z ustawą, statutem, regulaminem studiów lub narusza ważny interes Uniwersytetu i wydziału.
 3. Tryb pracy rady wydziału określa regulamin pracy organów kolegialnych Uniwersytetu, uchwalony przez Senat.
 1. W Uniwersytecie działa rada biblioteczna powoływana przez Rektora na podstawie art. 66 ust. 2 ustawy. W skład rady bibliotecznej wchodzą:
 3) dwóch przedstawicieli bibliotekarzy dyplomowanych, wybranych przez ogólne zebranie pracowników całej sieci bibliotecznej Uniwersytetu;
 4) dwóch przedstawicieli pozostałych pracowników bibliotecznych, wybranych przez ogólne zebranie pracowników całej sieci bibliotecznej Uniwersytetu;
 2. Rektor może powiększyć skład rady bibliotecznej o przedstawicieli innych jednostek Uniwersytetu.
 2) występowanie z wnioskiem do Senatu i Rektora w sprawach związanych z kierunkiem działalności i rozwojem biblioteki oraz sieci biblioteczno-informacyjnej Uniwersytetu;
 2. Dyrektor Biblioteki Głównej jest przełożonym wszystkich pracowników zatrudnionych w sieci biblioteczno-informacyjnej Uniwersytetu.
 3. Do obowiązków dyrektora Biblioteki Głównej należy w szczególności:
 1) organizowanie pracy w Bibliotece Głównej oraz nadzorowanie bibliotek wchodzących w skład sieci bibliotecznej Uniwersytetu;
 4. Szczegółowe kompetencje dyrektora określa Regulamin Biblioteki Głównej UTP.
 1. Działalność wydawniczą Uniwersytetu prowadzą Wydawnictwa Uczelniane UTP.
 3. Zadania i kompetencje komitetu redakcyjnego oraz redaktora naczelnego określa regulamin Wydawnictw UTP, zatwierdzany przez Rektora.
 1. Podstawowym obowiązkiem wybranych przedstawicieli poszczególnych grup społeczności akademickiej w organach kolegialnych Uniwersytetu jest przedstawianie problemów związanych z działalnością naukową, dydaktyczną i organizacyjną oraz informowanie środowisk o interesujących je sprawach, które rozpatrywane były przez organy kolegialne.
 w posiedzeniach organów kolegialnych Uniwersytetu oraz w wybranych przez te organy komisjach jest obowiązkowy.
 3. Konwent jest powoływany przez Senat Uniwersytetu, na wniosek Rektora,
 w ciągu trzech miesięcy od rozpoczęcia kadencji władz Uniwersytetu.
 4. Kadencja członków konwentu trwa do czasu upływu kadencji Senatu Uniwersytetu powołującego dany konwent.
 6. Szczegółowy tryb pracy konwentu określa regulamin konwentu Uniwersytetu, uchwalony przez Senat.
 4) tworzenie w regionie atmosfery sprzyjającej rozwojowi Uniwersytetu
 5) podejmowanie działań w celu tworzenia warunków rozwoju Uniwersytetu;
 6) współudział w organizowaniu i tworzeniu patronatów nad Uniwersytetem.
 TRYB WYBORÓW, POWOŁYWANIA I ODWOŁYWANIA ORGANÓW UNIWERSYTETU ORAZ JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH
 1. Wybory jednoosobowych i kolegialnych organów Uniwersytetu przeprowadza się przy zachowaniu zasad określonych w art. 60 ust. 8 i 9 i art. 71 ustawy oraz postanowień niniejszego statutu.
 2. Tryb wyborów określa regulamin wyborczy jednoosobowych i kolegialnych organów Uniwersytetu, uchwalony przez Senat.
 1. Organami wyborczymi Uniwersytetu są: uczelniane kolegium elektorów
 i wydziałowe kolegia elektorów.
 3. Rektor wybierany jest spośród nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego. Warunkiem pełnienia funkcji Rektora jest zatrudnienie na Uniwersytecie jako podstawowym miejscu pracy.
 2. Liczba elektorów przypadających na jednostkę organizacyjną Uniwersytetu jest proporcjonalna do liczby zatrudnionych pracowników w poszczególnych grupach pracowniczych oraz liczby studentów i uczestników studiów doktoranckich.
 5. Podziału mandatów dokonuje uczelniana komisja wyborcza według stanu osobowego na dzień 1 stycznia roku przeprowadzania wyborów.
 1. Kandydatów na Rektora może zgłosić do uczelnianej komisji wyborczej każdy pracownik, student oraz doktorant Uniwersytetu posiadający czynne prawo wyborcze.
 2. Lista kandydatów na funkcję Rektora musi być podana do wiadomości społeczności Uniwersytetu przez wywieszenie informacji na tablicach informacyjnych, nie później niż dziesięć dni przed terminem wyborów.
 4. Kandydaci na Rektora muszą być zaprezentowani na otwartym zebraniu pracowników, studentów i uczestników studiów doktoranckich Uniwersytetu.
 1. W Uniwersytecie wybiera się trzech lub czterech prorektorów spośród mianowanych nauczycieli akademickich Uniwersytetu z tytułem naukowym profesora lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego.
 2. Listę kandydatów na prorektorów Rektor - elekt przedstawia uczelnianej komisji wyborczej.
 3. Wyborcy mają prawo zgłaszać Rektorowi - elektowi propozycje na stanowiska prorektorów. Rektor - elekt nie jest związany propozycjami wyborców.
 4. Przedstawieni przez Rektora - elekta kandydaci na prorektora do spraw dydaktycznych i studenckich muszą uzyskać zgodę większości przedstawicieli studentów i uczestników studiów doktoranckich z kolegium elektorskiego. Niezajęcie stanowiska tego gremium w terminie 7 dni od ogłoszenia przez uczelnianą komisję wyborczą kandydatów na prorektorów uważa się za wyrażenie zgody.
 5. Lista kandydatów na prorektorów, którzy wyrazili zgodę na kandydowanie, musi być podana do wiadomości społeczności Uniwersytetu w sposób określony w § 56 ust. 2 statutu.
 3. Dziekan wybierany jest spośród nauczycieli akademickich posiadających co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego. Warunkiem pełnienia funkcji dziekana jest zatrudnienie w Uniwersytecie jako podstawowym miejscu pracy.
 2. Listę kandydatów na prodziekanów dziekan - elekt przedstawia wydziałowej komisji wyborczej.
 3. Przepis § 57 ust. 3 - 5 statutu stosuje się odpowiednio.
 1. Wybory na Uniwersytecie przeprowadzają komisje wyborcze.
 2. Nie później niż na pierwszym posiedzeniu ostatniego roku danej kadencji Senat, na wniosek Rektora, powołuje uczelnianą komisję wyborczą, zaś rady wydziałów – na wniosek dziekana – wydziałowe komisje wyborcze.
 4. W skład komisji wyborczych powinni wchodzić reprezentanci wszystkich grup pracowniczych, studentów i uczestników studiów doktoranckich Uniwersytetu lub wydziału.
 5. Na pierwszym posiedzeniu komisje wyborcze wybierają przewodniczącego, który przewodniczy zebraniom komisji, zebraniom wyborczym jednoosobowych organów Uniwersytetu i zebraniom otwartym, prezentującym kandydatów na Rektora, prorektorów, dziekanów i prodziekanów.
 w Uniwersytecie funkcji z wyboru. Osoba kandydująca na funkcję z wyboru jest zobowiązana do rezygnacji z członkostwa w komisji.
 a) szczegółowy tryb przeprowadzania wyborów na Uniwersytecie,
 1) członków Senatu i członków uczelnianego kolegium elektorów na pozawydziałowych jednostkach organizacyjnych Uniwersytetu;
 4) przedstawiciele pracowników Uniwersytetu niebędących nauczycielami akademickimi w liczbie do 10% składu kolegium.
 1. Kadencja kolegialnych i jednoosobowych organów Uniwersytetu trwa cztery lata i rozpoczyna się z dniem 1 września roku wyborów, a kończy w dniu
 i uczestników studiów doktoranckich w kolegialnych organach Uniwersytetu określają odpowiednio: regulamin samorządu studenckiego i regulamin samorządu doktorantów.
 4. W przypadku niedokonania wyboru na daną funkcję w terminach określonych w ust. 3 lub ich unieważnienia ponowny wybór winien być przeprowadzony w terminie dodatkowym, określonym przez Senat Uniwersytetu.
 5. Organy kolegialne Uniwersytetu pełnią swoje funkcje do czasu ukonstytuowania się organów nowej kadencji.
 1. Mandat w organach Uniwersytetu wygasa, gdy:
 4. Wybory uzupełniające do organów kolegialnych odbywają się w trybie i na zasadach przewidzianych w Statucie Uniwersytetu (dział IV) dla wyborów na nową kadencję. Wybory uzupełniające powinny być przeprowadzone
 z wyboru odbywają się na zasadzie i w trybie przewidzianym w Statucie Uniwersytetu (dział IV) dla wyborów na nową kadencję. Wybory uzupełniające powinny być przeprowadzone w okresie nie dłuższym niż jeden miesiąc od daty zwolnienia mandatu, o którym mowa w ust. 1.
 2. Zastępców kierowników jednostek określonych w ust. 1 oraz kierowników jednostek organizacyjnych wchodzących w skład jednostek między-wydziałowych i ogólnouczelnianych powołuje Rektor na wniosek kierowników właściwych jednostek międzywydziałowych i ogólnouczelnianych.
 3. W przypadku jednostek organizacyjnych, w których istnieją rady, powołanie na stanowiska kierownicze następuje po zasięgnięciu opinii rady tych jednostek.
 1. Funkcji organu jednoosobowego Uniwersytetu lub jego zastępcy nie może pełnić osoba pełniąca funkcję organu jednoosobowego w innej uczelni albo będąca założycielem uczelni niepublicznej.
 2. Członkiem Senatu Uniwersytetu oraz rady wydziału nie może być osoba pełniąca funkcję organu jednoosobowego innej uczelni, albo będąca założycielem uczelni niepublicznej.
 1. Uniwersytet prowadzi studia wyższe pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie.
 2. Studia na Uniwersytecie prowadzone są jako stacjonarne i niestacjonarne. Podstawowym systemem studiów są studia stacjonarne.
 3. Poza studiami, o których mowa w ust. 1, Uniwersytet może prowadzić studia doktoranckie, studia podyplomowe oraz kursy dokształcające.
 4. Uniwersytet za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego może zorganizować i prowadzić szkołę ponadpodstawową.
 5. Na warunkach określonych w ustawie Uniwersytet może prowadzić studia międzykierunkowe oraz studia w ramach makrokierunków.
 6. Na warunkach określonych w ustawie Uniwersytet może prowadzić studia
 1. Organizację i tok studiów wymienionych w § 73 ust. 1 statutu oraz prawa i obowiązki studentów określa regulamin studiów uchwalany przez Senat zgodnie z zasadami określonymi w art. 161 ustawy.
 1. Uniwersytet może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z:
 1. Kształcenie w Uniwersytecie odbywa się w ramach kierunków studiów.
 4. Studia podyplomowe mogą być prowadzone na Uniwersytecie
 z zastrzeżeniem art. 8 ust. 6 i 7 ustawy. Większość nauczycieli akademickich uczestniczących w formach kształcenia, o których mowa
 w ust. 3 i 4, powinna być pracownikami wydziału (instytutu) organizującego daną formę. Pozostali mogą być zatrudnieni w innych jednostkach.
 4. Rektor może skierować wniosek do zaopiniowania przez specjalistów spoza Uniwersytetu.
 w siedzibach dziekanatów, a także na stronach internetowych Uniwersytetu.
 − dbać o godność studenta i dobre imię mojego Uniwersytetu,
 − darzyć szacunkiem pracowników Uniwersytetu i przestrzegać zasad współżycia koleżeńskiego,
 − przestrzegać przepisów obowiązujących na Uniwersytecie.”
 − dbać o godność uczestnika studiów doktoranckich i dobre imię mojego Uniwersytetu,
 1. Student ostatniego roku studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich może uzyskać na okres jednego roku status asystenta
 - stażysty, jeżeli:
 3. Asystentowi - stażyście przysługuje stypendium w wysokości co najmniej 1/3 najniższej płacy zasadniczej asystenta. Wysokość stypendium na dany rok akademicki określa Rektor w uzgodnieniu z uczelnianą Radą Samorządu Studenckiego.
 4. Stypendium, o którym mowa w ust. 3, wypłacane jest z funduszy specjalnych Uniwersytetu, nie objętych dotacją z budżetu państwa.
 2. Uczelniane organizacje studenckie, a także działające przy Uniwersytecie stowarzyszenia zrzeszające wyłącznie studentów lub studentów i nauczycieli akademickich mają prawo występowania z wnioskami do organów Uniwersytetu lub do organów samorządu studenckiego w sprawach dotyczących studentów Uniwersytetu.
 Pracownikami Uniwersytetu są nauczyciele akademiccy i pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi.
 2. Nauczycielem akademickim Uniwersytetu może zostać osoba, która spełnia wymagania zawarte w art. 109 ustawy.
 6. Pracownikami Uniwersytetu niebędącymi nauczycielami akademickimi są:
 3) pozostali pracownicy Uniwersytetu
 z tytułem naukowym lub stopniem naukowym doktora habilitowanego, ze znacznym dorobkiem naukowym i dydaktycznym. Kandydat powinien przedstawić radzie wydziału program działalności naukowej i dydaktycznej w okresie zatrudnienia na Uniwersytecie.
 2. Po upływie tego okresu osobie nieposiadającej tytułu naukowego profesora można przedłużać zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego na kolejne pięcioletnie okresy w zależności od potrzeb i sytuacji finansowej Uniwersytetu.
 w pełnym wymiarze czasu pracy. Dla nauczyciela akademickiego zatrudnionego na podstawie mianowania Uniwersytet jest podstawowym miejscem pracy.
 4. Mianowanie na czas nieokreślony mogą uzyskać osoby z tytułem naukowym. Pozostali pracownicy naukowo - dydaktyczni, z wyłączeniem asystentów, mogą być zatrudniani na podstawie mianowania na czas nieokreślony, zgodnie z § 91 ust. 1 i 2 oraz zastrzeżeniem § 92 ust. 1 statutu.
 na Uniwersytecie następuje po zakwalifikowaniu w drodze konkursu.
 1) komisja konkursowa w trybie poufnym rozpatruje wszystkie zgłoszone kandydatury i sporządza protokół, w którym dokonuje oceny kandydatów
 i podaje uzasadnienie swojego stanowiska w sprawie rekomendowanego kandydata;
 6. Za zgodą Senatu Uniwersytetu Rektor może rozwiązać stosunek pracy
 2) na uzasadniony pisemnie wniosek kierownika jednostki organizacyjnej Uniwersytetu (katedry, zakładu, pracowni, studium);
 a) sprawowanie funkcji kierowniczych w Uniwersytecie, w tym funkcji organów jednoosobowych,
 b) udział w pracach komisji i innych zespołów, w tym członkostwo w organach kolegialnych Uniwersytetu,
 W Uniwersytecie jest prowadzony system okresowej oceny pracowników niebędących nauczycielami akademickimi. Zakres oraz tryb przeprowadzenia tych ocen ustala Rektor po konsultacji z działającymi w Uniwersytecie związkami zawodowymi.
 (w ramach wymiaru ustalonego w art. 130 ustawy), sposób obliczania godzin dydaktycznych, a także ich wykonywania w ramach prac naukowo
 - badawczych określa Senat na wniosek Rektora, po konsultacji ze związkami zawodowymi działającymi w Uniwersytecie. Ustalenia te powinny zapadać najpóźniej w czerwcu każdego roku i obowiązywać
 w następnym roku akademickim. W przypadku, gdy Senat nie podejmie tej regulacji, obowiązują wcześniejsze decyzje.
 2. Ustalając pensum dydaktyczne dla określonych stanowisk, Senat powinien uwzględniać zakres obowiązków nauczycieli akademickich na poszczególnych stanowiskach oraz brać pod uwagę sytuację finansową Uniwersytetu.
 4. Rektor, powierzając nauczycielowi akademickiemu wykonywanie ważnych zadań dla Uniwersytetu, może obniżyć wymiar jego zajęć dydaktycznych
 1. Członków uczelnianej komisji dyscyplinarnej dla nauczycieli akademickich, działającej jako komisja pierwszej instancji, wybiera Senat spośród zatrudnionych w Uniwersytecie nauczycieli akademickich i studentów.
 Wysokość orzekanych kar dla nauczycieli akademickich, składy zespołów orzekających pierwszej instancji oraz konsekwencje ich orzeczeń określają art. 139 - 144 ustawy.
 1. Pracownicy wyróżniający się w pracy zawodowej oraz o szczególnych zasługach dla rozwoju Uniwersytetu mogą uzyskiwać nagrody Rektora,
 a także być przedstawiani do nagród ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego oraz do nadania im orderów i odznaczeń państwowych, Medalu Komisji Edukacji Narodowej i innych.
 2. Nagrody Rektora dla nauczycieli akademickich są przyznawane zgodnie z art. 155 ustawy.
 3. Nagrody Rektora dla pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, naliczane zgodnie z art. 155 ust. 8 ustawy, są przyznawane przez Rektora zgodnie z regulaminem przyznawania nagród ze specjalnego funduszu nagród dla pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, uchwalonym przez Senat Uniwersytetu, po uzgodnieniu z działającymi w Uniwersytecie związkami zawodowymi.
 Administracja służy realizacji zadań Uniwersytetu określonych w § 4 ust. 1,
 1. Podstawową jednostką organizacyjną administracji Uniwersytetu jest dział.
 2. Strukturę administracji oraz zakres działania jednostek organizacyjnych i ich podporządkowanie określa regulamin organizacyjny Uniwersytetu wydany przez Rektora na wniosek kanclerza.
 1. Kanclerz kieruje, z upoważnienia Rektora, administracją i gospodarką Uniwersytetu oraz podejmuje decyzje dotyczące mienia Uniwersytetu
 w zakresie zwykłego zarządu.
 2. W ramach zwykłego zarządu do kompetencji kanclerza należą sprawy gospodarki i administracji rzeczowymi składnikami majątku Uniwersytetu, organizacji wewnętrznej administracji, obiegu informacji i dokumentacji, inwestycji i remontów budynków, utrzymania porządku i czystości, konserwacji aparatury i innych urządzeń, transportu oraz pozostałe sprawy z zakresu administracji, zlecone przez Rektora.
 b) podejmowanie decyzji i działań zapewniających zachowanie, właściwe wykorzystanie oraz powiększanie majątku Uniwersytetu,
 d) udział w przygotowaniu planu rzeczowo-finansowego oraz nadzór nad jego realizacją w zakresie kosztów utrzymania Uniwersytetu,
 e) podejmowanie decyzji i organizowanie działań zapewniających wykonanie zadań socjalno-bytowych na rzecz pracowników i studentów Uniwersytetu;
 4. Kanclerz podejmuje decyzje w sprawach administracyjno - gospodarczych oraz finansowych, nie zastrzeżonych w ustawie i statucie dla innych organów Uniwersytetu i w tym zakresie zawiera umowy.
 5. Kanclerz reprezentuje Uniwersytet na zewnątrz w sprawach należących do jego kompetencji.
 4. Zastępcy kanclerza kierują powierzonymi im przez kanclerza sprawami administracyjnymi i gospodarczymi Uniwersytetu. Kanclerz ustala zakres obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności swoich zastępców. Obowiązki
 2. Kanclerzowi organizacyjnie podporządkowane są pozostałe komórki administracji i obsługi Uniwersytetu, w tym również jednostki i stanowiska administracji bezpośrednio związane z organizowaniem i obsługą działalności podstawowej.
 2. W przypadku, gdy dotyczy to komórek administracyjnych związanych bezpośrednio z obsługą działalności podstawowej, kanclerz wykonuje czynności wymienione w ust. 1 w uzgodnieniu z kierownikami właściwych jednostek.
 MIENIE I GOSPODARKA FINANSOWA UNIWERSYTETU
 1. Mienie Uniwersytetu obejmuje jego własność oraz inne prawa majątkowe.
 2. Mieniem Uniwersytetu zarządza Rektor we współdziałaniu z Senatem i przy pomocy kanclerza oraz kwestora.
 Działalność Uniwersytetu jest finansowana z dotacji z budżetu państwa na zadania określone ustawowo, z przychodów własnych oraz wpływów z innych źródeł. Uniwersytet prowadzi samodzielną gospodarkę finansową w ramach posiadanych środków na podstawie planu rzeczowo-finansowego uchwalonego przez Senat.
 1. Uniwersytet prowadzi odpłatną działalność badawczą, doświadczalną, usługowo - naukową oraz uzyskuje środki z opłat licencyjnych.
 2. Uniwersytet może prowadzić wydzieloną działalność gospodarczą.
 Dochody Uniwersytetu z tytułu wdrożeń i sprzedanych licencji są co najmniej
 w 50% przekazywane na rzecz jednostek uczelni (wydziału, instytutu międzywydziałowego, studium), w których zostały one uzyskane.
 1. Środki uzyskiwane przez Uniwersytet (zgodnie z art. 94 ustawy) z budżetu państwa są przeznaczone na jego cele statutowe, w tym finansowanie działalności jednostek organizacyjnych. Rozdziału środków dla jednostek organizacyjnych dokonuje się w oparciu o zasady gospodarki finansowej uchwalone przez Senat.
 1. Uniwersytet może uczestniczyć w działalności innych podmiotów gospodarczych. Przystąpienie Uniwersytetu do spółki, spółdzielni lub innej organizacji gospodarczej, a także utworzenie fundacji z jej udziałem wymaga zgody Senatu.
 2. Uniwersytet może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo od działalności, o której mowa w art. 13 i 14 ustawy, w zakresie i formach określonych przez Senat.
 1. Nabycie lub zbycie przez Uniwersytet składników mienia o cenie jednostkowej przekraczającej 1% aktualnej wartości majątku trwałego uczelni oraz przyjęcie darowizny, spadku lub zapisu o analogicznej wartości wymaga zgody Senatu, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 4 ustawy.
 W pozostałych przypadkach decyzje podejmuje Rektor.
 1. Uniwersytet może utworzyć ze środków pochodzących z własnej działalności (innych niż określone w art. 94 ust. 1 i 6 ustawy) fundusz stypendialny przeznaczony dla szczególnie uzdolnionych i twórczych studentów, doktorantów oraz asystentów i adiunktów. Stypendia z tego funduszu są przyznawane niezależnie od stypendiów, o których mowa
 w art. 173 ust. 1 oraz art. 199 ust. 1 ustawy.
 1. Pracownicy, studenci i uczestnicy studiów doktoranckich Uniwersytetu mają prawo organizowania zgromadzeń na jego terenie. Na zorganizowanie zgromadzenia w lokalu Uniwersytetu niezbędna jest zgoda Rektora.
 Pracownicy Uniwersytetu, studenci i uczestnicy studiów doktoranckich, którzy przeszkadzają, usiłują przeszkodzić w organizowaniu zgromadzenia lub jego przebiegu, nie podporządkowują się zarządzeniom przewodniczącego zgromadzenia lub przedstawiciela Rektora bądź zwołują zgromadzenie bez wymaganego zawiadomienia czy też zgody Rektora albo naruszają przepisy powszechnie obowiązującego prawa, podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej, niezależnie od innych rodzajów odpowiedzialności prawnej.
 1. Statut Uniwersytetu uchwala Senat większością co najmniej 2/3 głosów składu, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych działających
 2. Statut Uniwersytetu wchodzi w życie z dniem określonym w uchwale Senatu.
 1. W szczególnych przypadkach Senat, działając w trybie przewidzianym dla uchwalenia statutu, może na wniosek innego organu Uniwersytetu lub
 z własnej inicjatywy zawiesić na czas określony, w całości lub w części, obowiązywanie przepisu statutowego w odniesieniu do konkretnej sprawy,
 1. Jednoosobowe i kolegialne organy Uniwersytetu, wybrane na kadencję od
 6. Zgodnie z art. 265 ust. 1 i 2 ustawy nauczyciele akademiccy, którzy przed wejściem w życie ustawy podjęli dodatkowe zatrudnienie w ramach stosunku pracy u więcej niż jednego pracodawcy lub podjęli działalność gospodarczą
 i łączą ją z dodatkowym zatrudnieniem w ramach stosunku pracy, mogą je wykonywać przez okres nie dłuższy niż 1 rok od dnia wejścia ustawy, pod warunkiem zawiadomienia, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, właściwego organu, zgodnie z art. 129 ust. 6 ustawy. Przez dzień wejścia w życie ustawy należy w tym przypadku rozumieć 1 września 2006 r.
 We wszystkich przypadkach, gdy powołanie jednostki organizacyjnej lub prowadzenie formy kształcenia uwarunkowane jest określoną liczbą nauczycieli akademickich, odnosi się to do osób zatrudnionych w Uniwersytecie w pełnym wymiarze czasu pracy.
 Jednostki organizacyjne działające w Uniwersytecie w dniu wejścia w życie statutu zachowują swój dotychczasowy status, nawet w przypadku, gdy nie spełniają statutowych wymagań. Decyzje co do ich dalszego funkcjonowania będą podejmowane w trybie indywidualnym, zgodnie z procedurą ustaloną
 1. Niniejszy statut został uchwalony przez Senat Akademii Techniczno-Rolniczej im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w trybie § 129 ust. 1 na 290. posiedzeniu w dniu 22 listopada 2006 r.
 2. Statut wchodzi w życie z dniem 23 listopada 2006 r.
 3. Z dniem wejścia w życie niniejszego statutu traci moc Statut Akademii Techniczno-Rolniczej z dnia 28 czerwca 2006 roku.
 1. Tytuł doktora honoris causa nadaje Senat Uniwersytetu osobom szczególnie zasłużonym dla rozwoju nauki, edukacji, techniki, kultury lub życia społecznego, a także obywatelom innych państw, szczególnie zasłużonym w określonej dyscyplinie naukowej, promującym naukę polską na świecie i utrzymującym ścisłe kontakty z Uniwersytetem.
 5. W sprawie zgłoszonej kandydatury Rektor zasięga opinii Kapituły „Medalu za zasługi dla UTP”.
 z zagranicy – także informację o współpracy z Uniwersytetem.
 2. Zasady i tryb udzielania urlopów wypoczynkowych pracownikom Uniwersytetu, w tym nauczycielom akademickim, reguluje zarządzenie Rektora. Kierownicy jednostek organizacyjnych (dziekani, dyrektorzy instytutów, kierownicy jednostek międzywydziałowych i ogólnouczelnianych) są odpowiedzialni za przestrzeganie tych przepisów w kierowanej jednostce
 5. Odwołanie nauczyciela akademickiego z urlopu wypoczynkowego może nastąpić tylko w szczególnych okolicznościach, niedających się przewidzieć w chwili udzielania urlopu. Uniwersytet zobowiązany jest pokryć koszty poniesione przez nauczyciela akademickiego, pozostające w bezpośrednim związku z odwołaniem go z urlopu wypoczynkowego.
 1. Mianowany nauczyciel akademicki może, nie częściej niż raz na siedem lat zatrudnienia w Uniwersytecie, otrzymać płatny urlop dla celów naukowych na zasadach określonych w art. 134 ustawy. Urlopów, o których mowa wyżej, udziela w imieniu Rektora prorektor ds. nauki na wniosek zainteresowanego nauczyciela akademickiego, zaopiniowany przez właściwego kierownika jednostki organizacyjnej Uniwersytetu. Rozpatrzone pozytywnie wnioski, zawierające podstawę prawną udzielenia urlopu, Dział Nauki i Współpracy
 z Gospodarką przekazuje do Działu Spraw Pracowniczych.
 i rozwoju na wniosek zainteresowanego nauczyciela akademickiego, podpisany przez właściwego kierownika jednostki organizacyjnej Uniwersytetu, zaopiniowany przez radę danej jednostki.
 5. Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy po przepracowaniu co najmniej pięciu lat w Uniwersytecie ma prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo sześciu miesięcy na zasadach określonych w art. 134 ust. 5-8 ustawy.
 zmieniony: Brygida Kazmierska (2009-09-08 13:38:26)
 jakie zmiany: img


type: wikipedia

text:
Ali Niknam (né le 12 décembre 1981 à Windsor, Ontario, Canada) est un serial entrepreneur néerlandais, fondateur de TransIP, et PDG et fondateur de bunq.
 Biographie
 Jeunesse et études
 Ali Niknam est né dans une famille iranienne le 12 décembre 1981 à Windsor, dans l'Ontario, au Canada. Son père, escrimeur, a participé aux Jeux olympiques d'été de Montréal en tant que membre de la délégation iranienne. La mère d'Ali, en plus d'avoir obtenu un diplôme en droit, était basketteuse et jouait pour l'équipe nationale iranienne. À l'âge d'un an, Ali Niknam a déménagé en Iran avec sa famille. Ils ont vécu à Téhéran et à Tabriz pendant plusieurs années, puis ont déménagé à Gouda, aux Pays-Bas, quand Ali Niknam avait 7 ans.
 Niknam a obtenu son diplôme d'études secondaires au Coornhert Gymnasium de Gouda. En 2007, il obtient une licence en informatique technique de l'université de technologie de Delft.
 TransIP
 En 2003, alors qu'il étudiait à l'université de Delft, Ali Niknam a fondé TransIP, une société spécialisée dans l'enregistrement de noms de domaine et l'hébergement web. En 2014, il a cédé la direction de l'entreprise. Après la fusion avec l'entreprise belge Combell en 2019, TransIP a été rebaptisé team.blue et est devenu le troisième plus grand registraire de nom de domaine et hébergeur web au monde. Niknam est membre du conseil d'administration de l'entreprise.
 Datacenter Group
 Niknam a cofondé en 2007 une société de data center, Datacenter Group, avec deux partenaires. De son propre aveu, Niknam a depuis vendu ses parts.
 bunq
 En 2012, Ali Niknam a lancé la banque mobile bunq. Elle est dotée d’une licence bancaire européenne accordée par la Banque des Pays-Bas en 2015. Niknam a investi 98,7 millions d'euros de fonds propres dans bunq. En 2021, dans le cadre d'un accord avec la société d'investissement privée britannique Pollen Street Capital, bunq a levé 193 millions d'euros. Dans le cadre de cette opération, bunq a acquis une société de prêt irlandaise privée, Capitalflow Group. Le tour de table a valorisé bunq à 1,6 milliard d'euros et Niknam est devenu milliardaire.
 Publications
 En 2012, le livre écrit par Niknam « Ondernemers hebben nooit geluk » (« Les entrepreneurs n'ont jamais de répit ») a été publié. Il y évoque ses propres expériences entrepreneuriales. En outre, Niknam est largement mis en avant dans le livre « Breakthrough Banking » de l'auteur néerlandais Siebe Huizinga publié en 2015. Le livre retrace les débuts de bunq et les efforts déployés par Niknam et d'autres personnes pour obtenir une licence bancaire européenne.
 Bienfaisance
 En 2022, Niknam a fondé, avec Robert Vis (PDG de MessageBird) et Joris Beckers (PDG de Picnic), la fondation People for People pour soutenir les personnes touchées par la guerre russo-ukrainienne.
 Liens externes
 Ali Niknam sur LinkedIn
 Références
 Personnalité néerlandaise du monde des affaires
 Naissance en décembre 1981
 Naissance à Windsor (Ontario)


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 23.7.2014
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 217/9
 VYKONÁVACIE NARIADENIE RADY (EÚ) č. 792/2014
 z 22. júla 2014,
 ktorým sa vykonáva článok 16 ods. 2 nariadenia (EÚ) č. 204/2011 o reštriktívnych opatreniach s ohľadom na situáciu v Líbyi
 RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (EÚ) č. 204/2011 z 2. marca 2011 o reštriktívnych opatreniach s ohľadom na situáciu v Líbyi (1), a najmä na jeho článok 16 ods. 2,
 keďže:
 (1)
 Rada 2. marca 2011 prijala nariadenie (EÚ) č. 204/2011.
 (2)
 Rada zastáva názor, že už neexistujú dôvody na ponechanie jednej osoby na zozname, ktorý je uvedený v prílohe III k nariadeniu (EÚ) č. 204/2011.
 (3)
 Nariadenie (EÚ) č. 204/2011 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Záznam o nasledovnej osobe sa vypúšťa zo zoznamu v prílohe III k nariadeniu (EÚ) č. 204/2011:
 23.
 ZIDANE, Mohamad Ali.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom jeho uverejnenia v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 22. júla 2014
 Za Radu
 predsedníčka
 C. ASHTON
 (1) Ú. v. EÚ L 58, 3.3.2011, s. 1.


text:
RIS - Rechtssätze und Entscheidungstext für L501 2191376-1 - Bundesverwaltungsgericht (BVwG)
 Hinweis: Es wurden keine Rechtssätze für das Dokument 'BVWGT_20190219_L501_2191376_1_00' im RIS-Datenbestand gefunden.
 Entscheidungstext L501 2191376-1
 L501 2191376-1
 AlVG §9
 L501 2191376-1/13E
 Das Bundesverwaltungsgericht hat durch die Richterin Mag. Irene ALTENDORFER als Vorsitzende und die fachkundigen Laienrichter Mag. Markus BRANDNER und Dr. Andreas GATTINGER als Beisitzer über die Beschwerde von Herrn XXXX , VSNR XXXX , gegen den Bescheid des Arbeitsmarktservice Schärding vom 10.01.2018 wegen Verlust des Anspruchs auf Notstandshilfe für den Zeitraum 08.01.2018 bis 18.02.2018 nach ergangener Beschwerdevorentscheidung derselben Behörde vom 14.03.2018, GZ. LGS OÖ/Abt.4/2018-0566-4-000092-7, nach Durchführung einer mündlichen Verhandlung zu Recht erkannt:
 Der Beschwerde wird gemäß § 28 Abs. 1 und 5 Verwaltungsgerichtsverfahrensgesetz (VwGVG) iVm §§ 9, 10 Abs. 1 Z 3, 38 sowie 56 Abs. 2 Arbeitslosenversicherungsgesetz (AlVG) stattgegeben und die Beschwerdevorentscheidung des Arbeitsmarktservice Schärding vom 14.03.2018, GZ. LGS OÖ/Abt.4/2018-0566-4-000092-7, behoben.
 Mit Bescheid des Arbeitsmarktservice Schärding (im Folgenden belangte Behörde) vom 10.01.2018 wurde ausgesprochen, dass die nunmehr beschwerdeführende Partei (im Folgenden bP) gemäß § 38 iVm § 10 AlVG 1977 ihren Anspruch auf Notstandshilfe für den Zeitraum 08.01.2018 bis 18.02.2018 verloren hat. Begründend wurde ausgeführt, dass die bP sich geweigert habe, an der vom Arbeitsmarktservice angebotenen Wiedereingliederungsmaßnahme "Schulung mit berufspraktischem Training bei FAB" teilzunehmen und Gründe für eine Nachsicht der Rechtsfolgen nicht vorlägen bzw. nicht berücksichtigt werden könnten.
 In ihrer fristgerecht erhobenen Beschwerde gab die bP an, dass sie nicht einsehe, warum sie ein als AMS Kursmaßnahme getarntes, ausbeuterische Arbeitslager besuchen und hierfür monatlich EUR 500 (EUR 400 Taxikosten, EUR 100 Zugkosten, EUR 98 Fahrtkostenzuschuss oder Fahrtkostenersatz) an Fahrtkosten aufbringen solle. Man möge ihr erklären, wie man von den dann noch übrig bleibenden EUR 250,-- Miete, Strom, Essen bezahlen solle; aber gratis arbeiten wie ein fleißiges Bienchen dürfe sie in dem FAB Verein. Die dort schon auf sie lauernde Schuldnerberatungsfirma (Finanzberatung) würde ihr dann erzählen, dass sie weder rechnen noch mit Geld umgehen könne. Sie werde sich sicher nicht für einen Verein FAB verschulden. Sie werde die Öffentlichkeit und die Medien über die Umstände und Zustände, unter denen wir in Österreich mittlerweile leben, informieren. Es wundere sie nur, dass Geld für Wirtschaftsflüchtlinge genug vorhanden ist, aber für die eigenen Bürger und für ordentliche öffentliche Verkehrsmittel nicht.
 Im Hinblick auf die in Aussicht genommene Beschwerdevorentscheidung wurde ein ergänzendes Ermittlungsverfahren durchgeführt, dessen Ergebnisse der bP mit Schreiben vom 08.02.2018 wie folgt zur Kenntnis gebracht wurden:
 "Aufgrund der langen Arbeitslosigkeit hat Sie Ihr Berater beim AMS Schärding am 07.12.2017 darüber informiert, dass aus Sicht des AMS der Besuch des Kurses zur Wiedereingliederung "Schulung mit berufspraktischem Training" beim FAB in Schärding eine sinnvolle Unterstützung darstellt, um Ihre Chancen, Sie wieder und nachhaltig in den Arbeitsprozess einzugliedern, zu erhöhen. Sie wurden an diesem Tag mündlich über die rechtlichen Bestimmungen bei einer Weigerung, am Kurs teilzunehmen bzw. bei einer Vereitelung des Kurserfolges informiert (§ 10 AlVG) und in Form einer schriftlichen Einladung über die Kursinhalte informiert.
 Der Beginn des Kurses war ab 11.12.2017 vereinbart. Sie haben an diesem Kurs jedoch nicht teilgenommen, da Sie in der Zeit vom 11.12.2017 bis 22.12.2017 wegen Krankheit arbeitsunfähig waren.
 Im Rahmen Ihrer persönlichen Vorsprache beim AMS am 27.12.2017 hat Ihnen Ihr Berater den Auftrag erteilt, den Kurs "Schulung mit berufspraktischem Training" beim FAB am 08.01.2018 zu beginnen. Sie haben Ihrem Berater mitgeteilt, dass Sie an diesem Kurs nicht teilnehmen würden und unbedingt "sanktioniert" werden möchten, weil Sie dann einigen die Augen öffnen würden. Sie würden das Geld dann auch sicherlich nachgezahlt bekommen, denn der Erfolg Ihrer Beschwerde sei grundsätzlich vorprogrammiert.
 Sie haben gegenüber dem AMS an diesem Tag auch folgende niederschriftliche Erklärung abgegeben:
 Ich bin nicht bereit sind, an der angebotenen Wiedereingliederungsmaßnahme teilzunehmen, da es sich hierbei nicht um eine Kursmaßnahme, sondern um eine Arbeitsmaßnahme handelt. Ich würde dadurch von der Firma FAB ausgebeutet werden. Zudem lasse ich mir keine Schuldenberatung aufzwingen, die dort anscheinend verpflichtet durchgeführt wird. Das hat mir mein Bruder berichtet, der dort bereits einmal teilgenommen hat. Es wird dort auch mittels Plakaten und Werbematerialien für Schuldenberatung geworben. Im Vertrag von FAB wird erklärt, dass ich für PR und Werbezwecke missbraucht würde. So etwas unterschreibe ich natürlich nicht. Ich könnte mir eine Teilnahme auch insofern nicht leisten, als das gebotene Geld für meine Lebenserhaltung, bzw. auch für die Anreise nicht ausreichen würde. Daher würde es tatsächlich über kurz oder lang zu einer Überschuldung führen."
 Im Rahmen dieses Parteiengehörs wurde die bP zudem über das mit einem FAB-Vertreter geführten Telefongesprächs informiert, wonach Fotos und Filme mit TeilnehmerInnen nur mit deren Zustimmung erstellt würden und es sich beim Finanzworkshop um eine bedingungslose Informationsveranstaltung der Schuldnerberatung OÖ handle. Zu der monierten Anreiseproblematik wurde mitgeteilt, dass seitens des AMS die Kosten für öffentliche Verkehrsmittel übernommen worden wären und die gesamte tägliche Wegzeit (Fußweg und Zugfahrt) von Montag bis Donnerstag 3 Stunden und 20 Minuten, freitags 3 Stunden und 35 Minuten betragen hätte."
 In Ihrer - am 22.02.2018 - bei der belangten Behörde eingelangten Stellungnahme bestritt die bP zum einen die Zumutbarkeit der täglich zurückzulegenden Wegstrecke, da sie den Wettereinflüssen ausgesetzt wäre, es keine Wegbeleuchtung oder Fußgängerweg gäbe, sie daher gesundheitliche Schäden davontragen könne, sowie zum anderen das Erfordernis des Auspendelns von in ihrem Wohnort lebenden Mitbürgern. Zum Maßnahmeninhalt führte sie wie folgt aus:
 "Potentialanalyse": Sie lasse keine Profile von sich erstellen, fremden Menschen gebe sie generell keine Auskunft, in die Privatsphäre gewähre sie keinen Einblick...; "Basisqualifikation":
 Es sei eine Frechheit, ihr solche "Unkompetenz" zu unterstellen, da sie handwerklich geschickt sei, sich selbst mit Wissen anreichere,...; "Arbeitserprobung bei praktischer Arbeit": Das ist der Vorwand zum Mittel für den Zweck das sich ein sogenannter Sozialverein Betriebs- Gewerblicher System- Verein konkurrenzfähig halten kann [...] und dadurch Menschen noch ausgebeutet werden.
 Mit Bescheid vom 14.03.2018, GZ. LGS OÖ/Abt.4/2018-0566-4-000092-7, wies die belangte Behörde die Beschwerde im Rahmen einer Beschwerdevorentscheidung gemäß § 14 VwGVG iVm § 56 AlVG ab. Begründend wurde im Wesentlichen ausgeführt, dass es sich bei der Kursveranstaltung "Schulung mit berufspraktischem Training" beim Verein zur Förderung von Arbeit und Beschäftigung (FAB) um eine Maßnahme zur Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt handle. Die bP sei über die Kursinhalte sowie die Erforderlichkeit der Schulung durch Hinweis auf die - die festgestellten Defizite behebenden - Kursinhalte informiert worden. Die bP scheine - neben ihrer Mutter - als weitere Zulassungsbesitzerin eines PKW auf, sodass sie für die Zurücklegung des Weges zum Kursort nur zwischen 26 und 35 Minuten benötigen würde. Die Verwendung eines Privat-PKW sei dem Arbeitslosen gemäß Judikatur ebenso zumutbar wie die Bildung einer Fahrgemeinschaft mit ihrer Mutter.
 Mit Schriftsatz vom 27.03.2018 beantragte die nunmehr rechtsfreundlich vertretene bP die Vorlage ihrer Beschwerde beim Bundesverwaltungsgericht und betonte neuerlich, dass ihr eine tägliche Wegzeit von zumindest drei Stunden 35 Minuten zu Fuß auf einer Hauptverkehrsstraße ohne Fußweg nicht zumutbar sei.
 In der mündlichen Verhandlung vor dem Bundesverwaltungsgericht wurden die bP, ihre Mutter, der für die Kurmaßnahme verantwortliche Bereichsleiter der FAB sowie der für die verfahrensgegenständliche Wiedereingliederungsmaßnahme verantwortliche Mitarbeiter der belangten Behörde einvernommen.
 II.1. Feststellungen
 Die bP erlernte den Beruf einer Einzelhandelskauffrau und war in nachstehenden Zeiträumen als solche tätig: Einzelhandelskauffrau in Schärding von 15.04.2005-31.05.2006; Instrumentenverkäufer in Linz von 03.12.2008-31.12.2009; Farbenverkäufer von 17.09.2013 - 23.03.2014 in Wien; Verkauf Naturprodukte von 01.04.2014 - 30.04.2014; Baumarktverkäufer von 01.03.2016 - 15.07.2016, Reifenmonteurin vom 01.08.2016 - 14.02.2017. Ansonsten war sie in diversen Anlerntätigkeiten beschäftigt, unterbrochen von wiederkehrenden langen Episoden der Arbeitslosigkeit. Insgesamt hatte die bP knapp zwanzig, zumeist nur kurz andauernde Dienstverhältnisse.
 Vor der im Rahmen des Beratungsgesprächs am 07.12.2017 erstmalig thematisierten Maßnahme zur Wiedereingliederung war die bP seit 16.02.2017 arbeitslos und erhielt (mit kurzen Unterbrechungen) - nach dem Bezug von Arbeitslosengeld - von 14.09.2017 bis 23.01.2019 Notstandshilfe. Seit 24.01.2019 ist die bP vollversicherungspflichtig beschäftigt.
 In der letzten Episode der Arbeitslosigkeit wurden der bP u.a. mehrere Stellen im Verkauf, eine als Lagerarbeiter und eine als Kommissionierer in den Bezirken Ried und Schärding angeboten. Zu einer Einstellung kam es nicht. Eigene Bewerbungsaktivitäten wies die bP der belangten Behörde bis ca. November 2018 nicht nach, zumal eine tagtägliche Überprüfung der Initiativbewerbungen seitens der AMS-Berater aus zeitlichen Gründen nicht stattfindet.
 In der Betreuungsvereinbarung vom 13.12.2017 bzw. 13.06.2017 wurde jeweils ausgeführt, dass die Arbeitssuche bislang nicht erfolgreich gewesen sei, weil die Vermittlungsversuche des AMS bislang gescheitert und selbst keine Stellen gefunden worden wären. Als Ziel der Betreuung wurde die Unterstützung bei der Suche nach einer Stelle als Verkäuferin bzw. Lagerarbeiterin im Bereich Bezirk Schärding, Ried im Innkreis, Obernberg am Inn, usw. angegeben.
 Am 07.12.2017 wurde sie von ihrem Berater beim AMS über die Erforderlichkeit des Besuches des Kurses zur Wiedereingliederung "Schulung mit berufspraktischem Training" beim Verein zur Förderung von Arbeit und Beschäftigung (FAB) - gemeinnützige Beschäftigungsprojekt Renotop - per e-AMS schriftlich wie folgt in Kenntnis gesetzt:
 "Ihre Kenntnisse und Fähigkeiten in Bezug auf Bewerbungsverhalten und -strategie sind nicht auf dem letzten Stand und hindern Sie vermutlich auch bei der Arbeitssuche. Zudem bedürfen Sie dringend einer Aufwertung Ihrer Qualifikationen. In gegenständlichem Kurs kann Ihnen in Form vermittlungsunterstützender Elemente Hilfestellung geleistet werden. Ihre Bewerbungsunterlagen werden auf den letzten Stand gebracht, das Bewerbungsverhalten wird analysiert und gegebenenfalls korrigiert. Sie werden im Baubereich gezielt qualifiziert und so für den Arbeitsmarkt interessanter gemacht. Während allfälliger Firmenpraktika können Sie wertvolle Kontakte zu diversen Firmen knüpfen."
 Über die rechtlichen Konsequenzen einer Weigerung am Kurs teilzunehmen bzw. einer Vereitelung des Kurserfolges wurde die bP mündlich belehrt; der in drei Teile gegliederte Kursinhalt wurde im Rahmen der schriftlichen Einladung vom 07.12.2017 dargelegt und stellt sich zusammengefasst wie folgt dar:
 "Potentialanalyse: Erstellen eines Stärken-Schwächen-Profils sowie eines individuellen Zielfahrplanes, Erarbeitung von Lösungsstrategien, Stärken der sozialen Kompetenz
 Basisqualifikation: Auffrischung schulischen Wissens, Vermittlung von handwerklichen Techniken,
 Arbeitserprobung bei praktischer Arbeit in den Bereichen:
 Bauen und Sanieren Malerei und Anstrich Grünanlagenpflege
 Reinigung und Gebäudedienstleistungen
 Vermittlung von Bewerbungstechniken und Unterstützung bei der Bewerbungsarbeit"
 Die den Arbeitslosen anlässlich der Zuweisung von Maßnahmen zur Wiedereingliederung seitens des AMS übermittelten Schreiben sind Großteils Standardschreiben, da der Kursinhalt nicht individuell auf den Kursteilnehmer zugeschnitten wird, es nur Unterschiede im Qualifizierungsanbot gibt. Wenn jemand - wie beispielsweise die bP - in der Baubranche qualifiziert werden soll, kommt etwa der o.a. Satz "Sie werden im Baubereich gezielt qualifiziert und so für den Arbeitsmarkt interessanter gemacht." hinein. D.h. aber nicht, dass während der Dauer des Kurses nicht eine andere Richtung eingeschlagen werden könnte, wenn dies dem Kursteilnehmer zugutekommen könnte. Der erste Absatz betreffend Bewerbungsverhalten ist ein zentraler Punkt aller Maßnahmen, er kommt in einem jedem Kurs vor und ist in jedem Schreiben dieser Textbaustein enthalten.
 Die bP erhielt am 07.12.2017 von ihrem Berater ein "Förderbegehren" bzw. ein "Ansuchen auf finanzielle Leistungen", in welchem die Eckdaten aufscheinen bzw. kurz die Kursinhalte beschrieben werden. Seitens der bP wurde bereits damals die "Schuldenfalle" bzw. die "Zwangsarbeit" thematisiert. In der Regel wird den Arbeitslosen in solchen Situationen von den AMS-Beratern dargelegt, dass mit der Maßnahme der Verfestigung der Arbeitslosigkeit entgegengewirkt, das Bewerbungsverhalten- sowie die Strategie verbessert und eine Qualifizierung in neuen Berufsfeldern erzielt werden soll.
 Zum Zeitpunkt der Maßnahmenzuweisung haben nach Ansicht des zuständigen AMS-Beraters zu wenige Bewerbungen der bP in Eigeninitiative stattgefunden; über die Qualität des Bewerbungsverhaltens wusste der Berater nicht Bescheid. Welche Qualifikationen der bP einer Aufwertung bedurft hätten, insbesondere in handwerklicher Sicht, wurde der bP nicht kommuniziert. Die Vermittlung der bP wird durch das Fehlen eines Autos und der somit eingeschränkten Mobilität erschwert. Da der Wohnort der bP eher abgelegen ist, ist es für sie auch eher schwierig, durch den in der Baubranche verbreiteten Einsatz von Firmenbussen mit Mitfahrgelegenheit eine Arbeit zu finden.
 Am 07.12.2017 kam es auch noch zu einem Gespräch zwischen der bP und dem Ansprechpartner des in Schärding stattfindenden Kurses zur Wiedereingliederung "Schulung mit berufspraktischem Training" beim Verein zur Förderung von Arbeit und Beschäftigung (FAB) - gemeinnützige Beschäftigungsprojekt Renotop. Die bP wurde dort über die Rahmenbedingungen für Kursteilnehmer/innen ("Kursregeln") sowie die "Regeln für Werkstatt und Baustellen" informiert.
 In der Regel bestätigt der/die Teilnehmer/in die Kenntnisnahme die (Kurs-)regeln mit Unterschrift. Fotos und Filme mit Teilnehmer/innen werden nur dann erstellt, wenn ein/e Teilnehmer/in eine Zustimmungserklärung für die Aufnahme von Fotos oder Filmen unterschrieben hat. Wenn während des Kurses Aufnahmen gemacht werden, erfolgt auch nochmals der Hinweis, dass alle Teilnehmer/innen, die nicht zugestimmt haben, den Bereich, in dem fotografiert oder gefilmt wird, verlassen müssen. Kursinhalt ist auch ein "Finanzworkshop". In diesem Workshop referiert ein/e Berater/in der Schuldnerberatung OO. an einem Vormittag über Themen von der Budgetplanung bis zum gerichtlichen Schuldenregulierungsverfahren (Privatkonkurs). Wenn sich ein/e Teilnehmer/in angesprochen fühlt und freiwillig weitere Informationen möchte, stellt FAB zur Vereinbarung eines individuellen Beratungstermins den Kontakt mit der Schuldnerberatung OO her.
 Die ab 11.12.2017 vorgeschriebene Kursteilnahme fand aufgrund eines Krankenstandes der bP vom 11.12.2017 bis 22.12.2017 nicht statt.
 Im Rahmen einer persönlichen Vorsprache am 27.12.2017 wurde der bP von ihrem Berater der Auftrag erteilt, den Kurs "Schulung mit berufspraktischem Training" beim FAB nunmehr am 08.01.2018 zu beginnen. Da sie ihrem Berater mitteilte, dass sie an diesem Kurs nicht teilnehmen werde, wurde sie niederschriftlich einvernommen. Nach Belehrung über die Rechtsfolgen nach § 10 AlVG, gab sie an, dass sie nicht bereit sei, an der Wiedereingliederungsmaßnahme teilzunehmen, da es sich hierbei nicht um eine Kursmaßnahme, sondern um eine Arbeitsmaßnahme handle. Sie würde dadurch von der Firma FAB ausgebeutete werden. Sie würde sich auch weder eine Schuldenberatung aufzwingen lassen noch für PR oder Werbezwecke der Firma FAB zur Verfügung sehen.
 Die bP nahm an der ihr zugewiesenen Wiedereingliederungsmaßnahme nicht teil. Die Anwesenheitszeit beim FAB ist variabel und wird im Falle der Nutzung eines öffentlichen Verkehrsmittels in vertretbarem Rahmen darauf Rücksicht genommen. Die aufgrund des Besuchs einer Wiedereingliederungsmaßnahme entstehenden Reisekosten für öffentliche Verkehrsmittel (nicht jedoch für ein Taxi) werden seitens der belangten Behörde zur Gänze übernommen.
 Die bP lebt in einer Gemeinde mit rund 700 Einwohnern; eine öffentliche Verkehrsanbindung - direkt vom Ort aus - besteht nicht.
 Die bP wohnt in einem Mehrparteienhaus, auch ihre Mutter ist in einer Wohnung dieses Hauses gemeldet. Auf die Mutter ist ein PKW zugelassen; als "weiterer Zulassungsbesitzer" scheint die bP auf. Die Mutter stand im verfahrensgegenständlichen Zeitraum gleichfalls im Bezug von Leistungen aus der Arbeitslosenversicherung und absolvierte keine Schulungen, Maßnahmen, etc. Die Fahrzeit mit dem PKW vom Wohnsitz der bP zum Ort der zugewiesenen Wiedereingliederungsmaßnahme beträgt je nach gewählter Strecke zwischen 26 und 35 Minuten.
 Die Fahrzeit vom Wohnort zum nächstgelegenen Bahnhof beläuft sich auf zehn Minuten; der Fußweg vom Bahnhof Schärding zum FAB Renotop sieben Minuten. Die Zugfahrt vom Wohnort der bP nächstgelegenen Bahnhof nach Schärding dauert 17 Minuten. Die gesamte Wegzeit beträgt folglich insgesamt 34 Minuten.
 Um zu Fuß vom Wohnort der bP zum nächstgelegenen Bahnhof zu gelangen, muss eine Hauptverkehrsstraße ohne Gehweg benützt werden; die Strecke ist in ca. einer Stunde und 15 Minuten zurückzulegen.
 Die Betriebs- und Gewerbestruktur im Wohnort der bP ist äußerst gering, weshalb ein Auspendeln für den Großteil der Einwohner/innen unerlässlich ist. Von den 321 im Gemeindegebiet ansässigen Erwerbstätigen pendeln 244 Personen aus (76 %), 58 sind Nichtpendler (Arbeitsplatz am Wohngrundstück) und 19 Gemeindebinnenpendler.
 II.2. Beweiswürdigung
 Beweis wurde erhoben durch Einsicht in den hg. Akt, den dem Bundesverwaltungsgericht vorgelegten Verfahrensakt der belangten Behörde, Informationen der Abteilung Statistik des Landes Oberösterreich, Abfragen bei Internet-Routenplanern und auf Google-Maps sowie den im Rahmen der mündlichen Verhandlung vor dem Bundesverwaltungsgericht getätigten Aussagen.
 Das von der belangten Behörde in Abhängigkeit vom verwendeten Verkehrsmittel jeweils erhobene Zeitausmaß für die Zurücklegung der Wegstrecke zum Ort der Wiedereingliederungsmaßnahme wurde von der bP nicht konkret bestritten.
 Die Feststellungen hinsichtlich der kommunizierten und festgestellten Defizite sowie der diese behebenden Kursinhalte gründen sich zweifelsfrei auf die Aussagen der bP sowie ihres Beraters in der mündlichen Verhandlung.
 II.3. Rechtliche Beurteilung
 Gemäß § 6 BVwGG entscheidet das Bundesverwaltungsgericht durch Einzelrichter, sofern nicht in Bundes- oder Landesgesetzen die Entscheidung durch Senate vorgesehen ist. Gemäß § 56 Abs. 2 AlVG entscheidet das Bundesverwaltungsgericht über Beschwerden gegen Bescheide einer Geschäftsstelle durch einen Senat, dem zwei fachkundige Laienrichter angehören, je einer aus dem Kreis der Arbeitgeber und aus dem Kreis der Arbeitnehmer. Gegenständlich liegt somit Senatszuständigkeit vor.
 Gemäß § 17 VwGVG sind, soweit in diesem Bundesgesetz nicht anderes bestimmt ist, auf das Verfahren über Beschwerden gemäß Art. 130 Abs. 1 B-VG die Bestimmungen des AVG mit Ausnahme der §§ 1 bis 5 sowie des IV. Teiles, [...] und im Übrigen jene verfahrensrechtlichen Bestimmungen in Bundes- oder Landesgesetzen sinngemäß anzuwenden, die die Behörde in dem dem Verfahren vor dem Verwaltungsgericht vorangegangenen Verfahren angewendet hat oder anzuwenden gehabt hätte.
 II.3.1. Die für den vorliegenden Fall maßgeblichen Bestimmungen des Arbeitslosenversicherungsgesetzes lauten auszugsweise wie folgt:
 Nach § 7 Abs. 1 Z 1 AlVG hat Anspruch auf Arbeitslosengeld, wer der Arbeitsvermittlung zur Verfügung steht. Der Arbeitsvermittlung steht gemäß § 2 leg. cit. zur Verfügung, wer eine Beschäftigung aufnehmen kann und darf (Abs. 3) und arbeitsfähig (§ 8), arbeitswillig (§ 9) und arbeitslos (§ 12) ist.
 Gemäß § 9 Abs. 1 AlVG ist arbeitswillig, wer (unter anderem) bereit ist, eine durch die regionale Geschäftsstelle oder einen vom Arbeitsmarktservice beauftragten, die Arbeitsvermittlung im Einklang mit den Vorschriften der §§ 2 bis 7 des Arbeitsmarktförderungsgesetzes (AMFG), BGBl. Nr. 31/1969, durchführenden Dienstleister vermittelte zumutbare Beschäftigung in einem Arbeitsverhältnis als Dienstnehmer im Sinn des § 4 Abs. 2 ASVG anzunehmen, sich zum Zwecke beruflicher Ausbildung nach- oder umschulen zu lassen, an einer Maßnahme zur Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt teilzunehmen, von einer sonst sich bietenden Arbeitsmöglichkeit Gebrauch zu machen und von sich aus alle gebotenen Anstrengungen zur Erlangung einer Beschäftigung zu unternehmen, soweit dies entsprechend den persönlichen Fähigkeiten zumutbar ist.
 Zumutbar ist gemäß § 9 Abs. 2 erster Satz leg. cit. (unter anderem) eine Beschäftigung, die den körperlichen Fähigkeiten der arbeitslosen Person angemessen ist, ihre Gesundheit und Sittlichkeit nicht gefährdet, angemessen entlohnt ist, [...] in angemessener Zeit erreichbar ist oder eine entsprechende Unterkunft am Arbeitsort zur Verfügung steht [...]. Die zumutbare tägliche Wegzeit für Hin- und Rückweg beträgt jedenfalls eineinhalb Stunden und bei einer Vollzeitbeschäftigung jedenfalls zwei Stunden. Wesentlich darüber liegende Wegzeiten sind nur unter besonderen Umständen, insbesondere wenn am Wohnort lebende Personen üblicher Weise eine längere Wegzeit zum Arbeitsplatz zurückzulegen haben oder besonders günstige Arbeitsbedingungen geboten werden, zumutbar.
 Bei Maßnahmen zur Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt hat das Arbeitsmarktservice gemäß § 9 Abs. 8 leg. cit der arbeitslosen Person die Gründe anzugeben, die eine Teilnahme an einer derartigen Maßnahme als zur Verbesserung der Wiederbeschäftigungschancen notwendig oder nützlich erscheinen lassen, soweit diese nicht auf Grund der vorliegenden Umstände wie insbesondere einer längeren Arbeitslosigkeit in Verbindung mit bestimmten bereits zB im Betreuungsplan (§ 38c AMSG) erörterten Problemlagen, die einer erfolgreichen Arbeitsaufnahme entgegen stehen, als bekannt angenommen werden können. Eine Maßnahme zur Wiedereingliederung kann auch auf die persönliche Unterstützung bei der Arbeitssuche abzielen.
 Wenn die arbeitslose Person ohne wichtigen Grund die Teilnahme an einer Maßnahme zur Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt verweigert oder den Erfolg der Maßnahme vereitelt (§ 10 Abs. 1 Z 3), so verliert sie gemäß § 10 Abs. 1 AlVG für die Dauer der Weigerung, mindestens jedoch für die Dauer der auf die Pflichtverletzung folgenden sechs Wochen, den Anspruch auf Arbeitslosengeld. Die Mindestdauer des Anspruchsverlustes erhöht sich mit jeder weiteren Pflichtverletzung gemäß Z 1 bis 4 leg.cit. um weitere zwei Wochen auf acht Wochen.
 Gemäß Abs. 3 leg. cit. ist der Verlust des Anspruches gemäß Abs. 1 in berücksichtigungswürdigen Fällen wie zB bei Aufnahme einer anderen Beschäftigung nach Anhörung des Regionalbeirates ganz oder teilweise nachzusehen.
 Diese Bestimmungen sind gemäß § 38 AlVG auch auf die Notstandshilfe sinngemäß anzuwenden.
 II.3.2. Fallbezogen ergibt sich daraus wie folgt:
 "Wiedereingliederungsmaßnahmen" sind Maßnahmen der aktiven Arbeitsmarktpolitik. Sie sollen dem Arbeitslosen die Integration in den Arbeitsmarkt erleichtern, was durch optimale Unterstützung bei der konkreten Arbeitssuche bzw. Orientierung erreicht werden soll. Sie dienen - wenn auch nicht in derselben berufsbezogenen Weise wie eine Nach(Um)schulung - der im konkreten Fall jeweils erforderlichen Verbesserung von Kenntnissen und Fähigkeiten des Arbeitslosen.
 Es steht nicht im freien Belieben des AMS, Arbeitslosen (Langzeitarbeitslosen) entweder eine Arbeitsstelle zu vermitteln oder sie zu einer Nach- oder Umschulung oder zu einer Wiedereingliederungsmaßnahme zuzuweisen. Für die Zuweisung zu einer solchen Maßnahme ist vielmehr Voraussetzung, dass die Kenntnisse des Arbeitslosen für die Vermittlung einer zumutbaren Beschäftigung nach Lage des in Betracht kommenden Arbeitsmarktes nicht ausreichend sind. Eine Wiedereingliederungsmaßnahme ist nur dann erforderlich und zumutbar iSd § 9 AlVG, wenn sie allein oder gemeinsam mit anderen Maßnahmen im Hinblick auf eine tatsächliche Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt Erfolg versprechend erscheint (vgl. VwGH vom 20.04.2005, 2004/08/0031).
 Nach der Rechtsprechung setzt die Zulässigkeit einer Zuweisung zu einer Maßnahme zur Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt voraus, dass das Arbeitsmarktservice davor seiner Verpflichtung nachgekommen ist, dem Arbeitslosen die Gründe, aus denen das Arbeitsmarktservice eine solche Maßnahme für erforderlich erachtet, zu eröffnen, ihm Gelegenheit zur Stellungnahme zu geben und den Arbeitslosen über die Rechtsfolgen einer Weigerung, an einer Maßnahme zur Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt teilzunehmen, zu belehren. Von einer ungerechtfertigten Weigerung des Arbeitslosen, an Maßnahmen teilzunehmen, kann nur dann gesprochen werden, wenn sich die Zuweisung auf eine zulässige Maßnahme bezieht und die Weigerung in objektiver Kenntnis des Inhaltes, der Zumutbarkeit und der Erforderlichkeit einer solchen Maßnahme erfolgt. Dazu muss die Behörde die Voraussetzungen für eine solche Zuweisung in tatsächlicher Hinsicht ermittelt und das Ergebnis ihres Ermittlungsverfahrens dem Arbeitslosen - unter Hinweis auf die Rechtsfolgen einer Weigerung - zur Kenntnis gebracht haben. Ein Arbeitsloser, dem Maßnahmen im Sinne des § 9 Abs. 1 AlVG ohne nähere Spezifikation und ohne Vorhalt jener Umstände zugewiesen werden, aus denen sich das Arbeitsmarktservice zur Zuweisung berechtigt erachtet, kann im Falle der Weigerung, einer solchen Zuweisung Folge zu leisten, nicht vom Bezug der Geldleistung aus der Arbeitslosenversicherung im Sinne des § 10 Abs. 1 AlVG ausgeschlossen werden. Diesbezügliche Versäumnisse anlässlich der Zuweisung des Arbeitslosen zur Maßnahme können im Rechtsmittelverfahren nicht nachgeholt werden (vgl. VwGH vom 25.04.2007, 2006/08/0328, mwN). Gleiches gilt hinsichtlich des konkreten Inhaltes der Maßnahme (vgl. VwGH vom 20.12.2006, 2005/08/0175).
 Vor diesem rechtlichen Hintergrund war die Zuweisung der bP zur gegenständlichen Wiedereingliederungsmaßnahme unzulässig, weshalb ihre Weigerung zur Teilnahme an der Maßnahme nicht zum Verlust der Notstandshilfe hätte führen dürfen. Der bP wurden nämlich vor der Zuweisung weder ihre - im Zuge des Beschwerdeverfahrens immer wieder ganz allgemein vorgebrachten - persönlichen Defizite noch die ihr für eine Integration auf dem Arbeitsmarkt konkret fehlenden Kenntnisse und Fertigkeiten, mitgeteilt. Der bloß allgemeine Hinweis auf die Notwendigkeit einer Aufwertung von Qualifikationen genügt den oben genannten Anforderungen nicht. Welche Qualifikationen für eine Vermittlung in einen Tätigkeitsbereich nach der Notstandshilfeverordnung notwendig (oder nützlich) sind und der bP fehlen, wurde nicht wirklich dargelegt. Die im Schreiben vom 07.12.2017 in Aussicht gestellte Qualifizierung im Baubereich erscheint zudem im Hinblick auf die diesbezügliche Aussage des Beraters im Rahmen der mündlichen Verhandlung im Hinblick auf eine tatsächliche Wiedereingliederung in den Arbeitsmarkt nicht Erfolg versprechend (vgl. VwGH vom 20.04.2005, 2004/08/0031).
 Nicht ersichtlich ist des Weiteren, inwiefern eine Überarbeitung der Bewerbungsunterlagen sowie eine Analyse der Bewerbungsstrategie, hilfreich sein sollte, zumal ein Qualitätsproblem nicht verifiziert worden war, es vielmehr an - wie vom Berater in der Verhandlung angegeben - Bewerbungen in Eigeninitiative mangelte. Die diesbezüglich allgemeinen Ausführungen ohne nähere Konkretisierung reichen nicht aus (vgl. u.a. VwGH 2006/08/0094, 2006/08/0159). Inwieweit mit der Maßnahme dem Problem der - die Vermittelbarkeit beinahe ausschließenden - eingeschränkten Mobilität begegnet werden sollte, ist jedenfalls nicht wirklich erkennbar.
 Da die belangte Behörde sohin den Anspruchsverlust der Notstandshilfe gemäß § 10 Abs. 1 Z 3 AlVG nicht hätte aussprechen dürfen, war mit Aufhebung vorzugehen.
 Die Revision ist gemäß Art. 133 Abs. 4 B-VG nicht zulässig, weil zu den gegenständlich anzuwendenden Bestimmungen - wie im Erkenntnis angeführt - zahlreiche Judikate des Verwaltungsgerichtshofes vorliegen, die Rechtsfragen in der bisherigen Rechtsprechung einheitlich beantwortet wurden und in der vorliegenden Entscheidung von der höchstrichterlichen Spruchpraxis auch nicht abgewichen wurde.
 Notstandshilfe, Wiedereingliederungsmaßnahme
 ECLI:AT:BVWG:2019:L501.2191376.1.00
 BVWGT_20190219_L501_2191376_1_00


type: contracts

text:
 23.11.2017
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 308/12
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 111/2016
 z 3. júna 2016,
 ktorým sa mení príloha II (Technické predpisy, normy, skúšky a certifikácia) k Dohode o EHP [2017/2129]
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore (ďalej len „Dohoda o EHP“), a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Nariadenie Komisie (EÚ) 2015/1005 z 25. júna 2015, ktorým sa mení nariadenie (ES) č. 1881/2006, pokiaľ ide o maximálne hodnoty obsahu olova v určitých potravinách (1), sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (2)
 Nariadenie Komisie (EÚ) 2015/1006 z 25. júna 2015, ktorým sa mení nariadenie (ES) č. 1881/2006, pokiaľ ide o maximálne hodnoty obsahu anorganického arzénu v potravinách (2), sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (3)
 Toto rozhodnutie sa týka právnych predpisov o potravinách. Právne predpisy o potravinách sa na Lichtenštajnsko neuplatňujú, pokiaľ sa naň vzťahuje Dohoda medzi Európskym spoločenstvom a Švajčiarskou konfederáciou o obchode s poľnohospodárskymi výrobkami, ako je uvedené v úvode ku kapitole XII prílohy II k Dohode o EHP. Toto rozhodnutie sa preto neuplatňuje na Lichtenštajnsko.
 (4)
 Príloha II k Dohode o EHP by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 V kapitole XII prílohy II k Dohode o EHP sa v bode 54zzzz [nariadenie Komisie (ES) č. 1881/2006] dopĺňajú tieto zarážky:
 „—
 32015 R 1005: nariadenie Komisie (EÚ) 2015/1005 z 25. júna 2015 (Ú. v. EÚ L 161, 26.6.2015, s. 9),
 —
 32015 R 1006: nariadenie Komisie (EÚ) 2015/1006 z 25. júna 2015 (Ú. v. EÚ L 161, 26.6.2015, s. 14).“
 Článok 2
 Znenie nariadení (EÚ) 2015/1005 a (EÚ) 2015/1006 v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 4. júna 2016 pod podmienkou, že boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 Dohody o EHP (*1).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 3. júna 2016.
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Claude MAERTEN
 (1) Ú. v. EÚ L 161, 26.6.2015, s. 9.
 (2) Ú. v. EÚ L 161, 26.6.2015, s. 14.
 (*1) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


text:
Urbanistica - Città Metropolitana di Napoli
 Via Don Bosco 4/f – 80141 Napoli; fax 0817949702
 In Regione Campania, le competenze in materia urbanistica attribuite alla Provincia sono normate dalla Legge regionale n.16 del 22/12/2004, modificata in ultimo dalla L. R. n. 1 del 5/01/2011 e dal suo regolamento regionale di attuazione, Regolamento di attuazione per il governo del territorio n. 5 del 4 agosto 2011, pubblicato sul B.U.R.C. n.53 del 08/08/2011.
 La Provincia esamina gli strumenti di pianificazione urbanistica e di settore elaborati a livello comunale o intercomunale, quali Piani Urbanistici comunali (PUC), Piani urbanistici attuativi (PUA), varianti ai PUC o ai P.R.G., ai sensi della L.R. n. 16/2004 e s.m.ei. e del Regolamento di attuazione per il Governo del Territorio n.5 del 4 agosto 2011, varianti semplificate ai sensi dell'art.19 del D.P.R. 8 giugno 2001, n. 327 e s.m.ei.; nonché varianti mediante procedure negoziate, Conferenze di Servizi ai sensi della L.n. 241/1990 e s.m.ei., Accordi di Programma ai sensi dell'art. 34 del T.U.EE.LL. D.Lgs. n. 267/2000 e s.m.ei., varianti ai sensi dell'art. 8 del D.P.R.n.160/2010, partecipando alle Conferenze di servizi all'uopo convocate.
 Ai sensi dell'art. 3 comma 4 del Regolamento, l'Amministrazione provinciale emette entro 60 giorni dalla trasmissione del PUC (Piano Urbanistico comunale), la dichiarazione di coerenza alle strategie a scala sovracomunale individuate dall'amministrazione provinciale anche in riferimento al proprio Piano territoriale di coordinamento provinciale (PTCP) vigente. In caso di Varianti ai P.R.G. ed ai PUC vigenti, la dichiarazione è resa entro trenta giorni dalla trasmissione degli atti.
 Ai sensi dell'art. 10, comma 5, del Regolamento n. 5 del 04/08/2011, l'Amministrazione provinciale esprime eventuali osservazioni entro trenta gg dalla trasmissione del P.U.A..
 La Direzione Pianificazione Territoriale - Urbanistica è preposta alla suddetta Verifica di coerenza e ad esprimere le osservazioni ai PUA.
 Ai sensi degli artt.17 comma 3 e 16 comma 2 della Legge n. 241/90 e s.m.ei., i termini di 60 giorni previsti dall'art. 3, comma 4 del Regolamento regionale di attuazione per il governo del territorio n.5/2011 possono essere interrotti al fine di richiedere chiarimenti e documentazione integrativa.
 L'Amministrazione Provinciale di Napoli ha in itinere il procedimento di formazione del PTCP, avviato con la delibera di G.P. n. 1091 del 17/12/2007.
 Nelle more, è stata emessa la Delibera di G.P. n. 628 del 11/10/2013, avente ad oggetto: "Regolamento regionale 4 Agosto 2011 n. 5, art.3 co.4. Individuazione delle strategie a scala sovracomunale in materia di governo del territorio". Tale delibera è finalizzata ad individuare le linee strategiche in materia di governo del territorio a scala sovracomunale, costituenti il riferimento per la dichiarazione di coerenza nel procedimento di formazione dei piani urbanistici comunali, pur nella considerazione dell'obbligo di adeguamento degli stessi strumenti urbanistici comunali a seguito della definitiva approvazione del PTCP ed a seguito dello svolgimento delle Conferenze d'Ambito di cui alle prescrizioni regionali.
 Ai sensi dell'art.13 della L.R. 7 Gennaio 1983, n. 9, per i Comuni dichiarati sismici che non provvedono ad adeguare i propri strumenti urbanistici generali, è previsto l'i ntervento sostitutivo della Provincia, che vi provvede mediante la nomina di un Commissario ad Acta.


type: caselaw

text:
 1.7.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 154/7
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Roma στις 27 Μαρτίου 2006 — Leasys SpA κατά Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
 (Υπόθεση C-165/06)
 (2006/C 154/14)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Commissione tributaria provinciale di Roma
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσα: Leasys SpA
 Καθής: Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
 Προδικαστικό ερώτημα
 Πρέπει το άρθρο 33 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (1) (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/680/ΕΟΚ (2)) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει την επιβολή περιφερειακού τέλους επί των παραγωγικών δραστηριοτήτων (IRAP) επί της αξίας του καθαρού προϊόντος από τη συνήθη άσκηση δραστηριότητας αυτοτελώς οργανωμένης η οποία έχει ως αντικείμενο την παραγωγή ή ανταλλαγή αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών;
 (1) ΕΕ ειδ. εκδ. 09/001, σ. 49.
 (2) ΕΕ L 376, σ. 1.


text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 52006PC0869
 Proposta għal regolament tal-Parlament ewropew u tal-Kunsill li jirrevoka r-Regolament (KEE) Nru 954/79 dwar ir-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għal- Konferenzi ta' Linji (Konferenzi Marittimi)
 [pic] | KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ |Brussel 30.1.2007KUMM(2006) 869 finali2006/0308 (COD)Proposta għalREGOLAMENT TAL-PARLAMENT EWROPEW U TAL-KUNSILLli jirrevoka r-Regolament (KEE) Nru 954/79 dwar ir-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għal- Konferenzi ta' Linji (Konferenzi Marittimi)(preżentata mill-Kummissjoni)MEMORANDUM TA' SPJEGAZZJONIIl-Kuntest tal-proposta- Il-bażi u l-għanijiet tal-propostaIl-proposta hija mmirata li tirrevoka r-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 954/79 tal-15 ta' Mejju 1979 dwar ir-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għal Konferenzi ta' Linji (Konferenzi Marittimi). Il-proposta attwali saret meħtieġa minħabba l-adozzjoni tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1419/2006 tal-25 ta' Settembru 2006 li jirrevoka r-Regolament (KEE) Nru 4056/86 tat-22 ta' Diċembru 1986 li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-applikazzjoni ta' l-Artikoli 85 u 86 tat-Trattat għat-trasport marittimu u li jemenda r-Regolament (KE) Nru 1/2003 fir-rigward ta' l-ambitu tiegħu sabiex jinkludi l-kabotaġġ u servizzi ta' trasport b'bastimenti tat-tagħbija mhux regolari.- Kuntest ĠeneraliIr-Regolament (KEE) Nru 954/79 jittratta r-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għall-Konferenzi ta' Linji (Konferenzi Marittimi)Il-Konvenzjoni dwar Kodiċi ta' Mġiba għall-Konferenzi Marittimi (Ġinevra, is-6 ta' April 1974) ġiet abbozzata taħt il-patroċinju tal-Konferenza tan-Nazzjonijiet Uniti dwar il-Kummerċ u l-Iżvilupp (UNCTAD) bil-għan li jiġi stabbilit qafas internazzjonali armonizzat għat-tħaddim ta' konferenzi marittimi. L-għan tal-Konvenzjoni UNCTAD kien li tippromwovi bilanċ ġust fl-aċċess għall-merkanzija fit-tbaħħir bil-bastimenti bejn operaturi minn pajjiżi żviluppati u dawk li għadhom qed jiżviluppaw. Għal dak il-għan, il-Kodiċi jistabbilixxi l-hekk imsejħa "regola 40/40/20", skond liema, il-konsenji bejn żewġ Stati Partijiet għandhom jinqasmu hekk: 40% għal sidien tal-bastimenti stabbiliti fil-pajjiż ta' l-oriġni, 40% għal sidien tal-bastimenti stabbiliti fil-pajjiż tad-destinazzjoni u 20% għal sidien tal-bastimenti minn pajjiżi oħra (li huma wkoll partijiet għall-Kodiċi). Il-Konvenzjoni tipprovdi wkoll għar-regoli u l-proċeduri mmirati lejn l-evitar ta' l-abbużi minn konferenzi u lejn il-promozzjoni ta' djalogu bejn it-trasportaturi u l-kumpaniji tal-ġarr. Minkejja li l-għan ewlieni tal-Kodiċi kien li jitħares l-interess tal-pajjiżi li qed jiżviluppaw, pajjiżi bħal dawn kienu ddiżappuntati bil-mod li bih il-Konvenzjoni ġiet implimentata minn żmien id-dħul tagħha fis-seħħ fis-6 ta' Ottubru 1983.Tlettax-il Stat Membru tal-Komunità huma partijiet fil-Kodiċi. Skond l-Artikolu 48 tal-Kodiċi, l-Istati huma intitolati jsiru partijiet kontraenti permezz ta' l-adeżjoni jew il-firma, u jekk meħtieġ segwit mir-ratifika, l-aċċettazzjoni, jew l-approvazzjoni skond il-liġi nazzjonali tagħhom. Abbażi ta' dan, il-Belġju u l-Ġermanja rratifikaw il-Konvenzjoni; id-Danimarka, il-Finlandja, l-Italja, l-Olanda, il-Portugall, Spanja, l-Iżvezja u r-Renju Unit ssieħbu miegħu; ir-Repubblika Ċeka, Franza u s-Slovakkja approvawh. In-Norveġja wkoll issieħbet mal-Kodiċi.Peress li l-Kodiċi ta' Mġiba jipprovdi għall-allokazzjoni tat-tagħbija abbażi ta' l-ishma nazzjonali, il-liġi Komunitarja kellha tistabbilixxi arranġamenti mmirati lejn il-modifika ta' dan il-mekkaniżmu sabiex isir kompatibbli mal-prinċipji tat-Trattat. Għalhekk, ġie adottat ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 954/79, li jesiġi li l-Istati Membri jdaħħlu riserva huma u jirratifikaw (japprovaw jew jissieħbu ma' ) l-Konvenzjoni, skond liema kellhom jiftħu l-ishma nazzjonali tagħhom mogħtija skond il-Kodiċi, lis-sidien kollha tal-bastimenti stabbiliti fil-Komunità. Ir-Regolament fih ukoll dispożizzjonijiet dettaljati marbuta ma' l-implimentazzjoni tal-Konvenzjoni, iżda ma jimponix ir-ratifika tagħha fuq l-Istati Membri.Fil-25 ta' Settembru 2006, il-Kunsill adotta r-Regolament (KE) Nru 1419/2006 li jirrevoka r-Regolament (KEE) Nru 4056/86). Ir-Regolament (KEE) Nru 4056/86 ipprovda għal eżenzjoni ġenerali tal-konferenzi marittimi mill-projbizzjoni fit-Trattat tal-KE ta' prattiki kummerċjali restrittivi (Artikolu 81). Qabel id-dħul fis-seħħ ta' din ir-revoka, peress li r-regoli tal-kompetizzjoni qatt ma kienu applikaw kompletament għas-settur tal-linji tat-tbaħħir, il-Kummissjoni se toħroġ linji ta' ġwida xierqa dwar il-kompetizzjoni fis-settur marittimu sabiex jgħinu fit-tranżizzjoni fluwida lejn reġim li jkun kompletament kompetittiv. Il-linji ta' gwida, li għandhom jiġu ppromulgati sa tmiem l-2007, jindirizzaw kwistjonijiet bħal data warehouse indipendenti, il-ħolqien ta' assoċjazzjoni kummerċjali u ta' fora kummerċjali kif ukoll il-pubblikazzjoni ta' indiċi tal-prezzijiet. L-għan ta' dawn il-linji ta' gwida huwa li jiġi spjegat, inter alia, kif japplikaw ir-regoli dwar il-kompetizzjoni għas-settur tal-linji tat-tbaħħir in ġenerali, inklużi l-iskambju regolari u f'waqtu u l-pubblikazzjoni ta' informazzjoni dwar il-kapaċità u l-utilizzazzjoni. Bħala pass intermedju fit-tħejjija tal-linji ta' gwida, is-servizzi tal-Kummissjoni ppubblikaw "studju dwar il-kwistjonijiet relatati" fir-rigward tal-linji tat-tbaħħir f'Settembru 2006.Skond l-Artikolu 1(2), tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1419/2006, l-Artikolu 1(3) (b) u (c), l-Artikoli 3 sa 7, l-Artikolu 8(2) u l-Artikolu 26 tar-Regolament (KEE) Nru 4056/86 għandhom jibqgħu japplikaw fir-rigward tal-konferenzi dwar it-tbaħħir tal-linji marittimi li jissodisfaw ir-rekwiżiti tar-Regolament (KEE) Nru 4056/86 tat-18 ta' Ottubru 2006, id-data tad-dħul fis-seħħ tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1419/2006 – għal perjodu ta' tranżizzjoni ta' sentejn.Għaldaqstant, fit-18 ta' Ottubru 2008 – jiġifieri wara li jkun skada l-perjodu ta' tranżizzjoni - , l-Artikolu 81(1) tat-Trattat se japplika għat-tbaħħir tal-linji marittimi u l-konferenzi marittimi se jsiru illegali fil-konfront tal-kummerċ lejn/minn portijiet tal-Komunità. L-Istati Membri li huma parti għall-Kodiċi mhux se jkunu jibqgħu jistgħu jissodisfaw l-obbligi tiegħu, partikolarment dak li jiżguraw li l-linji nazzjonali tat-tbaħħir ikollhom id-dritt li jkunu membri sħaħ ta' konferenzi li jservu l-kummerċ barrani tagħhom (Artikolu 1(1) tal-Kodiċi). Dawk l-Istati Membri se jkollhom jirtiraw mill-Konvenzjoni. M'għandniex xi ngħidu, l-Istati Membri li mhumiex partijiet għall-Kodiċi mhux se jibqgħu jkunu jistgħu jirratifikawh jew jissieħbu miegħu.B'konsegwenza ta' dan, ir-Regolament (KEE) Nru 954/79 se jsir inapplikabbli u għandu jiġi rrevokat fil-ħin tar-revoka ta' l-eżenzjoni mill-projbizzjoni fl-Artikolu 81(1) tat-Trattat fir-rigward tal-konferenzi marittimi.- Dispożizzjonijiet eżistenti fil-qasam tal-propostaIr-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 954/79 tal-15 ta' Mejju 1979 dwar ir-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-, Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għal Konferenzi ta' Linji. (Linji Marittimi)- Konsistenza ma’ politika u għanijiet oħra ta' l-UnjoniIl-proposta hija konformi mal-politika dwar il-kompetizzjoni, peress li timmira għall-allinjament ta' l- acquis fis-settur marittimu mar-riforma proposta fil-qasam tal-linji tat-tbaħħir. Hija wkoll konsistenti mal-politika attwali ta' simplifikazzjoni, peress li l-għan tagħha huwa li jitneħħa mill-korpus ta' regoli Komunitarji strument legali li se jsir inapplikabbli.Konsultazzjoni mal-partijiet interessati u valutazzjoni ta' l-impatt- Il-konsultazzjoni mal-partijiet interessatiIl-proposta attwali hija anċillari għar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1419/2006 li jirrevoka r-Regolament (KEE) Nru 4056/86 li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-applikazzjoni ta' l-Artikoli 85 u 86 tat-Trattat għat-trasport marittimu u li jemenda r-Regolament (KE) Nru 1/2003 fir-rigward ta' l-ambitu tiegħu sabiex jinkludi l-kabotaġġ u servizzi ta' trasport b'bastimenti tat-tagħbija mhux regolari.- Il-ġbir u l-użu ta' l-għarfien espertMa kienx hemm bżonn ta’ għarfien espert estern.- L-evalwazzjoni ta' l-impattPeress li l-proposta tirrigwarda r-revoka ta' regolament eżistenti, iż-żewġ għażliet possibbli huma: 1) l-ebda azzjoni leġiżlattiva; 2) azzjoni leġiżlattiva.L-ewwel għażla timplika li, minkejja r-revoka tar-Regolament Nru 4056/86, ir-Regolament Nru 954/79 jibqa' fis-seħħ, minkejja li ma jkunx applikabbli. Din is-soluzzjoni tidher li mhix konformi mal-konsistenza tal-liġi Komunitarja u s-simplifikazzjoni tagħha.Ir-revoka tar-regolament, għall-kuntrarju, tikkontribwixxi għall-allinjament ta' l- acquis marittimu mar-riforma tal-linji tat-tbaħħir li se jinkiseb dalwaqt.Kif diġà ntqal, il-ħtieġa li l-Istati Membri jirtiraw mil-Kodiċi ta' mġiba ta' l-UNCTAD mhix konsegwenza tar-revoka tar-Regolament 954/70, iżda fil-fatt revoka tar-Regolament 4056/86. Wieħed għandu jinnota, madankollu, li meta l-Istati Membri jirtiraw mill-Kodiċi, dan jibqa' fis-seħħ għall-partijiet l-oħra.Fuq dan l-isfond, wieħed għandu jiftakar li l-impatt ekonomiku fuq l-industrija Ewropea tat-tbaħħir tat-tneħħija gradwali ta' konferenzi marittimi fil-Komunità (u l-irtirar konsegwenti mill-Istati Membri mill-Kodiċi) ġiet eżaminata mill-istudju ta' evalwazzjoni ta' l-impatt li sar għall-proposta għal regolament li jirrevoka r-Regolament Nru 4056/86. BL-istess mod, il-Kummissjoni diġà evalwat l-impatt tar-revoka tar-Regolament tal-Kunsill 4056/86 fuq il-pajjiżi li qed jiżviluppaw, li ħafna minnhom huma partijiet għall-Kodiċi.L-elementi ġuridiċi tal-proposta- Sommarju ta' l-azzjoni propostaHuwa propost li r-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 954/79 jiġi rrevokat- Il-bażi legaliL-Artikolu 80 tat-Trattat- Il-prinċipju tas-sussidjarjetàIl-proposta taqa’ taħt il-kompetenza esklussiva tal-Komunità. Għalhekk il-prinċipju tas-sussidjarjetà ma japplikax.- Il-prinċipju tal-proporzjonalitàIl-proposta hija konformi mal-prinċipji tal-proporzjonalità peress li l-uniku mod sabiex jiġi rrevokat ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 954/79 huwa li jiġi adottat regolament tal-Kunsill.Il-proposta ma timplika l-ebda piż amministrattiv fuq kwalunkwe awtorità, hijiex tal-Komunità, nazzjonali, reġjonali jew lokali. Il-piż amminsitrattiv għall-gvernijiet ta' l-Istati Membri li jikkonsisti fl-irtirar mill-Kodiċi ta' Mġiba tan-NU għall-Konferenzi tal-Linji tat-Tbaħħir mhuwiex konsegwenza tal-proposta attwali – peress li r-Regolament Nru 954/79 ma jobbligax lill-Istati Membri jsiru parti għall-Kodiċi – iżda fil-fatt huwa r-riżultat tar-revoka tar-Regolament tal-Kunsill Nru 4056/86.- L-għażla ta' strumentStrumenti proposti: regolament.Mezzi oħra ma jkunux adegwati għar-raġunijiet li ġejjin: il-proposta hija mmirata lejn ir-revoka ta' regolament tal-Kunsill, u huwa biss regolament tal-Kunsill li jista' jintuża.Implikazzjonijiet fuq il-baġitIl-proposta ma għandha l-ebda effett fuq il-baġit tal-Komunità.Aktar tagħrif- Is-simplifikazzjoniIl-proposta tipprevedi s-simplifikazzjoni tal-leġiżlazzjoni.Meta l-proposta tiġi adottata, strument legali li se jsir inapplikabbli se jitneħħa mill-korpus ta' regoli tal-Komunità- Ir-revoka ta' leġiżlazzjoni eżistentiL-adozzjoni tal-proposta għandha twassal għar-revoka tal-leġiżlazzjoni eżistenti.- Iż-Żona Ekonomika EwropeaDin il-proposta tolqot kwistjoni rilevanti għaż-ŻEE, u għalhekk għandha testendi għaż-Żona Ekonomika Ewropea.- Id-dħul fis-seħħGħal raġunijiet ta' konsistenza legali, ir-revoka tar-Regolament tal-Kunsill Nru 954/79 għandha tidħol fis-seħħ fil-mument tar-revoka ta' l-eżenzjoni mill-projbizzjoni fl-Artikolu 81(1) tat-Trattat fir-rigward tal-konferenzi marittimi, jiġifieri fi tmiem il-perjodu ta' tranżizzjoni ta' sentejn previst mill-artikolu 1(2) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) nru 1419/2006 li jirrevoka r-Regolament Nru 4056/86.2006/0308 (COD)Proposta għalREGOLAMENT TAL-PARLAMENT EWROPEW U TAL-KUNSILLli jirrevoka r-Regolament (KEE) Nru 954/79 dwar ir-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għal- Konferenzi ta' Linji (Konferenzi Marittimi)(Test b'rilevanza għaż-ŻEE)IL-PARLAMENT EWROPEW U L-KUNSILL TA' L-UNJONI EWROPEA,Wara li kkunsidraw it-Trattat li jistabbilixxi il-Komunità Ewropea, u partikolarment Artikolu 80 (2) tiegħu,Wara li kkunsidraw il-proposta tal-Kummissjoni[1],Wara li kkunsidraw il-opinjoni tal-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew[2],Wara li kkunsidraw il-opinjoni tal-Kumitat tar-Reġjuni[3],Filwaqt li jaġixxu skond il-proċedura stipulata fl-Artikolu 251 tat-Trattat[4]Billi:1. Ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 954/79 tal-15 ta' Mejju 1979 dwar ir-ratifika minn Stati Membri ta', jew l-adeżjoni tagħhom mal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' l-Imġiba għal- Liner Conferences [Konferenzi ta' Linji][5] jipprovdi għal rekwiżiti li għandhom jissodisfaw l-Istati Membri meta jirratifikaw il-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti dwar Kodiċi ta' Mġiba għal Konferenzi ta' Linji, jew meta jissieħbu magħha.2. Il-Konvenzjoni dwar Kodiċi ta' Mġiba għal Konferenzi ta' Linji (Konferenzi Marittimi) jistabbilixxi qafas regolatorju internazzjonali għall-konferenzi marittimi, b'mod speċifiku permezz ta' regoli dwar l-aċċess għal ishma tat-tagħbija minn sidien tal-bastimenti li huma stabbiliti fit-territorji ta' l-Istati Partijiet fil-Konvenzjoni u li jaqdu l-kummerċ barrani reċiproku tagħhom.3. Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1419/2006 tal-25 ta' Settembru 2006[6] irrevoka l-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 4056/86 tat-22 ta' Diċembru 1986 li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-applikazzjoni ta' l-Artikoli 85 u 86 tat-Trattat għat-trasport marittimu[7] li fost l-oħrajn, ipprovda għal eżenzjoni mill-projbizzjoni fl-Artikolu 81(1) tat-Trattat fir-rigward tal-konferenzi marittimi.4. Fi tmiem il-perjodu ta' tranżizzjoni pprovdut mir-Regolament (KE) Nru 1419/2006, il-projbizzjoni fl-Artikolu 81(1) tat-Trattat se tapplika għal servizzi skedati tat-trasport marittimu u b'konsegwenza, il-konferenzi marittimi mhux se jibqgħu permessi joperaw f'kummerċ lejn/minn portijiet ta' l-Istati Membri.5. L-Istati Membri għalhekk mhux se jitħallew jissodisfaw l-obbligi tagħhom skond il-Kodiċi. F'dak il-waqt, l-Istati Membri mhux se jibqgħu f'pożizzjoni li jirratifikaw, japprovaw jew jissieħbu mal-Kodiċi. Ir-Regolament (KEE) Nru 954/79 għalhekk se jsir inapplikabbli u għandu jiġi rrevokat fi tmiem il-perjodu ta' tranżizzjoni pprovdut fl-Artikou 1(2) tar-Regolament (KE) Nru 1419/2006, jiġifieri, fit-18 ta' Ottubru 2008.ADOTTAW DAN IR-REGOLAMENT:Artikolu 1Ir-Regolament (KEE) Nru 954/79 huwa rrevokat.Artikolu 2Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fit-18 ta' Ottubru 2008.Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.Magħmul fi Brussell,[...]Għall-Parlament Ewropew Għall-KunsillIl-President Il-President[...] [...] [pic][pic][pic] [1] ĠU C [...], [...], p. [...].[2] ĠU C [...], [...], p. [...].[3] ĠU C [...], [...], p. [...].[4] ĠU C [...], [...], p. [...].[5] ĠU L 121, 17.5.1979, p. 1[6] ĠU L 269, 28.9.2006, p. 1[7] ĠU L 378, 31.12.1986,p. 4