text:
Nr. L 185/ 16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16 . 7. 75
 OVEREENKOMST
 tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Rwanda betref
 fende de levering van meel van zachte tarwe als voedselhulp
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
 enerzijds,
 DE REGERING VAN DE REPUBLIEK RWANDA
 anderzijds,
 HEBBEN BESLOTEN deze Overeenkomst te sluiten en hebben daartoe als gevolmachtigden aange
 wezen :
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN :
 DE REGERING VAN DE REPUBLIEK RWANDA :
 DIE OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN OVEREENSTEMMING HEBBEN BEREIKT :
 Artikel I Artikel V
 De Europese Economische Gemeenschap, hierna ge Het land van bestemming verplicht zich ertoe de als
 noemd „Gemeenschap", levert aan de Republiek voedselhulp ontvangen produkten voor consumptieve
 Rwanda hierna genoemd „land van bestemming", als doeleinden aan te wenden en gratis te verdelen aan de
 gift 3 000 ton zachte tarwe, waarvan 1 500 ton in het noodlijdende bevolkingsgroepen .
 kader van het voedselhulpprogramma van de Ge
 meenschap voor 1970/ 1971 en 1 500 ton in het kader Artikel VI
 van het programma 1973/ 1974, in de vorm van 1 986
 ton meel van zachte tarwe . De Partijen bij de Overeenkomst verplichten zich er
 toe, deze zodanig uit te voeren dat aan de normale
 structuur van de nationale produktie en van de inter
 Artikel II
 nationale handel geen nadeel wordt berokkend. Zij
 De leveringen worden verricht in nieuwe katoenen treffen daartoe de nodige maatregelen om te verzeke
 zakken met een nettogewicht van 50 kg elk. De helft ren dat de leveringen in het kader van de voedselhulp
 van de levering vindt plaats franco Kigali terwijl de een aanvulling vormen op, en niet in de plaats komen
 andere helft franco Ruhengeri wordt geleverd. van , de handelstransacties die zonder zodanige leve
 ringen redelijkerwijs te verwachten zijn .
 Artikel III
 Artikel VII
 De bepalingen inzake de verplichtingen en de ver Het land van bestemming neemt alle dienstige maat
 antwoordelijkheid van de Gemeenschap en van het regelen ter voorkoming van :
 land van bestemming betreffende de levering en de
 overname zijn opgenomen in de bijlage, welke een in — de wederuitvoer zowel van de als voedselhulp ont
 tegrerend deel uitmaakt van deze Overeenkomst. vangen produkten als van de hiervan afkomstige
 produkten ;
 Artikel IV — de commerciële en de niet-commerciële uitvoer,
 gedurende een periode van 6 maanden vanaf de
 Het land van bestemming verplicht zich ertoe alle laatste levering, zowel van de ter plaatse geprodu
 nodige maatregelen te nemen voor het vervoer en de ceerde produkten die met de als gift ontvangen
 verzekering van de produkten vanaf de plaatsen van produkten overeenkomen als van de hiervan af
 bestemming. komstige produkten .
 ---pagebreak--- 16. 7. 75 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 185/ 17
 Artikel VIII te stellen ter plaatse het verloop van de uitvoering van
 de Overeenkomst te volgen .
 Het land van bestemming verplicht zich ertoe, de wij
 ze van uitvoering van deze Overeenkomst ter kennis
 van de Gemeenschap te brengen . Daartoe verstrekt Artikel X
 het aan de Commissie van de Europese Gemeen
 schappen om de 3 maanden totdat de in het kader Op verzoek van één van de Partijen vindt overleg tus
 van de voedselhulp geleverde hoeveelheden volledig sen de Partijen bij de Overeenkomst plaats over alle
 zijn verbruikt de volgende gegevens : verdeelde hoe vraagstukken in verband met de toepassing van deze
 Overeenkomst.
 veelheden ; aantal en hoedanigheid van de geholpen
 personen ; plaatsen en wijze van verdeling.
 Artikel XI
 Artikel IX
 Deze Overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren,
 Het land van bestemming neemt alle dienstige maat in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Ita
 regelen ten einde de personen die daartoe door de liaanse en de Nederlandse taal, zijnde alle teksten ge
 Gemeenschap naar behoren gemachtigd zijn, in staat lijkelijk authentiek.
 ---pagebreak--- Nr. L 185/ 18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 16 . 7 . 75
 BIJLAGE
 Bepalingen inzake levering en overname
 Artikel 1 goederen op de plaats van bestemming. Zij bevestigt deze da
 tum ten minste 2 dagen van tevoren .
 De levering is verricht en de risico's gaan over van de Ge
 meenschap op het land van bestemming op het tijdstip
 Artikel 4
 waarop de goederen daadwerkelijk op de plaats van bestem
 ming zijn aangekomen en uitgeladen . Bij levering van de goederen geldt een tolerantie van 5 %
 Het land van bestemming draagt alle kosten voor overname onder de in artikel I van de Overeenkomst aangegeven hoe
 veelheid .
 van de goederen, de eventuele kosten van verlading en alle
 andere kosten die ontstaan na de levering.
 A rtikel 5
 Indien bij de overname van de goederen een vertraging op
 treedt, die aan het land van bestemming valt toe te rekenen, De Gemeenschap wijst voor de uitvoering van de bepalingen
 komen de eventueel hieruit voortvloeiende kosten ten laste van deze bijlage een gemachtigde aan en deelt diens naam
 van dat land .
 en adres tijdig aan het land van bestemming mede.
 A rtikel 2 Het land van bestemming wijst voor elke plaats van levering
 een vertegenwoordiger aan voor het overnemen van de goe
 De Gemeenschap stelt het land van bestemming zo spoedig deren en deelt diens naam en adres vóór de uitvoering van
 mogelijk op de hoogte van het vervoermiddel of de vervoer de Overeenkomst aan de Gemeenschap mede.
 middelen waarvan gebruik wordt gemaakt voor het vervoer
 van de goederen naar de plaats van bestemming, de wijze van Artikel 6
 vervoer in de tussenfasen, de datum van inlading, alsmede
 van de kwaliteit en de hoeveelheid van de goederen als ge Bij de levering van de goederen overhandigt het land van be
 constateerd bij vertrek uit de Gemeenschap. stemming aan de gemachtigde van de Gemeenschap een be
 wijs van overname met vermelding van plaats en datum van
 Artikel 3 overname, aard en hoeveelheid alsmede eventuele op- en
 aanmerkingen betreffende de kwaliteit van de goederen . Het
 De Gemeenschap stelt het land van bestemming tijdig op de zendt een kopie hiervan aan de Commissie van de Europese
 hoogte van de vermoedelijke datum van aankomst van de Gemeenschappen .
 Mededeling inzake de ondertekening van de Overeenkomst betreffende de leve
 ring van voedselhulp tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
 Republiek Rwanda
 De Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Rwanda betreffen
 de de levering van meel van zachte tarwe als voedselhulp, tot sluiting waarvan de Raad
 heeft besloten op 16 juni 1975 is te Brussel ondertekend op 18 juni 1975
 namens de Raad van de Europese Gemeenschappen door de heer Brendan Dillon, Bui
 tengewoon en Gevolmachtigd Ambassadeur, Voorzitter van het Comité van Permanente
 Vertegenwoordigers, en door de heer Hans-Broder Krohn, Directeur-generaal van het Di
 rectoraat-generaal voor Ontwikkeling en Samenwerking van de Commissie der Europese
 Gemeenschappen
 namens de Regering van de Republiek Rwanda door de heer Ignace Karuhije, Buitenge
 woon en Gevolmachtigd Ambassadeur, Vertegenwoordiger van de Republiek Rwanda bij
 de Europese Economische Gemeenschap.


type: wikipedia

text:
Saaremaa (varem ka Kuresaar, liivi Sōrmō, läti Sāmsala, rootsi Ösel, saksa Oesel, ladina Osilia, vananorra Eysysla) on Eesti suurim saar ning Sjællandi, Ojamaa ja Fyni järel pindalalt neljas saar Läänemeres.
 Saaremaa pindala on 2683 km2. Saare rannajoone pikkus on 874 km. Saaremaal oli 2017. aasta seisuga 31 304 elanikku, olles sellega Läänemere saarte seas üheksandal kohal. Temast rahvarohkemad on Sjælland, Fyn, Rügen, Usedom, Lolland, Ojamaa, Falster ja Bornholm.
 Koos lähisaartega kuulub saar Saaremaa valla ja Saare maakonna koosseisu.
 Loodus
 Saaremaa on üldiselt tasase pinnamoega madal saar. Saare lääneosas kerkivad jääservamoodustised Lääne-Saaremaa- ja Sõrve kõrgendik. Põhjarannikul Jaani ja Jaagarahu lademe piiril kõrgub pankrannik. Kõrgeim koht ulatub 58,8 meetrit üle merepinna.
 Saaremaa üldiselt tasast pinda ilmestavad ka kümmekond muinasajast pärit maalinna. Neist Valjala, Kaarma ja Kahutsi maalinna läbimõõt on 110 ja 150 meetri vahel ning säilinud vallide kõrgus 5...10 meetrit.
 Saaremaa umbes 80 järvest on valdav osa maakerke tagajärjel merest eraldunud või ka merega ühendust omavad madalad rannajärved. Kõige rohkem (ligi 20) on neid saare loodeosas Tagamõisa poolsaarel, veel ka saare kagu- ja lõunarannikul. Sageli kannavad nad nime "laht", "meri" või "abajas". Suurim seda tüüpi järv on Kuressaare lähedal paiknev kaksikjärv Mullutu-Suurlaht pindalaga 14,4 km2. Need järved on enamasti riimveelised. Suvel osa taolisi järvi kuivab. Maastikuliselt peetakse Saaremaa ilusaimaks järveks Lääne-Saaremaa kõrgustiku metsasel maastikul paiknevat käärulise kaldajoone ja saarterikast Karujärve pindalaga 3,3 km2.
 Aluspõhja moodustavad siluri ajastul tekkinud mitmesuguste lademete lubjakivid, merglid ja dolomiidid, mis paljanduvad pankadel, loodudel ning rohketes murdudes. Saaremaa tõuseb merest umbes 1,5–2,5 mm aastas (põhjaosa kiiremini, lõunaosa aeglasemalt). Pinnakatte moodustab enamasti rähkmoreen, klibu ning mere- ja tuiskliiv; umbes 7% Saaremaa pindalast hõlmavad sood ja rabad. Viimastes võib turbakihi paksus ulatuda kuni 2,5 meetrini. Pinnamood on tasandikuline. Mitmel pool rannikul leidub luiteid. Saaremaa õhukesed rähk- ja noored rannikumullad on looduslikult väheviljakad.
 Merelise kliima ja mullastiku mitmekesisuse tõttu on saare taimestik väga rikkalik: leidub üle 900 taimeliigi (umbes 80% Eestis kasvavaist), sealhulgas endeemseid haruldasi liike nagu saaremaa robirohi, jugapuu, luuderohi, tuhkpihlakas. Saaremaale on iseloomulikud kadaka- ja sarapuu-lood, liigirikkad puisniidud ning allikasood. Metsamaad on saarel umbes 1200 km2, valdavalt kasvab saarel okaspuumets.
 Lääne-Saaremaa kõrgustiku edelaosas asub Viidumäe looduskaitseala. Lääne-Saaremaa on ka Eesti kõige liigirikkam ala.
 Ajalugu
 Saaremaa kõrgemad osad olid vabanenud Balti jääpaisjärve vee alt u 9600 aastal eKr, kuid sellele järgnenud mitmel aastatuhandetel inimesed teadaolevalt Saaremaale ei jõudnud. Vanimad leitud inimasustuse jäljed Võhma ja Pahapilli küla maadel on dateeritud mesoliitikumi ehk keskmise kiviaja lõpujärku, aastatesse 6000–4900 eKr. Esimesed saabujad olid hülgekütid, kes peatusid ajutiselt tolleaegsel mererannal, veidi hiljem hakati püstitama hooajalisi laagreid viigrite küttimiseks kevadtalve perioodil.
 Varaneoliitikumis moodustas Saaremaa koos Hiiumaa ja Ruhnuga Narva kultuuri erilaadse alarühma, olles tekkinud ilmselt suhtelise isoleerituse tingimustes. Ainuke Saaremaal leitud tolleaegne asulakoht Kõnnus paiknes tol ajal peamise saare rannast mõne kilomeetri kaugusel pisikesel saarekesel. Aastatest 3700/3500 eKr saati iseloomustasid Saaremaa materiaalset kultuuri taas erijooned, mida iseloomustas kammkeraamika traditsioonide kokkusulamine varasema Narva kultuuri Saaremaa eripäradega. Neil klassikalise ja hilise kammkeraamika kultuuri perioodidel olid saare rannaalad ilmselt juba üsna tihedalt asustatud.
 Hilisneoliitikumis, alates umbes aastatest 3200–3000 eKr ilmus hilise kammkeraamika kõrvale, seda täielikult välja tõrjumata, nöörkeraamika kultuur. Sel ajal võis välja kujunema hakata ka üksikpereline asustusviis. Samaaegselt kasvas maaviljeluse osakaal, tegeldi alepõllundusega ja hakati kasvatama koduloomi, kuid esialgu ilmselt need küttimise üle veel selgelt domineerima ei hakanud.
 Varane pronksiaeg Saaremaa elanike jaoks suuri muutusi ei toonud ja neoliitikumis kinnistunud eluviis jätkus. Pronksesemed olid haruldased ja neid kasutati tõenäoliselt sotsiaalse staatuse sümbolitena või rituaalriistadena, samal ajal kui praktilise otstarbega tööriistu tehti endiselt kivist, puust ja luust. Asustatud oli peamiselt Kesk- ja Lääne-Saaremaa, asulakohad olid endiselt sisemaal, kõrgematel küngastel ja siseveekogude kallastel.
 Nooremasse pronksiaega või eelrooma rauaaega (800–400 eKr) paigutatakse mõnede viimase aja uurimuste kohaselt Kaali meteoriidi langemine, mis pidi tolleaegse suhteliselt tihedalt asustatud Saaremaa elanike mällu sügava jälje jätma. Kaali järve kaldale rajati kultuskoht, mis oli poolkaares ümbritsetud paemüüriga.
 Eelviikingi- ja viikingiajal oli asustus Saaremaal koondunud peamiselt kõige viljakamate muldadega regioonidesse. Hilisemate perioodide ja naaberalade asustusviiside põhjal võib oletada, et leidus nii muinasmõisu, suuremaid ja väiksemaid üksiktalusid kui suuremaid ja väiksemaid külasid. Põlluharimises kasutati ilmselt kaheväljasüsteemi, kus pool põllust oli kesa all ja teisel poolel kasvatati mitut kultuuri (rukis, oder, kaer, nisu, hiljem ka talirukis). Kuna Saaremaa mullad on suhteliselt väheviljakad, siis oli majandustegevuses oluline roll ka karjakasvatusel, kala- ja hülgepüügil, merekaubandusel ning hiljem ka röövretklusel. Peamiseks importkaubaks oli ilmselt sool ja ülikkonna käsutusse minevad prestiižikaubad nagu teatud relvad, karusnahad, vürtsid, siid ja vein.
 Salme muinaslaev, mis pärineb 8. sajandist, on ühtlasi vanimaks Läänemerel seilanud purjelaevaks.
 Saaremaa oli muinasaja lõpul üks tihedamini asustatud ja arenenumaid piirkondi Eestis, üksikute muinaskihelkondade asemel oli tekkinud ühtne maakond ilmselt juba 11. või 12. sajandil. 11., eriti aga 12. sajandil olid tugeva ründelaevastiku rajanud muinas-saarlased Läänemere läänekaldal kardetud mereröövlid. Oletatakse, et ka Rootsi tollase pealinna Sigtuna hävitamises olid 1187. aastal tegevad saarlased. Nimetatud rüüsteretked olid muide üheks Põhjala ristisõdade põhjuseks, sest praeguste Eesti, Läti ja Venemaa aladega seotud kaupmehed tahtsid vältida röövimist.
 Saxo Grammaticuse andmetel osalesid saarlased Ölandi lahingus 1170. aastal ja Novgorodi kroonika kirjeldab 1190. saarlaste Peipsile tungimist. Saaremaa kui "saarlaste maa(konna)" mõiste alla kuulusid sel ajal ka Sõrve saar, Muhu saar ja Hiiumaa, kus olid oma sadamad, isegi "sottesatama", sajad laevad, linnused ja elegantsed Karolingide riigist toodud, vahel hõbeplateeritud ja koguni signeeritud mõõgad. Nii paistis nende ühiskond hästi sõjakas võrreldes Ojamaaga, kus oldi ikka rohkem kauplejad. Tuius ja Kaali ümbruses toodeti oma rauda; loodud oli majanduslik baas, et toita rahvast, ehitada laevu ja laevastikke, mehitada ja oskuslikult juhtida malevat.
 Muistse vabadusvõitluse ehk Läänemere idakaldale jõudnud Põhjala ristisõdade ajal 13. sajandi alguskümnenditel oli Saaremaa kõige visamalt võõrvallutajatele vastu pannud maakond. Maakond alistati alles 1227. aastal pärast mitmeid sõjaretki, mil Valjala linnuse piiramise lõpetas ristisõdijate ja muistsete saarlaste vahel sõlmitud leping (vasallileping). Seetõttu jäi Saaremaale tollal eristaatus ning nii mitmedki muistsed vanemad said arvatavasti uute maahärrade vasallideks. Saaremaast sai Saare-Lääne piiskopkonna osa.
 Saarlased tõusid korduvalt edukalt ka sakslaste vastu üles: 1236–1241, 1261–1262 ja 1343–1345 oli Saaremaa võõrvallutajatest vaba.
 1559. aastal omandas Taani kuningas Frederik II Saare-Lääne piiskopilt piiskopkonna, piiskop Johann V von Münchhausenilt oma vennale Holsteini hertsogile Magnusele, tingimusel, et viimane loobub oma pärandiosast Schleswigis ja Holsteinis. Piiskop Johannes loobus hertsog Magnuse kasuks ka oma Kuramaa piiskopkonnast. Liivi sõja ajal läks see Taani kuningriigi koosseisu, mille osaks jäi kuni 1645. aastani, mil Brömsebro rahuga omastas selle Rootsi. Brömsebro rahu lõpetas aastatel 1643–1645 kestnud Rootsi ja Taani vahelise sõja ülemvõimu pärast Läänemere maades. See sõda oli osa Kolmekümneaastasest sõjast, mis lõppes 1648. aastal.
 Brömsebro rahuga läks Saaremaa Rootsi valduste hulka, Liivimaa ehk Läänemereprovintsidesse kuulus ka Saaremaa, mis küll säilitas teatud eriseisundi. Erinevalt teistest maakondadest oli Saaremaal oma asehaldur, Saaremaa rüütelkond, kirikuvalitsus (konsistoorium) ning Eesti- ja Liivimaast erinev maksusüsteem. Rootsi kuninganna Kristiina läänistas Saaremaa Kuressaare krahvkonna 1648. aastal krahv Magnus Gabriel De la Gardiele, kuid pärast Rootsi kuninganna Kristiina loobumist troonist 1654. aastal ja Rooma elama asumist, sai Saaremaast ja Kuressaare krahvkonnast sai aastateks 1654–1689 tema elatusmaa (rootsi keeles underhallsland), mille valitsejaks oli elatusmaade kindralkuberner Seved Baath.
 1710. aastal vallutas saare Põhjasõja käigus Venemaa. Saaremaa jäi eristaatusega piirkonnaks (pooleldi eraldiseisvaks provintsiks, pooleldi maakonnaks) Liivimaa kubermangus Arenburgi kreisina kuni 1917. aastani, mil see ühendati Eestimaa rahvuskubermanguga.
 1840. aastatel Liivimaa kubermangus toimus sotsiaalne protestiliikumine – usuvahetusliikumine, mille käigus astus märkimisväärne osa nende alade maaelanikkonnast vene õigeusku. Usuvahetusliikumise peamiseks motiiviks on peetud talupoegade lootusi parandada oma majanduslikku olukorda, omandades maad ja saavutades mõisakoormiste kergendamise. Samuti väljendus liikumises protest baltisaksa mõisnike kontrolli all olnud luterliku kiriku vastu.
 1902. aastal hakkas Saaremaa ja mandri vahel sõitma esimene aurik General Surovtsev.
 1917. aasta oktoobris okupeerisid Saaremaa Operatsioon Albioni käigus Saksamaa Keisririigi väed, nende võim kestis kuni 1918. aasta novembrini.
 Esimesel iseseisvusajal oli Saaremaa kuni 1940. aastani üks Eesti Vabariigi 11 maakonnast.
 Saaremaa maakond likvideeriti 1950. aasta haldusreformiga, mil Eesti NSV-s moodustati maarajoonid. Alates 1959. aastast, mil likvideeriti Orissaare rajoon, kuulus kogu Saaremaa ala taas ühe haldusüksuse, Kingissepa rajooni alla. Saare maakond taastati 1991. aastal ning see hõlmab tänapäeval peale Saaremaa valla ka Muhu ja Ruhnu valda.
 Galerii
 Viited
 Kirjandus
 Parun Peter Wilhelm von Buxhövden: Beiträge zur Geschichte der Provinz Oesell: mit einem illuminirten Wappen von Oesell , Riga und Leipzig: Verlag von Eduard Götschel 1838, digitaalne
 Saaremaa – selgrooliste loomade alghäll. Vaba Maa, 22. november 1937, nr 269, lk 6.
 Saaremaa 2. Ajalugu, majandus, kultuur. 2007, 1135 lk, kirjastus: Koolibri, ISBN: 9985018828
 Välislingid
 Saaremaa.org - #1 Saaremaa infoportaal
 Saaremaa turismiinfo
 Läänemere saared
 Saaremaa valla saared


type: other

text:
Dúvidas fiscais (IRS e SS) - Trabalho por conta própria - Fórum de Finanças Pessoais
 Início Fiscalidade e Trabalho Trabalho por conta própria Dúvidas fiscais (IRS e SS)
 Dúvidas fiscais (IRS e SS)
 Iniciado por reveal, Outubro 6, 2015
 Bom dia pessoal.Surgiu-me a oportunidade de vir a trabalhar por conta própria, tendo para tal, como é de esperar, ter de facturar os serviços feitos a uma outra empresa (do ramo automóvel).A minha dúvida coloca-se em como e se pode vir a ser "rentável" (sei que dependendo do número de serviços que possa facturar), isto é, o que tenho de fazer para poder facturar estes serviços prestados àquela entidade e quais as despesas inerentes a esses serviços.A nível de esperado, pode haver meses em que os serviços prestados não ultrapassem os 300€, mas há outros em que pode chegar aos 3000€. Um outro detalhe é que nunca trabalhei, como tal este seria o meu 1o emprego, pelo que posso beneficiar de uma isenção a nível de impostos, certo (tenho a ideia de ouvir falar nisto, um beneficio de não pagamento de seg. social durante 1 ano, se não estou em erro)? Então pelo que consegui entender, de um modo geral tenho que (tendo em conta que só vou prestar serviços a uma entidade/empresa):-> A nível de Finanças estarei isento de IVA caso não ultrapasse os 10.000€ anuais de facturação, facturação esta que é feita através de recibo-verde no próprio site das finanças. Caso ultrapasse este valor, passo a ter de facturar com IVA a 23%.A minha dúvida põe-se no valor de IRS/IVA a pagar, isto é, tabela de IRS para dependentes encontrei, mas e para independentes, quanto do valor facturado vai para as Finanças ao final do mês? E no caso da isenção, este valor é nulo, certo?Pelo que percebi, aplica-se aqui a retenção na fonte, neste caso só não percebi a taxa a aplicar.... -> A nível de Segurança Social, durante 12 meses estarei isento do pagamento. Findo este prazo, passo a ter de contribuir com 29.6% de um escalão correspondente, correcto?Por exemplo (como se não tivesse isenção de Seg. Social):-> para uma facturação de 9.000€/ano, tenho isenção de IVA e (9000 X 70%) / 12 = 525€ => 1o escalão de SS => pago 124,09€/mês de SSContas feitas, ao final do ano teria no bolso "limpos" ~7.500€-> para uma facturação de 15.000€/ano, tenho de pagar IVA (retenção na fonte) de 25% (acho que a mais generalizada), logo 15.000€ X 25% = 3.750€/ano e (15.000 X 70%) / 12 = 875€ => 3o escalão de SS => pago 248,18€/mês de SSContas feitas, ao final do ano teria no bolso "limpos" ~8.270€Estão estes exemplos bem feitos? É assim que funciona? Pelo que entendi, depois a nível de IRS pode haver lugar a um reembolso ou a um pagamento "extra". Em ambos os exemplos passa os 7.000€, logo estaria incluído nos 28.5%, e posso beneficiar de ser tributado como categoria A (em regime simplificado).No primeiro caso, como não houve retenção, teria de pagar em IRS 9.000-4.104=4.896€ => 4.896 x 14.5%=709,92€ (total sem deduções, que neste caso penso que posso logo aplicar a dedução de 213,75€ devido a ser solteiro e estar no regime simplificado como sendo categoria A)No segundo caso, como houve retenção de 3.750€, teria de pagar em IRS (15.000-3.750)-4.104=7.146€ => (7.000 x 14.5%) + (146 x 28.5%) =1.056,61€ (à semelhança do anterior poderia adicionar as diversas deduções), o que leva a que me seja reembolsado 3.750-1.056,61=2.693,39€ devido a terem sido retidos anteriormente, certo?De um modo geral estou afazer bem as "simulações", tendo em conta tudo o que terei de pagar de finanças e seg. social!? Ou há algo que estou a fazer errado ou a não ter em conta?PS. Agora reparei na retenção da fonte da categoria A é diferente. Esta retenção, em caso de optar por ser "tratado" como categoria A, tem efeitos na retenção de fonte a fazer por parte da entidade para que faço os serviços!? Isto é, a retenção a fazer pela entidade rege-se pelos 25% de trabalhadores independentes (Cat B ) ou pelo valor facturado mensalmente e assim a retenção é variável consoante a facturação mensal?
 -> A nível de Finanças estarei isento de IVA caso não ultrapasse os 10.000€ anuais de facturação, facturação esta que é feita através de recibo-verde no próprio site das finanças. Caso ultrapasse este valor, passo a ter de facturar com IVA a 23%.A minha dúvida põe-se no valor de IRS/IVA a pagar, isto é, tabela de IRS para dependentes encontrei, mas e para independentes, quanto do valor facturado vai para as Finanças ao final do mês? E no caso da isenção, este valor é nulo, certo?Pelo que percebi, aplica-se aqui a retenção na fonte, neste caso só não percebi a taxa a aplicar....A retenção na fonte não é feita no fim do mês. Como o nome indica é feita na fonte, ou seja, por quem te devia pagar o dinheiro mas retém uma parte para entregar diretamente ao estado. No caso dos recibos verdes essa taxa é constante e não dependente do rendimento.De qualquer forma, se não chegares aos 10.000€ anuais estarás à mesma dispensado de fazer retenção na fonte-> A nível de Segurança Social, durante 12 meses estarei isento do pagamento. Findo este prazo, passo a ter de contribuir com 29.6% de um escalão correspondente, correcto?Correto. Se ainda não o fizeste, podes ler os detalhes no site da SS: http://www4.seg-social.pt/trabalhadores-independentesPor exemplo (como se não tivesse isenção de Seg. Social):-> para uma facturação de 9.000€/ano, tenho isenção de IVA e (9000 X 70%) / 12 = 525€ => 1o escalão de SS => pago 124,09€/mês de SSContas feitas, ao final do ano teria no bolso "limpos" ~7.500€-> para uma facturação de 15.000€/ano, tenho de pagar IVA (retenção na fonte) de 25% (acho que a mais generalizada), logo 15.000€ X 25% = 3.750€/ano e (15.000 X 70%) / 12 = 875€ => 3o escalão de SS => pago 248,18€/mês de SSContas feitas, ao final do ano teria no bolso "limpos" ~8.270€Retenção na fonte é para o IRS não para o IVA. O IVA é o imposto sobre o valor acrescentado, que cobras ao cliente para pagar ao estado e a taxa mais habitual é de 23% sobre o valor base dos produtos ou serviços. Regra geral não contas com esse valor do ponto de vista de lucro ou custos dos serviços porque é o cliente que o suporta diretamente...Mesmo considerando que estás a falar de retenção na fonte de IRS (parece se ro caso), as contas sobre o teu rendimento ao fim do ano não são assim tão diretas (não achaste estranho que faturando mais 6000€ te dava menos de 1000€ de diferença no lucro?). Em qualquer dos casos vais ter de meter a declaração de IRS e só nessa altura é que o imposto vai efetivamente ser calculado. A diferença entre os dois casos é que no primeiro, como não foi havendo retenção na fonte, será preciso deduzir ainda o imposto a pagar no ano seguinte, após meter a declaração. No segundo caso, como já foi sendo retido imposto, haverá muito menos a pagar, podendo mesmo haver lugar a algum reembolso...Relativamente aos escalões da SS tens a opção de optar por um escalão vizinho se preferires (em vez de descontar pelo 3o escalão poderias descontar pelo 2o ou 4o, por exemplo).Estão estes exemplos bem feitos? É assim que funciona? Pelo que entendi, depois a nível de IRS pode haver lugar a um reembolso ou a um pagamento "extra". Em ambos os exemplos passa os 7.000€, logo estaria incluído nos 28.5%, e posso beneficiar de ser tributado como categoria A (em regime simplificado).Apenas chamar a atenção para o facto de que a opção pelas regras de tributação da categoria A implica que só prestes serviços a uma única entidade. Se passares um recibo que seja a outra entidade deixas de ter essa opção.No primeiro caso, como não houve retenção, teria de pagar em IRS 9.000-4.104=4.896€ => 4.896 x 14.5%=709,92€ (total sem deduções, que neste caso penso que posso logo aplicar a dedução de 213,75€ devido a ser solteiro e estar no regime simplificado como sendo categoria A)No segundo caso, como houve retenção de 3.750€, teria de pagar em IRS (15.000-3.750)-4.104=7.146€ => (7.000 x 14.5%) + (146 x 28.5%) =1.056,61€ (à semelhança do anterior poderia adicionar as diversas deduções), o que leva a que me seja reembolsado 3.750-1.056,61=2.693,39€ devido a terem sido retidos anteriormente, certo?Não estive a rever as contas mas parece-me o que estive a dizer uns parágrafos acima... De onde te vieram os 4104€? É da opção pela tributação segundo a categoria A? Se não puderes fazer essa opção, o rendimento coletável é obtido multiplicando o rendimento bruto por 70%.Os 3750 da retenção na fonte não se subtraem ao rendimento bruto, como fizeste, mas sim ao imposto apurado. Ou seja, pelas regras da categoria B seria 15.000€ * 70% = 10.500€ de rendimento coletável => (7000 * 14,5%) + (3500 * 28,5%) = 2012,5€ de coleta. Deduzindo os 3750€ de retenção na fonte dá 1737,5€ de reembolso, se não me enganei nas contas...De um modo geral estou afazer bem as "simulações", tendo em conta tudo o que terei de pagar de finanças e seg. social!? Ou há algo que estou a fazer errado ou a não ter em conta?PS. Agora reparei na retenção da fonte da categoria A é diferente. Esta retenção, em caso de optar por ser "tratado" como categoria A, tem efeitos na retenção de fonte a fazer por parte da entidade para que faço os serviços!? Isto é, a retenção a fazer pela entidade rege-se pelos 25% de trabalhadores independentes (Cat B ) ou pelo valor facturado mensalmente e assim a retenção é variável consoante a facturação mensal?A opção pelas regras de tributação pela categoria A só se faz quando se mete a declaração de IRS. Não há retenção na fonte para quem opta por essa forma de tributação e retenção na fonte para quem não opta, há apenas retenção na fonte para trabalhadores independentes...
 P.S: A pergunta já é complexa o suficiente para andar a ser repetida pelo fórum e dispersar as respostas... apaguei a outra mensagem duplicada desta...
 A retenção na fonte não é feita no fim do mês. Como o nome indica é feita na fonte, ou seja, por quem te devia pagar o dinheiro mas retém uma parte para entregar diretamente ao estado. No caso dos recibos verdes essa taxa é constante e não dependente do rendimento.De qualquer forma, se não chegares aos 10.000€ anuais estarás à mesma dispensado de fazer retenção na fontePor exemplo, neste momento ao abrir actividade posso informar as finanças que não espero facturar mais de 10.000€, logo não há lugar a retenção na fonte, correcto? Isto mais tarde, e como espero apenas facturar a 1 empresa, pode fazer-me optar por pagar IRS como sendo de Cat. A, certo? Retenção na fonte é para o IRS não para o IVA. O IVA é o imposto sobre o valor acrescentado, que cobras ao cliente para pagar ao estado e a taxa mais habitual é de 23% sobre o valor base dos produtos ou serviços. Regra geral não contas com esse valor do ponto de vista de lucro ou custos dos serviços porque é o cliente que o suporta diretamente...Mesmo considerando que estás a falar de retenção na fonte de IRS (parece se ro caso), as contas sobre o teu rendimento ao fim do ano não são assim tão diretas (não achaste estranho que faturando mais 6000€ te dava menos de 1000€ de diferença no lucro?). Em qualquer dos casos vais ter de meter a declaração de IRS e só nessa altura é que o imposto vai efetivamente ser calculado. A diferença entre os dois casos é que no primeiro, como não foi havendo retenção na fonte, será preciso deduzir ainda o imposto a pagar no ano seguinte, após meter a declaração. No segundo caso, como já foi sendo retido imposto, haverá muito menos a pagar, podendo mesmo haver lugar a algum reembolso...Relativamente aos escalões da SS tens a opção de optar por um escalão vizinho se preferires (em vez de descontar pelo 3o escalão poderias descontar pelo 2o ou 4o, por exemplo).Sim, eu referia-me ao IRS. O IVA neste caso, e como iria ser a empresa à qual eu estaria "afecto", essa sim pagaria o IVA. Mas li algo sobre isenção de IVA, isto é, eu estar isento de passar o IVA, ou estou enganado, terei de passar os recibos com o IVA na mesma? Eu não achei "estranho" pois no fim ainda faltava somar a parte relativa à retenção na fonte, o que na altura me daria já uma diferença de +~3.700€ no lucro. Neste caso calculei o imposto sem as respectivas deduções, o que neste caso assim calculado seria a pior das hipóteses, penso eu, pois as deduções apenas baixam o valor de IRS a pagar, correcto? A que se refere quando é dito "será preciso deduzir ainda o imposto a pagar no ano seguinte, após meter a declaração"!? Não entendi bem esta questão....Quanto à SS, qual a possível vantagem/desvantagem e suas implicações futuras em optar por um escalão vizinho (além da óbvia que é pagar mais ou menos de SS)!? Apenas chamar a atenção para o facto de que a opção pelas regras de tributação da categoria A implica que só prestes serviços a uma única entidade. Se passares um recibo que seja a outra entidade deixas de ter essa opção.Não estive a rever as contas mas parece-me o que estive a dizer uns parágrafos acima... De onde te vieram os 4104€? É da opção pela tributação segundo a categoria A? Se não puderes fazer essa opção, o rendimento coletável é obtido multiplicando o rendimento bruto por 70%.Os 3750 da retenção na fonte não se subtraem ao rendimento bruto, como fizeste, mas sim ao imposto apurado. Ou seja, pelas regras da categoria B seria 15.000€ * 70% = 10.500€ de rendimento coletável => (7000 * 14,5%) + (3500 * 28,5%) = 2012,5€ de coleta. Deduzindo os 3750€ de retenção na fonte dá 1737,5€ de reembolso, se não me enganei nas contas...A opção pelas regras de tributação pela categoria A só se faz quando se mete a declaração de IRS. Não há retenção na fonte para quem opta por essa forma de tributação e retenção na fonte para quem não opta, há apenas retenção na fonte para trabalhadores independentes...A tributação da Cat A não é quando no min. foram facturados 80% dos serviços a uma única entidade!? Foi com a impressão que fiquei ao ler vários artigos, posso estar é errado.... De vários exemplos que vi era sempre deduzido esse valor no caso da Cat. A. Pelo que apurei, e na altura pensei ser o correcto, vejo agora que está errado. Eu segui um exemplo presente no site do "jornal de negócios" e a explicação é que vem das deduções especificas, neste caso, em Cat. A é 72% do rendimento anual min., neste caso é assim 72% x (12 x 475€) = 4.104€ (min. do ano de 2010 que foi quando fizeram o simulador, penso....), o que para o ano de 2015 penso ir ser 4363€.... Quanto às regras de tributação, no caso de se optar por fazer retenção na fonte (imaginando por exemplo que se prevê uma facturação superior a 10.000€), pode-se na mesma posteriormente optar na mesma por ser tributado na Cat. A!? Pelo que vi, ser tributado na Cat. A tem vantagem até quem fatura ~16.000€, mas não entendi bem o porquê. Será que isto pode e deve ser "escolhido" aquando se está a colocar o IRS!? Isto é, imaginando que eu tinha trabalho em 2015 a recibos verdes, num total de 12.000€ e com retenção na fonte. Em Maio de 2016 posso escolher se é tributado como Cat. A ou B!?
 Por exemplo, neste momento ao abrir actividade posso informar as finanças que não espero facturar mais de 10.000€, logo não há lugar a retenção na fonte, correcto?...Sim, eu referia-me ao IRS. O IVA neste caso, e como iria ser a empresa à qual eu estaria "afecto", essa sim pagaria o IVA. Mas li algo sobre isenção de IVA, isto é, eu estar isento de passar o IVA, ou estou enganado, terei de passar os recibos com o IVA na mesma?Faltam 3 meses para o fim do ano. Se declarares nas Finanças que pretendes fazer menos de 2500€ este ano (3/12 de 10.000€) então ficas isento de cobrar IVA e de fazer retenção na fonte até ultrapassares os 10.000€ anuais - se e quando isso acontecer tens de meter uma declaração de atualização de atividade para entrar no regime de IVA até Fevereiro, salvo erro.Estando no regime de IVA sim, tens de cobrar IVA sobre o custo dos teus serviços e mais vale acertares logo isso no preço que definires com os teus clientes (mesmo que seja só um). Mesmo que comeces isento de IVA, convém chamar a atenção ao dar o preço que esse é o preço sem IVA. Sendo uma empresa, normalmente não se importam muito de ter de pagar o IVA porque o podem deduzir ao IVA que recebem dos seus próprios clientes... mas é melhor esclarecer logo desde início o que é o preço pelos teus serviços e o que é imposto. Isto mais tarde, e como espero apenas facturar a 1 empresa, pode fazer-me optar por pagar IRS como sendo de Cat. A, certo?...A tributação da Cat A não é quando no min. foram facturados 80% dos serviços a uma única entidade!? Foi com a impressão que fiquei ao ler vários artigos, posso estar é errado....Desde que cumpras os requisitos estabelecidos no Código do IRS, no artigo 28o:8 - Se os rendimentos auferidos resultarem de serviços prestados a uma única entidade, exceto tratando-se de prestações de serviços efetuadas por um sócio a uma sociedade abrangida pelo regime de transparência fiscal, nos termos da alínea b ) do n.o 1 do artigo 6.o do Código do IRC, o sujeito passivo pode, em cada ano, optar pela tributação de acordo com as regras estabelecidas para a categoria A. Eu não achei "estranho" pois no fim ainda faltava somar a parte relativa à retenção na fonte, o que na altura me daria já uma diferença de +~3.700€ no lucro. Neste caso calculei o imposto sem as respectivas deduções, o que neste caso assim calculado seria a pior das hipóteses, penso eu, pois as deduções apenas baixam o valor de IRS a pagar, correcto? A que se refere quando é dito "será preciso deduzir ainda o imposto a pagar no ano seguinte, após meter a declaração"!? Não entendi bem esta questão....Referia-me ao que mencionaste depois no parágrafo seguinte a esse. Basicamente estavas a comparar dois cenários em que num estavas a pagar impostos à cabeça e no outro não. Só quis chamar a atenção para que isso não me parece uma comparação válida - impostos pagas sempre - se não fores retendo na fonte, pagas no ano seguinte depois de meter a declaração de IRS (era a isto que me referia). Aliás, no teu segundo cenário, em que parecia que pouco melhor ficavas, ainda ias ter direito a reembolso. Quis apenas realçar que para a comparação entre os cenários ser correta, devias ter em conta o imposto a pagar / reembolso a receber no ano seguinte... Quanto à SS, qual a possível vantagem/desvantagem e suas implicações futuras em optar por um escalão vizinho (além da óbvia que é pagar mais ou menos de SS)!?Caso tenhas direito a subsídio de desemprego ou de doença, por exemplo, este será calculado com base no escalão que escolheres. Idem aspas para o cálculo da reforma. De vários exemplos que vi era sempre deduzido esse valor no caso da Cat. A. Pelo que apurei, e na altura pensei ser o correcto, vejo agora que está errado. Eu segui um exemplo presente no site do "jornal de negócios" e a explicação é que vem das deduções especificas, neste caso, em Cat. A é 72% do rendimento anual min., neste caso é assim 72% x (12 x 475€) = 4.104€ (min. do ano de 2010 que foi quando fizeram o simulador, penso....), o que para o ano de 2015 penso ir ser 4363€....Mais do que aquilo que se lê em jornais e na net, deves sempre confrontar com o que diz a legislação. Sobretudo este ano, que houve bastantes mudanças, e muito do que foi escrito no passado está desatualizado.Era 72% do IAS e não do rendimento anual mínimo... De qualquer forma, entretanto a lei mudou e a fórmula de cálculo deixou de ser essa. O que a legislação atualmente diz é:Artigo 25.o Rendimentos do trabalho dependente: deduções 1 - Aos rendimentos brutos da categoria A deduzem-se, até à sua concorrência, e por cada titular que os tenha auferido, os seguintes montantes:a) (euro) 4 104; ...Por isso são mesmo os 4104€, sim Quanto às regras de tributação, no caso de se optar por fazer retenção na fonte (imaginando por exemplo que se prevê uma facturação superior a 10.000€), pode-se na mesma posteriormente optar na mesma por ser tributado na Cat. A!? Pelo que vi, ser tributado na Cat. A tem vantagem até quem fatura ~16.000€, mas não entendi bem o porquê. Será que isto pode e deve ser "escolhido" aquando se está a colocar o IRS!? Isto é, imaginando que eu tinha trabalho em 2015 a recibos verdes, num total de 12.000€ e com retenção na fonte. Em Maio de 2016 posso escolher se é tributado como Cat. A ou B!?Sim, como já disse atrás, a opção de tributação pela categoria A é algo que só se aplica na altura de meter a declaração de IRS. O tal montante a partir do qual deixa de valer a pena tem a ver com a diferença de tributação entre a categoria A e a categoria B. Na categoria A a dedução são os tais 4104€ referidos no artigo 25o; na categoria B, no regime simplificado, o que se aplica é o artigo 31o
 Agradeço toda a informação prestada pelo Pauloaguia, até porque foi bastante detalhada e importante para mim e para entender o funcionamento das "finanças" neste caso. Agora uma dúvida que me surgiu foi o caso de deduções (penso ser o que se trata) de despesas decorrentes da "profissão", por exemplo o gasto de combustível, consumíveis (papel, canetas, etc) e/ou outros equipamentos comprados para exercer a profissão. Estas despesas podem ser deduzidas? O veículo terá de estar em meu nome, ou algo semelhante? Ou apenas as "empresas" podem deduzir este tipo de gastos?
 Tens duas opções quando iniciares atividade:- no regime simplificado o fisco considera automaticamente o teu rendimento líquido como uma percentagem do rendimento bruto, dependendo da origem dos rendimentos (consultar artigo 31o do CIRS). Não podes deduzir nada do ponto de vista do IRS, nem sequer os descontos para a SS ou o custo obrigatório do seguro de trabalho...- no regime de contabilidade origanizada tens de pagar a um contabilista para tratar da relação com as finanças por ti. Mas aí já podes deduzir aquilo que efetivamente gasta e és tributado pelos resultados da contabilidade.Qual dos regimes escolher? Bem isso já vai depender de quais os custos da tua atividade. Por exemplo, numa atividade de prestação de serviços, se os custos da atividade forem superiores a 30% do rendimento bruto então aí já é capaz de compensar optar pela contabilidade organizada (claro que nesse caso tem de se adicionar o custo do contabilista para comparar corretamente os dois cenários). Se os custos da atividade forem substancialmente menores compensa optar pelo regime simplificado... Agora, há outra questão relacionada com as deduções - se ficares no regime de IVA podes deduzir o IVA suportado com os produtos essenciais à atividade. Por exemplo, quem tricota camisolas para vender poderia deduzir ao IVA que cobra aos clientes o IVA da lã e das gulhas de tricot e entregar ao Estado apenas a diferença... Porque o IVA é isso mesmo - é suposto incidir só sobre o valor acrescentado dos produtos.Estas deduções são possíveis independentemente de se estar no regime simplificado ou de contabilidade organizada. Normalmente há sempre muita confusão entre o que é ou não dedutível, sobretudo por parte de quem não tem um contabilista - nesse caso, em caso de dúvida, é sempre preferível confirmar com as Finanças se se poderia ou não deduzir o IVA de determinada despesa...
 Vou acrescentar uma coisa que pode ser interessante e decisiva para a escolha: Simplificado vs Contabilidade Organizada vs Tributação pela categoria A:Ponto 10 do artigo 31o do CIRS (Regime simplificado)10 - Os coeficientes previstos nas alíneas b), c) e f) do n.o 1 são reduzidos em 50 % e 25 % no período de tributação do início da atividade e no período de tributação seguinte, respetivamente, desde que, nesses períodos, o sujeito passivo não aufira rendimentos das categorias A ou H.Se o TI não aufere rendimentos da categoria A (trabalho dependente) ou H (pensões)eSendo a atividade independente de prestação de serviços, à qual é aplicada o coeficiente de 75%, quer dizer que:- 1o ano - Coeficiente = 37,5%- 2o ano - Coeficiente = 56,25%.


text:
Nederlands Gerechtshof oordeelt: poker is een kansspel | Onlinepokerspelen.be
 Home › Poker nieuws › Nederlands Gerechtshof oordeelt: poker is een kansspel
 Gepost op maart 28, 2016 door Admin
 Binnen de poker- en wedindustrie bestond al enige tijd discussie omtrent het gegeven of poker een kansspel of behendigheidsspel betreft. Wanneer poker zou gecategoriseerd worden als behendigheidsspel zou er geen kansspellicentie vereist zijn en zouden zonder bijkomende formaliteiten pokertoernooien kunnen georganiseerd worden. Dankzij het oordeel van het Gerechtshof van Amsterdam bestaat er nu meer zekerheid: poker is in Nederland een kansspel en geen behendigheidsspel.
 Verbreking voorgaand vonnis
 Het Gerechtshof van Amsterdam werd gevat naar aanleiding van een voorgaand vonnis van de rechtbank in Amsterdam. Deze lagere rechtbank oordeelde dat poker draaide om behendigheid en bijgevolg een behendigheidsspel behelsde. Bijgevolg was er volgens deze rechtbank geen organisatie van een kansspel. Ook voordien had de rechtbank in Den Haag in 2010 geoordeeld dat poker de laatste jaren gewijzigd is en meer draait om behendigheid dan om de kans op winst of verlies.
 De feiten van het vonnis en arrest kunnen als volgt worden samengevat: Drie mannen hadden in de periode 2005 – 2007 meerdere pokertoernooien georganiseerd in een café te Bussum. De drie personen hadden daar evenwel geen vergunning voor. Voor de rechtbank verweerden de drie zich met het feit dat poker geen kansspel is, maar louter een behendigheidsspel waardoor er geen licentie / vergunning vereist is. Het Gerechtshof van Amsterdam ging evenwel niet mee in deze zienswijze. Volgens het Hof is de kans op winst of verlies afhankelijk van de gelote kaarten, en is er weldegelijk sprake van een kansspel. Hoe behendig men ook meent te zijn, de behendigheid kan aan deze kans op winst of verlies niets wijzigen.
 Het Gerechtshof van Amsterdam veroordeelde bijgevolg de drie tot een boete. De twee organisatoren van de pokertoernooien werden veroordeeld tot een boete van elk 1.250 EUR. De derde betrokkene, de eigenaar van het café, werd gelet op de medeplichtigheid veroordeeld tot een voorwaardelijke geldboete van 500 EUR. Daarbij hield het Gerechtshof onder meer rekening met de lange bestaansgeschiedenis van het café zonder zware inbreuken (circa 10 jaar).
 Impact België
 De rechtspraak in Nederland kon evenwel los gezien worden van de situatie in België. Zowel Nederland als België bepalen autonoom wat de voorwaarden zijn van een kansspel en het deelnemen aan kansspelen.
 In België is de Kansspelcommissie al langer van oordeel dat poker een kansspel behelst. Immers zijn er voor een kansspel in België drie elementen vereist: een inzet; een kans om deze inzet te winnen of te verliezen; en toeval. Van zodra deze drie elementen vervuld zijn is er volgens de Belgische Kansspelcommissie sprake van een kansspel. De kans op winst of verlies is bij poker afhankelijk van hoe de kaarten worden gedeeld, en dus minder van de technische tussenkomst van de speler. Pokeren tegen geld is dan ook enkel mogelijk in één van de 9 officieel erkende casino’s.
 Kan je dan zelf een pokertoernooi organiseren? Nee, tenzij er gespeeld wordt voor maximaal 0,22 EUR inzet en maximaal 6,20 EUR winst. Onrechtstreekse of verdoken inzet (bv. verhoogde drankprijs of ontvangst van een t-shirt) wordt ook beschouwd als een inzet, waardoor wanneer dit de bovenvermelde bedragen overschrijdt gecategoriseerd wordt als verboden.
 ← Online pokerspelers zullen (nog meer) worden belast
 Mens vs. computer: wie kan het beste pokeren? →


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 13.12.2019
 HR
 Službeni list Europske unije
 L 324/47
 Samo izvorni tekstovi UNECE-a imaju pravni učinak prema međunarodnom javnom pravu. Status i datum stupanja na snagu ovog Pravilnika treba provjeriti u najnovijem izdanju dokumenta UNECE-a TRANS/WP.29/343/, koji je dostupan na: http://www.unece.org/tran/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Pravilnik br. 145 – Jedinstvene odredbe o homologaciji vozila s obzirom na sustave ISOFIX sidrišta, sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice i i-Size sjedišta [2019/2142]
 Datum stupanja na snagu: 19. srpnja 2018.
 Ovaj je dokument isključivo informativne prirode. Vjerodostojan i pravno obvezujući tekst je: ECE/TRANS/WP.29/2017/133.
 Sadržaj
 Pravilnik
 1.
 Područje primjene
 2.
 Definicije
 3.
 Zahtjev za homologaciju
 4.
 Homologacija
 5.
 Specifikacije
 6.
 Ispitivanja
 7.
 Preinake i proširenje homologacije tipa vozila
 8.
 Sukladnost proizvodnje
 9.
 Sankcije za nesukladnost proizvodnje
 10.
 Trajno obustavljena proizvodnja
 11.
 Imena i adrese tehničkih službi odgovornih za provođenje homologacijskih ispitivanja te imena i adrese homologacijskih tijela
 Prilozi
 1.
 Izjava
 2.
 Izgled homologacijske oznake
 3.
 Postupak za određivanje točke H i stvarnog nagiba trupa za sjedišta u motornim vozilima
 Dodatak 1. – Opis trodimenzionalne naprave za određivanje točke H (3D H naprava)
 Dodatak 2. – Trodimenzionalni referentni sustav
 Dodatak 3. – Referentni podaci za sjedišta
 4.
 Sustavi ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice
 5.
 i-Size sjedište
 1. PODRUČJE PRIMJENE
 Ovaj se Pravilnik primjenjuje na:
 (a)
 vozila kategorije M1 s obzirom na njihove sustave ISOFIX sidrišta i njihova sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice namijenjene za sustave za držanje djeteta. Ostale kategorije vozila opremljenih ISOFIX sidrištima također moraju ispunjavati odredbe ovog Pravilnika;
 (b)
 vozila bilo koje kategorije s obzirom na njihova i-Size sjedišta ako je proizvođač vozila odredio ta sjedišta.
 2. DEFINICIJE
 Za potrebe ovog Pravilnika:
 2.1.
 „homologacija vozila” znači homologacija tipa vozila s obzirom na sustave ISOFIX sidrišta, sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice i i-Size sjedišta, ako su ugrađena;
 2.2.
 „tip vozila” znači kategorija motornih vozila koja se ne razlikuju prema bitnim karakteristikama kao što su dimenzije, linije i materijali sastavnih dijelova konstrukcije vozila ili konstrukcije sjedala na koje se pričvršćuju ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice ako ih ima i, ako se čvrstoća sidrišta ispituje dinamičkim ispitivanjem, kao i čvrstoća poda vozila kad se ispituje statičkim ispitivanjem za i-Size sjedišta, karakteristike svakog sastavnog dijela sustava za držanje, osobito ograničavanje opterećenja, koji utječe na sile koje djeluju na sidrišta;
 2.3.
 „pod” znači donji dio nadogradnje vozila koji povezuje bočne strane vozila. U ovom slučaju pod obuhvaća orebrenja, užljebljenja i druga moguća pojačanja, čak i ako su ispod poda, na primjer uzdužni i poprečni nosači;
 2.4.
 „sjedalo” znači konstrukcija, zajedno s presvlakom, koja može, ali ne mora, biti dio konstrukcije vozila, za sjedenje jedne odrasle osobe. Taj pojam obuhvaća pojedinačno sjedalo ili dio sjedeće klupe namijenjen za sjedenje jedne osobe;
 2.5.
 „suvozačevo sjedalo” znači bilo koje sjedalo čija se „najisturenija točka H” nalazi u vertikalnoj poprečnoj ravnini koja prolazi kroz vozačevu točku R ili ispred te ravnine;
 2.6.
 „skupina sjedala” znači sjedalo u obliku klupe ili odvojena sjedala koja su smještena jedno uz drugo (tj. tako da su krajnja prednja sidrišta jednog sjedala u ravnini s krajnjim stražnjim sidrištima drugog sjedala ili ispred tih sidrišta i da su u ravnini s krajnjim prednjim sidrištima tog drugog sjedala ili iza tih sidrišta) na kojima može sjediti najmanje jedna odrasla osoba;
 2.7.
 „klupa za sjedenje” znači konstrukcija, zajedno s presvlakom, za sjedenje više od jedne odrasle osobe;
 2.8.
 „ISOFIX” znači sustav za povezivanje sustava za držanje djeteta s vozilom koji se sastoji od dva kruta sidrišta u vozilu, dva pripadajuća kruta pričvrsna dijela na sustavu za držanje djeteta i mehanizma protiv okretanja sustava za držanje djeteta oko poprečne osi;
 2.9.
 „ISOFIX sjedište” znači sjedište koje omogućava ugradnju:
 (a)
 univerzalnog ISOFIX sustava za držanje djeteta okrenutog naprijed, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 44; ili
 (b)
 poluuniverzalnog ISOFIX sustava za držanje djeteta okrenutog naprijed, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 44; ili
 (c)
 poluuniverzalnog ISOFIX sustava za držanje djeteta okrenutog natrag, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 44; ili
 (d)
 poluuniverzalnog ISOFIX sustava za držanje djeteta okrenutog bočno, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 44; ili
 (e)
 ISOFIX sustava za držanje djeteta za određeno vozilo, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 44; ili
 (f)
 i-Size sustava za držanje djeteta, integralnog razreda, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 129; ili
 (g)
 ISOFIX sustava za držanje djeteta za određeno vozilo, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 129;
 2.10.
 „donje ISOFIX sidrište” znači okrugla vodoravna kruta šipka promjera 6 mm koja se nastavlja na konstrukciju vozila ili sjedala radi prihvata i držanja ISOFIX sustava za držanje djeteta ISOFIX pričvrsnim dijelovima;
 2.11.
 „sustav ISOFIX sidrišta” znači sustav koji se sastoji od dva donja ISOFIX sidrišta konstruiran za pričvršćenje ISOFIX sustava za držanje djeteta zajedno s napravom za sprečavanje okretanja;
 2.12.
 „ISOFIX pričvrsni dio” znači jedna od dviju veza, koja ispunjava zahtjeve Pravilnika UN-a br. 44 ili Pravilnika UN-a br. 129, koja se proteže od konstrukcije ISOFIX sustava za držanje djeteta i koja je kompatibilna s donjim ISOFIX sidrištem;
 2.13.
 „ISOFIX sustav za držanje djeteta” znači sustav za držanje djeteta koji ispunjava zahtjeve Pravilnika UN-a br. 44 ili Pravilnika UN-a br. 129 i koji se pričvršćuje na sustav ISOFIX sidrišta;
 2.14.
 „naprava za primjenu statičke sile” ili „NPSS” znači ispitna naprava koja se pričvršćuje na sustave ISOFIX sidrišta u vozilu radi provjere njihove čvrstoće i sposobnosti konstrukcije vozila ili sjedala da ograniči okretanje u statičkom ispitivanju. Ispitna naprava za donja sidrišta i gornje sigurnosne uzice opisana je na slikama 1. i 2. u Prilogu 4. zajedno s opisom naprave za primjenu sile na potpornu nogu (NPSSPN) za provjeru i-Size sjedišta s obzirom na čvrstoću poda vozila. NPSSPN prikazan na slici 3. u Prilogu 5. primjer je takve naprave;
 2.15.
 „naprava za sprečavanje okretanja”:
 (a)
 naprava za sprečavanje okretanja za univerzalni ISOFIX sustav za držanje djeteta je ISOFIX gornja sigurnosna uzica;
 (b)
 naprava za sprečavanje okretanja za poluuniverzalni ISOFIX sustav za držanje djeteta je gornja sigurnosna uzica, ploča s instrumentima vozila ili potporna noga za ograničavanje okretanja sustava u čeonom sudaru;
 (c)
 naprava za sprečavanje okretanja za i-Size sustav za držanje djeteta je gornja sigurnosna uzica ili potporna noga za ograničavanje okretanja sustava za držanje djeteta prilikom čeonog sudara;
 (d)
 u univerzalnim i poluuniverzalnim ISOFIX i i-Size sustavima za držanje djeteta sjedalo vozila samo po sebi nije naprava za sprečavanje okretanja;
 2.16.
 „sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice” znači naprava, kao što je npr. šipka koja je postavljena u predviđenom području, konstruirana za prihvat priključka remena ISOFIX gornje sigurnosne uzice i za prijenos sile držanja na konstrukciju vozila;
 2.17.
 „priključak ISOFIX gornje sigurnosne uzice” znači naprava namijenjena za pričvršćivanje na sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice;
 2.18.
 „kuka ISOFIX gornje sigurnosne uzice” znači priključak ISOFIX gornje sigurnosne uzice koji se uobičajeno upotrebljava za pričvršćivanje remena ISOFIX gornje sigurnosne uzice na njezino sidrište, kako je prikazano na slici 3. Priloga 4. ovom Pravilniku;
 2.19.
 „remen ISOFIX gornje sigurnosne uzice” znači gurtna (ili neki drugi jednakovrijedan remen) koji se proteže od vrha ISOFIX sustava za držanje djeteta do sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice i koji je opremljen napravom za namještanje, napravom za otpuštanje napetosti i priključkom ISOFIX gornje sigurnosne uzice;
 2.20.
 „vodilica” znači naprava namijenjena za pomoć osobi koja postavlja ISOFIX sustav za držanje djeteta fizičkim navođenjem ISOFIX pričvrsnih dijelova na ISOFIX sustav za držanje djeteta kako bi se olakšalo njihovo ispravno priključenje na donja ISOFIX sidrišta;
 2.21.
 „naprava za držanje djeteta” znači naprava u skladu s jednim od osam ISOFIX razreda veličine definiranih u stavku 4. Dodatka 2. Prilogu 17. Pravilniku UN-a br. 16, konkretno ona čije su dimenzije prikazane na slikama od 1. do 7. u stavku 4. Te naprave za držanje djeteta koriste se u Pravilniku UN-a br. 16 za provjeru koji se razredi veličine sustava za držanje djeteta mogu postaviti na ISOFIX sjedišta. Jedna od naprava za držanje djeteta, zvana ISO/F2 ili ISO/F2X i opisana u Pravilniku UN-a br. 16 (u Dodatku 2. Prilogu 17.), upotrebljava se u ovom Pravilniku za provjeru položaja i mogućnosti pristupa svakom sustavu ISOFIX sidrišta;
 2.22.
 „dopušteni obujam podnožja potporne noge” znači obujam, kako je prikazano na slikama 1. i 2. Priloga 5. ovom Pravilniku, u kojem podnožje potporne noge i-Size sustava za držanje djeteta, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 129, leži i shodno tome mora presijecati pod vozila;
 2.23.
 „dodirna površina na podu vozila” znači područje koje je sjecište gornje površine poda vozila (uključujući presvlaku, tepih, pjenu itd.) i dopuštenog obujma podnožja potporne noge konstruirano tako da može izdržati sile potporne noge i-Size sustava za držanje djeteta, kako je definiran u Pravilniku UN-a br. 129;
 2.24.
 „i-Size sjedište” znači sjedište, ako ga je tako odredio proizvođač vozila, koje je konstruirano za smještaj i-Size sustava za držanje djeteta i koje ispunjava zahtjeve utvrđene u ovom Pravilniku.
 3. ZAHTJEV ZA HOMOLOGACIJU
 3.1.
 Zahtjev za homologaciju tipa vozila s obzirom na sidrišta pojasa, sustave ISOFIX sidrišta, sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice i i-Size sjedišta, ako postoje, podnosi proizvođač vozila ili njegov ovlašteni zastupnik.
 3.2
 Zahtjevu se prilažu dokumenti u nastavku u tri primjerka i sljedeće pojedinosti:
 3.2.1.
 tehnički crteži opće konstrukcije vozila u odgovarajućem mjerilu na kojima moraju biti vidljivi položaji sustava ISOFIX sidrišta, sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ako postoje, i, u slučaju i-Size sjedišta, dodirne površine na podu vozila te detaljni tehnički crteži sustava ISOFIX sidrišta, ako postoje, sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ako postoje, i točaka na koje su pričvršćeni;
 3.2.2.
 specifikacije upotrijebljenih materijala koji mogu utjecati na čvrstoću sustava ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ako postoje, i, u slučaju i-Size sjedišta, dodirne površine na podu vozila;
 3.2.3.
 tehnički opis sustava ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ako postoje;
 3.2.4.
 za sustave ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ako su pričvršćena na konstrukciju sjedala:
 3.2.4.1.
 detaljan opis tipa vozila s obzirom na konstrukciju sjedala, sidrišta sjedala i njihovih sustava za namještanje i blokiranje;
 3.2.4.2.
 tehnički crteži sjedala, njihovih sidrišta u vozilu i njihovih sustava za namještanje i blokiranje, u odgovarajućem mjerilu i dovoljno detaljni.
 3.3.
 Tehničkoj službi koja provodi homologacijska ispitivanja dostavlja se, prema izboru proizvođača, vozilo reprezentativno za tip vozila koji treba homologirati ili dijelovi vozila koje tehnička služba smatra bitnima za ispitivanja sustava ISOFIX sidrišta, sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ako postoje, i, u slučaju i-Size sjedišta, dodirnih površina na podu vozila.
 4. HOMOLOGACIJA
 4.1.
 Ako vozilo dostavljeno za homologaciju na temelju ovog Pravilnika ispunjava zahtjeve iz ovog Pravilnika, dodjeljuje mu se homologacija tipa.
 4.2.
 Svakom se homologiranom tipu dodjeljuje homologacijski broj. Prve dvije znamenke označavaju niz izmjena koji obuhvaća najnovije bitne tehničke izmjene Pravilnika u trenutku izdavanja homologacije. Ista ugovorna stranka ne smije dodijeliti isti broj drugom tipu vozila, kako je definiran u stavku 2.2.
 4.3.
 Obavijest o dodjeljivanju, proširenju, odbijanju ili povlačenju homologacije ili trajno obustavljenoj proizvodnji tipa vozila homologiranog na temelju ovog Pravilnika dostavlja se ugovornim strankama Sporazuma iz 1958. koje primjenjuju ovaj Pravilnik putem obrasca u skladu s predloškom iz Priloga 1. ovom Pravilniku.
 4.4.
 Na svako se vozilo koje je sukladno s tipom vozila homologiranim na temelju ovog Pravilnika pričvršćuje, na vidljivom i lako dostupnom mjestu naznačenom na obrascu za homologaciju, međunarodna homologacijska oznaka koja se sastoji od:
 4.4.1.
 kruga oko slova „E” iza kojeg slijedi razlikovni broj države koja je dodijelila homologaciju (1);
 4.4.2.
 desno od kruga propisanog u stavku 4.4.1., broja ovog Pravilnika;
 4.5.
 Ako je vozilo sukladno s tipom vozila homologiranim na temelju najmanje jednog drugog pravilnika priloženog Sporazumu u zemlji koja je dodijelila homologaciju na temelju ovog Pravilnika, simbol propisan stavkom 4.4.1. ovog Pravilnika ne treba ponavljati; u tom se slučaju dodatni brojevi i simboli svih pravilnika na temelju kojih je homologacija dodijeljena u zemlji koja je dodijelila homologaciju na temelju ovog Pravilnika navode u okomitim stupcima desno od simbola opisanog u stavku 4.4.1.
 4.6.
 Homologacijska oznaka mora biti lako čitljiva i neizbrisiva.
 4.7.
 Homologacijska oznaka postavlja se blizu pločice s podacima o vozilu koju je pričvrstio proizvođač ili na nju.
 4.8.
 U Prilogu 2. ovom Pravilniku prikazani su primjeri izgleda homologacijskih oznaka.
 5. SPECIFIKACIJE
 5.1.
 Definicije
 5.1.1.
 Točka H je referentna točka, definirana u Prilogu 3. ovom Pravilniku, koja se određuje u skladu s postupkom navedenim u tom Prilogu.
 5.1.1.1.
 Točka H’ je referentna točka koja odgovara točki H, definiranoj u stavku 5.1.1., a koja se određuje za sve uobičajene položaje u kojima se sjedalo upotrebljava.
 5.1.1.2.
 Točka R je referentna točka sjedala definirana u Dodatku 3. Prilogu 3. ovom Pravilniku.
 5.1.2.
 Trodimenzionalni referentni sustav definiran je u Dodatku 2. Prilogu 3. ovom Pravilniku.
 5.2.
 Opće specifikacije
 5.2.1.
 Svaki sustav ISOFIX sidrišta i svako sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice za ISOFIX sustav za držanje djeteta, ugrađeni ili koje treba ugraditi, kao i dodirna površina na podu vozila za svako i-Size sjedište, moraju se konstruirati, izraditi i postaviti:
 5.2.1.1.
 tako da sustavi ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, kao i dodirne površine na podu vozila za i-Size sjedišta, omogućavaju da vozilo u uobičajenoj uporabi ispunjava odredbe ovog Pravilnika;
 ISOFIX sustavi sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice koji se mogu dodati u bilo koje vozilo također moraju ispunjavati odredbe ovog Pravilnika. Zbog toga se takva sidrišta moraju opisati u dokumentu sa zahtjevom za homologaciju.
 5.2.1.2.
 tako da sustavi ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice budu konstruirani za svaki ISOFIX sustav za držanje djeteta masenih skupina 0, 0+ i 1, kako je definirano u Pravilniku UN-a br. 44;
 5.2.1.3.
 tako da sustavi ISOFIX sidrišta, sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice i dodirna površina na podu vozila za i-Size sjedište budu konstruirani za i-Size sustav za držanje djeteta integralnog razreda, kako je definiran u Pravilniku br. 129.
 5.2.2.
 Sustavi ISOFIX sidrišta, konstrukcija i položaj:
 5.2.2.1.
 Svaki ISOFIX sustav sidrišta je najmanje jedna kruta, poprečna vodoravna šipka promjera 6 mm ±0,1 mm koja obuhvaća dva područja efektivne duljine od najmanje 25 mm smještena na istoj osi kako je prikazano na slici 4. u Prilogu 4.
 5.2.2.2.
 Svaki ISOFIX sustav sidrišta ugrađen na sjedište u vozilu mora biti smješten najmanje 120 mm iza konstrukcijske točke H, kako je određeno u Prilogu 4. ovom Pravilniku, mjereno vodoravno i prema gore do središta šipke.
 5.2.2.3.
 Za svaki ISOFIX sustav sidrišta ugrađen u vozilo mora biti moguće pričvrstiti ISOFIX napravu za držanje djeteta razreda ISO/F2 ili ISO/F2X, kako je definirao proizvođač vozila, opisano u Dodatku 2. Prilogu 17. Pravilniku br. 16.
 Sva i-Size sjedišta moraju prihvaćati ISOFIX naprave za držanje djeteta razreda ISO/F2X i ISO/R2 zajedno s dopuštenim obujmom podnožja potporne noge, kako je definirano u Dodatku 2. Prilogu 17. Pravilniku br. 16. Uz to, i-Size sjedišta moraju prihvaćati naprave za držanje djeteta razreda ISO-B2, kako je definirano u Dodatku 5. Prilogu 17. Pravilniku br. 16
 5.2.2.4.
 Kutovi položaja donje površine ISOFIX naprave za držanje djeteta, kako ju je definirao proizvođač vozila u stavku 5.2.2.3., moraju biti unutar sljedećih graničnih vrijednosti, mjereno s obzirom na referentne ravnine vozila kako su definirane u Dodatku 2. Prilogu 3. ovom Pravilniku:
 (a)
 dubina: 15° ± 10°;
 (b)
 nagib: 0° ± 5°;
 (c)
 smjer: 0° ± 10°.
 Ako granične vrijednosti iz stavka 5.2.2.4. nisu prekoračene, za i-Size sjedišta je prihvatljivo da najkraća dužina potporne noge, u skladu s dopuštenim obujmom podnožja potporne noge, postigne kut dubine veći nego što bi to inače bilo moguće zbog sjedala ili konstrukcije vozila. Mora postojati mogućnost ugradnje ISOFIX naprave za držanje djeteta pod povećanim kutom dubine. Ovaj se stavak ne primjenjuje na sustave za držanje djeteta razreda ISO/B2.
 5.2.2.5.
 Sustavi ISOFIX sidrišta moraju biti trajno ugrađeni ili sklopivi. Sklopiva sidrišta moraju ispunjavati zahtjeve za ISOFIX sustav sidrišta kad su u radnom položaju.
 5.2.2.6.
 Svaka ISOFIX šipka donjeg sidrišta (ako je u radnom položaju) ili svaka trajno ugrađena vodilica mora biti vidljiva bez potrebe da se jastuk ili naslon sjedala pritisnu ako se šipka odnosno vodilica promatra na vertikalnoj uzdužnoj ravnini koja prolazi kroz središte šipke odnosno vodilice duž pravca koji s vodoravnom ravninom tvori kut od 30 stupnjeva prema gore.
 Alternativa gornjem zahtjevu je postavljanje trajne oznake pokraj svake šipke odnosno vodilice u vozilu. Ta oznaka mora sadržavati jedan od sljedećih elemenata, prema proizvođačevu odabiru:
 5.2.2.6.1.
 barem simbol sa slike 12. iz Priloga 4., koji se sastoji od kruga s promjerom od najmanje 13 mm oko piktograma i koji ispunjava sljedeće uvjete:
 (a)
 piktogram se mora jasno razlučivati od pozadine kruga;
 (b)
 piktogram mora biti postavljen blizu svake šipke sustava.
 5.2.2.6.2.
 riječ „ISOFIX”, velikim tiskanim slovima visine najmanje 6 mm.
 5.2.2.7.
 Zahtjevi iz stavka 5.2.2.6. ne primjenjuju se na i-Size sjedišta, koja moraju biti označena u skladu sa stavkom 5.2.4.1.
 5.2.3.
 Sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, konstrukcija i položaj
 Na zahtjev proizvođača vozila, metode iz stavaka 5.2.3.1. i 5.2.3.2. mogu se koristiti alternativno.
 Metoda iz stavka 5.2.3.1. može se primijeniti samo ako je ISOFIX sjedište na sjedalu vozila.
 5.2.3.1.
 Ovisno o stavcima 5.2.3.3. i 5.2.3.4. dio svakog sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice koji je konstruiran za spajanje s priključkom ISOFIX gornje sigurnosne uzice ne smije biti udaljen više od 2 000 mm od referentne točke ramena i mora biti unutar osjenčanog područja, kako je prikazano na slikama od 6. do 10. u Prilogu 4., sjedišta na koje je ugrađen, s obzirom na model iz norme SAE J 826 (srpanj 1995.) i prikazan na slici 5. u Prilogu 4., u skladu sa sljedećim uvjetima:
 5.2.3.1.1.
 točka H modela mora biti na jedinstvenoj konstrukcijski određenoj točki H za sjedalo koje je u svojem najnižem položaju i gurnuto do kraja prema natrag, osim kad se model nalazi u sredini između dvaju donjih ISOFIX sidrišta;
 5.2.3.1.2.
 pravac trupa modela mora biti pod jednakim kutom u odnosu na poprečnu vertikalnu ravninu kao naslon sjedala u svojem najuspravnijem položaju; i
 5.2.3.1.3.
 model mora biti u vertikalnoj uzdužnoj ravnini koja uključuje točku H modela.
 5.2.3.2.
 Alternativno, područje sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice može se odrediti napravom „ISO/F2” (B), kako je definirana na slici 2. u Dodatku 2. Prilogu 17. Pravilniku br. 16, na ISOFIX sjedištu opremljenom donjim ISOFIX sidrištima kako je prikazano na slici 11. u Prilogu 4.
 Sjedište se utvrđuje prema najnižem položaju sjedala gurnutog do kraja prema natrag i s naslonom u nazivnom položaju ili prema preporuci proizvođača.
 Na bokocrtu ISOFIX sidrište gornje sigurnosne uzice mora biti iza stražnje strane naprave „ISO/F2”.
 Na temelju sjecišta stražnje strane naprave „ISO/F2” i vodoravnog pravca (označenog s 3 na slici 11. u Prilogu 4.), koji sadržava zadnju krutu točku tvrdoće veće od 50 Shore A na vrhu naslona sjedala, definira se referentna točka 4 (na slici 11. u Prilogu 4.) na središnjici naprave „ISO/F2”. Na toj referentnoj točki kut od najviše 45° iznad vodoravnog pravca definira gornju granicu područja sidrišta gornje sigurnosne uzice.
 Na tlocrtu na referentnoj točki 4 (na slici 11 u Prilogu 4.) kut od najviše 90° koji se širi unazad i u stranu te na bokocrtu kut od najviše 40° određuju dva obujma koja ograničavaju područje sidrišta za gornju sigurnosnu uzicu ISOFIX.
 Ishodište remena ISOFIX gornje sigurnosne uzice (5) smješteno je na sjecištu naprave „ISO/F2” (B) i ravnine koja se nalazi 550 mm od prednje vodoravne strane (1) naprave „ISO/F2” na središnjici naprave „ISO/F2” (6).
 Sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice mora biti udaljeno od ishodišta remena ISOFIX gornje sigurnosne uzice na zadnjoj strani naprave „ISO/F2” više od 200 mm, ali ne više od 2 000 mm, mjereno uzduž remena kad je povučen preko naslona sjedala do sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice.
 5.2.3.3.
 Dio sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice u vozilu koji je konstruiran za spajanje s priključkom ISOFIX gornje sigurnosne uzice može biti smješten i izvan osjenčanog područja iz stavaka 5.2.3.1. ili 5.2.3.2. ako položaj unutar tog područja nije prikladan i ako je vozilo opremljeno napravom za usmjeravanje:
 5.2.3.3.1.
 koja osigurava da remen ISOFIX gornje sigurnosne uzice funkcionira kao da je dio sidrišta konstruiranog za povezivanje s gornjom sigurnosnom uzicom ISOFIX smješten unutar osjenčanog područja; i
 5.2.3.3.2.
 koja se nalazi najmanje 65 mm iza pravca trupa, ako je naprava za usmjeravanje tipa gurtne i nije kruta ili ako je sklopiva, ili najmanje 100 mm iza pravca trupa ako je naprava za usmjeravanje kruta; i
 5.2.3.3.3.
 za koju je ispitivanjem nakon ugradnje na način za uporabu dokazano da je dovoljno čvrsta da sa sidrištem ISOFIX gornje sigurnosne uzice izdrži opterećenje iz stavka 6.2. ovog Pravilnika.
 5.2.3.4.
 Sidrište uzice može se ugraditi uvučeno u naslon sjedala, pod uvjetom da nije u području omatanja pojasa na vrhu naslona sjedala vozila.
 5.2.3.5.
 Dimenzije sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice moraju omogućavati pričvršćivanje kuke ISOFIX gornje sigurnosne uzice kako je prikazano na slici 3.
 Oko svakog sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice mora biti dovoljno prostora da se omogući pričvršćivanje i otpuštanje.
 Sva sidrišta smještena iza bilo kojeg sustava ISOFIX sidrišta koja bi se mogla koristiti za pričvršćivanje kuke ISOFIX gornje sigurnosne uzice ili priključka ISOFIX gornje sigurnosne uzice moraju biti konstruirana tako da se spriječi zlouporaba primjenom najmanje jedne od sljedećih mjera:
 (a)
 konstruiranjem svih takvih sidrišta u području sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice kao sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice; ili
 (b)
 označivanjem samo sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice jednim od simbola, ili njegovom zrcalnom slikom, kako je prikazano na slici 13. u Prilogu 4.; ili
 (c)
 označivanjem takvih sidrišta koja nisu u skladu s (a) ili (b) jasnim upozorenjem da ta sidrišta ne bi trebalo koristiti u kombinaciji s ijednim sustavom ISOFIX sidrišta.
 Za svako sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice s poklopcem taj se poklopac mora označiti, na primjer jednim od simbola ili zrcalnom slikom jednog od simbola prikazanih na slici 13. u Prilogu 4.; poklopac se mora moći ukloniti bez uporabe alata.
 5.2.4.
 Zahtjevi za i-Size sjedišta
 Svako i-Size sjedište koje je proizvođač vozila definirao mora ispunjavati zahtjeve iz stavaka od 5.2.1. do 5.2.4.3.
 5.2.4.1.
 Oznake
 Svako i-Size sjedište mora biti trajno označeno pored sustava donjih ISOFIX sidrišta (šipke ili vodilice) odgovarajućeg sjedišta.
 Minimalna oznaka je simbol sa slike 4. iz Priloga 5., koji se sastoji od kvadrata veličine najmanje 13 mm oko piktograma i koji ispunjava sljedeće uvjete:
 (a)
 piktogram se mora jasno razlučivati od pozadine kvadrata;
 (b)
 piktogram mora biti postavljen blizu svake šipke sustava.
 5.2.4.2.
 Geometrijski zahtjevi za i-Size sjedišta koji se odnose na i-Size potporne noge
 Uz zahtjeve iz stavaka 5.2.2. i 5.2.3. mora se provjeriti da gornja površina poda vozila (uključujući presvlaku, tepih, pjenu itd.) presijeca obje granične površine u smjerovima x i y dopuštenog obujma podnožja potporne noge, kako je prikazano na slici 1. i 2. u Prilogu 5. ovom Pravilniku.
 U nastavu se navode karakteristike dopuštenog obujma podnožja potporne noge (vidjeti također sliku 1. i 2. u Prilogu 5. ovom Pravilniku):
 (a)
 po širini, pomoću dvije ravnine paralelne sa srednjom uzdužnom ravninom ispitne naprave za držanje djeteta ugrađene u odgovarajuće sjedište, koje su od te srednje uzdužne ravnine udaljene 100 mm; i
 (b)
 po duljini, pomoću dvije ravnine okomite na ravninu donje površine ispitne naprave za držanje djeteta i okomite na srednju uzdužnu ravninu ispitne naprave za držanje djeteta, koje su udaljene 585 mm i 695 mm od ravnine koja prolazi kroz središnjice donjih ISOFIX sidrišta i koja je okomita na donju površinu ispitne naprave za držanje djeteta; i
 (c)
 po visini, pomoću dvije ravnine paralelne s donjom površinom naprave za držanje djeteta, koje su udaljene 270 mm i 525 mm od te površine.
 Kut dubine koji se upotrebljava za opisanu geometrijsku procjenu mjeri se u skladu sa stavkom 5.2.2.4.
 Sukladnost s tim zahtjevom može se dokazati fizičkim ispitivanjem, računalnom simulacijom ili odgovarajućim crtežima.
 5.2.4.3.
 Zahtjevi za čvrstoću poda vozila za i-Size sjedišta
 Cijela dodirna površina na podu vozila (vidjeti sliku 1. i 2. u Prilogu 5.) mora biti dovoljno čvrsta da podnese opterećenja do kojih dolazi u ispitivanju u skladu sa stavkom 6.2.4.5.
 5.3.
 Minimalni broj obaveznih ISOFIX sjedišta
 5.3.1.
 Svako vozilo kategorije M1 mora biti opremljeno s najmanje dva ISOFIX sjedišta koja ispunjavaju zahtjeve iz ovog Pravilnika.
 Barem dva ISOFIX sjedišta moraju biti opremljena i ISOFIX sustavom sidrišta i sidrištem ISOFIX gornje sigurnosne uzice.
 Tip i broj ISOFIX naprava, određen u Pravilniku br. 16, koje se mogu ugraditi na svako ISOFIX sjedište određen je u Pravilniku br. 16.
 5.3.2.
 Ne dovodeći u pitanje stavak 5.3.1., ako vozilo ima samo jedan red sjedala, ISOFIX sjedište nije obavezno.
 5.3.3.
 Ne dovodeći u pitanje stavak 5.3.1., barem jedan od dva sustava ISOFIX sjedišta mora biti ugrađen u drugi red sjedala.
 5.3.4.
 Ne dovodeći u pitanje stavak 5.3.1., vozila kategorije M1 ne moraju imati više od jednog sustava ISOFIX sjedišta ako vozilo ima:
 (a)
 najviše dvoja vrata za putnike; i
 (b)
 deklarirano stražnje sjedište na koje se ISOFIX sidrišta ne mogu ugraditi u skladu sa zahtjevima iz stavka 5.2.2. zbog toga što bi smetala sastavim dijelovima mjenjača ili ovjesa; i
 (c)
 indeks omjera snage i mase (PMR) veći od 140 u skladu s definicijama iz Pravilnika UN-a br. 51, pri čemu je definicija omjera snage i mase (PMR):
 PMR = (Pn/mt) * 2 000 kg/kW
 pri čemu je:
 Pn najveća (nazivna) snaga motora, izražena u kW (2)
 mro masa vozila u voznom stanju, izražena u kg
 mt = mro (za vozila kategorije M1)
 i
 (d)
 motor koji može postići najveću (nazivnu) snagu motora veću od 200 kW.2
 Takvo vozilo mora imati samo jedan sustav ISOFIX sidrišta i sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice na prednjem sjedištu predviđenom za suvozača zajedno s uređajem za deaktiviranje zračnog jastuka (ako je to sjedište opremljeno zračnim jastukom) i upozorenjem da u drugom redu sjedala nema sustava ISOFIX sjedišta.
 5.3.5.
 Ako je sustav ISOFIX sidrišta ugrađen na prednje sjedište zaštićeno prednjim zračnim jastukom, mora postojati uređaj za deaktiviranje tog zračnog jastuka.
 5.3.6.
 Ne dovodeći u pitanje stavak 5.3.1., za integrirane „ugrađene” sustave za držanje djeteta ugrađeni broj ISOFIX sjedišta mora biti najmanje dva minus broj integriranih „ugrađenih” sustava za držanje djeteta masene skupine 0, 0 + ili 1.
 5.3.7.
 Kabrioleti, kako su definirani u stavku 2.9.1.5. Konsolidirane rezolucije o konstrukciji vozila (R.E.3), koji imaju više od jednog reda sjedala moraju imati najmanje dva donja ISOFIX sidrišta. Ako na takvim vozilima postoji sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice, to sidrište mora ispunjavati odgovarajuće odredbe ovog Pravilnika.
 5.3.8.
 Ako vozilo ima samo jedno sjedište po redu, obavezno je samo jedno ISOFIX sjedište na sjedištima za putnike. Ako na takvim vozilima postoji sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice, to sidrište mora ispunjavati odgovarajuće odredbe ovog Pravilnika. Ako na suvozačevo sjedište nije moguće ugraditi ni najmanju ISOFIX napravu za držanje djeteta okrenutu prema naprijed (kako je definirano u Dodatku 2. Prilogu 17. Pravilniku UN-a br. 16), nije obavezno nijedno ISOFIX sjedište ako je za to vozilo specificiran neki sustav za držanje djeteta.
 5.3.9.
 Ne dovodeći u pitanje stavak 5.3.1., ISOFIX sjedišta nisu obavezna u vozilima hitne pomoći ili pogrebnim vozilima ni u vozilima namijenjenima za korištenje u oružanim snagama, civilnoj obrani, vatrogasnim službama i snagama za održavanje javnog reda.
 5.3.10.
 Ne dovodeći u pitanje stavke od 5.3.1. do 5.3.4., obavezna ISOFIX sjedišta mogu se djelomično ili potpuno zamijeniti i-Size sjedištima.
 6. ISPITIVANJA
 6.1.
 Fiksiranje vozila radi ispitivanja ISOFIX sidrišta
 6.1.1.
 Metoda za fiksiranje vozila tijekom ispitivanja ne smije biti takva da povećava čvrstoću ISOFIX sidrišta ili područja oko tih sidrišta ili da smanjuje uobičajene deformacije konstrukcije.
 6.1.2.
 Naprava za fiksiranje smatra se prihvatljivom ako nema nikakav učinak na područje koje se proteže preko cijele širine konstrukcije i ako su vozilo ili konstrukcija blokirani ili učvršćeni sprijeda na udaljenosti od najmanje 500 mm od sidrišta koje se ispituje i ako su držani ili učvršćeni straga na udaljenosti od najmanje 300 mm od tog sidrišta.
 6.1.3.
 Preporučuje se da konstrukcija leži na potpornjima raspoređenima približno u ravnini s osovinama kotača ili, ako to nije moguće, u ravnini s točkama pričvršćenja ovjesa.
 6.1.4.
 Ako se upotrebljava metoda fiksiranja koja se razlikuje od metode iz stavaka od 6.1.1. do 6.1.3. ovog Pravilnika, moraju se priložiti dokazi o njezinoj ekvivalentnosti.
 6.2.
 Zahtjevi za statičko ispitivanje
 6.2.1.
 Čvrstoća sustava ISOFIX sidrišta ispituje se primjenom sila, kako je propisano u stavku 6.2.4.3., na napravu za primjenu statičke sile (NPSS) s dobro pričvršćenim ISOFIX pričvrsnim dijelovima.
 Za sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice provodi se dodatno ispitivanje propisano u stavku 6.2.4.4.
 Za i-Size sjedište provodi se dodatno ispitivanje potporne noge propisano u stavku 6.2.4.5.
 Sva ISOFIX i/ili i-Size sjedišta u istom redu sjedala koja se mogu koristiti istodobno moraju se ispitati istodobno.
 6.2.2.
 Ispitivanje se može provesti na potpuno dovršenom vozilu ili na dovoljno dijelova vozila da budu reprezentativni za čvrstoću i krutost konstrukcije vozila.
 Prozori i vrata mogu, ali ne moraju biti ugrađeni i mogu, ali ne moraju biti zatvoreni.
 Može se ugraditi svaki dio opreme koji se uobičajeno dostavlja za koji je vjerojatno da pridonosi konstrukciji vozila.
 Ispitivanja se smiju ograničiti na ISOFIX ili i-Size sjedište koji pripadaju samo jednom sjedalu ili jednoj skupini sjedala pod uvjetom da:
 (a)
 to ISOFIX ili i-Size sjedište ima iste konstrukcijske karakteristike kao i ISOFIX ili i-Size sjedište koje pripada drugim sjedalima ili skupinama sjedala; i
 (b)
 ako su takva ISOFIX ili i-Size sjedišta u cijelosti ili djelomično ugrađena na sjedalo ili skupinu sjedala, konstrukcijske karakteristike sjedala ili skupine sjedala, i poda ako je riječ o i-Size sjedištima, moraju biti iste kao i konstrukcijske karakteristike drugih sjedala ili skupina sjedala.
 6.2.3.
 Ako se sjedala i nasloni za glavu mogu namještati, ispituju se u položaju koji odredi tehnička služba unutar ograničenog raspona koji je odredio proizvođač vozila, kako je propisano u Dodatku 3. Prilogu 17. Pravilniku br. 16.
 6.2.4.
 Sile, smjerovi i dopušteni otklon
 6.2.4.1.
 Na središte donje prednje poprečne šipke naprave za primjenu statičke sile (NPSS) primjenjuje se sila od 135 ± 15 N kako bi se namjestio uzdužni položaj zadnjeg produžetka NPSS-a i uklonila svaka labavost ili napetost koja bi mogla biti prisutna između NPSS-a i njegova potpornja.
 6.2.4.2.
 Na napravu za primjenu statičke sile (NPSS) primjenjuju se sile u smjeru prema naprijed i pod kutom u skladu s tablicom 1.
 Tablica 1.
 Smjerovi ispitnih sila
 Prema naprijed
 0° ± 5°
 8 kN ±0,25 kN
 Pod kutom
 75° ± 5° (s obje strane u odnosu na smjer prema naprijed; samo s jedne strane, ako je jedna strana nepovoljnija od druge ili ako su obje strane simetrične)
 5 kN ±0,25 kN
 Na proizvođačev zahtjev svako od ovih ispitivanja može se provesti na različitim konstrukcijama.
 Sile u smjeru prema naprijed primjenjuju se tako da je početna sila pod kutom od 10 ± 5° iznad vodoravne ravnine. Sile pod kutom primjenjuju se vodoravno 0° ± 5°. Sila predopterećenja od 500 N ± 25 N primjenjuje se na propisanu točku opterećenja označenu na slici 2. u Prilogu 4. Puno se opterećenje mora postići što je brže moguće, a najkasnije u roku od 30 sekundi. Proizvođač može zatražiti da se primjena opterećenja postigne u roku od najviše 2 sekunde. Sila se mora održavati tijekom najmanje 0,2 s.
 Sva se mjerenja moraju provoditi u skladu s normom ISO 6487 s CFC-om od 60 Hz ili nekom drugom ekvivalentnom metodom.
 6.2.4.3.
 Ispitivanja samo sustava ISOFIX sidrišta
 6.2.4.3.1.
 Ispitivanje silom u smjeru prema naprijed
 Vodoravni uzdužni otklon (nakon predopterećenja) točke X NPSS-a tijekom primjene sile od 8 kN ±0,25 kN ne smije biti veći od 125 mm, a trajna deformacija, uključujući djelomično puknuće ili lom bilo kojeg donjeg ISOFIX sidrišta ili okolnog područja, ne smatra se neuspjehom ako se propisana sila održi tijekom propisanog razdoblja.
 6.2.4.3.2.
 Ispitivanje silom u smjeru pod kutom
 Otklon u smjeru sile (nakon predopterećenja) točke X NPSS-a tijekom primjene sile od 5 kN ±0,25 kN ne smije biti veći od 125 mm, a trajna deformacija, uključujući djelomično puknuće ili lom bilo kojeg donjeg ISOFIX sidrišta ili okolnog područja, ne smatra se neuspjehom ako se propisana sila održi tijekom propisanog razdoblja.
 6.2.4.4.
 Ispitivanje sustava ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice
 Između NPSS-a i sidrišta gornje sigurnosne uzice mora se primijeniti sila predopterećenja od 50 N ± 5 N radi postizanja odgovarajuće napetosti. Vodoravni otklon (nakon predopterećenja) točke X tijekom primjene sile od 8 kN ±0,25 kN ne smije biti veći od 125 mm, a trajna deformacija, uključujući djelomično puknuće ili lom bilo kojeg donjeg ISOFIX sidrišta ili sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice, ne smatra se neuspjehom ako se propisana sila održi tijekom propisanog razdoblja.
 6.2.4.5.
 Ispitivanje i-Size sjedišta
 Uz ispitivanja iz stavaka 6.2.4.3. i 6.2.4.4. provodi se ispitivanje s prilagođenom napravom za primjenu statičkih sila koja se sastoji od NPSS-a i uključuje ispitnu sondu za potpornu nogu, kako je definirano na slici 3. u Prilogu 5. Ispitnu napravu za potpornu nogu treba namjestiti po dužini i širini kako bi se procijenila dodirna površina na podu vozila, kako je definirano u stavku 5.2.4.2. (vidjeti sliku 1. i 2. u Prilogu 5. ovom Pravilniku). Visinu ispitne naprave za potpornu nogu treba namjestiti tako da podnožje ispitne naprave za potpornu nogu bude u dodiru s gornjom površinom poda vozila. Ako se visina namješta pomoću unaprijed definiranih razmaka, bira se prva točka na kojoj stopalo stabilno stoji na podu; ako se visina ispitne naprave za potpornu nogu slobodno namješta, kut dubine NPSS-a mora se povećavati za 1,5° ± 0,5° zbog prilagođene visine ispitne naprave za potpornu nogu.
 Vodoravni otklon (nakon predopterećenja) točke X NPSS-a tijekom primjene sile od 8 kN ±0,25 kN ne smije biti veći od 125 mm, a trajna deformacija, uključujući djelomično puknuće ili lom bilo kojeg donjeg ISOFIX sidrišta ili dodirne površine na podu vozila, ne smatra se neuspjehom ako se propisana sila održi tijekom propisanog razdoblja.
 Tablica 2.
 Dopušteni otkloni
 Smjer sile
 Najveći dopušteni otklon točke X NPSS-a
 Prema naprijed
 125 mm uzdužno
 Pod kutom
 125 mm u smjeru sile
 6.2.5.
 Dodatne sile
 6.2.5.1.
 Inercijske sile sjedala
 Za položaj ugradnje na kojem se opterećenje prenosi u sklop sjedala vozila, a ne izravno na konstrukciju vozila, provodi se ispitivanje radi provjere da je sidrište sjedala vozila na konstrukciji vozila dovoljno čvrsto. U tom ispitivanju se na sjedalo ili odgovarajući dio sklopa sjedala vodoravno i uzdužno u smjeru prema naprijed primjenjuje sila jednaka dvadeseterostrukoj težini odgovarajućih dijelova sklopa sjedala tako da se stvori fizički učinak mase tog sjedala na sidrišta sjedala. Proizvođač određuje primjenu dodanih opterećenja i njihovu raspodjelu, za što mora dobiti odobrenje od tehničke službe.
 Na proizvođačev zahtjev na točku X NPSS-a može se primijeniti dodatno opterećenje tijekom prethodno opisanih statičkih ispitivanja.
 Ako je sidrište gornje sigurnosne uzice ugrađeno u sjedalo vozila, to se ispitivanje provodi pomoću remena ISOFIX gornje sigurnosne uzice.
 Ne smije doći ni do kakvog puknuća i moraju biti ispunjeni zahtjevi za otklon iz tablice 2.
 Napomena: Ovo se ispitivanje ne more provesti ni za jedno sidrište sustava sigurnosnih pojaseva vozila ugrađeno u konstrukciju sjedala vozila ako je to sjedalo već ispitano i homologirano da ispunjava zahtjeve iz ispitivanja opterećenjem sidrišta propisane u ovom Pravilniku za sustav za držanje odraslih putnika.
 7. PREINAKE I PROŠIRENJE HOMOLOGACIJE TIPA VOZILA
 7.1.
 Homologacijsko tijelo koje je homologiralo tip vozila mora se obavijestiti o svakoj preinaci tog tipa vozila. To tijelo zatim može:
 7.1.1.
 smatrati da učinjene preinake vjerojatno neće imati znatan štetan učinak i da vozilo u svakom slučaju i dalje ispunjava zahtjeve; ili
 7.1.2.
 zahtijevati dodatno ispitno izvješće od tehničke službe odgovorne za provođenje ispitivanja.
 7.2.
 Stranke Sporazuma koje primjenjuju ovaj Pravilnik obavješćuju se o potvrđivanju ili odbijanju homologacije, uz navođenje preinaka, putem postupka navedenog u stavku 4.3.
 7.3.
 Nadležno tijelo koje izdaje proširenje homologacije dodjeljuje serijski broj tom proširenju te je o tome dužno obavijestiti ostale stranke Sporazuma iz 1958. koje primjenjuju ovaj Pravilnik izjavom u skladu s predloškom iz Priloga 1. ovom Pravilniku.
 8. SUKLADNOST PROIZVODNJE
 Postupci za provjeru sukladnosti proizvodnje moraju biti u skladu s onima iz Popisa 1. Sporazuma (E/ECE/TRANS/505/Rev.3) i ispunjavati sljedeće zahtjeve.
 8.1.
 Svako vozilo s homologacijskom oznakom kako je propisana ovim Pravilnikom mora biti sukladno s homologiranim tipom vozila s obzirom na detalje koji utječu na karakteristike sustava ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice.
 8.2.
 Kako bi se provjerila sukladnost kako je propisana u stavku 8.1., dovoljan broj serijski proizvedenih vozila s homologacijskim oznakama u skladu s ovim Pravilnikom podvrgava se nasumičnim provjerama.
 8.3.
 Te nasumične provjere u pravilu se odnose na mjerenje. Međutim, prema potrebi, vozila se mogu podvrgnuti nekom od ispitivanja opisanih u stavku 6. koje odabere tehnička služba koja provodi homologacijska ispitivanja.
 9. SANKCIJE ZA NESUKLADNOST PROIZVODNJE
 9.1.
 Homologacija dodijeljena tipu vozila na temelju ovog Pravilnika može se povući ako nisu ispunjeni zahtjevi iz stavka 8.1. ili ako njegova sidrišta sigurnosnih pojasa ili sustav ISOFIX sidrišta i sidrište ISOFIX gornje sigurnosne uzice ne uspiju proći provjere propisane u stavku 8.
 9.2.
 Ako ugovorna stranka Sporazuma koja primjenjuje ovaj Pravilnik povuče homologaciju koju je prethodno dodijelila, dužna je o tome odmah obavijestiti druge ugovorne stranke koje primjenjuju ovaj Pravilnik izjavom u skladu s predloškom iz Priloga 1. ovom Pravilniku.
 10. TRAJNO OBUSTAVLJENA PROIZVODNJA
 Ako nositelj homologacije potpuno obustavi proizvodnju tipa sustava ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice homologiranog na temelju ovog Pravilnika, dužan je o tome obavijestiti homologacijsko tijelo koje je dodijelilo homologaciju. Nakon što primi odgovarajuću obavijest, to je tijelo dužno o tome obavijestiti druge ugovorne stranke Sporazuma iz 1958. koje primjenjuju ovaj Pravilnik izjavom u skladu s predloškom iz Priloga 1. ovom Pravilniku.
 11. IMENA I ADRESE TEHNIČKIH SLUŽBI ODGOVORNIH ZA PROVOĐENJE HOMOLOGACIJSKIH ISPITIVANJA TE IMENA I ADRESE HOMOLOGACIJSKIH TIJELA
 Ugovorne stranke Sporazuma iz 1958. koje primjenjuju ovaj Pravilnik prijavljuju Tajništvu Ujedinjenih naroda imena i adrese tehničkih službi odgovornih za provođenje homologacijskih ispitivanja te homologacijskih tijela koja dodjeljuju homologacije i kojima treba dostaviti obrasce za potvrdu dodjeljivanja, proširenja, odbijanja ili povlačenja homologacije koji su izdani u drugim državama.
 (1) Razlikovne brojčane oznake ugovornih stranaka Sporazuma iz 1958. navedene su u Prilogu 3. Konsolidiranoj rezoluciji o konstrukciji vozila (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6.
 www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html
 (2) (Nazivna) snaga motora znači snaga motora izražena u kW (ECE) i izmjerena metodom ECE-a u skladu s Pravilnikom br. 85.
 Prilog 1.
 Izjava
 Prilog 2.
 Izgled homologacijskih oznaka
 Predložak A
 (vidjeti stavak 4.4. ovog Pravilnika)
 a = 8 mm (najmanje).
 Ova homologacijska oznaka pričvršćena na vozilo označava da je taj tip vozila homologiran s obzirom na sustave ISOFIX sidrišta, ISOFIX gornje sigurnosne uzice i i-Size sjedišta u Francuskoj (E2) na temelju Pravilnika br. 145 pod homologacijskim brojem 001424. Prve dvije znamenke homologacijskog broja označavaju da je homologacija dodijeljena u skladu sa zahtjevima iz Pravilnika br. 145 u izvornoj verziji.
 Predložak B
 (vidjeti stavak 4.5. ovog Pravilnika)
 a = 8 mm (najmanje).
 Ova homologacijska oznaka pričvršćena na vozilo označava da je taj tip vozila homologiran u Nizozemskoj (E4) na temelju pravilnika UN-a br. 145 i 11 (1)
 *. Homologacijski brojevi pokazuju da je u trenutku dodjeljivanja homologacije Pravilnik UN-a br. 145 bio u izvornoj verziji, a Pravilnik UN-a br. 11 obuhvaćao niz izmjena 02.
 (1) Drugi broj naveden je samo kao primjer.
 Prilog 3.
 Postupak za određivanje točke H i stvarnog nagiba trupa za sjedišta u motornim vozilima (*)
 Dodatak 1. –
 —
 Opis trodimenzionalne naprave za određivanje točke H (3D H naprava) (1)
 Dodatak 2. –
 —
 Trodimenzionalni referentni sustav (1)
 Dodatak 3. –
 —
 Referentni podaci za sjedišta (1)
 (*) Postupak je opisan u dodacima 1., 2. i 3. Prilogu 1. Konsolidiranoj rezoluciji o izradi vozila (R.E.3) (dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6).
 Prilog 4.
 Sustavi ISOFIX sidrišta i sidrišta ISOFIX gornje sigurnosne uzice
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda
 1.
 Točka pričvršćenja gornje sigurnosne uzice
 2.
 Okretni pričvrsni dio za ispitivanje krutosti, kako je opisano u nastavku.
 Krutost NPSS-a: Kad se NPSS pričvrsti na krute šipke sidrišta s prednjim poprečnim dijelom NPSS-a poduprtim krutom šipkom koju u središtu drži uzdužni zglob 25 mm ispod osnove NPSS-a (kako bi se omogućilo savijanje osnove NPSS-a), pomak točke X ne smije biti veći od 2 mm u bilo kojem smjeru kad se primijene sile u skladu s tablicom 1. iz stavka 6.2.4.2. ovog Pravilnika. Svaka deformacija sustava ISOFIX sidrišta isključuje se iz mjerenja.
 Napomena: Dimenzije su u milimetrima.
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda
 1.
 Kut naslona
 2.
 Sjecište referentne ravnine pravca trupa i podne plohe
 3.
 Referentna ravnina pravca trupa
 4.
 Točka H
 5.
 Točka V
 6.
 Točka R
 7.
 Točka W
 8.
 Vertikalna uzdužna ravnina
 9.
 Duljina omatanja remena od točke V: 250 mm
 10.
 Duljina omatanja remena od točke W: 200 mm
 11.
 Presjek ravnine M
 12.
 Presjek ravnine R
 13.
 Ova crta označava podnu plohu specifičnog vozila unutar propisanog područja
 Napomene:
 1.
 Dio sidrišta gornje sigurnosne uzice namijenjen spajanju s kukom gornje sigurnosne uzice mora biti u osjenčanom području.
 2.
 Točka R: referentna točka ramena.
 3.
 Točka V: referentna točka V, 350 mm vertikalno iznad točke H i 175 mm vodoravno iza nje.
 4.
 Točka W: referentna točka W, 50 mm vertikalno ispod točke R i 50 mm vodoravno iza nje.
 5.
 Ravnina M: referentna ravnina M, 1 000 mm vodoravno iza točke „R”.
 6.
 Površine područja koje su najisturenije prema naprijed dobivaju se rotacijom dužina omatanja po čitavom proširenom rasponu u prednjem dijelu područja. Dužine omatanja su najmanja prilagođena duljina tipičnog remena gornje sigurnosne uzice koja se proteže od vrha sustava za držanje djeteta (točke W) ili niže na stražnjem dijelu sustava za držanje djeteta (točka V).
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda
 1.
 Točka V
 2.
 Točka R
 3.
 Točka W
 4.
 Duljina omatanja remena od točke V: 250 mm
 5.
 Vertikalna uzdužna ravnina
 6.
 Duljina omatanja remena od točke W: 200 mm
 7.
 Lukovi na temelju duljina omatanja
 8.
 Točka H
 Napomene:
 1.
 Dio sidrišta gornje sigurnosne uzice namijenjen spajanju s kukom gornje sigurnosne uzice mora biti u osjenčanom području.
 2.
 Točka R: referentna točka ramena.
 3.
 Točka V: referentna točka V, 350 mm vertikalno iznad točke H i 175 mm vodoravno iza nje.
 4.
 Točka W: referentna točka W, 50 mm vertikalno ispod točke R i 50 mm vodoravno iza nje.
 5.
 Ravnina M: referentna ravnina M, 1 000 mm vodoravno iza točke „R”.
 6.
 Površine područja koje su najisturenije prema naprijed dobivaju se rotacijom dužina omatanja po čitavom proširenom rasponu u prednjem dijelu područja. Dužine omatanja su najmanja prilagođena duljina tipičnog remena gornje sigurnosne uzice koja se proteže od vrha sustava za držanje djeteta (točke W) ili niže na stražnjem dijelu sustava za držanje djeteta (točka V).
 (presjek ravnine R)
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda
 1.
 Središnja ravnina
 2.
 Točka V
 3.
 Točka R
 4.
 Točka W
 5.
 Vertikalna uzdužna ravnina
 Napomene:
 1.
 Dio sidrišta gornje sigurnosne uzice namijenjen spajanju s kukom gornje sigurnosne uzice mora biti u osjenčanom području.
 2.
 Točka R: referentna točka ramena.
 3.
 Točka V: referentna točka V, 350 mm vertikalno iznad točke H i 175 mm vodoravno iza nje.
 4.
 Točka W: referentna točka W, 50 mm vertikalno ispod točke R i 50 mm vodoravno iza nje.
 Legenda
 1.
 Točka V
 2.
 Točka W
 3.
 Točka R
 4.
 Središnja ravnina
 5.
 Područje uz referentnu ravninu trupa
 Napomene:
 1.
 Dio sidrišta gornje sigurnosne uzice namijenjen spajanju s kukom gornje sigurnosne uzice mora biti u osjenčanom području.
 2.
 Točka R: referentna točka ramena.
 3.
 Točka V: referentna točka V, 350 mm vertikalno iznad točke H i 175 mm vodoravno iza nje.
 4.
 Točka W: referentna točka W, 50 mm vertikalno ispod točke R i 50 mm vodoravno iza nje.
 Legenda
 1.
 Točka H
 2.
 Točka V
 3.
 Točka W
 4.
 Točka R
 5.
 Ravnina pod kutom od 45°
 6.
 Presjek ravnine R
 7.
 Površina podne plohe
 8.
 Prednji rub područja
 Napomene:
 1.
 Dio sidrišta gornje sigurnosne uzice namijenjen spajanju s kukom gornje sigurnosne uzice mora biti u osjenčanom području.
 2.
 Točka R: referentna točka ramena.
 Dimenzije su u milimetrima.
 1.
 Vodoravna ploha naprave „ISO/F2” (B)
 2.
 Stražnja ploha naprave „ISO/F2” (B)
 3.
 Vodoravna tangenta vrha naslona sjedala (posljednje krute točke tvrdoće veće od 50 Shore A)
 4.
 Sjecište 2 i 3
 5.
 Referentna točka sigurnosne uzice
 6.
 Središnjica naprave „ISO/F2” (B)
 7.
 Remen gornje sigurnosne uzice
 8.
 Granice područja sidrišta
 Napomene:
 1.
 Crtež nije u mjerilu.
 2.
 Simbol se može prikazati zrcalno.
 3.
 Proizvođač može odabrati boju simbola.
 Napomene:
 1.
 Dimenzije su u milimetrima.
 2.
 Crtež nije u mjerilu.
 3.
 Oznaka mora biti jasno vidljiva pomoću kontrastnih boja ili odgovarajućeg reljefa ako je urezan ili izbočen.
 Prilog 5.
 i-Size sjedište
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda:
 1.
 Ispitna naprava za držanje djeteta
 2.
 Šipka donjih ISOFIX sidrišta
 3.
 Srednja uzdužna ravnina ispitne naprave za držanje djeteta
 4.
 Dopušteni obujam podnožja potporne noge
 5.
 Dodirna površina na podu vozila
 Napomena: Crtež nije u mjerilu.
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda:
 1.
 Ispitna naprava za držanje djeteta
 2.
 Šipka donjih ISOFIX sidrišta
 3.
 Ravnina koju čini donja površina ispitne naprave za držanje djeteta kad je ugrađena na predviđeno sjedište
 4.
 Ravnina koja prolazi kroz šipku donjeg sidrišta, usmjerena okomito na srednju uzdužnu ravninu ispitne naprave za držanje djeteta i okomito na ravninu koju čini donja površina ispitne naprave za držanje djeteta kad je ugrađena na predviđeno sjedište.
 5.
 Dopušteni obujam podnožja potporne noge unutar kojeg se mora nalaziti pod vozila; taj obujam predstavlja raspon podešavanja potporne noge i-Size sustava za držanje djeteta po duljini i visini
 6.
 Pod vozila
 Napomena: Crtež nije u mjerilu.
 Dimenzije su u milimetrima.
 Legenda:
 1.
 Ispitna naprava za potpornu nogu
 2.
 Podnožje potporne noge
 3.
 NPSS (kako je definiran u Prilogu 4. ovom Pravilniku)
 Napomene:
 1.
 Crtež nije u mjerilu.
 2.
 Ispitna naprava za potpornu nogu:
 (a)
 mora omogućavati ispitivanje na cijeloj dodirnoj površini na podu vozila definiranoj za svako i-Size sjedište;
 (b)
 mora biti čvrsto pričvršćena na NPSS tako da sile koje se primjenjuju na NPSS izravno prenose ispitne sile na pod vozila, bez smanjenja reaktivnih ispitnih sila zbog unutarnjeg prigušenja ili deformacija same ispitne naprave za potpornu nogu.
 3.
 Podnožje potporne noge sastoji se od valjka širine 80 mm i promjera 30 mm sa zaobljenim rubovima polumjera 2,5 mm na obje strane.
 4.
 Ako se visina namješta pomoću unaprijed definiranih razmaka, pojedinačni razmaci ne smiju biti veći od 20 mm.
 Napomene:
 1.
 Crtež nije u mjerilu.
 2.
 Proizvođač može odabrati boju simbola.