type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 9.5.2008
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 116/6
 Решение на Съда (трети състав) от 13 март 2008 г. (преюдициално запитване от Raad van State — Нидерландия) — Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06), Gemeente Rotterdam (C-384/06)/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid и Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06)/Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
 (Съединени дела C-383/06 и C-385/06) (1)
 (Структурни фондове - Член 23, параграф 1 от Регламент (ЕИО) No 4253/88 - Отменяне и възстановяване на финансовата помощ от Общността - Член 249 ЕО - Защита на оправданите правни очаквания и на правната сигурност)
 (2008/C 116/10)
 Език на производството: нидерландски
 Препращаща юрисдикция
 Raad van State
 Страни в главното производство
 Ищци: Vereniging Nationaal Overlegorgaan Sociale Werkvoorziening (C-383/06), Gemeente Rotterdam (C-384/06), Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant (C-385/06)
 Ответници: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
 Предмет
 Преюдициално запитване — Nederlandse Raad van State — Тълкуване на член 23, параграф 1 от Регламент (ЕИО) No 4253/88 на Съвета от 19 декември 1988 година за прилагане на Регламент (ЕИО) No 2052/88 относно координацията между дейностите на различните Структурни фондове, от една страна, и между тях и тези на Европейската инвестиционна банка и на другите съществуващи финансови инструменти, от друга страна — Отменяне и възстановяване на финансовата помощ от Общността — Членове 10 и 249 ЕО — Прилагане на общите принципи на правото на Общността
 Диспозитив
 1)
 Член 23, параграф 1 от Регламент (ЕИО) No 4253/88 на Съвета от 19 декември 1988 година за прилагане на Регламент (ЕИО) No 2052/88 относно координацията между дейностите на различните Структурни фондове, от една страна, и между тях и тези на Европейската инвестиционна банка и на другите съществуващи финансови инструменти, от друга страна, в редакцията му след изменението с Регламент (ЕИО) No 2082/93 на Съвета от 20 юли 1993 г., поражда задължение за държавите-членки да си възстановят средствата, загубени вследствие на злоупотреба или небрежност, без да е необходимо оправомощаване, предвидено от националното право.
 2)
 Възстановяването на средствата, загубени вследствие на злоупотреба или небрежност, трябва да бъде извършено на основание член 23, параграф 1 от Регламент No 4253/88, в редакцията му след изменението с Регламент No 2082/93 и съгласно подробните правила на националното право, при условие, че прилагането на това право не уврежда прилагането и ефикасността на общностното право и няма за последица да направи практически невъзможно възстановяването на неправомерно отпуснатите суми. Националният съд трябва да осигури пълното прилагане на общностното право като не приложи или при необходимост тълкува национална разпоредба, като Общия закон относно административното право (Algemene wet bestuursrecht), която представлява препятствие за това. Националният съд може да приложи общностните принципи на правната сигурност и на защита на оправданите правни очаквания при преценяване на поведението, както на бенефициерите на загубените средства, така и на администрацията, при условие, че интересът на Европейската общност е изцяло взет предвид. Качеството на публичноправно лице на бенефициера на средствата не оказва влияние в това отношение.
 (1) OВ C 310, 16.12.2006 г.


type: other

text:
Rechtspraak.nl - LJN: BR1266
 LJN:�BR1266,�Gerechtshof Arnhem
 , 200.061.589Print uitspraakDatum uitspraak:14-06-2011Datum publicatie:12-07-2011Rechtsgebied:HandelszaakSoort procedure:Hoger beroepInhoudsindicatie:Koop breekt geen huur. Waaraan is opvolgend verhuurder gebonden? Uitleg huurovereenkomst, art. 7:226 BW. Stadion Gelredome.Vindplaats(en):Rechtspraak.nlUitspraakGERECHTSHOF ARNHEM
 Sector civiel recht zaaknummer gerechtshof 200.061.589
 gevestigd te Arnhem, appellante,
 Voor het geding in eerste aanleg verwijst het hof naar de inhoud van de vonnissen van 2 maart 2009 (in de hoofdzaak en het incident) en 18 januari 2010 (in de hoofdzaak en in de vrijwaring) die de rechtbank Arnhem, sector kanton, locatie Arnhem wat de hoofdzaak betreft tussen appellante (hierna: Gelredome) als eiseres en ge�ntimeerde (hierna: Eurocommerce) als gedaagde heeft gewezen. Van het vonnis van 18 januari 2010 is een fotokopie aan dit arrest gehecht.
 3.1 Gelredome is opgericht in 1997 en exploiteert sinds 1998 het multifunctionele stadion �Gelredome� te Arnhem (hierna: het stadion). De exploitatie omvat onder andere het faciliteren van de wedstrijden van de betaald voetbalclub Vitesse en het onderverhuren van diverse ruimten aan derden. Daarnaast organiseert Gelredome evenementen en verhuurt zij ruimten ten behoeve van bijvoorbeeld concerten. Ook verhuurt zij ruimten als vergader- en congresaccommodatie. Ten slotte is Gelredome verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van het stadion.
 3.2 Op 22 september 2003 hebben de gemeente Arnhem (hierna: de gemeente), Gelredome en Vitesse tezamen een �Raamovereenkomst Reddingsplan Gelredome-Vitesse� gesloten (productie 1 bij inleidende dagvaarding, hierna: de raamovereenkomst). In deze overeenkomst is onder meer het volgende opgenomen:
 i) dat Gelredome N.V., B.V. Gelredome en Vitesse niet langer in staat zijn aan hun
 verplichtingen te voldoen, zodat hun levensvatbaarheid en continu�teit wordt bedreigd;
 j) dat mede in verband met de maatschappelijke betekenis van het Stadion en Vitesse voor de regio, de Gemeente bereid is gevonden mee te werken aan het reddingsplan dat moet resulteren in zowel een levensvatbare exploitatie van een voetbalbedrijf als van een levensvatbare evenementenaccommodatie;
 k) dat de Gemeente daartoe het gehele registergoed (stadion �n grond) van Gelredome N.V. zal verwerven, onder zodanige condities dat Gelredome N.V. in staat zal zijn aan haar verplichtingen, waaronder die jegens hypothecaire geldverschaffers, te voldoen en op basis van een met de Gemeente te sluiten huurovereenkomst haar bedrijfsactiviteiten zal kunnen continueren;
 2 Koop Stadion en Grond
 2.1 Gelredome N.V. verkoopt aan de Gemeente, gelijk de Gemeente van Gelredome N.V. koopt, het Stadion en de Grond voor een totaal bedrag van � 24.300.000,- kosten koper (�)
 4 Huurovereenkomsten / gebruiksovereenkomsten
 4.1 Bij separate huurovereenkomst (�) verhuurt de Gemeente aan B.V. Gelredome op basis van exclusiviteit het Stadion, voor de duur van twintig jaren, ingaande op 1 oktober 2003, met mogelijkheid van verlenging voor eenzelfde termijn, tegen een jaarhuurprijs van � 2.271.000,-, excl. BTW, welke huurprijs jaarlijks, voor het eerst per 1 oktober 2004, op de gebruikelijke wijze zal worden ge�ndexeerd en met dien verstande, dat B.V. Gelredome gedurende de eerste drie huurjaren een reductie op de huurprijs van � 500.000,00 zal genieten en voorts op de condities als voorzien in artikel 4 van de huurovereenkomst, Met betrekking tot de op de Grond gerealiseerde parkeerterreinen en infrastructuur verleent de Gemeente aan B.V. Gelredome een exclusief gebruiksrecht om niet (�).
 4.2 Uit deze huuropbrengsten zal de Gemeente jaarlijks de noodzakelijke fondsen reserveren voor groot onderhoud. In de huurovereenkomst is een beheersparagraaf opgenomen, waaruit blijkt dat B.V. Gelredome wordt belast met het beheer van het Stadion. Die paragraaf regelt, samengevat:
 4.3 (...) De onderlinge verhouding tussen partij Gelredome en partij Vitesse is opnieuw vastgelegd in een (onder)huurovereenkomst/gebruiksovereenkomst (�).
 5 Meerjarenbegrotingen
 5.1 Zowel partij Gelredome als partij Vitesse verplicht zich jegens de Gemeente tot maximale inspanning om de begroting te realiseren zoals deze voor ieder is vastgelegd in de aan deze overeenkomst als bijlage 8 gehechte saneringsbegrotingen van 17 augustus 2003 en 1 juli 2003, aan welke begrotingen de als bijlage 9 aangehechte �rondrekening� ten grondslag ligt.
 5.2 B.V. Gelredome en B.V. Vitesse zullen de Gemeente eens per kalenderkwartaal informeren aan de hand van een financi�le rapportage waarin gespecificeerd het over de periode behaalde resultaat wordt vergeleken met de begroting.�
 3.3 De in artikel 5.1 genoemde en als bijlage 9 aangehechte �rondrekening� is een in vier kolommen ingedeelde prognose van inkomsten en uitgaven van Gelredome en Vitesse over de jaren 2003/4 t/m 2006/7 van 16 september 2003. De kolommen 3 (BV Exploitatie Gelredome: Beheerdeel) en 4 (Gemeente Arnhem) luiden als volgt (productie 4b bij inleidende dagvaarding):
 Posten Beheerdeel Gemeente Arnhem
 Posten Baten 2003-04 2004-05 2005-06 2006-07 Baten 2003-04 2004-05 2005-06 2006-07
 Doorbelasting Gelredome Expl
 overige huisvesting 1.316.000
 0 1.271.000
 0 Huur Gelredome, rechtstreeks Vitesse
 huur Gelredome, overige huurders 1.500.000
 120.000 1.500.000
 121.000 1.500.000
 Totale baten 1.316.000 1.271.000 1.271.000 1.271.000 Totale baten 1.816.000 1.771.000 1.771.000 2.271.000
 Lasten Lasten Personeel (Facilitair)
 Taakstellende bezuiniging 200.000
 0 220.000
 0 Opdrachten aan facilitair bedrijf (op basis van onderhoudsprogr. Gel.)
 Minimaal rendementseis gemeente 1.316.000
 - 1.271.000
 Totale lasten 1.400.000 1.436.000 1.436.000 1.436.000 Totale lasten 1.816.000 1.771.000 1.771.000 2.271.000
 SALDO BATEN -/-LASTEN -84.000 -165.000 -165.000 -165.000 SALDO BATEN -/-LASTEN 0 0 0 0
 BANKSTAND vorig jaar 0 -84.000 -249.000 -414.000 KASSALDO -84.000 -249.000 -414.000 -579.000 3.4 Eveneens op 22 september 2003 hebben de gemeente en Gelredome een huurovereenkomst/gebruiksovereenkomst gesloten (productie 2 bij inleidende dagvaarding, hierna: de huurovereenkomst). In deze overeenkomst is onder meer het volgende opgenomen:
 �Duur, verlenging en opzegging
 3.1 Deze overeenkomst is aangegaan voor de duur van 20 jaar, ingaande op 1 oktober 2003 en lopende tot en met 30 september 2023. (...)
 4.1 De aanvangshuurprijs van het gehuurde bedraagt, op jaarbasis, � 2.271.000,-.
 4.4 Het boekjaar van huurder loopt van 1 juli tot en met 30 juni.
 4.10 Gedurende de eerste drie huurjaren geniet huurder een reductie op de huurprijs van � 500.000,-- (�) exclusief BTW per jaar, te indexeren volgens het bepaalde in artikel 4.5. Deze reductie brengt verhuurder in zijn tweemaandelijkse facturering tot uitdrukking.
 4.11 Voor een bedrag van � 1.500.000,-- (te indexeren volgens 4.5) geldt de hiervoor in artikel 4.8 genoemde betaalperiode van twee kalendermaanden. Voor het meerdere (gedurende de eerste drie huurjaren een bedrag van � 271.000,-- en daarna een bedrag van � 771.000,--, beide bedragen te indexeren volgens 4.5) geldt dat dit bedrag niet verschuldigd is indien huurder aannemelijk maakt dat haar netto bedrijfsresultaat (dat wil zeggen bedrijfsresultaat na belasting) zodanig is, dat zij tot betaling niet in staat is. Partijen stellen vast dat huurder in staat en gehouden is 75% van haar netto bedrijfsresultaat aan verhuurder als huur af te dragen, tot een maximum van � 271.000,--, respectievelijk � 771.000,-- (beide bedragen te indexeren volgens 4.5). Huurder zal twee maal per kalenderjaar, te weten op 1 juli en op 31 december, op basis van haar interne winst- en verliesrekening 75% van haar op dat moment gerealiseerde netto bedrijfsresultaat bij wijze van voorschot aan verhuurder betalen. Het netto bedrijfsresultaat wordt jaarlijks achteraf vastgesteld op basis van de voorlopige jaarrekening van huurder, die volgens goed koopmansgebruik en de bestendige gedragslijn dient te worden ingericht (afschrijvingskosten strekken in mindering op het resultaat, reserveringen voor investeringen niet) en die uiterlijk twee maanden na afloop van het boekjaar aan verhuurder dient te worden gepresenteerd. Binnen 30 dagen na presentatie van de voorlopige jaarrekening vindt de definitieve afrekening plaats waarbij de reeds betaalde voorschotten worden verrekend. Voor zover huurder gedurende de eerste drie huurjaren niet in staat is het bedrag van � 271.000,-- en daarna een bedrag van � 771.000,--, beide bedragen te indexeren volgens 4.5, volledig aan verhuurder te voldoen, verleent verhuurder huurder reeds nu voor alsdan kwijting voor het bedrag dat huurder niet heeft betaald.
 5.1 Ten titel van dienstverlening zal huurder ten behoeve van verhuurder het volledige beheer van het gehuurde en de Grond verzorgen, conform een door huurder op te stellen en door verhuurder goed te keuren meerjarenonderhouds- en beheerprogramma en een gedetailleerd jaarprogramma. Dit programma omvat zowel het dagelijks, het regulier als het groot onderhoud, behoudens het onderhoud en beheer van het speelveld en de beregeningsinstallatie.
 5.2 Verhuurder verleent aan huurder jaarlijks opdracht tot het (doen) verrichten van onderhoud en beheer overeenkomstig het door hem goedgekeurde jaarprogramma, bestaande uit een opgave van uit te voeren werkzaamheden met begroting van kosten. Gedurende de eerste drie jaren bedragen de kosten van onderhoud en beheer (groot onderhoud daarin niet begrepen) tenminste een bedrag van � 1.200.000,- exclusief BTW.� 3.5 De gemeente heeft in het boekjaar 2004/5 � 1.282.250 aan Gelredome als beheervergoeding betaald, in het boekjaar 2005/6 � 1.271.000 en voor het boekjaar 2006/7 een voorschot betaald van � 1,2 miljoen (alle bedragen exclusief btw).
 3.6 Op 24 mei 2006 hebben de gemeente en Eurocommerce Holding een �intentieovereenkomst stadion Gelredome� gesloten onder voorbehoud van goedkeuring door het college van B&W van de gemeente. In deze overeenkomst is onder meer het volgende opgenomen.
 �Artikel 2 Intentieverklaring
 2.1 De gemeente en Eurocommerce spreken de intentie uit om het stadion, Perceelgrond A en Perceelgrond B aan Eurocommerce te verkopen respectievelijk te kopen tegen de koopprijs van � 16.500.000,-- (�) kosten koper. De intentie tot (ver)koop wordt uitgewerkt in een koopovereenkomst onder nog nader overeen te komen voorwaarden en bedingen. (�)
 2.5 Eurocommerce verwerft het Stadion in verhuurde staat. De huur/gebruiksovereenkomst met Gelredome B.V. en de onderhuurovereenkomst met Vitesse B.V. zijn als bijlage 5 aan deze overeenkomst gehecht. (�)
 3.1 Met de verkoop van het Stadion is voor partijen onlosmakelijk verbonden:
 - de contractsoverneming door Eurocommerce van de rechten en plichten van de gemeente jegens Gelredome uit hoofde van de Raamovereenkomst (bijlage 6), voor zover deze rechten en plichten samenhangen met het Stadion en derhalve met uitzondering van de afspraken die gemaakt zijn over de Grond. Het betreft de volgende artikelen uit de Raamovereenkomst - Artikel 4.2, eerste zin ("Uit deze huuropbrengsten zal de Gemeente jaarlijks de noodzakelijke fondsen reserveren voor groot onderhoud,");
 - Artikel 4.6 (cessie huurbetalingen Vitesse en garantie aan Gelredome); - Artikel 4.7 (overlegsituatie als huurovereenkomst tussen Gelredome en Vitesse tussentijds eindigt); - Artikel 5.1 (inspanningsverplichtingen Gelredome om de begrotingen te realiseren) (Rechten die jegens Vitesse kunnen worden ingeroepen uit hoofde van dit artikellid blijven bij de gemeente);
 - Artikel 5.2 (recht op financi�le rapportage Gelredome ) (Rechten die jegens Vitesse kunnen worden ingeroepen uit hoofde van dit artikellid blijven bij de gemeente); - Artikel 10.4 (rechten van derden op (de Grond: blijft bij de gemeente) het Stadion respecteren, zoals reclame-zuilen en vitrines, alsmede de klei-grond voor de supercross.
 Artikel 7 jo artikel 1.1 laatste zin van de Huurovereenkomst (gebiedsontwikkeling/gebruiksrecht) blijft bij de gemeente.�
 3.7 Op 23 juni 2006 heeft Gelredome aan Eurocommerce via de mail een aangepast voorstel ter zake van de te maken afspraken gezonden, waaruit het volgende wordt geciteerd:
 �2. Eurocommerce neemt integraal de rechten en verplichtingen van de gemeente Arnhem ten opzichte van Gelredome over uit hoofde van de Raamovereenkomst, de Huur-/Gebruikovereenkomst en de daarbij behorende overeenkomsten (...)
 8. Eurocommerce confirmeert zich volledig aan de uitvoeringafspraken tussen de gemeente Arnhem en Gelredome inzake het lange en korte termijn onderhoud van Gelredome, inclusief de managementfee (gebaseerd op artikel 5 van de Huurovereenkomst/Gebruiksovereenkomst)�
 3.8 Eurocommerce heeft daarop geantwoord dat zij niet akkoord gaat met punt 8 en dat zij zich conformeert aan de afspraken, zoals die thans bestaan in het kader van de huurovereenkomst. Volgens haar dienen nieuwe afspraken te worden gemaakt naar marktconforme tarieven. 3.9 Bij brief van 29 juni 2006 heeft Eurocommerce aan Gelredome meegedeeld dat de gemeente noch zijzelf in de toekomst gehouden is kosten voor haar rekening te nemen, die normaliter ten laste van de huurder komen en herhaald dat er nieuwe, marktconforme afspraken moeten worden gemaakt. Zij zegt toe voor een marktconforme werkverdeling een bijdrage te willen leveren van � 100.000,- voor een periode van 3 jaar.
 3.10 Op 30 juni 2006 heeft Eurocommerce de gemeente bericht over voormeld verschil van inzicht met betrekking tot het onderhoud en het beheer.
 3.11 Op 4 juli 2006 hebben Gelredome, de gemeente en Eurocommerce overlegd over onder meer de hoogte van de beheervergoeding na overdracht van het stadion aan Eurocommerce. Er heeft later op die dag nog een bilateraal overleg tussen de gemeente en Gelredome plaatsgevonden. 3.12 Bij brief van 5 juli 2006 heeft Eurocommerce aan Gelredome een voorstel gezonden met betrekking tot de huurprijs, huurderskosten en beheer en onderhoud. Eurocommerce stelt voor Gelredome opdracht te verstrekken voor het beheer tegen een bedrag van � 150.000,- per jaar als beheervergoeding. Voorts stelt zij een overgangsregeling voor van de uitzonderlijke situatie ten tijde van de eigendom van de gemeente naar de gewone huuder/verhuurder-relatie wanneer zij eigenares wordt. Haar aanbod geldt tot 6 juli 2006.
 3.13 Eurocommerce heeft bij brief aan de gemeente van 7 juli 2006 (productie 13 bij conclusie van repliek) met afschrift aan Gelredome onder meer het volgende geschreven:
 �Exploitatiemaatschappij Gelredome en Eurocommerce zijn er niet in geslaagd tot nieuwe afspraken op basis van marktconformiteit te komen. Wij betreuren dat het thans niet mogelijk is gebleken Exploitatiemaatschappij Gelredome te bewegen dit uitgangspunt voor de toekomst te hanteren.
 Dit betekent concreet dat Eurocommerce, alle elementen overwogen hebbende, bereid is een totale koopsom van � 11.000.000,00 (�) te betalen. Eurocommerce is ervan overtuigd dat deze koopprijs voor de gemeente alleszins acceptabel is, aangezien deze substantieel hoger ligt dan de taxatiewaarde.
 Bovengenoemde koopsom is onvoorwaardelijk, met dien verstande dat de betaling van de ontwikkelcapaciteit plaatsvindt zodra de bestemming onvoorwaardelijk is. (�) De vigerende overeenkomsten met Exploitatiemaatschappij Gelredome zullen worden nageleefd.
 Op termijn zal Exploitatiemaatschappij Gelredome marktconforme huurvoorwaarden moeten accepteren; het subsidi�ren van Exploitatiemaatschappij zoals dit thans gebeurd, is in ieder geval volgens de Europese regelgeving verwerpelijk. Op basis van het bovenstaande zal een duurzame relatie met de B.V.O. Vitesse in ieder geval een feit zijn, terwijl met Exploitatiemaatschappij Gelredome een overgangsregeling gecre�erd kan worden, die uiteindelijk eveneens zal leiden tot een duurzame relatie.�
 3.14 Gelredome heeft bij brief van 10 juli 2006 aan de gemeente als volgt gereageerd:
 �Ook Gelredome is tot de conclusie gekomen dat Eurocommerce niet bereid is de gesloten huurovereenkomst en de wijze waarop de gemeente en Gelredome daaraan tot nu toe uitvoering hebben gegeven, gestand te doen.
 Gelet op de inhoud van de brief van 7 juli 2006 lijkt de vraag of Gelredome bereid en/of in staat is het aanbod dat was vervat in uw brief van 14 april 2006, zoals nader is aangevuld bij brief van 29 mei 2006 te matchen niet meer actueel. Datzelfde geldt voor de vraag of Gelredome bereid is met de verkoop aan Eurocommerce in te stemmen, Eurocommerce geeft in haar brief van 7 juli immers (impliciet) aan dat dit aanbod door haar niet langer gestand wordt gedaan.�
 3.15 Op 13 november 2006 heeft de gemeenteraad van Arnhem ingestemd met de verkoop van het stadion aan Eurocommerce voor � 16,5 miljoen.
 3.16 Bij brief van 14 november 2006 heeft de advocaat van de gemeente onder meer het volgende aan Gelredome bericht.
 �Bij email d.d. 25 oktober 2006 heeft de gemeente Arnhem (de �Gemeente�) bij monde van de heer [A] u schriftelijk op de hoogte gesteld van het besluit van het college van B en W om uitvoering te geven aan de op 24 mei 2006 met Eurocommerce Holding B.V. (�Eurocommerce�) gesloten intentieovereenkomst (de �Intentieovereenkomst�) tot verkoop van � kort gezegd � het stadion Gelredome (het �Stadion�). (�)
 De verkoop brengt voorts mee dat u conform het bepaalde in artikel 10.1 van de Raamovereenkomst Reddingsplan Gelredome-Vitesse d.d. 22 september 2003 (de �Raamovereenkomst�) instemming dient te geven aan de overname van de volgende contractuele bepalingen:
 - artikel 4.2, eerste zin, (�Uit deze huuropbrengsten zal de Gemeente jaarlijks de noodzakelijke fondsen reserveren voor groot onderhoud.�);
 - artikel 5.2 (recht op financi�le rapportage Gelredome) (Rechten die jegens Vitesse kunnen worden ingeroepen uit hoofde van dit artikellid blijven bij de gemeente);
 Op basis van het voorgaande acht de gemeente zich vrij tot uitvoering van de Intentieovereenkomst over te gaan, tenzij u zich binnen vijf (5) kalenderdagen na dagtekening van deze brief tot de voorzieningenrechter heeft gewend om een verbod tot uitvoering van de Intentieovereenkomst te bewerkstelligen.�
 3.17 Bij brief van 21 december 2006 (bijlage 6 bij productie 8b bij inleidende dagvaarding) heeft de gemeente aan Eurocommerce gemeld dat zij van mening is, dat de gemeente voor de periode vanaf 1 juli 2006 nog opnieuw met Gelredome zou onderhandelen over de omvang (prijs maal hoeveelheid) en de mate van doorbelasting van de posten/componenten waaruit de beheervergoeding de afgelopen 3 jaren is opgebouwd. Volgens de gemeente is die onderhandeling weergegeven in een brief van 12 oktober 2006 aan Gelredome, die bij Eurocommerce bekend is, waarbij de basis de tekst van de huur/gebruiksovereenkomst is. Verder verklaart de gemeente dat er geen andere toezeggingen aan Gelredome zijn gedaan dan de aan Eurocommerce bekende uit de tekst van de overeenkomst, zoals voor het vierde jaar waar het onderhoud en beheer betreft. Aan deze brief is gehecht een verklaring van de gemeente op 15 december 2006 heeft opgesteld en ondertekend (gehecht aan bijlage 6 van productie 8b bij inleidende dagvaarding), waaruit de volgende passages worden geciteerd:
 �Hierdoor verklaren wij op welke wijze de afgelopen jaren 2003/2006 door de gemeente uitvoering is gegeven aan artikel 4.11 (variabele huur) en artikel 5 (beheer-/onderhoudsvergoeding) van de huur-/gebruiksovereenkomst, betreffende het Stadion Gelredome.
 2. De beheer- en onderhoudsvergoeding, zoals is bedoeld in artikel 5 van de huur-/gebruiksovereenkomst, is als volgt tot stand gekomen:
 - Het groot onderhoud bestaat uit de posten, zoals deze zijn neergelegd in het meerjarenonderhoudsplan (bijlage 5)
 - Het beheer en dagelijks/regulier onderhoud bestaat uit de posten die op hoofdlijnen zijn neergelegd in de rondrekening onder het kopje �BV Exploitatie Gelredome: Beheersdeel� (bijlage 6), welke posten nader zijn uitgewerkt in het jaarprogramma (bijlage 7).
 BV Gelredome plant, co�rdineert en voert tot op heden uit (of laat uitvoeren) het groot onderhoud namens en voor rekening van de eigenaar, zoals vastgelegd per e-mail op 22 maart 2005. Dat houdt in dat er afspraken zijn gemaakt over het aanvragen door bv Gelredome, goedkeuring door de gemeente, uitvoering en verantwoording door bv Gelredome en betaling door de gemeente van de vergoeding voor groot onderhoud (bijlage 8: �groot onderhoud procedure�).
 In de jaren 2003 tot en met 2006 is de vergoeding op basis van de werkelijk door huurder gemaakte kosten per boekjaar gespecificeerd, gedeclareerd en vastgesteld (�beheervergoeding 2004-2005� en �beheervergoeding 2005-2006�, zoals opgenomen in de betreffende jaarprogramma�s; zie bijlage 7).
 - dat huurder voorafgaand aan het boekjaar een raming van de kosten van voornoemde posten van klein/dagelijks onderhoud en beheer in tabelvorm aan de eigenaar verstrekt, gespecificeerd per post (zie hiervoor genoemde bijlagen);
 - dat eigenaar jaarlijks op 1 oktober, volgens de huurovereenkomst artikel 5.3, een voorschot aan huurder gebaseerd op de door de gemeente goedgekeurde raming uitkeert;
 - dat huurder na afloop van elk boekjaar aan verhuurder een verantwoording in tabelvorm opstelt van de werkelijk door huurder gemaakte kosten per post van de beheervergoeding;
 - dat de eigenaar op basis van de hiervoor genoemde verantwoording de beheervergoeding definitief vaststelt.�
 3.18 Onderaan de verklaring zijn boven de vermelding van Eurocommerce en haar directeur, G.C.H. Visser, de woorden �Voor akkoord� opgenomen. Visser heeft het woord �akkoord� doorgestreept en daarboven het woord �gezien� geschreven en vervolgens de verklaring ondertekend. 3.19 Op 30 januari 2007 heeft Gelredome samen met Gelredome N.V. en Stichting Gelredome de gemeente voor de rechtbank Arnhem gedagvaard omdat de gemeente volgens Gelredome in strijd met artikel 10.1 van de raamovereenkomst het stadion zou leveren aan Eurocommerce. De gemeente heeft op de voet van artikel 118 Rv Eurocommerce Holding in het geding betrokken en haar tevens in vrijwaring opgeroepen. De rechtbank heeft bij vonnis van 27 februari 2008 in de hoofdzaak met zaaknummer 151593 (productie 3 bij inleidende dagvaarding) de vorderingen van Gelredome in conventie afgewezen.
 3.20 Op 8 maart 2007 heeft de gemeente het stadion geleverd aan Eurocommerce. 3.21 Gelredome heeft Eurocommerce Holding bij brief van 4 mei 2007 verzocht goedkeuring te geven aan uitvoering van een aantal posten voor groot onderh[B] van Eurocommerce Projectontwikkeling B.V. heeft daarop bij brief van 30 mei 2007 geantwoord, waarbij een concept voor een beheerovereenkomst was gevoegd (productie 8a bij inleidende dagvaarding). Uit die brief worden de volgende passages geciteerd:
 �In artikel 5 van de huurovereenkomst is met betrekking tot het ten behoeve van ons uit te voeren beheer bepaald dat wij u voor de uitvoering daarvan opdracht verlenen. Onzes inziens kan dit beheer beperkt blijven tot technisch beheer aangezien u zelf de enige (hoofd)huurder van ons bent. Het financieel beheer dat voornamelijk bestaat uit het in rekening brengen en verrekenen van servicekosten, is dan immers niet opportuun.
 Bijgaand treft u aan een ontwerp voor de beheerovereenkomst die wij met u aan zouden willen gaan. Het betreft zoals bovenstaand gemotiveerd alleen het technisch beheer, waarbij is opgenomen een regeling voor het onderhoud dat u voor onze rekening uitvoert en een regeling voor het onderhoud dat u voor rekening van u zelf uitvoert. De afrekening van het voor onze rekening komend onderhoud geschiedt door middel van het door u doorbelasten van de kosten die u met onze goedkeuring maakt. Daarbij hebben wij een vergoeding voor uw werkzaamheden opgenomen groot � 50.000,00 exclusief B.T.W.�
 3.22 [B] heeft verder medegedeeld dat alle uitgaven waarvoor toestemming was gevraagd, vallen onder gering en dagelijks onderhoud dat voor rekening van de huurder komt. Gelredome heeft bij brief van 19 juni 2007 gewezen op de tussen haar en de gemeente overeengekomen vergoedingsmethodiek, zoals vastgelegd in de rapporten �beheervergoeding 2004-2005� en �beheervergoeding 2005-2006� (productie 8b bij inleidende dagvaarding). 3.23 [B] heeft daarop namens Eurocommerce bij brief van 11 juli 2007 onder meer als volgt gereageerd (productie 2 bij productie 10 bij inleidende dagvaarding):
 �Wij gaan niet akkoord met de status die u geeft aan het meerjaren onderhoudsplan. Een dergelijk plan dient u als beheerder in het kader van de beheeropdracht te vervaardigen voor de eigenaar/verhuurder. Deze laatste kan echter om haar moverende redenen afwijken van dat plan. Het is niet zo dat afwijkingen van het plan met u overeengekomen moeten worden. De eigenaar/verhuurder bepaalt zelf welk onderhoud hij wil laten uitvoeren. Er kan onderhoud noodzakelijk zijn dat niet voorkomt in het plan; ook kan de eigenaar/verhuurder van mening zijn dat wel in het plan voorkomend onderhoud niet uitgevoerd hoeft te worden. Daar is geen instemming van de huurder/beheerder voor nodig.
 Voor de eerste drie jaar is een afwijkende regeling getroffen met een minimum bedrag. Die termijn is voorbij en over het beheer dient opnieuw te worden onderhandelt, waarbij de tekst van de huur/gebruiksovereenkomst de basis is. Dat heeft de gemeente aan ons bevestigd in de u bekende brief d.d. 21 december 2006.�
 3.24 Vervolgens hebben partijen gecorrespondeerd over (voorschotten op) de beheer- en onderhoudskosten, zonder dat er overeenstemming is bereikt.
 3.25 Eurocommerce heeft de overeenkomst ex artikel 5 van de huurovereenkomst bij brief van 4 augustus 2008, voor zover nodig, opgezegd tegen 1 oktober 2008.
 4 De motivering van de beslissing in hoger beroep 4.1 In eerste aanleg heeft Gelredome gevorderd, na wijziging van eis, veroordeling van Eurocommerce tot betaling van � 3.611.657,40 vermeerderd met de wettelijke handelsrente, en van � 6.587,98 aan buitengerechtelijke kosten. Zij heeft zich gebaseerd op artikel 5 van de huurovereenkomst in samenhang met artikel 5 van de raamovereenkomst en de daarbij behorende rondrekening. Zij heeft zich op het standpunt gesteld dat Eurocommerce door haar toezegging, subsidiair op grond van artikel 7:226 lid 3 BW, is gehouden de verplichtingen van de gemeente die daaruit voortvloeien over te nemen. Eurocommerce heeft verweer gevoerd. De kantonrechter heeft de vorderingen van Gelredome afgewezen. Zij heeft daartoe overwogen dat artikel 5 van de huurovereenkomst op grond van artikel 7:226 lid 3 BW niet op Eurocommerce is overgegaan. Voorafgaande besprekingen zijn voor dat oordeel niet van belang. Ook de opzegging door Eurocommerce van dat artikel is zinledig geweest omdat het niet is overgegaan. Aangezien uit de onderhandelingsstukken blijkt dat Eurocommerce zich bereid heeft verklaard een marktconforme prijs voor het beheer door Gelredome te betalen, heeft de kantonrechter overwogen dat partijen om de tafel moeten om de hoogte en omvang van de vergoeding over de afgelopen jaren vast te stellen. Gelredome is tot slot veroordeeld in de kosten van Eurocommerce. Tegen deze oordelen richt zich het hoger beroep.
 4.2 In hoger beroep vordert Gelredome vernietiging van de vonnissen van 2 maart 2009 en 18 januari 2010 en dat het hof, opnieuw rechtdoende, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren arrest - na wijziging van eis - Eurocommerce zal veroordelen te betalen � 5.114.817,96 aan beheer- en onderhoudsvergoeding, � 208.014,62 aan kosten groot onderhoud met een verklaring voor recht dat de kosten van groot onderhoud voor rekening komen van Eurocommerce, � 6.587,98 aan buitengerechtelijke kosten en de proceskosten in beide instanties.
 4.3 Omdat Gelredome tegen het tussenvonnis van 2 maart 2009 geen grieven heeft gericht, zal haar hoger beroep in zoverre worden verworpen.
 4.4 De tweede grief verwerpt het hof. Niet valt in te zien dat het beperkte aantal bladzijden dat de kantonrechter voor haar beoordeling heeft benut, meebrengt dat het vonnis onvoldoende is gemotiveerd. Daarnaast heeft Gelredome in de toelichting op deze grief niet toegelicht welke essenti�le stellingen en stukken de kantonrechter niet in haar beoordeling zou hebben betrokken.
 4.5 De derde grief treft evenmin doel omdat die berust op een verkeerde lezing van het vonnis. De kantonrechter heeft enerzijds geoordeeld dat Eurocommerce gelet op het in artikel 7:226 lid 3 BW bepaalde zich niet is gebonden aan artikel 5 van de huurovereenkomst en anderzijds houdt de kantonrechter Eurocommerce aan haar bereidverklaring een marktconforme prijs betalen voor beheer en onderhoud, zodat Eurocommerce volgens de kantonrechter niet kan weigeren een nieuwe overeenkomst betreffende beheer en onderhoud aan te gaan.
 4.6 Gelredome legt primair aan haar vordering tot betaling van de beheer- en onderhoudsvergoeding ten grondslag dat Eurocommerce heeft toegezegd, althans erkend dat zij de verplichtingen van de gemeente ex artikel 5 van de huurovereenkomst in samenhang met artikel 5 van de raamovereenkomst en de daarbij behorende rondrekening heeft overgenomen. Die verplichtingen houden volgens Gelredome in dat Eurocommerce de in de rondrekening genoemde posten aan Gelredome blijft voldoen voor een bedrag vergelijkbaar met het bedrag dat blijkens artikel 5 van de huurovereenkomst voor de eerste drie jaren was afgesproken, te weten � 1,2 miljoen. Indien, aldus Gelredome in haar vierde grief, vast staat dat Eurocommerce deze toezegging heeft gedaan, staat het haar niet meer vrij met een beroep op artikel 7:226 lid 3 BW te betogen dat artikel 5 van de huurovereenkomst niet op haar is overgegaan. Er is dan immers sprake van een gedekt verweer/afstand van recht dan wel een beroep op artikel 7:226 lid 3 BW dat naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. De kantonrechter heeft dat niet onderkend, aldus Gelredome.
 4.7 Voor zover Gelredome betoogt dat, indien vast staat dat door toezegging van Eurocommerce tussen partijen is overeengekomen dat Eurocommerce de gemeente zou opvolgen in de verplichtingen die voor de gemeente uit artikel 5 van de huurovereenkomst voortvloeiden, niet wordt toegekomen aan artikel 7:226 lid 3 BW, slaagt de grief. Partijen kunnen immers naast hetgeen rechtens op de opvolgend verhuurder overgaat op grond van artikel 7:226 lid 3 BW, bij overeenkomst besluiten tot overname van niet onder artikel 7:226 lid 3 BW vallende bedingen. Indien partijen zouden zijn overeengekomen dat artikel 5 van de huurovereenkomst door Eurocommerce nageleefd zou worden in de door Gelredome gestelde zin, kan een beoordeling of het beding van rechtswege op haar is overgegaan achterwege blijven. Daarom ligt eerst de vraag voor of Eurocommerce door toezegging is gebonden aan artikel 5 van de huurovereenkomst in samenhang met artikel 5 van de raamovereenkomst en de daarbij behorende rondrekening. 4.8 Ter toelichting op haar uitleg van artikel 5 van de huurovereenkomst in samenhang met artikel 5 van de raamovereenkomst en de daarbij behorende rondrekening stelt Gelredome het volgende. Voordat de gemeente het stadion van Gelredome aankocht, was Gelredome eigenaar van het stadion en huurde Vitesse het stadion van haar voor voetbalwedstrijden. Vitesse voldeed destijds een huursom van � 2,8 miljoen per jaar. Nadat de gemeente het stadion had overgenomen, is tussen de gemeente en Vitesse afgesproken dat de huursom voor Vitesse verlaagd zou worden naar � 1,5 miljoen. Dat had te maken met de slechte financi�le positie van de voetbalclub in die tijd, aldus Gelredome. Gelredome moest voor het wegvallen van een deel van de (onder)huursom gecompenseerd worden. De gemeente heeft daarom in de huurovereenkomst doen opnemen dat aan Gelredome een beheer- en onderhoudvergoeding toekomt die gedurende de eerste drie jaren ten minste � 1,2 miljoen bedroeg. De grondslag van die vergoeding is opgenomen in de derde kolom van de rondrekening onder het hoofdstukje lasten (vgl. rov. 3.3). De daarin genoemde lasten zijn kosten die normaliter voor rekening van de huurder komen. Het komt er volgens Gelredome op neer dat de gemeente om het verlies aan huurinkomsten van Vitesse te compenseren, lasten van Gelredome zou voldoen tot een gegarandeerd bedrag van � 1,2 miljoen onder de titel van een beheer- en onderhoudvergoeding zodat de gemeente de facto de huurprijsverlaging voor Vitesse voor haar rekening nam. Na afloop van de eerste drie jaren zou de beheer- en onderhoudsvergoeding onverminderd volgens dezelfde principes, dat wil zeggen op basis van de in de rondrekening genoemde posten, worden vastgesteld, aldus nog steeds Gelredome.
 4.9 Voor haar standpunt dat Eurocommerce heeft erkend artikel 5 van de huurovereenkomst - in de door Gelredome bepleite uitleg - over te nemen, beroept Gelredome zich allereerst op pleitnotities van mr. Haas in het kort geding d.d. 19 februari 2007 van de gemeente en Vitesse tegen Eurocommerce Holding B.V. Inzet van dat kort geding was de medewerking van Eurocommerce Holding B.V. aan de verkoop en levering van het stadion door de gemeente aan Eurocommerce. In die pleitnotities staat op bladzijden 9-11 genoteerd, waarbij het hof het citaat dat Gelredome aan haar standpunt ten grondslag legt, heeft onderstreept:
 "Met andere woorden, de gemeente zelf betoogt dat artikel 10.1 van de raamovereenkomst [waaruit Gelredome destilleert dat de gemeente haar toestemming nodig heeft voor verkoop van het stadion aan Eurocommerce, hof] aan levering niet in de weg mag staan. Eurocommerce ondersteunt dat betoog en maakt in het kader van dat betoog nog de volgende opmerkingen.(�) Gelredome noemt een zestal aspecten op basis waarvan zij toestemming weigert.
 Waar het het beheer en onderhoud betreft is in artikel 5.2 bepaald dat de verhuurder jaarlijks aan de huurder opdracht verleent tot het (doen) verrichten van onderhoud en beheer overeenkomstig het door hem goedgekeurd jaarprogramma, bestaande uit een opgave van uit te voeren werkzaamheden met de begroting van kosten. Bovendien is indertijd overeengekomen dat de gemeente gedurende de eerste drie jaren voor onderhoud en beheer jaarlijks minstens � 1.200.000 exclusief BTW zou voldoen. Die periode van drie jaar heeft een einde genomen. De rechtsverhouding tussen de gemeente als verhuurder en Gelredome als huurder is thans zodanig dat tussen hen overleg zou moeten plaatsvinden over de kosten van onderhoud en beheer en over het jaarprogramma. De verhuurder moet immers jaarlijks een jaarprogramma goedkeuren, bestaande uit een opgave van uit te voeren werkzaamheden met begroting van kosten. De werkzaamheden, de kosten daarvan en daarmee het jaarprogramma moeten jaarlijks door de verhuurder worden goedgekeurd. De gemeente heeft ook in verhouding tot Eurocommerce toegelicht dat ook de gemeente opnieuw met Gelredome moet onderhandelen waar het de beheersvergoeding betreft over de periode na 1 juli 2006 (�). Die rechtsverhouding neemt Eurocommerce over. Eurocommerce zal derhalve als een nieuwe verhuurder met Gelredome in overleg treden over de aard van de uit te voeren werkzaamheden en over de redelijke kosten die daarbij horen. Eurocommerce zal zich daarbij zakelijk en kritisch opstellen, maar dat is haar goed recht. Eurocommerce neemt daarbij ook het standpunt in dat een zakelijke kritische benadering leidt tot een lagere som dan de som hoog � 1.200.000 die waar het de eerste drie jaren betreft overeengekomen is. Overigens, ook de gemeente is niet langer gehouden die som te voldoen."
 4.10 Verder wijst Gelredome op de conclusie van antwoord op de gewijzigde eis van 23 januari 2008 van Eurocommerce (productie 10 bij inleidende dagvaarding) in de procedure bij de rechtbank Arnhem met zaaknummer 151593. Daarin staat onder nrs. 8 en 9, voor zover van belang en het door Gelredome aangehaalde citaat onderstreept:
 "Eurocommerce heeft vanaf de aanvang het standpunt ingenomen dat zij de verplichtingen overneemt, voor zover voortvloeiend uit artikel 3.1 van de koopovereenkomst (zijnde de intentie overeenkomst Stadion Gelredome d.d. 24 mei 2006) en artikel 7:226 BW. Het standpunt terzake zoals verwoord in de conclusie van antwoord van 8 augustus 2007 heeft Eurocommerce ook al tijdens de zitting in kort geding d.d. 19 februari 2007 ingenomen. Eurocommerce heeft daarbij ook gesteld, waar het het beheer en onderhoud betreft, dat Eurocommerce de rechtsverhouding zoals verwoord in artikel 5.2 van de huurovereenkomst overneemt. Letterlijk heeft zij gesteld: "Die rechtsverhouding neemt Eurocommerce over. Eurocommerce zal derhalve als een nieuwe verhuurder met Gelredome in overleg treden over de aard van de uit te voeren werkzaamheden en over de redelijk kosten die daarbij horen. Eurocommerce zal zich daarbij zakelijk en kritisch opstellen, maar dat is haar goed recht. Eurocommerce neemt daarbij ook het standpunt in dat een zakelijke kritische benadering leidt tot een lagere som dan de som hoog � 1.200.000 die waar het de eerste drie jaren betreft overeengekomen is. Overigens, ook de gemeente is niet langer gehouden die som te voldoen."
 9. Eurocommerce handelt in verhouding tot Gelredome geheel in overeenstemming met het voorgaande en met de verplichtingen voortvloeiend uit de huurovereenkomst. Artikel 5 bepaalt dat de huurder ten behoeve van de verhuurder het volledige beheer verzorgt conform een door verhuurder goed te keuren meerjarenonderhouds- en beheerprogramma en een gedetailleerd jaarprogramma, omvattend zowel het dagelijks, het regulier als het groot onderhoud (behoudens het onderhoud en beheer van het speelveld en de beregeningsinstallatie). Uit lid 2 van artikel 5 volgt dat de verhuurder het jaarprogramma, bestaande uit een opgave van werkzaamheden met begroting van kosten moet goedkeuren. Voorts is slechts voor de eerste drie jaren een minimumbedrag aan kosten afgesproken. Jaarlijks dient derhalve door verhuurder en huurder te worden gesproken over het onderhoud en beheersprogramma en de - redelijke - kosten daaraan verbonden. De gemeente Arnhem heeft bij brief d.d. 21 december 2006 (�) aan Eurocommerce bevestigd dat er geen andere dan uit de tekst van de overeenkomst volgende toezeggingen aan Gelredome zijn gedaan. In dezelfde brief geeft ook de gemeente aan dat over de omvang (prijs maal hoeveelheid) en de mate van doorbelasting van de posten/componenten waaruit de beheersvergoeding de afgelopen drie jaar is opgebouwd, opnieuw onderhandeld zou moeten worden met Gelredome, dit op basis van de tekst van de huur/gebruiksovereenkomst. Geheel conform het bovenstaande is Eurocommerce in overleg treden met Gelredome. Bij brief d.d. 30 mei 2007 (�) heeft Eurocommerce een constructief voorstel gedaan. Eurocommerce legt ook over haar brief van 11 juli 2007 aan Gelredome (�). Eurocommerce voldoet ook aan de verplichtingen voortvloeiend uit de huurovereenkomst, voor zover op haar overgegaan krachtens de wet en kenbaar uit de huurovereenkomst. Voor zover Eurocommerce bekend zijnde zijn er ook geen verdergaande toezeggingen door de gemeente Arnhem aan Gelredome gedaan."
 4.11 Eurocommerce heeft het standpunt van Gelredome dat zij de verplichtingen uit artikel 5 van de huurovereenkomst volgens de uitleg die Gelredome daaraan geeft (vgl. rov. 4.6 en 4.8), heeft overgenomen, betwist. Ten eerste voert zij aan dat niet zij, maar Eurocommerce Holding B.V. de betwiste erkenningen in voormelde stukken heeft gedaan. Dat standpunt wordt verworpen. Vast staat dat Eurocommerce Holding B.V. de intentieovereenkomst met de gemeente heeft gesloten voor een nader te noemen meester (volmachtgever) als bedoeld in artikel 3:67 BW. De nader te noemen volmachtgever - Eurocommerce - aan wie het stadion uiteindelijk is geleverd en die de huurovereenkomst met Gelredome heeft overgenomen, is gebonden aan hetgeen zijn gevolmachtigde namens hem jegens contractuele wederpartijen, onder wie Gelredome, heeft verklaard. Dit kan anders zijn als de gevolmachtigde buiten zijn volmacht is getreden, maar dat is hier niet aan de orde (gesteld). Verder geldt dat voor zover de uitlatingen in de pleitnotities in kort geding niet jegens Gelredome zouden zijn geuit, Eurocommerce die uitlatingen jegens Gelredome heeft herhaald in de conclusie van antwoord op gewijzigde eis in de procedure met zaaknummer 151593 waarin Gelredome eiseres was. In het navolgende zal Eurocommerce Holding B.V. voor het gemak eveneens Eurocommerce genoemd worden. 4.12 Ten tweede voert Eurocommerce aan dat de toezegging niet verder strekt dan de overname van verplichtingen uit de huurovereenkomst voor zover kenbaar uit die huurovereenkomst. Zij heeft daarmee niet erkend een onderhoud- en beheersvergoeding te voldoen die volgens de stelling van Gelredome bestaat uit de in de rondrekening genoemde posten (vgl. memorie van antwoord randnummer 12 met verwijzingen naar de eerste aanleg). Daarnaast betwist zij dat tussen de gemeente en Gelredome artikel 5 van de huurovereenkomst de betekenis had die Gelredome daaraan (zie rov. 4.8) toekent. Tot slot wijst zij nog op de brief van Gelredome van 10 juli 2006 (rov. 3.14) waarin Gelredome zelf concludeert dat Eurocommerce niet bereid is de huurovereenkomst en de wijze waarop de gemeente en Gelredome daaraan uitvoering hebben gegeven gestand te doen. Gelredome wist dus dat Eurocommerce de uitvoeringsafspraken die volgens haar met de gemeente waren gemaakt niet zou overnemen zodat er geen sprake is van gerechtvaardigd vertrouwen op het tegendeel.
 4.13 Het hof oordeelt als volgt. Voor zover de uitleg van Gelredome van artikel 5 van de huurovereenkomst al gevolgd zou worden en bovendien wordt aangenomen dat tussen de gemeente en Gelredome is overeengekomen dat de beheer- en onderhoudsvergoeding ook na de eerste drie jaren gebaseerd zou blijven op (artikel 5 van de raamovereenkomst en) de in de rondrekening genoemde posten, is voor de uitleg van hetgeen Gelredome op grond van de hiervoor onderstreepte uitlatingen van Eurocommerce heeft begrepen en mogen begrijpen de Haviltexmaatstaf beslissend. Dit impliceert dat niet kan worden volstaan met een taalkundige uitleg van de uitlatingen van Eurocommerce, maar het tevens aankomt op de zin die partijen over en weer redelijkerwijs aan elkaars verklaringen en gedragingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.
 4.14 Eurocommerce heeft in de gedingstukken van respectievelijk 19 februari 2007 en 23 januari 2008 medegedeeld op basis van artikel 5 van de huurovereenkomst met Gelredome te willen onderhandelen over een door haar goed te keuren jaarprogramma. De raamovereenkomst noch de posten in de rondrekening heeft zij daarbij in de mond genomen. Sterker nog, zij heeft verwezen naar de brief van de gemeente van 21 december 2006 (zie 3.17) en haar brieven van 30 mei 2007 (zie 3.21) en 11 juli 2007 (zie 3.23) waarin zij een aanbod aan Gelredome heeft gedaan dat erop neerkwam dat Gelredome alleen betaald zou worden voor beheer en groot onderhoud, maar niet voor klein/regulier onderhoud omdat dat huurderslasten zijn. Aan deze brieven was een discussie voorafgegaan waarin Eurocommerce zich steeds op het standpunt had gesteld dat zij niet is gehouden kosten voor haar rekening te nemen die normaliter voor rekening van de huurder komen. Er moeten volgens Eurocommerce marktconforme afspraken worden gemaakt en zij gaat niet akkoord met het zich conformeren aan de uitvoeringsafspraken tussen de gemeente en Gelredome inzake het middellange en korte termijn onderhoud (zie 3.8-3.11).
 4.15 De stelling van Gelredome komt erop neer dat Eurocommerce - ondanks de voorgeschiedenis in het onderhandelingstraject en de brieven van Eurocommerce van 30 mei 2007 en 11 juli 2007, waarin Eurocommerce zich slechts wenst te binden aan een beheer- en onderhoudsprogramma, gebaseerd op door haar goed te keuren jaarprogramma's en vastgesteld op marktconforme basis - in de hiervoor onderstreepte citaten heeft bedoeld, naar Gelredome heeft begrepen en mogen begrijpen, om in afwijking daarvan en in weerwil van haar consequent volgehouden opstelling terzake, zich toch te conformeren aan de uitvoeringsafspraken die de gemeente en Gelredome volgens Gelredome zou hebben gemaakt en die volgens haar ook na de eerste drie jaren zouden voortduren. Voor deze stelling heeft Gelredome echter onvoldoende (nadere) feiten en omstandigheden aangevoerd. Daarom kan niet worden aangenomen dat zij uit de geciteerde en onderstreepte uitlatingen namens Eurocommerce heeft begrepen - laat staan heeft mogen begrijpen - dat Eurocommerce de gemeente ook zou opvolgen in de specifieke uitvoeringsafspraken zoals door Gelredome gesteld. Nu Gelredome in het licht van de overgelegde stukken en de betwisting door Eurocommerce niet aan haar stelplicht heeft voldaan, komt het hof aan bewijslevering niet toe. In zoverre faalt grief 4. Bespreking van de overige stellingen en verweren op dit onderdeel kan achterwege blijven omdat deze niet tot een ander oordeel zal leiden.
 4.16 Omdat het primaire standpunt faalt, komt het hof niet toe aan de vraag of er aan de zijde van Eurocommerce met betrekking tot het debat over de reikwijdte van artikel 7:226 lid 3 BW sprake is van afstand van recht, rechtsverwerking, een gedekt verweer of een naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar standpunt.
 4.17 Ter beoordeling ligt dan voor de subsidiaire stelling van Gelredome dat de verplichtingen uit artikel 5 van de huurovereenkomst op grond van artikel 7:226 lid 3 BW op Eurocommerce zijn overgegaan (grieven 5 en 6). Zij stelt in dat verband dat bedoeld beding aangemerkt moet worden als een huurbeding omdat de beheer- en onderhoudsvergoeding een korting op de huurprijs is en het beding gevolgen heeft voor hetgeen zij aan Eurocommerce moet voldoen voor het gebruik van het stadion. Zij wijst daarnaast op het feit dat met artikel 5 van de huurovereenkomst wordt afgeweken van de normale verdeling van onderhoudskosten. Bedingen die op grond van artikel 7:226 lid 3 BW overgaan behoeven volgens haar bovendien niet beperkt te zijn tot die welke blijken uit het schriftelijk huurcontract. Gelredome verwijst hier naar het arrest van gerechtshof 's-Hertogenbosch van 6 februari 2007 (WR 2007/78).
 4.18 Eurocommerce heeft een en ander gemotiveerd betwist, onder meer door erop te wijzen dat artikel 5 een rechtsverhouding cre�ert op basis van een opdracht tot dienstverlening, dus een andere rechtsverhouding dan de huurverhouding. Daarnaast heeft zij gewezen op de restrictieve opvatting van de Hoge Raad met betrekking tot artikel 7:226 lid 3 BW en de toelichting op genoemd artikel in de parlementaire geschiedenis (onder meer randnummer 20 conclusie van dupliek).
 4.19 Het hof oordeelt als volgt. De Hoge Raad heeft in het cassatieberoep tegen de arresten van 26 september 2006, 10 juli 2007 en 29 januari 2008 van het hof 's-Hertogenbosch - op welke arresten Gelredome zich in het bijzonder in eerste aanleg heeft beroepen - het volgende overwogen (HR 26 maart 2010, LJN: BK9632): "De vraag of [verweerster] het met [eiseres 2] overeengekomen optiebeding ook tegenover [eiseres 1] als nieuwe blooteigenaar kan inroepen, moet beantwoord worden aan de hand van art. 7A:1612 en hetgeen de Hoge Raad daaromtrent heeft overwogen in het hiervoor in 3.3.2 vermelde Vendex-arrest [HR 15 juni 2007, nr. C06/011, LJN BA1955, NJ 2007, 445, hof]. Genoemd arrest houdt in dat art. 7A:1612 blijkens eerdere rechtspraak een afwijking inhoudt van de algemene regel dat overeenkomsten slechts van kracht zijn tussen de handelende partijen, dat die afwijking alleen betrekking heeft op huur zodat de bepaling uitsluitend een opvolging regelt in die rechten en verplichtingen die het doen hebben van het genot van een zaak gedurende een bepaalde tijd en tegen een bepaalde prijs betreffen, en dat daarom de in art. 7A:1612 vervatte rechtsopvolging niet bedingen omvat als die betreffende het recht tot koop van het goed. De regel van art. 7A:1612 is sedert 1 augustus 2003 in gemoderniseerde vorm neergelegd in art. 7:226, waarvan lid 3 bepaalt dat de verkrijger slechts gebonden wordt door die bedingen van de huurovereenkomst, die onmiddellijk verband houden met het doen hebben van het gebruik van de zaak tegen een door de huurder te betalen tegenprestatie. (�)
 - dat de term 'tegen een door de huurder te betalen tegenprestatie' niet zo eng kan worden uitgelegd dat daarmee uitsluitend wordt gedoeld op een in de periodiek te betalen huurprijs verdisconteerde tegenprestatie (rov. 4.9.3), - dat niet vereist is dat alleen een financi�le tegenprestatie in ogenschouw genomen wordt of dat een zodanige tegenprestatie verdisconteerd is in de huurprijs, aangezien de tegenprestatie ook anderszins verdisconteerd kan zijn (rov. 10.7), en
 - dat de in art. 7:226 lid 3 bedoelde samenhang en tegenprestatie in dit geval besloten liggen in de totstandkoming van de overeenkomst (rov. 4.9.3), dan wel in het samenstel van rechtsverhoudingen (verdeling onderneming, toedeling onroerende zaak, en aangaan huurovereenkomst) mede gelet op de feitelijke ligging van de verhuurde zaak, het verband tussen de koopoptie en de continu�teit van het bedrijf van [verweerster], de familiebanden en de daarmee samenhangende wijze van totstandkoming van het optiebeding (rov. 10.8 - 10.17)."
 4.20 Uit deze uitspraak van de Hoge Raad die voortborduurt op een al veel eerder ingezette lijn in zijn rechtspraak en in het bijzonder de verwerping van de oordelen van het hof 's-Hertogenbosch, leidt het hof af dat, wil een beding overgaan op de voet van artikel 7:226 lid 3 BW, dit beding een onmiddellijk verband moet hebben met het gebruik van de zaak tegen een door de huurder te betalen tegenprestatie en dat het er dus niet om gaat dat uit het samenstel van rechtsverhoudingen die in de huurovereenkomst zijn geregeld, het beding per saldo consequenties heeft voor de door de huurder te betalen tegenprestatie. 4.21 Het hof oordeelt in overeenstemming hiermee dat artikel 5 van de huurovereenkomst, al dan niet begrepen in de zin die Gelredome daaraan geeft, geen onmiddellijk verband houdt met, maar slechts door het samenstel van de verschillende rechtsverhoudingen die in de huurovereenkomst zijn geregeld, per saldo invloed heeft op hetgeen de huurder aan de verhuurder moet betalen. De stelling van Gelredome komt er immers op neer dat, indien de opvolgend verhuurder niet gebonden zou zijn aan artikel 5 van de huurovereenkomst volgens de uitleg als door Gelredome voorgestaan, zij niet meer wordt gecompenseerd voor het wegvallen van een deel van de huuropbrengsten van haar onderhuurder Vitesse en zij per saldo meer moet gaan betalen, namelijk de in de rondrekening genoemde lasten, althans dat zij van de verhuurder minder inkomsten verkrijgt. Volgens Gelredome impliceert de uitvoering van artikel 5 door de gemeente immers een extra inkomstenbron van ongeveer � 1,2 miljoen per jaar, die zou zij dan moeten missen. Maar het enkele feit dat de begroting ("het huishoudboekje") van Gelredome wijzigt indien de opvolgend verhuurder een andere invulling geeft aan artikel 5 van de huurovereenkomst dan de gemeente voorheen jegens Gelredome zou hebben gedaan, brengt niet mee dat het beding onder het toepassingsbereik van artikel 7:226 lid 3 BW zou vallen. Hetzelfde geldt voor de stelling van Gelredome dat de gemeente heeft voorgerekend dat de huuropbrengst voor de gemeente per saldo een half miljoen euro zou zijn (randnummer 14 memorie van grieven). De stelling dat met artikel 5 afwijkende onderhoudsafspraken zijn gemaakt, voegt in het licht van het bovenstaande niets wezenlijks toe en impliceert in het onderhavige geval evenmin een onmiddellijk verband in de door de Hoge Raad geoordeelde zin.
 4.22 Aangezien Gelredome niet (nader) heeft toegelicht dat artikel 5 van de huurovereenkomst onmiddellijk verband houdt met het gebruik van het stadion en (de hoogte van) de aanvankelijk tussen Gelredome en de gemeente en thans tussen haar en Eurocommerce overeengekomen aanvangshuurprijs van � 2.271.000 per jaar, faalt ook haar beroep op artikel 7:226 lid 3 BW. Het onder randnummer 16 van de memorie van grieven gedane specifieke bewijsaanbod passeert het hof omdat aan dat bewijsaanbod geen ter zake dienende stellingen ten grondslag zijn gelegd.
 4.23 Aan al het voorgaande doet niet af de stelling van Gelredome dat de gemeente voortbordurend op het adagium "koop breekt geen huur" de opvatting was toegedaan dat Eurocommerce op basis van artikel 5 van de huurovereenkomst onderhoud en beheer aan Gelredome moest gaan vergoeden (brief van de gemeente van 12 oktober 2006, productie 16 bij memorie van grieven); de gemeente is immers geen partij bij hetgeen tussen Gelredome en Eurocommerce geldt. De overweging van de rechtbank Arnhem in haar vonnis van 27 februari 2008 in de zaak met zaaknummer 151593 (productie 3 bij inleidende dagvaarding) dat het voor de omvang van verplichtingen van de verhuurder tot vergoeding van de beheerskosten niet uitmaakt of de gemeente of Eurocommerce verhuurder is, omdat de verplichtingen uit de strekking een reikwijdte van artikel 5 huurovereenkomst volgen (rov. 5.22), maakt het voorgaande ook niet anders. Die overweging heeft de rechtbank immers laten voorafgaan door het voorbehoud dat de kantonrechter bevoegd is te oordelen over de strekking een reikwijdte van genoemd artikel. Gelredome heeft kennelijk in vervolg daarop, te weten op 25 maart 2008, Eurocommerce in de onderhavige procedure voor de kantonrechter gedagvaard om een definitief antwoord te krijgen op de vraag naar de gebondenheid van Eurocommerce aan artikel 5 van de huurovereenkomst en de uitvoeringsafspraken met de gemeente. In het bestreden vonnis heeft de kantonrechter geoordeeld - anders dan de rechtbank onder voorbehoud had aangenomen - dat artikel 5 niet op Eurocommerce was overgegaan. Overigens is het het hof ambtshalve bekend dat Gelredome tegen het vonnis van de rechtbank van 27 februari 2008 hoger beroep heeft ingesteld.
 4.24 De beide grondslagen treffen dus geen doel en de grieven 4 tot en met 6 falen. Daarom komt het hof niet toe aan de vraag of de door Eurocommerce betwiste stelling van Gelredome opgaat dat tussen Gelredome en de gemeente uitvoeringsafspraken waren gemaakt die tot gevolg hadden dat Gelredome door de beheers- en onderhoudsvergoeding feitelijk werd gecompenseerd voor het wegvallen van een deel van de huur van Vitesse. Ook komt het hof niet toe aan de beoordeling van de door Eurocommerce betwiste stelling dat de gemeente jegens Gelredome gehouden was de door Gelredome gestelde uitvoeringsafspraken op basis van dezelfde uitgangspunten na de eerste drie jaren nog onverkort na te komen. De grieven 1 en 8 behoeven daarom geen bespreking meer en de bewijsaanbiedingen terzake passeert het hof als niet ter zake dienend. Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van Eurocommerce (randnummer 49 memorie van antwoord) kan onbesproken blijven aangezien de voorwaarde waaronder dat is ingesteld niet in vervulling is gegaan.
 4.25 Artikel 5 van de huurovereenkomst is dus niet van rechtswege overgaan op Eurocommerce en evenmin - in de door Gelredome bepleite zin - door toezegging/overeenkomst. Of en zo ja, in hoeverre een of meer rechten of verplichtingen die genoemd zijn in artikel 5 van de huurovereenkomst in de verhouding tussen partijen gelding hebben, stond ter vrije bepaling van partijen. Gelet op de uitlatingen van Eurocommerce, heeft zij zich slechts willen verplichten tot een beheer- en onderhoudsovereenkomst die strekt tot het technisch beheer en tot alle onderhoud, evenwel met de beperking dat Gelredome slechts recht heeft op vergoeding van kosten voor beheer en onderhoud die op grond van de algemene bepalingen voor rekening van de verhuurder komen (kort gezegd: voor groot onderhoud). Hiermee heeft Gelredome niet ingestemd. Het hof constateert dan ook dat tussen partijen geen overeenstemming bestaat over door Gelredome te verrichten beheer en onderhoud, al dan niet (mede) gebaseerd op artikel 5 van de huurovereenkomst. Een alternatieve grondslag op grond waarvan enig deel van de vordering betreffende de beheer- en onderhoudsvergoeding zou kunnen worden toegewezen, doet zich dus niet voor.
 4.26 Gelredome heeft tot slot een geldvordering ingesteld tot vergoeding van kosten die zij voor groot onderhoud heeft voldaan. Volgens haar heeft de kantonrechter die ten onrechte afgewezen (grief 7) omdat groot onderhoud niet is begrepen in de beheer- en onderhoudsvergoeding en op grond van de algemene bepalingen voor rekening van Eurocommerce komt. Zij vordert een bedrag van � 208.014,62, gebaseerd op drie facturen (productie 9c bij inleidende dagvaarding en producties 17b en 17 c [en niet 16] bij memorie van grieven).
 4.27 Eurocommerce heeft niet betwist dat groot onderhoud niet is begrepen in de beheer- en onderhoudsvergoeding en op grond van de algemene bepalingen voor rekening van Eurocommerce komt. Zij heeft wel aangevoerd dat zij geen opdracht tot groot onderhoud heeft gegeven en dat het niet zo kan zijn dat ��n van partijen zonder overleg met de andere partij kosten die voor rekening van de ander partij komen, gaat maken en die vervolgens tracht te verhalen op de wederpartij. Zij verwijst naar artikel 13 van de algemene bepalingen.
 4.28 In de specifieke context waarin partijen met elkaar verkeren sedert de levering van het stadion aan Eurocommerce waarbinnen Eurocommerce steeds heeft uitgesproken bereid te zijn om (onder meer) het groot onderhoud van het gehuurde door Gelredome te laten verrichten, acht het hof - onder aanvulling van rechtsgronden - de door Gelredome gemaakte kosten voor groot onderhoud toewijsbaar op grond van de zaakwaarneming (6:198 BW). De omstandigheden rechtvaardigden dat Gelredome de uitvoering van groot onderhoud bleef verrichten en zij mocht ook aannemen dat dat overeenkomstig de wil van de belanghebbende Eurocommerce was. De verwijzing naar artikel 13 kan Eurocommerce niet baten omdat dat beroep niet is gemotiveerd. In elk geval volgt uit genoemd artikel niet zonder meer dat een vordering uit zaakwaarneming tussen partijen is uitgesloten.
 4.29 Voor vergoeding komen alleen in aanmerking de kosten voor werkzaamheden waarvan aannemelijk is dat Gelredome zich op redelijke gronden heeft ingelaten met de behartiging van de belangen van Eurocommerce. Daarnaast moeten de verrichte werkzaamheden vallen onder het begrip groot onderhoud. Voor de inkadering van dat begrip moet worden teruggevallen op de Algemene bepalingen huurovereenkomst kantoorruimte (Model ROZ) die onderdeel uit maken van de huurovereenkomst. In artikel 13 daarvan is - voor zover van belang - opgenomen: "13.1 Voor rekening van verhuurder zijn de kosten van de hierna in 13.3 weergegeven onderhouds-, herstel-, en vernieuwingswerkzaamheden aan het gehuurde. Voor rekening van huurder zijn de kosten van de overige onderhouds-, herstel-, en vernieuwingswerkzaamheden, waaronder begrepen de kosten van inspecties en keuringen, aan het gehuurde. Indien het gehuurde deel uitmaakt van een gebouw of complex, geldt het bovenstaande eveneens voor de kosten van de bedoelde werkzaamheden ten behoeve van het gebouw of complex waarvan het gehuurde deel uitmaakt, zoals werkzaamheden aan gemeenschappelijke installaties, ruimten en andere gemeenschappelijke voorzieningen.
 De onder a t/m d genoemde werkzaamheden zijn voor rekening van verhuurder, tenzij het werkzaamheden betreft die moeten worden beschouwd als kleine herstellingen waaronder begrepen gering en dagelijks onderhoud in de zin van de wet dan wel werkzaamheden aan zaken die niet door of vanwege verhuurder in, op of aan het gehuurde zijn aangebracht. 13.4 Ter verduidelijking dan wel in afwijking of in aanvulling op 13.1 zijn voor rekening van huurder:
 4.30 De factuur van 30 januari 2008 (productie 9c bij inleidende dagvaarding) brengt in rekening het vervangen van alle "elco�s en vsa�s" van de veldverlichting tot een bedrag van � 15.294,53 exclusief BTW en het technisch reinigen en conserveren van aluminiumgevels tot een bedrag van � 10.096,67 exclusief BTW. Gelredome heeft in eerste aanleg noch in haar memorie van grieven een toelichting op de facturen gegeven. Bij pleidooi heeft Gelredome naar aanleiding van het verweer van Eurocommerce bij memorie van antwoord gesteld dat deze kosten respectievelijk op grond van artikel 13.3 sub c en sub a van de algemene bepalingen voor rekening van Eurocommerce komen. Het hof begrijpt daaruit dat Gelredome van mening is dat vervanging van alle "elco�s en vsa�s" van de veldverlichting onder het vervangen van de tot het gehuurde behorende installaties valt. Eurocommerce heeft daarentegen aangevoerd dat het gaat om vernieuwing van kleine onderdelen als bedoeld in artikel 13.4 sub g van de algemene bepalingen. Nu Gelredome haar vordering op dit punt onvoldoende heeft toegelicht - zo is het hof bijvoorbeeld onbekend waar de afkortingen "elco�s en vsa�s voor staan - wijst het hof dit onderdeel af. 4.31 Wat het reinigen van de aluminiumgevels betreft, heeft Eurocommerce gewezen op artikel 13.4 sub j van de algemene bepalingen op grond waarvan die post voor rekening van Gelredome zou moeten blijven. Het hof oordeelt dat uit artikel 13.3 sub a volgt dat de verhuurder verantwoordelijk is voor onderhoud en herstel van constructieve onderdelen van onder meer de buitengevel. Reinigen en conserveren van de gevel zelf valt echter eerder onder de noemer "schoonmaken" dat op grond van artikel 13.4 sub j voor rekening van Gelredome komt. Gelredome heeft in elk geval niet toegelicht dat technisch reinigen en conserveren meer om het lijf heeft dan de zorg voor het schoonmaken en schoonhouden van de gevels van het gehuurde. Ook deze post ligt dus voor afwijzing gereed.
 4.32 Bij factuur van 3 december 2009 (productie 17b bij memorie van grieven) is het vervangen van de lagers van 24 luchtbehandelingskasten in rekening gebracht tot een bedrag van � 27.515 en het vervangen van het gebouwbeheersysteem tot een bedrag van � 94.896, beide bedragen exclusief BTW. Met Eurocommerce oordeelt het hof dat het vervangen van lagers behoort tot periodiek en correctief onderhoud van de tot het gehuurde behorende technische installaties, waaronder mede begrepen vernieuwing van kleine onderdelen (artikel 13.4 onder g). De daarmee gemoeide kosten blijven dus voor rekening van Gelredome. 4.33 Dit ligt anders bij het vervangen van het gebouwbeheersysteem. In beginsel komen de kosten daarvoor op grond van artikel 13.3 sub c voor rekening van de verhuurder. Eurocommerce heeft in de memorie van antwoord echter aangevoerd dat de vervanging noodzakelijk was als gevolg van door Gelredome zonder toestemming uitgevoerde energiebesparende maatregelen. Eventueel daaruit voortvloeiende nadelige gevolgen, zoals het vervangen van de gebouwbeheersysteem, hoeft Eurocommerce dan ook niet te dragen, aldus Eurocommerce. Gelredome heeft tijdens het pleidooi betwist dat de vervanging te maken had met energiebesparende maatregelen en gesteld dat het noodzakelijk was om het systeem vervangen. Het oude systeem was technisch sterk verouderd en werd niet meer ondersteund met technisch onderhoud, aldus Gelredome. Eurocommerce heeft dat laatste niet meer gemotiveerd betwist. 4.34 Het hof acht het redelijk dat Gelredome zich heeft ingelaten met het belang van Eurocommerce bij een gebouwbeheersysteem dat functioneert en technisch wordt onderhouden en dat Gelredome het verouderde systeem dat niet aan die eisen voldeed, heeft vervangen. Aangezien tegen de hoogte van de in rekening gebrachte som geen verweer is gevoerd, zal het hof Eurocommerce veroordelen tot voldoening van een bedrag van � 94.896 exclusief btw/� 112.926,24 incl. BTW. De gevorderde wettelijke handelsrente daarover zal het hof evenwel afwijzen omdat de onderliggende rechtsverhouding - zaakwaarneming - niet onder de reikwijdte van artikel 6:119a BW valt. Wettelijke rente op de voet van artikel 6:119 BW is toewijsbaar en wel - als niet weersproken - vanaf de vervaldatum van onderhavige factuur, te weten 17 december 2009. Grief 7 slaagt tot zover.
 4.35 De laatste factuur, van 12 maart 2010, ziet op het reviseren van gasstralers. In de begeleidende brief van 11 maart 2010 (productie 17c bij memorie van antwoord) staat dat de werkzaamheden bestaan uit het vervangen van de ionisatie- en ontstekingspennen, een controle van de gasaansluitingen en het vervangen van de gascompensatoren. Deze post zal het hof afwijzen omdat deze werkzaamheden naar hun omschrijving klaarblijkelijk betrekking hebben op periodiek en correctief onderhoud van de tot het gehuurde behorende technische installaties, waaronder mede begrepen vernieuwing van kleine onderdelen (artikel 13.4 onder g). Dat tussen Gelredome en de gemeente Arnhem op basis van een meerjarenonderhoudsplan een andere afspraak over deze kosten zouden zijn gemaakt, zoals Gelredome bij pleidooi heeft aangevoerd, regardeert Eurocommerce niet.
 4.36 Bij de verklaring voor recht dat de kosten van groot onderhoud voor rekening van Eurocommerce komen, heeft Gelredome geen belang omdat Eurocommerce dat niet heeft betwist.
 4.37 In haar petitum vordert Gelredome nog buitengerechtelijke kosten ten bedrage van � 6.587,98, maar omdat zij tegen de afwijzing ervan door de kantonrechter geen grief heeft gericht, komt het hof aan een beoordeling daarvan niet toe.
 4.38 Het hoger beroep faalt grotendeels. Alleen de grieven 4 en 7 slagen gedeeltelijk. Het vonnis zal worden bekrachtigd, behoudens wat de afwijzing van een bedrag van � 112.926,24 incl. BTW aan groot onderhoud betreft. Gelredome zal als de overwegend in het ongelijk gestelde partij in de kosten van het hoger beroep worden veroordeeld.
 bekrachtigt het vonnis van die rechtbank van 18 januari 2010, behoudens voor zover de vordering tot betaling van een bedrag van � 112.926,24 incl. BTW (kosten groot onderhoud) is afgewezen en doet in zoverre opnieuw recht:
 veroordeelt Eurocommerce om binnen zeven dagen na betekening van dit arrest aan Gelredome te betalen een bedrag van � 112.926,24 incl. BTW (kosten groot onderhoud), te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 17 december 2009;
 veroordeelt Gelredome in de kosten van het hoger beroep, tot aan deze uitspraak aan de zijde van Eurocommerce begroot op � 13.740 voor salaris overeenkomstig het liquidatietarief en op � 263 voor griffierecht; verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad.


type: contracts

text:
Svarbus teisinis pranešimas
 |
 22001D0111(08)
 Oficialusis leidinys L 007 , 11/01/2001 p. 0017 - 0018
 EEE jungtinio komiteto sprendimasNr. 93/20002000 m. lapkričio 10 d.iš dalies keičiantis EEE susitarimo XIII priedą (Transportas)EEE JUNGTINIS KOMITETAS,atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą, patikslintą Protokolu, patikslinančiu Europos ekonominės erdvės susitarimą, toliau — Susitarimas, ypač į jo 98 straipsnį,kadangi:(1) Susitarimo XIII priedas buvo iš dalies pakeistas 1999 m. rugsėjo 24 d. EEE jungtinio komiteto sprendimu Nr. 120/1999 [1],(2) 2000 m. liepos 13 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 1532/2000, iš dalies keičiantis Reglamentą (EB) Nr. 805/1999, nustatantį tam tikras priemones, skirtas įgyvendinti Tarybos reglamentą (EB) Nr. 718/1999 dėl Bendrijos laivyno pajėgumo politikos skatinti vidaus vandenų transportą [2], turi būti įtrauktas į Susitarimą,NUSPRENDĖ:1 straipsnisSusitarimo XIII priedo 45b punktas (Komisijos reglamentas (EB) Nr. 805/1999) papildomas taip:"su pakeitimais, padarytais:— 32000 R 1532: 2000 m. liepos 13 d. Komisijos reglamentu (EB) Nr. 1532/2000 (OL L 175, 2000 7 14, p. 74)."2 straipsnisKomisijos reglamento (EB) Nr. 1532/2000 tekstas islandų ir norvegų kalbomis, kuris turi būti paskelbtas Europos Bendrijų oficialiojo leidinio EEE priede, yra autentiškas.3 straipsnisŠis sprendimas įsigalioja 2000 m. lapkričio 11 d., jei EEE jungtiniam komitetui buvo pateikti visi pranešimai pagal Susitarimo 103 straipsnio 1 dalį [3].4 straipsnisŠis sprendimas skelbiamas Europos Bendrijų oficialiojo leidinio EEE dalyje ir EEE priede.Priimta Briuselyje, 2000 m. lapkričio 10 d.EEE jungtinio komiteto varduPirmininkasG. S. Gunnarsson[1] OL L 325, 2000 12 21, p. 36.[2] OL L 175, 2000 7 14, p. 74.[3] Konstituciniai reikalavimai nenurodyti.--------------------------------------------------


text:
Sentenza Cassazione Civile n. 18382 del 26/07/2017 – Sentenze La Legge per Tutti
 Sentenza Sentenza Cassazione Civile n. 18382 del 26/07/2017
 Cassazione civile, sez. III, 26/07/2017, (ud. 26/04/2017, dep.26/07/2017), n. 18382
 sul ricorso 10053-2014 proposto da:
 C.V., T.P. in proprio e in qualità di
 eredi di C.G., elettivamente domiciliati in ROMA,
 VIA DI TRASONE 8, presso lo studio dell’avvocato ERCOLE FORGIONE,
 che li rappresenta e difende unitamente all’avvocato PIETRO
 FRANCESCO MARIA ROMANO giusta procura speciale in calce al ricorso;
 AZIENDA OSPEDALIERA OSPEDALE CIVILE DI LEGNANO;
 avverso la sentenza n. 905/2013 della CORTE D’APPELLO di MILANO,
 Con sentenza del 27 febbraio 2013, la Corte di Appello di Milano ha respinto l’impugnazione proposta da T.P. e C.V. avverso la sentenza del Tribunale di Milano (sez. Legnano) con cui era stata accolta parzialmente la domanda dagli stessi proposta, in proprio e in qualità di eredi di C.G. (la prima come coniuge e il secondo come figlio), nei confronti dell’Azienda Ospedaliera “Ospedale civile di Legnano” volta ad accertare la responsabilità di quest’ultima per aver causato il decesso del loro congiunto in data (OMISSIS) e la condanna al risarcimento del danno in loro favore, quantificato nell’importo complessivo di Euro 425.000,00 per i danni subiti iure proprio, con rigetto della domanda nel resto e compensazione nella misura di tre quarti delle spese processuali liquidate in favore degli attori.
 Avverso questa sentenza propongono ricorso per cassazione, articolato in tre motivi, T.P. e C.V.. Non si costituisce l’Azienda ospedaliera intimata.
 1. Con il primo motivo “(violazione e falsa applicazione degli artt. 2043 e 2059 c.c. e dell’art. 115 c.p.c., nonchè omessa insufficiente o contraddittoria motivazione in relazione all’art. 360 C.P.C., nn. 3 e 5)” i ricorrenti lamentano che la Corte di appello nulla abbia loro riconosciuto a titolo risarcitorio iure haereditatis, indennizzandoli unicamente per la perdita del loro congiunto iure proprio e ritenendo erroneamente il quantum liquidato in prime cure del tutto esaustivo in mancanza di prove circa il fatto che il de cuius avesse subito sofferenze nell’intervallo temporale di tre giorni tra l’insorgenza della complicazione originata dalla intervenuta trombo embolia polmonare e il successivo decesso. In particolare, i ricorrenti si dolgono “di un’errata lettura della documentazione tutta prodotta in giudizio e più precisamente del diario medico contenuto nella cartella clinica” nel quale venivano annotate diverse circostanze da cui desumere come sin dal 20 dicembre 2004 (ben cinque giorni prima del decesso) la situazione clinica del de cuius fosse andata peggiorando e degenerando. Su tali circostanze la Corte di appello avrebbe formulato “più un’opinione che non un reale giudizio” ritenendole conseguenze di carattere “minimo” e non considerabili come sofferenze. Secondo i ricorrenti, pertanto, erroneamente il giudice di appello avrebbe ritenuto l’assenza di prova in relazione alla sofferenza patita dal de cuius a fronte del pacifico orientamento di legittimità che ha riconosciuto il diritto al risarcimento nei casi di persone in stato di coma (Cass. n. 26974 del 2008) e insistono nel riconoscimento a titolo di risarcimento iure haereditario dell’importo indicato negli scritti difensivi e pari a complessivi Euro 1.069.000,00.
 Contestano, inoltre, la liquidazione operata dal giudice di merito in relazione ai danni da loro patiti iure proprio – importi attualizzati e quantificati in Euro 220.000,00 a favore della coniuge e in Euro 160.000,00 a favore del figlio – e l’omessa considerazione delle ulteriori pretese formulate a titolo di “danno morale, esistenziale e catastrofico”; a parere dei ricorrenti, pertanto, le somme riconosciute sarebbero, per un verso, insufficienti ad indennizzare il danno e per l’altro quantificate senza tenere conto di elementi, evidenziati in prime cure, che avrebbero potuto portare ad una liquidazione superiore dell’importo riconosciuto basato sui valori minimi previsti in tabella (aspettativa di vita della moglie, stato depressivo del figlio) ricorrendo a criteri equitativi quali lo stretto vincolo familiare sussistente tra congiunti e la gravità del fatto. Insistono infine, nel riconoscimento a titolo di risarcimento jure proprio dell’importo indicato negli scritti difensivi e pari a complessivi Euro 1.136.700,00.
 2.1. E’ inammissibile nella parte in cui lamenta la insufficienza e la contraddittorietà della motivazione alla luce di quanto chiarito dalle Sezioni Unite di questa Corte, secondo cui la riformulazione dell’art. 360 c.p.c., comma 1, n. 5, disposta dal D.L. 22 giugno 2012, n. 83, art. 54 convertito in L. 7 agosto 2012, n. 134, deve essere interpretata, alla luce dei canoni ermeneutici dettati dall’art. 12 preleggi, come riduzione al “minimo costituzionale” del sindacato di legittimità sulla motivazione. Pertanto, è denunciabile in cassazione solo l’anomalia motivazionale che si tramuta in violazione di legge costituzionalmente rilevante, in quanto attinente all’esistenza della motivazione in sè, purchè il vizio risulti dal testo della sentenza impugnata, a prescindere dal confronto con le risultanze processuali. Tale anomalia si esaurisce nella “mancanza assoluta di motivi sotto l’aspetto materiale e grafico”, nella “motivazione apparente”, nel “contrasto irriducibile tra affermazioni inconciliabili” e nella “motivazione perplessa ed obiettivamente incomprensibile”, esclusa qualunque rilevanza del semplice difetto di “sufficienza” della motivazione. (Cass. civ., Sez. Un., Sentenze nn. 8053 e 8054 del 7 aprile 2014, RRvv. 629830 e 629833; v. anche Cass. civ., Sez. 6 – 3, Ordinanza n. 21257 dell’8 ottobre 2014, Rv. 632914). Non è neppure più configurabile il vizio di “contraddittoria motivazione” della sentenza tenuto conto che il nuovo testo della norma sopra richiamata attribuisce rilievo solo all’omesso esame di un fatto decisivo per il giudizio che sia stato oggetto di discussione tra le parti (Sez. 6 – 3, Ordinanza n. 13928 del 6 luglio 2015, Rv. 636030, che ha escluso la sopravvivenza del vizio di contraddittoria motivazione anche se fatto valere come ipotesi di nullità della sentenza ai sensi del n. 4) del medesimo art. 360 c.p.c.).
 Ai sensi della nuova formulazione dell’art. 360 c.p.c., n. 5 – applicabile alle sentenze pubblicate dopo l’11 settembre 2012 e dunque anche alla pronuncia impugnata con il ricorso in esame, depositata il 27 febbraio 2013 – il controllo sulla motivazione è dunque possibile solo con riferimento al parametro dell’esistenza e della coerenza, non anche con riferimento a quello della sufficienza e/o della contraddittorietà.
 2.2. E’ parimenti inammissibile nella parte in cui lamenta l'”omessa” motivazione in quanto i ricorrenti non si adeguano al modello legale introdotto dal “nuovo” art. 360 c.p.c., n. 5 e propongono, in realtà, la rivalutazione di una congerie di elementi istruttori per giungere ad un accertamento del fatto diverso da quello a cui è motivatamente pervenuto il giudice del merito.
 Una simile rivalutazione di fatti e circostanze, già inammissibile nella vigenza del vecchio testo dell’art. 360 c.p.c., n. 5, lo è a più forte ragione alla luce della nuova formulazione della norma, specie se si consideri che la valutazione delle risultanze probatorie, al pari della scelta di quelle – fra esse – ritenute più idonee a sorreggere la motivazione, postula un apprezzamento di fatto riservato in via esclusiva al giudice di merito, il quale, nel porre a fondamento del proprio convincimento e della propria decisione una fonte di prova con esclusione di altre, nel privilegiare una ricostruzione circostanziale a scapito di altre (pur astrattamente possibili e logicamente non impredicabili), non incontra altro limite che quello di indicare le ragioni del proprio convincimento, senza essere peraltro tenuto ad affrontare e discutere ogni singola risultanza processuale ovvero a confutare qualsiasi deduzione difensiva (Cass civ., Sez. Un., 7 aprile 2014, nn. 8053 e 8054, RRvv. 629831 e 629834).
 E’ principio di diritto ormai consolidato quello per cui l’art. 360, n. 5 codice di rito non conferisce in alcun modo e sotto nessun aspetto alla corte di Cassazione il potere di riesaminare il merito della causa, consentendo ad essa, di converso, il solo controllo – sotto il profilo logico-formale e della conformità a diritto – delle valutazioni compiute dal giudice d’appello, al quale soltanto, va ripetuto, spetta l’individuazione delle fonti del proprio convincimento valutando le prove (e la relativa significazione), controllandone la logica attendibilità e la giuridica concludenza, scegliendo, fra esse, quelle funzionali alla dimostrazione dei fatti in discussione.
 I ricorrenti, nella specie, pur denunciando, apparentemente, una omessa motivazione della sentenza di secondo grado, inammissibilmente (perchè in contrasto con gli stessi limiti morfologici e funzionali del giudizio di legittimità) sollecitano a questa Corte una nuova valutazione di risultanze di fatto (ormai cristallizzate quoad effectum) sì come emerse nel corso dei precedenti gradi del procedimento, così mostrando di anelare ad una surrettizia trasformazione del giudizio di legittimità in un nuovo, non consentito, terzo grado di merito, nel quale ridiscutere analiticamente tanto il contenuto, ormai cristallizzato, di fatti storici e vicende processuali, quanto l’attendibilità maggiore o minore di questa o di quella ricostruzione procedimentale, quanto ancora le opzioni espresse dal giudice di appello non condivise e per ciò solo censurate al fine di ottenerne la sostituzione con altre più consone ai propri desiderata -, quasi che nuove istanze di fungibilità nella ricostruzione dei fatti di causa fossero ancora legittimamente proponibili dinanzi al giudice di legittimità.
 2.3. Il motivo è inoltre infondato nella parte in cui lamenta la violazione di legge poichè, seppure formalmente rubricato “Violazione o falsa applicazione degli artt. 2043 e 2059 e dell’art. 115 c.p.c.”, esso tratta esplicitamente di questioni di mero fatto, lamentando, per un verso, che nulla sia stato loro riconosciuto iure haereditario, giungendo addirittura ad elencare analiticamente una serie di circostanze (asseritamente non considerate dai giudici di merito in ragione di una pretesa errata lettura della documentazione prodotta in giudizio) idonee a contestare l’entità del risarcimento liquidato e, per l’altro, a ritenere errato e insufficiente il giudizio di quantificazione dell’ammontare del danno jure proprio loro riconosciuto. In proposito, va ricordato che, secondo la giurisprudenza più che consolidata di questa Corte, il vizio di “violazione e falsa applicazione di norme di diritto”, consiste nella deduzione di una erronea ricognizione, contenuta nel provvedimento impugnato, della fattispecie astratta disciplinata da una norma di legge, e quindi implica necessariamente un problema interpretativo della stessa.
 L’allegazione di una erronea ricognizione della fattispecie concreta a mezzo delle risultanze di causa è viceversa estranea alla esatta interpretazione della norma di legge e inerisce alla tipica valutazione del giudice di merito, la cui censura è possibile, in sede di legittimità, sotto l’aspetto del vizio di motivazione. Il discrimine tra l’una e l’altra ipotesi (violazione di legge in senso proprio a causa della erronea ricognizione della astratta fattispecie normativa, ovvero erronea applicazione della legge in ragione della carente o contraddittoria ricostruzione della fattispecie concreta) è segnato dal fatto che solo quest’ultima censura e non anche la prima è mediata dalla contestata valutazione delle risultanze di causa (Sez. U, Sentenza n. 10313 del 05 maggio 2006, Rv. 589877).
 Dalle doglianze svolte dai ricorrenti risulta chiaro che le plurime violazioni di legge sono state lamentate attraverso la contestazione della ricognizione della fattispecie concreta effettuata dalla sentenza impugnata a mezzo delle risultanze di causa.
 Venendo al caso in esame, la Corte territoriale ha ritenuto, svolgendo corrette argomentazioni logico giuridiche e adeguata valutazione delle risultanze istruttorie, non provato che il dante causa dei ricorrenti avesse subito delle sofferenze nell’intervallo temporale di tre giorni tra l’insorgenza della complicanza e il decesso tali da ritenere fondato il riconoscimento di una componente del danno trasmissibile agli eredi.
 In merito al precedente richiamato in tema di persone in stato di incoscienza (le quali siano rimaste “in vita per un tempo apprezzabile”: cfr. Cass. S.U. n. 26974 del 2008, punto 4.9,) è sufficiente notare che la domanda dei ricorrenti è stata respinta per mancanza di prova idonea a ritenere la sussistenza, nel caso in esame, dello stato di sofferenza della persona deceduta anteriore al decesso, senza che rilevasse lo stato di coscienza o meno di questa.
 Sotto altro profilo, la Corte territoriale ha correttamente applicato i criteri di liquidazione del danno non patrimoniale da perdita di un congiunto, tenendo conto dei parametri minimi e massimi indicati nelle tabelle milanesi, e liquidandolo, con apprezzamento di fatto incensurabile in questa sede, nella misura sostanzialmente intermedia per il coniuge superstite (Euro 220.000,00) in considerazione dell’età della coppia al momento del fatto (rispettivamente, il marito 50 anni e la moglie 44 anni), nonchè della ridotta aspettativa di vita già compromessa dalla sindrome inguaribile da cui era affetto il primo, e nella misura più prossima ai minimi tabellari per il figlio (Euro 160.000,00) in considerazione dell’età (22 anni) al momento della morte del padre, tale da far ritenere che non avrebbe proseguito la convivenza con il genitore per un tempo pari a quello preso in considerazione per la madre.
 Pertanto, la pronuncia impugnata risulta del tutto conforme ai principi affermati dalle sezioni unite di questa Corte regolatrice (Cass. 12408/2011) che hanno adottato i valori monetari espressi dalle tabelle milanesi quale parametro paranormativo applicabile dal giudice di merito attraverso il filtro della norma “in bianco” di cui all’art.1226, considerandosi in tali valori ricompresi tanto l’aspetto della sofferenza soggettiva interiore, quanto quello “relazionale” del danno, sub specie delle significative alterazioni delle precedenti abitudini di vita. Alla luce di tale principio, la Corte territoriale ha adeguatamente ritenuto le ulteriori componenti del danno invocate dai ricorrenti.
 Neppure fondate sono le ulteriori doglianze, reiterate dai icorrenti, sulla pretesa mancata valutazione da parte del giudice di appello di elementi, evidenziati nel corso del giudizio di merito, che avrebbero consentito una quantificazione superiore degli importi del risarcimento liquidati; in proposito è sufficiente notare che, lungi dal non essere stati considerati, gli elementi addotti per sollecitare una consulenza medico legale sullo stato medico legale e psicologico dei ricorrenti sono stati ritenuti (sia in primo grado sia in appello) di carattere “meramente esplorativo” in assenza di una allegazione, anche generica, in ordine ad una condizione personale patologica insorta a causa del decesso del congiunto.
 3. Con il secondo motivo “(violazione e falsa applicazione degli artt. 1223 e 2056 c.c. e degli artt. 112 e 115 c.p.c. in relazione all’art. 360 c.p.c., n. 3)” i ricorrenti si dolgono che la Corte di merito abbia rigettato il motivo di appello proposto in merito all’omesso riconoscimento degli interessi sulle somme liquidate in primo grado, essendosi limitato il Tribunale ad indicare come la somma fosse “attualizzata” senza alcuna altra statuizione. La Corte di merito sarebbe incorsa, dunque, nella palese violazione dell’art. 112 c.p.c. travisando completamente, come aveva già fatto il Tribunale, “le ragioni poste a fondamento del gravame proposto ed omettendo di statuire circa la debenza degli interessi sulle somme attualizzate, previa devalutazione alla data del fatto e rivalutazione attuale come da principio consolidato” e omettendo di riconoscere quanto dovuto a titolo di interessi compensativi. Sarebbe inoltre incorsa nella violazione dell’art. 115 c.p.c. consistita nell’aver “sposato” le “argomentazioni difensive” dell’azienda ospedaliera che “di fatto erano inesistenti” in quanto quest’ultima nulla aveva chiarito circa la eventuale debenza di un importo a titolo di interessi.
 Mediante i pretesi plurimi profili di violazione di legge indicati, i ricorrenti reiterano la critica, già formulata con il motivo di impugnazione e ritenuta generica dalla Corte territoriale, insistendo nell’invocare il riconoscimento degli interessi compensativi sulle somme liquidate in prime cure. Secondo consolidata giurisprudenza di legittimità, è necessario che i motivi posti a fondamento dell’invocata cassazione della decisione impugnata debbano avere i caratteri della specificità, della completezza, e della riferibilità alla decisione stessa (tra tante, di recente: Cass. 2 aprile 2014, n. 7692). Alla luce di tale indirizzo, la censura difetta di specificità in ordine al tenore della statuizione impugnata, nella quale la Corte di merito ha chiarito per quale ragione ha escluso la rivedibilità della statuizione del tribunale in ordine alla attualizzazione dell’importo complessivo liquidato e ha altresì censurato la genericità della deduzione circa il mancato riconoscimento degli interessi sulla somma liquidata.
 4. Con il terzo motivo “(violazione e falsa applicazione degli artt. 91,92,115 e 116 c.p.c. circa l’intervenuta compensazione delle spese processuali e le spese di consulenza fra le parti in relazione all’art. 360 c.p.c., n. 3) i ricorrenti lamentano la parziale compensazione delle spese processuali disposta in primo grado nella misura dei tre quarti nonchè l’integrale compensazione delle spese della Consulenza tecnica di ufficio, con mancato riconoscimento in loro favore del richiesto rimborso delle spese della Consulenza di parte e lamentano che la Corte di appello abbia ritenuto condivisibili le statuizioni del giudice di prime cure, ma sulla base di una diversa motivazione basata sull’accoglimento solo parziale della domanda degli attori. Sostengono inoltre la violazione o falsa applicazione dell’art. 92 c.p.c.tenuto conto della formulazione, ampia e omnicomprensiva, della domanda formulata in primo grado (“tutti i danni patiti e patiendi, demandando la relativa determinazione e quantificazione al giudizio stesso”) e di essere risultati, di fatto, integralmente vittoriosi. Aggiungono che la ritenuta compensazione non si spiegherebbe nè a fronte della reazione della controparte (che aveva chiesto l’integrale rigetto della domanda formulata) nè alla luce del testo novellato dell’art. 92 c.p.c. (che con la formulazione “gravi ed eccezionali ragioni”, sostitutiva di quella previgente “giusti motivi”, relegherebbe la compensazione ad evento eccezionale).
 Sul principio di soccombenza ex art. 91 c.p.c. lamentano, peraltro, che la Corte di appello abbia omesso, confermando la statuizione in base a ragioni diverse, di considerare come il tribunale attribuì al fallimento delle trattative per una conciliazione, l’addebito, pur parziale, delle spese agli attori; insistono nel contestare la correttezza della motivazione della sentenza di prime cure fondata sul principio del superiore interesse della giustizia, principio che si pone su di un piano del tutto diverso rispetto a quello che presiede alla regolazione delle spese fra le parti.
 Contestano, infine, che la Corte di appello abbia loro negato il rimborso delle spese di consulenza di parte ritenendo mancante la prova di esborsi sopportati, sebbene fosse stata allegata, all’atto del deposito della comparsa conclusionale, una fattura quietanzata, la cui produzione non era stata contestata da alcuna delle parti.
 4.1. Il motivo è in parte inammissibile e in parte infondato.
 E’ inammissibile nella parte in cui i ricorrenti i ricorrenti si dolgono del mancato rimborso delle spese sopportate per la consulenza di parte.
 Questa Corte ha più volte affermato che il ricorrente il quale intenda dolersi dell’omessa od erronea valutazione di un documento da parte del giudice di merito, ha il duplice onere – imposto dall’art. 366 c.p.c., comma 1, n. 6), c.p.c. – di produrlo agli atti (indicando esattamente nel ricorso in quale fase processuale ed in quale fascicolo di parte si trovi il documento in questione) e di indicarne il contenuto (trascrivendolo o riassumendolo nel ricorso); la violazione anche di uno soltanto di tali oneri rende il ricorso inammissibile. (Cass. Sez. 6 – 3, 28 settembre 2016, n. 19048, Rv. 642130). Nel caso in esame, i ricorrenti non hanno neppure indicato ove si trovi il documento invocato a fondamento del loro diritto, adempimento che sarebbe stato tanto più essenziale specie in considerazione di quanto motivato dalla Corte territoriale in proposito la quale ha osservato “quanto, infine, alle spese per il CTP degli appellanti (...) nel fascicolo di costoro si rinviene materialmente acclusa, ma non è dato capire se e quando il documento sia stato prodotto, la mera fotocopia di una fattura per 1250,00 Euro, oltre IVA del dott. M.D., recante in fondo il timbro per quietanza sotto il quale si rinviene un segno grafico che in alcun modo potrebbe essere definito una firma o un qualsiasi altro genere di scrittura; manca, pertanto la prova di qualsivoglia esborso degli appellanti per prestazioni di CTP e correttamente, pertanto, anche queste richieste (...) sono state disattese dal giudice di primo grado”.
 Il motivo è viceversa infondato quanto alla doglianza sulla intervenuta compensazione delle spese processuali e di quelle di consulenza tecnica d’ufficio fra le parti.
 In proposito deve rammentarsi – come questa Corte ha già avuto modo di affermare – che “l’individuazione del soccombente si compie in base principio di causalità, con la conseguenza che parte obbligata a rimborsare alle altre le spese anticipate nel processo è quella che, col comportamento tenuto fuori del processo stesso, ovvero col darvi inizio o resistervi in forme e con argomenti non rispondenti al diritto, abbia dato causa al processo o al suo protrarsi” (Cass., sez. 3′′, 27 novembre 2006, n. 25141, Rv. 595483).
 Va pure rammentato che il provvedimento del giudice col quale vengono compensate le spese è sindacabile in sede di legittimità nei limiti della logicità e correttezza della motivazione (Cass. Sez. 3, 31 marzo 2007, n. 8059 Rv. 598912). Il sindacato di legittimità è dunque limitato alla violazione di quel principio, esulando da esso la valutazione del giudice del merito in ordine all’opportunità di disporre o meno la compensazione, specie se si consideri, con riguardo alla fattispecie in esame – cui è applicabile ratione temporis il testo dell’art. 92 c.p.c., recante la sussistenza dei “giusti motivi” tenuto conto che il presente giudizio è stato introdotto con atto di citazione notificato il 2 luglio 2007 – come la Corte territoriale ha motivatamente ritenuto che la domanda formulata dai ricorrenti fosse stata accolta in misura corrispondente ad un settimo circa di quanto domandato (425.000,00 su tre milioni di Euro) e che tale circostanza fosse tale da giustificare sia la compensazione delle spese del primo grado per tre quarti, lasciando a carico della convenuta Azienda ospedaliera il restante quarto, sia la scelta di lasciare le spese di CTU a carico solidale delle parti attesa l’essenzialità della consulenza per accertare sia l’an della responsabilità civile della struttura sanitaria sia il quantum dell’obbligazione risarcitoria.
 Le censure formulate dai ricorrenti avverso le statuizioni in tema di regolazione delle spese contenute nella sentenza di prime cure sono del tutto inammissibili, tenuto conto che la sentenza di secondo grado, in ragione del suo carattere sostitutivo, è destinata ad assorbire interamente l’efficacia di quella di primo grado.
 5. Non si deve provvedere sulle spese del giudizio di cassazione, atteso che l’Azienda intimata non ha svolto attività difensiva in questa sede.
 Ai sensi del D.P.R. 30 maggio 2002, n. 115, art. 13, comma 1 quater, inserito dalla L. 24 dicembre 2012, n. 228, art. 1, comma 17, dà atto della sussistenza dei presupposti per il versamento, da parte dei ricorrenti, dell’ulteriore importo a titolo di contributo unificato pari a quello dovuto per il ricorso a norma dello stesso art. 13, comma 1 bis.