type: wikipedia

text:
Ferdinand je jeden z malých vnútorných mesiacov planéty Urán. Od planéty je vzdialený 20 901 000 kilometrov. Jeho priemer nie je presne známy, ale odhaduje sa na približne 20 kilometrov; hmotnosť je približne 5.4×1015 kg. Obežná doba je 2887,21 dňa.
 Mesiac bol objavený 13. septembra 2001 Matthewom Holmanom, Johnom J. Kavelaarsom a ďalšími vedcami. Pôvodné označenie bolo S/2001 U 2.
 Zdroj
 Mesiace Urána
 Astronomické objekty objavené v roku 2001


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 17.4.2013
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 107/5
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 343/2013
 z dnia 16 kwietnia 2013 r.
 ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
 uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.
 (2)
 Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2013 r.
 W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
 Jerzy PLEWA
 Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 (1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
 (2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.
 ZAŁĄCZNIK
 Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 (EUR/100 kg)
 Kod CN
 Kod państw trzecich (1)
 Standardowa wartość w przywozie
 0702 00 00
 MA
 60,1
 TN
 93,4
 TR
 115,7
 ZZ
 89,7
 0707 00 05
 AL
 46,1
 JO
 158,2
 TR
 131,7
 ZZ
 112,0
 0709 93 10
 MA
 91,2
 TR
 113,6
 ZZ
 102,4
 0805 10 20
 EG
 50,9
 IL
 66,4
 MA
 69,7
 TN
 66,4
 TR
 69,1
 US
 86,4
 ZZ
 68,2
 0805 50 10
 TR
 83,6
 ZA
 116,4
 ZZ
 100,0
 0808 10 80
 AR
 115,9
 BR
 85,7
 CL
 127,5
 CN
 76,7
 MK
 29,8
 NZ
 149,4
 US
 207,4
 ZA
 99,4
 ZZ
 111,5
 0808 30 90
 AR
 120,1
 CL
 140,2
 CN
 98,6
 TR
 204,5
 ZA
 132,8
 ZZ
 139,2
 (1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


type: caselaw

text:
 23.10.2010
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 288/26
 Návrh na začatie prejudiciálneho konania, ktorý podal Corte suprema di cassazione (Taliansko) 31. augusta 2010 — Banca Antoniana Popolare Veneta spa zlúčená s Banca Nazionale dell’Agricoltura spa/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 (Vec C-427/10)
 ()
 (2010/C 288/44)
 Jazyk konania: taliančina
 Vnútroštátny súd, ktorý podal návrh na začatie prejudiciálneho konania
 Corte suprema di cassazione
 Účastníci konania pred vnútroštátnym súdom
 Žalobkyňa: Banca Antoniana Popolare Veneta spa zlúčená s Banca Nazionale dell’Agricoltura spa
 Žalovaní: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 Prejudiciálne otázky
 1.
 Bránia zásady efektivity, zákazu diskriminácie a daňovej neutrality v oblasti DPH vnútroštátnej právnej úprave alebo praxi, ktoré obnovujú nárok nadobúdateľa/objednávateľa na vrátenie neoprávnene zaplatenej DPH ako nárok na vrátenie objektívneho plnenia bez právneho dôvodu podľa zvykového práva, na rozdiel od nároku uplatňovaného hlavným dlžníkom (dodávateľ/poskytovateľ služby), pričom nadobúdateľ disponuje značne dlhšou lehotou, ako je tá stanovená pre poskytovateľa, čoho dôsledkom je, že žiadosť nadobúdateľa, podaná v čase, keď lehota pre poskytovateľa už uplynula, môže viesť k tomu, že poskytovateľovi je uložená povinnosť vrátiť daň bez toho, aby mohol žiadať o vrátenie dane Amministrazione finanziaria, pričom uvedené platí bez stanovenia nejakého spoločného nástroja, ktorého cieľom by bolo zabrániť sporom alebo rozporom medzi konaniami, ktoré boli alebo budú začaté pred rôznymi súdnymi orgánmi?
 2.
 Je, bez ohľadu na predchádzajúcu hypotézu, vnútroštátna prax alebo judikatúra, ktorá umožňuje súdne rozhodnutie o vrátení dane na náklady dodávateľa/poskytovateľa služby v prospech nadobúdateľa/objednávateľa, ktorý nepodal žalobu o vrátenie dane pred iným súdom v lehote, ktorá sa ho týkala v nadväznosti na súdny výklad, nasledovaný správnou praxou, podľa ktorej táto činnosť podliehala DPH, zlučiteľná s uvedenými zásadami?


type: other

text:
BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde kamer) - Jongbloed Fiscaal Juristen
 U bevindt zich hier : Landendesk Auto buitenland Huurauto uit buitenland EHvJ C 242 05
 Huurauto uit buitenland
 BPM en EG recht
 Wijziging BPM wetgeving
 Camper met Duits kenteken
 BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde kamer)
 27 juni 2006*
 "Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Vrij verrichten van diensten - Huur van auto in andere lidstaat dan woonstaat -Belasting op niet-geregistreerde voertuigen die aan inwoners ter beschikking staan - Wijze van heffing"
 In zaak C-242/05,
 betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Nederland) bij beslissing van 31 mei 2005, ingekomen bij het Hof op 3 juni 2005, in de procedure
 G. M. van de Coevering
 Hoofd van het District Douane Roermond van de rijksbelastingdienst,
 samengesteld als volgt: K. Schiemann, kamerpresident, N. Colneric en K. Lenaerts (rapporteur), rechters,
 advocaat-generaal: P. Mengozzi, griffier: R. Grass,
 het Hof zijnde voornemens overeenkomstig artikel 104, lid 3, eerste alinea, van zijn reglement voor de procesvoering te beslissen bij met redenen omklede beschikking,
 de advocaat-generaal gehoord, de navolgende
 1 Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreft de uitlegging van de artikelen 49 EG tot en met 55 EG.
 2 Dit verzoek is ingediend in het kader van een geding tussen G. M. van de Coevering (hierna: "verzoeker") en het hoofd van het District Douane Roermond van de rijksbelastingdienst met betrekking tot een naheffingsaanslag wegens gebruik van een in België gehuurde en aldaar geregistreerde personenauto op het Nederlandse wegennet.
 3 Artikel l van de Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 (hierna: "wet"), in de tot l januari 2002 geldende versie ervan, bepaalt:
 "1. Onder de naam ,belasting van personenauto's en motorrijwielen' wordt een belasting geheven met betrekking tot personenauto's en motorrijwielen.
 2. De belasting is verschuldigd ter zake van de registratie van een personenauto of een motorrijwiel in het krachtens de Wegenverkeerswet 1994 aangehouden register van opgegeven kentekens.
 5. Ingeval een niet-geregistreerde personenauto of een niet-geregistreerd motorrijwiel feitelijk ter beschikking staat van een in Nederland wonende natuurlijke persoon of gevestigd lichaam, is de belasting verschuldigd ter zake van de aanvang van het gebruik met dat motorrijtuig in Nederland van de weg in de zin van de Wegenverkeerswet 1994."
 4 Artikel 5, lid 2, van de wet bepaalt:
 "Met betrekking tot een niet-geregistreerde personenauto of een niet-geregistreerd motorrijwiel wordt de belasting geheven van degene die het motorrijtuig feitelijk ter beschikking heeft."
 5 Artikel 6 van de wet bepaalt:
 "1. De belasting moet op aangifte worden voldaan.
 1° ter zake van de registratie, worden betaald voordat het kenteken op naam is gesteld;
 2° ter zake van de aanvang van het gebruik van de weg, worden betaald vóór de aanvang van dat gebruik;
 3. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld ingevolge welke de belasting in afwijking van het tweede lid, onderdeel b, niet behoeft te worden betaald vóór de aanvang van het gebruik van de weg.
 4. Indien in een geval als bedoeld in het derde lid, degene die de feitelijke beschikking heeft over een niet-geregistreerde personenauto of een niet-geregistreerd motorrijwiel bij controle door ambtenaren van de rijksbelastingdienst of door opsporingsambtenaren als bedoeld in artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering niet aannemelijk maakt dat de belasting is betaald, dient de belasting terstond te worden betaald."
 6 Artikel 9, lid l, van de wet, in de tot en met 30 juni 2001 toepasselijke versie ervan, bepaalt:
 "1. De belasting bedraagt voor een personenauto 45,2 percent van de netto catalogusprijs, verminderd met ƒ 3394, dan wel, in geval van een personenauto die wordt aangedreven door een motor met een compressie-ontsteking 45,2 percent van de netto catalogusprijs,
 a. vermeerderd met ƒ 722, of
 b. indien de emissie van die personenauto voldoet aan de emissiegrenswaarden voor het jaar 2005, verminderd met ƒ 478.
 7 Artikel 4, lid 3, van het Uitvoeringsbesluit belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 (hierna: "uitvoeringsbesluit") luidt als volgt:
 "Vrijstelling voor een in het buitenland aan een in Nederland wonende natuurlijke persoon of gevestigd lichaam verhuurde personenauto of motorrijwiel wordt slechts verleend indien de personenauto of het motorrijwiel uiterlijk aan het eind van de dag volgende op die waarop het gebruik van de Nederlandse weg is aangevangen, buiten Nederland wordt gebracht, dan wel wordt ingeleverd bij een Nederlandse vestiging van de verhuurmaatschappij."
 8 Verzoeker, die in Nederland woont, heeft van een Belgische vennootschap een in België geregistreerde personenauto gehuurd.
 9 Nadat het hoofd van het District Douane Roermond van de rijksbelastingdienst op 31 mei en 21 juni 2001 had geconstateerd dat bovengenoemde auto geparkeerd stond respectievelijk reed op Nederlands grondgebied zonder dat hij in Nederland was geregistreerd, heeft hij met toepassing van artikel l, lid 5, van de wet, een naheffingsaanslag vastgesteld ter hoogte van 60 476 NLG (27 565 EUR). Tevens heeft hij een boete opgelegd ter hoogte van 25 % van dit bedrag, dat wil zeggen 15 185 NLG (6 891 EUR).
 10 Nadat het tegen de naheffingsaanslag en de boetebeschikking gemaakte bezwaar was afgewezen, heeft verzoeker bij de verwijzende rechterlijke instantie beroep ingesteld.
 11 In zijn verwijzingsbeslissing heeft het Gerechtshof te ' s-Hertogenbosch erop gewezen dat zowel met betrekking tot een in Nederland als met betrekking tot een in een andere lidstaat gehuurde auto de betrokken belasting voor het volledige bedrag en definitief, zonder mogelijkheid van teruggaaf, verschuldigd is bij aanvang van gebruik van de Nederlandse weg door een Nederlands ingezetene met die auto. Het Gerechtshof vraagt zich af of deze belasting een Nederlands ingezetene niet belemmert om in een andere lidstaat een personenauto te huren, in het bijzonder wanneer de huurperiode langer is dan de in artikel 4, lid 3, van het uitvoeringsbesluit bedoelde periode van twee dagen, maar korter dan de economische levensduur van de auto.
 12 Voor een dergelijke periode zal een Nederlands ingezetene de voorkeur geven aan het huren van een in Nederland geregistreerde auto waarvoor de verhuurder de op auto's rustende belasting reeds heeft voldaan, boven een auto die niet in Nederland is geregistreerd en waarvoor deze belasting nog niet is voldaan. Indien in het eerste geval de verhuurder de voldane belasting in de huurprijs doorberekent, dan is voor elke huur die korter is dan de levensduur van de auto, deze doorberekening altijd minder dan het volle bedrag van de belasting. In het tweede geval daarentegen wordt de verhuurder het volle bedrag aan belasting verschuldigd, ongeacht de periode van huur en ongeacht de duur van het gebruik van de weg in Nederland. Welnu, in de meeste gevallen zal een verhuurder van een auto die niet in Nederland is geregistreerd, buiten Nederland zijn gevestigd.
 13 Hoewel het juist is dat een niet in Nederland gevestigde verhuurder tot registratie en voldoening van het volle belastingbedrag kan overgaan voordat hij een auto aan een Nederlands ingezetene verhuurt, zal hij hiertoe normaliter niet bereid zijn, aangezien hij in dat geval ofwel deze belasting voor het volle bedrag aan de huurder in rekening moet brengen, waardoor de huurprijs niet concurrerend zal
 zijn, ofwel deze belasting geheel of grotendeels zelf moet dragen, waardoor hij op economische gronden van de verhuur zal afzien.
 14 Voorzover een verhuurder aldus zou kunnen worden belemmerd, in een andere lidstaat dan Nederland aan een Nederlands ingezetene een personenauto te verhuren voor een periode die langer is dan de vrijstellingsperiode, maar korter dan de levensduur van de auto, is het volgens de verwijzende rechter voor gerede twijfel vatbaar of de heffing op grond van artikel l, lid 5, van de wet verenigbaar is met het beginsel van het vrij verrichten van diensten.
 15 Onder verwijzing naar punt 68 van het arrest van 21 maart 2002, Cura Anlagen (C-451/99, Jurispr. blz. 1-3193), vraagt de verwijzende rechter zich af of een dergelijke belemmering van het vrij verrichten van diensten kan worden gerechtvaardigd door een dwingende reden van algemeen belang.
 16 Gelet op de punten 67 tot en met 69 van hetzelfde arrest meent de verwijzende rechter dat voor twijfel vatbaar is of deze belasting in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel, voorzover in casu een naheffingsaanslag voor het volle bedrag aan belasting is opgelegd op grond van de enkele constatering dat verzoeker het betrokken voertuig op een bepaald ogenblik op Nederlands grondgebied heeft gebruikt, zonder dat is komen vast te staan voor welke periode de personenauto is gehuurd en wat de duur is geweest van het gebruik door verzoeker met deze auto van de weg in Nederland.
 17 In deze omstandigheden heeft het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vraag voorgelegd:
 "Staat het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het vrije verkeer van diensten zoals omschreven in artikel 49 [EG] tot en met 55 [EG], eraan in de weg dat [het Koninkrijk der Nederlanden] van een in Nederland wonende natuurlijke persoon -die in een andere lidstaat een personenauto op basis van een overeenkomst met een verhuurder huurt, en welke auto niet is geregistreerd in het krachtens de Wegenverkeerswet 1994 aangehouden register en waarvoor niet op de voet van artikel l, tweede lid, van de [wet] de belasting van personenauto's en motorrijwielen is voldaan - op grond van artikel l, vijfde lid, van de [wet] belasting van personenauto's en motorrijwielen heft ter zake van de aanvang van het gebruik met die personenauto in Nederland van de weg in de zin van de Wegenverkeerswet 1994, waarbij het volle bedrag aan belasting verschuldigd is, ongeacht de periode van huur en ongeacht de duur van het gebruik van de weg in Nederland en waarbij voor vorenbedoelde natuurlijk persoon geen enkel recht op vrijstelling en geen enkel recht op teruggaaf bestaat?"
 18 Krachtens artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering kan het Hof, wanneer het antwoord op een prejudiciële vraag duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid, beslissen bij een met redenen omklede beschikking.
 19 Volgens vaste rechtspraak staat artikel 49 EG in de weg aan de toepassing van een nationale regeling die de mogelijkheid voor een dienstverrichter om daadwerkelijk van de vrijheid van dienstverrichting gebruik te maken, zonder objectieve rechtvaardiging beperkt (zie met name arrest Cura Anlagen, reeds aangehaald, punt 29, en arrest van 11 maart 2004, Commissie/Frankrijk, C-496/01, Jurispr. blz. 1-2351, punt 64). Bovendien komt de vrijheid van dienstverrichting zowel de dienstverrichter als de ontvanger van de dienst ten goede (zie met name arrest van 17 februari 2005, Viacom Outdoor, C-l34/03, Jurispr. blz. 1-1167, punt 35).
 20 Artikel 49 EG verzet zich ook tegen de toepassing van een nationale regeling die ertoe leidt, dat het verrichten van diensten tussen lidstaten moeilijker wordt dan het verrichten van diensten binnen een enkele lidstaat (arrest van 5 oktober 1994, Commissie/Frankrijk, C-381/93, Jurispr. blz. 1-5145, punt 17, en arrest Cura Anlagen, reeds aangehaald, punt 30).
 21 In het hoofdgeding ontmoedigt de Nederlandse wettelijke regeling het huren van een auto in een andere lidstaat, door Nederlandse ingezetenen die een auto hebben gehuurd van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming, te verplichten vanaf de aanvang van het gebruik van de weg in Nederland de volle registratiebelasting te voldoen. Aangezien deze verplichting derhalve grensoverschrijdende verhuuractiviteiten bemoeilijkt (zie in die zin arrest Cura Anlagen, reeds aangehaald, punten 37 en 71), vormt zij een belemmering van het vrij verrichten van diensten.
 22 Een dergelijke maatregel kan slechts worden toegestaan indien het gaat om één van de in artikel 46, lid l, EG uitdrukkelijk genoemde maatregelen of indien hij zijn rechtvaardiging vindt in dwingende redenen van algemeen belang. Maar in een dergelijk geval moet de toepassing van deze maatregel bovendien geschikt zijn om de verwezenlijking van het gestelde doel te waarborgen en mag hij niet verder gaan dan ter bereiking van dat doel noodzakelijk is (zie in die zin arrest Cura Anlagen, reeds aangehaald, punten 31 en 32, en de aldaar aangehaalde rechtspraak).
 23 Onder voorbehoud van bepaalde in casu niet relevante uitzonderingen, is de belasting op motorvoertuigen niet geharmoniseerd. Op dit gebied oefenen de lidstaten dus vrij hun fiscale bevoegdheid uit, mits zij daarbij het gemeenschapsrecht in acht nemen (arrest Cura Anlagen, reeds aangehaald, punt 40).
 24 Het is een lidstaat toegestaan een registratiebelasting te heffen over een voertuig dat ter beschikking van een van zijn inwoners is gesteld door een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap, wanneer dit voertuig hoofdzakelijk is bestemd voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat of daar feitelijk duurzaam wordt gebruikt (zie in die zin arrest Cura Anlagen, reeds aangehaald, punt 42; beschikking van 30 mei 2006, Leroy, C-435/04, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 14, en, met betrekking tot bedrijfsvoertuigen die ter beschikking van werknemers zijn gesteld, arresten van 15 september 2005, Commissie/Denemarken, C-464/02, Jurispr. blz. 1-7929, punten 75-78; 15 december 2005, Nadin e.a., C-151/04 en C-152/04, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 41, en 23 februari 2006, Commissie/Finland, C-232/03, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 47).
 25 Het staat aan de nationale rechter uit te maken wat de duur is van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde huurovereenkomst, en wat de aard van het effectieve gebruik van het gehuurde voertuig is (zie arrest Nadin e.a., reeds aangehaald, punt 42, en beschikking Leroy, reeds aangehaald, punt 15).
 26 Wordt daarentegen niet aan de in punt 24 van deze beschikking genoemde voorwaarden voldaan, dan is de band van de in een andere lidstaat geregistreerde auto met een lidstaat geringer, zodat de betrokken beperking een andere rechtvaardiging vereist (reeds aangehaalde arresten, Commissie/Denemarken, punt 79, en Commissie/Finland, punt 48).
 27 Gesteld dat een dergelijke rechtvaardiging bestaat, dan moet de belasting hoe dan ook nog altijd, zoals het Hof in punt 69 van zijn reeds aangehaalde arrest Cura Anlagen heeft gepreciseerd, het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen. Aangaande een Oostenrijkse, op het brandstofverbruik gebaseerde belasting verbonden met een verplichting tot registratie van in een andere lidstaat gehuurde voertuigen, heeft het Hof geoordeeld dat een dergelijke belasting in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, aangezien het nagestreefde doel kan worden bereikt door een belasting in te voeren die evenredig is aan de duur van de registratie van het voertuig in de staat waar het wordt gebruikt, zodat discriminatie bij de afschrijving van de belasting ten nadele van in andere lidstaten gevestigde autoleasebedrijven kan worden voorkomen.
 28 Hetzelfde beginsel geldt voor een nationale wettelijke regeling die, zonder een registratie van een in het buitenland gehuurd en geregistreerd voertuig te eisen, voorziet in een belasting die moet worden voldaan bij aanvang van het gebruik van de weg in de betrokken lidstaat met die auto, aangezien het met die belasting nagestreefde doel kan worden bereikt door het invoeren van een belasting die evenredig is aan de gebruiksduur van het voertuig in deze staat.
 29 Hieruit volgt dat een nationale wettelijke regeling krachtens welke een belasting wordt geheven waarvan de hoogte niet evenredig is aan het gebruik van de auto in de betrokken lidstaat, zelfs indien zij een legitiem en met het Verdrag verenigbaar doel nastreeft, in strijd is met de artikelen 49 EG tot en met 55 EG wanneer zij van toepassing is op in een andere lidstaat gehuurde en geregistreerde auto's die niet zijn bestemd voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat en daar ook niet feitelijk duurzaam worden gebruikt, tenzij het doel ervan niet kan worden bereikt door het invoeren van een belasting die evenredig is aan de duur van het gebruik van de auto in die staat.
 30 Aangaande de in het hoofdgeding aan de orde zijnde wettelijke regeling is duidelijk dat het doel ervan kan worden bereikt met een belasting die evenredig is aan de duur van het gebruik van de auto op Nederlands grondgebied. De Nederlandse regering heeft immers aangekondigd dat deze wettelijke regeling za] worden aangepast in die zin dat voor in een andere lidstaat gehuurde voertuigen de belasting zal worden vastgesteld op basis van de duur van het huurcontract.
 31 Aangaande het hoofdgeding blijkt uit de verwijzingsbeschikking dat de betrokken Nederlandse belasting aan de verzoeker is opgelegd zonder dat voorafgaand hieraan de periode van huur van de auto of de duur van het gebruik van de weg in Nederland was vastgesteld, aangezien deze elementen voor de toepassing van de bestaande wet irrelevant zijn.
 32 Derhalve wordt krachtens de in het hoofdgeding aan de orde zijnde wettelijke regeling een belasting geheven die niet evenredig is aan de gebruiksduur van de auto in die lidstaat, aangezien voor een in een andere lidstaat gehuurde en geregistreerde auto die niet is bestemd voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat en daar ook niet feitelijk duurzaam wordt gebruikt, de volle belasting moet worden voldaan, zonder dat rekening wordt gehouden met de duur van het gebruik van het Nederlandse wegennet en zonder dat is voorzien in enige vrijstelling of teruggaaf.
 33 Gelet op het voorgaande moet op de gestelde vraag worden geantwoord dat de artikelen 49 EG tot en met 55 EG zich verzetten tegen een nationale regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan van een in die lidstaat wonende natuurlijke persoon die een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig huurt, bij de aanvang van het gebruik van deze auto op de weg van eerstgenoemde lidstaat voldoening van de volle registratiebelasting wordt gevorderd, zonder dat rekening wordt gehouden met de duur van het gebruik van dat wegennet en zonder dat de betrokkene aanspraak kan maken op vrijstelling of teruggaaf, wanneer de auto niet is bestemd voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat en daar ook niet feitelijk duurzaam wordt gebruikt.
 34 Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de nationale rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen. De kosten door de Nederlandse regering en de Commissie van de Europese Gemeenschappen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakt, komen niet voor vergoeding in aanmerking.
 De artikelen 49 EG tot en met 55 EG verzetten zich tegen een nationale regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan van een in die lidstaat wonende natuurlijke persoon die een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig huurt, bij de aanvang van het gebruik van deze auto op de weg van de eerstgenoemde lidstaat voldoening van de volle registratiebelasting wordt gevorderd, zonder dat rekening wordt gehouden met de duur van het gebruik van dat wegennet en zonder dat de betrokkene aanspraak kan maken op vrijstelling of teruggaaf, wanneer de auto niet is bestemd voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat en daar ook niet feitelijk duurzaam wordt gebruikt.
 Artikel datum : 10-07-2006 | Artikel laatst gewijzigd :


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22001A0530(01)
 Briefwisseling tussen de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Internationale Arbeidsorganisatie
 Publicatieblad Nr. C 156 van 30/05/2001 blz. 0005 - 0009
 Briefwisseling tussen de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Internationale Arbeidsorganisatie(2001/C 156/03)Ontwerp-brief van de Europese CommissieGeachte heer,Zowel de Internationale Arbeidsorganisatie als de Europese Gemeenschappen zetten zich in voor sociale en economische vooruitgang, voor het verbeteren van de levens- en werkomstandigheten en voor het bevorderen van de werkgelegenheid. Sinds de eerste overeenkomst tussen de IAO en de Gemeenschappen in 1958 hebben beide organisaties hun samenwerking ter verwezenlijking van deze doelstellingen geleidelijk uitgebreid.De laatste briefwisseling tussen de IAO en de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door de Commissie, dateert van 1989. Sindsdien hebben zich in Europa grote veranderingen voorgedaan. De wereldeconomie heeft zich namelijk snel ontwikkeld en zowel de IAO als de Europese Gemeenschappen hebben hun mogelijkheden om te reageren op nieuwe uitdagingen op het gebied van het sociaal en het werkgelegenheidsbeleid aanzienlijk versterkt en ontwikkeld. Het ogenblik is dan ook genomen om onze briefwisseling te actualiseren. Deze nieuwe briefwisseling moet bijgevolg in de eerste plaats dienen om de gebieden vast te stellen waar beide organisaties met nieuwe uitdagingen worden geconfronteerd, en in de tweede plaats om op basis daarvan de prioritaire gebieden vast te stellen waar samenwerking tussen de IAO en de Commissie het nuttigst zou zijn.Sinds 1989 zijn sociale en werkgelegenheidsthema's zowel op Europees als op internationaal vlak steeds belangrijker geworden. De mondialisering heeft ongetwijfeld veel voordelen, maar algemeen wordt aangevoeld dat de weinig mensen daarvan profiteren. Bij de publieke opinie groeit de bezorgdheid dat de sociale aspecten van de mondialisering verwaarloosd werden. Tevens wordt erkend dat op verschillende niveaus vraag is naar nieuwe geïntegreerde benaderingen, ook bij de instellingen van de internationale gemeenschap. De IAO heeft vier strategische doelstellingen vastgesteld die van cruciaal belang zijn voor haar opdracht in de context van de mondialisering: grondbeginselen en grondrechten op het werk, de bevordering van de werkgelegenheid voor vrouwen en mannen, de versterking van de sociale bescherming en de bevordering van de sociale dialoog. Samen vormen ze de essentie van "een fatsoenlijke baan". Het Europese integratieproces heeft op haar beurt een sterke en dynamische sociale dimensie ontwikkeld. In deze context staat de bevordering van de kwaliteit als de drijvende kracht voor een bloeiende economie, meer en betere banen en een samenleving waar niemand wordt uitsgesloten, momenteel centraal op de communautaire agenda inzake werkgelegenheid, sociaal beleid en arbeidsverhoudingen. Bij de uitbreiding van de Europese Unie zullen de nieuwe lidstaten zich trouwens bij het kader van het Europese sociale model moeten aansluiten.Wat de arbeidsnormen en de mensenrechten betreft, een gebied waarop de Gemeenschap en de IAO een sterk gemeenschappelijk belang delen, wordt nu meer dan ooit erkend hoe belangrijk het is om, naast de economische ontwikkeling en de liberalisering van de handel, de naleving van de grondbeginselen en grondrechten op het werk te bevorderen. In 1995 stelde de Wereldtop voor sociale ontwikkeling een sociale grondslag voor de wereldeconomie vast door te verwijzen naar de IAO-verdragen met betrekking tot vier basisbeginselen: de vrijheid om zich te verenigen en collectief te onderhandelen, het verbod op dwangarbeid en discriminatie, en de afschaffing van kinderarbeid. Met de goedkeuring van de Verklaring inzake grondbeginselen en grondrechten op het werk heeft de IAO in deze context haar tol als brandpunt van de internationale inspanningen ter bevordering van de kansen voor vrouwen en mannen op een fatsoenlijke en productieve baan versterkt. In de Europese Unie is nu in het eigenlijke Verdrag een verwijzing naar sociale grondrechten opgenomen, alsook de mogelijkheid voor de Gemeenschap om concreet op te treden tegen discriminatie en sociale uitsluiting. Voorts heeft de Europese Unie een Handvest van de grondrechten gepubliceerd, dat een bij komend instrument zal zijn in haar inspanningen om de economische en sociale vooruitgang te bevorderen. De Gemeenschap heeft zich er bovendien toe verbonden in haar extern beleid en haar ontwikkelingssamenwerking de fundamentele arbeidsnormen te bevorderen.Op het vlak van de sociale dialoog hebben zich in de EU sinds 1989 aanzienlijke ontwikkelingen voorgedaan. De sociale partners kregen nieuwe en versterkte verantwoordelijkheden bij de totstandbrenging van het sociaal beleid op Europees niveau. Dat versterkt de sociale dialoog op EU-niveau en biedt tegelijkertijd een nieuwe mogelijkheid om vooruitgang te boeken met het sociaal beleid. Deze ontwikkelingen zijn bijzonder belangrijk met het oog op de komende historische uitbreiding van de EU.Ook wat de bevordering van de werkgelegenheid betreft, hebben zowel de IAO als de Europese Gemeenschap hun inspanningen sinds de laatste briefwisseling aanzienlijk opgevoerd. Het creëren van meer werkgelegenheid voor vrouwen en mannen is namelijk uitgeroepen tot één van de strategische doelstellingen van de IAO. De Europese Unie van haar kant heeft een uitgebreide werkgelegenheidsstrategie ontwikkeld die ernaar streeft het werkgelegenheidsopotentieel van de Europese economie te maximaliseren en tegelijkertijd het beginsel van gelijke kansen voor vrouwen en mannen te respecteren. Voorts zij opgemerkt dat de IAO en de Europese Gemeenschap nu gemeenschappelijke doelstellingen hebben wat de bevordering van de sociale bescherming betreft.De uitdagingen waarmee de IAO en de Gemeenschappen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking worden geconfronteerd, zijn sinds de briefwisseling van 1989 sterk veranderd. Het is met name dankzij het pleidooi van de IAO dat het internationale systeem in zijn geheel steeds vaker sociale overwegingen opneemt in programma's en strategieën voor economische ontwikkeling. Dat onderstreept eens te meer het blijvende belang van de Wereldtop voor sociale ontwikkeling van 1995 en de follow-up ervan.Van haar kant poogt de Gemeenschap via haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking, dat billijkheid als leidend principe heeft, duurzame ontwikkeling te bevorderen en ontwikkelingslanden te helpen de armoede uit te roeien en zich in de wereldeconomie te integreren. De Gemeenschap heeft namelijk onlangs besloten dat het verminderen van de armoede de hoofddoelstelling van haar ontwikkelingspanningen moet zijn. Ook de agenda van de IAO inzake fatsoenlijke banen is een ontwikkelingsagenda die op groei, werkgelegenheid en banen is gebaseerd. Ontwikkelingssamenwerking is een van de actiemiddelen die de IAO gebruikt om haar waarden te bevorderen en te verwezenlijken en tegelijkertijd tegemoet te komen aan de ontwikkelingsnoden van haar lidstaten.In het licht van deze overwegingen zijn de Commissie en de IAO het erover eens dat het voor beide organisaties gunstig zou zijn hun samenwerking te ontwikkelen en daarbij vooral aandacht te hebben voor de volgende prioritaire gebieden:- De bevordering van arbeidsnormen, met name gelet op de beginselen en rechten die zijn vastgesteld in de Verklaring van de IAO van 1998 inzake grondbeginselen en grondrechten op het werk;- De bevordering van de werkgeglegenheid, met name door het uitwisselen van informatie en ervaringen met betrekking tot de Europese Werkgelegenheidsstrategie en de inspanningen van de IAO om voor vrouwen en mannen kansen op werk te creëren;- Sociale dialoog, met name met het oog op de eventuele verspreiding naar andere regio's in de wereld van de lessen die uit de Europese ervaring met de sociale dialoog kunnen worden getrokken;- De sociale en werkgelegenheidsaspecten van de uitbreiding van de EU, met name met betrekking tot de sociale dialoog;- Sociale bescherming door doelgerichte samenwerking inzake geselecteerde thema's; en- Ontwikkelingssamenwerking, met name ter versterking van de sociale dimensie van de ontwikkeling, en op operationeel vlak ook medewerking aan duurzame ontwikkeling.Om de samenwerking op deze en andere gebieden van gemeenschappelijk belang te ontwikkelen, bevestigen de Commissie en de IAO het nut van jaarlijkse vergaderingen op hoog niveau, afwisselend in Brussel en Genève, waarop de inventaris van de bestaande samenwerking wordt opgemaakt en gemeenschappelijke acties voor het komende jaar worden gepland.De volgende bepalingen van de briefwisseling van 1989 blijven gelden:- De Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, wordt ook in de toekomst regelmatig uitgenodigd voor de vergaderingen van de Internationale Arbeidsconferentie van de IAO en van de Raad van Bestuur.- Harerzijds zal de Commissie de vertegenwoordigers van het Internationaal Arbeidsbureau in de passende gevallen uitnodigen om vergaderingen bij te wonen van de diensten van de Commissie die sociale en arbeidskwesties behandelen welke als zodanig van belang zijn voor de Internationale Arbeidsorganisatie.- De voorzitter van de Commissie en de directeur-generaal van het IAB of hun vertegenwoordigers, zullen elkaar te gelegener tijd raadplegen over elke ontwikkeling binnen hun organisatie die van belang kan zijn voor de samenwerking tussen de beide partijen.- Uitwisseling van informatie en verlening van onderlinge bijstand op gebieden van gemeenschappelijk belang kunnen tussen de verantwoordelijken voor de betrokken programma's in de passende vorm worden overeengekomen voor elk geval afzonderlijk (bezoek, document, werkgroepen, financiering van projecten).Om de samenwerking via projectfinanciering te bevorderen, zullen de IAO en de Commissie gesprekken blijven voeren om de financiële en administratieve normen vast te stellen voor de tenuitvoerlegging door de IAO van projecten die door de Commissie worden gefinancierd.Door onze ervaringen te delen, samen na te denken over nieuwe benaderingen van hedendaagse sociale problemen, en waar nodig onze deskundigheid te bundelen, kunnen we ongetwijfeld nog doeltreffender inspelen op de behoefte aan bevordering van de werkgelegenheid en aan het behoud en de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden in de wereld.Met bijzondere hoogachting,(...)Ontwerp-brief van de IAOGeachte commissaris,Hierbij bevestig ik de ontvangst van uw brief van (...), die luidt als volgt: "Zowel de Internationale Arbeidsorganisatie als de Europese Gemeenschappen zetten zich in voor sociale en economische vooruitgang, voor het verbeteren van de levens- en werkomstandigheden en voor het bevorderen van de werkgelegenheid. Sinds de eerste overeenkomst tussen de IAO en de Gemeenschappen in 1958 hebben beide organisaties hun samenwerking ter verwezenlijking van deze doestellingen geleidelijk uitgebreid.De laatste briefwisseling tussen de IAO en de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door de Commissie, dateert van 1989. Sindsdien hebben zich in Europa grote veranderingen voorgedaan. De wereldeconomie heeft zich namelijk snel ontwikkeld en zowel de IAO als de Europese Gemeenschappen hebben hun mogelijkheden om te reageren op nieuwe uitdagingen op het gebied van het sociaal en het werkgelegenheidsbeleid aanzienlijk versterkt en ontwikkeld. Het ogenblik is dan ook gekomen om onze briefwisseling te actualiseren. Deze nieuwe briefwisseling moet bijgevolg in de eerste plaats dienen om de gebieden vast te stellen waar beide organisaties met nieuwe uitdagingen worden geconfronteerd, en in de tweede plaats om op basis daarvan de prioritaire gebieden vast te stellen waar samenwerking tussen de IAO en de Commissie het nuttigst zou zijn.Sinds 1989 zijn sociale en werkgelegenheidsthema's zowel op Europees als op internationaal vlak steeds belangrijker geworden. De mondialisering heeft ongetwijfeld veel voordelen, maar algemeen wordt aangevoeld dat te weinig mensen daarvan profiteren. Bij de publieke opinie groeit de bezorgdheid dat de sociale aspecten van de mondialisering verwaarloosd werden. Tevens wordt erkend dat op verschillende niveaus vraag is naar nieuwe geïntegreerde benaderingen, ook bij de instellingen van de internationale gemeenschap. Die IAO heeft vier strategische doelstellingen vastgesteld die van cruciaal belang zijn voor haar opdracht in de context van de mondialisering: grondbeginselen en grondrechten op het werk, de bevordering van de werkgelegenheid voor vrouwen en mannen, de versterking van de sociale bescherming en de bevordering van de sociale dialoog. Samen vormen ze de essentie van 'een fatsoenlijke baan'. Het Europese integratieproces heeft op haar beurt een sterke en dynamische sociale dimensie ontwikkeld. In deze context staat de bevordering van de kwaliteit als de drijvende kracht voor een bloeiende economie, meer en betere banen en een samenleving waar niemand wordt uitgesloten, momenteel centraal op de communautaire agenda inzake werkgelegenheid, sociaal beleid en arbeidsverhoudingen. Bij de uitbreiding van de Europese Unie zullen de nieuwe lidstaten zich trouwens bij het kader van de Europese sociale model moeten aansluiten.Wat de arbeidsnormen en de mensensrechten betreft, een gebied waarop de Gemeenschap en de IAO een sterk gemeenschappelijk belang delen, wordt nu meer dan ooit erkend hoe belangrijk het is om, naast de economische ontwikkeling en de liberalisering van de handel, de naleving van de grondbeginselen en grondrechten op het werk te bevorderen. In 1995 stelde de Wereldtop voor sociale ontwikkeling een sociale grondslag voor de wereldeconomie vast door te verwijzen naar de IAO-verdragen met betrekking tot vier basisbeginselen: de vrijheid om zich te verenigen en collectief te onderhandelen, het verbod op dwangarheid en discriminatie, en de afschaffing van kinderarbeid. Met de goedkeuring van de Verklaring inzake grondbeginselen en grondrechten op het werk heeft de IAO in deze context haar tol als brandpunt van de internationale inspanningen ter bevordering van de kansen voor vrouwen en mannen op een fatsoenlijke en productieve baan versterkt. In de Europese Unie is nu in het eigenlijke Verdrag een verwijzing naar sociale grondrechten opgenomen, alsook de mogelijkheid voor de Gemeenschap om concreet op te treden tegen discriminatie en sociale uitsluiting. Voorts heeft de Europese Unie een Handvest van de grondrechten gepubliceerd, dat een bijkomend instrument zal zijn in haar inspanningen om de economische en sociale vooruitgang te bevorderen. De Gemeenschap heeft zich er bovendien toe verbonden in haar extern beleid en haar ontwikkelingssamenwerking de fundamentele arbeidsnormen te bevorderen.Op het vlak van de sociale dialoog hebben zich in de EU sinds 1989 aanzienlijke ontwikkelingen voorgedaan. De sociale partners kregen nieuwe en versterkte verantwoordelijkheden bij de totstandbrenging van het sociaal beleid op Europees niveau. Dat versterkt de sociale dialoog op EU-niveau en biedt tegelijkertijd een nieuwe mogelijkheid om vooruitgang te boeken met het sociaal beleid. Deze ontwikkelingen zijn bijzonder belangrijk met het oog op de komende historische uitbreiding van de EU.Ook wat de bevordering van de werkgelegenheid betreft, hebben zowel de IAO als de Europese Gemeenschap hun inspanningen sinds de laatste briefwisseling aanzienlijk opgevoerd. Het creëren van meer werkgelegenheid voor vrouwen en mannen is namelijk uitgeroepen tot één van de strategische doelstellingen van de IAO. De Europese Unie van haar kant heeft een uitgebreide werkgelegenheidsstrategie ontwikkeld die ernaar streeft het werkgelegenheidspotentieel van de Europese economie te maximaliseren en tegelijkertijd het beginsel van gelijke kansen voor vrouwen en mannen te respecteren. Voorts zij opgemerkt dat de IAO en de Europese Gemeenschap nu gemeenschappelijke doelstellingen hebben wat de bevordering van de sociale bescherming betreft.De uitdagingen waarmee de IAO en de Gemeenschappen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking worden geconfronteerd, zijn sinds de briefwisseling van 1989 sterk veranderd. Het is met name dankzij het pleidooi van de IAO dat het internationale systeem in zijn geheel steeds vaker sociale overwegingen opneemt in programma's en strategieën voor economische ontwikkeling. Dat onderstreept eens te meer het blijvende belang van de Wereldtop voor sociale ontwikkeling van 1995 en de follow-up ervan.Van haar kant poogt de Gemeenschap via haar beleid inzake ontwikkelingssamenwerking, dat billijkheid als leidend principe heeft, duurzame ontwikkeling te bevorderen en ontwikkelingslanden te helpen de armoede uit te roeien en zich in de wereldeconomie te integreren. De Gemeenschap heeft namelijk onlangs besloten dat het verminderen van de armoede de hoofddoelstelling van haar ontwikkelingsinspanningen moet zijn. Ook de agenda van de IAO inzake fatsoenlijke banen is een ontwikkelingsagenda die op groei, werkgelegenheid en banen is gebaseerd. Ontwikkelingssamenwerking is een van de actiemiddelen die de IAO gebruikt om haar waarden te bevorderen en te verwezenlijken en tegelijkertijd tegemoet te komen aan de ontwikkelingsnoden van haar lidstaten.In het licht van deze overwegingen zijn de Commissie en de IAO het erover eens dat het voor beide organisaties gunstig zou zijn hun samenwerking te ontwikkelen en daarbij vooral aandacht te hebben voor de volgende prioritaire gebieden:- De bevordering van arbeidsnormen, met name gelet op de beginselen en rechten die zijn vastgesteld in de Verklaring van de IAO van 1998 inzake grondbeginselen en grondrechten op het werk;- De bevordering van de werkgelegenheid, met name door het uitwisselen van informatie en ervaringen met betrekking tot de Europese Werkgelegenheidsstrategie en de inspanningen van de IAO om voor vrouwen en mannen kansen op werk te creëren;- Sociale dialoog, met name met het oog op de eventuele verspreiding naar andere regio's in de wereld van de lessen die uit de Europese ervaring met de sociale dialoog kunnen worden getrokken;- De sociale en werkgelegenheidsaspecten van de uitbreiding van de EU, met name met betrekking tot de sociale dialoog;- Sociale bescherming door doelgerichte samenwerking inzake geselecteerde thema's; en- Ontwikkelingssamenwerking, met name ter versterking van de sociale dimensie van de ontwikkeling, en op operationeel vlak ook medewerking aan duurzame ontwikkeling.Om de samenwerking op deze en andere gebieden van gemeenschappelijk belang te ontwikkelen, bevestigen de Commissie en de IAO het nut van jaarlijkse vergaderingen op hoog niveau, afwisselend in Brussel en Genève, waarop de inventaris van de bestaande samenwerking wordt opgemaakt en gemeenschappelijke acties voor het komende jaar worden gepland.De volgende bepalingen van de briefwisseling van 1989 blijven gelden:- De Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, wordt ook in de toekomst regelmatig uitgenodigd voor de vergaderingen van de Internationale Arbeidsconferentie van de IAO en van de Raad van Bestuur.- Harerzijds zal de Commissie de vertegenwoordigers van het Internationaal Arbeidsbureau in de passende gevallen uitnodigen om vergaderingen bij te wonen van de diensten van de Commissie die sociale en arbeidskwesties behandelen welke als zodanig van belang zijn voor de Internationale Arbeidsorganisatie.- De voorzitter van de Commissie en de directeur-generaal van het IAB of hun vertegenwoordigers, zullen elkaar te gelegener tijd raadplegen over elke ontwikkeling binnen hun organisatie die van belang kan zijn voor de samenwerking tussen de beide partijen.- Uitwisseling van informatie en verlening van onderlinge bijstand op gebieden van gemeenschappelijk belang kunnen tussen de verantwoordelijken voor de betrokken programma's in de passende vorm worden overeengekomen voor elk geval afzonderlijk (bezoek, document, werkgroepen, financiering van projecten).Om de samenwerking via projectfinanciering te bevorderen, zullen de IAO en de Commissie gesprekken blijven voeren om de financiële en administratieve normen vast te stellen voor de tenuitvoerlegging door de IAO van projecten die door de Commissie worden gefinancierd.Door onze ervaringen te delen, samen na te denken over nieuwe benaderingen van hedendaagse sociale problemen, en waar nodig onze deskundigheid te bundelen, kunnen we ongetwijfeld nog doeltreffender inspelen op de behoefte aan bevordering van de werkgelegenheid en aan het behoud en de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden in de wereld."Ik stem volledig in met de bewoordingen van deze brief en ben van mening dat deze regelingen de voortzetting van de bestaande harmonieuze samenwerking tussen onze instellingen zal verzekeren, en die samenwerking nog zal versterken.Met bijzondere hoogachting,(...)


text:
 23.2.2006
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 53/60
 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE
 No 156/2005
 of 2 December 2005
 amending Annex XXI (Statistics) to the EEA Agreement
 THE EEA JOINT COMMITTEE,
 Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as amended by the Protocol adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as ‘the Agreement’, and in particular Article 98 thereof,
 Whereas:
 (1)
 Annex XXI to the Agreement was amended by Decision of the EEA Joint Committee No 128/2005 (1).
 (2)
 Commission Regulation (EC) No 430/2005 of 15 March 2005 implementing Council Regulation (EC) No 577/98 on the organisation of a labour force sample survey in the Community concerning the codification to be used for data transmission from 2006 onwards and the use of a sub-sample for the collection of data on structural variables (2) is to be incorporated into the Agreement.
 (3)
 Commission Decision 2005/288/EC of 18 March 2005 amending Decision 97/80/EC on provisions for the implementation of Council Directive 96/16/EC on statistical surveys of milk and milk products (3) is to be incorporated into the Agreement.
 (4)
 Commission Regulation (EC) No 448/2005 of 15 March 2005 amending Council Regulation (EEC) No 3880/91 on the submission of nominal catch statistics by Member States fishing in the north-east Atlantic (4) is to be incorporated into the Agreement,
 HAS DECIDED AS FOLLOWS:
 Article 1
 Annex XXI to the Agreement shall be amended as follows:
 1.
 the following point shall be inserted after point 18ah (Commission Regulation (EC) No 388/2005):
 ‘18ai.
 32005 R 0430: Commission Regulation (EC) No 430/2005 of 15 March 2005 implementing Council Regulation (EC) No 577/98 on the organisation of a labour force sample survey in the Community concerning the codification to be used for data transmission from 2006 onwards and the use of a sub-sample for the collection of data on structural variables (OJ L 71, 17.3.2005, p. 36).’;
 2.
 the following indent shall be added in point 22 (Commission Decision 97/80/EC):
 ‘—
 32005 D 0288: Commission Decision 2005/288/EC (OJ L 88, 7.4.2005, p. 10).’;
 3.
 the following indent shall be added in point 25a (Council Regulation (EEC) No 3880/91):
 ‘—
 32005 R 0448: Commission Regulation (EC) No 448/2005 (OJ L 74, 19.3.2005, p. 5).’
 Article 2
 The texts of Regulations (EC) No 430/2005 and (EC) No 448/2005 and Decision 2005/288/EC in the Icelandic and Norwegian languages, to be published in the EEA Supplement to the Official Journal of the European Union, shall be authentic.
 Article 3
 This Decision shall enter into force on 3 December 2005, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee (5).
 Article 4
 This Decision shall be published in the EEA Section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Union.
 Done at Brussels, 2 December 2005.
 For the EEA Joint Committee
 The President
 H.S.H. Prinz Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) OJ L 339, 22.12.2005, p. 53.
 (2) OJ L 71, 17.3.2005, p. 36.
 (3) OJ L 88, 7.4.2005, p. 10.
 (4) OJ L 74, 19.3.2005, p. 5.
 (5) No constitutional requirements indicated.


jurisdiction: US

text:
ATTORNEY GRIEVANCE COMMISSION * IN THE
 OF MARYLAND
 * COURT OF APPEALS
 Petitioner
 * OF MARYLAND
 v.
 * Misc. Docket AG, No. 106
 CHRISTOPHER MICHAEL MAY, JR.
 * September Term, 2013
 Respondent
 *
 ***********************
 ORDER
 This matter came before the Court on the Joint Petition of the Attorney Grievance
 Commission of Maryland and Respondent, Christopher Michael May, Jr., Esquire, to disbar the
 Respondent from the practice of law. The Court having considered the Petition, it is this 2nd day
 of April, 2014:
 ORDERED, that Respondent, Christopher Michael May, Jr., be and he is hereby
 disbarred from the practice of law in the State of Maryland effective sixty (60) days from the
 date of this Order; and it is further
 ORDERED, on the effective date, the Clerk of this Court shall remove the name
 Christopher Michael May, Jr. from the register of attorneys in the Court and certify that fact to
 the Client Protection Fund of the Bar of Maryland and all Clerks of all judicial tribunals in the
 State in accordance with Maryland Rule 16-772(d).
 /s/ Glenn T. Harrell, Jr.
 Senior Judge


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 21999A1214(01)
 Úřední věstník L 322 , 14/12/1999 S. 0003 - 0017
 Protokol o zvláště chráněných oblastech a biologické rozmanitosti ve středomoříSMLUVNÍ STRANY TOHOTO PROTOKOLUJSOU STRANAMI Úmluvy o ochraně Středozemního moře před znečišťováním přijaté v Barceloně dne 16. února 1976,VĚDOMY SI hlubokého dopadu lidských činností na stav mořského prostředí a pobřeží a obecněji na ekosystémy oblastí s převládajícími středomořskými rysy,ZDŮRAZŇUJÍCE důležitost ochrany a případně zlepšení stavu přírodního a kulturního dědictví Středomoří, zvláště prostřednictvím zřizování zvláště chráněných oblastí, a rovněž ochranou a zachováním ohrožených druhů,BEROUCE V ÚVAHU nástroje přijaté Konferencí Organizace spojených národů o životním prostředí a rozvoji, a zejména Úmluvu o biologické rozmanitosti (Rio de Janeiro, 1992),VĚDOMY SI toho, že pokud existuje hrozba významného snížení nebo ztráty biologické rozmanitosti, neměl by nedostatek úplné vědecké jistoty sloužit jako důvod k odkladu opatření, která mají zabránit nebo minimalizovat takovou hrozbu,BEROUCE V ÚVAHU, že všechny smluvní strany by měly spolupracovat na zachování, ochraně a obnově zdraví a celistvosti ekosystémů a že mají v tomto ohledu společné, i když rozdílné odpovědnosti,SE DOHODLY NA TOMTO:ČÁST IOBECNÁ USTANOVENÍČlánek 1DefinicePro účely tohoto protokolu se:a) "úmluvou" rozumí Úmluva o ochraně Středozemního moře před znečišťování, která byla přijata v Barceloně dne 16. února 1976 a pozměněna v Barceloně v roce 1995;b) "biologickou rozmanitostí" rozumí variabilita žijících organismů ze všech míst jejich výskytu, včetně, mimo jiné, suchozemských, mořských a jiných vodních ekosystémů a ekologických komplexů, kterých jsou součástí; zahrnuje rozmanitost v rámci druhů, mezi druhy i rozmanitost ekosystémů;c) "ohroženým druhem" rozumí jakýkoli druh, kterému hrozí vyhubení v celé nebo v části oblasti jeho výskytu;d) "endemickým druhem" rozumí jakýkoli druh, jehož výskyt se omezuje na ohraničenou zeměpisnou oblast;e) "bezprostředně ohroženým druhem" rozumí jakýkoli druh, který pravděpodobně v dohledné budoucnosti vyhyne v celé nebo v části oblasti svého výskytu, a jehož přežití je nepravděpodobné v případě, že faktory, které způsobují úbytek počtu nebo znehodnocování stanoviště, budou i nadále působit;f) "stavem zachování druhu" rozumí souhrn vlivů působících na druh, které mohou ovlivnit jeho dlouhodobé rozšíření a početnost;g) "stranami" rozumějí smluvní strany tohoto protokolu;h) "organizací" rozumí organizace, uvedená článku 2 úmluvy;i) "střediskem" rozumí Středisko regionálních činností pro zvláště chráněné oblasti.Článek 2Zeměpisná oblast působnosti1. Oblastí, na kterou se tento protokol vztahuje, je oblast Středozemního moře, která je vymezena v článku 1 úmluvy. Tato oblast rovněž zahrnuje:- mořské dno a jeho podloží,- vody, mořské dno a jeho podloží, které jsou mezi pevninou a základní čarou, od níž se měří šířka teritoriálních vod, a které sahají, v případě vodních toků, k hranicím sladké vody,- suchozemské pobřežní oblasti, určené každou ze stran, včetně mokřadů.2. Nic v tomto protokolu ani žádný akt přijatý na základě tohoto protokolu se nedotýká práv, současných a budoucích nároků nebo právních názorů kteréhokoli státu, které se týkají mořského práva, a zejména povahy a rozsahu mořských oblastí, vymezení mořských oblastí mezi státy s protilehlým či sousedícím pobřežím, svobody plavby na volném moři, práva a způsobů proplutí průlivy, které se využívají pro mezinárodní plavbu, práva pokojného proplutí teritoriálními vodami, a rovněž povahy a rozsahu jurisdikce pobřežního státu, státu vlajky a přístavního státu.3. Žádný akt nebo činnost vykonaná na základě tohoto protokolu nezakládá důvody pro uplatnění, napadání nebo zpochybňování jakéhokoli nároku na státní svrchovanost nebo jurisdikci.Článek 3Obecné povinnosti1. Každá strana přijme opatření nutná k:a) ochraně, zachování a řízení oblastí se zvláštní přírodní nebo kulturní hodnotou způsobem udržitelným a šetrným k životnímu prostředí, jmenovitě zřízením zvláště chráněných oblastí;b) ochraně, zachování a řízení bezprostředně ohrožených nebo ohrožených druhů rostlin a živočichů.2. Strany spolupracují buď přímo, anebo prostřednictvím příslušných mezinárodních organizací na zachování a udržitelném využívání biologické rozmanitosti v oblasti, na kterou se tento protokol vztahuje.3. Strany určí a vypracují přehled složek biologické rozmanitosti důležitých pro její zachování a udržitelné využívání.4. Strany přijmou strategie, plány a programy pro zachování biologické rozmanitosti a udržitelné využívání mořských a pobřežních biologických zdrojů a začlení je do svých příslušných odvětvových i meziodvětvových politik.5. Strany budou monitorovat složky biologické rozmanitosti uvedené v odstavci 3 tohoto článku a určí postupy a kategorie činností, které mají nebo pravděpodobně budou mít významný nepříznivý dopad na zachování a udržitelné využívání biologické rozmanitosti, a budou monitorovat jejich účinky.6. Všechny strany použijí opatření uvedená v tomto protokolu, aniž by byla dotčena svrchovanost nebo jurisdikce ostatních stran nebo států. Jakákoli opatření přijatá stranou pro posílení těchto opatření budou v souladu s mezinárodními právními předpisy.ČÁST IIOCHRANA OBLASTÍOddíl 1Zvláště chráněné oblastiČlánek 4CíleCílem zvláště chráněných oblastí je:a) ochraňovat reprezentativní typy pobřežních a mořských ekosystémů přiměřené velikosti, aby se zajistila jejich dlouhodobá životaschopnost a udržela jejich biologická rozmanitost;b) ochraňovat ta stanoviště, kterým hrozí zánik v přirozeném areálu jejich rozšíření ve Středomoří, nebo které mají zmenšený přirozený areál rozšíření v důsledku svého ústupu nebo již beztak omezeného výskytu;c) ochraňovat stanoviště životně důležitá pro přežití, rozmnožování a obnovu ohrožených, bezprostředně ohrožených nebo endemických druhů rostlin nebo živočichů;d) ochraňovat místa, která jsou zvláště důležitá pro svůj vědecký, estetický, kulturní či vzdělávací přínos.Článek 5Zřízení zvláště chráněných oblastí1. Každá strana může zřídit zvláště chráněné oblasti v mořských a pobřežních zónách pod její svrchovaností nebo jurisdikcí.2. Jestliže chce strana zřídit v oblasti spadající pod její svrchovanost či vnitrostátní jurisdikci zvláště chráněnou oblast přiléhající k hranici a obvodům zóny spadající pod svrchovanost či vnitrostátní jurisdikci jiné strany, pak budou příslušné orgány obou stran usilovat o spolupráci, aby dosáhly dohody o opatřeních, která mají být přijata, a posoudí mimo jiné i možnost druhé strany zřídit odpovídající zvláště chráněnou oblast či přijmout jakékoli jiné vhodné opatření.3. Jestliže chce strana zřídit v oblasti spadající pod její svrchovanost či vnitrostátní jurisdikci zvláště chráněnou oblast přiléhající k hranici a obvodům zóny spadající pod svrchovanost či vnitrostátní jurisdikci státu, který není stranou tohoto protokolu, pak bude strana usilovat o spolupráci s tímto státem tak, jak se uvádí v předchozím odstavci.4. Jestliže chce stát, který není stranou tohoto protokolu, zřídit zvláště chráněnou oblast přiléhající k hranici a obvodům zóny spadající pod svrchovanost či vnitrostátní jurisdikcí strany tohoto protokolu, pak se zmíněná strana pokusí spolupracovat s tímto státem tak, jak se uvádí v odstavci 2.Článek 6Ochranná opatřeníStrany, v souladu s mezinárodními právními předpisy a berouce v úvahu charakteristiky každé zvláště chráněné oblasti, přijmou nezbytná ochranná opatření, zejména:a) posílení uplatňování ostatních protokolů k úmluvě a ostatních příslušných smluv, jejichž jsou stranami;b) zákaz ukládání nebo vypouštění odpadů a jiných látek, které mohou přímo nebo nepřímo poškodit celistvost zvláště chráněné oblasti;c) regulace proplouvání lodí a jakéhokoli zastavení nebo kotvení;d) regulace zavlékání nepůvodních druhů do uvedené zvláště chráněné oblasti, nebo geneticky modifikovaných druhů, a rovněž zavlékání nebo znovuvysazování druhů, které se nacházejí nebo se nacházely ve zvláště chráněné oblasti;e) regulace nebo zákaz jakékoli činnosti zahrnující průzkum nebo změnu půdy nebo využívání podloží části pevniny, mořského dna nebo jeho podloží;f) regulace jakékoli vědecké a výzkumné činnosti;g) regulace nebo zákaz rybolovu, lovu, odchytu zvířat a sklizně rostlin nebo jejich ničení, a rovněž obchodování se zvířaty, s částmi zvířat, s rostlinami, s částmi rostlin, které pocházejí ze zvláště chráněné oblasti;h) regulace a v případě potřeby zákaz jakékoli činnosti nebo jednání, které mohou poškodit nebo rušit druhy nebo které mohou ohrozit stav zachování ekosystémů či druhů nebo mohou narušit přírodní nebo kulturní charakter zvláště chráněné oblasti;i) jakékoli jiné opatření, které je zaměřeno na ochranu ekologických a biologických procesů a krajiny.Článek 7Plánování a řízení1. Strany přijmou v souladu s pravidly mezinárodních právních předpisů plánovací, řídící, dozorová a monitorovací opatření pro zvláště chráněné oblasti.2. Taková opatření pro každou zvláště chráněnou oblast zahrnují:a) rozvoj a přijetí plánu řízení, který stanovuje právní a institucionální rámec a použitelná řídící a ochranná opatření;b) neustálé monitorování ekologických procesů, stanovišť, populační dynamiky, krajin a dopadu lidských činností;c) aktivní zapojení místních společenství a v případě potřeby obyvatelstva do řízení zvláště chráněných oblastí, včetně pomoci místním obyvatelům, na které může mít zřízení takové oblasti vliv;d) přijetí mechanismů pro financování podpory a řízení zvláště chráněných oblastí a rozvíjení aktivit, které zajistí, že je řízení slučitelné s cíli těchto oblastí;e) regulaci činností slučitelných s cíli, pro které byla tato zvláště chráněná oblast zřízena, a podmínky příslušných povolení;f) vzdělávání vedoucích pracovníků a kvalifikovaných technických zaměstnanců a rozvoj potřebné infrastruktury.3. Strany zajistí, že se do vnitrostátních pohotovostních plánů začlení opatření pro reagování na nehody, které by mohly způsobit škodu nebo ohrozit zvláště chráněné oblasti.4. Poté, co jsou zřízeny zvláště chráněné oblasti, pokrývající jak pevninu, tak mořské oblasti, budou strany usilovat o zajištění koordinace správy a řízení zvláště chráněné oblasti jako celku.Oddíl 2Zvláště chráněné oblasti významné pro StředomoříČlánek 8Sestavení seznamu zvláště chráněných oblastí významných pro Středomoří1. Pro podporu spolupráce při řízení a zachování přírodních oblastí a ochrany ohrožených druhů a jejich stanovišť strany sestaví "Seznam zvláště chráněných oblastí významných pro Středomoří", dále jen "seznam SPAMI".2. Seznam SPAMI může zahrnovat místa, která:- jsou důležitá pro zachování složek biologické rozmanitosti ve Středomoří,- obsahují ekosystémy, které jsou specifické pro oblast Středomoří nebo stanoviště s ohroženými druhy,- jsou zajímavá z hlediska vědeckého, estetického, kulturního nebo vzdělávacího.3. Strany souhlasí, že:a) uznají zvláštní význam těchto oblastí pro Středomoří;b) budou dodržovat opatření, použitelná pro SPAMI, a že nepovolí ani nebudou provádět činnosti, které by mohly být v rozporu s cíli, pro které byly SPAMI zřízeny.Článek 9Postup pro zřízení a zařazení do seznamů SPAMI1. SPAMI mohou být zřízeny v souladu s postupem uvedeným v odstavcích 2 až 4 tohoto článku v: a) mořských a pobřežních zónách spadajících pod svrchovanost nebo jurisdikci stran; b) zónách nacházejících se částečně nebo zcela na volném moři.2. Návrhy na zařazení do seznamu mohou být předloženy:a) dotyčnou stranou, jestliže se oblast nachází v již ohraničené zóně, ve které vykonává svrchovanost nebo jurisdikci;b) dvěma nebo více dotyčnými sousedícími stranami, jestliže se oblast nachází částečně nebo zcela na volném moři;c) dotyčnými sousedícími stranami v oblastech, kde dosud nebyly vymezeny hranice vnitrostátní svrchovanosti nebo jurisdikce.3. Strany, které předkládají návrhy na zařazení do seznamu SPAMI, poskytnou středisku spolu s úvodní zprávou, která obsahuje informace o zeměpisném umístění oblasti, jejím fyzickém a ekologickém charakteru, právní formě, plánech řízení a prostředcích na jejich provádění, a rovněž prohlášení zdůvodňující její význam pro Středomoří;a) jestliže je návrh formulován podle odst. 2 písm. b) a c) tohoto článku, dotyčné sousedící strany budou navzájem konzultovat za účelem zajištění souladu navrhovaných ochranných a řídících opatření, a rovněž prostředků na jejich provádění;b) návrhy předložené podle odstavce 2 tohoto článku uvádějí ochranná a řídící opatření použitelná pro oblast, a rovněž prostředky na jejich provádění.4. Postup pro zařazení navrhované oblasti do seznamu je tento:a) pro každou oblast bude návrh předložen národním kontaktním místům, která prověří jeho shodu se společnými obecnými zásadami a kritérii přijatými podle článku 16;b) jestliže je návrh předložený podle odst. 2 písm. a) tohoto článku v souladu s obecnými zásadami a společnými kritérii, bude organizace po hodnocení informovat zasedání stran, které rozhodne o zařazení oblasti do seznamu SPAMI;c) jestliže je návrh předložený podle odst. 2 písm. b) a c) v souladu s obecnými zásadami a společnými kritérii, středisko jej předá organizaci, která informuje zasedání stran. Rozhodnutí o zařazení oblasti do seznamu SPAMI se přijme konsensem smluvních stran, které rovněž schválí řídící opatření použitelná pro danou oblast.5. Strany, které navrhly zařazení oblasti do seznamu, provedou ochranná opatření uvedená ve jejich návrzích ve shodě s odstavcem 3 tohoto článku. Smluvní strany dodržují takto stanovená pravidla. Středisko informuje příslušné mezinárodní organizace o seznamu a opatřeních přijatých v SPAMI.6. Strany mohou revidovat seznam SPAMI. Za tímto účelem středisko vypracuje zprávu.Článek 10Změny statutu SPAMIO změnách vymezení nebo právní formy SPAMI nebo o zrušení celé takové oblasti nebo její části se nerozhodne, jestliže pro to neexistují závažné důvody, s ohledem na potřebu ochrany životního prostředí a splnění povinností stanovených v tomto protokolu, a současně bude dodržen postup, podobný postupu pro vytvoření SPAMI a její zařazení do seznamu.ČÁST IIIOCHRANA A ZACHOVÁNÍ DRUHŮČlánek 11Vnitrostátní opatření pro ochranu a zachování druhů1. Strany řídí druhy rostlin a živočichů s cílem zachovat uspokojivý stav zachování těchto druhů.2. Strany v zónách spadajících pod jejich svrchovanost a vnitrostátní jurisdikci určí a sestaví seznam ohrožených a bezprostředně ohrožených druhů rostlin a živočichů a dohodnou se na ochranném statutu těchto druhů. Strany regulují a v případě potřeby zakazují činnosti, které mají nepříznivé účinky na tyto druhy nebo na jejich stanoviště, a provádějí řídící, plánovací a jiná opatření k zajištění uspokojivého stavu zachování těchto druhů.3. Strany s ohledem na chráněné druhy živočichů kontrolují a v případě potřeby zakazují:a) odchyt, držení nebo usmrcování (podle možnosti včetně příležitostného odchytu, držení nebo usmrcování), obchod, přepravu a vystavování pro obchodní účely těchto druhů, jejich vajec, částí nebo produktů;b) v nejvyšší možné míře vyrušování volně žijících živočichů, zvláště v průběhu období rozmnožování, líhnutí, přezimování nebo migrace a ostatních období biologické zátěže.4. Kromě opatření, která jsou uvedena v předchozím odstavci, strany koordinují své úsilí prostřednictvím dvoustranných nebo mnohostranných akcí, v případě potřeby včetně dohod o ochraně a obnově stěhovavých druhů, jejichž rozšíření sahá do oblasti, na kterou se tento protokol vztahuje.5. S ohledem na chráněné druhy rostlin a jejich části a produkty strany regulují a v případě potřeby zakazují všechny formy ničení a narušování, včetně vyrývání, sběru, vyřezávání, vytrhávání, držení, obchodu s nimi nebo přepravu a vystavování takových druhů pro obchodní účely.6. Strany zformulují a přijmou opatření a plány s ohledem na rozmnožování ex situ, zvláště na chov chráněných živočichů v zajetí a na množení chráněných rostlin.7. Strany se budou snažit, buď přímo, nebo prostřednictvím střediska, konzultovat se státy, které nejsou stranami tohoto protokolu, s cílem koordinovat jejich úsilí zaměřené na řízení a ochranu ohrožených nebo bezprostředně ohrožených druhů.8. Strany případně učiní opatření pro návrat nezákonně vyvezených nebo držených chráněných druhů. Strany by měly usilovat o navrácení takových druhů do jejich přírodního stanoviště.Článek 12Společná opatření pro ochranu a zachování druhů1. Strany přijmou společná opatření pro zajištění ochrany a zachování rostlin a živočichů uvedených v přílohách tohoto protokolu, týkajících se seznamu ohrožených nebo bezprostředně ohrožených druhů a seznamu druhů, jejichž využívání je regulováno.2. Strany zajistí maximální možnou ochranu a obnovu druhů rostlin a živočichů uvedených v příloze, týkající se seznamu ohrožených nebo bezprostředně ohrožených druhů, přijetím opatření, stanovených v čl. 11 odst. 3 a 5 tohoto protokolu, na vnitrostátní úrovni.3. Strany zakážou ničení a poškozování stanovišť druhů uvedených v příloze, týkající se seznamu ohrožených nebo bezprostředně ohrožených druhů, a sestaví a provedou akční plány pro jejich zachování nebo obnovu. Strany budou pokračovat ve spolupráci při provádění příslušných akčních plánů, které již byly přijaty.4. Strany ve spolupráci s příslušnými mezinárodními organizacemi přijmou veškerá vhodná opatření, aby zajistily zachování druhů uvedených v příloze, týkající se seznamu druhů, jejichž využívání je regulováno, a současně schválí a budou regulovat využívání těchto druhů, aby zajistily a udržely uspokojivý stav jejich zachování.5. V případě, že se oblast výskytu bezprostředně ohrožených nebo ohrožených druhů rozšíří až k oběma stranám státní hranice nebo k hranici, která odděluje území nebo oblasti spadající pod svrchovanost nebo vnitrostátní jurisdikci dvou stran tohoto protokolu, tyto strany spolupracují tak, aby zajistily ochranu a zachování a v případě potřeby obnovu těchto druhů.6. Pokud nejsou k dispozici žádná jiná uspokojivá řešení a výjimka nepoškodí přežití populace nebo jiných druhů, strany mohou poskytnout výjimky ze zákazů, předepsaných k ochraně druhů uvedených v přílohách tohoto protokolu, pro vědecké, vzdělávací účely nebo účely řízení, nezbytné k zajištění přežití druhů nebo k zabránění významnému poškození. Takové výjimky budou oznámeny smluvním stranám.Článek 13Zavlékání nepůvodních nebo geneticky modifikovaných druhů1. Strany přijmou veškerá vhodná opatření pro regulaci záměrného nebo náhodného zavlékání nepůvodních nebo geneticky modifikovaných druhů do volné přírody a zakážou ta, která mohou mít škodlivý dopad na ekosystémy, stanoviště nebo druhy v oblasti, na kterou se tento protokol vztahuje.2. Strany se budou snažit provést všechna možná opatření pro odstranění druhů, které již byly zavlečeny, pokud se po vědeckém hodnocení ukáže, že takové druhy způsobují nebo mohou způsobit poškození ekosystémů, stanovišť nebo druhů v oblasti, na kterou se tento protokol vztahuje.ČÁST IVUSTANOVENÍ SPOLEČNÁ PRO CHRÁNĚNÉ OBLASTI A DRUHYČlánek 14Změny příloh1. Postupy pro změny příloh tohoto protokolu jsou stanoveny v článku 17 úmluvy.2. Všechny navrhované změny předložené na zasedání smluvních stran jsou předmětem předcházejícího hodnocení zasedání národních kontaktních míst.Článek 15SoupisyKaždá strana sestaví úplný soupis:a) oblastí, nad kterými je uplatňována svrchovanost nebo jurisdikce a které obsahují vzácné či křehké ekosystémy, které jsou zdroji biologické rozmanitosti, jež jsou významné pro bezprostředně ohrožené nebo ohrožené druhy;b) druhů rostlin a živočichů, které jsou ohrožené nebo bezprostředně ohrožené.Článek 16Obecné zásady a společná kritériaStrany přijmou:a) společná kritéria pro výběr chráněných mořských a pobřežních oblastí, které mohou být zařazeny do seznamu SPAMI, který bude tvořit přílohu toho protokolu;b) společná kritéria pro zařazení dalších druhů do příloh;c) obecné zásady pro zřízení a řízení zvláště chráněných oblastí.Kritéria a obecné zásady uvedené v písmenech b) a c) mohou být změněny zasedáním stran na základě návrhu, který učiní jedna nebo více stran.Článek 17Hodnocení dopadu na životní prostředíV procesu plánování, který vede k rozhodnutí o průmyslových a jiných projektech a činnostech, které by mohly významně ovlivnit chráněné oblasti, druhy a jejich stanoviště, strany zhodnotí a vezmou v úvahu možný přímý nebo nepřímý, bezprostřední nebo dlouhodobý dopad, včetně kumulativního dopadu zvažovaných projektů a činností.Článek 18Začlenění tradičních činností1. Při formulování ochranných opatření strany vezmou v úvahu tradiční způsob života a kulturní činnosti svého místního obyvatelstva. V případě potřeby poskytnou výjimky, aby tyto potřeby uspokojily. Žádná výjimka, která je z tohoto důvodu povolena, nesmí:a) ohrozit zachování ekosystémů chráněných tímto protokolem ani biologické procesy, které přispívají k zachování těchto ekosystémů;b) způsobit zánik nebo podstatné snížení počtu jedinců, kteří tvoří populaci, ani druhů rostlin a živočichů, zejména ohrožených, bezprostředně ohrožených, migrujících nebo endemických druhů.2. Strany, které poskytnou výjimky z ochranných opatření, informují podle dohody smluvní strany.Článek 19Propagace, informování, osvěta a vzdělávání veřejnosti1. Strany zajistí patřičnou propagaci zřizování zvláště chráněných oblastí, jejich hranic, použitelných nařízení, a rovněž označení chráněných druhů, jejich stanovišť a použitelných předpisů.2. Strany se budou snažit informovat veřejnost o významu a hodnotě zvláště chráněných oblastí a druhů a o vědeckých poznatcích, které mohou být získány z hlediska ochrany přírody a z jiných hledisek. Tyto informace by měly mít patřičné místo ve vzdělávacích programech. Strany se budou rovněž snažit podporovat účast vlastní veřejnosti a svých organizací pro ochranu na opatřeních, která jsou nezbytná pro ochranu dotyčných oblastí a druhů, včetně hodnocení dopadů na životní prostředí.Článek 20Vědecký a technický výzkum a výzkum řízení1. Strany podpoří a budou rozvíjet vědecký a technický výzkum, týkající se cílů protokolu. Rovněž posílí a budou rozvíjet výzkum udržitelného využívání zvláště chráněných oblastí a řízení chráněných druhů.2. Strany v případě potřeby konzultují mezi sebou a s příslušnými mezinárodními organizacemi s cílem stanovit, naplánovat a provést vědecký a technický výzkum a monitorovací programy nezbytné pro stanovení a monitoring chráněných oblastí a druhů a pro hodnocení účinnosti opatření přijatých za účelem provádění plánů řízení a plánů obnovy.3. Strany si vyměňují, přímo nebo prostřednictvím střediska, vědecké a technické informace, týkající se současných a plánovaných výzkumných a monitorovacích programů a jejich výsledků. V co největší možné míře koordinují své výzkumné a monitorovací programy a snaží se společně vymezit nebo sjednotit své postupy.4. Při technickém a vědeckém výzkumu strany upřednostní SPAMI a druhy, uvedené v přílohách tohoto protokolu.Článek 21Vzájemná spolupráce1. Strany vytvoří, přímo nebo za pomoci střediska nebo dotyčných mezinárodních organizací, programy spolupráce zaměřené na koordinaci zřizování, ochrany, plánování a řízení zvláště chráněných oblastí, a rovněž výběru, řízení a zachování chráněných druhů. Bude existovat pravidelná výměna informací, týkajících se charakteru chráněných oblastí a druhů, získaných zkušeností a zjištěných problémů.2. Strany při nejbližší příležitosti informují ostatní strany, státy, které mohou být postiženy, a středisko o každé situaci, která by mohla ohrozit ekosystémy zvláště chráněných oblastí nebo přežití chráněných druhů rostlin a živočichů.Článek 22Vzájemná pomoc1. Strany spolupracují, přímo nebo za pomoci střediska nebo dotyčných mezinárodních organizací, při formulování, financování a provádění programů vzájemné pomoci a pomoci rozvojovým zemím, které projeví o pomoc zájem, za účelem provádění tohoto protokolu.2. Tyto programy v sobě zahrnují vzdělávání veřejnosti v oblasti životního prostředí, odborné vzdělávání vědeckých, technických a řídících pracovníků, vědecký výzkum, získávání, využívání, navrhování a rozvoj potřebného vybavení a přenos technologií za výhodných podmínek, na kterých se dotyčné strany dohodnou.3. Strany v záležitostech vzájemné pomoci upřednostní SPAMI a druhy, uvedené v přílohách tohoto protokolu.Článek 23Zprávy stranStrany předkládají na řádných zasedáních stran zprávu o provádění tohoto protokolu, zvláště o:a) statutu a stavu oblastí zařazených do seznamu SPAMI;b) změnách ve vymezení nebo právní formě SPAMI a chráněných druhů;c) možných výjimkách povolených podle čl. 12 a 18 tohoto protokolu.ČÁST VINSTITUCIONÁLNÍ USTANOVENÍČlánek 24Národní kontaktní místaKaždá strana ustanoví národní kontaktní místo, které bude zabezpečovat spojení se střediskem, pokud jde o technické a vědecké aspekty provádění tohoto protokolu. Národní kontaktní místa pravidelně zasedají za účelem plnění funkcí odvozených od tohoto protokolu.Článek 25Koordinace1. Organizace zodpovídá za koordinaci provádění tohoto protokolu. Za tímto účelem jí bude pomáhat středisko, kterému může svěřit tyto funkce:a) poskytování pomoci stranám při spolupráci s příslušnými mezinárodními, mezivládními a nevládními organizacemi při:- zřizování a řízení zvláště chráněných oblastí v oblasti, na kterou se tento protokol vztahuje,- uskutečňování programů technického a vědeckého výzkumu, stanovených v článku 20 tohoto protokolu,- uskutečňování výměny vědeckých a technických informací mezi stranami, stanovené v článku 20 tohoto protokolu,- přípravě plánů řízení pro zvláště chráněné oblasti a druhy,- vypracování programů spolupráce podle článku 21 tohoto protokolu,- přípravě vzdělávacích materiálů, navržených pro různé skupiny;b) svolávání a organizování zasedání národních kontaktních míst a poskytování služeb sekretariátu pro tato zasedání;c) formulování doporučení pro obecné zásady a společná kritéria podle článku 16 tohoto protokolu;d) vytváření a aktualizaci databází zvláště chráněných oblastí, chráněných druhů a jiných záležitostí, týkajících se tohoto protokolu;e) přípravu zpráv a technických studií, které mohou být vyžadovány z důvodu provádění tohoto protokolu;f) vypracování a provádění vzdělávacích programů, zmíněných v čl. 22 odst. 2;g) spolupráci s regionálními a mezinárodními vládními a nevládními organizacemi, které se zabývají ochranou oblastí a druhů, při respektování zvláštního charakteru každé organizace a potřeby vyhnout se zdvojení činností;h) vykonávání funkcí, které mu byly přiděleny v akčním plánu přijatém v rámci tohoto protokolu;i) vykonávání jakýchkoli dalších funkcí, kterými ho pověří strany.Článek 26Zasedání stran1. Řádná zasedání stran tohoto protokolu se konají ve spojení s řádnými zasedáními smluvních stran úmluvy, která se konají v souladu s článkem 14 úmluvy. Strany mohou v souladu s tímto článkem zasedat také mimořádně.2. Zasedání stran tohoto protokolu jsou zaměřena zvláště na:a) dohled nad prováděním tohoto protokolu;b) dohled nad prací organizace a střediska, týkající se provádění tohoto protokolu, a poskytování politických pokynů pro jejich činnosti;c) posuzování účinnosti opatření, která byla přijata pro řízení a ochranu oblastí a druhů, a prověření potřeby jiných opatření, zvláště ve formě příloh a změn tohoto protokolu nebo jeho příloh;d) přijímání obecných zásad a společných kritérií podle článku 16 tohoto protokolu;e) posuzování zpráv předaných stranami podle článku 23 tohoto protokolu a všech ostatních důležitých informací, které strany předávají prostřednictvím střediska;f) předkládání doporučení stranám o opatřeních, která mají být přijata pro provádění tohoto protokolu;g) prověřování doporučení ze zasedání národních kontaktních míst podle článku 24 tohoto protokolu;h) rozhodování o zařazení oblasti do seznamu SPAMI ve shodě s čl. 9 odst. 4 tohoto protokolu;i) prověřování všech ostatních záležitostí, týkajících se tohoto protokolu, v případě potřeby;j) projednávání a hodnocení výjimek, povolených stranami ve shodě s čl. 12 a 18 tohoto protokolu.ČÁST VIZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍČlánek 27Vliv protokolu na vnitrostátní právní předpisyUstanovení tohoto protokolu se nedotýkají práva stran přijmout příslušná přísnější vnitrostátní opatření pro provádění tohoto protokolu.Článek 28Vztah ke třetím stranám1. Strany vyzývají státy, které nejsou stranami protokolu, a mezinárodní organizace ke spolupráci při provádění tohoto protokolu.2. Strany přijmou příslušná opatření, která jsou v souladu s mezinárodními právními předpisy, aby zajistily, že se nikdo nezapojí do činnosti, která by byla v rozporu se zásadami nebo cíli tohoto protokolu.Článek 29PodpisTento protokol je otevřen k podpisu v Barceloně dne 10. června 1995 a v Madridu od 11. června 1995 do 10. června 1996 kterékoli smluvní straně úmluvy.Článek 30Ratifikace, přijetí nebo schváleníTento protokol podléhá ratifikaci, přijetí nebo schválení. Listiny o ratifikaci, přijetí nebo schválení budou deponovány u vlády Španělska, která bude plnit funkci depozitáře.Článek 31PřistoupeníS účinkem ode dne 10. června 1996 bude tento protokol otevřen k přistoupení kterémukoli státu a regionálnímu hospodářskému seskupení, které je stranou úmluvy.Článek 32Vstup v platnost1. Tento protokol vstupuje v platnost třicátým dnem po uložení šesté listiny o ratifikaci, přijetí nebo schválení protokolu nebo po přistoupení k němu.2. Dnem svého vstupu v platnost tento protokol nahradí Protokol o zvláště chráněných oblastech Středozemního moře z roku 1982, ve vztahu mezi stranami obou listin.Na důkaz čehož připojili níže podepsaní řádně za tímto účelem zplnomocnění k tomuto protokolu své podpisy.V Barceloně dne 10. června 1995, v jediném prvopise, v jazyce arabském, anglickém, francouzském a španělském, přičemž všechna znění mají stejnou platnost, pro podepsání kteroukoli stranou úmluvy.--------------------------------------------------PŘÍLOHA ISPOLEČNÁ KRITÉRIA PRO VÝBĚR CHRÁNĚNÝCH MOŘSKÝCH A POBŘEŽNÍCH OBLASTÍ, KTERÉ MOHOU BÝT ZAŘAZENY DO SEZNAMU SPAMIA. OBECNÉ ZÁSADYSmluvní strany souhlasí, že se při práci na vytváření seznamu SPAMI budou řídit následujícími obecnými zásadami.a) Zachování přírodního dědictví je základním cílem, který musí charakterizovat SPAMI. Sledování jiných cílů, jakými jsou zachování kulturního dědictví a podpora vědeckého výzkumu, vzdělávání, účasti, spolupráce, je ve SPAMI vysoce žádoucí a vytváří faktor ve prospěch místa, které bude zařazeno do seznamu, pokud zůstane slučitelné s cíli zachování.b) Není uloženo žádné omezení týkající se celkového počtu oblastí zařazených do seznamu nebo počtu oblastí, které může kterákoli jednotlivá strana navrhnout pro zapsání. Strany nicméně souhlasí s tím, že místa budou vybrána na vědeckém základě a zařazena do seznamu podle svých kvalit; budou tedy muset splnit požadavky stanovené protokolem a tímto kritériem.c) SPAMI zařazené do seznamu a jejich zeměpisné rozšíření budou muset být zástupcem oblasti Středomoří a její biologické rozmanitosti. Za tímto účelem bude muset seznam zastupovat nejvyšší možný počet typů stanovišť a ekosystémů.d) SPAMI budou muset tvořit jádro sítě, která má za cíl účinné zachování středomořského dědictví. Pro dosažení tohoto cíle strany rozvinou svou spolupráci na dvojstranném a mnohostranném základě v oblasti zachování a řízení přírodních stanovišť, zejména prostřednictvím zřízení přeshraničních SPAMI.e) Místa zařazená do seznamu SPAMI jsou určena tak, aby sloužila jako příklad a vzor ochrany přírodního dědictví regionu. Za tímto účelem strany zajistí, aby měla místa zařazená do seznamu odpovídající právní formu a měla k dispozici ochranná opatření a metody a prostředky pro řízení.B. OBECNÉ RYSY OBLASTÍ, KTERÉ MOHOU BÝT ZAŘAZENY DO SEZNAMU SPAMI1. Aby byla způsobilá pro zařazení do seznamu SPAMI, musí oblast splňovat nejméně jedno obecné kritérium stanovené čl. 8 odst. 2 protokolu. Některá z těchto obecných kritérií mohou být v některých případech splněna toutéž oblastí, taková okolnost ale nemůže posílit důvod pro zařazení oblasti do seznamu.2. Regionální hodnota je základním požadavkem na oblast, která má být zařazena do seznamu SPAMI. Následující kritéria by měla být použita při hodnocení významu oblasti pro Středomoří.a) JedinečnostOblast obsahuje jedinečné či vzácné ekosystémy, nebo vzácné či endemické druhy.b) Přírodní reprezentativnostOblast má vysoce reprezentativní ekologický procesy nebo typy společenství či stanovišť nebo jiné přírodní charakteristické znaky. Reprezentativnost je míra, ve které oblast zastupuje typ stanoviště, ekologický proces, biologické společenství, fyziografické rysy nebo jiné přírodní charakteristiky.c) RozmanitostOblast má velkou rozmanitost druhů, společenství, stanovišť nebo ekosystémů.d) PřirozenostOblast je ve vysoké míře přirozená, což je výsledkem nedostatku nebo nízké úrovně rušení a znehodnocování, způsobeného lidmi.e) Výskyt stanovišť, která jsou životně důležitá pro ohrožené, bezprostředně ohrožené nebo endemické druhy.f) Kulturní reprezentativnostOblast má velkou reprezentativní hodnotu z hlediska kulturního dědictví, díky tradičním činnostem šetrným k životnímu prostředí, které jsou začleněny do přírody a které podporují dobré životní podmínky místních populací.3. Aby byla oblast vědeckého, vzdělávacího nebo estetického zájmu zařazena do seznamu SPAMI, musí představovat zvláštní hodnotu pro výzkum v oblasti přírodních věd nebo pro vzdělávání v oblasti životního prostředí či pro osvětu, nebo obsahovat význačné přírodní charakteristické znaky, krajiny nebo mořské scenérie.4. Kromě základních kritérií uvedených v čl. 8 odst. 2 protokolu by měl být brán ohled některé další charakteristické znaky a faktory, které jsou považovány za příznivé pro zařazení místa do seznamu. Ty zahrnují:a) existenci hrozeb, které mohou snížit ekologickou, estetickou nebo kulturní hodnotu oblasti;b) zapojení a aktivní účast veřejnosti, a zejména místních společenství, na procesu plánování a řízení oblasti;c) existenci subjektu, který zastupuje veřejný, odborný, nevládní sektor a vědeckou obec, zainteresovanou do oblasti;d) existenci příležitostí pro udržitelný rozvoj v oblasti;e) existenci integrovaného plánu řízení pobřeží ve smyslu čl. 4 odst. 3 písm. e) úmluvy.C. PRÁVNÍ FORMA1. Všem oblastem, které jsou způsobilé pro zařazení do seznamu SPAMI, musí být přiznána právní forma, která zaručí jejich účinnou dlouhodobou ochranu.2. Aby byla zahrnuta do seznamu SPAMI, musí mít oblast, která se nachází v již vymezené zóně, nad kterou strana uplatňuje svrchovanost nebo jurisdikci, ochranný statut uznaný dotyčnou stranou.3. V případě oblastí, které se nacházejí zčásti nebo zcela na volném moři nebo v zóně, ve které ještě nebyly vymezeny hranice svrchovanosti a jurisdikce, právní forma, plán řízení, vhodná opatření a jiné položky uvedené v čl. 9 odst. 3 protokolu budou poskytnuty sousedícími stranami, kterých se týká návrh na zařazení do seznamu SPAMI.D. OCHRANNÁ, PLÁNOVACÍ A ŘÍDÍCÍ OPATŘENÍ1. Cíle zachování a řízení musí být jasně vymezeny v textech, týkajících se každého místa, a budou tvořit základ pro hodnocení přiměřenosti přijatých opatření a účinnosti jejich provádění při revizích seznamu SPAMI.2. Ochranná, plánovací a řídící opatření použitelná pro každou oblast musí být přiměřená z hlediska dosažení cílů ochrany a řízení stanovených pro každé místo na krátké a dlouhé období a musí zejména vzít v úvahu faktory, které toto místo ohrožují.3. Ochranná, plánovací a řídící opatření musí vycházet z přiměřené znalosti složek přírodního prostředí a socioekonomických a kulturních faktorů, které charakterizují každou oblast. V případě nedostatečných základních poznatků musí mít oblast, která je navržena pro zařazení do seznamu SPAMI, program pro sběr nedostupných dat a informací.4. Pravomoci a odpovědnosti, pokud se týče správy a provádění opatření na zachování oblastí navržených pro zařazení do seznamu SPAMI, musí být jasně vymezeny v textech, kterými se každá oblast řídí.5. S ohledem na specifičnost, která charakterizuje každé chráněné místo, musí ochranná opatření pro SPAMI vzít v úvahu tyto základní aspekty:a) posilování regulace uvolňování nebo ukládání odpadů a jiných látek, které mohou přímo nebo nepřímo narušit celistvost oblasti;b) posilování regulace zavlékání nebo znovuvysazování některých druhů do oblasti;c) regulaci jakékoli činnosti nebo jednání, které mohou poškodit nebo rušit druhy nebo mohou ohrozit stav zachování ekosystémů nebo druhů nebo může narušit přírodní, kulturní nebo estetický charakter oblasti;d) regulaci použitelnou pro zóny, které obklopují dotyčnou oblast.6. Aby byla zařazena do seznamu SPAMI, musí mít chráněná oblast řídící orgán, který je vybaven dostatečnými pravomocemi, prostředky a lidskými zdroji pro předcházení nebo kontrolu činností, které mohou být v rozporu s cíli chráněných oblastí.7. Aby byla zařazena do seznamu SPAMI, musí mít oblast plán řízení. Hlavní pravidla tohoto plánu řízení mají být stanovena od okamžiku zařazení a prováděna okamžitě. Podrobný plán řízení musí být předložen do tří let od zařazení. Nedodržení této povinnosti znamená vyřazení místa ze seznamu.8. Aby byla zařazena do seznamu SPAMI, musí mít oblast monitorovací program. Tento program by měl zahrnovat stanovení a monitorování určitého počtu významných parametrů pro dotyčnou oblast, aby bylo možné hodnotit stav a vývoj oblasti a účinnost prováděných ochranných a řídících opatření, a aby mohla být tato opatření v případě potřeby upravena. Za tímto účelem mají být objednány další nutné studie.--------------------------------------------------PŘÍLOHA IISEZNAM OHROŽENÝCH NEBO BEZPROSTŘEDNĚ OHROŽENÝCH DRUHŮMagnoliophytaPosidonia oceanicaZostera marinaZostera noltiiChlorophytaCaulerpa ollivieriPhaeophytaCystoseira amentacea (včetně var. stricta a var. spicata)Cystoseira mediterraneaCystoseira sedoidesCystoseira spinosa (včetně C. adriatica)Cystoseira zosteroidesLaminaria rodrigueziiRhodophytaGoniolithon byssoidesLithophyllum lichenoidesPtilophora mediterraneaSchimmelmannia shousboeiPoriferaAsbestopluma hypogeaAplysina sp. plur.Axinella cannabinaAxinella polypoidesGeodia cydoniumIrcinia foetidaIrcinia pipettaPetrobiona massilianaTethya sp. plur.CnidariaAstroides calycularisErrina asperaGerardia savagliaEchinodermataAsterina panceriiCentrostephanus longispinusOphidiaster ophidianusBryozoaHornera lichenoidesMolluscaRanella olearia (= Argobuccinum olearium = A. giganteum)Charonia lampas (= Ch. rubicunda = Ch. nodifera)Charonia tritonis (= Ch. seguenziae)Dendropoma petraeumErosaria spurcaGibbula nivosaLithophaga lithopagaLuria lurida (= Cypraea lurida)Mitra zonataPatella ferrugineaPatella nigraPholas dactylusPinna nobilisPinna rudis (= P. pernula)Schilderia achatideaTonna galeaZonaria pyrumCrustaceaOcypode cursorPachylasma giganteumPiscesAcipenser naccariiAcipenser sturioAphanius fasciatusAphanius iberusCetorhinus maximusCarcharodon carchariasHippocampus ramulosusHippocampus hippocampusHuso husoLethenteron zanandreaiMobula mobularPomatoschistus canestriniiPomatoschistus tortoneseiValencia hispanicaValencia letourneuxiReptilesCaretta carettaChelonia mydasDermochelys coriaceaEretmochelys imbricataLepidochelys kempiiTrionyx triunguisAvesPandion haliaetusCalonectris diomedeaFalco eleonoraeHydrobates pelagicusLarus audouiniiNumenius tenuirostrisPhalacrocorax aristotelisPhalacrocorax pygmaeusPelacanus onocrotalusPelecanus crispusPhoenicopterus ruberPuffinus yelkouanSterna albifronsSterna bengalensisSterna sandvicensisMammaliaBalaenoptera acutorostrataBalaenoptera borealisBalaenoptera physalusDelphinus delphisEubalaena glacialisGlobicephala melasGrampus griseusKogia simusMegaptera novaeangliaeMesoplodon densirostrisMonachus monachusOrcinus orcaPhocoena phocoenaPhyseter macrocephalusPseudorca crassidensStenella coeruleoalbaSteno bredanensisTursiops truncatusZiphius cavirostris--------------------------------------------------PŘÍLOHA IIISEZNAM DRUHŮ, JEJICHŽ VYUŽÍVÁNÍ JE REGULOVÁNOPoriferaHippospongia communisSpongia agaricinaSpongia officinalisSpongia zimoccaCnidariaAntipathes sp. plur.Corallium rubrumEchinodermataParacentrotus lividusCrustaceaHomarus gammarusMaja squinadoPalinurus elephasScyllarides latusScyllarus pigmaeusScyllarus arctusPiscesAlosa alosaAlosa fallaxAnguilla anguillaEpinephelus marginatusIsurus oxyrinchusLamna nasusLampetra fluviatilisPetromyzon marinusPrionace glaucaRaja albaSciaena umbraSquatina squatinaThunnus thynnusUmbrina cirrosaXiphias gladius--------------------------------------------------


text:
Fra Lovro Karaula (1800. – 1875.) bio je hrvatski franjevac iz Bosne i Hercegovine.
 Jedan je od najistaknutijih franjevaca u Bosni i Hercegovini 19. stoljeća. Rodio se u Žiroviću kod Livna. Mučki je ubijen na Ilindan 1875. godine.
 Školovanje i služba
 1816. stupio je u franjevački red, studirao filozofiju i bogoslovlje u Vácu, u Mađarskoj, a zatim vršio razne pastoralne dužnosti u Bosni. Bio je kapelan u Ivanjskoj i Ljubunčiću (1825. – 1828.), župnik u livanjskoj župi Vidoši (1832. – 1840.), gvardijan u Fojnici (od 1840.), župnik u Čukliću (od 1854.), predsjednik pa gvardijan samostana na Gorici u Livnu (od 1858. odn. 1860.), župnik u Ljubunčiću (od 1864.).
 Obavlja je i druge povjerljive i važne službe: bio je tajnik biskupa Miletića (1828. – 1831.), kustos (1851. – 1854.), izaslanik Provincije u Carigradu (1843. – 1846.) i pohoditelj Provincije u ime vrhovne uprave Reda (1857.). Zbog svojih zasluga imenovan je počasnim provincijalom.
 Podizanje vjerskih objekata
 Najznačajniji Karaulin rad odnosi se na podizanju crkava, župskih stanova i samostana.
 Inicirao je gradnju crkvi u Vidošima, na Gorici u Livnu, Čukliću i Ljubunčiću. Kao kustos Provincije (1851. – 1854.) poticao je i druge na gradnju, pa se u te tri godine pogradilo devet crkava. Od francuskog konzula Wietta, Karaula je isposlovao pomoć za škole u visini od 5000 franaka i 8000 franaka pomoći za gradnju crkava. Sam je najzaslužniji za osnivanje škole u Fojnici.
 Odvjetnik potlačenog naroda
 Godine 1875. sastavio spomenicu na latinskom jeziku austrijskom caru Franju Josipu I. (s kojim se susreo dva puta), u kojoj je iznio teškoće što ih kršćani u livanjskom okružju trpe i poslao je preko svog poznanika ugarskog primasa Ivana Symora. Ta je poslanica bila odaslana tajno, ali to nije i ostala, te je kod livanjskih muslimana nakon saznanja izazvala veliko negodovanje.
 Ubojstvo
 Na Ilindan 1875. fra Lovro je otišao održati misu na groblju Grebcima u Prispu/Vašarovine. Vraćao se popodne na konju moleći krunicu. Pod Žirovićem, su ga napala trojica livanjskih muslimana: Nurija Dizdar, Avdibeg Čorbadžić i njegov sin. Oborili su ga s konja i udavili. Pastiri skriveni u grmlju (jedan je od njih, Juro Ištuk, bio sasvim blizu) su to posvjedočili i obavjestili franjevce u Livnu. Gvardijan fra Anđeo Ćurić zatražio je odmah od kotarskih vlasti istragu. Sabotirajući istu i navodeći izmišljeni uzrok smrti, turske vlasti su na kraju odbili dolazak okružnog liječnika iz Travnika kojeg su pozvali franjevci, te je pokojnik nakon četiri dana čekanja, pokopan na samostanskom groblju na Gorici. Kasnije mu je tijelo bilo preneseno u crkvu.
 Istraga iza pokopa vođena je jednako bez volje da se utvrdi istina. Naknadno je vicekonzul Josip Dragomanović rekao franjevcima da je austrijski generalni konzul s pouzdane strane saznao da je sama turska vlada u Sarajevu naručila to ubojstvo.
 Znanstveni skup
 Godine 2000. u Livnu održan je znanstveni skup o životu i radu fra Lovre Karaule u povodu 200. obljetnice njegova rođenja i 125. obljetnice mučeničke smrti.
 Jedna osnovna škola u Livnu danas nosi ime ovog livanjskog franjevca, mučenika, tribuna i diplomate.
 Unutarnje poveznice
 Mučenik
 Samostan Gorica
 Vidoši
 Čuklić (Livno, BiH)
 Ljubunčić
 Vanjske poveznice
 Fra Bonifac Badrov: Fra Lovro Karaula, Sarajevo 1925.
 Fra Jerko Vladić: Fra Lovro Karaula /Hrvatska duša, almanah, Zagreb 1923/, str. 297-311.
 Web stranica Franjevačke provincije Bosne Srebrene
 Franjevački samostan Duha Svetoga u Fojnici
 Znanstveni skup o fra Lovri Karauli
 Hrvatski katolički svećenici
 Bosanskohercegovački franjevci
 Mučenici
 Životopisi, Livno