type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 12.1.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 8/8
 Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 5 Νοεμβρίου 2007 — L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie κατά Bellure NV, Malaika Investments Ltd, (trading as «Honey pot cosmetic & Perfumery Sales»), Starion International Ltd
 (Υπόθεση C-487/07)
 (2008/C 8/15)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Αιτούν δικαστήριο
 Court of Appeal (Civil Division)
 Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
 Προσφεύγουσες: L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie
 Καθών: Bellure NV, Malaika Investments Ltd, trading as «Honey pot cosmetic & Perfumery Sales»), Starion International Ltd
 Προδικαστικά ερωτήματα
 1)
 Οσάκις ένας έμπορος, σε διαφήμιση των αγαθών ή των υπηρεσιών του, χρησιμοποιεί καταχωρισμένο εμπορικό σήμα ανήκον σε ανταγωνιστή του με σκοπό τη σύγκριση των χαρακτηριστικών (και ειδικότερα της οσμής) των προϊόντων που εμπορεύεται με τα χαρακτηριστικά (και συγκεκριμένα την οσμή) των προϊόντων που εμπορεύεται ο ανταγωνιστής με το σήμα αυτό, σε τρόπο ώστε δεν προκαλεί σύγχυση ούτε βλάπτει τη βασική λειτουργία του σήματος ως ενδεικτική της προέλευσης, εμπίπτει η χρήση αυτή στο σημείο α' ή β' του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104;
 2)
 Οσάκις ένας έμπορος, κατά την άσκηση της εμπορίας του, χρησιμοποιεί (ιδίως σε συγκριτικό κατάλογο) ένα φημισμένο εμπορικό σήμα προκειμένου να περιγράψει χαρακτηριστικό του δικού του προϊόντος (συγκεκριμένα την οσμή του) κατά τρόπο ώστε:
 (α)
 δεν δημιουργεί κανένα κίνδυνο συγχύσεως· και
 (β)
 δεν επηρεάζει την πώληση των προϊόντων που πωλούνται με το φημισμένο εμπορικό σήμα· και
 (γ)
 δεν βλάπτει τη βασική λειτουργία του καταχωρημένου εμπορικού σήματος ως εγγύηση προελεύσεως ούτε θίγει τη φήμη του σήματος είτε δυσφημώντας ή υποτιμώντας το είτε κατά άλλο τρόπο· και
 (δ)
 παίζει σημαντικό ρόλο στην προώθηση του προϊόντος του εμπόρου,
 εμπίπτει η περίπτωση αυτή στο άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α' της οδηγίας 89/104;
 3)
 Στο πλαίσιο του άρθρου 3, στοιχείο α' (ζ') της οδηγίας περί παραπλανητικής διαφήμισης (84/450), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία για τη συγκριτική διαφήμιση (97/55), ποια είναι η έννοια της φράσης «επιφέρει αθέμιτο όφελος» και, συγκεκριμένα, οσάκις ένας έμπορος συγκρίνει σε συγκριτικό κατάλογο το προϊόν του με το προϊόν πουδιατίθεται στο εμπόριο με φημισμένο εμπορικό σήμα αντλεί κατά τούτο αθέμιτο όφελος από τη φήμη του εν λόγω σήματος;
 4)
 Στο πλαίσιο του άρθρου 3α' (η') της εν λόγω οδηγίας ποια είναι η έννοια της φράσης «παρουσιάζει ένα αγαθό ή μια υπηρεσία ως απομίμηση ή αντίγραφο» και συγκεκριμένα καλύπτει η φράση αυτή την περίπτωση που ένας έμπορος, χωρίς να προξενεί σύγχυση ή παραπλάνηση απλώς επισημαίνει αληθώς ότι το προϊόν του έχει μείζον χαρακτηριστικό (οσμή) όμοιο με το χαρακτηριστικό ενός γνωστού προϊόντος που προστατεύεται από εμπορικό σήμα;
 5)
 Οσάκις ένας έμπορος χρησιμοποιεί σημείο παρόμοιο με καταχωρημένο εμπορικό σήμα που χαίρει ορισμένης φήμης, το δε σημείο αυτό δεν δημιουργεί σύγχυση με το εμπορικό σήμα, κατά τρόπο ώστε:
 (α)
 η βασική λειτουργία του καταχωρημένου εμπορικού σήματος της εγγύησης προέλευσης δεν βλάπτεται ούτε κινδυνεύει·
 (β)
 δεν υπάρχει δυσφήμηση ούτε υποτίμηση του καταχωρημένου εμπορικού σήματος ούτε τέτοιος κίνδυνος·
 (γ)
 δεν θίγονται οι πωλήσεις του κυρίου του σήματος· και
 (δ)
 ο κύριος του σήματος δεν χάνει τα θετικά αποτελέσματα της προώθησης συντήρησης ή βελτίωσης του σήματός του·
 (ε)
 ο έμπορος όμως αντλεί εμπορικό όφελος από τη χρήση του σημείου λόγω της ομοιότητάς του με το καταχωρημένο σήμα.
 Συνιστά η χρήση αυτή αποκόμιση «αθέμιτου οφέλους» από τη φήμη του καταχωρημένου σήματος κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2 της οδηγίας περί σημάτων;


type: wikipedia

text:
Gardūnytė (Anthoxanthum) – miglinių (Poaceae) šeimos augalų gentis. Graikiškai anthos – žiedas, ksantos – gelsvas; augalo žiedynas yra gelsvos spalvos.
 Rūšys
 Lietuvoje dažna rūšis – kvapioji gardūnytė (Anthoxanthum odoratum).
 Kitos rūšys:
 Anthoxanthum aethiopicum
 Anthoxanthum amarum
 Anthoxanthum alpinum
 Anthoxanthum aristatum
 Anthoxanthum borii
 Anthoxanthum dregeanum
 Anthoxanthum ecklonii
 Anthoxanthum gracila
 Anthoxanthum hookeri
 Anthoxanthum horsfieldii
 Anthoxanthum japonicum
 Anthoxanthum madagascariense
 Anthoxanthum nivale
 Anthoxanthum ovatum
 Anthoxanthum pallidum
 Anthoxanthum sikkimense
 Anthoxanthum tongo
 Migliniai


text:
Jądro atomowe – centralna część atomu składająca się z protonów i neutronów, powiązanych siłami jądrowymi, stanowiąca niewielką część objętości całego atomu, skupiona jest w nim prawie cała masa.
 Jądro atomowe jest charakteryzowane przez jego liczbę atomową i liczbę masową.
 Liczba atomowa wynika z liczby protonów w jądrze, określa ładunek elektryczny jądra, który jest głównym czynnikiem określającym strukturę poziomów energetycznych elektronów w atomie.
 Liczba masowa jest równa sumie liczby protonów i neutronów w jądrze i decyduje o masie danego atomu.
 Badaniem jąder atomowych zajmuje się dział fizyki zwany fizyką jądrową.
 Odkrycie
 Istnienie jądra atomowego zostało zaproponowane przez Ernesta Rutherforda w 1911 roku jako uzasadnienie głównie do rozpraszania wstecznego cząstek alfa w eksperymencie przeprowadzonym w 1909 r. W doświadczeniu bombardowano folię złota, później innych pierwiastków cząstkami alfa. Badając rozkład kątowy promieniowania rozproszonego na folii, doszedł do wniosku, że w atomie w niewielkiej objętości jest masa znacznie większa niż masa cząstki alfa, nazwanej później jądrem atomowym. Rutherford zauważył, że centralny ładunek, równy 100 ładunkom elektronów, jest w przybliżeniu równy połowie masy 49 cząstek alfa, sugeruje że atomy składają się z połówek cząstek alfa. Z dużej energii emitowanych przez atomy cząstek alfa wnioskuje, że jądro ma ładunek dodatni. Miesiąc po ukazaniu się artykułu Rutherforda, w „Nature” został opublikowany list Antoniusa van den Broka, w którym wskazał, że ładunek jądra atomowego jest tożsamy z liczbą ładunków w jądrze atomowym i jest równoważny liczbie atomowej. Obliczył, że od wodoru do uranu jest 120 pierwiastków. W kolejnej pracy stwierdził, że w ciągu atomów ułożonych w kolejności ich mas atomowych, każdemu atomowi odpowiada kolejny ładunek jądra, który decyduje o właściwościach atomu. Koncepcje te, doprecyzowujące model atomu Rutherforda, zostały uznane przez naukowców. W efekcie zaproponowano liczne modele jądra atomowego, w których jądro atomowe składało się z protonów i elektronów. Modele te funkcjonowały aż do odkrycia w 1932 roku neutronu i zaproponowania modelu protonowo-neutronowego przez Dmytra Iwanenkę i Wernera Heisenberga.
 Fizyka jądra atomowego
 Oznaczanie
 Jądra atomowe oznacza się takim samym symbolem, jak pierwiastek chemiczny odpowiadający temu jądru, dodatkowo przed symbolem w indeksie górnym podaje się liczbę masową (A), a w indeksie dolnym można podać liczbę atomową (Z). Przykładowo jądro atomowe o 11 protonach i 13 neutronach, jest jądrem nietrwałego izotopu sodu-24 i oznacza się je symbolem lub .
 Jądro atomowe a atom
 Własności jądra, w jego stanie podstawowym, są determinowane poprzez liczbę znajdujących się w nim nukleonów. Liczba protonów, określa ładunek elektryczny jądra. Wielkość tego ładunku wyznacza możliwe konfiguracje elektronów otaczających jądro, z możliwych konfiguracji elektronów wynikają możliwości łączenia się atomów z sobą, a tym samym ich własności chemiczne, co decyduje o tym jakiego pierwiastka chemicznego jest ten atom, określając tym samym liczbę atomową. Atomy o jądrach o tej samej liczbie protonów, ale różnej neutronów nazywa się izotopami. Liczba neutronów ma pewien wpływ na przebieg reakcji chemicznych poprzez tzw. efekt izotopowy.
 W reakcjach jądrowych ważna jest nie tylko liczba protonów, ale również liczba neutronów.
 Siły jądrowe
 Między dodatnio naładowanymi protonami występuje odpychanie elektryczne, którego efekty są równoważone przez oddziaływanie silne między nukleonami. Oddziaływania silne działają jednak tylko na bardzo krótkich dystansach, zbliżonych do rozmiarów samych jąder. Przy większych odległościach przeważają siły odpychania elektrycznego.
 Modele budowy jądra
 Jądra atomowe bada się, analizując samorzutne i wymuszone rozpady jąder, a także badając rozpraszanie cząstek na jądrach (promieniowanie gamma, elektrony, neutrony, protony itp.). Stwierdzono, że większość jąder ma kształt zbliżony do kuli, a niektóre są owalne. Gęstość wewnątrz jąder jest jednakowa i szybko spada do zera w pewnej odległości od środka, którą określa się jako promień jądra.
 Jądra mają rozmiary rzędu 10−14 – 10−15 m, co stanowi około jedną stutysięczną rozmiaru atomu. Jednak to w jądrze skupione jest ponad 99,9% masy atomu.
 Zakładając jednakową gęstość jąder atomowych, tak jak określa to model kroplowy jądra atomowego, rozmiar jądra zależny od jego liczby masowej z wyjątkiem kilku najlżejszych jąder określa zależność:
 gdzie:
 – liczba masowa,
 – promień jądra,
 – metr.
 Model kroplowy
 Jednym z pierwszych modeli budowy jądra był model kroplowy. Zakłada on, że nukleony w jądrze zachowują się jak cząsteczki w kropli cieczy i w związku z tym własności jądra jako całości powinny być podobne do własności kropli cieczy. Mikroskopowe oddziaływania, oddziaływanie silne jądrowe oraz siły elektrostatyczne są w tym modelu przedstawiane przez analogię do sił lepkości i napięcia powierzchniowego. Najważniejszym założeniem modelu jest to, że jądra są kuliste. Przez analogię do energii kropli cieczy, w tym modelu energię wiązania jąder atomowych oblicza się z uwzględnieniem poprawki na wysycanie się sił jądrowych wraz z sześcianem odległości.
 Otrzymane w ten sposób wzory przewidują stałą energię wiązania na jeden nukleon dla jąder lekkich i mniejszą dla jąder o dużej masie. Prowadzi to do wniosku, że w dużych jądrach może następować rozdzielenie się na dwa fragmenty, co wyjaśnia zjawiska rozszczepienia jąder atomowych ciężkich pierwiastków. Model ten jest bardzo przybliżony i nie wyjaśnia wszystkich własności jąder.
 Model powłokowy
 Powłokowy model jądra atomowego powstał na zasadzie analogii do powłokowego modelu atomu i zgodnie z obserwacjami poziomów wzbudzenia jąder atomowych zakłada że, nukleony nie mogą wewnątrz jądra przyjmować dowolnych stanów energetycznych, lecz tylko te zgodne z energiami kolejnych powłok. Każdą powłokę może zajmować określona liczba nukleonów. Kiedy zostanie ona wypełniona, energia wiązania dla pierwszego nukleonu na kolejnej powłoce jest wyraźnie mniejsza. Model zakłada, że nukleony poruszają się w jądrze prawie niezależnie, a oddziaływanie nukleonu z pozostałymi nukleonami można zastąpić oddziaływaniem tego nukleonu ze średnim polem działającym na niego. W modelu określa się rozkład pola w jądrze, tak by poziomy wzbudzeń jądra odpowiadały danym doświadczalnym.
 Model wyjaśnia odstępstwa energii wiązania jąder od energii określonej w modelu kroplowym. Wyjaśnia też istnienie „liczb magicznych”: 2, 8, 20, 28, 50, 82, 126 dla których jądra atomowe są najstabilniejsze. Jeżeli jądro ma jeden nukleon mniej lub więcej, to energia wiązań jest w nim wyraźnie mniejsza.
 Cechą modelu powłokowego jądra jest istnienie oddzielnych powłok dla neutronów i protonów. Jeżeli jednocześnie zarówno liczba neutronów, jak i liczba protonów jest równa liczbie magicznej, to jądro jest “podwójnie magiczne” (np. hel) i cechuje je wyjątkowa trwałość. Wartości liczby magicznych są pewne tylko do 82. Istnieją hipotezy, według których liczby 126 i 184 są magiczne dla neutronów, a 114 dla protonów.
 Jednym z postulatów wynikających z powłokowego modelu jądra atomowego jest istnienie wyspy stabilności. Fizycy jądrowi wysunęli hipotezę, że jądra o liczbach atomowych powyżej 184 mogą mieć znacznie większe okresy półrozpadu od większości transuranowców. Badania nad syntezą jąder o liczbie atomowej 116 wskazują na zwiększającą się ich trwałość.
 Model powłokowy odnosi się również do zjawiska magnetycznego rezonansu jądrowego. Zauważono zależność poziomów energetycznych jąder o spinie połówkowym od natężenia zewnętrznego pola magnetycznego.
 Modele kolektywne
 Modele te zakładają, że nie wszystkie zjawiska jądrowe da się wytłumaczyć jako oddziaływanie nukleonów. Według tych modeli nukleony, łącząc się w grupy, tworzą nowe cząstki wewnątrz jądra. Jednym z tego rodzaju modeli jest koncepcja bozonów (ang. interacting boson model, IBM). Opiera się ona na analogii do zjawisk kwantowych występujących w nadprzewodnikach. Cząstki elementarne łączą się w pary, uzyskując nowe własności. Neutrony mają łączyć się z protonami i oddziaływać jako jeden bozon z całkowitym spinem 0, 2 lub 4. Istnieją dwa warianty tego modelu, czyli IBM-I i IBM-II.
 Jądra trwałe i nietrwałe
 Tylko niektóre jądra atomowe są trwałe. Decydują o tym oddziaływania między tworzącymi je nukleonami. Dla wszystkich jąder atomowych o liczbie atomowej od 1 (wodór) aż do 83 (bizmut); 80 z nich ma trwałe lub bardzo długożyciowe izotopy (wyjątki to technet i promet). Cięższe pierwiastki nie mają trwałych izotopów, jednak mają izotopy o czasie połowicznego rozpadu tak dużym, że można znaleźć je w naturze. Najcięższym z tych pierwiastków jest pluton o liczbie atomowej 94. Cięższe pierwiastki nie występują na Ziemi, jednak można je sztucznie wytworzyć w akceleratorach cząstek. Najcięższym obecnie uzyskanym pierwiastkiem jest oganeson o liczbie atomowej 118, który może być gazem szlachetnym; został otrzymany w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w 2006 r.
 Trwałość jądra można przewidzieć na podstawie energii wiązania, którą da się wyznaczyć doświadczalnie, porównując masę jądra z masą składników hipotetycznego rozpadu (niedoboru masy).
 Porównując masę jądra z masą hipotetycznych produktów rozpadu, można określić energię, która wydzieliłaby się podczas oderwania od jądra określonej cząstki (protonu, neutronu, elektronu, pozytonu, cząstki alfa). Jeśli energia wyrwania cząsteczki jest większa od zera, to taka reakcja zazwyczaj zachodzi. Jeśli energia jest mniejsza od zera to reakcja nie zachodzi, a jądro jest trwałe. Zakładając kształt bariery potencjału (przewidziany na podstawie czasu rozpadu znanych atomów), można oszacować czas rozpadu.
 Dla średnich i ciężkich jąder energia wiązania jest wprost proporcjonalna do liczby nukleonów.
 Wzrost liczby nukleonów o jeden powoduje zwykle podniesienie energii o 7–8 MeV. Prawo to jest zachowane dla jąder w zakresie liczb masowych od 30 do 70. Potem następuje wyraźne odejście od tej zależności. Energie wiązania cięższych jąder są w efekcie mniejsze niżby to wynikało z liczby nukleonów.
 Jądra z parzystą liczbą neutronów i protonów (parzysto-parzyste) cechują się największą trwałością i można je odnaleźć na Ziemi w znacznych ilościach. Jądra z nieparzystą liczbą protonów lub neutronów (parzysto-nieparzyste) są już dużo mniej trwałe. Nieparzysta liczba protonów i neutronów powoduje nietrwałość jąder, choć od tej reguły są wyjątki (np.: jądro wodoru). Zjawisko to wyjaśnia model powłokowy jądra atomowego.
 Przemiany jądrowe
 Zarówno występujące w naturze, jak i sztuczne jądra atomowe podlegają przemianom zwanym reakcjami lub przemianami jądrowymi. Przemiany jądrowe mogą być samorzutne (jądra nietrwałe ulegają rozpadowi) albo są inicjowane przez dostarczenie energii do jądra. Jądro posiadające wyższą energię niż podstawowe jądro nazywa się jądrem wzbudzonym. Oznacza to, że zmiana jądra może być zainicjowana w dwóch następujących przypadkach:
 pochłonięcia cząstki elementarnej,
 pobudzenie do wyższego stanu kwantowego przez cząstki niosące energię.
 Reakcje takie mogą mieć miejsce pomiędzy jądrem a neutronami, neutrinami czy innymi jądrami atomowymi. Przemiany jądrowe nie podlegają wszystkim zasadom zachowania. Ze względu na dużą ilość energii przypadającej na jednostkę masy w przemianach jądrowych nie jest zachowana masa (tak jak w mechanice klasycznej) zachowana jest jednak suma energii i materii, co jest zgodne z równaniem Einsteina:
 gdzie:
 – energia,
 – masa,
 – prędkość światła w próżni.
 Energia wydziela się w postaci promieniowania elektromagnetycznego (gamma) oraz emisji cząstek (jąder helu, elektronów, protonów, neutronów i neutrin) często o dużych energiach. Proces rozpadu wielu jąder atomowych prowadzi do powstania promieniowania jonizującego o dużym natężeniu.
 Przemiany jądrowe zapisuje się przez analogię do reakcji chemicznych np.
 Jądro atomu sodu o liczbie masowej 24 i liczbie atomowej 11 przechodzi w jądro atomu magnezu o liczbie masowej 24 i liczbie atomowej 12 przy czym zachodzi emisja elektronu oraz antyneutrina elektronowego
 Efekty kwantowe
 Jądra atomowe można w wielkim uproszczeniu traktować jako wirujące ciała naładowane elektrycznie. W kategoriach mechaniki kwantowej „wirowanie” to określa się terminem spinu i opisuje przy pomocy rachunku tensorowego.
 Jądra o parzystej liczbie atomowej mają w stanie podstawowym spin całkowity, a o nieparzystej połówkowy. Spin jąder o parzystej liczbie protonów i neutronów w stanie podstawowym jest równy zero. Jądra w stanie wzbudzonym mogą mieć spin większy od stanu podstawowego.
 Opis pola magnetycznego jądra nie jest pełny, jeżeli nie uwzględni się jego własności kwantowych. W takiej sytuacji pole magnetyczne jądra staje się superpozycją wielu pól odpowiadającym poszczególnym stanom kwantowym. Duże znaczenie mają tu liczby neutronów i liczby protonów w jądrze. Jeżeli są one nieparzyste, to spin jądra staje się połówkowy.
 Zgodnie z klasycznymi prawami Maxwella obiekt tego typu generuje pole magnetyczne. Przyłożenie zewnętrznego pola magnetycznego powinno spowodować w takiej sytuacji ustawienie się wektora spinów jąder atomowych zgodnie z wektorem pola. Jednak spin jąder nie jest prostym wirowaniem mechanicznym, lecz złożonym zjawiskiem kwantowym, co powoduje, że jądra w polu magnetycznym ulegają zjawisku precesji.
 Orientacja biegunów pola magnetycznego dla jąder atomowych jest przeważnie przypadkowa. Gdy do jąder atomowych o spinie połówkowym przyłożymy zewnętrzne pole magnetyczne, to nie będą one mogły ustawić się, ani zgodnie z wektorem pola magnetycznego, ani w przeciwnym kierunku. Jądra ustawione niezgodnie z wektorem zewnętrznego pola magnetycznego, będą zajmować określone kwantowe stany energetyczne.
 Jeżeli przyłożone pole magnetyczne oscyluje zgodnie z częstotliwością precesji, to jądra atomowe wzmacniają to pole, co prowadzi do zjawiska magnetycznego rezonansu jądrowego, przydatnego w technikach analitycznych stosowanych w chemii i medycynie.
 W kategoriach mechaniki kwantowej częstotliwość oscylacji pola magnetycznego określa energię tworzących je fotonów. Gdy ta energia będzie zgodna z różnicą kwantowych stanów energetycznych jąder, to ich pola magnetyczne będą przechodzić do stanu wzbudzonego. W stanie wzbudzonym superpozycja stanów kwantowych pól magnetycznych jądra doprowadzi do obrócenia się wynikowego wektora pola magnetycznego.
 Przejście na wyższy poziom energetyczny, będzie oznaczać, że następnie jądra atomowe będą powracać do stanu podstawowego Spowoduje to emisję fotonów. Ich energia będzie zgodna z fotonami wywołującymi pobudzenie. Oznaczać to będzie emisję takich samych fotonów, jak te wywołujące pobudzenie. Jeżeli energia fotonów zewnętrznego pola magnetycznego zostania odpowiednio dobrana do własności kwantowych jąder atomowych, to pojawi się zjawisko magnetycznego rezonansu jądrowego.
 Może się wydawać, że opisy rezonansu jądrowego w mechanice klasycznej i kwantowej są skrajnie różnie. Jednak w większość przypadków obliczone na podstawie tych modeli zachowanie jąder atomowych jest podobne. W praktyce podczas pomiarów wykorzystuje się oba opisy matematyczne dla zwiększenia dokładności czujników.
 Cząstki elementarne budujące jądro atomowe w fizyce kwantowej są opisywane czasami poprzez wartość izospinu. Według pewnych koncepcji neutron i proton to dwa warianty tej samej cząstki różniącej się właśnie izospinem. Jest to podejście analogiczne do traktowania spinu elektronów zajmujących różne powłoki w atomie.
 Pochodzenie jąder atomowych
 Według teorii Wielkiego Wybuchu we Wszechświecie pierwotnie istniały tylko protony i neutrony. Jądra o l.a. ≤4, głównie deuter, tryt i hel oraz małe ilości litu i berylu powstały bezpośrednio po Wielkim Wybuchu w procesie pierwotnej nukleosyntezy zachodzącej przez pierwsze ~20 min istnienia Wszechświata. Z pierwiastków tych powstały i nadal powstają pierwiastki cięższe. Ich źródła to głównie:
 reakcje syntezy jądrowej wewnątrz gwiazd
 supernowe.
 Większość jąder atomowych o liczbie atomowej z zakresu 3–26 (tj. do żelaza włącznie) powstaje w gwiazdach w trakcie ich powolnej ewolucji. Jądra żelaza, niklu i jądra o większej liczbie atomowej wytwarzane są w końcowych etapach życia gwiazd – podczas wybuchu supernowych (proces r) i w czerwonych olbrzymach typu AGB (proces s).
 Od końca XX w. postuluje się jednak, że węgiel, azot i tlen („CNO”) także mogły powstać w trakcie pierwotnej nukleosyntezy, głównie w ciągu pierwszych 10 min po Wielkim Wybuchu.
 Wiedza na temat przemian jądrowych jest podstawą astrofizyki. Dynamika reakcji jądrowych zachodzących w gwiazdach decyduje o ich losie. Wiek gwiazdy oraz pochodzenie budującego ją materiału można określić na podstawie ilości zawartych w niej różnych rodzajów jąder atomowych. Gwiazdy przekształcają lżejsze jądra atomowe w cięższe, proces ten jest głównym źródłem energii gwiazd. Wysoka temperatura Słońce jest wynikiem syntezy helu z wodoru w jądrze gwiazdy.
 W gwiazdach neutronowych grawitacja jest tak silna, że jądra atomów łączą się, tworząc jedną wielką strukturę neutronową.
 Jądra wodoru (protony) oraz helu (czyli jony He2+) występują w stanie wolnym w kosmosie, a poruszające się z prędkością bliską c wchodzą w skład promieniowania kosmicznego.
 Zastosowania praktyczne
 Jądra atomowe są używane w przyspieszaczach, np. LHC i badaniach i eksperymentach. Pozostałe opisy dotyczą użycia atomów, w których procesy zachodzące w jądrach mają określone znaczenie.
 Energia termojądrowa
 Prowadzone są prace wdrożeniowe z syntezą jądrowa. Nie są używane tam same jądra a plazma, czyli jądra atomowe i oderwane od nich elektrony. Plazma może być podgrzewana przez wstrzyknięcie samych jąder z akceleratora.
 Energetyka jądrowa
 Energetyka jądrowa pozwala na praktyczne wykorzystanie procesu rozpadu jąder atomowych. Uwolniona energia może służyć do rozgrzewania pary napędzającej turbiny. W technice kosmicznej wykorzystuje się zasilacze izotopowe w sondach kosmicznych badających zewnętrzne planety Układu Słonecznego. Izotopy promieniotwórcze znalazły też zastosowanie w czujnikach dymu.
 Broń jądrowa
 Zjawisko rozpadu jąder stosuje się również w broni jądrowej, a zjawisko syntezy jądrowej jest podstawą działania bomby wodorowej. Pierwszy raz użyto broni jądrowej podczas II wojny światowej. Dnia 6 sierpnia 1945 roku USA zrzuciły bombę atomową na japońskie miasto Hiroshima. W ułamku sekundy ponad 200-tysięczne miasto zostało zamienione w morze ruin. Zginęło ponad 80 tysięcy ludzi. Wielu innych przez całe lata walczyło ze skutkami choroby popromiennej.
 Wynalezienie broni atomowej doprowadziło po wojnie do wybuchu zimnej wojny. USA i ZSRR rozpoczęły budowę ogromnych arsenałów broni jądrowej. Do lat 70. wyprodukowano tyle głowic, że obie strony mogły zabić wszystkich swoich wrogów kilka razy. Reaktory jądrowe wykorzystano do budowy atomowych okrętów podwodnych, które stały się kolejnym nośnikiem broni masowej zagłady. W roku 1962 świat stanął najbliżej atomowej apokalipsy, kiedy ZSRR umieściło swoje głowice na Kubie. Jednak konflikt kubański udało się rozwiązać dzięki nawiązaniu współpracy pomiędzy prezydentem USA Kennedym oraz premierem ZSRR Chruszczowem.
 Gdy 1991 roku ZSRR się rozpadło, zimna wojna została zakończona. Jednak po tym gorącym okresie pozostały ogromne magazyny broni jądrowej. Kiedy 11 września roku 2001 terroryści zniszczyli World Trade Center pojawiło się zagrożenie wykorzystaniem tych magazynów przez islamskich radykałów. Al Kaida podjęła wysiłki, aby zdobyć bomby atomowe lub choćby materiały radioaktywne. Przedstawiciele zachodnich krajów postanowili przeciwdziałać tym zamierzeniom. Obawiano się, że w europejskich czy amerykańskich miastach może znaleźć się brudna bomba, która wywoła skażenie radioaktywne.
 Medycyna nuklearna
 W radioterapii wykorzystuje się promieniowanie wysyłane przez jądra atomowe do niszczenia komórek nowotworowych. Przykładem mogą być bomby kobaltowe wykorzystywane jako źródło promieniowania gamma. Najnowsza technika radioterapii opiera się na akceleratorach cząstek. Rozpędzają one cząstki elementarne naładowane elektrycznie bądź jony do prędkości podświetlnych. Tak wytworzona wiązka promieniowania może zostać skupiona na niewielkim fragmencie ciała, gdzie znajduje się nowotwór. Właściwości rozpędzonych jonów sprawiają, że możliwe jest ich przenikanie do głębiej położonych partii ciała, bez niszczenia warstw powierzchniowych.
 W Polsce w Świerku niedaleko Warszawy znajduje się reaktor atomowy Maria, który pozwala na wytwarzanie izotopów promieniotwórczych wykorzystywanych w medycynie.
 Diagnostyka medyczna
 Techniki jądrowe wykorzystuje się w diagnostyce medycznej. Dziedzina nauki zajmująca się tego typu badaniami to radiologia. Izotopy promieniotwórcze mają szerokie zastosowania diagnostyczne oraz naukowe. Izotopy promieniotwórcze wprowadza się do badanego organizmu i mierzy się promieniowanie, w ten sposób można określić rozprzestrzenianie się danego pierwiastka w organizmie. Jeżeli teraz wykonany zostanie pomiar promieniowania poszczególnych partii ludzkiego ciała, można w ten sposób uzyskać obraz normalnie niewidocznych struktur anatomicznych.
 Dodatkowo wykorzystanie promieniotwórczych znaczników pozwala na obrazowanie procesów fizjologicznych organizmu. Przykładem może być tutaj zawierająca izotop radioaktywny glukoza. Po jej podaniu cukier zbiera się w tkankach o największym metabolizmie. Emitowane przez radioizotop pozytony mogą być rejestrowane w odpowiednim czujniku. W ten sposób da się określić miejsce, gdzie znajduje się ognisko raka lub stwierdzić, jakimi czynnościami zajmuje się w tej chwili kresomózgowie pacjenta.
 Najpopularniejsze metody diagnostyki medycznej oparte na technice jądrowej:
 tomografia komputerowa osiowa (ang. computed tomography, CT, computed axial tomography, CAT),
 tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (ang. high resolution computed tomography, HRCT),
 spiralna tomografia komputerowa (ang. spiral computed tomography, sCT),
 magnetyczny rezonans jądrowy (ang. nuclear magnetic resonance NMR, magnetic resonanse imaging, MRI),
 pozytonowa tomografia emisyjna (ang. positron emission tomography, PET).
 Wykorzystanie wszystkich tych technik pozwala na szybkie i precyzyjne diagnozowanie wielu poważnych uszkodzeń organów wewnętrznych. Obserwacja fizjologii ludzkiego ciała przyczynia się też do postępu w badaniach nad człowiekiem. Dzięki możliwości „podglądania” ludzkiego mózgu podczas pracy naukowcy stają o krok bliżej do zrozumienia fenomenu inteligencji. Z wyjątkiem magnetycznego rezonansu jądrowego każda z technik radiologicznych wiąże się z napromieniowaniem pacjenta. Oznacza to, że w przypadku kumulacji dawki promieniowania jonizującego mogą pojawić się skutki uboczne. Istnienie tych skutków ubocznych nie może być bagatelizowane, ale obecnie przeważa strach przed każdym rodzajem promieniowania nawet w najmniejszych dawkach, które są używane w diagnostyce.
 Niebezpieczeństwa związane z technologiami jądrowymi
 Ubocznym skutkiem wykorzystania technologii nuklearnej może się stać uwolnienie do środowiska naturalnego substancji zawierających nietrwałe jądra z materiałów w trakcie użycia, jak i odpadów promieniotwórczych, powodując skażenie radioaktywne środowiska. Skażenie promieniotwórcze jest bardzo trudne do usunięcia, gdyż izotopy promieniotwórcze tylko bardzo nieznacznie różnią się fizycznie i chemicznie od izotopów trwałych. Podczas pracy reaktorów jądrowych powstają radioaktywne odpady. Odpady z elektrowni jądrowych są przetwarzane w specjalnych zakładach w celu odzyskania cennych izotopów, a pozostałości zostają złożone w mogilniku, zapobiegającym wydostaniu się promieniotwórczych substancji do środowiska.
 Podczas budowy pierwszej broni jądrowej, oraz przez cały okres jej gromadzenia, państwa posiadające głowice nuklearne dokonywały wielu prób tej broni. Próby te polegały zwykle na detonacji głowic próbnych w rozmaitych warunkach: pod ziemią, na powierzchni ziemi i w powietrzu, m.in. w stratosferze. Ubocznym efektem tych prób było uwolnienie do środowiska dużej ilości materiałów promieniotwórczych, jednak w skali całej planety wzrost promieniowania jonizującego wywołany przez próby nuklearne i awarie reaktorów jądrowych jest bardzo mały w stosunku do promieniowania naturalnego. Na przykład średnia roczna wartość promieniowania tła na obszarze Europy po awarii w Czarnobylu wzrosła o zaledwie 1%.
 Przetwarzanie odpadów radioaktywnych wywołuje w Europie bardzo burzliwe protesty ruchów „zielonych”. Podczas przewozu kontenerów z utylizowanym paliwem przez Niemcy więcej kosztuje organizacja kordonów policji broniącej konwój przed manifestantami, niż sam transport. W latach 80. w Polsce w Żarnowcu rozpoczęto budowę elektrowni jądrowej (zobacz więcej w art. Elektrownia Jądrowa Żarnowiec). Jednak protesty okolicznej ludności i „ekologów” spowodowały zarzucenie projektu. Poprawnie przeprowadzony proces utylizacji odpadów radioaktywnych nie powoduje skażenia środowiska. Więcej radioaktywnych odpadów emitują do otoczenia elektrownie węglowe niż jądrowe. Popiół ze spalania węgla zawiera duże ilości pierwiastków radioaktywnych, a pozostaje w naszym otoczeniu, także jako wypełniacz w materiałach budowlanych.
 Uwagi
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 Chemia jądrowa
 Fizyka jądrowa


text:
 22.2.2016
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 68/45
 Tužba podnesena 27. studenoga 2015. – ZZ protiv Parlamenta
 (Predmet F-146/15)
 (2016/C 068/58)
 Jezik postupka: francuski
 Stranke
 Tužitelj: ZZ (zastupnici: S. Orlandi i T. Martin, odvjetnici)
 Tuženik: Europski parlament
 Predmet i opis spora
 Poništenje odluke Parlamenta kojom se odbija zahtjev da se izvješća o ocjeni tužitelja nakon njegova promaknuća u razred AD 12 pretvore u bodove za zasluge.
 Tužbeni zahtjev tužitelja
 —
 poništiti odluku tijela za imenovanje od 8. travnja 2015. kojom se odbija zahtjev da se izvješća o ocjeni tužitelja nakon njegova promaknuća u razred AD 12 pretvore u bodove za zasluge;
 —
 naložiti Parlamentu snošenje troškova.


type: other

text:
ORDEN DE 7 DE NOVIEMBRE DE 2014 POR LA QUE SE CONVOCAN LAS SUBVENCIONES A OTORGAR POR LA CONSEJERÍA DE SALUD Y POLÍTICA SOCIOSANITARIA A ENTIDADES LOCALES QUE PRESTEN SERVICIOS SOCIALES A PERSONAS MAYORES PARA EL MANTENIMIENTO DE PLAZAS RESIDENCIALES EN HOGARES CLUBES CON PISOS TUTELADOS, PARA EL AÑO 2015.
 El Decreto 210/2013, de 5 de noviembre , por el que se establecen las bases reguladoras de las subvenciones a otorgar por la Consejería de Salud y Política Social en materia de servicios sociales especializados, establece en su artículo 2, dentro de su ámbito de actuación, los servicios de atención a personas mayores, los cuales aparecen regulados específicamente en el Capítulo II del citado decreto.
 El artículo 4 de dicho decreto, establece el procedimiento de concesión directa mediante convocatoria abierta, respecto de las subvenciones a entidades locales que presten servicios sociales a personas mayores para el mantenimiento de plazas residenciales en Hogares Clubes con Pisos Tutelados, amparándose en razones de interés público social que evidencian la necesidad de incidir directamente sobre las materias objeto de subvención.
 El Decreto 222/2008, de 24 de octubre , por el que se aprueban los Estatutos del Servicio Extremeño de Promoción de la Autonomía y Atención a la Dependencia (SEPAD), establece en el artículo 2.2.c) de su Anexo que la convocatoria de subvenciones se realizará por Orden del titular de la Consejería competente en materia de dependencia, a iniciativa del órgano o unidad de la misma que resulte competente por razón de la materia.
 1. El objeto de la presente orden es realizar la convocatoria pública para la concesión directa mediante convocatoria abierta de subvenciones a entidades locales que presten servicios sociales a personas mayores, con cargo a los Presupuestos Generales de la Comunidad Autónoma de Extremadura para 2015, reguladas en el Capítulo I (Disposiciones generales) y en el Capítulo II del Decreto 210/2013, de 5 de noviembre (DOE n.o 217, de 11 de noviembre), por el que se establecen las bases reguladoras de las subvenciones a otorgar por la Consejería de Salud y Política Social en materia de servicios sociales especializados.
 2. La necesidad de atender la demanda social de plazas de atención a personas mayores en la Comunidad Autónoma a medida que vaya surgiendo, así como el interés público y social de proporcionar una atención adecuada a las necesidades de los mayores de la región, justifican la concesión directa de estas ayudas.
 3. Las subvenciones estarán destinadas a sufragar, total o parcialmente los gastos derivados del mantenimiento de plazas residenciales en Hogares Clubes con Pisos Tutelados para personas mayores autónomas.
 4. Sólo serán subvencionables aquellas plazas autorizadas en las que sus usuarios cumplan los siguientes requisitos:
 a) Tener cumplidos 65 años en el momento de solicitar el ingreso.
 b) Los pensionistas podrán solicitar ingreso una vez cumplidos los 60 años.
 c) La edad mínima de admisión se podrá reducir excepcionalmente a 50 años en el caso de personas con un grado de discapacidad reconocido igual o superior al 33 %, previo informe justificado y favorable de los Servicios Sociales de Base en el cual se recomiende el ingreso en una residencia debido a la ausencia de apoyo familiar o social del usuario.
 Podrán ser beneficiarias de estas ayudas las entidades locales que presten servicios sociales a personas mayores en la Comunidad Autónoma de Extremadura. Estas entidades deberán contar con la correspondiente autorización para prestar los servicios objeto de subvención.
 No obstante, se excepcionan de este plazo, las solicitudes para el mantenimiento de plazas residenciales en Hogares Clubes con Pisos Tutelados que se pongan en funcionamiento una vez finalizado el plazo señalado en el párrafo anterior, en cuyo caso, podrán ser presentadas hasta el día 1 de septiembre de 2015.
 2. Las solicitudes se formalizarán de acuerdo con el modelo normalizado que se establece en el Decreto 210/2013, de 5 de noviembre , como Anexo I, y que se acompaña como Anexo I a la presente orden. Las solicitudes irán dirigidas a la Consejería de Salud y Política Sociosanitaria (Servicio Extremeño de Promoción de la Autonomía y Atención a la Dependencia, SEPAD), y podrán ser presentadas en todos los lugares contemplados en el artículo 7.1 del Decreto 257/2009, de 18 de diciembre, por el que se implanta un Sistema de Registro Único y se regulan las funciones administrativas del mismo en el ámbito de la Administración de la Comunidad Autónoma de Extremadura.
 El impreso de solicitud, Anexo I, debidamente cumplimentado en todos sus extremos, vendrá acompañado de siguiente documentación, que se presentará en original o en copia compulsada:
 b) Relación nominal de usuarios/as, según el modelo establecido en el Anexo II de la presente orden, firmada por el Interventor/Secretario de la entidad, la trabajadora social del Servicio Social de Base correspondiente, y con el Visto Bueno del Alcalde o Presidente de la entidad. Esta relación nominal vendrá referida al último día del mes anterior al mes de la publicación de esta orden, salvo para aquellos centros que se encuentren en el supuesto señalado en el segundo párrafo del artículo 3.1 de esta orden, que será a fecha de presentación de la solicitud. En la relación nominal se indicará:
 a. Nombre y apellidos, b. DNI, c. Edad, d. Fecha de comienzo del servicio, e. Ingresos mensuales, f. Porcentaje de aportación sobre ingresos, g. Aportación mensual por usuario, h. Ordenanza o Precio Público que regula el precio del servicio.
 Artículo 5. Órganos competentes para la ordenación, instrucción y resolución del procedimiento. Plazos de resolución y notificación.
 2. La concesión de subvenciones será resuelta y notificada por el titular de la Consejería de Salud y Política Sociosanitaria en el plazo máximo de seis meses a contar a partir del día siguiente al de la publicación de la presente Orden de convocatoria en el Diario Oficial de Extremadura.
 No obstante el plazo máximo de seis meses se computará a partir del día siguiente a la presentación de la solicitud para aquellas solicitudes presentadas para el mantenimiento de plazas residenciales en Hogares Clubes con Pisos Tutelados que se pongan en funcionamiento una vez finalizado el plazo señalado en el artículo 3, apartado 1 de esta orden.
 Artículo 6. Criterios para la determinación de la cuantía individualizada de las subvenciones.
 1. De conformidad con lo establecido en el artículo 1 de esta orden, estas subvenciones se concederán a todas aquellas solicitudes recibidas que cumplan los requisitos establecidos teniendo como límite los créditos presupuestarios destinados a esta finalidad en cada ejercicio.
 2. La cuantía individualizada de la subvención vendrá determinada por el resultado de la diferencia entre la cuantía máxima a otorgar por plaza autorizada y la aportación de cada usuario al mismo, sin que ésta última, pueda ser inferior al 65 % de los ingresos del usuario, cuando su importe sea igual o inferior al SMI y de un 75 % cuando sean superior al mismo.
 Para el cálculo de los ingresos totales de los usuarios se tendrán en cuenta las pagas extraordinarias de manera que los ingresos mensuales obtenidos por concepto de pensión se multiplicaran por 14 y se dividirán por 12.
 En el supuesto de usuarios unidos matrimonialmente o en análoga situación legalmente reconocida, servirá de base para el cálculo del precio público a satisfacer por el matrimonio, la suma de los ingresos de ambos y dividida esta cantidad entre dos, siempre y cuando el régimen económico matrimonial fuera el de gananciales.
 3. La cuantía máxima a otorgar para el mantenimiento de plazas residenciales en Hogares Clubes con Pisos Tutelados será de 6.350 euros por plaza ocupada/año.
 Artículo 7. Publicidad de la concesión.
 3. En todo caso dentro de los quince días siguientes al día de las publicaciones señaladas en los apartados anteriores, se deberá publicar en el Portal Electrónico de la Transparencia y la Participación Ciudadana la concesión de las presentes subvenciones con indicación de la relación de beneficiarios, importe e identificación de la presente orden de convocatoria y del Decreto 210/2013, de 5 de noviembre , que la regula.
 1. La financiación por parte de la Consejería de Salud y Política Sociosanitaria de las subvenciones convocadas a través de la presente orden, tendrá como límite la cantidad destinada a estos efectos en la Ley de Presupuestos Generales de la Comunidad Autónoma de Extremadura para 2015, por un importe total de 1.946.270,62 euros, en la aplicación presupuestaria 15.04.232.A.460.00, Proyecto de gasto 2000.14.002.0011.
 3. De conformidad con lo dispuesto en el artículo 29.3 de la Ley 6/2011, de 23 de marzo, de Subvenciones de la Comunidad Autónoma de Extremadura y el artículo 4.6 del Decreto 210/2013, de 5 de noviembre, estas cuantías podrán aumentarse en función de las disponibilidades presupuestarias.
 4. En los supuestos en que no se efectúen las modificaciones correspondientes y se produzca el agotamiento del crédito consignado en la presente convocatoria, se declarará terminado el plazo de vigencia de la misma por Resolución del titular de la Consejería de Salud y Política Sociosanitaria. A tales efectos, se publicará el correspondiente anuncio en el Diario Oficial de Extremadura y en el Portal de Subvenciones, con la consiguiente inadmisión de las solicitudes posteriormente presentadas.
 Artículo 9. Pago y forma de justificación de las subvenciones.
 1. Las subvenciones de importe igual o inferior a 3.000 euros serán abonadas íntegramente, una vez recaída resolución favorable, salvo en el caso de que el beneficiario lo haya sido de la misma línea de subvención en el ejercicio anterior, en cuyo caso será necesario que previamente haya justificado el gasto imputable a dicho ejercicio económico.
 2. Las subvenciones por importe superior a 3.000 euros serán abonadas fraccionadamente, una vez dictada resolución favorable, siendo la forma de pago la que se determina a continuación:
 3. En el plazo de quince días desde la recepción de los fondos, los órganos responsables de las entidades beneficiarias expedirán certificado acreditativo de haber incluido en su contabilidad el ingreso del importe concedido en concepto de subvención con destino a la finalidad para la que ha sido otorgada.
 4. De conformidad con lo dispuesto en el artículo 35.9 de la Ley 6/2011, de 23 de marzo, de Subvenciones de la Comunidad Autónoma de Extremadura y el artículo 14.8 del Decreto 210/2013, de 5 de noviembre, las entidades locales beneficiarias de las presentes ayudas deberán cumplimentar para las justificaciones parciales los certificados correspondientes, adjuntándose a la presente orden como Anexos III, IV y V.
 5. Los beneficiarios de las ayudas, con independencia de las justificaciones parciales previstas para los pagos anticipados, deberán justificar el cumplimiento total de la finalidad para la que se concede la subvención y la aplicación de los fondos percibidos antes del 1 de marzo del 2016. A estos efectos deberán presentar:
 a) Memoria justificativa y explicativa de la realización de las actividades financiadas, según el modelo del Anexo VI.
 b) Certificación comprensiva del nivel de ocupación del centro, a fecha 31 de diciembre de 2015, con especificación del número de altas y bajas producidas mensualmente, así como los ingresos producidos por aportaciones de los usuarios, según el modelo del Anexo VII que se adjunta a la presente orden.
 6. Cuando hayan aportado fondos propios o se hayan percibido otras subvenciones o recursos, se deberá acreditar el importe, procedencia y aplicación de tales fondos a las actividades subvencionadas.
 Artículo 10. Personal contratado.
 En lo no previsto en la presente orden de convocatoria regirá lo dispuesto en el Decreto 210/2013, de 5 de noviembre , por el que se establecen las bases reguladoras de las subvenciones a otorgar por la Consejería de Salud y Política Social en materia de servicios sociales especializados; la Ley 38/2003, de 17 de noviembre , General de Subvenciones; el Real Decreto 887/2006, de 21 de julio , por el que se aprueba el Reglamento de la Ley 38/2003, sin perjuicio de su carácter supletorio en el resto de sus disposiciones; la Ley 6/2011, de 23 de marzo , de Subvenciones de la Comunidad Autónoma de Extremadura; la Ley 5/2007, de 19 de abril , General de Hacienda Pública de Extremadura; la Ley 30/1992, de 26 de noviembre , de Régimen Jurídico de las Administraciones Públicas y del Procedimiento Administrativo común;


text:
Der Amerikanische Kalmus (Acorus americanus) ist eine Sumpfpflanze, die in den Vereinigten Staaten und Kanada heimisch ist.
 Beschreibung
 Diese ausdauernde krautige Pflanze erreicht Wuchshöhen von etwa 80 cm. Direkt aus den Rhizomen entspringen die hellgrünen, schwertförmige Laubblätter, die an der Basis scheidenartig ineinander liegen. Ferner haben die Blätter zwei bis sechs angehobene Adern und eine verdickte Mitte, wenn sie im Querschnitt betrachtet werden. Das Laub hat ein zitrusähnliches, würziges Aroma und kann verwendet werden, um Bier zu würzen.
 Es handelt sich um eine Blütenpflanze mit unauffälligen Blüten, die auf einem scheinbar seitenständigen Kolben (einer verdickten, fleischigen Blütenstandsachse) angeordnet sind. Die Früchte dieser Art weisen ein geleeartiges Inneres auf. Der Amerikanische Kalmus wird in Pennsylvania als gefährdet eingestuft und ist geschützt.
 Etymologie
 Der Name „Acorus“ wird vom griechischen Wort akoron hergeleitet. Dioscurides gebrauchte dieses in Ableitung von koreon (= Pupille), weil Kalmus in der Kräutermedizin zur Behandlung von Entzündungen des Auges verwendet wurde.
 Der Speziesname americanus zeigt einfach an, dass dieses eine amerikanische Art der Gattung ist, die von der sehr ähnlichen europäischen und westasiatischen Spezies Acorus calamus, dem gemeinen Kalmus zu unterscheiden ist.
 Taxonomie
 Der Amerikanische Kalmus wurde früher als Acorus calamus L. var. americanus Raf., Acorus calamus var. americanus (Raf.) H.Wulff eingestuft. Jedoch zeichnet sich Acorus americanus durch einen diploiden Chromosomensatz (2n = 24) aus, während Acorus calamus eine triploide, regional sterile Sorte ist (2n = 36), die sich in Mitteleuropa nur asexuell verbreitet.
 Nutzung
 Diese Pflanze wurde von amerikanischen Ureinwohnern und frühen europäischen Siedlern genutzt.
 Als eine diploide Art der Gattung Acorus enthält sie kein β-Asaron. Asaron ist ein möglicher Vorläufer in der Synthese des psychedelischen Phenethylamins TMA-2. Diese Chemikalie ist einer der Gründe, weshalb von Kalmus abgeleitete Produkte als Nahrungsmittelzusätze in den Vereinigten Staaten verboten wurden.
 Einzelnachweise
 Weblinks
 Rook.com entry Informationen zur Art und Bilder. (engl.)
 Beschreibung der Art A. americanus in der Flora of North America. (engl.)
 [ Eintrag bei GRIN.]
 Kalmusgewächse
 Blattgewürz
 Heilpflanze


type: contracts

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22006A0706(05)
 Protokols Partnerības un sadarbības nolīgumam starp Eiropas Kopienām un to dalībvalstīm, no vienas puses, un Krievijas Federāciju, no otras puses, lai ņemtu vērā Čehijas Republikas, Igaunijas Republikas, Kipras Republikas, Latvijas Republikas, Lietuvas Republikas, Ungārijas Republikas, Maltas Republikas, Polijas Republikas, Slovēnijas Republikas un Slovākijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai
 Oficiālais Vēstnesis L 185 , 06/07/2006 Lpp. 0017 - 0020
 ProtokolsPartnerības un sadarbības nolīgumam starp Eiropas Kopienām un to dalībvalstīm, no vienas puses, un Krievijas Federāciju, no otras puses, lai ņemtu vērā Čehijas Republikas, Igaunijas Republikas, Kipras Republikas, Latvijas Republikas, Lietuvas Republikas, Ungārijas Republikas, Maltas Republikas, Polijas Republikas, Slovēnijas Republikas un Slovākijas Republikas pievienošanos Eiropas SavienībaiBEĻĢIJAS KARALISTE,ČEHIJAS REPUBLIKA,DĀNIJAS KARALISTE,VĀCIJAS FEDERATĪVĀ REPUBLIKA,IGAUNIJAS REPUBLIKA,GRIEĶIJAS REPUBLIKA,SPĀNIJAS KARALISTE,FRANCIJAS REPUBLIKA,ĪRIJA,ITĀLIJAS REPUBLIKA,KIPRAS REPUBLIKA,LATVIJAS REPUBLIKA,LIETUVAS REPUBLIKA,LUKSEMBURGAS LIELHERCOGISTE,UNGĀRIJAS REPUBLIKA,MALTAS REPUBLIKA,NĪDERLANDES KARALISTE,AUSTRIJAS REPUBLIKA,POLIJAS REPUBLIKA,PORTUGĀLES REPUBLIKA,SLOVĒNIJAS REPUBLIKA,SLOVĀKIJAS REPUBLIKA,SOMIJAS REPUBLIKA,ZVIEDRIJAS KARALISTE,LIELBRITĀNIJAS UN ZIEMEĻĪRIJAS APVIENOTĀ KARALISTE,turpmāk "dalībvalstis", ko pārstāv Eiropas Savienības Padome, unEIROPAS KOPIENA UN EIROPAS ATOMENERĢIJAS KOPIENA,turpmāk "Kopienas", ko pārstāv Eiropas Savienības Padome un Eiropas Komisija,no vienas puses, unKRIEVIJAS FEDERĀCIJA,no otras puses,ŅEMOT VĒRĀ Čehijas, Igaunijas, Kipras, Latvijas, Lietuvas, Ungārijas, Maltas, Polijas, Slovēnijas un Slovākijas pievienošanos Eiropas Savienībai 2004. gada 1. maijā,IR VIENOJUŠĀS PAR TURPMĀK IZKLĀSTĪTO.1. pantsČehija, Igaunija, Kipra, Latvija, Lietuva, Ungārija, Malta, Polija, Slovēnija un Slovākija ir Puses Partnerības un sadarbības nolīgumā, ar ko izveido partnerību starp Eiropas Kopienām un to dalībvalstīm, no vienas puses, un Krievijas Federāciju, no otras puses, kas parakstīts Korfu, 1994. gada 24. jūnijā, (turpmāk "Nolīgums") un attiecīgi tāpat kā pārējās Kopienas dalībvalstis pieņem un ņem vērā Nolīgumu, tajā pašā dienā parakstītajam Nobeiguma aktam pievienotās kopīgās deklarācijas, vēstuļu apmaiņas un Krievijas Federācijas deklarāciju, kā arī 1997. gada 21. maija Protokolu, kas pievienots Nolīgumam un stājās spēkā 2000. gada 12. oktobrī.2. pantsLai ņemtu vērā nesenās institucionālās pārmaiņas Eiropas Savienībā, Puses vienojas par to, ka pēc Eiropas Ogļu un tērauda kopienas dibināšanas līguma izbeigšanās Nolīgumā ietvertās norādes uz Eiropas Ogļu un tērauda kopienu uzskata par norādēm uz Eiropas Kopienu, kas ir pārņēmusi visas Eiropas Ogļu un tērauda kopienas līgumiskās tiesības un pienākumus.3. pantsŠis protokols ir Nolīguma sastāvdaļa.4. pants1. Kopienas, Eiropas Savienības Padome dalībvalstu vārdā un Krievijas Federācija šo protokolu apstiprina atbilstīgi savām procedūrām.2. Puses viena otrai paziņo par attiecīgo iepriekšējā punktā minēto procedūru pabeigšanu. Apstiprināšanas instrumentus deponē Eiropas Savienības Padomes Ģenerālsekretariātam.5. pants1. Šis protokols stājas spēkā 2004. gada 1. maijā, ja visi šā protokola apstiprināšanas instrumenti ir deponēti pirms minētās dienas.2. Ja pirms minētās dienas nav deponēti visi šā protokola apstiprināšanas instrumenti, šis protokols stājas spēkā nākamā mēneša pirmajā dienā pēc tam, kad deponēts pēdējais apstiprināšanas instruments.3. Ja pirms 2004. gada 1. maija nav deponēti visi šā protokola apstiprināšanas instrumenti, šo protokolu provizoriski piemēro no 2004. gada 1. maija.6. pantsNolīguma, Nobeiguma akta un visu tam pievienoto dokumentu tekstu, kā arī Partnerības un sadarbības nolīguma 1997. gada 21. maija Protokola tekstu sagatavo čehu, igauņu, latviešu, lietuviešu, maltiešu, poļu, slovāku, slovēņu un ungāru valodā.Tekstus minētajās valodās pievieno šim protokolam [1], un tie ir vienlīdz autentiski tekstiem citās valodās, kurās ir sagatavoti Nolīguma, Nobeiguma akta un visu tam pievienoto dokumentu teksti, kā arī Nolīguma 1997. gada 21. maija Protokola teksts.7. pantsŠis protokols ir sastādīts divos eksemplāros angļu, čehu, dāņu, franču, grieķu, holandiešu, igauņu, itāļu, latviešu, lietuviešu, maltiešu, poļu, portugāļu, slovāku, slovēņu, somu, spāņu, ungāru, vācu, zviedru un krievu valodā, un tā teksts visās šajās valodās ir vienlīdz autentisks.Hecho en Luxemburgo, el veintisiete de abril de dos mil cuatro.V Lucemburku dne dvacátého sedmého dubna dva tisíce čtyři.Udfærdiget i Luxembourg den syvogtyvende april to tusind og fire.Geschehen zu Luxemburg am siebenundzwanzigsten April zweitausendundvier.Kahe tuhande neljanda aasta kahekümne seitsmendal aprillil Luxembourgis.Έγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι επτά Απριλίου δύο χιλιάδες τέσσερα.Done at Luxembourg on the twenty-seventh day of April in the year two thousand and four.Fait à Luxembourg, le vingt-sept avril deux mille quatre.Fatto a Lussemburgo, addì ventisette aprile duemilaquattro.Luksemburgā, divi tūkstoši ceturtā gada divdesmit septītajā aprīlī.Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų balandžio dvidešimt septintą dieną Liuksemburge.Kelt Luxembourgban, a kétezer-negyedik év április havának huszonhetedik napján.Magħmul fil-Lussemburgu fis-sebgħa u għoxrin jum ta' April tas-sena elfejn u erbgħa.Gedaan te Luxemburg, de zevenentwintigste april tweeduizend vier.Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwatysiące siódmego kwietnia roku dwa tysiące czwartego.Feito no Luxemburgo, em vinte e sete de Abril de dois mil e quatro.V Luxemburgu dvadsiateho siedmeho apríla dvetisícštyri.V Luxembourgu, dne sedemindvajsetega aprila leta dva tisoč štiri.Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaneljä.Som skedde i Luxemburg den tjugosjunde april tjugohundrafyra.Совершенно в Люксембурге двацати седьмого апреля 2004 г.Por los Estados miembrosZa členské státyFor medlemsstaterneFür die MitgliedstaatenLiikmesriikide nimelΓια τα κράτη μέληFor the Member StatesPour les États membresPer gli Stati membriDalībvalstu vārdāValstybių narių varduA tagállamok részérőlGħall-Istati MembriVoor de lidstatenW imieniu Państw CzłonkowskichPelos Estados-MembrosZa členské štátyZa države članiceJäsenvaltioiden puolestaPå medlemsstaternas vägnarАъзо Давлатлар Номидан+++++ TIFF +++++Por las Comunidades EuropeasZa Evropská společenstvíFor De Europæiske FællesskaberFür die Europäischen GemeinschaftenEuroopa ühenduste nimelΓια τις Ευρωπαϊκές ΚοινότητεςFor the European CommunitiesPour les Communautés européennesPer le Comunità europeeEiropas Kopienu vārdāEuropos Bendrijų varduAz Európai Közösségek részérőlGħall-Komunitajiet EwropejVoor de Europese GemeenschappenW imieniu Wspólnot EuropejskichPelas Comunidades EuropeiasZa Európske spoločenstváZa Evropske skupnostiEuroopan yhteisöjen puolestaPå Europeiska gemenskapernas vägnarЕвропа Xамжамиятлари Номидан+++++ TIFF +++++Por la Federación de RusiaZa Ruskou federaciFor Den Russiske FøderationFür die Russische FöderationVenemaa Föderatsiooni nimelΓια τη Ρωσική ΟμοσπονδίαFor the Russian FederationPour la Fédération de RussiePer la Federazione russaKrievijas Federācijas vārdāRusijos Federacijos varduAz Orosz Föderáció részérőlGħall-Federazzjoni RussaVoor de Russische FederatieW imieniu Federacji RosyjskiejPela Federação da RússiaZa Ruskú federáciuZa Rusko federacijoVenäjän federaation puolestaPå ryska federationen vägnarЎзбекистон Республикаси Номидан+++++ TIFF +++++[1] Nolīguma tekstu čehu, igauņu, latviešu, lietuviešu, ungāru, maltiešu, poļu, slovāku un slovēņu valodās publicēs vēlāk īpašā Oficiālā Vēstneša izdevumā.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 6.3.2018
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 63/1
 A TANÁCS (EU) 2018/324 VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2018. március 5.)
 a Koreai Népi Demokratikus Köztársasággal szembeni korlátozó intézkedésekről szóló (EU) 2017/1509 rendelet végrehajtásáról
 AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a Koreai Népi Demokratikus Köztársasággal szembeni korlátozó intézkedésekről és a 329/2007/EK rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2017. augusztus 30-i (EU) 2017/1509 tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 47. cikke (5) bekezdésére,
 tekintettel az Unió külügyi és biztonságpolitikai főképviselőjének javaslatára,
 mivel:
 (1)
 A Tanács 2017. augusztus 30-án elfogadta az (EU) 2017/1509 rendeletet.
 (2)
 Az Egyesült Nemzetek Biztonsági Tanácsának (ENSZ BT) az 1718 (2006) sz. ENSZ BT-határozat alapján létrehozott bizottsága 2018. február 15-én módosított egy, a korlátozó intézkedések hatálya alá személyre vonatkozó bejegyzést.
 (3)
 Az (EU) 2017/1509 rendelet XIII. mellékletét ezért ennek megfelelően módosítani kell,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az (EU) 2017/1509 rendelet XIII. melléklete az e rendelet mellékletében foglaltak szerint módosul.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetésének napján lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2018. március 5-én.
 a Tanács részéről
 az elnök
 N. DIMOV
 (1) HL L 224., 2017.8.31., 1. o.
 MELLÉKLET
 Az (EU) 2017/1509 rendelet XIII. mellékletének a) pontjában (Személyek) az 52. bejegyzés helyébe a következő szöveg lép:
 „52.
 Ri Su Yong
 Születési idő: 1968.6.25.
 Állampolgárság: észak-koreai
 Útlevélszám: 654310175
 Cím: nincs adat
 Neme: férfi
 Ri Su Yong látta el a Korea Ryonbong General Corporation kubai képviseletét.
 2017.6.2.
 A Korea Ryonbong General Corporation tisztviselője, aki a KNDK védelmi ipari beszerzéseire szakosodott és segíti Phenjan katonai vonatkozású értékesítéseit. Beszerzéseivel valószínűleg a KNDK vegyifegyver-programját is támogatja.”


text:
Matías Ezequiel Suárez (twieled fid-9 ta' Mejju 1988) huwa plejer tal-futbol Arġentin li jilgħab ma' River Plate bħala attakant.
 Karriera
 Suárez beda l-karriera professjonali tiegħu ma' Belgrano fl-2005. Huwa kien l-awqa skorer ta' Belgrano fl-istaġun 2007–08 tal-Primera B Nacional Argentina.
 Fl-2008, Suárez kompla t-trasferiment tiegħu lejn il-Belġju, mal-klabb ta' Anderlecht. Huwa kompla biex jistabbilixxi ruħu bħala membru ewlieni ta' Anderlecht fejn ikkontribwixxa b'bosta gowls u assists, speċjalment wara t-tluq tal-istilla tat-tim Romelu Lukaku lejn Chelsea fis-sajf tal-2011.
 Fl-istaġun 2011–12 kien l-aħjar tiegħu s'issa, kemm fuq livell personali u dak tat-tim. Filwaqt li Anderlecht kienu nkurunati ċampjins Belġjani, Suárez ingħata l-unur tal-Plejer tas-Sena 2011 u elett il-Plejer tal-Istaġun 2011–12 mill-kollegi professjonali tiegħu fil-Belġju. Wara staġun ta' suċċess kbir, Matias Suarez iffirma uffiċjalment ma' CSKA Moscow, però aktar tard Suárez falla fit-testijiet mediċi u t-trasferiment ma seħħx.
 Unuri
 Klabb
 Anderlecht
 L-Ewwel Diviżjoni Belġjana: 2009–10, 2011–12, 2012–13, 2013–14
 Super Cup Belġjana: 2010, 2012, 2013, 2014
 Individwali
 Plejer tas-Sena fil-Kampjonat Jupiler: 2011–12
 Żarbuna tad-Deheb Belġjana: 2011
 Statistika
 Aġġornata sad-29 ta' Ottubru 2014
 Referenzi
 Ħoloq esterni
 Nies ħajjin
 Twieldu fl-1988
 Futbolers Arġentini
 Plejers ta' Club Atlético Belgrano
 Plejers ta' RSC Anderlecht
 Plejers tal-Ewwel Diviżjoni Belġjana


text:
C 180 E/310 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26.6.2001
 Förslag till rådets förordning om ändring av förordning (EG) nr 1683/95 om en enhetlig utform-
 ning av visumhandlingar
 (2001/C 180 E/30)
 (Text av betydelse för EES)
 KOM(2001) 157 slutlig  2001/0080(CNS)
 (Framlagda av kommissionen den 23 mars 2001)
 EUROPEISKA UNIONENS R ̄D HAR ANTAGIT DENNA FÖRORD- 1. Artikel 2 skall ersättas med följande:
 NING
 Artikel 2
 med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska
 gemenskapen, särskilt artikel 62.2 b iii) i detta, Ytterligare tekniska specifikationer för följande skall faststäl-
 med beaktande av kommissionens förslag, las enligt förfarandet i artikel 6.2:
 med beaktande av Europaparlamentets yttrande, och a) Ytterligare säkerhetskrav, däribland strängare normer för
 av följande skäl: att försvåra efterbildning och förfalskning.
 (1) Förordning (EG) nr 1683/95 (1) fastställer en enhetlig ut- b) Villkor för förvaring för att förhindra stöld.
 formning av visumhandlingar.
 c) Villkor för hur de enhetligt utformade visumhandling-
 (2) Gemensamma normer för utformningen behöver fastställas,
 arna skall fyllas i.
 särskilt om hur handlingarna skall fyllas i och strängare
 säkerhetsnormer för förvaring.
 d) Övriga villkor som krävs för att införa enhetligt utfor-
 (3) Gemensamma normer för en enhetlig utformning av vi- made visumhandlingar.
 sumhandlingar krävs för att hålla en hög teknisk standard
 och lättare upptäcka förfalskade viseringsmärken. 2. Artikel 6 skall ersättas med följande:
 (4) Behörigheten att anta gemensamma normer bör delegeras Artikel 6
 till den kommittØ som inrättades genom artikel 6 i förord-
 ning (EG) nr 1683/95. De åtgärder som behövs för 1. Kommissionen skall biträdas av en kommittØ som skall
 genomförandet av denna förordning utgör åtgärder med bestå av företrädare för medlemsstaterna och ha en företrä-
 allmän räckvidd enligt artikel 2 i rådets beslut dare för kommissionen som ordförande.
 1999/468/EG av den 28 juni 1999 om de förfaranden
 som skall tillämpas vid utövandet av kommissionens ge- 2. När hänvisning sker till denna punkt skall det föreskri-
 nomförandebefogenheter och de bör därför antas enligt vande förfarandet i artikel 5 i beslut 1999/468/EG tillämpas,
 det föreskrivande förfarandet i artikel 5 i nämnda beslut. varvid bestämmelserna i artikel 7 i det beslutet skall iakttas.
 (5) Förordning (EG) nr 1683/95 bör därför ändras.
 3. Den tid som avses i artikel 5.6 i beslut 1999/468/EG
 (6) Med avseende på genomförandet av avtalet med Norge och skall fastställas till en månad.
 Island är den här förordningen en sådan utveckling av
 Schengenregelverket som avses i protokollet om inför- Artikel 2
 livande av Schengenregelverket inom Europeiska unionens
 ramar. Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det
 att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella
 H ̃RIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. tidning.
 Artikel 1
 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt till-
 Förordning (EG) nr 1683/95 ändras på följande sätt: lämplig i alla medlemsstater enligt EG-fördraget.
 (1) EGT L 164, 14.7.1995, s. 1.


text:
Οι Εκτός Ελέγχου ήταν ελληνικό πανκ συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που σχηματίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '80 και διαλύθηκε το 2003. Στην αρχή έπαιζαν διασκευές από ξένα πανκ συγκροτήματα (Sex Pistols, Ramones, The Clash) και αργότερα με τα δικά τους τραγούδια και ξεχωριστό ήχο έγιναν ένα απ' τα σημαντικότερα συγκροτήματα της ελληνικής σκηνής. Έκαναν συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
 Το 1986 συμμετέχουν στην κασετοσυλλογή της Lazy Dog Records με τίτλο No Dogs Fly Here. Το καλοκαίρι του 1990, ηχογραφούν ένα δίσκο που επρόκειτο αρχικά να κυκλοφορήσει το χειμώνα της ίδιας χρονιάς από τη Lazy Dog Records. Κάποια προβλήματα ανέβαλαν την κυκλοφορία και τελικά ο δίσκος κυκλοφορεί τον Ιούλιο του 1994 με τίτλο το όνομά τους. Λίγο αργότερα συμμετέχουν σε συλλογή της Act-Up με το κομμάτι «Σ' αυτή την πόλη», το οποίο είναι διασκευή τραγουδιού των Γκρόβερ.
 Από το 1992, ο Αργύρης Γεωργουλής συνεργάζεται με τον Γιώργο Καρανικόλα των Last Drive και σχηματίζουν τους Blackmail, με τους οποίους κάνουν τέσσερις στούντιο παραγωγές (Life After Death - 1993, Overexposed - 1995, Seven - 2000 και The Gift το 2012, ως BLML) και ορισμένα live.
 Ο Αποστόλης Δαδάτσης το 2003, και αφού οι Εκτός Ελέγχου έχουν διαλυθεί, πηγαίνει στους Γκέτο ως τραγουδιστής. Οι Εκτός Ελέγχου έχουν διαλυθεί, ωστόσο επανασυνδέονται κατά καιρούς για να παίξουν σε διάφορες περιστάσεις.
 Πρώην μέλη
 Αποστόλης Δαδάτσης (κιθάρα/φωνή)
 Γιάννης "Johnakis" Γιαννάκης (κιθάρα)
 Αργύρης Γεωργουλής (ηλ. μπάσο)
 Γιάννης Γεωργίου (τύμπανα)
 Δισκογραφία
 Demo (κασέτα), μέσα '80
 Εκτός Ελέγχου (LP - Lazy Dog Records), 1994
 Συμμετοχές
 No dogs fly here (1986 - Tape)
 Ράδιο Ουτοπία 1 Nobody's gonna fight for you (1991 - Tape)
 Ράδιο Ουτοπία 2 You ain't got no friends no more (1991 - Tape)
 Ράδιο Ουτοπία 4 Warkcamp (1993 - Tape)
 Σκουπιδότοποι Ονείρων (1994 - Tape)
 Κύμα Πανικού Ι (1994 - Tape)
 Ράδιο Ουτοπία 6 Κακός και μόνος (1995 - Tape)
 Act Up [1995 - LP] (FM Records)
 Ωδή στο χάος (1996 - Tape)
 In dog we trust (1999 - CD)
 Ελληνικά punk rock συγκροτήματα
 Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα