type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 |
 52011PC0395
 Proposta għal DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL dwar il-konklużjoni tal-ftehim dwar kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika bejn l-Unjoni Ewropea minn naħa u r-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija min-naħa oħra; /* KUMM/2011/0395 finali - 2011/0175 (NLE) */
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 1. IL-KUNTEST TAL-PROPOSTA
 Il-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi
 assoċjazzjoni (minn hawn 'il quddiem “il-ftehim ta’ assoċjazzjoni”)
 bejn il-Komunità Ewropea u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u
 r-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija (minn hawn 'il quddiem
 "l-Alġerija"), min-naħa l-oħra, ġie ffirmat
 fit-22 ta’ April 2002. L-Artikolu 50(d) tal-Ftehim
 jidentifika l-kooperazzjoni fil-qasam tar-riċerka xjentifika u
 t-teknoloġika bħala qasam ta' interess u b'potenzjal partikolari,
 filwaqt li l-Artikolu 51(a), partikolarment jipprevedi l-istabbiliment ta’
 rabtiet permanenti bejn il-komunitajiet xjentifiċi taż-żewġ
 partijiet.
 Il-politika Ewropea tal-viċinat li
 l-Alġerija mhijiex parti minnha iżda li tiddefiniixi l-qafas
 tar-relazzjonijiet bejn l-Unjoni Ewropea u l-ġirien tagħha,
 tistabbilixxi qafas ġdid għall-implimentazzjoni tal-ftehim ta'
 assoċjazzjoni. Il-Komunikazzjoni tal-Kummissjoni COM(2004) 373 finali
 tat-12 ta’ Mejju 2004 tidentifika l-kooperazzjoni xjentifika u
 teknoloġika, ir-riċerka u l-iżvilupp bħala wieħed
 mill-assi prijoritarji tar-relazzjonijiet tagħna mal-pajjiżi
 Mediterranji. Fil-qafas ta' dik il-politika Ewropea tal-viċinat, dokument
 strateġiku (2007-2013) jikkwalifika r-riċerka xjentifika bħala
 element essenzjali favur l-edifikazzjoni tas-soċjetà tal-għarfien u
 r-t-tnaqqis tal-qagħad fil-kuntest tal-ftuħ tal-ekonomija.
 Permezz ta’ ittra
 tat-30 ta’ Mejju 2006 l-awtoritajiet Alġerini esprimew
 l-interess tagħhom biex jinfetħu n-negozjati għal ftehim ta’
 kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika bejn il-KE u l-Alġerija.
 Permezz ta’ ittra tat-8 ta’ Jannar 2007 il-Kummissjoni Ewropea
 aċċettat li tagħmel żjara esploratorja u evalwattiva
 fl-Alġerija, bil-ħsieb tan-negozjar ta' ftehim ta' kooperazzjoni.
 Seħħew attivitajiet esploratorji matul l-2008. Fuq proposta
 tal-Kummissjoni, fis-16 ta’ Novembru 2009 il-Kunsill awtorizza
 lill-Kummissjoni biex tinnegozja f’isem l-Unjoni ftehim ta’ kooperazzjoni
 xjentifika u teknoloġika mar-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija
 u tatha d-direttivi rilevanti tan-negozjar. In-negozjati rriżultaw fl-abbozz
 ta’ ftehim mehmuż, inizjalat fl-14 ta’ Ottubru 2010.
 Il-konklużjoni ta' ftehim fil-qasam
 xjentifiku u teknoloġiku se sservi l-interessi reċiproċi
 tal-Unjoni u tal-Alġerija kemm-il darba tippermetti li tkun segwita u
 intensifikata l-kooperazzjoni f'dan il-qasam ma' dan il-pajjiż. Din
 il-kooperazzjoni se tikkontribwixxi għall-iżvilupp u l-kompetittività
 tal-Alġerija u r-reġjun, apparti li toħloq rabtiet eqreb bejn
 iż-żewġ partijiet, fl-interess tal-UE. Ftehim ta’ kooperazzjoni
 xjentifika u teknoloġika jkun l-istrument xieraq għar-rinfurzar
 tal-kooperazzjoni u l-parteċipazzjoni tal-Alġerija fil-Programm
 Kwadru, u għall-intensifikazzjoni tad-djalogu fil-qasam xjentifiku u
 teknoloġiku.
 Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet imsemmija
 hawn fuq, il-Kummissjoni titlob lill-Kunsill biex:
 –
 jadotta l-konklużjoni tal-ftehim dwar
 kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika bejn l-Unjoni Ewropea minn
 naħa u r-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija min-naħa
 oħra;
 –
 jinforma lill-awtoritajiet Alġerini li
 l-Unjoni Ewropea lestiet il-proċeduri meħtieġa
 għad-dħul fis-seħħ tal-Ftehim.
 2. ELEMENTI ĠURIDIĊI TAL-PROPOSTA
 L-Artikolu 186 u l-Artikolu 218(6)
 tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea.
 2011/0175 (NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-konklużjoni tal-ftehim dwar
 kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika bejn l-Unjoni Ewropea minn
 naħa u r-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija min-naħa
 oħra;
 IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidra t-Trattat dwar
 il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b’mod partikolari l-Artikolu 186 u
 l-Artikolu 218(6) u (7) tiegħu,
 Wara li kkunsidra il-proposta tal-Kummissjoni
 Ewropea,
 Wara li kkunsidra l-approvazzjoni
 tal-Parlament Ewropew[1],
 Billi:
 (1)
 Fis-16 ta’ Novembru 2009 l-Kunsill
 awtorizza lill-Kummissjoni biex, f’isem l-Unjoni, tinnegozja ftehim ta’
 kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika mar-Repubblika Demokratika Popolari
 tal-Alġerija. L-eżitu tan-negozjati kien il-Ftehim inizjalat
 fl-14 ta' Ottubru 2010.
 (2)
 Dan il-ftehim kien iffirmat mir-rappreżentanti
 tal-partijiet fi .............., suġġett għall-konklużjoni
 tiegħu f'data iktar tard, u mill-iffirmar tiegħu japplika b'mod
 proviżorju skont l-Artikolu 218(5) tat-Trattat dwar il-Funzjonament
 tal-Unjoni Ewropea.
 (3)
 Il-Ftehim għandu jkun konkluż f'isem
 l-Unjoni.
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI :
 Artikolu 1
 1. Il-ftehim bejn l-Unjoni
 Ewropea minn naħa u r-Repubblika Demokratika u Popolari tal-Alġerija
 min-naħa l-oħra dwar kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika
 ġie ffirmat f'isem l-Unjoni.
 2. It-test tal-Ftehim huwa
 mehmuż ma’ din id-Deċiżjoni.
 Artikolu 2
 Il-President tal-Kunsill, f’isem l-Unjoni,
 għandu jagħmel in-notifika prevista fl-Artikolu 7(2) tal-Ftehim.
 Artikolu 3
 Il-Kummissjoni għandha tadotta
 l-pożizzjoni tal-Unjoni li għandha tittieħed fil-Kumitat
 Konġunt stabbilit bl-Artikolu 4(2) tal-Ftehim rigward l-emendi
 tekniċi għall-Ftehim skont l-Artikolu 4(2)(a) tal-Ftehim.
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha
 tidħol fis-seħħ fid-data tal-adozzjoni tagħha. Hija
 għandha tiġi ppubblikata f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni
 Ewropea.
 Magħmul fi,
 Għall-Kunsill
 Il-President
 ANNESS
 FTEHIM
 bejn
 l-Unjoni Ewropea u r-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija
 dwar
 kooperazzjoni xjentifika u teknoloġika
 L-Unjoni Ewropea:
 (minn hawn ’il quddiem
 "l-Unjoni")
 minn naħa,
 u
 ir-Repubblika Demokratika Popolari
 tal-Alġerija
 (minn hawn 'il quddiem
 "l-Alġerija")
 min-naħa l-oħra,
 minn hawn ’il quddiem
 "il-Partijiet",
 WARA LI KKUNSIDRAW l-importanza tax-xjenza u
 tat-teknoloġija għall-iżvilupp ekonomiku u soċjali
 taż-żewġ Partijiet, u r-referenza li saret fl-Artikolu 51
 tal-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi assoċjazzjoni bejn
 il-Komunità Ewropea u l-Istati Membri tagħha, minn naħa, u
 r-Repubblika Demokratika Popolari tal-Alġerija, min-naħa l-oħra,
 li daħal fis-seħħ fl-1 ta' Settembru 2005;
 WARA LI KKUNSIDRAW il-politika Ewropea
 tal-viċinat u l-istrateġija tal-Unjoni Ewropea dwar ir-rinfurzar
 tar-relazzjonijiet mal-pajjiżi ġirien;
 WARA LI KKUNSIDRAW li l-Unjoni u
 l-Alġerija daħlu għal attivitajiet komuni ta' riċerka,
 żvilupp teknoloġiku u dimostrazzjoni, f'diversi oqsma ta' interess
 komuni, u li jkun ta' vantaġġ reċiproku li kull wieħed
 minnhom jieħu sehem fl-attivitajiet ta' riċerka u żvilupp
 tal-ieħor, fuq bażi reċiproka;
 WAQT LI JIXTIEQU jistabbilixxu qafas
 għall-kooperazzjoni uffiċjali fir-riċerka xjentifika u
 teknoloġika li jagħmilha possibbli li jkunu estiżi u
 intensifikati l-isforzi ta' kooperazzjoni fl-oqsma ta' interess komuni u li
 jinkoraġġixxu l-użu tar-riżultati ta' din il-kooperazzjoni
 huma u jqisu l-interessi ekonomiċi u soċjali tal-Partijiet;
 WAQT LI JIXTIEQU jiftħu ż-Żona
 Ewropea tar-Riċerka għall-pajjiżi mhux membri tal-Unjoni Ewropea
 u partikolarment għall-pajjiżi sħab Mediterranji;
 Ftiehmu kif ġej:
 Artikolu
 1
 Ambitu
 u prinċipji
 1. Il-Partijiet għandhom
 jinkoraġġixxu, jiżviluppaw u jiffaċilitaw l-attivitajiet
 ta' koperazzjoni bejn l-Unjoni u l-Alġerija fl-oqsma ta' interess komuni
 fejn ikunu qed iwettqu attivatijiet fil-qasam tax-xjenza u ta’ żvilupp
 teknoloġiku.
 2. L-attivitajiet ta’ kooperazzjoni
 għandhom jitwettqu fuq il-bażi tal-prinċipji li ġejjin:
 (a) il-promozzjoni ta' soċjetà
 tal-għarfien biex jitrawwem l-iżvilupp ekonomiku u soċjali
 taż-żewġ Partijiet;
 (b) il-benefiċċju
 reċiproku bbażat fuq bilanċ kumplessiv ta' vantaġġi;
 (c) aċċess reċiproku
 għall-attivitajiet tal-programmi u proġetti ta' riċerka u ta’
 żviluppi teknoloġiċi mwettqa miż-żewġ Partijiet;
 (d) l-iskambju f'waqtu ta'
 informazzjoni li tista' tiffaċilita l-attivitajiet ta' kooperazzjoni;
 (e) l-iskambju u l-protezzjoni xierqa
 tad-drittijiet tal-proprjetà intellettwali;
 (f) il-parteċipazzjoni u
 l-finanzjament f'konformità mad-dispożizzjonijiet u r-regolamenti
 applikabbli tal-Partijiet.
 Artikolu
 2
 Modalitajiet
 ta' kooperazzjoni
 1. Il-persuni fiżiċi jew
 ġuridiċi skont id-dritt privat jew id-dritt pubbliku stabbiliti
 fl-Alġerija li jkunu entitajiet ġuridiċi skont l-Anness I
 jipparteċipaw fl-attivitajiet indiretti ta' kooperazzjoni tal-Programm
 Kwadru tal-Unjoni Ewropea għall-azzjonijiet ta' riċerka, ta'
 żvilupp teknoloġiku u ta' dimostrazzjoni (minn hawn 'il quddiem
 "il-Programm Kwadru"), b'konformità mal-modalitajiet u
 l-kundizzjonijiet stabbiliti mill-Annessi I u II jew imsemmi fihom.
 L-entitajiet ġuridiċi stabbiliti
 fl-Istati Membri tal-Unjoni, skont l-Anness I, għandhom
 jipparteċipaw fil-programmi u proġetti ta' riċerka Alġerini
 dwar temi ekwivalenti għal dawk tal-Programm Kwadru skont l-istess
 modalitajiet u kundizzjonijiet stabbiliti jew imsemmija fl-Annessi I
 u II.
 2. Il-kooperazzjoni tista' wkoll
 tieħu waħda mill-forom li ġejjin:
 (a) diskussjonijiet regolari dwar
 l-orjentazzjonijiet u l-prijoritajiet tal-politika u l-ippjanar fil-każ
 ta’ riċerka fl-Alġerija u l-Unjoni;
 (b) diskussjonijiet dwar
 il-kooperazzjoni, l-iżviluppi u l-perspettivi;
 (c) l-għoti f'waqtu ta'
 informazzjoni dwar l-implimentazzjoni ta' programmi u proġetti ta'
 riċerka fl-Alġerija u l-Unjoni, u dwar ir-riżultati ta'
 xogħol magħmul fil-qafas ta' dan il-Ftehim;
 (d) laqgħat konġunti;
 (e) żjarat u skambji ta'
 riċerkaturi, inġiniera u tekniċi, għal finijiet ta'
 taħriġ;
 (f) skambji u kondiviżjoni ta'
 apparat, materjali u servizzi ta' ttestjar;
 (g) kuntatti bejn il-maniġers ta'
 programmi jew proġetti tal-Alġerija u l-Unjoni;
 (h) il-parteċipazzjoni ta' esperti
 f'seminars, simpożja u laqgħat ta' ħidma;
 (i) l-iskambju ta' informazzjoni dwar
 il-prattiki, il-liġijiet, ir-regolamenti u l-programmi li għandhom
 x'jaqsmu mal-kooperazzjoni taħt dan il-Ftehim;
 (j) it-taħriġ
 fir-riċerka u l-iżvilupp teknoloġiċi;
 (k) l-aċċess reċiproku
 għal informazzjoni xjentifika u teknoloġika fl-ambitu
 tal-kooperazzjoni skont dan il-Ftehim;
 (l) kwalunkwe modalità oħra li
 tkun adottata mill-Kumitat Konġunt bejn l-Unjoni Ewropea u l-Alġerija
 għall-Kooperazzjoni Xjentifika u Teknoloġika, kif iddefinit
 fl-Artikolu 4, u meqjus f'konformità mal-politiki u l-proċeduri
 applikabbli fiż-żewġ Partijiet;
 (m) l-appoġġ għall-aqwa
 użu tar-riżultati tar-riċerka u l-iżvilupp
 tal-intrapriżi innovattivi sabiex jiġu promossi t-tixrid ta’
 għarfien ġdid u l-innovazzjoni;
 (n) l-assistenza
 għall-immaniġġjar tar-riċerka xjentifika u
 l-appoġġ għall-implimentazzjoni ta’ sistema ta’ informazzjoni
 dwar ir-riċerka;
 (o) l-eżami tal-possibilitajiet
 ta’ kooperazzjoni dwar l-implimentazzjoni tal-inkubaturi u proġetti
 ġodda u l-ħolqien ta’ ċentri tar-riċerka, partikolarment
 permezz ta’ programmi Ewropej apparti l-Programm Kwadru;
 (p) il-promozzjoni tal-kooperazzjoni
 permezz tal-proġetti tar-riċerka u żvilupp;
 (q) l-aċċess
 għall-infrastrutturi tar-riċerka;
 (r) il-possibilità ta’ kofinanzjament u
 ta’ koordinazzjoni tal-attivitajiet ta’ riċerka.
 Artikolu
 3
 Titjib
 tal-kooperazzjoni
 Il-Partijiet għandhom jagħmlu kull
 sforz, fil-limiti tal-qafas tal-leġiżlazzjoni applikabbli
 tagħhom, biex jiffaċilitaw il-moviment ħieles u r-residenzjar
 tar-riċerkaturi li jipparteċipaw fl-attivitajiet koperti min dan
 il-Ftehim u biex jiffaċilitaw il-moviment transfruntier tal-merkanzija
 maħsuba għall-użu f'attivitajiet bħal dawn.
 Artikolu
 4
 Immaniġjar
 tal-Ftehim
 Il-Kumitat
 Konġunt bejn l-Unjoni Ewropea u l-Alġerija għall-Kooperazzjoni
 Xjentifika u Teknoloġika
 1. Il-koordinazzjoni u
 l-faċilitazzjoni ta' attivitajiet taħt dan il-Ftehim għandhom
 jitwettqu f'isem l-Alġerija, mill-Ministeru tal-Edukazzjoni Għolja
 għar-Riċerka Xjentifika u, f'isem l-Unjoni, mill-Kummissjoni Ewropea,
 li jaġixxu bħala aġenti eżekuttivi tal-Partijiet (minn hawn
 'il quddiem "l-Aġenti Eżekuttivi").
 2. L-Aġenti Eżekuttivi
 għandhom jistabbilixxu kumitat konġunt imsejjaħ "il-Kumitat
 Konġunt bejn l-Unjoni Ewropea u l-Alġerija għall-Kooperazzjoni
 Xjentifika u Teknoloġika" (minn hawn 'il quddiem "il-Kumitat
 Konġunt"), li l-funzjonijiet tiegħu għandhom jinkludu:
 (a) l-iżgurar, l-evalwar u
 l-eżami tal-implimentazzjoni ta' dan il-Ftehim, kif ukoll il-modifika
 tal-Annessi tiegħu jew l-adozzjoni ta’ oħrajn ġodda li jqisu
 l-evoluzzjonijiet tal-politika xjentifika tal-Partijiet, soġġetti
 għat-twettiq minn kull wieħed mill-Partijiet tal-proċeduri
 interni tiegħu għal dak l-għan;
 (b) l-identifikazzjoni, fuq bażi
 annwali, tas-setturi potenzjali fejn il-kooperazzjoni għandha tiġi
 żviluppata u mtejba u jeżamina kwalunkwe miżura għal dan
 l-għan;
 (c) l-eżami regolari
 tal-orjentazzjonijiet u l-prijoritajiet futuri tal-politiki u l-ippjanar ta'
 riċerka fl-Alġerija u l-Unjoni, kif ukoll il-perspettivi ta'
 kooperazzjoni futura fi ħdan dan il-Ftehim;
 (d) il-formulazzjoni ta'
 rakkomandazzjonijiet lill-Partijiet rigward l-implimentazzjoni ta’ dan
 il-Ftehim, partikolarment l-identifikazzjoni u r-rakkomandazzjoni ta’
 żidiet mal-attivitajiet previsti fl-Artikolu 2(2), kif ukoll
 miżuri konkreti biex jitjieb l-aċċess reċiproku kif previst
 fl-Artikolu 1(2);
 (e) l-emendar tekniku għal dan
 il-Ftehim kif ikun meħtieġ, soġġett
 għall-proċeduri interni ta’ approvazzjoni mill-kull parti.
 3. Il-Kumitat Konġunt, li
 għandu jkun magħmul minn rappreżentanti tal-Aġenti
 Eżekuttivi, għandu jadotta r-regoli ta' proċedura tiegħu.
 4. Il-Kumitat Konġunt għandu
 jiltaqa' tal-anqas darba fis-sena, darba fl-Unjoni u darba fl-Alġerija.
 Il-laqgħat straordinarji għandhom isiru kull meta jkun hemm
 bżonn u bi qbil bejn il-Partijiet. Il-konklużjonijiet u
 r-rakkomandazzjonijiet tal-Kumitat Konġunt għandhom jintbagħtu,
 bħala informazzjoni, lill-Kumitat ta' Assoċjazzjoni tal-Ftehim
 Ewro-Mediterranju bejn l-Unjoni Ewropea u r-Repubblika Demokratika Popolari
 tal-Alġerija.
 Artikolu
 5
 Finanzjament
 Il-parteċipazzjoni reċiproka
 fl-attivitajiet ta' riċerka taħt dan il-Ftehim huma stabbiliti skont
 il-kundizzjonijiet stipulati fl-Anness I u huma soġġetti
 għal-leġiżlazzjoni, ir-regolamenti, il-politiki u
 l-kundizzjonijiet ta' implimentazzjoni tal-programmi li jkunu
 fis-seħħ fit-territorju ta' kull Parti.
 Meta Parti waħda tipprovdi
 appoġġ finanzjarju lill-parteċipanti tal-Parti l-oħra
 b’konnessjoni ma’ attivitajiet kooperattivi indiretti, kwalunkwe sovvenzjoni,
 kontribuzzjoni finanzjarja jew għotja oħra mingħand il-Parti li
 qed tagħti l-finanzjament lill-parteċipanti tal-Parti l-oħra
 għandhom jingħataw eżenzjoni fiskali u ta’ dazju doganali skont
 il-liġijiet u r-regolamenti rilevanti fis-seħħ fit-territorji
 ta’ kull Parti fiż-żmien li jsiru tali sovvenzjonijiet,
 kontribuzzjonijiet finanzjarji jew għotjiet oħra.
 Artikolu
 6
 Tixrid
 u użu tar-riżultati u l-informazzjoni
 It-tixrid u l-użu tar-riżultati u
 informazzjoni miksuba u/jew skambjati, l-immaniġġjar, l-attribuzzjoni
 u l-eżerċizzju tad-drittijiet tal-proprjetà intellettwali li
 jirriżultaw mill-attivitajiet ta' riċerka mwettqa skont dan il-Ftehim
 huma soġġetti għall-kundizzjonijiet stipulati fl-Anness II.
 Artikolu
 7
 Dispożizzjonijiet
 finali
 1. L-Annessi I u II jifformaw
 parti integrali minn dan il-Ftehim. Il-kwistjonijiet jew nuqqas ta’ qbil dwar
 l-interpretazzjoni jew l-implimentazzjoni ta' dan il-Ftehim għandhom
 jiġu solvuti bi qbil reċiproku bejn il-Partijiet.
 2. Dan il-Ftehim għandu
 jidħol fis-seħħ meta l-Partijiet jinnotifikaw lil xulxin li
 jkunu lestew il-proċeduri interni sabiex ikun jista' jiġi
 konkluż. Sakemm ikunu konklużi l-proċeduri interni
 mill-Partijiet, huma għandhom japplikaw dan il-Ftehim provviżorjament
 hekk kif jiffirmawh. Il-Partijiet b'dan qed jaqblu li jekk Parti tinnotifika
 lill-oħra li ma tkunx se tikkonkludi l-Ftehim, il-proġetti u l-attivitajiet
 varati taħt din l-applikazzjoni provviżorja u li jkunu għadhom
 għaddejjin meta ssir in-notifika msemmija hawn fuq, għandhom
 jitkomplew sakemm jitlestew skont il-kundizzjonijiet stipulati f'dan il-Ftehim.
 3. Iż-żewġ Partijiet
 jistgħu jitterminaw dan il-Ftehim fi kwalunkwe waqt bi preavviż ta'
 sitt xhur. Il-proġetti u l-attivitajiet li jkunu għaddejjin
 fil-ħin tat-terminazzjoni ta' dan il-Ftehim għandhom jissoktaw sa
 tmiemhom taħt il-kundizzjonijiet stipulati f'dan il-Ftehim.
 4. Dan il-Ftehim għandu jibqa'
 fis-seħħ sakemm waħda milll-Partijiet tavża bil-miktub
 lill-Parit l-oħra bl-intenzjoni li tittermina dan il-Ftehim. F’każ
 bħal dan, dan il-Ftehim għandu jieqaf ikollu effett sitt xhur wara li
 tiġi riċevuta tali notifika.
 5. Jekk waħda mill-Partijiet
 tiddeċiedi li timmodifika l-programmi jew proġetti ta' riċerka
 previsti fl-Artikolu 1(1), l-aġent eżekuttiv ta' dik il-Parti
 għandu jgħarraf lill-aġent eżekuttiv tal-Parti l-oħra
 bil-kontenut eżatt tal-modifiki msemmija. B'deroga mill-paragrafu 3
 ta' dan l-Artikolu, dan il-Ftehim jista’ jiġi tterminat taħt
 kundizzjonijiet maqbula b'mod reċiproku jekk waħda mill-Partijiet
 tinnotifika lill-oħra bl-intenzjoni tagħha li tittermina dan
 il-Ftehim fi żmien xahar wara l-adozzjoni tar-reviżjonijiet riferiti
 aktar 'il fuq f'dan il-paragrafu.
 6. Dan il-Ftehim għandu japplika,
 min-naħa l-waħda, għat-territorji li fihom it-Trattati dwar
 l-Unjoni Ewropea u t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea huma
 applikabbli u skont il-kundizzjonijiet stipulati f’dawn it-Trattati, u,
 min-naħa l-oħra, għat-territorju tar-Repubblika Demokratika
 Popolari tal-Alġerija. Dan ma għandux jostakola t-twettiq ta'
 azzjonijiet kooperattivi fl-ibħra internazzjonali, fl-ispazju jew
 fit-territorju ta' pajjiżi terzi, skont id-dritt internazzjonali.
 B’XIEHDA TA’ DAN, is-sottoskritti, debitament
 awtorizzati għal dan il-fini mill-Unjoni Ewropea u mir-Repubblika
 Demokratika Popolari tal-Alġerija rispettivament, iffirmaw dan il-Ftehim.
 MAGĦMUL f’żewġ kopji fi ....,
 nhar il- ..., fis-sena ... bil-Ġermaniż, l-Ingliż, il-Bulgaru,
 bid-Daniż, bl-Ispanjol, bl-Estonjan, bil-Finlandiż,
 bil-Franċiż, bil-Grieg, bl-Ungariż, bit-Taljan, bil-Latvjan,
 bil-Litwan, bil-Malti, bl-Olandiż, bil-Pollakk, bil-Portugiż, bir-Rumen,
 bis-Slovakk, bis-Sloven, bl-Isvediż, biċ-Ċek u bl-Għarbi,
 kull test huwa ugwalment awtentiku.
 GĦALL-UNJONI EWROPEA: || || GĦAR-REPUBBLIKA DEMOKRATIKA POPOLARI TAL-ALĠERIJA
 ANNESS
 I
 Modalitajiet
 u kundizzjonijiet għall-parteċipazzjoni ta' entitajiet
 ġuridiċi stabbiliti fl-Istati Membri tal-Unjoni Ewropea u
 fl-Alġerija
 Għall-finijiet ta' dan il-Ftehim,
 "entità ġuridika" tfisser kull persuna fiżika, jew
 ġuridika maħluqa skont id-dritt nazzjonali tal-post tal-istabbiliment
 tagħha jew skont id-dritt tal-Unjoni jew id-dritt internazzjonali, li
 għandha personalità ġuridika u li hija intitolata li jkollha
 jeddijiet u obbligi ta' kull xorta f'isimha proprju.
 I. Modalitajiet u kundizzjonijiet
 għall-parteċipazzjoni ta' entitajiet ġuridiċi stabbiliti
 fl-Alġerija f'azzjonijiet indiretti tal-Programm Kwadru
 1. Il-parteċipazzjoni ta'
 entitajiet ġuridiċi stabbiliti fl-Alġerija f'azzjonijiet
 indiretti tal-Programm Kwadru għandha ssegwi l-kundizzjonijiet stabbiliti
 mill-Parlament Ewropew u mill-Kunsill skont l-Artikolu 183 tat-Trattat dwar
 il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea.
 2. L-Unjoni tista' tagħti
 finanzjament lil entitajiet ġuridiċi stabbiliti fl-Alġerija li
 jipparteċipaw f'azzjonijiet indiretti msemmija fil-punt 1 taħt
 l-istess modalitajiet u kundizzjonijiet stabbiliti mid-deċiżjoni(jiet)
 meħuda mill-Parlament Ewropew u mill-Kunsill skont l-Artikolu 183
 tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, ir-Regolament Finanzjarju
 tal-Unjoni Ewropea u kwalunkwe dispożizzjoni tad-dritt tal-Unjoni
 oħra li tkun tapplika.
 3. It-twettiq tal-kontrolli u
 l-awditjar mill-Kummissjoni Ewropea jew il-Qorti tal-Awdituri Ewropea, jew
 oħrajn taħt l-awtorità ta' dawn l-istituzzjonijiet għandhom
 ikunu previsti kemm fi ftehim ta' għotja jew f'kuntratt li jsir
 mill-Unjoni ma' entità ġuridika stabbilita fl-Alġerija sabiex twettaq
 azzjoni indiretta jew fid-deċiżjoni tal-għotja mogħtija
 mill-Unjoni.
 Fi spirtu ta' kooperazzjoni u
 interess reċiproku, l-awtoritajiet kompetenti tal-Alġerija
 jagħtu, fil-limitu possibbli u raġonevoli, l-għajnuna kollha li
 tista' tkun neċessarja jew utli biex jitwettqu l-kontrolli u l-awditjar u
 l-azzjonijiet ta’ rkupru msemmija hawn fuq.
 II. Modalitajiet u kundizzjonijiet
 għall-parteċipazzjoni ta' entitajiet ġuridiċi stabbiliti
 fl-Istati Membri tal-Unjoni Ewropea fi programmi u proġetti ta'
 riċerka tal-Alġerija
 1. Kwalunkwe entità ġuridika
 stabbilita fl-Unjoni, maħluqa skont id-dritt nazzjonali ta' wieħed
 mill-Istati Membri tal-Unjoni jew skont id-dritt tal-Unjoni, tista'
 tipparteċipa fi proġetti jew programmi ta' riċerka u żvilupp
 tal-Algerija b'kooperazzjoni ma' entitajiet ġuridiċi Alġerini.
 2. Id-drittijiet u l-obbligi
 tal-entitajiet ġuridiċi stabbiliti fl-Unjoni li jipparteċipaw fi
 proġetti ta’ riċerka Alġerini fil-qafas tal-programmi ta’
 riċerka u żvilupp, il-modalitajiet u l-kundizzjonijiet applikabbli għas-sottomissjoni
 u l-evalwazzjoni tal-proposti u għall-attribuzzjoni u l-konklużjoni
 ta' kuntratti f'tali proġetti għandhom ikunu soġġetti
 għal-liġijiet, ir-regolamenti u d-direttivi tal-gvern tal-Alġerija
 li jirregolaw l-implimentazzjoni ta' programmi ta' riċerka u żvilupp,
 kif applikabbli għall-entitajiet ġuridiċi Alġerini u li
 jiżguraw trattament ekwu, filwaqt li titqies in-natura tal-kooperazzjoni
 bejn l-Alġerija u l-Unjoni f'dan il-qasam.
 Il-finanzjament ta' entitajiet
 legali stabbiliti fl-Unjoni li jipparteċipaw fil-proġetti ta’
 riċerka Alġerini fi ħdan il-programmi ta' riċerka u
 żvilupp għandhom ikunu soġġetti għal-liġijiet,
 ir-regolamenti u d-direttivi tal-gvern tal-Alġerija li jirregolaw
 l-implimentazzjoni ta' programmi bħal dawn, kif applikabbli
 għall-entitajiet ġuridiċi li mhumiex Alġerini.
 III. Tagħrif dwar l-opportunitajiet
 ta' parteċipazzjoni
 L-Alġerija u l-Kummissjoni Ewropea
 għandhom jippubblikaw regolarment it-tagħrif dwar programmi li jkunu
 għaddejjin u opportunitajiet ta’ parteċipazzjoni
 għall-benefiċċju tal-entitajiet ġuridiċi stabbiliti
 fiż-żewġ Partijiet.
 ANNESS
 II
 Prinċipji
 dwar l-allokazzjoni ta' drittijiet tal-propjetà intellettwali
 I. Talba
 Għall-finijiet ta' dan il-Ftehim,
 "proprjetà intelletwali" għandu jkollha t-tifsira mogħtija
 fl-Artikolu 2 tal-Konvenzjoni li tistabbilixxi l-Organizzazzjoni Dinjija
 tal-Proprjetà Intellettwali, iffirmata fi Stokkolma
 fl-14 ta' Lulju 1967.
 Għall-finijiet ta' dan il-Ftehim,
 "għarfien" għandha tfisser ir-riżultati, li jinkludu
 l-informazzjoni, kemm jekk jistgħu jkunu prottetti jew le, kif ukoll
 drittijiet tal-awtur jew drittijiet rilevanti għal tali informazzjoni wara
 l-applikazzjonijiet għal, jew il-ħruġ ta' privattivi, disinji,
 varjetajiet ta' pjanti, ċertifikati ta' protezzjoni supplimentari jew
 forom simili ta' protezzjoni.
 II. Drittijiet tal-proprjetà
 intellettwali ta' entitajiet ġuridiċi tal-Partijiet f'attivitajiet
 indiretti ta' kooperazzjoni
 1. Kull Parti għandha
 tiżgura ruħha li t-trattament li tagħti lid-drittijiet
 tal-proprjetà intelletwali u lill-obbligi tal-entitajiet ġuridiċi
 stabbiliti fit-territorji tal-Parti l-oħra li jipparteċipaw
 f'attivitajiet indiretti ta' kooperazzjoni mwettqa skont dan il-Ftehim, u
 lid-drittijiet u lill-obbligi relatati li jirriżultaw minn tali
 parteċipazzjoni, għandu jkun konsistenti mal-liġijiet u
 mar-regolamenti u mal-konvenzjonijiet internazzjonali rilevanti li huma
 applikabbli għall-Partijiet, inkluż il- Ftehim dwar l-Aspetti
 tad-Drittijiet tal-Proprjetà Intellettwali relatati mal-Kummerċ,
 l-Anness 1C għall-Ftehim ta’ Marrakexx li jistabbilixxi
 l-Organizzazzjoni Dinjija tal-Kummerċ kif ukoll l-Att ta’ Pariġi
 tal-24 ta’ Lulju 1971 tal-Konvenzjoni ta’ Berna
 għall-Protezzjoni ta’ Xogħlijiet Letterarji u Artisitiċi u l-Att
 ta’ Stokkolma tal-14 ta’ Lulju 1967 tal-Konvenzjoni ta'
 Pariġi għall-Protezzjoni tal-Proprjetà Industrijali.
 2. Kull Parti għandha
 tiżgura ruħha li l-parteċipanti f’attivitajiet kooperattivi
 indiretti tal-Parti l-oħra għandu jkollhom l-istess trattament
 rigward il-proprjetà intelletwali kif jingħata lill-parteċipanti
 tal-ewwel Parti skont ir-regoli rilevanti ta’ parteċipazzjoni ta’ kull
 programm jew proġett ta’ riċerka, jew skont il-liġijiet u
 r-regolamenti applikabbli tagħha.
 III. Drittijiet ta' proprjetà
 intellettwali tal-Partijiet
 1. Għajr jekk ikun maqbul mod
 ieħor mill-Partijiet, ir-regoli li ġejjin għandhom japplikaw
 għal għarfien iġġenerat mill-Partijiet matul l-attivitajiet
 imwettqa skont l-Artikolu 2 ta' dan il-Ftehim:
 (a) il-Parti li tiġġenera
 tali għarfien għandha tkun is-sid ta' dak l-għarfien. Fejn
 is-sehem rispettiv tal-Partijiet fix-xogħol ma jkunx jista' jiġi
 aċċertat, għandu jkollhom id-dritt tas-sjieda konġunta
 tat-tali għarfien.
 (b) il-Parti li jkollha s-sjieda
 tal-għarfien għandha tagħti drittijiet ta' aċċess
 għalih lill-Parti l-oħra għat-twettiq ta' attivitajiet previsti
 fl-Artikolu 2 ta' dan il-Ftehim. Dawn id-drittijiet ta' aċċess
 għall-għarfien għandhom jingħataw mingħajr ħlas.
 2. Sakemm il-Partijiet ma jiftehmux
 bejniethom mod ieħor, ir-regoli li ġejjin japplikaw
 għax-xogħlijiet letterarji ta' karattru xjentifiku tal-Partijiet:
 (a) fil-każ fejn Parti tippubblika
 dejta, informazzjoni u riżultati xjentifiċi u tekniċi, permezz
 ta' ġurnali, artikoli, rapporti, kotba, inklużi vidjo u softwer, li
 joħorġu minn jew ikunu relatati ma' attivitajiet imwettqa skont dan
 il-Ftehim, liċenzja dinjija, mhux esklussiva, irrevokabbli, ħielsa
 mill-ħlas ta' drittijiet għandha tingħata lill-Parti l-oħra
 biex tittraduċi, tirriproduċi, tadatta, tittrażmetti u xxerred
 pubblikament xogħlijiet bħal dawn;
 (b) il-kopji kollha ta' dejta u
 informazzjoni, protetti mid-drittijiet tal-awtur, li għandhom jitqassmu
 pubblikament u jkunu prodotti skont il-kundizzjonijiet elenkati f’din
 it-taqsima għandhom juru l-ismijiet tal-awtur(i) tax-xogħol ħlief
 jekk awtur jirrifjuta b'mod espliċitu li jissemma'. Dawn għandu
 jkollhom ukoll rikonoxximent ċar u viżibbli tas-sostenn konġunt
 tal-Partijiet.
 3. Għajr jekk ikun maqbul mod
 ieħor mill-Partijiet, ir-regoli li ġejjin għandhom japplikaw
 għall-informazzjoni kunfidenzjali tal-Partijiet:
 (a) f'komunikazzjoni mal-Parti
 l-oħra dwar informazzjoni konnessa ma' attivitajiet imwettqa skont dan
 il-Ftehim, kull Parti għandha tidentifika l-informazzjoni li tixtieq li
 tibqa' mhux divulgata permezz ta' marki jew skrizzjonijiet ta’ kunfidenzjalità;
 (b) il-Parti destinatarja tista',
 taħt ir-responsabbiltà tagħha stess, tikkomunika informazzjoni mhux
 divulgata lil korpi jew persuni taħt l-awtorità tagħha
 għall-finijiet speċifiċi ta' implimentazzjoni ta' dan il-Ftehim;
 (c) bil-kunsens bil-kitba minn qabel
 tal-Parti li tipprovdi informazzjoni mhux divulgata, il-Parti destinatarja
 tista' xxerred tali informazzjoni mhux divulgata b'mod usa' milli permess
 fil-punt (b). Il-Partijiet għandhom jikkollaboraw fl-istabbiliment
 ta' proċeduri għat-talba u l-kisba ta' awtorizzazzjoni bil-miktub
 minn qabel għal tixrid usa', u kull Parti għandha tipprovdi din
 l-awtorizzazzjoni sal-punt permess mill-politiki, ir-regolamenti u
 l-liġijiet domestiċi tagħha;
 (d) l-informazzjoni nondokumentarja li
 ma tiġix divulgata jew l-informazzjoni kunfidenzjali l-oħra pprovduti
 f'seminars u laqgħat oħra bejn rappreżentanti tal-Partijiet
 organizzati skont dan il-Ftehim, jew l-informazzjoni li toħroġ
 miċ-ċaqlieq ta’ persunal, l-użu ta' stallazzjonijiet jew
 attivitajiet indiretti ta’ kooperazzjoni, għandha tibqa' kunfidenzjali
 meta d-destinatarju ta' tali informazzjoni li ma għandhiex tiġi
 divulgata jew informazzjoni oħra kunfidenzjali jew privileġġjata
 tkun informata bin-natura kunfidenzjali ta’ dik l-informazzjoni qabel ma
 sseħħ il-komunikazzjoni tagħha, skont il-punt (a);
 (e) kull Parti għandha
 tagħmel sforz biex tiżgura li l-informazzjoni mhux divulgata li tkun
 inkisbet b'konformità mal-punti (a) u (d) tkun protetta skont
 id-dispożizzjonijiet ta’ dan il-Ftehim. Jekk waħda mill-Partijiet
 tintebaħ li se ssib ruħha jew li hija suxxettibli li ma tkunx
 f'qagħda li tikkonforma mad-dispożizzjonijiet tal-punti (a) u
 (d) dwar in-nuqqas ta' tixrid ta’ informazzjoni, hi għandha minnufih
 tgħarraf b'dan lill-Parti l-oħra. Il-Partijiet għandhom
 jikkonsultaw lil xulxin biex jiddeterminaw kif għandhom jipproċedu.
 [1] ĠU C [...] ta’ [...], p. [...]


type: contracts

text:
 Fontos jogi nyilatkozat
 |
 21997D1023(10)
 Hivatalos Lap L 290 , 23/10/1997 o. 0034 - 0034
 Az EGT-Vegyesbizottság 48/97 határozata(1997. július 10.)az EGT-megállapodás II. mellékletének (műszaki előírások, szabványok, vizsgálatok és tanúsítás) módosításárólAZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG,tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított megállapodásra (a továbbiakban: a Megállapodás), és különösen annak 98. cikkére,mivel a Megállapodás II. mellékletét az EGT-megállapodás 47. jegyzőkönyvének és egyes mellékleteinek módosításáról szóló, 1994. március 21-i 7/94 EGT-vegyesbizottsági határozat [1] módosította;mivel a szeszes italok meghatározására, megnevezésére és kiszerelésére vonatkozó részletes végrehajtási szabályok megállapításáról szóló 1014/90/EGK rendelet módosításáról szóló, 1995. november 10-i 2626/95/EK bizottsági rendeletet [2] be kell építeni a Megállapodásba,A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT:1. cikkA Megállapodás II. melléklete XXVII. fejezetének 2. pontja (1014/90/EGK bizottsági rendelet) a következő francia bekezdéssel egészül ki:- "— 395 R 2626: A Bizottság 1995. november 10-i 2626/95/EK rendelete (HL L 269., 1995.11.11., 5. o.)."2. cikkA 2626/95/EK bizottsági rendelet izlandi és norvég nyelvű szövegei, melyek e határozat megfelelő nyelvi változatának mellékletét képezik, hitelesek.3. cikkEz a határozat 1997. augusztus 1-jén lép hatályba, amennyiben a Megállapodás 103. cikkének (1) bekezdése szerint előírt összes értesítést eljuttatták az EGT-Vegyesbizottsághoz.4. cikkEzt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében, illetve EGT-kiegészítésében közzé kell tenni.Kelt Brüsszelben, 1997. július 10-én.az EGT-Vegyesbizottság részérőlaz elnökE. Bull[1] HL L 160., 1994.6.28., 1. o.[2] HL L 269., 1995.11.11., 5. o.--------------------------------------------------


text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0063
 Decisão do Comité Misto do EEE n.° 63/2002, de 31 de Maio de 2002, que altera o anexo XXI (Estatísticas) do Acordo EEE
 Jornal Oficial no L 238 de 05/09/2002 p. 0032 - 0033
 Decisão do Comité Misto do EEEn.o 63/2002de 31 de Maio de 2002que altera o anexo XXI (Estatísticas) do Acordo EEEO COMITÉ MISTO DO EEE,Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, tal como alterado pelo protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado "o acordo", e, nomeadamente, o seu artigo 98.o,Considerando o seguinte:(1) O anexo XXI do acordo foi alterado pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 45/2002, de 19 de Abril de 2002(1).(2) O Regulamento (CE) n.o 2163/2001 da Comissão, de 7 de Novembro de 2001, relativo aos aspectos técnicos da transmissão dos dados para as estatísticas dos transportes rodoviários de mercadorias(2), deve ser incorporado no acordo,DECIDE:Artigo 1.oNo anexo XXI do acordo, a seguir ao ponto 7d (Decisão 1999/35/CE da Comissão), é inserido o seguinte ponto: "7E. 32001 R 2163: Regulamento (CE) n.o 2163/2001 da Comissão, de 7 de Novembro de 2001, relativo aos aspectos técnicos da transmissão dos dados para as estatísticas dos transportes rodoviários de mercadorias (JO L 291 de 8.11.2001, p. 13).".Artigo 2.oFazem fé os textos do Regulamento (CE) n.o 2163/2001, redigidos nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no suplemento EEE do Jornal Oficial das Comunidades Europeias,Artigo 3.oA presente decisão entra em vigor em 1 de Junho de 2002, desde que tenham sido efectuadas ao Comité Misto do EEE todas as notificações previstas no n.o 1 do artigo 103.o do acordo(3).Artigo 4.oA presente decisão será publicada na secção EEE e no suplemento EEE do Jornal Oficial das Comunidades Europeias.Feito em Bruxelas, em 31 de Maio de 2002.Pelo Comité Misto do EEEO PresidenteP. Westerlund(1) JO L 154 de 13.6.2002, p. 32.(2) JO L 291 de 8.11.2001, p. 13.(3) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 31.3.2020.
 COM(2020) 117 final
 2020/0046(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u Odboru za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj se prijedlog odnosi na odluku o utvrđivanju stajališta koje treba zauzeti u ime Unije u Odboru za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke u vezi s predviđenim donošenjem odluka potrebnih za ispravno funkcioniranje režima EU-a o nadzoru države luke, kako je utvrđen u Direktivi 2009/16/EZ
 1
 .
 2.Kontekst prijedloga
 2.1. Pariški memorandum o suglasnosti o nadzoru države luke
 U Pariškom memorandumu o suglasnosti (Pariški memorandum) propisuje se međunarodni režim inspekcijskih pregleda stranih brodova u drugim nacionalnim lukama koje provode inspektori nadzora države luke kako bi se provjerilo jesu li kompetencije zapovjednika, časnika i posade na brodu, kao i stanje broda i njegove opreme u skladu sa zahtjevima međunarodnih konvencija te jesu li posada plovila i upravljanje njime u skladu s mjerodavnim međunarodnim pravom. Pariški memorandum potpisan je 26. siječnja 1982.
 U Direktivu 2009/16/EZ (kako je izmijenjena) uključeni su svi postupci i alati Pariškog memoranduma. Sve države članice EU-a s morskim lukama
 2
 te Kanada, Rusija, Island i Norveška članice su Pariškog memoranduma. Europska unija nije članica Pariškog memoranduma.
 2.2. Predviđeni akt Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma
 Kako bi u Uniji funkcionirao nadzor države luke, svake se godine u okviru Pariškog memoranduma mora donijeti određeni broj odluka. Te odluke donose se konsenzusom na godišnjim sjednicama Odbora za nadzor države luke, koji se sastaje u svibnju svake godine. Na temelju Direktive 2009/16/EZ odluke koje donese odgovarajuće nadležno tijelo Pariškog memoranduma postaju obvezujuće za države članice EU-a.
 3. STAJALIŠTE KOJE TREBA ZAUZETI U IME UNIJE
 U skladu s člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije, stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u međunarodnim organizacijama kao što je Pariški memorandum, kada su pozvane donositi akte koji proizvode pravne učinke, mora se donijeti odlukom Vijeća na prijedlog Komisije.
 Odlukom Vijeća (EU) 2016/381
 3
 iz 2016. utvrđeno je stajalište koje treba donijeti u ime Europske unije u okviru Odbora za nadzor države luke za razdoblje 2016.–2019. Odluka Vijeća utvrđena je u skladu s dvostupanjskim pristupom. U samoj se Odluci navode vodeća načela i smjernice stajališta Unije na višegodišnjoj osnovi. To je prilagođeno za svaki godišnji sastanak Odbora za nadzor države luke na temelju neslužbenih dokumenata Komisije o kojima raspravlja radna skupina Vijeća za pomorski promet. Cilj je ovog prijedloga utvrditi stajalište Unije koje se odnosi na Odbor za nadzor države luke za razdoblje 2020.–2024.
 Pristup naveden u ovom prijedlogu proizlazi iz načina na koji se odluke donose u okviru Pariškog memoranduma. U skladu s internim pravilima Pariškog memoranduma, njegovi članovi i radne skupine zadužene za razvoj smjernica i uputa mogu podnijeti dokumente do šest tjedana prije sjednice Odbora za nadzor države luke. Tek su u tom trenutku svi podneseni dokumenti dostupni i Komisija može početi s analizom radi pripreme prijedloga koordiniranog stajališta Unije u skladu s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a koje zatim donosi Vijeće. Budući da nema mnogo vremena za analizu, pripremu prijedloga Komisije i donošenje odluke u Vijeću, postupak za godišnje utvrđivanje stajališta Unije utvrđen je u Prilogu 2.
 4.Pravna osnova
 4.1. Postupovna pravna osnova
 4.1.1. Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) propisano je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Članak 218. stavak 9. UFEU-a primjenjuje se neovisno o tome je li Unija članica tijela ili stranka sporazuma
 4
 .
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali „mogu presudno utjecati na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 5
 .
 4.1.2. Primjena u predmetnom slučaju
 Pariški memorandum je tijelo osnovano sporazumom.
 Akt koji Pariški memorandum treba donijeti akt je koji proizvodi pravne učinke. Predviđeni akt može presudno utjecati na sadržaj zakonodavstva EU-a, odnosno na Direktivu 2009/16/EZ o nadzoru države luke jer Odbor za nadzor države luke Pariškog memoranduma donosi niz odluka koje svake godine treba donijeti kako bi navedena direktiva ispravno funkcionirala.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se niti izmjenjuje institucionalni okvir Sporazuma. Stoga je postupovna pravna osnova predložene odluke članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2. Materijalnopravna osnova
 4.2.1. Načela
 Materijalnopravna osnova odluke na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili dva elementa te ako se može utvrditi da je jedan od tih dvaju ciljeva ili elemenata glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnopravnoj osnovi, to jest onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2. Primjena u predmetnom slučaju
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na promet. Stoga je materijalnopravna osnova predložene odluke članak 100. stavak 2. UFEU-a.
 4.3. Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 100. stavak 2. u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 2020/0046 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u Odboru za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 100. stavak 2. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Memorandum o suglasnosti o nadzoru države luke („Pariški memorandum”) potpisan je u Parizu 26. siječnja 1982. i stupio je na snagu 1. srpnja 1982. U skladu s odjeljkom 8.1. Pariškog memoranduma svaka pomorska uprava može predložiti njegove izmjene. Nadalje, u skladu s odjeljkom 7.1. Pariškog memoranduma Odbor za nadzor države luke sastoji se od predstavnika svake pomorske uprave i Komisije te ima nadležnosti utvrđene u odjeljku 7.3. Primjereno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u Odboru za nadzor države luke jer su odluke koje donosi nadležno tijelo Pariškog memoranduma važne za pravni okvir Unije, to jest Direktivu 2009/16/EZ Europskog parlamenta i Vijeća
 6
 .
 (2)U Direktivi 2009/16/EZ utvrđen je sustav Unije za nadzor države luke te se njome preinačuju i jačaju prethodni propisi EU-a u tom području koji su na snazi od 1995. Pravni sustav Unije temelji se na već postojećoj strukturi Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke, međunarodnoj organizaciji osnovanoj 1982. S obzirom na države članice, s pomoću Direktive 2009/16/EZ postupci, alati i rad u okviru Pariškog memoranduma učinkovito se uključuju u područje primjene prava Unije.
 (3)Odbor za nadzor države luke Pariškog memoranduma sastaje se jednom godišnje i tijekom sastanaka odlučuje o nizu točaka dnevnog reda koje su potrebne za primjenu Direktive 2009/16/EZ.
 (4)U skladu s internim pravilima Pariškog memoranduma, njegovi članovi i radne skupine zadužene za razvoj smjernica i uputa mogu podnijeti dokumente do šest tjedana prije sjednice Odbora za nadzor države luke. Tek su u tom trenutku svi podneseni dokumenti dostupni i Komisija može početi s analizom radi pripreme prijedloga koordiniranog stajališta Unije u skladu s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a. Budući da nema mnogo vremena za analizu i donošenje prijedloga, potrebno je utvrditi vodeća načela i smjernice stajališta Unije na višegodišnjoj osnovi te okvir za godišnje utvrđivanje stajališta Unije.
 (5)Ovom bi Odlukom trebalo biti obuhvaćeno razdoblje 2020.–2024.
 (6)Stajalište Unije trebaju izraziti države članice Unije, čije su pomorske uprave članice Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma, koje djeluju zajednički,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije na godišnjem sastanku Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke („Pariški memorandum”) utvrđeno je u Prilogu I. ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Godišnje utvrđivanje stajališta koje treba zauzeti u ime Unije na godišnjim sastancima Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma utvrđeno je u Prilogu II. ovoj Odluci.
 Članak 3.
 Stajalište iz članka 1. ocjenjuje i, prema potrebi, revidira Vijeće na prijedlog Komisije najkasnije do godišnjeg sastanka Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma koji će se održati 2024.
 Članak 4.
 Stajalište iz članka 1. izražavaju države članice Unije koje su članice Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma, djelujući zajednički.
 Članak 5.
 Ova je Odluka upućena državama članicama.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Direktiva 2009/16/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 23. travnja 2009. o nadzoru države luke (SL L 131, 28.5.2009., str. 57.).
 (2)
 Belgija, Danska, Finska, Francuska, Grčka, Irska, Italija, Nizozemska, Njemačka, Portugal, Španjolska i Ujedinjena Kraljevina potpisale su Memorandum 26. siječnja 1982. Bugarska je pristupila Memorandumu 10. svibnja 2007. Hrvatska je pristupila Memorandumu 8. studenoga 1996. Cipar je pristupio Memorandumu 12. svibnja 2006. Estonija e pristupila Memorandumu 12. svibnja 2005.; Latvija je pristupila Memorandumu 12. svibnja 2005. Litva je pristupila Memorandumu 12. svibnja 2006. Malta je pristupila Memorandumu 12. svibnja 2006. Poljska je pristupila Memorandumu 27. studenoga 1991. Rumunjska je pristupila Memorandumu 10. svibnja 2007. Slovenija je pristupila Memorandumu 15. svibnja 2003.
 (3)
 Odluka Vijeća (EU) 2016/381 od 14. ožujka 2016. o stajalištu koje treba donijeti u ime Europske unije u okviru Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke (SL L 72, 17.3.2016., str. 53.).
 (4)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, točka 64.
 (5)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, točke od 61. do 64.
 (6)
 Direktiva 2009/16/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 23. travnja 2009. o nadzoru države luke (SL L 131, 28.5.2009., str. 57.).
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 31.3.2020.
 COM(2020) 117 final
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u Odboru za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke
 PRILOG I.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Europske unije u Pariškom memorandumu o suglasnosti o nadzoru države luke
 Vodeća načela
 U okviru Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke (Pariški memorandum) Unija:
 (a)
 djeluje u skladu s ciljevima koje želi postići, a koji uključuju poboljšanje pomorske sigurnosti, zaštite od onečišćenja te uvjeta života i rada na brodu drastičnim smanjenjem broja nedovoljno kvalitetnih brodova strogom primjenom međunarodnih konvencija i kodeksa;
 (b)
 promiče provedbu usklađenog pristupa posredstvom članica Pariškog memoranduma radi učinkovite primjene tih međunarodnih standarda na brodove koji plove u vodama pod njihovom nadležnošću i koriste se njihovim lukama;
 (c)
 surađuje u okviru Pariškog memoranduma radi uspostave sveobuhvatnog sustava inspekcijskih pregleda i ravnopravne podjele tereta inspekcijskih pregleda, posebno donošenjem godišnje obveze pregleda utvrđene u skladu s dogovorenom metodologijom navedenom u Prilogu 11. Pariškom memorandumu;
 (d)
 djeluje u okviru Pariškog memoranduma kako bi promicala zapošljavanje, zadržavanje i osposobljavanje potrebnog broja osoblja Pariškog memoranduma, među ostalim i kvalificiranih inspektora, uzimajući u obzir opseg i značajke pomorskog prijevoza u svakoj luci;
 (e)
 osigurava da su mjere donesene u okviru Pariškog memoranduma u skladu s međunarodnim pravom, a posebno s međunarodnim konvencijama i kodeksima koji se odnose na pomorsku sigurnost, zaštitu od onečišćenja te uvjete života i rada na brodu;
 (f)
 promiče razvoj zajedničkih pristupa s drugim tijelima koja obavljaju nadzor države luke;
 (g)
 osigurava usklađenost s drugim politikama Unije, posebno u području vanjskih odnosa, sigurnosti i okoliša.
 Smjernice
 Kako bi se osiguralo nesmetano funkcioniranje sustava Unije za nadzor države luke iz godine u godinu u skladu s Direktivom 2009/16/EZ, Unija nastoji podupirati donošenje sljedećih mjera u okviru Pariškog memoranduma:
 1.
 sljedećih elemenata profila rizičnosti broda koji se primjenjuju za ciljani odabir plovilâ za inspekcijski pregled:
 (a)
 bijele, sive i crne liste zastava u skladu s formulom razvijenom u Pariškom memorandumu i navedenom u Prilogu Uredbi Komisije (EU) br. 801/2010
 1
 ;
 (b)
 popisa rezultata priznatih organizacija u skladu s metodologijom koju je donio Odbor za nadzor države luke na 37. sjednici u svibnju 2004. (točka 4.5.2. dnevnog reda);
 (c)
 prosječnog omjera nedostataka i zabrana plovidbe za formulu rezultata kompanije na temelju Priloga Uredbi Komisije (EU) br. 802/2010
 2
 ;
 2.
 osiguravanja da je svaka promjena ili svako ažuriranje postupaka i smjernica Pariškog memoranduma u skladu s ciljevima koje Unija želi postići, a koji uključuju poboljšanje pomorske sigurnosti, zaštite od onečišćenja te uvjeta života i rada na brodu.
 (1)
 Uredba Komisije (EU) br. 801/2010 od 13. rujna 2010. o provedbi članka 10. stavka 3. Direktive 2009/16/EZ Europskog parlamenta i Vijeća u vezi s kriterijima države zastave (SL L 241, 14.9.2010., str. 1.).
 (2)
 Uredba Komisije (EU) br. 802/2010 od 13. rujna 2010. o provedbi članka 10. stavka 3. i članka 27. Direktive 2009/16/EZ Europskog parlamenta i Vijeća u odnosu na rezultate kompanije (SL L 241, 14.9.2010., str. 4.).
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 31.3.2020.
 COM(2020) 117 final
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u Odboru za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke
 PRILOG II.
 Godišnje usklađivanje stajališta koje treba zauzeti u ime Unije u Odboru za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke
 Prije svakog godišnjeg sastanka Odbora za nadzor države luke Pariškog memoranduma o suglasnosti o nadzoru države luke poduzet će se potrebni koraci kako bi se u okviru stajališta koje treba zauzeti u ime Unije uzele u obzir sve relevantne informacije dostavljene Komisiji te svi dokumenti o kojima će se raspravljati, a koji su u nadležnosti Unije u skladu s vodećim načelima i smjernicama iz Priloga I.
 U tu svrhu i na temelju tih informacija službe Komisije pravodobno prije sastanka Odbora za nadzor države luke dostavljaju Vijeću ili njegovim pripremnim tijelima na razmatranje i odobrenje pripremni dokument u kojemu su navedene pojedinosti predviđenog stajališta.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije predviđeno u pripremnom dokumentu smatra se odobrenim, osim ako se tome protivi određeni broj država članica koji predstavlja blokirajuću manjinu tijekom sastanka pripremnog tijela Vijeća ili u roku od 20 dana od primitka pripremnog dokumenta, ovisno o tome što nastupi ranije. U slučaju takvog protivljenja predmet se upućuje Vijeću.


type: caselaw

text:
 24.3.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 89/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Conseil d'État (Γαλλία) στις 29 Δεκεμβρίου 2011 — Établissement national des produits de l'agriculture et de la mer (FranceAgriMer), διάδοχος του Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR) κατά Organisation de producteurs Les Cimes
 (Υπόθεση C-673/11)
 2012/C 89/12
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Conseil d'État
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Αναιρεσείων: Établissement national des produits de l'agriculture et de la mer (FranceAgriMer), διάδοχος του Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)
 Αναιρεσίβλητη: Organisation de producteurs Les Cimes
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Με ποιον τρόπο η διακριτική ευχέρεια, που παρέχεται από την παράγραφο 4 του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4045/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, περί των ελέγχων, εκ μέρους των κρατών μελών, των πράξεων που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων (1), να επεκτείνουν την περίοδο που αφορά ο έλεγχος «για περιόδους [...] πριν ή μετά την [...] δωδεκάμηνη περίοδο» την οποία ορίζει, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ένα κράτος μέλος, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, των απαιτήσεων προστασίας των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων και, αφετέρου, της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της ανάγκης να μην είναι απροσδιόριστη η εξουσία των ελεγκτικών αρχών;
 2)
 Ειδικότερα:
 —
 πρέπει σε κάθε περίπτωση, διότι άλλως ο έλεγχος θα βαρύνεται με πλημμέλεια την οποία μπορεί να προβάλει ο ελεγχόμενος κατά της πράξεως που εκδίδεται βάσει των αποτελεσμάτων του ελέγχου αυτού, η περίοδος την οποία αφορά ο έλεγχος να λήγει εντός της δωδεκάμηνης περιόδου που προηγείται της λεγόμενης περιόδου «ελέγχου», κατά τη διάρκεια της οποίας διενεργούνται οι πράξεις ελέγχου;
 —
 σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, πώς πρέπει να νοείται η, ρητώς προβλεπόμενη στον κανονισμό, δυνατότητα παρατάσεως της περιόδου την οποία αφορά ο έλεγχος για περιόδους «μετά τη δωδεκάμηνη περίοδο»;
 —
 σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, πρέπει, εντούτοις, διότι άλλως ο έλεγχος θα βαρύνεται με πλημμέλεια την οποία μπορεί να προβάλει ο ελεγχόμενος κατά της πράξεως που εκδίδεται κατόπιν των αποτελεσμάτων του ελέγχου αυτού, η περίοδος την οποία αφορά ο έλεγχος να περιλαμβάνει δωδεκάμηνη περίοδο που λήγει κατά την περίοδο ελέγχου που προηγείται εκείνης κατά τη διάρκεια της οποίας διενεργείται ο έλεγχος, ή ο έλεγχος δεν μπορεί να αφορά παρά μόνο περίοδο η οποία λήγει πριν την έναρξη της προηγούμενης περιόδου ελέγχου;
 (1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 4045/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, περί των ελέγχων, εκ μέρους των κρατών μελών, των πράξεων που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, και για την κατάργηση της οδηγίας 77/435/ΕΟΚ (ΕΕ L 388, σ. 18).


text:
 7.2.2019
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 36/26
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 82/2017
 de 5 de maio de 2017
 que altera o anexo II (Regulamentação técnica, normas, ensaios e certificação) do Acordo EEE [2019/194]
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu (a seguir designado por «Acordo EEE»), nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O Regulamento (UE) 2016/1776 da Comissão, de 6 de outubro de 2016, que altera o anexo II do Regulamento (CE) n.o 1333/2008 do Parlamento Europeu e do Conselho no que diz respeito à utilização de sucralose (E 955) como intensificador de sabor em gomas de mascar com adição de açúcares ou polióis (1) deve ser incorporado no Acordo EEE.
 (2)
 A presente decisão diz respeito a legislação relativa a géneros alimentícios. A legislação relativa a géneros alimentícios não é aplicável ao Listenstaine enquanto a aplicação do Acordo entre a Comunidade Europeia e a Confederação Suíça relativo ao comércio de produtos agrícolas for extensiva ao Listenstaine, tal como especificado no anexo II, capítulo XII, introdução, do Acordo EEE. Por conseguinte, a presente decisão não é aplicável ao Listenstaine.
 (3)
 O anexo II do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo II, capítulo XII do Acordo EEE, ao ponto 54zzzzr [Regulamento (CE) n.o 1333/2008 do Parlamento Europeu e do Conselho] é aditado o seguinte travessão:
 «—
 32016 R 1776: Regulamento (UE) 2016/1776 da Comissão, de 6 de outubro de 2016 (JO L 272 de 7.10.2016, p. 2).»
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos do Regulamento (UE) 2016/1776 nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 6 de maio de 2017, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (*1).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na secção EEE e no suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 5 de maio de 2017.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Claude MAERTEN
 (1) JO L 272 de 7.10.2016, p. 2.
 (*1) Não foram indicados requisitos constitucionais.


type: other

text:
Last 7 Days Visits: 81.318
 Il licenziamento disciplinare intimato senza osservare le garanzie previste dall’articolo 7 , comma 6, della legge 300/1970 non è nullo ma ingiustificato. Nel senso che anche se esistente sotto il profilo della giusta causa non può essere addotto dal datore per sottrarsi all’operatività della tutela apprestata dall’ordinamento nelle diverse situazioni o all’onere del preavviso ex articolo 2118 cc.
 sentenza 2 maggio 2017, n. 10642
 sul ricorso 27928-2015 proposto da:
 nonche’ da: ricorso successivo senza N.R.G.:
 avverso la sentenza n. 899/2015 della CORTE D’APPELLO di MILANO, depositata il 06/10/2015 R.G.N. 882/2015;
 udita la relazione della causa svolta nella pubblica udienza del 31/01/2017 dal Consigliere Dott. ANTONIO MANNA;
 udito il P.M. in persona del Sostituto Procuratore Generale Dott. MASTROBERARDINO Paola, che ha concluso per il rigetto di entrambi i ricorsi;
 1. Con sentenza n. 1810/15 il Tribunale di Milano dichiarava illegittimo perche’ tardivo il licenziamento per giusta causa intimato in via disciplinare il 7.11.13 da (OMISSIS) S.p.A. nei confronti di (OMISSIS) e, dichiarato risolto il rapporto, condannava la societa’ a pagare al lavoratore la somma di Euro 33.006,89 a titolo di indennita’ L. 20 maggio 1970, n. 300, ex articolo 18, comma 6.
 2. Con sentenza pubblicata il 6.10.15 la Corte d’appello di Milano, in parziale riforma della sentenza di primo grado, previa riqualificazione del licenziamento come licenziamento per giustificato motivo soggettivo, condannava la societa’ a pagare l’ulteriore importo di Euro 20.590,06 a titolo di indennita’ sostitutiva del preavviso e confermava nel resto le statuizioni di prime cure.
 3. Per la cassazione della sentenza ricorrono (OMISSIS) S.p.A. (affidandosi a due motivi) e (OMISSIS) (per un solo motivo). Entrambe le parti depositano controricorso con cui resistono all’avversa impugnazione, nonche’ memoria ex articolo 378 c.p.c..
 1. Deve qualificarsi come ricorso principale, vista la priorita’ di notifica (cfr., per tutte e da ultimo, Cass. n. 2516/16), quello di (OMISSIS) e come incidentale quello proposto da (OMISSIS) S.p.A.
 Per l’effetto, legittimato alla proposizione di separato controricorso per resistere all’avversa impugnazione incidentale deve ritenersi il solo ricorrente principale.
 2. Con unico motivo di ricorso (OMISSIS) denuncia violazione e falsa appliazione dell’articolo 72, comma 4, e allegato 6 e articolo 71, lettera c) c.c.n.l. 8.12.07 per i quadri direttivi dipendenti da aziende di credito, nonche’ dell’articolo 2118 c.c., comma 2, e L. 20 maggio 1970, n. 300, articolo 18, comma 6, , nella parte in cui la sentenza impugnata ha liquidato l’indennita’ sostitutiva del preavviso in soli Euro 20.590,06 anziche’ in Euro 37.722,16 pari ad 8 mensilita’ dell’ultima retribuzione, come invece sarebbe spettato considerata l’anzianita’ del dipendente, superiore a 15 anni.
 3. Il primo motivo del ricorso di (OMISSIS) S.p.A. deduce violazione e falsa applicazione della L. n. 300 del 1970, articolo 7 e omesso esame circa un fatto decisivo per il giudizio, per avere la sentenza confermato la tardivita’ del licenziamento disciplinare nonostante che, in realta’, esso sia stato irrogato nel momento in cui la societa’ ha avuto concreta conoscenza (e non mera astratta percettibilita’ o conoscibilita’) dei fatti; sostiene la ricorrente incidentale che contrariamente a quanto ritenuto dai giudici di merito – tale momento deve individuarsi non gia’ allorquando, il (OMISSIS), alla societa’ e’ pervenuta la denuncia di una correntista, ma all’esito della lunga e complessa indagine interna, conclusasi solo nell’aprile 2013, che ha fatto emergere tutte le irregolarita’ commesse dal (OMISSIS).
 Il secondo motivo denuncia, in subordine, violazione e falsa applicazione della L. 20 maggio 1970, n. 300, articolo 7, comma 6, della L. n. 604 del 1966, articolo 3 e dell’articolo 2119 c.c., nonche’ omesso esame circa un fatto decisivo per il giudizio, per avere la sentenza impugnata cumulato l’indennita’ risarcitoria di cui alla L. 20 maggio 1970, n. 300, articolo 18, comma 6, e l’indennita’ sostitutiva del preavviso e per aver ritenuto che il ritardo nell’intimare un licenziamento disciplinare possa trasformare in giustificato motivo soggettivo quella che ontologicamente e’ una giusta causa di recesso.
 4. Per esigenze di priorita’ logico-espositiva va inizialmente esaminato il primo motivo del ricorso di (OMISSIS) S.p.A., che si rivela infondato.
 La giurisprudenza di questa S.C. ha piu’ volte precisato che, ove sussista un rilevante intervallo temporale tra i fatti contestati e l’esercizio del potere disciplinare, la tempestivita’ di tale esercizio deve essere valutata in relazione al tempo necessario per acquisire conoscenza della riferibilita’ del fatto, nelle sue linee essenziali, al lavoratore medesimo, la cui prova e’ a carico del datore di lavoro (cfr., ex aliis, Cass. n. 4724/14; Cass. n. 7410/10).
 Il principio dell’immediatezza della contestazione mira, da un lato, ad assicurare al lavoratore incolpato il diritto di difesa nella sua effettivita’, cosi’ da consentirgli il pronto allestimento del materiale difensivo per poter contrastare piu’ efficacemente il contenuto degli addebiti, e, dall’altro, nel caso di ritardo della contestazione, a tutelare il legittimo affidamento del prestatore – in relazione al carattere facoltativo dell’esercizio del potere disciplinare, nella cui esplicazione il datore di lavoro deve comportarsi in conformita’ ai canoni di correttezza e buona fede – sulla mancanza di connotazioni disciplinari del fatto incriminabile (cfr., ex aliis, Cass. n. 13167/09).
 Sempre alla luce della giurisprudenza di questa S.C., il criterio dell’immediatezza va inteso in senso relativo, poiche’ si deve tener conto delle ragioni che possono far ritardare la contestazione, tra cui il tempo necessario per l’espletamento delle indagini dirette all’accertamento dei fatti e la complessita’ dell’organizzazione aziendale; la valutazione in proposito e’ riservata al giudice di merito (cfr., per tutte e da ultimo, Cass. n. 1248/16 e Cass. n. 281/16).
 Nel caso di specie la sentenza impugnata ha, con accertamento di fatto non surrogabile in sede di legittimita’, rilevato che il nucleo essenziale dei fatti poi oggetto di contestazione erano gia’ conosciuti dalla societa’ almeno dal 2011 e che la societa’ medesima non ha provato la necessita’ degli ulteriori approfondimenti ispettivi, prova di cui era onerata.
 Per il resto le ulteriori argomentazioni svolte in ricorso sostanzialmente sollecitano, ad onta dei richiami normativi in esso contenuti, una rivisitazione nel merito della vicenda e delle risultanze processuali affinche’ se ne fornisca un diverso apprezzamento.
 Si tratta di operazione non consentita in sede di legittimita’, ancor piu’ ove si consideri che in tal modo il ricorso finisce con il riprodurre (peraltro in maniera irrituale: cfr. Cass. S.U. n. 8053/14) sostanziali censure ex articolo 360 c.p.c., comma 1, n. 5, a monte non consentite dall’articolo 348-ter c.p.c., commi 4 e 5, essendosi in presenza di doppia pronuncia conforme di merito basata sulle medesime ragioni di fatto circa la ritenuta tardivita’ della contestazione disciplinare.
 5. E’ altresi’ infondato il secondo motivo del ricorso incidentale, sia pure correggendosi nei sensi che seguono (ex articolo 384 c.p.c., u.c.), la motivazione resa dalla sentenza impugnata.
 I requisiti affinche’ al dipendente licenziato spetti l’indennita’ sostitutiva del preavviso sono: a) recesso dal rapporto effettuato senza preavviso dal datore di lavoro; b) assenza di giusta causa.
 Entrambi sussistono nel caso in oggetto.
 Esiste il primo perche’, premesso che e’ pacifico che si e’ trattato d’un licenziamento senza preavviso, una volta applicata la tutela meramente indennitaria di cui alla L. 20 maggio 1970, n. 300, articolo 18 il giudice dichiara risolto il rapporto di lavoro con effetto dalla data del licenziamento medesimo.
 Dunque, al lavoratore non e’ stato dato preavviso, ne’ la risoluzione del rapporto e’ stata in qualche modo posticipata rispetto alla data di intimazione del licenziamento, che resta un licenziamento in tronco.
 Sussiste altresi’ il secondo requisito, poiche’ la violazione della L. n. 300 del 1970, articolo 7 importa l’impossibilita’, per il datore di lavoro, di far valere l’eventuale giusta causa di recesso che pur poteva, in ipotesi, essere ravvisabile.
 Valga a riguardo l’insegnamento maturato fin da Cass. S.U. n. 4844/94 (e sempre seguito dalle successive pronunce della Corte): il licenziamento disciplinare intimato senza la previa osservanza delle garanzie procedimentali stabilite dall’articolo 7 cit. non e’ nullo, ma soltanto ingiustificato, nel senso che il comportamento addebitato al dipendente, ma non ritualmente fatto valere attraverso quel procedimento, non puo’, quand’anche effettivamente sussistente e rispondente alla nozione di giusta causa o giustificato motivo, essere addotto dal datore di lavoro per sottrarsi all’operativita’ della tutela (reale o meramente obbligatoria) apprestata dall’ordinamento nelle diverse situazioni o all’onere del preavviso ex articolo 2118 c.c..
 Quanto al cumulo di indennita’ ex articolo 18, comma 6, cit. e di indennita’ sostitutiva del preavviso, esso spetta in ogni caso di tutela meramente indennitaria (e non reintegratoria) prevista a fronte d’un licenziamento illegittimo.
 In cio’ la tutela indennitaria di cui all’articolo 18, comma 6, cit. (applicata nel caso di specie) sostanzialmente non si distingue (se non per la mancanza dell’alternativa della riassunzione) da quella prevista dalla L. n. 604 del 1966, articolo 8 di guisa che, in virtu’ di consolidata giurisprudenza (cfr. Cass. n. 23710/15; Cass. n. 22127/06; Cass. n. 13732/06; Cass. n. 13380/06), al lavoratore spettano entrambe le indennita’ in tutti i casi in cui il licenziamento, ancorche’ ingiustificato, abbia comunque determinato l’estinzione del rapporto.
 Entrambe possono coesistere, non essendo tra loro contraddittorie (diverso e’ il caso di tutela reintegratoria, che ripristinando il rapporto non ammette indennita’ sostitutiva del preavviso).
 Ne’ puo’ supporsi una sorta di duplicazione di trattamento economico, diversa essendone la ratio: l’una mira a ristorare il lavoratore del disagio conseguente alla necessita’ di reperire nuova occupazione il secondo,, mentre l’altra e’ una penale determinata dal legislatore a fronte dell’illegittimo recesso (v. Cass. n. 13732/06, cit.).
 6. Il ricorso principale di (OMISSIS) tutto incentrato sulla violazione e falsa applicazione degli articoli 72, comma 4, e allegato 6 e 71 lettera c) c.c.n.l. 8.12.07 per i quadri direttivi dipendenti da aziende di credito – e’ improcedibile per mancata produzione, nel testo integrale, del c.c.n.l. medesimo.
 Invero, per costante giurisprudenza (cfr., ex aliis, Cass. n. 4350/15; Cass. n. 2143/2011; Cass. 15.10.10 n. 21358; Cass. S.U. 23.9.10 n. 20075; Cass. 13.5.10 n. 11614), nel giudizio di cassazione l’onere di depositare i contratti e gli accordi collettivi – imposto, a pena di improcedibilita’ del ricorso, dall’articolo 369 c.p.c., comma 2, n. 4, – e’ soddisfatto solo con la produzione del testo integrale della fonte convenzionale, adempimento rispondente alla funzione nomofilattica della Corte di cassazione e necessario per l’applicazione del canone ermeneutico previsto dall’articolo 1363 c.c..
 Ne’ a tal fine basta la mera allegazione dell’intero fascicolo di parte del giudizio di merito in cui tale atto sia stato eventualmente depositato, essendo altresi’ necessario che in ricorso se ne indichi la precisa collocazione nell’incarto processuale (v., ex aliis, Cass. n. 27228/14), il che nel caso in esame non e’ avvenuto.
 7. In conclusione, entrambi i ricorsi sono da rigettarsi, il che consiglia di compensare le spese del giudizio di legittimita’.
 rigetta i ricorsi e compensa le spese del giudizio di legittimita’. Ai sensi del Decreto del Presidente della Repubblica 30 maggio 2002, n. 115, articolo 13, comma 1 quater, come modificato dalla L. 24 dicembre 2012, n. 228, articolo 1, comma 17, da’ atto della sussistenza dei presupposti per il versamento, da parte dei ricorrenti principale e incidentale, dell’ulteriore importo a titolo di contributo unificato pari a quello dovuto per i rispettivi ricorsi, a norma dello stesso articolo 13, comma 1 bis.
 Con tag:licenziamento,licenziamento disciplinare,Presidente AMOROSO Giovanni,Relatore MANNA Antonio
 Corte di Cassazione, sezione VI civile, ordinanza 2 maggio 2017, n. 10662


text:
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,27.5.2015
 COM(2015) 238 final
 Ettepanek:
 EUROOPA PARLAMENDI JA NÕUKOGU OTSUS
 paindlikkusinstrumendi kasutuselevõtmise kohta ajutiste meetmete võtmiseks rahvusvahelise kaitse valdkonnas, et toetada Itaaliat ja Kreekat
 SELETUSKIRI
 Nõukogu 2. detsembri 2013. aasta määruse (EL, Euratom) nr 1311/2013 (millega määratakse kindlaks mitmeaastane finantsraamistik aastateks 2014–2020)
 1
 kohaselt võib kasutada paindlikkusinstrumenti, et rahastada selgelt määratletud kulusid, mida ei saa rahastada mitmeaastase finantsraamistiku ühe või mitme rubriigi ülemmäärade piires.
 Vastavalt nõukogu määruse nr 1311/2013 artiklile 11 ja 2. detsembri 2013. aasta institutsioonidevahelise kokkuleppe (Euroopa Parlamendi, nõukogu ja komisjoni vahel eelarvedistsipliini, eelarvealase koostöö ning usaldusväärse finantsjuhtimise kohta)
 2
 punktile 12 teeb komisjon pärast seda, kui ta on uurinud kõiki võimalusi jaotada assigneeringud ümber ja kasutanud ära kogu mittesihtotstarbelise varu rubriigi „Julgeolek ja kodakondsus” (rubriik 3) all, teeb komisjon ettepaneku võtta kasutusele paindlikkusinstrument. Kõnealune kasutuselevõtmine puudutab summat 123 966 698 eurot, mis ületab rubriigi 3 ülemmäära, ning selle eesmärk on täiendada Euroopa Liidu 2016. aasta üldeelarves varjupaiga valdkonna ajutiste meetmete vahendeid, et aidata leevendada vahetut ja erakorralist survet Itaalia ja Kreeka varjupaiga- ja rändesüsteemidele. Meetme kogukuluks on 2016. aastal hinnanguliselt 150 000 000 eurot.
 Paindlikkusinstrumendi kavandatud kasutuselevõtust 2016. aastal tulenevad maksete assigneeringud kasutatakse eeldatavasti täielikult ära 2017. aastal ja kantakse seega 2017. aasta eelarveprojekti.
 Komisjon tuletab meelde, et otsus tuleks Euroopa Liidu Teatajas avaldada hiljemalt siis, kui avaldatakse Euroopa Liidu 2016. aasta üldeelarve.
 Ettepanek:
 EUROOPA PARLAMENDI JA NÕUKOGU OTSUS
 paindlikkusinstrumendi kasutuselevõtmise kohta ajutiste meetmete võtmiseks rahvusvahelise kaitse valdkonnas, et toetada Itaaliat ja Kreekat
 EUROOPA PARLAMENT JA EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse 2. detsembri 2013. aasta institutsioonidevahelist kokkulepet Euroopa Parlamendi, nõukogu ja komisjoni vahel eelarvedistsipliini, eelarvealase koostöö ning usaldusväärse finantsjuhtimise kohta,
 3
 eriti selle punkti 12,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1)Nõukogu määruse (EL, Euratom) nr 1311/2013 (millega määratakse kindlaks mitmeaastane finantsraamistik aastateks 2014–2020)
 4
 artikliga 11 on kehtestatud paindlikkusinstrumendi ülemmääraks 471 miljonit eurot aastas (2011. aasta hindades).
 (2)Pärast seda, kui komisjon on uurinud kõiki võimalusi jaotada rubriigi „Julgeolek ja kodakondsus” (rubriik 3) assigneeringud ümber ja kasutanud ära kogu mittesihtotstarbelise varu, teeb komisjon ettepaneku võtta paindlikkusinstrumendi kaudu kasutusele 123 966 698 eurot, et täiendada sellega rubriigi 3 kulude ülemmäära ületavalt Euroopa Liidu 2016. aasta üldeelarves varjupaiga valdkonna ajutiste meetmete vahendeid, et aidata leevendada vahetut ja erakorralist survet Itaalia ja Kreeka varjupaiga- ja rändesüsteemidele. Nende meetmete hinnanguline kogusumma aastaks 2016 on 150 000 000 eurot.
 (3)Paindlikkusinstrumendi kavandatud kasutuselevõtust 2016. aastal tulenevad maksete assigneeringud kasutatakse eeldatavasti täielikult ära 2017. aastal ja kantakse seega 2017. aasta eelarveprojekti,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Euroopa Liidu 2016. aasta üldeelarves võetakse kasutusele paindlikkusinstrument, et suurendada 123 966 698 euro võrra üle kulude ülemmäära rubriigi „Julgeolek ja kodakondsus” (rubriik 3) kulukohustuste assigneeringuid.
 Kõnealust summat kasutatakse varjupaiga valdkonna ajutiste meetmete rahastamiseks, et aidata leevendada vahetut ja erakorralist survet Itaalia ja Kreeka varjupaiga- ja rändesüsteemidele.
 Paindlikkusinstrumendi kavandatud kasutuselevõtust 2016. aastal tulenevad maksete assigneeringud kasutatakse eeldatavasti täielikult ära 2017. aastal ja kantakse seega 2017. aasta eelarveprojekti.
 Artikkel 2
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teatajas.
 Brüssel,
 Euroopa Parlamendi nimel
 Nõukogu nimel
 president
 eesistuja
 (1)
 ELT L 884, 20.12.2013, lk 884.
 (2)
 ELT C 373, 20.12.2013, lk 1.
 (3)
 ELT C 373, 20.12.2013, lk 1.
 (4)
 ELT L 347, 20.12.2013, lk 884.


type: wikipedia

text:
La Orden de la Gloria de Labor (Ruso: Орден Трудовой Славы) fue una concesión civil Soviética creada el 18 de junio de 1974 por la decisión del Presídium del Sóviet Supremo de la URSS. Modelada de cerca en la Orden de la Gloria, significó para ser sus contrapartes civiles, concedida por logros de trabajo excepcionales. De la misma forma que en la Orden de la Gloria, fue dividida en tres clases (la más alta, la 1.a clase), con una persona que inicialmente recibió el tercer grado, y subsecuentemente fue promovida a los grados más altos por sus logros siguientes. También dio algunas ventajas de beneficios materiales a sus dueños, tales como aumentos de pensión o viajes gratis en los transportes de la ciudad.
 En 1991, el siguiente número de concesiones fue realizado:
 1.a clase - 952
 2.a clase - 50 000+
 3.a clase - 650 000+
 Cintas
 Referencias
 Gran Enciclopedia Soviética, entrada en "Ordenes USSR"
 Decisión del Presidio del Soviet Supremo de la URSS, que data del 18 de enero de 1974, compilado en la ''Colección de actos legislativos relacionados con las Concesiones del Estado de la USSR", M. Izvestia, 1984.
 Orden de la Gloria del Trabajo


text:
Is ceann d'Oileáin Siar, Comhairle nan Eilean Siar, é Uibhist a Deas. Thug daonáireamh 2001 le fios go raibh daonra cónaitheach de ghnáth de 1,818 aige. Tá anaclann dúlra agus roinnt láithreacha seandálaíochta suimiúla ann, lena náirítear an t-aonú suíomh sa Bhreatain Mhór inar aimsíodh mumaithe.
 Áiteanna
 Bana Thighearna nan Eilean
 Dalabrog
 An t-Íochdar
 Loch Baghasdail
 Togh Mór
 Daoine Aithnidiúil
 Angus McPhee
 Fionnghal NicDhómhnaill
 Tíreolaíocht
 Beinn Mhór, Bun Sruth
 Easabhal
 Uisinis
 Seandálaíocht
 Cladh Hallan
 Naisc Sheachtracha
 Uibhist a Deas
 Tíreolaíocht na hAlban
 Comhairle nan Eilean Siar
 Na hOileáin Siar
 Inse Ghall


text:
Aktuellt rättsfall: Regeringsformens bestämmelser om egendomsskydd kräver en proportionalitetsbedömning vid tvångsvis marköverföring enligt FBL | Samhällsbyggaren
 Hem Aktuella rättsfall Aktuellt rättsfall: Regeringsformens bestämmelser om egendomsskydd kräver en proportionalitetsbedömning vid tvångsvis marköverföring...
 I en dom från 2018-10-09 konstaterar HD att regeringsformens skydd för egendom (2 kap. 15 § RF) kräver en proportionalitetsbedömning i det enskilda fallet. En sådan prövning måste därför göras utöver den prövning som sker enligt FBL:s bestämmelser.
 LM beslutade att genom fastighetsreglering överföra ett drygt 200 m2stort markområde till en bostads-fastighet för att förbättra sökandens parkeringsmöjligheter på fastig-heten. Den avstående fastighetens ägare överklagade beslutet varefter MMD ställde in förrättningen med hänvisning till att förbättringsvillkoret i 5 kap. 5 § FBL inte var uppfyllt. Efter att sökanden överklagat, fastställde MÖD MMD:s dom. MÖD ansåg dock att förbättringsvillkoret var uppfyllt men ansåg i stället att fastighetsregleringen kom i konflikt med egendomsskyddet i artikel 1 i Europakonventionens första tilläggsprotokoll och 2 kap. 15 § 1 st. RF. Sökanden över-klagade MÖD:s dom till HD.
 HD konstaterarinledningsvis att det som krävs för att förbättringsvillkoret ska vara uppfyllt är att fas-tig-hets-regleringen ska vara nödvändig för förbättringen. Den förbättring av sökandens fastighet som åtgärden medför kan i det aktuella målet inte uppnås på något annat sätt än genom fastighetsreglering. Således är 5 kap. 5 § FBL, men även övriga relevanta villkor i FBL, uppfylld varför mark-över-föringen är tillåten enligt FBL:s regler.
 HD anför dock vidare i sin motivering att det vid fastighetsreglering, till skillnad från till exempel vid expropriation, inte finns någon bestämmelse om en allmän intresseavvägning. Inte heller ställs det vid mark-över-föring, som vid t.ex. servitut, upp något villkor om att ändamålet med åtgärden ska vara av väsentlig betydelse för sökandens fastighet.
 2 kap. 15 § RF fick i allt väsentligt sin nuvarande utformning i samband med inkorporeringen av Europa-konventionen på 1990-talet. I NJA 1996 s. 110 prövade HD om den ändrade lydelsen av 2 kap. 15 § RF hade någon inverkan vid tillämpning av FBL. HD uttalade då att FBL innehåller ett regelsystem som i olika hänseenden avväger allmänna och enskilda intressen mot varandra, att det i förarbetena har uttalats att även tvångsvis överföring av mark till förmån för ett enskilt intresse kan tjäna angelägna allmänna intressen samt att lagstiftningen uppfyllde det uppställda kvalifikationskravet. HD drog i 1996 års mål därför slutsatsen att den ändrade lydelsen av 2 kap. 15 § RF inte påverkade tillämpningen av FBL:s bestämmelser om tvångsåtgärder i en mer restriktiv riktning än vad som gällt tidigare.
 I det nu aktuella måletpåtalar HD att Europadomstolens praxis angående att en proportionalitetsbedömning ska göras i varje enskilt fall var etablerad redan på 1990-talet. Emeller-tid har det i rättsutvecklingen sedan dess bekräftats i ett stort antal avgöranden att en proportionalitetsbedömning ska göras. Det står numera klart att samma princip följer av 2 kap. 15 § RF om egendomsskydd. Det synsätt som har utvecklats i svensk rätt över tid innebär alltså att egendomsskyddet kräver en proportionalitetsbedömning i det enskilda fallet. Den utvecklingen, som kommit till uttryck i flera rättsfall under 2000-talet, leder till att den slutsats som i rättsfallet NJA 1996 s. 110 drogs om tillämpningen av FBL får anses överspelad. Innebörden av senare praxis är i stället otvetydigt att det måste göras en prövning i det enskilda fallet av proportionaliteten mellan allmänintresset av ett tvångsförfogande och den enskildes egendomsintresse.
 Proportionalitetsprincipenomfattar en prövning i tre led: krav på ändamålsenlighet, nödvändighet och slutligen om den fördel som det allmänna vinner står i rimlig proportion till den skada som ingreppet förorsakar den enskilde. FBL:s bestämmelser om tvångsvis marköverföring innehåller regler som i viss utsträckning, men inte fullt ut, tillgodoser kravet på att en proportionalitetsbedömning ska kunna ske i det enskilda fallet. Det gäller särskilt det tredje ledet, det vill säga vad som utgör proportionalitet i strikt mening. Det är inte möjligt att tolka in en sådan prövning i FBL:s bestämmelser, varken sedda för sig eller tillsammans. Det krav på en proportionalitetsbedömning i varje enskilt fall som RF:s regler om egendomsskydd uppställer, får mot denna bakgrund i stället tillgodoses genom en från FBL fristående proportionalitetsavvägning mellan allmänna och enskilda intressen. Den en-skildes intresse av att intrång i egendomsskyddet inte sker, ska då vägas mot den grad av allmänt intresse som kan finnas för åtgärden.
 Sökandes fastighet uppfyller även utan marktillskottet, med marginal, de krav som kan ställas på en lämplig bostadsfastighet. Kraven på ändamålsenlighet och nödvändighet – som i stort sett beaktas redan genom att en fastighetsreglering prövas enligt FBL – får i detta fall anses uppfyllt, men med mycket liten marginal.
 Avstående fastighetsägaresintresse av markområdet ligger främst i det starka intresset som alltid föreligger av att inte utsättas för tvångsförfoganden. Att intresset av området som sådant utifrån mer praktiska överväganden inte kan sägas vara väldigt starkt saknar i detta fall betydelse för prövningen. Detta eftersom graden av allmänt intresse för ökade parkerings- och vändningsmöjligheter på sökandes fastighet är mycket låg. Trots att ersättning skulle komma att utgå måste marköverföringen därför anses vara ett oproportionerligt intrång i avstående fastighetsägares egendomsskydd.
 HD:s dom innebär således att även om en begärd marköverföring uppfyller samtliga villkor i FBL, kan den vara otillåten på grund av skydds-bestämmelsen i 2 kap. 15 § RF.
 Högsta domstolen, 2018-10-09, 32T 1523-17 (Parkfastigheten).
 Föregående artikelSamhällsbyggarpodden avsnitt 5 säsong 3 – Adam Mohammadi, byggnadsingenjör och BIM-ledare aktiv i Stockholmsregionen
 Nästa artikelSpråket som kan få husen att prata


text:
 Avis juridique important
 |
 11972B/PRO/26
 Handlingar om Konungariket Danmarks, Irlands, Konungariket Norges och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirlands anslutning till Europeiska gemenskaperna - Protokoll 26 om utbyte av kunskaper med Irland på kärnenergiområdet
 Europeiska gemenskapernas officiella tidning nr L 073 , 27/03/1972 s. 0179
 Handlingar om Konungariket Danmarks, Irlands, Konungariket Norges och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirlands anslutning till Europeiska gemenskaperna - Protokoll 26 om utbyte av kunskaper med Irland på kärnenergiområdetArtikel 11. Från och med anslutningsdagen skall enligt artikel 13 i Euratom-fördraget sådan information som lämnats till medlemsstater, personer och företag ställas till Irlands förfogande, som i begränsad omfattning skall sprida den inom sitt territorium på de villkor som fastställs i den artikeln.2. Från och med anslutningsdagen skall Irland ställa de kunskaper med begränsad spridning som uppnåtts på kärnenergiområdet i Irland till Europeiska atomenergi-gemenskapens förfogande, såvida det inte rör sig om rent kommersiella kunskaper. Kommissionen skall befordra dessa kunskaper till gemenskapens företag på de villkor som fastställs i ovannämnda artikel.3. Dessa kunskaper skall i huvudsak omfatta studier om utvecklingen av en kraftreaktor och arbeten på radioisotoper och deras tillämpning inom medicin, inbegripet problemen med strålningsskydd.Artikel 21. På de områden som Irland ställer kunskaper till gemenskapens förfogande skall de behöriga myndigheterna på begäran utfärda tillstånd på handelsmässiga villkor till medlemsstater, personer och företag i gemenskapen, i den mån de har ensamrätt på patent som inregistrerats i gemenskapens medlemsstater och såvitt de inte har någon skyldighet eller något åtagande beträffande tredje land att utfärda en exklusiv licens eller delvis exklusiv licens till rättigheter på dessa patent.2. När en exklusiv eller delvis exklusiv licens har utfärdats, skall Danmark uppmuntra och underlätta utfärdandet av underlicenser på handelmässiga villkor till medlemsstater, personer och företag i gemenskapen genom innehavare till sådana licenser.Sådana exklusiva eller delvis exklusiva licenser skall utfärdas på gängse kommersiella grunder.


text:
Nældesommerfuglen (Araschnia levana) er en sommerfugl i takvingefamilien. Den er vidt udbredt i Mellem- og Sydeuropa samt østpå gennem hele den tempererede del af Asien til Japan. I Danmark er den indvandret indenfor de sidste cirka 100 år, og kan nu træffes over næsten hele landet. Nældesommerfuglen er temmelig usædvanlig, da forårs- og sommergenerationen ikke ligner hinanden. Arten er, som navnet antyder, knyttet til planten Stor Nælde, og opholder sig gerne i områder, hvor denne plante forekommer, dvs. i frodige skovlysninger, langs veje, kanaler og grøfter, moser og tilgroede enge. Nældesommerfuglen er ikke territorial som de andre takvinger.
 Udseende
 Nældesommerfuglen er den mindste danske dagsommerfugl af takvingefamilien. Vingefanget er på 31–42 mm. Hunnen er større end hannen og har rundere vinger. Arten hedder på både svensk, tysk og engelsk "landkort-sommerfugl". Det skyldes en meget karakteristisk tegning i beige, chokoladebrun og blå på undersiden af vingerne, der kan ligne lidt et landkort med stier, veje og forskellige landområder.
 På afstand ligner forårsvarianten en perlemorsommerfugl, mens sommervarianten ligner den hvide admiral lidt. Forskellen i udseendet mellem de to generationer afhænger af om larven har været i dvale.
 Livscyklus
 Æggene bliver hægtet på planten Stor Nælde, som guirlander, der ligner plantens blomsterklaser. Efter 5-6 dage klækker æggene og larverne kommer frem. Larven er udvokset efter 3-4 uger, hvorefter den forpupper sig. Pupper af første generation klækkes efter ca. 2 uger og bliver til den voksne sommervariant, 4mens pupper af anden generation normalt overvintrer og bliver til den voksne forårsvariant næste år.
 Forårsgenerationens flyvetid starter normalt midt i maj. Midt i juli er de næsten væk igen, men herfra flyver sommergenerationen i stedet helt hen til omkring midt i august. I ekstra varme somre findes en ekstra sommergeneration, det skete f.eks. i 1992.
 Foderplanter
 Stor Nælde, mælkebøtte, Ager-Tidsel og Hjortetrøst.
 Galleri
 Eksterne kilder og henvisninger
 Michael Stoltze, Danske dagsommerfugle, København 1996, side 161-163
 Sommerfugle i Europa og Nordafrika.
 Nældesommerfugl på lepidoptera.dk
 Takvingefamilien
 Danmarks dagsommerfugle