text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 6.5.2022
 COM(2022) 214 final
 2022/0152(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας όσον αφορά ορισμένες τροποποιήσεις του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (2005)
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.Αντικείμενο της πρότασης
 Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης κατά την εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας σε σχέση με την προβλεπόμενη έκδοση απόφασης για την τροποποίηση του άρθρου 59 του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (στο εξής: ΔΥΚ) (2005). Η απόφαση την οποία καλείται να εκδώσει η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας καλύπτει επίσης τις σχετικές τεχνικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1 του ΔΥΚ (2005), οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση των εν λόγω άρθρων με τις προβλεπόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59.
 2.Πλαίσιο της πρότασης
 2.1.O Παγκόσμιoς Οργανισμός Υγείας
 Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (στο εξής: ΠΟΥ) ιδρύθηκε ως εξειδικευμένος οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών για την υγεία, κατά την έννοια του άρθρου 57 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ο καταστατικός χάρτης
 1
 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας τέθηκε σε ισχύ στις 7 Απριλίου 1948 και ορίζει ως κύριο στόχο του οργανισμού την «επίτευξη του υψηλότερου δυνατού επιπέδου υγείας για όλους τους ανθρώπους».
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής: Ένωση) έχει καθεστώς ανεπίσημου παρατηρητή στον ΠΟΥ. Αυτό το καθεστώς καθιερώθηκε με ανταλλαγή επιστολών που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα στις 4 Ιανουαρίου 2001
 2
 . Η ανταλλαγή περιλάμβανε «Υπόμνημα αναφορικά με το πλαίσιο και τις ρυθμίσεις για τη συνεργασία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων». Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι μέλη του ΠΟΥ.
 2.2.Η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας
 Η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας είναι το κύριο διευθυντικό όργανο του ΠΟΥ. Συνεδριάζει ετησίως στη Γενεύη της Ελβετίας. Η εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδος της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας θα πραγματοποιηθεί από τις 22 έως τις 28 Μαΐου 2022.
 Σύμφωνα με το άρθρο 59 του καταστατικού χάρτη του ΠΟΥ, κάθε μέλος του ΠΟΥ διαθέτει μία ψήφο στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία των μελών του ΠΟΥ που είναι παρόντα και ψηφίζουν, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις που περιγράφονται στο άρθρο 60 του καταστατικού χάρτη του ΠΟΥ, στις οποίες απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων. Στην πράξη, καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας με συναίνεση. Η Ένωση δεν έχει δικαίωμα ψήφου.
 Σύμφωνα με το άρθρο 21 του καταστατικού χάρτη του ΠΟΥ, η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας έχει την εξουσία να εκδίδει κανονισμούς που αφορούν, μεταξύ άλλων, υγειονομικές απαιτήσεις και απαιτήσεις καραντίνας, καθώς και άλλες διαδικασίες που αποσκοπούν στην πρόληψη της διεθνούς εξάπλωσης των νόσων.
 2.3.Ο ΔYΚ (2005) και η προτεινόμενη αναθεώρησή του μέσω πιθανών τροποποιήσεων
 Ο ΔYΚ εκδόθηκε από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας το 1969
 3
 , ενώ είχε προηγηθεί η έκδοση του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (International Sanitary Regulations) το 1951. Ο κανονισμός του 1969, ο οποίος αρχικά κάλυπτε έξι «νόσους που υπόκεινται σε καραντίνα» τροποποιήθηκε το 1973
 4
 και το 1981
 5
 , κυρίως για να μειωθεί ο αριθμός των καλυπτόμενων νόσων από έξι σε τρεις (κίτρινος πυρετός, πανώλη και χολέρα) και να σηματοδοτηθεί η παγκόσμια εξάλειψη της ευλογιάς.
 Μετά την εμφάνιση του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου, προέκυψε συναίνεση σχετικά με την ανάγκη επανεξέτασης του ΔΥΚ. Ο ΔΥΚ (2005) εκδόθηκε από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας στις 23 Μαΐου 2005
 6
 . Τέθηκε σε ισχύ στις 15 Ιουνίου 2007.
 Τα τελευταία χρόνια, αρχικά μετά την επιδημική έξαρση του ιού Ebola και στη συνέχεια μετά την πανδημία COVID-19, πολλές ανεξάρτητες επιτροπές και ομάδες επανεξέτασης έχουν επισημάνει την ανάγκη ενίσχυσης της εφαρμογής, της συμμόρφωσης και του εκσυγχρονισμού του ΔΥΚ (2005)
 7
 .
 Σύμφωνα με το άρθρο 55 του ΔΥΚ (2005), τροποποιήσεις του κανονισμού μπορούν να προτείνονται από οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος ή από τον γενικό διευθυντή του ΠΟΥ και υποβάλλονται προς εξέταση στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας. Το κείμενο κάθε προτεινόμενης τροποποίησης κοινοποιείται σε όλα τα συμβαλλόμενα κράτη από τον γενικό διευθυντή τουλάχιστον τέσσερις μήνες πριν από τη συνεδρίαση της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας στην οποία προτείνεται η εξέτασή του.
 Στις 20 Ιανουαρίου 2022 ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ κοινοποίησε στα συμβαλλόμενα κράτη του ΔΥΚ (2005) πρόταση τροποποίησης που υπέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 1 του ΔΥΚ (2005). Η πρόταση αφορά τροποποιήσεις των άρθρων 5, 6, 9, 10, 11, 12, 13, 15, 18, 48, 49, 53 και 59 του ΔΥΚ (2005).
 Στις 26 Ιανουαρίου 2022, με την έκδοση της απόφασης EB150(3)
 8
 , η εκτελεστική επιτροπή του ΠΟΥ κάλεσε τα μέλη του ΠΟΥ και, κατά περίπτωση, περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης, όπως η Ένωση, να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξετάσουν πιθανές τροποποιήσεις του ΔΥΚ (2005).
 Στις 3 Μαρτίου 2022, με την έκδοση της απόφασης 2022/451 του Συμβουλίου
 9
 , το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε την έναρξη διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Ένωσης για διεθνή συμφωνία σχετικά με την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντίδραση σε πανδημίες, καθώς και για συμπληρωματικές τροποποιήσεις του ΔΥΚ (2005). Η απόφαση ορίζει την Επιτροπή ως διαπραγματευτή εξ ονόματος της Ένωσης για θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης και καθορίζει τις διαπραγματευτικές οδηγίες για τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων.
 Μετά την υποβολή των προτεινόμενων τροποποιήσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες διενεργήθηκε διαδικασία διαβούλευσης στο πλαίσιο του ΠΟΥ, ιδίως μέσω άτυπων διαπραγματευτικών συνόδων που πραγματοποιήθηκαν στις 16 Μαρτίου, στις 5 Απριλίου και στις 3 Μαΐου 2022, στις οποίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετείχε ως διαπραγματευτής της Ένωσης. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων αυτών επιτεύχθηκε συναίνεση μεταξύ των μελών του ΠΟΥ όσον αφορά την έγκριση των τροποποιήσεων του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005) κατά την εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας, η οποία θα αρχίσει στις 22 Μαΐου 2022. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59 απαιτούν επίσης τεχνικές τροποποιήσεις σε πρόσθετα άρθρα του ΔΥΚ (2005), δηλαδή στο άρθρο 55 παράγραφος 3, στα άρθρα 61 και 62 και στο άρθρο 63 παράγραφος 1, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση των εν λόγω άρθρων με τις προβλεπόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59.
 Οι διαπραγματεύσεις για τις άλλες τροποποιήσεις που πρότειναν οι Ηνωμένες Πολιτείες και τυχόν πρόσθετες προτάσεις θα πρέπει να συνεχιστούν και μετά τον Μάιο του 2022, ενόψει της πιθανής έγκρισής τους κατά την εβδομηκοστή έκτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας τον Μάιο του 2023.
 2.4.Η προς έκδοση πράξη της εβδομηκοστής πέμπτης συνόδου της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας
 Τον Μάιο του 2022, κατά την εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδό της, η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας αναμένεται να εκδώσει απόφαση σχετικά με την τροποποίηση του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005). Οι τροποποιήσεις του άρθρου 59 έχουν ως στόχο τη συντόμευση της περιόδου που απαιτείται για την τροποποίηση των διατάξεων του ΔΥΚ (2005), ιδίως με τη μείωση της περιόδου έναρξης ισχύος τους από είκοσι τέσσερις σε δώδεκα μήνες.
 Αυτό θα επιτρέψει την ταχύτερη τροποποίηση του ΔΥΚ (2005) στο μέλλον.
 Η εισαγωγή στο άρθρο 59 νέας παραγράφου η οποία προβλέπει περίοδο απόρριψης ή επιφυλάξεων σχετικά με τροποποίηση του ΔΥΚ (2005), απαιτεί επίσης τεχνικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση των εν λόγω άρθρων με τις προβλεπόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59.
 Η προς έκδοση πράξη θα καταστεί δεσμευτική για τα συμβαλλόμενα κράτη (Κράτη Μέρη) σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 3 του ΔΥΚ (2005)
 10
 .
 3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
 Η Ένωση υποστηρίζει τις προτεινόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005), οι οποίες έχουν διαδικαστικό χαρακτήρα και επιτρέπουν την ταχύτερη περαιτέρω τροποποίηση του ΔΥΚ (2005) προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι μεταβαλλόμενες ανάγκες στους τομείς που καλύπτονται από τον ΔΥΚ. Η Ένωση υποστηρίζει, επίσης, τις προτεινόμενες τεχνικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1 του ΔΥΚ (2005), οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση των εν λόγω άρθρων με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59.
 3.1.Διαδικαστική νομική βάση
 3.1.1.Αρχές
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας.».
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν η Ένωση είναι μέλος του σχετικού οργάνου ή συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας
 11
 .
 Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το εκάστοτε όργανο. Περιλαμβάνει επίσης κείμενα που δεν έχουν μεν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης»
 12
 .
 3.1.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
 Η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας είναι όργανο που συστάθηκε με συμφωνία, και πιο συγκεκριμένα τον καταστατικό χάρτη του ΠΟΥ, ο οποίος υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 22 Ιουλίου 1943.
 Η απόφαση που αφορά τις τροποποιήσεις του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005), καθώς και τις παρεπόμενες τεχνικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1, τις οποίες καλείται να εγκρίνει η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας, συνιστά πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα. Σύμφωνα με το άρθρο 22 του καταστατικού της ΠΟΥ, ο ΔΥΚ (2005) αποτελεί νομικά δεσμευτική πράξη βάσει του διεθνούς δικαίου. Η προς έκδοση πράξη της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας, η οποία αποσκοπεί στην τροποποίηση του ΔΥΚ (2005), θα είναι δεσμευτική βάσει του διεθνούς δικαίου για όλα τα συμβαλλόμενα κράτη του ΠΟΥ σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 3 του ΔΥΚ (2005).
 Η προς έκδοση πράξη δεν συμπληρώνει ούτε τροποποιεί το θεσμικό πλαίσιο του ΔΥΚ (2005).
 Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 3.2.Ουσιαστική νομική βάση
 3.2.1.Αρχές
 Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης σε σχέση με την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης. Εάν η προς έκδοση πράξη επιδιώκει διττό σκοπό ή έχει δύο συνιστώσες και εάν ένας από τους σκοπούς ή μία από τις συνιστώσες μπορεί να χαρακτηριστεί κύριος/-α, ενώ ο/η άλλος/-η έχει απλώς παρεπόμενο χαρακτήρα, η απόφαση δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο ουσιαστική νομική βάση, ήτοι εκείνη που επιβάλλει ο κύριος ή πρωτεύων σκοπός ή συνιστώσα.
 3.2.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
 Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης αποσκοπούν στην καθιέρωση ταχύτερης διαδικασίας τροποποίησης του ΔΥΚ (2005), επιτρέποντας την πιο έγκαιρη τροποποίηση του ΔΥΚ (2005) ανάλογα με τις μεταβαλλόμενες ανάγκες. Ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής του ΔΥΚ (2005) είναι «η πρόληψη, η προστασία, ο έλεγχος και η παροχή υγειονομικής αντιμετώπισης στη διεθνή εξάπλωση νόσων στον τομέα της δημόσιας υγείας με τρόπους που είναι ανάλογοι και περιορίζονται στους κινδύνους δημόσιας υγείας, και που αποφεύγουν περιττές παρεμβάσεις στη διεθνή μετακίνηση και το εμπόριο».
 Συνεπώς, η ουσιαστική νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης είναι το άρθρο 168 παράγραφοι 1, 3 και 5 της ΣΛΕΕ.
 3.3.Συμπέρασμα
 Η νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης θα πρέπει να είναι το άρθρο 168 παράγραφοι 1, 3 και 5 της ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 2022/0152 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας όσον αφορά ορισμένες τροποποιήσεις του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (2005)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 168 παράγραφοι 1, 3 και 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Ο Διεθνής Υγειονομικός Κανονισμός (στο εξής: ΔΥΚ) (2005) εκδόθηκε από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (στο εξής: ΠΟΥ) στις 23 Μαΐου 2005 και τέθηκε σε ισχύ στις 15 Ιουνίου 2007.
 (2)Σύμφωνα με το άρθρο 60 στοιχείο β) του καταστατικού του ΠΟΥ, η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις με πλειοψηφία των μελών του ΠΟΥ που είναι παρόντα και ψηφίζουν.
 (3)Η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας, κατά την εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδό της που αρχίζει στις 22 Μαΐου 2022, πρόκειται να εκδώσει απόφαση σχετικά με την τροποποίηση του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005) μαζί με τις σχετικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση των εν λόγω άρθρων με τις προβλεπόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005).
 (4)Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας όσον αφορά την απόφαση που καλείται να λάβει η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας, σκοπός της οποίας είναι η τροποποίηση του άρθρου 59 του ΔΥΚ (2005), προκειμένου να συντομευθεί η περίοδος που απαιτείται για την περαιτέρω τροποποίηση των διατάξεων του ΔΥΚ (2005), ιδίως με τη μείωση από είκοσι τέσσερις σε δώδεκα μήνες της περιόδου για την έναρξη ισχύος των τροποποιήσεών του. Η παρούσα απόφαση καλύπτει επίσης τις σχετικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1 του ΔΥΚ (2005), οι οποίες είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση των εν λόγω άρθρων με τις προβλεπόμενες τροποποιήσεις του άρθρου 59.
 (5)Η Ένωση υποστηρίζει αυτό τον στόχο, ο οποίος θα επιτρέψει την ταχύτερη αντιμετώπιση των μεταβαλλόμενων αναγκών στους τομείς που καλύπτονται από τον ΔΥΚ (2005).
 (6)Η θέση της Ένωσης πρέπει να εκφραστεί από τα κράτη μέλη της Ένωσης που είναι μέλη του ΠΟΥ, ενεργούντα από κοινού,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στην εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας όσον αφορά ορισμένες τροποποιήσεις του ΔΥΚ (2005) είναι σύμφωνη με το παράρτημα της παρούσας απόφασης.
 Η Επιτροπή, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη της Ένωσης και χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου, μπορεί να εγκρίνει αλλαγές στις τροποποιήσεις που παρατίθενται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης, οι οποίες δεν θέτουν σε κίνδυνο την επίτευξη του στόχου των ίδιων τροποποιήσεων.
 Άρθρο 2
 Η θέση που αναφέρεται στο άρθρο 1 εκφράζεται από τα κράτη μέλη της Ένωσης που είναι μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα οποία ενεργούν από κοινού εξ ονόματος της Ένωσης.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 ΒΑΣΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ (who.int).
 (2)
 ΕΕ C1 της 4.1.2001, σ. 7.
 (3)
 Βλ. επίσημα αρχεία της ΠΟΥ, αριθ. 176, 1969, ψήφισμα WHA22.46 και παράρτημα I.
 (4)
 Βλ. επίσημα αρχεία της ΠΟΥ, αριθ. 209, 1973, ψήφισμα WHA26.55.
 (5)
 Βλ. έγγραφο WHA34/1981/REC/1 ψήφισμα WHA34.13· βλ. επίσης επίσημα αρχεία της ΠΟΥ, αριθ. 217, 1974, ψήφισμα WHA27.45, και ψήφισμα EB67.R13, τροποποίηση του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (1969).
 (6)
 Βλ. ψήφισμα WHA56.28.
 (7)
 Ιδίως σε σχέση με την πανδημία COVID-19: η ανεξάρτητη επιτροπή για την ετοιμότητα και την αντίδραση σε πανδημίες, η επιτροπή επανεξέτασης της λειτουργίας του διεθνούς υγειονομικού κανονισμού (2005), η ανεξάρτητη εποπτική και συμβουλευτική επιτροπή για το πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης του ΠΟΥ και η επιτροπή παρακολούθησης της παγκόσμιας ετοιμότητας.
 (8)
 Ενίσχυση του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (2005) με διαδικασία αναθεώρησης του κανονισμού μέσω πιθανών τροποποιήσεων (who.int)
 .
 (9)
 ΕΕ L 92 της 21.3.2022, σ. 1.
 (10)
 Σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 3 του ΔΥΚ (2005), «Οι τροποποιήσεις του παρόντος Κανονισμού που θα υιοθετούνται από τη Συνέλευση Υγείας κατ’ εφαρμογή του παρόντος Άρθρου θα τίθενται σε ισχύ για όλα τα Κράτη Μέρη υπό τους ίδιους όρους, και με την προϋπόθεση των ίδιων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, που προβλέπονται στο Άρθρο 22 του Καταστατικού του ΠΟΥ και στα Άρθρα 59 έως 64 του παρόντος Κανονισμού.»
 (11)
 Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψη 64.
 (12)
 Ό.π. σκέψεις 61 έως 64.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 6.5.2022
 COM(2022) 214 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 της
 Πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας όσον αφορά ορισμένες τροποποιήσεις του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (2005)
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Η Ένωση υποστηρίζει τις ακόλουθες τροποποιήσεις του άρθρου 59 του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (2005), όπως επισημαίνονται με έντονους χαρακτήρες και διαγραφή:
 Άρθρο 59 Έναρξη ισχύος· περίοδος απόρριψης ή επιφυλάξεων
 1.Η περίοδος που προβλέπεται στη διατύπωση του άρθρου 22 του καταστατικού του ΠΟΥ για την απόρριψη ή για τη διατύπωση επιφυλάξεων σε σχέση με τον παρόντα Κανονισμό ή τυχόν τροποποιήσεις του, θα είναι 18 μήνες από την ημερομηνία της κοινοποίησης από τον Γενικό Διευθυντή της υιοθέτησης του παρόντος Κανονισμού ή της τροποποίησης του παρόντος κανονισμού από τη Συνέλευση Υγείας. Τυχόν απόρριψη ή επιφύλαξη που θα λάβει ο Γενικός Διευθυντής μετά την εκπνοή αυτής της περιόδου δεν θα έχει ισχύ.
 1αΗ περίοδος που προβλέπεται στη διατύπωση του άρθρου 22 του καταστατικού του ΠΟΥ για την απόρριψη ή για τη διατύπωση επιφυλάξεων σε σχέση με τον παρόντα Κανονισμό θα είναι 9 μήνες από την ημερομηνία της κοινοποίησης από τον Γενικό Διευθυντή της υιοθέτησης τροποποίησης του παρόντος Κανονισμού από τη Συνέλευση Υγείας. Τυχόν απόρριψη ή επιφύλαξη που θα λάβει ο Γενικός Διευθυντής μετά την εκπνοή αυτής της περιόδου δεν θα έχει ισχύ.
 2.Ο παρών Κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ 24 μήνες μετά την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος Άρθρου και οι τροποποιήσεις του παρόντος Κανονισμού θα τεθούν σε ισχύ 12 μήνες μετά την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1α του παρόντος Άρθρου, με την εξαίρεση:
 (...)
 β)ενός Κράτους που έχει διατυπώσει μία επιφύλαξη, για την οποία ο παρών Κανονισμός ή μία τροποποίησή του θα τεθεί σε ισχύ όπως προβλέπεται στο άρθρο 62·
 (...)
 3.Εάν ένα Κράτος δεν είναι ικανό να προσαρμόσει πλήρως τις εθνικές του νομοθετικές και διοικητικές ρυθμίσεις με τον παρόντα Κανονισμό ή με μία τροποποίησή του εντός της περιόδου που ορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος Άρθρου, ως περίοδος εφαρμογής, αυτό το Κράτος θα υποβάλει εντός της περιόδου εφαρμογής που προσδιορίζεται στην παράγραφο 1 ή 1α του παρόντος Άρθρου μία δήλωση στον Γενικό Διευθυντή σε σχέση με τις εκκρεμούσες ρυθμίσεις και θα τις επιτύχει το αργότερο 12 μήνες μετά την έναρξη της ισχύος του παρόντος Κανονισμού για το συγκεκριμένο Κράτος Μέρος και το αργότερο 6 μήνες μετά τη θέση σε ισχύ μίας τροποποίησης του παρόντος Κανονισμού για το συγκεκριμένο Κράτος Μέρος.
 Η Ένωση υποστηρίζει επίσης τις τεχνικές τροποποιήσεις του άρθρου 55 παράγραφος 3, των άρθρων 61 και 62 και του άρθρου 63 παράγραφος 1 του Διεθνούς Υγειονομικού Κανονισμού (2005). Οι τροποποιήσεις των άρθρων αυτών επισημαίνονται με έντονους χαρακτήρες και διαγραφή:
 Άρθρο 55 Τροποποιήσεις
 (...)
 3.Οι τροποποιήσεις του παρόντος Κανονισμού που θα υιοθετούνται από τη Συνέλευση Υγείας κατ’ εφαρμογή του παρόντος Άρθρου θα τίθενται σε ισχύ για όλα τα Κράτη Μέρη υπό τους ίδιους όρους, και με την προϋπόθεση των ίδιων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, που προβλέπονται στο Άρθρο 22 του Καταστατικού του ΠΟΥ και στα Άρθρα 59 έως 64 του παρόντος Κανονισμού, με την επιφύλαξη των περιόδων που προβλέπονται στα εν λόγω Άρθρα όσον αφορά τις τροποποιήσεις του παρόντος Κανονισμού.
 Άρθρο 61 Απόρριψη
 Εάν ένα Κράτος κοινοποιήσει στον Γενικό Διευθυντή την από μέρους του απόρριψη του παρόντος Κανονισμού ή κάποιας τροποποίησής του εντός της περιόδου εφαρμογής που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή 1α του Άρθρου 59, ο παρών Κανονισμός ή η σχετική τροποποίηση δεν θα τεθεί σε ισχύ αναφορικά με αυτό το Κράτος. Τυχόν διεθνής υγειονομική συμφωνία ή Κανονισμοί από εκείνους που αναγράφονται στο Άρθρο 58, στους οποίους συμμετέχει ήδη αυτό το Κράτος, θα παραμείνουν σε ισχύ στον βαθμό που αφορά το συγκεκριμένο Κράτος.
 Άρθρο 62 Επιφυλάξεις
 1.Τα Κράτη μπορούν να διατυπώνουν επιφυλάξεις για τον παρόντα Κανονισμό ή για μία τροποποίησή του σύμφωνα με το παρόν Άρθρο. Αυτές οι επιφυλάξεις δεν θα είναι ασύμβατες με το αντικείμενο και τον σκοπό του παρόντος Κανονισμού.
 2.Οι επιφυλάξεις για τον παρόντα Κανονισμό ή για μία τροποποίησή του θα κοινοποιούνται στον Γενικό Διευθυντή σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 1α του Άρθρου 59 και το Άρθρο 60, την παράγραφο 1 του Άρθρου 63 ή την παράγραφο 1 του Άρθρου 64, ανάλογα με την περίπτωση. Ένα Κράτος που δεν είναι Μέλος του ΠΟΥ θα κοινοποιεί στον Γενικό Διευθυντή τυχόν επιφυλάξεις του μαζί με την κοινοποίηση της αποδοχής του παρόντος Κανονισμού. Κράτη που διατυπώνουν επιφυλάξεις θα πρέπει να υποβάλλουν στον Γενικό Διευθυντή αιτιολόγηση των επιφυλάξεών τους.
 3.Μία μερική απόρριψη του παρόντος Κανονισμού ή μίας τροποποίησής του θα θεωρείται επιφύλαξη.
 4.Ο Γενικός Διευθυντής θα εκδίδει, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του Άρθρου 65, κοινοποίηση κάθε επιφύλαξης που θα λαμβάνει σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος Άρθρου. Ο γενικός διευθυντής:
 (...)
 γ)εάν η επιφύλαξη διατυπώθηκε σχετικά με μία τροποποίηση του παρόντος Κανονισμού, θα ζητά από τα Κράτη Μέρη να του κοινοποιήσουν εντός τριών μηνών τυχόν ενστάσεις για την επιφύλαξη. Κράτη Μέρη που ενίστανται σε μία επιφύλαξη σχετικά με μία τροποποίηση του παρόντος Κανονισμού θα πρέπει να υποβάλλουν στον Γενικό Διευθυντή αιτιολόγηση της ένστασής τους.
 Κράτη που ενίστανται σε μία επιφύλαξη θα πρέπει να υποβάλλουν στον Γενικό Διευθυντή αιτιολόγηση της ένστασής τους.
 5.Ακολούθως αυτής της περιόδου, ο Γενικός Διευθυντής θα κοινοποιεί σε όλα τα Κράτη Μέρη τις ενστάσεις που έχει λάβει σχετικά με τις επιφυλάξεις. Σε περίπτωση διατύπωσης επιφύλαξης για τον παρόντα Κανονισμό, Εεκτός εάν, μέχρι την εκπνοή έξι μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου σε μία επιφύλαξη ενίσταται το ένα τρίτο των Κρατών που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου, η επιφύλαξη θα θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή και ο παρών Κανονισμός θα τίθεται σε ισχύ για το επιφυλασσόμενο κράτος, με την προϋπόθεση αυτής της επιφύλαξης. Σε περίπτωση διατύπωσης επιφύλαξης σχετικά με μία τροποποίηση του παρόντος Κανονισμού, εκτός εάν, μέχρι την εκπνοή τριών μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου σε μία επιφύλαξη ενίσταται το ένα τρίτο των Κρατών που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου, η επιφύλαξη θα θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή και η τροποποίηση θα τίθεται σε ισχύ για το επιφυλασσόμενο Κράτος, με την προϋπόθεση αυτής της επιφύλαξης.
 6.Εάν το ένα τρίτο τουλάχιστον των Κρατών που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου διατυπώσει ενστάσεις στην επιφύλαξη για τον παρόντα Κανονισμό μέχρι την εκπνοή έξι μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου, ή, σε περίπτωση επιφύλαξης σχετικά με μία τροποποίηση του παρόντος Κανονισμού, μέχρι την εκπνοή τριών μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος Άρθρου, ο Γενικός Διευθυντής ενημερώνει το επιφυλασσόμενο Κράτος προκειμένου αυτό να εξετάσει την απόσυρση της επιφύλαξης εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης από τον Γενικό Διευθυντή.
 (...)
 9.Ο Γενικός Διευθυντής θα υποβάλλει την επιφύλαξη, και τις απόψεις της Επιτροπής Ελέγχου, κατά περίπτωση, στη Συνέλευση Υγείας για την κρίση της. Εάν η Συνέλευση Υγείας, με πλειοψηφία, διατυπώσει ένσταση στην επιφύλαξη για τον λόγο ότι είναι ασύμβατη με το αντικείμενο και τον σκοπό του παρόντος Κανονισμού, η επιφύλαξη δεν θα γίνει δεκτή και ο παρών Κανονισμός ή μία τροποποίησή του θα τεθεί σε ισχύ για το επιφυλασσόμενο Κράτος μόνον αφού αποσύρει την επιφύλαξή του κατ’ εφαρμογή του Άρθρου 63. Εάν η Συνέλευση Υγείας αποδεχθεί την επιφύλαξη, ο παρών κανονισμός ή μία τροποποίησή του θα τεθεί σε ισχύ για το επιφυλασσόμενο Κράτος, με την προϋπόθεση της επιφύλαξής του.
 Άρθρο 63 Ανάκληση απόρριψης και επιφύλαξης
 1.Μία απόρριψη που έχει γίνει σύμφωνα με το Άρθρο 61 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή να ανακληθεί από ένα Κράτος με σχετική κοινοποίηση προς τον Γενικό Διευθυντή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο παρών Κανονισμός ή μία τροποποίησή του, κατά περίπτωση, θα τίθεται σε ισχύ για αυτό το Κράτος με τη λήψη της κοινοποίησης από τον Γενικό Διευθυντή, με την εξαίρεση των περιπτώσεων που αυτό το Κράτος διατυπώσει επιφύλαξη κατά την ανάκληση της απόρριψής του, οπότε ο παρών Κανονισμός ή μία τροποποίησή του, κατά περίπτωση, θα τεθεί σε ισχύ όπως προβλέπεται στο Άρθρο 62. Σε καμία περίπτωση δεν θα τεθεί σε ισχύ ο παρών Κανονισμός σε σχέση με αυτό το Κράτος νωρίτερα από 24 μήνες μετά την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του Άρθρου 59 και σε καμία περίπτωση δεν θα τεθεί σε ισχύ μία τροποποίηση του παρόντος Κανονισμού σε σχέση με αυτό το Κράτος νωρίτερα από 12 μήνες μετά την ημερομηνία της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1α του άρθρου 59.
 (...)


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 8.3.2011
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 61/18
 DIRECTIVE 2011/31/UE DE LA COMMISSION
 du 7 mars 2011
 modifiant la directive 91/414/CEE du Conseil en ce qui concerne la restriction de l’utilisation de la substance active pyrimiphos-méthyl
 (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)
 LA COMMISSION EUROPÉENNE,
 vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
 vu la directive 91/414/CEE du Conseil du 15 juillet 1991 concernant la mise sur le marché des produits phytopharmaceutiques (1), et notamment son article 6, paragraphe 1,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 L’article 5, paragraphe 5, de la directive 91/414/CEE prévoit la possibilité de revoir à tout moment l’inscription d’une substance active si des éléments donnent à penser que les critères visés aux paragraphes 1 et 2 dudit article ne sont plus respectés.
 (2)
 Le pyrimiphos-méthyl a été inscrit sur la liste des substances actives à l’annexe I de la directive 91/414/CEE, par l’adoption de la directive 2007/52/CE de la Commission (2). Toutefois, les dispositions spécifiques relatives à cette substance prévoyaient que l’auteur de la notification fournisse des études complémentaires en vue de confirmer l’évaluation de l’exposition des opérateurs.
 (3)
 Le 22 septembre 2009, l’auteur de la notification a présenté les études en question au Royaume-Uni, désigné comme État membre rapporteur par le règlement (CE) no 451/2000 de la Commission (3).
 (4)
 Le Royaume-Uni a évalué ces études et présenté à la Commission, le 25 février 2010, un addendum au projet de rapport d’évaluation, qui a été transmis pour observations aux autres États membres, à l’Autorité européenne de sécurité des aliments (EFSA) et à l’auteur de la notification. Cet addendum a été examiné par les États membres et la Commission au sein du comité permanent de la chaîne alimentaire et de la santé animale, à la lumière du projet de rapport d’évaluation, ce qui a abouti, le 28 janvier 2011, à l’établissement d’une nouvelle version du rapport de réexamen de la Commission relatif au pyrimiphos-méthyl, daté du 16 mars 2007.
 (5)
 Les études reprises dans le rapport de réexamen, dans sa version définitive du 28 janvier 2011, montrent que le risque pour les opérateurs n’est pas acceptable en cas d’utilisation d’appareils à main.
 (6)
 Au vu du projet de rapport d’évaluation, de l’addendum y relatif et des observations communiquées par les États membres, l’EFSA et l’auteur de la notification, on peut toujours conclure qu’il est permis de considérer que les produits phytopharmaceutiques contenant du pyrimiphos-méthyl remplissent, d’une manière générale, les conditions fixées à l’article 5, paragraphe 1, points a) et b), de la directive 91/414/CEE, notamment en ce qui concerne les utilisations examinées et précisées dans le rapport de réexamen de la Commission. Il est toutefois nécessaire de restreindre l’inscription du pyrimiphos-méthyl, en excluant son application au moyen d’appareils tenus à la main.
 (7)
 Il y a donc lieu de modifier la directive 91/414/CEE en conséquence.
 (8)
 Les mesures prévues par la présente directive sont conformes à l’avis du comité permanent de la chaîne alimentaire et de la santé animale,
 A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE:
 Article premier
 L’annexe I de la directive 91/414/CEE est modifiée conformément à l’annexe de la présente directive.
 Article 2
 Les États membres adoptent et publient, au plus tard le 31 octobre 2011, les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer à la présente directive. Ils communiquent immédiatement à la Commission le texte de ces dispositions ainsi qu’un tableau de correspondance entre ces dispositions et la présente directive.
 Ils appliquent ces dispositions à compter du 1er novembre 2011.
 Lorsque les États membres adoptent ces dispositions, celles-ci contiennent une référence à la présente directive ou sont accompagnées d’une telle référence lors de leur publication officielle. Les modalités de cette référence sont arrêtées par les États membres.
 Article 3
 S’il y a lieu, les États membres modifient ou retirent, conformément à la directive 91/414/CEE, les autorisations existantes pour les produits phytopharmaceutiques contenant du pyrimiphos-méthyl en tant que substance active pour le 31 octobre 2011.
 Article 4
 La présente directive entre en vigueur le vingtième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l’Union européenne.
 Article 5
 Les États membres sont destinataires de la présente directive.
 Fait à Bruxelles, le 7 mars 2011.
 Par la Commission
 Le président
 José Manuel BARROSO
 (1) JO L 230 du 19.8.1991, p. 1.
 (2) JO L 214 du 17.8.2007, p. 3.
 (3) JO L 55 du 29.2.2000, p. 25.
 ANNEXE
 À l’annexe I de la directive 91/414/CEE, la ligne 162 est remplacée par le texte suivant:
 «162
 Pyrimiphos-méthyl
 No CAS 29232-93-7
 No CIMAP 239
 Thiophosphate de O-(2- diéthylamino-6-méthylpyrimidine-4-yle) et de
 O,O-diméthyle
 ≥ 880 g/kg
 1er octobre 2007
 30 septembre 2017
 PARTIE A
 Seules les utilisations en tant qu’insecticide employé dans le contexte d’un stockage après récolte peuvent être autorisées.
 L’application au moyen d’appareils tenus à la main ne peut être autorisée.
 PARTIE B
 Les États membres évaluent les demandes d’autorisation de produits phytopharmaceutiques contenant du pyrimiphos-méthyl pour des usages autres que l’application par système automatisé dans des entrepôts de céréales vides en accordant une attention particulière aux conditions énoncées à l’article 4, paragraphe 1, point b), et en veillant à obtenir toutes les données et informations nécessaires avant d’accorder une telle autorisation.
 Pour la mise en œuvre des principes uniformes prévus à l’annexe VI, il sera tenu compte des conclusions du rapport de réexamen du pyrimiphos-méthyl, et notamment de ses annexes I et II, dans la version définitive élaborée par le comité permanent de la chaîne alimentaire et de la santé animale le 16 mars 2007.
 Les États membres doivent effectuer cette évaluation générale en accordant une attention particulière:
 —
 à la sécurité des opérateurs. Les modes d’emploi autorisés doivent prescrire l’utilisation d’équipements appropriés de protection individuelle, y compris d’équipements de protection respiratoire, et des mesures d’atténuation des risques afin de réduire l’exposition,
 —
 à l’exposition d’origine alimentaire des consommateurs, dans la perspective de révisions futures des limites maximales de résidus.»


type: wikipedia

text:
Le match de football Espagne - France de 2006 est le match de football qui oppose l'équipe de France à l'équipe d'Espagne lors du dernier huitième de finale de la Coupe du monde de football de 2006. Le match est remporté par l'équipe de France sur le score final de 3 à 1.
 Ce match, tant dans son intensité que dans ses enseignements, constitue une référence importante dans l'histoire du football, et fait partie des matches les plus mythiques de l'Équipe de France.
 Contexte avant le match
 Pour son huitième de finale, l'équipe de France retrouve l'Espagne, le à Hanovre. Il flotte un air de revanche, les Espagnols ayant encore en tête leur élimination en quart de finale de l'Euro 2000. De plus, ce match pourrait être le dernier de Zidane en cas de défaite française, ce que ne manque pas de rappeler une presse espagnole très confiante. Marca titre : .
 À cela s'ajoute l'arrivée d'une jeune génération dorée espagnole, laquelle est promise à un brillant avenir, qui a impressionné jusqu'à ce stade de la compétition après des qualifications de haute volée. Du côté français, c'est tout le contraire : une équipe vieillissante (30 ans de moyenne d'âge), une qualification pour la Coupe du monde laborieuse, une qualification au forceps sur le dernier match en phase de poules, même si les vétérans français restent incontestablement des joueurs de grand talent avec un palmarès vertigineux.
 L'Espagne apparait donc très clairement comme le favori de cette rencontre.
 Déroulement du match
 Le début de match est plutôt à l'avantage des Espagnols, qui dominent, sans toutefois se procurer d'occasion franche, face à des Français certes moins possesseurs mais plus tranchants sur leurs quelques occasions de début de match. Les Espagnols parviennent cependant à ouvrir le score sur pénalty à la , à la suite d'une faute commise par Lilian Thuram, le pénalty étant transformé par David Villa. Mais petit à petit, l'équipe de France impose son physique, notamment en milieu de terrain, et contrarie l'équipe d'Espagne. Juste avant la mi-temps, une passe en profondeur envoie Franck Ribéry défier Iker Casillas qu'il efface d'un dribble, lui permettant de marquer dans le but vide. La première mi-temps laisse ainsi le sentiment que le favori espagnol n'est peut-être pas en aussi bonne posture qu'imaginé.
 Sentiment qui se confirmera, voir s'accentuera à la reprise : rapidement, la seconde mi-temps tombe à l'avantage complet des Français qui contrôlent le match à l'expérience, face à des Espagnols qui ne voient plus le jour en attaque. Ne résistant pas au pressing étouffant des Bleus, Carles Puyol concède un coup franc à la après une faute grossière et inutile sur Thierry Henry. Zinédine Zidane se charge de le tirer, centre au second poteau, que Vieira reprend victorieusement de la tête. La France prend l'avantage à quelques minutes de la fin du match. Les Espagnols sont déstabilisés par ce coup de massue, dans le temps additionnel, un ballon perdu au milieu de terrain se transforme en contre français. Sidney Govou combine avec Sylvain Wiltord, qui trouve Zidane dans la profondeur. Le capitaine français élimine Puyol d'un crochet, frappe et marque son en sélection, portant ainsi le coup de grâce à une Roja un peu présomptueuse et grandement naïve, qui a peut-être cru trop vite à sa gloire. Le match se conclut par un score de 3-1 en faveur des Bleus, un score qui paraitra presque léger au vu de la seconde mi-temps. La montée en puissance des Français tout au long du tournoi rassure le pays entier, si bien que certains commencent peut-être même à imaginer, 8 ans après 1998, un nouveau sacre des Bleus.
 Feuille de match
 Conséquences et réactions
 Le lendemain du match, on pouvait lire dans les colonnes de Marca à propos de Zidane les mots suivants : .
 Selon un sondage effectué par France Football en 2016, le match Espagne - France de 2006 est considéré comme le 5 match ayant donné le plus de frissons durant les 30 dernières années.
 Onze Mondial dit de ce match en 2014 : .
 Après le quart de finale contre le Brésil qui voit Zidane faire l'un des matchs les plus aboutis sous le maillot bleu, le gardien de but et remplaçant Mickaël Landreau déclare :
 Pour l'Espagne, l'élimination précoce de sa génération dorée a constitué une immense déception, alors que jamais la foi en la victoire finale n'avait été aussi forte. Toutefois, cette défaite a servi de leçon de football, mais aussi d'humilité aux Espagnols, puisqu'ils réussiront un triplé historique de 2008 à 2012 : deux euros et une coupe du monde.
 Ce match a montré également comment l'expérience de joueurs en fin de carrière pouvait parfois réussir à prendre le dessus sur une jeunesse, si talentueuse soit-elle.
 Notes et références
 Espagne 2006
 Coupe du monde de football 2006
 Compétition de football en Allemagne


type: contracts

text:
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 202/251
 PROTOKOL (br. 5)
 O STATUTU EUROPSKE INVESTICIJSKE BANKE
 VISOKE UGOVORNE STRANKE,
 ŽELEĆI utvrditi Statut Europske investicijske banke predviđen člankom 308. Ugovora o funkcioniranju Europske unije,
 SPORAZUMJELE SU SE o sljedećim odredbama koje se prilažu Ugovoru o Europskoj uniji i Ugovoru o funkcioniranju Europske unije:
 Članak 1.
 Ovime se ustanovljuje Europska investicijska banka osnovana člankom 308. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (dalje u tekstu: „Banka”); ona svoje funkcije i djelatnosti obavlja u skladu s odredbama Ugovorâ i ovog Statuta. Sjedište Banke zajedničkom suglasnošću određuju vlade država članica.
 Članak 2.
 Zadaća Banke utvrđuje se u članku 309.Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
 Članak 3.
 U skladu s člankom 308. Ugovora o funkcioniranju Europske unije, članovi Banke su države članice.
 Članak 4.
 1. Kapital Banke iznosi 233 247 390 000 EUR, koji upisuju države članice kako slijedi:
 Njemačka
 37 578 019 000
 Francuska
 37 578 019 000
 Italija
 37 578 019 000
 Ujedinjena Kraljevina
 37 578 019 000
 Španjolska
 22 546 811 500
 Belgija
 10 416 365 500
 Nizozemska
 10 416 365 500
 Švedska
 6 910 226 000
 Danska
 5 274 105 000
 Austrija
 5 170 732 500
 Poljska
 4 810 160 500
 Finska
 2 970 783 000
 Grčka
 2 825 416 500
 Portugal
 1 820 820 000
 Češka Republika
 1 774 990 500
 Mađarska
 1 679 222 000
 Irska
 1 318 525 000
 Rumunjska
 1 217 626 000
 Hrvatska
 854 400 000
 Slovačka
 604 206 500
 Slovenija
 560 951 500
 Bugarska
 410 217 500
 Litva
 351 981 000
 Luksemburg
 263 707 000
 Cipar
 258 583 500
 Latvija
 214 805 000
 Estonija
 165 882 000
 Malta
 98 429 500
 Države članice odgovaraju samo do visine svojeg udjela u upisanom, a ne u uplaćenom kapitalu.
 2. Pristupanjem novog člana upisani se kapital povećava za iznos koji odgovara kapitalu kojeg unosi novi član.
 3. Vijeće guvernera može odlučujući jednoglasno povećati upisani kapital.
 4. Udio člana u upisanom kapitalu ne može se prenositi, založiti ili plijeniti.
 Članak 5.
 1. Države članice uplaćuju u prosjeku 5 % vrijednosti upisanog kapitala utvrđenog u članku 4. stavku 1.
 2. U slučaju povećanja upisanoga kapitala Vijeće guvernera jednoglasno utvrđuje postotke koji se moraju uplatiti i način plaćanja. Gotovinska plaćanja izvršavaju se isključivo u eurima.
 3. Upravno vijeće može zahtijevati uplatu preostalog iznosa upisanog kapitala u mjeri u kojoj je to potrebno radi ispunjenja obveza Banke.
 Svaka država članica takvu isplatu obavlja razmjerno svojem udjelu u upisanom kapitalu.
 Članak 6.
 (bivši članak 8.)
 Bankom upravljaju i vode je Vijeće guvernera, Upravno vijeće i Upravljački odbor.
 Članak 7.
 (bivši članak 9.)
 1. Vijeće guvernera sastoji se od ministara koje određuju države članice.
 2. Vijeće guvernera donosi opće direktive o kreditnoj politici Banke, u skladu s ciljevima Unije. Vijeće guvernera osigurava provedbu navedenih direktiva.
 3. Usto, Vijeće guvernera:
 (a)
 odlučuje o povećanju upisanog kapitala u skladu s člankom 4. stavkom 3. i člankom 5. stavkom 2.;
 (b)
 za potrebe članka 9. stavka 1. utvrđuje načela koja se primjenjuju na poslove financiranja koji se obavljaju u okviru zadaće Banke;
 (c)
 izvršava ovlasti predviđene u člancima 9. i 11. u odnosu na imenovanje i razrješenje članova Upravnog vijeća i Upravljačkog odbora i ovlasti predviđene u članku 11. stavku 1. drugom podstavku ;
 (d)
 donosi odluke o odobravanju sredstava za ulaganja koja se u cijelosti ili djelomično trebaju provoditi izvan državnih područja država članica u skladu s člankom 16. stavkom 1.;
 (e)
 odobrava godišnje izvješće Upravnog vijeća;
 (f)
 odobrava godišnju bilancu stanja i račun dobiti i gubitka;
 (g)
 izvršava ostale ovlasti i funkcije dodijeljene ovim Statutom;
 (h)
 odobrava poslovnik Banke.
 4. Vijeće guvernera je u okviru Ugovorâ i ovog Statuta ovlašteno, jednoglasno donositi sve odluke koje se odnose na suspenziju poslovanja Banke i njezinu eventualnu likvidaciju.
 Članak 8.
 (bivši članak 10.)
 Osim ako je ovim Statutom drukčije određeno, Vijeće guvernera odluke donosi većinom glasova svojih članova. Ta većina mora predstavljati najmanje 50 % upisanoga kapitala.
 Za kvalificiranu većinu potrebno je osamnaest glasova za i 68 % upisanog kapitala.
 Suzdržani glasovi nazočnih ili zastupanih članova ne sprečavaju donošenje odluka za koje je potrebna jednoglasnost.
 Članak 9.
 (bivši članak 11.)
 1. Upravno vijeće donosi odluke kojima se odobravaju sredstva, poglavito u obliku zajmova i jamstava te podizanja zajmova; utvrđuje kamatne stope na odobrene zajmove te provizije i ostale naknade. Upravno vijeće može na temelju odluke donesene kvalificiranom većinom neke od svojih funkcija delegirati Upravljačkom odboru. Utvrđuje uvjete za takvo delegiranje i nadgleda njegovu provedbu.
 Upravno vijeće brine se za pravilno vođenje Banke; osigurava da se Bankom upravlja u skladu s odredbama Ugovorâ i ovog Statuta te općih direktiva koje donese Vijeće guvernera.
 Na kraju financijske godine Upravno vijeće podnosi izvješće Vijeću guvernera te ga nakon njegova odobrenja objavljuje.
 2. Upravno vijeće sastoji se od dvadeset devet direktora i devetnaest zamjenika.
 Direktore imenuje Vijeće guvernera na razdoblje od pet godina, tako da svaka država članica predlaže po jednog direktora, a jednog predlaže Komisija.
 Zamjenike imenuje Vijeće guvernera na razdoblje od pet godina, kako je dolje navedeno:
 —
 dva zamjenika predlaže Savezna Republika Njemačka,
 —
 dva zamjenika predlaže Francuska Republika,
 —
 dva zamjenika predlaže Talijanska Republika,
 —
 dva zamjenika predlaže Ujedinjena Kraljevina Velike Britanije i Sjeverne Irske,
 —
 jednog zamjenika zajedničkom suglasnošću predlažu Kraljevina Španjolska i Portugalska Republika,
 —
 jednog zamjenika zajedničkom suglasnošću predlažu Kraljevina Belgija, Veliko Vojvodstvo Luksemburg i Kraljevina Nizozemska,
 —
 dva zamjenika zajedničkom suglasnošću predlažu Kraljevina Danska, Helenska Republika, Irska i Rumunjska,
 —
 dva zamjenika zajedničkom suglasnošću predlažu Republika Estonija, Republika Latvija, Republika Litva, Republika Austrija, Republika Finska i Kraljevina Švedska,
 —
 četiri zamjenika zajedničkom suglasnošću predlažu Republika Bugarska, Češka Republika, Republika Hrvatska, Republika Cipar, Republika Mađarska, Republika Malta, Republika Poljska, Republika Slovenija i Slovačka Republika,
 —
 jednog zamjenika predlaže Komisija.
 Upravno vijeće kooptira šest stručnjaka bez prava glasa: tri člana i tri zamjenika.
 Direktori i zamjenici mogu biti ponovno imenovani.
 Poslovnikom se utvrđuju pravila za sudjelovanje na sastancima Upravnog vijeća te odredbe koje se primjenjuju na zamjenike i kooptirane stručnjake.
 Sastancima Upravnog vijeća predsjedava predsjednik ili, u njegovoj odsutnosti, jedan od potpredsjednika Upravljačkog odbora, koji ne glasuje.
 Članovi Upravnog vijeća biraju se iz redova osoba čija je neovisnost i sposobnost neupitna; odgovaraju isključivo Banci.
 3. Vijeće guvernera može kvalificiranom većinom donijeti odluku o razrješenju direktora s dužnosti samo u slučaju ako on više ne ispunjava uvjete potrebne za obnašanje svojih dužnosti.
 Ako godišnje izvješće nije odobreno, Upravno vijeće podnosi ostavku.
 4. Svako mjesto upražnjeno zbog smrti, dobrovoljne ostavke, razrješenja ili kolektivne ostavke popunjava se u skladu s odredbama stavka 2. Novoizabrani član imenuje se na razdoblje do isteka mandata člana kojeg zamjenjuje, osim u slučaju promjene Upravnog vijeća u cijelosti.
 5. Vijeće guvernera određuje naknadu članovima Upravnog vijeća. Vijeće guvernera, utvrđuje aktivnosti koje su nespojive s obnašanjem dužnosti direktora ili zamjenika direktora.
 Članak 10.
 (bivši članak 12.)
 1. U Upravnom vijeću svaki direktor ima jedan glas. On uvijek može prenijeti svoj glas u skladu s postupkom utvrđenim poslovnikom Banke.
 2. Osim ako je ovim Statutom predviđeno drukčije, Upravno vijeće donosi odluke najmanje trećinom glasova svojih članova s pravom glasa koji predstavljaju najmanje 50 % upisanog kapitala. Za odlučivanje kvalificiranom većinom zahtijeva se osamnaest glasova „za” i 68 % upisanog kapitala. Poslovnikom Banke propisuje se kvorum potreban za valjanost odluka Upravnog Vijeća.
 Članak 11.
 (bivši članak 13.)
 1. Upravljački odbor čine predsjednik i osam potpredsjednika koje na razdoblje od šest godina imenuje Vijeće guvernera na prijedlog Upravnog vijeća. Oni mogu biti ponovno imenovani.
 Vijeće guvernera može jednoglasno mijenjati broj članova Upravljačkog odbora.
 2. Na prijedlog Upravnog vijeća usvojen kvalificiranom većinom Vijeće guvernera može, kvalificiranom većinom, razriješiti dužnosti člana Upravljačkog odbora.
 3. Upravljački odbor odgovoran je za tekuće poslovanje Banke, pod vodstvom predsjednika i pod nadzorom Upravnog vijeća.
 On priprema odluke Upravnog vijeća, osobito odluke o podizanju zajmova, te odobravanju sredstava, posebice u obliku zajmova i jamstava; osigurava provedbu navedenih odluka.
 4. Upravljački odbor odlučuje većinom glasova pri davanju mišljenja o prijedlozima za podizanje zajmova ili odobravanje financiranja, posebice u obliku zajmova i jamstava.
 5. Vijeće guvernera određuje visinu naknade članovima Upravljačkog odbora te utvrđuje koje su djelatnosti nespojive s obnašanjem njihovih dužnosti.
 6. Predsjednik ili, u slučaju njegove spriječenosti, potpredsjednik zastupa Banku u sudskim i drugim predmetima.
 7. Zaposlenici Banke pod rukovodstvom su predsjednika. On ih zapošljava i otpušta. Pri izboru osoblja u obzir se uzimaju ne samo osobna sposobnost i kvalifikacije, nego i pravična zastupljenost državljana država članica. Poslovnikom se utvrđuje koje je tijelo nadležno za usvajanje odredaba koje se primjenjuju na zaposlenike.
 8. Upravljački odbor i osoblje Banke odgovaraju samo Banci i potpuno su neovisni u obnašanju svojih dužnosti.
 Članak 12.
 (bivši članak 14.)
 1. Šestočlani Odbor provjerava da su aktivnosti Banke sukladne najboljoj bankovnoj praksi i odgovoran je za reviziju njezinih računa. Članove Odbora na temelju njihovih vještina imenuje Vijeće guvernera.
 2. Odbor iz stavka 1. svake godine provjerava ispravnost poslovanja i knjigovodstva Banke. U tu svrhu, provjerava je li poslovanje Banke u skladu s formalnostima i procedurama utvrđenima ovim Statutom i Poslovnikom.
 3. Odbor iz stavka 1. potvrđuje da financijski izvještaji i svi ostali financijski podaci sadržani u godišnjem izvješću koje sastavlja Upravno vijeće, daju istinit i pošten pregled financijskog stanja Banke s obzirom na njezinu aktivu i pasivu te rezultate njezina poslovanja i njezinih novčanih tokova za financijsku godinu na koju se pregled odnosi.
 4. Poslovnikom se određuju kvalifikacije koji se zahtijevaju od članova Odbora i utvrđuju uvjeti za obavljanje aktivnosti Odbora.
 Članak 13.
 (bivši članak 15.)
 Banka surađuje sa svakom državom članicom preko tijela koje odredi ta država. Pri financijskom poslovanju Banka koristi usluge nacionalne središnje banke odnosne države članice ili druge financijske institucije koju odobri ta država.
 Članak 14.
 (bivši članak 16.)
 1. Banka surađuje sa svim međunarodnim organizacijama koje djeluju na sličnom području kao i ona.
 2. Banka teži uspostavi svih korisnih kontakata u interesu suradnje s bankarskim i financijskim institucijama u zemljama u kojima obavlja svoje poslovanje.
 Članak 15.
 (bivši članak 17.)
 Na zahtjev države članice ili Komisije, ili na vlastitu inicijativu, Vijeće guvernera tumači ili dopunjava direktive koje donosi na temelju članka 7. ovog Statuta, u skladu s istim odredbama koje uređuju njihovo donošenje.
 Članak 16.
 (bivši članak 18.)
 1. U okviru svoje zadaće određene člankom 309. Ugovora o funkcioniranju Europske unije Banka odobrava sredstva posebice u obliku zajmova i jamstava svojim članovima ili privatnim ili javnim poduzećima za ulaganja koja se provode na područjima država članica, u opsegu u kojem ta sredstva nisu dostupna iz drugih izvora pod razumnim uvjetima.
 Međutim, Banka može iznimno, temeljem odluke Vijeća guvernera koje odlučuje kvalificiranom većinom na prijedlog Upravnog vijeća, odobriti financiranje ulaganja koja se provode u cijelosti ili djelomično izvan područja država članica.
 2. Zajmovi se u najvećoj mogućoj mjeri odobravaju samo pod uvjetom da se uz njih koriste i drugi izvori financiranja.
 3. Banka uvjetuje odobrenje zajmova poduzeću ili tijelu koje nije država članica, jamstvom države članice na čijem se državnom području ulaganje provodi ili drugim odgovarajućim jamstvom, ili financijskom snagom dužnika.
 Nadalje, u skladu s načelima koje utvrđuje Vijeće guvernera na temelju članka 7. stavka 3. točke (b) te kada se to traži u okviru provedbe projekata predviđenih u članku 309. Ugovora o funkcioniranju Europske unije, Upravno vijeće, odlučujući kvalificiranom većinom, utvrđuje uvjete za svako financiranje koje predstavlja poseban rizik i koje se zbog toga smatra posebnom aktivnošću.
 4. Banka može jamčiti za zajmove koje preuzmu privatna ili javna poduzeća ili druga tijela radi provođenja projekata predviđenih člankom 309. Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
 5. Ukupni iznos nepodmirenih zajmova i jamstava koji odobri Banka ne smije prelaziti 250 % iznosa njezinog upisanog kapitala, pričuva, neraspodijeljenih rezerviranja i viška po računu dobiti i gubitka (bruto bilance). Taj se ukupni iznos umanjuje za iznos koji je jednak upisanome iznosu (uplaćenome ili neuplaćenome) za bilo koje sudjelovanje Banke u vlasničkome kapitalu.
 Iznos koji je isplaćen za sudjelovanje Banke u vlasničkom kapitalu ne smije ni u jednom trenutku premašiti iznos njezina ukupnog uplaćenog upisanog kapitala, pričuva, neraspodijeljenih rezerviranja i viška po računu dobiti i gubitka (bruto bilance).
 Iznimno se za posebne aktivnosti Banke koje se temelje na odluci Vijeća guvernera i Upravnog vijeća u skladu sa stavkom 3. predviđa posebno izdvajanje u pričuve.
 Ovaj se stavak primjenjuje i na konsolidirana godišnja izvješća Banke.
 6. Banka se štiti od tečajnih rizika time što u ugovore o zajmovima i jamstvima uključuje one klauzule koje smatra odgovarajućima.
 Članak 17.
 (bivši članak 19.)
 1. Kamatne stope na zajmove i provizije i druge naknade Banke prilagođavaju se uvjetima koji prevladavaju na tržištu kapitala i računaju tako da prihod od istih omogućuje Banci da ispunjava svoje obveze i rizike, pokriva svoje troškove i uspostavi rezervni fond predviđen člankom 22.
 2. Banka ne odobrava popuste na kamatne stope. Ako je sniženje kamatne stope poželjno s obzirom na narav ulaganja koje se financira, dotična država članica ili neka treća ustanova može odobriti pomoć u plaćanju kamata u opsegu u kojem je to usklađeno s odredbama članka 107. Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
 Članak 18.
 (bivši članak 20.)
 U poslovima financiranja Banka poštuje sljedeća načela:
 1.
 Osigurava da se sredstva u najvećoj mogućoj mjeri racionalno koriste u interesu Unije.
 Zajmove ili jamstva Banka odobrava samo:
 (a)
 ako se, u slučaju ulaganja poduzeća iz proizvodnog sektora, plaćanje kamata i amortizacije pokriva iz dobiti od poslovanja ili, u slučaju drugih ulaganja, preuzimanjem obveze države članice u kojoj se izvršava ulaganje ili na neki drugi način, i
 (b)
 ako izvođenje ulaganja doprinosi povećanju gospodarske produktivnosti općenito i promiče uspostavu unutarnjeg tržišta.
 2.
 Banka ne smije stjecati udjele u poduzeću ni preuzeti odgovornost u njegovu poslovodstvu, osim ako je to potrebno radi zaštite njezinih prava pri povratu tražbina.
 Međutim, u skladu s načelima koje je utvrdilo Vijeće guvernera na temelju članka 7. stavka 3. točke (b) te kad se to traži u okviru provedbe poslova predviđenih u članku 309. Ugovora o funkcioniranju Europske unije, Upravno vijeće, odlučujući kvalificiranom većinom, utvrđuje uvjete za stjecanje udjela u vlasničkom kapitalu trgovačkih poduzeća, obično kao nadopuna zajmu ili jamstvu, u mjeri u kojoj je to potrebno za financiranje ulaganja ili programa.
 3.
 Banka može raspolagati svojim tražbinama na tržištu kapitala i može u tu svrhu tražiti od svojih dužnika da izdaju obveznice ili druge vrijednosne papire.
 4.
 Ni Banka ni države članice ne smiju postavljati uvjete koji bi određivali da je posuđena sredstva potrebno potrošiti unutar određene države članice.
 5.
 Banka može kao uvjet za odobrenje zajmova zahtijevati raspisivanje međunarodnih natječaja.
 6.
 Banka ne smije ni u cijelosti ni djelomično financirati ulaganja kojima se protivi država članica na čijem se državnom području oni trebaju provesti.
 7.
 Kao dopunu svojoj kreditnoj aktivnosti, Banka može pružati usluge tehničke pomoći u skladu s uvjetima koje, odlučujući kvalificiranom većinom, utvrđuje Vijeće guvernera te u skladu s ovim Statutom.
 Članak 19.
 (bivši članak 21.)
 1. Svako poduzeće ili subjekt javnog ili privatnog prava može od Banke izravno zatražiti financiranje. Zahtjevi se Banci mogu uputiti i putem Komisije ili putem države članice na čijem će se državnom području izvršiti ulaganje.
 2. Zahtjevi upućeni preko Komisije podnose se na mišljenje državi članici na čijem će se državnom području ulaganje provesti. Zahtjevi upućeni preko države članice podnose se na mišljenje Komisiji. Zahtjeve koje je neposredno podnijelo poduzeće podnose se na mišljenje odnosnoj državi članici i Komisiji.
 Odnosna država članica i Komisija daju svoja mišljenja u roku od dva mjeseca. Ako u tom roku ne dostave svoje mišljenje, Banka može smatrati da nemaju primjedaba na odnosno ulaganje.
 3. Upravno vijeće odlučuje o poslovima financiranja koje mu dostavi Upravljački odbor.
 4. Upravljački odbor ispituje jesu li mu dostavljeni poslovi financiranja u skladu s odredbama ovog Statuta, posebice s člancima 16. i 18. Kada Upravljački odbor smatra da posao financiranja treba odobriti, podnosi Upravnom vijeću odgovarajući prijedlog; davanje pozitivnog mišljenja Upravljački odbor može učiniti ovisnim o uvjetima koje smatra nužnima. Kada se Upravljački odbor protivi odobrenju financiranja, podnosi relevantnu dokumentaciju zajedno sa svojim mišljenjem Upravnom vijeću.
 5. Kad Upravljački odbor da nepovoljno mišljenje, Upravno vijeće može odobriti financiranje samo jednoglasnom odlukom.
 6. Kad Komisija da nepovoljno mišljenje, Upravno vijeće može odobriti financiranje samo jednoglasnom odlukom u čijem donošenju ne sudjeluje direktor kojeg je predložila Komisija.
 7. Kad Upravljački odbor i Komisija daju nepovoljno mišljenje, Upravno vijeće ne može odobriti financiranje.
 8. U slučaju da se financiranje koje se odnosi na odobreno ulaganje mora restrukturirati radi zaštite prava i interesa Banke, Upravljački odbor bez odlaganja poduzima žurne mjere koje smatra potrebnima, pod uvjetom da se o njima odmah izvijesti Upravno vijeće.
 Članak 20.
 (bivši članak 22.)
 1. Banka posuđuje sredstva nužna za obavljanje svojih zadaća na tržištima kapitala.
 2. Banka može posuditi sredstva na tržištima kapitala država članica u skladu s pravnim odredbama koje se primjenjuju na ta tržišta.
 Nadležna se tijela države članice s odstupanjem u smislu članka 139. stavka 1. Ugovora o funkcioniranju Europske unije tomu mogu suprotstaviti samo ako postoji bojazan od ozbiljnog poremećaja na tržištu kapitala te države.
 Članak 21.
 (bivši članak 23.)
 1. Banka može koristiti sva raspoloživa sredstva koja trenutačno ne treba za ispunjavanje svojih obveza na sljedeće načine:
 (a)
 može ulagati na tržištima novca;
 (b)
 pridržavajući se odredaba članka 18. stavka 2., može kupovati i prodavati vrijednosne papire;
 (c)
 može obavljati bilo koje druge financijske operacije povezane sa svojim ciljevima.
 2. Ne dovodeći u pitanje odredbe članka 23. Banka, pri upravljanju vlastitim ulaganjima, ne sudjeluje ni u kakvoj valutnoj arbitraži koja nije neposredno potrebna za provođenje njezina poslovanja sa zajmovima ili ispunjenje obveza koje proizlaze iz zajmova ili jamstava koje ona odobrava.
 3. Banka, u područjima obuhvaćenima ovim člankom, djeluje u dogovoru s nadležnim tijelima ili nacionalnom središnjom bankom odnosne države članice.
 Članak 22.
 (bivši članak 24.)
 1. Postupno se uspostavlja rezervni fond u iznosu od maksimalno 10 % upisanog kapitala. Ako stanje pasive Banke to opravdava, Upravno vijeće može odlučiti da se formiraju i dodatne rezerve. Do potpune uspostave rezervnog fonda on se održava iz:
 (a)
 kamata na zajmove koje Banka odobri iz sredstava koja države članice uplaćuju na temelju članka 5.
 (b)
 kamata na zajmove koje Banka odobri iz sredstava od otplate zajmova iz točke (a)
 u opsegu u kojemu taj prihod nije potreban radi ispunjenja obveza Banke ili radi pokrivanja njezinih troškova.
 2. Sredstva rezervnog fonda ulažu se tako da su u svako doba dostupna za ostvarenje svrhe fonda.
 Članak 23
 (bivši članak 25.)
 1. Banka je u svako doba ovlaštena prenositi svoja sredstva u valuti države članice čija valuta nije euro radi provođenja financijskog poslovanja u skladu sa svojom zadaćom određenom člankom 309. Ugovora o funkcioniranju Europske unije, a uzimajući u obzir odredbe članka 21. ovog Statuta. Ako Banka raspolaže gotovinom ili sredstvima koja se mogu unovčiti u odnosnoj valuti, u najvećoj mogućoj mjeri izbjegava takve prijenose.
 2. Banka ne može mijenjati svoja sredstva u valuti države članice čija valuta nije euro u valutu treće zemlje bez suglasnosti odnosne države članice.
 3. Banka može slobodno raspolagati onim dijelom svojeg kapitala koji je uplaćen te s valutama posuđenima na tržištima izvan Unije.
 4. Države članice obvezuju se dužnicima Banke staviti na raspolaganje valute potrebne za povrat glavnice i plaćanje kamata na zajmove ili provizija na jamstva koje je odobrila Banka za ulaganja koja se provode na njihovim državnim područjima.
 Članak 24.
 (bivši članak 26.)
 Ako država članica ne ispuni članske obveze koje proizlaze iz ovog Statuta, osobito obvezu plaćanja svojeg udjela u upisanom kapitalu ili otplate preuzetih zajmova, Vijeće guvernera može kvalificiranom većinom donijeti odluku o suspenziji odobravanja zajmova ili jamstava toj državi članici ili njezinim državljanima.
 Takva odluka ne oslobađa državu članicu ili njezine državljane obveza prema Banci.
 Članak 25.
 (bivši članak 27.)
 1. Ako Vijeće guvernera odluči suspendirati poslovanje Banke, time prestaju sve njezine djelatnosti, osim onih potrebnih radi osiguranja pravilnog unovčenja, zaštite i očuvanja njezine imovine i namirenja njezinih obveza.
 2. U slučaju likvidacije, Vijeće guvernera imenuje likvidatore i daje im upute za provođenje likvidacije. Vijeće guvernera osigurava zaštitu prava zaposlenika.
 Članak 26.
 (bivši članak 28.)
 1. U svakoj državi članici Banka uživa najširu pravnu i poslovnu sposobnost koja se priznaje pravnim osobama na temelju njihova nacionalnog prava; ona može stjecati pokretnine i nekretnine ili njima raspolagati te biti stranka u pravnom postupku.
 2. Imovina Banke izuzeta je od svih oblika zapljene ili izvlaštenja.
 Članak 27.
 (bivši članak 29.)
 Sporove između Banke, s jedne strane, i njezinih vjerovnika, dužnika ili trećih, s druge strane, rješavaju nadležni nacionalni sudovi, osim kada je nadležnost prenesena na Sud Europske unije. Banka može u svakom ugovoru predvidjeti arbitražu.
 Banka izabire u svakoj državi članici mjesnu nadležnost suda. Međutim, ona može ugovorom odrediti posebnu mjesnu nadležnost suda.
 Imovina i sredstva Banke mogu biti predmetom osiguranja tražbine ili prisilnog izvršenja samo na temelju odluke suda.
 Članak 28.
 (bivši članak 30.)
 1. Vijeće guvernera može, odlučujući jednoglasno, donijeti odluku o osnivanju društava kćeri ili drugih subjekata koji imaju pravnu osobnost i financijsku samostalnost.
 2. Vijeće guvernera donosi statute tijela iz stavka 1. Statutima se posebice određuju njihovi ciljevi, struktura, kapital, članstvo, mjesto sjedišta, financijska sredstva, načini intervencije i pravila za reviziju te njihovi odnosi s tijelima Banke.
 3. Banka ima pravo sudjelovati u upravljanju tim tijelima i doprinositi njihovu upisanom kapitalu do iznosa koji Vijeće guvernera utvrdi odlučujući jednoglasno.
 4. Protokol o povlasticama i imunitetima Europske unije primjenjuje se na tijela iz stavka 1. u mjeri u kojoj se na njih primjenjuje pravo Unije, na članove njihovih tijela pri obavljaju njihovih dužnosti te na njihove zaposlenike pod istim uvjetima pod kojima se primjenjuje na Banku.
 Međutim, one dividende, kapitalni dobici ili drugi oblici prihoda koji proizlaze iz takvih tijela na koje članovi, osim Europske unije i Banke, imaju pravo i dalje podliježu fiskalnim odredbama zakonodavstva koje se na njih primjenjuje.
 5. U dolje utvrđenim granicama, Sud Europske unije je nadležan u sporovima koji se odnose na mjere koje usvajaju tijela koja su osnovana uz primjenu prava Unije. Postupak protiv takvih mjera može pokrenuti svaki član takvog tijela u vlastitom svojstvu ili države članice pod uvjetima utvrđenima u članku 263. Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
 6. Vijeće guvernera može, odlučujući jednoglasno, donijeti odluku kojom se zaposlenicima tijela osnovanih uz primjenu prava Unije odobrava pristup zajedničkim programima s Bankom u skladu s odgovarajućim unutarnjim procedurama.


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52007PC0491
 Priekšlikums Padomes lēmums, ar ko Nīderlandes Karalistei atļauj piemērot pasākumu, atkāpjoties no 193. panta Direktīvā 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu (Autentisks ir tikai teksts holandiešu valodā) /* COM/2007/0491 galīgā redakcija */
 [pic] | EIROPAS KOPIENU KOMISIJA |Briselē, 3.9.2007COM(2007) 491 galīgā redakcijaPriekšlikumsPADOMES LĒMUMS,ar ko Nīderlandes Karalistei atļauj piemērot pasākumu, atkāpjoties no 193. panta Direktīvā 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu (Autentisks ir tikai teksts holandiešu valodā)(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTSPRIEKšLIKUMA KONTEKSTS |110 | Priekšlikuma pamatojums un mērķi Saskaņā ar 395. pantu 2006. gada 28. novembra Direktīvā 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu Padome pēc Komisijas priekšlikuma ar vienprātīgu lēmumu var atļaut jebkurai dalībvalstij piemērot īpašus pasākumus, atkāpjoties no minētās direktīvas, lai vienkāršotu nodokļa iekasēšanas procedūru vai novērstu noteiktu veidu nodokļu nemaksāšanu vai izvairīšanos no nodokļu maksāšanas. Vēstulē, kas 2006. gada 24. novembrī reģistrēta Komisijas ģenerālsekretariātā, Nīderlandes Karaliste lūdza atļauju gatavu apģērbu ražošanas nozarē piemērot atkāpes pasākumu, kas saskaņā ar Lēmumu 1998/20/EK (kurā izdarīti grozījumi) noteikts iepriekš uz ierobežotu laiku. Komisija saskaņā ar Direktīvas 2006/112/EK 395. panta 2. punktu 2007. gada 10. jūlija vēstulē informēja pārējās dalībvalstis par Nīderlandes Karalistes lūgumu. Komisija 2007. gada 17. jūlija vēstulē paziņoja Nīderlandes Karalistei, ka tās rīcībā ir visa informācija, ko tā uzskata par nepieciešamu lūguma izvērtēšanai. |120 | Vispārīgais konteksts Pieprasītais pasākums jāuzskata par pasākumu noteikta veida nodokļu nemaksāšanas novēršanai gatavu apģērbu ražošanas nozarē. Apakšuzņēmēji gatavu apģērbu ražošanas nozarē dažkārt ir mazi uzņēmumi, kuru darbība bieži vien ir īslaicīga, nodokļu administrācijai tos ir grūti kontrolēt, un tie ir instruments nodokļa nemaksāšanai. Visbiežāk sastopamais nodokļa nemaksāšanas veids ir šāds: apakšuzņēmēji nemaksā faktūrrēķinā norādīto PVN un nav atrodami pēc tam, kad klienta (darbuzņēmēja) rīcībā nodots derīgs faktūrrēķins nodokļa atlaidei. Ar šo lēmumu Nīderlandes Karalistei gatavu apģērbu ražošanas nozarē ir atļauts izmantot shēmu, ar kuru apakšuzņēmēja PVN nomaksas saistības tiek nodotas apģērbu ražošanas uzņēmumam (darbuzņēmējam). Iepriekš ar Padomes Direktīvu 1998/20/EK Nīderlandes Karalistei bija atļauts piemērot minēto shēmu, ar kuru paredz atkāpi no PVN direktīvas 2006/112/EK 193. panta. Sākotnējais derīguma termiņš –– 1999. gada 31. decembris –– ar Padomes Lēmumu 2004/435/EK tika pagarināts līdz 2003. gada 31. decembrim un atkārtoti pagarināts līdz 2006. gada 31. decembrim ar Padomes 2006. gada 31. decembra Lēmumu 2004/516/EK. Nīderlandes Karaliste ir iebildusi, ka agrāk noteiktās atkāpes ir bijušas iemesls tam, ka samazinājusies apakšuzņēmēju īstenotā krāpniecība gatavu apģērbu ražošanas nozarē. Tomēr Komisija nav pilnīgi pārliecināta par to, kādā mērā atkāpe ir bijusi par iemeslu šādam samazinājumam un ciktāl to izraisījušas izmaiņas nozarē. Gatavu apģērbu ražošanas nozares situācija pastāvīgi mainās, jo apakšuzņēmēji inter alia darbaspēka izmaksu dēļ pārceļas no vienas valsts uz otru. Tāpēc nevar izslēgt iespēju, ka daži apakšuzņēmēji vienkārši atstājuši Nīderlandes Karalisti ekonomisku apsvērumu dēļ. Lai veiktu šīs patlaban piemērotās atkāpes ietekmes novērtējumu, no vienas puses, un citu faktoru izvērtējumu, no otras puses, Nīderlandes Karaliste ir aicināta iesniegt Komisijai ziņojumu par pasākuma efektivitāti. |130 | Spēkā esošie noteikumi priekšlikuma jomā Padomes 1997. gada 19. decembra Lēmums 98/20/EK, ar ko Nīderlandes Karalistei atļauj arī turpmāk piemērot pasākumu, atkāpjoties no 21. panta Padomes Sestajā direktīvā 77/388/EEK par to, kā saskaņojami dalībvalstu tiesību akti par apgrozījuma nodokļiem (OV L 8,14.1.1998., 16. lpp. Lēmumā grozījumi izdarīti ar Lēmumu 2000/435/EK (OV L 172, 17.2.2000., 24. lpp.) un Lēmumu 2004/516/EK (OV L 221, 21.6.2004., 17. lpp.). |141 | Atbilstība pārējiem ES politikas virzieniem un mērķiem Nepiemēro. |APSPRIEšANāS AR IEINTERESēTAJāM PERSONāM UN IETEKMES NOVēRTēJUMS |Apspriešanās ar ieinteresētajām personām |219 | Nepiemēro. |Ekspertu atzinumu pieprasīšana un izmantošana |229 | Neatkarīgu ekspertu atzinums nebija vajadzīgs. |230 | Ietekmes novērtējums Lēmuma priekšlikuma mērķis ir apkarot iespējamo izvairīšanos no PVN samaksas gatavu apģērbu ražošanas nozarē, tādēļ tam, iespējams, būs pozitīva ietekme uz tautsaimniecību. Tomēr, ņemot vērā atkāpes šauro darbības jomu un īso piemērošanas laikposmu, šāda ietekme jebkurā gadījumā būs ierobežota. |PRIEKšLIKUMA JURIDISKIE ASPEKTI |305 | Ierosināto pasākumu kopsavilkums Atļaujas piešķiršana Nīderlandes Karalistei piemērot pasākumu, atkāpjoties no 193. panta Direktīvā 2006/112/EK attiecībā uz apgrieztās iekasēšanas mehānisma izmantošanu konkrētiem darījumiem gatavu apģērbu ražošanas nozarē. |310 | Juridiskais pamats Padomes 2006. gada 28. novembra Direktīvas 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu 395. pants. |329 | Subsidiaritātes princips Priekšlikums ir Kopienas ekskluzīvā kompetencē. Tāpēc subsidiaritātes principu nepiemēro. |Proporcionalitātes princips Priekšlikums ir saskaņā ar proporcionalitātes principu šādu iemeslu dēļ. |331 | Šis lēmums attiecas uz atļauju, ko piešķir dalībvalstij pēc tās pieprasījuma, un tas neuzliek tālākus pienākumus. |332 | Ņemot vērā atkāpes ierobežoto darbības jomu, īpašais pasākums ir proporcionāls vēlamajam mērķim. |Juridisko instrumentu izvēle |341 | Ierosinātie juridiskie instrumenti: citi. |342 | Citi juridiskie instrumenti nebūtu piemēroti šādu iemeslu dēļ. Saskaņā ar 395. pantu PVN direktīvā 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu atkāpe no kopējiem PVN noteikumiem ir iespējama vienīgi tad, ja Padome vienprātīgi pēc Komisijas priekšlikuma izdod atļauju. Padomes lēmums ir vispiemērotākais juridiskais instruments, jo to var adresēt atsevišķām dalībvalstīm. |IETEKME UZ BUDžETU |409 | Priekšlikums neietekmē Kopienas budžetu. |PAPILDU INFORMāCIJA |Pārbaude, pārskatīšana un turpināmība |533 | Priekšlikumā ir iekļauta turpināmības klauzula. |1. PriekšlikumsPADOMES LĒMUMS,ar ko Nīderlandes Karalistei atļauj piemērot pasākumu, atkāpjoties no 193. panta Direktīvā 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu (Autentisks ir tikai teksts holandiešu valodā)EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu,ņemot vērā Padomes 2006. gada 28. novembra Direktīvu 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu[1] un jo īpaši tās 395. panta 1. punktu,ņemot vērā Komisijas priekšlikumu[2],tā kā:(1) Vēstulē, kas 2006. gada 24. novembrī reģistrēta Komisijas ģenerālsekretariātā, Nīderlandes Karaliste lūdza atļauju gatavu apģērbu ražošanas nozarē piemērot īpašus nodokļu pasākumus, kas saskaņā ar Lēmumu 1998/20/EK[3] tika atļauti iepriekš uz ierobežotu laiku.(2) Komisija saskaņā ar Direktīvas 2006/112/EK 395. panta 2. punktu 2007. gada 10. jūlija vēstulē informēja pārējās dalībvalstis par Nīderlandes Karalistes lūgumu. Komisija 2007. gada 17. jūlija vēstulē paziņoja Nīderlandes Karalistei, ka tās rīcībā ir visa informācija, ko tā uzskata par vajadzīgu lūguma izvērtēšanai.(3) Saskaņā ar šo pasākumu Nīderlandes Karalistei tiks atļauts gatavu apģērbu ražošanas nozarē piemērot shēmu, ar kuru apakšuzņēmēja saistības maksāt PVN nodokļu iestādēm tiek nodotas apģērbu ražošanas uzņēmumam (darbuzņēmējam).(4) Šādi pasākumi jau agrāk izrādījušies efektīvi profilakses pasākumi nozarē, kurā PVN iekasēšanu apgrūtina problēmas identificēt un pārraudzīt apakšuzņēmēju darbības. Tāpēc pieprasītais pasākums jāuzskata par pasākumu noteikta veida nodokļu nemaksāšanas novēršanai gatavu apģērbu ražošanas nozarē.(5) Tomēr, ņemot vērā, ka gatavu apģērbu ražotāja atrašanās vietu ietekmē zemas darbaspēka izmaksas un apakšuzņēmēji viegli pārvietojas no vienas valsts uz citu, Nīderlandes Karalistei jāpārrauga un jānovērtē minēto faktoru ietekme uz atkāpes efektivitāti, un attiecīgi jāinformē Komisija.(6) Ir lietderīgi šādu pasākumu noteikt uz ierobežotu termiņu, lai Komisija varētu novērtēt šo pasākumu, par pamatu ņemot Nīderlandes sniegto ziņojumu.(7) Atkāpe neradīs nelabvēlīgu ietekmi nedz uz Eiropas Kopienu pašu resursiem, ko veido pievienotās vērtības nodokļi, nedz arī ietekmēs PVN summu, ko iekasē galīgajā patēriņa posmā,IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pantsIzdarot atkāpi no Padomes Direktīvas 2006/112/EK 193. panta, ar šo Nīderlandes Karalistei līdz 2009. gada 31. decembrim atļauj gatavu apģērbu nozarē piemērot shēmu, ar kuru apakšuzņēmēja saistības maksāt PVN nodokļu iestādēm tiek nodotas apģērbu ražošanas uzņēmumam (darbuzņēmējam).2. pantsNīderlandes Karaliste līdz 2009. gada 31. jūlijam iesniedz Komisijai attiecīgā pasākuma vispārēja novērtējuma ziņojumu un visus citus pierādījumus par gatavu apģērbu nozarē strādājošo apakšuzņēmēju pārvietošanos uz citām valstīm.3. pantsŠis lēmums ir adresēts Nīderlandes Karalistei.Briselē, [...]Padomes vārdā —priekšsēdētājs [1] OV L 347, 11.12.2006., 1. lpp. Direktīvā grozījumi izdarīti ar Direktīvu 2006/138/EK (OV L 384, 29.12.2006., 92. lpp.).[2] OV C .. , .. , .. lpp.[3] OV L 8, 14.1.1998., 16. lpp. Lēmumā grozījumi izdarīti ar Lēmumu 2000/435/EK (OV L 172, 12.7.2000., 24. lpp.) un Lēmumu 2004/516/EK (OV L 221, 21.6.2004., 17. lpp.).


text:
Timothy Boyd Lemons, known as Tim Lemons (born 1962) is a self-employed civil engineer from Cabot, Arkansas, who was a Republican member of the Arkansas House of Representatives for District 43 in Lonoke County from 2015 to 2019.
 He was elected in 2014 to succeed the term-limited Davy Carter, a Cabot businessman who from 2013 to 2014 was the House Speaker. In his first term in office, Lemons sat on the committees for (1) Revenue and Taxation, (2) City, County and Local Affairs, and (3) Joint Committee on Energy.
 Lemons graduated from Louisiana Tech University in Ruston, Louisiana.
 He is affiliated with the Cabot Chamber of Commerce, the National Rifle Association, the Lonoke County Republican Committee, Kiwanis International, the Lonoke Exceptional Development Center. He and his wife, Janice, have two children. He is a Baptist.
 In February 2015, Lemons joined dozens of his fellow Republicans and two Democrats in co-sponsoring legislation submitted by Representative Lane Jean to reduce unemployment compensation benefits. The measure was promptly signed into law by Governor Asa Hutchinson.
 References
 1962 births
 Living people
 Members of the Arkansas House of Representatives
 Arkansas Republicans
 People from Cabot, Arkansas
 21st-century American engineers
 Louisiana Tech University alumni
 Baptists from Arkansas
 21st-century American politicians


text:
 31.10.2013
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 291/14
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 61/2013
 z dnia 3 maja 2013 r.
 zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Komisji 2012/24/UE z dnia 8 października 2012 r. zmieniającą, w celu dostosowania jej przepisów technicznych, dyrektywę Rady 86/297/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wałów odbioru mocy w ciągnikach oraz ich zabezpieczenia (1).
 (2)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 W pkt 19 (dyrektywa Rady 86/297/EWG) w rozdziale II załącznika II do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:
 „—
 32012 L 0024: dyrektywą Komisji 2012/24/UE z dnia 8 października 2012 r. (Dz.U. L 274 z 9.10.2012, s. 24).”.
 Artykuł 2
 Teksty dyrektywy 2012/24/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 4 maja 2013 r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
 Artykuł 4
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2013 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 Gianluca GRIPPA
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 274 z 9.10.2012, s. 24.
 (2) Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.


text:
 Avis juridique important
 |
 51995PC0055
 Propuesta de REGLAMENTO (CE) DEL CONSEJO que modifica el Reglamento (CE) no 3699/93 por el que se definen los criterios y condiciones de las intervenciones comunitarias con finalidad estructural en el sector de la pesca, la acuicultura y la transformación y comercialización de sus productos /* COM/95/55FINAL - CNS 95/0058 */
 Diario Oficial n° C 085 de 07/04/1995 p. 0003
 Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo que modifica el Reglamento (CE) n° 3699/93 por el que se definen los criterios y condiciones de las intervenciones comunitarias con finalidad estructural en el sector de la pesca, la acuicultura y la transformación y comercialización de sus productos(95/C 85/03)COM(95) 55 final - 95/0058(CNS)(Presentada por la Comisión el 22 de marzo de 1995)EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea y, en particular, su articulo 43, Vista la propuesta de la Comisión, Visto el dictamen del Parlamento Europeo, Visto el dictamen del Comité Económico y Social, Considerando que el Reglamento (CE) n° 3699/93 del Consejo (1) define los criterios y condiciones de las intervenciones comunitarias con finalidad estructural en el sector de la pesca, la acuicultura y la transformación y comercialización de sus productos; Considerando que el sector pesquero se encuentra sometido actualmente a grandes transformaciones en una situación de crisis grave; que los reajustes estructurales que es imprescindible realizar como correlato de la aplicación de la política pesquera común fijada en el Reglamento (CEE) n° 3760/92 del Consejo, de 20 de diciembre de 1992, por el que se establece un régimen comunitario de la pesca y la acuicultura (2) requieren la aplicación de un conjunto amplio de medidas de acompañamiento de carácter socioeconómico; Considerando que los Fondos estructurales ofrecen ya a escala comunitaria un conjunto de medidas de acompañamiento de carácter socioeconómico destinadas a las empresas y los hombres del sector pesquero y a las zonas dependientes de la pesca; Considerando, no obstante, que estas medidas no bastan para impedir que el sector pesquero pierda elementos dinámicos y preparados, con motivo de la reducción de la capacidad pesquera; que, por consiguiente, conviene aplicar medidas apropiadas a escala comunitaria, destinadas principalmente a los pescadores de más edad; Considerando que se ha consultado a los interlocutores sociales en aplicación del artículo 3 del Acuerdo adjunto al Protocolo sobre política social, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 El Reglamento (CE) n° 3699/93 queda modificado como sigue: 1. Se añade el artículo 14 bis siguiente a continuación del artículo 14: «Artículo 14 bisMedidas de carácter socioeconómico1. Los Estados miembros podrán adoptar medidas de carácter socioeconómico en conexión con las medidas de reestructuración del sector pesquero a que se refiere el artículo 11 del Reglamento (CEE) n° 3760/92. 2. La ayuda del IFOP sólo podrá concederse para las medidas siguientes: a) cofinanciación de regímenes nacionales de ayuda a la jubilación anticipada de pescadores, siempre que se cumplan las condiciones siguientes: - en el momento de acogerse a la jubilación anticipada la edad de los beneficiarios no podrá diferir en más de diez años de la edad legal de jubilación que establezca la legislación vigente del Estado miembro en cuestión, - los beneficiarios deberán haber ejercido durante un mínimo de diez años la profesión de pescador. No obstante, queda excluida la concesión de ayuda del IFOP para las cotizaciones de jubilación que, en su caso, se abonen a la espera de llegar a la edad legal de la jubilación normal. En cada Estado miembro, el número de beneficiarios durante todo el período de programación a que se refiere el artículo 3 no podrá superar el número de puestos de trabajo suprimidos a bordo de buques pesqueros de resultas de la paralización definitiva de sus actividades pesqueras a que se refiere el apartado 2 del artículo 8 o del traslado definitivo a un país tercero a raíz de la creación de una sociedad mixta con arreglo al apartado 3 del artículo 9; b) concesión de primas globales individuales a los pescadores, de una cuantía máxima subvencionable de 7 000 ecus por beneficiario, siempre y cuando el buque pesquero en el que estén embarcados los beneficiarios cese definitivamente la actividad pesquera con arreglo al apartado 2 del artículo 8 o se traslade difinitivamente a un país tercero a raíz de la constitución de una sociedad mixta según lo dispuesto en el apartado 3 del artículo 9; c) ayudas para la creación de fondos contra el desempleo debido a inclemencias meteorológicas y de mecanismos de compensación financiera de los pescadores, en el caso de que se produzcan fluctuaciones drásticas de los precios de los productos desembarcados, en forma de anticipos globales no reembolsables de una cuantía máxima subvencionable igual a las cotizaciones pagadas el primer año de funcionamiento; la financiación de los fondos y mecanismos citados se basará en cotizaciones de los propietarios de los buques y de los propios pescadores, quedando excluida la participación del IFOP en su funcionamiento. 3. Los Estados miembros adoptarán las disposiciones necesarias para prohibir que un mismo pescador pueda ser beneficiario de más de una de las medidas mencionadas en las letras a) y b) del apartado 2 y adoptarán también las disposiciones necesarias para que los beneficiarios de la medida contemplada en la letra a) del apartado 2 abandonen definitivamente el oficio de pescador, y para que las primas indicadas en la letra b) del apartado 2 sean reembolsadas prorata temporis en caso de que los beneficiarios vuelvan a ejercer el oficio de pescador en un plazo inferior a seis meses después de haberse tomado la decisión de concederles la prima.» 2. En el punto 2.1 del Anexo IV, el texto del párrafo «Grupo 2» se completa como sigue: «. . . incluidas las medidas contempladas en la letra c) del apartado 2 del artículo 14 bis». 3. En el punto 2.2 del Anexo IV, el texto se completa como sigue: «. . . incluidas las medidas contempladas en las letras a) y b) del apartado 2 del artículo 14 bis». Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el . . . El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. (1) DO n° L 346 de 31. 12. 1993, p. 1. (2) DO n° L 389 de 31. 12. 1992, p. 1.


text:
El Torneo de Washington es un evento de tenis que se disputa en Washington, Estados Unidos, se juega entre el 1 y el 8 de agosto de 2010.
 Campeones
 Individuales masculinos: David Nalbandian derrota a Marcos Baghdatis, 6–2, 7–6(4).
 Dobles masculinos: Mardy Fish / Mark Knowles derrotan a Tomáš Berdych / Radek Štěpánek, 4–6, 7–6(7), [10–7].
 Véase también
 Torneos ATP en 2010
 Torneo de Washington 2010