text:
 11.10.2007
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 266/24
 BESCHLUSS DES GEMEINSAMEN EWR-AUSSCHUSSES
 Nr. 60/2007
 vom 8. Juni 2007
 zur Änderung des Anhangs XX (Umweltschutz) des EWR-Abkommens
 DER GEMEINSAME EWR-AUSSCHUSS —
 gestützt auf das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, geändert durch das Anpassungsprotokoll zum Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, im Folgenden „Abkommen“ genannt, insbesondere auf Artikel 98,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Anhang XX des Abkommens wurde durch den Beschluss des Gemeinsamen EWR-Ausschusses Nr. 36/2007 vom 27. April 2007 (1) geändert.
 (2)
 Die Verordnung (EG) Nr. 1366/2006 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 6. September 2006 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 2037/2000 im Hinblick auf das Basisjahr für die Zuteilung der Quoten für teilhalogenierte Fluorchlorkohlenwasserstoffe an die Mitgliedstaaten, die der Europäischen Union am 1. Mai 2004 beigetreten sind (2), ist in das Abkommen aufzunehmen —
 BESCHLIESST:
 Artikel 1
 In Anhang XX des Abkommens wird unter Nummer 21aa (Verordnung (EG) Nr. 2037/2000 des Europäischen Parlaments und des Rates) folgender Gedankenstrich angefügt:
 „—
 32006 R 1366: Verordnung (EG) Nr. 1366/2006 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 6. September 2006 (ABl. L 264 vom 25.9.2006, S. 12).“
 Artikel 2
 Die isländische und die norwegische Sprachfassung der Verordnung (EG) Nr. 1366/2006, die in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union veröffentlicht werden, sind verbindlich.
 Artikel 3
 Dieser Beschluss tritt am 9. Juni 2007 in Kraft, sofern dem Gemeinsamen EWR-Ausschuss alle Mitteilungen nach Artikel 103 Absatz 1 des Abkommens vorliegen (3).
 Artikel 4
 Dieser Beschluss wird im EWR-Abschnitt und in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union veröffentlicht.
 Geschehen zu Brüssel am 8. Juni 2007.
 Für den Gemeinsamen EWR-Ausschuss
 Der Vorsitzende
 Alan SEATTER
 (1) ABl. L 209 vom 9.8.2007, S. 65.
 (2) ABl. L 264 vom 25.9.2006, S. 12.
 (3) Ein Bestehen verfassungsrechtlicher Anforderungen wurde nicht mitgeteilt.


type: wikipedia

text:
Ergonomi (av klassisk grekiska ἔργον, ergon, "arbete", och νόμος, nomos, "lag", "regel") avser läran om hur arbetsredskap och arbetsmiljö påverkar människan.
 Ergonomi betyder läran om anpassning av arbete och miljö till människans behov och förutsättningar. Det kan handla om hur arbetsplatsen och arbetsmiljön ska se ut rent tekniskt för att inte slita på kroppen i onödan, till exempel arbetsställning, arbetshöjd, ljud, ljus och klimat men även hur kroppen används på ett riktigt sätt, till exempel skjuta, dra, lyfta, bära samt kroppshållning.
 Det var på 1960-talet som man insåg att utformning av verktyg och liknande inte alltid var mest ändamålsenligt utformade. Främst började förare av till exempel lokomotiv och flygplan lida av felaktiga arbetsställningar och man började att undersöka hur förarsäten och instrumentpaneler var utformade. På 1970-talet hakade varvsindustrin på och såg över rörelserutinen i styrhytter. Designföretag anlitades för att utforma verktyg, alltifrån spadar och hackor till telefonlurar, så att de förutom att de skulle vara estetiskt tilltalande, också var formgivna för att sitta så väl som möjligt i användarens grepp. På 1990-talet uppstod behovet att i detalj justera arbetsställningen för kontorspersonal, då datorernas ökade användning ledde till att man mer än på skrivmaskinstiden ofta satt hela arbetsdagen intensivt koncentrerad i samma ställning.
 Vid utbildning av telegrafister läggs stor vikt vid rätt sittställning, som är olika vid sändning och vid mottagning. Man tar då särskild hänsyn till skillnaderna mellan högerhänta och vänsterhänta personer.
 Belastningsskador och arbetsmiljö i Sverige
 Belastningssjukdomarna är antagligen det största arbetsmiljöproblemet i västvärlden. I Sverige är uppskattningen att knappt 1,5 miljoner personer dagligen arbetar i påfrestande arbetsställningar, och av dem säger en fjärdedel att de upplever besvär. Varje år anmäls omkring 14 000 nya belastningsskador.
 Det finns ett tydligt samband mellan värk i kroppen och arbetsmiljö. Belastningsskador uppstår ofta i samband med tunga lyft, upprepade rörelser och obekväma arbetsställningar. Högt arbetstempo och stress kan också bidra till att man får värk och ont i kroppen.
 Enligt arbetsmiljölagen har alla arbetsgivare ansvar för att förebygga ohälsa och olycksfall och skapa en god arbetsmiljö. Ergonomi handlar om att anpassa jobbet efter människan – inte tvärtom. Och eftersom alla människor är olika måste arbetsmiljön anpassas efter varje enskild person. Dubbelt så många kvinnor som män får ont i kroppen på jobbet. Huvudorsaken är att de har mer ensidiga arbetsuppgifter. Män har lika mycket ryggproblem som kvinnor, om de utför samma arbetsuppgifter som kvinnorna. Fler kvinnor än män uppger också att de inte själva kan bestämma sin arbetstakt; att sakna kontroll över arbetet gör att belastningsskador lättare uppkommer. För att undvika att få ont i kroppen krävs ordentliga kunskaper om lämpliga arbetsställningar, olika arbetsutrustningar och hjälpmedel i arbetet. Det är också viktigt att kunna anpassa arbetstempot och anpassa arbetsplatsens utformning efter sina egna förutsättningar och att träna upp kroppens muskler.
 Se även
 Arbetsmiljö
 Stress
 Företagshälsovård
 Belastningsskador
 Referenser
 Ergonomin.
 Muskelvärk? 2003. Belastningsskadecentrum.
 Vad händer med våra muskler vid stress? - om sambandet mellan fysisk och psykisk belastning. 2002. Arbetsmiljöverket.
 Arbetsmiljöverkets föreskrifter (AFS 2012:2) om belastningsergonomi gäller sedan 1 december 2012. Den ersatte då AFS 1998:1 och AFS 2000:1.
 Noter
 Fysioterapi
 Arbetsmiljö


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 22.12.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 341/72
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. 112/2011
 της 21ης Οκτωβρίου 2011
 για την τροποποίηση του παραρτήματος I (Κτηνιατρικά και φυτοϋγειονομικά θέματα) του παραρτήματος II (Τεχνικοί κανόνες, πρότυπα, δοκιμές και πιστοποίηση) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο προσαρμογής της εν λόγω συμφωνίας, εφεξής καλούμενη «συμφωνία», και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Το παράρτημα I της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 95/2011 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ της 30ής Σεπτεμβρίου 2011 (1).
 (2)
 Το παράρτημα II της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 95/2011 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ της 30ής Σεπτεμβρίου 2011 (2).
 (3)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 365/2010 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2010, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2073/2005 περί μικροβιολογικών κριτηρίων για τα τρόφιμα όσον αφορά τα εντεροβακτηρίδια στο παστεριωμένο γάλα και σε άλλα παστεριωμένα υγρά γαλακτοκομικά προϊόντα και το Listeria monocytogenes στο αλάτι για τρόφιμα (3) πρέπει να ενσωματωθείς τη συμφωνία.
 (4)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 956/2010 της Επιτροπής, της 22ας Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση του παραρτήματος Χ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους καταλόγους ταχειών δοκιμών (4) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (5)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1034/2010 της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2010, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2003 όσον αφορά τους ελέγχους που αφορούν τις απαιτήσεις για την αναγνώριση και την καταγραφή των βοοειδών (5), πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (6)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1053/2010 της Επιτροπής, της 18ης Νοεμβρίου 2010, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 494/98 όσον αφορά τις διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση που δεν αποδεικνύεται η αναγνώριση ενός ζώου (6) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (7)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 15/2011 της Επιτροπής, της 10ης Ιανουαρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2074/2005 όσον αφορά τις αναγνωρισμένες μεθόδους δοκιμής για την ανίχνευση θαλάσσιων βιοτοξινών στα ζώντα δίθυρα μαλάκια (7) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (8)
 Η απόφαση 2010/692/ΕΕ της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2010, για την αναγνώριση του πλήρως επιχειρησιακού χαρακτήρα της λετονικής βάσης δεδομένων για τα βοοειδή (8) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (9)
 Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται στην Ισλανδία με τη μεταβατική περίοδο που ορίζεται στην παράγραφο 2 του εισαγωγικού μέρους του κεφαλαίου I του παραρτήματος I για τους τομείς στους οποίους δεν ίσχυε η συμφωνία για την Ισλανδία πριν από την αναθεώρηση του παρόντος κεφαλαίου με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 133/2007 της 26ης Οκτωβρίου 2007 (9).
 (10)
 Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Το κεφάλαιο I του παραρτήματος I της συμφωνίας τροποποιείται ως εξής:
 1.
 Στο σημείο 76 [κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 494/98 της Επιτροπής] του μέρους 1.2 προστίθενται τα ακόλουθα:
 «, όπως τροποποιήθηκε με:
 —
 32010 R 1053: κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1053/2010 της Επιτροπής της 18ης Νοεμβρίου 2010 (ΕΕ L 303 της 19.11.2010, σ. 1).»
 2.
 Προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση στο σημείο 134 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2074/2005 της Επιτροπής] στο μέρος 1.2 και στο σημείο 53 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2074/2005 της Επιτροπής] στο μέρος 6.2:
 «—
 32011 R 0015: κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 15/2011 της Επιτροπής της 10ης Ιανουαρίου 2011 (ΕΕ L 6 της 11.1.2011, σ. 3).»
 3.
 Στο σημείο 140 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2003 της Επιτροπής] του μέρους 1.2 προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:
 «—
 32010 R 1034: κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1034/2010 της Επιτροπής της 15ης Νοεμβρίου 2010 (ΕΕ L 298 της 16.11.2010, σ. 7).»
 4.
 Μετά το σημείο 25 του μέρους 1.2 (απόφαση 2006/132/ΕΚ της Επιτροπής), υπό τον τίτλο «ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ» παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:
 «26.
 32010 D 0692: απόφαση 2010/692/ΕΕ της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2010, για την αναγνώριση του πλήρως επιχειρησιακού χαρακτήρα της λετονικής βάσης δεδομένων για τα βοοειδή (ΕΕ L 299 της 17.11.2010, σ. 45).»
 5.
 Στο σημείο 52 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2073/2005 της Επιτροπής] του μέρους 6.2 προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:
 «—
 32010 R 0365: κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 365/2010 της Επιτροπής της 28ης Απριλίου 2010 (ΕΕ L 107 της 29.4.2010, σ. 9).»
 6.
 Στο σημείο 12 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 999/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου] του μέρους 7.1, προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:
 «—
 32010 R 0956: κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 956/2010 της Επιτροπής της 22ας Οκτωβρίου 2010 (ΕΕ L 279 της 23.10.2010, σ. 10).»
 Άρθρο 2
 Στο σημείο 54πη [κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2073/2005 της Επιτροπής] του κεφαλαίου XII του παραρτήματος II της συμφωνίας προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:
 «—
 32010 R 0365: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 365/2010 της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2010 (ΕΕ L 107 της 29.4.2010, σ. 9).»
 Άρθρο 3
 Τα κείμενα των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 365/2010, (ΕΕ) αριθ. 956/2010, (ΕΕ) αριθ. 1034/2010, (ΕΕ) αριθ. 1053/2010 και (ΕΕ) αριθ. 15/2011 και της απόφασης 2010/692/ΕΕ στην ισλανδική και στη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την 1η Νοεμβρίου 2011, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας (10).
 Άρθρο 5
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 21 Οκτωβρίου 2011.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Kurt JÄGER
 (1) ΕΕ L 318 της 1.12.2011, σ. 32.
 (2) ΕΕ L 318 της 1.12.2011, σ. 32.
 (3) ΕΕ L 107 της 29.4.2010, σ. 9.
 (4) ΕΕ L 279 της 23.10.2010, σ. 10.
 (5) ΕΕ L 298 της 16.11.2010, σ. 7.
 (6) ΕΕ L 303 της 19.11.2010, σ. 1.
 (7) ΕΕ L 6 της 11.1.2011, σ. 3.
 (8) ΕΕ L 299 της 17.11.2010, σ. 45.
 (9) ΕΕ L 100 της 10.4.2008, σ. 27.
 (10) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.


type: other

text:
Arrete Royal du 05/09/2019 portant execution des articles 14, 17 a 19 de la loi du 15 mai 2007 sur l'inspection generale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police
 Arrêté Royal du 05 septembre 2019
 Arrêté royal portant exécution des articles 14, 17 à 19 de la loi du 15 mai 2007 sur l'inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police
 2019014349
 Numac : 2019014349
 5 SEPTEMBRE 2019. - Arrêté royal portant exécution des articles 14, 17 à 19 de la loi du 15 mai 2007Documents pertinents retrouvés type loi prom. 15/05/2007 pub. 15/06/2007 numac 2007000560 source service public federal interieur Loi sur l'Inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police fermer sur l'inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police
 Vu la loi du 7 décembre 1998Documents pertinents retrouvés type loi prom. 07/12/1998 pub. 05/01/1999 numac 1998021488 source services du premier ministre Loi organisant un service de police intégré, structuré à deux niveaux fermer organisant un service de police intégré, structuré à deux niveaux, l'article 121, remplacé la loi du 26 avril 2002Documents pertinents retrouvés type loi prom. 26/04/2002 pub. 30/04/2002 numac 2002000334 source ministere de l'interieur et ministere de la justice Loi relative aux éléments essentiels du statut des membres du personnel des services de police et portant diverses autres dispositions relatives aux services de police fermer ;
 Vu la loi du 15 mai 2007Documents pertinents retrouvés type loi prom. 15/05/2007 pub. 15/06/2007 numac 2007000560 source service public federal interieur Loi sur l'Inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police fermer sur l'inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police, les articles 14, alinéa 3, 17, alinéa 3, et 19 ;
 Vu le protocole de négociation numéro 427/3 du Comité de négociation pour les services de police, conclu le 28 février 2018 ;
 Vu l'avis de l'Inspecteur des Finances, donné le 3 décembre 2018 ;
 Vu l'accord de la Ministre de la Fonction publique, donné le 29 avril 2019 ;
 Vu l'accord de la Ministre du Budget, donné le 29 avril 2019 ;
 Vu l'avis du Conseil d'Etat numéro 66.380/2/V, donné le 24 juillet 2019 en application de l'article 84, § 1er, alinéa 1er, 2°, des lois sur le Conseil d'Etat, coordonnées le 12 janvier 1973 ;
 Sur la proposition du Ministre de la Sécurité et de l'Intérieur et du Ministre de la Justice, Nous avons arrêté et arrêtons : TITRE Ier. - Dispositions générales
 Article 1er.Pour l'application du présent arrêté, il y a lieu d'entendre par : 1°. « l'inspection générale » : l'inspection générale de la police fédérale et de la police locale ; 2°. « la loi » : la loi du 15 mai 2007Documents pertinents retrouvés type loi prom. 15/05/2007 pub. 15/06/2007 numac 2007000560 source service public federal interieur Loi sur l'Inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police fermer sur l'inspection générale et portant des dispositions diverses relatives au statut de certains membres des services de police ; 3°. « la loi du 26 avril 2002Documents pertinents retrouvés type loi prom. 26/04/2002 pub. 30/04/2002 numac 2002000334 source ministere de l'interieur et ministere de la justice Loi relative aux éléments essentiels du statut des membres du personnel des services de police et portant diverses autres dispositions relatives aux services de police fermer » : la loi du 26 avril 2002Documents pertinents retrouvés type loi prom. 26/04/2002 pub. 30/04/2002 numac 2002000334 source ministere de l'interieur et ministere de la justice Loi relative aux éléments essentiels du statut des membres du personnel des services de police et portant diverses autres dispositions relatives aux services de police fermer relative aux éléments essentiels du statut des membres du personnel des services de police et portant diverses autres dispositions relatives aux service de police ; 4°. « PJPol » : l' arrêté royal du 30 mars 2001Documents pertinents retrouvés type arrêté royal prom. 30/03/2001 pub. 31/03/2001 numac 2001000327 source ministere de l'interieur et ministere de la justice Arrêté royal portant la position juridique du personnel des services de police fermer portant la position juridique du personnel des services de police ; 5°. « le membre du personnel » : le membre du personnel de l'inspection générale ; 6°. « directeur » : le membre du personnel qui dirige une direction ou un poste déconcentré.
 TITRE II. - L'évaluation
 Art. 2.§ 1er. Le Titre Ier de la Partie VII du PJPol, à l'exception des articles VII.I.19 et VII.I.20, est d'application conforme à l'évaluation des membres du personnel étant entendu que l'inspecteur général est le responsable final. § 2. Par dérogation aux articles VII.I.13 et VII.I.18 PJPol, au terme de l'entretien d'évaluation, le projet de rapport est transmis à la commission d'évaluation visée à l'article 3 qui décerne, après avoir entendu l'évaluateur, les mentions partielles et la mention finale telles que visées aux articles VII.I.14 et VII.I.15 PJPol et transmet le rapport d'évaluation au membre du personnel concerné. § 3. Le membre du personnel qui n'est pas d'accord avec le rapport d'évaluation, transmet à la commission, dans les quinze jours qui suivent la communication du rapport d'évaluation, la note de remarques sur base de laquelle il demande que le rapport d'évaluation soit adapté. Une note de remarques introduite au-delà de ce délai n'est pas prise en considération et le rapport d'évaluation est considéré comme définitif.
 Après avoir entendu le membre du personnel, la commission confirme ou modifie la teneur du rapport d'évaluation. § 4. La procédure d'appel auprès du conseil d'appel visée aux articles VII.I.21 et suivants du PJPol n'est pas d'application à l'évaluation des membres du personnel.
 Art. 3.La commission d'évaluation est composée de : 1°. l'inspecteur général ou l'inspecteur général adjoint désigné par lui ; 2°. deux commissaires divisionnaires de police ou deux membres du personnel du cadre administratif et logistique de niveau A, membres de l'inspection générale, désignés par l'inspecteur général, dont un au moins exerce la fonction de directeur. Lorsque l'évaluation concerne un membre du personnel du cadre administratif et logistique, au moins un membre du personnel de niveau A siège en qualité d'assesseur.
 L'inspecteur général veille à garantir, au sein de la commission d'évaluation, la représentation d'au moins une personne de chaque sexe.
 TITRE III. - La promotion
 Art. 4.§ 1. Le membre du personnel qui satisfait à la condition d'ancienneté visée à l'article 17, alinéa 1er et 2, ou à l'article 18, alinéa 1er et 2, de la loi transmet au directeur de la direction au sein de laquelle il exerce ses fonctions un rapport de ses activités durant les cinq ou dix années écoulées ainsi qu'une note dans laquelle il expose ses titres et mérites à la promotion par accession au grade ou au cadre supérieur. Le modèle du rapport d'activités est défini par le règlement d'ordre intérieur de l'inspection générale. § 2. Le rapport d'activités, la note dans laquelle le membre du personnel expose ses titres et mérites ainsi que son dossier personnel et la dernière évaluation qu'il a obtenue en application de l'article 2 sont communiqués à une commission de promotion composée comme suit : 1°. l'inspecteur général ou l'inspecteur général adjoint désigné par lui, président ; 2°. deux commissaires divisionnaires de police, membres de l'inspection générale, désignés par l'inspecteur général, dont un au moins exerce la fonction de directeur ; 3°. un représentant du ministre de l'Intérieur ; 4°. un représentant du ministre de la Justice.
 L'inspecteur général veille à garantir, au sein de la commission de promotion, la représentation d'au moins une personne de chaque sexe. § 3. Sur base des pièces visées au § 2, la commission de promotion décide, à la majorité ordinaire, de l'attribution au candidat de la mention « bon » pour la promotion par accession au grade ou au cadre supérieur. Elle peut procéder préalablement à l'audition du candidat ou de tout autre personne si elle l'estime opportun. § 4. Le candidat à la promotion par accession au grade ou au cadre supérieur qui n'a pas obtenu une évaluation avec une mention « bon » n'est autorisé à communiquer un nouveau rapport d'activités et à faire valoir ses titres et mérites à pareille promotion qu'à l'échéance d'un délai d'un an à compter de l'obtention de la mention autre que « bon ». § 5. Le candidat à la promotion par accession au grade ou au cadre supérieur qui, après avoir obtenu la mention « bon » pour la promotion par accession au grade ou au cadre supérieur visée au § 3, a obtenu une mention autre que « bon » en application de l'article 2, perd le bénéfice de la mention « bon » et n'est autorisé à communiquer un nouveau rapport d'activités et à faire valoir ses titres et mérites à pareille promotion par accession au grade ou au cadre supérieur qu'après l'obtention de la mention « bon » en application de l'article 2.
 Art. 5.Le membre du personnel concerné par l'article 17 ou par l'article 18 de la loi qui a obtenu la mention « bon » visée à l'article 4, § 3, est promu dans le grade supérieur ou dans le grade du cadre supérieur soit à la date de sa nomination, conformément aux règles en matière de mobilité, dans un emploi vacant respectivement de commissaire divisionnaire de police ou de commissaire de police, soit à la date de sa désignation à un mandat visé à l'article 66, alinéa 1er, de la loi du 26 avril 2002Documents pertinents retrouvés type loi prom. 26/04/2002 pub. 30/04/2002 numac 2002000334 source ministere de l'interieur et ministere de la justice Loi relative aux éléments essentiels du statut des membres du personnel des services de police et portant diverses autres dispositions relatives aux services de police fermer.
 Art. 6.Le ministre qui a l'Intérieur dans ses attributions et le ministre qui a la Justice dans ses attributions sont chargés, chacun en ce qui le concerne, de l'exécution du présent arrêté.
 Donné à Bruxelles, le 5 septembre 2019.
 PHILIPPE Par le Roi : Le Ministre de la Sécurité et de l'Intérieur, P. DE CREM Le Ministre de la Justice, K. GEENS
 arrêté royal Chef de corps de la police locale. - Désignation Par arrêté royal du 5 septembre 2019, Monsieur Ronin COX est désigné, pour un terme de cinq ans, au mandat de chef de corps de la police locale de la zone de police MAASLAND
 autorisation Collecte à domicile. - Autorisation Par arrêté royal du 5 septembre 2019 pris en vertu de l'arrêté royal du 22 septembre 1823 contenant(...)
 http://www.etaamb.be/fr/arrete-royal-du-05-septembre-2019_n2019014349.html


text:
 1.7.2022
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 176/79
 ZALECENIE RADY STOWARZYSZENIA UE–EGIPT nr 1/2022
 z dnia 19 czerwca 2022 r.
 w sprawie priorytetów partnerstwa UE–Egipt na lata 2021–2027 [2022/1101]
 RADA STOWARZYSZENIA UE–EGIPT,
 uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), został podpisany 25 czerwca 2001 r. i wszedł w życie 1 czerwca 2004 r.
 (2)
 Art. 76 Układu upoważnia Radę Stowarzyszenia UE–Egipt do podejmowania decyzji służących osiągnięciu celów Układu oraz do wydawania stosownych zaleceń.
 (3)
 Zgodnie z art. 86 Układu strony mają podejmować wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z Układu i zapewnić osiągnięcie celów określonych w Układzie.
 (4)
 W ramach przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa zaproponowano nowy etap współpracy z partnerami, przewidujący większe poczucie odpowiedzialności po obydwu stronach.
 (5)
 Unia Europejska i Egipt uzgodniły, że będą umacniały swoje partnerstwo poprzez uzgodnienie zestawu priorytetów na okres 2021–2027 (zwanych dalej „priorytetami partnerstwa UE–Egipt na lata 2021–2027”), których celem jest radzenie sobie ze wspólnymi wyzwaniami, przed jakimi stają Unia i Egipt, oraz promowanie wspólnych interesów.
 (6)
 Strony Układu uzgodniły treść priorytetów partnerstwa UE i Egiptu na lata 2021–2027, co wesprze wdrażanie Układu, koncentrując się na współpracy w odniesieniu do wspólnie ustalonych wspólnych interesów,
 NINIEJSZYM ZALECA:
 Artykuł 1
 Rada Stowarzyszenia zaleca Stronom Układu wdrożenie priorytetów partnerstwa UE–Egipt na lata 2021–2027 zawartych w załączniku do niniejszego zalecenia.
 Artykuł 2
 Priorytety partnerstwa UE–Egipt na lata 2021–2027 zastępują priorytety partnerstwa UE–Egipt, których wdrożenie zaleciła Rada Stowarzyszenia w swoim zaleceniu nr 1/2017 (1).
 Artykuł 3
 Niniejsze zalecenie wchodzi w życie z dniem jego przyjęcia.
 Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 czerwca 2022 r.
 W imieniu Rady
 Przewodniczący
 J. BORRELL FONTELLES
 (1) Zalecenie Rady Stowarzyszenia UE–Egipt nr 1/2017 z dnia 25 lipca 2017 r. dotyczące uzgodnienia priorytetów partnerstwa UE–Egipt (Dz.U. L 255 z 3.10.2017, s. 26).
 ZAŁĄCZNIK
 Priorytety partnerstwa UE–Egipt na lata 2021–2027
 I. Wprowadzenie
 Celem tych priorytetów partnerstwa jest sprostanie wspólnym wyzwaniom, przed którymi stoją UE i Egipt, promowanie wspólnych interesów, zagwarantowanie długoterminowej stabilności i zrównoważonego rozwoju po obu stronach Morza Śródziemnego oraz zacieśnienie współpracy i wykorzystanie pełnego potencjału relacji. W priorytetach partnerstwa szczególną uwagę zwraca się na zacieśnienie współpracy w oparciu o egipską „Strategię zrównoważonego rozwoju – wizja 2030” i zmienioną europejską politykę sąsiedztwa określoną w Nowym programie UE na rzecz regionu śródziemnomorskiego (1) i jego planie gospodarczo–inwestycyjnym dla południowych sąsiadów (2), Europejski Zielony Ład i konkluzje Rady w sprawie odnowionego partnerstwa z państwami południowego sąsiedztwa z 16 kwietnia 2021 r. (3), a także na złagodzenie negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych pandemii COVID-19, w tym na ekologiczną, cyfrową i odporną odbudowę sprzyjającą włączeniu społecznemu. W układzie o stowarzyszeniu UE–Egipt określono ogólne ramy współpracy i priorytety partnerstwa. Priorytety partnerstwa UE–Egipt są oparte na Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 (4), celach ONZ w zakresie zrównoważonego rozwoju, porozumieniu klimatycznym z Paryża oraz na wspólnym zobowiązaniu do przestrzegania uniwersalnych wartości, jakimi są demokracja, praworządność i poszanowanie praw człowieka. Ponadto są one zgodne z wyrażonym w konkluzjach Rady Europejskiej z 10–11 grudnia 2020 r. (5) pragnieniem – aby demokratyczne, stabilniejsze, bardziej ekologiczne i zamożniejsze południowe sąsiedztwo było jednym z priorytetów strategicznych UE.
 II. Priorytety
 Priorytety partnerstwa powinny przyczyniać się do zaspokojenia aspiracji ludności na obu brzegach Morza Śródziemnego, zwłaszcza w zakresie zapewnienia zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, sprawiedliwości społecznej, możliwości godnego zatrudnienia, dobrobytu gospodarczego i znacznie lepszych warunków życia. Kluczowymi aspektami tych celów są wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu, który czerpie z innowacji, skuteczne i partycypacyjne sprawowanie rządów oparte na poszanowaniu praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności, w tym praw socjalnych i pracowniczych, wzmocnienie pozycji kobiet w celu osiągnięcia równości płci oraz poszanowanie praw dziecka. Priorytety uwzględniają również role odgrywane odpowiednio przez UE i Egipt na arenie międzynarodowej i mają pogłębić zarówno ich współpracę dwustronną, jak i regionalną i międzynarodową. Lepsza łączność między UE a Egiptem, ze szczególnym uwzględnieniem inteligentnej, zautomatyzowanej i elektronicznej mobilności, transformacja cyfrowa i zielona gospodarka, będą ważnymi narzędziami oferującymi nowe możliwości współpracy w tym zakresie. Wdrożenie inicjatyw przewodnich określonych w planie gospodarczo–inwestycyjnym Nowego programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego, w tym poprzez inicjatywy Drużyny Europy, przyczyni się do realizacji priorytetów partnerstwa. Stanowią one ważny element współpracy UE z Egiptem i pomagają chronić nasze wspólne interesy i dobra w regionie Morza Śródziemnego.
 Pandemia COVID-19 stanowiła wyzwanie dla krajowych systemów opieki zdrowotnej i wywarła ogromny wpływ na gospodarkę i społeczeństwo. UE i Egipt będą ściśle współpracować na rzecz długoterminowej odbudowy społeczno-gospodarczej i zrównoważonego rozwoju. Obie strony dążą do maksymalizacji korzyści płynących z odbudowy gospodarek po kryzysie związanym z COVID-19 i złagodzenia ewentualnych skutków.
 Następujące nadrzędne priorytety będą podstawą partnerstwa:
 1. Nowoczesna i zrównoważona gospodarka oraz rozwój społeczny w Egipcie
 UE i Egipt jako kluczowi partnerzy będą współpracować w zakresie realizacji celów społeczno-gospodarczych określonych w egipskiej „Strategii zrównoważonego rozwoju – wizja 2030”, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb w zakresie zrównoważonego rozwoju.
 a) Zwiększenie odporności, budowanie dobrobytu i wspieranie przejścia na cyfrową i zieloną gospodarkę
 Egipt jest zdeterminowany, by osiągnąć długoterminowy zrównoważony rozwój społeczno-gospodarczy, między innymi poprzez tworzenie bardziej korzystnych warunków dla wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu i tworzenia godziwych i produktywnych miejsc pracy, w szczególności dla ludzi młodych i kobiet, w tym przez zachęcanie do włączania sektora nieformalnego do gospodarki formalnej. W odniesieniu do długoterminowej stabilności gospodarczej, będzie to obejmować środki, które mogą zapewnić większą przestrzeń fiskalną umożliwiającą lepsze wdrażanie strategii na rzecz zrównoważonego rozwoju, dalszą reformę subsydiów i podatków, zwiększenie roli sektora prywatnego i poprawę warunków prowadzenia działalności gospodarczej, tak by przyciągnąć więcej bezpośrednich inwestycji zagranicznych, w tym poprzez bardziej otwartą i zrównoważoną politykę handlową, wspieranie kluczowych projektów infrastrukturalnych, takich jak rozwój wydajnego, niezawodnego i zrównoważonego systemu transportu. Biorąc pod uwagę znaczenie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) dla zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, sektor ten będzie nadal odgrywać kluczową rolę we współpracy UE z Egiptem. Ponadto UE będzie wspierać dążenia Egiptu do reformy administracji publicznej oraz dobrych rządów, w tym poprzez promowanie wysokiej jakości danych statystycznych oraz przy uwzględnieniu rewolucji cyfrowej i związanych z nią nowych modeli biznesowych i społecznych.
 UE będzie nadal odgrywać ważną rolę we wspieraniu otoczenia biznesowego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego, w tym przez realizację konkretnych inicjatyw przewodnich w priorytetowych sektorach, takich jak: rozwój zrównoważonych środków transportu, infrastruktury transportu publicznego oraz wspieranie przejścia Egiptu na elektromobilność. W ramach realizacji egipskiej strategii zrównoważonego rozwoju na 2030 r. UE obejmie swoim wsparciem przejście Egiptu na zieloną gospodarkę, w tym zrównoważony rozwój sektora rolnictwa i gospodarki wodnej. W tym kontekście UE będzie również wspierać rozwój infrastruktury cyfrowej, a w szczególności zapewnienie powszechnego dostępu do usprawnionych, przystępnych cenowo i bezpiecznych sieci, jak również podnoszenie poziomu świadomości oraz wymianę informacji i wiedzy na temat zagrożeń cyberbezpieczeństwa.
 Uznając znaczenie badań naukowych i innowacji dla postępu społecznego, UE i Egipt będą kontynuować współpracę w dziedzinie badań naukowych i innowacji w różnych sektorach, a także przy rozwijaniu technologii cyfrowych, w tym sztucznej inteligencji i cyberbezpieczeństwa, przy jednoczesnej ochronie prawa do prywatności. W tym kontekście Egipt i UE podkreśliły swoje zainteresowanie zacieśnianiem współpracy w wielu istotnych działaniach z zakresu szkolnictwa wyższego i badań, w tym w ramach programów „Horyzont Europa”, Erasmus+, partnerstwa w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) oraz regionalnej platformy badań naukowych i innowacji Unii dla Śródziemnomorza.
 Ze względu na nieocenione i bogate dziedzictwo Egiptu, a także znaczny wkład sektora kultury i turystyki w rozwój gospodarczy państwa, produkt krajowy brutto (PKB), zatrudnienie, rezerwy walutowe i rozwój społeczeństwa, szczególny nacisk zostanie położony na związki między kulturą, ochroną dziedzictwa kulturowego i rozwojem gospodarczym. UE i Egipt będą współpracować m.in. w zakresie określania sposobów ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego, zarówno materialnego, jak i niematerialnego, oraz zaproponują odpowiednie wspólne działania w tej dziedzinie. Aby zaradzić negatywnym skutkom pandemii COVID-19 w sektorze turystyki w Egipcie, UE i Egipt będą współpracować w celu zwiększenia możliwości w tej dziedzinie.
 b) Handel i inwestycje
 UE i Egipt są ważnymi partnerami handlowymi. Obie strony wspólnie określą odpowiednie metody, które przyczynią się do poprawy dwustronnych stosunków handlowych i inwestycyjnych, poprawy konkurencyjności oraz zapewnienia dostępności towarów i usług na poszczególnych rynkach zgodnie z przepisami określonymi przez Światową Organizację Handlu (WTO) i układem o stowarzyszeniu UE–Egipt, a także do dalszej integracji Egiptu z regionalnymi i globalnymi łańcuchami wartości.
 UE i Egipt będą ściśle współpracować w celu przedstawienia wspólnych konkretnych propozycji, aby pomóc Egiptowi w zwiększeniu konkurencyjności i przejrzystości rynku, umacnianiu istniejących stosunków handlowych i inwestycyjnych, a także w zagwarantowaniu pełnego poszanowania postanowień układu o stowarzyszeniu UE–Egipt dotyczących handlu i konkurencji oraz wdrożenia układu w sposób, który umożliwia wykorzystanie jego pełnego potencjału. Aby skuteczniej chronić zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów, UE będzie wspierać transformację zrównoważonych systemów żywnościowych, a także proces opracowywania skutecznych ram bezpieczeństwa konsumentów, z uwzględnieniem przepisów określonych przez WTO, norm sanitarnych i fitosanitarnych uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym oraz odpowiednich przepisów i zasad UE. Obie strony będą ściśle współpracować w celu przyciągnięcia i zintensyfikowania inwestycji europejskich, w szczególności przez stworzenie bardziej korzystnych warunków dla inwestycji i rozważenie takich możliwości, jak Strefa Ekonomiczna Kanału Sueskiego, bardziej otwarta i zrównoważona polityka handlowa oraz udoskonalenie ram regulacyjnych.
 UE będzie wspierać egipską politykę w zakresie promowania handlu elektronicznego, handlu cyfrowego, przepisów w dziedzinie konkurencji oraz zwiększania potencjału inwestycyjnego przez poprawę klimatu biznesowego i opracowanie egipskiej strategii w zakresie ekologicznych technologii ICT.
 c) Rozwój społeczny i sprawiedliwość społeczna
 UE wspiera Egipt w staraniach na rzecz promowania i reformowania rozwoju społecznego i sprawiedliwości społecznej oraz konstruktywnego dialogu społecznego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także na rzecz sprostania wyzwaniom społecznym i demograficznym związanym z szybkim wzrostem liczby ludności, w tym niedoborowi wody i zagrożeniu bezpieczeństwa żywnościowego. Obejmuje to wzmacnianie zasobów ludzkich w państwie, w szczególności osób młodych, kobiet i dzieci. UE będzie wspierać wysiłki Egiptu ukierunkowane na wspieranie ochrony gospodarczej i socjalnej osób znajdujących się w trudnej sytuacji w Egipcie, w szczególności osób narażonych na potencjalne negatywne skutki reform gospodarczych oraz skutki wstrząsów zewnętrznych, takich jak pandemia COVID-19, poprzez kompleksowe siatki bezpieczeństwa socjalnego i ukierunkowane programy ochrony socjalnej zgodne z celami inicjatywy na rzecz godziwego życie (Haya Karima) oraz programami Takaful i Karama. Przedmiotem szczególnej uwagi będzie promowanie wzmocnienia pozycji kobiet oraz roli kobiet i dziewcząt w społeczeństwie i gospodarce, co odzwierciedlono w krajowej strategii na rzecz wzmocnienia pozycji kobiet 2030. Ponadto UE i Egipt będą w dalszym ciągu promowały społeczno-gospodarczy rozwój obszarów wiejskich i miejskich sprzyjający włączeniu społecznemu, a także poprawę świadczenia podstawowych usług oraz wspieranie nowoczesnej edukacji o wysokiej jakości – również w celu zapewnienia dostosowania jej do potrzeb rynku pracy, doskonalenia umiejętności cyfrowych i umiejętności czytania i pisania wśród ludności – szkoleń technicznych i zawodowych oraz systemów opieki zdrowotnej.
 UE i Egipt będą współpracować w sektorze opieki zdrowotnej w celu zmniejszenia presji, jaką COVID-19 wywiera na służbę zdrowia, oraz w zakresie szczepionek również w celu wspierania ambicji Egiptu, aby stać się regionalnym ośrodkiem produkcji szczepionek i ich wywozu do Afryki i na Bliski Wschód. UE będzie dzieliła się doświadczeniem w zakresie tworzenia integracyjnego systemu opieki zdrowotnej i wysokiej jakości opieki zdrowotnej.
 d) Działania w dziedzinie energii elektrycznej, środowiska i klimatu
 UE i Egipt będą współpracować w zakresie dywersyfikacji źródeł energii i przejścia na gospodarkę niskoemisyjną, ze szczególnym uwzględnieniem odnawialnych źródeł energii, działań związanych z efektywnością energetyczną oraz stopniowym przejściem na niskoemisyjne i zrównoważone rodzaje transportu lądowego, morskiego i lotniczego. Na wniosek rządu egipskiego UE będzie wspierała jego starania zmierzające do zaktualizowania zintegrowanej strategii energetycznej, której celem jest spełnienie krajowych wymogów zrównoważonego rozwoju oraz ograniczenie emisji gazów cieplarnianych. Wzmocnienie dialogu w dziedzinie klimatu i energii między UE i Egiptem przyczyni się do określenia kluczowych obszarów współpracy. Może to obejmować wspieranie dążeń Egiptu do objęcia roli centrum energetycznego w regionie, ze szczególnym uwzględnieniem energii odnawialnej, bieżącą współpracę w ramach East Med Gas Forum oraz realizację wzajemnie korzystnych projektów energetycznych, w tym projektów połączeń międzysystemowych między Egiptem a UE.
 UE i Egipt będą również współpracować w zakresie wspólnych badań, wymiany doświadczeń i optymalnych rozwiązań, transferu technologii oraz promowania subregionalnej (wewnątrzśródziemnomorskiej) współpracy, z należytym uwzględnieniem ochrony ekosystemów morskich w basenie Morza Śródziemnego.
 UE i Egipt będą zacieśniać współpracę w celu promowania koncepcji ekoturystyki, w tym ochrony bioróżnorodności w Egipcie i w rejonie śródziemnomorskim, szczególnie w zakresie zarządzania rezerwatami przyrody i odbudowy zdegradowanych zasobów naturalnych.
 UE i Egipt będą wspólnie promowały działania na rzecz ochrony klimatu i środowiska w celu osiągnięcia zrównoważonego rozwoju zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), porozumienia paryskiego i decyzji w sprawie ochrony klimatu podjętych w Glasgow. UE będzie wspierała realizację ustalonych na poziomie krajowym wkładów w Egipcie w dziedzinie łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, w tym przez finansowanie działań w związku ze zmianą klimatu. UE i Egipt będą współpracowały na rzecz realizacji celów, które określono między innymi w Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz w ramach z Sendai dotyczących ograniczania ryzyka klęsk żywiołowych.
 UE będzie wspierać wysiłki Egiptu w zakresie promowania zielonej transformacji, zapewnienia zielonego wzrostu i tworzenia zielonych miejsc pracy, optymalizacji potencjału i wykorzystania źródeł energii, dalszego różnicowania koszyka energetycznego przez wykorzystanie energii odnawialnej, i efektywności energetycznej, poprawy skuteczności zarządzania i wyznaczania ścieżek rozwoju przyjaznych środowisku.
 UE będzie wspierała Egipt w promowaniu zrównoważonego finansowania, w tym obligacji ekologicznych, w przyjmowaniu norm w zakresie zrównoważenia środowiskowego w krajowym portfelu inwestycyjnym, a także w zwiększaniu możliwości w zakresie produkcji i eksportu energii odnawialnej, w szczególności w formie energii elektrycznej i wodoru odnawialnego.
 W związku z zagrożeniem spowodowanym niedoborem wody na szczeblu krajowym i regionalnym, UE będzie wspierała Egipt w prowadzeniu gospodarki wodnej, a także w innych obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, takich jak ochrona różnorodności biologicznej, system wodno-kanalizacyjny, gospodarowanie odpadami stałymi, w tym redukcja emisji zanieczyszczeń przemysłowych, gospodarowanie chemikaliami i odpadami niebezpiecznymi, a także zwalczanie pustynnienia i degradacji gruntów. Egipt i UE badają również możliwości współpracy w zakresie klimatu, środowiska i niebieskiej gospodarki, jakie stwarza Unia dla Śródziemnomorza.
 UE i Egipt zintensyfikują współpracę w celu przejścia na zrównoważone systemy żywnościowe, w tym zrównoważone zarządzanie rolnictwem, rybołówstwem i zachowanie naturalnych czynników produkcji z myślą o wzmocnieniu bezpieczeństwa żywnościowego.
 2. Partnerstwo w polityce zagranicznej
 a) Ustabilizowanie sytuacji we wspólnym sąsiedztwie i poza nim
 Konflikty i kryzysy w regionie śródziemnomorskim stanowią zasadniczą przeszkodę dla stabilności politycznej i zrównoważonego rozwoju. Wspólne starania UE i Egiptu na rzecz zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, wspierania współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa, łagodzenia skutków konfliktów i usuwania ich podstawowych przyczyn mają zatem kluczowe znaczenie dla ochrony obywateli i umożliwienia im rozwoju. Partnerstwo między UE a Egiptem ma duże znaczenie dla stabilności i dobrobytu w basenie Morza Śródziemnego, na Bliskim Wschodzie i w Afryce, a współpraca między UE a Egiptem będzie nadal ukierunkowana na przyczynianie się do rozwiązywania konfliktów, budowanie pokoju, pogłębianie regionalnej integracji gospodarczej oraz rozwiązywanie problemów politycznych i gospodarczych w tych regionach.
 Biorąc pod uwagę orientację strategiczną partnerstwa, UE i Egipt zobowiązały się do wzmocnienia współpracy w zakresie polityki zagranicznej na szczeblu dwustronnym, regionalnym i szczeblu organizacji międzynarodowych, zwłaszcza w ramach ONZ i forów wielostronnych, w tym Unii dla Śródziemnomorza, a także Ligi Państw Arabskich (LPA) i Unii Afrykańskiej, której Egipt jest członkiem. UE i Egipt zobowiązały się do współpracy również w ramach corocznych posiedzeń ministerialnych UE i południowego sąsiedztwa zgodnie z propozycją zawartą w konkluzjach Rady w sprawie odnowionego partnerstwa z państwami południowego sąsiedztwa – Nowy program na rzecz regionu śródziemnomorskiego. Priorytety obejmują wznowienie wysiłków na rzecz wsparcia Izraelczyków i Palestyńczyków w osiągnięciu porozumienia w ramach bliskowschodniego procesu pokojowego w oparciu o kluczową rolę, jaką UE i Egipt odgrywają w tym kontekście. We wschodnim regionie basenu Morza Śródziemnego Egipt oraz UE i jej państwa członkowskie będą m.in. zacieśniać współpracę regionalną zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS). Egipt i UE będą pracować wspólnie nad wdrożeniem odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa, w szczególności w sprawie bliskowschodniego procesu pokojowego, Libii i Syrii. Co więcej, w Egipcie znajduje się Centrum odbudowy i rozwoju po zakończeniu konfliktu ustanowione przez Unię Afrykańską oraz siedziba Ligi Państw Arabskich (LPA), z którymi Unia będzie nadal pogłębiać i poszerzyć współpracę. Ponadto UE i Egipt będą dążyć do zacieśnienia współpracy w kwestiach wielostronnych oraz w zakresie najważniejszych wyzwań na szczeblu regionalnym i międzynarodowym, które mają wpływ na obie strony, w tym działań w dziedzinie klimatu.
 W świetle kluczowej roli Egiptu w rozwoju globalnym oraz jego dalszych ambicji w tym zakresie, jednym z celów współpracy UE i Egiptu będzie poszerzanie zakresu partnerstwa UE–Egipt na większym obszarze regionu, w tym w Afryce, w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz w ramach inicjatyw, takich jak Forum asuańskie na rzecz trwałego pokoju i zrównoważonego rozwoju. Możliwie najszybsze osiągnięcie międzynarodowego porozumienia zgodnie z Deklaracją zasad z 2015 r. i prawem międzynarodowym dotyczącymi tamy etiopskiej jest priorytetem dla UE i Egiptu, ukierunkowanym na ochronę egipskiego bezpieczeństwa wodnego, promowanie pokoju i stabilności w skali całego regionu. Porozumienie międzynarodowe oparte na wynegocjowanych ustaleniach przyczyni się do przekształcenia tego sporu w szansę państw regionu i milionów ludzi na przyciągnięcie zagranicznych inwestycji i zwiększenie stabilności. UE jest gotowa wspierać realizację procesu prowadzonego przez Unię Afrykańską we współpracy z partnerami międzynarodowymi, w tym z UE, oraz odgrywać bardziej aktywną rolę, jeżeli będzie to przydatne dla wszystkich stron i przez nie pożądane, przedstawiając swoje doświadczenia w zakresie zarządzania wspólnymi zasobami wodnymi zgodnie z prawem międzynarodowym. Ponadto UE i Egipt popierają propozycję rozwoju współpracy międzyregionalnej, w tym współpracy trójstronnej w Afryce.
 b) Współpraca w zakresie zarządzania i reagowania kryzysowego
 UE i Egipt zintensyfikują współpracę i konsultacje oraz wymianę doświadczeń w zakresie zarządzania kryzysowego i zapobiegania kryzysom, zarówno na szczeblu dwustronnym, jak i regionalnym, w tym za pośrednictwem Międzynarodowego Centrum Rozwiązywania Konfliktów, Utrzymywania i Budowania Pokoju w Kairze (CCCPA), w celu stawienia czoła skomplikowanym wyzwaniom dla pokoju, stabilności i rozwoju wynikającym z konfliktów, zmiany klimatu, klęsk żywiołowych i epidemii, w tym za pośrednictwem COVAX, w ich wspólnym sąsiedztwie oraz poza nim. Zintensyfikowane zostaną prace nad odpornością na zmianę klimatu i przystosowaniem się do zmiany klimatu, w tym inwestycje w środki zapobiegawcze oraz zacieśnianie współpracy w zakresie ochrony ludności i zarządzania ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi.
 3. Zwiększanie stabilności
 UE i Egipt mają wspólny cel, jakim jest utrzymanie stabilności w ich społeczeństwach i w całym regionie. Prawa człowieka, prawa obywatelskie, polityczne, gospodarcze, społeczne, pracownicze i kulturalne, jak określono w prawie międzynarodowym praw człowieka, Traktacie o Unii Europejskiej oraz w zasadach demokracji zapisanych w konstytucji Egiptu, są niezbędne dla stabilności obu stron oraz stanowią wspólną wartość i fundament nowoczesnego państwa demokratycznego. Egipt i UE ponownie zobowiązują się do dalszego promowania demokracji, podstawowych wolności i praw człowieka, równouprawnienia płci i równych szans jako konstytucyjnych praw wszystkich swoich obywateli, zgodnie ze swoimi zobowiązaniami międzynarodowymi, które stanowią podstawę długoterminowej stabilności i bezpieczeństwa. Egipt podjął istotne kroki, znosząc stan wyjątkowy w 2021 r. i wydając egipską krajową strategię na rzecz praw człowieka (na lata 2021–2026). W ramach strategii krajowej obejmującej cztery obszary docelowe potwierdzono krajowy cel Egiptu, jakim jest urzeczywistnienie wszystkich praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, socjalnych i kulturalnych w celu osiągnięcia stabilności, postępu i zrównoważonego rozwoju w państwie. W tym kontekście UE będzie wspierała Egipt we wdrażaniu tych praw i w realizacji celów.
 a) Dobre rządy i nowoczesne państwo demokratyczne
 Egipt i UE potwierdzają swoje zobowiązanie do zapewnienia rozliczalności, praworządności, pełnego poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz reagowania na potrzeby swoich obywateli. Zobowiązania te są podstawą dalszego wsparcia UE na rzecz dążeń Egiptu do zwiększenia zdolności instytucji państwowych w zakresie skutecznej reformy sektora publicznego, zwiększenia zdolności instytucji egzekwujących prawo w zakresie zapewniania bezpieczeństwa wszystkim obywatelom. Zgodnie z prawem międzynarodowym i optymalnymi rozwiązaniami UE i Egipt będą zacieśniać współpracę ukierunkowaną na modernizację sektora wymiaru sprawiedliwości i budowanie zdolności, szczególnie w zakresie stosowania nowoczesnej technologii, zwalczania korupcji, nadużyć finansowych, prania pieniędzy oraz przeciwdziałania odzyskiwaniu dochodów z przestępstw. UE i Egipt rozważą również możliwość rozwinięcia współpracy sądowej w sprawach karnych i cywilnych oraz możliwość negocjacji umów o współpracy między egipskimi i unijnymi organami ścigania. UE i Egipt będą również współpracować w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony danych osobowych zgodnie z międzynarodowymi standardami ochrony danych.
 Współpraca parlamentarna między UE a Egiptem, w tym poprzez ustrukturyzowane wymiany między komisjami i grupami parlamentarnymi, wzmocni koordynację i przyczyni się do większego wzajemnego zrozumienia. UE będzie również wspierała wysiłki Egiptu w zakresie planowania i świadczenia usług publicznych na wszystkich szczeblach, a także dalszego zapewniania równości szans gospodarczych, społecznych i politycznych oraz wspierania integracji społecznej dla wszystkich.
 b) Bezpieczeństwo i terroryzm
 Bezpieczeństwo jest wspólnym celem obu stron. Terroryzm oraz brutalny ekstremizm sprzyjający rozwojowi terroryzmu stanowią zagrożenie dla całej tkanki społecznej po obu stronach Morza Śródziemnego. Stwarzają one poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i dobrobytu naszych obywateli. Zwalczanie tych zagrożeń stanowi wspólny cel UE i Egiptu; ich współpraca jest możliwa w ramach kompleksowego podejścia. Podejście to pozwoliłoby zająć się źródłowymi przyczynami terroryzmu przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności w celu skutecznego przeciwdziałania i zapobiegania radykalizacji postaw, a także wspierania rozwoju społeczno-gospodarczego. UE i Egipt zgadzają się co do konieczności współpracy na rzecz wspierania dialogu międzywyznaniowego w celu umocnienia zasad braterstwa ludzkiego, maksymalizacji wspólnych podstaw kultury pokoju, przy jednoczesnym odrzuceniu przemocy wśród ludzi, a także w celu promowania tolerancji religijnej i ochrony wolności religii lub przekonań. UE i Egipt zobowiązują się do dalszej współpracy w walce z ekstremizmem i wszelkimi formami dyskryminacji, w tym islamofobią, rasizmem i ksenofobią.
 UE i Egipt będą zacieśniać współpracę operacyjną w obszarach związanych z bezpieczeństwem i walką z terroryzmem, w tym z ochroną lotnictwa i zapewnieniem bezpieczeństwa, a także zdolnością do zapobiegania międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i jej zwalczania, m.in. w zakresie przemytu migrantów, handlu ludźmi, w tym handlu dziećmi, handlu dobrami kultury, zwrotu dóbr kultury pochodzących z nielegalnego handlu zgodnie z prawem międzynarodowym, handlu narkotykami, finansowania terroryzmu oraz prania pieniędzy.
 Strony postanawiają zacieśniać współpracę w dziedzinie realizacji programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, w tym poprzez wymianę doświadczeń, szkoleń i inne działania związane z budowaniem zdolności.
 c) Migracja i mobilność
 UE i Egipt podkreślają znaczenie dalszej współpracy ukierunkowanej na skuteczne i efektywne wspólne rozwiązywanie problemów związanych z nielegalną migracją, a także ze wszystkimi innymi aspektami migracji i mobilności, w tym legalną migracją, zgodnie z kompetencjami UE i państw członkowskich, przez kompleksowe, dostosowane do potrzeb i wzajemnie korzystne partnerstwa, w duchu deklaracji politycznej przyjętej na szczycie w Valletcie i Planu działania z Valletty, a także biorąc pod uwagę komunikat Komisji Europejskiej dotyczący nowego paktu o migracji i azylu (6).
 UE będzie nadal wspierała dążenia rządu egipskiego do wzmocnienia jego ram zarządzania migracjami i azylem oraz terminowej mobilizacji środków finansowych w ramach odpowiednich instrumentów. Przyjmując z zadowolenie pozytywne wyniki Egiptu w radzeniu sobie z nielegalnymi przepływami migracyjnymi i opierając się na nich, UE będzie nadal wspierała wysiłki Egiptu w dziedzinie zapobiegania nielegalnej migracji i jej zwalczania, poprawy skuteczności zarządzania granicami, a także zwalczania przemytu ludzi oraz handlu ludźmi, w tym działania związane z identyfikacją ofiar handlu ludźmi i udzielaniem im pomocy.
 UE i Egipt zobowiązały się do ochrony praw migrantów, osób ubiegających się o azyl i uchodźców, przy pełnym poszanowaniu prawa dotyczącego praw człowieka i prawa uchodźczego. UE będzie dążyć do wspierania i zwiększania zdolności Egiptu do zagwarantowania tych praw, zapewnienia ochrony zgodnie z normami międzynarodowymi oraz dostępu do podstawowych usług, takich jak opieka zdrowotna, edukacja, w tym dla uchodźców, migrantów i osób ubiegających się o azyl. UE będzie dążyć do zacieśnienia współpracy z Egiptem w zakresie dobrowolnych przesiedleń. UE i Egipt będą wspierać i ułatwiać współpracę w dziedzinie identyfikacji, powrotów, w tym wspomaganych dobrowolnych powrotów, readmisji i trwałej reintegracji migrantów o nieuregulowanym statusie do ich kraju pochodzenia. UE i Egipt będą badać obszary współpracy w zakresie zarządzania granicami.
 Działania te będą szły w parze ze współpracą dotyczącą eliminowania i zwalczania źródłowych przyczyn nielegalnej migracji i przymusowych wysiedleń z państw trzecich, w szczególności konfliktów i braku stabilności, niedostatecznego rozwoju, ubóstwa i bezrobocia, a także z działaniami na rzecz eliminowania negatywnych skutków zmiany klimatu i suszy. Będzie się to opierać m.in. na rozwoju możliwości społeczno-gospodarczych, szczególnie lepszych perspektyw dla osób młodych, dzięki inicjatywom na rzecz tworzenia miejsc pracy w kontekście odbudowy po pandemii COVID-19.
 Zorganizowana, bezpieczna, regularna i odpowiedzialna mobilność osób, w tym w celach edukacji, przy jednoczesnym unikaniu drenażu mózgów, może przyczynić się do rozwijania umiejętności i wiedzy, co z kolei może przyczynić się do rozwoju Egiptu. Może ona również przyczyniać się do budowania trwałych pomostów między wysoko wykwalifikowaną siłą roboczą w UE i Egipcie, zgodnie z kompetencjami UE i państw członkowskich.
 III. Zasady współpracy
 Przywiązywanie wagi do czynnika ludzkiego oraz propagowanie kontaktów międzyludzkich przyczyni się do wzmocnienia powiązań, a tym samym do utrwalenia partnerstwa między UE a Egiptem. Wzajemna rozliczalność i odpowiedzialność wobec społeczeństwa europejskiego i egipskiego jest istotnym aspektem priorytetów partnerstwa.
 Kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania powinny również być podejmowane w drodze silniejszej współpracy regionalnej i subregionalnej (południe–południe). W tym względzie UE i Egipt będą współpracowały w ramach Unii dla Śródziemnomorza oraz poprzez Fundację im. Anny Lindh, w szczególności w ramach dialogu międzykulturowego.
 Kultura dialogu okazała się cennym narzędziem w rozwijaniu wzajemnego szacunku. Zasadnicze znaczenie będzie miało pogłębianie dialogu na temat zagadnień, takich jak demokracja, prawa człowieka, rozwój społeczno-gospodarczy, handel, inwestycje oraz kwestie regionalne i międzynarodowe będące przedmiotem wspólnego zainteresowania. Dialog umożliwi również ugruntowanie partnerstwa oraz podsumowanie jego zasięgu i osiągnięć.
 Zgodnie z priorytetami rządu egipskiego nacisk kładziony na działania dotyczące młodzieży, od której zależy długoterminowa stabilność naszych społeczeństw, oraz kobiet jest zagadnieniem przekrojowym w priorytetach partnerstwa. Kluczowym celem jest wzmocnienie ich pozycji i zapewnienie im prawnych i praktycznych narzędzi umożliwiających im odgrywanie należytej roli w społeczeństwie poprzez aktywny udział w gospodarce i sprawowaniu rządów. UE i Egipt będą nadal wymieniać się doświadczeniami w zakresie walki z dyskryminacją kobiet i przemocą wobec kobiet oraz promowania równości płci, a także propagowania włączenia społecznego i zapewnienia możliwości ludziom młodym.
 UE i Egipt zgadzają się co do tego, że społeczeństwo obywatelskie jest ważnym i skutecznym czynnikiem przyczyniającym się do realizacji priorytetów partnerstwa oraz przejrzystego i partycypacyjnego zarządzania nowoczesnym, demokratycznym państwem, a także może wspierać proces zrównoważonego rozwoju w Egipcie. Obie strony będą współpracowały z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego w procesie rozwoju gospodarczego, politycznego i społecznego zgodnie z egipską konstytucją i odpowiednimi przepisami krajowymi.
 IV. Podsumowanie
 W duchu współodpowiedzialności UE i Egipt wspólnie określiły przedmiotowe priorytety partnerstwa. W związku z przeglądem programu na rzecz regionu śródziemnomorskiego i konkluzjami Rady, na 2024 r. przewidziano przegląd śródokresowy, aby ocenić wpływ priorytetów partnerstwa i w razie potrzeby je dostosować. Komitet Stowarzyszenia i Rada Stowarzyszenia pozostaną głównymi podmiotami, które będą prowadziły ogólną ocenę realizacji priorytetów partnerstwa w ujęciu rocznym.
 (1) JOIN(2021) 2 final
 (2) SWD(2021) 23 final.
 (3) https://ec.europa.eu/neighbourhood-enlargement/news_corner/news/new-agenda-mediterranean-council-approves-conclusions-renewed-partnership-southern_en
 (4) Rezolucja ONZ 70/1 „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030.
 (5) https://www.consilium.europa.eu/media/47337/1011-12-20-euco-conclusions-pl.pdf
 (6) Dok. COM (2020) 609 final.


text:
Riccardo Dei Rossi, né le à Trieste, est un rameur d'aviron italien.
 Carrière
 Riccardo Dei Rossi participe aux Jeux olympiques de 2000 à Sydney et remporte la médaille d'argent avec le quatre sans barreur italien composé de Valter Molea, Lorenzo Carboncini et Carlo Mornati.
 Notes et références
 Rameur italien (aviron)
 Rameur (aviron) aux Jeux olympiques d'été de 2000
 Naissance en février 1969
 Médaillé d'argent olympique italien


text:
Onderhoudsverplichting ongehuwde stiefouder - Nieuwsberichten, Whitepapers en Agenda - Dommerholt Advocaten
 Onlangs heeft het Gerechtshof ’s-Gravenhage een opvallende uitspraak gedaan (Gerechtshof ’s-Gravenhage, 19 maart 2014, ECLI 2014:943). In deze zaak ging het (onder andere) om de vraag of de nieuwe partner die samenleeft met de verzorgende ouder, maar niet gehuwd is met die ouder, onderhoudsplichtig is voor de minderjarige kinderen van die ouder.
 Volgens de wet is de stiefouder die gehuwd is of een geregistreerd partnerschap heeft met een ouder waarvan de kinderen tot zijn gezin behoren, onderhoudsplichtig jegens die kinderen (artikel 1:395 BW). In de wet staat dus expliciet dat de stiefouder alleen tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap met de ouder van de kinderen onderhoudsplichtig is.
 In deze zaak bekijkt het Gerechtshof of er een aanleiding is om te bepalen dat de nieuwe partner van moeder - hoewel hij niet gehuwd is en geen geregistreerd partnerschap heeft met moeder - tóch dient bij te dragen in de kosten van de minderjarigen. Het Gerechtshof benoemt dat ondanks dat er geen wettelijke onderhoudsplicht is, een dergelijke onderhoudsplicht toch kan ontstaan indien er tussen de nieuwe partner en de kinderen sprake is van een familierechtelijke betrekking (“family life”) in de zin van artikel 8 EVRM. Dit omdat family life ook financiële verplichtingen zoals aanspraak op onderhoud meebrengt. Het Gerechtshof benoemt verder dat gelet op de maatschappelijke ontwikkelingen het onderscheid tussen een formele stiefouder en een nieuwe partner die samenleeft met de verzorgende ouder mogelijk leidt tot ongelijkheid tussen beide en daarmee strijd met artikel 8 EVRM kan opleveren.
 Het Gerechtshof komt in deze zaak uiteindelijk tot de conclusie dat er nog geen sprake is van family life tussen de nieuwe partner en de kinderen. Het Gerechtshof benoemt echter ook expliciet dat, indien de samenleving tussen de nieuwe partner en de ouder langer voortduurt en er meer tekenen van gezinsleven gaat vertonen, dit anders kan worden.
 Deze uitspraak van het Gerechtshof maakt de berekening van kinderalimentatie bij samengestelde gezinnen nog complexer dan deze al was. Reden temeer om u goed te laten voorlichten indien deze situatie op u van toepassing is. Indien u hierover vragen heeft of een berekening wenst te laten opstellen, kunt u contact opnemen met een van onze advocaten van de sectie familierecht, via onze vestigingen: Zwolle (038) 427 20 20, Apeldoorn (055) 526 20 20, Heerenveen (0513) 433 433, Eelde (0592) 730 300 of Groningen (050) 721 06 20.
 Stilzwijgende raamovereenkomst of duurovereenkomst? Hoe opzeggen?