type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 20.7.2016
 COM(2016) 479 final
 2016/0230(COD)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας εντός του πλαισίου για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 {SWD(2016) 246 final}{SWD(2016) 249 final}
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.
 ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 •
 Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης
 Η κλιματική αλλαγή αποτελεί διασυνοριακό πρόβλημα, το οποίο δεν δύναται να επιλυθεί μόνο μέσω εθνικής ή τοπικής δράσης. Από το 1992 η ΕΕ εργάζεται σταθερά για την ανάπτυξη κοινών λύσεων και την προώθηση παγκόσμιας δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
 Η συμφωνία του Παρισιού εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2015, στο πλαίσιο της 21ης διάσκεψης των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC). Η συμφωνία περιλαμβάνει έναν μακροπρόθεσμο στόχο και προβλέπει ότι η συνεισφορά από τη χρήση της γης και των δασών στην επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων μετριασμού της κλιματικής αλλαγής θα είναι ζωτικής σημασίας
 1
 .
 Η πρόταση αυτή εφαρμόζει επίσης τις δεσμεύσεις της ΕΕ στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Στις 10 Ιουνίου 2016 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κύρωσης της συμφωνίας του Παρισιού από την ΕΕ
 2
 . Η πρόταση αυτή ακολούθησε την αξιολόγηση της συμφωνίας του Παρισιού από την Επιτροπή
 3
 .
 Η καθοδήγηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με τη συμπερίληψη του τομέα της χρήσης γης, της αλλαγής της χρήσης γης και της δασοπονίας (LULUCF) στο πλαίσιο της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030 αντικατοπτρίζεται επίσης στην εθνικά καθορισμένη πρόθεση συνεισφοράς της ΕΕ. Η ΕΕ ανακοίνωσε ότι στόχος της είναι «η απόλυτη μείωση σε σχέση με τις εκπομπές του έτους βάσης, που θα καλύπτει το σύνολο της οικονομίας», επιτυγχάνοντας «μείωση των εκπομπών της ΕΕ κατά τουλάχιστον 40 %», αναφορικά με το 100 % των εκπομπών της ΕΕ. Όσον αφορά τον τομέα LULUCF, προστέθηκε ότι «η πολιτική σχετικά με τον τρόπο συμπερίληψης της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσης γης και της δασοπονίας στο πλαίσιο μείωσης των αερίων θερμοκηπίου έως το 2030 θα θεσπιστεί αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι τεχνικές συνθήκες και οπωσδήποτε πριν από το 2020».
 4
 Στόχος της παρούσας πρότασης είναι ο καθορισμός του τρόπου με τον οποίο θα συμπεριληφθεί ο τομέας LULUCF στο πλαίσιο κλιματικής πολιτικής της ΕΕ από το 2021. Έως τότε το πρωτόκολλο του Κιότο θέτει περιορισμούς στην ΕΕ και καθένα από τα κράτη μέλη, καθώς πρέπει να διασφαλίζει ότι ο τομέας LULUCF δεν επιφέρει πρόσθετες εκπομπές. Ωστόσο, η ισχύς του πρωτοκόλλου του Κιότο πρόκειται να εκπνεύσει στο τέλος του 2020. Κατά συνέπεια, απαιτείται περαιτέρω ανάπτυξη της διακυβέρνησης ως προς τον τομέα LULUCF εντός της ΕΕ.
 •
 Συνεκτικότητα με τις ισχύουσες διατάξεις πολιτικής στον τομέα πολιτικής
 Το ισχύον πλαίσιο κλιματικής πολιτικής της ΕΕ έως το 2020 καλύπτει τους περισσότερους τομείς και τα περισσότερα αέρια θερμοκηπίου. Το πλαίσιο αυτό συντίθεται από δύο κύρια στοιχεία:
 α)
 Το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της ΕΕ (ΣΕΔΕ της ΕΕ)·
 β)
 Οι τομείς
 5
 εκτός του ΣΕΔΕ της ΕΕ καλύπτονται από την απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών (ESD).
 Η πρόοδος υλοποίησης των στόχων του 2020 εξασφαλίζεται μέσω των υποχρεώσεων ετήσιας υποβολής εκθέσεων και των εφαρμοζόμενων ελέγχων συμμόρφωσης, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013
 6
 .
 Οι εκπομπές και απορροφήσεις
 7
 αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF επί του παρόντος καλύπτονται μόνον από τις διεθνείς υποχρεώσεις που επιβάλλει το πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο θα βρίσκεται σε ισχύ έως το 2020. Η εφαρμογή της ισχύουσας απόφασης LULUCF (529/2013/ΕΕ) βρίσκεται σε εξέλιξη και αναμένεται να αποφέρει βελτίωση των συστημάτων λογιστικής καταγραφής έως το 2020. Χωρίς νομικό πλαίσιο να κατοχυρώνει την εν λόγω εφαρμογή και να καθορίζει τους ισχύοντες κανόνες για την περίοδο μετά το 2020, ο τρόπος συμπερίληψης του τομέα LULUCF στο συνολικό πλαίσιο θα μπορούσε να είναι ανομοιογενής σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι διαφορές στους κανόνες υποβολής εκθέσεων και λογιστικής καταγραφής μεταξύ κρατών μελών θα επηρέαζαν αρνητικά την άριστη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.
 •
 Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης
 Μια νομική πρόταση για τη συμπερίληψη του τομέα LULUCF στο πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030 αποτελεί σημαντικό μέρος της στρατηγικής της Επιτροπής για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την αλλαγή του κλίματος, στην οποία στηρίζεται ο στόχος της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές. Η πρόταση είναι επίσης αναγκαία για τη συμπλήρωση του ολοκληρωμένου πλαισίου για τις πολιτικές κλίματος και ενέργειας έως το 2030, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2014.
 Σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και του πρωτοκόλλου του Κιότο, οι εκπομπές που σχετίζονται με τη χρήση βιομάζας καταγράφονται και γνωστοποιούνται στο πλαίσιο του τομέα LULUCF, δηλαδή η χρήση βιομάζας στον τομέα της ενέργειας καταγράφεται ως μηδενική. Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγεται η διπλή καταγραφή των εκπομπών.
 2.
 ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 •
 Νομική βάση
 Τα άρθρα 191 έως 193 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβεβαιώνουν και αποσαφηνίζουν τις αρμοδιότητες της ΕΕ στον τομέα της κλιματικής αλλαγής. Νομική βάση της παρούσας πρότασης αποτελεί το άρθρο 192.
 •
 Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)
 Η αλλαγή του κλίματος αποτελεί διασυνοριακό πρόβλημα, το οποίο δεν δύναται να επιλυθεί μόνο μέσω εθνικής ή τοπικής δράσης. Η αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λαμβάνει μέτρα για την κλιματική αλλαγή απορρέει από το άρθρο 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένου ότι η ΕΕ χειρίζεται συλλογικά τις δεσμεύσεις ως προς την αλλαγή του κλίματος, ο τομέας LULUCF θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζεται κατά τρόπο συντονισμένο.
 •
 Αναλογικότητα
 Η συμπερίληψη του τομέα LULUCF στο χρονικό πλαίσιο έως το 2030 θα παράσχει ένα κοινό πλαίσιο ως προς τον τρόπο συνυπολογισμού του τομέα προς τον κοινό στόχο μείωσης της ΕΕ. Η επιλογή ενεργειών προς την επίτευξη των διαφόρων στόχων που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF θα εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών, γεγονός που διασφαλίζει την πλήρη συμμόρφωση προς την αρχή της επικουρικότητας.
 •
 Επιλογή μέσου
 Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει θέσει έναν ενιαίο δεσμευτικό στόχο ως προς την πολιτική για το κλίμα και την ενέργεια μεταξύ 2021 και 2030: γενική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 40 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, η οποία θα καλύπτει το σύνολο της οικονομίας. Προκειμένου να συνεισφέρουν στην επίτευξη των απαραίτητων μειώσεων των εκπομπών, έχουν θεσπιστεί απαιτήσεις τόσο για τα κράτη μέλη, όσο και για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος. Η παρούσα πρόταση συνοδεύει την πρόταση κανονισμού [] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή, που καλύπτει πάνω από το 50 % των εν λόγω εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και κρίνεται ότι ο βέλτιστος τρόπος επιδίωξης του στόχου της πρότασης αυτής είναι με τη θέσπιση σχετικού κανονισμού.
 3.
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ
 •
 Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας
 Δεν έχει πραγματοποιηθεί εκ των υστέρων αξιολόγηση ή έλεγχος καταλληλότητας σε σχέση με την παρούσα πρόταση.
 •
 Διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενα μέρη
 Μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2015 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διενήργησε δημόσια διαβούλευση σχετικά με τον βέλτιστο τρόπο αντιμετώπισης των εκπομπών από τη γεωργία, τη δασοπονία και άλλες μορφές χρήσης γης εντός του πλαισίου πολιτικής της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030. Συνολικά, ελήφθησαν 138 συνεισφορές. Ως προς τις επιλογές αρχιτεκτονικής της πολιτικής, οι μισοί από τους ερωτηθέντες δεν είχαν σαφή προτίμηση, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ερωτηθέντων, ως επί το πλείστον περιβαλλοντικές ΜΚΟ και οργανισμοί δασοπονίας, τέθηκαν υπέρ της διατήρησης του τομέα LULUCF ως χωριστού πυλώνα εντός του πλαισίου κλιματικής πολιτικής. Η επιλογή της συγχώνευσης γεωργίας και τομέα LULUCF σε χωριστό πυλώνα εκτός της ESD έλαβε τη μικρότερη στήριξη. Οι εθνικές κυβερνήσεις έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση σε έναν χωριστό πυλώνα LULUCF, ενδεχομένως με ευελιξία, ή στην ένταξη του τομέα LULUCF στην ESD. Το μεγάλο εύρος απόψεων συνεπάγεται ότι καμία μεμονωμένη επιλογή που εξετάστηκε από την Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να ικανοποιήσει όλες αυτές τις απόψεις. Η λογιστική καταγραφή θεωρήθηκε από το μεγαλύτερο μέρος των ερωτηθέντων ως το κλειδί για την ακεραιότητα του περιβάλλοντος. Έντονο ήταν το ενδιαφέρον που σημειώθηκε για τον εξορθολογισμό των παράλληλων συστημάτων αναφοράς και τη συνέχιση των επιπέδων δασικής αναφοράς.
 •
 Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης
 Η ποσοτική εκτίμηση των μελλοντικών επιπτώσεων στην ΕΕ είναι σύμφωνη με τις αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν για την πρόταση του πλαισίου έως το 2030 και τον κανονισμό [] σχετικά με τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, προκειμένου να επιτευχθεί μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού. Η Επιτροπή έχει συνάψει σύμβαση με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών, το Διεθνές Ινστιτούτο Ανάλυσης Εφαρμοσμένων Συστημάτων και την EuroCare για τη μοντελοποίηση σεναρίων για την ΕΕ.
 •
 Εκτίμηση επιπτώσεων
 Η έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων καταρτίστηκε και αναπτύχθηκε σε στενή συνεργασία με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές βελτίωσης της νομοθεσίας και αξιολογήθηκε από την επιτροπή ρυθμιστικού ελέγχου με την έκδοση θετικής γνώμης. Οι βελτιώσεις που συνιστά η ως άνω επιτροπή έχουν ενσωματωθεί στο τελικό κείμενο.
 Κατά τη διεξαγωγή της εκτίμησης επιπτώσεων, ως προτιμώμενη επιλογή αναδείχθηκε ένας αυτόνομος πυλώνας πολιτικής για τον τομέα LULUCF, που θα εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τον κανόνα της μη επιβάρυνσης. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί ένας περιορισμένος βαθμός ευελιξίας μεταξύ του τομέα LULUCF και των τομέων που δεν υπάγονται στο ΣΕΔΕ, στηριζόμενος στην ανάγκη που απορρέει από τις χαμηλότερες δυνατότητες μετριασμού στον γεωργικό τομέα και το μερίδιο του γεωργικού τομέα σε κάθε κράτος μέλος. Η επιλογή αυτή θα ήταν συμβατή με τους στόχους της επισιτιστικής ασφάλειας και της βιοποικιλότητας και δεν θα οδηγούσε σε αρνητικές επιπτώσεις για την απασχόληση. Μια τέτοια υβριδική επιλογή θα περιόριζε τις μεταβολές της συνολικής αρχιτεκτονικής και έτσι θα ελαχιστοποιούσε τον διοικητικό φόρτο και τη γραφειοκρατία, μεγιστοποιώντας παράλληλα τις συνεισφορές προς τη συνολική επίτευξη των στόχων της ΕΕ έως το 2030. Η ένταξη του τομέα LULUCF επί τη βάσει της εν λόγω υβριδικής επιλογής θα παρείχε επίσης κίνητρα για συμπληρωματικές ενέργειες μετριασμού στον τομέα της γεωργίας και της δασοπονίας και, συνεπώς, θα βρισκόταν σε πλήρη συμμόρφωση προς το μακροπρόθεσμο όραμα για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας, όπως περιγράφεται στη συμφωνία του Παρισιού.
 •
 Καταλληλότητα της νομοθεσίας και απλούστευση
 Σύμφωνα με τη δέσμευση της Επιτροπής για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η πρόταση καταρτίστηκε εξ ολοκλήρου βασιζόμενη στη διαφάνεια και τη συνεχή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Δεδομένου ότι η λογιστική στον τομέα της LULUCF γίνεται σε εθνικό επίπεδο, με την τεχνική υποστήριξη από ερευνητικά ιδρύματα ή οργανισμούς, ο συνδεόμενος διοικητικός φόρτος και το κόστος για τη διαχείριση της συμμόρφωσης θα επηρεάσει μόνο τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος. Δεν υπάρχουν άμεσες υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων για τις πολύ μικρές, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ή άλλες επιχειρήσεις σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Η πρόταση δεν θα αλλάξει αυτή την κατάσταση.
 Μακράν, η πλέον σημαντική αλλαγή που προτείνεται είναι να συνδυαστούν τα δύο υφιστάμενα παράλληλα συστήματα αναφοράς σε ένα ενιαίο σύστημα. Αυτό θα μειώσει τον διοικητικό φόρτο και το κόστος για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Ως προς τις διοικητικές επιπτώσεις των μεταβολών του λογιστικού κανόνα, αυτές αναμένεται να είναι ελάχιστες, επειδή οι σχετικοί λογιστικοί κανόνες έχουν ήδη δημιουργηθεί ως συνέπεια της απόφασης 529/2013/ΕΕ για τις LULUCF. Το διοικητικό κόστος του υφιστάμενου καθεστώτος αναλύθηκε στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την πρόταση για την υφιστάμενη απόφαση για τις LULUCF (SWD (2012) 41 final).
 Η πρόταση προσδιορίζει την ευελιξία και τις συνέργειες του οικονομικά αποδοτικού μετριασμού μεταξύ όλων των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη γεωργία και τη χρήση της γης. Η πρόταση ευθυγραμμίζεται με την οδηγία INSPIRE (οδηγία 2007/2/ΕΚ) σχετικά με τα ψηφιακά και γεωγραφικά δεδομένα.
 Η παρούσα πρόταση δεν αποτελεί πρωτοβουλία στο πλαίσιο του προγράμματος βελτίωσης της καταλληλότητας του κανονιστικού πλαισίου.
 •
 Θεμελιώδη δικαιώματα
 Καθώς η προτεινόμενη πολιτική απευθύνεται πρωτίστως στα κράτη μέλη ως θεσμικούς φορείς, συμμορφώνεται προς τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
 4.
 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Οι έμμεσες επιπτώσεις για τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών εξαρτώνται από την επιλογή των εθνικών πολιτικών και μέτρων για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, καθώς και από τις λοιπές ενέργειες μετριασμού στον τομέα της χρήσης γης που καλύπτεται από την παρούσα πρωτοβουλία, οι οποίες επιλέγονται σε επίπεδο χώρας. Η πρόταση εξαλείφει ένα (από τα δύο υφιστάμενα) πλαίσιο υποβολής εκθέσεων, εξορθολογίζοντας τη διαδικασία λογιστικής καταγραφής σε σύγκριση με τις απαιτήσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται τη μείωση των διοικητικών δαπανών για τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η πρόταση αυτή έχει πολύ περιορισμένες επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ, οι οποίες παρουσιάζονται στο συνημμένο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο.
 5.
 ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 •
 Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων
 Η περιβαλλοντική ακεραιότητα πρέπει να λαμβάνεται πάντα υπόψη κατά την εξέταση επιλογών που επιτρέπουν την ενισχυμένη χρήση ευελιξίας. Οι δραστηριότητες μετριασμού στον τομέα LULUCF πρέπει να συνεπάγονται πρόσθετη, υπολογίσιμη και βιώσιμη βελτίωση των καταβοθρών άνθρακα. Η διασφάλιση των συνθηκών αυτών απαιτεί ένα αυστηρό σύστημα παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και επαλήθευσης.
 Οι διεθνείς υποχρεώσεις στο πλαίσιο της UNFCCC θα διασφαλίζουν την επιβολή της διαδικασίας υποβολής εκθέσεων σε ετήσια βάση. Η παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων εξακολουθεί να στηρίζεται στις απαιτήσεις που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013, όπως πρόκειται να τροποποιηθεί από τον παρόντα κανονισμό. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 θα πρέπει να συμπληρωθεί περαιτέρω προκειμένου να δημιουργηθεί ένα περιεκτικό πλαίσιο παρακολούθησης και συμμόρφωσης μετά το 2020 για όλους τους εκτός ΣΕΔΕ τομείς, συμπεριλαμβανομένου του τομέα LULUCF. Οι διατάξεις αυτές πρόκειται να ενσωματωθούν στη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, για την οποία προβλέπεται στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής μια πρόταση της Επιτροπής έως το τέλος του 2016, και ενδέχεται να εξορθολογιστούν περαιτέρω στο πλαίσιο της εν λόγω πρότασης. Η λογιστική καταγραφή των δράσεων στον τομέα LULUCF πραγματοποιείται καλύτερα σε μεγαλύτερες χρονικές περιόδους. Προκειμένου να ενσωματωθεί ο τομέας LULUCF στους άλλους τομείς εκτός ΣΕΔΕ, θα πραγματοποιούνται έλεγχοι συμμόρφωσης ανά πενταετία.
 •
 Αναλυτική επεξήγηση των ειδικών διατάξεων της πρότασης
 Άρθρο 1: Αντικείμενο
 Το παρόν άρθρο εξηγεί ότι ο κανονισμός ορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών για την επίτευξη της δέσμευσης της Ένωσης για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, καθώς και τους κανόνες για τη λογιστική καταγραφή και τον έλεγχο συμμόρφωσης.
 Άρθρο 2: Πεδίο εφαρμογής
 Το άρθρο ορίζει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Αυτό αντικατοπτρίζει την κάλυψη της υφιστάμενης νομοθεσίας της ΕΕ για τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο (529/2013/ΕΕ). Το υποχρεωτικό πεδίο εφαρμογής είναι στην ουσία οι δασικές και οι αγροτικές εκτάσεις, καθώς και οι γαίες, των οποίων η χρήση έχει μεταβληθεί από ή σε μια τέτοια χρήση. Η προτεινόμενη προσέγγιση απορρίπτει το παράλληλο πλαίσιο υποβολής εκθέσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο και ευθυγραμμίζει το σύστημα με το πλαίσιο υποβολής εκθέσεων «βάσει γης» της UNFCCC. Το πεδίο εφαρμογής περιλαμβάνει τα αέρια θερμοκηπίου CO2, CH4 και N2O.
 Άρθρο 3: Ορισμοί
 Το άρθρο καθορίζει την ειδική ορολογία.
 Άρθρο 4: Αναλήψεις υποχρεώσεων
 Κάθε κράτος μέλος αναλαμβάνει την υποχρέωση να διασφαλίζει ότι ο τομέας LULUCF, κατόπιν εφαρμογής των λογιστικών κανόνων που ορίζονται στον κανονισμό, και λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων ευελιξίας, θα πρέπει να έχει μηδενικές καθαρές εκπομπές στην επικράτειά του. Η αρχή αυτή αναφέρεται στην έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων ως «κανόνας της μη επιβάρυνσης».
 Άρθρο 5: Γενικοί λογιστικοί κανόνες
 Το άρθρο αυτό θεσπίζει τους γενικούς κανόνες για την αποφυγή διπλής καταγραφής, τη διαχείριση των μεταβάσεων μεταξύ κατηγοριών χρήσης γης και τη λογιστική καταγραφή κάθε δεξαμενής άνθρακα, εξαιρουμένων εκείνων που υπάγονται σε κανόνα «de minimis». Συνδέεται στενά με τους γενικούς λογιστικούς κανόνες της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ, προσθέτοντας έναν δυναμικό κανόνα για τη μετάβαση μεταξύ κατηγοριών χρήσης γης.
 Άρθρο 6: Λογιστική καταγραφή των δασωμένων και των αποδασωμένων εκτάσεων
 Το παρόν άρθρο περιγράφει τους συγκεκριμένους λογιστικούς κανόνες για τις χρήσεις γης που έχουν μεταβληθεί από (αποδασωμένη) και σε (δασωμένη) δασική έκταση. Αυτές οι κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης λογιστικοποιούνται με βάση την «ακαθάριστη-καθαρή» προσέγγιση, π.χ. λογιστική καταγραφή του συνόλου των εκπομπών και των απορροφήσεων κατά της διάρκεια της υπό εξέταση περιόδου. Ουσιαστικά ισχύει ό,τι προβλέπεται και από την απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ, με εξαίρεση ότι εισάγεται η δυνατότητα χρήσης μιας περιόδου 30 ετών, αντί της προκαθορισμένης περιόδου μετάβασης άλλων κατηγοριών χρήσης γης σε δασικές εκτάσεις. Η χρήση της εν λόγω περιόδου αντί της προκαθορισμένης θα πρέπει να αιτιολογείται δεόντως στην απογραφή αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλεται στην UNFCCC από τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή.
 Άρθρο 7: Λογιστική καταγραφή των διαχειριζόμενων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, των διαχειριζόμενων χορτολιβαδικών εκτάσεων και των διαχειριζόμενων υγροβιότοπων
 Το άρθρο αυτό περιγράφει τους συγκεκριμένους κανόνες λογιστικής καταγραφής των διαχειριζόμενων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, χορτολιβαδικών εκτάσεων και υγροβιότοπων, συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών αλλαγής χρήσης γης από και σε κάποια από τις κατηγορίες αυτές. Η εν λόγω αλλαγή χρήσης γης καταγράφεται λογιστικά σε σχέση με εκπομπές ή απορροφήσεις σε σύγκριση με μια ιστορική αναφορά.
 Ουσιαστικά ισχύει ό,τι προβλέπεται και από την απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ, με εξαίρεση ότι προτείνεται μια πιο πρόσφατη ιστορική αναφορά, προκειμένου να βελτιωθεί η ακρίβεια των εκτιμήσεων, να επιτευχθεί καλύτερη ευθυγράμμιση με τους υπόλοιπους τομείς εκτός ΣΕΔΕ και να απλουστευθεί η λογιστική καταγραφή με τη μείωση της ανάγκης για ιστορικές χρονοσειρές.
 Άρθρο 8: Λογιστική καταγραφή διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων
 Το άρθρο αυτό προβλέπει κανόνες λογιστικής καταγραφής για τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις σε επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων, ούτως ώστε να εξαιρούνται οι επιδράσεις των φυσικών και ειδικών ανά χώρα χαρακτηριστικών. Συνδέεται στενά με τους σχετικούς κανόνες της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ. Το άρθρο ορίζει επίσης ένα ενωσιακό πλαίσιο διακυβέρνησης που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί δεδομένης της λήξης ισχύος του πρωτοκόλλου του Κιότο μετά το 2020. Οι διατάξεις αποσκοπούν στην ενίσχυση της ακρίβειας και της διαφάνειας των επιπέδων αναφοράς των δασών και της διαδικασίας για τον καθορισμό τους. Αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη στα κράτη μέλη και επανεξέταση επικουρούμενη από εμπειρογνώμονες των κρατών μελών.
 Άρθρο 9: Λογιστική καταγραφή των προϊόντων υλοτομίας
 Το άρθρο αυτό καθορίζει τη λογιστική προσέγγιση αυτής της δεξαμενής άνθρακα σε δασωμένες εκτάσεις και διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις. Η μεθοδολογία παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη σε σύγκριση με την απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ.
 Άρθρο 10: Λογιστική καταγραφή των φυσικών διαταραχών
 Το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαιρούν τις εκπομπές από φυσικές διαταραχές (δασικές πυρκαγιές, επιδρομή παράσιτων κ.λπ.) από τη λογιστική καταγραφή. Η μεθοδολογία παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη σε σύγκριση με την απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ. Η δημιουργία ενός βασικού επιπέδου, ενόψει της μη επανεξέτασης του πρωτοκόλλου του Κιότο, θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από διαφάνεια. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα επιβλέπει την τήρηση των ισχυουσών κατευθυντήριων γραμμών και των εφαρμοστέων κανόνων.
 Άρθρο 11: Ευελιξία
 Το άρθρο αυτό παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να αντισταθμίζουν τις εκπομπές από μια λογιστική κατηγορία γης με απορροφήσεις από μια άλλη λογιστική κατηγορία γης εντός της επικράτειάς τους. Επιπλέον, επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να σωρεύει τις καθαρές απορροφήσεις που προσδιορίζονται στις λογιστικές καταγραφές του για μια περίοδο 10 ετών. Οι πλεονασματικές απορροφήσεις δύνανται να μεταφέρονται σε άλλο κράτος μέλος, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τον κανόνα της μη επιβάρυνσης. Τέλος, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν την κατάλληλη παρακολούθηση, σε συμμόρφωση προς τον παρόντα κανονισμό, προκειμένου να αξιοποιούν τις δυνατότητες ευελιξίας.
 Άρθρο 12: Έλεγχος συμμόρφωσης
 Το άρθρο αυτό υπογραμμίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν την κατάλληλη παρακολούθηση για σκοπούς λογιστικής καταγραφής και καθιερώνει τακτικούς ελέγχους συμμόρφωσης από την Επιτροπή. Προκειμένου να εξασφαλίζεται ένα υψηλό επίπεδο ποιότητας, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα επικουρεί την Επιτροπή στο έργο αυτό.
 Άρθρο13: Μητρώο
 Το παρόν άρθρο αφορά τη χρήση του μητρώου συναλλαγών, διασφαλίζοντας παράλληλα την αποφυγή διπλών καταγραφών.
 Άρθρο 14: Άσκηση της εξουσιοδότησης
 Η πρόταση εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με τις σχετικές διαδικασίες.
 Άρθρο 15: Επανεξέταση
 Η επανεξέταση όλων των στοιχείων του κανονισμού, προκειμένου να καθοριστεί κατά πόσον εξακολουθούν να είναι κατάλληλα προς τον επιδιωκόμενο σκοπό,
 θα πραγματοποιηθεί το 2024 και στη συνέχεια θα επαναλαμβάνεται ανά πενταετία.
 Άρθρο 16: Επακόλουθες τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 τροποποιείται, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων που ισχύουν επί του παρόντος για τον τομέα LULUCF θα συνεχιστούν εντός του πλαισίου του εν λόγω κανονισμού. Τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν σε ετήσια βάση έκθεση των οικείων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και θα εξακολουθήσουν να υποχρεούνται στην υποβολή έκθεσης, σε διετή βάση, σχετικά με τις προβλέψεις τους, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα που εφαρμόζουν ώστε να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση προς τους στόχους τους. Οι απαιτήσεις παρακολούθησης για τον τομέα LULUCF ενισχύονται, ώστε να διασφαλίζεται η περιβαλλοντική ακεραιότητα της λογιστικής καταγραφής.
 2016/0230 (COD)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας εντός του πλαισίου για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1 αυτής,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής
 8
 ,
 Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών
 9
 ,
 Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 23ης-24ης Οκτωβρίου 2014 σχετικά με το πλαίσιο πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, εγκρίθηκε ένας δεσμευτικός στόχος μείωσης κατά τουλάχιστον 40 %, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, των εγχώριων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030, για το σύνολο της οικονομίας. Το Συμβούλιο που συνήλθε στις 6 Μαρτίου 2015 ενέκρινε επίσημα αυτή τη συνεισφορά της Ένωσης και των κρατών μελών της ως την εθνικά καθορισμένη πρόθεση συνεισφοράς τους.
 (2)Τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προέβλεπαν ότι ο στόχος θα πρέπει να επιτευχθεί συλλογικά από την Ένωση με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, με τις μειώσεις στους τομείς ΣΕΔΕ και τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ να ανέρχονται σε 43 % και 30 % αντίστοιχα έως το 2030, σε σύγκριση με το 2005, με τις προσπάθειες να κατανέμονται βάσει του σχετικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
 (3)Στις 10 Ιουνίου 2016 η Επιτροπή παρουσίασε την πρόταση κύρωσης της συμφωνίας του Παρισιού από την ΕΕ. Η εν λόγω νομοθετική πρόταση αποτελεί μέρος της εφαρμογής της δέσμευσης της Ένωσης για μειώσεις των εκπομπών στο σύνολο της οικονομίας, όπως επιβεβαιώθηκε στη σχεδιαζόμενη εθνικά καθορισμένη δέσμευση μείωσης της Ένωσης και των κρατών μελών της, η οποία υποβλήθηκε στη Γραμματεία της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC) στις 6 Μαρτίου 2015.
 10
 (4)Η συμφωνία του Παρισιού θέτει, μεταξύ άλλων, έναν μακροπρόθεσμο στόχο, σε ευθυγράμμιση με τον σκοπό να συγκρατηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας σαφώς κάτω των 2 βαθμών Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες, ώστε να διατηρηθεί στον 1,5 βαθμό Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, τα μέρη θα καταρτίσουν, θα κοινοποιήσουν και θα τηρήσουν διαδοχικές εθνικά καθορισμένες προθέσεις συνεισφοράς. Η συμφωνία του Παρισιού αντικαθιστά την προσέγγιση που υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο του 1997 του οποίου η ισχύς θα εκπνεύσει το 2020. Η συμφωνία του Παρισιού απαιτεί επίσης την ισορροπία μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου κατά το δεύτερο μισό του παρόντος αιώνα και καλεί τους ενδιαφερομένους να λάβουν μέτρα για τη διατήρηση και την ενίσχυση, κατά περίπτωση, των καταβοθρών και των δεξαμενών αερίων θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένων των δασών.
 (5)Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης-24ης Οκτωβρίου 2014 αναγνώρισε επίσης τους πολλαπλούς στόχους του τομέα της γεωργίας και της χρήσης γης, όπου η δυνατότητα μετριασμού είναι χαμηλότερη, καθώς και την ανάγκη διασφάλισης της συνοχής μεταξύ των στόχων της Ένωσης για την επισιτιστική ασφάλεια και την κλιματική αλλαγή. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να εξετάσει τα βέλτιστα μέσα για την ενθάρρυνση της βιώσιμης εντατικοποίησης της παραγωγής τροφίμων, με ταυτόχρονη βελτιστοποίηση της συμβολής του τομέα στη μείωση και τη δέσμευση των αερίων θερμοκηπίου, μεταξύ άλλων μέσω της δημιουργίας νέων δασών και να καθορίσει μια πολιτική σχετικά με τον τρόπο συμπερίληψης της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσης γης και της δασοπονίας («LULUCF») στο πλαίσιο μετριασμού των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030, αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι τεχνικές συνθήκες και οπωσδήποτε πριν από το 2020.
 (6)Ο τομέας LULUCF δύναται να συμβάλει ποικιλοτρόπως στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και, ιδίως, μέσω της μείωσης των εκπομπών και της διατήρησης και ενίσχυσης των καταβοθρών και αποθεμάτων άνθρακα. Για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που στοχεύουν στην αύξηση της δέσμευσης του άνθρακα, είναι πολύ σημαντική η μακροπρόθεσμη σταθερότητα και προσαρμοστικότητα των καταβοθρών άνθρακα.
 (7)Η απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
 11
 ως πρώτο βήμα, έθεσε κανόνες λογιστικής καταγραφής για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα LULUCF, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη πολιτικής για την ένταξη του τομέα LULUCF στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να βασίζεται στους υφιστάμενους κανόνες λογιστικής καταγραφής, επικαιροποιώντας και βελτιώνοντάς τους για την περίοδο 2021-2030. Θα πρέπει επίσης να καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών ως προς την εφαρμογή αυτών των λογιστικών κανόνων, καθώς και την υποχρέωση να διασφαλίζεται ότι το σύνολο του τομέα LULUCF δεν θα παράγει καθαρές εκπομπές. Δεν θα πρέπει να θεσπίζει υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής ή υποβολής εκθέσεων από ιδιωτικούς φορείς.
 (8)Για να καθοριστούν επακριβείς λογαριασμοί εκπομπών και απορροφήσεων σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου 2006 («IPCC»), θα πρέπει να αξιοποιούνται οι τιμές που αναφέρονται σε ετήσια βάση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 για τις κατηγορίες χρήσης γης και τη μετατροπή μεταξύ κατηγοριών χρήσης γης, με αποτέλεσμα τον εξορθολογισμό των προσεγγίσεων που χρησιμοποιούνται βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο. Γαίες που μετατρέπονται σε άλλη κατηγορία χρήσης γης θα πρέπει να θεωρούνται ότι βρίσκονται σε μετάβαση προς την εν λόγω κατηγορία για περίοδο 20 ετών, όπως ορίζεται από τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC.
 (9)Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από τις δασικές εκτάσεις εξαρτώνται από ορισμένες φυσικές συνθήκες, την ηλικιακή διάρθρωση των δασών, καθώς και από παρελθούσες και σημερινές πρακτικές διαχείρισης. Η χρήση έτους βάσης δεν θα καθιστούσε δυνατό τον συνυπολογισμό των παραγόντων αυτών, καθώς και των επακόλουθων κυκλικών επιπτώσεών τους στις εκπομπές και τις απορροφήσεις ή τις διαχρονικές διακυμάνσεις τους. Αντιθέτως, οι σχετικοί λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να προβλέπουν τη χρήση επιπέδων αναφοράς, ώστε να εξαιρούνται οι επιδράσεις φυσικών και ειδικών ανά χώρα χαρακτηριστικών. Ενόψει της απουσίας διεθνούς επανεξέτασης βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, θα πρέπει να καθιερωθεί διαδικασία επανεξέτασης, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η βελτίωση της ποιότητας των λογιστικών καταγραφών στην κατηγορία αυτή.
 (10)Όταν η Επιτροπή επιλέγει να επικουρείται από ομάδα εμπειρογνωμόνων επανεξέτασης σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής (C(2016)3301)) κατά την επανεξέταση των εθνικών σχεδίων λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων, θα πρέπει να αξιοποιούνται οι καλές πρακτικές και η εμπειρία των εμπειρογνωμόνων επανεξέτασης δυνάμει της UNFCCC, μεταξύ άλλων όσον αφορά τη συμμετοχή εθνικών εμπειρογνωμόνων και συστάσεων και να επιλέγεται επαρκής αριθμός εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη.
 (11)Οι διεθνώς συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές της IPCC αναφέρουν ότι οι εκπομπές από την καύση βιομάζας δύνανται να καταγράφονται λογιστικά ως μηδενικές στον τομέα της ενέργειας, με την προϋπόθεση ότι οι εκπομπές αυτές αντιστοιχούν στον τομέα LULUCF. Στην ΕΕ, οι εκπομπές από την καύση βιομάζας λογίζονται ως μηδενικές σύμφωνα με το άρθρο 38 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 601/2012 και τις διατάξεις που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013, ως εκ τούτου, η συνοχή με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC θα διασφαλιστεί μόνο αν οι εν λόγω εκπομπές καλύπτονται με ακρίβεια στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.
 (12)Η αυξημένη βιώσιμη χρήση προϊόντων υλοτομίας μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και να αυξήσει τις απορροφήσεις τους. Οι λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα κράτη μέλη θα καταγράφουν επακριβώς στους λογαριασμούς τις αλλαγές στη δεξαμενή προϊόντων υλοτομίας τη στιγμή που συμβαίνουν, ώστε να παρέχουν κίνητρα για την ενισχυμένη χρήση προϊόντων υλοτομίας με μακρά διάρκεια ζωής. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει καθοδήγηση σχετικά με τα μεθοδολογικά ζητήματα που σχετίζονται με τον λογιστικό χειρισμό των προϊόντων υλοτομίας.
 (13)Φυσικές διαταραχές, όπως οι δασικές πυρκαγιές, η προσβολή από έντομα και ασθένειες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι γεωλογικές διαταραχές που εκφεύγουν του ελέγχου ενός κράτους μέλους και δεν επηρεάζονται ουσιωδώς από αυτό, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε προσωρινές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF ή να αναστρέψουν προγενέστερες απορροφήσεις. Δεδομένου ότι η αναστροφή αυτή μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα διαχειριστικών αποφάσεων, όπως οι αποφάσεις υλοτόμησης ή δενδροφύτευσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι ανθρωπογενείς αναστροφές απορροφήσεων απεικονίζονται πάντοτε με ακρίβεια στους λογαριασμούς για τις LULUCF. Επιπλέον, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη περιορισμένη δυνατότητα εξαίρεσης από τους οικείους λογαριασμούς LULUCF των εκπομπών που οφείλονται σε διαταραχές οι οποίες εκφεύγουν από τον έλεγχό τους. Ωστόσο, ο τρόπος εφαρμογής των σχετικών διατάξεων από τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να συνεπάγεται αδικαιολόγητο υποκαταλογισμό.
 (14)Ανάλογα με τις εθνικές προτιμήσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να επιλέγουν κατάλληλες εθνικές πολιτικές για την επίτευξη των δεσμεύσεών τους στον τομέα LULUCF, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας αντιστάθμισης των εκπομπών από μια κατηγορία γης με τις απορροφήσεις από κάποια άλλη κατηγορία γης. Θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να σωρεύουν τις καθαρές απορροφήσεις τους εντός της περιόδου 2021-2030. Οι ανταλλαγές μεταξύ κρατών μελών στο επίπεδο αυτό θα πρέπει να εξακολουθήσουν να παρέχονται ως επιπλέον δυνατότητα, προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση. Ακολουθώντας την πρακτική που ισχύει για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο, ένα κράτος μέλος θα πρέπει επίσης να έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τα θετικά πλεονάσματα που επιτυγχάνει δυνάμει του κανονισμού [] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και να τηρεί τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή, προκειμένου να διασφαλίζει τη συμμόρφωσή του προς τη δέσμευση που αναλαμβάνει δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
 (15)Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική, διαφανής και οικονομικά αποδοτική υποβολή εκθέσεων και επαλήθευση των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου, καθώς και άλλων πληροφοριών που απαιτούνται για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις των κρατών μελών, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προσθέσει στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων, ενώ οι έλεγχοι συμμόρφωσης βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις εκθέσεις αυτές. Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. Οι διατάξεις αυτές δύνανται να εξορθολογιστούν περαιτέρω, ώστε να λαμβάνονται υπόψη τυχόν σχετικές αλλαγές στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης, για την οποία στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής προβλέπεται η υποβολή πρότασης έως το τέλος του 2016.
 (16)Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα πρέπει να επικουρεί την Επιτροπή, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το οικείο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας, με το σύστημα της ετήσιας υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου, την αξιολόγηση των πληροφοριών σχετικά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα, καθώς και τις εθνικές προβλέψεις, την αξιολόγηση των προγραμματισμένων πρόσθετων πολιτικών και μέτρων, και τους ελέγχους συμμόρφωσης που διενεργούνται από την Επιτροπή στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.
 (17)Προκειμένου να διευκολυνθεί η συλλογή δεδομένων και η βελτίωση της μεθοδολογίας, η χρήση των εκτάσεων γης θα πρέπει να καταγράφεται και να αναφέρεται με τη χρήση γεωγραφικής ιχνηλάτησης κάθε χερσαίας περιοχής, σε αντιστοιχία με τα εθνικά και τα ενωσιακά συστήματα συλλογής δεδομένων. Για τη συλλογή των απαιτούμενων δεδομένων, αξιοποιούνται κατά τον βέλτιστο δυνατό τρόπο τα υφιστάμενα προγράμματα και έρευνες της Ένωσης και των κρατών μελών της, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων LUCAS (Στατιστική έρευνα του πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης) και COPERNICUS (Ευρωπαϊκό πρόγραμμα παρακολούθησης της γης). Η διαχείριση των δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των επιβαρύνσεων για την επαναχρησιμοποίηση και τη διάδοση των εκθέσεων, θα πρέπει να συμμορφώνεται προς την οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2007, για τη δημιουργία υποδομής χωρικών πληροφοριών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
 (18)Προκειμένου να προβλεφθεί η κατάλληλη λογιστική καταγραφή των συναλλαγών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης των δυνατοτήτων ευελιξίας και της παρακολούθησης της συμμόρφωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την τεχνική προσαρμογή ορισμών, τιμών, καταλόγων των αερίων θερμοκηπίου και των δεξαμενών άνθρακα, την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς, τη λογιστική καταγραφή των συναλλαγών και την αναθεώρηση των απαιτήσεων μεθοδολογίας και παροχής πληροφοριών. Τα μέτρα αυτά λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις που περιέχονται στον κανονισμό αριθ. 389/2013 της Επιτροπής για τη σύσταση ενωσιακού μητρώου. Οι αναγκαίες διατάξεις θα πρέπει να περιέχονται σε μια ενιαία νομική πράξη που θα συνδυάζει τις λογιστικές διατάξεις σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013, τον κανονισμό [] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση και τον παρόντα κανονισμό. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων και οι εν λόγω διαβουλεύσεις να διενεργούνται σύμφωνα με τις αρχές που προβλέπονται στη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας της 13ης Απριλίου 2016. Ειδικότερα, προκειμένου να εξασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, ενώ αυτοί οι εμπειρογνώμονες έχουν συστηματική πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
 (19)Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επανεξεταστεί το 2024 και στη συνέχεια να επανεξετάζεται ανά πενταετία, προκειμένου να αξιολογείται η συνολική λειτουργικότητά του. Η εν λόγω επανεξέταση μπορεί επίσης να επικαιροποιείται από τα αποτελέσματα της παγκόσμιας απογραφής της συμφωνίας του Παρισιού.
 (20)Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν, όμως, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των εν λόγω στόχων,
 ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Αντικείμενο
 Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με τη χρήση γης, την αλλαγή χρήσης γης και τη δασοκομία («LULUCF»), οι οποίες εξασφαλίζουν την εκπλήρωση της δέσμευσης της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, καθώς και τους κανόνες για τη λογιστική παρακολούθηση των εκπομπών και των απορροφήσεων από τον τομέα LULUCF και τον έλεγχο της συμμόρφωσης των κρατών μελών με τις εν λόγω δεσμεύσεις.
 Άρθρο 2
 Πεδίο εφαρμογής
 1. Ο παρών κανονισμός καλύπτει τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι τμήμα Α, όπως αναφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013, οι οποίες λαμβάνουν χώρα σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες λογιστικές κατηγορίες γης στις επικράτειες των κρατών μελών κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2030:
 α)
 δασωμένες εκτάσεις: εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως καλλιεργήσιμες εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί ή εκτάσεις άλλης χρήσης και έχουν μετατραπεί σε δασικές εκτάσεις·
 β)
 αποδασωμένες εκτάσεις: εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως δασικές εκτάσεις και έχουν μετατραπεί σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί ή εκτάσεις άλλης χρήσης·
 γ)
 διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις: εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως καλλιεργήσιμες εκτάσεις που παραμένουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις και χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί και άλλες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, καθώς και καλλιεργήσιμες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους, οικισμούς και άλλες εκτάσεις·
 δ)
 διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις: εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως χορτολιβαδικές εκτάσεις και παραμένουν χορτολιβαδικές εκτάσεις και καλλιεργήσιμες εκτάσεις, υγροβιότοποι, οικισμοί και λοιπές εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε χορτολιβαδικές εκτάσεις, καθώς και χορτολιβαδικές εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους, οικισμούς και άλλες εκτάσεις·
 ε)
 διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις: εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως δασικές εκτάσεις και παραμένουν δασικές εκτάσεις.
 2. Ένα κράτος μέλος δύναται να επιλέξει να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής της ανάληψης υποχρεώσεών του σύμφωνα με το άρθρο 4 και τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους, που αντιστοιχούν στις εκτάσεις γης που είχαν δηλωθεί ως υγροβιότοποι και παραμένουν υγροβιότοποι, τους οικισμούς και άλλες εκτάσεις που έχουν μετατραπεί σε υγροβιότοπους, καθώς και τους υγροβιότοπους που έχουν μετατραπεί σε οικισμούς και άλλες εκτάσεις. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος επιλέξει τη δυνατότητα αυτή, καταγράφει λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
 Άρθρο 3
 Ορισμοί
 1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
 α)
 «καταβόθρα»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που απορροφά από την ατμόσφαιρα αέριο θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου θερμοκηπίου·
 β)
 «πηγή»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα αέριο θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου θερμοκηπίου·
 γ)
 «απόθεμα άνθρακα»: η μάζα άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε δεξαμενή άνθρακα·
 δ)
 «δεξαμενή άνθρακα»: το σύνολο ή μέρος βιογεωχημικού στοιχείου ή συστήματος που βρίσκεται στην επικράτεια κράτους μέλους και εντός του οποίου αποθηκεύεται άνθρακας, κάθε πρόδρομος ενός αερίου θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα ή κάθε αέριο θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα·
 ε)
 «προϊόν υλοτομίας»: κάθε προϊόν υλοτομίας που εξέρχεται από τόπο υλοτομίας·
 στ)
 «δάσος»: χερσαία έκταση οριζόμενη με βάση τις ελάχιστες τιμές μεγέθους έκτασης, συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος και δυνητικού ύψους των δέντρων κατά την ωριμότητα στο σημείο ανάπτυξης των δένδρων. Στα δάση περιλαμβάνονται εκτάσεις με δέντρα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων νεαρών φυσικά αναπτυσσόμενων δέντρων ή φυτειών, που δεν έχουν ακόμη φθάσει τις ελάχιστες τιμές που προβλέπονται στο παράρτημα V συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος ή το προαναφερόμενο ελάχιστο ύψος, συμπεριλαμβανομένης κάθε έκτασης που κανονικά αποτελεί τμήμα δασικής έκτασης, αλλά, λόγω ανθρώπινης παρέμβασης, όπως η υλοτομία, ή φυσικών αιτίων δεν καλύπτεται προσωρινά από δέντρα, αναμένεται όμως να μετατραπεί εκ νέου σε δάσος·
 ζ)
 «φυσική διαταραχή» ή «φυσικές διαταραχές»: συμβάντα ή περιστάσεις που δεν οφείλονται στον άνθρωπο, προκαλούν σημαντικές εκπομπές σε δάση και εκφεύγουν από τον έλεγχο του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος μέλος αδυνατεί αντικειμενικά να περιορίσει σημαντικά την επίδραση των συμβάντων ή των περιστάσεων στις εκπομπές, ακόμη και μετά την επέλευσή τους·
 η)
 «στιγμιαία οξείδωση»: η λογιστική μέθοδος στην οποία χρησιμοποιείται η παραδοχή ότι το σύνολο της ποσότητας άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε προϊόντα υλοτομίας ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα τη χρονική στιγμή της υλοτόμησης.
 2. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 14, προκειμένου να προσαρμόζει τους ορισμούς της παραγράφου 1 στις επιστημονικές εξελίξεις ή την τεχνική πρόοδο και να διασφαλίζει τη συνοχή μεταξύ των εν λόγω ορισμών και τυχόν μεταβολών των σχετικών ορισμών στις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου («κατευθυντήριες γραμμές της IPCC») του 2006.
 Άρθρο 4
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 Για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 και από 2026 έως το 2030, λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στο άρθρο 11, κάθε κράτος μέλος μεριμνά ώστε οι εκπομπές να μην υπερβαίνουν τις απορροφήσεις, οι οποίες υπολογίζονται ως το άθροισμα των συνολικών εκπομπών και απορροφήσεων στην επικράτειά τους στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2, όπως καταγράφονται λογιστικά σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
 Άρθρο 5
 Γενικοί λογιστικοί κανόνες
 1. Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και τηρεί λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς οι εκπομπές και απορροφήσεις που προκύπτουν από τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ακρίβεια, την πληρότητα, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και τη διαφάνεια των λογαριασμών τους και των λοιπών δεδομένων που παρέχονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη επισημαίνουν τις εκπομπές με θετικό πρόσημο (+) και τις απορροφήσεις με αρνητικό πρόσημο (-).
 2. Τα κράτη μέλη αποφεύγουν κάθε ενδεχόμενο διπλής καταγραφής εκπομπών ή απορροφήσεων, ιδίως με τη λογιστική καταγραφή εκπομπών ή απορροφήσεων που προκύπτουν από περισσότερες από μία κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης σε μία μόνο κατηγορία.
 3. Τα κράτη μέλη μεταφέρουν δασικές εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις, υγροβιότοπους, οικισμούς και άλλες εκτάσεις από την οικεία κατηγορία γης που μετατράπηκε σε άλλο τύπο γης στην κατηγορία των εκτάσεων αυτών που παραμένουν εκτάσεις του ίδιου τύπου έπειτα από 20 έτη από την ημερομηνία της μετατροπής.
 4. Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στους λογαριασμούς τους για κάθε λογιστική κατηγορία γης κάθε μεταβολή του αποθέματος άνθρακα από τις δεξαμενές άνθρακα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι τμήμα Β. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να μην συμπεριλάβουν στους λογαριασμούς τους τις μεταβολές των αποθεμάτων άνθρακα για δεξαμενές άνθρακα, στις περιπτώσεις που η δεξαμενή άνθρακα δεν αποτελεί πηγή, εξαιρουμένων των υπέργειων προϊόντων βιομάζας και των προϊόντων υλοτομίας σε διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις.
 5. Τα κράτη μέλη τηρούν πλήρες και ακριβές αρχείο όλων των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των λογαριασμών τους.
 6. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 14 για την τροποποίηση του παραρτήματος I, ώστε να αντικατοπτρίζονται οι αλλαγές στις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC.
 Άρθρο 6
 Λογιστική καταγραφή των δασωμένων και των αποδασωμένων εκτάσεων
 1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από δασωμένες εκτάσεις γης και αποδασωμένες εκτάσεις, ως συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις για κάθε έτος κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030.
 2. Κατά παρέκκλιση από την απαίτηση εφαρμογής της προκαθορισμένης περιόδου που καθορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να μεταφέρει τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις, τις χορτολιβαδικές εκτάσεις, τους υγρότοπους, τους οικισμούς και άλλες εκτάσεις από την οικεία κατηγορία γης που μετατράπηκε σε δασική έκταση στην κατηγορία των δασικών εκτάσεων που εξακολουθούν να είναι δασικές έπειτα από 30 έτη από την ημερομηνία της μετατροπής.
 3. Στους υπολογισμούς για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις σε δασωμένες και αποδασωμένες εκτάσεις γης, κάθε κράτος μέλος καθορίζει τη δασική έκταση χρησιμοποιώντας την ίδια μονάδα χωρικής εκτίμησης που καθορίζεται στο παράρτημα II.
 Άρθρο 7
 Λογιστική καταγραφή των διαχειριζόμενων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, των διαχειριζόμενων χορτολιβαδικών εκτάσεων και των διαχειριζόμενων υγροβιότοπων
 1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τις διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις του κράτους μέλους που προκύπτουν από τις διαχειριζόμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις κατά την περίοδο βάσης 2005-2007.
 2. Τα κράτη μέλη καταγράφουν λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τις διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις του κράτους μέλους που προκύπτουν από τις διαχειριζόμενες χορτολιβαδικές εκτάσεις κατά την περίοδο βάσης 2005-2007.
 3. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος επιλέξει να συμπεριλάβει τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους στο πεδίο εφαρμογής της ανάληψης υποχρεώσεών του σύμφωνα με το άρθρο 2, κοινοποιεί την επιλογή του αυτή στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 για την περίοδο 2021-2025 και έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 για την περίοδο 2026-2030.
 4. Τα κράτη μέλη που έχουν επιλέξει να συμπεριλάβουν τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους στο πεδίο εφαρμογής των υποχρεώσεών τους σύμφωνα με το άρθρο 2, καταγράφουν λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε τις μέσες ετήσιες εκπομπές και απορροφήσεις του κράτους μέλους που προκύπτουν από τους διαχειριζόμενους υγροβιότοπους κατά την περίοδο βάσης 2005-2007.
 Άρθρο 8
 Λογιστική καταγραφή διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων
 1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν λογιστικά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις ως εκπομπές και απορροφήσεις κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, μείον την τιμή που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας επί πέντε το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων. Το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων είναι μια εκτίμηση του μέσου όρου των ετήσιων καθαρών εκπομπών ή απορροφήσεων που προκύπτουν από τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις στην επικράτεια του κράτους μέλους, στο διάστημα από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030.
 2. Όταν το αποτέλεσμα του υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι αρνητικό σε σχέση με το επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων, το κράτος μέλος θα πρέπει να περιλαμβάνει στους λογαριασμούς διαχειριζόμενων δασικών εκτάσεων συνολικές καθαρές απορροφήσεις που δεν υπερβαίνουν το ισοδύναμο του 3,5 % των εκπομπών του συγκεκριμένου κράτους μέλους κατά το έτος ή την περίοδο βάσης του, όπως ορίζεται στο παράρτημα III, πολλαπλασιασμένο επί πέντε.
 3. Τα κράτη μέλη καθορίζουν το νέο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα IV τμήμα Α. Υποβάλλουν στην Επιτροπή εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων που θα περιλαμβάνει ένα νέο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018 για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 και έως τις 30 Ιουνίου 2023 για την περίοδο 2026-2030.
 Το εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων περιέχει όλα τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα IV τμήμα Β και περιλαμβάνει ένα προτεινόμενο νέο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων με βάση τη συνέχιση των τρεχουσών πρακτικών και της ισχύουσας έντασης ως προς τη διαχείριση των δασικών εκτάσεων, όπως έχει τεκμηριωθεί κατά το διάστημα 1990-2009 ανά είδος και ανά ηλικιακή κατηγορία των εθνικών δασών, εκφρασμένο σε τόνους ισοδυνάμου CO2 ανά έτος.
 Το εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων δημοσιοποιείται και υπόκειται σε δημόσια διαβούλευση.
 4. Τα κράτη μέλη επιδεικνύουν συνέπεια μεταξύ των μεθόδων και των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων στο εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων και εκείνων που χρησιμοποιούνται για την υποβολή εκθέσεων για τις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις. Το αργότερο στο τέλος της περιόδου από το 2021 έως το 2025 ή από το 2026 έως το 2030 ένα κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή μια τεχνική διόρθωση του επιπέδου αναφοράς του, εφόσον είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση της συνέπειας.
 5. Η Επιτροπή επανεξετάζει τα εθνικά σχέδια λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων και τις τεχνικές διορθώσεις και αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο τα προτεινόμενα νέα ή διορθωμένα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων έχουν καθοριστεί σύμφωνα με τις αρχές και τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4, καθώς και στο άρθρο 5 παράγραφος 1. Στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τις αρχές και τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4, καθώς και στο άρθρο 5 παράγραφος 1, η Επιτροπή δύναται να υπολογίζει εκ νέου τα προτεινόμενα νέα ή διορθωμένα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων.
 6. Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 14 για την τροποποίηση του παραρτήματος II ενόψει της επανεξέτασης που διεξάγεται σύμφωνα με την παράγραφο 5, ώστε να επικαιροποιεί τα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων του κράτους μέλους με βάση τα εθνικά σχέδια λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων ή τις τεχνικές διορθώσεις που έχουν υποβληθεί, καθώς και κάθε επανυπολογισμό που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της εξέτασης. Μέχρι την έναρξη ισχύος της εκάστοτε κατ’ εξουσιοδότησης πράξης, τα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων του κράτους μέλους, όπως ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, εξακολουθούν να ισχύουν για την περίοδο από 2021-2025 και/ή την περίοδο 2026-2030.
 Άρθρο 9
 Λογιστική καταγραφή των προϊόντων υλοτομίας
 Στους σχετικούς με τα προϊόντα υλοτομίας λογαριασμούς που τηρούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 1 και του άρθρου 8 παράγραφος 1 καταγράφονται οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που προκύπτουν από μεταβολές της δεξαμενής των προϊόντων υλοτομίας που εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες, με τη χρήση της συνάρτησης διάσπασης πρώτης τάξεως, τις μεθοδολογίες και τις προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα V:
 α)
 χαρτί·
 β)
 ξυλόφυλλα·
 γ)
 πριστή ξυλεία.
 Άρθρο 10
 Λογιστική καταγραφή των φυσικών διαταραχών
 1. Στο τέλος των περιόδων από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από τους λογαριασμούς τους που αφορούν δασωμένες εκτάσεις και διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις, τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές οι οποίες υπερβαίνουν τις μέσες εκπομπές που προκλήθηκαν από φυσικές διαταραχές κατά την περίοδο 2001 έως το 2020, εξαιρουμένων των έκτροπων στατιστικών τιμών («βασικό επίπεδο»), που υπολογίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και το παράρτημα VI.
 2. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος εφαρμόζει τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, οφείλει να υποβάλει στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με το βασικό επίπεδο για κάθε λογιστική κατηγορία γης που ορίζεται στην παράγραφο 1 και σχετικά με τα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα VI.
 3. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος εφαρμόζει τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, εξαιρεί από τη λογιστική καταγραφή έως το 2030 όλες τις επακόλουθες απορροφήσεις για τις εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές.
 4. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 14 για την αναθεώρηση των απαιτήσεων μεθοδολογίας και παροχής πληροφοριών του παραρτήματος VI, για να λαμβάνονται υπόψη οι αλλαγές στις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC.
 Άρθρο 11
 Ευελιξία
 1. Όταν οι συνολικές εκπομπές υπερβαίνουν τις απορροφήσεις σε ένα κράτος μέλος και αυτό το κράτος μέλος έχει διαγράψει τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής δυνάμει του κανονισμού [] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, η πλεονάζουσα ποσότητα λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης του κράτους μέλους προς τη δέσμευσή του δυνάμει του άρθρου 4.
 2. Στον βαθμό που το σύνολο των απορροφήσεων υπερβαίνει τις εκπομπές σε ένα κράτος μέλος και κατόπιν αφαίρεσης της τυχόν ποσότητας που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού [] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, το κράτος μέλος δύναται να μεταφέρει την υπολειπόμενη ποσότητα σε κάποιο άλλο κράτος μέλος. Η μεταφερόμενη ποσότητα λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης του κράτους μέλους υποδοχής προς τη δέσμευσή του δυνάμει του άρθρου 4.
 3. Στον βαθμό που το σύνολο των απορροφήσεων υπερβαίνει τις εκπομπές σε ένα κράτος μέλος κατά την περίοδο 2021-2025 και κατόπιν αφαίρεσης της τυχόν ποσότητας που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού [ ] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 ή μεταφέρεται σε άλλο κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2, το κράτος μέλος δύναται να αποταμιεύσει την υπολειπόμενη ποσότητα για την περίοδο 2026 - 2030.
 4. Προκειμένου να αποφεύγεται η διπλή καταγραφή, η ποσότητα των καθαρών απορροφήσεων που έχουν ληφθεί υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού [ ] για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030 αφαιρείται από την ποσότητα του συγκεκριμένου κράτους μέλους που είναι διαθέσιμη για μεταφορά σε άλλο κράτος μέλος ή για αποταμίευση, κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3 αντιστοίχως.
 5. Εάν ένα κράτος μέλος δεν συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις παρακολούθησης που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δα) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013, ο κεντρικός διαχειριστής που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ θα απαγορεύσει προσωρινά στο εν λόγω κράτος μέλος τη μεταφορά ή την αποταμίευση κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3 αντιστοίχως.
 Άρθρο 12
 Έλεγχος συμμόρφωσης
 1. Το 2027 και το 2032 τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση συμμόρφωσης που θα περιέχει το ισοζύγιο των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων, αντίστοιχα, για την περίοδο από το 2021-2025 ή 2026-2030, για καθεμία από τις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που ορίζονται στο άρθρο 2, εφαρμόζοντας λογιστικούς κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
 2. Η Επιτροπή προβαίνει σε ενδελεχή εξέταση των εκθέσεων συμμόρφωσης για τους σκοπούς της αξιολόγησης της συμμόρφωσης με το άρθρο 4.
 3. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος επικουρεί την Επιτροπή κατά την εφαρμογή του πλαισίου παρακολούθησης και συμμόρφωσης δυνάμει του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του.
 Άρθρο 13
 Μητρώο
 1. Η Επιτροπή καταγράφει την ποσότητα των εκπομπών και των απορροφήσεων για κάθε κατηγορία λογιστικής καταγραφής γης σε κάθε κράτος μέλος και διασφαλίζει την ορθή λογιστική καταγραφή κατά την άσκηση των δυνατοτήτων ευελιξίας σύμφωνα με το άρθρο 11, στο ενωσιακό μητρώο που θεσπίστηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013. Ο κεντρικός διαχειριστής πραγματοποιεί αυτοματοποιημένο έλεγχο κάθε συναλλαγής στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και, εφόσον απαιτείται, θα απαγορεύει συναλλαγές, για να διασφαλίζει ότι δεν σημειώνονται παρατυπίες. Το κοινό έχει πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες.
 2. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξη για την εφαρμογή της παραγράφου 1 σύμφωνα με το άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού.
 Άρθρο 14
 Άσκηση της εξουσιοδότησης
 1. Η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
 2. Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 3, 5, 8, 10 και 13 ανατίθεται στην Επιτροπή επ’ αόριστον από την [ημερομηνία έναρξης ισχύος].
 3. Η αρμοδιότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μπορεί να ανακληθεί οποτεδήποτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη σε ισχύ κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
 4. Πριν από την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης η Επιτροπή διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες οι οποίοι ορίζονται από κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίας της 13ης Απριλίου 2016.
 5. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ' εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
 6. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
 Άρθρο 15
 Επανεξέταση
 Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έως τις 28 Φεβρουαρίου 2024 και εν συνεχεία ανά πενταετία αναφορικά με τη λειτουργία του παρόντος κανονισμού, τη συνεισφορά του στον συνολικό στόχο της ΕΕ για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030 και τη συμβολή του στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού, ενώ επίσης δύναται να υποβάλλει προτάσεις, όπου απαιτείται.
 Άρθρο 16
 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013
 Ο κανονισμός αριθ. 525/2013/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
 1. Το άρθρο 7 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
 α) παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο δα):
 «δα) Από το 2023, τις εκπομπές και τις απορροφήσεις τους που προβλέπονται από το άρθρο 2 του κανονισμού [] [για τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγών χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030] σύμφωνα με τις μεθόδους που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙα του παρόντος κανονισμού
 β)
 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
 «Ένα κράτος μέλος δύναται να ζητήσει παρέκκλιση από το στοιχείο δα) για να εφαρμόσει διαφορετική μέθοδο από αυτές που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙΙα, εάν η απαιτούμενη βελτίωση της μεθοδολογίας δεν δύναται να επιτευχθεί εγκαίρως, ώστε η βελτίωση να μπορεί να συμπεριληφθεί στην απογραφή των αερίων θερμοκηπίου για την περίοδο από το 2021 έως το 2030 ή το κόστος βελτίωσης της μεθοδολογίας θα ήταν δυσανάλογα υψηλό σε σύγκριση με τα οφέλη από την εφαρμογή της εν λόγω μεθοδολογίας για τη βελτίωση της λογιστικής καταγραφής των εκπομπών και των απορροφήσεων λόγω της μικρής σημασίας των εκπομπών και απορροφήσεων από τις σχετικές δεξαμενές άνθρακα. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να επωφεληθούν από την παρέκκλιση υποβάλλουν αιτιολογημένη αίτηση στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, όπου θα αναφέρουν τον χρονικό ορίζοντα υλοποίησης της προτεινόμενης μεθοδολογικής βελτίωσης και/ή εναλλακτικής μεθοδολογίας και θα αξιολογούν τις δυνητικές επιπτώσεις στην ακρίβεια της λογιστικής καταγραφής. Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες, οι οποίες θα πρέπει να υποβληθούν εντός συγκεκριμένου εύλογου διαστήματος. Όπου η Επιτροπή θεωρεί ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη, εγκρίνει τη ζητούμενη παρέκκλιση. Οποιαδήποτε τυχόν απορριπτική απόφαση της Επιτροπής είναι επαρκώς αιτιολογημένη.»
 2.
 Στο άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) προστίθεται το ακόλουθο σημείο ix):
 «ix)
 από το 2023 πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα που εφαρμόζονται προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει του κανονισμού [] για τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγών χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και πληροφορίες για τις σχεδιαζόμενες πρόσθετες εθνικές πολιτικές και μέτρα που προβλέπονται με σκοπό τον περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ή την ενίσχυση των καταβοθρών πέρα από τις δεσμεύσεις τους δυνάμει του εν λόγω κανονισμού·»
 3. Στο άρθρο 14 παράγραφος 1 προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο ββ):
 «ββ)
 από το 2023 συνολικές προβλέψεις για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου τους που καλύπτονται από τον κανονισμό [] για τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγών χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030.»
 4. Προστίθεται το ακόλουθο παράρτημα IΙΙα:
 «Παράρτημα IIIα
 Μεθοδολογίες για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δα)
 Χωρικώς ρητά δεδομένα μετατροπής χρήσης γης για την αναγνώριση και την παρακολούθηση των κατηγοριών χρήσης γης και των μετατροπών μεταξύ κατηγοριών χρήσης γης.
 Μεθοδολογία βαθμίδας 1 με τη χρήση παγκοσμίως διακριβωμένων πρότυπων συντελεστών εκπομπής και τιμών παραμέτρων σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.
 Για τις εκπομπές και απορροφήσεις για δεξαμενή άνθρακα που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 25-30 % των εκπομπών ή απορροφήσεων σε κατηγορία πηγής ή καταβόθρας που χρήζει προτεραιότητας στο εθνικό σύστημα απογραφής ενός κράτους μέλους, επειδή η εκτίμησή της έχει σημαντική επίδραση στη συνολική απογραφή των αερίων θερμοκηπίου μιας χώρας αναφορικά με το απόλυτο επίπεδο εκπομπών και απορροφήσεων, την τάση των εκπομπών και απορροφήσεων ή την αβεβαιότητα όσον αφορά τις εκπομπές και απορροφήσεις σε κατηγορίες χρήσης γης, μεθοδολογία τουλάχιστον βαθμίδας 2 με τη χρήση εθνικά καθορισμένων παραγόντων εκπομπής και τιμών παραμέτρων διακριβωμένων βάσει των εθνικών συνθηκών, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.
 Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εφαρμόζουν τη μεθοδολογία βαθμίδας 3 με τη χρήση μη-παραμετρικής μοντελοποίησης, διακριβωμένης βάσει εθνικών συνθηκών, που περιγράφει τις φυσικές αλληλεπιδράσεις του βιοφυσικού συστήματος, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου.»
 Άρθρο 17
 Έναρξη ισχύος
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
 Βρυξέλλες,
 Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 Ο Πρόεδρος
 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 1,1.Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1,2.Σχετικός(-οί) τομέας(-είς) πολιτικής που αφορά(-ούν) τη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ
 1,3.Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1,4.Στόχος(-οι)
 1,5.Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1,6.Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις
 1,7.Προβλεπόμενος(-οι) τρόπος(-οι) διαχείρισης
 2.MEΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
 2,1.Κανόνες παρακολούθησης και αναφοράς
 2,2.Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου
 2,3.Μέτρα για την πρόληψη της απάτης και των παρατυπιών
 3.ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 3,1.Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται
 3.2Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες
 3.2.1.Συνοπτική παρουσίαση των εκτιμώμενων επιπτώσεων στις δαπάνες
 3.2.2.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις
 3.2.3.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις πιστώσεις διοικητικής φύσεως
 3.2.4.Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο
 3.2.5.Συμμετοχή τρίτων μερών στη χρηματοδότηση
 3.3.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στα έσοδα
 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 1.1.Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας
 Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030.
 1.2.Σχετικός(-οί) τομέας(-είς) πολιτικής που αφορά(-ούν) τη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ
 12
 Τομέας πολιτικής: Δράση για το κλίμα
 Δραστηριότητα ΠΒΔ: Δράση για το κλίμα σε ενωσιακό και διεθνές επίπεδο (Κωδικός ΠΒΔ 34 02 01)
 1.3.Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση μετά από πιλοτικό έργο / προπαρασκευαστική δράση
 13
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά την παράταση υφιστάμενης δράσης
 ◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά δράση προσανατολισμένη προς νέα δράση
 1.4.Στόχος(-οι)
 1.4.1.Πολυετής(-είς) στρατηγικός(-οί) στόχος(-οι) της Επιτροπής που αφορά η πρόταση/πρωτοβουλία
 Η πρόταση αποτελεί μέρος της νομοθεσίας για την εφαρμογή της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030 που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2014, για την επίτευξη του στόχου της ΕΕ για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 40 % σε σύγκριση με το 1990 στην εγχώρια αγορά έως το 2030, κατά τρόπο οικονομικά αποδοτικό, και τη συμβολή στον περιορισμό της θερμοκρασίας του πλανήτη.
 Η πρόταση αποτελεί μέρος των δέκα πολιτικών προτεραιοτήτων της Επιτροπής και σημαντικό στοιχείο του στρατηγικού πλαισίου για την Ενεργειακή Ένωση.
 1.4.2.Ειδικός(-οί) στόχος(-οι) και σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ
 Καθορισμός του τρόπου συνεισφοράς του τομέα LULUCF στη στήριξη των στόχων μείωσης των εκπομπών που τέθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2014 ως πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, αναφορικά με τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ.
 Σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ
 Δράση για το κλίμα
 1.4.3.Αναμενόμενο(-α) αποτέλεσμα(-τα) και επιπτώσεις
 Να προσδιοριστούν τα αποτελέσματα που θα πρέπει να έχει η πρόταση/πρωτοβουλία όσον αφορά τους(τις) στοχοθετημένους(-ες) δικαιούχους/ομάδες.
 Η πρόταση θα καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο ο τομέας LULUCF θα συμβάλει στη μείωση, έως το 2030, κατά 30 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005, των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου αναφορικά με τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ, σε ολόκληρη την έκταση της ΕΕ.
 Η πρόταση καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με τη χρήση γης, την αλλαγή χρήσης γης και τη δασοπονία («LULUCF») που διασφαλίζουν την τήρηση της δέσμευσης της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά την περίοδο 2021 - 2030. Επιπλέον, ορίζει τους κανόνες για τη λογιστική καταγραφή των εκπομπών και των απορροφήσεων από τον τομέα LULUCF καθώς και τον έλεγχο της συμμόρφωσης των κρατών μελών προς τις εν λόγω δεσμεύσεις.
 Συνιστώνται έλεγχοι συμμόρφωσης μικρότερης συχνότητας, ήτοι ανά πενταετία και όχι σε ετήσια βάση, γεγονός που θα μειώσει τον διοικητικό φόρτο τόσο των κρατών μελών όσο και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν υπάρχουν άμεσες υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων ή άλλες διοικητικές συνέπειες για τις επιχειρήσεις, τις ΜΜΕ ή τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.
 Η πρόταση απευθύνεται στα κράτη μέλη ως θεσμικούς φορείς. Η προτεινόμενη πολιτική θα εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο και, συνεπώς, ως επί το πλείστον επηρεάζει τις εθνικές υπηρεσίες. Ανάλογα με τη φύση και το πεδίο εφαρμογής των εθνικών μέτρων που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη, οι ρυθμίσεις αυτές θα επηρεάσουν διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη στους εμπλεκόμενους τομείς.
 Τυχόν περαιτέρω επιπτώσεις θα εξαρτηθούν από τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα που επιλέγονται σε κάθε συγκεκριμένη χώρα,
 1.4.4.Δείκτες αποτελεσμάτων και επιπτώσεων
 Να προσδιοριστούν οι δείκτες για την παρακολούθηση της υλοποίησης της πρότασης/πρωτοβουλίας.
 Δείκτης 1: Το επίπεδο των καθαρών εκπομπών και απορροφήσεων στον τομέα LULUCF σε κάθε κράτος μέλος.
 Δείκτης 2: Η αξιοποίηση της ευελιξίας που παρέχεται από τον τομέα LULUCF στα κράτη μέλη
 Δείκτης 3: Ο καθορισμός επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων ανά κράτος μέλος, για τις περιόδους 2021-25 και 2026-30.
 1.5.Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας
 1.5.1.Βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη κάλυψη αναγκών
 Τα κράτη μέλη οφείλουν να επιτύχουν τους εθνικούς τους στόχους μείωσης των εκπομπών έως το 2030. Θα πρέπει να εφαρμόσουν τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την πρόταση σε εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή θα αναπτύξει τα σχετικά εκτελεστικά μέτρα για την περίοδο μετά το 2020. Σε αυτά περιλαμβάνεται ο καθορισμός των επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων για κάθε κράτος μέλος.
 1.5.2.Προστιθέμενη αξία της παρέμβασης της ΕΕ
 Η αλλαγή του κλίματος αποτελεί διασυνοριακό πρόβλημα. Δεδομένου ότι ο στόχος της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, απαιτείται συντονισμός της δράσης για το κλίμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο και, ει δυνατόν, σε παγκόσμιο επίπεδο, και η δράση της ΕΕ είναι δικαιολογημένη για λόγους επικουρικότητας. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη συμμετέχουν από κοινού στην εφαρμογή της συμφωνίας του Παρισιού. Η κοινή δράση επιτρέπει στην ΕΕ την αντιμετώπιση των αναδυόμενων ζητημάτων δίκαια και αποτελεσματικά, ενώ παράλληλα επιτυγχάνει έναν φιλόδοξο περιβαλλοντικό στόχο. Τα άρθρα 191 έως 193 της ΣΛΕΕ επιβεβαιώνουν τις αρμοδιότητες της ΕΕ στον τομέα της κλιματικής αλλαγής.
 1.5.3.Διδάγματα που αποκομίστηκαν από ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος
 Οι εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF επί του παρόντος καλύπτονται μόνον από τις διεθνείς υποχρεώσεις που επιβάλλει το πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο θα βρίσκεται σε ισχύ έως το 2020. Έως τότε, το πρωτόκολλο του Κιότο θέτει περιορισμούς στην ΕΕ, και καθένα από τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζει ότι ο τομέας LULUCF δεν επιφέρει πρόσθετες εκπομπές. Ωστόσο, η ισχύς του πρωτοκόλλου του Κιότο πρόκειται να εκπνεύσει στο τέλος του 2020. Κατά συνέπεια, απαιτείται περαιτέρω ανάπτυξη της διακυβέρνησης ως προς τον τομέα LULUCF εντός της ΕΕ. Προς το παρόν, αυτή διασφαλίζεται από την απόφαση LULUCF (529/2013/ΕΕ) Η εφαρμογή της ισχύουσας απόφασης LULUCF (529/2013/ΕΕ) βρίσκεται σε εξέλιξη και αναμένεται να αποφέρει βελτίωση των συστημάτων λογιστικής καταγραφής έως το 2020. Χωρίς νομικό πλαίσιο να κατοχυρώνει την εν λόγω εφαρμογή και να καθορίζει τους ισχύοντες κανόνες για την περίοδο μετά το 2020, ο τρόπος συμπερίληψης του τομέα LULUCF στο συνολικό πλαίσιο θα μπορούσε να είναι ανομοιογενής σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι διαφορές στους κανόνες υποβολής εκθέσεων και λογιστικής καταγραφής μεταξύ κρατών μελών θα επηρέαζαν αρνητικά την άριστη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.
 1.5.4.Συμβατότητα και ενδεχόμενη συνέργεια με άλλα κατάλληλα μέσα
 Η πρόταση συνεχίζει τον τρέχοντα μηχανισμό επιμερισμού της προσπάθειας της ΕΕ για τους τομείς εκτός ΣΕΔΕ έως το 2030 και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πλαισίου του 2030 για το κλίμα και την ενέργεια, καθώς και της στρατηγικής πλαισίου της Επιτροπής για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την αλλαγή του κλίματος. Ειδικότερα, συμβάλλει στην υλοποίηση της τέταρτης διάστασης της Ενεργειακής Ένωσης για την απαλλαγή της οικονομίας από τις ανθρακούχες εκπομπές.
 Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή πολιτικών και μέτρων για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους, ορισμένες από τις οποίες επίσης αναμένεται να συμβάλουν στην επίτευξη των δεσμεύσεων της ΕΕ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση. Η παροχή κατευθυντήριων γραμμών, η διευκόλυνση και η επισκόπηση της διαδικασίας για την καθιέρωση αυτών, και ιδίως των επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων, θα διασφαλίζεται από την Επιτροπή.
 1.6.Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις
 ◻ Πρόταση/πρωτοβουλία περιορισμένης διάρκειας
 –◻
 Ισχύουσα πρόταση/πρωτοβουλία από την [ΗΗ/MM]ΕΕΕΕ μέχρι την [ΗΗ/MM]ΕΕΕΕ
 –◻
 Δημοσιονομικές επιπτώσεις από το ΕΕΕΕ μέχρι το ΕΕΕΕ
 ◻ Πρόταση/πρωτοβουλία απεριόριστης διάρκειας
 –Περίοδος σταδιακής εφαρμογής από το ΕΕΕΕ έως το ΕΕΕΕ,
 –και στη συνέχεια πλήρης εφαρμογή.
 1.7.Προβλεπόμενος(-οι) τρόπος(-οι) διαχείρισης
 14
 ◻ Άμεση διαχείριση από την Επιτροπή
 –◻ από τις υπηρεσίες της, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού της στις αντιπροσωπείες της Ένωσης·
 –◻
 από τους εκτελεστικούς οργανισμούς
 ◻ Επιμερισμένη διαχείριση με τα κράτη μέλη
 ◻ Έμμεση διαχείριση με ανάθεση εκτελεστικών καθηκόντων σε:
 –◻ τρίτες χώρες ή οργανισμούς που αυτές έχουν ορίσει·
 –◻ διεθνείς οργανισμούς και τις οργανώσεις τους (να προσδιοριστούν),
 –◻την ΕΤΕπ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων,
 –◻ τους φορείς που αναφέρονται στα άρθρα 208 και 209 του δημοσιονομικού κανονισμού,
 –◻ οργανισμούς δημοσίου δικαίου,
 –◻ οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου επιφορτισμένους με δημόσια υπηρεσία στον βαθμό που προσφέρουν επαρκείς οικονομικές εγγυήσεις,
 –◻ οργανισμούς που διέπονται από το ιδιωτικό δίκαιο κράτους μέλους, στους οποίους έχει ανατεθεί η εκτέλεση σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και που προσφέρουν επαρκείς οικονομικές εγγυήσεις,
 –◻ πρόσωπα επιφορτισμένα με την εκτέλεση συγκεκριμένων δράσεων στην ΚΕΠΠΑ δυνάμει του τίτλου V της ΣΕΕ, όπως προσδιορίζονται στην αντίστοιχη βασική πράξη.
 –Αν αναφέρονται περισσότεροι του ενός τρόποι διαχείρισης, παρακαλείστε να τους διευκρινίσετε στο τμήμα «Παρατηρήσεις».
 Παρατηρήσεις
 Η πρόταση αντικαθιστά την τρέχουσα απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ (LULUCF), με αναβαθμισμένες υποχρεώσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τα κράτη μέλη και καθήκοντα διαχείρισης για την Επιτροπή. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να επικουρείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος στο έργο της παρακολούθησης της προόδου των κρατών μελών στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους κατ’ εφαρμογή της πρότασης.
 2.MEΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
 2.1.Κανόνες παρακολούθησης και αναφοράς
 Προσδιορισμός της συχνότητας και των όρων των εν λόγω διατάξεων.
 Η παρακολούθηση της προόδου και της διαδικασίας αξιολόγησης της συμμόρφωσης θα βασίζεται σε ένα υφιστάμενο συνολικό πλαίσιο παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και επαλήθευσης που καθορίζεται εν μέρει στην πρόταση, και εν μέρει στον κανονισμό περί μηχανισμού παρακολούθησης (MMR) και τις εκτελεστικές του διατάξεις. Ο άρτιος κύκλος υποβολής εκθέσεων και συμμόρφωσης που ορίζεται από την ESD θα διατηρηθεί στο πλαίσιο της πρότασης. Τα κράτη μέλη διατηρούν την υποχρέωση να συμμορφώνονται προς τα ετήσια όρια εκπομπών και μια γραμμική τροχιά κατά την περίοδο 2021-2030, αν και ο πραγματικός έλεγχος συμμόρφωσης θα οργανωθεί σε πενταετή βάση.
 Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η αξιολόγηση της συμμόρφωσης βασίζεται σε ακριβή δεδομένα, οι απογραφές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (GHG) που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να επανεξετάζονται από την Επιτροπή. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα εξακολουθήσει να συντονίζει τον έλεγχο της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των υποβαλλόμενων πληροφοριών.
 Επιπροσθέτως, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν οι υφιστάμενες υποχρεώσεις των κρατών μελών να υποβάλλουν ανά διετία έκθεση σχετικά με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα προκειμένου να επιτύχουν τις δεσμεύσεις τους δυνάμει της παρούσας πρότασης, καθώς και σχετικά με τις προβλέψεις εκπομπών τους.
 2.2.Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου
 2.2.1.Κίνδυνος(-οι) που έχει(-ουν) επισημανθεί
 Μη υποβολή ή μη έγκαιρη υποβολή εκθέσεων των κρατών μελών για τις ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου τους.
 Εφαρμογή διαφορετικών προσεγγίσεων για τον προσδιορισμό των επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων ανά κράτος μέλος.
 2.2.2.Πληροφορίες σχετικά με το σύστημα εσωτερικού ελέγχου που έχει καθοριστεί
 Χάρη στο υφιστάμενο και άρτια καθιερωμένο σύστημα ετήσιας υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών, όπως ορίζεται στον κανονισμό περί μηχανισμού παρακολούθησης, υπάρχουν οι κατάλληλες διαδικασίες ώστε να διασφαλίζεται ότι οι εκθέσεις περί εκπομπών υποβάλλονται εγκαίρως και ότι οποιοδήποτε κράτος μέλος που δεν εκπληρώνει ορθώς τις υποχρεώσεις του για την υποβολή εκθέσεων, δύναται να λαμβάνει βοήθεια επί τούτου.
 2.2.3.Εκτιμώμενο κόστος και όφελος των ελέγχων και αξιολόγηση του εκτιμώμενου επιπέδου του κινδύνου σφάλματος
 Ο κίνδυνος σφάλματος είναι άνευ αντικειμένου.
 2.3.Μέτρα για την πρόληψη της απάτης και των παρατυπιών
 Να προσδιοριστούν τα ισχύοντα ή τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης και προστασίας.
 Η παρακολούθηση της προόδου των κρατών μελών προς τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με την πρόταση αυτή βασίζεται σε ένα άρτια καθιερωμένο υφιστάμενο σύστημα για τον έλεγχο ποιότητας και την επαλήθευση των ετήσιων εκθέσεών τους για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου. Αυτό εξασφαλίζει ότι τυχόν κενά ή παρατυπίες όσον αφορά τα παρεχόμενα δεδομένα περί εκπομπών αντιμετωπίζονται και διορθώνονται εγκαίρως, πριν τον έλεγχο συμμόρφωσης.
 3.ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
 3.1.Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται
 Υφιστάμενες γραμμές του προϋπολογισμού
 Κατά σειρά τομέων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμών του προϋπολογισμού.
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Γραμμή προϋπολογισμού
 Είδος
 δαπάνης
 Συνεισφορά
 ΔΠ/ΜΔΠ
 15
 χωρών ΕΖΕΣ
 16
 υποψηφίων για ένταξη χωρών
 17
 τρίτων χωρών
 κατά την έννοια του άρθρου 21 παράγραφος 2 στοιχείο β) του δημοσιονομικού κανονισμού
 2
 34.02.01
 ΜΔΠ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 5
 34,01
 ΜΔΠ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 ΟΧΙ
 Νέες γραμμές του προϋπολογισμού, των οποίων έχει ζητηθεί η δημιουργία: Άνευ αντικειμένου
 Κατά σειρά τομέων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμών του προϋπολογισμού.
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Γραμμή προϋπολογισμού
 Είδος
 δαπάνης
 Συνεισφορά
 Αριθμός
 [...][Τομέας..........................................]
 ΔΠ/ΜΔΠ
 χωρών ΕΖΕΣ
 υποψηφίων για ένταξη χωρών
 τρίτων χωρών
 κατά την έννοια του άρθρου 21 παράγραφος 2 στοιχείο β) του δημοσιονομικού κανονισμού
 [...][XX.YY.YY.YY]
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 ΝΑΙ/ΟΧΙ
 3.2.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες
 [Αυτή η ενότητα θα πρέπει να συμπληρωθεί στο λογιστικό φύλλο
 για τα διοικητικού χαρακτήρα στοιχεία του προϋπολογισμού
 (δεύτερο έγγραφο στο παράρτημα του παρόντος δημοσιονομικού δελτίου) και να τηλεφορτωθεί στο CISNET για διυπηρεσιακή διαβούλευση.]
 3.2.1.Συνοπτική παρουσίαση των εκτιμώμενων επιπτώσεων στις δαπάνες
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού
 πλαισίου
 Αριθμός
 Βιώσιμη ανάπτυξη: Φυσικοί πόροι
 ΓΔ: CLIMA
 Έτος 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 • Επιχειρησιακές πιστώσεις
 34.02.01
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (1)
 1,0
 0,6
 1,6
 Πληρωμές
 (2)
 0,6
 0,760
 0,240
 1,6
 Αριθμός γραμμής του προϋπολογισμού
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (1α)
 Πληρωμές
 (2α)
 Πιστώσεις διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενες από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων
 18
 Αριθμός γραμμής του προϋπολογισμού
 (3)
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 για τη ΓΔ CLIMA
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 =1+1a +3
 1,0
 0,6
 1,6
 Πληρωμές
 =2+2α
 +3
 0,6
 0,760
 0,240
 1,6
 • ΣΥΝΟΛΟ επιχειρησιακών πιστώσεων
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (4)
 1,0
 0,6
 1,6
 Πληρωμές
 (5)
 0,6
 0,760
 0,240
 1,6
 •ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενων από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων
 (6)
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 ΤΟΜΕΑΣ <....>
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 =4+ 6
 1,0
 0,6
 1,6
 Πληρωμές
 =5+ 6
 0,6
 0,760
 0,240
 1,6
 Αν η πρόταση/πρωτοβουλία επηρεάζει περισσότερους του ενός τομείς:
 • ΣΥΝΟΛΟ επιχειρησιακών πιστώσεων
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 (4)
 Πληρωμές
 (5)
 •ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενων από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων
 (6)
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 4
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 (Ποσό αναφοράς)
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 =4+ 6
 1,0
 0,6
 1,6
 Πληρωμές
 =5+ 6
 0,6
 0,760
 0,240
 1,6
 Τα προτεινόμενα μέτρα θα υλοποιηθούν στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού κονδυλίου για το Πρόγραμμα για το Περιβάλλον και τη Δράση για το Κλίμα (LIFE), όπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του ΠΔΠ 2014-2020
 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού
 πλαισίου
 5
 «Διοικητικές δαπάνες»
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 ΓΔ: CLIMA
 • Ανθρώπινοι πόροι
 0,268
 0,402
 0,402
 0,536
 1,608
 • Άλλες διοικητικές δαπάνες
 0,015
 0,015
 0,015
 0,015
 0,060
 ΣΥΝΟΛΟ ΓΔ CLIMA
 Πιστώσεις
 0,283
 0,417
 0,417
 0,551
 1,668
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 του ΤΟΜΕΑ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 (Σύνολο πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων = Σύνολο πληρωμών)
 0,283
 0,417
 0,417
 0,551
 1,668
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων
 των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Αναλήψεις υποχρεώσεων
 1,283
 1,017
 0,417
 0,551
 3,268
 Πληρωμές
 0,883
 1,177
 0,657
 0,551
 3,268
 3.2.2.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση επιχειρησιακών πιστώσεων
 –◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση επιχειρησιακών πιστώσεων, όπως εξηγείται κατωτέρω:
 Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Να προσδιοριστούν οι στόχοι και τα αποτελέσματα
 ⇩
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 AΠOTEΛΕΣΜATA
 Είδος
 19
 Μέσο κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Αριθμός
 Κόστος
 Συνολικός αριθμός
 Συνολικό κόστος
 ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ αριθ. 1
 20
 ...
 - Αποτέλεσμα
 ΔΣ με το ΚΚΕρ
 0,500
 1
 0,500
 1
 0,5
 - Αποτέλεσμα
 ΥΠΗΡ
 Συμβουλευτικές υπηρεσίες εμπειρογνωμόνων δασοπονίας
 0,500
 1
 0,500
 1
 0,5
 - Αποτέλεσμα
 ΥΠΗΡ ΠΛΗΡ νέα μονάδα ενωσιακού μητρώου
 0,600
 1
 0,600
 1
 0,6
 - Αποτέλεσμα
 Μεταφορά σε ESTAT για
 το πρόγραμμα LUCAS
 2, 5
 Μερικό σύνολο για τον ειδικό στόχο αριθ. 1
 2
 1,0
 1
 0,600
 3
 1,6
 ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ αριθ. 2 ...
 - Αποτέλεσμα
 1
 0,5
 Μερικό σύνολο για τον ειδικό στόχο αριθ. 2
 ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ
 2
 1,0
 1
 0,600
 3
 1,6
 3.2.3.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις πιστώσεις διοικητικής φύσεως
 3.2.3.1.Συνοπτική παρουσίαση
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα, όπως εξηγείται κατωτέρω:
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος
 2019
 Έτος
 2020
 ΣΥΝΟΛΟ
 ΤΟΜΕΑΣ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Ανθρώπινοι πόροι
 0,268
 0,402
 0,402
 0,536
 1,608
 Άλλες διοικητικές δαπάνες
 0,015
 0,015
 0,015
 0,015
 0,060
 Υποσύνολο ΤΟΜΕΑ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 0,283
 0,417
 0,417
 0,551
 1,668
 εκτός του ΤΟΜΕΑ 5
 21
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 Ανθρώπινοι πόροι
 Άλλες δαπάνες
 διοικητικού χαρακτήρα
 Υποσύνολο
 εκτός του ΤΟΜΕΑ 5
 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου
 ΣΥΝΟΛΟ
 0,283
 0,417
 0,417
 0,551
 1,668
 Οι απαιτούμενες πιστώσεις για ανθρώπινους πόρους και λοιπές δαπάνες διοικητικού χαρακτήρα θα καλυφθούν από τις πιστώσεις της ΓΔ που έχουν ήδη διατεθεί για τη διαχείριση της δράσης και/ή έχουν ανακατανεμηθεί εντός της ΓΔ και οι οποίες θα συμπληρωθούν, εάν χρειαστεί, με όλα τα πρόσθετα κονδύλια που ενδέχεται να διατεθούν στην αρμόδια για τη διαχείριση της δράσης ΓΔ στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας κατανομής και λαμβανομένων υπόψη των δημοσιονομικών περιορισμών.
 3.2.3.2.Εκτιμώμενες ανάγκες σε ανθρώπινους πόρους
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση ανθρώπινων πόρων
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση ανθρώπινων πόρων, όπως εξηγείται κατωτέρω:
 Εκτίμηση η οποία πρέπει να εκφράζεται σε μονάδες ισοδυνάμων πλήρους απασχόλησης
 Έτος
 2017
 Έτος
 2018
 Έτος 2019
 Έτος 2020
 • Θέσεις απασχόλησης στον πίνακα προσωπικού (θέσεις μόνιμων και έκτακτων υπαλλήλων)
 XX 01 01 01 (έδρα και γραφεία αντιπροσωπείας της Επιτροπής)
 2
 3
 3
 4
 XX 01 01 02 (σε αντιπροσωπεία)
 XX 01 05 01 (έμμεση έρευνα)
 10 01 05 01 (άμεση έρευνα)
 • Εξωτερικό προσωπικό (σε μονάδα ισοδυνάμου πλήρους απασχόλησης: ΙΠΑ)
 22
 XX 01 02 01 (AC, END, INT από το «συνολικό κονδύλιο»)
 XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT και JED στις αντιπροσωπείες)
 XX 01 04 yy
 23
 - στην έδρα
 - σε αντιπροσωπείες
 XX 01 05 02 (AC, END, INT - έμμεση έρευνα)
 10 01 05 02 (AC, END, INT - άμεση έρευνα)
 Άλλες γραμμές του προϋπολογισμού (να προσδιοριστούν)
 ΣΥΝΟΛΟ
 2
 3
 3
 4
 34 είναι ο σχετικός τομέας πολιτικής ή ο σχετικός τίτλος του προϋπολογισμού.
 Οι ανάγκες σε ανθρώπινους πόρους θα καλυφθούν από το προσωπικό της ΓΔ που έχει ήδη διατεθεί για τη διαχείριση της δράσης και/ή έχει ανακατανεμηθεί στο εσωτερικό της ΓΔ και το οποίο θα συμπληρωθεί, εάν χρειαστεί, από πρόσθετους πόρους που μπορεί να διατεθούν στην αρμόδια για τη διαχείριση ΓΔ στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας κατανομής και λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων δημοσιονομικών περιορισμών.
 Περιγραφή των προς εκτέλεση καθηκόντων:
 Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι
 Η τρέχουσα ομάδα AD θα συνεχίσει τη διαχείριση της πρωτοβουλίας LULUCF. Απαιτούνται επιπλέον AD για τη διαχείριση του έργου ανάπτυξης νέας ενότητας στο σύστημα του ενωσιακού μητρώου για τον τομέα LULUCF από το 2018 και ένας επιπλέον AD που θα ασχολείται με τα μέτρα δασοπονίας και τα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων από το 2020
 Εξωτερικό προσωπικό
 3.2.4.Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο
 –◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία είναι συμβατή με τον ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.
 –◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία απαιτεί αναπρογραμματισμό του σχετικού τομέα του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
 Να εξηγηθεί ο απαιτούμενος αναπρογραμματισμός και να προσδιοριστούν οι σχετικές γραμμές του προϋπολογισμού και τα αντίστοιχα ποσά.
 ά.α.
 –◻ Η πρόταση/πρωτοβουλία απαιτεί τη χρησιμοποίηση του μέσου ευελιξίας ή την αναθεώρηση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
 Να εξηγηθούν οι απαιτούμενες ενέργειες και να προσδιοριστούν οι σχετικοί τομείς και γραμμές του προϋπολογισμού και τα αντίστοιχα ποσά.
 ά.α.
 3.2.5.Συμμετοχή τρίτων μερών στη χρηματοδότηση
 –Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν προβλέπει συγχρηματοδότηση από τρίτα μέρη.
 –Η πρόταση/πρωτοβουλία προβλέπει τη συγχρηματοδότηση που εκτιμάται κατωτέρω:
 Πιστώσεις σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Έτος
 N
 Έτος
 N+1
 Έτος
 N+2
 Έτος
 N+3
 Να εγγραφούν όσα έτη απαιτούνται, ώστε να εμφαίνεται η διάρκεια των επιπτώσεων (βλ. σημείο 1.6)
 Σύνολο
 Να προσδιοριστεί ο φορέας συγχρηματοδότησης
 ΣΥΝΟΛΟ συγχρηματοδοτούμενων πιστώσεων
 3.3.Εκτιμώμενες επιπτώσεις στα έσοδα
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα.
 –◻
 Η πρόταση/πρωτοβουλία έχει τις ακόλουθες δημοσιονομικές επιπτώσεις:
 –◻
 στους ιδίους πόρους
 –◻
 στα διάφορα έσοδα
 Σε εκατ. EUR (με 3 δεκαδικά ψηφία)
 Γραμμή εσόδων του προϋπολογισμού:
 Διαθέσιμες πιστώσεις για το τρέχον οικονομικό έτος
 Επιπτώσεις της πρότασης/πρωτοβουλίας
 24
 Έτος
 N
 Έτος
 N+1
 Έτος
 N+2
 Έτος
 N+3
 Να εγγραφούν όσα έτη απαιτούνται, ώστε να εμφαίνεται η διάρκεια των επιπτώσεων (βλ. σημείο 1.6)
 Άρθρο ...............
 Για τα διάφορα έσοδα «για ειδικό προορισμό», να προσδιοριστεί(-ούν) η(οι) γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται.
 Να προσδιοριστεί η μέθοδος υπολογισμού των επιπτώσεων στα έσοδα.
 (1)
 Ως νέος μακροπρόθεσμος στόχος ορίστηκε η επίτευξη «ισορροπίας μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου κατά το δεύτερο μισό αυτού του αιώνα.» Συμφωνία του Παρισιού, άρθρο 4 παράγραφος 1
 (2)
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της συμφωνίας του Παρισιού που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, COM/2016/0395 final
 (3)
 Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο: Η πορεία μετά το Παρίσι: αξιολόγηση των συνεπειών της Συμφωνίας του Παρισιού – συνοδευτικό της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Συμφωνίας του Παρισιού η οποία συνήφθη βάσει της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, COM/2016/0110 final
 (4)
 Εθνικά καθορισμένες προθέσεις συνεισφοράς της ΕΕ και των κρατών μελών της, 6 Μαρτίου 2015, http://www4.unfccc.int/submissions/INDC/Published%20Documents/Latvia/1/LV-03-06-EU%20INDC.pdf
 (5)
 Οι τομείς που δεν υπάγονται στο ΣΕΔΕ και καλύπτουν άνω του 55 % των συνολικών εκπομπών της ΕΕ, π.χ. εκπομπές CO2 από μεταφορές, θέρμανση κτιρίων, εκπομπές από τη γεωργία και τα απόβλητα εκτός CO2
 (6)
 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ
 (7)
 Η απορρόφηση CO2 από την ατμόσφαιρα, για παράδειγμα κατά την ανάπτυξη φυτών και δέντρων, ονομάζεται «απορρόφηση», ενώ «εκπομπή» ονομάζεται η διαδικασία που σημειώνεται κατά την καύση ή τη διάσπαση της βιομάζας.
 (8)
 ΕΕ C της , σ. .
 (9)
 ΕΕ C της , σ. .
 (10)
 http://www4.unfccc.int/submissions/indc/Submission%20Pages/submissions.aspx
 (11)
 Απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 80).
 (12)
 ΔΒΔ: Διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων· ΠΒΔ: Προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων.
 (13)
 Όπως αναφέρεται στο άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β) του δημοσιονομικού κανονισμού.
 (14)
 Αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους διαχείρισης και παραπομπές στον δημοσιονομικό κανονισμό διατίθενται στον δικτυακό τόπο BudgWeb:
 http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
 (15)
 ΔΠ = Διαχωριζόμενες πιστώσεις / ΜΔΠ = Μη διαχωριζόμενες πιστώσεις.
 (16)
 ΕΖΕΣ: Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών.
 (17)
 Υποψήφιες χώρες και, εφόσον ισχύει, δυνάμει υποψήφιες για ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων.
 (18)
 Τεχνική και/ή διοικητική βοήθεια και δαπάνες για τη στήριξη της εφαρμογής προγραμμάτων της ΕΕ: με τη χρήση του χρηματοδοτικού κονδυλίου για το Πρόγραμμα για το Περιβάλλον και τη Δράση για το Κλίμα (LIFE), όπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του ΠΔΠ 2014-2020.
 (19)
 Τα αποτελέσματα αφορούν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που θα παρασχεθούν (παράδειγμα: αριθμός ανταλλαγών σπουδαστών που χρηματοδοτήθηκαν, αριθμός χλμ. οδών που κατασκευάστηκαν κ.λπ.).
 (20)
 Όπως περιγράφεται στο σημείο 1.4.2. «Ειδικός(-οί) στόχος(-οι)...»
 (21)
 Τεχνική και/ή διοικητική βοήθεια και δαπάνες στήριξης της εφαρμογής προγραμμάτων και/ή δράσεων της ΕΕ (πρώην γραμμές «BA»), έμμεση έρευνα, άμεση έρευνα.
 (22)
 AC = συμβασιούχος υπάλληλος· AL = τοπικός υπάλληλος, END = αποσπασμένος εθνικός εμπειρογνώμονας· INT = προσωρινό προσωπικό JED = νέος εμπειρογνώμονας σε αντιπροσωπεία.
 (23)
 Επιμέρους ανώτατο όριο εξωτερικού προσωπικού που καλύπτεται από επιχειρησιακές πιστώσεις (πρώην γραμμές «BA»).
 (24)
 Όσον αφορά τους παραδοσιακούς ιδίους πόρους (δασμούς, εισφορές ζάχαρης) τα αναγραφόμενα ποσά πρέπει να είναι καθαρά ποσά, δηλ. τα ακαθάριστα ποσά μετά την αφαίρεση του 25 % για έξοδα είσπραξης.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 20.7.2016
 COM(2016) 479 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ
 στην
 ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών που αφορούν την κλιματική αλλαγή(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 {SWD(2016) 246 final}{SWD(2016) 249 final}
 Παράρτημα Ι: Αέρια θερμοκηπίου και δεξαμενές άνθρακα
 Α. Αέρια θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 2:
 α)
 διοξείδιο του άνθρακα (CO2)
 β)
 μεθάνιο (CH4)
 γ)
 υποξείδιο του αζώτου (N2O)
 εκφρασμένα σε τόνους ισοδύναμου CO2, όπως καθορίζεται σύμφωνα τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013.
 Β. Δεξαμενές άνθρακα σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4:
 α)
 υπέργεια βιομάζα,
 β)
 υπόγεια βιομάζα,
 γ)
 στρωμνή,
 δ)
 νεκρό ξύλο,
 ε)
 οργανικός άνθρακας του εδάφους,
 στ)
 για δασωμένες εκτάσεις και διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις: προϊόντα υλοτομίας.
 Παράρτημα II: Ελάχιστες τιμές έκτασης, συγκόμωσης και ύψους δένδρων και επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων
 Ελάχιστες τιμές έκτασης, συγκόμωσης και ύψους δένδρων
 Κράτος μέλος
 Έκταση (ha)
 Ποσοστό συγκόμωσης (%)
 Ύψος δέντρων (μ)
 Βέλγιο
 0.5
 20
 5
 Βουλγαρία
 0,1
 10
 5
 Κροατία
 0,1
 10
 2
 Τσεχική Δημοκρατία
 0,05
 30
 2
 Δανία
 0,5
 10
 5
 Γερμανία
 0,1
 10
 5
 Εσθονία
 0,5
 30
 2
 Ιρλανδία
 0,1
 20
 5
 Ελλάδα
 0,3
 25
 2
 Ισπανία
 1,0
 20
 3
 Γαλλία
 0,5
 10
 5
 Ιταλία
 0,5
 10
 5
 Κύπρος
 Λετονία
 0,1
 20
 5
 Λιθουανία
 0,1
 30
 5
 Λουξεμβούργο
 0,5
 10
 5
 Ουγγαρία
 0,5
 30
 5
 Μάλτα
 Ολλανδία
 0,5
 20
 5
 Αυστρία
 0,05
 30
 2
 Πολωνία
 0,1
 10
 2
 Πορτογαλία
 1,0
 10
 5
 Ρουμανία
 0,25
 10
 5
 Σλοβενία
 0,25
 30
 2
 Σλοβακία
 0,3
 20
 5
 Φινλανδία
 0,5
 10
 5
 Σουηδία
 0,5
 10
 5
 Ηνωμένο Βασίλειο
 0,1
 20
 2
 Επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων ανά κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων υλοτομίας
 Κράτος μέλος
 Αέρια θερμοκηπίου σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) ανά έτος
 Βέλγιο
 –2 499
 Βουλγαρία
 -7 950
 Κροατία
 -6 289
 Τσεχική Δημοκρατία
 -4 686
 Δανία
 409
 Γερμανία
 -22 418
 Εσθονία
 –2 741
 Ιρλανδία
 -142
 Ελλάδα
 -1 830
 Ισπανία
 -23 100
 Γαλλία
 -67 410
 Ιταλία
 -22 166
 Κύπρος
 -157
 Λετονία
 -16 302
 Λιθουανία
 -4 552
 Λουξεμβούργο
 -418
 Ουγγαρία
 -1 000
 Μάλτα
 -49
 Ολλανδία
 -1 425
 Αυστρία
 -6 516
 Πολωνία
 -27 133
 Πορτογαλία
 -6 830
 Ρουμανία
 -15 793
 Σλοβενία
 -3 171
 Σλοβακία
 -1 084
 Φινλανδία
 -20 466
 Σουηδία
 -41 336
 Ηνωμένο Βασίλειο
 -8 268
 Παράρτημα III: Έτη βάσης για τον υπολογισμό
 του ανώτατου ορίου κατ’ εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 2
 Κράτος μέλος
 Έτος βάσης
 Βέλγιο
 1990
 Βουλγαρία
 1988
 Κροατία
 1990
 Τσεχική Δημοκρατία
 1990
 Δανία
 1990
 Γερμανία
 1990
 Εσθονία
 1990
 Ιρλανδία
 1990
 Ελλάδα
 1990
 Ισπανία
 1990
 Γαλλία
 1990
 Ιταλία
 1990
 Κύπρος
 Λετονία
 1990
 Λιθουανία
 1990
 Λουξεμβούργο
 1990
 Ουγγαρία
 1985-87
 Μάλτα
 Ολλανδία
 1990
 Αυστρία
 1990
 Πολωνία
 1988
 Πορτογαλία
 1990
 Ρουμανία
 1989
 Σλοβενία
 1986
 Σλοβακία
 1990
 Φινλανδία
 1990
 Σουηδία
 1990
 Ηνωμένο Βασίλειο
 1990
 Παράρτημα IV: Εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων που περιέχει το επικαιροποιημένο επίπεδο αναφοράς δασικών εκτάσεων ενός κράτους μέλους
 Α. Κριτήρια για τον καθορισμό των επιπέδων αναφοράς δασικών εκτάσεων
 Τα επίπεδα αναφοράς δασικών εκτάσεων των κρατών μελών καθορίζονται σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:
 α)Τα επίπεδα αναφοράς είναι συνεπή με τον στόχο της επίτευξης ισορροπίας μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου κατά το δεύτερο μισό αυτού του αιώνα·
 β)Τα επίπεδα αναφοράς διασφαλίζουν τον αποκλεισμό της απλής παρουσίας αποθεμάτων άνθρακα από τη λογιστική καταγραφή·
 γ)Τα επίπεδα αναφοράς θα πρέπει να διασφαλίζουν μια άρτια και αξιόπιστη λογιστικοποίηση, ώστε να εξασφαλίζουν την κατάλληλη λογιστική καταγραφή των εκπομπών και των απορροφήσεων που προκύπτουν από τη χρήση βιομάζας·
 δ)Τα επίπεδα αναφοράς περιλαμβάνουν τη δεξαμενή άνθρακα των προϊόντων υλοτομίας, παρέχοντας μια σύγκριση μεταξύ της παραδοχής στιγμιαίας οξείδωσης και της εφαρμογής της συνάρτησης διάσπασης πρώτης τάξεως και τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού·
 ε)Τα επίπεδα αναφοράς θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον στόχο της συνεισφοράς στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων, όπως ορίζεται στη δασική στρατηγική της ΕΕ, τις εθνικές δασικές πολιτικές του εκάστοτε κράτους μέλους και τη στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα·
 στ)Τα επίπεδα αναφοράς είναι συνεπή με τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες που δηλώνονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013·
 ζ)Τα επίπεδα αναφοράς είναι συνεπή με τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου και τα σχετικά ιστορικά δεδομένα και βασίζονται σε διαφανή, πλήρη, συνεκτικά, συγκρίσιμα και ακριβή στοιχεία. Ειδικότερα, το υπόδειγμα που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του επιπέδου αναφοράς είναι σε θέση να αναπαράγει τα ιστορικά δεδομένα από την εθνική απογραφή των αερίων θερμοκηπίου.
 Β. Στοιχεία του εθνικού σχεδίου λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων
 Το εθνικό σχέδιο λογιστικής καταγραφής δασικών εκτάσεων που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
 α)Γενική περιγραφή της κατασκευής του επιπέδου αναφοράς και περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη τα κριτήρια του παρόντος κανονισμού·
 β)Αναγνωριστικά στοιχεία των δεξαμενών άνθρακα και των αερίων θερμοκηπίου που έχουν περιληφθεί στο επίπεδο αναφοράς, αιτιολόγηση για την τυχόν παράλειψη μια δεξαμενής άνθρακα από την κατασκευή του επιπέδου αναφοράς και απόδειξη της συνοχής μεταξύ των δεξαμενών που περιλαμβάνονται στο επίπεδο αναφοράς·
 γ)Περιγραφή των προσεγγίσεων, μεθόδων και μοντέλων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών πληροφοριών, που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή του επιπέδου αναφοράς, σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη υποβληθείσα έκθεση εθνικής απογραφής, και στοιχεία τεκμηρίωσης σχετικά με την πρακτική και την ένταση διαχείρισης δασικών εκτάσεων·
 δ)Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ζητήθηκε η γνώμη των ενδιαφερόμενων μερών και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη οι απόψεις τους·
 ε)Πληροφορίες σχετικά με τα ποσοστά συλλογής που αναμένεται να αναπτυχθούν υπό διαφορετικά σενάρια πολιτικής·
 στ)Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ελήφθη υπόψη καθένα από τα ακόλουθα στοιχεία κατά την κατασκευή του επιπέδου αναφοράς:
 (1)Έκταση υπό δασική διαχείριση·
 (2)Εκπομπές και απορροφήσεις από δασικές εκτάσεις και προϊόντα υλοτομίας, όπως παρουσιάζονται στις απογραφές αερίων θερμοκηπίου, και σχετικά ιστορικά δεδομένα·
 (3)Χαρακτηριστικά των δασών, συμπεριλαμβανομένης της ηλικιακής τους διάρθρωσης, των διαβαθμίσεων αύξησης, του μήκους εναλλαγής και άλλων πληροφοριών σχετικά με τις συνήθεις δραστηριότητες διαχείρισης των δασικών εκτάσεων·
 (4)Ιστορικά και μελλοντικά ποσοστά συγκομιδής με διάκριση μεταξύ ενεργειακών και μη ενεργειακών χρήσεων.
 Παράρτημα V: Συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως και προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού για προϊόντα υλοτομίας
 Μεθοδολογικά ζητήματα
 –Εάν δεν είναι δυνατόν να γίνει διάκριση μεταξύ των προϊόντων υλοτομίας σε δασωμένες εκτάσεις και σε διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις, ένα κράτος μέλος μπορεί να επιλέξει να καταγράφει λογιστικά τα προϊόντα υλοτομίας με την παραδοχή ότι όλες οι εκπομπές και οι απορροφήσεις πραγματοποιούνται στις διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις.
 –Τα προϊόντα υλοτομίας σε χώρους διάθεσης στερεών αποβλήτων και τα προϊόντα υλοτομίας που συγκομίζονται για ενεργειακούς σκοπούς καταγράφονται λογιστικά επί τη βάσει της στιγμιαίας οξείδωσης.
 –Τα εισαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, δεν καταγράφονται λογιστικά από το κράτος μέλος εισαγωγής («προσέγγιση παραγωγής»).
 –Για τα εξαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, τα ειδικά ανά χώρα δεδομένα αναφέρονται στις ειδικές ανά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού και τη χρήση των προϊόντων υλοτομίας στη χώρα εισαγωγής.
 –Οι ειδικές κατά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού για προϊόντα υλοτομίας που τίθενται σε κυκλοφορία στην αγορά της Ένωσης δεν θα πρέπει να αποκλίνουν από εκείνες που χρησιμοποιούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής.
 –Τα κράτη μέλη μπορούν, αποκλειστικά για λόγους ενημέρωσης, να περιλαμβάνουν στα στοιχεία που υποβάλλουν το ποσοστό ξυλείας για ενεργειακούς σκοπούς που εισάγεται από χώρες εκτός της Ένωσης και τις χώρες προέλευσης αυτής της ξυλείας.
 Αντί των μεθοδολογιών και των προκαθορισμένων τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού του παρόντος παραρτήματος, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες και τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, υπό τον όρο ότι αυτές προσδιορίζονται με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα και ότι οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι τουλάχιστον εξίσου αναλυτικές και ακριβείς με αυτές που ορίζονται στο παρόν παράρτημα.
 Συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως, με χρονική αφετηρία i = 1900 και μέχρι το τρέχον έτος:
 α)
 με ,0
 β)
 όπου:
 i = έτος
 C(i) το απόθεμα άνθρακα της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας στην αρχή του έτους i, σε
 k= σταθερά διάσπασης πρώτης τάξεως, σε έτος-1 (
 , όπου HL είναι ο χρόνος υποδιπλασιασμού της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας, σε έτη)
 Inflow(i)= η εισροή στη δεξαμενή προϊόντων υλοτομίας κατά το έτος i, σε Gg C έτος-1
 ΔC(i)= η μεταβολή του αποθέματος άνθρακα της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας κατά το έτος i, σε Gg C έτος-1
 Προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού:
 Χρόνος υποδιπλασιασμού είναι ο αριθμός των ετών που χρειάζονται για να μειωθεί στο ήμισυ η αρχική τιμή της ποσότητας άνθρακα που αποθηκεύεται σε προϊόντα υλοτομίας· Προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού (HL):
 Τα κράτη μέλη μπορούν να συμπληρώνουν τις εν λόγω κατηγορίες με πληροφορίες σχετικά με τους φλοιούς, εφόσον τα διαθέσιμα δεδομένα είναι διαφανή και επαληθεύσιμα. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα υποκατηγορίες στο πλαίσιο οποιασδήποτε από τις ως άνω κατηγορίες.
 Παράρτημα VI: Υπολογισμός των βασικών επιπέδων για τις φυσικές διαταραχές
 1. Για τον υπολογισμό του βασικού επιπέδου, παρέχονται οι ακόλουθες πληροφορίες:
 α)ιστορικά επίπεδα των εκπομπών λόγω φυσικών διαταραχών·
 β)το είδος ή τα είδη φυσικής διαταραχής που περιλαμβάνονται στην εκτίμηση·
 γ)εκτιμήσεις για τις συνολικές ετήσιες εκπομπές όσον αφορά τα συγκεκριμένα είδη φυσικής διαταραχής για το χρονικό διάστημα 2001-2020, ταξινομημένες κατά δραστηριότητες λογιστικής καταγραφής εκτάσεων·
 δ)απόδειξη διασφάλισης συνοχής της χρονολογικής σειράς σε όλες τις σχετικές παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένης της ελάχιστης έκτασης, των μεθοδολογιών εκτίμησης εκπομπών, της κάλυψης των δεξαμενών και των αερίων.
 2. Το βασικό επίπεδο υπολογίζεται ως ο μέσος όρος της χρονολογικής σειράς 2001-2020, εξαιρουμένων όλων των ετών κατά τα οποία καταγράφηκαν ασυνήθη επίπεδα εκπομπών, ήτοι εξαιρουμένων όλων των έκτροπων στατιστικών τιμών. Ο προσδιορισμός των έκτροπων στατιστικών τιμών πραγματοποιείται ως εξής:
 α)υπολογίζεται η αριθμητική μέση τιμή και η τυπική απόκλιση ολόκληρης της χρονολογικής σειράς 2001-2020·
 β)εξαιρούνται από τη χρονολογική σειρά όλα τα έτη κατά τα οποία οι ετήσιες εκπομπές υπερβαίνουν το διπλάσιο της τυπικής απόκλισης από τον μέσο όρο·
 γ)επανυπολογίζεται η μέση αριθμητική τιμή και η τυπική απόκλιση της χρονολογικής σειράς 2001-2020 πλην των ετών που εξαιρέθηκαν στο στάδιο β)·
 δ)επαναλαμβάνονται τα στάδια β) και γ) έως ότου παύσουν να προκύπτουν έκτροπες τιμές.
 3. Μετά τον υπολογισμό του βασικού επιπέδου σύμφωνα με το σημείο 2 του τμήματος IV του παρόντος παραρτήματος, εάν το ποσό των εκπομπών που, σε ένα συγκεκριμένο έτος κατά τις περιόδους από το 2021 έως το 2025 και από το 2026 έως το 2030, υπερβαίνει το βασικό επίπεδο συν ένα περιθώριο, το ποσό των εκπομπών που υπερβαίνει το βασικό επίπεδο δύναται να εξαιρεθεί σύμφωνα με το άρθρο 10. Το περιθώριο ισούται με πιθανότητα της τάξεως του 95 %.
 4. Οι ακόλουθες εκπομπές δεν δύνανται να εξαιρεθούν:
 α)εκπομπές οφειλόμενες σε δραστηριότητες υλοτομίας και υπολειμματικής υλοτομίας που πραγματοποιήθηκαν στις εν λόγω εκτάσεις μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών·
 β)εκπομπές οφειλόμενες σε προδιαγεγραμμένη καύση που έλαβε χώρα στις εν λόγω εκτάσεις κατά το συγκεκριμένο έτος της περιόδου από το 2021 έως το 2025 ή από το 2026 έως το 2030·
 γ)εκπομπές σε εκτάσεις που υπέστησαν αποδάσωση μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών.
 5. Οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
 α)προσδιορισμό όλων των χερσαίων εκτάσεων που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές κατά το συγκεκριμένο έτος, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής θέσης τους, καθώς και του έτους και του είδους των φυσικών διαταραχών·
 β)απόδειξη ότι δεν επήλθε κατά το υπόλοιπο διάστημα της περιόδου από το 2021 έως το 2025 ή από το 2026 έως το 2030 αποδάσωση σε εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές και των οποίων οι εκπομπές εξαιρέθηκαν από τη λογιστική καταγραφή·
 γ)περιγραφή των επαληθεύσιμων μεθόδων και κριτηρίων που θα εφαρμοστούν για να διαπιστωθεί αν θα επέλθει αποδάσωση στις εν λόγω εκτάσεις κατά τα επόμενα έτη της περιόδου από το 2021 έως το 2025 ή από το 2026 έως το 2030·
 δ)όπου είναι εφικτό, περιγραφή των μέτρων που έλαβε το κράτος μέλος για την πρόληψη ή τον περιορισμό των συνεπειών των εν λόγω φυσικών διαταραχών·
 ε)όπου είναι εφικτό, περιγραφή των μέτρων που έλαβε το κράτος μέλος για την αποκατάσταση των εκτάσεων που επλήγησαν από τις εν λόγω φυσικές διαταραχές.