type: wikipedia

text:
Petr Chelčický (asi 1379, Chelčice u Vodňan – asi 1460) byl spisovatel, překladatel a radikální český teolog, náboženský a sociální myslitel, je považován za jednoho z nejvýznamnějších představitelů české reformace.
 Jméno Petr Chelčický je jen literárním pseudonymem. Český historik F. M. Bartoš jej ztotožnil se zemanem Petrem Záhorkou ze Záhorčí (nyní součást Chelčic), který se narodil asi v roce 1379 a zemřel ve 2. třetině 15. století. Toto ztotožnění je považováno za nejpravděpodobnější hypotézu.
 Život a názory
 Pocházel pravděpodobně z nižší venkovské šlechty, zastával názor, že správný křesťanský život může člověk vést pouze prací v zemědělství. To, že mohl žít v letech 1419–1421 v Praze, jeho znalosti latiny a čas, který mohl věnovat literatuře, politice a náboženství, nasvědčují tomu, že asi nemohl být prostým poddaným, pracujícím v zemědělství. Ačkoli Chelčický neměl univerzitní vzdělání, měl základní znalosti latiny, byl velice sečtělý, rozsahem a hloubkou svých znalostí vysoce převyšoval naprostou většinu svých současníků. Ve svých literárních dílech vedl kritický dialog s vůdčími mysliteli své doby. Ovlivnilo ho především učení Jana Husa a Jana Viklefa, ale i Tomáše Štítného.
 Je známo, že osobně navštívil svého učitele Jakoubka ze Stříbra na Betlémské faře a své rozdílné názory na ospravedlnění války zahrnul do svého spisu „O boji duchovním“ (1421). V teologické rozepři dvou proudů husitství, která vyvrcholila diskusí Mikuláše Biskupce z Pelhřimova s Janem Rokycanou, stál Petr Chelčický na straně Biskupcově.
 Chelčického učení zahrnují myšlenky, které později přijala Jednota bratrská, anabaptisté, kvakeři a baptisté. Byl prvním pacifistickým spisovatelem renesance, který předběhl Erasma Rotterdamského a Menna Simonse téměř o sto let.
 Ve svých teologických a sociálních názorech byl Petr Chelčický radikální, kritizoval například feudalismus nebo klerikalizaci církve, byl proti náboženskému zdůvodňování války, vystupoval proti trestu smrti atd. Jeho kritika, zdůvodňovaná především texty evangelií, odráží hlubokou sociální a sociologickou myšlenkovou práci i dobrou intuici.
 Petrovi náboženští dědicové založili ke konci jeho života v Kunvaldu Jednotu bratrskou – intencionálně minoritní křesťanské společenství, které přinejmenším v počátcích připomínalo náboženskou pacifistickou komunu.
 Spisy Petra Chelčického významně ovlivnily spisovatele a filosofa Lva Tolstého a nepřímo Gándhího, Martina Luthera Kinga, Nelsona Mandelu i T. G. Masaryka.
 Pro radikalitu svých názorů, které stranily prostému lidu, bývá Petr Chelčický občas označován za prvního českého anarchistického myslitele. Ve spisu „O trojím lidu“ však v podstatě, jako první, odsuzuje „třídní boj“.
 Dílo
 Jeho díla jsou obhajobou nenásilí a všeobecnou kritikou světskosti. Psal především traktáty. Veškeré dílo Petra Chelčického je psáno česky.
 O boji duchovním – neuznává násilí, odmítá všechny války, včetně husitských, protože se řídí zásadou nezabiješ. Hlásá křesťanskou pokoru, boj proti ďáblovi.
 O trojím lidu – odsoudil dělení společnosti na tři stavy (panstvo, kněží a robotný lid). Základem byla Bible, kde se hlásala rovnost lidí
 Řeč o základu zákonů lidských
 Sieť viery pravé – traktát, síť symbolizuje náboženství a církev, ty mají chránit věřící. Síť trhají králové, papež a císař – popsáni jako velryby. Líčí zde svoji představu o ideální církvi. Dílo je složeno z asi 50 malých traktátů, které se vztahují k určitým osobám, kritika míří na konkrétní osoby a patří k nejradikálnějším ve své době. Osou celého rozsáhlého textu je promýšlení interpretačních obtíží pasáže z Pavlovy Epištoly Římanům 13,1-7, která hlásá nutnost křesťanů být loajální ke světské moci, dodržovat zákony a platit daně. Dostupné online
 Postilla – sbírka kázání, podobně jako v Sieti viery pravé odmítá jiný než duchovní boj proti představitelům zla. Dostupné online: 1. část , 2. část
 Dále se zachovalo větší množství (přes 50) drobných traktátů, pojednávajících převážně o náboženských otázkách.
 Odkazy
 Reference
 Literatura
 Alois Míka, Petr Chelčický, Praha, Svobodné slovo 1963.
 Petr Chelčický, Drobné spisy, vyd. Eduard Petrů, Praha, Nakladatelství ČSAV 1966.
 Související články
 Česká literatura v období husitství
 Humanismus a renesance v české literatuře
 Externí odkazy
 Spisy Petra Chelčického
 Chelčický v pořadu Dějiny udatného českého národa
 petrchelcicky.cz – Petr CHELČICKÝ, stránky věnované osobě Petra Chelčického, včetně množství odkazů a některých jeho textů
 Památník Petra Chelčického
 Čeští spisovatelé 15. století
 Čeští náboženští spisovatelé
 Čeští političtí spisovatelé
 Čeští pacifisté
 Čeští protestanti
 Čeští anarchisté
 Křesťanští anarchisté
 Česká reformace
 Jednota bratrská
 Narození 1379
 Úmrtí 1460
 Chelčice
 Muži
 Čeští teologové


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 22.9.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 256/19
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 866/2012
 z dne 21. septembra 2012
 o določitvi standardnih uvoznih vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode (Uredba o enotni SUT) (1),
 ob upoštevanju Izvedbene uredbe Komisije (EU) št. 543/2011 z dne 7. junija 2011 o določitvi podrobnih pravil za uporabo Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 za sektorja sadja in zelenjave ter predelanega sadja in zelenjave (2) ter zlasti člena 136(1) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbena uredba (EU) št. 543/2011 na podlagi izida večstranskih trgovinskih pogajanj urugvajskega kroga določa merila, po katerih Komisija določi standardne vrednosti za uvoz iz tretjih držav za proizvode in obdobja iz dela A Priloge XVI k tej uredbi.
 (2)
 Standardna uvozna vrednost se izračuna vsak delovni dan v skladu s členom 136(1) Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 ob upoštevanju spremenljivih dnevnih podatkov. Zato bi morala ta uredba začeti veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Standardne uvozne vrednosti iz člena 136 Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 so določene v Prilogi k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 21. septembra 2012
 Za Komisijo V imenu predsednika
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 299, 16.11.2007, str. 1.
 (2) UL L 157, 15.6.2011, str. 1.
 PRILOGA
 Standardne uvozne vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 (EUR/100 kg)
 Tarifna oznaka KN
 Oznaka tretje države (1)
 Standardna uvozna vrednost
 0702 00 00
 MK
 65,0
 XS
 55,3
 ZZ
 60,2
 0707 00 05
 MK
 23,1
 TR
 102,3
 ZZ
 62,7
 0709 93 10
 TR
 116,4
 ZZ
 116,4
 0805 50 10
 AR
 96,7
 CL
 97,0
 TR
 95,0
 UY
 114,6
 ZA
 89,6
 ZZ
 98,6
 0806 10 10
 MK
 53,3
 TR
 121,5
 ZZ
 87,4
 0808 10 80
 BR
 89,7
 CL
 143,2
 NZ
 121,9
 US
 181,6
 ZA
 116,6
 ZZ
 130,6
 0808 30 90
 CN
 64,9
 TR
 109,5
 ZA
 144,5
 ZZ
 106,3
 0809 30
 TR
 147,2
 ZZ
 147,2
 0809 40 05
 IL
 60,4
 TR
 107,6
 XS
 74,4
 ZZ
 80,8
 (1) Nomenklatura držav, določena v Uredbi Komisije (ES) št. 1833/2006 (UL L 354, 14.12.2006, str. 19). Oznaka „ZZ“ predstavlja „druga porekla“.


type: contracts

text:
Nr. L 175/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29 . 6 . 78
 OVEREENKOMST
 tot verlenging van de Interimovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeen
 schap en het Koninkrijk Marokko
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
 enerzijds ,
 ZIJNE MAJESTEIT DE KONING VAN MAROKKO ,
 anderzijds ,
 OVERWEGENDE dat de op 27 april 1976 te Rabat ondertekende Interimovereenkomst tussen de
 Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, die achtereenvolgens op 30 juni
 en op 31 december 1977 is verlengd, uiterlijk op 30 juni 1978 verstrijkt ;
 OVERWEGENDE dat, in afwachting van de inwerkingtreding van de Samenwerkingsovereen
 komst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, welke op
 27 april 1976 te Rabat is ondertekend, opnieuw dient te worden overgegaan tot verlenging van de
 Interimovereenkomst,
 HEBBEN BESLOTEN de volgende Overeenkomst aan te gaan en hebben te dien einde als hun
 gevolmachtigden aangewezen :
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN :
 Gunnar RIBERHOLDT,
 Buitengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur,
 Permanent Vertegenwoordiger van Denemarken,
 Voorzitter van het Comité van Permanent Vertegenwoordigers ;
 Klaus MEYER ,
 Directeur-generaal voor Ontwikkeling, Commissie der Europese Gemeenschappen ;
 ZIJNE MAJESTEIT DE KONING VAN MAROKKO :
 Zine EL Abidine SEBTI ,
 Buitengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur,
 Hoofd van de Vertegenwoordiging van het Koninkrijk Marokko bij de Europese Econo
 mische Gemeenschap ;
 DIE, na overlegging van hun in goede en behoorlijke vorm bevonden volmachten, OVER
 EENSTEMMING HEBBEN BEREIKT OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN :
 Artikel 1
 In artikel 43 , lid 2, tweede alinea, van de Interimovereenkomst tussen de Europese
 Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko wordt de datum 30 juni 1978
 vervangen door 31 december 1978 .
 Artikel 2
 De tekst van bijlage C van de Interimovereenkomst betreffende minimumprijzen voor
 bereidingen en conserven van sardines van onderverdeling 16.04 D van het gemeen
 ---pagebreak--- 29 . 6 . 78 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 175 /9
 schappelijk douanetarief wordt vervangen door de tekst voorkomende in de bijlage. De
 prijzen voor de periode beginnend op 1 juli 1978 moeten ten minste overeenkomen met
 die welke in de genoemde aldus gewijzigde bijlage zijn vermeld, bijgewerkt volgens
 briefwisseling tussen de Overeenkomstsluitende Partijen ten einde met de kostenontwik
 keling van de betrokken produkten rekening te houden .
 Artikel 3
 Deze Overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Deense, de Duitse, de Engelse,
 de Franse, de Italiaanse, de Nederlandse en de Arabische taal , zijnde alle teksten gelijke
 lijk authentiek.
 Artikel 4
 Deze Overeenkomst treedt in werking op 1 juli 1978 .
 ---pagebreak--- Nr. L 175/ 10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 29 . 6. 78
 BIJLAGE
 BIJLAGE C
 Minimumprijzen geldig vanaf 1 juli 1978
 Minimumprijzen met
 Gewicht zonder Half bruto Coëffi inbegrip van invoer
 Formaat Inhoud rechten
 vloeistof gewicht ciënten
 RE per doos
 van 100 blikjes
 Gemeenschap
 Totale
 Aanduiding voor de handel hoogte Ounces g g cm3 met andere
 ( mm) met olijfolie middelen van
 bedekking
 Rechthoekige bodem
 V10 club 20 2 56 95 53 0,60 12,30 11,40
 V8 club 25 2 3/4 80 120 75 0,70 14,35 13,30
 V4 réduit 18 2 5/8 74 130 73 0,77 15,79 14,63
 V8 club 30 3 1/4 90 140 93 0,80 16,40 15,20
 V4 spécial 25 3 1/6 90 140 90 0,85 17,43 16,15
 V8 bas plat 24 3 3/8 95 145 96 0,90 18,45 17,10
 V4 club 30 4 3/8 125 190 125
 Ve P 25 176 125
 1,00
 V4 usual 22 3 3/4 105 180 106 20,50 19,00
 V6 (club 30) 188 130
 V4 usual 24 4 3/8 125 195 125 1,10 22,55 20,90
 V4 usual 30 5 1/4 150 240 169
 1/4 club 40 6 x/4 175 250 178 1,30 26,65 24,70
 V4 P 30 250 187
 V4 américain 30 7 200 300 207 1,60 32,80 30,40
 V4 usual 40 9 1/4 260 326 250
 v» P 337 250 1,80 36,90 34,20
 V4 club long 40 8 3/4 248 320 241
 V2 bas 30 9 1/4 260 370 245 2,20 45,10 41,80
 V4 usual long 40 11 v2 325 423 313 2,50 51,25 47,50
 V4 usual 48 11 310 390 297 2,60 53,30 49,40
 V2 haut 40 11 v2 325 460 330
 2,70
 Va P 476 375 55,35 51,30
 1/1 902 750
 4,65
 4/4 80 27 V2 780 950 771 95,33 88,35
 Ovale bodem
 V2 ovaal 40 15 425 555 452 3,40 69,70 64,60


text:
 7.4.2016
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 93/46
 DECIZIA NR. 30/2015 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 25 februarie 2015
 de modificare a anexei XX (Mediul) la Acordul privind SEE [2016/518]
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European („Acordul privind SEE”), în special articolul 98,
 întrucât:
 (1)
 Decizia de punere în aplicare 2011/850/UE a Comisiei din 12 decembrie 2011 de stabilire a normelor pentru Directivele 2004/107/CE și 2008/50/CE ale Parlamentului European și ale Consiliului în ceea ce privește schimbul reciproc de informații și raportarea privind calitatea aerului înconjurător (1) trebuie încorporată în Acordul privind SEE.
 (2)
 Decizia de punere în aplicare 2011/850/UE abrogă Deciziile 2004/224/CE (2) și 2004/461/CE (3) ale Comisiei, care sunt încorporate în Acordul privind SEE și care, prin urmare, trebuie abrogate în conformitate cu Acordul privind SEE.
 (3)
 Prin urmare, anexa XX la Acordul privind SEE ar trebui modificată în consecință,
 ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
 Articolul 1
 Anexa XX la Acordul privind SEE se modifică după cum urmează:
 1.
 După punctul 14c (Directiva 2008/50/CE a Parlamentului European și a Consiliului) se introduce următorul punct:
 „14ca.
 32011 D 0850: Decizia de punere în aplicare 2011/850/UE a Comisiei din 12 decembrie 2011 de stabilire a normelor pentru Directivele 2004/107/CE și 2008/50/CE ale Parlamentului European și ale Consiliului în ceea ce privește schimbul reciproc de informații și raportarea privind calitatea aerului înconjurător (JO L 335, 17.12.2011, p. 86).”
 2.
 Textul de la punctele 21ai (Decizia 2004/224/CE a Comisiei) și 21aj (Decizia 2004/461/CE a Comisiei) se elimină.
 Articolul 2
 Textele Deciziei de punere în aplicare 2011/850/UE în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.
 Articolul 3
 Prezenta decizie intră în vigoare la 26 februarie 2015, cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din Acordul privind SEE (*).
 Articolul 4
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.
 Adoptată la Bruxelles, 25 februarie 2015.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Gianluca GRIPPA
 (1) JO L 335, 17.12.2011, p. 86.
 (2) JO L 68, 6.3.2004, p. 27.
 (3) JO L 156, 30.4.2004, p. 78.
 (*) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


text:
Overtrek of stall is het proces waarbij, door vergroting van de invalshoek van een vleugel, de luchtstroom het profiel van de vleugel niet meer kan volgen en loslaat. De vleugel verliest dan grotendeels zijn liftkracht, waardoor het vliegtuig – indien de piloot niet ingrijpt – snel zal zakken (gecontroleerd) of vallen (ongecontroleerd).
 De Nederlandse benaming geeft aan dat een overtrek ontstaat als de piloot de stuurknuppel te ver naar achter trekt.
 Beschrijving
 Als de invalshoek van een vleugel wordt vergroot, nemen de lift en weerstand toe, tot de invalshoek te groot wordt. Afhankelijk van het vleugelprofiel kan de luchtstroming bij een bepaalde invalshoek het profiel van de vleugel niet meer volgen. Bij deze loslating van de grenslaag ontstaat boven de vleugel een turbulente luchtstroom tussen de langsstromende lucht en de vleugel. Dit begint gewoonlijk achteraan de vleugel, terwijl de stroming vooraan langer laminair blijft. Bij een bepaalde invalshoek kan de achterkant van de vleugel dus al overtrokken zijn, terwijl de voorkant nog lift geeft. Toch is het overtrekken van de vleugel geen geleidelijk proces: het gebeurt vrij abrupt. Een overtrokken vleugel geeft nauwelijks nog lift en veroorzaakt relatief grote weerstand.
 Overtrek kan onder elke helling en snelheid optreden. Hoe trager de luchtstroom over de vleugels, des te minder lift ze geven. Om het gewicht dan nog te kunnen dragen, moet de invalshoek vergroot worden. Op een bepaald moment zal de invalshoek het kritieke punt bereiken en treedt overtrek op. De snelheid waarbij dit gebeurt, is de overtreksnelheid waaronder in een onversnelde horizontale vlucht de kritieke invalshoek overschreden wordt.
 De overtreksnelheid varieert per type vliegtuig en is afhankelijk van het gewicht van het vliegtuig en van het eventuele gebruik van spoilers of welvingskleppen. Bovendien is de overtreksnelheid afhankelijk van de staat van de vleugel: ijs of sneeuw op de vleugel zal de luchtstroming verstoren, met een hogere overtreksnelheid als gevolg.
 Accelerated stall
 Een vliegtuig kan ook bij een hogere snelheid overtrekken. Als de neusstand van het vliegtuig snel omhoog wordt getrokken, waardoor de baan van het vliegtuig nog niet is veranderd, maar de invalshoek wel, kan het vliegtuig overtrekken. Dit kan het vliegtuig erg belasten. De formule voor de belastingsfactor bij een overtrokken vleugel:
 n = belasting in g
 V = vliegsnelheid tijdens de overtrek
 Vsl = Vstall = overtreksnelheid
 Als de overtreksnelheid 60 km/h is en het vliegtuig wordt overtrokken bij 180 km/h, dan is de belasting:
 Herkenning en herstel van overtrek
 Omdat het overtrekken van de vleugels gepaard gaat met aanzienlijk verlies van hoogte, is het belangrijk om deze situatie te vermijden, vooral dicht bij de grond. Piloten oefenen daarom tijdens hun vliegopleiding de overtrek op een veilige hoogte om de signalen van een naderende overtrek te leren herkennen. De overtrek kan hersteld worden door de invalshoek te verkleinen.
 Als er in de buurt van de overtreksnelheid wordt gevlogen, kan de piloot een aantal signalen krijgen:
 de neusstand is hoog
 veel vliegtuigen beginnen te trillen: bij het overtrekken ontstaat een turbulente luchtstroom die tegen het staartvlak botst
 vanwege de lage snelheid reageert het toestel minder snel op roeruitslagen
 door middel van een akoestisch signaal (stall warning) wordt de piloot gewaarschuwd voor het naderen van de overtrek
 een eventueel aanwezige stickshaker attendeert de piloot op een naderende overtrek door de stuurknuppel (stick) sterk te laten schudden, waarbij ook een luid geratel te horen is
 Deep stall
 De meeste vliegtuigen herstellen zichzelf als de vleugels worden overtrokken. Dit komt onder andere doordat het stabilo later overtrekt dan de vleugels. Hierdoor levert het stabilo nog lift bij een overtrek en wordt de neusstand automatisch verlaagd. Na een overtrek kan in de duikvlucht snelheid worden opgepikt om een normale vlucht te kunnen voortzetten. Onder normale omstandigheden en bij voldoende hoogte hoeft het overtrekken geen probleem op te leveren.
 Als het vliegtuig echter te ver doorgaat in de overtrek, komt het in een zogenaamde deep stall, te zien op de afbeelding hiernaast. In deze situatie zit het stabilo met het hoogteroer in het turbulente zog van de hoofdvleugel en zal daardoor geen lift geven. Het hoogteroer van het vliegtuig is dan niet bruikbaar en het vliegtuig kan onbeheersbaar hoogte verliezen. Vooral vliegtuigen met een T-staart, zoals op deze afbeelding, hebben hier last van.
 Asymmetrische overtrek
 Vooral als een vliegtuig in of vlak bij een overtreksituatie van richting verandert, kan één vleugel overtrokken worden. Bij deze asymmetrische overtrek bestaat de kans dat het vliegtuig in een tolvlucht of vrille terechtkomt.
 Delayed stall
 Bij insecten, vogels en vleermuizen treden er tijdsfluctuerende (unsteady) effecten op tijdens de slagvlucht, waaronder voorrand-wervels (leading edge vortices, LEV). Door de toenemende invalshoek treedt er loslating op, wat normaal gesproken verlies van liftkracht zou betekenen, maar voordat de achterrand bereikt is, is er weer sprake van aansluiting en blijft de Kutta-voorwaarde intact. De grote invalshoek genereert veel extra liftkracht en daarmee is dit de belangrijkste factor in de liftkracht van insecten. Edward C. Polhamus stelde een analogie voor waarbij bij een stomp vleugelprofiel met een invalshoek zuiging wordt opgewekt parallel aan de vleugelkoorde. Opgeteld bij de potentiaalkracht, die loodrecht op het vleugelprofiel staat, komt de resulterende kracht loodrecht op de vliegrichting te staan, in de richting van de liftkracht. Bij een grotere invalshoek staat door loslating van de luchtstroom de zuigkracht niet parallel aan de vleugel, maar er loodrecht op. Dit verhoogt de liftkracht verder, hoewel ook de weerstand toeneemt. Dit effect verdwijnt zodra de invalshoek zo groot wordt dat de luchtstroming niet opnieuw aan kan sluiten. Er is dus sprake van uitgestelde overtrek, delayed stall. Er ontstaat daarna een achterrand-wervel tot ook deze loslaat, waarna zich opnieuw een voorrand-wervel vormt. Door dit proces van wervelvorming (vortex shedding) vormt zich in het zog een Von-Karman-wervelstraat. In een tweedimensionaal model vormen zich steeds nieuwe wervels, maar driedimensionaal sluit de luchtstroom bij grote invalshoeken nog aan, zoals ook bij de deltavleugel. Hierbij speelt een luchtstroom over de lengte richting de vleugeltip een rol, waarbij de vleugeltipwervels een deel van de wervelingen afvoeren. Door deze herverdeling van impuls blijft de voorrand-wervel kleiner en sluit deze eerder en langer weer aan.
 Overtrek of stall
 In plaats van overtrek wordt vaker de Engelstalige benaming stall gebruikt. Jargon zoals accelerated stall en deep stall wordt in het Nederlands onvertaald gebruikt.
 Noten
 Externe link
 (en) YouTube: why does an aircraft stall?
 Aerodynamica


type: caselaw

text:
 21.5.2011
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 152/28
 Rikors ippreżentat fit-23 ta’ Marzu 2011 — Chivas vs UASI — Glencairn Scotch Whisky (LIVE WITH CHIVALRY)
 (Kawża T-181/11)
 2011/C 152/50
 Lingwa tar-rikors: l-Ingliż
 Partijiet
 Rikorrenti: Chivas Holdings (IP) Ltd (Renfrewshire, ir-Renju Unit) (rappreżentant: A. Carboni, Solicitor)
 Konvenut: L-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (Trade marks u Disinni)
 Parti oħra quddiem il-Bord tal-Appell: Glencairn Scotch Whisky Co. Ltd (Glasgow, ir-Renju Unit)
 Talbiet
 Ir-rikorrenti titlob lill-Qorti Ġenerali jogħġobha:
 —
 Tannulla d-deċiżjoni mogħtija mill-Ewwel Bord tal-Appell tal-Uffiċju għall-Armonizzazzoni fis-Suq Intern (Trade marks u Disinni) tat-12 ta’ Jannar 2011 fil-Każ R 1263/2010-1, u tirrinvija l-applikazzjoni lill-UASI sabiex huwa jkun jista’ jipproċedi; u
 —
 Tikkundanna lill-konvenut u lill-partijiet intervenjenti kollha quddiem il-Bord tal-Appell sabiex isostnu l-ispejjeż tagħhom stess u dawk li r-rikorrenti ġarrbet f’dawn il-proċeduri u quddiem il-Bord tal-Appell.
 Motivi u argumenti prinċipali
 Applikanti għat-trade mark Komunitarja: Ir-rikorrenti
 Trade mark Komunitarja kkonċernata: It-trade mark verbali “LIFE WITH CHIVALRY” għal prodotti u servizzi fil-klassijiet 33, 35 u 41 — Applikazzjoni għal trade mark Komunitarja Nru 6616569.
 Proprjetarju tat-trade mark jew tas-sinjal invokat insostenn tal-oppożizzjoni: Il-parti l-oħra fil-proċeduri quddiem il-Bord tal-Appell.
 Trade mark jew sinjal invokat: Reġistrazzjoni Nru 1293610 tat-trade mark figurattiva “CHIVALRY” fil-Renju Unit għal prodotti fil-klassi 33; Reġistrazzjoni Nru 2468527 tat-trade mark figurattiva “CHIVALRY SPECIAL RESERVE SCOTCH WHISKY” fir-Renju Unit għal prodotti fil-klassi 33; Trade mark verbali mhux irreġistrata “CHIVALRY” fir-Renju Unit għas-“Scotch whisky”.
 Deċiżjoni tad-Diviżjoni tal-Oppożizzjoni: Oppożizzjoni parzjalment milqugħa.
 Deċiżjoni tal-Bord tal-Appell: Appell miċħud.
 Motivi invokati: Il-motivi huma identiċi għal dawk ippreżentati fil-Kawża T-180/11.


text:
 21.7.2014
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 235/14
 Urteil des Gerichts vom 4. Juni 2014 — Sina Bank/Rat
 (Rechtssache T-67/12) (1)
 ((Gemeinsame Außen- und Sicherheitspolitik - Restriktive Maßnahmen gegen Iran zur Verhinderung der nuklearen Proliferation - Einfrieren von Geldern - Nichtigkeitsklage - Nicht anfechtbare Handlungen - Unzulässigkeit - Verteidigungsrechte))
 2014/C 235/18
 Verfahrenssprache: Englisch
 Parteien
 Klägerin: Sina Bank (Teheran, Iran) (Prozessbevollmächtigte: Rechtsanwälte B. Mettetal und C. Wucher-North)
 Beklagter: Rat der Europäischen Union (Prozessbevollmächtigte: B. Driessen und D. Gicheva)
 Gegenstand
 Klage auf Nichtigerklärung, erstens, des Beschlusses 2011/783/GASP des Rates vom 1. Dezember 2011 zur Änderung des Beschlusses 2010/413/GASP über restriktive Maßnahmen gegen Iran (ABl. L 319, S. 71), soweit durch ihn der Name der Klägerin nach Überprüfung auf der Liste in Anhang II des Beschlusses 2010/413/GASP des Rates vom 26. Juli 2010 über restriktive Maßnahmen gegen Iran und zur Aufhebung des Gemeinsamen Standpunkts 2007/140/GASP (ABl. L 195, S. 39) in der durch den Beschluss 2010/644/GASP des Rates vom 25. Oktober 2010 (ABl. L 281, S. 81) geänderten Fassung belassen wurde, sowie der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 1245/2011 des Rates vom 1. Dezember 2011 zur Durchführung der Verordnung (EU) Nr. 961/2010 über restriktive Maßnahmen gegen Iran (ABl. L 319, S. 11), soweit durch sie der Name der Klägerin nach Überprüfung auf der Liste in Anhang VIII der Verordnung (EU) Nr. 961/2010 des Rates vom 25. Oktober 2010 über restriktive Maßnahmen gegen Iran und zur Aufhebung der Verordnung (EG) Nr. 423/2007 (ABl. L 281, S. 1) belassen wurde, und, zweitens, von Art. 16 Abs. 2 der Verordnung Nr. 961/2010 sowie von Art. 19 Abs. 1 Buchst. b und Art. 20 Abs. 1 Buchst. b des Beschlusses 2010/413, soweit diese Bestimmungen die Klägerin betreffen
 Tenor
 1.
 Die Klage wird, soweit sie auf die Nichtigerklärung von Art. 19 Abs. 1 Buchst. b und Art. 20 Abs. 1 Buchst. b des Beschlusses 2010/413/GASP des Rates vom 26. Juli 2010 über restriktive Maßnahmen gegen Iran und zur Aufhebung des Gemeinsamen Standpunkts 2007/140/GASP abzielt, abgewiesen, weil sie vor einem Gericht erhoben worden ist, das für eine Entscheidung darüber nicht zuständig ist, und sie wird als unzulässig abgewiesen, soweit sie auf die Nichtigerklärung von Art. 16 Abs. 2 der Verordnung (EG) Nr. 961/2010 des Rates vom 25. Oktober 2010 über restriktive Maßnahmen gegen Iran und zur Aufhebung der Verordnung (EG) Nr. 423/2007 abzielt.
 2.
 Der Beschluss 2011/783/GASP des Rates vom 1. Dezember 2011 zur Änderung des Beschlusses 2010/413 über restriktive Maßnahmen gegen Iran und die Durchführungsverordnung (EU) Nr. 1245/2011 des Rates vom 1. Dezember 2011 zur Durchführung der Verordnung Nr. 961/2010 über restriktive Maßnahmen gegen Iran werden für nichtig erklärt, soweit durch sie der Name der Sina Bank nach Überprüfung auf der Liste in Anhang II des Beschlusses 2010/413 in der durch den Beschluss 2010/644/GASP des Rates vom 25. Oktober 2010 geänderten Fassung bzw. der Liste in Anhang VIII der Verordnung Nr. 961/2010 belassen wurde.
 3.
 Der Rat der Europäischen Union trägt vier Fünftel seiner eigenen Kosten und der Kosten der Sina Bank.
 4.
 Die Sina Bank trägt ein Fünftel ihrer eigenen Kosten und der Kosten des Rates.
 (1) ABl. C 109 vom 14.4.2012.


text:
 26.5.2012
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 151/8
 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Σουηδίας
 (Υπόθεση C-607/10) (1)
 (Παράβαση κράτους μέλους - Περιβάλλον - Οδηγία 2008/1/ΕΚ - Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρυπάνσεως - Όροι χορηγήσεως αδείας για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις - Υποχρέωση διασφαλίσεως της εκμεταλλεύσεως των εγκαταστάσεων αυτών σύμφωνα με τις επιταγές της οδηγίας)
 2012/C 151/14
 Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Alcover San Pedro και K. Simonsson)
 Καθού: Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωπος: A. Falk)
 Αντικείμενο
 Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 24, σ. 8) — Όροι χορηγήσεως αδείας για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις — Υποχρέωση διασφαλίσεως του ότι οι εν λόγω εγκαταστάσεις λειτουργούν σύμφωνα με τις επιταγές της οδηγίας
 Διατακτικό
 Το Δικαστήριο αποφασίζει:
 1)
 Το Βασίλειο της Σουηδίας, παραλείποντας να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι αρμόδιες αρχές του, μέσω αδειών που χορηγούνται σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 8 της οδηγίας 2008/1/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (κωδικοποιημένη έκδοση), ή μέσω της προσήκουσας επανεξετάσεως και, οσάκις απαιτείται, του εκσυγχρονισμού των όρων χορηγήσεως αδείας, μεριμνούν ώστε όλες οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις να λειτουργούν σύμφωνα με τις επιταγές των άρθρων 3, 7, 9, 10, 13, 14, στοιχεία α' και β', και 15, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας.
 2)
 Καταδικάζει το Βασίλειο της Σουηδίας στα δικαστικά έξοδα.
 (1) ΕΕ C 89 της 19.3.2011.


type: other

text:
Hoofdstuk 15: Levenslang Hüseyin Baybasin - Blik op de Wereld
 Hoofdstuk 15: Levenslang Hüseyin Baybasin
 Zelden een zaak gezien waar zoveel elementen een rol spelen.
 Baybasin werd in 1984 in Londen gearresteerd en veroordeeld tot 12 jaar cel.
 Van 1984 tot 1989 zat Baybasin in een Britse gevangenis wegens handel in verdovende middelen. In 1989 werd hij uitgeruild tegen een Brit die in Turkije tot levenslang was veroordeeld. Begin jaren '90 werd hij naar zijn zeggen door de politie gemarteld omdat hij niets meer met de handel in heroïne te maken wilde hebben. Na een aanslag op zijn leven vluchtte hij Turkije uit.[1] Hij vluchtte naar Duitsland. In 1995 vroeg Baybasin in Nederland asiel aan.
 Baybasins omstreden bewering, dat hij met medeweten en hulp van de Turkse autoriteiten in de jaren tachtig bij de internationale drugshandel betrokken is geweest, won onverwacht aan kracht na het zogeheten Susurluk-ongeluk. Op 3 november 1996 vonden bij de plaats Susurluk aan de westkust van Turkije drie mensen de dood bij een verkeersongeluk. In de auto die bij dit ongeluk was betrokken verongelukten onder meer de extreem-rechtse, voortvluchtige misdadiger Abdullah Çatli en de hoge politiefunctionaris Hüseyin Kocadag. Ook schoonheidskoningin Gonca Us vond de dood. De Koerdische parlementariër Sedat Bucak, Kamerlid voor de partij van Çiller, bleef in leven. Sindsdien is Turkije in de ban van de banden tussen diverse staatsorganen, mafiagroepen en politici.
 Het 'Susurluk-schandaal' leidde vrijwel onmiddellijk tot het ontslag van de minister van Binnenlandse Zaken en het voormalige hoofd van de politie, Mehmet Agar. Onder het valse identiteitsbewijs en de wapenvergunning van Abdullah Çatli, stond de handtekening van Agar. Samen met de huidige minister van Buitenlandse Zaken en vicepremier, Tansu Çiller, die in de jaren daarvoor premier was, wordt Agar verantwoordelijk gehouden voor de overname van het speciale staatsbureau voor de terreurbestrijding door extreemrechtse misdadigers. Dat zou zijn gebeurd, mede met instemming van de Nationale Veiligheidsraad, die bestaat uit de president, de legerstaf en de regering.
 Baybasin noemt op het kantoor van zijn Amsterdamse advocaat V.Koppe, het Susurluk-ongeluk "een daad van God". Zijn beschuldigingen aan het adres van de Turkse overheid wordt er eens te meer door ondersteund. Hij geeft desgevraagd toe dat hij in de heroïnehandel heeft gezeten, maar zegt hij: "Illegale praktijken heb ik altijd uitgevoerd samen met de mensen die officieel tot taak hadden die praktijken te bestrijden. Anders gaat het ook niet."[2]
 De Turkse overheid vraagt in december 1995 om de uitlevering van Baybasin omdat hij volgens de Turkse justitie in 1992 betrokken zou zijn bij een grootschalig heroïnetransport.
 Baybasin, die zichzelf als 'zakenman' omschrijft, ontkent het hem door de Turkse justitie ten laste gelegde heroïnetransport. Naar zijn zeggen is de werkelijke reden van het uitleveringsverzoek dat de Turkse overheid hem het zwijgen wil opleggen. Baybasin heeft de afgelopen jaren in de Turkse media verscheidene keren beweerd uit eigen ervaring te weten dat vertegenwoordigers van Turkse staatsorganen leiding geven aan de internationale heroïnehandel.[3]
 Huseyin Baybasin werd in december 1995 in Nederland aangehouden op verzoek van de Turkse overheid. Eind 1996 heeft de Hoge Raad de minister geadviseerd geen gehoor te geven aan het verzoek van Turkije om Baybasin uit te leveren. Baybasin loopt, schrijft de Hoge Raad, gevaar te worden gefolterd "en zelfs zou hij hebben te vrezen voor zijn leven". Volgens Nederlandse artsen vertoont het lichaam van Baybasin diverse sporen van marteling[4].
 In kringen van de Turkse politie en justitie zou het plan zijn ontstaan om Baybasin in samenwerking met Nederlandse collega's 'erin te luizen' [5].
 Het OM luisterde tussen september 1997 en maart 1998 niet minder dan 6000 telefoongesprekken af, die bij Baybasin thuis werden afgetapt. Uit die afgetapte telefoongesprekken zou blijken dat Baybasin een moord regisseerde op een schuldenaar in Istanboel, een poging daartoe in het Amerikaanse Lexington en de afgeblazen liquidatie van twee mannen die het op zijn leven zouden hebben voorzien[6].
 Dat leidde in maart 1998 tot zijn arrestatie, waarna hij naar de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) in Vught werd gebracht. Hij zou drie jaar in voorarrest verblijven.
 15.1 Strafzaak Rechtbank Breda
 Voor het proces verhuisde de rechtbank van Breda naar een zwaarbewaakte rechtszaal in Rotterdam. Na een zitting werden daar drie personen uit het publiek aangehouden wegens "voorbereidingshandelingen voor het helpen bevrijden" van Baybasin. Het arrestatieteam dat hem geblinddoekt van en naar de EBI transporteerde, was steeds door hen gevolgd[7]. Bronnen rond het onderzoek melden dat alle drie de aangehouden personen van Turkse afkomst in het registratiesysteem van justitie zijn nagetrokken. Ze bleken criminele antecedenten te hebben en als gezocht persoon geregistreerd te staan[8]
 Baybasin stond in eerste aanleg terecht bij de rechtbank te Breda. De Bredase rechtbank oordeelde:
 1. Medeplegen van moord.
 2. Poging om een ander door beloften, misbruik van gezag en door het verschaffen van middelen en inlichtingen te bewegen om het misdrijf “meermalen medeplegen van moord” te begaan.
 3 primair: Medeplegen van gijzeling.
 4. Medeplegen van: om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet voor te bereiden en te bevorderen een ander trachten te bewegen om dat feit te plegen.
 5 subsidiair: Medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven.
 6. Als bestuurder deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven.
 Verdachte is strafbaar voor hetgeen te zijnen laste bewezen is verklaard, nu niet is gebleken van enige omstandigheid die zijn strafbaarheid zou opheffen[9].
 Door de verdediging werd gedurende het gerechtelijk vooronderzoek en ook tijdens het onderzoek ter terechtzitting meermalen aangevoerd dat in het tegen verdachte verrichte onderzoek door het onderzoeksteam opzettelijk telefoontaps zouden zijn gemanipuleerd. De rechtbank verwierp echter het door de verdediging gevoerde verweer[10].
 Ook heeft de verdediging voorts aangevoerd dat sprake zou zijn van een complot van de Turkse staat tegen verdachte. Met name de onthullingen die door verdachte zouden zijn gedaan omtrent de betrokkenheid van Turkse politici en staatsinstellingen bij de internationale drugshandel en de belangrijke rol die verdachte zou hebben gespeeld in het behartigen en bekostigen van de Koerdische belangen, hebben daarbij een belangrijke rol gespeeld. De Turkse staat zou er volgens de verdediging een zwaarwegend belang bij hebben om verdachte in diskrediet te brengen. In dat kader zouden ook, nadat de uitlevering van verdachte aan Turkije feitelijk van de baan was, plotseling in Nederland een aantal informanten zijn opgedoken die de informatie zouden hebben verstrekt op grond waarvan het onderzoek werd gestart[11].
 Voor de stelling van de verdediging dat het hiervoor genoemde allemaal zou hebben plaatsgevonden terwijl daarbij, op de achtergrond, de Turkse veiligheidsdienst of de Turkse staat een sturende rol zou hebben gehad is naar het oordeel van de rechtbank geen enkele indicatie te vinden[12].
 15.2 Uitspraak Rechtbank Breda
 Over de persoon van verdachte zijn enkele bijzonderheden bekend geworden. Hij is eerder veroordeeld wegens drugsdelicten, hij is sterk internationaal georiënteerd, ook in zijn privéleven, maar de banden met Turkije, althans met de Turkse overheid, lijken verbroken. Turkije heeft om uitlevering van verdachte gevraagd en de uitlevering is toelaatbaar geacht, maar niet geëffectueerd omdat schending van mensenrechten niet uitgesloten kon worden. Verdachte die aldus is beschermd heeft er zelf niet voor teruggedeinsd rechten van anderen, inclusief het universele recht op leven, te schenden. In enkele zaken gaat het om afrekening en vergelding binnen de drugswereld, maar in de zogenaamde Kentuckyzaak werden zonder bedenkingen mensen die geheel buiten die kring vallen tot beoogd slachtoffer bestempeld. Het niets ontziende karakter van de organisatie waarvan verdachte de leider was is een factor die in de overwegingen omtrent de strafmaat groot gewicht in de schaal legt[13].
 De officier van justitie heeft een levenslange gevangenisstraf geëist. De rechtbank is van oordeel dat de feiten en de omstandigheden waaronder ze zijn gepleegd van dien aard zijn dat ze een zeer langdurige gevangenisstraf rechtvaardigen. In deze zaak staat de rechtbank voor de keuze of zij de maximale tijdelijke gevangenisstraf van twintig jaar of de levenslange gevangenisstraf die is geëist zal opleggen. Na ampel beraad en de omstandigheden van de zaak in aanmerking nemend acht de rechtbank de laatstgenoemde straf te zwaar, waarbij tevens een rol speelt dat verdachte een groot deel van het voorarrest in een extra beveiligde inrichting gedetineerd is geweest en te verwachten is dat zijn straf in ieder geval deels onder dezelfde zeer belastende omstandigheden zal worden ten uitvoer gelegd[14].
 Baybasins raadsman David Moszkowicz kondigde eind januari 2001 al aan in hoger beroep te zullen gaan tegen het vonnis. Samen met zijn cliënt legde hij toen de verdediging neer. Baybasin vond dat hij geen eerlijk proces kreeg toen zijn laatste verzoeken tot nieuw onderzoek naar hem belastende, afgeluisterde telefoongesprekken werden afgewezen. Omdat deze gesprekken cruciaal bewijsmateriaal waren, heeft Baybasin al tal van dergelijke verzoeken ingediend, die vaak zijn gehonoreerd. Daardoor werd zijn zaak steeds aangehouden[15].
 15.3 Hoger beroep Gerechtshof Den Bosch.
 Ook hier stond de door de verdediging naar voren gebrachte manipulatie van de afgetapte telefoongesprekken centraal. De bewijsvoering was voor 90% op deze afgetapte gesprekken gebaseerd. Uit het arrest van het Gerechtshof van den Bosch
 Het hof is van oordeel dat de omschreven methoden van onderzoek betrouwbaar zijn. Bovendien is het hof van oordeel dat het NFI als geheel en drs. A.P.A. [deskundige NFI] in het bijzonder in staat zijn deze methoden vakkundig toe te passen[16].
 De verdediging heeft uitvoerig door verschillende personen onderzoek laten doen cq. rapporten laten opstellen omtrent de door henzelf gestelde manipulatie. Het hof oordeelt dat hetgeen de door de verdediging ingeschakelde personen ter informatie inbrengen, dan wel hetgeen overigens anderszins is gesteld of gebleken, niet af doet aan de hierboven genoemde resultaten van het onderzoek door het NFI cq. drs. A.P.A. [deskundige NFI]. Gelet op de inhoud van de door de verdediging geëntameerde contra-expertise en de reactie van drs. A.P.A. [deskundige NFI] daarop in zijn rapport van 18 juni 2002, acht het hof nader onderzoek over deze kwestie niet noodzakelijk[17]
 Daarmede stelt het hof vast dat niet is gebleken van enige manipulatie van telefoontaps, zomede dat de telefoontaps en de tapverbalen betrouwbaar zijn. De taps cq. de tapverbalen kunnen mitsdien tot het bewijs worden gebezigd. Het hof verwerpt dit verweer[18].
 Slotoverweging van het gerechthof
 · Voor zover hiervoor niet reeds besproken, zijn er ook overigens geen feiten en/of omstandigheden gebleken of aannemelijk geworden, die de bruikbaarheid van de bewijsmiddelen als zodanig aantasten[19].
 Het gerechtshof trekt de conclusie dat er geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit en acht de verdachte strafbaar en veroordeeld de verdachte bij arrest van 30 juli 2002 ter zake van 1. medeplegen van moord, 2. poging om een ander door beloften en het verschaffen van inlichtingen te bewegen om het medeplegen van moord te begaan, meermalen gepleegd, 3. medeplegen van gijzeling, 4. om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet voor te bereiden en te bevorderen een ander trachten te bewegen om dat feit te plegen, 5. poging om een ander door misbruik van gezag en door het verschaffen van inlichtingen te bewegen tot het medeplegen van moord, meermalen gepleegd, en 6. als bestuurder deelnemen aan een criminele organisatie, veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Verder heeft het hof een in beslag genomen vuurwapen aan het verkeer onttrokken verklaard.
 Op het verzoek van de verdachte om de conservatoire beslagen op zijn vermogen op te heffen kan in het kader van deze strafzaak niet worden beslist. Door de officier van justitie is aangekondigd dat tegen de verdachte een ontnemingvordering zal worden ingediend en in het kader van die procedure dient de verdachte zijn verzoek te doen[20].
 15.4 Cassatie Hoge Raad
 Bayasin gaat in cassatie (bestaande uit 27 cassatiemiddelen) bij de Hoge Raad. De Hoge Raad verwerpt op 21 oktober 2003 het beroep in cassatie[21], waardoor de uitspraak van het gerechtshof te Den Bosch stand is gedaan.
 15.5 Juridische strijd Bayasin tegen Demmink
 Maar dat betekende niet dat Bayasin zich definitief hierbij had neegelegd. Bayasin probeert sindsdien met nieuwe feiten tot een herziening van zijn veroordeling te komen. Hij eist in een civiele procedure schadevergoeding van de Nederlandse staat en van de chef 'Scientist' van het Nederlands Forensisch Instituut[22].
 Uit een bericht van de Telegraaf van 3 april 2007 ' Aangifte om pedofilie tegen hoge ambtenaar'
 De tot levenslang veroordeelde crimineel Hüseyin Baybasin heeft aangifte gedaan tegen onder anderen een topambtenaar van het ministerie van Justitie. De Turkse Koerd Baybasin doet aangifte wegens pedofilie, wederrechtelijke vrijheidsberoving en deelname aan een criminele organisatie. Dat lieten Baybasins advocaten, Adèle van der Plas en Pieter Bakker Schut, dinsdag weten. Redenen voor de aangifte zijn „misdrijven die tegen de aangever zijn gepleegd”. Dat zou ook het oogmerk van de criminele organisatie zijn geweest.
 Volgens Baybasin en zijn advocaten hebben de Nederlandse en Turkse autoriteiten samengespannen om hem „het zwijgen op te leggen”. Zijn aangifte is ten eerste tegen de ambtenaar van Justitie. Daarna komt een officier van justitie en tenslotte, naamloos, andere ambtenaren die strafbare handelingen tegen Baybasin zouden hebben begaan.
 De topambtenaar zou Baybasin uit de weg willen hebben gehad om te voorkomen dat hij wegens pedofilie zou worden vervolgd in Turkije. De officier van justitie, tegen wie ook aangifte is gedaan, zou zijn plannen hebben uitgevoerd, stellen de advocaten in hun aangifte.
 Al in 2003 zou de topambtenaar, Demmink Secretaris-generaal van het departement van Justitie, door Panorama en de Gay krant worden beschuldigd van seksueel misbruik van minderjarige jongens. Een aangifte door een van die jongens leidde echter niet tot een strafrechtelijke vervolging[23].
 Al in 2003 zou de topambtenaar, Demmink Secretaris-generaal van het departement van Justitie, door Panorama en de Gay krant worden beschuldigd van seksueel misbruik van minderjarige jongens. Een aangifte door een van die jongens leidde echter niet tot een strafrechtelijke vervolging[24]. Beide bladen moesten echter de beschuldigingen intrekken[25].
 Uit hetzelfde krantenartikel[26] blijkt, dat de advocaten Van der Plas en Bakker Schut, zich baseren op een rapport dat van de Turkse autoriteiten afkomstig is. Het rapport analyseert volgens de raadslieden de rol van Turkije en zijn ambtenaren in internationale drugssmokkel in de jaren '90. In dat rapport zou onder meer staan dat Turkije, Nederland, Engeland en Duitsland er gezamenlijk op uit waren Baybasin de mond te snoeren. Ook zouden in het document passages staan over feesten in Turkije waar de topambtenaar seks met jonge kinderen zou hebben gehad. Demmink zou in 1995 in de Turkse badplaats Bodrum door de Turkse politie zijn betrapt op seks met minderjarige jongens. Middels chantage zou de Turkse overheid Demmink, en daarom Justitie, hebben gedwongen om Bayasin te veroordelen op vervalste bewijzen. Tot nu toe echter is iedere aangifte tegen Demmink geseponeerd.
 Bayasin verliest op 25 juni 2007 kort geding tegen Demmink.
 De tot levenslang veroordeelde Turkse Koerd Huseyin Baybasin heeft beschuldigingen aan het adres van een hoge ambtenaar van Justitie over betrokkenheid bij pedonetwerken niet aannemelijk kunnen maken, dat oordeelde de rechtbank van den Haag (25 juni 2007) in een kort geding dat Baybasin tegen J. Demmink, secretaris-generaal op het ministerie van Justitie, had aangespannen. Baybassin spande het kort geding aan nadat hij in april op zijn cel werd geplaatst tijdens een werkbezoek, waar ook de secretaris-generaal bij aanwezig was. Dat gebeurde nadat hij aangifte tegen de topambtenaar en een officier van Justitie had gedaan wegens betrokkenheid bij pedonetwerken en een 'complot' tegen hem.
 Op 5 juli 2007 schrijven dan ook de minster van Justitie Hirsch Balin van Justitie, minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken en minster Middelkoop van Defensie, in antwoord op vragen uit de Tweede Kamer over meerdere publicaties aangaande vermeende pedoseksuele activiteiten van de topambtenaar. Dat onderzoek, verricht door de Algemene Inlichten- en Veiligheidsdienst (AIVD) heeft geen aanwijzing opgeleverd van betrokkenheid bij strafbare feiten, door topambtenaar J. Demmink van het ministerie van Justitie. Ook in 2003 werd al door de AIVD onderzoek gedaan naar vermeende strafbare feiten. Ook toen bleek daar geen sprake van[27].
 Maar Baybasin hield vol. Een jaar later deed hij opnieuw aangifte tegen de topambtenaar Demmink[28]
 Advocaten vragen Hof om strafvervolging in te stellen zie http://www.huseyinbaybasin.com/basin_duyuru.pdf
 De advocate van Baybaşin beweerde dat het OM ernstig tekort was geschoten en dat het onderzoek - voor zover daar al sprake van was - niet deugde. Zij startte in mei 2008 een artikel 12-procedure tegen de Staat bij het gerechtshof in Den Haag. In een artikel 12-procedure wordt geëist dat het Openbaar ministerie iemand vervolgt. Baybaşins advocate vroeg het Hof het OM te dwingen tot strafrechtelijke vervolging van Demmink en de Bredase officier van justitie Hillenaar. Beiden zouden schuldig zijn aan de onterechte veroordeling van Baybaşin, aldus de advocate. Op 17 oktober 2008 verklaarde het Haagse Hof Baybaşin niet-ontvankelijk in de klacht tegen Demmink omdat Baybaşin zelf geen slachtoffer was van seksueel misbruik door Demmink en dus geen belanghebbende was. Andere door Baybaşin aangevoerde feiten tegen zowel Demmink als Hillenaar werden door het Hof van tafel geveegd als zijnde ongegrond, onvoldoende concreet en/of onvoldoende onderbouwd.
 Vervolgens richtte Baybasin zich tot de Commisie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS). (De commissie evaluatie afgesloten strafzaken (Posthumus II) heeft tot doel na te gaan of zich in de opsporing van strafbare feiten en/of in de behandeling van daaruit voortgekomen strafzaken ernstige manco’s hebben voorgedaan die een evenwichtige beoordeling van de feiten door de rechter in de weg hebben gestaan). De Turks Koerdische Baybasin heeft altijd betoogd dat hij slachtoffer was van een politiek complot, en dat er gemanipuleerd zou zijn met telefoontaps. Hoge Nederlandse ambtenaren zouden daarbij betrokken zijn geweest. De CEAS heeft onderzocht of de taps inderdaad gemanipuleerd zijn, maar heeft daar geen aanwijzingen voor kunnen vinden. Een anonieme Turkse klokkenluider meldde de commissie dat hij betrokken was bij tapmanipulaties, maar volgens de commissie is dat organisatorisch 'nagenoeg onmogelijk'. De commissie besloot de zaak dus niet verder bij de Hoge Raad voor te leggen.
 Maar op 4 september 2012 adviseert Advocaat-generaal aan de Hoge Raad[29]: Conclusie naar aanleiding van het herzieningsverzoek van [aanvrager], waarin wordt geadviseerd nader onderzoek in te stellen naar de vraag of een grond voor herziening aanwezig is. Nader onderzoek naar met name de mogelijkheid van onregelmatigheden in de telefoontaps waarop het bewijs tegen [aanvrager] mede is gebaseerd en het opsporingsonderzoek dat indertijd tegen [aanvrager] is verricht
 De conclusie van de Procureur-generaal[30]
 De aangevoerde gegevens zijn m.i. ontoereikend voor het ontstaan van een ernstig vermoeden dat het onderzoek van de zaak zou hebben geleid tot een vrijspraak of tot niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar ministerie in het geval de rechter bij het onderzoek ter terechtzitting daarmee bekend was geweest. Zonder nader onderzoek kan thans onvoldoende worden beoordeeld in hoeverre kan en moet worden vertrouwd op de inhoud van het overgelegde materiaal. Niettemin meen ik dat het materiaal waarmee het herzieningsverzoek is onderbouwd aanleiding geeft voor nader onderzoek naar de vraag of een grond voor herziening aanwezig is. Het gewicht van de zaak, de aard van de beschuldiging jegens de Nederlandse overheid en de twijfels die kunnen worden opgeroepen door het overgelegde materiaal brengen de noodzaak hiervan mee. De onderzoeksresultaten kunnen van grote betekenis zijn voor een (herziene) waardering van de door de rechter tot het bewijs gebezigde middelen.
 Ik meen dat het door mij beoogde onderzoek zich primair moet richten op eventuele aanwijzingen van manipulatie van het bewijsmateriaal en op de eventuele mogelijkheden daarvoor. Daarmee zou het onderzoek zich uitstrekken over de mogelijkheid van onregelmatigheden in de telefoontaps waarop het bewijs tegen [aanvrager] mede is gebaseerd en het opsporingsonderzoek dat indertijd tegen [aanvrager] is verricht. In dat verband acht ik onder meer nader audiotechnisch onderzoek als hierboven beschreven aangewezen
 Uiteraard kunnen de resultaten van dit onderzoek leiden tot vervolgonderzoek.
 De vraag is vervolgens op welke wijze dit onderzoek vorm moet krijgen. Met de inwerkingtreding van de Wet hervorming herziening ten voordele is niet alleen verruiming beoogd van het novumbegrip. Daarnaast zullen op 1 oktober 2012 een aantal bepalingen in werking treden die het mogelijk maken om onderzoek te doen naar de aanwezigheid van gronden voor herziening als bedoeld in artikel 457 Sv. Dit onderzoek kan (na inwerkingtreding van de Wet hervorming herziening ten voordele) worden opgedragen aan de procureur-generaal bij de Hoge Raad (art. 469 Sv), waarna hem de mogelijkheden van artikel 463 Sv ten dienste staan. Dat is wat ik Uw Raad adviseer te doen. Bij beslissingen over de inrichting en de uitvoering van het onderzoek zullen de verzoeker en zijn raadsvrouw worden gekend, en dit in de stellige overtuiging dat de gelegenheid tot tegenspraak niet alleen een universeel beginsel van "fair trial" betreft, doch ook een noodzakelijke voorwaarde voor verantwoorde waarheidsvinding.
 [1] NRC 28-02-1997 Moll, Hans& Santing, Fraukje:Advies Hoge Raad negatief wegens gevaar van foltering; twist Turkije en Nederland om uitlevering
 [2] NRC 28-02-1997 Moll, Hans& Santing, Fraukje:Advies Hoge Raad negatief wegens gevaar van foltering; twist Turkije en Nederland om uitlevering
 [3] NRC 28-02-1997 Moll, Hans& Santing, Fraukje:Advies Hoge Raad negatief wegens gevaar van foltering; twist Turkije en Nederland om uitlevering
 [4] NRC 28-02-1997 Moll, Hans& Santing, Fraukje:Advies Hoge Raad negatief wegens gevaar van foltering; twist Turkije en Nederland om uitlevering
 [5] Eindhovens Dagblad 08-09-2012 Holtkamp, Rieks: Baybasin moest hangen van justitie.
 [6] Anker&Anker: Overzicht levenslang gestraften in Nederland pagina 8.
 [7] NRC 10-02-2001Twintig jaar celstraf voor H. Baybasin
 [8] NRC 2601-2001 Oostveen, Margriet: Baybasin probeerde te ontsnappen.
 [9] Rechtspraak.nl AA9941 Rechtbank Breda 09-02-2001.
 [10] Rechtspraak.nl AA9941 Rechtbank Breda 09-02-2001
 [11] Rechtspraak.nl AA9941 Rechtbank Breda 09-02-2001
 [12] Rechtspraak.nl AA9941 Rechtbank Breda 09-02-2001
 [13] Rechtspraak.nl AA9941 Rechtbank Breda 09-02-2001
 [14] Rechtspraak.nl AA9941 Rechtbank Breda 09-02-2001
 [15] NRC 10-02-2001Twintig jaar celstraf voor H. Baybasin
 [16] Rechtspraak.nl AE5920 Gerechtshof Den Bosch 30-07-2002
 [17]Rechtspraak.nl AE5920 Gerechtshof Den Bosch 30-07-2002
 [18] Rechtspraak.nl AE5920 Gerechtshof Den Bosch 30-07-2002
 [19] Rechtspraak.nl AE5920 Gerechtshof Den Bosch 30-07-2002
 [20] Rechtspraak.nl AE5920 Gerechtshof Den Bosch 30-07-200
 [21] Rechtspraak.nl AH9922 Hoge Raad Den Haag. 21-10-2003
 [22] Nieuwe Revu 01-11-06
 [23] Pamflet De Zaak Baybasin-Demmink.
 [24] Pamflet De Zaak Baybasin-Demmink.
 [25] NRC 18-06-2007 Meeus,Jan & Verlaann, Jos, 18-06-2007 Een sterke ambtenaar met veel vijanden.
 [26] Telegraaf 03-04-2007 'Aangifte om pedofilie tegen topambtenaar'
 [27] NRC 05-07-2007 "Topman Justitie is schoon".
 [28] ANP 02-06-2008 Vervolging topambtenaar van Justitie wegens misbruik geëist.
 [29] Hoge Raad 04-09-2012 BS6402
 [30] Hoge Raad 04-09-2012 BS6402
 Pamflet uitgereikt door demonstranten voor het stadhuis te Utrecht, die aandacht vroegen voor de zaak Baybasin - Demmink
 Alermedia Vlanderen: 29-03-2006 Britse immigratie ontving Turkse drugsmaffia met open armen.
 Anker&Anker Overzicht levenslang gestraften in Nederland.
 ANP 02-06-2008 Vervolging topambtenaar wegens misbruik geëist.
 Bakker Schut. P.H. mr. & Van der Plas, A.G. mr: 02-04-2007 Aangifte tegen mr. J. Demmink, Secretaris-Generaal van het Ministerie van Justitie en tegen mr. H.M.P. Hillenaar, officier van justitie, namens Baybasin.
 CEAS: Commissie afgesloten rechtszaken zal de gang van zaken rond de levenslang veroordeelde Baybasin niet langer onderzoeken. http://blikopdewereld.nl/Ontwikkeling/rechtspraak/83-de-levenslang-veroordeelden-in-nederland/3226-onderzoek-naar-huseyin-baybasin-wordt-gestaakt.html.
 Eindhovens Dagblad 14-06-2007 Topambtenaren zouden in de jaren negentig ontucht hebben gepleegd.
 Eindhovens Dagblad 08-09-2012: Holtkamp, Rieks: Baybasin moest hangen van justitie.
 Groene Amsterdammer: 22-06-2002: Aftappers in het nauw Nederland wereldkampioen telefoontappen.
 Humanistische Omroep: 08-10-2002 De Zaak Baybasin
 Hoge Raad 04-09-2012 BX6402 Advocaat generaal advies nader onderzoek tot herziening http://blikopdewereld.nl/Ontwikkeling/rechtspraak/83-de-levenslang-veroordeelden-in-nederland/3740-levenslang-bayasin-advocaat-generaal-advies-nader-onderzoek-tot-herziening.html
 Nieuwe Revu 01-11-06 De Koerdische Zaak en de zaak Baybasin.
 NRC 25-01-2001: Oostveen, Margriet: Slotspektakel Zaak-Baybasin nog lang niet in zicht.
 NRC 26-01-2001: Oostveen, Margriet: Baybasin probeerde te ontsnappen.
 NRC 10-02-2001: Twintig jaar celstraf voor Baybasin.
 NRC 18-06-2007: Meeuws, Jan & Verlaann, Jos: Een sterke ambtenaar met veel vijanden.
 NRC 25-06-2007: Baybasin verliest kort geding Demmink.
 NRC 05-07-2007: "Topman justitie is schoon".
 Rechtspraak.nl Uitspraak rechtbank Breda http://zoeken.rechtspraak.nl/detailpage.aspx?ljn=AA9941
 Rechtspraak.nl Arrest Gerechtshof te Den Bosch
 http://zoeken.rechtspraak.nl/detailpage.aspx?ljn=AE5920
 Rechtspraak.nl Cassatie Hoge Raad
 http://zoeken.rechtspraak.nl/detailpage.aspx?ljn=AH9922
 Telegraaf 03-04-2007 Aangifte om pedofilie tegen hoge ambtenaar.
 Telegraaf 19-07-2007 Topambtenaar spreekt beschuldiging pedofilie tegen.
 Volkskrant 09-09-2002 Persson Michael Verknipte gesprekken.
 Vrij Nederland 21-04-2011 Lensink, Harry & Husken, Marian: De zaak Baybasin. Kruistocht van een advocate.
 http://www.blikopdewereld.nl/Ontwikkeling/rechtspraak/levenslang/levenslang-gestraften/1574-inhoudsopgave-levenslang-huseyin-baybasin
 Zie verder Hoofdstuk 16 De zogenaamde Playstationmoorden Ugur U. en Edwin Z. krijgen levenslang


text:
Nr . C 208/36 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 12 . 8 . 95
 og med valgt adresse i Luxembourg hos denne, 180 , route de Ariane Tornel, Bruxelles, og med valgt adresse i Luxem
 Longwy . bourg hos Fiduciaire Myson sari, 1 , rue Glesener.
 Sagsøgeren har nedlagt følgende påstande: Sagsøgeren har nedlagt følgende påstande :
 — Annullation af Kommissionens afgørelse om ikke at — Kommissionens afgørelse, hvorved det blev bestemt, at
 forfremme sagsøgeren til lønklasse A4 som led i forfrem sagsøgerens indkaldelsessted var Bruxelles , og alle efter
 melsesproceduren for 1992 og med nødvendigt annul følgende afgørelser annulleres .
 lation af Kommissionens afgørelse af 3 . marts 1995 om
 at afvise sagsøgerens klage og af Kommissionens afgø
 — Sagsøgte tilpligtes at betale sagens omkostninger.
 relse om til lønklasse A4 at forfremme de tjenestemænd,
 der blev opført på den liste, som blev offentliggjort i
 meddelelser fra administrationen nr. 859 af 8 . september Søgsmålsgrunde og væsentligste argumenter:
 1994 .
 Søgsmålsgrundene og de væsentligste argumenter er de
 — Kommissionen tilpligtes at betale sagsøgeren erstatning samme som de i sag T-33/95 (*) anførte .
 for økonomisk og ikke-økonomisk skade, idet sagsøge
 ren forbeholder sig ret til at opgøre denne skade (M EFT nr . C 101 af 22 . 4 . 1'995 .
 nærmere under sagens behandling .
 — Sagsøgte tilpligtes at betale sagens omkostninger .
 Søgsmålsgrunde og væsentligste argumenter:
 Til støtte for sine påstande gør sagsøgeren gældende, at der Sag anlagt den 3 . juli 1995 af Friedrich Engelking mod
 er sket en tilsidesættelse af tjenestemandsvedtægtens arti Rådet for Den Europæiske Union og Kommissionen for De
 kel 45 , stk . 1 . Europæiske Fællesskaber
 Sagsøgeren anfører herved , at sagsøgte ikke kunne tage hans ( Sag T-138/95 )
 » fortjenester « som tjenstemand i lønklasse A5 i betragtning, ( 95/C 208/76 )
 da der ikke forelå nogen bedømmelse vedrørende sagsøge
 ren for perioden 1991 til 1993 .
 (Processprog: tysk)
 Sagsøgeren gør for det andet gældende , at sagsøgte alene har
 sammenlignet hans » fortjenester « med dem, der måtte Ved De Europæiske Fællesskabers Ret i Første Instans er der
 tillægges tjenestemænd i Generaldirektorat V, men ikke med den 3 . juli 1995 anlagt sag mod Rådet for Den Europæiske
 » fortjenesterne « hos samtlige de tjenestemænd i lønklasse Union og Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber af
 A5 i institutionen, der kunne komme i betragtning til Friedrich Engelking, Raddestorf ( Forbundsrepublikken
 forfremmelse . Tyskland ), ved advokaterne Bernd Meisterernst, Mechtild
 Düsing, Dietrich Manstetten, Dr. Frank Schulze og Dr .
 Endelig gør sagsøgeren gældende, at forfremmelser til Winfried Haneklaus, Münster, og med valgt adresse i
 lønklasse A4 ikke bør ske efter en sammenlignende under Luxembourg hos advokatfirmaet Dupong & Associés , 14a,
 søgelse af » fortjenesterne « hos de tjenestemænd , der kan rue des Bains, Luxembourg.
 komme i betragtning til forfremmelse, men på grundlag af
 det antal point, som hvert generaldirektorat råder over, alt
 efter antallet af forfremmelsesværdige tjenestemænd , og Sagsøgeren har nedlagt følgende påstande:
 som generaldirektoratet efter et skøn kan foretage en
 fordeling af. 1 ) Sagsøgte tilpligtes in solidum at betale sagsøgeren en
 erstatning for perioden 2 . april 1 9 84 til 1 3 . j uni 1 9 9 1 på
 110 021,93 DM med rente 8% fra 19 . maj 1992,
 ligesom de sagsøgte tilpligtes in solidum at betale sagens
 omkostninger.
 Sag anlagt den 19. juni 1995 af Peter Gammeltoft mod 2 ) Den foreliggende sag forenes med den allerede anlagte
 Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber sag Hülseberg m.fl . mod Rådet og Kommissionen for De
 ( Sag T-132/95 ) Europæiske Fællesskaber, T-77/93 , og sagen udsættes
 på samme måde .
 ( 95 /C 208/75 )
 (Processprog: fransk) Søgsmålsgrunde og væseritligste argumenter:
 Søgsmålsgrundene og de væsentligste argumenter er de
 Ved De Europæiske Fællesskabers Ret i Første Instans er der samme som i sag T-20/94 .
 den 19 . juni 19 95 anlagt sag mod Kommissionen for De
 Europæiske Fællesskaber af Peter Gammeltoft, Bruxelles,
 ved advokaterne Jean-Noël Louis, Thierry Demaseure og


text:
 19.5.2016
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 129/33
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 52/2015
 z dne 20. marca 2015
 o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) k Sporazumu EGP [2016/735]
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum EGP) in zlasti člena 98 Sporazuma EGP,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Delegirano uredbo Komisije (EU) št. 1062/2014 z dne 4. avgusta 2014 o delovnem programu za sistematično preverjanje vseh obstoječih aktivnih snovi, ki jih vsebujejo biocidni proizvodi, iz Uredbe (EU) št. 528/2012 Evropskega parlamenta in Sveta (1) je treba vključiti v Sporazum EGP.
 (2)
 Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 1090/2014 z dne 16. oktobra 2014 o odobritvi permetrina kot obstoječe aktivne snovi za uporabo v biocidnih proizvodih 8. in 18. vrste proizvodov (2) je treba vključiti v Sporazum EGP.
 (3)
 Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 1091/2014 z dne 16. oktobra 2014 o odobritvi tralopirila kot nove aktivne snovi za uporabo v biocidnih proizvodih 21. vrste izdelkov (3) je treba vključiti v Sporazum EGP.
 (4)
 Delegirana uredba (EU) št. 1062/2014 razveljavlja Uredbo Komisije (ES) št. 1451/2007 (4), ki je vključena v Sporazum EGP in jo je zato treba v okviru Sporazuma EGP razveljaviti.
 (5)
 Prilogo II k Sporazumu EGP bi bilo zato treba ustrezno spremeniti –
 SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
 Člen 1
 Poglavje XV Priloge II k Sporazumu EGP se spremeni:
 1.
 za točko 12nz (Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 438/2014) se vstavijo naslednje točke:
 „12nza.
 32014 R 1062: Delegirana uredba Komisije (EU) št. 1062/2014 z dne 4. avgusta 2014 o delovnem programu za sistematično preverjanje vseh obstoječih aktivnih snovi, ki jih vsebujejo biocidni proizvodi, iz Uredbe (EU) št. 528/2012 Evropskega parlamenta in Sveta (UL L 294, 10.10.2014, str. 1).
 12nzb.
 32014 R 1090: Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 1090/2014 z dne 16. oktobra 2014 o odobritvi permetrina kot obstoječe aktivne snovi za uporabo v biocidnih proizvodih 8. in 18. vrste proizvodov (UL L 299, 17.10.2014, str. 10).
 12nzc.
 32014 R 1091: Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 1091/2014 z dne 16. oktobra 2014 o odobritvi tralopirila kot nove aktivne snovi za uporabo v biocidnih proizvodih 21. vrste izdelkov (UL L 299, 17.10.2014, str. 15).“;
 2.
 besedilo točke 12ze (Uredba Komisije (ES) št. 1451/2007) se črta.
 Člen 2
 Besedila Delegirane uredbe (EU) št. 1062/2014 ter izvedbenih uredb (EU) št. 1090/2014 in (EU) št. 1091/2014 v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavijo v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, so verodostojna.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 21. marca 2015 pod pogojem, da so bila predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma EGP (*).
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 20. marca 2015
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Gianluca GRIPPA
 (1) UL L 294, 10.10.2014, str. 1.
 (2) UL L 299, 17.10.2014, str. 10.
 (3) UL L 299, 17.10.2014, str. 15.
 (4) UL L 325, 11.12.2007, str. 3.
 (*) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


text:
Verplichte arbeidsinschakeling en tegenprestatie naar vermogen – Ingeborg Lunenburg Opleiding + Advies
 Verplichte arbeidsinschakeling en tegenprestatie naar vermogen
 Geplaatst op 24 maart 2013 door Ingeborg Lunenburg — 1 reactie ↓
 Sinds vorig jaar heb ik regelmatig training gegeven over het handhaven van arbeidsverplichtingen. Dat was dan ook aanleiding om de tweedaagse training Handhaven doelmatigheid van bijstand verder te ontwikkelen ook voor open inschrijving.
 Tijdens de training komen alle aspecten van de arbeidsinschakeling aan bod en het schenden van de verplichtingen in verband daarmee. Er wordt onder meer gewerkt met stellingen en casuïstiek die mede zijn gebaseerd op jurisprudentie. Daarnaast komt de structuur voor het nemen van het afstemmingsbesluit uitgebreid aan bod.
 Hierna wat basisinformatie waarop de training is gebaseerd en tot slot nog iets uit het wetsvoorstel Verzamelwet SZW 2013 in dat kader.
 Werk beste oplossing voor armoede
 Elke regering betoogt dat gaan werken (of meer gaan werken) de beste remedie tegen armoede is.
 Aan het recht op bijstand is dan ook de verplichte arbeidsinschakeling verbonden. Daaronder wordt het verrichten van algemeen geaccepteerde arbeid verstaan, zonder dat gebruik wordt gemaakt van een voorziening. Re-integratie is het geheel van activiteiten dat leidt tot arbeidsinschakeling. Artikel 9 lid 1 WWB volstaat met een algemene omschrijving van de plicht tot arbeidsinschakeling. Achtergrond hiervan is dat het uitgangspunt van de WWB een op maat toegesneden benadering moet zijn. De concrete invulling van de arbeidsinschakeling wordt door het college zoveel mogelijk afgestemd op het individu waarbij rekening wordt gehouden met de omstandigheden, de gezondheid en de belastbaarheid van de aanvrager. Het is van belang de verplichtingen in de beschikking nader te specificeren.
 Verplichte arbeidsinschakeling
 De verplichte arbeidsinschakeling bestaat uit twee onderdelen:
 De arbeidsplicht: de plicht om naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid te verkrijgen en te aanvaarden en de plicht om zich als werkzoekende te registreren bij het UWV (art. 9 lid 1 onderdeel a WWB).
 De re-integratieplicht: de plicht gebruik te maken van een door het college aangeboden voorziening waaronder begrepen sociale activering gericht op arbeidsinschakeling, alsmede de plicht om mee te werken aan een onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling (art. 9 lid 1 onderdeel b WWB).
 Uit de jurisprudentie volgt als er sprake is van een besluit belanghebbende daartegen (lees ook de gevolgen) kan opkomen. Wat van een belanghebbende op basis zijn fysieke en/of geestelijke belastbaarheid kan worden gevergd zal doorgaans moeten blijken uit een medisch advies (CRvB 15-05-2012, BW6525 WWB). Verder moet het geheel aan arbeidsinschakeling gericht zijn op het uiteindelijk verkrijgen van de reguliere arbeid. Voor zover dat niet (meer) mogelijk is kan het college geen verplichtingen opleggen en daar aldus consequenties aan verbinden aan deze niet of onvoldoende worden nagekomen (CRvB 24-04-2012, BW4400 WWB). Naast artikel 9 WWB kan het college op grond van artikel 55 WWB nadere verplichtingen aan de bijstand verbinden. Zo kan belanghebbende worden verplicht zich uit te laten schrijven bij de Kamer van Koophandel (CRvB 18-09-2012, BX8446 WWB). Onder omstandigheden kan een belanghebbende ook worden verplicht zijn zelfstandige activiteiten uit eigen bedrijf te stoppen (CRvB 18-12-2012, BY6616 WWB).
 Sinds 1 januari 2012 is het college is bevoegd belanghebbende te verplichten naar vermogen een tegenprestatie te verrichten (art. 9 lid 1 onderdeel c WWB). Deze verplichting geldt voor personen vanaf 18 jaar en degene die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt vanaf de datum melding als bedoeld in artikel 44 lid 2 WWB. Deze verplichting houdt geen verband met de arbeidsinschakeling. De plicht tot tegenprestatie kenmerkt zich door een aantal aspecten:
 het is niet direct gericht op toeleiding tot de arbeidsmarkt en is niet bedoeld als re-integratieinstrument;
 het mag niet in de weg staan aan acceptatie van algemeen geaccepteerde arbeid of aan de re-integratie gericht op arbeidsinschakeling;
 de duur en omvang van de werkzaamheden moeten beperkt zijn; en
 het gaat om ‘additionele onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden’.
 Bij mijn weten is de eerste (niet verrassende) uitspraak over tegenprestatie naar vermogen gedaan. In Rechtbank Breda 25-02-1013, BZ5171 WWB oordeelt de rechtbank dat een aanbod om 32 uur per week als algemeen medewerker te worden aangesteld niet als tegenprestatie naar vermogen kan worden aangemerkt.
 Afwijkende regels voor jongeren tot 27 jaar
 Artikel 41 lid 5 WWB bepaalt de informatieplicht voor jongeren tijdens de aanvraag. Deze plicht gaat over de vraag in hoeverre het reguliere onderwijs nog mogelijkheden voor de jongere biedt of zou kunnen bieden. Bij de aanvraag moet de jongere documenten verstrekken die het college kunnen helpen bij de beoordeling van de vraag of het volgen van een uit ’s Rijks kas bekostigde opleiding mogelijk is. Voorbeelden zijn behaalde diploma’s of certificaten, een verklaring van een functionaris van de regionale meld- en coördinatiefunctie voortijdig schoolverlaten en een bindend studieadvies dat door een onderwijsinstelling is verstrekt (TK 2010/11, 32 815, nr. 7, p. 3).
 Sinds 1 juli 2012 is artikel 13 lid 2 onderdeel c WWB in werking getreden. Dat artikel bepaalt een uitsluitingsgrond voor het recht op bijstand voor jongeren als zij regulier onderwijs volgen of kunnen volgen.
 Schenden verplichtingen
 Komt de belanghebbende de plicht tot arbeidsinschakeling of de plicht tot tegenprestatie niet of onvoldoende na, dan moet het college de bijstand – in beginsel – verlagen onder toepassing van de afstemmingverordening (art. 18 lid 2 WWB). Er is bijzonder veel jurisprudentie beschikbaar over besluiten waarbij de bijstand wordt afgestemd.
 Soms sneuvelen besluiten omdat ze onzorgvuldig zijn voorbereid of niet op een juiste grondslag berusten (zie bijvoorbeeld CRvB 28-08-2012, BX6196 WWB). Een maatregel gedurende 7 maanden ter hoogte van 100% wegens herhaalde volharding van het weigeren van aangeboden voorzieningen kan onder omstandigheden door de beugel (CRvB 03-07-2012, BX0486 WWB).
 Het huidige kabinet kondigt aan dat een (nog) strenger regime gaat gelden voor degene die verplichtingen rondom diens re-integratie niet of onvoldoende nakomt. Voorbeelden zijn:
 Uniformering bij wet van de schending arbeidsverplichtingen qua duur en hoogte sancties. Dit betreft dus een centralisatie van normen bij het opleggen van de maatregel die thans nog bij afstemmingsverordening zijn geregeld.
 Bij het niet nakomen van de sollicitatieplicht wordt de WWB uitkering gestopt voor drie maanden en alleen voortgezet op verzoek van de belanghebbende. Thans is het college verplicht om een maatregel te heroverwegen binnen een door hem te bepalen termijn die ten hoogste drie maanden bedraagt (art. 18 lid 3 WWB).
 Ik ben benieuwd hoe dit wordt vertaald in wetgeving. Het wetsvoorstel zal in ieder geval ook moeten voorzien in de gevolgen als belanghebbende geen verzoek om voortzetting doet en binnen welke termijn dat verzoek dan moet worden gedaan.
 Opschorten recht op bijstand
 Volgens vaste jurisprudentie is het college alleen bevoegd het recht op bijstand op te schorten vanwege het schenden van de inlichtingenplicht op grond van artikel 17 lid 1 WWB waarbij de belanghebbende in de gelegenheid wordt gesteld zijn verzuim binnen een geboden termijn te herstellen (CRvB 12-01-2010, BK9124 WWB). Het niet meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden van de arbeidsinschakeling geeft geen aanleiding het recht op bijstand op te schorten (CRvB 05-01-2010, BL0358 WWB). Een oproep te verschijnen om belanghebbende actief naar werk te kunnen begeleiden, moet worden aangemerkt als het oproepen in het kader van een onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling. Het geen gehoor geven aan deze oproep kan niet worden aangemerkt als het verlenen van onvoldoende medewerking in de zin van artikel 54 lid 1 WWB en het niet herstellen van een verzuim zoals bedoeld in artikel 54 lid 4 WWB (CRvB 06-09-2011, BS8915 WWB). Ook voor het opschorten en bij gevolg intrekken van het recht op bijstand bestaat geen bevoegdheid als belanghebbende zijn verplichtingen in het kader van de arbeidsinschakeling niet nakomt omdat in dat geval de weg van de verlaging van de bijstand moet worden gevolgd (CRvB 30-06-2009, BJ1769 WWB).
 Wetsvoorstel Verzamelwet SZW 2013
 De tweede Nota van Wijziging van de Invoeringswet Wet werken naar Vermogen is nagenoeg overgenomen in het Wetsvoorstel Verzamelwet SZW 2013.
 “Onderdeel A (artikel 17, tweede lid)
 De WWB biedt de gemeente de mogelijkheid om een persoon die niet voldoet aan de inlichtingenplicht een termijn te stellen waarbinnen de inlichtingen alsnog moeten worden verstrekt. Tijdens die termijn kan het recht op bijstand worden opgeschort en als de inlichtingen niet binnen de gestelde termijn zijn verstrekt, kan het recht op bijstand worden ingetrokken vanaf het moment dat de termijn gesteld is (artikel 17, juncto artikel 54 van de WWB). Anders dan de toenmalige regering beoogde (TK 2002/03, 28 870, nr. 3, p. 47 en TK 2002/03, 28 870, nr. 13, p. 168), en ook de huidige regering beoogt, ontbreekt deze mogelijkheid blijkens de jurisprudentie. Volgens de Centrale Raad van Beroep valt onder dit anderszins onvoldoende medewerking verlenen als bedoeld in artikel 54, eerste lid, niet:
 – het niet meewerken aan een oproep om op een bepaalde plaats en tijd te verschijnen in verband met het aanbieden van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling; of
 – het niet meewerken aan een onderzoek naar de voortgang van een aangeboden voorziening gericht op arbeidsinschakeling (CRvB 14-08-2008, BE2717 WWB). Dit omdat deze verplichtingen niet uit artikel 17, tweede lid (medewerkingsplicht in relatie tot de informatieverplichting) voort zouden vloeien en aan anderszins onvoldoende medewerking verlenen geen ruimere strekking toekomt dan de in artikel 17, tweede lid, neergelegde medewerkingverplichting (CRvB 30-01-2007, AZ8403 WWB).”
 “Om deze reden wordt voorgesteld om in artikel 17, tweede lid, te verduidelijken dat het meewerken aan de genoemde activiteiten wel onder de medewerkingplicht vallen en dus ook onder de reikwijdte van artikel 54, eerste lid, vallen. Wellicht ten overvloede wordt gemeld dat deze verplichtingen geen overlap vertonen met de in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, opgenomen verplichting om mee te werken aan een onderzoek naar zijn mogelijkheden tot arbeidsinschakeling. Dit omdat bij de in artikel 9, eerste lid, onder b, opgenomen medewerkingsverplichtingen het recht op bijstand (mede in relatie tot het voldoen aan de arbeidsverplichting en het opstellen van het plan van aanpak) vast staat.”
 “Bij het niet nakomen van die verplichtingen is het bepaalde in artikel 18, tweede lid, van de WWB van toepassing. Bij het niet nakomen van de in artikel 17, tweede lid, geëxpliciteerde medewerkingsverplichting staat het recht op bijstand niet vast. Door geen gevolg te geven aan een oproep maakt betrokkene het immers voor het college onmogelijk om zijn recht op bijstand in relatie met de arbeidsverplichting dan wel het plan van aanpak vast te stellen.”
 Gemeenten blij met een dooie mus?
 Ik moet helaas vaststellen dat met de het voorgestelde artikel 17 lid 2 WWB geen duidelijkheid wordt verschaft over de mogelijkheid het recht op bijstand op te schorten en bij gevolg van het niet tijdig herstellen van het verzuim dat recht in te trekken. In de situaties die staan beschreven staat het recht op bijstand wel al vast en kan dan ook niet leiden tot de bevoegdheid om dat recht op te schorten. Voor zover er ook onduidelijkheid bestaat over het recht op bijstand heeft het college te alle tijde de bevoegdheid om het recht op bijstand op te schorten en voegt het voorgestelde artikel 17 lid 2 WWB niets toe!
 Dit bericht werd geplaatst in Opinie en getagged als Handhaven plichten,Medewerking,Opschorten recht,Regeerakkoord Rutte II,Tegenprestatie door Ingeborg Lunenburg. Markeer de permalink als favoriet.
 Een gedachte over “Verplichte arbeidsinschakeling en tegenprestatie naar vermogen”
 Pingback: Rechtbank Gelderland: medewerking verlenen oproep arbeidsinschakeling | Ingeborg Lunenburg Opleiding + Advies
 NIEUW Training Wmo: van melding naar verslag
 Studiemiddag Algemeen gebruikelijk


text:
 25.9.2017
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 318/12
 2017 m. gegužės 30 d. pareikštas ieškinys byloje The GB Foods/EUIPO – Yatecomeré (YATEKOMO)
 (Byla T-336/17)
 (2017/C 318/17)
 Kalba, kuria surašytas ieškinys: ispanų
 Šalys
 Ieškovė: The GB Foods, SA (Ljobregato l’Hospitaletas, Ispanija), atstovaujama advokatų M. Buganza González ir E. Torner Lasalle
 Atsakovė: Europos Sąjungos intelektinės nuosavybės tarnyba (EUIPO)
 Kita procedūros Apeliacinėje taryboje šalis: Yatecomeré, SL (Ribadumia, Ispanija)
 Su procedūra EUIPO susijusi informacija
 Prekių ženklo, dėl kurio kilo ginčas, savininkė: ieškovė.
 Prekių ženklas, dėl kurio kilo ginčas: žodinis Sąjungos prekių ženklas YATEKOMO – Sąjungos prekių ženklas Nr. 11 703 568.
 Procedūra EUIPO: registracijos pripažinimo negaliojančia procedūra.
 Ginčijamas sprendimas: 2017 m. kovo 13 d. EUIPO penktosios apeliacinės tarybos sprendimas byloje R 1506/2016-5.
 Reikalavimai
 Ieškovė Bendrojo Teismo prašo:
 —
 pripažinti priimtinu šį ieškinį dėl 2017 m. kovo 13 d. EUIPO apeliacinės tarybos sprendimo (byla R 1506/2016-5) ir jį tenkinti panaikinant EUIPO apeliacinės tarybos sprendimą ir atkuriant bei pripažįstant prekių ženklo YATEKOMO registracijos Nr. 11 703 568 galiojimą dėl visų 29 ir 30 klasės prekių, kurioms prašyta įregistruoti šį prekių ženklą;
 —
 pripažinti, kad prekių ženklas YATEKOMO yra plačiai žinomas;
 —
 nurodyti EUIPO pateikti Bendrajam Teismui visus ieškovės pateiktus dokumentus, sudarančius EUIPO nagrinėtos registracijos pripažinimo negaliojančia bylos medžiagą, kad būtų galima išnagrinėti visus į šią bylos medžiagą įtrauktus dokumentus;
 —
 priteisti iš EUIPO bylinėjimosi išlaidas pagal Bendrojo Teismo procedūros reglamento 134 straipsnį.
 Pagrindai, kuriais remiamasi
 —
 Prekių ženklas YATEKOMO nepažeidžia Reglamento Nr. 207/2009 8 straipsnio. Žodinis Europos Sąjungos prekių ženklas nekonkuruoja su ankstesniu mišriu Ispanijos prekių ženklu „ya te comeré el vacío que te llena“.
 —
 Prekių ženklo YATEKOMO Nr. 11 703 568 žinomumas.