text:
Zastaranje davčnih obveznosti od nenapovedanih dohodkov
 Upravno sodišče RS je s sodbo I U 1754/2016 z dne 14. 6. 2017 odločilo, da FURS ne more izvajati davčnih inšpekcijskih pregledov po 68. in 68.a členu ZDavP-2 glede nenapovedanih dohodkov za 10 let od uvedbe postopka za tista davčna leta, za katera je po prejšnji zakonodaji (torej pred uveljavitvijo ZDavP-2G s 1. 1. 2014) do uvedbe davčnega postopka odmera davka že zastarala v 5 letnem zastaralnem roku. S svojim stališčem je Upravno sodišče RS odpravilo dosedanje napačno in ustavno neskladno stališče FURS, da lahko v davčnem postopku začetem po 1. 1. 2014 odmeri davek za 10 let za nazaj, torej tudi za davčna obdobja, za katere je odmera davka do uvedbe davčnega postopka po prejšnji zakonodaji že zastarala. Posledično za obdobja, za katera je odmera davka oziroma davčna obveznost že zastarala, davčni organ ne more odmeriti davka po stopnji 70%.
 Ostaja pa vprašanje, na katero Upravno sodišče v izpostavljeni odločbi ni odgovorilo, ali lahko davčni organ tudi za obdobja pred 1. 1. 2014, za katera odmera davka oziroma davčna obveznost še ni zastarala, naloži davčnemu zavezancu plačilo davka po 70% davčni stopnji, ki je stopila v veljavo 1. 1. 2014. To v tem trenutku velja kot sporno za leti 2012 in 2013, saj je za leta pred 2012 davčna obveznost že zastarala. Prav tako ostaja po našem mnenju odprto vprašanje, ali davčni organ sploh lahko obdavči po 70% davčni stopnji davčne zavezance, ki niso napovedali svojih dohodkov. Ustavno sodišče RS, pa tudi Evropsko sodišče za človekove pravice, sta v svojih odločitvah že izpostavila, da predstavlja več kot 50% davčna stopnja prekomeren poseg v premoženje posameznika in je kaznovalne narave. Gre torej za vprašanje ustavne (ne)skladnosti določila 68.a člena ZDavP-2, na katerega bo dalo končni odgovor Ustavno sodišče RS.
 Po temeljnem načelu kaznovalnega prava - domneve nedolžnosti, zapisanem v 27. členu Ustave RS, velja vsakdo za nedolžnega, dokler mu krivda ni dokazana s pravnomočno sodbo. Posamezniku, ki mu krivda ni pravnomočno dokazana, davčni organ torej ne more odmeriti davka po tako visoki davčni stopnji. To je po našem mnenju tudi v nasprotju z načelom sorazmernosti, kot temeljnim načelom pravne države.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 7.4.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 93/5
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 3/2015
 af 25. februar 2015
 om ændring af bilag I (Dyre- og plantesundhed) til EØS-aftalen [2016/491]
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (»EØS-aftalen«), særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Kommissionens gennemførelsesafgørelse 2014/160/EU af 20. marts 2014 om ophævelse af lister over tredjelandsvirksomheder, hvorfra medlemsstaterne tillader indførsel af visse animalske produkter, som er vedtaget på grundlag af Rådets beslutning 95/408/EF (1), skal indarbejdes i aftalen.
 (2)
 Denne afgørelse vedrører lovgivning om veterinære anliggender. Lovgivning om veterinære anliggender finder ikke anvendelse på Liechtenstein, så længe anvendelsen af aftalen mellem Det Europæiske Fællesskab og Det Schweiziske Forbund om handel med landbrugsprodukter er udvidet til at omfatte Liechtenstein, jf. sektortilpasningerne i bilag I til EØS-aftalen. Denne afgørelse finder derfor ikke anvendelse på Liechtenstein.
 (3)
 Bilag I til EØS-aftalen bør derfor ændres —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 Følgende led indsættes efter punkt 18 (Rådets beslutning 95/408/EF) i del 8.1 i kapitel I i bilag I til EØS-aftalen:
 »19.
 32014 D 0160: Kommissionens gennemførelsesafgørelse af 20. marts 2014 om ophævelse af lister over tredjelandsvirksomheder, hvorfra medlemsstaterne tillader indførsel af visse animalske produkter, som er vedtaget på grundlag af Rådets beslutning 95/408/EF (EUT L 87 af 22.3.2014, s. 104).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af gennemførelsesafgørelse 2014/160/EU, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er begge autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 26. februar 2015, forudsat at alle meddelelser er indgivet til Det Blandede EØS-Udvalg, jf. EØS-aftalens artikel 103, stk. 1 (*).
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 25. februar 2015.
 På Det Blandede EØS-udvalgs vegne
 Gianluca GRIPPA
 Formand
 (1) EUT L 87 af 22.3.2014, s. 104.
 (*) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


type: legislation

text:
 Svarbus teisinis pranešimas
 |
 52007PC0382
 Pasiūlymas Tarybos reglamentas panaikinantis po priemonių galiojimo termino peržiūros pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 384/96 11 straipsnio 2 dalį antidempingo muitą, nustatytą importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, ir nutraukiantis tokio Rusijos kilmės importo dalines tarpines peržiūras pagal 11 straipsnio 3 dalį /* KOM/2007/0382 galutinis */
 [pic] | EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA |Briuselis, 3.7.2007KOM(2007) 382 galutinisPasiūlymasTARYBOS REGLAMENTASpanaikinantis po priemonių galiojimo termino peržiūros pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 384/96 11 straipsnio 2 dalį antidempingo muitą, nustatytą importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, ir nutraukiantis tokio Rusijos kilmės importo dalines tarpines peržiūras pagal 11 straipsnio 3 dalį(pateikta Komisijos)AIŠKINAMASIS MEMORANDUMASPASIūLYMO APLINKYBėS |Pasiūlymo pagrindas ir tikslai Šis pasiūlymas yra susijęs su 1995 m. gruodžio 22 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 384/96 dėl apsaugos nuo importo dempingo kaina iš Europos bendrijos narėmis nesančių valstybių su paskutiniais pakeitimais, padarytais 2005 m. gruodžio 23 d. Tarybos reglamentu (EB) Nr. 2117/2005 (toliau – pagrindinis reglamentas), taikymu atliekant tyrimą dėl importuojamo Rusijos kilmės karbamido. |Bendrosios aplinkybės Šis pasiūlymas pateikiamas atsižvelgiant į pagrindinio reglamento įgyvendinimą ir yra parengtas remiantis tyrimu, atliktu pagal pagrindiniame reglamente nustatytus esminius ir procedūrinius reikalavimus. |Pasiūlymo srityje galiojančios nuostatos Tarybos reglamentas (EB) Nr. 901/2001, kuriuo nustatomas galutinis antidempingo muitas importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, kurio KN kodai yra 3102 10 10 ir 3102 10 90. Nustatyto muito dydis yra lygus minimalios importo kainos (115 EUR už toną) ir neto kainos Bendrijos pasienyje prieš sumokant muitą, jei ši kaina yra mažesnė, skirtumui. |Derėjimas su kitomis Sąjungos politikos sritimis ir tikslais Netaikoma. |KONSULTACIJOS SU SUINTERESUOTOSIOMIS šALIMIS IR POVEIKIO VERTINIMAS |Konsultacijos su suinteresuotosiomis šalimis |Su tyrimu susijusios suinteresuotosios šalys jau turėjo galimybę ginti savo interesus atliekant tyrimą pagal pagrindinio reglamento nuostatas. |Tiriamųjų duomenų rinkimas ir naudojimas |Nepriklausomo tyrimo neprireikė. |Poveikio vertinimas Šis pasiūlymas parengtas įgyvendinant pagrindinį reglamentą. Pagrindiniame reglamente nėra numatytas bendras poveikio vertinimas, tačiau jame pateikiamas išsamus būtinų įvertinti sąlygų sąrašas. |TEISINIAI PASIūLYMO ASPEKTAI |Siūlomų veiksmų santrauka 2006 m. gegužės 4 d. Komisija inicijavo galiojančių antidempingo priemonių, taikomų importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, galiojimo termino peržiūrą ir šių priemonių dalinę tarpinę peržiūrą, kurią atliekant turėtų būti svarstoma tik priemonių forma. 2007 m. vasario 1 d. Komisija inicijavo galiojančių antidempingo priemonių, taikomų importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, dalinę tarpinę peržiūrą, kurią atliekant tikrinti tik vieno eksportuojančio gamintojo dempingo aspektai. Priemonių galiojimo termino peržiūra siekta išsiaiškinti, ar Rusijos kilmės karbamidas toliau arba vėl importuojamas dempingo kaina ir ar dėl to Bendrijos pramonei toliau arba vėl daroma žala. Atlikus tyrimą žalos pasikartojimo tikimybė nustojus galioti priemonėms nenustatyta. Atsižvelgiant į šią išvadą siūloma panaikinti priemones ir nutraukti tyrimą, susijusį su Rusijos kilmės karbamido importu. Todėl taip pat siūloma nutraukti dalines tarpines peržiūras. |Teisinis pagrindas 1995 m. gruodžio 22 d. Tarybos reglamentas (EB) Nr. 384/96 dėl apsaugos nuo importo dempingo kaina iš Europos bendrijos narėmis nesančių valstybių su paskutiniais pakeitimais, padarytais Tarybos reglamentu (EB) Nr. 2117/2005. |Subsidiarumo principas Pasiūlymas priklauso išimtinei Bendrijos kompetencijai. Todėl subsidiarumo principas netaikomas. |Proporcingumo principas Pasiūlymas atitinka proporcingumo principą dėl toliau nurodytos priežasties: |Veiksmų pobūdis yra aprašytas pirmiau minėtame pagrindiniame reglamente, nesuteikiant galimybės taikyti nacionalinį sprendimą. |Pasirinkta priemonė |Siūloma priemonė: reglamentas. |Kitos priemonės būtų netinkamos, nes pirmiau minėtame pagrindiniame reglamente kitos galimybės nenumatytos. |POVEIKIS BIUDžETUI |Pasiūlymas neturi poveikio Bendrijos biudžetui. |1. PasiūlymasTARYBOS REGLAMENTASpanaikinantis po priemonių galiojimo termino peržiūros pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 384/96 11 straipsnio 2 dalį antidempingo muitą, nustatytą importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, ir nutraukiantis tokio Rusijos kilmės importo dalines tarpines peržiūras pagal 11 straipsnio 3 dalįEUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį,atsižvelgdama į 1995 m. gruodžio 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 384/96 dėl apsaugos nuo importo dempingo kaina iš Europos bendrijos narėmis nesančių valstybių[1] (toliau – pagrindinis reglamentas), ypač į jo 11 straipsnio 2 ir 3 dalis,atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą, pateiktą pasikonsultavus su Patariamuoju komitetu,kadangi:A. PROCEDŪRA1. Galiojančios priemonės(1) 1995 m. kovo mėn. Taryba Reglamentu (EEB) Nr. 477/95[2] nustatė galutinį antidempingo muitą importuojamam Rusijos Federacijos (toliau – Rusija) kilmės karbamidui. Nustatyto muito dydis prilygo minimalios importo kainos (115 ECU už toną) ir neto kainos Bendrijos pasienyje prieš sumokant muitą, jei ši kaina yra mažesnė, skirtumui. Tyrimas, po kurio buvo nustatytos šios priemonės, toliau vadinamas pirminiu tyrimu. Po priemonių galiojimo termino peržiūros pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 2 dalį Taryba Reglamentu (EB) Nr. 901/2001[3] nusprendė, kad šios priemonės turėtų būti taikomos toliau. Šiuo metu galiojančios priemonės yra kintamasis muitas, nustatytas pagal minimalią importo kainą (toliau – MIK), t. y. 115 EUR už toną (toliau – galiojančios priemonės). Peržiūros tyrimas, po kurio nuspręsta priemones taikyti toliau, vadinamas ankstesniu priemonių galiojimo termino peržiūros tyrimu.(2) 2003 m. gruodžio mėn. Taryba Reglamentu (EB) Nr. 2228/2003[4] nutraukė dalinę tarpinę peržiūrą, kurią pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 3 dalį inicijavo Komisija, kad galėtų išanalizuoti galiojančių priemonių formos tinkamumą, nepakeitusi galiojančių priemonių.2. Prašymai atlikti peržiūras(3) 2005 m. rugpjūčio mėn. Komisija paskelbė pranešimą apie artėjančią galiojančių priemonių galiojimo pabaigą[5]. 2006 m. vasario 9 d. Komisija gavo prašymą atlikti šių priemonių galiojimo termino peržiūrą pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 2 dalį ir prašymą atlikti dalinę tarpinę peržiūrą pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 3 dalį, šiose peržiūrose turėtų būti svarstoma tik priemonių forma.(4) Prašymus pateikė Europos trąšų gamintojų asociacija (ETGA) (toliau – pareiškėjas) gamintojų, kurie pagamina didžiąją dalį (šiuo atveju daugiau nei 50 %) viso karbamido Bendrijoje, vardu.(5) Pareiškėjas teigė ir pateikė pakankamai prima facie įrodymų, kad pasibaigus priemonių galiojimui dempingas ir žala Bendrijos pramonei importuojant Rusijos kilmės (toliau – susijusi šalis) karbamidą galėtų tęstis arba pasikartoti ir kad dabartinės priemonių formos nepakanka žalingam dempingo poveikiui neutralizuoti.(6) Be to, 2006 m. rugsėjo 14 d. akcinė bendrovė Mineral and Chemical Company EuroChem (toliau – EuroChem ), karbamido eksportuojantis gamintojas Rusijoje, kuriam taikomos galiojančios antidempingo priemonės, pateikė prašymą atlikti Reglamento (EB) Nr. 901/2001 dalinę tarpinę peržiūrą.(7) Pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 3 dalį pateiktame prašyme EuroChem pateikė prima facie įrodymų, pagrindžiančių jo teiginį, kad pasikeitė su jo padėtimi susijusios aplinkybės, kurių pagrindu buvo nustatytos priemonės, ir kad tie pasikeitimai yra ilgalaikiai. EuroChem pateikė įrodymų, kad jei pačios bendrovės išlaidos būtų palygintos su jos eksporto kainomis, dempingas taptų daug mažesnis už galiojančias priemones. Todėl EuroChem teigė, kad jau nėra būtina toliau taikyti galiojančių priemonių, kurių dydis buvo pagrįstas anksčiau nustatytu žalos skirtumu, ir taip kompensuoti dempingo daromą žalą.(8) Pasikonsultavusi su Patariamuoju komitetu ir nustačiusi, kad yra pakankamai įrodymų, pagrindžiančių priemonių galiojimo termino peržiūros pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 2 dalį ir dviejų dalinių tarpinių peržiūrų pagal pagrindinio reglamento 11 straipsnio 3 dalį inicijavimą, Komisija inicijavo šias tris peržiūras Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje[6] paskelbdama pranešimus apie inicijavimą.3. Tyrimas3.1. Tiriamasis laikotarpis(9) Dėl priemonių galiojimo termino peržiūros atliekant dempingo tęsimosi arba pasikartojimo tyrimą buvo nagrinėjamas 2005 m. balandžio 1 d. – 2006 m. kovo 31 d. laikotarpis (toliau – peržiūros tiriamasis laikotarpis arba PTL). Tiriant tendencijas, svarbias vertinant žalos tęsimosi arba pasikartojimo tikimybę buvo nagrinėjamas laikotarpis nuo 2002 m. iki PTL pabaigos (toliau – nagrinėjamasis laikotarpis). Priemonių formos tinkamumo tyrimo dalinėje tarpinėje peržiūroje taikytas laikotarpis sutampa su priemonių galiojimo pabaigos peržiūros nagrinėjamuoju laikotarpiu. Atliekant dalinę tarpinę peržiūrą, kurioje nagrinėjamas tik EuroChem vykdomas dempingas, tiriamasis laikotarpis buvo 2005 m. spalio 1 d. – 2006 rugsėjo 30 d.3.2 Su tyrimu susijusios šalys(10) Komisija oficialiai pranešė Rusijos eksportuojantiems gamintojams, importuotojams ir žinomiems susijusiems naudotojams bei jų asociacijoms, eksportuojančios šalies atstovams, pareiškėjui ir žinomiems Bendrijos gamintojams apie dviejų peržiūrų inicijavimą. Suinteresuotosioms šalims buvo sudaryta galimybė per pranešime apie inicijavimą nustatytą laikotarpį raštu pareikšti savo nuomonę ir pateikti prašymą išklausyti.(11) Komisija oficialiai pranešė Rusijos bendrovei EuroChem , Rusijos atstovams ir pareiškėjui apie dalinės tarpinės peržiūros, kurioje nagrinėjamas dempingas, inicijavimą. Suinteresuotosioms šalims buvo suteikta galimybė raštu pareikšti savo nuomonę ir prašyti jas išklausyti per pranešime apie inicijavimą nustatytą laikotarpį.(12) Visos suinteresuotosios šalys, pateikusios prašymą išklausyti, kuriame nurodė svarbias priežastis, dėl kurių reikėtų jas išklausyti, buvo išklausytos.(13) Dėl priemonių galiojimo termino peržiūros ir dalinės tarpinės peržiūros, kurioje svarstoma tik priemonių forma: atsižvelgiant į tikrai didelį Bendrijos gamintojų, importuotojų Bendrijoje ir eksportuojančių gamintojų Rusijoje skaičių, laikyta tikslinga, remiantis pagrindinio reglamento 17 straipsniu, išnagrinėti, ar nereikėtų atlikti atrankos. Kad Komisija galėtų nuspręsti, ar atranka tikrai būtina (o jei būtina, kad galėtų atrinkti bendroves) pagal pagrindinio reglamento 17 straipsnio 2 dalį pirmiau minėtų šalių prašyta per 15 dienų nuo tyrimo inicijavimo pranešti apie save ir Komisijai pateikti pranešime apie inicijavimą prašomą informaciją.(14) Tik vienas importuotojas į Bendriją pateikė pranešime apie inicijavimą prašomą informaciją ir nurodė pageidaująs toliau bendradarbiauti su Komisijos tarnybomis. Todėl nuspręsta, kad importuotojų atranka nebūtina.(15) Devyni Bendrijos gamintojai tinkamai užpildė atrankos formą ir oficialiai sutiko toliau bendradarbiauti tyrime. Iš šių devynių bendrovių buvo atrinktos keturios, kurios, kaip nustatyta, atstovavo Bendrijos pramonei atsižvelgiant į karbamido gamybos ir pardavimo Bendrijoje apimtį. Keturi atrinkti Bendrijos gamintojai PTL pagamino maždaug 50 % visos Bendrijos pramonės produkcijos, kaip apibrėžta 63 konstatuojamojoje dalyje, o minėti devyni Bendrijos gamintojai pagamino maždaug 60 % visos Bendrijos produkcijos. Ši atranka atspindėjo didžiausią tipišką karbamido gamybos ir pardavimo apimtį Bendrijoje, kurią buvo galima tinkamai ištirti per turimą laiką.(16) Penki eksportuojantys gamintojai per nustatytą laikotarpį tinkamai užpildė atrankos formą ir oficialiai sutiko toliau bendradarbiauti atliekant tyrimą. Šie penki eksportuojantys gamintojai PTL sudarė 60 % viso Rusijos eksporto į Bendriją.(17) Trijų eksportuojančių gamintojų imtis, kurią buvo galima pagrįstai ištirti per turimą laiką, buvo atrinkta pagal pagrindinio reglamento 17 straipsnį, remiantis didžiausia Bendrijoje pagaminto karbamido eksporto apimtimi. Šie trys eksportuojantys gamintojai PTL sudarė 50 % viso Rusijos eksporto į Bendriją.(18) Remiantis pagrindinio reglamento 17 straipsnio 2 dalimi, su susijusiomis šalimis konsultuotasi dėl atrinktų bendrovių, kurios atrankos rezultatams neprieštaravo.(19) Remiantis papildoma informacija vėliau nustatyta, kad vieno iš trijų atrinktų eksportuojančių gamintojų eksporto į Bendriją apimtis iš tiesų nebuvo didžiausia. Todėl šis eksportuojantis gamintojas buvo pašalintas iš imties ir jį pakeitė ketvirtas pagal eilę eksportuojantis gamintojas. Taip pakeista imtis PTL sudarė 48 % viso Rusijos eksporto į Bendriją.(20) Keturiems atrinktiems Bendrijos gamintojams, trims atrinktiems Rusijos eksportuojantiems gamintojams bei visiems pranešusiems apie save importuotojams ir naudotojams nusiųsti klausimynai.(21) Klausimynų atsakymai gauti iš keturių atrinktų Bendrijos gamintojų ir trijų Rusijos eksportuojančių gamintojų, taip pat iš vieno nesusijusio importuotojo ir 7 naudotojų Bendrijoje. Be to, keli importuotojai ir naudotojai bei jų asociacijos pateikė pastabas, bet ne klausimyno atsakymus.(22) Komisija rinko ir tikrino visą informaciją, kurią manė esant būtiną jos analizėms ir surengė tikrinamuosius vizitus tokių bendrovių patalpose:a) atrinkti Bendrijos gamintojai- Fertiberia S.A., Madrid , Ispanija;- Nitrogénművek Zrt., Pétfűrdo , Vengrija;- SKW Stickstoffwerke Piesteritz GmbH, Lutherstadt Wittenberg , Vokietija;- Yara S.A., Brussels, Belgium and its related producer Yara Sluiskil B.V., Sluiskil , Nyderlandai;b) atrinkti Rusijos eksportuojantys gamintojai- JSC Mineral and Chemical Company (toliau – Eurochem), Maskva, Rusija ir dvi su juo susijusios gamybos bendrovės:- OJSC Azot (NAK Azot), Novomoskovsk , Rusija ir- OJSC Nevinnomyssky Azot (Nevinka Azot), Nevinnomyssk , Rusija;- JSC Minudobrenia, Perm , Rusija;- JSC Acron, Velikij Novgorod , Rusija.B. NAGRINĖJAMASIS PRODUTAS IR PANAŠUS PRODUKTAS1. Nagrinėjamasis produktas(23) Nagrinėjamasis produktas yra tas pats kaip ir atliekant pirminį ir ankstesnį priemonių galiojimo termino peržiūros tyrimus, t. y. Rusijos kilmės karbamidas, kurio KN kodai yra 3102 10 10 ir 3102 10 90.(24) Karbamidas gaminamas daugiausia iš amoniako, o šis – iš gamtinių dujų. Jis gali būti kietas arba skystas. Kietas karbamidas gali būti naudojamas žemės ūkyje ir pramonėje. Žemės ūkiui tinkamas karbamidas gali būti naudojamas kaip trąša dirvai tręšti arba kaip gyvulių pašaro priedas. Pramonei tinkamas karbamidas yra žaliava tam tikriems klijams ir plastikams gaminti. Skystas karbamidas gali būti naudojamas kaip trąša ir pramonėje. Nors karbamidas gali būti įvairių formų, jo cheminės savybės iš esmės lieka tos pačios ir, atliekant šį tyrimą, laikomas vienu produktu.2. Panašus produktas(25) Kaip nustatyta pirminiame ir ankstesniame priemonių galiojimo termino peržiūros tyrimuose, šiais peržiūros tyrimais patvirtinta, kad nagrinėjamasis produktas ir karbamidas, kurį gamina ir parduoda Bendrijos gamintojai Bendrijos rinkoje, taip pat karbamidas, kurį gamina ir parduoda gamintojai Rusijos vidaus rinkoje, turi tokias pačias chemines savybes ir iš esmės naudojamas toms pačioms reikmėms. Todėl pagal pagrindinio reglamento 1 straipsnio 4 dalį jie laikomi panašiais produktais.C. DEMPINGO TĘSIMOSI ARBA PASIKARTOJIMO TIKIMYBĖ1. Tolesnis dempingo vykdymas peržiūros tiriamuoju laikotarpiu(26) Remiantis pagrindinio reglamento 11 straipsnio 2 dalimi buvo tiriama, ar peržiūros tiriamuoju laikotarpiu buvo vykdomas dempingas ir, jei taip, ar yra tikimybės, kad pasibaigus priemonių galiojimui dempingas bus tęsiamas.1.1. Bendra informacija(27) Kaip minėta 16 konstatuojamojoje dalyje, penki Rusijos eksportuojantys gamintojai bendradarbiavo tyrime. Per PTL šių penkių gamintojų eksportas sudarė 60 % Rusijos kilmės karbamido eksporto į Bendriją, t. y. 1,39 mln. tonų. Rusijos kilmės nagrinėjamojo produkto importas į Bendriją sudarė 16 % Bendrijos suvartojimo, o tai PTL buvo 8,98 mln. tonų.(28) Todėl bendradarbiavimo lygis laikomas dideliu.1.2. Normalioji vertė(29) Reikėtų pažymėti, kad vienam eksportuojančiam gamintojui yra pavaldžios dvi susijusios bendrovės (abi gamina ir eksportuoja karbamidą). Taigi 19 konstatuojamojoje dalyje nurodytą imtį sudaro keturios bendrovės.(30) Visų pirma buvo nustatyta, ar kiekvieno iš keturių bendrovių visas karbamido pardavimas vidaus rinkoje buvo tipiškas pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 2 dalį, t. y. ar jis sudarė ne mažiau kaip 5 % viso nagrinėjamojo produkto eksporto į Bendriją pardavimo kiekio. Atlikus tyrimą nustatyta, kad visos keturios bendrovės vidaus rinkoje pardavė karbamidą tipiškais kiekiais.(31) Siekiant nustatyti, ar karbamido pardavimas vidaus rinkoje buvo vykdomas įprastinėmis prekybos sąlygomis, reikėjo nustatyti gamybos sąnaudas. Šiuo atveju reikėtų pažymėti, kad energijos sąnaudos, pvz., elektra ir dujos, sudaro didžiąją gamybos sąnaudų ir didelę bendrųjų gamybos sąnaudų dalį. Taigi remiantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 5 dalimi buvo tiriama, ar su nagrinėjamojo produkto gamyba ir pardavimu susijusios sąnaudos yra tinkamai atspindėtos tiriamųjų šalių apskaitoje.(32) Atliekant tyrimą nenustatyta, kad elektra nebūtų tinkamai atspindėta apskaitoje. Šiomis aplinkybėmis, inter alia , pažymima, kad per PTL Rusijos gamintojai už elektrą mokėjo tarptautinės rinkos kainas atitinkančias kainas, palyginti su kitomis šalimis, pvz., Kanada ir Norvegija. Tačiau to paties nebuvo galima pasakyti apie dujų kainas.(33) Iš tiesų dėl dujų tiekimo remiantis duomenimis, kuriuos paskelbė tarptautiniu mastu energetikos rinkų srityje pripažinti šaltiniai, buvo nustatyta, kad Rusijos gamintojo kaina buvo neįprastai maža. Pavyzdžiui, ji sudarė vieną penktadalį gamtinių dujų eksporto iš Rusijos kainos ir buvo gerokai mažesnė už dujų kainą, kurią mokėjo Bendrijos gamintojai. Šiuo atžvilgiu visi turimi duomenys rodo, kad Rusijos vidaus dujų kainos buvo reguliuojamos ir gerokai mažesnės už gamtinių dujų kainas nereguliuojamose rinkose. Kadangi dujų sąnaudos nebuvo tinkamai atspindėtos keturių šalių apskaitoje, jas reikėjo koreguoti pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 5 dalį. Atitinkamai buvo koreguojamos atrinktų bendrovių gamybos sąnaudos.(34) Kadangi jokių neiškraipytų dujų kainų, susijusių su Rusijos vidaus rinkos kainomis, nebuvo ir pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 5 dalį, dujų kainas reikėjo nustatyti remiantis bet kokiu kitu tinkamu pagrindu, įskaitant informaciją, gautą iš kitų tipinių rinkų. Pakoreguota kaina buvo grindžiama vidutine Rusijos dujų kaina parduodant eksportui prie Vokietijos ir Čekijos sienos (Waidhaus) be transporto sąnaudų. Kadangi Waidhaus yra pagrindinis Rusijos dujų pardavimo ES mazgas, jis yra didžiausia Rusijos dujų rinka, kurioje kainos pagrįstai atspindi sąnaudas, ir todėl jį galima laikyti tipiška rinka.(35) Atlikus pirmiau aprašytus gamybos kainų koregavimus, tik dviejų bendrovių pardavimas vidaus rinkoje buvo tipiškas įprastinėmis prekybos sąlygomis. Todėl nustatant normaliąją vertę šioms dviem bendrovėms buvo remiamasi panašaus produkto pardavimu vidaus rinkoje pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 2 dalį.(36) Nustatant normaliąją vertę kitoms dviem bendrovėms buvo remiamasi dviejų gamintojų, kurių pardavimas vidaus rinkoje įprastinėmis prekybos sąlygomis, kaip minėta 35 konstatuojamojoje dalyje, buvo tipiškas, pardavimo vidaus rinkoje kainomis pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 1 dalį. Dėl konfidencialumo nebuvo galima atskleisti visos informacijos, nes viena iš dviejų informaciją suteikusių bendrovių buvo susijusi su bendrove, kuriai buvo nustatyta normalioji vertė. Todėl, jeigu informacija būtų atskleista, ta bendrovė būtų galėjusi atkurti konfidencialius kitos bendrovės verslo duomenis.1.3. Eksporto kaina(37) Visais atvejais, kai nagrinėjamasis produktas buvo eksportuotas nepriklausomiems pirkėjams Bendrijoje, eksporto kaina nustatyta pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 8 dalį, tai yra remiantis faktiškai sumokėtomis arba mokėtinomis eksporto kainomis.(38) Vieno eksportuojančio gamintojo, kuris pardavimą vykdė per susijusį prekybininką Šveicarijoje, atveju eksporto kaina buvo nustatyta remiantis to susijusio prekybininko perpardavimo nepriklausomiems pirkėjams kainomis. Pakoreguotos visos sąnaudos, patirtos nuo pirkimo iki perpardavimo, įskaitant krovinių, pardavimo, bendrąsias ir administracines išlaidas, ir pagrįsta pelno dydžiu.1.4. Palyginimas(39) Normalioji vertė ir eksporto kaina buvo palygintos remiantis gamintojo kainomis EXW sąlygomis. Siekiant užtikrinti teisingą normaliosios vertės ir eksporto kainos palyginimą, pagal pagrindinio reglamento 2 straipsnio 10 dalį koreguojant buvo deramai atsižvelgta į skirtumus, darančius poveikį kainoms ir kainų palyginamumui. Taigi atlikti koregavimai siekiant (jei reikia ir kai turėta patikrintų įrodymų) atsižvelgti į skirtingas transporto, tvarkymo, krovimo ir papildomas išlaidas, kreditus, komisinius ir su pakavimu susijusias išlaidas.1.5. Dempingo tęsimasis(40) Kiekvienam eksportuojančiam gamintojui dempingo skirtumas, kaip numatyta pagrindinio reglamento 2 straipsnio 11 ir 12 dalyse, buvo nustatytas lyginant normaliosios kainos ir eksporto kainos svertinius vidurkius.(41) Tyrimas parodė, kad per PTL dempingas dažniausiai buvo vykdomas mažesniu mastu negu per ankstesnį priemonių galiojimo termino peržiūros tyrimą. Procentais išreikštas CIF importo kainos Bendrijos pasienyje prieš sumokant muitą dempingo skirtumas vis dėlto žymus, t. y. 6–23 %.2. Dempingo tęsimosi tikimybė2.1. Poveikis panaikinus galiojančias priemones, taikomas importui dempingo kaina(42) Kaip minėta 1 konstatuojamojoje dalyje, galiojančios priemonės yra MIK, sudaranti 115 EUR už toną. Nors MIK iš pradžių turėjo poveikio Rusijos karbamido eksporto į Bendriją kainoms, šios kainos nuo 2003 m., kaip nurodyta toliau 67 konstatuojamojoje dalyje, buvo gerokai didesnės už MIK, o per PTL Rusijos eksporto kainos buvo 68 % didesnės už MIK.(43) Todėl galima dalyti išvadą, kad šiuo metu galiojančios priemonės neturėjo poveikio nei Rusijos kilmės karbamido eksporto kainoms, nei kiekiui. Todėl mažai tikėtina, kad panaikinus priemones Rusijos kilmės karbamido eksporto kainoms ar kiekiui bus daromas poveikis.(44) Nepaisant to, kas pateikta pirmiau, per tyrimą taip pat buvo analizuojamas galimas i) dabartinis Rusijos laisvų pajėgumų ir galimų naujų pajėgumų poveikis ir ii) tikimybė, kad pardavimas bus nukreiptas į Bendriją, kaip paaiškinta toliau.2.2. Laisvi pajėgumai(45) Pareiškėjas prašyme atlikti peržiūrą pateikė įrodymų, kad iš viso bus devyni projektai, kuriuos vykdant Rusija įgis svarbių naujų pajėgumų. 2005–2007 m. laikotarpiu pataisius, patobulinus ir pašalinus gamybos trūkumus, dabartiniai pajėgumai padidės bent 10 %.2.2.1. Bendradarbiaujantys gamintojai(46) Taip pat buvo tiriamas galimas laisvų pajėgumų poveikis. Atrinkti Rusijos gamintojai per nagrinėjamąjį laikotarpį sugebėjo maždaug 5 % padidinti savo gamybos pajėgumus, o gamybą padidino maždaug 15%. Taigi nominalūs laisvi pajėgumai sumažėjo iki 170 000 tonų arba maždaug 6 % gamybos pajėgumų.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |Pajėgumai | 2 567 648 | 2 567 648 | 2 567 648 | 2 640 100 | 2 686 591 |Gamyba | 2 179 525 | 2 213 096 | 2 364 564 | 2 537 327 | 2 516 367 |Laisvi pajėgumai | 388 123 | 354 552 | 203 084 | 102 773 | 170 224 |(47) Penki iš prašyme nurodytų devynių projektų yra susiję su bendradarbiaujančiais eksportuojančiais gamintojais. Du projektai jau buvo baigti nagrinėjamuoju laikotarpiu, tačiau palyginti su PTL papildomų pajėgumų neįgyta. Vykdant vieną sąraše pateiktą projektą nustatytas nedidelis pajėgumų padidėjimas.(48) Dėl dviejų didžiausių projektų, kuriuos vykdant įgyta didžioji 46 konstatuojamojoje dalyje minėtų padidėjusių pajėgumų dalis, nustatyta, kad bendrovė investuoja ne tik į karbamido gamybos pajėgumus, bet ir į tolesnės gamybos grandinės įrangą tokių produktų kaip karbamidformaldehidinės dervos, karbamido ir amonio nitrato tirpalų (ANT) gamybai. Šie projektai yra arba gerokai pažengę į priekį arba jau pabaigti po PTL. Todėl galima daryti prielaidą, kad pagrindinė šio projekto pajėgumų dalis nebus parduota nepriklausomiems pirkėjams, o skirta uždarajam naudojimui kaip žaliava vartotojų produktams. Į tai neatsižvelgiama kitoje dalyje.(49) Remiantis pirmiau pateiktais duomenimis, vykdant šiuos tris projektus atsirastų papildomų pajėgumų, skirtų parduoti nepriklausomiems pirkėjams, kurie sudarytų maždaug 150 000–200 000 tonų. Tai sudarytų 10–15 % viso Rusijos eksporto į Bendriją PTL arba Bendrijos rinkos galimą 1,5–2 % rinkos dalį.2.2.2. Nebendradarbiaujantys gamintojai(50) Visi laisvi pajėgumai, išreikšti gamybos pajėgumų Rusijoje procentais, atitinka laisvus pajėgumus, nustatytus bendradarbiaujantiems gamintojams, remiantis pareiškėjo pateikta informacija. Todėl manoma, kad nebendradarbiaujančių gamintojų laisvi pajėgumai taip pat sudaro maždaug 5 % gamybos pajėgumų, kurie per PTL sudarė maždaug 140 000 tonų.(51) Keturi iš prašyme nurodytų devynių projektų yra susiję nebendradarbiaujančiais eksportuojančiais gamintojai. Projektai įvertinti remiantis turimais duomenimis. Nustatyta, kad vienas projektas buvo susijęs ne su nagrinėjamuoju produktu, bet su metanoliu. Nagrinėjamuoju laikotarpiu baigtas vienas projektas, tačiau, palyginti su PTL, papildomų pajėgumų neįgyta. Vienas projektas buvo susijęs su nereikšminga kasmetine 1 mln. EUR nesiekiančia investicija, todėl negalėjo turėti didelio poveikio Rusijos pajėgumams. Vykdant paskutinį projektą pajėgumai galėjo būti padidinti maždaug 100.000 tonų (atitinka apie 7 % viso Rusijos eksporto į Bendriją per PTL arba 1 % Bendrijos rinkos galimą 1 % rinkos dalį).2.2.3. Išvada dėl laisvų pajėgumų(52) Atlikus tyrimą nustatyta, kad vidutinės trukmės laikotarpiu papildomi pajėgumai sieks beveik 500.000 tonų. Kadangi didžioji papildomų pajėgumų dalis dėl pataisymų, patobulinimų ir gamybos trūkumų pašalinimo bus skirta uždarajam naudojimui kaip žaliava vartotojų produktams, daroma išvada, kad nepriklausomiems pirkėjams bus parduodama tik maždaug pusė šio kiekio.(53) Kadangi Rusijos vidaus rinka yra maža ir nėra požymių, kad ji ateityje kis, nors kiek padidėjus produkcijai ji bus eksportuojama. Kadangi Rusijos gamintojai naudoja maždaug 95 % nominalių pajėgumų, eksportui tiekiamas tik nedidelis papildomas kiekis.(54) Tikimasi, kad artimiausioje ateityje bus sukurti laisvi pajėgumai ir papildomi ne uždarajam naudojimui skirti pajėgumai, kurie sudarys maždaug 550 000–600 000 tonų, t. y. maždaug 40 % viso Rusijos eksporto į Bendriją per PTL, Bendrijos rinkos galimą 6 % rinkos dalį. Tačiau remiantis pareiškėjo pateiktų konsultantų, kurie specializuojasi trąšų srityje, prognozėmis, karbamido paklausa visame pasaulyje didės panašiu į pajėgumų didėjimą visame pasaulyje greičiu. Todėl tikėtina, kad eksportui numatytas papildomas kiekis gali būti nukreiptas į tuos regionus, kuriuose yra papildomos paklausos. Todėl tikėtina, kad Rusijos eksportas į Bendriją gerokai padidės tik atitinkamai padidėjus paklausai, tai reiškia, kad papildomas eksportas neturėtų turėti neigiamo poveikio kainų lygiui Bendrijos rinkoje.(55) Todėl negalima daryti išvados, kad Rusijos eksporto į Bendriją dempingo kaina apimčiai poveikio gali turėti Rusijos laisvi pajėgumai.2.3. Kito pardavimo nukreipimo į Bendriją tikimybė(56) PTL atrinktų eksportuojančių gamintojų eksporto į Bendriją kainos, remiantis gamintojo kainomis EXW sąlygomis, buvo maždaug 1–5 % mažesnės už eksporto į kitas trečiąsias šalis kainas. Vidaus rinkos kainos taip pat buvo didesnės už eksporto į Bendriją kainas, ypač atokiose vietose įsikūrusioms bendrovėms dėl didelių transporto išlaidų skirtumo.(57) Pareiškėjo teigimu, didelės investicijos į karbamido gamybos pajėgumus daugiausia vykdomos Šiaurės Afrikoje ir Artimuosiuose Rytuose. Atrodo, kad nauji pajėgumai Rusijos eksportuotojams suteiks kelias naujas galimybes patekti į kitas rinkas bei tai, kad didesni Rusijos karbamido kiekiai bus eksportuojami į Bendriją. Tačiau remiantis 54 konstatuojamojoje dalyje pateiktomis prognozėmis buvo nustatyta, kad ši investicija neturės didelio poveikio pasiūlos ir (arba) paklausos pusiausvyrai pasaulyje, nes, kaip numatyta, paklausa pasaulyje didės kartu su pajėgumais.(58) Todėl negalima daryti išvados, kad Rusijos eksporto į Bendriją dempingo kaina apimčiai įtakos turės prekių nukreipimas į Bendriją.2.4. Išvada dėl dempingo tęsimosi tikimybės(59) Remiantis pateikta analize ir atsižvelgiant į tai, kad dabartinės priemonės neturi jokio poveikio eksporto į Bendriją kainoms, daroma išvada, kad panaikinus priemones tikėtina, jog dempingas tęsis.D. BENDRIJOS PRAMONĖS APIBRĖŽTIS(60) Bendrijoje panašų produktą gamina 16 gamintojų, kurių gamyba sudaro visą Bendrijos gamybos apimtį, kaip apibrėžta pagrindinio reglamento 4 straipsnio 1 dalyje. Po 2004 m. įvykusios Europos Sąjungos plėtros aštuonios iš tų šešiolikos bendrovių tapo Bendrijos pramonės dalimi.(61) Iš 16 Bendrijos gamintojų devynios bendrovės bendradarbiavo atliekant tyrimą, visos jos yra minimos prašyme atlikti peržiūrą. Kiti gamintojai pranešė apie save per nustatytą laiką ir atsiuntė atrankai atlikti būtiną informaciją. Tačiau daugiau jie nebendradarbiavo. Nė vienas Bendrijos gamintojas prieštaravo dėl prašymo atlikti peržiūrą.(62) Taigi bendradarbiauti sutiko šie devyni gamintojai:- Achema AB (Lietuva),- AMI Agrolinz Melamine International GmbH (Austrija),- Chemopetrol, a.s. (Čekija),- Duslo, a.s. (Slovakija),- Fertiberia S.A . (Ispanija),- Grande Paroisse S.A. (Prancūzija),- Nitrogénművek Zrt . (Vengrija),- SKW Stickstoffwerke Piesteritz GmbH (Vokietija),- Yara : Yara France S.A . (Prancūzija), Yara Italia S.p.a . sujungimas (Italija), Yara Brunsbuttel GmbH (Vokietija) ir Yara Sluiskil B.V. (Nyderlandai)[7].(63) Kadangi šie devyni Bendrijos gamintojai sudarė maždaug 60 % visos Bendrijos gamybos per PTL, laikoma, kad minėti devyni Bendrijos gamintojai sudaro didžiąją panašaus produkto visoje Bendrijoje gamybos dalį. Todėl laikoma, kad jie yra Bendrijos pramonė, kaip apibrėžta pagrindinio reglamento 4 straipsnio 1 dalyje ir 5 straipsnio 4 dalyje (toliau – Bendrijos pramonė). Septyni nebendradarbiaujantys Bendrijos gamintojai bus vadinami kitais Bendrijos gamintojais.(64) Kaip nurodyta pirmiau, buvo atrinktos keturios bendrovės. Visi atrinkti Bendrijos gamintojai bendradarbiavo ir per nustatytą terminą atsiuntė klausimyno atsakymus. Be to, likę penki bendradarbiavę gamintojai tinkamai pateikė tam tikrus bendruosius duomenis, kurių reikėjo žalos analizei atlikti.E. BENDRIJOS RINKOS PADĖTIS1. Vartojimas Bendrijos rinkoje(65) Tikrasis karbamido vartojimas Bendrijoje nustatytas remiantis pareiškėjo pateiktais duomenimis ir Eurostato duomenimis apie visą ES importą. Atsižvelgiant į 2004 m. įvykusią Europos Sąjungos plėtrą ir siekiant analizės aiškumo bei nuoseklumo, vartojimas nustatytas remiantis padėtimi ES 25 rinkoje visu nagrinėjamuoju laikotarpiu. Kadangi šis tyrimas inicijuotas prieš Bulgarijos ir Rumunijos prisijungimą prie Bendrijos, analizėje svarstoma tik padėtis ES 25.(66) Nuo 2002 m. iki PTL Bendrijos vartojimas padidėjo 4 %.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |Visas suvartojimas EB tonomis | 8 651 033 | 8 945 707 | 8 954 402 | 8 873 804 | 8 978 696 |Indeksas (2002=100) | 100 | 103 | 104 | 103 | 104 |2. Importo iš Rusijos kiekis, rinkos dalis ir kainos(67) Importo iš Rusijos kiekis, rinkos dalis ir vidutinės kainos kito, kaip nurodyta toliau pateiktoje lentelėje. Šios kiekio ir kainų tendencijos pagrįstos Eurostato duomenimis.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |Importuotas kiekis (tonomis) | 1 375 543 | 1 429 565 | 1 783 742 | 1 404 863 | 1 393 277 |Indeksas (2002=100) | 100 | 104 | 130 | 102 | 101 |Rinkos dalis | 16 % | 16 % | 20 % | 16 % | 16 % |Importo kainos (EUR/tona) | 119 | 133 | 154 | 180 | 193 |Indeksas (2002=100) | 100 | 112 | 129 | 151 | 162 |(68) Per visą nagrinėjamąjį laikotarpį iš Rusijos importuojamas kiekis ir rinkos dalis buvo gana stabilūs, išskyrus maksimalų dydį, pasiektą 2004 m., o taip atsitiko, kai atsargos buvo sukauptos 10 ES valstybių narių prieš 2004 m. gegužės 1 d. plėtrą. Importo iš Rusijos kainos didėjo: nagrinėjamuoju laikotarpiu jos padidėjo nuo 119 iki 193 EUR už toną. Šie pokyčiai atspindi palankias rinkos sąlygas, kurios taip pat aprašytos 85 konstatuojamojoje dalyje.(69) Remiantis Rusijos importo kainomis, nustatyta, kad nagrinėjamojo laikotarpio (2002 m.) pradžioje, Rusijos gamintojai eksportavo į Bendriją kainų lygiu, kuris yra gerokai didesnis už 115 EUR už toną minimalią importo kainą.(70) Siekiant apskaičiuoti priverstinio kainų mažinimo lygį PTL, Bendrijos pramonės nesusijusiems pirkėjams taikytos gamintojo kainos EXW sąlygomis buvo palygintos su nagrinėjamosios šalies bendradarbiavusių eksportuojančių gamintojų CIF importo kainomis Bendrijos pasienyje, kurios buvo tinkamai pakoreguotos siekiant atsižvelgti į iškrovimo kainą. Palyginimas parodė, kad dėl importo iš Rusijos Bendrijos pramonė nebuvo priversta mažinti kainų.3. Importas iš kitų šalių(71) Toliau pateiktoje lentelėje pateikiami duomenys apie nagrinėjamuoju laikotarpiu iš kitų trečiųjų šalių importuotą kiekį. Šios kiekio ir kainų tendencijos taip pat grindžiamos Eurostato duomenimis.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |Iš Egipto importuotas kiekis (tonomis) | 579 830 | 629 801 | 422 892 | 385 855 | 457 056 |Rinkos dalis | 7 % | 7 % | 5 % | 4 % | 5 % |Importo iš Egipto kainos (EUR/tona) | 149 | 163 | 178 | 220 | 224 |Iš Rumunijos importuotas kiekis (tonomis) | 260 298 | 398 607 | 235 417 | 309 195 | 239 335 |Rinkos dalis | 3 % | 4 % | 3 % | 3 % | 3 % |Importo iš Rumunijos kainos (EUR/tona) | 123 | 142 | 175 | 197 | 209 |Iš Kroatijos importuotas kiekis (tonomis) | 126 400 | 179 325 | 205 921 | 187 765 | 187 362 |Rinkos dalis | 1 % | 2 % | 2 % | 2 % | 2 % |Importo iš Kroatijos kainos (EUR/tona) | 125 | 135 | 145 | 172 | 177 |Iš visų kitų pirmiau nepaminėtų šalių importuotas kiekis (tonomis) | 663 940 | 605 063 | 536 345 | 580 311 | 492 659 |Rinkos dalis | 8 % | 7 % | 6 % | 7 % | 5 % |Importo iš visų kitų pirmiau nepaminėtų šalių kainos (EUR/tona) | 128 | 172 | 169 | 206 | 216 |(72) Reikėtų pažymėti, kad nuo 2002 m. iki PTL Egipto ir Rumunijos eksporto kiekis sumažėjo, o Kroatijos eksporto apimtis padidėjo nuo 126 000 tonų 2002 m. iki 187 000 tonų PTL. Vis dėlto Kroatijos Bendrijos rinkos dalis išliko pastovi 1–2 %. Eksporto kainos: Egiptas nagrinėjamuoju laikotarpiu, o Rumunija nuo 2004 m. eksportavo į Bendriją didesnėmis kainomis nei Bendrijos pramonės kainos. Kroatijos kainos priešingai: jos buvo mažesnės už Bendrijos pramonės kainas per visą nagrinėjamąjį laikotarpį. Tačiau Kroatija nepadidino savo rinkos dalies Bendrijos rinkoje nagrinėjamuoju laikotarpiu. Reikėtų pažymėti, kad importui iš Kroatijos nuo 2002 m. sausio mėn. taikomas 9,01 EUR už toną antidempingo muitas, nustatytas Tarybos reglamentu (EB) Nr. 92/2002[8].4. Ekonominė Bendrijos pramonės padėtis(73) Laikydamasi pagrindinio reglamento 3 straipsnio 5 dalies, Komisija išnagrinėjo visus svarbius ekonominius veiksnius ir rodiklius, turėjusius įtakos Bendrijos pramonės padėčiai.4.1. Preliminariosios pastabos(74) Tais atvejais, kai taikoma atranka, remiantis įprasta praktika tam tikri žalos rodikliai (gamybos, gamybos pajėgumų, našumo, atsargų, pardavimo apimties, rinkos dalies, augimo ir užimtumo) analizuojami visos Bendrijos pramonės (toliau lentelėse – BP) lygiu, o tie žalos rodikliai, kurie susiję su atskirų bendrovių veiklos rezultatais, kaip antai: kainos, pelningumas, atlyginimai, investicijos, investicijų grąža, pinigų srautai, gebėjimas pritraukti kapitalą, yra nagrinėjami remiantis surinkta informacija atrinktų Bendrijos gamintojų lygiu (toliau lentelėse – AG).4.2. Duomenys, susiję su visa Bendrijos pramonea) Gamyba(75) 2002 m. – PTL visa Bendrijos pramonės gamybos apimtis, įskaitant uždarąją gamybą, nekito (4,3 mln. tonų), išskyrus nežymų laikiną padidėjimą 2003 m. Dėl visos gamybos: uždarosios gamybos naudojimas išliko praktiškai stabilus (maždaug 20 % visos gamybos); tai rodo, kad jis negali būti susijęs su Bendrijos pramonei daroma žala.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |BP produkcija (tonomis) | 4 311 986 | 4 540 021 | 4 331 387 | 4 369 705 | 4 322 214 |Indeksas (2002=100) | 100 | 105 | 100 | 101 | 100 |BP savoms reikmėms sunaudota produkcija | 832 919 | 837 701 | 842 643 | 899 173 | 893 573 |Indeksas (2002=100) | 100 | 101 | 101 | 108 | 107 |Kaip visos produkcijos % | 19,3 % | 18,5 % | 19,5 % | 20,6 % | 20,7 % |b) Pajėgumai ir pajėgumų panaudojimo lygis(76) 2002–PTL gamybos pajėgumai nežymiai padidėjo (5 %). Atsižvelgiant į nekintančią BP gamybos apimtį, nagrinėjamuoju laikotarpiu šiek tiek sumažėjo pajėgumų panaudojimas: nuo 84 % 2002 m. iki 81 % PTL. Kaip jau minėta atliekant ankstesnį priemonių galiojimo termino peržiūros tyrimą, karbamido gamybai naudojamą amoniaką galima naudoti kitų trąšų gamybai. Pajėgumų panaudojimo lygiui, susijusiam su karbamido gamyba, įtakos taip pat turi kitų trąšų gamybos pokyčiai, todėl tai yra ne toks reikšmingas žalos rodiklis.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |BP gamybos pajėgumai (tonomis) | 5 109 600 | 5 153 906 | 5 156 743 | 5 402 760 | 5 362 590 |Indeksas (2002=100) | 100 | 101 | 101 | 106 | 105 |BP pajėgumų panaudojimas | 84 % | 88 % | 84 % | 81 % | 81 % |Indeksas (2002=100) | 100 | 104 | 100 | 96 | 96 |c) Atsargos(77) Nagrinėjamuoju laikotarpiu Bendrijos pramonės ataskaitinio laikotarpio pabaigos atsargų lygis buvo nestabilus. 2002–2005 m. užregistruotas 27 % padidėjimas, o per pastaruosius PTL tris mėnesius (2006 sausio–kovo mėn.) – staigus sumažėjimas. Didelį atsargų nestabilumą lėmė sezoninė prekyba ir tai, kad karbamidas uždaram naudojimui laikomas kartu su laisvojoje rinkoje parduodamu karbamidu. Todėl atsargos yra ne toks reikšmingas žalos rodiklis.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |BP laikotarpio pabaigos atsargos (tonomis) | 253 853 | 238 888 | 262 194 | 322 766 | 223 941 |Indeksas (2002=100) | 100 | 94 | 103 | 127 | 88 |d) Parduotas kiekis(78) 2002 m. – PTL Bendrijos pramonės pardavimas Bendrijos rinkoje nežymiai sumažėjo, t. y. 3 %.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |BP EB parduotas kiekis (tonomis) | 3 155 215 | 3 242 758 | 3 054 663 | 2 996 471 | 3 048 955 |Indeksas (2002=100) | 100 | 103 | 97 | 95 | 97 |e) Rinkos dalis(79) Nagrinėjamuoju laikotarpiu Bendrijos pramonės rinkos dalis taip pat šiek tiek sumažėjo: nuo 36,5 % 2002 m. iki 34,0 % PTL.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |Bendrijos pramonės rinkos dalis | 36,5 % | 36,3 % | 34,1 % | 33,8 % | 34,0 % |Indeksas (2002=100) | 100 | 99 | 93 | 93 | 93 |f) Augimas(80) Bendrijos pramonė prarado tam tikrą savo rinkos dalį (1,5 procentinio punkto), nors rinka nagrinėjamuoju laikotarpiu šiek tiek didėjo (4 %). Rusijos importas neužėmė Bendrijos pramonės prarastos rinkos dalies, nes, kaip nurodyta 67 konstatuojamojoje dalyje, Rusijos importo rinkos dalis nekito nuo 2002 m. iki PTL. Taip pat atsižvelgiant į tai, kad importo iš kitų šalių rinkos dalis sumažėjo 3,5 procentinio punkto, reikia daryti išvadą, kad prarastą Bendrijos pramonės rinkos dalį užėmė kiti Bendrijos gamintojai.g) Užimtumas(81) 2002 m. – PTL užimtumo lygis Bendrijos pramonėje sumažėjo 6 %, nors gamyba pamažu didėjo: taigi tai rodo, kad našumas didėjo.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |BP užimtumas (nagrinėjamasis produktas) | 1 233 | 1 228 | 1 157 | 1 161 | 1 164 |Indeksas (2002=100) | 100 | 100 | 94 | 94 | 94 |h) Našumas(82) 2002 m. – PTL vieno Bendrijos pramonės dirbančiojo metinis našumas padidėjo 6 %: tai lėmė sumažėjęs darbuotojų skaičius, nors Bendrijos pramonės gamyba buvo stabili.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |BP našumas (tonomis vienam darbuotojui) | 3 497 | 3 697 | 3 744 | 3 764 | 3 713 |Indeksas (2002=100) | 100 | 106 | 107 | 108 | 106 |i) Dempingo skirtumo dydis(83) Dėl faktinio dempingo skirtumo dydžio, nustatyto PTL, poveikio Bendrijos pramonei atsižvelgiant į: i) gana stabilią importo iš Rusijos apimtį nagrinėjamuoju laikotarpiu, ii) didelį Rusijos importo kainų padidėjimą tuo pačiu laikotarpiu, iii) tai, kad PTL nebuvo priverstinio kainų mažinimo ir iv) bendrą Bendrijos pramonės finansinę padėtį, laikoma, kad šis poveikis yra nežymus, o rodiklis nereikšmingas.j) Atsigavimas po ankstesnio dempingo(84) Pirmiau ir toliau išnagrinėti rodikliai aiškiai rodo žymų Bendrijos pramonės ekonominės ir finansinės padėties pagerėjimą.4.3. Su atrinktais Bendrijos gamintojais susiję duomenysa) Pardavimo kainos ir kainoms vidaus rinkoje įtakos turintys veiksniai(85) 2002 m. ir PTL vidutinės atrinktų Bendrijos pramonės gamintojų pardavimo kainos nesusijusiems pirkėjams labai padidėjo: tai rodo, kad tuo laikotarpiu vyravo palankios tarptautinės karbamido rinkos sąlygos.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |AG vieneto kaina EB rinkoje (EUR/tona) | 137 | 149 | 164 | 188 | 199 |Indeksas (2002=100) | 100 | 109 | 120 | 137 | 145 |b) Atlyginimai(86) 2002 m. – PTL vieno darbuotojo metinės darbo sąnaudos padidėjo 11 %.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |AG vieno darbuotojo metinės darbo sąnaudos (1000 EUR) | 47 | 50 | 50 | 52 | 52 |Indeksas (2002=100) | 100 | 106 | 106 | 111 | 111 |c) Investicijos(87) Keturių atrinktų gamintojų metinis investicijų srautas į panašų produktą nagrinėjamuoju laikotarpiu didėjo (konkrečiai – 10 % nuo 2002 m. iki PTL), nors tam tikrų svyravimų būta.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |AG grynosios investicijos (1000 EUR) | 116 186 | 114 079 | 128 191 | 140 967 | 128 259 |Indeksas (2002=100) | 100 | 98 | 110 | 121 | 110 |d) Pelningumas ir investicijų grąža(88) Atrinktų gamintojų pelningumas gerokai padidėjo nuo 2002 m. iki PTL, ypač kai jis pasiekė 16,9 % lygį. Šiuo požiūriu pažymima, kad pirminiame tyrime nustatytas 5 % pelno dydis, kuris galėjo būti pasiektas, jei nebūtų vykdomas žalingas dempingas. Investicijų grąža, išreikšta investicijų grynosios buhalterinės vertės procentiniu pelnu, kito maždaug taip pat kaip pelningumas. Nagrinėjamuoju laikotarpiu ji padidėjo tris kartus.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |AG pardavimo nesusijusiems pirkėjams EB pelningumas (grynojo pardavimo %) | 7,3 % | 10,9 % | 17,7 % | 18,4 % | 16,9 % |Indeksas (2002=100) | 100 | 149 | 242 | 252 | 232 |AG investicijų grąža (pelnas investicijų grynosios buhalterinės vertės %) | 13,3 % | 27,2 % | 45,7 % | 47,0 % | 45,9 % |Indeksas (2002=100) | 100 | 205 | 344 | 353 | 345 |e) Pinigų srautai ir gebėjimas pritraukti kapitalą(89) Nagrinėjamuoju laikotarpiu pinigų srautai padidėjo tris kartus. Šis padidėjimas atitinka bendrą pelningumo ir investicijų grąžos didėjimą nagrinėjamuoju laikotarpiu.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |AG pinigų srautai (1000 EUR) | 30 283 | 52 110 | 84 340 | 99 110 | 105 287 |Indeksas (2002=100) | 100 | 172 | 279 | 327 | 348 |(90) Atliekant tyrimą nenustatyta, kad atrinkti Bendrijos gamintojai būtų turėję kokių nors sunkumų bandydami pritraukti kapitalą.5. Išvada(91) 2002 m. – PTL Bendrijos pramonės rinkos dalis ir pardavimo apimtis Bendrijos rinkoje šiek tiek sumažėjo. Tačiau bendra Bendrijos pramonės finansinė padėtis nagrinėjamuoju laikotarpiu nepaprastai pagerėjo, palyginti su laikotarpiu prieš ankstesnę priemonių galiojimo termino peržiūrą, kai 2001 m. nuspręsta toliau taikyti galiojančias priemones, galiojusias nuo 1995 m.(92) Nagrinėjamuoju laikotarpiu atrinktų gamintojų pelningumas labai padidėjo, kiekvienais nagrinėjamojo laikotarpio metais gerokai viršydamas pirminiame tyrime nustatytą tikslinį pelno lygį. Taip pat daug kartų padidėjo investicijų grąža ir pinigų srautas. Bendrijos pramonės gamybos apimtis nekito. Per visą nagrinėjamąjį laikotarpį teigiamai kito atrinktų gamintojų pardavimo kainos. Atlyginimai šiek tiek didėjo, Bendrijos pramonė investavo toliau.(93) Reikėtų pažymėti, kad labai teigiama Bendrijos pramonės pelningumo raida vyko tuo metu, kai Rusijos eksporto į Bendriją kainos buvo gerokai didesnės už MIK nors ir dempingo kaina. Todėl per nagrinėjamąjį laikotarpį Rusijos eksporto kainos Bendrijos pramonei poveikio neturėjo.(94) Gavęs Komisijos išvadas pareiškėjas patvirtino, kad karbamido pramonės po pardavimo gautas ilgalaikis pelnas sumokėjus mokesčius turėtų siekti 25 %. Tai turėtų sudaryti maždaug 36 % ikimokestinio pelno iš apyvartos. Pareiškėjo teigimu, tai galima pagrįsti naujo amoniako ir (arba) karbamido gamybos komplekso, kurio investicijų grąža turėtų siekti 11 % (kuri, kaip teigiama, prilygtų 36 % ikimokestinio pelno iš apyvartos), įsteigimo sąnaudomis. Šiuo požiūriu reikia pažymėti, kad atliekant šį tyrimą pareiškėjas niekada nesiekė tokio didelio pelno ir pirminiame tyrime nenustačius žalingo dempingo galima pasiekti 5 % pelno didį. Be to, Pirmosios instancijos teismas savo sprendimu byloje T-210/95 patvirtino, kad „...pelno dydis, kuriuo turi remtis Taryba, apskaičiuodama tikslinę kainą, kuria bus pašalinta aptariama žala, turi būti lygus tokiam pelno dydžiui, į kurį Bendrijos pramonė galėtų atsižvelgti esant normalioms konkurencingumo sąlygoms, kai nevykdomas importas dempingo kaina.“[9] Toje pačioje byloje, patvirtinta, kad „... teiginys, kad pelno dydis, kurį taiko Bendrijos institucijos turi būti toks, kad būtų galima užtikrinti Bendrijos pramonės išlikimą ir atitinkamą kapitalo grąžą, nėra pagrįstas pagrindiniu reglamentu“[10]. Iš tiesų šiuo atveju pareiškėjas nepateikė jokių įrodymų, kad jei nebūtų importo dempingo kaina, Bendrijos pramonė būtų galėjusi pasiekti reikiamo dydžio pelną. Pareiškėjas taip pat nenurodė pelno dydžio, kurį būtų galėjusi gauti Bendrijos pramonė, jei nebūtų importo dempingo kaina. Todėl šis argumentas buvo atmestas.(95) Atsižvelgiant tai, kas išdėstyta pirmiau, padaryta išvada, kad materialinė žala Bendrijos pramonei nesitęsė.F. ŽALOS PASIKARTOJIMO TIKIMYBĖ(96) Kadangi dėl importo iš nagrinėjamosios šalies patirta materialinė žala nesitęsė, atliekant analizę didžiausias dėmesys skirtas žalos pasikartojimo tikimybei, jeigu būtų panaikintos dabartinės priemonės. Šiuo atžvilgiu išanalizuota dabartinių priemonių poveikio Rusijos importo apimčiai ir kainoms stoka. Be to, buvo ištirtas galimas dabartinių Rusijos laisvų pajėgumų, galimų naujų pajėgumų ir tikimybės, kad Rusijos gamintojai nukreips pardavimą į Bendriją, poveikis.1. Dabartinių priemonių poveikio importo apimčiai ir kainoms stoka(97) Kaip nurodyta toliau pateiktoje lentelėje, nuo 2002 m. Rusijos nagrinėjamojo produkto eksporto į Bendriją kainos visada buvo didesnės už MIK (115 EUR už toną), o nuo 2003 m. iki nagrinėjamojo laikotarpio pabaigos šios kainos buvo gerokai didesnės už MIK. PTL vidutinės Rusijos eksporto į Bendrijos rinką kainos buvo 68 % didesnės už MIK. Tai aiškiai rodo, kad bent jau nuo 2003 m. Rusijos eksporto kainoms dabartinės priemonės poveikio nedarė.Vidutinė vieneto kaina (EUR/tona) |2002 | 2003 | 2004 | 2005 | PTL |Rusijos vidutinė eksporto kaina | 119 | 133 | 154 | 180 | 193 |MIK | 115 | 115 | 115 | 115 | 115 |MIK viršijančios Rusijos kainos (%) | 3 % | 16 % | 34 % | 56 % | 68 % |Šaltinis: Eurostato duomenys apie Rusijos eksporto kainas(98) Dėl to, ceteris paribus , nėra priežasties manyti, kad Rusijos eksportuojantys gamintojai taikytų mažesnes kainas, jeigu dabartinės priemonės būtų panaikintos, atsižvelgiant į tai, kad jie anksčiau galėjo išlaikyti daug didesnes kainas.(99) Be to, kaip parodyta 67 konstatuojamojoje dalyje, Rusijos eksportuotojai nagrinėjamuoju laikotarpiu išlaikė gana pastovią eksporto į Bendrijos rinką apimtį, nepaisant to, kad galiojančios priemonės neturėjo praktinio poveikio eksporto kainoms nuo 2002 m. ir dėl to didėjančiam Rusijos eksportui nesudarė jokių kliūčių.(100) Todėl, ceteris paribus , mažai tikėtina, kad Rusijos eksportuojantys gamintojai Bendrijos rinkoje parduotų papildomą kiekį, jeigu būtų panaikintos dabartinės priemonės, nes dabartinės priemonės nedarė jokio poveikio Rusijos eksporto apimčiai.(101) Todėl daroma išvada: kadangi galiojančios priemonės neturėjo poveikio nei Rusijos eksportuotojų eksporto kainoms, nei kainoms, kurias už tą patį importą mokėjo Bendrijos importuotojai, nei Rusijos eksporto į Bendriją apimčiai, mažai tikėtina, kad panaikinus šias priemones būtų daromas poveikis kainoms arba kiekiui. Taigi pašalinus priemones poveikio Bendrijos pramonės padėčiai nebūtų. Dėl to negalima daryti išvados, kad, jeigu būtų panaikintos galiojančios priemonės, būtų žalos Bendrijos pramonei pasikartojimo tikimybė.(102) Nepaisant pirmiau pateiktų išvadų, tyrime taip pat buvo analizuojami įvairūs Bendrijos pramonės tvirtinimai dėl galimo Rusijos laisvų pajėgumų, galimų naujų pajėgumų ir tikimybės, kad kitas Rusijos gamintojų pardavimas bus nukreiptas į Bendriją, poveikio, kaip paaiškinta toliau.2. Laisvi Rusijos pajėgumai(103) Kaip paaiškinta 46 ir 50 konstatuojamosiose dalyse, nė viena atrinkta Rusijos bendrovė neturėjo jokių laisvų pajėgumų PTL, o bendri visų Rusijos gamintojų laisvi pajėgumai sudarė maždaug 5 %. Šiuo atžvilgiu tyrimo išvados visiškai atitinka pareiškėjo teiginius.(104) Kaip minėta 52 konstatuojamojoje dalyje, taip pat buvo nustatyta, kad pareiškėjo nurodyti devyni projektai neturėtų lemti didelio neigiamo poveikio Bendrijos rinkai, nes didžioji papildomų pajėgumų, atsiradusių vykdant šiuos projektus, dalis bus skirta uždaram naudojimui. Be to, kaip minėta 54 konstatuojamojoje dalyje, Rusijos eksportas į Bendriją gerokai padidėtų tik atitinkamai padidėjus paklausai, o tokiu atveju tai reiškia, kad papildomas eksportas neturėtų turėti neigiamo poveikio kainų lygiui Bendrijos rinkoje.(105) Remiantis tuo, kas išdėstyta pirmiau, daroma išvada, kad atlikus peržiūras, patobulinimus ir pašalinus gamybos trūkumus, Rusijos gamintojai papildomam pardavimui turės tik ribotą papildomą kiekį. Tai rodo, kad dėl Rusijos laisvų pajėgumų Rusijos gamintojai neturės galimybės labai padidinti pardavimo eksportui į Bendriją.3. Kito pardavimo nukreipimo į Bendriją tikimybė(106) Kaip nurodyta 67 konstatuojamojoje dalyje, importo iš Rusijos į Bendrijos rinką apimtis nagrinėjamuoju laikotarpiu liko gana stabili, nagrinėjamuoju laikotarpiu ji sudarė maždaug 16 % Bendrijos vartojimo rinkos dalies, išskyrus maksimalų dydį, pasiektą 2004 m. (maždaug 20 %). Taip yra dėl to, kad per visą nagrinėjamąjį laikotarpį dabartinės priemonės neturėjo praktinio poveikio nei eksporto kainoms, nei jo apimčiai, todėl nesudarė kliūčių Rusijai didinti savo eksportą, kaip parodyta pirmiau.(107) Atlikus tyrimą nustatyta, kad PTL atrinktų eksportuojančių gamintojų eksporto į Bendriją kainos, remiantis gamintojo kainomis EXW sąlygomis, buvo maždaug 1–5 % mažesnės už eksporto į kitas trečiąsias šalis kainas. Kaip nurodyta 56 konstatuojamojoje dalyje, Rusijos pardavimo vidaus rinkoje taikytos gamintojo kainos EXW sąlygomis buvo didesnės nei eksporto į Bendriją kainos, ypač atokiose vietose įsikūrusioms bendrovėms dėl didelių transporto išlaidų skirtumo, kaip minėta pirmiau. Remiantis tuo galima daryti išvadą, kad, atsižvelgiant į kainas, Rusijos gamintojams Bendrijos rinka nėra itin patraukli, palyginti su kitomis pagrindinėmis rinkomis.(108) Be to, kaip minėta 57 konstatuojamojoje dalyje, pareiškėjas teigė, kad gamyba naudojant papildomus pajėgumus, rengiamus visų pirma Šiaurės Afrikoje (Alžyre ir Egipte) ir Artimuosiuose Rytuose (Irane), darytų spaudimą kainoms pasaulio rinkoje – taip būtų sumažinti Rusijos eksportuotojų skverbimosi į šias rinkas pajėgumai, todėl jie galėtų didinti eksporto į Bendrijos rinką kiekius. Atsižvelgiant į tai ir remiantis 54 konstatuojamojoje dalyje pateiktomis prognozėmis buvo nustatyta, kad ši investicija neturės didelio poveikio pasiūlos ir (arba) paklausos pusiausvyrai pasaulyje, nes, kaip numatyta, paklausa pasaulyje didės kartu su pajėgumais. Be to, atlikus tyrimą nustatyta, kad Rusija jau prarado didelę dalį Azijos (ypač Kinijos Liaudies Respublikos) ir Afrikos rinkose ir kad ji gana sėkmingai atsispiria spaudimui Lotynų Amerikos rinkose. Atsižvelgiant į prognozuojamą pasiūlos ir (arba) paklausos pusiausvyrą pasaulyje, vargu ar galima teigti, kad Rusijos eksportuojantys gamintojai visur, išskyrus Europą, gali prarasti papildomas rinkos dalis.(109) Pareiškėjo teigimu, Rusijos gamintojams dėl dvigubos dujų kainodaros turint galimybę naudotis nesąžiningai įkainotomis sąnaudomis, Rusijos eksportuotojai galėtų priversti gerokai sumažinti kainas, inter alia , jei tarptautinė pasiūlos ir (arba) paklausos pusiausvyra jiems būtų nepalanki. Į tai negalima neatsižvelgti, nes atlikus tyrimą paaiškėjo, kad Rusijos eksportuotojų sąnaudos iš tiesų yra gerokai iškreiptos dėl dvigubos dujų kainodaros, kurią taikė Rusija, todėl galimą priverstinį kainų mažinimą lemtų ne priemonių pašalinimas, o kitos aplinkybės.(110) Todėl negalima daryti išvados, kad panaikinus priemones Rusijos gamintojai ketintų į Bendriją nukreipti didelę šiuo metu į trečiąsias šalis eksportuojamų ar vidaus rinkoje parduodamų kiekių dalį ar sumažinti kainas, net jei ir negalima atmesti galimybės, kad taip gali atsitikti dėl kitų priežasčių.4. Išvados dėl žalos pasikartojimo tikimybės(111) Kaip minėta pirmiau, galiojančios priemonės neturėjo poveikio nei Rusijos eksportuotojų eksporto kainoms, nei kainoms, kurias už tą patį importą mokėjo Bendrijos importuotojai, nei Rusijos eksporto į Bendrijos rinką apimčiai. Tuo pačiu metu, nors importas iš Rusijos buvo toliau vykdomas dempingo kaina, Bendrijos pramonė nepatyrė jokios žalos. Todėl panaikinus galiojančias priemones nebūtų jokio poveikio Rusijos eksporto kainoms arba apimčiai, taigi nebūtų ir jokio poveikio Bendrijos pramonės padėčiai.(112) Be to, analizuojant kitas pareiškėjo nurodytas išorines priežastis nekyla klausimo dėl pirmiau pateiktos išvados, nes dėl išorinių priežasčių nebūtų jokios galimybės padidinti Rusijos importo į Bendrijos rinką apimtį ar sumažinti kainas.(113) Remiantis tuo, kas nurodyta pirmiau, negalima daryti išvados, kad yra žalos Bendrijos pramonei pasikartojimo tikimybė, jeigu galiojančios priemonės būtų panaikintos.G. ANTIDEMPINGO PRIEMONĖS(114) Visoms šalims buvo pranešta apie esminius faktus ir aplinkybes, kurių pagrindu ketinama rekomenduoti panaikinti galiojančias priemones. Be to, buvo nustatytas laikas, per kurį jos po šių faktų paskelbimo galėjo pareikšti savo pastabas.(115) Atsižvelgiant į tai, kas išdėstyta pirmiau, reikėtų, kaip numatyta pagrindinio reglamento 11 straipsnio 2 dalyje, panaikinti antidempingo priemones, taikomas importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, ir nutraukti tyrimą.(116) Atsižvelgiant į 109 konstatuojamojoje dalyje aprašytas aplinkybes, t. y. į tai, kad Rusijos eksportuotojų sąnaudos dėl Rusijoje taikomos dvigubos dujų kainodaros yra gerokai iškreiptos, būtina atidžiai stebėti Rusijos kilmės karbamido importo raidą, kad prireikus būtų sudarytos palankios sąlygos greitai ir atitinkamai reakcijai.(117) Remiantis ankstesnėmis konstatuojamosiomis dalimis, galiojančios priemonės turėtų būt panaikintos, tyrimas nutrauktas, o dalinė tarpinė peržiūra dėl priemonių formos tinkamumo ir dalinė tarpinė peržiūra, kurioje nagrinėjamas tik EuroChem vykdomas dempingas – nutrauktos,PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:1 straipsnisAntidempingo muitas, taikomas importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, kurio KN kodai yra 3102 10 10 ir 3102 10 90, panaikinamas, o su šiuo importu susijęs tyrimas nutraukiamas.2 straipsnisAntidempingo priemonių, taikomų importuojamam Rusijos kilmės karbamidui, kurio KN kodai yra 3102 10 10 ir 3102 10 90, dalinės tarpinės peržiūros nutraukiamos.3 straipsnisŠis reglamentas įsigalioja kitą dieną nuo jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje .Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.Priimta Briuselyje, [...]Tarybos varduPirmininkas [1] OL L 56, 1996 3 6, p. 1. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 2117/2005 (OL L 340, 2005 12 23, p. 17).[2] OL L 49, 1995 3 4, p. 1.[3] OL L 127, 2001 5 9, p. 11.[4] OL L 339, 2003 12 24, p. 1.[5] OJ C 209, 2005 8 26, p. 2.[6] OJ C 105, 2006 5 4, p. 12.[7] Reikia pažymėti, kad palyginti su pirminiu tyrimu ir ankstesniu priemonių galiojimo termino peržiūros tyrimu, bendrovės „ Hydro Agri“ pavadinimas buvo pakeistas į „Yara“.[8] OL L 17, 2002 1 19, p. 1.[9] Byla T-210/95 EFMA v Taryba [1995] ECR II-3291, 60 punktas.[10] Ten pat 59 punktas.


type: other

text:
Scientology's appeal of the March 1996 ruling Fishman Affidavit, dated March 25 1996
 Beroep Scientology (RTC, CST en New Era)
 tegen de uitspraak van 12 maart 1996
 Heden, de vijfentwintigste maart negentienhonderdzesennegentig, ten verzoeke van
 het rechtspersoonlijkheid bezittende kerkgenootschap naar buitenlands recht CHURCH OF SPIRITUAL TECHNOLOGY, gevestigd te Los Angeles, Verenigde Staten van Amerika,
 het rechtspersoonlijkheid bezittende kerkgenootschap naar buitenlands recht RELIGIOUS TECHNOLOGY CENTER, gevestigd te Los Angeles, Verenigde Staten van Amerika, en
 de rechtspersoon naar buitenlands recht NEW ERA PUBLICATIONS INTERNATIONAL ApS, gevestigd te Kopenhagen, Denemarken,
 heb ik [deurwaarder]
 DATAWEB B.V., 's-Gravenhage;
 STICHTING XS4ALL, Amsterdam;
 STICHTING DE DIGITALE STAD, Amsterdam;
 CISTRON INTERNET SERVICES B.V., Alphen aan de Rijn;
 INTERNET ACCESS EINDHOVEN B.V., Eindhoven;
 EURONET INTERNET INC., Amsterdam;
 PLANET INTERNET B,V., Amsterdam;
 B-ART NOORD NEDERLAND B.V., Groningen;
 WIREHUB! INTERNET B.V., Rotterdam;
 STICHTING INTERNET ACCESS, Slochteren;
 STICHTING TELEBYTE, Nijmegen;
 Ronald Walter VERGEER, voor B-ART MIDDEN NEDERLAND B.V. I.O.;
 LUNATECH RESEARCH, Rotterdam;
 Michael David PENTOWSKI, vennoot van gerequireerde sub 13;
 Peter Firth MUNRO, vennoot van gerequireerde sub 13;
 Stefan Mark ARENTZ, vennoot van gerequireerde sub 13;
 Peter Alexander KAAS, vennoot van gerequireerde sub 13;
 SPIRIT INTERACTIEVE DIENSTEN B.V. I.O., gevestigd te Rotterdam;
 N.V. ENECO, vennoot van gerequireerde sub 18;
 ROTTERDAMS DAGBLAD B.V., vennoot van gerequireerde sub 18;
 GEMEENTE ROTTERDAM (ONTWIKKELINGSBEDRIJF ROTTERDAM), vennoot van gerequireerde sub 18;
 METROPOLIS INTERNET B.V., Dordrecht;
 Karin SPAINK, Amsterdam
 I. AANGEZEGD:
 a. dat mijn requiranten in hoger beroep komen van het vonnis, op 12 maart 1996 onder rolnummer 96/160 gewezen door de President van de Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage in de tussen mijn requiranten als eisers en de qerequireerden als gedaagden gevoerde procedure in kort geding;
 b. dat indien zich iemand voor (een der) geïntimeerde(n) stelt, op het moment dat namens appellanten is gediend van memorie van grieven en derhalve namens geïntimeerde(n) moet worden gediend van memorie van antwoord, appellanten gezien de spoedeisendheid van de zaak het Gerechtshof zullen vragen aan de gestelde procureur(s) slechts een allerlaatst (peremptoir) uitstel van vier weken voor memorie van antwoord te verlenen, waarbij vervolgens (indien nog nodig) akte van niet-dienen zal worden gevraagd.
 en heb ik, deurwaarder, de gerequireerden 1 tot en met 23 voornoemd
 II. IN SPOEDAPPEL GEDAGVAARD:
 op donderdag de vierde april negentienhonderdzesennegentig des voormiddags te 10.00 uur bij procureur te verschijnen, ter terechtzitting van het Gerechtshof te 's-Gravenhage, Vijfde Enkelvoudige Kamer, alsdan aldaar gehouden wordende in het Paleis van Justitie aan de Juliana van Stolberglaan 2;
 alsdan namens mijn requiranten als appellanten te horen eis doen en concluderen als volgt:
 Appellanten kunnen zich niet verenigen met het vonnis, door de President van de Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage d.d. 12 maart 1996 onder rolnummer 96/160 gewezen tussen appellanten als eisers en geïntimeerden als gedaagden en evenmin met de gronden waarop dit vonnis berust en komen hierbij tijdig van dit vonnis in hoger beroep;
 Appellanten brengen het procesdossier in eerste instantie in het geding en verzoeken al hetgeen door hen in die instantie is gesteld als hier herhaald en ingelast te beschouwen. Het procesdossier in eerste instantie bevat:
 dagvaardingen d.d. 1 februari 1996;
 pleitnotities en produkties Mrs R. Hermans en R. Laret namens appellanten;
 pleitnotities en produkties Mr P.H. Bakker Schut namens geïntimeerden 1 tot en met 6, 9 en 12 tot en met 23;
 pleitnotities en produkties Mrs W.E. Pors en J.C.H. van Manen namens geïntimeerde sub 7;
 vonnis President Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage d.d. 12 maart 1996;
 Alvorens hun grieven tegen genoemd vonnis te formuleren geven appellanten hieronder nog een samenvatting van de feiten.
 Deze procedure handelt over het door geïntimeerden zonder toestemming van appellanten openbaarmaken en verveelvoudigen van werken waarvan appellanten het auteursrecht, althans exclusieve licentierechten, bezitten via het Internet en wel - met name - via een systeem genaamd World Wide Web.
 In zijn verklaring legt de heer Roorda van TNO uit hoe een en ander functioneert (productie 16 in eerste instantie).
 Het Internet is een wereldwijd netwerk van computernetwerken. Het kenmerk van een computernetwerk is dat er tussen de daarop aangesloten computers bestanden kunnen worden uitgewisseld. Dat kunnen zijn teksten, computerprogramma's, videobeelden en elektronische berichten. Een en ander wordt mogelijk gemaakt doordat de eigenaren van de op het netwerk aangesloten computers voor de diverse vormen van bestandsoverdracht noodzakelijke programmatuur op hun computers hebben geïnstalleerd en hebben zorggedragen voor de noodzakelijke telefoonverbindingen met één of meerdere andere computers op het netwerk.
 Een van de vormen van bestandsoverdracht wordt ook wel het "World Wide Web" genoemd. Dat is een systeem gebaseerd op een computertaal die hypertext heet. In een document in hypertext formaat kunnen commando's worden opgenomen die bij activering bewerkstelligen dat een bestand wordt gecopieërd van de computer waarop dat bestand zich bevindt naar de computer van de gebruiker die het commando activeert. Het gecopieërde document kan op zich weer een hypertext document zijn, maar ook iedere andere vorm van digitale informatie, zoals bijvoorbeeld een videofilm. Die documenten, die van verschillende personen afkomstig kunnen zijn vormen dan ook -doordat ze onderling naar elkaar verwijzen- tezamen een groot spinneweb.
 Tegenwoordig kan een ieder die dat wil toegang krijgen tot het Internet. Zo ook particulieren, bijvoorbeeld via een personal computer en een modem. Veelal wordt gebruik gemaakt van een systeem waarbij de programmatuur noodzakelijk voor het bekijken van de via het Internet opgevraagde bestanden zich op de personal computer bevindt. In het geval van het World Wide Web systeem gebeurt dat met een computerprogramma genaamd World Wide Web-browser. Het daarmee opgevraagde bestand kan op het scherm van de personal computer worden bekeken, doch er kan ook een afdruk van worden gemaakt of het kan worden opgeslagen op de harde schijf van de personal computer.
 Particulieren verkrijgen over het algemeen toegang tot het Internet door een abonnement te nemen bij een zogenaamde "internet access provider". De Internet access provider is iemand die de beschikking heeft over een computer die deel uitmaakt van het Internet en waarop voor de diverse communicatiemogelijkheden van het Internet noodzakelijk programmatuur is geïnstalleerd. De Stichting XS4ALL en alle andere geïntimeerden in deze procedure behalve mevrouw Spaink zijn dergelijke Internet access providers.
 De Internet access provider maakt het voor de gebruiker ook mogelijk gebruik te maken van het World Wide Web. Deze kan met zijn World Wide Web-browser, World Wide Web-documenten opvragen. Echter dat niet alleen. De Internet access provider stelt de gebruiker ook in de gelegenheid zelf World Wide Web documenten op het Internet aan andere Internet gebruikers ter beschikking te stellen. Een door een gebruiker op die manier aan een andere Internet gebruiker ter beschikking gestelde verzameling van documenten wordt vaak een "Web site" genoemd en de diverse documenten "homepages".
 Strikt feitelijk komt het erop neer, dat de gebruiker de documenten ("homepages") en overige bestanden die hij aan andere gebruikers ter beschikking wil stellen copieert naar het computersysteem van zijn Internet access provider, waarna deze de documenten en andere bestanden aan andere gebruikers aanbiedt, door daarvoor reclame te maken, en er voor zorg draagt dat deze op zijn systeem opgeslagen documenten en bestanden door andere Internet gebruikers via het World Wide Web systeem kunnen worden opgevraagd.
 Mevrouw Spaink houdt een dergelijke Web site in stand op de computers van geïntimeerde sub 2, Stichting XS4ALL. Daar vinden we niet alleen de vruchten van haar eigen pen, doch ook de verveelvoudiging van gedeeltes van de werken waarop appellanten in deze procedure het auteursrecht bezitten.
 Het gaat om verveelvoudiging en openbaarmaking van gedeeltes van de volgende werken op het Internet:
 de werken bekend onder de namen Operating Thetan I tot en met Operating Thetan VII, hierna te noemen "de OT-werken", welke bestaan uit series zelfstandige werken;
 een werk bekend ander de naam "The Scientologist (Ability Major I)" hierna te noemen "Ability".
 De OT-werken zijn werken, die ingevolge de leer van de Church of Scientology ("Church"), uitsluitend toegankelijk zijn voor geselecteerde leden van de church, die een bepaald niveau van spiritualiteit hebben bereikt en door de church worden uitgenodigd deel te nemen aan religieuze bijeenkomsten waarbij beperkt gebruik wordt gemaakt van deze OT-werken. Voornoemde leden zijn aan strikte geheimhouding gebonden, op grond van door hen te ondertekenen geheimhoudingsverklaringen. Leer noch praktijk van de Church staan toegang van anderen dan de hiervoor genoemde geselecteerde leden tot de OT-werken toe. De werken zijn nooit met toestemming - direct of indirect - van de auteursrechthebbende toegankelijk gemaakt voor het algemene publiek. Het betreft hier derhalve ongepubliceerde, niet openbaar gemaakte werken.
 Het werk Ability wordt momenteel door appellante sub 2. gepubliceerd als onderdeel van de zogenaamde "Technical Bulletins" (volume 3).
 Hoewel - zoals gezegd - ter zake van de OT-werken de grootst mogelijke zorgvuldigheid wordt betracht het vertrouwelijke karakter daarvan te bewaren zijn een aantal jaren geleden personen erin geslaagd een exemplaar daarvan te ontvreemden. Een copie, althans een bewerking van een copie, is in handen gekomen van een gedaagde in een gerechtelijke procedure aangespannen in de Verenigde Staten. Deze gedaagde heeft in 1993 in die procedure, als productie, een schriftelijke partijverklaring ingediend, het zogenaamde "Fishman Affidavit". Bijlage F bij deze verklaring bevat een verveelvoudiging van een aanzienlijk deel van het gepubliceerde, niet vertrouwelijke werk Ability. Bijlage G bij deze verklaring bevat een verveelvoudiging van een aanzienlijk deel van de ongepubliceerde vertrouwelijke OT-werken. Deze procedure heeft overigens nimmer tot een rechterlijke uitspraak geleid.
 Nu is er klaarblijkelijk een regel van Amerikaans procesrecht, die met zich meebrengt, dat een ieder bij de griffie van de Amerikaanse rechtbank een copie kan verkrijgen van alle in een procedure overgelegde stukken. Partijen bij de procedure kunnen de rechter vragen het dossier te sluiten, indien zij bezwaar hebben tegen het verstrekken van copieën. Een dergelijk verzoek werd door eiseres in voornoemde procedure onmiddellijk ingediend, doch het heeft enige tijd geduurd voordat op het verzoek in positieve zin werd beslist. In de tussentijd heeft in ieder geval één persoon een copie van het Fishman Affidavit met bijlagen opgevraagd en verkregen.
 Het Fishman Affidavit is door iemand overgezet in een voor computers leesbare vorm en in eerste instantie verspreid via een nieuwsgroep op het Internet. Een nieuwsgroep is een soort openbare electronische postbus, waaraan men via het Internet elektronische berichten kan verzenden, die daarna door alle gebruikers van het Internet kunnen worden gelezen en/of gecopieerd en/of doorgezonden. De aldus naar de nieuwsgroep verzonden voor iedereen leesbare berichten worden daarbij opgeslagen op van het Internet deel uitmakende computers.
 Verzending van de berichten bevattende het Fishman Affidavit naar de diverse nieuwsgroepen geschiedde via zogenaamde "anonymous remailers". Dit zijn computerprogramma's die ervoor zorgdragen, dat een elektronisch bericht pas wordt doorgezonden, nadat de afzender ervan is verwijderd. De ontvanger kan dan niet meer achterhalen wie de verzender is geweest van het bericht. Het was dan ook onmogelijk erachter te komen wie de berichten naar de diverse nieuwsgroepen had verstuurd. Wel was bekend, dat een van de zgn. "anonymous remailers" eigendom was van één van geïntimeerden in deze procedure, namelijk de Stichting XS4ALL. Appellanten hebben toen bij brief van 12 juni 1995 XS4ALL verzocht maatregelen te nemen om te voorkomen dat de van het Fishman Affidavit onderdeel uitmakende door het auteursrecht van appellanten beschermde werken via hun "anonymous remailer" werden doorgezonden naar de nieuwsgroepen.
 Begin september 1995 bleek, dat de Stichting XS4ALL niet bereid was vrijwillig aan de eisen van appellanten te voldoen en tevens dat een verveelvoudiging van de litigieuze werken zich nog steeds op de computers van de Stichting XS4ALL bevond. Appellanten hebben daarop verlof gevraagd en verkregen (auteursrechtelijk) beslag te leggen op de computers van de Stichting XS4ALL.
 Ten tijde van de beslaglegging bleek, dat een van de bij de stichting XS4ALL aangesloten gebruikers het Fishman Affidavit via het Internet aan andere gebruikers van het Internet aanbood door middel van zijn zogenaamde "homepage". Nadat deze gebruiker door de stichting XS4ALL van de bezwaren daartegen van appellanten op de hoogte was gesteld heeft deze de werken van zijn homepage verwijderd en werd het beslag door appellanten onmiddellijk vrijwillig opgeheven.
 Sindsdien is door diverse andere gebruikers van het Internet het Fishman Affidavit op hun homepage geplaatst, onder meer op de computers van geïntimeerden sub 1 tot en met 22. Een van deze gebruikers was geïntimeerde sub 23, mevrouw Spaink. Een en ander mondde uit in een soort van, mede door mevrouw Spaink en een directeur van de stichting XS4ALL, de heer F. Rodriquez, gestimuleerde, actie zoveel mogelijk exemplaren van het Fishman Affidavit op homepages op het Internet te plaatsen. Hun directe betrokkenheid blijkt duidelijk uit de in eerste instantie overgelegde stukken.
 Door het plaatsen van het Fishman Affidavit, met inbegrip van het daarvan deel uitmakende gedeelte van Ability en de OT werken maken de gebruikers die het aangaat, waaronder geïntimeerde sub 23, mevrouw Spaink, inbreuk op de auteursrechten van appellante sub 1, aangezien zij daarmee genoemde werken openbaar maken en verveelvoudigen. Er wordt immers door hen een (elektronische/digitale) copie/verveelvoudiging van het Fishman Affidavit geplaatst op (gecopieërd naar) de computer van hun access provider, waarna zij - en dat is ook de bedoeling - het Fishman Affidavit via deze weg ter beschikking stellen aan alle andere gebruikers van het Internet.
 Indien en voorzover gebruikers op genoemde wijze inbreuk maken op de auteursrechten van appellant sub 1, maken ook betreffende access providers via wier systemen het Fishman Affidavit wordt verveelvoudigd en openbaar gemaakt zich schuldig aan auteursrechtinbreuk, althans handelen zij onrechtmatig, indien zij niet zorgdragen voor verwijdering van de inbreukmakende werken van hun systemen, nadat zij van de aanwezigheid ervan door de rechthebbende op de hoogte zijn gesteld.
 Alle geïntimeerden in deze procedure werden onmiddellijk nadat de aanwezigheid van de inbreukmakende documenten op hun systemen werd geconstateerd daarvan op de hoogte gesteld. Echter alle geïntimeerden weigerden maatregelen te treffen omdat geïntimeerden stelden dat het plaatsen van werken van appellanten op het Internet rechtmatig zou zijn. Voorzover zij zich er ooit op beriepen dat appellanten geen rechten zouden hebben was dat niet te goeder trouw aangezien niet alleen uit het Fishman Affidavit zelf blijkt dat de aangehechte werken werken van de Church zijn, maar ook omdat de werken nu juist om die reden op het Internet werden verspreid. Appellanten hebben zelfs geïntimeerden aangeboden de originele vertrouwelijke stukken in te zien. Daar hebben diverse geïntimeerden waaronder mevrouw Spaink geen gebruik van gemaakt.
 Door appellanten werd na diverse pogingen de zaak in der minne te regelen een kort geding aangespannen, dat plaats vond op 26 februari 1996 ten overstaan van de President van de Rechtbank Den Haag.
 Nog geen drie dagen daarvoor, en wel op vrijdag 23 februari in de middag, werd aan de advocaat van appellanten meegedeeld, dat geïntimeerde sub 23, mevrouw Spaink, de enige in het kort geding betrokken gebruiker, het door haar op haar homepage geplaatste exemplaar van de Fishman Affidavit had gewijzigd. In plaats van een volledige niet becommentarieerde copie van het Fishman Affidavit heeft zij nu de door haar op het Internet geplaatste onderdelen van de series werken van appellanten bekend als OT II en OT III, alsmede het werk Ability, van commentaar voorzien. Klaarblijkelijk was zij tot de conclusie gekomen, dat zij door een volledige copie te plaatsen inbreuk maakte op de rechten van appellanten en was zij van mening, dat zij na de door haar gepleegde wijziging beroep zou kunnen doen op het in art. 15A van de Auteurswet vastgelegde citaatrecht.
 De President van de Rechtbank Den Haag deed op 12 maart 1996 uitspraak, waarbij hij, hoewel hij overwoog dat aangenomen moest worden dat appellanten de auteursrechten van OTII, OTIII en Ability bezitten, de vorderingen van appellanten afwees. Appellanten kunnen zich met de inhoud van het vonnis niet verenigen en hebben daartegen de navolgende grieven.
 Ten onrechte overweegt de President in r.o. 1.2 dat door appellanten alleen zou worden gesteld dat geïntimeerden door het (het mogelijk maken van) publicatie van teksten op het Internet inbreuk hebben gemaakt op het auteursrecht, berustende bij appellant sub 1, op bepaalde vertrouwelijke werken van de hand van in de 1986 overleden L. Ron Hubbard. Immers, appellanten hebben zich tevens beroepen op het feit dat geïntimeerden inbreuk maken op het gepubliceerde en niet vertrouwelijke werk Ability.
 Grief 2.
 Ten onrechte heeft de President de vordering jegens geïntimeerde sub 23 afgewezen op grond van de overweging in r.o. 3.2 dat een reële dreiging dat gedaagde zich in de toekomst (alsnog) aan inbreuk op aan eisers toekomende auteursrechten schuldig zal maken niet aannemelijk is gemaakt.
 Het is vaste jurisprudentie, dat de enkele toezegging van een gedaagde geen verdere inbreuk te zullen maken, zelfs indien deze ruim voor de zitting schriftelijk is gedaan (waar in het geval van mevrouw Spaink geen sprake van is) niet in de weg staat aan toewijzing van het verbod. In het onderhavige geval is er geen enkele aanwijzing, dat mevrouw Spaink zich in de toekomst niet aan verdere auteursrechtinbreuk schuldig zal maken.
 De President had daarom, indien hij tot de conclusie is gekomen, dat geïntimeerde sub 23, voor de wijziging van haar homepage inbreuk maakte op de rechten van appellanten, de jegens haar ingestelde vordering dienen toe te wijzen en geïntimeerde sub 23 in de kosten van de procedure moeten veroordelen, aangezien er in eerste instantie in ieder geval sprake was van inbreuk.
 Grief 3.
 Ten onrechte betrekt de President in r.o. 3.2 bij zijn oordeel dat geïntimeerde sub 23, nadat appellanten - na aandringen daarop door geïntimeerden - hun op auteursrecht gebaseerde claims beter hadden gestaafd, haar homepage drastisch heeft omgewerkt.
 Er is geen twijfel over mogelijk dat geïntimeerden, althans geïntimeerde sub 23, van begin af aan, dat wil zeggen vanaf begin september 1995, over voldoende informatie beschikten om ervan uit te moeten gaan dat appellanten de door hun gepretendeerde rechten bezaten. Immers, het Fishman Affidavit vermeldt zelf al dat de daaraan gehechte werken werken van de Church of Scientology zijn en ook geïntimeerden vermeldden zelf regelmatig in hun publicaties, dat het hier werken betreft van L. Ron Hubbard, de voorganger in rechte van appellanten. Daarmee namen geïntimeerden willens en wetens het risico op zich dat appellanten deze rechten daadwerkelijk bezitten. Het feit, dat appellanten eerst later, voor wat een gedeelte van de Werken (dit geldt namelijk uitsluitend voor de OT-werken) betreft, in staat waren om te laten zien welke gedeelten letterlijk door geïntimeerden waren gecopieerd doet daar niet aan af. Dit klemt te meer, nu geïntimeerden op geen enkele wijze hebben aangegeven op welke grond zij van mening waren, dat appellanten de rechten niet zouden bezitten.
 Grief 4.
 Ten onrechte overweegt de President in r.o. 3.2, dat niet aannemelijk zou zijn dat geïntimeerde sub 23 thans nog inbreuk maakt op enig aan appellanten toekomend auteursrecht, omdat er uitsluitend sprake zou zijn van citaten die onder de uitzonderingsregel van artikel 15A van de Auteurswet vallen. Een beroep op het citaatrecht staat uitsluitend vrij ter zake van werken die rechtmatig zijn openbaargemaakt. Dit is voor wat betreft de OT-werken niet het geval en aan dat vereiste is dan ook niet voldaan. Ten onrechte overweegt de President, dat de ter inzagelegging van het Fishman Affidavit in het kader van een in de Verenigde Staten gevoerde gerechtelijke procedure aangemerkt zou moeten worden als een openbaarmaking in de zin van artikel 15A van de Auteurswet. Op de eerste plaats moet vastgesteld worden of er in casu wel sprake is van openbaarmaking in de zin van de wet. Appellanten menen van niet. Daarvoor is immers de wil een werk ter kennis te brengen van het algemene publiek noodzakelijk. Die wil ontbreekt bij de Amerikaanse rechtbank. Van openbaarmaking in de zin der wet is dan ook geen sprake.
 De vraag wat rechtmatige openbaarmaking is, heeft in beginsel slechts één antwoord, namelijk openbaarmaking die de instemming van de auteur heeft. Datzelfde beginsel ligt ten grondslag aan de eis van artikel 15A, dat rechtmatige openbaarmaking moet hebben plaatsgevonden, wil rechtmatig citeren kunnen plaatsvinden. Bedoeld is strikt te handhaven het recht van de auteur om zijn werk wel of niet aan de openbaarheid prijs te geven. In casu staat vast dat appellanten direct of indirect part nog deel hebben gehad aan het feit dat hun werken deel uit gingen maken van een Amerikaans procesdossier.
 Ten aanzien van de OT-werken is aan de eis van rechtmatige openbaarmaking van artikel 15A Auteurswet dan ook niet voldaan. Indien het door de President overwogene juist zou zijn dan zou dit de volgende consequentie hebben. Een (Nederlandse) schrijver verliest per ongeluk een manuscript dat hij absoluut niet aan de openbaarheid prijs wil geven. Het wordt gevonden door iemand die het een goed idee vindt de inhoud wel ter kennis te brengen van het publiek. Het enige wat hij daarvoor hoeft te doen is er zorg voor dragen dat het manuscript in een willekeurige procedure in de Verenigde Staten als productie wordt overgelegd. Daarmee is het manuscript volgens de President openbaar geworden en kan er uit worden geciteerd. Zelfs indien het manuscript zou zijn gestolen, zou dit gevolg intreden.
 Derhalve is ook de huidige door geïntimeerde sub 23, mevrouw Spaink, op haar homepage gehandhaafde publicatie in strijd met de rechten van appellanten.
 Grief 5.
 Ten onrechte heeft de President geïntimeerden sub 1 tot en met 22 in casu niet aansprakelijk geacht, omdat zij niet meer zouden doen dan gelegenheid geven tot openbaarmaking en in beginsel geen invloed kunnen uitoefenen op of zelfs maar kennis dragen van datgene wat diegenen die via hen toegang tot het Internet hebben verkregen daarop uitdragen. Ten onrechte heeft de President in r.o. 3.3 overwogen, dat aansprakelijkheid alleen aangenomen zou kunnen worden in situaties waarin onmiskenbaar duidelijk is dat een publicatie van de gebruiker onrechtmatig is en waarin redelijkerwijs mag worden aangenomen dat zulks ook bij de access provider bekend is, bijvoorbeeld door dat deze op een en ander is geattendeerd.
 Ten onrechte heeft de president zelfs overwogen, dat in een dergelijk geval uitsluitend "wellicht van de access provider verlangd (zou) kunnen worden dat hij tegen de betrokken gebruiker optreedt". Ten onrechte komt de President in r.o. 3.3 tot de conclusie dat appellanten niet aannemelijk zouden hebben gemaakt dat een van de gedaagden 1 tot en 22 handelend had behoren op te treden.
 Hoewel in zijn algemeenheid juist is, dat moeilijk van access providers kan worden verlangd, dat zij in algemene zin preventief optreden door voortdurend te controleren wat door hun gebruikers op hun computersystemen wordt geplaatst betekent zulks niet, dat access providers ook nadat zij door rechthebbenden op de hoogte zijn gesteld van het feit dat zich inbreukmakende of anderszins onrechtmatige publicaties op hun systemen bevinden kunnen nalaten handelend op te treden onder het motto dat zij nog niet voldoende overtuigd zijn van de juistheid van de stellingen van de rechthebbenden. Met name is dit onjuist in die gevallen waarin er sprake is van auteursrechtinbreuk. Zodra de inbreukmakende publicatie immers bekend is, is er voor de access provider technisch geen enkel beletsel meer te voorkomen dat het inbreukmakende stuk opnieuw op zijn systeem wordt geplaatst. Uitgangspunt is derhalve de vaststelling dat er sprake is van auteursrechtinbreuk. Dat geeft de gelaedeerde op zichzelf al recht op een verbod. De vraag of de access providers schuld hebben aan de door hen gepleegde, althans medegepleegde, inbreuk is uitsluitend van belang voor een eventuele schadevergoedingsplicht. Het is vaste jurisprudentie dat een verbod zonder meer moet worden toegewezen ook indien iedere schuld aan de inbreuk ontbreekt. Dit laatste is daarenboven zeker het geval indien diegenen die zich aan de inbreuk schuldig hebben gemaakt op geen enkele wijze bereid zijn te verklaren dat zij zich daarvan in de toekomst zullen onthouden.
 Voorts is de President er volledig aan voorbij gegaan, dat op het moment van de zitting uitsluitend geïntimeerde sub 23, mevrouw Spaink, en enkele andere gebruikers hun homepage op dezelfde wijze als mevrouw Spaink, hebben gewijzigd. Een groot aantal van de bij geïntimeerden sub 1 tot en met 22 aangesloten gebruikers handhaafden en handhaven nog steeds de oorspronkelijke volledige copie van het Fishman Affidavit op hun homepage. Dat daardoor inbreuk wordt gemaakt op het auteursrecht van appellanten kon tijdens de zitting worden geconstateerd, hetgeen daarom op zichzelf reeds toewijzing van een verbod tegen geïntimeerden sub 1 tot en met 22, als door appellanten gevraagd, rechtvaardigde.
 De consequentie van het vonnis van de President is dat het voor auteursrechthebbenden onmogelijk is hun rechten ingeval van inbreuk op het Internet te handhaven.
 Grief 6.
 Ten onrechte heeft de President appellanten in de kosten van het kort geding veroordeeld aan de zijde van geïntimeerden sub 1 tot en met 6, 9 en 12 tot en met 23, alsmede aan de zijde van geïntimeerde sub 7 telkens begroot op f 2.830,--, waarvan f 330,-- aan griffierecht.
 Voorzover één of meer van de grieven van appellanten worden gehonoreerd en het vonnis van de President van 12 maart 1996 niet in stand kan blijven, geldt dit ook voor de proceskostenveroordeling. In dat geval dienen geïntimeerden alsnog in de kosten van het geding te worden veroordeeld, de eerste instantie daaronder begrepen.
 Grief 7. (voorwaardelijk)
 Deze grief wordt opgeworpen voorzover het vonnis van de President van 12 maart 1996 in stand wordt gelaten en appellanten in de kosten van de eerste instantie worden veroordeeld.
 Voorzover de door de President uitgesproken kostenveroordeling zo gelezen moet worden dat appellanten aan ieder van gedaagden een bedrag van f 2.830,-- verschuldigd zijn, zou dit in strijd zijn met de wet, terwijl hiervoor ook taalkundig geen aanknopingspunt bestaat.
 Op grond van artikel 3 lid 1 Wet Tarieven in Burgerlijke Zaken zijn gedaagden die bij één en dezelfde procureur verschijnen en gelijkluidende conclusies nemen, gezamenlijk slechts éénmaal vastrecht (: griffierecht) verschuldigd.
 In dit geval waren geïntimeerden sub 1 tot en met 6, 9 en 12 tot en met 23 gezamenlijk slechts éénmaal f 330,-- aan griffierecht verschuldigd en geïntimeerde sub 7 eveneens.
 In het kader van de kostenveroordeling dienen appellanten derhalve tweemaal het door geïntimeerden betaalde griffierecht te vergoeden; dit geldt eveneens voor het bedrag van f 2.830,-- waarin het griffierecht van f 330,-- begrepen is.
 Door 19 geïntimeerden die bij één en dezelfde procureur zijn verschenen als één groep te noemen (: "aan de zijde van gedaagden sub 1 tot en met 6, 9 en 12 tot en met 23) en de bij een andere procureur verschenen gedaagde sub 7 apart te noemen, moet de kostenveroordeling zo gelezen worden dat de President tweemaal een kostenveroordeling ad f 2.830,-- heeft uitgesproken ten laste van appellanten.
 Grief 8.
 Ten onrechte heeft de President de door appellanten verzochte voorzieningen niet toegewezen. Deze grief richt zich tegen het hele vonnis. Voor de toelichting op deze grief wordt verwezen naar de volledige inhoud van deze appeldagvaarding en de daarin ingelaste stukken.
 MITSDIEN:
 het het Gerechtshof te 's-Gravenhage behage het vonnis van de President van de Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage d.d. 12 maart 1996 te vernietigen en opnieuw rechtdoende bij arrest, uitvoerbaar bij voorraad:
 a. geïntimeerde sub 23 te bevelen met onmiddellijke ingang te staken en gestaakt te houden iedere inbreuk op de auteursrechten van appellante sub 1, waaronder iedere openbaarmaking en/of verveelvoudiging van de documenten bekend onder de namen Ability en OT I tot en met OT VII, althans met onmiddellijke ingang te staken en gestaakt te houden de openbaarmaking en/of verveelvoudiging van de documenten bekend onder de namen Ability en OT II en OT III;
 b. geïntimeerden sub 1 tot en met 22 te bevelen:
 primair met onmiddellijke ingang te staken en gestaakt te houden iedere inbreuk op de auteursrechten van appellante sub 1, waaronder iedere openbaarmaking en/of verveelvoudiging van de documenten bekend onder de namen Ability en OT I tot en met OT VII, althans te bevelen met onmiddellijke ingang te staken en gestaakt te houden de openbaarmaking en/of verveelvoudiging van de documenten bekend onder de namen Ability en OT II en OT III;
 subsidiair zodra zij gewezen worden op de aanwezigheid van inbreukmakende documenten op hun computersysteem danwel een door hen gecontroleerd computersysteem, waaronder de documenten bekend onder de namen Ability en OT I tot en met OT VII, althans de documenten bekend onder de namen Ability en OT II en OT III, zorg te dragen voor onmiddellijke verwijdering daarvan;
 meer subsidiair zodra zij gewezen worden op de aanwezigheid van inbreukmakende documenten op hun computersysteem danwel een door hen gecontroleerd computersysteem, waaronder de documenten bekend onder de namen Ability en OT I tot en met OT VII, althans de documenten bekend onder de namen Ability en OT II en OT III, de betreffende gebruiker te verzoeken deze onmiddellijk te verwijderen, bij gebreke waarvan zij de betreffende gebruiker verdere toegang tot hun computersysteem zullen ontzeggen;
 c. geïntimeerden sub 1 tot en met 22 te bevelen appellanten binnen drie dagen na het te dezen te wijzen vonnis te informeren over de namen en adressen van derden, die inbreukmakende documenten via hun computersysteem danwel een door hen gecontroleerd computersysteem openbaar gemaakt of verveelvoudigd hebben dan wel zullen openbaar maken en/of verveelvoudigen na het te dezen te wijzen vonnis;
 het onder a., b. en c. genoemde op straffe van een door de betreffende geïntimeerde(n) verschuldigde dwangsom van fl. 10.000,-- (tienduizend gulden) voor iedere niet-nakoming van enig onder a., b. en c. gegeven bevel en voor iedere dag waarop een overtreding voortduurt, waarbij geldt dat geïntimeerden sub 14 tot en met 17 hoofdelijk naast geïntimeerde sub 13 en geïntimeerden sub 19 tot en met 21 hoofdelijk naast geïntimeerde sub 18 aansprakelijk zijn;
 d. geïntimeerden hoofdelijk te veroordelen in de kosten van dit geding, de eerste instantie daaronder begrepen.
 De kosten dezes zijn voor mij, deurwaarder, fl.
 [handtekening deurwaarder]
 Deze zaak wordt behandeld door Mr R. Hermans, Nauta Dutilh, advocaten, notarissen en belastingadviseurs, Prinses Irenestraat 59, 1077 WV Amsterdam, telefoon: 020-541.4646, fax: 020-341.4700, dossiernummer: 50011089.