text:
 |
 52013PC0502
 Ettepanek: NÕUKOGU MÄÄRUS, millega kehtestatakse kriteeriumid, mille täitmisel taaskasutusse võetud paber lakkab olemast jäätmed vastavalt Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiivi 2008/98/EÜ artikli 6 lõikele 1 /* COM/2013/0502 final - 2013/0235 (NLE) */
 SELETUSKIRI
 Vastavalt jäätmeid käsitleva direktiivi
 2008/98/EÜ artikli 6 lõikele 1 lakkavad teatavad täpsemalt määratletud jäätmed
 olemast jäätmed, kui nad on läbinud taaskasutamistoimingu ja vastavad
 konkreetsetele kriteeriumidele, mis töötatakse välja kooskõlas kõnealuses
 sättes kehtestatud õiguslike tingimustega. Jäätmedirektiivi artikli 6 lõike 2
 kohaselt peaks komisjon sätestama kõnealused kriteeriumid konkreetsete
 materjalide suhtes ning need kriteeriumid tuleks vastu võtta direktiivi artikli
 39 lõikes 2 osutatud kontrolliga regulatiivmenetluse kohaselt.
 Komisjon esitas kõnealuse korra kohaselt
 määruse eelnõu jäätmedirektiivi artikli 39 alusel loodud komiteele
 hääletamiseks. Komitee istungil 9. juulil 2012 ei esitatud määruse eelnõu kohta
 pooldavat arvamust. Mõne liikmesriigi jaoks oli peamine probleem see, et
 komisjoni määruse reguleerimisalasse lisati mitmekihiline materjal. Kõnealune
 materjal võib sisaldada kuni 25 % muud materjali kui paber, mis kujutaks
 ohtu keskkonnale, kui seda nõuetekohaselt ei töödelda. Komisjon võttis
 seda arvesse, kuid jääb sama õigusakti ettepaneku juurde ning edastab selle
 nõukogule, kuna artikli 3 lõike 5 kohaselt tuleb muud materjalid kui paber
 taaskasutusse võtta ning I lisa punkti 3 kohaselt kohaldatakse selle suhtes jälgimissüsteemi.
 Seepärast esitatakse ettepanek nõukogu määruse
 kohta otsuse 1999/468/EÜ artikli 5 punktis a sätestatud korra kohaselt
 nõukogule ja saadetakse Euroopa Parlamendile.
 2013/0235 (NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU MÄÄRUS,
 millega kehtestatakse kriteeriumid, mille
 täitmisel taaskasutusse võetud paber lakkab olemast jäätmed vastavalt Euroopa
 Parlamendi ja nõukogu direktiivi 2008/98/EÜ artikli 6 lõikele 1
 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise
 lepingut,
 võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu
 19. novembri 2008. aasta direktiivi 2008/98/EÜ, mis käsitleb jäätmeid ja
 millega tunnistatakse kehtetuks teatud direktiivid,[1] eriti selle artikli 6 lõiget 2,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1) Mitme jäätmevoo hindamise
 tulemusel on selgunud, et paberi ringlussevõtu turgude seisukohalt oleks
 kasulik töötada välja teatavad konkreetsed kriteeriumid, mille täitmisel
 jäätmetest saadud paber lakkab olemast jäätmed. Need kriteeriumid peaksid
 tagama keskkonnakaitse kõrge taseme. Kõnealused kriteeriumid ei tohiks piirata
 taaskasutusse võetud paberi liigitamist jäätmeteks kolmandate riikide poolt.
 (2) Euroopa Komisjoni
 Teadusuuringute Ühiskeskuse aruannete kohaselt on olemas turg ja nõudlus
 taaskasutusse võetud paberi kasutamiseks paberi tootmise lähteainena
 paberivabrikutes. Taaskasutusse võetud paber peaks seepärast olema piisavalt
 puhas ning vastama paberitootmissektoris nõutavatele asjaomastele standarditele
 või spetsifikatsioonidele.
 (3) Kriteeriumid, mille täitmisel
 taaskasutusse võetud paber lakkab olemast jäätmed, peaksid tagama, et
 taaskasutamistoimingu tulemusel saadud paber vastab paberitootmissektori
 tehnilistele nõuetele, on kooskõlas toodete suhtes kohaldatavate olemasolevate
 õigusaktide ja standarditega ning ei avalda lõppkokkuvõttes kahjulikku mõju
 keskkonnale ja inimeste tervisele. Euroopa Komisjoni Teadusuuringute
 Ühiskeskuse aruannete kohaselt peaksid kriteeriumid, mis taaskasutamistoimingu
 sisendiks olevate jäätmete, töötlemisprotsesside ja -tehnika ning
 taaskasutamistoimingu tulemusel saadud paberi suhtes kavatsetakse kehtestada,
 vastama eespool nimetatud nõuetele, kuna kriteeriumide kohaselt toodetud
 paberil ei ole ohtlikke omadusi ning see ei sisalda liiga palju muid komponente
 kui paber.
 (4) Kõnealuste kriteeriumide
 järgimise tagamiseks on asjakohane ette näha teabe levitamine sellise
 taaskasutusse võetud paberi kohta, mis on lakanud olemast jäätmed, ning
 juhtimissüsteemi rakendamine.
 (5) Selleks et käitajatel oleks
 võimalik kohaneda kriteeriumidega, mille täitmisel taaskasutusse võetud paber
 lakkab olemast jäätmed, tuleks sätestada, et käesolevat määrust hakatakse
 kohaldama alles piisavalt pika ajavahemiku möödudes.
 (6) Selle tagamiseks, et paber
 tõesti ringlusse võetakse ning muud materjalid kui paber taaskasutatakse,
 tuleks välja töötada konkreetsed kriteeriumid, mille täitmisel mitmest
 materjalist koosnev paber, mis sisaldab palju muid materjale kui paber, lakkab
 olemast jäätmed.
 (7) Direktiivi 2008/98/EÜ artikli
 39 kohaselt loodud komitee ei ole käesolevas määruses sätestatud meetmete kohta
 oma arvamust avaldanud ning seepärast esitas komisjon kõnealuseid meetmeid
 käsitleva ettepaneku nõukogule ja saatis selle Euroopa Parlamendile,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
 Artikkel 1
 Reguleerimisese
 Käesoleva määrusega kehtestatakse
 kriteeriumid, mille täitmisel paberitootmisel paberkiuna kasutatav
 taaskasutusse võetud paber lakkab olemast jäätmed.
 Artikkel 2
 Mõisted
 Käesolevas määruses kasutatakse direktiivis
 2008/98/EÜ sätestatud mõisteid.
 Lisaks kasutatakse järgmisi mõisteid:
 1. „taaskasutusse võetud paber”
 – jäätmete taaskasutustoimingu tulemusel saadud paber ja papp;
 2. „taaskasutusse võetud mitmest
 materjalist koosnev paber” – taaskasutusse võetud paber, näiteks joogipakendid
 ning mitmekihilised ja pinnakattega pakendid, mille õhukuiv mass sisaldab
 rohkem kui 5 % muid materjale kui paber, mida ei ole võimalik eraldada
 kuivsorteerimismeetodite abil;
 3. „valdaja” – füüsiline või
 juriidiline isik, kelle valduses on taaskasutusse võetud paber;
 4. „tootja” – valdaja, kes annab
 taaskasutusse võetud paberi, mis on lakanud olemast jäätmed, esmakordselt üle
 uuele valdajale;
 5. „importija” – Euroopa Liidus
 asutatud mis tahes füüsiline või juriidiline isik, kes toob Euroopa Liidu
 tolliterritooriumile taaskasutusse võetud paberit, mis on lakanud olemast
 jäätmed;
 6. „kvalifitseeritud töötajad” –
 töötajad, kellel on kogemuste või koolituse teel omandatud kvalifikatsioon
 taaskasutusse võetud paberi omaduste kontrollimiseks ja hindamiseks;
 7. „visuaalne kontrollimine” –
 taaskasutusse võetud paberi kõiki osi hõlmav kontroll, mida tehakse
 meeleorganite abil või erivarustuseta;
 8. „saadetis” – taaskasutusse
 võetud paberi partii, mis on tootja poolt ette nähtud teisele valdajale
 üleandmiseks ja mis võib asuda kas ühes või mitmes veoüksuses, näiteks
 konteineri(te)s.
 Artikkel 3
 Taaskasutusse
 võetud paberi kriteeriumid
 Taaskasutusse võetud paber lakkab olemast
 jäätmed, kui selle üleandmisel tootjalt uuele valdajale on täidetud kõik
 järgmised tingimused:
 1. taaskasutamistoimingu
 tulemusel saadud taaskasutusse võetud paber vastab I lisa punktis 1 sätestatud
 kriteeriumidele;
 2. taaskasutamistoimingu
 sisendina kasutatavad jäätmed vastavad I lisa punktis 2 sätestatud
 kriteeriumidele;
 3. taaskasutamistoimingu
 sisendina kasutatavaid jäätmeid on töödeldud kooskõlas I lisa punktis 3
 sätestatud kriteeriumidega;
 4. tootja või importija on
 täitnud artiklites 4 ja 5 sätestatud nõuded;
 5. taaskasutusse võetud paberit
 kasutatakse paberkiuna paberitootmisel. Lisaks tuleb mitmest materjalist
 koosneva paberi saadetistes sisalduvad muud materjalid kui paber võtta
 taaskasutusse.
 Artikkel 4
 Nõuetele
 vastavuse deklaratsioon
 1. Tootja või importija
 väljastab iga taaskasutusse võetud paberi saadetise kohta
 vastavusdeklaratsiooni vastavalt II lisas esitatud näidisele.
 2. Tootja või importija edastab
 vastavusdeklaratsiooni taaskasutusse võetud paberi uuele valdajale. Tootja või
 importija säilitab vastavusdeklaratsiooni koopiat vähemalt üks aasta alates
 deklaratsiooni väljaandmise kuupäevast ning teeb selle nõudmise korral
 kättesaadavaks pädevatele asutustele.
 3. Vastavusdeklaratsioon võib
 olla elektrooniline.
 Artikkel 5
 Juhtimissüsteem
 1. Tootja rakendab
 juhtimissüsteemi, mille abil on võimalik kontrollida artiklis 3 osutatud
 kriteeriumide järgimist.
 2. Juhtimissüsteem hõlmab mitut
 dokumenteeritud menetlust, mis käsitlevad kõiki järgmiseid aspekte:
 (a)
 taaskasutamistoimingu tulemusel saadud
 taaskasutusse võetud paberi kvaliteedi kontrollimine vastavalt I lisa punkti 1
 sätetele (k.a proovide võtmine ja analüüsimine);
 (b)
 taaskasutamistoimingu sisendina kasutatavate
 jäätmete vastuvõtmisel kohaldatav kontroll vastavalt I lisa punkti 2 sätetele;
 (c)
 I lisa punktis 3 kirjeldatud töötlemisprotsesside
 ja -tehnika kontroll;
 (d)
 mitmest materjalist koosneva muude kui paberist komponentide
 taaskasutustoimingu kontrollimine vastavalt I lisa punktile 3 (vajaduse
 korral);
 (e)
 taaskasutusse võetud paberi kvaliteedi
 nõuetekohasust käsitlev tagasiside klientidelt;
 (f)
 punktides a–d nimetatud kontrolli tulemuste
 registreerimine;
 (g)
 juhtimissüsteemi läbivaatamine ja täiustamine;
 (h)
 töötajate koolitamine.
 3. Juhtimissüsteemis tuleb
 kirjeldada ka kõikide I lisas sätestatud kriteeriumide kontrolliks kehtestatud
 konkreetseid nõudeid. Eelkõige mitmest materjalist koosneva paberi puhul peab
 tootja vähemalt kolm aastat säilitama andmeid uute valdajate kohta kuni mitmest
 materjalist koosneva paberi kõikide komponentide taaskasutusse võtmiseni, ja
 üleantud koguste kohta, ning tegema need andmed pädevale asutusele nõudmise
 korral kättesaadavaks.
 4. Euroopa Parlamendi ja nõukogu
 määruses (EÜ) nr 765/2008[2]
 kindlaksmääratud vastavushindamisasutus, mis on kõnealuse määruse kohaselt
 akrediteeritud, või mis tahes muu Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EÜ) nr
 1221/2009[3]
 artikli 2 lõike 20 punktis b kindlaksmääratud tõendaja, kes on määruse (EÜ) nr
 1221/2009 kohaselt akrediteeritud või litsentsitud, tõendab, et juhtimissüsteem
 vastab käesoleva artikli nõuetele. Tõendamine toimub iga kolme aasta järel.
 Käesolevas määruses nimetatud tõendamise läbiviimiseks piisavat erikogemust
 omava tõendajana käsitatakse üksnes selliseid tõendajaid, kelle
 akrediteerimisulatus või litsents hõlmab järgmiste Euroopa Parlamendi ja
 nõukogu määruses (EÜ) nr 1893/2006[4]
 sätestatud NACE koodide alla kuuluvaid tegevusalasid:
 * NACE kood 38 (jäätmekogumine, -töötlus ja
 -kõrvaldus; materjalide taaskasutus); or
 * NACE kood 17 (paberi ja pabertoodete tootmine).
 5. Importija nõuab oma
 tarnijatelt sellise juhtimissüsteemi rakendamist, mis vastab käesoleva artikli
 lõigetes 1, 2 ja 3 sätestatud nõuetele ning mis on tõendatud sõltumatu
 välistõendaja poolt.
 Tarnija juhtimissüsteemi sertifitseerib
 vastavushindamisasutus, mille on akrediteerinud akrediteerimisasutus, kes on
 edukalt läbinud määruse (EÜ) nr 765/2008 artikli 14 kohaselt tunnustatud
 asutuse poolt läbi viidud vastastikuse hindamise seoses kõnealuse tegevusalaga,
 või tõendaja, kelle on vastavalt määrusele (EÜ) nr 1221/2009 akrediteerinud või
 litsentsinud akrediteerimis- või litsentsimisasutus, mille suhtes samuti
 kohaldatakse kõnealuse määruse artiklis 31 sätestatud vastastikust hindamist.
 Tõendaja, kes soovib tegutseda kolmandas riigis,
 peab saama konkreetse akrediteeringu või litsentsi kooskõlas määruse (EÜ) nr
 765/2008 või määruse (EÜ) nr 1221/2009 ning komisjoni otsuse 2011/832/EL[5] sätetega.
 6. Tootja tagab nõudmise korral
 pädevate asutuste juurdepääsu juhtimissüsteemile.
 Artikkel 6
 Jõustumine
 Käesolev määrus jõustub kahekümnendal päeval
 pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
 Seda kohaldatakse alates 1. jaanuarist 2014.
 Käesolev määrus on tervikuna siduv ja
 aluslepingute kohaselt liikmesriikides vahetult kohaldatav.
 Brüssel,
 Nõukogu
 nimel
 eesistuja
 I LISA
 Taaskasutusse võetud paberi kriteeriumid
 Tõendusmaterjal || Enesekontrollinõuded
 Punkt 1. Taaskasutamistoimingu tulemusel saadud paberi kvaliteet
 1.1 Taaskasutamistoimingu tulemusel saadud paber sorteeritakse vastavalt Euroopa standardile EN 643. || Kvalifitseeritud töötajad sorteerivad iga saadetise.
 1.2 Muude komponentide kui paberi sisaldus ei tohi olla suurem kui 1,5 % õhukuivast massist. Muu komponent kui paber on materjal, mis ei ole taaskasutusse võetud paberis sisalduv paber ja mida on võimalik eraldada kuivsorteerimismeetodite abil. Muud komponendid kui paber on näiteks metallid, plast, klaas, tekstiil, muld, liiv, tuhk, tolm, vaha, bituumen, keraamika, kumm, kangas, puit ja sünteetilised orgaanilised ained. Paberkiudude küljes olevaid mineraalseid täiteaineid, näiteks savi, kaltsiumkarbonaati ja tärklist käsitatakse paberi osana ning neid ei loeta muuks komponendiks kui paber. Mitmest materjalist koosnevat paberit, mille puhul muu materjali kui paberi sisaldus on suurem kui 30 % õhukuivast massist, loetakse täies ulatuses muuks komponendiks kui paber. || Kvalifitseeritud töötajad kontrollivad kõiki saadetisi visuaalselt. Sobivate ajavahemike järel ning käitamisprotsessi oluliste muudatuste läbivaatamise korral analüüsitakse gravimeetriliselt kõiki taaskasutusse võetud paberisortide representatiivseid proove, et mõõta muude komponentide kui paberi sisaldust. Muude komponentide kui paberi sisaldust analüüsitakse kaalumise abil pärast materjalide eraldamist mehaaniliselt või käsitsi (vastavalt vajadusele), rakendades sealjuures hoolikat visuaalset kontrolli. Proovivõtmisega kontrollimiseks sobivate ajavahemike kehtestamisel võetakse arvesse järgmisi asjaolusid: prognoositav varieeruvus (aluseks võib võtta näiteks varasemad tulemused); taaskasutamistoimingu sisendina või mis tahes hilisemal töötlemisel kasutatavate jäätmete kvaliteedi varieeruvuse oht, näiteks keskmisest suurem plastide või klaasi sisaldus mitme materjali kogumissüsteemidest pärit sorteeritud paberis; kontrollimeetodi täpsus ning kui lähedal on tulemused muude komponentide kui paberi sisalduse maksimaalsele piirmäärale 1,5 % õhukuivast massist. Kontrollimise sageduse kindlaksmääramise menetlus tuleks dokumenteerida juhtimissüsteemi ühe osana ning kõnealune menetlus peaks olema auditeerimiseks kättesaadav.
 1.3 Taaskasutusse võetud paberil, kaasa arvatud selle koostisosadel ja eelkõige tindil ja värvidel ei ole direktiivi 2008/98/EÜ III lisas loetletud ohtlikke omadusi. Taaskasutusse võetud paber peab jääma komisjoni otsuses 2000/532/EÜ[6] sätestatud kontsentratsioonipiiridesse ja ei tohi ületada Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EÜ) nr 850/2004[7] IV lisas sätestatud kontsentratsioonipiire. || Kvalifitseeritud töötajad kontrollivad kõiki saadetisi visuaalselt. Kui visuaalse kontrolli tulemusel leitakse tõendeid ohtlike omaduste võimaliku esinemise kohta, võetakse täiendavaid asjaomaseid kontrollimeetmeid, näiteks vajaduse korral proovide võtmine ja testimine. Töötajad läbivad koolituse, milles käsitletakse taaskasutusse võetud paberi võimalikke ohtlikke omadusi ning ohtlike omaduste tuvastamist võimaldavaid olulisi komponente või iseärasusi. Ohtlike materjalide tuvastamise menetlus dokumenteeritakse juhtimissüsteemis.
 1.4 Taaskasutusse võetud paber ei või sisaldada absorbeeritud õli, lahusteid, värvi, vesilahuses toiduaineid ja/või rasvaseid toiduaineid, mida on võimalik avastada visuaalsel kontrollil. || Kvalifitseeritud töötajad kontrollivad kõiki saadetisi visuaalselt. Kui visuaalse kontrolli tulemusel leitakse märke muu vedeliku kui vee imendumise kohta, mis võib põhjustada näiteks hallituse või ebameeldiva lõhna teket, ja neid märke on palju, käsitatakse saadetist endiselt jäätmetena. Töötajad peavad läbima koolituse, milles käsitletakse taaskasutusse võetud paberiga seotud võimalike saasteainete liike ning ohtlike saasteainete tuvastamist võimaldavaid olulisi komponente või iseärasusi. Saasteainete tuvastamise menetlus dokumenteeritakse juhtimissüsteemis.
 Punkt 2. Taaskasutamistoimingu sisendina kasutatavad jäätmed
 2.1 Taaskasutamistoimingu sisendina ei kasutata ohtlikke jäätmeid, biojäätmeid, segaolmejäätmeid, meditsiinijäätmeid ning isiklikuks hügieeniks ette nähtud kasutatud tooteid. || Kvalifitseeritud töötajad, kes on saanud väljaõppe selliste paberit sisaldavate sisendina kasutatavate jäätmete tuvastamiseks, mis ei vasta käesolevas punktis sätestatud nõuetele, kontrollivad vastuvõtmisel kõiki saabuvaid paberit sisaldavaid jäätmeid (visuaalne kontroll) ja jäätmetele lisatud dokumente.
 Punkt 3. Töötlemisprotsessid ja -tehnika
 3.1 Paberijäätmed on sorteeritud kas nende tekkekohas või selle kogumise ajal ja sisendina kasutatavad jäätmed on läbinud töötluse, mille käigus paber on muudest komponentidest eraldatud. Kirjeldatud toimingute tulemusel saadud paberit hoitakse muudest jäätmetest eraldi. 3.2 Eelnevalt on toimunud kogu mehaaniline töötlemine (näiteks sortimine, eraldamine, puhastamine või sorteerimine, v.a lahtipakkimine), mis on vajalik selleks, et valmistada paber ette selle vahetuks kasutamiseks paberitootmisel. 3.3 Saadetises leiduvad muud materjalid kui paber, mis sisaldavad mitmest materjalist koosnevat paberit rohkem kui 1,5 % õhukuivast massist, läbivad eritöötlemise. Mitmest materjalist koosnevas paberis sisalduvad eri materjalid eraldatakse selgelt üksteisest. Mitmest materjalist koosnevast paberist eraldatud paberkiude kasutatakse paberi tootmiseks. Mitmest materjalist koosnevast paberist eraldatud muu materjal kui paber võetakse taaskasutusse. || Mitmest materjalist koosnevat paberit sisaldavate saadetiste puhul teeb tootja/importija kindlaks saadetise uued valdajad ja üleantud kogused, kuni mitmest materjalist paberi kõikide komponentide taaskasutusse võtmiseni. Uute valdajate ja üleantud koguste kindlakstegemiseks võib kasutada jälgimissüsteemi.
 II
 lisa
 Artikli
 4 lõikes 1 osutatud vastavusdeklaratsioon jäätmeksoleku lakkamise kriteeriumide
 täitmise kohta
 1. || Taaskasutusse võetud paberi tootja/importija: Nimi: Aadress: Kontaktisik: Telefon: Faks: E-post:
 2. || a) Paberijäätmete sort vastavalt standardile EN-643: b) Muude komponentide kui paberi sisaldus protsendipunktidena õhukuivast massist: c) Materjali päritolu (märkige sobiv variant): c.1) Pärineb mitmest materjalist, näiteks segakogumise puhul; c.2) Pärineb ühest materjalist, näiteks eelsorteeritud kogumise puhul.
 3. || Saadetis vastab standardi EN-643 spetsifikatsioonidele.
 4. || Saadetise kogus (kg):
 5. || Saadetis vastab (määruse) artikli 3 lõigetes 1–3 osutatud kriteeriumidele.
 6. || Taaskasutusse võetud paberi tootja kohaldab juhtimissüsteemi, mis on kooskõlas määrusega nr ... [lisatakse pärast määruse vastuvõtmist] ja mida on tõendanud akrediteeritud vastavushindamisasutus või tõendaja, või sõltumatu välistõendaja juhul, kui paber, mis on lakanud olemast jäätmed, imporditakse ELi tolliterritooriumile.
 7. || Käesolevas saadetises sisalduv materjal on ette nähtud ainult paberitootmises paberkiuna kasutamiseks ning mitmest materjalist koosnevas paberis sisalduvate muude materjalide kui paberi taaskasutusse võtmiseks, kui see on kohaldatav.
 8. || Taaskasutusse võetud paberi tootja/importija deklaratsioon: kinnitan, et mulle teadaolevalt on käesolev teave täielik ja tõene. Nimi: Kuupäev: Allkiri:
 [1] ELT L 312, 22.11.2008, lk 3.
 [2] ELT L 218, 13.8.2008, lk 30.
 [3] ELT L 342, 22.12.2009, lk 1.
 [4] ELT L 393, 30.12.2006, lk 1.
 [5] ELT L 330, 14.12.2011, lk 25.
 [6] EÜT L 226, 6.9.2000, lk 3.
 [7] ELT L 229, 30.4.2004, lk 1.


type: wikipedia

text:
Maakeel on eesti, lõunaeesti ja vadja keele varasem nimetus kõnelejate endi tarvituses, samuti kui maarahvas on tähendanud eestlasi ja maatõugu hobune tähendab Eesti kohalikku hobusetõugu.
 Nimetust "eesti keel" hakkas 19. sajandi keskpaigale omase demokratiseerumise ning rahvusliku eneseteadvuse puhangu laineharjal eestlaste hulgas ulatuslikumalt propageerima Johann Voldemar Jannsen, tarvitades muu hulgas üleminekuvormina ka väljendit "eesti maakeel".
 Etümoloogiaid ja seletusi
 Maakeele ja maarahva nimetused on polüvalentsed ja mitmetimõistetavad, mis on tinginud ajaloo vältel nimetuste erinevate etümoloogiate, rahvaetümoloogiate ja muude seletuste tekkimist.
 Universaalne põlisrahva endanimetus
 Sõna "maa" võib siin tähendada nii maapinda, millel maakeelt kõnelev maarahvas elab, kui ka "maapealset" keelt. Oma maad mitte valitsevate ning välisilmaga vähe suhtlevate põlisrahvaste endanimetusena on "maakeel" olnud kasutusel ka väljaspool eestlaste asuala.
 Paralleelid teistes läänemeresoome keeltes
 Põhjaeestlastele keeleliselt lähedasimad vadjalased oma keele kohta kasutanud nimetust "maa tšeeli". Kuramaa liivlased nimetasid end aga randlasteks ja kalameesteks, põllumeestest lätlasi aga maameesteks.
 Balti tõlkelaen
 Riho Grünthal on esitanud oma raamatus "Livvistä liiviin" teooriaid, mis ühendavad nimesid Suomi, Häme ja sámi, viies need tagasi balti tüvele, mis tähendab maad (tänapäeva läti keele zeme; asjakohastest toponüümidest esineb näiteks Zemgale ja Žemaitija nimes). Ühtlasi on arvatud maakeele ja maarahva nimetusi tõlkelaenudeks samast balti sõnast.
 Maal, mitte linnas kõneldud keel
 Võimaliku tähendusena Eesti alal on tähenduseks pakutud ka 'maal, st mitte linnades kõneldav keel', lähtudes arusaamast, et linnu hakkasid rajama ja ehitama alles sakslased ning hiljem lisandusid linna vähem või rohkem privilegeeritud ülemkihtidesse ka muude mittepõlisrahvaste esindajad rootslased, venelased, kusjuures pikka aega oli Liivimaa provintside linnades valdav saksa keel.
 Keskaegne tõlkelaen saksa keelest
 Keskaja saksa etümoloogia on välja pakkunud Jürgen Beyer. Maakeeleks (Landsprache) ei nimetatud Baltimail sugugi mitte üksnes eesti keelt ning maakeele tähenduse osas tuli ajas ja ruumis ette muutusi. Nii oli Liivimaal kuni kubermangu likvideerimiseni kaks maakeelt – lõunaosas läti ning põhjaosas (lõuna)eesti keel.
 Muid seletusi
 Feodaalühiskonnas on sõnal "maakeel" halvustav tähendus, sest maakeel vastandub lihtrahva keelena ühele või mitmele ülemkihi keelele, mida siis alati eraldi oma etnonüümi järgi nimetatakse (Eesti alal siis saksa keele kõrval näiteks rootsi ja vene).
 Vaata ka
 maarahvas
 maavald
 maatõug
 Viited
 Kirjandus
 Paul Ariste. Maakeel ja eesti keel. // Eesti NSV Teaduste Akadeemia Toimetised. Ühiskonnateaduste seeria 2. Tallinn 1956, lk 117–125
 Riho Grünthal. Livvistä liiviin. Itämerensuomalaiset etnonyymit. Castreniumin toimitteita 51. Helsinki: suomalais-ugrilainen laitos, Suomalais-Ugrilainen Seura 1997, lk 184–240
 Jürgen Beyer. Ist maarahvas (‚Landvolk‘), die alte Selbstbezeichnung der Esten, eine Lehnübersetzung? Eine Studie zur Begriffsgeschichte des Ostseeraums. // Zeitschrift für Ostmitteleuropa-Forschung 56 (2007), lk 566-593
 Paatsi, Vello 2012. "Terre, armas eesti rahwas!" Kuidas maarahvast ja maakeelest sai eesti rahvas, eestlased ja eesti keel. - Akadeemia, nr 2, lk 231-257
 Eesti keel


text:
Kuhsān är ett distrikt i Afghanistan. Det ligger i provinsen Herat, i den västra delen av landet, kilometer väster om huvudstaden Kabul.
 Omgivningarna runt Kuhsān är i huvudsak ett öppet busklandskap. Runt Kuhsān är det glesbefolkat, med invånare per kvadratkilometer. Ett kallt stäppklimat råder i trakten. Årsmedeltemperaturen i trakten är °C. Den varmaste månaden är juli, då medeltemperaturen är °C, och den kallaste är januari, med °C. Genomsnittlig årsnederbörd är millimeter. Den regnigaste månaden är februari, med i genomsnitt mm nederbörd, och den torraste är juli, med mm nederbörd.
 Källor
 Distrikt i Herat


text:
Rrok Gjonlleshaj (; born 10 February 1961) is a Montenegrin Albanian prelate of the Catholic Church who serves as the Archbishop of Bar from 2016. He briefly served as the apostolic administrator of the Diocese of Kotor from 2019 to 2021.
 Life
 After the end of his elementary studies in his native city, Rrok Gjonlleshaj studied philosophy and theology in Rijeka and received on 1 August 1987, the sacrament of Holy Orders for the Apostolic Administration of Prizren. He then worked in several parishes as a vicar and after as a pastor, most of them in Pristina. Gjonlleshaj was parish priest of the St. Anthony parish in Pristina as well as treasurer of the Apostolic Administration of Prizren. He was also the director of Radio Marija in Albanian and a contributor to the Drita religious-cultural show. On 5 April 2016 he was appointed by Pope Francis as Archbishop of Bar. His episcopal ordination was performed by his predecessor Zef Gashi, SDB on 14 May of the same year and the co-consecrators were the Apostolic Nuncio in Slovenia, Archbishop Juliusz Janusz, and the Apostolic Administrator of Prizren, Dodë Gjergji.
 References
 1961 births
 21st-century Roman Catholic archbishops in Montenegro
 Kosovan Roman Catholic bishops
 Kosovan people of Albanian descent
 Living people
 Archbishops of Antivari
 Montenegrin Roman Catholic archbishops


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 22.8.2016
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 305/28
 Rozsudek Tribunálu ze dne 30. června 2016 – CW v. Rada
 (Věc T-224/14) (1)
 („Společná zahraniční a bezpečnostní politika - Omezující opatření přijatá proti určitým osobám a subjektům s ohledem na situaci v Tunisku - Zmrazení finančních prostředků - Prodloužení platnosti - Právo vlastnit majetek - Proporcionalita - Nesprávné skutkové zjištění - Zneužití pravomoci - Mimosmluvní odpovědnost“)
 (2016/C 305/38)
 Jednací jazyk: francouzština
 Účastníci řízení
 Žalobce: CW (zástupkyně: A. Tekari, advokátka)
 Žalovaná: Rada Evropské unie (zástupci: G. Étienne a M. Bishop, zmocněnci)
 Předmět věci
 Zaprvé návrh na základě článku 263 SFEU znějící na zrušení rozhodnutí Rady 2014/49/SZBP ze dne 30. ledna 2014, kterým se mění rozhodnutí 2011/72/SZBP o omezujících opatřeních vůči některým osobám a subjektům vzhledem k situaci v Tunisku (Úř. věst. 2014, L 28, s. 38), v rozsahu, v němž se týká žalobce, a zadruhé návrh na základě článku 268 SFEU znějící na náhradu škody vzniklé žalobci.
 Výrok rozsudku
 1)
 Žaloba se zamítá.
 2)
 CW ponese vlastní náklady řízení a nahradí náklady řízení vynaložené Radou Evropské unie.
 (1) Úř. věst. C 351, 6. 10. 2014.


type: legislation

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (83) 237
 Vol. 1983/0098
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
 concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
 européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
 p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
 (JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
 classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
 règlement.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
 concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
 Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
 amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
 27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
 file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
 Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
 Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
 S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
 (ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
 erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
 der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 COM(83) 237 τελικό
 Βρυξέλλες, 3 Μαΐου 1983
 ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη διεξαγωγή ερευνών σχετικά με το κόστος εργασίας στη βιομηχανία
 στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο καθώς και στις τράπεζες και στις ασφα
 λιστικές εταιρίες
 (υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλια)
 COΜ(83) 237 τελικό
 ---pagebreak--- Επεξηγηματική Έκθεση
 Η Επιτροπή δεν μπορεί να εκπληρώσει ορισμένα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί
 από τη Συνθήκη περί ιδρύσεις της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, ιδιαίτερα
 για την εφαρμογή των άοθρων 2; 3, 117, 120 και 122 της συνθήκης αυτής, αν δεν
 διαθέτει στοιχεία .αξιόπιστα και συγκρίσιμα μεταξύ των χωρών για το κόστος
 εργασίας και το εισόδημα των εργαζομένων στην Κοινότητα.
 Για αυτό από το 1959 σΰμοωνα με τους κανονισμούς του Συμβουλίου και σε συνεργα
 σία με τις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και τα υπουργεία εργασίας των κρατών
 μελών, η Επιτροπή πραγματοποίησε μια σειρά ειδικών κοινοτικών ερευνών στους
 τομείς της βιομηχανίας ( 1 ) , του χονδρικού και λιανικού εμπορίρυ, των τραπεζών
 και των ασφαλιστικών εταιριών ( 2 ) . Τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών δημοσι
 εύθηκαν, από τη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (3) και αναγνωρί-
 ατηκε ιδιαίτερα η αξία τους από τις κυβερνηθείς των κρατών μελών καθώς και από
 τρυς ενδιαφερόμενους κοινωνικούς και οικονομικούς κύκλους.
 (1) Κανονισμός αρ. 10 (ΕΕ αρ. 56 της 31.8.1960, αελ. 1199/60)
 Κανονισμός αρ. 14 (ΞΕ αρ. 55 της 16.8.1961, σελ. 1054/61)
 Κανονισμός αρ. 23. (ΕΞ αρ. 41 της 28.5.1962, σελ. 1277/62)
 Κανονισμός αρ. 151 (ΕΞ αρ. 133 της 13.12.1962 σελ. 2841/62)
 Κανονισμός αρ. 101/66/ΞΟΚ (ΕΕ αρ." 134 της 22.7.1966 σελ. 2540/66)
 Κανονισμός (Ε0Κ) αρ. 1399/63 (ΕΕ αρ. Ν 289 της 29.11.1968, σελ. 4)
 Κανσνισμός (Ε0Κ) αο. 2259/71 (ΕΕ αρ. Ν 238 της 23.10.1971, σελ. 1)
 Κανονισμός (Ε0Κ) αρ.323/75 (ΕΞ αρ. Ν 37 της 12.2.1975, σελ. 1)
 Κανονισμός (Ε0Κ) αρ. 494/78 (ΕΕ αρ. Μ 68 της 10.3.1973, σελ. 1)
 Κανονισμός (Ε0Κ) αρ. 1596/81 (ΕΕ αρ. Μ 159 της 17.6.31, σελ. 1)
 (2) Κανονισμός (Ξ0Κ) αρ. 2053/69 (ΕΞ αρ. Ν 263 της 21.10.1969, σελ. 8)
 Κανονισμός (Ξ0Κ) αρ. 3192/73 (ΕΕ αρ. Ν 326 της 27.11.1973, σελ. 1)
 Κανσνισυός (Ε0Κ) αο. -19-1/73 (ΕΞ αο. Ν 63 της 10.3.. 1973, σελ. 1)
 Κανονισμός (£7-11} ·αι
 Λ
 396 82 (EE αρ.
 (3) ^ειρα ''Κοινωνικες ι.τατιστικις -.53 ΤΓΚ
 αο 3/1961, 17.6._9Β1, "-)
 3/1962, 1/1963, 2/1964, 5/1964,
 6/1965, 5/1966, 4/1969, 1/1970, 3/1971, 4/1972, 4/1974, 6/1975, 1977,
 1979, 1932,
 ---pagebreak--- 2
 Οι δραστηριότητες της Επιτροπής στους διάφορους τρμείς επιβάλλουν να δια
 τίθενται πάντα όσο το δυνατόν πιό πρόσφατα στοιχεία στον τομέα του κόστους
 εργασίας. Προς τούτο, η Στατιστική Υπηρεσία έθεσε σε εφαρμογή, με τη συ
 νεργασία των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών, μεθόδους που επιτρέπρυν την
 ενημέρωση των κυρίων αποτελεσμάτων των ερευνών για τρ κόστος .εργασίας.
 Εν τούτοις, λόγω των συστηματικών διαρθρωτικών μεταβρλών στις οποίες υπό
 κεινται οι μισθολργικές δαπάνες των επιχειρήσεων και οι αντίστσιχες εργρδο-
 τικές εισφορές - όπως απέδειξαν τα αποτεΛ.έσματα των προηγουμένων ερευνών -
 μια τέτοια ενημέρωση δεν μπορεί να πρρσφέρει αξιόπιστα αποτελέσματα παρά
 -
 μόνσ κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών αμέσως μετά την έρευνα στη συνέ
 χεια η έρευνα πρέπει κατ'ανάγκη να επαναληφθεί.
 Προς τούτο, η ομάδα εργασίας "'Στατιστική Μισθών και Ημερρμισθίων*' της Στα
 τιστικής Υπηρεσίας - που αποτελείται από εκπροσώπους των κυβεονήσεων (υ
 πουργεία εργασίας και κεντρικές στατιστικές υπηρεσίες), και από τσυς εκπορ-
 σώπσυς των παραγωγικών τάξεων - είχε έγκαιρα εκτιμήσει ότι ενδείκνυται να
 επαναλαμβάνονται οι έρευνες για τρ κόστος εργασίας ανά διαστήματα , τριών
 ετών, άπο6η αποδεκτή από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, δεδομένου ότι μέχρι
 τώρα έχρυν επιλεγεί, τα έτη 1966, 1972, 1975, 1978 και 1931 για τη διεξαγωγή
 των ερευνών .
 Για να επιτευχθεί μεγαλυτερρς ρρθρλογισμός και απλοποίηση των διαδικασιών,
 αποφασίσθηκε η συγκέντρωση, από το 1978, σε μία και μόνη έρευνα των ερευνών
 )
 που διεξάγρνταν μέχρι τότε διακεκριμένα στη βιομηχανία αφ'ενός και στο ε-
 μπόριρ, στις τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες αφ'ετέρου.
 Επειδή η προετριμασία τέτσιων ερευνών απαιτεί όπως έχει απρδειχθεί σημα
 ντικό κόστσς εργασίας, η ομάδα εργασίας "'Στατιστική Μισθών και Κμερομι.σθί-
 1
 ων' υπσστήριξε προκειμένου να μειωθεί το κόστος αυτό, η ερευνητική μέθοδο—
 1
 λργία και των επομένων δύο ερευνών να παραμείνει αμετάβλητη, και επίσης η
 δημισυργία νσμικής βάσης για τις έρευνες 1984 και 1987 να γίνει με ένα
 μόνο κανονισμό. Μια τέτοια αντ-ιμετώπιση διευκολύνει τη διεξαγωγή των ερευ
 νών στα κράτη μέλη και έχει εγκριθεί κατά τρ συνέδριρ γενικών διευθυντών των
 κεντρικών στατιστικών υπηρεσιών.
 Για να μην αποτελέσει η εοευνα μια μεγάλη επιβάρυνση τόσο για τις επιχει
 ρήσεις που θα λάβουν μέοος όσο και για τους προϋπολογισμούς της Κοινότητας
 και των κοατών μελών, η έρευνα αυτή δεν προβλέπεται σαν μια εξαντλητική
 απογραφή όλων των επιχειοήσεων, αλλά πραγματοποιείται με βάση ένα αντι
 προσωπευτικό δείγμα.
 ---pagebreak--- 3
 -1
 Η ομάδα εργασίας ""Στατιστική των Μισθών και Ημερομισθίων που συνήλθε, στο
 Λουξεμβούργο στις 10 και 11 Ιουνίου 1982, συμφώνησε πάνω στην τεχνική με
 θοδολογία της έρευνας (Βασικό ερωτηματολόγιο αναφοράς, πεδίο έοευνας, μέ
 θοδοι, κοινοποίηση αποτελεσμάτων κλπ) που θα εξασφαλίσει τη συγκοισιμότητα
 των αποτελεσμάτων και θα επιτρέψει την άντληση από την έρευνα όσο το δυνατόν
 περισσοτέρων πληροφοριών για την Κοινότητα.
 Ό π ω ς και στις έρευνες του 197Α, 1975 1978 και 1931 η έοευνα καλύπτει τις
 επιχειρήσεις ή καταστήματα που απασχολούν το λιγώτερο 10 μισθωτούς.
 Έ τ σ ι εξασφαλίζεται η συγκρισιμότητα της έρευνας με τις άλλες των προηγου
 μένων ετών καθώς και με τις λοιπές κοινοτικές στατιστικές μισθών και ημερομι
 σθίων (εναρμονισμένη στατιστική των κερδών και στατιστική της διαρθρώσεως
 και κατανομής των μισθών και ημερομισθίων) που αναφέρονται στον ίδιο τομέα.
 Οι υπ'όψη έρευνες θα παράσχουν λεπτομερείς στατιστικές πληροφορίες των δαπα
 νών νια μισθούς και ημερομίσθια, των αντιστοίχων εργοδοτικών εισφορών καθώς
 και του ετήσιου χρόνου εργασίας των εργατών και υπαλλήλων όλων των κλάδων της
 βιομηχανίας (συμπεριλαμβανομένων και κλάδων παραγωγής ενέργειας παροχής ύδα
 τος καθώς των κλάδων οικοδομικών έργων)του εμπορίου, των τραπεζών και ασφαλι
 στικών εταιοιών ( 1 ) . Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας θα χρησιμοποιηθούν
 προφανώς σαν νέα βάση για την ενημέρωση που πραγματοποιείται τακτικά κατά
 τη διάρκεια των ενδιαμέσων ετών.
 Τόσο οι κυβερνητικοί εμπειρογνώμονες όσο και οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών
 και εργατικών οργανώσεων επέμειναν να ληφθεί το γρηγορότερο δυνατό η απόφα
 ση για την πραγματοποίηση αυτής της έρευνας, ώστε οι επιχειρήσεις και τα κα
 ταστήματα που θα περιληφθούν στο δείγμα να είναι σε θέση να λάβουν από τις
 αρχές του έτους 1984, τα απαραίτητα μέτρα που θα τους επιτρέψουν να απαντή
 σουν στο ερωτηματολόγιο.
 Προς τούτο, η Επιτροπή υποβάλλει στην έγκριση του Συμβουλίου το σχέδιο κα
 νονισμού που επισυνάπτεται.
 (. 1) Κλάσεις και ομάδες που προκύπτουν από τις διαιρέσεις 1 έως 5 και κλάσεις
 61, 64/65, 31 και 32 της Γενικής Ονοματολογίας των Οικονομικών Δραστη
 ριοτήτων στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (MACE).
 ---pagebreak--- ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ^ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη.διεξαγωγή εοευνών σχετικά με το κόστος του εργατικού δυναμικού ατη βιομηχανία,
 στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο; στις τράπεζες και στις ασφα
 λιστικές εταιρίες.
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 Έ χ ο ν τ α ς υπόψη:
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως
 το άρθρο 213,
 το σχέδιο κανονισμού που υποβλήθηκε από την Επιτροπή,
 Εκτιμώντας:
 ότι, για την εκπλήρωση των καθηκόντων που της έχουν ανατεθεί
 από τη. συνθήκη, ιδίως ράσει των άρθρων 2, 3, 117, 118, 120 και 122, η Ε
 πιτροπή πρέπει να γνωρίζει την κατάσταση και την εξέλιξη του κόστους εργατικού
 δυναμικού παι του εισοδήματος των εργαζομένων στα κράτη μέλη της Κοινότητας"
 ότι, οι διαθέσιμες στατιστικές πληροφορίες σε κάθε Κράτος μέλας
 δεν επιτρέπουν ορθές συγκρίσεις λόγω κυρίως των αποκλίσεων που υπάρχουν
 μεταξύ των νομοθεσιών, των κανονιστικών ρυθμίσεων και της διοικητικής πρακτικής των
 κ,ρατών μελών και ότι, συνεπώς, η διεξαγωγή των ερευνών και η επεξεργασία
 των στοιχείων πρέπει να βασίζονται σ ε ενιαίους ορισμούς και σε κοινές μεθό
 δους"
 ότι την καλύτερη μέθοδο για να γίνει γνωστό το επίπεδο, η σύνθεση και
 η εξέλιξη τόσο του κόστους του εργατικού δυναμικού, όσο και του εισοδή-
 ,ματος των εργαζομένων συνιστά η διεξαγωγή ειδικών κοινοτικών ερευνών όπως συμβαίνει από
 το 19ΞΘ,κατ'εφαρμογή των κανόνισυών του Συμβουλίου αρ. 10(1). αρ. "14
 ( 2 ) , αρ. 2 8 ( 3 ) , αρ. 151(4)- αο. 101/66/Ξ0Κ ( 5 ) , (ΕΟΚ) αρ. 1399/65(6), (ΕΟΚ)
 αρ. 2259/71(7), (ΕΟΚ) αρ. 328/"5(5) και ΕΟΚ αρ. 494/75(9)
 (1) ΕΕ αο.56 της 31.3.1960, σελ. 119/60 (5) ΕΞ αο.Ι- 289 της 29.11.1968, σε\.4
 (2) ΕΞ .ίο. 55 της 16.3.1961, σελ. 1054/61 ''")££ αρ. 238 της 23 .10 .19"! , 3ε V , -
 (3) ΕΕ αο.ΊΙ η ς ·.'« . ο . 1362 , ο-:λ. 12^7/52 ·3)ΕΕ αοΛ 3- της 12.2.1973, σελ.ι
 (4) ΕΞ αο.-33 της 13.12. 1962, ·;ελ. 2341.'62 (9) ΕΞ αο. ^ 63 της 10.3.1978, σε'ν. '-
 (5) ΕΕ αο.134 της 22.7.1966, σε\. 2540/66
 ---pagebreak--- 2
 και (ΕΟΚ! 1596/81(2) με βάση τα σχετικά λογιστικά στοιχεία των ετών
 1959 έως 1964, 1966, 1969, 1972, 1975, 1973 και 1981 στη βιομηχανία,
 καθώς και των κανονισμών (ΕΟΚ) 2 0 5 3 / 6 9 ( 3 ) , (ΕΟΚ) αο. 3 1 9 2 / 7 3 ( 4 ) ,
 (ΕΟΚ) αρ. 494/73(1) και (ΕΟΚ)αρ. 1596/81(2) με βάση τα λογιστικά
 στοιχεία των ετών 1970, 1974, 1978 και 1981 στο εμπόριο, στις τρά
 πεζες και στις ασφαλιστικές εταιρίες
 κ α |
 ότι λόγω των οημαντικών μεταβολών που υπεισέρχονται ως προς το ύψος ""Ί διάρθρωση
 των δαπανών των επιχειρήσεων για μισθούς και ημερομίσθια καθώς και για τις σχετικές
 εργοδοτικές εισφορές, ενδείκνυται η εττανάληψη της έρευνας ανά τακτικά
 χρονικά δ ιαστήματα,έτσι ώστε να ενημερώνονται τα αποτελέσματα της
 προηγούμενης έρευνας"
 ότι η προετοιμασία τέτοιων ερευνών συνεπάγεται σημαντικό φόρτο
 εργασίας, είναι σκόπιμο, προκειμένου να μειωθεί ο φόρτος αυτός, να
 δημιουργηθεί η νομική βάση για τη διεξαγωγή και των δύο επομένων ερευ
 νών με ένα και μόνρ κανονισμό"
 ότι ενδείκνυται λοιπόν η διεξαγωγή νέων ερευνών με βάση τα.λογιστικά
 στοιχεία των ετων 1984 και 1987 για τη βιομηχανία, το εμπό
 ριο, τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρίες"
 άτι, λόγω της έκτασης της έρευνας και προκειμένου να μειω
 θεί η επιβάρυνση των επιχειρήσεων και των προϋπολογισμών των Ευρωπαϊ
 κών Κοινοτήτων και των κρατών μελών, είναι απαραίτητο να λαμβάνονται
 οι απαιτούμενες πληροφορίες με τη μέθοδο της δειγματοληψίας,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΕΜΟ
 Άοθρρ 1
 Ετα πλαίσια των περιοδικών ερευνών της για το κόστος του εργατικού δυναμι—
 κού και για το εισόδημα των εργαζομένων, Π Επιτροπή θα πραγματοποιήσει το 1935
 (1) ΕΕ αο.' I. 6δ της 10.3.1978, σελ. 1
 (2) ΕΕ αρ. 1_ 159 της 17.6.1961, σελ. 1
 (3) ΕΕ αρ. ί 263 της 21.10.1969., σελ. 8
 (4) ΞΕ αρ. \_326 της 27.11.1973, σελ. 1
 ---pagebreak--- 3
 και το 1965, με βάση τα σχετικά λογιστικά στοιχεία του 1984 και του 1987, έρευνα
 για τρ κόστος του εργατικού δυναμικού (εργάτες κατ υπάλληλοι) στη βιομηχανία, στο χονδρικό
 και λιανικό εμπόριο, στις τράπεζες και στις ασοαλιστικές εταιρίες.
 Άρθρο 2
 Κ έρευνα • καλύπτει τις επιχειρήσεις ή τις εγκατοιοτάσεις που απασχολούν τουλά
 χιστον δέκα άτομα και των οποίων οι δραστηριότητες καθορίζονται στις δίαι-
 οέσεις 1, 2, 3, 4, 5 και στις κλάσεις 6 1 , 64/65, 8 1 , της γενικής Ονοματο
 λογίας των οικονομικών δραστηριοτήτων στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (ΝΑΟΕ)
 εξαιρουμένων των ομάδων 651,652 και 811.
 Στις τράπεζες και στις ασφαλιστικές εταιρίες του Λουξεμβούργου η έρευνα
 Οα διεξαχθεί χωρίς να ληφθεί υπόψη ο κατώτατος αριθμός των εργαζομένων
 Η έρευνα διεξάγεται με τη μέθοδο της δειγματοληψίας.
 '_Αρθρο_3
 Οι εργοδότες των επιχειρήσεων ή των εγκαταστάσεων π ο υ περιλαμβάνονται στο
 δείγμα είναι υποχρεωμένοι να παράσχουν τα ανάγκα ία στοιχεία γ••· Ύ'-ζ τον προσδιο
 Τ ο υ
 ρισμό του κόστους εργατικού δυναμικού (εργάτες και υπάλληλοι) με βάση τα λογιστικά
 στοιχεία των ημερολογιακών ετών 1984 και-- 1987 σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται κατω
 τέρω.
 'Αρθρρ 4
 Η έοευνα καλώττει:
 α) τις δαπάνες μισθοδοσίας, συμπεριλαμβανομένων των πριμοδοτήσεων
 και των επιδομάτων, καθώς και τις σχετικές επιβαρύνσεις, κυρίως τις εργο
 δοτικές εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως και επικουρικών συστημάτων καθώς
 και τις λοιπές κοινωνικές παρρχές συμπεριλαμβανομένων των επιβαρύνσεων
 για Τ η ν επαγγελματική επιμόρφωση των εργαζομένων'καθώς και των φόρων
 ή των επιδοτήσεων που έχουν άμεση σχέση με το κόστος του εργατικού δυνα-
 μικού'
 β) τον αριθμό των εργαζομένων που απασχολούν στις επιχειρήσεις ή στις
 εγκαταστάσεις*
 γ) τον αοιθμό των ωρών εργασίας.
 ---pagebreak--- 4
 Άρθρο δ
 Οι πληροφορίες συγκεντρώνονται;! από τις στατιστικές υπηρεσίες των κ οατών με
 λών βάσει ερωτηματολογίου που καταρτίζει η Επιτροπή σε συνεργασία
 με τις υπηρεσίες αυτές.
 Η Επι τροπή καΒρριζει , Ρε συνεργασία· με αυτές τις υπηρεσίες, τις τεχνικές λε
 πτομέρειες της έρευνας. Επί πλέον , ορίζει , μιε τον ίδιο τρόπο τις ημερο
 μηνίες ενάρξεως και λήξεως της έρευνας καθώς και τη προθεσμία απαντήσεως στα
 ερωτηματολόγια.
 Τα πρόσωπα που οφείλουν να δώσουν τις πληροφορίες πρέπει-να απαντήσουν στα
 ερωτηματολόγια με ειλικρίνεια, πληρότητα και μέσα στις καθορισμένες προθε
 σμίες.
 Άρθρρ 6
 Οι στατιστικές υπηρεσίες των κρατών μελών πρόβα ίωουν στην ανάλυση των απα
 ντήσεων στα ερωτηματολόγια. Γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα αποτελέσμα
 τα της έρευνας, εξαιρουμένων των ατομικών πληροφοριών . σύμφωνα με ιο πρόγραμμα επε
 ξεργασίας που καθορίζει η Επιτροπή" τα αποτελέσματα κατανέμονται . κατά κλάδους
 δοαστηριότητρς, και ενδεχομένως, κατά περιφέρειες και κατά τάξεις μεγέθους
 των επιχειρήσεων ή των εγκαταστάσεων.
 Άρθρο 7
 Οι ατομικές πληροφορίες που παρέχονται στα πλαίσια της έρευνας χρησιμοποιούνται
 μόνα για στατιστικούς σκοπούς.
 Απαγορεύεται η χρησιμοποίηση τους για άλλους σκοπούς, ιδίως φορολογικούς,
 όπως και η κοινοποίηση τους σε τρίτους.
 Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα έναντι κάθε παραβίασης:
 ο τ ο
 α) της υποχρεώσεως παροχής των πληρρφρριών ου αναφέρονται
 Π άρθρο 3^
 β) της υποχρεώσεως τηρήσεως της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών, σύμφω
 να με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου.
 Άοθρρ 3
 Τα κράτη μέλη εισπράττουν για την εκτέλεση των ερευνών του 1964 και 1987,
 κατ'αποκοπή ποσόν ανάλογα προς τον αριθμό των επιχειρήσεων ή των εγκατα
 στάσεων που ερευνώνται. Το ποσό αυτό καταλογίζεται στις πιστώσεις παυηπρο-
 βλέπανται για τα σκοπό αυτό στον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 ---pagebreak--- 5
 "Άρθρο 9
 0 παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 1983.
 0 παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει
 αμέσως σε κάθε Κράτος μέλος.
 Έ γ ι ν ε στις Βρυξέλλες, στις Για ·Τ0 Συμβούλιο
 0 Ποόεδρος
 ---pagebreak--- ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΑΠΑΝΗΣ
 1. Κονδύλιο του προϋπολογισμού : 'Αρθρ. 263
 2. Περιγραφή του σχεδίου : Σχέδιο κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά
 με την οργάνωση μιας έρευνας τα έτη 1985 και 1988 για το κόστος εργασί
 ας στη βιομηχανία, στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, στις τράπεζες και
 στις ασφαλιστικές εταιρίες με έτη αναφοράς το 1984 και το 1987.
 3. Νομική βάση : Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ).
 4. Σκοπός και αιτιολόγηση του σχεδίου :Συλλογή αξιόπιστων και συγκρίσιμων
 στοιχείων για το κόστος εργασίας στα κράτη μέλη της Κοινότητας. Η τ ε
 λευταία σχετική με το θέμα έρευνα έγινε το 1982 με βάση τα λογιστικά
 στοιχεία της χρήσεως 1981. Εφαρμόσθηκε ένα σύστημα ετήσιας ενημέρωσης
 μέσω εκτιμήσεων που παρέχουν τα κράτη μελη με βάση την έρευνα αυτή. Ε
 πειδή όμως το σύστημα αυτό παρέχει αξιόπιστα αποτελέσματα μόνο κατά την
 επόμενη σειρά ετών, είναι απαραίτητο να επαναληφθεί η έρευνα. Τα στοι
 χεία πρέπει να συγκεντρωθούν από τις στατιστικές υπηρεσίες των κρατών
 μελών και -θα αφορούν επιχειρήσεις και εταιρίες που απασχολούν 10 του
 λάχιστο μισθωτούς.
 5. Οικονομικές επιπτώσεις του σχεδίου
 5.0.Δαπάνες
 Ό π ω ς προβλέπεται στο άρθρο 8 του σχεδίου κανονισμού, τα κράτη μελη θα
 λάβουν για την πραγματοποίηση της έρευνας μια χρηματική ενίσχυση κατ'
 αποκοπήν, το υψος της οποίας ρυθμίζεται ανάλογα με τον αριθμό των επι
 χειρήσεων ή εταιριών που θα ερωτηθούν. Αυτό το ποσό εγγράφεται σε βά
 ρος των πιστώσεων που προβλέπονται για το σκοπό αυτό στον προϋπολογισμό
 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (αρθρ.263) και καλύπτει κατά προσέγγιση το
 ένα τρίτο του συνολικού κόστους της έρευνας. Για τη χρηματοδότηση της
 έρευνας του 1984 απαιτούνται 678.000 ECU από τις πιστώσεις για τα οικο
 νομικά έτη 1985 και 1986. Ανάλογα ποσά πρέπει να διατεθούν και για την
 έρευνα του 1987 από τα οικονομικά ετη 1988 και 1989.
 5.1.Μέθοδος υπολογισμού
 0 υπολογισμός της κατ'αποκοπή χρηματικής ενίσχυσης στα κράτη μελη προ
 τείνεται να γίνει με βάση ενα ποσό 12 ECU για κάθε μονάδα που συμμετέ-
 ---pagebreak--- 2
 χει ατην έρευνα.
 Αν ληφθεί υπόψη ο αριθμός των μονάδων που πρόκειται να συμμετάσχουν στην
 έρευνα ( ΐ 113.000), το συνολικό κόστος της έρευνας στα 10 κράτη μέλη μπο
 ρεί να εκτιμηθεί σε 1.356.000 ECO*. Το ποσό αυτό δεν παρουσίασε σημαντι
 κή μεταβολή σε σχέση με το αντίστοιχο ποσό που απαιτήθηκε για τη χρημα
 τοδότηση της προηγούμενης έρευνας για το κόστος εργασίας το 1981, ενώ
 προκύπτει κάποια σχετική εξοικονόμηση πόρων για τον προϋπολογισμό της
 Κοινότητας. Ξπειόή το πρόγραμμα δειγματοληψίας για την εοευνα του 1981
 θ'α ισχύει χωρίς βασικές μεταβολές και για τις έρευνες του 1984 και L987,
 μπορούμε να θεωρήσουμε ότι τα παρακάτω στοιχεία που αφορούν τη χρηματοδό
 τηση της πρώτης έρευνας από πιστώσεις του Κοινοτικού προϋπολογισμού ισχύ
 ουν και την τελευταία έρευνα.
 Έ ρ ε υ ν α κόστους εργασίας 1981:Έκταση δειγματοληψίας και δέσμευση πιστώσεων
 του προϋπολογισμού
 Έκτοοη δειγματο Δέααευαη ττιατώοεων (οε san
 Χώοα ληψίας 1)
 εύνολα 1) Προϋπολογισμός 1932 Πρού'πολονιαμός LS83 1)
 ίuovaòzc)
 0 27.000 324.000 162.000 152.000
 - . 19.000 228.000 132.000 96.000
 Τ 25.000 300.000 150.000 150.000
 ML 3.000 96.000 43.000 43.000
 3 δ. 600 79.000 39.000 39.000
 L 700 · 8.400 4.200 4.200
 UK 15.000 Γ80.000 93.600 36.400
 IRL 4.300 51.500 30.000 21.600
 DK 4.4Q0 52.300 30. C00 22:200
 GR 3.0C0 36.000 13.000 13.200
 ΓΟΗ 10 113.0C0 1.356.000 J 707.920 648.080
 •
 1) ΓΤοοαωοινά στοιχεία
 ---pagebreak--- Κ έκταση της δειγματοληψίας έχει συμφωνηθεί με τα επί μέρους κράτη μέλη αφρό
 λήφθηκαν υπόψη τα δεδομένα της κάθε χώοας και όεν μπορεί να πεοι ορισθεί χωρίς ·
 να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στα αποταλέσματα της έρευνας. Αυτό ισχύει ιδιαίτε
 οα για τα \επτομεοή στοιχεία που ασοοούν τη διάρθρωση του κόστους εργασίας κα
 θώς και τις κατανομές κατά μέγεθος επιχειρήσεων και κατά περιφέρειες.


jurisdiction: US

text:
This is an appeal by Frank J. Cullotta, appellant, from a decree dated January 10, 1949, dismissing his bill of complaint in which he asked for the custody of his four infant children; and granting a divorce to his wife, Marie G. Cullotta, cross-complainant and appellee here, and awarding to the appellee the custody of the children, namely: Marion, born June 26, 1939; Vincent, born January 21, 1941; Marie, born April 22, 1943; and Betty, born January 3, 1945, and ordering the appellant to pay to the appellee the sum of $30.00 per week for the support of the children and as permanent alimony, and awarding a counsel fee of $60.00 to the solicitor for the appellee. The cross bill of the appellee was based on the grounds of cruelty of the appellant.
 The parties to this case were married on November 7, 1938, and since that time their married life has been rather turbulent. From the date of their marriage until 1944 the parties lived at various times at his father's home, his uncle's home, and in apartments. Finally in 1944 they moved into a house on Dorchester Road in Baltimore which they bought, and on which his father and mother made the down payment. The house was made into two apartments, the family living on the lower *Page 379
 floor and the upper floor being rented. All during the married life the wife has complained because her husband did not provide her with sufficient money to properly provide for the family. In October, 1946, the wife had the husband arrested for assault upon her. He was given a suspended sentence of twenty-five days and required to pay the costs. After that occurrence the wife filed a bill for a divorce a mensa et thoro.. However, the parties were reconciled and the bill dismissed.
 The appellant claims that his wife was continually arguing about money and left him on various occasions. Through the efforts of the priests of the church to which they belonged, each time they were reconciled. The appellant also claims there were offered in evidence notes showing that the wife at various times sent the children to their paternal grandmother for meals and care. These notes do not appear in the printed record. Edward M. Speaker, appellant's brother-in-law, who has no children of his own; Thomas Amspakcher; Jessie Roberts, who worked for the paternal grandmother; Sadie Zito, the appellant's aunt, testified that in their opinion the appellee did not properly care for her children.
 The evidence in the case shows that starting in October, 1947, the appellant, who made approximately $60.00 per week and owned an automobile, bought for a Miss Erman Garringer, who worked with him at the Western Maryland Dairy, jewelry, a tray, an ice bucket, a lamp, a bag, a suitcase, and a diamond ring, the ring being purchased on May 21, 1948, and later returned to the store. Miss Garringer also had furniture stored with Jarboe Brothers in Baltimore in the name of the appellant. He claims that he had not seen her for three or four months before the separation of the parties. The wife claims that on account of his association with Miss Garringer he stayed out late at night. This caused violent arguments between the parties. The appellee testified that on one occasion she talked to Miss Garringer and told her: "I was married and living with him, and we had our four children, and I told her that he mistreated *Page 380
 us, and she told me she would not live with him if she were me, and I told her that the reason she wanted me to leave him was so that she could have him, and I told her I would not leave him."
 Mrs. Dorothy Burgan, who lived directly opposite the parties to this suit testified that about August 23, 1948: "All of the neighbors were out waiting for the jingle man, and Mrs. Cullotta ran around from the back of the house. I remember it specifically because I had never seen a man strike a woman before, and she said, `No, Frank, don't make me,' and he smacked her on both of her cheeks, and I think then they ran into the house. All of the neighbors saw it."
 The appellant testified that he came home from work on September 11, 1948, and asked his wife to give him the rent, which had been paid her by the occupants of the upstairs apartment, and he says his wife replied: "Yes, I got that money, and I am going to keep it and spend it on myself and the children." He says the appellee then ran out of the house leaving two of the children in the bathtub. He did not run after her. He says she did not return to the house until one Sunday, about December 1, 1948, under an arrangement to see the children. He said he wanted this rent to pay on the money loaned him to convert the upstairs apartment.
 Appellee testified that on September 11, 1948, she had collected the rent that morning and when appellant came home he asked her if she had collected it and she replied in the affirmative. He then asked her for it and she did not answer him. She was going up the basement stairs to the kitchen and he said: "And it better all be there too." She replied: "Suppose it is not." At that time she was near the stairs leading to the yard and she knew he had beaten her two weeks before. When she replied to him he started down the stairs and ran toward her and she says: "And when I said that he turned down the stairs and started to run towards me. I did not give him a chance to get near. I ran up the back stairs and ran outside." As he came down toward the *Page 381
 front pavement she went down the street and hid between two houses. When she thought he had left she returned to the house and the door was locked. She then went down the street and a neighbor, Mrs. Alva D. Smith, asked her if she would like to come in. She said that she called her father and brother who came and took her to her father's house. Four days later the appellant filed a bill of complaint for custody of the four minor children of the parties. The children remained with the father until the decree of the lower court.
 A number of the neighbors testified that the appellee treated her children well and kept them clean and neat looking and were kept just as well as any of the other children in the neighborhood. Mrs. Dorothy Durgan, the neighbor, said: "I have often thought — I don't see how Mrs. Cullotta kept the children as well as she did, because she always had clothes on the line, and always was washing and whenever I would see her she was working at home, and she was with the children all the time. I was not watching too often." The paternal grandmother, with whom the children had spent much time, when asked the question whether she thought the appellee was a fit mother for the children, replied: "Well, I could not say to that because I am not down the place to know whether she is a fit mother or not." She also admitted that her own children, when small, were cared for at times by their grandmother. The appellee testified that she sent the children to the paternal grandmother's home only when she went to see a doctor, or when she went shopping, never for pleasure.
 Marital neglect, indifference, failure to provide as freely as the wife may desire in dress or conveniences, sallies of passion, harshness, rudeness and use of profane and abusive language do not constitute cruelty justifying a divorce. Only danger to life, limb, or health will constitute such cruelty. Short v. Short,151 Md. 444, 135 A. 176; Porter v. Porter, 168 Md. 296, 303,177 A. 464; Bradshaw v. Bradshaw, 189 Md. 322, 324-325, *Page 382 55 A.2d 719, 720; Eberwein v. Eberwein, 193 Md. 95, 65 A.2d 792. Constructive desertion may consist of such conduct which makes life unbearable. Fischer v. Fischer, 182 Md. 281, 292,34 A.2d 455; Collins v. Collins, 184 Md. 655, 663, 42 A.2d 680. To justify one spouse in leaving the other, the misconduct of the other spouse must be such as to render it impossible for the party who leaves the other to continue the matrimonial cohabitation with health, safety and self-respect. Hastings v.Hastings, 147 Md. 177, 127 A. 743; Brault v. Brault,189 Md. 175, 180, 55 A.2d 497, 499; Geisey v. Geisey, 190 Md. 618, 626-627, 59 A.2d 319, 323.
 The appellant claims that he did not run his wife out of the house on September 11, 1948, and lock the door so she could not return and that there is no corroboration of this fact. It was said by this Court in the very recent case of Maranto v.Maranto, decided February 9, 1949, 192 Md. 214, 64 A.2d 144: "The principal object of the statutory requirement of corroboration, Code, Art. 35, § 4, is to prevent collusion, and when the possibility of collusion is precluded, the corroboration need be but slight. `The corroboration required varies with the circumstances of particular cases, and as the danger of collusion * * * increases or diminishes, in the same ratio the rule prescribed by the statute is applied with greater or less strictness * * *, but under no circumstances may it be dispensed with altogether.' Jacobs v. Jacobs, 170 Md. 405, 409,185 A. 109, 111. It is applied most strictly in uncontested cases. Bowersox v. Bowersox, 157 Md. 476, 146 A. 266, 65 A.L.R. 165; Jones v. Jones, 186 Md. 312, 313, 46 A.2d 617. In genuinely contested cases the corroboration required may be slight and may be found in evidence of admissions by the other spouse. Schriver v. Schriver, 185 Md. 227, 241, 242,44 A.2d 479. Apart from statute, to sustain the burden of proof, testimony of one spouse, flatly contradicted by the other, needs corroboration, but the inherent strength or weakness of opposing testimony may furnish corroboration." In the case before us there is no question of collusion. *Page 383
 There is slight corroboration of the appellee's testimony as to what occurred on that date. Mrs. Alva D. Smith, the neighbor, testified, without objection, that she was on the street and heard some shouting and recognized the voices of the appellant and the appellee. Suddenly Mrs. Cullotta appeared on the front lawn, crying and running and someone came around the back of the house. She then asked the appellee if she would like to bring the children over to her house to get them dressed for a neighborhood party. She said the appellee replied: "I am sorry, I cannot get into the house, it is locked." As a result of this the appellee called her father and brother.
 As to condonation by the wife of the husband's former offenses, we are of opinion that his subsequent actions have revived the wife's remedy for those offenses. Condonation is, of course, forgiveness with an implied condition that the marital offenses shall not be repeated and that the party offended shall be treated with conjugal kindness and on breach of this condition, the right to remedy for former injuries revives. Fisher v.Fisher, 93 Md. 298, 48 A. 833; Hilbert v. Hilbert,168 Md. 364, 372, 177 A. 914, 98 A.L.R. 1347; Schriver v. Schriver,185 Md. 227, 244, 44 A.2d 479, supra.
 We have evidence that in October, 1946, the husband was convicted of assault upon his wife. While earning about $60.00 per week, beginning in October, 1947, he bought presents for another woman and stored her furniture in his name. The wife was aware of this association. In August, 1948, on the street in the presence of the neighbors he slapped his wife twice in the face and on September 11, 1948, he finally drove her from the home and locked the door behind her. It may well be that the offenses of September 11, 1948, did not in themselves constitute cruelty or constructive desertion. However, the revival of the whole course of events since October, 1946, in the opinion of this Court, shows that the appellee could not continue the matrimonial cohabitation without danger to life, limb, health, and self-respect. The appellant does not deny that he never gave the appellee *Page 384
 any money to run the household, but handled all the funds himself. He does not deny that he struck his wife on more than one occasion. He filed the bill for custody of the children within four days from the time he drove her from his home.Brault v. Brault, supra, Geisey v. Geisey, supra; Smith v.Smith, 192 Md. 111 63 A.2d 628.
 It has been stated many times by this Court that in the award of custody of minor children the chief concern of the Court is the welfare of the infant. Carter v. Carter, 156 Md. 500, 505,144 A. 490; Kartman v. Kartman, 163 Md. 19, 21, 161 A. 269;Dunnigan v. Dunnigan, 182 Md. 47, 51 and 52, 31 A.2d 634;Young v. Weaver, 185 Md. 328, 331, 44 A.2d 748; Burns v.Bines, 189 Md. 157, 162-163, 55 A.2d 487, 489; Atkins v. Gose,189 Md. 542, 56 A.2d 697. Before us are four infant children, all under the age of ten years. Disinterested witnesses testified that the mother gave these children sufficient care. Even the paternal grandmother would not say that the appellee was not a fit mother for these children. Infants as young as those before this Court should not be separated from their mother without grave and weighty reasons, which we do not find existed in this case. Swoyer v. Swoyer, 157 Md. 18, 145 A. 190; Schneider v.Hasson, 161 Md. 547, 550, 157 A. 739; McCann v. McCann,167 Md. 167, 171 and 172, 173 A. 7; Stimis v. Stimis, 186 Md. 489,47 A.2d 497; Pekar v. Pekar, 188 Md. 360, 52 A.2d 468; Millerv. Miller, 191 Md. 396, 408, 62 A.2d 293, 300 and 301.
 The chancellor had the opportunity to observe both the appellant and the appellee and to observe the witnesses and hear their testimony in regard to their treatment of the children. This case is another of those in which the atmosphere of the trial, the appearance and demeanor of the witnesses is invaluable in reaching a correct and just conclusion. If the record in this case left us in doubt, we should not disturb his findings.Collins v. Collins supra; Smith v. Smith, supra; Eberwein v.Eberwein, supra. The children have been in the *Page 385
 custody of their mother for a period of over four months. If the mother does not continue to give them proper care, further proceedings may be brought.
 Appellant further contends that the award of alimony and support of the children in a lump sum of $30.00 per week should be separated, in that a certain amount be allowed the wife for alimony and separate allowance for the children to take care of future changes in the conditions and relationship of the parties and their children. In the case of Roberts v. Roberts,160 Md. 513, 524, 154 A. 95, relied on by the appellant, the age of the children, financial circumstances, station in life, age and physical condition of the parties and their children presented an entirely different situation than that before us in this case. Under the conditions here, we will not disturb the award of alimony for the wife and support for the infant children in a lump sum. The award of counsel fee was not argued in the briefs or in this Court. The decree will be affirmed.
 Decree affirmed, with costs.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21991D1203(01)
 Besluit nr. 1/91 van de Associatieraad EEG-Malta van 25 november 1991 tot wijziging van bijlage III bij Protocol nr. 2 betreffende de definitie van het begrip "produkten van oorsprong" en de methoden van administratieve samenwerking
 Publicatieblad Nr. L 331 van 03/12/1991 blz. 0015 - 0016
 BESLUIT Nr. 1/91 VAN DE ASSOCIATIERAAD EEG-MALTA van 25 november 1991 tot wijziging van bijlage III bij Protocol nr. 2 betreffende de definitie van het begrip "produkten van oorsprong" en de methoden van administratieve samenwerking (91/607/EEG)DE ASSOCIATIERAAD, Gelet op de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Malta, ondertekend op 5 december 1970, Gelet op Protocol nr. 2 betreffende de definitie van het begrip "produkten van oorsprong" en de methoden van administratieve samenwerking, hierna "Protocol nr. 2" genoemd, inzonderheid op artikel 25, Overwegende dat de gemeenschappelijke verklaring die aan Besluit nr. 1/89 van de Associatieraad is gehecht, voorziet in een herziening van de wijzigingen die zijn aangebracht in de regels betreffende de oorsprong ten gevolge van de invoering van het geharmoniseerde systeem, indien uit deze wijzigingen een voor de betrokken sectoren nadelige situatie voortvloeit; dat in die verklaring bovendien wordt voorzien in het herstel van het effect van de desbetreffende regel inzake de oorsprong met ingang van 1 januari 1990; Overwegende dat de regel inzake de oorsprong voor "andere kleding, voor dames of meisjes, geborduurd", vastgesteld bij Besluit nr. 1/89 van de Associatieraad, dient te worden gewijzigd om het effect van deze regel zoals die was vastgesteld vóór de invoering van het geharmoniseerde systeem, te herstellen, BESLUIT: Artikel 1 In bijlage III bij Protocol nr. 2 van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Malta wordt de rubriek met betrekking tot de GS-codes ex 6202, ex 6204, ex 6206, ex 6209 en ex 6217 vervangen door die welke voorkomt in de bijlage bij dit besluit. Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen. Het is van toepassing met ingang van 1 januari 1990. Gedaan te Brussel, 25 november 1991. Voor de Associatieraad De Voorzitter Ch. INGUANEZ BIJLAGE >RUIMTE VOOR DE TABEL>(1) Zie inleidende aantekening 7 voor de behandeling van garnituren en toebehoren van textielstoffen.


type: other

text:
Legislacja ROK 2007 NR 157 POZ 12 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl
 e-prawnik.pl Dokumenty Legislacja Rok 2007 Nr 157Po 12
 Legislacja ROK 2007 NR 157 POZ 12
 Treść dokumentu: Legislacja ROK 2007 NR 157 POZ 12
 Średnia ilość brzoskwiń przetworzonych w ciągu ostatnich trzech lat gospodarczych w ramach systemu pomocy jest niższa niż próg wspólnotowy. Dlatego też wysokość pomocy stosowanej w roku gospodarczym 2007/2008 w każdym państwie członkowskim musi być równa wysokości ustalonej w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.
 uwzględniając Traktat o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii,
 uwzględniając Akt przystąpienia w szczególności jego art. 41,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1,
 Mechanizm obliczania przestrzegania krajowych progów przewidziany w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 nie ma natychmiastowego zastosowania do Bułgarii i Rumunii. Dlatego należy ustanowić środki przejściowe w celu jego stosowania. W odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008, dla którego nie ma dostępnych danych do oceny przestrzegania krajowych i wspólnotowych progów przetwarzania brzoskwiń i w celach zapobiegawczych, należy przewidzieć wstępne ograniczenie pomocy, która zostanie zwrócona, jeżeli na koniec wymienionego roku gospodarczego progi nie zostaną przekroczone.
 Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 z dnia 29 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w zakresie systemu pomocy dla przetworów owocowych i warzywnych (2) stanowi, że Komisja publikuje do dnia 31 maja kwotę pomocy mającą zastosowanie do brzoskwiń przeznaczonych do przetworzenia.
 Artykuł 1 1. W roku gospodarczym 2007/2008 kwota pomocy w odniesieniu do brzoskwiń na mocy art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 wynosi 47,70 euro za tonę w przypadku państw członkowskich Wspólnoty w składzie z dnia 31 grudnia 2006 r.
 W przypadku państw członkowskich Wspólnoty w składzie z dnia 31 grudnia 2006 r. kontrolę przestrzegania progów wspólnotowych i krajowych dotyczących przetwarzania brzoskwiń, określonych w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, przeprowadza się na podstawie ilości objętych pomocą w okresie trzech ostatnich lat gospodarczych, dla których dostępne są ostateczne dane dotyczące tych państw członkowskich.
 2. W przypadku Bułgarii i Rumunii kwota pomocy w odniesieniu do brzoskwiń na mocy art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 wynosi 35,78 euro za tonę.
 Artykuł 2 1. Jeżeli próg wspólnotowy nie zostanie przekroczony podczas obliczania jego przestrzegania w roku gospodarczym 2007/2008, dodatkowa kwota równa 25 % pomocy ustanowionej w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 zostanie wypłacona Bułgarii i Rumunii po roku gospodarczym 2007/2008.
 2. W przypadku przekroczenia progu wspólnotowego, jeżeli w Bułgarii i Rumunii nie został on przekroczony lub został przekroczony o nie więcej niż 25 %, po roku gospodarczym 2007/2008 w tych państwach członkowskich wypłaca się dodatkową kwotę. Na podstawie rzeczywistego przekroczenia określonego progu krajowego ustala się dodatkową kwotę, o której mowa w akapicie pierwszym, równą maksymalnie 25 % pomocy ustalonej w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.
 3. W celu oceny przestrzegania krajowych progów przetwarzania i jedynie w przypadku Bułgarii i Rumunii, w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008 obliczenia dokonuje się na podstawie ilości, które zostały rzeczywiście objęte pomocą w trakcie roku gospodarczego 2007/2008. Artykuł 3 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2007 r. W imieniu Komisji
 Legislacja ROK 2007 NR 157 POZ 12 - pozostałe dokumenty
 Dz. U. L157 - 23 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 19 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 18 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 17 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 14 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 9 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 7 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 1 z 200719.6.2007
 Dz. U. L157 - 0 z 200719.6.2007


text:
 10.8.2020
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 259/12
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1177
 z dnia 7 sierpnia 2020 r.
 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/469 w odniesieniu do odroczenia dat rozpoczęcia stosowania niektórych środków w związku z pandemią COVID-19
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (1), w szczególności jego art. 36 ust. 1 lit. c) i g), art. 43 ust. 1 lit. a) i f) oraz art. 44 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Środki wprowadzone w celu powstrzymania pandemii COVID-19 poważnie utrudniają państwom członkowskim i przemysłowi lotniczemu przygotowanie się do zastosowania niedawno przyjętych rozporządzeń wykonawczych w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego.
 (2)
 Ograniczenia w przemieszczaniu się oraz zmiany warunków pracy i dostępności pracowników w połączeniu z dodatkowym obciążeniem pracą koniecznym do zarządzania poważnymi negatywnymi skutkami pandemii COVID-19 dla wszystkich zainteresowanych stron stanowią przeszkodę w przygotowaniach do stosowania tych rozporządzeń wykonawczych.
 (3)
 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/469 (2) będzie się częściowo stosowało od dnia 5 listopada 2020 r. Dostosowanie wprowadzonych tym rozporządzeniem wykonawczym wspólnych wymogów sprawozdawczych i wymogów dotyczących formularzy SNOWTAM i METAR, zgodnie z normami i zalecanymi metodami postępowania Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), jest utrudnione z powodu braku zasobów właściwych organów i operatorów spowodowanego pandemią COVID-19 – należy je zatem odroczyć, aby umożliwić właściwym organom i zainteresowanym stronom przygotowanie się do ich wdrożenia.
 (4)
 Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego potwierdziła Komisji, że odroczenie stosowania przepisów, o których mowa w motywie 3, jest możliwe bez wywierania szkodliwego wpływu na bezpieczeństwo lotnicze, ponieważ będzie ono bardzo ograniczone w czasie, a nowe środki mają na celu aktualizację mających już zastosowanie przepisów zgodnie z obowiązującymi normami i zalecanymi metodami postępowania ICAO.
 (5)
 Celem natychmiastowego wsparcia organów krajowych i wszystkich zainteresowanych podmiotów w czasie trwania pandemii COVID-19 i aby umożliwić im zaplanowanie przygotowań do odroczonego zastosowania przedmiotowych przepisów, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 (6)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 127 rozporządzenia (UE) 2018/1139,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Art. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/469 otrzymuje brzmienie:
 „Artykuł 5
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 27 stycznia 2022 r.
 Następujące przepisy stosuje się od dnia 12 sierpnia 2021 r.:
 a)
 załącznik I pkt 10 lit. b);
 b)
 załącznik III pkt 6: Dodatek 3 – »FORMULARZ SNOWTAM«.
 Załącznik III pkt 5 stosuje się od dnia 5 listopada 2020 r. z wyjątkiem pkt 5 ppkt (v): Dodatek 1 – »Szablon METAR«, który stosuje się od dnia 12 sierpnia 2021 r.”.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 7 sierpnia 2020 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.
 (2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/469 z dnia 14 lutego 2020 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 923/2012, rozporządzenie (UE) nr 139/2014 i rozporządzenie (UE) 2017/373 w odniesieniu do wymogów dotyczących zarządzania ruchem lotniczym/służb żeglugi powietrznej, projektowania struktur przestrzeni powietrznej i jakości danych, bezpieczeństwa drogi startowej oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 73/2010 (Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1).


text:
1C_398/2014 10.09.2014
 1C_398/2014
 Municipio di Bioggio,
 via Cademario 10, 6934 Bioggio,
 ricorso contro la sentenza emanata il 30 giugno 2014 dal Tribunale amministrativo del Cantone Ticino.
 Il 6 febbraio 2012 A.________ ha inoltrato al Municipio di Bioggio una domanda di costruzione per la realizzazione di un nuovo vigneto sul suo fondo, a valle della casa d'abitazione, all'interno della zona agricola. La domanda è stata coordinata con la richiesta di autorizzazione per un nuovo impianto di produzione di vino ai sensi degli art. 60 della legge federale sull'agricoltura del 29 aprile 1998 (RS 910.1) e dell'art. 2 cpv. 2 dell'ordinanza concernente la viticoltura e l'importazione di vino del 14 novembre 2007 (RS 916.140). Il progetto prevede la realizzazione, su una superficie terrazzata di 1'000 m2, un tempo vignata, di 557 nuove barbatelle, destinate a ottenere altrettanti ceppi di vite, suddivisi in 16 filari sorretti da pali di sostegno. L'uva prodotta sarebbe utilizzata a uso privato dell'istante.
 Alla domanda si è opposto il vicino B.________, che contesta la conformità di zona del previsto vigneto, utilizzato solo a titolo privato. Con decisione del 4 luglio 2012, il Municipio ha rilasciato la licenza edilizia richiesta, unitamente all'autorizzazione prevista dalla legislazione agricola. Adito dal vicino, mediante decisione del 12 dicembre 2012 il Consiglio di Stato ne ha respinto l'impugnativa. Il vicino è allora insorto dinanzi al Tribunale cantonale amministrativo, che con giudizio del 30 giugno 2014 ha accolto il ricorso e annullato sia la decisione governativa sia la licenza municipale.
 Avverso questa sentenza A.________ presenta un ricorso al Tribunale federale. Chiede di confermare la decisione governativa e il permesso edilizio comunale.
 1.2. Presentato tempestivamente (art. 46 cpv. 1 lett. b LTF) contro una decisione finale dell'ultima istanza cantonale in ambito edilizio, il ricorso in materia di diritto pubblico è di massima ammissibile sotto il profilo degli art. 82 lett. a, 86 cpv. 1 lett. d e 100 cpv. 1 LTF (DTF 133 II 409 consid. 1.1 pag. 411). La legittimazione del ricorrente è pacifica.
 1.3. Secondo l'art. 42 cpv. 1 e 2 LTF nel ricorso occorre spiegare perché l'atto impugnato viola il diritto. Questa Corte non è pertanto tenuta a vagliare, come lo farebbe un'autorità di prima istanza, tutte le questioni giuridiche che si pongono, se queste non sono presentate nella sede federale (DTF 139 I 306 consid. 1.2 pag. 309, 229 consid. 2.2 pag. 232). Per di più, quando il ricorrente invoca, come in concreto, la violazione di diritti fondamentali (divieto dell'arbitrio, principio di proporzionalità e della buona fede) il Tribunale federale, in applicazione dell'art. 106 cpv. 2 LTF, esamina le censure sollevate soltanto se siano state esplicitamente sollevate e motivate in modo chiaro e preciso (DTF 138 I 171 consid. 1.4 pag. 176).
 2.1. L'atto di ricorso in esame, che non si confronta se non in maniera del tutto generica con le argomentazioni addotte nel giudizio impugnato, disattende in larga misura queste esigenze di motivazione.
 2.2. I giudici cantonali hanno infatti ricordato, in particolare, che gli edifici e impianti che servono alla coltivazione dipendente dal suolo sono considerati conformi alla zona agricola unicamente se soddisfano i requisiti previsti dall'art. 34 cpv. 4 OPT (RS 700.1). Hanno poi rilevato che secondo l'art. 34 cpv. 5 OPT (norma con la quale il Consiglio di Stato non si è confrontato), gli edifici e gli impianti per l'agricoltura esercitata a titolo ricreativo non sono considerati conformi alla zona agricola. Dopo aver illustrato la relativa prassi e la dottrina, la Corte cantonale, esaminati i vari elementi del caso di specie, ha ritenuto che l'attività agricola prevista dal ricorrente non è finalizzata al conseguimento di un reddito, né l'impresa è prevista a lungo termine, come imposto dall'art. 34 cpv. 4 lett. c OPT. Ne ha concluso che il vigneto litigioso rientra interamente nella nozione di coltivazione esercitata a titolo ricreativo e pertanto non è conforme alla zona agricola.
 2.3. Il ricorrente né sostiene e tanto meno dimostra che non si sarebbe in presenza di un'attività esercitata a titolo ricreativo e quindi manifestamente non conforme alla zona agricola (art. 34 cpv. 5 OPT). Egli neppure si confronta con la giurisprudenza (oltre alle numerose decisioni citate vedi anche sentenza 1A.104/2002 del 20 settembre 2002 consid. 2 e 3) e la dottrina sulle quali si fonda l'impugnato giudizio, limitandosi semplicemente a rilevare che la Corte cantonale avrebbe applicato l'art. 34 cpv. 4 e 5 OPT in maniera " pedissequa, acritica ed automatica ", senza neppure tentare di spiegare perché detta applicazione violerebbe il diritto federale. Al riguardo egli adduce, peraltro in maniera generica, che la ratio legis dell'art. 34 OPT sarebbe di vietare l'edificazione di edifici e opere rilevanti, che in caso di interruzione dell'attività agricola, rimarrebbero quali costruzioni ingombranti, ciò che non sarebbe il caso per i pali di sostegno con tiraggio dei filari. L'assunto manifestamente non regge, ritenuto che decisivo non è il quesito delle dimensioni dell'opera litigiosa, bensì l'accertamento che in concreto l'attività agricola è esercitata soltanto a titolo ricreativo. La circostanza che il fondo in questione in passato sia stato e sia tuttora terrazzato, è pertanto del tutto ininfluente ai fini del giudizio.
 2.4. La Corte cantonale ha poi stabilito che, in deroga al principio della conformità di zona, nella fattispecie non può entrare il linea di conto neppure il rilascio di un'autorizzazione eccezionale secondo l'art. 24 LPT. Il ricorrente non critica del tutto questa argomentazione. Ora, quando la decisione impugnata, come in concreto, si fonda su diverse motivazioni indipendenti e di per sé sufficienti per definire l'esito della causa, il ricorrente è tenuto, pena l'inammissibilità, a dimostrare che ognuna di esse viola il diritto (DTF 138 I 97 consid. 4.1.4 pag. 100; 133 IV 119 consid. 6.3 pag. 121).
 Comunicazione ai patrocinatori delle parti, al Municipio di Bioggio, al Consiglio di Stato, al Tribunale amministrativo del Cantone Ticino e all'Ufficio federale dello sviluppo territoriale.
 Losanna, 10 settembre 2014