text:
 26.4.2012
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 121/5
 ACORD MONETAR
 între Uniunea Europeană și Republica San Marino
 2012/C 121/02
 UNIUNEA EUROPEANĂ,
 și
 REPUBLICA SAN MARINO,
 întrucât:
 (1)
 La 1 ianuarie 1999, moneda euro a înlocuit monedele statelor membre care participă la a treia etapă a uniunii economice și monetare, printre care și Italia, în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 974/98 al Consiliului din 3 mai 1998 (1).
 (2)
 Înainte de introducerea monedei euro, Italia și Republica San Marino au încheiat acorduri bilaterale privind aspectele monetare, ultimul dintre acestea, Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino, fiind încheiat la 21 decembrie 1991.
 (3)
 Conform Declarației nr. 6 anexate la Actul final al Tratatului privind Uniunea Europeană, Comunitatea trebuie să faciliteze renegocierea acordurilor existente cu Republica San Marino, în măsura în care acest lucru se dovedește necesar ca urmare a introducerii monedei unice.
 (4)
 La 29 noiembrie 2000, Republica Italiană a încheiat, în numele Comunității Europene, un acord monetar cu Republica San Marino (2).
 (5)
 Conform acestui acord monetar, Republica San Marino utilizează moneda euro ca monedă oficială și acordă calitatea de mijloc legal de plată bancnotelor și monedelor în euro. Republica San Marino trebuie să asigure aplicarea pe teritoriul său a normelor Uniunii Europene (UE) referitoare la bancnotele și monedele denominate în euro, inclusiv a celor referitoare la protecția împotriva contrafacerii. Republica San Marino va întreprinde toate măsurile necesare pentru a combate contrafacerea și a coopera cu Comisia Europeană, Banca Centrală Europeană (BCE) și Europol. Până la semnarea unui acord de cooperare între Europol și Republica San Marino, aceasta din urmă va coopera cu Europol prin intermediul autorităților italiene competente în acest domeniu.
 (6)
 Republica San Marino trebuie să țină cont, în mod special, de recomandările Grupului de Acțiune Financiară Internațională (GAFI), mai ales de cele care invită membrii GAFI și membrii organismelor regionale de tipul GAFI să aplice măsurile necesare de contracarare în jurisdicțiile identificate ca având un risc ridicat. Republica San Marino, care este reprezentată în Comitetul de experți pentru evaluarea măsurilor de combatere a spălării banilor și finanțării terorismului, ia în considerare în mod corespunzător recomandările formulate sau care urmează a fi formulate în rapoartele de evaluare reciprocă privind Republica San Marino, astfel încât să-și îmbunătățească răspunsul la riscurile de spălare de bani.
 (7)
 Prezentul acord nu impune BCE și băncilor centrale naționale obligația de a include instrumentele financiare ale Republicii San Marino pe lista (listele) activelor eligibile pentru operațiunile de politică monetară ale Sistemului European al Băncilor Centrale.
 (8)
 Sectorul bancar al Republicii San Marino dorește să colaboreze mai strâns cu cel al zonei euro. Prin urmare, legislația bancară și financiară pertinentă a UE, legislația privind prevenirea spălării banilor, prevenirea fraudei și a contrafacerii altor mijloace de plată decât numerarul, precum și cerințele de raportare statistică trebuie să devină în mod treptat aplicabile în Republica San Marino, în vederea asigurării unor condiții de concurență mai echitabile.
 (9)
 Trebuie înființat un comitet mixt compus din reprezentanți ai Republicii San Marino, ai Republicii Italiene, ai Comisiei și ai BCE care să examineze aplicarea prezentului acord, să decidă plafoanele anuale la emisiunile de monede și să evalueze măsurile luate de Republica San Marino pentru implementarea legislației pertinente a UE.
 (10)
 Curtea de Justiție a Uniunii Europene trebuie să fie autoritatea judiciară competentă pentru soluționarea litigiilor care pot fi generate de aplicarea acordului,
 CONVIN DUPĂ CUM URMEAZĂ:
 Articolul 1
 Republica San Marino are dreptul să utilizeze moneda euro ca monedă oficială, în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1103/97 al Consiliului din 17 iunie 1997 privind anumite dispoziții referitoare la introducerea monedei euro (3) și Regulamentul (CE) nr. 974/98 din 3 mai 1998 privind introducerea euro. Republica San Marino acordă calitatea de mijloc legal de plată bancnotelor și monedelor în euro.
 Articolul 2
 Republica San Marino nu emite bancnote, monede sau substitute monetare de orice tip, cu excepția cazului în care condițiile de emisiune au fost definite de comun acord cu Uniunea Europeană. Condițiile de emisiune a monedelor euro aplicabile cu începere de la data intrării în vigoare a prezentului acord sunt stabilite în articolele următoare.
 Articolul 3
 Plafonul (valoric) anual pentru emisiunea de monede euro de către Republica San Marino se calculează de către Comitetul mixt instituit prin prezentul acord ca fiind suma dintre:
 —
 o parte fixă, a cărei valoare inițială pentru primul an de la intrarea în vigoare a prezentului acord se stabilește la 2 600 000 EUR. Comitetul mixt poate revizui anual partea fixă pentru a ține seama atât de inflație – pe baza inflației IAPC din Italia, în ultimele 12 luni pentru care sunt disponibile date la momentul calculării –, cât și de eventualele tendințe semnificative care afectează piața monedelor euro de colecție;
 —
 o parte variabilă, care corespunde numărului mediu de monede emise pe cap de locuitor în Republica Italiană în ultimele 12 luni pentru care sunt disponibile date, înmulțit cu numărul de locuitori din San Marino.
 Articolul 4
 (1) Monedele euro emise de Republica San Marino sunt identice cu cele emise de statele membre ale Uniunii Europene care au adoptat moneda euro, în ceea ce privește valoarea nominală, calitatea de mijloace legale de plată, caracteristicile tehnice, caracteristicile artistice ale feței comune, precum și caracteristicile artistice comune ale feței naționale.
 (2) Republica San Marino comunică în prealabil proiectele de față națională pentru monedele sale euro Comisiei Europene, care verifică conformitatea acestora cu normele UE.
 Articolul 5
 (1) Monedele euro emise de Republica San Marino sunt bătute de Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato (Institutul Poligrafic și Monetăria de Stat) al Republicii Italiene.
 (2) Prin derogare de la alineatul (1), cu acordul Comitetului mixt, San Marino poate bate monedele sale într-o altă monetărie din UE care bate monede euro decât cea menționată la alineatul (1).
 (3) Cel puțin 70 % din monedele euro destinate circulației se pun în circulație la valoarea nominală începând din anul următor intrării în vigoare a prezentului acord. Această proporție va ajunge la 80 % după trei ani. Apoi, Comitetul mixt va analiza periodic caracterul adecvat al acestei proporții.
 (4) Republica San Marino poate emite monede euro de colecție. Acestea sunt incluse în plafonul anual menționat la articolul 3. Emisiunea monedelor euro de colecție de către Republica San Marino trebuie să respecte orientările Uniunii Europene privind monedele euro de colecție, care prevăd, printre altele, utilizarea unor caracteristici tehnice și artistice, precum și a unor denominări care să permită distingerea monedelor euro de colecție de monedele destinate circulației.
 Articolul 6
 (1) Volumul monedelor euro emise de Republica San Marino se adaugă la volumul monedelor emise de Italia pentru aprobarea de către Banca Centrală Europeană a volumului total al emisiunii Republicii Italiene, în conformitate cu articolul 128 alineatul (2) din Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene.
 (2) În fiecare an, cel târziu la 1 septembrie, Republica San Marino comunică Comisiei Europene și Republicii Italiene volumul și valoarea nominală a monedelor euro pe care dorește să le emită în anul următor. De asemenea, Republica San Marino informează Comisia Europeană cu privire la condițiile preconizate pentru emisiunea acestor monede, în special proporția monedelor de colecție și modalitățile detaliate de introducere a monedelor destinate circulației.
 (3) Cu ocazia semnării prezentului acord, Republica San Marino comunică informațiile menționate la alineatul (2) pentru anul următor datei de intrare în vigoare a acordului.
 Articolul 7
 (1) Prezentul acord nu aduce atingere dreptului Republicii San Marino de a emite în continuare monede de aur denominate în scuzi.
 (2) Monedele de colecție și monedele de aur denominate în scuzi emise de Republica San Marino nu sunt mijloace legale de plată în Uniunea Europeană.
 Articolul 8
 (1) Republica San Marino se angajează să adopte toate măsurile necesare, prin transpunere directă sau, dacă este posibil, prin acțiuni echivalente, pentru implementarea actelor juridice și a normelor UE enumerate în anexa la prezentul acord, din următoarele domenii:
 (a)
 bancnotele și monedele în euro;
 (b)
 legislația bancară și financiară, în special în ceea ce privește activitatea și supravegherea instituțiilor vizate;
 (c)
 prevenirea spălării banilor, prevenirea fraudei și a contrafacerii mijloacelor de plată în numerar și fără numerar, a medaliilor și jetoanelor, precum și cerințele de raportare statistică. În ceea ce privește legislația referitoare la colectarea informațiilor statistice, normele detaliate de implementare și adaptările tehnice (inclusiv derogările corespunzătoare pentru a se ține seama de statutul specific al Republicii San Marino) trebuie stabilite de comun acord cu Banca Centrală Europeană, cel târziu cu 18 luni înainte de demararea raportării statistice;
 (d)
 măsurile necesare pentru utilizarea monedei euro ca monedă unică, adoptate în temeiul articolului 133 din Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene.
 (2) Actele juridice și normele menționate la alineatul (1) trebuie implementate de Republica San Marino în termenele specificate în anexă, care se calculează de la data intrării în vigoare a prezentului acord.
 (3) Plafonul menționat la articolul 3:
 (a)
 este redus, în mod automat și de manieră temporară, cu 1⁄3, dacă și atunci când un termen specificat în anexă nu este respectat, atât timp cât actele juridice sau normele UE în cauză nu au fost adoptate;
 (b)
 poate fi redus, de manieră temporară, cu 1⁄2, printr-o decizie a Consiliului, hotărând cu majoritate calificată la propunerea Comisiei, și după audierea reprezentanților Republicii San Marino, dacă și atunci când Republica San Marino nu respectă, pentru o perioadă mai lungă de doi ani, unul/una sau mai multe acte juridice sau norme ale UE enumerate în anexă, pe care le-a adoptat în termenul convenit.
 Plafonul va fi restabilit la nivelul său normal utilizând aceeași procedură, de îndată ce Republica San Marino adoptă măsurile adecvate pentru a remedia problemele aflate la originea reducerii temporare.
 (4) Republica San Marino poate solicita asistență tehnică de la entitățile care fac parte din delegația Uniunii Europene pentru a facilita implementarea legislației pertinente a UE.
 (5) O dată pe an sau, dacă se consideră necesar, mai des, anexa este modificată de către Comisie pentru a lua în considerare noile acte juridice și norme pertinente ale UE, precum și modificările aduse celor existente. Apoi, Comitetul mixt decide asupra unor termene corespunzătoare și rezonabile pentru implementarea de către Republica San Marino a noilor acte juridice și norme adăugate în anexă.
 (6) În cazuri excepționale, Comitetul mixt poate revizui un termen existent specificat în anexă.
 (7) Anexa actualizată se publică în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Articolul 9
 Instituțiile de credit și, dacă este cazul, alte instituții financiare autorizate să își desfășoare activitatea pe teritoriul Republicii San Marino pot avea acces la sistemele interbancare de decontare și de plată și la sistemele de decontare a titlurilor de valoare din zona euro, conform modalităților și condițiilor corespunzătoare care urmează să fie stabilite de Banca Italiei de comun acord cu Banca Centrală Europeană.
 Articolul 10
 (1) Curtea de Justiție a Uniunii Europene are competență exclusivă pentru soluționarea oricărui litigiu care poate apărea între părți cu privire la aplicarea prezentului acord și care nu a putut fi rezolvat în cadrul Comitetului mixt.
 (2) Uniunea Europeană, reprezentată de Comisia Europeană și acționând la recomandarea delegației UE în cadrul Comitetului mixt, sau Republica San Marino poate sesiza Curtea de Justiție în cazul în care consideră că cealaltă parte nu și-a îndeplinit o obligație care decurge din prezentul acord. Hotărârea Curții are caracter obligatoriu pentru părți, care vor lua măsurile necesare pentru a i se conforma în termenul stabilit de Curte în respectiva hotărâre.
 Articolul 11
 (1) Se înființează un comitet mixt. Acesta va fi compus din reprezentanți ai Republicii San Marino și ai Uniunii Europene. Comitetul mixt își stabilește regulamentul de procedură prin consens. Delegația Uniunii Europene va fi compusă din reprezentanți ai Comisiei Europene și ai Republicii Italiene împreună cu reprezentanți ai Băncii Centrale Europene.
 (2) Comitetul mixt se întrunește cel puțin o dată pe an. Președinția alternează anual între un reprezentant al Uniunii Europene și un reprezentant al Republicii San Marino. Comitetul mixt își adoptă deciziile cu unanimitate.
 (3) Comitetul mixt realizează un schimb de opinii și de informații și adoptă deciziile menționate la articolele 3, 5 și 8. Acesta analizează măsurile luate de Republica San Marino și încearcă să rezolve posibilele conflicte care pot apărea ca urmare a implementării prezentului acord.
 (4) Uniunea Europeană deține prima președinție a Comitetului mixt, de la data intrării în vigoare a prezentului acord, în conformitate cu articolul 13.
 Articolul 12
 Oricare dintre cele două părți poate rezilia prezentul acord cu un preaviz de un an.
 Articolul 13
 Prezentul acord intră în vigoare în prima zi a lunii următoare datei la care părțile și-au notificat reciproc îndeplinirea, în conformitate cu regulile aplicabile fiecărei părți, a procedurilor lor de ratificare, încheiere sau adoptare.
 Articolul 14
 Acordul monetar din 29 noiembrie 2000 se abrogă de la data intrării în vigoare a prezentului acord. Trimiterile la acordul din 29 noiembrie 2000 vor fi considerate referințe la prezentul acord.
 Adoptat la Bruxelles, la 27 martie 2012, în două exemplare originale, în limba engleză.
 Pentru Uniunea Europeană
 Olli REHN
 Vicepreședinte al Comisiei Europene responsabil pentru afaceri economice și monetare și pentru moneda euro
 Pentru Republica San Marino
 Antonella MULARONI
 Ministrul afacerilor externe
 (1) JO L 139, 11.5.1998, p. 1.
 (2) JO C 209, 27.7.2001, p. 1.
 (3) JO L 162, 19.6.1997, p. 1.
 ANEXĂ
 DISPOZIȚII JURIDICE CARE TREBUIE IMPLEMENTATE
 TERMEN PENTRU IMPLEMENTARE
 (APLICABIL DE LA INTRAREA ÎN VIGOARE A PREZENTULUI ACORD)
 Prevenirea spălării banilor
 Directiva 2005/60/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 26 octombrie 2005 privind prevenirea utilizării sistemului financiar în scopul spălării banilor și finanțării terorismului (JO L 309, 25.11.2005, p. 15)
 Modificată prin:
 Directiva 2007/64/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 13 noiembrie 2007 privind serviciile de plată în cadrul pieței interne, de modificare a Directivelor 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 97/5/CE (JO L 319, 5.12.2007, p. 1)
 Directiva 2008/20/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 11 martie 2008 de modificare a Directivei 2005/60/CE privind prevenirea utilizării sistemului financiar în scopul spălării banilor și al finanțării terorismului, în ceea ce privește competențele de executare conferite Comisiei (JO L 76, 19.3.2008, p. 46)
 Directiva 2009/110/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 septembrie 2009 privind accesul la activitate, desfășurarea și supravegherea prudențială a activității instituțiilor emitente de monedă electronică, de modificare a Directivelor 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 2000/46/CE (JO L 267, 10.10.2009, p. 7)
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 Completată prin:
 Decizia 2007/845/JAI a Consiliului din 6 decembrie 2007 privind cooperarea dintre oficiile de recuperare a creanțelor din statele membre în domeniul urmăririi și identificării produselor provenite din săvârșirea de infracțiuni sau a altor bunuri având legătură cu infracțiunile (JO L 332, 18.12.2007, p. 103)
 Directiva 2006/70/CE a Comisiei din 1 august 2006 de stabilire a măsurilor de punere în aplicare a Directivei 2005/60/CE a Parlamentului European și a Consiliului în ceea ce privește definiția „persoanelor expuse politic” și criteriile tehnice de aplicare a procedurilor simplificate de precauție privind clientela, precum și de exonerare pe motivul unei activități financiare desfășurate în mod ocazional sau la scară foarte limitată (JO L 214, 4.8.2006, p. 29)
 Regulamentul (CE) nr. 1781/2006 al Parlamentului European și al Consiliului din 15 noiembrie 2006 cu privire la informațiile privind plătitorul care însoțesc transferurile de fonduri (JO L 345, 8.12.2006, p. 1)
 Rectificare la Regulamentul (CE) nr. 1781/2006 al Parlamentului European și al Consiliului din 15 noiembrie 2006 cu privire la informațiile privind plătitorul care însoțesc transferurile de fonduri (JO L 345, 8.12.2006) (JO L 323, 8.12.2007, p. 59)
 Regulamentul (CE) nr. 1889/2005 al Parlamentului European și al Consiliului din 26 octombrie 2005 privind controlul numerarului la intrarea sau ieșirea din Comunitate (JO L 309, 25.11.2005, p. 9)
 Decizia-cadru 2001/500/JAI a Consiliului din 26 iunie 2001 privind spălarea banilor, identificarea, urmărirea, înghețarea, sechestrarea și confiscarea instrumentelor și produselor infracțiunii (JO L 182, 5.7.2001, p. 1)
 1 an
 Decizia 2000/642/JAI a Consiliului din 17 octombrie 2000 privind acordurile de cooperare între unitățile de informații financiare ale statelor membre în ceea ce privește schimbul de informații (JO L 271, 24.10.2000, p. 4)
 1 an
 Prevenirea fraudei și a contrafacerii
 Regulamentul (CE) nr. 1338/2001 al Consiliului din 28 iunie 2001 de definire a măsurilor necesare protecției monedei euro împotriva falsificării (JO L 181, 4.7.2001, p. 6)
 Modificat prin:
 Regulamentul (CE) nr. 44/2009 al Consiliului din 18 decembrie 2008 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 1338/2001 de definire a măsurilor necesare protecției monedei euro împotriva falsificării (JO L 17, 22.1.2009, p. 1)
 1 an
 Decizia 2003/861/CE a Consiliului din 8 decembrie 2003 privind analiza și cooperarea cu privire la monedele euro falsificate (JO L 325, 12.12.2003, p. 44)
 1 an
 Regulamentul (CE) nr. 2182/2004 al Consiliului din 6 decembrie 2004 privind medaliile și jetoanele similare monedelor euro (JO L 373, 21.12.2004, p. 1)
 Modificat prin:
 Regulamentul (CE) nr. 46/2009 al Consiliului din 18 decembrie 2008 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 2182/2004 privind medaliile și jetoanele similare monedelor euro (JO L 17, 22.1.2009, p. 5)
 1 an
 Decizia-cadru 2000/383/JAI a Consiliului din 29 mai 2000 privind consolidarea, prin sancțiuni penale și de altă natură, a protecției împotriva falsificării, cu ocazia introducerii monedei euro (JO L 140, 14.6.2000, p. 1)
 Modificată prin:
 Decizia-cadru 2001/888/JAI a Consiliului din 6 decembrie 2001 de modificare a Deciziei-cadru 2000/383/JAI privind consolidarea protecției împotriva falsificării, prin sancțiuni penale și de altă natură, cu ocazia introducerii monedei euro (JO L 329, 14.12.2001, p. 3)
 1 an
 Decizia 2001/887/JAI a Consiliului din 6 decembrie 2001 privind protecția monedei euro împotriva falsificării (JO L 329, 14.12.2001, p. 1)
 1 an
 Decizia-cadru 2001/413/JAI a Consiliului din 28 mai 2001 de combatere a fraudei și a falsificării mijloacelor de plată, altele decât numerarul (JO L 149, 2.6.2001, p. 1)
 1 an
 Norme referitoare la bancnotele și monedele euro
 Regulamentul (CE) nr. 975/98 al Consiliului din 3 mai 1998 privind valorile nominale și specificațiile tehnice ale monedelor euro ce urmează să intre în circulație (JO L 139, 11.5.1998, p. 6)
 Modificat prin:
 Regulamentul (CE) nr. 423/1999 al Consiliului din 22 februarie 1999 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 975/98 privind valorile nominale și specificațiile tehnice ale monedelor euro care urmează să fie puse în circulație (JO L 52, 27.2.1999, p. 2)
 1 an
 Concluziile Consiliului din 10 mai 1999 privind sistemul de management al calității pentru monedele euro
 1 an
 Concluziile Consiliului din 23 noiembrie 1998 și 5 noiembrie 2002 privind monedele de colecție
 1 an
 Recomandarea 2009/23/CE a Comisiei din 19 decembrie 2008 privind orientările comune pentru fețele naționale ale monedelor euro și emiterea de monede euro destinate circulației [C(2008) 8625] (JO L 9, 14.1.2009, p. 52)
 1 an
 Comunicarea 2001/C 318/03 a Comisiei din 22 octombrie 2001 privind protecția prin drepturi de autor a desenului feței comune a monedelor euro [COM(2001) 600 final] (JO C 318, 13.11.2001, p. 3)
 1 an
 Regulamentul (UE) nr. 1210/2010 al Parlamentului European și al Consiliului din 15 decembrie 2010 privind autentificarea monedelor euro și procesarea monedelor euro improprii circulației (JO L 339, 22.12.2010, p. 1)
 1 an
 Orientarea BCE/2003/5 a Băncii Centrale Europene din 20 martie 2003 privind aplicarea unor măsuri pentru combaterea reproducerilor neconforme de bancnote euro, precum și schimbul și retragerea bancnotelor euro (JO L 78, 25.3.2003, p. 20)
 1 an
 Decizia BCE/2003/4 a Băncii Centrale Europene din 20 martie 2003 privind valorile nominale, specificațiile, reproducerea, schimbul și retragerea bancnotelor euro (JO L 78, 25.3.2003, p. 16)
 1 an
 Regulamentul (CE) nr. 2532/98 al Consiliului din 23 noiembrie 1998 cu privire la atribuțiile Băncii Centrale Europene în materie de sancțiuni (JO L 318, 27.11.1998, pp. 4-7)
 1 an
 Decizia BCE/2010/14 a Băncii Centrale Europene din 16 septembrie 2010 privind verificarea autenticității și a calității și repunerea în circulație a bancnotelor euro (JO L 267, 9.10.2010, p. 1)
 1 an
 Legislația bancară și financiară
 Directiva 2006/73/CE a Comisiei din 10 august 2006 de punere în aplicare a Directivei 2004/39/CE a Parlamentului European și a Consiliului privind cerințele organizatorice și condițiile de funcționare ale întreprinderilor de investiții și termenii definiți în sensul directivei menționate (JO L 241, 2.9.2006, pp. 26-58)
 6 ani
 Regulamentul (CE) nr. 1287/2006 al Comisiei din 10 august 2006 de punere în aplicare a Directivei 2004/39/CE a Parlamentului European și a Consiliului privind obligațiile întreprinderilor de investiții de păstrare a evidenței și înregistrărilor, raportarea tranzacțiilor, transparența pieței, admiterea de instrumente financiare în tranzacții și definiția termenilor în sensul directivei în cauză, JO L 241, 2.9.2006, pp. 1-25
 6 ani
 Directiva 1997/5/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 27 ianuarie 1997 privind transferurile de fonduri transfrontaliere (JO L 43, 14.2.1997, pp. 25-30)
 6 ani
 Directiva 2006/49/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 14 iunie 2006 privind rata de adecvare a capitalului întreprinderilor de investiții și al instituțiilor de credit (reformare) (JO L 177, 30.6.2006, p. 201)
 Modificată prin:
 Directiva 2008/23/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 11 martie 2008 de modificare a Directivei 2006/49/CE privind adecvarea capitalului firmelor de investiții și al instituțiilor de credit, în ceea ce privește competențele de executare conferite Comisiei (JO L 76, 19.3.2008, p. 54)
 Directiva 2009/27/CE a Comisiei din 7 aprilie 2009 de modificare a unor anexe la Directiva 2006/49/CE a Parlamentului European și a Consiliului în ceea ce privește normele tehnice referitoare la administrarea riscurilor (JO L 94, 8.4.2009, p. 97)
 Directiva 2009/111/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 septembrie 2009 de modificare a Directivelor 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2007/64/CE în ceea ce privește băncile afiliate instituțiilor centrale, anumite elemente ale fondurilor proprii, expunerile mari, reglementările privind supravegherea, precum și gestionarea crizelor (JO L 302, 17.11.2009, p. 97)
 Directiva 2010/76/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivei 2006/48/CE și a Directivei 2006/49/CE în ceea ce privește cerințele de capital pentru portofoliul de tranzacționare și resecuritizare, precum și procesul de supraveghere a politicilor de remunerare (JO L 329, 14.12.2010, p. 3)
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 4 ani
 Directiva 2006/48/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 14 iunie 2006 privind inițierea și exercitarea activității instituțiilor de credit (reformare) (JO L 177, 30.6.2006, p. 1)
 Modificată prin:
 Directiva 2007/18/CE a Comisiei din 27 martie 2007 de modificare a Directivei 2006/48/CE a Parlamentului European și a Consiliului privind excluderea sau includerea anumitor instituții din sfera de aplicare și tratamentul expunerilor față de băncile de dezvoltare multilaterală (JO L 87, 28.3.2007, p. 9)
 Directiva 2007/44/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 5 septembrie 2007 de modificare a Directivei 92/49/CEE a Consiliului și a Directivelor 2002/83/CE, 2004/39/CE, 2005/68/CE și 2006/48/CE în ceea ce privește normele de procedură și criteriile de evaluare aplicabile evaluării prudențiale a achizițiilor și majorărilor de participații în sectorul financiar (JO L 247, 21.9.2007, p. 1)
 Directiva 2007/64/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 13 noiembrie 2007 privind serviciile de plată în cadrul pieței interne, de modificare a Directivelor 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 97/5/CE (JO L 319, 5.12.2007, p. 1)
 Directiva 2008/24/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 11 martie 2008 de modificare a Directivei 2006/48/CE privind accesul la activitate și desfășurarea activității de către instituțiile de credit, în ceea ce privește competențele de executare conferite Comisiei (JO L 81, 20.3.2008, p. 38)
 Directiva 2009/83/CE a Comisiei din 27 iulie 2009 de modificare a unor anexe la Directiva 2006/48/CE a Parlamentului European și a Consiliului în ceea ce privește normele tehnice referitoare la administrarea riscurilor (JO L 196, 28.7.2009, p. 14)
 Directiva 2009/110/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 septembrie 2009 privind accesul la activitate, desfășurarea și supravegherea prudențială a activității instituțiilor emitente de monedă electronică, de modificare a Directivelor 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 2000/46/CE (JO L 267, 10.10.2009, p. 7)
 Directiva 2009/111/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 septembrie 2009 de modificare a Directivelor 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2007/64/CE în ceea ce privește băncile afiliate instituțiilor centrale, anumite elemente ale fondurilor proprii, expunerile mari, reglementările privind supravegherea, precum și gestionarea crizelor (JO L 302, 17.11.2009, p. 97)
 Directiva 2010/16/UE a Comisiei din 9 martie 2010 de modificare a Directivei 2006/48/CE a Parlamentului European și a Consiliului în ceea ce privește excluderea unei anumite instituții din domeniul de aplicare (JO L 60, 10.3.2010, p. 15)
 Directiva 2010/76/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivei 2006/48/CE și a Directivei 2006/49/CE în ceea ce privește cerințele de capital pentru portofoliul de tranzacționare și resecuritizare, precum și procesul de supraveghere a politicilor de remunerare (JO L 329, 14.12.2010, p. 3)
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 4 ani
 Directiva 2009/110/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 septembrie 2009 privind accesul la activitate, desfășurarea și supravegherea prudențială a activității instituțiilor emitente de monedă electronică, de modificare a Directivelor 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 2000/46/CE (JO L 267, 10.10.2009, p. 7)
 4 ani
 Directiva 2007/64/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 13 noiembrie 2007 privind serviciile de plată în cadrul pieței interne, de modificare a Directivelor 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 97/5/CE (JO L 319, 5.12.2007, p. 1)
 Rectificare la Directiva 2007/64/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 13 noiembrie 2007 privind serviciile de plată în cadrul pieței interne, de modificare a Directivelor 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE și 2006/48/CE și de abrogare a Directivei 97/5/CE (JO L 319, 5.12.2007) (JO L 187, 18.7.2009, p. 5)
 Modificată prin:
 Directiva 2009/111/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 septembrie 2009 de modificare a Directivelor 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2007/64/CE în ceea ce privește băncile afiliate instituțiilor centrale, anumite elemente ale fondurilor proprii, expunerile mari, reglementările privind supravegherea, precum și gestionarea crizelor (JO L 302, 17.11.2009, p. 97)
 4 ani
 Directiva 86/635/CEE a Consiliului din 8 decembrie 1986 privind conturile anuale și conturile consolidate ale băncilor și ale altor instituții financiare (JO L 372, 31.12.1986, p. 1)
 Rectificare la Directiva 86/635/CEE a Consiliului din 8 decembrie 1986 privind conturile anuale și conturile consolidate ale băncilor și ale altor instituții financiare (JO L 60, 3.3.1987, p. 17)
 Modificată prin:
 Directiva 2001/65/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 27 septembrie 2001 de modificare a Directivelor 78/660/CEE, 83/349/CEE și 86/635/CEE în ceea ce privește normele de evaluare aplicabile conturilor anuale și conturilor consolidate ale anumitor forme de societăți comerciale, precum și ale băncilor și ale altor instituții financiare (JO L 283, 27.10.2001, p. 28)
 Directiva 2003/51/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 18 iunie 2003 de modificare a Directivelor 78/660/CEE, 83/349/CEE, 86/635/CEE și 91/674/CEE ale Consiliului privind conturile anuale și conturile consolidate ale anumitor forme de societăți, ale băncilor și ale altor instituții financiare și ale întreprinderilor de asigurare (JO L 178, 17.7.2003, p. 16)
 Directiva 2006/46/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 14 iunie 2006 de modificare a Directivei 78/660/CEE a Consiliului privind conturile anuale ale anumitor forme de societăți comerciale, a Directivei 83/349/CEE a Consiliului privind conturile consolidate, a Directivei 86/635/CEE a Consiliului privind conturile anuale și conturile consolidate ale băncilor și ale altor instituții financiare și a Directivei 91/674/CEE a Consiliului privind situațiile financiare anuale și situațiile financiare consolidate ale întreprinderilor de asigurare (JO L 224, 16.8.2006, p. 1)
 4 ani
 Directiva 94/19/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 30 mai 1994 privind sistemele de garantare a depozitelor (JO L 135, 31.5.1994, p. 5)
 Modificată prin:
 Directiva 2005/1/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 9 martie 2005 de modificare a Directivelor 73/239/CEE, 85/611/CEE, 91/675/CEE, 92/49/CEE și 93/6/CEE ale Consiliului, precum și a Directivelor 94/19/CE, 98/78/CE, 2000/12/CE, 2001/34/CE, 2002/83/CE și 2002/87/CE, în scopul instituirii unei noi structuri de organizare pentru comitetele competente din domeniul serviciilor financiare (JO L 79, 24.3.2005, p. 9)
 Directiva 2009/14/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 11 martie 2009 de modificare a Directivei 94/19/CE privind sistemele de garantare a depozitelor, în ceea ce privește plafonul de garantare și termenul de plată a compensațiilor (JO L 68, 13.3.2009, p. 3)
 4 ani
 Directiva 2001/24/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 4 aprilie 2001 privind reorganizarea și lichidarea instituțiilor de credit (JO L 125, 5.5.2001, p. 15)
 6 ani
 Directiva 89/117/CEE a Consiliului din 13 februarie 1989 privind obligațiile în materie de publicare a documentelor contabile anuale ale sucursalelor, stabilite într-un stat membru, ale instituțiilor de credit și instituțiilor financiare cu sediul social în afara statului membru respectiv (JO L 44, 16.2.1989, p. 40)
 6 ani
 Directiva 2002/87/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 16 decembrie 2002 privind supravegherea suplimentară a instituțiilor de credit, a întreprinderilor de asigurare și a întreprinderilor de investiții care aparțin unui conglomerat financiar și de modificare a Directivelor 73/239/CEE, 79/267/CEE, 92/49/CEE, 92/96/CEE, 93/6/CEE și 93/22/CEE ale Consiliului și a Directivelor 98/78/CE și 2000/12/CE ale Parlamentului European și ale Consiliului (JO L 35, 11.2.2003, p. 1)
 Modificată prin:
 Directiva 2005/1/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 9 martie 2005 de modificare a Directivelor 73/239/CEE, 85/611/CEE, 91/675/CEE, 92/49/CEE și 93/6/CEE ale Consiliului, precum și a Directivelor 94/19/CE, 98/78/CE, 2000/12/CE, 2001/34/CE, 2002/83/CE și 2002/87/CE, în scopul instituirii unei noi structuri de organizare pentru comitetele competente din domeniul serviciilor financiare (JO L 79, 24.3.2005, p. 9)
 Directiva 2008/25/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 11 martie 2008 de modificare a Directivei 2002/87/CE privind supravegherea suplimentară a instituțiilor de credit, a societăților de asigurări și a firmelor de investiții care aparțin unui conglomerat financiar, în ceea ce privește competențele de executare conferite Comisiei (JO L 81, 20.3.2008, p. 40)
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 6 ani
 Directiva 2004/39/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 21 aprilie 2004 privind piețele instrumentelor financiare, de modificare a Directivelor 85/611/CEE și 93/6/CEE ale Consiliului și a Directivei 2000/12/CE a Parlamentului European și a Consiliului și de abrogare a Directivei 93/22/CEE a Consiliului (JO L 145, 30.4.2004, p. 1)
 Rectificare la Directiva 2004/39/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 21 aprilie 2004 privind piețele instrumentelor financiare, de modificare a Directivelor 85/611/CEE și 93/6/CEE ale Consiliului și a Directivei 2000/12/CE a Parlamentului European și a Consiliului și de abrogare a Directivei 93/22/CEE a Consiliului (JO L 45, 16.2.2005, p. 18)
 Modificată prin:
 Directiva 2006/31/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 5 aprilie 2006 de modificare a Directivei 2004/39/CE privind piețele instrumentelor financiare, în ceea ce privește anumite termene-limită (JO L 114, 27.4.2006, p. 60)
 Directiva 2007/44/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 5 septembrie 2007 de modificare a Directivei 92/49/CEE a Consiliului și a Directivelor 2002/83/CE, 2004/39/CE, 2005/68/CE și 2006/48/CE în ceea ce privește normele de procedură și criteriile de evaluare aplicabile evaluării prudențiale a achizițiilor și majorărilor de participații în sectorul financiar (JO L 247, 21.9.2007, p. 1)
 Directiva 2008/10/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 11 martie 2008 de modificare a Directivei 2004/39/CE privind piețele instrumentelor financiare, în ceea ce privește competențele de executare conferite Comisiei (JO L 76, 19.3.2008, p. 33)
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 Completată prin:
 Directiva 2006/73/CE a Comisiei din 10 august 2006 de punere în aplicare a Directivei 2004/39/CE a Parlamentului European și a Consiliului privind cerințele organizatorice și condițiile de funcționare ale întreprinderilor de investiții și termenii definiți în sensul directivei menționate (JO L 241, 2.9.2006, p. 26)
 Regulamentul (CE) nr. 1287/2006 al Comisiei din 10 august 2006 de punere în aplicare a Directivei 2004/39/CE a Parlamentului European și a Consiliului privind obligațiile întreprinderilor de investiții de păstrare a evidenței și înregistrărilor, raportarea tranzacțiilor, transparența pieței, admiterea de instrumente financiare în tranzacții și definiția termenilor în sensul directivei în cauză (JO L 241, 2.9.2006, p. 1)
 6 ani
 Regulamentul (CE) nr. 924/2009 al Parlamentului European și al Consiliului din 16 septembrie 2009 privind plățile transfrontaliere în Comunitate și de abrogare a Regulamentului (CE) nr. 2560/2001 (JO L 266, 9.10.2009, p. 11)
 6 ani
 Directiva 2002/47/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 6 iunie 2002 privind contractele de garanție financiară (JO L 168, 27.6.2002, p. 43)
 Modificată prin:
 Directiva 2009/44/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 6 mai 2009 de modificare a Directivei 98/26/CE privind caracterul definitiv al decontării în sistemele de plăți și de decontare a titlurilor de valoare și a Directivei 2002/47/CE privind contractele de garanție financiară în ceea ce privește sistemele legate și creanțele private (JO L 146, 10.6.2009, p. 37)
 6 ani
 Recomandarea 97/489/CE a Comisiei din 30 iulie 1997 privind tranzacțiile efectuate prin instrumentele de plată electronică și în special legătura dintre emitent și posesor (JO L 208, 2.8.1997, p. 52)
 6 ani
 Directiva 97/9/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 3 martie 1997 privind sistemele de compensare pentru investitori (JO L 84, 26.3.1997, p. 22)
 6 ani
 Directiva nr. 98/26/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 19 mai 1998 privind caracterul definitiv al decontării în sistemele de plăți și de decontare a titlurilor de valoare (JO L 166, 11.6.1998, p. 45)
 Modificată prin:
 Directiva 2009/44/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 6 mai 2009 de modificare a Directivei 98/26/CE privind caracterul definitiv al decontării în sistemele de plăți și de decontare a titlurilor de valoare și a Directivei 2002/47/CE privind contractele de garanție financiară în ceea ce privește sistemele legate și creanțele private (JO L 146, 10.6.2009, p. 37)
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 6 ani
 Directiva 2010/78/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 24 noiembrie 2010 de modificare a Directivelor 98/26/CE, 2002/87/CE, 2003/6/CE, 2003/41/CE, 2003/71/CE, 2004/39/CE, 2004/109/CE, 2005/60/CE, 2006/48/CE, 2006/49/CE și 2009/65/CE cu privire la competențele Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru asigurări și pensii ocupaționale) și ale Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe) (JO L 331, 15.12.2010, p. 120)
 4 ani
 Regulamentul (UE) nr. 1093/2010 al Parlamentului European și al Consiliului din 24 noiembrie 2010 de instituire a Autorității europene de supraveghere (Autoritatea bancară europeană), de modificare a Deciziei nr. 716/2009/CE și de abrogare a Deciziei 2009/78/CE a Comisiei (JO L 331, 15.12.2010, p. 12)
 4 ani
 Regulamentul (UE) nr. 1095/2010 al Parlamentului European și al Consiliului din 24 noiembrie 2010 de instituire a Autorității europene de supraveghere (Autoritatea europeană pentru valori mobiliare și piețe), de modificare a Deciziei nr. 716/2009/CE și de abrogare a Deciziei 2009/77/CE a Comisiei (JO L 331, 15.12.2010, p. 84)
 4 ani
 Regulamentul (UE) nr. 1092/2010 al Parlamentului European și al Consiliului din 24 noiembrie 2010 privind supravegherea macroprudențială la nivelul Uniunii Europene a sistemului financiar și de înființare a unui Comitet european pentru risc sistemic (JO L 331, 15.12.2010, p. 1)
 4 ani
 Regulamentul (UE) nr. 1096/2010 al Consiliului din 17 noiembrie 2010 privind acordarea unor competențe specifice Băncii Centrale Europene referitoare la funcționarea Comitetului european pentru risc sistemic, JO L 331, 15.12.2010, p. 162
 4 ani
 Legislația privind colectarea de informații statistice [articolul 6 alineatul (1) din mandat]
 Regulamentul (CE) nr. 25/2009 al Băncii Centrale Europene din 19 decembrie 2008 privind bilanțul sectorului instituții financiare monetare (reformare) (BCE/2008/32) (JO L 15, 20.1.2009, p. 14)
 Modificat prin:
 Regulamentul (UE) nr. 883/2011 al Băncii Centrale Europene din 25 august 2011 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 25/2009 privind bilanțul sectorului instituții financiare monetare (reformare) (BCE/2008/32) (JO L 228, 3.9.2011, p. 13)
 4 ani
 Regulamentul (CE) nr. 63/2002 al Băncii Centrale Europene din 20 decembrie 2001 privind statisticile referitoare la ratele dobânzilor practicate de instituțiile financiare monetare pentru depozitele constituite de gospodării și societăți nefinanciare și creditele acordate acestora (BCE/2001/18) (JO L 10, 12.1.2002, p. 24)
 Modificat prin:
 Regulamentul (UE) nr. 674/2010 al Băncii Centrale Europene din 23 iulie 2010 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 63/2002 (BCE/2001/18) privind statisticile referitoare la ratele dobânzilor practicate de instituțiile financiare monetare pentru depozitele constituite de gospodării și societăți nefinanciare și creditele acordate acestora (BCE/2010/7) (JO L 196, 28.7.2010, p. 23)
 Regulamentul (CE) nr. 290/2009 al Băncii Centrale Europene din 31 martie 2009 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 63/2002 (BCE/2001/18) privind statisticile referitoare la ratele dobânzilor practicate de instituțiile financiare monetare pentru depozitele constituite de gospodării și societăți nefinanciare și creditele acordate acestora (BCE/2009/7) (JO L 94, 8.4.2009, p. 75)
 Regulamentul (CE) nr. 2181/2004 al Băncii Centrale Europene din 16 decembrie 2004 de modificare a Regulamentului (CE) nr. 2423/2001 (BCE/2001/13) privind bilanțul consolidat al sectorului instituțiilor financiare monetare și a Regulamentului (CE) nr. 63/2002 (BCE/2001/18) privind statisticile referitoare la ratele dobânzilor practicate de instituțiile financiare monetare pentru depozitele constituite de gospodării și societăți nefinanciare și creditele acordate acestora (BCE/2004/21) (JO L 371, 18.12.2004, p. 42)
 4 ani
 Orientarea BCE/2007/9 a Băncii Centrale Europene din 1 august 2007 privind statistica monetară și statistica privind instituțiile și piețele financiare (reformare) (JO L 341, 27.12.2007, p. 1)
 Rectificare la Orientarea BCE/2007/9 a Băncii Centrale Europene din 1 august 2007 privind statistica monetară și statistica privind instituțiile și piețele financiare (reformare) (JO L 84, 26.3.2008, p. 393)
 Modificată prin:
 Orientarea BCE/2008/31 a Băncii Centrale Europene din 19 decembrie 2008 de modificare a Orientării BCE/2007/9 privind statistica monetară și statistica privind instituțiile și piețele financiare (reformare) (JO L 53, 26.2.2009, p. 76)
 Orientarea BCE/2009/23 a Băncii Centrale Europene din 4 decembrie 2009 de modificare a Orientării BCE/2007/9 privind statistica monetară și statistica privind instituțiile și piețele financiare (JO L 16, 21.1.2010, p. 6)
 Orientarea BCE/2011/13 a Băncii Centrale Europene din 25 august 2011 de modificare a Orientării BCE/2007/9 privind statistica monetară și statistica privind instituțiile și piețele financiare (JO L 228, 3.9.2011, p. 37)
 4 ani
 Orientarea BCE/2002/7 a Băncii Centrale Europene din 21 noiembrie 2002 privind cerințele de raportare statistică ale Băncii Centrale Europene în domeniul conturilor financiare trimestriale (JO L 334, 11.12.2002, p. 24)
 Modificată prin:
 Orientarea BCE/2005/13 a Băncii Centrale Europene din 17 noiembrie 2005 de modificare a Orientării BCE/2002/7 privind cerințele de raportare statistică ale Băncii Centrale Europene în domeniul conturilor financiare trimestriale (JO L 30, 2.2.2006, p. 1)
 Orientarea BCE/2006/6 a Băncii Centrale Europene din 20 aprilie 2006 de modificare a Orientării BCE/2002/7 privind cerințele de raportare statistică ale Băncii Centrale Europene în domeniul conturilor financiare trimestriale (JO L 115, 28.4.2006, p. 46)
 Orientarea BCE/2007/13 a Băncii Centrale Europene din 15 noiembrie 2007 de modificare a Orientării BCE/2002/7 privind cerințele de raportare statistică ale Băncii Centrale Europene în domeniul conturilor financiare trimestriale (JO L 311, 29.11.2007, p. 47)
 Orientarea BCE/2008/6 a Băncii Centrale Europene din 26 august 2008 de modificare a Orientării BCE/2002/7 privind cerințele de raportare statistică ale Băncii Centrale Europene în domeniul conturilor financiare trimestriale (JO L 259, 27.9.2008, p. 12)
 4 ani


type: other

text:
7 ta’ Frar 2019 (*)
 “Rinviju għal deċiżjoni preliminari – Miżuri ta’ awsterità baġitarja – Tnaqqis tar-remunerazzjonijiet fis-servizz pubbliku nazzjonali – Modalitajiet – Impatt iddifferenzjat – Politika soċjali – Ugwaljanza fit-trattament fil-qasam tal-impjieg u tax-xogħol – Direttiva 2000/78/KE – Artikolu 2(1) u (2)(b) – Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea – Artikolu 21 – Indipendenza tal-imħallfin – It-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE”
 Fil-Kawża C‐49/18,
 li għandha bħala suġġett talba għal deċiżjoni preliminari skont l-Artikolu 267 TFUE, imressqa mit-Tribunal Superior de Justicia de Catalunya (il-Qorti Superjuri tal-Ġustizzja ta’ Cataluña, Spanja), permezz ta’ deċiżjoni tat-28 ta’ Diċembru 2017, li waslet fil-Qorti tal-Ġustizzja fis-26 ta’ Jannar 2018, fil-proċedura
 komposta minn A. Arabadjiev (Relatur), President tal-Awla, E. Levits, M. Berger, C. Vajda u P. G. Xuereb, Imħallfin,
 – għal C. Escribano Vindel, minnu stess,
 – għall-Gvern Spanjol, minn J. García-Valdecasas Dorrego u A. Gavela Llopis, bħala aġenti,
 – għall-Kummissjoni Ewropea, minn L. Flynn, H. Krämer u J. Baquero Cruz, bħala aġenti,
 1 It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE, tal-Artikolu 21 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem il-“Karta”) kif ukoll tal-Artikolu 2(1) u (2)(b) tad-Direttiva tal-Kunsill 2000/78/KE tas-27 ta’ Novembru 2000 li tistabbilixxi qafas ġenerali għall-ugwaljanza fit-trattament fl-impjieg u fix-xogħol (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 5, Vol. 4, p. 79).
 2 Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ tilwima bejn, minn naħa, C. Escribano Vindel u, min-naħa l-oħra, il-Ministerio de Justicia (il-Ministeru għall-Ġustizzja, Spanja) dwar it-tnaqqis fl-ammont tar-remunerazzjoni tiegħu fil-kuntest tal-linji gwida ta’ politika baġitarja tal-Istat Spanjol.
 3 Skont l-Artikolu 1 tad-Direttiva 2000/78:
 4 L-Artikolu 2(1) u (2)(b) ta’ din id-direttiva jipprevedi:
 5 L-Artikolu 6(1)(b) tal-imsemmija direttiva huwa fformulat kif ġej:
 b) L-iffissar ta’ kondizzjonijiet minimi ta’ età, esperjenza professjonali jew anzjanità f’servizz għall-aċċess ta’ mpjieg jew għal ċerti vantaġġi marbuta ma’ l-impjieg”.
 6 L-Artikolu 299 tal-Ley Orgánica 6/1985 del Poder Judicial (il-Liġi Organika 6/1985 dwar is-setgħa ġudizzjarja), tal-1 ta’ Lulju 1985 (BOE Nru 157, tat-2 ta’ Lulju 1985, p. 20632), jipprevedi li l-korp tal-maġistrati ġudizzjarja jinkludi tliet gradi, jiġifieri l-gradi ta’ maġistrat tal-ewwel grad (magistrado) tat-Tribunal Supremo (il-Qorti Suprema, Spanja), ta’ maġistrat tal-ewwel grad (magistrado) u ta’ maġistrat tat-tieni grad (juez).
 7 L-Artikolu 32.Uno (II)(1) tal-Ley 26/2009 de Presupuestos Generales del Estado para el año 2010 (il-Liġi 26/2009 dwar il-Finanzi Pubbliċi għas-sena 2010), tat-23 ta’ Diċembru 2009 (BOE Nru 309, tat-23 ta’ Diċembru 2009, p. 108804, iktar ’il quddiem l-“LPGE 2010”), jipprevedi li, mill-1 ta’ Ġunju 2010, ir-remunerazzjonijiet bażiċi tad-diversi kategoriji li jikkomponu l-maġistratura ġudizzjarja ser jitnaqqsu b’9.73 % meta mqabbla mar-remunerazzjonijiet previsti sa dak iż-żmien.
 8 It-tieni paragrafu tal-Artikolu 32.Uno (II)(4) tal-LPGE 2010 huwa fformulat kif ġej:
 “Ir-remunerazzjonijiet addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja u tal-prosekuzzjoni ser jitnaqqsu matul is-sena, meta mqabbla mar-remunerazzjonijiet fis-seħħ sal-31 ta’ Mejju 2010, b’6 % fil-każ tal-maġistrati ġudizzjarji tal-ewwel grad u tal-prosekuturi tal-ewwel grad, u b’5 % fil-każ tal-maġistrati ġudizzjarji tat-tieni grad u tal-prosekuturi tat-tieni grad.”
 9 L-Artikolu 1 tar-Real Decreto-Ley 8/2010 (id-Digriet Leġiżlattiv Irjali 8/2010), tal-20 ta’ Mejju 2010 (BOE Nru 126, tal-24 ta’ Mejju 2010, p. 45070), emenda l-Artikolu 32 tal-LPGE 2010 fir-rigward tar-remunerazzjonijiet tal-maġistrati għall-perijodu mill-1 ta’ Jannar sal-31 ta’ Mejju 2010.
 10 L-Artikolu 31.Uno tal-Ley 39/2010 de Presupuestos Generales del Estado para el año 2011 (il-Liġi 39/2010 dwar il-Finanzi Pubbliċi għas-sena 2011), tat-22 ta’ Diċembru 2010 (BOE Nru 311, tat-23 ta’ Diċembru 2010, p. 105744) (iktar ’il quddiem il-“LPGE 2011”), jipprevedi, minn naħa, li l-ammonti tar-remunerazzjonijiet tad-diversi kategoriji li jikkomponu l-maġistratura ġudizzjarja għandhom ikunu identiċi għal dawk stabbiliti fl-Artikolu 32.Uno (II)(1) tal-LPGE 2010, kif emendat bid-Digriet Leġiżlattiv Irjali 8/2010, tal-20 ta’ Mejju 2010, u, min-naħa l-oħra, li r-remunerazzjonijiet addizzjonali ma jkunux suġġetti għal ebda żieda meta mqabbla mar-remunerazzjonijiet fis-seħħ fil-31 ta’ Diċembru 2010.
 11 C. Escribano Vindel, maġistrat tal-ewwel grad li jippresjedi waħdu fil-Juzgado de lo Social n 26 de Barcelona (il-Qorti Industrjali Nru 26 ta’ Barcelona, Spanja), ippreżenta rikors quddiem it-Tribunal Superior de Justicia de Catalunya (il-Qorti Superjuri tal-Ġustizzja ta’ Cataluña, Spanja) sabiex jikkontesta l-iskedi ta’ remunerazzjoni tiegħu għas-sena 2011, billi jsostni, minn naħa, li huma kienu jikkostitwixxu atti amministrattivi adottati abbażi tal-Artikolu 31.Uno tal-LPGE 2011 u, min-naħa l-oħra, li huma kienu jinvolvu “tnaqqis sostanzjali meta mqabbla mal-perijodi korrispondenti tas-sena preċedenti” li jmur kontra l-Kostituzzjoni Spanjola.
 12 Permezz ta’ digriet tat-30 ta’ Marzu 2015, il-qorti tar-rinviju ppreżentat quddiem it-Tribunal Constitucional (il-Qorti Kostituzzjonali, Spanja) domanda dwar il-konformità tal-Artikolu 31.Uno tal-LPGE 2011 mal-Kostituzzjoni Spanjola, li fiha hija rrilevat li minn rapport tal-Ministeru għall-Ġustizzja kien jirriżulta li t-tnaqqis fis-salarju huwa ta’ 7.16 %, għall-maġistrati ġudizzjarji tat-tieni grad, li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 5, li r-remunerazzjoni tagħhom hija l-inqas għolja, li huwa ta’ 6.64 % għall-maġistrati ġudizzjarji tal-ewwel grad li jippresjedu waħedhom li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 4, f’liema grupp jaqa’ barra minn hekk C. Escribano Vindel, u li huwa ta’ 5.90 % għall-maġistrati ġudizzjarji tal-ewwel grad li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 1, li r-remunerazzjoni tagħhom hija l-iktar waħda għolja.
 13 B’digriet tal-15 ta’ Diċembru 2015, is-seduta plenarja tat-Tribunal Constitucional (il-Qorti Kostituzzjonali) iddikjarat din id-domanda inammissibbli u ddeċidiet li d-dispożizzjoni inkwistjoni ma tiksirx, b’mod partikolari, il-prinċipju ta’ ugwaljanza stabbilit fl-Artikolu 14 tal-Kostituzzjoni Spanjola. Fil-fatt, din il-Qorti kkunsidrat li l-membri tal-korpijiet ġudizzjarji Spanjoli kkonċernati ma humiex f’sitwazzjoni oġġettivament paragunabbli, peress li dawn jinqasmu f’kategoriji distinti u jokkupaw pożizzjonijiet differenti.
 14 Permezz ta’ digriet tal-24 ta’ Frar 2016, il-qorti tar-rinviju stiednet lill-partijiet sabiex jippreżentaw l-osservazzjonijiet tagħhom fuq il-kwistjoni dwar jekk il-miżuri ta’ tnaqqis tar-remunerazzjoni adottati kinux diskriminatorji fir-rigward tal-Karta. Bħala tweġiba, C. Escribano Vindel sostna li l-imsemmija miżuri kienu jinvolvu diskriminazzjoni indiretta minħabba l-età jew l-anzjanità, peress li t-tnaqqis tar-remunerazzjoni huwa iktar sinjifikattiv għall-maġistrati ġudizzjarji tat-tieni grad, li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 5, li hija l-kategorija ta’ dħul fil-maġistratura ġudizzjarja u li tiġbor il-maġistrati ta’ età iżgħar u bl-inqas anzjanità. Għaldaqstant, dispożizzjoni apparentement newtrali tista’ toħloq effett proporzjonalment iktar negattiv skont l-età jew l-anzjanità.
 15 Il-qorti tar-rinviju tistaqsi, fl-ewwel lok, jekk il-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni, li tikkontribwixxi għall-għan ta’ tnaqqis tad-defiċit pubbliku impost mill-Unjoni Ewropea, tikkostitwixxix diskriminazzjoni minħabba l-età, li hija pprojbita mill-Karta u mid-Direttiva 2000/78. Hija tirrileva, f’dan ir-rigward, li r-rata ta’ tnaqqis tar-remunerazzjoni applikata minn din il-leġiżlazzjoni hija iktar għolja għall-maġistrati ġudizzjarji tat-tieni grad, li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 5, u għall-maġistrati ġudizzjarji tal-ewwel grad li jippresjedu waħedhom, li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 4, milli għall-kategoriji l-oħra ta’ maġistrati. Fil-fehma tagħha, il-maġistrati ta’ età iżgħar u bl-inqas anzjanità jikkontribwixxu għalhekk ħafna iktar għat-tnaqqis tad-defiċits pubbliċi, mingħajr ma dan l-obbligu speċifiku impost fuqhom huwa ġġustifikat minn raġuni oġġettiva rilevanti.
 16 Il-qorti tar-rinviju tistaqsi, fit-tieni lok, jekk il-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni, peress li tistabbilixxi tnaqqis tar-remunerazzjonijiet abbażi ta’ kriterji mingħajr teħid inkunsiderazzjoni la tal-funzjonijiet eżerċitati u lanqas tal-anzjanità u tipprevedi tnaqqis fit-trattament proporzjonalment iktar sinjifikattiv għall-maġistrati l-inqas imħallsa, tiksirx il-prinċipju ġenerali ta’ indipendenza ġudizzjarja.
 17 Hija tagħmel riferiment, f’dan ir-rigward, qabelxejn, għall-Artikolu 6 tal-Karta Ewropea dwar l-Istatut tal-Imħallfin, adottata mit-8 sal-10 ta’ Lulju 1998 mill-Kunsill tal-Ewropa, sussegwentement, għar-rakkomandazzjoni CM/Rec(2010)12 tal-Kumitat tal-Ministri tal-Kunsill tal-Ewropa lill-Istati Membri dwar l-imħallfin: indipendenza, effiċjenza u responsabbiltajiet, adottata fis-17 ta’ Novembru 2010 u, fl-aħħar nett, għall-punti 74 sa 79 tal-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Saugmandsgaard Øe fil-kawża Associação Sindical dos Juízes Portugueses (C‐64/16, EU:C:2018:395).
 18 F’dawn iċ-ċirkustanzi, it-Tribunal Superior de Justicia de Catalunya (il-Qorti Superjuri tal-Ġustizzja ta’ Cataluña, Spanja) iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin:
 “1) Il-prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni ta’ projbizzjoni ta’ kull diskriminazzjoni għandu jiġi interpretat fis-sens [li] ma jipprekludix leġiżlazzjoni nazzjonali, jiġifieri l-Artikolu 31.Uno tal-[LPGE 2011], li tistabbilixxi perċentwali differenti ta’ tnaqqis li rriżultaw iktar onerużi għal dawk il-membri tal-ġudikatura li r-rimunerazzjoni tagħhom hija l-iktar baxxa, li b’hekk ġew issuġġettati għal sagrifiċċju ikbar fil-kuntest tal-kontribuzzjoni lejn il-finanzi pubbliċi (prinċipju ta’ nondiskriminazzjoni)?
 2) Il-prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni ta’ preservazzjoni tal-indipendenza ġudizzjarja permezz ta’ remunerazzjoni ġusta, stabbli u konformi mal-funzjonijiet eżerċitati mill-membri tal-ġudikatura għandu jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkluża fl-Artikolu 31.Uno tal-[LPGE 2011], li la tieħu inkunsiderazzjoni n-natura tal-funzjonijiet eżerċitati, la tal-anzjanità, u lanqas tal-importanza tal-kompiti mwettqa mill-membri ta’ din tal-aħħar u li sabiex tippreżerva l-vijabbiltà tal-ispejjeż pubbliċi, timponi sagrifiċċju iktar oneruż unikament fuq dawk il-membri tal-ġudikatura li r-remunerazzjoni tagħhom hija l-iktar baxxa (prinċipju ta’ indipendenza ġudizzjarja)?”
 19 Il-Gvern Spanjol iqis li t-talba għal deċiżjoni preliminari hija inammissibbli, peress li l-informazzjoni neċessarja sabiex tiddeċiedi fuq id-domandi magħmula ma ġietx ipprovduta lill-Qorti tal-Ġustizzja. Fil-fatt, din it-talba ma tesponix b’mod suffiċjenti la l-fatti fil-kawża prinċipali, la l-leġiżlazzjoni nazzjonali rilevanti u lanqas id-dritt tal-Unjoni li l-interpretazzjoni tagħhom hija mitluba.
 20 B’mod partikolari, hija nieqsa l-indikazzjoni tal-età, tal-anzjanità u tas-sistema ta’ remunerazzjoni ta’ C. Escribano Vindel. Barra minn hekk, ir-rapport tal-Ministeru għall-Ġustizzja ma jkoprix il-grupp ta’ remunerazzjoni 1, li fih jaqa’ C. Escribano Vindel, iżda l-gruppi ta’ remunerazzjoni 4 u 5.
 21 Fir-rigward tal-indikazzjoni tal-kuntest leġiżlattiv nazzjonali, ir-referenzi biss għall-Artikolu 31.Uno tal-LPGE 2011 u għall-Artikolu 301 tal-Liġi Organika 6/1985 dwar is-setgħa ġudizzjarja huma insuffiċjenti sabiex jinftiehmu s-sistema ta’ remunerazzjoni tal-membri tal-ġudikatura Spanjola u l-mod kif it-tnaqqis fis-salarju tal-impjegati kollha tas-settur pubbliku ġie applikat għall-imsemmija membri.
 22 Il-Kummissjoni Ewropea, mingħajr ma tqajjem eċċezzjoni ta’ inammissibbiltà, tirrileva li d-deċiżjoni tar-rinviju ma tinkludi ebda informazzjoni dwar l-impatt ekonomiku reali tat-tnaqqis fir-remunerazzjoni għal C. Escribano Vindel jew għall-maġistrati ġudizzjarji l-oħra tal-ewwel grad jew tat-tieni grad u tillimita ruħha li ssemmi perċentwali, mingħajr ma tispeċifika l-ammonti li għalihom dawn japplikaw.
 23 Barra minn hekk, l-ebda informazzjoni ma hija pprovduta dwar l-effett tat-tnaqqis fir-remunerazzjoni għall-maġistrati ġudizzjarji tal-ewwel grad tal-Audiencia Provincial (il-Qorti Provinċjali, Spanja) jew tal-Audiencia Nacional (il-Qorti Ċentrali, Spanja), u għall-imħallfin tal-ewwel grad tat-Tribunal Supremo (il-Qorti Suprema). Minbarra dan, ir-rapport tal-Ministeru għall-Ġustizzja jqabbel biss is-sitwazzjoni ta’ tliet tipi ta’ pożizzjonijiet magħżula “bħala eżempju”, sabiex “jintwera” il-mod kif il-perċentwal globali ta’ tnaqqis ivarja skont il-piż iktar jew inqas sinjifikattiv tar-remunerazzjoni addizzjonali fir-remunerazzjoni totali.
 24 F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, fil-kuntest tal-kooperazzjoni bejn din tal-aħħar u l-qrati nazzjonali stabbilita fl-Artikolu 267 TFUE, hija biss il-qorti nazzjonali li quddiemha titressaq il-kawża u li għandha tagħti d-deċiżjoni, li għandha tevalwa, fid-dawl taċ-ċirkustanzi partikolari tal-kawża, kemm il-ħtieġa ta’ deċiżjoni preliminari sabiex tkun f’pożizzjoni li tagħti d-deċiżjoni tagħha kif ukoll ir-rilevanza tad-domandi li hija tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja. Konsegwentement, meta d-domandi magħmula jkunu jirrigwardaw l-interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, il-Qorti tal-Ġustizzja hija, bħala prinċipju, marbuta li tagħti deċiżjoni (sentenza tas-27 ta’ Ġunju 2017, Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania, C‐74/16, EU:C:2017:496, punt 24 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 25 Minn dan isegwi li d-domandi li jirrigwardaw id-dritt tal-Unjoni jibbenefikaw minn preżunzjoni ta’ rilevanza. Ir-rifjut tal-Qorti tal-Ġustizzja li tagħti deċiżjoni dwar domanda preliminari magħmula minn qorti nazzjonali huwa possibbli biss meta jkun jidher b’mod manifest li l-interpretazzjoni mitluba tad-dritt tal-Unjoni ma għandha l-ebda rabta mar-realtà jew mas-suġġett tal-kawża prinċipali, meta l-problema tkun ta’ natura ipotetika jew meta l-Qorti tal-Ġustizzja ma jkollhiex għad-dispożizzjoni tagħha l-punti ta’ fatt u ta’ liġi meħtieġa sabiex tirrispondi b’mod utli għad-domandi li jkunu sarulha (sentenza tas-27 ta’ Ġunju 2017, Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania, C-74/16, EU:C:2017:496, punt 25 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 26 F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li n-neċessità li tingħata interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni li tkun utli għall-qorti nazzjonali teżiġi li din tiddefinixxi l-kuntest fattwali u leġiżlattiv tad-domandi magħmula minnha jew li, minn tal-inqas, tispjega ċ-ċirkustanzi fattwali li fuqhom ikunu bbażati dawn id-domandi (ara s-sentenza tas-27 ta’ Ġunju 2017, il-Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania, C-74/16, EU:C:2017:496, punt 26 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 27 F’dan il-każ, qabelxejn, għandu jiġi kkonstatat li l-qorti tar-rinviju identifikat b’mod ċar, kuntrarjament għal dak li jallega l-Gvern Spanjol, il-prinċipji tad-dritt tal-Unjoni li fuqhom huma bbażati d-domandi preliminari.
 28 Sussegwentement, il-Gvern Spanjol ġustament jirrileva li l-indikazzjoni tal-kuntest legali nazzjonali fid-deċiżjoni tar-rinviju hija rudimentali. Madankollu, fid-dawl b’mod partikolari tal-osservazzjonijiet bil-miktub ippreżentati minn dan il-gvern u mill-Kummissjoni, li jikkorroboraw u jispeċifikaw dan il-kuntest legali, l-elementi kollha għad-dispożizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja juru li d-deċiżjoni tar-rinviju fiha madankollu l-elementi essenzjali tal-kuntest leġiżlattiv li fih jaqgħu d-domandi li tagħmel il-qorti tar-rinviju.
 29 Fl-aħħar nett, fir-rigward tad-deskrizzjoni tal-kuntest fattwali, il-Gvern Spanjol u l-Kummissjoni ġustament jirrilevaw in-natura lakunarja tal-informazzjoni pprovduta. Madankollu, id-deċiżjoni tar-rinviju tinkludi informazzjoni suffiċjenti sabiex jinftiehmu kemm id-domandi preliminari kif ukoll il-portata tagħhom.
 30 Għaldaqstant għandu jitqies li d-deċiżjoni tar-rinviju tinkludi l-punti ta’ fatt u ta’ liġi li jippermettu lill-Qorti tal-Ġustizzja tipprovdi risposta utli lill-qorti tar-rinviju.
 31 Minn dan isegwi li t-talba għal deċiżjoni preliminari hija ammissibbli.
 32 Għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, fil-kuntest tal-kooperazzjoni bejn il-qrati nazzjonali u l-Qorti tal-Ġustizzja stabbilita permezz tal-Artikolu 267 TFUE, hija din tal-aħħar li għandha tagħti lill-qorti nazzjonali risposta utli li tippermettilha tiddeċiedi l-kawża quddiemha. F’dan id-dawl, jekk ikun il-każ, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tifformula mill-ġdid id-domandi li jkunu sarulha. Il-fatt li qorti nazzjonali fformulat, formalment, domanda preliminari billi rreferiet għal ċerti dispożizzjonijiet tad-dritt tal-Unjoni ma jipprekludix lill-Qorti tal-Ġustizzja milli tipprovdi lil din il-qorti l-elementi kollha ta’ interpretazzjoni li jistgħu jkunu utli għad-deċiżjoni tal-kawża li biha tinsab adita, indipendentement minn jekk għamlitx riferiment għalihom jew le meta għamlet id-domandi tagħha. F’dan ir-rigward, hija l-Qorti tal-Ġustizzja li għandha tislet, mill-elementi kollha pprovduti mill-qorti nazzjonali, u b’mod partikolari mill-motivazzjoni tad-deċiżjoni tar-rinviju, l-elementi tad-dritt tal-Unjoni li jeħtieġu interpretazzjoni fid-dawl tas-suġġett tat-tilwima (ara s-sentenza tas-27 ta’ Ġunju 2017, Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania, C‐74/16, EU:C:2017:496, punt 36 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 33 F’dan il-każ, fid-dawl, b’mod partikolari, tal-elementi kollha pprovduti mill-qorti tar-rinviju kif ukoll l-osservazzjonijiet ippreżentati mill-Gvern Spanjol u mill-Kummissjoni, sabiex il-qorti tar-rinviju tingħata tali elementi utli ta’ interpretazzjoni, għandhom jiġu fformulati mill-ġdid id-domandi magħmula.
 34 Fil-fatt, fl-ewwel lok, sa fejn l-ewwel domanda hija intiża għal interpretazzjoni tal-“prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni ta’ projbizzjoni ta’ kull diskriminazzjoni”, mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li l-qorti tar-rinviju tistaqsi b’mod partikolari fuq il-kwistjoni dwar jekk l-Artikolu 21 tal-Karta kif ukoll l-Artikolu 2(1) u 2(b) tad-Direttiva 2000/78 għandhomx jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu leġiżlazzjoni nazzjonali bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
 35 Fit-tieni lok, sa fejn din l-istess domanda tirrigwarda speċifikament it-tnaqqis fis-salarji tal-“membri tal-maġistratura ġudizzjarja li r-remunerazzjoni tagħhom kienet l-iktar baxx”, mill-imsemmija deċiżjoni jirriżulta, minn naħa, li dan il-grupp huwa kkostitwit mill-maġistrati ġudizzjarji tat-tieni grad, li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 5, u, min-naħa l-oħra, li C. Escribano Vindel ma jagħmilx parti mill-imsemmi grupp. Fil-fatt, filwaqt li l-Gvern Spanjol u l-Kummissjoni jqisu li l-punti ta’ fatt pprovduti mill-qorti tar-rinviju jistabbilixxu li dan tal-aħħar jagħmel parti mill-grupp ta’ remunerazzjoni 1, il-qorti tar-rinviju tidher li tikkunsidra li huwa jagħmel parti mill-grupp ta’ remunerazzjoni 4.
 36 Fit-tielet lok, għalkemm it-tieni domanda tirrigwarda, skont il-kliem tagħha, interpretazzjoni tal-“prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni ta’ preservazzjoni tal-indipendenza ġudizzjarja permezz ta’ remunerazzjoni ġusta, stabbli u konformi mal-funzjonijiet eżerċitati mill-membri tal-ġudikatura”, mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li l-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, dwar jekk it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE għandux jiġi interpretat fis-sens li l-prinċipju tal-indipendenza tal-imħallfin jipprekludi leġiżlazzjoni nazzjonali bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
 37 Fir-raba’ lok, peress li C. Escribano Vindel qed jaġixxi biss f’ismu stess, sabiex tingħata risposta għal din id-domanda, għandha tittieħed inkunsiderazzjoni biss is-sitwazzjoni tiegħu (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses, C‐64/16, EU:C:2018:117, punt 28).
 Fuq l-ewwel domanda, dwar diskriminazzjoni minħabba l-età jew l-anzjanità
 38 Permezz tal-ewwel domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, jekk l-Artikolu 21 tal-Karta kif ukoll l-Artikolu 2(1) u 2(b) tad-Direttiva 2000/78 għandhomx jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li stabbilixxiet, fil-kuntest ta’ miżuri ġenerali ta’ tnaqqis fis-salarji marbuta ma’ restrizzjonijiet li jeliminaw defiċit baġitarju eċċessiv, perċentwali ta’ tnaqqis fis-salarji differenti għar-remunerazzjonijiet bażiċi u addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja, fatt li, skont il-qorti tar-rinviju, jinvolvi tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għal dawk li jagħmlu parti minn żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura ġudizzjarja milli għal dawk li jagħmlu parti minn grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura, filwaqt li tal-ewwel jirċievu remunerazzjoni iktar baxxa, huma ġeneralment iżgħar u ġeneralment għandhom inqas anzjanità mit-tieni.
 39 F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar, fl-ewwel lok, li l-projbizzjoni ta’ kwalunkwe diskriminazzjoni bbażata, b’mod partikolari, fuq l-età hija inkluża fl-Artikolu 21 tal-Karta li, mill-1 ta’ Diċembru 2009, għandha l-istess valur legali bħat-Trattati u, min-naħa l-oħra, li din il-projbizzjoni ġiet ikkonkretizzata mid-Direttiva 2000/78 fil-qasam tal-impjieg u tax-xogħol (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-8 ta’ Settembru 2011, Hennigs u Mai, C‐297/10 u C-298/10, EU:C:2011:560, punt 47).
 40 Fit-tieni lok, hija ġurisprudenza stabbilita li l-kundizzjonijiet ta’ remunerazzjoni tal-uffiċjali, inklużi tal-maġistrati, jaqgħu fil-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-direttiva (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tad-19 ta’ Ġunju 2014, Specht et, C‐501/12 sa C‐506/12, C‐540/12 u C‐541/12, EU:C:2014:2005, punt 37, kif ukoll tad-9 ta’ Settembru 2015, Unland, C‐20/13, EU:C:2015:561, punt 29).
 41 Fit-tielet lok, għandu jiġi rrilevat li, skont l-Artikolu 1 u l-Artikolu 2(1) u (2)(b) tad-Direttiva 2000/78, huma pprojbiti d-diskriminazzjonijiet indiretti bbażati fuq “reliġjon jew twemmin, diżabilità, età jew orjentazzjoni sesswali f’dak li għandu x’jaqsam ma’ l-impjieg u x-xogħol”.
 42 Fir-raba’ lok, f’dak li jirrigwarda l-każ ta’ diskriminazzjoni indiretta bbażata fuq l-età, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 2(2)(b) tad-Direttiva 2000/78, hemm diskriminazzjoni indiretta meta dispożizzjoni, kriterju jew prattika apparentament newtrali tista’ twassal għal żvantaġġ partikolari fir-rigward ta’ persuni ta’ età partikolari meta mqabbla ma’ persuni oħra sakemm din id-dispożizzjoni, dan il-kriterju jew din il-prattika ma tkunx oġġettivament iġġustifikata b’għan leġittimu u sakemm il-mezzi għat-twettiq ta’ dan l-għan ma jkunux xierqa u neċessarji (sentenza tal-14 ta’ Marzu 2018, Stollwitzer, C‐482/16, EU:C:2018:180, punt 22).
 43 Għandu għalhekk jiġi eżaminat jekk impjegat bħalma huwa C. Escribano Vindel huwiex ittrattat b’mod inqas favorevoli minn impjegat ieħor li jkun jinsab f’sitwazzjoni paragunabbli minħabba l-età tiegħu jew jekk id-dispożizzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali tistax twassal għal żvantaġġ partikolari fir-rigward tal-kategorija ta’ età li huwa jagħmel parti minnha, fis-sens tal-Artikolu 2(2)(b) ta’ din id-direttiva (ara, b’analoġija, is-sentenza tat-28 ta’ Frar 2018, John, C‐46/17, EU:C:2018:131, punt 22).
 44 F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat, qabelxejn, li l-qorti tar-rinviju ma speċifikatx l-età ta’ C. Escribano Vindel u ma identifikatx persuna oħra li tinsab f’sitwazzjoni paragunabbli għal dik ta’ C. Escribano Vindel, iżda sempliċement irrilevat l-impatt inqas favorevoli tal-leġiżlazzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali fuq il-membri tal-maġistratura ġudizzjarja li jaqgħu fil-gruppi ta’ remunerazzjoni 4 u 5 meta mqabbla ma’ dawk li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 1.
 45 Sussegwentement, minn dan jirriżulta li, jekk C. Escribano Vindel jaqa’, kif jikkunsidraw il-Gvern Spanjol u l-Kummissjoni, fil-grupp ta’ remunerazzjoni 1, ma jistax jitqies li huwa vittma ta’ diskriminazzjoni minħabba l-età, peress li huwa jinsab fost il-maġistrati li huma, skont il-qorti tar-rinviju, ivvantaġġati bil-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali meta mqabbla ma’ oħrajn.
 46 Fl-aħħar nett, jekk C. Escribano Vindel jaqa’, kif jidher li tikkunsidra l-qorti tar-rinviju, fil-grupp ta’ remunerazzjoni 4, għandu jiġi ddeterminat jekk dan il-grupp ta’ remunerazzjoni jinkludix maġistrati ta’ kategorija ta’ età ddeterminat li hija distinta minn tali kategorija li tinkludi l-maġistrati li jagħmlu parti mill-grupp ta’ remunerazzjoni 1.
 47 Issa, f’dan ir-rigward, minn naħa, il-qorti tar-rinviju ma identifikat l-ebda kategorija ta’ età partikolari li hija żvantaġġata, iżda sempliċement irrilevat, essenzjalment, li, fuq medja, il-maġistrati li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 5 huma iżgħar mill-maġistrati li jaqgħu fil-gruppi ta’ remunerazzjoni 4 u 1. B’mod partikolari, mid-deċiżjoni tar-rinviju ma jirriżultax li l-qorti tar-rinviju identifikat differenza ta’ età partikolari bejn il-grupp ta’ remunerazzjoni 4 u l-grupp ta’ remunerazzjoni 1.
 48 Min-naħa l-oħra, il-Gvern Spanjol isostni li l-imsemmija gruppi ta’ remunerazzjoni ma jinkludux maġistrati ta’ kategorija ta’ età partikolari, peress li l-uniku limitu ta’ età għal dħul fil-maġistratura ġudizzjarja huwa dak li qabel id-dħul fis-servizz ma tkunx intlaħqet l-età tal-irtirar tal-imsemmija maġistratura u li l-membri tal-maġistratura ġudizzjarja ma jkunu obbligati bl-ebda mod li jokkupaw pożizzjonijiet, kategoriji jew gruppi superjuri, iżda jistgħu jibqgħu allokati għall-kategorija tal-imħallef tat-tieni grad irrispettivament mill-età tagħhom.
 49 Madankollu, hija l-qorti tar-rinviju, li hija l-unika li għandha għarfien dirett tat-tilwima li tressqet quddiemha, li għandha twettaq il-verifiki neċessarji sabiex jiġi ddeterminat jekk l-imsemmija gruppi jinkludux maġistrati ta’ kategorija ta’ età partikolari.
 50 Fil-ħames lok, fir-rigward tar-rekwiżit relatat man-natura paragunabbli tas-sitwazzjonijiet, għandu jiġi speċifikat li, minn naħa, ma huwiex meħtieġ li s-sitwazzjonijiet ikunu identiċi, iżda biss li jkunu paragunabbli u, min-naħa l-oħra, l-eżami ta’ din in-natura paragunabbli ma għandux isir b’mod globali u astratt, iżda b’mod speċifiku u konkret fir-rigward tal-benefiċċju kkonċernat (sentenza tad-19 ta’ Lulju 2017, Abercrombie & Fitch Italia, C‐143/16, EU:C:2017:566, punt 25).
 51 Hija l-qorti tar-rinviju, li għandha ġurisdizzjoni esklużiva sabiex tevalwa l-fatti, li għandha tiddetermina jekk il-membri tal-maġistratura ġudizzjarja li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 4 humiex f’sitwazzjoni paragunabbli għal dik tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja li jaqgħu fil-grupp ta’ remunerazzjoni 1 (ara, b’analoġija, is-sentenza tal-5 ta’ Ġunju 2018, Grupo Norte Facility, C‐574/16, EU:C:2018:390, punt 49).
 52 Madankollu, mill-elementi għad-dispożizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li huwa paċifiku li r-remunerazzjonijiet bażiċi tal-kategoriji differenti li jikkomponu l-maġistratura ġudizzjarja tnaqqsu b’mod uniformi ta’ 9.73 % u li l-allegata differenza fit-trattament inkwistjoni fil-kawża prinċipali tirriżulta, minn naħa, mit-tnaqqis inqas sinjifikattiv tar-remunerazzjonijiet addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja u, min-naħa l-oħra, mid-differenzi ta’ proporzjon, skont il-gruppi ta’ remunerazzjoni, tar-remunerazzjonijiet bażiċi u tar-remunerazzjonijiet addizzjonali fir-remunerazzjoni totali.
 53 F’dan il-kuntest, il-Gvern Spanjol u l-Kummissjoni jispeċifikaw li r-remunerazzjoni addizzjonali tinkludi allowance ta’ anzjanità, kumpens ta’ allokazzjoni, li jieħu inkunsiderazzjoni b’mod partikolari ż-żona ta’ allokazzjoni u kundizzjonijiet oġġettivi ta’ rappreżentanza marbuta mal-funzjonijiet eżerċitati, kif ukoll kumpens speċjali, li jagħti kumpens għar-responsabbiltajiet, għat-taħriġ, għall-kumplessità jew għad-diffikultajiet tagħhom. Dan il-gvern u din l-istituzzjoni jikkunsidraw li, peress li r-remunerazzjoni addizzjonali tvarja abbażi ta’ elementi oġġettivi li jiddistingwu kategoriji distinti tal-maġistratura ġudizzjarja, dawn il-kategoriji ma jinsabux f’sitwazzjonijiet paragunabbli.
 54 Barra minn hekk, il-qorti tar-rinviju stess irrilevat li s-seduta plenarja tat-Tribunal Constitucional (il-Qorti Kostituzzjonali) iddeċidiet, permezz ta’ digriet tal-15 ta’ Diċembru 2015, li l-persuni kkonċernati ma kinux f’sitwazzjoni oġġettivament paragunabbli, peress li l-membri tal-korp ġudizzjarju jitqassmu f’kategoriji distinti u jokkupaw pożizzjonijiet differenti.
 55 Għaldaqstant, bla ħsara għall-verifiki li hija l-qorti tar-rinviju li għandha twettaq, ma jidhirx li d-differenza fit-trattament inkwistjoni fil-kawża prinċipali tikkonċerna sitwazzjonijiet paragunabbli jew li għandha rabta indiretta mal-età.
 56 Konsegwentement, għandu jiġi kkunsidrat li ċ-ċirkustanzi deskritti mill-qorti tar-rinviju ma jurux li l-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali hija diskriminatorja minħabba l-età.
 57 Fis-sitt lok, f’dak li jirrigwarda l-ipoteżi ta’ diskriminazzjoni fuq il-bażi ta’ anzjanità, minn naħa, għandu jiġi kkonstatat li dan il-kriterju ma huwiex inkluż fost il-kriterji elenkati fil-projbizzjoni prevista mill-Artikolu 2(1) u (2)(b) tad-Direttiva 2000/78. Għall-kuntrarju, l-imsemmi kriterju huwa inkluż fost dawk imsemmija fl-Artikolu 6(1)(b) ta’ din id-direttiva, li jista’ jiġġustifika differenza fit-trattament minħabba l-età.
 58 Min-naħa l-oħra, anki jekk jiġi preżunt li l-Artikolu 21 tal-Karta tista’ tiġi applikata, f’dan il-każ, barra mill-kamp ta’ applikazzjoni tal-imsemmija direttiva, għandu jiġi rrilevat li l-qorti tar-rinviju la ma ppreċiżat l-anzjanità ta’ C. Escribano Vindel, la ma identifikat persuna oħra li tinsab f’sitwazzjoni paragunabbli għal dik ta’ C. Escribano Vindel u lanqas ma identifikat kategorija ta’ anzjanità partikolari li hija żvantaġġata. B’mod partikolari, fid-dawl tal-osservazzjonijiet tal-Gvern Spanjol miġbura fil-punt 48 ta’ din is-sentenza, ma jistax jiġi preżunt li l-kategoriji differenti ta’ remunerazzjoni jirriflettu kategoriji ta’ anzjanità partikolari.
 59 F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jiġi kkunsidrat li ċ-ċirkustanzi deskritti mill-qorti tar-rinviju ma jurux li l-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali tinkludi differenza fit-trattament minħabba l-anzjanità li tista’ tikser l-Artikolu 21 tal-Karta jew l-Artikolu 2(1) u (2)(b) tad-Direttiva 2000/78.
 60 Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha, ir-risposta għall-ewwel domanda għandha tkun li l-Artikolu 21 tal-Karta kif ukoll l-Artikolu 2(1) u 2(b) tad-Direttiva 2000/78 għandhom jiġu interpretati fis-sens li, bla ħsara għall-verifiki li għandhom jitwettqu mill-qorti tar-rinviju, ma jipprekludux leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li stabbilixxiet, fil-kuntest ta’ miżuri ġenerali ta’ tnaqqis fis-salarji marbuta ma’ restrizzjonijiet li jeliminaw defiċit baġitarju eċċessiv, perċentwali ta’ tnaqqis fis-salarji differenti għar-remunerazzjonijiet bażiċi u addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja, fatt li, skont il-qorti tar-rinviju, jinvolvi tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għal dawk li jagħmlu parti minn żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura ġudizzjarja milli għal dawk li jagħmlu parti minn grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura, filwaqt li tal-ewwel jirċievu remunerazzjoni iktar baxxa, huma ġeneralment iżgħar u ġeneralment għandhom inqas anzjanità mit-tieni.
 Fuq it-tieni domanda, dwar l-indipendenza tal-imħallfin
 61 Permezz tat-tieni domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju tistaqsi, essenzjalment, jekk it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE għandux jiġi interpretat fis-sens li l-prinċipju tal-indipendenza tal-imħallfin jipprekludi l-applikazzjoni għar-rikorrent fil-kawża prinċipali ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li stabbilixxiet mingħajr teħid inkunsiderazzjoni tan-natura tal-funzjonijiet eżerċitati, l-anzjanità jew l-importanza tal-kompiti mwettqa, fil-kuntest ta’ miżuri ġenerali ta’ tnaqqis fis-salarji marbuta ma’ restrizzjonijiet li jeliminaw defiċit baġitarju eċċessiv, perċentwali ta’ tnaqqis fis-salarji differenti għar-remunerazzjonijiet bażiċi u addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja, fatt li, skont il-qorti tar-rinviju, jinvolvi tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għal dawk li jagħmlu parti minn żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura ġudizzjarja milli għal dawk li jagħmlu parti minn grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura, filwaqt li tal-ewwel jirċievu remunerazzjoni iktar baxxa mit-tieni.
 62 F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li t-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE jipprevedi li l-Istati Membri għandhom jistabbilixxu r-rimedji meħtieġa sabiex jiżguraw lill-partijiet fil-kawża r-rispett tad-dritt tagħhom għal protezzjoni legali effettiva fl-oqsma koperti mid-dritt tal-Unjoni. Għalhekk, l-Istati Membri għandhom jipprevedu sistema ta’ rimedji u ta’ proċeduri li jiżguraw stħarriġ ġudizzjarju effettiv fl-imsemmija l-oqsma (ara s-sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses, C-64/16, EU:C:2018:117, punt 34).
 63 Minn dan isegwi li kull Stat Membru għandu jiżgura li l-istanzi li, bħala “qorti”, fis-sens iddefinit mid-dritt tal-Unjoni, jagħmlu parti mis-sistema ta’ rimedji ġudizzjarji tiegħu fl-oqsma koperti mid-dritt tal-Unjoni jissodisfaw ir-rekwiżiti ta’ protezzjoni ġudizzjarja effettiva (sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses, C‐64/16, EU:C:2018:117, punt 37).
 64 Issa, fost l-elementi li għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni fil-kuntest tal-evalwazzjoni tal-kwalità ta’ “qorti”, hemm l-oriġini legali tal-korp, jekk huwiex permanenti, jekk il-ġurisdizzjoni tiegħu hijiex ta’ natura obbligatorja, jekk il-proċedura tiegħu hijiex ta’ natura kontradittorja, jekk il-korp japplikax regoli tad-dritt, kif ukoll jekk huwiex indipendenti (sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses, C‐64/16, EU:C:2018:117, punt 38).
 65 Il-garanzija ta’ indipendenza, li hija inerenti għall-missjoni ġudizzjarja, hija meħtieġa mhux biss fil-livell tal-Unjoni, għall-imħallfin u l-avukati ġenerali tal-Qorti tal-Ġustizzja, kif previst mit-tielet subparagrafu tal-Artikolu 19(2) TUE, iżda wkoll fil-livell tal-Istati Membri, għall-qrati nazzjonali (sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses, C‐64/16, EU:C:2018:117, punt 42).
 66 Il-kunċett ta’ indipendenza jippreżupponi, b’mod partikolari, li l-istanza kkonċernata teżerċita l-attivitajiet ġudizzjarji tagħha b’awtonomija sħiħa, mingħajr ma tkun suġġetta għal ebda rabta ġerarkika jew ta’ subordinazzjoni fil-konfront ta’ xi ħadd u mingħajr ma tirċievi ordnijiet jew istruzzjonijiet minn kwalunkwe sors li jkun, u b’tali mod tkun protetta minn interventi jew pressjonijiet esterni li jistgħu jippreġudikaw l-indipendenza ta’ ġudizzju tal-membri tagħha u jinfluwenzaw id-deċiżjonijiet tagħhom. Issa, bħall-impossibbiltà tat-tneħħija tal-membri tal-istanza kkonċernata, il-perċezzjoni tagħhom ta’ livell ta’ remunerazzjoni adegwata meta mqabbla mal-importanza tal-funzjonijiet li jeżerċitaw tikkostitwixxi garanzija inerenti għall-indipendenza tal-imħallfin (sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses, C‐64/16, EU:C:2018:117, punti 44 u 45).
 67 F’dan il-każ, qabelxejn, mill-informazzjoni pprovduta mill-qorti tar-rinviju jirriżulta li, bħal fil-każ taċ-ċirkustanzi eżistenti fil-kawża li wasslu għas-sentenza tas-27 ta’ Frar 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses (C‐64/16, EU:C:2018:117, punti 46 sa 49) il-miżuri ta’ tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali ġew adottati minħabba r-rekwiżiti marbuta mal-eliminazzjoni tad-defiċit baġitarju eċċessiv fl-Istat Membru kkonċernat u kienu jipprevedu tnaqqis limitat tal-ammont tar-remunerazzjoni, skont perċentwali li tvarja skont il-livell tagħha. Dawn ġew applikati mhux biss għall-membri tal-qrati Spanjoli, iżda, b’mod iktar wiesa’, għal detenturi differenti ta’ karigi pubbliċi u ta’ persuni li jeżerċitaw funzjonijiet fis-settur pubbliku, fosthom rappreżentanti ta’ awtoritajiet leġiżlattivi, eżekuttivi u ġudizzjarji. Huma kienu jidhru, għall-kuntrarju, bħala miżuri ġenerali intiżi sabiex għadd ta’ membri tas-servizz pubbliku nazzjonali jikkontribwixxu fl-isforz ta’ awsterità impost mir-rekwiżiti tat-tnaqqis tad-defiċit eċċessiv tal-baġit tal-Istat Spanjol.
 68 Sussegwentement, peress li, kif tfakkar fil-punt 37 ta’ din is-sentenza, għandha tittieħed inkunsiderazzjoni biss is-sitwazzjoni ta’ C. Escribano Vindel, l-eżami li għandu jsir f’dan il-każ fir-rigward tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE għandu sempliċement jivverifika jekk il-persuna interessata tirċevix, b’applikazzjoni tat-tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali, livell ta’ remunerazzjoni adegwata meta mqabbla mal-importanza tal-funzjonijiet li hija teżerċita.
 69 Għalhekk, kif issostni ġustament il-Kummissjoni, ma jidhirx li huma rilevanti, għall-evalwazzjoni li għandha titwettaq, f’dan il-każ, mill-qorti tar-rinviju, il-metodu tat-tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li, skont il-qorti tar-rinviju, ma kkunsidrax in-natura tal-funzjonijiet eżerċitati, l-anzjanità jew l-importanza tal-kompiti mwettqa, jew il-fatt li, skont din il-qorti, dan il-metodu kien jimplika tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għall-membri tal-maġistratura ġudizzjarja li jappartjenu għal żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura kif ukoll għal dawk li jappartjenu għal grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura.
 70 Fl-aħħar nett, fir-rigward tal-kwistjoni dwar jekk C. Escribano Vindel jirċevix, b’applikazzjoni tat-tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali, livell ta’ remunerazzjoni adegwata meta mqabbla mal-importanza tal-funzjonijiet li huwa jwettaq, għandu jiġi rrilevat li d-deċiżjoni tar-rinviju ma tinkludi l-ebda informazzjoni preċiża dwar l-ammont tas-salarju ta’ C. Escribano Vindel. Fl-osservazzjonijiet tagħha, il-Kummissjoni ssostni, essenzjalment, li l-livell ta’ remunerazzjoni li jirċievi, skont ir-rapport tal-Ministeru għall-Ġustizzja, b’applikazzjoni ta’ dan it-tnaqqis fis-salarji maġistrat ġudizzjarju li jippresjedi waħdu f’Barcelona, bħalma huwa C. Escribano Vindel, u li jaqa’ fil-grupp ta’ remunerazzjoni 4, huwa suffiċjenti, fid-dawl tal-kuntest soċjoekonomiku ta’ din il-belt u tar-remunerazzjoni medja tal-uffiċjali Spanjoli, li l-imsemmi rapport jirrileva wkoll, sabiex ikun protett minn kull riskju li interventi jew pressjonijiet esterni jistgħu jkunu ta’ detriment għan-newtralità tad-deċiżjonijiet li jrid jieħu.
 71 Għandu jingħad ukoll li, anki jekk jiġi preżunt li C. Escribano Vindel jaqa’ fil-grupp ta’ remunerazzjoni 1, kif isostnu l-Gvern Spanjol u l-Kummissjoni, l-argument tal-Kummissjoni għandu japplika a fortiori peress li, kif tfakkar fil-punt 12 ta’ din is-sentenza, ir-remunerazzjoni tal-membri ta’ dan il-grupp huwa ogħla minn dak tal-grupp ta’ remunerazzjoni 4.
 72 Madankollu, hija l-qorti tar-rinviju, li hija l-unika li għandha għarfien dirett tat-tilwima li tressqet quddiemha, li għandha twettaq il-verifiki neċessarji sabiex jiġi ddeterminat jekk il-livell ta’ remunerazzjoni li jirċievi, b’applikazzjoni tat-tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali, C. Escribano Vindel huwiex adegwat meta mqabbel mal-importanza tal-funzjonijiet li huwa jwettaq u tiġi żgurata, għaldaqstant, l-indipendenza ta’ ġudizzju tiegħu.
 73 Madankollu, il-fatti deskritti mill-qorti tar-rinviju ma jurux li l-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali tinkludi ksur tal-prinċipju tal-indipendenza tal-imħallfin kif żgurat mit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE.
 74 Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha, ir-risposta għat-tieni domanda għandha tkun li t-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE għandu jiġi interpretat fis-sens li l-prinċipju tal-indipendenza tal-imħallfin ma jipprekludix l-applikazzjoni għar-rikorrent fil-kawża prinċipali ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li stabbilixxiet mingħajr teħid inkunsiderazzjoni tan-natura tal-funzjonijiet eżerċitati, l-anzjanità jew l-importanza tal-kompiti mwettqa, fil-kuntest ta’ miżuri ġenerali ta’ tnaqqis fis-salarji marbuta ma’ restrizzjonijiet li jeliminaw defiċit baġitarju eċċessiv, perċentwali ta’ tnaqqis fis-salarji differenti għar-remunerazzjonijiet bażiċi u addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja, fatt li, skont il-qorti tar-rinviju, jinvolvi tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għal dawk li jagħmlu parti minn żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura ġudizzjarja milli għal dawk li jagħmlu parti minn grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura, filwaqt li tal-ewwel jirċievu remunerazzjoni iktar baxxa mit-tieni, sakemm il-livell ta’ remunerazzjoni li jirċievi, b’applikazzjoni tat-tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali, ir-rikorrent fil-kawża prinċipali tkun adegwata meta mqabbla mal-importanza tal-funzjonijiet li huwa jwettaq u tiġi żgurata, għaldaqstant, l-indipendenza ta’ ġudizzju tiegħu, li hija l-qorti tar-rinviju li għandha tivverifika.
 1) L-Artikolu 21 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea kif ukoll l-Artikolu 2(1) u 2(b) tad-Direttiva tal-Kunsill 2000/78 tas-27 ta’ Novembru 2000 li tistabbilixxi qafas ġenerali għall-ugwaljanza fit-trattament fl-impjieg u fix-xogħol, għandhom jiġu interpretati fis-sens li, bla ħsara għall-verifiki li għandhom jitwettqu mill-qorti tar-rinviju, ma jipprekludux leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li stabbilixxiet, fil-kuntest ta’ miżuri ġenerali ta’ tnaqqis fis-salarji marbuta ma’ restrizzjonijiet li jeliminaw defiċit baġitarju eċċessiv, perċentwali ta’ tnaqqis fis-salarji differenti għar-remunerazzjonijiet bażiċi u addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja, fatt li, skont il-qorti tar-rinviju, jinvolvi tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għal dawk li jagħmlu parti minn żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura ġudizzjarja milli għal dawk li jagħmlu parti minn grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura, filwaqt li tal-ewwel jirċievu remunerazzjoni iktar baxxa, huma ġeneralment iżgħar u ġeneralment għandhom inqas anzjanità mit-tieni.
 2) It-tieni subparagrafu tal-Artikolu 19(1) TUE għandu jiġi interpretat fis-sens li l-prinċipju tal-indipendenza tal-imħallfin ma jipprekludix l-applikazzjoni għar-rikorrent fil-kawża prinċipali ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li stabbilixxiet mingħajr teħid inkunsiderazzjoni tan-natura tal-funzjonijiet eżerċitati, l-anzjanità jew l-importanza tal-kompiti mwettqa, fil-kuntest ta’ miżuri ġenerali ta’ tnaqqis fis-salarji marbuta ma’ restrizzjonijiet li jeliminaw defiċit baġitarju eċċessiv, perċentwali ta’ tnaqqis fis-salarji differenti għar-remunerazzjonijiet bażiċi u addizzjonali tal-membri tal-maġistratura ġudizzjarja, fatt li, skont il-qorti tar-rinviju, jinvolvi tnaqqis fis-salarji iktar sinjifikattiv bħala perċentwali għal dawk li jagħmlu parti minn żewġ gruppi ta’ remunerazzjoni tal-kategoriji inferjuri ta’ din il-maġistratura ġudizzjarja milli għal dawk li jagħmlu parti minn grupp ta’ remunerazzjoni ta’ kategorija superjuri tal-imsemmija maġistratura, filwaqt li tal-ewwel jirċievu remunerazzjoni iktar baxxa mit-tieni, sakemm il-livell ta’ remunerazzjoni li jirċievi, b’applikazzjoni tat-tnaqqis fis-salarji inkwistjoni fil-kawża prinċipali, ir-rikorrent fil-kawża prinċipali tkun adegwata meta mqabbla mal-importanza tal-funzjonijiet li huwa jwettaq u tiġi żgurata, għaldaqstant, l-indipendenza ta’ ġudizzju tiegħu, li hija l-qorti tar-rinviju li għandha tivverifika.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 16.12.2010
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 332/57
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 107/2010
 de 1 de Outubro de 2010
 que altera o anexo XIII (Transportes) do Acordo EEE
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, tal como alterado pelo Protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado «o Acordo», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O anexo XIII do Acordo foi alterado pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 90/2010, de 2 de Julho de 2010 (1).
 (2)
 O Regulamento (CE) n.o 300/2008 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 11 de Março de 2008, relativo ao estabelecimento de regras comuns no domínio da segurança da aviação civil e que revoga o Regulamento (CE) n.o 2320/2002 (2), foi incorporado no Acordo pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 69/2009 (3), de 29 de Maio de 2009, com adaptações específicas por país.
 (3)
 O Regulamento (UE) n.o 1254/2009 da Comissão, de 18 de Dezembro de 2009, relativo ao estabelecimento de critérios que permitam aos Estados-Membros derrogar às normas de base comuns no domínio da segurança da aviação civil e adoptar medidas de segurança alternativas (4), deve ser incorporado no Acordo,
 DECIDE:
 Artigo 1.o
 No anexo XIII do Acordo, a seguir ao ponto 66hc [Regulamento (UE) n.o 72/2010 da Comissão] é inserido o seguinte ponto:
 «66hd.
 32009 R 1254: Regulamento (UE) n.o 1254/2009 da Comissão, de 18 de Dezembro de 2009, relativo ao estabelecimento de critérios que permitam aos Estados-Membros derrogar às normas de base comuns no domínio da segurança da aviação civil e adoptar medidas de segurança alternativas (JO L 338 de 19.12.2009, p. 17).
 Para efeitos do presente Acordo, as disposições do regulamento são adaptadas da seguinte forma:
 Este regulamento será aplicável a partir da data de entrada em vigor da última das decisões do Comité Misto do EEE que incorpore no Acordo as medidas necessárias à aplicação do Regulamento (CE) n.o 300/2008.».
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos do Regulamento (UE) n.o 1254/2009 nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 2 de Outubro de 2010, desde que tenham sido efectuadas ao Comité Misto do EEE todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo (5).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 1 de Outubro de 2010.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) JO L 277 de 21.10.2010, p. 43.
 (2) JO L 97 de 9.4.2008, p. 72.
 (3) JO L 232 de 3.9.2009, p. 25.
 (4) JO L 338 de 19.12.2009, p. 17.
 (5) Não foram indicados requisitos constitucionais.


type: caselaw

text:
2.8.2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 184/57
 III
 (Bekendmakingen)
 (2003/C 184/119)
 Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
 PB C 171 van 19.7.2003
 Historisch overzicht van de vroegere publicaties
 PB C 158 van 5.7.2003
 PB C 146 van 21.6.2003
 PB C 135 van 7.6.2003
 PB C 124 van 24.5.2003
 PB C 112 van 10.5.2003
 PB C 101 van 26.4.2003
 Deze teksten zijn beschikbaar in:
 EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
 CELEX: http://europa.eu.int/celex