type: wikipedia

text:
Heinrich Wilhelm Mathias Olbers (tudi Matthaus, Matthäus), nemški astronom, zdravnik in fizik, * 11. oktober 1758, Arbergen pri Bremnu, Nemčija, † 2. marec 1840, Bremen.
 Življenje in delo
 Olbers je diplomiral leta 1780 na Univerzi v Göttingenu. Raziskoval je tire kometov, odkril je 6 (5) kometov in dva asteroida (planetoida). Leta 1802 je odkril drugi asteroid Palas s premerom 522 km in z obhodno dobo 4,61 leta, ter leta 1807 4. asteroid Vesto s premerom 500 km in z obhodno dobo 3,63 leta. Dovolil je Gaussu da je dal ime Vesti. Periodični komet, ki ga je odkril 6. marca 1815, so poimenovali po njem 13P/Olbers.
 Znan je po svojem paradoksu, zakaj je Vesolje v povprečju temno, ki ga je skoraj v celoti rešila sodobna fizikalna kozmologija in praktična astronomija. Olbers je leta 1820 kot rešitev zanj predlagal absorpcijo medzvezdnega prahu, ki oslabi svetlobo zvezd.
 Odkril je postopek izračuna paraboličnih poti kometov. Razvil je tudi teorijo, da sta asteroida Ceres in Palas ostanka planeta Faeton, ki naj bi nekoč krožil med tiroma Marsa in Jupitra, ter predvidel odkritje novih fragmentov, ki tvorijo asteroidni pas.
 Bil je dvakrat poročen in en sin ga je preživel.
 Priznanja
 Poimenovanja
 Po njem se imenuje asteroid glavnega pasu 1002 Olbersija (1002 Olbersia) in krater Olbers na Luni.
 Sklici
 Nemški astronomi
 Nemški fiziki
 Nemški zdravniki
 Odkritelji asteroida
 Odkritelji kometa
 Člani Kraljeve švedske akademije znanosti
 Nemški akademiki
 Ljudje, po katerih so poimenovali asteroid


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 18.6.2011
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 160/80
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 586/2011 DELLA COMMISSIONE
 del 17 giugno 2011
 recante fissazione dei valori forfettari all’importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
 visto il regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio, del 22 ottobre 2007, recante organizzazione comune dei mercati agricoli e disposizioni specifiche per taluni prodotti agricoli (regolamento unico OCM) (1),
 visto il regolamento (CE) n. 1580/2007 della Commissione, del 21 dicembre 2007, recante modalità di applicazione dei regolamenti (CE) n. 2200/96, (CE) n. 2201/96 e (CE) n. 1182/2007 nel settore degli ortofrutticoli (2), in particolare l’articolo 138, paragrafo 1,
 considerando quanto segue:
 Il regolamento (CE) n. 1580/2007 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali dell’Uruguay round, i criteri per la fissazione da parte della Commissione dei valori forfettari all’importazione dai paesi terzi, per i prodotti e i periodi indicati nell’allegato XV, parte A, del medesimo regolamento,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 I valori forfettari all’importazione di cui all’articolo 138 del regolamento (CE) n. 1580/2007 sono quelli fissati nell’allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il 18 giugno 2011.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 17 giugno 2011.
 Per la Commissione, a nome del presidente,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Direttore generale dell'Agricoltura e dello sviluppo rurale
 (1) GU L 299 del 16.11.2007, pag. 1.
 (2) GU L 350 del 31.12.2007, pag. 1.
 ALLEGATO
 Valori forfettari all’importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 (EUR/100 kg)
 Codice NC
 Codice paesi terzi (1)
 Valore forfettario all'importazione
 0702 00 00
 MA
 57,8
 MK
 31,8
 TR
 54,0
 ZZ
 47,9
 0707 00 05
 TR
 97,3
 ZZ
 97,3
 0709 90 70
 TR
 111,4
 ZZ
 111,4
 0805 50 10
 AR
 65,2
 BR
 40,6
 TR
 76,6
 ZA
 100,1
 ZZ
 70,6
 0808 10 80
 AR
 90,6
 BR
 79,3
 CL
 84,5
 CN
 80,6
 NZ
 97,4
 UY
 98,4
 ZA
 85,5
 ZZ
 88,0
 0809 10 00
 TR
 158,2
 ZZ
 158,2
 0809 20 95
 TR
 385,5
 XS
 175,4
 ZZ
 280,5
 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 1833/2006 della Commissione (GU L 354 del 14.12.2006, pag. 19). Il codice «ZZ» rappresenta le «altre origini».


type: other

text:
Update, partide amicale: Vâlcea a câștigat turneul de pe teren propriu, ”U” Cluj și HC Zalău neînvinse la Memorialul „Tiberiu Rusu” | Handbal Volei
 Home Handbal feminin Intern Update, partide amicale: Vâlcea a câștigat turneul de pe teren propriu, ”U”...
 Update, partide amicale: Vâlcea a câștigat turneul de pe teren propriu, ”U” Cluj și HC Zalău neînvinse la Memorialul „Tiberiu Rusu”
 14 decembrie – SCM Gloria Buzău-HCM Unirea Slobozia 32-29
 14 decembrie, ora 10:00 – Dacia Mioveni-SCM Craiova 22-19
 14 decembrie, ora 12:00 – CSM Slatina-HC Zalău 27-28
 14 decembrie, ora 16:30 – HC Zalău-Dacia Mioveni 30-22
 14 decembrie, ora 18:30 – CSM Slatina-SCM Craiova 25-23
 15 decembrie, ora 10:00 – HC Zalău-SCM Craiova 27-23
 15 decembrie, ora 12:00 – CSM Slatina-Dacia Mioveni 30-23
 18 decembrie, ora 17:00 – SCM Râmnicu Vâlcea-Podravka Vegeta 23-29 (12-14)
 18 decembrie, ora 19:00 – Corona Brașov-SCM Gloria Buzău 27-27 (13-13)
 19 decembrie, ora 17:00 – SCM Gloria Buzău-Podravka Vegeta 25-24 (10-9)
 19 decembrie, ora 19:00 – Corona Brașov-SCM Râmnicu Vâlcea 23-31 (16-15)
 20 decembrie, ora 14:00 – SCM Râmnicu Vâlcea-SCM Gloria Buzău 28-20 (16-10)
 20 decembrie, ora 16:00 – Corona Brașov-Podravka Vegeta 26-31 (12-17)
 21 decembrie – Kisvardai-Minaur Baia Mare 27-19 (13-10)
 22 decembrie – Kisvardai-Minaur Baia Mare 30-20 (14-11)
 21 decembrie, ora 9:00 – HC Zalău-SCM Craiova 29-24 (16-14)
 21 decembrie, ora 10:45 – CSM Slatina-”U” Cluj 27-28 (13-15)
 21 decembrie, ora 16:00 – ”U” Cluj-SCM Craiova 27-31 (15-14)
 21 decembrie, ora 17:45 – HC Zalău-CSM Slatina 26-23 (18-11)
 22 decembrie, ora 10:00 – SCM Craiova-CSM Slatina 26-34 (12-18)
 22 decembrie, ora 12:00 – HC Zalău-”U” Cluj 38-32 (21-15)
 22 decembrie, ora 16:00 – HC Dunărea Brăila-HCM Unirea Slobozia 39-22 (20-12)
 22 decembrie, ora 18:00 – SCM Gloria Buzău-CSM Galați 25-22 (14-13)
 23 decembrie, ora 10:00 – HC Dunărea Brăila-SCM Gloria Buzău 33-34 (13-13, 28-28)
 23 decembrie, ora 12:00 – CSM Galați-HCM Unirea Slobozia 41-36 (20-20)
 27 decembrie, ora 11:00 – HC Zalău-Gloria Bistrița 34-29 (15-13)
 27 decembrie, ora 15:30 – Gloria Bistrița-Minaur Baia Mare 29-26 (12-13)
 27 decembrie, ora 17:30 – ”U” Cluj-HC Zalău 29-29 (16-12)
 28 decembrie, ora 9:00 – HC Zalău-Minaur Baia Mare 32-30 (15-15)
 28 decembrie, ora 11:00 – ”U” Cluj-Gloria Bistrița 33-32 (16-16)
 28 decembrie – HC Zalău-HC Dunărea Brăila 29-28
 29 decembrie – HC Zalău-HC Dunărea Brăila 26-24
 Previous articleCraiova ia două jucătoare importante de la Cisnădie!
 Next articleNaționala de seniori a terminat turneul din Polonia pe locul secund


type: caselaw

text:
 2.3.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 73/45
 Žalba koju je 31. prosinca 2014. podnio Carlo De Nicola protiv presude Službeničkog suda od 11. studenoga 2014. u predmetu F-55/08 RENV, De Nicola/EIB
 (Predmet T-848/14 P)
 (2015/C 073/56)
 Jezik postupka: talijanski
 Stranke
 Žalitelj: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (zastupnik: L. Isola, odvjetnik)
 Druga stranka u postupku: Europska investicijska banka
 Žalbeni zahtjev
 Žalitelj zahtijeva da Opći sud usvoji ovu žalbu i da djelomično preinači pobijanu presudu, izostavi pozivanje na članak 270. UFEU-a, ukine točke 2. i 3. izreke i točke 16., 17., 18., 19., 22., 37., 41., 42., 45., 47., 48., 49., 51., 53., 54., 55., 56., 57., 58., 59., 60., 61., 62., 63., 64., 65. i 66. presude. Zahtijeva da se predmet vrati nekom drugom vijeću Službeničkog suda kako bi, u promijenjenom sastavu, ono nanovo odlučivalo o ukinutim točkama, nakon prihvaćanja zatraženih istražnih sredstava. Zadržava pravo predložiti bilo koje istražno sredstvo, izravno i/ili ne, koje će svakako imati veze s obranom druge strane u postupku kao i pribavljanjem bilo kojih drugih isprava za koje se nađe da su korisne za pobijanje protivnih navoda. Također zahtjeva da mu se dosude troškovi postupka.
 Žalbeni razlozi i glavni argumenti
 Ova žalba podnesena je protiv presude Službeničkog suda od 11. studenoga 2014., donesene u predmetu F-55/08 RENV, De Nicola/EIB.
 U prilog žalbi žalitelj navodi sljedeća pitanja:
 1.
 Propuštanje donošenja odluke o zahtjevu da se izuzmu navodi i isprave EIB-a;
 2.
 Propuštanje donošenja odluke o zahtjevu za izuzeće predsjednika raspravnog vijeća;
 3.
 Pogrešno tumačenje presude u predmetu T-37/10 P;
 4.
 Propuštanje obrazlaganja odnosno neutemeljeno obrazloženje u pogledu utvrđivanja psihičkog zlostavljanja i nalaganja da ono prestane;
 5.
 Žalbeno povjerenstvo morat će dati svoju meritornu ocjenu u pogledu Informativnog izvješća iz 2006.;
 6.
 Postojanje interesa za donošenje odluke o poništenju odlukâ o promaknuću iz 2007., kako bi se izbjeglo da one postanu konačne.


text:
 8.11.2008
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 285/41
 Ordonanța Tribunalului de Primă Instanță din 10 septembrie 2008 — Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor)/Comisia Comunităților Europene
 (Cauza T-26/07) (1)
 („Acțiune în anulare - Fondul de coeziune - Regulamentul (CE) nr. 1164/94 - Reducerea unei contribuții financiare - Lipsa interesului direct - Inadmisibilitate’)
 (2008/C 285/76)
 Limba de procedură: portugheza
 Părțile
 Reclamantă: Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) (Baguim do Monte, Portugalia) (reprezentați: P. Moura Pinheiro, M. Gorjão Henriques și F. Quintela, avocats)
 Pârâtă: Comisia Comunităților Europene (reprezentanți: P. Guerra e Andrade și A. Weimar, agenți)
 Obiectul
 Cerere de anulare a Deciziei C(2006) 5008 a Comisiei din 17 octombrie 2006 privind reducerea Fondului de coeziune în ceea ce privește anumite proiecte referitoare la uzina de incinerare a deșeurilor solide urbane de origine menajeră din regiunea Porto.
 Dispozitivul
 1)
 Respinge acțiunea ca inadmisibilă.
 2)
 Obligă Serviço Intermunicipalizado de Gestão de Resíduos do Grande Porto (Lipor) să suporte propriile cheltuieli de judecată, precum și cheltuielile de judecată efectuate deComisie.
 (1) JO C 82, 17.4.2007.


text:
‘Financiële kracht’ speelt een rol bij ‘eigen kracht’ - Schulinck
 Binnen de Jeugdwet kan rekening worden gehouden met de financiële positie van ouders
 Ruim een maand geleden schreef ik een opinie naar aanleiding van de uitspraken van de Rechtbank Rotterdam over eigen kracht in de Jeugdwet. In één van deze uitspraken oordeelt de rechtbank dat sprake is van voldoende eigen kracht, omdat de moeder de hulp zelf aan haar kind biedt, ze niet overbelast is en het gezinsinkomen toereikend is. Tegen deze uitspraak is hoger beroep ingesteld en inmiddels heeft de Centrale Raad voor Beroep (CRvB) uitspraak gedaan. In deze opinie zal ik die belangrijke uitspraak onder de loep nemen en bespreken wat de consequenties hiervan (kunnen) zijn.
 In de uitspraak van de CRvB gaat het om een jeugdige met een autisme spectrum stoornis en fysieke problemen. Als gevolg van deze problematiek heeft hij onder andere voortdurend aansturing en hulp nodig bij dagelijkse handelingen en moet hij gereguleerd worden bij zijn dagelijkse agressieve buien. De moeder verzorgt deze aansturing als de jeugdige thuis is. De moeder werkt niet. Volgens de moeder heeft ze haar baan opgezegd om voor de jeugdige te kunnen zorgen. Ze vraagt een pgb voor de ‘bovengebruikelijke’ hulp die ze aan haar kind biedt. Het college heeft die aanvraag afgewezen.
 De Rechtbank Rotterdam oordeelt dat een voorziening vanuit de Jeugdwet niet nodig is, aangezien de moeder de nodige hulp zelf kan bieden. Het feit dat de moeder meer zorg moet verlenen dan bij een kind zonder beperking het geval zou zijn maakt dit niet anders. Daarbij is niet gebleken dat er financiële problemen in het gezin zijn of dat de moeder een gedwongen keuze tussen een betaalde baan en het bieden van hulp aan haar kind heeft moeten maken.
 Wat vindt de CRvB?
 De CRvB oordeelt dat uit het onderzoek van de gemeente is gebleken dat de moeder de hulp en ondersteuning die de jeugdige nodig heeft verleent, dat zij dit aankan en dat het gezin in balans is. Volgens de CRvB is niet gebleken dat de door de moeder geboden hulp redelijkerwijs niet van haar kan worden verwacht. Haar enkele stelling dat ze moe is en financiële druk ervaart is hiervoor onvoldoende. De CRvB is dus, net als de Rechtbank Rotterdam, van oordeel dat de gemeente geen jeugdhulp hoeft in te zetten voor de zorg die de moeder zelf biedt. Voor de vraag of de eigen mogelijkheden toereikend zijn, verwijst de CRvB naar de parlementaire geschiedenis van de Jeugdwet. Daaruit volgt onder andere dat als de jeugdige en zijn ouders zelf mogelijkheden hebben om de problemen op te lossen of het hoofd te bieden, een voorziening niet nodig is.
 In welke mate mag rekening worden gehouden met de financiële positie van ouders?
 Een belangrijke vraag die in deze casus wordt opgeworpen is of de financiële positie van een gezin een rol speelt bij de beoordeling van een hulpvraag tot jeugdhulp. En of ‘financiële kracht’ dus een onderdeel is van ‘eigen kracht’. Ik vind het jammer dat de CRvB deze uitspraak niet aangrijpt om hier een principieel oordeel over te geven. Zeker nu de Jeugdwet geen concrete handvaten biedt en er in de praktijk op (zeer) verschillende manieren uitleg wordt gegeven aan het beginsel van ‘eigen kracht’.
 De financiële positie van een gezin is volgens de CRvB een onderdeel van ‘eigen kracht’
 Na (intensieve) bestudering van deze (korte) uitspraak van de CRvB denk ik dat we de conclusie mogen trekken dat de financiële positie van een gezin volgens de CRvB een onderdeel is van ‘eigen kracht’. De CRvB overweegt immers dat (onder andere) onderzoek is gedaan naar het belang van de ouders om te voorzien in een inkomen en dat geconstateerd is dat het gezin in balans is. Daarbij oordeelt de CRvB dat het feit dat de moeder financiële druk ervaart onvoldoende reden is om een pgb toe te kennen.
 In welke mate de CRvB vindt dat rekening mag worden gehouden met de financiële positie van een gezin is voor mij echter niet duidelijk. Op basis van deze (casuïstische) uitspraak trek ik in ieder geval niet de conclusie dat de CRvB vindt dat gemeenten van ouders mogen verlangen dat ze (deels) stoppen met werken (zolang ze dan nog een aanvaardbare financiële positie hebben). De CRvB heeft (vooralsnog) ‘enkel’ geoordeeld dat in deze situatie, waarin de moeder uit eigen beweging haar baan heeft opgezegd en het gezin geen financiële problemen heeft, de moeder de hulp die nodig is zelf kan bieden. Een aanvullende voorziening vanuit de Jeugdwet ter compensatie daarvan is in die situatie niet vereist.
 Aanvullende onderzoeksvragen voor eigen kracht
 Gelet op deze uitspraak kunnen we denk ik wel al iets verder invullen hoe beoordeeld moet worden of ouders (eventueel met hulp van het sociaal netwerk) voldoende ‘eigen kracht’ hebben om het probleem zelf op te lossen. Daarvoor zouden onderstaande vragen kunnen worden beoordeeld:
 Levert het bieden van de hulp door de ouder (of het sociale netwerk) geen overbelasting op?
 Ontstaan er geen financiële problemen in het gezin als de hulp door de ouder (of het sociale netwerk) wordt geboden?
 Als al deze vragen bevestigend worden beantwoord hoeft de gemeente geen jeugdhulp (al dan niet in de vorm van een pgb) in te zetten. In dat geval hebben ouders (eventueel met hulp van het sociale netwerk) immers volgens de CRvB voldoende ‘eigen kracht’ om de problematiek van de jeugdige zelf op te lossen.
 Vooral over onderdeel b en d kunnen discussies worden gevoerd. In de casus van de CRvB had de moeder zoals aangegeven haar baan al opgezegd en was ze dus fulltime beschikbaar om de nodige zorg te leveren. De vraag is natuurlijk hoe geoordeeld zou zijn als de moeder wel nog zou werken. Zou de overheid dan van haar mogen verlangen dat zij (deels) stopt met werken, omdat de financiële situatie dat toelaat? Een andere vraag is hoe wordt vastgesteld of er financiële problemen ontstaan. Moet dat worden bepaald aan de hand van NIBUD normen zoals sommige gemeenten doen of zijn andere berekeningen op zijn plaats? En mag je van ouders verlangen dat ze kleiner of goedkoper gaan wonen of hun uitgavepatroon aanpassen om zo te zorgen dat dat ze geen financiële problemen hebben? Vroeg of laat zal een dergelijke situatie aan (de hoogste) rechters worden voorgelegd. Ik ben benieuwd hoe daar dan over geoordeeld wordt.
 Herbeoordeling pgb’s sociaal netwerk
 Gemeenten kunnen met deze uitspraak in de hand in ieder geval dus nog eens kritisch naar hun cliënten met een pgb voor sociaal netwerk kijken. Hoe vervelend de uitkomst voor gezinnen ook kan zijn, gemeenten hebben op basis van deze uitspraak van de CRvB naar mijn mening de juridische grondslag om in voorkomend geval pgb’s voor het sociale netwerk af te wijzen.
 NIEUW! - Activeren van eigen kracht in de Wmo en Jeugdwet Opleiding


type: contracts

text:
 25.11.2004
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 349/48
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 87/2004
 z dnia 8 czerwca 2004 r.
 zmieniająca protokół 31. do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w szczególnych dziedzinach poza zakresem czterech swobód
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Protokół 31. do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 58/2004 z dnia 23 kwietnia 2004 (1).
 (2)
 Właściwe jest rozszerzenie współpracy pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w celu włączenia decyzji 2256/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. przyjmującej wieloletni program (2003–2005) monitorowania planu działań e-Europa 2005, rozpowszechniania dobrych praktyk oraz poprawy bezpieczeństwa sieci i informacji (MODINIS) (2).
 (3)
 Protokół 31. do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony w celu umożliwienia tej rozszerzonej współpracy, począwszy od 1 stycznia 2004 r.
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 W art. 2 ust. 5 protokołu 31 do Porozumienia dodaje się tiret w brzmieniu:
 „—
 32003 D 2256decyzja 2256/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. (Dz.U. L 336 z 23.12.2003, str. 1).”.
 Artykuł 2
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 9 czerwca 2004 r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia (3).
 Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli, dnia 8 czerwca 2004 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 S. GILLESPIE
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 277 z 26.8.2004, str. 29.
 (2) Dz.U. L 336 z 23.12.2003, str. 1.
 (3) Bez wskazania wymogów konstytucyjnych.


text:
 20.12.2008
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 327/11
 Rechtsmittel, eingelegt am 22. September 2008 von Lafarge SA gegen das Urteil des Gerichts erster Instanz (3. Kammer) vom 8. Juli 2008 in der Rechtssache T-54/03, Lafarge SA/Kommission der Europäischen Gemeinschaften
 (Rechtssache C-413/08 P)
 (2008/C 327/19)
 Verfahrenssprache: Französisch
 Verfahrensbeteiligte
 Rechtsmittelführerin: Lafarge SA (Prozessbevollmächtigte: A. Winckler, F. Brunet, E. Paroche und H. Kanellopoulos, avocats)
 Andere Verfahrensbeteiligte: Kommission der Europäischen Gemeinschaften, Rat der Europäischen Union
 Anträge
 Die Rechtsmittelführerin beantragt,
 —
 das Urteil des Gerichts erster Instanz der Europäischen Gemeinschaften vom 8. Juli 2008 in der Rechtssache T-54/03 aufzuheben und die Entscheidung der Europäischen Kommission 2005/471/EG vom 27. November 2002 (1) auf der Grundlage von Art. 229 des EG-Vertrags, Art. 61 der Satzung des Gerichtshofs und Art. 17 der Verordnung Nr. 17/62 des Rates (2), jetzt Art. 31 der Verordnung Nr. 1/2003 des Rates (3), für nichtig zu erklären, soweit darin eine Geldbuße gegen sie verhängt wird, und damit den im ersten Rechtszug gestellten Anträgen stattzugeben;
 —
 hilfsweise, das Urteil des Gerichts vom 8. Juli 2008 in der Rechtssache T-54/03 teilweise aufzuheben und die von der Kommission in der Entscheidung 2005/471/EG vom 27. November 2002 gegen sie verhängte Geldbuße herabzusetzen und damit den im ersten Rechtszug gestellten Anträgen stattzugeben;
 —
 der Kommission die Kosten aufzuerlegen.
 Rechtsmittelgründe und wesentliche Argumente
 Die Rechtsmittelführerin stützt ihr Rechtsmittel auf sechs Gründe.
 Mit ihrem ersten Rechtsmittelgrund macht sie hauptsächlich geltend, das Gericht habe die ihm zur Beurteilung unterbreiteten Tatsachen dadurch verfälscht, dass es entschieden habe, dass die Kommission die Feststellung von Zuwiderhandlungen zulässigerweise auf einen angeblichen allgemeinen Rahmen von Zuwiderhandlungen habe stützen können, in dem ein Austausch von Informationen stattgefunden habe, der zur Beschränkung des Wettbewerbs und zur Stabilisierung des Markts für Gipsplatten geführt habe.
 Mit ihrem zweiten Rechtsmittelgrund macht sie einen Verstoß gegen die Beweislastregeln, die Unschuldsvermutung und den aus dieser Vermutung folgenden Grundsatz in dubio pro reo geltend, soweit das Gericht entschieden habe, dass die Kommission die Beteiligung der Rechtsmittelführerin an einer einzigen, umfassenden und fortgesetzten Zuwiderhandlung nachgewiesen habe, obwohl geeignete Beweise gefehlt hätten, um den Nachweis für das Vorliegen und die Dauer der Zuwiderhandlung zu erbringen.
 Mit ihrem dritten Rechtsmittelgrund rügt sie das Gericht habe dadurch gegen die Begründungspflicht und den Gleichbehandlungsgrundsatz verstoßen, dass es den Standpunkt der Kommission bestätigt und in ihrem Fall eine Reihe von Beweismitteln als für den Nachweis einer Zuwiderhandlung ausreichend angesehen habe, während eben diese Beweismittel im Fall einer Konkurrentin als nicht ausreichend angesehen worden seien, dieselbe Zuwiderhandlung nachzuweisen.
 Mit ihrem vierten Rechtsmittelgrund trägt die Rechtsmittelführerin vor, das Gericht habe dadurch gegen die Grundsätze der Verhältnismäßigkeit und der Gleichbehandlung verstoßen, dass es den Grundbetrag der verhängten Geldbuße nicht beanstandet habe, den die Kommission festgesetzt habe, ohne den Umsatz und die Marktanteile von Lafarge im Verhältnis zu ihren Konkurrenten zu berücksichtigen.
 Mit ihrem fünften Rechtsmittelgrund wirft die Rechtsmittelführerin dem Gericht vor, dadurch mehrere Rechtsfehler begangen und gegen seine Begründungspflicht verstoßen zu haben, dass es entschieden habe, die Kommission sei berechtigt gewesen, die gegen sie verhängte Geldbuße wegen wiederholter Zuwiderhandlung zu erhöhen, obwohl weder eine Rechtsgrundlage noch eine endgültige Verurteilung vorgelegen hätten, auf die sich eine solche Erhöhung hätte stützen können. Hierdurch habe das Gericht sowohl gegen den allgemeinen Grundsatz der Gesetzmäßigkeit der Strafen als auch gegen die Grundsätze der Rechtssicherheit und des sachgerechten Rechtsschutzes verstoßen.
 Mit ihrem sechsten und letzten Rechtsmittelgrund macht die Rechtsmittelführerin schließlich geltend, das Gericht habe einen Rechtsfehler begangen, als es entschieden habe, die Kommission sei berechtigt gewesen, den Grundbetrag der Geldbuße wegen der Abschreckungswirkung zu erhöhen, denn für die Beurteilung, ob es angezeigt sei, die Geldbuße aus diesem Grund zu erhöhen, hätte sie den Endbetrag der Geldbuße zugrundelegen müssen.
 (1) 2005/471/EG: Entscheidung der Kommission vom 27. November 2002 bezüglich eines Verfahrens zur Durchführung von Artikel 81 des EG-Vertrags in der Sache COMP/E-1/37.152 — Gipsplatten (ABl. L 166, S. 8).
 (2) Verordnung Nr. 17/62 des Rates vom 7. Februar 1962, Erste Durchführungsverordnung zu den Artikeln 85 und 86 des Vertrages (ABl. 13, S. 204).
 (3) Verordnung (EG) Nr. 1/2003 des Rates vom 16. Dezember 2002 zur Durchführung der in den Artikeln 81 und 82 des Vertrags niedergelegten Wettbewerbsregeln (ABl. L 1, S. 1).


text:
 7.2.2009
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 32/50
 Personaldomstolens dom av den 11 december 2008 – Reali mot kommissionen
 (Mål F-136/06) (1)
 (Personalmål - Kontraktsanställda - Rekrytering - Planering i lönegrad - Yrkeserfarenhet - Diplom - Motsvarighet)
 (2009/C 32/98)
 Rättegångsspråk: engelska
 Parter
 Sökande: Enzo Reali (Florens, Italien) (ombud: advokaten S.A. Pappas)
 Svarande: Europeiska gemenskapernas kommission (ombud: J. Currall och M. Velardo)
 Saken
 Personalmål – Ogiltigförklaring av det beslut som tillsättningsmyndigheten fattade den 30 augusti 2006 om avslag på det klagomål som sökanden i egenskap av kontraktsanställd ingivit i syfte att flyttas från lönegrad 14 till lönegrad 16 i tjänstegrupp IV, på grund av det värde som vid beräkningen av hans yrkeslivserfarenhet ska tillmätas hans examen ”Laurea in Scienze agrarie”.
 Domslut
 1)
 Talan ogillas.
 2)
 Vardera partens ska bära sin egen rättegångskostnad.
 (1) EUT C 20, 27.1.2007.


text:
 26.1.2008
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 22/26
 A Landesgericht für Strafsachen Wien (Ausztria) által 2007. október 31-én benyújtott előzetes döntéshozatal iránti kérelem – Vladimir Turansky ellen folytatott büntetőeljárásban
 (C-491/07. sz. ügy)
 (2008/C 22/49)
 Az eljárás nyelve: német
 A kérdést előterjesztő bíróság
 Landesgericht für Strafsachen Wien (Ausztria)
 Az alapeljárás felei
 Eljárás alá vont: Vladimir Turansky
 Az előzetes döntéshozatalra előterjesztett kérdés
 Úgy kell-e értelmezni a kétszeres büntetésnek a Benelux Gazdasági Unió államai, a Németországi Szövetségi Köztársaság és a Francia Köztársaság kormányai között a közös határaikon történő ellenőrzések fokozatos megszüntetéséről szóló, 1985. június 14-i Schengeni Megállapodás végrehajtásáról szóló, Schengenben (Luxemburg), 1990. június 19-én kelt egyezmény (1) 54. cikkében foglalt tilalmát, hogy egy gyanúsított ellen az Osztrák Köztársaságban nem indítható büntetőeljárás, ha a Szlovák Köztársaságban – ez utóbbinak az Európai Unióhoz történt csatlakozását követően – ugyanazon tényállás miatt indított büntetőeljárás olyan formában szűnt meg, hogy egy rendőrhatóság a büntetőeljárást annak érdemi kivizsgálását követően, az eljárás szünetelésének elrendelése útján, minden további szankció nélkül, jogerősen megszüntette?
 (1) HL 2000., L 239., 19. o.; magyar nyelvű különkiadás 19. fejezet, 2. kötet, 9. o.