text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 52005PC0131(01)
 Ettepanek nõukogu otsus liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli alla kirjutamise kohta /* KOM/2005/0131 lõplik */
 [pic] | EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON |Brüssel 08.04.2005KOM(2005)131 lõplik2005/0031(CNS).EttepanekNÕUKOGU OTSUSliikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli alla kirjutamise kohtaEttepanekNÕUKOGU OTSUSliikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli alla kirjutamise kohta...(komisjoni esitatud)SELETUSKIRII Poliitiline ja õiguslik taust19. jaanuaril 2001 sõlmis Euroopa Ühendus Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigiga liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määramise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva lepingu. Kõnealuse lepingu artiklis 12 on sätestatud, et Taani võib taotleda lepingus osalemist ning et ühendus, Norra ja Island, toimides Taani nõusolekul, kehtestavad osalemise tingimused kõnealuse lepingu protokollis.Vastavalt Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Ühenduse asutamislepingule lisatud ja Taani seisukohta käsitleva protokolli artiklitele 1 ja 2 ei osalenud Taani nõukogu määruse (EÜ) nr 343/2003 (millega kehtestatakse kriteeriumid ja mehhanismid selle liikmesriigi määramiseks, kes vastutab mõnes liikmesriigis kolmanda riigi kodaniku esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest, edaspidi „Dublini II määrus“) ja nõukogu määruse (EÜ) nr 2725/2000 (mis käsitleb sõrmejälgede võrdlemise Eurodac-süsteemi kehtestamist Dublini konventsiooni tõhusa kohaldamise eesmärgil, edaspidi „Eurodaci määrus“) vastuvõtmisel. Taani on siiski osaline Euroopa ühenduste liikmesriigis esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määramist käsitlevas konventsioonis, mis allkirjastati Dublinis 15. juunil 1990 (edaspidi „Dublini konventsioon“).16. veebruaril 2001 esitas Taani taotluse osaleda Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vahelises lepingus.6. mai 2003. aasta otsusega volitas nõukogu komisjoni pidama läbirääkimisi liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli sõlmimiseks, lähtudes nimetatud lepingu artiklist 12.Läbirääkimised Norra ja Islandiga sõlmitud lepingu protokolli sõlmimiseks lõppesid vastava dokumendi parafeerimisega 12. jaanuaril 2005.Lisatud ettepanekud on protokolli sõlmimise ja allkirjastamise õiguslikud vahendid. Ühenduse jaoks on allkirjastamise otsuse õiguslik alus Euroopa Ühenduse asutamislepingu artikli 63 lõike 1 punkt a koos artikli 300 lõike 2 esimese lõigu esimene lausega ning sõlmimise otsuse õiguslik alus artikli 63 lõike 1 punkt koos artikli 300 lõike 2 esimese lõigu esimene lausega ja lõike 3 esimese lõiguga. Eelnevast lähtuvalt otsustab nõukogu kvalifitseeritud häälteenamusega ning konsulteerib Euroopa Parlamendiga protokolli sõlmimise küsimuses.II LÄBIRÄÄKIMISTE TULEMUSEDKomisjon leiab, et nõukogu poolt läbirääkimisdirektiivides sätestatud eesmärgid on saavutatud ning protokolli eelnõu on ühendusele vastuvõetav. Protokollis on 6 artiklit. Protokoll sisaldab ka lisa, mis on protokolli lahutamatu osa.Protokolli lõpliku sisu võib kokku võtta järgmiselt:- Protokoll võimaldab kohaldada ühelt poolt Taani Kuningriigi ning teiselt poolt Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelistes suhetes määruse Dublin II ja Eurodaci määruse sätteid ja rakendusmäärusi. Protokoll võimaldab samuti kohaldada tulevikus tehtavaid muudatusi või uusi rakendusmeetmeid.- Protokoll annab Islandile ja Norrale õiguse esitada Euroopa Kohtule oma seisukohad või kirjalikud tähelepanekud juhul, kui Taani kohus esitab Euroopa Kohtule taotluse eelotsuse tegemiseks Euroopa Ühenduse ja Taani vahelise lepingu sätte tõlgendamise kohta.- Protokoll näeb ette lepitusmehhanismi juhuks, kui Taani ühelt poolt ning Island ja Norra teiselt poolt ei jõua kokkuleppele protokolli tõlgendamise või rakendamise küsimust.- Protokoll sisaldab selle lõpetamist käsitlevaid sätteid.III JäreldusedEelnevat silmas pidades teeb komisjon nõukogule ettepaneku:- võtta vastu otsus protokolli allkirjastamise kohta ühenduse nimel ja volitada nõukogu eesistujat määrama isiku(d), kes on volitatud ühenduse nimel kokkuleppele alla kirjutama;- pärast konsulteerimist Euroopa Parlamendiga kiita heaks liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokoll.EttepanekNÕUKOGU OTSUSliikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli alla kirjutamise kohta(EMPs kohaldatav tekst)EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, eriti selle artikli 63 lõike 1 punkti a koos selle artikli 300 lõike 2 esimese lõigu esimese lausega,võttes arvesse komisjoni ettepanekut,[1]NING ARVESTADES JÄRGMIST:(1) 6. mai 2003. aasta otsusega volitas nõukogu komisjoni pidama läbirääkimisi liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli sõlmimiseks.(2) Läbirääkimised protokolli allkirjastamiseks toimusid 2004. aasta juunist kuni 2005. aasta jaanuarini.(3) Eeldusel, et 12. jaanuaril 2005 Brüsselis parafeeritud protokoll hiljem sõlmitakse, tuleks sellele alla kirjutada.(4) Vastavalt Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Ühenduse asutamislepingule lisatud Ühendkuningriigi ja Iirimaa seisukohta käsitleva protokolli artiklile 3 osalevad Ühendkuningriik ja Iirimaa käesoleva otsuse vastuvõtmisel ja kohaldamisel,(5) Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Ühenduse asutamislepingule lisatud Taani seisukohta käsitleva protokolli artiklite 1 ja 2 kohaselt ei osale Taani käesoleva määruse vastuvõtmisel, mistõttu see ei ole talle siduv ega kuulu tema suhtes kohaldamisele,ON TEINUD JÄRGMISE OTSUSE:Ainus artikkelNõukogu eesistujal lubatakse määrata isiku(d), kes on volitatud ühenduse nimel liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokollile alla kirjutama eeldusel, et see hiljem sõlmitakse.Brüssel,Nõukogu nimeleesistuja2005/0031(CNS)EttepanekNÕUKOGU OTSUSliikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli alla kirjutamise kohta(EMPs kohaldatav tekst)EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, eriti selle artikli 63 lõike 1 punkti a koos selle artikli 300 lõike 2 esimese lõigu esimese lausega ja lõike 3 esimese lõiguga,võttes arvesse komisjoni ettepanekut,[2]võttes arvesse Euroopa Parlamendi arvamust[3]NING ARVESTADES JÄRGMIST:(1) Komisjon pidas Euroopa Ühenduse nimel läbirääkimisi liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokolli üle.(2) Nimetatud protokoll kirjutati vastavalt nõukogu [..........] otsusele ...../...../EÜ Euroopa Ühenduse nimel alla ........2005 eeldusel, et see hiljem sõlmitakse.(3) Nimetatud protokoll tuleb heaks kiita.(4) Vastavalt Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Ühenduse asutamislepingule lisatud Ühendkuningriigi ja Iirimaa seisukohta käsitleva protokolli artiklile 3 osalevad Ühendkuningriik ja Iirimaa käesoleva otsuse vastuvõtmisel ja kohaldamisel,(5) Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Ühenduse asutamislepingule lisatud Taani seisukohta käsitleva protokolli artiklite 1 ja 2 kohaselt ei osale Taani käesoleva määruse vastuvõtmisel, mistõttu see ei ole talle siduv ega kuulu tema suhtes kohaldamisele,ON TEINUD JÄRGMISE OTSUSE:Artikkel 1Liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokoll on Euroopa Ühenduse nimel heaks kiidetud.Protokolli tekst on lisatud käesolevale otsusele.Artikkel 2Nõukogu eesistuja esitab artikli 5 teises lõigus ettenähtud teate.[4]Artikkel 3Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teatajas.Brüssel,Nõukogu nimelEesistujaLisaLiikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu protokollEuroopa ÜhendusjaIslandi VabariikjaNorra Kuningriikedaspidi „lepinguosalised”,Märkides, et Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Ühenduse asutamislepingule lisatud Taani seisukohta käsitlevas protokollis on sätestatud, et ükski Euroopa Ühenduse asutamislepingu IV jaotise alusel võetud meede ei ole Taanile siduv ega tema suhtes kohaldatav;Viidates liikmesriigis või Islandil või Norras esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme käsitleva Euroopa Ühenduse ning Islandi Vabariigi ja Norra Kuningriigi vahelise lepingu (edaspidi „Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vaheline leping“) artiklile 12, milles sätestatakse, et Taani Kuningriik võib taotleda nimetatud lepinguga ühinemist;Pidades silmas, et 16. veebruari 2001. aasta kirjas taotles Taani lepinguga ühinemist;Meenutades, et vastavalt Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vahelise lepingu artiklile 12 määratakse ühinemise tingimused kindlaks Taani Kuningriigi nõusolekul lepinguosaliste poolt nimetatud lepingule lisatava protokolliga.Arvestades, et esmalt on asjakohane sõlmida Taani ja Euroopa Ühenduse vaheline leping, millega määratakse kindlaks eelkõige Euroopa Kohtu pädevusega seotud küsimused ning rahvusvaheliste lepingutega seotud teabe kooskõlastamine Euroopa Ühenduse ja Taani vahel.Võttes arvesse Euroopa Ühenduse ja Taani vahelist lepingut, mis käsitleb Taanis või mõnes teises Euroopa Liidu liikmesriigis esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest vastutava riigi määratlemise kriteeriume ja mehhanisme ning sõrmejälgede võrdlemise Eurodac-süsteemi kehtestamist Dublini konventsiooni tõhusa kohaldamise eesmärgil (edaspidi „Euroopa Ühenduse ja Taani vaheline leping“);Arvestades, et on vaja määrata kindlaks Taani osalemise tingimused Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vahelises lepingus ning et eriti oluline on määrata kindlaks Islandi, Norra ja Taani vahelised õigused ja kohustused;Märkides, et Taani põhiseadusjärgsete nõuete kohaselt põhineb käesoleva protokolli jõustumine Taani nõusolekul,ON KOKKU LEPPINUD JÄRGMISES:Artikkel 1Taani Kuningriik osaleb Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vahelises lepingus Euroopa Ühenduse ja Taani vahelises lepingus ja käesolevas protokollis sätestatud tingimustel.Artikkel 21. Taani ning Islandi ja Norra vahelistes suhetes kehtivad vastavalt rahvusvahelisele õigusele käesolevale protokollile lisatud ja selle lahutamatu osa moodustav Dublini II määrus[5] ja vastavalt selle artikli 27 lõikele 2 vastuvõetud rakendusmeetmed.2. Taani ning Islandi ja Norra vahelistes suhetes kehtivad vastavalt rahvusvahelisele õigusele käesolevale protokollile lisatud ja selle lahutamatu osa moodustav „Eurodaci määrus“[6], ja vastavalt selle artiklile 22 või artikli 23 lõikele 2 vastuvõetud rakendusmeetmed.3. Vastavalt rahvusvahelisele õigusele kohaldatakse Taani ning Islandi ja Norra vahelistes suhetes käesoleva protokolli lõigetes 1 ja 2 nimetatud õigusaktide muudatusi, millest Taani on komisjoni teavitanud vastavalt Euroopa Ühenduse ja Taani vahelise lepingu artiklile 3 ning Islandi ja Norra on komisjoni teavitanud vastavalt Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vahelise lepingu artiklile 4.4. Vastavalt rahvusvahelisele õigusele kohaldatakse Taani ning Islandi ja Norra vahelistes suhetes Dublini II määruse artikli 27 lõike 2 kohaselt vastu võetud rakendusmeetmeid ja Eurodaci määruse artikli 22 või artikli 23 lõike 2 kohaselt vastu võetud rakendusmeetmeid, millest Taani on komisjoni teavitanud vastavalt Euroopa Ühenduse ja Taani vahelise lepingu artiklile 3 ning Island ja Norra on komisjoni teavitanud vastavalt Euroopa Ühenduse, Islandi ja Norra vahelise lepingu artiklile 4.Artikkel 3Juhul kui Taani kohus esitab vastavalt Euroopa Ühenduse ja Taani vahelise lepingu artikli 6 lõikele 1 Euroopa Kohtule taotluse eelotsuse tegemiseks on Islandil ja Norral õigus esitada Euroopa Kohtule oma seisukohad või kirjalikud tähelepanekud.Artikkel 41. Juhul kui Norra ja Island esitavad kaebuse käesoleva protokolli rakendamise või tõlgendamise kohta Taani poolt, võivad Norra ja Island taotleda, et kaebus lülitatakse ametliku vaidlusküsimusena ühiskomitee päevakorda.2. Juhul kui Taani esitab kaebuse käesoleva protokolli rakendamise või tõlgendamise kohta Norra või Islandi poolt, võib Taani taotleda komisjonilt lülitada kaebus ametliku vaidlusküsimusena ühiskomitee päevakorda. Kaebuse paneb päevakorda kirja komisjon.3. Ühiskomiteel on vaidlusküsimust sisaldava päevakorra vastuvõtmise kuupäevast alates 90 päeva aega vaidluse lahendamiseks. Taanil on õigus esitada sel eesmärgil ühiskomiteele oma kirjalikud tähelepanekud.4. Juhul kui ühiskomitee lahendab vaidlusküsimuse selliselt, et lahendust tuleb kohaldata Taanis, teavitab Taani lõikes 3 sätestatud tähtaja jooksul osapooli lahenduse kohaldamisest või kohaldamata jätmisest. Juhul kui Taani teavitab lahenduse kohaldamata jätmisest, kohaldatakse lõiget 5.5. Juhul kui ühiskomitee ei suuda vaidlust lõikes 3 sätestatud 90 päeva jooksul lahendada, antakse lõplikuks lahendamiseks aega veel 90 päeva. Kui ühiskomitee ei langeta otsust selleks tähtajaks, kaotab käesolev protokoll nimetatud tähtaja lõppedes kehtivuse.Artikkel 5Lepinguosalised peavad käesoleva protokolli ratifitseerima või heaks kiitma. Ratifitseerimis- või heakskiitmiskiri antakse hoiule Euroopa Liidu Nõukogu peasekretärile, kes tegutseb hoiulevõtjana.Käesolev protokoll jõustub teise kuu esimesel päeval pärast seda, kui lepinguosalised on teatanud kehtiva korra kohaste menetluste lõpuleviimisest.Käesoleva protokolli jõustumise tingimuseks on samuti Taani Kuningriigi eelnev teatis hoiulevõtjale, milles Taani Kuningriik kinnitab, et ta nõustub käesoleva protokolli sätetega ning kohaldab artikli 2 sätteid oma suhetes Islandi ja Norraga.Artikkel 6Iga lepinguosaline võib käesoleva protokolli lõpetada, esitades hoiulevõtjale kirjaliku teate. Teade jõustub kuus kuud pärast hoiuleandmist.Käesolev protokoll kaotab kehtivuse Euroopa Ühenduse ja Taani vahelise lepingu lõppemise puhul.Käesolev protokoll kaotab kehtivuse, kui Euroopa Ühendus või nii Island kui ka Norra on selle denonsseerinud....................... (koht),Protokolli lisaNõukogu 18. veebruari 2003. aasta määrus (EÜ) nr 343/2003, millega kehtestatakse kriteeriumid ja mehhanismid selle liikmesriigi määramiseks, kes vastutab mõnes liikmesriigis kolmanda riigi kodaniku esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest(ELT L 50, 25.2.2003, lk 1).Nõukogu 11. detsembri 2000. aasta määrus (EÜ) nr 2725/2000, mis käsitleb sõrmejälgede võrdlemise Eurodac-süsteemi kehtestamist Dublini konventsiooni tõhusa kohaldamise eesmärgil (EÜT L 316, 15.12.2000).
 [1] EÜT C [...], [...], lk [...].
 [2] EÜT C [...], [...], lk [...].
 [3] EÜT C [...], [...], lk [...].
 [4] Protokoll jõustub lepinguosaliste teatele järgneva teise kuu esimesel päeval.
 [5] Nõukogu 18. veebruari 2003. aasta määrus (EÜ) nr 343/2003, millega kehtestatakse kriteeriumid ja mehhanismid selle liikmesriigi määramiseks, kes vastutab mõnes liikmesriigis kolmanda riigi kodaniku esitatud varjupaigataotluse läbivaatamise eest (ELT L 50, 25.2.2003, lk 1).
 [6] Nõukogu 11. detsembri 2000. aasta määrus (EÜ) nr 2725/2000, mis käsitleb sõrmejälgede võrdlemise Eurodac-süsteemi kehtestamist Dublini konventsiooni tõhusa kohaldamise eesmärgil (EÜT L 316, 15.12.2000).


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 12.12.2016
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 462/35
 Žaloba podaná 13. októbra 2016 – Espírito Santo Financial Group/ECB
 (Vec T-730/16)
 (2016/C 462/45)
 Jazyk konania: angličtina
 Účastníci konania
 Žalobkyňa: Espírito Santo Financial Group SA (Luxemburg, Luxembursko) (v zastúpení: R. Oliveira a S. Estima Martins, advokáti)
 Žalovaná: Európska centrálna banka (ECB)
 Návrhy
 Žalobkyňa navrhuje, aby Všeobecný súd:
 —
 zrušil rozhodnutie Európskej centrálnej banky (ECB) z 31. augusta 2016 prijaté podľa rozhodnutia ECB/2004/3 o neposkytnutí úplného prístupu k rozhodnutiu ECB z 1. augusta 2014 , ktorým bol pozastavený status Espírito Santo Financial, SA, ako protistrany v rámci menovej politiky Eurosystému, a ktorým bola uvedenej banke uložená povinnosť v celom rozsahu uhradiť jej dlh voči Eurosystému, ako aj o neposkytnutí úplného prístupu k súvisiacim dokumentom alebo rozhodnutiam orgánov ECB,
 —
 uložil žalovanej povinnosť nahradiť trovy konania.
 Dôvody a hlavné tvrdenia
 Na podporu svojej žaloby žalobkyňa uvádza šesť žalobných dôvodov.
 1.
 Prvý žalobný dôvod založený na tom, že napadnuté rozhodnutie, ktorým sa zamieta prístup k požadovaným informáciám uvedeným v rozhodnutiach Rady guvernérov má byť zrušené, pretože porušuje povinnosť odôvodnenia.
 2.
 Druhý žalobný dôvod založený na tom, že napadnuté rozhodnutie, ktorým sa zamieta prístup k požadovaným informáciám uvedeným v rozhodnutiach Rady guvernérov má byť zrušené, pretože nesprávne vykladá, a tým porušuje prvú, druhú a siedmu odrážku článku 4 ods. 1 písm. a) rozhodnutia ECB/2004/3.
 3.
 Tretí žalobný dôvod založený na tom, že napadnuté rozhodnutie, ktorým sa zamieta prístup k dodatočným informáciám uvedeným v návrhoch Výkonnej rady má byť zrušené, pretože porušuje povinnosť odôvodnenia.
 4.
 Štvrtý žalobný dôvod založený na tom, že napadnuté rozhodnutie, ktorým sa zamieta prístup k dodatočným informáciám uvedeným v návrhoch Výkonnej rady má byť zrušené, pretože nesprávne vykladá, a tým porušuje druhú a siedmu odrážku článku 4 ods. 1 písm. a) rozhodnutia ECB/2004/3.
 5.
 Piaty žalobný dôvod založený na tom, že napadnuté rozhodnutie, ktorým sa zamieta prístup k dodatočným informáciám uvedeným v návrhoch Výkonnej rady má byť zrušené, pretože nesprávne vykladá, a tým porušuje prvú odrážku článku 4 ods. 2 rozhodnutia ECB/2004/3.
 6.
 Šiesty žalobný dôvod založený na tom, že napadnuté rozhodnutie, ktorým sa zamieta prístup k dodatočným informáciám uvedeným v návrhoch Výkonnej rady má byť zrušené, pretože nesprávne vykladá, a tým porušuje článok 4 ods. 3 rozhodnutia ECB/2004/3.


text:
C 150/18 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 19.5.2001
 — El Tribunal de Primera Instancia se pronunció sobre la Recurso interpuesto el 30 de marzo de 2001 contra el
 admisibilidad del recurso sin examinar todos los elemen- Reino de España por la Comisión de las Comunidades
 tos materiales y jurı́dicos del asunto. Europeas
 — El Tribunal de Primera Instancia vulneró los derechos de
 defensa de la recurrente al no considerar que ésta no tenı́a (Asunto C-143/01)
 un adecuado conocimiento de los hechos que originaron
 el proceso, conocimiento que fue imposible hasta el 10 de (2001/C 150/34)
 mayo de 1995, tanto por hechos objetivos como por el
 comportamiento de la Comunidad. Asimismo, desde
 otro punto de vista redujo indebidamente el plazo de En el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas se ha
 prescripción inderogable previsto en dicha norma. presentado el 30 de marzo de 2001 un recurso contra el Reino
 de España formulado por la Comisión de las Comunidades
 Europeas, representada por los Sres. Miguel Dı́az-Llanos La
 Roche y Carlos Gómez de la Cruz Talegón, que designa como
 domicilio en Luxemburgo el del Sr. C. Gómez de la Cruz,
 Edificio Wagner C2/254, Plateau de Kirchberg.
 Recurso interpuesto el 28 de marzo de 2001 por la La parte demandante solicita al Tribunal de Justicia que:
 Comisión de las Comunidades Europeas contra la Repú-
 blica Italiana — Declare que, al aplicar un tipo reducido sobre las entregas,
 adquisiciones intracomunitarias o importaciones de gas
 (Asunto C-142/01) licuado del petróleo envasado, el Reino de España ha
 incumplido las obligaciones que le impone el artı́culo 12
 de la Sexta Directiva IVA 77/388/CEE (1) del Consejo, de
 (2001/C 150/33) 17 de mayo de 1977.
 En el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas se ha — Condene en costas al Reino de España.
 presentado el 28 de marzo de 2001 un recurso contra
 la República Italiana formulado por la Comisión de las
 Comunidades Europeas, representada por la Sra. Maria Patakia
 y por el Sr. Antonio Aresu, en calidad de agentes. Motivos y principales alegaciones
 La parte demandante solicita al Tribunal de Justicia que: La Comisión no comparte los argumentos avanzados por las
 autoridades españolas según los cuales el gas butano es un
 — Declare que la República Italiana ha incumplido las combustible análogo al gas natural, por lo que deberı́a disfrutar
 obligaciones que le incumben en virtud de la Directiva de la misma fiscalidad. El artı́culo 12.3.b) de la Sexta Directiva
 92/51/CEE (1) del Consejo, de 18 de junio de 1992, IVA constituye una norma excepcional y no admite la
 relativa a un segundo sistema general de reconocimiento aplicación analógica.
 de formaciones profesionales, que completa la Directiva
 89/48/CEE (2), al mantener en vigor el artı́culo 12,
 apartado 1, de la Ley no 81, de 8 de marzo de 1991, que En el caso de que la entrega de gas butano, siendo el gas
 supedita a un requisito de reciprocidad el reconocimiento butano el combustible utilizado por las capas sociales de
 del tı́tulo de profesor de esquı́. menores recursos económicos, pudiera considerarse como
 perteneciente a la esfera de «servicio cultural o social» en el
 — Condene en costas a la República Italiana. sentido del anexo H, al que remite el artı́culo 12.3 a), la
 aplicación de un tipo reducido de IVA carecerı́a, aún en este
 caso, de base legal. El punto 14 del anexo H de la directiva
 Motivos y principales alegaciones indica que tales prestaciones de servicios o entregas de
 bienes deben ser realizadas por «organizaciones caritativas
 El artı́culo 12, apartado 1, de la Ley 81/91 es incompatible reconocidas por los Estados miembros, dedicados a obras de
 con la Directiva 92/51/CEE, en la medida en que establece un bienestar y de seguridad social».
 requisito de reciprocidad para la obtención de la convalidación
 del tı́tulo de maestro de esquı́ obtenido en otro Estado
 miembro y, de este modo, agrega a la Directiva misma un (1) en materia de armonización de las legislaciones de los Estados
 requisito que ésta no prevé. Miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios
 — Sistema común del Impuesto sobre el Valor Añadido: base
 imponible uniforme (DO L 145, de 13.06.1977, p. 1 — EE:
 (1) DO L 209, de 24.7.1992, p. 25. Capı́tulo 9, Tomo 1, p. 54).
 (2) DO L 19, de 24.1.1989, p. 16.


type: wikipedia

text:
Giovanni Boccaccio [džov'anni bok'atšo] (16. juuni 1313 – 21. detsember 1375) oli Itaalia kirjanik. Teda peetakse novelli kui kirjandusžanri rajajaks.
 Elukäik
 Boccaccio sünni asjaolud ei ole selged. Ta oli ebaseaduslik laps, kelle isa oli Firenze kaupmees ja ema pole teada. Arvatavasti sündis ta Toscanas Certaldos, kus elas tema isa.
 Boccaccio kasvas üles Firenzes. Ta isa abiellus 1320. aastatel Margherita del Mardoliga, kes kuulus nimekasse perekonda. Usutakse, et Boccacciot õpetas Giovanni Mazzuoli, kes tutvustas teda varakult Dante loominguga. 1327. aastal kolis Boccaccio Napolisse, kus tema isa määrati oma panga osakonna juhiks. Boccaccio määrati samas pangas õpipoisiks ning ta veetis seal kuus aastat. See karjäär teda siiski ei köitnud ja lõpuks suutis ta oma isa veenda, et läheb linna kooli õigusteadust õppima.
 Tundub, et õigusteadus ei meeldinud Boccacciole rohkem kui pangandus, kuid õpingud andsid talle võimaluse õppida laiahaardeliselt ja luua häid sidemeid kaasõpilastega. Tema varasemad mõjutajad olid Paolo da Perugia, humanistid Barbato da Sulmona ja Giovanni Barrili ning teoloog Dionigi da San Sepolcro. 1330. aastatel sai Boccaccio isaks, kui sündis kaks ebaseaduslikku last: Mario ja Giulio.
 Napolis hakkas Boccaccio tegelema luulega. Selle perioodi tööde hulka kuuluvad "Filostrato", "Teseida", "Filocolo" ja "La caccia di Diana".
 Boccaccio naasis Firenzesse 1341. aasta algul, vältides selles linnas 1340. aastal levinud katku. Tema isa oli 1338. aastal Firenzesse naasnud, kus ta ka pankrotti läks. Kuigi Boccaccio ei olnud oma tagasipöördumisega rahul, jätkas ta siiski oma kirjatööd. Aastal 1341 kirjutas ta "Comedia delle ninfe fiorentine" (tuntud ka pealkirjaga "Ameto"), segu proosast ja luulest, lõpetades allegoorilise luuletuse "Amorosa visione" 1342. aastal ja "Fiammetta" 1343. aastal. Boccaccio isa abiellus uuesti Bice del Bostichiga. Tema isa lapsed esimesest abielust olid kõik surnud (peale Boccaccio) ning talle tegi heameelt poja Iacopo sünd aastal 1344. Boccacciost endastki sai taas isa, kui tal sündis Ravennas ebaseaduslik tütar Violante.
 Firenze kannatas 1348. aastal musta surma käes, mis tappis kolm neljandikku linna elanikest ning leidis hiljem kajastamist "Dekameronis". Alates 1347. aastast veetis Boccaccio palju aega Ravennas, otsides patronaaži. Vaatamata tema enda väidetele ei ole kindel, kas ta oli ka tegelikult katku ajal Firenzes. Tema kasuema suri epideemia ajal ja isa 1349. aastal. Perekonnapeaks saanud Boccaccio oli sunnitud aktiivsemalt tegutsema.
 Boccaccio hakkas "Dekameroni" kirjutama 1349. aastal. Võimalik, et paljude juttude struktuurid pärinevad tema karjääri varasemast ajast, aga saja loo valik ja raamjutustus kolmest mehest ja seitsmest naisest pärineb sellest ajast. Töö oli 1352. aastaks enamjaolt valmis. See oli Boccaccio viimane kirjandussaavutus ja üks tema viimastest itaaliakeelsetest töödest. Ainus teine suurtöö oli "Corbaccio". Boccaccio parandas "Dekameroni" aastatel 1370–1371. See käsikiri on säilinud tänapäevani.
 Tema viimased eluaastad möödusid haigustega võideldes; terviseprobleemid olid suuresti seotud rasvumisega. Ta suri Certaldos 21. detsembril 1375.
 Looming
 Boccaccio loominguline tegevus algas 1330. aastate keskpaiku. Ta kirjutas nii luulet kui ka proosat. Oma peateose, klassikalise novellikogu "Dekameroni" ("Decamerone"; 'kümmepäevak') kirjutas ta aastatel 1349–1353.
 Eesti keeles on ilmunud ka Boccaccio romaan "Madonna Fiammetta eleegia" (tõlkinud Lauri Pilter, 2014).
 Välislingid
 Tiina Tammer. Kes on Boccaccio autoriõiguste pärija? – Tänapäev (kirjastuse koduleht) 26. veebruar 2005
 Dekameron: 1. väljavalik 13 uudisjuttu. Teos digiteerituna digitaalarhiivis DIGAR
 Dekameron: erootilised jutud. Teos digiteerituna digitaalarhiivis DIGAR
 Itaalia kirjanikud
 Itaalia luuletajad
 Renessansskirjanikud
 Renessansshumanistid
 Sündinud 1313
 Surnud 1375


text:
Mechanický převod je součást mechanického stroje, která přenáší sílu mezi pohyblivými částmi stroje, které nejčastěji konají otáčivý pohyb (kola).
 Kolo, které je roztáčeno vnější silou, se nazývá hnací kolo, kolo, které je roztáčen hnacím kolem, se nazývá hnané kolo. Kola nemají společnou osu otáčení (na rozdíl od kola na hřídeli).
 Velikost převodu vyjadřuje veličina převodový poměr i:
 kde n1 je frekvence otáčení hnacího kola, n2 je frekvence otáčení hnaného kola, d1 je poloměr hnacího kola, d2 je poloměr hnaného kola, z1 je počet zubů hnacího kola, z2 je počet zubů hnaného kola.
 Vztah vychází z předpokladu, že obvodová rychlost je u zabírajících kol shodná (nedochází k prokluzu). Ve strojnictví je převodový poměr definován opačně než ve fyzice a tedy hodnota větší než jedna platí pro převod do pomala.
 A proto platí vztah při převodu pro dvě ozubená kola do pomala převodový poměr i:
 kde: n1 otáčky hnacího kola (pastorku), n2 otáčky hnaného kola, z1 počet zubů hnacího kola (pastorku), z2 počet zubů hnaného kola, D1 roztečný průměr hnacího kola (pastorku), D2 roztečný průměr hnaného kola.
 Druhy převodů
 Podle konstrukce:
 třecí – kola se dotýkají a k přenesení síly mezi nimi dochází díky tření,
 ozubený – kola jsou ozubená a síla se přenáší dotykem do sebe zapadajících zubů,
 řemenový – kola (nazývaná řemenice) jsou propojena řemenem a síla se přenáší třením mezi ním a koly, tření lze zvýšit použitím řemenu s průřezem lichoběžníku (klínový řemen), řemen může být i zkřížený,
 řetězový - ozubená kola jsou propojena řetězem, který přenáší sílu působením na zuby kol,
 hřebenový – převod otáčivého pohybu na posuvný nebo naopak, do zubů kola zapadají zuby rovné části (hřebenu), síla se přenáší působením mezi zuby,
 šnekový – převod, při kterém jsou osy otáčení na sebe kolmé, zuby hnaného kola zapadají do závitů hnací části.
 Podle směrů otáčení:
 souhlasné – kolo hnací a hnané se otáčejí v souhlasném směru (v případě řetězového a řemenového nezkříženého převodu),
 nesouhlasné – kola se otáčejí v nesouhlasném směru (v případě třecího, ozubeného a řemenového zkříženého převodu).
 Podle velikosti převodu:
 dorychla – převodový poměr je menší než jedna, hnané kolo se otáčí rychleji než hnací kolo, dochází ke zmenšení momentu síly,
 dopomala – převodový poměr je větší než jedna, hnané kolo se otáčí pomaleji než hnací, dochází ke zvětšení momentu síly.
 Vlastnosti
 U převodů, kde je použité ozubené kolo, nemůže dojít k proklouznutí. U převodu třecího a řemenového proklouznutí je možné a může fungovat jako pojistka při poruše. Jednoduchý převod, který se skládá jen ze dvou kol, má neměnný převodový poměr. Převodovka umožňuje měnit velikost kol a tím i převodový poměr.
 Související články
 Mechanika
 Externí odkazy
 Pevnostní analýza převodového mechanismu - metodou konečných prvků
 Mechanické převody Materiál obsahuje třecí převody, řemenové převody, řetězové převody, variátory a převody ozubenými koly včetně obrázků.
 Technická mechanika
 Převodovka


type: legislation

text:
 3.6.2016
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 146/1
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2016/879 VAN DE COMMISSIE
 van 2 juni 2016
 tot vaststelling van de nadere regelingen met betrekking tot de conformiteitsverklaring bij het op de markt brengen van met fluorkoolwaterstoffen gevulde koel-, klimaatregelings- en warmtepompapparatuur, en de controle ervan door een onafhankelijke auditor, ingevolge Verordening (EU) nr. 517/2014 van het Europees Parlement en de Raad
 (Voor de EER relevante tekst)
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 517/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende gefluoreerde broeikasgassen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 842/2006 (1), en met name artikel 14, lid 4,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Uit hoofde van artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) nr. 517/2014 mag met fluorkoolwaterstoffen gevulde koel-, klimaatregelings- en warmtepompapparatuur op de markt worden gebracht indien de fluorkoolwaterstoffen waarmee deze apparatuur is gevuld, zijn opgenomen in de in hoofdstuk IV van die verordening bedoelde quotumregeling. Bij het op de markt brengen van voorgevulde apparatuur moeten de fabrikanten en invoerders van de apparatuur ervoor zorgen dat de naleving van dat voorschrift gedocumenteerd is en in dit verband een conformiteitsverklaring opstellen.
 (2)
 Bij de opstelling van de conformiteitsverklaringen en de documentatie moet rekening worden gehouden met de verschillende mogelijkheden die fabrikanten en invoerders ter beschikking staan om de voorschriften na te leven. Het kan namelijk gaan om het op de markt brengen van apparatuur die is gevuld met fluorkoolwaterstoffen waarvoor een vergunning krachtens artikel 18, lid 2, van Verordening (EU) nr. 517/2014 is verleend, apparatuur die is gevuld met fluorkoolwaterstoffen die eerder als bulkstof op de markt zijn gebracht, vervolgens zijn uitgevoerd, waarna de apparatuur er buiten de Unie mee is gevuld, en apparatuur die in de Unie met fluorkoolwaterstoffen is gevuld. Afhankelijk van het soort activiteiten dat de onderneming verricht, zijn verschillende soorten documenten vereist van invoerders en fabrikanten.
 (3)
 Om de geloofwaardigheid te waarborgen van conformiteitsverklaringen die gebaseerd zijn op vergunningen krachtens artikel 18, lid 2, van Verordening (EU) nr. 517/2014, moet ervoor worden gezorgd dat dergelijke vergunningen traceerbaar zijn. Daarom moeten de vergunningen naar behoren geregistreerd worden in het register dat overeenkomstig artikel 17 van die verordening is ingesteld.
 (4)
 Om richtsnoeren te geven voor de in artikel 14, lid 2, van Verordening (EU) nr. 517/2014 voorgeschreven controle van de conformiteitsverklaring en de onderliggende documentatie door een derde, moeten de reikwijdte van die controle alsook de wijze van indiening van de controledocumenten worden bepaald.
 (5)
 Omwille van de consistentie moeten de desbetreffende bepalingen van deze verordening en van Verordening (EU) nr. 517/2014 vanaf dezelfde datum van toepassing zijn.
 (6)
 De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 24 van Verordening (EU) nr. 517/2014 opgerichte comité,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Conformiteitsverklaring
 1. Invoerders en fabrikanten van met fluorkoolwaterstoffen gevulde koel-, klimaatregelings- en warmtepompapparatuur („apparatuur”) stellen de in artikel 14 van Verordening (EU) nr. 517/2014 bedoelde conformiteitsverklaring op volgens het model in bijlage I bij deze verordening. De conformiteitsverklaring wordt ondertekend door een wettelijke vertegenwoordiger van de fabrikant of invoerder van de apparatuur.
 2. Bij invoer van de in artikel 1 bedoelde apparatuur zorgt de invoerder ervoor dat de douaneautoriteiten over een kopie van de conformiteitsverklaring kunnen beschikken op het moment waarop de douaneaangifte in verband met de vrijgave voor vrij verkeer in de Unie wordt gedaan.
 3. In een conformiteitsverklaring mag alleen naar een vergunning als bedoeld in artikel 18 van Verordening (EU) nr. 517/2014 worden verwezen wanneer die vergunning naar behoren geregistreerd is in het register dat overeenkomstig artikel 17 van die verordening is ingesteld.
 Artikel 2
 Documentatie
 1. Fabrikanten die in de Unie met fluorkoolwaterstoffen gevulde apparatuur op de markt brengen, bewaren de volgende, in artikel 14 van Verordening (EU) nr. 517/2014 bedoelde documentatie:
 a)
 de conformiteitsverklaring;
 b)
 een lijst ter identificatie van de apparatuur, met vermelding van het type en de totale hoeveelheid in kilogram per type fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld; deze lijst is niet vereist als de fabrikant kan aantonen dat de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, eerder op de markt zijn gebracht voordat de apparatuur ermee werd gevuld;
 c)
 als de fluorkoolwaterstoffen door een andere onderneming in de Unie zijn geleverd: de leveringsbon of factuur van de desbetreffende, eerder in de Unie op de markt gebrachte fluorkoolwaterstoffen;
 d)
 als de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, zijn ingevoerd en vrijgegeven voor vrij verkeer in de Unie door de fabrikant van apparatuur voordat de apparatuur werd gevuld: de desbetreffende douanedocumenten waaruit blijkt dat de hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, voor vrij verkeer in de Unie is vrijgegeven;
 e)
 als de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, door de fabrikant zijn ingevoerd, maar niet voor vrij verkeer in de Unie zijn vrijgegeven voordat de apparatuur werd gevuld: een bewijs dat de toepasselijke douaneprocedures voor de vrijgave voor vrij verkeer van de betrokken hoeveelheden fluorkoolwaterstoffen zijn gevolgd wanneer de apparatuur op de markt wordt gebracht;
 f)
 als de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, zijn geproduceerd door de fabrikant van de apparatuur en de apparatuur er in de Unie mee is gevuld: een document waaruit blijkt met welke hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen de apparatuur is gevuld.
 2. Invoerders van apparatuur bewaren de volgende, in artikel 14 van Verordening (EU) nr. 517/2014 bedoelde documentatie voor alle apparatuur die valt onder één douaneaangifte in verband met de vrijgave voor vrij verkeer in de Unie:
 a)
 de conformiteitsverklaring;
 b)
 een lijst ter identificatie van de voor vrij verkeer vrijgegeven apparatuur, met de volgende informatie:
 i)
 informatie over het model;
 ii)
 het aantal eenheden per model;
 iii)
 de identificatie van het type fluorkoolwaterstoffen waarmee elk model is gevuld;
 iv)
 de hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen in elke eenheid, afgerond op de dichtstbijzijnde gram;
 v)
 de totale hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen in kilogram en in ton CO2-equivalent;
 c)
 de douaneaangifte in verband met de vrijgave van de apparatuur voor vrij verkeer in de Unie;
 d)
 als de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, in de Unie op de markt zijn gebracht, vervolgens zijn uitgevoerd, waarna de apparatuur er buiten de Unie mee is gevuld: een leveringsbon of factuur, alsook een verklaring door de onderneming die de fluorkoolwaterstoffen op de markt heeft gebracht dat de hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen is of zal worden gerapporteerd als zijnde in de Unie op de markt gebracht en niet is of zal worden gerapporteerd als zijnde rechtstreeks geleverd voor uitvoer in de zin van artikel 15, lid 2, onder c), van Verordening (EU) nr. 517/2014 krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 517/2014 en onderdeel 5C van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1191/2014 van de Commissie (2).
 Artikel 3
 Controle
 1. De in artikel 14, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 517/2014 bedoelde onafhankelijke auditor controleert de documentatie en conformiteitsverklaringen van de invoerder van de apparatuur op de volgende punten:
 a)
 consistentie van de conformiteitsverklaringen en de bijbehorende documenten met de rapportage ingevolge artikel 19 van Verordening (EU) nr. 517/2014 en de onderdelen 11, 12 en 13 van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1191/2014;
 b)
 nauwkeurigheid en volledigheid van de informatie in de conformiteitsverklaringen en de bijbehorende documenten op basis van de registers van de onderneming voor de betrokken transacties;
 c)
 als een invoerder van apparatuur verwijst naar een krachtens artikel 18, lid 2, van Verordening (EU) nr. 517/2014 verleende vergunning: de beschikbaarheid van voldoende vergunningen, door de gegevens in het in artikel 17 van Verordening (EU) nr. 517/2014 bedoelde register te vergelijken met bewijsstukken van het op de markt brengen;
 d)
 als de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, in de Unie op de markt zijn gebracht, vervolgens zijn uitgevoerd, waarna de apparatuur er buiten de Unie mee is gevuld: het bestaan van een verklaring door de onderneming die de fluorkoolwaterstoffen op de markt heeft gebracht overeenkomstig artikel 2, lid 2, onder d), die geldt voor de betrokken hoeveelheden.
 2. Na de controle overeenkomstig lid 1 verstrekt de onafhankelijke auditor een controledocument met zijn bevindingen. Dit document bevat een verklaring betreffende de mate van nauwkeurigheid van de desbetreffende documentatie en verklaringen.
 Artikel 4
 Indiening van controledocumenten
 De invoerder van de apparatuur dient het in artikel 3, lid 2, van deze verordening bedoelde controledocument elk jaar uiterlijk op 31 maart voor het voorafgaande kalenderjaar in met behulp van het ingevolge artikel 1 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1191/2014 beschikbaar gestelde rapportagesysteem en vermeldt in dat systeem de bevindingen van de auditor over de mate van nauwkeurigheid van de desbetreffende documentatie en verklaringen.
 Artikel 5
 Inwerkingtreding en toepassing
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 De artikelen 1 en 2 zijn echter van toepassing vanaf 1 januari 2017 en de artikelen 3 en 4 vanaf 1 januari 2018.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 2 juni 2016.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 150 van 20.5.2014, blz. 195.
 (2) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1191/2014 van de Commissie van 30 oktober 2014 tot vaststelling van de vorm en indieningswijze van het verslag bedoeld in artikel 19 van Verordening (EU) nr. 517/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende gefluoreerde broeikasgassen (PB L 318 van 5.11.2014, blz. 5).
 BIJLAGE
 Verklaring van conformiteit met artikel 14 van Verordening (EU) nr. 517/2014 van het Europees Parlement en de Raad
 (1)
 Wij, [naam van onderneming, btw-identificatienummer en voor invoerders van apparatuur registratie-ID van F-gas-portaal invullen], verklaren onder onze eigen verantwoordelijkheid dat wanneer wij voorgevulde apparatuur op de markt brengen die wij in de Unie invoeren of vervaardigen, de fluorkoolwaterstoffen waarmee deze apparatuur is gevuld, zijn opgenomen in de in hoofdstuk IV van Verordening (EU) nr. 517/2014 bedoelde quotumregeling, namelijk:
 [vakje(s) aankruisen dat (die) van toepassing is (zijn); de opname in de quotumregeling wordt op een of meer van de onderstaande wijzen bereikt]
 ☐ A.
 wij beschikken op het moment van vrijgave voor vrij verkeer over één of meer vergunningen die overeenkomstig artikel 18, lid 2, van Verordening (EU) nr. 517/2014 zijn verleend en in het in artikel 17 van die verordening bedoelde register zijn geregistreerd om het quotum te gebruiken van een producent of invoerder van fluorkoolwaterstoffen waarop artikel 15 van Verordening (EU) nr. 517/2014 van toepassing is, die de in de apparatuur opgenomen hoeveelheid dekken;
 ☐ B.
 [uitsluitend voor invoerders van apparatuur] de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, zijn in de Unie op de markt gebracht en vervolgens uitgevoerd, waarna de apparatuur er buiten de Unie mee is gevuld, en de onderneming die de fluorkoolwaterstoffen op de markt heeft gebracht, heeft een verklaring afgegeven dat de hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen is of zal worden gerapporteerd als zijnde in de Unie op de markt gebracht en niet is of zal worden gerapporteerd als zijnde rechtstreeks geleverd voor uitvoer in de zin van artikel 15, lid 2, onder c), van Verordening (EU) nr. 517/2014 krachtens artikel 19 van Verordening (EU) nr. 517/2014 en onderdeel 5C van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1191/2014 van de Commissie (2);
 ☐ C.
 [uitsluitend voor apparatuur die in de Unie is vervaardigd] de fluorkoolwaterstoffen waarmee de apparatuur is gevuld, zijn op de markt gebracht door een producent of invoerder van fluorkoolwaterstoffen waarop artikel 15 van Verordening (EU) nr. 517/2014 van toepassing is.
 [naam en functie van de wettelijke vertegenwoordiger]
 [handtekening van de wettelijke vertegenwoordiger]
 [datum]
 (1) Verordening (EU) nr. 517/2014 van het Europese Raad en de Raad van 16 april 2014 betreffende gefluoreerde broeikasgassen en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 842/2006 (PB L 150 van 20.5.2014, blz. 195).
 (2) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1191/2014 van de Commissie van 30 oktober 2014 tot vaststelling van de vorm en indieningswijze van het verslag bedoeld in artikel 19 van Verordening (EU) nr. 517/2014 van het Europees Parlement en de Raad betreffende gefluoreerde broeikasgassen (PB L 318 van 5.11.2014, blz. 5.


text:
 28.8.2010
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 234/4
 Rozsudek Soudního dvora (třetího senátu) ze dne 1. července 2010 (žádost o rozhodnutí o předběžné Verwaltungsgerichtshof — Rakousko) — Susanne Gassmayr v. Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
 (Věc C-194/08) (1)
 (Sociální politika - Směrnice 92/85/EHS - Zavádění opatření pro zlepšení bezpečnosti a ochrany zdraví při práci těhotných zaměstnankyň, zaměstnankyň krátce po porodu nebo kojících zaměstnankyň - Článek 5 odst. 3 a čl. 11 body 1 až 3 - Přímý účinek - Těhotná zaměstnankyně, které je přiznáno během těhotenství pracovní volno - Zaměstnankyně na mateřské dovolené - Nárok na vyplácení odměny za pracovní pohotovost)
 2010/C 234/06
 Jednací jazyk: němčina
 Předkládající soud
 Verwaltungsgerichtshof
 Účastníci původního řízení
 Žalobkyně: Susanne Gassmayr
 Žalovaný: Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
 Předmět věci
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce — Verwaltungsgerichtshof — Výklad čl. 11 bodů 1, 2 a 3 směrnice Rady 92/85/EHS ze dne 19. října 1992 o zavádění opatření pro zlepšení bezpečnosti a ochrany zdraví při práci těhotných zaměstnankyň a zaměstnankyň krátce po porodu nebo kojících zaměstnankyň (Úř. věst. L 348, s. 1; Zvl. vyd. 05/02, s. 110) — Přímý účinek — Nárok zaměstnankyně na vyplácení nepaušální odměny za pohotovostní služby mimo obvyklou pracovní dobu („Journaldienstzulage“) během období, kdy platí zákaz zaměstnávat těhotné zaměstnankyně, nebo během mateřské dovolené
 Výrok
 1)
 Článek 11 body 1 až 3 směrnice Rady 92/85/EHS ze dne 19. října 1992 o zavádění opatření pro zlepšení bezpečnosti a ochrany zdraví při práci těhotných zaměstnankyň a zaměstnankyň krátce po porodu nebo kojících zaměstnankyň (desátá směrnice ve smyslu čl. 16 odst. 1 směrnice 89/391/EHS) má přímý účinek a zakládá ve prospěch jednotlivců práva, kterých se mohou dovolávat vůči členskému státu, který tuto směrnici neprovedl do vnitrostátního práva nebo ji provedl nesprávně, tedy práva, která musí vnitrostátní soudy chránit.
 2)
 Článek 11 bod 1 směrnice 92/85 musí být vykládán v tom smyslu, že nebrání vnitrostátní právní úpravě, která stanoví, že těhotná zaměstnankyně, které bylo dočasně přiznáno z důvodu těhotenství pracovní volno, má nárok na odměnu za práci ve výši průměrného výdělku, kterého dosahovala v průběhu referenčního období před začátkem svého těhotenství, s výjimkou odměny za pracovní pohotovost.
 3)
 Článek 11 body 2 a 3 směrnice 92/85 musí být vykládán v tom smyslu, že nebrání vnitrostátní právní úpravě, která stanoví, že zaměstnankyně na mateřské dovolené má nárok na odměnu za práci ve výši průměrného výdělku, kterého dosahovala v průběhu referenčního období před začátkem této mateřské dovolené, s výjimkou odměny za pracovní pohotovost.
 (1) Úř. věst. C 197, 2.8.2008.