text:
 |
 52014PC0395
 Πρόταση EKTEΛΕΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που επιτρέπει στην Ιταλία να εφαρμόζει, σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές στο πετρέλαιο και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ /* COM/2014/0395 final - 2014/0200 (NLE) */
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
 ΕΚΘΕΣΗ
 1. ΠΛΑΙΣΙΟ
 ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 ·
 Αιτιολόγηση
 και στόχοι της
 πρότασης
 Η
 φορολογία των
 ενεργειακών
 προϊόντων και
 της ηλεκτρικής
 ενέργειας στην
 ΕΕ διέπεται
 από την οδηγία
 2003/96/ΕΚ του
 Συμβουλίου ([1])
 (εφεξής η
 «οδηγία για τη
 φορολογία της
 ενέργειας» ή η
 «οδηγία»).
 Σύμφωνα
 με το άρθρο 19
 παράγραφος 1
 της οδηγίας,
 εκτός από τις
 διατάξεις που
 προβλέπονται
 ειδικότερα στα
 άρθρα 5, 15 και 17, το
 Συμβούλιο,
 αποφασίζοντας
 ομόφωνα μετά
 από πρόταση
 της Επιτροπής,
 μπορεί να επιτρέψει
 σε ένα κράτος
 μέλος να θεσπίσει
 περαιτέρω
 απαλλαγές ή
 μειώσεις των
 ειδικών φόρων
 κατανάλωσης
 για λόγους
 ειδικής πολιτικής.
 Στόχος
 της παρούσας
 πρότασης είναι
 να επιτραπεί στην
 Ιταλία να
 εφαρμόζει, σε
 ορισμένες
 ιδιαίτερα μειονεκτικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές στο
 πετρέλαιο και
 το υγραέριο
 που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 ώστε να
 αντισταθμιστεί
 μερικώς το
 υψηλό κόστος
 θέρμανσης που
 επιβαρύνει
 τους κατοίκους
 των εν λόγω
 γεωγραφικών
 περιοχών. Το
 υψηλό κόστος
 θέρμανσης
 οφείλεται είτε
 σε ιδιαίτερα δυσμενείς
 κλιματικές
 συνθήκες, είτε
 σε δυσμενείς
 κλιματικές
 συνθήκες ή στο
 νησιωτικό
 χαρακτήρα των
 εν λόγω ζωνών, σε
 συνδυασμό με
 προβλήματα
 εφοδιασμού σε
 καύσιμα.
 ·
 Γενικό
 πλαίσιο
 Με
 επιστολή της
 31ης Μαΐου 2012, οι
 ιταλικές αρχές
 ζήτησαν την
 άδεια να
 εφαρμόσουν, σε
 ορισμένες
 ιδιαίτερα
 μειονεκτικές
 γεωγραφικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 για το πετρέλαιο
 και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 με ανανέωση
 της απόφασης
 2008/318/ΕΚ του Συμβουλίου,
 της 7ης
 Απριλίου 2008, που
 επιτρέπει στην
 Ιταλία να
 εφαρμόζει, σε
 συγκεκριμένες
 γεωγραφικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 στο πετρέλαιο
 ντήζελ και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 19 της
 οδηγίας 2003/96/ΕΚ ([2]). Η
 απόφαση αυτή
 επέτρεπε στην
 Ιταλία να
 εφαρμόσει,
 μέχρι την 31η
 Δεκεμβρίου 2012, σε
 ορισμένες
 ιδιαίτερα
 μειονεκτικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 συντελεστές
 ειδικών φόρων
 κατανάλωσης
 στο πετρέλαιο
 οικιακής
 χρήσης και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση.
 Επιπλέον, οι
 ιταλικές αρχές
 συμπεριέλαβαν
 στο αίτημά
 τους να
 διευρυνθεί το
 πεδίο
 εφαρμογής της
 άδειας, ώστε να
 καλύπτει τους
 δήμους που
 ανήκουν σε
 επαρχίες στις
 οποίες άνω του 70%
 των δήμων
 κατατάσσονται
 στην κλιματική
 ζώνη ΣΤ, αλλά οι
 ίδιοι δεν
 εμπίπτουν στην
 κλιματική ζώνη
 ΣΤ. Οι ιταλικές
 αρχές έδωσαν
 επίσης
 συμπληρωματικές
 πληροφορίες
 και διευκρινίσεις
 στις 4
 Δεκεμβρίου 2012,
 στις 16 Ιουλίου 2013,
 στις 31
 Δεκεμβρίου 2013
 και στις 22
 Ιανουαρίου 2014. Με
 επιστολή της
 19ης Μαρτίου 2014, οι
 ιταλικές αρχές
 πληροφόρησαν
 την Επιτροπή
 ότι ζητούν
 ανανέωση της
 άδειας που
 χορηγήθηκε με
 την απόφαση
 2008/318/ΕΚ του Συμβουλίου
 για νέα
 περίοδο έξι
 ετών, χωρίς να
 προσθέσουν
 στον κατάλογο
 νέους δήμους,
 όπως είχε αρχικά
 ζητηθεί.
 Προς
 αιτιολόγηση
 του αιτήματός
 της για
 παρέκκλιση, η
 Ιταλία
 αναφέρεται
 στην
 πολυμορφία του
 εδάφους της με
 τα ποικίλα
 χαρακτηριστικά
 από άποψη
 κλίματος και
 γεωγραφικών
 συνθηκών. Τα
 εθνικά επίπεδα
 του ειδικού
 φόρου
 κατανάλωσης
 για το πετρέλαιο
 και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση
 στην Ιταλία
 είναι σχετικά
 υψηλά. Για να
 αποφευχθεί η
 υπερβολική
 επιβάρυνση
 ορισμένων
 καταναλωτών που
 εξαρτώνται
 ιδιαίτερα από
 τη θέρμανση, η
 Ιταλία
 θέσπισε, σε
 ορισμένα μέρη
 της
 επικράτειάς
 της, μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 και επιθυμεί
 να συνεχίσει
 να εφαρμόζει
 την ίδια
 μείωση που θεσπίστηκε
 το 2006. Η
 φορολογική
 μείωση
 ανέρχεται σε 129,11
 ευρώ ανά 1 000 λίτρα
 στην περίπτωση
 του πετρελαίου
 (μειώνοντας τον
 ισχύοντα
 φορολογικό
 συντελεστή στα
 274,10 ευρώ ανά
 1 000 λίτρα) και σε
 159,07 ευρώ ανά 1 000 kg
 υγραερίου
 (μειώνοντας
 τον ισχύοντα
 φορολογικό
 συντελεστή στα
 30,87 ευρώ ανά 1 000 kg). Οι
 φορολογικοί
 συντελεστές
 που
 εφαρμόζονται
 είναι
 υψηλότεροι από
 τα ελάχιστα
 επίπεδα
 φορολογίας που
 προβλέπονται
 στην οδηγία.
 Η
 φορολογική
 μείωση
 εφαρμόζεται σε
 γεωγραφικές περιοχές
 που πληρούν τα
 ακόλουθα
 κριτήρια:
 Κατά το
 άρθρο 8
 παράγραφος 10
 του ιταλικού
 νόμου αριθ. 448/1998, το
 πλεονέκτημα
 ισχύει για τις
 προμήθειες των
 εν λόγω
 καυσίμων
 (πετρέλαιο και
 υγραέριο) που
 χρησιμοποιούνται
 σε δήμους, οι
 οποίοι:
 ·
 κατατάσσονται
 στην κλιματική
 ζώνη ΣΤ, όπως
 αναφέρεται στο
 προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412
 της 26ης
 Αυγούστου 1993·
 ·
 δεν
 διαθέτουν
 δίκτυο παροχής
 αερίου και
 κατατάσσονται
 στην κλιματική
 ζώνη Ε, όπως
 αναφέρεται στο
 προαναφερθέν
 προεδρικό
 διάταγμα 412/1993.
 Στην περίπτωση
 αυτή, όπως
 προβλέπεται
 στο άρθρο 8
 παράγραφος 10
 στοιχείο γ)
 σημείο 4 του
 νόμου αριθ. 448/1998, το
 πλεονέκτημα θα
 ανακληθεί
 μόλις ο δήμος
 συνδεθεί με το
 δίκτυο παροχής
 αερίου·
 ·
 βρίσκονται
 στην
 περιφέρεια της
 Σαρδηνίας και
 στα μικρά
 νησιά, εφόσον
 το δίκτυο
 παροχής
 φυσικού αερίου
 δεν είναι
 διαθέσιμο στη
 συγκεκριμένη
 κοινότητα· η
 τελευταία αυτή
 κατηγορία καλύπτει
 όλα τα νησιά
 της Ιταλίας
 εκτός της
 Σικελίας.
 Το
 φορολογικό
 πλεονέκτημα
 δεν μπορεί να
 συνδυαστεί με
 άλλες μειώσεις
 του ειδικού
 φόρου κατανάλωσης.
 Σύμφωνα
 με τις
 ιταλικές
 αρχές, η
 διαφοροποίηση
 του φόρου βασίζεται
 σε
 αντικειμενικά
 κριτήρια και
 στόχος της
 είναι να
 διασφαλιστεί η
 γεωγραφική
 συνέχεια με
 τις λοιπές
 περιοχές της
 ιταλικής
 επικράτειας, δηλαδή
 να τεθεί ο
 πληθυσμός των
 επιλέξιμων
 περιοχών σε
 πιο ισότιμη
 βάση σε σχέση
 με τον
 υπόλοιπο ιταλικό
 πληθυσμό, μέσω
 της μείωσης
 του δυσανάλογα
 υψηλού κόστους
 θέρμανσης. Το
 ποσό της
 φορολογικής
 μείωσης είναι
 ίδιο για όλους
 τους χρήστες·
 αποσκοπεί μόνο
 στη μερική
 ελάφρυνση του
 επιπλέον
 κόστους
 θέρμανσης του
 πληθυσμού των
 επιλέξιμων
 περιοχών, το
 οποίο οφείλεται
 στο ψυχρό
 κλίμα ή στα
 προβλήματα
 εφοδιασμού με
 καύσιμα.
 Σύμφωνα
 με τις
 ιταλικές
 αρχές, το
 επιπλέον
 κόστος
 μεταφοράς
 υγραερίου για
 τις ορεινές
 περιοχές είναι
 κατά 120%
 υψηλότερο σε
 σχέση με την
 υπόλοιπη χώρα και
 για το
 πετρέλαιο κατά
 132% υψηλότερο.
 Σύμφωνα
 με τις
 ιταλικές
 αρχές, για τις
 κλιματικές
 ζώνες Ε και ΣΤ, η
 φορολογική
 μείωση
 ισοδυναμεί
 κατά μέσον όρο
 με το 11 – 12% της
 τιμής του
 πετρελαίου και
 του υγραερίου
 που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση.
 Τα
 ποσοστά αυτά
 πρέπει να
 συγκρίνονται
 με το μέσο
 κόστος θέρμανσης,
 το οποίο είναι,
 λόγω των
 κλιματικών
 συνθηκών, στην
 κλιματική ζώνη
 Ε κατά 90%
 υψηλότερο από
 τον εθνικό
 μέσο όρο και
 στην κλιματική
 ζώνη ΣΤ κατά 170% υψηλότερο
 από τον εθνικό
 μέσο όρο.
 Η
 ιδιαιτερότητα
 των νησιών
 συνίσταται στο
 γεγονός ότι,
 λόγω των γεωγραφικών
 ιδιομορφιών
 τους, ο
 εφοδιασμός σε
 καύσιμα
 περιορίζεται
 από άποψη
 επιλογής και
 συνεπώς είναι
 δαπανηρότερος
 σε σύγκριση με
 την ηπειρωτική
 Ιταλία, λόγω
 του επιπλέον
 κόστους
 μεταφοράς. Οι
 ιταλικές αρχές
 επιβεβαίωσαν
 ότι η
 φορολογική μείωση
 δεν οδηγεί σε
 υπέρμετρη
 αντιστάθμιση
 και δεν
 μειώνει τις τιμές
 του υγραερίου
 και του
 πετρελαίου
 θέρμανσης κάτω
 από τα επίπεδα
 των τιμών στην
 ηπειρωτική Ιταλία.
 Όσον αφορά την
 εφαρμογή της
 επιδότησης στα
 μικρά νησιά,
 στις
 συγκεκριμένες
 τοποθεσίες η
 εφοδιαστική
 αλυσίδα είναι
 αναπόφευκτα
 δαπανηρότερη
 από ό,τι στην ηπειρωτική
 Ιταλία. Το
 υψηλότερο
 κόστος είναι
 αποτέλεσμα της
 έλλειψης
 πρωτευουσών
 υπηρεσιών επιμελητείας,
 η οποία οδηγεί
 σε υψηλότερα
 έξοδα διανομής.
 Το υψηλότερο
 κόστος
 οφείλεται
 επίσης στη συχνά
 προβληματική
 οδική
 πρόσβαση, στο
 υψηλότερο
 κόστος
 καυσίμων κίνησης
 σε σχέση με την
 ηπειρωτική
 χώρα και στο κόστος
 μεταφοράς για
 την πρόσβαση
 στα μικρά
 νησιά, καθώς
 και στις
 περιορισμένες
 ποσότητες των
 επιμέρους
 προμηθειών. Οι
 ιταλικές αρχές
 εκτίμησαν το υψηλότερο
 κόστος ως
 περίπου 10-15%
 υψηλότερο από
 το αντίστοιχο
 κόστος στην
 ηπειρωτική
 Ιταλία.
 Οι
 ιταλικές αρχές
 εξηγούν ότι,
 κατά την
 τελευταία
 τριετία, το
 μέτρο επέφερε
 μείωση της
 τελικής τιμής
 αγοράς
 υγραερίου και
 πετρελαίου
 θέρμανσης κατά
 περίπου 10%.
 Οι
 ιταλικές αρχές
 εξηγούν ότι
 δεν υπάρχει
 ανάπτυξη
 δικτύου φυσικού
 αερίου στις
 περιοχές
 αυτές, γεγονός
 που αποτελεί
 πρόσθετο
 μειονέκτημα
 για τις εν λόγω
 ορεινές
 κοινότητες, τη
 Σαρδηνία και
 τα μικρά νησιά.
 Οι ετήσιες
 δαπάνες του
 προϋπολογισμού
 για το μέτρο
 είναι περίπου 230
 εκατ. ευρώ.
 ·
 Ισχύουσες
 διατάξεις στον
 τομέα που
 καλύπτει η πρόταση
 Οδηγία
 2003/96/ΕΚ του
 Συμβουλίου,
 της 27ης
 Οκτωβρίου 2003, σχετικά
 με την
 αναδιάρθρωση
 του κοινοτικού
 πλαισίου
 φορολογίας των
 ενεργειακών
 προϊόντων και
 της ηλεκτρικής
 ενέργειας και
 απόφαση 2008/318/ΕΚ
 του
 Συμβουλίου,
 της 7ης
 Απριλίου 2008, που
 επιτρέπει στην
 Ιταλία να
 εφαρμόζει, σε
 συγκεκριμένες
 γεωγραφικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 στο πετρέλαιο
 ντήζελ και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 19 της
 οδηγίας 2003/96/ΕΚ.
 Συνέπεια
 με τις λοιπές
 πολιτικές και
 τους λοιπούς
 στόχους της
 Ένωσης
 Κάθε
 αίτημα
 παρέκκλισης
 βάσει του
 άρθρου 19 της οδηγίας
 για τη
 φορολογία της
 ενέργειας
 πρέπει να εξετάζεται
 από την
 Επιτροπή
 λαμβάνοντας
 υπόψη την ορθή
 λειτουργία της
 εσωτερικής
 αγοράς, την
 ανάγκη να διασφαλισθεί
 θεμιτός
 ανταγωνισμός
 και τις κοινοτικές
 πολιτικές για
 την υγεία, το
 περιβάλλον,
 την ενέργεια
 και τις
 μεταφορές.
 Η
 διαφοροποίηση
 του φόρου
 συνεπάγεται
 μερική ελάφρυνση
 του επιπλέον
 κόστους
 θέρμανσης, το
 οποίο
 επιβαρύνει
 τους πολίτες
 σε ορισμένες γεωγραφικές
 περιοχές της
 Ιταλίας που
 βρίσκονται σε
 ιδιαίτερα
 μειονεκτική
 θέση σε
 σύγκριση με την
 υπόλοιπη
 επικράτεια και
 για τους
 οποίους, συνεπώς,
 ο κανονικός
 φορολογικός
 συντελεστής
 για το υγραέριο
 και το πετρέλαιο
 θέρμανσης θα
 οδηγούσε σε
 υπερβολική φορολογική
 επιβάρυνση. Το
 γεωγραφικό
 μειονέκτημα
 συνεπάγεται
 επιπλέον
 κόστος
 θέρμανσης το
 οποίο
 οφείλεται στις
 δυσμενείς
 κλιματικές
 συνθήκες ή
 στον νησιωτικό
 χαρακτήρα των
 εν λόγω ζωνών,
 σε συνδυασμό
 με την έλλειψη
 εναλλακτικών
 πόρων
 θέρμανσης,
 ιδίως την έλλειψη
 πρόσβασης στο
 δίκτυο φυσικού
 αερίου.
 Ο
 μειωμένος
 φορολογικός
 συντελεστής,
 τόσο για το πετρέλαιο
 όσο και για το
 υγραέριο,
 εξακολουθεί να
 είναι
 υψηλότερος από
 τα ελάχιστα
 ενωσιακά επίπεδα
 φορολογίας που
 καθορίζονται
 στην οδηγία
 για τη
 φορολογία της
 ενέργειας και
 ελαφρύνει μόνο
 εν μέρει το
 επιπλέον κόστος
 θέρμανσης που
 επιβαρύνει τις
 εν λόγω
 γεωγραφικές
 περιοχές.
 Μπορεί
 ως εκ τούτου να
 θεωρηθεί ότι η
 μείωση συμβιβάζεται
 με τον στόχο
 της παροχής
 φορολογικού κινήτρου
 που αποσκοπεί
 στην
 ενεργειακή
 απόδοση. Το
 μέτρο δεν
 κρίθηκε
 ασυμβίβαστο με
 τις σχετικές ενωσιακές
 πολιτικές για
 το περιβάλλον
 και την ενέργεια.
 Εξάλλου,
 το μέτρο αυτό
 είναι αποδεκτό
 από την άποψη
 της ορθής
 λειτουργίας
 της εσωτερικής
 αγοράς και της
 ανάγκης
 διασφάλισης
 θεμιτού
 ανταγωνισμού.
 Αποσκοπεί
 απλώς στη
 μερική
 αντιστάθμιση
 του επιπλέον
 κόστους
 θέρμανσης, το
 οποίο
 οφείλεται στις
 αντικειμενικές
 συνθήκες που
 επικρατούν
 στις εν λόγω περιοχές.
 Η φορολογική
 μείωση δεν
 είναι σωρευτική
 με
 οποιεσδήποτε
 άλλες
 φορολογικές
 ελαφρύνσεις
 και δεν
 εφαρμόζεται
 για άλλες
 χρήσεις των
 καυσίμων
 θέρμανσης εκτός
 της θέρμανσης
 χώρων.
 Το άρθρο 19
 παράγραφος 2
 της οδηγίας
 για τη
 φορολογία της
 ενέργειας
 προβλέπει
 επίσης ότι τα
 μέτρα που
 εγκρίνονται
 δυνάμει των
 διατάξεών της
 πρέπει να
 είναι
 περιορισμένης
 διάρκειας και
 καθορίζει
 μέγιστη
 περίοδο έξι
 ετών, με
 δυνατότητα ανανέωσης.
 Η Επιτροπή
 αντιλαμβάνεται
 ότι, εφόσον πρόκειται
 για φορολογικό
 μέτρο
 προσωρινού
 χαρακτήρα, η
 παράτασή του
 θα πρέπει να
 παρέχει στην
 Ιταλία επαρκή
 χρόνο για να
 προβεί σε
 αξιολόγηση των
 περιβαλλοντικών
 επιπτώσεων του
 μέτρου, αλλά
 και για να
 θεσπίσει
 κίνητρα για τη
 βελτίωση της
 ενεργειακής
 απόδοσης και
 να τα
 αξιολογήσει. Η
 παράταση του
 μέτρου θα
 πρέπει να
 παρέχει στις
 ιταλικές αρχές
 αρκετό χρόνο
 για να συλλέξουν
 τις αναγκαίες
 πληροφορίες
 για την αξιολόγηση
 αυτή. Επίσης, θα
 δώσει το
 μήνυμα ότι στο
 μέλλον η
 έμφαση θα
 δοθεί σε πιο
 στοχευμένα
 μέτρα εξοικονόμησης
 ενέργειας με
 σκοπό να
 βελτιωθεί η
 ενεργειακή
 απόδοση και να
 υπάρξει
 θετικός
 αντίκτυπος στο
 περιβάλλον.
 Για τους
 λόγους αυτούς,
 στην παρούσα
 φάση, κρίνεται
 σκόπιμο να
 χορηγηθεί
 άδεια για τρία
 έτη.
 Κανόνες
 για τις
 κρατικές
 ενισχύσεις
 Οι
 μειωμένοι
 φορολογικοί
 συντελεστές,
 ήτοι 274,10 ευρώ ανά
 1 000 λίτρα για το
 πετρέλαιο και 30,87
 ευρώ ανά 1 000 kg για
 το υγραέριο
 που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 οι οποίοι
 προβλέπονται
 από τις
 ιταλικές
 αρχές, είναι
 υψηλότεροι από
 τα ελάχιστα
 ενωσιακά
 επίπεδα
 φορολογίας που
 ορίζει το
 άρθρο 9 της οδηγίας
 2003/96/ΕΚ. Το μέτρο,
 επομένως,
 καλύπτεται από
 το άρθρο 25 του
 κανονισμού
 800/2008/ΕΚ ([3])
 («γενικός
 κανονισμός
 απαλλαγής κατά
 κατηγορία») και
 θα μπορούσε
 συνεπώς να
 θεωρηθεί ότι
 συμβιβάζεται
 με την εσωτερική
 αγορά και
 απαλλάσσεται
 από την
 υποχρέωση κοινοποίησης.
 Η περίοδος
 ισχύος του
 γενικού κανονισμού
 απαλλαγής κατά
 κατηγορία
 αρχικά έληγε
 στις 31
 Δεκεμβρίου 2013,
 αλλά
 παρατάθηκε με
 τον κανονισμό
 1224/2013/ΕΕ της
 Επιτροπής ([4]) έως
 τις 30 Ιουνίου 2014.
 Σε περίπτωση
 έκδοσης νέων
 κανόνων περί
 κρατικών
 ενισχύσεων από
 την Επιτροπή
 πριν από την
 απόφαση του
 Συμβουλίου
 σχετικά με την παρούσα
 πρόταση, οι
 υποχρεώσεις
 κοινοποίησης
 θα πρέπει να
 επανεκτιμηθούν
 με βάση τους
 νέους κανόνες.
 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
 ΤΩΝ
 ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
 ΜΕ ΤΑ
 ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
 ΜΕΡΗ ΚΑΙ
 ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 · Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη
 Η παρούσα πρόταση αφορά αποκλειστικά την Ιταλία.
 · Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης
 Δεν παρέστη ανάγκη για εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη.
 · Εκτίμηση επιπτώσεων Η παρούσα πρόταση αφορά τη χορήγηση άδειας σε μεμονωμένο κράτος μέλος κατόπιν αιτήματός του.
 3. ΝΟΜΙΚΑ
 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Η
 πρόταση έχει
 ως στόχο να
 επιτραπεί στην
 Ιταλία να
 παρεκκλίνει
 από τις
 γενικές διατάξεις
 της οδηγίας
 2003/96/ΕΚ του
 Συμβουλίου και
 να εφαρμόσει
 μειωμένο
 φορολογικό
 συντελεστή για
 το πετρέλαιο
 και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση.
 Νομική
 βάση
 Το άρθρο 19
 της οδηγίας
 2003/96/ΕΚ του
 Συμβουλίου.
 Αρχή της
 επικουρικότητας
 Ο τομέας
 της έμμεσης
 φορολογίας που
 καλύπτεται από
 το άρθρο 113 της
 ΣΛΕΕ δεν
 υπάγεται στην
 αποκλειστική αρμοδιότητα
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, όπως
 αυτή ορίζεται
 στο άρθρο 3 της
 ΣΛΕΕ.
 Εντούτοις,
 η άσκηση των
 αρμοδιοτήτων
 των κρατών μελών
 στον
 συγκεκριμένο
 τομέα υπάγεται
 σε αυστηρές
 ρυθμίσεις και
 οριοθετείται σύμφωνα
 με την
 ισχύουσα
 ενωσιακή
 νομοθεσία.
 Δυνάμει του
 άρθρου 19 της
 οδηγίας 2003/96/ΕΚ,
 μόνο το
 Συμβούλιο μπορεί
 να επιτρέψει
 σε ένα κράτος
 μέλος να
 θεσπίσει
 περαιτέρω
 απαλλαγές ή
 μειώσεις κατά
 την έννοια της
 εν λόγω
 διάταξης. Τα
 κράτη μέλη δεν
 δύνανται να υποκαταστήσουν
 το Συμβούλιο.
 Ως εκ
 τούτου, η
 πρόταση τηρεί
 την αρχή της
 επικουρικότητας.
 Αρχή της
 αναλογικότητας
 Η
 πρόταση τηρεί
 την αρχή της
 αναλογικότητας.
 Η μείωση της
 φορολογίας δεν
 υπερβαίνει τα
 αναγκαία όρια
 για την
 επίτευξη του
 συγκεκριμένου
 στόχου (βλ.
 σκέψεις που
 αναπτύσσονται
 ανωτέρω για τα
 θέματα
 εσωτερικής
 αγοράς και
 θεμιτού
 ανταγωνισμού).
 Επιλογή
 νομικών μέσων
 Προτεινόμενο(α)
 μέσο(α):
 Εκτελεστική
 απόφαση του Συμβουλίου.
 Το άρθρο 19
 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ
 προβλέπει μόνο
 αυτό το είδος
 μέτρου.
 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Το μέτρο
 δεν
 συνεπάγεται
 ούτε
 οικονομική
 ούτε διοικητική
 επιβάρυνση για
 την Ένωση.
 Συνεπώς, η πρόταση
 δεν έχει καμία
 επίπτωση στον
 προϋπολογισμό της
 Ένωσης.
 2014/0200 (NLE)
 Πρόταση
 EKTEΛΕΣΤΙΚΗ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 που
 επιτρέπει στην
 Ιταλία να
 εφαρμόζει, σε
 συγκεκριμένες
 γεωγραφικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 στο πετρέλαιο
 και το υγραέριο
 που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 19 της
 οδηγίας 2003/96/ΕΚ
 ΤΟ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
 ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας
 υπόψη τη
 Συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης,
 Έχοντας
 υπόψη την
 οδηγία 2003/96/EΚ του
 Συμβουλίου,
 της 27ης
 Οκτωβρίου 2003,
 σχετικά με την
 αναδιάρθρωση
 του κοινοτικού
 πλαισίου
 φορολογίας των
 ενεργειακών
 προϊόντων και
 της ηλεκτρικής
 ενέργειας ([5]), και
 ιδίως το άρθρο 19
 παράγραφος 1,
 Έχοντας
 υπόψη την
 πρόταση της
 Ευρωπαϊκής
 Επιτροπής,
 Εκτιμώντας
 τα ακόλουθα:
 (1) Βάσει
 του άρθρου 19
 παράγραφος 1
 της οδηγίας
 2003/96/ΕΚ, επετράπη
 στην Ιταλία να
 εφαρμόζει, σε
 ορισμένες
 ιδιαίτερα
 μειονεκτικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 συντελεστές
 ειδικών φόρων
 κατανάλωσης
 για το
 πετρέλαιο και
 το υγραέριο
 που χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση. Η
 άδεια
 χορηγήθηκε μέχρι
 τις 31
 Δεκεμβρίου 2012 με
 την απόφαση
 2008/318/ΕΚ του Συμβουλίου,
 της 7ης
 Απριλίου 2008, που
 επιτρέπει στην
 Ιταλία να εφαρμόζει,
 σε
 συγκεκριμένες
 γεωγραφικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 στο πετρέλαιο
 ντήζελ και το
 υγραέριο που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 19 της
 οδηγίας 2003/96/ΕΚ ([6]).
 (2) Με
 επιστολή της
 31ης Μαΐου 2012, οι
 ιταλικές αρχές
 ζήτησαν την
 άδεια να
 εφαρμόσουν, σε
 ορισμένες
 ιδιαίτερα
 μειονεκτικές
 γεωγραφικές
 περιοχές,
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 για το
 πετρέλαιο και
 το υγραέριο
 που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση,
 μέσω της
 παράτασης της
 πρακτικής που
 ακολουθείτο σε
 ορισμένες
 περιοχές βάσει
 της ως άνω
 απόφασης του
 Συμβουλίου,
 και μάλιστα
 πριν από τη
 λήξη ισχύος
 της. Οι
 ιταλικές αρχές
 έδωσαν επίσης
 συμπληρωματικές
 πληροφορίες
 και
 διευκρινίσεις
 στις 4 Δεκεμβρίου
 2012, στις 16 Ιουλίου
 2013, στις 31
 Δεκεμβρίου 2013
 και στις 22 Ιανουαρίου
 2014. Με επιστολή
 της 19ης Μαρτίου
 2014, οι ιταλικές αρχές
 ζήτησαν την
 ανανέωση της
 άδειας που
 είχε χορηγηθεί
 με την απόφαση
 2008/318/ΕΚ του
 Συμβουλίου,
 χωρίς μεταβολές
 στο πεδίο της κατά
 τόπον
 εφαρμογής της.
 Η άδεια
 ζητήθηκε για
 την περίοδο
 από την 1η
 Ιανουαρίου 2013
 έως την 31η
 Δεκεμβρίου 2018.
 (3) Η
 Ιταλία έχει
 έδαφος με
 πολυποίκιλα
 χαρακτηριστικά
 και
 διαφορετικές
 κλιματικές και
 γεωγραφικές
 συνθήκες.
 Λαμβάνοντας
 υπόψη τις
 ιδιαιτερότητες
 του εδάφους
 της, η Ιταλία
 θέσπισε
 μειωμένους
 φορολογικούς
 συντελεστές
 για το
 πετρέλαιο θέρμανσης
 και το
 υγραέριο, με
 σκοπό τη
 μερική αντιστάθμιση
 του δυσανάλογα
 υψηλού κόστους
 θέρμανσης για
 τους κατοίκους
 ορισμένων
 γεωγραφικών
 περιοχών.
 (4) Η
 διαφοροποίηση
 του φόρου
 βασίζεται σε
 αντικειμενικά
 κριτήρια και
 αποσκοπεί στο
 να τεθεί ο
 πληθυσμός των επιλέξιμων
 περιοχών σε
 πιο ισότιμη
 βάση σε σχέση με
 τον υπόλοιπο
 ιταλικό
 πληθυσμό, μέσω
 της μείωσης
 του δυσανάλογα
 υψηλού κόστους
 θέρμανσης, το
 οποίο
 οφείλεται στις
 δυσμενείς
 κλιματικές
 συνθήκες ή στα
 προβλήματα
 εφοδιασμού με
 καύσιμα, σε
 σύγκριση με
 την υπόλοιπη
 επικράτεια.
 (5) Η
 φορολογική
 μείωση
 εφαρμόζεται σε
 γεωγραφικές περιοχές
 που πληρούν τα
 ακόλουθα
 κριτήρια: i) δυσμενέστατες
 κλιματικές
 συνθήκες εντός
 της ιταλικής
 επικράτειας
 [κοινότητες
 που βρίσκονται
 εντός της
 ζώνης ΣΤ, όπως
 αυτή ορίζεται
 στο προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412
 του 1993 ([7])],
 δυσμενείς
 κλιματικές
 συνθήκες σε
 συνδυασμό με προβλήματα
 εφοδιασμού με
 καύσιμα
 (κοινότητες που
 βρίσκονται
 εντός της
 ζώνης Ε, όπως
 αυτή ορίζεται
 στο προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412
 του 1993, εφόσον το
 δίκτυο παροχής
 φυσικού αερίου
 δεν είναι
 διαθέσιμο στην
 κοινότητα),
 γεωγραφική απομόνωση
 σε συνδυασμό
 με δυσχερή και
 δαπανηρό εφοδιασμό
 με καύσιμα:
 Σαρδηνία και
 τα μικρά νησιά.
 Δεδομένου ότι
 η ανάπτυξη του
 δικτύου
 παροχής
 φυσικού αερίου
 μειώνει σε
 σημαντικό
 βαθμό το
 επιπλέον κόστος
 θέρμανσης και
 οδηγεί σε
 μεγαλύτερη
 διαφοροποίηση
 του εφοδιασμού
 με καύσιμα,
 ανάλογα με την περίπτωση,
 η εφαρμογή των
 μειωμένων
 συντελεστών περιορίζεται
 στο διάστημα
 μέχρι την
 ολοκλήρωση του
 δικτύου παροχής
 φυσικού αερίου
 στις
 συγκεκριμένες
 κοινότητες.
 (6) Το
 μέτρο
 επανεξετάστηκε
 από την
 Επιτροπή και
 διαπιστώθηκε
 ότι δεν
 στρεβλώνει τον
 ανταγωνισμό ούτε
 παρακωλύει τη
 λειτουργία της
 εσωτερικής
 αγοράς και δεν
 θεωρείται
 ασυμβίβαστο με
 την ενωσιακή
 πολιτική για
 το περιβάλλον,
 την ενέργεια
 και τις
 μεταφορές. Ο
 μειωμένος
 φορολογικός
 συντελεστής,
 τόσο για το πετρέλαιο
 θέρμανσης όσο
 και για το
 υγραέριο, εξακολουθεί
 να είναι
 υψηλότερος από
 τα ελάχιστα
 ενωσιακά
 επίπεδα φορολογίας
 που
 καθορίζονται
 στην οδηγία
 2003/96/ΕΚ και
 ελαφρύνει μόνο
 εν μέρει το
 επιπλέον
 κόστος θέρμανσης
 που επιβαρύνει
 τις εν λόγω
 γεωγραφικές
 περιοχές.
 (7) Το εν
 λόγω μέτρο
 εφαρμόζεται
 μόνο για
 σκοπούς θέρμανσης
 χώρων (τόσο για
 ιδιώτες όσο
 και για επιχειρήσεις)·
 δεν
 εφαρμόζεται
 για άλλες
 μορφές εμπορικής
 χρήσης των εν
 λόγω
 προϊόντων.
 Σύμφωνα με τις
 ιταλικές
 αρχές, το ποσό
 που
 αντιστοιχεί
 στο φορολογικό
 πλεονέκτημα
 για τους
 επαγγελματικούς
 χρήστες
 καλύπτεται, σε
 κάθε
 συγκεκριμένη
 περίπτωση, από
 τον κανονισμό
 (ΕΕ) αριθ. 1407/2013 της
 Επιτροπής, της
 18ης Δεκεμβρίου 2013,
 σχετικά με την
 εφαρμογή των
 άρθρων 107 και 108
 της Συνθήκης
 για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης στις
 ενισχύσεις
 ήσσονος
 σημασίας ([8]).
 Εντούτοις, εάν
 το όφελος για
 οποιαδήποτε
 μεμονωμένη
 επιχείρηση
 υπερβαίνει το
 ανώτατο όρο
 που καθορίζεται
 στον εν λόγω
 κανονισμό, θα
 πρέπει να
 ενημερώνεται
 σχετικά η
 Επιτροπή
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΕ)
 αριθ. 734/2013 του
 Συμβουλίου,
 της 22ας Ιουλίου
 2013, που
 τροποποιεί τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 659/1999 για τη
 θέσπιση
 λεπτομερών
 κανόνων
 εφαρμογής του άρθρου
 93 της Συνθήκης
 ΕΚ ([9]).
 (8)
 Λαμβανομένων
 υπόψη των
 δυνητικών
 περιβαλλοντικών
 επιπτώσεων του
 μέτρου,
 κρίνεται
 σκόπιμο να χορηγηθεί
 άδεια για τρία
 έτη. Αυτή η
 περίοδος εφαρμογής
 θα παράσχει
 στις ιταλικές
 αρχές αρκετό
 χρόνο για να
 αξιολογήσουν
 τις περιβαλλοντικές
 επιπτώσεις του
 μέτρου και θα
 υποδηλώνει
 επίσης ότι στο
 μέλλον θα
 πρέπει να
 τεθούν σε
 εφαρμογή πιο
 στοχευμένα
 μέτρα
 εξοικονόμησης
 ενέργειας,
 προκειμένου να
 βελτιωθεί η
 ενεργειακή απόδοση
 και να εξασφαλιστεί
 θετικός
 αντίκτυπος στο
 περιβάλλον,
 ΕΞΕΔΩΣΕ
 ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
 ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η Ιταλία
 λαμβάνει άδεια
 να εφαρμόσει
 μειωμένους φορολογικούς
 συντελεστές
 για το
 πετρέλαιο και
 το υγραέριο
 που
 χρησιμοποιούνται
 για θέρμανση
 στις ακόλουθες
 μειονεκτικές
 γεωγραφικές
 περιοχές:
 1.
 Κοινότητες
 εντός της
 κλιματικής
 ζώνης ΣΤ, όπως
 ορίζεται με το
 προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412
 της 26ης Αυγούστου
 1993.
 2.
 Κοινότητες
 εντός της
 κλιματικής
 ζώνης Ε, όπως
 ορίζεται με το
 προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412
 της 26ης Αυγούστου
 1993.
 3.
 Κοινότητες
 της Σαρδηνίας
 και των μικρών
 νησιών ([10]).
 Για να
 αποφευχθεί η
 τυχόν
 υπέρμετρη
 αντιστάθμιση,
 η μείωση
 πρέπει να μην
 υπερβαίνει το
 επιπλέον κόστος
 θέρμανσης στις
 εν λόγω
 περιοχές. Στη
 συγκεκριμένη
 περίπτωση της
 Σαρδηνίας και
 των μικρών νησιών,
 κατά συνέπεια,
 η φορολογική
 μείωση δεν
 πρέπει να
 μειώνει την
 τιμή κάτω από
 την τιμή του
 ίδιου καυσίμου
 στην
 ηπειρωτική
 Ιταλία.
 Ο
 μειωμένος
 φορολογικός
 συντελεστής
 πληροί τις απαιτήσεις
 της οδηγίας
 2003/96/ΕΚ του
 Συμβουλίου
 και, ειδικότερα,
 τα ελάχιστα
 επίπεδα φορολογίας
 που
 καθορίζονται
 στο άρθρο 9 της
 εν λόγω οδηγίας.
 Άρθρο 2
 Η
 επιλεξιμότητα
 των
 γεωγραφικών
 περιοχών που
 αναφέρονται
 στα σημεία 2 και 3
 του
 παραρτήματος
 εξαρτάται από
 την προϋπόθεση
 να μην είναι
 διαθέσιμο δίκτυο
 παροχής
 φυσικού αερίου
 στην
 κοινότητα.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα
 απόφαση
 παράγει
 αποτελέσματα
 από την ημέρα
 της
 κοινοποίησής
 της. Παύει να
 ισχύει μετά παρέλευση
 τριετίας.
 Άρθρο 4
 Η
 παρούσα
 απόφαση
 απευθύνεται
 στην Ιταλική
 Δημοκρατία.
 Βρυξέλλες,
 Για
 το Συμβούλιο
 Ο
 Πρόεδρος
 ([1]) Οδηγία
 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου,
 της 27ης
 Οκτωβρίου 2003,
 σχετικά με την
 αναδιάρθρωση
 του κοινοτικού
 πλαισίου
 φορολογίας των
 ενεργειακών
 προϊόντων και
 της ηλεκτρικής
 ενέργειας (ΕΕ L 283
 της 31.10.2003, σ. 51).
 Οδηγία όπως
 τροποποιήθηκε
 τελευταία με
 τις οδηγίες
 2004/74/ΕΚ και 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L
 157 της 30.4.2004, σ. 87 και σ. 100).
 ([2]) ΕΕ
 L 109 της 19.4.2008, σ. 27-29.
 ([3]) Κανονισμός
 (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της
 Επιτροπής, της
 6ης Αυγούστου 2008,
 για την κήρυξη
 ορισμένων
 κατηγοριών
 ενισχύσεων ως
 συμβατών με
 την κοινή
 αγορά κατ’ εφαρμογή
 των άρθρων 87 και
 88 της Συνθήκης,
 ΕΕ L 214
 της 9.8.2008, σ. 3.
 ([4]) ΕΕ
 L 320 της 30.11.2013.
 ([5]) ΕΕ
 L 283 της 31.10.2003, σ. 51.
 Οδηγία όπως
 τροποποιήθηκε
 τελευταία με
 την οδηγία 2004/75/ΕΚ
 (ΕΕ L 157 της 30.4.2004, σ. 100).
 ([6]) ΕΕ
 L 109 της 19.4.2008, σ. 27-29.
 ([7]) Με
 το προεδρικό
 διάταγμα αριθ. 412
 του 1993, το έδαφος
 της Ιταλίας
 υποδιαιρείται
 σε έξι
 κλιματικές
 ζώνες (Α έως ΣΤ). Η
 κατάταξη
 γίνεται με
 βάση τη μονάδα
 «βαθμοί ανά
 ημέρα», που
 αντιπροσωπεύει
 τον αριθμό των
 ημερών ανά
 έτος, κατά τις
 οποίες η εξωτερική
 θερμοκρασία
 διαφέρει από
 τη βέλτιστη των
 20 °C και, ως εκ
 τούτου,
 χρειάζεται
 θέρμανση.
 ([8]) ΕΕ
 L 352 της 24.12.2013, σ. 1.
 ([9]) ΕΕ
 L 204 της 31.7.2013, σ. 15.
 ([10]) Όλα
 τα ιταλικά
 νησιά, πλην της
 Σικελίας.


type: other

text:
Riżultati tat-tfittxija - EUR-Lex Dan is-sit juża cookies biex itejjeb l-esperjenza tiegħek tal-ibbrawżjar. Tixtieq iżżomm il-cookies? Dwar EUR-LexMappa tas-sitA-ŻMistoqsijiet FrekwentiGħajnunaLinksAvviż legaliCookiesKuntattLingwaбългарски (bg)Español (es)Čeština (cs)Dansk (da)Deutsch (de)Eesti keel (et)ελληνικά (el)English (en)Français (fr)Gaeilge (ga)Hrvatski (hr)Italiano (it)Latviešu valoda (lv)Lietuvių kalba (lt)Magyar (hu)Malti (mt)Nederlands (nl)Polski (pl)Português (pt)Română (ro)Slovenčina (sk)Slovenščina (sl)Suomi (fi)Svenska (sv)
 Aċċess għal-liġi tal-Unjoni Ewropea EUR-Lex Riżultati tat-tfittxija
 EUR-Lex tiegħiIlloggjajew IrreġistraIt-tiftixiet reċenti tiegħi (0)RSS feeds predefinitiReġistrazzjoni għas-servizzi webTaħriġ onlajnStatistikaNixtiequ nisimgħu mingħandek Irfina t-tiftixaSkont id-dominjuLiġi tal-UE u dokumenti relatati (187)Il-Ġurnal Uffiċjali (107)Skont is-subdominjuId-dokumenti kollha (187)Il-liġi kollha tal-UE (187)Ġurisprudenza tal-UE (187)JURE - Ġuriżdizzjoni, rikonoxximent u infurzar tal-ġudizzji fi kwistjonijiet ċivili u kummerċjali (2)Skont is-sena tad-dokument2017 (183)2016 (4)Skont l-awturIl-Qorti Ġenerali (91)Il-Qorti tal-Ġustizzja (79)Skont it-tip ta' attInformazzjoni ġudizzjarja (107)Sentenza (45)Konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali (17)Digriet (17)Sentenza (siltiet) (1)Ara aktar...Ara aktar...
 Rettifika (1)
 Ippublikati reċentement – Każistika tal-UE Mistoqsija: (DTS = 6) AND (XC >= TODAY - 14 DAYS) ORDER BY XC DESC, Lingwa tat-tiftixa: Malti Issejvja fit-Tiftixiet tiegħi
 Jekk jogħġbok agħżel tal-anqas oġġett wieħed biex tesportah L-ordni ġiet definita fit-tiftixa 1 2 Mur għal paġna Riżultati 1 - 10 ta' 187Esporta r-riżultati/Esporta kollox
 Agħżel: 1 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:435CELEX number: 62016TJ0233Forma: Sentenza (siltiet)Awtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 27/06/2017Agħżel: 2Sentenza tal-Qorti Ġenerali (Id-Disa’ Awla) tas-27 ta’ Ġunju 2017.NC vs Il-Kummissjoni Ewropea.Sussidji – Investigazzjoni tal-OLAF – Konstatazzjoni ta’ irregolaritajiet – Deċiżjoni tal-Kummissjoni li tipprovdi sanzjoni amministrattiva – Esklużjoni minn proċeduri għall-għoti ta’ kuntratti pubbliċi u mill-għoti ta’ sussidji ffinanzjati mill-baġit ġenerali tal-Unjoni għal perijodu ta’ 18-il xahar – Inklużjoni fid-database tas-sistema ta’ identifikazzjoni bikrija u ta’ esklużjoni – Applikazzjoni ratione temporis tad-diversi verżjonijiet tar-Regolament Finanzjarju – Forom proċedurali sostanzjali – Applikazzjoni retroattiva tal-liġi kriminali inqas severa.Kawża T-151/16.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:437Aċċess dirett għat-test: html CELEX number: 62016TJ0151Forma: SentenzaAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 27/06/2017Agħżel: 3 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:436CELEX number: 62016TJ0089Forma: SentenzaAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 27/06/2017Agħżel: 4 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:415CELEX number: 62016TO0347Forma: DigrietAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 21/06/2017Agħżel: 5 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:431CELEX number: 62017TO0027Forma: DigrietAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 26/06/2017Agħżel: 6 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:432CELEX number: 62017TO0026Forma: DigrietAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 26/06/2017Agħżel: 7 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:385CELEX number: 62016TO0011Forma: DigrietAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 07/06/2017Agħżel: 8 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Judgment of the General Court (Fourth Chamber) of 27 June 2017.#Flamagas, SA v European Union Intellectual Property Office.#EU trade mark — Invalidity proceedings — Three-dimensional EU trade mark — Shape of a lighter with a lateral fin, featuring the word element CLIPPER — Shape necessary to obtain a technical result — No distinctive character — Article 7(1)(b) and (e)(ii) of Regulation (EC) No 207/2009 — No description of the mark in the application for registration.#Case T-580/15.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:433CELEX number: 62015TJ0580Forma: SentenzaAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 27/06/2017Agħżel: 9 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:434CELEX number: 62015TJ0013Forma: SentenzaAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 27/06/2017Agħżel: 10 Dan id-dokument ma jeżistix bil-lingwa tat-tiftix tiegħek.Identifikatur ECLI: ECLI:EU:T:2017:407CELEX number: 62016TO0137(01)Forma: DigrietAwtur: Il-Qorti ĠeneraliData tad-dokument: 13/06/2017
 1 2 Mur għal paġna Riżultati 1 - 10 ta' 187Esporta r-riżultati/Esporta kollox


type: wikipedia

text:
Giacinto Achilli (ur. ok. 1803 roku we włoskim Viterbo – zm. ok. 1860) – zakonnik katolicki dominikanów. Mimo młodego wieku sięgnął wielu wysokich urzędów u dominikanów i w Watykanie. Został 29 lipca 1849 roku uwięziony w watykańskim więzieniu na rozkaz samego papieża Grzegorza XVI. Czasowo zwolniony 19 stycznia 1850 roku, uciekł dołączając się do cudzego paszportu, do Neapolu, a później do Anglii, gdzie osiadł i porzucił wiarę katolicką.
 W roku 1851 opublikował książkę Dealings With the Inquisition or Papal Rome, Her Priests and Her Jesuits With Important Disclosures, która stała się jednym z największych bestsellerów XIX wieku. Książkę przetłumaczono na wiele języków.
 Kościół katolicki próbował od tego czasu przedstawić go jako renegata kleru. W tym celu opublikowano w irlandzkiej prasie katolickiej paszkwil na Achillego, który to temat podjął John Henry Newman. Achilli pozwał Newmana o pomówienie i w 1852 roku wygrał proces. Ostateczny werdykt był jednak przedmiotem kontrowersji i zarzutów o niechęć protestanckiego sądu do Newmana – konwertyty na katolicyzm.
 Achilli, Giacinto
 Ludzie urodzeni w Viterbo


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROPOS KOMISIJA
 Briuselis, 2016 12 08
 COM(2016) 779 final
 2016/0385(NLE)
 Pasiūlymas
 TARYBOS SPRENDIMAS
 dėl pozicijos, kurios Sąjungos vardu turi būti laikomasi EPBO susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų dalyvių darbo grupėje, dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių
 AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS
 1.PASIŪLYMO APLINKYBĖS
 Pasiūlymo pagrindimas ir tikslai
 EBPO susitarimas dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų (toliau – Susitarimas) yra savanoriškas Australijos, Europos Sąjungos, Japonijos, Jungtinių Amerikos Valstijų, Kanados, Korėjos (Respublikos), Naujosios Zelandijos, Norvegijos ir Šveicarijos susitarimas. Brazilija nėra EBPO narė, tačiau yra šio Susitarimo Sektorių susitarimo dėl eksporto kreditų civiliniams orlaiviams dalyvė.
 Pagrindinis Susitarimo tikslas – sukurti tinkamo oficialiai remiamų eksporto kreditų naudojimo sistemą. Praktiškai tai reiškia sudaryti vienodas sąlygas, kuriomis konkurencija grindžiama eksportuojamų prekių kaina ir kokybe, o ne nustatytomis finansinėmis sąlygomis. Be to, siekiama panaikinti subsidijas ir prekybos iškraipymus, susijusius su oficialiai remiamais eksporto kreditais.
 Susitarimas pradėtas 1978 m., remiantis eksporto kreditų „konsensusu“, dėl kurio 1976 m. susitarė kai kurios EBPO šalys. Iki to meto, trūkstant taisyklių buvo sudarytos sąlygos vyriausybėms konkuruoti sudarant patraukliausias finansines sąlygas remti eksportuotojus, konkuruojančius dėl prekybos sutarčių; dėl to atsirado finansinės subsidijos ir galimi prekybos iškraipymai. Susitarimu apribojamos oficialiai remiamų eksporto kreditų ir sąlygotosios pagalbos teikimo sąlygos. Susitarimas reguliariai atnaujinamas atsižvelgiant į, inter alia, politikos pokyčius ir pasaulio finansų rinkų raidą.
 Gairės dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros padeda nustatyti sandoriams, kuriuose dalyvauja 0 kategorijos šalių, dideles pajamas gaunančių EBPO šalių ir dideles pajamas gaunančių euro zonos šalių skolininkai, taikomą priemoką. Dabartinės Susitarime nurodytos gairės dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros buvo nustatytos kaip Malzkuhn-Drysdale paketo, kuris įsigaliojo 2011 m. rugsėjo mėn., dalis. Nors dabartinės gairės yra pagrindas, kuriuo vadovaujantis nemažinamos privačios rinkos kainos, tačiau taip pat svarbu atsižvelgti į gairių aiškinimo aprėptį ir įvairią Susitarimo dalyvių taikoma praktiką. EBPO sekretoriato pateiktu pasiūlymu (Patikslintu Pirmininko pasiūlymu dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių) bus pateiktos aiškesnės gairės ir sudarytos vienodos sąlygos EBPO viduje.
 Suderinamumas su toje pačioje politikos srityje galiojančiomis nuostatomis
 Pasiūlymas, jei bus patvirtintas, pakeis dabartines Susitarimo gaires dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros ir atitiks dabartinę Susitarimo struktūrą.
 Sprendimą dėl patvirtinimo priims Susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų dalyvių darbo grupė. Komisija pareikš Europos Sąjungos poziciją.
 Tikėtina, kad reguliariame posėdyje, kuris vyks 2016 m. lapkričio mėn. viduryje, arba pagal su posėdžiu glaudžiai susijusią rašytinę procedūrą EBPO susitarimo dalyvės susitars dėl Patikslinto Pirmininko pasiūlymo dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių ir priims reikiamus EBPO susitarimo pakeitimus, kad naujas taisykles būtų galima taikyti nuo 2017 m. vasario 1 d. Derybos sėkmingai baigtos ir Patikslintas Pirmininko pasiūlymas dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių buvo pateiktas sprendimui priimti, todėl labai svarbu, kad Europos Sąjungai būtų suteikta galimybė oficialiai patvirtinti savo pritarimą šiam pasiūlymui dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros ir EBPO susitarimo pakeitimų.
 Nauja Susitarimo redakcija bus įtraukta į ES acquis deleguotuoju aktu. EBPO susitarimas ir jo priedai bei pakeitimai turi teisinę galią Sąjungoje pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1233/2011. Reglamento (ES) Nr. 1233/2011 2 straipsnyje nurodyta, kad „iš dalies pakeitus gaires, kaip susitarta Susitarimo dalyvių, Komisija, remdamasi 3 straipsniu, priima deleguotuosius aktus, susijusius su daliniu II priedo pakeitimu“.
 Suderinamumas su kitomis Sąjungos politikos sritimis
 Netaikoma.
 2.TEISINIS PAGRINDAS, SUBSIDIARUMO IR PROPORCINGUMO PRINCIPAI
 Teisinis pagrindas
 EBPO susitarimas yra savanoriškas ES ir kitų aštuonių dalyvių (Jungtinių Amerikos Valstijų, Kanados, Japonijos, Korėjos, Norvegijos, Šveicarijos, Naujosios Zelandijos ir Australijos) susitarimas. Šis Susitarimas ir jo priedai bei vėlesni pakeitimai į ES teisę įtraukti pagal 2011 m. lapkričio 16 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES) Nr. 1233/2011 dėl tam tikrų gairių taikymo oficialiai remiamiems eksporto kreditams, kuriuo panaikinami Tarybos sprendimai 2001/76/EB ir 2001/77/EB, 1 ir 2 straipsnius. Tad Susitarimas ir jo priedai bei pakeitimai turi teisinę galią pagal SESV 218 straipsnio 9 dalį (žr. 2014 m. spalio 7 d. Teismo sprendimo byloje C-399/12 Vokietija prieš Tarybą (OIV) 63 punktą). Iš esmės, kaip išdėstyta 1 dalyje, Susitarimu siekiama sukurti tinkamo oficialiai remiamų eksporto kreditų naudojimo sistemą, skatinti eksportuotojams visame pasaulyje sudaryti vienodas sąlygas, užtikrinti sąžiningą jų konkurenciją ir taip palengvinti ir reguliuoti tarptautinę prekybą, ypač eksporto politiką, kaip nustatyta SESV 207 straipsnyje. Dėl šios priežasties, tam, kad būtų nustatyta pozicija, kurios Europos Sąjungos vardu turi būti laikomasi EBPO susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų dalyvių grupėje, turi būti priimtas Tarybos sprendimas, kurio pagrindas yra SESV 207 straipsnis ir 218 straipsnio 9 dalis.
 Subsidiarumo principas (neišimtinės kompetencijos atveju)
 EBPO susitarimas yra valstybių narių prekybos politikos, kuri priklauso išimtinei Europos Sąjungos kompetencijai, dalis.
 Proporcingumo principas
 Netaikoma.
 Priemonės pasirinkimas
 Netaikoma.
 3.EX-POST VERTINIMO, KONSULTACIJŲ SU SUINTERESUOTOSIOMIS ŠALIMIS IR POVEIKIO VERTINIMO REZULTATAI
 Ex-post vertinimas ir (arba) galiojančių teisės aktų tinkamumo patikrinimas
 Poveikio vertinimo, susijusio su šiuo pasiūlymu, atlikta nebuvo, nes siūlomais pakeitimais tęsiama ilgalaikė ES eksporto kreditų politika, kuri įgyvendinama visus metinius Susitarimo pakeitimus į ES teisę perkeliant deleguotaisiais aktais. Pasiūlymo turinį patvirtino Tarybos eksporto kreditų darbo grupė 2016 m. gegužės 31 d. vykusiame posėdyje.
 Konsultacijos su suinteresuotosiomis šalimis
 Netaikoma.
 Tiriamųjų duomenų rinkimas ir naudojimas
 Netaikoma.
 Poveikio vertinimas
 Netaikoma.
 Reglamentavimo tinkamumas ir supaprastinimas
 Netaikoma.
 Pagrindinės teisės
 Netaikoma.
 4.POVEIKIS BIUDŽETUI
 Poveikis biudžetui apsiriboja administracinėmis išlaidomis.
 5.KITI ELEMENTAI
 Įgyvendinimo planai ir stebėsena, vertinimas ir ataskaitų teikimo tvarka
 Netaikoma.
 Aiškinamieji dokumentai (direktyvoms)
 Netaikoma.
 Išsamus konkrečių šio pasiūlymo nuostatų paaiškinimas. Siūlomų EBPO susitarimo pakeitimų ir rekomenduojamos Europos Sąjungos pozicijos santrauka
 Pasiūlymas
 Pasiūlymas pridedamas prie Tarybos sprendimo.
 Rekomenduojama pozicija
 Pasiūlymą paremti.
 2016/0385 (NLE)
 Pasiūlymas
 TARYBOS SPRENDIMAS
 dėl pozicijos, kurios Sąjungos vardu turi būti laikomasi EPBO susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų dalyvių darbo grupėje, dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių
 EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
 atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 207 straipsnį kartu su 218 straipsnio 9 dalimi,
 atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
 kadangi:
 1)tarptautinė tinkamo eksporto kreditų naudojimo sistema yra būtina, kad visame pasaulyje būtų sudarytos vienodos sąlygos ir palengvinta tarptautinė prekyba. Tokią sistemą reikia reguliariai atnaujinti, pavyzdžiui, pagal siūlomas atnaujintas EPBO susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų (toliau – EBPO susitarimas) dalyvių aptartas rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisykles;
 2)EBPO eksporto kreditų ir kredito garantijų darbo grupėje vyko išsamios diskusijos dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių;
 3)tikimasi, kad EBPO susitarimo pakeitimai dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių bus priimti 2017 m. vasario 1 d.;
 5)EBPO susitarimas ir jo priedai bei pakeitimai turi teisinę galią Sąjungoje pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1233/2011
 1
 . Reglamento (ES) Nr. 1233/2011 2 straipsnyje nurodyta, kad „iš dalies pakeitus gaires, kaip susitarta Susitarimo dalyvių, Komisija, remdamasi 3 straipsniu, priima deleguotuosius aktus, susijusius su daliniu II priedo pakeitimu“;
 6)atitinkamai pagal SESV 218 straipsnio 9 dalį būtina nustatyti poziciją, kurios dėl EBPO susitarimo pakeitimų Sąjunga turi laikytis EBPO eksporto kreditų komitetuose;
 7)EBPO susitarimo pakeitimui pagal pagrindines Patikslinto Pirmininko pasiūlymo dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių gaires, pridedamas prie šio sprendimo, turėtų pritarti Sąjungos atstovai EBPO eksporto kreditų komitetuose. Tai gali būti pritarimas konkrečių punktų pakeitimams, kurie nekeičia pagrindinių gairių, be tolesnio Tarybos sprendimo;
 8)siekiant užtikrinti, kad šiame sprendime nustatytos priemonės būtų veiksmingos, jis turėtų įsigalioti nedelsiant,
 PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 Pozicija, kurios Europos Sąjunga turi laikytis EBPO susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų dalyvių Eksporto kreditų ir kredito garantijų darbo grupėje, – paremti ir priimti Patikslinto Pirmininko pasiūlymo dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių pagrindines gaires, pridedamas prie šio sprendimo.
 2 straipsnis
 Konkrečių punktų pakeitimams, kurie nekeičia pagrindinių pridedamo pasiūlymo gairių, Sąjungos atstovai EBPO eksporto kreditų komitetuose gali pritarti be tolesnio Tarybos sprendimo.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja jo priėmimo dieną.
 Priimta Briuselyje
 Tarybos vardu
 Pirmininkas
 (1)
 2011 m. lapkričio 16 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (ES) Nr. 1233/2011 dėl tam tikrų gairių taikymo oficialiai remiamiems eksporto kreditams, kuriuo panaikinami Tarybos sprendimai 2001/76/EB ir 2001/77/EB (OL L 326, 2011 12 8, p. 45).
 ---documentbreak---
 EUROPOS KOMISIJA
 Briuselis, 2016 12 08
 COM(2016) 779 final
 PRIEDAS
 prie
 pasiūlymo dėl Tarybos sprendimo
 dėl pozicijos, kurios Sąjungos vardu turi būti laikomasi EPBO susitarimo dėl oficialiai remiamų eksporto kreditų dalyvių darbo grupėje, dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklių
 PRIEDĖLIS
 PASIŪLYMAS
 24.MINIMALIOS PRIEMOKŲ UŽ KREDITO RIZIKĄ NORMOS
 Dalyvės kredito rizikai taiko ne mažesnę nei taikytiną minimalią priemokų normą (toliau – MPR).
 a)Taikytina MPR nustatoma pagal šiuos veiksnius:
 –taikytiną šalies rizikos kategoriją;
 –rizikos terminą (t. y. rizikos perspektyvą, HOR);
 –skolininko pasirinktą pirkėjo rizikos kategoriją;
 –draudimo nuo politinės ir komercinės rizikos procentinę dalį ir suteikto oficialiai remiamo eksporto kreditavimo produkto kokybę;
 –bet kokią taikomą šalies rizikos mažinimo priemonę ir
 –bet kokį pritaikytą pirkėjo rizikos kredito papildymą.
 b)MPR išreiškiama procentinėmis pagrindinės kredito sumos vertės dalimis taip, tarsi priemokos būtų visiškai surenkamos pirmąją kredito dieną. MPR skaičiavimo išaiškinimas, įskaitant matematinę formulę, pateikiamas IX priede.
 c)Nepriklausomai nuo paskirties šalies, sandoriams, kuriems taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, t. y. kuriuose dalyvauja 0 kategorijos šalių, dideles pajamas gaunančių EBPO šalių ir dideles pajamas gaunančių euro zonos šalių
 1
 skolininkai ir (arba) garantai (t. y. kredito rizikos subjektai), dalyvių taikomos priemokų normos nustatomos kiekvienu konkrečiu atveju. Kad užtikrintų, jog priemokų normos, taikomos sandoriams, kuriuose dalyvauja šių šalių skolininkai ir, jei taikoma, garantai, nemažintų privačios rinkos kainų, dalyvės laikosi toliau nurodytos tvarkos, taikydamos sutartą atitinkamų lyginamųjų dydžių kainų perskaičiavimo į priemoką tvarką.
 1.Jei dalyvė teikia oficialią paramą kaip sindikuotosios paskolos paketo dalį, kuri struktūrizuota kaip turtu užtikrintas
 2
 arba projekto finansavimo
 3
 sandoris, oficialiai remiamos paramos dalies visos sąnaudos turi būti ne mažesnės nei visos sąnaudos, kurias taiko sindikuotosios paskolos komercinės rinkos dalyvis (-iai); atitinkamai taikoma priemoka turi būti ne mažesnė nei taikoma komercinės rinkos dalyvio (-ių). Sindikuotosios paskolos paketas turi tenkinti šias sąlygas:
 –bent 25 proc.
 4
 sindikuotosios paskolos sudaro komercinės rinkos paskola (-os) ir (arba) garantija (-os), be jokios dvišalės arba daugiašalės paramos (pvz., ECA, DFI, IFI arba MDB)
 5
 , kai visoms finansavimo šalims taikomas pari passu principas dėl visų finansinių sąlygų, įskaitant garanto paketą, ir
 –sandorio finansinės sąlygos visiškai atitinka Susitarimą su pakeitimais, padarytais šiomis nuostatomis dėl rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros, taikomos sindikuotųjų paskolų sandoriams.
 2.Visiems kitiems sandoriams, kuriems taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, taikoma tokia tvarka:
 –atsižvelgdamos į galimybes gauti rinkos informacijos ir į pagrindinio sandorio savybes, dalyvės nustato taikytiną priemokos normą, remdamosi vienu ar daugiau X priede nustatytų rinkos lyginamųjų dydžių ir pasirinkdamos tinkamiausiu tam tikram sandoriui laikomą lyginamąjį dydį (dydžius);
 –nustatydama priemokos normą dalyvė nustato skolininko rizikos reitingą, įskaitant tai, ar skolininkui reitingą suteikė akredituota kredito reitingų agentūra
 6
 (toliau – CRA). Dalyvė gali nustatyti vienu lygiu geresnį reitingą (pagal akredituotos CRA skalę), nei suteikė akredituota CRA
 7
 . Jei nėra akredituotos CRA suteikto reitingo, rizikos kategorija negali daugiau nei dviem lygiais viršyti (būti palankesnė) nei valstybei, kurioje įsisteigęs skolininkas ir (arba) garantas, suteiktas CRA reitingas. Jei dalyvės skolininkui ir (arba) garantui suteikiamas klasifikacinis reitingas yra geresnis nei geriausias akredituotos CRA suteiktas reitingas arba, jei nėra akredituotos CRA reitingo, jei dalyvė klasifikuoja sandorį kaip CC2 arba geriau, arba kredito reitingo raide atitinkančia vertinimą nuo AAA iki A-, arba reitingu, atitinkančiu valstybei, kurioje įsisteigęs skolininkas ir (arba) garantas, suteiktą geriausią CRA reitingą arba už jį palankesniu, ji iš anksto apie tai praneša 48 straipsnyje nustatyta tvarka;
 –neatsižvelgdamos į ankstesnes dalis, dalyvės taiko priemokos normą, ne mažesnę nei atitinkama priemoka, nustatyta pagal viso ciklo rinkos lyginamųjų dydžių (toliau – TCMB) modelį, pagrįstą rizikos kategorija ir sandorio pradiniu terminu, nebent rinkos lyginamasis dydis yra nustatytas pagal konkretaus pavadinimo arba susijusio subjekto i) antrinės rinkos obligaciją arba ii) kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandorį (toliau – CDS). Jei dalyvė taiko priemokos normą, mažesnę už atitinkamą priemoką, nustatytą pagal TCMB modelį, pagrįstą akredituotos CRA suteiktu konkretaus pavadinimo rinkos lyginamojo dydžio
 8
 reitingu, ji iš anksto apie tai praneša 48 straipsnyje nustatyta tvarka.
 d)7 kategorijos (didžiausios rizikos) šalims paprastai taikomos atitinkamos priemokų normos, viršijančios tai kategorijai nustatytas MPR; šias priemokų normas nustato oficialią paramą teikianti dalyvė.
 e)Apskaičiuojant sandorio MPR taikytina šalies rizikos kategorija yra skolininko šalies kategorija, o taikytina pirkėjo rizikos kategorija yra skolininko kategorija
 9
 , nebent:
 –trečioji šalis, kuri yra kreditinga, palyginti su garantuojamos skolos suma, visam kredito laikotarpiui suteikia neatšaukiamą, besąlyginę, paprašius suteikiamą, teisiškai galiojančią ir vykdytiną viso skolos grąžinimo įsipareigojimo garantiją garantuojamai skolos sumai. Trečiosios šalies garantijos atveju dalyvė gali taikyti šalies, kurioje yra įsikūręs garantas, rizikos kategoriją ir garanto pirkėjo rizikos kategoriją
 10
 , arba
 –28 straipsnyje nurodyta daugiašalė ar regioninė institucija veikia kaip paskolos gavėja arba kaip sandorio garantas – tokiu atveju taikytina šalies rizikos kategorija ir pirkėjo rizikos kategorija gali būti atitinkamos dalyvaujančios daugiašalės ar regioninės institucijos kategorija.
 f)Kriterijai ir sąlygos, susiję su trečiosios šalies garantijos taikymu e dalies pirmoje ir antroje įtraukose nurodytais atvejais, yra nustatyti XI priede.
 g)MPR apskaičiuoti naudojama HOR formulė – pusė išmokėjimo termino sudėjus su visu grąžinimo laikotarpiu pagal įprastą eksporto kreditų grąžinimo modelį, t. y. kredito lygiomis dalimis ir susikaupusių palūkanų grąžinimas kas pusę metų, pradedant po šešių mėnesių nuo kredito pradžios. Eksporto kreditams, kuriems taikomas neįprastas grąžinimo modelis, apskaičiuojamas lygiavertis grąžinimo laikotarpis (išreikštas mokėjimais lygiomis dalimis, kurie mokami kas šešis mėnesius), taikant tokią formulę: lygiavertis grąžinimo laikotarpis = (grąžinimo laikotarpio vidutinė svertinė trukmė -0,25) / 0,5.
 h)Dalyvė, pasirinkusi taikyti su trečiosios šalies garantu, kuris yra įsikūręs kitoje šalyje nei skolininkas, susijusią MPR, pateikia išankstinį pranešimą pagal 47 straipsnį. Dalyvė, pasirinkusi taikyti su daugiašalės ar regioninės institucijos, kuri veikia kaip garantas, susijusią MPR, pateikia išankstinį pranešimą pagal 48 straipsnį.
 25.ŠALIŲ RIZIKOS KLASIFIKAVIMAS
 Išskyrus dideles pajamas gaunančias EBPO šalis ir dideles pajamas gaunančias euro zonos šalis, šalys klasifikuojamos pagal tai, ar jos gali grąžinti užsienio skolas (t. y. šalies kredito riziką).
 a)Penkios šalies kredito rizikos dalys yra:
 –bendrasis grąžinimo moratoriumas, dėl kurio nusprendžia skolininko ir (arba) garanto šalies vyriausybė ar ta šalies įstaiga, per kurią atliekamas grąžinimas;
 –politiniai įvykiai ir (arba) ekonominiai sunkumai, kylantys už pranešančiosios dalyvės šalies ribų, arba teisinės ar administracinės priemonės, kurių imamasi už pranešančiosios dalyvės šalies ribų ir kurios neleidžia pervesti už kreditą sumokėtų lėšų arba vilkina tokį pervedimą;
 –teisinės nuostatos, patvirtintos skolininko ir (arba) garanto šalyje, pagal kurias teigiama, kad vietine valiuta atliktas grąžinimas yra galiojantis skolos grąžinimas, nors dėl valiutų kursų svyravimų toks grąžinimas, jį konvertavus į kredito valiutą, nebepadengia skolos sumos lėšų pervedimo dieną;
 –bet kuri kita užsienio šalies vyriausybės priemonė ar sprendimas, neleidžiantys grąžinti kredito, ir
 –force majeure atvejai, vykstantys ne pranešimą teikiančios dalyvės šalyje: karas (įskaitant pilietinį karą), turto konfiskavimas, revoliucija, riaušės, pilietiniai neramumai, ciklonai, potvyniai, žemės drebėjimai, ugnikalnių išsiveržimai, potvynių bangos ir branduolinės avarijos.
 b)Šalys priskiriamos vienai iš aštuonių šalies rizikos kategorijų (0–7). MPR yra nustatytos 1–7 kategorijoms, bet ne 0 kategorijai, nes šios kategorijos šalių rizikos lygis laikomas nežymiu. Su sandoriais 0 kategorijos šalyse susijusi kredito rizika daugiausia susijusi su skolininko ir (arba) garanto rizika.
 c)Šalys klasifikuojamos
 11
 taikant šalių rizikos klasifikavimo metodiką, kurią sudaro:
 –šalies rizikos vertinimo modelis (toliau – modelis), pagal kurį atliekamas kiekybinis šalies kredito rizikos vertinimas, kiekvienai šaliai grindžiamas trimis rizikos veiksnių grupėmis: dalyvių mokėjimų patirtimi, finansine padėtimi ir ekonomine padėtimi. Modelio metodiką sudaro skirtingi veiksmai, įskaitant visų trijų rizikos veiksnių grupių vertinimą ir rizikos veiksnių grupių derinimą bei lankstų vertinimą;
 –kokybinis modelio rezultatų vertinimas, atliekamas kiekvienai šaliai atskirai, kartu vertinant politinę riziką ir (arba) kitus rizikos veiksnius, į kuriuos modelyje visiškai ar iš dalies neatsižvelgiama. Prireikus dėl to gali tekti keisti vertinimą pagal kiekybinį modelį, kad atsispindėtų galutinis šalies kredito rizikos vertinimas.
 d)Šalių rizikos kategorijos nuolat stebimos ir bent kartą per metus peržiūrimos, o Sekretoriatas nedelsdamas praneša apie pasikeitimus, atsiradusius taikant šalių rizikos klasifikavimo metodiką. Kai šalies kategorija keičiama žemesne ar aukštesne, dalyvės ne vėliau kaip po penkių darbo dienų nuo Sekretoriato pranešimo apie kategorijos pakeitimą nustato MPR dydžio ar didesnes priemokų normas, siedamos jas su nauja šalies rizikos kategorija.
 e)Sekretoriatas šalių rizikos kategorijas skelbia viešai.
 26.VALSTYBĖS RIZIKOS VERTINIMAS
 a)Visų šalių, kurios pagal 25 straipsnio d dalį klasifikuojamos pagal šalių rizikos klasifikavimo metodiką, valstybės rizika vertinama norint išskirtinėmis aplinkybėmis nustatyti valstybių vyriausybes arba kitas valdžios institucijas, kurios:
 –nėra žemiausio rizikos lygio skolininkės šalyje ir
 –kurių kredito rizika yra gerokai didesnė nei šalies rizika.
 b)Pirmesnės a dalies kriterijus atitinkančios valstybių vyriausybės arba kitos valdžios institucijos nustatomos pagal dalyvių parengtą ir sutartą valstybės rizikos vertinimo metodiką.
 c)Pirmesnės a dalies kriterijus atitinkančių valstybių vyriausybių arba kitų valdžios institucijų sąrašas nuolat stebimas ir bent kartą per metus tikslinamas ir Sekretoriatas nedelsdamas praneša apie pasikeitimus, atsiradusius taikant valstybės rizikos vertinimo metodiką.
 d)Sekretoriatas pagal b dalį nustatytų valstybių vyriausybių arba kitų valdžios institucijų sąrašą skelbia viešai.
 27.PIRKĖJO RIZIKOS KLASIFIKAVIMAS
 1–7 rizikos kategorijų šalių skolininkai ir, prireikus, garantai priskiriami vienai iš pirkėjo rizikos kategorijų, kurios buvo nustatytos atsižvelgiant į skolininko ir (arba) garanto šalį
 12
 . Pirkėjo rizikos kategorijų, kurioms priskiriami skolininkai ir garantai, lentelė pateikiama IX priede. Kokybinis pirkėjo rizikos kategorijų aprašymas pateikiamas XII priede.
 a)Pirkėjo rizikos kategorijos grindžiamos dalyvės nustatytu skolininko ir (arba) garanto kredito reitingu pagal pirmaeilius neužtikrintus kreditus.
 b)Neatsižvelgiant į a dalį, pagal VII priedo sąlygas remiami sandoriai ir sandoriai, kurių kredito vertė yra ne didesnė kaip 5 mln. SST, gali būti klasifikuojami sandorių pagrindu, t. y. pritaikius bet kuriuos pirkėjo rizikos kredito papildymus, tačiau tokiems sandoriams, neatsižvelgiant į jų kategoriją, dėl pirkėjo rizikos kreditų papildymo diskontai netaikomi.
 c)Valstybiniai skolininkai ir garantai priskiriami SOV/CC0 pirkėjo rizikos kategorijai.
 d)Išimtiniais atvejais nevalstybiniai skolininkai ir garantai gali būti priskiriami „geresnei nei valstybinė“ (SOV+) pirkėjo rizikos kategorijai
 13
 , jei:
 –skolininkui ir (arba) garantui akredituota CRA skiria geresnį užsienio valiutos reitingą nei jo valstybės užsienio valiutos reitingas (kurį skiria ta pati CRA) arba
 –skolininkas ir (arba) garantas įsikūręs šalyje, kurioje valstybės rizika įvertinta kaip gerokai didesnė už šalies riziką.
 e)Dalyvės pagal 48 straipsnį pateikia išankstinį pranešimą dėl sandorių:
 –su nevalstybiniu skolininku ir (arba) garantu, kai taikoma priemoka yra mažesnė už priemoką, nustatytą pagal CC1 pirkėjo rizikos kategoriją, t. y. CC0 arba SOV+;
 –su nevalstybiniu skolininku ir (arba) garantu, kurio kredito vertė didesnė nei 5 mln. SST, kai dalyvė įvertina akredituotos CRA suteiktą skolininko ir (arba) garanto pirkėjo rizikos reitingą ir šis įvertintas pirkėjo rizikos reitingas yra geresnis nei akredituotos CRA suteiktas reitingas
 14
 .
 e)Jei dėl konkretaus sandorio vyksta konkursas, pagal kurį skolininkas ir (arba) garantas konkuruojančių dalyvių priskirtas skirtingoms pirkėjo rizikos kategorijoms, konkuruojančios dalyvės siekia susitarti dėl bendros pirkėjo rizikos kategorijos. Jei nepavyksta susitarti dėl bendros kategorijos, aukštesnei pirkėjo rizikos kategorijai skolininką ir (arba) garantą priskyrusiai dalyvei (-ėms) nedraudžiama pritaikyti žemesnę pirkėjo rizikos kategoriją.
 28.DAUGIAŠALIŲ IR REGIONINIŲ INSTITUCIJŲ KLASIFIKAVIMAS
 Daugiašalės ir regioninės institucijos priskiriamos vienai iš aštuonių šalies rizikos kategorijų (0–7)
 15
 , kurios atitinkamai peržiūrimos; šias taikytinas kategorijas skelbia Sekretoriatas.
 29.OFICIALIOS EKSPORTO KREDITAVIMO PARAMOS PROCENTINĖ DALIS IR KOKYBĖ
 MPR diferencijuojamos atsižvelgiant į skirtingą eksporto kreditavimo produktų kokybę ir procentinę dalyvių teikiamos paramos dalį, kaip apibrėžta IX priede. Diferencijavimas grindžiamas eksportuotojo požiūriu (t. y., kad būtų pašalintas konkurencinis poveikis, atsirandantis dėl skirtingos eksportuotojui (finansų įstaigai) pateikto produkto kokybės).
 a)Eksporto kreditavimo produkto kokybė – jo kategorija (draudimas, garantija ar tiesioginis kreditas (finansavimas)); draudžiant produktus ji rodo, ar reikalavimų laukimo termino metu (t. y. laikotarpiu nuo dienos, kai skolininkas turi sumokėti, iki dienos, kai draudikas turi atlyginti išlaidas eksportuotojui ir (arba) finansų įstaigai) palūkanos dengiamos netaikant papildomo mokesčio.
 b)Visi dalyvių turimi eksporto kreditavimo produktai skirstomi į tris kategorijas:
 –už standartą mažesnis produktas, t. y. draudimas nedengiant palūkanų reikalavimų laukimo termino metu ir draudimas dengiant palūkanas reikalavimų laukimo termino metu, taikant atitinkamą papildomą priemokos mokestį;
 –standartinis produktas, t. y. draudimas dengiant palūkanas reikalavimų laukimo termino metu be atitinkamo papildomo priemokos mokesčio ir tiesioginis kreditavimas (finansavimas), ir
 –už standartą didesnis produktas, t. y. garantijos.
 30.ŠALIES RIZIKOS MAŽINIMO PRIEMONĖS
 a)Dalyvės gali pasirinkti toliau išvardytas šalies rizikos mažinimo priemones, kurių konkretus taikymas aprašytas XIII priede:
 –užsienio ateities sandorių pinigų srautų sistemą ir užsienio sąlyginio deponavimo sąskaitą;
 –finansavimą vietine valiuta.
 b)Dalyvė, kuri taiko MPR, atitinkančią šalies rizikos mažinimo priemonę, pateikia išankstinį pranešimą pagal 47 straipsnį.
 31.PIRKĖJO RIZIKOS KREDITO PAPILDYMAS
 a)Dalyvės gali rinktis toliau išvardytus pirkėjo rizikos kredito papildymus (BRCE), kurie leidžia taikyti didesnį nei 0 kredito papildymo veiksnį (CEF):
 –sutarties pajamų ar gautinų sumų perdavimą;
 –turtu užtikrintą garantą;
 –ilgalaikiu turtu užtikrintą garantą;
 –sąlyginio deponavimo sąskaitą.
 b)BRCE ir didžiausių CEF verčių apibrėžtys pateikiamos XIII priede.
 c)BRCE gali būti taikomi atskirai arba kartu su šiais apribojimais:
 –didžiausias CEF, kurį galima pasiekti taikant BRCE, yra 0,35;
 –viename sandoryje negalima kartu naudoti turtu užtikrinto garanto ir ilgalaikiu turtu užtikrinto garanto;
 –jei taikytina šalies rizikos kategorija pagerinta naudojant užsienio ateities sandorių pinigų srautų sistemą kartu su užsienio sąlyginio deponavimo sąskaita, BRCE taikyti negalima.
 d)Sandorių, kuriuose dalyvauja skolininkai, kuriems taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, atveju rizikos priemokoms, nustatytoms pagal pirmaeilius, neužtikrintus konkretaus pavadinimo kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandorius, obligacijų rinkos lyginamuosius dydžius arba pagal TCMB modelį, gali būti taikomi tokie diskontai:
 –turtu užtikrintam garantui: ne daugiau kaip 15 proc. diskontas;
 –ilgalaikiu turtu užtikrintam garantui: ne daugiau kaip 10 proc. diskontas;
 –sąlyginio deponavimo sąskaitai (skolos tvarkymo rezervo sąskaitai): ne daugiau kaip 10 proc. diskontas ir
 –kredito papildymo veiksnių (CEF) kombinacijai, iš viso: ne daugiau kaip 25 proc. diskontas.
 e)Dalyvės pagal 48 straipsnį pateikia išankstinį pranešimą dėl sandorių su nevalstybiniu skolininku ir (arba) garantu, kurio kredito vertė didesnė nei 5 mln. SST, kai dėl BRCE taikomas CEF didesnis nei 0, arba jei BRCE yra taikomi sandoriui, kuriam taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, ir dėl to kaina yra žemesnė už atitinkamą TCMB MPR.
 32.MINIMALIŲ PRIEMOKŲ NORMŲ GALIOJIMO PERŽIŪRA
 PAGAL KREDITO RIZIKĄ
 a)Siekiant įvertinti MPR tinkamumą ir, prireikus, sudaryti sąlygas jas didinti arba mažinti, lygiagrečiai taikomos priemokos grįžtamojo ryšio priemonės (PFT), skirtos MPR reguliariai stebėti ir keisti.
 b)Taikant PFT įvertinamas MPR tinkamumas atsižvelgiant į faktinę oficialius eksporto kreditus teikiančių institucijų patirtį ir privačios rinkos informaciją apie kredito rizikos kainą.
 c)Ne vėliau kaip 2018 m. gruodžio 31 d. visi Susitarimo taisyklių dėl priemokų aspektai, ypač rinkos lyginamųjų dydžių kainodaros taisyklės, nuodugniai peržiūrimi.
 48.IŠANKSTINIS PRANEŠIMAS
 a)Likus ne mažiau kaip dešimt kalendorinių dienų iki įsipareigojimo prisiėmimo, dalyvė pagal VIII priedą praneša visoms kitoms dalyvėms, ar ji ketina:
 1)teikti paramą pagal 10 straipsnio d dalies 3 punktą;
 2)remti ilgesnį kaip penkerių metų grąžinimo laikotarpį I kategorijos šaliai;
 3)teikti paramą pagal 13 straipsnio a dalį;
 4)teikti paramą pagal 14 straipsnio d dalį;
 5)taikyti priemokos normą pagal 24 straipsnio c dalies 1 punkto nuostatas, kai ji dalyvauja teikiant sindikuotosios paskolos paketo dalį;
 6)sandoriams, kuriems taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, skolininkui ir (arba) garantui suteikti klasifikacinį reitingą, kuris yra geresnis nei geriausias akredituotos CRA suteiktas reitingas, arba, jei nėra akredituotos CRA reitingo, klasifikuoti sandorį kaip CC2 arba geriau, arba kredito reitingo raide atitinkančia vertinimą nuo AAA iki A-, arba reitingu, atitinkančiu valstybei, kurioje įsisteigęs skolininkas ir (arba) garantas, suteiktą geriausią CRA reitingą arba už jį palankesniu;
 7)taikyti priemokos normą, mažesnę už atitinkamą priemoką, nustatytą pagal TCMB modelį, pagal 24 straipsnio c dalies 2 punkto trečią įtrauką;
 8)taikyti priemokos normą pagal 24 straipsnio e dalies antrą įtrauką, pagal kurią taikytina šalies rizikos kategorija ir pirkėjo rizikos kategorija, naudotos MPR apskaičiuoti, buvo nustatytos klasifikuotai daugiašalei ar regioninei institucijai dalyvaujant kaip skolininkui arba garantui;
 9)taikyti priemokos normą pagal 27 straipsnio e dalį, pagal kurią parinkta pirkėjo rizikos kategorija, naudota sandorio MPR apskaičiuoti:
 –su nevalstybiniu skolininku ir (arba) garantu yra mažesnė nei CC1 (t. y. CC0 arba SOV+);
 –su nevalstybiniu skolininku ir (arba) garantu, kurio kredito vertė yra didesnė nei 5 mln. SST, yra geresnė, nei nustatyta akredituotos CRA;
 10)taikyti priemokos normą pagal 31 straipsnio a dalį, pagal kurią panaudojus pirkėjo rizikos kredito papildymus pritaikytas didesnis nei 0 CEF, arba jei BRCE yra taikomi sandoriui, kuriam taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, ir dėl to kaina yra žemesnė už atitinkamą TCMB MPR;
 11)teikti paramą pagal II priedo 8 straipsnio a dalį;
 12)teikti paramą pagal IV priedo 10 straipsnio a dalies 1 punktą;
 13)teikti paramą pagal V priedo 5 straipsnio b dalį.
 14)teikti paramą pagal VI priedo 4 straipsnio a dalį;
 b)Jei inicijuojanti dalyvė apriboja ar atsiima ketinimą remti tokį sandorį, ji nedelsdama apie tai praneša visoms kitoms dalyvėms.
 VIII PRIEDAS. PRANEŠIMUOSE PATEIKIAMA INFORMACIJA
 Toliau I skirsnyje nurodyta informacija pateikiama visuose pagal Susitarimą, įskaitant jo priedus, rengiamuose pranešimuose. Be to, atsižvelgiant į konkretų pranešimo pobūdį, prireikus pateikiama II skirsnyje nurodyta informacija.
 I.INFORMACIJA, KURIĄ REIKIA PATEIKTI VISUOSE PRANEŠIMUOSE
 a)Pagrindinė informacija
 1.Pranešančioji šalis
 2.Pranešimo data
 3.Pranešančiosios institucijos (įstaigos) pavadinimas
 4.Identifikacinis numeris
 5.Pirminis pranešimas arba ankstesnio pranešimo patikslinimas (jeigu būtina, patikslinimo numeris)
 6.Išmokėjimo dalies numeris (jeigu būtina)
 7.Identifikacinis kredito linijos numeris (jeigu būtina)
 8.Susitarimo straipsnis (-iai), pagal kurį (-iuos) rengiamas pranešimas
 9.Identifikacinis suderinamo pranešimo numeris (jeigu būtina)
 10.Suderinamos paramos apibūdinimas (jeigu būtina)
 11.Paskirties šalis
 b)Informacija apie pirkėją (paskolos gavėją, garantą)
 12.Pirkėjo šalis
 13.Pirkėjo pavadinimas
 14.Pirkėjo adresas
 15.Pirkėjo statusas
 16.Paskolos gavėjo šalis (jei skiriasi nuo pirkėjo)
 17.Paskolos gavėjo pavadinimas (jei skiriasi nuo pirkėjo)
 18.Paskolos gavėjo adresas (jei skiriasi nuo pirkėjo)
 19.Paskolos gavėjo statusas (jei skiriasi nuo pirkėjo)
 20.Garanto šalis (jeigu būtina)
 21.Garanto pavadinimas (jeigu būtina)
 22.Garanto adresas (jeigu būtina)
 23.Garanto statusas (jeigu būtina)
 c)Informacija apie eksportuojamas prekes ir (arba) paslaugas ir projektą
 24.Eksportuojamų prekių ir (arba) paslaugų aprašas
 25.Projekto aprašas (jeigu būtina)
 26.Projekto vieta (jeigu būtina)
 27.Konkurso pabaigos data (jeigu būtina)
 28.Kredito linijos galiojimo pabaigos data (jeigu būtina)
 29.Remiamos (-ų) sutarties (-čių) vertė: faktinė vertė (nurodoma pasirinktinai visoms kredito linijoms ir projektų finansavimo sandoriams arba visiems atskiriems sandoriams) arba vertė pagal šią SST (milijonais) skalę:
 Kategorija
 Nuo
 Iki
 I:
 0
 1
 II:
 1
 2
 III:
 2
 3
 IV:
 3
 5
 V:
 5
 7
 VI:
 7
 10
 VII:
 10
 20
 VIII:
 20
 40
 IX:
 40
 80
 X:
 80
 120
 XI:
 120
 160
 XII:
 160
 200
 XIII:
 200
 240
 XIV:
 240
 280
 XV:
 280
 *
 *Jei vertė didesnė nei 280 mln. SST, ji nurodoma pridėjus 40 mln. SST kartotinius, pvz., 410 mln. SST vertė priskiriama XV+3 kategorijai.
 30.Sutarties (-čių) valiuta
 d)Oficialiai remiamų eksporto kreditų finansinės sąlygos
 31.Kredito vertė; faktinė vertė, jei pranešimai susiję su kredito linijomis ir projektų finansavimo sandoriais arba su atskirais sandoriais (savanoriškai), arba taikant SST skalę
 32.Kredito valiuta
 33.Pradinė įmoka (visos remiamų sutarčių vertės procentinė dalis)
 34.Vietos išlaidos (visos remiamų sutarčių vertės procentinė dalis)
 35.Kredito pradžios data ir nuoroda į taikomą 10 straipsnio punktą
 36.Grąžinimo laikotarpis
 37.Palūkanų normos bazė
 38.Palūkanų norma arba marža
 II.PAPILDOMA INFORMACIJA, KURIĄ REIKIA ATITINKAMAI PATEIKTI PRANEŠIMUOSE DĖL KONKREČIŲ NUOSTATŲ
 a)Susitarimo 14 straipsnio d dalies 5 punktas
 1.Grąžinimo modelis
 2.Grąžinimo įmokų periodiškumas
 3.Laikotarpis nuo kredito pradžios iki pirmosios pagrindinės sumos grąžinimo įmokos
 4.Iki kredito pradžios kapitalizuota palūkanų suma
 5.Grąžinimo laikotarpio vidutinė svertinė trukmė
 6.Atsisakymo teikti paramą pagrindimas pagal 14 straipsnio a–c dalis
 b)Susitarimo 24, 27, 30 ir 31 straipsniai
 1.Skolininko šalies rizikos kategorija
 2.Skolininko pasirinkta pirkėjo rizikos kategorija
 3.Išmokėjimo terminas
 4.Draudimo nuo politinės (šalies) rizikos procentinė dalis
 5.Draudimo nuo komercinės (pirkėjo) rizikos procentinė dalis
 6.Draudimo produkto kokybė (už standartą mažesnė, standartinė, už standartą didesnė)
 7.Skolininko šalies rizikos kategorija pagrįsta MPR be trečiosios šalies garantijos, daugiašalės (regioninės) institucijos dalyvavimo, rizikos mažinimo ir (arba) pirkėjo rizikos papildymo
 8.Taikytina MPR
 9.Taikoma faktinė priemokos norma (išreikšta MPR forma kaip pagrindinės sumos procentinė dalis)
 c)Susitarimo 24 straipsnio c dalis
 1.Akredituotos CRA skolininkui suteiktas užsienio valiutos reitingas (-ai)
 2.Akredituotos CRA valstybei suteiktas užsienio valiutos reitingas (-ai)
 3.Atitinkama sandorio TCMB MPR, pagrįsta geriausiu akredituotos CRA skolininkui suteiktu užsienio valiutos reitingu
 4.Sindikuotosios paskolos kainodaros atveju, išsamus metodikos, taikytos nustatyti priemoką, pagrįstą visa kainodara, aprašymas
 5.Konkretaus pavadinimo obligacijų arba CDS kainodaros atveju, išsamus metodikos, taikytos kainodarai nustatyti, aprašymas, išsami informacija apie tai, kodėl kainodara yra tinkama, įskaitant tai, ar kainodara susijusi su faktiniu skolininku ar su susijusiu subjektu, ir, pastaruoju atveju, aprašas, kaip įvykdyti susijusiam subjektui taikomi kriterijai.
 X PRIEDAS. RINKOS LYGINAMIEJI DYDŽIAI SANDORIAMS NULINĖS KATEGORIJOS ŠALYSE
 Nedrausta eksporto kreditų dalis arba ne ECA drausta sindikuotosios paskolos dalis
 Privačių bankų (įstaigų) nurodyta susijusios nedraustos eksporto kredito dalies (arba kartais ne ECA draustos sindikuotosios paskolos dalies) kaina gali būti geriausias ECA draudimo atitikmuo. Tokių nedraustų dalių kainos turėtų būti nustatomos tik jei jos taikomos komercinėmis sąlygomis (pvz., išskaitant IFI finansuojamas dalis).
 Konkretaus pavadinimo bendrovių obligacijos
 Bendrovių obligacijos rodo konkretaus pavadinimo kredito riziką. Reikėtų atsargiai derinti ECA sutarčių elementus, kaip antai terminus, valiutą ir kredito papildymus. Jei naudojamos pirminės bendrovių obligacijos (t. y. viso pajamingumo išleidus) ar antrinės bendrovių obligacijos (t. y. pasirinkimo sandorių kainos korekciją parodanti premijos kreivė, kuri paprastai yra susijusi su valiutų apsikeitimo sandorių kreive), pirmiausia turėtų būti naudojamos tos, kurios skirtos skolininkui; jei neįmanoma, gali būti naudojamos susijusių subjektų pirminės arba antrinės bendrovių obligacijos.
 Konkretaus pavadinimo kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandoriai
 Kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandoriai (CDS) yra apsaugos nuo įsipareigojimų nevykdymo forma. CDS skirtumai yra suma, kurią CDS pirkėjas sumoka per tam tikrą laikotarpį kaip tariamosios pagrindinės sumos procentinę dalį ir paprastai išreiškiama baziniais punktais. CDS pirkėjas iš tikrųjų perka draudimą nuo įsipareigojimų nevykdymo, mokėdamas CDS pardavėjui apsikeitimo sandorių laikotarpiu arba iki kredito. Pirmiausia turėtų būti naudojama CDS kreivė skolininkui; jei neįmanoma, gali būti naudojamos susijusių subjektų CDS kreivės.
 Paskolų lyginamieji dydžiai
 Pirminės paskolos lyginamieji dydžiai (t. y. emisijos kainodara) arba antrinės paskolos lyginamieji dydžiai (t. y. einamasis paskolos pajamingumas, kurio tikisi paskolą iš kitos finansų įstaigos perkanti finansų įstaiga). Nustatant pirminės paskolos lyginamuosius dydžius turi būti žinomi visi mokesčiai, kad būtų apskaičiuotas bendras pajamingumas. Jei naudojami paskolos lyginamieji dydžiai, pirmiausia reikėtų naudoti skirtuosius skolininkui; jei neįmanoma, gali būti naudojami susijusių subjektų paskolos lyginamieji dydžiai.
 Lyginamosios rinkos kreivės
 Lyginamosios rinkos kreivės rodo viso sektoriaus ar pirkėjų klasės riziką. Ši rinkos informacija gali būti svarbi, kai nėra informacijos, susijusios su konkrečiu pavadinimu. Apskritai, šioms rinkoms būdingos informacijos kokybė priklauso nuo rinkų likvidumo. Bet kuriuo atveju reikėtų ieškoti rinkos priemonių, kuriomis galima užtikrinti geriausią ECA sutarčių elementų, kaip antai datos, kredito reitingo, termino ir valiutos, suderinamumą.
 XV PRIEDAS. APIBRĖŽTYS
 Toliau pateikiamos Susitarime vartojamų terminų apibrėžtys.
 a)Įsipareigojimas – bet kurios formos pareiškimas, kuriuo gaunančiajai šaliai ar pirkėjui, paskolos gavėjui, eksportuotojui ar finansų įstaigai pranešama apie norą ar ketinimą teikti oficialią paramą.
 b)Bendroji linija – dalyvių susitarimas dėl konkrečiam sandoriui ar ypatingomis aplinkybėmis taikomų konkrečių oficialios paramos finansinių sąlygų. Sutartų bendrųjų linijų taisyklės yra viršesnės už Susitarimo taisykles tik konkrečiam sandoriui arba aplinkybėmis, nurodytomis bendrojoje linijoje.
 c)Sąlygotosios pagalbos lengvatų dalis – teikiant subsidijas lengvatų dalis yra 100 proc. Teikiant paskolas lengvatų dalis yra paskolos nominaliosios vertės ir būsimų skolos tvarkymo mokėjimų, kuriuos atliks paskolos gavėjas, diskontuotos dabartinės vertės skirtumas. Šis skirtumas išreiškiamas paskolos nominaliosios vertės procentine dalimi.
 d)Eksploatacijos nutraukimas – branduolinės elektrinės uždarymas arba išmontavimas.
 e)Eksporto sutarties vertė – visa suma, kurią turi sumokėti eksportuojamų prekių ir (arba) paslaugų pirkėjas arba kurią reikia sumokėti jo vardu, t. y. išskyrus toliau apibrėžtas vietos išlaidas; nuomos atveju į šią vertę neįtraukiama palūkanoms lygiavertė nuomos mokesčio dalis.
 f)Galutinis įsipareigojimas – sudarant eksporto kredito sandorį (atskirą sandorį ar kredito liniją), galutinis įsipareigojimas prisiimamas, kai dalyvė įsipareigoja tiksliai laikytis visų finansinių sąlygų, patvirtindama tarpusavio susitarimą ar vienašalį dokumentą.
 g)Pradinis kuro krovinys – pradinį kuro krovinį sudaro ne daugiau kaip pradžioje įrengta branduolinė aktyvioji zona ir du paskesni pakartotini kroviniai, kurie abu sudaro iki dviejų branduolinės aktyviosios zonos trečdalių.
 h)Palūkanų normų subsidijos – vyriausybės, bankų ar kitų finansų įstaigų susitarimas, kuriuo leidžiama finansuoti eksportą taikant CIRR atitinkančias ar jas viršijančias fiksuotąsias palūkanų normas.
 i)Kredito linija – bet kokia eksporto kreditavimo sistema, taikoma keletui sandorių, kurie gali būti susiję arba nesusiję su konkrečiu projektu.
 j)Vietos išlaidos – išlaidos prekėms ir paslaugoms pirkėjo šalyje, būtinos eksportuotojo sutarčiai vykdyti ar projektui, kurio dalis yra eksportuotojo sutartis, užbaigti. Šioms išlaidoms nepriskiriami komisiniai, mokami eksportuotojo atstovui perkančioje šalyje.
 k)Konkretaus pavadinimo obligacija arba kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandoris – konkretaus pavadinimo obligacija arba kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandoris yra susiję tik su tomis rinkos lyginamųjų dydžių priemonėmis, kurios priklauso remiamo sandorio tapačiam skolininkui.
 l)Grynasis draudimas – oficiali parama, kurią teikia vyriausybė ar kuri teikiama vyriausybės vardu, tik eksporto kredito garantijos ar draudimo forma, t. y. kuriai netaikoma oficiali finansavimo parama.
 m)Susijęs subjektas – susijusiam subjektui taikomos susijusio paskolos gavėjo, o ne remiamo sandorio tapataus paskolos gavėjo lyginamųjų dydžių priemonės. Tuo atveju, kai skolininkas neturi kotiruojamų obligacijų arba kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandorių, o skolininko organizacinėje struktūroje yra patronuojanti, patronuojamoji arba susijusi bendrovė, turinti konkretaus pavadinimo obligacijų arba kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandorių, neapmokėtų rinkoje, tuomet, atsižvelgiant į 24 straipsnio c dalį, tos konkretaus pavadinimo obligacijos arba kredito įsipareigojimų neįvykdymo apsikeitimo sandoriai gali būti naudojami taip pat, kaip ir tuo atveju, jei juos būtų išleidęs pats skolininkas, jei:
 1)patronuojančioji, patronuojamoji arba susijusi bendrovė turi tokį patį emitento CRA reitingą kaip ir skolininkas arba
 2)laikomasi visų šių kriterijų:
 a.dalyvės skolininko ir (arba) garanto vidaus reitingas atitinka susijusio subjekto CRA reitingą;
 b.skolininkas ir (arba) garantas yra patronuojančiosios (kontroliuojančiosios) bendrovės pagrindinė veiklą vykdanti bendrovė, svarbiausia ir sudėtinė grupės verslo dalis;
 c.CRA reitingas yra pagrįstas pagrindiniu grupės verslu;
 d.skolininkas ir (arba) garantas teikia didelę dalį grupės pajamų pagrindiniams klientams tiekdamas kai kuriuos iš pagrindinių grupės produktų arba teikdamas kai kurias iš pagrindinių grupės paslaugų arba jam priklauso didžioji patronuojančiosios bendrovės turto dalis, kurią jis valdo;
 e.labai sunku įvertinti grupės skolininko ir (arba) garanto pardavimą, o jo netekus bendra grupės padėtis labai pasikeistų;
 f.skolininko ir (arba) garanto įsipareigojimų nevykdymas keltų didelį pavojų grupės reputacijai, pažeistų jos franšizę ir keltų pavojų jos gyvybingumui;
 g.bendrovių valdymas ir veikla yra labai integruoti, o kapitalą ir finansavimą paprastai teikia patronuojančioji bendrovė arba finansų patronuojamoji bendrovė, teikdama bendrovių tarpusavio paskolas ir kuomet patronuojančiosios bendrovės parama neginčytina.
 n)Grąžinimo laikotarpis – laikotarpis nuo kredito pradžios, kaip apibrėžta šiame priede, iki sutartinės pagrindinės sumos paskutinio grąžinimo dienos.
 o)Kredito pradžia
 1)Dalys ar sudedamosios dalys (tarpinės prekės), įskaitant susijusias paslaugas: įsigyjant dalis ar sudedamąsias dalis kredito pradžia yra ne vėliau kaip faktinė diena, kai pirkėjas priima prekes, arba vidutinė svertinė diena, kai pirkėjas priima prekes (arba, jei aktualu, kai vartotojas priima paslaugas) arba, įsigyjant paslaugas, sąskaitų faktūrų pateikimo vartotojui diena arba diena, kai vartotojas priima paslaugas.
 2)Pusiau gamybos priemonės, įskaitant susijusias paslaugas, – mašinos ar įranga, paprastai palyginti nedidelės vertės už vienetą, skirtos pramoninei veiklai, gamybai ar prekybai: įsigyjant pusiau gamybos priemones kredito pradžia yra ne vėliau kaip faktinė diena, kai pirkėjas priima prekes, arba vidutinė svertinė diena, kai pirkėjas priima prekes, arba, jei eksportuotojas yra atsakingas už jų perdavimą eksploatuoti, tuomet kredito pradžia vėliausiai yra perdavimo eksploatuoti diena arba, įsigyjant paslaugas, sąskaitų faktūrų pateikimo vartotojui diena arba diena, kai vartotojas priima paslaugas. Jei sudaroma paslaugų teikimo sutartis, kai teikėjas yra atsakingas už leidimą naudotis paslaugomis, kredito pradžia vėliausiai – leidimo naudotis paslaugomis diena.
 3)Gamybos priemonės ir projekto paslaugos – didelės vertės mašinos ir įranga, skirtos pramoninei veiklai, gamybai ar prekybai:
 –jei sudaroma sutartis dėl gamybos priemonių, susidedančių iš atskirų dalių, kurias pačias galima naudoti, pardavimo, kredito pradžia vėliausiai yra ta diena, kai pirkėjas fiziškai pradeda valdyti prekes, arba tai yra vidutinė svertinė diena, kai pirkėjas fiziškai pradeda valdyti prekes;
 –jei sudaroma sutartis dėl gamybos priemonių pardavimo įmonei ar gamyklai, kai tiekėjas nėra atsakingas už perdavimą eksploatuoti, kredito pradžia vėliausiai yra ta diena, kai pirkėjas fiziškai perima visą pagal sutartį pateiktą įrangą (išskyrus atsargines dalis);
 –jei eksportuotojas yra atsakingas už perdavimą eksploatuoti, kredito pradžia vėliausiai – perdavimo eksploatuoti diena;
 –teikiant paslaugas, kredito pradžia vėliausiai yra ta diena, kai sąskaitos faktūros pateikiamos vartotojui arba kai vartotojas priima paslaugas. Jei sudaroma paslaugų teikimo sutartis, kai teikėjas yra atsakingas už leidimą naudotis paslaugomis, kredito pradžia vėliausiai – leidimo naudotis paslaugomis diena.
 4)Įmonės ar gamyklos – didelės vertės gamybos padaliniai, kuriems reikia naudoti gamybos priemones:
 –jei sudaroma sutartis dėl gamybos priemonių pardavimo įmonei ar gamyklai, kai tiekėjas nėra atsakingas už perdavimą eksploatuoti, kredito pradžia vėliausiai yra ta diena, kai pirkėjas fiziškai perima visą pagal sutartį pateiktą įrangą (išskyrus atsargines dalis);
 –jei sudaromos statybos sutartys, kai rangovas nėra atsakingas už perdavimą eksploatuoti, kredito pradžia vėliausiai yra ta diena, kai baigiama statyba;
 –jei sudaroma sutartis, pagal kurią tiekėjas ar rangovas yra atsakingas už objekto perdavimą eksploatuoti, kredito pradžia yra ta diena, kurią atliekami išankstiniai bandymai užbaigus įrengimą ar statybą, norint įsitikinti, kad objektą galima eksploatuoti. Tai taikoma neatsižvelgiant į tai, ar jis perduodamas ar neperduodamas pirkėjui tuo metu pagal sutarties sąlygas, ir neatsižvelgiant į visus likusius įsipareigojimus, kurių tiekėjas ar rangovas gali turėti, pvz., garantuoti jo efektyvų veikimą ar mokyti vietos darbuotojus;
 –jei sutartyje numatytas atskiras atskirų projekto dalių įgyvendinimas, kredito pradžia vėliausiai yra kiekvienos atskiros dalies pradžios diena arba tų pradžių datų vidurkis, arba, jei su tiekėju sudaryta sutartis ne visam projektui, bet esminei jo daliai, kredito pradžia gali būti ta data, kuri tinka visam projektui;
 –teikiant paslaugas kredito pradžia vėliausiai – sąskaitų faktūrų pateikimo vartotojui diena arba diena, kai vartotojas priima paslaugas. Jei sudaroma paslaugų teikimo sutartis, kai teikėjas yra atsakingas už leidimą naudotis paslaugomis, kredito pradžia vėliausiai – leidimo naudotis paslaugomis diena.
 p)Sąlygotoji pagalba – pagalba, kuri yra iš tikrųjų (teisiškai ar faktiškai) susieta su prekių ir (arba) paslaugų įsigijimu iš pagalbą teikiančios šalies ir (arba) tam tikro skaičiaus šalių; tokia pagalba gali būti paskolos, subsidijos ar susieti finansavimo paketai, kurių lengvatų dalis yra didesnė kaip nulis procentų.
 Ši apibrėžtis taikoma, jei „sąlygojimas“ yra nustatomas oficialia sutartimi arba bet kurios formos neoficialiu susitarimu tarp pagalbą gaunančios ir pagalbą teikiančios šalių, arba jei į paketą įtrauktos dalys iš Susitarimo 34 straipsnyje pateikto pagalbos formų sąrašo ir tokios pagalbos negalima laisvai gauti, norint finansuoti pirkimus iš pagalbą gaunančios šalies, iš esmės iš visų kitų besivystančių šalių ir dalyvių, arba jei į jį įtraukti būdai, kuriuos DAC ar dalyvės laiko lygiaverčiais tokiam sąlygojimui.
 q)Nesąlygotoji pagalba – pagalba, į kurią įtrauktos paskolos ar subsidijos, kurių lėšas galima visiškai ir laisvai gauti pirkimams iš bet kurios šalies finansuoti.
 r)Vidutinė svertinė kredito grąžinimo trukmė – laikotarpis, kurio reikia pusei pagrindinės kredito sumos grąžinti. Ji apskaičiuojama visai trukmei (metais) nuo kredito pradžios iki kiekvienos pagrindinės sumos grąžinimo įmokos pritaikant svorinį koeficientą pagal kiekvieną grąžinimo dieną sumokėtos pagrindinės sumos dalį.
 (1)
 Šalies statusas pagal: 1) tai, ar ji yra dideles pajamas gaunanti šalis (kaip kasmet nustatoma Pasaulio banko pagal BNP vienam gyventojui), 2) narystę EBPO ir 3) narystę euro zonoje, kasmet peržiūrimas. Šalies priskyrimas dideles pajamas gaunančioms EBPO šalims arba dideles pajamas gaunančioms euro zonos šalims pagal 25 straipsnio c dalį arba tokio statuso panaikinimas įsigalios tik po to, kai šalies kategorija pagal pajamas (gaunanti dideles pajamas arba ne) nekito dvejus metus iš eilės. Šalies priskyrimas dideles pajamas gaunančioms EBPO šalims arba dideles pajamas gaunančioms euro zonos šalims arba tokio statuso panaikinimas dėl pasikeitusios narystės EBPO ar euro zonoje įsigalios iš karto tuo metu, kai vykdoma kasmetinė šalių statuso peržiūra.
 (2)
 Turtu užtikrintiems sandoriams turi būti taikoma pirmumo teisė į finansuotiną turtą; nuomos atveju perdavimas ir (arba) pirmumo teisė, susijusi su nuomos įmokomis.
 (3)
 Projekto finansavimo sandorių atveju sandoriai turi tenkinti Susitarimo VI priedo 1 priedėlyje išdėstytus pagrindinius kriterijus.
 (4)
 Neatsižvelgiant į šią ribą, šalyse, kurioms taikomi rinkos lyginamieji dydžiai, pagal V priede (geležinkeliai) arba VI priede (projektų finansavimas) pateiktas sąlygas sandoriams taikomos atitinkamos pagal tuos priedus nustatytos minimalaus dalyvavimo komercinėje paskoloje taisyklės.
 (5)
 Ši 25 proc. kriterijaus dalis gali būti tenkinama tuomet, kai sandorio mokėjimo ne grynaisiais dalis, susijusi su vieninteliu banku, kuriam taikomas ECA draudimas, apima nedraustą dalį, ne mažesnę nei 25 proc. Tokie sandoriai turi tenkinti visus kitus 1 dalies kriterijus, įskaitant šios įtraukos nuostatas dėl pari passu principo.
 (6)
 Sekretoriatas sudaro ir saugo tokių akredituotų CRA sąrašą.
 (7)
 Jei skolininkui ir (arba) garantui reitingą suteikia daugiau nei viena akredituota CRA, CRA reitingu laikomas geriausias skolininko ir (arba) garanto užsienio valiutos reitingas pagal pirmaeilius neužtikrintus kreditus.
 (8)
 Tuo atveju, jeigu akredituota CRA atitinkamam konkretaus pavadinimo rinkos kainodaros subjektui nėra suteikusi reitingo, nustatyta rinkos kaina laikoma žemesne už atitinkamą TCMB normą ir apie ją iš anksto pranešama 48 straipsnyje nustatyta tvarka.
 (9)
 Priemokų normoms, taikomoms vykdant sandorius su trečiosios šalies garantija, suteikta skolininko dideles pajamas gaunančioje EBPO šalyje arba dideles pajamas gaunančioje euro zonos šalyje, taikomi reikalavimai, nustatyti 24 straipsnio c dalyje.
 (10)
 trečiosios šalies garantijos atveju taikytina šalies rizikos kategorija ir pirkėjo rizikos kategorija turi būti susijusios su tuo pačiu subjektu, t. y. skolininku arba garantu.
 (11)
 Administraciniais tikslais kai kurios šalys, atitinkančios vienos iš aštuonių šalių rizikos kategorijų kriterijus, gali būti nepriskiriamos nė vienai iš jų, jei jos paprastai negauna oficialiai remiamų eksporto kreditų. Jokiai kategorijai nepriskirtų šalių atveju dalyvės gali savo nuožiūra pritaikyti jų nuomone tinkamą šalies rizikos kategoriją.
 (12)
 Su pirkėjų klasifikavimu susijusias taisykles reikėtų aiškinti kaip palankiausios taikytinos kategorijos nustatymo taisykles, pvz., valstybinis pirkėjas gali būti priskiriamas mažiau palankiai pirkėjo rizikos kategorijai.
 (13)
 Su „geresne nei valstybinė“ (SOV+) pirkėjo rizikos kategorija siejamos MPR yra 10 proc. mažesnės už MPR, siejamas su valstybine (CC0) pirkėjo rizikos kategorija.
 (14)
 Jei nevalstybiniam paskolos gavėjui reitingą suteikia daugiau nei viena akredituota CRA, pranešimą reikia pateikti tik tada, jei pirkėjo rizikos reitingas yra palankesnis už palankiausią CRA reitingą.
 (15)
 Kalbant apie pirkėjo riziką, klasifikuotos daugiašalės ir regioninės institucijos priskiriamos SOV/CC0 pirkėjo rizikos kategorijai.