text:
 16.11.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 299/1
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2017/2093 VAN DE COMMISSIE
 van 15 november 2017
 tot beëindiging van het onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1331/2011 van de Raad ingestelde antidumpingmaatregelen ten aanzien van bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, door invoer verzonden uit India, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit India, en tot beëindiging van de bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/272 van de Commissie ingestelde registratie van die invoer
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) („de basisverordening”), en met name artikel 13, lid 3,
 Overwegende hetgeen volgt:
 1. PROCEDURE
 1.1. Bestaande maatregelen
 (1)
 Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1331/2011 (2) („de oorspronkelijke verordening”) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht van 71,9 % ingesteld op bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de VRC”) voor alle ondernemingen die niet vermeld zijn in artikel 1, lid 2, en bijlage I bij die verordening.
 (2)
 Deze maatregelen worden hierna „de geldende maatregelen” genoemd; het onderzoek dat tot de door de oorspronkelijke verordening ingestelde maatregelen heeft geleid, wordt hierna „het oorspronkelijke onderzoek” genoemd.
 1.2. Opening van een onderzoek op grond van een verzoek
 (3)
 Op 3 januari 2017 heeft het Defence Committee of the seamless stainless steel tubes industry of the European Union („de indiener van het verzoek”) bij de Europese Commissie een verzoek om een antiontwijkingsonderzoek ingediend, waarin werd aangevoerd dat de antidumpingmaatregelen ten aanzien van bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China via India werden ontweken.
 (4)
 Het verzoek bevatte voorlopig bewijsmateriaal waaruit blijkt dat zich na de instelling van de geldende maatregelen een aanzienlijke verandering in de structuur van het handelsverkeer heeft voorgedaan wat de uitvoer uit de VRC en India naar de Unie betreft, die lijkt te zijn veroorzaakt door de instelling van de geldende maatregelen. Voor een dergelijke verandering bestond er volgens de indiener van het verzoek, afgezien van de instelling van de geldende maatregelen, onvoldoende reden of rechtvaardiging.
 (5)
 Voorts waren er aanwijzingen dat de corrigerende werking van de geldende maatregelen, zowel wat de hoeveelheden als wat de prijzen betrof, wordt ondermijnd. Uit het bewijsmateriaal bleek dat de gestegen invoer uit India plaatsvond tegen prijzen onder de geen schade veroorzakende prijs die tijdens het oorspronkelijke onderzoek werd vastgesteld.
 (6)
 Ten slotte was er bewijsmateriaal waaruit blijkt dat uit India verzonden naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal met dumping werden ingevoerd in vergelijking met de normale waarde die tijdens het oorspronkelijke onderzoek voor het soortgelijke product was vastgesteld.
 (7)
 Nadat zij, na de lidstaten te hebben geïnformeerd, had vastgesteld dat er voldoende voorlopig bewijsmateriaal was om op grond van artikel 13 van de basisverordening een onderzoek te openen, heeft de Europese Commissie („de Commissie”) bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/272 van de Commissie (3) („de openingsverordening”) een onderzoek geopend.
 (8)
 Bij de openingsverordening is de douaneautoriteiten in de Unie overeenkomstig artikel 13, lid 3, en artikel 14, lid 5, van de basisverordening eveneens opdracht gegeven de invoer van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal uit India te registreren.
 1.3. Onderzoek
 (9)
 De Commissie heeft de autoriteiten van de VRC en India, de producenten-exporteurs en de handelaren in die landen, de haar bekende betrokken importeurs in de Unie en de bedrijfstak van de Unie in kennis gesteld van de opening van het onderzoek. Zij heeft vragenlijsten gestuurd aan de haar bekende producenten-exporteurs in de VRC en India en aan de producenten-exporteurs die binnen de in overweging 15 van de openingsverordening vermelde termijn contact hadden opgenomen met de Commissie. Ook naar importeurs in de Unie is een vragenlijst gestuurd.
 (10)
 Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de bij de openingsverordening vastgestelde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord. Er hebben verschillende hoorzittingen met de indiener van het verzoek plaatsgevonden, waaronder een hoorzitting met de raadadviseur-auditeur in handelsprocedures.
 (11)
 29 ondernemingen uit India, een onderneming uit de VRC, negen niet-verbonden importeurs, twee verbonden importeurs, een agent en vijf producenten van de bedrijfstak van de Unie hebben contact opgenomen met de Commissie.
 (12)
 21 Indiase ondernemingen hebben de vragenlijst beantwoord en overeenkomstig artikel 13, lid 4, van de basisverordening verzocht van de eventuele uitgebreide maatregelen te worden vrijgesteld.
 (13)
 De Commissie heeft alle verzoeken om vrijstelling individueel onderzocht. Er werden controlebezoeken uitgevoerd bij 14 ondernemingen die ofwel belangrijke exporteurs naar de Unie waren, ofwel op basis van een eerste analyse van hun antwoord voldeden aan de voorwaarden om overeenkomstig artikel 13, lid 2, van de basisverordening in aanmerking te komen voor mogelijke vrijstelling.
 (14)
 Vier niet-verbonden importeurs in de Unie en een Chinese producent-exporteur die niet verbonden is aan een van de Indiase producenten hebben de vragenlijst beantwoord.
 (15)
 Bij de volgende ondernemingen in India werd ter plaatse een controlebezoek uitgevoerd:
 —
 Arvind Pipes & Fittings Industries Private Limited;
 —
 ASR Mettech Private Limited;
 —
 Chandan Steel Limited;
 —
 Heavy Metal and Tubes Limited;
 —
 Krystal Steel Manufacturing Private Limited;
 —
 Maxim Tubes Company Private Limited;
 —
 MBM Tubes Private Limited;
 —
 Patels Airflow Limited;
 —
 Ratnamani Metals & Tubes Limited;
 —
 Remi Edelstahl Tubulars Limited;
 —
 Sandvik Asia Private Limited;
 —
 Suraj Limited;
 —
 Tubacex Prakash India Private Limited;
 —
 Universal Stainless.
 1.4. Onderzoektijdvak
 (16)
 Het onderzoektijdvak liep van 1 april 2009 tot en met 30 september 2016 („het onderzoektijdvak”). Voor de periode van 1 oktober 2015 tot en met 30 september 2016 („de verslagperiode”) werden gedetailleerdere gegevens verzameld om te onderzoeken of de corrigerende werking van de geldende maatregelen eventueel werd ondermijnd en of er mogelijk met dumping werd ingevoerd.
 2. RESULTATEN VAN HET ONDERZOEK
 2.1. Algemene overwegingen
 (17)
 Overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening werd onderzocht of er sprake was van ontwijking door achtereenvolgens na te gaan:
 —
 of zich een verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen derde landen (India en de VRC) en de Unie had voorgedaan;
 —
 of die verandering het gevolg was van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestond;
 —
 of was bewezen dat er sprake was van schade of dat de corrigerende werking van het recht, gezien de prijzen en/of de hoeveelheden van het soortgelijke product, werd ondermijnd;
 —
 en of was bewezen dat dumping plaatsvond ten aanzien van de eerder voor de soortgelijke producten vastgestelde normale waarden, eventueel overeenkomstig artikel 2 van de basisverordening.
 2.2. Betrokken product en soortgelijk product
 (18)
 Het product waar het bij de mogelijke ontwijking om gaat, betreft bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal (met uitzondering van die welke voorzien zijn van hulpstukken (fittings), voor gassen of vloeistoffen, bestemd voor burgerluchtvaartuigen) van oorsprong uit de Volksrepubliek China („het betrokken product”). Het is momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7304 11 00, ex 7304 22 00, ex 7304 24 00, ex 7304 41 00, ex 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 en ex 7304 90 00. Dit is het product waarop de thans geldende maatregelen van toepassing zijn.
 (19)
 Het onderzochte product is hetzelfde als het „betrokken product” dat in de vorige overweging is gedefinieerd, maar wordt verzonden uit India, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit India, en is momenteel ingedeeld onder dezelfde GN-codes als het betrokken product.
 (20)
 Uit het onderzoek is gebleken dat naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal die uit de VRC naar de Unie worden uitgevoerd en naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal die vanuit India naar de Unie worden verzonden, dezelfde fysische en technische basiskenmerken en dezelfde toepassingen hebben, en derhalve moeten worden beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.
 2.3. Mate van medewerking
 (21)
 Er was sprake van een zeer hoge mate van medewerking van de kant van de Indiase producenten-exporteurs. De 21 medewerkende producenten namen in de verslagperiode 92 % van de totale invoer in de Unie van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal uit India voor hun rekening.
 (22)
 De 14 gecontroleerde ondernemingen vertegenwoordigden 91 % van de totale uitvoer van de medewerkende ondernemingen en 84 % van de totale invoer in de Unie van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal uit India.
 (23)
 Artikel 18, lid 1, van de basisverordening werd toegepast op één medewerkende Indiase producent-exporteur voor zover deze niet de nodige informatie had verstrekt voor een zinvolle beoordeling van de activiteiten van zijn verbonden ondernemingen. De beste beschikbare gegevens zijn derhalve gebruikt als aanvulling op de door deze onderneming verstrekte gegevens, zodat de Commissie over de nodige betrouwbare gegevens beschikte om haar invoer en uitvoer naar de Unie te beoordelen.
 (24)
 Er was sprake van een lage mate van medewerking van de kant van de producenten-exporteurs in de VRC, waarvan er slechts één de vragenlijst beantwoordde. Bevindingen met betrekking tot de uitvoer van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal uit de VRC naar de Unie, en uit de VRC naar India, moesten daarom op basis van gegevens van Eurostat en Chinese handelsstatistieken worden gemaakt.
 2.4. Aard van de vermeende ontwijkingspraktijken, -processen of -werkzaamheden
 (25)
 De vermeende ontwijkingspraktijk die in het verzoek wordt beschreven, gaat terug tot het productieproces. Er zijn bij naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal twee belangrijke productiefases: warmvorming en koudvorming.
 (26)
 Er zijn twee gebruikelijke manieren om de eerste, warmgevormde fase te bereiken: hetzij middels een warm extrusieproces, hetzij middels een warmponsproces.
 (27)
 De aldus verkregen warmgevormde buis is een tussenproduct dat verdere verwerking vereist vóór het uiteindelijke gebruik, met uitzondering van sommige warmgevormde buizen die met warme extrusie worden vervaardigd.
 (28)
 De indiener van het verzoek voerde aan dat de naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal die door de VRC naar India werden uitgevoerd, reeds koudgevormde buizen waren. Deze bewering werd ondersteund door de Chinese uitvoerstatistieken en door de aanname dat producenten in de VRC een warmponsproces gebruiken, waarna de buizen onmiddellijk koud moeten worden verwerkt.
 (29)
 Uit de Chinese uitvoerstatistieken bleek inderdaad dat bijna alle uitgevoerde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal als koudgevormd werden aangegeven, terwijl bij de invoer in India slechts 2 % als koudgevormd werd aangegeven.
 (30)
 Dit verschil kan worden verklaard op basis van de btw-terugbetalingsregeling die door de VRC wordt toegepast, waarbij koudgevormde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal in aanmerking komen voor een btw-terugbetaling van 13 %, terwijl voor warmgevormde buizen slechts 9 % wordt terugbetaald.
 (31)
 Bij de controlebezoeken werd bevestigd dat de Indiase producenten bijna uitsluitend warmgevormde buizen hadden aangekocht en de koudvorming in India lieten plaatsvinden.
 (32)
 Het onderzoek bevestigde tevens dat warmgevormde buizen gemakkelijk kunnen worden getransporteerd alvorens koudvorming te ondergaan.
 (33)
 Uit het onderzoek bleek ook dat door de koudvorming, die in India plaatsvond, het product aanzienlijk wordt getransformeerd en de wezenlijke kenmerken ervan onomkeerbaar worden gewijzigd. Tijdens het proces veranderen de afmetingen en de fysische, mechanische en metallurgische eigenschappen van het product.
 2.5. Verandering in de structuur van het handelsverkeer
 (34)
 Tabel 1 toont de ontwikkeling van de invoer in de Unie van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal uit de VRC en India en de ontwikkeling van de invoer in India uit de VRC in het onderzoektijdvak.
 Tabel 1
 Invoer van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal in het onderzoektijdvak (ton)
 Kalenderjaar
 2009
 2010
 2011
 2012
 2013
 2014
 2015
 Verslagperiode
 Invoer in de Unie uit de VRC
 17 094
 20 841
 15 279
 4 181
 2 437
 1 804
 1 951
 2 317
 Invoer in de Unie uit India
 5 173
 6 401
 7 601
 11 572
 13 531
 17 230
 18 911
 19 845
 Chinese uitvoer naar India
 23 555
 35 454
 37 824
 41 505
 40 146
 49 039
 43 364
 44 129
 Bron: Eurostat (Comext), Chinese handelsstatistieken.
 (35)
 De invoer in de Unie van het betrokken product uit de VRC nam gedurende het onderzoektijdvak aanzienlijk af, met een sterke afname na de instelling van de geldende maatregelen in 2011.
 (36)
 Deze afname van de invoer uit de VRC na de instelling van de maatregelen werd in de daaropvolgende jaren stelselmatig geabsorbeerd door de toename van de invoer uit India.
 (37)
 Deze veranderingen in de handelsstromen vormen een verandering in de structuur van het handelsverkeer tussen de bovengenoemde landen en de Unie. De Indiase invoer uit de VRC nam gedurende het onderzoektijdvak gelijkmatig toe, waarbij het grootste deel van de toename reeds vóór de instelling van de maatregelen plaatsvond.
 (38)
 Uit de bovenstaande cijfers blijkt dat na de opening van het oorspronkelijke onderzoek in 2010 en de instelling van de geldende maatregelen in december 2011 de invoer van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal uit India in grote mate in de plaats is gekomen van de invoer in de Unie van het betrokken product uit de VRC.
 2.6. Onvoldoende reden of economische rechtvaardiging anders dan de instelling van het antidumpingrecht
 (39)
 De Commissie heeft onderzocht of, zoals beweerd, de hierboven beschreven verandering in de structuur van het handelsverkeer het gevolg is van praktijken, processen of werkzaamheden waarvoor, afgezien van de instelling van het recht, onvoldoende reden of economische rechtvaardiging bestaat.
 2.6.1. Analyse van de invoer uit de VRC in India
 (40)
 De volgende tabel toont de invoer van de Indiase medewerkende ondernemingen uit de VRC in vergelijking met hun totale verkoop en uitvoer naar de Unie. De Commissie merkt op dat deze gegevens betrekking hebben op ondernemingen die het overgrote deel van de Indiase uitvoer van naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal naar de Unie voor hun rekening nemen, zoals hierboven uiteengezet in overweging 21.
 (41)
 De Commissie was derhalve van mening dat deze gegevens voldoende representatief waren voor de betrokken bedrijfstak van India wat de uitvoer naar de Unie betreft.
 Tabel 2
 Indiase invoer uit de VRC (medewerkende ondernemingen) vs. totale Indiase verkoop (ton)
 Indiaas boekjaar
 2009
 2010
 2011
 2012
 2013
 2014
 2015
 Verslagperiode
 Totale Indiase verkoop (A)
 19 367
 27 431
 32 684
 32 547
 36 881
 42 217
 36 245
 39 061
 Indiase invoer uit de VRC (B)
 7 852
 15 146
 14 284
 17 465
 18 246
 21 914
 17 313
 19 640
 Verhouding Indiase invoer uit de VRC/totale Indiase verkoop (C = B/A)
 41 %
 55 %
 44 %
 54 %
 49 %
 52 %
 48 %
 50 %
 Indiase uitvoer naar de Unie (D)
 4 252
 6 631
 9 697
 12 759
 14 715
 19 090
 16 825
 18 581
 Bron: Antwoorden van de medewerkende ondernemingen op de vragenlijst.
 (42)
 De toename van de Indiase invoer uit de VRC was beduidend kleiner dan de toename van de invoer in de Unie uit India. Tussen het jaar waarin het oorspronkelijke onderzoek is geopend (2010) en de verslagperiode voerden de medewerkende Indiase producenten-exporteurs hun invoer uit de VRC op van 15 100 naar 19 600 ton (+ 29 %) en hun uitvoer naar de Unie van 6 600 naar 18 600 ton (+ 180 %).
 (43)
 Uit het onderzoek bleek dat de ontwikkeling van de invoer uit de VRC nauwer in verband stond met de ontwikkeling van de totale verkoop dan met die van de Indiase uitvoer naar de Unie.
 (44)
 Als de Indiase uitvoer naar de Unie een belangrijke factor wordt binnen de totale verkoop, houdt die uitvoer logischerwijze gelijke tred met de toename van de Chinese invoer. Hetzelfde zou zich evenwel hebben voorgedaan als de verkoop zich op de binnenlandse markt of een andere uitvoermarkt had ontwikkeld.
 (45)
 Hoewel het aandeel van de uitvoer naar de Unie in de totale verkoop toenam van 25 % in 2009-2010 tot 51 % in de verslagperiode, bleef de verhouding tussen de Chinese invoer en de totale Indiase verkoop stabiel rond 50 %.
 (46)
 Hieruit blijkt duidelijk dat de Indiase producenten systematisch een combinatie van uitgangsmateriaal uit de VRC en uit andere bronnen gebruikten en dat de instelling van de oorspronkelijke rechten hierop geen beduidend effect had.
 2.6.2. Analyse van het bedrijfsmodel
 (47)
 Het bedrijfsmodel van de ondernemingen die het overgrote deel van de uitvoer naar de Unie voor hun rekening nemen is niet gewijzigd sinds de instelling van de rechten. Zij begonnen met de praktijk in kwestie vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek tegen de VRC in september 2010.
 (48)
 Tijdens het onderzoektijdvak bestond er een economische rechtvaardiging voor deze praktijk, zoals blijkt uit het feit dat deze ondernemingen winstgevend waren vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek en winstgevend bleven tot en met de verslagperiode.
 (49)
 Het is belangrijk op te merken dat het vermogen om koudgevormde buizen te produceren aanzienlijke investeringen in vaste activa vereist, die over verschillende jaren worden afgeschreven. De meeste ondernemingen waren reeds vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek uitgerust met de nodige vaste activa.
 2.6.3. Effect van de geldende maatregelen ten aanzien van de Chinese uitvoer op de Indiase uitvoer naar de Unie
 (50)
 Vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek lag de gemiddelde prijs van in de Unie ingevoerde Indiase naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal 10 % lager dan de prijs van uit de VRC ingevoerde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal. Nadat naar aanleiding van het oorspronkelijke onderzoek een recht was ingesteld, bleef de Indiase invoer de goedkoopste op de markt van de Unie. De Commissie merkt op dat de gemiddelde prijzen niet rechtstreeks vergelijkbaar zijn vanwege de mogelijk andere structuur van de productmix. Zij geven evenwel een goede indicatie van de prijsniveaus.
 (51)
 Na de instelling van de maatregelen en de aanzienlijke prijsstijging van de Chinese invoer ontstonden door de vraag in de Unie vanzelfsprekend kansen voor andere uitvoerende landen, waar de competitief geprijsde Indiase producten bij uitstek gebruik van hebben kunnen maken.
 (52)
 Hoewel het aandeel van de uitvoer naar de Unie gedurende het onderzoektijdvak toenam, was de markt van de Unie reeds vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek een belangrijke uitvoerbestemming voor Indiase producenten.
 (53)
 Derhalve werd geconcludeerd dat er, afgezien van de instelling van rechten op naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal afkomstig uit de VRC, voldoende economische redenen voor de in hoofdstuk 2.3.3 genoemde verandering in de structuur van het handelsverkeer bestonden.
 3. MEDEDELING VAN FEITEN EN OVERWEGINGEN
 (54)
 Alle belanghebbenden werden op de hoogte gebracht van de belangrijkste feiten en overwegingen die tot de voornoemde conclusies hebben geleid en werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen. In zijn opmerkingen naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de indiener van het verzoek aanvullende informatie verstrekt.
 (55)
 De indiener van het verzoek plaatste vraagtekens bij het besluit van de Commissie om de enige medewerkende Chinese producent niet te controleren. De door de medewerkende Chinese producent verstrekte gegevens zijn door de Commissie niet gecontroleerd omdat de uitvoer van die producent naar India slechts een verwaarloosbaar aandeel van de Chinese uitvoer naar India vormde en geen enkele toegevoegde waarde voor het onderzoek zou hebben gehad. Dit argument werd dan ook afgewezen.
 (56)
 De indiener van het verzoek voerde aan dat de Commissie het feit negeerde dat het grootste deel van de Chinese uitvoer naar de VS als koud gevormd wordt aangegeven. De Commissie bevestigde dat de Chinese uitvoer naar de VS niet binnen de reikwijdte van haar onderzoek lag en zag niet in hoe de Chinese uitvoer naar de VS relevant zou kunnen zijn voor de huidige zaak. De Commissie wees dit argument derhalve af.
 (57)
 Verder voerde de indiener van het verzoek aan dat de productieapparatuur van sommige Indiase producenten hen alleen in staat stelt het onderzochte product te vervaardigen op basis van koudgevormde buizen. Uit de controle van de productiefaciliteiten van de Indiase producenten-exporteurs bleek dat zij in staat zijn de naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal die zij naar de Unie uitvoerden op basis van warmgevormde buizen te vervaardigen. Dit argument werd dan ook afgewezen.
 (58)
 De indiener van het verzoek maakte ook bezwaar tegen de conclusie van de Commissie over het ongewijzigde bedrijfsmodel van de producenten-exporteurs die het overgrote deel van de uitvoer naar de Unie voor hun rekening nemen. De Commissie wees dit bezwaar af, omdat alle gecontroleerde ondernemingen die tijdens de verslagperiode naar de Unie uitvoerden (met uitzondering van één producent die nauwelijks naar de Unie verkocht) al vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek met de praktijk in kwestie — warmgevormde buizen uit de VRC invoeren en naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal produceren en deze op de binnenlandse markt en voor uitvoer verkopen — waren begonnen.
 (59)
 De indiener van het verzoek merkte ook op dat de Commissie haar bevindingen had gebaseerd op de indeling van de invoer uit de VRC naar India zoals die in de Indiase invoergegevens werd gehanteerd, in plaats van op de indeling in de Chinese uitvoerstatistieken. Zoals hierboven uiteengezet geven de Chinese statistieken aan dat koudgevormde buizen werden uitgevoerd, terwijl de Indiase statistieken de invoer van warmgevormde buizen laten zien. De indiener van het verzoek voerde verder aan dat de Commissie, als zij haar conclusies op de Indiase invoerstatistieken baseerde, ontwijking van de geldende maatregelen had moeten constateren, aangezien 45 % van de in India ingevoerde soortgelijke producten uit de VRC in 2015 werden aangegeven als leidingbuizen. Volgens de indiener van het verzoek zou geen enkele vorm van verwerking die in India kan plaatsvinden tot gevolg hebben dat deze buizen een andere oorsprong dan China zouden krijgen. Ten slotte stelde de indiener van het verzoek dat er geen nader onderzoek was verricht, noch conclusies waren getrokken, met betrekking tot de nauwkeurigheid van de gegevens in de Indiase invoerstatistieken.
 (60)
 Vanwege de tegenstrijdige gegevens in de Chinese en Indiase invoerstatistieken heeft de Commissie haar bevindingen niet op die statistische gegevens gebaseerd. In plaats daarvan waren de conclusies van de Commissie, gezien de zeer grote mate van medewerking, gebaseerd op de gecontroleerde gegevens van de medewerkende Indiase producenten. Het onderzoek concentreerde zich op de werkelijke ondernemingsspecifieke gegevens en was gericht op de aard van de halffabricaten die de Indiase fabrieken binnengingen, de mate waarin zij daar werden verwerkt en de economische rechtvaardiging voor die activiteit.
 (61)
 Wat de oorsprongsregels in de douanewetgeving betreft, wees de Commissie erop dat in een antiontwijkingsonderzoek de douanewetgeving weliswaar in aanmerking wordt genomen, maar niet de enige factor is bij de bepaling of er sprake is van ontwijking van de geldende maatregelen of niet. Daarnaast verwijst de indiener van het verzoek alleen naar de invoer van leidingbuizen uit de VRC in India. Het uitvoervolume van leidingbuizen uit India naar de Unie is inderdaad bijna 90 % lager dan de door de indiener van het verzoek gemelde invoer van leidingbuizen uit de VRC naar India. Uit het onderzoek bleek echter niet dat er bij deze beperkte uitvoer van leidingbuizen uit India naar de Unie sprake was van ontwijking in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. Deze argumenten werden dan ook afgewezen.
 (62)
 De indiener van het verzoek suggereerde dat de conclusie van de Commissie dat de Indiase producenten vrijwel uitsluitend warmgevormde buizen kochten, uitsluitend was gebaseerd op hun bestelbonnen. Dit argument werd door de Commissie afgewezen, aangezien zij tot deze conclusie is gekomen op basis van alle informatie waarover zij beschikte, niet slechts op basis van de bestelbonnen. Tijdens het controlebezoek in India heeft de Commissie voor elke gecontroleerde Indiase producent het halffabricaat dat als ingangsmateriaal diende, het productieproces en het eindproduct onderzocht. Dit argument werd dan ook afgewezen.
 (63)
 De indiener van het verzoek suggereerde verder dat de Commissie geen bewijs heeft gevonden voor de stelling dat de Chinese producenten geen warmgeponste buizen leverden die eerst in de VRC koudgevormd waren, en de indiener van het verzoek houdt vol dat de verdere verwerking in India ontoereikend zou zijn om de producten oorsprong te verlenen. Gezien het bijna volledige gebrek aan medewerking van de Chinese producenten-exporteurs heeft de Commissie haar bevindingen inzake de mate van voltooiing van de door de Indiase producenten in de VRC aangekochte halffabricaten gebaseerd op de gecontroleerde informatie van de Indiase producenten. De Commissie heeft geen bewijs gevonden waaruit blijkt dat die halffabricaten al in de VRC koud waren verwerkt. Bovendien zijn de aard van het gecontroleerde Indiase productieproces (met inbegrip van de mogelijkheid tot koudvormen) en de bereidheid van de Chinese producenten om warmgevormde buizen als halffabricaat aan India te leveren in tegenspraak met de stelling van de indiener van het verzoek.
 (64)
 En ook al zou blijken, zoals de indiener van het verzoek aanvoert, dat sommige als halffabricaat aan India geleverde buizen in beperkte mate in de VRC koud bewerkt waren, zou die bewerking weinig effect hebben gehad op de in India uitgevoerde werkzaamheden. Zoals hierboven reeds is aangegeven, heeft de Commissie geconstateerd dat alle gecontroleerde Indiase producenten-exporteurs in India op de producten een aanzienlijke transformatie uitvoerden, en heeft zij een economische rechtvaardiging voor deze activiteit vastgesteld. Daarom wees de Commissie deze argumenten af.
 (65)
 Daarnaast verstrekte de indiener van het verzoek een verslag waarin over een Indiase producent wordt beweerd dat bepaalde buizen die door deze producent als warmgevormd uit de VRC worden ingevoerd, verder door koudvormen moeten zijn bewerkt, omdat zij niet door warm walsen in een ponswals met gekruiste rollen kunnen worden geproduceerd. Dat verslag was gebaseerd op een uitvoerig verslag van de invoer uit de VRC door deze specifieke Indiase producent.
 (66)
 De Commissie merkte op dat het argument beperkt is tot buizen die door middel van warm ponsen zijn vervaardigd. Chinese producenten maken echter zowel gebruik van warm ponsen als van warme extrusie. Bovendien is uit het onderzoek gebleken dat de Indiase producenten-exporteurs zowel geëxtrudeerde als geponste buizen invoeren. Dit argument houdt dus geen rekening met de mogelijkheid dat de door deze specifieke Indiase fabriek ingevoerde buizen warm geëxtrudeerd waren. Bovendien zijn de invoerstatistieken van deze specifieke producent pas na de mededeling van de definitieve bevindingen aan de Commissie voorgelegd en konden dus niet worden gecontroleerd. Dit argument werd daarom afgewezen.
 (67)
 De indiener van het verzoek verstrekte een e-mail van twee geselecteerde producenten-exporteurs in de VRC, die stelden geen warm geponste buizen te kunnen leveren en alleen koudgevormde buizen aanboden.
 (68)
 Ten eerste kunnen, gezien het grote aantal producenten-exporteurs in de VRC (in het oorspronkelijke onderzoek verleenden 31 groepen producenten-exporteurs hun medewerking), geen conclusies worden getrokken uit informatie die door twee van hen is verstrekt. Ten tweede merkte de Commissie op dat dit niets zegt over de vraag of de Indiase producenten-exporteurs in staat zijn om het product dat zij naar de Unie uitvoeren te vervaardigen, maar alleen over het verkoopbeleid van die twee Chinese producenten-exporteurs. De Commissie wees dit argument derhalve af.
 (69)
 De indiener van het verzoek voerde aan dat er in India geen ponswals is die warmgeponste buizen met een diameter van meer dan 4 inch (10,16 cm) kan produceren, en merkte op dat dit feit niet door de Commissie was geanalyseerd.
 (70)
 De Commissie merkte op dat de naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal die door de Indiase producenten-exporteurs naar de Unie worden uitgevoerd, kunnen worden vervaardigd uit warmgevormde buizen van oorsprong uit zowel India als de VRC. De apparatuur waar de Indiase producenten-exporteurs over beschikken, stelt hen in staat Chinese warmgevormde buizen met een diameter van meer dan 4 inch warm te verwerken. Daarom werd dit argument afgewezen.
 (71)
 De indiener van het verzoek plaatste vraagtekens bij de conclusie van de Commissie inzake de aanzienlijke transformatie in overweging 33, waarin de Commissie beschreef dat de wezenlijke kenmerken van het product door het koudvormen onomkeerbaar worden gewijzigd, en voerde aan dat de transformatiekosten niet substantieel zijn.
 (72)
 De Commissie stelde allereerst vast dat de indiener van het verzoek niet betwistte dat het koudvormproces tot gevolg heeft dat de afmetingen en de fysische, mechanische en metallurgische eigenschappen van het product veranderen. In haar beoordeling heeft de Commissie opgemerkt dat de vaststelling dat er geen sprake was van ontwijking overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de basisverordening in dit geval gebaseerd was op het bestaan van voldoende reden en economische rechtvaardiging voor de verwerkingsactiviteiten in India. Daarom was een kwantitatieve beoordeling van de transformatiekosten niet nodig. Dit argument werd dan ook afgewezen.
 (73)
 De indiener van het verzoek wees erop dat de Commissie er geen rekening mee had gehouden dat het grootste deel van de invoer in de Unie uit India vóór de instelling van de maatregelen tegen de VRC het werk was van een dochteronderneming van één producent in de Unie, en stelde de Commissie voor tabel 1 aan te passen door die invoer van het totaal af te trekken, wat zou leiden tot een sterkere toename van de invoer uit India na de instelling van de maatregelen. Daarnaast kon de Unie, volgens de indiener van het verzoek, vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek niet als een belangrijke uitvoermarkt voor Indiase producenten-exporteurs worden beschouwd als de Commissie die uitvoer zou uitsluiten.
 (74)
 Zelfs als de uitvoer naar de Unie van de desbetreffende dochteronderneming in India van de producent in de Unie, die tijdens het onderzoektijdvak betrekkelijk stabiel was, werd uitgesloten, zou dit niets veranderen aan de beoordeling van de toename van de uitvoer uit India naar de Unie. De uitvoer uit India naar de Unie bleef namelijk aanzienlijk, met als gevolg de in de overwegingen 36 en 37 beschreven verandering in de structuur van het handelsverkeer. Wat de aantrekkelijkheid van de markt van de Unie betreft, verwijst de Commissie naar de analyse die in het kader van het oorspronkelijke onderzoek is uitgevoerd.
 (75)
 De indiener van het verzoek voerde verder aan dat de toename van de invoer in India uit de VRC samenviel met de opening van het onderzoek, wat in tegenspraak is met de conclusie van de Commissie, die had geconstateerd dat het grootste deel van die toename vóór de instelling van de maatregelen plaatsvond.
 (76)
 Het oorspronkelijke onderzoek werd op 30 september 2010 geopend. Omdat naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal doorgaans op bestelling worden gemaakt en niet uit voorraad worden verkocht, en rekening houdend met de tijd die nodig is om goederen over zee van de VRC naar India te vervoeren, is het onwaarschijnlijk dat de toename van de Chinese uitvoer naar India in 2009 en 2010 na de datum van opening heeft plaatsgevonden. Hoe het ook zij, dit is niet van invloed op de conclusie van de Commissie dat de toename van de invoer in India uit de VRC vóór de instelling van de maatregelen plaatsvond, noch op haar conclusie in de overwegingen 37 en 38 dat er sprake is van een verandering in de structuur van het handelsverkeer, iets waarover de Commissie en de indiener van het verzoek het met elkaar eens zijn.
 (77)
 De indiener van het verzoek voerde ook aan dat de verhouding tussen de Indiase uitvoer naar de Unie en de Indiase invoer uit China tijdens de onderzoeksperiode zou zijn toegenomen. Uit tabel 2 blijkt inderdaad dat deze verhouding (D/B) van 54 % tot 95 % is gestegen. Maar in tegenstelling tot wat de indiener van het verzoek beweert, is dit geen aanwijzing voor een verandering in het bedrijfsmodel van de Indiase producenten, maar alleen voor het toenemende belang van de markt van de Unie voor de Indiase producenten.
 (78)
 Om vast te stellen of het bedrijfsmodel van de Indiase producenten is veranderd, was het noodzakelijk hun activiteiten als geheel te analyseren in plaats van de analyse te beperken tot hun uitvoer naar de Unie. Voor die analyse heeft de Commissie de Indiase invoer uit de VRC vergeleken met de totale Indiase verkoop van de medewerkende Indiase ondernemingen. Daarom wees de Commissie dit argument af.
 (79)
 De indiener van het verzoek voerde verder aan dat voor koudtrekken geen aanzienlijke investeringen in vaste activa vereist zijn en vroeg de Commissie of zij de bezettingsgraad van voor het begin van het onderzoektijdvak tot de verslagperiode heeft gecontroleerd.
 (80)
 De Commissie heeft de bezettingsgraad van de medewerkende Indiase producenten-exporteurs inderdaad gecontroleerd en daarbij vastgesteld dat de productiecapaciteit tijdens het onderzoektijdvak in het algemeen boven de werkelijke productie lag. Dit ondersteunt de in overweging 49 vermelde constatering dat de meeste ondernemingen reeds vóór de opening van het oorspronkelijke onderzoek met de nodige vaste activa waren uitgerust. Bovendien heeft de Commissie vastgesteld dat alle gecontroleerde producenten-exporteurs die in de verslagperiode naar de Unie uitvoerden, waren uitgerust met pilgerwalsen en daar gebruik van maakten. Daarom wees de Commissie het argument af en bleef zij bij haar conclusie betreffende het vereiste van significante investeringen, zoals vermeld in overweging 49.
 (81)
 In zijn opmerkingen over de bevindingen in overweging 50 vergeleek de indiener van het verzoek de gegevens van Eurostat en ontdekte dat de gemiddelde Indiase prijs van de invoer uit India tot het jaar 2014 hoger was dan de prijs van de uitvoer uit de VRC.
 (82)
 In overweging 50 vergeleek de Commissie de gemiddelde prijzen in 2009 op basis van statistische gegevens in de tabellen 4 en 17 van Verordening (EU) nr. 627/2011 van de Commissie (4), waarin een lagere prijs voor India staat vermeld. In elk geval betwist de indiener van het verzoek niet dat de invoer uit India na de instelling van de antidumpingrechten ten aanzien van de VRC de goedkoopste bron van invoer op de markt van de Unie werd. Ook dit argument werd derhalve afgewezen.
 4. BEËINDIGING VAN HET ONDERZOEK
 (83)
 In het licht van bovenstaande bevindingen moet het huidige antiontwijkingsonderzoek worden beëindigd.
 (84)
 Uit het onderzoek bleek dat koude verwerking een aanzienlijke transformatie van het product inhoudt en dat er afgezien van het ontwijken van het recht voldoende reden en economische rechtvaardiging bestaat voor veranderingen in de structuur van het handelsverkeer tussen de VRC, India en de Unie.
 (85)
 Aan de voorwaarden die in artikel 13, lid 1, zijn vastgesteld om het bestaan van ontwijking aan te nemen, is derhalve niet voldaan en de geldende maatregelen betreffende de invoer van het betrokken product van oorsprong uit de VRC mogen niet worden uitgebreid tot de invoer van hetzelfde product dat wordt verzonden uit India, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit India.
 (86)
 De bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/272 ingestelde registratie van de invoer van het onderzochte product, verzonden uit India en al dan niet aangegeven als van oorsprong uit India, moet worden stopgezet.
 (87)
 Het bij artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité heeft geen advies uitgebracht,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Het onderzoek dat is geopend bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/272 tot opening van een onderzoek naar de mogelijke ontwijking van de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1331/2011 van de Raad ingestelde antidumpingmaatregelen ten aanzien van bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7304 11 00, ex 7304 22 00, ex 7304 24 00, ex 7304 41 00, ex 7304 49 10, ex 7304 49 93, ex 7304 49 95, ex 7304 49 99 en ex 7304 90 00 (Taric-codes: 7304110011, 7304110019, 7304220021, 7304220029, 7304240021, 7304240029, 7304410091, 7304491091, 7304499391, 7304499591, 7304499991 en 7304900091), van oorsprong uit de Volksrepubliek China, door invoer verzonden uit India, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit India, en tot registratie van deze invoer, wordt beëindigd.
 Artikel 2
 De douaneautoriteiten wordt opgedragen de bij artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/272 ingestelde registratie van de invoer te beëindigen.
 Artikel 3
 Uitvoeringsverordening (EU) 2017/272 wordt ingetrokken.
 Artikel 4
 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 15 november 2017.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.
 (2) PB L 336 van 20.12.2011, blz. 6.
 (3) PB L 40 van 17.2.2017, blz. 64.
 (4) PB L 169 van 29.6.2011, blz. 1.


type: wikipedia

text:
Otvoreni kod - generički je naziv za:
 softver čiji je izvorni kod i/ili nacrti (dizajn) dostupan javnosti na uvid, korištenje, izmjene i daljnje raspačavanje (primjeri: Firefox web preglednik, MediaWiki softver, Joomla )
 kad se eng. termin open source prevodi kao otvoreni izvor, onda se odnosi na bilo kakvu informaciju, bilo pisanu ili audiovizualnu, koja je slobodno dostupna javnosti
 Načini licenciranja i korištenja
 Danas postoji velik broj licenci koje definiraju prava i obveze kako autora, tako i korisnika softvera otvorenog koda (obično autor zadržava pravo da se kod daljnje distribucije njegovog koda mora vidjeti tko je prvi autor, tj. autor prve verzije programa, dok je obično obveza korisnika da sačuva informaciju o autoru programa).
 Neke od češće korištenih licenci:
 GPL - GNU General Public License
 GFDL - GNU Free Documentation License
 LGPL - GNU Lesser General Public License
 OPL - Open Content License
 Na zajedničkom poslužitelju medijawiki projekta koriste se sljedeće licence (uz gorenavedene GPL i GFDL):
 CCL - Creative Commons License
 FAL - Free Art License
 Javno vlasništvo
 Knjiga (slika) ili bilo koja druga informacija/umjetničko djelo čija su autorska prava istekla nalazi se u javnom vlasništvu.
 Načini licenciranja i korištenja
 Cilj Otvorenog koda je da što više ljudi sudjeluju u razvoju neke aplikacije kao i naobrazbe. Mnogo više možete naučiti gledajući druge kodove.
 Wikipoveznice
 slobodna programska podrška (slobodan softver)
 freeware
 shareware
 demo
 abandonware
 vaporware
 shovelware (crapware, garbageware)
 adware
 donationware
 nagware
 glossyware
 beerware
 spyware
 Vidi još
 primjeri programa otvorenog koda: Snort
 Softverske licence


type: other

text:
Metsandussaadustele lisandväärtuse andmise investeeringutoetuse saamise nõuded, toetuse taotlemise ja taotluse menetlemise täpsem kord - sisukord
 RT I, 29.05.2012, 7
 Vastu võetud 12.04.2010 nr 45
 RTL 2010, 20, 361
 18.05.2011 RT I, 20.05.2011, 12 23.05.2011
 21.05.2012 RT I, 29.05.2012, 1 01.06.2012
 [RT I, 29.05.2012, 1 - jõust. 01.06.2012]
 Määrusega kehtestatakse metsandussaadustele lisandväärtuse andmise investeeringutoetuse (edaspidi toetus) saamise täpsemad nõuded taotleja, kavandatava tegevuse ja taotluse kohta, abikõlblikud ja mitteabikõlblikud kulud, toetuse määr ja suurus, sealhulgas toetuse maksimaalne suurus, toetuse taotlemise ja taotluse menetlemise täpsem kord, taotluse vorm, taotluse hindamise kriteeriumid ja taotluse hindamise kord, nõuded toetuse saajale ning toetuse väljamaksmise ja taotluse rahuldamise otsuse muutmise või kehtetuks tunnistamise kord, enne töö, teenuse või vara soetamise eest tasumist toetatava tegevuse elluviimise riigieelarvelistest vahenditest rahastamise taotlemise ja taotluse menetlemise kord ning taotluse vorm kooskõlas nõukogu määruse (EÜ) nr 1698/2005 Maaelu Arengu Euroopa Põllumajandusfondist (EAFRD) antavate maaelu arengu toetuste kohta (ELT L 277, 21.10.2005, lk 1–40) artikli 18 lõike 4 alusel heaks kiidetud “Eesti maaelu arengukavaga 2007–2013” (edaspidi arengukava).
 (3) Kui taotleja on äriühing, ei tohi taotlejaks oleva äriühingu osa- või aktsiakapitalist 25% või rohkem kuuluda sellisele äriühingule, kes ei vasta lõikes 1 sätestatud nõuetele, ja kui taotleja on tulundusühistu, ei tohi taotleja selliste liikmete osa, kes ei vasta lõikes 1 sätestatud nõuetele, olla 25% või rohkem kõigi liikmete arvust.
 3) taotleja taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud majandusaasta müügitulu puiduliste metsandussaaduste töötlemisest ja metsa majandamisest oli suurem kui 2400 eurot ning müügitulu metsandussaaduste töötlemisest ja metsa majandamisest koos muude ärituludega ei ületanud 2 000 000 eurot;
 4) taotleja võlakordaja ehk võõrkapitali osakaalu näitaja, mille arvutamiseks jagatakse lisas 1 toodud vormi kohase taotluse tabelis 9 märgitud taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud majandusaasta kohta märgitud kohustuste summa omakapitali summaga, ei olnud taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud majandusaastal suurem kui 2,3;
 5) taotleja maksevõime näitaja, mille arvutamiseks jagatakse lisas 1 toodud vormi kohase taotluse tabelis 9 märgitud taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud majandusaasta käibevara summa lühiajaliste kohustuste summaga, oli taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud majandusaastal suurem kui 1;
 6) taotlejal ei ole riikliku maksu maksuvõlga või tema riikliku maksu maksuvõla tasumine on ajatatud. Maksuvõla tasumise ajatamise korral on maksuvõlg tasutud ajakava kohaselt;
 [RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 8) taotleja ei ole saanud ega taotle samal ajal sama tegevuse või investeeringuobjekti kohta toetust riigieelarvelistest või muudest Euroopa Liidu või välisvahenditest või muud tagastamatut riigiabi;
 9) [kehtetu – RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 10) kui taotleja on saanud varem toetust riigieelarvelistest või muudest Euroopa Liidu või välisvahenditest või muud tagastamatut riigiabi, mis on kuulunud tagasimaksmisele, on tagasimaksmisele kuulunud summa tähtajal tagasi makstud või toetuse tagasimaksmise ajatamise korral on tagasimaksed tasutud ettenähtud tähtajal ja summas.
 11) [kehtetu – RT I, 29.05.2012, 1 - jõust. 01.06.2012]
 12) [kehtetu – RT I, 29.05.2012, 1 - jõust. 01.06.2012]
 (2) Lõike 1 punktis 2 nimetatud tegevusteks loetakse justiitsministri 28. detsembri 2005. a määruse nr 59 “Kohtule dokumentide esitamise kord” lisas 16 “Eesti majanduse tegevusalade klassifikaator (EMTAK)” (edaspidi EMTAK 2008) nimetatud järgmisi tegevusi:
 1) metsakasvatus ja muud metsamajanduse tegevusalad (EMTAK 2008, jagu A, alajagu 021);
 2) metsavarumine (EMTAK 2008, jagu A, alajagu 022);
 3) puidu saagimine ja hööveldamine (EMTAK 2008, jagu C, alajagu 161);
 4) katusesindlite ja laastude tootmine, välja arvatud muude ehituspuusepa- ja tisleritoodete tootmine (EMTAK 2008, jagu C, alajagu 16239);
 5) puittaara tootmine (EMTAK 2008, jagu C, alajagu 1624);
 6) pakkude, pelletite, brikettide või graanulite tootmine aglomeeritud saepurust või puidujäätmetest, välja arvatud muude puidust tarbe- ja dekoratiivesemete ja muude puittoodete tootmine (EMTAK 2008, jagu C, alajagu 16291).
 3) leiutisele õiguskaitse taotlemine patendina (edaspidi patendi taotlemine) «Patendiseaduses» sätestatud tingimustel ja kehtestatud korras;
 4) leiutisele õiguskaitse taotlemine kasuliku mudelina (edaspidi kasuliku mudeli taotlemine) «Kasuliku mudeli seaduses» sätestatud tingimustel ja kehtestatud korras;
 (2) Lõike 1 punktides 1, 2 ja 5 nimetatud tegevuse elluviimiseks antav toetus on regionaalabi komisjoni määruse (EÜ) nr 800/2008 artikli 13 tähenduses.
 (3) Lõike 1 punktides 3 ja 4 nimetatud tegevuse elluviimiseks antav toetus on väikese või keskmise suurusega ettevõtetele tööstusomandi õiguste omandamise kulude katteks antav abi komisjoni määruse (EÜ) nr 800/2008 artikli 33 tähenduses.
 (4) Lõike 1 punktides 1, 2 ja 5 nimetatud tegevus peab komisjoni määruse (EÜ) nr 800/2008 artikli 12 lõike 1 punkti a kohaselt olema investeering materiaalsesse ja immateriaalsesse varasse seoses ettevõtte laiendamisega, ettevõtte toodangu mitmekesistamisega uute toodetega või ettevõtte tootmisprotsessi täieliku ümberkorraldamisega.
 2) patendi või kasuliku mudeli taotlemise korral on enne Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Ametile (edaspidi PRIA) toetuse taotluse esitamist esitatud Patendiametile esmane patenditaotlus või kasuliku mudeli registreerimise taotlus;
 3) väljaspool Eestit patendi taotlemise korral esitatakse patenditaotlus Euroopa Majanduspiirkonna lepinguriigi (edaspidi lepinguriik) tööstusomandi õiguskaitse keskametile või Patendiameti kaudu või elektrooniliselt Ülemaailmse Intellektuaalse Omandi Organisatsiooni (World Intellectual PropertyOrganization, WIPO) Rahvusvahelisele Büroole (International Bureau, IB) või Euroopa Patendiametile (European Patent Office, EPO);
 7) tegevus vastab riigiabi nõuetele komisjoni määruse (EÜ) nr 800/2008 tähenduses.
 (2) Kavandatava investeeringu tegemist ei või alustada varem ja investeeringu tegemist tõendavad dokumendid ei või olla väljastatud varem, kui taotluse esitamise päevale järgneval päeval. Lõike 1 punktis 2 nimetatud juhul patendi ja kasuliku mudeli taotlemise korral peab ning punktides 3 ja 4 nimetatud juhtudel võib leiutisele õiguskaitse taotlemiseks esitada taotluse pärast 2007. aasta 1. jaanuari, kuid hüvitatakse ainult need õiguskaitse taotlemiseks tehtud abikõlblikud kulud, mille tegemist tõendavad dokumendid ei ole väljastatud varem, kui taotluse esitamise päevale järgneval päeval.
 1) investeeringuobjekti käibemaksuta maksumus, mis koosneb investeeringuobjekti väljavalitud käibemaksuta hinnapakkumusest ning abikõlbliku investeeringuobjekti tähistamiseks vajaliku sümboolika käibemaksuta maksumusest, kui taotleja on käibemaksukohustuslane;
 2) investeeringuobjekti käibemaksuga maksumus, mis koosneb investeeringuobjekti väljavalitud käibemaksuga hinnapakkumusest ning abikõlbliku investeeringuobjekti tähistamiseks vajaliku sümboolika käibemaksuga maksumusest, kui taotleja ei ole käibemaksukohustuslane.
 3) tõlke- ja muud kulud, mis on seotud lepinguriigis leiutisele õiguskaitse taotlemisega või õiguskaitse saamise kinnitamisega.
 1) tselluloosi, puitmassi, paberi, spooni, vineeri, puitkiud-, puitlaastplaatide ja muude puidupõhiste plaatide tootmiseks ning hööveldatud, lihvitud või freesitud puidu valmistamiseks kasutatava masina või seadme ostmiseks ning nimetatud toodete valmistamiseks vajaliku automaatika- või infotehnoloogilise seadme ostmise, paigaldamise ja rakendamise kulud;
 3) tolli-, sisseveo- ja muu maks, mida hüvitatakse, tasaarveldatakse või kustutatakse mingil muul moel ning mis ei moodusta osa Eesti maksusüsteemist või mis on ebaproportsionaalselt suur kulutus tegevuse mis tahes osale;
 5) koolitus-, remondi-, rendi-, kütuse-, side- ja veokulud, muud üldkulud ning töötasu;
 7) kulud, mis on seotud kapitalirendi lepingu sõlmimisega, intressiga, kindlustusega jms;
 10) elektripaigaldise ostmise kulud juhul, kui toetust ei taotleta § 4 lõike 1 punktides 1 ja 2 nimetatud masina või seadme ostmiseks ning kui elektripaigaldise olemasolu ei ole nõutud nimetatud masina või seadme või automaatika- või infotehnoloogilise seadme paigaldus- või kasutusjuhendis;
 11) elektrienergia tootmisega seonduvad kulud, välja arvatud mobiilse elektrigeneraatori ostmise kulud;
 12) alajaamas kasutamiseks ette nähtud seadme ostmise kulud;
 13) ehitusgeoloogilise ja -geodeetilise töö, projekteerimistöö ning lisas 1 toodud vormi kohase taotluse koostamiseks tellitud töö ja teenuse ning turu-uuringu tegemise kulud;
 14) veovahendi, tõstuki, laaduri, haagise, vintsi, võsalõikuri, võsaniiduki, mootorsae, laasimis- või järkamisseadme ja traktori haakesse palkide kogumiseks paigaldatava seadme ostmise kulud;
 15) puusöe valmistamiseks kasutatava katla, ahju, põleti ja muu küttekolde ostmise kulud;
 16) sularahamakse, teenustasu pangatoimingu eest, tagatismakse, intress ja finantsteenusega seotud muu kulu;
 18) õigus- ja raamatupidamisteenuse kulud;
 19) leiutise loomise kulud;
 21) tasu taotleja enda, tema töötaja või tema liikme tehtud töö eest;
 22) kulutused reklaamile;
 23) toreduslikud kulutused «Tsiviilseadustiku üldosa seaduse» § 63 tähenduses ja ebaotstarbekad kulud;
 24) standardtarkvara, -arvutustehnika ja -sidevahendite, sealhulgas mobiiltelefoni ostmise kulud;
 25) paragrahvi 4 lõike 1 punktis 1 nimetatud tegevuse puhul kasutatud masina ja seadme ostmiseks tehtud kulutused, kui masin või seade on toodetud rohkem kui kolm aastat tagasi ning selle ostmiseks on kasutatud toetust riigieelarvelistest või muudest Euroopa Liidu või välisvahenditest või muud tagastamatut riigiabi ning nimetud masina või seadme hind ületab selle turuväärtust ja on uue samaväärse masina või seadme hinnast kõrgem;
 26) paragrahvi 4 lõike 1 punktis 2 nimetatud tegevuse puhul kasutatud seadme ostmise, paigaldamise ja rakendamise kulud;
 27) muud kulud, mis ei ole investeeringuga otseselt seotud;
 28) muud kulud, mis on vastuolus nõukogu määruse (EÜ) nr 1698/2005 artikliga 71 ja komisjoni määruse (EÜ) nr 1974/2006, milles sätestatakse nõukogu määruse (EÜ) nr 1698/2005 (Maaelu Arengu Euroopa Põllumajandusfondist (EAFRD) antavate maaelu arengu toetuste kohta) kohaldamise üksikasjalikud eeskirjad (ELT L 368, 23.12.2006, lk 15–73), artiklis 55 kehtestatud abikõlblikkuse kriteeriumitega.
 (5) Lõike 4 punktis 8 nimetatud lihtsaks asendusinvesteeringuks loetakse investeering, mille abil asendatakse olemasolev masin või seade uue ajakohastatud masina või seadmega ilma tootmisvõimsust vähemalt 25% võrra suurendamata või tootmise laadi või kasutatavat tehnoloogiat põhjalikult muutmata. Asendusinvesteeringuks ei loeta ka üle kümne aasta vanuse masina või seadme asendamist uue masina või seadmega.
 (6) Lõikes 5 nimetatud tootmisvõimsuseks loetakse taotlejale kuuluvate sama liiki masinate või seadmete tootmisvõimsus kokku.
 (1) Kui tegevuse või investeeringuobjekti käibemaksuta maksumus ületab 5000 eurot, peab taotleja olema investeeringuobjekti kohta saanud vähemalt kolm võrreldavat hinnapakkumust koos tehniliste tingimuste loeteluga, mis osutavad tehnilisele spetsifikatsioonile (edaspidi investeeringuobjekti hinnapakkumus).
 (2) Kui tegevuse või investeeringuobjekti käibemaksuta maksumus ei ületa 5000 eurot või kui asjaomases valdkonnas on ainult üks kauba, teenuse või töö pakkuja, peab taotleja olema investeeringuobjekti kohta saanud vähemalt ühe investeeringuobjekti hinnapakkumuse.
 (3) Väljavalitud investeeringuobjekti hinnapakkumus ei tohi olla põhjendamatult kõrge võrreldes tavaliselt sarnase tegevuse ja investeeringuobjekti eest tasutava hinnaga.
 (4) Kui taotleja ei ole valinud odavaimat hinnapakkumust, peab ta tehtud valikut põhjendama.
 (5) Kui taotleja taotleb toetust kasutatud masina või seadme ostmiseks, peab investeeringuobjekti hinnapakkumus sisaldama ka uue samaväärse masina või seadme hinda.
 (6) Kui taotleja taotleb toetust patendi või kasuliku mudeli taotlemiseks, peab investeeringuobjekti hinnapakkumus sisaldama leiutisele õiguskaitse taotlemiseks tellitava teenuse või töö eeldatavat maksumust kogu leiutisele õiguskaitse taotlemise menetlemise aja kohta.
 (7) Taotleja ja hinnapakkuja ning nende osanik, aktsionär või liige ei tohi omada osalust üksteise äriühingus ega kuuluda üksteise juhatusse või nõukokku.
 (1) Toetust antakse § 4 lõike 1 punktides 1, 2 ja 5 nimetatud tegevuste puhul kuni 50% toetatava tegevuse abikõlbliku kulu maksumusest.
 (2) Toetust antakse § 4 lõike 1 punktides 3 ja 4 nimetatud tegevuste puhul toetatava tegevuse abikõlbliku kulu maksumusest kuni:
 (3) Kui taotleja on saanud § 4 lõike 1 punktides 1, 2 ja 5 nimetatud tegevuste puhul sama tegevuse või investeeringuobjekti kohta tagastatavat riigiabi või vähese tähtsusega abi, ei tohi toetus koos tagastatava riigiabiga või vähese tähtsusega abiga ületada 70% toetatava tegevuse abikõlbliku kulu maksumusest ning Harjumaal ei tohi toetus koos tagastatava riigiabiga või vähese tähtsusega abiga ületada 60% toetatava tegevuse abikõlbliku kulu maksumusest.
 (4) Kui taotleja on saanud § 4 lõike 1 punktides 3 ja 4 nimetatud tegevuse puhul sama tegevuse või investeeringuobjekti kohta tagastatavat riigiabi või vähese tähtsusega abi, ei tohi toetus koos tagastatava riigiabiga või vähese tähtsusega abiga ületada lõikes 2 sätestatud määra.
 (5) Toetuse maksimaalne suurus ühe taotleja kohta on 200 000 eurot arengukava programmiperioodil (edaspidi programmiperiood) kokku.
 (7) [Kehtetu – RT I, 29.05.2012, 1 - jõust. 01.06.2012]
 (8) Kui taotleja suhtes omab „Konkurentsiseaduse” § 2 lõike 4 tähenduses valitsevat mõju taotlejaga samas tegevuskohas ja samal tegevusalal tegutsev ettevõtja, on toetuse maksimaalne suurus taotleja ja tema üle valitsevat mõju omava ettevõtja kohta 200 000 eurot programmiperioodil kokku.
 (1) Taotleja esitab toetuse taotlemiseks selleks ettenähtud tähtajal PRIA-le kavandatava investeeringuobjekti asukohajärgses piirkonnas taotluste vastuvõtmiseks volitatud ametniku kaudu lisas 1 toodud vormi kohase taotluse ja selles esitatud andmeid tõendavad dokumendid. Lisaks esitab taotleja PRIA-le lisas 1 toodud vormi kohase taotluse elektroonselt Microsoft Wordi tarkvaraga töödeldavas vormingus, välja arvatud juhul, kui ta esitab taotluse riigi infosüsteemi andmevahetuskihi (e-PRIA) kaudu.
 (3) [Kehtetu - RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 1) [Kehtetu - RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 2) mitte varasema kui taotluse esitamise kuule vahetult eelnenud kuu esimese päeva seisuga nimekiri kõikide osanike, aktsionäride või liikmete kohta ja nende osanike või aktsionäride kohta koos nende osaluse protsendiga. Osaniku, aktsionäri või liikme andmetele lisatakse ka ettevõtja keskmine töötajate arv taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud kahel järjestikusel majandusaastal, andmed ettevõtja puiduliste metsandussaaduste töötlemisest ja metsa majandamisest saadud müügitulu kohta ning muude äritulude ja aastabilansi näitajad taotluse esitamise aastale vahetult eelnenud majandusaastal;
 3) kui taotleja on põllumajandusministri 8. septembri 2010. a määruse nr 89 “Mikropõllumajandusettevõtte arendamise investeeringutoetuse saamise nõuded, toetuse taotlemise ja taotluse menetlemise täpsem kord” § 4 tähenduses noor ettevõtja (edaspidi noor ettevõtja) ja soovib, et lisas 2 toodud hindamiskriteeriumite põhjal eelistatakse tema taotlust, siis lisab ta punktis 2 nimetatud nimekirjale kõikide osanike või aktsionäride isikukoodi või nende puudumise korral nende sünniajad.
 4) [Kehtetu - RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 5) kasumiaruandes näidatud majandusnäitajate finantsprognoosid taotluse esitamise aasta majandusaasta ja taotluse esitamise aastale vahetult järgneva kahe majandusaasta kohta.
 6) [Kehtetu - RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 1) paragrahvi 7 lõikes 1 nimetatud juhul vähemalt kolme pakkuja investeeringuobjekti hinnapakkumuse ärakiri ning § 7 lõikes 2 nimetatud juhul vähemalt ühe pakkuja investeeringuobjekti hinnapakkumuse ärakiri;
 2) paragrahvi 7 lõikes 1 nimetatud juhul lisas 3 toodud vormi kohane hinnavõrdlustabel, kusjuures väljavalitud hinnapakkumus peab olema objektiivselt põhjendatud;
 3) kasutatud masina ja seadme ostmise korral masina või seadme pakkuja kinnitus selle kohta, et kasutatud masin või seade ei ole toodetud rohkem kui kolm aastat tagasi ning selle ostmiseks ei ole kasutatud toetust riigieelarvelistest või muudest Euroopa Liidu või välisvahenditest või muud tagastamatut riigiabi ning nimetud masina või seadme hind ei ületa selle turuväärtust ja on uue samaväärse masina või seadme hinnast madalam;
 6) litsentsi ostmise korral ärakiri taotleja ja patendi omaniku või kasuliku mudeli omaniku vahel sõlmitud eellepingust või litsentsilepingust, mis sisaldab müüja ja ostja kontaktandmeid, patendi või kasuliku mudeli registreeringu numbrit, leiutise nimetust, nimetatud lepingust tuleneva kasutusõiguse ulatust, litsentsi kehtivusaega ja tehingu maksumust;
 7) patendi või kasuliku mudeli ostmise korral ärakiri taotleja ja patendi omaniku või kasuliku mudeli omaniku vahel sõlmitud eellepingust või patendi või kasuliku mudeli üleminekut tõendavast dokumendist, mis sisaldab müüja ja ostja kontaktandmeid, patendi või kasuliku mudeli registreeringu numbrit, leiutise nimetust, patendi või kasuliku mudeli kehtivusaega ning tehingu maksumust.
 (1) PRIA kontrollib vastuvõetud taotluse nõuetele vastavust ja selles esitatud andmete õigsust ning taotleja ja kavandatava tegevuse ja investeeringuobjekti vastavust määruses sätestatud nõuetele.
 (1) Kui kõigi nõuetele vastavate taotluste rahastamise summa ületab toetatava tegevuse rahastamise eelarve, hindab PRIA nõuetele vastavaid taotlusi lisa 2 A-osas toodud hindamiskriteeriumide põhjal, andes taotlusele hindepunkte lisa 2 A-osa kohaselt.
 (3) PRIA esitab taotluste ning § 10 lõike 3 punktides 1 ja 3–5 nimetatud dokumentide ärakirjad Põllumajandusministeeriumile kümne tööpäeva jooksul arvates taotluse esitamise tähtaja viimasest päevast.
 (5) Komisjoni istung toimub 15 tööpäeva jooksul arvates lõikes 4 nimetatud nimekirja saamisest. Komisjoni liige hindab nõuetele vastavaid taotlusi lisa 2 B-osas toodud hindamiskriteeriumide põhjal, andes taotlusele hindepunkte lisa 2 B-osa kohaselt, ja täidab lisas 4 toodud vormi kohase hindamislehe iga taotleja kohta. Komisjon koostab hindamistulemuste põhjal sellekohase kokkuvõtte, milles märgib iga taotleja hindepunktide aritmeetilise keskmise.
 (7) Taotluste paremusjärjestuse koostamiseks liidab PRIA lõikes 1 nimetatud hindamise tulemuste põhjal saadud hindepunktid ja lõikes 5 nimetatud hindamise tulemuste põhjal koostatud kokkuvõttes toodud hindepunktide aritmeetilise keskmise kokku.
 (8) Taotluste paremusjärjestuse koostamisel loetakse paremaks kõrgema koondhinde saanud taotlus.
 (9) Võrdsete näitajatega taotluste puhul eelistatakse «Euroopa Liidu ühise põllumajanduspoliitika rakendamise seaduse» § 60 lõike 3 alusel taotlust, milles taotletav toetuse summa on väiksem.
 (4) PRIA teeb lõigetes 1 ja 2 nimetatud taotluse rahuldamise otsuse, lõikes 3 nimetatud taotluse osalise rahuldamise otsuse või «Euroopa Liidu ühise põllumajanduspoliitika rakendamise seaduse» § 62 lõike 2 või 4 alusel taotluse rahuldamata jätmise otsuse 95 tööpäeva jooksul alates taotluse esitamise tähtaja viimasest päevast.
 (1) [Kehtetu - RT I, 20.05.2011, 12 - jõust. 23.05.2011]
 1) teeb kavandatavast investeeringust osa, mille maksumus moodustab vähemalt 25% investeeringu abikõlblikust maksumusest, välja arvatud § 4 lõike 1 punktis 4 nimetatud tegevus, ja esitab selle tegemist tõendavad dokumendid kuue kuu jooksul arvates PRIA poolt taotluse rahuldamise otsuse tegemisest;
 2) teeb ülejäänud investeeringu ja esitab selle tegemist tõendavad dokumendid kahe aasta jooksul arvates PRIA poolt taotluse rahuldamise otsuse tegemisest, kuid hiljemalt 31. detsembril 2014;
 3) esitab investeeringu tegemist tõendavad dokumendid § 4 lõike 1 punktides 1 ja 2 nimetatud tegevuste puhul kuni neljas osas ühe taotluse kohta ning § 4 lõike 1 punktis 5 nimetatud tegevuse puhul ühes osas ühe taotluse kohta.
 (11) Toetuse saaja teeb investeeringu ja esitab investeeringu tegemist tõendavad dokumendid § 4 lõike 1 punktis 4 nimetatud tegevuse puhul ühes osas ühe taotluse kohta kahe aasta jooksul arvates PRIA poolt taotluse rahuldamise otsuse tegemisest, kuid hiljemalt 31. detsembril 2014.
 (1) Toetuse väljamaksmiseks esitab toetuse saaja PRIA-le pärast investeeringu täielikku või osadena tegemist ja selle eest täielikult või osaliselt tasumist lisas 5 toodud vormi kohase kuludeklaratsiooni koos järgmiste dokumentidega:
 1) ärakiri § 5 lõike 1 punktis 3 nimetatud patenditaotlusega koos esitatud avaldusest, kui patenti taotletakse lepinguriigis;
 2) lisas 6 toodud vormi kohane Patendiameti kinnitus;
 2) lisas 6 toodud vormi kohane patendivoliniku, Patendiinfo Keskuse või Patendiameti kinnitus;
 (9) Juhul kui investeeringuobjekti ostmiseks või leiutisele õiguskaitse taotlemiseks on saadud tagastavat riigiabi või vähese tähtsusega abi, esitab toetuse saaja riigiabi andja väljastatud tõendi, millel on näidatud investeeringuobjekti nimetus ja tagastatava riigiabi või vähese tähtsusega abi suurus eurodes.
 (1) Toetatava tegevuse elluviimist võib Euroopa Liidu ühise põllumajanduspoliitika rakendamise seaduse § 621 kohaselt rahastada riigieelarvelistest vahenditest pärast taotluse rahuldamise otsuse tegemist enne töö, teenuse või vara soetamise eest tasumist tagatist nõudmata, kui töö või teenus on lõpetatud või vara on üle antud ning toetuse saaja on need vastu võtnud ja nende eest tasunud vähemalt omafinantseeringuga võrdse summa ning kui toetuse saaja on piisavalt usaldusväärne. Nimetatud rahastamisviisi ei kohaldata kapitalirendi puhul.
 (2) Lõike 1 kohaselt tegevuse elluviimise rahastamist sooviv toetuse saaja esitab pärast investeeringu täielikku või osadena tegemist PRIA-le lisas 5 toodud vormi kohase kuludeklaratsiooni koos § 17 lõikes 1 nimetatud dokumentidega.
 (4) [Kehtetu - RT I, 29.05.2012, 1 - jõust. 01.06.2012]
 (5) Paragrahvi 17 lõike 1 punktis 1 nimetatud arvel või arve-saatelehel märgitud toetatava tegevuse abikõlblike kulude eest peab olema tasutud ning lisas 6 toodud vormi kohane kuludeklaratsioon koos § 17 lõike 1 punktis 2 nimetatud dokumendiga peab olema esitatud PRIA-le seitsme tööpäeva jooksul tegevuse elluviimise rahastamise otsuse alusel makstud raha laekumisest arvates.
 (7) [Kehtetu - RT I, 29.05.2012, 1 - jõust. 01.06.2012]
 (1) Paragrahvi 4 lõike 1 punktis 3 nimetatud tegevuse puhul saab toetust taotleda kuni 2010. aasta 31. detsembrini.
 (3) Paragrahvi 16 lõikes 1 sätestatud nõudeid ei kohaldata enne 2012. aastat toetust taotlenud toetuse saaja suhtes. Nimetatud juhul teeb toetuse saaja investeeringu ja esitab investeeringu tegemist tõendavad dokumendid järgmiselt:
 1) paragrahvi 4 lõike 1 punktides 1 ja 2 nimetatud tegevuste puhul kuni neljas osas ühe taotluse kohta kahe aasta jooksul arvates PRIA poolt taotluse rahuldamise otsuse tegemisest, kuid hiljemalt 31. detsembril 2014;
 2) paragrahvi 4 lõike 1 punktis 3 nimetatud tegevuse puhul kuni kahes osas ühe taotluse kohta viie aasta jooksul arvates PRIA poolt taotluse rahuldamise otsuse tegemisest, kuid hiljemalt 31. detsembril 2014;
 3) paragrahvi 4 lõike 1 punktis 5 nimetatud tegevuse puhul ühes osas ühe taotluse kohta kahe aasta jooksul arvates PRIA poolt taotluse rahuldamise otsuse tegemisest, kuid hiljemalt 31. detsembril 2014.
 Lisa 1 Metsandussaadustele lisandväärtuse andmise investeeringutoetuse taotlus
 Lisa 4 Hindamiskriteeriumite B-osa hindamisleht hindamiskomisjonile
 Lisa 6 Patendi ja kasuliku mudeli taotlemise korral Patendiameti, patendivoliniku või Patendiinfo Keskuse kinnitus


text:
 Kummissjoni Ewropea - Network gudizzjarju ewropew - Talbiet ta’manteniment - Isvezja
 Kummissjoni Ewropea > NGE > Talbiet ta’manteniment > Isvezja
 Talbiet ta’manteniment - Isvezja
 1. Xi jkopru l-kunċetti tal-“manteniment” u l-“obbligu ta’ manteniment” fil-liġi ta’ l-Iżvezja? Liema persuni jridu jħallsu “manteniment” lil persuna oħra u f’liema każijiet?
 2. Sa liema età jistgħu l-ulied jibbenefikaw mill-manteniment?
 3. F’liema każijiet tapplika l-liġi ta’ l-Iżvezja?
 4. Fejn din il-liġi ma tapplikax, liema liġi japplikaw il-qrati ta’ l-Iżvezja? Jekk kemm il-persuna li titlob il-mantentiment u l-persuna li għandha tagħti l-manteniment jinsabu fl-Iżvezja.
 5. Biex tieħu l-manteniment, trid tapplika għand organizzazzjoni speċfika, dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali) jew tagħmel rikors fil-Qorti?
 5.A. Kif napplika għall-manteniment għand din l-organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali), u xi proċeduri japplikaw?
 6. Tista’ tagħmel talba f’isem xi ħadd jiġi minnek, qarib, jew tfal taħt l-età?
 7. Jekk il-persuna li qed titlob il-manteniment bi ħsiebha tiftaħ kawża fil-qorti, kif tkun taf liema qorti għandha ġuriżdizzjoni?
 8. Min jagħmel it-talba jrid juża intermedjarju biex jiftaħ kawża fil-qorti (p.e. avukat, organizzazzjoni speċifika jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali) eċċ.)? Jekk le, xi proċeduri japplikaw?
 9. Min jagħmel it-talba jkollu jħallas xi drittijiet biex jiftaħ kawża fil-qorti? Jekk iva, kemm jistgħu jkunu? Jekk il-mezzi ta’ din il-persuna ma jippermettux, tista’ din tikseb xi għajnuna legali sabiex tkopri l-ispejjeż tal-proċedura?
 10. X’tip ta’ manteniment jista’ jkun ordnat? Jekk tkun ordnata xi għajnuna, kif titqies? Tista’ ssir xi reviżjoni tad-deċiżjoni sabiex ikunu koperti bidliet fl-għoli tal-ħajja jew fiċ-ċirkustanzi tal-familja?
 12. Jekk il-persuna li qed tintalab tagħti l-manteniment ma tħallasx minn jeddha, x’azzjoni tista’ tittieħed sabiex tkun imġiegħla tħallas?
 13. Hemm xi organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali) li tista’ tgħin biex jiġi rkuprat il-manteniment?
 14. Jistgħu dawn iħallsu l-manteniment jew parti minnu huma stess minflok il-persuna li qiegħda tintalab tagħti l-manteniment?
 15. Tista’ l-persuna li qed tagħmel il-petizzjoni tikseb l-assistenza ta’ organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali) fl-Iżvezja?
 16. Jekk iva, kif tista’ tkun ikkuntattjata dik l-organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali)?
 17. X’tip ta’ assistenza tista’ tirċievi l-persuna li qed tagħmel il-petizzjoni mingħand dik l-organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali)?
 18. Tista’ l-persuna li qed tagħmel il-petizzjoni tressaq talba għal xi tagħrif direttament quddiem organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali) fl-Iżvezja?
 19. Jekk iva, kif tista’ tkun ikkuntattjata dik l-organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali)?
 20. X’tip ta’ assistenza tista’ tagħti din l-organizzazzjoni jew dipartiment tal-gvern (ċentrali jew lokali) lill-persuna li qed tagħmel il-petizzjoni?
 L-ulied, il-konjuġi u l-konjuġi ddivorzjati huma eliġibbli biex jibbenefikaw minn deċiżjonijiet ta’ manteniment. Id-dispożizzjonijiet li jikkonċernaw l-obbligi ta’ manteniment bejn il-konjuġi japplikaw ukoll għal sħab irreġistrati.
 It -tfal:
 Il-ġenituri huma responsabbli għall-manteniment tat-tfal tagħhom skond dak li huwa raġonevoli meta jitqiesu il-ħtiġijiet tat-tfal u l-kapaċità finanzjarja taż-żewġ ġenituri flimkien. Persuna mingħajr l-ebda kapaċità li tikkontribwixxi biex tipprovdi għal uliedha ma hijiex responsabbli biex tipprovdi manteniment.
 Persuna li la għandha kustodja ta’ uliedha u lanqas ma tgħix mat-tfal permanentement għandha tissodisfa l-obbligi tagħha tal-manteniment billi tagħti ħlas regolari ta’ manteniment. Persuna li għandha kustodja konġunta ta’ uliedha flimkien mal-ġenitur l-ieħor/l-oħra tista’ wkoll tkun responsabbli tagħmel ħlas regolari ta’ manteniment. Dan huwa l-każ jekk l-ulied jgħixu permanentement mal-ġenitur l-ieħor/l-oħra biss, kemm jekk il-persuna l-oħra tgħix waħidha u kemm jekk tgħix flimkien ma sieħeb/sieħba ġodda.
 Il-ħlasijiet tal-manteniment għandhom ikunu ddeterminati b’sentenza jew bi ftehim.
 Il-ħlasijiet għandhom isiru bil-quddiem għal kull xahar kalendarju. Madankollu, il-qorti tista’ tiddeċiedi dwar mod ieħor ta’ ħlas jekk ikun hemm raġunijiet speċjali li jsir hekk.
 Ftehim li bis-saħħa tiegħu il-manteniment li għandu jitħallas fil-futur jitħallas permezz ta’ somma (lump sum) jew għal perjodi li jaqbżu t-tliet xhur huwa validu biss meta jkun sar bil-miktub u quddiem żewġ xhieda. Jekk it-tfal ikunu taħt it-tmintax-il sena, il-ftehim irid ikun approvat ukoll mill-Kumitat ta’ l-Għajnuna Soċjali.
 Manteniment fil-forma ta’ somma għandu jitħallas lill-Kumitat ta’ l-Għajnuna Soċjali jekk it-tfal ikunu taħt it-tmintax-il sena. Is-somma mħallsa lill-kumitat għandha tintuża biex tinxtara annwalità xierqa mingħand kumpanija ta’ l-assigurazzjoni għall-skond l-obbligu li t-tfal ikun mantnuti, sakemm il-ftehim ma jeskludix dan u sakemm il-Kumitat ma jsibx li s-somma tisata’ tintuża b’xi mod ieħor xieraq għall-manteniment tat-tfal.
 Rikors biex ikunu stabbiliti ħlasijiet ta’ manteniment ma jistax jingħata għal perjodu retroattiv ta’ aktar minn tliet snin qabel id-data li fiha jkunu nbdew il-proċeduri, sakemm il-persuna li għandha tħallas il-manteniment ma taqbilx ma' dan.
 Il-konjuġi:
 Matul iż-żwieġ, il-konjuġi għandhom it-tnejn ir-responsabbiltà għall-manteniment tagħhom. Jekk xi ħadd mill-konjuġi ma jistax imantni lilu nnifsu kompletament, l-ieħor/l-oħra huma responsabbli wkoll biex jikkontribwixxu għall-ħtiġiet personali tal-persuna li ma tistax.
 Wara d-divorzju, iż-żewġ individwi huma t-tnejn responsabbli kull wieħed u waħda biex jipprovdu għalihom stess individwalment, skond ir-regola ġenerali. Madankollu, jekk xi ħadd mill-konjuġi jkollu bżonn flus għall-manteniment tiegħu stess għal perjodu tranżizzjonali, dan ikun intitolat għal għajnuna mill-persuna l-oħra skond ma jkun raġonevoli, meta titqies il-kapaċità ta’ dik il-persuna u ċirkustanzi oħra. F’każijiet eċċezzjonali, persuna tista tirċievi manteniment mingħand il-persuna l-oħra għal perjodu itwal.
 Jekk il-kojuġi ma jistgħux jaqblu dwar il-kwistjoni tal-manteniment, it-tilwima tista’ tkun deċiża mill-qorti.
 Wara d-divorzju, l-għoti tal-manteniment jista’ jkun perjodiku. Madankollu, jista’ jkun ordnat ħlas ta’ somma jekk ikun hemm raġunijiet speċjali, p.e. li l-persuna trid tħallas kontribuzzjoni għall-pensjoni.
 Rikors biex jiġu stabbiliti ħlasijiet ta’ manteniment ma jistax jingħata għal perjodu retroattiv ta’ aktar minn tliet snin qabel id-data li fiha jkunu nbdew il-proċeduri, sakemm il-persuna li għandha tħallas il-manteniment ma taqbilx ma’ dan.
 Taħt it-tmintax-il sena jew
 ’il fuq minn tmintax-il sena, imma taħt il-wieħed u għoxrin sena, jekk l-edukazzjoni bażika tat-tfal għadha ma spiċċatx,
 jistgħu jibbenefikaw minn ħlas ta’ manteniment.
 Bħala regola, il-liġi Żvediża tapplika f’każijiet fejn il-persuna dipendenti għandha r-residenza abitwali tagħha fl-Iżvezja jew fejn il-partijiet qablu li japplikaw il-liġi Żvediża.
 Bħala regola, tapplika l-liġi ta’ l-istat fejn il-persuna dipendenti jkollha r-residenza abitwali.Il-partijiet ikunu wkoll jistgħu jaqblu li tkun applikata kwalunkwe liġi oħra barranija jekk hemm xi fattur li jorbot.
 Il-ħlasijiet tal-manteniment jistgħu jkunu ffisati jew bi ftehim jew b’deċiżjoni tal-qorti.
 Persuna li għandha l-kustodja ta’ wliedha għandha s-setgħa li titlob mantentiment f’isem uliedha taħt l-età.
 Ir-regoli dwar il-ġuriżdizzjoni jinsabu fil-Kodiċi tat-Tfal u l-Ġenituri u l-Kodiċi taż-Żwieġ. Din il-persuna tista’ wkoll tilob l-informazzjoni mingħand p.e. qorti lokali jew kumitat ta’ l-għajnuna soċjali.
 Il-proċeduri tal-qorti nfushom huma bla ħlas fl-Iżvezja bl-eċċezzjoni tad-dritt fir-rigward tar-rikors, li bħalissa huwa ta’ SEK 450. Għaldaqstant, l-aktar spiża tipika tkun dik tad-drittijiet ta’ l-avukati. Jista’ wkoll ikun hemm xi spejjeż marbuta mal-ġbir tal-provi u max-xhieda.
 Ma jistgħux jingħataw stimi ta’ kif ivarjaw dawn l-ispejjeż tal-proċeduri, billi dawn ivarjaw minn każ għall-ieħor.
 Kull persuna li ma hijiex ċittadin/(a) u li ma tkunx tgħix fl-Iżvezja, la fil-preżent u lanqas fi stadju preċedenti, tista’ tirċievi għajnuna legali għal kwistjonijiet li se jinstemgħu fl-Iżvezja, jekk ikun hemm raġunijiet speċjali. Jekk il-każ se jkun eżaminat barra, l-għajnuna legali tista’ tingħata jekk il-persuna tkun residenti l-Iżvezja. Ċittadini ta’ l-Istat Membri ta’ l-UE għandhom l-istess drittijiet għall-għajnuna legali bħaċ-ċittadini Żvediżi. Ċittadini ta’ Stati oħra jkollhom l-istess drittijiet jekk ikun hemm ir-reċiproċità.
 Tsta’ tingħata assistenza amministrattiva mill-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali, id-Dipartiment ta’ Barra (SIO).
 L-istima tal-manteniment hija bbażata fuq kriterji tal-liġi. Il-ġenituri huma intitolati jżommu mid-dħul tagħhom wara li tinqata’ t-taxxa ammont għall-manteniment tagħhom individwali. L-ispejjeż tad-dar ikunu ġeneralment ikkalkulati. Barra minn hekk, hemm spejjeż oħra tal-ħajja, li jkunu kkalkulati bl-għajnuna ta’ ammont standard marbut ma’ l-indiċi. Il-persuna li għandha tħallas il-manteniment tista’ tirriserva wkoll ammont ta’ manteniment għal persuna li tkun iżżewġet u li tkun toqgħod fl-istess dar jekk ikun hemm raġunijiet speċjali. Fl-aħħarnett, il-ġenitur li għandu jħallas jista’ jagħmel riżerva għal ammont biex jipprovdi għal tfal li għadhom id-dar. Kemm, minn dak li jibqa’, għandu jintalab għall-manteniment jiddependi, fost affarijiet oħra, mill-ħtiġiet ta’ l-ulied u l-kapaċità tal-ġenitur l-ieħor li joħroġ l-ispejjeż għall-manteniment. Sa ċertu limitu, jista’ jsir tnaqqis għal spejjeż biex jinżamm il-kuntatt.
 Meta r-rikors ikun għall-manteniment fir-rigward tal-persuna l-oħra mill-konjuġi, ma hemm l-ebda kriterji legali stretti. Madankollu, uħud mill-kriterji ta’ l-istima msemmija hawn fuq iservu ta’ gwida.
 Il-manteniment huwa kontinwament adattat għall-bidliet fl-ispejjeż tal-ħajja skond bidliet fl-ammont tal-bażi tal-prezz. Il-Bord Nazzjonali ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali jistabbilixxi kull sena jekk l-ammont tal-manteniment għandux jinbidel u, jekk iva, b’liema perċentwal. It-tibdil, normalment fl-1 ta’ Frar, japplika għall-ammont ta’ manteniment li kien deċiż qabel l-1 ta’ Novembru tas-sena ta’ qabel eżatt.
 Din il-qorti tista’ taġġusta deċiżjoni jew ftehim li jikkonċerna l-manteniment jekk tinqala’ din il-ħtieġa minħabba bidla fiċ-ċirkustanzi. Għal perjodu ta’ qabel il-ftuħ tal-kawża, aġġustment ikkontestat minn xi ħadd mill-partijiet jista’ jieħu biss il-forma ta’ tnaqqis jew tħassir ta’ ħlasijiet li għadhom ma sarux. Biex il-qorti żżid il-manteniment b’riżultat ta’ bidliet fiċ-ċirkustanzi fir-rigward ta’ konjugi ddivorzjati, jinħtieġu raġunijiet straordinarji.
 Il-qorti tista’ wkoll tibdel ftehim ta’ manteniment jekk il ftehim ma jkunx raġonevoli fid-dawl taċ-ċirkustanzi Madankollu, il-ħlas lura ta’ manteniment ġa riċevut jista’ jkun ordnat biss jekk ikun hemm raġunijiet speċjali biex issir ordni bħal din.
 Jekk l-ammont ta’ ħlas ta’ manteniment perjodiku għat-tfal ma nbidilx matul perjodu ta’ sitt snin, ħlief permezz ta’ aġġustament awtomatiku, il-qorti tista’, fir-rigward tal-perjodu ta’ wara l-ftuħ tal-kawża, tirrevedi dak li kien deċiż qabel dwar il-manteniment, mingħajr il-bażi għall-aġġustamenti msemmija hawn fuq.
 Il-ħlasijiet tal-manteniment għandhom isiru lill-persuna dipendenti. Jekk il-persuna dipendenti hija tfal taħt it-tmintax-il sena, l-għajnuna għandha titħallas lill-persuna li għandha l-kustodja u li tgħix mat-tfal. Jekk l-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali lokali jħallas għajnuna ta’ manteniment għat-tfal lill-persuna li għandha l-kustodja ta’ wliedha, il-persuna li għandha tħallas il-manteniment jista’ jkollha tħallas lura lill-Istat.
 Il-każijiet li jikkonċernaw l-infurzar ta’ deċiżjoniet ta’ manteniment għat-tfal u ta’ manteniment fir-rigward tal-konjugi jew ta’ membri oħra tal-familja huma trattatti minn uffiċjal tas-Servizz ta’ l-Infurzar. Ir-rikors isir bil-fomm jew bil-miktub. It-titolu ta’ l-infurzar għandu jkun ippreżentat ma’ l-applikazzjoni. Ftehim bil-miktub, u quddiem żewġ xhieda, dwar għoti ta’ manteniment skond il-Kodiċi taż-Żwieġ u l-Kodiċi tal-Ġenituri ikun infurzat bħala sentenzi li daħlu fis-seħħ kompletament. Każ dwar l-infurzar ikun ipproċessat għal sena mid-data tar-rikors, imma jista’ jittawwal għal perjodu mhux limitat.
 Jekk il-każ għandu elementi f’pajjiżi differenti (i.e. il-persuna li tagħmel il-petizzjoni u l-persuna li għandha tagħti l-manteniment jinsabu fi stati membri differenti) tista’ tingħata assistenza amministrattiva mill-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali, id-Dipartiment ta’ Barra (SIO).
 F’każijiet domestiċi, il-Kumitat ta’ l-Għajnuna Soċjali jista’ jagħtik parir dwar kif għandek timxi.
 Il-manteniment ta’ għajnuna għal tfal ta’ ġenituri separati jitħallas lill-persuna li għandha l-kustodja ta’ wliedha mill-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali tal-lokal bir-rata ta’ SEK 1173/xahar. Din id-deċiżjoni dwar il-manteniment ta’ għajnuna tittieħed wara rikors fl-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali. Il-persuna responsabbli għall-manteniment ta’ wliedha trid tħallas lura lil-Istat, skond id-dħul u t-total ta’ tfal li jkollha. Jekk, minflok, il manteniment jitħallas direttament lill-persuna li għandha l-kustodja ta’ wliedha, l-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali iħallas manteniment imnaqqas l-istess. L-obbligu tal-ħlas lura huwa qabelxejn iddeterminat permezz ta’ proċess amministrattiv. Ma hemm l-ebda raġuni biex xi ħadd mit-tfal jew il-ġenituri jitolbu lill-qorti toħroġ ordni ta’ mannteniment, sakemm il-persuna responsabbli għall-manteniment ta’ wliedha ma għandhiex tħallas aktar minn SEK 1173/xahar u tittraskura din l-obbligazzjoni.
 Għal familji li jgħixu fl-Unjoni Ewropea, japplika r-Regolament (KEE) Nru 1408/71 tal-Kunsill ta’ l-14 ta’ Ġunju 1971 dwar l-applikazzjoni ta’ skemi ta’ sigurtà soċjali lil persuni qiegħda u l-familji tagħhom li jimxu minn post għal ieħor tal-Komunità. F’dawn il-każijiet, it-tfal huma intitolati għall-benefiċċji lill-familja. Skond ir-Regolament Nru 1408/71, il-manteniment ta’ għajnuna jitqies bħala benefiċċju lill-familja.
 It-tfal li jgħixu barra mill-Unjoni Ewropea ma humiex intitolati għall-manteniment ta’ għajnuna mill-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali. F’dawk il-każijiet,
 il- manteniment ikun deċiż permezz ta’ ftehim jew proċess ġudizzjarju.
 Jekkil-persuna responsabbli għall-manteniment ta’ wliedha tgħix barra, l-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali jista’ jordna lill-persuna li għandha l-kustodja ta’ wliedha biex tieħu passi sabiex l-obbligu tal-manteniment ikun iddeterminat permezz ta’ proċess ġudizzjarju. L-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali jieħu f’idejh id-dritt tat-tfal għall –manteniment sas-somma mħallsa mill-uffiċċju bħala manteniment ta’ għajnuna.
 Ma hemm l-ebda possibbiltà li persuna miżżewġa tieħu għajnuna ta’ manteniment mill-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali. Il-manteniment ikun deċiż permezz ta’ ftehim jew proċess ġudizzjarju.
 Persuna li magħha uliedha jgħixu permanentement u li r-residenza tagħhom hija rreġistrata fuqha għandha s-setgħa li tagħmel rikors għall-għajnuna ta’ manteniment.
 Tista’ tingħata assistenza amministrattiva lill-persuna kredititriċi mill-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali, id-Dipartiment ta’ Barra (SIO).
 Permezz ta’ l-aġenzija/aġenziji li jittrażmettu fl-istat fejn toqgħod il-persuna li qed tagħmel il-petizzjoni skond il-Konvenzjoni tal-Ġnus Magħquda ta’ l-1956 dwar l-Irkupru Barra ta’ Manteniment.
 L-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali, id-Dipartiment ta’ Barra (SIO) għandu jieħu, f’isem il-persuna kreditriċi, il-passi kollha xierqa għall-irkupru tal-manteniment, inklużi l-ħlas ta’ talba u, fejn huwa neċessarju, il-ftuħ u l-prosekuzzjoni ta’ kawża għall-manteniment u t-twettiq ta’ kull ordni jew att ġudizzjarju ieħor għall-ħlas tal-manteniment.
 Jekk il-persuna li qed tagħmel il-petizzjoni trid tirkupra l-manteniment taħt il-Konvenzjoni tal-Ġnus Magħquda ta’ l-1956 dwar l-Irkupru Barra ta’ Manteniment, trid taġixxi permezz ta’ l-Uffiċċju ta’ l-Assigurazzjoni Soċjali, id-Dipartiment ta’ Barra (SIO).
 Ara t-tweġiba għall-mistoqsija 17.
 « Talbiet ta’manteniment - Informazzjoni Ġenerali | Isvezja - Informazzjoni Ġenerali »


text:
Il grigio non va più di moda | Le Grand Jeu
 Qualche mese fa, abbiamo deciso di aprire il blog di Le Grand Jeu a dei contributi scritti da persone esterne alla nostra struttura. Il nostro primo "ospite" è Manuel Dellamotta, un neo-laureato in legge con cui siamo spesso in contatto. Il titolo della sua tesi è "Dai Graffiti alla Street Art: tra valorizzazione socio-culturale e repressione penale". Difficile non chiedergli di condivedere con il nostro pubblico alcuni punti forti del suo lavoro.
 Sono tanti i kids – così la critica d’arte Francesca Alinovi (1949-1983) chiamava i writers – che hanno varcato negli ultimi anni le porte dei nostri tribunali. Eppure, i giuristi hanno partecipato poco o nulla ai numerosi dibattiti sul fenomeno del graffitismo. Questo articolo, che è tratto dalla mia tesi di laurea in giurisprudenza discussa in marzo scorso presso l’Università di Ferrara, vuole contribuire al cambiamento di rotta annunciato da alcuni studiosi anglosassoni, Alison Young in testa.
 Il diritto nasce per regolare delle fattispecie reali, dopo avere osservato la loro intima natura e gli interessi che vi gravitano attorno. Il diritto cerca soluzioni, ma queste necessitano uno studio preliminare del contesto in cui ogni fenomeno trova origine al fine di adottare le risposte più efficienti. Eppure, quando si trova di fronte a un muro dipinto, sia che si tratti di un tag vandalico o di un vero e proprio intervento artistico, il sistema giuridico reagisce con una foga repressiva noncurante del substrato storico-culturale nascosto dietro questi interventi e si rivela incapace di operare una distinzione tra la parte vandalica e la parte artistica di questo fenomeno.
 Quali considerazioni può dunque avanzare un giurista che decida di interessarsi a questo tema? Innanzitutto, bisogna ricordare che l’arte urbana in generis rappresenta una delle più lampanti concretizzazioni moderne di quelle libertà espressive garantite dalla Costituzione (si pensi agli articoli 21 e 33 Cost. che tutelano, rispettivamente, la libertà d’espressione e la libertà artistica). Allo stesso tempo, data l’altruità dei supporti solitamente utilizzati per lasciare libero sfogo alla bomboletta, non bisogna dimenticare che questa forma espressiva attacca frontalmente le sicurezze di un sistema fondato sul dogma della proprietà privata (art. 42 Cost.). La Corte Costituzionale ha affrontato questo dilemma in tempi non sospetti (Corte Cost., 1972, n. 105), anche prima della comparsa del fenomeno del Writing, valutando che il fatto che « tutti abbiano diritto di manifestare il proprio pensiero con ogni mezzo, non può significare che tutti debbano avere, in fatto, la materiale disponibilità di tutti i possibili mezzi di diffusione, ma vuol dire, più realisticamente, che a tutti la legge deve garantire la giuridica possibilità di accedervi, con le modalità ed entro i limiti resi eventualmente necessari dalle peculiari caratteristiche dei singoli mezzi o dalla esigenza di assicurare l’armonica coesistenza del pari diritto di ciascuno o dalla tutela di altri interessi costituzionalmente apprezzabili ». Il diritto stabilisce quindi teoricamente che lo Stato deve garantire i bisogni espressivi dei cittadini, salvaguardando al tempo stesso i diritti altrui. Si tratta di indicazioni che dovrebbero incitare le amministrazioni a concedere maggiori spazi ai writers e a incentivare la realizzazione di opere autorizzate e capaci di riqualificare il territorio urbano, ma che trovano raramente applicazione sia a livello locale che nazionale.
 Da cosa dipende questa situazione di stallo, che non fa tesoro di quelle efficaci e dissuasive esperienze amministrative (su tutte, il progetto Murarte a Torino) che si sono sostituite ai classici strumenti repressivi?
 Negli ultimi anni, molti sociologi si sono interessati a queste dinamiche per capire perché lo Stato reprime con durezza questi soggetti “devianti”, nonostante i tassi di criminalità dei Paesi occidentali – che per il sociologo Zygmunt Bauman sono tra i più sicuri mai esistiti nella storia – siano oggi molto bassi. I loro studi hanno evidenziato l’apparizione di una paura generalizzata per il concetto di devianza e per quegli individui – senzatetto, lavavetri, immigrati, tossicodipendenti – che non rispettano lo stile di vita della classe media. In un contesto del genere, il tema della sicurezza urbana diventa un cavallo di battaglia politico e lo strumento ideale per ottenere consensi alle elezioni.
 Henry Chalfant, Skeme's Crime in the city
 Gli studi del criminologo statunitense Jeff Ferrell hanno dimostrato come questo quadro generale diventi veramente interessante se applicato al Writing (Crimes of Style, 1996). Ferrell definisce i graffiti dei “crimini di stile” e associa questo fenomeno al disprezzo manifestato dai writers nei confronti delle strutture autoritarie moderne e dell’importanza del concetto della proprietà privata nella società contemporanea. I writers vedono, immaginano e realizzano un’alternativa a una “estetica dell’autorità” che impone un’idea generale di come un muro, una strada e un quartiere dovrebbero essere. Contestano quelle logiche per cui è preferibile che un muro resti grigio, se lo Stato o il proprietario non autorizzano il writer a dipingerlo.
 La percezione sociale del Writing è però mutata nel corso del tempo, influenzando a sua volta l’approccio giuridico a questi temi e generando un incomprensibile e schizofrenico balletto di dati contrastanti. Da un lato, in alcune città italiane aumentano i progetti volti alla valorizzazione di queste forme espressive. Dall’altro, dalla metà degli anni ’90, lo Stato sembra avere trovato nel Writing un capro espiatorio ideale, sul quale far confluire quelle tensioni generate dall’ansia securitaria della nostra società. Si è così assistito al progressivo aumento delle circostanze aggravanti e delle cornici punitive relative agli articoli 639 c.p. (deturpamento e imbrattamento di cose altrui, laddove il danno sia legato alla forma esteriore e al valore estetico del bene colpito) e 635 c.p. (danneggiamento, laddove invece la condotta comprometta la sostanza e l’utilizzabilità del bene), che vengono generalmente invocati per reprimere le azioni dei writers.
 La legge 8 ottobre 1997 n. 352 è stata emanata durante la seconda metà degli anni ’90, a seguito dell’acuirsi di alcune derive vandaliche tra i writers italiani. In anni più recenti, la legge 15 luglio 2009 n. 94 – il cosiddetto “pacchetto sicurezza” – ha introdotto un ulteriore giro di vite nella lotta ai fenomeni devianti. Per quel che riguarda il Writing, la novità più importante riguarda il modello di procedibilità ai fini del perseguimento di un reato (art. 639 c.p.) che, se perpetrato su un qualsiasi bene immobile – periferico, centrale, di pregio o privo di concreto valore – o su un qualsiasi mezzo di trasporto pubblico o privato, prevede non più la querela da parte del legittimo proprietario del bene come presupposto per l’instaurazione del giudizio, bensì una procedibilità d’ufficio da parte del Pubblico Ministero. Insomma, se la riforma del 1997 è stata varata in un contesto di particolare aggressività visiva da parte dei writers, la riforma del 2009 moltiplica invece le circostanze aggravanti in un contesto sociale e commerciale che tende a valorizzare questa cultura urbana.
 Tuttavia, l’analisi della teoria giuridica può rivelarsi un esercizio fine a se stesso, se non si considerano le concrete dinamiche che il diritto segue all’interno delle aule giudiziarie italiane. Il diritto “vive” oltre i codici e il Writing genera in tal senso confusione e orientamenti giurisprudenziali ambivalenti.
 Gli autori di un whole car che ricoprono finestrini, segni identificativi e scadenze di manutenzione di una carrozza, rendono inservibile un treno e perciò devono essere condannati per danneggiamento (art. 635 c.p.)? Oppure il treno può ancora prestare il proprio servizio per cui, al limite, si tratta di imbrattamento (art. 639 c.p.)? A Treviso due sezioni differenti del medesimo Tribunale hanno adottato decisioni diametralmente opposte in relazione a condotte sostanzialmente simili, riconoscendo in un caso del 2011 il reato più grave di danneggiamento, mentre la stessa imputazione non è stata riconosciuta da un giudice trevigiano in una situazione del tutto analoga nel 2012. A Milano, alla prima storica e piena assoluzione di un writer grazie al riconoscimento da parte del giudice della volontà di abbellire un muro cittadino trasandato (un orientamento confermato in un altro recentissimo caso riguardante il writer Manu Invisible), è seguita l’equiparazione di una crew cittadina ad un’associazione a delinquere (art. 416 c.p.) finalizzata alla commissione del reato di deturpamento e imbrattamento: un fatto inedito anche a livello internazionale. Un’incriminazione di non poco conto, vista la giovane età degli imputati e la portata rieducativa discutibile di una condanna in grado di incidere sulla crescita personale degli stessi. Non dimentichiamo che la figura dell’associazione a delinquere è spesso connessa, nell’immaginario collettivo, a crimini ben più gravi e suscitanti una generalizzata riprovazione morale.
 Il muro dipinto da Manu Invisibile per celebrare la sua assoluzione
 Alla luce di quanto detto finora, esistono quindi in Italia tre diverse valutazione di uno stesso fenomeno:
 1) l’entusiasmo di una parte dell’opinione pubblica, del mercato dell’arte e di alcuni brand commerciali;
 2) una legislazione che si rifiuta di regolare una fattispecie reale, dopo averne osservato l’intima natura e averne accertato il valore di cultura urbana;
 3) una giurisprudenza che deve mediare tra queste posizioni opposte.
 Quale soluzione è dunque auspicabile? Sarebbe innanzitutto ragionevole rimodulare il sistema sanzionatorio attuale, nel rispetto della congenita natura dello strumento penale quale extrema ratio cui ricorrere quale ultima spiaggia per fare fronte a reali problemi destanti un giustificato allarme sociale. In questo senso, una sanzione penale non carceraria potrebbe essere lo strumento ideale con cui colpire condotte che ledano beni d’incommensurabile valore storico-artistico, anche perché queste azioni sono giudicate severamente anche da individui interni alla cultura del Writing. Negli altri casi, laddove le superfici siano prive di tale valore e in virtù del fatto che tale pratica è particolarmente diffusa tra adolescenti e post-adolescenti e possiede innegabili potenzialità artistiche e riqualificanti il tessuto urbano, un ricorso a strumenti alternativi di natura civilistica o amministrativa sarebbe maggiormente rispettoso del principio di proporzionalità e delle finalità rieducative assegnate alla pena dall’art. 27 Cost.
 Ma la certezza delle sanzioni per i trasgressori assume un’apprezzabile e razionale efficacia solo laddove agli stessi venga offerta la possibilità di intraprendere canali alternativi che permettano di indirizzare le proprie energie creative in modo da non disperderle nei meandri dell’illegalità, tramite la concessione di spazi e una semplificazione burocratica per potervi accedere. Ecco la vera alternativa che potrebbe, se non eliminare, almeno ridurre l’horror pleni generato dai graffiti vandalici e permettere alla nostrà società di garantire ai propri cittadini quelle libertà espressive iscritte nella Costituzione Italiana.
 Manuel Dellamotta, Ferrara, 25 aprile 2014
 14 \ Jun
 Un arresto in diretta
 Un writer arrestato in diretta TV...