text:
 22.12.2017
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 343/62
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2017/2421 DELLA COMMISSIONE
 del 21 dicembre 2017
 che determina i quantitativi da aggiungere al quantitativo fissato per il sottoperiodo dal 1o aprile al 30 giugno 2018 nell'ambito dei contingenti tariffari aperti dal regolamento di esecuzione (UE) 2015/2077 per le uova, i prodotti a base di uova e le ovoalbumine originari dell'Ucraina
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (UE) 2015/2077 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 17 dicembre 2013, recante organizzazione comune dei mercati dei prodotti agricoli e che abroga i regolamenti (CEE) n. 922/72, (CEE) n. 234/79, (CE) n. 1037/2001 e (CE) n. 1234/2007 del Consiglio (1), in particolare l'articolo 188, paragrafi 2 e 3,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il regolamento di esecuzione (UE) 2015/2077 della Commissione (2) ha aperto contingenti tariffari annui per l'importazione di prodotti del settore delle uova e delle ovoalbumine originari dell'Ucraina.
 (2)
 I quantitativi che formano oggetto delle domande di titoli di importazione presentate dal 1o al 7 dicembre 2017 per il sottoperiodo dal 1o gennaio al 31 marzo 2018 sono inferiori ai quantitativi disponibili. È pertanto opportuno determinare i quantitativi per i quali non sono state presentate domande e aggiungere questi ultimi al quantitativo fissato per il sottoperiodo contingentale successivo.
 (3)
 Al fine di garantire l'efficacia della misura, è opportuno che il presente regolamento entri in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 I quantitativi per i quali non sono state presentate domande di titoli di importazione a norma del regolamento di esecuzione (UE) 2015/2077, da aggiungere al sottoperiodo dal 1o aprile al 30 giugno 2018, figurano nell'allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 21 dicembre 2017
 Per la Commissione,
 a nome del presidente
 Jerzy PLEWA
 Direttore generale
 Direzione generale dell'Agricoltura e dello sviluppo rurale
 (1) GU L 347 del 20.12.2013, pag. 671.
 (2) Regolamento di esecuzione (UE) 2015/2077 della Commissione, del 18 novembre 2015, recante apertura e modalità di gestione di contingenti tariffari dell'Unione per l'importazione di uova, prodotti a base di uova e ovoalbumine originari dell'Ucraina (GU L 302 del 19.11.2015, pag. 57).
 ALLEGATO
 Numero d'ordine
 Quantitativi non richiesti, da aggiungere a quelli disponibili per il sottoperiodo 1o aprile — 30 giugno 2018
 (in kg equivalente uova in guscio)
 09.4275
 279 202
 09.4276
 375 000


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 21.9.2013
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 274/5
 Talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mis-Centrale Raad van Beroep (il-Pajjiżi l-Baxxi) fis-27 ta’ Ġunju 2013 — B. Martens vs Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
 (Kawża C-359/13)
 2013/C 274/10
 Lingwa tal-kawża: l-Olandiż
 Qorti tar-rinviju
 Centrale Raad van Beroep
 Partijiet fil-kawża prinċipali
 Rikorrenti: B. Martens.
 Konvenut: Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
 Domandi preliminari
 1A.
 Id-dritt tal-Unjoni, b’mod partikolari, l-Artikolu 45 TFUE u l-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 1612/68 (1) għandu jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi li Stat Membru tal-UE (il-Pajjiżi l-Baxxi) itemm id-dritt għall-finanzjament għall-edukazzjoni barra mill-UE ta’ wild maġġorenni dipendenti fuq ħaddiem transkonfinali li għandu ċ-ċittadinanza Olandiża, li jirrisjedi fil-Belġju u jaħdem parzjalment fil-Pajjiżi l-Baxxi u parzjalment fil-Belġju, meta tali xogħol transkonfinali jintemm u l-attivitajiet jibqgħu jiġu eżerċitati fil-Belġju, minħabba li l-wild ma jkunx jissodisfa l-kundizzjonijiet ta’ residenza ta’ mill-inqas tliet snin fil-Pajjiżi l-Baxxi matul is-sitt snin li jippreċedu r-reġistrazzjoni tiegħu fl-istabbiliment ta’ edukazzjoni kkonċernat?
 1B.
 Jekk ir-risposta li tingħata għad-domanda 1A tkun fl-affermattiv, id-dritt tal-Unjoni Ewropea jipprekludi l-għoti ta’ finanzjament għall-edukazzjoni għal perijodu iqsar mit-tul ta’ tali edukazzjoni, filwaqt li jitqies li r-rekwiżiti l-oħra li jirregolaw l-eliġibbiltà għall-finanzjament ikunu ġew sodisfatti?
 Jekk fir-risposta għad-domandi 1A u 1B, il-Qorti tal-Ġustizzja tasal għall-konklużjoni li l-leġiżlazzjoni dwar id-dritt għall-moviment liberu tal-ħaddiema ma tipprekludix deċiżjoni li tipprovdi li ma għandux jingħata finanzjament għall-edukazzjoni lil B. Martens matul il-perijodu bejn Novembru 2008 u Ġunju 2011, jew matul parti minn tali perijodu:
 2.
 L-Artikoli 20 u 21 TFUE għandhom jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu li Stat Membru tal-UE (il-Pajjiżi l-Baxxi) ma jestendix il-finanzjalment għall-edukazzjoni fi stabbiliment ta’ edukazzjoni f’PTEE (Curaçao), li jagħti lok għalih ix-xogħol ta’ missier il-persuna kkonċernata bħala ħaddiem transkonfinali, minħabba li l-persuna kkonċernata ma tissodisfax il-kundizzjoni, applikabbli għal kull ċittadin tal-Unjoni, inklużi ċ-ċittadini tagħha stess, ta’ residenza fil-Pajjiżi l-Baxxi ta’ mill-inqas tliet snin mis-sitt snin li jippreċedu r-reġistrazzjoni tagħha għal tali edukazzjoni?
 (1) Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru°1612/68, tal-15 ta’ Ottubru 1968, dwar il-libertà tal-moviment għall-ħaddiema fi ħdan il-Komunità (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 5, Vol. 1, p. 15)


text:
 6.6.2017
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 178/17
 Üldkohtu 28. märtsi 2017. aasta määrus – LG Electronics versus EUIPO – Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SMILE)
 (Kohtuasi T-499/15) (1)
 ((Euroopa Liidu kaubamärk - Vastulausemenetlus - Registreerimistaotluse tagasivõtmine - Otsuse tegemise vajaduse äralangemine))
 (2017/C 178/22)
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hageja: LG Electronics, Inc. (Soul, Korea Vabariik) (esindaja: advokaat M. Graf)
 Kostja: Euroopa Liisu Intellektuaalomandi Amet (esindaja: L. Rampini)
 Teine menetluspool apellatsioonikojas, menetlusse astuja Üldkohtus: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berliin, Saksamaa) (esindajad: advokaadid A. Wulff ja U. Hildebrandt)
 Ese
 Hagi EUIPO teise apellatsioonikoja 11. juuni 2015. aasta otsuse (liidetud asjad R 1565/2014-2 ja R 1939/2014-2) peale, mis käsitleb Cyrus Wellness Consulting GmbH ja LG Electronics, Inc-i vahelist vastulausemenetlust.
 Resolutsioon
 1.
 Otsuse tegemise vajadus on ära langenud
 2.
 Jätta LG Electronics, Inc-i kohtukulud tema enda kanda ja mõista temalt välja Euroopa Liidu Intellektuaalomandi Ameti (EUIPO) ja Cyrus Wellness Consulting GmbH kohtukulud.
 (1) ELT C 354, 26.10.2015.


type: wikipedia

text:
6 Απριλίου | 7 Απριλίου | 8 Απριλίου
 Η 7η Απριλίου είναι η 97η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 268 ημέρες.
 Γεγονότα
 451 - Ο Αττίλας καταλαμβάνει την πόλη Μετς και επιτίθεται σε άλλες πόλεις της Γαλατίας.
 529 - Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α ́ εκδίδει τον Ιουστινιάνειο Κώδικα (θεμελιώδες έργο της νομικής).
 1141 - Η αυτοκράτειρα Ματθίλδη γίνεται η πρώτη γυναίκα ηγεμόνας της Αγγλίας.
 1348 - Ιδρύεται στην Πράγα το Πανεπιστήμιο του Καρόλου.
 1541 - Ο Φραγκίσκος Σαβιέρ αφήνει τη Λισαβόνα για μία αποστολή στις πορτογαλικές Ανατολικές Ινδίες.
 1724 - Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ παρουσιάζει για πρώτη φορά τα Κατά Ιωάννην Πάθη BWV 245 στο ναό του Αγίου Νικολάου στη Λειψία.
 1788 - Ιδρύεται η Μαριέττα (στο Οχάιο), ο πρώτος μόνιμος αμερικανικός οικισμός στη Βορειοδυτική Περιφέρεια των νέων Ηνωμένων Πολιτειών, ανοίγοντας το δρόμο για την επέκταση της νέας χώρας προς τα δυτικά.
 1790 - Ναυμαχία της Άνδρου. Ο Λάμπρος Κατσώνης χάνει 5 πλοία.
 1827 - Ο Άγγλος χημικός Τζον Γουόκερ πουλά το πρώτο σπίρτο τριβής, το οποίο εφηύρε ο ίδιος.
 1829 - Ο Τζόζεφ Σμιθ αρχίζει τη μετάφραση του Βιβλίου του Μόρμον.
 1831 - Παραιτείται ο αυτοκράτορας Πέτρος Α ́ της Βραζιλίας.
 1862 - Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος: Τερματίζεται η Μάχη του Σάιλο. Ο στρατός των Βορείων υπό τον στρατηγό Οδυσσέα Γκραντ νικά το στρατό των Νοτίων κοντά στο Σάιλο του Τενεσί.
 1906 - Εκρήγνυται ο Βεζούβιος και καταστρέφει τη Νάπολη.
 1906 - Υπογράφεται η Συνθήκη Αλχεθίρας, με την οποία η Γαλλία και η Ισπανία παίρνουν τον έλεγχο του Μαρόκου.
 1929 - Διεξάγεται στο γήπεδο του Παναθηναϊκού ο πρώτος επίσημος αγώνας της Εθνικής Ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας απέναντι στη δεύτερη ομάδα της Ιταλίας (αποτέλεσμα, 1-4).
 1933 - Κηρύσσεται το τέλος της περιόδου της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία διήρκεσε 13 χρόνια.
 1933 - Τίθενται σε ισχύ οι πρώτοι νόμοι κατά των Εβραίων στη Γερμανία, οι λεγόμενοι Νόμοι της Νυρεμβέργης.
 1939 - Πραγματοπoιείται η Ιταλική εισβολή στην Αλβανία.
 1943 - Ο Ιωάννης Ράλλης ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας στην εγκάθετη κυβέρνηση των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων.
 1968 - Ο παγκόσμιος πρωταθλητής αγώνων αυτοκινήτου Τζιμ Κλαρκ σκοτώνεται σε ατύχημα κατά τη διάρκεια αγώνα της Φόρμουλα 2 στο Χοκενχάιμ.
 1994 - Γενοκτονία της Ρουάντα. Οι βιαιότητες κατά της εθνικής μειονότητας των Τούτσι ξεκινούν μετά την κατάρριψη του αεροπλάνου που επαίβαινε ο τέως πρόεδρος Τζουβενάλ Χαμπιαριμάνα. Τουλάχιστον 800,000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους σε διάστημα 100 ημερών.
 2017 - Τρομοκρατική επίθεση στην Στοκχόλμη με φορτηγό να παρασέρνει πολίτες. Ο δράστης ήταν υποστηρικτής του Ισλαμικού Κράτους.
 Γεννήσεις
 1652 - Πάπας Κλήμης ΙΒ ́
 1772 - Σαρλ Φουριέ, Γάλλος φιλόσοφος
 1781 - Φράνσις Λέγκατ Τσάντρυ, Άγγλος γλύπτης
 1809 - Τζέιμς Γκλέισερ, Άγγλος μετεωρολόγος και αεροναυτικός
 1841 - Αντώνιος Μηλιαράκης, Έλληνας γεωγράφος
 1882 - Κουρτ φον Σλάιχερ, Γερμανός στρατηγός και πολιτικός
 1884 - Μπρόνισλαβ Μαλινόβσκι, Πολωνός ανθρωπολόγος
 1889 - Γκαμπριέλα Μιστράλ, Χιλιανή συγγραφέας
 1904 - Σαΐντ Μοχάμετ Σεΐχ, κυβερνήτης των Κομορών
 1907 - Μελισσάνθη, Ελληνίδα ποιήτρια
 1915 - Μπίλι Χόλιντεϊ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια
 1921 - Ευστάθιος Αλεξανδρής, Έλληνας πολιτικός
 1922 - Απόστολος Καλδάρας, Έλληνας συνθέτης
 1928 - Τζέιμς Γκάρνερ, Αμερικανός ηθοποιός
 1929 - Μπομπ Ντενάρ, Γάλλος μισθοφόρος
 1938 - Τζάστιν Μετσίνγκ Λεχάνια, πρωθυπουργός του Λεσότο
 1939 - Φράνσις Φορντ Κόπολα, Αμερικανός σκηνοθέτης
 1944 - Γκέρχαρντ Σρέντερ, Γερμανός πολιτικός
 1952 - Δημήτρης Λάγιος, Έλληνας συνθέτης
 1953 - Μπριζί Ραφινί, πολιτικός του Νίγηρα
 1954 - Τζάκι Τσαν, Κινέζος ηθοποιός
 1956 - Ηλίας Λιούγκος, Έλληνας τραγουδοποιός
 1962 - Μιχαήλ Κρουγκ, Ρώσος τραγουδιστής
 1964 - Ράσελ Κρόου, Νεοζηλανδός ηθοποιός
 1967 - Άρτεμις Γουνάκη, Ελληνίδα τραγουδοποιός
 1971 - Γκιγιόμ Ντεπαρντιέ, Γάλλος ηθοποιός
 1972 - Μάρθα Φριντζήλα, Ελληνίδα τραγουδίστρια
 1980 - Ντέιβιντ Οτάνγκα, Αμερικανός παλαιστής
 1983 - Φρανκ Ριμπερί, Γάλλος ποδοσφαιριστής
 Θάνατοι
 924 - Βερεγγάριος Α ́, βασιλιάς της Ιταλίας
 1206 - Φρειδερίκος Α ́, δούκας της Λωρραίνης
 1348 - Ιωάννης, δούκας του Ραντάτσο
 1355 - Μαρία Παλαιολογίνα, βασίλισσα της Σερβίας
 1498 - Κάρολος Η ́, βασιλιάς της Γαλλίας
 1600 - Μπακί, Οθωμανός ποιητής
 1614 - Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Έλληνας ζωγράφος
 1747 - Λεοπόλδος Α ́, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσάου, Πρώσος στρατάρχης
 1761 - Τόμας Μπέιζ, Άγγλος μαθηματικός
 1766 - Τιβέριος Χέμστερχοϋς, Ολλανδός φιλόλογος
 1789 - Αμπντούλ Χαμίτ Α ́, Οθωμανός σουλτάνος
 1823 - Ζακ Σαρλ, Γάλλος φυσικός και εφευρέτης
 1888 - Ιωσήφ Μομφεράτος, Έλληνας πολιτικός
 1917 - Σπυρίδων Σαμάρας, Έλληνας συνθέτης
 1947 - Χένρυ Φορντ, Αμερικανός αυτοκινητοβιομήχανος
 1955 - Θέντα Μπάρα, Αμερικανίδα ηθοποιός
 1967 - Γιώργης Ζάρκος, Έλληνας συγγραφέας
 1971 - Εμμανουήλ Ματζαπετάκης, Έλληνας πολιτικός
 1972 - Σεΐχ Αμπέιντ Αμάνι Καρούμε, πρόεδρος της Ζανζιβάρης
 1980 - Παύλος Δελαπόρτας, Έλληνας δικαστικός
 1981 - Νόρμαν Τόρογκ, Αμερικανός σκηνοθέτης
 1982 - Σπύρος Αντωνιάδης, Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός
 1986 - Λεονίντ Καντορόβιτς, Ρώσος οικονομολόγος
 1986 - Νικόλαος Λούρος, Έλληνας ακαδημαϊκός και πολιτικός
 1992 - Αντώνης Τρίτσης, Έλληνας πολιτικός
 1994 - Γεώργιος Κυριακάκος, Έλληνας πολιτικός
 1995 - Θανάσης Πετσάλης - Διομήδης, Έλληνας συγγραφέας
 2000 - Άκης Πάνου, Έλληνας τραγουδοποιός
 2004 - Κωνσταντίνος Καλλίας, Έλληνας πολιτικός
 2005 - Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Έλληνας τραγουδιστής
 2015 - Δημήτρης Δημόπουλος, Έλληνας πολιτικός
 Αργίες και εορτές
 Παγκόσμια Ημέρα Υγείας
 Ημέρα της Γυναίκας στη Μοζαμβίκη
 Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία στη Ρουάντα
 Ορθόδοξη Εκκλησία
 Ημέρες του έτους


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 42000A0922(04)
 The Schengen acquis - Agreement on the Accession of the Kingdom of Spain to the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders signed at Schengen on 19 June 1990, to which the Italian Republic acceded by the Agreement signed at Paris on 27 November 1990
 Official Journal L 239 , 22/09/2000 P. 0069 - 0075
 AGREEMENT ON THE ACCESSION OF THE KINGDOM OF SPAINto the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders signed at Schengen on 19 June 1990, to which the Italian Republic acceded by the Agreement signed at Paris on 27 November 1990The KINGDOM OF BELGIUM, the FEDERAL REPUBLIC OF GERMANY, the FRENCH REPUBLIC, the GRAND DUCHY OF LUXEMBOURG and the KINGDOM OF THE NETHERLANDS, Parties to the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders signed at Schengen on 19 June 1990, hereinafter referred to as "the 1990 Convention", as well as the Italian Republic, which acceded to the 1990 Convention by the Agreement signed at Paris on 27 November 1990, of the one part,and the KINGDOM OF SPAIN, of the other part,Having regard to the signature done at Bonn on this twenty-fifth day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-one of the Protocol on the Accession of the Government of the Kingdom of Spain to the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders, as amended by the Protocol on the Accession of the Government of the Italian Republic signed at Paris on 27 November 1990,On the basis of Article 140 of the 1990 Convention,HAVE AGREED AS FOLLOWS:Article 1The Kingdom of Spain hereby accedes to the 1990 Convention.Article 21. The officers referred to in Article 40(4) of the 1990 Convention as regards the Kingdom of Spain shall be: officers of the Cuerpo Nacional de Policía (national police) and of the Cuerpo de la Guardia Civil in the exercise of their criminal police duties, as well as officials of the Customs Administration, under the conditions laid down in appropriate bilateral agreements referred to in Article 40(6) of the 1990 Convention, with respect to their powers regarding the illicit trafficking in narcotic drugs and psychotropic substances, trafficking in arms and explosives, and the illicit transportation of toxic and hazardous waste.2. The authority referred to in Article 40(5) of the 1990 Convention as regards the Kingdom of Spain shall be the Dirección General de la Policía (Directorate-General of Police).Article 31. The officers referred to in Article 41(7) of the 1990 Convention as regards the Kingdom of Spain shall be: the officers of the Cuerpo Nacional de Policía and of the Cuerpo de la Guardia Civil in the exercise of their criminal police duties, as well as officials of the Customs Administration, under the conditions laid down in appropriate bilateral agreements referred to in Article 41(10) of the 1990 Convention, with respect to their powers regarding the illicit trafficking in narcotic drugs and psychotropic substances, trafficking in arms and explosives, and the illicit transportation of toxic and hazardous waste.2. At the time of signing this Agreement, the Government of the French Republic and the Government of the Kingdom of Spain shall each make a declaration defining, on the basis of Article 41(2), (3) and (4) of the 1990 Convention, the procedures for carrying out hot pursuit on their territories.3. At the time of signing this Agreement, the Government of the Kingdom of Spain shall make a declaration with regard to the Government of the Portuguese Republic defining, on the basis of Article 41(2), (3) and (4) of the 1990 Convention, the procedures for carrying out hot pursuit on Spanish territory.Article 4The competent Ministry referred to in Article 65(2) of the 1990 Convention as regards the Kingdom of Spain shall be the Ministry of Justice.Article 51. This Agreement shall be subject to ratification, acceptance or approval. The instruments of ratification, acceptance or approval shall be deposited with the Government of the Grand Duchy of Luxembourg, which shall notify all the Contracting Parties thereof.2. This Agreement shall enter into force on the first day of the second month following the deposit of the instruments of ratification, acceptance or approval by the five Signatory States to the 1990 Convention and by the Kingdom of Spain, and at the earliest on the day on which the 1990 Convention enters into force. With regard to the Italian Republic, this Agreement shall enter into force on the first day of the second month following the deposit of its instrument of ratification, acceptance or approval, and at the earliest on the day on which this Agreement enters into force between the other Contracting Parties.3. The Government of the Grand Duchy of Luxembourg shall notify each of the Contracting Parties of the date of entry into force.Article 61. The Government of the Grand Duchy of Luxembourg shall transmit to the Government of the Kingdom of Spain a certified copy of the 1990 Convention in the Dutch, French and German languages.2. The text of the 1990 Convention drawn up in the Spanish language is annexed to this Agreement and shall be authentic under the same conditions as the texts of the 1990 Convention drawn up in the Dutch, French, German and Italian languages.In witness whereof, the undersigned, duly authorised to this effect, have signed this Agreement.Done at Bonn this twenty-fifth day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-one in a single original in the Dutch, French, German, Italian and Spanish languages, all five texts being equally authentic, such original remaining deposited in the archives of the Government of the Grand Duchy of Luxembourg, which shall transmit a certified copy to each of the Contracting Parties.For the Government of the Kingdom of Belgium>PIC FILE= "L_2000239EN.007001.TIF">For the Government of the Federal Republic of Germany>PIC FILE= "L_2000239EN.007002.TIF">For the Kingdom of Spain>PIC FILE= "L_2000239EN.007003.TIF">For the Government of the French Republic>PIC FILE= "L_2000239EN.007101.TIF">For the Government of the Italian Republic>PIC FILE= "L_2000239EN.007102.TIF">For the Government of the Grand Duchy of Luxembourg>PIC FILE= "L_2000239EN.007103.TIF">For the Government of the Kingdom of the Netherlands>PIC FILE= "L_2000239EN.007104.TIF">FINAL ACTI. At the time of signing the Agreement on the Accession of the Kingdom of Spain to the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders signed at Schengen on 19 June 1990, to which the Italian Republic acceded by the Agreement signed at Paris on 27 November 1990, the Kingdom of Spain has subscribed to the Final Act, the Minutes and the Joint Declaration of the Ministers and State Secretaries which were signed at the same time as the 1990 Convention.The Kingdom of Spain has subscribed to the Joint Declarations and has taken note of the unilateral Declarations contained therein.The Government of the Grand Duchy of Luxembourg shall transmit to the Government of the Kingdom of Spain a certified copy of the Final Act, the Minutes and the Joint Declaration of the Ministers and State Secretaries, which were signed at the time of signing the 1990 Convention, in the Dutch, French, German and Italian languages.The texts of the Final Act, the Minutes and the Joint Declaration of the Ministers and State Secretaries which were signed at the time of signing the 1990 Convention, drawn up in the Spanish language, are annexed to this Final Act and shall be authentic under the same conditions as the texts drawn up in the Dutch, French, German and Italian languages.II. At the time of signing the Agreement on the Accession of the Kingdom of Spain to the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders signed at Schengen on 19 June 1990, to which the Italian Republic acceded by the Agreement signed at Paris on 27 November 1990, the Contracting Parties have adopted the following Declarations:1. Joint Declaration on Article 5 of the Accession AgreementThe Signatory States shall, prior to the entry into force of the Accession Agreement, inform each other of all circumstances that could have a significant bearing on the areas covered by the 1990 Convention and on the bringing into force of the Accession Agreement.This Accession Agreement shall not be brought into force between the five Signatory States to the 1990 Convention and the Kingdom of Spain until the preconditions for implementation of the 1990 Convention have been fulfilled in these six States and checks at the external borders are effective there. With regard to the Italian Republic, this Accession Agreement shall not be brought into force until the preconditions for the implementation of the 1990 Convention have been fulfilled in the Signatory States to the said Agreement and checks at the external borders are effective there.2. Joint Declaration on Article 9(2) of the 1990 ConventionThe Contracting Parties specify that at the time of signing the Agreement on the Accession of the Kingdom of Spain to the 1990 Convention, the common visa arrangements referred to in Article 9(2) of the 1990 Convention shall be taken to mean the common arrangements applied by the Signatory Parties to the said Convention since 19 June 1990.The Contracting Parties take note that the Government of the Kingdom of Spain undertakes to apply, at the latest at the time of the entry into force of this Agreement, the common visa arrangements in the cases last examined during negotiations on accession to the 1990 Convention.3. Joint Declaration on data protectionThe Contracting Parties note that the Government of the Kingdom of Spain undertakes to take all the necessary steps before the ratification of the Agreement on Accession to the 1990 Convention to ensure that Spanish legislation is supplemented in accordance with the Council of Europe Convention for the Protection of Individuals with regard to the Automatic Processing of Personal Data of 28 January 1981 and in accordance with Recommendation No R (87) 15 of 17 September 1987 of the Committee of the Ministers of the Council of Europe regulating the use of personal data in the police sector, so as to ensure the full application of the provisions of Articles 117 and 126 of the 1990 Convention and the other provisions of said Convention relating to the protection of personal data, with the aim of achieving a level of protection compatible with the relevant provisions of the 1990 Convention.III. The Contracting Parties have taken note of the following declarations made by the Kingdom of Spain:1. Declaration on the towns of Ceuta and Melilla(a) The current controls on goods and travellers entering the customs territory of the European Economic Community from the towns of Ceuta and Melilla shall continue to be performed in accordance with the provisions of Protocol 2 of the Act of Accession of Spain to the European Communities.(b) The specific arrangements for visa exemptions for local border traffic between Ceuta and Melilla and the Moroccan provinces of Tetuan and Nador shall continue to apply.(c) Moroccan nationals who are not resident in the provinces of Tetuan or Nador and who wish to enter the territory of the towns of Ceuta and Melilla exclusively shall remain subject to the visa requirement. The validity of these visas shall be limited to these two towns and may permit multiple entries and exits ("visado limitado múltiple") in accordance with the provisions of Article 10(3) and Article 11(1)(a) of the 1990 Convention.(d) The interests of the other Contracting Parties shall be taken into account when applying these arrangements.(e) Pursuant to its national law and in order to verify whether passengers still satisfy the conditions laid down in Article 5 of the 1990 Convention on the basis which they were authorised to enter national territory upon passport control at the external border, Spain shall maintain checks (on identity and documents) on sea and air connections departing from Ceuta and Melilla and having as their sole destination any other place on Spanish territory.To the same end, Spain shall maintain checks on internal flights and on regular ferry connections departing from the towns of Ceuta and Melilla to a destination in another State party to the Convention.2. Declaration on the application of the European Convention on Mutual Assistance in Criminal Matters and the European Convention on ExtraditionThe Kingdom of Spain undertakes to refrain from invoking its reservations and declarations made when ratifying the European Convention on Extradition of 13 December 1957 and the European Convention on Mutual Assistance in Criminal Matters of 20 April 1959 in so far as they are incompatible with the 1990 Convention.3. Declaration on Article 121 of the 1990 ConventionThe Government of the Kingdom of Spain declares that, except in respect of fresh citrus fruit and palms, it shall apply the simplification of plant-health checks and requirements referred to in Article 121 of the 1990 Convention from the date of signature of the Agreement on Accession to the 1990 Convention.The Government of the Kingdom of Spain declares that it shall conduct a pest risk assessment on fresh citrus fruit and palms before 1 January 1992, which, if it reveals a risk of harmful organisms being introduced or propagated, may, where appropriate, justify the derogation provided for in Article 121(2) of the 1990 Convention after the entry into force of the said Agreement on the Accession of the Kingdom of Spain.4. Declaration on the Agreement on the Accession of the Portuguese Republic to the 1990 ConventionAt the time of signing this Agreement, the Kingdom of Spain takes note of the contents of the Agreement on the Accession of the Portuguese Republic to the 1990 Convention and the related Final Act and Declaration.Done at Bonn this twenty-fifth day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-one in a single original in the Dutch, French, German, Italian and Spanish languages, all five texts being equally authentic, such original remaining deposited in the archives of the Government of the Grand Duchy of Luxembourg, which shall transmit a certified copy to each of the Contracting Parties.For the Government of the Kingdom of Belgium>PIC FILE= "L_2000239EN.007401.TIF">For the Government of the Federal Republic of Germany>PIC FILE= "L_2000239EN.007402.TIF">For the Government of the Kingdom of Spain>PIC FILE= "L_2000239EN.007403.TIF">For the Government of the French Republic>PIC FILE= "L_2000239EN.007404.TIF">For the Government of the Italian Republic>PIC FILE= "L_2000239EN.007405.TIF">For the Government of the Grand Duchy of Luxembourg>PIC FILE= "L_2000239EN.007406.TIF">For the Government of the Kingdom of the Netherlands>PIC FILE= "L_2000239EN.007407.TIF">DECLARATION OF THE MINISTERS AND STATE SECRETARIESOn the twenty-fifth day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-one, the representatives of the Governments of the Kingdom of Belgium, the Federal Republic of Germany, the Kingdom of Spain, the French Republic, the Italian Republic, the Grand Duchy of Luxembourg and the Kingdom of the Netherlands signed at Bonn the Agreement on the Accession of the Kingdom of Spain to the Convention implementing the Schengen Agreement of 14 June 1985 between the Governments of the States of the Benelux Economic Union, the Federal Republic of Germany and the French Republic on the gradual abolition of checks at their common borders, signed at Schengen on 19 June 1990, to which the Italian Republic acceded by the Agreement signed at Paris on 27 November 1990.They noted that the representative of the Government of the Kingdom of Spain declared support for the Declaration made at Schengen on 19 June 1990 by the Ministers and State Secretaries representing the Governments of the Kingdom of Belgium, the Federal Republic of Germany, the French Republic, the Grand Duchy of Luxembourg and the Kingdom of the Netherlands and for the decision confirmed on the same date upon signature of the Convention implementing the Schengen Agreement, which Declaration and decision the Government of the Italian Republic has also supported.


text:
 15.3.2012
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 76/9
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 127/2011
 ze dne 2. prosince 2011,
 kterým se mění příloha II (Technické předpisy, normy, zkoušení a certifikace) Dohody o EHP
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru, ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Příloha II Dohody byla změněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 48/2011 ze dne 20. května 2011 (1).
 (2)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/105/ES ze dne 16. září 2009 týkající se jednoduchých tlakových nádob (2) by měla být začleněna do Dohody.
 (3)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/35/EU ze dne 16. června 2010 o přepravitelných tlakových zařízeních a o zrušení směrnic Rady 76/767/EHS, 84/525/EHS, 84/526/EHS, 84/527/EHS a 1999/36/ES (3) by měla být začleněna do Dohody.
 (4)
 Směrnicí 2009/105/ES se zrušuje směrnice Rady 87/404/EHS (4), která je začleněna do Dohody, a která by se proto měla v Dohodě zrušit.
 (5)
 Směrnicí 2010/35/EU se zrušují směrnice Rady 76/767/EHS (5), 84/525/EHS (6), 84/526/EHS (7), 84/527/EHS (8) a 1999/36/ES (9), které jsou začleněny do Dohody, a které by se proto měly v Dohodě zrušit,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 Kapitola VIII přílohy II Dohody se mění takto:
 1)
 Znění bodu 2 (směrnice Rady 76/767/EHS), bodu 3 (směrnice Rady 84/525/EHS), bodu 4 (směrnice Rady 84/526/EHS), bodu 5 (směrnice Rady 84/527/EHS) a bodu 6b (směrnice Rady 1999/36/ES) se s účinkem ode dne 1. července 2011 zrušuje.
 2)
 Bod 6 (směrnice Rady 87/404/EHS) se nahrazuje tímto:
 „32009 L 0105: směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/105/ES ze dne 16. září 2009 týkající se jednoduchých tlakových nádob (Úř. věst. L 264, 8.10.2009, s. 12).“
 3)
 Za bod 6c (rozhodnutí Komise 2003/525/ES) se vkládá nový bod, který zní:
 „6d.
 32010 L 0035: směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/35/EU ze dne 16. června 2010 o přepravitelných tlakových zařízeních a o zrušení směrnic Rady 76/767/EHS, 84/525/EHS, 84/526/EHS, 84/527/EHS a 1999/36/ES (Úř. věst. L 165, 30.6.2010, s. 1).“
 Článek 2
 Znění směrnic 2009/105/ES a 2010/35/EU v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 3. prosince 2011 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody (10).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 2. prosince 2011.
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda
 Kurt JÄGER
 (1) Úř. věst. L 196, 28.7.2011, s. 26.
 (2) Úř. věst. L 264, 8.10.2009, s. 12.
 (3) Úř. věst. L 165, 30.6.2010, s. 1.
 (4) Úř. věst. L 220, 8.8.1987, s. 48.
 (5) Úř. věst. L 262, 27.9.1976, s. 153.
 (6) Úř. věst. L 300, 19.11.1984, s. 1.
 (7) Úř. věst. L 300, 19.11.1984, s. 20.
 (8) Úř. věst. L 300, 19.11.1984, s. 48.
 (9) Úř. věst. L 138, 1.6.1999, s. 20.
 (10) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


type: other

text:
Lundbeck pålagt betaling i millionklassen | Otello Advokatfirma
 Højesteret lagde i slutningen af 2013 endeligt låg på en over tre år lang strid mellem den danske medicinkoncern Lundbeck og det amerikanske medicinalselskab Actavis, idet Højesteret ved deres kendelse ophævede et tidligere nedlagt fogedforbud og pålagde Lundbeck at betale Actavis et krav i millionklassen.
 Sagen indledtes allerede tilbage i april 2010, hvor fogedretten i Helsingør på Lundbecks opfordring nedlagde forbud mod Actavis’ escitalopram-tabelletter, idet det ansås for godtgjort, at fremstillingen af disse krænkede Lundbeck’s danske patent opnået i forbindelse med et tilsvarende produkt markedsført som Cipralex. Dette fogedforbud blev endvidere i maj 2011 stadfæstet af Østre Landsret.
 I forbindelse med Højesteretssagen nedlagde Actavis påstand om, at fogedforbuddet skulle ophæves, idet det var selskabets opfattelse, at der ikke forelå en patentkrænkelse. Actavis gjorde i den forbindelse gældende, at Lundbeck ikke blot ønskede at sikre sig mod patentkrænkelser, men derimod anvendte ethvert middel for at forhindre konkurrence på deres altovervejende hovedprodukt.
 Højesteret nåede i deres afgørelse imidlertid frem til, at det på baggrund af bevisførelsen måtte udledes, at Actavis’ indiske underleverandør Dr. Reddy ud fra egne metoder var i stand til at fremstille Actavis’ escitalopram-tabelletter.
 Højesteret mente således, at Actavis havde formået at overkomme den omvendte bevisbyrden i patentlovens § 64 a, stk. 1, hvorefter et nyt produkt betragtes som fremstillet ved den fremgangsmåde, som har opnået patent, det vil i dette tilfælde sige Lundbecks metode, såfremt det modsatte ikke bevises. Baggrunden for den omvendte bevisbyrde er ifølge forarbejderne til § 64 a, at det er vanskeligere at påvise krænkelse af en patenteret fremgangsmåde end krænkelse af et patenteret produkt, hvor en sammenligning mellem patentets ordlyd og en tredjemands produkt lettere kan foretages. Fremgangsmådepatenternes reelle retsbeskyttelse er derfor ringere.
 På trods af den omvendte bevisførelse, lykkedes det Actavis ved fremlæggelse af bl.a. omfattende information fra deres indiske underleverandørs produktion af aktivstoffet i pillerne, at overbevise retten om, at produktionen ikke krænkede Lundbecks patenterede fremgangsmåde.
 Højesteret ophævede på denne baggrund det af retten i Helsingør nedlagte fogedforbud, og det er dermed blevet muligt for Actavis at sælge deres tabeletter på det danske marked.
 Parterne havde over for retten oplyst, at sagen efter et forsigtigt skøn havde en værdi på ca. 100 mio. kr., og på den baggrund og under hensyn til sagens omfang og udfald tilkendte Højesteret Activis 6 millioner i sagsomkostninger.


text:
Al-Salamiyah District (arabiska: منطقة السلمية) är ett distrikt i Syrien. Det ligger i provinsen Hamah, i den centrala delen av landet, kilometer nordost om huvudstaden Damaskus.
 Omgivningarna runt Al-Salamiyah District är i huvudsak ett öppet busklandskap. Runt Al-Salamiyah District är det glesbefolkat, med invånare per kvadratkilometer. Ett kallt stäppklimat råder i trakten. Årsmedeltemperaturen i trakten är °C. Den varmaste månaden är juli, då medeltemperaturen är °C, och den kallaste är januari, med °C. Genomsnittlig årsnederbörd är millimeter. Den regnigaste månaden är december, med i genomsnitt mm nederbörd, och den torraste är juli, med mm nederbörd.
 Källor
 Indelningar i Hamah (provins)


text:
Pakanuus () viittaa ei-kristillisten uskontojen, yleensä ei kuitenkaan juutalaisuuden eikä islamin harjoittamiseen. Ei-kristillisiä uskontoja — edellä mainittuja abrahamilaisia uskontoja lukuun ottamatta — sanotaan varsinkin kristillisessä kielenkäytössä pakanauskonnoiksi ja niiden harjoittajia pakanoiksi, joskin pakanoiksi sanotaan joskus myös kaikista uskonnoista luopuneita tai uskontoon välinpitämättömästi suhtautuvia ihmisiä.
 Tavallisimmin pakanauskonnoilla tarkoitetaan varhaiskantaisia, yleensä polyteistisiä ja panteistisia uskontoja. Nykyään näitä sanotaan toisinaan myös vanhapakanallisiksi uskonnoiksi erotukseksi viime vuosikymmeninä syntyneistä, uuspakanuudeksi nimitetyistä suuntauksista. Uuspakanuus on nimitys, jota on 1950-luvulta lähtien käytetty nykyaikana tietoisesti kehitetyistä uskonnollisista suuntauksista, jotka pyrkivät jäljittelemään, elvyttämään tai ennallistamaan alkuperäisiä historiallisia eurooppalaisia pakana- ja muinaisuskontoja. Uuspakanuuden suuntauksiin kuuluvat muun muassa wicca, uusshamanismi, aasainusko ja druidismi.
 Raamatussa pakanoilla tai pakanakansoilla tarkoitetaan muita kansoja kuin juutalaisia. Sen mukaisesti varsinkin varhaisimmista kristityistä puhuttaessa käytetään usein termejä juutalaiskristityt ja pakanakristityt, joista viimeksi mainituilla tarkoitetaan pakanauskonnoista kristinuskoon kääntyneitä.
 Sanan alkuperä
 Sana pakana on johdettu latinan adjektiivista paganus, joka tarkoittaa maalaista tai kyläläistä. Nimitys johtuu siitä, että kristinusko oli sen varhaisina aikoina erityisesti kaupunkilaisten uskonto, maaseudulla asuvien ollessa vanhojen uskontojen kannattajia. Jo ennen kuin sana kristittyjen kielenkäytössä sai uskonnollisen merkityksensä, siihen oli liittynyt voimakkaita sivistymättömyyteen viittaavia mielikuvia samaan tapaan kuin esimerkiksi suomen kielessä sanoihin moukka tai juntti.
 Suomeen sana on tullut venäjän kautta. Keskiaikaisessa venäjässä sana esiintyi latinasta lainattuna muodossa poganu. Sana esiintyy myös eräissä suomen lähisukukielissä, joista muun muassa virossa se merkitsee samaa kuin suomessakin, mutta esimerkiksi karjalan kielessä se on saanut myös merkityksen paha tai saastainen. Muutamien muiden kristinuskoon liittyvien vanhojen venäläisperäisten lainansanojen kuten pappi ja risti ohella sitä on pidetty osoituksena siitä, että kristinuskoa saarnattiin itämerensuomalaisten asuttamassa Baltiassa jo kristillisen ajanlaskun ensimmäisen vuosituhannen loppupuolella. Suomen kirjakielessä sana on esiintynyt Agricolan ajoista saakka.
 Vastaavia termejä muissa kielissä
 Juutalaiset ovat varhaisista ajoista käyttäneet muista kansoista heprealaista termiä Goy (), monikossa goyim (). Alun perin sana on tarkoittanut kansaa tai heimoa, mutta jo Vanhan testamentin heprealaisessa alkutekstissä sillä tarkoitettiin nimenomaan vieraita kansoja, jotka noudattivat juutalaisilta kiellettyjä tapoja ja uskomuksia. Sanalla oli yleensä kielteinen merkitys, joskin useat profeetat korostivat, että Jumalan lupaama pelastus tulee aikojen lopulla koskemaan myös pakanakansoja.
 Kreikankielisessä Septuaginta-käännöksessä goyim käännettiin kreikan kielen kansoja tarkoittavalla sanalla ethnos (ἔθνος). Sama sana esiintyy muita kansoja kuin juutalaisia tarkoittavana usein myös Uuden testamentin kreikankielisessä alkutekstissä.
 Latinalaisessa Vulgata-käännöksessä sekä heprean goyim ett' kreikan ethnos käännettiin sanalla gentes. Tämäkin sana tarkoittaa varsinaisesti kansaa tai heimoa, mutta keskiajan latinassa se sai Raamatun vaikutuksesta samanlaisen uskonnollisen merkityksen kuin kreikan ethnos. Tässä merkityksessä se on lainattu myös muun muassa englantiin, jossa se esiintyy muodossa gentiles.
 Englannissa esiintyy pakanaa tarkoittavana sanana myös heathen, jonka vastineita muissa germaanisissa kielissä ovat esimerkiksi ruotsin hednibg ja saksan Heide. Sana on ilmeisesti johdos viljelemätöntä maata tarkoittavasta sanasta heath ja tarkoittaa alkujaan tällaisen alueen asukasta. Nykyisen merkityksensä sana on mahdollisesti saanut joko käännöslainana latinan paganus -sanan vaikutuksesta tai toisen selityksen mukaan sen vuoksi, koska se äänteellisesti muistuttaa kreikan ethnos-sanaa. On myös arveltu, että sana olisi lainautunut englantiin ja muihin germaanisiin kieliin kreikasta armenian kielen välityksellä.
 Paavalin kirjeissä myös sanaa "kreikkalaiset" (, hellenes) käytetään usein juutalaisten vastakohtana. Helleenit oli ollut antiikin Kreikkalaisten itsestään käyttämä nimitys, mutta 300-luvulta lähtien, mahdollisesti jo aikaisemmin, sekin sai kreikankielisten kristittyjen käytössä uuden merkityksen ja alkoi tarkoittaa "pakanoita" kristittyjen vastakohtana. Bysanttilaisena aikana Itä-Rooman kristityt kreikkalaiset käyttivät itsestään nimitystä Romaioi, (), joka varsinaisesti tarkoittaa roomalaista. Kuitenkin jo bysanttilaisen ajan loppupuolella sana Hellenes vähitellen menetti tämän välillä saamansa uskonnollisen merkityksen, ja valtakunnan kristityt kreikankieliset asukkaat alkoivat käyttää sitä itsestäänkin. Sen ohella käytettiin kuitenkin vielä osmanien valtakaudellakin nimitystä Romaioi, joka paikoitellen varsinkin Kreikan maaseudulla pysyi käytössä pitkälti 1900-luvulle saakka.
 Sana Raamatun suomennoksissa
 Raamatun suomennoksissa sekä Vanhan testamentin heprealainen goyim että Uuden testamentin kreikkalainen ethnos on vanhastaan käännetty sanalla pakana. Näin ollen sana esiintyy Raamatun suomennoksissa aina juutalaisten, ei kristittyjen vastakohtana. Uusimmassa, vuoden 1992 suomennoksessa sanaa käytetään kuitenkin enää harvoissa kohdissa; lähinnä sellaisissa, joissa joitakin tapoja tai tekoja arvostellaan vertailemalla niiden harjoittajia pakanoihin. Useimmissa muissa kohdissa se on korvattu sanalla kansat tai muut kansat.
 Alkuperäisuskonnot
 Eurooppalaisten pakanauskontojen joukkoon lasketaan erilaisia luonnonuskontoja, joiden uskonnollisiin toimituksiin voi kuulua esimerkiksi vuodenkiertoon, taivaankappaleisiin ja hedelmällisyyteen liittyviä riittejä. Usein pakanuutena on pidetty animistisia uskontoja, šamanismin, vainajainpalvonnan ja magian harjoitusta. Suurin osa vanhoista kansallisista luonnonuskonnoista on väistynyt esimerkiksi kristinuskon ja islamin tieltä. Monilla seuduilla on vielä alkuperäisuskontojen kannattajia. Etenkin monien alueiden alkuperäisasukkaat lasketaan vanhapakanallisiksi. Luonnonuskontoja on vielä voimissaan Afrikassa, Oseaniassa, Etelä-Amerikassa sekä harvaan asuttujen pohjoisalueiden kansojen kuten inuiittien keskuudessa.
 Metsästäjä-keräilijäheimojen animistisessa todellisuuskäsityksessä ihminen on usein jokseenkin tasavertainen eläinten, kasvien ja luonnonvoimien kanssa. Rituaalit ovat välttämättömiä, koska niillä pyydetään lupa käyttää eläimiä tai kasveja ravinnoksi, puuta polttopuuksi sekä muuta vastaavaa.
 Šamanistisessa kulttuurissa on keskeinen osa šamaanilla. Hän on usein parantaja ja ennustaja, hän neuvoo eri ongelmissa ja toimii yhdyssiteenä henkimaailman ja ihmisten välillä. Šamanismiin liittyy usein muuntuneiden tajunnantilojen käyttö yhteytenä henkimaailmaan. Transsitilaa haettiin muun muassa huumaavilla aineilla, rytmikkäällä musiikilla ja laululla, toistuvilla tanssiliikkeillä ja muilla toistuvilla rituaaleilla. Lähes kaikilla maapallon pohjoisilla alueilla on harjoitettu šamanismia.
 Suomessa valtauskontona oli ennen kristinuskon tuloa paikkakunnittain erilaisia piirteitä omannut suomalainen muinaisusko. Paikallinen muinaisusko oli monijumalisuutta, johon kuului oma tarustonsa. Usko siirtyi perimätiedon ja riittien välityksellä sukupolvelta toiselle. Muinaissuomalaiset uskoivat haltijoihin sekä useisiin jumaliin, joista merkittävimpiä olivat Ukko ylijumala, Ahti, Tapio ja Ilmarinen. Kristinuskon tultua Suomeen vanhat pakanalliset uskomukset säilyivät pitkään kristinuskon rinnalla paikoin 1900-luvulle saakka.
 Nykyisin esimerkiksi Baltian ja Venäjän luonnonuskontojen edustajat saattavat kutsua uskontojaan omauskoksi tai maauskoksi. Virossa yksitoista prosenttia väestöstä on valtion teettämässä kyselyssä kertonut harjoittavansa maavaldia, vanhaa virolaista luonnonuskoa.
 Maavalla Kodan edustamassa maauskossa harrastetaan kansanperinnettä: vanhat laulut, leikit, käsityöt, ruuat, vaatteet, korut ja uskomukset siirretään lapsille vuotuisissa juhlissa. Keskeisiä juhlapäiviä ovat auringonkiertoon liittyvät tasaus- ja seisauspäivät. Tärkeänä nähdään yhteys menneiden sukupolvien ketjuun. Yhteisö kertoo edustavansa vanhempaa perinnettä kuin esimerkiksi kristinusko.
 Uuspakanuus
 Uuspakanallisuuden muodot saattavat yhdistellä aineksia useista uskonnoista ja uusista uskomuksista ja ajatuksista. Toiset uuspakanallisuuden muodot taas pyrkivät alkuperäisyyteen ja usein tietyn historiallisen pakanauskonnon elvyttämiseen. Monet uuspakanat kannattavat yksilöllistä uskonnon harjoittamista ja tutkimista, ja välttävät järjestäytymistä. Kaikille uuspakanallisille liikkeille on yhtenäistä läheisyyden ja yhteenkuuluvuuden tunne luontoa kohtaan. He eivät etsi pelastusta tai valaistusta, vaan ajattelevat maan henkiseksi kodikseen. Heitä yhdistää myös luonnon kiertokulun kunnioittaminen ja myönteinen moraalikäsitys, joka sallii ihmisen toimia mielensä mukaan, mikäli he eivät vahingoita toisia.
 Suomessa uuspakanallisuus alkoi vallata alaa 1980-luvulla. Vuonna 1998 perustettiin Lehto – Suomen luonnonuskontojen yhdistys ry, joka pyrkii parantamaan luonnonuskontojen asemaa Suomessa. Vuonna 1999 perustettiin Pakanaverkko ry edistämään erilaisten pakana- ja luonnonuskontojen edustajien yhteistoimintaa ja uskonnollista tasa-arvoa. Suomenuskoiset ovat pyrkineet elvyttämään suomalaisen mytologian tietämystä ja kannatusta.
 Historiallisia polyteistisiä uskontoja
 Balttilainen muinaisusko
 Germaaninen muinaisusko
 Kelttiläinen muinaisusko
 Saamelainen muinaisusko
 Skandinaavinen muinaisusko
 Slaavilainen muinaisusko
 Suomalainen muinaisusko
 Virolainen muinaisusko
 Katso myös
 Kansanusko
 Mytologia
 Noituus
 Pakanoiden vainot
 Šamanismi
 Lähteet
 Kirjallisuutta
 Aiheesta muualla
 Alkuperäisuskonnot ja uuspakanuus . Uskonnot Suomessa -hanke.
 Lehto – Suomen Luonnonuskontojen yhdistys ry.
 Pakanaverkko ry.
 BBC – Religion: Paganism.
 Seulonnan keskeiset artikkelit


text:
 10.12.2011
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 362/20
 Recurso interpuesto el 10 de octubre de 2011 — Fundação Calouste Gulbenkian/OAMI — Gulbenkian (GULBENKIAN)
 (Asunto T-541/11)
 2011/C 362/31
 Lengua en la que ha sido redactado el recurso: inglés
 Partes
 Demandante: Fundação Calouste Gulbenkian (Lisboa) (representantes: G. Marín Raigal, P. López Ronda y G. Macias Bonilla, abogados)
 Demandada: Oficina de Armonización del Mercado Interior (Marcas, Dibujos y Modelos)
 Otra parte en el procedimiento ante la Sala de Recurso: Micael Gulbenkian (Oeiras, Portugal)
 Pretensiones
 La parte demandante solicita al Tribunal General que:
 —
 Anule la resolución de la Segunda Sala de Recurso de la Oficina de Armonización del Mercado Interior (Marcas, Dibujos y Modelos) de 15 de julio de 2011 en el asunto R 1436/2010-2.
 —
 Vuelva a examinar y apreciar los documentos aportados durante los procedimientos de oposición y apelación ante la Oficina de Armonización del Mercado Interior (Marcas, Dibujos y Modelos) en relación con el renombre de la marca anterior o que ordene a la demandada que se pronuncie nuevamente teniendo en cuenta dicha documentación.
 —
 Estime en su totalidad la oposición formulada por la demandante.
 —
 Ordene a la Oficina de Armonización del Mercado Interior (Marcas, Dibujos y Modelos) que deniegue definitivamente y en su totalidad la marca comunitaria impugnada no 4724647, consistente en la marca denominativa «GULBENKIAN», para todos los productos y servicios solicitados en las clases 4, 33, 35, 36, 37, 41, 42 y 44.
 —
 Condene a la demandada a cargar con las costas en que haya incurrido la demandante en el presente procedimiento.
 —
 Condene a la parte coadyuvante, en el supuesto de que comparezca ante el Tribunal de Justicia, a pagar las costas del presente procedimiento, así como aquellas en que haya incurrido la demandante en los procedimientos ante la Oficina (oposición y recurso).
 Motivos y principales alegaciones
 Solicitante de la marca comunitaria: La otra parte en el procedimiento ante la Sala de Recurso
 Marca comunitaria solicitada: Marca denominativa «GULBENKIAN», para, entre otros, productos y servicios de las clases 4, 33, 35, 36, 37 y 42 — Solicitud de marca comunitaria no 4724647
 Titular de la marca o del signo invocado en el procedimiento de oposición: La demandante
 Marca o signo invocado: Marca notoriamente conocida en Portugal «Fundação Calouste Gulbenkian» para «artes (artes plásticas y música), caridad (salud y desarrollo humano), ciencia (investigación y promoción), educación (apoyo y desarrollo), servicios técnicos y de gestión en relación con el sector del petróleo»; el nombre comercial «Fundação Calouste Gulbenkian» utilizado para «artes (artes plásticas y música), caridad (salud y desarrollo humano), ciencia (investigación y promoción), educación (apoyo y desarrollo), servicios técnicos y de gestión en relación con el sector del petróleo»; Logotipos nos 5.351 y 5.352 «Fundação Calouste Gulbenkian» utilizados para «artes (artes plásticas y música), caridad (salud y desarrollo humano), ciencia (investigación y promoción), educación (apoyo y desarrollo), servicios técnicos y de gestión en relación con el sector del petróleo»
 Resolución de la División de Oposición: Estimó parcialmente la oposición
 Resolución de la Sala de Recurso: Anuló parcialmente la resolución de la División de Oposición y desestimó el recurso en todo lo demás
 Motivos invocados: Infracción de los artículos 8, apartado 1, letra b), 8, apartado 4, y 8, apartado 5, del Reglamento no 207/2009 del Consejo y de la jurisprudencia aplicable, en la medida en que la Sala de recurso incurrió en error al apreciar los distintos factores que han de tomarse en consideración en orden a la apreciación del riesgo de confusión.


text:
 15.9.2014
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 315/52
 Sklep Splošnega sodišča z dne 7. julija 2014 – Cofresco Frischhalteprodukte proti Komisiji
 (Zadeva T-223/13) (1)
 ((Ničnostna tožba - Okolje - Direktiva 94/62/ES - Embalaža in odpadna embalaža - Direktiva 2013/2/UE - Zvitki, cevi in valji, okrog katerih je navit upogljiv material - Neobstoj neposrednega nanašanja - Nedopustnost))
 2014/C 315/87
 Jezik postopka: francoščina
 Stranki
 Tožeča stranka: Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG (Minden, Nemčija) (zastopnik: H. Weil, odvetnik)
 Tožena stranka: Evropska komisija (zastopnika: A. Alcover San Pedro in J.-F. Brakeland, zastopnika)
 Predmet
 Predlog za razglasitev ničnosti Direktive Komisije 2013/2/EU z dne 7. februarja 2013 o spremembi Priloge I k Direktivi Evropskega parlamenta in Sveta 94/62/ES o embalaži in odpadni embalaži (UL L 37, str. 10) v delu, v katerem je Komisija zvitke, cevi in valje, okrog katerih je navit upogljiv material, razen tistih, ki so del proizvodnih strojev in se ne uporabljajo za predstavitev proizvoda kot prodajne enote, navedla na seznamu primerov proizvodov, ki ponazarjajo uporabo meril, s katerimi se opredeljuje „embalaža“.
 Izrek
 1.
 Tožba se zavrže kot nedopustna.
 2.
 Družba Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG nosi svoje stroške in stoške Evropske komisije.
 (1) UL C 171, 15.6.2013.


text:
Polaiteoir Ostarach agus pobalóir i bhfad amach ar an eite dheis ab ea Jörg Haider (26 Eanáir 1950 - 11 Deireadh Fómhair 2008). Ba ghobharnóir chúige Kärnten agus ceannaire An Chomhghuaillíocht ar son Todhchaí na hOstaire (BZÖ - Bündnis Zukunft Österreich) é nuair a fuair sé bás i dtimpiste bóthair (agus é ag tiomáint faoi thionchar alcóil).
 Saol
 Ba cheannaire é Haider ar Pháirtí Saoirse na hOstaire (FPÖ - Freiheitliche Partei Österreichs), páirtí eile i bhfad amach ar an eite dheis. D'éirigh sé as mar chathaoirleach ar an FPÖ sa bhliain 2000 ach ba eisean an duine is mó le rá sa pháirtí i gcónaí.
 Cuireadh Haider amach as an FPÖ sa bhliain 2005, tar éis dó an BZÖ a bhunú.
 Fuair an BZÖ 11% de na vótaí in olltoghcháin na Ostaire, 2008, agus fuair an FPÖ 18%.
 Ba dhuine conspóideach é Haider i gcónaí, go háirithe mar mhol sé polasaithe a bhí i bhfad amach ar an eite dheis.
 Fuair Haider bás i dtimpiste bóthair, ag tiomáint ar róluas, ina aonar, ach caochta leis an ól.
 Tagairtí
 Daoine a rugadh i 1950
 Básanna in 2008
 Polaiteoirí Ostaracha
 Pobalóirí
 Básanna tionóisceacha


text:
Τα Κύθηρα, γνωστά και με την παλαιότερη ενετική ονομασία Τσιρίγο, είναι νησί το οποίο βρίσκεται στη Νότιο Ελλάδα, στα νότια της Πελοποννήσου και νοτιότερα της Ελαφόνησου και του Κάβο Μαλιά.
 Ετυμολογία
 Το όνομα Κύθηρα έχει βαθιά στην ιστορία τις ρίζες του. Ο Όμηρος το αναφέρει στο επικό του έργο, την Ιλιάδα, ενώ η θεά Αφροδίτη, η θεά του Έρωτα, ταυτίζεται με το νησί και παίρνει το όνομα Κυθέρεια (Ακύθηρος λεγόταν ο στερούμενος θέλγητρων άνθρωπος). Και άλλοι όμως σπουδαίοι συγγραφείς της αρχαιότητας αναφέρονται στο νησί με το όνομα Κύθηρα. Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο Ηρόδοτος, ο Διόνυσος και ο Ξενοφώντας (στα Ελληνικά του χρησιμοποιεί τον όρο Κυθηρία γη).
 Ο Ισίδωρος (γεωγράφος του 1ου μ.Χ. αιώνα) υποστήριξε μια "ανατρεπτική" άποψη, ότι δηλαδή το νησί έλαβε το όνομά του από την Κυθέρεια Αφροδίτη και όχι το αντίστροφο. Μάλιστα, μίλησε πρώτη φορά για τη σημασία του ρ. κεύθω και τη σχέση του με τη θεά και το νησί. Κεύθω σημαίνει κρύβω, ενώ εκείνοι που κάνουν έρωτα στο νησί (στο μέρος εκείνο, δηλ. τα Κύθηρα), ανακαλύπτουν το κρυμμένο ερωτικό πάθος. Η ονομασία του νησιού συναντάται στον πληθυντικό ίσως από την ύπαρξη και των διπλανών Αντικυθήρων.
 Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης (12ος αιώνας) αναφέρει την ονομασία Πορφυρούσα (Πορφυροῦσα, ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐγράφη, διὰ τὸ καλλίστας φέρειν πορφύρας).
 Ποια η σχέση όμως των δύο προσωνυμιών του νησιού, Κύθηρα και Τσιρίγο; Ύστερα από μελέτες και έρευνες φαίνεται ότι τα δύο παραπάνω ονόματα έχουν σχέση αλληλεπίδρασης, δηλαδή είτε ότι η μια ταυτίζεται με την άλλη είτε ότι η μια δημιουργεί την άλλη.
 Έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι στην Κύπρο υπάρχει περιοχή Κυθραία ή Κύθρα, όπου βρέθηκαν αγάλματα της θεάς Αφροδίτης, ενώ η κοινή ονομασία της περιοχής είναι Τζυρκά.
 Μυθολογία
 Η γέννηση της Αφροδίτης στα Κύθηρα, σύμφωνα με τη μυθολογία, υπήρξε το γεγονός εκείνο που καθόρισε και τη μετέπειτα πορεία του νησιού. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου, η Αφροδίτη γεννήθηκε στους αφρούς της θάλασσας των Κυθήρων, όταν έπεσαν σε αυτήν τα αποκομμένα από τον Κρόνο γεννητικά όργανα του πατέρα του Ουρανού. Τα κύματα παρέσυραν, σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή του μύθου, στη συνεχεία τη θεά, η οποία έφθασε στην Πάφο της Κύπρου, όπου επίσης λατρεύτηκε ως θεά προστάτης του νησιού.
 Από τα Κύθηρα φέρεται να έχει και την προσωνυμία Κυθέρεια η Αφροδίτη, η οποία λατρεύτηκε στην αρχαιότητα με τρεις μορφές. Ως Ουρανία, θεά – προστάτης της αγάπης και του αγνού έρωτα, με κύριο τόπο λατρείας τα Κύθηρα. Ως Πάνδημος, θεά – προστάτης του σαρκικού έρωτα και της αναπαραγωγής με κύριο τόπο λατρείας την Κύπρο. Και τέλος, με τη λιγότερο γνωστή μορφή, ως Αποστρόφια, θεά που διασφάλιζε την ηθική τάξη και προστάτευε τη σύζυγο και τα παιδιά, που αναφέρεται ότι λατρεύτηκε στη Θήβα και αλλού. Η ίδρυση από τα πολύ πρώιμα χρόνια ναού της θεάς στα Κύθηρα έδωσε και στο νησί τον ομηρικό χαρακτηρισμό ζάθεα, δηλαδή πανάγια.
 Η ανάδυση της θεάς από τη θάλασσα των Κυθήρων είναι σημειολογικά μια προσπάθεια των αρχαίων, σύμφωνα με τους ειδικούς στην Παλαιοντολογία, να ερμηνεύσουν την ανάδυση του νησιού από τη θάλασσα. Αυτό αποδεικνύεται από τον πλούσιο αριθμό παλαιοντολογικών ευρημάτων, που έχουν προέλευση τη θαλάσσια ζωή, σε εκτεταμένες περιοχές των Κυθήρων, στα Μητάτα και τα Βιαράδικα.
 Γεωγραφία
 Τα Κύθηρα βρίσκονται στη νότια Ελλάδα, ανάμεσα στην Πελοπόννησο και την Κρήτη, στο σημείο που το Ιόνιο, το Αιγαίο και το Κρητικό πέλαγος συναντώνται. Είναι νησί επίμηκες, με μήκος 29 χιλιόμετρα και πλάτος 18 χιλιόμετρα. Έχουν έκταση 277,746 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μήκος των ακτογραμμών του είναι περίπου 90 χιλιόμετρα. Στο βόρειο άκρο του νησιού βρίσκεται ο φάρος του Μουδαρίου, ο οποίος χτίστηκε το 1857 από τους Άγγλους, ενώ στο λιμάνι του Καψαλίου, στο νότιο τμήμα του νησιού, βρίσκεται φάρος ο οποίος κατασκευάστηκε το 1853.
 Τα Κύθηρα είναι ορεινά, με δύο κύριες οροσειρές, μια στα ανατολικά και μια δυτικά, ανάμεσα στις οποίες υπάρχει ένα ομαλό οροπέδιο. Οι ψηλότερες κορυφές της ανατολικής οροσειράς είναι το Κουτσοκέφαλο (324 μ.), το Βουνό του Διγενή (474 μ.), η Αγία Μονή (348 μ.) και ο Άγιος Γεώργιος (321 μ.) και της δυτικής είναι η Σκληρή (432 μ.), ο Μερμηγκάρης (506 μ.), η Βίγλα (476 μ.) και η Αγία Ελέσσα (433 μ.). Αυτές οι δύο οροσειρές διακλαδίζονται σε μικρότερα βουνά, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν βαθιά φαράγγια. Ρεματιές με πολύ νερό υπάρχουν κοντά στον Μυλοπόταμο, στον Καραβά και στα Μητάτα, ενώ οι άλλες περιοχές βασίζονται για την ύδρευση στα πηγάδια. Στο Μυλόποταμο υπάρχουν καταρράκτες και το νερό χρησιμοποιείται για να κινεί νερόμυλους, ενώ εκεί είναι το πιο εύφορο τμήμα του νησιού.Γεωγραφικά ανήκουν στα επτάνησα και διοικητικά υπάγονται στον Πειραιά. Είναι το 15ο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και έχει 64 κοινότητες με τη μικρότερη τα Βιαράδικα που στα παλιά χρόνια ήταν από τις μεγαλύτερες.
 Κλίμα
 Το κλίμα των Κυθήρων είναι εύκρατο μεσογειακό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου +20 °C και το μέσο ετήσιο ύψος βροχής, (διάρκειας περίπου 60 ημερών), είναι 600 χιλιοστά, η μέση νέφωση είναι 4 και η μέση δύναμη των ανέμων περίπου 3 - 4 μποφόρ με επικρατέστερους ανέμους τους βορειοανατολικούς και δυτικούς. Πολλές φορές κατά την Άνοιξη παρατηρείται ένας δυτικός-νοτιοδυτικός άνεμος καλούμενος "προβέντζα" που αθροίζει χαμηλά νέφη δημιουργώντας ομίχλη όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή των ναυτιλλομένων. Το χιόνι είναι σπάνιο καθώς και η θερμοκρασία κάτω του -4 °C.
 Ιστορία
 Προϊστορία - Ρωμαϊκοί χρόνοι
 Προϊστορία
 Το νησί κατοικείται τουλάχιστον από το τέλος της 6η χιλιετίας π.Χ., όπως μαρτυρά αγγείο που βρέθηκε στο σπήλαιο Αγίας Σοφίας, ενώ είναι πιθανό να κατοικούνται από την αρχή της παλαιολοθικής περιόδου. Στο σπήλαιο του Χουστή κοντά στο Διακόφτι υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από το 3.800 π.Χ. Οι οικισμοί αρχίζουν να αυξάνονται κατά την 3η χιλιετία π.Χ., όταν άρχισε η επιρροή των Μινωιτών στα Κύθηρα, ενώ τα στοιχεία δείχνουν ότι κατοικούνταν συνεχώς μέχρι το τέλος της μυκηναϊκής περιόδου, στο τέλος της 2ης χιλιετίας π.Χ..
 Όπως δείχνουν ευρήματα ανασκαφών στο Καστρί, κοντά στον Αυλέμονα και την Παλαιόπολη, που έγιναν τη δεκαετία του 1960, θεωρείται ότι το Καστρί ήταν μινωική αποικία, με μινωικά σπίτια και τάφους, ενώ στο βουνό του Αγίου Γεωργίου, σε υψόμετρο 350 μέτρων βρέθηκε το μινωικό ιερό. Στον χώρο γύρω από το ιερό βρέθηκαν σπασμένα κεραμικά διαφόρων τύπων και κομμάτια από μεγάλα πιθάρια με εντυπωσιακή διακόσμηση, περίπου 80 χάλκινα ειδώλια, διάφορα μικρότερα τέχνεργα, αντίστοιχα με τα σημερινά τάματα και πέτρινα αντικείμενα, όπως για παράδειγμα λυχνάρια. Επίσης βρέθηκε ένα μικρό αγγείο από στεατίτη πάνω στο οποίο ήταν χαραγμένη Γραμμική Α. Η θέση του ιερού πάνω στο βουνό λειτουργεί ως παρατηρητήριο, καθώς μπορεί να εποπτεύει την περιοχή από τα ακρωτήρια Ταίναρο και Μάλεας μέχρι την Κρήτη, καθώς τα Λευκά όρη είναι ορατά από εκεί σε καθαρές μέρες, ενώ η ορατότητα φτάνει ακόμη μέχρι τη Μήλο και τη Σαντορίνη. Έτσι ουσιαστικά ελέγχει τα ναυτικά περάσματα από δύση σε ανατολή και βορρά προς νότο. Θεωρείται ότι οι Μινωίτες χρησιμοποίησαν τα Κύθηρα σαν γέφυρα για να φτάσουν μέχρι την Πελοπόννησο. Παράλληλα με τους Μινωίτες σε άλλες περιοχές των Κυθήρων υπήρχαν ντόπιοι πολιτισμοί, οι οποίοι συνέχισαν να υπάρχουν μέχρι την ανακτορική περίοδο, όταν και η επιρροή των Μινωιτών επεκτάθηκε.
 Ομηρική περίοδος
 Τον 15ο αιώνα στα Κύθηρα αποικία έχουν και οι Φοίνικες, άγνωστο από πότε, οι οποίοι παρήγαγαν στο νησί πορφύρα. Γι' αυτό το λόγο στην αρχαιότητα τα Κύθηρα αποκαλούνταν και Πορφυρούσα. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Φοίνικες έφεραν στα Κύθηρα τη λατρεία της Αφροδίτης από την ίδρυση ιερού για την αντίστοιχη ανατολίτικη θεά, της Αστάρτης. Επίσης, χρησιμοποιούσαν την αποικία ως εμπορικό σταθμό ανάμεσα στις αποικίες τους. Μετά την πτώση των Μινωιτών περίπου το 1400 π.Χ., το νησί το καταλαμβάνουν αμέσως οι Μυκηναίοι. Κατά τον 12ο αιώνα π.Χ. το νησί καταλαμβάνουν οι Δωριείς. Ο Όμηρος αναφέρει δύο ήρωες από τα Κύθηρα, τον Λυκόφρονα και τον Αμφιδάμαντα, ενώ αναφέρεται ότι ο Πάρις και Ωραία Ελένη πέρασαν τις πρώτες μέρες μαζί στα Κύθηρα. Στην Οδύσσεια αναφέρεται ότι μετά από τρικυμία στο ακρωτήριο Μαλέα, ο Οδυσσέας περιπλανάται στα Κύθηρα. Μετά την κάθοδο των Δωριέων, το νησί καταλαμβάνεται από το Άργος και στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. από τους Σπαρτιάτες.
 Αρχαία Ελλάδα
 Λόγω της θέσης τους, τα Κύθηρα μπορούσαν να δράσουν ως ορμητήριο εναντίον της Σπάρτης και γι' αυτό το λόγο οι Σπαρτιάτες το φρόντιζαν. Ο Χείλων ο Λακεδαιμόνιος είχε πει ότι το νησί θα γινόταν αίτια συμφορών για τη Σπάρτη και είχε ευχηθεί να καταποντιστεί. Ο Δημάρατος της Σπάρτης είχε προτείνει στον Ξέρξη να καταλάβει με το ναυτικό τα Κύθηρα, ώστε οι Σπαρτιάτες να αποχωρήσουν και οι ελληνικές δυνάμεις να διαχωριστούν, κάτι το οποίο όμως δεν συνέβη. Τη στρατιωτική αξία του νησιού αναγνώρισαν και οι Αθηναίοι. Ο ναύαρχος των Αθηναίων Τολμίδης επιτέθηκε και κυρίευσε τα Κύθηρα και τις Βοιές (στη σημερινή Νεάπολη Λακωνίας) το 455 π.Χ. Το 424 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, ο Νικίας επιβιβάστηκε με τον Αθηναϊκό στόλο στη Σκάνδεια και με άλλο στρατό κατέλαβε την πρωτεύουσα των Κυθήρων, αν και οι Κυθήριοι αντιστάθηκαν πριν τραπούν σε φυγή. Οι Αθηναίοι χρησιμοποίησαν το νησί για επιθέσεις εναντίον των Σπαρτιατών, αλλά το παρέδωσαν πίσω στη Σπάρτη με τη Νικίειο ειρήνη. Ξανακατέλαβαν τα Κύθηρα το 394 π.Χ., ενώ οι Σπαρτιάτες τα ανέκτησαν το 387 π.Χ. Φαίνεται ότι με το Κοινό των Ελευθερολακώνων τον 2ο αιώνα π.Χ., τα Κύθηρα ανεξαρτητοποιούνται και κόβουν δικό τους νόμισμα. Μετά την πτώση των Λακώνων, τα Κύθηρα παρακμάζουν αλλά συνεχίζουν να κατοικούνται κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών χρόνων.
 Κυνηγώντας τον Αντώνιο:
 Ο Ρωμαίος Μάρκος Αντώνιος καταδίκασε άδικα σε θάνατο κάποιον Σπαρτιάτη, Λαχάρη. Στον εμφύλιο των Ρωμαίων ανάμεσα στον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό μετέπειτα Αύγουστο, οι Σπαρτιάτες τάχθηκαν στο πλευρό του δεύτερου. Ο γιος του εκτελεσμένου Λαχάρη, ο Γάιος Ιούλιος Ευρυκλής, βρέθηκε τριήραρχος στη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.). Ο στόλος του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας νικήθηκε κι ο Μάρκος Αντώνιος αποχωρούσε από τη μάχη κυνηγημένος. Ένα ένα, τα πλοία του Οκτάβιου παρατούσαν το άσκοπο κυνηγητό. Το πλοίο του Ευρυκλή όμως επέμενε και πλησίαζε τολμηρά. Ο Αντώνιος απορούσε για ποιο λόγο ο αντίπαλος έδειχνε τόσο μένος και με τηλεβόα ρώτησε:
 «Τις ούτος ο διώκων Αντώνιον;».
 Ο Ευρυκλής απάντησε:
 «Εγώ ο Ευρυκλής ο Λαχάρους τη Καίσαρος τύχη εκδικών τον του πατρός θάνατον».
 Μάλλον δεν θυμόταν την περίπτωση ο Αντώνιος. Κατάφερε όμως να ξεφύγει. Ο Ευρυκλής περιορίστηκε να συλλάβει τη δεύτερη ναυαρχίδα κι ένα πλοίο, λεία διόλου ευκαταφρόνητη. Ο Οκταβιανός θέλησε να τον ανταμείψει. Τον έκανε ηγεμόνα των Σπαρτιατών και του χάρισε τα Κύθηρα. Ήταν η για πολλούς αιώνες τελευταία ιστορική αναφορά στο νησί που περιέπεσε σε αφάνεια. Στα 375 μ.Χ. η Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, κατέφυγε στα έρημα Κύθηρα για να γίνει μοναχή.
 Ο μεγάλος σεισμός του 365 μ.Χ. καταστρέφει τη Σκάνδεια και αλλάζει τη φυσιογνωμία των ακτών.
 Μεσαίωνας
 Βυζάντιο
 Η αρχή της 1ης χιλιετίας μ.Χ. είναι μια σκοτεινή περίοδος για τα Κύθηρα. Σύμφωνα με την παράδοση τα Κύθηρα ερήμωσαν εφτά φορές, αν και δεν είναι γνωστό αν είχαν ερημώσει τελείως ή κατοικούνταν από λίγες εκατοντάδες βοσκών. Από το 395 ανήκουν στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά δέχονται συνεχώς επιδρομές και ήταν ορμητήριο πειρατών.
 Ο χριστιανισμός εισήλθε στο νησί από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου τον 4ο μ.χ. αιώνα, σύμφωνα με την παράδοση ήρθε από τη Λακωνία στα Κύθηρα η Αγία Ελέσα Οσιομάρτυς για να κηρύξει τον χριστιανισμό στους κατοίκους. Η Αγία Ελέσα θανατώθηκε από τον ίδιο τον ειδωλολάτρη πατέρα της Ελλάδιο (1 Αυγούστου 375). Εκείνη την περίοδο υπάρχει έντονο το θρησκευτικό στοιχεία με πολλά μνημεία, όπως το ψηφιδωτό του Αγίου Γεωργίου που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα μ.Χ. και το ψηφιδωτό δάπεδο του Αγίου Ιωάννη κοντά στον Ποταμό, υποδεικνύουν ότι κοντά σε αυτούς βρίσκονταν κατοικημένες περιοχές. Η πρώτη επίσημη αναφορά για το νησί γίνεται το 530, όταν αναφέρεται ως έδρα Μητρόπολης. Επί Κώνστα τα Κύθηρα υπάγονταν στον Πάπα της Ρώμης, αλλά επί Λέοντος Γ ́ του Ισαύρου μεταφέρθηκαν πάλι στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την κατάληψη της Κρήτης, είναι πιθανόν στα Κύθηρα να κατοικούσαν Άραβες. Όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία εξασθένησε το νησί δέχτηκε σκληρές επιθέσεις στο εσωτερικό από Σλαβικές φυλές και στις ακτές από τους Άραβες. Τα Κύθηρα φαίνεται ότι ερημώθηκαν γύρω στο 700.
 Εποικισμός από Μονεμβασιώτες
 Το νησί κατοικήθηκε στο τέλος του 10ου αιώνα μ.Χ. μετά την κατάληψη της Κρήτης το 961 από τον Νικηφόρο Φωκά. Η πρώτη οργανωμένη νέα εγκατάσταση κατοίκων στα Κύθηρα φαίνεται να πραγματοποιήθηκε με την άφιξη στο νησί του Οσίου Θεόδωρου των Κυθήρων, μετά το θάνατο του (922) εμφανίζεται σημαντικός αριθμός νέων κατοίκων. Σύμφωνα με το Συναξάριο του Άγιου το νησί κατά το χρόνο της άφιξης του στα Κύθηρα είναι έρημο κατοίκων εξ αιτίας των πειρατικών επιδρομών, υπήρχαν μονάχα σκόρπιοι κυνηγοί στις ορεινές περιοχές. Από τότε μέχρι τον 11ο αιώνα δεν φαίνεται να υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες για νέες μεταφορές κατοίκων στο νησί, όλες οι ενδείξεις βασίζονται στις εκκλησίες που κτίστηκαν εκείνη την περίοδο. Τον 10ο αιώνα οι νέοι κάτοικοι ήρθαν σε μεγάλα κύματα από τη Μονεμβασιά και ίδρυσαν την πρωτεύουσα Παληοχώρα που ονομαζόταν στην αρχή "Άγιος Δημήτριος". Πρώτος κυρίαρχος των Κυθήρων ήταν ο Γεώργιος Παχύς από τη Μονεμβάσια, στη συνέχεια παρέδωσε την εξουσία στην οικογένεια των Ευδαιμογιάννηδων επίσης από τη Μονεμβασιά οι οποίοι μέχρι τη Λατινική κατάκτηση (1204) ήταν οι κυρίαρχοι του νησιού. Η Οικογένεια Ευδαιμογιάννη πιθανότατα κατασκεύασε το κάστρο στην Παληοχώρα Κυθήρων (Άγιος Δημήτριος).
 Λατινική κατάκτηση
 Με την Δ ́ Σταυροφορία οι Σταυροφόροι κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη και δημιούργησαν τη Λατινική Αυτοκρατορία (1204), οι Ενετοί καταλαμβάνουν τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένων των Κυθήρων. Τα Κύθηρα είναι από τα ελάχιστα νησιά στον Ελληνικό χώρο που θα παραμείνουν στη Δημοκρατία της Βενετίας μέχρι την πτώση της (1797). Δεν θα κατακτηθούν ούτε από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων αλλά ούτε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία παρά τις επίμονες προσπάθειες και τις σκληρές επιδρομές ιδιαίτερα τον 16ο αιώνα από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα που διέλυσε το Δουκάτο της Νάξου. Οι Βενετοί τα ονόμασαν "Τσιρίγο". Στο τέλος της Ενετοκρατίας, το νησί αριθμούσε περίπου 7.500 κατοίκους. Με εξαίρεση την περίοδο 1715-1718, όταν κατελήφθη από τους Οθωμανούς, το νησί παρέμεινε μέρος της Δημοκρατίας της Βενετίας μέχρι την κατάλυσή της.
 Οικογένεια Βενιέρ
 Το νησί δίνεται σαν δώρο στον Οίκο του Ενετού τυχοδιώκτη Μάρκο Βενιέρ από την Οικογένεια Βενιέρ (1207) που έμεινε γνωστή τα νεότερα χρόνια στον Ελληνικό χώρο σαν "Βενιέρης".. Η οικογένεια Βενιέρ ισχυρίστηκε μάλιστα ότι είχε δικαιώματα στο νησί διότι : «Το όνομα Βενιέρι προέρχεται από το λατινικό Venus που σημαίνει Αφροδίτη. Τα Κύθηρα είναι το νησί της Αφροδίτης, άρα τα δικαιούνται!». Έστω κι έτσι, ήταν οι μόνοι από τους Βενετσιάνους που χρησιμοποίησαν κάποια δικαιολογία, όταν ενέσκηψαν στις ελληνικές θάλασσες κυριεύοντας τα νησιά.
 Για να αποκτήσουν την πλήρη κυριότητα του νησιού με τη συγκατάθεση του τοπικού πληθυσμού ο Βαρθολομαίος Βενιέρ γιος του Μάρκο Βενιέρ παντρεύεται την κόρη του Νικόλαου Ευδαιμογιάννη και παίρνει ολόκληρο το νησί των Κυθήρων σαν προίκα (1238). Ο γιος του Βαρθολομαίου Μάρκο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων εμφανίζονται νέος άρχοντας των Κυθήρων. Το 1269 οι Βυζαντινοί ανακτούν τα Κύθηρα, τα οποία όμως περνούν πάλι στην κατοχή των Βενιέρων το 1310 με τη βοήθεια της Οικογένειας Ευδαιμογιάννη. Ο επόμενος Άρχοντας των Κυθήρων που καταγράφεται επίσης από την Οικογένεια Βενιέρ στα τέλη του 14ου αιώνα ήταν ο Πιέτρο Βενιέρ, Άρχοντας των Κυθήρων δισέγγονος του Μάρκου Βενιέρ του γιου του Βαρθολομαίου.
 Ο τελευταίος Άρχοντας συγκυβερνήτης των Κυθήρων που καταγράφεται τον 16ο αιώνα ήταν ο Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ, δισέγγονος του Πιέτρο Βενιέρ. Ο Τζουάν Φραντσέσκο παντρεύτηκε τη Φιορέντζα Σομμαρίπα κληρονόμο της Πάρου και τα παιδιά τους έγιναν οι τελευταίοι Άρχοντες της Πάρου. Ο εγγονός του Τζουάν Φραντσέσκο Σεμπαστιάνο Βενιέρ έγινε ο 86ος Δόγης της Βενετίας. Το 1470 το νησί ήταν άγονο και είχε 500 κατοίκους, ενώ τον 16ο αιώνα είχε φτάσει σε πληθυσμό τους 4.000 κατοίκους οχυρωμένους σε τρεις περιοχές : τον Άγιο Δημήτριο (Παληοχώρα), τη Χώρα και το Μυλοπόταμο.
 Οι επιδρομές του Μπαρμπαρόσα
 Το 1530 οι Βενετοί παίρνουν όλες τις εξουσίες από τους Βενιέρους και οργανώνουν το νησί σε φέουδα όπως και στα υπόλοιπα Επτάνησα. Γινόταν τακτικά προσπάθειες από τις αρχές να προσελκύουν κατοίκους για να καλλιεργούν τη γη και να αντικαταστήσουν όσους πέθαιναν από λοιμούς και επιδρομές πειρατών. Οι κάτοικοι των Κυθήρων εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να μιλάνε με μεγάλο δέος από τις καταστροφές του δέχτηκε το νησί του από τις επιδρομές του τυχοδιώκτη Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα που ήταν Ελληνικής καταγωγής από τη Μυτιλήνη αρχιναύαρχος στον στόλο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς. Οι ιστορίες αυτές έγιναν το βασικό αντικείμενο της Κυθηραικής λογοτεχνίας, οι κάτοικοι δείχνουν τα μοναστήρια στους ψηλούς βράχους που κατέφευγαν οι κάτοικοι για να γλυτώσουν τις επιδρομές του Μπαρμπαρόσα.
 Η Παληοχώρα εγκαταλείπεται οριστικά μετά την επιδρομή και τη λεηλασία της από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα (1537). Ο Μπαρμπαρόσα έκαψε την Παληοχώρα και οι πειρατές σκότωσαν αμάχους και πούλησαν τους αιχμαλώτους ως σκλάβους, όσοι επέζησαν μετοίκησαν στα κοντινά χωριά. Υπάρχουν αναφορές ότι ο Μπαρμπαρόσα κατέλαβε και τα άλλα δύο κάστρα του νησιού, αλλά αυτό δεν υποστηρίζεται πειστικά από τις πηγές. Οι πειρατές λεηλατούσαν συνεχώς στις ακτές της Μεσογείου τα πλοία, τις παραλίες και τα νησιά με πολλά λάφυρα και σκλάβους για εμπορικά κέρδη, τα Κύθηρα ήταν ο μεγαλύτερος πειρατικός στόχος στη Μεσόγειο. Τα νησιά που ήταν εμπορικοί σταθμοί των Βενετών λεηλατήθηκαν σε μεγαλύτερο βαθμό από τους πειρατές, τα σημαντικότερα ήταν τα Κύθηρα, η Σαπιέντζα νότια από την Καλαμάτα, οι Φούρνοι Ικαρίας και τα Ψαρά. Η ανάγκη γης για καλλιέργεια είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πολύ μικρών χωραφιών ακόμη και σε δυσπρόσιτα μέρη. Τον 17ο αιώνα φτάνουν στο νησί πολλοί μετανάστες από την Κρήτη.
 Νεότερα χρόνια
 1797 - 1864
 Μετά την κατάλυση της Δημοκρατίας, το νησί καταλαμβάνουν το 1797 οι Γάλλοι. Οι Γάλλοι επέβαλαν δημοκρατικό πολίτευμα και σε επίσημη τελετή έκαψαν το Λίμπρο ντ'όρο, το βιβλίο των ευγενών των Ενετών και έδωσαν στους πολίτες ίσα δικαιώματα, και φύτευσαν το δέντρο της Ελευθερίας στην πλατεία Εσταυρωμένου στη Χώρα. Το 1799, το νησί περνά στην κατοχή των Ρώσων, οι οποίοι συμμάχησαν με τους Τούρκους για να καταλάβουν τα Επτάνησα. Η γαλλική φρουρά παρέδωσε το νησί στους Ρώσους ύστερα από πολιορκία. Το 1800 με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης τα Κύθηρα γίνονται τμήμα της ημιαυτόνομου Επτάνησου Πολιτείας, με προϋπόθεση τη διατήρηση των προνομίων των ευγενών. Αυτό εξαγριώνει τους χωρικούς, οι οποίοι εξεγείρονται. Στις 12 Μαΐου 1799 σκοτώνουν δύο ευγενείς, ενώ στις 22 Ιουλίου 1800, όταν η φρουρά των Ρώσων και Τούρκων αποχωρεί, οι χωρικοί εξεγείρονται ένοπλα ξανά και σκοτώνουν μερικούς από τους ισχυρότερους ευγενείς. Για λίγο καιρό δεν υπήρχε συντεταγμένη εξουσία, αλλά τελικά συστάθηκε ένα καταστατικό. Η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Μυλοπόταμο και μετά στα Αρωνιάδικα. Η περίοδος αυτή ονομάζεται περίοδος της αναρχίας. Στο τέλος του 1802, η Γερουσία των Επτανήσων έστειλε ισχυρή στρατιωτική δύναμη στα Κύθηρα με επικεφαλής τον Ευστάθιο Μεταξά, ο οποίος επέβαλε τελικά την τάξη συλλαμβάνοντας τους πρωταιτίους της εξέγερσης του 1800, από τους οποίους μάλιστα, ο Δημήτριος Μπελέσης καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1805.
 Η Επτάνησος Πολιτεία έπαψε να υφίσταται με τη συνθήκη του Τιλσίτ το 1807 και τα Επτάνησα πέρασαν πάλι στην κατοχή των Γάλλων, αλλά το 1809 το νησί κατέλαβαν οι Άγγλοι, όπως έκαναν και με τα άλλα Επτάνησα. Τις 20 Νοεμβρίου 1815 ιδρύεται με τη συνθήκη των Παρισίων το Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, με πρωτεύουσα την Κέρκυρα. Τις 26 Αυγούστου 1817 οι Άγγλοι παραχώρησαν στα νησιά σύνταγμα, όμως τα νησιά συνέχισαν να είναι στην αγγλική σφαίρα επιρροής. Οι Άγγλοι πραγματοποίησαν στο νησί δεκάδες έργα που αναγέννησαν το νησί τα οποία κατασκευάστηκαν με τη μέθοδο της επίταξης εργασίας, αλλά καταπίεσαν τους κατοίκους. Ανάμεσα στα έργα εκείνης της περιόδου είναι τα λοιμοκαθαρτήρια στο Καψάλι, οι δρόμοι που ένωναν τα χωριά, η εντυπωσιακή πέτρινη γέφυρα στο Κατούνι, καθώς και άλλες παρόμοιες γέφυρες στον Ποταμό, στο Καψάλι και τα Μυρτίδια, έργα ύδρευσης, τα Αγγλικά Σχολεία και οι φάροι στο Μουδάρι (ύψους 25 μέτρων) και στο Καψάλι. Επίσης, οι Άγγλοι παρείχαν κίνητρα για την παραγωγή ελαιολάδου, σιτηρών και κρασιού. Εξαιτίας της Αγγλικής διοίκησης στο νησί κατέφυγαν πολλοί αγωνιστές του 1821, ανάμεσα στους οποίους ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Επίσης, η αύξηση του πληθυσμού ώθησε πολλούς Κυθήριους στη μετανάστευση προς τη Σμύρνη, την Αμερική και την Αυστραλία.
 Τμήμα της Ελλάδας
 Τα Κύθηρα ενώθηκαν με την Ελλάδα στις 28 Μαΐου 1864. Το 1903 σημειώνεται στα Κύθηρα ισχυρός σεισμός ο οποίος ισοπεδώνει τα Μητάτα, ενώ κτίρια κατέρρευσαν σε όλο το νησί. Το κύριο χαρακτηριστικό στα Κύθηρα του 20ου αιώνα ήταν η έντονη μετανάστευση, η οποία είχε αρχίσει από τον 18ο αιώνα. Στη Σμύρνη πριν την καταστροφή ο πληθυσμός κυθηραϊκής καταγωγής είχε φτάσει τους 14.000 και ήταν η μεγαλύτερη από τον πληθυσμό ελληνικής καταγωγής. Μετά την καταστροφή της Μικράς Ασίας, οι Κυθήριοι μετανάστευσαν κυρίως στην Ελλάδα (Αττική, Θεσσαλονίκη, νησιά του Αιγαίου), Αίγυπτο και μετά σε Αυστραλία ή Αμερική, ενώ πολύ λίγοι πήγαν στα Κύθηρα.
 Το 1916 το νησί καταλαμβάνεται από λόχο του Συντάγματος Κρητών στο όνομα της «Κυβερνήσεως Εθνικής Αμύνης» του Ελευθερίου Βενιζέλου, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και στις 17 Φεβρουαρίου 1917, τα Κύθηρα κήρυξαν την «Αυτόνομο Διοίκηση Κυθήρων». Μάλιστα είχε κηρύξει πόλεμο με τη Γερμανία, ενώ μετά την απομάκρυνση του βασιλιά, η Διοίκηση διαλύθηκε. Κατά τη διάρκεια του Β ́ Παγκοσμίου Πολέμου το νησί, που αριθμούσε 15.000 κατοίκους, κατελήφθη πρώτα από τους Ιταλούς και μετά από τους Γερμανούς. Η αντίσταση οργανώθηκε στον Ποταμό και στις 4 Σεπτεμβρίου 1944, οι Γερμανοί εκδιώκονται και τα Κύθηρα γίνονται το πρώτο μέρος της Ελλάδας που απελευθερώνεται.
 Μετά τον πόλεμο ξεκινάει ένα πολύ μεγάλο κύμα μετανάστευσης που ουσιαστικά ερημώνει το νησί. Η εξωτερική μετανάστευση σταματάει στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ενώ από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1990 λαμβάνει χώρα εσωτερική προς τα αστικά κέντρα της Ελλάδας, κυρίως στην Αθήνα και στον Πειραιά. Η τουριστική ανάπτυξη του νησιού αρχίζει τη δεκαετία του 1990. Στις 8 Ιανουαρίου 2006 έλαβε χώρα σεισμός 6,9 στην κλίμακα ρίχτερ με επίκεντρο 40 χιλιόμετρα ανατολικά των Κυθήρων. Ο σεισμός προκάλεσε κυρίως καταστροφές στα Μητάτα, όπου σημειώθηκαν κατολισθήσεις και ζημιές στην πλατεία του χωριού.
 Πληθυσμός
 Τα Κύθηρα έχουν πληθυσμό 4.041 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Η ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού έχει 281 κατοίκους, ενώ σημαντικά χωριά είναι το Λιβάδι, με 464 κατοίκους, και ο Ποταμός, με 476 κατοίκους. Οι υπόλοιποι κάτοικοι βρίσκονται σε περίπου 60 μικρά χωριά, διάσπαρτα σε όλη την έκταση του νησιού.
 Ο πληθυσμός των Κυθήρων έπειτα από την ενσωμάτωση τους στην Ελλάδα μέχρι και το 1907 υπήρξε σταθερός με μία ελαφρά αύξηση. Από το 1920 μέχρι και το 1991 ο πληθυσμός τους μειώθηκε δραματικά. Από το 1991 μέχρι και σήμερα ο πληθυσμός των Κυθήρων έχει σημειώσει μεγάλη αύξηση. Τα Κύθηρα κατέγραψαν τον μεγαλύτερο πληθυσμό τους το 1879 (13.259) και τον μικρότερο το 1991 (3.107). Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού έγινε το 1879 (24,6%) και η μικρότερη το 1907 (6,5%). Η μεγαλύτερη μείωση του πληθυσμού έγινε το 1920 (25,9%) και η μικρότερη το 1928 (6,4%).
 Διοίκηση
 Τα Κύθηρα ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα μαζί με τα Επτάνησα, των οποίων αποτελούσαν τμήμα, με την αποδοχή του στέμματος του Βασιλείου της Ελλάδος από τον Γεώργιο τον Α ́. Από το 1867 με το Νόμο ΣΞΒ ́ και μέχρι το 1929 υπάγονταν διοικητικά στο νομό Αργολιδοκορινθίας και δικαστικά στο Πρωτοδικείο Γυθείου. Το 1929 υπάχθηκαν διοικητικά στο νομό Αττικοβοιωτίας και δικαστικά στο πρωτοδικείο Πειραιώς. Μετά τη συγκρότηση της Νομαρχίας Πειραιώς και νήσων υπάχθηκε στην τελευταία και μαζί με τα Αντικύθηρα υπάγονταν στην Επαρχία Κυθήρων.
 Σήμερα τα Κύθηρα με τα Αντικύθηρα υπάγονται στο δήμο Κυθήρων, ο οποίος υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Νήσων. Ο Δήμος Κυθήρων περιλαμβάνει ολόκληρο το νησί των Κυθήρων και τις γύρω νησίδες. Ανήκει στη Περιφερειακή Ενότητα Νήσων της περιφέρειας Αττικής. Σχηματίστηκε με εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997 από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων του νησιού. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης συνενώθηκε με την κοινότητα Αντικυθήρων σχηματίζοντας το νέο Δήμο Κυθήρων που λειτουργεί από την 1η Ιανουαρίου του 2011.
 Το λιμενικό έλεγχο μέχρι το 1986 στα Κύθηρα και Αντικύθηρα ασκούσε η Λιμενική Αρχή Γυθείου διατηρώντας επ ́ αυτού δύο Λιμενικούς σταθμούς, έναν στην Αγία Πελαγία και έναν στο Καψάλι. Από το 1987 υπάχθηκαν στη Λιμενική Αρχή Νεάπολης Βοιών, όπου από Λιμενικός σταθμός (Γυθείου) αναδείχθηκε σε Υπολιμεναρχείο. Από τελωνειακού ελέγχου υφίστανται δύο τελωνοσταθμαρχεία, ένα στην Αγία Πελαγία και ένα στο Καψάλι, που υπάγονται στο Τελωνείο Γυθείου.
 Επί των Κυθήρων υφίσταται Ειρηνοδικείο και Πταισματοδικείο. Παλαιότερα υπήρχε υποδιοίκηση της Χωροφυλακής που έδρευε στην πρωτεύουσα του νησιού με δύο σταθμούς, έναν στον Ποταμό και έναν στα Αντικύθηρα. Εκτός αυτών υφίστανται και όλες οι άλλες δημόσιες υπηρεσίες και γραφεία ΔΕΚΟ.
 Εκκλησιαστικά τα Κύθηρα αποτελούν ιδία Μητρόπολη, την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων, που έχει έδρα στην πόλη των Κυθήρων.
 Οικονομία
 Οι κάτοικοι είναι κυρίως αγρότες και υπάλληλοι, αλλά με την αύξηση του τουρισμού και την προσέλευση ημιμόνιμων οικιστών, το κέντρο βάρους έχει μετατοπισθεί προς τις τουριστικές επιχειρήσεις και την οικοδομή. Κύρια αγροτικά προϊόντα είναι το λάδι και το μέλι. Τουριστικά το νησί βρίσκεται σε ανάπτυξη. Συνεισφορά στην καλή φήμη του αποτελεί και το γεγονός ότι η οικιστική του ανάπτυξη γίνεται ελεγχόμενα χωρίς αλλοίωση του τοπικού ρυθμού.
 Εγχώριος Περιουσία Κυθήρων και Αντικυθήρων
 Η μη-ιδιωτική περιουσία στα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα δεν ανήκει στο δημόσιο, αλλά στην Εγχώριο Περιουσία Κυθήρων και Αντικυθήρων. Η Εγχώριος Περιουσία Κυθήρων και Αντικυθήρων είναι ένας θεσμός που χρονολογείται από την Αγγλοκρατία. Στην περιουσία της Εγχώριου Περιουσίας στην οποία ανήκουν όλες οι εκτάσεις των Κυθήρων, των Αντικυθήρων και των κοντινών νησίδων που δεν ανήκουν σε ιδιώτες, τα προσκυνήματα τριών μοναστηριών των Κυθήρων, τα αγαθά που ορίζονται ως κοινόχρηστα, όπως ο αιγιαλός, οι δρόμοι και οι πλατείες, καθώς επίσης τα οχυρωματικά έργα (κάστρα) των Βενετών και εγκαταλελειμμένα κτίρια που ανήκαν σε ιδιώτες. Επίσης περιουσία της Εγχώριου Περιουσίας είναι οι Αλυκές των Κυθήρων. Σύμφωνα με έκθεση της Λιμενικής Αρχής Γυθείου (Δεκέμβριος 1983), στα Κύθηρα λειτουργούσαν 18 αλυκές από τις 25 που υπήρχαν προπολεμικά, κυρίως επί των ανατολικών ακτών, από τις οποίες παράγονταν αυτόπηκτο θαλάσσινό μαγειρικό αλάτι, που επαρκούσε για τις ανάγκες του νησιού. Η παραγωγή αυτών δεν παραδίδεται σε αποθήκες του κρατικού μονοπώλιου (άλατος), που ίσχυε ακόμη, αλλά συλλέγονται μόνο από τους ενοικιαστές των αλυκών, οι οποίες και ανήκουν στην "Εγχώρια Περιουσία των Κυθήρων", όπου κατ ́ έτος δίδονται σε δημοπρασία με ετήσιο ενοίκιο.
 Εκπαίδευση και υγεία
 Περί το τέλος του 1928 στα Κύθηρα λειτουργούσαν 22 δημοτικά σχολεία (και ένα στα Αντικύθηρα), εκ των οποίων 15 ήταν αρρεναγωγεία και 8 παρθεναγωγεία. Το 1929 συμπτύχθηκαν σε 15 μικτά, στα οποία φοιτούσαν τότε περίπου 1500 μαθητές και μαθήτριες. Το πρώτο πλήρες κλασσικό μικτό γυμνάσιο ιδρύθηκε το 1921 στην πόλη των Κυθήρων, στο οποίο το 1929 φοιτούσαν περίπου 150 μαθητές και μαθήτριες. Το 1964, επί κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου, χωρίσθηκε σε τριτάξιο Γυμνάσιο και τριτάξιο Λύκειο, όπου επί χούντας το 1967 καταργήθηκε το Λύκειο και επανήλθε ως εξατάξιο Γυμνάσιο, πλην όμως είχε αρχίσει ήδη η συρρίκνωση του πληθυσμού κυρίως λόγω αστυφιλίας.
 Στα Κύθηρα λειτουργεί η μονάδα υγείας του Γενικού Νοσοκομείου και Κέντρου Υγείας Κυθήρων, το οποίο ονομάζεται και "Τριφύλλειο". Το νοσοκομείο εγκαινιάστηκε στις 25 Ιουνίου 1957, έπειτα από πρωτοβουλία και δωρεά του Κυθήριου ομογενή Νικ. Τριφύλλη. Λειτούργησε σαν ΝΠΙΔ και το 1959 περιήλθε στο Δημόσιο. Το 1987 αναμορφώθηκε στα πλαίσια του ΕΣΥ σε ενοποιημένο οργανισμό με το Κέντρο Υγείας.
 Μεταφορές
 Τα Κύθηρα συνδέονται ακτοπλοϊκά όλο το χρόνο με τον Πειραιά και το Καστέλι της Κρήτης. Συνδέονται επίσης με το Γύθειο και τη Νεάπολη Λακωνίας. Τα Κύθηρα διαθέτουν Διεθνή Κρατικό Αερολιμένα τον «Αλέξανδρο Αριστοτέλους Ωνάσης» και συνδέονται αεροπορικά με την Αθήνα όλο το χρόνο με δρομολόγια της Olympic Air ή Aegean Air. Επίσης όλο τον χρόνο συνδέονται με την αεροπορική εταιρεία Sky Express. Charter πτήσεις από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο πραγματοποιούνται από τη Δανία και την Ολλανδία, Transavia.com και Danish Air Transport. Το αεροδρόμιο βρίσκεται 24 χλμ. από τη Χώρα Κυθήρων.
 Αξιοθέατα
 Στο νησί υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος από αξιοθέατα με κυριότερο τα πολυάριθμα και διάσπαρτα σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο, παραδοσιακά χωριά και το λοφώδες τοπίο. Υπάρχουν πολλά βυζαντινά και ενετικά μνημεία και μερικά αγγλικά. Τα κυριότερα αξιοθέατα είναι:
 Η Χώρα με τα παραδοσιακά στενά, την αρχιτεκτονική της και το κάστρο της. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.
 Το Καψάλι, το λιμάνι της Χώρας με τους δίδυμους κόλπους, το κέντρο της διασκέδασης στο νησί. Απέναντι απ' το Καψάλι βρίσκεται η βραχονησίδα Αυγό ή Χύτρα με επισκέψιμο σπήλαιο.
 Η Παλαιόχωρα, η ερειπωμένη βυζαντινή πρωτεύουσα του νησιού και η Κακή Λαγκάδα, η έξοδος του μεγάλου φαραγγιού της Παλαιόχωρας νότια της Αγ. Πελαγίας.
 Ο Μυλοπόταμος, παραδοσιακό χωριό στα δυτικά με τον καταρράκτη της Φόνισσας και τη μεσαιωνική Κάτω Χώρα με το Ενετικό κάστρο, το εντυπωσιακό τοπίο και τα συντηρημένα Βυζαντινά εκκλησάκια μέσα στο κάστρο. Τόσο ο Μυλοποτάμος όσο και η Κάτω Χώρα έχουν χαρακτηριστεί παραδοσιακοί οικισμοί.
 Ο Αυλέμονας, ήσυχο λιμανάκι με μικρό Ενετικό κάστρο.
 Τα μεσαιωνικά Αρωνιάδικα και η αλληλουχία παραδοσιακών χωριών στο κέντρο του νησιού.
 Η γέφυρα στο Κατούνι, που κατασκευάστηκε από τους Άγγλους το 1829, και ήταν η μεγαλύτερη στο είδος της στην Ελλάδα.
 Στο νησί υπάρχει μεγάλο πλήθος από παλαιούς ναούς και μονές από τον 13ο αιώνα και ύστερα. Τρία μοναστήρια, η Παναγία Μυρτιδιώτισσα, προστάτιδα του νησιού, η Αγία Μόνη και η Αγία Ελέσσα βρίσκονται σε αντικρυστές κορυφές βουνών. Σε τρία σημεία (Μυλοπόταμο, Κάλαμο και Αγία Πελαγία) υπάρχουν ναοί της Αγίας Σοφίας μέσα σε σπήλαια.
 Οι κυριότερες παραλίες είναι το Διακόφτι, η Παλαιόπολη, το Καλαδί, οι Όχελες, η Φυρή Άμμος, το Μελιδόνι, το Καψάλι,η Αγία Πελαγία, οι Φούρνοι, ο Χαλκός, η Κομπονάδα,η Πλατιά Άμμος.
 Οικισμοί
 Τα Κύθηρα δεν περιλαμβάνουν καμία πόλη ή κωμόπολη αλλά μόνο χωριά. Ο μεγαλύτερος οικισμός είναι ο Ποταμός ενώ σημαντικά χωριά αποτελούν η Αγία Πελαγία, το Άνω Λιβάδι, ο Κάλαμος και τα Λογοθετιάνικα. Η πρωτεύουσα είναι μόλις ο τέταρτος μεγαλύτερος οικισμός στο νησί.
 Σημειώσεις
 Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τα Κύθηρα παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-222/3, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη όλων των όρμων και λιμενικών εγκαταστάσεων της νήσου.
 Εικόνες των Κυθήρων
 Δείτε επίσης
 Συστάδα Κυθήρων
 Παραπομπές
 Βιβλιογραφία
 Σοφ.Καλούτση, «Μικρή συμβολή εις την ιστορίαν των Κυθήρων», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ.Β, σελ.635-639
 Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire Historique et Genealogique des Grandes Familles de Grece, d'Albanie et de Constantinople, Paris: Sturdza, 1983
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα δήμου ΚυθήρωνΟδηγός για τα Κύθηρα
 Κύθηρα Τουριστικός Οδηγός σε 7 γλώσσες
 Ιστορία των Κυθήρων
 Αγία Ελέσα Οσιομάρτυς