text:
Por razones metodológicas, la Sala altera el orden seguido por el formalizante y pasa a resolver la segunda denuncia por defecto de actividad, como si fuera la primera. Así se establece.
 Con fundamento en el ordinal 1° del artículo 313 del Código de Procedimiento Civil, se denuncia la infracción por la recurrida del artículo 12 y ordinal 5° del artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, por incongruencia positiva por tergiversación de los alegatos hechos en la contestación de la demanda.
 “...Importa destacar, que del párrafo copiado de nuestra contestación, descubre que PELUFFO alegó en su favor la excepción de contrato no cumplido y le dedicó cuatro (4) folios, debidamente identificados. Ahí, agotó el tema, para lo cual bastará darle un vistazo; explicó el porqué de la defensa, en qué consistió y cómo se produjo.
 Lisa y llanamente se adujo: Que GALERÍA demandó ante la sede arbitral a PELUFFO; que, el tribunal arbitral declaró con lugar la resolución del contrato y ordenó la devolución de los locales alquilados; que, luego de esto, se produjo la entrega material de los mismos; que, PELUFFO accionó una nulidad de laudo arbitral, la que fue declarada con lugar; que, como consecuencia de esto, se dispuso reintegrar la posesión, uso y disfrute de los locales a PELUFFO; que, todo ello condujo a que la privación de ese goce desnuda una falta de cumplimiento a obligación principal del arrendador, no otra que la prevista en el artículo 1.585 del Código Civil; que, por esa exclusiva razón, exonerado de cumplir con el programa de su obligación de pagar puntualmente los cánones de alquiler:
 Sin que esto le sirviera de impedimento, la alzada dispuso: (...)
 Ciega la alzada o no leyó la contestación. No atendió a que PELUFFO, si, contrario a lo que afirma en su demanda, se preocupó y ocupó de formular afirmaciones o circunstancias de hecho que permiten establecer qué pidió al respecto y por qué exigió determinada tutela judicial; eso de que “no puede prosperar en derecho en razón a que no alegó”, se levanta en una adulteración o demudación de la forma como se defendió PELUFFO y, en verdad, cabe tachar a la sentencia de incongruente al extremo de que resolvió otra cosa distinta.
 Por tanto, la alzada infringió el numeral 5° Del artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, por no haber decidido uno de los alegatos fundamentales del demandado que formaban parte delthema decidendum, a cuyo fin, no decidió conforme a lo alegado, en violación al artículo 12 del mismo código, en vista a que tergiversó los términos de la controversia de acuerdo a los motivos expresados precedentemente en esta delación. Configurándose así, el vicio de incongruencia positiva en la sentencia recurrida.” (Destacados de lo transcrito)
 De la denuncia antes transcrita se desprende, que el formalizante le imputa a la recurrida, la infracción del artículo 12 y ordinal 5° del artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, por incongruencia positiva por tergiversación de los alegatos hechos en la contestación de la demanda.
 En tal sentido cabe señalar, que esta Sala en su fallo N° RC-89, de fecha 12 de abril de 2005. Exp. N° 2003-671, dejó establecido que:
 La doctrina de esta Sala tiene establecido, que los requisitos intrínsecos de la sentencia contemplados en el artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, son de estricto orden público. En este sentido, se ha señalado que los errores in procedendo de que adolezca una sentencia de última instancia, constituyen un síntoma de injusticia que debe reprimirse por medio de la nulidad de la sentencia, pues los errores de tal naturaleza se traducen en violación del orden público, por lo cual esta Sala de Casación Civil, en sentencia No 830 del 11 de agosto de 2004, caso Pedro Alejandro Nieves Siso y otros, contra Carmen Díaz de Falcón y otros, expediente No 2003-1166, señaló lo siguiente:
 “...En relación con la primera denuncia de la solicitante, cabe señalar que es jurisprudencia reiterada de esta Sala Constitucional (Vid. entre otras, sentencias núms. 1222/06.07.01, caso:Distribuciones Importaciones Cosbell C.A.; 324/09.03.04, caso: Inversiones La Suprema C.A.; 891/13.05.04, caso: Inmobiliaria Diamante S.A, 2629/18.11.04, caso: Luis Enrique Herrera Gamboa y 409/13.03.07, caso: Mercantil Servicios Financieros, C.A.), que los requisitos intrínsecos de la sentencia, que indica el artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, tales como la motivación, la congruencia, o la determinación objetiva del fallo son de estricto orden público, lo cual es aplicable a cualquier área del derecho y para todos los Tribunales de la República, salvo el caso de las sentencias que declaran inadmisible el control de legalidad y las de revisión constitucional dictadas por la Sala de Casación Social y por esta Sala, respectivamente, en las que, por su particular naturaleza de ser una potestad y no un recurso, tales requisitos no se exigen de manera irrestricta u obligatoria. (Destacados de esta Sala).
 Por lo cual los vicios de indeterminación orgánica, objetiva y subjetiva, indeterminación de la controversia, incongruencia negativa, positiva, mixta, por tergiversación de los alegatos, extrapetita, inmotivación, absolución de la instancia, sentencia condicionada y contradictoria, y ultrapetita, constituyen materia de orden público, al violar principios y garantías constitucionales referentes al derecho a la defensa y una tutela judicial efectiva.
 En tal sentido, el artículo 244 del Código de Procedimiento Civil, estatuye expresamente lo siguiente:
 Es doctrina reiterada de esta Sala, que el ordinal 5° del artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, exige que el fallo guarde relación con la pretensión que el actor plantea en su libelo y los términos en que el demandado presenta su contestación, pues éstos son los límites en los cuales la controversia queda delimitada.
 Por su parte, la congruencia es la acertada relación entre las pretensiones de las partes y lo resuelto por el juez, y para que esa relación sea realmente atinada, es preciso que lo resuelto sea consecuencia de los alegatos y pruebas de las partes sin que se rebasen ni mengüen los elementos de las peticiones. Un fallo es congruente, cuando se ajusta a las pretensiones de los litigantes, independientemente de que sea acertada o errónea la decisión; es decir, que el vicio de omisión de pronunciamiento se padece en la sentencia cuando el juez no resuelve un punto debatido más no cuando lo decide de manera equivocada.
 La jurisprudencia y la doctrina han definido la congruencia de la sentencia como la conformidad que debe existir entre ésta y la pretensión o pretensiones que constituyan el objeto del proceso, más la oposición u oposiciones en cuanto delimitan este objeto. De allí, que el vicio de incongruencia se produce cuando el juez extiende su decisión más allá de los límites del problema judicial que le fue sometido a su consideración (incongruencia positiva), o bien cuando omite el debido pronunciamiento sobre alguno de los términos del problema judicial (incongruencia negativa).
 Asimismo ha expresado esta Sala que no toda modificación vicia el fallo. El tribunal puede acordar menos de lo reclamado (minus petitio), pero no puede pronunciarse sobre cosa no demandada (non petita), ni sobre cosa extraña (extrapetita), ni otorgar más de lo pedido (ultrapetita), pues su decisión debe enmarcarse dentro de los límites de lo reclamado (intrapetita).
 Ahora bien, en lo que atañe al específico vicio denunciado, es decir, a la incongruencia por tergiversación, esta Sala de Casación Civil, en sentencia N° 376, del 14 de junio de 2005, expediente N° 2005-123, caso: Luís Armando García Sanjuan y otro, contra Alebor, C.A., ratificada, entre otras, en decisión N° 791, del 29 de noviembre de 2005, expediente N° 2005-388, caso: Socominter, S.A., contra Ftt Forja y otro, en fallo N° 1020 del 19 de diciembre de 2007, expediente N° 2007-587, caso: Pedro Antonio Borges Parra y otra, contra Felice Barbieri Sabín, y sentencia N° RC-191, de fecha 29 de abril de 2013, expediente N° 2012-186, caso: Dayco Holding Corp contra C.A. Dayco De Construcciones y otro, señaló lo siguiente:
 “...Con relación al vicio de incongruencia por la tergiversación de los alegatos de las partes, esta Sala de Casación Civil, en sentencia N° 435 de 15 de noviembre de 2002, caso José Rodríguez Da Silva contra Manuel Rodríguez Da Silva, expediente N° 99-062, con ponencia del Magistrado que suscribe la presente, señaló lo siguiente:
 “...Los requisitos intrínsecos de la sentencia contemplados en el artículo 243 del Código de Procedimiento Civil, como se ha establecido en numerosos fallos de esta Sala, son de estricto orden público. En este sentido, se ha señalado ‘que los errores in procedendo’ de que adolezca una sentencia de última instancia, constituyen -como atinadamente expresa Carnelutti- ‘un síntoma de injusticia que debe reprimirse por medio de la rescisión de la sentencia’, en cuanto que los errores de tal naturaleza se traducen en violación del orden público, por (Sic) en fin de cuentas reconducirse en la vulneración de alguna ‘de las garantías no expresadas en la Constitución’. (Sentencia de fecha 13 de agosto de 1992, caso Ernesto Pardo Morales contra Carlos Lanz Fernández, expediente No 91-169, Sentencia No 334)...”.
 Así lo ha establecido la Sala entre otras, en sentencia No 270, de fecha 4 de julio de 1995, Exp. 94-016, en el caso de Inversiones Méndez Peña C.A. (Mepeca) contra Francisco Arnulfo Méndez Peña, oportunidad en la cual precisó lo siguiente:
 “...Los escritos de contestación a la demanda o de oposición a la ejecución, no constituyen en principio una prueba, sino que contienen los alegatos de las partes. Por ello, cualquier distorsión o tergiversación de su contenido no constituye suposición falsa, sino el vicio de incongruencia, defecto de forma de la sentencia sólo denunciable con fundamento en el ordinal 1ro del artículo 313 de Código de Procedimiento Civil...” (Negrillas y subrayado de la Sentencia).
 Ahora bien, la decisión recurrida en cuanto a la excepción de contrato no cumplido opuesta, expresa lo siguiente:
 “...DE LA CONTESTACIÓN
 La parte demandada en su escrito de contestación a la demanda alegó lo siguiente:
 Por otro lado, alega la excepción del contrato no cumplido, como defensa capaz de detener toda afirmación por parte de GALERÍA, de que PELUFFO ha incumplido de manera importante y grave su programa de obligaciones como arrendatario, al no pagar a tiempo la merced arrendaticia señaladas en la demanda.
 Afirman que PELUFFO no obstante haber sido condenado a la resolución de los contratos de arrendamiento por laudo arbitral, y desalojado en ejecución de esa decisión, intentó la nulidad del laudo, la que fue declara con lugar, bien que concluyó el juez superior que conoció de la acción declaró en los asuntos relacionados con arrendamiento por ser una materia de ius cogens no cabe ser debatida en sede arbitral.
 Que por un hecho abusivo y temerario de GALERIA, PELUFFO no solo se vio demandado en sede arbitral, sino que a consecuencia de ello se decretó la entrega material de los locales arrendados y GALERIA incumplió de hecho el contrato de alquiler y éste sólo evento le permite justificadamente a PELUFFO no pagar los cánones de alquiler demandados por GALERÍA desde enero hasta septiembre de 2008.
 Manifiestan la inexistencia de mora alguna ni retraso por parte de PELUFFO y si en verdad, no aparecen liquidados los alquileres para la fecha que indica en la demanda, precisamente ello obedeció a la conducta de GALERÍA que frustró la posibilidad que hoy por medio de esta demanda pretende exigir.
 Por otro lado, la parte demandada-reconviniente solo se limitó en su escrito de contestación y reconvención a manifestar que no esta (sic) retrasado en el pago de los cánones de arrendamientos discutidos, así como también alega la excepción del contrato no cumplido, de modo que el artículo 1.168 del Código Civil establece que: “...En los Contratos bilaterales, cada contratante puede negarse a ejecutar su obligación si el otro no ejecuta la suya, amenos (sic) que se hayan fijado fechas diferentes para la ejecución de las dos obligaciones.”; por lo que el fundamento de esta excepción se encuentra en la obligación de cada parte (contratantes: arrendador-arrendatario), tiene su causa en el cumplimiento de la obligación reciproca; si ésta no ha sido cumplida –no señalado por el demandado, no es posible exigir el cumplimiento de la otra, de modo que a consideración de esta Alzada, dicho argumento o alegato por la parte demandada no debe prosperar en derecho en razón que no alegó y mucho menos probó cual fue su basamento o sustento de manifestar el incumplimiento de la parte accionante razón por la cual no es procedente la excepción non adimpleti contractus y ASÍ SE DECIDE...”.
 En el escrito de contestación de la demanda, en cuanto a la excepción de contrato no cumplido, se expuso lo siguiente:
 “...[s]e opone la excepción de contrato no cumplido, como defensa de rito capaz de detener y aniquilar toda información por parte de GALERÍA de quePELUFFO ha incumplido de manera importante y grave su programa de obligaciones como arrendatario, al no pagar a tiempo la merced arrendaticia señaladas en la demanda.
 Esto es una mentira que con aplomo ha sido disfrazada con la pretensión deducida contra el patrocinado.
 Ocurre que el supuesto y delatado retraso en el pago de los alquileres de los meses que van desde enero hasta septiembre de 2008, se debe a la conducta precipitada y temeraria de GALERÍA
 Se argumenta lo deducido así:
 Contra PELUFFO, GALERÍA intentó un proceso de arbitraje comercial ante el CEDCA por resolución de contrato. Producto de ese proceso arbitral se obtuvo un laudo que declaro (sic):
 (i) Resuelto el contrato de compromiso de arrendamiento autenticados ante la Notaría Pública Trigésima Tercera del Municipio Libertador del Dtto. Capital y Edo. Miranda, el 30 de julio de 2004, anotado bajo el No. 3, Tomo 54 sobre los locales P-63-64-65-66 del Centro Comercial Galería Ávila.
 (ii) Entrega a la demandante en un plazo prudencial de quince (15) días de los locales, libre de bienes y personas.
 (iii) Según se desprende de ENTREGA MATERIAL decretada por el Juzgado Tercero de Primera Instancia en lo Civil, Mercantil y del Tránsito de la Circunscripción Judicial del Área Metropolitana de Caracas, y practicada el 02 (sic) de julio de 2007 por el Juzgado Primero Ejecutor de Medidas de la Circunscripción Judicial de Área Metropolitana de Caracas, el Sr. Juan CASIQUE PELUFFO fue DESALOJADO con sus bienes y enseres personales de los locales: P-63-64-65-66 y U-25-26-27-28 del Centro Comercial Galería Ávila, con lo cual GALERÍA por medio de sus apoderados judicial (sic) (J. RUAN y C. ALCÁNTARA), los recibieron. Quiere decir que desde el 02 (sic) de julio de 2007, PELUFFO no posee, usa y disfruta los locales comerciales P-63, P-54, P65 y P66 del Centro Comercial Galería Ávila. (ver anexo B).
 PELUFFO, no obstante haber sido condenado a la resolución de los contratos de arrendamiento por laudo arbitral, y desalojado en ejecución de esa decisión, intentó nulidad del laudo, la que fue declarada con lugar, bien que concluyó el Juez (sic) Superior (sic) que conoció de la acción declaró: en los asuntos relacionado (sic) con arrendamiento, por ser una materia de ius cogens, no cabe ser debatida en sede arbitral, todo de conformidad a la doctrina constitucional vigente para la época.
 Entonces, quiere decir que por un hecho abusivo y temerario de GALERÍA, PELUFFO no sólo se vio demandado en sede arbitral, sino que a consecuencia de ello se decretó la ENTREGA MATERIAL de los locales arrendados. Quiere decir que se le arrebató indebida y (sic) ilegalmente del uso y disfrute de las cosas alquiladas, circunstancia que dispara una consecuencia fatal, la de alegarle la excepción de contrato no cumplido, porque si en efecto y por obra de una pretensión inadmisible en sede arbitral, se le privó del USO y DISFRUTE PACÍFICO de los locales arrendados, significa que GALERÍA incumplió de hecho con el contrato de alquiler, y éste sólo evento le permite justificadamente a PELUFFO no pagar los cánones de alquiler demandados por GALERÍA desde enero hasta septiembre de 2008.
 Todo redunda en que a PELUFFO se le quitó la cosa arrendada arbitrariamente y sin base jurídica o legal, de modo que a éste le nace el derecho por los efectos de la sentencia librada por el Juzgado Superior Quinto, de alegar la excepción de contrato no cumplido, que exonera de cumplir el programa de su prestación como arrendatario, porque su contraparte –GALERÍA- no acató el suyo, antes bien vulneró y desconoció un aspecto sustancial del contrato de alquiler, no otro que la posesión pacífica e ininterrumpida de la que debe gozar el arrendamiento.
 Y si bien PELUFFO con la nulidad definitiva, y firme del laudo arbitral, solicitó la RESTITUCIÓN INMEDIATA de los locales arrendados, GALERÍAconcentró todo su esfuerzo en impedir que el patrocinado retornara a la situación que estaba antes de la ENTREGA MATERIAL; la razón fue descubierta el 11 de agosto de 2009, cuando se trasladó el patrocinado a que se le restituyera en la posesión inmediata de los inmuebles y se topó con carteles de secuestro decretados por este Tribunal (sic), que le impidieron tomar entrar en los mismo.
 En redondo, desde julio de 2007 hasta la presente fecha, PELUFFO no ha vuelto a ingresar a los locales arrendados, en principio porque fue desalojado por una ENTREGA MATERIAL y luego cuando el mismo Juzgado (sic) que la decreto (sic) ordenó su restitución, se consiguieron con que GALERÍA había demandado ante los Tribunales (sic) Mercantiles (sic) de Caracas y conseguido inaudita medida de secuestro.
 Quiere decir lo anterior, que evidentemente si PELUFFO no ha poseído, usado y disfrutado de manera pacífica los locales de comercio arrendado, desde que fue sacado de los mismo (sic) por entrega material el 02 (sic) de julio de 2007, como es que GALERÍA pretende cobrarle los cánones de arrendamiento desde enero hasta septiembre de 2008, y lo más sorprendente es que hasta incrementó el monto del canon sin que tan siquiera se le comunicara al demandado.
 Todo un ardid o misa en escena construida por GALERÍA para que a fuerza de abusar de las viadas de derecho, PELUFFO vea frustrado sus derechos como arrendatario.
 Por supuesto que ha sido sorprendido este Tribunal (sic) en su buena fe, porque al admitir la demanda y decretar medida cautelar de secuestro ha creído en las afirmaciones del actor, quién (sic) sistemáticamente ha omitido información determinante y puntual para que el asunto sea juzgado conforme a la verdad.
 Pero el descaro es tal de GALERÍA, y aquí su conducta raya en punible que en posesión de los locales comerciales arrendados a PELUFFO, y siendo los mismo (sic) bienes litigioso (sic), precedió a alquilarlos a terceros por el mismo período que pretende cobrarle a PELUFFO.
 Véase que conforme a documento autenticado en la Notaria (sic) Pública Quinta del Municipio Baruta de 27 de septiembre de 2007, GALERÍA suscribió un contrato de demanda P-63, P-64, P-65 y P-66, por el período que va desde el 20 de septiembre de 2007, hasta el 20 de septiembre de 2008. (ver anexo C)-
 Siendo así, GALERÍA cae en dos (2) conductas graves: (i) Alquiló a un tercero (ALGALOPE, C.A.), los locales que estaban en litigio, lo que está expresamente prohibido por el ordenamiento jurídico. Y (ii) pretende cobrarle a PELUFFO y ALGALOPE, C.A., el alquiler por un mismo inmueble.
 Por supuesto, la situación no es menuda para GALERÍA de manera que las acciones que se derivan de la anotada conducta, se las reserva expresamente el patrocinado para reclamarla ante las autoridades competentes.
 Pero este avieso comportamiento tenía por designio la demanda que procede ante ese tribunal para lograr el secuestro, bajo el peregrino argumento de que está en mora, más no es así; puesto que todavía para las fecha indicadas en la demanda, PELUFFO no tenía la posesión de la cosa arrendada, por lo que no le nacía pagar, al contrario, GALERÍA debió exigirlo siempre y cuando, aquél estuviese gozando de los locales. Pero no ocurrió de ese modo, porque GALERÍAsolapadamente y luego del primer laudo arbitral declarado nulo, en seguida se fabricó una demanda para conseguir a fuerza de engaño una medida cautelar que lo sustituyera la entrega material del anulado laudo.
 Quiere decir lo anterior, se insiste, que GALERÍA incumplió con su obligación principal prevista en el artículo 1.585 del Código Civil de “mantener al arrendatario en el goce pacífico de la cosa arrendada, durante el tiempo del contrato”, faltando a sus obligaciones conforme al artículo 1.168 del Código Civil.
 Como el incumplimiento de GALERÍA propicio (sic) el que PELUFFO no pudiera usar los locales comerciales arrendados, se opone la excepción de contrato no cumplido, en orden a que nadie consigue acción ni derecho por su improbidad y menos por medio del ejercicio abusivo de sus derechos.
 Pero, no quiere quedarse el demandado en la sola oposición de la excepción de contrato no cumplido, sin poner sobre la mesa el cinismo de GALERÍA, su poco respeto por los principios que orienta el proceso (probidad), y ofensa a la inteligencia del representado.
 Insistimos, el actor alega “el arrendatario ha venido ocupando los locales arrendados desde el inicio de la relación arrendaticia, es decir, desde el 28 de noviembre de 2004”, cuando ha sido protagonista directo, de cómo a consecuencia del laudo arbitral PELUFFO no usó ni gozó de la cosa arrendada desde junio de 2007, cuando fue desalojado y que desde esa fecha en adelante no ha podido tomar posesión del mismo.
 Así pues, en definitiva, no hay mora alguna ni retraso por parte de PELUFFO, y si en verdad, no aparecen liquidados los alquileres para la fecha que indica en la demanda, precisamente ello obedeció a una imperita conducta de GALERÍA que frustró precisamente esa posibilidad que hoy por medio de esta demanda pretende peregrinamente exigir. Así se invoca...”.
 Ahora bien, de la lectura y comparación entre lo expuesto en la contestación de demanda y la sentencia recurrida se evidencia palmariamente y sin lugar a dudas que, en efecto, el juez de alzada tergiversó los términos de la pretensión deducida por el demandado en cuanto a la excepción de contrato no cumplido, cuando estableció que:
 “...dicho argumento o alegato por la parte demandada no debe prosperar en derecho en razón que no alegó y mucho menos probó cual fue su basamento o sustento de manifestar el incumplimiento de la parte accionante razón por la cual no es procedente la excepción non adimpleti contractus...”.
 Pues como se desprende de la transcripción de la contestación de la demanda hecha en este fallo, por el contrario, la demandada si fundamentó con motivos de hecho y de derecho su defensa.
 Por lo cual, cuando el sentenciador no revisa todos los elementos de hecho constitutivos de la contestación de la demanda y los tergiversa, no está decidiendo conforme a lo alegado y probado en autos, con lo cual viola el contenido del artículo 12 del Código de Procedimiento Civil.
 Asimismo, el sentenciador de la recurrida, incumplió con el deber que le impone el artículo 15 del Código de Procedimiento Civil, porque la abstención de examinar el escrito de contestación de la demanda en su verdadero sentido, de forma integral, configura un menoscabo claro al derecho a la defensa, y a la igualdad de condiciones de las partes en el juicio.
 “...En este sentido, es importante señalar, que el derecho a la tutela judicial efectiva previsto en el artículo 26 de la Constitución de la República Bolivariana de Venezuela, lleva consigo, entre otras, la exigencia de que toda decisión judicial deba ser motivada, en el sentido de que toda sentencia debe contener una motivación que no tiene por qué ser exhaustiva, pero si razonable, en el sentido de “(...) que deben considerarse motivadas aquellas resoluciones judiciales que vengan apoyadas en razones que permitan conocer cuáles han sido los criterios jurídicos esenciales que fundamentaron la decisión”. (Vid. Sentencia No 4594 del 13 de diciembre de 2005, caso: “José Gregorio Díaz Valera”).
 Las anteriores consideraciones se fundamentan en los artículos 15, 243, ordinal 5o y 244 del Código de Procedimiento Civil...”.
 Así, cuando el sentenciador tergiversa los alegatos hechos en la contestación de la demanda, es indudablemente violatorio del principio procesal de exhaustividad que rige a las sentencias, con lo cual, se vicia a la misma de incongruencia positiva, dado que: “...para esta Sala de Casación Civil, el juez de la recurrida incurrió en el vicio de incongruencia positiva, pues modificó el alegato de la parte...” (Cfr. Fallo N° RC-193, del 12 de mayo de 2011. Exp. N° 2011-053).-
 En consideración a todo lo antes expuesto y por haber infringido el ordinal quinto (5o) del articulo 243 eiusdem, que hace que dicha sentencia sea nula, a tenor de lo dispuesto en el artículo 244 del mismo código, y que permite a esta Sala declararlo así, conforme al artículo 210 ibídem, así como por la infracción de los artículos 12 y 15 del Código de Procedimiento Civil, se declara procedente la presente denuncia. Así se decide.
 Por cuanto se ha encontrado procedente una infracción de las descritas en el ordinal 1o del artículo 313 del Código de Procedimiento Civil, esta Sala se abstiene de conocer y decidir las restantes denuncias contenidas en el escrito de formalización del recurso extraordinario de casación, de conformidad con lo establecido en el artículo 320 eiusdem.
 Por las precedentes consideraciones, este Tribunal Supremo de Justicia de la República Bolivariana de Venezuela, en Sala de Casación Civil, administrando justicia en nombre de la República por autoridad de la ley, declara: CON LUGAR el recurso extraordinario de casación, anunciado y formalizado por la parte demandada, contra la sentencia dictada por el Juzgado Superior Séptimo en lo Civil, Mercantil, del Tránsito y Bancario de la Circunscripción Judicial del Área Metropolitana de Caracas, conociendo como Tribunal Superior de Reenvío, en fecha 13 de mayo de 2013.
 En consecuencia, SE ANULA la sentencia recurrida y se ORDENA al juez superior que corresponda, dicte nueva decisión en acatamiento a lo ordenado en esta fallo.
 Exp. AA20-C-2014-000617.-
 http://historico.tsj.gob.ve/decisiones/scc/mayo/177974-RC.000294-29515-2015-14-617.HTML
 Etiquetas: Casación Con Lugar Derecho procesal civil incongruencia Orden público constitucional


type: other

jurisdiction: US

text: b" United States Department of Agriculture\n Office of Inspector General\n\n\n\n\nNational Organic Program\xe2\x80\x99s List of Allowed\nand Prohibited Substances\n\n\n\n\n Audit Report 01601-0001-23\n July 2012\n\x0c United States Department of Agriculture\n Office of Inspector General\n Washington, D.C. 20250\n\n\n\n\nDATE: July 20, 2012\n\nAUDIT\nNUMBER: 01-601-0001-23\n\nTO: David R. Shipman\n Administrator\n Agricultural Marketing Service\n\nATTN: Frank Woods\n Chief\n Internal Controls and Audits Branch\n\nFROM: Gil H. Harden\n Assistant Inspector General for Audit\n\nSUBJECT: National Organic Program\xe2\x80\x99s National List of Allowed and\n Prohibited Substances\n\n\nAttached is the final report on the subject audit. On June 1, 2012, your office notified us that no\nexit conference was needed; as a result, we did not issue an official draft or request a formal\nresponse. Since the report contains no recommendations, no further response to this office is\nnecessary.\n\nWe appreciate the courtesies and cooperation extended to us by members of your staff during our\nfieldwork.\n\nAttachment\n\x0c\x0cTable of Contents\n\nExecutive Summary .................................................................................................2\nBackground and Objectives ....................................................................................4\nScope and Methodology...........................................................................................6\nAbbreviations ...........................................................................................................7\n\n\n\n\n AUDIT REPORT 01601-0001-23 1\n\x0cNational Organic Program\xe2\x80\x99s List of Allowed and Prohibited\nSubstances\n\nExecutive Summary\n\nThe Organic Foods Production Act of 1990 (OFPA), as amended, required the Secretary of\nAgriculture (Secretary) to establish a National List1 that identifies both synthetic substances\nwhich may be used and non-synthetic substances that cannot be used in organic production and\nhandling operations. Any individual, corporation, company, association, partnership, State,\nmunicipality, organization, cooperative, group, or tribe can petition the Secretary to have a\nsubstance evaluated for inclusion onto or removal from the National List. The Secretary\ndelegated the functions of the Act to the Agricultural Marketing Service AMS and, through\nregulations effective in October 2002, the National Organic Program (NOP) was created to\nadminister these standards and to require the certification of organic production.\n\nThe Act also required the Secretary to establish the National Organic Standards Board (NOSB)\nto assist in the development of standards for substances to be used in organic production and to\nadvise the Secretary on any other aspects of the implementation of the Act. The NOSB is\nappointed by the Secretary and is comprised of 15 members representing the following\ncategories: farmers and growers; handlers and processors; retailers; consumer/public interest\nadvocates; environmentalists; scientists; and certifying agents.\n\nThis report presents the results of our audit of the NOP\xe2\x80\x99s2 National List of Allowed and\nProhibited Substances authorized by the OFPA.3 We found that AMS generally had adequate\ncontrols over its processes to either allow or prohibit the addition of new substances to the National\nList, as well as to determine when substances already included in the list need to be removed.\n\nOur audit evaluated NOP\xe2\x80\x99s controls and processes to ensure that (1) the guidelines regarding the\ncomposition of the NOSB4 were followed; (2) petitions for the inclusion of new substances to the\nNational List were complete and met all applicable requirements before approval; (3) the NOSB\nfollowed its established procedures for each review of a petitioned substance; and (4) the Sunset\nProvision process to renew, remove, or change annotations to substances already on the National\nList was properly followed for each substance we reviewed. This audit was initiated in response\nto a Congressional request regarding the NOSB\xe2\x80\x99s processes for adding new substances to the\nNational List.\n\nOur examination did not disclose any reportable conditions regarding NOP\xe2\x80\x99s and NOSB\xe2\x80\x99s\nprocesses and procedures to allow or prohibit the inclusion of petitioned substances to the\nNational List. We determined that the NOSB\xe2\x80\x99s reviews of petitioned substances were adequately\ndocumented to establish that the petitions presented to the NOSB were properly evaluated for\nsufficiency and eligibility. We concluded that the NOSB followed established processes to\n\n1\n 7 CFR \xc2\xa7\xc2\xa7 205.600 through 205.607.\n2\n Final regulations implementing NOP were published December 31, 2000, and became effective on October 21, 2002.\n3\n OFPA as amended through Public Law 109-97, Nov. 10, 2005, Section 2118 7 U.S.C. 6517.\n4\n OFPA as amended through Public Law 109-97, Nov. 10, 2005, Section 2119 7 U.S.C. 6518.\n\n2 AUDIT REPORT 01601-0001-23\n\x0capprove or deny petitions with documented and supported research, transparency to the public,\nand adherence to laws and regulations, including NOSB\xe2\x80\x99s Policies and Procedures Manual.5 We\nalso evaluated the composition of the 2011 NOSB6 by examining the resumes originally\nsubmitted by the board members; as part of this we determined whether their education,\ntechnical qualifications, organic production work experience, and other documented factors\nconstituted a reasonable basis for their appointments to specific positions on the NOSB. We\nconcluded that the selection process, which was carried out under the requirements of the Federal\nAdvisory Committee Act (FACA),7 produced a properly-balanced NOSB membership. We did\nnot attempt to evaluate the accuracy or completeness of any scientific technical reports or\npetitions. In addition, other than our evaluations of whether the NOSB followed its established\nprocesses, we did not reach any conclusions regarding the approval or disapproval of individual\npetitions by NOSB.\n\nWe also assessed the impact of a hotline complaint that was received during our audit, involving\nthe NOSB\xe2\x80\x99s approval of a petitioned substance at its November-December 2011 meeting. We\nevaluated the report of the Technical Advisory Panel for the substance in question, and found that\nall of the requirements for such a review were followed. Based on our review of the NOSB\xe2\x80\x99s\nminutes for the meeting at which the petition was evaluated, we concluded that the panel\xe2\x80\x99s findings\nwere extensively discussed by the board members who were present. Additionally, we reviewed\nthe NOSB\xe2\x80\x99s voting record for the questioned substance to verify that the vote was completed\naccording to the NOSB manual. Because we did not interview the complainants, and were not able\nto perform an in-depth review of the scientific issues raised, we are not reaching any conclusion as\nto the merits of the complaint itself. However, we did conclude that the NOSB followed its\nestablished process for evaluating whether or not the petitioned substance should be added to the\nNational List.\n\nIn summary, we determined that AMS has adequate management controls in place for\nadministering the National List of Allowed and Prohibited Substances. We did not identify any\nsignificant reportable issues and, as such, are not making any recommendations. Therefore, no\nfurther action or response is required by AMS.\n\n\n\n\n5\n NOSB\xe2\x80\x99s Policies and Procedures Manual, updated April 29, 2011.\n6\n Our review was limited to currently-seated board members as of the time of our audit fieldwork.\n7\n Federal Advisory Committee Act (Pub. L. 92-463).\n\n AUDIT REPORT 01601-0001-23 3\n\x0cBackground and Objectives\n\nBackground\nIn 1990, the Organic Foods Production Act (OFPA) established nationwide standards for the\nproduction and handling of organic products and required the Secretary of Agriculture\n(Secretary) to issue regulations to implement the legislation. The Secretary delegated the\nfunctions of the Act to AMS and, through regulations effective in October 2002, the NOP was\ncreated to administer these standards and to require the certification of organic production. The\nAct also required the Secretary to establish the NOSB to assist in the development of standards\nfor substances to be used in organic production and to advise the Secretary on any other aspects\ninvolving the implementation of the Act. The 15 members of the NOSB \xe2\x80\x93 who are appointed by\nthe Secretary following a review of their qualifications by the management of NOP \xe2\x80\x93 represent\nvarious interest groups including: farmers and growers; handlers and processors; retailers;\nconsumer/public interest advocates; environmentalists; scientists; and certifying agents.\n\nAfter the Act was implemented, the Secretary was required to establish the National List,8 which\ncan only be amended through the National List Petition Process.9 Any individual, corporation,\ncompany, association, partnership, State, municipality, organization, cooperative, group, or tribe\nis qualified to petition to have a substance evaluated for inclusion in or removal from the\nNational List. The National List identifies synthetic substances that are allowed in organic\nproduction and non-synthetic substances that are prohibited in organic crop and livestock\nproduction. It also identifies non-agricultural non-synthetic, non-agricultural synthetic, and non-\norganic agricultural substances that may be used in organic handling.\n\nThe National List was implemented on October 21, 2002, and initially included over\n200 substances. When a substance is added to the National List, it remains there for 5 years after\nthe final rule allowing its inclusion becomes effective. Then, as required by the Sunset Provision\nin OFPA,10 the NOSB must publicly review the substance at least once every 5 years thereafter\nto either reaffirm or reject its continued inclusion on the National List. The first of these Sunset\nProvision reviews was completed in October 2007. Decisions made under the Sunset Provision\nmust be transparent, non-arbitrary, based on the best current information, and in the interest of\nthe organic community and of the public at large.\n\nMembers of the NOSB represent various sectors of the organic community, and some hold\nadvanced degrees in one or more scientific areas. However, due to the wide range of substances\nor topics that can be involved in any given petition, the members may require outside expertise\nto make informed decisions. In such cases, the NOSB has the option of requesting assistance\nfrom third-party experts to obtain a written technical review regarding the petitioned substance.\nWhen NOSB recommends that third-party experts be brought in, NOP contracts out the services\nof a Technical Advisory Panel (TAP) to evaluate the scientific and technical issues associated\nwith the use of the substance in organic production.\n\n8\n 7 CFR \xc2\xa7\xc2\xa7 205.600 through 205.607.\n9\n 7 CFR \xc2\xa7 205.\n10\n OFPA (7 U.S.C. 6517 (e)).\n\n4 AUDIT REPORT 01601-0001-23\n\x0cThe NOSB reviews information from various sources to evaluate substances for inclusion or\nremoval from the National List. Evaluation sources used by the NOSB include the TAP11\nevaluations, the Environmental Protection Agency, the Food and Drug Administration, the\nNational Institute of Environmental Health Studies, and comments from the public. The NOSB\nsubmits its recommendations, the TAP evaluation, and any other evaluations, to the Secretary for\nconsideration.12 Upon receipt of the recommendation, the Secretary evaluates the NOSB\xe2\x80\x99s\nrecommendation and makes the final decision regarding the approval or disapproval of a petition,\nor for the retention or removal of a substance reviewed under the Sunset Provision.\n\nObjectives\nOur audit objective was to evaluate the controls and processes governing the National List of\nAllowed and Prohibited Substances. Specifically, we evaluated the processes used by NOP and\nthe NOSB to review and approve petitions for the inclusion of new substances to the National List,\nand for evaluating existing substances under the Sunset Provision.\n\n\n\n\n11\n National Organic Standards Board Policy and Procedure Manual, revised October 28, 2010, pg 5 - TAPs \xe2\x80\x9cprovide scientific\n evaluation of the materials considered for inclusion in the National List. Such panels may include experts in agronomy,\n entomology, health sciences and other relevant disciplines.\xe2\x80\x9d\n12\n Section 2118(d) of the OFPA (7 U.S.C. 6517(d)).\n\n AUDIT REPORT 01601-0001-23 5\n\x0cScope and Methodology\nWe performed our audit at AMS Headquarters in Washington, D.C. We evaluated the NOP and\nNOSB processes to either approve or deny petitions to add new substances to the National List.\nWe reviewed 12 of 405 substances that were petitioned for inclusion on the National List from\nthe time of its inception in FY 2002 through November 2011. Additionally, we verified 12\nsubstances that were already on the National List, to ensure that they were reviewed every 5\nyears under the Sunset Provision. The scope of our audit was FYs 2002 to 2010 to evaluate\ninitial substances as well as substances added in later years to the National List. However, our\nevaluation of the processes used to fill NOSB vacancies concentrated on current operations only,\nand was therefore limited to the board membership as it existed at the time of our audit. We\nconducted our fieldwork from October 2011 through February 2012.\n\nTo accomplish our objectives we performed the following:\n\n \xc2\xb7 Interviewed NOP officials to gain an understanding of laws and regulations for approving\n or denying the addition of petitioned substances to the National List.\n\n \xc2\xb7 Reviewed documentation detailing the qualifications of all current NOSB members in\n terms of education, technical qualifications, and experience in organic food production\n and handling operations.\n\n \xc2\xb7 Examined and tested 12 petitioned substances to evaluate whether the NOSB followed its\n established processes when determining whether to recommend substances for inclusion\n on the National List. We judgmentally selected petitions from FYs 2002-2010, including\n petitions both with and without third party technical reviews.\n\n \xc2\xb7 Verified the documentation of technical reports used by the NOSB to allow or prohibit\n substances to the National List.\n\n \xc2\xb7 Assessed NOP\xe2\x80\x99s review of petitioned substances for sufficiency and eligibility.\n\n \xc2\xb7 Verified the accuracy of the NOSB voting process.\n\n \xc2\xb7 Assessed and tested 12 substances reviewed under the Sunset Provision. We\n judgmentally selected these from the group of substances that were incorporated into the\n initial version of the National List, which came up for their Sunset reviews in FY 2008.\n\n \xc2\xb7 Verified that the NOP properly applied the proposed and final rulemaking process to\n substances in our judgmental sample.\n\n\nWe conducted this audit in accordance with Generally Accepted Government Auditing\nStandards. Those standards require that we plan and perform the audit to obtain sufficient and\nappropriate evidence to provide a reasonable basis for our findings and conclusions based on our\naudit objectives. We believe that the evidence obtained provides a reasonable basis for our\nconclusions based on our audit objectives.\n\n6 AUDIT REPORT 01601-0001-23\n\x0cAbbreviations\nAMS.....................Agricultural Marketing Service\nFACA...................Federal Advisory Committee Act\nFY ........................Fiscal Year\nNOP......................National Organic Program\nNOSB...................National Organic Standards Board\nOFPA ...................Organic Foods Production Act\nOIG .....................Office of Inspector General\nTAP ......................Technical Advisory Panel\nUSDA...................United States Department of Agriculture\n\n\n\n\n AUDIT REPORT 01601-0001-23 7\n\x0cInformational copies of this report have been distributed to:\n\nAdministrator, Agricultural Marketing Service\nAttn: Agency Liaison Officer (2)\n\nGovernment Accountability Office (1)\n\nOffice of Management and Budget (1)\n\nOffice of the Chief Financial Officer (1)\n Attn: Director, Planning and Accountability Division\n\x0cTo learn more about OIG, visit our website at\nwww.usda.gov/oig/index.htm\nHow To Report Suspected Wrongdoing in USDA Programs\n\nFraud, Waste, and Abuse\nIn Washington, DC 202-690-1622\nOutside DC 800-424-9121\nTDD (Call Collect) 202-690-1202\n\nBribes or Gratuities\n202-720-7257 (Monday-Friday, 9:00a.m.- 3 p.m. ED\n\n\n\n\nThe U.S. Department of Agriculture (USDA) prohibits discrimination in all of its programs and activities on the basis of race, color, national origin,\nage, disability, and where applicable, sex (including gender identity and expression), marital status, familial status, parental status, religion, sexual\norientation, political beliefs, genetic information, reprisal, or because all or part of an individual's income is derived from any public assistance program.\n(Not all prohibited bases apply to all programs.) Persons with disabilities who require alternative means for communication of program information\n(Braille, large print, audiotape, etc.) should contact USDA's TARGET Center at (202) 720-2600 (voice and TDD). USDA is an equal opportunity provider\nand employer.\n\x0c"


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 30.3.2017
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 85/43
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 220/2015
 av den 25 september 2015
 om ändring av bilaga XI (Elektronisk kommunikation, audiovisuella tjänster och informationssamhället) till EES-avtalet [2017/527]
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet (nedan kallat EES-avtalet), särskilt artikel 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Kommissionens genomförandebeslut (EU) 2015/750 av den 8 maj 2015 om harmonisering av frekvensbandet 1 452–1 492 MHz för markbundna system som kan tillhandahålla elektroniska kommunikationstjänster i unionen (1) bör införlivas med avtalet.
 (2)
 Bilaga XI till EES-avtalet bör därför ändras i enlighet med detta.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande punkt ska införas efter punkt 5czj (kommissionens genomförandebeslut 2014/641/EU) i bilaga XI till EES-avtalet:
 ”5czk.
 32015 D 0750: Kommissionens genomförandebeslut (EU) 2015/750 av den 8 maj 2015 om harmonisering av frekvensbandet 1 452–1 492 MHz för markbundna system som kan tillhandahålla elektroniska kommunikationstjänster i unionen (EUT L 119, 12.5.2015, s. 27)”.
 Artikel 2
 Texten till genomförandebeslut (EU) 2015/750 på isländska och norska, som ska offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, ska vara giltig.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 26 september 2015 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i EES-avtalet har gjorts (*1).
 Artikel 4
 Detta beslut ska offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 25 september 2015.
 På gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Ingrid SCHULERUD
 Ordförande
 (1) EUT L 119, 12.5.2015, s. 27.
 (*1) Inga konstitutionella krav angivna.


type: legislation

text:
 6.12.2013
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 326/44
 BESCHLUSS DES RATES
 vom 2. Dezember 2013
 zur Festlegung des im Namen der Europäischen Union auf der Ministerkonferenz der Welthandelsorganisation zum Beitritt der Republik Jemen zur WTO zu vertretenden Standpunkts
 (2013/715/EU)
 DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION —
 gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 91, Artikel 100 Absatz 2 und Artikel 207 Absatz 4 Unterabsatz 1 in Verbindung mit Artikel 218 Absatz 9,
 auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Am 12. April 2000 stellte die Regierung der Republik Jemen einen Antrag auf Beitritt zum Übereinkommen von Marrakesch zur Errichtung der Welthandelsorganisation (WTO) nach Artikel XII dieses Übereinkommens.
 (2)
 Am 17. und 19. Juli 2000 wurde eine Arbeitsgruppe für den Beitritt der Republik Jemen zur WTO eingesetzt, um eine Einigung über Beitrittsbedingungen zu erzielen, die für die Republik Jemen und alle WTO-Mitglieder annehmbar sind.
 (3)
 Die Kommission handelte im Namen der Union eine Reihe umfassender von der Republik Jemen zu erfüllender Marktöffnungsverpflichtungen aus, die den Anforderungen der Union gerecht werden.
 (4)
 Diese Verpflichtungen sind nun in dem Protokoll über den Beitritt der Republik Jemen zur WTO enthalten.
 (5)
 Mit dem Beitritt der Republik Jemen zur WTO verbindet sich die Erwartung, dass der Prozess der wirtschaftlichen Reformen und die nachhaltige Entwicklung des Landes dauerhaft gefördert werden.
 (6)
 Das Beitrittsprotokoll sollte daher genehmigt werden.
 (7)
 Artikel XII des Übereinkommens zur Errichtung der WTO bestimmt, dass die Beitrittsbedingungen zwischen dem Beitrittskandidaten und der WTO zu vereinbaren sind und dass die WTO-Ministerkonferenz die Beitrittsbedingungen auf Seiten der WTO genehmigt.
 (8)
 Daher sollte der auf der WTO-Ministerkonferenz zum Beitritt der Republik Jemen zur WTO im Namen der Union zu vertretende Standpunkt festgelegt werden —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
 Artikel 1
 Der Standpunkt, der im Namen der Europäischen Union auf der WTO-Ministerkonferenz zu vertreten ist, ist, den WTO-Beitritt der Republik Jemen zu befürworten.
 Artikel 2
 Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Annahme in Kraft.
 Geschehen zu Brüssel am 2. Dezember 2013.
 Im Namen des Rates
 Der Präsident
 E. GUSTAS


text:
Úřad pro ochranu hospodářské soutěže | Návrh soutěžitele na povolení spojení soutěžitelů
 Návrh soutěžitele na povolení spojení soutěžitelů podaný Úřadu pro ochranu hospodářské soutěže (dále též "Úřad").
 Dle § 12 odst. 2 zákona se za spojení soutěžitelů považuje, pokud jeden nebo více podnikatelů anebo jedna nebo více osob, které nejsou podnikateli, ale kontrolují alespoň jednoho soutěžitele, získá možnost přímo či nepřímo kontrolovat jiného soutěžitele nebo jeho část, zejména nabytím účastnických cenných papírů, obchodních nebo členských podílů anebo smlouvou nebo jinými způsoby, které jim umožňují takového soutěžitele nebo jeho část kontrolovat.
 Kontrolou se rozumí možnost vykonávat na základě právních nebo faktických skutečností rozhodující vliv na činnost jiného soutěžitele nebo jeho část, zejména na základě
 V případě, že ke spojení soutěžitelů dochází jedním z výše uvedených způsobů, je pro určení, zda spojení podléhá povolení Úřadu či nikoli, zásadní velikost obratů dosažených spojujícími se soutěžiteli.
 1. v případě spojení podle § 12 odst. 1 zákona alespoň jedním z účastníků fúze,
 2. v případě spojení podle § 12 odst. 2 zákona soutěžitelem nebo jeho částí, nad nímž je získávána kontrola, nebo
 3. v případě spojení podle § 12 odst. 5 zákona alespoň jedním ze soutěžitelů zakládajících společně kontrolovaného soutěžitele
 je vyšší než 1,5 miliardy Kč a zároveň celosvětový čistý obrat dosažený za poslední účetní období dalším spojujícím se soutěžitelem je vyšší než 1,5 miliardy Kč. Metoda výpočtu obratu je pak stanovena v § 14 zákona.
 Obraťte se na Úřad pro ochranu hospodářské soutěže, třída Kpt. Jaroše 7, 604 55 Brno, tel: 542 167 111.
 Povinnou součástí každého návrhu na povolení spojení je řádně a úplně vyplněný dotazník k povolení spojení dle přílohy č. 1 vyhlášky, resp. řádně a úplně vyplněný zjednodušený dotazník k povolení spojení dle přílohy č. 2 vyhlášky, jedná-li se o návrh, který se má projednávat ve zjednodušeném řízení (viz § 16a zákona). Rovněž je vhodné předložit jako součást návrhu na povolení spojení i doklad o zaplacení správního poplatku.
 Návrh, včetně všech jeho součástí a příloh, se předkládá v českém jazyce. U cizojazyčných listin a dokladů se předkládá jejich úředně ověřený překlad do českého jazyka, pokud zvláštní právní předpis nebo mezinárodní smlouva, kterou je Česká republika vázána, nestanoví jinak. Bližší detaily vztahující se k náležitostem návrhu na povolení spojení soutěžitelů lze nalézt v Oznámení Úřadu o náležitostech návrhu na povolení spojení soutěžitelů.
 Správní poplatek za podání návrhu na povolení spojení soutěžitelů činí 100 000 Kč a jeho úhrada se provádí prostřednictvím platby na účet Úřadu pro ochranu hospodářské soutěže, vedený u ČNB v Brně, číslo účtu: 19-24825621/0710 (ze zahraničí IBAN: CZ27 0710 0000 1900 2482 5621, BIC: CNBACZPP; je nutno připočíst poplatek za transakci). Konstantní symbol pro bezhotovostní platbu - 1148, konstantní symbol pro platbu v hotovosti (poštovní poukázkou typu A) - 1149. Jako variabilní symbol uveďte kmenovou část daňového identifikačního čísla poplatníka.
 Nepodléhá-li spojení povolení Úřadu, vydá o tom do 30 dnů od zahájení řízení rozhodnutí.
 V případech, kdy spojení podléhá povolení Úřadu a kdy jím nevznikne nebo nebude posíleno dominantní postavení spojujících se soutěžitelů nebo některého z nich, které by mělo za následek podstatné narušení hospodářské soutěže, Úřad vydá v téže lhůtě rozhodnutí, kterým spojení povolí.
 Pokud je takový návrh podán a Úřad dospěje k závěru, že spojení nepodléhá jeho povolení, vydá o tom do 20 dnů od zahájení řízení rozhodnutí ve věci. V případech, kdy spojení podléhá povolení Úřadu, ale nebude vzbuzovat vážné obavy z podstatného narušení hospodářské soutěže, Úřad vydá v téže lhůtě rozhodnutí, kterým spojení povolí. Zjistí-li Úřad, že by spojení mohlo vzbuzovat vážné obavy z podstatného narušení hospodářské soutěže, vyzve do 20 dnů účastníky řízení, aby podali úplný návrh na povolení spojení; lhůta pro vydání rozhodnutí dle § 16 odst. 2 zákona začíná běžet ode dne doručení úplného návrhu na povolení spojení Úřadu.
 Úřad může v průběhu správního řízení vyžadovat informace, které jsou nezbytné pro posouzení dopadů předmětného spojení soutěžitelů; účastník řízení je povinen tyto údaje úplně a správně doplnit.
 Návrh na povolení spojení soutěžitelů může být doručen i elektronickou poštou do datové schránky Úřadu: fs2aa2t
 Soutěžiteli lze rovněž uložit pořádkovou pokutu až do výše 300 000 Kč nebo 1 % z čistého obratu dosaženého soutěžitelem za poslední ukončené účetní období, jestliže nesplní povinnost poskytnout Úřadu na jeho písemnou žádost ve lhůtě jím stanovené úplné, správné a pravdivé podklady a informace, včetně obchodních knih, jiných obchodních záznamů nebo jiných záznamů, které mohou mít význam pro objasnění předmětu řízení.


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 26.7.2021.
 COM(2021) 418 final
 2021/0235(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru pisanog postupka sudionica Sporazuma o službeno podupiranim izvoznim kreditima u pogledu preispitivanja Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena iz Priloga VI.
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj se Prijedlog odnosi na odluku o utvrđivanju stajališta koje Komisija treba zauzeti u ime Europske unije u kontekstu preispitivanja Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena, koji se naziva i Sektorski dogovor o ugljenu (eng. Coal-Fired Sector Understanding – „CFSU”) i nalazi u Prilogu VI. Sporazumu o službeno podupiranim izvoznim kreditima („Sporazum”).
 O ažuriranju CFSU-a raspravlja se na razini sudionica Sporazuma na temelju Prijedloga Europske unije podnesenog 21. travnja 2021. („Prijedlog”). S obzirom na to da su sve sudionice potpisnice Pariškog sporazuma, one se u Prijedlogu pozivaju da usklade Sporazum sa svojim zajedničkim klimatskim ciljevima tako da izmijene pravila CFSU-a kako bi se uklonila svaka mogućnost dodjele potpore u obliku službeno podupiranih izvoznih kredita i vezane pomoći za izvoz elektrana na ugljen i povezanih projekata u skladu s pravilima tog sporazuma.
 Budući da su pitanja povezana s klimom u središtu pozornosti, a posebno pitanje postupnog prestanka korištenja ugljena za proizvodnju električne energije, sudionice bi mogle postići dogovor o tom pitanju prije konferencije COP-26 u studenome 2021. Konkretno, predsjednik konferencije COP-26 poziva zemlje da se odmaknu od proizvodnje energije iz ugljena, a 21. svibnja 2021. države skupine G-7 obvezale su se da će do kraja 2021. prestati dodjeljivati nove izravne državne potpore međunarodnoj proizvodnji toplinske energije iz ugljena s nesmanjenim emisijama, među ostalim putem službene razvojne pomoći, financiranja izvoza, ulaganja te financijske potpore i potpore za promicanje trgovine. Kako bi Europska unija nastavila dokazivati svoje velike ambicije, ključno je da Unija bude spremna zauzeti stajalište o mogućem dogovoru o tom pitanju znatno prije konferencije COP-26, koja bi se trebala održati od 1. do 12. studenoga 2021.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Sporazum o službeno podupiranim izvoznim kreditima
 Riječ je o džentlmenskom dogovoru između EU-a, SAD-a, Kanade, Japana, Koreje, Norveške, Švicarske, Australije, Novog Zelanda, Turske i Ujedinjene Kraljevine čija je svrha osigurati okvir za pravilnu upotrebu službeno podupiranih izvoznih kredita. U praksi to znači da se nastoje stvoriti ravnopravni tržišni uvjeti (tržišno natjecanje temeljeno na cijeni i kvaliteti izvezene robe i usluga, a ne na odobrenim financijskim uvjetima) te spriječiti subvencioniranje i narušavanje trgovine povezano sa službeno podupiranim izvoznim kreditima. Sporazum je stupio na snagu u travnju 1978. na neodređeno vrijeme i nije akt OECD-a, iako ima administrativnu podršku tajništva OECD-a
 1
 .
 Sporazum se redovito ažurira kako bi se uzele u obzir promjene na financijskim tržištima i u području politike koje utječu na odobravanje službeno podupiranih izvoznih kredita. Sporazum je prenesen u pravo Unije Uredbom (EU) br. 1233/2011 Europskog parlamenta i Vijeća te je time postao pravno obvezujući u EU-u
 2
 3
 . Revizije uvjeta Sporazuma ugrađuju se u pravo EU-a delegiranim aktima donesenima na temelju članka 2. te uredbe.
 2.2.Sudionice Sporazuma o službeno podupiranim izvoznim kreditima
 Europska komisija zastupa Uniju na sastancima sudionica Sporazuma te u pisanim postupcima kojima sudionice Sporazuma donose odluke. Odluke o svim izmjenama Sporazuma donose se konsenzusom. Stajalište Unije donosi Vijeće, a države članice o njemu raspravljaju u okviru radne skupine Vijeća za izvozne kredite
 4
 .
 2.3.Predviđeni akt sudionica CSFU-a
 Sudionice su prvotno postigle dogovor o CFSU-u 2016. kako bi potaknule izvoznike i kupce da se odmaknu od nisko učinkovitih elektrana na ugljen. CFSU se sastoji od horizontalnih uvjeta Sporazuma i sektorskih pravila. Omogućuje samo financiranje velikih elektrana (iznad 500 MW) s „ultra-superkritičnom tehnologijom” ili s niskim intenzitetom emisija (ispod 750 g CO2/kWh proizvedene električne energije), a financiranje manjih elektrana koje ne ispunjavaju standarde visoke učinkovitosti ograničava se na zemlje koje ispunjavaju uvjete za potporu Međunarodnog udruženja za razvoj.
 CFSU uključuje klauzulu o preispitivanju s ciljem daljnjeg jačanja njegovih uvjeta. U članku 6. točki (a) navodi se „Ovaj se sektorski dogovor preispituje najkasnije do 30. lipnja 2020. radi daljnjeg jačanja njegovih uvjeta u drugoj fazi, koja započinje najkasnije 1. siječnja 2021., s namjerom da se pridonese zajedničkom cilju suočavanja s klimatskim promjenama i nastavi s postupnim smanjenjem službene potpore za elektrane na ugljen, među ostalim radi smanjenja upotrebe manje učinkovitih elektrana na ugljen”. Osobito, u članku 6. točki (b) stoji: „Preispitivanjem se uzima u obzir sljedeće: 1. najnovija izvješća o klimi i posljedicama pridržavanja odluke da se globalno zatopljenje ograniči na ispod 2 °C u odnosu na predindustrijske razine”.
 Od donošenja CFSU-a 2016. bitne analize ukazale su na brzinu i opseg postupnog ukidanja proizvodnje toplinske energije iz ugljena koji su potrebni kako bi se zagrijavanje ograničilo na ispod 2 °C: scenariji su uglavnom dosljedni u pogledu potrebe za zatvaranjem gotovo svih elektrana na ugljen prije 2040. Međutim, u skladu s pravilima CFSU-a donesenima 2016. i dalje je moguća izravna i neizravna potpora za elektrane na ugljen. Stoga se javlja problem dosljednosti. Od 2020. Radna skupina Vijeća za izvozne kredite radi na prijedlogu za preispitivanje CFSU-a kako bi se taj problem riješio.
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Europska komisija podnijela je u ime Unije 21. travnja 2021. prijedlog za preispitivanje CFSU-a sudionicama Sporazuma, o kojem je prvotno raspravljala i koji je donijela radna skupina Vijeća za izvozne kredite. Prijedlogom se predviđa globalno postupno ukidanje financiranja izvoza za sektor proizvodnje električne energije iz ugljena. Konkretnije, poziva se na trenutačno ukidanje službeno podupiranih izvoznih kredita i vezane pomoći za:
 –izvoz novih elektrana na ugljen s nesmanjenim emisijama i njihovih dijelova,
 –isporuku opreme postojećim elektranama za proizvodnju električne energije iz ugljena, osim ako je svrha isporučene opreme smanjenje onečišćenja i ne uzrokuje produljenje vijeka upotrebe elektrane niti povećanje kapaciteta, i
 –izvoz roba i usluga povezanih s razvojem, izgradnjom ili širenjem rudarstva termalnog ugljena i s bilo kojim načinom prijevoza koji se prvenstveno koristi za prijenos termalnog ugljena.
 Ovim se Prijedlogom nastoji premostiti jaz između obveze sudionica da ispune dugoročne ciljeve Pariškog sporazuma i odredaba CFSU-a kojima se i dalje omogućuje podupiranje izvoza elektrana na ugljen i globalnog vrijednosnog lanca proizvodnje toplinske energije na ugljen. Prijedlog je u potpunosti u skladu s prioritetima politike Europske unije. Konkretno, Vijeće Europske unije u svojim je Zaključcima o klimatskoj i energetskoj diplomaciji 25. siječnja 2021. pozvalo na globalno postupno ukidanje subvencija za fosilna goriva štetnih za okoliš u jasnom vremenskom okviru te na odlučan i pravedan prijelaz prema klimatskoj neutralnosti u cijelom svijetu, uključujući postupno ukidanje ugljena s nesmanjenim emisijama u proizvodnji energije i, kao prvi korak, trenutačni prekid svakog financiranja nove infrastrukture za ugljen u trećim zemljama.
 Budući da je ključno da zajednica OECD-a za izvozne kredite na odgovarajući način prenese ciljeve klimatske politike u pravila Sporazuma i u praktične mjere, Europska unija će se na predstojećim sastancima zalagati za dogovor o tom postupnom ukidanju. I neke druge sudionice zasigurno će se zalagati za isto (uglavnom Ujedinjena Kraljevina, Kanada i Sjedinjene Američke Države), dok su neke (Koreja i Japan) ove godine najavile da će prekinuti potporu za međunarodnu proizvodnju toplinske energije iz ugljena s nesmanjenim emisijama. Ako pregovori urode plodom, sudionice bi se mogle pozvati da donesu izmjene CFSU-a, a možda i nekih članaka Sporazuma kako bi u obzir uzelo preispitivanje CFSU-a, na jednom od svojih idućih zasjedanja, po mogućnosti tijekom izvanrednog sastanka sudionica uoči konferencije COP-26 u rujnu ili listopadu 2021. U tom bi scenariju Europska unija trebala moći pravodobno zauzeti stajalište o preispitivanju CFSU-a.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali postoji mogućnost da „presudno utječu na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 5
 .
 4.1.2.Primjena na ovaj predmet
 Predviđeni akt može presudno utjecati na sadržaj zakonodavstva EU-a, to jest na Uredbu (EU) br. 1233/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 16. studenoga 2011. o primjeni određenih smjernica u području službeno podupiranih izvoznih kredita i o stavljanju izvan snage odluka Vijeća 2001/76/EZ i 2001/77/EZ. To je zato što je u članku 2. te uredbe utvrđeno da „Komisija usvaja delegirane akte u skladu s člankom 3. radi izmjene Priloga II. kao posljedicu izmjena smjernica o kojima su se dogovorile sudionice Sporazuma.” To uključuje izmjene priloga Sporazumu.
 Stoga je postupovna pravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalna pravna osnova za odluku na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili elementa te ako se može utvrditi da je jedan od ta dva cilja ili elementa glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, naime onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena na ovaj predmet
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na izvozne kredite, što je u području primjene zajedničke trgovinske politike. Stoga je postupovna pravna osnova za predloženu odluku članak 207. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 207. stavak 4. prvi podstavak UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 2021/0235 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru pisanog postupka sudionica Sporazuma o službeno podupiranim izvoznim kreditima u pogledu preispitivanja Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena iz Priloga VI.
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 207. stavak 4. prvi podstavak u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Smjernice navedene u Sporazumu o službeno podupiranim izvoznim kreditima („Sporazum”), uključujući Sektorski dogovor o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena („CFSU”) iz njegova Priloga VI., prenesene su i stoga su postale pravno obvezujuće u Uniji na temelju Uredbe (EU) br. 1233/2011 Europskog parlamenta i Vijeća
 6
 .
 (2)U skladu s člankom 6. CFSU-a, sudionice Sporazuma („sudionice”) trebale bi preispitati Sektorski dogovor radi daljnjeg jačanja njegovih uvjeta s namjerom da se pridonese zajedničkom cilju suočavanja s klimatskim promjenama i nastavi s postupnim smanjenjem službene potpore za elektrane na ugljen.
 (3)Predviđena odluka o preispitivanju CFSU-a trebala bi biti usklađena s međunarodnim obvezama Europske unije prema Pariškom sporazumom i s klimatskom politikom Unije.
 (4)Vijeće Europske unije u svojim je Zaključcima o klimatskoj i energetskoj diplomaciji 25. siječnja 2021. pozvalo na globalno postupno ukidanje subvencija za fosilna goriva štetnih za okoliš u jasnom vremenskom okviru te na odlučan i pravedan prijelaz prema klimatskoj neutralnosti u cijelom svijetu, uključujući postupno ukidanje ugljena s nesmanjenim emisijama u proizvodnji energije i, kao prvi korak, trenutačni prekid svakog financiranja nove infrastrukture za ugljen u trećim zemljama.
 (5)Primjereno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u pogledu preispitivanja Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena jer će predviđena odluka sudionica Sporazuma biti obvezujuća za Uniju i moći će presudno utjecati na sadržaj zakonodavstva Unije na temelju članka 2. Uredbe (EU) br. 1233/2011,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 U Prilogu se utvrđuje stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u pogled preispitivanja Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena iz Priloga VI. Sporazumu o službeno podupiranim izvoznim kreditima.
 Članak 2.
 Predstavnici Unije mogu, bez daljnje odluke Vijeća, dogovoriti izmjene Priloga VI. Sporazumu o službeno podupiranim izvoznim kreditima koje su u skladu sa smjernicama iz Priloga.
 Članak 3.
 Ako se na sastanku sudionica ili prije njega iznesu novi prijedlozi u pogledu predmeta Priloga o kojima još ne postoji stajalište Unije, prije nego što se sudionice pozove na donošenje izmjene Sporazuma, stajalište Unije utvrđuje se koordinacijom Unije. U takvim slučajevima stajalište Unije treba biti u skladu s postojećim politikama i zakonodavstvom.
 Članak 4.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Kako je utvrđeno u članku 5. Konvencije OECD-a.
 (2)
 Uredba (EU) br. 1233/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 16. studenoga 2011. o primjeni određenih smjernica u području službeno podupiranih izvoznih kredita i o stavljanju izvan snage odluka Vijeća 2001/76/EZ i 2001/77/EZ (SL L 326, 8.12.2011., str. 45.).
 (3)
 Ranije verzije Sporazuma OECD-a već su odlukama Vijeća prenesene u pravo EU-a.
 (4)
 Odluka Vijeća o osnivanju Skupine za koordinaciju politike u području osiguranja kredita, kreditnih jamstava i financijskih kredita (SL 66, 27.10.1960., str. 1339.).
 (5)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, t. 61.–64.
 (6)
 Uredba (EU) br. 1233/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 16. studenoga 2011. o primjeni određenih smjernica u području službeno podupiranih izvoznih kredita i o stavljanju izvan snage odluka Vijeća 2001/76/EZ i 2001/77/EZ (SL L 326, 8.12.2011., str. 45.) („Uredba (EU) br. 1233/2011”).
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 26.7.2021.
 COM(2021) 418 final
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru pisanog postupka sudionica Sporazuma o službeno podupiranim izvoznim kreditima u pogledu preispitivanja Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena iz Priloga VI.
 PRILOG
 PRIJEDLOG
 Stajalište je Europske unije da podupire:
 (1)trenutačno ukidanje službeno podupiranih izvoznih kredita i vezane pomoći za:
 (a)izvoz novih projekata proizvodnje električne energije iz ugljena ili njihovih dijelova.
 Projekti proizvodnje električne energije iz ugljena su cjelokupne elektrane ili njihovi dijelovi s pogonom na ugljen; sadržavaju sve komponente, opremu, materijale i usluge (uključujući osposobljavanje osoblja) koji su izravno potrebni za izgradnju i puštanje u pogon takvih elektrana;
 (b)isporuku opreme postojećim elektranama za proizvodnju električne energije iz ugljena, osim ako su ispunjeni svi sljedeći uvjeti:
 i.svrha je isporučene opreme smanjenje onečišćenja;
 ii.isporučena oprema ne uzrokuje produljenje vijeka upotrebe elektrane niti povećanje kapaciteta.
 (2)Trenutačno ukidanje službeno podupiranih izvoznih kredita i vezane pomoći za izvoz robe i usluga povezanih s:
 (a)razvojem, izgradnjom ili širenjem rudarstva termalnog ugljena. To uključuje istraživanje, vađenje i proizvodnju termalnog ugljena i s tim povezane infrastrukture.
 (b)Svi načini prijevoza (uključujući vrste prijevoza i povezanu infrastrukturu) koji se prvenstveno koriste za prijenos termalnog ugljena.
 Stavak 1. točke (a) i (b) ne primjenjuje se na projekte proizvodnje električne energije iz ugljena koji su obuhvaćeni područjem primjene i ispunjavaju uvjete iz Dodatka II. Sektorskom dogovoru o izvoznim kreditima za obnovljive izvore energije, ublažavanje klimatskih promjena i prilagodbu njima te vodne projekte) (Prilog IV.). Financijski uvjeti koji se primjenjuju na takve projekte utvrđeni su u Prilogu IV.
 Stavak 2. točke (a) i (b) primjenjuje se na sav izvoz robe i usluga obuhvaćen Sporazumom, uključujući izvoz obuhvaćen sektorskim dogovorima.
 Provedba ovog Prijedloga može dovesti do izmjena Sektorskog dogovora o projektima proizvodnje električne energije iz ugljena iz Priloga VI., kao i mogućih izmjena odredaba Sporazuma o službeno podupiranim izvoznim kreditima, osobito njegova članka 6.


type: wikipedia

text:
Mischa Auer, eigentlich /Michail Unskowski, auch Ounskowsky; (* in Sankt Petersburg, Russisches Kaiserreich; † 5. März 1967 in Rom, Italien) war ein US-amerikanischer Film- und Theaterschauspieler russischer Herkunft.
 Leben
 Mischa Auer stammt aus einer angesehenen russischen Familie: Sein Großvater war der österreich-ungarische Violinist Leopold von Auer, dessen Familiennamen Michail Unskowski annahm, nachdem er sich in den 1920er Jahren in den USA etabliert hatte. Sein Vater, ein russischer Marineoffizier, fiel im Herbst 1905 im Russisch-Japanischen Krieg, wodurch die Familie finanzielle Probleme bekam. Infolge der Oktoberrevolution verlor die Familie im November 1917 ihr Hab und Gut; sie wurde obdachlos. So musste der zwölfjährige Junge für kurze Zeit mit anderen obdachlosen Jungen auf der Straße leben, bis er wieder mit seiner Mutter vereint wurde, nachdem diese als Krankenschwester Arbeit gefunden hatte. Doch Lenins Traum von einer „Besseren Zukunft“ traf nicht auf die Familie zu, so dass sie Anfang 1918 in die Türkei auswanderte. In Konstantinopel erkrankte Auers Mutter an Typhus und starb kurze Zeit später. Der Junge soll nach eigenen Angaben sogar ihr Grab selbst ausgehoben haben.
 Auer begab sich nun auf Wanderschaft und traf in Italien auf seinen Großvater Leopold Auer, der seinen Enkel mit nach New York City nahm. Er ermutigte ihn, es als Musiker zu versuchen, so dass er in New York eine fachspezifische Schule besuchte und im Lauf der Zeit viele Instrumente beherrschte, darunter Violine und Piano. Mitte der 1920er Jahre kam Auer auch mit der Schauspielerei in Berührung und stand im Februar 1925 erstmals am Broadway auf der Bühne. Mischa Auer war insofern ein bemerkenswerter Schauspieler, als er neben seiner Muttersprache Russisch fünf weitere Sprachen fließend beherrschte, darunter auch Deutsch, Italienisch und Spanisch.
 Nur drei Jahre nach seinem Broadwaydebüt, 1928, erfolgte sein Filmdebüt in Something Always Happens von Regisseur Frank Tuttle.
 1936 stand er in Mein Mann Godfrey als sonderbarer Protegé einer reichen Frau vor der Kamera und wurde 1937 in der Kategorie Bester Nebendarsteller für den Oscar nominiert. Im selben Jahr spielte er unter Henry Koster in der Musikkomödie 100 Mann und ein Mädchen und 1938 unter der Regie von Frank Capra in Lebenskünstler mit. In den 1940er und 1950er Jahren stand Auer in zahlreichen Filmkomödien vor der Kamera. Sein russisches Aussehen verhalf ihm dabei stets zu russischen Charakterrollen. Mitte der 1950er Jahre, als Paramount Pictures beschloss, Hollywood-Filme in billigeren europäischen Studios zu produzieren, zog Auer mit seiner Familie ins österreichische Salzburg, wo er einige Jahre lebte und in überwiegend französischen Filmen mitwirkte. Sein bekanntester Film aus jener Zeit ist der im Jahr 1955 gedrehte Thriller Mr. Arkadin von Regisseur Orson Welles.
 Bereits 1957 erlitt Auer einen leichten Herzinfarkt, von dem er sich jedoch rasch erholte. Er setzte seine Karriere weiter fort und stand nach wie vor als Schauspieler vor der Kamera. Zehn Jahre später, im März 1967, folgte ein zweiter Infarkt, an dem Auer im Alter von 61 Jahren in Rom starb. Sein Leichnam wurde nach New York überführt, wo er in Gloversville (Fulton County) beerdigt wurde. Mischa Auer war viermal verheiratet. Seine erste Ehe führte er von 1931 bis 1940 mit Norma Tillman. Das Paar hatte zwei Kinder, Sohn Anthony und Tochter Zoe. Zwischen 1941 und 1950 war Auer mit Joyce Hunter verheiratet, und in den 1950er Jahren mit Susanne Kalish, mit der er sein drittes Kind bekam. Zuletzt war ab 1965 bis zu seinem Tod Elise Souls Lee seine Ehefrau.
 Filmografie (Auswahl)
 1930: Just Imagine
 1932: Arsene Lupin, der König der Diebe (Arsene Lupin)
 1932: Im Zeichen des Kreuzes (The Sign of the Cross)
 1932: Call Her Savage
 1933: Zwischen heut und morgen (Gabriel Over the White House)
 1934: Schrei der Gehetzten (Viva Villa!)
 1935: Bengali (The Lives of a Bengal Lancer)
 1935: Kreuzritter – Richard Löwenherz (The Crusades)
 1935: I Dream Too Much
 1935: Anna Karenina
 1936: Eine Prinzessin für Amerika (The Princess comes Across)
 1936: That Girl from Paris
 1936: Winterset
 1936: Drei süße Mädels (Three Smart Girls)
 1936: Mein Mann Godfrey (My Man Godfrey)
 1937: Sternschnuppen (Pick a Star)
 1937: Für Sie, Madame ... (Vogues of 1938)
 1937: 100 Mann und ein Mädchen (100 Men and a Girl)
 1938: Lebenskünstler (You Can’t Take It with You)
 1938: Sweethearts
 1938: Wirbelwind aus Paris (The Rage of Paris)
 1939: Der große Bluff (Destry Rides Again)
 1940: Das Haus der sieben Sünden (Seven Sinners)
 1940: Spring Parade
 1941: Die Abenteurerin (The Flame of New Orleans)
 1941: In der Hölle ist der Teufel los! (Hellzapoppin’)
 1944: Die Träume einer Frau (Lady in the Dark)
 1944: Up in Mabel’s Room
 1945: Das letzte Wochenende (And Then There Were None)
 1945: Hilfe, ich bin Millionär (Brewster’s Millions)
 1951: Nur Du bist mein Traum (Al diavolo la celebrità)
 1954: Mary-Lou und ihre Herren (Escalier de Service)
 1955: Herr Satan persönlich (Mr. Arkadin)
 1957: Die Monte Carlo Story (Monte Carlo)
 1958: Der unfreiwillige Raketenflieger (À pied, à cheval et en spoutnik!)
 1962: We Joined the Navy
 1963: Eddie krault nur kesse Katzen (Les femmes d'abord)
 1966: Weihnachtsmann in Not (Il Natale che quasi non fu)
 1967: Per amore... per magia...
 Weblinks
 Filmschauspieler
 Theaterschauspieler
 US-Amerikaner
 Russe
 Geboren 1905
 Gestorben 1967
 Mann


text:
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 4.12.2017
 COM(2017) 726 final
 2017/0321(NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY
 o postoji, který má být zaujat jménem Evropské unieve Smíšeném výboru EHP ke změně to přílohy XX (Životní prostřední) k Dohodě o EHP
 DŮVODOVÁ ZPRÁVA MEMORANDUM
 1.SOUVISLOSTI NÁVRHU
 ·Odůvodnění a cíle návrhu
 Návrh rozhodnutí Smíšeného výboru EHP (připojeného k návrhu rozhodnutí Rady) má změnit přílohu XX (Životní prostředí) Dohody o EHP s cílem začlenit do této dohody směrnici Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/802 ze dne 11. května 2016 o snižování obsahu síry v některých kapalných palivech
 1
 .
 ·Soulad s platnými předpisy v této oblasti politiky
 Připojená předloha rozhodnutí Smíšeného výboru rozšiřuje stávající politiku EU na státy ESVO EHP (Norsko, Island a Lichtenštejnsko).
 ·Soulad s ostatními politikami Unie
 Rozšíření acquis EU na státy ESVO EHP jeho začleněním do Dohody o EHP probíhá v souladu s cíli a zásadami uvedené dohody, jejímž cílem je vytvoření dynamického a jednotného Evropského hospodářského prostoru založeného na společných pravidlech a rovných podmínkách hospodářské soutěže.
 2.PRÁVNÍ ZÁKLAD, SUBSIDIARITA A PROPORCIONALITA
 ·Právní základ
 Právní předpisy, které mají být začleněny do Dohody o EHP, jsou založeny na čl. 192 odst. 1 Smlouvy o fungování Evropské unie.
 Podle čl. 1 odst. 3 nařízení Rady (ES) č. 2894/94
 2
 o některých prováděcích pravidlech k Dohodě o EHP zaujímá postoj Unie k takovým rozhodnutím Rada na návrh Komise.
 ESVČ ve spolupráci s Komisí předkládá předlohu rozhodnutí Smíšeného výboru EHP Radě, aby je Rada přijala jako postoj Unie. ESVČ doufá, že bude moci tento postoj předložit Smíšenému výboru EHP co nejdříve.
 ·Subsidiarita (v případě nevýlučné pravomoci)
 Návrh je v souladu se zásadou subsidiarity z tohoto důvodu:
 Cíle tohoto návrhu, kterým je zejména zajistit jednotnost vnitřního trhu, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodu účinků lépe dosaženo na úrovni Unie.
 Proces začleňování acquis EU do Dohody o EHP probíhá v souladu s nařízením Rady (ES) č. 2894/94 ze dne 28. listopadu 1994 o některých prováděcích pravidlech k Dohodě o Evropském hospodářském prostoru, které přijatý přístup potvrzuje.
 ·Přiměřenost
 V souladu se zásadou proporcionality nepřekračuje tento návrh rámec toho, co je nezbytné pro dosažení jejího cíle.
 ·Volba nástroje
 V souladu s článkem 98 Dohody o EHP je zvoleným nástrojem rozhodnutí Smíšeného výboru EHP. Smíšený výbor EHP zajišťuje účinné provádění a fungování Dohody o EHP. Za tímto účelem přijímá rozhodnutí v případech stanovených v Dohodě o EHP.
 3.VÝSLEDKY HODNOCENÍ EX POST, KONZULTACÍ SE ZÚČASTNĚNÝMI STRANAMI A POSOUZENÍ DOPADŮ
 ·Sběr a využití výsledků odborných konzultací
 Nevztahuje se na tento návrh
 ·Posouzení dopadů
 Nevztahuje se na tento návrh
 4.ROZPOČTOVÉ DŮSLEDKY
 Žádné dopady na rozpočet vyplývající ze začlenění směrnice (EU) 2016/802 do Dohody o EHP se neočekávají.
 5.OSTATNÍ PRVKY
 Hlavní úpravy požadované ze strany ESVO
 Příslušné ustanovení
 Čl. 2 písm. n)
 Odůvodnění
 Island byl na základě směrnice Rady 1999/32/ES
 3
 po jejím začlenění do Dohody o EHP (viz rozhodnutí Smíšeného výboru EHP č. 90/2001
 4
 a č. 49/2006
 5
 ) klasifikován jako nejvzdálenější region. Vzhledem k tomu, že směrnice (EU) 2016/802 nahrazuje směrnici 1999/32/ES, ale zachovává výjimky pro nejvzdálenější regiony EU, měla by se úprava týkající se postavení Islandu provést také v rámci nové směrnice. Úpravou se tedy Island zahrnuje do definice nejvzdálenějšího regionu pro účely směrnice (EU) 2016/802.
 2017/0321 (NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY
 o postoji, který má být zaujat jménem Evropské unie
 ve Smíšeném výboru EHP ke změně to přílohy XX (Životní prostřední) k Dohodě o EHP
 RADA EVROPSKÉ UNIE,
 s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1, ve spojení s čl. 218 odst. 9 této smlouvy,
 s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2894/94 ze dne 28. listopadu 1994 o některých prováděcích pravidlech k Dohodě o Evropském hospodářském prostoru
 6
 , a zejména na čl. 1 odst. 3 uvedeného nařízení,
 s ohledem na návrh Evropské komise,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)Dohoda o Evropském hospodářském prostoru
 7
 (dále jen „Dohoda o EHP“) vstoupila v platnost dne 1. ledna 1994.
 (2)Podle článku 98 Dohody o EHP může Smíšený výbor EHP rozhodnout mimo jiné o změně přílohy XX (Životní prostředí) Dohody o EHP.
 (3)Směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/802
 8
 má být začleněna do Dohody o EHP.
 (4)Příloha XX (Životní prostředí) Dohody o EHP by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
 (5)Postoj Unie ve Smíšeném výboru EHP by proto měl být založen na připojeném návrhu rozhodnutí,
 PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 Postoj, který se má jménem Unie zaujmout ve Smíšeném výboru EHP k navrhované změně přílohy XX (Životní prostředí) Dohody o EHP, vychází z předlohy rozhodnutí Smíšeného výboru EHP připojené k tomuto rozhodnutí.
 Článek 2
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
 V Bruselu dne
 Za Radu
 předseda / předsedkyně
 (1)
 Úř. věst. L 132, 21.5.2016, s. 58.
 (2)
 Úř. věst. L 305, 30.11.1994, s. 6–8.
 (3)
 Úř. věst. L 121, 11.5.1999, s. 13.
 (4)
 Úř. věst. L 251, 20.9.2001, s. 15.
 (5)
 Úř. věst. L 175, 29.6.2006, s. 99.
 (6)
 Úř. věst. L 305, 30.11.1994, s. 6.
 (7)
 Úř. věst. L 1, 3.1.1994, s. 3.
 (8)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/802 ze dne 11. května 2016 o snižování obsahu síry v některých kapalných palivech (Úř. věst. L 132, 21.5.2016, s. 58).
 ---documentbreak---
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne4.12.2017
 COM(2017) 726 final
 PŘÍLOHA
 Návrhu rozhodnutí Rady
 o postoji, který má být zaujat jménem Evropské unieve Smíšeném výboru EHP ke změně to přílohy XX (Životní prostřední) k Dohodě o EHP
 PŘÍLOHA
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP .../2017
 ze dne ...,
 kterým se mění příloha XX (Životní prostředí) Dohody o EHP
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda o EHP“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)Směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/802 ze dne 11. května 2016 o snižování obsahu síry v některých kapalných palivech
 1
 by měla být začleněna do Dohody o EHP.
 (2)Směrnicí (EU) 2016/802 se ruší směrnice Rady 1999/32/ES
 2
 , která je začleněna do Dohody o EHP, a která by se proto měla v Dohodě o EHP zrušit.
 (3)Příloha XX Dohody o EHP by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 Znění bodu 21ad (směrnice Rady 1999/32/ES) přílohy XX Dohody o EHP se nahrazuje tímto:
 „32016 L 0802: směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/802 ze dne 11. května 2016 o snižování obsahu síry v některých kapalných palivech (Úř. věst. L 132, 21.5.2016, s. 58).
 Pro účely této dohody se uvedená směrnice upravuje takto:
 V čl. 2 písm. n) se za slova „, jak je stanoveno v článku 349 Smlouvy o fungování EU“ vkládají slova „a celé území Islandu“.“
 Článek 2
 Znění směrnice (EU) 2016/802 v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dne [...] za předpokladu, že jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody o EHP*.
 3Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda / předsedkyně
 tajemníci
 Smíšeného výboru EHP
 (1)
 Úř. věst L 132, 21.5.2016, s. 58.
 (2)
 Úř. věst. L 121, 11.5.1999, s. 13.
 (3)
 *
 [Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.] [Byly oznámeny ústavní požadavky.]


type: caselaw

text:
 7.9.2013
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 260/22
 Predlog za sprejetje predhodne odločbe, ki ga je vložilo Thüringer Oberlandesgericht (Nemčija) 11. junija 2013 – Udo Rätzke proti S+K Handels GmbH
 (Zadeva C-319/13)
 2013/C 260/38
 Jezik postopka: nemščina
 Predložitveno sodišče
 Thüringer Oberlandesgericht
 Stranki v postopku v glavni stvari
 Tožeča stranka: Udo Rätzke
 Tožena stranka: S+K Handels GmbH
 Vprašanje za predhodno odločanje
 Ali je treba člen 4(a) Delegirane uredbe Komisije (EU) št. 1062/2010 z dne 28. oktobra 2010 o dopolnitvi Direktive 2010/30/EU Evropskega parlamenta in Sveta glede zahtev za energijsko označevanje televizijskih sprejemnikov (1)
 razlagati tako,
 da velja za trgovca (od 30. novembra 2011) obveznost opremljanja televizorjev z nalepkami, samo če je dobavitelj te televizorje v skladu s členom 3(1)(a) navedene uredbe (po 30. novembru 2011) že dobavil z ustrezno nalepko,
 ali pa velja za trgovca obveznost označevanja (od 30. novembra 2011) tudi takšnih televizorjev, ki jih dobavitelj pred 30. novembrom 2011 ni opremil z ustrezno nalepko, zaradi česar je trgovec dolžan (pravočasno, naknadno) zahtevati nalepke za takšne televizorje?
 (1) UL L 314, str. 64.