text:
 |
 52013PC0315
 Pasiūlymas EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS SPRENDIMAS dėl sąveikios europinės pagalbos iškvietos sistemos „eCall“ diegimo /* COM/2013/0315 final - 2013/0166 (COD) */
 AIŠKINAMASIS
 MEMORANDUMAS
 1. PASIŪLYMO APLINKYBĖS
 Šis pasiūlymas skirtas Komisijos
 strategijos dėl pagalbos iškvietos sistemos „eCall“, kuri grindžiama
 trilypiu reguliavimo metodu, taikomu transporto priemonėje įrengiamai
 pagalbos iškvietos sistemai, telekomunikacijų tinklams ir bendriesiems
 pagalbos centrams (toliau – BPC), daliai, susijusiai su BPC
 infrastruktūra.
 1.1. Bendrosios aplinkybės
 Kelių eismo sauga – vienas
 svarbiausių Europos Sąjungos transporto politikos sudėtinių
 dalių. 2011 m. ES keliuose įvyko apie 1,1 mln. eismo
 įvykių; juose žuvo apie 30 tūkst. ir buvo sužeista daugiau
 nei 1,5 mln. žmonių. Be to, eismo įvykiuose ne tik žūsta
 arba yra sužeidžiami žmonės: dėl eismo įvykių
 visuomenė kasmet patiria apie 130 mlrd. EUR ekonominės žalos. ES
 yra tvirtai įsipareigojusi mažinti eismo įvykių
 skaičių (avarijų prevencija arba aktyvioji sauga), švelninti
 įvykstančių avarijų pasekmes (pasyvioji sauga) ir gerinti
 pagalbos tarnybų efektyvumą ir medicininės priežiūros po
 avarijos veiksmingumą (trečiosios pakopos sauga). Atsižvelgiant
 į tai, pasitelkus „eCall“ būtų galima veiksmingiau mažinti
 žūčių keliuose skaičių ir išvengti sunkiausių
 sužalojimų.
 Gelbstint gyvybes ir švelninant sužalojimus
 kiekviena minutė, sugaišta prieš iškviečiant pagalbos tarnybas į
 eismo įvykio vietą, gali būti lemiama. „eCall“ įranga
 pagalbos tarnybas apie eismo įvykį informuoja iš karto, net jei
 vairuotojas ar keleivis netekę sąmonės ar neįstengia joms
 paskambinti patys, ir taip paspartina pagalbos ekipažo atvykimą maždaug
 40 % miestuose ir 50 % kaimo vietovėse. Be to, „eCall“ gali
 padėti gerokai sumažinti grūstis, susidarančias dėl eismo
 įvykių, ir taip apskritai mažinti eismo intensyvumą Europos
 keliuose.
 Todėl nuo 2005 m. Komisijos
 darbotvarkėje numatytas sąveikios europinės pagalbos iškvietos
 paslaugos „eCall“ suderintas įgyvendinimas Europos Sąjungoje, o
 kadangi dabar Europoje gerinama kelių eismo sauga ir diegiama
 intelektinė transporto sistema (toliau – ITS), šiam veiksmui teikiama
 pirmenybė.
 Siekdama 2009 m. pradėti
 visapusį europinį šios paslaugos teikimą ir taikydama
 savanoriško diegimo metodą, Komisija 2005 m. priimtame komunikate
 „eCall piliečiams“[1]
 ryžtingai paragino nacionalines ir regionų valdžios institucijas imtis
 veiksmų ir investuoti į „eCall“ sistemai reikalingą skubios
 pagalbos paslaugų infrastruktūrą. Be to, Komisija paprašė
 Europos standartizavimo organizacijų (ETSI, CEN) parengti būtinus
 bendruosius Europos standartus ir padėjo juos rengti.
 2009 m. rugpjūčio 21 d.
 komunikate „Metas diegti pagalbos iškvietos sistemą“[2] pranešta apie „eCall“ diegimo
 pažangą ir padaryta išvada, kad savanoriško diegimo metodas rezultatų
 neužtikrino. Komisija nurodė, kad, jei iki 2009 m. pabaigos nebus
 padaryta didelė pažanga, ji imsis svarstyti reguliavimo priemones,
 kuriomis būtų užtikrintas pagalbos iškvietos sistemos kaip
 standartinės įrangos įrengimas visose naujose Europos transporto
 priemonėse, pradedant nuo tam tikrų kategorijų transporto
 priemonių (lengvųjų automobilių ir mažos keliamosios galios
 krovininių transporto priemonių).
 2010 m. rugpjūčio mėn.
 įsigaliojo 2010 m. liepos 7 d. Europos Parlamento ir Tarybos
 direktyva 2010/40/ES dėl kelių transporto ir jo sąsajų su
 kitų rūšių transportu srities intelektinių transporto
 sistemų diegimo sistemos[3],
 kurioje numatyta, kad „sąveikios visos Europos e. skambučio sistemos
 suderintas užtikrinimas“ yra vienas iš šešių specifikacijų
 priėmimo prioritetinių veiksmų.
 2012 m. liepos 3 d. priimtoje su
 teisėkūra nesusijusioje rezoliucijoje „E. skambutis. Nauja paslauga
 piliečiams numeriu 112“[4]
 Europos Parlamentas:
 –
 „mano, kad pagalbos iškvieta turėtų
 būti viešoji visą ES apimanti pagalbos iškvietimo sistema, kuri
 būtų neatsiejama transporto priemonės dalis ir veiktų
 naudojant telefono numerį 112 remiantis bendrais Europos standartais“;
 –
 „primena, kad Komisijos poveikio vertinimas rodo,
 jog reguliavimo priemonių priėmimas siekiant privalomo pagalbos
 iškvietos sistemos įdiegimo šiuo metu yra vienintelė galimybė
 užtikrinti visą galimą naudą“;
 –
 „primygtinai ragina Komisiją,
 įgyvendinant Direktyvą 2007/46/EB, pateikti pasiūlymą,
 kuriuo būtų užtikrinta, kad visuose naujuose patvirtinto tipo
 lengvuosiuose automobiliuose ir visose valstybėse narėse iki
 2015 m. privalomąja tvarka būtų įdiegta viešoji pagalbos
 iškvietos naudojant telefono numerį 112 sistema“;
 –
 „palankiai vertina 2011 m. rugsėjo
 8 d. Komisijos rekomendaciją ir primygtinai ragina valstybes nares
 bei judriojo ryšio tinklų operatorius (JRTO) įgyvendinti joje
 nurodytas reikiamas priemones ir atlikti modernizavimą ne vėliau kaip
 iki 2014 m. pabaigos; vis dėlto apgailestauja, kad tik
 18 valstybių narių laiku ėmėsi veiksmų; ragina
 likusias valstybes nares kuo greičiau tai padaryti“;
 –
 „primygtinai ragina Komisiją,
 įgyvendinant Intelektinių transporto sistemų (ITS)
 direktyvą, ne vėliau kaip 2012 m. pabaigoje patvirtinti
 bendrąsias bendrųjų pagalbos centrų specifikacijas ir
 pateikti pasiūlymą dėl direktyvos dėl pagalbos iškvietos
 sistemos įgyvendinimo“.
 „eCall“ diegimu taip pat bus įgyvendintas
 veiksmų planas CARS 2020, numatytas 2012 m. lapkričio 8 d.
 komunikate „CARS 2020: konkurencingos ir tvarios Europos automobilių
 pramonės veiksmų planas“[5].
 2012 m. lapkričio 26 d.
 Komisija priėmė deleguotąjį reglamentą (ES)
 Nr. 305/2013, kuriuo dėl sąveikios europinės pagalbos
 iškvietos paslaugos suderinto teikimo papildoma Europos Parlamento ir Tarybos
 direktyva 2010/40/ES[6],
 ir jame nustatė bendrojo pagalbos centro (BPC) infrastruktūros
 modernizavimo, būtino siekiant tinkamai priimti ir tvarkyti pagalbos
 iškvietas „eCall“, specifikacijas, kad būtų užtikrintas suderintos
 europinės pagalbos iškvietos „eCall“ paslaugos suderinamumas,
 sąveikumas ir tęstinumas.
 1.2. Pasiūlymo pagrindas
 Atsižvelgdama į tai, kad iki 2009 m.
 pabaigos nepadaryta didelės savanoriško pagalbos iškvietos sistemos
 diegimo pažangos, Komisija nusprendė atlikti poveikio vertinimą, kad
 nustatytų tinkamiausią europinės pagalbos iškvietos paslaugos
 „eCall“ įgyvendinimo Europoje politikos variantą.
 Kaip paaiškinta poveikio vertinime[7], pagalbos iškvietos sistemai
 „eCall“ įgyvendinti reikia trijų rūšių priemonių:
 transporto priemonėse sumontuoti specialią sistemą, užtikrinti,
 kad judriojo ryšio tinklų operatoriai galėtų perduoti tam tikros
 formos pranešimus ir, galiausiai, užtikrinti, kad reagavimo į pagalbos
 skambučius centrai (bendrieji pagalbos centrai) į šiuos pranešimus
 galėtų reaguoti. Sistema gali veikti tik tokiu atveju, jei vienu metu
 veiks visos trys dalys.
 Poveikio vertinime padaryta išvada, kad
 geriausias būdas veiksmingai diegti pagalbos iškvietos sistemą yra
 reguliavimas. Tokiu atveju „eCall“ bus grindžiama visose Europos transporto
 priemonėse įrengta patvirtinto tipo įranga, kuri veiktų
 naudojant Europos bendrąjį pagalbos telefono numerį 112 ir
 pirmiausia būtų įrengiama tam tikrų kategorijų
 transporto priemonėse, ir pagalbos iškvietų tvarkymo telekomunikacijų
 tinkluose ir BPC sistema. Taikant šį metodą pagalbos iškvietos
 sistema bus prieinama visiems Europos piliečiams kaip europinė
 paslauga: ji bus sparčiau diegiama ir bus išnaudojamos visos pagalbos
 iškvietos sistemos galimybės gelbėti gyvybes ir švelninti
 sužalojimų pasekmes. Papildomos transporto priemonėje įrengtos
 skubios pagalbos ir (arba) papildomą vertę teikiančios
 paslaugos, grindžiamos šia numerio 112 standartine gamykline įranga arba
 sąveikios su ja, galėtų galutiniam vartotojui užtikrinti
 didesnį saugumą ir ekonominę naudą.
 Taigi 2011 m. rugsėjo 8 d.
 Komisija pristatė strategiją dėl reguliavimo priemonių,
 susijusių su pagalbos iškvietos sistema „eCall“, ir kartu, kaip
 pirmąją šios strategijos dalį, priėmė Komisijos
 rekomendaciją dėl paramos elektroniniuose ryšių tinkluose
 diegiant visoje Europoje taikomą pagalbos iškvietos paslaugą siekiant
 perduoti automobilyje sumontuota pagalbos iškvietos įranga generuotus
 pagalbos skambučius naudojantis telefono numeriu 112 („pagalbos iškvieta“)[8].
 Siekdama užbaigti savo „eCall“ strategijos
 įgyvendinimą ir užtikrinti, kad iki 2015 m. trys
 suinteresuotųjų šalių grupės (judriojo ryšio tinklų
 operatoriai, viešosios pagalbos tarnybos, automobilių pramonė) laiku
 ir vienu metu įgyvendintų pagalbos iškvietos telefono numeriu 112
 paslaugą, Komisija siūlo:
 –
 dėl transporto priemonėse montuojamos
 sistemos – Direktyvoje 2007/46/EB nustatytais pagrindais įpareigoti, kad
 visose naujose M1 ir N1 kategorijų (lengvieji automobiliai ir mažos
 keliamosios galios krovininės transporto priemonės) naujų
 tipų transporto priemonėse būtų įrengta pagalbos
 iškvietos sistema „eCall“;
 –
 dėl judriojo ryšio tinklų –
 minėtą Komisijos rekomendaciją dėl pagalbos iškvietos
 paslaugos „eCall“;
 –
 dėl bendrųjų pagalbos centrų –
 pagal Direktyvą 2010/40/ES kaip deleguotąjį aktą priimti
 pirmiau minėtą deleguotąjį reglamentą, kad
 būtų išspręstas BPC specifikacijų klausimas;
 Pagal Direktyvos 2010/40/ES 6 straipsnio 2
 dalį ne vėliau kaip per 12 mėnesių po būtinų
 prioritetinio veiksmo specifikacijų priėmimo Komisija atitinkamais
 atvejais, atlikusi poveikio įvertinimą, įskaitant
 sąnaudų ir naudos analizę, pateikia Europos Parlamentui ir
 Tarybai pasiūlymą dėl to prioritetinio veiksmo vykdymo pagal
 Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo (SESV) 294 straipsnį.
 To šiuo pasiūlymu, kuriuo užbaigiama vykdyti
 su BPC susijusią Komisijos strategijos dėl pagalbos iškvietos
 sistemos „eCall“ dalį, konkrečiai ir siekiama.
 Šiais skirtingais vienas kitą
 papildančiais tekstais numatoma iki 2015 m. spalio 1 d.
 pradėti telefono numeriu 112 visapusiškai teikti pagalbos iškvietos
 sistemos „eCall“ paslaugas.
 2. KONSULTACIJŲ SU SUINTERESUOTOSIOMIS
 ŠALIMIS IR POVEIKIO VERTINIMO REZULTATAI
 2.1. Konsultacijos su
 suinteresuotosiomis šalimis
 Šis pasiūlymas parengtas išsamiai
 pasikonsultavus su pagrindinėmis suinteresuotosiomis šalimis.
 Jame atsižvelgiama į visas konsultacijas,
 vykusias rengiant „eCall“ poveikio vertinimą. Šios konsultacijos visų
 pirma apima didelį kelių forumų, kaip antai Europos pagalbos
 iškvietos sistemos diegimo platformos, Pagalbos iškvietos BPC ekspertų
 grupės ir Pagalbos iškvietos įgyvendinimo grupės, veikloje
 dalyvaujančių suinteresuotųjų šalių indėlį
 ir nuo 2010 m. liepos 19 d. iki rugsėjo 19 d. vykusias
 įgyvendinimo viešas konsultacijas dėl pagalbos iškvietos sistemos
 „eCall“.
 Be to, šiuo pasiūlymu atsižvelgiama
 į diskusijas, vykusias per BPC specifikacijoms parengti skirtus
 2011 m. spalio 13 d. ir gegužės 29 d., 2012 m.
 birželio 19 d. ir liepos 3 d. susitikimus su valstybių narių,
 EEE šalių ir Šveicarijos ekspertais. Šiuose susitikimuose dalyvavo ir
 Europos Parlamento bei Europos duomenų apsaugos priežiūros
 pareigūno atstovai[9].
 Galiausiai šiame pasiūlyme taip pat
 atsižvelgta į Europos ITS patariamosios grupės, sudarytos iš 25
 narių – ITS paslaugų teikėjų, vartotojų asociacijų,
 transporto ir įrenginių operatorių, gamybos sektoriaus,
 socialinių partnerių, profesinių asociacijų, vietos
 valdžios institucijų ir kitų atitinkamų forumų aukšto lygio
 atstovų, nuomonę[10].
 2.2. Poveikio vertinimas bei
 sąnaudų ir naudos analizė
 Pagalbos iškvietos sistemos „eCall“ poveikio
 vertinime atlikta išsami sąnaudų ir naudos analizė, kurioje
 atsižvelgta į tris pasiūlytus variantus, įskaitant reguliavimo
 priemonių taikymą, kuriam teiktina pirmenybė.
 Atliekant pasirinkto varianto (3 varianto) sąnaudų
 ir naudos analizę atsižvelgta į tai, kad visos trys numatytos
 pagalbos iškvietos paslaugos reguliavimo priemonės (transporto
 priemonėse įrengiami įrenginiai, telekomunikacijos, BPC) yra
 neatsiejamai susijusios. Nors su BPC susijusias išlaidas galima įvertinti
 atskirai (nesiejant su transporto priemonėse montuojamais įrenginiais
 ir telekomunikacijomis), galima įvertinti tik bendrą visos pagalbos
 iškvietos iniciatyvos naudą.
 2.2.1. BPC pagrindinių
 išlaidų analizė
 Kiekvienam BPC,
 tinkamai aprūpintam tvarkyti skambučius telefono numeriu 112 ir
 užtikrinti skambinančiojo buvimo vietos nustatymą (įpareigojimas
 pagal Universaliųjų paslaugų direktyvą[11]), tenkančios skambučių numeriu 112 tvarkymo
 ribinės išlaidos yra susijusios su:
 –
 bendro srauto modeminiu serveriu
 (3 000–20 000 EUR, priklausomai nuo pagalbos iškvietų
 „eCall“ skaičiaus);
 –
 programine būtinųjų duomenų
 rinkinio (BDR) dekodavimo įranga ir integravimu su BPC programine
 įranga;
 –
 mokymu.
 Prie šių išlaidų turėtų
 būti pridedamos metinės veiklos išlaidos. Kai pagalbos iškvietas
 „eCall“ gauna tas pats BPC, kuris gauna kitus skubios pagalbos iškvietos
 skambučius, didžioji šių išlaidų dalis bus įtraukiama
 į įprastas veiklos išlaidas. Kitu atveju išlaidos priklausys nuo to,
 kiek reikės operatorių atsižvelgiant į numatomą pagalbos
 iškvietų „eCall“ skaičių[12].
 Numatomos kiekvienos valstybės narės
 vidutinės BPC modernizavimo išlaidos yra maždaug 1,1 mln. EUR[13]. Šis įvertis išvestas iš
 grupių tyrimo, pagrįsto gyventojų tankiu, avarijų
 tipologija, kelių ir reagavimo į pagalbos iškvietas
 infrastruktūra, taip pat kitais bendraisiais statistiniais duomenimis.
 Išlaidos įvairiose šalyse gerokai skiriasi priklausomai nuo BPC
 skaičius ir pasirinkto BPC modernizavimo techninio sprendimo.
 Papildomos informacijos apie sąnaudas
 gauta įgyvendinant parengiamąjį bandomąjį
 projektą HeERO[14]
 (2011 m. sausio mėn. – 2013 m. sausio mėn.), kurio dalyviai
 – devynių valstybių narių ir asocijuotųjų
 valstybių institucijos ir keturiasdešimt partnerių. Projektu siekta
 pasirengti diegti būtiną infrastruktūrą ir, be kita ko,
 pradėti naudoti sąveikią ir suderintą automobilyje
 įdiegtą pagalbos iškvietos telefono numeriu 112 sistemą. Po šio
 projekto 24 mėnesius bus vykdomas bandomasis projektas HeERO2
 (pradėtas 2013 m. pradžioje), kuriame dalyvaus devynios papildomos
 valstybės narės ir asocijuotosios valstybės.
 Bandomasis projektas HeERO padėjo
 įrodyti, kad, palyginti su konservatyviu sprendimu, į kurį
 atsižvelgta atliekant pagalbos iškvietos sistemos „eCall“ poveikio
 vertinimą, sąnaudas galima sumažinti naudojant novatoriškus
 sprendimus, ypač tose valstybėse narėse, kuriose yra daug BPC.
 Įgyvendinant projektą taip pat patvirtinta, kad faktinės
 įgyvendinimo išlaidos gana tiksliai atitinka planuojamas.
 2.2.2. Pagrindinės naudos
 analizė
 Atliekant poveikio vertinimą ir
 keletą tyrimų, įskaitant nacionalinius tyrimus, nustatyta nauda:
 –
 mažesnis žūčių skaičius (kai
 visose transporto priemonėse įrengta „eCall“ įranga –
 1–10 %, priklausomai nuo šalies gyventojų tankio, kelių ir
 reagavimo į pagalbos iškvietas infrastruktūros)[15];
 –
 mažesnis sunkiai sužeistųjų skaičius
 (2–15 %)[16];
 –
 mažesnės išlaidos dėl
 spūsčių, kurias sukelia kelių eismo įvykiai. Išlaidos
 sumažėja, nes geriau reaguojama į eismo įvykius: apie
 avariją iškart pranešama BPC, todėl informaciją galima perduoti
 atitinkamai eismo valdymo tarnybai, o pastaroji gali nedelsdama informuoti
 kitus kelių eismo dalyvius ir padėti išvengti antrinių
 avarijų;
 –
 palengvinamas gelbėjimo tarnybų darbas ir
 užtikrinamas didesnis gelbėjimo komandos darbuotojų (pvz.,
 gaisrininkų) saugumas išlaisvinant įstrigusius keleivius, nes
 būtinųjų duomenų rinkinyje, be kita ko, pateikiama
 informacija apie degalų rūšį;
 –
 mažesnė pagalbos iškvietimo pakelės
 infrastruktūra, nes kiekvienas kelių eismo dalyvis pagalbos
 iškvietą galės suaktyvinti iš savo transporto priemonės.
 2.2.3. Sąnaudų ir naudos
 santykis
 Nauda taip pat išreikšta pinigine verte[17], o sąnaudų ir naudos
 analizė atlikta atsižvelgiant į įvairias galimybes ir
 atitinkamų kategorijų tipus. Įverčiai apskaičiuoti
 laikotarpiui iki 2033 m., nes pagal pasirinktą politikos
 variantą tais metais pagalbos iškvietos paslauga taps visuotinė.
 || 1 politikos variantas Jokių ES veiksmų || 2 politikos variantas Savanoriškas metodas || 3 politikos variantas Reguliavimo priemonės
 Naudos ir sąnaudų santykis || 0,29 || 0,68 || 1,74
 3. TEISINIAI PASIŪLYMO ASPEKTAI
 3.1. Teisinis pagrindas
 Pagal Direktyvos 2010/40/ES 6 straipsnio 2
 dalį nė vėliau kaip per 12 mėnesių po būtinų
 prioritetinio veiksmo specifikacijų priėmimo Komisija atitinkamais
 atvejais, atlikusi poveikio įvertinimą, įskaitant
 sąnaudų ir naudos analizę, turi Europos Parlamentui ir Tarybai
 pagal SESV 294 straipsnį pateikti pasiūlymą dėl tų
 specifikacijų diegimo.
 3.2. Subsidiarumas ir
 proporcingumas
 Pagal subsidiarumo principą (Europos
 Sąjungos sutarties 5 straipsnio 3 dalis) veiksmų ES lygmeniu
 reikėtų imtis tik tokiu atveju, kai valstybės narės vienos
 pačios negali deramai pasiekti numatytų tikslų ir todėl,
 atsižvelgiant į pasiūlytų veiksmų mastą ir
 poveikį, jų geriau siekti ES lygmeniu.
 Kelių eismo sauga – visoje Europos
 Sąjungoje ir visiems jos gyventojams rūpintis klausimas:
 500 mln. piliečių 27 valstybėse narėse naudojasi
 daugiau nei 230 mln. transporto priemonių, kurios važinėja
 daugiau nei 5 mln. kilometrų kelių tinklu. Galutinis
 sąveikios europinės pagalbos iškvietos paslaugos „eCall“ iniciatyvos
 tikslas – visose Europos transporto priemonėse įdiegti
 įrangą, turinčią būtinas funkcijas, kurių reikia
 norint užtikrinti, kad reagavimo į pagalbos iškvietas tarnybos
 galėtų tinkamai tvarkyti pagalbos iškvietimo skambučius. Šiuo
 metu įvairių valstybių narių keliais kasmet vykstama į
 daugiau nei 100 mln. kelionių; atsižvelgiant į tolesnį
 Europos Sąjungos vienijimosi procesą (tai lemia laisvas prekių,
 žmonių ir paslaugų judėjimas), šis skaičius toliau auga.
 Reikia imtis veiksmų ES lygmeniu siekiant užtikrinti sąveikumą
 ir paslaugų tęstinumą visoje Europoje, nes pavienės
 valstybės narės to tinkamai pasiekti negali. Be to, imantis
 veiksmų ES lygmeniu ir naudojantis bendrais Europos standartizacijos
 organizacijų (CEN ir ETSI) patvirtintais Europos pagalbos iškvietos
 „eCall“ standartais būtų užtikrintas veiksmingas reagavimo į
 pagalbos iškvietas paslaugų teikimas visoje Europoje, pavyzdžiui, kai
 transporto priemonėmis važinėjama užsienyje; be to, tai
 padėtų išvengti rinkos susiskaidymo, kurį gali lemti skirtingai
 įgyvendinamų nacionalinių ir (arba) patentuotų
 privačių sprendimų įvairovė.
 Europinė pagalbos iškvietos sistema
 „eCall“, įgyvendinama remiantis 112 ir E112 paslaugomis, sukurta taip, kad
 poveikis visoms vertės grandinėje dalyvaujančioms
 suinteresuotosioms šalims (automobilių pramonei, judriojo ryšio
 tinklų operatoriams, valstybėms narėms, BPC) būtų kuo
 mažesnis ir sąžiningai paskirstytas.
 Šiuo pasiūlymu valstybės narės
 raginamos diegti būtiną „eCall“ BPC infrastruktūrą,
 reikalingą pagalbos iškvietoms „eCalls“ tinkamai gauti ir tvarkyti jų
 teritorijose pagal specifikacijas, nustatytas 2012 m. lapkričio
 26 d. Komisijos deleguotuoju reglamentu (ES) Nr. 305/2013, kuriuo
 dėl sąveikios europinės pagalbos iškvietos paslaugos suderinto
 teikimo papildoma Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2010/40/ES, kad
 būtų užtikrintas europinės pagalbos iškvietos „eCall“ paslaugos
 suderinamumas, sąveikumas ir tęstinumas. Siekiama, kad
 nacionalinių ir regionų institucijų finansinės ir
 administracinės sąnaudos būtų kuo mažesnės ir
 proporcingos tikslams, kuriuos reikia pasiekti. Didelė įgyvendinimo
 dalis (BPC organizavimas) palikta nacionalinėms sprendimus
 priimančioms institucijoms. BPC infrastruktūrą valstybės
 narės modernizuos taip, kad ji geriausiai atitiktų jų
 nacionalinę ir (arba) vietos struktūrą ir kad kiekvienoje
 valstybėje narėje būtų atsižvelgta į konkrečius
 klausimus ir aplinkybes. Atskiros valstybės narės galės
 organizuoti savo pagalbos tarnybų darbą pačiu veiksmingiausiu ir
 jų poreikius labiausiai atitinkančiu būdu, įskaitant galimybę
 filtruoti skambučius, kuriais nesikreipiama dėl skubios pagalbos ir
 kurių tvarkyti „eCall“ BPC negali, visų pirma rankiniu būdu
 renkamus skambučius „eCall“.
 3.3. Išsamus pasiūlymo
 paaiškinimas
 1 straipsniu valstybės narės
 įpareigojamos ne vėliau kaip iki 2015 m. spalio 1 d.
 įdiegti būtiną „eCall“ BPC infrastruktūrą,
 reikalingą pagalbos iškvietoms „eCalls“ tinkamai gauti ir tvarkyti jų
 teritorijose.
 2 straipsniu valstybės narės
 įpareigojamos ne vėliau kaip per 18 mėnesių nuo šio
 sprendimo įsigaliojimo pranešti Komisijai apie šio sprendimo
 įgyvendinimo pažangą.
 3 straipsnyje nurodoma, kad sprendimas
 įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos
 Sąjungos oficialiajame leidinyje.
 4. POVEIKIS BIUDŽETUI
 Pasiūlymas neturi poveikio ES biudžetui.
 5. NEPRIVALOMI DUOMENYS
 ·
 Europos ekonominė erdvė
 Siūlomas teisės aktas susijęs
 su EEE, todėl turėtų būti joje taikomas.
 2013/0166 (COD)
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS SPRENDIMAS
 dėl sąveikios europinės
 pagalbos iškvietos sistemos „eCall“ diegimo
 (Tekstas svarbus EEE)
 EUROPOS
 PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
 atsižvelgdami į Sutartį dėl
 Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 91 straipsnį,
 atsižvelgdami į Europos Komisijos
 pasiūlymą,
 teisėkūros procedūra priimamo
 akto projektą perdavus nacionaliniams parlamentams,
 atsižvelgdami į Europos ekonomikos ir
 socialinių reikalų komiteto nuomonę[18],
 atsižvelgdami į Regionų komiteto
 nuomonę[19],
 laikydamiesi įprastos
 teisėkūros procedūros,
 kadangi:
 (1) pagal 2010 m. liepos
 7 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2010/40/ES dėl
 kelių transporto ir jo sąsajų su kitų rūšių transportu
 srities intelektinių transporto sistemų diegimo sistemos[20] 3 straipsnio d punktą
 sąveikios europinės pagalbos iškvietos sistemos „eCall“ suderintas
 užtikrinimas yra specifikacijų ir standartų naudojimo prioritetinis
 veiksmas;
 (2) Direktyvos 2010/40/ES 6
 straipsniu Komisija įpareigojama priimti deleguotuosius aktus dėl
 prioritetiniams veiksmams skirtų specifikacijų, būtinų
 intelektinių transporto sistemų (ITS) diegimo ir operacinio naudojimo
 suderinamumui, sąveikai ir tęstinumui užtikrinti;
 (3) 2012 m. lapkričio
 26 d. Komisijos deleguotuoju reglamentu (ES) Nr. 305/2013, kuriuo dėl
 sąveikios europinės pagalbos iškvietos paslaugos suderinto teikimo
 papildoma Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2010/40/ES[21], nustatytos bendrojo pagalbos
 centro (BPC) infrastruktūros modernizavimo, būtino siekiant tinkamai
 priimti ir tvarkyti pagalbos iškvietas „eCall“, specifikacijos, kad
 būtų užtikrintas suderintos europinės pagalbos iškvietos
 paslaugos „eCall“ suderinamumas, sąveikumas ir tęstinumas;
 (4) pagal Direktyvos 2010/40/ES 6
 straipsnio 2 dalį nė vėliau kaip praėjus 12
 mėnesių po pirmiau minėto deleguotojo reglamento priėmimo
 Komisija įpareigojama atitinkamais atvejais, atlikusi poveikio
 įvertinimą, įskaitant sąnaudų ir naudos analizę,
 pagal Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo 294 straipsnį
 pateikti Europos Parlamentui ir Tarybai pasiūlymą dėl šių
 specifikacijų diegimo;
 (5) tikimasi, kad sąveiki
 europinė pagalbos iškvietos paslauga padės sumažinti pagalbos
 tarnybų reagavimo laiką ir taip sumažinti žūčių
 Sąjungoje skaičių bei sušvelninti sužalojimų kelių
 eismo įvykiuose pasekmes. Be to,
 tikimasi, kad sąveiki europinė pagalbos iškvietos paslauga padės
 sumažinti dėl eismo įvykių visuomenei daromą ekonominę
 žalą, nes pagerės incidentų valdymas, sumažės
 spūsčių keliuose ir antrinių avarijų;
 (6) siekdamos užtikrinti
 paslaugos sąveikumą ir tęstinumą visoje Sąjungoje bei
 sumažinti bendras jos įgyvendinimo Europos Sąjungoje išlaidas, visos
 valstybės narės privalo įgyvendinti „eCall“ prioritetinį
 veiksmą pagal Deleguotuoju reglamentu (ES) Nr. 305/2013 nustatytas
 bendrąsias specifikacijas. Tai nepažeidžia atskirų valstybių
 narių teisės diegti papildomas technines priemones skubios pagalbos
 iškvietoms tvarkyti;
 (7) kaip matyti iš kitų
 skubios pagalbos iškvietų sistemų naudojimo patirties, dalį
 rankiniu būdu renkamų skambučių „eCall“ gali sudaryti
 pagalbos skambučiai. Prireikus valstybės narės gali
 įgyvendinti visas tinkamas technines ir organizacines priemones šiems
 pagalbos skambučiams filtruoti, kad sudarytų sąlygas „eCall“ BPC
 tvarkyti tik tikrus skubios pagalbos iškvietos skambučius;
 (8) kadangi šio sprendimo tikslo,
 t. y. užtikrinti suderintą ir nuoseklų sąveikios europinės
 pagalbos iškvietos paslaugos „eCall“ diegimą bei paslaugos
 sąveikumą ir tęstinumą visoje Europoje, valstybės
 narės ir (arba) privatusis sektorius negali deramai pasiekti ir kadangi
 dėl siūlomo veiksmo masto ir poveikio to tikslo būtų geriau
 siekti Sąjungos lygmeniu, laikydamasi Europos Sąjungos sutarties 5
 straipsnyje nustatyto subsidiarumo principo, Sąjunga gali patvirtinti
 priemones. Pagal tame straipsnyje nustatytą proporcingumo principą
 šiuo sprendimu neviršijama to, kas būtina nurodytam tikslui pasiekti,
 PRIĖMĖ
 ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 Valstybės narės ne vėliau kaip
 iki 2015 m. spalio 1 d. įdiegia visą reikiamą „eCall“
 BPC infrastruktūrą, reikalingą visoms pagalbos iškvietoms
 „eCalls“, jei reikia, iš jų išskyrus kitus nei skubios pagalbos
 skambučius, tinkamai gauti ir tvarkyti jų teritorijoje pagal specifikacijas,
 nustatytas Deleguotuoju reglamentu (ES) Nr. 305/2013, kad būtų
 užtikrintas sąveikios europinės pagalbos iškvietos „eCall“ paslaugos
 suderinamumas, sąveikumas ir tęstinumas. Tai nedaro poveikio
 atskirų valstybių narių teisei organizuoti savo pagalbos
 tarnybų darbą pačiu veiksmingiausiu ir labiausiai jų
 poreikius atitinkančiu būdu, įskaitant galimybę filtruoti
 skambučius, kuriais nesikreipiama dėl skubios pagalbos ir kurių
 tvarkyti „eCall“ BPC negali, visų pirma rankiniu būdu renkamus skambučius
 „eCall“.
 2 straipsnis
 Valstybės narės ne vėliau kaip
 per 18 mėnesių nuo šio sprendimo įsigaliojimo praneša Komisijai
 apie šio sprendimo įgyvendinimo eigą. Šioje
 ataskaitoje pateikiamas bent kompetentingų institucijų,
 vertinančių „eCall“ BPC veiklos atitiktį Deleguotojo reglamento
 (ES) Nr. 305/2013 3 straipsnyje nustatytiems reikalavimams, sąrašas,
 „eCall“ BPC sąrašas ir geografinė aprėptis, atitikties
 bandymų aprašas ir privatumo bei duomenų apsaugos protokolų
 aprašas.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja dvidešimtą
 dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skirtas valstybėms
 narėms.
 Priimta Briuselyje
 Europos
 Parlamento vardu Tarybos vardu
 Pirmininkas Pirmininkas
 [1] COM(2005) 431 galutinis.
 [2] COM(2009) 434.
 [3] OL L 207, 2010 8 6,
 p. 1.
 [4] P7_TA(2012)0274.
 [5] COM(2012) 636 final.
 [6] OL L 91, 2013 4 3,
 p. 1.
 [7] SEC(2011) 1019 galutinis.
 [8] 2011/750/ES.
 [9] Darbotvarkė ir suvestinė ataskaita pateiktos
 http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/index.cfm?do=groupDetail.groupDetail&groupID=1941.
 [10] http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/index.cfm?do=groupDetail.groupDetail&groupID=2736.
 [11] Direktyvos 2002/22/EB 26 straipsnis.
 [12] SEC(2011) 1019 galutinis, III priedas.
 [13] SEC(2011) 1019 galutinis, XIV priedas.
 [14] http://ec.europa.eu/information_society/apps/projects/factsheet/index.cfm?project_ref=270906.
 [15] SEiSS, E-MERGE, eIMPACT, AINO tyrimai. Išsamesnė
 skaičiavimo analizė pateikiama pagalbos iškvietos sistemos „eCall“
 poveikio vertinimo IV priede.
 [16] SEiSS, E-MERGE, eIMPACT, AINO tyrimai. Išsamesnė
 skaičiavimo analizė pateikiama pagalbos iškvietos sistemos „eCall“
 poveikio vertinimo IV priede.
 [17] SEC(2011) 1019 galutinis, IV ir XIV priedai.
 [18] OL C , , p. .
 [19] OL C , , p. .
 [20] OL L 207, 2010 8 6,
 p. 1.
 [21] OL L 91, 2013 4 3,
 p. 1.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21994A0505(01)
 Protocolo no 2 ao acordo entre a Comunidade Europeia da Energia Atómica e os governos do Japão, da Federação Russa e dos Estados Unidos da América relativo à cooperação em actividades de projecto de engenharia para um reactor termonuclear experimental internacional
 Jornal Oficial no L 114 de 05/05/1994 p. 0026 - 0039 Edição especial finlandesa: Capítulo 11 Fascículo 30 p. 0005 Edição especial sueca: Capítulo 11 Fascículo 30 p. 0005
 PROTOCOLO No 2 ao acordo entre a Comunidade Europeia da Energia Atómica e os governos do Japão, da Federação Russa e dos Estados Unidos da América relativo à cooperação em actividades de projecto de engenharia para um reactor termonuclear experimental internacional A COMUNIDADE EUROPEIA DA ENERGIA ATÓMICA (EURATOM) E OS GOVERNOS DO JAPÃO, DA FEDERAÇÃO RUSSA E DOS ESTADOS UNIDOS DA AMÉRICA (« AS PARTES »),TENDO EM CONTA o acordo de cooperação em actividades de projecto de engenharia (EDA - Engineering Design Activities) com vista a um reactor termonuclear experimental internacional (ITER - International Thermonuclear Experimental Reactor), celebrado entre as partes em 21 de Julho de 1992 (« o acordo »), e, nomeadamente, o seu artigo 3o,TENDO DADO INÍCIO às EDA ao abrigo do protocolo no 1 do acordo, igualmente celebrado entre as partes em 21 de Julho de 1992, e tencionando concluir conjuntamente as EDA ao abrigo do protocolo no 2,DECIDIRAM:Secção 1Âmbito As partes concluirão conjuntamente as actividades enunciadas no artigo 2o do acordo. Essas actividades serão desenvolvidas em conformidade com os objectivos técnicos pormenorizados do ITER, adoptados nos termos do disposto no acordo.Secção 2Grupo de trabalho especial Nos termos da alínea e) do artigo 2o do acordo, será instituído um grupo de trabalho especial, assistido pelo director, que apresentará ao Conselho propostas de abordagens relativas à tomada conjunta de decisões pelas partes nos domínios da construção, funcionamento, exploração e desactivação futuros do ITER.Secção 3Execução do programa de trabalho 1. O director aplicará o programa de trabalho e as suas actualizações após aprovação do Conselho, em conformidade com o calendário nele previsto para as diversas tarefas.2. A descrição técnica, a atribuição e os termos e condições aplicáveis à execução de uma tarefa, elaborados em conformidade com orientações do Conselho para a aplicação da atribuição de tarefas, serão objecto de um acordo de tarefas. O referido acordo será elaborado pelo director, sendo assinado por este e pelo chefe da equipa nacional à qual foi atribuída a tarefa. Os acordos de tarefas serão concluídos em conformidade com o programa de trabalho aprovado e as suas actualizações.3. Cada chefe de equipa nacional deverá garantir a não recusa injustificada de acesso do director, ou dos membros da equipa central conjunta por este autorizados, aos locais e instalações em que se desenrole uma tarefa atribuída a uma equipa nacional, bem como ao pessoal e documentos relativos a essa tarefa, com vista à interacção, ao acompanhamento do trabalho em curso e à avaliação do controlo de qualidade. O chefe da equipa nacional deverá ser oportunamente notificado desse pretenso acesso. As medidas específicas para o assegurar serão enunciadas no acordo de tarefas.Secção 4Acordos de destacamento 1. Para efeitos do disposto na presente secção, entende-se por:« Parte que procede ao destacamento », a parte que disponibiliza uma pessoa para a equipa central conjunta, nos termos do no 2 do artigo 8o do acordo, independentemente de a referida parte ser ou não a entidade patronal da pessoa em causa;« Pessoa destacada » ou « pessoal destacado », uma ou mais pessoas que a parte que procede ao destacamento faculta à equipa central conjunta.2. Após a selecção de uma pessoa em conformidade com o no 2 do artigo 8o do acordo, a entidade patronal da referida pessoa destacá-la-á para a equipa central conjunta sem atrasos injustificados. O director elaborará um acordo específico de destacamento para cada pessoa destacada, o qual será assinado por si próprio, pela pessoa destacada, pela entidade patronal da referida pessoa e pela entidade que explora o local de trabalho comum ao qual será afecta essa pessoa. Caso a entidade patronal e a parte que procede ao destacamento sejam distintas, esta subscreverá o(s) acordo(s) de destacamento por forma a indicar que facultou à equipa central conjunta o pessoal destacado, tal como especificado no no 2 do artigo 8o do acordo. O acordo de destacamento do director será assinado conjuntamente pelo presidente do Conselho.O acordo de destacamento especificará o trabalho e o local de trabalho comum atribuídos à pessoa destacada, a entidade a que a pessoa se reportará, a obrigatoriedade da observância por parte da pessoa destacada e da sua entidade patronal do disposto no no 2 do artigo 8o e no artigo 15o do acordo, bem como no presente ponto, no que se refere ao destacamento, bem como a obrigatoriedade da observância por parte da pessoa destacada das regras internas de segurança a aplicar nas instalações do local de trabalho comum. O acordo de destacamento não poderá ter uma duração superior à do presente protocolo.Secção 5Conclusão do trabalho e relatório final O Conselho, assistido pelo director, deverá prever, por ocasião da aprovação do programa de trabalho e das suas actualizações anuais, uma conclusão coordenada e oportuna do trabalho a efectuar ao abrigo do acordo, incluindo o relatório final; se forem necessárias, ou de qualquer outro modo justificáveis, acções das partes, o Conselho, assistido pelo director, deverá apresentar propostas adequadas.Secção 6Recursos Os recursos necessários para a execução do presente protocolo serão facultados pelas partes, em conformidade com as disposições aplicáveis do acordo.Secção 7Vigência O presente protocolo entrará em vigor após ter sido assinado pelas partes, mantendo-se válido durante todo o período de vigência do acordo.Feito em Viena, em 21 de Março de 1994, em quadruplicado.Pela Comunidade Europeia da Energia AtómicaCorrado PIRZIO BIROLIPelo Governo do JapãoKunisada KUMEPelo Governo da Federação RussaNikolai S. CHEVEREVPelo Governo dos Estados Unidos da AméricaJohn B. RITCH IIIPontos de vista consensuais dos negociadores Por ocasião da conclusão dos trabalhos relativos ao projecto final do protocolo no 2 na presente data, as entidades negociadoras partilhavam os seguintes pontos de vista:1. Objectivos técnicos pormenorizadosOs objectivos técnicos pormenorizados do ITER previstos na secção 1 do protocolo no 2 são adoptados pelas partes, que actuam através do Conselho. O Conselho adoptou esses objectivos técnicos pormenorizados em 15-16 de Dezembro de 1992 (apêndice 1).2. Orientações para a aplicação da atribuição de tarefasAs orientações para a aplicação da atribuição de tarefas previstas na secção 3 do protocolo no 2 são adoptadas pelo Conselho. O Conselho adoptou essas orientações em 22 de Abril de 1993 (apêndice 2).3. Acordos de destacamentoOs acordos de destacamento previstos na secção 4 do protocolo no 2 deverão ser o mais uniformes possível e reflectir as orientações relativas aos acordos de destacamento enunciados no apêndice ao presente documento (apêndice 3).Se a parte que procede ao destacamento não for a entidade patronal da pessoa destacada deverá envidar os seus melhores esforços para garantir que a entidade patronal da referida pessoa destacada dê cumprimento ao disposto na secção 4 do protocolo no 2 e nas orientações.4. FinanciamentoNo que se refere à secção 6 do protocolo no 2:1. Cada uma das partes suportará os custos respectivos, designadamente os relativos a:a) Participação dos seus membros e peritos nos trabalhos e reuniões do conselho, do TAC, do MAC e dos SWG, nomeadamente os de deslocação e as ajudas de custo;b) Destacamento do seu pessoal para os locais de trabalho comuns;c) Execução de tarefas atribuídas à sua equipa nacional, em conformidade com a secção 3 do protocolo no 2;ed) Organização de reuniões de trabalho que se realizem no seu território e participação do pessoal da sua equipa nacional em reuniões de trabalho, nomeadamente os de deslocação e as ajudas de custo;2. Ao aplicar o artigo 14o do acordo, o Conselho deverá ter em conta o nível global de recursos que cada parte nacional facultou em apoio do seu local de trabalho comum;3. As restantes despesas, consideradas necessárias pelo Conselho para a conclusão satisfatória do protocolo 2, serão financiadas pelo fundo comum.5. Acompanhamento do projecto ITERA coerência entre os condicionalismos gerais expostos na secção 1 do apêndice no 1 e a situação de avanço dos trabalhos será validada anualmente nos termos do artigo 16o do acordo. Proceder-se-á, em especial, tal como previsto na alínea f) do ponto 1 do anexo A ao acordo, a uma verificação das abordagens técnicas e da correcção das estimativas dos custos de construção do projecto ITER, com base igualmente em dados nacionais relativos aos principais componentes da instalação. Estas avaliações poderão levar o Conselho ITER a reajustar, se necessário, os condicionalismos ou as soluções técnicas.6. AnteprojectoO Conselho concordou com a resposta do TAC-4, que afirma que « o anteprojecto [apêndice 4] proporcionará uma base sólida para um desenvolvimento contínuo do trabalho de projecto técnico após:1. A continuação de uma ligeira optimização dos principais parâmetros do dispositivo por forma a criar um fundo de reserva contra aumentos de custos;2. Uma modificação da abordagem técnica em certas áreas;3. Um alargamento das capacidades técnicas de forma a atingir uma maior flexibilidade operacional. ».APÊNDICE 1 OBJECTIVOS TÉCNICOS PORMENORIZADOS ITER 1. Limitações geraisOs objectivos técnicos pormenorizados e as abordagens técnicas do ITER, incluindo as correspondentes margens financeiras, devem ser compatíveis com o objectivo de manter o custo do dispositivo dentro de limites comparáveis aos indicados no relatório final do anteprojecto do ITER e de conservar o seu impacte no « I& D/programa de fusão a longo prazo ».O ITER deve ser concebido de modo a funcionar de forma segura e a demonstrar a segurança e o potencial ambiental da energia de fusão.2. Comportamento e ensaioComportamento do plasmaO ITER deve dispor de uma capacidade de confinamento que lhe permita atingir a ignição controlada. As estimativas da capacidade de confinamento do ITER devem ser baseadas, tal como se fez no anteprojecto, em modos de funcionamento já comprovados pelos seus resultados favoráveis.O ITER deve:- demonstrar a ignição controlada e a combustão prolongada durante um período de tempo suficiente para que sejam atingidas condições estacionárias em todas as escalas temporais características dos processos ocorridos no plasma e das interacções plasma/parede e suficiente para que sejam atingidas condições estacionárias para o ensaio nuclear de componentes da camada fértil. Isto poderá ser conseguido recorrendo a impulsos de amplitude constante com duração da ordem dos 1 000 s. Para o ensaio de modelos especiais de camada fértil, são preferíveis impulsos de cerca de 2 000 s,- procurar demonstrar o funcionamento em condições estacionárias, utilizando a geração não indutiva de corrente em plasmas de reactor.Comportamento e ensaio da construçãoO ITER deve:- demonstrar a disponibilidade de tecnologias essenciais para um reactor de fusão (tais como os magnetes supercondutores e a manutenção à distância),- fazer o ensaio dos componentes para um reactor (tais como os sistemas de descarga de potência e partículas do plasma),- fazer o ensaio de projectos de camadas férteis de trítio a utilizar num reactor. Os ensaios previstos em módulos incluem a demonstração de uma capacidade de reprodução que poderá permitir a auto-suficiência do trítio num reactor, a extracção de calor de grau elevado e a geração de electricidade.3. Requisitos a preencher pelo projectoA escolha dos parâmetros do dispositivo de base deve ser coerente com a margem de confiança necessária para se atingir o comportamento desejado tanto do plasma como da construção. O projecto deve ser suficientemente flexível para dar acesso à introdução de características avançadas e de novas capacidades, e para ter em conta a optimização do comportamento do plasma durante o funcionamento. O projecto deve ser confirmado pela base de dados científico-técnica disponível no final das actividades de projecto de engenharia (EDA).Deve ser prevista uma capacidade de impulsos de corrente indutiva com amplitude constante, em condições de ignição, de cerca de 1 000 s. Tendo em conta o objectivo final de se conseguir um funcionamento em condições estacionárias, o ITER deve ser concebido de modo a ser compatível com a geração não indutiva de corrente, e o sistema de aquecimento necessário para a ignição na primeira fase de funcionamento deve ter capacidade de geração de corrente.Para a realização de ensaios de componentes nucleares e de fluxos de altas temperaturas em condições relevantes para um reactor de fusão:- o carregamento médio da parede de neutrões deve ser de cerca de 1 MW/m2,- a máquina deve ser concebida de forma a atingir pelo menos 1 MWa/m2, para efectuar ensaios integrais e de materiais mais demorados.É preferível funcionar com um fluxo e níveis de fluência mais elevados. Dentro das margens impostas para a construção, os projectistas do ITER devem examinar as implicações e possibilidades de exploração de uma maior gama de regimes de funcionamento. A concepção dos componentes permanentes da máquina não deve excluir a possibilidade de se atingirem níveis de fluência até 3 MWa/m2. Para a segunda fase do funcionamento, o projecto deve incluir a capacidade de substituição da blindagem por uma camada fértil.4. Requisitos de funcionamentoO funcionamento do ITER deve ser dividido em duas fases:- A primeira fase (basic performance phase) deverá durar dez anos, incluindo alguns milhares de horas de pleno funcionamento de acordo com o projecto. Esta fase tratará das questões da ignição controlada, combustão prolongada, funcionamento em condições estacionárias, e do ensaio de módulos da camada fértil. Parte-se do princípio de que haverá, para esta fase, um abastecimento adequado de trítio proveniente de fontes externas.- As experiências de ignição controlada no ITER incidirão sobre o confinamento, estabilidade e controlo de impurezas em plasmas aquecidos com partículas alfa. As experiências de combustão prolongada incidirão, também, sobre o controlo da produção de energia de fusão e os perfis do plasma, e ainda sobre a descarga de cinzas de hélio.- O objectivo das experiências de transmissão de corrente nesta fase deverá ser a demonstração do funcionamento em condições estacionárias em plasmas dotados de uma energia térmica das partículas alfa pelo menos comparável à energia aplicada externamente. Utilizando os sistemas de aquecimento no respectivo modo de transmissão da corrente, deverá ser implementada a geração não indutiva de corrente para controlo do perfil e da combustão, para a obtenção de modos de confinamento melhorados e para a avaliação das condições e das necessidades de energia para o tipo de funcionamento em condições estacionárias a que já foi feita referência. Dependendo do resultado destas experiências, poderá ter que ser instalada uma capacidade adicional de potência para geração de corrente.- Os ensaios funcionais de módulos da camada fértil nesta fase devem consistir em alguns milhares de horas de tempo integral de combustão, em paralelo com o programa de física, incluindo campanhas de ensaios contínuos de três a seis dias, a uma taxa de carregamento da parede de neutrões de cerca de 1 MW/m2;- A segunda fase (enhanced performance phase) deverá também durar cerca de dez anos, com a ênfase colocada no melhoramento dos resultados globais e na realização de um programa de ensaio de componentes e materiais para uma fluência mais elevada. Esta fase deverá incidir sobre o funcionamento em condições de elevada disponibilidade e em modos avançados de funcionamento do plasma, podendo incluir a demonstração de segmentos da camada fértil do reactor. Os trabalhos durante esta fase devem incluir campanhas de ensaios contínuos com a duração de uma a duas semanas e devem acumular uma fluência de, pelo menos, 1 MWa/m2.A decisão quanto à incorporação de funções de reprodução nesta fase deverá ser tomada tendo em conta a disponibilidade de trítio proveniente de fontes externas, os resultados dos ensaios na camada fértil, e a experiência obtida no que respeita ao comportamento do plasma e da máquina.A realização desta segunda fase deverá ser iniciada na sequência de uma análise dos resultados obtidos na primeira fase e após avaliação do valor relativo dos elementos propostos do programa.APÊNDICE 2 ORIENTAÇÕES PARA A APLICAÇÃO DA ATRIBUIÇÃO DE TAREFAS A. Aprovação e revisão dos acordos de tarefas1. Qualquer acordo de tarefas cujo valor exceda 300 IUA apenas será concluído após aprovação, pelo Conselho do ITER, da descrição técnica da tarefa e da sua atribuição a uma parte.2. Os acordos de tarefas cujo valor seja igual ou inferior a 300 IUA poderão ser concluídos directamente entre o director e o chefe da equipa nacional envolvido. O director deverá informar prontamente os outros três chefes de equipas nacionais desses acordos de tarefas.3. O valor total dos acordos de tarefas iguais ou inferiores a 300 IUA e concluídos através do mecanismo estabelecido no no 2 supra não deverá exceder 3000 IUA em nenhum dos períodos compreendidos entre as reuniões do MAC.4. As revisões dos acordos de tarefas que tenham em vista inserir alterações técnicas de menor importância, no âmbito de actividades já aprovadas pelo Conselho, poderão ser aplicadas mediante acordo do director e do chefe da equipa nacional afectada. As alterações do âmbito das tarefas até um limite de ± 300 IUA ou 20 % por tarefa, consoante o que for menor, poderão igualmente ser aplicadas mediante acordo do director e do chefe da equipa nacional. As tarefas respeitantes a trabalhos cujos resultados já não sejam necessários poderão ser anuladas mediante acordo mútuo do director e do chefe da equipa nacional afectada; a dotação ITER relativa a essas tarefas deverá ser devidamente revista. Todas as revisões distintas das (1) alterações técnicas de menor importância, (2) alterações do âmbito das tarefas iguais ou inferiores a 300 IUA e (3) da anulação de tarefas acima definida deverão ser aprovadas pelo Conselho, através dos processos previstos no acordo relativamente a novas atribuições de tarefas; nestes casos, o director deverá adaptar, consoante as necessidades, a dotação ITER.5. Todas as revisões de acordos de tarefas que não exijam a aprovação do Conselho deverão, no entanto, ser-lhe comunicadas.B. Identificação, definição e avaliação de tarefasDeverão ser tidas em conta as seguintes orientações na identificação e definição de tarefas:1. O director, ao agir em cooperação estreita com os chefes das equipas nacionais para identificar tarefas, deverá estabelecer igualmente as dotações ITER a afectar às partes que executarão as tarefas. Esta cooperação deverá conduzir, tanto quanto possível, a uma concertação relativamente às abordagens viáveis e eficazes de identificação, definição e avaliação das tarefas.2. Antes de a lista dessas tarefas ser enviada aos chefes das equipas nacionais para resposta formal, o director deverá informar os chefes das equipas nacionais sobre a lista de tarefas e as dotações que serão afectas à parte que executará cada uma das tarefas; qualquer parte interessada em executar uma tarefa deverá informar rapidamente o director desse facto, para que, no caso de mais do que uma parte expressar tal interesse, o director possa identificar, em cooperação estreita com os chefes das equipas nacionais, a melhor forma de conjugar esses interesses, quer fragmentando-os em pequenas tarefas, esforços paralelos, quer transformando-os em esforços conjuntos.3. Cada uma das partes deverá, no prazo de dois meses a contar da data em que recebeu do director a lista e descrição técnica das tarefas, apresentar uma resposta formal às tarefas que lhe interessam, prestando as seguintes informações:a) Descrição da sua capacidade de satisfazer as especificações e o calendário, bem como disponibilidade de recursos, instalações e saber-fazer necessários;b) Indicação do local em que será executado o trabalho; porém, nos casos em que não seja possível prestar tais informações, devido ao carácter repetitivo dos processos de contratação das partes, a parte dará ao director uma indicação do tipo de instituições susceptíveis de serem envolvidas na notificação final, imediatamente após selecção das instituições que procederão à execução;c) Avaliação do risco técnico e, em caso de risco técnico elevado, eventuais sugestões de esforços paralelos.4. Com base nas informações supracitadas e nos princípios orientadores expressos no ponto i) da alínea C) do anexo B do acordo bem como nas presentes orientações, o director proporá no programa de trabalho que deverá ser periodicamente apresentado por si ao Conselho, nos termos do artigo 11o do acordo, a atribuição de tarefas a cada uma das equipas nacionais.5. Quando forem concluídos acordos de tarefas específicos, o director terá em conta a inclusão na dotação ITER do trabalho relacionado com essas tarefas e iniciado pela parte após a assinatura do acordo ITER EDA e do seu protocolo no 1.6. Em cada área de tarefas do sistema, deve observar-se um equilíbrio razoável das tarefas repartidas pelas partes. Ao avaliar esse equilíbrio, deverão ser tidas em conta as características qualitativas das tarefas a atribuir, como, por exemplo, a natureza das instalações de ensaio e o nível tecnológico.7. Quando nenhuma parte manifestar interesse na execução de uma tarefa específica, o director tentará, mediante cooperação estreita com os chefes das equipas nacionais, suscitar o interesse de, pelo menos, uma das partes. Se o director não o conseguir, poderá recorrer ao Conselho do ITER, nos termos do no 1 do artigo 21o8. Para determinadas tarefas específicas, poderão justificar-se esforços paralelos de mais de que uma parte, tendo em conta o elevado grau de risco técnico ou de incerteza detectados, que poderá implicar uma atribuição de tarefas programada.9. O director do ITER deverá assegurar, em cooperação estreita com os chefes das equipas nacionais, que a desagregação do trabalho em tarefas abrangidas por acordos de tarefas não exceda o estritamente necessário para garantir uma execução eficaz do trabalho, tendo em conta a necessidade de assegurar uma repartição razoável das actividades pelas partes. Cada acordo de tarefas deverá descrever um âmbito de trabalho razoável, coerente e independente, com interfaces claramente definidas.10. A distribuição de trabalhos de projecto pela JCT e pelas equipas nacionais deverá, geralmente, respeitar o princípio de que a JCT apenas execute os trabalhos que possam ser mais convenientemente realizados por uma equipa central. A dotação total ITER para tarefas de projecto atribuídas às equipas nacionais é considerada equivalente a cerca de 500 profissionais-ano.C. Critérios de selecção1. As manifestações de interesse na execução de uma tarefa apenas deverão ser consideradas para selecção se demonstrarem a capacidade de satisfazerem as especificações e o calendário, bem como a disponibilidade de instalações e saber-fazer necessários.Antes de recusar uma manifestação de interesse com base no facto de não serem satisfeitas as exigências técnicas, o director do ITER deverá informar o chefe da equipa nacional respectiva, que, durante um breve período de tempo, terá oportunidade de rever a proposta da sua equipa.2. A selecção das manifestações de interesse que satisfazem essas exigências técnicas basear-se-á, essencialmente, nos seguintes pontos:a) Experiência técnica e competência das instituições de execução propostas;b) Risco técnico da abordagem proposta;ec) Conhecimento comprovado das exigências técnicas e de gestão.Outros factores, como a necessidade de manter um equilíbrio razoável de tarefas numa área de tarefas do sistema, as prioridades atribuídas pelas partes ao trabalho, ou a qualidade da abordagem proposta, deverão, se for caso disso, ser tidos em conta.D. Função do MACO MAC deverá reunir-se com a frequência necessária para garantir que as propostas do director sejam analisadas rapidamente entre as reuniões do Conselho. Deverão ser utilizadas as comunicações electrónicas e outros tipos de comunicações para garantir uma aprovação rápida pelo Conselho das recomendações unânimes do MAC; outros casos exigem a aprovação do Conselho, em conformidade com o regulamento interno normal do Conselho.E. Execução inadequada de tarefas de projecto e I& D por uma parte1. A execução inadequada por uma parte de uma tarefa que lhe tenha sido atribuída define-se como a incapacidade de a equipa nacional revelar progressos no sentido da conclusão da tarefa especificada no acordo de tarefas ou a incapacidade de a equipa nacional alcançar um nível adequado de execução da tarefa em termos de projecto ou de mão-de-obra.Qualquer acordo de tarefas deverá conter um artigo-tipo que descreva os princípios gerais relativos à execução inadequada a que se faz referência no presente documento.2. Quando o chefe de uma equipa nacional constatar a possibilidade de execução inadequada de uma tarefa atribuída à sua equipa deverá notificar imediatamente o director.3. Se o director considerar que existe probabilidade de execução inadequada de uma tarefa, deverá formular um « aviso de execução inadequada » destinado ao chefe da equipa nacional em causa, em que especifique:- o motivo pelo qual o director considera que possa haver execução inadequada da tarefa,e- um prazo razoável dentro do qual a equipa nacional em questão possa demonstrar, a contento do director, que é possível conseguir uma execução adequada.No caso de tarefas atribuídas às partes e cuja dotação seja igual ou inferior a 300 IUA, o director poderá proceder directamente a uma nova atribuição da tarefa a outra parte.4. No caso de tarefas cuja dotação exceda 300 IUA, deverá ser enviada ao Conselho, para informação, uma cópia do aviso formal de execução inadequada.Se, no final do período especificado no aviso, não for possível demonstrar uma execução adequada, o director deverá apresentar ao Conselho uma proposta relativa ao futuro da tarefa.5. Quando o director, após adopção do processo descrito no no 4, propuser a nova atribuição de parte ou da totalidade da tarefa a outra parte, a sua proposta ao Conselho deverá identificar os seguintes aspectos:- trabalho a atribuir de novo e sua relação com a tarefa original,- a parte a que será atribuído de novo o trabalho,- volume de dotações ITER a atribuir de novo,e- informações e equipamento relativos ao trabalho concluído e que deverão ser facultados pela parte que não procedeu à execução adequada; as informações comerciais confidenciais que já haviam sido prestadas à JCT, mediante obrigação de serem mantidas confidenciais, serão facultadas à parte que tomar a seu cargo a tarefa em causa; as informações comerciais confidenciais que não haviam sido prestadas à JCT não necessitam de ser transferidas à parte que tomar a seu cargo a tarefa.6. Quando uma tarefa tiver sido atribuída de novo ou anulada, total ou parcialmente, na sequência de execução inadequada, o director envidará todos os esforços para atribuir as restantes tarefas ITER de forma a manter o princípio de uma repartição aproximadamente equitativa de tarefas, como definido no anexo B. Ao fazê-lo, nenhum trabalho será retirado a uma parte que o execute de forma satisfatória.F. Reutilização das instalações e outras vantagens resultantes da conclusão de um acordo de tarefasNo seu convite para a manifestação de interesse das partes numa tarefa, o director deverá incluir, se for caso disso, um elementos respeitante à reutilização das instalações e a outras vantagens resultantes da conclusão desse acordo de tarefas dentro do período das EDA. Qualquer artigo específico do acordo de tarefas deverá ser negociado pelo director e pelo(s) chefe(s) de equipa nacional em causa.TerminologiaAs definições que se seguem são utilizadas no desenvolvimento das orientações para a aplicação da atribuição de tarefas.Tarefa: o trabalho que é executado pela equipa central conjunta (JCT) ou por uma equipa nacional. Qualquer tarefa que seja atribuída a uma equipa nacional é objecto de um acordo de tarefas, podendo o número de tais acordos atingir as centenas. Uma tarefa atribuída a uma equipa nacional poderá envolver outras equipas nacionais.Área de tarefas do sistema: um grupo de tarefas que um sistema natural ITER envolve e que poderão atingir uma dezena ou mais.Atribuição de tarefas: o processo pelo qual as tarefas são atribuídas a cada uma das equipas nacionais e à JCT.Acordo de tarefas: o documento que constitui o acordo e que contém a descrição técnica da tarefa, os resultados do processo de atribuição de tarefas e os termos e condições da sua execução.Atribuição programada: uma abordagem de atribuição das tarefas cuja complexidade técnica ou riscos que envolvem justificam um processo de atribuição por fases, no âmbito do qual a conceptualização, o projecto, o desenvolvimento e o ensaio (ou outras fases) poderão ser sucessivamente atribuídos quer à mesma parte quer a diversas partes quer ainda a um número decrescente de partes. Neste último caso, as tarefas iniciais implicam diversas partes, mas as tarefas subsequentes são depuradas de modo a envolverem menos partes.Tarefas de projecto: as tarefas necessárias para execução das actividades de projecto (projecto de engenharia e de física) que deverão ser atribuídas à JCT e às equipas nacionais e cuja estimativa de custos foi incluída nos 250 milhões de dólares americanos, ao valor de Janeiro de 1989, previstos para actividades de projecto no relatório final do anteprojecto (CDA) do ITER.Tarefas de I& D tecnológica: as tarefas em apoio do projecto, que incluem a I& D no domínio das tecnologias de base e a I& D a nível específico da engenharia, como definidas no relatório final supracitado e cujo total foi calculado em cerca de 750 milhões de dólares americanos (400 e 350 milhões, respectivamente), ao valor de Janeiro de 1989, no referido relatório.Programa de trabalho: introduzido no artigo 11o, o programa de trabalho entende-se como um documento em evolução, regularmente aperfeiçoado através das EDA.Dotações ITER: o valor em unidades de conta ITER (IUA) [equivalente a 1000 dólares americanos ao valor de Janeiro de 1989] atribuído a uma tarefa específica de projecto ou de I& D tecnológica pelo director do ITER, quando a tarefa é comunicada aos chefes das equipas nacionais com o pedido de manifestação de interesse. As únicas alterações deste valor serão as que se relacionam com alterações do âmbito da tarefa. A soma de todas essas dotações deverá ser comparável às estimativas do relatório final das CDA.APÊNDICE 3 DIRECTRIZES RELATIVAS AOS ACORDOS DE DESTACAMENTO a) O pessoal destacado permanecerá vinculado à respectiva entidade patronal, mantendo-se durante o destacamento a relação contratual existente entre ambas as partes. A entidade patronal continuará a pagar os salários do pessoal destacado, bem como outras despesas, tais como os encargos e prestações sociais, as contribuições e o reembolso de despesas em conformidade com a legislação e regras aplicáveis à entidade patronal;b) Durante o período de destacamento para a equipa central conjunta, a entidade patronal deverá assegurar a continuidade dos seguros de acidente ou outros da pessoa destacada previstos nas condições contratuais. A entidade patronal notificará de imediato o destacamento aos departamentos competentes e aos seus seguradores. Caso a cobertura em termos de seguro da pessoa destacada seja afectada, a entidade patronal será responsável pelo restabelecimento de uma cobertura em termos de seguro equivalente;c) No decurso do destacamento, permanecerá válida a regulamentação das licenças da entidade patronal, a qual será comunicada ao Director. A data e a duração da licença no decurso do destacamento serão acordadas com o Director, que notificará a entidade patronal. Nos termos de b), permanecerá válida no decurso do destacamento a regulamentação da entidade patronal relativa à licença por doença;ed) No que respeita às carreiras do pessoal destacado, a respectiva entidade patronal deve atender devidamente ao rendimento do referido pessoal no decurso do seu destacamento para a equipa central conjunta.APÊNDICE 4 ANTEPROJECTO O Conselho tomou conhecimento do relatório TAC relativo ao anteprojecto e, apoiando ume recomendação feita pelo TAC, considerou que o relatório de anteprojecto constitui uma base aceitável a considerar pelas partes com vista à conclusão do protocolo no 2, embora reconhecendo que o projecto técnico pormenorizado deve ainda evoluir de forma encontrar uma solução para os problemas identificados pelo TAC.Por conseguinte, o Conselho solicita ao director que tome em consideração cada uma das recomendações contidas no relatório TAC sobre o anteprojecto.Em especial, e de acordo com a recomendação do TAC, o Conselho solicita ao director e à JCT a realização de uma análise sobre a sensibilidade dos parâmetros de forma e determinar qual a melhor forma de reduzir os custos minimizando o impacte sobre a margem de rendimento.ANTEPROJECTO ITER I. IntroduçãoO presente relatório descreve o anteprojecto ITER desenvolvido durante os primeiros 18 meses das actividades ITER EDA. Foi desenvolvido um projecto coerente, com boas margens de segurança, que satisfaz o programa e objectivos técnicos pormenorizados estabelecidos para o projecto ITER. O custo previsto de construção do ITER para a primeira fase de funcionamento situa-se dentro de limites comparáveis aos indicados no relatório final ITER CDA.O anteprojecto constitui agora uma base para o desenvolvimento contínuo dos trabalhos de projecto técnico, para concentrar esforços na investigação e desenvolvimento do ITER e para outras actividades com ele relacionadas no âmbito do acordo ITER EDA.II. Objectivo programático e objectivos técnicosO objectivo programático global do ITER, definido no acordo ITER EDA, é demonstrar a viabilidade científica e tecnológica da energia de fusão para fins pacíficos. O ITER deverá alcançar este objectivo através da demonstração da ignição controlada e combustão prolongada de plasmas compostos por deutério e trítio com a finalidade de obter um estado estacionário, demonstração de tecnologias essenciais para um reactor num sistema integrado, e execução de ensaios integrados dos componentes de elevado fluxo de calor e componentes nucleares necessários para a utilização da energia de fusão para aplicações práticas.O Conselho ITER adoptou, nos termos do protocolo no 1 e do acordo ITER EDA, uma descrição pormenorizada dos objectivos e abordagens técnicas, com a finalidade de determinar qual a melhor solução prática para atingir os objectivos do programa ITER.As principais características e parâmetros do anteprojecto ITER são decorrentes dos objectivos do programa e objectivos técnicos pormenorizados. A ficha de objectivos técnicos pormenorizados estabelece duas fases como necessárias para atingir os objectivos do programa: uma primeira fase de funcionamento (basic performance phase ) e uma segunda fase (enhanced performance phase ). O anteprojecto prevê as linhas de concepção da primeira fase e permite a futura incorporação das características que possam ser necessárias para se alcançarem os objectivos da segunda fase.As dimensões, configuração e desempenho do plasma são estabelecidos no anteprojecto de forma a corresponder ao objectivo de demonstração da ignição controlada mediante o fornecimento de uma capacidade de transmissão de corrente indutiva constante, em condições de ignição, com uma duração aproximada de 1 000 segundos. As características dos componentes a instalar na câmara de vácuo e as dimensões gerais do Tokamak são definidas em função deste objectivo, bem como dos objectivos de concepção estabelecidos para a execução de ensaios de componentes nucleares e de componentes para elevado fluxo de calor, em condições significativas para um reactor de fusão nuclear.O anteprojecto prevê as margens técnicas e de segurança necessárias nesta importante fase de desenvolvimento da fusão.III.1. Pincipais elementos do anteprojectoPrincipais parâmetrosOs principais parâmetros do anteprojecto ITER são enumeados no quadro 1:Quadro 1:>POSIÇÃO NUMA TABELA>As principais características do anteprojecto são indicadas em secção transversal e em imagem tridimensional nas figuras 1 e 2.III.2. Princípios físicosOs estudos de física do núcleo do plasma, baseados em análises estatísticas e na extrapolação de resultados experimentais obtidos nos principais dispositivos de fusão, mostram que o anteprojecto permite garantir a ignição sustentada e controlada em várias condições e cenários de funcionamento. O domínio da ignição é robusto para as áreas-chave de grandezas físicas incertas - confinamento possível do plasma, níveis de impureza do plasma e extracção térmica do hélio. Os parâmetros gerais da máquina são fixados no nível mínimo necessário para garantir margens razoáveis de segurança e evitar o risco de dano devido a instabilidade ou interrupções do plasma.III.3. Bobinas supercondutoras e estrutura mecânicaOs objectivos do ITER exigem que nele seja utilizada a tecnologia dos ímanes supercondutores. A concepção do sistema magnético global é integrada com a concepção da estrutura mecánica de forma a minimizar o esforço nas condições de funcionamento planeadas. O sistema compreende 24 bobinas de campo toroidal, um solenóide central e seis bobinas exteriores de campo poloidal. As bobinas toroidais encaixam no solenóide central por forma a maximizar a capacidade indutiva deste e a contrabalançar as forças electromecânicas. As bobinas de campo toroidal são enroladas por camadas de forma a permitir a rigidez estrutural proporcionada por chapas de aço colocadas entre cada camada condutora. O solenóide central é igualmente enrolado por camadas com um condutor de paredes espessas que garante a necessária rigidez estrutural. O sistema de bobinas poloidais é suficientemente flexível para receber uma grande variedade de configurações do plasma que podem ser de interesse para o trabalho na segunda fase.III.4. Câmara de vácuoA câmara de vácuo é uma estrutura de parede dupla construída com 24 secções toroidais contínuas, soldadas entre as janelas e preenchidas com esferas de metal e líquido refrigerante. Este sistema funciona também como escudo e estrutura de contenção. Existem janelas de acesso a três níveis: superior (para instalação e substituição do escudo/camada fértil), equatorial (para aquecimento e fornecimento de corrente, ensaio de módulos da camada fértil, manipulação remota e diagnóstico) e inferior (para funcionamento com o divertor, bombeamento).III.5. Superfície exposta ao plasma e escudo-camada fértilA superfície exposta ao plasma (primeira parede) faz parte de um sistema escudo-camada fértil, de baixa temperatura (igual ou inferior a 200° C), refrigerado a água, utilizando materiais estruturais convencionais. O material principal é o aço inoxidável; o cobre é utilizado nas superfícies onde o fluxo de calor é mais elevado, de forma a garantir boas margens de segurança no carregamento da parede de referência para o trabalho na primeira fase. O sistema escudo-camada fértil está dividido em componentes internas e componentes externas e subdividido toroidalmente de forma a permitir as operações de instalação e substituição pelas janelas de acesso superiores. Esta primeira parede é revestida de um material com um baixo número atómico Z.Os módulos de ensaio de camada fértil são instalados através da janela exterior. Funcionam independentemente do escudo-camada fértil e podem ser removidos separadamente.O anteprojecto prevê a futura incorporação de uma camada fértil que venha a ser necessária para corresponder aos objectivos da segunda fase de funcionamento. Tanto o escudo como a camada fértil são componentes independentes e auto-suportados.Figura 1>REFERÊNCIA A UMA IMAGEN>METROS 1. Solenóide central CS2. Bobina de campo magnético poloidal PF23. Bobina de campo magnético toroidal4. Janela superior5. Bobina de campo magnético poloidal PF36. Escudo7. Estrutura mecânica8. Escudo removível para acesso em manipulação à distância9. Módulo de escudo removível10. Câmara de vácuo11. Bobina de campo magnético poloidal PF412. Divertor13. Bobina de campo magnético poloidal PF514. Bobina de campo magnético poloidal PF615. Estrutura mecânica de suporte16. Bobina de campo magnético poloidal PF717. Cilindro de suporteFigura 2>REFERÊNCIA A UMA IMAGEN>III.6. DivertorO anteprojecto inclui um conceito avançado de divertor, no qual a energia é transferida do plasma para as paredes da câmara do divertor antes de atingir as placas do divertor. Este divertor é formado por uma estrutura modular, em que cada módulo contém uma série de dispositivos absorventes refrigerados que interceptam a energia. O refrigerante utilizado é compatível com o do escudo.III.7. Aquecimento auxiliar e geração de correnteO anteprojecto prevê cerca de 50 MW de aquecimento adicional. O projecto baseia-se em ondas de radiofrequência iões-ciclotrões mas é compatível com outras formas de aquecimento auxiliar e de geração de corrente, como as ondas electrões-ciclotrões e a injecção de feixes neutros. O sistema ICRF é concebido de tal forma que a antena possa lançar ondas que se propagam (ondas MHD rápidas) com a capacidade de gerar corrente. A potência total pode ser aumentada até 100 MW ou mais, sem necessidade de mudança de antena.III.8. Sistema criogénicoO sistema criogénico é uma estrutura de parede dupla preenchida, que desempenha o papel de escudo e de estrutura de contenção.III.9. Segurança e ambienteO dispositivo experimental ITER será a primeira instalação de fusão a integrar os elementos principais de um reactor de fusão termonuclear. O ITER destina-se a funcionar em condições de segurança e a demonstrar a segurança e reduzido impacte ambiental da energia de fusão. Os aspectos específicos do anteprojecto incluem:- reciclagem rápida do combustível de forma a minimizar a quantitade de trítio presente,- várias barreiras de confinamento para materiais radioactivos, incluindo o escudo-camada fértil, a câmara de vácuo e o sistema criogénico,e- incorporação das margens de segurança técnicas e físicas.A análise realizada até à data mostra a coerência do anteprojecto com os limites reguladores previstos para as exposições de rotina e as exposições acidentais do público.IV. Estimativa dos custos de construçãoCom base no trabalho até agora realizado, os custos de construção do ITER de acordo com o anteprojecto estão calculados em 5,6 biliões de dólares (valores de Janeiro de 1989). O custo preliminar dos componentes principais é apresentado no quadro 2.Quadro 2:>POSIÇÃO NUMA TABELA>A estimativa dos custos baseia-se nas características específicas do projecto para atingir os objectivos técnicos da primeira fase e não inclui os custos ligados à equipa ITER. Estas estimativas são preliminares nesta fase do projecto e serão actualizadas à medida que avancem as actividades. Uma estimativa segura dos custos só será possível quando estiver completado o projecto pormenorizado, incluindo estimativas de custos industriais.


type: other

text:
Pożyczki gotówkowe między Uczestnikami WIWN® | Zarabiaj Na Nieruchomościach - BLOG
 Wojciech — 10 sierpnia 2018
 Często trafiają do mnie pytania dotyczące pożyczek gotówkowych udzielanych pomiędzy uczestnikami moich warsztatów WIWN®. Wiele wątpliwości związanych z tym tematem rozwiewa radca prawny Marcin Witkowski z kancelarii Chudzik i Wspólnicy Radcowie Prawni www.chudzik.pl. Należy jednak pamiętać, że każdy przypadek powinno się oceniać indywidualnie. Tak że są to tylko ogólne wskazówki.
 Podstawowym aktem regulującym umowę pożyczki jest Kodeks cywilny (art. 720-724 kc). Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania formy dokumentowej. Do zachowania dokumentowej formy czynności prawnej wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci dokumentu, w sposób umożliwiający ustalenie osoby składającej oświadczenie. Dokumentem jest każdy nośnik umożliwiający zapoznanie się z treścią umowy. Może to być zatem np. wymiana korespondencji mailowej, o ile możliwe jest ustalenie osób, które te e-maile wysyłały. Z uwagi na to, że jest to nowa forma, niezbyt zresztą precyzyjnie uregulowana w kodeksie, zwłaszcza przy dużych kwotach sugeruje się jednak zawieranie umów na piśmie.
 Pożyczka nie wymaga zachowania formy aktu notarialnego, co za tym idzie – wynagrodzenie notariusza nie jest konieczne.
 Jeżeli udzielanie pożyczek ma być prowadzone w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, należy mieć na uwadze przepisy ustawy o kredycie konsumenckim (kredytem konsumenckim w rozumieniu tej ustawy jest także pożyczka).
 Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się także umowę o kredyt niezabezpieczony hipoteką, który jest przeznaczony na remont domu albo lokalu mieszkalnego, w tym w wysokości większej niż wysokość określona powyżej.
 Ustawy nie stosuje się m.in. do umów:
 – w których konsument nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania oraz innych kosztów związanych z udzieleniem lub spłatą kredytu konsumenckiego;
 – kredyt udzielany wyłącznie pracownikom zatrudnionym u danego pracodawcy w ramach działalności dodatkowej, w której pracownik nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania lub jest zobowiązany do zapłaty rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania niższej od powszechnie stosowanych na rynku.
 Kredytów konsumenckich poza bankami i SKOK-ami mogą udzielać instytucje pożyczkowe. Art. 59a (i następne) ustawy o kredycie konsumenckim określa następujące wymagania wobec instytucji pożyczkowej:
 – Instytucja pożyczkowa może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółki akcyjnej.
 – Minimalny kapitał zakładowy wynosi 200 000 zł, pokryty wyłącznie wkładem pieniężnym (środki nie mogą pochodzić z kredytu, pożyczki, emisji obligacji, źródeł nieudokumentowanych).
 – Wymagany jest wpis do rejestru instytucji pożyczkowych prowadzonego przez KNF (rejestr udostępniony na stronie internetowej). Instytucja pożyczkowa może podjąć wykonywanie działalności dopiero po uzyskaniu wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych!
 Ponadto obowiązuje jeszcze ustawa o kredycie hipotecznym oraz nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami.
 Przez umowę o kredyt hipoteczny (zgodnie z art. 3 ww. ustawy) rozumie się umowę, w ramach której kredytodawca udziela konsumentowi kredytu lub daje mu przyrzeczenie udzielenia kredytu zabezpieczonego hipoteką lub innym prawem związanym z nieruchomością mieszkalną, lub przeznaczonego na sfinansowanie niezwiązanego z działalnością gospodarczą lub prowadzeniem gospodarstwa rolnego nabycia lub utrzymania:
 1) prawa własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, a także ich budowy lub przebudowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, 961, 1165, 1250 i 2255);
 2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu;
 3) prawa własności nieruchomości gruntowej lub jej części;
 4) udziału we współwłasności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w nieruchomości gruntowej.
 Zgodnie z art. 4 pkt 8 ustawy kredytu hipotecznego mogą udzielać tylko banki i SKOK-i. Instytucja pożyczkowa takiego kredytu udzielić nie może.
 Ustawy o kredycie hipotecznym nie stosuje się m.in. do:
 1) umowy o kredyt hipoteczny udzielany przez pracodawcę pracownikom w ramach jego działalności dodatkowej, o ile kredyt jest nieoprocentowany lub oprocentowany według rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania niższej od powszechnie stosowanej na rynku i nie jest oferowany ogółowi społeczeństwa;
 2) umowy o kredyt hipoteczny, w przypadku której kredyt jest udzielany bez oprocentowania i opłat, z wyjątkiem opłat przeznaczonych na pokrycie kosztów bezpośrednio związanych z zabezpieczeniem kredytu;
 3) umowy o kredyt niezabezpieczony hipoteką przeznaczony na remont nieruchomości mieszkalnej.
 Ustalenie, czy mamy do czynienia z kredytem konsumenckim (kredytem hipotecznym), nie zawsze jest proste. Z pewnością w sytuacji, gdy pożyczka udzielana jest przez przedsiębiorcę innemu przedsiębiorcy na cel związany bezpośrednio z jego działalnością gospodarczą, to taka pożyczka nie stanowi kredytu konsumenckiego. Np. uczestnik WIWN®, będący przedsiębiorcą, pożycza innemu uczestnikowi WIWN®, który prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zakupu, remontu i odsprzedaży nieruchomości, pieniądze na zakup czy remont nieruchomości przeznaczonej do odsprzedaży.
 Przypadki, gdy tylko jedna ze stron prowadzi działalność
 Gdy pożyczkodawcą będzie osoba nieprowadząca działalności gospodarczej (np. członek rodziny, kolega jednorazowo udziela pożyczki), a pożyczkobiorcą będzie przedsiębiorca i pożyczka będzie udzielana na sfinansowanie jego działalności gospodarczej (np. nowego flipa), to w takiej sytuacji także nie będzie mowy o kredycie konsumenckim.
 Najtrudniejsze są sytuacje, gdy pożyczkobiorca nie prowadzi działalności gospodarczej, a pożyczkodawca tak (albo planuje założenia działalności i udzielanie dalszych pożyczek). Oczywiście jednorazowa transakcja nie powinna automatycznie skutkować uznaniem pożyczki za kredyt konsumencki, ale w takich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza gdy pożyczkodawca zamierza udzielać kolejnych pożyczek.
 W umowie pożyczki należy zawsze wskazać, na jaki cel pożyczka ma być przeznaczona. Kary za udzielanie kredytów hipotecznych przez inne podmioty niż banki i Skoki są bowiem bardzo dotkliwe: grzywna do 5 000 000 zł i kara pozbawienia wolności do lat 3. Kary za udzielanie „zwykłych” kredytów konsumenckich przez podmioty, które nie spełniają wymagań przewidzianych dla instytucji pożyczkowych, również są dotkliwe: grzywna do 500 000 złotych i kara pozbawienia wolności do lat 2.
 Odsetki umowne nie mogą być wyższe niż wysokość „odsetek maksymalnych”, które definiuje Kodeks Cywilny w art. 359 – w 2018 roku obowiązuje maksymalnie 10%.
 Maksymalna wysokość odsetek nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych (odsetki maksymalne). Jeżeli wysokość odsetek wynikających z pożyczki przekracza tę wartość, należą się odsetki maksymalne. Postanowienia umowne nie mogą wyłączyć ani ograniczyć przepisów o odsetkach maksymalnych, także w razie wyboru prawa obcego. Stosuje się wtedy przepisy ustawy.
 Ustawa o kredycie konsumenckim zawiera przepisy „antylichwiarskie”.
 Ustawa przewiduje np., że maksymalna wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu nie może przekroczyć 25% całkowitej kwoty i 30% całkowitej kwoty kredytu konsumenckiego w stosunku rocznym. Ponadto nie mogą być wyższe od całkowitej kwoty kredytu.
 Sposoby zabezpieczenia interesu strony pożyczającej (dającej) gotówkę
 – poręczenie,
 – weksel,
 – przewłaszczenie na zabezpieczenie,
 – dobrowolne poddanie się egzekucji,
 – hipoteka.
 W przypadku kredytu konsumenckiego ww. zabezpieczenia można stosować przy uwzględnieniu przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i kredycie hipotecznym.
 W przypadku pożyczki należy rozważyć następujące podatki: podatek dochodowy, podatek od towarów i usług oraz podatek od czynności cywilnoprawnych.
 Przychodem w rozumieniu ustaw o podatku dochodowym (zarówno od osób prawnych, jak i fizycznych) są przede wszystkim odsetki, jako wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału. Dla drugiej strony transakcji odsetki mogą natomiast stanowić koszt uzyskania przychodu.
 Umowa pożyczki może podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Przyjęliśmy oczywiście założenie, że pożyczka jest przekazywana w gotówce na terytorium Polski albo pożyczkodawca przekazuje pożyczone pieniądze z rachunku bankowego założonego w Polsce. W przypadku transakcji transgranicznych sytuacja może wyglądać inaczej.
 Obowiązek podatkowy na gruncie PCC ciąży na pożyczkobiorcy. Stawka podatku wynosi 2%.
 Zwolnieniu z PCC podlegają m.in. pożyczki udzielone na podstawie umowy zawartej pomiędzy innymi podmiotami niż osoby zaliczane do I grupy podatkowej na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn, do łącznej wysokości nieprzekraczającej kwoty 5 000 zł od jednego podmiotu i 25 000 zł od wielu podmiotów – w okresach 3 kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.
 Nie podlegają natomiast w ogóle PCC (tzn. nie trzeba nawet składać deklaracji podatkowej) umowy pożyczki:
 b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług.
 Jeżeli pożyczkodawca jako czynny podatnik VAT udziela w sposób regularny pożyczek, to zawieranie umów pożyczek nie podlega PCC. Transakcje te nie są opodatkowane VAT, ponieważ udzielanie pożyczek, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku od towarów i usług.
 Bardziej skomplikowana jest sytuacja, gdy podatnik VAT udziela pożyczek w sposób incydentalny. Co w sytuacji, gdy czynność polegająca na udzieleniu pożyczek ma charakter incydentalny? Zgodnie z aktualnymi interpretacjami podatkowymi (np. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2017 r. sygn. akt 0111-KDIB4.4014.282.2017.2.MSI): „Pożyczki są oprocentowane, tak więc w wyniku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do spłaty kwoty głównej wraz z odsetkami. Czynność udzielenia pożyczek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki)stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i korzystające ze zwolnienia przedmiotowego w tym zakresie. Tym samym udzielone Wnioskodawcy pożyczki stanowić będą czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w podatku od towarów i usług”.
 Istnieje jednak także pogląd przeciwny, zgodnie z którym udzielanie pożyczek przez podatnika VAT w sposób incydentalny nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Przy tej koncepcji zawarcie umowy pożyczki podlega PCC.
 Podane treści mają charakter ogólny, każdy przypadek należy oceniać indywidualnie.
 Ile pożyczek w roku może zrobić osoba prywatna? Kiedy powinna przejść na działalność?
 Nie ma niestety na to pytanie prostej odpowiedzi. Udzielenie jednorazowej pożyczki nie powinno być uznane za prowadzenie działalności gospodarczej.
 Jeżeli jednak następnie udzielane są kolejne pożyczki, to istnieje ryzyko uznania, iż jest to działalność gospodarcza. Będzie tak zwłaszcza, jeżeli osoba pożyczająca z góry ma taki pomysł, że będzie dalej pożyczała pieniądze. Późniejsza mała ilość udzielonych pożyczek, nie musi wcale świadczyć o tym, że nie mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. Czasami do transakcji może nie dochodzić z przyczyn niezależnych od pożyczającego, np. brak na rynku chętnych na pożyczkę na określonych warunkach.
 Zatem z okoliczności może wynikać, że już pierwsza pożyczka powinna zostać udzielona w ramach działalności gospodarczej. Brać pod uwagę należy także to, czy dana osoba informuje innych o tym, że jest gotowa udzielać pożyczek na danych warunkach. Nie musi to być wcale reklama w prasie czy telewizji, wystarczy choćby mailing czy informacja na facebooku.
 Powyższe uwagi dotyczą oczywiście udzielania pożyczek w celu osiągnięcia zysku. Pożyczki w gronie rodzinnym, czy bliskich znajomych, nie powinny prowadzić do uznania takich działań za działalność gospodarczą.
 Pożyczki udzielane przez uczestników WIWN innym uczestnikom WIWN, poza wzajemną pomocą, mają jednak na celu także osiągniecie zysku. Dlatego ich regularne udzielanie, nawet w dłuższych odstępach czasu może być traktowane jako prowadzenie działalności gospodarczej.
 Co oznacza regularne? Czy 2 razy w roku będzie dobrze?
 Jeżeli pożyczki udziela się dwa razy w roku rok w rok, to nie można wykluczyć przyjęcia, że takie działania będą zakwalifikowane jako działalność gospodarczą.
 Jeżeli zaś w tym roku będą dwie pożyczki, a później przerwa np. przez rok, i jedna pożyczka to nie będzie to, moim zdaniem, regularne udzielanie pożyczek, tylko wpadkowe.
 Każdą sytuację należy jednak oceniać indywidualnie. Nie ma niestety jednoznacznej odpowiedzi na Pana pytanie.
 Następny wpis Czy pośrednik powinien mieć polisę OC
 Poprzedni wpis Jak bezpiecznie i z sukcesem zarabiać na nieruchomościach?
 30 kwietnia 2018 at 11:19 — Odpowiedz
 Cenne informacje, zawsze lepiej wiedzieć więcej, niż później wpaść w jakieś kłopoty 🙂 Pozdrawiam! 🙂
 Wprawdzie ceny mieszkań od dewelopera w większości przypadków przewyższają stawki za lokale z drugiej ręki, to jednak warto zauważyć, że... więcej »


type: wikipedia

text:
Portus Misenus era una estación naval romana en el golfo de Nápoles, en el Misenum Promontorium (cabo Miseno),los barcos de la cual defendían el mar Tirreno.
 Esta base naval fue fundada durante la República romana (ya existía durante la guerra civil entre Octavio y Pompeyo) y estuvo activa durante todo el Imperio romano. Plinio el Joven, estacionado en Miseno, vio la erupción del Vesubio. La ciudad llegó a ser municipio y posiblemente tuvo rango colonial.
 Fue el lugar de destierro de Rómulo Augusto, el último emperador romano, el cual residió en la villa de Lucullanum desde el año 476.
 En la actualidad Portus Misenus es la moderna Porto de Miseno. La villa de Lucullanum es probablemente Casaluce, y el teatro es el espacio de la moderna Il Forno.
 Ciudades de la Antigua Roma en Italia
 Nápoles
 it:Miseno