type: other

text:
Ειδική παροχή προστασίας μητρότητας Η μητέρα που είναι ασφαλισμένη του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, και εργάζεται με σχέση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου σε επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις, μετά τη λήξη της άδειας λοχείας και της ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας, όπως προβλέπεται από το άρθρο 9 της ΕΓΣΣΕ των ετών 2004 - 2005, δικαιούται να λάβει ειδική άδεια προστασίας μητρότητας έξι (6) μηνών. (αρ. 142 Ν.3655/08)
 Αν δεν κάνει χρήση της προβλεπόμενης από την ως άνω ΕΓΣΣΕ ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας, η μητέρα δικαιούται αμέσως μετά τη λήξη της άδειας λοχείας την ως άνω ειδική άδεια προστασίας της μητρότητας, στη συνέχεια δε και το μειωμένο ωράριο που προβλέπεται από το άρθρο 9 της ΕΓΣΣΕ του έτους 1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει. Κατά τη διάρκεια της ως άνω ειδικής άδειας, ο ΟΑΕΔ υποχρεούται να καταβάλλει στην εργαζόμενη μητέρα μηνιαίως ποσό ίσο με τον κατώτατο μισθό, όπως κάθε φορά καθορίζεται με βάση την ΕΓΣΣΕ, καθώς και αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας με βάση το προαναφερόμενο ποσό
 ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ Η άδεια αυτή χορηγείται μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας (τοκετού και λοχείας) ή και της ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο αδείας, ως ισχύουν κάθε φορά καθώς επίσης και στις εργαζόμενες που αμέσως μετά τα ανωτέρω διαστήματα κάνουν χρήση ετήσιας κανονικής αδείας, εφόσον αυτό είναι απαραίτητο με βάση της ετήσιες προθεσμίες για τη χορήγησή της. Ως ημερομηνία έναρξης της ειδικής άδειας προστασίας της μητρότητας ορίζεται η επομένη της λήξης των παραπάνω αδειών. Η διάρκεια της ειδικής άδειας προστασίας της μητρότητας ορίζεται σε έξι μήνες. Η εργαζόμενη δύναται, με αμετάκλητη αίτησή της, να κάνει χρήση του συνόλου ή τμήματος αυτής. Επίσης, η εργαζόμενη μπορεί να διακόψει την ειδική άδεια, με έγγραφη συμφωνία του εργοδότη. Στην περίπτωση αυτή, το υπόλοιπο της άδειας δεν μεταφέρεται σε άλλη χρονική περίοδο. Η ανωτέρω άδεια χορηγείται στην εργαζόμενη, έπειτα από αίτησή της στον εργοδότη, τον οποίο οφείλει να προειδοποιήσει εγγράφως ένα μήνα πριν την έναρξη της εν λόγω αδείας.
 β. Έχει λάβει επίδομα μητρότητας από το ΙΚΑ -ΕΤΑΜ. ή (ΦΕΚ 1888/Β'/4-9-09 - απόφαση ΥΠΑΚΠ) από τον συσταθέντα σε αυτό με βάση τις διατάξεις του αρ. 4 παρ. 2 του Ν.3655/08 (ΦΕΚ 58/Α'/3-4-08), ειδικό λογαριασμό ξενοδοχοϋπαλλήλων. Το καταβαλλόμενο μηνιαίο ποσό είναι ίσο με τον κατώτατο μισθό όπως καθορίζεται κάθε φορά με βάση την ΕΓΣΣΕ.
 Σύμφωνα με την υπ' αριθ. 33891/606/7-5-2008 απόφαση της Υπουργού Εργασίας, ο ΟΑΕΔ καταβάλλει αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος άδειας με βάση το ποσό της μηνιαίας επιδότησης προς την εργαζόμενη. Σε σχέση με την κανονική άδεια της εργαζόμενης η ίδια απόφαση ορίζει ότι η ειδική άδεια μητρότητας χορηγείται μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας (τοκετού και λοχείας) ή και της ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας, ως ισχύουν κάθε φορά καθώς επίσης και στις εργαζόμενες που αμέσως μετά τα ανωτέρω διαστήματα κάνουν χρήση ετήσιας κανονικής άδειας εφόσον αυτό είναι απαραίτητο με βάση τις ετήσιες προθεσμίες για τη χορήγησή της.
 Αν εννοείς την ειδική άδεια προστασίας μητρότητας ΟΑΕΔ,νομίζω ότι δεν την δικαιούσαι αφού αυτή έπρεπε να ληφθεί μετά την άδεια τοκετού εφόσον εργαζόσουν τότε. (πάρε γνώμη και από τον ΟΑΕΔ)Τώρα δικαιούσαι όμως μειωμένο ωράριο, κάθε μέρα 1 ωρα, μέχρι να γίνει το παιδί 32 μηνών.
 Καλημέρα,είμαι έγκυος και η άδεια τοκετού-λοχείας ξεκινάει πριν ξεκινήσει η πρόσληψή μου στο ξενοδοχείο όπου εργάζομαι. Εφόσον η πρόσληψη ξεκινήσει κανονικά την αναμενόμενη ημερομηνία κι ενώ βρίσκομαι σε άδεια λοχείας, επιτρέπεται με τη λήξη της άδειας από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ να πάρω το 6μηνο του ΟΑΕΔ (εως ότου λήξει η σύμβασή μου);
 γεια σας ,εδω και εδω και χρονια δουλευω σαν καθηγητρια αγγλικων σε φροντιστηρια.φετος ειναι η μονη χρονια που δεν δολευω(λογω κρισης).ειμαι εγκυος και γενναω 14/8/12. ειχα ελλειψη καποια ενσημα για να συμπληρωθουν τα 200 που ζηταει το ικα και βρηκα καποιο φροντιστηριο να μου κανει εξυπηρετηση.αρα θα με προσλαβει για δυο τρεις μηνεσ τωρα (πληρωνοντας εγω φυσικα τα ενσημα)αυτο που θα ηθελα να ρωτησω ειναι.ο λογιστης του επιμενει οτι θα μοθ κανει την προσληψη (συμβαση οριμενου)και και θα με απολυσει αρχεσ ιουνιου.απολυοντας με ομως θα δικαιουμαι το 6μηνο επιδομα απο τον οαεδ??
 Καλημέρα σας, θα ήθελα να ρωτήσω δύο πράγματα μιας και στις 3/4/2012 βγαίνω σε άδεια κυοφορίας.1) Σε ποιο ποσό έχει διαμορφωθεί καθαρά το επίδομα μητρότητας από τον ΟΑΕΔ τώρα με τα νέα μέτρα και 2) Διάβασα σε ένα δημοσίευμα ότι η άδεια μητρότητας θα παρέχεται για 4 μήνες ανευ αποδοχών, τι ίσχυε μέχρι τώρα και αν όντως ισχυσει το δημοσίευμα.Ευχαριστώ πολύ
 Καλημέρα σας,το 6μηνο ισχύει και για άμεση ασφαλισμένη στο ΤΣΜΕΔΕ ;
 1)To ποσό που δίνει ο οαεδ για το εξάμηνο ποιο είναι?? 586 είναι μικτά. Το καθαρό ποσό ποιο είναι?2) Μειωμένο ωράριο εργασίας είναι 1 ώρα για 36 μήνες. Μπορώ να λείπω 2 ώρες μέχρι να γίνει ενός έτους το μωρό σωστά?
 Το ποσοστό κρατήσεων εισφορών του εργαζόμενου είναι περίπου 16%Το μειωμένο ωράριο είναι 30 μήνες για 1 ώρα και μετράει από την επιστροφη από την αδεια λοχείας. Εναλλακτικά με συμφωνία του εργοδότη, το ημερήσιο ωράριο των μητέρων μπορεί να ορίζεται μειωμένο κατά δύο (2) ώρες ημερησίως για τους πρώτους δώδεκα (12) μήνες και σε μία (1) ώρα ημερησίως για έξη (6) επιπλέον μήνες, ή ακόμη και συμψηφισμός του μειωμένου ωραρίου σε ισόχρονη άδεια 3,5 μηνών.
 Καλή σας ημέρα. Διαβάζοντας το κείμενο, καταλαβαίνω ότι την υποχρέωση μισθοδοσίας της εγκύου την αναλαμβάνει ο ΟΑΕΔ για την περίοδο της εξάμηνης άδειας και όχι ο εργοδότης. Επίσης αντιλαμβάνομαι ότι ο ΟΑΕΔ, βάσει των προσκομισθέντων δικαιολογητικών, υποχρεούνται να καταβάλλει επίδομα ως ποσοστό του συνολικού μηνιαίου μισθού που κανονικά λαμβάνει η έγκυος και όχι το μισθό που αυτή δικαιούται.1. Αντιλαμβάνομαι σωστά ότι ισχύει κάτι τέτοιο; 2. Σε περίπτωση μεγαλοστελεχών ασφαλισμένων στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με μισθούς μεγαλύτερους των €2.000 μηνιαίως, μπορειτε να διευκρινίσετε τί ακριβώς ισχύει ως προς το μηνιαίο μισθό, τα Δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων και το επίδομα αδείας; Επιβάλλεται κάποιο πλαφόν και αν ναι, υπάρχει κάποιος αναλυτικός πίνακας; 3. Τα ως άνω αναφερθέντα αφορούν αποκλειστικά σε εργαζόμενες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ή ισχύει και για άλλα ασφαλιστικά ταμεία;Ευχαριστώ εκ των προτέρων,Γιάννης Μελάς
 Σωστά έχεις καταλάβει για τα πρώτα- Η ειδική αυτή άδεια αφορά τις ασφαλισμένες στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ- Για το (2) αν ρωτάς για την ύπαρξη πλαφόν επιβαλλόμενο από τον εργοδότη, ναι έχει δικαίωμα ο εργοδότης το Δώρο Χριστουγέννων να το περιορίσει μέχρι το 100πλάσιο και το Δώρο Πάσχα μέχρι το 50πλάσιο του κατώτατου ημερομισθίου που προβλέπει η ΕΓΣΣΕ, μόνο όμως υπό την προϋπόθεση ότι, η επιχείρηση, κατά πάγια τακτική, εφαρμόζει αυτή τη διάταξη που θέτει πλαφόν ως προς το ποσό του Δώρου Χριστουγέννων και Δώρου Πάσχα για τους υψηλόμισθους υπαλλήλους της.
 Ο ΟΑΕΔ καταβάλλει στην εργαζόμενη (ανεξάρτητα από το μισθό που έπαιρνε) μηνιαίο ποσό ίσο με τον κατώτατο μισθό όπως καθορίζεται κάθε φορά με βάση την ΕΓΣΣΕ.Στην ίδια βάση υπολογίζονται επιδόματα, δώρα. Σήμερα ο κατώτατος μισθός της ΕΓΣΣΕ είναι 586 ευρω
 ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑΡΩΤΗΣΩ ΑΝ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 6ΜΗΝΗ ΑΔΕΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΚΟΛΛΑΕΙ ΕΝΣΗΜΑΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
 ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ & ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΕΙΜΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ (ΙΚΑ) & ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 23/4 ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ 6ΜΗΝΗ ΕΙΔΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΟΑΕΔ.ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΑΦΟΥ ΠΗΡΑ ΤΟ 6ΜΗΝΟ ΔΕ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ ΜΕΙΩΜΕΝΟ ΩΡΑΡΙΟ. ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ 30 ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΕΙΧΑ ΜΕΙΩΜΕΝΟ ΚΑΤΑ 1 ΩΡΑ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ, Ή ΓΙΑ 12 ΜΗΝΕΣ 2 ΩΡΕΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ΣΥΝ 6 ΜΗΝΕΣ 1 ΩΡΑ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ. ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ?
 γεια σας ημουν ιδιωτικη υπαλληλος και γεννησα το γεναρη του 2009 εκανα χρηση ολων των νομιμων αδειων(λοχειας, 6μηνο οαεδ και καλοκαιρινης αδειας)εκτοτε και μεχρι το νοεμβρη του 2011 οπου αποληθηκα ο εργοδοτης με ειχε ανευ αποδοχων(υπογεγραμμενες υπευθυνες δηλωσεις).πηρα την νομιμη αποζημιωση και τα δωρα μου κανονικα αλλα οταν ζητησα να πληρωθω και το μειωμενο ωραριο μου ειπε οτι δεν το δικαιουμαι και οτι θα μου το πληρωσει μονο αν του βρω το νομο εγγραφος θα μου το πληρωσει.μπορειτε να με βοηθησετε γιατι με τη επιθεωρηση εργασιας δεν βγαζω ακρηευχαριστω εκ των προτερων
 Η ισόχρονη άδεια είναι περίπου 3,5 μήνες αλλά δίδεται μόνο αν συμφωνήσει ο εργοδότηςhttp://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/03/blog-post_9411.htmlhttp://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/03/blog-post_29.html
 Με βάση την 2637/1050/04.09.2009 Υ.Α,σε συνδυασμό με τη ΦΕΚ 1888/Β'/4-9-09 - απόφαση ΥΠΑΚΠΓια τα οφειλόμενα εχεις τη δυνατότητα καταγγελίας ανώνυμησ ή επώνυμης στο ΣΕΠΕ
 Καλησπέρα,δουλεύω σε κέντρο ξένων γλωσσών και απολύομαι 31/5. Είμαι έγκυος με ΠΗΤ 11/10. Θα ξαναπροσληφθώ τέλη Αυγούστου. Ποιες άδειες (κυοφορίας, λοχείας, τοκετού, ειδική 6μηνη άδεια) και ποια επιδόματα διακαιούμαι;
 -Αδεια τοκετού 56 μερες πριν το τοκετό-Αδεια λοχείας 63 μερες μετά τον τοκετό-6μηνη αδεια προστασίας μητρότητας: http://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/03/blog-post_14.html-Μειωμένο ωωράριο:http://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/06/potaia-mhtpothta-toketoy.html Για επίδομα μητρότητας απο ΙΚΑ: http://www.ika.gr/gr/infopages/faq/cat.cfm?catid=7Από ΟΑΕΔ:http://www.oaed.gr/pages/SN_87.pg
 θα παρεις όσες μερες βγαίνουν πριν το τοκετό. Τα θεσμικά δικαιώματα παραμένουν τα ίδια.Το μειωμένο ωράριο θα είναι αναλογικό των ωρών απασχόλησης.
 καλησπέρα,σήμερα πληρώθηκα από το ικα το επιδομα μητρότητας για τις 56 ημέρες πριν τον τοκετο 1710€.αν έχω καταλάβει καλά το ικα υπολογιζει το ημερομισθιο με βάση το μισθό μου 31/12/11. στη συνέχεια απο τη δουλειά μου παίρνω το υπόλοιπο που αναλογεί μέχρι το ποσό να φτάσει το μισθό μου.ποιό μισθό παίρνουν σα βάση στη δουλειά μου δεδομένου ότι εγώ στις 31/12/11 έπαιρνα καθαρά 1100€ και από το Μαρτιο μου έκαναν μείωση 22% και παίρνω 850€.δηλαδή τα λεφτά από το ικα καλύπτουν τη σημερίνη μου μισθοδοσία.από τη δουλειά θα πάρω κάτι ακόμα ή όχι;
 Καλησπέρα,Η άδεια μητρότητας μου τελειώνει στις 10 Ιουλίου. Η άδεια κυοφορίας μου ξεκίνησε στις 10 Μαρτίου. Από 15 Φεβρουαρίου ο εργοδότης μου επέβαλε μονομερώς καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας μειώνοντας τις εργάσιμες μέρες σε 3 την εβδομάδα. Το 9μηνο της επιβολής λήγει τον Νοέμβριο. Ενδιαφέρομαι να πάρω το 6μηνο του ΟΑΕΔ.α) Μπορώ να πάρω την ετήσια άδεια μου πριν να κάνω αίτηση για το εξάμηνο; (Η εταιρεία δίνει υποχρεωτικά ταυτόχρονα την άδεια σε όλους μας τον Αύγουστο γιατί κλείνει. Παίζει κάποιο ρόλο αυτό;)β) Το μειωμένο ωράριο το οποίο αν εργαζόμουν πενθήμερο θα συμψηφιζόταν σε 3,5 μήνες, πως υπολογίζεται τώρα? Επίσης είναι άνευ αποδοχών ή πληρώνομαι από την εταιρεία κανονικά αυτό το χρόνο;γ) Με ποια σειρά πρέπει να πάρω τις άδειες (6μηνο, μειωμένο, ετήσια άδεια);Ευχαριστώ πολύ
 Μετά τη ληξη της άδειας λοχείας, θα πάρεις υποχρεωτικά την κανονική σου άδεια. Μετά θα παρεις το 6μηνο του ΟΑΕΔ και επιστρέφοντας θα έχεις μειωμένο ωράριο 1 ώρα για 24 μηνες ακόμη. Με τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη μπορεί το μειωμένο ωράριο να γίνει 2 ωρες για 12 μηνες ή να παρεις ισόχρονη άδεια αντι του μειωμένου ωραριου. Δες τροπο υπολογισμού εδω: http://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/03/blog-post_29.html
 Μειωμένο ωράριο εφόσον δεν κάνει χρήση η μητερα. Δες εδώ:http://ergasiaka-manamar.blogspot.gr/2011/03/blog-post_9411.html
 Το μειωμένο ωράριο εργασίας είναι η λεγόμενη άδεια θηλασμού; Μετά δηλαδή μπορεί κάποια να πάρει και 6 μήνες άδεια απο τον οαεδ ως προστασία μητρότητας;Δεν το έχω ξεκάθαρο στο μυαλό μου και θα ήθελα τα φώτα σας. Τωρα βρίσκομαι σε άδεια εγκυμοσύνης. Με το καλό όταν γεννήσω θα βρίσκομαι σε άδεια λοχείας. Μετά πια άδεια ακολουθεί;Ευχαριστώ.
 Δηλαδή ζητάω απο τον Οαεδ την 6μηνη άδεια προστασίας (για την οποία δεν χρειάζεται η συγκατάθεση του εργοδότη;) και έπειτα συζητάω το σχήμα άδειας θηλασμού με μειωμένο ωράριο ή ισόχρονης άδειας.Τι χαρτιά θέλει ο Οαεδ προκειμένου να την πάρω;Ευχαριστω, Νατάσα
 καλημερα.ειμαι ειδικευομενη σε ενα δημοσιο νοσοκομειο, δικαιουμαι την 6μηνη αδεια του οαεδ?
 καλημέρα σας, έχω επιστρέψει από άδεια λοχείας στην εργασία μου (αφού έχω εξαντήσει και το 6 μηνο μητρότητας). μπορείτε να με ενημερώσετε για τα ένσημα του εν λόγω εξαμήνου; ούτε το Ι.Κ.Α. γνωρίζει τι γίνεται, ούτε ο Ο.Α.Ε.Δ.χρειάζεται να προσκομίσω κάτι στο Ι.Κ.Α. που ανήκω ή απλά θα περιμένω να ενημερωθούν απο τον Ο.Α.Ε.Δ.;
 Καλησπέρα σας.Δικούνται όσοι ανήκουν στον ΕΟΠΥΥ (πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ πρώην ΤΑΠΟΤΕ) την 6μηνη άδεια;
 Καλησπέρα, Τελειώνει το 6μηνο μου τον Σεπτέμβρη και θα επιστρέψω στην δουλειά μου. Η εταιρεία όσο καιρό έλειπα, μπήκε στο άρθρο 99 και έχει βγάλει τους υπαλλήλους να δουλεύουν εκ περιτροπής 1 φορά την βδομάδα. Έχω 3 ερωτήσεις:α) Μπορεί και εμένα να με βγάλει εκ περιτροπής ή με καλύπτει ο νόμος?β) Αν με βγάλει εκ περιτροπής πώς μπορώ να εκμεταλλευτώ το δικαίωμα μου για μειωμένο ωράριο?γ) Αν θέλω να παραιτηθώ μπορώ να αποζημιωθώ οικονομικά για το μειωμένο ωράριο? Και κάτι άσχετο. Το επίδομα αδείας από πού θα το πάρω? Από ΟΑΕΔ ή εργοδότη?Ευχαριστώ πολύ,Μ.
 Απόρριψη αίτησης ειδικής άδειας μητρότητας από τον ΟΑΕΔΕκανα την αιτηση στις 6/6/12.Στις 26/6/12 εγινε ελεγχος στο φροντιστηριο και το βρηκαν κλειστο.Εχω συμβαση αοριστου χρονου.Τι μπορω να κανω για να διεκδικησω το επιδομα;Σας παρακαλω δωστε μου μια απαντηση
 Ευχαριστω για την απαντηση που αφορουσε την καλοκαιρινη αδεια..1. αδεια λοχειας2. καλοκαιρινη3. οποτε τα χαρτια για το εξαμηνο του ΟΑΕΔ θα τα καταθεσω με το νεο ετος ή πριν τελειωσει το 2012?Μαρια Σ.
 Καλησπερα, με ΠΗΤ 11.10.12 η αδεια λοχειας ληγει στις 13.12.12. Αν παρω μετα την καλοκαιρινη αδεια, δεν ''περισσευουν'' καποιες απο τις 25 εργασιμες που δικαιούμαι? Τι γινεται σε αυτη την περιπτωση? Ξερω οτι δεν μετατιθονται στο επομενο ετος...Και επισης, το εξαμηνο του ΟΑΕΔ αρχιζει την 1.1.13?Ευχαριστω,Μαρια Σ.
 ΚαλησπέραΗ σύζυγος λόγω προβλημάτων τις εγκυμοσύνης της έπρεπε να μείνει κλινήρης.Η πληρωμή της όλο αυτό τον καιρό γινόταν από το ικα βάση επιδόματος ασθενείας εκτός τον πρώτο μήνα της άδεια ασθενείας πήρε το μισθό της από τον εργοδότη της.Στις 26.4 ξεκίνησε η άδεια εγκυμοσύνης της .Πήραμε το επίδομα που δικαιούμαστε από το ικα για της 56 μέρες πριν την γέννηση του παιδιού.Κανονικά δικαιούμαστε και κάποια χρήματα από τον εργοδότη.Ο λογιστής όμως της εταιρίας μας λέει ότι δεν δικαιούμαστε τίποτα λόγω ότι η άδεια ασθένειας και η άδεια εγκυμοσύνης είναι συνεχόμενες χωρίς να έχουν μεσολαβήσει μέρες εργασίας.Ισχύει κάτι τέτοιο?Αν μπορείτε βοηθήστε μας με οποιαδήποτε πληροφορίαΕυχαριστώ εκ των προτέρων,Kώστας
 Για το ιδιο εργασιακό ετος δικαιούται αποδοχές απο τον εργοδότη για ένα μήνα. Δες εδώ: http://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/03/blog-post_2296.html
 Καλησπερα, με ΠΗΤ 11.10.12 η αδεια λοχειας ληγει στις 13.12.12. Αν παρω μετα την καλοκαιρινη αδεια, δεν ''περισσευουν'' καποιες απο τις 25 εργασιμες που δικαιούμαι? Τι γινεται σε αυτη την περιπτωση? Ξερω οτι δεν μετατιθονται στο επομενο ετος...Μπορω να την παρω 1-16.8.12 και την υπολοιπη μετα τις 13.12?Και επισης, το εξαμηνο του ΟΑΕΔ αρχιζει την 1.1.13?Ευχαριστω για την απαντηση σαςΜαρια Σ.
 Καλησπερα σας. Από τις αρχές Μαρτίου εμεινα κλινηρης λογω προβληματων στην εγκυμοσυνη. Ο εργοδοτης μου πληρωσε για ενα μηνα κανονικες αποδοχες. Παραμενω κλινηρης. Οσο αφορα την καλοκαιρινη αδεια, ο λογιστης της εταιρειας μου λεει οτι δεν την δικαιουμαι ολοκληρη διοτι εχω ξεπερασει τα ορια της βραχυπροθεσμης ασθενειας, και θα ''κοπει'' αναλογικα. Δουλεψα δυο μηνες και κατι μερες απο τις αρχες του ετους αλλα ειμαι επτα χρονια στην επιχειρηση.Τι ισχυει?
 καλησπερα!στις 24/9/2012 γυρναω στην εργασια μου μετα απο το 6 μηνο του OΑΕΔ.ειμαι ιδ.υπαλληλος στο εν λογω γραφειο απο το 2010.Δικαιουμαι επιδομα αδειας, και αν ναι απο ποιον;Εργοδότη ή ΟΑΕΔ;Ευχαριστω.Ελένη
 Καλησπέρα , είμαι 2,5 χρόνια στον ίδιο εργοδότη.Μέσα στη χρονιά έχω πάρει μόνο 2 μέρες αναρρωτική άδεια.Πρόσφατα έμαθα ότι είμαι έγκυος και ο γιατρός μου , μου είπε ότι ίσωςΧρειαστεί να πάρω επαπειλούμενη άδεια.Θέλω να ρωτήσω αν πάρω επαπειλούμενη άδεια, τι γίνεται με τις υπόλοιπες άδειεςΠου δικαιούσαι μετά τον τοκετό? Αλλάζει κάτι ή τις παίρνεις κι εκείνες κανονικά?Ευχαριστώ πολύ 22 Αυγούστου 2012 - 1:51 μ.μ.
 Θα τις πάρεις κανονικά http://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/06/potaia-mhtpothta-toketoy.html
 Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.Μπορείτε σας παρακαλώ να μου πείτε και μισθολογικά τι γίνεται?Αυτή τη στιγμή με έχουν με τη ΕΓΣΣ στα 586,08 μικτά και θα ανέβωΚατηγορία μόλις φέρω πιστοποιητικό γάμου.Οπότε σε περίπτωση επαπειλούμενης άδεια, αν κατάλαβα καλά από τα παραπάνω, τον 1 μήνα πληρώνομαι κανονικά και τους υπόλοιπους μέχρι να φτάσω στην ημερομηνία άδειας λοχείας – τοκετού (56 μέρες πριν τον πιθανό τοκετό) παίρνω κάποιο επίδομα ασθενείας από το ΙΚΑ? (Γνωρίζεται περίπου πόσο είναι?)Και μόλις ξεκινήσει η άδεια τοκετού (56 μέρες πρίν) και λοχείας (63 μέρες μετά) ξεκινάω να πληρώνομαι κανονικά? Και μετά αν πάρω την ισόχρονο άδεια ή και την 6μηνη άδεια του Οαεδ?Ευχαριστώ πολύ.
 Σε περίπτωση που πάρεις αδεια ασθενειας πριν την άδεια τοκετού και λοχείας, θα πληρωθείς για ένα μήνα απο εργοδότη και ΙΚΑ (εκτός των 3 πρωτων ημερών που θα πάρεις τα μισά απο εργοδότη μόνο) Μετά πληρώνει μόνο το ΙΚΑ. Για το επίδομα μητρότητας ΙΚΑ δες εδω: http://www.ika.gr/gr/infopages/faq/cat.cfm?catid=7Επίσης θα πάρεις συμπληρωματικη παροχή μητρότητας απο ΟΕΑΔ. Δες εδώ:http://www.oaed.gr/Pages/SN_87.pgΑν πάρεις την εξάμηνην ειδική αδεια προστασίας μητρότητας θα πληρώνεσαι απο τον ΟΕΑΔ με τα κατώτατα όρια της ΕΓΣΣΕ. Την άδεια σου την δικαιούσαι κανονικά και θα την πάρεις εντός του έτους αν προλάβεις ή θα την αποζημιωθείς αν δεν προλάβεις να την εξαντλήσεις.
 Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.Μπράβο σας για τη δουλειά που κάνετε και ενημερώνετε σωστά τόσο κόσμο.Να είστε καλά!
 Καλησπέρα σας, από 28/08/2012 είμαι σε άδεια 56 ημέρες πρίν τον τοκετό με πιθανή ημερομηνία τοκετού 23/10/2012, ο γιατρός μου είπε πως θα γεννήσω τέλος Σεπτεμβρίου άρα τουλάχιστον 23 ημέρες νωρίτερα, αυτό θα έχει και ως συσέπει να γυρίσω και στην εργασία μου κατά 23 ημέρες νωρίτερα ?Σας ευχαριστώ πολύ.
 ̈Οχι αφού στις περιπτώσεις αυτές προβλέπεται ότι: "Σε περίπτωση που ο τοκετός πραγματοποιηθεί σε χρόνο προγενέστερο απ' αυτόν που είχε αρχικά πιθανολογηθεί, το υπόλοιπο της άδειας θα χορηγείται υποχρεωτικά μετά τον τοκετό, ώστε να εξασφαλίζεται χρόνος συνολικής άδειας 119 ημερών.Δες εδώ:http://ergasiaka-manamar.blogspot.com/2011/06/potaia-mhtpothta-toketoy.html
 Ακριβείς υπολογισμοί ειναι δύσκολο να γίνουν απο εδώ αφού χρειαζονται πλήρη στοιχεία, σε παραπέμπω όμως στις πηγές και πιστεύω να βγάλεις κάποιο συμπέρασμα. Για το επίδομα ασθενείας δες εδώ:http://www.ika.gr/gr/infopages/asf/benefits/money/asth.cfmΓια το επίδομα τοκετού και λοχείας εδώ:http://www.ika.gr/gr/infopages/asf/benefits/money/home.cfmΓια το επίδομα μητρότητας ΟΑΕΔ εδώ:http://www.oaed.gr/Pages/SN_87.pg
 Θα ληφθεί υπόψη ο μισθος του Δεκ. του προηγούμενου έτους. Για την ειδική άδεια προστασίας μητρότητας ο ελάχιστος μισθός της ΕΓΣΣΕ http://ergasiaka-manamar.blogspot.gr/2012/02/22.html
 Καλησπέρα, έμεινα έγκυος τέλη Αυγούστου 2011 και λόγω επιπλοκών ήμουν στο κρεββάτι καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με αναρρωτική άδεια. Γέννησα 2/4/12, πήρα την άδεια τοκετού, λοχείας και 6μηνο οπότε είναι να επιστρέψω στη δουλειά μου 5 Δεκεμβρίου 2012. Θέλω να ρωτήσω εάν δικαιούμαι και την κανονική μου άδεια, και αν το 18μηνο προστασίας απόλυσης ξεκινάει απο την ημέρα του τοκετού ή απο την ημέρα της λήξης των αδειώς (δλδ. την ημ/νια επιστροφής στην εργασία). Ευχαριστώ
 Ευχαριστώ για την απάντηση!!!!Μπορεί να τις συμψηφίσει ακόμη και αφού εγώ για τους 8 μήνες που ήμουν στο κρεββάτι επιδοτούμουν απο το ΙΚΑ?Τι γίνεται με τα ένσημα κλπ σε αυτή την περίπτωση?
 Δικαιούσαι ενα βοήθημα ακόμη υπό προϋποθέσεις. Δες εδώ:http://www.oaed.gr/Pages/SN_1082.pg 14 Σεπτεμβρίου 2012 - 3:41 μ.μ.
 Ναι μπορεί να κάμει το συμψηφισμό της άδειας. Για τα ένσημα, ο εργοδότης καταβάλει εισφορές για μισό μήνα αν δεν έχεις κλείσει ετος ή ενα μήνα αν εισαι πάνω απο έτος. Μετά μόνο το ΙΚΑ. 14 Σεπτεμβρίου 2012 - 3:43 μ.μ.
 Καλησπέρα,Ειμαι μισθωτή Μηχανικός και μόλις επέστρεψα στην εργασία μου μετά την ειδική άδεια προστασίας του Οαεδ.Μου είπαν να υπογραψω σύμβαση εκ περιτροπης εργασιας μίας (1) ημερας την εβδομαδα.Εγω γέννησα 1-1-2012 και δεν εχω πάρει καθόλου ημέρες αδειας για το 2012. Τι ισχυει τωρα? Εχω ημέρες αδειας? Γιατι ο εργοδοτης μου ειπε ότι δικαιουμαι 2 ημερες ανα 25 εργασιμες και επειδη εγω από σήμερα μέχρι το τελος του χρόνου θα δουλεψω περιπου 15 μερες μου λέει ότι δεν δικαιούμαι.
 Δεν ειναι ετσι όπως σου τα λέει ο εργοδότης σου. Γράψε μου ημερομηνιες να σε κατατοπίσω ακριβώς. (ημερ. πρόσληψης, μετατροπή σε εκ περιτροπής αν υπέγραψες τελικά) 17 Σεπτεμβρίου 2012 - 8:09 μ.μ.
 Λοιπόν... προσελήφθη 8-9-2008, με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου ως Μηχανικός. Τον Φεβρουάριο του 2011 συνυπέγραψα με τον εργοδότη μου μία επιστολή (όχι σύμβαση) όπου έλεγε ότι κατανοώ τη δυσχέρεια του εργοδότη μου και δέχομαι να δουλέυω 5 ώρες την ημέρα από 7/2/2011 έως 6/5/11. Μόλις πέρασε αυτό το διάστημα αρχίσαμε όλοι να υπογράφουμε συμβάσεις που τροποποιούσαν την πλήρη απασχόληση σε εκ περιτροπής με εργασία 4 ημέρες την εβδομάδα. Δηλαδή από 9/5/2011 έως 31/7/2011, μετά από 1/8/2011 έως 30/9/2011 και 6/10/2011 έως 31/12/2011. Ωστόσο επειδή εγώ ήμουν έγκυος έπρεπε να ξεκινήσω την άδεια τοκετού στις 17/11/2011 (δηλαδή δύο περιπου μήνες πριν την ΠΗΤ). Γέννησα 1-1-12. Μέχρι 14/3/2011 ήταν η αδεια λοχειας και αμέσως πηρα και την αδεια απο τον ΟΑΕΔ η οποία εληξε 14-9-2012. Δεν εχω πάρει όπως σας ειπα καθολου ημερες από την κανονική μου άδεια του 2012, και τωρα που γυρισα στη δουλεια μου ειπαν ότι πρέπει να υπογραψω για μία (1) ημέρα εργασίας, ενω όταν εφυγα με αδεια δουλευα 4 ημέρες και ότι δεν δικαιούμαι ημέρες αδειας για τον υπόλοιπο χρόνο.Ελπίζω να είναι κατανοητά. Επίσης, ναι υπέγραψα για την μία ημέρα γιατί δεν μου άφησαν περιθώρια επιλογής αλλά θα ήθελα να ξερω τι πραγματικά δικαιούμαι και κατα πόσο αυτοι ενεργουν καταχρηστικά.Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
 Καλησπερα! Δουλευω σε ιδιωτικη εταιρεια 15 χρονια.Ειμαι ασφαλισμενη στο ΙΚΑ. Ειμαι εγκυος με πητ 10/10/12 ,βρισκομαι σε αδεια τοκετου. Εμαθα απο την εταιρεια που δουλευω πως θα κλεισει (πτωχευση). Τι γινεται σ'αυτη την περιπτωση?Αν κλεισει λιγο πριν γεννησω, δικαιουμαι να παρω αυτα που θα επερνα απο το ΙΚΑ,μετα τη γεννα?Απο οτι καταλαβαινω για να παρεις το εξαμηνο του ΟΑΕΔ,πρεπει να εργαζεσαι,δεν θα μπορω να το παρω!Αν μπορεσω να βρω δουλεια,αφου γεννησω,μπορω να παρω 6μηνο ΟΑΕΔ?Ειμαι αρκετα μπερδεμενη.Ευχαριστω πολυ Σοφια.
 Τα επιδόματα απο το ΙΚΑ θα τα πάρεις, αφού τα 200 ένσημα τα 2 τελευταία χρόνια τα εχεις. Το 6μηνο του ΟΑΕΔ το παίρνεις αν εργάζεσαι κατα την λήξη της άδειας λοχείας. Ρώτα όμως και στον ΟΑΕΔ γιατί πολλές παράξενες αποφάσεις σχετικά με το θέμα αυτό εχουν βγει.
 Καλησπέρα,Ήμουν σε άδεια μητρότητας (6μηνο) μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη. Απο τότε μέχρι τέλος Οκτώβρη θα κάνω χρήση της ετήσιας αδείας μου και μετά θα παραιτηθώ. Θα δικαιούμε δώρο Χριστουγέννων?Ευχαριστώ
 γεωργίακαλησπέρα, γέννησα στις 3 Μαιου και ο εργοδοτης μου ειπε οτι πρεπει να σταματήσω απο την δουλειά 2 μηνες ακριβώς πριν και όχι 56 ημέρες οπως πρέπει.Ενω το ικα και δεν είχε κανένα προβλημα ο οαεδ δεν μου δίνει το επίδομα μητρότητας γιατι λεει εχω ενα κενο 7 ημερων που ουτε απο την δουλειά πληρώθηκα(λογικό αφου δεν εργαζόμουν) αλλα ουτε απο το ικα.ζητάνε απο τον εργοδοτη μου να αλλάξει ΑΠΔ οτι σταμάτησα απο την εργασία στισ 7 Μαρτιου κατι που ο εργοδότης φυσικα δεν μπορεί να κάνει φυσικά.Είναι λογικο να μην μου το δίνουν?Τι μπορώ να κάνω τώρα εγώ που εργοδότης και οαεδ με βάζουν στην μέση??
 ΓεωργίαΕυχαριστώ πολύ
 Καλησπέρα.Εχω ΠΗΤ τέλος Μαρτίου του 2013 και μάλλον μέσα Οκτωβρίου και θα βγω άμεσα σε άδεια με επαπειλούμενη. Αυτό σημαίνει ότι τον Δεκέμβριο 2012 μάλλον θα είμαι ακόμη σε αναρωτική. Με βάση ποιόν μισθό θα βγουν τα επιδόματα (αφού δεν δουλευα τον Δεκέμβριο του 2012)? Με τον τελευταίο εργάσιμο (δηλ Σεπτέμβριο 2012) ή του Δεκεμβρίου 2011 ?Ευχαριστώ
 Ευχαριστώ για την άμεση απάντησή σας.Στην πρώτη μου γέννα στη μισθοδοσία έπαιρνα βασικό και bonus σταθερά κάθε μήνα σαν έκτακτες αποδοχές και πληρώθηκα και τα επιδόματα με βάση το συνολικό εισόδημα (βασικός + Bonus). Αρχές 2012 κόπηκαν τα Bonus και έμεινε μόνο ο βασικός. Και αν σε αυτόν τον τελευταίο εργάσιμο μήνα (Σεπτέμβριο 2012) ο εργοδότης μου βάλει π.χ. 500 euro επιπλέον σαν έκτακτες αποδοχές? Πληρώνομαι τα επιδόματα με βάση τον αυξημένο μηνιάτικο ?Ευχαριστώ
 Καλησπέρα, ειμαι Ι.Υ. και δεν έχει ακόμη συμπληρώθει το 18μηνο από την γέννηση του παιδιου μου. Σε συνεννόηση με τον εργοδότη μου θα υπογράψω απόλυση. Το 6μηνο του ΟΑΕΔ υπολογίζεται ως ενσημα για το επίδομα ανεργίας?
 Γεια σας, ήθελα να ρωτήσω το εξής:Είμαιέγκυος με ΠΗΤ 03/04/2013. Εδώ και 4,5 έτη εργάζομαι ως Τραπεζικός Υπάλληλος κ μέχρι τώρα έχει ανασταλεί η ένταξη στον ΕΟΠΥ των παροχών σε είδος των τομέων υγείας του ΤΑΥΤΕΚΩ. Πολύ φοβάμαι όμως ότι με όλα αυτά που συμβαίνουν ειδικά τις τελευταίες ημέρες θα υπαχθούμε τελικά στον ΕΟΠΥ (αν όχι τώρα άμεσα, ίσως αργότερα). Σε αυτή την περίπτωση εγώ χάνω το δικαίωμα να λάβω την ειδική άδεια προστασίας μητρότητας έξι μηνών από τον ΟΑΕΔ;Περιμένω με αγωνία διευκρινήσεις επί του θέματος.Μαρία 24 Οκτωβρίου 2012 - 11:36 μ.μ.
 KukUvA mAmA
 elenh870καλησπερα,γεννησα 1/3/2012 και η αδεια 6μηνου ληγει 3/11/12. θα παρω την κανονικη μου αδεια μεχρι 3/12/12 και μετα αδεια ανευ αποδοχων για 4 μηνες!θα πληρωθω κανονικα το μισθο μου κ το επιδομα αδειας απο τον εργοδοτη για τον νοεμβριο?θα παρω δωρο χριστουγεννων?και επισης μετα την ανευ αποδοχων δικαιουμαι την κανονικη αδεια του 2013?
 KukUvA mAmA..Το Νοεμβριο θα τον πληρωθείς κανονικά (αποδοχες άδειας) καθώς και το επίδομα άδειας απο τον εργοδότη.Δώρο Χριστουγέννων θα πάρεις απο τον ΟΑΕΔ ενα μέρος και απο τον εργοδότη περίπου 6 ημερομίσθια.Την άδεια του 2013 τη δικαιούσαι, το χρόνο λήψης όμως θα τον συμφωνήσεις με τον εργοδότη.
 Καλησπέρα,21/11 επιστρέφω στην εργασία μου μετά από το εξάμηνο του ΟΑΕΔ και την κανονική μου άδεια. Το αφεντικό με ενημέρωσε ότι δεν υπάρχει θέση πλέον στην εταιρεία του για εμένα και ότι το συζητάει να παραμείνω μόνο αν δεχθώ μείωση μισθού. Τι με συμβουλεύετε να κάνω; Η επιθεώρηση εργασίας με παροτρύνει να δεχθώ λόγω κρίσης, το σωματείο που ανήκω να μην δεχθώ τίποτα και ο δικηγόρος που ρώτησα να δεχθώ με ρήτρα σε περίπτωση απόλυσης να ισχύσει ο πρότερος μισθός. Έχω μπερδευτεί. 30 Οκτωβρίου 2012 - 8:05 μ.μ.
 Καλημέρα σαςείμαι αποκλειστική νοσοκόμα.Αυτο το μήνα τελειώνει η άδεια λοχείας.Δικαιούμαι την 6 μηνη άδεια μητρότητας απο τον ΟΑΕΔ?Ευχαριστώ.
 Καλημέρα,Συγχαρητήρια για το blog σας, από τα καλύτερα του είδους. Με βάση το τελευταίο δημοσίευμα σας "ο καθορισμός του ωραρίου ανήκει στα δικαιώματα του εργοδότη" μπορεί να αρνηθεί την χορήγηση μειωμένου ωραρίου; Και κάτι άλλο σε περίπτωση άρνησης μείωσης μισθού τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στον υπάλληλο;Ευχαριστώ
 Ανήκει στις ΣΣΕ στις οποίες δεν μπορεί να γίνει καμμιά τροποιοιηση στους μισθούς χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένωνΔες εδω: http://www.ergasiaka-manamar.blogspot.com/2012/03/blog-post_19.html
 Καλησπέρα σας,Θα ήθελα να σας κάνω και εγώ μια ερώτηση.Στις 7 Δεκεμβρίου τελειώνει η 6μηνη άδεια του ΟΑΕΔ. Δώρο Χριστουγέννω θα πάρω;
 Καλησπέρα και πάλι,η σύμβαση που σας έγραψα παραπάνω των Β. Λογιστών είναι συγκεκριμένα η ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ,ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ Κ.Λ.Π. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. Το γραφείο που βγάζει την μισθοδοσία ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη σύμβαση είναι από αυτές που μειώνεται ο μισθός. Ισχύει κάτι τέτοιο;Ευχαριστώ
 καλησπέρα σας. η σύζυγός μου διατηρεί επιχείρηση και ειναι ασφαλισμένη στον εοππυ πλέον.δικαιούται 6μηνη άδεια μητρότητας?τι άλλου είδους καλύψεις έχει? σας ρωτώ γιατί θέλω εγώ ναι τηθώ την γονική άδεια μιας και είμαι δ.υ.ευχαριστώ και καλό βράδυ
 σε ευχαριστώ για την άμεση απάντηση αλλά σου έχω άλλη μια.στο πρώτο μας παιδί είχε κάνει χρήση της εξάμηνης όπως της άδεια κυήσεως και λοχείας όντας ασφαλισμένη στο ικα.μπορώ να διεκδικήσω κάτι επιπλέον και για το πρώτο παιδί? (δεν έχει ακόμα συμπληρώσει το 4ο έτος)Σε ευχαριστώ.
 konstantinos konstantinou...Σύμφωνα με το άρθ. 53 του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, δικαιούσαι εννέα (9) μήνες άδεια με αποδοχές για ανατροφή παιδιού, (αντί μειωμένου ωραρίου). Επίσης προβλέπει ότι αν η σύζυγος του υπαλλήλου ή ο σύζυγος της υπαλλήλου εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, εφόσον δικαιούται όμοιων ολικώς ή μερικώς διευκολύνσεων, ο σύζυγος ή η σύζυγος υπάλληλος δικαιούται να κάνει χρήση των διευκολύνσεων κατά το μέρος που η σύζυγος αυτού ή ο σύζυγος αυτής δεν κάνει χρήση των δικών της ή των δικών του δικαιωμάτων ή κατά το μέρος που αυτά υπολείπονται των διευκολύνσεων.Την 9/μηνη άδεια ανατροφής μπορείς να την πάρεις μέχρι το παιδί να γίνει 4 χρόνων. Δεν απαγορεύεται η ταυτόχρονη ή η ξεχωριστή λήψη όμοιων αδειών από τους δυο γονείς, αλλα όμως θα γίνει συμφηφισμός.
 Καλησπέρα σας,Ευχαριστώ πάρα πολύ για την άμεση απάντησή σας. Έχω άλλη μια ερώτηση να κάνω. Σαν γονείς πλέον δικαιούμαστε και εγώ και ο σύζυγος μου κάποιες μέρες παραπάνω άδειας το χρόνο λόγω του παιδιού; (και οι δυο είμαστε ιδ. υπάλληλοι). 29 Νοεμβρίου 2012 - 1:52 μ.μ.
 Σόφι...Δεν μπορεί να σε απολύσει χωρίς σπουδαίο λόγο για 18 μήνες μετά τη γέννα. Η μείωση μισθού αν δεν αμείβεσαι με την ΕΓΣΣΕ, (και εκει υπάρχουν οροι) δεν μπορεί να γινει μονομερώς. Βέβαια εξαρταται απο τη ΣΣΕ που τηρείτε.Δες εδώ τις περιπτώσεις στο τελος του πίνακα: http://www.ergasiaka-manamar.blogspot.com/2012/03/blog-post_19.html
 Καλησπέρα σας. Ο λογιστής της επιχείρησης όπου εργάζομαι μου είπε ότι δεν δικαιούμαι ετήσια άδεια (σε χρόνο) παρά μόνο σε αποδοχές, επειδή εξάντλησα τα όρια της βραχυπρόθεσμης ασθένειας με το να λείψω από την εργασία από τον Μάρτιο λόγω επιπλοκών και καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου. Η άδεια λοχείας μου έληξε σήμερα. Απασχολούμαι από τον Φεβρουάριο του 2010. Είναι σωστό ή μήπως έκανε λάθος? Ευχαριστώ για την βοήθεια σας εκ των προτέρων.Μαρία Σ.
 Μαρία Σ....ναι αυτή ειναι η επίσημη θέση του υπουργείου εργασίας, αν και κάποιοι εργατολόγοι έχουν αντίθετη αποψη. 13 Δεκεμβρίου 2012 - 6:45 μ.μ.
 Γεια σας, ειμαι ανεργη, εγκυος 6 μηνων και θα ηθελα να ρωτησω τί εχει αλλάξει σχετικά με τα επιδόματα που δικαιούμαι απο το ικα. Εχω τα 200 ενσημα που απαιτούνται, δικαιούμαι κατι ή καταργήθηκε αυτό το επίδομα; Το τοκετού γνωρίζω ότι πλέον δεν το παιρνουμε στο χέρι αλλα δεν πληρώνουμε και το νοσοκομείο, το δημόσιο τουλάχιστον.
 Καλημέρα και καλές Γιορτές εύχομαι σε όλο το κόσμο.Πάντα τρέχω εδώ να βρώ απαντήσεις στα ερωτήματα μου και πραγματικά έχω μάθει πολλά πράγματα απο εδώ μέσα.Για ακόμη μια φορά θα χρειαστώ βοήθεια.Απο το Μάιο του 2010 δουλεύω στον ίδιο εργοδότη.Μισθολογικά απο τον Απρίλιο του 2012 βρίσκομαι στην ΕΓΣΣΕ στα 586.08 μικτά.Στις 25/09/2012 σταμάτησα την εργασία μου λόγω επαπειλούμενης κύησης.Για τον πρώτο μήνα πληρώθηκα απο τον εργοδότη και απο το ικα και απο τότε μέχρι τώρα μόνο απο το Ικα (717,30 απο 11/11 - 10/12).1) Τι δώρο Χριστουγέννων θα πάρω απο τον εργοδότη και τι απο το Ικα?2)Και αργότερα τα επιδόματα θα καθοριστούν με το μισθό του Ικα αφου θα είμαι σε επαπειλούμενη?ΠΗΤ 09/04/2013.Ευχαριστώ πολύ.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 28.2.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 95/15
 Caingean arna tabhairt an 11 Eanáir 2022 – Piaggio & C. v EUIPO – Zhejiang Zhongneng Industry (cineál scútair)
 (Cás T-19/22)
 (2022/C 95/58)
 Teanga inar taisceadh an t-iarratas: An Iodáilis
 Páirtithe
 Iarratasóir: Piaggio & C. SpA (Pontedera, an Iodáil) (ionadaí: F. Jacobacci agus B. La Tella, Dlíodóirí)
 Cosantóir: Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO)
 Páirtí eile sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc: Zhejiang Zhongneng Industry Co. Ltd. (Taizhou City, An tSín)
 Sonraí na n-imeachtaí os comhair EUIPO
 Dílseánach an trádmhairc faoi cheist: Iarratasóir os comhair na Cúirte Ginearálta
 Trádmharc atá faoi cheist: Trádmharc tríthoiseach an Aontais (cineál scútair) – Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh Uimh. 11 686 482
 Nós imeachta os comhair EUIPO: Imeachtaí maidir le neamhbhailíocht
 Cinneadh atá faoi chonspóid: Cinneadh ón gcúigiú Bord Achomhairc de EUIPO an 25 Deireadh Fómhair 2021 i gCás R 359/2021-5
 An t-ordú atá á lorg
 Iarrann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
 —
 an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
 nó mar mhalairt air sin:
 —
 an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní agus an cás a tharchur chuig na Boird Achomhairc, ionas go leagfar amach go soiléir na tíortha ina bhfuil trádmharc an Aontais Eorpaigh Uimh. 11 686 482 an iarratasóra bailí agus go bhfuil nó nach bhfuil feidhm aige agus, os a choinne sin, na tíortha nach bhfuil sainiúlacht faighte aige, ar bhonn na fianaise a chuir an dílseánach ar fáil;
 in aon chás:
 —
 a ordú don chosantóir na costais a bhaineann leis na himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc a íoc de bhun Airteagal 190 de Rialacha Nós Imeachta Chúirt an Aontais Eorpaigh;
 —
 a ordú do EUIPO agus d’aon pháirtí idirghabhálach féideartha costais iomlána na n-imeachtaí seo a íoc.
 Saincheisteanna dlí arna maíomh
 —
 Sárú ar Airteagal 7(1)(b) de Rialachán (CE) Uimh. 207/2009 ón gComhairle;
 —
 Sárú ar agus/nó míléiriú ar Airteagal 7(3) de Rialachán (CE) Uimh. 207/2009 ón gComhairle agus measúnú mícheart ar fhianaise a chuir dílseánach an Trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh ar fáil.


type: legislation

text:
 26.6.2014
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 186/53
 A BIZOTTSÁG 705/2014/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2014. június 25.)
 a törmelék rizsre vonatkozó behozatali vám megállapításáról
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági termékpiacok közös szervezésének létrehozásáról és a 922/72/EGK, a 234/79/EGK, az 1037/2001/EK és az 1234/2007/EK tanácsi rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2013. december 17-i 1308/2013/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 183. cikke a) pontjára,
 mivel:
 (1)
 Az Európai Közösség és Thaiföld között a rizsre vonatkozóan létrejött megállapodás (2), amelyet a 2005/953/EK tanácsi határozat (3) hagyott jóvá, úgy rendelkezik, hogy az Unió tonnánként 65 EUR behozatali vámot vet ki a törmelék rizsre.
 (2)
 Az Unió és Thaiföld között létrejött megállapodás végrehajtásához az 1234/2007/EK tanácsi rendelet (4) 140. cikke tonnánként 65 EUR összegben állapítja meg a törmelék rizsre vonatkozó behozatali vámot.
 (3)
 Az 1234/2007/EK rendeletet hatályon kívül helyező és felváltó 1308/2013/EU rendelet nem tartalmaz az 1234/2007/EK rendelet 140. cikkéhez hasonló rendelkezést. A behozatali vámok tekintetében az 1308/2013/EU rendelet 183. cikke felhatalmazza a Bizottságot arra, hogy végrehajtási aktusokat fogadjon el az alkalmazandó behozatali vám mértékének a – többek között egy, az Európai Unió működéséről szóló szerződésnek megfelelően kötött nemzetközi megállapodásban előírt – szabályok szerint történő megállapításáról.
 (4)
 Az Unió és Thaiföld közötti megállapodás folyamatos betartása érdekében meg kell állapítani a törmelék rizsre vonatkozó behozatali vám mértékét,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 A közös vámtarifában rögzített behozatali vám mértékétől eltérve a 1006 40 00 KN-kód alá tartozó törmelék rizs behozatalára vonatkozó vám mértéke tonnánként 65 EUR.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő harmadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2014. június 25-én.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 José Manuel BARROSO
 (1) HL L 347., 2013.12.20., 671. o.
 (2) Megállapodás levélváltás formájában az EK-nak az 1994. évi GATT-hoz mellékelt CXL. listájában megadott, rizsre vonatkozó engedmények módosítása tekintetében az 1994. évi GATT XXVIII. cikke szerint az Európai Közösség és Thaiföld között (HL L 346., 2005.12.29., 26. o.).
 (3) A Tanács 2005. december 20-i 2005/953/EK határozata az EK-nak az 1994. évi GATT-hoz mellékelt CXL. listájában megadott, rizsre vonatkozó engedmények módosítása tekintetében az 1994. évi GATT XXVIII. cikke szerint az Európai Közösség és Thaiföld közötti, levélváltás formájában létrejött megállapodás megkötéséről (HL L 346., 2005.12.29., 24. o.).
 (4) A Tanács 2007. október 22-i 1234/2007/EK rendelete a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről („az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet”) (HL L 299., 2007.11.16., 1. o.).


text:
 Avis juridique important
 |
 31998D0743
 98/743/CE: Décision du Conseil du 21 décembre 1998 sur les modalités relatives à la composition du comité économique et financier
 Journal officiel n° L 358 du 31/12/1998 p. 0109 - 0110
 DÉCISION DU CONSEIL du 21 décembre 1998 sur les modalités relatives à la composition du comité économique et financier (98/743/CE)LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE,vu le traité instituant la Communauté européenne, et notamment son article 109 C, paragraphe 3,vu la proposition de la Commission (1),vu l'avis de la Banque centrale européenne (2),vu l'avis du comité monétaire (3),(1) considérant que le traité prévoit la création d'un comité économique et financier au début de la troisième phase de l'union économique et monétaire;(2) considérant que le traité fait obligation au Conseil d'arrêter les modalités relatives à la composition du comité économique et financier; que les États membres, la Commission et la Banque centrale européenne doivent nommer chacun au maximum deux membres du comité;(3) considérant que la mission du comité économique et financier est exposée à l'article 109 C, paragraphe 2 du traité; que parmi ses missions, le comité économique et financier doit suivre la situation économique et financière des États membres et de la Communauté et faire rapport régulièrement au Conseil et à la Commission à ce sujet, notamment sur les relations financières avec des pays tiers et des institutions internationales; que le comité économique et financier contribue à la préparation des travaux du Conseil, notamment pour les recommandations requises dans le cadre de la surveillance multilatérale et pour les grandes orientations économiques visées à l'article 103 du traité, ainsi que pour les décisions requises dans le cadre de la procédure concernant les déficits excessifs visée à l'article 104 C du traité; que compte tenu de la nature et de l'importance de cette mission, il est essentiel que les membres du comité et leurs suppléants soient choisis parmi des experts ayant des compétences exceptionnelles dans le domaine économique et financier;(4) considérant que dans sa résolution sur la coordination des politiques économiques au cours de la troisième phase de l'UEM (4), le Conseil européen de Luxembourg des 12 et 13 décembre 1997 a conclu que le comité économique et financier formera le cadre dans lequel le dialogue entre le Conseil et la Banque centrale européenne peut être préparé et poursuivi au niveau des hauts fonctionnaires; que ces fonctionnaires appartiennent aux banques centrales nationales et à la Banque centrale européenne ainsi qu'aux administrations nationales;(5) considérant que l'on entend par «administration» les services des ministres qui assistent au Conseil lorsque celui-ci se réunit dans sa formation des ministres de l'économie et des finances;(6) considérant que la participation au comité économique et financier de fonctionnaires de la Banque centrale européenne et des banques centrales nationales ne porte pas atteinte à l'article 107 du traité,DÉCIDE:Article premier Les États membres, la Commission et la Banque centrale européenne nomment chacun deux membres du comité économique et financier. Ils peuvent aussi désigner deux suppléants.Article 2 Les membres du comité et les suppléants sont choisis parmi des experts possédant des compétences exceptionnelles dans le domaine économique et financier.Article 3 Les deux membres désignés par les États membres sont choisis parmi des hauts fonctionnaires respectivement de l'administration et de la banque centrale nationale. Les suppléants sont choisis selon les mêmes modalités.Article 4 La présente décision est publiée au Journal officiel des Communautés européennes.Elle prend effet le 1er janvier 1999.Fait à Bruxelles, le 21 décembre 1998.Par le ConseilLe présidentM. BARTENSTEIN(1) JO C 125 du 23. 4. 1998, p. 17.(2) Avis rendu le 26 novembre 1998 (non encore paru au Journal officiel).(3) Avis rendu le 17 novembre 1998 (non encore paru au Journal officiel).(4) JO C 35 du 2. 2. 1998, p. 1.


text:
 20.6.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 237/37
 Iarraidh ar réamhrialú ón Tribunale di Napoli (an Iodáil) a taisceadh an 29 Márta 2022 – Imeachtaí coiriúla in aghaidh ND
 (Cás C-223/22)
 (2022/C 237/47)
 Teanga an cháis: an Iodáilis
 An chúirt a rinne an tarchur
 Tribunale di Napoli
 Páirtí sna príomhimeachtaí
 ND
 Na ceisteanna a tharchuirtear
 1)
 An gcuirtear cosc le dlí an Aontais, go háirithe Airteagal 18 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 45 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) 492/11, (1) Airteagal 11(1)(d) de Threoir (AE) 2003/109, (2) Airteagal 29 de Threoir (AE) 2011/95, (3) Airteagal 34 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus Airteagail 30 agus 31 de Chairt Shóisialta na hEorpa ó Chomhairle na hEorpa, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá in Airteagal 7(1) de Dhlí Foraithne Uimh. 4 an 28 Eanáir 2019 arna thrasuí sa dlí agus arna leasú le Dlí Uimh. 26 an 28 Márta 2019, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(2)(1)(a) den chéanna, a mhéid a chuirtear rochtain ar bhunioncam faoi réir an choinníll a bhaineann le cónaí san Iodáil ar feadh 10 mbliana ar a laghad (nach mór don dá bhliain deiridh, tráth a dhéantar an t-iarratas agus ar feadh ré iomlán íocaíochta an tsochair, a bheith leanúnach) lena dtugtar níos lú fabhair mar sin do náisiúnaigh na hIodáile, do náisiúnaigh an Aontais a bhfuil an ceart cónaithe nó buanchónaithe acu, nó náisiúnaigh tríú tír ar cónaitheoirí fadtéarmacha iad, a bhfuil cónaithe orthu, ar feadh tréimhse níos lú ná deich mbliana nó ar feadh deich mbliana, agus nach raibh an dá bhliain deiridh acu sin leanúnach maidir leis na catagóirí céanna a bhfuil cónaí orthu ar feadh deich mbliana, agus an dá bhliain deiridh ar bhonn leanúnach?
 I gcás freagra dearfach ar an gceist roimhe:
 2)
 An gcuirtear cosc le dlí an Aontais, go háirithe Airteagal 18 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 45 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) 492/11, Airteagal 11(1)(d) de Threoir (AE) 2003/109, Airteagal 29 de Threoir (AE) 2011/95, Airteagal 34 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus Airteagail 30 agus 31 de Chairt Shóisialta na hEorpa ó Chomhairle na hEorpa, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá in Airteagal 7(1) de Dhlí Foraithne Uimh. 4 an 28 Eanáir 2019 arna thrasuí sa dlí agus arna leasú le Dlí Uimh. 26 an 28 Márta 2019, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(2)(1)(a) den chéanna, a mhéid a thugtar leis cóir éagsúil do chónaitheoirí fadtéarmacha, ar féidir leo buancheart cónaithe a fháil i mballstát de chuid an Aontais tar éis cónaí orthu ar feadh cúig bliana sa Bhallstát óstach agus cónaitheoirí fadtéarmacha a bhfuil cónaí orthu ar feadh deich mbliana, ina bhfuil an dá bhliain deiridh ar bhonn leanúnach?
 3)
 An gcuirtear cosc le dlí an Aontais, go háirithe Airteagal 18 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 45 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) 492/11, Airteagal 11(1)(d) de Threoir (AE) 2003/109, Airteagal 29 de Threoir (AE) 2011/95, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá in Airteagal 7(1) de Dhlí Foraithne Uimh. 4, an 28 Eanáir 2019, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(2)(1)(a) den chéanna, a mhéid a cheanglaítear ar náisiúnaigh na hIodáile, náisiúnaigh an Aontais agus náisiúnaigh tríú tír a bheidh cónaí orthu ar feadh deich mbliana (an dá bhliain deiridh ar bhonn leanúnach) d’fhonn rochtain a fháil ar bhunioncam sochair?
 4)
 An gcuirtear cosc le dlí an Aontais, go háirithe Airteagal 18 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 45 den Chonradh ar an Aontas Eorpach, Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) 492/11, Airteagal 11(1)(d) de Threoir (AE) 2003/109, Airteagal 29 de Threoir (AE) 2011/95, Airteagal 34 de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus Airteagail 30 agus 31 de Chairt Shóisialta na hEorpa ó Chomhairle na hEorpa, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá in Airteagal 7(1) de Dhlí Foraithne Uimh. 4 an 28 Eanáir 2019, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(2)(1)(a) den chéanna, a mhéid a cheanglaítear ar náisiúnaigh na hIodáile, náisiúnaigh an Aontais agus náisiúnaigh tríú tír a dhearbhú go bhfuil cónaí orthu ar feadh deich mbliana, an dá bhliain deiridh ar bhonn leanúnach, d’fhonn rochtain a fháil ar bhunioncam sochair, rud a fhágann go n-eascróidh iarmhairtí tromchúiseacha a bhaineann le hábharthacht choiriúil ón dearbhú bréagach?
 (1) Rialachán (AE) Uimh. 492/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Aibreán 2011 maidir le saoirse ghluaiseachta d’oibrithe laistigh den Aontas (IO 2011 L 141, lch. 1).
 (2) Treoir 2003/109/EC ón gComhairle an 25 Samhain 2003 maidir le stádas náisiúnach tríú tír ar cónaitheoirí fadtéarmacha iad, (IO 2004 L 16, lch. 44).
 (3) Treoir 2011/95/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Nollaig 2011 maidir le caighdeáin i dtaca le cáiliú náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosanta coimhdí agus inneachar na cosanta a thugtar (athmhúnlú) (IO 2011 L 337, lch. 9).


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 7.5.2015.
 COM(2015) 209 final
 Embargo vista
 Preporuka za
 ODLUKU VIJEĆA
 o nametanju novčane kazne Španjolskoj za manipuliranje podacima o deficitu u Autonomnoj zajednici Valenciji
 OBRAZLOŽENJE
 1.Kontekst preporuke
 U skladu s člankom 126. stavkom 1. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU), države članice izbjegavaju prekomjerni državni deficit. Podaci o državnom deficitu i dugu koji su povezani s primjenom članaka 121. i 126. UFEU-a ili primjenom Protokola o postupku u slučaju prekomjernog deficita koji je priložen Ugovorima od ključne su važnosti za koordinaciju ekonomskih politika u Uniji.
 Uredbom (EU) br. 1173/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 16. studenoga 2011. o učinkovitoj provedbi proračunskog nadzora u europodručju
 1
 utvrđuje se sustav sankcija za učinkovitiju provedbu proračunskog nadzora u europodručju. U tom kontekstu, kako bi se spriječilo pogrešno prikazivanje podataka o državnom deficitu i o dugu, bez obzira na to je li namjerno ili zbog krajnje nepažnje, u članku 8. stavku 1. Uredbe predviđa se da Vijeće na preporuku Komisije može odlučiti nametnuti novčanu kaznu državi članici koja je odgovorna za takvo djelo.
 Člankom 8. stavkom 3. Uredbe (EU) br. 1173/2011 Komisiju se ovlašćuje da provede sve potrebne istrage ako smatra da postoje ozbiljni pokazatelji o postojanju činjenica koje bi mogle predstavljati pogrešno prikazivanje podataka o državnom deficitu i o dugu. Komisija je 11. srpnja 2014. pokrenula istragu o manipuliranju statističkim podacima u Španjolskoj kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011.
 Preliminarni nalazi istrage o manipuliranju statističkim podacima u Španjolskoj kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011 poslani su Španjolskoj 19. veljače 2015. radi podnošenja primjedaba u skladu sa zahtjevom iz članka 6. Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU. Komisija je pozvala Španjolsku da do 19. ožujka 2015. podnese pisane primjedbe o preliminarnim nalazima. Španjolska je dostavila svoje pisane primjedbe 24. ožujka 2015.
 Komisija je [xx.] svibnja 2015. donijela Izvješće o istrazi povezanoj s manipuliranjem statističkim podacima u Španjolskoj kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011
 2
 (dalje u tekstu „Izvješće”), uzimajući u obzir pisane primjedbe koje je podnijela Španjolska.
 U Izvješću se zaključuje da je tijelo državnog sektora Kraljevine Španjolske, Regionalni revizorski ured Autonomne zajednice Valencije (IGGV), odgovorno za krajnju nepažnju u vezi s nebilježenjem rashoda u zdravstvu i nepoštovanjem obračunskog načela u nacionalnim računima (ESA 95), što je uzrokovalo netočno izvješćivanje o podacima o državnom deficitu Španjolske Eurostatu u ožujku 2012. Zaključuje se osim toga i da nebilježenje rashoda nije ispravljeno unatoč javno dostupnim informacijama o postojanju i ozbiljnosti problema u izvješćima Regionalnog revizorskog suda.
 Uvjeti iz članka 8. stavka 1. Uredbe (EU) br. 1173/2011 na temelju kojih se predlaže da Vijeće nametne novčanu kaznu državi članici ispunjeni su pogrešnim prikazivanjem podataka o deficitu do kojeg je došlo kada je Španjolska dostavila netočne podatke Eurostatu u ožujku 2012., odnosno nakon stupanja na snagu Uredbe 13. prosinca 2011. U skladu s člankom 8. stavkom 2. Uredbe, iznos novčane kazne ne smije premašiti 0,2 % posljednjeg bruto domaćeg proizvoda (BDP-a) predmetne države članice.
 2.Izračun novčane kazne
 U skladu s člankom 14. Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU od 29. lipnja 2012. o istragama i novčanim kaznama povezanima s manipuliranjem statistikama kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011
 3
 , Komisija treba osigurati da je predložena novčana kazna učinkovita, proporcionalna i odvraćajuća. Utvrđivanje novčane kazne odvija se u dvije faze. Komisija najprije određuje referentni iznos. U drugoj fazi Komisija može, u skladu sa specifičnim okolnostima predmeta, prilagoditi taj referentni iznos uvećavanjem ili smanjivanjem.
 U skladu s člankom 14. stavkom 2. Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, referentni iznos novčane kazne koja se nameće iznosi 5 % učinka pogrešnog prikazivanja na deficit opće države Španjolske u relevantnim godinama koje su obuhvaćene obaviješću u kontekstu postupka prekomjernog deficita (EDP). Revizijom rashoda o kojima je Kraljevina Španjolska izvijestila u obavijesti o EDP-u u travnju 2012., a koji se (uglavnom) odnose na neplaćene rashode u zdravstvu, utvrđena je razlika u iznosu od 1,893 milijarde EUR. Referentni je iznos stoga 94,65 milijuna EUR.
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (a) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u Izvješću se zaključuje da pogrešno prikazivanje podataka nije imalo znatan učinak na funkcioniranje osnaženoga gospodarskog upravljanja Unijom zbog ograničenog učinka na ukupni deficit Kraljevine Španjolske. Osim toga, uzimajući u obzir činjenicu da su točni podaci dostavljeni ubrzo nakon objave netočnih podataka o deficitu za Španjolsku u travnju 2012., čime je omogućeno provođenje revizije tih podataka za Španjolsku još u 2012. godini, Komisija smatra da bi se na temelju toga te s obzirom na konkretne okolnosti Kraljevini Španjolskoj moglo odobriti smanjenje novčane kazne.
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (b) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, Izvješćem se ukazuje na to da je pogrešno prikazivanje bilo posljedica krajnje nepažnje. U zaključcima Izvješća ne navodi se da je pogrešno prikazivanje bilo namjerno te se na temelju toga i s obzirom na konkretne okolnosti iznos novčane kazne ne prilagođava.
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (c) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u Izvješću se zaključuje da je za pogrešno prikazivanje podataka bilo odgovorno jedno tijelo državnog sektora Kraljevine Španjolske (vidjeti odjeljak 3. Izvješća). Komisija smatra da bi se na temelju toga te s obzirom na konkretne okolnosti Kraljevini Španjolskoj moglo odobriti smanjenje novčane kazne.
 Iako se u Izvješću zaključuje i da su informacije o postojanju i ozbiljnosti problema bile javno dostupne niz godina u izvješćima Regionalnog revizorskog suda, te okolnosti nisu uzete u obzir u pogledu povećanja novčane kazne jer tijekom većeg dijela razdoblja pod istragom, odnosno do stupanja na snagu Uredbe (EU) br. 1173/2011 13. prosinca 2011., nisu predviđene sankcije za države članice koje pogrešno prikazuju podatke o državnom deficitu i dugu.
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (d) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, polazišna točka jest da se referentni iznos dobiva množenjem najvišeg otkrivenog iznosa s brojem godina, tijekom razdoblja od četiri godine od posljednje obavijesti, u kojima je došlo do predmetnog pogrešnog prikazivanja. U istrazi je otkriveno pogrešno prikazivanje podataka o deficitu opće države za Španjolsku za niz godina s početkom čak od 1988. (vidjeti odjeljke 2.3. i 3. Izvješća). Međutim, imajući na umu činjenicu da je Uredba (EU) br. 1173/2011 stupila na snagu tek 13. prosinca 2011. te da prije tog datuma nisu predviđene sankcije za pogrešno prikazivanje podataka o državnom deficitu i dugu, na temelju toga te s obzirom na konkretne okolnosti, iznos novčane kazne ne prilagođava se.
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (e) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u Izvješću se zaključuje da su španjolska statistička tijela i sva predmetna tijela uvelike surađivala tijekom istrage te Komisiji dostavila zatražene informacije koje su bile potrebne za istragu (vidjeti odjeljak 3. Izvješća). Komisija smatra da bi se na temelju toga te s obzirom na konkretne okolnosti Kraljevini Španjolskoj moglo odobriti smanjenje novčane kazne. U tom pogledu, Komisija je uzela u obzir i svoju praksu u području tržišnog natjecanja gdje se novčane kazne mogu smanjiti do 50 % na temelju suradnje s Komisijom tijekom istrage.
 Sve u svemu, uzimajući u obzir suradnju Kraljevine Španjolske tijekom istrage kao i daljnje olakotne okolnosti u prethodno navedenom konkretnom slučaju, Komisija predlaže Vijeću da se Španjolskoj nametne kazna u iznosu od 18,93 milijuna EUR, što predstavlja 20 % referentnog iznosa.
 U članku 8. stavku 2. Uredbe (EU) br. 1173/2011 predviđa se da ukupan iznos novčane kazne ne smije premašiti 0,2 % posljednjeg BDP-a Kraljevine Španjolske. Predložena novčana kazna ne premašuje 0,2 % BDP-a Španjolske u 2014.
 3.Zaključak i preporuka
 U Izvješću Komisije, tijelu (IGGV) državnog sektora Kraljevine Španjolske pripisuje se krajnja nepažnja u pogledu nebilježenja rashoda u zdravstvu (i nepoštovanja obračunskog načela) u nacionalnim računima (ESA 95), što je dovelo do netočnog izvješćivanja o podacima o deficitu Eurostatu 2012., odnosno nakon stupanja na snagu Uredbe (EU) br. 1173/2011. Na temelju tih nalaza, Komisija preporučuje Vijeću da Kraljevini Španjolskoj nametne novčanu kaznu u iznosu od 18,93 milijuna EUR.
 Preporuka za
 ODLUKU VIJEĆA
 o nametanju novčane kazne Španjolskoj za manipuliranje podacima o deficitu u Autonomnoj zajednici Valenciji
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
 uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 1173/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 16. studenoga 2011. o učinkovitoj provedbi proračunskog nadzora u europodručju
 4
 , a posebno njezin članak 8. stavak 1.,
 uzimajući u obzir Delegiranu odluku Komisije 2012/678/EU od 29. lipnja 2012. o istragama i novčanim kaznama povezanima s manipuliranjem statistikama kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011
 5
 ,
 uzimajući u obzir izvješće Komisije o istrazi povezanoj s manipuliranjem statističkim podacima u Španjolskoj, kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011, doneseno [xx.] svibnja 2015.
 6
 ,
 uzimajući u obzir preporuku Komisije,
 budući da:
 (1)
 U skladu s člankom 126. stavkom 1. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU), države članice izbjegavaju prekomjerni državni deficit. Podaci o državnom deficitu i dugu koji su povezani s primjenom članaka 121. i 126. UFEU-a ili primjenom Protokola o postupku u slučaju prekomjernog deficita koji je priložen Ugovorima od ključne su važnosti za koordinaciju ekonomskih politika u Uniji.
 (2)
 U cilju učinkovitije provedbe proračunskog nadzora u europodručju i sprječavanja pogrešnog prikazivanja podataka o javnom deficitu i o dugu, bez obzira na to je li namjerno ili zbog krajnje nepažnje, Vijeće, koje djeluje na preporuku Komisije, može odlučiti nametnuti novčanu kaznu državi članici koja je odgovorna za takvo djelo.
 (3)
 Komisija je 11. srpnja 2014. pokrenula istragu o manipuliranju statističkim podacima u Španjolskoj kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011. Preliminarni nalazi istrage poslani su Španjolskoj 19. veljače 2015. radi podnošenja primjedaba, u skladu sa zahtjevom iz Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU. Španjolska je dostavila svoje pisane primjedbe na preliminarne nalaze 24. ožujka 2015.
 (4)
 Komisija je [xx.] svibnja 2015. donijela izvješće o istrazi povezanoj s manipuliranjem statističkim podacima u Španjolskoj kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011, uzimajući u obzir pisane primjedbe koje je podnijela Španjolska.
 (5)
 Zaključak Komisije u tom izvješću jest da je tijelo državnog sektora Španjolske, Regionalni revizorski ured Autonomne zajednice Valencije, odgovorno za krajnju nepažnju u vezi s nebilježenjem rashoda u zdravstvu i nepoštovanjem obračunskog načela u nacionalnim računima, što je pak uzrokovalo netočno izvješćivanje o podacima o državnom deficitu Španjolske Komisiji (Eurostatu) u ožujku 2012. Na temelju nalaza Komisije opravdano je zaključiti da je Španjolska, zbog krajnje nepažnje, dostavila netočne podatke Eurostatu u ožujku 2012. te je time došlo do pogrešnog prikazivanja podataka o deficitu. Zbog toga je nametanje novčane kazne opravdano.
 (6)
 Novčana kazna ne premašuje 0,2 % bruto domaćeg proizvoda Španjolske u 2014.
 (7)
 Referentni iznos novčane kazne koja se nameće trebao bi biti 5 % učinka pogrešnog prikazivanja na deficit opće države Španjolske u relevantnim godinama koje su obuhvaćene obaviješću u kontekstu postupka prekomjernog deficita (EDP). Revizijom rashoda o kojima je Kraljevina Španjolska izvijestila u obavijesti o EDP-u u travnju 2012. utvrđena je razlika u iznosu od 1,893 milijardi EUR. Referentni iznos bi stoga trebao biti 94,65 milijuna EUR.
 (8)
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (a) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u izvješću Komisije zaključuje se da pogrešno prikazivanje podataka nije imalo znatan učinak na funkcioniranje osnaženoga gospodarskog upravljanja Unijom zbog ograničenog učinka na ukupni deficit Kraljevine Španjolske. Osim toga, u izvješću Komisije zaključuje se i da su točni podaci dostavljeni ubrzo nakon objave netočnih podataka o deficitu za Španjolsku u travnju 2012., čime je omogućeno provođenje revizije tih podataka za Španjolsku još u 2012. godini. Zbog toga je smanjenje novčane kazne opravdano.
 (9)
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (b) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u izvješću Komisije zaključuje se da je pogrešno prikazivanje bilo posljedica krajnje nepažnje. U tom se pogledu iznos novčane kazne ne bi trebao prilagođavati.
 (10)
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (c) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u izvješću Komisije zaključuje se da je za pogrešno prikazivanje podataka bilo odgovorno jedno tijelo državnog sektora Španjolske. Zbog toga je smanjenje novčane kazne opravdano.
 (11)
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (d) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u izvješću Komisije zaključuje se da se nametanje novčane kazne može temeljiti na djelovanjima države članice koja se odnose na razdoblje između 13. prosinca 2011., kada je Uredba (EU) br. 1173/2011 stupila na snagu, i početka istrage. Zaključuje se i da su podaci o deficitu o kojima se netočno izvijestilo u obavijesti o EDP-u u listopadu 2012. ispravljeni. Zbog toga se iznos novčane kazne ne bi trebao prilagođavati na temelju trajanja pogrešnog prikazivanja.
 (12)
 Uzimajući u obzir kriterije iz članka 14. stavka 3. točke (e) Delegirane odluke Komisije 2012/678/EU, u izvješću Komisije zaključuje se da su španjolska statistička tijela i sva predmetna tijela uvelike surađivala tijekom istrage. Zbog toga je smanjenje novčane kazne opravdano.
 (13)
 Uzimajući u obzir te okolnosti, iznos novčane kazne koja se treba nametnuti Španjolskoj trebao bi biti 18,93 milijuna EUR,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Španjolskoj se nameće novčana kazna u iznosu od 18,93 milijuna EUR za pogrešno prikazivanje, zbog krajnje nepažnje, podataka o državnom deficitu, kao što je utvrđeno u izvješću Europske komisije o istrazi povezanoj s manipuliranjem statističkim podacima u Španjolskoj kako je navedeno u Uredbi (EU) br. 1173/2011.
 Članak 2.
 Ova Odluka upućena je Kraljevini Španjolskoj.
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 SL L 306, 23.11.2011., str. 1.
 (2)
 [...]
 (3)
 SL L 306, 6.11.2012., str. 21.
 (4)
 SL L 306, 23.11.2011, str. 1.
 (5)
 SL L 306, 6.11.2012, str. 21.
 (6)
 [...]


jurisdiction: US

text:
 293 Md. 172 (1982)
 443 A.2d 78
 ROBERT BEDFORD, JR.
 v.
 STATE OF MARYLAND
 [No. 75, September Term, 1981.]
 Court of Appeals of Maryland.
 Decided March 24, 1982.
 The cause was argued before MURPHY, C.J., and SMITH, DIGGES,[*] ELDRIDGE, COLE, DAVIDSON and RODOWSKY, JJ.
 *173 John L. Kopolow, Assistant Public Defender, with whom was Alan H. Murrell, Public Defender, on the brief, for appellant.
 Alexander L. Cummings, Assistant Attorney General, with whom was Stephen H. Sachs, Attorney General, on the brief, for appellee.
 SMITH, J., delivered the opinion of the Court. ELDRIDGE, COLE and DAVIDSON, JJ., dissent. ELDRIDGE, J., filed a dissenting opinion at page 185 infra, in which COLE and DAVIDSON, JJ., concur.
 At issue in this case is whether the extrajudicial identification of an individual's photograph by two victims as that of the culprit who robbed them will support a rational inference of the criminal agency of the accused, notwithstanding the fact that neither of them was able to identify him in court. We hold that it does. Thus, we shall affirm the judgment of the Court of Special Appeals contained in an unreported opinion. We shall decline the request of the petitioner, Robert Bedford, Jr., that we adopt the standard laid down in People v. Gould, 54 Cal. 2d 621, 354 P.2d 865, 7 Cal. Rptr. 273 (1960), heretofore rejected by the Court of Special Appeals in Cousins v. State, 18 Md. App. 552, 556-59, 308 A.2d 692, cert. denied, 270 Md. 738 (1973).
 The facts here may be briefly stated. Petitioner was convicted by a Baltimore County jury on a number of charges, including two of robbery with a dangerous and deadly weapon and one of daytime housebreaking. The Court of Special Appeals affirmed. We granted the writ of certiorari in order that we might review the identification problem.
 The incident in question took place shortly after noon on September 24, 1979. The victims, George and Grace Heinmuller, aged eighty and seventy-seven, respectively, returned home from shopping. They were confronted by an individual in their dining room "with his right arm raised and a hatchet in his hand." He struck, robbed, bound and gagged them, leaving them in a bedroom in their home while he ransacked the house. The culprit appears to have been in *174 the home an hour or longer and within the view of the victims for about half an hour. He wiped off fingerprints prior to his departure from the house.
 The victims provided a description of the accused. That evening they were met by detectives of the Baltimore County Police Department at the home of a neighbor who had insisted "that the[ir] house was in no condition to stay in, and [they] were in no condition to stay there with the door all torn off and that sort of thing...." They assisted a detective in preparing a composite picture of the assailant. Subsequent to this, each victim, independently of the other, viewed six photographs. Each, independently of the other and out of the presence of the other, selected a photograph of Bedford and indicated that he was the individual who had robbed them.
 Since the victims were unable to identify the accused at a hearing on a motion to suppress identification evidence, they were not asked to attempt an identification in the presence of the jury at trial in February 1980. However, evidence as to their pretrial identification of the accused was presented.
 As is so often the case, Bedford presented an alibi defense. It is claimed that under the decision in Jackson v. Virginia, 443 U.S. 307, 99 S. Ct. 2781, 61 L. Ed. 2d 560 (1979), the conviction here cannot stand. Reliance is particularly placed upon People v. Gould, supra, where the California Supreme Court held that an extrajudicial identification that cannot be confirmed by identification at trial is insufficient to sustain a conviction in the absence of other evidence tending to connect the defendant with the crime.
 First, we point out that Jackson and its holding that an accused "is entitled to habeas corpus relief if it is found that upon the record evidence adduced at the trial no rational trier of fact could have found proof of guilt beyond a reasonable doubt," 443 U.S. at 324, in no way changed the standard in effect in Maryland. In Williams and McClelland v. State, 5 Md. App. 450, 247 A.2d 731 (1968), cert. denied, 252 Md. 731, 734 (1969), Judge Orth carefully reviewed for the Court *175 of Special Appeals a number of the prior cases of this Court such as Gibson v. State, 238 Md. 414, 209 A.2d 242 (1965); Shelton v. State, 198 Md. 405, 84 A.2d 76 (1951); Edwards v. State, 198 Md. 132, 81 A.2d 631, 83 A.2d 578 (1951); and Lambert v. State, 196 Md. 57, 75 A.2d 327 (1950). All of those cases arose subsequent to the constitutional amendment now embodied in Maryland Declaration of Rights, Art. 23 which provides that a trial court "may pass upon the sufficiency of the evidence to sustain a conviction," and, hence, that this was open to appellate review. Judge Orth then said for the Court of Special Appeals:
 "Once the question of the sufficiency of the evidence is properly before us, we believe that the criteria used to determine the question is the same, be the verdict rendered by the court or a jury. Whether the test applicable to jury cases is stated in the affirmative  the judgment will be affirmed if there is any relevant evidence before the jury to sustain a conviction  or in the negative  to overturn a judgment there must be no legally sufficient evidence on which the defendant could be found guilty beyond a reasonable doubt  it is inherent that to be sufficient in law to justify the conviction within the intent of [Code (1957, 1967 Repl. Vol., 1967 Cum. Supp.)] Art. 27, § 593 the admissible evidence adduced must show directly or support a rational inference of the facts to be proved, from which the jury could fairly be convinced, beyond a reasonable doubt, of the defendant's guilt of the offense charged." 5 Md. App. at 458-59 (emphasis added).
 Applying this standard under Jackson, 443 U.S. 307, Chief Judge Murphy said for the Court in State v. Rusk, 289 Md. 230, 240, 424 A.2d 720 (1981), "The applicable standard is `whether, after viewing the evidence in the light most favorable to the prosecution, any rational trier of fact could have found the essential elements of the crime beyond a reasonable doubt.' 443 U.S. at 319 (emphasis in original)." *176 Accord, Tichnell v. State, 287 Md. 695, 717, 415 A.2d 830 (1980).[1]
 As pointed out by Justice Hennessey for the Supreme Judicial Court of Massachusetts in Commonwealth v. Swenson, 368 Mass. 268, 272, 331 N.E.2d 893 (1975), an extrajudicial identification made by a witness may be offered in evidence for three possible purposes: (1) for corroboration; (2) for impeachment; or (3) as substantive evidence of an identification, having probative value. In Johnson v. State, 237 Md. 283, 206 A.2d 138 (1965), this Court was presented with the issue of whether testimony concerning an extrajudicial identification might be received as substantive evidence. There identification was made at a lineup. Judge Horney said for the Court:
 "We hold therefore that where, as here, the identifying victims or eyewitnesses were present and subject to cross-examination, the testimony of the *177 police officer as to the extrajudicial identifications was admissible.
 "Even where witnesses do not make a courtroom identification of the indictees, an extrajudicial identification is admissible as evidence over an objection that it is not the best evidence. State v. Simmons, 385 P.2d 389 (Wash. 1963). We note that the Simmons case cited Judy v. State, [218 Md. 168, 146 A.2d 29 (1958)], for the proposition that the first identification is usually the best identification. For other cases that have admitted evidence of extrajudicial identifications even where no positive courtroom identifications was made, see People v. Gould, 354 P.2d 865 (Cal. 1960) and State v. Wilson, 231 P.2d 288 (Wash. 1951), cert. den. 342 U.S. 855 (1951) and 343 U.S. 950 (1952)." 237 Md. at 291.
 Whether one speaks in terms of a lineup or a photographic identification, the principle is the same.
 The rationale for admitting evidence of an extrajudicial identification as substantive evidence of identity was articulated by Justice Traynor for the Supreme Court of California in Gould, the case upon which the petitioner places major reliance. Gould's contention there was that the victim "did not identify him at the trial and that evidence of an extrajudicial identification is admissible only to corroborate an identification made at the trial by the same witness." There was evidence that the complaining witness was shown a number of pictures a short time after the incident and that she selected a photograph of Gould as being that of one of the culprits involved. Justice Traynor said for the Supreme Court of California in rejecting Gould's contention:
 "Evidence of an extrajudicial identification is admissible, not only to corroborate an identification made at the trial (People v. Slobodion, 31 Cal. 2d 555, 560 [191 P.2d 1]), but as independent evidence of identity. Unlike other testimony that cannot be corroborated by proof of prior consistent statements *178 unless it is first impeached (People v. Hardenbrook, 48 Cal. 2d 345, 351 [309 P.2d 424]; People v. Kynette, 15 Cal. 2d 731, 753-754 [104 P.2d 794]), evidence of an extrajudicial identification is admitted regardless of whether the testimonial identification is impeached, because the earlier identification has greater probative value than an identification made in the courtroom after the suggestions of others and the circumstances of the trial may have intervened to create a fancied recognition in the witness' mind. (People v. Slobodion, 31 Cal. 2d 555, 559-560 [191 P.2d 1]; United States v. Forzano, 190 F.2d 687, 689; see People v. Hood, 140 Cal. App. 2d 585, 588 [295 P.2d 525]; People v. Bennett, 119 Cal. App. 2d 224, 226 [259 P.2d 476]; 4 Wigmore, Evidence (3d ed. 1940), § 1130, p. 208.) The failure of the witness to repeat the extrajudicial identification in court does not destroy its probative value, for such failure may be explained by loss of memory or other circumstances. The extrajudicial identification tends to connect the defendant with the crime, and the principal danger of admitting hearsay evidence is not present since the witness is available at the trial for cross-examination. (See Judy v. State, 218 Md. 168, 174-175 [146 A.2d 29, 32-33]; McCormick, Evidence, § 39, p. 74; Morgan, Hearsay Dangers, 62 Harv.L.Rev. 177, 192-193; 3 Wigmore, Evidence (3d ed. 1940), § 1018, pp. 687-688. See also State v. Wilson, 38 Wash. 2d 593, 617-618 [231 P.2d 288, 300-301]; People v. Spinello, 303 N.Y. 193, 201-202 [101 N.E.2d 457, 460-461].)" 54 Cal. 2d at 626-27.
 The Supreme Judicial Court of Massachusetts also explained in Commonwealth v. Torres, 367 Mass. 737, 327 N.E.2d 871 (1975):
 "A pre-trial identification is regarded as having equal or greater testimonial value than one made in court because the circumstances of the earlier identification *179 often were less suggestive and because that identification occurred closer to the time of the offense.
 "Even if the witness does not identify the defendant in his or her testimony at trial, any pre-trial identification of the defendant by that witness in constitutionally proper circumstances should be given probative value. See Clemons v. United States, 408 F.2d 1230, 1242-1243 (D.C. Cir. 1968), cert. den. 394 U.S. 964 (1969); Wigmore, Evidence (Chadbourn rev.) § 1130 (1972). Although the probative value of any evidence of such identification is for the jury, that evidence, if believed, tends to prove that the defendant was the perpetrator of the crime. The trend of decisions is to permit such evidence to be introduced. See Gilbert v. California, 388 U.S. 263, 272, n. 3 (1967). We join in that view and do not understand the defendant to argue otherwise." 367 Mass. at 739.
 Later, in Swenson, 368 Mass. at 272 n. 3, Justice Hennessey referred for the court to Torres and its statement that the trend of the decisions is to permit evidence of an extrajudicial identification to be introduced with independent probative value. He then said for the court, "That result seems reasonable, particularly where the witness, because of the time lapse before trial, is unable to make an in-court identification but clearly recollects having positively identified the defendant earlier." 368 Mass. at 272 n. 3.
 In this case, the victims were present at trial and testified. The petitioner concedes that under our holding in Johnson, the testimony concerning each victim's selection of the petitioner's photograph as that of the culprit "constitutes admissible evidence of his criminal agency."
 Gould is the only decision of a court of last resort which either the parties or the Court have been able to locate holding that an extrajudicial photographic identification is insufficient evidence of criminal agency to warrant conviction. Two individuals were involved in that case. We have *180 earlier alluded to the California court's rejection of Gould's contentions. In his case an officer testified that upon Gould's arrest, he first denied knowledge of any burglary at the location in question. After being told, however, that an eyewitness had identified him, Gould said, "I know what you are talking about." Marudas, the other defendant involved there, denied any knowledge of the burglary. He claimed that the evidence tending to identify him as the other culprit was insufficient to sustain his conviction. The court there said:
 "An extrajudicial identification that cannot be confirmed by an identification at the trial is insufficient to sustain a conviction in the absence of other evidence tending to connect the defendant with the crime. (See Reamer v. United States, 229 F.2d 884, 886.) Moreover, the probative value of an identification depends on the circumstances under which it was made. Mrs. Fenwick merely selected one of a small group of photographs. The small size of the group increased the danger of suggestion. (See 3 Wigmore, Evidence (3d ed. 1940), § 786a, p. 164.) Identification from a still photograph is substantially less reliable than identification of an individual seen in person. (See, id., pp. 165-166.) It becomes particularly suspect when, as in the present case, the witness subsequently fails to identify the subject of the photograph when seen in person and there is no other evidence tending to identify him." 54 Cal. 2d at 631.[2]
 *181 The Superior Court of Pennsylvania has adopted the Gould view, however, without citation of it. See Commonwealth v. Grillasco, 272 Pa. Super. Ct. 365, 415 A.2d 1241 (1979), and Commonwealth v. Farrington, 219 Pa. Super. Ct. 104, 280 A.2d 623 (1971). Cf. Commonwealth v. Boone, 429 A.2d 689, 691 (Pa. Super. Ct. 1981). We neither have found nor have been referred to a decision of any other intermediate appellate court adopting the Gould rule.
 As previously noted, in Cousins, 18 Md. App. at 556-59, the court declined to adopt the Gould rule. Judge Thompson noted for the court "that the authority relied on by the [California] court, Reamer v. United States, [229 F.2d 884 (6th Cir.1956)], was a case where a masked bandit was identified only by his voice, not by his appearance." The Court of Special Appeals in Cousins correctly stated that which took place in Reamer. The court in Reamer summarized the situation:
 "Two women in a critical position saw an armed man facing them for a few seconds, did not see his face, could not tell the color of his eyes, and heard a voice they had never heard before. They were asked, two months later, to see if they could identify the appellant in a police lineup.... No feature was identified, or identifiable, except the voice. That was testified to as being `reassuring'; but so were the words themselves reassuring,  `as long as they did as they were told they would not be harmed.' It was the application of the power of suggestion upon both witnesses." 229 F.2d at 886.
 Commonwealth v. Fitzgerald, 376 Mass. 402, 381 N.E.2d 123 (1978), and Commonwealth v. Vitello, 376 Mass. 426, 381 N.E.2d 582 (1978), each support the State's position *182 here. In Fitzgerald the court was directly faced with the issue of sufficiency of the evidence. On the morning of the incident in question, the victim identified photographs of the two accused individuals. The court said:
 "The defendants suggest that the fact the witness Doris denied in court that the defendants were present at the apartment rendered the earlier identifications so unreliable that its admission as substantive evidence would deny the defendants due process of law. However, there is no claim before us that the photographic identifications were made under suggestive conditions, and, as discussed supra, the defendants had an opportunity to cross-examine and did thoroughly cross-examine Doris concerning the accuracy of these identifications. Where, as here, the identifications were not made under suggestive conditions and thus their admission was not precluded and where the defendants were given and, in fact, took advantage of, ample opportunity to expose to the jury any factors tending to discredit the identifications, we cannot conclude that they were so unreliable that they should not have been admitted as substantive evidence. See Commonwealth v. Torres, supra; 4 J. Weinstein & M. Berger, Evidence par. 801 (d) (1) (C) [01] (1977). Rather, the assessment of the reliability of the identifications in these circumstances was for the jury. See Commonwealth v. Torres, supra; Lamoureux v. Commonwealth, 362 Mass. 880 (1972); Commonwealth v. Geraway, 355 Mass. 433, 438-440, cert. denied, 396 U.S. 911 (1969)." 376 Mass. at 409-10.
 A similar issue was before the Massachusetts court a short time later in Vitello. The bulk of the opinion there was concerned with a determination that the trial judge erred in allowing testimony regarding a polygraph examination unfavorable to the defendant to be introduced during the Commonwealth's case in chief. Because the case was *183 remanded for a new trial, the court expressed its views upon the contention of Vitello that the trial judge erred in denying his motion for a directed verdict. There the victim had examined a large number of photographs, "perhaps over 200," a day or two after the robbery, but was unable to make an identification. About ten days after the incident, he was shown a group of about fifteen photographs from which he selected one as being that of the robber. He was "positive" of the accuracy of the identification. The opinion states:
 "At the trial, Johnson was shown the same group of photographs and he identified the same photograph as being that of the robber. He testified that he was certain of the photographic identification and reiterated that he `wasn't going to forget [the robber's] face.' When Johnson was asked, however, if he could identify anyone in the court room as the robber, he said that he could not. When the defendant was pointed out to him, Johnson said that he was positive that the defendant was not the robber. A police officer subsequently testified that the man in the photograph chosen by Johnson was the defendant." 376 Mass. at 458.
 The court referred to Swenson, Fitzgerald and Torres. It then stated:
 "Assigning independent probative value to extrajudicial identification in such a situation is reasonable, we have noted, `particularly where the witness, because of the time lapse before trial, is unable to make an in-court identification but clearly recollects having positively identified the defendant earlier.' Commonwealth v. Swenson, supra at 272 n. 3.
 "The present case presents a closely analogous situation. The witness, Johnson, made a positive identification of the photograph soon after the robbery when the robber's image was fresh in his mind. This mental image had faded by the time of trial to the point that Johnson testified he no longer *184 remembered the robber but only remembered the picture. He testified that he had been positive of the extrajudicial identification, and he made a positive in-court identification of the same photograph. This testimony was properly admitted as independent evidence to be weighed, together with Johnson's in-court denial that the defendant was the robber, by the jury. Cf. Commonwealth v. Fitzgerald, supra." 376 Mass. at 459.
 The court then considered "the question whether this evidence alone would be sufficient to withstand a motion for directed verdict." It said:
 "Although there is authority to the contrary, see People v. Gould, 54 Cal. 2d 621, 631 (1960), we think that an extrajudicial identification may in an appropriate case provide a jury with a sufficient basis upon which to find a defendant guilty beyond a reasonable doubt. This conclusion is consistent with our observation that identifications made soon after the event are generally more reliable than identifications made at a much later date. Commonwealth v. Swenson, supra at 272 n. 3. The instant case presents a good illustration of this proposition. See Cousins v. State, 18 Md. App. 552, 557 (1973). Cf. Commonwealth v. Fitzgerald, supra at 410 n. 5." Id. at 461.
 The California court in Gould recognized that an extrajudicial identification made but a short time after the incident "has greater probative value than an identification made in the courtroom after the suggestions of others and the circumstances of the trial may have intervened to create a fancied recognition in the witness' mind," adding, "The failure of the witness to repeat the extrajudicial identification in court does not destroy its probative value...." 54 Cal. 2d at 626. Given that sensible statement and the fact that the decision relative to sufficiency of the evidence in Gould rested upon an unsound foundation, we believe the better view to be that of the Supreme Judicial Court of *185 Massachusetts as set forth in Fitzgerald and Vitello. We regard the opinion in Gould as not soundly premised because the facts in that portion of it concerned with sufficiency of the evidence differ so materially from those in the case upon which the decision is based. There is no claim here of any impropriety in the photographic identification. The jury had an opportunity to observe the demeanor of the witnesses. It was for the jury to determine the weight to be given the evidence. We hold that an extrajudicial photographic identification of an accused is sufficient evidence of his criminal agency to support a conviction, notwithstanding the fact that the victim may be unable to identify him at the time of trial. We are of the view that a rational trier of fact could conclude from such evidence that the person identified is the culprit.
 Judgment affirmed; appellant to pay the costs.
 Eldridge, J., dissenting:
 In my view, when an extrajudicial identification of a photograph, which cannot be confirmed by a subsequent personal identification and which is not otherwise corroborated, is the only evidence linking an accused with the commission of the crime charged, then the evidence is insufficient for a conviction under the constitutional standard set forth in Jackson v. Virginia, 443 U.S. 307, 99 S. Ct. 2781, 61 L. Ed. 2d 560 (1979).
 Here, the defendant was convicted of robbery with a dangerous weapon and daytime housebreaking. The only evidence introduced at trial which tended to link the accused with the commission of the crimes was the testimony of a police officer that the victims (husband, aged 80, and wife, aged 77) had, several hours after the crimes were committed, each identified, from a sampling of six, a photograph of the accused as a picture of the perpetrator.
 The victims, however, were unable ever to identify in person the accused as the perpetrator, even though they had an *186 opportunity to do so less than five months later at a hearing on a motion to suppress, which was held on the same day as the trial. It should be noted also that the victims failed to identify the accused in person despite the fact that they had observed the perpetrator, in bright daylight, for half an hour. Furthermore, as previously stated, there was no other evidence of any persuasive merit introduced which would have linked the defendant to the crimes. Finally, there was evidence introduced to show that defendant was at a different location at the time of the commission of the crimes; defendant's father testified that his son had been at home.
 As the majority opinion correctly indicates, the standard of proof which must be met in order to sustain a conviction was set forth in Jackson v. Virginia, supra, 443 U.S. at 319, and applied by us in State v. Rusk, 289 Md. 230, 240, 424 A.2d 720 (1981):
 "[T]he relevant question is whether, after viewing the evidence in the light most favorable to the prosecution, any rational trier of fact could have found the essential elements of the crime beyond a reasonable doubt."
 This standard is a corollary to the mandate of In re Winship, 397 U.S. 358, 364, 90 S. Ct. 1068, 25 L. Ed. 2d 368 (1970), that due process prohibits a criminal conviction in all cases "except upon proof beyond a reasonable doubt of every fact necessary to constitute the crime with which he is charged."
 I do not believe that a conviction can stand when the sole evidence presented is testimony by a third party as to an extrajudicial identification of a photograph when that identification cannot be confirmed in person, and when no other evidence is offered which in any way independently corroborates the State's contention that the accused is indeed the perpetrator.[1] A rational trier of fact could not, on *187 the basis of that one item of evidence, find beyond a reasonable doubt that it was the defendant who committed the crime.[2] Thus, the conviction should be reversed on the standards set forth in Jackson v. Virginia, supra, and In re Winship, supra.
 The principle which should govern this type of case was succinctly set forth by Justice Traynor, writing for the Court in People v. Gould, 54 Cal. 2d 621, 631, 354 P.2d 865 (1960):
 "An extra-judicial identification that cannot be confirmed by an identification at the trial is insufficient to sustain a conviction in the absence of other evidence tending to connect the defendant with the crime."
 The majority declines to follow the Gould principle and discusses approvingly Commonwealth v. Vitello, 376 Mass. 426, 381 N.E.2d 582 (1978), which also rejected the Gould rule. However, the majority overlooks the fact that Vitello was decided before Jackson v. Virginia, and, at a time when the applicable due process requirement was only that a defendant could not be convicted when there was no evidence against him. Thompson v. Louisville, 362 U.S. 199, 80 S. Ct. 624, 4 L. Ed. 2d 654 (1960). And, in the words of Chief Justice Warren, even "a mere modicum of evidence may satisfy a `no evidence' standard." Jacobellis v. Ohio, 378 U.S. 184, 202, 84 S. Ct. 1676, 1686, 12 L. Ed. 2d 793 (1964), quoted in Jackson v. Virginia, supra, 443 U.S. at 320.
 An extrajudicial photographic identification, when the witness is unable to make a personal identification, is, at best, marginally probative. But such evidence is no more than that "modicum" necessary to satisfy the "no evidence" standard of Thompson v. Louisville, supra. Thus, the Massachusetts Court had no need to discuss Supreme Court cases since the due process standard applicable at the time was met. Under Thompson v. Louisville there was no *188 constitutional problem with basing a conviction on a mere scintilla of evidence.
 Of course, Jackson v. Virginia has raised the standard of Thompson v. Louisville. Under the due process clause, a mere modicum of evidence is not a sufficient basis for conviction. Rather the evidence presented must be probative enough to remove any reasonable doubt which a reasonable finder of fact might have. This was not the standard applicable at the time of the Vitello decision, and, therefore, I believe that the majority places entirely too much emphasis on that case.
 In sum, when the only evidence introduced to connect a defendant with a crime is testimony of a third party that the victims made an extrajudicial identification of a photograph of the accused, and claimed that it looked like the perpetrator, then there is necessarily a reasonable doubt whether the accused committed the crime, and his conviction should not be permitted to stand.
 Judges Cole and Davidson have authorized me to state that they concur with the views expressed herein.
 NOTES
 [*] Reporter's Note: Digges, J., now retired, participated in the hearing and conference of this case while an active member of this Court; after being recalled pursuant to the Constitution, Article IV, Section 3A, he also participated in the decision and adoption of this opinion.
 [1] For the benefit of the generation of attorneys who have been admitted to the bar in the last thirty years, we point out that because of the provisions of what was then Md. Const. art. 15, § 5, providing, "In the trial of all criminal cases, the Jury shall be the Judges of Law, as well as of fact," courts did not pass upon the sufficiency of the evidence nor did this Court pass upon such sufficiency on appeal until the Constitution was amended in 1950 with the addition of the words "except that the Court may pass upon the sufficiency of the evidence to sustain a conviction." This provision has since been moved into Declaration of Rights, Art. 23.
 Also for the benefit of that generation of lawyers, we observe that in many of the counties of the State until very recently judges did not instruct the jury. It was customary for counsel to read to the jury from various textbooks. The book upon which many Maryland attorneys relied was L. Hochheimer, Criminal Law (2d ed. 1904). Many such attorneys quoted § 157 of that work to juries:
 "The burden rests upon the government of establishing by proof beyond a reasonable doubt every fact material to the guilt of the defendant, including every circumstance that enters into the grade or degree of the crime charged, and nothing is to be presumed or taken by implication against him. The law presumes every man innocent of crime. This presumption starts with the accusation and continues until the rendition of the verdict. Artificial presumptions and estoppels have no place in establishing guilt. Proof beyond a reasonable doubt means such proof as produces an abiding conviction, to a moral certainty, of the truth of the charge, and, unless the jury are thus convinced, they must acquit." Id. at 175.
 We regard that as being basically in accord with that enunciated by the Supreme Court in Jackson v. Virginia, 443 U.S. 307, 99 S. Ct. 2781, 61 L. Ed. 2d 560 (1979).
 [2] Gould is a puzzling case. In Cousins v. State, 18 Md. App. 552, 557 n. 1 308 A.2d 692, cert. denied, 270 Md. 738 (1973), Judge Thompson noted for the Court of Special Appeals the problem relative to language. The opinion as printed in 54 Cal. 2d 621, 631 refers to such identification that cannot be confirmed by an identification at the trial as being "insufficient to sustain a conviction in the absence of other evidence...." (Emphasis added.) As printed in 354 P.2d 865, 870 and 7 Cal. Rptr. 273, 278 the word used is "sufficient." However, the relevant headnote in the latter two publications states that such an identification "that cannot be confirmed by an identification at the trial is insufficient to sustain a conviction in the absence of other evidence ..." etc. This is consistent with the headnote in the official California report. It is assumed, therefore, that "insufficient" was meant. This goes to confirm the oft made statement by one individual with more than sixty years' experience in printing that in such process "anything can happen," and the corollary observation by another individual also familiar with the process who added "and often does."
 The opinion in Gould is puzzling otherwise, however, because it seems to be internally inconsistent. The views set forth relative to Gould in the first part of the opinion seem inconsistent with those stated concerning the appeal of Marudas in the latter part of the opinion.
 [1] There was no controversy as to whether the crimes had been committed; this had apparently been conceded. The only issue was whether the accused was the perpetrator. It was in reference to this single issue at trial that the State offered its solitary "proof"  the extrajudicial photographic identification.
 [2] The majority first discusses whether the evidence in question was even admissible and concludes that it was. I agree with the majority on this point.