type: contracts

text:
 16.12.2005
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 330/169
 Reglement nr. 112 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van koplichten van motorvoertuigen met asymmetrisch dimlicht en/of groot licht en voorzien van gloeilampen (1)
 A. ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN
 0. TOEPASSINGSGEBIED (2)
 Dit reglement is van toepassing op koplichten van motorvoertuigen met asymmetrisch dimlicht en/of groot licht, waarin lenzen van glas of kunststof zijn verwerkt en die voorzien zijn van verwisselbare gloeilampen.
 1. DEFINITIES
 In dit reglement wordt verstaan onder:
 1.1. „lens”: het buitenste lichtdoorlatende gedeelte van het koplicht (de unit);
 1.2. „coating”: elk product dat in een of meer lagen op de buitenzijde van een lens wordt aangebracht;
 „koplichten van verschillende” types: koplichten die verschillen op essentiële punten zoals:
 1.3.1. handelsnaam of merk;
 1.3.2. de eigenschappen van het optische systeem;
 1.3.3. de aan- of afwezigheid van aanvullende onderdelen die de optische effecten door reflectie, breking, absorptie en/of vervorming tijdens het gebruik kunnen wijzigen;
 1.3.4. geschiktheid voor rechts verkeer of links verkeer of voor beide soorten verkeer;
 1.3.5. de aard van de geproduceerde lichtbundel (dimlicht en/of groot licht);
 1.3.6. de materialen waarvan de lenzen en eventuele coatings zijn gemaakt;
 1.3.7. de categorie van de gebruikte gloeilamp;
 1.4. „koplichten van verschillende” klassen „(A of B)”: koplichten die aan specifieke fotometrische voorschriften voldoen;
 1.5. De definities van Reglement nr. 48 en de wijzigingenreeks die ten tijde van de aanvraag van de typegoedkeuring van kracht is, zijn van toepassing op dit reglement.
 2. GOEDKEURINGSAANVRAAG VOOR EEN KOPLICHT
 De goedkeuringsaanvraag wordt door de houder van de handelsnaam of het merk of door zijn gemachtigde vertegenwoordiger ingediend. In de aanvraag wordt vermeld:
 2.1.1. of het koplicht zowel dimlicht als groot licht moet leveren, of slechts één van beide;
 2.1.2. wanneer het gaat om een koplicht bestemd voor dimlicht, of het bestemd is voor zowel links als rechts verkeer dan wel voor links of rechts verkeer alleen;
 2.1.3. indien het koplicht is uitgerust met een verstelbare reflector, de montagestand(en) van het koplicht ten opzichte van het wegdek en het middenlangsvlak van het voertuig;
 2.1.4. of het een koplicht van klasse A dan wel van klasse B betreft;
 2.1.5. de categorie van de gebruikte gloeilamp(en), zoals bedoeld in Reglement nr. 37.
 Elke goedkeuringsaanvraag gaat vergezeld van:
 tekeningen (in drievoud) die voldoende gedetailleerd zijn om het type te kunnen identificeren, en die het koplicht weergeven zowel van voren gezien, met een gedetailleerde weergave van de eventuele ribbels in de lens, als in dwarsdoorsnede; op de tekeningen moet de plaats voor het goedkeuringsmerk worden aangegeven;
 2.2.1.1. indien het koplicht is uitgerust met een verstelbare reflector, een beschrijving van de montagestand(en) van het koplicht ten opzichte van het wegdek en het middenlangsvlak van het voertuig, indien het koplicht uitsluitend bestemd is om in die stand(en) te worden gebruikt;
 2.2.2. een korte technische beschrijving met in het geval van koplichten voor bochtverlichting, de uiterste standen overeenkomstig punt 6.2.9;
 2.2.3. twee monsters van het type koplicht;
 voor het testen van de kunststof waarvan de lenzen zijn gemaakt:
 dertien lenzen;
 2.2.4.1.1. zes van deze lenzen mogen worden vervangen door zes materiaalmonsters van ten minste 60 × 80 mm met een vlak of bol buitenoppervlak en een overwegend vlak middengedeelte (kromtestraal minimaal 300 mm) van ten minste 15 × 15 mm;
 2.2.4.1.2. deze lenzen of materiaalmonsters moeten zijn vervaardigd volgens de bij de massaproductie toegepaste methode;
 2.2.4.2. een reflector waarop de lenzen overeenkomstig de instructies van de fabrikant kunnen worden gemonteerd.
 2.3. Wanneer de eigenschappen van de materialen waarvan de lenzen en de eventuele coatings zijn vervaardigd reeds eerder zijn getest, wordt het desbetreffende testrapport meegeleverd.
 3. MARKERINGEN (3)
 3.1. Koplichten die ter goedkeuring worden aangeboden, moeten voorzien zijn van de handelsnaam of het merk van de aanvrager.
 3.2. De lens en de behuizing (4) van deze koplichten moeten voldoende ruimte bieden voor het goedkeuringsmerk en de aanvullende symbolen als bedoeld in punt 4; deze ruimten moeten op de in punt 2.2.1 bedoelde tekeningen worden aangegeven.
 3.3. Koplichten die zo zijn ontworpen dat aan de voorschriften voor zowel rechts als links verkeer wordt voldaan, moeten voorzien zijn van markeringen die de twee standen van de optische eenheid op het voertuig of van de gloeilamp in de reflector aangeven; deze markeringen bestaan uit de letters „R/D” voor de stand voor rechts verkeer en de letters „L/G” voor de stand voor links verkeer.
 4. GOEDKEURING
 4.1. Algemeen
 4.1.1. Indien alle uit hoofde van punt 2 ingediende monsters van een type koplicht aan de voorschriften van dit reglement voldoen, wordt goedkeuring verleend.
 4.1.2. Indien gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten aan de voorschriften van meer dan één reglement voldoen, mag een enkel internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht op voorwaarde dat elk van deze lichten aan de toepasselijke voorschriften voldoet.
 4.1.3. Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers (momenteel 00) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op het ogenblik dat de goedkeuring wordt verleend. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander onder dit reglement vallend type koplicht toekennen.
 Van de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type koplicht krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement, met inbegrip van de in punt 2.2.1.1 bedoelde beschrijvingen.
 4.1.4.1. Indien het koplicht is uitgerust met een verstelbare reflector en uitsluitend mag worden gebruikt in de montagestanden die beantwoorden aan de in punt 2.2.1.1 bedoelde beschrijvingen, is de aanvrager verplicht om de gebruiker op geschikte wijze op de hoogte te brengen van de juiste montagestand(en).
 4.1.5. Behalve de in punt 3.1 beschreven markering moet op elk koplicht dat met het krachtens dit reglement goedgekeurde type overeenstemt, binnen de in punt 3.2 bedoelde ruimte het in de punten 4.2 en 4.3 beschreven goedkeuringsmerk worden aangebracht.
 4.2. Samenstelling van het goedkeuringsmerk
 Het goedkeuringsmerk bestaat uit:
 een internationaal goedkeuringsmerk, bestaande uit:
 4.2.1.1. een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (5);
 4.2.1.2. het in punt 4.1.3 beschreven goedkeuringsnummer;
 het (de) volgende aanvullende symbool (symbolen):
 4.2.2.1. op koplichten die uitsluitend aan de voorschriften voor links verkeer voldoen, een horizontale pijl die naar rechts wijst, gezien vanuit het standpunt van een waarnemer die naar het koplicht kijkt, met andere woorden naar de kant van de weg waar het verkeer rijdt;
 4.2.2.2. op koplichten die ontworpen zijn om aan de voorschriften van beide soorten verkeer te voldoen door middel van een geschikte afstelling van de stand van de optische eenheid of de gloeilamp, een horizontale pijl die naar links en rechts wijst;
 4.2.2.3. op koplichten die enkel wat betreft het dimlicht aan de voorschriften van dit reglement voldoen, de letter „C” voor koplichten van klasse A en de letters „HC” voor koplichten van klasse B;
 4.2.2.4. op koplichten die enkel wat betreft het groot licht aan de voorschriften van dit reglement voldoen, de letter „R” voor koplichten van klasse A en de letters „HR” voor koplichten van klasse B;
 4.2.2.5. op koplichten die zowel wat betreft het dimlicht als het groot licht aan de voorschriften van dit reglement voldoen, de letters „CR” voor koplichten van klasse A en de letters „HCR” voor koplichten van klasse B;
 4.2.2.6. op koplichten met een lens van kunststof worden de letters „PL” aan de in de punten 4.2.2.3 tot en met 4.2.2.5 voorgeschreven symbolen toegevoegd;
 4.2.2.7. op koplichten die wat betreft het groot licht aan de voorschriften van dit reglement voldoen, een indicatie van de maximale lichtsterkte in de vorm van de in punt 6.3.2.1.2 gedefinieerde referentiemarkering die in de nabijheid van de cirkel om de letter „E” wordt aangebracht;
 Bij gegroepeerde of samengebouwde koplichten wordt op dezelfde wijze als hierboven een indicatie van de totale maximale lichtsterkte van de grote lichten aangebracht.
 In elk geval worden de relevante werkwijze tijdens de testprocedure volgens punt 1.1.1.1 van bijlage 4 en de toegestane spanning(en) volgens punt 1.1.1.2 van bijlage 4 vermeld op de goedkeuringsformulieren en op de mededelingenformulieren die worden gezonden naar alle landen die partij zijn bij de overeenkomst en die dit reglement toepassen.
 In de dienovereenkomstige gevallen moet de inrichting op de volgende wijze worden gemarkeerd:
 4.2.3.1. op koplichten die voldoen aan de voorschriften van dit reglement en die zodanig zijn ontworpen dat de gloeidraad van het dimlicht niet tegelijk kan worden ontstoken met die van een andere lichtfunctie waarmee het is samengebouwd, moet een schuine streep (/) worden geplaatst achter het symbool voor het dimlicht in het goedkeuringsmerk.
 4.2.3.2. op koplichten die alleen bij aansluiting op een spanning van 6 V of 12 V aan de voorschriften van bijlage 4 bij dit reglement voldoen, moet een symbool, bestaande uit het cijfer 24 dat is doorgehaald met een andreaskruis (×), in de nabijheid van de lamphouder van de gloeilamp worden aangebracht.
 4.2.4. De twee cijfers van het goedkeuringsnummer (momenteel 00), die de wijzigingenreeks aangeven met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op het ogenblik dat de goedkeuring wordt verleend, en de eventueel voorgeschreven pijl mogen in de nabijheid van bovenstaande aanvullende symbolen worden aangebracht.
 4.2.5. De in de punten 4.2.1 tot en met 4.2.3 bedoelde markeringen en symbolen moeten goed leesbaar en onuitwisbaar zijn. Zij mogen zijn aangebracht op een binnen- of buitendeel (al dan niet transparant) van het koplicht dat niet kan worden gescheiden van het transparante gedeelte van het koplicht dat het licht uitstraalt. Zij moeten in elk geval zichtbaar zijn wanneer het koplicht in het voertuig is gemonteerd of wanneer een beweegbaar onderdeel zoals de motorkap geopend is.
 4.3. Opstelling van het goedkeuringsmerk
 4.3.1. Afzonderlijke lichten
 In bijlage 2, figuren 1 tot en met 10, bij dit reglement staan voorbeelden van de opstelling van het goedkeuringsmerk in combinatie met bovenstaande aanvullende symbolen.
 4.3.2. Gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten
 Indien gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten aan de voorschriften van verschillende reglementen voldoen, mag een enkel internationaal goedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend, en een goedkeuringsnummer. Dit goedkeuringsmerk mag op een willekeurige plaats op de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten worden aangebracht, op voorwaarde dat:
 4.3.2.1.1. het zichtbaar is zoals bepaald in punt 4.2.5;
 4.3.2.1.2. geen enkel lichtdoorlatend deel van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten kan worden verwijderd zonder tegelijkertijd ook het goedkeuringsmerk te verwijderen.
 Het identificatiesymbool dat voor elk licht aangeeft krachtens welk reglement goedkeuring is verleend, de bijbehorende wijzigingenreeks met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op het ogenblik dat de goedkeuring wordt verleend, en eventueel de voorgeschreven pijl worden aangebracht:
 4.3.2.2.1. hetzij op het desbetreffende lichtdoorlatende oppervlak,
 4.3.2.2.2. hetzij zodanig gegroepeerd dat elk van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten duidelijk kan worden geïdentificeerd (zie de vier mogelijkheden in bijlage 2).
 4.3.2.3. De elementen waaruit een enkel goedkeuringsmerk is opgebouwd, mogen niet kleiner zijn dan de minimumafmetingen waaraan het kleinste afzonderlijke merkteken moet voldoen volgens het reglement op basis waarvan goedkeuring is verleend.
 4.3.2.4. Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander onder dit reglement vallend type gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten toekennen.
 4.3.2.5. In bijlage 2, figuur 11, bij dit reglement staan voorbeelden van de opstelling van goedkeuringsmerken voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten met alle bovenstaande aanvullende symbolen.
 4.3.3. Lichten waarvan de lens voor verschillende koplichttypes wordt gebruikt en die samengebouwd of gegroepeerd kunnen worden met andere lichten
 De bepalingen van punt 4.3.2 zijn van toepassing.
 4.3.3.1. Wanneer dezelfde lens wordt gebruikt, mogen daarop bovendien de verschillende goedkeuringsmerken voor de verschillende types koplichten of units zijn aangebracht, op voorwaarde dat de behuizing van het koplicht, ook al kan zij niet van de lens worden gescheiden, tevens de in punt 3.2 beschreven ruimte biedt en voorzien is van de goedkeuringsmerken voor de te vervullen functies.
 Als verschillende types koplichten dezelfde behuizing hebben, mogen de verschillende goedkeuringsmerken daarop zijn aangebracht.
 4.3.3.2. In bijlage 2, figuur 12, bij dit reglement staan voorbeelden van de opstelling van goedkeuringsmerken voor bovenstaand geval.
 B. TECHNISCHE VOORSCHRIFTEN VOOR KOPLICHTEN (6)
 5. ALGEMENE SPECIFICATIES
 5.1. Elk monster moet voldoen aan de in de punten 6 tot en met 8 vermelde specificaties.
 Koplichten moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zij onder normale gebruiksomstandigheden de voorgeschreven fotometrische eigenschappen behouden en goed blijven functioneren ondanks de trillingen waaraan zij worden blootgesteld.
 5.2.1. Koplichten worden voorzien van een inrichting waarmee zij op het voertuig zodanig kunnen worden afgesteld dat ze aan de toepasselijke voorschriften voldoen. Een dergelijke inrichting hoeft niet te worden aangebracht op units waarbij reflector en strooilens niet van elkaar kunnen worden gescheiden, op voorwaarde dat dergelijke units enkel worden gebruikt op voertuigen waarbij de koplichten op andere wijze kunnen worden afgesteld.
 Indien een koplicht dat het dimlicht levert en een koplicht dat het groot licht levert, elk met een eigen gloeilamp, zijn samengebouwd zodat zij een samengestelde unit vormen, moet elk optisch systeem afzonderlijk met de verstelinrichting correct kunnen worden afgesteld.
 5.2.2. Deze voorschriften zijn evenwel niet van toepassing op samenstellen van koplichten waarvan de reflectoren niet van elkaar kunnen worden gescheiden. Voor dit type samenstel gelden de voorschriften van punt 6.3 van dit reglement.
 5.3. Het koplicht wordt uitgerust met een of meer gloeilampen die zijn goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 37. Elke overeenkomstig Reglement nr. 37 goedgekeurde gloeilamp mag worden gebruikt, op voorwaarde dat in de inhoudsopgave van Reglement nr. 37 geen beperkingen aan het gebruik ervan zijn gesteld (7).
 5.4. De onderdelen waarmee een gloeilamp aan de reflector wordt bevestigd, moeten zodanig zijn vervaardigd dat de gloeilamp zelfs in het donker uitsluitend in de juiste positie kan worden bevestigd (8).
 5.5. De lamphouder moet voldoen aan de voorschriften van IEC-publicatie 61-2, derde uitgave, 1969. Voor de lamphouder geldt het datablad voor de gebruikte categorie gloeilampen.
 5.6. Koplichten die zo zijn ontworpen dat aan de voorschriften voor zowel rechts als links verkeer wordt voldaan, mogen naderhand aan een van beide verkeerssystemen worden aangepast, hetzij door een geschikte beginafstelling bij de montage op het voertuig, hetzij door een selectieve afstelling door de gebruiker. Bij deze beginafstelling of selectieve afstelling wordt bijvoorbeeld het optisch systeem onder een bepaalde hoek op het voertuig bevestigd of wordt de gloeilamp onder een bepaalde hoek in het optisch systeem geplaatst. In elk geval mogen slechts twee duidelijk bepaalde en verschillende bevestigingsstanden, één voor rechts en één voor links, mogelijk zijn en moet het ontwerp zodanig zijn dat een ongewilde omschakeling van de ene in de andere stand of in een tussenliggende stand onmogelijk is. Wanneer de gloeilamp twee verschillende standen kan innemen, moeten de onderdelen waarmee de lamp aan de reflector wordt bevestigd zodanig zijn ontworpen en vervaardigd dat de gloeilamp in elk van deze standen met dezelfde nauwkeurigheid wordt bevestigd als die welke is vereist voor koplichten die slechts voor één verkeerssysteem zijn bestemd. Aan de hand van een visuele inspectie en, indien nodig, een testmontage zal worden gecontroleerd of aan de voorschriften van dit punt is voldaan.
 5.7. Om ervoor te zorgen dat er tijdens het gebruik geen excessieve verandering van het fotometrisch gedrag optreedt, moeten aanvullende tests overeenkomstig de voorschriften van bijlage 4 worden uitgevoerd.
 5.8. Als de lens van het koplicht van kunstof is, worden overeenkomstig de voorschriften van bijlage 6 tests uitgevoerd.
 Op koplichten die zijn ontworpen om afwisselend dimlicht en groot licht te leveren, of een groot licht en/of dimlicht dat is ontworpen met het oog op bochtverlichting, moet elke mechanische, elektromechanische of andere inrichting waarmee het koplicht voor dat doel is uitgerust, zodanig zijn vervaardigd dat:
 5.9.1. de inrichting 50 000 keer kan worden gebruikt zonder beschadigd te raken, ondanks de trillingen waaraan zij bij normaal gebruik wordt blootgesteld;
 5.9.2. de verlichtingssterkte boven de lijn H-H in het geval van een defect niet groter is dan de waarden van een dimlicht overeenkomstig punt 6.2.5; koplichten die zijn ontworpen om dimlicht en/of groot licht te leveren met het oog op bochtverlichting, moeten op testpunt 25 V (lijn V-V, D 75 cm) een verlichtingssterkte van minstens 5 lux leveren;
 5.9.3. het mechanisme nooit tussen twee posities in stopt maar altijd hetzij de dimlichtpositie, hetzij de grootlichtpositie inneemt;
 5.9.4. de gebruiker de vorm of positie van de bewegende delen niet met gewoon gereedschap kan wijzigen.
 6. VERLICHTINGSSTERKTE
 6.1. Algemene bepalingen
 6.1.1. Koplichten moeten zo worden vervaardigd dat zij voor voldoende verlichting zonder verblinding zorgen bij dimlicht en voor goede verlichting bij groot licht. Bochtverlichting mag worden geproduceerd door het activeren van één bijkomende lichtbron die deel uitmaakt van het koplicht voor het dimlicht.
 6.1.2. De lichtopbrengst van het koplicht wordt bepaald met behulp van een verticaal scherm dat op een afstand van 25 m voor het koplicht wordt geplaatst, loodrecht op de assen ervan, zoals getoond in bijlage 3 bij dit reglement.
 6.1.3. Het koplicht wordt gecontroleerd met behulp van een kleurloze standaardgloeilamp (referentiegloeilamp) die bestemd is voor een nominale spanning van 12 V. Tijdens de controle van het koplicht wordt de spanning op de aansluitpunten van de gloeilamp geregeld, zodat de op het betrokken datablad van Reglement nr. 37 bedoelde referentiewaarde voor de lichtstroom wordt verkregen.
 6.1.4. Het koplicht wordt aanvaardbaar geacht indien het aan de voorschriften van dit punt 6 voldoet voor ten minste één referentiegloeilamp, die samen met het koplicht mag worden aangeboden.
 6.2. Voorschriften inzake het dimlicht
 6.2.1. Het dimlicht moet een voldoende scherpe afbakening produceren zodat hiermee een bevredigende afstelling mogelijk is. De afbakening moet aan de zijde tegengesteld aan de verkeersrichting waarvoor het licht is bestemd, een horizontale rechte zijn; aan de andere kant mag de afbakening noch de geknikte lijn HV H1 H4 die wordt gevormd door de rechte lijn HV H1, die een hoek van 45° maakt met de horizontale lijn, en de rechte lijn H1 H4, 25 cm boven de rechte lijn hh, noch de rechte lijn HV H3, die een hoek van 15° met de horizontale lijn maakt, overschrijden (zie bijlage 3). Een afbakening die zowel de lijn HV H2 als de lijn H2 H4 overschrijdt en die het resultaat is van een combinatie van beide mogelijkheden, wordt in geen geval toegestaan.
 Het koplicht moet zodanig zijn gericht dat:
 6.2.2.1. in het geval van koplichten die bedoeld zijn voor rechts verkeer, de afbakeningslijn op de linkerhelft van het scherm (9) horizontaal loopt en, in het geval van koplichten bedoeld voor links verkeer, de afbakeningslijn op de rechterhelft van het scherm horizontaal loopt;
 6.2.2.2. dit horizontale deel van de afbakening zich op het scherm 25 cm onder de horizontale lijn hh bevindt (zie bijlage 3);
 6.2.2.3. de bocht in de afbakening over de lijn vv loopt (10).
 6.2.3. Als het koplicht alleen moet worden goedgekeurd om dimlicht te leveren (11), moet het, wanneer het zo is gericht, alleen aan de voorschriften van de punten 6.2.5 tot en met 6.2.7 en 6.2.9 voldoen; als het koplicht bedoeld is om zowel dimlicht als groot licht te leveren, moet het aan de voorschriften van de punten 6.2.5 tot en met 6.2.7 en 6.3 voldoen.
 6.2.4. Wanneer een koplicht dat zo is gericht, niet aan de voorschriften van de punten 6.2.5 tot en met 6.2.7 en 6.3 voldoet, mag de afstelling worden gewijzigd, op voorwaarde dat de as van de lichtbundel zijdelings niet meer dan 1 graad (= 44 cm) naar rechts of links wordt verplaatst (12).
 Om de afstelling aan de hand van de afbakening te vergemakkelijken, mag het koplicht gedeeltelijk worden bedekt om tot een scherpere afbakening te komen.
 6.2.5. De verlichtingssterkte van het dimlicht op het scherm moet aan de volgende voorschriften voldoen:
 Punt op het meetscherm
 Vereiste verlichtingssterkt in luxe
 Koplichten voor rechts verkeer
 Koplichten voor links verkeer
 Koplicht van
 klasse A
 Koplicht van
 klasse B
 Punt B 50 L
 Punt B 50 R
 ≤ 0,4
 ≤ 0,4
 Punt 75 R
 Punt 75 L
 ≥ 6
 ≥ 12
 Punt 75 L
 Punt 75 R
 ≤ 12
 ≤ 12
 Punt 50 L
 Punt 50 R
 ≤ 15
 ≤ 15
 Punt 50 R
 Punt 50 L
 ≥ 6
 ≥ 12
 Punt 50 V
 Punt 50 V
 -
 ≥ 6
 Punt 25 L
 Punt 25 R
 ≥ 1,5
 ≥ 2
 Punt 25 R
 Punt 25 L
 ≥ 1,5
 ≥ 2
 Elk punt in zone III
 ≤ 0,7
 ≤ 0,7
 Elk punt in zone IV
 ≥ 2
 ≥ 3
 Elk punt in zone I
 ≤ 20
 ≤ 2E (13)
 6.2.6. In de zones I, II, III en IV zijn geen zijdelingse afwijkingen toegestaan die nadelig zijn voor de zichtbaarheid.
 6.2.7. De verlichtingssterkte in de zones „A” en „B”, als getoond in figuur C van bijlage 3, wordt gecontroleerd door meting van de fotometrische waarden in de punten 1 tot en met 8 van die figuur; deze waarden moeten binnen de volgende grenzen liggen (14):
 1 + 2 + 3 ≥ 0,3 lux, en
 4 + 5 + 6 ≥ 0,6 lux, en
 0,7 lux ≥ 7 ≥ 0,1 lux, en
 0,7 lux ≥ 8 ≥ 0,2 lux.
 6.2.8. Koplichten die zo zijn ontworpen dat aan de voorschriften voor zowel rechts als links verkeer wordt voldaan, moeten voor elk van beide afstellingen van het optisch systeem of van de gloeilamp voldoen aan de hierboven gegeven voorschriften voor het overeenkomstige verkeerssysteem.
 De voorschriften van punt 6.2.5 zijn ook van toepassing op koplichten die ontworpen zijn om bochtverlichting te leveren.
 Als de bochtverlichting wordt verkregen door:
 6.2.9.1. het dimlicht te draaien of de knik in de bocht van de afbakening horizontaal te verschuiven, worden de metingen uitgevoerd nadat het koplicht in zijn geheel opnieuw horizontaal is gericht, bijvoorbeeld door middel van een hoekmeter;
 6.2.9.2. een of meer optische onderdelen van het koplicht te bewegen zonder de knik in de bocht van de afbakening horizontaal te verschuiven, worden de metingen uitgevoerd met deze onderdelen in hun uiterste werkstand;
 6.2.9.3. middel van een bijkomende lichtbron zonder de knik in de bocht van de afbakening horizontaal te verschuiven, worden de metingen uitgevoerd terwijl deze lichtbron brandt.
 6.3. Voorschriften inzake het groot licht
 6.3.1. Bij koplichten die zowel dimlicht als groot licht moeten leveren, wordt de door het groot licht op het scherm geproduceerde verlichtingssterkte gemeten bij dezelfde afstelling van het koplicht als voor de metingen van de punten 6.2.5 tot en met 6.2.7; indien het koplicht uitsluitend voor groot licht is bestemd, wordt het zodanig afgesteld dat het centrum van het gebied waarin de verlichtingssterkte maximaal is, samenvalt met het snijpunt van de lijnen hh en vv; een dergelijk koplicht moet enkel aan de voorschriften van punt 6.3 voldoen. Wanneer het groot licht door meer dan één lichtbron wordt geleverd, worden de gecombineerde functies gebruikt om de maximumwaarde van de verlichtingssterkte (EM) te bepalen.
 De verlichtingssterkte van het groot licht op het scherm moet aan de volgende voorschriften voldoen.
 Het snijpunt (HV) van de lijnen hh en vv moet zich binnen de isolux van 80 % van de maximale verlichtingssterkte bevinden. Deze maximumwaarde (EM) moet ten minste 32 lux bedragen voor koplichten van klasse A en 48 lux voor koplichten van klasse B. De maximumwaarde mag nooit meer dan 240 lux bedragen; bovendien mag deze maximumwaarde bij gecombineerde koplichten voor dimlicht en groot licht niet meer dan 16 maal de gemeten verlichtingssterkte voor het dimlicht op punt 75 R (of 75 L) bedragen.
 6.3.2.1.1. De maximale lichtsterkte (IM) van het groot licht, uitgedrukt in duizenden candela’s, wordt als volgt berekend:
 IM = 0,625 EM
 6.3.2.1.2. De referentiemarkering (I'M) van deze maximale lichtsterkte, als bedoeld in punt 4.2.2.7, wordt als volgt verkregen:
 Deze waarde wordt afgerond op de waarden 7,5 – 10 – 12,5 – 17,5 – 20 – 25 – 27,5 – 30 – 37,5 – 40 – 45 – 50.
 6.3.2.2. Uitgaande van punt HV, horizontaal naar rechts en naar links, moet de verlichtingssterkte ten minste 16 lux bedragen voor koplichten van klasse A en 24 lux voor koplichten van klasse B tot op een afstand van 1 125 mm en ten minste 4 lux voor koplichten van klasse A en 6 lux voor koplichten van klasse B tot op een afstand van 2 250 mm.
 In het geval van koplichten met verstelbare reflector zijn de voorschriften van de punten 6.2 en 6.3 van toepassing op elke op grond van punt 2.1.3 aangegeven montagestand. Ter controle wordt onderstaande procedure gevolgd:
 6.4.1. Elke stand wordt op de hoekmeter ingesteld ten opzichte van een lijn door het hart van de lichtbron en het punt HV op het scherm. De verstelbare reflector wordt vervolgens in een zodanige stand gezet dat het lichtpatroon op het scherm aan de afstelvoorschriften van de punten 6.2.1 tot en met 6.2.2.3 en/of 6.3.1 voldoet;
 6.4.2. met de reflector in de in punt 6.4.1 bedoelde oorspronkelijke stand moet het koplicht aan de relevante fotometrische voorschriften van de punten 6.2 en 6.3 voldoen;
 6.4.3. bijkomende tests worden uitgevoerd nadat de reflector met behulp van de koplichtverstelinrichting ± 2 graden in verticale richting is verschoven ten opzichte van zijn oorspronkelijke stand, of ten minste in de uiterste stand is geplaatst als die minder dan 2 graden bedraagt. Nadat het koplicht in zijn geheel (met behulp van de hoekmeter bijvoorbeeld) in de juiste tegenovergestelde richting is gedraaid, wordt de lichtopbrengst in de volgende richtingen gecontroleerd, waarbij deze binnen de voorgeschreven grenswaarden moet liggen:
 dimlicht: punten HV en 75 R (respectievelijk 75 L);
 groot licht: EM en punt HV (percentage van EM).
 6.4.4. Indien de aanvrager meer dan één montagestand heeft opgegeven, moet de procedure van de punten 6.4.1 tot en met 6.4.3 voor alle andere standen worden herhaald.
 6.4.5. Indien de aanvrager niet om goedkeuring van bijzondere montagestanden heeft verzocht, wordt het koplicht afgesteld zoals voor de metingen van de punten 6.2 en 6.3 met de koplichtverstelinrichting in de middenstand. De bijkomende test van punt 6.4.3 moet worden verricht nadat de reflector met behulp van de verstelinrichting in zijn uiterste standen is gezet (in plaats van ± 2 graden).
 6.5. De in de punten 6.2.5 tot en met 6.2.7 en 6.3 bedoelde waarden van de verlichtingssterkte op het scherm worden gemeten met behulp van een foto-elektrische cel met een nuttig oppervlak dat valt binnen een vierkant met zijden van 65 mm.
 7. KLEUR
 7.1. De kleur van het uitgestraalde licht moet wit zijn. Uitgedrukt in coördinaten van de CIE-kleurendriehoek, moet het licht van de bundels binnen de volgende grenzen liggen:
 grens aan blauwzijde
 x ≥ 0,310
 grens aan geelzijde
 x ≤ 0,500
 grens aan groenzijde
 y ≤ 0,150 + 0,640 x
 grens aan groenzijde
 y ≤ 0,440
 grens aan purperzijde
 y ≥ 0,050 + 0,750 x
 grens aan roodzijde
 y ≥ 0,382
 8. METING VAN DE HINDER
 De door het dimlicht van koplichten veroorzaakte hinder moet worden gemeten (15).
 C. NADERE ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN
 9. WIJZIGING VAN HET KOPLICHTTYPE EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING
 Elke wijziging van het koplichttype moet worden gemeld aan de administratieve instantie die de goedkeuring voor het koplichttype heeft verleend. Deze instantie kan dan:
 9.1.1. oordelen dat de aangebrachte wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardige nadelige effecten zullen hebben en dat het koplicht in ieder geval nog steeds aan de voorschriften voldoet; of
 9.1.2. de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.
 9.2. De overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, worden volgens de procedure van punt 4.1.4 in kennis gesteld van de bevestiging of weigering van de goedkeuring, met vermelding van de wijzigingen.
 9.3. De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent een volgnummer toe aan elk mededelingenformulier dat voor een dergelijke uitbreiding wordt opgesteld en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, hiervan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.
 10. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE
 Voor de controle van de overeenstemming van de productie gelden de procedures van aanhangsel 2 van de overeenkomst (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), met inachtneming van de volgende bepalingen:
 10.1. Krachtens dit reglement goedgekeurde koplichten moeten zodanig zijn vervaardigd dat zij met het goedgekeurde type overeenstemmen en aan de voorschriften van de punten 6 en 7 voldoen.
 10.2. De in bijlage 5 bij dit reglement vermelde minimumvoorschriften voor de controle van de overeenstemming van de productie moeten worden nageleefd.
 10.3. De in bijlage 7 bij dit reglement vermelde minimumvoorschriften voor monsterneming door een inspecteur moeten worden nageleefd.
 10.4. De instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, kan op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste methoden voor de controle van de overeenstemming verifiëren. Deze verificaties vinden gewoonlijk om de twee jaar plaats.
 10.5. Koplichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten.
 10.6. De referentiemarkering wordt buiten beschouwing gelaten.
 11. SANCTIES IN GEVAL VAN NIET-OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE
 11.1. De krachtens dit reglement verleende goedkeuring voor een type koplicht kan worden ingetrokken indien niet aan de voorschriften is voldaan of indien een koplicht met het goedkeuringsmerk niet met het goedgekeurde type overeenstemt.
 11.2. Indien een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder door haar verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.
 12. DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE
 Indien de houder van een goedkeuring de productie van een krachtens dit reglement goedgekeurd koplichttype definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis. Zodra deze instantie de desbetreffende mededeling heeft ontvangen, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1 bij dit reglement.
 13. NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE ADMINISTRATIEVE INSTANTIES
 De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, delen het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres mee van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn en van de administratieve instanties die de goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven formulieren waarmee een goedkeuring wordt verleend, uitgebreid, geweigerd of ingetrokken of waarmee mededeling wordt gedaan van de definitieve stopzetting van de productie, moeten worden toegezonden.
 (1) Bevat:
 Supplement 1 op de originele versie van het reglement — Datum van inwerkingtreding: 11 augustus 2002
 Supplement 2 op de originele versie van het reglement — Datum van inwerkingtreding: 10 december 2002
 Supplement 3 op de originele versie van het reglement — Datum van inwerkingtreding: 30 oktober 2003
 (2) Niets in dit reglement belet de overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, om de combinatie van een koplicht met een op basis van dit reglement goedgekeurde kunststof lens en een mechanische schoonmaakinrichting voor koplichten (met wissers) te verbieden.
 (3) Bij koplichten die zodanig zijn ontworpen dat ze alleen voldoen aan de voorschriften voor aan één zijde van de weg rijdend verkeer (hetzij rechts, hetzij links), wordt voorts aanbevolen dat het deel van de lens dat kan worden afgedekt om hinder te voorkomen voor weggebruikers in een land waar het verkeer aan de andere kant van de weg rijdt, onuitwisbaar op de voorste lens wordt gemarkeerd. Wanneer deze zone door de constructie evenwel direct herkenbaar is, is deze markering niet noodzakelijk.
 (4) Als de lens niet van de behuizing kan worden losgemaakt, volstaat een enkele markering overeenkomstig punt 4.2.5.
 (5) 1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 7 voor Hongarije, 8 voor de Tsjechische Republiek, 9 voor Spanje, 10 voor Joegoslavië, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 14 voor Zwitserland, 15 (niet gebruikt), 16 voor Noorwegen, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 19 voor Roemenië, 20 voor Polen, 21 voor Portugal, 22 voor de Russische Federatie, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland, 25 voor Kroatië, 26 voor Slovenië, 27 voor Slowakije, 28 voor Wit-Rusland, 29 voor Estland, 30 (niet gebruikt), 31 voor Bosnië en Herzegovina, 32 voor Letland, 33 (niet gebruikt), 34 voor Bulgarije, 35 (niet gebruikt), 36 voor Litouwen, 37 voor Turkije, 38 (niet gebruikt), 39 voor Azerbeidzjan, 40 voor de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, 41 (niet gebruikt), 42 voor de Europese Gemeenschap (goedkeuring wordt verleend door de lidstaten door middel van hun respectieve ECE-symbool), 43 voor Japan, 44 (niet gebruikt), 45 voor Australië, 46 voor Oekraïne, 47 voor Zuid-Afrika en 48 voor Nieuw-Zeeland. De daaropvolgende nummers zullen worden toegekend aan andere landen in de chronologische volgorde waarin zij de Overeenkomst betreffende het aannemen van eenvormige technische voorschriften die van toepassing zijn op voertuigen op wielen, uitrustingsstukken en onderdelen die in een voertuig op wielen kunnen worden gemonteerd of gebruikt en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van overeenkomstig deze voorschriften verleende goedkeuringen ratificeren of tot deze overeenkomst toetreden en de aldus toegekende nummers zullen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de overeenkomstsluitende partijen worden meegedeeld.
 (6) Zie Reglement nr. 37 voor de technische voorschriften voor gloeilampen.
 (7) HIR1- en/of H9-gloeilampen mogen alleen dimlicht produceren in combinatie met de installatie van koplichtwisser(s) overeenkomstig reglement nr. 45. Met betrekking tot de verticale helling is bovendien de bepaling van punt 6.2.6.2.2 van reglement nr. 48, wijzigingenreeks 01, van toepassing wanneer deze koplichten zijn gemonteerd.
 (8) Een koplamp wordt geacht aan de voorschriften van dit punt te voldoen als de gloeilamp gemakkelijk in het koplicht kan worden gemonteerd en de richtplaatjes zelfs in het donker op de juiste wijze in de gleuven kunnen worden aangebracht.
 (9) Het testscherm moet voldoende breed zijn om de afbakeningslijn over een gebied van ten minste 5° aan weerszijden van de lijn vv te kunnen onderzoeken.
 (10) Indien de lichtbundel geen afbakening met een duidelijke „bocht” heeft, wordt de afstelling in zijdelingse richting verricht op de wijze die het best voldoet aan de eisen voor verlichting op de punten 75 R en 50 R voor rechts verkeer en op de punten 75 L en 50 L voor links verkeer.
 (11) Een dergelijk speciaal koplicht voor dimlicht kan een groot licht omvatten dat niet aan voorschriften is onderworpen.
 (12) De grenswaarde van 1° voor de verdraaiing naar rechts of naar links is niet onverenigbaar met een verticale verandering van de afstelling. Deze laatste wordt alleen beperkt door de voorschriften van punt 6.3. Het horizontale deel van de afbakening mag evenwel de lijn hh niet overschrijden (de voorschriften van punt 6.3 zijn niet van toepassing op koplichten die alleen met betrekking tot het dimlicht aan de voorschriften van dit reglement moeten voldoen).
 (13) E is de werkelijk gemeten waarde in punt 50R, respectievelijk 50L.
 (14) De verlichtingssterkte in een punt van de zones A en B, dat eveneens in zone III ligt, mag niet meer bedragen dan 0,7 lux.
 (15) Met betrekking tot dit voorschrift zal een aanbeveling worden opgesteld ten behoeve van de overheidsdiensten.
 BIJLAGE 1
 MEDEDELING
 (maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))
 BIJLAGE 2
 VOORBEELDEN VAN DE OPSTELLING VAN GOEDKEURINGSMERKEN
 Het koplicht met een van de bovenstaande goedkeuringsmerken is in Nederland (E4) goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. XXX onder nummer 243 en voldoet aan de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00). Het dimlicht is uitsluitend voor rechtsrijdend verkeer bestemd. De letters CR (Figuur 1) wijzen erop dat het een dimlicht en groot licht van klasse A betreft en de letters HCR (Figuur 2) wijzen erop dat het een dimlicht en groot licht van klasse B betreft.
 Het getal 30 geeft aan dat de maximale lichtsterkte van het groot licht tussen 86 250 en 101 250 candela ligt.
 Opmerking: Het goedkeuringsnummer en de eventuele aanvullende symbolen moeten dicht bij de cirkel en hetzij boven of onder de letter „E”, hetzij links of rechts van die letter worden geplaatst. De cijfers van het goedkeuringsnummer moeten aan dezelfde zijde van de letter „E” staan en in dezelfde richting wijzen.
 Het gebruik van Romeinse cijfers als goedkeuringsnummers moet worden vermeden om verwarring met andere symbolen te voorkomen.
 Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk voldoet zowel wat het dimlicht als het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement en is:
 Figuur 3: van klasse A, uitsluitend voor links verkeer bestemd.
 Figuren 4a en 4b: van klasse B, voor beide verkeerssystemen bestemd, omdat de stand van de optische eenheid of de gloeilamp op het voertuig kan worden aangepast.
 Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk is een koplicht met een lens van kunststof dat alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet, en is:
 Figuur 5: van klasse A, voor beide verkeerssystemen bestemd.
 Figuur 6: van klasse B, uitsluitend voor rechts verkeer bestemd.
 Het koplicht met het bovenstaande goedkeuringsmerk is een koplicht:
 Figuur 7: van klasse B, dat alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet en uitsluitend voor links verkeer is bestemd.
 Figuur 8: van klasse A, dat alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet.
 Identificatie van een koplicht met een lens van kunststof:
 Figuur 9: van klasse B, dat wat het dimlicht en het groot licht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet en uitsluitend voor rechts verkeer is bestemd.
 Figuur 10: van klasse B, dat alleen wat het dimlicht betreft aan de voorschriften van dit reglement voldoet en uitsluitend voor rechts verkeer is bestemd.
 Het dimlicht mag niet tegelijk met het groot licht en/of een ander samengebouwd koplicht branden.
 Vereenvoudigde markeringen voor gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten
 (De verticale en horizontale lijnen stellen de vorm van de lichtsignaalinrichting schematisch voor. Zij maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk.)
 Model A
 Model B
 Model C
 Model D
 NB: de vier bovenstaande voorbeelden hebben betrekking op een verlichtingsinrichting met een goedkeuringsmerk voor:
 een breedtelicht, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 7, wijzigingenreeks 02;
 een koplicht van klasse B met een dimlicht dat voor rechts en links verkeer is ontworpen en een groot licht met een maximale lichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela (aangegeven door het getal 30), goedgekeurd overeenkomstig de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00) en uitgerust met een lens van kunststof;
 een mistlicht voor, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 19, wijzigingenreeks 02, en uitgerust met een lens van kunststof;
 een richtingaanwijzer aan de voorzijde van categorie 1a, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 6, wijzigingenreeks 01.
 Dit is de markering van een lens van kunststof die in verschillende koplichttypes kan worden gebruikt, namelijk:
 hetzij een koplicht van klasse B met een dimlicht dat voor beide verkeerssystemen is bestemd en een groot licht met een maximale lichtsterkte tussen 86 250 en 101 250 candela (aangegeven door het getal 30), goedgekeurd in Duitsland (E1) overeenkomstig de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00),
 dat is samengebouwd met
 een breedtelicht, goedgekeurd overeenkomstig Reglement nr. 7, wijzigingenreeks 02;
 hetzij een koplicht van klasse A met een dimlicht dat voor beide verkeerssystemen is bestemd en een groot licht met een maximale lichtsterkte tussen 33 750 en 45 000 candela (aangegeven door het getal 12,5), goedgekeurd in Duitsland (E1) overeenkomstig de voorschriften van dit reglement in zijn oorspronkelijke versie (00),
 dat is samengebouwd met
 hetzelfde breedtelicht als hierboven;
 hetzij een van de bovengenoemde koplichten dat als afzonderlijk licht is goedgekeurd.
 Het goedkeuringsnummer dat op het hoofdonderdeel van het koplicht is aangebracht, is het enige geldige, bijvoorbeeld:
 Het bovenstaande voorbeeld komt overeen met de markering van een kunststof lens die wordt gebruikt in een samenstel van twee koplichten dat in Frankrijk (E2) is goedgekeurd onder nummer 81151 en bestaat uit:
 een koplicht van klasse B met een dimlichtbundel en een grootlichtbundel met een maximale lichtsterkte tussen x en y candela, dat aan de voorschriften van dit reglement voldoet en
 een koplicht van klasse B met een grootlichtbundel voor beide verkeerssystemen met een maximale lichtsterkte tussen w en z candela, dat aan de voorschriften van dit reglement voldoet; de maximale lichtsterkte van de grote lichten samen ligt tussen 86 250 en 101 250 candela.
 BIJLAGE 3
 MEETSCHERM
 A. Koplicht voor rechts verkeer
 (afmetingen in mm, scherm op 25 m afstand)
 B. Koplicht voor links verkeer
 (afmetingen in mm, scherm op 25 m afstand)
 Opmerking: Figuur C toont de meetpunten voor rechts verkeer. Voor links verkeer worden de punten 7 en 8 naar de overeenkomstige plaats op de rechterzijde van de afbeelding verplaatst.
 BIJLAGE 4
 TESTS VAN DE STABILITEIT VAN HET FOTOMETRISCHE GEDRAG VAN KOPLICHTEN IN BEDRIJF
 TESTS MET COMPLETE KOPLICHTEN
 Nadat de fotometrische waarden overeenkomstig de voorschriften van dit reglement op het punt van Emax voor het groot licht en op de punten HV, 50 R, B 50 L voor het dimlicht (of HV, 50 L, B 50 R bij koplichten voor links verkeer) zijn gemeten, wordt bij een monster van een compleet koplicht de stabiliteit van het fotometrische gedrag in bedrijf getest. Onder „compleet koplicht” wordt verstaan het koplicht zelf, met inbegrip van de aangrenzende carrosseriedelen en lichten die de warmtedissipatie kunnen beïnvloeden.
 1. TEST VAN DE STABILITEIT VAN HET FOTOMETRISCHE GEDRAG
 De tests moeten worden uitgevoerd in een droge en rustige omgeving bij een omgevingstemperatuur van 23 °C ± 5 °C; het complete koplicht moet daarbij zodanig op een meetopstelling zijn gemonteerd dat de juiste plaatsing op het voertuig wordt nagebootst.
 1.1. Schoon koplicht
 Het koplicht moet gedurende twaalf uur op de in punt 1.1.1 aangegeven wijze branden en wordt gecontroleerd zoals voorgeschreven in punt 1.1.2.
 1.1.1. Testprocedure (1)
 Men laat het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd op de volgende wijze branden:
 a)
 als het om de goedkeuring van een enkele lichtfunctie gaat (groot licht of dimlicht of mistlicht voor), laat men de overeenkomstige gloeidraad gedurende de voorgeschreven tijd branden (2),
 b)
 indien het gaat om een koplicht met een dimlicht en een of meer grote lichten of om een koplicht met een dimlicht en een mistlicht voor:
 i)
 wordt het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd aan de volgende cyclus onderworpen:
 15 minuten: dimlicht ontstoken;
 5 minuten: alle gloeidraden ontstoken;
 ii)
 indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) (3) ontstoken mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men achtereenvolgens het dimlicht en het groot licht (de grote lichten tegelijkertijd) gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden (2);
 c)
 indien het een koplicht met een mistlicht voor en een of meer grote lichten betreft:
 i)
 wordt het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd aan de volgende cyclus onderworpen:
 15 minuten: mistlicht voor ontstoken;
 5 minuten: alle gloeidraden ontstoken;
 ii)
 indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het mistlicht voor ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) (3) ontstoken mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men achtereenvolgens het mistlicht voor en het groot licht (de grote lichten tegelijkertijd) gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden (2);
 d)
 indien het een koplicht met een dimlicht, een of meer grote lichten en een mistlicht voor betreft:
 i)
 wordt het koplicht gedurende de voorgeschreven tijd aan de volgende cyclus onderworpen:
 15 minuten: dimlicht ontstoken;
 5 minuten: alle gloeidraden ontstoken;
 ii)
 indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) (3) ontstoken mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men achtereenvolgens het dimlicht en het groot licht (de grote lichten) gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden (2), terwijl het mistlicht voor wordt onderworpen aan een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten ontstoken gedurende de helft van de tijd en terwijl het groot licht brandt;
 iii)
 indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het mistlicht voor (3) ontstoken mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men achtereenvolgens het dimlicht en het mistlicht voor gedurende de helft van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden (2), terwijl het groot licht (de grote lichten) wordt (worden) onderworpen aan een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten ontstoken gedurende de helft van de tijd en terwijl het dimlicht brandt;
 iv)
 indien de aanvrager verklaart dat het koplicht alleen met het dimlicht ontstoken of alleen met het groot licht (de grote lichten) (3) ontstoken of alleen met het mistlicht voor (3) ontstoken mag worden gebruikt, wordt de test in overeenstemming hiermee uitgevoerd en laat men achtereenvolgens het dimlicht, het groot licht (de grote lichten) en het mistlicht voor telkens een derde van de in punt 1.1 aangegeven tijd branden (2);
 e)
 in het geval van een dimlicht dat ontworpen is om bochtverlichting te leveren met behulp van een bijkomende lichtbron, wordt deze lichtbron gedurende 1 minuut ingeschakeld en gedurende 9 minuten uitgeschakeld terwijl men alleen het dimlicht laat branden (zie bijlage 4 – aanhangsel 1).
 1.1.1.2. Testspanning
 De spanning moet zo worden ingesteld dat 90 % wordt geleverd van het maximumvermogen dat in Reglement nr. 37 voor de gebruikte gloeilamp(en) is opgegeven.
 Het toegepaste vermogen moet steeds gelijk zijn aan de waarde die betrekking heeft op een gloeilamp met een nominale spanning van 12 V, behalve indien de aanvrager van de goedkeuring opgeeft dat het koplicht bij een daarvan afwijkende spanning kan worden gebruikt. In dat geval wordt de test uitgevoerd met de gloeilamp met het hoogste toegelaten vermogen.
 1.1.2. Testresultaten
 1.1.2.1. Visuele controle
 Nadat de temperatuur van het koplicht zich op de omgevingstemperatuur heeft gestabiliseerd, worden de lens van het koplicht en, indien aanwezig, de buitenlens met een schoon en vochtig katoenen doek gereinigd. Bij de daaropvolgende visuele controle mogen noch bij de lens van het koplicht, noch bij de eventuele buitenlens vervormingen, breuken of kleurveranderingen worden geconstateerd.
 1.1.2.2. Fotometrische test
 Overeenkomstig de voorschriften van dit reglement worden de fotometrische waarden op de volgende plaatsen gecontroleerd:
 dimlicht:
 50 R - B 50 L - HV indien de koplichten voor rechts verkeer zijn bestemd,
 50 L - B 50 R - HV indien de koplichten voor links verkeer zijn bestemd;
 groot licht: punt van Emax.
 Een licht mag opnieuw worden afgesteld om rekening te houden met eventuele vervormingen van de meetopstelling van het koplicht ten gevolge van de hitte (zie punt 2 van deze bijlage voor de verplaatsing van de afbakeningslijn).
 De fotometrische eigenschappen mogen, met inbegrip van de toleranties ten gevolge van de meetmethode, maximaal 10 % afwijken van de vóór de test gemeten waarden.
 1.2. Vuil koplicht
 Nadat het koplicht op de in punt 1.1 voorgeschreven wijze is getest, moet het op de in punt 1.2.1 beschreven manier worden geprepareerd. Vervolgens laat men het licht gedurende één uur branden zoals beschreven in punt 1.1.1, waarna het gecontroleerd wordt volgens de methode van punt 1.1.2.
 1.2.1. Prepareren van het koplicht
 1.2.1.1. Testmengsel
 1.2.1.1.1. Voor een koplicht met een buitenlens van glas:
 Op het koplicht moet een mengsel van water en vuil worden aangebracht dat bestaat uit:
 9 gewichtsdelen kiezelzand met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 1 gewichtsdeel plantaardig kolenstof (beukenhout) met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 0,2 gewichtsdeel NaCMC (4) en een geschikte hoeveelheid gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van ≤ 1 mS/m. Het mengsel mag niet ouder zijn dan 14 dagen.
 1.2.1.1.2. Voor een koplicht met een buitenlens van kunststof:
 Op het koplicht moet een mengsel van water en vuil worden aangebracht dat bestaat uit:
 9 gewichtsdelen kiezelzand met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 1 gewichtsdeel plantaardig kolenstof (beukenhout) met een korrelgrootte tussen 0 en 100 μm, 0,2 gewichtsdeel NaCMC (4), 13 gewichtsdelen gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van ≤ 1 mS/m, en 2 ± 1 gewichtsdelen oppervlakteactieve stof (5). Het mengsel mag niet ouder zijn dan 14 dagen.
 1.2.1.2. Aanbrengen van het testmengsel op het koplicht
 Het testmengsel wordt gelijkmatig op het volledige lichtdoorlatende oppervlak van het koplicht aangebracht waarna men het laat drogen. Deze bewerking wordt herhaald tot de verlichtingssterkte op elk van onderstaande punten gedaald is tot een waarde tussen 15 en 20 % van de waarde die is gemeten onder de in deze bijlage beschreven omstandigheden:
 bij een dimlicht/groot licht en bij een apart groot licht: punt van Emax;
 bij een apart dimlicht dat voor rechts verkeer is bestemd: 50 R en 50 V (6); bij een apart dimlicht dat voor links verkeer is bestemd:
 50L en 50V (6) bij een apart dimlicht dat voor links verkeer is bestemd:
 1.2.1.3. Meetapparatuur
 De meetapparatuur moet gelijkwaardig zijn aan die welke gebruikt wordt voor de goedkeuringstests van de koplichten. Voor de fotometrische controle wordt gebruikgemaakt van een standaardgloeilamp (referentiegloeilamp).
 2. CONTROLE VAN DE VERTICALE VERPLAATSING VAN DE AFBAKENINGSLIJN ONDER INVLOED VAN DE WARMTE
 Bij deze test wordt gecontroleerd of de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn van een brandend dimlicht ten gevolge van de warmte een voorgeschreven waarde niet overschrijdt.
 Na de in punt 1 beschreven tests wordt het koplicht onderworpen aan de in punt 2.1 beschreven test. Het koplicht mag hierbij noch van zijn meetopstelling worden genomen, noch ten opzichte hiervan worden bijgesteld.
 2.1. Test
 De test wordt uitgevoerd in een droge en rustige omgeving bij een omgevingstemperatuur van 23 °C ± 5 °C.
 Een gloeilamp uit serieproductie die al ten minste één uur heeft gebrand, wordt, zonder van de meetopstelling te zijn genomen of ten opzichte hiervan te zijn bijgesteld, als dimlicht ingeschakeld. (Voor deze test wordt de spanning op de in punt 1.1.1.2 voorgeschreven wijze ingesteld.) De positie van het horizontale deel van de afbakeningslijn (het deel tussen vv en de verticale lijn door het punt B 50 L voor rechts verkeer of B 50 R voor links verkeer) wordt 3 minuten (r3), respectievelijk 60 minuten (r60) na het inschakelen gecontroleerd.
 Voor de meting van de hierboven beschreven verplaatsing van de afbakeningslijn is iedere methode toegestaan die voldoende nauwkeurigheid en reproduceerbare resultaten oplevert.
 2.2. Testresultaten
 2.2.1. Het resultaat, uitgedrukt in milliradiaal (mrad), is voor een dimlicht enkel aanvaardbaar wanneer de absolute waarde ΔrI = |r3 – r60| voor dit koplicht niet hoger is dan 1,0 mrad (ΔrI ≤ 1,0 mrad).
 2.2.2. Is deze waarde evenwel hoger dan 1,0 mrad, maar lager dan of gelijk aan 1,5 mrad (1,0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad), dan wordt een tweede koplicht aan de in punt 2.1 beschreven test onderworpen. Eerst moet dit koplicht evenwel driemaal na elkaar onderstaande cyclus doorlopen, zodat de positie van de mechanische delen van het koplicht op de meetopstelling waarmee de juiste plaatsing op het voertuig wordt nagebootst, zich kan stabiliseren:
 dimlicht ingeschakeld gedurende één uur (de spanning wordt ingesteld zoals bepaald in punt 1.1.1.2),
 dimlicht uitgeschakeld gedurende één uur.
 Het koplichttype wordt aanvaard, indien het gemiddelde van de absolute waarden ΔrI, zoals gemeten bij het eerste monster, en ΔrII, zoals gemeten bij het tweede monster, lager is dan of gelijk is aan 1,0 mrad.
 (1) Zie bijlage 8 van dit reglement voor het testoverzicht.
 (2) Als het geteste koplicht signaallichten omvat, moeten deze laatste branden gedurende de test. Als de inrichting een richtingaanwijzer omvat, moet deze knipperen met een aan/uit-verhouding van ongeveer 1.
 (3) Het gelijktijdig branden van twee of meer gloeidraden bij gebruik van het koplicht als waarschuwingslicht wordt niet beschouwd als normaal gelijktijdig gebruik van de gloeidraden.
 (4) NaCMC is het natriumzout van carboxymethylcellulose, gewoonlijk CMC genoemd. Het in het testmengsel gebruikte NaCMC moet een substitutiegraad (SG) van 0,6-0,7 hebben en een viscositeit van 200-300 cP voor een 2 %-oplossing bij 20 °C.
 (5) Voor de hoeveelheid geldt een tolerantie omdat vuil moet worden verkregen dat zich op de juiste wijze over de gehele kunststoflens verspreidt.
 (6) Punt 50 V ligt 375 mm onder HV op de verticale lijn vv op het scherm op een afstand van 25 m.
 AANHANGSEL 1
 Overzicht van de operationele perioden bij het testen van de stabiliteit van het fotometrische gedrag
 Afkortingen:
 P:
 dimlicht
 D:
 groot licht (D1 + D2 betekent twee grote lichten)
 F:
 mistlicht voor
 betekent een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten aan.
 betekent een cyclus van 9 minuten uit en 1 minuut aan.
 De volgende gegroepeerde koplichten en mistlichten voor en de vermelde merktekens worden louter ter illustratie gegeven en zijn niet exhaustief.
 1.
 P of D of F (HC of HR of B)
 2.
 P+F (HC B) of P+D (HCR)
 3.
 P+F (HC B/) of HC/B of P+D (HC/R)
 BIJLAGE 5
 Minimumeisen voor de controle van de overeenstemming van de productie
 1. ALGEMEEN
 1.1. Uit mechanisch en geometrisch oogpunt wordt aangenomen dat aan de overeenstemmingseisen is voldaan wanneer de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen binnen de door dit reglement gestelde grenzen. Deze voorwaarde geldt eveneens voor kleuren.
 Met betrekking tot de fotometrische eigenschappen geldt dat de overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten niet wordt betwist wanneer bij het testen van de fotometrische eigenschappen van een willekeurig gekozen koplicht dat van een standaardgloeilamp is voorzien:
 1.2.1. geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijkt van de in dit reglement voorgeschreven waarde. Voor de waarden B 50 L (of R) en zone III mag de maximale ongunstige afwijking respectievelijk het volgende bedragen:
 B 50 L (of R):
 0,2 lux ofwel 20 %
 0,3 lux ofwel 30 %
 Zone III
 0,3 lux ofwel 20 %
 0,45 lux ofwel 30 %;
 of indien
 1.2.2.1. voor het dimlicht, aan de in dit reglement voorgeschreven waarden wordt voldaan in HV (met een tolerantie van +0,2 lux) en gerelateerd aan die afstelling in ten minste één punt van elk gebied dat op het meetscherm (op 25 m) is afgebakend door een cirkel met een straal van 15 cm rond de punten B 50 L (of R) (1) (met een tolerantie van +0,1 lux), 75 R (of L), 50 V, 25 R, 25 L en in het gehele gebied van zone IV dat zich niet meer dan 22,5 cm boven de lijn 25 R en 25 L bevindt;
 1.2.2.2. en indien voor het groot licht, terwijl HV zich binnen de isolux 0,75 Emax bevindt, een tolerantie van +20 % voor maximumwaarden en –20 % voor minimumwaarden in acht wordt genomen voor de fotometrische waarden op elk meetpunt, zoals vermeld in punt 6.3.2 van dit reglement.
 1.2.3. Indien de resultaten van de hierboven beschreven test niet aan de voorschriften voldoen, mag de afstelling van het koplicht worden gewijzigd, op voorwaarde dat de as van de lichtbundel niet meer dan 1 graad naar rechts of links wordt gedraaid (2).
 1.2.4. Indien de resultaten van de hierboven beschreven tests niet aan de voorschriften voldoen, worden de tests herhaald met een andere standaardgloeilamp (referentielamp).
 1.3. Voor de controle van de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn onder invloed van de warmte wordt als volgt te werk gegaan:
 Eén van de bemonsterde koplichten wordt aan de in punt 2.1 van bijlage 4 beschreven test onderworpen, nadat het driemaal na elkaar de in punt 2.2.2 van bijlage 4 beschreven cyclus heeft doorlopen.
 Het koplicht wordt aanvaard indien Δr niet meer dan 1,5 mrad bedraagt.
 Indien deze waarde meer dan 1,5 mrad maar niet meer dan 2,0 mrad bedraagt, wordt een tweede koplicht aan de test onderworpen; het gemiddelde van de absolute waarden die voor beide koplichten zijn verkregen, mag niet hoger zijn dan 1,5 mrad.
 2. MINIMUMEISEN VOOR DE CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING DOOR DE FABRIKANT
 Voor elk type koplicht voert de houder van het goedkeuringsmerk op gezette tijdstippen ten minste de volgende tests uit. De tests worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van dit reglement.
 Indien een of meer monsters bij het desbetreffende type test niet in overeenstemming blijken te zijn, moeten extra monsters worden genomen en getest. De fabrikant dient maatregelen te nemen om de overeenstemming van de desbetreffende productie te waarborgen.
 2.1. Aard van de tests
 De in dit reglement bedoelde overeenstemmingstests hebben betrekking op de fotometrische eigenschappen en op de controle van de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn onder invloed van de warmte.
 2.2. Toegepaste testmethoden
 2.2.1. De tests moeten in het algemeen volgens de in dit reglement beschreven methoden worden uitgevoerd.
 2.2.2. Bij elke door de fabrikant uitgevoerde overeenstemmingstest mogen gelijkwaardige methoden worden toegepast wanneer de bevoegde instantie die met de goedkeuringstests is belast, daarvoor toestemming heeft verleend. Het is de taak van de fabrikant aan te tonen dat de toegepaste methoden gelijkwaardig zijn met de in dit reglement vastgelegde methoden.
 2.2.3. De toepassing van de punten 2.2.1 en 2.2.2 vereist regelmatige kalibratie van de testapparatuur en onderlinge vergelijking van de meetresultaten met die van een bevoegde instantie.
 2.2.4. In alle gevallen gelden de in dit reglement vastgestelde methoden als referentiemethoden, met name ten behoeve van de administratieve controle en de monsterneming.
 2.3. Aard van de monsterneming
 Monsters van koplichten worden willekeurig gekozen uit een uniforme partij. Onder uniforme partij wordt een reeks koplichten van hetzelfde type verstaan, zoals gedefinieerd volgens de productiemethoden van de fabrikant.
 De beoordeling heeft in de regel betrekking op de serieproductie van verschillende fabrieken. Een fabrikant mag echter gegevens over hetzelfde type afkomstig van verscheidene fabrieken bij elkaar voegen, op voorwaarde dat deze volgens hetzelfde kwaliteitssysteem en onder hetzelfde kwaliteitsbeheer werken.
 2.4. Gemeten en geregistreerde fotometrische eigenschappen
 De bemonsterde koplichten worden onderworpen aan fotometrische metingen op de punten als bepaald in het reglement; bij een groot licht worden alleen de waarden van de punten Emax, HV (3), HL, HR (4) in aanmerking genomen en bij een dimlicht de waarden van de punten B 50 L (of R), HV, 50 V, 75 R (of L) en 25 L (of R) (zie figuur in bijlage 3).
 2.5. Aanvaardbaarheidscriteria
 De fabrikant moet de testresultaten statistisch onderzoeken en in overleg met de bevoegde instantie criteria vaststellen voor de aanvaardbaarheid van zijn producten, teneinde te voldoen aan de specificaties die voor de controle van de overeenstemming van de producten in punt 10.1 van dit reglement zijn vastgelegd.
 De aanvaardbaarheidscriteria moeten zo zijn dat, met een betrouwbaarheid van 95 %, de kans dat een steekproef overeenkomstig bijlage 7 (eerste monsterneming) met goed gevolg wordt doorstaan, minimaal 0,95 is.
 (1) De letters tussen haakjes verwijzen naar koplichten voor linksrijdend verkeer.
 (2) Zie voetnoot 11 in de tekst van dit reglement.
 (3) Wanneer het groot licht is samengebouwd met het dimlicht, is bij het groot licht HV hetzelfde meetpunt als bij het dimlicht.
 (4) HL en HR: punten op „hh” op 1,125 m respectievelijk links en rechts van het punt HV.
 BIJLAGE 6
 Voorschriften voor lichten met een lens van kunststof — Tests van lenzen of materiaalmonsters en van complete lichten
 1. ALGEMENE SPECIFICATIES
 1.1. De overeenkomstig punt 2.2.4 van dit reglement verstrekte monsters moeten voldoen aan de specificaties van de onderstaande punten 2.1 tot en met 2.5.
 1.2. De twee overeenkomstig punt 2.2.3 van dit reglement verstrekte monsters van complete lichten met een lens van kunststof moeten, wat het lensmateriaal betreft, voldoen aan de specificaties van onderstaand punt 2.6.
 1.3. De monsters van lenzen van kunststof of materiaalmonsters worden met de reflector waarvoor zij zijn bestemd (voorzover van toepassing), aan goedkeuringstests onderworpen in de chronologische volgorde die in aanhangsel 1, tabel A, van deze bijlage is aangegeven.
 1.4. Indien de fabrikant van de lichten evenwel kan aantonen dat het product reeds aan de tests van de onderstaande punten 2.1 tot en met 2.5 of aan gelijkwaardige tests overeenkomstig een ander reglement heeft voldaan, hoeven deze tests niet te worden herhaald; alleen de in aanhangsel 1, tabel B, voorgeschreven tests zijn verplicht.
 2. TESTS
 2.1. Bestandheid tegen temperatuurveranderingen
 2.1.1. Tests
 Drie nieuwe monsters (lenzen) worden aan vijf cycli van temperatuur- en vochtigheidsverandering (RV = relatieve vochtigheid) onderworpen volgens het onderstaande programma:
 3 uur bij 40 °C ± 2 °C en 85-95 % RV;
 1 uur bij 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV;
 15 uur bij –30 °C ± 2 °C;
 1 uur bij 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV;
 3 uur bij 80 °C ± 2 °C;
 1 uur bij 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV;
 Vóór deze test worden de monsters gedurende ten minste vier uur op een temperatuur van 23 °C ± 5 °C en 60-75 % RV gehouden.
 NB: De perioden van één uur bij 23 °C ± 5 °C omvatten de overgangsperioden van de ene temperatuur naar de andere die nodig zijn om thermische schokken te vermijden.
 2.1.2. Fotometrische metingen
 2.1.2.1. Methode
 Voor en na de test worden op de monsters fotometrische metingen verricht.
 Deze metingen, waarbij gebruik wordt gemaakt van een standaardgloeilamp (referentiegloeilamp), worden uitgevoerd op de volgende punten:
 B 50 L en 50 R voor de dimlichtbundel van een dimlicht of een dimlicht/grootlicht (B 50 R en 50 L bij koplichten voor links verkeer);
 Emax route voor de grootlichtbundel van een groot licht of een dimlicht/groot licht.
 2.1.2.2. Resultaten
 Het verschil tussen de fotometrische waarden bij elk monster voor en na de test mag, met inbegrip van de toleranties ten gevolge van de meetmethode, niet meer dan 10 % bedragen.
 2.2. Bestandheid tegen chemische stoffen en stoffen in de atmosfeer
 2.2.1. Bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer
 Drie nieuwe monsters (lenzen of materiaalmonsters) worden blootgesteld aan straling van een bron met een spectrale energiedistributie die overeenstemt met die van een zwart voorwerp bij een temperatuur tussen 5 500 K en 6 000 K. Tussen de bron en de monsters worden filters opgesteld die stralingen met golflengten van minder dan 295 nm en meer dan 2 500 nm zoveel mogelijk beperken. De monsters worden zolang aan een verlichtingssterkte van 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 blootgesteld dat de lichtenergie die zij ontvangen gelijk is aan 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Binnen de opstelling moet de op de zwarte plaat ter hoogte van de monsters gemeten temperatuur 50 °C ± 5 °C bedragen. Voor een gelijkmatige blootstelling moeten de monsters met een snelheid van 1 tot 5 omw./min. rond de stralingsbron draaien.
 De monsters worden met gedestilleerd water met een soortelijke geleiding van minder dan 1 mS/m bij een temperatuur van 23 °C ± 5 °C besproeid volgens de onderstaande cyclus:
 5 minuten sproeien; 25 minuten drogen.
 2.2.2. Bestandheid tegen chemische stoffen
 Na uitvoering van de in punt 2.2.1 beschreven test en de in punt 2.2.3.1 beschreven meting wordt het buitenoppervlak van de drie genoemde monsters op de in punt 2.2.2.2 beschreven wijze behandeld met het in punt 2.2.2.1 omschreven mengsel.
 2.2.2.1. Testmengsel
 Het testmengsel bestaat uit 61,5 % n-heptaan, 12,5 % tolueen, 7,5 % ethyltetrachloride, 12,5 % trichloorethyleen and 6 % xyleen (volumepercentage).
 2.2.2.2. Aanbrengen van het testmengsel
 Doordrenk een katoenen doek (conform ISO 105) tot volledige verzadiging met het in punt 2.2.2.1 omschreven mengsel en breng dit binnen 10 seconden gedurende 10 minuten op het buitenoppervlak van het monster aan met een druk van 50 N/cm2, hetgeen overeenkomt met een kracht van 100 N die op een testoppervlak van 14 × 14 mm wordt uitgeoefend.
 Gedurende deze 10 minuten wordt het doek opnieuw met het mengsel doordrenkt, zodat de samenstelling van de aangebrachte vloeistof steeds gelijk blijft aan die van het voorgeschreven testmengsel.
 Tijdens het aanbrengen mag de op het monster uitgeoefende druk worden gecompenseerd om het ontstaan van scheuren te voorkomen.
 2.2.2.3. Schoonmaken
 Na het aanbrengen van het testmengsel worden de monsters in de open lucht gedroogd en vervolgens met de in punt 2.3 (bestandheid tegen detergentia) beschreven oplossing gewassen bij 23 °C ± 5 °C.
 Daarna worden de monsters zorgvuldig gespoeld met gedestilleerd water dat niet meer dan 0,2 % verontreinigingen bevat bij 23 °C ± 5 °C en vervolgens met een zachte doek afgedroogd.
 2.2.3. Resultaten
 2.2.3.1. Na het testen van de bestandheid tegen stoffen in de atmosfeer moet het buitenoppervlak van de monsters vrij zijn van scheuren, krassen, afschilferingen en vervormingen. Het gemiddelde verschil in lichtdoorlating, gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, mag niet meer bedragen dan 0,020 (Δtm ≤ 0,020).
 2.2.3.2. Na het testen van de bestandheid tegen chemische stoffen mogen de monsters geen sporen vertonen van chemische aanslag die een afwijking van de lichtstroomverstrooiing kan veroorzaken. Het gemiddelde verschil in lichtverstrooiing, gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, mag niet meer bedragen dan 0,020 (Δdm ≤ 0,020).
 2.3. Bestandheid tegen detergentia en koolwaterstoffen
 2.3.1. Bestandheid tegen detergentia
 Het buitenoppervlak van drie monsters (lenzen of materiaalmonsters) wordt verwarmd tot 50 °C ± 5 °C en vervolgens gedurende vijf minuten ondergedompeld in een mengsel dat op een temperatuur van 23 °C ± 5 °C wordt gehouden en dat bestaat uit 99 delen gedestilleerd water met niet meer dan 0,02 % verontreinigingen en één deel alkylarylsulfonaat.
 Aan het eind van de test worden de monsters gedroogd bij 50 °C ± 5 °C.
 Het oppervlak van de monsters wordt met een vochtig doek gereinigd.
 2.3.2. Bestandheid tegen koolwaterstoffen
 Daarna wordt met een katoenen doek dat in een mengsel van 70 % n-heptaan en 30 % tolueen (volumepercentage) is gedrenkt, gedurende één minuut zachtjes gewreven over het buitenoppervlak van deze drie monsters. Vervolgens worden de monsters in de open lucht gedroogd.
 2.3.3. Resultaten
 Nadat achtereenvolgens beide bovengenoemde tests zijn uitgevoerd, mag het gemiddelde verschil in lichtdoorlating, gemeten bij de drie monsters volgens de procedure van aanhangsel 2 van deze bijlage, niet meer bedragen dan 0,010 (Δtm ≤ 0,010).
 2.4. Bestandheid tegen mechanische slijtage
 2.4.1. Testmethode voor mechanische slijtage
 Het buitenoppervlak van drie nieuwe monsters (lenzen) wordt aan de uniforme mechanische slijtagetest onderworpen volgens de methode in aanhangsel 3 van deze bijlage.
 2.4.2. Resultaten
 Na deze test wordt het verschil:
 in lichtdoorlating
 :
 en in lichtverstrooiing
 :
 in het in punt 2.2.4.1.1 van dit reglement omschreven gebied gemeten volgens de procedure van aanhangsel 2. De gemiddelde waarde van de drie monsters moet zodanig zijn dat:
 Δtm ≤ 0,100;
 Δdm ≤ 0,050.
 2.5. Test van de hechting van eventuele coatings
 2.5.1. Prepareren van het monster
 Een oppervlak van 20 mm × 20 mm van de coating van een lens wordt met een scheermesje of een naald in een rasterpatroon gesneden, waarbij de vierkantjes elk circa 2 mm × 2 mm meten. De druk op het mesje of de naald moet voldoende zijn om ten minste door de coating heen te snijden.
 2.5.2. Beschrijving van de test
 Gebruik plakband met een hechtvermogen van 2 N/(cm breedte) ± 20 %, gemeten onder de genormaliseerde omstandigheden zoals vermeld in aanhangsel 4 van deze bijlage. Dit plakband, dat ten minste 25 mm breed moet zijn, wordt gedurende ten minste vijf minuten op het overeenkomstig punt 2.5.1 geprepareerde oppervlak gedrukt.
 Vervolgens wordt het uiteinde van het plakband zodanig belast dat het hechtvermogen op het desbetreffende oppervlak in evenwicht wordt gehouden door een kracht loodrecht op dat oppervlak. In dit stadium wordt het plakband met een constante snelheid van 1,5 m/s ± 0,2 m/s losgetrokken.
 2.5.3. Resultaten
 Het gerasterde oppervlak mag niet aanmerkelijk zijn aangetast. Beschadigingen aan de snijpunten tussen de vierkantjes of aan de randen van de insnijdingen zijn toegestaan, mits het aangetaste gebied niet groter is dan 15 % van het gerasterde oppervlak.
 2.6. Test van een compleet koplicht met een lens van kunststof
 2.6.1. Bestandheid van het lensoppervlak tegen mechanische slijtage
 2.6.1.1. Tests
 De lens van koplichtmonster nr. 1 wordt aan de in punt 2.4.1 beschreven test onderworpen.
 2.6.1.2. Resultaten
 Na de test mogen de resultaten van de fotometrische metingen die overeenkomstig dit reglement aan het koplicht zijn verricht, niet meer dan 30 % hoger zijn dan de maximumwaarden die voor de punten B 50 L en HV zijn voorgeschreven, en niet meer dan 10 % lager dan de minimumwaarden die voor punt 75 R zijn voorgeschreven (bij koplichten voor links verkeer, respectievelijk de punten B 50 R, HV en 75 L).
 2.6.2. Test van de hechting van eventuele coatings
 De lens van koplichtmonster nr. 2 wordt aan de in punt 2.5 beschreven test onderworpen.
 3. CONTROLE VAN DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE
 Met betrekking tot de voor de fabricage van lenzen gebruikte materialen worden de koplichten van een serie geacht aan dit reglement te voldoen, indien:
 3.1.1. na het testen van de bestandheid tegen chemische stoffen en van de bestandheid tegen detergentia en koolwaterstoffen, het buitenoppervlak van de monsters geen met het blote oog waarneembare scheuren, afschilferingen of vervormingen vertoont (zie de punten 2.2.2, 2.3.1 en 2.3.2);
 3.1.2. na de in punt 2.6.1.1 beschreven test de fotometrische waarden op de in punt 2.6.1.2 vermelde meetpunten binnen de grenzen vallen die in dit reglement voor de overeenstemming van de productie zijn voorgeschreven.
 3.2. Indien de testresultaten niet aan de voorschriften voldoen, worden de tests met een ander willekeurig gekozen monster van koplichten herhaald.
 AANHANGSEL 1
 CHRONOLOGISCHE VOLGORDE VAN DE GOEDKEURINGSTESTS
 A. Tests van kunststoffen (overeenkomstig punt 2.2.4 van dit reglement verstrekte lenzen of materiaalmonsters).
 Monsters - Tests
 Lenzen of materiaalmonsters
 Lenzen
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 9
 10
 11
 12
 13
 1.1.
 Beperkte fotometrie (punt 2.1.2)
 x
 x
 x
 1.1.1.
 Temperatuur- verandering (punt 2.1.1)
 x
 x
 x
 1.1.2.
 Beperkte fotometrie (punt 2.1.2)
 x
 x
 x
 1.2.1.
 Meting van de lichtdoorlating
 x
 x
 x
 x
 x
 x
 x
 x
 x
 1.2.2.
 Meting van de lichtverstrooiing
 x
 x
 x
 x
 x
 x
 1.3.
 Stoffen in de atmosfeer (punt 2.2.1)
 x
 x
 x
 1.3.1.
 Meting van de lichtdoorlating
 x
 x
 x
 1.4.
 Chemische stoffen (punt2.2.2)
 x
 x
 x
 1.4.1.
 Meting van de lichtverstrooiing
 x
 x
 x
 1.5.
 Detergentia (punt 2.3.1)
 x
 x
 x
 1.6.
 Koolwaterstoffen (punt 2.3.2)
 x
 x
 x
 1.6.1.
 Meting van de lichtdoorlating
 x
 x
 x
 1.7.
 Slijtage (punt 2.4.1)
 x
 x
 x
 1.7.1.
 Meting van de lichtdoorlating
 x
 x
 x
 1.7.2.
 Meting van de lichtverstrooiing
 x
 x
 x
 1.8.
 Hechting (punt 2.5)
 x
 B. Tests van complete koplichten (overeenkomstig punt 2.2.3 van dit reglement verstrekt).
 Tests
 Compleet koplicht
 Monster nr.
 1
 2
 2.1.
 Slijtage (punt 2.6.1.1)
 x
 2.2.
 Fotometrie (punt 2.6.1.2)
 x
 2.3.
 Hechting (punt 2.6.2)
 x
 AANHANGSEL 2
 METHODE VOOR HET METEN VAN DE LICHTVERSTROOIING EN DE LICHTDOORLATING
 1. APPARATUUR (zie figuur)
 De bundel van een collimator K met een halve divergentie β/2 = 17,4 × 10–4 rd wordt beperkt door middel van een diafragma Dτ met een opening van 6 mm waartegen de monsterstander wordt geplaatst.
 Een achromatische convergerende lens L2, gecorrigeerd voor sferische aberraties, verbindt het diafragma Dτ met de ontvanger R; de diameter van de lens L2 moet zodanig zijn dat het door het monster verstrooide licht niet wordt gediafragmeerd in een kegel met een halvetophoek van β/2 = 14°.
 Een ringvormig diafragma DD, met hoeken α°/2 = 1° en αmax/2 = 12°, wordt in een beeldbrandvlak van lens L2 geplaatst.
 Het niet-transparante middengedeelte van het diafragma is noodzakelijk om het licht dat rechtstreeks van de lichtbron komt, te elimineren. Het moet mogelijk zijn het middengedeelte van het diafragma zodanig van de lichtbundel te verwijderen dat het precies naar zijn oorspronkelijke stand terugkeert.
 De afstand L2 Dτ en de brandpuntslengte F2
 (1) van lens L2 worden zodanig gekozen dat het beeld van Dτ de ontvanger R volledig bedekt.
 Wanneer de eerste invallende lichtstroom op 1 000 eenheden wordt gesteld, moet de absolute nauwkeurigheid van elke afgelezen waarde beter zijn dan 1 eenheid.
 2. METINGEN
 De volgende waarden moeten worden afgelezen:
 Aflezing
 Met monster
 Met middenge- deelte van DD
 Weergegeven hoeveelheid
 T1
 nee
 nee
 Invallende lichtstroom bij eerste aflezing
 T2
 ja
 (vóór test)
 nee
 Door het nieuwe materiaal doorgelaten lichtstroom in een gebied van 24°
 T3
 ja
 (na test)
 nee
 Door het geteste materiaal doorgelaten lichtstroom in een gebied van 24°
 T4
 ja
 (vóór test)
 ja
 Door het nieuwe materiaal verstrooide lichtstroom
 T5
 ja
 (na test)
 ja
 Door het geteste materiaal verstrooide lichtstroom
 (1) Voor L2 wordt een brandpuntsafstand van circa 80 mm aanbevolen.
 AANHANGSEL 3
 SPUITTESTMETHODE
 1. Testapparatuur
 1.1. Spuitpistool
 Het gebruikte spuitpistool moet voorzien zijn van een spuitopening met een diameter van 1,3 mm voor een doorstromingssnelheid van 0,24 ± 0,02 l/minuut bij een bedrijfsdruk van 6,0 bar – 0/+0,5 bar.
 Onder deze bedrijfsomstandigheden moet het verkregen waaierpatroon een diameter van 170 mm ± 50 mm hebben op het aan slijtage blootgestelde oppervlak, op een afstand van 380 mm ± 10 mm van de spuitopening.
 1.2. Testmengsel
 Het testmengsel bestaat uit:
 kiezelzand met een hardheid van 7 op de schaal van Mohr, met een korrelgrootte tussen 0 en 0,2 mm en een bijna normale verspreiding, met een hoekfactor van 1,8 tot 2;
 water met een hardheid van niet meer dan 205 g/m3 voor een mengsel dat 25 g zand per liter water bevat.
 2. Test
 Het buitenoppervlak van de koplichtlenzen wordt een of meerdere malen aan de inwerking van een op de hierboven beschreven wijze voortgebrachte zandstraal blootgesteld. De straal wordt vrijwel loodrecht op het te testen oppervlak gericht.
 De slijtage wordt gecontroleerd aan de hand van een of meer glasmonsters die als referentie vlak bij de te testen lenzen worden geplaatst. Het mengsel wordt gespoten totdat het verschil in de lichtverstrooiing op het monster of de monsters, gemeten met behulp van de in aanhangsel 2 beschreven methode, zodanig is dat:
 Er kunnen meerdere referentiemonsters worden gebruikt om na te gaan of het gehele te testen oppervlak homogeen gesleten is.
 AANHANGSEL 4
 PLAKBANDHECHTINGSTEST
 1. DOEL
 Deze methode maakt het mogelijk onder genormaliseerde omstandigheden het lineaire hechtvermogen van plakband op een glasplaat te bepalen.
 2. BEGINSEL
 Meting van de kracht die nodig is om plakband onder een hoek van 90° van een glasplaat los te maken.
 3. SPECIFIEKE ATMOSFERISCHE OMSTANDIGHEDEN
 Als omgevingscondities gelden 23 °C ± 5 °C en 65 ± 15 % relatieve luchtvochtigheid (RV).
 4. TESTSTUKKEN
 Vóór de test wordt het te onderzoeken plakband gedurende 24 uur in de gespecificeerde atmosfeer bewaard (zie punt 3).
 Van elke rol worden vijf teststukken van elk 400 mm lang getest. Deze teststukken worden van de rol genomen nadat de eerste drie wikkelingen zijn verwijderd.
 5. WERKWIJZE
 De test vindt plaats onder de in punt 3 vermelde omgevingscondities.
 Neem de vijf teststukken terwijl het plakband radiaal wordt ontrold met een snelheid van circa 300 mm/s; breng ze vervolgens binnen 15 seconden op de volgende wijze aan:
 Breng het plakband in een vloeiende beweging aan op de glasplaat en wrijf het met de vinger lichtjes in lengterichting vast zonder al te veel druk uit te oefenen en wel op zodanige wijze dat er tussen het plakband en de glasplaat geen luchtbellen meer voorkomen.
 Laat het geheel gedurende 10 minuten rusten in de gegeven atmosferische omstandigheden.
 Maak ongeveer 25 mm van het teststuk los van de plaat in een vlak loodrecht op de as van het teststuk.
 Zet de plaat vast en vouw het vrije uiteinde van het plakband om in een hoek van 90°. Oefen zodanig kracht uit dat de scheidingslijn tussen het plakband en de plaat loodrecht op deze kracht en loodrecht op de plaat staat.
 Trek los met een snelheid van 300 mm/s ± 30 mm/s en noteer de vereiste kracht.
 6. RESULTATEN
 De vijf verkregen waarden worden gerangschikt en de mediaan wordt als resultaat van de meting genomen. Deze waarde wordt uitgedrukt in Newton per centimeter plakbandbreedte.
 BIJLAGE 7
 MINIMUMEISEN VOOR MONSTERNEMING DOOR EEN INSPECTEUR
 1. ALGEMEEN
 1.1. Uit mechanisch en geometrisch oogpunt wordt aangenomen dat overeenkomstig dit reglement aan de desbetreffende overeenstemmingseisen is voldaan wanneer de verschillen niet groter zijn dan onvermijdelijke fabricageafwijkingen. Deze voorwaarde geldt eveneens voor kleuren.
 Met betrekking tot de fotometrische eigenschappen geldt dat de overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten niet wordt betwist wanneer bij het testen van de fotometrische eigenschappen van een willekeurig gekozen koplicht dat van een standaardgloeilamp is voorzien:
 1.2.1. geen gemeten waarde in ongunstige zin meer dan 20 % afwijkt van de in dit reglement voorgeschreven waarde. Voor de waarden B 50 L (of R) en zone III mag de maximale ongunstige afwijking respectievelijk het volgende bedragen:
 B 50 L (of R):
 0,2 lux ofwel 20 %
 0,3 lux ofwel 30 %
 Zone III
 0,3 lux ofwel 20 %
 0,45 lux ofwel 30 %
 of indien
 1.2.2.1. voor het dimlicht, aan de in dit reglement voorgeschreven waarden wordt voldaan in HV (met een tolerantie van +0,2 lux) en gerelateerd aan die afstelling in ten minste één punt van elk gebied dat op het meetscherm (op 25 m) is afgebakend door een cirkel met een straal van 15 cm rond de punten B 50 L (of R) (met een tolerantie van +0,1 lux), 75 R (of L), 50 V, 25 R, 25 L, en in het gehele gebied van zone IV dat zich niet meer dan 22,5 cm boven de lijn 25 R en 25 L bevindt;
 1.2.2.2. en indien voor het groot licht, terwijl HV zich binnen de isolux 0,75 Emax bevindt, een tolerantie van +20 % voor maximumwaarden en –20 % voor minimumwaarden in acht wordt genomen voor de fotometrische waarden op elk meetpunt, zoals vermeld in punt 6.3.2 van dit reglement. De referentiemarkering wordt buiten beschouwing gelaten.
 1.2.3. Indien de resultaten van de hierboven beschreven test niet aan de voorschriften voldoen, mag de afstelling van het koplicht worden gewijzigd, op voorwaarde dat de as van de lichtbundel niet meer dan 1 graad naar rechts of links wordt gedraaid (1).
 1.2.4. Indien de resultaten van de hierboven beschreven tests niet aan de voorschriften voldoen, worden de tests herhaald met een andere standaardgloeilamp.
 1.2.5. Koplichten met zichtbare defecten worden buiten beschouwing gelaten.
 1.2.6. De referentiemarkering wordt buiten beschouwing gelaten.
 2. EERSTE MONSTERNEMING
 Bij de eerste monsterneming worden vier koplichten willekeurig gekozen. Het eerste monster van twee wordt met A aangeduid, het tweede monster van twee met B.
 2.1. Geen betwisting van de overeenstemming
 De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt niet betwist wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten in ongunstige zin als volgt zijn:
 2.1.1.1. monster A
 A1:
 één koplicht
 0 %
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 A2:
 beide koplichten
 meer dan
 0 %
 maar
 niet meer dan
 20 %
 ga naar monster B
 monster B
 B1:
 beide koplichten
 0 %
 2.1.2. of indien de voorwaarden van punt 1.2.2 voor monster A zijn vervuld.
 2.2. Betwisting van de overeenstemming
 De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt betwist en de fabrikant wordt verzocht zijn productie aan te passen om aan de eisen te voldoen (aanpassing), wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn:
 2.2.1.1. monster A
 A3:
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 één koplicht
 meer dan
 20 %
 maar
 niet meer dan
 30 %
 2.2.1.2. monster B
 B2:
 in geval A2
 één koplicht
 meer dan
 0 %
 maar
 niet meer dan
 20 %
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 B3:
 in geval A2
 één koplicht
 0 %
 één koplicht
 meer dan
 20 %
 maar
 niet meer dan
 30 %
 2.2.2. of indien de voorwaarden van punt 1.2.2 voor monster A niet zijn vervuld.
 2.3. Intrekking van de goedkeuring
 De overeenstemming wordt betwist en punt 11 wordt toegepast indien na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn:
 2.3.1. monster A
 A4:
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 één koplicht
 meer dan
 30 %
 A5:
 beide koplichten
 meer dan
 20 %
 2.3.2. monster B
 B4:
 in geval A2
 één koplicht
 meer dan
 0 %
 maar
 niet meer dan
 20 %
 één koplicht
 meer dan
 20 %
 B5:
 in geval A2
 beide koplichten
 meer dan
 20 %
 B6:
 in geval A2
 één koplicht
 0 %
 één koplicht
 meer dan
 30 %
 2.3.3. of indien de voorwaarden van punt 1.2.2 voor de monsters A en B niet zijn vervuld.
 3. NIEUWE MONSTERNEMING
 In de gevallen A3, B2 en B3 moet binnen twee maanden na de kennisgeving een nieuwe monsterneming plaatsvinden waarbij een derde monster C van twee koplichten wordt genomen uit de voorraad die na de aanpassing is geproduceerd.
 3.1. Geen betwisting van de overeenstemming
 De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt niet betwist wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden voor de koplichten als volgt zijn:
 3.1.1.1. monster C
 C1:
 één koplicht
 0 %
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 C2:
 beide koplichten
 meer dan
 0 %
 maar
 niet meer dan
 20 %
 ga naar monster D
 monster D
 D1:
 in geval C2
 beide koplichten
 0 %
 3.1.2. of indien de voorwaarden van punt 1.2.2 voor monster C zijn vervuld.
 3.2. Betwisting van de overeenstemming
 De overeenstemming van in massa geproduceerde koplichten wordt betwist en de fabrikant wordt verzocht zijn productie aan te passen om aan de eisen te voldoen (aanpassing), wanneer na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn:
 3.2.1.1. monster D
 D2:
 in geval C2
 één koplicht
 meer dan
 0 %
 maar
 niet meer dan
 20 %
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 3.2.1.2. of indien de voorwaarden van punt 1.2.2 voor monster C niet zijn vervuld.
 3.3. Intrekking van de goedkeuring
 De overeenstemming wordt betwist en punt 11 wordt toegepast indien na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage de afwijkingen van de gemeten waarden van de koplichten als volgt zijn:
 3.3.1. monster C
 C3:
 één koplicht
 niet meer dan
 20 %
 één koplicht
 meer dan
 20 %
 C4:
 beide koplichten
 meer dan
 20 %
 3.3.2. monster D
 D3:
 in geval C2
 één koplicht
 0 of meer dan
 0 %
 één koplicht
 meer dan
 20 %
 3.3.3. of indien de voorwaarden van punt 1.2.2 voor de monsters C en D niet zijn vervuld.
 4. VERTICALE VERPLAATSING VAN DE AFBAKENINGSLIJN
 Voor de controle van de verticale verplaatsing van de afbakeningslijn onder invloed van de warmte wordt als volgt te werk gegaan:
 Een van de koplichten van monster A wordt na de monsternemingsprocedure volgens figuur 1 van deze bijlage aan de in punt 2.1 van bijlage 4 beschreven procedure onderworpen, en wel nadat het driemaal na elkaar de in punt 2.2.2 van bijlage 4 beschreven cyclus heeft doorlopen.
 Het koplicht wordt aanvaard indien Δr niet meer dan 1,5 mrad bedraagt.
 Indien deze waarde meer dan 1,5 mrad maar niet meer dan 2,0 mrad bedraagt, wordt het tweede koplicht van monster A aan de test onderworpen; het gemiddelde van de absolute waarden die voor beide monsters zijn verkregen, mag niet hoger zijn dan 1,5 mrad.
 Indien deze waarde van 1,5 mrad bij monster A niet wordt gehaald, worden de twee koplichten van monster B aan dezelfde procedure onderworpen; de waarde Δr mag bij geen van beide hoger zijn dan 1,5 mrad.
 (1) Zie voetnoot 11 in de tekst van dit reglement.
 BIJLAGE 8
 OVERZICHT VAN DE OPERATIONELE PERIODEN BIJ HET TESTEN VAN DE STABILITEIT VAN HET FOTOMETRISCHE GEDRAG
 Afkortingen:
 P:
 dimlicht
 D:
 groot licht (D1 + D2 betekent twee grote lichten)
 F:
 mistlicht voor
 :
 betekent een cyclus van 15 minuten uit en 5 minuten aan.
 De volgende gegroepeerde koplichten en mistlichten voor en de vermelde merktekens van klasse B worden louter ter illustratie gegeven en zijn niet exhaustief.
 1.
 P of D of F (HC of HR of B)
 2.
 P+D (HCR) of P+D1+D2 (HCR HR)
 3.
 P+D (HC/R) of P+D1+D2 (HC/R HR)
 4.
 P+F (HC B)
 5.
 P+F (HC B/) of HC/B
 6.
 D+F (HR B) of D1+D2+F (HR HR B)
 7.
 D+F (HR B/) of D1+D2+F (HR HR B/)
 8.
 P+D+F (HCR B) of P+D1+D2+F (HCR HR B)
 9.
 P+D+F (HC/R B) of P+D1+D2+F (HC/R HR B)
 10.
 P+D+F (HCR B/) of P+D1+D2+F (HCR HR B/)
 11.
 P+D+F (HC/R B/) of P+D1+D2+F (HC/R HR B/)


type: wikipedia

text:
Il risotto detto anche rosotto è un primo piatto tipico della cucina italiana, originario dell'Italia settentrionale, in particolare Lombardia, Veneto e Piemonte e poi diffusosi in numerose versioni in tutto il paese.
 La sua caratteristica principale è il mantenimento dell'amido, che, gelatinizzatosi a causa della cottura, lega i chicchi tra loro in un composto di tipo cremoso. Tra le varie qualità di riso, ne esistono alcune particolarmente adatte alla preparazione del risotto (Arborio, Baldo, Carnaroli, Maratelli, Razza 77, Rosa Marchetti, Vialone Nano). Gli altri ingredienti variano in relazione alla ricetta da preparare.
 C'è una concordanza di massima sulla procedura generale che prevede il preriscaldamento (tostatura) del riso nel tegame con sostanza grassa (burro, olio o altro) e una cottura a fuoco basso del riso stesso e degli ingredienti, che deve essere costantemente seguita, aggiungendo progressivamente il liquido (brodo o succo) necessario a consentire l'assorbimento da parte dei chicchi di riso e la cottura in un costante equilibrio di umidità.
 Esistono invece opinioni diverse sui particolari esecutivi ma anche sulla delimitazione del concetto di risotto, che nell'accezione più restrittiva esclude tutti i piatti in cui gli ingredienti non siano cotti esclusivamente per il tempo di cottura del riso. Nella definizione corrente di risotto sono invece comprese anche le versioni in cui gli ingredienti di condimento che cuociono assieme al riso siano stati assoggettati ad un precedente autonomo ciclo di cottura. Ne restano pertanto esclusi i piatti di riso in cui il condimento viene aggiunto, come sulla pasta, a cottura ultimata. Prima di brasare il riso, può essere aggiunto al riso un filo di olio da cucina o di oliva per renderlo più fragrante. I piatti di risotto non devono essere troppo asciutti, per preservarne il gusto.
 Derivati
 Nella lessicografia culinaria il termine "risottato" può definire un piatto cucinato con la tecnica del risotto, ma usando un altro ingrediente di base, come ad esempio la "pasta risottata". Altri piatti a base di cereali possono essere anche chiamati "risottati" come il farro risottato, l'orzo risottato, il grano risottato.
 Giuseppe Verdi e il risotto
 Giuseppe Verdi, che è stato anche un grande imprenditore agricolo, considerava i piaceri della tavola opera d'arte, come scrisse, nel 1889, il suo amico Giuseppe Giacosa. Nella sua Villa di Sant'Agata, fra i tanti piatti preparati da Verdi, il risotto era consumato e apprezzato in ogni stagione: una sua ricetta dettagliata per quattro persone fu scritta da sua moglie Giuseppina in una lettera indirizzata a Camille du Locle, l'impresario del Teatro dell'Opera di Parigi, che si era detto interessato a conoscerne gli ingredienti in una precedente missiva.
 Esiste anche un "risotto Giuseppe Verdi" ideato dallo chef francese Henry-Paul Pellaprat.
 Galleria d'immagini
 Note
 Bibliografia
 Altri progetti
 Cucina italiana
 Cucina milanese
 Cucina veneta
 Cucina piemontese


text:
Rakovica je općina u Karlovačkoj županiji u Hrvatskoj.
 Zemljopis
 Naselje Rakovica smješteno je u središnjem dijelu Republike Hrvatske, regionalno pripadajući Kordunu, odnosno može se reći da se nalazi na južnoj granici ove regije koja se "naslanja" na Liku. Vrlo često se ovo područje naziva Likom, a mještane Ličanima iako strogo geografski gledano to nije točno jer Lika počinje na rijeci Korani i dalje prema Plitvicama, a općina Rakovica (i samo mjesto) nalaze se prije rijeke Korane (gledano iz smjera Zagreba).
 Rakovica je udaljena od Zagreba oko 120 km u smjeru jug-jugozapad. Nalazi se uz glavnu državnu prometnicu (D1) koja spaja sjevernu i južnu Hrvatsku pa je vrlo dobro povezana sa središnjom i južnom Hrvatskom. Teritorij općine djelomično graniči sa susjednom Bosnom i Hercegovinom, a najbliži veći grad u toj državi je Bihać (oko 45 km).
 Općinu Rakovica čine naselja: Rakovica, Drage, Oštarski Stanovi, Rakovačko Selište, Brajdić Selo, Jelov Klanac, Gornja Močila, Rakovačka Korita, Lipovac, Stara Kršlja, Jamarje, Mašvina, Drežnik Grad, Irinovac, Drežnički Grabovac, Sadilovac, Drežničko Selište, Čatrnja, Korana, Nova Kršlja, Kordunski Ljeskovac, Koranski Lug, Basara, Brezovac i Broćanac.
 Granica općine počinje na rijeci Korani (stari redovnički mlin kod Špoljarića) i ide nizvodno rijekom Koranom sve do Koranskog Luga, otud obuhvaćajući Mašvinu ide putem između Furjana i Brezovca i putem između Videkić sela i Broćanca. Obuhvaćajući kamenolom na Broćancu, na Prisjeci izlazi na magistralnu cestu u pravcu Slunja, do ceste koja iz Slušnice vodi do Močila i ide ovom cestom oko 2 km. Dalje obuhvaća Medarice, Bjeljevine, Stožer i čitav kompleks šume Uvala te izlazi na vrh Velike Lisine, spušta se padinom na stari rezervoar vode u Lisini i odavde ravno na rijeku Koranu, odnosno na polazišnu točku.
 Ukupna dužina općinske granice je 93,1 km. Općina se prostire na 25.580 ha ili na 261 km2 ukupne površine. Naselja se nalaze na nadmorskoj visini od 370 do 420 metara. Najviši vrh općine je Trovrh (940 m) koji se nalazi u šumskom kompleksu Uvala. Od ostalih vrhova mogu se izdvojiti Veliko Bilo (934 m), Stožer i Pištanica (900 m), Tisovi vrh (867 m), Velika Lisina (794 m) i Zvjerinjak (510 m).
 Stanovništvo
 Ukupan broj stanovnika općine je 2623, a od toga je 1323 muškaraca i 1300 žena. Prosječna starost iznosi 38.8 godina, a iznad 60 godina ima 629 osoba.
 Prema nacionalnoj strukturi Hrvati su s 94% apsolutno većinsko stanovništvo, slijede manjine: Srbi 4% i ostali 2 %.
 Rakovica (naseljeno mjesto)
 2001. – 356
 1991. – 1.012 (Hrvati - 888, Srbi - 71, Jugoslaveni - 17, ostali - 36)
 1981. – 1.169 (Hrvati - 1.036, Srbi - 66, Jugoslaveni - 61, ostali - 6)
 1971. – 1.273 (Hrvati - 1.157, Srbi - 98, Jugoslaveni - 9, ostali - 9)
 Izvor
 CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.
 Uprava
 Upravno područje općine Rakovica obuhvaća više naselja od kojih je najznačajnije uz samo općinsko središte Rakovicu, Drežnik Grad. Na istoku općina graniči s Bosnom i Hercegovinom, na jugu s općinom Plitvička jezera (Korenica), na zapadu sa Saborskim, a na sjeveru sa Slunjom.
 Povijest
 U Rakovici je početkom listopada 1871. godine izbio ustanak. Vođa ustanka bio je Eugen Kvaternik. Ustanak je bio loše organiziran te je nakon nekoliko dana ugušen. Samog Eugena Kvaternika ubili su izdajnici iz ustaničkih redova.
 Gospodarstvo
 Prvenstveno zahvaljujući Plitvičkim jezerima i rijeci Korani pokušava se razviti turizam kao gospodarska grana. Uz turizam razvija se i poljodjelstvo.
 Poznate osobe
 Eugen Kvaternik
 Josip Turkalj
 Petar Vrdoljak
 Spomenici i znamenitosti
 spomenik Eugenu Kvaterniku
 stari grad Drežnik
 crkva Sv. Jelene
 Baraćeve špilje
 Obrazovanje
 Osnovna škola Eugena Kvaternika u Rakovici
 Kultura
 KUD Izvor
 Šport
 NK Eugen Kvaternik Rakovica
 Kuglački klub Rakovica
 Vidi još
 Rakovički ustanak
 Vanjske poveznice
 Općina Rakovica
 Baraćeve špilje
 Općine u Karlovačkoj županiji


jurisdiction: EU

text:
 30.7.2015
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 202/19
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 171/2014
 (2014. gada 25. septembris),
 ar ko groza EEZ līguma II pielikumu (Tehniskie noteikumi, standarti, testēšana un sertifikācija) [2015/1239]
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu (“EEZ līgums”) un jo īpaši tā 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 Komisijas 2014. gada 25. februāra Regula (ES) Nr. 214/2014, ar ko groza II, IV, XI, XII un XVIII pielikumu Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvā 2007/46/EK, ar ko izveido sistēmu mehānisko transportlīdzekļu un to piekabju, kā arī tādiem transportlīdzekļiem paredzētu sistēmu, sastāvdaļu un atsevišķu tehnisku vienību apstiprināšanai (1), ir jāiekļauj EEZ līgumā.
 (2)
 Tādēļ būtu attiecīgi jāgroza EEZ līguma II pielikums,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 EEZ līguma II pielikuma I nodaļā 45.zx punktam (Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīva 2007/46/EK) pievieno šādu ievilkumu:
 “—
 32014 R 0214: Komisijas 2014. gada 25. februāra Regula (ES) Nr. 214/2014 (OV L 69, 8.3.2014., 3. lpp.).”
 2. pants
 Regulas (ES) Nr. 214/2014 teksts islandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ papildinājumā, ir autentisks.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā 2014. gada 26. septembrī, ja ir iesniegti visi paziņojumi saskaņā ar EEZ līguma 103. panta 1. punktu (2).
 4. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un tā EEZ papildinājumā.
 Briselē, 2014. gada 25. septembrī
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētājs
 Kurt JÄGER
 (1) OV L 69, 8.3.2014., 3. lpp.
 (2) Konstitucionālās prasības nav norādītas.