type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21995D0708(03)
 Decisione del Comitato misto SEE n. 21/95, del 5 aprile 1995, che modifica l'allegato XV (Aiuti di Stato) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 158 del 08/07/1995 pag. 0043 - 0045
 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE N. 21/95 del 5 aprile 1995 che modifica l'allegato XV (Aiuti di Stato) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, adeguato dal protocollo che adegua l'accordo sullo Spazio economico europeo, in appresso denominato « l'accordo », in particolare l'articolo 98,vista la dichiarazione comune sulla costruzione navale adottata nell'ambito della decisione n. 7/94 del Comitato misto SEE, del 21 marzo 1994, che modifica il protocollo 47 ed alcuni allegati dell'accordo SEE,considerando che l'allegato XV dell'accordo è stato modificato da ultimo dalla decisione n. 7/94 del Comitato misto SEE, del 21 marzo 1994, che modifica il protocollo 47 ed alcuni allegati dell'accordo SEE (1);considerando che la direttiva 90/684/CEE del Consiglio, del 21 dicembre 1990, concernente gli aiuti alla costruzione navale (2), modificata dalla direttiva 93/115/CE (3) e alla direttiva 94/73/CE (4), dev'essere integrata nell'accordo,DECIDE:Articolo 1 Nell'allegato XV dell'accordo, dopo il punto 1.A (decisione n. 3855/91/CECA della Commissione) sono inseriti il nuovo capo e il nuovo punto seguenti:« Aiuti alla costruzione navale1.B. 390 L 0684: direttiva 90/684/CEE del Consiglio, del 21 dicembre 1990, concernente gli aiuti alla costruzione navale (GU n. L 380 del 31. 12. 1990, pag. 27) modificata da:- 393 L 0115: direttiva 93/115/CE del Consiglio, del 16 dicembre 1993 (GU n. L 326 del 28. 12. 1993, pag. 62),- 394 L 0073: direttiva 94/73/CE del Consiglio, del 19 dicembre 1994 (GU n. L 351 del 31. 12. 1994, pag. 10).Ai fini dell'accordo, le disposizioni della direttiva si intendono adattate come in appresso:a) i termini "Stati membri" vanno letti "Stati membri della CE o Stati EFTA";b) i termini "Stato membro" vanno letti "Stato membro della CE o Stato EFTA";c) il termine "Commissione" va letto "autorità di vigilanza competente quale definita dall'articolo 62 dell'accordo SEE";d) all'articolo 1, lettera d), primo comma, la frase "gli aiuti di Stato di cui agli articoli 92 e 93 del trattato" va letta "gli aiuti di Stato di cui agli articoli 61 e 62 dell'accordo SEE";e) all'articolo 3, paragrafo 2, i termini "cantieri della Comunità" vanno letti "cantieri della Comunità o degli Stati EFTA";f) all'articolo 3, paragrafo 4, i termini "norme adottate dalla Comunità" vanno letti "norme stabilite dall'accordo SEE";g) all'articolo 4, paragrafo 1, i termini "mercato comune" vanno letti "funzionamento dell'accordo SEE";h) all'articolo 4, paragrafo 2, primo comma, i termini "cantieri della Comunità" vanno letti "cantieri presenti sul territorio soggetto all'accordo SEE";i) all'articolo 4, paragrafo 2, primo comma, in fine, è aggiunto il testo seguente:"Per garantire l'applicazione uniforme nell'ambito del SEE, prima di fissare il massimale le autorità di vigilanza competenti di cui all'articolo 62 dell'accordo SEE procedono a uno scambio di informazioni e ad approfondite consultazioni.";j) all'articolo 4, paragrafo 3, la frase "contraria agli interessi comunitari" va letta "contraria agli interessi comuni";k) all'articolo 4, paragrafo 3, primo comma, dopo la seconda frase è aggiunto il testo seguente:"Per garantire l'applicazione uniforme nell'ambito del SEE, prima di riesaminare il massimale le autorità di vigilanza competenti di cui all'articolo 62 dell'accordo SEE procedono a uno scambio di informazioni e ad approfondite consultazioni.";l) il testo dell'articolo 4, paragrafo 5, secondo comma, va letto come segue:"Tuttavia, quando vi sia concorrenza tra cantieri di differenti Stati all'interno del territorio soggetto all'accordo SEE, le autorità di vigilanza competenti di cui all'articolo 62 dell'accordo SEE richiedono, su domanda di uno Stato, la notifica preventiva dei progetti di aiuto in questione. In tal caso, l'autorità di vigilanza competente, dopo aver consultato l'altra autorità di vigilanza, adotta la propria decisione entro trenta giorni a decorrere dalla notifica; tali progetti di aiuto non possono essere eseguiti senza l'autorizzazione dell'autorità di vigilanza competente. Con la sua decisione, l'autorità di vigilanza competente accerta che l'aiuto previsto non condizioni gli scambi sul territorio soggetto all'accordo SEE in misura contraria all'interesse comune.";m) all'articolo 6, paragrafo 2, la frase "nell'unico cantiere di uno Stato membro, purché l'impatto del cantiere in oggetto sul mercato comunitario sia minimo" va letta "nell'unico cantiere di uno Stato membro della CE o di uno Stato EFTA, purché l'impatto del cantiere in oggetto sul mercato SEE sia minimo";n) all'articolo 6, paragrafo 4, i termini "obiettivi comunitari" vanno letti "obiettivi comuni";o) all'articolo 7, paragrafo 1, quarto comma, i termini "approvazione preventiva della Commissione" vanno letti "approvazione preventiva dell'autorità di vigilanza competente di cui all'articolo 62 dell'accordo SEE";p) all'articolo 7, paragrafo 1, quinto comma, i termini "La Commissione delibera" vanno letti "L'autorità di vigilanza competente di cui all'articolo 62 dell'accordo SEE delibera";q) all'articolo 7, paragrafo 3, i termini "della legislazione comunitaria e delle norme comunitarie" vanno letti "delle norme stabilite dall'accordo SEE";r) all'articolo 8, paragrafo 2, la frase "definiti dalla Commissione nell'allegato I della disciplina comunitaria per gli aiuti di Stato alla ricerca/sviluppo" va letta "definiti dalla Commissione nell'allegato I della disciplina comunitaria per gli aiuti di Stato alla ricerca/sviluppo (*) e dall'Autorità di vigilanza EFTA al punto 14 delle norme procedurali e sostanziali in materia di aiuti di Stato (**)(*) GU n. C 83 dell'11. 4. 1986, pag. 2.(**) GU n. L 231 de 3. 9. 1994, pag. 25.";s) all'articolo 11, paragrafo 1, i termini "articoli 92 e 93 del trattato" vanno letti "articoli 61 e 62 dell'accordo SEE". »Articolo 2 I testi delle direttive 90/684/CEE, 93/115/CE e 94/73/CE nelle lingue islandese e norvegese, acclusi alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede.Articolo 3 La presente decisione entra in vigore il 1° maggio 1995, a condizione che siano pervenute al Comitato misto SEE tutte le notifiche previste dall'articolo 103, paragrafo 1 dell'accordo.Articolo 4 La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, il 5 aprile 1995.Per il Comitato misto SEEIl presidenteP. BENAVIDES(1) GU n. L 160 del 28. 6. 1994, pag. 1.(2) GU n. L 380 del 31. 12. 1990, pag. 27.(3) GU n. L 326 del 28. 12. 1993, pag. 62.(4) GU n. L 351 del 31. 12. 1994, pag. 10.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 31991D0159
 BESCHLUSS DES RATES vom 4. März 1991 über den Abschluß des Abkommens zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft einerseits und Rumänien andererseits über den Handel und die handelspolitische und wirtschaftliche Zusammenarbeit im Namen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft (91/159/EWG) -
 Amtsblatt Nr. L 079 vom 26/03/1991 S. 0012 - 0012
 BESCHLUSS DES RATES vom 4 . März 1991 über den Abschluß des Abkommens zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft einerseits und Rumänien andererseits über den Handel und die handelspolitische und wirtschaftliche Zusammenarbeit im Namen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft ( 91/159/EWG ) DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft, insbesondere auf die Artikel 113 und 235, auf Vorschlag der Kommission, nach Stellungnahme des Europäischen Parlaments(1 ), in Erwägung nachstehender Gründe : Die Gemeinschaft sollte zur Verwirklichung ihrer Ziele im Bereich der Aussenbeziehungen das zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft einerseits und Rumänien andererseits ausgehandelte Abkommen über den Handel und die handelspolitische und wirtschaftliche Zusammenarbeit schließen . Bestimmte in dem Abkommen vorgesehene Kooperationsmaßnahmen gehen über die im Bereich der gemeinsamen Handelspolitik festgelegten Handlungsbefugnisse hinaus BESCHLIESST : Artikel 1 Das Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft einerseits und Rumänien andererseits über den Handel und die handelspolitische und wirtschaftliche Zusammenarbeit wird im Namen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft genehmigt . Der Wortlaut des Abkommens ist diesem Beschluß beigefügt . Artikel 2 Der Präsident des Rates nimmt die Notifizierung nach Artikel 25 des Abkommens im Namen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft vor(2 ). Artikel 3 Im Gemischten Ausschuß nach Artikel 22 des Abkommens wird die Gemeinschaft durch die Kommission, unterstützt von den Vertretern der Mitgliedstaaten, vertreten . Geschehen zu Brüssel am 4 . März 1991 . Im Namen des Rates Der Präsident J . F . POOS ( 1)Stellungnahme vom 22 . Februar 1991 ( noch nicht im Amtsblatt veröffentlicht ). ( 2)Siehe Seite 29 dieses Amtsblatts .


type: wikipedia

text:
Las Relaciones Brasil-Surinam son las relaciones bilaterales entre la República Federativa del Brasil y la República de Surinam, las relaciones diplomáticas fueron establecidas el 3 de marzo de 1976. Brasil tiene una embajada en Paramaribo desde la Independencia de Surinam el 25 de noviembre de 1975. Surinam tiene una embajada en Brasilia desde 1976, y un consulado en Belém desde 2012.
 Frontera
 Surinam y Brasil comparten una frontera en la Sierra de Tumucumaque. En 1906, la frontera fue definida por el Tratado de Límites entre Brasil y los Países Bajos. Actualmente, no existen conexiones por carretera entre Brasil y Surinam, aunque existen planes para extender la BR-163 hasta Surinam, sin embargo, a fecha de 2021, todavía existen 466 kilómetros (290 millas) entre Pokigron, Surinam, y Oriximiná, Brasil. Existe un camino que no está pavimentado entre Missão Tiriyó (Brasil) y Sipaliwini (Surinam) que es usado por los Tiriyó que habitan la región de la frontera.
 Historia
 En general, las relaciones entre Brasil y Surinam han sido amistosas. Hubo visitas oficiales de Surinam a Brasil en 1996, y 2018. Las relaciones se volvieron tensas cuando una Comisión Parlamentaria Brasileña sobre el comercio ilegal de drogas quería interrogar al embajador surinamés Rupert Christopher. Rupert se rehusó a verlo, y fue consecuentemente expulsado de Brasil. Las relaciones se normalizaron en 2002 cuando Sonny Hira fue nombrado embajador de Surinam en Brasil.
 En 2009, disturbios comenzaron en la ciudad surinamesa de Albina después de que un habitante cimarrón fuera supuestamente apuñalado por un inmigrante brasileño. Entre 1 y 7 personas murieron como resultado, con muchas más que desaparecieron. Los inmigrantes brasileños en Albina y áreas cercanas fueron rápidamente evacuados a Paramaribo, la capital surinamesa.
 En enero de 2022, el presidente brasileño Jair Bolsonaro hizo una visita oficial a Surinam. Fue la primera visita a Surinam hecha por un jefe de estado brasileño desde 2005, cuando el entonces presidente Lula da Silva estuvo en Paramaibo.
 Comercio
 El Comercio entre Brasil y Surinam es limitado. En 2019, Surinam exportó 36.1 millones de dólares en bienes a Brasil, con la principal exportación siendo pelusa de tabaco. Brasil exportó 41 millones de dólares en bienes, con los principales productos exportados siendo maquinaria de construcción y aves de corral.
 Migración
 Existe una cantidad significativa de brasileños viviendo en Surinam. La estimación en el 2000 era de 40.000 personas. Una larga porción de los brasileños son garimpeiros (prospectores ilegales de oro) que han creado poblados como Villa Brazil, y Antonio do Brinco. La palabra brasileña garimpeiro se ha convertido en la palabra genérica para referirse a los prospectores de oro en Surinam y Guayana Francesa.
 Referencias
 Enlaces externos
 Relaciones bilaterales de Brasil
 Relaciones bilaterales de Surinam


text:
A Marinha da Arábia Saudita é o braço naval das Forças Armadas Sauditas. Ela conta com mais de 50 000 militares, incluindo fuzileiros. Sua frota baseada no Mar Vermelho tem sua principal base em Jeddah, enquanto a frota no Golfo Pérsico tem seu quartel-general na cidade de Jubail.
 Inventário
 Futuro
 A Alemanha fornecerá 48 barcos de patrulha à Arábia Saudita no âmbito de seu projeto de segurança nas fronteiras, um custo de 1,5 bilhão de euros foi observado para este acordo. A Lürssen já começou a construir 15 navios de patrulha para a primeira fase do projeto. Os barcos de patrulha a serem adquiridos sob o contrato atual vêm em duas formas. Os primeiros são os modelos 'TNC 35', que têm 35 metros de comprimento e são movidos por dois motores a diesel com uma potência combinada de 7.800 quilowatts. O barco pode atingir velocidades de até 40 nós. Os segundos modelos, 'FPB 38', têm 38 metros de comprimento e podem atingir velocidades de até 31 nós. Em novembro de 2016, 1 TNC 35 foi entregue na Arábia Saudita.
 A Arábia Saudita quer comprar cinco submarinos alemães por cerca de € 2,5 bilhões (US$ 3,4 bilhões) e mais de duas dúzias no futuro.
 Em dezembro de 2014, os EUA concederam à Lockheed Martin um contrato para uma venda militar estrangeira do sistema de lançamento vertical Mk 41 para a Arábia Saudita. Sem navios de superfície compatíveis com o Mk 41 e sem planos de adquirir um sistema de defesa antimísseis terrestre, isso indica que o país está perto de comprar um combatente de superfície equipado com VLS. A Arábia Saudita avaliou o destróier da classe Arleigh Burke e a versão Multi-mission Combat Ship do navio de combate litoral da classe Freedom capaz de transportar um VLS. Em outubro de 2015, o Congresso dos EUA foi informado de uma possível venda de navios Multi-Mission Surface Combatant (MMSC), uma variante do LCS.
 Em julho de 2018 foi anunciado que a Navantia havia assinado um acordo com a Marinha Real Saudita para a produção de 5 Corvettes Avante 2000 com o último a ser entregue até 2022 a um custo de aproximadamente 2 bilhões de euros.
 Fotos
 Forças armadas da Arábia Saudita


text:
Königsberg kan syfta på:
 Slaget om Königsberg – ett slag vid östfronten under andra världskrigets slutskede
 Geografi
 Polen
 Königsberg in der Neumark – tidigare svenskt namn på en stad i Västpommerns vojvodskap, Powiat gryfiński, se Chojna
 Ryssland
 Königsberg – tidigare svenskt namn på en stad i Kaliningrad oblast, se Kaliningrad
 Königsbergs Domkyrka – en tegelgotisk byggnad
 Slovakien
 Nová Baňa, ort, Banská Bystrica,
 Tjeckien
 Kynšperk nad Ohří, ort, Karlovy Vary,
 Klimkovice, ort,
 Tyskland
 Königsberg in Bayern, ort, Regierungsbezirk Unterfranken,
 Österrike
 Königsberg (berg i Österrike, Steiermark), Politischer Bezirk Südoststeiermark,
 Robotskapade Polenförgreningar
 Robotskapade Slovakienförgreningar
 Robotskapade Tjeckienförgreningar
 Robotskapade Österrikeförgreningar


text:
 5.5.2021
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 155/8
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/725
 z dnia 4 maja 2021 r.
 w sprawie odstępstwa od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 809/2014, (UE) nr 180/2014, (UE) nr 181/2014, (UE) 2017/892, (UE) 2016/1150, (UE) 2018/274, (UE) 615/2014 i (UE) 2015/1368 w zakresie niektórych kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu mających zastosowanie w ramach wspólnej polityki rolnej w odniesieniu do roku 2021
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 62 ust. 2,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 (2), w szczególności jego art. 8 i art. 18 ust. 1 akapit drugi,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (3), w szczególności jego art. 7, art. 11 ust. 3 i art. 14 ust. 1 akapit drugi,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Ze względu na pandemię COVID-19 oraz znaczne ograniczenia przemieszczania, jakie wprowadzono w państwach członkowskich, we wszystkich państwach członkowskich wystąpiły nadzwyczajne trudności administracyjne w odniesieniu do planowania i wykonywania w wymaganym terminie wymaganej liczby kontroli na miejscu. Trudności te mogą spowodować opóźnienie w kontrolach, a co za tym idzie – w wypłacaniu pomocy. Jednocześnie rolnicy są narażeni na zakłócenia gospodarcze spowodowane pandemią i borykają się z trudnościami finansowymi oraz problemami z płynnością finansową.
 (2)
 Ze względu na bezprecedensowy charakter tych okoliczności Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/532 (4), aby złagodzić te trudności poprzez ustanowienie odstępstw od różnych rozporządzeń wykonawczych mających zastosowanie w dziedzinie wspólnej polityki rolnej w odniesieniu do niektórych kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu, jeśli chodzi o ich termin i liczbę. Biorąc pod uwagę, że trudności wynikające z trwania pandemii COVID-19 w 2021 r. przedłużają się, należy przewidzieć podobne środki również w 2021 r.
 (3)
 W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 809/2014 (5) ustanowiono między innymi przepisy dotyczące terminów kontroli na miejscu, wskaźników kontroli dla niektórych kontroli na miejscu w ramach systemu zintegrowanego, w tym w odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą, oraz zwiększenia wskaźnika kontroli w odniesieniu do niektórych programów. Ponadto rozporządzenie to zawiera przepisy dotyczące kontroli na miejscu odnoszących się do kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, wskaźników kontroli dotyczących środków rozwoju obszarów wiejskich niezwiązanych z obszarem ani produkcją zwierzęcą oraz minimalnych wskaźników kontroli odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności.
 (4)
 W art. 24 ust. 4, art. 48 ust. 5, art. 49 ust. 1, art. 52 ust. 1, art. 60 ust. 2 i art. 71 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 ustanowiono określone przepisy, których właściwy organ ma przestrzegać w celu przeprowadzania kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu. Ze względu na okoliczności spowodowane pandemią COVID-19 należy zachęcać do przeprowadzania tych kontroli z wykorzystaniem teledetekcji i nowych technologii, takich jak systemy bezzałogowych statków powietrznych, zdjęcia geotagowane, odbiorniki globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) połączone z europejskim systemem wspomagania satelitarnego (EGNOS) i Galileo, dane zbierane przez satelity Sentinel programu Copernicus, oraz do wykorzystywania innych odpowiednich dokumentów jako dowodów w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami lub innymi obowiązkami w odniesieniu do danego systemu pomocy lub środka wsparcia, a także zgodności z wymogami i normami mającymi znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności.
 (5)
 Art. 26 ust. 4 i art. 42 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 zawierają przepisy dotyczące kontroli na miejscu w celu sprawdzenia, czy spełnione są wszystkie kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki i czy kontrole te obejmują wszystkie zwierzęta, w odniesieniu do których złożono wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność w ramach systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, które mają być poddane kontroli. W świetle obecnej sytuacji należy przewidzieć, że jeżeli państwa członkowskie nie mają możliwości przeprowadzenia tych kontroli na miejscu zgodnie ze wspomnianymi przepisami, a alternatywne dowody nie są dostępne, mogą one podjąć decyzję o przeprowadzaniu tych kontroli w odniesieniu do roku składania wniosków 2021 lub roku kalendarzowego 2021 w dowolnym momencie roku, o ile kontrole te nadal umożliwiają sprawdzanie warunków kwalifikowalności.
 (6)
 Szereg obowiązków wynikających z rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (6) w odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą i środków wsparcia opiera się na konkretnych i zróżnicowanych terminach ich spełnienia i w związku z tym wymagają one kontroli na miejscu w przedmiotowych ramach. Środki wprowadzone przez państwa członkowskie w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 wpływają na możliwość przeprowadzenia wymaganych kontroli na miejscu w sposób dokładny i w terminie odpowiadającym tym obowiązkom. Niektórych rodzajów kontroli nie da się przeprowadzić przy użyciu nowych technologii zamiast wizyt w gospodarstwach. W związku z tym w odniesieniu do niektórych kontroli, które należy przeprowadzić w 2021 r., konieczne jest wprowadzenie odstępstwa od art. 30–33, art. 40a, art. 50, art. 52 i art. 68 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 i zmniejszenie minimalnego wskaźnika kontroli na miejscu w porównaniu z normalnymi wskaźnikami kontroli przewidzianymi odpowiednio w ramach systemów pomocy obszarowej i pomocy związanej z produkcją zwierzęcą i w środkach wsparcia, w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich nieobjętych zintegrowanym systemem zarządzania i kontroli oraz z tytułu obowiązków wynikających zasady wzajemnej zgodności. Aby zapewnić maksymalną skuteczność możliwości ograniczenia populacji kontrolnej, należy również wprowadzić odstępstwo od art. 35, art. 50 ust. 5 i art. 68 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 oraz zezwolić państwom członkowskim na odroczenie zwiększenia wskaźników kontroli wymaganych na mocy tych przepisów, w tym wskaźników kontroli wynikających z odstępstw przewidzianych w art. 4 ust. 4, art. 7 akapit drugi i art. 9 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/532.
 (7)
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny pozwolić państwom członkowskim na uniknięcie opóźnień w stosowaniu środków kontroli i w rozpatrywaniu wniosków o przyznanie pomocy, a tym samym na uniknięcie opóźnień w płatnościach na rzecz beneficjentów za rok 2021. Odstępstwa takie nie mogą jednak zakłócać należytego zarządzania finansami ani stać w sprzeczności z wymogiem dotyczącym wystarczającego poziomu ufności. W związku z powyższym państwa członkowskie stosujące wspomniane odstępstwa są odpowiedzialne za wprowadzenie wszelkich niezbędnych środków w celu zapewnienia, by zapobiegano nadpłatom oraz by wszczynano odzyskiwanie nienależnych kwot. Ponadto stosowanie wspomnianych odstępstw powinno być objęte deklaracją zarządczą, o której mowa w art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w odniesieniu do lat budżetowych 2021 i 2022.
 (8)
 W rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) nr 180/2014 (7) i (UE) nr 181/2014 (8) przewiduje się wskaźniki kontroli w odniesieniu do kontroli szczególnych środków w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii i dla mniejszych wysp Morza Egejskiego. Biorąc pod uwagę środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19, które dotyczą również najbardziej oddalonych regionów Unii i mniejszych wysp Morza Egejskiego, należy wprowadzić odstępstwo od tych rozporządzeń poprzez rozszerzenie możliwości stosowania nowych technologii jako alternatywnego źródła dowodów w odniesieniu do kontroli oraz poprzez dostosowanie wskaźników kontroli na miejscu w roku 2021.
 (9)
 Art. 24 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/892 (9) stanowi, że państwa członkowskie przeprowadzają kontrolę, w tym kontrolę na miejscu, w zakresie kryteriów uznania mających zastosowanie do organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw. Ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 kontrole na miejscu dotyczące kryteriów uznania nie powinny mieć zastosowania w 2021 r.
 (10)
 Art. 27 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 określa, że kontrole na miejscu obejmują próbę stanowiącą przynajmniej 30 % łącznej wnioskowanej pomocy w każdym roku, oraz przewiduje, że każda organizacja producentów lub zrzeszenie organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw, które realizuje program operacyjny, kontrolowane jest przynajmniej raz na 3 lata. Art. 27 ust. 7 tego rozporządzenia przewiduje również, że działania realizowane w indywidualnych gospodarstwach członków organizacji producentów objętych próbą, o której mowa w art. 27 ust. 2 powyższego rozporządzenia, są przedmiotem przynajmniej jednej wizytacji mającej na celu sprawdzenie przeprowadzania działań. Ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie mogą nie być w stanie spełnić tych wymogów i w związku z tym powinny mieć możliwość zastosowania niższego odsetka tych kontroli w roku 2021 oraz nie powinny być poddawane w 2021 r. wymogom w zakresie częstotliwości wizytacji w organizacjach producentów.
 (11)
 Art. 29 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 stanowi, że kontrole pierwszego szczebla operacji wycofania obejmują 100 % ilości produktów wycofanych z rynku, z wyjątkiem produktów przeznaczonych do bezpłatnej dystrybucji, w odniesieniu do których na podstawie art. 29 ust. 3 tego rozporządzenia państwa członkowskie mogą poddawać kontroli mniejszy odsetek, ale nie mniej niż 10 % danej ilości w ciągu roku gospodarczego dla danej organizacji producentów. Ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie mogą nie być w stanie spełnić tego wymogu i powinny mieć możliwość kontroli w 2021 r. mniejszego odsetka, ale nie mniej niż 10 % danej ilości w ciągu roku gospodarczego dla danej organizacji producentów, również w odniesieniu do wszystkich innych produktów wycofanych, niezależnie od ich przeznaczenia.
 (12)
 Art. 30 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 stanowi, że każda kontrola obejmuje próbę stanowiącą przynajmniej 5 % ilości wycofanych podczas danego roku gospodarczego przez daną organizację producentów. Ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie mogą nie być w stanie spełnić tego wymogu i powinny mieć możliwość stosowania w 2021 r. prób stanowiących przynajmniej 3 % ilości wycofanych podczas roku gospodarczego 2020 przez daną organizację producentów.
 (13)
 Ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19, w 2021 r. państwa członkowskie nadal nie będą miały fizycznej możliwości przeprowadzenia systematycznych i opartych na próbie kontroli na miejscu w odniesieniu do rocznych wniosków o przyznanie pomocy, kontroli pierwszego i drugiego szczebla operacji wycofania oraz kontroli zielonych zbiorów i niezbierania plonów, jak określono w art. 27 ust. 7, art. 29 ust. 2, art. 30 ust. 3 i art. 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892. W związku z tym państwom członkowskim należy zezwolić na określenie kontroli, które są równoważne z systematycznymi kontrolami na miejscu, takich jak zdjęcia geotagowane, opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami.
 (14)
 W związku ze środkami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie miały i nie będą miały fizycznej możliwości przeprowadzenia w latach 2020 i 2021 systematycznych i opartych na próbie kontroli na miejscu w odniesieniu do operacji objętych wsparciem na podstawie art. 45–52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (10). W związku z tym w roku 2021 należy utrzymać odstępstwo od art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150 (11), wprowadzone w odniesieniu do roku budżetowego 2020, aby umożliwić państwom członkowskim określenie kontroli, które są równoważne systematycznym kontrolom na miejscu – takich jak opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami – i które gwarantują przestrzeganie przepisów dotyczących programów wsparcia w sektorze wina przed dokonaniem płatności.
 (15)
 Nie będzie również fizycznie możliwe, aby państwa członkowskie w odniesieniu do roku budżetowego 2021 przeprowadziły, w terminie określonym w art. 43 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150, systematyczne kontrole na miejscu w odniesieniu do operacji zielonych zbiorów objętych wsparciem na podstawie art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W związku z tym należy wprowadzić odstępstwo w celu odroczenia zakończenia kontroli do dnia 15 września 2021 r.
 (16)
 W art. 27 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/274 (12) określono liczbę próbek świeżych winogron, które należy pobrać z winnic w okresie, w którym na przedmiotowej działce odbywa się zbiór, w celu utworzenia analitycznej bazy danych izotopowych, o której mowa w art. 39 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273 (13). W przypadkach, w których środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim przeprowadzenie takich kontroli, państwa członkowskie powinny mieć możliwość odstąpienia od minimalnej liczby próbek.
 (17)
 Art. 31 ust. 2 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 stanowi, że państwa członkowskie przeprowadzają coroczne kontrole na miejscu przynajmniej 5 % wszystkich plantatorów winorośli określonych w rejestrze winnic. Ponieważ środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 od dłuższego czasu uniemożliwiają przeprowadzanie takich kontroli w kilku państwach członkowskich produkujących wino, odsetek ten powinien zostać zmniejszony w odniesieniu do roku 2021. Z tego samego powodu państwa członkowskie powinny mieć w 2021 r. możliwość czasowego zawieszenia systematycznych kontroli na miejscu, o których mowa w art. 31 ust. 2 lit. c) wspomnianego rozporządzenia i które mają być przeprowadzane na obszarach uprawy winorośli, które nie są ujęte w dokumentacji plantatora winorośli.
 (18)
 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 615/2014 (14) w odniesieniu do programów prac wspierających sektory oliwy z oliwek i oliwek stołowych zawiera przepisy dotyczące kontroli na miejscu w celu sprawdzenia, czy spełnione są warunki przyznania finansowania unijnego. Środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 mogą prowadzić do powstania trudności w przeprowadzaniu tych kontroli zgodnie z wymogami art. 6 wymienionego rozporządzenia. Należy zatem zapewnić państwom członkowskim elastyczność i umożliwić zastąpienie kontroli na miejscu w roku kalendarzowym 2021 kontrolami alternatywnymi.
 (19)
 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 (15) dotyczące pomocy w sektorze pszczelarskim zawiera przepisy dotyczące monitorowania i kontroli odpowiedniego wdrażania krajowych programów pszczelarskich, faktycznie poniesionych wydatków i prawidłowej liczby uli deklarowanej przez pszczelarzy. Zgodnie z art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia państwa członkowskie mają zapewnić, by kontroli na miejscu podlegało co najmniej 5 % wnioskodawców ubiegających się o pomoc w ramach ich programów pszczelarskich. Środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 mogą prowadzić do trudności w przeprowadzeniu liczby kontroli na miejscu koniecznych do osiągnięcia tego progu. Należy zatem zapewnić państwom członkowskim elastyczność, umożliwiając odstępstwo od tego wymogu. Takie odstępstwo nie powinno jednak prowadzić do zwiększenia ryzyka nienależnych płatności. W związku z tym każde obniżenie liczby kontroli na miejscu powinno być w jak największym stopniu zastąpione kontrolami alternatywnymi.
 (20)
 Ponieważ środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są niezbędne, aby państwa członkowskie organizowały kampanie kontrolne z poszanowaniem środków wprowadzonych w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i stosować się z mocą wsteczną, aby objąć cały czas trwania odpowiednich kampanii kontrolnych: środki określone w rozdziałach I i II oraz w rozdziale III sekcja 3 i 4 powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r., co odpowiada rokowi składania wniosków w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli lub rokowi kalendarzowemu w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich innych niż obszarowe i związane z produkcją zwierzęcą oraz w odniesieniu do środków w sektorze wina; środki określone w rozdziale III sekcje 1 i 2 powinny mieć zastosowanie od dnia 16 października 2020 r., co odpowiada rokowi budżetowemu, a środki określone w rozdziale III sekcja 5 powinny mieć zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2020 r., co odpowiada rokowi pszczelarskiemu.
 (21)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Funduszy Rolniczych, Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich, Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 ROZDZIAŁ I
 ODSTĘPSTWA OD ROZPORZĄDZENIA WYKONAWCZEGO (UE) NR 809/2014
 Artykuł 1
 Na zasadzie odstępstwa od art. 24 ust. 4, art. 48 ust. 5, art. 49 ust. 1, art. 52 ust. 1, art. 60 ust. 2 akapit trzeci i art. 71 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, z powodu środków wprowadzonych w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19, w odniesieniu do kontroli, które należy przeprowadzić w stosunku do roku składania wniosków 2021 lub roku kalendarzowego 2021 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o całkowitym zastąpieniu inspekcji fizycznych przeprowadzanych zgodnie z tym rozporządzeniem, w szczególności wizyt w terenie i kontroli na miejscu, wykorzystaniem fotointerpretacji satelitarnych lub lotniczych ortoobrazów lub nowych technologii takich jak zdjęcia geotagowane lub innych odpowiednich dowodów, w tym dowodów w postaci dokumentów przedstawionych przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, które to dowody pozwoliłyby wyciągnąć ostateczne wnioski w sposób wymagany przez właściwe organy.
 Jeżeli wizyt na miejscu operacji objętej wsparciem lub na miejscu inwestycji, o których mowa w art. 48 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, nie można zastąpić odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, państwa członkowskie przeprowadzają te wizyty po dokonaniu płatności końcowej.
 Artykuł 2
 Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 4 i art. 42 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, jeżeli w związku ze środkami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie mają możliwości przeprowadzenia kontroli na miejscu w terminie wyznaczonym przez te przepisy, a metody alternatywne – w tym zastosowanie nowych technologii – nie mogą dostarczyć niezbędnych dowodów, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przeprowadzeniu tych kontroli w odniesieniu do roku składania wniosków 2021 lub roku kalendarzowego 2021 w dowolnym momencie roku, o ile w dalszym ciągu pozwalają one na sprawdzenie warunków kwalifikowalności.
 Artykuł 3
 1. Jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie są w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w roku składania wniosków 2021 lub roku kalendarzowym 2021 zgodnie z wymogami określonymi odpowiednio w art. 30–33, art. 35, art. 40a ust. 1 akapit pierwszy lit. c), art. 40a ust. 2 lit. b), art. 50 ust. 1 akapit pierwszy, art. 50 ust. 5, art. 52 ust. 2, art. 60 ust. 2 akapit trzeci, art. 68 ust. 1 akapit pierwszy i art. 68 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu przepisów określonych w ust. 2–13 niniejszego artykułu.
 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 30 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli wynosi co najmniej:
 a)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej;
 b)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność redystrybucyjną;
 c)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność z tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych;
 d)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność dla młodych rolników;
 e)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatności obszarowe w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją;
 f)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność w ramach systemu dla małych gospodarstw;
 g)
 10 % zgłoszonych obszarów wykorzystywanych do produkcji konopi;
 h)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność specyficzną w odniesieniu do bawełny;
 Państwa członkowskie, które zgodnie z art. 36 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 podjęły już decyzję o zmniejszeniu do 3 % wskaźników kontroli w przypadku niektórych systemów, mogą dodatkowo zmniejszyć do 1 % odsetki określone dla tych systemów w niniejszym ustępie.
 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 31 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli wynosi co najmniej:
 a)
 3 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do stosowania praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska;
 b)
 1 %:
 (i)
 albo wszystkich beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, gdyż nie osiągają progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 tego rozporządzenia;
 (ii)
 albo, w latach, w których art. 44 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 639/2014 (16) nie ma zastosowania w danym państwie członkowskim, beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, gdyż nie osiągają progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 ust. 1 tego rozporządzenia;
 c)
 3 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do stosowania praktyk w zakresie zazieleniania i krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;
 Wskaźnik kontroli, o którym mowa w lit. a) akapit pierwszy, obejmuje jednocześnie co najmniej 3 % wszystkich beneficjentów posiadających obszary pokryte trwałymi użytkami zielonymi, które są wrażliwe pod względem środowiskowym, na obszarach objętych dyrektywą Rady 92/43/EWG (17) lub dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (18) oraz na obszarach wrażliwych, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
 4. Na zasadzie odstępstwa od art. 32 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli wynosi co najmniej:
 a)
 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o środki rozwoju obszarów wiejskich;
 b)
 3 % wszystkich kolektywów składających wniosek kolektywny.
 W odniesieniu do środków określonych w art. 28 i 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (19) wskaźnik kontroli wynoszący 3 %, o którym mowa w lit. a) akapit pierwszy, należy osiągnąć dla każdego środka.
 5. Na zasadzie odstępstwa od art. 33 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli wynosi co najmniej 3 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą, z uwzględnieniem co najmniej 3 % zwierząt.
 6. Na zasadzie odstępstwa od art. 35 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o odroczeniu zwiększenia wskaźnika kontroli, który należało zastosować w roku składania wniosków 2021 w odniesieniu do systemów pomocy i środków wsparcia, o których mowa w ust. 2–5 niniejszego artykułu, oraz o zastąpieniu go odpowiednim zwiększeniem w odniesieniu do roku składania wniosków 2022.
 7. Na zasadzie odstępstwa od art. 40a ust. 1 akapit pierwszy lit. c) zdanie pierwsze rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 odpowiednie kontrole dotyczące kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków przeprowadza się w odniesieniu do co najmniej 3 % beneficjentów, których to dotyczy.
 8. Na zasadzie odstępstwa od art. 40a ust. 2 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 weryfikacje zawartości tetrahydrokanabinolu w konopiach przeprowadza się dla co najmniej 10 % obszaru.
 9. Na zasadzie odstępstwa od art. 50 ust. 1 akapit pierwszy i art. 60 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli wynosi co najmniej 3 %.
 10. Na zasadzie odstępstwa od art. 50 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o odroczeniu zwiększenia wskaźnika kontroli, który należało zastosować w roku kalendarzowym 2021, oraz o zastąpieniu go odpowiednim zwiększeniem w odniesieniu do roku składania wniosków 2022.
 11. Na zasadzie odstępstwa od art. 52 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli wynosi co najmniej 0,6 %
 12. Na zasadzie odstępstwa od art. 68 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 w roku składania wniosków 2021 wskaźnik kontroli w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności wynosi co najmniej 0,5 %.
 13. Na zasadzie odstępstwa od art. 68 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o odroczeniu zwiększenia wskaźnika kontroli, który należało zastosować w roku składania wniosków 2021, oraz o zastąpieniu go odpowiednim zwiększeniem w odniesieniu do roku składania wniosków 2022.
 Artykuł 4
 W przypadku państw członkowskich stosujących art. 1, 2 i 3 deklaracja zarządcza sporządzana na podstawie art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 obejmuje w odniesieniu do lat budżetowych 2021 i 2022 potwierdzenie – w oparciu o weryfikację wszelkich niezbędnych informacji – że zapobieżono nadpłatom na rzecz beneficjentów, a odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot zostało wszczęte.
 ROZDZIAŁ II
 ODSTĘPSTWA OD SZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW NA RZECZ REGIONÓW NAJBARDZIEJ ODDALONYCH W UNII I MNIEJSZYCH WYSP MORZA EGEJSKIEGO
 SEKCJA 1
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014
 Artykuł 5
 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 16 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014, jeżeli w związku ze środkami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie mają możliwości przeprowadzenia kontroli bezpośrednich w regionach najbardziej oddalonych zgodnie z zasadami określonymi w powyższym przepisie, w odniesieniu do roku 2021 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zorganizowaniu kontroli bezpośrednich zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2 niniejszego artykułu.
 2. Kontrole bezpośrednie przeprowadzane w danym regionie najbardziej oddalonym przy przywozie, wprowadzaniu, wywozie lub wysyłce produktów rolnych dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 3 % pozwoleń i świadectw okazywanych zgodnie z art. 9 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014.
 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014, jeżeli w związku ze środkami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie mają możliwości przeprowadzenia kontroli na miejscu w regionach najbardziej oddalonych zgodnie z zasadami określonymi w powyższym artykule, w odniesieniu do roku 2021 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zorganizowaniu kontroli na miejscu zgodnie z zasadami określonymi w akapicie czwartym niniejszego artykułu.
 4. Na podstawie analizy ryzyka przeprowadzonej zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014 właściwe organy przeprowadzają wyrywkowe kontrole na miejscu w odniesieniu do przynajmniej 3 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba obejmuje ponadto przynajmniej 3 % kwoty, na którą opiewa pomoc w odniesieniu do każdego działania.
 5. Na zasadzie odstępstwa od art. 16 ust. 2 i art. 22 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 180/2014, jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 państwa członkowskie nie są w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w odniesieniu do szczególnych środków na rzecz regionów najbardziej oddalonych zgodnie z zasadami określonymi w tych przepisach w odniesieniu do roku 2021, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o:
 a)
 zastąpieniu kontroli na miejscu nowymi technologiami, w tym zdjęciami geotagowanymi, datowanymi fotografiami, datowanymi sprawozdaniami z nadzoru z wykorzystaniem dronów, wideokonferencjami z beneficjentami lub wszelkimi odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, które mogłyby posłużyć jako wsparcie przy sprawdzaniu prawidłowego wdrażania środków;
 b)
 przeprowadzeniu tych kontroli w dowolnym momencie roku, o ile nadal umożliwiają one sprawdzenie warunków kwalifikowalności, w tym po dokonaniu płatności końcowej.
 6. Na zasadzie odstępstwa od art. 59 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o odroczeniu zwiększenia wskaźnika kontroli, który należało zastosować w roku składania wniosków 2021 w odniesieniu do systemów pomocy i środków wsparcia, o których mowa w ust. 1–5 niniejszego artykułu, oraz o zastąpieniu go odpowiednim zwiększeniem w odniesieniu do roku składania wniosków 2022.
 SEKCJA 2
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014
 Artykuł 6
 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014, jeżeli w związku ze środkami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 Grecja nie ma możliwości przeprowadzenia kontroli bezpośrednich zgodnie z zasadami określonymi w powyższym przepisie, w roku 2021 Grecja może podjąć decyzję o zorganizowaniu kontroli bezpośrednich zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2 niniejszego artykułu.
 2. Kontrole bezpośrednie przeprowadzane na mniejszych wyspach Morza Egejskiego podczas wprowadzania produktów rolnych dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 3 % świadectw okazanych zgodnie z art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014. Kontrole bezpośrednie przeprowadzane na mniejszych wyspach Morza Egejskiego przy wywozie lub wysyłce przewidzianych w sekcji 3 wspomnianego rozporządzenia dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 3 % operacji w oparciu o profile ryzyka ustalone przez Grecję.
 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014, jeżeli w związku ze środkami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 Grecja nie ma możliwości przeprowadzenia kontroli na miejscu zgodnie z zasadami określonymi w powyższym artykule, w roku 2021 Grecja może podjąć decyzję o zorganizowaniu kontroli na miejscu zgodnie z zasadami określonymi w ust. 4 niniejszego artykułu.
 4. Na podstawie analizy ryzyka zgodnie z art. 22 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014 właściwe organy przeprowadzają wyrywkowe kontrole na miejscu, w przypadku każdego działania, w odniesieniu do przynajmniej 3 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba obejmuje ponadto przynajmniej 3 % kwoty, na którą opiewa pomoc w odniesieniu do każdego działania.
 5. Na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 2 i art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 181/2014, jeżeli ze względu na środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 Grecja nie jest w stanie przeprowadzić kontroli na miejscu w odniesieniu do szczególnych środków na rzecz mniejszych wysp Morza Egejskiego zgodnie z zasadami określonymi w powyższych przepisach w odniesieniu do roku 2021, Grecja może podjąć decyzję o:
 a)
 zastąpieniu kontroli na miejscu nowymi technologiami, w tym zdjęciami geotagowanymi, datowanymi fotografiami, datowanymi sprawozdaniami z nadzoru z wykorzystaniem dronów, wideokonferencjami z beneficjentami lub wszelkimi odpowiednimi dowodami w postaci dokumentów, które mogłyby posłużyć jako wsparcie przy sprawdzaniu prawidłowego wdrażania środków;
 b)
 przeprowadzeniu tych kontroli w dowolnym momencie roku, o ile nadal umożliwiają one sprawdzenie warunków kwalifikowalności, w tym po dokonaniu płatności końcowej.
 6. Na zasadzie odstępstwa od art. 59 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 Grecja może podjąć decyzję o odroczeniu zwiększenia wskaźnika kontroli, który należało zastosować w roku składania wniosków 2021, w odniesieniu do systemów pomocy i środków wsparcia, o których mowa w ust. 1–5 niniejszego artykułu, oraz o zastąpieniu go odpowiednim zwiększeniem w odniesieniu do roku składania wniosków 2022.
 ROZDZIAŁ III
 ODSTĘPSTWA OD PRZEPISÓW WYKONAWCZYCH DO WSPÓLNEJ ORGANIZACJI RYNKÓW
 SEKCJA 1
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892
 Artykuł 7
 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 kontrole na miejscu dotyczące kryteriów uznania nie mają zastosowania w odniesieniu do roku 2021.
 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 27 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892:
 a)
 w roku 2021 kontrole na miejscu, o których mowa w art. 27 tego rozporządzenia, obejmują próbę stanowiącą co najmniej 10 % łącznej wnioskowanej pomocy w odniesieniu do roku 2020;
 b)
 zasada, zgodnie z którą każda organizacja producentów lub zrzeszenie organizacji producentów realizujące program operacyjny są kontrolowane przynajmniej raz na 3 lata, nie ma zastosowania do kontroli na miejscu przeprowadzanych w roku 2021.
 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 27 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 zasady, zgodnie z którą działania w indywidualnych gospodarstwach członków organizacji producentów objętych próbą, o której mowa w art. 27 ust. 2 tego rozporządzenia, są przedmiotem przynajmniej jednej wizytacji mającej na celu sprawdzenie przeprowadzania działań, nie stosuje się w odniesieniu do kontroli na miejscu przeprowadzanych w 2021 r. Takie wizytacje mogą zostać zastąpione innymi rodzajami kontroli, które zostaną określone przez państwa członkowskie, takimi jak geotagowane zdjęcia, opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami.
 4. Na zasadzie odstępstwa od art. 29 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, w roku 2021 państwa członkowskie mogą poddać kontroli w odniesieniu do wszystkich wycofanych produktów, niezależnie od ich zamierzonego miejsca przeznaczenia, mniejszy odsetek niż odsetek określony w powyższym przepisie, o ile nie jest on mniejszy niż 10 % danych ilości w ciągu roku gospodarczego dla danej organizacji producentów. Kontrola może odbywać się w obiektach organizacji producentów lub siedzibach odbiorców produktów. Jeżeli kontrola wykazuje nieprawidłowości, państwa członkowskie przeprowadzają dodatkowe kontrole. Takie kontrole mogą zostać zastąpione innymi rodzajami kontroli, które zostaną określone przez państwa członkowskie, takimi jak geotagowane zdjęcia, opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami.
 5. Na zasadzie odstępstwa od art. 30 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, w roku 2021 każda kontrola obejmuje próbę stanowiącą przynajmniej 3 % ilości wycofanych przez daną organizację producentów podczas roku gospodarczego 2020. Takie kontrole mogą zostać zastąpione innymi rodzajami kontroli, które zostaną określone przez państwa członkowskie, takimi jak geotagowane zdjęcia, opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami.
 6. Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 w 2021 r. kontrole na miejscu mogą zostać zastąpione innymi rodzajami kontroli określanymi przez państwa członkowskie, takimi jak geotagowane zdjęcia, opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami.
 SEKCJA 2
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150
 Artykuł 8
 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 podczas roku budżetowego 2021, jeżeli środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim przeprowadzenie kontroli na miejscu zgodnie z powyższymi przepisami, takie kontrole można zastąpić innymi rodzajami kontroli określonymi przez państwa członkowskie, takimi jak opatrzone datą fotografie, opatrzone datą sprawozdania z nadzoru z wykorzystaniem dronów, kontrole administracyjne lub wideokonferencje z beneficjentami, które to kontrole gwarantują przestrzeganie przepisów dotyczących programów wsparcia w sektorze wina.
 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 43 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/1150 podczas roku budżetowego 2021, jeżeli środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim przeprowadzenie kontroli na miejscu zgodnie z powyższym przepisem, takie kontrole dotyczące operacji zielonych zbiorów odbywają się do dnia 15 września 2021 r.
 SEKCJA 3
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274
 Artykuł 9
 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 27 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274, jeżeli środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim w okresie zbiorów winogron w roku 2021 zbieranie i przetwarzanie świeżych winogron w zakresie liczby próbek określonej w części II załącznika III do powyższego rozporządzenia, państwa członkowskie mogą zastosować odstępstwo od tej liczby próbek.
 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 2 lit. b) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274, jeżeli środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim przeprowadzanie kontroli na miejscu w roku 2021 zgodnie z powyższym przepisem, państwa członkowskie przeprowadzają takie kontrole w odniesieniu do co najmniej 3 % wszystkich plantatorów winorośli określonych w rejestrze winnic.
 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 państwa członkowskie mogą w roku 2021 tymczasowo zawiesić systematyczne kontrole na miejscu przeprowadzane na obszarach uprawy winorośli, które nie są ujęte w dokumentacji plantatora winorośli w przypadkach, gdy środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim przeprowadzanie takich kontroli.
 SEKCJA 4
 Odstępstwa od rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014
 Artykuł 10
 Na zasadzie odstępstwa od art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 615/2014, w przypadku gdy środki wprowadzone w celu przeciwdziałania pandemii COVID-19 uniemożliwiają państwom członkowskim przeprowadzenie w odpowiednim czasie kontroli na miejscu w roku kalendarzowym 2021, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o częściowym lub całkowitym zastępowaniu kontroli na miejscu kontrolami administracyjnymi lub wykorzystaniem odpowiednich dowodów, w tym geotagowanych zdjęć, rozmów wideo lub innych dowodów w formacie elektronicznym.
 SEKCJA 5
 Odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1368
 Artykuł 11
 Na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1368, podczas roku pszczelarskiego 2021 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o odstąpieniu od progu 5 % w odniesieniu do kontroli na miejscu w stosunku do wnioskodawców ubiegających się o pomoc w ramach programu pszczelarskiego, o ile zastąpią one planowane kontrole na miejscu alternatywnymi kontrolami na podstawie zdjęć przedstawionych na wniosek, prowadzonych rozmów wideo lub za pomocą wszelkich innych środków, które mogłyby służyć jako wsparcie przy weryfikacji prawidłowego wdrożenia środków zawartych w programie pszczelarskim.
 ROZDZIAŁ IV
 PRZEPISY KOŃCOWE
 Artykuł 12
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Rozdziały I i II oraz rozdział III sekcja 3 i 4 stosuje się od dnia 1 stycznia 2021 r.
 Rozdział III sekcja 1 i 2 stosuje się od dnia 16 października 2020 r.
 Rozdział III sekcja 5 stosuje się od dnia 1 sierpnia 2020 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 4 maja 2021 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.
 (2) Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 23.
 (3) Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41.
 (4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/532 z dnia 16 kwietnia 2020 r. w sprawie odstępstwa od rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 809/2014, (UE) nr 180/2014, (UE) nr 181/2014, (UE) 2017/892, (UE) 2016/1150, (UE) 2018/274, (UE) 2017/39, (UE) 2015/1368 i (UE) 2016/1240 w zakresie niektórych kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu mających zastosowanie w ramach wspólnej polityki rolnej w odniesieniu do roku 2020 (Dz.U. L 119 z 17.4.2020, s. 3).
 (5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).
 (6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).
 (7) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 180/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 ustanawiającego szczególne środki w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 63 z 4.3.2014, s. 13).
 (8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 181/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego (Dz.U. L 63 z 4.3.2014, s. 53).
 (9) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 57).
 (10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).
 (11) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1150 z dnia 15 kwietnia 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 23).
 (12) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/274 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, certyfikacji, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień dokumentów towarzyszących i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 60).
 (13) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji, oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE) nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 1).
 (14) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 615/2014 z dnia 6 czerwca 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do programów prac w celu wsparcia sektorów oliwy z oliwek i oliwek stołowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 95).
 (15) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 z dnia 6 sierpnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 9).
 (16) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie uzupełnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz zmiany załącznika X do tego rozporządzenia (Dz.U. L 181 z 20.6.2014, s. 1).
 (17) Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).
 (18) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).
 (19) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).


type: caselaw

text:
 21.2.2009
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 44/73
 Решение на Съда на публичната служба (първи състав) от 9 декември 2008 г. — Efstathopoulos/Европейски парламент
 (Дело F-144/07) (1)
 (Публична служба - Бивши срочно наети служители - Регламент (ЕО, Евратом, ЕОВС) No 2689/95 - Обезщетение при освобождаване от работа - Вземане предвид на премия за производителност при определяне на размера на получените брутни доходи в рамките на новите функции)
 (2009/C 44/128)
 Език на производството: гръцки
 Страни
 Жалбоподател: S. Efstathopoulos (Chalandri, Гърция) (представители: N. Korogiannakis и M. Michi, avocats)
 Ответник: Европейски парламент (представители: A. Lukošiūtė и A. Troupiotis)
 Предмет
 Отмяна на решението на Парламента от 18 април 2007 г., довело до намаляване на пенсията на жалбоподателя за осигурителен стаж и до възстановяване на платени в повече суми.
 Диспозитив
 1)
 Отхвърля жалбата.
 2)
 Всяка страна понася направените от нея съдебни разноски.
 (1) ОВ C 92, 12.4.2008 г., стр. 50.


text:
 22.3.2014
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 85/11
 Преюдициално запитване, отправено от Nejvyšší soud České republiky (Чешка република) на 12 декември 2013 г. — L/M, R и K
 (Дело C-656/13)
 2014/C 85/19
 Език на производството: чешки
 Запитваща юрисдикция
 Nejvyšší soud České republiky
 Страни в главното производство
 Ищец: L
 Ответници: M, R и K
 Преюдициални въпроси
 1.
 Трябва ли член 12, параграф 3 от Регламент (ЕО) No 2201/2003 (1) на Съвета от 27 ноември 2003 година относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по брачни дела и делата, свързани с родителската отговорност, с който се отменя Регламент (ЕО) No 1347/2000 (наричан по-нататък „Регламент Брюксел IIа“) да се тълкува в смисъл, че предоставя компетентност за провеждане на производство в областта на родителската отговорност и в случаи, когато няма висящо дело по този въпрос (т.е. „производство(...), което е различно от това по смисъла на параграф 1“)?
 При утвърдителен отговор на първия въпрос:
 2.
 Трябва ли член 12, параграф 3 от Регламент „Брюксел IIа“ да се тълкува в смисъл, че за изрично или по друг недвусмислен начин приемане се счита и хипотезата, при която страната, която не е инициирала производството, подаде на свой ред искова молба по същото дело, но впоследствие, в рамките на първото си процесуално действие, посочи липсата на компетентност на съда в производството, образувано преди това от другата страна?
 (1) ОВ L 338, стр. 1; Специално издание на български език, 2007 г., глава 19, том 6, стр. 183.


text:
A Fonográf az egyik legjelentősebb és egyik legsikeresebb magyar rockegyüttes volt, mely az 1970-1980-as években működött. Legismertebb tagjai Szörényi Levente, Bródy János és Tolcsvay László voltak. Zenéjük kapcsán egy hetvenes évek végi reklámkampány miatt a country rock-ot szokták emlegetni, de valójában a kor szinte minden zenei irányzata hatott rájuk. Különösen a hard rock és a progresszív rock ízei mondhatóak még erősnek.
 Az együttes története
 A zenekar 1973 szilveszterén alakult. Nevét az Illés-klub újságjának címéről kapta, melyet Bródy János szerkesztett. A csapat tagjai korábban az Illés, illetve a Tolcsvayék és a Trió együttesben játszottak, vagyis a Fonográfot joggal mondták supergroupnak. Első albumuk Szörényi Levente Utazás (1974) című szólólemeze, melyen már a Fonográf-stílus minden eleme megtalálható: countryrock, hard rock és progresszív elemek, bonyolultabb dalok, nagyívű gitárszólók, tökéletes vokál és hangszeres játék. A zenekar hivatalosan soha nem oszlott fel, noha 1984-ben megtartották a búcsúkoncertjeiket. Erre jó példa az, hogy még Bródy János 1989-es lemezét is a Fonográf rögzítette. Halász Judit 1991-es albumánál minden tag közreműködött, még Szörényi Levente is szerzett rá zenét Csoóri Sándor "Pap-vihánc" című versére.
 1974 és 1981 között Koncz Zsuzsa valamennyi lemezét ők készítették, összesen hét albumot. Közreműködtek továbbá Kovács Kati és Halász Judit lemezein. Bejárták Európát, Ázsiát és Kubába is eljutottak.
 1975-76-ban több akkor kiadatlan rádiófelvételük készült (Moja kochanka, Használat előtt felrázandó, Ébredj, alvóbaba, Tigrisugrás, Minden rendben van, Az ősember), melyeket csak évtizedekkel később adtak ki. 1976-ban a Magyar Rádió táczenei bemutatóján, a Tessék választani!-n is felléptek.
 1981-ben a Nemzeti Sportcsarnokban egy koncert erejéig újra összeállt a KITT-egylet, amely magában foglalta az Illés együttest, Koncz Zsuzsát és a Tolcsvayék és a Triót. A koncerten az előbb említett három együttesen/személyen kívül a Fonográf együttes is fellépett.
 1983-ban részt vettek Szörényi Levente és Bródy János István, a Király című rockoperájának elkészítésében. A mű rockzenekari alapját a Fonográf együttes vette fel, mint ahogy az 1988-as Fehér Anna című Szörényi-Bródy rockballada alapját is.
 1984-ben egymás után három telt házas koncertet tartottak a Budapest Sportcsarnokban. Ezek lettek végül a búcsúkoncertjeik.
 2004-ben egy koncert erejéig újra összeálltak, Szörényi Örssel kiegészülve (dob, ütőhangszerek) a Kisstadionban. Az eseményről a Duna TV filmet is készített, amely később DVD-n is megjelent. 2012. március 24-én az Illés klubban eljátszottak 4 számot, majd hat évvel később, 2018. február 16-án egy teljes, közel három órás, nagy sikerű koncertet adtak a Papp László Budapest Sportarénában.
 Tagok
 Az együttes összetétele egész fennállása alatt nem változott:
 Szörényi Levente – gitár, mandolin, hegedű, billentyűs hangszerek, ütőhangszerek, basszusgitár, ének, zeneszerzés, szövegírás
 Bródy János – pedál steel gitár, furulya, gitár, billentyűs hangszerek, ütőhangszerek, zeneszerzés, szövegírás
 Tolcsvay László – billentyűs hangszerek, gitár, bendzsó, szájharmonika, furulya, ütőhangszerek, dob, ének, zeneszerzés, szövegírás
 Móricz Mihály – gitárok, mandolin, billentyűs hangszerek, ütőhangszerek, ének, zeneszerzés, szövegírás
 Szörényi Szabolcs – basszusgitár, billentyűs hangszerek, ütőhangszerek, ének, zeneszerzés, szövegírás
 Németh Oszkár – dob, ütőhangszerek, ének, zeneszerzés, szövegírás
 Diszkográfia
 Stúdióalbumok
 Fonográf I. (1974)
 Na mi újság, Wagner úr? (1975)
 FG-4 (1976)
 Edison-Fonográf Album (1977)
 Útközben (1978)
 Jelenkor (1984)
 Koncertalbumok
 A koncert (KITT-egylet, 1981)
 A Búcsú (1985)
 Válogatások
 Fonográf ...és vidéke! Country (1979)
 Használat előtt felrázandó (2000)
 Források
 Magyar rockegyüttesek
 1973-ban alakult együttesek
 Magyar könnyűzenei együttesek


text:
 4.3.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 58/21
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) 2016/302
 af 25. februar 2016
 om tarifering af visse varer i den kombinerede nomenklatur
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 2658/87 af 23. juli 1987 om told- og statistiknomenklaturen og den fælles toldtarif (1), særlig artikel 9, stk. 1, litra a), og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 For at sikre en ensartet anvendelse af den kombinerede nomenklatur, der er knyttet som bilag til forordning (EØF) nr. 2658/87, bør der vedtages bestemmelser vedrørende tariferingen af de i bilaget omhandlede varer.
 (2)
 Forordning (EØF) nr. 2658/87 har fastsat almindelige tariferingsbestemmelser vedrørende den kombinerede nomenklatur. Disse bestemmelser finder også anvendelse ved fortolkningen af enhver anden nomenklatur, der helt eller delvis er baseret på den kombinerede nomenklatur, eller som tilføjer yderligere underopdelinger, og som er fastlagt på grundlag af specifikke EU-forskrifter med henblik på anvendelsen af tarifmæssige eller andre foranstaltninger vedrørende samhandelen med varer.
 (3)
 Ifølge de almindelige bestemmelser bør varerne i kolonne 1 i tabellen i bilaget tariferes under den KN-kode, der er anført i kolonne 2, ud fra den begrundelse, der er anført i kolonne 3.
 (4)
 Det er hensigtsmæssigt, at bindende tariferingsoplysninger, der er meddelt vedrørende varer, som er omfattet af denne forordning, men som ikke er i overensstemmelse hermed, i en vis periode fortsat kan påberåbes af modtageren, jf. artikel 12, stk. 6, i Rådets forordning (EØF) nr. 2913/92 (2). Denne periode bør fastsættes til tre måneder.
 (5)
 Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra Toldkodeksudvalget —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 De varer, der er anført i kolonne 1 i tabellen i bilaget, tariferes i den kombinerede nomenklatur under den KN-kode, der er nævnt i kolonne 2 i tabellen.
 Artikel 2
 Bindende tariferingsoplysninger, som ikke er i overensstemmelse med denne forordning, kan fortsat påberåbes i henhold til artikel 12, stk. 6, i forordning (EØF) nr. 2913/92 i en periode på tre måneder fra denne forordnings ikrafttræden.
 Artikel 3
 Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 25. februar 2016.
 På Kommissionens vegne
 For formanden
 Stephen QUEST
 Generaldirektør for beskatning og toldunion
 (1) EFT L 256 af 7.9.1987, s. 1.
 (2) Rådets forordning (EØF) nr. 2913/92 af 12. oktober 1992 om indførelse af en EF-toldkodeks (EFT L 302 af 19.10.1992, s. 1).
 BILAG
 Varebeskrivelse
 Tarifering (KN-kode)
 Begrundelse
 (1)
 (2)
 (3)
 En vare i form af en tegnetavle af plast, der måler ca. 31 × 32 cm, og som har en lysende, lagdelt og magnetisk overflade til at tegne og slette på, der er omsluttet og fastholdes af en plastramme.
 En tegnepen af plast med metalspids er fastgjort til tavlen med en snor. Pennens metalspids og den magnetiske overflade gør det muligt at tegne billeder, bogstaver osv., når spidsen presses ned mod overfladen. Fire små magnetiske stempler af plast, der ligger løst i plastrammen, kan anvendes til at stemple figurer på overfladen.
 Slettefunktionen fungerer ved, at det øverste plastlag løftes, hvorved den magnetiske funktion afbrydes, hvilket styres af en indbygget mekanisme nederst på tegnetavlen.
 Varen er designet til at underholde børn.
 (1) Se billede.
 9503 00 95
 Tarifering i henhold til almindelig tariferingsbestemmelse 1, 3 a), 3 b) og 6 vedrørende den kombinerede nomenklatur og teksten til KN-kode 9503 00 og 9503 00 95.
 Tarifering som en skrive- eller tegnetavle under pos. 9610 er udelukket, da varen ikke er beregnet til, at der skrives eller tegnes på den med grifler, kridt eller filtpenne (se også de forklarende bemærkninger til HS, pos. 9610).
 Varen har karakteristika som et stykke legetøj under pos. 9503. Da pos. 9503 giver den mest specifikke beskrivelse, er tarifering under pos. 3926 som andre varer af plast også udelukket.
 Varen er en sammensat vare, jf. almindelig tariferingsbestemmelse 3 b). Den består af plast og en magnetisk overflade, der sammen udgør et hele (se også de forklarende bemærkninger til HS, almindelig tariferingsbestemmelse 3 b), IX)).
 Rammen og overfladen er fremstillet af plast. Plastkomponenterne dominerer og er karaktergivende for varen, jf. almindelig tariferingsbestemmelse 3 b).
 Varen skal derfor tariferes under KN-kode 9503 00 95 som andet legetøj af plast.
 (1) Billedet er kun vejledende.


text:
 5.7.2022
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 178/1
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) 2022/1106
 z 27. júna 2022,
 ktorým sa do registra chránených označení pôvodu a chránených zemepisných označení zapisuje názov [„Queso de Acehúche“ (CHOP)]
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 1151/2012 z 21. novembra 2012 o systémoch kvality pre poľnohospodárske výrobky a potraviny (1), a najmä na jeho článok 52 ods. 2,
 keďže:
 (1)
 V súlade s článkom 50 ods. 2 písm. a) nariadenia (EÚ) č. 1151/2012 bola v Úradnom vestníku Európskej únie uverejnená žiadosť Španielska o zápis názvu „Queso de Acehúche“ do registra (2).
 (2)
 Vzhľadom na to, že Komisii nebola oznámená žiadna námietka v zmysle článku 51 nariadenia (EÚ) č. 1151/2012, názov „Queso de Acehúche“ by sa mal zapísať do registra,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Názov „Queso de Acehúche“ (CHOP) sa zapisuje do registra.
 Názov uvedený v prvom odseku sa vzťahuje na výrobok triedy 1.3. Syry, ktorá je uvedená v prílohe XI k vykonávaciemu nariadeniu Komisie (EÚ) č. 668/2014 (3).
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 27. júna 2022
 Za Komisiu
 v mene predsedníčky
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 člen Komisie
 (1) Ú. v. EÚ L 343, 14.12.2012, s. 1.
 (2) Ú. v. EÚ C 108, 7.3.2022, s. 2.
 (3) Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 668/2014 z 13. júna 2014, ktorým sa stanovujú pravidlá uplatňovania nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 1151/2012 o systémoch kvality pre poľnohospodárske výrobky a potraviny (Ú. v. EÚ L 179, 19.6.2014, s. 36).


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 52004PC0825
 Návrh nařízení Komise (ES), kterým se mění příloha nařízení (ES) č. 2042/2000 o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu televizních kamerových systémů pocházejících z Japonska /* KOM/2004/0825 konecném znení */
 V Bruselu dne 22.12.2004KOM(2004)825 v konečném zněníNávrhNAŘÍZENÍ KOMISE (ES),kterým se mění příloha nařízení (ES) č. 2042/2000 o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu televizních kamerových systémů pocházejících z Japonska(předložená Komisí)DŮVODOVÁ ZPRÁVANařízením Rady (ES) č. 1015/94, ve znění pozdějších předpisů, bylo zavedeno konečné antidumpingové clo na dovozy některých televizních kamerových systémů pocházejících z Japonska. Rada výslovně vyloučila z rozsahu antidumpingového cla kamerové systémy vyjmenované v příloze uvedeného nařízení, které představují nejvyšší třídu profesionálních kamerových systémů a po technické stránce spadají do definice výrobku podle uvedeného nařízení, které však nelze považovat za televizní kamerové systémy.V září 2000 Rada potvrdila nařízením (ES) č. 2042/2000 výše uvedená konečná antidumpingová cla v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 384/96 ze dne 22. prosince 1995 o ochraně před dumpingovými dovozy ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství.Komise obdržela žádosti dvou japonských vyvážejících výrobců televizních kamerových systémů, aby byly určité modely profesionálních kamerových systémů připojeny k příloze nařízení Rady (ES) č. 2042/2000, a tím osvobozeny od cla.Přiložený návrh nařízení Rady obsahuje podrobnější informace dokládající, že by měly být oba modely osvobozeny od cla a připojeny k výše uvedené příloze, jelikož byly považovány za profesionální kamerové systémy.Zúčastněné strany byly informovány a neměly námitek proti připojenému návrhu. Antidumpingový výbor byl konzultován a jednomyslně návrh odsouhlasil.Byl tudíž podán návrh na změnu přílohy k nařízení Rady (ES) č. 2042/2000 a na schválení zveřejnění připojeného nařízení v Úředním věstníku Evropské unie .NávrhNAŘÍZENÍ RADY (ES),kterým se mění příloha nařízení (ES) č. 2042/2000 o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu televizních kamerových systémů pocházejících z JaponskaRADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství,s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 384/96 ze dne 22. prosince 1995 o ochraně před dumpingovými dovozy ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství [1] (dále jen „základní nařízení“),s ohledem na návrh předložený Komisí po konzultaci s poradním výborem,vzhledem k těmto důvodům:A. PŘEDCHOZÍ POSTUP(1) Nařízením (ES) č. 1015/94[2] Rada zavedla konečné antidumpingové clo z dovozu televizních kamerových systémů pocházejících z Japonska(2) V čl. 31 odst. 3 písm. e) nařízení č. 1015/94 Rada výslovně vyloučila z rozsahu antidumpingového cla kamerové systémy vyjmenované v příloze uvedeného nařízení (dále jen „příloha“), které představují nejvyšší třídu profesionálních kamerových systémů a po technické stránce spadají do definice výrobku podle čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 1015/94, které však nelze považovat za televizní kamerové systémy.(3) V říjnu 1995 Rada nařízením (EC) č. 2474/95[3] změnila nařízení Rady (ES) č. 1015/94, zejména pokud jde o definici obdobného výrobku a o některé modely profesionálních kamerových systémů, které byly od konečného antidumpingového cla výslovně osvobozeny.(4) V říjnu 1997 Rada změnila nařízením (ES) č. 1952/97[4] sazby konečného antidumpigového cla dvěma dotčeným společnostem, a to Sony Corporation a Ikegami Tsushinki Co. Ltd podle článku 12 základního nařízení. Navíc Rada konkrétně vyloučila z rozsahu antidumpingového cla určité nové modely profesionálních kamerových systémů tím, že je doplnila do přílohy.(5) V lednu 1999 a lednu 2000 Rada nařízeními (ES) č. 193/1999[5] a (ES) č. 176/2000[6], změnila nařízení (ES) č. 1015/94 a doplnila přílohu o určité novější modely profesionálních kamerových systémů, a tím je osvobodila od uplatnění konečného antidumpingového cla. V říjnu 2004 pozměnila Rada nařízením ES č. 1754/2004[7] nařízení (ES) č. 176/2000.(6) V září 2000 Rada nařízením (ES) č. 2042/2000[8] potvrdila konečná antidumpingová cla zavedená nařízením (ES) č. 1015/94, ve znění pozdějších předpisů), v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení.(7) V lednu 1999 a lednu 2001 Rada nařízením (ES) č. 198/1999[9] a (ES) č. 951/2001[10], změnila nařízení (ES) č. 2042/94 a doplnila přílohu nařízení (ES) č. 2042/2000 o určité novější modely profesionálních kamerových systémů, a tím je osvobodila od uplatnění konečného antidumpingového cla.(8) V září 2001 potvrdila Rada po prozatímním přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení (ES) č. 1900/2001[11] výši konečného antidumpingového cla uloženého nařízením Rady (ES) č. 2042/2000 na dovozy systémů televizních kamer od vyvážejícího výrobce Hitachi Denshi Ltd.(9) V září 2002 Rada nařízením (ES) č. 1696/2002[12] pozměnila nařízení (ES) č. 2042/2000 a doplnila přílohu nařízení (ES) č. 2042/2000 o určité novější modely profesionálních kamerových systémů, a tím je osvobodila od uplatnění konečného antidumpingového cla.(10) V dubnu 2004 Rada nařízením (ES) č. 825/2004[13] pozměnila nařízení (ES) č. 2042/2000 a doplnila přílohu nařízení Rady (ES) č. 2042/2000 o určité novější modely profesionálních kamerových systémů, a tím je vyloučila z uplatnění konečného antidumpingového cla.B. ŠETŘENÍ TÝKAJÍCÍ SE NOVÝCH MODELŮ PROFESIONÁLNÍCH KAMEROVÝCH SYSTÉMŮ1. Postup(11) Dva japonští vyvážející výrobci, konkrétně Sony Corporation („Sony“) a Victor Company of Japan Limited („JVC“), uvědomili Komisi o záměru uvést na trh Společenství nové modely profesionálních kamerových systémů a požádali Komisi, aby byly tyto nové modely profesionálních kamerových systémů, včetně jejich příslušenství, připojeny k příloze nařízení Rady č. 2042/2000, a tím osvobozeny od antidumpingového cla.(12) Komise v tomto smyslu uvědomila výrobce ve Společenství a zahájila šetření omezené na zjištění, zda uvažované výrobky spadají do rozsahu antidumpingových cel a zda bude nutné odpovídajícím způsobem pozměnit operační část nařízení (ES) č. 2042/2000.2. Modely podrobené šetření(13) Přijatá žádost o osvobození se týkala níže uvedených modelů, k nimž byly dodány příslušné technické údaje:(i) Sony:- hledáček HDVF-C30W(ii) JVC:- hlava kamery KY-F560EHledáček Sony byl prezentován jako model, který lze použít pouze u kamkordérů, tj. u kamer, které nespadají do rozsahu nařízení (ES) č. 2042/2000. Model JVC byl charakterizován jako nový model profesionální kamery, která již byla vyňata z platného antidumpingového nařízení.3. Závěry šetřeníi) Hledáček HDVF-C30W(14) Bylo zjištěno, že hledáček HDVF-H30W spadá pod popis výrobku uvedený v čl. 1 odst. 2 písm. b) nařízení Rady (ES) č. 2042/2000. Může však být používán pouze s hlavami kamery, které nespadají pod popis výrobku uvedený v čl. 1 odst. 2 písm. b) uvedeného nařízení. Zejména poměr energie signálu k energii šumu těchto hlav kamer činí 54 dB, zatímco popis v nařízení Rady (ES) č. 2042/2000 požaduje pro hlavy kamer ‚při normálním zisku poměr alespoň 55 dB‘. V důsledku toho se dospělo k závěru, že je tento hledáček nutno považovat za profesionální kamerový systém spadající pod definici uvedenou v čl. 1 odst. 3 písm. e) nařízení Rady (ES) č. 2042/2000. Tento hledáček by měl být tudíž vyloučen z rozsahu stávajících antidumpingových opatření a doplněn do přílohy nařízení Rady (ES) č. 2042/2000.(15) V souladu se zavedenou praxí orgánů Společenství by měl být tento model osvobozen od antidumpingového cla počínaje datem doručení příslušné žádosti o výjimku. Veškeré dovozy níže uvedeného hledáčku dovezeného od 1. dubna 2003 mají být od uvedeného data osvobozeny od cla:Hledáček Sony HDVF-C30Wii) Hlava kamery KY-F560E(16) Ohledně hlavy kamery KY-F560E se potvrdilo, že jakkoli tento model spadá do rámce popisu výrobku podaného v čl. 1 odst. 2 písm a) nařízení Rady (ES) č. 2042/2000, používá se hlavně v technických a lékařských aplikacích. V důsledku toho se dospělo k závěru, že je tento hledáček nutno považovat za profesionální kamerový systém spadající pod definici čl. 1 odst. 3 písm. e) nařízení Rady (ES) č. 2042/2000. Tento hledáček by měl být tudíž vyloučen z rozsahu stávajících antidumpingových opatření a doplněn do přílohy nařízení Rady (ES) č. 2042/2000.(18) V souladu se zavedenou praxí orgánů Společenství by tento model měl být osvobozen od antidumpingového cla počínaje datem doručení odůvodněné žádosti o výjimku. Veškeré dovozy níže uvedeného hledáčku dovezeného ode dne 15. dubna 2004 mají být od uvedeného data osvobozeny od cla:Hlava kamery JVC KY-F560E4. Uvědomění zúčastněných stran a závěry(19) Komise uvědomila výrobní odvětví společenství a vývozce televizních kamerových systémů o svých zjištěních a dala jim příležitost předložit jejich stanoviska. Žádná ze stran nevznesla proti zjištěním Komise námitky.(20) Na základě výše uvedených skutečností by mělo být nařízení (ES) č. 2042/2000 odpovídajícím způsobem změněno,PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:Článek 1Příloha nařízení (ES) č. 2042/2000 se nahrazuje přílohou tohoto nařízení.Článek 21. Toto nařízení vstupuje v platnost dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.2. Toto nařízení se použije na dovozy níže uvedených modelů vyrobených a vyvezených do Společenství následujícími vyvážejícími výrobci:(a) Sony Corporation (Sony) od 1. dubna 2003:- hledáček HDVF-C30W(b) Victor Company of Japan Limited (JVC) od 15. dubna 2004:- hlava kamery KY-F560EToto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.V Bruselu dneZa Radupředseda/předsedkyněPŘÍLOHASeznam profesionálních kamerových systémů nepovažovaných za televizní kamerové systémy (vysílací kamerové systémy), které jsou od opatření osvobozeny+++++ TABLE +++++[1] Úř. věst. L 56, 6.3.1996, s. 1. Nařízení naposledy pozměněné nařízením (ES) č. 461/2004 (Úř. věst. L 77, 13.3.2004, s. 13).[2] Úř. věst. L 111, 30.4.1994, s. 106. Nařízení naposledy pozměněné nařízením Rady (ES) č. 176/2000 (Úř. věst. L 22, 27.1.2000, s. 29).[3] Úř. věst. L 255, 25.10.1995, s. 11.[4] Úř. věst. L 276, 9.10.1997, s. 20.[5] Úř. věst. L 22, 29.1.1999, s. 10.[6] Úř. věst. L 22, 27.1.2000, s. 29.[7] Úř. věst. L 313, 12.10.2004, s. 1.[8] Úř. věst. L 244, 29.9.2000, s. 38. Nařízení naposledy pozměněné nařízením (ES) č. 825/2004 (Úř. věst. L 127, 29.4.2004, s. 12.).[9] Úř. věst. L 30, 1.2.2001, s. 1.[10] Úř. věst. L 134, 17.5.2001, s. 18.[11] Úř. věst. L 261, 29.9.2001, s. 3.[12] Úř. věst. L 259, 27.9.2002, s. 1.[13] Úř. věst. L 127, 29.4.2004, s. 12.


text:
 Avis juridique important
 |
 21999A0505(01)
 Pöytäkirja Euroopan yhteisön ja ASEANin jäsenmaiden yhteistyösopimuksen ulottamisesta koskemaan Vietnamin sosialistista tasavaltaa
 Virallinen lehti nro L 117 , 05/05/1999 s. 0031 - 0034
 PÖYTÄKIRJAEuroopan yhteisön ja ASEANin jäsenmaiden yhteistyösopimuksen ulottamisesta koskemaan Vietnamin sosialistista tasavaltaaEUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO,BRUNEI DARUSSALAMIN VALTION HALLITUS,INDONESIAN TASAVALLAN HALLITUS,MALESIAN HALLITUS,FILIPPIINIEN TASAVALLAN HALLITUS,SINGAPOREN TASAVALLAN HALLITUS,THAIMAAN KUNINGASKUNNAN HALLITUS,jaVIETNAMIN SOSIALISTISEN TASAVALLAN HALLITUS,jotkaOTTAVAT HUOMIOON Kuala Lumpurissa 7 päivänä maaliskuuta 1980 allekirjoitetun ja 16 päivänä marraskuuta 1984 Bruneita koskemaan ulotetun Euroopan talousyhteisön ja Kaakkois-Aasian valtioiden liiton jäsenmaiden Indonesian, Malesian, Filippiinien, Singaporen ja Thaimaan välisen yhteistyösopimuksen, jäljempänä 'sopimus',SEKÄ KATSOVAT, ETTÄVietnam on Kaakkois-Aasian valtioiden liiton uutena jäsenenä hakenut sopimuksen sopimuspuoleksi liittymistä,OVAT PÄÄTTÄNEET ulottaa sopimuksen koskemaan Vietnamia ja ovat tätä varten nimenneet täysivaltaisiksi edustajikseen:EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO:Hans VAN MIERLOAlankomaiden varapääministeri ja ulkoasiainministeriTehtävää hoitava Euroopan unionin neuvoston puheenjohtajaManuel MARINEuroopan yhteisöjen komission varapuheenjohtajaBRUNEI DARUSSALAMIN VALTION HALLITUS:Prinssi MOHAMED BOLKIAHUlkoasiainministeriINDONESIAN TASAVALLAN HALLITUS:ALI ALATASUlkoasiainministeriMALESIAN HALLITUSDATUK ABDULLAH HAJI AHMAD BADAWIUlkoasianministeriFILIPPIINIEN TASAVALLAN HALLITUS:Domingo L. SIAZON, JR.Sihteeri, ulkoasiatSINGAPOREN TASAVALLAN HALLITUS:Professori S. JAYAKUMARUlkoasiainministeriTHAIMAAN KUNINGASKUNNAN HALLITUS:PRACHUAB CHAIYASANUlkoasiainministeriVIETNAMIN SOSIALISTISEN TASAVALLAN HALLITUS:NGUYEN MANH CAMUlkoasiainministeriJOTKA vaihdettuaan oikeiksi ja asianmukaisiksi todetut valtakirjansaOVAT SOPINEET SEURAAVAA:1 artiklaTällä pöytäkirjalla Vietnamista tulee sopimuksen sopimuspuoli.2 artiklaSopimuksen määräyksiä yhdessä sopimuksen 1 artiklaa koskevan pöytäkirjan kanssa sovelletaan Vietnamiin.3 artiklaSopimuksen soveltaminen Vietnamiin ei vaikuta 17 päivänä heinäkuuta 1995 allekirjoitetun, 1 päivänä kesäkuuta 1996 voimaan tulleen Euroopan yhteisön ja Vietnamin sosialistisen tasavallan yhteistyösopimuksen soveltamiseen.4 artiklaTämä pöytäkirja tulee voimaan sitä päivää seuraavan kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen tätä varten tarvittavien menettelyjen saattamista päätökseen.5 artiklaTämä pöytäkirja on laadittu yhtenätoista kappaleena, englannin, espanjan, hollannin, italian, kreikan, portugalin, ranskan, ruotsin, saksan, suomen ja tanskan kielellä, ja jokainen teksti on yhtä todistusvoimainen.Hecho en Singapur, el catorce de febrero de mil novecientos noventa y siete.Udfærdiget i Singapore den fjortende februar nitten hundrede og syvoghalvfems.Geschehen zu Singapur am vierzehnten Februar neunzehnhundertsiebenundneunzig.Έγινε στη Σιγκαπούρη, στις δεκατέσσερις Φεβρουαρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά.Done at Singapore on the fourteenth day of February in the year one thousand nine hundred and ninety-seven.Fait à Singapour, le quatorze février mil neuf cent quatre-vingt-dix-sept.Fatto a Singapore, addì quattordici febbraio millenovecentonovantasette.Gedaan te Singapore, de veertiende februari negentienhonderd zevenennegentig.Feito em Singapura, em catorze de Fevereiro de mil novecentos e noventa e sete.Tehty Singaporessa neljäntenätoista päivänä helmikuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän.Som skedde i Singapore den fjortonde februari nittonhundranittiosju.Por la Comunidad Europea/For Det Europæiske Fællesskab/Für die Europäische Gemeinschaft/Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα/For the European Community/Pour la Communauté européenne/Per la Comunità europea/Voor de Europese Gemeenschap/Pela Comunidade Europeia/Euroopan yhteisön puolesta/På Europeiska gemenskapens vägnar>PIC FILE= "L_1999117FI.003301.EPS">For the Government of Brunei-Darussalam>PIC FILE= "L_1999117FI.003302.EPS">For the Government of the Republic of Indonesia>PIC FILE= "L_1999117FI.003303.EPS">For the Government of Malaysia>PIC FILE= "L_1999117FI.003304.EPS">For the Government of the Republic of the Philippines>PIC FILE= "L_1999117FI.003401.EPS">For the Government of the Republic of Singapore>PIC FILE= "L_1999117FI.003402.EPS">For the Government of the Kingdom of Thailand>PIC FILE= "L_1999117FI.003403.EPS">For the Government of the Socialist Republic of Vietnam>PIC FILE= "L_1999117FI.003404.EPS">


text:
 23.12.2004
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 376/21
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 98/2004
 av den 9 juli 2004
 om ändring av bilaga II (Tekniska föreskrifter, standarder, provning och certifiering) till EES-avtalet
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR BESLUTAT FÖLJANDE
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, ändrat genom protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet (nedan kallat ”avtalet”), särskilt artikel 98 i detta, och
 av följande skäl:
 (1)
 Bilaga II till avtalet ändrades genom avtalet om Republiken Tjeckiens, Republiken Estlands, Republiken Cyperns, Republiken Lettlands, Republiken Litauens, Republiken Ungerns, Republiken Maltas, Republiken Polens, Republiken Sloveniens och Republiken Slovakiens deltagande i Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, som undertecknades den 14 oktober 2003 i Luxemburg (1).
 (2)
 Kommissionens direktiv 2003/101/EG av den 3 november 2003 om ändring av rådets direktiv 92/109/EEG om tillverkning och utsläppande på marknaden av vissa ämnen som används vid illegal tillverkning av narkotiska preparat och psykotropa ämnen (2) bör införlivas med avtalet.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande strecksats skall läggas till i punkt 15f (rådets direktiv 92/109/EEG) i kapitel XIII i bilaga II till avtalet:
 ”—
 32003 L 0101: Kommissionens direktiv 2003/101/EG av den 3 november 2003 (EUT L 286, 4.11.2003, s. 14).”
 Artikel 2
 Texten till direktiv 2003/101/EG på isländska och norska, som skall offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, skall vara giltig.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 10 juli 2004 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1. i avtalet har gjorts till Gemensamma EES-kommittén (3).
 Artikel 4
 Detta beslut skall offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 9 juli 2004.
 På Gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Kjartan JÓHANNSSON
 Ordförande
 (1) EUT L 130, 29.4.2004, s. 3.
 (2) EUT L 286, 4.11.2003, s. 14.
 (3) Inga konstitutionella krav angivna.