text:
Atény (, ) sú hlavné a najväčšie mesto Grécka a zároveň hlavné mesto gréckeho regiónu Atika (Attikí). Kozmopolitné moderné mesto je veľmi známe ako mestský štát a dôležité kultúrne a vzdelávacie centrum staroveku. Je pomenované po svojej patrónke bohyni Aténe.
 Dejiny
 Starovek
 Atény boli obývané už od neolitu, nepatrilo však medzi hlavné centrá Grécka. Väčšie osídlenie tu vzniklo pravdepodobne v pelasgickej dobe, samotné toponymum Atény je predgréckeho-pelasgického pôvodu. Významnejším sa stali v mykénskej dobe, kedy bolo na akropole vystavané mohutné centrum, pravdepodobne palác a pevnosť. Zvyšky kamennej stavby z mykénskeho obdobia vidieť dodnes. Mykénske Atény zanikajú niekedy po roku 1200 pred Kr., obyvateľstvo však pretrvalo a v neskoršom období boli známi ako Ióni. Kontinuita iónskeho osídlenia v Atike pretrvala. V klasickej dobe Aténčania odvodzovali svoj pôvod jedine od Iónov, pričom iný pôvod odmietali.
 Gréci sa kultúrne znovu vzchopili až v 9. stor. pred Kr. V tejto dobe Aténam vládla aristokracia a z nej volení králi (basileioi). Kráľovský systém bol však neskôr nahradený a Aténam vládli úradníci, tzv. archontes. Počas tohto obdobia sa začína rodiť demokracia. V roku 624 pred Kr. bol aténsky úradník Drakon poverený zostavením zákonov. Tieto zákony boli najstaršou európskou písomnou zostavou zákonov. Zákony upravil v roku 594 pred Kr. Solón, ktorý tak pomohol vyriešiť hospodárske problémy Aténskeho štátu, pričom rozdelil občanov Atén do 4 tried, podľa majetku. Každá trieda mala určité výsady a povinnosti. V tomto období sa Aténčania podieľali na gréckej kolonizácii. Aj Atény zažili vládu tyranov, na tretíkrát si moc uzurpoval Peisistratos, po jeho smrti vládli jeho synovia Hipparchos a Hippias. Hippias bol neskôr vyhnaný.
 Grécky archont Kleisthenes vypracoval nové rozdelenie obyvateľov Atiky, čím vytvoril demokratický systém, kde mal každý občan možnosť voliť a hlasovať, bola obmedzená moc aristokracie a moc sa dostávala do rúk jednoduchého ľudu. Grécky generál Miltiades porazil v bitke pri Maratóne Peržanov, ktorí napadli Grécko. V druhej výprave však boli Peržania úspešní, porazili Grékov a dokonca vyplienili Atény, a zničili pôvodnú Akropolu. Aténčania sa však nevzdali a Peržanov zničili v námornej bitke pri Salamine, pod vedením Themistoklesa. Po tomto víťazstve, vzrástla moc Atén, ktoré vytvorili Aténsky spolok, kde združili susedné grécke štáty. Aténčania si tak vytvorili skutočnú ríšu, ktorej sa začal obávať ich rival, Sparta. Moc v štáte mali teraz stratégovia (generáli) fýl, najslávnejší stratég bol určite Perikles, ktorý zavádza nové demokratické reformy. Podporuje chudobných, zavádza žoldnierske vojsko, určí stále platy a podporuje výstavbu nových budov. Pokračoval v Kleisthenových reformách a postaral sa o úplné oslabenie aristokracie. Perikles chcel zjednotiť všetkých Grékov do jedného štátu, pod vládou Atén, to sa mu však nepodarilo, nakoľko rovnaké ambície mala aj silná Sparta. Perikles však postavil v Aténach novú Akropolu, ktorá tu stojí dodnes, na jej výzdobe sa podieľal slávny sochár Feidias. Za Perikovej vlády sa spor so Spartou vyostril, bola vyhlásená Peloponézska vojna, pričom Sparťania vtrhli do Attiky a obkľúčili Atény, kde sa šíril mor na ktorý zomrel aj Perikles. Aténčania nato zaútočili na Syrakúzy, spojenca Sparty, no i tu aj v ďalšej bitke boli porazení. Tým sa končí ich sen o zjednotení Grécka pod vládou Atén. Hegemóniu získala Sparta, ale nie nadlho. Sparťania v Aténach zrušili demokraciu a zaviedli tzv. oligarchiu, aristokratický prospartský spôsob vlády. Moc Sparty bola postupne potlačená ostatnými Grékmi, Atény sa znovu vzchopili, dokonca obnovili svoj spolok, no ambície o zjednotení Grékov mali tentokrát Macedónci. V roku 338 pred Kr. Macedónci porazili južných Grékov, pod vedením Atén v bitke pri Chaironei. Tak sa Grécko zjednotilo pod vládou macedónskeho kráľa Filipa II. a Atény definitívne stratili svoju nezávislosť a demokraciu. Slávny odporca Macedónie bol Aténčan Demostenes, ktorý následne spáchal samovraždu. Po smrti Alexandra Veľkého sa Atény stali súčasťou Aitolského spolku gréckych štátov a tak sa vymanili spod kontroly Macedónie. V 2 stor. pred Kr. sa však Macedónci dostali do sporu s Rimanmi, lebo podporovali Hannibala. V troch macedónskych vojnách si nakoniec Rimania definitívne podrobili Macedóniu a južnému Grécku darovali slobodu. Avšak už v roku 146 pred Kr. vznikol odpor Grékov k Rímu, nakoľko sa Rimania angažovali do samostatného Grécka. Gréci boli porazení a pričlenení k Rímu. Výnimkou boli iba Atény, ktorým Rimania za lojálnosť nechali samostatnosť, no bol to skôr formálny akt. Definitívne sa Atény stávajú súčasťou Ríma až keď sa spojili s gréckym Pontským kráľovstvom proti Rímu. Rímsky generál Lucius Cornelius Sulla vtedy Atény dobyl a zničil prístav Pireus.
 Rimania však grécku kultúru veľmi obľubovali a tak nastáva ďalší kultúrny rozmach Atén. Platónova akadémia stále fungovala a mesto prosperovalo aj naďalej. Mnoho slávnych Rimanov ako generál Germanicus, cisári Nero či Hadrián navštívilo Atény a obľúbilo si ich. Hadrián dokonca postavil celú novú štvrť, mesto obohatil akvaduktmi, kúpeľmi a verejnými stavbami, dokončil chrám Dia Olympského. Bohatý aténsky aristokrat Herodes Attikos si získal slávu v Ríme, stal sa rímskym senátorom a Atény skrášlil o veľké divadlo pod Akropolou, Odeón Heroda Attika, ktorý funguje dodnes.
 Postupný zánik prichádza v 3. storočí, vtedy Atény a Grécko vyrabovali germánski Heruli a Góti, rovnako tak spravili aj v 5. storočí Alarichovi Vizigóti a Attilovi Huni. Gréci sa snažili s barbarmi bojovať, no nepodarilo sa im ich odraziť.
 V Aténach sa už od 1. storočia šírilo kresťanstvo, ktoré bolo od roku 392 uznané za oficiálne náboženstvo Rímskej ríše, čím vlastne padol pohanský význam Atén. V roku 395 sa Atény s celým Gréckom stali súčasťou Východorímskej ríše (grécka Byzancia). Staroveké dejiny Atén sa končia v 6. storočí, kedy cisár Justinián I. dal zavrieť Platónove akadémie. Väčšina Grékov už zabudla na staré pohanské náboženstvo.
 Stredovek
 Síce boli Atény viackrát vyplienené rôznymi barbarskými kmeňmi, v novej gréckej Byzantskej ríši prosperovali do 6. až 7. storočia. Viaceré nálezy nám potvrdzujú, že Stredné Grécko patrilo k významným a vyspelým územiam ríše. Väčšina obyvateľstva Atiky, tak ako aj dnes, sa vtedy sústreďovala v Aténach, pričom tak to fungovalo aj s ostatnými gréckymi územiami, ľudia sa sústredili v mestách. Tak nastal hospodársky rozkvet Atén, no kultúrnu funkciu Grékov prebral Konštantínopol, do ktorého bolo z Atén odnesených veľa umeleckých diel.
 Definitívny pád mesta iniciovali až Slovania. Tí v 6. storočí napadli Grécko, a na niektorých miestach sa usadzovali. Slovania dobyli aj Atény, no v Strednom Grécku sa neusadili vo veľkom počte, iba tadiaľto prechádzali na Peloponéz, preto nespôsobili Grékom trvalé ujmy. Atény sa tak vymkli spod kontroly Byzancie. Z tohto obdobia, keď Slovania okupovali Grécko, pochádzala cisárovná Irena, rodáčka z Atén. Tá sa zaslúžila o prvé veľké vojenské akcie proti gréckym Slovanom. Boli urobené viaceré opatrenia, vojenské akcie, následné porážky Slovanov a do 9. storočia ich presídlenie z Grécka do Anatólie. Väčšina gréckych miest sa však z týchto útokov nespamätala. Tak to bolo aj s Aténami, ľudia sa utiahli na vidiek a z mesta ostali iba ruiny a malá dedina. Posledný rozmach Atén ako mesta bol v 12. storočí, kedy sa sem Gréci opäť vrátili, pričom tu bola obnovená staroveká agora a obchodný význam mesta tak rástol. Boli tu vystavané kostoly a v meste opäť prekvitalo umenie, byzantské umenie. Ďalší pád prišiel, keď Byzanciu zničili križiaci, pričom Európania si v Aténach vytvorili štát Aténske vojvodstvo. Akropola bola prestavaná na stredoveký hrad, Propylaje boli zakomponované do opevnenia, v blízkosti bola postavená veža. V tomto období sa však postupne končí obývanie Attiky gréckym obyvateľstvom. Atiku, ako po vojnách málo zaľudnené územie, osídlili na podnet Európanov epirské kmene Arvanitov, hovoriace albánskym dialektom. Títo Arvaniti však boli ortodoxného vierovyznania a tak sa po usadení v Atike označili za Grékov. Atickí Gréci, sa následne s Arvanitmi pomiešali a albanizovali sa. Mnoho pôvodných Aténčanov však počas predchádzajúcich vojen z Atén utiekla a usadili sa na ostrove Aegina, neďaleko Atén. Priamo v Aténach sa však grécke obyvateľstvo udržalo. Posledným slávnym Grékom z Atén bol určite v 15. storočí filozof a historik, grécky vlastenec Laonikos Chalkokondyles. V 15. storočí Atény, už ako malé mesto, dobyli Turci.
 Turecká nadvláda
 Turci v Aténach, ako v malom meste, zriadili v starovekom Partenóne mešitu. Počas tureckej doby utrpeli antické pamiatky Atén najväčšiu škodu. Turci zničili chrám bohyne Atény Niké, aby mohli opevniť Akropolu pred Benátčania, kde vytvorili pevnosť. Benátčania bombardovali Akropolu a keďže tu bol sklad munície, chrám vybuchol a v takejto podobe ho poznáme dodnes. Atény prežívali mierny rozmach od 16. stor., kedy sa miestne grécke aristokratické rody venovali obchodu a podporovali miestni obchod, obchodovali s rozličným tovarom so západnou Európou, najmä s Talianskom. Atény mali v roku 1580 17.600 obyvateľov, hlavne Grékov, ale aj Arvanitov a moslimov. Obchodníci boli Gréci, ktorí s Benátkami obchodovali s olivovým olejom, obchodovali však aj s iným tovarom, ako sú potraviny, či koža, najmä s Francúzmi a Angličanmi. Obchod prebiehal námorne, cudzie lode kotvili v Pireu. Evliya Çelebi, turecký cestovateľ 17. stor. uvádza, že Atény majú 2050 domov, z toho 1300 gréckych, 600 tureckých a 150 arvanítskych. Čelebi tiež informuje, že miestni Turci rozprávajú len po grécky a že grécki podnikatelia majú kontakty v najvyšších kruhoch západnej Európy. Atény tejto doby mali bohaté poschodové kamenné domy, kde žili bohatí grécki obchodníci, každý dom mal fontánu a často ho zdobili antické pamiatky, naopak moslimovia boli chudobní a žili hore na akropole v jednoduchých malých domoch. Mestské cesty neboli kamenné, avšak boli udržiavané a čisté.
 V roku 1822, počas gréckej vojny za nezávislosť Gréci dobyli tureckú pevnosť na Akropole a Turkov z Atén vyhnali, ale v roku 1826 sa Turci Atén opäť zmocnili, keď potlačili prvé povstanie Grékov. Po definitívnej nezávislosti Grékov v roku 1830 turecké vojsko navždy Atény opustilo a tak bolo mesto pripravené na svoju druhú veľkú slávu.
 Moderné dejiny
 Atény uznal za hlavné mesto grécky kráľ Otto I. v roku 1832, dovtedy bolo hlavné mesto Nauplio na Peloponéze. Mesto bolo v tej dobe malé, vyľudnené, približne s 5 000 obyvateľmi. Iné správy však udávajú počet až 11 000 obyvateľov, hlavne kresťanov-Grékov a Arvanitov, ale aj moslimských gréckohovoriacich a tureckohovoriacich Turkov.
 Gréci boli hlavne bohatí obchodníci a byzantskí aristokrati, teda pôvodní Aténčania, Arvaniti boli novousadlíci z atických dedín.
 Keď sa však stali Atény hlavným mestom Grécka a sústredili sa tu všetky úrady a inštitúcie, veľa Grékov z rôznych častí Grécka, ale aj iných gréckych území sa sem sťahovali. Mesto bolo nanovo vystavané, v modernom európskom štýle, postavil sa tu kráľovský palác (dnes Hellénsky parlament), Národná knižnica, Aténska Platónova univerzita, budova starého parlamentu (dnes Hellénske národné múzeum), rokovacia budova Zappeion, Aténska mestská hala, Národná záhrada, námestia a neskôr aj nový kráľovský palác (dnes prezidentský palác). Do začiatku 20 stor. boli Atény opäť obývané gréckohovoriacimi ľuďmi. Definitívne pogréčtenie celej Attiky a teda aj Atén prišlo po roku 1923, kedy sa konala Grécko-turecká výmena obyvateľov, pričom do Grécka prišlo z Anatólie približne :)
 2 000 000 etnických Grékov, pričom viac ako 400 000 z nich sa usadilo v okolí Atén a založili tu mestá, ktoré sa neskôr spojili s Aténami a dnes tvoria mestské časti, tieto mestá v meste sú Nea Ionia, Nea Smyrni, Nea Chalkidona, Nea Erythrea, Nea Filadelfia, Kesariani, Nikea, Kallithea či Argyrupoli. V nasledujúcom období sa väčšina Grékov zo Stredného Grécka a aj z Peloponézu vysťahovala za lepším životom do Atén a tak sú Atény dnes miliónovým veľkomestom. Po rozpade Sovietskeho zväzu sem prišli ďalší etnickí Gréci z bývalých sovietskych krajín, ako aj imigranti z Poľska a Albánska. Žije tu aj Asýrska komunita, ktorá ušla z Turecka.
 Moderná kultúra
 Moderní Aténčania sa snažia svoju kultúru priblížiť čo najviac veľkej kultúre svojich starovekých predkov. Atény, tak ako aj v staroveku aj dnes sú centrom gréckej kultúry. Atény sú slávne svojou históriou a tak tu dnes môžeme navštíviť až sedem veľkých archeologických múzeí. Sídlia tu rôzne archeologické inštitúcie, pod záštitou Hellénskeho ministerstva kultúry a Aténskej univerzity. Gréci, tak ako aj v staroveku, tak aj dnes obľubujú návštevu divadiel, preto majú Atény najväčší počet divadiel na svete, nachádza sa tu až 148 divadelných inštitúcií. V antickom divadle Heroda Attického sa dodnes konajú divadelné hry, antické predstavenia, alebo hudobné festivaly gréckej hudby. Nachádza sa tu veľká koncertná hala, a Olympijský štadión, ako aj veľký futbalový štadión, kde sa hrajú významné zápasy. Mesto ročne hostí milióny turistov z celého sveta. Je zaujímavé, že tu skoro zľudoveli mnohé antické remeslá, ako vyrábanie antických váz, či mramorových sôch, z ktorých výroby prosperujú viaceré firmy.
 Architektúra
 Architektúra Atén je taká kozmopolitná ako samotné Atény. Môžeme tu obdivovať pôvodné zachované, starogrécke pamiatky, pamiatky z rímskeho obdobia, byzantské kostoly, ale hlavne tu môžeme sledovať vývin modernej gréckej architektúry. Keď boli Atény vystavané, koncom 19. storočia, väčšina dôležitých budov boli postavené ako kópie antických stavieb. Námestia a parky sú skrášlené sochami gréckych filozofov, gréckych bohov, či hrdinov z vojny za nezávislosť. Všetky tieto sochy sú v antickom štýle. Predovšetkým s rastom Atén sa tu uplatnila moderná architektúra, či už vkusné stavby 21. storočia, ako Olympijský štadión, alebo jednoduché domy obyvateľov ktorých neustále pribúdalo. V súčasnosti sa v Aténach začína budovať veľký projekt, tzv. Projekt Elliniko. Ide o vybudovanie rozsiahlej modernej štvrte s najväčším parkom v Európe. Projekt prevýši sumu 7 biliónov eur.
 Najznámejšie časti Atén
 Omonia
 Omonia je veľké Aténske námestie, postavené koncom 19. storočia. Na tomto námestí sa schádzajú ľudia pri príležitosti športových osláv. Je tu hlavná stanica aténskeho metra.
 Syntagma
 Toto námestie je hlavné námestie Atén, je tu budova Hellénskeho parlamentu, začína tu aj Aténska záhrada, veľký park Atén. Pred hrobom neznámeho vojaka hliadkuje prezidentská stráž – evzóni v tradičnom gréckom kroji. Syntagma sa nachádza v blízkosti rôznych antických pamiatok, ako staroveká Agora, Trajánov víťazný oblúk alebo Chrám boha Dia. Syntagma je častým dejiskom rôznych politických demonštrácií ľudu.
 Exarchia
 Exarchia je známa štvrť gréckych anarchistov, preto je tu bežný pohľad na boj policajtov s výtržníkmi, ktorí útočia na verejné budovy a štátne inštitúcie. Nachádza sa tu Národné múzeum. Práve tu bol nedávno zastrelený 15-ročný Alexandros Grigoropoulos, ktorého smrť vyvolala veľké demonštrácie gréckeho ľudu.
 Psiri
 Mestská časť Psiri je plná taverien a reštaurácií s živou tradičnou gréckou hudbou Rembetiko, všade sa miešajú zvuky nástrojov Buzuki. Práve tu hrali slávny grécky hudobníci štýlu Rembetiko ako Markos Vamvakaris.
 Plaka
 Táto mestská časť je charakteristická pokojom a príjemnou atmosférou. Autá tu totiž nesmú jazdiť. Môžeme tu nájsť jednoduché ľudové grécke domy s egejskou architektúrou, nakoľko štvrť Plaka postavili a osídlili Gréci z Egejských ostrovov. Štvrť sa rozprestiera priamo pod Akropolou, na mieste antického osídlenia.
 Monastiraki
 Leží vedľa Plaky a je to štvrť s pouličnými trhmi, obchodmi a bazármi. Tiež je tu veľa bufetov s tradičným gréckym gyrosom.
 Demografia a politika
 Celá periféria Atén má viac ako 4 miliónov obyvateľov. Do Atén sa sťahuje stále viac Grékov, niektorí tu žijú iba v zime vo svojich bytoch a v lete sa vracajú do krajov, odkiaľ majú pôvod. V Aténach žije aj veľký počet ilegálnych prisťahovalcov, či utečencov, hlavne z Albánska, starosta Atén je americký rodák, pôvodom z ostrova Chios, Jorgos Kaminis. Kandidoval ako nezávislý lavicovo orientovaný politik, s podporou vládnucej strany PASOK. Atény sú z administratívneho hľadiska rozdelené na 7 hlavných častí.
 Doprava
 V Aténach jazdia všetky druhy mestskej hromadnej dopravy - električky, autobusy, trolejbusy a metro známe pod menom Attikó metró (Atické metro). Predpokladá sa, že denne metrom cestuje okolo 550 000 pasažierov. Aténske metro bolo definitívne dokončené až v roku 2000. Atény majú štátne letisko, Letisko Eleftheria Venizela, pri meste Spata. Letisko bolo ocenené ako Európske letisko roku 2004. Významná je pre Atény aj lodná doprava v mestskom prístave Pireus. Pireus v čase antiky nebol súčasťou Atén, no dnes je mestský prístav. Spojuje pevninské Grécko s ostrovmi a zabezpečuje spojenie Grécka s okolitým svetom, zároveň je to prístavom Hellénskej vojenskej námornej flotily.
 Známe osobnosti
 Partnerské mestá
 Referencie
 Iné projekty
 Hlavné mestá v Európe
 Mestá v Grécku
 Starogrécke mestá
 Európske hlavné mestá kultúry


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22002D0097(01)
 Oficiālais Vēstnesis L 298 , 31/10/2002 Lpp. 0004 - 0005
 EEZ Apvienotās komitejas LēmumsNr. 97/2002(2002. gada 12. jūlijs),ar ko groza EEZ līguma II pielikumu (Tehniskie noteikumi, standarti, testēšana un sertifikācija)EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,ņemot vērā Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, kas grozīts ar protokolu, ar ko pielāgo Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, turpmāk tekstā — "līgums", un jo īpaši tā 98. pantu,tā kā:(1) līguma II pielikums ir grozīts ar EEZ Apvienotās komitejas 2002. gada 25. jūnija Lēmumu Nr. 81/2002 [1];(2) līgumā jāiekļauj Komisijas 2000. gada 14. marta Regula (EK) Nr. 548/2000, ar kuru groza Regulu (EEK) Nr. 94/92, ar ko nosaka sīki izstrādātus noteikumus par to, kā īstenot Padomes Regulā (EEK) Nr. 2092/91 paredzēto režīmu importam no ārpuskopienas valstīm [2];(3) līgumā jāiekļauj Komisijas 2000. gada 24. jūlija Regula (EK) Nr. 1616/2000, ar kuru groza Regulu (EEK) Nr. 94/92, ar ko nosaka sīki izstrādātus noteikumus par to, kā īstenot Padomes Regulā (EEK) Nr. 2092/91 paredzēto režīmu importam no ārpuskopienas valstīm [3];(4) līgumā jāiekļauj Komisijas 2000. gada 31. oktobra Regula (EK) Nr. 2426/2000, ar kuru groza Regulu (EEK) Nr. 94/92, ar ko nosaka sīki izstrādātus noteikumus par to, kā īstenot Padomes Regulā (EEK) Nr. 2092/91 paredzēto režīmu importam no ārpuskopienas valstīm [4];(5) līgumā jāiekļauj Komisijas 2001. gada 21. februāra Regula (EK) Nr. 349/2001, ar kuru groza Regulu (EEK) Nr. 94/92, ar ko nosaka sīki izstrādātus noteikumus par to, kā īstenot Padomes Regulā (EEK) Nr. 2092/91 paredzēto režīmu importam no ārpuskopienas valstīm [5],IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pantsLīguma II pielikuma XII nodaļas 54.b punktā (Padomes Regula (EEK) Nr. 2092/91) pievieno šādus ievilkumus:"— 32000 R 0548: Komisijas 2000. gada 14. marta Regula Nr. 548/2000 (OV L 67, 15.3.2000., 12. lpp.),— 32000 R 1616: Komisijas 2000. gada 24. jūlija Regula Nr. 1616/2000 (OV L 185, 25.7.2000., 62. lpp.),— 32000 R 2426: Komisijas 2000. gada 31. oktobra Regula Nr. 2426/2000 (OV L 279, 1.11.2000., 19. lpp.),— 32001 R 0349: Komisijas 2001. gada 21. februāra Regula (EK) Nr. 349/2001 (OV L 52, 22.2.2001., 14. lpp.)."2. pantsRegulu (EK) Nr. 548/2000, Nr. 1616/2000, Nr. 2426/2000 un Nr. 349/2001 teksti islandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ pielikumā, ir autentiski.3. pantsŠis lēmums stājas spēkā 2002. gada 13. jūlijā ar noteikumu, ka EEZ Apvienotajai komitejai ir sniegti visi paziņojumi, kas noteikti līguma 103. panta 1. punktā [6].4. pantsŠo lēmumu publicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un EEZ pielikumā.Briselē, 2002. gada 12. jūlijāEEZ Apvienotās komitejas vārdā —priekšsēdētājsG. S. Gunnarsson[1] OV L 266, 3.10.2002., 30. lpp.[2] OV L 67, 15.3.2000., 12. lpp.[3] OV L 185, 25.7.2000., 62. lpp.[4] OV L 279, 1.11.2000., 19. lpp.[5] OV L 52, 22.2.2001., 14. lpp.[6] Konstitucionālas prasības nav norādītas.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Databázový systém (iné názvy: databanka, banka údajov, banka dát) je programový systém na efektívne ukladanie, modifikáciu a výber veľkého množstva perzistentných údajov (dát). Skladá sa z týchto dvoch častí:
 databáza (s definíciou)
 systém riadenia bázy údajov (DBMS)
 Definícia a charakteristika
 Aby mohol byť nejaký programový systém označený za DBMS, musí
 byť schopný riadiť perzistentné dáta,
 byť schopný pristupovať efektívne k veľkému množstvu dát.
 Obidve podmienky sú nutné (napr. bez druhej by definíciu spĺňal aj ktorýkoľvek súborový systém).
 V súčasnosti používané databázové systémy majú aj mnoho ďalších charakteristických vlastností, ako
 podporu pre aspoň jeden dátový model (napr. relačný, logický), ktorým oddeľujú konceptuálnu (logickú) úroveň od fyzickej,
 správu transakcií,
 využitie niektorého jazyka vyššej úrovne pre manipuláciu a definíciu dát (napr. SQL, QBE, datalog),
 autentifikáciu používateľov a autorizáciu operácií nad dátami,
 robustnosť a zotaviteľnosť po chybách bez straty dát.
 Dejiny
 Prvé komerčné databázové systémy boli vyvinuté začiatkom 60. rokov 20. storočia, kedy sa začali prejavovať nedostatky riešení založených na čistých súborových systémoch. V tých časoch prevládal tzv. navigačné databázové systémy, ktoré využívali sieťový dátový model alebo hierarchický dátový model. Začiatkom 70. rokov po publikovaní článku "A Relational Model of Data for Large Shared Data Banks" doktorom Edgarom Coddom vznikli prvé databázy s podporou relačného dátového modelu (tzv. relačné databázové systémy, skrátene RSRBD alebo RDBMS), ktoré rýchlo vytlačili z trhu nepohodlné a ťažkopádne navigačné systémy. V 80. rokoch 20. storočia sa začal robiť intenzívny výskum v oblasti objektovo-orientovaných databázových systémoch, avšak na tomto poli ešte nemáme dostatočné znalosti, aby sme ich vedeli implenentovať dostatočne efektívne. Začiatkom 90. rokov sa prvýkrát objavuje pojem tzv. znalostne orientovaného systému riadenia, čo je DBMS založený na logickom dátovom modeli, ktorý poskytuje ako jazyk pre manipuláciu (DML) a definíciu (DDL) dát niektorý z deklaratívnych programovacích jazykov, napr. datalog. Tieto systémy sú v súčasnosti predmetom intenzívneho výskumu a očakáva sa, že v strednodobej budúcnosti budú mať veľký význam.
 V súčasnosti sú takmer všetky používané databázové systémy založené na relačnom dátovom modeli. Podľa výkonu a možností, ktoré poskytujú, ich môžeme zhruba rozdeliť na „high-end“ (Oracle Database, Microsoft SQL Server, IBM DB/2) a „low-end“ (MySQL, MiniSQL, ...) a systémy medzi nimi (PostgreSQL, ...). Okrem nich existujú aj tzv. desktopové relačné databázové systémy, ktoré na rozdiel od „plných“ systémov neposkytujú na vysokej úrovni alebo vôbec pokročilé funkcie, ako napr. transakčné spracovanie, autorizáciu, robustnosť a zotaviteľnosť, viac-používateľský prístup a distribuovanosť; na druhej strane sú oveľa lacnejšie (Microsoft Access, dBase, Microsoft FoxPro, Firebird, Interbase, ...).
 Architektúra
 Hoci existujú rozmanité databázové systémy s podporou rôznych dátových modelov, ich architektúra aspoň v tej najvšeobecnejšej forme je rovnaká a skladá sa z troch podsystémov: procesoru jazykov DML a DDL, správcu databáz a správcu súborov.
 Procesor jazykov DML a DDL
 Táto časť, označovaná aj ako procesor „dotazov“, je zodpovedná za spracovanie používateľského vstupu zadaného väčšinou prostredníctvom jazykov z tried DML a DDL, ktoré systém podporuje (napr. SQL). Okrem toho slúži aj ako rozhranie medzi aplikačnými programami využívajúce systém, ktoré môže byť implementované ako knižnica používateľských funkcií alebo ako preprocesor špeciálnych príkazov v hostiteľskom jazyku. Úlohou procesora je potom riadne spracovať a optimalizovať požiadavky kladené na databázu zvonka a ohlásiť prípadné chyby v nich. Svoj výstup (napr. optimalizovaný strom dotazu) posiela ďalej na spracovanie správcovi databáz.
 Správca databáz
 Správca databáz má za úlohu riadenie systému (spravuje systémové tabuľky, načítava jednotlivé moduly a pod.) a poskytuje aj výkonné služby medzi procesorom dotazov a správcom súborov. Po obdržaní vstupu od procesora dotazov môže urobiť ďalšie optimalizácie, keďže má znalosti, ktoré procesor nemá (náročnosť výpočtu jednotlivých funkcií, vzťahy medzi reláciami a pod.) a pripraví tzv. logický plán. Logický plán pretransformuje a zoptimalizuje na základe ďalších znalostí (existencia indexov, distribúcia súborov a pod.) na tzv. fyzický plán, čo je postupnosť krokov na nižšej úrovni, ktorá často okrem iného obsahuje rôzne analógie operátorov relačnej algebry (napr. načítaj tabuľku zo súboru, utrieď podľa atribútu, vykonaj karteziánsky súčin a pod.). Fyzický plán sa transformuje do postupnosti nízko-úrovňových krokov pre správcu súborov (napr. načítaj prvých 100 blokov z tohto súboru, zapíš do tohto súboru obsah tejto pamäťovej bunky). Správca databáz má na starosti takisto správu transakcií, autentifikáciu a autorizáciu a mnohé iné.
 Správca súborov
 Správca súborov riadi prístup k fyzickým súborom a vykonáva operácie, ktoré mu zadá správca databáz. Túto funkciu pri jednoduchých databázových systémoch môže vykonávať správca súborov z operačného systému, často sa však kombinuje s vlastným modulom, ktorý má napr. zaznačené zámky na jednotlivé bloky súboru. Pri systémoch, kde je výkon na prvom mieste, môže byť celý správca súborov dodávaný s databázou, ktorá si spravuje samostatnú partíciu na disku či dokonca celý disk, čo umožňuje robiť optimalizácie na veľmi nízkej úrovni (napr. často vyžadované údaje uložiť na spoločný cylinder).
 de:Datenbank#Datenbankmanagementsystem


text:
Programavimo kalba – dirbtinė kalba, skirta programoms užrašyti. Programavimo kalbų pagalba sukurtos programos valdo elektroninių įrenginių, o ypač kompiuterių veikimą.
 Programavimo kalbos aprašymas susideda iš sintaksinių bei semantinių taisyklių, kurios, atitinkamai, nusako jos struktūrą ir prasmę. Daugumos programavimo kalbų sintaksinės ir semantinės taisyklės yra tam tikra forma aprašomos jų specifikacijose, kai kurių iš jų yra oficialiai paskelbtos – įgyvendintos (pvz., priimtais ISO standartais), tuo tarpu kitos yra įgyvendintos dominuojančiais sertifikatais (pvz., Perl).
 Apibrėžtis
 Savybės, kurios paprastai yra keliamos kuriamoms programavimo kalboms:
 Funkcionalumas: Programavimo kalba yra kalba, skirta užrašyti programas kompiuteriui, kurios leistų panaudoti kompiuterio resursus, atliekant tam tikrus skaičiavimus arba algoritmus ir leistų valdyti išorinius įrenginius, pvz., spausdintuvus, robotus ir panašiai.
 Paskirtis: Skirtingai nuo natūraliųjų kalbų, kurios paprastai yra naudojamos tik žmonių tarpusavio bendravimui, programavimo kalbos komandų pagalba leidžia žmonėms bendrauti su kompiuteriais ar kitais elektroniniais įtaisais. Kai kurios programavimo kalbos yra naudojamos bendraujant vienam įrenginiui su kitu. Pavyzdžiui, PostScript programos paprastai yra sukuriamos kitų programų, kad valdyti spausdintuvus arba displėjus.
 Specialūs konstruktai: Programavimo kalbos gali turėti specialius konstruktus, skirtus apibrėžti ir manipuliuoti tam tikromis duomenų struktūromis arba kontroliuoti duomenų srautus.
 Panaudojimo galimybės: Skaičiavimų teorija klasifikuoja programavimo kalbas pagal skaičiavimus, kuriuos galima atlikti naudojant šias programavimo kalbas. Visomis pilnai Tiuringo kalbomis galima sukurti tą pačią algoritmų aibę. Pavyzdžiui, SQL ir Charity yra nepilnai Tiuringo kalbos, nors taip pat yra vadinamos programavimo kalbomis.
 Kalbos, kurios nėra skirtos atlikti skaičiavimams, tokios kaip žymėjimų kalbos, pavyzdžiui, HTML, arba formalios gramatikos, pvz., BNF, paprastai nėra laikomos programavimo kalbomis. Programavimo kalbos (pilnos arba ne visai pilnos Tiuringo kalbos) gali būti integruotos į šias ne skaičiavimais atlikti skirtas kalbas.
 Istorija
 Kai tik atsirado pirmi (primityvūs) kompiuteriai, jiems pradėtos rašyti programos kalbomis, atitinkančiomis asemblerio kalbą.
 1945 m. sukurta pirmoji žinoma kalba Plankalkül.
 XX a. 6-ajame dešimtmetyje susidarius palankioms sąlygoms, sukurta nemažai kalbų, tarp jų Fortran (1954), Algol 58 (1958), Lisp (1959).
 Vėliau sukurta daug įvairių tipų ir paskirčių kalbų; žinomesnės iš jų: Cobol (1960), Simula (1962), BASIC (1964), Logo (1967), Pascal (1971), C (1972), C++ (1983), Perl (1987), Java (1995), PHP (1997), C# (2000)
 Nuo XX a. 6-ojo dešimtmečio vidurio dauguma kalbų kurtos ne iš naujo, o tobulinant ir jungiant jau sukurtas kalbas.
 Skirstymas
 Čia išvardinti keli programavimo kalbų klasifikavimo būdai.
 Pagal vykdymo tipą
 Vykdymo tipas – būdas, kaip programos kodas paverčiamas kompiuteriui suprantamomis instrukcijomis ir vykdomas.
 Teorinės kalbos – aprašytos, tačiau nevykdomos.
 Kompiliuojamos kalbos – kompiliatorius iš pradinio teksto sukuria vykdomą programą. (pvz., C, Pascal)
 Interpretuojamos kalbos – jų išeities tekstas analizuojamas vykdant. (pvz., BASIC, PHP, Perl, Python, Ruby)
 Mišrios kalbos – naudojamas ir kompiliatorius, ir interpretatorius (pvz., Java; taip pat žr. JIT)
 Pagal abstrakcijos lygį
 Kuo kalba abstraktesnė, tuo ji yra aukštesnio lygio.
 Mašininis kodas
 Žemo lygio kalbos (pvz., Asembleris)
 Sisteminės kalbos (pvz., C)
 Objektinės kalbos (pvz., SmallTalk)
 Pagal vyraujančia paradigmą
 Funkcinės kalbos (pvz., Lisp, ML)
 Procedūrinės kalbos (pvz., C, Pascal)
 Objektinės kalbos (pvz., SmallTalk, Java, Ruby)
 Loginės kalbos (pvz., Prolog)
 Daugaparadigmės kalbos (pvz., Python (nors dažniausiai naudojama objektinė paradigma)
 Pagal paskirtį
 Kai kurios kalbos dažniau sutinkamos tam tikrose, joms būdingose, nišose. Vienos kalbos buvo sukurtos specialiai tam tikros srities problemoms spręsti, kitos išpopuliarėjo savo srityje dėl istorinių aplinkybių.
 Keletas išskirtinių sričių su joms būdingomis kalbomis:
 Sisteminis programavimas (operacinių sistemų, kompiliatorių) – C, C++;
 Interneto svetainių programavimas – PHP, Perl, Python, Adobe ColdFusion;
 Matematiniai skaičiavimai – PROLOG, Fortran, MATLAB, MAPLE;
 Mokymas – Pascal, Logo.
 Šaltiniai
 Nuorodos
 Programavimo kalbos (angl.) Apžvalgos ir palyginmai
 99 Buteliai alaus (angl.) Daugelio programavimo kalbų pavyzdžių kolekcija
 „Labas, Pasauli“ programos skirtingomis kalbomis
 sourceforge.net naudojamų kalbų populiarumo palyginimas
 TIOBE programavimo kalbų populiarumo indeksas


text:
 Avis juridique important
 |
 21974A0917(01)
 Europese Overeenkomst betreffende de uitwisseling van reagentia voor het bepalen van bloedgroepen - Protocol bij deze Overeenkomst (Officieuze vertaling van de Nederlandse versie is niet beschikbaar)
 Publicatieblad Nr. L 295 van 18/11/1977 blz. 0008 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 2 Deel 2 blz. 0089 Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 2 Deel 2 blz. 0089 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 02 Deel 4 blz. 0195 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 4 blz. 0160 Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 4 blz. 0160
 EUROPESE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE UITWISSELING VAN TESTSERA VOOR WEEFSELTYPERING DE LID-STATEN VAN DE RAAD VAN EUROPA die deze Overeenkomst hebben ondertekend, Overwegende dat testsera voor weefseltypering slechts in beperkte hoeveelheden beschikbaar zijn; Overwegende dat het in hoge mate wenselijk is dat de Lid-Staten, in een geest van Europese saamhorigheid, elkaar helpen door deze testsera voor weefseltypering te verschaffen, indien de noodzakelijkheid daartoe zich doet gevoelen; Overwegende dat een dergelijke onderlinge hulpverlening slechts mogelijk is indien de eigenschappen en het gebruik van deze testsera voor weefseltypering onderworpen zijn aan door de Lid-Staten gemeenschappelijk vast te stellen regelen en indien voor de invoer van deze testsera de nodige faciliteiten en vrijstellingen worden verleend, ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN: Artikel 1 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt onder "testsera voor weefseltypering" verstaan sera van menselijke, dierlijke, plantaardige of andere oorsprong, bestemd voor weefselgroepenonderzoek. 2. Het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 6 van deze Overeenkomst is ook van toepassing op cellen van bekende antigene samenstelling welke worden gebruikt voor het onderzoek van de bedoelde testsera. Artikel 2 De Overeenkomstsluitende Partijen verbinden zich, zo zij over een voldoende voorraad voor eigen behoeften beschikken, om testsera voor weefseltypering ter beschikking te stellen van andere Partijen die deze nodig hebben, en dat slechts tegen betaling van de kosten van het inzamelen, bereiden en verzenden van bedoelde stoffen, alsmede van de eventuele aankoopkosten. Artikel 3 De testsera voor weefseltypering worden ter beschikking van de andere Overeenkomstsluitende Partijen gesteld onder voorwaarde dat er geen winst op wordt gemaakt, dat zij alleen voor geneeskundige en wetenschappelijke, d.w.z. niet-commerciële doeleinden worden gebruikt en dat zij slechts aan door de betrokken Regeringen overeenkomstig artikel 6 van deze Overeenkomst aangewezen laboratoria worden afgeleverd. Artikel 4 1. De Overeenkomstsluitende Partijen zien er op toe dat aan de bepalingen vervat in het Protocol bij deze Overeenkomst wordt voldaan. 2. Zij houden zich bovendien aan de regelen die zij hebben aanvaard betreffende de internationale standaardisatie op dit gebied. 3. Elke zending van testsera voor weefseltypering dient vergezeld te gaan van een verklaring dat zij zijn bereid overeenkomstig de voorschriften van het Protocol. Deze verklaring dient te zijn gebaseerd op het model vervat in de bijlage bij het Protocol. 4. Het Protocol en de bijbehorende bijlage zijn bedoeld als een administratieve regeling en kunnen door de Regeringen van de Partijen bij deze Overeenkomst worden gewijzigd of aangevuld. Artikel 5 1. De Overeenkomstsluitende Partijen treffen alle nodige maatregelen ten einde de hun door de andere Partijen ter beschikking gestelde testsera voor weefseltypering vrij te stellen van alle invoerrechten. 2. Zij treffen eveneens alle nodige maatregelen ten einde de snelle aflevering van deze stoffen, langs de meest rechtstreekse weg, aan de in artikel 3 van deze Overeenkomst bedoelde geadresseerden te bewerkstelligen. Artikel 6 De Overeenkomstsluitende Partijen zullen elkaar, door tussenkomst van de Secretaris-generaal van de Raad van Europa, een lijst doen toekomen van de nationale en/of regionale erkende laboratoria die bevoegd zijn tot het afgeven van de verklaringen als bedoeld in artikel 4 van deze Overeenkomst, en tot het distribueren van de ingevoerde testsera voor weefseltypering. Artikel 7 1. Deze Overeenkomst staat open voor ondertekening door de Lid-Staten van de Raad van Europa, die Partij bij de Overeenkomst kunnen worden door: a) ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of van aanvaarding, of b) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging of van aanvaarding, gevolgd door bekrachtiging of aanvaarding. 2. De akten van bekrachtiging of van aanvaarding worden nedergelegd bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa. Artikel 8 1. Deze Overeenkomst treedt in werking een maand na de datum waarop drie Lid-Staten van de Raad, overeenkomstig het in artikel 7 bepaalde, Partij bij de Overeenkomst zijn geworden. 2. Ten aanzien van iedere Lid-Staat die de Overeenkomst op een latere datum ondertekent zonder voorbehoud van bekrachtiging of van aanvaarding, of haar bekrachtigt of aanvaardt, treedt deze Overeenkomst in werking een maand na de datum van die ondertekening of van de nederlegging van de akte van bekrachtiging of van aanvaarding. Artikel 9 1. Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa iedere niet tot de Raad behorende Staat uitnodigen tot de Overeenkomst toe te treden. 2. Een dergelijke toetreding geschiedt door nederlegging van een akte van toetreding bij de Secretaris-generaal van de Raad van Europa en wordt van kracht een maand na de datum van nederlegging van die akte. Artikel 10 1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan op het tijdstip van ondertekening, of van nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding, nader aangeven voor welk geografisch gebied of voor welke geografische gebieden deze Overeenkomst van toepassing is. 2. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan, bij de nederlegging van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of toetreding of op een later tijdstip, door middel van een aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring de toepassing van deze Overeenkomst uitbreiden tot andere in de verklaring genoemde geografische gebieden waarvan de internationale betrekkingen tot haar bevoegdheid behoren of waarvoor zij verbintenissen kan aangaan. 3. Iedere verklaring, afgelegd op grond van het bepaalde in het voorgaande lid, kan, met betrekking tot enig in die verklaring genoemd geografisch gebied, worden ingetrokken overeenkomstig de in artikel 11 van deze Overeenkomst neergelegde procedure. Artikel 11 1. Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan, wat haar betreft, deze Overeenkomst opzeggen door middel van een aan de Secretaris-generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving. 2. Een dergelijke opzegging gaat in zes maanden na de datum van ontvangst van de daartoe strekkende kennisgeving ten kantore van de Secretaris-generaal. Artikel 12 De Secretaris-generaal van de Raad van Europa geeft aan de Lid-Staten van de Raad van Europa en aan iedere tot deze Overeenkomst toegetreden Staat kennis van: a) elke ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging of van aanvaarding; b) elke ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging of van aanvaarding; c) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging, van aanvaarding of van toetreding; d) elke datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst ingevolge het bepaalde in artikel 8 daarvan; e) elke ingekomen verklaring ingevolge het bepaalde in lid 2 en lid 3 van artikel 10; f) elke ingekomen kennisgeving ingevolge het bepaalde in artikel 11, alsmede van de datum van inwerkingtreding van de opzegging; g) elke wijziging of aanvulling van het Protocol en de bijbehorende bijlage overeenkomstig artikel 4, lid 4, van deze Overeenkomst. Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend. Gedaan te Straatsburg, de 17e september 1974, in de Engelse en de Franse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar dat wordt nedergelegd in het archief van de Raad van Europa. De Secretaris-generaal van de Raad van Europa doet gewaarmerkte afschriften toekomen aan elke ondertekenende of toetredende Staat. PROTOCOL BIJ DE OVEREENKOMST ALGEMENE BEPALINGEN 1. Specificiteit A. Testsera voor weefseltypering voor gebruik bij cytotoxische proeven op lymfocyten Deze testsera moeten, wanneer zij worden gebruikt volgens de door de producent aanbevolen methode, reageren met alle lymfocyten waarvan bekend is dat zij het antigeen (de antigenen) bevatten, overeenkomende met de op het etiket vermelde specificiteit(en). Zij mogen niet reageren met cellen waarvan bekend is dat zij dit antigeen (deze antigenen) niet bevatten. Wanneer deze sera worden gebruikt volgens de door de producent aanbevolen methode, mogen zich geen hinderlijke serologische verschijnselen voordoen, zoals: a) prozone-effect; b) anticomplementariteit. B. Testsera voor weefseltypering voor gebruik bij een proef met complementbinding op bloedplaatjes Deze testsera moeten, wanneer zij worden gebruikt volgens de door de producent aanbevolen methode, complementbinding opleveren met alle bloedplaatjes waarvan bekend is dat zij het antigeen (de antigenen) bevatten, overeenkomende met de op het etiket vermelde specificiteit(en). Zij mogen geen complementbinding opleveren met bloedplaatjes waarvan bekend is dat zij dit antigeen (deze antigenen) niet bevatten. Wanneer deze sera worden gebruikt volgens de door de producent aanbevolen methode, mogen zich geen hinderlijke serologische verschijnselen voordoen, zoals: a) prozone-effect; b) anticomplementariteit. 2. Sterkte A. Testsera voor weefseltypering voor gebruik bij cytotoxische proeven op lymfocyten De titer van deze testsera wordt gemeten door van het te onderzoeken serum een reeks tweevoudige verdunningen te maken in een geïnactiveerd AB-serum van een donor die negatief is voor het antigeen (de antigenen) overeenkomende met het antilichaam (de antilichamen) in het testserum en die voorts niet voor weefselantigenen geïmmuniseerd mag zijn door transfusie, zwangerschap of anderszins. Iedere verdunning wordt dan getest met lymfocyten waarvan bekend is dat zij het overeenkomstige antigeen (de overeenkomstige antigenen) in het testserum bevatten, volgens de door de producent aanbevolen methode. De titer is de reciprok van het getal dat de sterkste serumverdunning aangeeft waarbij een duidelijk positieve reactie wordt verkregen ; voor het bepalen van het verdunningsgetal wordt geen rekening gehouden met het volume van de cellulaire suspensie en van alle andere in het totale volume aanwezige additiva. B. Testsera voor weefseltypering voor gebruik bij een proef met complementbinding op bloedplaatjes De titer van deze testsera wordt gemeten door van het te onderzoeken serum een reeks tweevoudige verdunningen te maken in een 10 % afgezwakt AB-serum in Veronal-buffer. Ieder serum wordt vervolgens getest met bloedplaatjes waarvan bekend is dat zij de antigenen bevatten die homoloog zijn met de antilichamen in het testserum, volgens de door de producent aanbevolen methode. De titer is de reciprok van het getal dat de sterkste serumverdunning aangeeft waarbij een duidelijk positieve reactie wordt verkregen ; voor het bepalen van het verdunningsgetal wordt geen rekening gehouden met het volume van de cellulaire suspensie en van alle andere in het totale volume aanwezige additiva. Verdere bepalingen, die betrekking hebben zowel op testsera voor weefseltypering voor gebruik bij cytotoxische proeven op lymfocyten als op testsera voor gebruik bij een proef met complementbinding op bloedplaatjes: 3. Wijze van bewaren Testsera voor weefseltypering kunnen in vloeibare of in gedroogde toestand worden bewaard. Vloeibare sera dienen te worden bewaard bij een temperatuur van ten hoogste -70 oC, gedroogde sera bij een temperatuur van ten hoogste +4 oC. Laten ontdooien en opnieuw bevriezen van de testsera dient gedurende de opslagperiode zoveel mogelijk te worden vermeden. Gedroogde testsera dienen te worden bewaard onder inert gas of in vacuo, in de houder waarin zij zijn gedroogd en die zodanig moet worden afgesloten dat geen vocht kan binnendringen. Een gedroogd serum mag, wanneer het boven fosforpentoxyde bij ten hoogste 0,02 mm kwikdruk gedurende 24 uren verder wordt gedroogd, niet meer dan 0,5 percent van zijn gewicht verliezen. De testsera moeten onder aseptische voorzorgen worden bereid en mogen niet met bacteriën zijn besmet. Ter bestrijding van bacteriën kan de producent beslissen dat aan het serum een antisepticum en/of een antibioticum dient te worden toegevoegd. In dat geval moet het serum echter ook met deze toevoeging blijven voldoen aan de normen van specificiteit en sterkte. Dit laatste geldt eveneens voor alle andere additiva, zoals antistollingsmiddelen. Testsera moeten na ontdooiing of oplossing helder zijn en mogen geen neerslag, gel of zichtbare deeltjes bevatten. 4. Stabiliteit en vervaldatum Ieder serum dat onder de geschikte omstandigheden is opgeslagen, moet de vereiste eigenschappen ten minste een jaar behouden. Voor sera in vloeibare toestand mag de op het etiket aangegeven vervaldatum niet meer dan een jaar later zijn dan de datum waarop bij de laatste controle een voldoende werkzaamheid werd bevonden. Na volgende controles op de werkzaamheid kan de vervaldatum telkens een jaar worden opgeschoven. Ten aanzien van sera in gedroogde toestand dient de op het etiket vermelde vervaldatum in overeenstemming te zijn met het resultaat van de stabiliteitsproeven. 5. Verstrekking en hoeveelheid De testsera voor weefseltypering dienen op dusdanige wijze en in dusdanige hoeveelheden te worden verstrekt, dat het serum uit één houder voldoende is voor het uitvoeren van controletests met positieve en negatieve cellen, evenals voor tests met de onbekende cellen. De hoeveelheid in iedere houder moet zodanig zijn dat men bovendien, indien nodig, de geschikte proeven ter bepaling van de sterkte kan uitvoeren, als omschreven in dit Protocol. 6. Registers en specimens Het laboratorium waar de sera worden bereid dient schriftelijk het verloop van de produktie en van de controle van de sera bij te houden. Er dienen van alle verstrekte sera voldoende specimens door het laboratorium te worden bewaard, totdat aangenomen mag worden dat de desbetreffende partij niet langer in gebruik is. 7. Verzending Testsera in bevroren toestand dienen in zodanige omstandigheden te worden verzonden, dat zij tot op de plaats van bestemming bevroren blijven. Voorzorgsmaatregelen dienen te worden genomen om de testsera te beveiligen tegen afzwakking door binnendringen van CO2. Gedroogde testsera mogen worden verzonden zonder speciale temperatuurvoorzieningen. 8. Etikettering, bijsluiter, verklaring Twee witte etiketten met zwarte opdruk, een in het Engels en een in het Frans, dienen te worden bevestigd op iedere definitieve houder en dienen de navolgende gegevens te vermelden: a) naam en adres van de producent; b) naam van het serum zoals aangegeven in de titel van de desbetreffende bijsluiter; c) naam en hoeveelheid van antisepticum en/of antibioticum indien aanwezig, of aanduiding dat deze stoffen niet zijn toegevoegd; d) volume of, indien het een gedroogd serum betreft, volume en samenstelling van de voor de oplossing er van benodigde vloeistof; e) vervaldatum; f) nummer van de partij; g) wijze van bewaring; h) resultaten van de HB-Ag-proef. Verder dienen deze etiketten, of de etiketten op de doos waarin zich verschillende definitieve houders bevinden, of de bijsluiter bij de houders de navolgende gegevens te bevatten: a) naam en adres van de producent voluit; b) naam van het serum zoals aangegeven in de titel van de desbetreffende bijsluiter; c) volume of, indien het een gedroogd serum betreft, volume en samenstelling van de voor de oplossing er van benodigde vloeistof; d) datum waarop voor het laatst de werkzaamheid is gecontroleerd; e) vervaldatum (eventueel); f) nummer van de partij; g) nauwkeurige omschrijving van de door de producent aanbevolen gebruikswijze; h) omstandigheden waarin ongeopende ampullen dienen te worden opgeslagen, alsmede na opening er van te nemen voorzorgsmaatregelen; i) juiste samenstelling, alsmede antiseptica en/of antibiotica indien aanwezig; j) aanduiding betreffende de aan- of afwezigheid van stoffen van menselijke oorsprong. Iedere zending moet vergezeld gaan van een verklaring overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van de Overeenkomst en in de bijlage bij dit Protocol. Modellen van de etiketten en van de bijsluiter zijn aan dit Protocol gehecht. BIJZONDERE BEPALINGEN (1) (1)Te completeren overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de Europese Overeenkomst betreffende de uitwisseling van testsera voor weefseltypering. MODEL VAN HET ETIKET RAAD VAN EUROPA Europese Overeenkomst betreffende de uitwisseling van testsera voor weefseltypering >PIC FILE= "T0005088"> Dit etiket moet worden bevestigd op de dozen waarin zich verschillende definitieve houders bevinden. MODEL VAN BIJSLUITER RAAD VAN EUROPA Europese Overeenkomst betreffende de uitwisseling van testsera voor weefseltypering 1. Nationaal erkend laboratorium voor weefseltypering, Hoofdstraat 1, Nieuwstad, Westland 2. Testserum voor weefseltypering anti HL-A I 3. N3Na 0,1 g % oplossing is toegevoegd 4. 1 ml of Op te lossen in 1 ml gedistilleerd water 5. Vervaldatum : 5 december 1975 6. Partij nr. 7257 7. Bewaren bij -70 oC 8. Resultaat van het onderzoek naar HB-Ag : negatief Deze bijsluiter dient aan iedere definitieve houder te worden bevestigd. BIJLAGE BIJ HET PROTOCOL RAAD VAN EUROPA Europese Overeenkomst betreffende de uitwisseling van testsera voor weefseltypering >PIC FILE= "T0005089"> AANVULLEND PROTOCOL BIJ DE EUROPESE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE UITWISSELING VAN TESTSERA VOOR WEEFSELTYPERING DE ONDERTEKENENDE STATEN VAN DE EUROPESE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE UITWISSELING VAN TESTSERA VOOR WEEFSELTYPERING, hierna "Overeenkomst" genoemd, Herinnerend aan de bepalingen van artikel 5, lid 1, van de Overeenkomst, behelzende dat de Overeenkomstsluitende Partijen alle nodige maatregelen zullen treffen ten einde de hun door de andere Partijen ter beschikking gestelde testsera voor weefseltypering vrij te stellen van alle invoerrechten; Overwegende dat, wat de Lid-Staten van de Europese Economische Gemeenschap betreft, het aangaan van de verbintenis tot het verlenen van deze vrijstelling onder de bevoegdheid van genoemde Gemeenschap valt, die op grond van het Verdrag waarbij zij werd opgericht over de hiertoe vereiste bevoegdheden beschikt; Overwegende dat het dientengevolge voor de toepassing van artikel 5, lid 1, van de Overeenkomst van belang is dat de Europese Economische Gemeenschap Partij bij de Overeenkomst kan worden, ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN: Artikel 1 De Europese Economische Gemeenschap kan Partij bij de Overeenkomst worden door deze te ondertekenen. Artikel 2 Dit Aanvullend Protocol ligt ter ondertekening open voor de ondertekenende Staten van de Overeenkomst, die middels de in artikel 7 van de Overeenkomst bedoelde procedure Partij bij het Aanvullend Protocol kunnen worden. Artikel 3 Geen enkele Staat kan Partij bij de Overeenkomst worden zonder tegelijkertijd Partij te worden bij dit Aanvullend Protocol, dat een integrerend bestanddeel van de Overeenkomst uitmaakt. Artikel 4 Dit Aanvullend Protocol treedt tegelijk met de Overeenkomst in werking. Artikel 5 De Secretaris-generaal van de Raad van Europa stelt de Lid-Staten van de Raad en de Europese Economische Gemeenschap in kennis van: a) elke ondertekening van dit Aanvullend Protocol, b) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging of aanvaarding, c) de datum van inwerkingtreding van dit Aanvullend Protocol. BIJLAGE BIJ HET PROTOCOL RAAD VAN EUROPA Europese Overeenkomst betreffende de uitwisseling van testsera voor weefseltypering >PIC FILE= "T0005089"> AANVULLEND PROTOCOL BIJ DE EUROPESE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE UITWISSELING VAN TESTSERA VOOR WEEFSELTYPERING DE ONDERTEKENENDE STATEN VAN DE EUROPESE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE UITWISSELING VAN TESTSERA VOOR WEEFSELTYPERING, hierna "Overeenkomst" genoemd, Herinnerend aan de bepalingen van artikel 5, lid 1, van de Overeenkomst, behelzende dat de Overeenkomstsluitende Partijen alle nodige maatregelen zullen treffen ten einde de hun door de andere Partijen ter beschikking gestelde testsera voor weefseltypering vrij te stellen van alle invoerrechten; Overwegende dat, wat de Lid-Staten van de Europese Economische Gemeenschap betreft, het aangaan van de verbintenis tot het verlenen van deze vrijstelling onder de bevoegdheid van genoemde Gemeenschap valt, die op grond van het Verdrag waarbij zij werd opgericht over de hiertoe vereiste bevoegdheden beschikt; Overwegende dat het dientengevolge voor de toepassing van artikel 5, lid 1, van de Overeenkomst van belang is dat de Europese Economische Gemeenschap Partij bij de Overeenkomst kan worden, ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN: Artikel 1 De Europese Economische Gemeenschap kan Partij bij de Overeenkomst worden door deze te ondertekenen. Artikel 2 Dit Aanvullend Protocol ligt ter ondertekening open voor de ondertekenende Staten van de Overeenkomst, die middels de in artikel 7 van de Overeenkomst bedoelde procedure Partij bij het Aanvullend Protocol kunnen worden. Artikel 3 Geen enkele Staat kan Partij bij de Overeenkomst worden zonder tegelijkertijd Partij te worden bij dit Aanvullend Protocol, dat een integrerend bestanddeel van de Overeenkomst uitmaakt. Artikel 4 Dit Aanvullend Protocol treedt tegelijk met de Overeenkomst in werking. Artikel 5 De Secretaris-generaal van de Raad van Europa stelt de Lid-Staten van de Raad en de Europese Economische Gemeenschap in kennis van: a) elke ondertekening van dit Aanvullend Protocol, b) de nederlegging van elke akte van bekrachtiging of aanvaarding, c) de datum van inwerkingtreding van dit Aanvullend Protocol.


type: caselaw

text:
 1.8.2009
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 180/40
 Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 19 czerwca 2009 r. — Socratec przeciwko Komisji
 (Sprawa T-269/03) (1)
 (Konkurencja - Koncentracje - Rynek systemów telematyki drogowej - Ogłoszenie upadłości skarżącej w toku postępowania - Utrata interesu w działaniu - Umorzenie postępowania)
 2009/C 180/73
 Język postępowania: niemiecki
 Strony
 Strona skarżąca: Socratec — Satellite Navigation Consulting, Research & Technology GmbH (Ratyzbona) (przedstawiciele: M. Adolf i M. Lüken, adwokaci)
 Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo S. Rating, następnie A. Whelan i K. Mojzesowicz, a ostatecznie K. Mojzesowicz i X. Lewis, pełnomocnicy)
 Interwenient popierający stronę skarżącą: Qualcomm Wireless Business Solutions Europe BV (Waarle, Niderlandy) (przedstawiciele: G. Berrisch i D.W. Hull, solicitor)
 Interwenientci popierający stronę pozwaną: Daimler AG, dawniej DaimlerChrysler AG (Stuttgart, Niemcy); Daimler Financial Services AG, dawniej DaimlerChrysler Services AG (Berlin, Niemcy); Deutsche Telekom AG (Bonn, Niemcy); Toll Collect GmbH (Berlin) (przedstawiciele: J. Schütze i A. von Graevenitz, adwokaci); oraz Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo C. D. Quassowski i S. Flockermann, a następnie M. Lumma, pełnomocnicy, wsppomagani przez U. Karpensteina i A. Rosenfelda, adwokatów)
 Przedmiot sprawy
 Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2003/792/WE z dnia 30 kwietnia 2003 r. uznającej koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem oraz z porozumieniem EOG (sprawa COMP/M.2903 — Wspólne przedsiębiorstwo DaimlerChrysler/Deutsche Telekom) (Dz.U. L 300, s. 62).
 Sentencja wyroku
 1)
 Postępowanie w sprawie niniejszej skargi zostaje umorzone.
 2)
 Socratec — Satellite Navigation Consulting, Research & Technology GmbH zostaje obciążona swymi własnymi kosztami, a także kosztami poniesionymi przez Komisję, Daimler AG, Daimler Financial Services AG, Deutsche Telekom AG i Toll Collect GmbH.
 3)
 Qualcomm Wireless Business Solutions Europe BV ponosi swe własne koszty.
 4)
 Republika Federalna Niemiec ponosi swe własne koszty.
 (1) Dz.U. C 251 z 18.10.2003.


type: other

text:
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ (Αρ. Πρ. 2801/27/11/09) ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ
 ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ (Αρ. Πρ. 2801/27/11/09) ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ
 Ο Προϊστάμενος του 1ου γραφείου με έγγραφη ανακοίνωση Αρ. Πρ. 2801/27/11/09 και θέμα: «Υποχρεώσεις εκπαιδευτικών», στα σχολεία και τα Νηπιαγωγεία μας «επισημαίνει»:
 α. ότι η εργασιακή παραμονή στο σχολείο είναι εξάωρη (σε δεύτερη διορθωτική ανακοίνωση αναφέρει ότι αυτό μπορεί να γίνει, όταν υπάρχει ανάθεση έργου),
 β. ότι για τις ανάγκες της υπηρεσίας «ο εκπαιδευτικός οποιασδήποτε ειδικότητας υποχρεωτικά αναπληρώνει τμήμα αν του ανατεθεί» ενώ αν αρνηθεί εννοείται ότι συνεπάγεται κυρώσεις.
 γ. πως αν κλείσουν οι σχολικές μονάδες για λόγους υγείας οι εκπαιδευτικοί τίθενται στη διάθεση της υπηρεσίας.
 Είναι τέτοια η βούληση να πειθαναγκαστούν οι εκπαιδευτικοί να παραμένουν στο σχολείο πέρα από το διδακτικό τους ωράριο, ώστε ερμηνεύτηκε αρχικά κατά το δοκούν ο ν. 1566, όταν μάλιστα αυτά έχουν απαντηθεί εδώ και πολλά χρόνια με αποφάσεις από τη ΔΟΕ (Αρ. Πρ.117/16/9/2002, Αρ. Πρ. 826/6/2/2003, 31-10-2003, Αρ. Πρ. 1429/25/10/2004, 23/9/2005, Αρ. Πρ. 388/4/12/2007, Αρ.Πρ.1384/8/10/2008, Αρ. Πρ. 1470/29-10-2008, Αρ. Πρ. 71/31/8/2009, Αρ. Πρ. 227/3/11/2009 και τον νομικό της σύμβουλο). Το έγγραφο του προϊσταμένου βασίζεται στο λεγόμενο «καθηκοντολόγιο» (Υ. Α. ΦΕΚ 1340) που ο κλάδος έχει απορρίψει.
 Η υποχρεωτική κάλυψη κενών από εκπαιδευτικούς οποιασδήποτε ειδικότητας μας οδηγεί στο συμπέρασμα για το πώς ακριβώς εννοείται από τη διοίκηση η εκπαίδευση των μαθητών και το κατοχυρωμένο ωράριο των εκπαιδευτικών. Εκτός και αν «φωτογραφίζει» την προσπάθεια του γραφείου και των διευθύνσεων, σύμφωνα με τις υποδείξεις της παλιάς και της νέας ηγεσίας του ΥΠΕΠΘ, να υποχρεώνουν συναδέλφους των τμημάτων ένταξης να κλείνουν τα συγκεκριμένα τμήματα και να καλύπτουν κενά συναδέλφων που απουσιάζουν(Αρ. Πρ. Φ.361.1/857/131179/δ1/19/11/07).
 Η σημερινή πραγματικότητα στην ειδική αγωγή μας αποδεικνύει την αντίληψη της πολιτείας για την εκπαίδευση των παιδιών με δυσκολίες, -τρεις μήνες τώρα από τη λειτουργία του σχολικού έτους,- ακόμη δεν έχουν στελεχωθεί Τμήματα Ένταξης και το Ειδικό Σχολείο, με το αναγκαίο και απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό στερώντας τα δικαιώματα τους στην εκπαίδευση.
 Η εγκύκλιος του ΥΠΕΠΘ με Αρ.Πρ.146672 /Γ1/25/11/09 που ορίζει τη χρησιμοποίηση των συναδέλφων των σχολικών μονάδων που κλείνουν λόγω γρίπης δείχνει τη λογική κάλυψης κενών με την οποία πρόκειται να κινηθεί το Υπουργείο Παιδείας από ’δω και πέρα(λογιστική επιθεώρηση στα ωράρια, στη λογική της λειτουργίας μιας επιχείρησης, όπου από κάθε τάξη περνοδιαβαίνουν εκπαιδευτικοί, αλλά παρ’ όλα αυτά ο μαθητής απασχολείται!!! και εμείς «δείχνουμε και το υψηλό παιδαγωγικό μας καθήκον στην κοινωνία»!!!), σε μια περίοδο μάλιστα που στο όνομα της «διαφάνειας» επιχειρείται η μείωση των διορισμών εκπαιδευτικών και η συκοφάντηση των εκπαιδευτικών, για τα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης, που οι πολιτικές κάθε κυβέρνησης προκάλεσαν με αποφάσεις και νόμους και είναι απόλυτα υπεύθυνες γι’ αυτά.
 Είμαστε σίγουροι πως ο κ. Προϊστάμενος γνωρίζει πως οι εκπαιδευτικοί ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟΥ αναπληρώνουμε τους συναδέλφους μας που απουσιάζουν έκτακτα, (παρ’ όλο που αυτή η τακτική παραβιάζει τα εργασιακά μας δικαιώματα), ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ όμως από την υπηρεσία να τοποθετήσει εκπαιδευτικό γιατί θέλουμε να υπερασπιστούμε πρώτα-πρώτα το εκπαιδευτικό μας ωράριο που παραβιάζεται συστηματικά (υπερωρίες αναθέσεις)αλλά και την εκπαίδευση των παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας που κατά βάση θίγονται από τέτοιες ρυθμίσεις και λύσεις. Είναι εξαιρετικά απλό για να γίνει κατανοητό για όλους. Δεν αποτελεί σωστή εκπαιδευτική διαδικασία να καλύπτουν απουσία συναδέλφου άλλοι συνάδελφοι στο κενό τους και να μπαινοβγαίνουν εκπαιδευτικοί χωρίς δυνατότητα συνοχής του προγράμματος. Εμείς αυτό το ονομάζουμε γενικευμένη φύλαξη-εφημερία. Η υπηρεσία είναι υπεύθυνη στην απουσία εκπαιδευτικού να τοποθετεί άλλον εκπαιδευτικό, ο οποίος να φροντίσει τη συνέχιση του προγράμματος με σωστό παιδαγωγικά τρόπο.
 Τέλος να δηλώσουμε πως δε μας κάνει εντύπωση η πολιτική θέση που παίρνει ο κ. προϊστάμενος στην προτελευταία παράγραφο του εγγράφου του. Εμείς πάντα πιστεύαμε και καταθέταμε ότι οι θέσεις των στελεχών εκπαίδευσης είναι πολιτικές θέσεις. Να υπενθυμίσουμε πως οι αγώνες μας (με κορυφαία τη μεγάλη απεργία των 6 εβδομάδων το 2006) έθεσαν τα ζητήματα της χρηματοδότησης, της υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.
 Κανείς όμως δεν μπορεί να εγκαλεί για δήθεν «μικροσυμφέροντα» «μειοψηφία» και «πλειοψηφία» τους εκπαιδευτικούς που κάτω από αντίξοες συνθήκες, σε ακατάλληλα κτήρια, με ανύπαρκτη υποδομή, με ελάχιστη κοινωνική στήριξη δίνουν καθημερινά τον αγώνα για τη μόρφωση των παιδιών του λαού.
 Οι εκπαιδευτικοί είμαστε κομμάτι της εργαζόμενης πλειοψηφίας και αγωνιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους γονείς και για το μέλλον των παιδιών μας να μην φορτωθούμε τα αντικοινωνικά μέτρα που θέλει να επιβάλλει μια απόλυτα μειοψηφική κοινωνική τάξη στο όνομα και στον βωμό της «κρίσης».
 Μια τάξη που για να κάνει νέα πιο ληστρική «επανεκκίνηση» της κερδοφορίας των κεφαλαίων της είναι αποφασισμένη να απαλλαγεί από τα ενοχλητικά εργασιακά, μορφωτικά και κοινωνικά «βαρίδια» των δικαιωμάτων που με αγώνες κατέκτησε η εργαζόμενη πλειοψηφία.
 ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΑΜΕΣΑ
 1. Να ζητήσει συνάντηση με τον προϊστάμενο για τα θέματα που έχει θέσει: εργασιακά, εκπαιδευτικά κλπ.
 2. Να ενημερώσει τους συναδέλφους για τα δικαιώματά τους με βάση τις αποφάσεις της ΔΟΕ, και του Νομικού της Συμβούλου και να υπερασπιστεί με αποφασιστικό τρόπο τα δικαιώματα μαθητών- εκπαιδευτικών (υποχρηματοδότηση, διοικητική αυθαιρεσία, ελλείψεις).
 3. Με την παρουσία του στα σχολεία να σταθεί δίπλα σε κάθε συνάδελφο που θα υποχρεωθεί σε παραβίαση του διδακτικού ωραρίου του, ή να εγκαταλείψει τα τμήματα ένταξης για να καλύψει κενά.
 4. Να απαιτήσει να μη σταλεί στο γραφείο καμία υπογραφή-δήλωση συναδέλφου γιατί:
 • Η απαίτηση της τελευταίας παραγράφου, να υπογράψουν το ενημερωτικό έγγραφο δεν είναι καινούργια και είναι υποχρεωτική σε κάθε σχολική μονάδα. Όμως το να επιστραφεί το έγγραφο με τις υπογραφές των συναδέλφων στο 1ο Γραφείο (!!!) το μόνο νόημα που έχει είναι να εκφοβίσει, να δεσμεύσει και να κάμψει τις αντιστάσεις των συναδέλφων στις εντολές της διοίκησης.
 • Αυτά τα κρούσματα τρομοκράτησης ούτε μοναδικά, ούτε τοπικά είναι. Αποτελούν κομμάτια μια συνολικής πολιτικής που ακούσαμε και διαβάσαμε στις αλλεπάλληλες δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας και θα την δούμε να ξετυλίγεται άμεσα και θα αμφισβητεί όλες τις σταθερές και ενιαίες εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση.
 • Δε θα δεχτούμε να μετατραπούν οι εκπαιδευτικοί σε λάστιχο για να καλύπτονται όλες οι ανάγκες (κενά, απουσίες, υποχρηματοδότηση, κλπ.) φτηνά και αντιπαιδαγωγικά για να εμφανίζονται, τύποις, τα σχολεία ότι λειτουργούν «κανονικά».
 30 Νοέμβρη 2009
 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ - ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
 Αναρτήθηκε από ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στις 10:47:00 μ.μ.
 Ετικέτες ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ, ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ


text:
 15.12.2014
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 448/36
 Tužba podnesena 27. listopada 2014. – Monster Energy protiv OHIM-a – Home Focus (MoMo Monsters)
 (Predmet T-736/14)
 (2014/C 448/45)
 Jezik na kojem je tužba podnesena: engleski
 Stranke
 Tužitelj: Monster Energy Company (Corona, Sjedinjene Američke Države) (zastupnik: P. Brownlow, Solicitor)
 Tuženik: Ured za usklađivanje na unutarnjem tržištu (žigovi i dizajni) (OHIM)
 Druga stranka pred žalbenim vijećem: Home Focus Development Ltd (Tortola, Britanski Djevičanski otoci)
 Podaci o postupku pred OHIM-om
 Podnositelj prijave: tužitelj
 Sporni žig: verbalni žig Zajednice „MoMo Monsters” – Prijava žiga Zajednice br. 1 0 5 13 372
 Postupak pred OHIM-om: postupak povodom prigovora
 Pobijana odluka: odluka drugog žalbenog vijeća OHIM-a od 7. kolovoza 2014. u predmetu R 1167/2013-2
 Tužbeni zahtjev
 Tužitelj od Općeg suda zahtijeva da:
 —
 poništi pobijanu odluku;
 —
 naloži OHIM-u snošenje troškova.
 Tužbeni razlog
 —
 povreda članka 8. stavka 1. točke b. i članka 8. stavka 5. Uredbe br. 207/2009.


text:
 Avis juridique important
 |
 11957E/PRO/CJ/19
 Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen  Protokoll om stadgan för Europeiska ekonomiska gemenskapens domstol - Avdelning 3 - Förfarande - Artikel 19
 Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen - Protokoll om stadgan för Europeiska ekonomiska gemenskapens domstol - Avdelning 3 - Förfarande - Artikel 19Talan skall väckas vid domstolen genom en skriftlig ansökan som är ställd till justitiesekreteraren. Ansökningen skall innehålla uppgifter om sökandens namn och hemvist samt den undertecknandes ställning motpartens namn tvisteförmålet yrkanden samt en kort framställning av grunderna för talan.Ansökningen skall i förekommande fall åtföljas av den rättsakt som begärs ogiltigförklarad eller i fall enligt artikel 175 i detta fördrag av skriftligt bevis om dagen för den anmodan som avses i nämnda artikel. Om ansökningen inte åtföljs av dessa handlingar skall justitiesekreteraren anmoda vederbörande att inom skälig tid inge dem; dock får talan inte avvisas på den grund att dessa handlingar inkommit först efter det att tiden för att väcka talan har gått ut.