text:
Eduardo Gallegos Mancera (Caracas, 24 de mayo de 1915-Caracas, 3 de julio de 1989) fue un médico, poeta, escritor y político caraqueño, dirigente del Partido Comunista de Venezuela, partido del cual fue Secretario de Relaciones Internacionales, y en el cual militó por 52 años. Eduardo Gallegos Mancera desarrollo grandes relaciones internacionales con dirigentes comunistas de todas partes del mundo.
 Biografía
 Nació en la Parroquia La Candelaria, de Caracas, el 24 de mayo de 1915. Proveniente de una familia de origen adinerado por parte de los Mancera, quienes tenían grandes latifundios en Caracas que iban desde Santa Mónica hasta La Rinconada; la familia Gallegos, era poco menos acaudalada, pero su padre y su tío llegaron a tener haciendas y sembradíos de caña en Guatire, estado Miranda.
 Tras 20 años de la dictadura gomecista, durante las apasionantes jornadas estudiantiles de febrero, octubre y noviembre de 1928, que dejarían honda huella en la historia política nacional, Eduardo Gallegos Mancera, era apenas un adolescente de 13 años para el momento de la Semana del Estudiante, pero ya para ese año su primera actividad política fue la distribución clandestina del Periódico “El Imparcial”, el cual era dirigido por el poeta Andrés Eloy Blanco.
 En 1929, se presentó a las puertas de la Prefectura de Caracas a entregarse en solidaridad con los estudiantes presos, pero las autoridades menospreciaron la seriedad de tan valiente decisión del aquel adolescente y lo ignoraron. Estudió en el Colegio “La Salle”, donde decía que comprendió la hipocresía de las religiones organizadas; el mercantilismo que veía en los curas, la discriminación racial y de clase social que prevalecía en aquella escuela, por lo que se convirtió en ateo a temprana edad.
 Inició sus estudios de medicina, en 1934, en la Universidad Central de Venezuela , el movimiento estudiantil comenzaba a resurgir después de la muerte de Juan Vicente Gómez en 1935, perteneció a la Sociedad de Estudiantes de Medicina de la UCV, de la cual Eduardo fue primero Secretario de Interior, luego vicepresidente, hasta llegar a presidente, fue también fundador de la revista estudiantil de dicha sociedad llamada SEM.
 Al poco tiempo se reorganizaron los Centros de Estudiantes de Derecho e Ingeniería y se propusieron reconstruir la Federación de Estudiantes de Venezuela (FEV), también fue elegido como miembro directivo de esta última. Igualmente participó en 1936 en la organización de la Federación de Estudiantes Venezolanos de Organizaciones Políticas (FEV-OP), que llevaba un matiz político, a diferencia de la FEV original que era de corte meramente estudiantil.
 La masacre del 14 de febrero de 1936, en la Plaza Bolívar de Caracas, obligó al gobierno de Eleazar López Contreras a replantear sus posturas gomecistas respecto a los partidos políticos, tras la aprobación de la Ley de Orden Público, comenzaron a estructurarse organizaciones legales de izquierda como el Partido Republicano Progresista (PRP) dirigido por comunistas, muchos de ellos miembros del PCV en clandestinidad, ya que se encontraba ilegalizado por el inciso 6o del Artículo 32 de la Constitución, que prohibía el comunismo en práctica y en pensamiento, el Bloque Nacional Democrático (BND) en el cual participaban personas de distintas corrientes progresistas incluyendo a algunos militantes comunistas, y el Movimiento de Organización Venezolano (ORVE) de tendencia socialdemócrata, el que más tarde daría origen a Acción Democrática (AD).
 Gallegos Mancera, junto a otros estudiantes y líderes políticos, organizó una huelga indefinida contra el gobierno a partir del 9 de junio de 1936, y en medio de las acciones, fue capturado junto a otros estudiantes que participaban en el Comité Organizador; el ente responsable de la captura fue la Brigada de Investigación Política y Social dirigida por Pedro Estrada, hombre de mala fama dirigiendo las fuerzas represivas del estado durante el gomecismo. Fue encarcelado en la cárcel El Rastrillo y posteriormente trasladado a la cárcel El Obispo. Estando en la cárcel de El Obispo, se integró al comité organizador del Partido Democrático Nacional (PDN). Participando en octubre de ese mismo año en su asamblea constitutiva, que venía a ser un espacio integrador de las organizaciones de izquierda como eran los partidos PRP, BND y ORVE, la FEV-OP y el Frente Obrero. Eduardo Gallegos Mancera se involucró profundamente en esa nueva organización, pasando inclusive a formar parte de su Dirección Nacional.
 En 1937 recrudeció la represión contra los comunistas, militantes de izquierda y partidos de izquierda, en febrero de ese año el PDN fue ilegalizado junto con todas las organizaciones que lo integraban y sus respectivos medios de prensa; asimismo fueron expulsados del país 47 dirigentes políticos y sindicales en el buque-vapor “Flandre”. Eduardo Gallegos Mancera y su hermano José Antonio Gallegos Mancera, fueron enjuiciados por haber participado en actividades comunistas, sin embargo más tarde fueron absueltos por la gran labor realizada por sus abogados, que en ese momento eran de los mejores del país. Desde entonces, el PDN pasó a funcionar igual que el PCV en la ilegalidad, sin embargo Eduardo Gallegos Mancera junto a otros comunistas como Pompeyo Márquez y Cruz Villegas, deciden irse definitivamente al PCV.ref name="Libro Rómulo Betancourt, político de nación"/>
 Siendo todavía joven y en su época de estudiante, mostró su preocupación por la salud de los miles de trabajadores que llegaban a la Caracas de mediados de los años 30, año en que empezaron a aparecer las primeras barriadas de “ranchos” en los cerros de Caracas, hecho este que lo motivó a participar en la formación de las primeras Juntas Pro-mejoras de los Barrios.
 El 8 de agosto de 1937 se celebró la I Conferencia Nacional del PCV, donde se decidió el funcionamiento autónomo y público del Partido de la clase obrera: los comunistas decidieron “Dar la cara”, siendo ese el lema y el título del manifiesto resultante de esa primera conferencia. La Conferencia exhortó a quienes tenían ideas comunistas y militaban en partidos policlasistas que comenzaran a militar en su propio Partido, el Partido Comunista de Venezuela. Entre quienes acataron ese llamado está Eduardo Gallegos Mancera, que en ese momento era el Secretario de Organización Nacional del PDN, pasando entonces a integrar las filas del PCV antes de que culminara ese año.
 En abril de 1938, pasó a formar parte del primer Comité Regional del PCV en el Distrito Federal; para ese momento formaba parte además de la Fracción Estudiantil del PCV, organismo que dio origen a la Juventud Comunista de Venezuela (JCV).
 En abril de 1939 participó en la II Conferencia Nacional del PCV, en la que se expulsó a un grupo fraccionalista; poco después, en agosto, ya recién graduado de médico, fue enviado por el PCV al estado Monagas, para organizar, dirigir y reconstruir el PCV en dicho estado, ya que en ese estado el PCV atravesó dificultades organizativas desde su fundación en 1934; esta tarea no sería fácil, ya que debía cumplirla clandestinamente, para lo que utilizó la fachada de su empleo como médico de la Unidad Sanitaria. En Monagas, formó parte del Comité Regional del PCV, logró la organización de nuevos sindicatos en Caripito, Quiriquire y otros campos petroleros, además fundó varias Ligas campesinas. También cumplió tareas partidarias en otras zonas cercanas, como en El Tigre en el estado Anzoátegui. En Maturín conoció a Enriqueta Cabello, con quien contrajo matrimonio y quien fue su eterna compañera.
 Durante la III Conferencia Nacional del PCV, celebrada en enero de 1941, hubo fuertes debates que giraron en torno a los expulsados por la Conferencia anterior, y que concluyeron con su readmisión en el Partido, aunque, irónicamente, no se produjo la autocrítica correspondiente por parte del grupo fraccional.
 Entre 1940 y 1944 Eduardo se dedicó a actividades organizativas y propagandísticas del PCV a nivel nacional, en esta época empezó a usar su seudónimo “Arturo Villa”. Además, ejerció su profesión como médico en la populosa parroquia El Valle de Caracas, donde se hizo conocido y respetado por atender al pueblo a menudo sin cobrar; se adentraba con su típico maletín de medicinas hasta los caseríos más humildes a atender a quien más lo necesitaba, siendo el precursor de esa actividad en Caracas. Esta labor lo llevó más tarde a ser uno de los candidatos más votados en toda Caracas en las elecciones municipales del 22 de octubre de 1944, en las que se presentó como candidato por la organización Unión Popular Venezolana (UPV), que funcionaba como fachada legal del PCV durante el gobierno de Isaías Medina Angarita. En total, el PCV con la fachada de UPV obtendrían 3 concejales en Caracas durante esas elecciones.
 Durante la IV Conferencia Nacional del PCV se dieron fuertes debates sobre el browderismo, Gallegos Mancera alzó su voz denunciando esa tendencia como revisionista y liquidacionista, que nada tenía que ver con el marxismo; estuvo entre los primeros en América Latina en denunciar a Earl Browder, con el apoyo de varios camaradas de partido como Pedro Ortega Díaz. Poco después de celebrada la Conferencia, ocurrió finalmente la división del PCV en tres grupos, dos de tendencia browderista y un tercer grupo minoritario, denominado “Grupo No”, encabezado por Eduardo Gallegos Mancera y Pedro Ortega Díaz, que no suscribía las posiciones de los dos sectores mayores y buscaba la reunificación del Partido. El 9 de octubre de 1945 finalmente fue legalizado el PCV, en octubre de ese año el presidente Medina fue derrocado por un golpe de Estado planificado por Acción Democrática. La casa de Eduardo fue allanada en los días posteriores al golpe. No obstante, la V Conferencia del Partido se realizó en total legalidad.
 Asimismo fue secretario en 1945 del Tribunal de Responsabilidad Civil y Administrativo. Los miembros del “Grupo No” hicieron un gran esfuerzo por unificar al Partido; después de varios infructuosos intentos de reunir a los tres sectores, se decidió enviar a Eduardo a Cuba en una misión de búsqueda de apoyo internacional en el Partido Comunista de Cuba, entonces llamado Partido Socialista Popular (PSP). De esta manera, sin proponérselo, Gallegos Mancera entró al ruedo de las relaciones internacionales, en las cuales cumpliría sus funciones por más de 40 años.
 El 25 de mayo de 1946 se reunieron por primera vez los tres sectores, y acordaron realizar el Congreso de Unidad de los Comunistas en diciembre de ese año. Este I Congreso del PCV se realizó con relativo éxito, después de una profunda autocrítica y denuncia de las ideas revisionistas del browderismo. Quienes persistieron en rechazar la unificación del Partido, se constituyeron en el Partido Revolucionario del Proletariado (PRP); este desaparecería en 1952, tras lo cual algunos de sus miembros volvieron al PCV haciéndose una fuerte autocrítica, quienes así lo hicieron, como Cruz Villegas o Rodolfo Quintero, jamás volverían a abandonar el Partido.
 Gallegos Mancera participó en el Segundo Congreso del PCV, en 1948, durante este año se dio el breve gobierno de Rómulo Gallegos, que era primo hermano de su padre; José Antonio Gallegos Rivero, quien por enfrentarse a la dictadura de Juan Vicente Gómez estuvo preso en La Rotunda y en el Castillo Libertador de Puerto Cabello, en la década de 1920.
 A principios de 1949 empezó a trabajar en el Movimiento por la Paz, presidido por el General José Rafael Gabaldón.
 Tras el derrocamiento de Rómulo Gallegos, el PCV mantuvo una limitada legalidad hasta la huelga petrolera de 1950, cuando los dirigentes del Partido fueron constantemente perseguidos y acosados por la dictadura militar, la publicación de Tribuna Popular fue prohibida, y Eduardo resultó encarcelado varias veces entre 1950 y 1953 en la Cárcel Modelo de Caracas.
 La VI Conferencia del PCV, en abril de 1951, significó un gran éxito en la historia del PCV; su propia realización en una cueva en las montañas de Yaracuy en medio de la clandestinidad y la represión, demostró la capacidad organizativa del Partido, el cual sabía movilizarse con eficacia bajo cualquier circunstancia. Eduardo fue uno de los primeros en llegar a la cueva donde se realizó la Conferencia, la cual decidió acentuar la lucha contra la dictadura perezjimenista y designar como Secretario General a Jesús Faría, dirigente obrero que estaba preso a raíz de la huelga petrolera del año anterior.
 Unas semanas antes de las elecciones convocadas para el 30 de noviembre de 1952, Eduardo, en total clandestinidad, se reunió con el dirigente de AD Alberto Carnevali, buscando una alianza para apoyar la candidatura de Jóvito Villalba de Unión Republicana Democrática (URD) quien se mediría contra el dictador Marcos Pérez Jiménez. Carnevali aceptó la alianza a pesar de que Rómulo Betancourt desde Nueva York quiso entorpecer la unidad PCV-URD-AD, Villalba ganó holgadamente las elecciones, y en la tarde de ese domingo Pedro Ortega Díaz y Eduardo Gallegos Mancera, comisionados como representantes del PCV, fueron a la sede de URD a decirle a Villalba que era necesario sacar las masas a la calle a defender el voto popular, pero este, ingenuamente, prefirió reclamar su victoria ante las autoridades de la dictadura; y la respuesta de las mismas fue ponerlo preso y posteriormente desterrarlo a Panamá, asimismo Marcos Pérez Jiménez fue fraudulentamente proclamado triunfador.
 Días antes de que se celebrara en Caracas la Décima Conferencia Interamericana, de 1954, Eduardo fue arrestado, el 13 de octubre de ese año fue presentado ante la prensa como el máximo dirigente del PCV, por el jefe entonces jefe de la Seguridad Nacional Pedro Estrada, quien 15 días más tarde recibiría una condecoración del Departamento de Estado de los Estados Unidos por su “buena labor” en la lucha contra el comunismo.
 Eduardo fue sometido durante 26 días a brutales torturas bajo la dirección de Miguel Silvio Sanz, agente de la Seguridad Nacional, la cual era asesorada por el FBI. Estas torturas, le causaron secuelas para toda su vida, tal como fueron la pérdida de visión del ojo izquierdo, la perforación de uno de sus tímpanos, y fuertes dolores de espalda. También fue sometido a simulacros de fusilamiento y amenazas a su esposa e hijos, esto con el fin de causarle trastornos psicológicos. Eduardo Gallegos Mancera cumplió con su deber de comunista: prefirió la muerte antes que la traición. Este episodio quedó reflejado en el libro “La muerte de Honorio”, de Miguel Otero Silva. En noviembre de 1954 fue trasladado a la cárcel de la Seguridad Nacional, ubicada en Ciudad Bolívar, de la cual saldría el 25 de enero de 1958, luego de la caída del régimen de Pérez Jiménez.
 Al salir de la cárcel le fue encargada la Secretaría de Relaciones Internacionales del PCV, a trvés de la cual recorrió más de 80 países en representación del PCV, esto durante casi tres décadas. Desde 1962 hasta 1966, cuando el PCV intentó una insurrección armada frente a la arremetida represiva de los gobiernos de Rómulo Betancourt y Raúl Leoni, Eduardo viajó por casi todo el mundo con unos 33 pasaportes falsos, promoviendo campañas de solidaridad con los presos políticos en Venezuela y en apoyo a la lucha librada por las Fuerzas Armadas de Liberación Nacional (FALN). En esta época conoció personalmente, llegando incluso a entablar amistad con numerosos dirigentes del movimiento comunista internacional, tal como fueron Mao Zedong, Hồ Chí Minh, Kim Il-sung, Rodney Arismendi, Luis Carlos Prestes, Fidel Castro y Che Guevara, entre muchos otros.
 Una de sus tareas de mayor responsabilidad durante esos años fue su visita a Vietnam en plena guerra, y su encuentro con Hồ Chí Minh el 2 de septiembre de 1965; el cual se realizó en la madrugada, esto por medidas de seguridad, para evitar la posibilidad de un bombardeo por la aviación estadounidense. Durante esa visita, Hồ Chí Minh le pidió a Eduardo que sirviera de intermediario con los líderes de la República Popular China, para que esta permitiera el envío de misiles soviéticos de última generación, que sirvieran para la defensa, los cuales para su traslado debían pasar por territorio chino.
 En 1968, fue elegido senador por Unión Para Avanzar (UPA), organización que servía como la fachada legal del PCV para las elecciones de diciembre de ese año, ya que, aunque la lucha armada había concluido casi dos años antes, el Partido Comunista de Venezuela todavía seguía ilegalizado.
 Durante toda la década de los años 70 se dedicó a las actividades internacionales y organizativas del PCV, en 1975 publicó su obra más conocida, el poemario “Ancho río, alto fuego”, que llegó a editarse en varios idiomas.
 A mediados de los años 80, mientras dictaba una conferencia en Maturín, sufrió un doble infarto que puso en riesgo su vida, tras varias semanas en terapia intensiva logró recuperarse, pero debido al delicado estado de salud, renunció voluntariamente a su cargo como Secretario de Relaciones Internacionales. A partir de ese momento se dedicó a escribir todas las semanas para Tribuna Popular, la cual recopiló y publicó una serie de sus artículos en un libro titulado “Las cualidades del dirigente”. Posteriormente en 1987 publicó el poemario “Sol, solo sol”.
 Eduardo Gallegos Mancera fue director de Tribuna Popular, desde el 29 de enero de 1988 hasta su fallecimiento el 3 de julio de 1989. Eduardo Gallegos Mancera murió como vivió: fiel a la ideología marxista-leninista, y sin poner en duda jamás su militancia en el Partido Comunista de Venezuela.
 Referencias
 Dirigentes del Partido Comunista de Venezuela
 Políticos de la Venezuela contemporánea
 Caraqueños
 Senadores de Venezuela
 Comunistas de Venezuela
 Ateos de Venezuela
 Médicos de Venezuela
 Poetas de Venezuela
 Escritores de Venezuela


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 18.3.2014
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 79/3
 HALÁSZATI PARTNERSÉGI MEGÁLLAPODÁS AZ EURÓPAI UNIÓ ÉS A MAURITIUSI KÖZTÁRSASÁG KÖZÖTT
 AZ EURÓPAI UNIÓ, a továbbiakban: az Unió,
 és
 A MAURITIUSI KÖZTÁRSASÁG, a továbbiakban: Mauritius,
 a továbbiakban együtt: a Felek,
 FIGYELEMBE VÉVE az Unió és Mauritius közötti – különösen a Cotonoui Megállapodás keretében megvalósuló – szoros munkakapcsolatot, és az e kapcsolat elmélyítésére irányuló kölcsönös óhajukat,
 FIGYELEMBE VÉVE a két fél azon kívánságát, hogy az együttműködés révén előmozdítsa a halászati erőforrások fenntartható kiaknázását,
 TEKINTETTEL az Egyesült Nemzetek Tengerjogi Egyezményére,
 ELISMERVE, hogy Mauritius az Egyesült Nemzetek Tengerjogi Egyezményének megfelelően az alapvonaltól számított 200 tengeri mérföldig terjedő övezetben felségjogot és joghatóságot gyakorol,
 AZZAL AZ ELTÖKÉLT SZÁNDÉKKAL, hogy alkalmazzák az azon regionális szervezetek által meghozott döntéseket és ajánlásokat, amelyeknek a Felek tagjai,
 TUDATÁBAN az ENSZ Élelmezési és Mezőgazdasági Szervezetének (FAO) 1995. évi konferenciáján elfogadott, a felelősségteljes halászat magatartási kódexében megállapított elvek fontosságának,
 AZZAL AZ ELTÖKÉLT SZÁNDÉKKAL, hogy az élő tengeri erőforrások hosszú távú védelmére és fenntartható kiaknázásának biztosítására kölcsönös érdekük szerint együttműködjenek a felelősségteljes halászat bevezetésének előmozdításában,
 MEGGYŐZŐDVE arról, hogy ezen együttműködésnek olyan – akár együttesen, akár külön-külön folytatott – kezdeményezések és intézkedések formájában kell megvalósulnia, amelyek kiegészítik egymást, biztosítva a szakpolitikák összehangoltságát, valamint az erőfeszítések szinergiáját,
 AZZAL AZ ELHATÁROZÁSSAL, hogy a Felek az említett együttműködés céljából kialakítsák a mauritiusi halászati politika végrehajtásához szükséges párbeszédet a civil társadalom szereplőinek bevonásával,
 AZZAL AZ ÓHAJJAL, hogy meghatározzák az uniós hajók által Mauritius vizein végzett halászati tevékenységek, valamint az e vizeken a felelősségteljes halászat céljára nyújtott uniós támogatás irányadó feltételeit,
 AZZAL AZ ELHATÁROZÁSSAL, hogy a két fél társaságai közötti együttműködés előmozdításával szorosabbra fűzzék a gazdasági együttműködést a halászati ágazatban és a kapcsolódó tevékenységek terén,
 A KÖVETKEZŐKBEN ÁLLAPODTAK MEG:
 1. cikk
 Fogalommeghatározások
 E megállapodás alkalmazásában:
 a) „mauritiusi hatóságok”: a Mauritiusi Köztársaság Halászati Minisztériuma;
 b) „uniós hatóságok”: az Európai Bizottság;
 c) „halászhajó”: bármely olyan hajó, amelyet a mauritiusi törvények értelmében halászatra használnak;
 d) „uniós halászhajó”: uniós tagállami lobogó alatt közlekedő és az Unióban lajstromba vett halászhajó;
 e) „vegyes bizottság”: az Unió és Mauritius képviselőiből álló bizottság, amelynek feladatait e megállapodás 9. cikke határozza meg;
 f) „átrakás”: a halászhajón lévő fogás egy részének vagy egészének áttétele egy másik halászhajóra valamely kikötő területén;
 g) „hajótulajdonos”: bármely, a halászhajóért jogilag felelős személy, aki a hajó által végzett tevékenységeket irányítja és ellenőrzi;
 h) „AKCS-tengerészek”: a Cotonoui Megállapodást aláíró nem európai országokból származó valamennyi tengerész;
 i) „FAO”: az ENSZ Élelmezési és Mezőgazdasági Szervezete.
 2. cikk
 Hatály
 E megállapodás célja azon feltételek megállapítása, amelyek mellett az uniós tagállamokban lajstromozott és uniós tagállami lobogó alatt közlekedő hajók (a továbbiakban: az uniós hajók) az ENSZ Tengerjogi Egyezménye rendelkezéseinek, illetve a nemzetközi jog más szabályainak és a nemzetközi jogi gyakorlatnak megfelelően tonhalhalászatot folytathatnak a Mauritius felségterületéhez vagy joghatósága alá tartozó vizeken (a továbbiakban: mauritiusi vizek).
 E megállapodás megállapítja az alábbiak tekintetében irányadó elveket, szabályokat és eljárásokat:
 —
 gazdasági, pénzügyi, műszaki és tudományos együttműködés a halászati ágazatban, amelynek célja a felelősségteljes halászat előmozdítása a mauritiusi vizeken a halászati erőforrások védelmének és fenntartható kiaknázásának biztosítása érdekében, valamint Mauritius halászati ágazatának fejlesztése;
 —
 a mauritiusi vizeken folytatott halászat ellenőrzésének módjaira vonatkozó együttműködés a fenti szabályok és feltételek betartásának, a halállományok védelmére és kezelésére vonatkozó intézkedések hatékonyságának, valamint a jogellenes, nem bejelentett és szabályozatlan halászat elleni küzdelem biztosításának céljából;
 —
 a gazdasági szereplők közötti partnerség, amelynek célja a halászati ágazatban a gazdasági tevékenységek és a kapcsolódó tevékenységek közös érdekből történő fejlesztése.
 3. cikk
 E megállapodás végrehajtásának elvei és célkitűzései
 (1) A Felek vállalják, hogy Mauritius vizein előmozdítják a felelősségteljes halászatot a FAO által elfogadott felelősségteljes halászat magatartási kódexben előírt elvek és az e vizeken halászó különböző flották közötti megkülönbözetésmentesség elve alapján.
 (2) A Felek együttműködnek a mauritiusi kormány által elfogadott halászati ágazati politika végrehajtása eredményeinek nyomon követése, valamint az e megállapodás alapján megvalósított intézkedések, programok és cselekvések értékelése terén, továbbá e célból politikai párbeszédet alakítanak ki a halászati ágazatban. Az értékelések eredményeit az e megállapodás 9. cikkében említett vegyes bizottság elemzi.
 (3) A Felek vállalják, hogy e megállapodást a felelősségteljes gazdasági és társadalmi kormányzás elveivel összhangban hajtják végre, a tengeri erőforrások állapotának megőrzésére is figyelemmel.
 (4) A mauritiusi tengerészek uniós hajókon történő alkalmazása tekintetében a Nemzetközi Munkaügyi Szervezetnek (ILO) az alapvető munkahelyi elvekről és jogokról szóló nyilatkozata az irányadó, amely alkalmazandó a megfelelő szerződésekhez való jog és a munkavégzés általános feltételei vonatkozásában. Ez vonatkozik különösen az egyesülési szabadságra, a kollektív tárgyaláshoz való jog tényleges elismerésére, valamint a foglalkoztatás terén megnyilvánuló hátrányos megkülönböztetés felszámolására. Az uniós hajók fedélzetén tartózkodó nem mauritiusi AKCS-tengerészek számára ugyanezeket a feltételeket kell biztosítani.
 (5) A Felek konzultálnak egymással bármely olyan döntés meghozatala előtt, amely befolyásolhatja az uniós hajóknak az e megállapodás keretében végzendő tevékenységeit.
 4. cikk
 Tudományos együttműködés
 (1) E megállapodás alkalmazási időszaka alatt az Unió és a mauritiusi hatóságok törekednek arra, hogy figyelemmel kísérjék a mauritiusi vizek erőforrásainak állapotát.
 (2) A Felek vállalják, hogy a közös tudományos munkacsoport vagy az érintett nemzetközi szervezetek keretében konzultálnak egymással az Indiai-óceán élő erőforrásainak kezelése és védelme, illetve a vonatkozó tudományos kutatásban való együttműködés céljából.
 (3) A két fél a fenti (2) bekezdésben említett konzultáció alapján egyeztet egymással a 9. cikkben előírt vegyes bizottság keretében, és közösen fogad el olyan, a halállományok fenntartható kezelésére irányuló védelmi intézkedéseket, amelyek befolyásolják az uniós hajók tevékenységeit.
 5. cikk
 Az uniós hajók hozzáférése a mauritiusi vizeken lévő halászati területekhez
 (1) Mauritius vállalja, hogy e megállapodással összhangban – beleértve annak jegyzőkönyvét és mellékletét – vizei tekintetében engedélyezi az uniós hajók számára halászati tevékenységek folytatását.
 (2) Az e megállapodás által szabályozott halászati tevékenységekre Mauritius hatályos törvényei és rendelkezései vonatkoznak. A mauritiusi hatóságok értesítik az uniós hatóságokat e jogszabályok bármilyen módosításáról.
 (3) Mauritius vállalja, hogy minden szükséges intézkedést meghoz a jegyzőkönyvben szereplő, a halászatra vonatkozó ellenőrzési rendelkezések hathatós alkalmazásáért. Az uniós hajók együttműködnek az ilyen ellenőrzések elvégzéséért felelős mauritiusi hatóságokkal.
 (4) Az Unió vállalja, hogy megtesz minden szükséges lépést annak érdekében, hogy hajói megfeleljenek e megállapodás rendelkezéseinek és a mauritiusi vizeken folytatott halászatra irányadó jogszabályoknak.
 6. cikk
 Halászati engedélyek
 (1) Az uniós hajók csak az e megállapodás és a hozzá csatolt jegyzőkönyv alapján kiállított halászati engedély vagy annak másolata birtokában halászhatnak a mauritiusi vizeken; az engedélyt vagy annak másolatát a fedélzeten kell tartani.
 (2) A hajók halászati engedélyének megszerzésére vonatkozó eljárást, a hajótulajdonosok által fizetendő díjakat és a fizetési módokat a jegyzőkönyv melléklete határozza meg.
 7. cikk
 Pénzügyi hozzájárulás
 (1) Az Unió az e megállapodáshoz csatolt jegyzőkönyvben és mellékletekben megállapított feltételekkel pénzügyi hozzájárulást nyújt Mauritiusnak. Ez a hozzájárulás az alábbi két elemből áll:
 a)
 az uniós hajóknak a mauritiusi vizekhez és tengeri erőforrásokhoz való hozzáféréséért fizetett hozzájárulás, valamint
 b)
 a felelősségteljes halászat előmozdítására és a mauritiusi vizek halászati erőforrásainak fenntartható kiaknázására irányuló uniós pénzügyi támogatás.
 (2) A pénzügyi hozzájárulásnak a fenti (1) bekezdés b) pontjában említett elemét a Felek közötti, a jegyzőkönyvvel összhangban történt közös megegyezéssel azonosított, a mauritiusi kormány által meghatározott ágazati halászati politikával összefüggésben elérendő célkitűzések tükrében, valamint a halászati politika végrehajtására vonatkozó éves és többéves programmal összhangban kell meghatározni.
 (3) Az Unió által nyújtott pénzügyi hozzájárulás kifizetése évente, a jegyzőkönyvben megállapított szabályok alapján, valamint e megállapodásnak és jegyzőkönyvnek az összeg következő okok miatt történő esetleges módosítására vonatkozó rendelkezéseire figyelemmel történik:
 a)
 a természeti jelenségektől eltérő rendkívüli körülmények, amelyek a mauritiusi vizeken megakadályozzák a halászati tevékenységek végzését;
 b)
 az uniós hajóknak odaítélt halászati lehetőségek közös megegyezéssel, az érintett állományokkal való gazdálkodás céljából történő csökkentése, amennyiben ez a rendelkezésre álló legmérvadóbb tudományos szakvélemények alapján szükségesnek bizonyul az erőforrások fenntartható védelme és kiaknázása érdekében,
 c)
 az uniós hajóknak nyújtott halászati lehetőségeknek a Felek közös megegyezésével történő növelése, amennyiben a rendelkezésre álló legmérvadóbb tudományos vélemény megerősíti, hogy az erőforrások állapota ezt lehetővé teszi;
 d)
 a mauritiusi halászati ágazati politika végrehajtására nyújtott közösségi pénzügyi támogatás feltételeinek átértékelése, amennyiben a mindkét fél által megállapított éves és többéves programozási eredmények ezt indokolttá teszik;
 e)
 e megállapodásnak a 12. cikk szerinti felmondása;
 f)
 e megállapodás alkalmazásának a 13. cikk szerinti felfüggesztése.
 8. cikk
 Az együttműködés előmozdítása a gazdasági szereplők között és a civil társadalom szintjén
 (1) A Felek ösztönzik a gazdasági, tudományos és műszaki együttműködést a halászati ágazatban és az ahhoz kapcsolódó ágazatokban. A Felek az e célból esetleg szükséges különböző intézkedések összehangolása érdekében konzultálnak egymással.
 (2) A Felek vállalják, hogy előmozdítják a halászati technikákra és a halászeszközökre, a halászati termékek tartósítására és ipari feldolgozására vonatkozó információk cseréjét.
 (3) A Felek törekednek arra, hogy – adott esetben – az üzlet- és a beruházásfejlesztés számára kedvező környezet kialakításának ösztönzésével műszaki, gazdasági és kereskedelmi téren kedvező feltételeket teremtsenek a Felek vállalkozásai közötti kapcsolatok előmozdításához.
 (4) A Felek vállalják, hogy végrehajtanak egy olyan, a mauritiusi és az uniós gazdasági szereplők között létrejött tervet és a hozzá kapcsolódó intézkedéseket, amelyek azt hivatottak előmozdítani, hogy az uniós hajók Mauritiuson rakodjanak ki.
 (5) A Felek adott esetben ösztönzik olyan, közös érdekeket képviselő közös vállalkozások létrehozását, amelyek következetesen betartják a mauritiusi és az uniós jogszabályokat.
 9. cikk
 Vegyes bizottság
 (1) E megállapodás alkalmazásának figyelemmel kísérése érdekében vegyes bizottság jön létre. A vegyes bizottság a következő feladatokat látja el:
 a)
 a megállapodás végrehajtásának, értelmezésének és alkalmazásának ellenőrzése és különösen a 7. cikk (2) bekezdésében említett éves és többéves programozás meghatározása, illetve végrehajtásának értékelése;
 b)
 a közös érdeket képviselő, halászattal kapcsolatos kérdések tekintetében szükséges kapcsolat biztosítása;
 c)
 fórumként való eljárás az e megállapodás értelmezéséből vagy alkalmazásából eredő viták békés rendezéséhez;
 d)
 szükség esetén a halászati lehetőségek és következésképpen a pénzügyi hozzájárulás mértékének újraértékelése;
 e)
 bármely más, a Felek által közösen megállapított feladat.
 (2) A vegyes bizottság az e megállapodás 4. cikkében említett tudományos konzultáció eredményeinek függvényében gyakorolja feladatköreit.
 (3) A vegyes bizottság évente legalább egyszer, az Unióban és Mauritiuson felváltva ülésezik, és az üléseken az ülésnek otthont adó fél elnököl. Bármelyik fél kérésére rendkívüli ülést kell tartani.
 10. cikk
 A megállapodás hatálya alá tartozó földrajzi terület
 Ez a megállapodás egyrészt azokon a területeken alkalmazandó, amelyeken az Európai Unió létrehozásáról szóló szerződés – az abban a Szerződésben meghatározott feltételekkel – alkalmazandó, másrészt Mauritius területén.
 11. cikk
 Időtartam
 Ez a megállapodás a hatálybalépésétől számítva hat (6) évig alkalmazandó; ezt követően további három (3) évig tartó időszakokra hallgatólagosan megújításra kerül, hacsak azt a 12. cikkel összhangban fel nem mondják.
 12. cikk
 Felmondás
 (1) E megállapodást bármelyik fél felmondhatja olyan, természeti jelenségektől eltérő rendkívüli körülmények esetén, amelyekre az érintett félnek nincs érdemleges befolyása, és amelyek a mauritiusi vizeken megakadályozzák a halászati tevékenységek végzését. Ezenkívül a megállapodást bármelyik fél felmondhatja a következő esetekben: az érintett állományok leépülése, annak megállapítása, hogy az uniós hajóknak nyújtott halászati lehetőségek kiaknázása csak részben valósul meg, vagy a jogellenes, be nem jelentett és szabályozatlan halászat elleni küzdelem tekintetében tett kötelezettségvállalások betartásának valamelyik fél általi elmulasztása.
 (2) Az érintett fél a kezdeti időszak vagy minden további időszak lejárati időpontja előtt legalább hat hónappal írásban értesíti a másik felet a megállapodás felmondására vonatkozó szándékáról.
 (3) Az előző bekezdésben említett értesítés elküldése után a Felek konzultációt kezdenek.
 (4) A 7. cikkben említett pénzügyi hozzájárulás a felmondás hatálybalépésének évében arányosan és időarányosan csökken.
 13. cikk
 Felfüggesztés
 (1) E megállapodás alkalmazása a Felek bármelyikének kezdeményezésére felfüggeszthető a megállapodásban megállapított rendelkezések alkalmazása tekintetében felmerülő súlyos nézeteltérés esetén. A felfüggesztéshez az érdekelt fél a felfüggesztés hatálybalépésének időpontja előtt legalább három hónappal írásbeli értesítést küld szándékáról. Ezen értesítés kézhezvétele után a Felek konzultációt kezdenek a nézeteltérések békés rendezése érdekében.
 (2) A 7. cikkben említett pénzügyi hozzájárulás a felfüggesztés időtartamának megfelelően arányosan és időarányosan csökken.
 14. cikk
 Jegyzőkönyv és melléklet
 A jegyzőkönyv, a melléklet és a függelékek a megállapodás szerves részét képezik.
 15. cikk
 Nemzeti jog
 A mauritiusi vizeken tevékenységet folytató uniós halászhajók tevékenységeire a Mauritiuson alkalmazandó jogszabályok az irányadók, hacsak e megállapodás, annak jegyzőkönyve, valamint a jegyzőkönyv melléklete és függelékei erről másképpen nem rendelkeznek.
 16. cikk
 Hatályon kívül helyezés
 Hatálybalépésekor ez a megállapodás hatályon kívül helyezi és felváltja az Európai Unió és a Mauritiusi Köztársaság kormánya között létrejött, a Mauritius partjainál folytatott halászatról szóló megállapodást, amely 1990. december 1-jén lépett hatályba.
 17. cikk
 Hatálybalépés
 Ez a megállapodás két-két eredeti példányban készült angol, bolgár, cseh, dán, észt, finn, francia, görög, holland, lengyel, lett, litván, magyar, máltai, német, olasz, portugál, román, spanyol, svéd, szlovák és szlovén nyelven; a szövegek mindegyike egyaránt hiteles.
 Ez a megállapodás azon a napon lép hatályba, amikor a Felek értesítik egymást a hatálybalépéshez szükséges eljárások befejezéséről.
 Съставено в Брюксел на двадесет и първи декември две хиляди и дванадесета година.
 Hecho en Bruselas, el veintiuno de diciembre de dos mil doce.
 V Bruselu dne dvacátého prvního prosince dva tisíce dvanáct.
 Udfærdiget i Bruxelles den enogtyvende december to tusind og tolv.
 Geschehen zu Brüssel am einundzwanzigsten Dezember zweitausendzwölf.
 Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta detsembrikuu kahekümne esimesel päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι μία Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.
 Done at Brussels on the twenty-first day of December in the year two thousand and twelve.
 Fait à Bruxelles, le vingt-et-un décembre deux mille douze.
 Fatto a Bruxelles, addì ventuno dicembre duemiladodici.
 Briselē, divi tūkstoši divpadsmitā gada divdesmit pirmajā decembrī.
 Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų gruodžio dvidešimt pirmą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkettedik év december havának huszonegyedik napján.
 Magħmul fi Brussell, fil-wieħed u għoxrin jum ta’ Diċembru tas-sena elfejn u tnax.
 Gedaan te Brussel, de eenentwintigste december tweeduizend twaalf.
 Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego pierwszego grudnia roku dwa tysiące dwunastego.
 Feito em Bruxelas, em vinte e um de dezembro de dois mil e doze.
 Întocmit la Bruxelles la douăzeci și unu decembrie două mii doisprezece.
 V Bruseli dvadsiateho prvého decembra dvetisícdvanásť.
 V Bruslju, dne enaindvajsetega decembra leta dva tisoč dvanajst.
 Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäensimmäisenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.
 Som skedde i Bryssel den tjugoförsta december tjugohundratolv.
 За Европейския съюз
 Por la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā –
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Република Мавриций
 Por la República de Mauricio
 Za Mauricijskou republiku
 For Republikken Mauritius
 Für die Republik Mauritius
 Mauritiuse Vabariigi nimel
 Για τη Δημοκρατία των Μαυρίκιου
 For the Republic of Mauritius
 Pour la République de Maurice
 Per la Repubblica di Maurizio
 Maurīcijas Salu Republikas vārdā –
 Mauricijaus Respublikos vardu
 A Mauritiusi Köztársaság részéről
 Għar-Repubblika tal-Mawrizju
 Namens de Republiek Mauritius
 W imieniu Republiki Mauritiusu
 Pela República da Maurícia
 Pentru Republica Mauritius
 Za Maurícijskoú republiku
 Za Republiko Mauritius
 Mauritiuksen tasavallan puolesta
 För Republiken Mauritius


type: wikipedia

text:
Diġitigrad huwa annimal li joqgħod wieqaf u li jimxi bil-piż ta' ġismu fuq id-diġitali jew fuq is-swaba (lokomozzjoni diġitigradali) u dawn jinkludu il-qtates, il-klieb u ħafna mammiferi oħra. Ġeneralment dawn l-annimali huma iktar veloċi u silenzjużi fil-movimenti tagħhom minn annimali b'tip ta' lokomozzjoni oħra.
 Fejn normalment l-bniedem joqgħod bilwieqfa u jimxi fuq il-qiegħ kollu tal-pala tas-sieq imserraħ jew imiss mal-art (lokomozjoni plantigradali), id-Digitigrad jimxi fuq il-falanġi distali jew distali u l-falangi intermedji jew falanġi tan-nofs. Il-lokomozzjoni Diġitigradali hija responsabbli għall-forma ta' ganċ ferm distinta li għandhom is-saqajn tal-kelb.
 Hemm differenzi anatomiċi kbar, bejn is-sieq tal-plantigrad u s-sieq tad-Diġitigrad. Annimali Diġitigradi għandhom il-karpali u t-tarsali relativament twal u allura, dawn l-għadam (li fil-bniedem jikkorispondu għal-għaksa), huma ppożizzjonati ferm aktar 'l fuq minn fejn huma ppożizzjonati fis-saqajn tal-bniedem. Dan il-fattur effetivament itawwal il-pal sal-punt, li kemm il-pal tal-idejn kif ukoll tas-saqajn fl-annimal Diġitigradi, meta mqabbla, jikkorispondu għall-għadam tas-swaba fil-bniedem biss.
 Peress li s-superfiċi li tmiss mal-art u li trid tinqata' minn mal-art hija ġeneralment iżgħar, u minnħabba t-tul tas-sieq ukoll li huwa ħafna aktar, hemm tendenza li bil-lokomozzjoni diġitigradali l-movimenti jkunu iktar ħfief, għalhekk ma jonqosx li tiżdied xi ftit il-ħeffa wkoll.
 Eżempji ta' annimali Diġitigradi
 Familja Canidae
 Lupu
 Kelb
 Kojoti
 Familja Felidae
 Qattus
 Iljun
 Familja Hippopotamidae
 Ippopotamu
 Familja Elephantidae
 Iljunfant
 Ara wkoll
 Plantigrad
 Unguligrad
 Lokomozjoni
 Lokomozjoni tal-annimali fuq wiċċ l-art
 Referenzi
 Yes, the Shin Bone Is Connected to the Ankle Bone
 Saqajn, Idejn u Lokomozjoni Kursorja. Myers, P., R. Espinosa, C. S. Parr, T. Jones, G. S. Hammond, and T. A. Dewey. 2006. The Animal Diversity Web (online). Accessed January 06, 2007.
 DeBlase, A. F., and R. E. Martin. 1981. A manual of mammalogy. Second Edition. Wm. C. Brown, Publishers. Dubuque, Iowa. xii+436 pp.
 Hildebrand, M. 1974. Analysis of Vertebrate Structure. John Wiley & Sons, Inc, New York. xv+710 pp.
 Vaughan, T. A. 1986. Mammalogy. Third Edition. Harcourt Brace Jovanovich, Publishers, Orlando Fl. vii+576 pp.
 Lokomozjoni


type: legislation

text:
12 . 2 . 71 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr . L 35 /31
 VERORDENING (EEG) Nr. 304/71 VAN DE COMMISSIE
 van 11 februari 1971
 betreffende de vereenvoudiging van de regelingen voor communautair douanevervoer
 voor per spoor vervoerde goederen
 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING
 GEMEENSCHAPPEN, VASTGESTELD :
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese
 Economische Gemeenschap, TITEL I
 Gelet op Verordening ( EEG) nr. 542/69 van de Raad Algemene bepalingen
 van 18 maart 1969 betreffende communautair
 douanevervoer ( x ), inzonderheid op artikel 58 , lid 1 ,
 sub c ), Artikel 1
 Overwegende dat de spoorwegadministraties voor Voor het vervoer van goederen dat door de
 hun eigen doeleinden een comptabel systeem hebben spoorwegadministraties onder geleide van een inter
 ingevoerd dat het mogelijk maakt de bewegingen op nationale vrachtbrief ( C.I.M. ) of van een internatio
 de betreffende spoorwegnetten na te gaan van naal expresgoedformulier ( T1 Ex ) wordt verricht,
 goederen die onder geleide van een internationale worden de formaliteiten van de regelingen voor
 vrachtbrief ( C.I.M. ) of van een internationaal communautair douanevervoer vereenvoudigd over
 expresgoedformulier ( TI Ex ), welke door het Interna eenkomstig de navolgende bepalingen .
 tionaal Verdrag betreffende het goederenvervoer per
 spoorweg van 25 februari 1961 zijn voorgeschreven ,
 Artikel 2
 per spoor worden vervoerd ;
 De internationale vrachtbrief of het internationaal
 Overwegende dat het voor de douaneadministratie expresgoedformulier geldt :
 mogelijk is een algemene douanecontrole uit te
 oefenen op het communautair douanevervoer op a ) voor goederen als bedoeld in artikel 1 , lid 2, van
 grondslag van de in de centrale boekhoudingen van Verordening ( EEG ) nr. 542/69 naar gelang van het
 de spoorwegadministratie bewaarde bescheiden ; geval als aangifte of als document T1 ;
 Overwegende dat het derhalve mogelijk is de b ) voor goederen als bedoeld in artikel 1 , lid 3 , van
 regelingen voor communautair douanevervoer te genoemde verordening naar gelang van het geval
 vereenvoudigen voor het internationaal vervoer per als aangifte of als document T2 .
 spoor door met name te bepalen dat de interna
 tionale vrachtbrieven en de internationale expres Artikel 3
 goedformulieren als documenten voor communautair
 douanevervoer gelden en door van de terugzending De spoorwegadministratie van elke Lid-Staat houdt
 aan het kantoor van vertrek van een exemplaar van in haar centrale boekhouding(-en) haar bescheiden
 deze documenten af te zien ; ter beschikking van de douane-administratie van haar
 land, opdat aldaar controle kan worden uitgeoefend.
 Overwegende dat, aangezien de internationale
 vrachtbrieven en de internationale expresgoedformu
 lieren geen exemplaren bevatten die voor statistiek Artikel 4
 doeleinden bestemd zijn en daarop voorts niet al de
 gegevens voorkomen die voor het opmaken van de 1. De ^poorwegadministratie die goederen met een
 doorvoerstatistiek in elk van de Lid-Staten zijn internationale vrachtbrief of een internationaal ex
 vereist, er te dien einde bijzondere bepalingen dienen presgoedformulier ten vervoer aanneemt, wordt voor
 te worden vastgesteld ; dit vervoer aangever.
 Overwegende dat de in deze verordening vervatte 2. De spoorwegadministratie van de Lid-Staat via
 maatregelen in overeenstemming zijn met het advies wiens grondgebied de goederen de Gemeenschap
 van het Comité communautair douanevervoer, binnenkomen, wordt aangever voor het vervoer van
 deze goederen die door de spoorwegadministratie
 t 1 ) PB nr. L 77 van 29. 3 . 1969, blz. 1 . van een derde land ten vervoer werden aangenomen.
 ---pagebreak--- Nr. L 35 /32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12 . 2. 71
 Artikel 5 4. Elke Lid-Staat kan bepalen, dat onder de
 voorwaarden welke hij vaststelt, op goederen als
 De spoorwegadministraties dragen er zorg voor dat bedoeld in artikel 1 , lid 3 , van Verordening (EEG)
 het vervoer van goederen dat met toepassing van de nr. 542/69 de regeling voor intern communautair
 regeling voor communautair douanevervoer wordt douanevervoer wordt toegepast zonder dat de op die
 verricht, als zodanig wordt gekenmerkt door middel goederen betrekking hebbende vrachtbrief op het
 van etiketten waarop is vermeld : „Douane Zoll kantoor van vertrek wordt overgelegd.
 Dogana". De etiketten worden aangebracht op de
 vrachtbrief of op het expresgoedformulier, alsmede 5. Het douanekantoor waaronder het station van
 op de wagon, indien het een wagonlading betreft, of, bestemming ressorteert, wordt aangemerkt als kan
 in de andere gevallen, op het collo of de colli . toor van bestemming. Als de goederen echter op een
 tussenstation in het vrije verkeer of onder een andere
 Artikel 6 douaneregeling worden gebracht, wordt het kantoor
 waaronder dit station ressorteert, aangemerkt als
 In geval van wijziging van de vervoerovereenkomst kantoor van bestemming.
 ten einde :
 — een vervoer binnen in plaats van buiten de Artikel 8
 Gemeenschap te beëindigen ,
 — een vervoer buiten in plaats van binnen de In het algemeen en rekening houdend met de door
 Gemeenschap te beëindigen , de spoorwegadministratie toegepaste identificatie
 maatregelen , gaat het kantoor van vertrek niet tot
 mogen de spoorwegadministraties de gewijzigde verzegeling van de vervoermiddelen of van de colli
 overeenkomst alleen met voorafgaande toestemming over .
 van het kantoor van vertrek ten uitvoer brengen .
 Artikel c'
 In geval van wijziging van de vervoerovereenkomst
 ten einde een vervoer binnen de Lid-Staat van vertrek
 1. De spoorwegadministratie van de Lid-Staat
 te beëindigen, mag de uitvoering van de gewijzigde waarin het kantoor van bestemming is gelegen, geeft
 overeenkomst slechts plaatsvinden onder de door de aan dit kantoor de exemplaren nr. 2 en 3 van de
 douaneadministratie van deze Lid-Staat vast te stellen vrachtbrief af .
 voorwaarden .
 In alle andere gevallen kunnen de spoorwegadmini 2 . Het kantoor van bestemming geeft onverwijld ,
 straties de gewijzigde overeenkomst ten uitvoer na daarop zijn visum te hebben aangebracht, het
 exemplaar nr. 2 aan de spoorwegadministratie terug
 brengen ; zij geven het kantoor van vertrek onmid
 en behoudt het exemplaar nr. 3 .
 dellijk kennis van de wijziging die zich heeft
 voorgedaan .
 TITEL III
 TITEL II
 Vervoer van goederen van herkomst uit of bestemd
 Vervoer van goederen tussen de Lid-Staten voor derde landen
 Artikel 7 Artikel 10
 1. Wanneer een vervoer binnen de Gemeenschap 1. De bepalingen van de artikelen 7 en 8 zijn van
 begint en zal eindigen, wordt de vrachtbrief op het toepassing wanneer een vervoer binnen de Gemeen
 kantoor van vertrek overgelegd . schap begint en buiten de Gemeenschap zal eindigen .
 2. Voor goederen als bedoeld in artikel 1 , lid 2, 2. Het douanekantoor waaronder het grensstation
 van Verordening (EEG ) nr. 542/69 vermeldt het ressorteert, waarlangs de goederen het grondgebied
 kantoor van vertrek op het exemplaar nr. 3 van de van de Gemeenschap verlaten , wordt aangemerkt als
 vrachtbrief dat de goederen waarop hij betrekking kantoor van bestemming.
 heeft, worden vervoerd met toepassing van de
 regeling voor extern communautair douanevervoer. 3. Aan het kantoor van bestemming behoeft geen
 enkele formaliteit te worden vervuld .
 Te dien einde plaatst het kantoor van vertrek in het
 vak „Omschrijving van de goederen " op een in het
 oog vallende wijze het teken „T1 ". Artikel 11
 3. Alle exemplaren van de vrachtbrief worden aan 1. Wanneer een vervoer buiten de Gemeenschap
 belanghebbende teruggegeven. begint en binnen de Gemeenschap zal eindigen,
 ---pagebreak--- 12 . 2 . 71 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr . L 35 /33
 wordt als kantoor van vertrek aangemerkt het b) worden het exemplaar, dat^ „geleidebrief" wordt
 douanekantoor waaronder het grensstation ressor genoemd, alsmede een kopie van een exemplaar
 teert, waarlangs de goederen de Gemeenschap van het expresgoedformulier waarop, indien
 binnenkomen . Aan het kantoor van vertrek behoeft daartoe aanleiding bestaat, de sub a) bedoelde
 geen enkele formaliteit te worden vervuld . verklaring is overgenomen, met toepassing van
 artikel 9 afgegeven aan het kantoor van bestem
 2. Het douanekantoor waaronder het station van ming ; dit kantoor geeft onverwijld aan de
 bestemming ressorteert, wordt aangemerkt als kan spoorwegadministratie het exemplaar dat „geleide
 toor van bestemming. Als de goederen echter op een brief" wordt genoemd terug, na zijn visum te
 tussenstation in het vrije verkeer of onder een andere hebben geplaatst op dit exemplaar en op de kopie
 douaneregeling worden gebracht, wordt het kantoor die het kantoor behoudt.
 waaronder dit station ressorteert, aangemerkt als
 kantoor van bestemming.
 TITEL V
 De formaliteiten van artikel 9 moeten aan het
 kantoor van bestemming worden vervuld. Bepalingen betreffende de statistiek
 Artikel 12
 Artikel 16
 1. Wanneer een vervoer buiten de Gemeenschap
 begint en zal eindigen, worden als kantoor van 1. Met het oog op het opmaken van de
 vertrek en als kantoor van bestemming aangemerkt doorvoerstatistiek verstrekken de spoorwegadmini
 straties aan de dienst die in de Lid-Staat van vertrek
 de in artikel 11 , lid 1 , respectievelijk in artikel 10, lid
 2, bedoelde kantoren. ter zake van de buitenlandse handel bevoegd is de
 nodige gegevens omtrent elk communautair douane
 2. Aan het kantoor van vertrek en aan het kantoor vervoer waarvoor zij ingevolge het bepaalde in
 van bestemming behoeft geen enkele formaliteit te artikel 4 als aangever optreden.
 worden vervuld .
 2. Totdat een communautaire regeling voor de
 Artikel 13
 toepassing van het bepaalde in lid 1 is ingesteld en,
 met het oog op de toezending van de gegevens aan
 de ter zake van de statistiek voor de buitenlandse
 In de gevallen als bedoeld in artikel 11 , lid 1 , en
 artikel 12, lid 1 , worden de betreffende goederen handel beoegde diensten in de andere Lid-Staten dan
 geacht vervoerd te worden met toepassing van de de Lid-Staat van vertrek over het grondgebied
 regeling voor extern communautair douanevervoer, waarvan een communautair douanevervoer plaats
 tenzij voor deze goederen een certificaat inzake vindt, bepaalt elke Lid-Staat de wijze waarop de
 goederenverkeer DD3 of een ten bewijze van het nodige inlichtingen door de nationale spoorwegadmi
 communautaire karakter van de goederen afgegeven nistratie aan de bevoegde nationale dienst worden
 verstrekt.
 document voor intern communautair douanevervoer
 wordt overgelegd .
 3 . De spoorwegadministraties mogen niet eisen dat
 voor de toepassing van het bepaalde in lid 1 en 2,
 TITEL IV naast de gegevens die op de internationale vracht
 brief of op het internationaal expresgoedformulier
 Bepalingen betreffende expresgoed voorkomen, door de afzender nog andere gegevens
 worden verstrekt dan de aanduiding van het land
 van herkomst en die van het land van bestemming
 Artikel 14
 van de vervoerde goederen .
 Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 15
 zijn de bepalingen van de titels II en III van de TITEL VI
 onderhavige verordening eveneens van toepassing op
 vervoer dat onder geleide van een internationaal
 expresgoedformulier plaatsvindt. Slotbepalingen
 Artikel IS Artikel 17
 Voor vervoer dat onder geleide van een expresgoed De bepalingen van de titels II en III van Verordening
 formulier plaatsvindt : (EEG) nr. 542/69 die hun betekenis voor de
 toepassing van de onderhavige verordening hebben
 a) wordt de in lid 2 van artikel 7 bedoelde verloren, met name de artikelen 12, lid 3 tot en
 verklaring aangebracht op het exemplaar, dat met 6, 17, 23 , 26, lid 1 , en 41 zijn niet van toepas
 „geleidebrief" wordt genoemd, sing.
 ---pagebreak--- Nr . L 35 / 34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12 . 2 . 71
 Artikel 18 In dat geval zijn niettemin de bepalingen van de
 artikelen 3 en 5 van toepassing.
 De bepalingen van onderhavige verordening :
 a ) doen geen afbreuk aan de toepassing van de Voorts moet het exemplaar nr. 2 van de vrachtbrief
 bepalingen van Verordening ( EEG ) nr. 2315/69 of het exemplaar van het expresgoedformulier dat
 betreffende het gebruik van de documenten voor „geleidebrief" wordt genoemd, worden overgelegd
 communautair douanevervoer met het oog op de bij een der douanekantoren waaronder de
 toepassing van communautaire maatregelen welke onderscheiden bij het communautair douanevervoer
 een controle op het gebruik en/of de bestemming betrokken stations ressorteren. Dit kantoor plaatst
 van goederen met zich brengen (*) ; daarop zijn visum na zich er van te hebben overtuigd
 b ) beïnvloeden in niets de verplichtingen betref dat het goederenvervoer onder geleide van een of
 fende de formaliteiten bij uitvoer, wederuitvoer, meer documenten voor communautair douanevervoer
 invoer of wederinvoer . plaatsvindt.
 Artikel 19
 De bepalingen van onderhavige verordening sluiten Artikel 20
 het gebruik van de in Verordening (EEG) nr. 542/69
 gedefinieerde regelingen niet uit. Deze verordening treedt in werking op 1 juli 1971 .
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk
 in elke Lid-Staat.
 Gedaan te Brussel, 11 februari 1971 .
 Voor de Commissie
 De Voorzitter
 Franco M. MALFATTI
 H PB nr. L 295 van 24.11.1969, blz. 14.


text:
 4.4.2018
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 88/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/523
 z dnia 28 marca 2018 r.
 zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w celu sklasyfikowania substancji fluazuron w odniesieniu do jej maksymalnego limitu pozostałości
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,
 uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Art. 17 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 zawiera wymóg określania w drodze rozporządzenia maksymalnego limitu pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej.
 (2)
 W tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2) określono substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do MLP w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.
 (3)
 Fluazuron jest już uwzględniony w tej tabeli jako substancja dopuszczona do stosowania u bydła w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby i nerek, z wyjątkiem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.
 (4)
 Do Europejskiej Agencji Leków (EMA) złożono wniosek w sprawie rozszerzenia obecnego wpisu dotyczącego fluazuronu na ryby.
 (5)
 Na podstawie opinii wydanej przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych EMA zaleciła określenie MLP dla fluazuronu w rybach.
 (6)
 Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 EMA powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków.
 (7)
 EMA uznała, że należy dokonać ekstrapolacji wpisu dotyczącego fluazuronu na tkanki wszystkich przeżuwaczy z wyjątkiem owiec oraz na mleko bydła.
 (8)
 Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 37/2010.
 (9)
 Należy dać zainteresowanym stronom odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP.
 (10)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 czerwca 2018 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2018 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.
 (2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).
 ZAŁĄCZNIK
 W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „fluazuron” otrzymuje brzmienie:
 Substancja farmakologicznie czynna
 Pozostałość znacznikowa
 Gatunki zwierząt
 MLP
 Tkanki docelowe
 Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)
 Klasyfikacja terapeutyczna
 „Fluazuron
 Fluazuron
 Wszystkie przeżuwacze z wyjątkiem bydła i owiec
 200 μg/kg
 Mięśnie
 Nie stosować u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi
 Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciw ektopasożytom”
 7 000 μg/kg
 Tłuszcz
 500 μg/kg
 Wątroba
 500 μg/kg
 Nerki
 Bydło
 200 μg/kg
 Mięśnie
 BRAK WPISU
 7 000 μg/kg
 Tłuszcz
 500 μg/kg
 Wątroba
 500 μg/kg
 Nerki
 200 μg/kg
 Mleko
 Ryby
 200 μg/kg
 Mięśnie i skóra w naturalnych proporcjach
 BRAK WPISU


type: caselaw

text:
 9.7.2005
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 171/13
 FÖRSTAINSTANSRÄTTENS DOM
 den 11 maj 2005
 i de förenade målen T-111/01 och T-133/01: Saxonia Edelmetalle GmbH och Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH mot Europeiska gemenskapernas kommission (1)
 (Statliga stöd - Omstrukturering - Missbruk av statliga stöd - Återkrav av stöd - Artikel 88.2 EG - Förordning (EG) nr 659/1999)
 (2005/C 171/21)
 Rättegångsspråk: tyska
 I de förenade målen T 111/01 och T-133/01, Saxonia Edelmetalle GmbH, Haslbrücke (Tyskland), företrätt av advokaten P. von Woedtke, och J. Riedermann i egenskap av konkursförvaltare för ZEMAG GmBH i likvidation, Zeitz (Tyskland), företrädd av advokaten U. Vahlhaus, med delgivningsadress i Luxemburg, mot Europeiska gemenskapernas kommission (ombud: V. Kreuschitz och V. Di Bucci, med delgivningsadress i Luxemburg), angående en talan om ogiltigförklaring av kommissionens beslut 2001/673/EG av den 28 mars 2001 om de statliga stöd som Tyskland har beviljat EFBE Verwaltungs GmbH & Co. Management KG (numera Lintra Beteiligungsholding GmbH, gemensam med Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH, LandTechnik Schlüter GmbH, ILKA MAFA Kältetechnik GmbH, SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH, SKL Spezialapparatebau GmbH, Magdeburger Eisengiesserei GmbH, Saxonia Edelmetalle GmbH samt Gothaer Fahrzeugwerk GmbH) (EGT L 236, s. 3), har förstainstansrätten (första avdelningen i utökad sammansättning), sammansatt av ordföranden B. Vesterdorf samt domarna M. Jaeger, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro och M. F. Dehousse; justitiesekreterare: byrådirektören D. Christensen, den 11 maj 2005 avkunnat en dom där domslutet har följande lydelse:
 1
 Artikel 3 i kommissionens beslut 2001/673/EG av den 28 mars 2001 om de statliga stöd som Tyskland har beviljat EFBE Verwaltungs GmbH & Co. Management KG (numera Lintra Beteiligungsholding GmbH, gemensam med Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH, LandTechnik Schlüter GmbH, ILKA MAFA Kältetechnik GmbH, SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH, SKL Spezialapparatebau GmbH, Magdeburger Eisengiesserei GmbH, Saxonia Edelmetalle GmbH samt Gothaer Fahrzeugwerk GmbH) ogiltigförklaras såvitt avser Förbundsrepubliken Tysklands skyldighet att återkräva 3 195 559 DEM, jämte upplupen ränta, från bolaget Saxonia Edelmetalle GmbH samt ett sammanlagt stödbelopp på 6 496 271 DEM, jämte upplupen ränta, från bolaget Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH.
 2
 Talan ogillas i övriga delar.
 3
 Kommissionen skall ersätta rättegångskostnaderna, inbegripet kostnaderna för det interimistiska förfarandet i mål T-111/01.
 (1) EGT C 227, 11.8.2001.


text:
 29.7.2006
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 178/41
 Civildienesta tiesas (otrā palāta) 2006. gada 15. jūnija spriedums — Mc Sweeney un Armstrong pret Komisiju
 (Lieta F-25/05) (1)
 (Atklāts konkurss - Paziņojums par konkursu - Kandidātiem paredzētā rokasgrāmata - Nepielaišana pie pārbaudījumiem - Nepieciešamie diplomi - Iecēlējinstitūcijas (IIN) pilnvaras)
 (2006/C 178/76)
 Tiesvedības valoda — franču
 Lietas dalībnieki
 Prasītājas: Dypna Mc Sweeney, Brisele (Beļgija) un Pauline Armstrong, Overeisa (Beļģija) (pārstāvji — S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis un E. Marchal, avocats)
 Atbildētāja: Eiropas Kopienu Komisija (pārstāvji — H. Tserepa-Lacombe un K. Herrmann)
 Priekšmets
 Lūgums atcelt atlases komisijas 2004. gada 6. un 7. septembra lēmumus, ar kuriem atteikts pielaist prasītājas pie pārbaudījumiem konkursā EPSO/C/11/03 (OV 2003, C 267 A, 1. lpp.), kas organizēts, lai sastādītu angļu valodas sekretāru rezerves sarakstu
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 atcelt atlases komisijas 2004. gada 6. un 7. septembra lēmumus, ar kuriem atteikts prasītājas pielaist pie konkursa EPSO/C/11/03 pārbaudījumiem;
 2)
 Eiropas Kopienu Komisija atlīdzina tiesāšanās izdevumus.
 (1) OV C 182, 23.07.2005. (lieta sākotnēji reģistrēta Eiropas Kopienu Pirmās instances tiesā ar Nr. T-184/04 un ar 15.12.2005. rīkojumu nodota Eiropas Savienības Civildienesta tiesai)


text:
 26.4.2013
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 116/10
 BESCHLUSS 2013/201/GASP DES RATES
 vom 25. April 2013
 zur Änderung des Beschlusses 2010/231/GASP über restriktive Maßnahmen gegen Somalia
 DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION —
 gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbesondere auf Artikel 29,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Der Rat hat am 26. April 2010 den Beschluss 2010/231/GASP (1) angenommen.
 (2)
 Der Sicherheitsrat der Vereinten Nationen hat am 6. März 2013 die Resolution 2093 (2013) angenommen und damit das Waffenembargo geändert, das gemäß Nummer 5 der Resolution 733 (1992) verhängt und gemäß den Nummern 1 und 2 der Resolution 1425 (2002) weiter ausgeführt wurde. Mit der Resolution 2093 (2013) wurden ferner die Benennungskriterien aktualisiert, die von dem gemäß der Resolution 751 (1992) betreffend Somalia eingesetzten Sanktionsausschuss des Sicherheitsrats der Vereinten Nationen angewandt werden.
 (3)
 Der Beschluss 2010/231/GASP sollte daher entsprechend geändert werden —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
 Artikel 1
 Der Beschluss 2010/231/GASP wird wie folgt geändert:
 1.
 Artikel 1 wird wie folgt geändert:
 a)
 Absatz 3 erhält folgende Fassung:
 „(3) Die Absätze 1 und 2 finden keine Anwendung auf
 a)
 die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe von Rüstungsgütern und sonstigem Wehrmaterial jeder Art und auf die direkte oder indirekte Bereitstellung von technischer Beratung, von finanzieller oder sonstiger Hilfe und von Ausbildung im Zusammenhang mit militärischen Tätigkeiten, die ausschließlich zur Unterstützung von AMISOM oder zur Nutzung durch AMISOM nach Nummer 4 der Resolution 1744 (2007) des Sicherheitsrates der Vereinten Nationen oder ausschließlich zur Nutzung durch Staaten und regionale Organisationen, die Maßnahmen nach Nummer 6 der Resolution 1851 (2008) des Sicherheitsrates der Vereinten Nationen und Nummer 10 der Resolution 1846 (2008) des Sicherheitsrates der Vereinten Nationen durchführen, bestimmt sind;
 b)
 die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe von Waffen und militärischer Ausrüstung und auf die Bereitstellung von direkter oder indirekter technischer Beratung, von finanzieller oder sonstiger Hilfe und von Ausbildung im Zusammenhang mit militärischen Tätigkeiten, die ausschließlich zur Unterstützung der oder zur Nutzung durch die strategischen Partner von AMISOM, die ausschließlich im Rahmen des Strategischen Konzepts der Afrikanischen Union vom 5. Januar 2012 und in Zusammenarbeit und Abstimmung mit AMISOM agieren, bestimmt sind;
 c)
 die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe von Rüstungsgütern und sonstigem Wehrmaterial jeder Art und auf die direkte oder indirekte Bereitstellung von technischer Beratung, die ausschließlich als Beitrag zum Aufbau der Institutionen des Sicherheitssektors bestimmt sind, im Einklang mit dem politischen Prozess nach den Nummern 1, 2 und 3 der Resolution 1744 (2007) des Sicherheitsrates der Vereinten Nationen, sofern der Sanktionsausschuss innerhalb von fünf Arbeitstagen nach der entsprechenden Mitteilung keine ablehnende Entscheidung getroffen hat;
 d)
 die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe von ausschließlich für humanitäre oder Schutzzwecke bestimmtem nichtletalem militärischem Gerät oder von Ausstattungen für die im Rahmen des Friedens- und Aussöhnungsprozesses durchgeführten Programme der Union oder der Mitgliedstaaten zum Aufbau von Institutionen — auch im Sicherheitsbereich —, wie sie von dem Sanktionsausschuss zugelassen wurden, und auf Schutzkleidung, einschließlich Körperschutzwesten und Militärhelmen, die vom Personal der Vereinten Nationen, Medienvertretern und humanitären Helfern und Entwicklungshelfern sowie beigeordnetem Personal ausschließlich zur eigenen Verwendung vorübergehend nach Somalia ausgeführt wird;
 e)
 die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe von Waffen und militärischer Ausrüstung und auf die Bereitstellung von direkter oder indirekter technischer Beratung, von finanzieller oder sonstiger Hilfe und von Ausbildung im Zusammenhang mit militärischen Tätigkeiten, die ausschließlich zur Unterstützung des Personals der Vereinten Nationen, einschließlich des Politischen Büros der Vereinten Nationen für Somalia oder dessen Nachfolgemission, oder zur Nutzung durch diese bestimmt sind;
 f)
 die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe von Waffen und militärischer Ausrüstung und auf die direkte oder indirekte Bereitstellung von technischer Beratung, von finanzieller oder sonstiger Hilfe und von Ausbildung im Zusammenhang mit militärischen Tätigkeiten, die ausschließlich zum Aufbau der Sicherheitskräfte der Bundesregierung Somalias und zur Gewährleistung der Sicherheit der somalischen Bevölkerung bestimmt sind, außer im Zusammenhang mit der Lieferung der in Anhang II aufgeführten Gegenstände, sofern eine Mitteilung an den Sanktionsausschuss mindestens fünf Tage im Voraus gemäß Nummer 38 der Resolution 2093 (2013) sowie gegebenenfalls nach Absatz 4 dieses Artikels erfolgt ist.“
 b)
 Die folgenden Absätze werden angefügt:
 „(4) Die Mitgliedstaaten können den Sanktionsausschuss mindestens fünf Tage im Voraus über die Bereitstellung von Hilfe gemäß Absatz 3 Buchstabe f unterrichten, nachdem sie die Bundesregierung Somalias über ihre diesbezügliche Absicht informiert haben. Eine solche Unterrichtung durch einen Mitgliedstaat muss alle einschlägigen Informationen enthalten, einschließlich gegebenenfalls der Art und Menge der zu liefernden Waffen, Munition, militärischen Ausrüstung und Material sowie des vorgeschlagenen Lieferzeitpunkts.
 (5) Die Lieferung, der Weiterverkauf, die Weitergabe oder die Bereitstellung von Waffen und militärischer Ausrüstung, die ausschließlich zum Aufbau der Sicherheitskräfte der Bundesregierung Somalias verkauft oder geliefert wurden, an Personen oder Einrichtungen, die nicht im Dienst der Sicherheitskräfte der Bundesregierung Somalias stehen, ist verboten.“
 2.
 Folgender Artikel wird eingefügt:
 „Artikel 1b
 Die Mitgliedstaaten üben Wachsamkeit in Bezug auf die Lieferung, den Verkauf oder die Weitergabe — sowohl direkt als auch indirekt — von Gegenständen an Somalia, die nicht Gegenstand der Maßnahmen gemäß Artikel 1 Absatz 1 sind, sowie in Bezug auf die direkte oder indirekte Bereitstellung an Somalia von technischer Beratung, von finanzieller oder sonstiger Hilfe und von Ausbildung im Zusammenhang mit militärischen Tätigkeiten in Verbindung mit diesen Gegenständen aus.“
 3.
 Artikel 2 erhält folgende Fassung:
 „Artikel 2
 Die in Artikel 3, Artikel 5 Absatz 1 und Artikel 6 Absätze 1 und 2 vorgesehenen restriktiven Maßnahmen werden gegen Personen und Einrichtungen verhängt, die nach Feststellung des Sanktionsausschusses
 —
 an Handlungen beteiligt sind oder Handlungen unterstützen, die den Frieden, die Sicherheit oder die Stabilität in Somalia bedrohen, einschließlich Handlungen, die den Friedens- und Aussöhnungsprozess in Somalia bedrohen oder die Bundesregierung Somalias oder die AMISOM mit Gewalt bedrohen;
 —
 gegen das Waffenembargo oder die Beschränkungen des Weiterverkaufs und der Weitergabe von Waffen oder das Verbot der Bereitstellung damit verbundener Hilfe nach Artikel 1 verstoßen haben;
 —
 die Gewährung humanitärer Hilfe an Somalia oder den Zugang zu humanitärer Hilfe oder die Verteilung humanitärer Hilfsgüter in Somalia behindern;
 —
 politische und militärische Führer sind, die unter Verstoß gegen das anwendbare Völkerrecht in Somalia Kinder in bewaffneten Konflikten einziehen oder einsetzen;
 —
 für Verstöße gegen das anwendbare Völkerrecht in Somalia verantwortlich sind, namentlich das gezielte Vorgehen gegen Zivilpersonen, insbesondere Kinder und Frauen, in Situationen bewaffneten Konflikts, einschließlich Tötung und Verstümmelung, sexueller und geschlechtsspezifischer Gewalt, Angriffen auf Schulen und Krankenhäuser sowie Entführung und Vertreibung.
 Die betreffenden Personen und Einrichtungen sind in Anhang I aufgeführt.“
 4.
 Der Begriff „Anhang“ wird im gesamten Text durch den Begriff „Anhang I“ ersetzt.
 5.
 Anhang II wird gemäß dem Anhang dieses Beschlusses angefügt.
 Artikel 2
 Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
 Geschehen zu Brüssel am 25. April 2013.
 Im Namen des Rates
 Der Präsident
 E. GILMORE
 (1) ABl. L 105 vom 27.4.2010, S. 17.
 ANHANG
 „ANHANG II
 Liste der in Artikel 1 Absatz 3 Buchstabe f genannten Gegenstände
 1.
 Boden-Luft-Flugkörper, einschließlich tragbarer Flugabwehrsysteme;
 2.
 Rohrwaffen, Haubitzen und Geschütze mit einem Kaliber über 12,7 mm sowie dafür besonders konstruierte Munition und Bestandteile (mit Ausnahme von schultergestützten Panzerabwehrraketenstartgeräten, beispielsweise Panzerfäusten oder leichten Panzerabwehrwaffen, oder Granatenabschussgeräten);
 3.
 Mörser mit einem Kaliber über 82 mm;
 4.
 Panzerabwehrlenkwaffen, darunter Panzerabwehrlenkflugkörper sowie dafür besonders konstruierte Munition und Bestandteile;
 5.
 zur militärischen Verwendung bestimmte Treibladungen und Vorrichtungen, die energetische Materialien enthalten, sowie Minen und damit zusammenhängendes Wehrmaterial;
 6.
 Visiere mit Nachtsichtfähigkeit.“


text:
 24.11.2012
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 366/10
 Решение на Съда (втори състав) от 4 октомври 2012 г. — Европейска комисия/Република Австрия
 (Дело C-75/11) (1)
 (Неизпълнение на задължения от държава членка - Гражданство на Съюза - Право на движение и пребиваване - Членове 20 ДФЕС и 21 ДФЕС - Дискриминация, основана на гражданство - Член 18 ДФЕС - Директива 2004/38/ЕО - Член 24 - Дерогиране - Обхват - Държава членка, в която право на намаление на цените за превоз имат само студентите, чиито родители получават семейни помощи в тази държава)
 2012/C 366/16
 Език на производството: немски
 Страни
 Ищец: Европейска комисия (представители: V. Kreuschitz и Д. Русанов)
 Ответник: Република Австрия (представители: C. Pesendorfer и M. Fruhman)
 Предмет
 Неизпълнение на задължения от държава членка — Нарушение на членове 18 ДФЕС, 20 ДФЕС и 21 ДФЕС и на член 24 от Директива 2004/38/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 година относно правото на граждани на Съюза и на членове на техните семейства да се движат и да пребивават свободно на територията на държавите членки, за изменение на Регламент (ЕИО) No 1612/68 и отменяща директиви 64/221/ЕИО, 68/360/ЕИО, 72/194/ЕИО, 73/148/ЕИО, 75/34/ЕИО, 75/35/ЕИО, 90/364/ЕИО, 90/365/ЕИО и 93/96/ЕИО (ОВ L 158, стр. 77; Специално издание на български език, 2007 г., глава 5, том 7, стр. 56) — Договори за продажбата на студентски карти за транспорт по намалена тарифа, сключени между различни органи на държава членка и различни предприятия за обществен транспорт — Изключване на възможността студентите, чиито родители нямат право на семейни помощи в тази държава, да ползват намалението.
 Диспозитив
 1.
 Като по принцип е предвидила право на намаление на цените за превоз само за студентите, чиито родители получават австрийски семейни помощи, Република Австрия не е изпълнила задълженията си по член 18 ДФЕС във връзка с членове 20 ДФЕС и 21 ДФЕС и по член 24 от Директива 2004/38/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2004 година относно правото на граждани на Съюза и на членове на техните семейства да се движат и да пребивават свободно на територията на държавите членки, за изменение на Регламент (ЕИО) No 1612/68 и отменяща директиви 64/221/ЕИО, 68/360/ЕИО, 72/194/ЕИО, 73/148/ЕИО, 75/34/ЕИО, 75/35/ЕИО, 90/364/ЕИО, 90/365/ЕИО и 93/96/ЕИО.
 2.
 Осъжда Република Австрия да заплати съдебните разноски.
 (1) ОВ C 130, 30.4.2011 г.


text:
Sølvbladfamilien (Elaeagnaceae) består af buske og træer med meget små blomster. De har torne og skjoldhår og bladene er udelte uden fodflige. Sølvbladfamiliens arter bestøves med vinden og i Danmark findes i alt tre slægter, markeret med stjerne i listen herunder.
 Bøffelbær (Shepherdia)
 Havtorn eller Sandtorn (Hippophaë)
 Sølvblad (Elaeagnus)
 Kilder/Henvisninger
 Bo Mosberg, Lennart Stenberg og Stefan Ericsson: Den store nordiske flora, København 1994, side 285.
 Rosen-ordenen


text:
 30.6.2011
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 171/42
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG 41/2011 HATÁROZATA
 (2011. április 1.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás XVIII. mellékletének (Munkahelyi egészségvédelem és biztonság, munkajog, valamint nők és férfiak közötti egyenlő bánásmód) módosításáról
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: a megállapodás) és különösen annak 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A megállapodás XVIII. mellékletét a 2010. december 10-i 141/2010 EGT vegyes bizottsági határozat (1) módosította.
 (2)
 A HOSPEEM és az EPSU közötti, a kórházakban és az egészségügyi ágazatban előforduló, éles vagy hegyes eszközök által okozott sérülések megelőzéséről szóló keretmegállapodás végrehajtásáról szóló, 2010. május 10-i 2010/32/EU tanácsi irányelvet (2) bele kell foglalni a megállapodásba,
 A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT:
 1. cikk
 A megállapodás XVIII. melléklete a 16jf. pont (2009/161/EU bizottsági irányelv) után a következő ponttal egészül ki:
 „16jg.
 32010 L 0032: a Tanács 2010. május 10-i 2010/32/EU irányelve a HOSPEEM és az EPSU közötti, a kórházakban és az egészségügyi ágazatban előforduló, éles vagy hegyes eszközök által okozott sérülések megelőzéséről szóló keretmegállapodás végrehajtásáról (HL L 134., 2010.6.1., 66. o.).”
 2. cikk
 A 2010/32/EU irányelvnek az Európai Unió Hivatalos Lapja EGT-kiegészítésében közzéteendő izlandi és norvég nyelvű szövege hiteles.
 3. cikk
 Ez a határozat 2011. április 2-án lép hatályba, feltéve, hogy az EGT Vegyes Bizottság a megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes bejelentést megkapta (3).
 4. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében és EGT-kiegészítésében ki kell hirdetni.
 Kelt Brüsszelben, 2011. április 1-jén.
 az EGT Vegyes Bizottság részéről
 a megbízott elnök
 Gianluca GRIPPA
 (1) HL L 85., 2011.3.31., 26. o.
 (2) HL L 134., 2010.6.1., 66. o.
 (3) Alkotmányos követelmények fennállását nem jelezték.


text:
 Udalosti
 1637 – Ferdinand III. bol korunovaný za rímskeho cisára
 1786 – William Herschel objavil hmlovinu Mačacie oko
 1932 – bol spáchaný neúspešný atentát na amerického prezidenta Franklina Delana Roosevelta
 1947 – v Prahe sa začali majstrovstvá sveta v ľadovom hokeji na ktorých česko-slovenskí reprezentanti po prvýkrát získali zlatú medailu
 1959 – prijal kňazskú vysviacku Lufti Laham, neskorší melchitský gréckokatolícky patriarcha Gregor III.
 1989 – Sovietsky zväz oficiálne vyhlásil, že všetky jeho jednotky opustili Afganistan
 1991 – bola podpísaná Vyšehradská zmluva o spoluprácu medzi Česko-Slovenskom, Maďarskom a Poľskom
 1999 – tureckí agenti zatkli v Keni Abdullaha Öcalana, vodcu teroristickej separatistickej organizácie Strana kurdských pracujúcich
 2008 – Václav Klaus bol druhýkrát zvolený za prezidenta Česka
 2011 – Na východe Líbye začali väčšie demonštrácie proti autoritárskemu režimu Muammara Kaddáfího. Protesty sa postupne premenili v ozbrojený boj medzi Kaddáfího jednotkami a povstalcami. Povstalci v auguste dobyli väčšinu Tripolisu, ukrývajúceho sa Kaddáfího, na ktorého vydal zatykač Medzinárodný trestný súd (ICC), zabili 20. októbra. Od februára zahynulo v občianskej vojne vyše 25-tisíc ľudí
 2013 – nad ruským Čeľabinskom vybuchol meteorit, následkom čoho sa zranilo 1 200 ľudí
 Narodenia
 1564 – Galileo Galilei, taliansky filozof, fyzik, astronóm a matematik († 1642)
 1710 – Ľudovít XV., francúzsky kráľ († 1774)
 1748 – Jeremy Bentham, anglický etik (utilitarista) a právnik, teoretik liberalizmu († 1832)
 1799 – William Rutter Dawes, britský astronóm – amatér († 1868)
 1817 – Charles-François Daubigny, francúzsky maliar a grafik († 1878)
 1820 – Susan Brownell Anthonyová, americká aktivistka a feministka († 1906)
 1822 - Ján Rotarides, slovenský národný buditeľ a učiteľ († 1900)
 1835 – Demetrius Vikelas, grécky obchodník a prvý predseda Medzinárodného olympijského výboru († 1835)
 1856 – Emil Kraepelin, nemecký psychiater († 1926)
 1858 – William Henry Pickering, americký astronóm († 1938)
 1861 – Charles Édouard Guillaume, švajčiarsky fyzik, nositeľ Nobelovej ceny († 1938)
 1861 – Alfred North Whitehead, anglický matematik a filozof († 1861)
 1873 – Hans Karl August Simon von Euler-Chelpin, švédsky biochemik, nositeľ Nobelovej ceny († 1964)
 1874 – Ernest Shackleton, britský polárny bádateľ († 1922)
 1892 – Ján Valašťan Dolinský, slovenský hudobný skladateľ († 1965)
 1897 – Ružena Jilemnická, slovenská spisovateľka a pedagogička († 1947)
 1910 – Irena Sendlerowa, poľská katolícka sociálna pracovníčka, jedna z čelných osobností poľského protinacistického odboja († 2008)
 1910 – Jozef Čabelka, slovenský mikrometalurg a zváračský odborník († 1987)
 1922 – Božin Laskov, bulharský a slovenský futbalista a lekár († 2007)
 1924 – Jiří Šlitr, český hudobný skladateľ, inštrumentalista, spevák, herec a výtvarník († 1969)
 1928 – Luis Posada Carriles, kubánsky militant
 1931 – Zdeněk Marat, český klavirista, skladateľ, dirigent a publicista († 2016)
 1932 – Josef Brukner, český spisovateľ, prekladateľ a filmový scenárista († 2015)
 1934 – Niklaus Wirth, švajčiarsky tvorca programovacieho jazyka Pascal
 1935 – Susan Brownmillerová, americká feministka
 1935 – Roger Bruce Chaffee, americký astronaut († 1967)
 1944 – Mick Avory, britský hudobník (The Kinks)
 1944 – Džochar Musajevič Dudajev, generál sovietskeho letectva, čečenský politik a prvý prezident separatistickej Čečenskej republiky Ičkéria († 1996)
 1944 – Alexandr Alexandrovič Serebrov, sovietsky kozmonaut ruskej národnosti († 2013)
 1945 – John Helliwell, britský hudobník (Supertramp)
 1947 – John Coolidge Adams, americký hudobný skladateľ
 1948 – Tino Insana, americký herec, producent, scenárista, dabingový herec a komik († 2017)
 1948 – Mikuláš Juščík, slovenský politik
 1949 – Miroslav Maťaščík, slovenský stavebný inžinier, projektant mostov († 2018)
 1950 – David Brown, americký hudobník (Santana) († 2000)
 1951 – Jane Seymour, britská herečka
 1953 – Miloslav Ransdorf, český komunistický politik, filozof a historik († 2016)
 1954 – Matt Groening, americký karikaturista, tvorca amerických televíznych seriálov (Simpsonovci)
 1957 – Jake E. Lee, americký gitarista (Ozzy Osbourne, Dio)
 1959 – Ali Campbell, britský spevák a skladateľ (UB40)
 1960 – Mikey Craig, britský hudobník (Culture Club)
 1972 – Jaromír Jágr, český hokejista
 1973 – Kateřina Neumannová, česká lyžiarka
 1974 – Tomi Putaansuu, fínsky spevák (Lordi)
 1976 – Óscar Freire, španielsky cyklista
 1977 – Ronald Petrovický, slovenský hokejista
 1977 – Zuzana Tomasová, slovenská atlétka
 1982 – Tahesia Harriganová, atlétka Britských Panenských ostrovov
 1982 – Pavol Pindják, televízny komentátor, špecializuje sa na futbal a hokej v televízii 213
 1988 – Rui Patrício, portugalský futbalový brankár
 1990 – Soňa Dorničová, slovenská synchronizovaná plavkyňa
 1991 – Oliver Práznovský, slovenský futbalista
 2004 – Šimon Nemec, slovenský hokejista
 Úmrtia
 1145 – Lucius II., 165. pápež (* ?)
 1637 – Ferdinand II., rímsko-nemecký cisár, český a uhorský kráľ (* 1578)
 1738 – Matyáš Bernard Braun, český barokový sochár (* 1684)
 1741 – Georg Rafael Donner, rakúsky sochár, kovorytec a medailér (* 1693)
 1744 – František Václav Míča, český hudobný skladateľ a kapelník (* 1694)
 1781 – Gotthold Ephraim Lessing, nemecký filozof, spisovateľ a básnik (* 1729)
 1844 – Henry Addington, vikomt Sidmouth, britský konzervatívny politik (* 1757)
 1851 – Anton Adalbert Bresztyenszky, maďarský matematik a autor učebníc (* 1786)
 1857 – Michail Ivanovič Glinka, ruský hudobný skladateľ (* 1804)
 1869 – Mírza Ghálib, indický lyrik a prozaik (* 1796)
 1877 – Antonín Marek, český spisovateľ (* 1785)
 1893 – Eduard Alexander Doležal, slovenský spisovateľ (* 1830)
 1935 – Bohuslav Brauner, český chemik (* 1855)
 1937 – Vincenzo Lancia, taliansky automobilový pretekár a konštruktér, zakladateľ automobilky Lancia (* 1881)
 1940 – Otto Toeplitz, nemecký matematik (* 1881)
 1941 – Guido Adler, rakúsky muzikológ (* 1855)
 1944 – Vladimír Makovický, slovenský bankár, podnikateľ a politik (* 1862)
 1955 – Otakar Španiel, český sochár, rezbár a medailér (* 1881)
 1959 – Owen Willans Richardson, britský fyzik, nositeľ Nobelovej ceny (* 1879)
 1965 – Nat King Cole, americký hudobník a spevák (* 1919)
 1966 – Hedwiga Conrad-Martiusová, nemecká filozofka (* 1888)
 1970 – Dimitrios Lundras, grécky gymnasta a admirál (* 1885)
 1974 – Ľudovít Bakoš, slovenský vysokoškolský pedagóg (* 1919)
 1978 – Pavol Opluštil, slovenský politik (* 1895)
 1981 – Mike Bloomfield, americký hudobník (* 1943)
 1988 – Richard Feynman, americký fyzik (* 1918)
 1990 – Gustáv Pavlovič, slovenský vysokoškolský pedagóg (* 1907)
 1992 – Štefan Mikulčík, slovenský pedagóg a protifašistický bojovník (* 1921)
 1999 – Henry Way Kendall, americký fyzik, nositeľ Nobelovej ceny (* 1926)
 2003 – Jiří Hanzelka, český cestovateľ (* 1920)
 2003 – Miroslav Horníček, český herec (* 1918)
 2015 – Michal Benčík, slovenský právnik a politik (* 1932)
 2016 – George Gaynes, americký herec (* 1917)
 2017 – Ján Podolák, slovenský etnológ a vysokoškolský pedagóg (* 1926)
 15
 ~0215