type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 3.7.2015
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 173/30
 Euroopa Liidu ja Grenada vaheline lühiajalise viisa nõudest loobumist käsitlev
 LEPING
 EUROOPA LIIT, edaspidi „liit” või „EL”, ja
 GRENADA,
 edaspidi koos „lepinguosalised”,
 PIDADES SILMAS lepinguosaliste sõbralike suhete edendamist ja soovides hõlbustada oma kodanike reisimist, tagades neile viisavaba riiki sisenemise ja lühiajalise riigis viibimise õiguse,
 VÕTTES ARVESSE Euroopa Parlamendi ja nõukogu 15. mai 2014. aasta määrust (EL) nr 509/2014 (millega muudetakse nõukogu määrust (EÜ) nr 539/2001, milles loetletakse kolmandad riigid, kelle kodanikel peab välispiiride ületamisel olema viisa, ja need kolmandad riigid, kelle kodanikud on sellest nõudest vabastatud), (1) millega kantakse muu hulgas 19 kolmandat riiki, sealhulgas Grenada, nende kolmandate riikide nimekirja, kelle kodanikud on lühiajalisel viibimisel liikmesriikides viisanõudest vabastatud,
 PIDADES SILMAS määruse (EL) nr 509/2014 artiklit 1, milles sätestatakse, et kõnealuse 19 riigi suhtes kohaldatakse viisanõudest vabastamist alates liiduga sõlmitava viisavabaduslepingu jõustumise kuupäevast,
 SOOVIDES kindlustada võrdse kohtlemise kõigile ELi kodanikele,
 VÕTTES ARVESSE, et käesolev leping ei hõlma isikuid, kes soovivad lühiajalise viibimise jooksul teha tasustatavat tööd, ning seetõttu kohaldatakse kõnealuste isikute suhtes ka edaspidi asjakohaseid liidu õigusnorme ja liikmesriikide õigusakte ning asjakohaseid Grenada õigusakte, mis käsitlevad viisanõude kehtestamist või viisanõudest vabastamist ja tööturule juurdepääsu,
 VÕTTES ARVESSE protokolli Ühendkuningriigi ja Iirimaa seisukoha kohta vabadusel, turvalisusel ja õigusel rajaneva ala suhtes ning Euroopa Liidu raamistikku integreeritud Schengeni acquis'd käsitlevat protokolli, mis on lisatud Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Liidu toimimise lepingule, ning kinnitades, et käesolevat lepingut ei kohaldata Ühendkuningriigi ega Iirimaa suhtes,
 ON KOKKU LEPPINUD JÄRGMISES:
 Artikkel 1
 Eesmärk
 Käesoleva lepinguga nähakse liidu ja Grenada kodanikele ette võimalus reisida viisavabalt teise lepinguosalise territooriumile kuni 90 päevaks mis tahes 180-päevase ajavahemiku jooksul.
 Artikkel 2
 Mõisted
 Käesolevas lepingus kasutatakse järgmisi mõisteid:
 a) „liikmesriik”– liidu liikmesriik, välja arvatud Ühendkuningriik ja Iirimaa;
 b) „liidu kodanik”– punktis a määratletud liikmesriigi kodanik;
 c) „Grenada kodanik”– isik, kellel on Grenada kodakondsus;
 d) „Schengeni ala”– sisepiirideta ala, mis hõlmab selliste punktis a määratletud liikmesriikide territooriumi, kes kohaldavad täielikult Schengeni acquis'd.
 Artikkel 3
 Kohaldamisala
 1. Liidu kodanikud, kellel on liikmesriigi väljastatud kehtiv tava-, diplomaatiline, teenistus-, ameti- või eripass, võivad siseneda viisavabalt Grenada territooriumile ja viibida seal viisavabalt artikli 4 lõikes 1 kindlaks määratud ajavahemikul.
 Grenada kodanikud, kellel on Grenada väljastatud kehtiv tava-, diplomaatiline, teenistus-, ameti- või eripass, võivad siseneda viisavabalt liikmesriikide territooriumile ja viibida seal viisavabalt artikli 4 lõikes 2 kindlaks määratud ajavahemikul.
 2. Käesoleva artikli lõiget 1 ei kohaldada nende isikute suhtes, kes reisivad tasustatava töö tegemise eesmärgil.
 Kõnealuse isikute kategooria puhul võib iga liikmesriik vastavalt nõukogu määruse (EÜ) nr 539/2001 (2) artikli 4 lõikele 3 kehtestada Grenada kodanike suhtes viisanõude või nad viisanõudest vabastada.
 Kõnealuse isikute kategooria puhul võib Grenada iga liikmesriigi kodanike suhtes kehtestada viisanõude või viisanõudest loobuda kooskõlas siseriikliku õigusega.
 3. Käesoleva lepinguga ette nähtud viisanõudest loobumise kohaldamine ei piira lepinguosaliste selliste õigusaktide kohaldamist, mis käsitlevad riiki sisenemise ja seal lühiajalise viibimise tingimusi. Liikmesriikidel ja Grenadal on õigus keelata isikutel nende territooriumile siseneda ja seal lühiajaliselt viibida, kui üks või mitu kõnealust tingimust on täitmata.
 4. Viisanõudest loobumist kohaldatakse sõltumata sellest, missuguse transpordivahendiga reisijad lepinguosaliste piiri ületavad.
 5. Käesolevas lepingus käsitlemata küsimuste suhtes kohaldatakse liidu õigust ning liikmesriikide ja Grenada siseriiklikku õigust.
 Artikkel 4
 Viibimise kestus
 1. Liidu kodanikud võivad viibida Grenada territooriumil kuni 90 päeva mis tahes 180-päevase ajavahemiku jooksul.
 2. Grenada kodanikud võivad viibida Schengeni acquis'd täielikult kohaldavate liikmesriikide territooriumil kuni 90 päeva mis tahes 180-päevase ajavahemiku jooksul. Kõnealuse ajavahemiku arvutamisel ei võeta arvesse viibimist sellises liikmesriigis, kes veel ei kohalda täielikult Schengeni acquis'd.
 Grenada kodanikud võivad viibida kuni 90 päeva mis tahes 180-päevase ajavahemiku jooksul iga sellise liikmesriigi territooriumil, kes veel ei kohalda täielikult Schengeni acquis'd; sellisel juhul ei võeta viibimise kestuse arvutamisel arvesse Schengeni acquis'd täielikult kohaldavate liikmesriikide territooriumil viibimise kestust.
 3. Käesoleva lepinguga ei piirata Grenada ja liikmesriikide võimalust lubada kooskõlas siseriikliku ja liidu õigusega viibida oma territooriumil kauem kui 90 päeva.
 Artikkel 5
 Territoriaalne kohaldatavus
 1. Käesolevat lepingut kohaldatakse Prantsuse Vabariigi puhul ainult Prantsuse Vabariigi Euroopas paikneva territooriumi suhtes.
 2. Käesolevat lepingut kohaldatakse Madalmaade Kuningriigi puhul ainult Madalmaade Kuningriigi Euroopas paikneva territooriumi suhtes.
 Artikkel 6
 Lepingu haldamise ühiskomitee
 1. Lepinguosalised moodustavad ekspertide ühiskomitee (edaspidi „komitee”), mis koosneb liidu esindajatest ja Grenada esindajatest. Liitu esindab Euroopa Komisjon.
 2. Komitee ülesanded on muu hulgas järgmised:
 a)
 teostada järelevalvet käesoleva lepingu rakendamise üle;
 b)
 esitada ettepanekuid käesoleva lepingu muutmiseks või täiendamiseks;
 c)
 esitada soovitusi käesoleva lepingu tõlgendamise või kohaldamise üle tekkivate vaidluste lahendamiseks.
 3. Komitee tuleb vajaduse korral kokku ühe lepinguosalise taotlusel.
 4. Komitee kehtestab oma töökorra.
 Artikkel 7
 Seos käesoleva lepingu ning liikmesriikide ja Grenada vaheliste olemasolevate kahepoolsete viisanõudest loobumist käsitlevate lepingute vahel
 Käesolev leping on ülimuslik liikmesriikide ja Grenada vahel sõlmitud selliste kahepoolsete lepingute või kokkulepete suhtes, mis hõlmavad käesoleva lepingu kohaldamisalasse jäävaid küsimusi.
 Artikkel 8
 Lõppsätted
 1. Lepinguosalised ratifitseerivad või kiidavad käesoleva lepingu heaks vastavalt oma sisemenetlustele ning leping jõustub teise kuu esimesel päeval pärast viimase sellise teate saamise kuupäeva, millega lepinguosalised teineteisele teatavad, et kõnealused menetlused on lõpule viidud.
 Käesolevat lepingut kohaldatakse ajutiselt alates selle allkirjastamise kuupäevast.
 2. Käesolev leping sõlmitakse määramata ajaks, välja arvatud juhul, kui see lõpetatakse lõike 5 kohaselt.
 3. Käesolevat lepingut võib muuta lepinguosaliste kirjalikul kokkuleppel. Muudatused jõustuvad pärast seda, kui lepinguosalised on teineteisele teatanud selleks vajalike sisemenetluste lõpuleviimisest.
 4. Lepinguosalised võivad lepingu täitmise täielikult või osaliselt peatada eelkõige avaliku korra, riigi julgeoleku või rahvatervise kaitse huvides, samuti ebaseadusliku sisserände tõttu või juhul, kui üks lepinguosaline kehtestab uuesti viisanõude. Lepingu täitmise peatamise otsusest teatatakse teisele lepinguosalisele hiljemalt kaks kuud enne selle kavandatud jõustumist. Käesoleva lepingu täitmise peatanud lepinguosaline teatab viivitamata teisele lepinguosalisele, kui käesoleva lepingu täitmise peatamise põhjused on kõrvaldatud, ja lõpetab lepingu täitmise peatamise.
 5. Kumbki lepinguosaline võib käesoleva lepingu lõpetada, teatades sellest kirjalikult teisele lepinguosalisele. Käesolev leping kaotab kehtivuse 90. päeval pärast teatamise kuupäeva.
 6. Grenada võib käesoleva lepingu täitmise peatada või lepingu lõpetada ainult kõigi liikmesriikide suhtes korraga.
 7. Liit võib käesoleva lepingu täitmise peatada või lepingu lõpetada ainult kõigi oma liikmesriikide nimel.
 Koostatud kahes eksemplaris bulgaaria, eesti, hispaania, hollandi, horvaadi, inglise, itaalia, kreeka, leedu, läti, malta, poola, portugali, prantsuse, rootsi, rumeenia, saksa, slovaki, sloveeni, soome, taani, tšehhi ja ungari keeles, kusjuures kõik tekstid on võrdselt autentsed.
 Съставено в Брюксел на двадесет и осми май две хиляди и петнадесета година.
 Hecho en Bruselas, el veintiocho de mayo de dos mil quince.
 V Bruselu dne dvacátého osmého května dva tisíce patnáct.
 Udfærdiget i Bruxelles den otteogtyvende maj to tusind og femten.
 Geschehen zu Brüssel am achtundzwanzigsten Mai zweitausendfünfzehn.
 Kahe tuhande viieteistkümnenda aasta maikuu kahekümne kaheksandal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι οκτώ Μαΐου δύο χιλιάδες δεκαπέντε.
 Done at Brussels on the twenty-eighth day of May in the year two thousand and fifteen.
 Fait à Bruxelles, le vingt-huit mai deux mille quinze.
 Sastavljeno u Bruxellesu dvadeset osmog svibnja dvije tisuće petnaeste.
 Fatto a Bruxelles, addì ventotto maggio duemilaquindici.
 Briselē, divi tūkstoši piecpadsmitā gada divdesmit astotajā maijā.
 Priimta du tūkstančiai penkioliktų metų gegužės dvidešimt aštuntą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenötödik év május havának huszonnyolcadik napján.
 Magħmul fi Brussell, fit-tmienja u għoxrin jum ta' Mejju tas-sena elfejn u ħmistax.
 Gedaan te Brussel, de achtentwintigste mei tweeduizend vijftien.
 Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego ósmego maja roku dwa tysiące piętnastego.
 Feito em Bruxelas, em vinte e oito de maio de dois mil e quinze.
 Întocmit la Bruxelles la douăzeci și opt mai două mii cincisprezece.
 V Bruseli dvadsiateho ôsmeho mája dvetisícpätnásť.
 V Bruslju, dne osemindvajsetega maja leta dva tisoč petnajst.
 Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattaviisitoista.
 Som skedde i Bryssel den tjugoåttonde maj tjugohundrafemton.
 За Европейския съюз
 Рог la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Za Europsku uniju
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā —
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Гренада
 Por Granada
 Za Grenadu
 For Grenada
 Für Grenada
 Grenada nimel
 Για τη Γρενάδα
 For Grenada
 Pour la Grenade
 Za Grenadu
 Per Grenada
 Grenādas vārdā –
 Grenados vardu
 Grenada részéről
 Għal Grenada
 Voor Grenada
 W imieniu Grenady
 Por Granada
 Pentru Grenada
 Za Grenadu
 Za Grenado
 Grenadan puolesta
 För Grenada
 (1) ELT L 149, 20.5.2014, lk 67.
 (2) Nõukogu 15. märtsi 2001. aasta määrus (EÜ) nr 539/2001, milles loetletakse kolmandad riigid, kelle kodanikel peab välispiiride ületamisel olema viisa, ja need kolmandad riigid, kelle kodanikud on sellest nõudest vabastatud (EÜT L 81, 21.3.2001, lk 1).
 ÜHISDEKLARATSIOON ISLANDI, NORRA, ŠVEITSI JA LIECHTENSTEINI KOHTA
 Lepinguosalised võtavad arvesse Euroopa Liidu ning Norra, Islandi, Šveitsi ja Liechtensteini vahelisi tihedaid suhteid, mis tulenevad eelkõige 18. mai 1999. aasta ja 26. oktoobri 2004. aasta lepingutest, mis käsitlevad nende riikide ühinemist Schengeni acquis' rakendamise, kohaldamise ja edasiarendamisega.
 Seepärast on soovitav, et ühelt poolt Norra, Islandi, Šveitsi ja Liechtensteini ning teiselt poolt Grenada ametiasutused sõlmiksid viivitamatult lühiajalise viisa nõudest loobumist käsitlevad kahepoolsed lepingud käesoleva lepingu tingimustega sarnastel tingimustel.
 ÜHISDEKLARATSIOON, MILLES TÕLGENDATAKSE KÄESOLEVA LEPINGU ARTIKLI 3 LÕIKES 2 KÄSITLETAVAT TASUSTATAVA TÖÖ EESMÄRGIL REISIVATE ISIKUTE KATEGOORIAT
 Lepinguosalised lepivad ühtse tõlgenduse tagamiseks kokku, et käesoleva lepingu kohaldamisel hõlmab tasustatavat tööd tegevate isikute kategooria selliseid isikuid, kes sisenevad teise lepinguosalise territooriumile tasustatava töö tegemise või tulutoova tegevusega tegelemise eesmärgil töövõtja või teenuse osutajana.
 Kõnealune kategooria ei hõlma:
 —
 äritegevusega tegelevaid isikuid, s.t isikuid, kes reisivad ärikohtumise eesmärgil (ega tööta teise lepinguosalise territooriumil),
 —
 sportlasi või kunstnikke, kes tegutsevad riigis ajutiselt,
 —
 ajakirjanikke, kelle on saatnud nende elukohariigi meedia, ning
 —
 äriühingusiseseid praktikante.
 Käesoleva deklaratsiooni rakendamise üle teostab lepingu artiklis 6 sätestatud vastutuse raames järelevalvet ühiskomitee, kes võib teha muudatusettepanekuid, kui ta peab seda lepinguosaliste kogemuste põhjal vajalikuks.
 ÜHISDEKLARATSIOON, MILLES TÕLGENDATAKSE KÄESOLEVA LEPINGU ARTIKLIS 4 SÄTESTATUD 90-PÄEVAST VIIBIMISE KESTUST MIS TAHES 180-PÄEVASE AJAVAHEMIKU JOOKSUL
 Lepinguosalised lepivad kokku, et käesoleva lepingu artiklis 4 sätestatud kuni 90-päevane kestus mis tahes 180-päevase ajavahemiku jooksul tähendab kas üht katkematut külastust või mitut järjestikust külastust, mille kestus ei ületa 90 päeva mis tahes 180-päevase ajavahemiku jooksul.
 Väljend „mis tahes” osutab sellele, et kohaldatakse liikuvat 180-päevast võrdlusperioodi, võttes arvesse kõik liikmesriikide territooriumil viibimise päevad viimase 180-päevase ajavahemiku jooksul, et kontrollida, kas nõue, mille kohaselt on liikmesriikide territooriumil lubatud viibida 90 päeva 180-päevase ajavahemiku jooksul, on jätkuvalt täidetud. See tähendab muu hulgas, et kui liikmesriikide territooriumil ei ole viibitud katkematu 90-päevase ajavahemiku jooksul, on lubatud uus kuni 90-päevane viibimine.
 ÜHISDEKLARATSIOON KODANIKE VIISANÕUDEST LOOBUMISE LEPINGUST TEAVITAMISE KOHTA
 Teadvustades läbipaistvuse olulisust Euroopa Liidu ja Grenada kodanike jaoks, kohustuvad lepinguosalised tagama viisanõudest loobumise lepingu sisu ja tagajärgi käsitleva ning muu asjakohase teabe, näiteks territooriumile sisenemise tingimuste laialdase levitamise.


type: other

text:
Referral date: 25-08-1995
 C-343/89 - Witzemann/Hauptzollamt München-Mitte
 C-45/95 - Commissie/Italië
 C-42/02 - Lindman
 EU tax law WEB Fischer/Finanzamt Donaueschingen - C-283/95
 61995J0283
 Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 juni 1998. - Karlheinz Fischer tegen Finanzamt Donaueschingen. - Verzoek om een prejudiciële beslissing: Finanzgericht Baden-Württemberg - Duitsland. - Fiscale bepalingen - Zesde BTW-richtlijn - Toepassing op organisatie van verboden kansspelen - Bepaling van maatstaf van heffing. - Zaak C-283/95.
 Jurisprudentie 1998 bladzijde I-03369
 1 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijke stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Zesde richtlijn - Werkingssfeer - Illegale exploitatie van kansspelen - Daaronder begrepen
 2 Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijke stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Vrijstellingen voorzien in Zesde richtlijn - Vrijstelling voor kansspelen - Bevoegdheid van lidstaten om voorwaarden en grenzen van vrijstelling te regelen - Grenzen - Vrijstelling van belasting enkel voor legale kansspelen - Ontoelaatbaarheid
 (Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 13 B, sub f)
 3 De invoer of levering van goederen die, wegens hun bijzondere kenmerken, niet in de handel of het economisch verkeer kunnen worden gebracht, zoals verdovende middelen of vals geld, vallen weliswaar volledig buiten de bepalingen van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, en geven geen aanleiding tot het ontstaan van een omzetbelastingschuld, doch buiten deze gevallen waarin elke mededinging tussen een legale en een illegale economische sector is uitgesloten, verzet het beginsel van fiscale neutraliteit zich tegen een algemeen onderscheid tussen legale en illegale transacties bij de heffing van BTW.
 Deze overwegingen betreffende de invoer of de overdracht van goederen gelden eveneens voor dienstverrichtingen als de organisatie van kansspelen. Die spelen, en in het bijzonder roulette, worden in meerdere lidstaten legaal geëxploiteerd. Daar de illegale handelingen concurreren met legale activiteiten, verzet het beginsel van fiscale neutraliteit zich ertegen, dat zij vanuit het oogpunt van de BTW anders worden behandeld. Hieruit volgt, dat de illegale exploitatie van kansspelen, in casu roulette, binnen de werkingssfeer van de Zesde richtlijn valt.
 4 Artikel 13 B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat de illegale exploitatie van een kansspel niet aan BTW mag onderwerpen, wanneer de overeenkomstige activiteit van een erkend openbaar speelcasino is vrijgesteld.
 De in artikel 13 B van de richtlijn voorziene vrijstellingen moeten worden toegepast met inachtneming van het beginsel van fiscale neutraliteit, dat inherent is aan het gemeenschappelijk BTW-stelsel. Dit vereiste geldt eveneens, wanneer de lidstaten overeenkomstig artikel 13 B, sub f, gebruik maken van de mogelijkheid om de voorwaarden en grenzen van de vrijstelling te regelen. Het beginsel van fiscale neutraliteit verzet zich echter tegen een algemeen onderscheid tussen legale en illegale transacties bij de heffing van BTW. Hieruit volgt, dat de lidstaten de vrijstelling niet alleen aan legale kansspelen mogen voorbehouden.
 In zaak C-283/95,
 betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht Baden-Württemberg, Freiburg (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen
 Finanzamt Donaueschingen,
 samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini (rapporteur), P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en G. Hirsch, rechters,
 - de regering van het Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door S. Braviner, van het Treasury Solicitor's Department, als gemachtigde, bijgestaan door P. Mantle, Barrister,
 gehoord de mondelinge opmerkingen van de Duitse regering, vertegenwoordigd door E. Röder; de regering van het Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door J. E. Collins, Assistant Treasury Solicitor, als gemachtigde, bijgestaan door K. Parker, QC, en de Commissie, vertegenwoordigd door J. Grunwald, ter terechtzitting van 30 januari 1997,
 1 Bij beschikking van 21 augustus 1995, binnengekomen bij het Hof op 25 augustus daaraanvolgend, heeft het Finanzgericht Baden-Württemberg, Freiburg, krachtens artikel 177 EG-Verdrag drie prejudiciële vragen gesteld over de uitlegging van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1; hierna: "Zesde richtlijn").
 2 Die vragen zijn gerezen in een geding tussen K. Fischer en het Finanzamt Donaueschingen (hierna: "Finanzamt") ter zake van omzetbelasting over illegale en strafbare kansspelen.
 4 Krachtens artikel 11 A, lid 1, sub a, is de maatstaf van heffing voor goederenleveringen en diensten in beginsel alles wat de leverancier of dienstverrichter voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen van de zijde van de koper, van de ontvanger of van een derde, met inbegrip van subsidies die rechtstreeks met de prijs van de handelingen verband houden.
 5 Artikel 13 B bepaalt:
 f. weddenschappen, loterijen en andere kans- en geldspelen, met inachtneming van de door elke lidstaat vastgestelde voorwaarden en beperkingen;
 6 Artikel 33 bepaalde in de ten tijde van de feiten van het hoofdgeding geldende versie, dat, onverminderd andere communautaire bepalingen, de bepalingen van de Zesde richtlijn geen beletsel vormen voor de handhaving of invoering door een lidstaat van belastingen op verzekeringsovereenkomsten en op spelen en weddenschappen, alsmede van accijnzen, registratierechten en, meer in het algemeen, van alle belastingen, rechten en heffingen die niet het karakter van omzetbelasting bezitten.
 7 Naar Duits recht zijn de leveringen en andere prestaties die een ondernemer onder bezwarende titel in het kader van zijn onderneming binnen het belastinggebied verricht, aan omzetbelasting onderworpen (§ 1, lid 1, van het Umsatzsteuergesetz, BGBl. I, 1979, blz. 1953; hierna: "UStG").
 8 Krachtens § 4, lid 9, sub b, UStG is de omzet die onder de wet op de weddenschappen en loterijen valt, alsmede de omzet die de erkende openbare speelcasino's door de exploitatie van de speelbank behalen, vrijgesteld.
 9 Volgens § 284 van het Duitse wetboek van strafrecht wordt eenieder die zonder vergunning van het bestuur openbare kansspelen organiseert, gestraft met geldboete of gevangenisstraf van maximaal twee jaar. Als openbare kansspelen worden eveneens aangemerkt, kansspelen in besloten groepen of verenigingen, indien deze er plegen te worden georganiseerd.
 10 Ingevolge § 40 van de Abgabenordnung van 1977 (BGBl. I, blz. 613) is het voor de belastingheffing irrelevant, of een gedraging die geheel of ten dele aan de voorwaarden voor toepasselijkheid van een belastingwet voldoet, in strijd is met een wettelijk gebod of verbod dan wel met de goede zeden.
 11 Fischer organiseerde in de jaren 1987 tot 1989 op verschillende plaatsen in Duitsland kansspelen. Hij was in het bezit van de vereiste vergunning om een behendigheidsspel te exploiteren, dat met het apparaat "Roulette Opta II" werd gespeeld. Hij week echter zodanig van de voorwaarden van die vergunning af, dat het spel in feite op het roulettespel leek, zoals dat wordt gespeeld in de toegelaten openbare speelcasino's.
 12 De door Fischer gebruikte apparaten bevatten een cijferring met van 1 tot 24 genummerde vakjes, in rood of zwart, plus twee vakjes voor de tekens 0 en X. De spelers dienden door het plaatsen van jetons op de desbetreffende vakjes te voorspellen, waar het door de spelleider ingeworpen balletje zou blijven liggen. De spelers kochten de jetons voor 5 DM per stuk en konden bij elk spel één of meer jetons inzetten. Bleef het balletje op het getal, de lijn of kleur waarop was ingezet, liggen, dan betaalde de spelleider het 24-voudige, respectievelijk het 12-voudige of het 2-voudige van de inzet.
 13 De winst werd onmiddellijk na een gewonnen spel uitbetaald in jetons. De overige inzetten werden door de spelleider ingezameld. Spelers die niet meer wilden spelen, konden hun resterende jetons in geld omwisselen.
 14 Na een controle stelde het Finanzamt zich op het standpunt, dat Fischer aan de omzetbelasting onderworpen prestaties verrichtte, bestaande in het verschaffen van winstkansen aan de spelers. Volgens het Finanzamt diende de maatstaf van heffing te bestaan in de inzet van de spelers minus de uitgekeerde winst. Aangezien Fischer van deze handelingen geen boekhouding had gevoerd, werd het belastbare bedrag geschat op basis van een kansberekening, waarbij de inkomsten met de factor 6 werden vermenigvuldigd.
 15 Het Finanzgericht Baden-Württemberg, waarbij Fischer beroep heeft ingesteld, vraagt zich in de eerste plaats af, of de handelingen die in het hoofdgeding aan de orde zijn, in het licht van de arresten van 5 juli 1988, Mol (269/86, Jurispr. blz. 3627), en Happy Family (289/86, Jurispr. blz. 3655), daadwerkelijk diensten in de zin van artikel 2, sub 1, van de Zesde richtlijn zijn, dan wel als illegale activiteiten buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen. Ingeval de betrokken prestaties op grond van de Zesde richtlijn belastbaar zouden zijn, vraagt hij zich in de tweede plaats af, of de berekeningswijze van de maatstaf van heffing die het Hof in het arrest van 5 mei 1994, Glawe (C-38/93, Jurispr. blz. I-1679), heeft aangegeven, waarbij alleen rekening wordt gehouden met de netto-inkomsten na uitbetaling van de winst aan de spelers, in casu toepasbaar is. Indien dit niet het geval is, moet volgens het Finanzgericht een andere berekeningswijze voor de maatstaf van heffing worden vastgesteld.
 16 De nationale rechter heeft daarom de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vragen voorgelegd:
 "1) Moet artikel 2, sub 1, van de Zesde EG-richtlijn aldus worden uitgelegd, dat de diensten die een organisator van illegale en strafbare kansspelen aan spelers verleent, niet belastbaar zijn?
 2) Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 11 A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn aldus worden uitgelegd, dat voor illegale kansspelen, in casu roulette, de maatstaf van heffing voor de diensten van de organisator aan de spelers het bedrag is, dat in een bepaald belastingtijdvak voor de organisator overblijft?
 3) Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: hoe moet de maatstaf van heffing in de gevallen bedoeld in de eerste en de tweede vraag dan worden vastgesteld?"
 17 Teneinde de nationale rechter een zinvol antwoord te geven, moet zijn eerste vraag aldus worden opgevat, of de illegale exploitatie van een kansspel, in casu roulette, binnen de werkingssfeer van de Zesde richtlijn valt en of een lidstaat die activiteit aan de belasting over de toegevoegde waarde (hierna: "BTW") mag onderwerpen, terwijl de overeenkomstige activiteit van een erkend openbaar speelcasino is vrijgesteld.
 18 Om te beginnen moet worden vastgesteld, dat kans- en geldspelen in deze richtlijn uitdrukkelijk worden genoemd: artikel 13 B, sub f, voorziet in een vrijstelling ter zake, terwijl artikel 33 bepaalt, dat de bepalingen van de richtlijn geen beletsel vormen voor de handhaving of invoering door de lidstaten van belastingen op spelen en weddenschappen. Die handelingen zijn dus niet als zodanig uitgesloten van de werkingssfeer van de Zesde richtlijn.
 19 Vervolgens dient te worden ingegaan op de door de nationale rechter geuite twijfel, of illegale activiteiten aan BTW kunnen worden onderworpen. In zijn arresten van 28 februari 1984, Einberger II (294/82, Jurispr. blz. 1177, punten 19 en 20), Mol en Happy Family (reeds aangehaald, punt 15 respectievelijk 17), en 6 december 1990, Witzemann (C-343/89, Jurispr. blz. I-4477, punt 19), heeft het Hof geoordeeld, dat de illegale invoer of levering van verdovende middelen of vals geld, die per definitie niet in het economische en commerciële circuit van de Gemeenschap mogen worden gebracht en welke handelingen slechts tot strafmaatregelen aanleiding kunnen geven, volledig buiten de bepalingen van de Zesde richtlijn vallen en bijgevolg geen aanleiding kunnen geven tot het ontstaan van een omzetbelastingschuld.
 20 Gelijk het Hof in het arrest van 2 augustus 1993, Lange (C-111/92, Jurispr. blz. I-4677, punt 12), opmerkte, heeft dit beginsel slechts betrekking op goederen die wegens hun bijzondere kenmerken niet in de handel of in het economisch circuit kunnen worden gebracht.
 21 Buiten die gevallen, waarin elke mededinging tussen een legale en een illegale economische sector is uitgesloten, verzet het beginsel van fiscale neutraliteit zich echter tegen een algemeen onderscheid tussen legale en illegale transacties bij de heffing van BTW. Zo heeft het Hof beslist, dat het verbod om bepaalde goederen naar specifieke bestemmingen uit te voeren omdat ze eventueel voor strategische doeleinden kunnen worden gebruikt, op zich niet volstaat om die uitvoer buiten de werkingssfeer van de Zesde richtlijn te brengen (arrest Lange, reeds aangehaald, punten 16 en 17).
 22 De voorgaande overwegingen, die op de invoer of de overdracht van goederen betrekking hebben, gelden eveneens voor dienstverrichtingen als de organisatie van kansspelen. Die spelen, en in het bijzonder roulette, worden in vele lidstaten legaal geëxploiteerd. Daar de in het hoofdgeding omstreden illegale handelingen concurreren met legale activiteiten, verzet het beginsel van fiscale neutraliteit zich ertegen, dat zij vanuit het oogpunt van de BTW anders worden behandeld.
 23 Hieruit volgt, dat de illegale exploitatie van kansspelen binnen de werkingssfeer van de Zesde richtlijn valt.
 24 Ten slotte moet worden nagegaan, of artikel 13 B, sub f, van de Zesde richtlijn de lidstaten verbiedt, gelijk de regering van het Verenigd Koninkrijk in haar schriftelijke opmerkingen heeft gesteld, illegale kansspelen aan BTW te onderwerpen, wanneer de overeenkomstige activiteit in toegelaten openbare speelcasino's is vrijgesteld.
 25 Uit de bewoordingen van deze bepaling blijkt, dat kans- of geldspelen in beginsel moeten worden vrijgesteld van BTW. De lidstaten blijven echter bevoegd om voorwaarden en beperkingen ter zake te stellen.
 26 De Commissie heeft echter betoogd, dat artikel 13 B, sub f, geen absoluut verbod inhoudt om kansspelen te belasten. Ter terechtzitting heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk afstand genomen van het in haar schriftelijke opmerkingen verdedigde standpunt en gesteld, dat de lidstaten bij de bepaling van de voorwaarden en de beperkingen van de vrijstelling mogen verlangen, dat de betrokken handelingen in openbare speelcasino's plaatsvinden, die over de daarvoor vereiste vergunning beschikken.
 27 De in artikel 13 B voorziene vrijstellingen moeten worden toegepast met inachtneming van het beginsel van fiscale neutraliteit, dat inherent is aan het gemeenschappelijk BTW-stelsel (zie in die zin arrest van 25 juni 1997, Commissie/Italië, C-45/95, Jurispr. blz. I-3605, punt 15). Dit vereiste geldt eveneens, wanneer de lidstaten overeenkomstig artikel 13 B, sub f, gebruik maken van de mogelijkheid om de voorwaarden en grenzen van de vrijstelling te regelen. Met de erkenning van deze bevoegdheid heeft de gemeenschapswetgever de lidstaten immers niet toegestaan, inbreuk te maken op het beginsel van fiscale neutraliteit, dat aan de Zesde richtlijn ten grondslag ligt.
 28 Zoals in punt 21 van dit arrest gezegd, volgt uit het arrest Lange (reeds aangehaald), dat het beginsel van fiscale neutraliteit zich verzet tegen een algemeen onderscheid tussen legale en illegale transacties bij de heffing van BTW. Hieruit volgt, dat de lidstaten de vrijstelling niet alleen aan legale kansspelen mogen voorbehouden.
 29 Hiertegen kan niet worden aangevoerd, gelijk de Duitse regering heeft gedaan, dat de voorwaarden waaronder de legale kansspelen plaatsvinden niet vergelijkbaar zijn met die van de illegale kansspelen, omdat de erkende speelcasino's een heffing berekend naar hun winst zijn verschuldigd.
 30 In de eerste plaats immers zou het gemeenschappelijk BTW-stelsel worden vervormd, indien de lidstaten de toepassing ervan konden wijzigen naargelang het bestaan van andere niet-geharmoniseerde belastingen. In de tweede plaats, zoals de Duitse regering ter terechtzitting zelf heeft erkend, verzet niets zich ertegen, dat soortgelijke heffingen als de erkende speelcasino's verschuldigd zijn, eveneens worden verlangd van de organisatoren van illegale kansspelen.
 31 Mitsdien moet op de eerste vraag worden geantwoord, dat de illegale exploitatie van een kansspel, in casu roulette, binnen de werkingssfeer van de Zesde richtlijn valt. Artikel 13 B, sub f, van de richtlijn moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat die activiteit niet aan BTW mag onderwerpen, terwijl de overeenkomstige activiteit van een erkend openbaar speelcasino is vrijgesteld.
 32 Gelet op het antwoord op de eerste vraag, behoeven de tweede en de derde vraag van de nationale rechter geen beantwoording.
 33 De kosten door de Duitse regering, de regering van het Verenigd Koninkrijk en de Commissie van de Europese Gemeenschappen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakt, kunnen niet voor vergoeding in aanmerking komen. Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de nationale rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen.
 uitspraak doende op de door het Finanzgericht Baden-Württemberg, Freiburg, bij beschikking van 21 augustus 1995 gestelde vragen, verklaart voor recht:
 De illegale exploitatie van een kansspel, in casu roulette, valt binnen de werkingssfeer van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. Artikel 13 B, sub f, van de richtlijn moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat die activiteit niet aan BTW mag onderwerpen, terwijl de overeenkomstige activiteit van een erkend openbaar speelcasino is vrijgesteld.


text:
 Avis juridique important
 |
 22000D0210(11)
 Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 11/1999 av den 29 januari 1999 om ändring av bilaga XIII (Transport) till EES-avtalet
 Europeiska gemenskapernas officiella tidning nr L 035 , 10/02/2000 s. 0042 - 0042
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUTnr 11/1999av den 29 januari 1999om ändring av bilaga XIII (Transport) till EES-avtaletGEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR BESLUTAT FÖLJANDEmed beaktande av Avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, justerat genom protokollet med justeringar av Avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat avtalet, särskilt artikel 98 i detta, ochav följande skäl:Bilaga XIII till avtalet ändrades genom Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 121/98 av den 18 december 1998(1).Europaparlamentets och rådets direktiv 97/44/EG av den 22 juli 1997 om bestämmelser beträffande sommartid(2) bör införlivas med avtalet.På grund av sitt geografiska läge tillämpar Island Greenwich Mean Time (GMT) året runt.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Texten i punkt 68b (Europaparlamentets och rådets sjunde direktiv 94/21/EG) i bilaga XIII till avtalet skall ersättas med följande: "397 L 0044: Europaparlamentets och rådets åttonde direktiv 97/44/EG av den 22 juli 1997 (EGT L 206, 1.8.1997, s. 62).Bestämmelserna i direktivet skall inom ramen för detta avtal tillämpas med följande anpassningar:Detta direktiv skall tillämpas i fråga om Island."Artikel 2Texterna till åttonde direktiv 97/44/EG på isländska och norska, som bifogas respektive språkversion av detta beslut, är giltiga.Artikel 3Detta beslut träder i kraft den 30 januari 1999 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i avtalet har gjorts till Gemensamma EES-kommittén.Artikel 4Detta beslut skall offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska gemenskapernas officiella tidning.Utfärdat i Bryssel den 29 januari 1999.På Gemensamma EES-kommitténs vägnarF. BARBASOOrdförande(1) EGT L 297, 18.11.1999, s. 50.(2) EGT L 206, 1.8.1997, s. 62.


type: wikipedia

text:
Jüri Sillart (29. mai 1943 Tallinn – 10. september 2011) oli eesti filmilavastaja ja -operaator.
 Tema eestvõtmisel loodi Tallinna Ülikooli juurde filmi- ja video õppetool ning tema algatusel lõi Tallinna Ülikooli senat 28. märtsil 2005 aastal ülikooli algse filmikursuse ja Concordia Rahvusvahelise Ülikooli Eesti kolledži meediaõppe kokkuliitmisel Balti Filmi- ja meediakolledži. Ta oli Balti Filmi- ja Meediakooli mängufilmirežii õppetooli esimene juhataja. Algselt katseks loodud ja Jüri Sillarti juhendatud filmi- ja video õppetooli legendaarsel teisel kursusel (filmi- ja videokursus 02, aastatel 2002 - 2005) õppisid mitmed tänaseks tuntud filmitegijad ja kirjanikud - Tanel Toom, Anu Aun, Jaanis Valk, Rasmus Merivoo, Kristin Kalamees, Margus Paju, Priit Pääsuke, Margus Müür, Meelis Veeremets, Moonika Siimets, Kaupo Kruusiauk, Margo Siimon jt.
 Filmograafia
 Operaatorina
 "Tuli öös" (1973)
 "Briljandid proletariaadi diktatuurile" (1975)
 "Aeg elada, aeg armastada" (1976)
 "Surma hinda küsi surnutelt" (1977)
 "Hukkunud Alpinisti hotell" (1979)
 "Metskannikesed" (1980)
 "Karge meri" (1981)
 "Nipernaadi" (1983)
 "Reekviem" (1984)
 "Bande" (1985)
 "Saja aasta pärast mais" (1986)
 "Varastatud kohtumine" (1988)
 Režissöörina
 "Äratus" (1989)
 "Noorelt õpitud" (1991)
 "Victoria" (1994)
 "Griša" (1996)
 "Leida lugu" (2002)
 "Kuldrannake" (2006)
 Tunnustus
 2001 – Valgetähe V klassi teenetemärk
 2001 – Eesti Kultuurkapitali audiovisuaalse kunsti aastapreemia (koos Peeter Toomingaga; dokumentaalfilm "Peeter")
 2006 – Eesti Kultuurkapitali audiovisuaalse kunsti sihtkapitali elutööpreemia
 Isiklikku
 Tema isa Aleksander Sillart (1906–1993) oli sidetehnika insener.
 Viited
 Välislingid
 IMDb: Jüri Sillart
 Katkend V. Barsukovi ja A. Fjodorovi raamatust Jüri Sillarti kohta (vene keeles)
 Eesti filmilavastajad
 Eesti filmioperaatorid
 Valgetähe V klassi teenetemärgi kavalerid
 Metsakalmistule maetud
 Sündinud 1943
 Surnud 2011


type: caselaw

text:
 29.6.2015
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 213/13
 Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 15 kwietnia 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Torino – Włochy) – postepowanie karne przeciwko Stefanowi Burziowi
 (Sprawa C-497/14) (1)
 ((Odesłanie prejudycjalne - Karta praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 50 - Zasada ne bis in idem - Przepisy krajowe przewidujące sankcję administracyjną i sankcje karną za niewpłacenie zaliczek na podatek - Brak wdrożenia prawa Unii - Oczywisty brak właściwości))
 (2015/C 213/20)
 Język postępowania: włoski
 Sąd odsyłający
 Tribunale ordinario di Torino
 Strona w głównym postępowaniu karnym
 Stefano Burzio
 Sentencja
 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytanie przedstawione przez Tribunale ordinario di Torino (Włochy) w drodze postanowienia z dnia 27 października 2014 r.
 (1) Dz.U. C 34 z 2.2.2015.


text:
 1681 (MDCLXXXI) a fost un an obișnuit al calendarului gregorian, care a început într-o zi de luni.
 Evenimente
 Arte, Știință, Literatură și Filozofie
 Nașteri
 14 martie: Georg Philipp Telemann, compozitor, multi-instrumentist și scriitor german (d. 1767)
 26 iunie: Hedvig Sophia a Suediei, Ducesă de Holstein-Gottorp (d. 1708)
 19 iulie: Henrietta Godolphin, Ducesă de Marlborough (d. 1733)
 Decese
 Vezi și
 Listă de conducători de stat din 1681
 1681


text:
 10.5.2016
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 165/22
 Recurso interpuesto el 19 de febrero de 2016 — ZZ/Frontex
 (Asunto F-12/16)
 (2016/C 165/29)
 Lengua de procedimiento: francés
 Partes
 Demandante: ZZ (representante: S. Pappas, abogado)
 Demandada: Agencia Europea para la Gestión de la Cooperación Operativa en las Fronteras Exteriores de los Estados Miembros de la Unión Europea (Frontex)
 Objeto y descripción del litigio
 Anulación de la decisión de no renovar el contrato de agente temporal del demandante y pretensión de indemnización por los perjuicios supuestamente sufridos.
 Pretensiones de la parte demandante
 —
 Que se anule la decisión impugnada.
 —
 Que se le abone la cantidad de 12 000 euros por los perjuicios sufridos como consecuencia de la decisión adoptada.
 —
 Que se condene en costas a la parte demandada.


text:
 26.10.2012
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 326/1
 PROTOKOLL (nr 28)
 OM EKONOMISK, SOCIAL OCH TERRITORIELL SAMMANHÅLLNING
 DE HÖGA FÖRDRAGSSLUTANDE PARTERNA,
 SOM ERINRAR OM att artikel 3 i fördraget om Europeiska unionen bland annat nämner målen att främja ekonomisk, social och territoriell sammanhållning samt solidaritet mellan medlemsstaterna och att nämnda sammanhållning ingår i de områden med delad befogenhet för unionen som räknas upp i artikel 4.2 c i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
 SOM ERINRAR OM att bestämmelserna i tredje delen avdelning XVIII om ekonomisk, social och territoriell sammanhållning som helhet utgör den rättsliga grundvalen för att konsolidera och ytterligare utveckla unionens insatser vad gäller ekonomisk, social och territoriell sammanhållning, inklusive upprättandet av en ny fond,
 SOM ERINRAR OM att artikel 177 i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt föreskriver att en sammanhållningsfond ska inrättas,
 SOM UPPMÄRKSAMMAR att Europeiska investeringsbanken lånar ut stora och ökande belopp till förmån för de fattigare regionerna,
 SOM UPPMÄRKSAMMAR önskemålet om större flexibilitet vid tilldelning av medel från strukturfonderna,
 SOM UPPMÄRKSAMMAR önskemålet om en differentiering av nivån för unionens deltagande i program och projekt i vissa länder,
 SOM UPPMÄRKSAMMAR förslaget om att ta större hänsyn till medlemsstaternas relativa välstånd inom systemet med egna medel,
 BEKRÄFTAR PÅ NYTT att främjandet av ekonomisk, social och territoriell sammanhållning är avgörande för unionens fulla utveckling och varaktiga framgång,
 BEKRÄFTAR PÅ NYTT sin övertygelse om att strukturfonderna även i fortsättningen har att spela en betydande roll när det gäller att uppnå unionens mål i fråga om sammanhållning,
 BEKRÄFTAR PÅ NYTT sin övertygelse om att Europeiska investeringsbanken bör fortsätta att använda merparten av sina medel till att främja ekonomisk, social och territoriell sammanhållning och förklarar sig villiga att se över Europeiska investeringsbankens kapitalbehov så snart det behövs för detta ändamål,
 ÄR ENIGA OM, att sammanhållningsfonden ska ge ekonomiska bidrag från unionen till projekt på miljöområdet och området för transeuropeiska nät i sådana medlemsstater som har en bruttonationalinkomst per capita som är lägre än 90 % av genomsnittet för unionen och som har ett program för att uppfylla de villkor för ekonomisk konvergens som anges i artikel 126 i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
 FÖRKLARAR, att de avser att tillåta större flexibilitet vid tilldelning av medel från strukturfonderna för särskilda behov som inte täcks av de nuvarande reglerna för strukturfonderna,
 FÖRKLARAR att de är villiga att differentiera nivåerna för unionens deltagande i strukturfondernas program och projekt i syfte att undvika orimligt stora ökningar i budgetutgifterna för mindre välmående medlemsstater,
 INSER att det är nödvändigt att regelbundet övervaka de framsteg som görs för att uppnå ekonomisk, social och territoriell sammanhållning och förklarar sig villiga att undersöka alla nödvändiga åtgärder i detta avseende,
 FÖRKLARAR att de avser att ta större hänsyn till de enskilda medlemsstaternas bidragskapacitet inom systemet med egna medel och att undersöka om de mindre välmående medlemsstaterna kan kompenseras för de regressiva inslag som finns i det nuvarande systemet med egna medel,
 ÄR ENIGA OM att foga detta protokoll till fördraget om Europeiska unionen och fördraget om Europeiska unionens funktionssätt.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 31989L0297
 Richtlinie 89/297/EWG des Rates vom 13. April 1989 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über seitliche Schutzvorrichtungen (Seitenschutz) bestimmter Kraftfahrzeuge und Kraftfahrzeuganhänger
 Amtsblatt Nr. L 124 vom 05/05/1989 S. 0001 - 0007 Finnische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 18 S. 0234 Schwedische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 18 S. 0234
 ++++ RICHTLINIE DES RATES vom 13 . April 1989 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über seitliche Schutzvorrichtungen ( Seitenschutz ) bestimmter Kraftfahrzeuge und Kraftfahrzeuganhänger ( 89/297/EWG ) DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft , insbesondere auf Artikel 100a , auf Vorschlag der Kommission ( 1 ) , in Zusammenarbeit mit dem Europäischen Parlament ( 2 ) , nach Stellungnahme des Wirtschafts - und Sozialausschusses ( 3 ) , in Erwägung nachstehender Gründe : Es müssen die erforderlichen Maßnahmen getroffen werden , um bis zum 31 . Dezember 1992 den Binnenmarkt schrittweise zu verwirklichen . Der Binnenmarkt umfasst einen Raum ohne Binnengrenzen , in dem der freie Verkehr von Waren , Personen , Dienstleistungen und Kapital gewährleistet ist . Die technischen Vorschriften , denen Kraftfahrzeuge nach den einzelstaatlichen Rechtsvorschriften genügen müssen , betreffen unter anderem den Seitenschutz von Kraftfahrzeugen und Kraftfahrzeuganhängern . Diese Vorschriften sind von Mitgliedstaat zu Mitgliedstaat verschieden . Hieraus ergibt sich die Notwendigkeit , daß alle Mitgliedstaaten - entweder zusätzlich oder anstelle ihrer derzeitigen Regelung - gleiche Vorschriften erlassen , damit vor allem das EWG-Betriebserlaubnisverfahren gemäß der Richtlinie 70/156/EWG des Rates vom 6 . Februar 1970 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Betriebserlaubnis für Kraftfahrzeuge und Kraftfahrzeuganhänger ( 4 ) , zuletzt geändert durch die Richtlinie 87/403/EWG ( 5 ) , auf jeden Fahrzeugtyp angewandt werden kann . Zur Erhöhung der Verkehrssicherheit ist es wichtig , daß alle Fahrzeuge der höheren Gewichtsklassen mit einem Seitenschutz ausgestattet werden , damit ungeschützte Verkehrsteilnehmer ( Fußgänger , Rad - und Motorradfahrer ) wirksam gegen die Gefahr geschützt werden , seitlich unter die Fahrzeuge zu fallen . Aus praktischen Gründen erscheint es notwendig , die Anwendung der Bestimmungen für neu erteilte Betriebserlaubnisse je nach Fahrzeug und für sämtliche Neufahrzeuge zeitlich zu staffeln . Die Angleichung der einzelstaatlichen Rechtsvorschriften über Kraftfahrzeuge umfasst die gegenseitige Anerkennung der von den einzelnen Mitgliedstaaten aufgrund gemeinsamer Vorschriften durchgeführten Kontrollen - HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN : Artikel 1 Fahrzeuge im Sinne dieser Richtlinie sind alle zur Teilnahme am Strassenverkehr bestimmten Kraftfahrzeuge der Klassen N2 und N3 und Kraftfahrzeuganhänger der Klassen O3 und O4 ( nach der Definition in Anhang I der Richtlinie 70/156/EWG ) , mit oder ohne Aufbau mit einer bauartbedingten Hoechstgeschwindigkeit von mehr als 25 km/h . Artikel 2 ( 1 ) Die Mitgliedstaaten dürfen die EWG-Betriebserlaubnis oder die Betriebserlaubnis mit nationaler Geltung für ein Fahrzeug nicht wegen der seitlichen Schutzvorrichtungen verweigern , wenn dieses Fahrzeug den Vorschriften des Anhangs entspricht . ( 2 ) Die Mitgliedstaaten dürfen den Verkauf , die Zulassung , die Inbetriebnahme oder die Benutzung von Fahrzeugen nicht aus Gründen der seitlichen Schutzvorrichtung verbieten oder verweigern , wenn diese Fahrzeuge den Vorschriften des Anhangs entsprechen . Artikel 3 Der Mitgliedstaat , der die EWG-Betriebserlaubnis erteilt hat , trifft die notwendigen Vorkehrungen , damit er von jeder Änderung unterrichtet wird , die ein Bauteil oder ein Merkmal nach dem Anhang betrifft . Die zuständigen Behörden dieses Mitgliedstaates befinden darüber , ob der geänderte Fahrzeugtyp erneut geprüft und darüber ein neuer Prüfbericht erstellt werden muß . Die Änderung wird nicht genehmigt , wenn die Prüfung ergibt , daß die Vorschriften dieser Richtlinie nicht eingehalten wurden . Artikel 4 ( 1 ) Ab 1 . Juni 1990 dürfen die Mitgliedstaaten - das in Artikel 10 Absatz 1 dritter Gedankenstrich der Richtlinie 70/156/EWG genannte Dokument für einen Fahrzeugtyp , dessen Bauteile zum seitlichen Schutz nicht den Bestimmungen dieser Richtlinie entsprechen , nicht mehr ausstellen ; - die Erteilung der nationalen Betriebserlaubnis für einen Fahrzeugtyp , dessen Bauteile zum seitlichen Schutz nicht den Bestimmungen dieser Richtlinie entsprechen , verweigern . ( 2 ) Ab 1 . Mai 1991 dürfen die Mitgliedstaaten die erstmalige Inbetriebnahme der Fahrzeuge , deren Bauteile zum seitlichen Schutz nicht den Bestimmungen dieser Richtlinie entsprechen , untersagen . Artikel 5 Die zur Anpassung der Vorschriften des Anhangs an den technischen Fortschritt notwendigen Änderungen werden nach dem Verfahren des Artikels 13 der Richtlinie 70/156/EWG erlassen . Artikel 6 ( 1 ) Die Mitgliedstaaten erlassen die erforderlichen Vorschriften , um dieser Richtlinie spätestens am 30 . Oktober 1989 nachzukommen . Sie setzen die Kommission unverzueglich davon in Kenntnis . ( 2 ) Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission den Wortlaut der wichtigsten innerstaatlichen Rechtsvorschriften mit , die sie auf dem unter diese Richtlinie fallenden Gebiet erlassen . Artikel 7 Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet . Geschehen zu Luxemburg am 13 . April 1989 . Im Namen des Rates Der Präsident P . SOLBES ( 1 ) ABl . Nr . C 265 vom 5 . 10 . 1987 , S . 21 . ( 2 ) ABl . Nr . C 94 vom 11 . 4 . 1988 , S . 23 . ( 3 ) ABl . Nr . C 80 vom 28 . 3 . 1988 , S . 17 . ( 4 ) ABl . Nr . L 42 vom 23 . 2 . 1970 , S . 1 . ( 5 ) ABl . Nr . L 220 vom 8 . 8 . 1987 , S . 44 . ANHANG TECHNISCHE VORSCHRIFTEN FÜR SEITLICHE SCHUTZVORRICHTUNGEN 1 . Allgemeine Beschreibungen und Begriffsbestimmungen 1.1 . Fahrzeuge der Klassen N2 , N3 , O3 und O4 sind so zu bauen bzw . auszurüsten , daß sie - wenn sie komplett hergestellt sind - einen wirksamen Schutz für ungeschützte Strassenbenutzer ( Fußgänger , Radfahrer , Motorradfahrer ) bieten , die unter die Seiten des Fahrzeuges fallen und unter die Räder geraten könnten ( 1 ) . Diese Richtlinie gilt nicht für : - Sattelzugmaschinen ; - Anhänger , die insbesondere für den Transport sehr langer Ladungen , die sich nicht teilen lassen , etwa Langholz , Stahlträger usw . , konzipiert und gebaut sind ; - Fahrzeuge , die für Sonderzwecke konzipiert und gebaut wurden , wobei aus praktischen Gründen solche seitlichen Schutzvorrichtungen nicht angebracht werden können . 1.2 . Ein Fahrzeug erfuellt die Vorschriften nach Nummer 1.1 , wenn seine Seitenteile einen Schutz nach den Bestimmungen der folgenden Nummern bieten . 1.3 . Begriffsbestimmungen 1.3.1 . Fahrzeugtyp im Sinne der seitlichen Schutzvorrichtungen Als " Fahrzeugtyp im Sinne der seitlichen Schutzvorrichtungen " gelten Fahrzeuge , die keine wesentlichen Unterschiede hinsichtlich folgender Merkmale aufweisen : Breite der Hinterachse , Struktur , Abmessungen , Form und Werkstoffe des Aufbaus und des Fahrgestells , Merkmale der Aufhängung des Fahrzeugs , soweit sie Einfluß auf die Vorschriften gemäß Nummer 2 haben . 1.3.2 . Der Begriff " Leergewicht " bezeichnet das Gewicht des Fahrzeugs im fahrbereiten Zustand ohne Insassen und Ladung , jedoch einschließlich Kraftstoff , Kühlfluessigkeit , Schmiermittel , Werkzeug und Ersatzrad , sofern es sich dabei um ursprünglich vom Hersteller mitgelieferte Ausrüstungsteile handelt . 1.4 . Aufstellung des Fahrzeugs Zur Prüfung der Übereinstimmung mit den technischen Spezifikationen gemäß Nummer 2 wird das Fahrzeug wie folgt aufgestellt : - das Fahrzeug steht auf einer horizontalen , ebenen Oberfläche , - die lenkbaren Räder sind gerade gestellt , - das Fahrzeug ist unbeladen , - Sattelschlepper liegen so auf den Auflagestützen , daß die Ladefläche horizontal verläuft . 2 . Seitlicher Schutz mit Hilfe besonderer Einrichtungen ( Seitenschutz ) 2.1 . Die Einrichtung darf die Gesamtbreite des Fahrzeugs nicht erhöhen ; der Hauptteil der Aussenfläche darf nicht mehr als 120 mm von der äussersten Ebene ( Hoechstbreite ) des Fahrzeugs aus nach innen liegen . Das vordere Ende kann bei einigen Fahrzeugen gemäß den Nummern 2.4.2 und 2.4.3 nach innen gerichtet sein . Das hintere Ende darf zumindest über den letzten 250 mm nicht mehr als 30 mm von der Aussenkante der Hinterreifen ( ausschließlich der Auswulstung der Reifen auf dem Boden ) aus nach innen liegen . 2.2 . Die Aussenfläche der Einrichtung muß glatt , im wesentlichen flach oder horizontal gewellt und soweit wie möglich von vorne nach hinten durchgehend sein ; angrenzende Teile können jedoch überlappen , sofern die überlappende Kante nach hinten oder nach unten zeigt , oder es kann eine Lücke von nicht mehr als 25 mm in Längsrichtung gelassen werden , sofern der hintere Teil nicht weiter als der vordere Teil übersteht ; abgerundete Bolzen oder Nieten dürfen auf der Oberfläche nicht mehr als 10 mm herausragen ; andere Teile können in gleicher Weise überstehen , sofern sie glatt und ähnlich abgerundet sind ; alle äusseren Kanten und Ecken sind mit einem Radius von nicht weniger als 2,5 mm abgerundet ( geprüft nach der Beschreibung in Richtlinie 74/483/EWG ( 2 ) . 2.3 . Die Einrichtung kann aus einer fortlaufend ebenen Fläche oder aus einer oder mehreren horizontalen Schienen oder einer Kombination aus Fläche und Schienen bestehen ; werden Schienen verwendet , so dürfen sie nicht mehr als 300 mm voneinander entfernt und - bei den Klassen N2 und O3 nicht weniger als 50 mm hoch sein ; - bei den Klassen N3 und O4 nicht weniger als 100 mm hoch und im wesentlichen flach sein ; Kombinationen von Flächen und Schienen bilden jedoch nach den Vorschriften in Nummer 2.2 ein fortlaufendes Seitenschutzteil . 2.4 . Die Vorderkante des Seitenschutzes ist wie folgt gebaut : 2.4.1 . Sie muß liegen : 2.4.1.1 . an einem Kraftfahrzeug : nicht mehr als 300 mm von der Hinterseite der rechtwinklig zur Fahrzeuglängsebene verlaufenden vertikalen Ebene , die tangential zu dem hintersten Teil des Reifens auf dem unmittelbar vor dem Schutzteil liegenden Rad verläuft , 2.4.1.2 . an einem LKW-Anhänger : nicht mehr als 500 mm von der hinteren Ebene gemäß Begriffsbestimmung in Nummer 2.4.1.1 , 2.4.1.3 . an einem Sattelanhänger : nicht mehr als 250 mm vom hinteren Ende der querliegenden Mittelebene der Auflagestütze , sofern Auflagestützen angebracht sind ; jedoch darf die Entfernung von der Vorderkante zu der diagonalen Ebene , die durch den Mittelpunkt des Sattelzapfens in seiner hintersten Position verläuft , 2,7 m nicht übersteigen . 2.4.2 . Wenn die Vorderkante in ansonsten offenem Raum liegt , muß die Kante aus einem durchgehenden vertikalen Teil bestehen , das sich über die gesamte Höhe des Seitenschutzes erstreckt : bei den Klassen N2 und O3 müssen die äusseren und vorderen Seiten dieses Teils mindestens 50 mm nach hinten und 100 mm nach innen gebogen sein ; bei den Klassen N3 und O4 müssen sie mindestens 100 mm nach hinten und 100 mm nach innen gebogen sein . 2.4.3 . Bei einem Kraftfahrzeug , bei dem das Richtmaß von 300 mm gemäß Nummer 2.4.1.1 innerhalb des Führerhauses liegt , sind die Schutzvorrichtungen so zu bauen , daß sie an die Seitenteile des Führerhauses anstossen und erforderlichenfalls so nach innen gebogen sind , daß ein Winkel von 45 * nicht überschritten wird . Eine Längslücke von 100 mm ist zwischen der Vorderkante und den Führerhausseitenteilen im Falle aufgehängter oder gekippter Führerhäuser zulässig . In diesem Fall ist Nummer 2.4.2 nicht anzuwenden . 2.4.4 . Bei einem Kraftfahrzeug , bei dem das in Nummer 2.4.1.1 genannte Richtmaß von 300 mm hinter das Führerhaus fällt und der Seitenschutz gemäß Nummer 2.4.3 nach Ermessen des Herstellers nach vorne verlängert ist , sind die Vorschriften in Nummer 2.4.3 einzuhalten . 2.5 . Die Hinterkante des Seitenschutzes darf nicht mehr als 300 mm vor der vertikalen Querebene liegen , die den vordersten Teil des Reifens auf dem der hinteren Seite am nächsten liegenden Rad tangiert ; ein durchgehendes vertikales Teil ist an der Hinterkante nicht erforderlich . 2.6 . Die Unterkante des Seitenschutzes darf an keiner Stelle mehr als 550 mm über dem Boden liegen . 2.7 . Die Oberkante des Seitenschutzes darf nicht mehr als 350 mm unter dem Teil der Struktur des Fahrzeugs liegen , die von der Vertikalebenen-Tangente an der Aussenseite der Reifen ( ausschließlich Auswulstungen in Bodennähe ) geschnitten oder berührt wird ; hiervon ausgenommen sind folgende Fälle : 2.7.1 . Schneidet die Ebene in Nummer 2.7 nicht die Stuktur des Fahrzeugs , so muß die Oberkante auf gleicher Höhe mit der Fläche der Ladeplattform oder 950 mm vom Boden entfernt sein , je nachdem , welcher Wert niedriger ist . 2.7.2 . Schneidet die Ebene in Nummer 2.7 die Struktur des Fahrzeugs auf einer Höhe von mehr als 1,3 m über dem Boden , muß die Oberkante des Seitenschutzes nicht weniger als 950 mm über dem Boden sein . 2.7.3 . Bei einem speziell für den Transport eines Containers oder eines demontierbaren Aufbaus konzipierten und gebauten und nicht nur umgebauten Fahrzeug kann die Oberkante des Seitenschutzes in Übereinstimmung mit den Nummern 2.7.1 und 2.7.2 festgelegt werden , wobei der Container oder der Aufbau als Teil des Fahrzeugs gilt . 2.8 . Seitenschutzteile sind im wesentlichen steif , fest montiert ( sie dürfen sich aufgrund von Vibration beim normalen Finsatz des Fahrzeugs nicht lösen ) und bestehen , ausser bei den Teilen gemäß Nummer 2.9 , aus Metall oder einem anderen geeigneten Werkstoff . Der Seitenschutz gilt als geeignet , wenn er in der Lage ist , einer horizontalen statischen Kraft von 1 kN zu widerstehen , die senkrecht auf irgendeinen Teil der Aussenfläche durch den Mittelpunkt eines runden , flachen Kolbens mit einem Durchmesser von 220 mm mehr oder weniger 10 mm aufgebracht wird , und wenn die Beigung des Seitenschutzes unter Last dann nicht mehr beträgt als : - 30 mm über den letzten 250 mm des Seitenschutzes und - 150 mm über dem Rest des Seitenschutzes . 2.8.1 . Diese Anforderungen können durch Berechnungen geprüft werden . 2.9 . Standig am Fahrzeug befestigte Bauteile , wie der Batteriekasten , Lufttanks , Kraftstofftanks , Leuchten , Reflektoren , Ersatzräder und Werkzeugkästen , können in den Seitenschutz eingebaut werden , sofern dieser den Abmessungsvorschriften dieser Richtlinie entspricht . Für Lücken gelten die Vorschriften in Nummer 2.2 . 2.10 . Der Seitenschutz darf nicht zur Befestitung von Brems - , Luft - oder Hydraulikleitungen verwendet werden . 3 . Abweichend von diesen Vorschriften brauchen Fahrzeuge der folgenden Typen nur mit den Angaben in jedem Einzelfall übereinzustimmen . 3.1 . Em ausziehbarer Anhänger muß den Anforderungen in Nummer 2 entsprechen , wenn er auf die Mindestlänge geschlossen ist ; ist der Anhänger ausgezogen , müssen die Seitenschutzvorrichtungen den Nummern 2.6 , 2.7 und 2.8 sowie entweder Nummer 2.4 oder 2.5 , jedoch nicht unbedingt beiden entsprechen ; das Ausziehen des Anhängers darf keine Lücken in Längsrichtung des Seitenschutzes hervorrufen . 3.2 . Ein Tankfahrzeug , welches ein nur für den Transport fluessiger Stoffe in einem geschlossenen , ständig an das Fahrzeug angebauten Tank konzipiertes Fahrzeug ist , das mit Schlauch - oder Rohranschlüssen zum Be - oder Entladen versehen ist , wird mit Seitenschutzvorrichtungen ausgestattet , die , soweit praktisch möglich , sämtlichen Vorschriften in Nummer 2 entsprechen . Auf die strikte Einhaltung kann nur verzichtet werden , wenn betriebliche Anforderungen dies notwendig machen . 3.3 . Bei einem Fahrzeug , das mit ausfahrbaren Stützen ausgestattet ist , um ihm zusätzlichen Halt beim Beladen , Entladen oder anderen Betriebsvorgängen zu verschaffen , für die das Fahrzeug konzipiert ist , kann der Seitenschutz mit zusätzlichen Lücken versehen sein , wenn diese für das Ausfahren der Stützen erforderlich sind . 3.4 . Bei einem Fahrzeug mit Verankerungen für roll-on/roll-off-Verkehr sind im Seitenschutz Lücken für den Durchlaß und die Verzurrung von Befestigungsseilen zulässig . 4 . Sind die Seiten des Fahrzeugs so konzipiert bzw . ausgerüstet , daß durch ihre Form und ihre Merkmale die Bauteile zusammen den Vorschriften in Nummer 2 entsprechen , können sie als Ersatz für die Seitenschutzvorrichtungen gelten . 5 . Antrag auf Erteilung der EWG-Betriebserlaubnis 5.1 . Der Antrag auf Erteilung der EWG-Betriebserlaubnis für einen Fahrzeugtyp hinsichtlich der seitlichen Schutzvorrichtungen ist vom Fahrzeughersteller oder seinem Beauftragten einzureichen . 5.2 . Dem Antrag sind folgende Unterlagen mit den nachstehenden Angaben in dreifacher Ausfertigung beizufügen : 5.2.1 . eine Beschreibung des Fahrzeugs im Sinne der Kriterien nach Nummer 1.4.1 sowie Maßzeichnungen und entweder Fotografien oder auseinandergezogene Perspektivschnitte der Seiten des Fahrzeugs . Die Ziffern bzw . Symbole zur Kennzeichnung des Fahrzeugtyps sind anzugeben ; 5.2.2 . eine technische Beschreibung der Teile für die seitliche Schutzvorrichtung zusammen mit ausreichend genauen Angaben . 5.3 . Ein Fahrzeug , das dem zu genehmigenden Typ entspricht , ist dem technischen Dienst zur Verfügung zu stellen , der die Prüfungen für die Betriebserlaubnis durchführt . 6 . EWG-Betriebserlaubnis 6.1 . Ein EWG-Betriebserlaubnisbogen für einen Fahrzeugtyp ist zusammen mit einem Anhang vorzulegen , der dem Muster in der Anlage entspricht . ( 1 ) Die vorliegende Richtlinie hindert die Mitgliedstaaten nicht daran , zusätzliche Vorschriften für die Fahrzeugteile vor den Vorderrädern und hinter den Hinterrädern zu erlassen . ( 2 ) ABl . Nr . L 266 vom 2 . 10 . 1974 , S . 4 . Anlage MUSTER ( Hoechstformat : A4 ( 210 mal 297 mm ) ) e ( 1 ) ANHANG ZUM EWG-BETRIEBSERLAUBNISBOGEN FÜR EINEN FAHRZEUGTYP HINSICHTLICH SEINER SEITLICHEN SCHUTZVORRICHTUNGEN ( Artikel 4 Absatz 2 und Artikel 10 der Richtlinie 70/156/EWG des Rates vom 6 . Februar 1970 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Betriebserlaubnis für Kraftfahrzeuge und Kraftfahrzeuganhänger ) Nummer der EWG-Betriebserlaubnis ... Nummer der Erweiterung ... 1 . Fabrik - oder Handelsmarke des Kraftfahrzeugs ... 2 . Typ und Klasse der Fahrzeugs ... 3 . Name und Anschrift des Herstellers ... 4 . Gegebenenfalls Name und Anschrift des Beauftragten des Herstellers ... 5 . Merkmale der Teile für die seitliche Schutzvorrichtung ... 6 . Fahrzeug zur Erteilung der EWG-Betriebserlaubnis vorgeführt am ... 7 . Technische Dienststelle , die die Prüfungen für die EWG-Betriebserlaubnis durchführt ... 8 . Datum des Gutachtens dieser Dienststelle ... 9 . Nummer des Gutachtens dieser Dienststelle ... 10 . Eventüll Begründung für die Erweiterung der EWG-Betriebserlaubnis ... 11 . EWG-Betriebserlaubnis/Erweiterung hinsichtlich der seitlichen Schutzvorrichtungen erteilt/verweigert ( 2 ) 12 . Ort ... 13 . Datum ... 14 . Unterschrift ... 15 . Ein Verzeichnis der Unterlagen , die die Betriebserlaubnisakte bilden , ist beigefügt ; sie sind bei der zuständigen Behörde hinterlegt , die die Betriebserlaubnis erteilt hat ; ein Exemplar wird auf Anfrage zugeschickt 16 . Eventülle Bemerkungen ... ( 1 ) Behörde . ( 2 ) Nichtzutreffendes streichen . Beispiel RICHTLINIE 89/297/EWG NUMMER DER EWG-BETRIEBSERLAUBNIS/ERWEITERUNG : ... TYP : ... Zusammenfassung der beigefügten Unterlagen Gesamtzahl der Seiten des Bogens : 9 Seiten mit Beschreibung : 4 Seiten der Zeichnungen : 4 Anzahl der Fotos : 1 * Seite * - Allgemeines * 1 * - Allgemeine Beschreibung des Fahrzeuges * 2 * - Gewichte und Abmessungen * 2 * - Beschreibung des Seitenschutzes * 3 * Beigefügte Zeichnungen und Fotos : - Zeichnung(en ) der Anbringung der Vorrichtung : 031.3.046 ( 2 Seiten A4 ) 031.3.047 ( 2 Seiten A5 ) - Foto(s ) : 031.13.027 ( 1 ) Sämtliche Unterlagen , Zeichnungen und Fotos tragen die Nummer der EWG-Betriebserlaubnis/Erweiterung .


text:
Requerimento 24/2018 em 17/07/2018
 INFORMAÇÕES SOBRE AS CONSTRUÇÕES DO CENTRO DE EDUCAÇÃO INFANTIL NO BAIRRO RIBEIRÃO AREIA E DO CENTRO DE EDUCAÇÃO INFANTIL NO BAIRRO TESTO CENTRAL.
 Desta feita, esta Casa Legislativa tem a prerrogativa de fiscalizar, conforme disposto no artigo 49 da Lei Orgânica Municipal.
 Pontua-se, adentrando ao assunto, objeto do requerimento, que além de acolher as crianças, os novos centros também irão melhorar a qualidade de vida, atendendo as necessidades da população pomerodense.
 Portanto, feitas essas breves premissas, solicitam-se:
 1. Valores pagos, de forma individualizada, às empresas responsáveis pelas construções;
 2. Transações bancárias, de forma individualizada, realizadas pertinentes às construções (extratos bancários de 2017 e 2018 (até o presente momento));
 3. Recursos, de forma individualizada, que ainda restam em caixa para a conclusão das obras elencadas;
 4. As obras estão ou não paralisadas pela ausência de repasse;
 5. Houve abandono ou não por parte das empreiteiras responsáveis;
 6. Existe uma data prevista para a retomada das obras? Quando?
 7. Qual a porcentagem concluída de cada obra?
 Sob estes argumentos propõe-se ao Plenário a aprovação deste Requerimento e seu posterior encaminhamento ao Executivo, para que no prazo previsto no artigo 62, XI da Lei Orgânica remeta referidas informações.
 Requerimento 23/2018 em 17/07/2018
 INFORMAÇÕES SOBRE AS DESPESAS REALIZADAS PELO EXECUTIVO MUNICIPAL, ATRAVÉS DA SECRETARIA MUNICIPAL DE EDUCAÇÃO E FORMAÇÃO EMPREENDEDORA, COM AS VERBAS ORIUNDAS DO FUNDEB.
 Pontua-se, adentrando ao assunto, objeto do requerimento, que a Educação recebe verbas carimbadas, que tem destinação certa; assim, é necessária ter ciência da utilização destes recursos, visando a correta aplicação dos mesmos.
 1. Valor percebido do FUNDEB em 2017;
 2. Investimento percentual do Município de Pomerode na folha salarial do pessoal do magistério;
 3. Quantidade de servidores da área, incluindo aposentados, e seus vencimentos;
 4. Total de escolas, centros de educação infantil e alunos matriculados;
 5. Valor da sobra não aplicada em pessoal e no que é usado esse saldo. Discriminar o emprego desse montante. Quais os critérios adotados pela administração, inclusive, com base em qual normativo se espelha para realização desta modalidade de pagamento?
 6. Cópia dos comprovantes de cada despesa realizada com os recursos do FUNDEB, inclusive das folhas de pagamentos;
 7. Quais os nomes e valores recebidos por cada servidor, professor ou funcionários do quadro, a titulo de resíduos, no último exercício financeiro de 2017? Discriminar os valores nominalmente e de forma individualizada?
 8. Cópia das atas e deliberações do Conselho Municipal de Educação de 2017 sobre a aplicação dos recursos do FUNDEB;
 9. Cópia de demonstrativos contábeis de 2017.
 Requerimento 20/2018 em 26/06/2018
 INFORMAÇÕES ACERCA DOS GASTOS EFETUADOS PELA FUNDAÇÃO PROMOTORA DE EVENTOS (FUNPEEL) E O ENVI0 DE RELATÓRIO DE TODAS AS ATIVIDADES E APOIOS CONCEDIDOS.
 Feitas essas premissas solicito informações acerca dos gastos efetuados pela FUNPEEL nos anos de 2015, 2016 e 2017 e que seja enviado relatório de todas as atividades e apoios concedidos.
 Sob estes argumentos propomos ao Plenário a aprovação deste Requerimento e seu posterior encaminhamento ao Executivo, para que determine ao órgão competente no prazo previsto no Art. 25, XII da Lei Orgânica, remetendo as referidas informações.
 Requerimento 21/2018 em 19/06/2018
 INFORMAÇÕES ACERCA DA SITUAÇÃO ENVOLVENDO O PAVILHÃO MUNICIPAL DE EVENTOS.
 Feitas essas premissas e, levando em consideração a realização de reuniões com os vereadores no ano de 2017, com o objetivo de conceder o pavilhão de eventos à iniciativa privada, que se solicita as seguintes informações:
 1. Existe algum processo licitatório em andamento para concessão do espaço que envolve o pavilhão municipal de eventos?
 2. Existe algum projeto em andamento para a recuperação do pavilhão municipal de eventos?
 3. Há previsão orçamentária para recuperação do pavilhão municipal de eventos no exercício 2019?
 4. Além do projeto apresentado aos vereadores em reunião realizada em 2017, existe algum outro interessado do setor privado?
 5. Houve alguma divulgação por parte da Prefeitura Municipal de que há interesse na concessão do pavilhão municipal de eventos?
 Sob estes argumentos propomos ao Plenário a aprovação deste Requerimento e seu posterior encaminhamento ao Executivo, que determine à Secretaria de Turismo e Cultura, para que no prazo previsto no Art. 25, XII da Lei Orgânica remeta referidas informações.
 Requerimento 14/2018 em 02/05/2018
 INFORMAÇÕES SOBRE PROJETOS DO EXECUTIVO MUNICIPAL COM RELAÇÃO AO TRATAMENTO DE ESGOTO.
 Feitas essas premissas e, diante do Projeto que tramita hoje nesta Casa, que autoriza a contratação de operação de crédito no âmbito do Programa Avançar Cidades, faz-se necessário a ciência pelo Poder Legislativo das ações que vêm sendo tomadas pelo Poder Executivo com relação ao tratamento de esgoto do Município de Pomerode. Para tanto solicito as seguintes informações:
 1. Existe algum projeto em andamento com relação ao tratamento do esgoto?
 2. O Poder Executivo está tomando as providências necessárias para as adequações do TAC (Termo de Ajuste de Conduta) assinado com o Ministério Público sobre o tratamento de esgoto no Município de Pomerode?
 Requerimento 10/2018 em 03/04/2018
 Informações sobre as ações realizadas que discorrem acerca da Causa Animal do Poder Executivo Municipal
 Pontua-se, adentrando ao assunto, objeto do requerimento, que a criação de políticas públicas para os animais é de suma importância e de grande relevância, não só para animais e protetores, mas para toda a população.
 Afinal, os animais são tutelados pelo Estado, conforme o artigo 225 da Constituição Federal, a Declaração Universal dos Direitos de Animais e outros diplomas legais.
 Portanto, feitas essas breves premissas, solicita-se:
 1. Quais são as atuais ações desenvolvidas pelo Município de Pomerode sobre a causa animal?
 2. Qual o resultado do Censo Animal realizado em 2017 pelo Município de Pomerode?
 3. Atualmente na estrutura administrativa existe a Secretaria de Planejamento e do Meio Ambiente. Existe equipe responsável que atenda/capture animais abandonados, animais atropelados, denúncias de maus tratos?
 4. Quantas multas foram aplicadas pela fiscalização do meio ambiente nos casos de maus tratos e abandono, e quantas notificações foram encaminhadas ao Ministério Público para abertura de processo? Em números;
 5. A Lei Ordinária Municipal no 2904/2017, disciplina a utilização de animais de tração, pertencentes à espécie Equina, Asinina e Muar, em desfiles cívicos, festas culturais e passeios, no âmbito da zona urbana do Município de Pomerode. Qual é órgão responsável pela fiscalização? Cópias dos comprovantes de vacina, conforme artigo 8o. Há convênios firmados, conforme artigo 13? Existe estudo, laudo acerca da capacidade do animal em transportar peso que não seja superior ao suportado? Cópia do estudo/laudo;
 6. Há a intenção da criação do Conselho Municipal de Políticas Públicas do Bem-Estar Animal? Previsão;
 7. Há a intenção da criação de um órgão municipal específico ao Bem-Estar Animal?
 8. Quais são as campanhas educativas realizadas pelo Município de Pomerode em prol do Bem-Estar Animal?
 Requerimento 9/2018 em 20/03/2018
 Informações acerca dos servidores da Educação e Formação Empreendedora e outros dados.
 Feitas essas premissas, solicitam-se:
 1. Documentos que demonstrem o custo do projeto "Annitas Pensem Fora da Caixa";
 2. Quantos servidores participaram do projeto e nome dos mesmos;
 3. Resultado do Projeto;
 4. Nome, formação e remuneração dos servidores atuais da Secretaria;
 5. Nome dos auxiliares de educação infantil que trabalham sem professores nas salas de aula;
 6. Motivo dos desligamentos antes das datas estipuladas nos contratos, com as respectivas portarias;
 7. Relação dos profissionais da Secretaria que estão readaptados, com as respectivas portarias;
 8. Relação dos profissionais classificados e contratados pelo processo seletivo ocorrido em 2016 e 2017, com os respectivos editais de classificação final homologados e portarias;
 9. Como estão sendo selecionadas as vagas quando o servidor se aposenta, se afasta e não há outros na listagem do processo seletivo?;
 10. Há servidores efetivos trabalhando como ACT? Professores, auxiliares, etc? (anexar as portarias de cada regime);
 11. Está sendo atendido o limite de estudantes por professores/auxiliares de educação infantil de cada faixa etária?
 Sob estes argumentos propomos ao Plenário a aprovação deste Requerimento e seu posterior encaminhamento ao Executivo, para que no prazo previsto no artigo 62, XI da Lei Orgânica, remeta as referidas informações.
 17/07/2018 - 9:03 - 1.20.0-85