type: other

text:
§ 56 Tehing kaitstava liigi isendiga
 (5) Püsielupaik käesoleva seaduse tähenduses on väljaspool kaitseala asuv, käesoleva seaduse kohaselt piiritletud ja erinõuete kohaselt kasutatav:
 3) lõhe või jõesilmu kudemispaik.
 Käesoleva seaduse alusel korraldatavale haldusmenetlusele kohaldatakse haldusmenetluse seaduse (RT I 2001, 58, 354; 2002, 53, 336; 61, 375; 2003, 20, 117; 78, 527) sätteid, arvestades käesoleva seaduse erisusi.
 (7) Loodusobjekti kaitse alla võtmise otsuse eelnõu koos menetluse senises käigus saadud või koostatud dokumentidega, mille avalikustamine ei ole seadusega keelatud, pannakse tutvumiseks välja loodusobjekti asukohajärgses keskkonnateenistuses ja valla- või linnavalitsuses. Avalik väljapanek ei tohi kesta vähem kui kaks nädalat.
 (9) Pärast avalikku väljapanekut korraldatakse avalik arutelu, välja arvatud juhul, kui tähtaja jooksul ettepanekuid või vastuväiteid ei esitatud ja käesoleva paragrahvi lõike 4 punkti 3 kohaselt oli tehtud ettepanek asja arutamiseks avalikku arutelu mitte korraldada.
 (7) Kohaliku omavalitsuse tasandil kaitstav loodusobjekt võetakse kaitse alla planeerimisseaduse (RT I 2002, 99, 579; 2004, 22, 148) kohase üldplaneeringu või detailplaneeringu kehtestamisega või volikogu määrusega. Kui objekt võetakse kaitse alla planeeringut koostamata, tuleb kaitse alla võtmisel koostada kaitstava maa-ala piirikirjeldus või maastiku üksikelemendi asukoha kaart ja kinnitada ala või maastiku üksikelemendi kaitse-eeskiri.
 (2) Ranna või kalda ehituskeeluvööndi, I kaitsekategooria liigi püsielupaiga, kaitstava looduse üksikobjekti piiranguvööndi, kaitseala või hoiuala piires oleva kinnisasja võõrandamisel on riigil ostueesõigus.
 (6) Ostueesõigust teostab riigi nimel keskkonnaminister või tema volitatud isik.
 (5) Kaitse-eeskirjaga määratud vajaliku metsamajandusliku tegevuse puhul ei kohaldata metsaseaduses (RT I 1998, 113/114, 1872; 1999, 54, 583; 82, 750; 95, 843; 2000, 51, 319; 102, 670; 2001, 50, 282; 2002, 61, 375; 63, 387; 2003, 88, 594; 2004, 9, 53) ja selle alusel vastuvõetud õigusaktides sätestatud piiranguid raielangi suurusele ja puistu täiusele.
 (6) Kaitsekorrast või kaitsekorralduskavast tulenevaks vajalikuks tegevuseks võib kaitstava loodusobjekti valitseja, välja arvatud kohaliku omavalitsuse kaitstava loodusobjekti valitseja, anda kaitstaval loodusobjektil asuva kinnisasja omaniku või kinnisasja valdaja tasuta kasutusse selle töö tegemiseks vajaliku riigile kuuluva vallasasja.
 (7) Riigile kuuluva vallasasja tasuta kasutusse andmisel ei kohaldata riigivaraseaduses (RT I 1995, 22, 327; 1996, 36, 738; 40, 773; 48, 942; 81, 1446; 1997, 45, 724; 1998, 30, 409; 1999, 10, 155; 16, 271; 2000, 39, 239; 49, 306; 51, 319; 2001, 7, 17; 93, 565; 2002, 53, 336; 64, 393; 2003, 13, 69; 2004, 24, 166) riigivara kasutusse andmise kohta sätestatut. Kasutusse andmiseks sõlmitakse kaitstava loodusobjekti valitseja ja vallasasja kasutaja vahel leping, milles märgitakse vähemalt:
 2) kasutaja nimi, elu- või asukoht;
 (8) Kui kinnisasja valdaja ei nõustu kaitse-eeskirjaga määratud vajalikku tööd tegema või ei jõua tööde tegemise osas kaitstava loodusobjekti valitsejaga kokkuleppele, ei ole tal õigust takistada valitsejal seda tööd korraldamast.
 (9) Käesoleva paragrahvi lõikes 8 nimetatud juhul korraldab vajalikke töid kaitse-eeskirjaga määratud ulatuses kaitstava loodusobjekti valitseja riigi kulul, välja arvatud kohalikul tasandil kaitstava loodusobjekti puhul.
 [RT I 2004, 53, 373 - jõust. 18.07.2004]
 (5) Loodushoiutoetuse maksmise aluseks on tööde tegija ja keskkonnaministri volitatud isiku vahel sõlmitud leping ja selles nimetatud nõuete kohaselt tehtud tööd.
 (1) Kaitstavat looduse üksikobjekti sisaldavat või kogu ulatuses kaitsealal, hoiualal või püsielupaigas asuvat kinnisasja, mille sihtotstarbelist kasutamist ala kaitsekord oluliselt piirab, võib riigi ja kinnisasja omaniku kokkuleppel vahetada riigile kuuluva kinnisasja vastu.
 (2) Kui kinnisasi ei asu kogu ulatuses kaitsealal, hoiualal või püsielupaigas või on suurem kui kaitstava looduse üksikobjekti piiranguvöönd, võib riigi ja kinnisasja omaniku kokkuleppel vahetada riigile kuuluva kinnisasja vastu selle osa kinnisasjast, mis ulatub kaitsealale, hoiualale või püsielupaika. Kui kinnisasja vastav osa on suurem kui kaks kolmandikku kinnisasja kogupindalast, võib riigi ja kinnisasja omaniku kokkuleppel vahetada ka kogu kinnisasja.
 (3) Kinnisasjad vahetatakse väärtuse alusel. Arvestades vahetatava kinnisasja erilist ökoloogilist väärtust, võib Vabariigi Valitsuse nõusolekul eraõiguslikule isikule üleandmisele kuuluva kinnisasja harilik väärtus olla suurem riigile üleantava kinnisasja harilikust väärtusest.
 (4) Kinnisasja vahetamist on õigus algatada kinnisasja omanikul, kaitstava loodusobjekti valitsejal või keskkonnaministril. Kinnisasja vahetamise otsustab keskkonnaminister. Kinnisasja vahetamisega seotud kulud kannab riik.
 (5) Kinnisasja vahetamise korra ning kinnisasja ja selle oluliste osade väärtuse määramise alused kehtestab Vabariigi Valitsus määrusega.
 (1) Kaitstavat looduse üksikobjekti sisaldava või kogu ulatuses kaitsealal, hoiualal või püsielupaigas asuva kinnisasja, mille sihtotstarbelist kasutamist ala kaitsekord oluliselt piirab, võib riik kokkuleppel kinnisasja omanikuga Vabariigi Valitsuse otsuse alusel omandada kinnisasja harilikule väärtusele vastava tasu eest.
 (2) Kinnisasja omandamise menetlust on õigus algatada keskkonnaministril või tema volitatud isikul.
 (3) Kaitstavat loodusobjekti sisaldava kinnisasja riigile omandamise korra kehtestab Vabariigi Valitsus määrusega.
 (1) Kaitseala, hoiuala, püsielupaiga, kaitstava looduse üksikobjekti ning kohaliku omavalitsuse tasandil kaitstava loodusobjekti kaitset korraldab selle valitseja.
 (2) Kaitseala, hoiuala või kaitstava looduse üksikobjekti valitseja on riigiasutus või keskkonnateenistus, kellele on käesoleva seadusega määratud korras antud valitsemise volitus.
 (3) Püsielupaiga valitseja on selle asukoha keskkonnateenistus.
 (4) Käesoleva seaduse paragrahvi 4 lõikes 7 nimetatud loodusobjekti valitseja on loodusobjekti kaitse alla võtmise otsustanud kohalik omavalitsus või tema poolt valitsema volitatud valla- või linnaasutus.
 (5) Kui kaitseala valitsejaks on määratud valitsusasutuse hallatav riigiasutus, on sellel riigiasutusel käesolevast seadusest tulenev täidesaatva riigivõimu volitus.
 2) käesoleva seaduse ja kaitse-eeskirjaga määratud alusel keskkonna kasutamise loa andmine ja selleks tingimuste seadmine;
 3) kaitstavat loodusobjekti mõjutavate planeeringute ja keskkonnamõju hindamise avalikel aruteludel osalemine ning kaitstavat loodusobjekti mõjutavale kavandatavale tegevusele tingimuste seadmine;
 4) kaitstava loodusobjektiga seotud loodusõppe ja kaitstava loodusobjekti tutvustamise korraldamine;
 5) käesoleva seaduse ja kaitse-eeskirjaga sätestatud nõuete täitmise jälgimine ja Keskkonnainspektsiooni teavitamine avastatud õigusrikkumistest.
 (2) Kaitstava loodusobjekti valitsejal on õigus kaitse-eeskirjaga sätestatud ja kaitsekorralduskavaga kavandatud tegevust korraldada omavalitsuse, maaomaniku või mõne muu isikuga sõlmitud lepingu alusel või kokkuleppel teise riigiasutusega.
 4) käesoleva seaduse või selle alusel vastuvõetud õigusaktidega sätestatud kitsenduste loetelu.
 (3) Kaitsekohustuse teatise väljastab kaitstava loodusobjekti valitseja kuue kuu jooksul, arvates kaitse alla võtmise otsuse jõustumisest.
 (7) Keskkonnaministeerium väljastab ühe kuu jooksul pärast I kaitsekategooria liigi kasvukoha või elupaiga avastamisteate saamist kaitsekohustuse teatise.
 (1) Kaitsealade, välja arvatud parkide, arboreetumite ja puistute ning hoiualade kaitse korraldamiseks koostatakse kaitsekorralduskava, millest selguvad:
 3) kava elluviimiseks vajalik eelarve.
 (2) Keskkonnaminister kinnitab kaitsekorralduskava, mis avalikustatakse Keskkonnaministeeriumi veebilehel.
 (3) Inimeste viibimine loodusreservaadis on lubatud järelevalve ja päästetööde ning loodusobjekti valitsemise eesmärgil.
 (3) Käesoleva paragrahvi lõike 2 punktidega 4 ja 5 kehtestatud keeld ei laiene järelevalve- ja päästetöödele, loodusobjekti valitsemisega seotud tegevusele ning kaitseala valitseja nõusolekul teostatavale teadustegevusele.
 3) maavara ja maa-ainese kaevandamine;
 6) parkides ja arboreetumites puuvõrade või põõsaste kujundamine ja puittaimestiku raie ilma kaitseala valitseja nõusolekuta;
 (3) Kaitse-eeskirjaga võib piiranguvööndis kohustada säilitama koosluse liigilist ja vanuselist mitmekesisust ja keelata puidu kokku- ja väljavedu külmumata pinnasel.
 (4) Kaitse-eeskirjaga võib piiranguvööndis seada raielangi suurusele, kujule ning metsa vanuselisele koosseisule metsaseaduses sätestatust erinevaid piiranguid, mis on vajalikud koosluse või selles vööndis oleva kaitsealuse liigi säilimiseks.
 5) loodusliku ja poolloodusliku rohumaa kultiveerimine;
 (3) Kõrgveepiir on mererannas tavalisest veepiirist 1,5 meetrit kõrgemal asuv samakõrgusjoon. Suurte üleujutusaladega siseveekogudel määratakse kõrgveepiir korras, mille kehtestab keskkonnaminister. Suurte üleujutusaladega siseveekogude nimistu kehtestab keskkonnaminister määrusega.
 (1) Rannal või kaldal asuva kinnisasja valdaja on kohustatud tagama inimeste ja loomade vaba läbipääsu kallasrajal veeseaduse (RT I 1994, 40, 655; 1996, 13, 241; 1998, 2, 47; 61, 987; 1999, 10, 155; 54, 583; 95, 843; 2001, 7, 19; 42, 234; 50, 283; 94, 577; 2002, 1, 1; 61, 375; 63, 387; 2003, 13, 64; 26, 156; 51, 352) § 10 tähenduses.
 2) üle kümne hektari suurusel järvel ja veehoidlal ning üle 25 ruutkilomeetri suuruse valgalaga jõel, ojal, maaparandussüsteemi eesvoolul, kanalil ning veejuhtmel 100 meetrit;
 3) kuni kümne hektari suurusel järvel ja veehoidlal ning kuni 25 ruutkilomeetri suuruse valgalaga jõel, ojal, maaparandussüsteemi eesvoolul, kanalil, veejuhtmel, välja arvatud dreenid ja kollektorid, ning allikal 50 meetrit.
 (2) Ranna ja kalda piiranguvööndis asuvate metsade kaitse eesmärk on vee ja pinnase kaitsmine ja puhketingimuste säilitamine. Ranna piiranguvööndis on keelatud lageraie.
 4) ilma kehtestatud detailplaneeringuta maa-ala kruntideks jagamine;
 3) linnas ja alevis ning aleviku ja küla selgelt piiritletaval kompaktse hoonestusega alal (edaspidi tiheasustusala) 50 meetrit, välja arvatud käesoleva lõike punktis 5 sätestatud juhul;
 4) üle kümne hektari suurusel järvel ja veehoidlal ning üle 25 ruutkilomeetri suuruse valgalaga jõel, ojal, maaparandussüsteemi eesvoolul, kanalil ning veejuhtmel 50 meetrit;
 5) kuni kümne hektari suurusel järvel ja veehoidlal ning kuni 25 ruutkilomeetri suuruse valgalaga jõel, ojal, maaparandussüsteemi eesvoolul, kanalil ja veejuhtmel, välja arvatud dreenid ja kollektorid, ning allikal 25 meetrit.
 6) piirdeaedadele.
 7) tiheasustusala ehituskeeluvööndis varem väljakujunenud ehitusjoonest maismaa suunas olemasolevate ehitiste vahele uue ehitise püstitamisele;
 (7) Kaitsealal reguleerib ehitamist kaitseala kaitse-eeskiri.
 (3) Ranna ja kalda ehituskeeluvööndi vähendamine võib toimuda keskkonnaministri nõusolekul.
 (4) Ehituskeeluvööndi vähendamiseks esitab kohalik omavalitsus keskkonnaministrile taotluse ja planeerimisseaduse kohaselt:
 (5) Keskkonnaminister hindab ehituskeeluvööndi vähendamise vastavust ranna või kalda kaitse eesmärgile ja käesoleva paragrahvi lõikes 1 sätestatule.
 2) kaitsealuse liigi soodsa seisundi tagamiseks, kui liigi teadusinventuuri tulemused näitavad, et seni rakendatud abinõud seda ei taga, või kui seda nõuab rahvusvaheline kohustus;
 (3) Pesapuu avastanud isikul on kohustus sellest informeerida kohalikku keskkonnateenistust ühe ööpäeva jooksul.
 (7) Püsielupaigas kehtiva liikumiskeelu ajal võib püsielupaigas viibida õppe- või teadusotstarbel filmimiseks, pildistamiseks ja häälte salvestamiseks keskkonnaministri loa alusel, kui tegevus ei ohusta kaitsealuse liigi isendit.
 (1) Lõhe, jõeforelli, meriforelli ja harjuse kudemis- ja elupaikadeks kinnitatud veekogul või selle lõigul on keelatud uute paisude rajamine ja olemasolevate paisude rekonstrueerimine ulatuses, mis tõstab veetaset, ning veekogu loodusliku sängi ja hüdroloogilise režiimi muutmine.
 (1) Kaitsealuse loomaliigi isendi tahtlik surmamine on keelatud.
 (4) Käesoleva paragrahvi lõike 3 punktis 1 nimetatud juhul tuleb looma surmamisest kirjalikult teatada kohalikule keskkonnateenistusele või Keskkonnainspektsioonile ühe tööpäeva jooksul.
 (5) Käesoleva paragrahvi lõike 3 punktides 2–5 nimetatud juhtudel toimub loomaliigi isendi surmamine keskkonnaministri antud loa alusel. Loas määratakse surmatavate isendite liik ja kogus ning surmamise lubatud viisid ja vahendid ning võimaluse korral lisatakse isendi täpsem kirjeldus.
 (6) Kaitsealuse loomaliigi isendi püüdmine ja tahtlik häirimine paljunemise, poegade kasvatamise, talvitumise ning rände ajal on keelatud, välja arvatud käesoleva seaduse § 58 lõigetes 4 ja 5 sätestatud juhul.
 § 56. Tehing kaitstava liigi isendiga
 (1) Tehing kaitstava liigi isendiga käesoleva seaduse tähenduses on isendi ostmine, ostupakkumine, tulu saamise eesmärgil omandamine, kasutamine, müük, müügikohas hoidmine, müügiks vedamine, müügipakkumine või muul viisil tulu saamise eesmärgil kasutamine.
 (1) Võõrliikide elusate isendite loodusesse laskmine, võõrtaimeliikide loodusesse istutamine ja külvamine on keelatud.
 (2) Keskkonnaminister kehtestab määrusega nende looduslikku tasakaalu ohustavate võõrliikide nimekirja, mille elusate isendite sissetoomine Eestisse tehistingimustes kasvatamiseks või pidamiseks on keelatud.
 (3) Loodusesse sattunud võõrliigi isendite arvukuse reguleerimist korraldab vastav keskkonnateenistus.
 (4) Tehistingimustes peetavaid võõrliigi isendeid tohib tehistingimustesse ümber asustada selle koha, kust loomi ümberasustamiseks võetakse, ja asustatava koha keskkonnateenistuste loa alusel.
 (5) Looduslikku tasakaalu ohustavate võõrliikide isendite tehistingimustes kasvatamine on keelatud, välja arvatud teaduslikult põhjendatud juhtudel keskkonnaministri loa alusel.
 (1) Kodumaiste liikide võõrsilt sissetoodud elusate isendite loodusesse laskmine on keelatud, välja arvatud teaduslikult põhjendatud taasasustamine keskkonnaministri loa alusel.
 (2) Kohaliku liigi loomi tohib ümber asustada selle koha, kust loomi ümberasustamiseks võetakse, ja asustatava koha keskkonnateenistuse loa alusel.
 (4) Kaitsealuse liigi isendi loodusest eemaldamine on keelatud, välja arvatud vigastuse ravimiseks ning käesoleva paragrahvi lõikes 5 sätestatud juhtudel.
 (5) Kaitsealuse liigi isendit tohib loodusest eemaldada õppe-, meditsiini- või teadusotstarbel või taasasustamise eesmärgil keskkonnaministri loa alusel või ümberasustamise eesmärgil üksnes siis, kui see ei kahjusta liigi soodsat seisundit.
 (7) Loomaliigi isendi märgistamine, kaasa arvatud raadiosaatjaga varustamine, on lubatud keskkonnaministri või tema volitatud isiku loa alusel.
 (8) Liigi arvukuse reguleerimise eesmärgil võib keskkonnateenistus lubada linnumunade korjamist, välja arvatud kaitsealuste lindude munade korjamist, kui see on vajalik:
 2) lennuohutuse huvides;
 3) põllumajanduskultuuride, põllumajandusloomade või kalakasvatuste kahjustamise või muu olulise varalise kahju vältimiseks.
 (1) Hallhüljeste, viigerhüljeste ja rändel olevate sookurgede, hanede ja laglede tekitatud kahju ning kahjustuste ennetamiseks rakendatud abinõudele tehtud kulutused hüvitatakse osaliselt.
 (3) Käesoleva paragrahvi lõike 1 kohane kahju hüvitatakse järgmises ulatuses:
 1) hallhülge või viigerhülge tekitatud kahju korral hüvitatakse püüniste taastamiskuludest 30–70 protsenti;
 2) lindude tekitatud kahju kuni 50 000 krooni ühele isikule ühe viljalõikuse hooaja kohta.
 (4) Käesoleva paragrahvi lõike 1 kohase kahjustuse ennetamiseks rakendatud abinõudele tehtud kulutused hüvitatakse 10–50 protsendi ulatuses, kusjuures ühele isikule makstav summa ei või ületada 50 000 krooni ühe majandusaasta kohta.
 (1) Looma abitut olukorda põhjustavate asjaolude kõrvaldamist ning abitusse olukorda sattunud või vigastatud looma vedu ning loodusesse tagasiviimist korraldab päästeteenistus.
 (2) Vigase või haige looma elujõulisuse taastamist korraldab Keskkonnaministeerium.
 (1) Surnuna leitud I või II kaitsekategooria loomaliigi isendist peab leidja viivitamata teatama leiu asukoha keskkonnateenistusele.
 (2) Leidja võib surnuna leitud I või II kaitsekategooria loomaliigi isendi enda valdusesse jätta kohaliku keskkonnateenistuse loa alusel.
 (3) Keskkonnateenistus võib loa andmisest keelduda, kui isendit saab kasutada teadus- või õppeotstarbel.
 (4) Kui keskkonnateenistus ei anna luba surnuna leitud I või II kaitsekategooria loomaliigi isendi leidja valdusesse jätmiseks või kui leidja ei soovi isendit oma valdusesse jätta, antakse isend üle keskkonnateenistusele, kes korraldab isendi kasutamise teadus- või õppeotstarbel või isendi hävitamise, kui selle kasutamine ei ole otstarbekas.
 (3) I kaitsekategooria mineraali riigist väljaviimine on lubatud üksnes teadusuuringu otstarbel keskkonnaministri loa alusel.
 (2) II kaitsekategooria kivistise tervikeksemplari võib riigist välja viia teadusuuringu otstarbel keskkonnaministri loa alusel.
 (1) Kaitstava loodusobjekti kasutamis- või kaitsenõuete rikkumise eest – karistatakse rahatrahviga kuni 300 trahviühikut või arestiga.
 (1) Ranna või kalda ehituskeeluvööndis, I kaitsekategooria liigi püsielupaigas, kaitstava looduse üksikobjekti piiranguvööndis, kaitsealal või hoiualal paikneva kinnisasja võõrandamisel sellest riigi ostueesõiguse teostamiseks pädevale isikule teatamata jätmise eest – karistatakse rahatrahviga kuni 100 trahviühikut.
 (1) Käesoleva seaduse §-des 71–74 sätestatud väärtegude menetlemisele kohaldatakse karistusseadustiku (RT I 2001, 61, 364; 2002, 86, 504; 82, 480; 105, 612; 2003, 4, 22; 83, 557; 90, 601; 2004, 7, 40) ja väärteomenetluse seadustiku (RT I 2002, 50, 313; 110, 654; 2003, 26, 156; 83, 557; 88, 590) sätteid.
 (2) Käesoleva seaduse §-des 71, 72 ja 74 sätestatud väärtegude kohtuväline menetleja on Keskkonnainspektsioon.
 (1) Kaitstava loodusobjekti ja kaitsealuse liigi või muu linnu- ja imetajaliigi, välja arvatud jahiuluki, isendi hävitamise või kahjustamisega keskkonnale tekitatud kahju hüvitamise korra ja määrad kehtestab käesoleva paragrahvi lõigetes 4–10 sätestatud piirsummasid aluseks võttes ning kaitstava loodusobjekti ohustatuse taset arvestades Vabariigi Valitsus määrusega.
 5) hävitatakse või kahjustatakse kaitstavat looduse üksikobjekti, kaitsealuse liigi isendi püsielupaika või kaitsealuse kivistise leiukohta;
 1) ebaseaduslikul hävitamisel, elujõuetuseni vigastamisel või ebaseaduslikul püsielupaigast eemaldamisel arvestatakse keskkonnakahju 1000 – 15 000 krooni isendi kohta;
 2) kahjustamisel arvestatakse keskkonnakahju 100–5000 krooni isendi kohta.
 1) ebaseaduslikul hävitamisel, elujõuetuseni vigastamisel või ebaseaduslikul püsielupaigast eemaldamisel arvestatakse keskkonnakahju 500 – 10 000 krooni isendi kohta;
 2) kahjustamisel arvestatakse keskkonnakahju 100–1000 krooni isendi kohta.
 (7) Kaitsealuse liigi isendi püsielupaiga:
 1) hävitamisel arvestatakse keskkonnakahju 2000 – 150 000 krooni;
 2) kahjustamisel arvestatakse keskkonnakahju 500 – 50 000 krooni.
 (10) Liigi isendi, mis ei ole kaitse all, välja arvatud jahiuluki, ebaseaduslikul hävitamisel, elujõuetuseni vigastamisel või ebaseaduslikul loodusest eemaldamisel arvestatakse keskkonnakahju 500–5000 krooni isendi kohta.
 §-d 78--90. [Käesolevast tekstist välja jäetud]
 (1) Enne käesoleva seaduse jõustumist moodustatud kaitsealade ja looduse üksikobjektide kaitseks kehtestatud kaitse-eeskirjad ja kaitsekord jäävad kehtima kuni käesoleva seaduse alusel kehtestatud kaitse-eeskirjade jõustumiseni või kaitse kehtetuks tunnistamiseni.
 (2) Kaitstavate loodusobjektide seaduse § 5 lõike 14 alusel kehtestatud ajutised piirangud kehtivad kuni nende kehtestamise otsuses märgitud tähtaja möödumiseni.
 (3) Kuni kaitseala või kaitstava looduse üksikobjekti käesoleva seadusega sätestatud kaitse-eeskirja kinnitamiseni annab keskkonnaminister kaitseala või kaitstava looduse üksikobjekti valitsemise volituse Keskkonnaministeeriumi hallatavale riigiasutusele või keskkonnateenistusele.
 (4) Enne käesoleva seaduse jõustumist moodustatud kaitseala ümbritsev kaitsetsoon loetakse piiranguvööndina vastavasse kaitsealasse kuuluvaks kuni vöönditeks jaotamiseni käesolevas seaduses kehtestatud korras.
 (7) Enne käesoleva seaduse jõustumist algatatud kaitse-eeskirja kehtestamise menetlus viiakse lõpule algatamise ajal kehtinud seaduse kohaselt, kuid mitte hiljem kui 2005. aasta 1. maiks. Algatamiseks käesoleva lõike tähenduses loetakse kaitstavate loodusobjektide seaduse § 5 lõike 11 kohast teate avaldamist ametlikus väljaandes Ametlikud Teadaanded, samuti maavalitsuse, kohaliku omavalitsuse, maaomaniku või puudutatud isiku arvamuse küsimist kaitse-eeskirja eelnõu kohta.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 13.4.2016
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 97/6
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/569 VAN DE COMMISSIE
 van 12 april 2016
 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad van 27 maart 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea (1), en met name artikel 13, lid 1, onder d),
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 In bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 329/2007 worden personen, entiteiten en lichamen opgesomd die door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties of het Sanctiecomité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn aangewezen en wier tegoeden en economische middelen daarom krachtens die verordening worden bevroren.
 (2)
 Op 21 maart 2016 besloot het Comité van de Veiligheidsraad krachtens Resolutie 1718 (2006) dat vier vaartuigen die in Resolutie 2270 (2016) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn genoemd, geen economische middelen zijn die worden gecontroleerd of geëxploiteerd door Ocean Maritime Management, en bijgevolg niet onderworpen zijn aan de bevriezing van tegoeden opgelegd bij Resolutie 1718 (2006) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.
 (3)
 Bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 329/2007 dient derhalve dienovereenkomstig te worden bijgewerkt,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 329/2007 wordt overeenkomstig de bijlage bij deze verordening gewijzigd.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 12 april 2016.
 Voor de Commissie,
 namens de voorzitter,
 Hoofd van de dienst Instrumenten voor het buitenlands beleid
 (1) PB L 88 van 29.3.2007, blz. 1.
 BIJLAGE
 In bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 329/2007 wordt de vermelding „Ocean Maritime Management Company, Limited (ook bekend als: OMM). Adres: a) Donghung Dong, Central District, PO Box 120, Pyongyang, DVK; b) Dongheung-dong Changgwang Street, Chung-Ku, PO Box 125, Pyongyang, DVK. Overige informatie: a) IMO-nummer: 1790183; b) Ocean Maritime Management Company, Limited speelde een belangrijke rol in de organisatie van het vervoer in juli 2013 van verborgen ladingen wapens en aanverwant materiaal van Cuba naar de DVK. Ocean Maritime Management Company, Limited, heeft op die wijze bijgedragen aan activiteiten die bij resoluties verboden waren, zoals het bij Resolutie 1718 (2006), als gewijzigd bij Resolutie 1874 (2009), ingestelde wapenembargo, en aan het ontwijken van de bij die resoluties ingestelde maatregelen, c) Ocean Maritime Management Company, Limited is de exploitant/beheerder van de volgende schepen met IMO-nummer: a) Chol Ryong (Ryong Gun Bong) 8606173, b) Chong Bong (Greenlight) (Blue Nouvelle) 8909575, c) Chong Rim 2 8916293, d) Dawnlight 9110236, e) Ever Bright 88 (J Star) 8914934, f) Gold Star 3 (Benevolence 2) 8405402, g) Hoe Ryong 9041552, h) Hu Chang (O Un Chong Nyon) 8330815, i) Hui Chon (Hwang Gum San 2) 8405270, j) JH 86 8602531, k) Ji Hye San (Hyok Sin 2) 8018900, l) Jin Tai 9163154, m) Jin Teng 9163166, n) Kang Gye (Pi Ryu Gang) 8829593, o) Mi Rim 8713471, p) Mi Rim 2 9361407, q) Rang (Po Thong Gang) 8829555, r) Orion Star (Richocean) 9333589, s) Ra Nam 2 8625545, t) Ra Nam 3 9314650, u) Ryo Myong 8987333, v) Ryong Rim (Jon Jin 2) 8018912, w) Se Pho (Rak Won 2) 8819017, x) Songjin (Jang Ja San Chong Nyon Ho) 8133530, y) South Hill 2 8412467, z) South Hill 5 9138680, aa) Tan Chon (Ryon Gang 2) 7640378, bb) Thae Pyong San (Petrel 1) 9009085, cc) Tong Hung San (Chong Chon Gang) 7937317, dd) Grand Karo 8511823, ee) Tong Hung 8661575. Datum van aanwijzing: 28.7.2014.” op de lijst „Rechtspersonen, entiteiten en lichamen” vervangen door het volgende:
 „Ocean Maritime Management Company, Limited (ook bekend als: OMM). Adres: a) Donghung Dong, Central District, PO Box 120, Pyongyang, DVK; b) Dongheung-dong Changgwang Street, Chung-Ku, PO Box 125, Pyongyang, DVK. Overige informatie: a) IMO-nummer: 1790183; b) Ocean Maritime Management Company, Limited speelde een belangrijke rol in de organisatie van het vervoer in juli 2013 van verborgen ladingen wapens en aanverwant materiaal van Cuba naar de DVK. Ocean Maritime Management Company, Limited, heeft op die wijze bijgedragen aan activiteiten die bij resoluties verboden waren, zoals het bij Resolutie 1718 (2006), als gewijzigd bij Resolutie 1874 (2009), ingestelde wapenembargo, en aan het ontwijken van de bij die resoluties ingestelde maatregelen, c) Ocean Maritime Management Company, Limited is de exploitant/beheerder van de volgende schepen met IMO-nummer: a) Chol Ryong (Ryong Gun Bong) 8606173, b) Chong Bong (Greenlight) (Blue Nouvelle) 8909575, c) Chong Rim 2 8916293, d) Dawnlight 9110236, e) Ever Bright 88 (J Star) 8914934, f) Gold Star 3 (Benevolence 2) 8405402, g) Hoe Ryong 9041552, h) Hu Chang (O Un Chong Nyon) 8330815, i) Hui Chon (Hwang Gum San 2) 8405270, j) Ji Hye San (Hyok Sin 2) 8018900, k) Kang Gye (Pi Ryu Gang) 8829593, l) Mi Rim 8713471, m) Mi Rim 2 9361407, n) Rang (Po Thong Gang) 8829555, o) Orion Star (Richocean) 9333589, p) Ra Nam 2 8625545, q) Ra Nam 3 9314650, r) Ryo Myong 8987333, s) Ryong Rim (Jon Jin 2) 8018912, t) Se Pho (Rak Won 2) 8819017, u) Songjin (Jang Ja San Chong Nyon Ho) 8133530, v) South Hill 2 8412467, w) South Hill 5 9138680, x) Tan Chon (Ryon Gang 2) 7640378, y) Thae Pyong San (Petrel 1) 9009085, z) Tong Hung San (Chong Chon Gang) 7937317, aa) Tong Hung 8661575. Datum van aanwijzing: 28.7.2014.”.


text:
Από 16 Δεκεμβρίου το δώρο Χριστουγέννων στους άνεργους του ΟΑΕΔ | gigafm.gr
 Από 16 Δεκεμβρίου το δώρο Χριστουγέννων στους άνεργους του ΟΑΕΔ
 By user / in Uncategorized / on Τετάρτη, 27 Νοέ 2013 12:11 ΜΜ / 0 Comment / 283 views
 Από τις 16 έως τις 23 Δεκεμβρίου αναμένεται να καταβληθεί φέτος το δώρο Χριστουγέννων στους επιδοτούμενους από τον ΟΑΕΔ ανέργους. Το ποσό έχει καθοριστεί στα 360 ευρώ και προσαυξάνεται κατά 10% για κάθε ανήλικο τέκνο. Δώρο Χριστουγέννων από τον ΟΑΕΔ δικαιούνται όσοι επιδοτούνται από τον ΟΑΕΔ από το 1-5-2013 και έπειτα. Όσοι είναι εγγεγραμμένοι από εκείνη την ημερομηνία έως και τις 31-12-2013 θα το λάβουν ολόκληρο.
 Tagged as: ΟΑΕΔ άνεργοι δώρο Χριστουγέννων


text:
 19.7.2021
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 256/89
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1179
 z dnia 16 lipca 2021 r.
 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1051/2011 w odniesieniu do zagregowanych tabel i zbiorów danych jednostkowych do przekazywania danych
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 692/2011 z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie europejskiej statystyki w dziedzinie turystyki i uchylające dyrektywę Rady 95/57/WE (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2 i 3,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1051/2011 (2) ustanowiono standard wymiany zagregowanych tabel i zbiorów danych jednostkowych.
 (2)
 Po wejściu w życie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1681 (3) określającego zmiany techniczne formatu przekazywania danych rocznych, które mają być przekazywane Komisji, należy dostosować załączniki II i III do rozporządzenia (UE) nr 1051/2011 w odniesieniu do zagregowanych tabel i zbiorów danych jednostkowych do przekazywania danych.
 (3)
 Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1051/2011.
 (4)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego ustanowionego na mocy art. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (4),
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W rozporządzeniu (UE) nr 1051/2011 wprowadza się następujące zmiany:
 1)
 w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:
 w części „Nagłówek” w zbiorach danych wymienionych w tiret trzecim wprowadza się następujące zmiany:
 1)
 „int_cap_annual” zastępuje się „TOUR_CAP_A”;
 2)
 „int_occ_annual” zastępuje się „TOUR_OCC_A”;
 3)
 „int_occ_mnight” zastępuje się „TOUR_NIGHTS_M”;
 4)
 „int_occ_marrno” zastępuje się „TOUR_ARRNOCC_M”;
 5)
 „int_non_rented” zastępuje się „TOUR_NONRENT_A”;
 6)
 „nat_dem_partic” zastępuje się „TOUR_PARTIC_A”;
 7)
 „nat_dem_sdvout” zastępuje się „TOUR_SDVOUT_Q”;
 8)
 „nat_dem_sdvdom” zastępuje się „TOUR_SDVDOM_Q”;
 2)
 załącznik III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2021 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 192 z 22.7.2011, s. 17.
 (2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1051/2011 z dnia 20 października 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 692/2011 w sprawie europejskiej statystyki w dziedzinie turystyki w zakresie struktury sprawozdań dotyczących jakości i przekazywania danych (Dz.U. L 276 z 21.10.2011, s. 13).
 (3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1681 z dnia 1 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 692/2011 w sprawie europejskiej statystyki w dziedzinie turystyki w odniesieniu do terminów przekazywania danych i dostosowania załączników I i II (Dz.U. L 258 z 9.10.2019, s. 1).
 (4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164).
 ZAŁĄCZNIK
 „ZAŁĄCZNIK III
 Zbiory danych jednostkowych do przekazywania danych, wymienione w sekcji 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 692/2011
 Struktura i kodowanie danych: praktyczne ustalenia
 Każdą zarejestrowaną podróż odnotowuje się jako osobny zapis w przekazywanym zbiorze danych jednostkowych. Zbiór ten podlega pełnemu sprawdzeniu, edycji i w razie potrzeby imputacji, a jego struktura i kodowanie powinny być zgodne z poniższą tabelą. Komisja (Eurostat) przedstawi dodatkowe wytyczne dotyczące formatu przekazywania.
 Dane niezgodne ze standardem wymiany określonym w niniejszym załączniku uważane będą za nieprzesłane.
 Nagłówek
 Nagłówek ma na celu identyfikację przekazywanego szeregu danych. Składa się z czterech pól:
 —
 okres odniesienia składa się z siedmiu znaków: pierwsze cztery oznaczają rok, a ostatnie trzy – okres roku (A00);
 —
 kod kraju składa się z dwóch znaków stanowiących kod państwa członkowskiego przekazującego dane. Na przykład: BE (Belgia), BG (Bułgaria), ...;
 —
 przedmiot składa się z identyfikatora zbioru danych: nat_dem_microdata;
 —
 waluta określa walutę, w której zgłaszane są wydatki (EUR lub NAC). Państwa członkowskie należące do strefy euro przekazują dane w euro (kod EUR), natomiast państwa członkowskie spoza strefy euro mogą przedstawiać dane w euro lub w swojej walucie krajowej (kod NAC). Wszystkie wydatki w ramach jednego zbioru danych należy jednak zgłosić, stosując tę samą walutę.
 Dane
 Nazwa kolumny
 Identyfikator
 Opis
 Filtr/uwagi
 ID
 000001-999999
 Numer porządkowy podróży
 CHARAKTERYSTYKA PODRÓŻY
 Pole 1
 Miesiąc wyjazdu
 01-24
 Numer miesiąca (styczeń roku odniesienia = 01, grudzień roku odniesienia = 12; styczeń poprzedniego roku kalendarzowego = 13; grudzień poprzedniego roku kalendarzowego = 24)
 Pole 2
 Czas trwania podróży wyrażony w liczbie noclegów
 001-366
 Liczba noclegów (maksymalnie 3 cyfry)
 Pole 3
 Czas trwania podróży: liczba noclegów spędzonych na terytorium własnego kraju
 Tylko w przypadku podróży zagranicznych
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 000-183
 Liczba noclegów (maksymalnie 3 cyfry)
 Pole 4
 Główny kraj docelowy
 Kodowanie zgodnie z listą krajów zamieszczoną w podręczniku metodologicznym opracowanym na podstawie art. 10 rozporządzenia (UE) nr 692/2011
 Pole 5
 Główny cel podróży
 1
 Cel prywatny/osobisty: wypoczynek, rekreacja i wakacje
 2
 Cel prywatny/osobisty: odwiedziny u krewnych i znajomych
 3
 Cel prywatny/osobisty: inne (np.: kuracja, pielgrzymka)
 4
 Cel zawodowy/służbowy
 Rodzaj miejsca docelowego
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 Pole 6
 1
 Miasto = Tak
 2
 Miasto = Nie
 9
 Miasto = Nie dotyczy (pole 5 = 4)
 Pole 7
 1
 Wybrzeże = Tak
 2
 Wybrzeże = Nie
 9
 Wybrzeże = Nie dotyczy (pole 5 = 4)
 Pole 8
 1
 Tereny wiejskie (w tym nad jeziorem, rzeką itp.) = Tak
 2
 Tereny wiejskie (w tym nad jeziorem, rzeką itp.) = Nie
 9
 Tereny wiejskie (w tym nad jeziorem, rzeką itp.) = Nie dotyczy (pole 5 = 4)
 Pole 9
 1
 Statek wycieczkowy = Tak
 2
 Statek wycieczkowy = Nie
 9
 Statek wycieczkowy = Nie dotyczy (pole 5 = 4)
 Pole 10
 1
 Góry (wyżyny, wzgórza itp.) = Tak
 2
 Góry (wyżyny, wzgórza itp.) = Nie
 9
 Góry (wyżyny, wzgórza itp.) = Nie dotyczy (kolumna 5 = 4)
 Pole 11
 1
 Inne = Tak
 2
 Inne = Nie
 9
 Inne = Nie dotyczy (pole 5 = 4)
 Pole 12
 Udział dzieci
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 9
 Nie dotyczy (pole 5 = 4)
 Pole 13
 Główny środek transportu
 1
 Lotniczy (lot rejsowy lub czarterowy lub inne usługi lotnicze)
 2
 Wodny (linie pasażerskie i promy, rejsy wycieczkowe, łodzie rekreacyjne, statki wynajmowane itp.)
 3
 Kolej
 4
 Autobus, autokar (regularny/rejsowy lub okazjonalny/nierejsowy)
 5
 Regularny/rejsowy autobus lub autokar
 Nieobowiązkowy podział
 6
 Okazjonalny/nierejsowy autobus lub autokar
 Nieobowiązkowy podział
 7
 Prywatny pojazd silnikowy (własny lub leasingowy, w tym samochód znajomych/krewnych)
 8
 Wynajęty pojazd silnikowy (w tym wspólne przejazdy samochodem lub platformy wspólnego użytkowania samochodów osobowych)
 9
 Inny (np. rower)
 Pole 14
 Główne rodzaje zakwaterowania
 1
 Wynajmowane miejsca zakwaterowania: hotele lub podobne obiekty
 2
 Wynajmowane miejsca zakwaterowania: kempingi, pola namiotowe lub pola dla pojazdów lub przyczep kempingowych (niemieszkalne)
 3
 Wynajmowane miejsca zakwaterowania: takie jak dom, willa lub mieszkanie; pokój (pokoje) wynajęty(-e) w lokalu mieszkalnym
 4
 Wynajmowane miejsca zakwaterowania: inne wynajmowane miejsca zakwaterowania (schroniska młodzieżowe, przystanie jachtowe, ośrodki zdrowia)
 5
 Niewynajmowane miejsca zakwaterowania: własny dom wakacyjny
 6
 Niewynajmowane miejsca zakwaterowania: zakwaterowanie zapewnione bezpłatnie przez krewnych lub znajomych
 7
 Niewynajmowane miejsca zakwaterowania: inne niewynajmowane miejsca zakwaterowania
 Pole 15
 Rezerwowanie podróży: rezerwowanie głównych miejsc zakwaterowania za pośrednictwem internetu
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 Pole 16
 Rezerwowanie podróży: sposób rezerwacji głównych miejsc zakwaterowania
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Bezpośrednio u dostawcy zakwaterowania
 2
 Za pośrednictwem biura podróży, organizatora wycieczek, portalu lub agencji wynajmującej krótkoterminowo nieruchomości lub oferującej wynajem na wakacje, dysponującej wykazem wielu dostawców zakwaterowania
 3
 Rezerwowanie nie było konieczne
 Pole 17
 Rezerwowanie głównych rodzajów zakwaterowania za pośrednictwem stron internetowych lub aplikacji, takich jak Airbnb, Booking.com, Expedia, HomeAway
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 9
 Nie dotyczy (pole 14 ≠ 3 lub pole 15 ≠ 1 lub pole 16 ≠ 2)
 Pole 18
 Rezerwowanie podróży: rezerwowanie głównego środka transportu za pośrednictwem internetu
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 Pole 19
 Rezerwowanie podróży: sposób rezerwowania głównego środka transportu
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Bezpośrednio u dostawcy transportu
 2
 Za pośrednictwem biura podróży, organizatora wycieczek, portalu
 3
 Rezerwowanie nie było konieczne
 Pole 20
 Rezerwowanie głównego środka transportu za pośrednictwem stron internetowych lub aplikacji, takich jak BlaBlaCar
 Fakultatywna zmienna przekazywana co trzy lata, jeśli nieprzekazana: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 9
 Nie dotyczy (pole 18 ≠ 1 lub pole 19 ≠ 2)
 Pole 21
 Rezerwowanie podróży: wyjazd zorganizowany
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 Pole 22
 Rezerwowanie podróży: rezerwowanie wyjazdu zorganizowanego za pośrednictwem internetu
 Zmienna przekazywana co trzy lata, w latach fakultatywnych: kod = puste miejsce
 1
 Tak
 2
 Nie
 Pole 23
 Związane z podróżą wydatki jednego turysty na wyjazd zorganizowany
 00000000-99999998
 Kwota w euro (lub w walucie krajowej w przypadku państw członkowskich spoza strefy euro) (maksymalnie 8 cyfr)
 Pole 24
 Związane z podróżą wydatki jednego turysty na transport
 00000000-99999998
 Kwota w euro (lub w walucie krajowej w przypadku państw członkowskich spoza strefy euro) (maksymalnie 8 cyfr)
 Pole 25
 Związane z podróżą wydatki jednego turysty na zakwaterowanie
 00000000-99999998
 Kwota w euro (lub w walucie krajowej w przypadku państw członkowskich spoza strefy euro) (maksymalnie 8 cyfr)
 Pole 26
 Związane z podróżą wydatki jednego turysty na żywność i napoje w kawiarniach i restauracjach
 Fakultatywna zmienna, jeśli nieprzekazana: kod = puste miejsce
 00000000-99999998
 Kwota w euro (lub w walucie krajowej w przypadku państw członkowskich spoza strefy euro) (maksymalnie 8 cyfr)
 Pole 27
 Inne związane z podróżą wydatki jednego turysty (pozostałe wydatki łącznie, w tym dobra konsumpcyjne i przedmioty o dużej wartości)
 00000000-99999998
 Kwota w euro (lub w walucie krajowej w przypadku państw członkowskich spoza strefy euro) (maksymalnie 8 cyfr)
 Pole 28
 Dobra konsumpcyjne i przedmioty o dużej wartości (podkategoria „Innych związanych z podróżą wydatków jednego turysty”)
 00000000-99999998
 Kwota w euro (lub w walucie krajowej w przypadku państw członkowskich spoza strefy euro) (maksymalnie 8 cyfr)
 Profil odwiedzającego
 Pole 29
 Płeć
 1
 Mężczyzna
 2
 Kobieta
 Pole 30
 Wiek
 000-198
 Liczba ukończonych lat (3 cyfry)
 Pole 31
 Kraj zamieszkania
 Dwuznakowy kod kraju (Belgia = BE, Bułgaria = BG, ...)
 Pole 32
 Poziom osiągniętego wykształcenia
 Fakultatywna zmienna, jeśli nieprzekazana: kod = puste miejsce
 1
 Maksymalnie wykształcenie gimnazjalne (poziomy 0-2 ISCED 2011)
 2
 Wykształcenie ponadgimnazjalne i policealne (nieobejmujące wykształcenia wyższego) (poziomy 3 i 4 ISCED 2011)
 3
 Wykształcenie wyższe (poziomy 5-8 ISCED 2011)
 Pole 33
 Sytuacja w zakresie zatrudnienia
 Fakultatywna zmienna, jeśli nieprzekazana: kod = puste miejsce
 1
 Zatrudniony (pracownik najemny lub samozatrudniony)
 2
 Bezrobotny
 3
 Student (lub uczeń)
 4
 Pozostali niestanowiący siły roboczej
 Pole 34
 Dochód gospodarstwa domowego w kwartylach
 Fakultatywna zmienna, jeśli nieprzekazana: kod = puste miejsce
 1
 Pierwszy kwartyl
 2
 Drugi kwartyl
 3
 Trzeci kwartyl
 4
 Czwarty kwartyl
 Współczynnik skali
 Współczynnik skali od próbki do populacji
 Pole 35
 000000-999999
 Pole 35 zawiera liczby całkowite
 Pole 36
 000-999
 Pole 36 zawiera miejsca po przecinku
 ”


type: caselaw

text:
27.5.2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 149/7
 Under disse omstændigheder skal den i artikel 31, stk. 1, i forordning genetisk modificeret organisme er blevet fremsendt til Kommissio-
 nr. 3665/87 nævnte sikkerhed frigives, og kun det beløb, der er nen, eller såfremt Kommissionen har truffet en »positiv afgørelse«
 udbetalt som forudbetaling af eksportrestitutionen, skal tilbagebetales i henhold til direktivets artikel 13, stk. 4, er den kompetente
 af eksportøren i henhold til de nationale bestemmelser om tilbagesøg- myndighed, som har fremsendt anmeldelsen til Kommissionen
 ning af fejlagtigt udbetalte beløb. sammen med en positiv udtalelse, forpligtet til at udstede en
 »skriftlig godkendelse«, således at produktet kan markedsføres.
 Såfremt den pågældende medlemsstat i mellemtiden har modtaget
 (1) EFT C 258 vom 15.8.1998. nye oplysninger, som giver den grundlag for at antage, at det
 anmeldte produkt kan indebære en risiko for menneskers sundhed
 og miljøet, er den imidlertid ikke forpligtet til at godkende
 produktet, forudsat at den straks underretter Kommissionen og
 de andre medlemsstater herom, således at der inden for den i
 artikel 16, stk. 2, i direktiv 90/220 fastsatte frist kan træffes
 afgørelse i sagen i overensstemmelse med proceduren i henhold
 til direktivets artikel 21.
 DOMSTOLENS DOM
 2) Når en national ret konstaterer, at den kompetente nationale
 myndighed, som følge af, at dennes behandling af en anmeldelse
 af 21. marts 2000 i henhold til artikel 12, stk. 1, i direktiv 90/220 ikke har været
 forskriftsmæssig, ikke med rette har kunnet sende dossieret til
 i sag C-6/99, Association Greenpeace France m.fl. mod Kommissionen med en positiv udtalelse i henhold til artikel 12,
 Ministère de l’Agriculture et de la Pêche m.fl. (anmodning stk. 2, er retten forpligtet til at forelægge en anmodning om
 om præjudiciel afgørelse fra Conseil d’État) (1) præjudiciel afgørelse for Domstolen, såfremt den finder, at
 uregelmæssighederne er af en sådan art, at de kan påvirke
 (»Direktiv 90/220/EØF — bioteknologi — genetisk modifi- gyldigheden af Kommissionens positive afgørelse, og den nationa-
 cerede organismer — beslutning 97/98/EF — majsfrø«) le ret skal i givet fald træffe bestemmelse om, at gennemførelsen
 af den positive afgørelse skal udsættes, indtil Domstolen har
 taget stilling til gyldighedsspørgsmålet.
 (2000/C 149/11)
 (1) EFT C 71 af 13.3.1999.
 (Processprog: fransk)
 (Foreløbig oversættelse. Den endelige oversættelse vil blive offentlig-
 gjort i Samling af Afgørelser)
 DOMSTOLENS DOM
 I sag C-6/99, angående en anmodning, som Conseil d’État
 (Frankrig) i medfør af EF-traktatens artikel 177 (nu artikel 234 (Sjette Afdeling)
 EF) har indgivet til Domstolen for i den for nævnte ret
 verserende sag Association Greenpeace France m.fl. mod
 Ministère de l’Agriculture et de la Pêche m.fl., procesdeltagere: af 23. marts 2000
 Novartis Seeds SA og Monsanto Europe SA, at opnå en
 præjudiciel afgørelse vedrørende fortolkningen af artikel 13, i sag C-373/97, Dionysios Diamantis mod Elliniko Dimo-
 stk. 2 og 4, i Rådets direktiv 90/220/EØF af 23. april 1990 om sio, Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epicheiri-
 udsætning i miljøet af genetisk modificerede organismer seon AE (OAE), (anmodning om præjudiciel afgørelse fra
 (EFT L 117, s. 15), som ændret ved Kommissionens direktiv Polimeles Protodikio Athen) (1)
 97/35/EF af 18. juni 1997 om anden tilpasning til den tekniske
 udvikling af direktiv 90/220 (EFT L 169, s. 72), har Domstolen, (»Selskabsret — andet direktiv 77/91/EØF — aktieselskab i
 sammensat af præsidenten, G.C. Rodrı́guez Iglesias, afdelings- økonomiske vanskeligheder — administrativ forhøjelse af
 formændene J.C. Moitinho de Almeida, L. Sevón og R. Schint- selskabskapitalen — misbrug af en rettighed i henhold til en
 gen samt dommerne P.J.G. Kapteyn (refererende dommer), fællesskabsbestemmelse«)
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, M. Wathelet, V. Skou-
 ris og F. Macken; generaladvokat: J. Mischo; justitssekretær: (2000/C 149/12)
 assisterende justitssekretær H. von Holstein, den 21. marts
 2000 afsagt dom, hvis konklusion lyder således:
 (Processprog: græsk)
 1) Rådets direktiv 90/220/EØF af 23. april 1990 om udsætning
 i miljøet af genetisk modificerede organismer, som ændret ved
 Kommissionens direktiv 97/35/EF af 18. juni 1997 om anden (Foreløbig oversættelse. Den endelige oversættelse vil blive offentlig-
 tilpasning til den tekniske udvikling af direktiv 90/220, skal gjort i Samling af Afgørelser)
 fortolkes således, at såfremt ingen medlemsstat har fremsat
 indvendinger i overensstemmelse med direktivets artikel 13, I sag C-373/97, angående en anmodning, som Polimeles
 stk. 2, efter at en anmeldelse angående markedsføring af en Protodikio, Athen (Grækenland), i medfør af EF-traktatens
 ---pagebreak--- C 149/8 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 27.5.2000
 artikel 177 (nu artikel 234 EF) har indgivet til Domstolen for i DOMSTOLENS DOM
 den for nævnte ret verserende sag, Dionysios Diamantis mod
 Elliniko Dimosio, Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis
 Epicheiriseon AE (OAE), at opnå en præjudiciel afgørelse (Femte Afdeling)
 vedrørende fortolkningen af artikel 25 og 29 i Rådets andet
 direktiv 77/91/EØF af 13. december 1976 om samordning af
 de garantier, der kræves i medlemsstaterne af de i artikel 58, af 23. marts 2000
 stk. 2, i traktaten nævnte selskaber til beskyttelse af såvel
 selskabsdeltagernes som tredjemands interesser, for så vidt
 angår stiftelsen af aktieselskabet samt bevarelsen af og ændrin-
 ger i dets kapital, med det formål at gøre disse garantier lige i sag C-208/98, Berliner Kindl Brauerei AG mod Andreas
 Siepert (anmodning om præjudiciel afgørelse fra Landge-
 byrdefulde (EFT 1977, L 26, s. 1), og vedrørende misbrug af
 en rettighed i henhold til disse bestemmelser, har Domstolen richt Potsdam(1)
 (Sjette Afdeling), sammensat af formanden for Anden Afdeling,
 R. Schintgen, som fungerende formand for Sjette Afdeling, og
 dommerne P.J.G. Kapteyn (refererende dommer), G. Hirsch, (»Tilnærmelse af lovgivningerne — forbrugerkredit — direk-
 H. Ragnemalm og V. Skouris; generaladvokat: A. Saggio; ju- tiv 87/102 — anvendelsesområde — kautionsaftale — ikke
 stitssekretær: fuldmægtig L. Hewlett, den 23. marts 2000 afsagt omfattet«)
 dom, hvis konklusion lyder således:
 (2000/C 149/13)
 Fællesskabsretten er ikke til hinder for, at nationale domstole anvender (Processprog: tysk)
 en bestemmelse i national ret, som gør det muligt for dem at
 bedømme, om en ret i henhold til en fællesskabsbestemmelse bliver
 misbrugt. Imidlertid kan en aktionær, som påberåber sig artikel 25,
 stk. 1, i Rådets andet direktiv 77/91/EØF af 13. december 1976
 om samordning af de garantier, der kræves i medlemsstaterne af de i (Foreløbig oversættelse. Den endelige oversættelse vil blive offentlig-
 artikel 58, stk. 2, i traktaten nævnte selskaber til beskyttelse af såvel gjort i Samling af Afgørelser)
 selskabsdeltagernes som tredjemands interesser, for så vidt angår
 stiftelsen af aktieselskabet samt bevarelsen af og ændringer i dets
 kapital, med det formål at gøre disse garantier lige byrdefulde, ved I sag C-208/98, angående en anmodning, som Landgericht
 denne bedømmelse ikke anses for at misbruge rettigheder i henhold Potsdam (Tyskland) i medfør af EF-traktatens artikel 177 (nu
 til denne bestemmelse, fordi han er mindretalsaktionær, fordi han har artikel 234 EF) har indgivet til Domstolen for i den for nævnte
 haft fordel af saneringen af et selskab, som har været omfattet af en ret verserende sag, Berliner Kindl Brauerei AG mod Andreas
 saneringsordning, fordi han ikke har gjort brug af sin fortegningsret, Siepert, at opnå en præjudiciel afgørelse vedrørende fortolknin-
 fordi han har været blandt de aktionærer, som anmodede om, at en gen af Rådets direktiv 87/102/EØF af 22. december 1986 om
 ordning for selskaber i alvorlige vanskeligheder skulle finde anvendelse indbyrdes tilnærmelse af medlemsstaternes love og administra-
 på selskabet, eller fordi han har ladet et vist tidsrum forløbe, før han tive bestemmelser om forbrugerkredit (EFT 1987 L 42, s. 48),
 anlagde sag. Derimod er fællesskabsretten ikke til hinder for, at de har Domstolen (Femte Afdeling), sammensat af formanden for
 nationale domstole anvender den pågældende bestemmelse i national Sjette Afdeling, J.C. Moitinho de Almeida, som fungerende
 ret, såfremt en aktionær, blandt de retsmidler, som står til rådighed, afdelingsformand for Femte Afdeling, og dommerne L. Sevón
 og som kan give ham oprejsning i tilfælde af overtrædelse af direktivet, (refererende dommer), C. Gulmann, J.-P. Puissochet og
 vælger det, som forårsager så alvorlig skade på andres retmæssige M. Wathelet; generaladvokat: P. Léger; justitssekretær: ekspedi-
 interesser, at det er åbenbart, at det udgør et uforholdsmæssigt tionssekretær D. Louterman-Hubeau, den 23. marts 2000 af-
 indgreb. sagt dom, hvis konklusion lyder således:
 Rådets direktiv 87/102/EØF af 22. december 1986 om indbyrdes
 tilnærmelse af medlemsstaternes love og administrative bestemmelser
 om forbrugerkredit skal fortolkes således, at en kautionsaftale, som er
 indgået til sikring af tilbagebetaling af et lån, heller ikke er omfattet
 (1) EFT C 7 af 10.1.1998. af direktivets anvendelsesområde, når hverken kautionisten eller
 låntageren har handlet under udøvelse af erhvervsmæssig virksomhed.
 (1) EFT C 234 af 25.7.1998.


type: wikipedia

text:
Куманите е село в Северна България. То се намира в Община Дряново, област Габрово.
 География
 Из записките на писателя – краевед Мойсей Мойсеев и проучванията на инж. Добрин Чайлев.
 Село Кумани е разположено в топлата пазва на два старопланински хълма в полите на Централен Балкан, които са го скрили сякаш от света, сред гори от дъб и градини от ябълки, круши и орехи. През 1939 г. селото е брояло 60 къщи с около 250 жители, във всяка къща са расли от 5 до 8 деца. Състои се от пет махали: Болярската, Бодурската, Рашковската, Горният край и Отсрещната. В тази, последната е живял народният артист Иван Кондов. Един слънчев вир от зеленина и славееви градини, чийто покой е нарушаван само от камбанката на кукувицата, от цигулките на щурците, жуженето на пчелите и от сладката песен на изворите. Намира се на 8 км от гр. Дряново, на 10 км от гр. Трявна, на 8 км от с. Боженци, на 25 км от ЕИР „Етъра“ и на 28 км от старопрестолния Търновград. Климатът е мек през зимата и прохладен през лятото.
 История
 „.. Това е едно диво племе, което нито оре, нито сее, нито има колиби или къщи. Те имат плъстени палатки – живелища. Те се обличат в овча кожа... не престават да скитат и денем и нощем....“ – пише за куманите Роберт дьо Клари в „Описание на IV кръстоносен поход“.
 „Куманите нямат общ властелин, а само князе и благородни фамилии. Те живеят на палатки, извънредно далекогледи са, защото не ядат сол и употребяват известни растения. Те са отлични стрелци с лък и убиват птица, както лети. Те забелязват и узнават предметите на повече от един ден разстояние...“, пише еврейският пътешественик Раввиг Петахия, пътувал от Регенсбург до Азия около 1179 г.
 Легендата твърди, че майката на Асен и Петър била куманка. Куманка била и жената на Калоян – Целгуба, сестра на куманския вожд Йона, прекръстена на Мария. И тъй като не са известни други места, обитавани от това племе, имаме основание да смятаме, че тия хора са живеели тъкмо тук. Според местните легенди, тук на Куманския баир е лагерувала голяма част от бойните съюзници на Асеневци – куманите и именно куманското присъствие е дало името на селото. Този обширен полупланински район им е бил даден от Петър и Асен, за да бъдат скрити от ромейски очи и в същото време да им бъдат под ръка в предстоящите решителни схватки с византийците. Крепостта „Стринава“, която историците търсят от много време напразно, е ключът на всички проходи в Тревненския и Габровски Балкан, водещи на юг, голяма и много важна военна база, сигурна защита на новата столица Търново, отстояща само на около 30 км източно. В крепостта „Стринава“, или „Града“, или „Царовището“, останките на която се намират на около 2 км северно от с. Царева Ливада, Габровско, според местните легенди са се родили братята Асен и Петър от майка куманка и баща българин. По-късно в „Стринава“ идвали на почивка, на лов и е била като лятна резиденция. Тази крепост е именно дирената от историците древна „Стринава“. Заедно с принадлежащите и още три крепости – „Боруна“, „Куклата“ и „Калето“, тя е играла важна роля в създаването и укрепването на Втората българска държава. Безспорна реалност са, а не мит, внушителните останки от всичките тия крепости. Някои са от троен ред стени, дебели до 2 метра. Многобройните находки от монети, стрели, копия, мечове, катинар тежащ 13 kg (за които говорят игуменът на Дряновския манастир Пахоми Стоянов и Неофит Калчев – дядо Даскал, съратник на Матей Преображенски), купищата човешки кости под стените доказват недвусмислено, че тук някога е кипял живот. Случайно ли е името Царева ливада? Все в този край около Стринавското плато с площ около 5 – 6 квадратни километра, освен Цар Асеник има местности Цар Каоляник, Царюви бахчи, Цар Асенова пътека. В паметната 1190 г. в този край именно е набрал сила и е връхлетял оня страховит и яростен порой от българи и кумани, помел в тревненските теснини на прохода към Верея (Стара Загора) самонадеяния император Исак Ангел, затвърдявайки окончателно Втората българска държава, която до обединението с останалите западни и югозападни части на България е носела името Загора. Участието на куманите в това велико дело е исторически доказано, както и тяхното присъствие в земите на Асеневци край Търново – крепостта „Стринава“. Такова доказателство е село Кумани. Също така и село Кумановци е квартал на Царева Ливада. Васил Аврамов смята, че жителите и на с. Гостилища са потомци на куманите. Куманите оставили с името на селото една надгробна могила обрасла с гора, западно от селото. Този крайно интересен археологически обект, привлякъл вече вниманието на иманярите, има основа с диаметър над 50 метра и е висок около 8 – 10 метра. Следователно, става дума за голям кумански вожд. Над върха над селото, нарачен Дренака, под шатрата на огромен дъб, трудно обхващан от петима мъже, наловени на хоро (поразен вече от светкавица), куманите имали оброчище. Там принасяли жертви на езическите си богове. Днес местността се нарича Маслото и до 1939 г. жителите на Куманите правели „курбан“ за здраве. От Дренака в ясни дни се виждат не само настръхналите скали на платото Стринава, но и Търново. Не е изключено именно на тази височина да са се приемали и предавали чрез сигнални огньове заповедите на търновските царе. Но настъпва онова страшно време, когато над България се спуща петвековната нощ на османското владичество. Пада Търновград. Извива се кървавата вихрушка, която помита Втората българска държава, но не и духа на българина. Легендата твърди, че тук, край опустелия стан на куманите, намерили убежище търновският болярин Стоян, който избягал от турците може би заедно с болярката Божана, заселила съседното Боженци. Само българинът може тъй – от нищото, от пепелищата и голата земя – да съгради отново топло огнище. Така се слага начало на българското село Кумани. По най-хубавите слънчеви места, до бистрите извори и в близост до върха, от който в ясни дни се вижда Търновград, по негов образ и подобие е била построена Болярската махала. Днес тя се състои от около 15 къщи. И сега тия високи каменни сгради, накацали една над друга по стръмния скат на „Дренака“, покрити със зеленясали от старост плочи, с надвиснали широки стрехи и дълбоки судурми, със стаи, в които греят резбовани слънца по таваните, а по прозорците и чардаците – червени мушката, по градеж удивително напомнят голямата обич и мъка на първите и заселници. Завъртял се отново онзи дивен кръг от делници и празници в новото поселище. Хората били добри, честни и тудолюбиви. Тук царели българските обичаи, български песни са се пеели, приказки за юнаци са се разправяли. През дългите зимни нощи край тлеещите огнища старци-сладкодумци разказвали на притихналите внуци приказки за юнаци-отмъстители, за вехти и нови войводи ...Болярката Стоянца ходела в празник със сукай, по подобие на гордите българки от Търново. Старите хора твърдят, че тук през владичеството турчин не е преспивал. Единственият сторил това, сутрината го постигнало възмездието, днес се нарича Злата долчина или Турски гроб. Село на скотовъди, дюлгери, дърводелци и каменоделци. През пролетта от Гергьовден – дюлгерите по традиция са тръгвали на гурбет, водени от най-стария майстор, по далечни краища, много често извън пределите на България. Завръщали се чак по Димитровден, когато приключвала занаятчийската строителна работа. Много от тях обаче са оставали на гурбет с години, защото бедната земя в Балкана не е можела да изхрани многобройните им семейства. Щом навършели 14 години, момчетата тръгвали с бащите си по гурбет или с други роднини-вуйчовци и чичовци. Жените чакали своите съпрузи, годеници, братя и синове дълги месеци. Те сами обработвали малките стръмни нивички, сами косяли сеели, прибирали и подготвяли зимнина. Едновременно с това отглеждали децата без мъжка подкрепа. Патриархалните традиции са били много силни а семействата много здрави, въпреки почти целогодишното отсъствие на мъжете. Православният морал и вяра са помагали на жените да изграждат дом и семейство, да напътстват младите хора и да се грижат за старите и болните. Балканджийките от този край са пример за подражание в онази не толкова далечна епоха.
 Религии
 Религията е изцяло източноправославна.
 Културни и природни забележителности
 Но кой всъщност е построил къщите на Болярската махала? Не вярвам лично болярите да се заели с тая работа. Преданието разказва, че това са били Бодурите. По всяка вероятност те са дошли заедно с тях, били са техни аргати. Големиат род от потомствени строители – Бодуровият, най-напред се е заселил недалеч от Болярската махала, в местността „Мекаша“. По-късно, след едно черкезко нападение, Бодурите напуснали изгорелите си къщи и се настанили току над Болярската махала. Бодурите били високи, едролики, снажни и яки българи. Създавайки своята махала – Бодурската, те трябвало да преодоляат и дерето, за да я свържат с Болярската. Така е бил направен и малкия сводест мост от деветимата братя Бодури, начело с майстор Русин Бодурина. И тук, в източната страна на моста, с лице към Търново, Русин Бодурина вградил вместо сянката на галена жена, една каменна плоча. На тая плоча от сив пясъчник с размери 39/50 см, той е издялал с длето и чук три фигури. В средата с ръце на кръста е застанал прав мъж с едра „бодуреста“ глава, а в ръцете му от двете страни са се впили два звяра. Изображението е покрито с черна боя и според дядо Ангел Иванов от Кумани, вече покойник, плочата датира от преди 450 години. Обяснението на това оригинално каменно изображение е „Това тук е българинът“. Това е българинът, който стои прав и несломим, въпреки че от две страни е нападнат от смъртните си врагове – поробители и чорбаджии. Той е едър и неук, но златорък българин който в ония тъмни времена е имал смелостта да адресира до потомците каменното си писмо. И го е направил по забележителен начин доверявайки ума и сърцето си и вярата си в бъдещето на България, на плочата от пясъчник. „Братя, България не може да загине“. Щастие е, че тази плоча е оцеляла до наши дни. От с. Кумани, който обича пешеходния и природен туризъм, може да достигне до с. Скорци и с. Боженци, съответно за 40 мин. и 1.5 часа. Също така може да се достигне и до „Дряновския“ манастир и пещерата „Бачо Киро“. Пътят до тях е „черен“, волски каруци минавали по тях. Панорамата е великолепна. Откриват се невероятни панорамни изгледи и се наблюдават незабравими изгреви и залези. Тези две пътеки, тази година ще бъдат маркирани и обозначени с туристическа маркировка. Селото наброява около 50 къщи. Те са стари, във възрожденски стил, с високи чардаци, покриви покрити с тикли (каменни плочи) и каменни зидове издигнати от сръчни майстори. Много от тях са над повече от 160 години. Почти всички са обитаеми. Цялото село и природата са един малък екологичен резерват, оазис на отминали времена, съхранили в себе си живота на хората от столетия.
 Личности
 В с. Кумани са живели много будни личности. От там е и майсторът – дърворезбар Тачо Обрешков и синът му – не по-малко известен от баща си – Иван Тачов Обрешков и трето поколение майстор – синът – Атанас Иванов Тачев, наследен в занаята от своите двама синове – Веселин и Иван Тачеви, които поддържат семейната традиция и се занимават със строителство и предприемачество в страната и чужбина. ...В къщата на Иван Тачев, син на Тачо Обрешков от с. Кумани, в една от стаите има слънце. Иван Тачев бил голям майстор на „бялата“ работа по къщите – дървенията: врати, долапи, прозорци... Не бил истински резбар, но запленен от меките топли дървета (липа, орех, дъб), направил „по столарски“ слънце в гостната стая на бащината си къща. От тази къща е и коренът на учителят по дърворезба в тревненското резбарско училище Станчо Дабков. От него чух: В къщата на моя дядо Тачо (по баща), намерих преди години една ракла, направена със сложна геометрична шашарма. Дядо Тачо само с няколко шопотила и геометрично объркани фигури (оттам „шашарма“), направил тази ракла в 1836 г. и я подписал: „Правиф Тачо“. Село Кумани било встрани от оживените пътища, затова хората му са потърсили препитание в строителството из Добруджа, във Влашко и Анадола. Малкото ниви и добитък оставяли на жените и на многобройната челяд. Осигурявяли им не само препитание но и възпитание. Не е известно от село Кумани да е излязъл мошеник!... Тук се е родил първоучителят на уста Колю Фичето, майстор Иван Давдата, който се казвал Иван Иванов Иванов. Прякорът му иде от „даване“ – много обичал да момага, да дава вещи, пари, майсторлък. От къщата на Цаню Цурев, майстор-строител, в Тревненския музей по зографско и резбарско изкуство се съхраняват резбови иконостас и сандъче за семейни реликви. От село Кумани е и един от най-добрите преподаватели по дърворезба в Училището по изкуствата в град Трявна. Ангел Цанев Иванов, починал 1960 г., бил рядък майстор на рингове (пещи за тухли, правени на ръка). И още колко майстори е дало на България село Кумани. Местните твърдят, че уста Колю Фичето е роден в Кумани, но рано овдовялата му майка го е завела съвсем малък в Дряново, където се омъжила повторно. Оттук и познанството на Колю Фичето с майстор Иван Давдата. Но документи не потвърждават това твърдение, тъй че дряновци да спят спокойно.
 Тук в селото живее пенсионираният учител Слави Будуров, който е направил родословно дърво, от което личат родствените връзки в селището, и с това е допринесъл за съхранението на родовата памет на всички коренни жители на с. Куманите. Но не само строители е имало тук, имало е и други занаятчии. Тук е живял и един от най-големите производители на лимонада в Северна България – Имрикязов и още много други известни хора. Гостите на селото се възхищават на архитектурата, на атмосферата и на хората които са обитавали тези възрожденски къщи. Днешните собственици на къщи се стремят да запазят, да съхранят тази красива и неповторима архитектура.
 Снимки от с. Куманите
 Бележки
 Села в област Габрово
 Населени места в община Дряново
 Кумани


text:
Daegu (ka Taegu) [te'gu] on linn Lõuna-Koreas. See on pärast Seouli, Busani ja Incheoni Lõuna-Korea suuruselt neljas linn.
 Linna pindala on 884,15 km2. 2009. aasta seisuga on rahvaarv 2 512 604.
 Daegus toimusid 2011. aasta kergejõustiku maailmameistrivõistlused.
 Sõpruslinnad
 Atlanta, USA (1981)
 Almatõ, Kasahstan (1990)
 Qingdao, Hiina (1993)
 Minas Gerais, Brasiilia (1994)
 Hiroshima, Jaapan (1997)
 Peterburi, Venemaa (1997)
 Milano, Itaalia (1998)
 Plovdiv, Bulgaaria (2002)
 Välislingid
 Daegu koduleht (inglise keeles)
 Lõuna-Korea linnad


type: contracts

text:
 7.1.2012
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 4/25
 Seuls les textes originaux de l’UN/ECE ont un effet juridique dans le cadre du droit public international. La situation et la date d’entrée en vigueur doivent être vérifiées dans la dernière version du document TRANS/WP.29/343/Rev.X sur la situation à l’UN/ECE, disponible à l’adresse suivante:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Amendements 2008 et 2010 au règlement no 89 de la Commission économique pour l’Europe des Nations unies (CEE-ONU) — Prescriptions uniformes relatives à l’homologation des:
 I.
 Véhicules, en ce qui concerne la limitation de leur vitesse maximale ou leur fonction de limitation réglable de la vitesse
 II.
 Véhicules, en ce qui concerne l’installation d’un dispositif limiteur de vitesse (DLV) ou d’un dispositif limiteur réglable de la vitesse (DLRV) de type homologué
 III.
 Dispositifs limiteurs de vitesse (DLV) et dispositifs limiteurs réglables de la vitesse (DLRV)
 Amendements au règlement no 89 publié au JO L 158 du 19.6.2007, p. 1.
 Comprenant:
 Rectificatif 1 à la version originale du règlement — Date d’entrée en vigueur: 12 mars 2008.
 Complément 2 à la version originale du règlement — Date d’entrée en vigueur: 30 janvier 2011.
 Texte principal du règlement — modifier comme suit
 Paragraphe 1.1.1, modifier comme suit:
 «1.1.1.
 Section I: aux véhicules des catégories (1) M2, M3, N2 et N3 (2) équipés d’un DLV et aux véhicules des catégories M et N équipés d’un dispositif limiteur réglable de la vitesse (DLRV) qui n’ont pas fait l’objet d’une homologation de type séparée, conformément à la section III du présent règlement, ou aux véhicules qui ont été conçus et/ou équipés de telle sorte que leurs constituants puissent être considérés comme remplissant totalement ou partiellement la fonction du DLV ou du DLRV, selon qu’il convient.»
 Paragraphe 1.1.2, modifier comme suit:
 «1.1.2.
 Section II: à l’installation sur des véhicules des catégories M2, M3, N2 et N3 de DLV et à l’installation sur des véhicules des catégories M et N de DLRV ayant fait l’objet d’une homologation de type, conformément à la section III du présent règlement.»
 Paragraphe 1.1.3, modifier comme suit:
 «1.1.3.
 Section III: aux DLV devant équiper des véhicules des catégories M2, M3, N2 et N3 et aux DLRV devant équiper des véhicules des catégories M et N.»
 Paragraphe 1.2.1, modifier comme suit:
 «1.2.1.
 Les véhicules des catégories M2, M3, N2 et N3 doivent avoir une vitesse maximale fixée par un dispositif limiteur de vitesse (DLV) ou une fonction de limitation de vitesse (FLV).»
 Paragraphe 1.2.2, modifier comme suit:
 «1.2.2.
 Une fois mis(e) en place et activé(e), le dispositif limiteur réglable de la vitesse (DLRV) ou la fonction de limitation réglable de la vitesse (FLRV) permet de limiter la vitesse des véhicules des catégories M et N en fonction de la vitesse fixée volontairement par le conducteur.»
 Supprimer le paragraphe 1.2.3.
 Paragraphe 2.1.3, modifier comme suit:
 «2.1.3.
 «vitesse stabilisée Vstab», la vitesse moyenne du véhicule définie au paragraphe 1.1.4.2.3.3 de l’annexe 5 et au paragraphe 1.5.4.1.2.3 de l’annexe 6 du présent règlement.»
 Paragraphe 5.1, modifier comme suit:
 «5.1.
 Prescriptions relatives aux véhicules des catégories M2, M3, N2 et N3 dotés d’une FLV.»
 Amendements aux annexes
 Annexe 6, paragraphe 1.5.4.1.1.3: à modifier comme suit:
 «1.5.4.1.1.3.
 la vitesse stabilisée spécifiée au paragraphe 1.5.4.1.2 doit être atteinte au plus tard 10 s après que la vitesse stabilisée est atteinte pour la première fois;»
 Annexe 6, Paragraphe 1.5.4.1.2.1: à modifier comme suit:
 «1.5.4.1.2.1.
 la vitesse ne doit pas varier de plus de 3 km/h par rapport à Vstab;»


text:
 2.4.2005
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 82/5
 WYROK TRYBUNAŁU
 (czwarta izba)
 z dnia 27 stycznia 2005 r.
 w sprawie C-125/04 (wniosek Commission de Litiges Voyages o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Guy Denuit, Betty Cordenier przeciwko Transorient - Mosaïque Voyages et Culture SA (1)
 (Pytania prejudycjalne - Wystąpienie do Trybunału - Sąd krajowy w rozumieniu art. 234 WE - Sąd polubowny)
 (2005/C 82/10)
 Język postępowania: francuski
 W sprawie C-125/04, mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez collège d'arbitrage de la Commission de Litiges Voyages (Belgia) postanowieniem z dnia 4 grudnia 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 8 marca 2004 r., w postępowaniu: Guy Denuit, Betty Cordenier przeciwko Transorient – Mosaïque Voyages et Culture SA, Trybunał (czwarta izba), w składzie: K. Lenaerts, prezes izby, N. Colneric i J. N. Cunha Rodrigues (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: A. Tizzano, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 27 stycznia 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:
 1.
 Trybunał nie jest właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania postawione przez collège d'arbitrage de la Commission de Litiges Voyages.
 (1) Dz.U. C 156 z 12.06.2004.


text:
 22.9.2007
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 223/11
 Az Elsőfokú Bíróság 2007. július 9-i végzése – De Smedt kontra Bizottság
 (T-415/06. P. sz. ügy) (1)
 („Fellebbezés - Közszolgálat - Szerződéses alkalmazottak - Korábbi kisegítő alkalmazottak - A felvétel során meghatározott besorolás felülvizsgálata iránti kérelem - Nyilvánvalóan megalapozatlan fellebbezés’)
 (2007/C 223/15)
 Az eljárás nyelve: francia
 Felek
 Felperes: Elisabeth De Smedt (Wezembeek-Oppem, Belgium) (képviselők: L. Vogel és R. Kechiche ügyvédek)
 A többi fél az eljárásban: az Európai Közösségek Bizottsága (képviselők: J. Currall és G. Berscheid meghatalmazottak); az Európai Unió Tanácsa (képviselők: M. Arpio Santacruz és I. Sulce meghatalmazottak)
 Tárgy
 Az Európai Unió Közszolgálati Törvényszékének (második tanács) az F-59/05. sz., De Smedt kontra Bizottság ügyben 2006. október 19-én hozott ítélete (az EBHT-ban még nem tették közzé) ellen ezen ítélet hatályon kívül helyezése iránt benyújtott fellebbezés.
 Rendelkező rész
 1)
 Az Elsőfokú Bíróság a fellebbezést elutasítja.
 2)
 Az Elsőfokú Bíróság kötelezi Elisabeth De Smedtet a saját költségein kívül a Bizottság részéről felmerült költségek viselésére is.
 3)
 A Tanács maga viseli saját költségeit.
 (1) HL C 42., 2007.2.24.


text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 22003D0126
 Official Journal L 331 , 18/12/2003 P. 0056 - 0057
 Id-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEENru 126/2003tas-26 ta' Settembru 2003li temenda l-Anness XX (L-ambjent) tal-Ftehim dwar iż-ŻEEIL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, kif emendat bil-Protokoll li jaġġusta l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, minn issa 'l quddiem imsejjaħ "il-Ftehim", u b'mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,Billi:(1) L-Anness XX mal-Ftehim kien emendat bid-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE Nru 93/2003 tal-11 ta' Lulju 2003 [1].(2) Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2003/200/KE ta' l-14 ta' Frar 2003 li tistabblixxi l-kriterji ekoloġiċi riveduti għall-konċessjoni ta' l-eko-tikketta Komunitarja lid-deterġenti tal-ħasil tal-ħwejjeġ, u li temenda d-Deċiżjoni 1999/476/KE [2], trid tiġi inkorporata fil-Ftehim,IDDEĊIEDA DAN LI ĠEJ:Artikolu 1L-Anness XX mal-Ftehim għandu jiġi emendat kif ġej:1. Il-punt preżenti 2ef (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 1999/476/KE) għandu jsir il-punt 2efa.2. Il-punt li ġej għandu jiġi mdaħħal wara l-punt 2ee (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 94/925/KE):"2ef. 32003 D 0200: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2003/200/KE ta' l-14 ta' Frar 2003 li tistabblixxi l-kriterji ekoloġiċi riveduti għall-konċessjoni ta' l-eko-tikketta Komunitarja lid-deterġenti tal-ħasil tal-ħwejjeġ, u li temenda d-Deċiżjoni 1999/476/KE (ĠU L 76, tat-22.3.2993, p. 25)."3. L-inċiż li ġej għandu jiġi miżjud mal-punt 2efa (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 1999/476/KE):"- 32003 D 0200: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2003/200/KE ta' l-14 ta' Frar 2003 (ĠU L 76, tat-22.3.2003, p. 25)."4. Il-punt 2efa għandu jiġi mħassar b'effett mill-31 ta' Awussu 2004.Artikolu 2Għandhom ikunu awtentiċi t-testi tad-Direttiva 2003/200/KE fl-ilsien Islandiż u l-ilsien Norveġiż, li jridu jiġu ppubblikati fis-Suppliment taż-ŻEE mal-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajet Ewropej.Artikolu 3Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fis-27 ta' Settembru 2003, sakemm in-notifiki kollha skond l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ikunu ġew magħmula lill-Kumitat Konġunt taż-ŻEE [3].Artikolu 4Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-taqsima ŻEE tal-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej u fis-Suppliment għaż-ŻEE tiegħu.Magħmula fi Brussel, fis-26 ta' Settembru 2003.Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEEIl-PresidentH. S. H. Prinz Nikolaus von Liechtenstein[1] ĠU L 272, tat-23.10.2003, p. 29.[2] ĠU L 76, tat-22.3.2003, p. 25.[3] Ma huma indikati l-ebda ħtiġiet kostituzzjonali.--------------------------------------------------


text:
 11.6.2021
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 205/77
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/941 VAN DE COMMISSIE
 van 10 juni 2021
 tot vaststelling van een specifieke procedure voor de identificatie van zware bedrijfsvoertuigen die als werkvoertuigen zijn gecertificeerd maar niet als zodanig zijn geregistreerd en het aanbrengen van correcties in de jaarlijkse gemiddelde specifieke CO2-emissies van een fabrikant teneinde met die voertuigen rekening te houden
 (Voor de EER relevante tekst)
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) 2019/1242 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot vaststelling van CO2-emissienormen voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 595/2009 en (EU) 2018/956 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 96/53/EG van de Raad (1), en met name artikel 2, lid 3,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Om zware bedrijfsvoertuigen die als werkvoertuigen zijn gecertificeerd maar niet als zodanig zijn geregistreerd te identificeren, moeten de gegevens worden gebruikt die door de fabrikanten en de lidstaten overeenkomstig Verordening (EU) 2018/956 van het Europees Parlement en de Raad (2) zijn gerapporteerd.
 (2)
 Om de discrepanties in de overeenkomstig Verordening (EU) 2018/956 gerapporteerde gegevens over certificatie en registratie op te lossen, moeten de lidstaten en de fabrikanten opmerkingen kunnen plaatsen bij informatie of in voorkomend geval nieuwe informatie kunnen verstrekken om de eerder gerapporteerde informatie te corrigeren.
 (3)
 Deze correcties, die voortvloeien uit situaties waarin zware bedrijfsvoertuigen als werkvoertuigen zijn gecertificeerd maar niet als zodanig zijn geregistreerd, en die worden toegepast op de jaarlijkse gemiddelde specifieke CO2-emissies van fabrikanten, moeten evenredig en afschrikkend zijn om juiste en nauwkeurige gegevensverwerking te stimuleren en een foutieve toewijzing van CO2-emissies van dergelijke voertuigen, zij het opzettelijk of als gevolg van nalatigheid, te voorkomen.
 (4)
 Indien de Commissie van oordeel is dat een voertuig als werkvoertuig had moeten worden geregistreerd, moet zij de door de lidstaten gerapporteerde gegevens dienovereenkomstig corrigeren en het voertuig voor de toepassing van artikel 2, lid 3, van Verordening (EU) 2019/1242 als werkvoertuig beschouwen.
 (5)
 Voor de berekening van de jaarlijkse gemiddelde specifieke CO2-emissies van een fabrikant worden foutief ingedeelde zware bedrijfsvoertuigen daarom in aanmerking genomen met de CO2-emissies die zijn bepaald op basis van de missieprofielen bij gebruik als werkvoertuig, die hoger zijn dan de CO2-emissies die zijn bepaald op basis van missieprofielen bij gebruik als voertuig voor bezorgingen en dus minder gunstig zijn voor de fabrikant, alsof het voertuig van begin af aan juist was gecertificeerd als een bezorgingsvoertuig.
 (6)
 De maatregelen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het Comité klimaatverandering,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Identificatie van zware bedrijfsvoertuigen die als werkvoertuigen zijn gecertificeerd maar niet als zodanig zijn geregistreerd
 1. De Commissie stelt een lijst op van zware bedrijfsvoertuigen die op basis van de door de fabrikant krachtens artikel 5 van Verordening (EU) 2018/956 gerapporteerde gegevens als werkvoertuigen zijn gecertificeerd in de zin van artikel 2, lid 3, van Verordening (EU) 2019/1242, maar die niet als werkvoertuig zijn geregistreerd op basis van de door de lidstaten krachtens artikel 4 van Verordening (EU) 2018/956 gerapporteerde gegevens.
 2. De Commissie verstrekt de relevante delen van de in lid 1 bedoelde lijst aan de in artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/956 bedoelde bevoegde instanties en aan de overeenkomstig artikel 5, lid 2, van die verordening door de fabrikant aangewezen contactpunten.
 3. De bevoegde instanties en de fabrikanten kunnen de Commissie binnen een maand nadat zij de lijst overeenkomstig lid 2 hebben ontvangen, verduidelijkingen verstrekken over de juistheid van de overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van Verordening (EU) 2018/956 gerapporteerde gegevens.
 4. Nadat de Commissie de verduidelijkingen heeft ontvangen of nadat de in lid 3 bedoelde periode van een maand is verstreken, beoordeelt zij de in lid 1 bedoelde lijst van zware bedrijfsvoertuigen op basis van de overeenkomstig lid 3 verstrekte verduidelijking, de argumenten van de partijen en eventueel nader onderzoek.
 5. Indien de Commissie op basis van het resultaat van de in lid 4 bedoelde beoordeling concludeert dat overeenkomstig lid 1 geïdentificeerde zware bedrijfsvoertuigen terecht niet als werkvoertuigen zijn geregistreerd, brengt zij overeenkomstig artikel 2 correcties aan in de jaarlijkse gemiddelde specifieke CO2-emissies van een fabrikant teneinde met die voertuigen rekening te houden.
 6. De Commissie kan op basis van de technische kenmerken van de desbetreffende voertuigen de aanvankelijk gerapporteerde certificering als werkvoertuig vervangen door een certificering van hetzelfde zware bedrijfsvoertuig in voertuiggroep 4, 5, 9 of 10 van tabel 1 in bijlage I bij Verordening (EU) 2017/2400 van de Commissie (3), die door de fabrikant opnieuw wordt berekend op basis van de technische kenmerken ervan. In dat geval brengt de Commissie de correcties als bedoeld van de jaarlijkse gemiddelde specifieke CO2-emissies van een fabrikant teneinde met die voertuigen rekening te houden, zoals bedoeld in artikel 2, niet aan, maar worden de voertuigen meegenomen in de bepaling van de specifieke CO2-emissies van een fabrikant volgens de bepalingen van Verordening (EU) 2019/1242, met name als de fabrikant op basis van de informatie die op het tijdstip van de verklaring beschikbaar was de redelijkerwijs te verwachten maatregelen heeft genomen om het voertuig op correcte wijze als werkvoertuig aan te duiden.
 7. Indien de Commissie op basis van het resultaat van de in lid 4 bedoelde beoordeling concludeert dat overeenkomstig lid 1 geïdentificeerde zware bedrijfsvoertuigen als werkvoertuigen hadden moeten worden geregistreerd, brengt zij correcties aan in de door de lidstaten krachtens artikel 4 van Verordening (EU) 2018/956 gerapporteerde gegevens en stelt zij de lidstaat waar die zware bedrijfsvoertuigen zijn geregistreerd, van die correctie op de hoogte.
 Artikel 2
 Aanbrengen van correcties in de gemiddelde specifieke CO2
 -emissies
 Indien zware bedrijfsvoertuigen overeenstemmen met de bepalingen van artikel 1, lid 5, worden de jaarlijkse gemiddelde specifieke CO2-emissies van de fabrikant als volgt gecorrigeerd:
 (avgCO2sg)corr = (Vsg × avgCO2sg + Σv CO2Vv ) / (Vsg + Vocsg),
 waarbij:
 avgCO2sg
 = de gemiddelde specifieke CO2-emissies van de fabrikant als gedefinieerd in punt 2.2 van bijlage I bij Verordening (EU) 2019/1242;
 Vsg
 = het aantal nieuwe zware bedrijfsvoertuigen van de fabrikant in de voertuigsubgroep (sg), met uitzondering van werkvoertuigen, overeenkomstig artikel 4, punt a), van Verordening (EU) 2019/1242;
 Σv = de som van alle zware bedrijfsvoertuigen van de fabrikant in de voertuigsubgroep (sg) die overeenstemmen met de bepalingen van artikel 1, lid 5;
 CO2Vv
 = het gemiddelde van de CO2-emissies in g/tkm van het werkvoertuig in alle verschillende combinaties van missieprofielen, belastingstoestanden en brandstoftypen, gerapporteerd overeenkomstig Verordening (EU) 2018/956;
 Vocsg
 = het aantal zware bedrijfsvoertuigen van de fabrikant in de voertuigsubgroep (sg) die overeenstemmen met de bepalingen van artikel 1, lid 5.
 De gecorrigeerde gemiddelde specifieke CO2-emissies van de fabrikant ((avgCO2sg)corr
 ) vervangen de gemiddelde specifieke CO2-emissies van de fabrikant (avgCO2sg
 ) voor de toepassing van Verordening (EU) 2019/1242.
 Artikel 3
 Inwerkingtreding
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 10 juni 2021.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) PB L 198 van 25.7.2019, blz. 202.
 (2) Verordening (EU) 2018/956 van het Europees Parlement en de Raad van 28 juni 2018 betreffende de monitoring en de rapportering van de CO2-emissies en het brandstofverbruik van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen (PB L 173 van 9.7.2018, blz. 1).
 (3) Verordening (EU) 2017/2400 van de Commissie van 12 december 2017 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 595/2009 van het Europees Parlement en de Raad wat de bepaling van de CO2-emissies en het brandstofverbruik van zware bedrijfsvoertuigen betreft, en tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EU) nr. 582/2011 van de Commissie (PB L 349 van 29.12.2017, blz. 1).