text:
 |
 52012PC0237
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης των αντισταθμιστικών μέτρων που εφαρμόζονται στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας /* COM/2012/0237 final - 2012/0121 (NLE) */
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
 ΕΚΘΕΣΗ
 1. Πλαισιο
 της προτασησ
 · Αιτιολόγηση
 και στόχοι της
 πρότασης
 Η παρούσα
 πρόταση αφορά
 την εφαρμογή
 του κανονισμού
 (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του
 Συμβουλίου,
 της 11ης Ιουνίου
 2009, για την άμυνα
 κατά των
 εισαγωγών που
 αποτελούν
 αντικείμενο
 επιδοτήσεων εκ
 μέρους χωρών
 μη μελών της
 Ευρωπαϊκής Κοινότητας
 («ο βασικός
 κανονισμός»)
 στο πλαίσιο
 της διαδικασίας
 σχετικά με τις
 εισαγωγές
 ορισμένων τύπων
 τερεφθαλικού
 πολυαιθυλενίου
 (PET) καταγωγής, μεταξύ
 άλλων, Ινδίας.
 · Γενικό
 πλαίσιο
 Η παρούσα
 πρόταση εντάσσεται
 στο πλαίσιο
 της εφαρμογής
 του βασικού κανονισμού
 και είναι
 αποτέλεσμα
 έρευνας η
 οποία διενεργήθηκε
 σύμφωνα με τις
 ουσιαστικές
 και διαδικαστικές
 απαιτήσεις του
 βασικού
 κανονισμού.
 · Υφιστάμενες
 διατάξεις στον
 τομέα της
 πρότασης
 Ισχύουν
 οριστικά μέτρα
 που
 επιβλήθηκαν με
 τον κανονισμό
 (EΚ) αριθ. 1645/2005 του Συμβουλίου,
 της 6ης
 Οκτωβρίου 2005, για
 την
 τροποποίηση
 του κανονισμού
 (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 για
 την επιβολή
 οριστικού
 αντισταθμιστικού
 δασμού στις
 εισαγωγές ορισμένων
 τερεφθαλικών
 πολυαιθυλενίων
 καταγωγής,
 μεταξύ άλλων,
 Ινδίας
 · Συνοχή με
 άλλες
 πολιτικές και
 στόχους της
 Ένωσης
 Άνευ
 αντικειμένου.
 2. Διαβουλεύση
 με τα
 ενδιαφερόμενα
 μέρη και
 εκτίμηση
 αντικτυπου
 · Διαβούλευση
 με τα
 ενδιαφερόμενα
 μέρη
 Τα
 ενδιαφερόμενα
 μέρη τα οποία
 αφορά η
 διαδικασία
 είχαν τη
 δυνατότητα να
 υποστηρίξουν
 τα συμφέροντά
 τους κατά τη
 διάρκεια της
 έρευνας,
 σύμφωνα με τις
 διατάξεις του
 βασικού
 κανονισμού.
 · Συγκέντρωση
 και χρήση
 εμπειρογνωμοσύνης
 Δεν
 παρέστη ανάγκη
 για εξωτερική
 εμπειρογνωμοσύνη.
 · Εκτίμηση
 αντικτύπου
 Η παρούσα
 πρόταση είναι
 αποτέλεσμα της
 εφαρμογής του
 βασικού κανονισμού.
 Ο βασικός
 κανονισμός δεν
 περιλαμβάνει
 διατάξεις για
 γενική
 εκτίμηση του
 αντικτύπου,
 αλλά περιέχει
 διεξοδικό
 κατάλογο των
 όρων που
 πρέπει να εκτιμηθούν.
 3. ΝΟΜΙΚΑ
 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 · Σύνοψη της
 προτεινόμενης
 δράσης
 Στις 2
 Απριλίου 2011 η
 Επιτροπή
 κίνησε
 διαδικασία μερικής
 ενδιάμεσης
 επανεξέτασης
 των εισαγωγών
 ορισμένων
 τύπων
 τερεφθαλικού
 πολυαιθυλενίου
 (PET) καταγωγής,
 μεταξύ άλλων,
 Ινδίας.
 Η
 συνημμένη
 πρόταση
 κανονισμού του
 Συμβουλίου βασίζεται
 στα πορίσματα
 της
 διεξαχθείσας
 έρευνας που
 περιορίζεται
 στην εξέταση
 της επιδότησης
 όσον αφορά τον
 αιτούντα.
 Από την
 έρευνα
 διαπιστώθηκε
 ότι το επίπεδο
 της επιδότησης
 ήταν
 χαμηλότερο από
 αυτό που είχε
 διαπιστωθεί
 στην τελευταία
 έρευνα και ότι
 η αλλαγή των
 περιστάσεων
 που οδήγησε σε
 μειωμένο
 περιθώριο
 επιδότησης δεν
 είναι μόνιμου
 χαρακτήρα.
 Ως εκ
 τούτου,
 προτείνεται
 στο Συμβούλιο
 να εγκρίνει τη
 συνημμένη
 πρόταση
 κανονισμού για
 περάτωση της
 διαδικασίας
 που θα πρέπει
 να δημοσιευθεί
 το αργότερο
 έως την 1η
 Ιουλίου 2012.
 · Νομική βάση
 Κανονισμός
 (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του
 Συμβουλίου,
 της 11ης Ιουνίου
 2009, για την άμυνα
 κατά των
 εισαγωγών που
 αποτελούν
 αντικείμενο
 επιδοτήσεων εκ
 μέρους χωρών
 μη μελών της
 Ευρωπαϊκής
 Κοινότητας.
 · Αρχή της
 επικουρικότητας
 Η πρόταση
 εμπίπτει στην
 αποκλειστική
 αρμοδιότητα
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης. Ως εκ
 τούτου, δεν
 εφαρμόζεται η
 αρχή της
 επικουρικότητας.
 · Αρχή της
 αναλογικότητας
 Η πρόταση
 είναι σύμφωνη
 με την αρχή της
 αναλογικότητας
 για τον
 ακόλουθο λόγο:
 Το είδος
 της ενέργειας
 περιγράφεται
 στον προαναφερόμενο
 βασικό
 κανονισμό και
 δεν αφήνει
 περιθώρια για
 λήψη αποφάσεων
 σε εθνικό
 επίπεδο.
 Είναι
 άνευ
 αντικειμένου η
 αναφορά του
 τρόπου με τον
 οποίο
 ελαχιστοποιείται
 και είναι
 ανάλογος προς
 τον στόχο της
 πρότασης ο
 οικονομικός
 και διοικητικός
 φόρτος που
 βαρύνει την
 Ένωση, τις
 κυβερνήσεις
 των κρατών
 μελών, τις
 περιφερειακές
 και τις
 τοπικές αρχές,
 τους οικονομικούς
 παράγοντες και
 τους πολίτες.
 · Επιλογή
 νομικών μέσων
 Προτεινόμενη
 πράξη:
 κανονισμός.
 Άλλες
 πράξεις δεν θα
 ήταν
 κατάλληλες,
 διότι ο βασικός
 κανονισμός δεν
 προβλέπει
 εναλλακτικές
 επιλογές.
 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Η πρόταση
 δεν έχει
 επιπτώσεις
 στον
 προϋπολογισμό
 της Ένωσης.
 2012/0121 (NLE)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την
 περάτωση της
 μερικής
 ενδιάμεσης
 επανεξέτασης
 των
 αντισταθμιστικών
 μέτρων που
 εφαρμόζονται
 στις εισαγωγές
 ορισμένων τύπων
 τερεφθαλικού
 πολυαιθυλενίου
 (PET) καταγωγής, μεταξύ
 άλλων, Ινδίας
 ΤΟ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
 ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας
 υπόψη τη
 Συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης,
 Έχοντας
 υπόψη τον
 κανονισμό (EK)
 αριθ. 597/2009 του
 Συμβουλίου,
 της 11ης Ιουνίου
 2009, για την άμυνα
 κατά των
 εισαγωγών που
 αποτελούν
 αντικείμενο
 επιδοτήσεων εκ
 μέρους χωρών
 μη μελών της
 Ευρωπαϊκής Κοινότητας[1] («ο
 βασικός
 κανονισμός»),
 και ιδίως τα
 άρθρα 19 και 24,
 Έχοντας
 υπόψη την
 πρόταση που
 υπέβαλε η
 Ευρωπαϊκή
 Επιτροπή,
 κατόπιν
 διαβούλευσης
 με τη
 συμβουλευτική
 επιτροπή,
 Εκτιμώντας
 τα ακόλουθα:
 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
 1.1. Προηγούμενη
 έρευνα και
 ισχύοντα
 αντισταθμιστικά
 μέτρα
 (1) Το
 Συμβούλιο
 επέβαλε, με τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 2603/2000,[2]
 οριστικό αντισταθμιστικό
 δασμό στις
 εισαγωγές
 τερεφθαλικού
 πολυαιθυλενίου
 (PET) καταγωγής,
 μεταξύ άλλων,
 Ινδίας («η
 αρχική έρευνα
 κατά των
 επιδοτήσεων»).
 Τα οριστικά
 πορίσματα και
 τα
 συμπεράσματα
 της επανεξέτασης
 με ταχείες
 διαδικασίες
 σύμφωνα με το
 άρθρο 20 του βασικού
 κανονισμού
 αναφέρονται
 στον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 1645/2005 του
 Συμβουλίου[3]. Ύστερα
 από
 επανεξέταση
 ενόψει λήξης
 της ισχύος των
 μέτρων, το
 Συμβούλιο, με
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 193/2007[4]
 επέβαλε
 οριστικό
 αντισταθμιστικό
 δασμό για περαιτέρω
 περίοδο 5 ετών.
 Τα
 αντισταθμιστικά
 μέτρα
 τροποποιήθηκαν
 με τον
 κανονισμό (EΚ)
 αριθ. 1286/2008 του
 Συμβουλίου[5]
 κατόπιν
 μερικής
 ενδιάμεσης
 επανεξέτασης
 («προηγούμενη
 έρευνα
 επανεξέτασης»).
 Τα
 αντισταθμιστικά
 μέτρα
 συνίστανται σε
 συγκεκριμένο
 δασμό. Το ύψος του
 δασμού κυμαίνεται
 μεταξύ 0 και 106,5
 ευρώ ανά τόνο
 για τους ινδούς
 παραγωγούς που
 κατονομάζονται
 ατομικά, ενώ επιβλήθηκε
 δασμός 69,4 ευρώ
 ανά τόνο στις
 εισαγωγές από
 όλους τους
 άλλους
 παραγωγούς.
 (2) Ύστερα
 από την αλλαγή
 της επωνυμίας
 της ινδικής εταιρείας
 South Asian Petrochem Ltd, η
 Επιτροπή, με
 την ανακοίνωση
 (ΕΚ) αριθ. 2010/C 335/07[6],
 κατέληξε στο
 συμπέρασμα ότι
 τα πορίσματα
 κατά των
 επιδοτήσεων
 όσον αφορά την
 South Asian Petrochem Ltd θα πρέπει
 να ισχύουν για
 την εταιρεία Dhunseri
 Petrochem & Tea Limited.
 1.2. Ισχύοντα
 μέτρα
 αντιντάμπινγκ
 (3) Το
 Συμβούλιο
 επέβαλε, με τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 2604/2000[7],
 οριστικό δασμό
 αντιντάμπινγκ
 στις εισαγωγές
 τερεφθαλικού
 πολυαιθυλενίου
 (PET) καταγωγής,
 μεταξύ άλλων,
 Ινδίας («η
 αρχική έρευνα
 αντιντάμπινγκ»).
 Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε
 επανεξέταση
 σύμφωνα με το
 άρθρο 11
 παράγραφος 4 («η
 επανεξέταση ως
 προς νέο
 εξαγωγέα») του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 1225/2009 του
 Συμβουλίου[8] («ο
 βασικός
 κανονισμός
 αντιντάμπινγκ»)
 σχετικά με την
 εταιρεία South Asian Petrochem Ltd
 και τα οριστικά
 πορίσματα και
 τα
 συμπεράσματά
 της αναφέρονται
 στον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 1646/2005 του
 Συμβουλίου[9].
 Ύστερα από
 επανεξέταση
 ενόψει της
 λήξης ισχύος των
 μέτρων, το
 Συμβούλιο, με
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 192/2007[10],
 επέβαλε
 οριστικό δασμό
 αντιντάμπινγκ
 για περαιτέρω
 περίοδο πέντε
 ετών. Τα μέτρα
 αντιντάμπινγκ
 τροποποιήθηκαν
 με τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 1286/2008 του
 Συμβουλίου
 ύστερα από
 μερική
 ενδιάμεση
 επανεξέταση («η
 προηγούμενη
 έρευνα
 επανεξέτασης
 αντιντάμπινγκ»).
 Τα μέτρα
 καθορίστηκαν
 στο επίπεδο
 εξάλειψης της
 ζημίας και
 συνίσταντο σε
 ειδικούς
 δασμούς αντιντάμπινγκ.
 Το ύψος του
 δασμού
 κυμαίνεται μεταξύ
 87,5 και 200,9 ευρώ ανά
 τόνο για τους
 ινδούς
 παραγωγούς που
 κατονομάζονται
 ατομικά, ενώ
 επιβλήθηκε δασμός
 153,6 ευρώ ανά τόνο
 στις εισαγωγές
 από όλους τους
 άλλους
 παραγωγούς
 («ισχύοντες
 δασμοί
 αντιντάμπινγκ»).
 (4) Ύστερα
 από την αλλαγή
 της επωνυμίας
 της ινδικής εταιρείας
 South Asian Petrochem Ltd, η
 Επιτροπή, με
 την ανακοίνωση
 (ΕΚ) αριθ. 2010/C 335/07[11],
 κατέληξε στο
 συμπέρασμα ότι
 τα πορίσματα
 σχετικά με το αντιντάμπινγκ
 όσον αφορά την
 South Asian Petrochem Ltd θα πρέπει
 να ισχύουν για
 την εταιρεία Dhunseri
 Petrochem & Tea Limited.
 (5) Με
 την απόφαση
 2005/697/ΕΚ[12]
 η Επιτροπή
 αποδέχθηκε τις
 αναλήψεις
 υποχρεώσεων
 που προτάθηκαν
 από την South Asian Petrochem Ltd καθορίζοντας
 μία ελάχιστη
 τιμή εισαγωγής
 («ΕΤΕ») («ανάληψη
 υποχρεώσεων»).
 Ύστερα από την
 αλλαγή της επωνυμίας,
 η Επιτροπή
 κατέληξε στο
 συμπέρασμα,
 την ανακοίνωση
 (ΕΚ) αριθ. 2010/C 335/05, ότι
 οι αναλήψεις
 υποχρεώσεων
 που προτάθηκαν
 από την South Asian Petrochem Ltd θα
 πρέπει να
 εφαρμοστούν
 στην εταιρεία
 Dhunseri Petrochem & Tea Limited.
 1.3. Έναρξη
 μερικής
 ενδιάμεσης
 επανεξέτασης
 (6) Υποβλήθηκε
 αίτηση για
 μερική
 ενδιάμεση
 επανεξέταση
 σύμφωνα με το
 άρθρο 19 του
 βασικού
 κανονισμού από
 την εταιρεία Dhunseri Petrochem
 & Tea Limited, έναν ινδό
 παραγωγό-εξαγωγέα
 PET («ο αιτών»). Το πεδίο
 της αίτησης
 περιορίζεται
 στην επιδότηση
 και στον
 αιτούντα.
 Ταυτόχρονα, ο
 αιτών ζήτησε
 την επανεξέταση
 των ισχυόντων
 μέτρων
 αντιντάμπινγκ.
 Οι δασμοί
 αντιντάμπινγκ
 και
 αντισταθμιστικοί
 δασμοί
 υπόλοιπων
 εταιρειών
 εφαρμόζονται
 σε εισαγωγές
 προϊόντων που
 παράγονται από
 τον αιτούντα
 και οι
 πωλήσεις του
 αιτούντος στην
 Ένωση διέπονται
 από την
 ανάληψη
 υποχρεώσεων.
 (7) Ο
 αιτών
 προσκόμισε εκ
 πρώτης όψεως
 αποδεικτικά στοιχεία
 σχετικά με το
 ότι η συνέχιση
 της εφαρμογής
 του μέτρου στο
 σημερινό του
 επίπεδο δεν
 ήταν πλέον
 αναγκαία για
 την εξουδετέρωση
 των συνεπειών
 της
 αντισταθμίσιμης
 επιδότησης. Ο
 αιτών έχει
 υποβάλει,
 ιδίως, εκ
 πρώτης όψεως
 αποδεικτικά
 στοιχεία από
 τα οποία
 προκύπτει ότι
 το ποσό της
 επιδότησής του
 έχει μειωθεί
 αρκετά κάτω
 από το ποσό του
 δασμού που
 εφαρμόζεται
 κατά την
 τρέχουσα
 περίοδο σε
 αυτήν. Η εν λόγω
 μείωση του
 γενικού επιπέδου
 επιδότησης
 οφείλεται
 κυρίως στη
 λήξη του καθεστώτος
 του ως μονάδας
 εξαγωγικού
 προσανατολισμού
 («EOU»). Σε ποσοστό 13,5%
 το καθεστώς EOU
 αντιστοιχούσε
 στο μεγαλύτερο
 μέρος των
 επιδοτήσεων
 ύψους 13,9 % που
 καθορίστηκαν
 κατά την
 επανεξέταση με
 ταχείες
 διαδικασίες.
 (8) Η
 Επιτροπή, αφού
 διαπίστωσε,
 κατόπιν
 διαβουλεύσεων
 με τη
 συμβουλευτική
 επιτροπή, ότι η
 αίτηση
 περιείχε
 επαρκή εκ
 πρώτης όψεως
 αποδεικτικά στοιχεία,
 ανήγγειλε,
 στις 2 Απριλίου
 2011, την έναρξη μερικής
 ενδιάμεσης
 επανεξέτασης
 («η παρούσα
 επανεξέταση»)
 δυνάμει του
 άρθρου 19 του
 βασικού
 κανονισμού με
 ανακοίνωση η
 οποία
 δημοσιεύτηκε
 στην Επίσημη
 Εφημερίδα της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης[13].
 Η επανεξέταση
 περιορίστηκε
 στην εξέταση
 της επιδότησης
 όσον αφορά τον
 αιτούντα.
 1.4. Μέρη
 τα οποία αφορά
 η έρευνα
 (9) Η
 Επιτροπή
 ενημέρωσε
 επίσημα τον
 αιτούντα, τους
 εκπροσώπους
 της χώρας
 εξαγωγής και
 την ένωση ενωσιακών
 παραγωγών για
 την έναρξη της
 επανεξέτασης.
 Τα ενδιαφερόμενα
 μέρη είχαν τη
 δυνατότητα να
 υποβάλουν γραπτώς
 τις απόψεις
 τους και να
 ζητήσουν να
 γίνουν δεκτά
 σε ακρόαση
 εντός της
 προθεσμίας που
 καθορίζεται
 στην
 ανακοίνωση για
 την έναρξη.
 (10) Ένα
 ενδιαφερόμενο
 μέρος ζήτησε
 και έγινε
 δεκτό σε
 ακρόαση.
 (11) Για
 να λάβει όλες
 τις
 απαιτούμενες
 για την έρευνά
 της
 πληροφορίες, η
 Επιτροπή
 έστειλε το
 ερωτηματολόγιο
 στον αιτούντα
 και τις
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας και
 έλαβε
 απαντήσεις
 εντός της
 ορισθείσας προθεσμίας.
 (12) Η
 Επιτροπή
 ζήτησε και
 επαλήθευσε
 όλες τις
 πληροφορίες
 που έκρινε
 αναγκαίες για
 τον
 προσδιορισμό της
 επιδότησης. Η
 Επιτροπή
 πραγματοποίησε
 επισκέψεις
 επαλήθευσης
 στις
 εγκαταστάσεις
 του αιτούντος
 στην Καλκούτα,
 Ινδία, και στις
 εγκαταστάσεις
 των δημόσιων
 αρχών της
 Ινδίας, στο Νέο
 Δελχί (ΓΔ
 Εξωτερικού
 Εμπορίου και
 υπουργείο
 Εμπορίου) και
 στην Καλκούτα
 (Διεύθυνση
 Εμπορίου και
 Βιομηχανίας,
 κυβέρνηση της
 Δυτικής
 Βεγγάλης).
 1.5. Περίοδος
 της έρευνας
 επανεξέτασης
 (13) Η
 έρευνα για την
 επιδότηση
 κάλυψε την
 περίοδο από
 την 1η Απριλίου
 2010 έως τις 31
 Μαρτίου 2011 («η
 περίοδος έρευνας
 της
 επανεξέτασης»
 ή «ΠΕΕ»).
 1.6. Παράλληλη
 έρευνα
 αντιντάμπινγκ
 (14) Στις 2
 Απριλίου 2011[14], η
 Επιτροπή
 ανήγγειλε την
 έναρξη μερικής
 ενδιάμεσης
 επανεξέτασης
 των ισχυόντων
 μέτρων
 αντιντάμπινγκ
 σύμφωνα με το
 άρθρο 11
 παράγραφος 3
 του βασικού κανονισμού
 αντιντάμπινγκ,
 η οποία
 περιορίζεται
 στην εξέταση
 του ντάμπινγκ
 σε σχέση με τον
 αιτούντα.
 (15) Από
 την παράλληλη
 έρευνα
 αντιντάμπινγκ
 διαπιστώθηκε
 ότι οι
 περιστάσεις
 όσον αφορά το
 ντάμπινγκ μεταβλήθηκαν
 σημαντικά και
 μόνιμα, και,
 συνεπώς, μεταβλήθηκαν
 τα ισχύοντα
 μέτρα
 αντιντάμπινγκ
 που εφαρμόζονται
 στον αιτούντα.
 2. ΥΠΟ
 ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ
 ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ
 ΠΡΟΪΟΝ
 2.1. Υπό
 εξέταση προϊόν
 (16) Το
 προϊόν που
 αποτελεί
 αντικείμενο
 της επανεξέτασης
 είναι το τερεφθαλικό
 πολυαιθυλένιο
 (PET) με ιξώδες 78 ml/g
 και άνω, σύμφωνα
 με το πρότυπο ISO 1628-
 5, το οποίο επί
 του παρόντος
 υπάγεται στον
 κωδικό ΣΟ 3907 60 20 και
 είναι
 καταγωγής Ινδίας
 («το υπό εξέταση
 προϊόν»).
 2.2. Ομοειδές
 προϊόν
 (17) Η
 έρευνα
 αποκάλυψε ότι
 το υπό εξέταση
 προϊόν που
 παράγεται στην
 Ινδία και
 πωλείται στην
 Ένωση είναι
 πανομοιότυπο
 από την άποψη
 των φυσικών
 και χημικών
 χαρακτηριστικών
 και χρήσεων
 προς το προϊόν
 που παράγεται
 και πωλείται
 στην εγχώρια
 αγορά στην
 Ινδία.
 Συνάγεται,
 συνεπώς, το
 συμπέρασμα ότι
 τα προϊόντα
 που πωλούνται
 στην εγχώρια αγορά
 και στις
 εξαγωγικές
 αγορές είναι
 ομοειδή προϊόντα
 κατά την
 έννοια του
 άρθρου 2
 στοιχείο γ) του
 βασικού
 κανονισμού.
 3. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
 ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
 3.1. Επιδότηση
 (18) Με
 βάση τις
 πληροφορίες
 που υπέβαλαν οι
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας και
 ο αιτών, καθώς
 και τις
 απαντήσεις στο
 ερωτηματολόγιο
 της Επιτροπής,
 εξετάστηκαν τα
 ακόλουθα
 καθεστώτα, τα
 οποία, κατά
 τους
 ισχυρισμούς,
 συνεπάγονται
 τη χορήγηση επιδοτήσεων:
 Εθνικά
 καθεστώτα:
 α) Καθεστώς
 πιστώσεων
 εισαγωγικών
 δασμών (Duty Entitlement Passbook Scheme –
 «DEPBS»)·
 β) Μονάδες
 εξαγωγικού
 προσανατολισμού
 (Export-Oriented Units – «EOU») / Ελεύθερες
 βιομηχανικές
 ζώνες (Export Processing Zones – «EPZ») /
 Ειδικές οικονομικές
 ζώνες (Special Economic Zones – «SEZ»)·
 γ) Καθεστώς
 προώθησης των
 εξαγωγών των
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών (Export Promotion Capital Goods Scheme–
 «EPCGS»)·
 δ) Καθεστώς
 επικέντρωσης
 στην αγορά (Focus Market Scheme -
 «FMS»)·
 ε) Καθεστώς
 εξαγωγικών
 πιστώσεων (Credit Scheme – «ECS»)·
 στ) Καθεστώς
 απαλλαγής από
 τον φόρο
 εισοδήματος (Income Tax
 Exemption Scheme – «ITES»).
 Περιφερειακά
 καθεστώτα:
 ζ) Καθεστώς
 κινήτρων της
 Δυτικής
 Βεγγάλης.
 (19) Τα
 καθεστώτα α)
 έως δ) που
 αναφέρονται
 ανωτέρω βασίζονται
 στον νόμο του 1992
 περί
 αναπτύξεως και
 ρυθμίσεως του
 εξωτερικού
 εμπορίου (αριθ. 22
 του 1992), ο οποίος
 άρχισε να
 ισχύει στις 7
 Αυγούστου 1992
 («νόμος περί
 εξωτερικού
 εμπορίου»). Ο
 νόμος για το
 εξωτερικό
 εμπόριο
 εξουσιοδοτεί τις
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας να
 δημοσιεύουν
 ανακοινώσεις
 που αφορούν
 την πολιτική
 στον τομέα των
 εισαγωγών και
 των εξαγωγών.
 Οι
 ανακοινώσεις
 αυτές
 συνοψίζονται
 στα έγγραφα με
 τίτλο «Πολιτική
 εξωτερικού
 εμπορίου» (FTP), που
 εκδίδονται από
 το Υπουργείο
 Εμπορίου ανά
 πενταετία και
 επικαιροποιούνται
 τακτικά. Δύο
 έγγραφα
 σχετικά με την
 πολιτική
 εξωτερικού
 εμπορίου είναι
 σχετικά με την
 ΠΕΕ αυτής της περίπτωσης,
 ήτοι το FTP 04-09 και το
 FTP 09-14. Το τελευταίο
 άρχισε να
 ισχύει τον
 Αύγουστο του 2009.
 Επιπλέον, οι
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας
 περιγράφουν
 επίσης τις
 διαδικασίες
 που διέπουν τα
 έγγραφα FTP-04-09 και
 FTP-09-14 σε ένα
 «Εγχειρίδιο
 διαδικασιών,
 τόμος Θ ́» – «Handbook of Procedures, Volume
 I») («ΕΔ I 04-09» και «ΕΔ I 09-14»
 αντίστοιχα). Το
 εγχειρίδιο
 διαδικασιών
 επικαιροποιείται
 επίσης
 τακτικά.
 (20) Το
 καθεστώς ε),
 βασίζεται στα
 τμήματα 21 και 35A
 του νόμου περί
 τραπεζικού
 ελέγχου του 1949,
 που επιτρέπει
 στην Τράπεζα
 Καταθέσεων της
 Ινδίας (Reserve Bank of India — «RBI»)
 να δίνει
 εντολές σε
 εμπορικές
 τράπεζες στον
 τομέα των εξαγωγικών
 πιστώσεων.
 (21) Το
 καθεστώς στ)
 βασίζεται στο
 νόμο του 1961 περί
 φόρου
 εισοδήματος, ο
 οποίος
 τροποποιείται
 ετησίως από το
 νόμο περί
 οικονομικών.
 (22) Το
 καθεστώς ζ)
 έχει
 δημιουργηθεί
 από την
 κυβέρνηση της
 Δυτικής
 Βεγγάλης, μέσω
 της
 ανακοίνωσης
 της Διεύθυνσης
 Εμπορίου και
 Βιομηχανίας
 αριθ. 580-CI/H της 22ας
 Ιουνίου 1999 (WBIS 1999), η
 οποία
 αντικαταστάθηκε
 τελευταία από
 την ανακοίνωση
 αριθ. 134-CI/O/Incentive/17/03/I της
 24ης Μαρτίου 2004 (WBIS 2004).
 3.2. Καθεστώς
 πιστώσεων
 εισαγωγικών
 δασμών (Duty Entitlement Passbook Scheme –
 «DEPBS»)
 α) Νομική
 βάση
 (23) Η
 λεπτομερής
 περιγραφή του
 καθεστώτος DEPBS
 βρίσκεται στην
 παράγραφο 4 σημείο
 3 των εγγράφων FTP 04-09
 και FTP 09-14 και στο
 κεφάλαιο 4 των
 ΕΔ I 04-09 και ΕΔ I 09-14.
 β) Επιλεξιμότητα
 (24) Όλοι
 οι
 κατασκευαστές-εξαγωγείς
 ή
 έμποροι-εξαγωγείς
 είναι
 επιλέξιμοι για
 το καθεστώς αυτό.
 γ) Πρακτική
 εφαρμογή του DEPBS
 (25) Κάθε
 επιλέξιμος
 εξαγωγέας
 μπορεί να
 ζητεί πιστώσεις
 στο πλαίσιο
 του καθεστώτος
 DEPBS οι οποίες
 υπολογίζονται
 ως ποσοστό της
 αξίας των
 εξαγόμενων προϊόντων
 στο πλαίσιο
 αυτού του
 καθεστώτος.
 Αυτά τα ποσοστά
 DEPBS καθορίσθηκαν
 από τις ΔΑΙ για
 τα περισσότερα
 προϊόντα,
 συμπεριλαμβανομένου
 του υπό
 εξέταση
 προϊόντος.
 Καθορίζονται
 ανεξάρτητα από
 το αν οι
 εισαγωγικοί
 δασμοί έχουν
 πράγματι
 πληρωθεί ή όχι.
 Το ποσοστό DEPB για
 το υπό εξέταση
 προϊόν κατά
 την ΠΕΕ της τρέχουσας
 έρευνας ήταν 8%
 της αξίας FOB, με
 ανώτατο όριο 58 INR/kg.
 Κατά συνέπεια,
 το μέγιστο
 όφελος είναι 4,64
 INR/kg.
 (26) Μια
 εταιρεία, για
 να είναι
 επιλέξιμη να
 χρησιμοποιήσει
 αυτό το
 καθεστώς,
 πρέπει να
 εξάγει
 προϊόντα. Κατά
 τη χρονική
 στιγμή της
 εξαγωγικής
 συναλλαγής, ο
 εξαγωγέας
 πρέπει να
 υποβάλει
 δήλωση στις
 ΔΑΙ στις
 οποίες θα
 αναφέρει ότι η
 εξαγωγή πραγματοποιείται
 βάσει του
 καθεστώτος DEPBS.
 Για την εξαγωγή
 των προϊόντων,
 οι ινδικές
 τελωνειακές
 αρχές εκδίδουν,
 κατά τη
 διαδικασία
 αποστολής,
 δελτίο αποστολής
 για φορτωθέντα
 εμπορεύματα
 προς εξαγωγή.
 Στο εν λόγω
 έγγραφο
 αναφέρεται,
 μεταξύ άλλων,
 το ποσό της πίστωσης
 DEPBS που πρόκειται
 να χορηγηθεί
 για την εν λόγω
 εξαγωγική
 συναλλαγή. Στη
 φάση αυτή της
 εξαγωγής, ο
 εξαγωγέας
 γνωρίζει το
 κέρδος που θα
 έχει. Μετά την
 έκδοση δελτίου
 αποστολής για
 φορτωθέντα
 εμπορεύματα
 προς εξαγωγή
 από τις
 τελωνειακές
 αρχές, οι
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας δεν
 έχουν δικαίωμα
 χορήγησης
 πίστωσης DEPBS. Το
 σχετικό
 ποσοστό DEPBS για
 τον υπολογισμό
 του οφέλους
 είναι εκείνο
 που εφαρμόζεται
 κατά τη στιγμή
 της υποβολής
 της δήλωσης
 εξαγωγής. Συνεπώς,
 δεν υπάρχει
 πιθανότητα
 αναδρομικής
 τροποποίησης
 του επιπέδου
 κέρδους.
 (27) Διαπιστώθηκε
 ότι, σύμφωνα με
 τα ινδικά
 λογιστικά πρότυπα,
 οι πιστώσεις DERBS
 θεωρούνται,
 βάσει της αυτοτέλειας
 των χρήσεων, ως
 έσοδο στους
 εμπορικούς
 λογαριασμούς,
 κατά την πλήρωση
 της εξαγωγικής
 υποχρέωσης. Οι
 πιστώσεις αυτές
 μπορούν να
 χρησιμοποιούνται
 για την πληρωμή
 δασμών επί
 μεταγενέστερων
 εισαγωγών όλων
 των εμπορευμάτων
 που είναι
 δυνατόν να
 εισάγονται άνευ
 περιορισμών,
 εκτός των
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών. Τα
 εμπορεύματα που
 εισάγονται
 έναντι των εν
 λόγω πιστώσεων
 μπορούν να
 πωληθούν στην
 εγχώρια αγορά
 (υπόκεινται σε
 φόρο επί των
 πωλήσεων) ή να
 χρησιμοποιηθούν
 κατά διαφορετικό
 τρόπο. Οι
 πιστώσεις στο
 πλαίσιο του καθεστώτος
 DEPBS μπορούν να
 μεταβιβάζονται
 ελεύθερα και
 ισχύουν για
 περίοδο 24 μηνών
 από την
 ημερομηνία
 έκδοσης.
 (28) Οι
 αιτήσεις για
 πιστώσεις DEPBS
 υποβάλλονται
 ηλεκτρονικά
 και μπορούν να
 καλύπτουν
 απεριόριστο
 αριθμό
 εξαγωγικών
 συναλλαγών.
 Δεν υπάρχουν
 αυστηρές προθεσμίες
 που πρέπει να
 τηρούνται de facto. Το
 ηλεκτρονικό
 σύστημα που
 χρησιμοποιείται
 για τη
 διαχείριση των
 πιστώσεων DEPBS δεν
 αποκλείει
 αυτομάτως τις
 εξαγωγικές
 συναλλαγές που
 υποβάλλονται
 εκτός των
 προβλεπόμενων
 στην παράγραφο
 4.47 των ΕΔ I 04-09 και ΕΔ I
 09-14 προθεσμιών
 υποβολής.
 Επιπλέον, όπως
 αναφέρεται σαφώς
 στην παράγραφο
 9.3 των ΕΔ I 04-09 και ΕΔ I
 09-14, οι αιτήσεις
 που
 λαμβάνονται
 μετά τη λήξη
 των προθεσμιών
 υποβολής
 μπορούν
 κάλλιστα να
 εξεταστούν με
 την επιβολή
 μικρού
 προστίμου
 (ήτοι 10% επί του
 δικαιώματος).
 (29) Διαπιστώθηκε
 ότι ο αιτών
 χρησιμοποίησε
 το καθεστώς
 αυτό στη
 διάρκεια της
 ΠΕΕ.
 δ) Συμπεράσματα
 για το
 καθεστώς DEPBS
 (30) Το
 καθεστώς DEPBS
 παρέχει
 επιδοτήσεις
 κατά την έννοια
 του άρθρου 3
 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) και του
 άρθρου 3
 παράγραφος 2
 του βασικού
 κανονισμού.
 Μια πίστωση DEPBS
 αποτελεί
 οικονομική
 συνεισφορά των
 ΔΑΙ, δεδομένου
 ότι η πίστωση
 θα
 χρησιμοποιηθεί
 τελικά για να εξουδετερώσει
 τους
 εισαγωγικούς
 δασμούς, μειώνοντας
 έτσι τα έσοδα
 των δημόσιων
 αρχών της
 Ινδίας από τον δασμό
 που θα ήταν
 κανονικά
 απαιτητός.
 Επιπλέον, η πίστωση
 για το
 καθεστώς DEPBS
 αποφέρει
 όφελος στον εξαγωγέα,
 διότι
 βελτιώνει τα
 ρευστά
 διαθέσιμά του.
 (31) Επιπλέον,
 το καθεστώς DEPBS
 εξαρτάται εκ
 του νόμου από
 την επίτευξη
 εξαγωγικής
 επίδοσης και,
 επομένως,
 θεωρείται ότι
 έχει ατομικό
 χαρακτήρα και
 είναι
 αντισταθμίσιμο
 βάσει του
 άρθρου 4
 παράγραφος 4 πρώτο
 εδάφιο
 στοιχείο α) του
 βασικού
 κανονισμού.
 (32) Επιπλέον,
 το καθεστώς
 αυτό δεν
 μπορεί να
 θεωρηθεί
 επιτρεπόμενο
 σύστημα
 επιστροφής
 δασμού ή επιστροφής
 σε περίπτωση
 υποκατάστασης
 κατά την
 έννοια του άρθρου
 3 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) του
 βασικού κανονισμού
 όπως
 ισχυρίστηκε ο
 αιτών. Δεν
 είναι σύμφωνο
 με τους
 αυστηρούς
 κανόνες που
 καθορίζονται
 στο παράρτημα
 Ι σημείο i), στο
 παράρτημα ΙΙ
 (ορισμός και
 κανόνες για
 την επιστροφή
 δασμών) και στο
 παράρτημα ΙΙΙ
 (ορισμός και
 κανόνες για
 την επιστροφή
 φόρων σε
 περίπτωση
 υποκατάστασης)
 του βασικού
 κανονισμού. Ο
 εξαγωγέας δεν
 έχει υποχρέωση
 να καταναλώσει
 πραγματικά τα
 εμπορεύματα
 που εισάγονται
 με δασμολογική
 ατέλεια κατά
 τη διαδικασία
 παραγωγής, και
 το ποσό της
 πίστωσης δεν
 υπολογίζεται
 σε συνάρτηση
 με τους
 πραγματικά
 χρησιμοποιηθέντες
 συντελεστές παραγωγής.
 Επίσης, δεν
 υπάρχουν άλλα
 εφαρμοζόμενα
 καθεστώτα ή
 διαδικασίες
 που να
 επιβεβαιώνουν
 ποιοι είναι οι
 συντελεστές
 παραγωγής που
 καταναλώνονται
 πραγματικά
 κατά τη
 διαδικασία
 παραγωγής του
 εξαγόμενου προϊόντος
 ή αν προέκυψε
 επιπλέον
 πληρωμή εισαγωγικών
 δασμών κατά
 την έννοια του
 σημείου i) του
 παραρτήματος Ι
 και των
 παραρτημάτων
 ΙΙ και ΙΙΙ του βασικού
 κανονισμού.
 Τέλος, οι
 εξαγωγείς
 είναι
 επιλέξιμοι για
 να χρησιμοποιήσουν
 το καθεστώς DEPBS
 ανεξάρτητα από
 το αν εισάγουν
 συντελεστές
 παραγωγής.
 Ένας
 εξαγωγέας, για
 να έχει
 δικαίωμα
 χρησιμοποίησης
 του καθεστώτος,
 αρκεί να
 εξάγει απλώς
 εμπορεύματα,
 χωρίς να υποχρεούται
 να αποδείξει
 ότι έχει
 εισαγάγει
 συντελεστές παραγωγής
 για την
 παραγωγή τους.
 Έτσι, ακόμη και
 οι εξαγωγείς
 που
 προμηθεύονται
 όλους τους
 συντελεστές
 παραγωγής από
 την τοπική
 αγορά και δεν
 εισάγουν
 προϊόντα που
 μπορούν να
 χρησιμοποιηθούν
 ως συντελεστές
 παραγωγής,
 δικαιούνται
 επίσης να
 προσπορίζονται
 τα οφέλη που
 απορρέουν από
 το καθεστώς DEPBS.
 ε) Κατάργηση
 του καθεστώτος
 DEPB
 (33) Με τη
 δημόσια
 ανακοίνωση
 αριθ. 54 (RE-2010) /2009-2014 της
 17ης Ιουνίου 2011, το
 καθεστώς DEPB
 έλαβε τελική
 παράταση 3
 μηνών έως τις 30
 Σεπτεμβρίου 2011.
 Επειδή στη
 συνέχεια δεν
 δημοσιεύθηκε
 περαιτέρω
 παράταση, το
 καθεστώς DEPB
 πράγματι
 καταργήθηκε
 από τις
 30 Σεπτεμβρίου 2011
 και μετά. Συνεπώς,
 αυτό το
 καθεστώς δεν
 παρέχει οφέλη
 στον αιτούντα
 μετά τις 30
 Σεπτεμβρίου 2011.
 Επομένως,
 επαληθεύτηκε
 αν, σύμφωνα με
 το άρθρο 15
 παράγραφος 1
 του βασικού
 κανονισμού,
 πρέπει να
 επιβληθούν μέτρα
 σε αυτό το
 καθεστώς.
 (34) Σε
 αυτό το
 πλαίσιο,
 διαπιστώθηκε
 ότι ο αιτών
 αποκόμισε
 παρόμοια οφέλη
 σύμφωνα με το
 παράλληλο καθεστώς
 «επιστροφής
 δασμού». Το
 ποσοστό
 επιστροφής
 δασμού για το PET
 ήταν 5,5% της αξίας
 FOB, με ανώτατο
 όριο 5,50 INR/kg. Ωστόσο,
 επειδή το
 καθεστώς
 «επιστροφής
 δασμού» δεν
 χρησιμοποιήθηκε
 κατά τη διάρκεια
 της ΠΕΕ, δεν
 είναι δυνατόν
 να υπολογιστεί
 ποσό
 επιδότησης για
 το εν λόγω
 καθεστώς.
 (35) Ο
 αιτών
 ισχυρίστηκε
 ότι το σύστημα
 επιστροφής δασμού
 είναι σύμφωνο
 με «τις
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 την κατανάλωση
 των
 συντελεστών
 παραγωγής στην
 παραγωγική
 διαδικασία»
 στο παράρτημα II
 το βασικού
 κανονισμού,
 ειδικά με το
 σημείο I του εν
 λόγω παραρτήματος.
 Ωστόσο, όπως
 για το
 καθεστώς DEPB,
 διαπιστώθηκε
 ότι το ποσοστό
 επιστροφής
 δασμού καθορίζεται
 ανεξάρτητα από
 το αν οι
 εισαγωγικοί
 δασμοί πληρώθηκαν
 πράγματι ή όχι.
 στ) Υπολογισμός
 του ποσού της
 επιδότησης
 (36) Σύμφωνα
 με το άρθρο 3
 παράγραφος 2
 και το άρθρο 5
 του βασικού
 κανονισμού, το
 ποσό των αντισταθμίσιμων
 επιδοτήσεων
 υπολογίζεται
 με βάση το
 κέρδος που
 προσπορίζεται
 ο δικαιούχος,
 το οποίο
 διαπιστώνεται
 κατά τη
 διάρκεια της
 ΠΕΕ. Στο πλαίσιο
 αυτό,
 θεωρήθηκε ότι
 το όφελος
 αποδίδεται στον
 παραλήπτη κατά
 τη χρονική
 στιγμή κατά
 την οποία
 πραγματοποιείται
 μια συναλλαγή
 εξαγωγής
 σύμφωνα με το καθεστώς
 αυτό. Επί του
 παρόντος, οι
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας
 μπορούν να
 παραιτηθούν
 από την απαίτηση
 είσπραξης των
 δασμών, πράγμα
 που αποτελεί
 χρηματοδοτική
 συνδρομή κατά
 την έννοια του
 άρθρου 3
 παράγραφος 1 στοιχείο
 α) σημείο ii) του
 βασικού
 κανονισμού.
 (37) Με
 βάση τα
 προαναφερόμενα,
 ενδείκνυται να
 θεωρηθεί το
 όφελος που
 αποκομίζεται
 από το
 καθεστώς DERBS ως
 το σύνολο των
 πιστώσεων που
 έχουν
 εισπραχθεί για
 όλες τις
 εξαγωγικές
 συναλλαγές που
 έχουν
 πραγματοποιηθεί
 στο πλαίσιο
 αυτού του
 καθεστώτος
 κατά την ΠΕΕ.
 (38) Στις
 περιπτώσεις
 που υποβλήθηκε
 σχετική αιτιολογημένη
 αίτηση, τα
 αναγκαία τέλη
 που
 καταβλήθηκαν
 για τη λήψη της
 επιδότησης
 αφαιρέθηκαν
 από τις καθορισμένες
 πιστώσεις έτσι
 ώστε να
 υπολογιστεί το
 ποσό της
 επιδότησης
 (αριθμητής),
 σύμφωνα με το
 άρθρο 7 παράγραφος
 1 στοιχείο α) του
 βασικού
 κανονισμού.
 (39) Σύμφωνα
 με το άρθρο 7
 παράγραφος 2
 του βασικού
 κανονισμού, τα
 ποσά αυτά της
 επιδότησης
 κατανεμήθηκαν στο
 συνολικό κύκλο
 εξαγωγών που
 πραγματοποιήθηκε
 κατά την
 περίοδο
 έρευνας
 επανεξέτασης
 ως ο κατάλληλος
 παρονομαστής,
 διότι η
 επιδότηση
 εξαρτάται από
 την εξαγωγική
 επίδοση και
 χορηγήθηκε
 ανεξάρτητα από
 τις
 κατασκευασθείσες,
 παραχθείσες,
 εξαχθείσες ή
 μεταφερθείσες
 ποσότητες.
 (40) Με
 βάση τα
 παραπάνω, το
 ποσοστό
 επιδότησης που
 καθορίστηκε ως
 προς αυτό το
 καθεστώς για
 τον συνεργασθέντα
 παραγωγό-εξαγωγέα
 κατά τη
 διάρκεια της ΠΕΕ
 ανέρχεται σε 6,7%.
 3.3. Μονάδες
 εξαγωγικού
 προσανατολισμού
 (Export-Oriented Units – «EOU») /
 Ελεύθερες
 βιομηχανικές
 ζώνες (Export Processing Zones – «EPZ») /
 Ειδικές οικονομικές
 ζώνες (Special Economic Zones – «SEZ»)
 (41) Κατά
 την έρευνα
 διαπιστώθηκε
 ότι οι ο αιτών
 δεν έλαβαν
 καμία παροχή
 οφέλους στο
 πλαίσιο των EOU/EPZ/SEZ
 κατά τη διάρκεια
 της ΠΕΕ. Ως εκ
 τούτου δεν
 κρίθηκε
 σκόπιμη η περαιτέρω
 ανάλυση των
 καθεστώτων
 αυτών στο
 πλαίσιο αυτής
 της έρευνας.
 3.4. Καθεστώς
 προώθησης των
 εξαγωγών των
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών (Export Promotion Capital Goods Scheme–
 «EPCGS»)
 α) Νομική
 βάση
 (42) Λεπτομερής
 περιγραφή του
 εν λόγω
 καθεστώτος EPCGS
 βρίσκεται στο
 κεφάλαιο 5 των
 εγγράφων FTP 04-09 και
 FTP 09-14 και στο κεφάλαιο
 5 των ΕΔ I 04-09 και ΕΔ I
 09-14.
 β) Επιλεξιμότητα
 (43) Οι
 κατασκευαστές-εξαγωγείς
 και οι
 έμποροι-εξαγωγείς
 που είναι
 «υποχρεωμένοι» να
 υποστηρίζουν
 τους
 κατασκευαστές
 και τους παρόχους
 υπηρεσιών,
 έχουν δικαίωμα
 σ’ αυτό το
 καθεστώς.
 γ) Πρακτική
 εφαρμογή
 (44) Με
 την επιφύλαξη
 υποχρέωσης
 εξαγωγής,
 επιτρέπεται
 στις εταιρείες
 να εισάγουν
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά (νέα και
 μεταχειρισμένα
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά μέχρι
 δέκα ετών) με
 μειωμένο
 δασμό. Για τον
 σκοπό αυτό, οι
 δημόσιες αρχές
 της Ινδίας χορηγούν
 άδεια EPCGS, ύστερα
 από αίτηση και
 καταβολή ενός
 τέλους. Το
 καθεστώς αυτό
 προβλέπει την
 εφαρμογή μειωμένου
 εισαγωγικού
 δασμού 5% σε όλα
 τα κεφαλαιουχικά
 αγαθά που
 εισάγονται στο
 πλαίσιό του.
 Για την εκπλήρωση
 της υποχρέωσης
 εξαγωγής, τα
 εισαγόμενα κεφαλαιουχικά
 αγαθά πρέπει
 να
 χρησιμοποιούνται
 για την
 παραγωγή
 ορισμένης
 ποσότητας
 εξαγωγικών
 προϊόντων
 εντός
 καθορισμένης
 περιόδου. Σύμφωνα
 με το FTP 09-14,
 τα
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά μπορούν
 να εισάγονται
 με δασμό 0% στο
 πλαίσιο του
 καθεστώτος EPCGS,
 αλλά σε τέτοια
 περίπτωση, το
 χρονικό
 διάστημα για
 την εκπλήρωση
 της εξαγωγικής
 υποχρέωσης
 είναι
 συντομότερο.
 (45) Ο
 κάτοχος άδειας
 EPCGS μπορεί,
 επίσης, να
 εφοδιάζεται τα
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά στην
 εγχώρια αγορά.
 Στην περίπτωση
 αυτή, ο
 εγχώριος
 κατασκευαστής
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών μπορεί
 να επωφεληθεί
 από ατελή
 εισαγωγή των
 συστατικών
 μερών που
 απαιτούνται
 για την
 παραγωγή των
 εν λόγω
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών.
 Εναλλακτικά, ο
 εγχώριος
 παραγωγός
 μπορεί να
 ζητεί από έναν
 κάτοχο άδειας EPCGS
 να εισπράττει
 για την
 προμήθεια κεφαλαιουχικών
 αγαθών το
 όφελος από την
 προβλεπόμενη
 εξαγωγή.
 (46) Διαπιστώθηκε
 ότι ο αιτών
 χρησιμοποίησε
 το καθεστώς
 αυτό στη
 διάρκεια της
 ΠΕΕ.
 δ) Συμπεράσματα
 σχετικά με το
 καθεστώς EPCG
 (47) Το
 καθεστώς EPCGS
 παρέχει
 επιδοτήσεις
 κατά την έννοια
 του άρθρου 3
 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) και του
 άρθρου 3
 παράγραφος 2
 του βασικού
 κανονισμού. Η δασμολογική
 μείωση
 αποτελεί
 χρηματοδοτική
 συνεισφορά των
 δημόσιων αρχών
 της Ινδίας,
 δεδομένου ότι,
 με αυτή την
 παραχώρηση,
 παραιτούνται
 οι ΔΑΙ από
 απαίτηση σε
 τελωνειακά
 έσοδα που θα
 οφείλονταν
 κανονικά. Επιπλέον,
 παρέχει όφελος
 στον εξαγωγέα
 στο μέτρο που
 οι δασμοί που
 εξοικονομούνται
 επί της
 εισαγωγής βελτιώνουν
 τα ρευστά του
 διαθέσιμα της
 εταιρείας.
 (48) Επιπλέον,
 το καθεστώς EPCGS
 εξαρτάται εκ
 του νόμου από
 την εξαγωγική
 επίδοση,
 δεδομένου ότι
 οι εν λόγω άδειες
 δεν μπορούν να
 χορηγούνται
 χωρίς δέσμευση
 για εξαγωγή.
 Για τον λόγο
 αυτό, το
 καθεστώς
 θεωρείται ότι
 έχει ατομικό
 και
 αντισταθμιστικό
 χαρακτήρα δυνάμει
 του άρθρου 4
 παράγραφος 4
 πρώτο εδάφιο
 στοιχείο α) του
 βασικού
 κανονισμού. Ο
 αιτών
 ισχυρίστηκε ότι
 οι επιδοτήσεις
 EPCGS όσον αφορά
 την αγορά
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών, όπου η
 εξαγωγική
 υποχρέωση είχε
 ήδη εκπληρωθεί
 πριν από την
 ΠΕΕ, δεν θα
 πρέπει να
 αντιμετωπίζονται
 πλέον ως
 εξαρτώμενες
 από την
 εξαγωγική επίδοση.
 Συνεπώς, δεν θα
 πρέπει να
 αντιμετωπίζονται
 ως ειδικές
 επιδοτήσεις
 και δεν θα
 πρέπει να αντισταθμίζονται.
 Εντούτοις,
 αυτός ο
 ισχυρισμός
 πρέπει να
 απορριφθεί.
 Πρέπει να
 υπογραμμιστεί
 ότι η ίδια η
 επιδότηση
 εξαρτιόταν από
 την εξαγωγική
 επίδοση,
 δηλαδή δεν θα
 είχε χορηγηθεί
 άλλη αν
 εταιρεία δεν
 είχε δεχθεί
 μια ορισμένη
 εξαγωγική
 υποχρέωση.
 (49) Το
 καθεστώς EPCGS δεν
 μπορεί να
 θεωρηθεί
 επιτρεπόμενο
 σύστημα επιστροφής
 δασμού ή
 σύστημα
 επιστροφής
 δασμού σε περίπτωση
 υποκατάστασης
 κατά την
 έννοια του
 άρθρου 3
 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) του
 βασικού κανονισμού.
 Τα
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά δεν
 υπάγονται στα
 επιτρεπόμενα
 συστήματα που
 καθορίζονται
 στο παράρτημα I
 στοιχείο θ) του
 βασικού
 κανονισμού,
 διότι δεν καταναλώνονται
 κατά τη
 διαδικασία
 παραγωγής των
 εξαγόμενων
 προϊόντων.
 ε) Υπολογισμός
 του ποσού της
 επιδότησης
 (50) Το
 ποσό της
 επιδότησης
 υπολογίστηκε,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 7
 παράγραφος 3
 του βασικού
 κανονισμού, με
 βάση τους μη
 καταβληθέντες
 τελωνειακούς
 δασμούς για τα
 εισαχθέντα
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά κατά τη
 διάρκεια
 περιόδου που
 αντιστοιχεί
 στην κανονική
 περίοδο
 απόσβεσης των
 εν λόγω
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών στον
 υπό εξέταση
 κλάδο
 παραγωγής,
 δηλαδή 18,93 ετησίως.
 Οι τόκοι
 προστέθηκαν
 στο εν λόγω
 ποσό, έτσι ώστε
 να αντικατοπτρίζει
 τη συνολική
 αξία του
 οφέλους διαχρονικά.
 Το εμπορικό
 επιτόκιο για
 δάνεια στο τοπικό
 νόμισμα κατά
 την περίοδο
 έρευνας
 επανεξέτασης
 στην Ινδία
 θεωρήθηκε
 κατάλληλο για
 τον σκοπό αυτό.
 (51) Σύμφωνα
 με το άρθρο 7
 παράγραφος 2
 και το άρθρο 7
 παράγραφος 3
 του βασικού
 κανονισμού το
 εν λόγω ποσό
 της επιδότησης
 κατανεμήθηκε
 στον κύκλο
 εργασιών που προέκυψε
 από τις
 εξαγωγές κατά
 την περίοδο
 της έρευνας
 της
 επανεξέτασης
 ως ο
 κατάλληλος
 παρονομαστής,
 διότι η
 επιδότηση
 εξαρτάται από
 την εξαγωγική
 επίδοση.
 (52) Το
 ποσοστό της
 επιδότησης που
 καθορίστηκε
 αναφορικά προς
 το καθεστώς
 αυτό για τον
 αιτούντα κατά την
 ΠΕΕ ανέρχεται
 σε 0,6%.
 3.5. Καθεστώς
 επικέντρωσης
 στην αγορά (Focus Market Scheme -
 «FMS»)
 α) Νομική
 βάση
 (53) Η
 λεπτομερής
 περιγραφή του FMS
 περιέχεται
 στις παραγράφους
 3.9.1 έως 3.9.2.2 του
 εγγράφου FTP 04-09,
 στις
 παραγράφους 3.14.1
 έως 3.14.3 του FTP 09-14,
 στις
 παραγράφους 3.20
 έως 3.20.3 του ΕΔ I 04-09
 και στις
 παραγράφους 3.8
 έως 3.8.2 του ΕΔ I 09-14.
 β) Επιλεξιμότητα
 (54) Όλοι
 οι
 κατασκευαστές-εξαγωγείς
 ή
 έμποροι-εξαγωγείς
 είναι
 επιλέξιμοι για
 το καθεστώς
 αυτό.
 γ) Πρακτική
 εφαρμογή
 (55) Στο
 πλαίσιο αυτού
 του καθεστώτος
 οι εξαγωγές
 όλων των
 προϊόντων στις
 χώρες που
 αναφέρονται
 στο προσάρτημα
 37(C) των ΕΔ I 04-09 και ΕΔ I
 09-14 δικαιούνται
 δασμολογικές
 πιστώσεις της
 τάξεως του 2,5% επί
 της τιμής FOB των
 εξαγόμενων υπό
 αυτό το
 καθεστώς
 προϊόντων. Από
 το καθεστώς αποκλείονται
 ορισμένοι
 τύποι
 εξαγωγικών
 δραστηριοτήτων,
 π.χ. εξαγωγές
 εισαγόμενων
 εμπορευμάτων ή
 μεταφορτωμένων
 εμπορευμάτων,
 προβλεπόμενες
 εξαγωγές,
 εξαγωγές
 υπηρεσιών και
 συναφής με τις
 εξαγωγές
 κύκλος
 εργασιών των
 μονάδων που δραστηριοποιούνται
 σε ειδικές
 οικονομικές
 ζώνες/μονάδες
 εξαγωγικού
 προσανατολισμού.
 Από το καθεστώς
 αποκλείονται επίσης
 ορισμένοι
 τύποι
 προϊόντων, π.χ.
 διαμάντια, πολύτιμα
 μέταλλα,
 μεταλλεύματα,
 σιτηρά, ζάχαρη
 και προϊόντα
 πετρελαίου.
 (56) Οι
 δασμολογικές
 πιστώσεις στο
 πλαίσιο του
 καθεστώτος FMS
 μπορούν να
 μεταβιβάζονται
 ελεύθερα και ισχύουν
 για περίοδο 24
 μηνών από την
 ημερομηνία
 έκδοσης του
 συναφούς
 πιστοποιητικού
 χορήγησης
 πίστωσης.
 Μπορούν να
 χρησιμοποιούνται
 για την
 πληρωμή των
 δασμών επί των
 μελλοντικών
 εισαγωγών
 συντελεστών
 παραγωγής ή
 αγαθών, συμπεριλαμβανομένων
 των
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών.
 (57) Το
 πιστοποιητικό χορήγησης
 πίστωσης
 εκδίδεται από
 τον λιμένα από τον
 οποίο
 πραγματοποιήθηκαν
 οι εξαγωγές
 και μετά την
 πραγματοποίηση
 των εξαγωγών ή
 την αποστολή των
 αγαθών. Εφόσον
 ο αιτών
 υποβάλλει στις
 αρχές αντίγραφα
 όλων των
 συναφών με τις
 εξαγωγές
 εγγράφων (π.χ.
 δελτίο
 εξαγωγής,
 τιμολόγια,
 φορτωτικές,
 τραπεζικά
 πιστοποιητικά),
 οι δημόσιες
 αρχές της
 Ινδίας δεν
 έχουν δικαίωμα
 χορήγησης
 δασμολογικών
 πιστώσεων.
 (58) Διαπιστώθηκε
 ότι ο αιτών
 χρησιμοποίησε
 το καθεστώς
 αυτό στη
 διάρκεια της
 ΠΕΕ.
 δ) Συμπέρασμα
 σχετικά με το
 καθεστώς FMS
 (59) Το
 καθεστώς FMS
 παρέχει
 επιδοτήσεις
 κατά την έννοια
 του άρθρου 3
 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) και του
 άρθρου 3
 παράγραφος 2
 του βασικού
 κανονισμού. Μια
 δασμολογική
 πίστωση FMS
 αποτελεί
 οικονομική συνεισφορά
 των δημόσιων
 αρχών της Ινδίας,
 δεδομένου ότι
 η πίστωση θα
 χρησιμοποιηθεί
 τελικά για να
 εξουδετερώσει
 τους
 εισαγωγικούς
 δασμούς,
 μειώνοντας
 έτσι τα έσοδα
 των ΔΑΙ από τον
 δασμό που θα
 οφείλονταν
 κανονικά.
 Επιπλέον, η
 δασμολογική
 πίστωση για το
 καθεστώς FMS
 αποφέρει
 όφελος στον
 εξαγωγέα,
 διότι
 βελτιώνει τα
 ρευστά
 διαθέσιμά του.
 (60) Επιπλέον,
 το καθεστώς FMS
 εξαρτάται εκ
 του νόμου από την
 επίτευξη
 εξαγωγικής
 επίδοσης και,
 επομένως, θεωρείται
 ότι έχει
 ατομικό
 χαρακτήρα και
 είναι αντισταθμίσιμο
 βάσει του
 άρθρου 4
 παράγραφος 4
 πρώτο εδάφιο
 στοιχείο α) του
 βασικού
 κανονισμού.
 (61) Αυτό
 το καθεστώς
 δεν μπορεί να
 θεωρηθεί
 επιτρεπόμενο
 σύστημα
 επιστροφής
 δασμού ή
 επιστροφής φόρου
 σε περίπτωση
 υποκατάστασης
 κατά την
 έννοια του
 άρθρου 2
 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) του
 βασικού
 κανονισμού.
 Δεν είναι
 σύμφωνο με
 τους αυστηρούς
 κανόνες που καθορίζονται
 στο παράρτημα
 Ι σημείο i), στο
 παράρτημα ΙΙ
 (ορισμός και
 κανόνες για
 την επιστροφή
 δασμών) και στο
 παράρτημα ΙΙΙ
 (ορισμός και
 κανόνες για
 την επιστροφή
 φόρων σε
 περίπτωση
 υποκατάστασης)
 του βασικού
 κανονισμού. Ο
 εξαγωγέας δεν
 έχει υποχρέωση
 να καταναλώσει
 πραγματικά τα
 εμπορεύματα
 που εισάγονται
 με δασμολογική
 ατέλεια κατά
 τη διαδικασία
 παραγωγής, και
 το ποσό της
 πίστωσης δεν
 υπολογίζεται
 σε συνάρτηση
 με τους
 πραγματικά
 χρησιμοποιηθέντες
 συντελεστές
 παραγωγής. Δεν
 υπάρχουν άλλα
 εφαρμοζόμενα
 καθεστώτα ή
 διαδικασίες
 που να
 επιβεβαιώνουν
 ποιοι είναι οι
 συντελεστές
 παραγωγής που
 καταναλώνονται
 πραγματικά
 κατά τη
 διαδικασία
 παραγωγής του
 εξαγόμενου
 προϊόντος ή αν
 προέκυψε
 επιπλέον πληρωμή
 εισαγωγικών δασμών
 κατά την
 έννοια του
 παραρτήματος Ι
 σημείο i) και των
 παραρτημάτων
 ΙΙ και ΙΙΙ του
 βασικού κανονισμού.
 Ένας εξαγωγέας
 μπορεί να
 επωφελείται
 από τα οφέλη
 που απορρέουν
 από το
 καθεστώς FMS,
 ανεξάρτητα από
 το αν εισάγει
 συντελεστές
 παραγωγής. Για
 να έχει δικαίωμα
 χρησιμοποίησης
 του
 καθεστώτος,
 αρκεί να
 εξάγει απλώς
 εμπορεύματα,
 χωρίς να
 υποχρεούται να
 αποδείξει ότι
 έχει εισαγάγει
 συντελεστές
 παραγωγής για
 την παραγωγή
 τους. Έτσι,
 ακόμη και οι εξαγωγείς
 που
 προμηθεύονται
 όλους τους
 συντελεστές
 παραγωγής από
 την τοπική
 αγορά και δεν
 εισάγουν
 προϊόντα που μπορούν
 να
 χρησιμοποιηθούν
 ως συντελεστές
 παραγωγής,
 δικαιούνται
 επίσης να
 προσπορίζονται
 τα οφέλη που
 απορρέουν από
 το καθεστώς FMS.
 Επιπλέον, ο εξαγωγέας
 μπορεί να
 χρησιμοποιήσει
 τις δασμολογικές
 πιστώσεις FMS για
 την εισαγωγή
 κεφαλαιουχικών
 αγαθών παρότι τα
 κεφαλαιουχικά
 αγαθά δεν
 καλύπτονται
 από τα επιτρεπόμενα
 συστήματα
 επιστροφής
 δασμού, όπως ορίζεται
 στο παράρτημα I
 σημείο i) του
 βασικού κανονισμού,
 διότι δεν
 καταναλώνονται
 στην παραγωγή
 των εξαγόμενων
 προϊόντων.
 ε) Υπολογισμός
 του ποσού της
 επιδότησης
 (62) Το
 ποσό των
 αντισταθμίσιμων
 επιδοτήσεων
 υπολογίστηκε
 με βάση το
 όφελος που
 αποδίδεται
 στον παραλήπτη,
 το οποίο
 διαπιστώνεται
 ότι υπάρχει
 κατά τη
 διάρκεια της
 ΠΕΕ εφόσον
 καταχωρίστηκε
 από τον αιτούντα,
 βάσει της
 αυτοτέλειας
 των χρήσεων, ως
 έσοδο στο στάδιο
 της εξαγωγής
 συναλλαγής.
 Σύμφωνα με το
 άρθρο 7
 παράγραφος 2
 και το άρθρο 7
 παράγραφος 3
 του βασικού
 κανονισμού το
 εν λόγω ποσό
 της επιδότησης
 (αριθμητής)
 κατανεμήθηκε
 στον κύκλο
 εργασιών που
 προέκυψε από
 τις εξαγωγές
 κατά την ΠΕΕ
 (παρονομαστής),
 διότι η
 επιδότηση
 εξαρτάται από
 την εξαγωγική
 επίδοση και
 χορηγήθηκε
 ανεξάρτητα από
 τις ποσότητες
 που
 κατασκευάσθηκαν,
 παρήχθησαν,
 εξήχθησαν ή
 μεταφέρθηκαν.
 (63) Το
 ποσοστό
 επιδότησης που
 προσδιορίστηκε
 σύμφωνα με το
 εν λόγω
 καθεστώς κατά
 τη διάρκεια
 της ΠΕΕ για τον
 αιτούντα
 ανέρχεται σε
 λιγότερο από 0,1%.
 3.6. Καθεστώς
 εξαγωγικών
 πιστώσεων (Credit Scheme – «ECS»)
 (64) Διαπιστώθηκε
 ότι ο αιτών
 έλαβε το
 όφελος προτιμησιακών
 επιτοκίων για
 τη
 χρηματοδότηση
 των εξαγωγών
 του κατά τη
 διάρκεια της
 ΠΕΕ έως τις 30
 Ιουνίου 2011. Η
 νομική βάση
 για το εν λόγω
 προτιμησιακό
 επιτόκιο
 αναφέρεται στη
 βασική
 εγκύκλιο για
 εξαγωγικές
 πιστώσεις σε
 ρουπίες /
 συνάλλαγμα &
 εξυπηρέτηση πελατών
 για εξαγωγείς DBOD
 αριθ. DIR.(EXP). BC 07/04.02.02/2009-10 της
 Reserve Bank of India (που εφεξής
 καλείται «RBI»), που
 απευθύνονται
 στο σύνολο των
 ινδικών
 εμπορικών
 τραπεζών.
 (65) Την 1η
 Ιουλίου 2011, οι
 όροι και οι
 προϋποθέσεις
 του ECS επανεξετάστηκαν
 στη βασική
 εγκύκλιο για
 εξαγωγικές
 πιστώσεις σε ρουπίες
 / συνάλλαγμα &
 εξυπηρέτηση
 πελατών για εξαγωγείς
 DBOD αριθ. DIR. (Exp).BC.04/04.02.002/2011-12. Οι
 αναθεωρημένοι
 όροι δεν προσκόμισαν
 οφέλη στον
 αιτούντα.
 Σύμφωνα με το
 άρθρο 15
 παράγραφος 1
 του βασικού
 κανονισμού,
 αυτό το καθεστώς
 επομένως δεν
 θα αντισταθμιστεί.
 3.7. Καθεστώς
 απαλλαγής από
 τον φόρο
 εισοδήματος (Income Tax
 Exemption Scheme – «ITES»)
 (66) Κατά
 τη διάρκεια
 της έρευνας
 διαπιστώθηκε
 ότι ο αιτών δεν
 προσπορίστηκε
 οφέλη στο
 πλαίσιο του ITES κατά
 την ΠΕΕ. Ως εκ
 τούτου δεν
 κρίθηκε
 σκόπιμη η
 περαιτέρω
 ανάλυση του
 καθεστώτος
 αυτού στο πλαίσιο
 αυτής της
 έρευνας.
 3.8. Καθεστώς
 κινήτρων της
 Δυτικής
 Βεγγάλης 1999 («WBIS 1999»)
 (67) Η
 πολιτεία της
 Δυτικής
 Βεγγάλης
 χορηγεί σε
 επιλέξιμες
 βιομηχανικές
 επιχειρήσεις
 κίνητρα υπό μορφή
 πλεονεκτημάτων,
 συμπεριλαμβανομένης
 της επιστροφής
 του φόρου επί των
 πωλήσεων και
 κεντρικού
 φόρου επί των
 πωλήσεων τελικών
 προϊόντων,
 έτσι ώστε να
 ενθαρρυνθεί η
 βιομηχανική
 ανάπτυξη των
 περιοχών της
 εν λόγω πολιτείας
 που
 παρουσιάζουν
 καθυστέρηση
 στον οικονομικό
 τομέα.
 α) Νομική
 βάση
 (68) Η
 λεπτομερής
 περιγραφή
 αυτού του
 καθεστώτος όπως
 εφαρμόζεται
 από την
 κυβέρνηση της
 Δυτικής Βεγγάλης
 περιλαμβάνεται
 στην
 ανακοίνωση
 αριθ. 580-CI/H της 22ας
 Ιουνίου1999 της
 κυβέρνησης της
 Δυτικής
 Βεγγάλης – Διεύθυνση
 Εμπορίου και
 Βιομηχανίας.
 β) Επιλεξιμότητα
 (69) Οι
 εταιρείες που
 δημιουργούν
 νέα
 βιομηχανική μονάδα
 ή προβαίνουν
 σε ευρεία
 επέκταση ήδη
 υπάρχουσας
 εγκατάστασης
 σε περιοχές με
 καθυστέρηση
 στην
 οικονομική
 ανάπτυξη,
 είναι
 επιλέξιμες για
 να επωφεληθούν
 στο πλαίσιο
 αυτού του
 καθεστώτος.
 Εντούτοις,
 υπάρχει πλήρης
 κατάλογος
 κλάδων παραγωγής
 που δεν είναι
 επιλέξιμοι
 (αρνητικό
 κατάλογο ) για
 να
 χρησιμοποιήσουν
 αυτά τα
 καθεστώτα, και,
 συνεπώς, και
 εμποδίζουν
 εταιρείες
 ορισμένων τομέων
 δραστηριοτήτων
 να
 επωφελούνται
 από τα κίνητρα.
 γ) Πρακτική
 εφαρμογή
 (70) Στο
 πλαίσιο αυτού
 του
 καθεστώτος, οι
 εταιρείες πρέπει
 να επενδύουν
 σε περιοχές με
 οικονομική
 καθυστέρηση.
 Οι εν λόγω
 περιοχές, που
 αντιπροσωπεύουν
 ορισμένες
 εδαφικές
 ενότητες στη
 Δυτική Βεγγάλη
 κατατάσσονται
 ανάλογα με την
 οικονομική
 τους ανάπτυξη
 σε
 διαφορετικές
 κατηγορίες,
 ενώ, συγχρόνως,
 είναι
 ανεπτυγμένες
 περιοχές που
 έχουν αποκλειστεί
 από την
 εφαρμογή των
 καθεστώτων
 παροχής κινήτρων.
 Τα κύρια
 κριτήρια για
 τον υπολογισμό
 του ποσού των
 κινήτρων είναι
 το μέγεθος της
 επένδυσης και
 η περιοχή στην
 οποία έχει
 εγκατασταθεί ή
 θα
 εγκατασταθεί η
 επιχείρηση.
 δ) Συμπέρασμα
 (71) Το
 καθεστώς αυτό
 χορηγεί
 επιδοτήσεις
 κατά την έννοια
 του άρθρου 3
 παράγραφος 1
 στοιχείο α)
 σημείο ii) και του
 άρθρου 3
 παράγραφος 2
 του βασικού
 κανονισμού.
 Αυτό αποτελεί
 χρηματοδοτική
 συνεισφορά της
 κυβέρνησης της
 Δυτικής Βεγγάλης,
 δεδομένου ότι
 τα παρεχόμενα
 κίνητρα- στην
 προκειμένη
 περίπτωση,
 επιστροφή του
 φόρου επί των
 πωλήσεων και
 επιστροφή του
 κεντρικού
 φόρου επί των
 πωλήσεων
 τελικών
 προϊόντων-
 μειώνουν τον
 φόρο
 εισοδήματος
 που θα
 οφείλονταν
 κανονικά.
 Επιπλέον, αυτά
 τα κίνητρα
 παρέχουν
 όφελος στην
 εταιρεία,
 διότι βελτιώνουν
 τη
 χρηματοοικονομική
 της κατάσταση,
 δεδομένου ότι
 οι φόροι που
 κανονικά
 οφείλονταν δεν
 καταβλήθηκαν.
 (72) Επιπλέον,
 το καθεστώς
 αυτό έχει
 περιφερειακό
 χαρακτήρα κατά
 την έννοια του
 άρθρου 4
 παράγραφος 2 στοιχείο
 α) και του
 άρθρου 4
 παράγραφος 3
 του βασικού κανονισμού,
 δεδομένου ότι
 καλύπτει
 ορισμένες μόνο
 εταιρείες που
 έχουν
 επενδύσει σε
 ορισμένες γεωγραφικά
 οριοθετημένες
 περιοχές που
 υπάγονται στη
 δικαιοδοσία
 της εν λόγω
 πολιτείας. Δεν
 καλύπτει
 εταιρείες
 εγκατεστημένες
 εκτός των εν
 λόγω περιοχών
 και, επιπλέον,
 το επίπεδο του
 οφέλους
 ποικίλλει
 ανάλογα με την
 εκάστοτε
 περιοχή.
 (73) Το WBIS 1999
 είναι συνεπώς
 αντισταθμιστικό.
 ε) Υπολογισμός
 του ποσού της
 επιδότησης
 (74) Το
 ποσό της
 επιδότησης
 υπολογίστηκε
 με βάση το ποσό
 του φόρου επί
 των πωλήσεων
 και του
 κεντρικού φόρου
 επί των
 πωλήσεων
 τελικών
 προϊόντων που
 οφείλεται
 κανονικά για
 την περίοδο
 έρευνας
 επανεξέτασης,
 και το οποίο
 δεν εξοφλήθηκε
 στο πλαίσιο
 του εν λόγω
 καθεστώτος.
 Σύμφωνα με το
 άρθρο 7
 παράγραφος 2
 του βασικού
 κανονισμού, τα
 συνολικά ποσά
 επιδότησης
 (αριθμητής)
 κατανεμήθηκαν
 στο σύνολο των
 πωλήσεων που
 πραγματοποιήθηκαν
 κατά την
 περίοδο έρευνας
 ως ο
 κατάλληλος
 παρονομαστής,
 διότι η επιδότηση
 δεν εξαρτάται
 από τις
 εξαγωγές και
 δεν χορηγήθηκε
 αναφορικά με
 τις ποσότητες
 που
 παρασκευάσθηκαν,
 παράχθηκαν,
 εξήχθησαν ή
 μεταφέρθηκαν.
 Το ποσοστό επιδότησης
 που ελήφθη
 ανήλθε σε 1,4%.
 3.9. Ποσό
 αντισταθμίσιμων
 επιδοτήσεων
 (75) Το
 ποσό των
 αντισταθμίσιμων
 επιδοτήσεων
 που
 καθορίστηκε
 σύμφωνα με τις
 διατάξεις του
 βασικού
 κανονισμού,
 εκφραζόμενο
 κατ’ αξία, για
 τον αιτούντα
 ανήλθε σε 8,7%.
 Αυτά τα ποσά
 της επιδότησης
 υπερβαίνουν το
 ελάχιστο
 κατώτατο όριο
 που αναφέρεται
 στο άρθρο 14
 παράγραφος 5
 του βασικού
 κανονισμού.
 (76) Τα
 επίπεδα
 επιδότησης που
 καθορίστηκε
 στην τρέχουσα
 διαδικασία για
 τον αιτούντα
 είναι τα εξής:
 ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ || DEPBS || ΠΕΚΑ || FMS || WBIS || Σύνολο
 Dhunseri Tea & Petrochem || 6,7% || 0,6% || < 0,1% || 1,4% || 8,7%
 (77) Επομένως,
 θεωρήθηκε ότι,
 δυνάμει του
 άρθρου 19 του βασικού
 κανονισμού, η
 πρακτική
 επιδοτήσεων
 συνεχίστηκε
 κατά την ΠΕΕ.
 3.10. Μόνιμη
 φύση της
 αλλαγής
 περιστάσεων
 όσον αφορά τη
 χρηματοδότηση
 (78) Σύμφωνα
 με το άρθρο 19
 παράγραφος 4
 του βασικού
 κανονισμού,
 εξετάστηκε
 επίσης κατά
 πόσον η
 μεταβολή των
 συνθηκών ήταν
 δυνατόν να
 θεωρηθεί
 εύλογα
 διαρκούς
 χαρακτήρα.
 (79) Διαπιστώθηκε
 ότι, κατά την
 περίοδο της
 ΠΕΕ, ο αιτών
 συνέχισε να
 αποκομίζει
 οφέλη από
 αντισταθμίσιμη
 επιδότηση από
 τις δημόσιες
 αρχές της
 Ινδίας. Επιπροσθέτως,
 το ποσοστό της
 επιδότησης που
 διαπιστώθηκε στο
 πλαίσιο της
 παρούσας
 επανεξέτασης
 είναι χαμηλότερο
 από εκείνο που
 είχε
 διαπιστωθεί
 κατά την τελευταία
 έρευνα
 επανεξέτασης.
 Επίσης
 διαπιστώθηκε
 ότι δεν
 συνέβησαν στην
 πραγματικότητα
 οι αλλαγές που
 ισχυρίζεται ο
 αιτών στην
 αιτιολογική σκέψη
 7 ανωτέρω. Πράγματι,
 ο αιτών δεν
 επωφελήθηκε
 πλέον από το
 καθεστώς EOU κατά
 την περίοδο
 της ΠΕΕ όπως
 αναφέρεται στην
 αιτιολογική
 σκέψη 41 ανωτέρω.
 (80) Ωστόσο,
 διαπιστώθηκε
 επίσης ότι το
 κύριο καθεστώς
 που
 χρησιμοποιούσε
 ο αιτών κατά
 την ΠΕΕ (δηλ. το DEBPS) διακόπηκε
 στις 30
 Σεπτεμβρίου 2011,
 και σήμερα ο
 αιτών
 χρησιμοποιεί
 ένα άλλο
 καθεστώς που
 δεν
 χρησιμοποιούσε
 κατά την ΠΕΕ
 (δηλ.
 επιστροφής
 δασμού).
 Συνεπώς, είναι
 προφανές ότι η
 κατάσταση που
 επικρατεί κατά
 την ΠΕΕ δεν
 έχει διαρκή
 χαρακτήρα,
 διότι
 εντωμεταξύ
 έχει ήδη
 αλλάξει
 σημαντικά.
 (81) Επομένως,
 συνάγεται ότι
 η μερική
 ενδιάμεση
 επανεξέταση θα
 πρέπει να
 περατωθεί
 χωρίς να
 τροποποιηθούν
 τα ισχύοντα
 αντισταθμιστικά
 μέτρα. Ο αιτών καθώς
 και τα άλλα
 ενδιαφερόμενα
 μέρη
 ενημερώθηκαν
 σχετικά με τα
 γεγονότα και
 τις εκτιμήσεις
 βάσει των
 οποίων είχε
 προβλεφθεί να
 προταθεί η
 περάτωση της
 έρευνας.
 ΕΞΕΔΩΣΕ
 ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Περατώνεται
 χωρίς
 τροποποίηση
 των ισχυόντων
 μέτρων η
 μερική
 ενδιάμεση
 επανεξέταση
 των αντισταθμιστικών
 μέτρων που
 εφαρμόζονται
 στις εισαγωγές
 τερεφθαλικού
 πολυαιθυλενίου
 το οποίο
 υπάγεται σήμερα
 στον κωδικό ΣΟ
 3907 60 20, καταγωγής,
 μεταξύ άλλων,
 Ινδίας.
 Άρθρο 2
 Ο παρών
 κανονισμός
 αρχίζει να
 ισχύει την
 επόμενη ημέρα
 της
 δημοσίευσής
 του στην Επίσημη
 Εφημερίδα της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 Ο
 παρών κανονισμός
 είναι
 δεσμευτικός ως
 προς όλα τα
 μέρη του και
 ισχύει άμεσα
 σε κάθε κράτος
 μέλος.
 Βρυξέλλες,
 Για
 το Συμβούλιο,
 Ο
 Πρόεδρος
 [1] ΕΕ L 188
 της 18.7.2009, σ. 93.
 [2] ΕΕ L 301
 της 30.11.2000, σ. 1.
 [3] ΕΕ L 266
 της 11.10.2005, σ. 1.
 [4] ΕΕ L 59
 της 27.2.2007, σ. 34.
 [5] ΕΕ L 340
 της 19.12.2008, σ. 1.
 [6] ΕΕ C 335
 της 11.12.2010, σ. 7.
 [7] ΕΕ L 301
 της 30.11.2000, σ. 21.
 [8] ΕΕ L 343
 της 22.12.2009, σ. 51.
 [9] ΕΕ L 266
 της 11.10.2005, σ. 10.
 [10] ΕΕ L 59 της
 27.2.2007, σ. 1.
 [11] ΕΕ C 335 της
 11.12.2010, σ. 6.
 [12] ΕΕ L 266 της
 11.10.2005, σ. 62.
 [13] ΕΕ C 102,
 της 2.4.2011, σ. 15.
 [14] ΕΕ C 102
 της 2.4.2011, σ. 18.


type: wikipedia

text:
Kralj je ena od figur pri šahu, označena s simbolom »♚«. Poglavitni cilj šaha je spraviti nasprotnika v položaj šah-mat, kar pomeni, da je njegov kralj napaden in ga z nobeno svojo potezo ne more umakniti ali zaščiti pred šahom. Kralja ni mogoče jemati, čeprav je bilo v hitropoteznih pravilih včasih jemanje dovoljena poteza, ki je pomenila konec igre.
 Vsak igralec začne igro s kraljem v središču svoje prve vrste, med damo in kraljevim lovcem; pri belem je torej kralj na e1, pri črnem pa na e8. To si najlažje zapomnimo tako, da je na začetku dama vedno na polju iste barve kot je sama, kralj pa je na sosednjem polju.
 Kralj napada največ osem in najmanj tri polja na prazni šahovnici. Lahko se premika za en kvadrat v poljubno smer (vodoravno, navpično, ali diagonalno, kot je prikazano na sliki), vendar se ne sme premakniti na polje, ki ga napada nasprotnikova figura. Tako kot večina figur lahko zajame nasprotnikovo figuro tako, da se premakne na polje, ki ga zasedala. Poleg tega pa lahko kralj pod določenimi pogoji skupaj s svojo trdnjavo tudi rokira.
 Če nasprotnik napade kralja, pravimo, da je ta v šahu in igralec mora z naslednjo potezo zagotoviti, da kralj ni več napaden: lahko premakne kralja, vzame figuro, ki ga napada, ali postavi med nasprotnikovo napadalno figuro in svojega kralja kakšno svojo figuro. Če tega ne more storiti, je matiran in je izgubil igro.
 Igralec ne sme napraviti poteze, s katero bi kralja izpostavil napadu. Če kralj ni napaden, vendar bi vse možne poteze igralca na potezi vodile k temu, da bi bil, pravimo, da je igralec v patu in igra se konča z remijem.
 Kralj le redko igra vidno vlogo v šahovski otvoritvi ali sredini igre; navadno se takrat še zadržuje pri robu plošče in se skriva za svojimi kmeti. V končnici pa se nevarnost mata zmanjša in kralj lahko pogumneje zaigra, da pomaga pri promoviranju svojih kmetov.
 Kralju ni mogoče dodeliti vrednosti glede na druge šahovske figure, saj ga ni mogoče zamenjati in je od njega odvisna celotna igra. V tem smislu je njegova vrednost neskončna. Vendar ima v končnici kralj nekako večjo možnost napada in obrambe kot lovec ali skakač. Šahovski programi ne računajo z neskončnimi števili, zato pri izračunih vrednotijo kralja približno 200 krat več kot kmeta.
 Glej tudi
 šahovska pravila
 Šahovske figure


type: other

text:
Elias Leyds CSJ. Laiškai įpykusiam Adomui. Dvasios kvėpsmas yra audra – 8 diena
 Elias Leyds CSJ. Laiškai įpykusiam Adomui. Dvasios kvėpsmas yra audra
 on sausio 3 d., 2020 in Prisikėlimo kelionė
 Pirmą laišką skaitykite ČIA
 Brangus Adomai,
 pirmiausiai norėčiau išsamiai atsakyti į klausimą, kurį labai dažnai girdžiu: „Ar atsivertimas į Kristaus tikėjimą yra silpnumo ženklas?“
 Kartais, matydami neseniai atsivertusį žmogų, bandome jo atsivertimo priežasčių ieškoti situacijoje, į kurią jis yra patekęs. Pvz., aš labai dažnai girdžiu sakant: „Jis atsivertė, nes atsidūrė kalėjime. Kadangi prarado bet kokią viltį, dabar jam belieka pasikliauti vien tik Dievu. Pamatysi, laisvėje jis vėl nebetikės.“ Ir tikrai – kai kurie žmonės, atsivertę ir su įkarščiu tikėję kalėjime, iš jo išėję vėl gyvena, kaip ir anksčiau. Bet taip būna ne visada.
 Kai kalbama apie senatvę, dažniausiai sakoma, kad silpnumas yra priežastis įtikėti. Seni žmonės iš tiesų labiau lanko bažnyčią nei jaunimas. Jie jau nusilpę ir žino, kad artėja gyvenimo pabaiga bei mirtis. Seniems tai kelia baimę, ir dėl to jie negali tikėti visiškai laisvai. Tai pat sakoma ir apie moteris. Jos silpnos, ne tokios laisvos ir savarankiškos, kaip vyrai, todėl priimti tikėjimą joms lengviau. Kadangi moterys iš prigimties savo laisvę suvokia mažiau negu vyrai, jų pasirinkimas irgi nėra pakankamai sąmoningas ir protingas. Panašiai kalbama ir apie ligonius. Sergantys žmonės mato, kaip menkėja, silpsta jų kūnai, jie nebėra laisvi ir savarankiški, todėl ieško paskutinės paguodos – išgelbėti bent savo sielas.
 Turime pripažinti, kad šie argumentai nėra visiškai neteisingi. Tačiau jeigu sutiksime su tuo, kad tikėjimas parodo mūsų silpnumą, o kartu – ir baimę, išeitų, jog niekaip negalime įtikėti laisvai. Tačiau bent truputį panagrinėję istoriją labai greitai įrodytume, kad tikrovė prieštarauja šiai paviršutiniškai išvadai, nes daugybė tiek ankstesnių, tiek šiandienos atsivertimų visiškai negali būti paaiškinti silpnumu, baime ar savarankiškumo stoka. Kur kas dažniau jie įvykdavo tada, kai silpnumas būdavo sumišęs su tvirtumu, o laisvė – su priespauda. Ir be išimties visi tie atsivertimai įvyko žvelgiant į Kristų – nukryžiuotą žmogų, kuris išliko drąsus, ramus, sąmoningas, teisus, net siaubingai kentėdamas ir toje kančioje praradęs bet kokią konkretaus veikimo laisvę.
 Pirmaisiais Bažnyčios gyvavimo metais atsivertėlių būta visuose visuomenės sluoksniuose – tiek tarp vergų, tiek tarp aristokratų. Ypatingai palanki vieta atsiversti į Kristų buvo Romos imperatoriaus legionai. Iš įvairių tautų ir genčių kilę kariai čia atitrūkdavo nuo savo pagoniškų tradicijų. Net jei ir pasitaikydavo legionų, kurių kariai priklausydavo vienai kuriai nors etninei grupei, tuomet jie tarnaudavo jau nebe savo vadui, o svetimšaliui imperatoriui. Griežta legionų disciplina nevaržė vidinės karių laisvės. Čia klestėjo daug naujų religinių sektų, nesusietų su kuria nors tauta, gentimi ar etnine grupe, o siūlančių išganymą visai žmonijai. Krikščionių tikėjimas pradžioje irgi buvo laikomas viena iš daugelio sektų.
 Kristaus gimimo šventei – Kalėdoms – datą Bažnyčia parinko, žinodama, kad tuo metu buvo švenčiama viena iš svarbiausių kitos labai populiarios Romos legionuose – mitraizmo – sektos švenčių. Ši paslaptinga sekta garbino jauną dievą-didvyrį, aukojantį bulių, kad būtų įveiktas blogis. Slaptose šios religijos apeigose dalyvaudavo tiktai vyrai, moterys į jas nepatekdavo. Šią dieną švęsti Kalėdoms Bažnyčia pasirinko nebūtinai dėl strateginės priežasties, t. y. ji neketino pasisavinti konkurentų šventės. Galbūt Bažnyčia savo šventei šią datą pritaikė, norėdama parodyti, kad ji pripažįsta bei gerbia vyrui būdingą tikros ir vertos aukos troškimą, išreikštą mitraizme. Tačiau jos misija buvo vietoj jauno dievo-didvyrio, aukojančio jautį už žmonijos išganymą, pasiūlyti žmogumi tapusį vienatinį Dievo Sūnų, kuris pats pasiaukoja, kad sutaikytų žmones su jų Dangaus Tėvu.
 Per visą Bažnyčios istoriją, nuo pat jos gimimo, daugybė žmonių buvo nužudyti vien todėl, kad buvo krikščionys. Milijonai patyrė žiaurias kančias ir buvo nukankinti vien dėl to, kad priklausė Kristui. Visur ir visada Bažnyčia gimdavo arba iš naujo atgimdavo būtent kankinių kraujo dėka. Ten, kur Bažnyčia daugiau nebebuvo persekiojama, žmonės panoro rasti nekruviną būdą pasiaukoti Dievui. Todėl, kai Romos imperatorius pagaliau leido Bažnyčiai egzistuoti, kai kurie vyrai iškeliavo į dykumą ieškoti tikrosios laisvės ir galimybės visiškai atsiduoti Dievui. Jie ir tapo pirmaisiais vienuoliais. Tai buvo tvirti, stiprios dvasios ir užsispyrę žmonės.
 Maždaug tuo pat metu pakankamai dailios, ir anaiptol ne vargšės, jaunos moterys panoro liudyti, kad skaistumas irgi yra būdas pasiaukoti Dievui, ir atsisakė vedybų. Pirmosios tokį žingsnį žengusios merginos buvo kilusios iš turtingų šeimų ir turėjo kietą charakterį. Turtingam ir kilmingam žmogui iš tiesų reikėjo herojiškos drąsos, kad įstengtų palikti visuomenės elitą, kurio kasdienybei prasmę suteikdavo orgijos ir valdžios siekimas. Visiškai aišku, kad pirmieji krikščionys atsivertė tikrai ne dėl to, kad buvo silpni ar neturėjo galimybių linksmintis. Tad iš kur tas jų tvirtumas ir užsispyrimas?
 Per visą krikščionybės istoriją iki pat mūsų dienų Kristus niekada nebūdavo pasirenkamas vien iš silpnumo arba Jį brukant per jėgą, o paslaptingai persipinant silpnumui ir tvirtumui. Jeigu žmogus priima, kad tuo pat metu jis gali būti ir stiprus, ir silpnas, t. y. jeigu jis priima, kad jame nuolat tvyro įtampa tarp tvirtumo ir silpnumo, jis pajėgs atsiverti Dievo malonei ir vykdyti Jo valią.
 Pateiksiu tris stebinančių atsivertimų pavyzdžius. Pirmiausia – IV a. gyvenusio romėnų aristokrato šv. Augustino atsivertimas. Augustinas buvo protingas vyras, tad ne veltui jį viliojo galimybė dalyvauti politiniame imperijos gyvenime. Rengdamasis politiko karjerai Augustinas domėjosi mistika ir priklausė elitinei ezoterinei sektai, šiek tiek primenančiai šiandienos masonus. Jis nesusituokęs gyveno su viena prastos reputacijos mergina. Ir staiga įtikėjo į Kristų! Į Dievą jį atgręžė ne silpnumas ir ne pasisekimas, o paprasčiausias tiesos troškimas. Net ir pasipiktinimą kėlusi Augustino praeitis nesutrukdė jam tapti vyskupu bei vienu didžiausių Bažnyčios mokytojų. Aiškiai ir tiesiai, tačiau kartu giliai ir protingai, jis rašė apie Kristaus slėpinį bei savo taip pat gana slėpiningą atsivertimą. Daug mano „skrajojančios bibliotekos“ knygų perskaitęs vienas kalinys kartą pasakė, kad šv. Augustino „Išpažinimai“ buvo įdomiausia jo gyvenime perskaityta knyga! O ji parašyta net prieš septyniolika amžių!
 Kitas mano mėgstamas atsivertėlis yra Šarlis de Fuko (Charles de Foucauld). Šis garbingos aristokratų šeimos sūnus gyveno praeitame amžiuje Prancūzijoje. Jam atiteko tai, apie ką kiti gali tik pasvajoti, – didžiulis tetos palikimas. Šarlis buvo gana vidutiniškas karo akademijos studentas, tačiau jo rengiamos didžiulės ir prabangios šventės, kurios taip piktino vyresnybę, darė jį labai populiarų tarp aplinkinių. Nors kareivinėse Šarlį pravardžiuodavo paršeliu, Paryžiaus miestelėnų ir aristokratų dukros viena kitai raudavo plaukus iš pavydo, besivaržydamos dėl kvietimų į Šarlio de Fuko rengiamas puotas. Prabangiame viešbutyje, netoli kareivinių, jis buvo apgyvendinęs merginą, kurią pristatydavo kaip savo sužadėtinę grafienę, nors iš tiesų ji nebuvo nei aristokratė, nei būsimoji žmona, o tik viename Paryžiaus barų sutikta tarnaitė. Pagaliau, Šarlis de Fuko buvo pašalintas iš armijos ir toliau su savo bičiule lėbavo prabangiuose Šveicarijos viešbučiuose. Tačiau kilus karui Afrikoje, net neatsisveikinęs, jis ją paliko ir prisijungė prie savo pulko. Po keleto metų Šarlis grįžo į Prancūziją ne tik pasižymėjęs kare, bet ir tapęs žinomu mokslininku, dykumos specialistu. Ir būtent tada jis visiškai ramiai atsivertė į katalikų tikėjimą. Galbūt atsivertimas ir buvo pirmasis ramus šio žmogaus gyvenimo momentas. Po to Šarlis de Fuko ėmė ieškoti vienuolyno, į kurį galėtų įstoti, tačiau kiekvieno aplankyto vienuolyno regula jam pasirodydavo esanti nepakankamai griežta. Keletą dešimtmečių Šarlis de Fuko kaip atsiskyrėlis gyveno Sacharos dykumoje Alžyre, paniręs į maldą ir visišką askezę. Galiausiai buvo nužudytas islamo ekstremistų.
 Negalėčiau pasakyti, kad šv. Augustinas ar Šarlis de Fuko būtų buvę silpni žmonės. Politinės šv. Augustino ambicijos nebuvo apviltos, Šarlis de Fuko taip pat dar nebuvo iššvaistęs visų savo turtų. Jie tiesiog tuo bodėjosi. Visos šventės ir įsiteikti besistengiančių meilikautojų draugijos iš tiesų šiems vyrams kėlė mirtiną nuobodulį. Šio pasaulio troškimų jie neteko ne dėl ligos, neturto ar karo. Jie turėjo viską, tačiau suvokė, kad šiame pasaulyje iš tiesų niekas negali mūsų padaryti laimingais. Šis laikinas mirtingas pasaulis praeis. Bet kokia patirta rizika ir aukos, sudėtos stengiantis jį užkariauti ar išgelbėti, yra tuščios. Nebent tai darome ne vien gelbėdami pasaulį, bet veikiau ieškodami tiesos.
 Jei labiau panagrinėtume, kokiomis aplinkybėmis įvykdavo atsivertimai, kaip jau minėjau, čia rastume tiek tvirtybės, tiek ir silpnumo. Bet kokio atsivertimo į Kristų – regimo ar paslėpto – aplinkybėse tvirtybė ir silpnumas yra stebėtinai sumišę. Ir niekada atsivertimo nenulemia vienas kuris iš jų. Kodėl? Todėl, kad atsivertimas kyla ne iš mūsų, jis duodamas iš aukštybių. Atsivertusio žmogaus gyvenime niekada nerasime tikslių priežasčių, kurios jį tam paskatino, nes lygiai tokioje pat situacijoje tuo metu buvę kiti žmonės neatsivertė. Tikėjimas yra Dievo dovana, tad mūsų gyvasties turgus nedaug apie ją tegali paaiškinti. Žmogus atsiverčia todėl, kad Dievo malonė paliečia ir apšviečia jo sielą. Kadangi Dievas mus gerbia, Jis paiso ir mūsų gyvenimo aplinkybių, kad ir kokie stiprūs ar silpni būtume. Jis ne tik į tai atsižvelgia, bet ir visu tuo pasinaudoja. Labai paslaptingai Dievas viską, kas vyksta mūsų gyvenime, panaudoja mūsų gėriui.
 Atsiversti – tai priimti, kad tavyje yra du prieštaringi pradai – silpnumas ir tvirtumas, suvokiant, kad jie drasko tavo sielą. Atsiversti – tai pripažinti, kad tavoji širdis alksta dangiškojo Tėvo. Atsivertimo malonę Dievas suteikia atsiliepdamas į didžiausią sielos troškimą – pažinti mūsų amžinąjį Tėvą.
 Tai labai gražiai atsiskleidžia per visai neseniai įvykusį Timo Genaro (Tim Guénard) atsivertimą, apie kurį irgi noriu tau papasakoti. Timas – prancūzas, indėno irokėzo ir prancūzės sūnus. Kai jis buvo vos trejų, motina jį paliko pririštą kaip šunį prie elektros stulpo. Tuomet policininkai Timą nugabeno pas jo tėvą – labai agresyvų alkoholiką. Per penktąjį gimtadienį tėvas nežmoniškai berniuką sužalojo. Net dvejus metus Timas praleido ligoninėse, kur jam net vaikščioti teko mokytis iš naujo. Po to prasidėjo beviltiška kelionių po našlaičių prieglaudas ir pataisos namus istorija. Iš vienų jį pašalindavo, iš kitų pabėgdavo pats. Timas tapo tikru anarchistu, kurio absoliučiai niekas negalėjo sutramdyti. Jis išgyveno dėl to, kad jautė labai stiprią neapykantą savo tėvui ir troško jį nužudyti.
 Būdamas laisvėje Timas klimpo į kaskart vis sunkesnius nusikaltimus. Tarp kitko, jis apiplėšinėjo prostitutes. Skaitydama jo bylą viena teisėja apsiverkė ir paklausė, ko gi jis iš tiesų gyvenime nori. Timas atsakė, jog labiausiai norėtų nebesugrįžti į pataisos namus. Teisėja patikrino, kad jokie pataisos namai taip pat nebenori jo priimti. Ji pasiūlė Timui pasinaudoti paskutine galimybe, mat krikščioniškoje kultūroje žmonės tiki, jog savo likimą žmogus gali pakeisti. Jie tiki net stebuklais! Timas anaiptol nebuvo krikščionis, tačiau jis pasinaudojo jam suteikta paskutine galimybe ir garbingai išlaikė duotą žodį – pradėjo dirbti pas vienos katedros restauratorius ir įgijo akmenskaldžio profesiją. Vėliau ėmė boksuotis, tapo profesionaliu boksininku, netgi čempionu. Tuo pat metu Timas įgyvendino savo seną svajonę tapti gaujos vadu.
 Kartą darbe tik tam, kad išprovokuotų, jis pasišaipė iš vieno tikinčio darbininko, kuris gyveno bendruomenėje kartu su protiškai neįgaliais žmonėmis. Nors visi Timo bijojo, šis darbininkas jo nepabūgo ir netgi metė iššūkį – pasiūlė apsilankyti toje bendruomenėje, jeigu tik Timas išdrįs! Kai ten atvyko, jis nepaprastai nustebo pamatęs, kad sveiki žmonės iš tiesų sėkmingai gyvena kartu su protiškai neįgaliais. Čia Timas sutiko ir vieną seną šventą kunigą, kuris taip pat jo visiškai neišsigando. Taip Timas pradėjo reguliariai lankytis pas tą kunigą. Pasikalbėti kartais atvykdavo net naktį, grįždamas iš baro. Galiausiai šis kunigas jį pakrikštijo, nes iš tiesų Timas Genaras, kaip kiekvienas žmogus, ieškojo Tėvo. Kai jis suvokė, kad dangiškąjį Tėvą mums duoda Kristus, pajėgė atleisti ir savo žemiškajam tėvui. Dabar Timas pats jau yra keturių vaikų tėvas, su šeima gyvena Pietų Prancūzijos kalnuose ir savo namuose priima problemų turinčius jaunus žmones.
 Išgirdę apie šiuos tris atsivertimus galime daryti išvadą, jog niekam ir niekada nepavyks nuspręsti, ar mūsų silpnumas privertė mus įtikėti, ar priešingai – tvirtumas išlaisvino, kad pajėgtume atsiversti. Tikėjimas pirmiausia yra Viešpaties dovana tam, kuris trokšta pažinti Dievą, gailestingąjį Tėvą. Tarp mūsų silpnumo ir tvirtumo tvyranti nuolatinė įtampa atveria žmogų Dievo veikimui bei tikėjimui ir atskleidžia, kad iš tiesų jis trokšta Tėvo. Tiesa, žmogus yra labiau linkęs priimti Jėzaus Kristaus apreiškimą, kai jo gyvybė pakimba ant plauko, kai stovi ant gyvenimo ribos. Ten silpnumas ir tvirtumas labiausiai priešinasi vienas kitam – ten jis yra ant Tėvo Namų slenksčio. Kad geriau tai suprastum, išdėstysiu, jog žmoguje yra dvi gyvastys: viena iš jų visada stipri ir tvirta, o kita – kartais tvirta, kartais silpna.
 Dvi gyvastys: turgus ir dvasia
 Adomai, kartu pažvelkime į veidrodį. Jei būsime atviri, pripažinsime, kad iš tiesų esame sudėtingos būtybės. Žmonių padermė apskritai yra keista. Dažnai mūsų veiksmai nėra logiški, nes mumyse veikia daug prieštaringų jėgų, kurios trikdo vidinę ramybę. Dažnai jos mums trukdo ramiai sugyventi su draugais ir artimaisiais. Taip pat mūsų elgesiui daro įtaką įvairūs, kartais net labai skirtingi, jausmai. Gyvenimas gražus, bet jis neramus. Kartais džiūgaujame kaip bepročiai, kartais mus apima aklas įtūžis. Vieni dalykai mums sukelia juoką, kiti – pravirkdo. Esame labai prieštaringos būtybės.
 Patys prieštaringumai ir kontrastai savaime nėra blogi. Jie kyla iš aistrų. Visai nesvarbu, kad aš mėgstu silkę, tačiau negaliu pakęsti agurkų, – tokia mano prigimtis. Vengti skurdo ir, priešingai, siekti turto taip pat yra žmogiška. (Viskas priklauso nuo to, kokiu būdu to turto siekiame. Jeigu žmogus praturtėja neteisėtai, vėliau toks turtas laimės neatneš. Bet kuriuo atveju – laimė ne turtuose. Tačiau dirbti, kad turėtum tai, ko reikia pragyvenimui, ir dar galėtum pasidalyti su draugais, nėra nuodėmė.) Bet jeigu į tą patį dalyką reaguoju skirtingai ir atsižvelgiu į aplinkybes, greičiausiai nesielgiu teisingai. Pvz., jeigu mano automobilį sudaužiusiam žmogui atleidžiu, o kitam to atleisti negaliu, nes man nepatinka jo veidas, – elgiuosi labai neteisingai. Šiuo atveju mano veiksmai prieštarauja vienas kitam ir aš kenkiu pats sau.
 Blogiausias iš tokių vidinių prieštaravimų yra pavydas. Jis nepaprastai mums kenkia, nes kai pavydime, patys draskome save iš vidaus. Juk aš prieštarauju pats sau, nuliūsdamas dėl to, kad mano brolis gavo dovanų, kurios, man dovanotos, būtų taip mane pradžiuginusios! Pavydas gali tapti velniška jėga, suskaldančia mūsų būtį. Didžiausias priešnuodis pavydui yra gailestingumas. Jeigu man liūdna, nes man artimas žmogus kenčia, kadangi visko stokoja, o aš, užmiršdamas savo paties vargus, atiduodu jam tai, ką turiu brangiausia, – tada elgiuosi drąsiai ir išmintingai. Būtent taip su savo vaiku elgiasi gailestingas tėvas.
 Kad ir kaip būtų, manau, sutiksi su manimi, jog gyvenimas yra pilnas kontrastų ir priešybių, galinčių virsti prieštaravimais. Pirmiausia pripažinkime, kad tai daro gyvenimą įdomų, nes mums nuolat reikia rinktis, bandyti nugalėti kliūtis bei save pačius. Kovojant su įvairiais prieštaringais dalykais grūdinasi mūsų charakteris. Kitaip sakant, priešingumai mums meta iššūkį rimtai ir nuosekliai gyventi. Bet rimtai gyvenant reikia ir rizikuoti. Didžiausia rizika yra ta, kad priešingumai ir kontrastai mumyse gali tapti priešpriešomis. Jeigu tikslo sieksime neapdairiai, pasiklysime savo aistrų labirinte. Jeigu dėl jo kovosime neteisingai, bet kokios mūsų aukos bus tuščios, rizika bevertė ir, anksčiau ar vėliau, tokia kova mus pačius pražudys.
 Jeigu iš viso neturime gyvenimo tikslo, jeigu nesiekiame tikros laimės, mūsų gyvenimas neturės jokios prasmės ir paskęs prieštaringumų chaose. Jei leisime tam įvykti, mūsų asmenybė bus sudraskyta. Tas, kuris vadovaujasi vien tik aistromis, tampa panašus į gyvulį ir praranda savąjį orumą – tapatybę, individualumą, žodžiu, žlunga kaip asmenybė. Bet jeigu mes stengsimės savo gyvenimui prasmę ir kryptį suteikti išmintingai rinkdamiesi ir neleisdami prieštaringumams mūsų draskyti, valia stiprės ir taps veržlesnė, o mes patys – tikresni. Aistrų nereikia sunaikinti, jas reikia įvaldyti ir nukreipti. Jeigu neturėtume aistrų, neįgytume tvirto charakterio, net jei ir būtume geri žmonės, nes tvirtą charakterį turintis žmogus tuo pat metu yra geras ir pakankamai gyvybingas!
 Iš tiesų mumyse verda tikras jausmų ir aistrų turgus, kuris mus daro panašius į gyvūnus, reaguojančius į viską, kas juda aplinkui. Tiek ką nors veikdami, tiek ramiai stebėdami aplinkinius, matome daug įvairiausių dalykų, į kuriuos reaguojame savo jausmais ir veiksmais. Bet labai svarbu suprasti, kad mūsų vidiniame turguje atsiranda šviesa, kurios neturi nė vienas gyvūnas, šviesa, kuri tą turgų ir visus jo priešingumus visiškai pranoksta. Ši šviesa – tai mūsų dvasia.
 Kalbu ne apie Šventąją Dievo Dvasią, apie kurią taip dažnai girdime bažnyčioje. Kalbu apie žmogaus dvasią, tą gyvybės kvėpsmą mumyse, darantį mus dvasinėmis būtybėmis. Adomai, būtent savo dvasios dėka tu gali pažinti ir suprasti tai, ką pastebi pasaulyje. Jos dėka tu gali pažinti žmones, kurie tave traukia ir pažadina tavo meilę. Pamilęs kitus gali su jais susidraugauti. Dvasia tavyje yra lyg tavo tiesos talpykla. Kartu ji – tartum variklis, kurio esi raginamas atsiduoti tiems, kuriuos myli. Taip tavo meilė tampa tavo tiesa.
 Dėl to, kad turi dvasią, nesi toks, kaip kitos gyvos būtybės. Dvasios kvėpsmas mumyse tiria tikrovę, joje įvardija daiktus ir ieško tiesos. Mylėti gali, kai pažįsti. Pati tavo dvasia yra mąstanti, norinti pažinti ir mylėti. Ji nori suprasti tavąją meilę ir tau ją atskleisti. Tavo dvasia nori pažinti save, o kartu ir tavo gyvenimo bei visos tikrovės kilmę ir paskirtį. Bet kokiu ilgu keliu ji turi žygiuoti! Nes tik pati dvasia gali suprasti, kas yra dvasia. Jos buvimą pajusti tuo pat metu ir lengva, ir sunku, nes ji paslėpta ir vis dėlto kartu tokia akivaizdi, kadangi tai – stipriausia mumyse esanti gyvastis. Jos kvėpsmas yra kaip dvelksmas, pašauktas tapti audra.
 Mūsų žmogiškoji dvasia tuo pat metu yra ir vargšė, ir turtuolė. Vargšė, nes visko mokosi per gyvenimo patirtį. Pradžioje ji nieko nepažįsta. Kūdikis dar nieko nesuvokia. Vaikas irgi išmano labai nedaug, paauglys – šiek tiek daugiau, nors jam ir atrodo, kad išmano viską. Senas žmogus irgi galbūt dar ne viską yra perpratęs, bet jeigu jis žino, kokia yra gyvenimo prasmė ir ką žmogus gali ir privalo padaryti, kad taptų laimingas, kiti jį laiko išmintingu. Nes ilgame gyvenimo kelyje jis įgijo išminties, kurios pradžioje visiškai neturėjo. Antra vertus, galime sakyti, kad jau nuo pat pradžių dvasia yra turtinga, kadangi pirminė tiesa – kad tiesa egzistuoja – jai jau duota iš prigimties. Nes dvasia yra tam, kad pažintų tiesą. Nuo pirmosios mūsų gyvenimo šiame pasaulyje akimirkos dvasia egzistuoja dėl šio tikslo. Ir dvasia negalėtų ieškoti tiesos, jeigu paslaptingu būdu tiesos pradžia jau neslypėtų joje pačioje.
 Suprantama, labiausiai išsivystę gyvūnai gali pažinti pasaulį per jusles, kaip ir mes. Pasaulį gyvūnai pažįsta tiek, kiek jį pasiekia jų juslės, ir instinktyviai į tai reaguoja. Be to, jie irgi turi atmintį ir vaizduotę. Tačiau kadangi mes esame dvasinės būtybės, galime kalbėti, suprasti žodžių reikšmę, suvokti gyvenimo prasmę ir pažinti tikrovę anapus jos išorės, kitaip sakant, galime pažinti tikrovę tokią, kokia ji yra iš tiesų. Gyvūnai to nesugeba.
 Žinoma, mes reaguojame ir veikiame, kaip tai būdinga žmonėms. Kadangi, kaip ir visos gyvos būtybės, turime savo prigimtį, gyvename ir elgiamės pagal ją. Tai ir vadinu mūsų gyvasties turgumi. Jis gali būti gana tvarkingas, gali būti ir visai chaotiškas. Jauno žmogaus prigimtį taisyti ir tinkama linkme nukreipti turi auklėjimas. Tačiau bet kuriuo atveju mūsų gyvastyje yra tai, ko neturi joks gyvūnas – tai mūsų dvasia.
 „Tikroji šviesa, kuri apšviečia kiekvieną žmogų“
 Dar kartą stabtelėkime prie turto, slypinčio mūsų dvasioje. Nuo pat tamsios gyvenimo pradžios nieko dar nesuvokianti dvasia ieško santykio su tikrove: pirmiausiai per vaiko smalsumą, o vėliau – pasitelkdama protą. Dvasia negalėtų būti tokia realistiška, jeigu jau nuo pradžios paslaptingu būdu joje neslypėtų šviesa, ieškanti akistatos su nepažįstama tikrove. Ši šviesa gali būti tiktai iš Dievo, nes būtent Jis sukūrė dvasią, kad iš prigimties ji ieškotų visiškos ir galutinės Tiesos. Ir žmogaus dvasia nenurims, kol nesusijungs su amžina viską pranokstančia Dievo šviesa.
 Kūdikiams skanus motinos pienas, nes iš prigimties jie turi jo skonio pojūtį. Jeigu šis pojūtis nebus patenkintas – tuojau sulauksim triukšmingos reakcijos. Panašiai dvasia alksta tiesos dėl to, kad Dievas ją sukūrė su slapta įgimta tiesos patirtimi. Dvasia trokšta šviesos dėl to, kad turi dalį Dievo prigimties – Dievas pats yra šviesa. Todėl pagal šv. evangelistą Joną mūsų dvasioje šviesa yra dieviška – „tikroji šviesa, kuri apšviečia kiekvieną žmogų“ (Jn 1, 9 a). Dėl šitos slėpiningos šviesos dvasia visada stengiasi pranokti išorę ir pažinti tikrovę tokią, kokia ji yra. Ji visada stengiasi įsiskverbti į tai, kas pasakyta, kad suvoktų, kokia tiesa už to slypi. Ji tiria žmonių veiksmus, kad teistų, ar jie yra dori, t. y. teisingi, ar priešingai – blogi, nes prieštaringi. Ir dvasia nenurims tol, kol neišvys vienatinio Dievo veido. Todėl, pagal šv. evangelistą Joną, ta dieviška tikroji šviesa, „ateinanti į šį pasaulį“ (plg. Jn 1, 9 b), kuri apšviečia kiekvieną žmogų, yra Jėzus Kristus.
 Dvasia yra stipriausia mūsų gyvastis, ir jos slaptas buvimas labiausiai atsispindi mūsų veide. Dvasia tiesos trokšta besąlygiškai, ji nori atskleisti ir pažinti tai, kas slypi anapus išorės ir kalbėjimo mūsų gyvenimo turguje, bei tiesą, kurią esant liudija mūsų pačių veidai. Esminė ir prigimtinė tiesa yra ta, kad mes trokštame tiesos. Šis troškimas yra stipriausias mūsų gyvenimo variklis. Tas, kuris negerbia tiesos, negerbia žmogaus. Tas, kuris teigia, kad mumyse nėra tiesos troškimo, yra melagis ir žudikas, savo dvasioje nugalabijęs tai, kas joje esmingiausio. Tas, kuris skelbia, kad tiesos iš viso nėra, prieštarauja pats sau ir dvasiškai nusižudo. Tas, kuris pripažįsta, kad tiesa egzistuoja, bet mano, kad mūsų tiesos troškimas yra nieko vertas, gyvenimą žemėje laiko absurdišku kolektyvinės nevilties pragaru. Štai trys būdai nužudyti žmogų, nepaliečiant jo kūno. Kiekvienas iš jų neigia, kad Dievas egzistuoja.
 Priešingai – tas, kuris gerbia tiesą, visiems skelbia, kad tiesa yra ir kad dvasia duota dėl jos ir jai. Dvasia trokšta būti tuo, kuo būti jai skirta iš prigimties – tiesos nešėja ir skelbėja. Ji turi teisę ir pareigą stengtis tuo tapti. Dėl to žmogaus dvasia nuolat kovoja, kad išlaikytų tiesioginį sąlytį su tikrove. Mumyse ji yra pati stipriausia tiesa, pati realiausia, natūraliausia ir geriausia tikrovė. Dvasia – tai, kas, visų pirma, mes patys esame. Ir ši mūsų dvasinė tapatybė atspindi Dievo gyvenimą.
 Žygis per turgų
 Stebina ir susidomėjimą kelia tai, kad gyvasties turgų turinčiame kūne dar yra ir dvasia. Iš tiesų turgus ne toks svarbus, kaip dvasia, kuri yra tauresnė, todėl turi valdyti turgų. Jeigu dvasia, nuodėmės suviliota, nebereikalauja teisėtos tiesos ar ją atstumia, turgus nebetenka vadovo, kuris jam būtinas. Tada turguje prasideda žvėriška, priešgamtinė ar net savižudiška anarchija. Dvasia turi būtinai iškilti virš turgaus kaip tvirtovė, kaip šventykla, suteikianti jam prasmę, laimę ir jį apšviečianti kaip žibintas, kurio šviesa reikalinga mums. Iš tikrųjų galutinė nuodėmių pasekmė yra dvasios kritimas žemyn.
 Kaip jau sakiau, visi esame pastebėję savo panašumą į gyvūnus. Kiekvienam gyvenime pasitaiko tokių atvejų, kai jaučiamės labiau patenkinti gyvūnai, nei laimingi žmonės, pvz., kimšdami į save gabalą skanios mėsos ar tada, kai dėl ko nors įsiuntame. Bet truputį pamąstę suvoksime, kad vis dėlto mūsų panašumas į gyvūnus yra labai tolimas ir miglotas. Dėl to ir nereikia sakyti, kad esame panašūs į gyvūnus, priešingai – turėtume padaryti išvadą, kad gyvūnai šiek tiek panašūs į mus. Gyvūnas – netobulas, neproporcingas ir nepilnas atspindys to, kas esame mes. Gyvūnai mėgdžioja žmones, jie mus parodijuoja, kartais suvaidindami neblogą komediją! Gyvūnas – tai neapgyventa sala vandenyne, kurioje aistros šėlsta, tačiau šeimininko nėra. Britų dainininkas Deividas Bovis (David Bowie) dainuoja: „I looked into her eyes: they were blue, but nobody home“ – „Aš žvelgiau merginai į akis, jos buvo mėlynos, bet jose nieks negyveno“. Tai tikrai nekoks merginos apibūdinimas! Tačiau jeigu taip pasakytume apie gyvūną, konstatuotume tik paprastą mokslinę tiesą.
 Mūsų vidaus turgus dažnai yra akivaizdesnis už dvasią ir tai yra viena iš nuodėmės pasekmių. Dažnai turgaus tragedijos ir komedijos užgožia dvasią. Tačiau, nepaisant to, dvasia yra tai, kas mumyse svarbiausia. Turgaus spektakliuose dvasia nedalyvauja, nes stengiasi išlaikyti ryšį su tikrove ir nenori būti suklaidinta išorinio įspūdžio. Kita vertus, aistros turguje turi savo vaidmenį. Dvasiai turint savo teisėtą vietą, turgaus aistros ir emocijos yra dvasios gyvenimo mumyse ženklai. Kai mes trokštame vandens, tai yra ženklas, jog turime absoliučios tiesos ieškančią ir visiškai savęs atsižadėti raginančią dvasią. Mūsų pyktis – tai ženklas, kad dvasia stengiasi pranokti ją klaidinantį išorės įspūdį ir nesuvokiamą kalbėjimą. Dvasia mumyse yra lyg laukinis gaivalas, kurį pajuntame susidūrę su paslapčių kupinu išoriniu pasauliu. Tačiau dar kartą primenu, kad niekada paslapties negalėsime įminti, jeigu slėpiningu būdu jos nebus mumyse.
 Apmaudu, kad dažnai dvasia tėra tik kaip nedirbama žemė, nors visas mūsų gyvasties turgus savo teatre labai išraiškingai rodo ženklus to vaisingumo, kurį dvasia galėtų turėti. Kuo labiau ji pažįsta, tuo labiau trokšta žinoti. Kuo daugiau pamato, tuo labiau nori išvysti. Dvasia žygiuoja per gyvenimo turgų ir sustos tik ties akivaizdžiausia ir radikaliausia tiesa. Dvasia nurimsta tik pasiekusi tai, kas jai yra didžiausias ir galutinis tikslas. Kitaip sakant, dvasią gali patenkinti tik tai, ką mes vadiname „Absoliutu“, nes, palyginus ją su prieštaringumų kupinu gyvasties turgumi, kuriame viskas reliatyvu, pati dvasia yra absoliutas. Dvasia savo paskirtį ras tiktai pažinusi tą tikrovę, iš kurios yra kilę visa kita – geriausią, prakilniausią ir realiausią tikrovę, kuriai ji ir yra sutverta. Didžiausia mūsų dvasios laimė yra pažinti tikrovę, kurią žmonės paprastai vadina „Dievu“. Bet kelias dievop yra ilgas ir kupinas netikėtumų.
 Dažnai klausimuose, kuriuos mes keliame, yra daugiau tiesos, nei atsakymuose į juos. Atsakymai gali būti baisiausiai kvaili, o klausimai – labai protingi, nes ieškoti – jau reiškia rasti. Jeigu mes sutinkame žygiuoti dievop, tampame varganais piligrimais. Geriau būti vargšu piligrimu, nei gyventi iliuzija, jog esi turtingas žemės gyventojas, ir savo viltis sudėti į šį praeinantį pasaulį. Didžiausias mūsų turtas – turėti nuolat alkstančią vargšo dvasią. Tiktai vargana piligrimo dvasia sulauks Dievo paguodos. Dievas lydi mus šiame žygyje ir tuo pat metu pats yra kelionės Kryptis ir jos Tikslas.
 Tiek šį kartą. Iki kito laiško.
 Vaidoto Kvašio piešinys


text:
Is ionann fóram lán-Ghaeilge agus fóram cainte ar an idirlíon ina mbíonn an plé go léir trí Ghaeilge, in áit faoin nGaeilge. Tá go leor fóram ann ar fud an idirlín le haghaidh na Gaeilge, ach bíonn an chuid is mó acu gafa le Béarlóirí ag cur ceisteanna faoin nGaeilge as Béarla. Cé go mbíonn roinnt Gaeilge in úsáid sna háiteanna seo, is gnách go mbíonn an Béarla go hiomlán in uachtar mar theanga an fhóraim.
 Mar sin is minic go mbíonn fóraim lán-Ghaeilge ann inar féidir le lucht na Gaeilge líofa (nó leathlíofa) a bheith ag cabaireacht leo faoi ghnáthchúrsaí an tsaoil as Gaeilge, in áit a bheith ag síorchaint faoin teanga féin agus cúrsaí gramadaí/foclóra.
 Naisc le fóraim lán-Ghaeilge éagsúla
 Teach na nGealt (Fóram de chuid boards.ie)
 Daon Phoblacht Chorcaí
 Fóram Gaeilge ag Politics.ie
 Fóram Dhaltaí na Gaeilge
 Meáin na Gaeilge


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 13.9.2012
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 L 248/1
 DECISIÓN DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 No 74/2012
 de 30 de abril de 2012
 por la que se modifica el anexo I (Cuestiones veterinarias y fitosanitarias) del Acuerdo EEE
 EL COMITÉ MIXTO DEL EEE,
 Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en la redacción dada al mismo por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo (en lo sucesivo denominado «el Acuerdo»), y, en particular, su artículo 98,
 Considerando lo siguiente:
 (1)
 El anexo I del Acuerdo fue modificado por la Decisión del Comité Mixto del EEE no 35/2012, de 30 de marzo de 2012 (1).
 (2)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Directiva 2009/158/CE del Consejo, de 30 de noviembre de 2009, relativa a las condiciones de policía sanitaria que regulan los intercambios intracomunitarios y las importaciones de aves de corral y de huevos para incubar procedentes de terceros países (2).
 (3)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión 2011/214/UE de la Comisión, de 1 de abril de 2011, por la que se modifican los anexos II a IV de la Directiva 2009/158/CE del Consejo, relativa a las condiciones de policía sanitaria que regulan los intercambios intracomunitarios y las importaciones de aves de corral y de huevos para incubar procedentes de terceros países (3).
 (4)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión de Ejecución 2011/277/UE de la Comisión, de 10 de mayo de 2011, que modifica el anexo II de la Decisión 93/52/CEE por lo que respecta al reconocimiento de determinadas regiones de Italia como oficialmente indemnes de brucelosis (Brucella melitensis) y los anexos de la Decisión 2003/467/CE por lo que respecta a la declaración de que determinadas regiones de Italia, Polonia y el Reino Unido están oficialmente indemnes de tuberculosis bovina, brucelosis bovina y leucosis bovina enzoótica (4).
 (5)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión de Ejecución 2011/674/UE de la Comisión, de 12 de octubre de 2011, por la que se modifica la Decisión 2004/558/CE por lo que respecta al reconocimiento de algunos distritos de Alemania como indemnes de rinotraqueítis infecciosa bovina (5).
 (6)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión de Ejecución 2011/675/UE de la Comisión, de 12 de octubre de 2011, por la que se modifica la Decisión 2003/467/CE por lo que respecta a la declaración de Letonia como Estado miembro oficialmente indemne de tuberculosis y a la declaración de determinadas regiones administrativas de Portugal como regiones oficialmente indemnes de leucosis bovina enzoótica (6).
 (7)
 La Directiva 2009/158/CE deroga la Directiva 90/539/CEE del Consejo (7), incorporada al Acuerdo, y que, por lo tanto, debe suprimirse del mismo.
 (8)
 La presente Decisión se refiere a la legislación relativa a animales vivos distintos de los peces y los animales de acuicultura. La legislación sobre estas materias no se aplica a Islandia, como se especifica en el apartado 2 de la parte introductoria del capítulo I del anexo I del Acuerdo. La presente Decisión no es, por lo tanto, aplicable a Islandia.
 (9)
 La presente Decisión se refiere a legislación relativa a cuestiones veterinarias, piensos y productos alimenticios. La legislación relativa a cuestiones veterinarias, piensos y productos alimenticios no se debe aplicar a Liechtenstein mientras la aplicación del Acuerdo entre la Comunidad Europea y la Confederación Suiza relativo al comercio de productos agrícolas incluya a dicho país, como se recoge en las adaptaciones sectoriales del anexo I del Acuerdo. La presente Decisión no es, por lo tanto, aplicable a Liechtenstein.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 En el anexo I del Acuerdo, el capítulo I queda modificado como sigue:
 1)
 Se suprime el texto de los puntos 4 (Directiva 90/539/CEE del Consejo) de la parte 4.1 y 3 (Directiva 90/539/CEE del Consejo) de la parte 8.1.
 2)
 Después del punto 4 (Directiva 90/539/CEE del Consejo) de la parte 4.1, se inserta lo siguiente:
 «4a.
 32009 L 0158: Directiva 2009/158/CE del Consejo, de 30 de noviembre de 2009, relativa a las condiciones de policía sanitaria que regulan los intercambios intracomunitarios y las importaciones de aves de corral y de huevos para incubar procedentes de terceros países (DO L 343 de 22.12.2009, p. 74), modificada por:
 —
 32011 D 0214: Decisión 2011/214/UE de la Comisión, de 1 de abril de 2011 (DO L 90 de 6.4.2011, p. 27).
 Esta Decisión no será aplicable a Islandia.
 A efectos del presente Acuerdo, las disposiciones de la Directiva se entenderán con arreglo a las adaptaciones siguientes:
 a)
 en el artículo 13, después de “Finlandia”, se añade “Noruega”;
 b)
 en la nota a pie de página 3 del modelo 1, las notas 4 y 6 del modelo 2, las notas 1 y 4 del modelo 3, la nota 3 del modelo 4, las notas 3 y 5 del modelo 5 y la nota 1 del modelo 6 del anexo IV, después de “Finlandia”, se añade “Noruega” ».
 3)
 En la parte 4.2, en el punto 14 (Decisión 93/52/CEE de la Comisión), se añade el siguiente guion:
 «—
 32011 D 0277: Decisión de Ejecución 2011/277/UE de la Comisión, de 10 de mayo de 2011 (DO L 122 de 11.5.2011, p. 100).».
 4)
 En la parte 4.2, en el punto 70 (Decisión 2003/467/CE de la Comisión), se añaden los siguientes guiones:
 «—
 32011 D 0277: Decisión de Ejecución 2011/277/UE de la Comisión, de 10 de mayo de 2011 (DO L 122 de 11.5.2011, p. 100).
 —
 32011 D 0675: Decisión de Ejecución 2011/675/UE de la Comisión, de 12 de octubre de 2011 (DO L 268 de 13.10.2011, p. 19).».
 5)
 En la parte 4.2, en el punto 80 (Decisión 2004/558/CE de la Comisión), se añade el siguiente guion:
 «—
 32011 D 0674: Decisión de Ejecución 2011/674/UE de la Comisión, de 12 de octubre de 2011 (DO L 268 de 13.10.2011, p. 17).».
 6)
 En la parte 8.1, después del punto 3 (Directiva 90/539/CEE del Consejo), se inserta lo siguiente:
 «3a.
 32009 L 0158: Directiva 2009/158/CE del Consejo, de 30 de noviembre de 2009, relativa a las condiciones de policía sanitaria que regulan los intercambios intracomunitarios y las importaciones de aves de corral y de huevos para incubar procedentes de terceros países (DO L 343 de 22.12.2009, p. 74), modificada por:
 —
 32011 D 0214: Decisión 2011/214/UE de la Comisión, de 1 de abril de 2011 (DO L 90 de 6.4.2011, p. 27).
 Esta Decisión no será aplicable a Islandia.
 A efectos del presente Acuerdo, las disposiciones de la Directiva se entenderán con arreglo a las adaptaciones siguientes:
 a)
 en el artículo 13, después de “Finlandia”, se añade “Noruega”;
 b)
 en la nota a pie de página 3 del modelo 1, las notas 4 y 6 del modelo 2, las notas 1 y 4 del modelo 3, la nota 3 del modelo 4, las notas 3 y 5 del modelo 5 y la nota 1 del modelo 6 del anexo IV, después de “Finlandia”, se añade “Noruega” ».
 Artículo 2
 Los textos de la Directiva 2009/158/CE, de la Decisión 2011/2014/UE y de las Decisiones de Ejecución 2011/277/UE, 2011/674/UE y 2011/675/UE en lengua noruega, que se publicarán en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea, son auténticos.
 Artículo 3
 La presente Decisión entrará en vigor el 1 de mayo de 2012, siempre que se hayan comunicado al Comité Mixto del EEE todas las notificaciones previstas en el artículo 103, apartado 1, del Acuerdo (8).
 Artículo 4
 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea.
 Hecho en Bruselas, el 30 de abril de 2012.
 Por el Comité Mixto del EEE
 El Presidente en funciones
 Gianluca GRIPPA
 (1) DO L 207 de 2.8.2012, p. 2.
 (2) DO L 343 de 22.12.2009, p. 74.
 (3) DO L 90 de 6.4.2011, p. 27.
 (4) DO L 122 de 11.5.2011, p. 100.
 (5) DO L 268 de 13.10.2011, p. 17.
 (6) DO L 268 de 13.10.2011, p. 19.
 (7) DO L 303 de 31.10.1990, p. 6.
 (8) No se han indicado preceptos constitucionales.


text:
1815. aasta (MDCCCXV) oli 19. sajandi 15. aasta.
 Sündmused Eestis
 ...
 Sündmused maailmas
 10. aprillist 15. juulini toimus Tambora vulkaani purse, mis oli uusaja kõige võimsam vulkaanipurse.
 4. juuni – Taanis andis Preisimaa Pommeri ja Rügeni ning sai vastu osa Lauenburgi hertsogiriigist.
 15. oktoober – võimult kukutatud keiser Napoleon I jõudis eksiili Saint Helena saarele.
 Sündinud
 1. aprill – Otto von Bismarck, saksa poliitik, esimene riigikantsler
 Surnud
 ...
 1815


text:
Třída může označovat:
 třída (biologie) – jedna ze základních taxonomických kategorií klasifikace organismů v biologii
 třída (fytocenologie) – nejvyšší hlavní úroveň fytocenologických jednotek
 třída (mluvnice) – jedna z mluvnických kategorií
 sociální třída (společenská třída) – sociální skupina v sociologii a ekononomii
 třída automobilů – další uvádí :kategorie:Třídy automobilů
 střední třída
 vyšší střední třída
 nižší střední třída
 Van třída
 cestovní třída – označení úrovně standardů veřejné přepravy osob (letecké, lodní, železniční), v železniční přepravě označována jako vozová třída
 školní třída – organizační jednotka žactva ve škole, přeneseně též učebna náležející jisté třídě
 třída (matematika) – kolekce objektů, rozšíření pojmu množina v matematické teorii množin
 třída (programování) – základní konstrukční prvek programu v objektově orientovaném programování
 třída norem – skupina technických norem ČSN začínající stejným dvojčíslím šesticiferného třídicího znaku (např. ČSN 01 8001)
 třída pozemní komunikace, viz článek Kategorie pozemních komunikací (v Česku se tímto slovem označují silnice I.–III. třídy, místní komunikace I.–IV. třídy a lesní cesty třídy 1L–4L)
 třída (ulice) – významná hlavní ulice, bulvár – označení obvyklé v urbanistice a názvosloví veřejných prostranství zejména do poloviny 20. století
 lodní třída — skupina lodí postavená na základě jednoho projektu, konstrukční třída lodí; nezaměňovat s cestovní třídou v lodní přepravě osob
 Třída (film) – film estonského režiséra Ilmara Raaga
 třídy oceli – určují vlastnosti a jakost oceli
 třídy IP adres
 Související články
 typ, druh, varianta, verze - podobný význam
 klasifikace
 kategorizace
 Seznam článků s názvem začínajícím na „Třída“
 Seznam článků s názvem obsahujícím „Třída“
 Externí odkazy


text:
1560. aasta (MDLX) oli 16. sajandi 60. aasta.
 Sündmused maailmas
 2. augustil toimus Lätis Härgmäe ehk Oomuli lahing, mis oli Liivi ordu viimane välilahing.
 6. detsembril tõusis Prantsusmaa troonile Charles IX.
 Sündmused Eestis
 20. august – Venelaste kätte langeb Viljandi - tugevaim ordulinnus Eesti alal.
 september–oktoober toimus Talupoegade ülestõus Läänemaal
 september–oktoober, Paide piiramine
 Sündinud
 17. jaanuar – Gaspard Bauhin, šveitsi botaanik
 11. november – Sigismund August, Mecklenburgi hertsog
 Surnud
 1. jaanuar – Joachim du Bellay, prantsuse luuletaja
 14. veebruar – Philipp I, Pommer-Wolgasti hertsog
 19. aprill – Philipp Melanchthon, saksa humanist
 29. september – Gustav I Vasa, Rootsi kuningas
 5. detsember – François II, Prantsusmaa kuningas
 täpne kuupäev teadmata – Johann Lohmüller, Riia kroonik
 täpne kuupäev teadmata – Arnaud du Tilh, kuulus prantsuse talupoeg
 täpne kuupäev teadmata – Philipp Schall von Bell, Liivi ordu viimane maamarssal