text:
In this case the parties in interest, by cross-bills of complaint, are seeking the intervention of a court of equity in their dispute about the location of duck shooting blinds off their adjoining shores on North East River, Upper Chesapeake Bay. The appellant, Roy Martin Boyd, is the owner of a large tract of land known as "White Point Farm," which has a frontage on this river sufficient for establishing three blinds more than five hundred yards apart, by including thirteen hundred feet on an indentation of the river known as Carrot (or Cara) Cove. One of the appellees, Mrs. Bessie W. Wallis, owns the adjoining farm on this cove with a frontage thereon of 1,529 feet. Since 1938 she has been leasing to John Schaefer, another appellee, the one duck blind concession appurtenant to that farm, the location of which has continued in the same spot for many years.
 As of June 1, 1942, Schaefer renewed this license — being granted license "No. 1" — and in due course prior to November 10, 1942, erected his blind at the accustomed place off the shore of the Wallis farm. On October 22, 1942, the appellant obtained a license for a blind off the shore of White Point Farm in Carrot Cove, having acquired title to that property by two deeds, one dated June 25, 1942, and the other August 2, 1942. Pursuant to this license he caused a blind to be erected at a point where his predecessor in title, Aida J. Ries, had located a stake under the alleged authority of license "No. 2," obtained by her on June 1, 1942. The record shows *Page 624
 that the Schaefer, or Wallis, blind was actually built in that year prior to his (Boyd's) blind.
 After they were both in place, Schaefer complained to the State Game Department that the Boyd blind, designated as "No. 1" to distinguish it from the other two blinds off White Point Farm, was too close to the one he (Schaefer) had previously erected. The Chief Deputy State Game Warden, Richard T. Norris, thereupon visited the premises and, in view of the dispute which had arisen on the very eve of the duck shooting season, ordered both blinds closed — it being later determined that Schaefer's point was well taken. On the night before the opening day of the season Boyd's lessee moved the No. 1 blind sufficiently far to the westward to separate it five hundred yards, at least, from the Wallis blind but left the stake at the place where it had been first located. Within ten days the blind was moved back to that spot and promptly thereafter the pending litigation was started by Boyd. He filed a bill for an injunction, alleging that the Wallis blind, and not his, was the one illegally placed, in that it was less than 1,500 feet from his No. 1 blind in Carrot Cove. Then followed answers to the bill, a cross bill for an injunction against Boyd and those claiming under him, answers thereto and the taking of testimony before the court — all resulting in a decree which established a dividing line extended out over the waters of Carrot Cove, and which enjoined the parties in interest from placing a duck blind within 250 yards of their respective sides of said line, as forbidden by the statute. Code, 1943 Supp., Sec. 49 (a), Art. 99. This line was the one recommended by the warden and was drawn direct from the dividing line of said property at the shore line, bearing north therefrom 5 degrees 4 minutes west, substantially coinciding with a line drawn at a right angle with the shore of the Wallis property as the base.
 The practical effect of the decree is to allow statutory space for one blind off the Wallis property and for three blinds off the Boyd property, by requiring the appellant *Page 625
 to move his No. 1 blind 258 feet to the westward of his present location, and the appellees, Wallis and Schaefer, to move their blind 45 feet farther to the eastward, so as to maintain the minimum distance of 500 yards apart. It is from this decree that the present appeal was taken by Boyd. The errors assigned are: (1) that in its decree the court did not follow the method prescribed by the statute for extending the dividing line out over the waters of Carrot Cove; (2) that the method employed by the court was not fair or equitable to the appellant; and (3) that the testimony relating to duck blinds off the shore of White Point Farm, other than the "No. 1" blind, should have been excluded.
 The decision of the case depends on the interpretation to be given the above mentioned section of the Code in establishing a dividing line, as therein referred to. This section is as follows:
 "49 (a). Whenever an owner of land bordering on any waters of this State shall desire to erect a booby, brush, or stake blind in front of his property, or other person to whom he shall give permission, he shall not place same within 250 yards of the dividing line * * * on said waters * * *, meaning a line extending out over the waters drawn direct from the dividing line of said properties at the shore line unless with the consent of the adjoining landowner, same being for the purpose of allowing each landowner bordering on any of the waters of the State permission to avail himself of the privilege of setting, erecting, or maintaining a booby, brush, or stake blind in front of his property, provided he is the owner, lessee, or licensee of the amount of shore frontage as required by law."
 The framers of this statute evidently attributed qualities of sportsmanship, fairness and common sense to those to whom it would apply in establishing the dividing line in any case where a conflict might arise, for the directions given are expressed in only broad terms, without attempting to provide a method capable of general application to the curvatures and irregularities of shores lines *Page 626
 and water frontages commonly found among the creeks, coves and rivers of the duck shooting areas of the State. Much is left to the individuals themselves to adjust their differences without resorting to the courts to apply a statute so obviously inadequate to meet the varying conditions naturally incident to shore front properties. While the Act provides that the dividing line shall be one "extending out over the waters drawn direct from the dividing line of said properties at the shore line," it does not prescribe any exact course for the line to take, thus giving rise to much ambiguity and confusion as to just how this language should be applied in practically all cases except those where the shore line happens to be straight. If it be construed to mean that the property line at the junction point on the shore be extended or prolonged directly out over the waters, a manifestly impossible situation would frequently result, making it necessary to adopt some other method in order to accomplish the statute's clearly declared purpose.
 That was precisely the situation which arose in the two previous cases which brought this particular section here for interpretation, namely, Sheehy v. Thomas, 155 Md. 688,142 A. 506; and Councilman v. LeCompte, 179 Md. 427, 21 A.2d 535. In the Sheehy case, Judge Urner, speaking for the Court, said: "In order to sustain the plaintiff's contention we should have to construe the statute (the one now in question) as meaning that the imaginary line with reference to which a riparian owner may place his blind must be an extension in a straight course of the dividing line between the adjoining shore properties regardless of any curvatures or irregularities in the line of the shore. * * * The terms of the statute may be difficult or impossible of application under certain waterfront conditions. It is unnecessary and inadvisable in this case to attempt a general statement as to the applicability of the statute to varying shore and property locations. * * * When it is impracticable to locate by extension, according to the statutory direction, a line of water division in relation to which the prescribed *Page 627
 restriction on the choice of position for blinds, in front of adjoining riparian lands, may be applied, a conflict in the exercise of the privileges conferred by the statute upon the owners of such properties may be avoidable only by mutual accommodation."
 In the Councilman case, supra, the Court was confronted by the same kind of difficulty as caused the present controversy in applying this statute to the curvatures and irregularities in the shore lines peculiar to that case. The game warden there, finding that the statutory method of establishing the dividing line would, if followed, deprive one of the landowners of his space for a blind, adopted a method for extending the line which the court held was inequitable in that it would have deprived the the landowner of his space. It was agreed by all concerned, as in the Sheehy case, that the statutory method was inapplicable and that there was no fixed rule which would work equitably in all cases. The Court, through Judge Forsythe, in commenting on this situation, said [179 Md. 427, 21 A.2d 537]: "Under those circumstances some other method of dividing waters which are common to two properties must be found, and, it must be a method which will be equitable, and fair, to all parties concerned."
 The inquiry in the case at bar, therefore, narrows down to this: Was the method recommended by the Chief Deputy State Game Warden, and adopted by the court in its decree, equitable and fair to all parties concerned and in conformity with the declared statutory purpose of allowing each landowner bordering on any of the waters of the State, and having 500 yards of shore frontage, the privilege of erecting a blind in front of his property?
 We find nothing in the record that would justify holding to the contrary on this appeal. The appellant did not take the stand himself, and the only witness offered on his behalf was Lawrence M. Crouch, who was an employee of the alleged equitable owner of White Point Farm, T. Woodward Trainer, Jr. Crouch was the one who actually located and built Boyd No. 1 blind in 1942, and was the one, too, who in that year moved the structure *Page 628
 back to the location where he had first placed it. Not only does the testimony of this witness fail to support appellant's claim to the legality of his position but, on the contrary, strongly tends to disprove it. In locating this blind, he testified, he determined the position "from a line from the junction at the water line of the Boyd and Wallis properties on the shore of Cara (Carrot) Cove to a point across Cara Cove, known as Roach's Point, and then placed the Boyd No. 1 blind 750 feet or more (actually 870 feet) westerly from that line." The line referred to is practically identical with the one marked on the plat filed in the case as "North 9° 50' East" from the shore junction point across Carrot Cove to Roach's Point, and which was rejected as being obviously inequitable to Mrs. Wallis. Mr. Norris' testimony to this effect is uncontradicted in the record. To conform to such a line her blind would have to be moved as much as 270 feet in order to give way to the Boyd No. 1 blind and make a space of 1,500 feet between them.
 The record shows that that blind location has been established off the Wallis property unchanged for many years. It further shows that in the year 1942, when this controversy came to a head, the lessee, Schaefer, procured his license before anybody else (being issued blind license No. 1), that he placed his stake and built his blind within the statutory time limits, and was all set for the beginning of the 1942 duck season when the appellant erected his blind within 500 yards of the prior Wallis location. The one and only other condition with which Schaefer had to comply in order to confirm his priority was to place his blind at least 250 yards from the dividing line of the Boyd property. All other conditions imposed by the applicable statutes were resolved in his favor, as against the Boyd, or any other, blind.
 Prior to the enactment of Chapter 568 of the Acts of 1927, the applicant for a duck blind license did not have to meet any such condition as this, the only one imposed by the statutes being in reference to the distance between the blinds, without any relation to dividing lines extending *Page 629
 out over the waters from the shore. For instance, the statute next preceding that of 1927 (Chapter 568), which was Section 2, Chapter 359, Acts of 1922, simply provided that "No person shall erect a blind in the waters opposite the property of another without the written permission of the owner before the first day of November of each year or within three hundred yards of another licensed blind, the distance to be measured by shore line, if the blind is on the shore, or by air line, if erected in the water."
 Then came Section 40 of Chapter 568, Acts of 1927, which is now codified as Section 43 of Article 99 of the Code, 1943 Supplement. This provides: "* * * It shall be unlawful to erect, set, or maintain any blind at a greater distance than 300 yards from the natural shore from which same may be erected. Said blinds shall not be less than 500 yards apart measured in a straight line unless otherwise provided." These words "unless otherwise provided," were added by Section 43 of Chapter 708 of the Acts of 1943.
 The section of the Code which has given rise to the conflict in this case is Section 49 (a). This is the section which attaches the condition that, in the case of adjoining landowners, no blind shall be within 250 yards of a line extending out over the waters, drawn direct from the dividing line of said property at the shore line, unless with the consent of the adjoining landowner.
 In order to interpret this section and to apply it fairly and equitably, it must be considered in connection with the other sections of the Code relating to the licensing of duck blinds. It is also important to bear in mind the historical background of this legislation and its underlying purpose. Duck shooting is a traditional Maryland sport, and the Chesapeake Bay has long been famous for the rare advantages which its waters afford. Wild fowl were reputedly abundant until comparatively recent years and no regulations by statute for shooting them appear earlier than 1832, when two local laws were enacted, one for the Potomac River and one for certain waters of *Page 630
 Harford County, prohibiting the shooting of wild fowl during the night time and under certain other conditions. The first statute regulating the distances for the placing of blinds was Chapter 109 of the Acts of 1860, Section 2. This specified that no person shall shoot from a blind "erected at a greater distance than 100 yards from the natural shore from which the same may be extended." That provision was supplemented by Section 2, Chapter 359 of the Acts of 1922, hereinbefore quoted, which was the first statute prescribing the distance apart for blinds, the said distance to be measured by air line if erected in the water. These two provisions remained in the Code through the edition of 1924.
 Up to that time, the land or shore owners had no priority at all in establishing blinds, whether in front of their own property or elsewhere. It was a case of free for all, first come, first served, the only condition being that the blinds must be 100 yards from the shore and 300 yards apart. Then came the Act of 1927 (Chapter 568), supra, which was a complete redraft of the sub-title "Wild Fowl — Birds and Game" of Article 99 of the Code and an elaborate treatment of the whole subject under the sub-title "Water Fowl — Birds and Game." This contributed little, if anything, however, towards co-ordinating the sections relating to the licensing of duck blinds. On the contrary, the ambiguous language in Section 40 (now Section 49a), as above noted, added confusion rather that clarification to this branch of the subject, so that the codification of it has remained more or less patch work.
 This Act of 1927 manifestly had a dual purpose: (1) The conservation of water fowl; and (2) the granting of priority to landowners in erecting duck blinds off their shores, provided they comply with certain prescribed conditions. These conditions are embodied in Sections 42, 43, 47 and 49 of the present Code, and are substantially as follows: (Sec. 42) that each of such licensees erect a stake on or before October 10th in each and every year and a blind on that location on or before November *Page 631
 10th; (Sec. 43) that no blind shall be at a greater distance than 300 yards from shore or less than 500 yards apart, measured in a straight line, unless otherwise provided, (this section applying to all blinds and not particularly to those belonging to riparian owners); (Sec. 47) that licenses for all blinds shall be issued in rotation, but the clerk of the court shall not accept an application for any such licenses until July of each year, (prior to the enactment of Chapter 708 of the Acts of 1943, the earliest date of issuance being June 1st); (Sec. 49a) that no owner of land bordering on the waters of this State shall place his blind within 250 yards of the dividing line of any property owned by him and the adjoining property bordering on said waters, meaning a line extending out over the waters drawn direct from the dividing line of said properties at the shore line, unless with the consent of the adjoining landowner.
 In all of the aforegoing enactments it is quite apparent that the original underlying purpose of the legislation in dealing with this subject remained unchanged, namely, to prescribe a minimum distance between duck blinds and from shore. This was not only for the conservation of wild fowl and the protection of those shooting them from duck blinds (Wampler v. LeCompte,159 Md. 222, 150 A. 455), but was also for the promotion of better sport than would result from allowing blinds to be placed closer together.
 It is likewise apparent that the placing in the statute of a provision favoring shore owners was not intended to change this basic regulation for licensing duck blinds, but that the spacing of them at least 500 yards apart should remain the governing factor in cases of conflict. Adjoining owners were forbidden to come within 250 yards of the dividing line of the two properties in order, particularly, that no two blinds should be closer than 500 yards, and the course or direction which this dividing line should take "out over the waters" is subordinate to that primary consideration. *Page 632
 Since the passage of the Act of 1927, Chapter 568, there have been just three cases in which this section (49a of Article 99 of the present Code) has been before this Court for consideration, namely, the three hereinbefore cited: Sheehy v. Thomas (1928),Wampler v. LeCompte (1930) and Councilman v. LeCompte (1941).
 In the Wampler case, besides ascribing the reason for spacing duck blinds a certain minimum distance apart, the Court also recognized 500 yards as the minimum amount of shore frontage required by law to entitle a riparian owner to priority in erecting a blind in front of his shore property. It did this in connection with its ruling that this section, along with Section 41 as it then stood, while permitting riparian owners with 500 yards or more of frontage to erect blinds opposite their property, but denying it to owners with less than 500 yards of frontage unless they obtained the consent of the adjoining owner, did not involve such an arbitrary classification as to violate the Federal Constitution.
 In the instant case, the trial court had before it convincing evidence of a positive nature to support the appellee's position, especially that given by the Chief Deputy State Game Warden, who had made a thorough study of this whole situation in the light of his practical experience of many years in dealing with the subject of locating duck blinds under the confusing and conflicting provisions of the Code. He testified that in order to establish the dividing line according to the intent of the statute, he tried to formulate and devise a plan by which the Wallis property would have one blind and the Boyd property three blinds as theretofore. He further explained: "I was trying to arrange the location of blinds to please everybody and keep them all satisfied, and they would all have some shooting." His final recommendation to the court was made after repeated visits to the premises, taking measurements, and holding conferences with the parties. During the course of the proceedings which, according to the docket entries, extended from November 13, 1942, to September 8, 1944, two hearings were *Page 633
 held before the court and briefs were filed on behalf of all the parties to the cross-complaints. After this long and painstaking consideration of the whole case, the Chancellor's ultimate determination of it was to adopt the warden's recommendation as being fair and equitable, to all concerned, and in conformity with the declared purpose of the statute.
 As emphasized in the Councilman case, supra, this purpose was, unmistakably, to protect each landowner's right to have a duck blind, and the decree in the instant case accomplishes that very result. It not only gives to the appellee, Mrs. Wallis, the one blind location to which she is entitled, but also leaves the appellant free to continue with the three locations off his property — since he has sufficient shore frontage for this purpose. Testimony on this latter point, objected to by the appellant, was relevant and admissible as part of the foundation of the equities between these parties. Moreover, while exceptions were taken to some of this testimony, other parts of it went in without objection, and it was a proper subject for consideration by the Chancellors.
 It is also relevant and significant to note that the appellant in his bill of complaint does not even allege ownership of a frontage on Carrot Cove of 1,500 feet, which it would be necessary for him to have to support his claim to a duck blind location in the cove. The proof in the case is that his frontage there is but 1,300 feet, whereas Mrs. Wallis' frontage is 1,529 feet. However, by regarding Carrot Cove as simply an indentation of North East River and not a body of water separate from it, the appellant would have ample room for three blinds in the river off his shore, without disturbing to any material extent the location, previously established, of the one blind off the Wallis shore in the cove.
 For the reasons above stated and under the law as it now stands, we will affirm the decree of the court below.
 We take judicial notice of the fact that subsequent to the date on which this appeal was argued (April 17, 1945) the Governor of Maryland, on May 4, 1945, signed *Page 634
 Senate Bill No. 595, which repealed and re-enacted with amendments two of the very sections involved in the case at bar, being Sections 43 and 49 of Article 99 of the Annotated Code, 1943 Supplement.
 While these amendments show on their face that they have a direct bearing on the particular factual situation involved in the instant case, the Act is not made effective until June 1, 1945, and is not retroactive. We are, therefore, on this appeal not called on to construe it or to pass upon its legal effect. The decision of the instant case is on the record as it was presented to us under the existing state of the law.
 Decree affirmed, with costs.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
Nr. C 64/18 NL Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 2 . 3 . 96
 en de aanvangsdatum van het invoerverbod hebben van Verordening ( EG ) nr. 2380/95 nietig . Artikel 3 , tweede
 veroorzaakt, hebben die instellingen onrechtmatig nage alinea , van Verordening ( EG ) nr. 2380/95 is nietig om de
 laten tijdig de nodige maatregelen te nemen om die navolgende redenen:
 onzekerheid op te heffen.
 a ) Strijdig met artikel 15 , lid 1 , van Verordening ( EEG )
 Het verlies dat verzoekster heeft geleden en zal lijden valt nr. 2423/88 : ingevolge deze bepaling vervallen anti
 uiteen in twee categorieën : dumpingrechten niet alleen vijf jaar na de datum waarop
 zij van kracht zijn geworden, maar ook vijf jaar na de
 a ) „ huidig verlies ": de daling van omzet en winst die datum waarop zij laatstelijk werden gewijzigd of beves
 verzoekster reeds ondervindt door de vermindering van tigd . Dit zijn dwingende termijnen waarvan de Raad niet
 de vraag naar pelzen en verwante produkten in het kan afwijken en waarvan hij in de praktijk tot dusverre
 vooruitzicht dat dergelijke pelzen na 1 januari 1996 ook niet is afgeweken . In de verordening wordt de
 wellicht niet meer zullen kunnen worden ingevoerd; afwijking voor PPC's die meer dan 75 kopieën per
 minuut kunnen maken, in geen enkel opzicht gemoti
 b ) „ toekomstig verlies ": de toekomstige daling van omzet veerd ( artikel 190 van het EG-Verdrag).
 en winst die zal optreden indien en wanneer het
 invoerverbod van kracht wordt . b ) Kennelijk onjuiste beoordeling door verkorting van de
 termijn van vijf jaar tot een geldigheidsduur van slechts
 twee jaar: de verkorting van de geldigheidsduur van
 Verordening ( EG ) nr. 2380/95 tot twee jaar druist
 kennelijk in tegen de feitelijke bevindingen van de
 Gemeenschapsinstellingen tijdens de onderzoeksproce
 Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door European dure . Vastgesteld werden namelijk een verhoogde dum
 Copier Manufacturers ( CECOM) tegen Raad van de ping, een hoge schade voor de bedrijfstak van de
 Europese Unie Gemeenschap, alsmede een belang van de Gemeenschap
 bij een duurzame bescherming tegen dumping. Om een
 ( Zaak T-232/95 )
 einde te maken aan de schade veroorzakende dumping
 ( 96/C 64/36 ) dienen de anti-dumpingmaatregelen een geldigheids
 duur van vijf jaar te hebben. In de verordening wordt in
 (Procestaai: Duits) het geheel niet gemotiveerd, waarom bij PPC's die meer
 dan 75 kopieën per minuut kunnen maken, en die in
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen eerste instantie door de genoemde verordening gedu
 schappen is op 19 december 1995 beroep ingesteld tegen rende vijf jaar tegen de schade veroorzakende dumping
 Raad van de Europese Unie door European Copier Manu werden beschermd, de beschermende maatregelen
 facturers ( CECOM ), gevestigd te Keulen, vertegenwoordigd slechts een geldigheidsduur van twee jaar moeten
 door Dr. D. Ehle en Dr . V. Schiller, advocaten te Keulen, hebben ( artikel 190 van het EG-Verdrag ).
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 c ) Schending van de regeling van de basis-anti-dumping
 M. Lucius, advocaat aldaar, Rue Michel Weiter 6 .
 verordening, in het bijzonder van de verdeling van de
 rechten en verplichtingen tussen de bedrijfstak van de
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage : Gemeenschap die schade heeft geleden, en de dumpende
 exporteurs, alsmede de bij de dumping betrokken
 — artikel 3 , tweede alinea, van Verordening ( EG ) nr. 2380/ importeurs : de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt
 95 van 2 oktober 1995 tot instelling van een definitief bij de vaststelling van een schade veroorzakende dum
 anti-dumpingrecht op de invoer van fotokopieerappara ping gedurende vijf jaar beschermd; de exporteurs en
 ten voor gewoon papier, van oorsprong uit Japan ( PB importeurs ( artikel 11 , lid 3 , van Verordening ( EG ) nr.
 1995 , L 244 , blz. 1 ) nietig te verklaren, voor zover 3283/94 hebben ter compensatie de mogelijkheid om
 daarin is bepaald dat de geldigheid van de verordening een herzieningsonderzoek te vragen; de importeurs
 twee jaar na haar inwerkingtreding verstrijkt; ( artikel 11 , lid 8 , van Verordening ( EG ) nr. 3283/94 )
 kunnen bovendien onder bepaalde voorwaarden terug
 — bij toewijzing van deze vordering, zo nodig, te gelasten betaling van de anti-dumpingrechten vragen .
 dat het bij artikel 1 van Verordening ( EG ) nr. 2380/95
 ingestelde anti-dumpingrecht gehandhaafd blijft, en wel d ) Schending van de rechten van de verdediging en van de
 ook na het verstrijken van de termijn van twee jaar na de rechten van de bedrijfstak van de Gemeenschap betref
 inwerkingtreding van deze verordening, totdat de fende de controle op de tenuitvoerlegging: bij een
 bevoegde instellingen de door het arrest van het Gerecht geldigheidsduur van anti-dumpingmaatregelen van
 vereiste maatregelen hebben vastgesteld; slechts twee jaar na de inwerkingtreding wordt de
 bedrijfstak die schade heeft geleden, kennelijk belet, van
 — de Raad te verwijzen in de kosten . haar rechten uit hoofde van artikel 12 van Verordening
 ( EG ) nr . 3283/94 ( tenuitvoerlegging van anti-dumping
 Middelen en voornaamste argumenten rechten ) en artikel 13 van deze Verordening ( tegengaan
 van ontwijking van rechten ) op zinvolle wijze en met
 Verzoekster acht de bepaling van het einde van de anti kans van slagen gebruik te maken .
 dumpingmaatregelen betreffende fotokopieerapparaten na
 een geldigheidsduur van twee jaar na de inwerkingtreding


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21979A0412(08)
 Πολυμερείς συμφωνίες που προκύπτουν από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις 1973-1979 (ΓΣΔΕ) - Συμφωνία περί των διαδικασιών στον τομέα των αδειών εισαγωγής
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 071 της 17/03/1980 σ. 0102 - 0106 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 9 σ. 0104 Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 9 σ. 0104 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 19 σ. 0105 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 12 σ. 0138 Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 11 τόμος 12 σ. 0138
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ - ΠΡΟΟΙΜΙΟΑναφερόμενα στις πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις, ΤΑ ΜΕΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ (κατωτέρω αποκαλούμενα «τα μέρη» και «η συμφωνία») ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να επιδιώξουν τους στόχους της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (κατωτέρω αποκαλουμένης «γενική συμφωνία» ή «ΓΣΔΕ») ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τις ιδιαίτερες εμπορικές, αναπτυξιακές και δημοσιονομικές ανάγκες των αναπτυσσομένων χωρών ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι οι αυτόματες άδειες εισαγωγής είναι χρήσιμες για ορισμένους σκοπούς και ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό των εμπορικών συναλλαγών ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι οι άδειες εισαγωγής δύνανται να χρησιμοποιούνται για την διαχείριση μέτρων όπως εκείνα τα οποία λαμβάνονται δυνάμει των σχετικών διατάξεων της γενικής συμφωνίας ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ επίσης ότι η μη κατάλληλη χρήση των διαδικασιών στον τομέα των αδειών εισαγωγής δύναται να εμποδίζει τη ροή του διεθνούς εμπορίου ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να απλουστεύσουν τις διαδικασίες και διοικητικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται στο διεθνές εμπόριο και να διασφαλίσουν την διαφάνειά τους, ενεργώντας κατά τρόπο ώστε αυτές οι διαδικασίες και πρακτικές να εφαρμόζονται και να εκτελούνται με ισότητα και δικαιοσύνη ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να προβούν στην καθιέρωση ενός μηχανισμού διαβουλεύσεως και στον ταχύ αποτελεσματικό και δίκαιο διακανονισμό των διαφορών που δύνανται να εμφανισθούν στο πλαίσιο της παρούσης συμφωνίας ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ:ρθρο 1Γενικές διατάξεις1. Για τους σκοπούς της παρούσης συμφωνίας, οι διατυπώσεις των «αδειών εισαγωγής» είναι, εξ ορισμού, οι διοικητικές διαδικασίες (1) που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή των καθεστώτων εισαγωγής τα οποία απαιτούν, ως προκαταρκτική προϋπόθεση της εισαγωγής στο τελωνειακό έδαφος μιάς εισαγούσης χώρας, την υποβολή στο αρμόδιο διοικητικό όργανο μιάς αιτήσεως ή άλλου εγγράφου (ξεχωριστών από τα απαιτούμενα για τελωνειακούς σκοπούς έγγραφα).(1) Εκείνες οι οποίες περιγράφονται με τον όρο «άδειες», καθώς και άλλες παρόμοιες διοικητικές διαδικασίες.2. Τα μέρη ενεργούν κατά τρόπον ώστε οι διοικητικές διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή των συστημάτων αδειών εισαγωγής να είναι σύμφωνες προς τις οικείες διατάξεις της γενικής συμφωνίας, των παραρτημάτων της και των πρωτοκόλλων της, όπως ερμηνεύονται από την παρούσα συμφωνία, για να εμποδίζονται οι διαταραχές των ροών των συναλλαγών οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από μια ακατάλληλη εφαρμογή των διαδικασιών αυτών, λαμβανομένων υπόψη των στόχων της οικονομικής αναπτύξεως και των χρηματοδοτικών αναγκών και του εμπορίου των αναπτυσσομένων χωρών.3. Οι κανόνες οι αναφερόμενοι στις διαδικασίες στον τομέα των αδειών εισαγωγής θα είναι ουδέτεροι στην εφαρμογή τους και θα εφαρμόζονται με ισότητα και δικαιοσύνη.4. Οι κανόνες και όλες οι πληροφορίες που αφορούν τις διαδικασίες υποβολής των αιτήσεων, περιλαμβανομένων των όρων υπό τους οποίους πρόσωπα, επιχειρήσεις ή οργανισμοί νομιμοποιούνται να υποβάλλουν τέτοιες αιτήσεις, καθώς και στους καταλόγους των προϊόντων που υπόκεινται σε καθεστώς αδείας εισαγωγής θα δημοσιεύονται το συντομώτερο δυνατό με τρόπο που να επιτρέπει στις Κυβερνήσεις και στους εμπόρους να λάβουν γνώση. Κάθε τροποποίηση, είτε των κανόνων για τις διαδικασίες των αδειών, είτε των καταλόγων των προϊόντων που υπόκεινται σε άδεια εισαγωγής, θα δημοσιεύεται επίσης το συντομώτερο δυνατό και κατά τον ίδιο τρόπο. Αντίτυπα των δημοσιευμάτων αυτών θα τίθενται επίσης στη διάθεση της γραμματείας της ΓΣΔΕ.5. Τα υποδείγματα αιτήσεως και, αν συντρέχει περίπτωση ανανεώσεως, θα είναι όσο το δυνατό απλά. Τα έγγραφα και οι πληροφορίες που κρίνονται απόλυτα αναγκαίες για την καλή λειτουργία του συστήματος των αδειών θα δύνανται να ζητούνται κατά την κατάθεση της αιτήσεως.6. Οι διαδικασίες της αιτήσεως και, αν συντρέχει περίπτωση της ανανεώσεως, θα είναι όσο το δυνατόν απλές. Οι αιτούντες δεν θα απευθύνονται, σε ό,τι αφορά τις αιτήσεις τους, παρά σε ένα μόνο διοικητικό όργανο, που θα έχει προσδιορισθεί εκ των προτέρων στους κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 ανωτέρω και θα τους δοθεί για το σκοπό αυτό μία λογική προθεσμία. Στις περιπτώσεις που είναι απόλυτα απαραίτητο ένας αιτών να απευθύνεται σε περισσότερα από ένα διοικητικά όργανα με μία αίτηση, ο αριθμός αυτών των οργάνων θα είναι όσο το δυνατόν περιορισμένος.7. Καμία αίτηση δεν θα απορρίπτεται λόγω υπάρξεως ασημάντων σφαλμάτων στην τεκμηρίωση, τα οποία δεν αλλοιώνουν τις βασικές πληροφορίες που περιέχονται σ ́αυτές. Δεν θα επιβάλλεται, για τις παραλείψεις ή τα σφάλματα στα έγγραφα ή τις διαδικασίες, που προδήλως στερούνται δολίας προθέσεως ή που δεν συνιστούν σοβαρή αμέλεια, καμία χρηματική ποινή η οποία θα υπερβαίνει το αναγκαίο ποσό για να χρησιμεύσει σαν απλή προειδοποίηση.8. Τα εμπορεύματα που εισάγονται με καθεστώς αδείας δε θα απορρίπτονται λόγω ασημάντων διαφορών στην αξία, στον όγκο ή στο βάρος σε σχέση, με τα στοιχεία της αδείας, λόγω διαφορών που προκύπτουν κατά τη μεταφορά, διαφορών που προκύπτουν από τη φόρτωση χύμα των εμπορευμάτων ή άλλων ασημάντων διαφορών που συμβιβάζονται με την κανονική εμπορική πρακτική.9. Τα αναγκαία ποσά συναλλάγματος για τον διακανονισμό των εισαγωγών που πραγματοποιούνται με καθεστώς αδείας θα τίθενται στη διάθεση των κατόχων των αδειών στην ίδια βάση με εκείνη που εφαρμόζεται στους εισαγωγείς εμπορευμάτων για τους οποίους δεν απαιτείται άδεια εισαγωγής.10. Σε ό,τι αφορά τις εξαιρέσεις που αφορούν στην ασφάλεια, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου ΧΧΙ της γενικής συμφωνίας.11. Οι διατάξεις της παρούσης συμφωνίας δεν θα υποχρεώνουν ένα μέρος να αποκαλύπτει εμπιστευτικές πληροφορίες των οποίων η γνωστοποίηση θα δημιουργούσε εμπόδιο στην εφαρμογή των νόμων, θα ήταν αντίθετη στο δημόσιο συμφέρον ή θα επέφερε ζημία στα νόμιμα εμπορικά συμφέροντα δημοσίων ή ιδιωτικών επιχειρήσεων.ρθρο 2Αυτόματες άδειες εισαγωγής (1)(1) Οι διαδικασίες των αδειών εισαγωγής που επιβάλλουν την κατάθεση μιάς χρηματικής εγγυήσεως, η οποία δεν έχει περιοριστικά αποτελέσματα για τις εισαγωγές, θεωρούνται ότι εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 και 2.1. Με τον όρο αυτόματες άδειες εισαγωγής νοούνται οι άδειες εισαγωγής οι οποίες χορηγούνται χωρίς περιορισμό κατόπιν υποβολής μιάς αιτήσεως.2. Οι κατωτέρω διατάξεις (2), επιπλέον εκείνων των άρθρων 1 παράγραφοι 1 έως 11 και 2 παράγραφος 1 ανωτέρω, θα εφαρμόζονται στις διαδικασίες των αυτομάτων αδειών εισαγωγής:(2) Κάθε αναπτυσσόμενη χώρα που είναι μέρος της παρούσης συμφωνίας και στην οποία οι διατάξεις των στοιχείων δ) και ε) της παραγράφου αυτής προκαλούν ειδικές δυσκολίες, θα μπορεί κατόπιν κοινοποιήσεως στην επιτροπή να αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, να καθυστερήσει την εφαρμογή των διατάξεων των εδαφίων αυτών για μία περίοδο, η οποία δεν θα υπερβαίνει τα δύο έτη από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της συμφωνίας για το εν λόγω μέρος.α) ο χειρισμός των διαδικασιών των αυτομάτων αδειών δεν θα γίνεται κατά τρόπο που να έχει περιοριστικές επιπτώσεις στις εισαγωγές που υπόκεινται στο σύστημα αυτομάτων αδειών β) τα μέρη αναγνωρίζουν ότι οι αυτόματες άδειες εισαγωγής δύνανται να είναι αναγκαίες όταν δεν υφίστανται άλλες κατάλληλες διαδικασίες. Οι αυτόματες άδειες εισαγωγής δύνανται να διατηρούνται επί τόσο χρόνο όσο υφίστανται οι περιστάσεις οι οποίες υπήρξαν η αιτία της θεσπίσεως τους ή επί τόσο χρόνο όσο οι σκοποί της διοικήσεως που υπήρξαν η αφορμή τους δεν μπορούν να επιτευχθούν κατά προσφορότερο τρόπο γ) όλα τα πρόσωπα, επιχειρήσεις ή οργανισμοί οι οποίοι πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις της χώρας εισαγωγής για την άσκηση πράξεων εισαγωγής που αναφέρονται σε εμπορεύματα υποκείμενα σε αυτόματες άδειες, νομιμοποιούνται εξίσου να ζητήσουν και να λάβουν άδειες εισαγωγής δ) οι αιτήσεις για χορήγηση αδειών θα μπορούν να υποβάλλονται οποιαδήποτε εργάσιμη ημέρα πριν από τον τελωνισμό των εμπορευμάτων ε) οι αιτήσεις για χορήγηση αδειών που υποβάλλονται με τον κατάλληλο και πλήρη τύπο θα εγκρίνονται αμέσως μόλις παραληφθούν, εφόσον αυτό είναι διοικητικά δυνατό και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε λόγο, εντός προθεσμίας δέκα εργασίμων ημερών.ρθρο 3Μη αυτόματες άδειες εισαγωγήςΟι κατωτέρω διατάξεις, πλέον εκείνων του άρθρου 1 παράγραφοι 1 έως 11, θα εφαρμόζονται στις διαδικασίες των μη αυτομάτων αδειών εισαγωγής, δηλαδή στις διαδικασίες αδειών εισαγωγής οι οποίες δεν υπάγονται στις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφοι 1 και 2 ανωτέρω:α) οι διαδικασίες αδειών που υιοθετούνται και οι πρακτικές που εφαρμόζονται κατά την έκδοση αδειών για τη διαχείριση ποσοστώσεων ή την εφαρμογή άλλων περιορισμών κατά την εισαγωγή δεν θα πρέπει να ασκούν, στο εισαγωγικό εμπόριο, περιοριστικά αποτελέσματα προστιθέμενα σ’ αυτά που προκαλούνται από την επιβολή του περιορισμού β) τα μέρη που παρέχουν, κατόπιν αιτήσεως, στα ενδιαφερόμενα για το εμπόριο του συγκεκριμένου προϊόντος μέρη, όλες τις χρήσιμες πληροφορίες:i) για την εφαρμογή των περιορισμών,ii) για τις άδειες εισαγωγής που χορηγήθηκαν κατά τη διάρκεια μιάς πρόσφατης περιόδου,iii) για την κατανομή των αδειών αυτών μεταξύ των προμηθευτριών χωρών,iv) όταν αυτό είναι πρακτικά αδύνατο, στατιστικές των εισαγωγών (σε αξία και/ή σε όγκο) που αναφέρονται στα προϊόντα που υπόκεινται σε άδεια εισαγωγής. Δεν αναμένεται από τις αναπτυσσόμενες χώρες να αναλάβουν πρόσθετα διοικητικά ή οικονομικά βάρη επί του θέματος αυτού γ) τα μέρη τα οποία διαχειρίζονται ποσοστώσεις με σύστημα αδειών θα δημοσιεύουν τον συνολικό όγκο και/ή την συνολική αξία των ποσοστώσεων που θα εφαρμοσθούν, τις ημερομηνίες ανοίγματος και κλεισίματος και κάθε τροποποίηση που αναφέρεται σ’ αυτές δ) στην περίπτωση ποσοστώσεων που έχουν κατανεμηθεί μεταξύ των προμηθευτριών χωρών, το μέρος που εφαρμόζει τον περιορισμό θα πληροφορεί το συντομώτερο δυνατό όλα τα άλλα μέρη που ενδιαφέρονται να προμηθεύσουν το εν λόγω προϊόν για τα τμήματα της ποσοστώσεως που κατανέμονται για την τρέχουσα περίοδο, σε όγκο ή σε αξία, στις διάφορες προμηθεύτριες χώρες και θα ανακοινώνει όλες τις χρήσιμες για το θέμα αυτό πληροφορίες ε) όταν θα έχει καθορισθεί μία ακριβής ημερομηνία ενάρξεως για την υποβολή των αιτήσεων για χορήγηση αδειών, οι κανόνες και οι κατάλογοι των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 θα ανακοινώνονται όσο το δυνατόν νωρίτερα πριν από την ημερομηνία αυτή, ή αμέσως μετά την αναγγελία της ποσοστώσεως ή κάθε άλλου μέτρου που συνεπάγεται την υποχρέωση λήψεως μιάς αδείας εισαγωγής στ) όλα τα πρόσωπα, επιχειρήσεις ή οργανισμοί που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις της χώρας εισαγωγής νομιμοποιούνται επί ίσοις όροις, να υποβάλλουν αιτήσεις και να λαμβάνονται υπόψη κατά τη χορήγηση των αδειών. Εάν μία αίτηση αδείας δεν εγκρίνεται, ο αιτών δύναται να ζητήσει να του ανακοινωθούν οι σχετικοί λόγοι και έχει δικαίωμα προσφυγής ή αναθεωρήσεως σύμφωνα με τη νομοθεσία ή τις εσωτερικές διαδικασίες της χώρας εισαγωγής ζ) ο χρόνος εξετάσεως των αιτήσεων θα είναι όσο το δυνατόν συντομώτερος η) η διάρκεια ισχύος των αδειών θα είναι εύλογη και όχι τόσο σύντομη ώστε να παρεμποδίζει τις εισαγωγές. Δεν θα εμποδίζει τις εισαγωγές που προέρχονται από μεγάλες αποστάσεις, εκτός στις ειδικές περιπτώσεις που οι εισαγωγές είναι απαραίτητες για να αντιμετωπισθούν απρόβλεπτες βραχυπρόθεσμες ανάγκες θ) κατά την διαχείριση των ποσοστώσεων, τα μέρη δε θα παρεμβάλλουν εμπόδια ώστε οι εισαγωγές να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις άδειες που έχουν εκδοθεί και δεν θα αποθαρρύνουν την πλήρη χρησιμοποίηση των ποσοστώσεων ι) κατά την έκδοση των αδειών, τα μέρη θα λαμβάνουν υπόψη ότι είναι επιθυμητό να εκδίδονται άδειες που να ανταποκρίνονται σε μία ποσότητα προϊόντων η οποία παρουσιάζει οικονομικό ενδιαφέρον κ) κατά την κατανομή των αδειών, τα μέρη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις προηγούμενες εισαγωγές που έχουν πραγματοποιηθεί από τον αιτούντα, περιλαμβανομένων των αδειών οι οποίες είχαν εκδοθεί γι’ αυτόν και έχουν εξ ολοκλήρου χρησιμοποιηθεί, κατά τη διάρκεια μιάς πρόσφατης περιόδου αναφοράς λ) θα υπάρξει μέριμνα για την εξασφάλιση μιάς δίκαιης διανομής αδειών στους νέους εισαγωγείς λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι επιθυμητό να εκδίδονται άδειες εισαγωγής ανταποκρινόμενες σε μία ποσότητα προϊόντων η οποία παρουσιάζει οικονομικόν ενδιαφέρον. Για το θέμα αυτό, θα πρέπει ειδικά να εφιστάται η προσοχή των εισαγωγέων που εισάγουν προϊόντα καταγωγής των αναπτυσσομένων χωρών και, ιδιαίτερα, των ολιγώτερο ανεπτυγμένων μ) στην περίπτωση των ποσοστώσεων των οποίων η διαχείριση γίνεται με άδειες και οι οποίες δεν έχουν κατανεμηθεί μεταξύ προμηθευτριών χωρών, οι κάτοχοι αδειών (1) θα έχουν ελευθερία επιλογής των πηγών εισαγωγής. Στην περίπτωση ποσοστώσεων που έχουν κατανεμηθεί μεταξύ προμηθευτριών χωρών, η άδεια θα προβλέπει ρητά την ή τις χώρες (1) Αποκαλούμενοι μερικές φορές «κάτοχοι ποσοστώσεων».ν) κατά την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 1 παράγραφος 8, οι μελλοντικές κατανομές αδειών θα δύνανται να προσαρμόζονται για να συμψηφίζουν τις εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν καθ’ υπέρβαση ενός προηγουμένου επιπέδου αδειών.ρθρο 4Όργανα, διαβουλεύσεις και διακανονισμός των διαφορών1. Συνιστάται, δυνάμει της παρούσης συμφωνίας, μία επιτροπή αδειών εισαγωγής (αποκαλουμένη «η επιτροπή» στο κείμενο της συμφωνίας αυτής), αποτελουμένη από αντιπροσώπους όλων των μερών. Η επιτροπή θα εκλέξει τον πρόεδρό της θα συνέρχεται όταν θα είναι αναγκαίο για να δίδει στα μέρη τη δυνατότητα να διεξάγουν διαβουλεύσεις για κάθε θέμα σχετικό με την εφαρμογή της συμφωνίας ή την επιδίωξη των στόχων της.2. Οι διαβουλεύσεις και ο διακανονισμός των διαφορών σχετικά με κάθε θέμα το οποίο θα έθιγε την εφαρμογή της παρούσης συμφωνίας θα υποβάλλονται στις διαδικασίες των άρθρων XXII και XXIII της γενικής συμφωνίας.ρθρο 5Τελικές διατάξεις1. Αποδοχή και προσχώρησηα) Η παρούσα συμφωνία θα ανοίξει για αποδοχή ή προσχώρηση, με υπογραφή ή με άλλο τρόπο από τις κυβερνήσεις οι οποίες είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου και από την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα β) η παρούσα συμφωνία θα ανοίξει για αποδοχή, με υπογραφή ή με άλλο τρόπο από τις κυβερνήσεις οι οποίες έχουν προσχωρήσει προσωρινά στη γενική συμφωνία, με όρους που αναφέρονται στην πραγματική εφαρμογή των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που προκύπτουν από την παρούσα συμφωνία, οι οποίοι θα λάβουν υπόψη τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στα έγγραφα της προσωρινής προσχωρήσεώς τους γ) η παρούσα συμφωνία θα ανοίξει στην προσχώρηση κάθε άλλης κυβερνήσεως, με όρους που θα αναφέρονται στην πραγματική εφαρμογή των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα συμφωνία, που θα συμφωνηθούν μεταξύ της κυβερνήσεως αυτής και των μερών στην παρούσα συμφωνία, με την κατάθεση ενώπιον του γενικού διευθυντού των συμβαλλομένων στη γενική συμφωνία μερών ενός εγγράφου προσχωρήσεως που θα αναφέρει τους όρους που συμφωνήθηκαν κατά τον τρόπο αυτό δ) όσον αφορά την αποδοχή, θα εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου 5 περιπτώσεις α) και β) του άρθρου XXVI της γενικής συμφωνίας.2. ΕπιφυλάξειςΔεν δύνανται να διατυπώνονται επιφυλάξεις όσον αφορά τις διατάξεις της παρούσης συμφωνίας χωρίς τη συναίνεση των λοιπών μερών.3. Έναρξη ισχύοςΗ παρούσα συμφωνία θα αρχίσει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1980 για τις κυβερνήσεις (1) οι οποίες θα την έχουν αποδεχθεί ή οι οποίες θα έχουν προσχωρήσει σ’ αυτήν κατά την ημερομηνία αυτή. Για κάθε άλλη κυβέρνηση θα αρχίζει να ισχύει την τριακοστή ημέρα που ακολουθεί εκείνη της αποδοχής της ή της προσχωρήσεώς της.(1) Για τους σκοπούς της παρούσης συμφωνίας, ο όρος «κυβέρνηση» θεωρείται ότι περιλαμβάνει τις αρμόδιες αρχές της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος.4. Εθνική νομοθεσίαα) Κάθε κυβέρνηση η οποία αποδέχεται την παρούσα συμφωνία ή η οποία προσχωρεί σ’ αυτήν θα εξασφαλίσει, όχι αργότερα από την ημερομηνία κατά την οποία η εν λόγω συμφωνία θα αρχίσει να ισχύει ως προς αυτήν, την εναρμόνιση των νόμων της, κανονισμών της και διοικητικών διαδικασιών προς τις διατάξεις της εν λόγω συμφωνίας β) κάθε μέρος θα πληροφορεί την επιτροπή για κάθε τροποποίηση που επιφέρει στους νόμους της και κανονισμούς της σε σχέση με τις διατάξεις της παρούσης συμφωνίας, καθώς και στην εκτέλεση αυτών των νόμων και κανονισμών.5. ΕξέτασηΗ επιτροπή, όταν θα είναι αναγκαίο, αλλά τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο έτη, θα προβαίνει σε εξέταση της υλοποιήσεως και της εφαρμογής της παρούσης συμφωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της. Θα πληροφορεί τα συμβαλλόμενα στη γενική συμφωνία μέρη περί των γεγονότων που μεσολάβησαν κατά την περίοδο στην οποία θα αναφέρεται η εξέταση αυτή.6. ΤροποποιήσειςΤα μέρη δύνανται να τροποποιούν την παρούσα συμφωνία λαμβάνοντας υπόψη, ειδικώτερα, την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της. Όταν έχει εγκριθεί μία τροποποίηση από τα μέρη σύμφωνα με τις διαδικασίες που καθιερώθηκαν από την Επιτροπή, δεν θα τίθεται σε ισχύ σε σχέση με ένα μέρος παρά όταν εκείνο θα την έχει αποδεχθεί.7. ΚαταγγελίαΚάθε μέρος δύναται να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία. Η καταγγελία παράγει αποτελέσματα μετά την λήξη προθεσμίας εξήντα ημερών από την ημέρα που ο γενικός διευθυντής των συμβαλλομένων στη γενική συμφωνία μερών θα έχει λάβει έγγραφη κοινοποίηση αυτής. Από της λήψεως αυτής της κοινοποιήσεως, κάθε μέρος θα μπορεί να ζητήσει την άμεση σύγκληση της επιτροπής.8. Μη εφαρμογή της παρούσης συμφωνίας μεταξύ των μερώνΗ παρούσα συμφωνία δεν θα εφαρμόζεται μεταξύ δύο μερών αν το ένα ή το άλλο από τα μέρη αυτά, κατά τον χρόνο της αποδοχής ή της προσχωρήσεώς του, δεν συναινεί στην εφαρμογή αυτή.9. ΓραμματείαΗ γραμματεία της ΓΣΔΕ θα εξασφαλίσει τη γραμματεία της παρούσης συμφωνίας.10. ΚατάθεσηΗ παρούσα συμφωνία θα κατατεθεί ενώπιον του γενικού διευθυντού των συμβαλλομένων στη γενική συμφωνία μερών, ο οποίος θα διαβιβάσει στις συντομώτερες προθεσμίες σε κάθε μέρος στην παρούσα συμφωνία και σε κάθε συμβαλλόμενο στη γενική συμφωνία μέρος επικυρωμένο αντίγραφο της συμφωνίας και κάθε προσθήκης η οποία θα έχει γίνει σ’ αυτήν σύμφωνα με την παράγραφο 6, καθώς και κοινοποίηση κάθε αποδοχής ή προσχωρήσεως σύμφωνα με την παράγραφο 1 και κάθε καταγγελίας σύμφωνα με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου.11. ΚαταχώρισηΗ παρούσα συμφωνία θα καταχωριθεί σύμφωνα προς τις διατάξεις του άρθρου 102 του χάρτου των Ηνωμένων Εθνών.Έγινε στη Γενεύη στις δώδεκα Απριλίου χίλια εννιακόσια εβδομήντα εννιά, σε ένα μόνο αντίτυπο, στη Γαλλική, Αγγλική και Ισπανική γλώσσα και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.


text:
 Avis juridique important
 |
 11992M/PRO/SEBC/02
 Vertrag über die Europäische Union - Protokoll über die Satzung des europäischen Systems der Zentralbanken und der Europäischen Zentralbank - Kapitel II: Ziele und Aufgaben des ESZB - Artikel 2: Ziele
 Amtsblatt Nr. C 191 vom 29/07/1992 S. 0069
 Artikel 2 Ziele Nach Artikel 105 Absatz 1 dieses Vertrags ist es das vorrangige Ziel des ESZB, die Preisstabilität zu gewährleisten. Soweit dies ohne Beeinträchtigung des Zieles der Preisstabilität möglich ist, unterstützt das ESZB die allgemeine Wirtschaftspolitik in der Gemeinschaft, um zur Verwirklichung der in Artikel 2 dieses Vertrags festgelegten Ziele der Gemeinschaft beizutragen. Das ESZB handelt im Einklang mit dem Grundsatz einer offenen Marktwirtschaft mit freiem Wettbewerb, wodurch ein effizienter Einsatz der Ressourcen gefördert wird, und hält sich dabei an die in Artikel 3 a dieses Vertrags genannten Grundsätze.


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 22000D1019(18)
 Úřední věstník L 266 , 19/10/2000 S. 0053 - 0058
 Rozhodnutí Smíšeného výboru EHPč. 45/1999ze dne 26. března 1999,kterým se mění Protokol 4 k Dohodě o EHP o pravidlech původuSMÍŠENÝ VÝBOR EHP,s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen "Dohoda"), a zejména s ohledem na článek 98 této dohody,vzhledem k těmto důvodům:(1) Protokol 4 k Dohodě byl změněn rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 114/98 ze dne 27. listopadu 1998 [1].(2) Definici pojmu "původní výrobky" je třeba upravit tak, aby bylo zajištěno řádné fungování rozšířeného systému kumulace, který umožňuje použití materiálů pocházejících z Evropského společenství, Polska, Maďarska, České republiky, Slovenské republiky, Bulharska, Rumunska, Litvy, Lotyšska, Estonska, Slovinska, Evropského hospodářského prostoru (dále jen "EHP"), Islandu, Norska a Švýcarska.(3) S ohledem na zvláštní režim mezi Společenstvím a Tureckem platný pro získávání průmyslových výrobků je vhodné rozšířit systém kumulace na takové výrobky pocházející z Turecka.(4) Za účelem usnadnění obchodu a zjednodušení správních úkonů je vhodné změnit znění článku 3.(5) Za účelem zohlednění změn ve způsobech zpracování a nedostatku některých surovin by se měly provést některé změny seznamu požadavků na opracování a zpracování, které musí nepůvodní materiály splnit, aby získaly status původu,ROZHODL TAKTO:Článek 1Protokol 4 se mění takto:1) V článku 1 se písmeno i) nahrazuje tímto:"i) "přidanou hodnotou" se rozumí cena ze závodu snížená o celní hodnotu všech použitých materiálů, které pocházejí z ostatních zemí uvedených v článku 3 nebo, není-li celní hodnota známa nebo nelze-li ji stanovit, první cena prokazatelně zaplacená za výrobek v EHP."2) Článek 3 se nahrazuje tímto:"Článek 3Kumulace s původními materiály1. Aniž je dotčen čl. 2 odst. 1, považují se výrobky za pocházející z EHP, jsou-li tam získány s použitím materiálů pocházejících ze Společenství, Bulharska, Maďarska, České republiky, Slovenské republiky, Rumunska, Litvy, Lotyšska, Estonska, Slovinska, Islandu, Norska, Švýcarska (včetně Lichtenštejnska) [2] nebo z Turecka [3] v souladu s protokolem o pravidlech původu připojeným k dohodám mezi smluvními stranami a těmito zeměmi, za předpokladu, že zpracování a opracování provedené v EHP přesahuje operace uvedené v článku 6 tohoto protokolu. Není třeba, aby tyto materiály prodělaly dostatečné zpracování nebo opracování.2. Nepřesahuje-li zpracování nebo opracování provedené v EHP operace uvedené v článku 6, má se za to, že získaný výrobek pochází z EHP, pouze je-li hodnota tam přidaná vyšší než hodnota použitých materiálů pocházejících z kterékoliv jiné země uvedené v odstavci 1. Pokud tomu tak není, dotčený výrobek se považuje za pocházející ze zemí uvedených v odstavci 1, ve kterých původní materiály použité ve výrobě v EHP představují nejvyšší hodnotu.3. Výrobky pocházející z jedné ze zemí uvedených v odstavci 1, které nejsou v EHP podrobeny žádnému zpracování nebo opracování, si ponechávají svůj původ, jestliže jsou vyvezeny do jedné z těchto zemí.4. Kumulace stanovená v tomto článku může být uplatněna pouze na materiály a výrobky, které získaly status původu použitím pravidel původu shodných s pravidly v tomto protokolu.Smluvní strany si prostřednictvím Komise Evropských společenství vzájemně poskytnou podrobné údaje o dohodách a jejich příslušných pravidlech původu, které uzavřely s ostatními zeměmi uvedenými v odstavci 1. Komise Evropských společenství zveřejní v Úředním věstníku Evropských společenství (řadě C) datum, k němuž může být kumulace stanovená v tomto článku uplatňována na země uvedené v odstavci 1, které splnily nezbytné podmínky."3) V článku 25 se odkaz "C2/CP3" nahrazuje odkazem "CN22/CN23".4) V příloze I se v poznámce 5.2 mezi slova "umělá chemická vlákna" a slova "syntetická chemická střižová vlákna z polypropylenu" vkládají slova "elektrovodivá vlákna".5) V příloze I se v poznámce 5.2 zrušuje pátý příklad ("Koberec se smyčkami... jsou splněny.").6) V příloze II se mezi pravidla pro čísla 2202 a 2208 vkládá nové pravidlo, které zní:"Číslo HS | Popis výrobku | Opracování nebo zpracování nepůvodních materiálů nezbytné pro získání statusu původu || |(1) | (2) | (3) nebo (4) |2207 | Ethanol nedenaturovaný o obsahu alkoholu nejméně 80 % obj.; ethanol a jiné destiláty, denaturované, o jakémkoli obsahu alkoholu | Výroba: z materiálů nezařazených v číslech 2207 nebo 2208" | |7) V příloze II se pravidla pro kapitolu 57 nahrazují tímto:"Kapitola 57 | Koberce a jiné textilní podlahové krytiny: | | |— Ze vpichované plsti | Výroba z: přírodních vlákennebochemických materiálů nebo textilní buničinyavšak: polypropylenová nekonečná vlákna čísla 5402,polypropylenová vlákna čísel 5503 nebo 5506nebopolypropylénové kabely čísla 5501, jejichž délková hmotnost je ve všech případech jednotlivých nekonečných vláken nebo vláken menší než 9 decitex, lze používat, pokud jejich hodnota nepřesahuje 40 % ceny výrobku ze závodu | |— Z jiné plsti | Výroba z: přírodních vláken nemykaných ani nečesaných ani jinak nepřipravených pro spřádání, nebochemických materiálů nebo textilní buničiny | |- Z ostatních materiálů | Výroba z: kokosových vláken nebo jutové přízesyntetických nebo umělých nití z nekonečného vlákna,přírodních vláken neboumělých střižových vláken nemykaných ani nečesaných ani jinak nepřipravených pro spřádáníJako podklad může být použito jutové vlákno. | |8) V příloze II se pravidla pro číslo HS7006nahrazují tímto:"7006 | Sklo čísel 7003, 7004 nebo 7005, ohýbané, s broušenými hranami, ryté, vrtané, smaltované nebo jinak zpracované, avšak nezarámované nebo nespojované s jinými materiály: | | |— Ploché skleněné podložky potažené tenkým dieelektrickým filtrem, polovodičového typu, v souladu se standardy SEMII | Výroba z nepotažených skleněných podložek čísla 7006 | |— Ostatní | Výroba z materiálů čísla 7001 | |9) V příloze II se pravidlo pro číslo HS7601nahrazuje tímto:"7601 | Netvářený hliník | Výroba, v níž: jsou všechny použité materiály zařazeny v čísle jiném, než je číslo výrobku;hodnota všech použitých materiálů nepřesahuje 50 % ceny výrobku ze závodunebo výroba tepelným nebo elektrolytickým zpracováním z nelegovaného hliníku nebo z hliníkového odpadu a šrotu" | |10) Za přílohu VI se doplňuje nová příloha, která zní:"Příloha VIISeznam výrobků pocházejících z Turecka, na něž se nevztahuje článek 3, podle kapitol a čísel HSKapitola 1 Kapitola 2 Kapitola 3 0401 až 0402 ex0403 | Podmáslí, kyselé mléko a smetana, jogurt, kefír a jiné fermentované (kysané) nebo okyselené mléko a smetana, též zahuštěné nebo obsahující přidaný cukr nebo jiná sladidla |0404 až 0410 0504 0511 Kapitola 6 0701 až 0709 ex0710 | Zelenina, vyjma cukrovou kukuřici podpoložky 07104000, též vařená ve vodě nebo v páře, zmrazená |ex0711 | Zelenina, vyjma cukrovou kukuřici podpoložky 07119030, prozatímně konzervovaná (např. oxidem siřičitým nebo ve slané vodě, nebo přidáním jiných konzervačních látek), avšak v tomto stavu nevhodná k okamžité spotřebě |0712 až 0714 Kapitola 8 ex Kapitola 9 | Káva, čaj, maté a koření, jiné než maté čísla 0903 |Kapitola 10 Kapitola 11 Kapitola 12 ex1302 | Pektinové látky, pektináty a pektany |1501 až 1514 ex1515 | Ostatní pevné rostlinné tuky a oleje (jiné než jojobový olej a jeho frakce) a jejich frakce, též rafinované, avšak chemicky neupravené |ex1516 | Živočišné nebo rostlinné tuky a oleje a jejich frakce, částečně nebo zcela hydrogenované, interesterifikované, reesterifikované nebo elaidinizované, též rafinované, avšak jinak neupravené, jiné než hydrogenovaný ricinový olej, zvaný "opalwax" (opálový vosk) |ex1517 až ex1518 | Margaríny, imitace vepřového sádla a ostatní přípravky z jedlých tuků |ex1522 | Zbytky po zpracování živočišných tuků nebo živočišných nebo rostlinných vosků, jiné než degras |Kapitola 16 1701 ex1702 | Ostatní cukry, včetně chemicky čisté laktosy, maltosy, fruktosy; tekuté cukry bez přídavku aromatických přípravků nebo barviv; umělý med, též smíšený s přírodním medem; karamel, jiné než položky 17021100, 17023051, 17023059, 17025000 a 17029010 |1703 1801 a 1802 ex1902 | Těstoviny, nadívané, obsahující více než 20 % hmotnostních ryb, korýšů, měkkýšů nebo jiných vodních bezobratlých, uzenek, salámů a podobných uzenářských výrobků z masa a drobů všeho druhu, včetně tuků všeho druhu i původu |ex2001 | Okurky salátové, nakládačky, cibule, "chutney" z manga, plody papriky rodu Capsicum, kromě papriky zeleninové nebo pimentos, houby a olivy, připravené nebo konzervované octem nebo v kyselinou octovou |2002 a 2003 ex2004 | Ostatní zelenina upravená nebo konzervovaná jinak než octem nebo kyselinou octovou, zmrazená, jiná než výrobky čísla 2006, jiná než brambory ve formě krupice, šrotu nebo vloček a kukuřici cukrovou |ex2005 | Ostatní zelenina upravená nebo konzervovaná jinak než octem nebo kyselinou octovou, nezmrazená, jiná než výrobky čísla 2006, jiná než brambory ve formě krupice, šrotu nebo vloček a kukuřici cukrovou |2006 a 2007 ex2008 | Ovoce, ořechy a jiné jedlé části rostlin, jinak upravené nebo konzervované, též s přídavkem cukru, jiných sladidel nebo alkoholu, jinde neuvedené nebo nezahrnuté, jiné než máslo z podzemnice olejné, palmová jádra, kukuřice, hlízy jamy, sladké brambory a podobné jedlé části rostlin o obsahu škrobu 5 % hmotnostních nebo vyšším |2009 ex2106 | Cukry, sirupy a melasy s přísadou aromatických látek nebo barviv |2204 2206 ex2207 | Ethanol nedenaturovaný o obsahu alkoholu nejméně 80 % obj., získaný ze zde uvedených zemědělských produktů |ex2208 | Ethanol nedenaturovaný o obsahu alkoholu nejvíce 80 % obj., získaný ze zde uvedených zemědělských produktů |2209 Kapitola 23 2401 4501 5301 a 5302 | |"Článek 2Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 1. ledna 1999 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody.Článek 3Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství.V Bruselu dne 26. března 1999.Za Smíšený výbor EHPpředsedaF. Barbaso[1] Úř. věst. L 277, 28.10.1999, s. 51.[2] Lichtenštejnské knížectví má celní unii se Švýcarskem a je smluvní stranou Dohody o Evropském hospodářském prostoru.[3] Kumulace stanovená v tomto článku se nevztahuje na materiály pocházející z Turecka, které jsou uvedeny v příloze VII tohoto protokolu.--------------------------------------------------