type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 5.4.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 102/6
 Πρωτόκολλο Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών
 2012/C 102/02
 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (η Επιτροπή) και η Επιτροπή των Περιφερειών (ΕτΠ),
 έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως τα άρθρα 305 έως 307 και 263 και το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που επισυνάπτεται στις συνθήκες,
 έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών που υπογράφηκε στις 17 Νοεμβρίου 2005 και την Προσθήκη που υπογράφηκε στις 5 Ιουνίου 2007,
 A.
 εκτιμώντας ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας ενισχύει την τοπική και περιφερειακή διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφερόμενη στην αρχή της τοπικής αυτοδιοίκησης, με την εισαγωγή του στόχου της εδαφικής συνοχής και με τη συμπερίληψη της τοπικής και περιφερειακής διάστασης στην τήρηση της αρχής της επικουρικότητας,
 B.
 εκτιμώντας ότι όταν προβλέπεται από τη Συνθήκη η διαβούλευση με την Επιτροπή των Περιφερειών είναι υποχρεωτική για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο,
 Γ.
 εκτιμώντας ότι η προσέγγιση της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης αποτελεί σημαντικό μέσο σχεδιασμού και υλοποίησης των πολιτικών της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών συμφωνούν στα ακόλουθα:
 I. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ
 i) Πρόγραμμα Εργασίας της Επιτροπής
 1.
 Κατά το πρώτο εξάμηνο ενός δεδομένου έτους, η ΕτΠ υιοθετεί ψήφισμα με αποδέκτη την Επιτροπή όπου αναφέρει τις βασικές θέσεις της σχετικά με το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το προσεχές έτος. Το ψήφισμα αυτό βασίζεται στις πολιτικές προτεραιότητες της ΕτΠ και στην αξιολόγηση της συνέχειας που δίνεται σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της ΕτΠ.
 2.
 Μία φορά τον χρόνο διοργανώνεται συνάντηση του Προέδρου της ΕτΠ και του Αντιπροέδρου της Επιτροπής, του αρμόδιου για τις σχέσεις με την ΕτΠ, κατά τη διάρκεια της κατάρτισης του ετήσιου προγράμματος εργασίας της Επιτροπής, προκειμένου να αξιολογηθεί η εφαρμογή του πρωτοκόλλου αυτού, ιδίως όσον αφορά τον αντίκτυπο των γνωμοδοτήσεων της ΕτΠ.
 3.
 Ο Πρόεδρος της Επιτροπής ή ο Αντιπρόεδρος που είναι αρμόδιος για τις σχέσεις με την ΕτΠ παρουσιάζει κάθε χρόνο στην ΕτΠ τις στρατηγικές προτεραιότητες για το επόμενο έτος. Προς τον σκοπό αυτό, η ΕτΠ διοργανώνει συζήτηση για το μέλλον της Ένωσης.
 Η ΕτΠ λαμβάνει υπόψη τις προτεραιότητες και τις προθεσμίες της Επιτροπής κατά τον προσδιορισμό των ετήσιων πολιτικών της προτεραιοτήτων και κατά την οργάνωση των δικών της εργασιών.
 4.
 Μία φορά τον χρόνο διοργανώνεται συνεδρίαση μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και της ΕτΠ, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ανασκόπηση των μεσοπρόθεσμων πρωτοβουλιών της Επιτροπής για τις οποίες η ΕτΠ μπορεί να παράσχει ουσιαστική συμβολή και να παρακολουθήσει την εφαρμογή τους.
 ii) Πλαίσιο υλοποίησης των νομοθετικών διαδικασιών
 Ανταλλαγή πληροφοριών και παρουσία της Επιτροπής στις συνεδριάσεις της ΕτΠ
 5.
 Η Επιτροπή και η ΕτΠ ανταλλάσσουν αναγκαία έγγραφα και πληροφορίες το ταχύτερο δυνατόν.
 6.
 Τα μέλη της Επιτροπής καλούνται από τον Πρόεδρο της ΕτΠ να συμμετάσχουν στις εργασίες της, ιδίως κατά τις συνόδους ολομέλειας και στις συνεδριάσεις του Προεδρείου, καθώς και στο πλαίσιο των εκτάκτων δραστηριοτήτων που διοργανώνονται με κοινή συμφωνία. Ένα μέλος της Επιτροπής έχει δικαίωμα να λάβει τον λόγο κατά τη σύνοδο ολομέλειας της ΕτΠ όταν οι νομοθετικές προτάσεις που εξετάζονται εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του.
 7.
 Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ανώτεροι υπάλληλοι της Επιτροπής μπορούν να καλούνται να λάβουν τον λόγο ενώπιον του Προεδρείου της ΕτΠ. Οι υπάλληλοι της Επιτροπής που είναι αρμόδιοι για θέματα που εξετάζει η ΕτΠ συμμετέχουν, στο μέτρο του δυνατού, στις συνεδριάσεις των επιτροπών της ΕτΠ στις οποίες καλούνται για να διασαφηνίσουν τις προτάσεις της Επιτροπής και να λάβουν γνώση των θέσεων που εκφράζουν τα μέλη της ΕτΠ.
 Κατάλογος διαβουλεύσεων
 8.
 Με βάση το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής, ο Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής διαβιβάζει στην ΕτΠ κατάλογο με τις προτάσεις για τις οποίες προβλέπεται υποχρεωτική διαβούλευση, καθώς και με εκείνες που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προαιρετικής διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένων των διερευνητικών γνωμοδοτήσεων. Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνονται επίσης τα έγγραφα μη νομοθετικού χαρακτήρα για τα οποία η Επιτροπή προτίθεται να ζητήσει τη γνώμη της ΕτΠ καθώς και οι προτάσεις για συνεργασία στον τομέα της συμμόρφωσης με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.
 Προαιρετική διαβούλευση
 9.
 Η προαιρετική διαβούλευση προβλέπεται εάν ισχύει τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα κριτήρια:
 —
 το εξεταζόμενο θέμα άπτεται των ρυθμιστικών ή εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που έχουν ανατεθεί στις αποκεντρωμένες αρχές, τοπικές, περιφερειακές ή ενδιάμεσες·
 —
 η προβλεπόμενη ενωσιακή ρύθμιση ή τα εθνικά μέτρα που πρέπει να υιοθετηθούν για την εφαρμογή της ενδέχεται να έχουν άμεσο αντίκτυπο στους τοπικούς ή περιφερειακούς προϋπολογισμούς και/ή να επηρεάσουν άμεσα τη λειτουργία της περιφερειακής ή τοπικής διοίκησης·
 —
 η σχετική ενωσιακή δράση ενδέχεται να έχει αντίκτυπο στην οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή·
 —
 η μελλοντική νομοθετική πράξη λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη την επικουρικότητα·
 —
 τα σχεδιαζόμενα μέτρα αφορούν την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των ευρωπαίων πολιτών σε σχέση με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε τομείς αρμοδιότητας της Επιτροπής των Περιφερειών.
 Διερευνητικές γνωμοδοτήσεις
 10.
 Η Επιτροπή υποστηρίζει την ανάληψη πιο ενεργητικού ρόλου από την ΕτΠ, μέσω διερευνητικών γνωμοδοτήσεων σχετικά με τις μελλοντικές πολιτικές της Ένωσης, πριν από τη λήψη μέτρων σε επίπεδο ΕΕ και σε τομείς όπου η ΕτΠ διαθέτει κατάλληλες πηγές τοπικής ενημέρωσης.
 Οι διαβουλεύσεις αυτές κοινοποιούνται από τον Αντιπρόεδρο που είναι αρμόδιος για τις σχέσεις με την ΕτΠ. Οι αιτήσεις διερευνητικών γνωμοδοτήσεων συνοδεύονται από συγκεκριμένη εντολή και από συνεκτικό πλαίσιο δράσεων που καθορίζεται με κοινή συμφωνία. Η προθεσμία για μια τέτοιου είδους διαβούλευση δεν πρέπει να είναι μικρότερη του ενός μηνός από την παραλαβή της σχετικής γνωστοποίησης από τον Πρόεδρο της ΕτΠ. Το πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το οποίο συμπληρώνεται κατά περίπτωση από το Εξελικτικό Πρόγραμμα, συνιστά το καταλληλότερο εργαλείο για τον προσδιορισμό των κατάλληλων θεμάτων για αυτού του είδους τη διαβούλευση.
 Η πολιτική παρακολούθηση της συνέχειας που δίνεται στις διερευνητικές γνωμοδοτήσεις παρέχεται μέσω της συμμετοχής, είτε ενός μέλους της Επιτροπής στη σύνοδο ολομέλειας της ΕτΠ, είτε ανώτερων υπαλλήλων της Επιτροπής στις συνεδριάσεις των αρμόδιων επιτροπών της ΕτΠ.
 Νέα διαβούλευση
 11.
 Η Επιτροπή μπορεί να καλέσει την ΕτΠ να εκδώσει νέα γνωμοδότηση σχετικά με τις συνέπειες για τις περιφερειακές και τοπικές αρχές ενός αποτελέσματος που προκύπτει από τη νομοθετική διαδικασία.
 Εάν η Επιτροπή τροποποιήσει ουσιαστικά την πρότασή της μετά την αρχική διαβούλευση με την ΕτΠ, και εφόσον οι Συνθήκες προβλέπουν υποχρεωτική διαβούλευση, διασφαλίζει ότι θα ζητείται εκ νέου η γνώμη της ΕτΠ.
 Συνέχεια που δίνεται στις γνωμοδοτήσεις
 12.
 Στις γνωμοδοτήσεις της, η ΕτΠ οφείλει να υποδεικνύει, όπου είναι δυνατόν, τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις που επιθυμεί να ενσωματωθούν στο κείμενο της νομοθετικής πρότασης, με την υιοθέτηση συγκεκριμένων τροπολογιών επί του κειμένου της Επιτροπής. Σε κάθε γνωμοδότηση που συντάσσει, η ΕτΠ ενσωματώνει σύνοψη.
 13.
 Η ΕτΠ διαβιβάζει το συντομότερο δυνατό στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής τα σημεία των πρακτικών των επιτροπών και των συνόδων ολομέλειας των οποίων το περιεχόμενο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Επιτροπή, ιδίως όταν αφορούν την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας.
 14.
 Για να μπορεί η ΕτΠ να καταρτίζει περιοδικά εκθέσεις αντικτύπου των εργασιών της, η Επιτροπή, μέσω των υπηρεσιών της, της διαβιβάζει τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο απαντήσεις επί της ουσίας, όπου εξηγεί τους λόγους για τους οποίους έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώνονται στις γνωμοδοτήσεις της.
 Η Επιτροπή, με την ευκαιρία αυτή, απαντά στις ανησυχίες που έχει εκφράσει η ΕτΠ στις γνωμοδοτήσεις της.
 II. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
 15.
 Η Επιτροπή και η ΕτΠ συμφωνούν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους με στόχο να αυξηθούν οι συνέργιες των δραστηριοτήτων τους, ιδίως στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020, της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής και, πιο συγκεκριμένα, στην εφαρμογή της διασυνοριακής, διαπεριφερειακής και διακρατικής συνεργασίας.
 Συμμετοχή των τοπικών και των περιφερειακών αρχών
 16.
 Η Επιτροπή αναγνωρίζει τον προνομιακό ρόλο της ΕτΠ στις σχέσεις μεταξύ θεσμικών οργάνων, οργάνων και οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τοπικών και περιφερειακών αρχών των κρατών μελών.
 17.
 Η ΕτΠ αναπτύσσει, σε συνεργασία με την Επιτροπή, μια πραγματική στρατηγική διαβούλευσης με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, με σεβασμό των προνομίων της κάθε πλευράς και σύμφωνα με μια διαδικασία διαβούλευσης σε όσο το δυνατόν πιο πρώιμο στάδιο. Με αυτή τη βάση, η ΕτΠ προωθεί έναν εδαφικό διάλογο στο πλαίσιο του νέου κύκλου διακυβέρνησης της στρατηγικής Ευρώπη 2020, ενόψει του Εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
 18.
 Σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διακυβέρνησης, η ΕτΠ οφείλει να διαδραματίζει πλήρως τον ρόλο αναμεταδότη στον διάλογο με τις ενώσεις τοπικών και περιφερειακών αρχών. Η Επιτροπή διασφαλίζει την πλήρη συμμετοχή της ΕτΠ στην προετοιμασία των συνεδριάσεων που διοργανώνονται από κοινού.
 Διαρθρωμένος διάλογος με τις ενώσεις
 19.
 Η Επιτροπή και η ΕτΠ διοργανώνουν από κοινού διαρθρωμένο διάλογο με τις ενώσεις των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Μία φορά τον χρόνο, διοργανώνεται συνάντηση διαρθρωμένου διαλόγου με την ΕτΠ και τις υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας της Επιτροπής, με αντικείμενο την εξέταση του προγράμματος εργασίας της Επιτροπής. Κατά τη διάρκεια του έτους, πραγματοποιούνται συναντήσεις διαρθρωμένου διαλόγου όπου παρευρίσκονται τα αρμόδια μέλη της Επιτροπής, στα πλαίσια των συνεδριάσεων των αρμόδιων επιτροπών της ΕτΠ.
 Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο
 20.
 Η ΕτΠ υποβάλλει κάθε χρόνο έκθεση αξιολόγησης της συμμετοχής των τοπικών και περιφερειακών αρχών στη στρατηγική Ευρώπη 2020, η οποία λαμβάνεται υπόψη από την Επιτροπή κατά την εκπόνηση της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης. Η ΕτΠ καλεί το αρμόδιο μέλος της Επιτροπής να παρουσιάσει την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης κατά τη διάρκεια μιας συνόδου ολομέλειας.
 Ενόψει της εαρινής συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η ΕτΠ διοργανώνει εδαφικό διάλογο. Για την προετοιμασία του διαλόγου αυτού, η ΕτΠ συμβουλεύεται το δίκτυό της «Ευρώπη 2020» και καταρτίζει έκθεση που υποβάλλεται στην Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
 Ευρωπαϊκός Όμιλος Εδαφικής Συνεργασίας
 21.
 Η Επιτροπή προτίθεται, με τη βοήθειά της ΕτΠ, να καταστήσει ευρύτερα γνωστό τον Ευρωπαϊκό Όμιλο Εδαφικής Συνεργασίας (ΕΟΕΣ) τόσο στις τοπικές και περιφερειακές αρχές όσο και στις υπηρεσίες των ευρωπαϊκών οργάνων. Η ΕτΠ, δεδομένου ότι τηρεί το μητρώο όλων των υφιστάμενων ΕΟΕΣ, διασφαλίζει ότι η Επιτροπή ενημερώνεται για όλους τους νέους ΕΟΕΣ και ότι οι πληροφορίες αυτές δημοσιεύονται στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της ΕΕ, σύμφωνα με το Άρθρο 5(2) του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006.
 III. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
 Μια συνέλευση πολιτικών εκπροσώπων των τοπικών και περιφερειακών αρχών
 22.
 Η Επιτροπή αναγνωρίζει τον προνομιακό ρόλο της ΕτΠ ως συνέλευσης αποτελούμενης από πολιτικούς εκπροσώπους των τοπικών και περιφερειακών αρχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνεργάζεται στενά με την ΕτΠ για την εφαρμογή του άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, με τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων σε πρώιμο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας, λαμβάνοντας υπόψη την περιφερειακή και τοπική διάσταση της προβλεπόμενης δράσης.
 23.
 Κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας, η ΕτΠ δίδει ιδιαίτερη προσοχή στη συμμόρφωση των νομοθετικών προτάσεων της ΕΕ με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις ισχύουσες διατάξεις και τις σχεδιαζόμενες τροποποιήσεις. Για τον σκοπό, αυτό η ΕτΠ κάνει χρήση του Δικτύου Παρακολούθησης της Επικουρικότητας και διαβιβάζει τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων στην Επιτροπή. Η Επιτροπή και η ΕτΠ συνεργάζονται για να ενισχυθεί η αρχή της εταιρικής σχέσης μέσω της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης στις πολιτικές της Ένωσης για τις οποίες η διαβούλευση με την ΕτΠ είναι υποχρεωτική.
 Η Επιτροπή και η ΕτΠ ανταλλάσσουν τακτικά πληροφορίες σχετικά με την παρακολούθηση της επικουρικότητας, ιδίως όσον αφορά τις σχετικές γνωμοδοτήσεις των εθνικών και περιφερειακών κοινοβουλίων. Εάν, κατά τη διάρκεια μιας νομοθετικής διαδικασίας, η ΕτΠ εγείρει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με τον σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας, ενημερώνει αμέσως τις νομοθετικές αρχές.
 Οι εργασίες της ΕτΠ πρέπει να εξελιχθούν στα πλαίσια μιας συνεργατικής προσπάθειας με την Επιτροπή, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια νοοτροπία επικουρικότητας. Η Επιτροπή και η ΕτΠ συμφωνούν ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται στο πλησιέστερο επίπεδο προς τον πολίτη με τα πλέον κατάλληλα μέσα και όπου μπορούν πιο αποτελεσματικά να επιτύχουν το στόχο τους. Η Επιτροπή και η ΕτΠ συμφωνούν να προσδιορίζουν τις προτεραιότητες που απαιτούν ειδική παρακολούθηση της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.
 Οι υπηρεσίες της Επιτροπής μπορούν να ζητούν αρωγή από την ΕτΠ κατά την προετοιμασία των αξιολογήσεων αντικτύπου. Οι πλατφόρμες και τα δίκτυα της ΕτΠ μπορούν να προσφέρουν ένα καλό σημείο πρόσβασης στις περιφερειακές και τοπικές αρχές και ως εκ τούτου να επιτρέπουν στην Επιτροπή να ενισχύει την ανάλυση των περιφερειακών και τοπικών πτυχών στις αξιολογήσεις αντικτύπου, εφόσον τούτο κρίνεται αναγκαίο. Η ΕτΠ συνοψίζει τις σχετικές δραστηριότητές της στην ετήσια έκθεση που διαβιβάζει στην Επιτροπή.
 24.
 Η ΕτΠ διαβιβάζει στην Επιτροπή την ετήσια έκθεση της για την επικουρικότητα ως συμβολή στην έκθεση της Επιτροπής για τη «Βελτίωση της νομοθεσίας».
 IV. ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
 25.
 Η ΕτΠ αναπτύσσει δραστηριότητες, ιδίως κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, όσον αφορά την εξωτερική διάσταση των πολιτικών της Ένωσης, όπου οι περιφερειακές και τοπικές αρχές διαθέτουν θεσμικές εξουσίες. Η συνεργασία με την Επιτροπή επικεντρώνεται ειδικότερα στα εξής:
 α)
 στήριξη της διαδικασίας διεύρυνσης και συμμετοχή στην προενταξιακή πολιτική της Ένωσης·
 β)
 στήριξη της πολιτικής γειτονίας, με βάση κυρίως θεσμικές πλατφόρμες όπως η Ευρωμεσογειακή Περιφερειακή και Τοπική Συνέλευση (ARLEM) και η Διάσκεψη των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών για την Ανατολική Εταιρική Σχέση (CORLEAP/ΔΤΠΑΑΕΣ)·
 γ)
 προώθηση της τοπικής και περιφερειακής δημοκρατίας σε τρίτες χώρες (ιδίως στα υποψήφια και στα γειτονικά κράτη), κυρίως μέσω παρακολούθησης των εκλογικών διαδικασιών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο·
 δ)
 στήριξη των πολιτικών της Ένωσης και ανάληψη θέσης παρατηρητή σε διεθνείς διασκέψεις σχετικά με τομείς πολιτικής που αφορούν υποχρεωτική εντολή διαβούλευσης της ΕτΠ·
 ε)
 ανάπτυξη και προώθηση της αποκεντρωμένης συνεργασίας, κυρίως μέσω της συνεχούς κοινής στήριξης του ATLAS, της Πύλης και της Διάσκεψης για την αποκεντρωμένη συνεργασία για την ανάπτυξη·
 στ)
 διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ Ένωσης και γειτονικών χωρών.
 V. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
 26.
 Η Επιτροπή και η ΕτΠ συνεργάζονται στενά στους τομείς της επικοινωνίας και της ενημέρωσης καθώς και για την εφαρμογή μιας πραγματικά αποκεντρωμένης πολιτικής σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Αναγνωρίζουν τον ρόλο που διαδραματίζουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές για την ενημέρωση των πολιτών όσον αφορά τις πολιτικές της Ένωσης.
 27.
 Η Επιτροπή και η ΕτΠ συνεργάζονται ιδίως για την οργάνωση φόρουμ και εκδηλώσεων που ενδιαφέρουν τις τοπικές και περιφερειακές αρχές. Συμβάλλουν στην κοινή κάλυψη από το μέσα ενημέρωσης των εν λόγω εκδηλώσεων.
 28.
 Θεσπίζονται και επικαιροποιούνται τακτικά κοινές επικοινωνιακές προσπάθειες. Τούτες επικεντρώνεται ειδικότερα στα εξής:
 —
 συνεργασία μεταξύ αντιπροσωπειών της ΕΕ στα κράτη μέλη και μελών της ΕτΠ προκειμένου να στηρίξουν δραστηριότητες από κοινού επικοινωνίας σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο·
 —
 ενίσχυση της συνεργασίας και στήριξη, προκειμένου να αναπτύσσονται δραστηριότητες που στοχεύουν τοπικά και περιφερειακά μέσα ενημέρωσης καθώς και βελτίωση των συνεργειών με εθνικές ενώσεις περιφερειακών και τοπικών αιρετών αντιπροσώπων·
 —
 συνεργασία στον τομέα της κοινής γνώμης μέσω ανταλλαγής πληροφοριών, και ανατροφοδότηση σχετικά με τις έρευνες του Ευρωβαρόμετρου που ενδιαφέρουν την ΕτΠ και/ή μέσω ερευνών του Ευρωβαρόμετρου με τοπική και/ή περιφερειακή διάσταση, όποτε είναι δυνατόν·
 —
 συνεργασία για την ανάπτυξη εργαλείων όπως οι δικτυακοί τόποι και τα ενημερωτικά δελτία στο πλαίσιο της Διοργανικής συντακτικής επιτροπής για το Διαδίκτυο με σκοπό την ανάπτυξη διαύλων πληροφόρησης και επικοινωνίας με το ευρύ κοινό.
 Βρυξέλλες, 16 Φεβρουαρίου 2012.
 Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 José Manuel BARROSO
 Ο Πρόεδρος
 Για την Επιτροπή των Περιφερειών
 Mercedes BRESSO
 H Πρόεδρος


text:
 15.3.2012
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 76/34
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 150/2011
 z 2. decembra 2011,
 ktorým sa mení a dopĺňa príloha XIII (Doprava) k Dohode o EHP
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore zmenenú a doplnenú protokolom, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len „dohoda“, a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Príloha XIII k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 120/2011 z 21. októbra 2011 (1).
 (2)
 Rozhodnutie Komisie 2010/9139/EÚ z 20. decembra 2010, ktorým sa mení a dopĺňa rozhodnutie Komisie 2010/774/EÚ z 13. apríla 2010, ktorým sa ustanovujú podrobné opatrenia na vykonávanie spoločných základných noriem bezpečnostnej ochrany letectva obsahujúcich informácie uvedené v článku 18 písm. a) nariadenia (ES) č. 300/2008, sa má začleniť do dohody,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Do bodu 66hf [rozhodnutie Komisie C(2010) 774 final] v prílohe XIII k dohode sa dopĺňa táto zarážka:
 „—
 32010 D 9139: rozhodnutie Komisie 2010/9139/EÚ z 20. decembra 2010, ktorým sa mení a dopĺňa rozhodnutie Komisie 2010/774/EÚ z 13. apríla 2010, ktorým sa ustanovujú podrobné opatrenia na vykonávanie spoločných základných noriem bezpečnostnej ochrany letectva obsahujúcich informácie uvedené v článku 18 písm. a) nariadenia (ES) č. 300/2008.“
 Článok 2
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 3. decembra 2011 pod podmienkou, že Spoločnému výboru EHP boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 dohody (2).
 Článok 3
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 2. decembra 2011
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Kurt JÄGER
 (1) Ú. v. EÚ L 341, 22.12.2011, s. 85.
 (2) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


type: wikipedia

text:
Is é an 23 Lúnasa an 235ú lá den bhliain de réir fhéilire Ghréagóra nó an 236ú lá i mbliain bhisigh. Tá 130 lá fágtha sa bhliain.
 Féilte
 An tSuasalainn - Lá Umhlanga
 An Úcráin - Lá na mBratach
 Daoine a rugadh ar an lá seo
 1740 — Ivan VI na Rúise, impire na Rúise (b. 1764)
 1754 — Louis XVI, rí na Fraince (b. 1793)
 1842 — Osborne Reynolds, innealtóir agus fisiceoir Éireannach (b. 1912)
 1864 — Eleftherios Venizelos, polaiteoir Gréagach (b. 1936)
 1868 — Laming Worthington-Evans, polaiteoir Briotanach (b. 1931)
 1869 — Robert Gunther, míoleolaí
 1910 — Giuseppe Meazza, imreoir sacair agus bainisteoir Iodálach (b. 1979)
 1912 — Teuvo Tulio, stiúrthóir Fionlannach (b. 2000)
 1922 — Marianne Stone, ban-aisteoir (b. 2009)
 1923 — Edgar F. Codd, ríomheolaí Briotanach (b. 2003)
 1933 — Robert Floyd Curl, ceimiceoir Meiriceánach (b. 2022)
 1947 — Keith Moon, drumadóir leis an rac-bhanna The Who (b. 1978)
 1949 — Shelley Long, ban-aisteoir agus fuirseoir Meiriceánach
 1969 — Brian Hayes, polaiteoir Éireannach
 1970 — Jay Mohr, aisteoir agus fuirseoir Meiriceánach
 1976 — Michael McGrath, polaiteoir Éireannach
 1978 — Kobe Bryant, cispheileadóir Meiriceánach (b. 2020)
 1979 — Nichola Mallon, polaiteoir Éireannach
 1991 — Fabián Balbuena, imreoir sacair Paraguach
 1995 — Kai Widdrington, damhsóir Briotanach
 Daoine a fuair bás ar an lá seo
 1305 — Uilleam Uallas, ridire Albanach (r. 1272)
 1369 — Philippa de Hainault, céile Éadbhard III Shasana (r. 1311)
 1464 — Pápa Pius II, Pápa ó 1458 go 1464 (r. 1405)
 1806 — Charles Augustin de Coulomb, fisiceoir Francach (r. 1736)
 1825 — Michael Dwyer, náisiúnaí Éireannach (r. 1772)
 1982 — Stanford Moore, bithcheimicí Meiriceánach (r. 1913)
 1989 — Ronald D. Laing, síciatraí Briotanach (r. 1927)
 1989 — Teresa Mullen, lúthchleasaí parailimpeach Éireannach (r. 1938)
 1997 — John Cowdery Kendrew, bithcheimicí (r. 1917)
 Tarluithe eile
 1914 - D'fhógair an tSeapáin cogadh ar an nGearmáin sa Chéad Choghadh Domhanda
 2005 - Cumadh Hairicín Katrina i Mhurascaill Mheicsiceo
 2005 - Dhíbir fórsaí Iosrael míleataí ó Stráice Gaza agus ón mBruach Thiar
 0823
 Lúnasa, 23


text:
Pontas ( – „jūra“) graikų mitologijoje – senovinis jūros dievas, jūros (gilumos) personifikacija. Jis yra Gajos ir Eterio sūnus, Žemės ir Dangaus. Pagal Hesiodo Teogoniją (116 eilutė) sakoma, kad Gaja išnešė Pontą iš savęs, be poravimosi. Hesiodui Pontas atrodė kažkas daugiau negu tik jūros personifikacija.
 Pontas su Gaja buvo Nerėjo ir Taumo (pagarbus jūros „netikėtumas“), jūros baisybių protėvis, Forkino, Keto ir Euribijos tėvas. Su Talasa dar prieš graikinėje mitologijoje telchinų tėvas.
 Graikai neturėjo konkretaus Ponto vaizdavimo, lyginant su Okeanu.
 Graikų dievai


type: caselaw

text:
 25.2.2006
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 48/18
 Žaloba podaná dne 23. prosince 2005 Komisí Evropských společenství proti Dánskému království
 (Věc C-461/05)
 (2006/C 48/35)
 Jednací jazyk: dánština
 Soudnímu dvoru Evropských společenství byla dne 23. prosince 2005 předložena žaloba směřující proti Dánskému království, podaná Komisí Evropských společenství, zastoupenou G. Wilmsem a H. C. Støvlbækem, jako zmocněnci, s adresou pro účely doručování v Lucemburku.
 Komise Evropských společenství navrhuje, aby Soudní dvůr:
 1.
 prohlásil, že Dánské království tím, že odmítlo vypočítat a zaplatit vlastní zdroje, které nebyly vybrány z důvodu bezcelního dovozu vojenského vybavení, a tím, že odmítlo zaplatit úroky z prodlení z vlastních zdrojů, které Dánsko neposkytlo Komisi, nesplnilo povinnosti, které pro něj vyplývají na základě článků 2, 9, 10 a 11 nařízení č. 1552/89 pro období do 31. května 2000 a na základě týchž článků nařízení č. 1150/2000 pro období po tomto dni.
 2.
 uložil žalovanému náhradu nákladů řízení.
 Žalobní důvody a hlavní argumenty:
 Komise zastává názor, že Dánsko nesplnilo povinnosti, které pro něj vyplývají z článků 2, 9, 10 a 11 nařízení (EHS, Euratom) č. 1552/89 pro období do 31. května 2000 včetně a z článků 2, 9, 10 a 11 nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 od 1. června 2000 do 31. prosince 2002 z důvodu, že nezaplatilo vlastní zdroje z dovozu vojenského vybavení.
 Toto porušení Smlouvy pokračovalo do doby, kdy nabylo účinnosti nařízení (ES) č. 150/2003, tedy do 1. ledna 2003. Podle tohoto nařízení mohou být cla na dovoz určitých typů vojenského vybavení od tohoto dne zrušena.
 Podle názoru Komise členský stát, který nedodržoval celní pravidla práva Společenství, což vedlo ke ztrátě vlastních zdrojů, má povinnost zaplatit Společenství částku odpovídající této ztrátě. K této částce musí být připočítány též úroky z prodlení podle článku 11 nařízení (EHS, Euratom) č. 1552/89 a nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000.
 Dánské orgány měly podle článků 2, 9, 10 a 11 nařízení (EHS, Euratom) č. 1552/89 a nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 vypočítat a zaúčtovat částky týkající se dotčených dovozů ve stanovené době, v souladu s čl. 217 odst. 1 celního kodexu Společenství, a poskytnout tyto částky Komisi.
 Komise konstatuje, že Dánsko, ačkoliv o to bylo požádáno, neprovedlo výpočty nezbytné ke stanovení těchto částek, které nebyly Společenství zaplaceny jako vlastní zdroje z důvodu dotčeného porušení Smlouvy, které trvalo od účetního roku 1998.
 Komise též konstatuje, že částky odpovídající dotčenému celnímu dluhu nebyly poskytnuty Komisi do 31. března 2002.
 Komise tedy konstatuje, že Dánsko tím, že nestanovilo své vlastní zdroje, pokud jde o dovozy vojenského vybavení a neposkytlo tyto zdroje Komisi, nesplnilo povinnosti, které pro něj vyplývají z článků 2, 9, 10 a 11 nařízení (EHS, Euratom) č. 1552/89 a nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000.


text:
 22.6.2017
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 161/1
 РЕШЕНИЕ НА СЪВМЕСТНИЯ КОМИТЕТ НА ЕИП
 No 233/2015
 от 30 октомври 2015 година
 за изменение на приложение I (Ветеринарни и фитосанитарни въпроси) към Споразумението за ЕИП [2017/1022]
 СЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,
 като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство („Споразумението за ЕИП“), и по-специално член 98 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 Регламент (ЕС) No 653/2014 на Европейския парламент и на Съвета от 15 май 2014 г. за изменение на Регламент (ЕО) No 1760/2000 по отношение на електронната идентификация на едър рогат добитък и за етикетирането на говеждо месо (1) следва да бъде включено в Споразумението за ЕИП.
 (2)
 Настоящото решение се отнася до законодателството относно ветеринарните въпроси. Законодателството относно ветеринарните въпроси не се прилага по отношение на Лихтенщайн дотогава, докато прилагането на Споразумението между Европейската общност и Конфедерация Швейцария относно търговията със селскостопански продукти включва Лихтенщайн, както е посочено в секторните адаптации на приложение I към Споразумението за ЕИП. Следователно настоящото решение не се прилага по отношение на Лихтенщайн.
 (3)
 Поради това приложение I към Споразумението за ЕИП следва да бъде съответно изменено,
 ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
 Член 1
 В точка 7в (Регламент (ЕО) No 1760/2000 на Европейския парламент и на Съвета) от част 1.1 от глава I на приложение I към Споразумението за ЕИП се добавя следното тире:
 „—
 32014 R 0653: Регламент (ЕС) No 653/2014 на Европейския парламент и на Съвета от 15 май 2014 г. (ОВ L 189, 27.6.2014 г., стр. 33).“
 Член 2
 Текстовете на Регламент (ЕС) No 653/2014 на исландски и норвежки език, които ще бъдат публикувани в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз, са автентични.
 Член 3
 Настоящото решение влиза в сила на 1 ноември 2015 г., при условие че са внесени всички нотификации, предвидени в член 103, параграф 1 от Споразумението за ЕИП. (*1)
 Член 4
 Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз.
 Съставено в Брюксел на 30 октомври 2015 година.
 За Съвместния комитет на ЕИП
 Председател
 Oda SLETNES
 (1) ОВ L 189, 27.6.2014 г., стр. 33.
 (*1) Без отбелязани конституционни изисквания.


text:
Raoul Gustav Wallenberg (4. august 1912 – 17. juli 1947?) var en svensk diplomat, som under 2. verdenskrig gjorde en stor humanitær indsats i Ungarns hovedstad Budapest for at redde jøder fra holocaust. Mellem juli og december 1944 udstedte han beskyttelsespas og husede jøder, hvorved han reddede titusindvis af jødiske liv.
 Den 17. januar 1945 blev han arresteret i Budapest af de sovjetiske styrker, efter at disse havde vundet kontrol over byen fra Nazityskland. Han rapporteredes død i marts. De nøjagtige omstændigheder omkring hans død har længe været omdiskuterede. I 1957 hævdede de sovjetiske myndigheder, at Wallenberg var død af et hjerteslag i Lubjankafængslet i 1947, 35 år gammel. Der foreligger imidlertid rapporter fra andre fanger i samme fængsel om, at han er set i live længe efter 1947. Den russiske regering gav i 1991 Vjacheslav Nikonov til opgave at finde frem til sandheden. Hans konklusion var, at Wallenberg døde i 1947, henrettet mens han var fange i Lubjanka.<ref name="Jonathan Brent 2008">Jonathan Brent. Inside the Stalin Archives'. Atlas and Co, 2008</ref> Et brev til familien von Dardel og senere videregivet af Associated Press i april 2010 indeholdt oplysning om, at der var fremkommet nye beviser for, at Wallenberg "med stor sandsynlighed" var i live efter den dato, hvor de sovjetiske myndigheder hævdede ham død.
 Wallenberg er blevet hædret posthumt mange gange. Han er æresborger i USA, Canada, Ungarn og Israel. Israel har også tildelt ham udmærkelsen "Retfærdige blandt nationerne". Der findes monumenter til ære for ham, og gader er blevet opkaldt efter ham i store dele af verden. I USA dannedes en Raoul Wallenberg-komite i 1981 for at "videreføre Raoul Wallenbergs humanitære idealer og ikke-voldelige mod", og som med dette formål for øje uddeler en Raoul Wallenberg-medalje.
 Opvækst
 Wallenberg blev født i Kappsta i Lidingö Kommune nær Stockholm, hvor hans bedsteforældre på mødrene side, professor Per Johan Wising og Sophie Wising, havde bygget en sommervilla i 1882. Hans farfar, som var diplomat og udstationeret i Tokyo, Istanbul og Sofia, var Gustaf Oscar Wallenberg (1863-1937), søn af André Oscar Wallenberg (1816-1886).
 Han forældre, som giftede sig i 1911, var Raoul Oscar Wallenberg (1888–1912), en svensk søofficer, som døde af kræft tre måneder før hans søn blev født, og Maria "Maj" Sofia Wising (1891–1979). I 1918 giftede hans mor sig igen med Fredrik von Dardel (død 1979); i det ægteskab fik de en søn, Guy von Dardel, og en datter, Nina Lagergren.
 I 1931 tog Wallenberg til USA for at studere arkitektur ved University of Michigan. Her lærte han at tale engelsk, tysk og fransk. I sine ferier udforskede han Amerika. Trods Wallenberg-familiens store rigdomme arbejdede han i fritiden og kørte bl.a. sammen med andre unge studerende rickshaw under verdensudstillingen i Chicago i 1933.
 Tilbage i Sverige, hvor hans amerikanske uddannelse ikke kvalificerede ham til at arbejde som arkitekt, arrangerede hans bedstefar, at han fik arbejde i Cape Town i Sydafrika i et svensk firma, som solgte byggematerialer. Mellem 1935 og 1936 var han ansat i en underordnet stilling i en afdeling af Holland Bank i havnebyen Haifa i Britisk Palæstina. Han kom igen til Sverige i 1936 og fik med hjælp af sin onkel og gudfader, Jacob Wallenberg, ansættelse i Central European Trading Company, der var et im- og eksportselskab, som drev handel med Centraleuropa, og som ejedes af en ungarsk jøde, Kálmán Lauer.
 Arbejde i Ungarn
 Miklós Horthys regering i Ungarn indførte i 1938 en række anti-jødiske foranstaltninger, som begrænsede jøders valg af erhverv og minimerede deres antal i statslige stillinger samt forbød dem at gifte sig med ikke-jøder. Lauer fandt det stadig mere vanskeligt at rejse til Ungarn, og Wallenberg blev hans betroede repræsentant. Wallenberg lærte sig hurtigt ungarsk og foretog fra 1941 hyppige rejser til Budapest. Inden et år var Wallenberg medejer af firmaet og dets internationale direktør.
 Omkring april og maj 1944, hvor det stod klart, at Tyskland ville tabe krigen, begyndte tyskerne og deres ungarske samarbejdspartnere en massedeportation af ungarske jøder, som nåede op på 12.000 om dagen. Forfølgelsen af jøderne i Ungarn blev hurtigt godt kendt i udlandet, da George Mantello sidst på foråret 1944 udgav, hvad der nu kendes som Vrba-Wetzler-raporten. Verdensledere som premierminister Winston Churchill, præsident Roosevelt og andre samarbejdede om at hjælpe Horthy med at sætte en stopper for deportationerne.
 Præsident Roosevelt sendte i foråret Iver C. Olsen (1904-1960) til Stockholm som officiel repræsentant for det amerikanske krigsflygtningeråd (War Refugee Board). Olsen så sig om efter nogen, som var i stand til at tage til Budapest og organisere et redningsprogram for jøderne der og anså Wallenberg for at være den rette mand.
 Diplomat i Budapest
 Wallenberg rejste derfor den 9. juli 1944 til Budapest som førstesekretær ved den svenske legation i Budapest. Sammen med en anden svensk diplomat, Per Anger, udstedte han "beskyttelsespas" (tysk : Schutz-Pass), der identificerede indehaveren som svensk undersåt, der afventede tilbagesendelse til hjemlandet, og forhindrede derved deportation. Skønt dokumentet ikke var lovligt, så det officielt ud og blev i almindelighed accepteret af de tyske og ungarske autoriteter, som dog af og til måtte bestikkes. Det lykkedes også den svenske legation i Budapest at forhandle en ordning på plads med tyskerne, så indehavere af beskyttelsespas blev behandlet som svenske statsborgere og var undtaget fra at bære den gule davidsstjerne på brystet.
 For penge, der var rejst af flygtningerådet, lejede Wallenberg 32 huse i Budapest og erklærede dem eksterritoriale og undergivet diplomatisk immunitet. Han satte dørskilte op med tekster som "Det svenske bibliotek" og "Det svenske forskningsinstitut" og ophængte store svenske flag på bygningerne for at understøtte vildledningen. Efterhånden husede disse bygninger næsten 10.000 mennesker.
 Sandor Ardai, der var chauffør for Wallenberg, berettede hvad Wallenberg gjorde, da han opdagede et tog med jøder, som var ved at afgå til Auschwitz:Da programmet var på sit højeste, var over 350 mennesker involveret i redningen af jøderne. Nonnen Sára Salkaházi blev afsløret i at skjule jødiske kvinder og blev dræbt af medlemmer af Pilekorspartiet. Den schweiziske diplomat Carl Lutz uddelte ligeledes beskyttelsespas fra Schweiz' ambassade i foråret 1944, og den italienske forretningsmand Giorgio Perlasca udgav sig for at være spansk diplomat og udstedte forfalskede visa. Også Berber Smit (Barbara Hogg), som var datter af Lolle Smit (1892-1961), direktøren for N.V. Philips Budapest, og hollandsk spion, der arbejdede for den britiske MI6, hjalp Wallenberg og havde, ifølge hendes søn, en kærlighedsaffære med ham. Lolle Smits anden datter, Reinderdina Petronella Smit (1922-1945), døde 18. august 1945 i Bukarest.
 Wallenberg begyndte at overnatte et nyt sted hver nat for at undgå at blive taget til fange eller dræbt af Pilekorspartiet eller af Adolf Eichmanns mænd. To dage før russerne besatte Budapest, forhandlede Wallenberg med både Eichmann og general Gerhard Schmidthuber, øverstbefalende for den tyske hær i Ungarn. Wallenberg bestak medlemmet af Pilekorspartiet Pál Szalai til at overbringe en note, hvori Wallenberg overtalte dem til at opgive at organisere en sidste indsats i form af en dødsmarch for de tilbageværende jøder i Budapest ved at true med at få dem anklaget for krigsforbrydelser efter krigen.
 Blandt dem, som blev reddet af Wallenberg, var biokemikeren Lars Ernster, som fik ophold i den svenske ambassade, og Tom Lantos, der senere blev medlem af Repræsentanternes Hus, og som boede i et de svenske, sikre huse.
 Fængslet af Sovjetunionen
 Den sovjetiske Røde Hær nærmede sig Budapest tidligt i 1945, og den 17. januar 1945 blev Wallenberg beordret til marskal Rodion Malinovskijs hovedkvarter i Debrecen, mistænkt for at være spion for USA, idet krigsflygtningerådet var mistænkt for at være involveret i spionage."Jews in Hungary Helped by Swede". (dansk: Jøder i Ungarn hjulpet af svensker)The New York Times; 26. april 1945, Torsdag; besøgt 14. februar 2007. Wallenbergs sidste kendte ord var: "Jeg tager til Malinovskij ... om det er som gæst eller fange, ved jeg endnu ikke." I 2003 tydede en gennemgang af sovjetisk krigskorrespondance på, at Vilmos Böhm kan have angivet Wallenberg navn til Stalin som en, der skulle tilbageholdes.
 Oplysninger om Wallenbergs skæbne efter hans tilbageholdelse er til dels spekulative, skønt mange vidner påstår at have mødt ham under fængslingen.
 Wallenberg blev med tog sendt fra Debrecen gennem Rumænien til Moskva. Det kan være sket i håb om at udveksle ham med afhoppere i Sverige. Vladimir Dekanosov underrettede 16. januar 1945 svenskerne om, at Wallenberg var under de sovjetiske myndigheders beskyttelse. Den 21. januar 1945 blev han overført til Lubjankafængslet og indsat i celle 123 sammen med Gustav Richter, som havde været politiattache ved den tyske ambassade i Rumænien. Richter vidnede i Sverige i 1955 om, at Wallenberg blev forhørt i omkring halvanden time i begyndelsen af februar 1945. 1. marts 1945 blev Richter flyttet fra cellen og så aldrig Wallenberg igen.
 Den sovjetisk-kontrollerede ungarske radio meddelte den 8. marts 1945, at Wallenberg og hans chauffør var blevet dræbt på vej til Debrecen og antydede, at Pilekorspartiet eller Gestapo stod bag drabene. Sveriges udenrigsminister, Östen Undén, og den svenske ambassadør i Sovjetunionen, Staffan Söderblom, antog fejlagtigt, at de var døde. I april 1945 tilbød William Averell Harriman fra det amerikanske udenrigsministerium at hjælpe den svenske regering med at klarlægge Wallenbergs skæbne, men tilbuddet blev afslået. Söderblom mødtes med Molotov og Stalin i Moskva den 16. juni 1946, men Söderblom, som stadig havde den opfattelse, at Wallenberg var død, overhørte enhver tale om en udveksling med russiske afhoppere i Sverige.
 Død
 Sovjetunionen frigav den 6. februar 1957 et dokument, dateret 17. juli 1947, som indeholdt følgende: "jeg rapporterer, at fangen Wallenberg, som er velkendt for Dem, døde pludseligt i sin celle i nat, formentlig som følge af et hjerteanfald eller hjertesvigt. Ifølge de instrukser, jeg har fået fra Dem om, at jeg personligt har Wallenberg under mit opsyn, anmoder jeg om tilladelse til obduktion for at fastslå dødsårsagen... Jeg har personligt underrettet ministeren, og det er blevet beordret, at liget brændes uden obduktion." Dokumentet var underskrevet af Smoltsov, den daværende chef for Lubjankas infirmeri, og adresseret til Viktor Semjonovitj Abakumov, den sovjetiske minister for statens sikkerhed. I 1989 sendte Sovjet Wallenbergs personlige ejendele tilbage til hans familie, herunder hans pas og hans cigaretetui. Sovjetiske embedsmænd fortalte, at de fandt effekterne, da de var ved at udvide hyldeområdet i et depot.
 I 1991 gav den russiske regering Vyacheslav Nikonov til opgave at undersøge Wallenbergs skæbne. Han konkluderede, at Wallenberg virkelig døde i 1947, idet han blev henrettet ved skydning, mens han var fange i Lubjanka.
 Aleksander Nikolaevitj Jakovlev meddelte i 2000 i Moskva, at Wallenberg var blevet henrettet i 1947 i Lubjanka-fængslet. Han påstod, at Vladimir Krjuchkov, den tidligere chef for det sovjetiske hemmelige politi, fortalte ham om skydningen i en privat samtale. Erklæringen forklarede ikke, hvorfor Wallenberg blev henrettet og heller ikke, hvorfor regeringen havde løjet om det.Cause of Death Conceded. (dansk: Dødsårsag indrømmet) Time Magazine; mandag den 7. august 2000 Pavel Sudoplatov hævdede, at Raoul Wallenberg var blevet forgiftet af Grigorij Mairanovskij. I 2000 underskrev den russiske anklager Vladimir Ustinov en posthum kendelse, der rehabiliterede Wallenberg og hans chauffør, Langfelder, som "ofre for politisk undertrykkelse". Et antal filer med tilknytning til Wallenberg blev overgivet til den øverste russiske rabbi af den russiske regering i september 2007. De vil blive opbevaret i Moskva i Museet for tolerance, som ventes åbnet i 2011.
 Raoul Wallenberg blev 72 år efter sin forsvinden officielt erklæret død af de svenske myndigheder i oktober, 2016, dødsdatoen er angivet som den 31. juli 1952 . Dødserklæringen blev udstedt på familiens anmodning.
 Afvigende opfattelser om hans død
 Adskillige tidligere fanger har påstået at have set Wallenberg senere end hans rapporterede død i 1947. I februar 1949 afgav den tidligere tyske oberst, Theodor von Dufving, som var krigsfange, vidneforklaring om Wallenberg. Mens Dufving var i en gennemgangslejr i Kirov undervejs til Vorkuta, mødte han en fange med sin egen specielle vagt og klædt i civil. Fangen hævdede at være svensk diplomat, og at han var der "på grund af en stor fejl."
 Den kendte nazijæger Simon Wiesenthal søgte ligeledes efter Wallenberg og indsamlede adskillige vidneudsagn. For eksempel erklærede den britiske forretningsmand Greville Wynne, som sad fængslet i Lubjanka-fængslet i 1962 på grund af sin forbindelse med KGB-afhopperen Oleg Penkovskij, at han talte med – men ikke kunne se ansigtet af – en mand, som hævdede at være svensk diplomat. Efim (eller Yefim) Moshinsky påstår at have set Wallenberg på Wrangeløen i 1962. Et øjenvidne hævdede, at hun havde set Wallenberg i 1960'erne i et sovjetisk fængsel.
 Under en privat samtale om betingelserne for de indsatte i sovjetiske fængsler, som fandt sted ved et selskab i midten af 1970'erne, rapporteres en KGB-general at have sagt, at "betingelserne kan ikke være så slemme igen, når der i Lubjanka-fængslet er en udenlandsk fange, som nu har været der i næsten tre årtier".
 De sidste rapporter om Wallenberg er fra to uafhængige vidner, som fortalte, at de havde bevis for, at han var i fængsel i november 1987.
 På initiativ af Raoul Wallenbergs halvbroder, professor Guy von Dardel, der var en velkendt fysiker, som havde arbejdet ved CERN, blev der i 1991 dannet en svensk-russisk arbejdsgruppe for at søge information om Wallenbergs skæbne i 11 forskellige militær- og regeringsarkiver fra det tidligere Sovjetunionen.Missing in Action: Raoul Wallenberg (dansk: Savnet i kamp: Raoul Wallenber); Jerusalem Post
 Guy von Dardel gjorde i øvrigt en stor indsats for at klarlægge sin halvbroders skæbne. Han rejste mere end halvtreds gange til Sovjetunionen for at deltage i samtaler og foretage undersøgelser, herunder af optegnelser fra Vladmir-fængslet. I årenes løb samlede professor von Dardel et arkiv på 50.000 sider med interviews, avisartikler, breve og andre dokumenter, som havde relation til hans forsøg på at forstå, hvad der var sket med hans broder. Mange, herunder professor von Dardel og hans døtre Louise og Marie, accepterer ikke de forskellige versioner om Wallenbergs død og kræver stadig, at arkiverne i Rusland, Sverige og Ungarn skal åbnes for uvildige forskere. Wallenbergs niece, Louise von Dardel er familiens mest aktive og vier meget af sin tid til at tale om Wallenberg og udføre lobbyarbejde i forskellige lande for at prøve at afdække oplysninger om sin onkel.
 Skueproces i 1953
 I 1953 indledte den daværende ungarske statssikkerhedsmyndighed (Államvédelmi Hatóság
 eller ÁVH) en skueproces for at bevise, at Wallenberg ikke var blevet overført til Sovjetunionen i 1945, men var et offer for internationale zionister. Processen var en del af Stalins anti-zionistiske kampagne.
 I april 1952 kidnappedes tre ledere af det jødiske samfund i Budapest, Miksa Domonkos, László Benedek og Lajos Stöckler, af ÁVH-embedsmænd for at fremtvinge tilståelser fra dem. To påståede øjenvidner – Pál Szalai og Károly Szabó – blev ligeledes arresteret og afhørt under tortur.
 Ideen om, at "Wallenbergs mordere" var ungarske zionister, blev støttet af den ungarske kommunistleder Ernő Gerő, hvilket fremgår af en note, han sendte til førstesekretær Mátyás Rákosi. Skueprocessen skulle have været holdt i Moskva, men efter Stalins og Lavrentij Berijas død blev forberedelserne afbrudt, og fangerne løsladt. Miksa Domonkos tilbragte en uge på hospitalet og døde kort tid efter hjemme, hovedsagelig af følgerne efter den tortur, han havde været udsat for.Hungarian Quarterly
 Familien
 Raouls moder og stedfader begik med to dages mellemrum begge selvmord ved at tage en overdosis piller i 1979. Deres datter Nina Lagergren, Raouls halvsøster, tilskrev selvmordene deres fortvivlelse over aldrig at finde Raoul.
 Ninas datter, Nane Maria Lagergren, blev gift med Kofi Annan.
 Hædring
 Wallenberg er to gange blevet nomineret til Nobels fredspris i 1948 af mere end 80 kvalificerede indstillere og igen i 1949 af en enkelt indstiller (på dette tidspunkt kunne prisen teknisk set gives posthumt, men ideen om en sådan tildeling var kontroversiel).Mahatma Gandhi, the Missing Laureate
 Australien
 In Melbourne findes der et lille mindesmærke til ære for Wallenberg ved "Jewish Museum Holocaust and Research Centre", et monument dedikeret til ham på hjørnet af Princess Street og High Street, Kew samt et træ og et mindesæde ved St Kilda Town Hall. Det australske "Centre for Clinical Neuropharmacology" i Melbourne antog navnet 'The Raoul Wallenberg Centre' i anledning af Raoul Wallenbergs 89-års fødselsdag. I Sydney er der en Raoul Wallenberg-have og -skulptur i Woollahra samt en statue indendørs i Jewish Museum of Australia. Mindetræer er blevet plantet foran forbundsparlamentet og mange andre steder. Wallenberg blev i 1985 den første æresborger i Australien.
 Canada
 Wallenberg blev i 1985 den første æresborger i Canada, og 17. januar, som er den dag, han forsvandt, blev erklæret for Raoul Wallenberg-dag i Canada.
 Over hele Canada findes talrige mindesmærker, parker og monumenter, som hædrer Wallenberg. De indbefatter Raoul Wallenberg Corner i Calgary, Raoul Wallenberg Park i Saskatoon, Parc Raoul Wallenberg i Ottawa (Ontario) og et mindesmærke bag Christ Church Cathedral i Montreals centrum. Hovedindgangen til Earl Bales Park i Toronto har navnet Raoul Wallenberg Road.
 Tyskland
 Både i Øst- og Vestberlin er gader opkaldt efter Wallenberg. En "Wallenberg-Straße" (navngivet i 1967) ligger i det vestlige distrikt af Wilmersdorf, mens Raoul-Wallenberg-Straße med en station på S-Bahn (navngivet i 1992) ligger i det østlige distrikt af Marzahn.
 Ungarn
 I Budapest, hvor Wallenberg arbejdede, blev han udnævnt til æresborger i 2003. Han bliver mindet flere steder, herunder i Raoul Wallenberg Memorial Park, som hylder alle dem, der reddede mange af byens jøder fra deportation til udryddelseslejre, og ved den bygning, som husede den svenske ambassade i 1945.
 Israel
 Israel gav Wallenberg æresborgerskab i 1986, og han er hædret på Jad Vashem-mindesmærket som en af de "Retfærdige blandt nationerne", der er en betegnelse for ikke-jøder, som reddede jøder fra holocaust. Der findes mange hyldester til Wallenberg i Israel, bl.a. mindst 5 gader med hans navn. Langs en af disse gader i Tel Aviv har der fra 2002 stået en statue, som er mage til en i Budapest, skabt af billedhuggeren Imre Varga.
 Rusland
 Til hans ære er der et mindesmærke i atriumgården til det russiske Rudomino-bibliotek for fremmedsprog i Moskva, og en uddannelsesinstitution i Sankt Petersborg bærer hans navn.
 Sverige
 I 2001 indviedes et mindesmærke i Stockholm af kong Carl 16. Gustaf ved en ceremoni, hvor også daværende generalsekretær for FN og hans hustru Nane Maria Annan (Wallenbergs niece) var til stede. Det er et abstrakt værk, visende mennesker, der stiger op fra betonen sammen med en gengivelse i bronze af Wallenbergs underskrift. Ved indvielsen udtalte kongen, at Wallenberg "er et lysende eksempel for alle, der ønsker at leve som medmennesker." Kofi Annan priste ham som "en inspiration for os alle til at handle, når vi kan, og have modet til at hjælpe dem, der lider og har brug for hjælp."
 Ligeledes findes der et mindesmærke i Göteborg ved Hagakyrkan. Kofi Annan overværede også afsløringsceremonien her.
 Storbritannien
 Der er et Raoul Wallenberg-mindesmærke på Great Cumberland Place i London uden for Western Marble Arch Synagogen, hvor dronning Elizabeth 2. og prins Charles ved to forskellige lejligheder hyldede Wallenberg.
 USA
 Wallenberg blev æresborger i USA i 1981, og var den anden person, der fik denne udmærkelse (efter Winston Churchill). I 1985 omdøbtes den del af 15th Street, sydvest, i Washington D.C., hvor United States Holocaust Memorial Museum ligger, til Raoul Wallenberg Place ved Kongresbeslutning (act of Congress).
 USA's postvæsen udgav et frimærke for at hædre ham i 1997. Medlem af Repræsentanternes Hus Tom Lantos, der var en af dem, som blev reddet af Wallenbergs handlinger, sagde: "Det er meget passende, at vi hædrer [ham] med et frimærke. I denne æra, som savner helte, er Wallenberg arketypen på en helt – en, som risikerede sit liv dag ud og dag ind for at redde livet for titusinder af mennesker, han ikke kendte og hvis religion, han ikke delte."
 Raoul Wallenberg-monumentet findes på Raoul Wallenberg Walk på Manhattan over for FN's hovedkvarter. Det blev bestilt af det svenske konsulat og formgivet af den svenske billedhugger Gustav Kraitz. Kraitzs værk, Hope, er en kopi af Wallenbergs mappe, en kugle, fem søjler af sort granit og brosten, som engang lå på gaderne i den jødiske ghetto i Budapest. Et andet mindesmærke findes foran "Art and Architecture"-bygningen ved Michigan universitet, hvorfra han fik sin eksamen i arkitektur i 1935.
 Blandt andre steder opkaldt efter Wallenberg er Raoul Wallenberg Traditional High School i San Francisco og Raoul Wallenberg-skolen i Brooklyn, New York.
 Galleri
 Udmærkelser i hans navn
 Raoul Wallenberg-komitteen i USA uddeler Raoul Wallenberg-medaljen til "enkeltpersoner, organisationer og samfund, som afspejler Raoul Wallenbergs humanitære indstilling, personlige mod og ikke-voldelige handlinger stillet over for store odds."
 Wallenberg-legatet ved Michigans universitet uddeler en Wallenberg-medalje og en gæsteforelæsning til fremtrædende humanitære personligheder. Universitetets Taubman College for arkitektur og byplanlægning uddeler desuden stipendier til dygtige studenter, og mange gives med det formål at gøre det muligt for disse at tage en del af deres studier i udlandet.
 Wallenberg i kulturen
 Film
 Der er indspillet et antal film om Wallenbergs liv, bl.a. tv-filmen Wallenberg: A Hero's Story fra 1985 med Richard Chamberlain i hovedrollen, den svenske produktion fra 1990 God afton, Herr Wallenberg med Stellan Skarsgård samt forskellige dokummtarfilm, som f.eks. Raoul Wallenberg: Buried Alive (Raoul Wallenberg: Levende begravet) (1984) og Searching for Wallenberg (Eftersøgning af Wallenberg) (2003).
 Opera
 Der er lavet to operaer om Wallenberg:
 Wallenberg, komponeret af Erkki-Sven Tüür med libretto af Lutz Hübner. Den havde premiere i Opernhaus Dortmund 5. maj 2001.
 Raoul'', komponeret af Gershon Kingsley med libretto af Michael Kunze. Den havde premiere 21. februar 2008 i Theater Bremen.
 Se også
 Ángel Sanz Briz og Giorgio Perlasca
 Nicholas Winton
 Henryk Sławik
 Marvin Makinen
 Folke Bernadotte
 Kilder
 Eksterne henvisninger
 Raoul Wallenberg-centret ved Auschwitz Institute for Peace and Reconciliation
 Den Internationale Raoul Wallenberg Foundation
 Raoul Wallenberg Committee i USA
 Eftersøgning af Raoul Wallenberg
 Biografier af holocaust-helte med information og henvisninger til et stort udvalg af bøger om Raoul Wallenberg
 Wallenberg-kommiteen ved Michigan universitet
 Offentligt foredrag af dr. Paul Levine 'Raoul Wallenberg in Budapest: Myth, History and Holocaust', holdt i Wiener Library London den 8. marts 2010 PODCAST
 Personer fra Sverige
 Raoul
 Tvungne forsvindinger
 Erhvervsfolk fra Sverige
 Retfærdige blandt nationerne