type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21977A0118(05)
 Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Syrische Arabische Republiek - Protocol Nr. 1 betreffende de technische en financiële samenwerking - Protocol Nr. 2 betreffendedefinitie van het begrip "produkten van oorsprong" en betreffende de methoden van administratieve samenwerking - Slotakte - Gemeenschappelijke verklaringen - Briefwisseling - Gemeenschappelijke verklaringen - Briefwisseling
 Publicatieblad Nr. L 269 van 27/09/1978 blz. 0002 - 0087 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 7 blz. 0184 Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 7 blz. 0184 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 12 blz. 0185 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 11 blz. 0004 Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 11 blz. 0004
 SAMENWERKINGSOVEREENKOMST tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Syrische Arabische Republiek ZIJNE MAJESTEIT DE KONING DER BELGEN, HARE MAJESTEIT DE KONINGIN VAN DENEMARKEN, DE PRESIDENT VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND, DE PRESIDENT VAN DE FRANSE REPUBLIEK, DE PRESIDENT VAN IERLAND, DE PRESIDENT VAN DE ITALIAANSE REPUBLIEK, ZIJNE KONINKLIJKE HOOGHEID DE GROOTHERTOG VAN LUXEMBURG, HARE MAJESTEIT DE KONINGIN DER NEDERLANDEN, HARE MAJESTEIT DE KONINGIN VAN HET VERENIGD KONINKRIJK VAN GROOT-BRITTANNIË EN NOORD-IERLAND, en DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, enerzijds, en DE PRESIDENT VAN DE SYRISCHE ARABISCHE REPUBLIEK, anderzijds, PREAMBULE WENSENDE uitdrukking te geven aan hun wederzijdse wil om hun vriendschappelijke betrekkingen in stand te houden en te verstevigen, met eerbiediging van de beginselen van het Handvest der Verenigde Naties, VASTBESLOTEN een ruime samenwerking in te stellen die bijdraagt tot de economische en sociale ontwikkeling van Syrië en de versteviging van de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Syrië in de hand werkt, BESLOTEN HEBBENDE de economische en commerciële samenwerking tussen de Gemeenschap en Syrië, met inachtneming van hun onderscheiden ontwikkelingsniveaus, te bevorderen en daarvoor een vaste basis te garanderen overeenkomstig hun internationale verplichtingen, VASTBESLOTEN een nieuw model van betrekkingen tussen ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden tot stand te brengen, dat verenigbaar is met het in de internationale gemeenschap bestaande verlangen naar een meer rechtvaardige en meer evenwichtige economische orde, HEBBEN BESLOTEN de volgende Overeenkomst aan te gaan en hebben te dien einde als hun gevolmachtigden aangewezen: ZIJNE MAJESTEIT DE KONING DER BELGEN: Renaat VAN ELSLANDE, Minister van Buitenlandse Zaken; HARE MAJESTEIT DE KONINGIN VAN DENEMARKEN: Jens CHRISTENSEN, Ambassadeur, Secretaris-Generaal; DE PRESIDENT VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND: Hans-Dietrich GENSCHER, Bondsminister van Buitenlandse Zaken; DE PRESIDENT VAN DE FRANSE REPUBLIEK: Louis de GUIRINGAUD, Minister van Buitenlandse Zaken; DE PRESIDENT VAN IERLAND: Garret FITZGERALD, Minister van Buitenlandse Zaken; DE PRESIDENT VAN DE ITALIAANSE REPUBLIEK: Arnaldo FORLANI, Minister van Buitenlandse Zaken; ZIJNE KONINKLIJKE HOOGHEID DE GROOTHERTOG VAN LUXEMBURG: Gaston THORN, Minister-President en Minister van Buitenlandse Zaken van de Regering van het Groothertogdom Luxemburg; HARE MAJESTEIT DE KONINGIN DER NEDERLANDEN: Max van der STOEL, Minister van Buitenlandse Zaken van het Koninkrijk der Nederlanden; HARE MAJESTEIT DE KONINGIN VAN HET VERENIGD KONINKRIJK VAN GROOT-BRITTANNIË EN NOORD-IERLAND: Anthony CROSLAND, MP, Minister van Buitenlandse Zaken en Gemenebestzaken van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland; DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN: Anthony CROSLAND, MP, Fungerend Voorzitter van de Raad van de Europese Gemeenschappen, Minister van Buitenlandse Zaken en Gemenebestzaken van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland; Claude CHEYSSON, Lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen; DE PRESIDENT VAN DE SYRISCHE ARABISCHE REPUBLIEK: Mohamed IMADI, Minister van Economische Zaken en Buitenlandse Handel; Artikel 1 Deze Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Syrië heeft ten doel een algemene samenwerking tussen de Partijen bij de Overeenkomst be bevorderen, ten einde bij te dragen tot de economische en sociale ontwikkeling van Syrië en de versteviging van hun betrekkingen in de hand te werken. Te dien einde worden er bepalingen en maatregelen vastgesteld en ten uitvoer gelegd op het gebied van de economische, technische en financiële samenwerking, alsmede op het gebied van het handelsverkeer. TITEL I ECONOMISCHE, TECHNISCHE EN FINANCIËLE SAMENWERKING Artikel 2 Tussen de Gemeenschap en Syrië wordt een samenwerking tot stand gebracht ten einde bij te dragen tot de ontwikkeling van Syrië als aanvulling op hetgeen door dit land op dit gebied wordt gedaan en om de bestaande economische banden op zo breed mogelijke basis in het wederzijdse belang van de Partijen te versterken. Artikel 3 Voor de verwezenlijking van de in artikel 2 bedoelde samenwerking worden met name in aanmerking genomen: - de doelstellingen en prioriteiten van de ontwikkelingsplannen en programma's van Syrië; - het belang van de verwezenlijking van geïntegreerde acties door een gecoördineerde toepassing van verschillende maatregelen; - het belang van bevordering van de regionale samenwerking tussen Syrië en andere staten. Artikel 4 1. De samenwerking tussen de Gemeenschap en Syrië heeft inzonderheid ten doel de bevordering van: - deelneming door de Gemeenschap aan maatregelen die Syrië op het gebied van de ontwikkeling van de produktie en de economische infrastructuur treft met het oog op diversificatie van de structuur van haar economie. Deze deelneming zal vooral moeten worden afgestemd op de industrialisering van Syrië en de modernisering van de landbouwsector van dit land; - de commercialisatie en de verkooppromotie van door Syrië uitgevoerde produkten; - een industriële samenwerking gericht op de ontwikkeling van de industriële produktie van Syrië, met name door passende maatregelen: - ter bevordering van deelneming door de Gemeenschap aan de verwezenlijking van de programma's voor industriële ontwikkeling van Syrië, - ter bevordering van het organiseren van contacten en ontmoetingen tussen voor het industriebeleid verantwoordelijke personen, promotors en bedrijven uit Syrië en de Gemeenschap om de totstandbrenging van nieuwe betrekkingen op industrieel gebied volgens de doelstellingen van deze Overeenkomst te bevorderen, - ter vergemakkelijking van het verkrijgen, op gunstige voorwaarden, van octrooien en ander industrieel eigendom door middel van financiering overeenkomstig de bepalingen van Protocol nr. 1 en/of andere passende regelingen met ondernemingen en instellingen binnen de Gemeenschap, - om de opheffing van andere belemmeringen dan op het gebied van tarieven of contingenten die de toegang tot de verschillende markten kunnen verhinderen, mogelijk te maken; - samenwerking op het gebied van wetenschap, technologie en milieubescherming; - deelname van het bedrijfsleven van de Gemeenschap aan de programma's inzake onderzoek, produktie en verwerking van de natuurlijke hulpbronnen van Syrië en aan alle activiteiten tot exploitatie van deze hulpbronnen ter plaatse, alsmede de goede uitvoering van de daartoe tussen de respectieve bedrijven gesloten samenwerkings- en investeringscontracten; - samenwerking in de visserijsector; - de stimulering van particuliere investeringen die voor de Partijen van wederzijds belang zijn; - wederzijdse voorlichting over de economische en financiële situatie en de ontwikkeling daarvan, voor zover zulks voor de goede werking van deze Overeenkomst noodzakelijk is. 2. De Partijen bij de Overeenkomst kunnen nog andere samenwerkingsgebieden bepalen. Artikel 5 1. Met het oog op de verwezenlijking van de in deze Overeenkomst gestelde doeleinden bepaalt de Samenwerkingsraad op gezette tijden de algemene koers van de samenwerking. 2. De Samenwerkingsraad heeft tot taak naar middelen en methoden te zoeken om de tenuitvoerlegging van de samenwerking op de in artikel 4 omschreven gebieden mogelijk te maken. Hij is bevoegd daartoe besluiten te nemen. Artikel 6 De Gemeenschap neemt deel aan de financiering van maatregelen ter bevordering van de ontwikkeling van Syrië, onder de voorwaarden vermeld in Protocol nr. 1 betreffende de technische en financiële samenwerking, rekening houdend met de mogelijkheden van een driehoekssamenwerking. Artikel 7 De Partijen bij de Overeenkomst vergemakkelijken de juiste uitvoering van de samenwerkings- en investeringscontracten die van wederzijds belang zijn en passen in het kader van deze Overeenkomst. TITEL II HANDELSVERKEER Artikel 8 Op handelsgebied heeft deze Overeenkomst ten doel het handelsverkeer tussen de Partijen bij de Overeenkomst te bevorderen, met inachtneming van hun onderscheiden ontwikkelingsniveaus en van de noodzaak een beter evenwicht in hun handelsverkeer te waarborgen, ten einde het groeitempo van de Syrische handel te versnellen en de toegankelijkheid van de markt van de Gemeenschap voor de Syrische produkten te verbeteren. A. Industrieprodukten Artikel 9 Behoudens de bijzondere bepalingen van de artikelen 13, 14 en 16 worden voor produkten van oorsprong uit Syrië, niet genoemd in de lijst van bijlage II bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap en niet opgenomen in bijlage A, bij invoer in de Gemeenschap de douanerechten of heffingen van gelijke werking volgens onderstaand tijdschema opgeheven: >PIC FILE= "T0009920"> Artikel 10 1. Voor elk produkt zijn de basisrechten waarop de in artikel 9 bedoelde verlaging moet worden toegepast, als volgt: - voor de Gemeenschap in haar oorspronkelijke samenstelling : de op 1 januari 1975 ten opzichte van Syrië feitelijk toegepaste rechten; - voor Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk : de op 1 januari 1972 ten opzichte van Syrië feitelijk toegepaste rechten. 2. De overeenkomstig artikel 9 berekende verlaagde rechten worden afgerond op de eerste decimaal. Behoudens de door de Gemeenschap te geven toepassing aan artikel 39, lid 5, van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen, van 22 januari 1972, wordt voor de specifieke rechten of het specifieke gedeelte van de gemengde rechten van de douanetarieven van Ierland en het Verenigd Koninkrijk artikel 9 toegepast met afronding op de vierde decimaal. Artikel 11 1. Wanneer de douanerechten een beschermend en een fiscaal element bevatten, is artikel 9 op het beschermend element van toepassing. 2. Het Verenigd Koninkrijk vervangt de fiscale douanerechten en het fiscaal element van deze rechten door een binnenlandse belasting overeenkomstig artikel 38 van de in artikel 10 bedoelde Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen. Artikel 12 De kwantitatieve beperkingen bij invoer in de Gemeenschap voor produkten niet genoemd in de lijst van bijlage II bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, van oorsprong uit Syrië, en maatregelen van gelijke werking worden op de datum van de inwerkingtreding van de Overeenkomst opgeheven. Artikel 13 De maatregelen bedoeld in artikel 1 van Protocol nr. 7 van de in artikel 10 bedoelde Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen, met betrekking tot de invoer van motorvoertuigen en de motorvoertuigenassemblage-industrie in Ierland, zijn van toepassing op Syrië. Artikel 14 1. De invoer van de hierna genoemde produkten is aan jaarlijkse maxima onderworpen, bij overschrijding waarvan de ten opzichte van derde landen werkelijk toegepaste douanerechten volgens het bepaalde in de leden 2 tot en met 6 opnieuw kunnen worden ingesteld. Naast elk produkt zijn de voor het jaar van inwerkingtreding van deze Overeenkomst vastgestelde maxima aangegeven. >PIC FILE= "T0009921"> 2. Vanaf het daarop volgende jaar worden de in lid 1 vermelde maxima jaarlijks met 5 % verhoogd. 3. Voor de produkten van de posten 28.40 B II (fosfaten, polyfosfaten daaronder begrepen, andere dan ammoniumfosfaten), 31.03 (minerale of chemische fosfaatmeststoffen), ex 31.05 (meststoffen bevattende fosfaten), 55.05 (garens van katoen, niet gereed voor de verkoop in het klein) en hoofdstuk 76 (aluminium) van het gemeenschappelijk douanetarief behoudt de Gemeenschap zich de mogelijkheid voor maxima in te stellen. 4. Zodra een voor de invoer van een in lid 1 genoemd produkt vastgesteld maximum is bereikt, kunnen de douanerechten die ten opzichte van derde landen werkelijk worden toegepast, bij de invoer van het betrokken produkt tot het einde van het kalenderjaar opnieuw worden ingesteld. 5. Wanneer de invoer in de Gemeenschap van een aan maxima onderworpen produkt 75 % van de vastgestelde hoeveelheid bereikt, stelt de Gemeenschap de Samenwerkingsraad daarvan in kennis. 6. De in dit artikel vastgestelde maxima worden uiterlijk op 31 december 1979 afgeschaft. Artikel 15 1. De Gemeenschap behoudt zich het recht voor de regeling die van toepassing is op de aardolieprodukten welke vallen onder de tariefposten 27.10, 27.11 A en B 1, 27.12, 27.13 B en 27.14 van het gemeenschappelijk douanetarief te wijzigen: - wanneer voor aardolieprodukten een gemeenschappelijke definitie inzake de oorsprong wordt aangenomen; - wanneer er in het kader van een gemeenschappelijke handelspolitiek beslissingen worden genomen; - of wanneer een gemeenschappelijk energiebeleid wordt ingesteld. 2. In dat geval verleent de Gemeenschap bij invoer van die produkten voordelen van gelijke strekking als die vermeld in deze Overeenkomst. Voor de toepassing van dit lid wordt op verzoek van de andere Partij overleg gepleegd in de Samenwerkingsraad. 3. Behoudens het bepaalde in lid 1 doet deze Overeenkomst geen afbreuk aan de niet-tarifaire voorschriften die bij invoer van aardolieprodukten worden toegepast. Artikel 16 Voor de in bijlage B vermelde goederen, verkregen bij de verwerking van landbouwprodukten, zijn de in artikel 9 bedoelde verlagingen van toepassing op het vaste element van de heffing die op deze produkten bij invoer in de Gemeenschap wordt toegepast. B. Landbouwprodukten Artikel 17 Voor de hierna genoemde produkten van oorsprong uit Syrië worden de douanerechten bij invoer in de Gemeenschap verlaagd in de verhoudingen die voor elk van deze produkten zijn aangegeven. >PIC FILE= "T0009922"> >PIC FILE= "T0009923"> Artikel 18 Onderstaande produkten, van oorsprong uit Syrië, worden bij invoer in de Gemeenschap onderworpen aan de hiernavermelde douanerechten: >PIC FILE= "T0009924"> Artikel 19 1. De in artikel 17 genoemde verlagingspercentages zijn van toepassing op de douanerechten die ten opzichte van derde landen werkelijk worden toegepast. 2. De rechten voortvloeiende uit de door Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk toegepaste verlagingen mogen echter in geen geval lager zijn dan die welke deze landen ten opzichte van de Gemeenschap in haar oorspronkelijke samenstelling toepassen. 3. In afwijking van lid 1 kunnen Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, indien de toepassing van dit lid 1 zou kunnen leiden tot tariefverschuivingen die tijdelijk afwijken van de stelregel van de aanpassing aan het uiteindelijke recht, hun rechten handhaven totdat de hoogte daarvan bij een latere onderlinge aanpassing bereikt is, of, in voorkomend geval, het recht toepassen dat voortvloeit uit een latere aanpassing zodra een tariefverschuiving dit niveau bereikt of overschrijdt. 4. De verlaagde rechten berekend overeenkomstig artikel 17 worden toegepast onder afronding op de eerste decimaal. Onder voorbehoud van de door de Gemeenschap te geven toepassing aan artikel 39, lid 5, van de in artikel 10 bedoelde Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen, worden, met betrekking tot de specifieke rechten of het specifieke gedeelte van de gemengde rechten van Ierland en van het Verenigd Koninkrijk, de verlaagde rechten evenwel toegepast onder afronding op de vierde decimaal. Artikel 20 1. Indien ten gevolge van de tenuitvoerlegging van haar landbouwbeleid een specifieke regeling wordt ingesteld of indien de bestaande regeling wordt gewijzigd of in geval van wijziging of uitbreiding van de bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van haar landbouwbeleid, kan de Gemeenschap voor de betrokken produkten de in deze Overeenkomst vervatte regeling wijzigen. De Gemeenschap houdt in deze gevallen op passende wijze rekening met de belangen van Syrië. 2. Ingeval de Gemeenschap op grond van lid 1 de in deze Overeenkomst vervatte regeling voor produkten die onder bijlage II van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap vallen, wijzigt, verleent zij voor de invoer van produkten van oorsprong uit Syrië een voordeel dat vergelijkbaar is met het voordeel waarin deze Overeenkomst voorziet. 3. Met het oog op de toepassing van dit artikel kan overleg worden gepleegd in de Samenwerkingsraad. C. Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 21 1. Voor de in deze Overeenkomst bedoelde produkten van oorsprong uit Syrië kan bij invoer in de Gemeenschap geen gunstiger regeling gelden dan die welke de Lid-Staten elkaar toekennen. 2. Bij de toepassing van lid 1 wordt geen rekening gehouden met de douanerechten en heffingen van gelijke werking voortvloeiende uit de toepassing van de artikelen 32, 36 en 59 van de in artikel 10 bedoelde Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der Verdragen. Artikel 22 1. Behoudens de bijzondere bepalingen voor het grensverkeer, kent Syrië op het gebied van het handelsverkeer aan de Gemeenschap een behandeling toe die niet minder gunstig is dan de regeling voor de meest begunstigde natie. 2. Lid 1 is niet van toepassing in geval van instandhouding of totstandbrenging van douane-unies of vrijhandelszones. 3. Voorts kan Syrië afwijken van lid 1 in geval van maatregelen met het oog op een regionale economische integratie of ten gunste van ontwikkelingslanden. Deze maatregelen worden ter kennis van de Gemeenschap gebracht. Artikel 23 1. De Partijen bij de Overeenkomst stellen elkaar bij de ondertekening van deze Overeenkomst in kennis van de bepalingen betreffende de handelsregeling die zij toepassen. 2. Syrië mag in zijn handelsregeling ten opzichte van de Gemeenschap nieuwe douanerechten en heffingen van gelijke werking of nieuwe kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking invoeren, en de douanerechten en heffingen of de kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking die worden toegepast op produkten van oorsprong uit of bestemd voor de Gemeenschap verhogen of verzwaren, wanneer deze maatregelen voor zijn industrialisatie en ontwikkeling nodig zijn. Deze maatregelen worden ter kennis van de Gemeenschap gebracht. Voor de toepassing van deze maatregelen vindt op verzoek van de andere Partij bij de Overeenkomst overleg plaats in de Samenwerkingsraad. Artikel 24 Wanneer Syrië voor een bepaald produkt overeenkomstig zijn eigen wetgeving kwantitatieve beperkingen in de vorm van contingenten toepast, behandelt het de Gemeenschap als een eenheid. Artikel 25 Bij het in artikel 44 van deze Overeenkomst bedoelde onderzoek trachten de Partijen bij de Overeenkomst mogelijkheden te vinden om vorderingen te maken bij de opheffing van de handelsbelemmeringen, zulks met inachtneming van de eisen van de ontwikkeling van Syrië. Artikel 26 Voor de toepassing van deze titel worden de oorsprongregels bepaald in Protocol nr. 2. Artikel 27 In geval van wijzigingen in de nomenclatuur van de douanetarieven van de Partijen bij de Overeenkomst voor de in deze Overeenkomst bedoelde produkten, kan de Samenwerkingsraad de tariefnomenclatuur van deze produkten aan deze wijzigingen aanpassen. Artikel 28 De Partijen bij de Overeenkomst onthouden zich van iedere maatregel of gedraging van intern fiscale aard die al dan niet rechtstreeks leidt tot discriminatie tussen de produkten van één Partij bij de Overeenkomst en de gelijksoortige produkten van oorsprong uit de andere Partij bij de Overeenkomst. Voor de produkten die naar het grondgebied van een van de Partijen bij de Overeenkomst worden uitgevoerd, mag geen hogere teruggave van binnenlandse belastingen plaatsvinden dan de direct of indirect daarop geheven belastingen. Artikel 29 Betalingen die betrekking hebben op handelstransacties welke met inachtneming van de bepalingen van de voorschriften voor de buitenlandse handel en het deviezenverkeer plaatsvinden, alsmede de overmaking van de desbetreffende bedragen naar de Lid-Staat van de Gemeenschap waar de schuldeiser is gevestigd dan wel naar Syrië, zijn aan geen enkele beperking onderworpen. Artikel 30 Deze Overeenkomst vormt geen beletsel voor verboden of beperkingen van invoer, uitvoer of doorvoer, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de bescherming van de openbare zedelijkheid, de openbare orde, de openbare veiligheid, de gezondheid en het leven van personen en dieren of het behoud van planten, van de bescherming van het nationaal artistiek, historisch en archeologisch bezit of uit hoofde van de bescherming van de industriële en commerciële eigendom, noch voor voorschriften betreffende goud en zilver. Deze verboden of beperkingen mogen echter geen middel tot willekeurige discriminatie, noch een verkapte beperking van de handel tussen de Partijen bij de Overeenkomst vormen. Artikel 31 1. Indien een der Partijen bij de Overeenkomst vaststelt dat in haar betrekkingen met de andere Partij dumping wordt toegepast, kan zij, volgens de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel, passende maatregelen daarregen nemen, overeenkomstig de voorwaarden en procedures van artikel 33. 2. In geval van maatregelen gericht tegen premies en subsidies, verbinden de Partijen bij de Overeenkomst zich ertoe artikel VI van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel na te leven. Artikel 32 In geval van ernstige verstoringen in een sector van het bedrijfsleven of van moeilijkheden die tot uiting dreigen te komen in een ernstige verslechtering van de economische situatie in een gebied, kan de betrokken Partij bij de Overeenkomst de nodige vrijwaringsmaatregelen nemen overeenkomstig de voorwaarden en procedures van artikel 33. Artikel 33 1. Indien een Partij bij de Overeenkomst de invoer van produkten die de in artikel 32 bedoelde moeilijkheden kan veroorzaken, aan een administratieve procedure onderwerpt die ten doel heeft snel inlichtingen omtrent de ontwikkeling van de handelsstromen te verstrekken, stelt zij de andere Partij bij de Overeenkomst hiervan in kennis. 2. In de gevallen bedoeld in de artikelen 31 en 32 verstrekt de betrokken Partij bij de Overeenkomst, alvorens de daarin vermelde maatregelen te nemen of zo spoedig mogelijk in de gevallen als bedoeld in lid 3, sub b), aan de Samenwerkingsraad alle nodige gegevens voor een diepgaand onderzoek van de situatie, ten einde een voor de Partijen bij de Overeenkomst aanvaardbare oplossing te vinden. Bij voorrang moeten die maatregelen worden gekozen die de werking van de Overeenkomst het minst verstoren. Deze maatregelen mogen niet verder reiken dan strikt noodzakelijk is om de opgetreden moeilijkheden te verhelpen. De vrijwaringsmaatregelen worden onverwijld ter kennis gebracht van de Samenwerkingsraad, die hierover periodiek overleg pleegt, vooral met het oog op de opheffing ervan zodra de omstandigheden dit toelaten. 3. Voor de tenuitvoerlegging van lid 2 zijn de onderstaande bepalingen van toepassing: a) wat betreft de artikelen 31 en 32 vindt overleg plaats in de Samenwerkingsraad alvorens de betrokken Partij de passende maatregelen neemt; b) indien uitzonderlijke omstandigheden die een onmiddellijk ingrijpen vereisen een voorafgaand onderzoek uitsluiten, kan de betrokken Partij bij de Overeenkomst in de situaties bedoeld in de artikelen 31 en 32 onverwijld de strikt noodzakelijke beschermende maatregelen nemen om de situatie te verhelpen. Artikel 34 Indien zich met betrekking tot de betalingsbalans van één of meer Lid-Staten van de Gemeenschap of van Syrië moeilijkheden voordoen of hiervoor ernstig gevaar bestaat, kan de betrokken Partij bij de Overeenkomst de nodige vrijwaringsmaatregelen treffen. Bij voorrang moeten die maatregelen worden gekozen die de werking van de Overeenkomst het minst verstoren. Zij worden onverwijld ter kennis van de andere Partij bij de Overeenkomst gebracht. Over deze maatregelen wordt periodiek overleg gepleegd in de Samenwerkingsraad, vooral met het oog op de opheffing ervan zodra de omstandigheden dit toelaten. TITEL III ALGEMENE EN SLOTBEPALINGEN Artikel 35 1. Er wordt een Samenwerkingsraad ingesteld, die voor de verwezenlijking van de doelstellingen van deze Overeenkomst en in de in deze Overeenkomst genoemde gevallen beslissingsbevoegdheid heeft. Zijn besluiten zijn verbindend voor de Partijen bij de Overeenkomst, die gehouden zijn de nodige maatregelen te treffen voor de uitvoering ervan. 2. De Samenwerkingsraad kan voorts alle resoluties, aanbevelingen of adviezen uitbrengen die hij wenselijk acht voor de verwezenlijking van de gemeenschappelijke doeleinden en de goede werking van deze Overeenkomst. 3. De Samenwerkingsraad stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 36 1. De Samenwerkingsraad bestaat uit afgevaardigden van de Gemeenschap en haar Lid-Staten enerzijds, en uit afgevaardigden van Syrië anderzijds. 2. De Samenwerkingsraad spreekt zich uit in onderlinge overeenstemming tussen de Gemeenschap enerzijds, en Syrië anderzijds. Artikel 37 1. Het voorzitterschap van de Samenwerkingsraad wordt bij toerbeurt uitgeoefend door elk van de Partijen bij de Overeenkomst op de in het reglement van orde vast te stellen wijze. 2. De Samenwerkingsraad komt eenmaal per jaar op initiatief van zijn Voorzitter bijeen. Hij komt bovendien bijeen zo vaak een bijzondere omstandigheid zulks vereist, op verzoek van een der Partijen bij de Overeenkomst, en onder de in zijn reglement van orde bepaalde voorwaarden. Artikel 38 1. De Samenwerkingsraad kan besluiten comités op te richten die hem in de vervulling van zijn taken kunnen bijstaan. 2. De Samenwerkingsraad bepaalt in zijn reglement van orde de samenstelling, de taak en de werking van deze comités. Artikel 39 De Samenwerkingsraad neemt alle dienstige maatregelen om de benodigde samenwerking en contacten tussen het Europese Parlement en de afgevaardigden van de Volksvertegenwoordiging van Syrië te vergemakkelijken. Artikel 40 Elke Partij bij de Overeenkomst verstrekt, op verzoek van de andere Partij, alle nodige gegevens betreffende de door haar te sluiten overeenkomsten waarin tarief- of handelsbepalingen voorkomen en over de wijzigingen die zij in haar douanetarief of haar regeling betreffende het buitenlandse handelsverkeer aanbrengt. Indien deze wijzigingen of deze overeenkomsten rechtstreekse en bijzondere gevolgen hebben voor de werking van deze Overeenkomst, wordt op verzoek van de andere Partij passend overleg gepleegd in de Samenwerkingsraad, ten einde met de belangen van de Partijen bij de Overeenkomst rekening te houden. Artikel 411. De Partijen bij de Overeenkomst nemen alle algemene en bijzondere maatregelen om te verzekeren dat de verplichtingen van deze Overeenkomst worden nagekomen. Zij zien erop toe dat de in deze Overeenkomst genoemde doelstellingen worden verwezenlijkt. 2. Indien een Partij bij de Overeenkomst van mening is dat de andere Partij een verplichting van de Overeenkomst niet is nagekomen, kan zij passende maatregelen treffen. Alvorens dit te doen verstrekt zij de Samenwerkingsraad alle nodige gegevens voor een diepgaand onderzoek van de situatie ten einde een voor de Partijen bij de Overeenkomst aanvaardbare oplossing te zoeken. Bij voorrang moeten die maatregelen worden gekozen die de werking van de Overeenkomst het minst verstoren. Deze maatregelen worden onverwijld ter kennis gebracht van de Samenwerkingsraad, waarin, op verzoek van de andere Partij, overleg over de maatregelen plaatsvindt. Artikel 42 Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst belet een Partij bij de Overeenkomst maatregelen te treffen: a) die zij nodig acht ter voorkoming van de verspreiding van de inlichtingen die tegen de essentiële belangen op het gebied van haar veiligheid indruist; b) die betrekking hebben op de handel in wapens, munitie of oorlogsmateriaal of op het onderzoek, de ontwikkeling of de produktie die onontbeerlijk zijn voor defensieve doeleinden, mits deze maatregelen de mededingingsvoorwaarden met betrekking tot produkten die niet voor specifiek militaire doeleinden zijn bestemd, niet nadelig beïnvloeden; c) die zij van essentieel belang acht voor haar veiligheid in oorlogstijd of bij ernstige internationale spanningen. Artikel 43 Op de gebieden die onder deze Overeenkomst vallen: - mag de regeling die door Syrië ten opzichte van de Gemeenschap wordt toegepast, niet tot enigerlei discriminatie tussen de Lid-Staten, hun onderdanen of hun vennootschappen leiden; - mag de regeling die door de Gemeenschap ten opzichte van Syrië wordt toegepast, niet tot enigerlei discriminatie tussen de onderdanen of vennootschappen van Syrië leiden. Artikel 44 De Partijen bij de Overeenkomst onderzoeken, voor de eerste maal vanaf begin 1979 en vervolgens vanaf begin 1984, volgens de voor de onderhandelingen over de Overeenkomst zelf aangehouden procedure, de resultaten van deze Overeenkomst alsmede de eventuele verbeteringen die daarin van beide kanten vanaf 1 januari 1980 en vanaf 1 januari 1985 op grond van de tijdens de werking van de Overeenkomst opgedane ervaring en de in de Overeenkomst bepaalde doelstellingen kunnen worden aangebracht. Artikel 45 De Protocollen nr. 1 en nr. 2 en de bijlagen A en B maken een integrerend deel van deze Overeenkomst uit. De verklaringen en briefwisselingen zijn opgenomen in de Slotakte, die een integrerend deel van deze Overeenkomst uitmaakt. Artikel 46 Elke Partij bij de Overeenkomst kan deze Overeenkomst door kennisgeving aan de andere Partij opzeggen. De Overeenkomst houdt twaalf maanden na de datum van die kennisgeving op van kracht te zijn. Artikel 47 Deze Overeenkomst is van toepassing op de grondgebieden waar het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap onder de daarin vermelde voorwaarden geldt enerzijds, en op het grondgebied van de Syrische Arabische Republiek anderzijds. Artikel 48 Deze Overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Italiaanse, de Nederlandse en de Arabische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek. Artikel 49 Deze Overeenkomst wordt door de Partijen bij de Overeenkomst goedgekeurd volgens hun eigen procedures. Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de kennisgeving van de voltooiing van de in lid 1 bedoelde procedures. Til bekræftelse heraf har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale. Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Abkommen gesetzt. In witness whereof, the undersigned Plenipotentiaries have affixed their signatures below this Agreement. En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent accord. In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente accordo. Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze Overeenkomst hebben gesteld. >PIC FILE= "T0009925"> Udfærdiget i Bruxelles, den attende januar nitten hundrede og syvoghalvfjerds. Geschehen zu Brüssel am achtzehnten Januar neunzehnhundertsiebenundsiebzig. Done at Brussels on the eighteenth day of January in the year one thousand nine hundred and seventy-seven. Fait à Bruxelles, le dix-huit janvier mil neuf cent soixante-dix-sept. Fatto a Bruxelles, addì diciotto gennaio millenovecentosettantasette. Gedaan te Brussel, de achttiende januari negentienhonderd zevenenzeventig. >PIC FILE= "T0009926"> >PIC FILE= "T0009927"> For Rådet for De europæiske Fællesskaber Für den Rat der Europäischen Gemeinschaften For the Council of the European Communities Pour le Conseil des Communautés européennes Per il Consiglio delle Comunità europee Voor de Raad van de Europese Gemeenschappen >PIC FILE= "T0009928"> BIJLAGE A betreffende de in artikel 9 bedoelde produkten die uitgesloten worden van de regeling bij de Overeenkomst >PIC FILE= "T0009929"> BIJLAGE B betreffende de in artikel 16 bedoelde produkten >PIC FILE= "T0009930"> >PIC FILE= "T0009931">


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 26.9.2009
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 233/15
 Yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimen presidentin määräys 9.7.2009 — infeurope v. komissio
 (Asia T-176/08) (1)
 (Laiminlyöntikanne, kumoamiskanne ja vahingonkorvauskanne - Julkiset palveluhankinnat - SMHV:n tietojärjestelmien ylläpitoa koskeva tarjouskilpailu - Hallintovalitus komissiossa - Komission implisiittinen hylkäävä päätös - Uudet vaatimukset - Laiminlyöntikanteen ja vahingonkorvauskanteen välinen yhteys - Tutkittavaksi ottamisen edellytysten selvä puuttuminen)
 2009/C 233/27
 Oikeudenkäyntikieli: englanti
 Asianosaiset
 Kantaja: infeurope (Luxemburg, Luxemburg) (edustaja: asianajaja O. Mader)
 Vastaaja: Euroopan yhteisöjen komissio (asiamiehet: N. Bambara ja E. Manhaeve)
 Oikeudenkäynnin kohde
 Ensinnäkin ensisijaisesti kanne, jolla vaaditaan toteamaan, että komissio on sääntöjen vastaisesti laiminlyönyt sellaisen sisämarkkinoiden harmonisointiviraston (tavaramerkit ja mallit) (SMHV) tekemän tarjouspyyntömenettelyn AO/042/05 perusteella tehtäviä SMHV:n pääasialliseen toimintaan tavaramerkkien alalla liittyviä järjestelmiä koskevien tietokoneohjelmien ylläpitoon liittyviä puitesopimuksia koskevan hankintapäätöksen kumoamisen ja näiden puitesopimusten perusteella tehtyjen erityisten sopimusten päättämisen ja toissijaisesti kanne, jolla vaaditaan kumoamaan sellainen komission väitetty implisiittinen päätös, jolla hylättiin kantajan kyseisen tarjouskilpailumenettelyn yhteydessä implisiittinen päätös, jolla hylättiin kantajan kyseisen tarjouskilpailumenettelyn2.12.2007 tekemä hallintovalitus, sekä toiseksi kanne, jolla vaaditaan komission väitetyistä sääntöjen vastaisista laiminlyönneistä johtuvan väitetyn vahingon korvaamista
 Määräysosa
 1)
 Kanne hylätään.
 2)
 infeurope vastaa omista oikeudenkäyntikuluistaan, ja se velvoitetaan korvaamaan komission oikeudenkäyntikulut.
 3)
 Lausunnon antaminen raukeaa European Dynamics, SA:n väliintulovaatimuksesta.
 4)
 infeurope, komissio ja European Dynamics vastaavat kukin omista väliintulovaatimuksista aiheutuneista kuluistaan.
 (1) EUVL C 171, 5.7.2008.


type: wikipedia

text:
Bhutanese nationality law is the law governing the acquisition, transmission and loss of Bhutanese citizenship. The Bhutanese Citizenship Act of 1985 was introduced by the Druk Gyalpo Jigme Singye Wangchuck, on June 10, 1985, modifying the definition of a Bhutanese citizen. The Act was implemented as part of a new national policy of Driglam Namzha, national customs and etiquette. Because of its emphasis on Bhutanese culture, the Act is also referred to as the "One Nation, One People Act." The 1985 Act was amended by the Immigration Act of 2007 and then superseded in 2008 by the Constitution of Bhutan insofar as previous laws are inconsistent; where not inconsistent, the provisions of the 2007 Act, the 1985 Act, and previous Acts relating to immigration continue in effect.
 Provisions of the Citizenship Act of 1985
 The first article of the Act provides its name, its date of enactment, and that it supersedes any conflicting prior laws relating to citizenship. Namely, this Act superseded the Citizenship act of 1958 and Amendments of 1977.
 Citizenship by birth and by registration
 The second article of the Act provides Bhutanese citizenship to those whose parents are both Bhutanese citizens. (Cf. the 1958 Act which required only that one's father be Bhutanese) This article is an example of a jus sanguinis, or blood-based, nationality law. The article guarantees citizenship to children of two Bhutanese nationals as a matter of right.
 The third article of the Act provides for citizenship by registration. It provides Bhutanese citizenship for persons who show that they were "permanently domiciled" in Bhutan by December 31, 1958, and that their name was registered in the yearly Census Register. The article guarantees citizenship by registration as a matter of right to those who meet the permanent domicile and census registration requirements.
 Naturalization
 The fourth article of the Act provides a substantive and procedural framework for naturalization. It requires applicants to submit application forms (forms KA-1 and KA-2, requesting general biographic and biometric information) and sets forth the conditions of eligibility for naturalization. Applicants with one Bhutanese parent must be at least 15 years of age and must have resided in Bhutan at least 15 years as indicated in the census register. Non-Bhutanese applicants must be at least 21 years of age and must have resided in Bhutan for at least 20 years as indicated in the census register, except government employees who need show a 15-year residency. (Cf. the 1958 Act which required only 10-year residency for all naturalization) All applicants must demonstrate soundness of mind; the ability to speak, read, and write Dzongkha proficiently; good knowledge of the culture, customs, traditions, and history of Bhutan; good moral character without any record of imprisonment for criminal offenses in Bhutan or elsewhere; no record of having spoken or acted against the King, country or people of Bhutan in any manner whatsoever; and preparedness to take a solemn oath of allegiance to the King, country and people of Bhutan. (Compare the 1958 Act, which imposed no official cultural requirements.)
 Once an applicant's forms are submitted, the Ministry of Home Affairs conducts written and oral tests to assess applicants' proficiency in Dzongkha and knowledge of the culture, customs, tradition and history of Bhutan. The decision of the Ministry of Home Affairs on the question of eligibility for naturalization is stated as "final and binding". The government also reserves the right "to reject any application for naturalization without assigning any reason."
 The fifth article of the Act requires applicants who have been favorably considered to take an oath of allegiance, with naturalization complete upon receipt of a Kashog from the King.
 Deprivation of citizenship
 The sixth article of the Act concerns termination of citizenship. It provides that Bhutanese citizens who acquire foreign citizenship cease to be citizens of Bhutan. The spouse and children of such persons – if themselves Bhutanese citizens – have the right to remain as citizens provided they are permanently domiciled in Bhutan and are registered annually in the Citizenship Register maintained by the Ministry of Home Affairs.
 It also provides that the government may deprive naturalized Bhutanese citizens of their citizenship at any time if it finds that naturalization had been obtained by means of fraud, false representation, or the concealment of any material fact.
 It also provides that the government may deprive naturalized Bhutanese citizens of their citizenship at any time if it finds that person has shown by act or speech to be disloyal in any manner whatsoever to the King, country or people of Bhutan.
 Furthermore, it provides that children of two Bhutanese parents may lose their citizenship if their names are also not recorded in the Citizenship register maintained in the Ministry of Home Affairs, having left Bhutan voluntarily and without the knowledge of the government. (Resolution No. 16 (2) adopted by the National Assembly of Bhutan in its 62nd Session).
 Finally, the sixth article provides that when the government deprives Bhutanese of their citizenship, they must dispose of all immovable property in Bhutan within one year, failing which, the property is confiscated by the Ministry of Home Affairs on payment of fair and reasonable compensation.
 Implementation of the Act of 1985
 The first nationwide census was implemented from 1980. The largest group within the country affected by the enforcement were the Lhotshampa people; this group, a generalized term for those of Nepalese descent, comprised 43% of the total population of Bhutan in 1988 including all illegal aliens. Bhutanese security forces moved through the southern regions of the country, home to most of the Lhotshampas, forcing them from their homes and across the southern borders into Nepal. Because most of the people exiled did not speak Dzongkha, they were classified as illegal aliens, thus able to be removed from the country. In total, between 100,000 and 150,000, 1/6 of Bhutan's population in 1988, ended up in Nepal.
 Nepal lacked adequate resources to independently deal with the inflow of refugees resultant of the citizenship act. With help from the United Nations, seven refugee camps were established in Nepal, within which 97% of occupants were Lhotshampas from Bhutan. Conflict arose between the two countries when the government of Bhutan would not admit liability for the situation, claiming that all the people in question were Nepalese citizens and thus for Nepal to handle.
 External aid, provided by other governments besides that of Nepal, provides subsistence for the majority of refugees. Furthermore, several countries, including the United States and Canada, agreed to resettle a percent of the Lhotshampas who had UNHCR refugee status.
 In 2003, an agreement was reached between Bhutan and Nepal, allowing for Bhutanese refugees still remaining in Nepal to return home with full rights of citizenship. However, this has gone largely unnoticed due to shifts occurring with Bhutan's political makeup. The century's old monarchical country, beginning with King Jigme Singye Wangchuck's abdication in 2006 and his son's taking over of the throne, is transitioning to a constitutional monarchy and democratic state. Amidst this ordered chaos, the status of the Lhotshampas has been pushed further back on the political agenda.
 Provisions of the Immigration Act of 2007
 The Immigration Act of 2007 amends and supplements the Citizenship Act of 1985. It was enacted by Parliament on January 5, 2007, and came into effect on February 20, 2007. It established a Department of Immigration under the Ministry of Home and Cultural Affairs to implement and administer its provisions through immigration offices. It endowed immigration officers of the Department of Immigration with both police and prosecution powers. Immigration officers were also delegated immigrations and customs enforcement powers: they were accorded the right to enter any private or official premises in order to search, arrest, seize, detain, interrogate or to demand forfeiture of any vehicles, trains, vessels, aircraft, or goods in accordance with the laws. Immigration officers were immunized from all wrongful acts or omissions committed in good faith in the discharge of their duties. Along with immigration officers, the Royal Court of Justice is specifically provided powers to enforce the Act. Rulemaking and regulatory authority is vested in the Ministry of Home and Cultural Affairs regarding any matter for the purpose of giving effect to the provisions of the Act.
 Immigration categories
 The Act of 2007 divides aliens into two categories: immigrants and non-immigrants. Immigrants, in turn, are divided into five categories: women married to Bhutanese men and who hold a Special Residence Permit; the children of Bhutanese women married to foreign men, who hold a Special Residence Permit; those married to a Bhutanese citizen, or the children of such parentage, who holds an Immigration Card; holders of green cards or refugee cards; and holders of Trader Cards.
 The first two categories of immigrants, who hold Special Residence Permits, are allowed free movement and residence within Bhutan. Green Card or Refugee Card holders are permitted to stay until such time as may be decided by the Government, but may similarly move freely within Bhutan. Those holding an Immigration Card are provided with stay permit on a periodical basis as decided by the government and must register their residence and obtain route permits to travel outside designated areas. Holders of Trader Cards are permitted to stay and conduct business in designated commercial centers, and must obtain route permits for movement outside their designated place of residence.
 Employment visas may not be issued to an immigrant until the consular officer receives a determination made by the Ministry of Home and Cultural Affairs.
 Non-immigrants lack intent to immigrate, and may therefore stay in Bhutan for a maximum of three years. Generally, two types of employment visas are allowed for non-immigrants: visas for "highly skilled, professional and technical experts;" and visas for "skilled and technical workers." Foreign unskilled labor is illegal under the Act.
 The Department maintains a record of each immigrant and non-immigrant within Bhutan.
 Admissibility
 Admissibility requirements are set forth depending on the type of alien. Visitors, visitors in transit, students, skilled workers, overseas employees, foreign airline employees, and businesspersons all have different requirements for admissibility. Most often, these differences are in duration, intent (not) to work, and intent (not) to immigrate.
 Inadmissibility for entry is also defined in the Act. One who is under order of deportation or exclusion or fails to produce proper travel or medical documents or other proof as required by an immigration officer. One may also be found inadmissible based foreign policy, national security, poor health, or criminal record. Intending to proselytize or otherwise disrupt Bhutanese culture also makes one inadmissible. Gaining entry into Bhutan illegally, through fraud, deception, or material omission are also grounds for inadmissibility; entry through points other than designated ports is deemed an illegal immigrant regardless of being otherwise admissible or holding a visa.
 For all aliens, registration is required to maintain status. These records are confidential.
 Visas
 The Act of 2007 also provides four categories of visas: diplomatic visas; official visas; ordinary/tourist visas; and gratis visas. Visas may authorize single, double, triple, or multiple entries into Bhutan. Visa fees are also authorized.
 Diplomatic visas are for ambassadors, high-level government representatives, reigning royalty, and representatives of international organizations. Official visas are for other official guests and professionals working internationally, including business visitors seeking to attend Government-sponsored symposia and conferences. Ordinary visas are for tourists, private visitors, businesspersons, journalists, consultants, and other qualified professionals. Gratis visas categories are not described by the Act. Other categories of visa mentioned but not enumerated include business, transit, and student visas.
 Diplomatic, official, and gratis visas are valid for a maximum of ninety days after entry; ordinary visas are valid for thirty days after entry. Tourist visas are allowed a maximum of ninety days. Foreign workers are issued visas with validity depending upon the terms of their assignment. Business visas are issued for one year or more with multiple entries. Student visas are issued for the duration of the academic course or for five years, whichever is less, on the basis of firm letters of admission from an academic institution recognized by the government. Transit visas are issued for a maximum of forty-eight hours with single entry facility only.
 Extension on visas may be granted only on grounds of illness as an exceptional case, not to exceed 15 days at a time. However, no extension is possible for those who fail to register properly.
 Inspection, detention, and removal
 The Act of 2007 provides for the inspection of all foreigners seeking admission into Bhutan. It also provides for spot checking in public and "regular field inspections in all residential, commercial, private and official premises to expose illegal immigrants and unauthorized foreign workers." During inspection, permission to enter may be suspended.
 The Act of 2007 also provides a substantive and procedural framework for the detention and removal of foreigners from Bhutan. The Department may, for reasonable and sufficient cause, cancel or revoke permission to be present. The burden falls on the applicant to prove eligibility for admission or remaining in Bhutan. Removal proceedings for those who enter illegally or remain unlawfully begin with notice from the Department. Aliens are allowed to depart voluntarily within fifteen days so long as they establish they have not been involved in any criminal activities; have no financial dues payable; have means to depart, by clear and convincing evidence; intend to depart; and have no court cases pending. Those who have broken the law are subject to detention for the duration of removal proceedings. The costs of removal are to be born by the parties who bring the foreigners into Bhutan.
 Immigration-related offences
 The Act of 2007 criminalizes refusal to register, deception, and obstruction of immigration authorities by anyone. The Act also makes it a felony to hire, transport, harbor, or furnish illegal or inadmissible immigrants with improper documentation. Falsely representing oneself as Bhutanese to receive benefits is a misdemeanor, as are misrepresentations in pursuit of a visa and concealing the presence of unauthorized persons. The Act provides strict liability for those who bring unauthorized foreigners into Bhutan despite whatever due diligence they may have exercised. Knowingly or willfully doing so, however, is a fourth degree felony, along with transporting those foreigners within Bhutan and tampering with travel documents. Creating false travel records, as well as falsifying authorization, are third degree felonies. Fines and other penalties are meted according to the Penal Code as well as regulations under it and the Act of 2007.
 Miscellaneous section
 The Act of 2007 sets forth obligations for Bhutanese agencies and individuals as well as foreigners. Hoteliers, tour operators, contractors, employers of foreign workers, and all other individuals are bound "to consciously adhere to and apply the provisions" of the Act. All employers and managers of hotels of agencies, as well as Bhutanese doing business with foreigners, have an affirmative duty to maintain records to be produced to immigration officers on request for periodic examination.
 Foreigners must abide by Bhutanese laws and respect the social norms, tradition, customs, culture and religion of Bhutan. They have the right to be protected by the laws of the Bhutan.
 Travel freedom
 In 2016, Bhutanese citizens had visa-free or visa on arrival access to 51 countries and territories, ranking the Bhutanese passport 86th in the world according to the Visa Restrictions Index.
 See also
 Constitution of Bhutan
 Bhutanese Citizenship Act 1958
 Immigration in Bhutan
 Law of Bhutan
 Bhutanese legislation
 Politics of Bhutan
 Bhutanese refugees
 Nationality law
 Notes
 References
 Further reading
 A Kingdom Besieged, Jigmi Y. Thinley 1993
 A View from Thimphu, Kinley Dorji
 "The Bhutan Citizenship Act, 1985". SATP. 1985. www.satp.org
 Giri, Brenda. "Mourning the 15th Anniversary of Crisis." Journal of Asian and African Studies, 2004.
 Spiegel, Paul. "Forgotten Refugees and Other Displaced Populations." Lancet, July 2005.
 Illegal Immigration in Bhutan
 1985 in law
 Nationality law
 Immigration to Bhutan
 Bhutanese legislation
 1985 in Asia


text:
 Avis juridique important
 |
 21990A0316(02)
 Accordo in forma di scambio di lettere che sospende l'applicazione dell'articolo 12, paragrafo 1 dell'accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica popolare di Polonia sugli scambi e sulla cooperazione commerciale ed economica
 Gazzetta ufficiale n. L 069 del 16/03/1990 pag. 0070 - 0070
 *****ACCORDO in forma di scambio di lettere che sospende l'applicazione dell'articolo 12, paragrafo 1 dell'accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica popolare di Polonia sugli scambi e sulla cooperazione commerciale ed economica Lettera n. 1 Signor . . . . . ., Durante i colloqui che si sono svolti fra i rappresentati della Comunità economica europea e la Repubblica popolare di Polonia, dopo la firma dell'accordo sugli scambi e sulla cooperazione commerciale ed economica, è stato concordato che gli obblighi delle parti di cui all'articolo 12, paragrafo 1, riguardante le concessioni agricole degli allegati IV e V all'accordo devono essere sospesi a partire dal 1o gennaio 1990, dato che la Comunità ha fatto autonomamente alla Repubblica popolare di Polonia concessioni più ampie nell'ambito del sistema delle preferenze generalizzate di cui ai regolamenti (CEE) n. 3898/89 e n. 3899/89. La sospensione è applicabile dal 1o gennaio 1990 e lo rimarrà per tutto il periodo di applicazione dei regolamenti precitati e di qualsiasi regolamento che li sostituisca. Le sarei grato se volesse confermarmi che il suo governo è d'accordo sul contenuto della presente lettera. Voglia accettare, Signor . . . . . . , l'espressione della mia profonda stima. A nome del Consiglio delle Comunità europee Lettera n. 2 Signor . . . . . ., Mi pregio comunicarLe di aver ricevuto la Sua lettera in data odierna, così redatta: « Durante i colloqui che si sono svolti fra i rappresentati della Comunità economica europea e la Repubblica popolare di Polonia, dopo la firma dell'accordo sugli scambi e sulla cooperazione commerciale ed economica, è stato concordato che gli obblighi delle parti di cui all'articolo 12, paragrafo 1, riguardante le concessioni agricole degli allegati IV e V all'accordo devono essere sospesi a partire dal 1o gennaio 1990, dato che la Comunità ha fatto autonomamente alla Repubblica popolare di Polonia concessioni più ampie nell'ambito del sistema delle preferenze generalizzate di cui ai regolamenti (CEE) n. 3898/89 e n. 3899/89. La sospensione è applicabile dal 1o gennaio 1990 e lo rimarrà per tutto il periodo di applicazione dei regolamenti precitati e di qualsiasi regolamento che li sostituisca. Le sarei grato se volesse confermarmi che il suo governo è d'accordo sul contenuto della presente lettera. » Mi pregio confermarLe che il mio governo è d'accordo sul contenuto di tale lettera. Voglia accettare, Signor . . . . . ., l'espressione della mia profonda stima. Per il governo della Repubblica popolare di Polonia


text:
A Estação Santo Afonso é uma das estações do Metrô de Porto Alegre, situada em Novo Hamburgo, entre a Estação Rio dos Sinos e a Estação Industrial/Tintas Killing. Faz parte da Linha 1.
 Foi inaugurada em 3 de julho de 2012. Localiza-se no cruzamento da Rua 1 de Março com a Rua Leopoldo Wasun. Atende os bairros de Liberdade e Santo Afonso.
 Localização
 A estação recebeu esse nome por estar situada no bairro de Santo Afonso. O bairro possui esse nome por homenagear Santo Afonso Rodrigues, um mártir que foi morto por ordem do cacique Nheçu, que era contrário à ação dos jesuítas.
 Em suas imediações se localiza o Estádio do Vale, sede do Esporte Clube Novo Hamburgo.
 Ver também
 Metrô de Porto Alegre
 Linha 1 do Metrô de Porto Alegre
 Ligações externas
 Santo Afonso
 Transportes em Novo Hamburgo
 Fundações no Rio Grande do Sul em 2012


type: other

text:
Postado por ideiah às 18:48 0 opniões e sugestões
 Postado por ideiah às 18:42 0 opniões e sugestões
 PRINCÍPIOS E JURISDIÇÃO.
 Segundo o professor Charles, a diferença de postura na aplicação da norma é o que faz com que o processo do trabalho funcione e o processo civil não funcione. O procedimento civil está distante do processo do trabalho, pois este é célere, enquanto o outro é moroso.
 O processo do trabalho é interligado a uma justiça especializada, com um material de trabalho diferente e com condutas diferentes, condutas que o direito civil em sua evolução passou a não conseguir responder, então surgiu o direito do trabalho para responder as necessidades do novo ramo do direito. A justiça do trabalho surge como uma justiça especializada com juízes especializados na nova material, com a busca pela seriedade e resposta ao novo anseio social.
 A justiça do trabalho era competente para julgar relação decorrente de trabalhadores e empregadores (relação de emprego). Com a emenda constitucional no 45 surge a possibilidade do juiz poder julgar controversas pertinentes a relação de trabalho, como contrato celebrado entre pessoas naturais, cliente e advogado, dentista e consumidor, mas decorrente dos juízes do trabalho terem um cunho muito específico, o STJ e STF , entenderam que a leitura do artigo 114 CR/88, deve ser restritiva, ou seja, o volume de ações que viria a surgir, ia fazer com que fosse atrapalhar os julgamentos das reclamações trabalhistas.
 Então não são competentes para julgar esta novidade. Tudo fica como estava.
 Fonte – segue a norma - princípio da legalidade
 Material – fato social, é a justificativa de sua existência, fenômeno que gerou a necessidade de existência do direito processual trabalhista. É a norma trabalhista material.
 Formal – fonte lei – principal.
 A fonte formal é a lei, básica e elementar. Diferente do direito material do trabalho. Fontes formais usadas pelo processo do trabalho:
 - lei 5584/70
 - 6830/80
 - lei 7701/88
 - CPC – SUBSIDIÁRIO.
 O processo de execução é regulado pela CLT – lei 6830/80 e apenas na 3o opção pelo CPC. Através da lei 6830/80, a união, estados, municípios cobram suas dívidas ativas.
 Princípio da igualdade - Igualdade das partes no processo (isonomia), contrapõe ao princípio da proteção do direito material do trabalho (nortear os desiguais, proteção ao empregado), no processo do trabalho isto não existe.
 Princípio do contraditório e ampla defesa – cada parte tem a mesma oportunidade de contar sua versão e provar esta versão contada.
 No direito material existe o Indúbio Pro Operário, a interpretação do direito material enquanto houver duvida será pro operário, já segundo o artigo 818 CLT, prova as alegações quem as fizer, então o empregado tem que provar.
 Principio da imparcialidade – o juiz ao julgar não será afetado pela decisão, segundo o professor Charles todo juiz é parcial, então existe desinteresse, ou seja, o juiz não tem interesse no resultado da decisão.
 Principio da motivação das decisões – ate hoje existe decisão imotivada, (tribunal do júri).
 Princípio do Devido processo legal – é uma cláusula geral e abstrata que engloba os princípios e procedimentos necessários para se chegar a uma decisão eficáz.
 Princípio do Duplo grau de jurisdição – não é constitucional
 Princípio da duração razoável – EC 45 – busca pela celeridade, mas e os meios de se chegar a esta duração, não existe.
 Princípio da Inafastabilidade – todo contrato pode ser discutido no judiciário. Nenhuma instância administrativa ou privada é final.
 Dispositivo x Inquisitório
 Inquisitório - O estado tem interesse na verdade real e sai na busca das provas (sai em campo).
 Dispositivo – as provas são ônus, é um problema das partes, verdade formal. O processo do trabalho é dispositivo, o juiz não vai sair em campo.
 Mas o juiz do trabalho se rege pelo principio do dispositivo, o juiz não vai sair em campo. Mas o juiz do trabalho tem o poder de agir com base no princípio inquisitório (artigo 467), mas não significa que o processo do trabalho é regido pelo principio inquisitório.
 Princípio da Instrumentalidade das formas – é requisito para o direito material. No direito processual a forma não é objeto por si próprio, é apenas um meio para se chegar ao direito material que não pode ser sacrificado em prol do direito processual. A questão é que não pode causar prejuízo, nem ao contraditório, nem ao direito de defesa, pois assim terá nulidade.
 Princípio da Impugnação especifica (312 CPC) – toda a informação que você julga incorreta, tem que ser impugnada, os pedidos deveM ser contestados. No processo do trabalho não existe curador para o réu revel. Cuidado ao fazer uma contestação.
 Principio da estabilidade da lide – é até que momento você pode alterar o limite do processo. A lide se torna estável a partir do recebimento da defesa (isto a torna imutável unilateralmente).
 Princípio da eventualidade – está ligado a preclusão (é aquele que assegura que o processo caminha em uma direção sempre para frente, cada fase tem atos que lhe são pertinentes, passou a fase, então o ato está concluso. Então na hora certa pratique o ato.
 Princípio da eventualidade – devo alegar toda matéria de defesa, (vai que a defesa principal não cole, o que tenho que fazer antes de precluir). Só não pode cair em contradição. Ex: o sujeito nunca trabalhou na empresa, mas se o juiz entender que sim, os cartões de ponto estão aqui.
 Lógica - um ato é incompatível com o outro.
 Temporal - passou o prazo para praticar o ato.
 Consumativa - já praticou o ato, não tem como praticá-lo novamente.
 Temos também a preclusão ordinária, ou seja, o ato não tem efeito decorrente da não pratica de outro ato. Ex: recurso inadmissível por falta de preparo.
 Ligado ao principio do juízo natural, consiste em saber qual o juízo que deve conhecer da ação. Uma vez reconhecida por um determinado juízo, só por formas excepcionais poderá ser modificada por:
 Conexão – mesmas partes similares, são duas ações que possuem pedidos conexos, relacionados. É recomendável, pois o juiz poderá de ofício ou a requerimento remeter a outro juízo ou caso queira poderá julgar.
 Continência – uma ação é mais abrangente que a outra, o pedido de uma é mais amplo, então uma ação absorve o pedido da outra. Por isto deve ser reconhecidas pelo mesmo juízo.
 Exceção de incompetência relativa (lugar, valor) – quando proposta uma ação em um juízo que supostamente seja incompetente, a parte ré poderá excepcionar a incompetência relativa, neste caso também poderá modificar a competência.
 Obs: incompetência absoluta – funcional, matéria e pessoa.
 Para configurar a prevenção no direito civil, será prevento o juiz que despachar primeiro, desde com ações na mesma competência territorial, caso a competência seja em territórios diferentes, será prevento o juízo que citar primeiro.
 Já na justiça do trabalho, autua, registra e cita, tudo automático. Então o juiz só terá acesso ao processo na audiência. Sendo assim tornará prevento aquele que primeiro realizar a audiência, absorvendo assim as ações relacionadas por conexão ou contingência.
 Na eventualidade de uma parte protocolar uma ação e posterior desistir, este juízo tornará prevento na eventualidade de novamente ser protocolada a mesma ação.
 Ônus da prova artigo 818 CLT – este não é princípio, as regras pertinentes ao ônus da prova são decorrente do princípio do direito material do trabalho, do Indúbio Pro Operário. Este princípio orienta a aplicação das regras do ônus da prova.
 Principio da oralidade – desdobra em:
 Atos devem ser o mais oral possível, mais simples possível, fugir do formalismo do processo. No direito do trabalho os atos são praticados em regra na forma oral e são registrados na ata. Importante que a parte preste atenção para conferir se o juiz omitiu informação ou ditou contrário ao conteúdo da audiência.
 Princípio da concentração – o processo se concentra em sua parte mais relevante na audiência, pois neste momento ocorre a defesa, conciliação, contestação e sentença. Tudo ocorre na audiência.
 Princípio da Imediaticidade – quem colheu a prova, quem teve contato com as partes, com as testemunhas, tem mais condição de sentenciar. O contato imediato facilita o convencimento do juiz, é o contato imediato que facilita a percepção da realidade.
 Princípio da Identidade física – quem colheu a prova tem que julgar o processo, pois foi ele que ditou o ato na ata, sentiu as partes e as provas. Veja que quem instruiu tem muito mais preparo para julgar o processo, salvo hipóteses previstas em lei.
 Irrecobilidade das interlocutórias – os atos interlocutórios são passíveis de recurso junto do recurso de apelação e deverá protestar para assim ficar registrado na ata e poder ser recorrido da sentença.
 Sumula do TST no 214 em contraposição com artigo 893§1o CLT.
 PRINCIPIOS QUE PODERIAM SER PROPRIOS DO DIREITO DO TRABALHO, MAS SEGUNDO PROFESSOR CHARLES NÃO SÃO.
 Proteção – as partes no processo são tratadas de forma igualitária.
 Finalidade social – o juiz não pode ficar ajudando as partes
 Verdade real - existe uma verdade processual. Verdade real princípio material do trabalho, principio da primazia da realidade.
 Indisponibilidade – enquanto o trabalhador estiver trabalhando com contrato, aí sim, não pode renunciar a direito, pois neste momento renuncia a tudo para manter o emprego, mas posterior ao contrato pode renunciar o que quiser, uma vez que tem plena capacidade e o direito é disponível.
 Conciliação - está sendo mitigado no processo do trabalho e acentuado no cível.
 Normatização coletiva – característica da justiça do trabalho, cria norma. Não tem nada a ver com o processo.
 Despersonalização do empregador – usado no direito comercial.
 É o poder dever do Estado em solucionar os conflitos dentro de certos limites, estabelecidos por lei. Estes limites correspondem à competência de cada ordem do poder judiciário. O conceito de jurisdição também está ligado a soberania do Estado. A jurisdição é una.
 O TST também é instância recursal do processo original no TRT. Ex: dissídios coletivos.
 O 1/5 constitucional desde a posse são vitalícios. Antigamente, até 2000 era 1/5 constitucional, 2/5 dos classistas e 2/5 do TRT. Em 2000 foram extintos os juízes classistas então o TST passou a ser composto por 17 desembargadores. Com a emenda constitucional 45 em 2004 voltou as caderias de 10 juizes.
 Fixado ser da justiça do trabalho a competência para o julgamento da causa, cumpre definir qual entre os seus órgãos deverá fazê-lo. Reconhecida a competência do TST ou de um TRT, deve-se verificar, no Regimento Interno respectivo, qual dos seus órgãos é competente para o julgamento.
 A competência leva em conta:
 - matéria - matéria da relação jurídica litigiosa.
 - territorial ou foro – circunscrição territorial estabelecida para a atuação de cada órgão.
 - pessoa – atributos pessoais da parte.
 - funcional – funções que o magistrado é chamado a exercer no processo.
 Fontes das normas sobre a competência.
 As normas de fixação de competência estão na CR/88, em leis federais não consolidadas, nos regimentos internos dos tribunais (artigo 96,I CR/88), tratados e convenções internacionais ratificados pelo Brasil (artigo 651§2o CLT).
 Aula de Charles, professor de processo do trabalho.
 Livro de processo do trabalho, Cleber Lucio de Almeida.
 Postado por ideiah às 13:00 0 opniões e sugestões


text:
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 202/289
 PROTOKOL (br. 18)
 O FRANCUSKOJ
 VISOKE UGOVORNE STRANKE,
 ŽELEĆI uzeti u obzir posebno pitanje koje se odnosi na Francusku,
 SPORAZUMJELE SU SE o sljedećim odredbama koje se prilažu Ugovoru o Europskoj uniji i Ugovoru o funkcioniranju Europske unije:
 Francuska će zadržati povlasticu monetarne emisije u Novoj Kaledoniji, Francuskoj Polineziji i Wallisu i Futuni prema uvjetima utvrđenima u njezinim nacionalnim zakonima i imat će isključivo pravo određivati paritet CFP franka.


text:
ASUS Ekran Kartı 2GB R9 270X GDDR5 256 Bit DC2T-2GD5 HDMI 2xDVI ATI 16X En Uygun Fiyatlarla Bilisimport.com'da
 ASUS Ekran Kartı 2GB R9 270X GDDR5 256 Bit DC2T-2GD5 HDMI 2xDVI ATI 16X
 Bilisimport.com › Bilgisayar Parçaları (oem) › Ekran Kartı ASUS Ekran Kartı 2GB R9 270X GDDR5 256 Bit DC2T-2GD5 HDMI 2xDVI ATI 16X
 ASUS 2GB R9270X GDDR5 256 Bit DC2T-2GD5 HDMI DVI ATI 16X Graphics Engine AMD Radeon R9 270X Bus Standard PCI Express 3.0 Video Memory GDDR5 2GB Engine Clock GPU Boost Clock : 1120 MHz GPU Base Clock : 1050 MHz Memory Clock 5600 MHz ( 1400 MHz GDDR5 ) Memory Interface 256-bit Resolution D-Sub Max Resolution : 2048x1536 DVI Max Resolution : 2560x1600 Interface D-Sub Output : Yes x 1 (via DVI to D-Sub adaptor x 1) DVI Output : Yes x 2 HDMI Output : Yes x 1 Display Port : Yes x 1 (Regular DP) HDCP Support : Yes Accessories 1 x DVI to D-Sub adaptor 1 x CrossFire cable Software ASUS Utilities & Driver ASUS Features DirectCU Series TOP Series Super Alloy Power Dimensions 10.7 " x 5.24 " x 1.578 " Inch Özellik
 BLP76703449366
 ASUS Ekran Kartı 2GB R7 360 GDDR5 R7360-OC-2GD5 HDMI DVI ATI 16X 423,90 TL
 SAPPHIRE Ekran Kartı 11260-01-20G RX 480 NITRO 8GB 256Bit GDDR5 1.235,90 TL
 ASUS Ekran Kartı 2GB R9 380 STRIX GAMING GDDR5 256 Bit DC2OC-4GD5 HDMI ATI 16X 773,90 TL
 Gigabyte GV-N1060WF2OC-6GD VGA GeForce GTX 1060 WINDFORCE OC 6G 1.240,90 TL
 MSI 8GB RX 480 GAMING X 8G GDDR5 256 Bit 2xHDMI DL-DVI-D 2xDP ATI 1.212,90 TL
 SAPPHIRE Ekran Kartı 11260-07-20G 8GB RX 480 NITRO+ OC 8G GDDR5 256 Bit 2xHDMI DVI-D 2xDP ATI 1.201,90 TL
 ASUS Anakart B150M PRO GAMING Anakart DDR4 2133 VGA GLAN HDMI 1151P ITX 384,90 TL
 DARK Masaüstü Bilgisayar EVO BS300 i3 4130, 4GB/500GB,VGA/DVI/HDMI, USB3.0,Ofis PC DK-PC-BS300 1.317,90 TL
 INTEL Core i5 6500 Quad Core 3.20 GHz 6MB Turbo VGA 1151P Skylake (Tray) 746,90 TL


text:
Το εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελείται από ένα κυανό θυρεό που σχηματίζει μία αιχμή στο μέσο της κάτω πλευράς του. Στη μέση ο θυρεός φέρει έναν αργυρό σταυρό ο οποίος περιβάλλεται εξ ολοκλήρου από δύο κλαδιά δάφνης.
 Ζωγραφίζεται ή υφαίνεται, κυρίως πάνω στα πηλήκια, στις στολές ή στα κουμπιά των στρατιωτικών, των οργάνων των σωμάτων ασφαλείας κλπ.
 Το σημερινό εθνόσημο του ελληνικού κράτους
 Το επίσημο έμβλημα του ελληνικού κράτους είναι σταυρός επί θυρεού, περιβεβλημένο από φύλλα δάφνης. Στα τέλη του 1974, η τότε κυβέρνηση ανέθεσε σε επιτροπή αποτελούμενη από τους καθηγητές χαρακτικής Γραμματόπουλο, ζωγραφικής Μόραλη και γλυπτικής Παππά, την εκπόνησή του. Στις αρχές του 1975 το εθνόσημο άρχισε να χρησιμοποιείται στα επίσημα έγγραφα του κράτους (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, διαβατήρια, δελτία αστυνομικής ταυτότητας κ.α.), καθώς και στα πηλήκια των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας (στρατιωτικών, αστυνομικών, πυροσβεστών). Το 1976 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα νομίσματα της δραχμής (νομίσματα των 10 & 20 λεπτών).
 Το εθνόσημο του 1975 ορίστηκε με τον Νόμο 48 (ΦΕΚ Α ́ 108/7.6.1975).
 Εξέλιξη
 Το ελληνικό «εθνικό σημείο» προβλέφθηκε από το Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος (Σύνταγμα της Επιδαύρου της 1ης Ιανουαρίου 1822) και καθορίστηκε με διάταγμα στις 15 Μαρτίου του ίδιου έτους. Τα γνωρίσματά του ήταν το κυανό και λευκό χρώμα και το κυκλικό σχήμα. Το ελληνικό εθνόσημο υπέστη πολλές, μέχρι σήμερα, μεταβολές στο σχήμα και στις παραστάσεις μετά την πρώτη καθιέρωσή του, κυρίως εξαιτίας των πολιτειακών μεταβολών.
 Το πρώτο ελληνικό εθνόσημο έφερε έμβλημα την Αθηνά και την κουκουβάγια και μετά την άφιξη του Καποδίστρια προσετέθη και ο φοίνικας σαν σύμβολο αναγέννησης. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, το βασιλικό έμβλημα, με τα δυο στεφανωμένα λιοντάρια που κρατούσαν το θυρεό με το βασιλικό στέμμα, έγινε το εθνόσημο του κράτους. Τα βαυαρικό έμβλημα αντικαταστάθηκε από έναν αργυρό σταυρό επάνω σε γαλάζιο πλαίσιο με το έμβλημα των Γκλύξμπουργκ στην μέση, εστεμμένο και πλαισιωμένο από δύο άνδρες (Ηρακλείς του Στέμματος) μετά την άφιξη του Γεωργίου του Α ́. Μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας το 1924 το εθνόσημο είχε απλή μορφή λευκού σταυρού πάνω σε γαλάζιο πλαίσιο.
 Ο δανικός θυρεός επανήλθε με την επαναφορά της βασιλείας το 1935. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, η Ελληνική Πολιτεία υιοθέτησε γενικότερα το "ουδέτερο" εθνόσημο της Β' Δημοκρατίας, ειδικότερα ως Μεγάλη του Κράτους Σφραγίδα, το εθνόσημο στεφανωμένο με αναπαράσταση Φοίνικα περιβαλλόμενου από ακτίνες μεταξύ των φτερών του. Μετά την απελευθέρωση, επανήλθε ο βασιλικός θυρεός.
 Την 1η Ιουνίου του 1973, η δικτατορία προχώρησε στην κατάργηση της μοναρχίας και στην εγκαθίδρυση Προεδρικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, θέτοντας τον αναγεννώμενο Φοίνικα ως εθνόσημο. Η συντακτική πράξη που κατάργησε τη μοναρχία δεν έφερε κάποιο εθνόσημο, παρά μόνον την επιγραφή "Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας". Στα δύο επόμενα ΦΕΚ (119 και 120 Α') τέθηκε το σχέδιο ενός φοίνικα, από τον οποίο όμως είχε ξεκάθαρα αφαιρεθεί άτεχνα η σιλουέτα του στρατιώτη. Για έναν μήνα (5 Ιουνίου-5 Ιουλίου 1973) χρησιμοποιήθηκε μια πιο επιμελημένη, στρογγυλεμένη αναπαράσταση του φοίνικα. Στις 5 Ιουλίου δημοσιεύτηκε η τελική έκδοση του εθνόσημου, η οποία χρησιμοποιήθηκε σε διαβατήρια (όπως και η προηγούμενη), στρατιωτικές στολές κ.α. Η χρήση του έπαψε την 1η Αυγούστου του 1974, από την κυβέρνηση Καραμανλή.
 Σημειώσεις
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Οδηγός επικοινωνίας και σχεδιασμού
 Ελλαδα
 Εθνικά σύμβολα της Ελλάδας


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22009A0402(01)
 Nolīgums starp Eiropas Kopienu un Izraēlas Valsti par dažiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiem
 Oficiālais Vēstnesis L 090 , 02/04/2009 Lpp. 0010 - 0019
 Nolīgumsstarp Eiropas Kopienu un Izraēlas Valsti par dažiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiemEIROPAS KOPIENA,no vienas puses, unIZRAĒLAS VALSTS (turpmāk "Izraēla"),no otras puses,(turpmāk "Puses"),ievērojot Eiropas Kopienas paziņojumu par to, ka:starp vairākām Eiropas Kopienas dalībvalstīm un Izraēlu ir noslēgti divpusēji gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi, kuros iekļauti noteikumi, kas pašlaik neatbilst Kopienas tiesību aktiem,Eiropas Kopienai ir ekskluzīva kompetence vairākos aspektos, uz ko var attiekties divpusēji gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi, kuri noslēgti starp Eiropas Kopienas dalībvalstīm un trešām valstīm, tostarp Izraēlu,saskaņā ar Eiropas Kopienas tiesību aktiem Kopienas gaisa pārvadātājiem, kas reģistrēti kādā dalībvalstī, ir tiesības bez diskriminācijas piekļūt lidojuma maršrutiem starp Eiropas Kopienas dalībvalstīm un trešām valstīm,konkrēti noteikumi, kas iekļauti starp Eiropas Kopienas dalībvalstīm un Izraēlu noslēgtajos divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos, jāsaskaņo ar Eiropas Kopienas tiesību aktiem, tādējādi izveidojot labu juridisko pamatu gaisa pārvadājumiem starp Eiropas Kopienu un Izraēlu un saglabājot šādu gaisa pārvadājumu nepārtrauktību,saskaņā ar Eiropas Kopienas tiesību aktiem gaisa pārvadātājiem principā aizliegts slēgt vienošanās, kuras var ietekmēt tirdzniecību starp Eiropas Kopienas dalībvalstīm un kuru mērķis vai rezultāts ir konkurences novēršana, ierobežošana vai traucēšana,ar noteikumiem, kas iekļauti divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos starp Eiropas Kopienas dalībvalstīm un Izraēlu un kas i) paredz pieņemt vai atbalsta vienošanās starp uzņēmumiem, uzņēmumu apvienību lēmumus vai saskaņotas darbības, ar kurām nepieļauj, traucē vai ierobežo konkurenci starp gaisa pārvadātājiem attiecīgajos maršrutos, vai ii) pastiprina šādu vienošanos, lēmumu vai saskaņotu darbību ietekmi, vai iii) deleģē gaisa pārvadātājiem vai citiem privātiem uzņēmējiem atbildību par tādu pasākumu veikšanu, ar ko nepieļauj, traucē vai ierobežo konkurenci starp gaisa pārvadātājiem attiecīgajos maršrutos, var padarīt neefektīvus uzņēmumiem piemērojamos konkurences noteikumus,Eiropas Kopienas mērķis šajā nolīgumā nav palielināt kopējo gaisa satiksmes apjomu starp Eiropas Kopienu un Izraēlu, ietekmēt līdzsvaru starp Kopienas gaisa pārvadātājiem un Izraēlas gaisa pārvadātājiem vai apspriest grozījumus spēkā esošo divpusējo gaisa pārvadājumu nolīgumu noteikumos, kas attiecas uz satiksmes tiesībām,PUSES IR VIENOJUŠĀS ŠĀDI.1. pantsVispārēji noteikumi1. Šajā nolīgumā "dalībvalstis" ir Eiropas Kopienas dalībvalstis.2. Visos I pielikumā uzskaitītajos nolīgumos atsauces uz tādas dalībvalsts valstspiederīgajiem, kas ir šā nolīguma Puse, ir jāsaprot kā atsauces uz Eiropas Kopienas dalībvalstu valstspiederīgajiem.3. Visos I pielikumā uzskaitītajos nolīgumos atsauces uz tādas dalībvalsts gaisa pārvadātājiem vai aviosabiedrībām, kas ir šā nolīguma Puse, ir jāsaprot kā atsauces uz konkrētās dalībvalsts izraudzītajiem gaisa pārvadātājiem vai aviosabiedrībām.2. pantsPārvadātāja izraudzīšana dalībvalstī1. Noteikumi šā panta 2. un 3. punktā aizstāj atbilstīgos noteikumus pantos, kas minēti II pielikuma a) un, attiecīgi, b) punktā, t. i., attiecībā uz gaisa pārvadātāja izraudzīšanu attiecīgajā dalībvalstī, pilnvarām un atļaujām, ko tam piešķīrusi Izraēla, kā arī attiecīgi par gaisa pārvadātāja atļauju vai pilnvaru atteikumu, atsaukšanu, apturēšanu vai ierobežošanu.2. Saņemot kādas dalībvalsts norādi par pārvadātāja izraudzīšanu, Izraēla bez liekas procedūras kavēšanās piešķir attiecīgās pilnvaras un atļaujas ar nosacījumu, ka:i) gaisa pārvadātājs saskaņā ar Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu ir reģistrēts tās dalībvalsts teritorijā, kura to izraudzījusies, un tam ir derīga darbības licence saskaņā ar Eiropas Kopienas tiesību aktiem;ii) gaisa pārvadātāja efektīvu reglamentējošu kontroli veic un uztur dalībvalsts, kas atbild par gaisakuģa ekspluatanta sertifikāta izdošanu, un izraudzīšanas dokumentā ir skaidri norādīta attiecīgā atbildīgā aeronavigācijas iestāde; kā arīiii) gaisa pārvadātāja īpašnieks tieši vai ar akciju kontrolpaketes starpniecību ir un to faktiski kontrolē dalībvalstis un/vai dalībvalstu valstspiederīgie, un/vai citas III pielikumā minētās valstis un/vai šo valstu valstspiederīgie.3. Izraēlai ir tiesības atteikt, atsaukt, apturēt vai ierobežot dalībvalsts izraudzītā gaisa pārvadātāja pilnvaras vai atļaujas, ja:i) gaisa pārvadātājs saskaņā ar Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu nav reģistrēts tās dalībvalsts teritorijā, kura to izraudzījusi, vai tam nav derīgas darbības licences atbilstīgi Eiropas Kopienas tiesību aktiem;ii) gaisa pārvadātāja efektīvu reglamentējošu kontroli neveic vai neuztur dalībvalsts, kas atbild par gaisakuģa ekspluatanta apliecības izsniegšanu, vai izraudzīšanas dokumentā nav skaidri norādīta attiecīgā atbildīgā aeronavigācijas iestāde; vaiiii) gaisa pārvadātāja īpašnieks tieši vai ar akciju kontrolpaketes starpniecību nav un to faktiski nekontrolē dalībvalstis un/vai dalībvalstu valstspiederīgie, un/vai citas III pielikumā minētās valstis un/vai šo valstu valstspiederīgie; vaiiv) gaisa pārvadātājam ar divpusēju nolīgumu starp Izraēlu un citu dalībvalsti jau ir piešķirta darbības atļauja un, izmantojot satiksmes tiesības atbilstīgi šādam nolīgumam maršrutā, kas iekļauj kādu punktu minētajā citā dalībvalstī, tas apietu satiksmes tiesību ierobežojumus, kas noteikti divpusējā nolīgumā starp Izraēlu un minēto citu dalībvalsti.Izmantojot savas tiesības saskaņā ar šo punktu, Izraēla nediskriminē Kopienas gaisa pārvadātājus to valstspiederības dēļ.3. pantsDrošums1. Ar šā panta 2. punkta noteikumiem papildina atbilstīgos noteikumus II pielikuma c) punktā uzskaitītajos nolīgumu pantos.2. Ja dalībvalsts ir izraudzījusies gaisa pārvadātāju, kura reglamentējošu kontroli veic un uztur cita dalībvalsts, tad Izraēlas tiesības saskaņā ar drošuma noteikumiem nolīgumā starp dalībvalsti, kura izraudzījusi attiecīgo gaisa pārvadātāju, un Izraēlu vienlīdz attiecas gan uz šīs citas dalībvalsts veikto drošuma standartu pieņemšanu, izpildi vai uzturēšanu, gan arī uz minētā gaisa pārvadātāja darbības atļaujas piešķiršanu.4. pantsPārvadājumu tarifi Eiropas Kopienā1. Ar šā panta 2. punkta noteikumiem papildina atbilstīgos noteikumus II pielikuma d) punktā uzskaitītajos nolīgumu pantos.2. Uz tarifiem, ko piemēro gaisa pārvadātājs(-i), kuru(-us) Izraēla izraudzījusi saskaņā ar kādu no I pielikumā uzskaitītajiem nolīgumiem, kurā iekļauts kāds no II pielikuma d) punktā minētajiem noteikumiem par pārvadājumiem tikai Eiropas Kopienas teritorijā, attiecas Eiropas Kopienas tiesību akti.5. pantsAtbilstība konkurences noteikumiem1. Neatkarīgi no jebkādiem citiem pretējiem noteikumiem nekas I pielikumā uzskaitītajos nolīgumos i) nepieprasa vai neveicina pieņemt tādas vienošanās starp uzņēmumiem, uzņēmumu apvienību lēmumus vai saskaņotas darbības, ar kurām nepieļauj vai traucē konkurenci, ii) nepastiprina šādu vienošanos, lēmumu vai saskaņotu darbību ietekmi vai iii) nedeleģē privātiem uzņēmējiem atbildību par tādu pasākumu veikšanu, ar kuriem nepieļauj, traucē vai ierobežo konkurenci.2. Nepiemēro I pielikumā uzskaitīto nolīgumu noteikumus, kuri nav saderīgi ar šā panta 1. punktu.6. pantsNolīguma pielikumiŠā nolīguma pielikumi ir tā sastāvdaļa.7. pantsPārskatīšana vai grozīšanaPuses jebkurā laikā var pārskatīt vai grozīt šo nolīgumu saskaņā ar 8. panta noteikumiem, pamatojoties uz abpusēju piekrišanu.8. pantsStāšanās spēkāŠis nolīgums stājas spēkā, kad Puses viena otrai ir rakstiski paziņojušas, ka to attiecīgās iekšējās procedūras, kas nepieciešamas, lai nolīgums stātos spēkā, ir pabeigtas.9. pantsNolīguma darbības izbeigšana1. Ja tiek izbeigts kāds no I pielikumā uzskaitītajiem nolīgumiem, vienlaikus spēku zaudē visi šā nolīguma noteikumi, kas saistīti ar attiecīgo I pielikumā uzskaitīto nolīgumu.2. Ja tiek izbeigti visi I pielikumā uzskaitītie nolīgumi, vienlaikus spēku zaudē arī šis nolīgums.TO APLIECINOT, attiecīgi pilnvarotas personas ir parakstījušas šo nolīgumu.Briselē, divos eksemplāros, divtūkstoš astotā gada devītajā decembrī, kas atbilst ebreju kalendāra piectūkstoš septiņi simti sešdesmit devītā gada Kisļeva divpadsmitajai dienai, angļu, bulgāru, čehu, dāņu, franču, grieķu, holandiešu, igauņu, itāļu, latviešu, lietuviešu, maltiešu, poļu, portugāļu, rumāņu, slovāku, slovēņu, somu, spāņu, ungāru, vācu, zviedru un ebreju valodā.За Европейската общнoстPor la Comunidad EuropeaZa Evropské společenstvíFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaEiropas Kopienas vārdāEuropos bendrijos varduAz Európai Közösség részérőlGħall-Komunità EwropeaVoor de Europese GemeenschapW imieniu Wspólnoty EuropejskiejPela Comunidade EuropeiaPentru Comunitatea EuropeanăZa Európske spoločenstvoZa Evropsko skupnostEuroopan yhteisön puolestaFör Europeiska gemenskapen+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++За държавата ИзраелPor el Estado de IsraelZa Stát IzraelFor Staten IsraelFür den Staat IsraelIisraeli Riigi nimelΓια το Κράτος του ΙσραήλFor the State of IsraelPour l'État d'IsraëlPer lo Stato d'IsraeleIzraēlas Valsts vārdāIzraelio Valstybės varduIzrael Állam részérőlGħall-Istat ta' l-IżraelVoor de Staat IsraëlW imieniu Państwa IzraelPelo Estado de IsraelPentru Statul IsraelZa Izraelský štátZa Državo IzraelIsraelin valtion puolestaFör Staten Israel+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------I PIELIKUMSŠā nolīguma 1. pantā minēto nolīgumu sarakstsGaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi, ar izmaiņām un grozījumiem, starp Izraēlu un Eiropas Kopienas dalībvalstīm, kuri šā nolīguma parakstīšanas dienā ir noslēgti, parakstīti un/vai tiek piemēroti provizoriski:- Austrijas federālās valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1963. gada 2. augustā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Austrijas nolīgums",- Beļģijas valdības un Izraēlas valdības nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp to teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Hakīrijā 1952. gada 30. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Beļģijas nolīgums",- Bulgārijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp to teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Sofijā 1991. gada 25. martā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Bulgārijas nolīgums",- Kipras Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1993. gada 21. decembrī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Kipras nolīgums",- Čehoslovākijas Sociālistiskās Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, par kuru Čehija ir paziņojusi, ka tā uzskata šā nolīguma noteikumus par sev saistošiem, un kas noslēgts 1991. gada 24. aprīlī Jeruzalemē, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Čehijas nolīgums",- Dānijas Karalistes valdības un Izraēlas Valsts valdības nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem, kas noslēgts Jeruzalemē 1977. gada 18. aprīlī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Dānijas nolīgums",- Somijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgums, kas noslēgts Helsinkos 1997. gada 24. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Somijas nolīgums",- Francijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Telavivā 1952. gada 29. aprīlī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Francijas nolīgums",- Vācijas Federatīvās Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Bonnā 1971. gada 12. februārī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Vācijas nolīgums",- Grieķijas valdības un Izraēlas Valsts valdības nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp to teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Atēnās 1952. gada 15. jūlijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Grieķijas nolīgums",- Ungārijas Tautas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1989. gada 1. martā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Ungārijas nolīgums",- Izraēlas Valsts valdības un Īrijas valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1993. gada 19. oktobrī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Īrijas nolīgums",- Itālijas Republikas un Izraēlas Valsts nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp to teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Romā 1979. gada 18. maijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Itālijas nolīgums",- Latvijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1993. gada 3. novembrī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Latvijas nolīgums",- Izraēlas Valsts valdības un Lietuvas Republikas valdības gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgums, kas parafēts un pievienots Jeruzalemē 1997. gada 20. novembrī noslēgtajam vienošanās protokolam, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Lietuvas nolīgums",- Luksemburgas Lielhercogistes valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Luksemburgā 1994. gada 14. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Luksemburgas nolīgums",- Izraēlas Valsts valdības un Maltas valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1995. gada 20. februārī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Maltas nolīgums",- Nīderlandes valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1950. gada 23. oktobrī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Nīderlandes nolīgums",- Polijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Varšavā 1990. gada 27. februārī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Polijas nolīgums",- Portugāles Republikas un Izraēlas Valsts gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Lisabonā 1997. gada 8. maijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Portugāles nolīgums",- Rumānijas Sociālistiskās Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Izraēlā 1967. gada 19. decembrī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Rumānijas nolīgums",- Slovākijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Bratislavā 1994. gada 22. augustā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Slovākijas nolīgums",- Slovēnijas Republikas valdības un Izraēlas Valsts valdības gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Ļubļanā 1993. gada 16. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Slovēnijas nolīgums",- Spānijas Karalistes un Izraēlas Valsts gaisa transporta nolīgums, kas noslēgts Jeruzalemē 1989. gada 31. jūlijā, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Spānijas nolīgums",- Zviedrijas Karalistes valdības un Izraēlas Valsts valdības nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem, kas noslēgts Stokholmā 1977. gada 9. novembrī, turpmāk II pielikumā "Izraēlas un Zviedrijas nolīgums",- Izraēlas Valsts un Lielbritānijas un Ziemeļīrijas Apvienotās Karalistes nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem, kas parakstīts Londonā 1975. gada 24. septembrī, turpmāk tekstā "Izraēlas un Apvienotās Karalistes 1975. gada nolīgums",- Izraēlas Valsts valdības un Lielbritānijas un Ziemeļīrijas Apvienotās Karalistes nolīgums par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem, kas parakstīts Telavivā 2001. gada 6. decembrī, turpmāk tekstā "Izraēlas un Apvienotās Karalistes 2001. gada nolīgums".--------------------------------------------------II PIELIKUMSŠā nolīguma I pielikumā uzskaitīto un 2. līdz 4. pantā minēto nolīgumu pantu sarakstsa) Pārvadātāja izraudzīšana dalībvalstī:- Izraēlas un Austrijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Beļģijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Bulgārijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Kipras nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Čehijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Dānijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Somijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Francijas nolīguma XIII pants,- Izraēlas un Vācijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Grieķijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Ungārijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Īrijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Itālijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Latvijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Lietuvas nolīguma III pants,- Izraēlas un Luksemburgas nolīguma III pants,- Izraēlas un Maltas nolīguma III pants,- Izraēlas un Nīderlandes nolīguma II pants,- Izraēlas un Polijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Portugāles nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Rumānijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Slovākijas nolīguma 3. pants,- Izraēlas un Slovēnijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Spānijas nolīguma III pants,- Izraēlas un Zviedrijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 1975. gada nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 2001. gada nolīguma 4. pants.b) Pilnvaru vai atļauju atteikšana, atsaukšana, apturēšana vai ierobežošana:- Izraēlas un Austrijas nolīguma 5. pants,- Izraēlas un Beļģijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Bulgārijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Kipras nolīguma 5. pants,- Izraēlas un Čehijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Dānijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Somijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Francijas nolīguma VIII pants,- Izraēlas un Vācijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Grieķijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Ungārijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Īrijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Itālijas nolīguma 5. pants,- Izraēlas un Latvijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Lietuvas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Luksemburgas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Maltas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Nīderlandes nolīguma VI pants,- Izraēlas un Polijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Portugāles nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Rumānijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Slovākijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Slovēnijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Spānijas nolīguma IV pants,- Izraēlas un Zviedrijas nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 1975. gada nolīguma 4. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 2001. gada nolīguma 5. pants.c) Drošums:- Izraēlas un Bulgārijas nolīguma XIV pants,- Izraēlas un Kipras nolīguma 13. pants,- Izraēlas un Čehijas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Dānijas nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Somijas nolīguma 11. pants,- Izraēlas un Grieķijas nolīguma VIII pants,- Izraēlas un Ungārijas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Īrijas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Itālijas nolīguma 12. pants,- Izraēlas un Latvijas nolīguma 9. pants,- Izraēlas un Lietuvas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Luksemburgas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Maltas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Nīderlandes nolīguma IV pants,- Izraēlas un Portugāles nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Slovākijas nolīguma 9. pants,- Izraēlas un Slovēnijas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Spānijas nolīguma X pants,- Izraēlas un Zviedrijas nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 2001. gada nolīguma 12. pants.d) Pārvadājumu tarifi Eiropas Kopienā:- Izraēlas un Austrijas nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Beļģijas nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Bulgārijas nolīguma IX pants,- Izraēlas un Kipras nolīguma 17. pants,- Izraēlas un Čehijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Dānijas nolīguma 10. pants,- Izraēlas un Somijas nolīguma 10. pants,- Izraēlas un Francijas nolīguma XVII pants,- Izraēlas un Vācijas nolīguma 9. pants,- Izraēlas un Grieķijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Ungārijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Īrijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Itālijas nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Latvijas nolīguma 6. pants,- Izraēlas un Lietuvas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Luksemburgas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Maltas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Nīderlandes nolīguma pielikuma 7. punkts,- Izraēlas un Polijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Portugāles nolīguma 16. pants,- Izraēlas un Rumānijas nolīguma 7. pants,- Izraēlas un Slovākijas nolīguma 6. pants,- Izraēlas un Slovēnijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Spānijas nolīguma VI pants,- Izraēlas un Zviedrijas nolīguma 10. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 1975. gada nolīguma 8. pants,- Izraēlas un Apvienotās Karalistes 2001. gada nolīguma 8. pants.--------------------------------------------------III PIELIKUMSŠā nolīguma 2. pantā minēto citu valstu sarakstsa) Islandes Republika (saskaņā ar Eiropas Ekonomikas zonas līgumu);b) Lihtenšteinas Firstiste (saskaņā ar Eiropas Ekonomikas zonas līgumu);c) Norvēģijas Karaliste (saskaņā ar Eiropas Ekonomikas zonas līgumu);d) Šveices Konfederācija (saskaņā ar Eiropas Kopienas un Šveices Konfederācijas nolīgumu par gaisa transportu).--------------------------------------------------


text:
Adam a Eva byli podle bible první lidé, prapředci všech lidí. Adam () znamená „člověk“, Eva (hebr. Chava) je vlastní jméno překládané jako Živa. O Adamovi a Evě se hovoří v 1. knize Mojžíšově, v části věnované stvoření světa a prvotnímu hříchu.
 Z potomků Adama a Evy jsou známi tři synové: Kain, Ábel a Šét.
 Příběh
 Adam je v tomto vyprávění obecným označením, teprve později se začalo používat i jako vlastní jméno. Dle hypotetické chronologie spadá období stvoření Adama a Evy, tj. počátek lidstva, do období před cca 6000 roky.
 Když Bůh stvořil člověka (Adama), chtěl pro něj najít vhodného pomocníka, a tak před něj přivedl všechna zvířata, ale zjistil, že pomoc jemu rovná se zde nenajde. Proto Adama uspal, vyňal mu jedno žebro a z něj utvořil ženu. Člověk tak dostal pomoc sobě rovnou.
 Podle biblického vyprávění usadil Bůh Adama a Evu (tj. člověka a jeho ženu) do zahrady Edenu, kde žili spolu s Bohem. Avšak Adam s Evou se dopustili hříchu, porušili Boží příkaz a byli ze zahrady vyhnáni. Jejich provinění spočívalo v tom, že jedli zakázané plody ze stromu poznání dobra a zla. Byl to však had (nachaš), který přesvědčil Evu, aby jedla, a Eva přesvědčila Adama.
 Gnostické učení
 V gnostickém učení se příběh o prvotním hříchu interpretuje obvykle odlišně. Jelikož je stvořitel tohoto světa chápán jako zlý, jeho příkazy mají za úkol člověka uvěznit a zahalit mu pravdu o něm samém tak, aby se jí nemohl dopátrat. Had tedy, pokud Adamovi a Evě říká, že „budou jako Bůh“, pak je nenabádá ke zlému, ale pouze jim vyjevuje, kým skutečně jsou. Proto je v těchto systémech had často symbolem tajného, spásného poznání.
 Adam a Eva v křesťanské teologii
 Adam i Eva jsou prvními lidmi. První stvoření přímo Bohem, kteří stojí na začátku jak vůbec stvoření obecně, tak i na začátku jeho pádu do bídy. Proto křesťanská teologie ráda přirovnává „prvního Adama“ k „druhému, novému Adamovi“, tj. ke Kristu. Kristus totiž, obdobně jako Adam, stojí na počátku nového stvoření a obnovení vztahu s Bohem, který Adam svým hříchem ztratil. Už sv. Pavel chápe Kristovu smrt a vzkříšení jako nové stvoření. Paralel je víc: Kristus je nový Adam, Maria někdy bývá označována za novou Evu. Had svůdce byl Kristem definitivně poražen, jak je předpovězeno v samotném vyprávění o prvotním hříchu. Strom/dřevo (hebr. nerozlišeně ec) poznání dobra a zla je paralelní ke dřevu kříže, na kterém zemřel Kristus.
 Sv. Augustin pak ve stopách apoštola Pavla pojí každého člověka s Adamem mnohem bytostněji, když píše: „Každý člověk je Adam, každý člověk je Kristus.“ Podle tohoto duchovního pojetí má každý člověk v sobě porušitelnost (Adama v širším smyslu, tj. člověka), ten, který uvěří v Ježíše Krista, se stává jeho tělem, takže v jeho (duchovních) žilách proudí krev Kristova.
 Odkazy
 Poznámky
 Reference
 Související články
 Stvoření světa
 Předpotopní lidé
 Zahrada Eden
 Genesis
 Externí odkazy
 Augustinus, Enarratio 2 in psalmum 70
 Ako pochopiť sv. Písmo, čo sa stalo v raji? PDF
 Islámští proroci
 Korán
 Mýty o stvoření světa
 Osoby v Genesis
 Mytické dvojice
 Mytičtí prapředci
 Dvojice