jurisdiction: EU

text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,27.11.2020
 COM(2020) 782 final
 2020/0347(COD)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLE
 maidir le gnéithe áirithe den tsábháilteacht agus den nascacht iarnróid a mhéid a bhaineann leis an mbonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí Nasc Seasta Mhuir nIocht
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 1.COMHTHÉACS AN TOGRA
 •Forais agus cuspóirí an togra
 An 1 Feabhra 2020, tharraing an Ríocht Aontaithe siar as an Aontas de bhun Airteagal 50 den Chonradh ar an Aontas Eorpach. Thug an tAontas an Comhaontú maidir le Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann a bheith ag tarraingt siar as an Aontas Eorpach agus as an gComhphobal Eorpach do Fhuinneamh Adamhach
 1
 (‘an Comhaontú um Tharraingt Siar’) i gcrích le Cinneadh (AE) 2020/135 ón gComhairle
 2
 agus tháinig sé i bhfeidhm an 1 Feabhra 2020. An idirthréimhse dá dtagraítear in Airteagal 126 den Chomhaontú um Tharraingt Siar, ar lena linn a leanann dlí an Aontais d’fheidhm a bheith aige maidir leis an Ríocht Aontaithe agus sa Ríocht Aontaithe i gcomhréir le hAirteagal 127 den chomhaontú sin, tiocfaidh deireadh leis an idirthréimhse an 31 Nollaig 2020.
 Le hAirteagal 10 den Chonradh idir Poblacht na Fraince agus an Ríocht Aontaithe maidir le tógáil agus oibriú Nasc Seasta Mhuir nIocht a dhéanann lamháltóirí príobháideacha a síníodh in Canterbury an 12 Feabhra 1986 (“Conradh Canterbury”), bunaíodh Coimisiún Idir-Rialtasach chun maoirseacht a dhéanamh ar gach ceist a bhaineann le tógáil agus oibriú Nasc Seasta Mhuir nIocht. Go dtí deireadh na hidirthréimhse dá bhforáiltear sa Chomhaontú um Tharraingt Siar (“an idirthréimhse”), is é an Coimisiún Idir-Rialtasach an tÚdarás Náisiúnta Sábháilteachta de réir bhrí Threoir (AE) 2016/798 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 3
 . Sa cháil sin, cuireann sé forálacha de chuid dhlí an Aontais is ábhartha do shábháilteacht agus idir-inoibritheacht iarnróid i bhfeidhm ar Nasc Seasmhach Mhuir nIocht ina iomláine.
 Tar éis dheireadh na hidirthréimhse, mura bhforáiltear a mhalairt, ní bheidh feidhm ag dlí an Aontais a thuilleadh maidir leis an gcuid sin de Nasc Seasmhach Mhuir nIocht atá faoi dhlínse na Ríochta Aontaithe agus ní bheidh an Coimisiún Idir-Rialtasach ina údarás náisiúnta sábháilteachta faoi dhlí an Aontais a thuilleadh a mhéid a bhaineann leis an gcuid sin de Nasc Seasmhach Mhuir nIocht atá faoi dhlínse na Fraince. Na húdaruithe sábháilteachta le haghaidh bhainisteoir bonneagair Nasc Seasta Mhuir nIocht agus na deimhnithe sábháilteachta le haghaidh gnóthais iarnróid a oibríonn tríd an Nasc Seasta arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-Rialtasach, ní bheidh siad bailí a thuilleadh.
 Le Cinneadh (AE) 2020/1531 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 4
 , cumhachtaíodh an Fhrainc comhaontú idirnáisiúnta leis an Ríocht Aontaithe a chaibidliú, a shíniú agus a thabhairt i gcrích, is é sin comhaontú maidir le rialacha an Aontais i ndáil le sábháilteacht agus idir-inoibritheacht iarnróid a chur i bhfeidhm ar Nasc Seasta Mhuir nIocht, d’fhonn córas sábháilteachta aontaithe a choinneáil ar bun. Ní dócha, áfach, go dtiocfaidh comhaontú den sórt sin i bhfeidhm faoi dheireadh na hidirthréimhse.
 I bhfianaise na tábhachta eacnamaíche atá ag Nasc Seasta Mhuir nIocht don Aontas, tá sé fíor-riachtanach go leanfaidh Nasc Seasta Mhuir nIocht de bheith ag oibriú tar éis an 1 Eanáir 2021. Chun na críche sin, ba cheart an t‐údarú sábháilteachta a d’eisigh an Coimisiún Idir-Rialtasach do bhainisteoir bonneagair Nasc Seasta Mhuir nIocht ar bhonn Threoir 2004/49/CE
 5
 leanúint de bheith bailí go ceann tréimhse dhá mhí tar éis dheireadh na hidirthréimhse a leagtar síos sa Chomhaontú um Tharraingt Siar. Measann údaráis na Fraince gurb é seo an tréimhse ama atá ag teastáil chun a dhóthain ama a thabhairt d’Údarás Náisiúnta Sábháilteachta na Fraince a údarú féin a eisiúint le haghaidh na coda sin de Nasc Seasta Mhuir nIocht atá faoi dhlínse na Fraince. Measann an Coimisiún gurb é sin an uastréimhse sínidh ba cheart a dheonú go réasúnach chun na críche sin. Má thugtar comhaontú mar a beartaíodh le Cinneadh (AE) 2020/1531 i gcrích ag céim níos déanaí, d’fhéadfadh an Coimisiún Idir-Rialtasach údarú sábháilteachta aonair a eisiúint mar ionadú ar an údarú sábháilteachta a d’eisigh Údarás Náisiúnta Sábháilteachta na Fraince, ar choinníollacha nár mhór iad a bhunú.
 Thairis sin, na ceadúnais a eiseoidh an Ríocht Aontaithe faoi Threoir 2012/34/AE do ghnóthais iarnróid atá bunaithe ar a críoch roimh dheireadh na hidirthréimhse, ní bheidh siad bailí san Aontas tar éis an dáta sin.
 An 10 Samhain 2020, de bhun Airteagal 14(3) de Threoir 2012/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle,
 6
 thug Poblacht na Fraince fógra don Choimisiún go raibh rún aici dul i mbun caibidlíochta maidir le comhaontú trasteorann leis an Ríocht Aontaithe. Ba é cuspóir an chomhaontaithe sin cead a thabhairt do ghnóthais iarnróid atá bunaithe agus a bhfuil ceadúnas acu arna eisiúint ag an Ríocht Aontaithe, cead a thabhairt do na gnóthais sin úsáid a bhaint as an mbonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí Nasc Seasta Mhuir nIocht chomh fada le Calais‐Fréthun, ar stáisiún agus críochfort trasnaithe teorann é, gan ceadúnas a fháil faoi Threoir 2012/34/AE ó údarás ceadúnúcháin de chuid an Aontais.
 Chun nascacht idir an tAontas agus an Ríocht Aontaithe a áirithiú, tá sé fíor-riachtanach go leanfaidh na gnóthais iarnróid de bheith ag oibriú chomh fada le stáisiún trasnaithe teorann Calais‐Fréthun. Chuige sin, ba cheart síneadh naoi mí ó dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo a chur le tréimhse bhailíochta na gceadúnas arna n‐eisiúint ag an Ríocht Aontaithe do na gnóthais sin faoi Threoir 2012/34/AE agus le tréimhse bhailíochta na ndeimhnithe sábháilteachta arna n‐eisiúint ag an Coimisiún Idir-Rialtasach dóibh. Is é sin an tréimhse ama a d’iarr údaráis na Fraince. Leis an síneadh sin, thabharfaí go leor ama chun comhaontú trasteorann idir an Fhrainc agus an Ríocht Aontaithe a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích faoi Airteagal 14 de Threoir 2012/34/AE, chun comhaontú mar a bheartaítear le Cinneadh (AE) 2020/1531 a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích agus chun aon bheart eile a dhéanamh dá bhforáiltear i ndlí an Aontais a mbeidh gá leis le suaitheadh a sheachaint. Leis an tréimhse sin, d’fhéadfaí na nósanna imeachta sin a thabhairt chun críche ina n‐iomláine, agus dá bhrí sin measann an Coimisiún gurb é an uastréimhse sínidh is féidir a dheonú go réasúnach. Mura dtabharfar an chaibidlíocht dhéthaobhach chun críche in am, beidh ar na gnóthais iarnróid i gceist ceadúnas ón Aontas a fháil faoi Threoir 2012/34/AE faoin dáta a scoirfidh an Rialachán seo d’fheidhm a bheith aige.
 •Comhsheasmhacht le forálacha beartais atá sa réimse beartais cheana
 Tá an togra seo ceaptha a bheith ina lex specialis, lena rachfar i ngleic le cuid de na himpleachtaí a bheidh ann ós rud é nach mbeidh feidhm ag dlí an Aontais a thuilleadh maidir leis an Ríocht Aontaithe agus ós rud é, mura bhforáiltear a mhalairt, nach mbeidh na deimhnithe agus na húdaruithe arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-Rialtasach bailí a thuilleadh faoi dhlí an Aontais ag deireadh na hidirthréimhse. Is amhlaidh atá i gcás ceadúnais oibríochta arna n‐eisiúint ag údarás ceadúnúcháin na Ríochta Aontaithe. Tá na téarmaí atá beartaithe teoranta go docht don mhéid is gá chuige sin, ionas nach gcuirfear isteach ar oibríochtaí trasteorann. Tá siad ceaptha freisin gan feidhm a bheith acu ach go ceann tréimhse ghairid. Leanfaidh forálacha ginearálta na ngníomhartha sin d’fheidhm a bheith acu cé is moite de sin. Ar an gcaoi sin tá an togra seo go hiomlán comhsheasmhach leis an reachtaíocht atá ann cheana.
 •Comhsheasmhacht le beartais eile de chuid an Aontais
 Baineann an togra le sábháilteacht agus nascacht iarnróid, lena gcomhlánaítear Treoir (AE) 2016/798, treoir a cuireadh in ionad Threoir 2004/49/CE, agus lena gcomhlánaítear Treoir 2012/34/AE. Is é an rún atá ag an méid sin leanúnachas na seirbhísí iarnróid trasteorann leis an Ríocht Aontaithe a áirithiú tar éis dheireadh na hidirthréimhse.
 2.BUNÚS DLÍ, COIMHDEACHT AGUS COMHRÉIREACHT
 •Bunús dlí
 Is é is bunús dlí don togra seo Airteagal 91(1) den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh (CFAE).
 •Coimhdeacht (maidir le hinniúlacht neamheisiach)
 Ós comhlánú é an togra ar an reachtaíocht de chuid an Aontais atá ann cheana agus go bhfuil forálacha ann lenar fusa iad a chur i bhfeidhm go hordúil tar éis don Ríocht Aontaithe tarraingt siar as an Aontas, is le gníomh ar leibhéal an Aontais amháin is féidir cuspóir an togra a ghnóthú.
 •Comhréireacht
 Meastar go bhfuil an Rialachán atá beartaithe comhréireach mar gur féidir suaitheadh a sheachaint dá bharr, trí fhoráil a dhéanamh maidir le hathrú dlí atá teoranta agus riachtanach agus a chuimseoidh an gá leanúnachas seirbhísí iarnróid trasteorann leis an Ríocht Aontaithe a áirithiú. Ní théann sé thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir sin a ghnóthú agus ní dhéantar aon athrú níos leithne ná aon bheart buan leis.
 •An rogha ionstraime
 Sa togra seo tá sraith bheag forálacha chun dul i ngleic le cás an‐sonrach uathúil. Dá bhrí sin, níl sé iomchuí Treoir (AE) 2016/798 agus Treoir 2012/34/AE a leasú. Is fearr a fhreagraíonn an fhoirm seo do phráinn an cháis/an chomhthéacs, ós rud é go bhfuil an t‐am atá ar fáil roimh dheireadh na hidirthréimhse róghearr chun forálacha atá i dTreoir a thrasuí.
 I bhfianaise an mhéid sin, is cosúil gurb é Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an t‐aon chineál gnímh dlí a bheadh fónta.
 3.TORTHAÍ Ó MHEASTÓIREACHTAÍ EX POST, Ó CHOMHAIRLIÚCHÁIN LEIS NA PÁIRTITHE LEASMHARA AGUS Ó MHEASÚNUITHE TIONCHAIR
 •Meastóireachtaí ex post/seiceálacha oiriúnachta ar an reachtaíocht atá ann cheana
 Ní infheidhme dó seo ós cás eisceachtúil sealadach aonuaire an cás arb éigean an togra seo a bheartú dá bharr.
 •Comhairliúcháin leis na páirtithe leasmhara
 Maidir leis na dúshláin a eascraíonn as deireadh na hidirthréimhse a leagtar síos sa Chomhaontú um Tharraingt Siar, an gá atá le hullmhú a dhéanamh le haghaidh athruithe dosheachanta an 1 Eanáir 2021 agus bearta breise a d’fhéadfaí a bheartú, pléadh na nithe sin uile le hionadaithe na mBallstát agus leis na páirtithe leasmhara lena mbaineann i gcomhthéacs cruinnithe sonracha.
 Téama coiteann sna tuairimí a cuireadh i láthair ab ea an gá le hidirghabháil rialála chun leanúnachas na n‐oibríochtaí i Nasc Seasta Mhuir nIocht a áirithiú a luaithe a scoirfeadh dlí an Aontais d’fheidhm a bheith aige maidir leis an Ríocht Aontaithe.
 •Bailiú agus úsáid saineolais
 Rinneadh anailís dhlíthiúil agus theicniúil inmheánach ar an bhfaisnéis sin chun a áirithiú go sroichfear cuspóirí an togra leis na bearta a bheartaítear ann, ach tá sé teoranta san am céanna don mhéid a bhfuil fíorghá leis.
 •Measúnú tionchair
 Ní gá measúnú tionchair a dhéanamh ó rud é gur cás eisceachtúil é agus gur beart gearrthéarmach atá beartaithe. Níl aon rogha bheartais ar fáil atá éagsúil ó thaobh ábhair agus dlí de, ach amháin an rogha atá beartaithe.
 •Oiriúnacht rialála agus simpliú
 Neamhbhainteach.
 •Cearta bunúsacha
 Níl aon tionchar ag an togra seo ar chur i bhfeidhm ná ar chosaint na gceart bunúsach.
 4.IMPLEACHTAÍ BUISÉADACHA
 Neamhbhainteach.
 5.EILIMINTÍ EILE
 •Pleananna cur chun feidhme agus socruithe faireacháin, meastóireachta agus tuairiscithe
 Ní infheidhme dó seo de bhrí gur beart gearrthéarmach atá ann.
 •Doiciméid mhíniúcháin (le haghaidh treoracha)
 Neamhbhainteach.
 •Míniúchán mionsonraithe ar fhorálacha sonracha an togra
 Tá feidhm ag an Rialachán atá beartaithe (Airteagal 1) maidir leis an méid seo a leanas:
 (a)údaruithe sábháilteachta arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-Rialtasach faoi Airteagal 11 de Threoir 2004/49/CE do bhainisteoir bonneagair Nasc Seasta Mhuir nIocht;
 (b)deimhnithe sábháilteachta arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-Rialtasach faoi Airteagal 10 de Threoir 2004/49/CE do ghnóthais iarnróid atá bunaithe sa Ríocht Aontaithe agus a úsáideann Nasc Seasta Mhuir nIocht;
 (c)ceadúnais arna n‐eisiúint faoi Chaibidil III de Threoir 2012/34/AE do ghnóthais iarnróid atá bunaithe sa Ríocht Aontaithe agus a úsáideann an bonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí thollán Mhuir nIocht.
 In Airteagal 3, cuirtear síneadh dhá mhí le bailíocht na n‐údaruithe sábháilteachta atá ag an mbainisteoir bonneagair agus cuirtear síneadh naoi mí le bailíocht na ndeimhnithe sábháilteachta agus na gceadúnas atá ag na gnóthais iarnróid. Ina theannta sin, cuirtear síneadh ní mí le bailíocht na gceadúnas oibríochta arna n‐eisiúint faoi Threoir 2012/34/AE. Cuireann sé teorann le bailíocht na gceadúnas a leathnaítear ar an gcaoi sin chuig an gcríoch atá suite idir, ar thaobh amháin, an stáisiún agus críochfort trasnaithe teorann dá dtagraítear san Iarscríbhinn a ghabhann leis an Rialachán seo, agus ar thaobh eile, an Ríocht Aontaithe.
 Déantar foráil in Airteagal 4 go bhfuil na húdaruithe, na deimhnithe agus na ceadúnais sin faoi réir Threoir (AE) 2016/798 agus Threoir 2012/34/AE faoi seach agus san airteagal sin cuirtear de cheangal ar shealbhóirí na nithe sin comhoibriú le hÚdarás Náisiúnta Sábháilteachta na Fraince agus le húdarás ceadúnúcháin na Fraince, agus cuirtear de cheangal orthu an fhaisnéis is gá a chur ar fáil. Faoi Airteagal 5, ní mór d’Údarás Náisiúnta Sábháilteachta na Fraince agus d’údarás ceadúnúcháin na Fraince faireachán a dhéanamh chun go ndéanfaidh sealbhóirí na n‐údaruithe, na ndeimhnithe agus na gceadúnas sin dlí an Aontais a chomhlíonadh.
 Thairis sin, tugtar cumhachtaí cur chun feidhme don Choimisiún maidir le tarraingt siar an tsochair arna thabhairt do shealbhóirí na ndeimhnithe, na n‐údaruithe agus na gceadúnas i gceist, i gcás nach n‐áirithítear go bhfuil ceanglais an Aontais á gcomhlíonadh.
 2020/0347 (COD)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLE
 maidir le gnéithe áirithe den tsábháilteacht agus den nascacht iarnróid a mhéid a bhaineann leis an mbonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí Nasc Seasta Mhuir nIocht
 TÁ PARLAIMINT NA hEORPA AGUS COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 91(1) de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 Tar éis dóibh an dréachtghníomh reachtach a chur chuig na parlaimintí náisiúnta,
 Tar éis dóibh dul i gcomhairle le Coiste Eacnamaíoch agus Sóisialta na hEorpa
 7
 ,
 Tar éis dóibh dul i gcomhairle le Coiste na Réigiún
 8
 ,
 Ag gníomhú dóibh i gcomhréir leis an ngnáthnós imeachta reachtach
 (1)
 ,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Thug an tAontas an Comhaontú maidir leis an Ríocht Aontaithe a bheith ag tarraingt siar as an Aontas Eorpach agus as an gComhphobal Eorpach do Fhuinneamh Adamhach (“an Comhaontú um Tharraingt Siar”) i gcrích le Cinneadh (AE) 2020/135 ón gComhairle agus tháinig sé i bhfeidhm an 1 Feabhra 2020. An 31 Nollaig 2020, tiocfaidh deireadh leis an idirthréimhse dá dtagraítear in Airteagal 126 den Chomhaontú um Tharraingt Siar, ar lena linn a leanfaidh dlí an Aontais d’fheidhm a bheith aige maidir leis an Ríocht Aontaithe agus sa Ríocht Aontaithe i gcomhréir le hAirteagal 127 den chomhaontú sin, an 31 Nollaig 2020.
 (2)Le hAirteagal 10 den Chonradh idir Poblacht na Fraince agus Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann maidir le tógáil agus oibriú Nasc Seasta Mhuir nIocht a dhéanann lamháltóirí príobháideacha arna shíniú in Canterbury an 12 Feabhra 1986 ('Conradh Canterbury'), bunaíodh Coimisiún Idir-Rialtasach chun maoirseacht a dhéanamh ar gach ceist a bhaineann le tógáil agus oibriú Nasc Seasta Mhuir nIocht.
 (3)Go dtí deireadh na hidirthréimhse dá bhforáiltear sa Chomhaontú um Tharraingt Siar, is é an Coimisiún Idir-Rialtasach an t‐údarás náisiúnta sábháilteachta de réir bhrí Threoir (AE) 2016/798 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 9
 . Sa cháil sin, cuirtear i bhfeidhm leis ó thaobh an Naisc Sheasmhaigh i Muir nIocht ina iomláine na forálacha de chuid dhlí an Aontais is ábhartha do shábháilteacht iarnróid agus, faoi Threoir (AE) 2016/797
 10
 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, d'idir-inoibritheacht iarnróid.
 (4)Tar éis dheireadh na hidirthréimhse, mura bhforáiltear a mhalairt, ní bheadh dlí an Aontais infheidhme a thuilleadh maidir leis an gcuid de Nasc Seasmhach Mhuir nIocht atá faoi dhlínse na Ríochta Aontaithe agus, a mhéid a bhaineann leis an gcuid sin de Nasc Seasmhach Mhuir nIocht atá faoi dhlínse na Fraince, ní bheadh an Coimisiún Idir-Rialtasach ina údarás náisiúnta sábháilteachta faoi dhlí an Aontais a thuilleadh. Scoirfidh an t‐údarú sábháilteachta le haghaidh bhainisteoir bonneagair Nasc Seasta Mhuir nIocht agus le haghaidh deimhnithe sábháilteachta maidir le gnóthais iarnróid a oibríonn trí Nasc Seasta Mhuir nIocht arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-Rialtasach de bhun Airteagal 11 agus Airteagal 10 faoi seach de Threoir 2004/49/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 11
 de bheith bailí ón 1 Eanáir 2021.
 (5)Le Cinneadh (AE) 2020/1531 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 12
 , cumhachtaíodh don Fhrainc comhaontú idirnáisiúnta a chaibidliú, a shíniú agus a thabhairt i gcrích leis an Ríocht Aontaithe maidir le rialacha sábháilteachta agus idir-inoibritheachta iarnróid an Aontais a chur i bhfeidhm ar Nasc Seasta Mhuir nIocht chun córas sábháilteachta aontaithe a choimeád ar bun. Le Rialachán (AE) 2020/1530 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 13
 , leasaíodh Treoir (AE) 2016/798 go háirithe maidir leis na rialacha a bhaineann le húdaráis náisiúnta sábháilteachta.
 (6)Ar bhonn na leasuithe sin agus faoi réir comhaontú mar a shamhlaítear i gCinneadh (AE) 2020/1531, agus faoi choinníollacha áirithe, d’fhéadfadh an Coimisiún Idir-Rialtasach leanúint de bheith ina údarás sábháilteachta aonair le haghaidh Nasc Seasta Mhuir nIocht ina iomláine agus, maidir leis an gcuid de Nasc Seasta Mhuir nIocht atá faoi dhlínse na Fraince, is é an t‐údarás náisiúnta sábháilteachta é de réir bhrí phointe (7) d’Airteagal 3 de Threoir (AE) 2016/798. Ní dócha, áfach, go mbeidh comhaontú mar a beartaíodh i gCinneadh (AE) 2020/1531 tagtha i bhfeidhm faoi dheireadh na hidirthréimhse.
 (7)Gan comhaontú den sórt sin, ón 1 Eanáir 2021 amach, ní cháileoidh an Coimisiún Idir-rialtasach a thuilleadh mar údarás náisiúnta sábháilteachta de réir bhrí Airteagal 3 pointe (7) de Threoir (AE) 2016/798, a mhéid a bhaineann leis an gcuid sin de Nasc Seasta Mhuir nIocht faoi dhlínse na Fraince. Scoirfidh údaruithe sábháilteachta agus deimhnithe sábháilteachta arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-Rialtasach de bheith bailí. Beidh údarás náisiúnta sábháilteachta na Fraince ina údarás náisiúnta sábháilteachta inniúil le haghaidh an chuid de Nasc Seasta Mhuir nIocht a bheidh faoi dhlínse na Fraince.
 (8)I bhfianaise a thábhachtaí atá Nasc Seasta Mhuir nIocht don Aontas ó thaobh na heacnamaíochta de, tá sé fíor-riachtanach go leanfaidh Nasc Seasta Mhuir nIocht de bheith ag oibriú tar éis an 1 Eanáir 2021. Chuige sin, ba cheart an t‐údarú sábháilteachta arna eisiúint ag an gCoimisiún Idir-rialtasach agus dá dtagraítear in aithris 4 leanúint de bheith bailí go ceann uastréimhse dhá mhí ó dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo, ar leor é chun é a chur ar a chumas d’údarás sábháilteachta náisiúnta na Fraince a údarú sábháilteachta féin a eisiúint.
 (9)Ní bheidh na ceadúnais arna n‐eisiúint faoi Chaibidil III de Threoir 2012/34/AE do ghnóthais iarnróid atá bunaithe sa Ríocht Aontaithe bailí a thuilleadh ag deireadh na hidirthréimhse. An 10 Samhain 2020, de bhun Airteagal 14(3) de Threoir 2012/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle,
 14
 thug an Fhrainc fógra don Choimisiún go raibh sé ar intinn aici dul i mbun caibidlíocht maidir le comhaontú trasteorann leis an Ríocht Aontaithe. Is é cuspóir an chomhaontaithe sin a cheadú do ghnóthais iarnróid atá bunaithe agus ceadúnaithe sa Ríocht Aontaithe úsáid a bhaint as an mbonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí nasc seasta Mhuir nIocht chomh fada le stáisiún agus críochfort trasnaithe teorann Calais‐Fréthun, gan ceadúnas a fháil faoi Threoir 2012/34/AE ó údarás ceadúnúcháin de chuid an Aontais.
 (10)Chun an nascacht idir an tAontas agus an Ríocht Aontaithe a áirithiú, tá sé fíorthábhachtach go leanfaidh na gnóthais iarnróid dá dtagraítear in aithris 9 de bheith ag oibriú. Chuige sin, ba cheart síneadh a chur le tréimhse bhailíochta a gceadúnas arna n‐eisiúint ag an Ríocht Aontaithe faoi Threoir 2012/34/AE agus le tréimhse bhailíochta a ndeimhnithe sábháilteachta arna n‐eisiúint ag an gCoimisiún Idir-rialtasach ar feadh tréimhse naoi mí ó dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo, ar tréimhse í is leor chun a chur ar a gcumas do na Ballstáit lena mbaineann na céimeanna is gá a ghlacadh chun nascacht a áirithiú i gcomhréir le Treoir 2012/34/AE, Treoir (AE) 2016/798 agus ar bhonn comhaontaithe mar a bheartaítear le Cinneadh (AE) 2020/1531, de réir mar a bheidh.
 (11)Chun coinníollacha aonfhoirmeacha a áirithiú maidir leis an Rialachán seo a chur chun feidhme, ba cheart cumhachtaí cur chun feidhme a thabhairt don Choimisiún maidir leis an sochar a tugadh do shealbhóirí na n‐údaruithe agus na gceadúnas deimhnithe a tharraingt siar, i gcás nach n‐áiritheofar comhlíonadh cheanglais an Aontais. Ba cheart na cumhachtaí sin a fheidhmiú i gcomhréir le Rialachán (AE) Uimh. 182/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 (6)
 . Ba cheart an nós imeachta scrúdúcháin a úsáid chun na bearta sin a ghlacadh, toisc an tionchair a d’fhéadfadh a bheith acu ar shábháilteacht iarnróid. Ba cheart don Choimisiún gníomhartha cur chun feidhme atá infheidhme láithreach a ghlacadh más rud é, i gcásanna a bhfuil údar cuí leo, go n‐éilítear amhlaidh ar mhórchúiseanna práinne.
 (12)I bhfianaise na práinne atá i gceist le deireadh na hidirthréimhse dá dtagraítear thuas, is iomchuí foráil a dhéanamh maidir le heisceacht ar an tréimhse ocht seachtaine dá dtagraítear in Airteagal 4 de Phrótacal Uimh. 1 maidir le ról na bparlaimintí náisiúnta san Aontas, atá i gceangal leis an gConradh ar an Aontas Eorpach, leis an gConradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh agus leis an gConradh lena mbunaítear an Comhphobal Eorpach do Fhuinneamh Adamhach.
 (13)Ós rud é nach féidir leis na Ballstáit cuspóirí an Rialacháin seo, eadhon bearta sealadacha a leagan síos maidir le gnéithe áirithe den tsábháilteacht agus nascacht iarnróid i dtaca le deireadh na hidirthréimhse dá dtagraítear in aithris 1, a ghnóthú go leordhóthanach ach, de bharr a fhairsinge agus a éifeachtaí, gur fearr is féidir iad a ghnóthú ar leibhéal an Aontais, féadfaidh an tAontas bearta a ghlacadh, i gcomhréir le prionsabal na coimhdeachta a leagtar amach in Airteagal 5 den Chonradh ar an Aontas Eorpach. I gcomhréir le prionsabal na comhréireachta a leagtar amach san Airteagal sin, ní théann an Rialachán seo thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir sin a ghnóthú.
 (14)Ba cheart forálacha an Rialacháin seo teacht i bhfeidhm mar ábhar práinne agus ba cheart feidhm a bheith acu ón lá tar éis dheireadh na hidirthréimhse,
 TAR ÉIS AN RIALACHÁN SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 Ábhar agus raon feidhme
 1.Leagtar síos leis an Rialachán seo forálacha sonracha, i bhfianaise dheireadh na hidirthréimhse dá dtagraítear in Airteagal 126 den Chomhaontú um Tharraingt Siar, maidir le deimhnithe sábháilteachta áirithe agus údaruithe sábháilteachta áirithe arna n‐eisiúint faoi Threoir 2004/49/CE agus maidir le ceadúnais áirithe le haghaidh gnóthais iarnróid arna n‐eisiúint faoi Threoir 2012/34/AE, dá dtagraítear i mír 2.
 2.Beidh feidhm ag an Rialachán seo maidir leis na deimhnithe, na húdaruithe agus na ceadúnais seo a leanas, a bheidh bailí ar an 31 Nollaig 2020:
 (a)údaruithe sábháilteachta arna n‐eisiúint faoi Airteagal 11 de Threoir 2004/49/CE do bhainisteoirí bonneagair chun bonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí thollán Mhuir nIocht a bhainistiú agus a oibriú;
 (b)údaruithe sábháilteachta arna n‐eisiúint faoi Airteagal 10 de Threoir 2004/49/CE do gnóthais iarnróid arna mbunú sa Ríocht Aontaithe agus a úsáideann an bonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí thollán Mhuir nIocht;
 (c)ceadúnais arna n‐eisiúint faoi Chaibidil III de Threoir 2012/34/AE do ghnóthais iarnróid arna mbunú sa Ríocht Aontaithe agus a úsáideann bonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí thollán Mhuir nIocht.
 Airteagal 2
 Sainmhínithe
 Chun críocha an Rialacháin seo, beidh feidhm ag na sainmhínithe comhfhreagracha i dTreoir 2012/34/AE agus i dTreoir (AE) 2016/798 agus ag na gníomhartha tarmligthe agus cur chun feidhme arna nglacadh faoi na Treoracha sin agus faoi Threoir 2004/49/CE.
 Airteagal 3
 Bailíocht na n‐údaruithe sábháilteachta, na ndeimhnithe sábháilteachta agus na gceadúnas oibríochta
 3.Na húdaruithe sábháilteachta dá dtagraítear i bpointe (a) d’Airteagal 1(2), beidh siad fós bailí go ceann dhá mhí ó dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo.
 4.Na deimhnithe sábháilteachta dá dtagraítear i bpointe (b) d’Airteagal 1(2), beidh siad fós bailí go ceann naoi mí ó dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo. Ní bheidh siad bailí ach amháin chun an stáisiún trasnaithe teorann agus an críochfort dá dtagraítear san Iarscríbhinn a ghabhann leis an Rialachán seo a bhaint amach ón Ríocht Aontaithe nó chun imeacht ó na stáisiúin agus ó na críochfoirt sin go dtí an Ríocht Aontaithe.
 5.Leanfaidh ceadúnais dá dtagraítear i bpointe (c) d’Airteagal 1(2) de bheith bailí go ceann naoi mí ó dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo. De mhaolú ar Airteagal 23(1) de Threoir 2012/34/AE, ní bheidh na ceadúnais sin bailí ach amháin sa chríoch atá suite idir an stáisiún agus an críochfort trasnaithe teorann dá dtagraítear san Iarscríbhinn a ghabhann leis an Rialachán seo agus an Ríocht Aontaithe.
 Airteagal 4
 Rialacha agus oibleagáidí maidir le deimhnithe sábháilteachta agus údaruithe sábháilteachta
 6.Deimhnithe sábháilteachta, údaruithe sábháilteachta agus ceadúnais a rialaítear le hAirteagal 3 den Rialachán seo, tá siad faoi réir na rialacha is infheidhme maidir leo i gcomhréir le Treoir 2012/34/AE agus le Treoir (AE) 2016/798 agus i gcomhréir leis na gníomhartha cur chun feidhme agus na gníomhartha tarmligthe arna nglacadh faoi na Treoracha sin.
 7.Na sealbhóirí deimhnithe sábháilteachta, údaruithe sábháilteachta agus ceadúnas dá dtagraítear in Airteagal 1(2), agus, de réir mar is iomchuí, an t‐údarás a d’eisigh iad i gcás nach ionann é agus an tÚdarás Sábháilteachta Náisiúnta a bhfuil an bonneagar lonnaithe ar a chríoch san Aontas agus a dtagann an stáisiún agus an críochfort trasnaithe teorann a liostaítear san Iarscríbhinn faoina inniúlacht, comhoibreoidh siad leis an Údarás Náisiúnta Sábháilteachta sin agus cuirfidh siad an fhaisnéis agus na doiciméid ábhartha uile ar fáil dó.
 8.I gcás nach bhfuarthas an fhaisnéis nó na doiciméid sin faoi na sprioc-amanna arna leagan síos ar iarrataí arna ndéanamh ag an Údarás Sábháilteachta Náisiúnta dá dtagraítear i mír 2 den Airteagal seo, féadfaidh an Coimisiún, tar éis fógra a fháil ón Údarás Sábháilteachta Náisiúnta, gníomhartha cur chun feidhme a ghlacadh chun an sochar arna thabhairt don sealbhóir de bhun Airteagal 3 a tharraingt siar. Déanfar na gníomhartha cur chun feidhme sin a ghlacadh i gcomhréir le nós imeachta scrúdúcháin dá dtagraítear in Airteagal 7(2).
 9.Cuirfidh sealbhóirí deimhnithe sábháilteachta, údaruithe sábháilteachta agus ceadúnas dá dtagraítear in Airteagal 1(2) den Rialachán seo an Coimisiún agus Gníomhaireacht Iarnróid an Aontais Eorpaigh ar an eolas gan mhoill faoi aon bheart a rinne údaráis inniúla sábháilteachta eile is féidir a bheith ag teacht salach ar oibleagáidí na n‐údarás sin faoin Rialachán seo, faoi Threoir 2012/34/AE nó faoi Threoir (AE) 2016/798.
 10.Sula dtarraingeoidh an Coimisiún siar na sochair arna dtabhairt don sealbhóir de bhun Airteagal 3, cuirfidh sé in iúl in am trátha don Údarás Sábháilteachta Náisiúnta dá dtagraítear i mír 2 den Airteagal seo, don údarás a d'eisigh na deimhnithe sábháilteachta, na húdaruithe sábháilteachta agus na ceadúnais dá dtagraítear in Airteagal 1(2), agus do shealbhóirí na ndeimhnithe, na n‐údaruithe agus na gceadúnas sin, go bhfuil rún aige dul ar aghaidh leis an tarraingt siar sin agus tabharfaidh sé deis dóibh a dtuairimí a chur in iúl.
 11.Maidir leis na ceadúnais dá dtagraítear i bpointe (c) d’Airteagal 1(2), chun críocha mhír (1) go mír (5) den Airteagal seo, tuigfear gurb ionann tagairtí d’Údarás Sábháilteachta Náisiúnta agus tagairtí d’údarás ceadúnúcháin a shainmhínítear i bpointe (15) d’Airteagal 3 de Threoir 2012/34/AE.
 Airteagal 5
 Faireachán a dhéanamh ar chomhlíonadh dhlí an Aontais
 12.Déanfaidh an tÚdarás Sábháilteachta Náisiúnta dá dtagraítear in Airteagal 4(2) faireachán ar na caighdeáin sábháilteachta iarnróid a chuirfear i bhfeidhm maidir le gnóthais iarnróid a úsáidfidh an bonneagar trasteorann dá dtagraítear i bpointe (a) d’Airteagal 1(2), agus a chuirfear i bhfeidhm maidir leis an mbonneagar trasteorann sin. Ina theannta sin, seiceálfaidh an tÚdarás Náisiúnta Sábháilteachta go gcomhlíonfaidh bainisteoirí bonneagair agus gnóthais iarnróid na ceanglais sábháilteachta a leagtar amach i ndlí an Aontais. I gcás inarb iomchuí, cuirfidh an tÚdarás Náisiúnta Sábháilteachta moladh ar fáil don Choimisiún agus do Ghníomhaireacht Iarnróid an Aontais Eorpaigh go ngníomhódh an Coimisiún i gcomhréir le mír 2 den Airteagal seo.
 Déanfaidh an t‐údarás ceadúnúcháin dá dtagraítear in Airteagal 4(2), i gcomhar le (6), den Rialachán seo faireachán féachaint an mbeifear ag leanúint de cheanglais Airteagail 19 go 22 de Threoir 2012/34/AE a chomhlíonadh i ndáil le gnóthais iarnróid atá ceadúnaithe ag an Ríocht Aontaithe dá dtagraítear i bpointe (c) d’Airteagal 1(2) den Rialachán seo.
 13.I gcás ina mbeidh amhras a mbeidh údar leis ar an gCoimisiún nach bhfuil na caighdeáin sábháilteachta á gcur i bhfeidhm maidir le hoibriú na seirbhísí iarnróid trasteorann nó maidir le bonneagair atá faoi raon feidhme an Rialacháin seo nó maidir leis an gcuid sin den bhonneagar céanna atá sa Ríocht Aontaithe, nach bhfuil na caighdeáin sin i gcomhréir leis na forálacha ábhartha de dhlí an Aontais, déanfaidh sé, gan moill mhíchuí, gníomhartha cur chun feidhme a ghlacadh chun an sochar arna thabhairt don sealbhóir de bhun Airteagal 3 a tharraingt siar. Déanfar na gníomhartha cur chun feidhme sin a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta scrúdúcháin dá dtagraítear in Airteagal 7(2). Beidh feidhm aige sin mutatis mutandis i gcás ina mbeidh amhras a mbeidh údar leis ar an gCoimisiún i ndáil le comhlíonadh na gceanglas dá dtagraítear sa dara fomhír de mhír 1.
 14.Chun críocha mhír 1 den Airteagal seo, féadfaidh an tÚdarás Sábháilteachta Náisiúnta nó an t‐údarás ceadúnúcháin dá dtagraítear in Airteagal 4(2) i gcomhar le (6), faisnéis a iarraidh ar na húdaráis inniúla ábhartha agus teorainn ama réasúnta a leagan síos. I gcás nach gcuirfidh na húdaráis inniúla ábhartha an fhaisnéis a iarradh ar fáil faoin sprioc-am atá leagtha síos, nó go gcuirfidh siad faisnéis neamhiomlán ar fáil, féadfaidh an Coimisiún, ach fógra a thabhairt don Údarás Sábháilteachta Náisiúnta nó don údarás ceadúnúcháin dá dtagraítear in Airteagal 4(2) i gcomhar le (6) de réir mar is iomchuí, gníomhartha cur chun feidhme a ghlacadh chun an sochar arna thabhairt don sealbhóir de bhun Airteagal 3 a tharraingt siar. Déanfar na gníomhartha cur chun feidhme sin a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta scrúdúcháin dá dtagraítear in Airteagal 7(2).
 15.Sula dtarraingeoidh an Coimisiún siar na sochair arna dtabhairt de bhun Airteagal 3, cuirfidh sé in iúl in am trátha don Údarás Sábháilteachta Náisiúnta dá dtagraítear in Airteagal 4(2), don údarás a d’eisigh na deimhnithe sábháilteachta, na húdaruithe sábháilteachta agus na ceadúnais dá dtagraítear in Airteagal 1(2), do shealbhóirí na ndeimhnithe, na n‐údaruithe agus na gceadúnas sin agus don Údarás Sábháilteachta Náisiúnta agus d’údarás ceadúnúcháin na Ríochta Aontaithe go bhfuil rún aige dul ar aghaidh leis an tarraingt siar sin agus tabharfaidh sé deis dóibh a dtuairimí a chur in iúl.
 Airteagal 6
 Comhairliúchán agus comhar
 16.Rachaidh údaráis inniúla na mBallstát i gcomhairle agus i gcomhar le húdaráis inniúla na Ríochta Aontaithe de réir mar is gá chun cur chun feidhme an Rialacháin seo a áirithiú.
 17.Cuirfidh na Ballstáit ar fáil don Choimisiúin, arna iarraidh sin orthu, gan moill mhíchuí, aon fhaisnéis a gheofar de bhun mhír 1 nó aon fhaisnéis eile is ábhartha chun an Rialachán seo a chur chun feidhme.
 Airteagal 7
 An coiste
 18.Tabharfaidh an coiste dá dtagraítear in Airteagal 51 de Threoir (AE) 2016/797 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 (7)
 agus an coiste dá dtagraítear in Airteagal 62 de Threoir 2012/34/AE cúnamh don Choimisiún. Beidh na coistí sin ina gcoistí de réir bhrí Rialachán (AE) Uimh. 182/2011.
 19.I gcás ina ndéanfar tagairt don mhír seo, beidh feidhm ag Airteagal 8 de Rialachán (AE) Uimh. 182/2011, i gcomhar le hAirteagal 5 de.
 Airteagal 8
 Teacht i bhfeidhm agus cur i bhfeidhm
 20.Tiocfaidh an Rialachán seo i bhfeidhm an lá tar éis lá a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
 21.Beidh feidhm aige ón 1 Eanáir 2021.
 22.Scoirfidh an Rialachán seo d’fheidhm a bheith aige ón 1 Deireadh Fómhair 2021.
 Beidh an Rialachán seo ina cheangal go huile agus go hiomlán agus beidh sé infheidhme go díreach i ngach Ballstát.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann Pharlaimint na hEorpa
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 An tUachtarán
 (1)
 IO L 29, 31.1.2020, lch. 7.
 (2)
 Cinneadh (AE) 2020/135 ón gComhairle an 30 Eanáir 2020 maidir le tabhairt i gcrích an Chomhaontaithe maidir le Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann a bheith ag tarraingt siar as an Aontas Eorpach agus as an gComhphobal Eorpach do Fhuinneamh Adamhach (IO L 29, 31.1.2020, lch. 1).
 (3)
 Treoir (AE) 2016/798 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Bealtaine 2016 maidir le sábháilteacht iarnróid, IO L 138, 26.5.2016, lch. 102.
 (4)
 Cinneadh (AE) 2020/1531 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Deireadh Fómhair 2020 lena gcumhachtaítear an Fhrainc chun comhaontú idirnáisiúnta lena ndéantar forlíonadh ar an gConradh idir an Fhrainc agus Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann a bhaineann le tógáil agus oibriú Nasc Seasta Mhuir nIocht a dhéanann lamháltóirí príobháideacha a chaibidliú, a shíniú agus a thabhairt i gcrích, IO L 352, 22.10.2020, lch. 4.
 (5)
 Treoir 2004/49/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le sábháilteacht ar iarnróid an Chomhphobail agus lena leasaítear Treoir 95/18/CE ón gComhairle maidir le ceadúnú gnóthas iarnróid agus Treoir 2001/14/CE maidir le toilleadh bonneagair iarnróid a leithdháileadh agus maidir le muirir a ghearradh i leith úsáid bonneagair iarnróid agus deimhniúchán sábháilteachta, IO L 164, 30.4.2004, lch. 44.
 (6)
 Treoir 2012/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Samhain 2012 lena mbunaítear limistéar Eorpach aonair iarnróid, IO L 343, 14.12.2012, lch. 32
 (7)
 IO C , , lch. .
 (8)
 IO C , , lch. .
 (9)
 Treoir (AE) 2016/798 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Bealtaine 2016 maidir le sábháilteacht iarnróid (IO L 138, 26.5.2016, lch. 102).
 (10)
 Treoir (AE) 2016/797 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Bealtaine 2016 maidir le hidir-inoibritheacht an chórais iarnróid laistigh den Aontas Eorpach, IO L 138, 26.5.2016, lch. 44.
 (11)
 Treoir 2004/49/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le sábháilteacht ar iarnród an Chomhphobail agus lena leasaítear Treoir 95/18/CE ón gComhairle maidir le ceadúnú gnóthas iarnróid agus Treoir 2001/14/CE maidir le toilleadh bonneagair iarnróid a leithdháileadh agus maidir le muirir a ghearradh i leith úsáid bonneagair iarnróid agus deimhniúchán sábháilteachta, IO L 164, 30.4.2004, lch. 44.
 (12)
 Cinneadh (AE) 2020/1531 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Deireadh Fómhair 2020 lena gcumhachtaítear don Fhrainc comhaontú idirnáisiúnta lena ndéantar forlíonadh ar an gConradh idir an Fhrainc agus Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann a bhaineann le tógáil agus Oibriú Nasc Seasta Mhuir nIocht a dhéanann lamháltóirí príobháideacha a chaibidliú, a shíniú agus a thabhairt i gcrích, IO L 352, 22.10.2020, lch.4.
 (13)
 Rialachán (AE) 2020/1530 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Deireadh Fómhair 2020 lena leasaítear Treoir (AE) 2016/798, a mhéid a bhaineann le rialacha sábháilteachta agus idir-inoibritheachta iarnróid a chur i bhfeidhm laistigh de Nasc Seasta Mhuir nIocht, IO L 352, 22.10.2020, lch. 1.
 (14)
 Treoir 2012/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Samhain 2012 lena mbunaítear limistéar Eorpach aonair iarnróid, IO L 343, 14.12.2012, lch. 32
 ---documentbreak---
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,27.11.2020
 COM(2020) 782 final
 IARSCRÍBHINN
 a ghabhann leis an
 Togra le haghaidh Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 maidir le gnéithe áirithe den tsábháilteacht agus den nascacht iarnróid a mhéid a bhaineann leis an mbonneagar trasteorann a nascann an tAontas agus an Ríocht Aontaithe trí Nasc Seasta Mhuir nIocht
 IARSCRÍBHINN
 Is é seo a leanas an stáisiún agus críochfort trasnaithe teorann dá dtagraítear in Airteagail 3 agus 4:
 AN FHRAINC
 Calais-Fréthun


type: other

text:
AD 2001 nr 94 | Lagen.nu
 AD 2001 nr 94
 Posten Sverige Aktiebolag; O.R.
 Posten Sverige Aktiebolag
 O.R. i Askim.
 Stockholms tingsrätts dom den 18 januari 2000 i mål nr T 15741-98
 Posten Sverige AB (Posten) har yrkat att Arbetsdomstolen med ändring av tingsrättens dom skall avslå O.R.s talan, befria Posten från att utge ersättning för O.R.s rättegångskostnader vid tingsrätten samt förplikta O.R. att ersätta Postens rättegångskostnader vid tingsrätten och i Arbetsdomstolen.
 O.R. har bestritt ändring samt yrkat ersättning för rättegångskostnader i Arbetsdomstolen.
 Arbetsdomstolen har avgjort målet efter huvudförhandling. Vid denna har förnyat förhör under sanningsförsäkran hållits med O.R. På Postens begäran har förnyat vittnesförhör hållits med B.J. Posten har åberopat samma skriftliga bevisning som vid tingsrätten.
 Parterna har till utveckling av sin talan i Arbetsdomstolen anfört i huvudsak detsamma som finns antecknat i tingsrättens dom. De har gjort bl.a. följande tillägg och förtydliganden.
 Posten har under ett antal år genomfört olika former av driftsinskränkningar vilka inneburit en kontinuerlig minskning av arbetskraften. Det har därför inte funnits några lediga befattningar inom Posten på mycket länge. Några nyanställningar har inte förekommit, i vart fall inte på den nivå där O.R. arbetade.
 Den brottslighet som O.R. dömts för är av mycket allvarlig art och den har ett högt straffvärde. Postens ansvarsnämnd, i vilken även O.R.s fackliga organisation är representerad, beslutade enhälligt att O.R. skulle sägas upp från sin anställning. Genom de brott som O.R. dömts för har Postens förtroende för honom förverkats. Samtidigt innebär arten av denna brottslighet att ett eventuellt framtida samarbete med Postens personal kraftigt har äventyrats och försvårats. O.R.s brottslighet har även påverkat Postens anseende utåt och i förhållande till övrig personal.
 O.R.s långa frihetsstraff innebär att han under en avsevärd tid inte kan fullgöra sina skyldigheter enligt anställningsavtalet. Ett så långt straff som sex års fängelse måste i sig utgöra saklig grund för uppsägning. Det bör under sådana förhållanden inte krävas att Posten måste visa vilka särskilda problem som O.R.s självförvållade frånvaro medfört. För det fall så skulle krävas hävdar Posten att hans frånvaro medfört sådana problem. Det är inte riktigt att det förhållandet att Posten inte nyanställt personal skulle innebära att Posten inte haft problem med O.R.s frånvaro. Det ligger i sakens natur att hans arbetsuppgifter måste utföras av någon annan person, vilket medfört olägenheter och merkostnader för Posten.
 Det har inte varit skäligt att kräva att Posten omplacerar O.R. och en omplacering hade för övrigt varit verkningslös. Några lediga befattningar har inte funnits.
 Den mycket långa frånvaron för avtjänande av frihetsstraffet och O.R.s brott utgör var för sig saklig grund för uppsägning. I vart fall utgör brotten sammantaget med utevaron från arbetet saklig grund för uppsägning.
 O.R. har hela tiden förnekat brott. Efter hovrättens dom ansökte han därför om prövningstillstånd men fick avslag. Under flera år har han även försökt att få till stånd en resningsansökan. En sådan ansökan har nu getts in till Högsta domstolen, som förordnat att Riksåklagaren skall inkomma med skriftlig förklaring i ärendet. Han har valt att avvakta utgången av den processen och har därför avstått från att föra bevisning i skuldfrågan i Arbetsdomstolen.
 De brott som han dömts för är allvarliga men de kan inte anses ha påverkat allmänhetens förtroende för Posten. Inte heller fängelsestraffets längd utgör tillräcklig grund för uppsägning. En arbetsgivare av Postens storlek måste givetvis ha beredskap för att ersätta anställda som är frånvarande under längre perioder, särskilt med beaktande av att ungefär hälften av Postens anställda är kvinnor, vilket torde innebära en betydande frånvaro på grund av olika former av föräldraledighet m.m.
 O.R. kommer att friges villkorligt den 15 januari 2002. Posten hade under alla förhållanden inte behövt vidta några omplaceringsåtgärder förrän vid den villkorliga frigivningen. För det fall det vid den tidpunkten skulle uppstå övertalighet torde Posten kunna vidta uppsägningar på grund av arbetsbrist. Vid tidpunkten för uppsägningen innebar O.R.s frånvaro inga problem för Posten eftersom hans arbetsuppgifter delades upp på andra. Någon vikarie anställdes inte.
 Varken den brottslighet som O.R. dömts för eller det fängelsestraff som han ådömts kan anses ha medfört sådana olägenheter för Posten att det finns saklig grund för uppsägning.
 Arbetsdomstolen konstaterar inledningsvis att O.R. bestritt att han begått de brott han dömts för och att han har begärt resning. Han får dock anses ha accepterat att Arbetsdomstolen vid sin prövning utgår från att han gjort sig skyldig till brott i enlighet med vad som framgår av den lagakraftvunna hovrättsdomen.
 O.R. har dömts för mycket allvarliga brott av sådan karaktär, att det utan tvivel måste ha inverkat menligt på Postens förtroende för honom. Det kan inte heller uteslutas att Postens anseende utåt eller i förhållande till övrig personal påverkas negativt om det blir känt att personer som dömts för sådana brott får behålla sina anställningar. Det saknar därvid inte betydelse att det i detta fall är fråga om en mindre stad där det inträffade väckte stor uppmärksamhet. Dessa omständigheter talar för att uppsägning skulle kunna ske på grund av brotten som sådana. Det finns emellertid också omständigheter som talar mot en sådan bedömning. Brotten har inte haft något samband med tjänsten. Det har inte framkommit annat än att O.R. under sin långvariga anställning som brevbärare vid Posten skött sitt arbete utan anmärkning. Hans arbete vid Posten har innefattat kontakter med allmänheten angående frågor som rör posthanteringen, men han har inte innehaft någon särskild förtroendeställning. Arbetsdomstolen saknar dock anledning att gå närmare in på denna fråga eftersom Posten som grund för uppsägningen inte enbart åberopat brotten som sådana utan även den av fängelsestraffet orsakade långa frånvaron från arbetet.
 Frånvaro på grund av avtjänande av fängelsestraff anses visserligen inte innebära att arbetstagaren utan giltig anledning åsidosätter sin arbetsskyldighet men kan ändå inte likställas med frånvaro på grund av sjukdom eller lagstadgad rätt till ledighet. Frånvaro på grund av avtjänande av ett fängelsestraff skall därför bedömas mot bakgrund av den allmänna beredskap en arbetsgivare har att bemästra frånvaro på grund av den omfattande lagstiftning som finns om arbetstagares rätt till ledighet i olika situationer. Frånvaro för avtjänande av frihetsstraff bör som Arbetsdomstolen uttalat (se AD 2001 nr 2 samt AD 1993 nr 127 och där anförda rättsfall) bedömas med hänsyn till bl.a. arbetstagarens person och arbetsuppgifter, till hur han skött sitt arbete och till arbetsgivarens möjligheter att ersätta arbetstagaren under dennes frånvaro. En allmän utgångspunkt har ansetts vara att ju längre tid en arbetstagare är frånvarande för att avtjäna ett frihetsstraff, desto större möjlighet bör det finnas för arbetsgivaren att säga upp arbetstagaren.
 O.R. har dömts till ett sexårigt fängelsestraff. Det innebär att Posten hade anledning att räkna med att han skulle friges villkorligt efter två tredjedelar av denna tid, dvs. efter fyra år. I domen 2001 nr 2, som rörde ett fall som har väsentliga likheter med det nu aktuella men där frånvarotiden vid villkorlig frigivning bedömdes bli tre år och fyra månader, fann Arbetsdomstolen att även för en arbetsgivare med god beredskap för att ersätta frånvarande personal innebär ett sådant frihetsberövande att arbetsgivaren under mycket lång tid får bära de olägenheter och kostnader för t.ex. utbildning av vikarier som frånvaron orsakar. Enligt domstolen var det i det fallet fråga om så lång tid att arbetsgivaren måste ha svårt att överblicka t.ex. personalbehovet vid den tidpunkt då frihetsberövandet kan beräknas upphöra. Ett så långt frihetsstraff utgjorde enligt domstolen, i vart fall i förening med brottet som sådant, saklig grund för uppsägning.
 Samma synsätt bör tillämpas i förevarande fall. Det kan inte rimligen krävas av arbetsgivaren att denne under omständigheter som de nu aktuella skall låta arbetstagarens anställning bestå under flera år. Enligt domstolens mening bör detta gälla även om det, på grund av personalneddragningar eller av andra skäl, inte uppkommit något behov av att nyanställa personal med anledning av arbetstagarens frånvaro. Man måste typiskt sett räkna med att det uppstår både kostnader och olägenheter av olika slag för arbetsgivaren om en arbetstagare som dömts till ett så långvarigt fängelsestraff som det nu är fråga om skall ha rätt att kvarstå i anställningen. Av utredningen i målet framgår i och för sig också att vissa sådana olägenheter har uppstått, även om Posten har valt att i den uppkomna situationen avstå från att anställa en vikarie för O.R.
 Arbetsdomstolen finner mot bakgrund av det ovan sagda att det långa fängelsestraff som O.R. dömts till, i vart fall i förening med de mycket grova brott som han dömts för, utgör saklig grund för uppsägning. I detta ligger också att Arbetsdomstolen anser att det inte varit skäligt att kräva att Posten genom omplacering skulle ha berett O.R. annat arbete.
 Det anförda innebär att Postens överklagande skall bifallas.
 Med denna utgång skall O.R. förpliktas att ersätta Postens rättegångskostnader såväl i tingsrätten som i Arbetsdomstolen. Den ersättning Posten yrkat får anses skälig.
 1. Med ändring av punkten 1 i tingsrättens domslut ogillar Arbetsdomstolen O.R.s talan.
 2. Med ändring av punkten 3 i tingsrättens domslut förpliktar Arbetsdomstolen O.R. att ersätta Posten Sverige AB dess rättegångskostnader vid tingsrätten med tjugofyratusensexhundrafem (24 605) kr, varav 20 000 kr utgör ombudsarvode, jämte ränta på det förstnämnda beloppet enligt 6 § räntelagen från den 18 januari 2000 till dess betalning sker.
 3. Arbetsdomstolen förpliktar O.R. att ersätta Posten Sverige AB dess rättegångskostnader i Arbetsdomstolen med tjugoentusenåttahundra (21 800) kr, varav 19 000 kr utgör ombudsarvode, jämte ränta på det förstnämnda beloppet enligt 6 § räntelagen från dagen för denna dom till dess betalning sker.
 4. Arbetsdomstolen fastställer att ersättning enligt rättshjälpslagen skall utgå till Sture Frylén för det biträde han lämnat O.R. i Arbetsdomstolen med tjugosextusenåttahundranittionio (26 899) kr, varav 8 968 kr för arbete, 12 900 kr för tidsspillan och 5 031 kr för utlägg.
 Dom 2001-11-14, målnummer B-27-2000
 Ledamöter: Inga Åkerlund, Inger Andersson (hovrättsassessor; tillfällig ersättare), Palle Landin, Peter Ander, Ola Bengtson, Nils Lang (f.d. avtalsombudsmannen i Svenska Kommunalarbetareförbundet; tillfällig ersättare) och Jarl Karlsson. Enhälligt.
 Tingsrättens dom (ledamot: Gunnar Jacobsson)
 O.R. har yrkat att Posten Sverige Aktiebolags (posten) uppsägning av
 honom förklaras ogiltig.
 Posten har bestritt bifall till käromålet.
 O.R. har till utvecklande av käromålet anfört: Han har alltsedan 1965
 arbetat som brevbärare på posten i Kalmar och tjänstgjorde sedan 1995 på postens avdelning för kundservice. Under sin långa tjänstgöring hos posten har han aldrig ådragit sig några anmärkningar och han har alltid varit mycket omtyckt av sina arbetskamrater. I januari 1998 häktades han såsom misstänkt för sexuella övergrepp på sin dotter. Den 6 mars 1998 dömdes han av tingsrätten för bl a grov våldtäkt till sex års fängelse. Domen fastställdes av Göta hovrätt den 29 april 1998. Genom hela rättegången hävdade O.R. att han var oskyldig till de brott som dottern anklagat honom för. O.R. sades upp den 4 augusti 1998 på grund av personliga skäl.
 Som grund för käromålet har O.R. anfört att saklig grund för uppsägningen inte har förelegat. Den brottslighet som O.R. dömts för har inte riktats mot någon utomstående och har inte haft något som helst samband med hans arbete hos posten. I andra hand har O.R. hävdat att han borde ha omplacerats till någon annan tjänst inom posten.
 Posten har anfört: Genom domen har O.R. dömts för grov våldtäkt, grovt sexuellt utnyttjande av underårig och sexuellt umgänge med avkomling till fängelse i sex år jämte skadestånd. Efter att Göta hovrätts dom vunnit laga kraft beslutade posten vid ett sammanträde den 4 augusti 1998 att säga upp O.R. på grund av personliga skäl. I samband härmed gick man igenom vilka alternativa åtgärder som kunde vara aktuella beträffande O.R., t ex en omplacering. Några sådana alternativ förelåg emellertid inte. Som grund för bestridandet har anförts att såväl frånvaron på grund av brotten som brotten var för sig utgör saklig grund för uppsägning av O.R. I vart fall har dessa omständigheter tillsammans utgjort grund för uppsägning. I omplaceringsfrågan har det bestritts att någon sådan var möjlig samt att någon omplaceringsskyldighet inte föreligger på grund av brottens svårighetsgrad.
 Förhör under sanningsförsäkran har hållits med O.R. På postens begäran har vittnesförhör hållits med B.J.
 O.R.: Han har arbetat hos posten hela sitt vuxna liv. Hans arbete har varit prickfritt och han har varit mycket populär och omtyckt. O.R. har efter att han häktades inte haft någon kontakt med sina arbetskamrater och vet därför inte vad de tycker om honom. O.R. har ytterligare en dotter som stöttar honom och till henne har hans arbetskamrater sagt att de tror på honom. Halva strafftiden är avtjänad den 18 januari 2001 och två tredjedelstid den 18 januari 2002.
 B.J.: Han började i januari 1998 som utdelningschef och ansvarig för postutdelningen inom Kalmar stad. Posten Sverige AB är uppdelad på många olika affärsområden, bl a Postgirot och Posten Brev. Posten Brev är uppdelad i 91 serviceområden, bl a Kalmar Serviceområde. Inom detta område arbetar ca 60 personer, varav 60 procent män och resten kvinnor. Posten Sverige AB har ca 40 000 anställda medan 12 000 - 13 000 arbetar inom Posten Brev. O.R. anställdes ursprungligen av Region Växjö som var en av 13 olika regioner i Sverige. Inom denna region arbetade ca 1 100 personer med brevhantering. Från och med den 1 januari 1999 har regionindelningen ersatts med de tidigare nämnda serviceområdena. B.J. kom till Kalmar i slutet av januari 1998 och har således inte arbetat tillsammans med O.R. När personalen fick reda på att O.R. var misstänkt för brotten kunde de först inte tro att det var sant. Efterhand blev de arga och närmast hatiskt inställda på något sätt och det var mycket upprörda känslor. Saken togs upp i de utvecklingssamtal som han återkommande har med personalen. Han insåg då att många mådde dåligt. Domen blev allmänt känd i Kalmar och den cirkulerade också på arbetsplatsen. Det var även stora rubriker i tidningarna, även om O.R. namn inte nämndes. Såväl arbetsgivaren som kunderna vill ha servicemedvetna, förtroendefulla och ansvarsfulla brevbärare och dessa måste framförallt kunna arbeta med andra människor. B.J. tror att O.R. förbrukat sitt förtroende i Kalmar och att det är omöjligt för honom att komma tillbaka till posten. När O.R. försvann fick hans arbetsuppgifter läggas ut på andra arbetskamrater men i takt med att försändelsevolymerna har minskat har en anpassning skett av personalstyrkan. Praktiskt innebar O.R. frånvaro att telefonen togs om hand antigen av honom själv eller av andra brevbärare. Andra arbetsuppgifter lades ut på de olika brevbärarlagen. Varken nyanställningar eller uppsägningar har hittills skett i Kalmar men ett antal medarbetare har slutat på egen begäran. Inom den närmaste tiden skall ytterligare tre medarbetare försvinna. Några lediga befattningar fanns inte då O.R. försvann.
 Till grund för O.R. uppsägning ligger tingsrättens och hovrättens domar genom vilka O.R. befunnits skyldig till mycket allvarliga brott riktade mot hans dotter. O.R. har inte begärt att någon överprövning skall ske av hovrättens dom. Det har inte heller förebragts någon utredning i skuldfrågan utöver att O.R. hävdat att han är oskyldig till brotten. Tingsrätten utgår därför vid sin prövning ifrån att O.R. gjort sig skyldig till de aktuella brotten.
 Enligt 7 § lagen (1982:80) om anställningsskydd skall en uppsägning från arbetsgivarens sida vara sakligt grundad. En uppsägning är inte sakligt grundad om det är skäligt att kräva att arbetsgivaren bereder arbetstagaren annat arbete hos sig.
 Om en anställd utom tjänsten begår brott av inte alltför allvarlig karaktär och där brottsligheten inte kan sägas påverka själva anställningsförhållandet ligger det närmast till hands att anta att saklig grund för uppsägning inte föreligger. Om anställningen däremot har en sådan karaktär, att ett brott kan menligt inverka på förtroendet för den anställde eller företagets anseende utåt eller i förhållande till övrig personal, kan omständigheterna vara sådana att uppsägning får ske (Lunning, Anställningsskydd, 7 uppl, 1989). Som framgår av AD 1993 nr 127 kan inte något generellt svar ges när ett brott som begåtts utom tjänsten är uppsägningsgrundande utan en individuell prövning måste ske i det enskilda fallet. Vid denna prövning skall bl a arbetsuppgifternas beskaffenhet beaktas ävensom arbetsplatsens storlek och hur arbetet är organiserat. Av rättspraxis framgår också att man ser allvarligt på brott som begås av offentligt anställda men att möjligheterna att avsluta en anställning även i dessa fall ansetts vara mer begränsade då brotten varit begångna vid sidan av arbetet. Brott som begåtts utom tjänsten har bedömts som särskilt allvarliga i fall gärningsmannen haft ett ansvarsfullt och självständigt arbete (se t ex AD 1979 nr 143 och SOU 1993:32 s 387).
 Det är ostridigt att brotten inte haft något samband med tjänsten. O.R. har således inte i förhållande till posten åsidosatt sina åligganden. Hans anställning vid posten har innefattat kontakter med allmänheten angående frågor som rör posthanteringen. O.R. anställning kan emellertid inte anses ha innefattat en sådan förtroendeställning som i sig skulle innebära att skäl föreligger för arbetsgivaren att avsluta anställningen. Brottsligheten har inte heller riktats mot någon av de anställda där. Tingsrätten finner därför att brotten i sig inte utgör tillräcklig grund för uppsägning av O.R.
 Tingsrätten övergår därefter till att pröva om fängelsestraffets längd utgör saklig grund för uppsägning av O.R. Som Arbetsdomstolen flera gånger uttalat kan en frånvaro som beror på att arbetstagaren avtjänar ett fängelsestraff inte bedömas utifrån det synsätt som annars gäller vid olovlig frånvaro från arbetsplatsen. Prövningen skall i stället ske med utgångspunkt från den inverkan som frånvaron kan få på anställningsförhållandet. I rättsfallet AD 1986 nr 21 har Arbetsdomstolen framhållit att frånvaro för avtjänande av ett fängelsestraff skall bedömas mot bakgrund av den allmänna beredskap som en arbetsgivare har för att bemästra frånvaro på grund av den omfattande lagstiftning som finns om arbetstagares rätt till ledighet i olika situationer. Vidare skall arbetstagarens person och arbetsuppgifter vägas in, hur han skött sitt arbete samt vilka möjligheter som arbetsgivaren har att ersätta arbetstagaren under dennes frånvaro. Som en allmän utgångspunkt angav Arbetsdomstolen att ju längre en arbetstagare är frånvarande för att avtjäna ett frihetsstraff, desto större möjligheter bör finnas för arbetsgivaren att säga upp honom. I det senaste nämnda avgörandet har ett tvåårigt fängelsestraff inte ansetts utgöra grund för uppsägning.
 O.R. har av domstolarna dömts till ett mycket långvarigt fängelsestraff och villkorlig frigivning kan äga rum tidigast den 18 januari 2001. Den mycket långa påföljden talar otvivelaktigt för att uppsägningen är sakligt grundad. Å andra sidan har det inte påståtts att O.R. frånvaro medfört några nämnvärda problem för den verksamhet som han varit sysselsatt med. Tvärtom har framkommit att posten under senare år verkställt personalneddragningar och att någon nyanställning inte varit aktuell med anledning av O.R. frånvaro. Dessa omständigheter talar mycket starkt mot att O.R. frånvaro åsamkat posten några egentliga olägenheter.
 O.R. har en mycket lång anställning vid posten bakom sig och någon anmärkning mot hans sätt att sköta arbetet har inte framförts. Med hänsyn härtill och till vad tidigare anförts finner tingsrätten att posten inte har haft saklig grund för att säga upp O.R. Käromålet skall därför bifallas.
 Vid denna utgång skall posten ersätta O.R. för rättegångskostnader. Skäl för jämkning föreligger inte.
 1. Tingsrätten förklarar uppsägningen av O.R. ogiltig.
 2. Tingsrätten fastställer att ersättning enligt rättshjälpslagen skall utgå till S.F. med tjugosextusensjuhundrafyrtioen (26 741)kr, varav 14 742 kr för arbete, 7 760 krför tidsspillan och 4 239 kr för utlägg. Av det sammanlagda beloppet utgörs 5 348 kr av mervärdesskatt.
 3. Posten Sverige Aktiebolag skall utge ersättning för O.R. rättshjälpskostnader enligt den fördelning som Rättshjälpsmyndigheten bestämmer.
 B-27-2000
 Självförvållad frånvaro
 AD 2011 nr 26: En maskinoperatör vid ett mejeriföretag har dömts till fem års fängelse för försök till mord. Det fanns saklig grund för uppsägning av maskinoperatören på grund av fängelsestraffets längd, i vart...


text:
Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci Perálec IČO 45537640 kontakty (26.02.2020) | Finance.cz
 Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci Perálec IČO: 45537640
 Tato stránka obsahuje výpis dat z různých rejstříků pro firmu Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci, která sídlí v obci Perálec a bylo jí přiděleno IČO 45537640.
 Firma s názvem Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci se sídlem v obci Perálec byla založena v roce 1993. Společnost je stále aktivní. V jejím vedení se dosud vystřídalo 2 osob. Společnost podniká(podnikala) v oboru Montáž, opravy, údržba a revize vyhrazených elektrických zařízení a výroba rozvaděčů nízkého napětí , Montáž a opravy vyhrazených elektrických zařízení , Výroba rozvaděčů nízkého napětí a další.
 Základní údaje o Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci IČO: 45537640
 Krajský soud v Hradci Králové 1.3.1993
 45537640
 Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci
 Dle rozhodnutí Krajského soudu v Hradci Králové, pobočka v Pardubicích, č.j. 55 Cm 133/2007-8 ze dne 28.8.2007 se obchodní společnost Agro COOL spol. s r.o., se sídlem Perálec 72, PSČ 539 44, identifikační číslo 455 37 640, zrušuje s likvidací ke dni 19.1.2008. 31.1.2008
 Údaje o vzniku společnosti: Společnost s ručením omezeným byla založena společenskou smlouvou dne 16. 3. 1993 podle zák. č. 513/91 Sb. 1.3.1993
 Aktuální kontaktní údaje Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci
 Agro COOL spol. s r.o.
 Kontakty na Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci IČO: 45537640
 72 , 539 44 Perálec Česká republika
 č.p. 72, 539 44 Perálec 19.6.2015
 539 44 Perálec 72 Česká republika
 Perálec 72, PSČ 53944 1.3.1993 - 19.6.2015
 Obory činností Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci IČO: 45537640
 Nákup zboží za účelem jeho dalšího prodeje a prodejOprava, údržba vyhrazených elektrických zařízení 1.3.1993
 Živnost č. 1 Montáž, opravy, údržba a revize vyhrazených elektrických zařízení a výroba rozvaděčů nízkého napětí
 Živnost č. 3 Výroba rozvaděčů nízkého napětí
 Vedení firmy Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci IČO: 45537640
 Miroslav Drahoš 19.6.2015
 č.p. 72, 539 44 Perálec
 Slavomír Krajhanzl 19.6.2015
 Miroslav Drahoš 1.3.1993 - 19.6.2015
 Perálec 72, PSČ 53944
 Slavomír Krajhanzl 1.3.1993 - 19.6.2015
 Nad Žabincem 514 , 580 01 Havlíčkův Brod Česká republika
 Havlíčkův Brod, Nad Žabincem 514, PSČ 58001
 Miroslav Drahoš 31.1.2008 - 19.6.2015
 Vlastníci firmy Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci IČO: 45537640
 zakladni 500 000 Kč - 1.3.1993
 Sbírka Listin Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci IČO: 45537640
 C 4206/SL 21 účetní závěrka [2014] ds Krajský soud v Hradci Králové 31.3.2015 24.4.2015 28.4.2015 6
 C 4206/SL 20 účetní závěrka [2013] ds Krajský soud v Hradci Králové 25.3.2014 24.4.2015 28.4.2015 6
 C 4206/SL 19 účetní závěrka [2012] ds Krajský soud v Hradci Králové 13.3.2013 24.4.2015 28.4.2015 6
 C 4206/SL 18 účetní závěrka [2001] ds Krajský soud v Hradci Králové 24.4.2015 28.4.2015 8
 C 4206/SL 17 účetní závěrka [1996] ds Krajský soud v Hradci Králové 24.4.2015 28.4.2015 7
 Hodnocení Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci
 Výpis dat pro firmu Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci obsahuje pouze taková data, která lze dle zákona č. 101/2000 Sb., o ochraně osobních údajů, zveřejňovat i bez souhlasu subjektu těchto údajů.
 výpis firmy Agro COOL spol. s r.o. v likvidaci, 45537640 na obchodním rejstříku
 výpis firmy Agro COOL spol. s r.o., 45537640 na živnostenském rejstříku
 COOL spol. s r.o. - 18810675 - Zlín , nám. T. G. Masaryka 588


type: contracts

text:
Nr. L 185/ 16 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 16. 7. 75
 ABKOMMEN
 zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Ruanda
 über die Lieferung von Weichweizenmehl im Rahmen der Nahrungsmittelhilfe
 DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN
 einerseits,
 DIE REGIERUNG DER REPUBLIK RUANDA
 andererseits
 HABEN BESCHLOSSEN, dieses Abkommen zu schließen , und haben dafür als Bevollmächtigte er
 nannt :
 DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN :
 DIE REGIERUNG DER REPUBLIK RUANDA :
 DIESE SIND WIE FOLGT ÜBEREINGEKOMMEN :
 Artikel I A rtikel V
 Im Rahmen ihrer Nahrungsmittelhilfeprogramme lie Das Empfängerland verpflichtet sich, die im Rahmen
 fert die Europäische Wirtschaftsgemeinschaft — nach der Hilfe gelieferte Ware für Verbrauchszwecke zu ver
 stehend „Gemeinschaft" genannt — der Republik wenden und sie unentgeltlich an die notleidende Be
 Ruanda — nachstehend „Empfängerland" genannt — völkerung zu verteilen .
 unentgeltlich in Form von 1 986 Tonnen Weichwei
 zenmehl 3 000 Tonnen Weichweizen , und zwar 1 500 Artikel VI
 Tonnen im Rahmen des Programms 1970/ 1971 und Die Vertragsparteien verpflichten sich, bei der Durch
 1 500 Tonnen im Rahmen des Programms 1973/ 1974. führung dieses Abkommens jegliche Beeinträchtigung
 der normalen Struktur der einheimischen Produktion
 Artikel II und des internationalen Handels zu vermeiden . Sie
 treffen zu diesem Zweck die erforderlichen Maßnah
 Die Lieferungen erfolgen in neuen Baumwollsäcken men, um sicherzustellen, daß die im Rahmen der
 mit einem Nettogewicht von je 50 kg zur Hälfte frei Hilfe getätigten Lieferungen nicht an die Stelle der
 Kigali und zur Hälfte frei Ruhengeri . normalerweise ohne diese Lieferungen zu erwartenden
 Handelsgeschäfte treten, sondern zu diesen hinzukom
 men .
 Artikel III
 Artikel VII
 Die Verpflichtungen und Verantwortlichkeiten der Das Empfängerland trifft alle zweckdienlichen Maß
 Gemeinschaft und des Empfängerlandes betreffend nahmen , um folgendes zu verhindern :
 die Lieferung und die Übernahme sind im Anhang — die Wiederausfuhr der im Rahmen der Hilfe gelie
 festgelegt, der Bestandteil dieses Abkommens ist. ferten Ware sowie daraus hergestellter Erzeug
 nisse ;
 Artikel IV — während eines Zeitraums von sechs Monaten nach
 der letzten Lieferung die kommerzielle und nicht
 Das Empfängerland verpflichtet sich, alle erforderli kommerzielle Ausfuhr im Inland hergestellter Er
 chen Vorkehrungen für die Beförderung und Versiche zeugnisse derselben Art wie die im Rahmen der
 rung der Ware von den Bestimmungsorten ab zu tref Hilfe gelieferte Ware sowie daraus hergestellter
 fen . Erzeugnisse .
 ---pagebreak--- 16 . 7 . 75 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften Nr. L 185/ 17
 Artikel VIII sammenhang mit der Durchführung dieses Abkom
 mens an Ort und Stelle verfolgen können . -
 Das Empfängerland verpflichtet sich, die Gemein
 schaft über die Einzelheiten der Durchführung dieses
 Abkommens zu unterrichten . Zu diesem Zweck Artikel X
 macht es der Kommission der Europäischen Gemein
 schaften alle drei Monate bis zur vollständigen Verwen Auf Antrag einer Vertragspartei konsultieren diese ein
 dung der im Rahmen der Hilfe gelieferten Mengen fol ander in allen Fragen der Durchführung dieses Ab
 kommens .
 gende Angaben : verteilte Mengen ; Zahl und Art der
 Empfänger ; Orte und Art der Verteilung.
 Artikel XI
 Artikel IX
 Dieses Abkommen ist in zwei Urschriften in däni
 Das Empfängerland trifft alle zweckdienlichen Maß scher, deutscher, englischer, französicher, italienischer
 nahmen ; damit die von der Gemeinschaft ordnungsge und niederländischer Sprache abgefaßt, wobei jeder
 mäß bevollmächtigten Personen die Vorgänge im Zu Wortlaut verbindlich ist.
 ---pagebreak--- Nr. L 185/ 18 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 16 . 7. 75
 ANHANG
 Lieferungs- und Übernahmemodalitäten
 Artikel 1 Artikel 4
 Die Lieferung ist erfolgt, und die Gefahr geht von der Ge Bei Lieferung der Ware ist eine Unterschreitung der in Arti
 meinschaft auf das Empfängerland über, sobald die Ware tat kel I des Abkommens vorgesehenen Liefermenge bis zu 5 %
 sächlich am Bestimmungsort eingetroffen und ausgeladen ist. zulässig.
 Das Empfängerland trägt sämtliche Kosten der Warenab
 nahme, etwaige Umladekosten und alle nach der Lieferung Artikel 5
 der Ware entstehenden Kosten .
 Etwaige Kosten auf Grund von Verzögerungen bei der Über Zur Durchführung der Bestimmungen dieses Anhangs be
 nahme der Ware gehen zu Lasten des Empfängerlandes, nennt die Gemeinschaft einen Bevollmächtigten, dessen
 wenn die Verzögerungen ihm zuzurechnen sind . Namen und Anschrift sie dem Empfängerland rechtzeitig
 mitteilt.
 Artikel 2
 Das Empfängerland benennt für jeden Lieferort einen Emp
 Die Gemeinschaft unterrichtet das Empfängerland unverzüg fangsberechtigten, dessen Namen und Anschrift es der Ge
 lich über das oder die für die Verbringung der Ware zum Be meinschaft vor Durchführung des Abkommens mitteilt.
 stimmungsort benutzten Beförderungsmittel, die Einzelhei
 ten der Beförderung in den Zwischenstadien, den Verladezeit
 punkt sowie die beim Verlassen der Gemeinschaft festge Artikel 6
 stellte Qualität und Menge der Ware . *
 Bei Lieferung der Ware übergibt das Empfängerland dem
 Artikel 3 Bevollmächtigten der Gemeinschaft eine Ubernahmebeschei
 nigung mit Angabe von Ort und Zeitpunkt der Übernahme
 Die Gemeinschaft unterrichtet das Empfängerland rechtzei sowie von Art und Menge der übernommenen Ware und ge
 tig über den mutmaßlichen Zeitpunkt des Eintreffens der gebenenfalls mit Bemerkungen über die Qualität dieser
 Ware am Bestimmungsort. Sie bestätigt diesen Zeitpunkt Ware. Es übermittelt der Kommission der Europäischen
 mindestens zwei Tage im voraus. Gemeinschaften eine Kopie dieser Bescheinigung.
 Mitteilung betreffend die Unterzeichnung des Lieferabkommens zwischen der
 Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Ruanda im Rahmen
 der Nahrungsmittelhilfe
 Das Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik
 Ruanda über die Lieferung von Weichweizenmehl im Rahmen der Nahrungsmittelhilfe,
 dessen Abschluß der Rat am 16. Juni 1975 beschlossen hat, ist am 18 . Juni 1975
 im Namen des Rates der Europäischen Gemeinschaften vom außerordentlichen und be
 vollmächtigten Botschafter und Präsidenten des Ausschusses der Ständigen Vertreter,
 Herrn Brendan Dillon, sowie vom Generaldirektor der Generaldirektion für Entwicklung
 und Zusammenarbeit bei der Kommission der Europäischen Gemeinschaften, Herrn
 Hans-Broder Krohn ,
 und im Namen der Republik Ruanda vom außerordentlichen und bevollmächtigten Bot
 schafter und Vertreter der Republik Ruanda bei der Europäischen Wirtschaftsgemein
 schaft, Herrn Ignace Karuhije,
 in Brüssel unterzeichnet worden .


type: caselaw

text:
 11.7.2016
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 251/3
 Prasība, kas celta 2016. gada 18. martā – Eiropas Komisija/Grieķijas Republika
 (Lieta C-160/16)
 (2016/C 251/04)
 Tiesvedības valoda – grieķu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Eiropas Komisija (pārstāvji – G. Zavvos un K. Talabér-Ritz)
 Atbildētāja: Grieķijas Republika
 Prasītājas prasījumi:
 —
 atzīt, ka, neiesniedzot Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 19. maija Direktīvas 2010/31/ES par ēku energoefektivitāti (1), – kuru papildina Komisijas 2012. gada 16. janvāra Deleģētā regula (ES) Nr. 244/2012, ar kuru noteikta salīdzinošās metodoloģijas sistēma izmaksu ziņā optimālu minimālo energoefektivitātes prasību līmeņu aprēķināšanai ēkām un būves elementiem (2), – 5. panta 2. punktā paredzēto ziņojumu par izmaksu ziņā optimālu līmeni, Grieķijas Republika nav izpildījusi šajā tiesību normā uzliktos pienākumus;
 —
 piespriest Grieķijas Republikai atlīdzināt tiesāšanās izdevumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 1.
 2016. gada 18. martā Eiropas Komisija cēla prasību pret Grieķijas Republiku, lūgdama Tiesu atzīt, ka, neiesniedzot Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 19. maija Direktīvas 2010/31/ES par ēku energoefektivitāti, – kuru papildina Komisijas 2012. gada 16. janvāra Deleģētā regula (ES) Nr. 244/2012, ar kuru noteikta salīdzinošās metodoloģijas sistēma izmaksu ziņā optimālu minimālo energoefektivitātes prasību līmeņu aprēķināšanai ēkām un būves elementiem, – 5. panta 2. punktā paredzēto ziņojumu par izmaksu ziņā optimālu līmeni, Grieķijas Republika nav izpildījusi šajā tiesību normā uzliktos pienākumus.
 2.
 Prasībā Komisija apgalvo, ka, neraugoties uz tās atkārtotajiem lūgumiem, Grieķijas iestādes joprojām nav iesniegušas galīgo ziņojumu par ēkām un būves elementiem piemērojamo minimālo energoefektivitātes prasību izmaksu ziņā optimālo līmeni, kas aprēķināts, izmantojot Komisijas 2012. gada 16. janvāra Deleģētajā regulā (ES) Nr. 244/2012 noteikto salīdzinošās metodoloģijas sistēmu, un ka līdz ar to esot pārkāpts Direktīvas 2010/31/ES 5. panta 2. punkts.
 (1) OV L 153, 18.6.2010., 13. lpp.
 (2) OV L 81, 21.3.2012., 18. lpp.