type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 23.6.2005
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 161/13
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 6/2005
 z dne 8. februarja 2005
 o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) k Sporazumu EGP
 SKUPNI ODBOR EGP JE —
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor je bil spremenjen s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, v nadaljnjem besedilu „Sporazum“, in zlasti člena 98 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Priloga II k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 163/2004 z dne 3. decembra 2004 (1).
 (2)
 Direktivo Komisije 2004/61/ES z dne 26. aprila 2004 o spremembi prilog k direktivam Sveta 86/362/EGS, 86/363/EGS in 90/642/EGS glede mejnih vrednosti ostankov za nekatere pesticide, katerih uporaba je prepovedana v Evropski skupnosti (2), je treba vključiti v Sporazum —
 SKLENIL:
 Člen 1
 V točkah 38 (Direktiva Sveta 86/362/EGS), 39 (Direktiva Sveta 86/363/EGS) in 54 (Direktiva Sveta 90/642/EGS) poglavja XII Priloge II k Sporazumu se doda naslednja alinea:
 „—
 32004 L 0061: Direktiva Komisije 2004/61/ES z dne 29. aprila 2004 (UL L 127, 29. 4. 2004, str. 81).“
 Člen 2
 Besedilo Direktive 2004/61/ES v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavi v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, je verodostojno.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 9. februarja 2005, pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP (3) predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma.
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v oddelku EGP in Dopolnilu EGP Uradnega lista Evropske unije.
 V Bruslju, 8. februarja 2005.
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Richard WRIGHT
 (1) UL L 133.26.5.2005, str. 5.
 (2) UL L 127, 29.4.2004, str. 81.
 (3) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


type: wikipedia

text:
Cuban immigration to the United States, for the most part, occurred in two periods: the first series of immigration of wealthy Cuban Americans to the United States resulted from Cubans establishing cigar factories in Tampa and from attempts to overthrow Spanish colonial rule by the movement led by José Martí, the second to escape from Communist rule under Fidel Castro following the Cuban Revolution. Massive Cuban migration to Miami during the second series led to major demographic and cultural changes in Miami. There was also economic emigration, particularly during the Great Depression in the 1930s. As of 2019, there were 1,359,990 Cubans in the United States.
 The Louisiana Purchase and the Adams–Onís Treaty of 1819, Spanish Florida, including the present day state of Florida and, at times, Louisiana and adjoining territory, was a province of the Captaincy General of Cuba (Captain General being the Spanish title equivalent to the British colonial Governor). Consequently, Cuban immigration to the U.S. has a long history, beginning in the Spanish colonial period in 1565 when St. Augustine, Florida was established by Pedro Menéndez de Avilés, and hundreds of Spanish-Cuban soldiers and their families moved from Cuba to St. Augustine to establish a new life.
 Thousands of Cuban settlers also immigrated to Louisiana between 1778 and 1802 and Texas during the period of Spanish rule. By 1820, the Cuban population in the United States consisted of more than 1,000 people in total. In 1870, the number of Cuban immigrants increased to almost 12,000, of whom 4,500 resided in New York City, 3,000 in New Orleans, and 2,000 in Key West. The causes of these movements were both economic and political, which intensified after 1860, when political factors played the predominant role in emigration, as a result of deteriorating relations with the Spain, the colonial power.
 The year 1869 marked the beginning of one of the most significant periods of emigration from Cuba to the United States, again centered on Key West. People would often come over in rafts or weak and small boats. The exodus of hundreds of workers and businessmen was linked to the manufacture of tobacco. The reasons are many: the introduction of more modern techniques of elaboration of snuff, the most direct access to its main market, the United States, the uncertainty about the future of the island, which had suffered years of economic, political and social unrest during the beginning of the Ten Years' War against Spanish rule. It was an exodus of skilled workers, precisely the class in the island that had succeeded in establishing a free labor sector amid a slave economy.
 The manufacture of snuff by the Cuban labor force, became the most important source of income for Key West between 1869 and 1900.
 Tampa was added to such efforts, with a strong migration of Cubans, which went from 720 inhabitants in 1880 to 5,532 in 1890. However, the second half of the 1890s marked the decline of the Cuban immigrant population, as an important part of it returned to the island to fight for independence. The War accentuated Cuban immigrant integration into American society, whose numbers were significant: more than 12,000 people.
 Immigration to Key West and Tampa (1850-1889)
 In the mid-to late 19th century, several cigar manufacturers moved their operations to Key West to get away from growing disruptions as Cubans sought independence from Spanish colonial rule. Many Cuban cigar workers followed. The Cuban government had even established a grammar school in Key West to help preserve Cuban culture. There, children learned folk songs and patriotic hymns such as "La Bayamesa", the Cuban national anthem.
 In 1885, Vicente Martinez Ybor moved his cigar operations from Key West to the town of Tampa, Florida to escape labor strife. Ybor City was designed as a modified company town, and it quickly attracted thousands of Cuban workers from Key West and Cuba. West Tampa, another cigar manufacturing community, was founded nearby in 1892 and grew quickly. Between these communities, the Tampa Bay area's Cuban population grew from almost nothing to the largest in Florida in just over a decade, and the city as a whole grew from a village of 1,000 residents in 1885 to over 16,000 by 1900.
 Both Ybor City and West Tampa were instrumental in Cuba's eventual independence. Inspired by revolutionaries such as Jose Martí, who visited Florida several times, Tampa-area Cubans and their neighbors donated money, equipment, and sometimes their lives to the cause of Cuba Libre. After the Spanish–American War, some Cubans returned to Cuba, but others chose to stay in the U.S. due to the physical and economic devastation caused by conflicts on the island.
 Immigration to the Northeast (1900–1958)
 Several other small waves of Cuban emigration to the U.S. occurred in the early 20th century (1900–59). Most settled in Florida and the northeast U.S. The majority of the 100,000 Cubans came for economic reasons due to (the Great Depression of 1929, volatile sugar prices, and migrant farm labor contracts). Others included anti-Batista refugees fleeing the military dictatorship, which had pro-U.S. diplomatic ties. During the '20s and '30s, emigration basically comprised workers looking for jobs, mainly in New York and New Jersey. They were classified as labor migrants and workers, much like other immigrants in the area at that time. Thus migrated more than 40,000 in the first decade, encouraged by U.S. immigration facilities at the time and more than 43,000 by the end of the 30s.
 Subsequently, the flow of Cubans to the United States fluctuated, due to both the domestic situation in the 40s and 50s in Cuba, and U.S. immigration policies, plus intermittent anti-immigrant sentiment. Cuban migration in those years included persons who could afford to leave the country and live abroad.
 The Cuban population officially registered in the United States for 1958 was around 125,000 people, including descendants. Of these, more than 50,000 remained in the United States after the revolution of 1959.
 Cuban exodus to Miami (1953–1959)
 After the Cuban revolution led by Fidel Castro in 1959, a Cuban exodus began as the new government allied itself with the Soviet Union and began to introduce communism. From 1960 to 1979, tens of thousands of Cubans left Cuba, with the vast majority coming from Cuba's educated, landowning upper class.
 Operacion Pedro Pan developed when children arrived in Miami and were met by representatives of Catholic Charities. The children were then sent to live with relatives, foster homes, orphanages, or boarding schools. In order to provide aid to the immigrants, the United States Congress passed the Cuban Adjustment Act in 1966. The Cuban Refugee Program provided more than $1.3 billion of direct financial assistance. They also were eligible for public assistance, Medicare, free English courses, scholarships, and low-interest college loans.
 Some banks pioneered loans for exiles who did not have collateral or credit but received help in getting a business loan. These loans helped many Cuban Americans to secure funds and start-up their own businesses. With their Cuban-owned businesses and low cost of living, Miami, Florida and Union City, New Jersey (dubbed Havana on the Hudson) were the preferred destinations for many immigrants and soon became the main centers for Cuban American culture. According to author Lisandro Perez, Miami was not particularly attractive to Cubans prior to the 1960s.
 It was not until the exodus of the Cuban exiles in 1959 that Miami became a preferred location. Westchester, Florida within Miami-Dade County, was the area most densely populated by Cubans and Cuban Americans in the United States, followed by Hialeah, Florida in second.
 Communities like Miami, Tampa, and Union City, which Cuban Americans made their home, experienced a profound cultural impact as a result, as seen in such aspects of their local culture as cuisine, fashion, music, entertainment and cigar-making.
 Cuban exodus after the Revolution
 The Cuban Revolution caused another vast wave of emigration to the United States. Specifically, the variety in the periods of migration during the first portion of Castro's rule. One aspect to notice when studying Cubans in the U.S. is the heterogeneity of class, race, education, gender, family composition, and values. As a whole, the Cuban community is also very heterogeneous in terms of political position and social class. To be specific, a great portion of Cuban refugees, and at this point, children of refugees, currently reside in Miami because of its closeness in community of other Cuban refugees. There are four political communities that were direct results of the revolution. We can see these political groups having a direct relation to political groups in the U.S. These groups are specifically correlated to the period of revolution that these groups lived in. Those who lived in Cuba in the 1960s faced different challenges than those who lived in Cuba in the 1980s. Each of these groups are part of a spectrum of loyalty to the revolution, and to Castro, than the group who leaves in the 1960s because of how long they stayed in Cuba.
 Cuban Exile, also known as Cuban Exodus, was the mass emigration from Cuba after the Cuban revolution in 1959. Cuban Exile came in multiple emigration waves. They can all be correlated to date of departure and social class of immigrants. The two types of immigration patterns are anticipatory and acute. Anticipatory refugees are refugees who left Cuba in anticipation and fear of future political changes. The first wave of immigrants left Cuba, and came to the U.S. in anticipation of economic restrictions, agrarian reform laws, and Cuban nationalism. Acute refugee movements are movements where refugees leave in mass numbers, where the emphasis is on being able to escape, and migrate to anywhere that is safe. The first two phases of immigration were less so pulled to the U.S. by the economic and political freedom, and more so pushed from Cuba by the loss of those aspects of government, in which Cuba lacked.
 Waves of immigration
 There were five waves of Cuban emigration after the Cuban revolution. Only the first wave of emigration was directly after the revolution. Cubans moved to the United States for many reasons. Cuba is in short proximity to Florida, and the United States in general. The other reason that Cuban fled to the United States was because Cuba, as a new government allied themselves with the Soviet Union. At this time, during the Cold War, the United States did everything they could to combat communism. The first wave, also the majority of immigrants were Cuba's elite. These were people who were familiar with the United States' guardianship of Cuba. In the period between January 1959 and October 1962, called historical exile, 248,100 emigrants left Cuba. The main events during this period of emigration was the success of the revolution and the missile crisis. This period of emigration was also called the golden exile because most Cubans who left in this wave were upper and middle class. The second wave of emigration was called the freedom flights, between December 1965 and April 1973. There were 260,600 emigrants that left Cuba during this period. The main events during this period of emigration was the closing of the port of Camarioca to the end of the airbridge flights.
 1980
 There was a sizable migration wave of Cubans into Florida in 1980 Exodo de Mariel Mariel boatlift.
 Mid-1990s to 2000s
 In the mid-1990s, after the implementation of the "wet feet, dry feet" policy, immigration patterns changed. Many Cuban immigrants departed from the southern and western coasts and arrived at the Yucatán Peninsula in Mexico while others landed on Isla Mujeres. From there they went to the Texas–Mexico border to request asylum. Many of the Cubans who did not have family in Miami settled in Houston; this has caused Houston's Cuban American community to increase in size. The term "dusty foot" refers to Cubans emigrating to the U.S. through Mexico. In 2005 the Department of Homeland Security had abandoned the approach of detaining every dry foot Cuban who crosses through Texas and began a policy allowing most Cubans to obtain immediate parole.
 Jorge Ferragut, a Cuban immigrant who founded Casa Cuba, an agency that assists Cuban immigrants arriving in Texas, said in a 2008 article that many Cuban immigrants of the first decade of the 21st century left due to economic instead of political issues. By October 2008 Mexico and Cuba created an agreement to prevent immigration of Cubans through Mexico.
 Puerto Rico also become a destination for Cubans trying to reach the United States. As a U.S. Commonwealth, Puerto Rico was seen as a stepping stone for emigration.
 Immigration policy
 Before the 1980s, all refugees from Cuba were welcomed into the United States as political refugees. This changed in the 1990s so that only Cubans who reach U.S. soil were granted refugee status under the "wet foot, dry foot policy". While representing a tightening of U.S. immigration policy, the wet foot, dry foot policy afforded Cubans a privileged position relative to other immigrants to the U.S.
 According to a U.S. Census 1970 report, Cuban Americans lived in all 50 states. But as later Census reports demonstrated, most Cuban immigrants settled in south Florida. A new trend in the late 1990s showed that fewer immigrants arrived from Cuba than previously. While U.S. born Cuban Americans moved out of their enclaves, other nationalities settled there.
 Notes and references
 Immigration to the United States


type: caselaw

text:
 7.10.2010
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 271/25
 Azzjoni mressqa fis-26 ta' Lulju 2010 mill-Awtorità ta' Sorveljanza tal-EFTA kontra l-Islanda
 (Każ E-8/10)
 2010/C 271/05
 Fis-26 ta' Lulju 2010 l-Awtorità ta' Sorveljanza tal-EFTA, irrappreżentata minn Xavier Lewis u Markus Schneider, li qegħdin jaġixxu ta' Aġenti tal-Awtorità ta' Sorveljanza tal-EFTA, rue Belliard/Belliardstraat 35, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, ħadet azzjoni kontra l-Islanda fil-Qorti tal-EFTA.
 L-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA talbet lill-Qorti tal-EFTA tiddikjara li:
 (1)
 Billi naqset milli tadotta l-miżuri neċessarji kollha biex timplimenta bis-sħiħ fil-leġislazzjoni nazzjonali l-Att imsemmi fil-punt 1 tal-Anness VII tal-Ftehim taż-ŻEE (Id-Direttiva 2005/36/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-7 ta’ Settembru 2005 dwar ir-Rikonoxximent tal-Kwalifiki Professjonali), kif adattat għall-Ftehim taż-ŻEE mill-Protokoll 1 tiegħu, jew milli tavża lill-Awtorità dwar dawn il-miżuri, ir-Repubblika tal-Islanda naqset milli twettaq l-obbligi tagħha skont l-Artikolu 643(1) tad-Direttiva u skont l-Artikolu 7 taż-ŻEE;
 (2)
 Ir-Repubblika tal-Islanda għandha tħallas l-ispejjeż tal-proċedimenti.
 Sfond legali u fattwali u eċċezzjonijiet legali miġjuba bħala sostenn:
 —
 L-applikazzjoni tindirizza n-nuqqas tal-Islanda li tikkonforma mal-opinjoni raġunata maħruġa mill-Awtorità ta' Sorveljanza tal-EFTA dwar in-nuqqas li tadotta l-miżuri kollha meħtieġa biex timplimenta bis-sħiħ l-Att taż-ŻEE li jikkorrispondi għad-Direttiva 2005/36/KE tal-Unjoni Ewropea dwar ir-Rikonoxximent ta' Kwalifiki Professjonali kif emendata, jew li tinnotifika lill-Awtorità dwarhom,
 —
 Il-miżuri Islandiżi li għad iridu jiġu implimentati jirrigwardaw l-adozzjoni ta' regolamenti nazzjonali li jipprovdu għal regoli speċifiċi għas-settur dwar ir-rikonoxximent ta' kwalifiki professjonali miksuba fi Stati oħra taż-ŻEE,
 —
 L-Awtorità ta' Sorveljanza tal-EFTA ssostni li ma rċevietx informazzjoni mill-Islanda li tindika li l-Att ġie implimentat bis-sħiħ fil-liġi nazzjonali, u lanqas mhi fil-pussess ta' xi informazzjoni oħra li permezz tagħha tkun tista' tikkonkludi dan,
 —
 Il-Gvern Islandiż ma kkontestax id-dewmien fl-implimentazzjoni sħiħa tal-Att.


text:
 16.4.2005
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 93/9
 Lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu - izteikts ar Beļģijas Kasācijas tiesas (pirmā palāta) 2005. gada 20. janvāra spriedumu lietā Beļģijas valsts pret Ring Occasions un Fortis Banque
 (lieta C-42/05)
 (2005/C 93/17)
 tiesvedības valoda - franču
 Eiropas Kopienu Tiesā izskatīšanai ir iesniegts Beļģijas Kasācijas tiesas (pirmā palāta) lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu, kas izteikts ar 2005. gada 20. janvāra spriedumu lietā Beļģijas valsts pret Ring Occasions un Fortis Banque, un ko Tiesas kanceleja saņēmusi 2005. gada 3. februārī.
 Beļģijas Kasācijas tiesa (pirmā palāta) lūdz Tiesu lemt par šādiem jautājumiem:
 1)
 Vai gadījumā, ja preces ir piegādātas nodokļu maksātājam, kas ir noslēdzis līgumu labā ticībā, nezinot par pārdevēja veiktu krāpšanu, nodokļu neitralitātes princips attiecībā uz pievienotās vērtības nodokli iestājas pret to, ka pirkuma līguma atcelšana atbilstoši valsts civiltiesībām, kas šādu līgumu atzīst par absolūti spēkā neesošu kā pretēju sabiedriskajai kārtībai pārdevēja prettiesiskas rīcības dēļ, rada šim nodokļu maksātājam tiesību zudumu uz nodokļa atskaitījumu?
 2)
 Vai atbilde būtu cita, ja absolūtās spēkā neesamības cēlonis būtu krāpšana, ko veicis pats pievienotās vērtības nodokļa maksātājs?


text:
 Dôležité právne oznámenie
 |
 22000D1123(08)
 Úradný vestník L 296 , 23/11/2000 S. 0041 - 0043
 Rozhodnutie Spoločného výboru EHPč. 83/1999z 25. júna 1999,ktorým sa mení a dopĺňa protokol 37 a príloha XI (Telekomunikačné služby) k Dohode o EHPSPOLOČNÝ VÝBOR EHP,so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore, v znení Protokolu, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len "dohoda", a najmä na jej články 98 a 101,keďže:(1) protokol 37 k dohode bol zmenený a doplnený rozhodnutím č. 74/1999 Spoločného výboru EHP z 28. mája 1999 [1];(2) príloha XI k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím č. 37/1999 Spoločného výboru EHP z 30. marca 1999 [2];(3) príloha XI k dohode sa môže vzťahovať na akty týkajúce sa ochrany osôb pri spracovaní osobných údajov a v záujme transparentnosti je preto potrebné príslušne rozšíriť znenie tejto prílohy;(4) do dohody je potrebné včleniť smernicu Európskeho parlamentu a Rady 95/46/ES z 24. októbra 1995 o ochrane fyzických osôb pri spracovaní osobných údajov a voľnom pohybe týchto údajov [3]. Na účely dohody je potrebné prispôsobiť kapitolu IV uvedenej smernice;(5) s cieľom zabezpečiť dobré fungovanie dohody, najmä v súvislosti s poskytovaním osobných údajov tretím krajinám, je potrebné rozšíriť platnosť protokolu 37 k dohode o ustanovenia týkajúce sa Pracovnej skupiny pre ochranu osôb so zreteľom na spracovanie osobných údajov, ktorá bola zriadená smernicou 95/46/ES, a je potrebné zmeniť a doplniť prílohu XI s cieľom stanovenia postupov účasti na činnosti tejto pracovnej skupiny,ROZHODOL TAKTO:Článok 1Do protokolu 37 k dohode sa za bod 12 (Kontaktný výbor pre činnosti televízneho vysielania) dopĺňa tento bod:"13. Pracovná skupina pre ochranu osôb so zreteľom na spracovanie osobných údajov (smernica Európskeho parlamentu a Rady 95/46/ES)."Článok 2Do prílohy XI k dohode sa za bod 5d (smernica Európskeho parlamentu a Rady 97/67/ES) dopĺňa tento text:"Ochrana údajov5e. 395 L 0046: Smernica Európskeho parlamentu a Rady 95/46/ES z 24. októbra 1995 o ochrane fyzických osôb pri spracovaní osobných údajov a voľnom pohybe týchto údajov (Ú. v. ES L 281, 23.11.1995, s. 31).Ustanovenia smernice sa na účely tejto dohody čítajú s týmito úpravami:a) Zmluvné strany si v rámci Spoločného výboru EHP vymieňajú informácie uvedené v článku 25 ods. 3 a v prvom pododseku článku 26 ods. 3b) Ak má Komisia podľa článku 25 ods. 4, článku 25 ods. 6, druhého pododseku článku 26 ods. 3 alebo článku 26 ods. 4 v úmysle prijať opatrenia v súlade s článkom 31, je potrebné o týchto opatreniach informovať členské štáty EZVO rovnakým spôsobom ako členské štáty EÚ. V prípadoch, keď Komisia informuje Radu o opatreniach v súlade s článkom 31, je o týchto opatreniach včas potrebné informovať aj členské štáty EZVO. O všetkých opatreniach prijatých v súlade s článkom 31 sa oznamujú členským štátom EZVO rovnakým spôsobom ako členským štátom EÚ. Až do rozhodnutia Spoločného výboru EHP o včlenení týchto opatrení do dohody členské krajiny EZVO rozhodnú o uplatňovaní týchto opatrení a informujú Komisiu v súlade s článkom 31 ešte pred nadobudnutím účinnosti týchto opatrení.Ak členský štát EZVO neprijal takéto rozhodnutie, uplatňuje opatrenia prijaté v súlade s článkom 31 v rovnakom čase ako členské štáty EÚ.Ak sa Spoločný výbor EHP nedohodne o včlenení opatrení prijatých v súlade s článkom 31 do dohody o EHP do dvanástich mesiacov od nadobudnutia účinnosti týchto opatrení, môžu členské krajiny EZVO prestať uplatňovať tieto opatrenia, o čom bezodkladne informujú Komisiu.Odlišne od článku 1 ods. 2 smernice ostatné zmluvné strany obmedzujú alebo zakazujú voľný pohyb osobných údajov do členského štátu EZVO, ktorý neuplatňuje opatrenia prijaté v súlade s článkom 31, a to v rovnakej miere, v akej tieto opatrenia obmedzujú prenos podobných údajov do tretích krajín.c) Napriek prípadným rokovaniam, ktoré vedie Komisia podľa článku 25 ods. 5, môže ľubovoľný členský štát EZVO začať rokovania aj vo vlastnom mene. Komisia a štáty EZVO sa navzájom informujú a na požiadanie uskutočňujú o týchto rokovaniach spoločné konzultácie v rámci Spoločného výboru EHP.Postupy pre pridruženie Lichtenštajnska, Islandu a Nórska v súlade s článkom 101 dohody:Každý štát EZVO môže v súlade s druhým pododsekom článku 29 ods. 2 smernice Európskeho parlamentu a Rady 95/46/ES vymenovať osobu, ktorá bude zastupovať dozorný orgán alebo orgány určené každým štátom EZVO a vykonávať funkciu pozorovateľa bez oprávnenia hlasovať na zasadnutiach Pracovnej skupiny pre ochranu osôb so zreteľom na spracovanie osobných údajov.Komisia ES účastníkov včas informuje o termínoch zasadnutí Pracovnej skupiny a poskytuje účastníkom príslušné informácie."Článok 3Texty smernice 95/46/ES v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sú pripojené k príslušným jazykovým verziám tohto rozhodnutia, sú autentické.Článok 4Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 26. júna 1999, za predpokladu, že Spoločnému výboru EHP boli od dátumu tohto rozhodnutia predložené všetky notifikácie podľa článku 103 ods. 1 dohody.Článok 5Rozhodnutie sa uverejní v časti EHP Úradného vestníka Európskych spoločenstiev a v dodatku EHP k uvedenému vestníku.V Bruseli 25. júna 1999Za Spoločný výbor EHPpredsedaF. Barbaso[1] Ú. v. ES L 284, 9.11.2000.[2] Ú. v. ES L 266, 19.10.2000.[3] Ú. v. ES L 281, 23.11.1995, s. 31.--------------------------------------------------


type: other

text:
Upravno Sodišče RS - April 2011 - vLex
 Upravno Sodišče RS: Opinions issued on April 2011
 Sodba no II U 96/2010 of Upravni oddelek, April 20, 2011
 Ker je upravni organ sam pred javno objavo razpisa in razpisne dokumentacije spremenil posamezne dele razpisne dokumentacije z namenom, da bi onemogočil favoriziranje vlagateljev, ki bi lahko prišli do dokumentacije že pred objavo javnega razpisa, sodišče zavrača tožbeni ugovor, da je bil dokument brez njegovega vpliva naknadno oblikovno spremenjen.
 Sodba no II U 128/2011 of Upravni oddelek, April 20, 2011
 Ker je bila prošnja tožnika za dodelitev brezplačne pravne pomoči zavrnjena, ker je tožnik v njej navajal napačne podatke, je upravni organ ravnal pravilno, ko je nove prošnje tožnika za dodelitev brezplačne pravne pomoči, vložene pred potekom šestmesečnega roka, kot nedopustne zavrgel.
 Sodba no II U 318/2009 of Javne finance oddelek, April 20, 2011
 Tek zastaranja pravice do izterjave davčnih obveznosti je bil pretrgan z izdajo sklepov o davčni izvršbi.
 Sodba no II U 156/2011 of Upravni oddelek, April 20, 2011
 Za odločitev je bistveno, da je tožnik podatek o lastništvu vrednostnih papirjev zamolčal, na odločitev pa nima vpliva dejstvo, da gre za premoženje zanemarljive vrednosti, ki ne bi vplivalo na izpolnjevanje finančnega pogoja za dodelitev brezplačne pravne pomoči.
 Sodba no III U 90/2010 of Upravni oddelek, April 19, 2011
 Tožena stranka je ob smiselni uporabi meril iz 3. člena ZPVI in ob upoštevanju določb 33. člena ZVis, v katerih so študijski programi razvrščeni ter definirana narava visokošolskih strokovnih študijskih programov in univerzitetnih študijskih programov, pravilno odločila, da se tožeči stranki na podlagi diplome di violoncello, ki jo je izdal Conservatorio di musica „Giuseppe Tartini“ iz Trsta, v Republiki Sloveniji prizna prva stopnja visokošolskega strokovnega študijskega programa, smer violo...
 Sodba no II U 129/2011 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Upravičenec do brezplačne pravne pomoči je dolžan vrniti prejeta sredstva tudi v primeru, ko mu je bila v postopku, v zvezi s katerim je dobil odobreno pomoč, prisojena odškodnina za nepremoženjsko škodo.
 Sodba no II U 44/2010 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Na obravnavanem območju prostorski akt dopušča gradnjo zgolj optičnega komunikacijskega omrežja, ki je ožji del elektronskega komunikacijskega omrežja, v okvir katerega bazne postaje ne sodijo.
 Sklep no II U 140/2011 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Škoda, ki lahko nastane otroku zaradi premestitve v drugo šolo, predstavlja stresno situacijo, ki je težko popravljiva.
 Sodba no II U 376/2010 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Po določilu iz 3. člena občinskega odloka morata biti za odmero komunalnega prispevka izpolnjena dva pogoja kumulativno: omrežje sme biti oddaljeno od stavbnega zemljišča največ 50 metrov, obstajati pa mora tudi dejanska možnost priključitve.
 Sodba no II U 117/2011 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Organ za brezplačno pravno pomoč je v obravnavanem primeru tožničino zahtevo za dodelitev brezplačne pravne pomoči utemeljeno zavrnil kot očitno nerazumno iz razloga, ker je že državno tožilstvo ugotovilo, da ni podan utemeljen sum, da je oseba, ki jo je ovadila tožnica, zagrešila očitano kaznivo dejanje.
 Sodba no II U 431/2009 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Občinski odlok možnost priključitve na javno infrastrukturno omrežje ne pogojuje zgolj z obstojem takšnega omrežja v razdalji največ 50 m od meje stavbnega zemljišča, pač pa tudi z obstojem dejanske možnosti priključitve na elektroenergetsko in vodno infrastrukturo.
 Sodba no II U 116/2011 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Organ za brezplačno pravno pomoč ni ravnal pravilno, ko je dolžnost vračila zneska, izplačanega iz naslova brezplačne pravne pomoči, naložil tožniku in ne njegovemu (zdaj že polnoletnemu) sinu, ki je v postopku, v zvezi s katerim je bila odobrena brezplačna pravna pomoč, pridobil premoženje.
 Sodba no II U 383/2009 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Ker tožnik pravice do uporabe kmetijskih zemljišč ni izkazal, zahtevani spremembi GERK-ov pa so v postopku po pozivu upravnega organa izrecno nasprotovali tudi imetniki GERK-ov, na katerih je bilo ugotovljeno prekrivanje, je upravni organ ravnal pravilno, ko zahtevi tožnika za spremembo GERK-ov ni ugodil.
 Sodba no II U 103/2010 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Tožnica je z gradnjo oz. rekonstrukcijo stanovanjske hiše začela po požaru. V času začetka del tako niti ni bilo več pogojev za nujne gradbene posege po določbah ZGO, ki govorijo o nujnih posegih zaradi naravnih ali drugih nesreč, saj je objekt že pogorel in nove neposredne nevarnosti torej ni več bilo.
 Sodba no II U 104/2010 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Obveznost plačila članarine za članstvo v Obrtno-podjetniški zbornici Slovenije obstaja, dokler posameznik opravlja obrtno dejavnost, kar pa se ugotavlja na podlagi podatkov Poslovnega registra Slovenije.
 Sodba no II U 70/2011 of Upravni oddelek, April 13, 2011
 Ker po določbi 43. člena ZBPP za zaključek, da je bila upravičencu brezplačna pravna pomoč dodeljena neupravičeno, zadostuje le ugotovitev, da je šlo za lažno prikazovanje ali zamolčanje podatkov, za odločitev v zadevi niso pravno relevantni tožnikovi ugovori, da ni imel nepremičnin nikoli v posesti, niti da je njegov solastniški delež na podlagi izvršb obremenjen za več, kot znaša njegova vrednost.
 Sodba no III U 75/2010 of Upravni oddelek, April 08, 2011
 Pravnomočna sodba je enakovredna sklenjenemu pravnemu poslu, ki pa ga je potrebno za pravilen prenos lastninske pravice še predhodno predložiti v odobritev upravni enoti, na območju katere leži nepremičnina (22. člen ZKZ).
 Sklep no III U 39/2010 of Upravni oddelek, April 08, 2011
 Po mnenju sodišča imajo sporne določbe naravo splošnega (abstraktnega) akta, saj se nanašajo na nedoločeno število vnaprej zamišljenih primerov, ko bo prišlo med izvajalcem in uporabnikom storitev do nesoglasja glede trajanja storitve, pri čemer se norma nanaša na vse izvajalce dimnikarske službe na območju RS, ki jih ni mogoče v naprej točno določiti (možnost spreminjanja koncesijskih razmerij v bodoče), in na vse uporabnike dimnikarskih storitev kot so določeni v 6. členu Uredbe.
 Sklep no I U 1910/2010 of Javne finance oddelek, April 08, 2011
 Po določbi 17. člena ZUS-1 je tožnik lahko le oseba, ki je bila stranka ali stranski udeleženec v postopku izdaje upravnega akta. Izpodbijana odločba je bila izdana zavezancu za davek A. d.o.o. v zadevi davčnega inšpekcijskega nadzora obračunavanja in plačevanja davka od dobička pravnih oseb, DDV ter davkov in prispevkov od plač za obdobje od 1. 1. 2002 do 31. 12. 2004. Z njo je odločeno o davčni obveznosti pravne osebe in ne, kot zmotno navaja tožnik, o njegovi obveznosti. Iz odločbe obenem ...
 Sodba no II U 84/2011 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Od prosilca za brezplačno pravno pomoč se pričakuje, da v postopku tudi sam prispeva k temu, da se v času, za katerega mu je brezplačna pravna pomoč odobrena, vse do dneva dokončnega obračuna stroškov, pravilno ugotovijo vse okoliščine, ki so pomembne za odobritev brezplačne pravne pomoči.
 Sodba no II U 60/2011 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker tožničin mesečni prihodek v obdobju treh koledarskih mesecev pred mesecem vložitve vloge presega dvakratnik osnovnega zneska minimalnega dohodka po ZSV, je odločitev o zavrnitvi tožničine vloga za dodelitev brezplačne pravne pomoči pravilna.
 Sodba no II U 132/2011 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Izplačana sredstva brezplačne pravne pomoči se državi povrnejo, če upravičenec v postopku, v zvezi s katerim mu je bila odobrena brezplačna pravna pomoč, uspe in pridobi premoženje.
 Sodba no II U 109/2011 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker ni verjetnega izgleda za to, da bo tožnikovi zahtevi za varstvo zakonitosti ugodeno, je organ za brezplačno pravno pomoč ravnal pravilno, ko je predlog tožnika za dodelitev brezplačne pravne pomoči za vložitev navedene zahteve zavrnil.
 Sodba no II U 460/2009 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker tožnik za položitev odtočnih cevi, napeljanih pod občinsko cesto, ni imel soglasja občinskega upravnega organa, mu je inšpektor utemeljeno naložil odstranitev teh cevi ter vzpostavitev prejšnjega stanja.
 Sodba no II U 32/2010 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker zatrjevani razlogi za zamudo pri vložitvi pritožbe niso izkazani niti s stopnjo verjetnosti, je upravni organ ravnal pravilno, ko tožniku ni dovolil vrnitve v prejšnje stanje.
 Sodba no II U 149/2010 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker natančne višine opornega zidu ne določa niti tekstualni del odloka o lokacijskem načrtu, je po presoji sodišča napačno stališče upravnega organa, da se sme na meji zemljišč po odloku o lokacijskem načrtu postaviti zid višine zgolj približno 1,0 metra. Takšnega pogoja namreč prostorski akt ne določa.
 Sodba no II U 26/2011 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker prosilka po prejemu poziva za dopolnitev vloge prošnje za dodelitev brezplačne pravne pomoči v roku ni dopolnila, je upravni organ ravnal pravilno, ko je njeno vlogo na podlagi določil ZUP kot nepopolno zavrgel.
 Sodba no II U 99/2011 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Zaradi zastaranja terjatve, v zvezi s katero prosilec prosi za brezplačno pravno pomoč, zadeva nima verjetnega izgleda za uspeh.
 Sodba no II U 83/2010 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Izgradnja podzemnega kabelskega sistema namesto obstoječega nadzemnega ne spada med vzdrževalna dela po določbi 7. člena ZEKom, pa čeprav gre za dela v javno korist.
 Sodba no II U 438/2009 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Ker je bila rudarska pravica s koncesijo podeljena tožnici, se ta ne glede na morebitne spremembe v njeni organiziranosti šteje za nosilko rudarske pravice tako dolgo, dokler ni le ta prenesena na drugo osebo ali kako drugače ugasnjena.
 Sodba no II U 472/2009 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Okoliščina, da so bile nekatere vloge oddane na bencinskem servisu kot pogodbeni pošti, nima na odločitev nobenega vpliva. Kontaktna točka za izvajanje poštnih storitev je namreč namenjena neposrednemu delu z uporabniki poštnih storitev in je lahko organizirana kot pošta, pogodbena pošta ali posebna organizacijska oblika kontaktne točke, ki jo določi izvajalec univerzalnih storitev.
 Sodba no II U 434/2009 of Upravni oddelek, April 07, 2011
 Davčni organ je po zakonu upravičen zarubiti tiste terjatve davčnega dolžnika, ki so v času izdaje sklepa o davčni izvršbi na denarno terjatev dolžnika nesporni, kar izhaja iz poslovnih knjig in listin. V obravnavanem primeru tožnik glede terjatev davčnega dolžnika do njega ni izkazal, da bi te terjatve v času pred izdajo izpodbijanega sklepa prerekal ali poravnal. Morebitno tožnikovo pričakovanje nadaljnjih kompenzacij oz. pobotov pa na zakonitost izpodbijanega sklepa ne more vplivati.
 Sodba no I U 971/2009 of Javne finance oddelek, April 05, 2011
 Ob nesporni ugotovitvi, da tožnica ni vodila poslovnih knjig in da jih ni vzpostavila niti po sklepu davčnega organa, so bili podani razlogi za to, da se davčna osnova ugotovi z oceno. Sodišče tudi ne dvomi v ustreznost izbrane metode in v oceno davčne osnove kot tako. Le-ta je bila namreč opravljena na preverljiv način, na podlagi podatkov tožnice in ob upoštevanju izjav (zaslišanih) prič oziroma izjav zaposlenih, v katerih verodostojnost sodišče ne dvomi.
 Sodba no I U 402/2011 of Upravni oddelek, April 05, 2011
 Pogodba o dosmrtnem preživljanju oziroma premoženje, na katerega se takšna pogodba nanaša, iz premoženja v smislu določb 14. člena ZBPP oziroma 23. člena ZSV ni izrecno izvzeto. Zato ga je v načelu šteti za relevantnega pri odločanju, razen v primeru, ko je v zvezi s tem premoženjem izpolnjen kakšen od pogojev, ki so izrecno predpisani za to, da se ga pri odločanju ne upošteva.
 Sklep no I U 551/2011 of Javne finance oddelek, April 05, 2011
 Po uradnih podatkih sodišča je tožnik zoper isto davčno odločbo, kot jo izpodbija v tem upravnem sporu, že vložil tožbo zaradi molka organa druge stopnje o pritožbi. Iz podatkov zadevnega sodnega spisa sledi, da pri tožbi vztraja tudi po tem, ko je (bila) izdana drugostopna odločba. V konkretnem primeru gre torej za tožbo iste stranke v isti zadevi, v kateri je postopek s tožbo že v teku. Sodišče je zato, ob primerni uporabi določb 189. člena ZPP v zvezi z 22. členom ZUS-1, tožbo zavrglo. Gle...
 Sodba no I U 54/2010 of Upravni oddelek, April 05, 2011
 V konkretnem primeru tožena stranka ni imela pravne podlage za zavrženje vloge, temveč bi jo morala meritorno obravnavati in preizkusiti tožnikovo vlogo v smislu izpolnjevanja pogojev za izdajo licence in vpis v imenik nepremičninskih posrednikov glede na veljavne določbe ZNPosr.
 Sodba no in sklep II U 488/2010, enako tudi II U 487/2010 of Upravni oddelek, April 01, 2011
 Ker tožnici – občini nobeden od veljavnih pravnih predpisov ne daje pravice, da bi kot stranka ali stranski udeleženec sodelovala v postopku odmere nadomestila za uporabo stavbnega zemljišča, tožnica tudi nima pravice vlagati pravnih sredstev oziroma zahtevati sodno varstvo zoper odločbe v zvezi z nadomestilom za uporabo stavbnega zemljišča.


text:
 Avis juridique important
 |
 22000D1214(02)
 Beschluss des Gemeinsamen EWR-Ausschusses Nr. 72/2000 vom 2. Oktober 2000 zur Änderung des Anhangs II (Technische Vorschriften, Normen, Prüfung und Zertifizierung) des EWR-Abkommens
 Amtsblatt Nr. L 315 vom 14/12/2000 S. 0007 - 0008
 Beschluss des Gemeinsamen EWR-AusschussesNr. 72/2000vom 2. Oktober 2000zur Änderung des Anhangs II (Technische Vorschriften, Normen, Prüfung und Zertifizierung) des EWR-AbkommensDER GEMEINSAME EWR-AUSSCHUSS -gestützt auf das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, geändert durch das Anpassungsprotokoll zum Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, nachstehend "Abkommen" genannt, insbesondere auf Artikel 98,in Erwägung nachstehender Gründe:(1) Anhang II des Abkommens wurde durch den Beschluss Nr. 50/2000 des Gemeinsamen EWR-Ausschusses vom 28. Juni 2000(1) geändert.(2) Die Richtlinie 1999/96/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 13. Dezember 1999 zur Angleichung der Rechtvorschriften der Mitgliedstaaten über Maßnahmen gegen die Emission gasförmiger Schadstoffe und luftverunreinigender Partikel aus Selbstzündungsmotoren zum Antrieb von Fahrzeugen und die Emission gasförmiger Schadstoffe aus mit Erdgas oder Flüssiggas betriebenen Fremdzündungsmotoren zum Antrieb von Fahrzeugen und zur Änderung der Richtlinie 88/77/EWG des Rates(2) ist in das Abkommen aufzunehmen.(3) Die Richtlinie 1999/98/EG der Kommission vom 15. Dezember 1999 zur Anpassung der Richtlinie 96/79/EG des Europäischen Parlaments und des Rates über den Schutz der Kraftfahrzeuginsassen beim Frontalaufprall an den technischen Fortschritt(3) ist in das Abkommen aufzunehmen -BESCHLIESST:Artikel 1In Anhang II Kapitel I des Abkommens wird unter Nummer 44 (Richtlinie 88/77/EWG des Rates) folgender Gedankenstrich angefügt:"- 399 L 0096: Richtlinie 1999/96/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 13. Dezember 1999 (ABl. L 44 vom 16.2.2000, S. 1)."Artikel 2In Anhang II Kapitel I des Abkommens wird unter Nummer 45v (Richtlinie 96/79/EG des Europäischen Parlaments und des Rates) folgendes angefügt:", geändert durch:- 399 L 0098: Richtlinie 1999/98/EG der Kommission vom 15. Dezember 1999 (ABl. L 9 vom 13.1.2000, S. 14)."Artikel 3Der Wortlaut der Richtlinie 1999/96/EG und der Richtlinie 1999/98/EG in isländischer und norwegischer Sprache, der in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Gemeinschaften veröffentlicht wird, ist verbindlich.Artikel 4Dieser Beschluss tritt am 3. Oktober 2000 in Kraft, sofern dem Gemeinsamen EWR-Ausschuss alle Mitteilungen nach Artikel 103 Absatz 1 des Abkommens vorliegen(4).Artikel 5Dieser Beschluss wird im EWR-Abschnitt und in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Gemeinschaften veröffentlicht.Brüssel, den 2. Oktober 2000Für den Gemeinsamen EWR-AusschussDer VorsitzendeG. S. Gunnarsson(1) ABl. L 237 vom 21.9.2000, S. 62.(2) ABl. L 44 vom 16.2.2000, S. 1.(3) ABl. L 9 vom 13.1.2000. S. 14.(4) Ein Bestehen verfassungsrechtlicher Anforderungen wurde nicht mitgeteilt.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 22006A1031(01)
 Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Χιλής σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών υπηρεσιών
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 300 της 31/10/2006 σ. 0046 - 0052
 Συμφωνίαμεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Χιλής σχετικά με ορισμένες πτυχές των αεροπορικών υπηρεσιώνΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ("Κοινότητα"), αφενός,καιΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΧΙΛΗΣ, αφετέρου,(εφεξής "τα συμβαλλόμενα μέρη"),ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι έχουν συναφθεί διμερείς συμφωνίες παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ δέκα κρατών μελών και της Δημοκρατίας της Χιλής, οι οποίες περιέχουν διατάξεις αντίθετες προς την κοινοτική νομοθεσία,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι η Κοινότητα έχει αποκλειστική αρμοδιότητα σε ό,τι αφορά τις διάφορες πτυχές των διμερών συμφωνιών παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι με βάση την κοινοτική νομοθεσία οι αερομεταφορείς που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος έχουν ισότιμο δικαίωμα πρόσβασης στα αεροπορικά δρομολόγια μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών,ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τις συμφωνίες μεταξύ Κοινότητας και ορισμένων τρίτων χωρών, οι οποίες προβλέπουν τη δυνατότητα, για τους υπηκόους των εν λόγω τρίτων χωρών, να αποκτούν την κυριότητα αερομεταφορέων που έχουν λάβει άδεια στα κράτη μέλη της Κοινότητας,ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι διατάξεις των διμερών συμφωνιών παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών της Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Χιλής, οι οποίες είναι αντίθετες προς την κοινοτική νομοθεσία, πρέπει να εναρμονιστούν πλήρως, ώστε να δημιουργηθεί μια στέρεη νομική βάση για τις αεροπορικές υπηρεσίες μεταξύ της Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Χιλής και να διαφυλαχθεί η συνέχεια παροχής των εν λόγω αεροπορικών υπηρεσιών,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι η Κοινότητα, ως διαπραγματευόμενο μέρος, δεν έχει ως σκοπό να αυξηθεί ο συνολικός όγκος εναερίου κυκλοφορίας μεταξύ της Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Χιλής, να μεταβληθεί το ισοζύγιο μεταξύ κοινοτικών αερομεταφορέων και αερομεταφορέων της Δημοκρατίας της Χιλής ή να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις όσον αφορά τροποποιήσεις των διατάξεων των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών παροχής αεροπορικών υπηρεσιών σχετικά με τα δικαιώματα κυκλοφορίας,ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:Άρθρο 1Γενικές διατάξεις1. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως "κράτη μέλη" νοούνται τα κράτη μέλη της Κοινότητας. Ως "κράτη μέλη της CLAC" νοούνται τα κράτη μέλη της Επιτροπής Πολιτικής Αεροπορίας της Λατινικής Αμερικής.2. Σε κάθε συμφωνία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι, οι αναφορές σε υπηκόους του κράτους μέλους που είναι συμβαλλόμενο μέρος της συγκεκριμένης συμφωνίας νοούνται ως αναφορές σε υπηκόους των κρατών μελών.3. Σε κάθε συμφωνία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι, οι αναφορές σε αερομεταφορείς ή αερογραμμές του κράτους μέλους που είναι συμβαλλόμενο μέρος της συγκεκριμένης συμφωνίας νοούνται ως αναφορές σε αερομεταφορείς ή αερογραμμές που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος.Άρθρο 2Καθορισμός, εξουσιοδότηση και ανάκληση1. Οι διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 υπερέχουν των αντιστοίχων διατάξεων των άρθρων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ σημεία 1 και 2, αντιστοίχως, σε ό,τι αφορά τον καθορισμό ενός αερομεταφορέα από το οικείο κράτος μέλος, τις άδειες λειτουργίας και τις τεχνικές άδειες που έχει χορηγήσει η Δημοκρατία της Χιλής, καθώς και όσον αφορά την απόρριψη, την ανάκληση, την αναστολή ή τον περιορισμό των αδειών λειτουργίας και των τεχνικών αδειών του αερομεταφορέα, αντιστοίχως. Οι διατάξεις των παραγράφων 4 και 5 υπερέχουν των αντιστοίχων διατάξεων των άρθρων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ σημεία 1 και 2, αντιστοίχως, όσον αφορά τον καθορισμό ενός αερομεταφορέα από τη Δημοκρατία της Χιλής, τις άδειες λειτουργίας του και τις τεχνικές άδειες που έχει χορηγήσει το κράτος μέλος, καθώς και όσον αφορά την απόρριψη, την ανάκληση, την αναστολή ή τον περιορισμό των αδειών λειτουργίας και των τεχνικών αδειών του αερομεταφορέα, αντιστοίχως.2. Η Δημοκρατία της Χιλής, μόλις λάβει καθορισμό αερομεταφορέα από κράτος μέλος, χορηγεί τις δέουσες άδειες λειτουργίας και τις τεχνικές άδειες εντός ελαχίστου δυνατού χρόνου διεκπεραίωσης, υπό τον όρο ότι:α) ο αερομεταφορέας είναι εγκατεστημένος στο έδαφος του κράτους μέλους που τον έχει καθορίσει με βάση τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και έχει έγκυρη άδεια λειτουργίας σύμφωνα με τη νομοθεσία της Κοινότητας·β) ο ουσιαστικός ρυθμιστικός έλεγχος του αερομεταφορέα ασκείται και θα εξακολουθήσει να ασκείται από το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για τη χορήγηση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα (AOC), η δε σχετική αεροναυτική αρχή δεν προσδιορίζεται ρητώς από τον καθορισμό· καιγ) ο αερομεταφορέας τελεί υπό την κυριότητα και θα εξακολουθήσει να τελεί υπό την άμεση ή κατά πλειοψηφία κυριότητα κρατών μελών ή/και υπηκόων των κρατών μελών, ή άλλων κρατών καθοριζόμενων στο παράρτημα ΙΙΙ ή/και υπηκόων των άλλων αυτών κρατών, υπόκειται δε πάντοτε σε ουσιαστικό έλεγχο από τα εν λόγω κράτη ή/και τους υπηκόους τους.3. Η Δημοκρατία της Χιλής μπορεί να απορρίψει, να ανακαλέσει, να αναστείλει ή να περιορίσει τις άδειες λειτουργίας ή τις τεχνικές άδειες αερομεταφορέα καθορισμένου από κράτος μέλος, όταν:α) ο αερομεταφορέας δεν είναι εγκατεστημένος στο έδαφος του κράτους μέλους που τον έχει καθορίσει δυνάμει της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή δεν έχει λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με τη νομοθεσία της Κοινότητας·β) ο ουσιαστικός ρυθμιστικός έλεγχος του αερομεταφορέα δεν ασκείται ή δεν θα εξακολουθήσει να ασκείται από το κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που είναι αρμόδιο για τη χορήγηση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα (AOC), η δε σχετική αεροναυτική αρχή δεν προσδιορίζεται ρητώς από τον καθορισμό· ήγ) ο αερομεταφορέας δεν τελεί υπό την άμεση ή κατά πλειοψηφία κυριότητα ή ουσιαστικό έλεγχο κρατών μελών ή/και υπηκόων των κρατών μελών, ή άλλων κρατών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ ή/και υπηκόων των άλλων αυτών κρατών· ήδ) η Δημοκρατία της Χιλής απέδειξε ότι, με την άσκηση των δικαιωμάτων κυκλοφορίας βάσει της παρούσας συμφωνίας σε δρομολόγιο το οποίο περιλαμβάνει σημείο σε άλλο κράτος μέλος, ο αερομεταφορέας θα καταστρατηγήσει τους περιορισμούς των δικαιωμάτων κυκλοφορίας που επιβάλλονται από διμερή συμφωνία μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και του εν λόγω άλλου κράτους μέλους· ήε) ο αερομεταφορέας διαθέτει πιστοποιητικό αερομεταφορέα το οποίο έχει εκδοθεί από κράτος μέλος και δεν υπάρχει διμερής συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και του εν λόγω κράτους μέλους, τα δε δικαιώματα κυκλοφορίας στο εν λόγω κράτος μέλος έχουν απορριφθεί για τον αερομεταφορέα που έχει καθορίσει η Δημοκρατία της Χιλής.Η Δημοκρατία της Χιλής, κατά την άσκηση του δικαιώματός της με βάση την παρούσα παράγραφο, δεν εισάγει διακρίσεις μεταξύ κοινοτικών αερομεταφορέων για λόγους εθνικότητας.4. Ένα κράτος μέλος, μόλις λάβει καθορισμό αερομεταφορέα από τη Δημοκρατία της Χιλής, χορηγεί τις δέουσες άδειες λειτουργίας και τις τεχνικές άδειες εντός ελαχίστου δυνατού χρόνου διεκπεραίωσης, υπό τον όρο ότι:α) ο αερομεταφορέας είναι εγκατεστημένος στη Δημοκρατία της Χιλής· καιβ) η Δημοκρατία της Χιλής ασκεί και θα εξακολουθήσει να ασκεί ουσιαστικό ρυθμιστικό έλεγχο στον αερομεταφορέα, είναι δε αρμόδια για την έκδοση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα· καιγ) ο αερομεταφορέας τελεί υπό την άμεση ή κατά πλειοψηφία κυριότητα και τον ουσιαστικό έλεγχο κρατών μελών της CLAC ή/και υπηκόων των κρατών μελών της CLAC, εκτός αν έχουν συμφωνηθεί ευνοϊκότερες διατάξεις στη διμερή συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους και της Δημοκρατίας της Χιλής.5. Ένα κράτος μέλος δύναται να απορρίψει, να ανακαλέσει, να αναστείλει ή να περιορίσει την άδεια λειτουργίας ή την τεχνική άδεια ενός αερομεταφορέα που έχει καθορίσει η Δημοκρατία της Χιλής, όταν:α) ο αερομεταφορέας δεν είναι εγκατεστημένος στη Δημοκρατία της Χιλής· ήβ) δεν ασκείται ή δεν εξακολουθεί να ασκείται ουσιαστικός ρυθμιστικός έλεγχος του αερομεταφορέα από τη Δημοκρατία της Χιλής ή η Δημοκρατία της Χιλής δεν είναι η αρμόδια για την έκδοση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα· ήγ) ο αερομεταφορέας δεν τελεί υπό την άμεση ή κατά πλειοψηφία κυριότητα και τον ουσιαστικό έλεγχο κρατών μελών της CLAC ή/και υπηκόων των κρατών μελών της CLAC, εκτός αν έχουν συμφωνηθεί ευνοϊκότερες διατάξεις στη διμερή συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους και της Δημοκρατίας της Χιλής· ήδ) το κράτος μέλος απέδειξε ότι, με την άσκηση των δικαιωμάτων κυκλοφορίας βάσει της παρούσας συμφωνίας σε δρομολόγιο το οποίο περιλαμβάνει σημείο στο συγκεκριμένο κράτος μέλος της CLAC, ο αερομεταφορέας θα καταστρατηγήσει τους περιορισμούς των δικαιωμάτων κυκλοφορίας που επιβάλλονται από τη συμφωνία μεταξύ του κράτους μέλους και του εν λόγω άλλου κράτους μέλους της CLAC.Άρθρο 3Δικαιώματα σχετικά με το ρυθμιστικό έλεγχο1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 συμπληρώνουν τα άρθρα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 3.2. Εφόσον ένα κράτος μέλος έχει καθορίσει αερομεταφορέα, στον οποίο ασκείται και διατηρείται ρυθμιστικός έλεγχος από άλλο κράτος μέλος, τα δικαιώματα της Δημοκρατίας της Χιλής με βάση τις διατάξεις ασφαλείας της συμφωνίας μεταξύ του κράτους μέλους που έχει καθορίσει τον αερομεταφορέα και της Δημοκρατίας της Χιλής ισχύουν εξίσου όσον αφορά την έγκριση, την εφαρμογή ή τη διατήρηση των προτύπων ασφαλείας από αυτό το άλλο κράτος μέλος και όσον αφορά την άδεια λειτουργίας του εν λόγω αερομεταφορέα.Άρθρο 4Φορολόγηση αεροπορικών καυσίμων1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 συμπληρώνουν τις αντίστοιχες διατάξεις των άρθρων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 4.2. Με την επιφύλαξη τυχόν αντίθετων διατάξεων, καμία διάταξη οιασδήποτε συμφωνίας που απαριθμείται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 4 δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν αδιακρίτως φόρους, εισφορές, δασμούς, τέλη ή επιβαρύνσεις επί των καυσίμων που διατίθενται στο έδαφός τους για τα αεροσκάφη καθορισμένου αερομεταφορέα της Δημοκρατίας της Χιλής, ο οποίος εκτελεί δρομολόγια μεταξύ σημείου στο έδαφος του συγκεκριμένου κράτους μέλους και άλλου σημείου στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους ή στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.3. Με την επιφύλαξη τυχόν αντίθετων διατάξεων, καμία διάταξη οιασδήποτε συμφωνίας που απαριθμείται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 4 δεν εμποδίζει την Δημοκρατία της Χιλής να επιβάλλει αδιακρίτως φόρους, εισφορές, δασμούς, τέλη ή επιβαρύνσεις επί των καυσίμων που διατίθενται στο έδαφός της για αεροσκάφος καθορισμένου αερομεταφορέα κράτους μέλους, ο οποίος εκτελεί δρομολόγια μεταξύ σημείου στο έδαφος της Δημοκρατίας της Χιλής και άλλου σημείου στο έδαφος της Δημοκρατίας της Χιλής ή στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της CLAC.Άρθρο 5Ναύλοι μεταφοράς1. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 συμπληρώνουν τα άρθρα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 5.2. Οι ναύλοι που επιβάλλονται από αερομεταφορέα(-είς) καθορισμένο(-ους) από τη Δημοκρατία της Χιλής βάσει συμφωνίας που απαριθμείται στο παράρτημα Ι, η οποία περιέχει διάταξη απαριθμούμενη στο παράρτημα ΙΙ σημείο 5 για μεταφορά εξ ολοκλήρου εντός της Κοινότητας, υπόκεινται στη νομοθεσία της Κοινότητας. Η νομοθεσία της Κοινότητας εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις.3. Οι ναύλοι που επιβάλλονται από αερομεταφορέα(-είς) καθορισμένο(-ους) από κράτος μέλος βάσει συμφωνίας που απαριθμείται στο παράρτημα Ι, η οποία περιέχει διάταξη απαριθμούμενη στο παράρτημα ΙΙ σημείο 5 για μεταφορά μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και άλλου κράτους μέλους της CLAC, υπόκεινται στη χιλιανή νομοθεσία σε ό,τι αφορά την ηγετική θέση σε θέματα τιμών και εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις.Άρθρο 6Παραρτήματα της παρούσας συμφωνίαςΤα παραρτήματα της παρούσας συμφωνίας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της.Άρθρο 7Αναθεώρηση ή τροποποίησιΤα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να αναθεωρήσουν ή να τροποποιήσουν την παρούσα συμφωνία, με αμοιβαία συναίνεση.Άρθρο 8Έναρξη ισχύος και προσωρινή εφαρμογή1. Η παρούσα συμφωνία τίθεται σε ισχύ μόλις τα συμβαλλόμενα μέρη κοινοποιήσουν εκατέρωθεν γραπτώς ότι έχουν ολοκληρώσει τις αντίστοιχες οικείες εσωτερικές διαδικασίες που είναι αναγκαίες για την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να εφαρμόζουν προσωρινά την παρούσα συμφωνία από την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη θα έχουν κοινοποιήσει εκατέρωθεν την ολοκλήρωση των αναγκαίων προς τούτο διαδικασιών.3. Οι συμφωνίες και λοιπές ρυθμίσεις μεταξύ κρατών μελών και της Δημοκρατίας της Χιλής, οι οποίες κατά την ημερομηνία υπογραφής της παρούσας συμφωνίας δεν έχουν ακόμη τεθεί σε ισχύ και δεν εφαρμόζονται προσωρινά, απαριθμούνται στο παράρτημα Ι σημείο 2. Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται σε όλες αυτές τις συμφωνίες και ρυθμίσεις από την έναρξη ισχύος ή προσωρινής εφαρμογής τους.Άρθρο 9Λήξη1. Σε περίπτωση που λήξει η ισχύς μιας συμφωνίας απαριθμουμένης στο παράρτημα Ι, παύουν ταυτοχρόνως να ισχύουν όλες οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας οι οποίες σχετίζονται με τη συμφωνία που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι.2. Σε περίπτωση που λήξει η ισχύς όλων των συμφωνιών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι, λήγει ταυτόχρονα και η ισχύς της παρούσας συμφωνίας.ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσα συμφωνία.Έγινε στo Λουξεμβούργο, εις διπλούν, στις έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες πέντε, στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ιταλική, ισπανική, λεττονική, λιθουανική, μαλτεζική, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα.Por la Comunidad EuropeaZa Evropské společenstvíFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer Ia Comunità europeaEiropas Kopienas vārdāEuropos bendrijos varduAz Európai Közösség részérőlGħall-Komunità EwropeaVoor de Europese GemeenschapW imieniu Wspólnoty EuropejskiejPela Comunidade EuropeiaZa Európske spoločenstvoZa Evropsko skupnostEuroopan yhteisön puolestaFör Europeiska gemenskapen+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++Por la República de ChileZa Chilskou republikuFor Republikken ChileFür die Republik ChileTšiili Vabariigi nimelΓια τη Δημοκρατία της ΧιλήςFor the Republic of ChilePour la République du ChiliPer la Repubblica del CileČīles Republikas vārdāČilės Respublikos varduA Chilei Köztársaság részérőlGħar-Repubblika taċ-ĊiliVoor de Republiek ChiliW imieniu Republiki ChilePela República do ChileZa Čilskú republikuZa Republiko ČileChilen tasavallan puolestaFör Republiken Chile+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΚατάλογος των συμφωνιών που αναφέρονται στο άρθρο 11. Συμφωνίες παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και των κρατών μελών, οι οποίες κατά την ημερομηνία υπογραφής της παρούσας συμφωνίας έχουν συναφθεί, υπογραφεί ή/και εφαρμόζονται προσωρινά- Συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Χιλής και της κυβέρνησης του Βασιλείου του Βελγίου, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 13 Σεπτεμβρίου 2001, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Βελγίου"·- Συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της κυβέρνησης του Βασιλείου της Δανίας και της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Χιλής, που υπογράφηκε στην Κοπεγχάγη στις 27 Ιουνίου 2001, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Δανίας"·- Συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων της Δημοκρατίας της Χιλής και της Γαλλικής Δημοκρατίας σχετικά με την παροχή αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ και πέραν των αντιστοίχων εδαφών, που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 6 Δεκεμβρίου 1979, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Γαλλίας"·- Συμφωνία αερομεταφορών μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Δημοκρατίας της Χιλής, που υπογράφηκε στο Σαντιάγο της Χιλής στις 30 Μαρτίου 1964, όπως τροποποιήθηκε, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Γερμανίας"·- Συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Χιλής και της κυβέρνησης της Ιταλικής Δημοκρατίας, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 27 Φεβρουαρίου 2002, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Ιταλίας"·- Συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Χιλής για την παροχή αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ των αντιστοίχων εδαφών, που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 25 Φεβρουαρίου 2002, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Λουξεμβούργου"·- Συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ του Βασιλείου των Κάτω Χωρών και της Δημοκρατίας της Χιλής, που υπογράφηκε στο Σαντιάγο της Χιλής στις 13 Ιουλίου 1962, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Κάτω Χωρών"·- Σχέδιο συμφωνίας παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και του Βασιλείου των Κάτω Χωρών για την παροχή αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ των αντιστοίχων εδαφών, που μονογραφήθηκε και προσαρτήθηκε ως παράρτημα Β στα πρακτικά της Αεροναυτικής Συμβουλευτικής Συνάντησης μεταξύ των Κάτω Χωρών και της Χιλής τα οποία εγκρίθηκαν στο Σαντιάγο της Χιλής στις 12 Απριλίου 2001, εφεξής "σχέδιο αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών"·- Συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Χιλής και της κυβέρνησης της Ισπανίας σχετικά με την εκτέλεση εμπορικών αεροπορικών δρομολογίων, που υπογράφηκε στο Σαντιάγο της Χιλής στις 17 Δεκεμβρίου 1974, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Ισπανίας"·- Συμφωνία παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Χιλής και της κυβέρνησης του Βασιλείου της Σουηδίας, που υπογράφηκε στη Κοπεγχάγη στις 27 Ιουνίου 2001, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Σουηδίας"·- Συμφωνία μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας για την παροχή αεροπορικών υπηρεσιών, που υπογράφηκε στο Σαντιάγο της Χιλής στις 16 Σεπτεμβρίου 1947, εφεξής "συμφωνία Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου"·- Σχέδιο συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Χιλής για την παροχή αεροπορικών υπηρεσιών, που μονογραφήθηκε και προσαρτήθηκε ως παράρτημα Β στο Μνημόνιο Συμφωνίας μεταξύ των αεροναυτικών αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου και της Χιλής το οποίο υπογράφηκε στο Σαντιάγο της Χιλής στις 31 Μαΐου 2000, εφεξής "σχέδιο αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου".2. Συμφωνίες παροχής αεροπορικών υπηρεσιών και άλλες ρυθμίσεις που έχουν μονογραφηθεί ή υπογραφεί μεταξύ της Δημοκρατίας της Χιλής και των κρατών μελών και οι οποίες κατά την ημερομηνία υπογραφής της παρούσας συμφωνίας δεν έχουν ακόμη τεθεί σε ισχύ και δεν εφαρμόζονται προσωρινά.--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΚατάλογος των άρθρων των συμφωνιών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι και αναφέρονται στα άρθρα 2 έως 5 της παρούσας συμφωνίας1. Καθορισμός από κράτος μέλος:- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Βελγίου,- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Δανίας,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Γαλλίας,- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Γερμανίας,- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Ιταλίας,- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Λουξεμβούργου,- άρθρο 3 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Ισπανίας,- άρθρο 3 της συμφωνίας Χιλής-Σουηδίας,- άρθρο 4 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου.2. Απόρριψη, ανάκληση, αναστολή ή περιορισμός των αδειών λειτουργίας ή των τεχνικών αδειών:- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Βελγίου,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Δανίας,- άρθρο 5 της συμφωνίας Χιλής-Γαλλίας,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Γερμανίας,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Ιταλίας,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Λουξεμβούργου,- άρθρο V της συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 4 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Ισπανίας,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Σουηδίας,- άρθρο 4 της συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου,- άρθρο 5 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου.3. Ρυθμιστικός έλεγχος:- άρθρο 6 της συμφωνίας Χιλής-Βελγίου,- άρθρο 14 της συμφωνίας Χιλής-Δανίας,- παράρτημα 3 του πρωτοκόλλου μεταξύ των αεροναυτικών αρχών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Δημοκρατίας της Χιλής, που υπογράφηκε στο Βερολίνο στις 2 Απριλίου 1998 —όπως εφαρμόζεται προσωρινά στο πλαίσιο της συμφωνίας Γερμανίας-Χιλής,- άρθρο 6 της συμφωνίας Χιλής-Ιταλίας,- άρθρο 6 της συμφωνίας Χιλής-Λουξεμβούργου,- άρθρο 6 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 14 της συμφωνίας Χιλής-Σουηδίας,- άρθρο 14 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου.4. Φορολόγηση αεροπορικών καυσίμων:- άρθρο 9 της συμφωνίας Χιλής-Βελγίου,- άρθρο 6 της συμφωνίας Χιλής-Δανίας,- άρθρο 10 της συμφωνίας Χιλής-Γαλλίας,- άρθρο 6 της συμφωνίας Χιλής-Γερμανίας,- άρθρο 9 της συμφωνίας Χιλής-Ιταλίας,- άρθρο 15 της συμφωνίας Χιλής-Λουξεμβούργου,- άρθρο III της συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 15 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 5 της συμφωνίας Χιλής-Ισπανίας,- άρθρο 6 της συμφωνίας Χιλής-Σουηδίας,- άρθρο 8 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου.5. Ναύλοι μεταφοράς εντός της Κοινότητας:- άρθρο 12 της συμφωνίας Χιλής-Βελγίου,- άρθρο 10 της συμφωνίας Χιλής-Δανίας,- άρθρο 9 της συμφωνίας Χιλής-Γαλλίας,- άρθρο 8 της συμφωνίας Χιλής-Γερμανίας,- άρθρο 12 της συμφωνίας Χιλής-Ιταλίας,- άρθρο 14 της συμφωνίας Χιλής-Λουξεμβούργου,- άρθρο 14 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Κάτω Χωρών,- άρθρο 8 της συμφωνίας Χιλής-Ισπανίας,- άρθρο 10 της συμφωνίας Χιλής-Σουηδίας,- άρθρο 9 της συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου,- άρθρο 7 του σχεδίου αναθεωρημένης συμφωνίας Χιλής-Ηνωμένου Βασιλείου.--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙΚατάλογος άλλων κρατών αναφερομένων στο άρθρο 21. Δημοκρατία της Ισλανδίας (βάσει της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο)·2. Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν (βάσει της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο)·3. Βασίλειο της Νορβηγίας (βάσει της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο)·4. Ελβετική Συνομοσπονδία (βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τις αερομεταφορές).--------------------------------------------------


text:
 14.12.2013
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 367/8
 Arrêt de la Cour (Grande chambre) du 22 octobre 2013 (demandes de décision préjudicielle du Hoge Raad der Nederlanden — Pays-Bas) — Staat der Nederlanden/Essent NV e. a.
 (Affaires jointes C-105/12 à C-107/12) (1)
 (Renvoi préjudiciel - Libre circulation des capitaux - Article 63 TFUE - Régimes de propriété - Article 345 TFUE - Gestionnaires de réseaux de distribution d’électricité ou de gaz - Interdiction de privatisation - Interdiction de liens avec des entreprises produisant, fournissant ou se livrant au négoce de l’électricité ou du gaz - Interdiction d’activités pouvant desservir la gestion du réseau)
 2013/C 367/12
 Langue de procédure: le néerlandais
 Juridictions de renvoi
 Hoge Raad der Nederlanden
 Parties dans la procédure au principal
 Partie requérante: Staat der Nederlanden
 Parties défenderesses: Essent NV (C-105/12), Essent Nederland BV (C-105/12); Eneco Holding NV (C-106/12) et Delta NV (C-107/12)
 Objet
 Demandes de décision préjudicielle — Hoge Raad der Nederlanden — Interprétation des art. 63 et 345 TFUE — Restrictions à la libre circulation des capitaux — Régimes de propriété — Notion — Législation nationale prévoyant une interdiction absolue de privatisation des gestionnaires de réseaux de distribution d'énergie
 Dispositif
 1)
 L’article 345 TFUE doit être interprété en ce sens qu’il recouvre un régime d’interdiction de privatisation, tel que celui en cause au principal, qui implique que les actions détenues au sein d’un gestionnaire de réseau de distribution d’électricité ou de gaz actif sur le territoire néerlandais doivent être détenues, directement ou indirectement, par des autorités publiques identifiées par la législation nationale. Cependant, cette interprétation n’a pas pour conséquence de soustraire à l’application de l’article 63 TFUE des dispositions nationales, telles que celles en cause au principal, interdisant la privatisation de gestionnaires de réseaux de distribution d’électricité ou de gaz, ou encore interdisant, d’une part, des liens de propriété ou de contrôle entre des sociétés faisant partie d’un groupe auquel appartient un gestionnaire de réseau de distribution d’électricité ou de gaz actif sur le territoire néerlandais et des sociétés faisant partie d’un groupe auquel appartient une entreprise qui produit, fournit ou se livre au négoce de l’électricité ou du gaz sur ce même territoire ainsi que, d’autre part, l’accomplissement par un tel gestionnaire et par le groupe dont celui-ci fait partie d’opérations ou d’activités qui pourraient desservir l’intérêt de la gestion du réseau concerné.
 2)
 En ce qui concerne le régime d’interdiction de privatisation en cause au principal, qui relève de l’article 345 TFUE, les objectifs qui sous-tendent le choix du législateur par rapport au régime de propriété retenu peuvent être pris en considération en tant que raisons impérieuses d’intérêt général pour justifier l’entrave à la libre circulation des capitaux. Pour ce qui est des autres interdictions, les objectifs de lutter contre les subventions croisées au sens large, y compris l’échange d’informations stratégiques, d’assurer la transparence sur les marchés de l’électricité et du gaz ou de prévenir les distorsions de concurrence peuvent à titre de raisons impérieuses d’intérêt général, justifier les entraves à la libre circulation des capitaux occasionnées par des dispositions nationales, telles que celles en cause au principal.
 (1) JO C 151 du 26.05.2012


text:
El término puszta (IPA , en italiano a menudo ) es un término húngaro utilizado para indicar vastas extensiones de llanura esteparia, típicas de las tierras planas de Hungría.
 El territorio de la puszta es estéril, inhóspito, una especie de desierto herboso y en origen se refería a partes llanas de la gran llanura húngara (Alföld), habitada por pastores de ganado vacuno y equino.
 Este término deriva de un adjetivo eslavo que significa "vacío, desolado" y se refiere también a granjas rodeadas por vastos campos; en este sentido, ha entrado a formar parte del nombre de algunos lugares (como puszta de Hortobágy).
 Véase también
 Hortobágy
 Enlaces externos
 Parque Nacional Húngaro de Hortobágy - La Puszta
 Llanuras
 Accidentes del relieve
 Puszta


text:
Rajiv Gandhi (20. august 1944 Bombay, India – 21. mai 1991 Sriperumbudur Madrase lähedal, Tamil Nadu, India) oli iseseisva India 6. peaminister (1984–1989).
 Ta oli Indira Gandhi ja Feroze Gandhi poeg. Peaministriks sai ta pärast seda, kui ta ema oli mõrvatud. Ka ta ise langes Tamili tiigrite korraldatud atentaadi ohvriks. Ta abikaasa oli Itaalia päritolu Sonia Gandhi, kes on India Rahvuskongressi president 1998. aastast tänapäevani.
 India peaministrid
 Tapetud poliitikud
 Sündinud 1944
 Surnud 1991


type: legislation

text:
 KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ
 Brussel 24.5.2004
 KUMM(2004) 390 finali
 Proposta għal
 REGOLAMENT TAL-KUNSILL
 li jemenda r-Regolament (KE) Nru 2287/2003 li għandu x’jaqsam mas-sajd għall-
 merluzz Baltiku
 (preżentata mill-Kummissjoni)
 MT MT
 ---pagebreak--- MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2287/2003 jiffissa l-opportunitajiet tas-sajd u l-
 kundizzjonijiet assoċjati għal ċerti ħażniet ta’ ħut u gruppi ta’ ħażniet li japplikaw għall-ibħra
 Komunitarji u għall-bastimenti Komunitarji, f’ibħra fejn limitazzjonjiet fil-qabda huma
 meħtieġa għall-2004. Wara li reċentement intlaħqu deċiżjonijiet fil-Kummissjoni
 Internazzjonali għas-Sajd fil-Baħar Baltiku (IBSFC) li jnaqqsu l-perjodu ta’ projbizjoni għas-
 sajd tal-merluzz fil-Baħar Baltiku mill-1 ta’ Ġunju sal-31 ta’ Awissu 2004 għall-15 ta’ Ġunju
 sal-15 ta’ Awissu, emenda għar-Regolament hija meħtieġa.
 Il-proposta preżenti għandha l-għan li tintroduċi l-emendi meħtieġa għall-Anness IV għar-
 Regolament (KE) Nru 2287/2003.
 Il-Kummissjoni mitluba tadotta din il-proposta kemm jista’ jkun malajr, sabiex is-sajjieda
 jkunu jistgħu jippjanaw l-attivitajiet tagħhom għal dan l-istaġun tas-sajd, u tgħaddiha lill-
 Kunsill.
 MT 2 MT
 ---pagebreak--- Proposta għal
 REGOLAMENT TAL-KUNSILL
 li jemenda r-Regolament (KE) Nru 2287/2003 li għandu x’jaqsam mas-sajd għall-
 merluzz Baltiku
 IL-KUNSILL TA’ L-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidra t-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea,
 Wara li kkunsidra r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2371/2002 ta' l-20 ta' Diċembru 2002
 fuq il-konservazzjoni u l-isfruttament sostenibbli ta' riżorsi tas-sajd taħt il-Politika Komuni
 tas-Sajd1, b’mod partikolari l-Artikolu 20 tiegħu,
 Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni2,
 Billi:
 (1) Il-Kummissjoni Internazzjonali għas-Sajd fil-Baħar Baltiku (IBSFC) adottat
 rakkomandazzjoni f’Mejju 2004 li tnaqqas il-perjodu ta’ projbizzjoni għas-sajd tal-
 merluzz fil-Baħar Baltiku mill-1 ta’ Ġunju sal-31 ta’ Awissu 2004 għall-15 ta’ Ġunju
 sal-15 ta’ Awissu inkluż. L-implimentazzjoni ta’ dik ir-rakkomandazzjoni fl-ordni
 legali tal-Komunità għandha tkun żgurata.
 (2) Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2287/2003 tad-19 ta’ Diċembru 2003 li jiffissa
 għall-2004 l-opportunitajiet tas-sajd u l-kundizzjonijiet assoċjati għal ċerti ħażniet ta’
 ħut u gruppi ta’ ħażniet li japplikaw fl-ibħra Komunitarji u għall-bastimenti
 Komunitarji, f’ibħra fejn limitazzjonjiet fil-qabda huma meħtieġa3, għandu għalhekk
 jiġi emendat kif meħtieġ,
 ADOTTA DAN IR-REGOLAMENT:
 Artikolu 1
 Punt 4 ta’ l-Anness IV għar-Regolament (KE) Nru 2287/2003 huwa mibdul minn li ġej:
 ‘ 4. Projbizzjoni għas-sajd fis-Sajf għall-merluzz Baltiku
 1
 ĠU L 358, tal-31.12.2002, p.59.
 2
 ĠU C [...],[...], p.[...].
 3
 ĠU L 344, tal-31.12.2003 p.1.
 MT 3 MT
 ---pagebreak--- Is-sajd għall-merluzz mhux ser ikun permess fil-Baħar Baltiku, fil-Belts u fis-Sound mill-15
 ta’ Ġunju 2004 sal-15 ta’ Awissu inkluż. ’
 Artikolu 2
 Dan ir-Regolament ser jidħol fis-seħħ fit-tielet jum wara l-jum tal-pubblikazzjoni tiegħu fil-
 Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea.
 Ir-Regolament ser japplika mill-1 ta’ Ġunju 2004.
 Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri
 kollha.
 Magħmul fi Brussel,
 Għall-Kunsill
 Il-President
 MT 4 MT