type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 6.4.2017
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 108/14
 TUOMIOISTUIMEN TUOMIO,
 annettu 29 päivänä heinäkuuta 2016,
 asiassa E-31/15
 EFTAn valvontaviranomainen vastaan Islanti
 (EFTA-valtion velvollisuuksien laiminlyönti – Täytäntöönpanon laiminlyönti – Direktiivi 2011/77/EU tekijänoikeuden ja tiettyjen lähioikeuksien suojan voimassaoloajasta annetun direktiivin 2006/116/EY muuttamisesta)
 (2017/C 108/12)
 Asiassa E-31/15, EFTAn valvontaviranomainen vastaan Islanti, on esitetty HAKEMUS, jossa pyydetään tuomioistuinta toteamaan, että Islanti on laiminlyönyt Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen liitteessä XVII olevan 9f kohdan luetelmakohdassa tarkoitetun säädöksen (Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2011/77/EU, annettu 27 päivänä syyskuuta 2011, tekijänoikeuden ja tiettyjen lähioikeuksien suojan voimassaoloajasta annetun direktiivin 2006/116/EY muuttamisesta), sellaisena kuin se on mukautettuna ETA-sopimukseen sen pöytäkirjalla 1, sekä ETA-sopimuksen 7 artiklan mukaiset velvoitteensa, koska se ei ole määräajassa hyväksynyt tarvittavia toimenpiteitä säädöksen panemiseksi täytäntöön eikä ilmoittanut kyseisistä toimenpiteistä EFTAn valvontaviranomaiselle. EFTAn tuomioistuin, toimien kokoonpanossa Carl Baudenbacher, presidentti, sekä tuomarit Per Christiansen (esittelevä tuomari) ja Páll Hreinsson, on antanut 29 päivänä heinäkuuta 2016 tuomion, jonka tuomiolauselma on seuraava:
 Tuomioistuin
 1.
 toteaa, että Islanti on laiminlyönyt Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen liitteessä XVII olevan 9f kohdan luetelmakohdassa tarkoitetun säädöksen (Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 2011/77/EU, annettu 27 päivänä syyskuuta 2011, tekijänoikeuden ja tiettyjen lähioikeuksien suojan voimassaoloajasta annetun direktiivin 2006/116/EY muuttamisesta), sellaisena kuin se on mukautettuna ETA-sopimukseen sen pöytäkirjalla 1, sekä ETA-sopimuksen 7 artiklan mukaiset velvoitteensa, koska se ei ole määräajassa hyväksynyt tarvittavia toimenpiteitä säädöksen panemiseksi täytäntöön;
 2.
 määrää Islannin maksamaan oikeudenkäyntikulut.


type: other

text:
16 ta' Ġunju 1998 (*)
 "Ftehim ta’ kooperazzjoni KEE/Jugoslavja – Sospensjoni ta’ konċessjonijiet kummerċjali – Konvenzjoni ta’ Vjenna fuq il-liġi tat-trattati – Kompatibbiltà mad-dritt internazzjonali"
 Fil-kawża C-162/96
 li għandha bħala suġġet talba mressqa lill-Qorti tal-Ġustizzja, b'applikazzjoni ta' l-Artikolu177 tat-Trattat KEE, mill-Bundesfinanzhof u li hija intiża sabiex tikseb, fil-kawża pendenti quddiem din il-qorti bejn
 deċiżjoni preliminari fuq il-validità tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) nru 3300/91, tal-11 ta’ Novembru 1991, li jissospendi l-konċessjonijiet kummerċjali previsti mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (ĠU L 315, p.1),
 komposta minn G.C. Rodríguez Iglesias, President, C. Gulmann, H. Ragnemalm u M. Wathelet, Presidenti ta’ Awla, J.C. Moitinho de Almeida, P.J.G. Kapteyn (Relatur), J. L. Murray, , D.A.O. Edward, G. Hirsch, P. Jann u L. Sevón,, Imħallfin,
 Avukat Ġenerali: F.G. Jacobs,
 Reġistratur: D. Louterman-Hubeau, amministratur prinċipali,
 wara li rat l-osservazzjonijiet ippreżentati bil-miktub:
 – għal A. Racke GmbH & Co., minn D. Ehle, Rechtsanwalt,
 – għall-Kunsill ta' l-Unjoni Ewropea, minn J. Huber, u M. Vitsentzatos, bħala konsulenti legali, kif ukoll minn A. Tanca, membru tas-servizz ġuridiku, bħala aġent,
 – għall-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej, minn J. Sack, bħala konsulent legali u B. Brandtner, membru tas-servizz ġuridiku, bħala aġent,
 wara li rat ir-rapport tas-seduta,
 wara li semgħet l-osservazzjonijiet orali ta’ A. Racke GmbH & Co., tal-Kunsill u tal-Kummissjoni fis-seduta tal-15 ta’ Lulju 1997,
 wara li semgħet il-konklużjonijiet ta' l-Avukat Ġenerali, ippreżentati fis-seduta ta’ l-4 ta' Diċembru 1997,
 1 Permezz ta' digriet tas-7 ta’ marzu 1996, li wasal fil-Qorti tal-Ġustizzja fit-13 ta’ Mejju ta’ wara, il-Bundesfinanzhof ressqet, skond l-Artikolu 177 tat-Trattat KE, żewġ domandi preliminari dwar il-validità tar-Regolament tal-Kunsill Nru 3300/91 (KEE), tal-11 ta’ Novembru 1991, li jissospendi l-konċessjonijiet kummerċjali previsti mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (ĠU L 315, p.1, iktar ‘il quddiem ir-"Regolament ikkontestat" ).
 2 Dawn id-domandi ġew imressqa fil-kuntest ta’ kawża bejn A.Racke GmbH & Co. (iktar ‘il quddiem "Racke") u Hauptzollamt Mainz dwar dejn doganali, li nħoloq fil-kuntest ta’ l-importazzjoni fil-Ġermanja ta’ ċerti kwantitajiet ta’ nbid li joriġinaw mir-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja.
 3 Il-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (iktar ‘il quddiem il-"Ftehim ta’ Kooperazzjoni") ġie ffirmat fit-2 ta’ April 1980 f’Belgrade, minn naħa, mill-Istati Membri tal-Komunità Ekonomika Ewropea u mill-Komunità, u min-naħa l-oħra, mir-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (iktar ‘il quddiem il-"Jugoslavja"), u approvat għan-nom tal-Komunità mir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 314/83, ta’ l-24 ta’ Jannar 1983 (ĠU L 41, p.1).
 4 L-Artikolu 22 tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni, fil-verżjoni tiegħu li tirriżulta mill-Artikolu 4 tal-Protokoll Addizzjonali ma’ dan il-ftehim, li jistabbilixxi sistema kummerċjali ġdida (iktar ‘il quddiem il-"protokoll addizzjonali") approvat għan-nom tal-Komunità fid-Deċiżjoni tal-Kunsill 87/605/KEE, tal-21 ta’ Diċembru 1987 (ĠU L 389, p.72) hu fformulat kif ġej:
 "1. Għal inbejjed ta’ għeneb frisk li jinsabu fis-subintestaturi 22.05 u ex Ċ II tat-Tariffa Doganali Komuni u ppreżentati f’reċipjenti ta’ żewġ litri jew anqas, li joriġinaw mill-Jugoslavja, id-dazji fuq l-importazzjoni fil-Komunità għandhom ikunu mnaqqsa bi 30% fil-limitu ta’ kwota tarriffarja komunitarja annwali ta’ 12 000 ettolittri. Għall-kwantitajiet importati lil hinn mill-kontinġent, il-Komunità għandha tapplika d-dazji li jirriżultaw mid-dispożizzjonijiet tal-paragrafu 4.
 3. Id-dispożizzjonijiet tal-paragrafi 1 u 2 għandom jibqgħu fis-seħħ sakemm il-livelli tad-dazji previsti fil-kuntest tat-tneħħija progressiva msemmija fil-paragrafu 4, għall-inbejjed msemmija fil-paragrafu 1, jilħqu r-rata ta’ riduzzjoni ta’ 30% prevista fil-paragrafu 1.
 4. Għall-inbejjed ta’ għeneb frisk li jinsabu fis-subintestaturi 22.05 u ex Ċ II tat-Tariffa Doganali Komuni, li joriġinaw mill-Jugoslavja, id-dazji fuq l-importazzjoni fil-Komunità għandhom jiġu aboliti skond il-modalitajiet imiżżla fl-AArtikolu 2(1) u (2) tal-protokoll addizzjonali li joħloq is-sistema kummerċjali l-ġdida. Din id-dispożizzjoni għandha tapplika fil-limitu ta’ kwota tariffarja komunitarja annwali ta’ 545 000 ettolitri. Għall-kwantitajiet importati lil hinn mill-kwota, il-Komunità għandha tapplika d-dazju tat-tariffa doganali komuni.
 [...]". [traduzzjoni mhux uffiċjali]
 5 Fid-dawl ta’ l-Artikolu 2(1), paragrafu 1, tal-protokoll addizzjonali, id-dazji fuq l-importazzjoni fil-Komunità applikabbli skond il-Ftehim ta’ Kooperazzjoni huma progressivament aboliti matul l-istess perijodi u bl-istess ritmi bħal dawk previsti fl-Att li jikkonċerna l-kundizzjonijiet ta’ adeżjoni tar-Renju ta’ Spanja u tar-Repubblika Portugiża u l-emendi tat-Trattati (ĠU 1985, L 302, p.23) għall-istess prodotti importati minn dawn l-Istati fil-Komunità fil-kompożizzjoni tagħha fil-31 ta’ Diċembru 1985. Meta d-dazji applikati fuq l-importazzjoni fil-Komunità, fil-kompożizzjoni tagħha tal-31 ta’ Diċembru 1985, ta’ prodotti ta’ Spanja u tal-Portugall huma differenti għaż-żewġ Stati, id-dazju l-aktar għoli mit-tnejn kellu jiġi applikat għall-prodotti li joriġinaw mill-Jugoslavja. Skond l-Artikolu 2(2), meta l-Jugoslavja tibbenefika mid-dazji anqas għoljin minn dawk applikati għal Spanja u għall-Portugall jew għaż-żewġ pajjiżi, id-demolizzjoni hi mibdija hekk kif id-dazji applikati għall-istess prodotti ta’ Spanja u tal-Portugall jilħqu livell inferjuri għal dawk applikati għal prodotti li joriġinaw mill-Jugoslavja.
 6 Skond l-ewwel Artikolu tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) nru 3413/90, tad-19 ta’ Novembru 1990, li jirrigwarda l-ftuħ u l-metodu ta’ kwoti tariffarji komunitarji ta’ ċerti prodotti li joriġinaw mill-Jugoslavja (1991) (ĠU L 335, p.26), id-dazji għall-importazzjoni fil-Komunità ta’ nbejjed ta’ għeneb frisk li jaqgħu taħt il-kodiċi NM ex 2204 21 u 2204 29 li joriġinaw mill-Jugoslavja kienu sospiżi mill-1 ta’ Jannar sal-31 ta’ Diċembru 1991 fil-livelli ta’ 3.6, 4.4, 4,.8 jew 5.6 ECU/HL u fil-limiti ta’ kwota ta’ 545 000 HL. Barra minn hekk, l-Artikoli 2 sa 4 tar-Regolament nru 3413/90 jiddeterminaw il-modalitajiet ta’ aċċess ta’ importaturi ta’l-imsemmija prodotti għall-kwota.
 7 Skond l-Artikolu 60 tiegħu, il-Ftehim ta’ Kooperazzjoni għandu tul taż-żmien limitat. Kull parti tista’ madankollu toħroġ mill-ftehim tal-kooperazzjoni permezz ta’ notifika lill-parti l-oħra. Il-validità ta’ dan il-ftehim tintemm sitt xhur wara d-data ta’ l-imsemmija notifika.
 8 Bid-Deċiżjoni 91/586/KEFA, KEE, tal-11 ta’ Novembru 1991, li tissospendi l-applikazzjoni tal-ftehim bejn il-Komunità Ewropea, l-Istati Membri tagħha u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (ĠU L 315, p.47), il-Kunsill u r-rappreżentanti tal-gvernijiet ta’ l-Istati Membri, mlaqqgħin fi ħdan il-Kunsill, issospendew l-applikazzjoni tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni b’effett immedjat, minħabba r-raġunijiet li ġejjin, ppreċiżati fit-tieni, t-tielet, ir-raba’u l-ħames premessi tad-deċiżjoni:
 "[...] Billi, fid-dikjarazzjonijiet tagħhom tal-5 u tat-28 ta' Ottubru 1991, il-Komunità Ewropea u l-Istati Membri tagħha, [li] iltaqgħu fil-parametri ta' Koperazzjoni Politika Ewropea, taw każ il-kriżi fil-Jugoslavia; billi l-Kunsill tas-Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti esprimew, fir-reżoluzzjoni 713 (1991), il-biża' li d-dewmien f'din is-sitwazzjoni toħloq theddida għall-paċi u għas-sigurtà internazzjonali;
 Billi l-insegwiment ta' ostilitajiet u l-konsegwenzi tagħhom fuq ir-relazzjonijiet ekonomiċi u kummerċjali, kemm bejn ir-Repubbliki tal-Jugoslavia kif ukoll mal-Komunità, joħolqu bidla radikali fil-kondizzjonijet taħt liema l-Ftehim dwar il-Koperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Federali Soċjalista tal-Jugoslavia [1] u l-Protokolli tagħha, kif ukoll il-Ftehim dwar il-Komunità Ewropea tal-Faħam u l-Azzar, kienu konklużi; billi dawn iqajmu l-kwistjoni dwar l-applikazzjoni ta' Ftehim u Protokolli bħal dawn;
 Billi l-appell mitfuħ mill-Komunità Ewropea u l-Istati Membri tagħha, [li] iltaqgħu fil-parametri tal-Koperazzjoni Politika Ewropea fis-6 ta' Ottubru 1991 f'Haarzuilens, sejħu għall-ħarsien tal-ftehim tal-waqfien mill-ġlied milħuq f'The Hague fl-4 ta' Ottubru 1991, ma ġiex imħares;
 Billi, fid-dikjarazzjoni tas-6 ta' Ottubru 1991, il-Komunità Ewropea u l-Istati Membri tagħha, [li] iltaqgħu fil-parametri tal-Koperazzjoni Politika Ewropea, ħabbru d-deċiżjoni tagħhom biex itemmu l-Ftehim bejn il-Komunità u l-Jugoslavia jekk il-ftehim milħuq f'The Hague fl-4 ta' Ottubru 1991 bejn il-partijiet involuti fil-konflitt, fil-preżenza tal-President tal-Kunsill tal-Komunitajiet Ewropew u l-President tal-Konferenza dwar il-Jugoslavja, ma jiġix osservat."
 9 Ir-Regolament ikkontestat, jgħid, fl-ewwel Artikolu tiegħu, li l-konċessjonijiet kummerċjali mogħtija mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni jew taħt dan il-ftehim huma sospiżi. Skond l-Artikolu 3 tiegħu, dan ir-Regolament jidħol fis-seħħ fid-data tal-pubblikazzjoni tiegħu fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej, jiġifieri fil-15 ta’ Novembru 1991.
 10 L-ewwel, it-tieni, it-tielet u r-raba’ premessi ta’ dan ir-Regolament jirrepetu r-raġunijiet msemmija fil-preambolu tad-deċiżjoni 91/586, iċċitati hawn fuq.
 11 Skond l-Artikolu 60 tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni, il-Kunsill adotta d-Deċiżjoni 91/602/KEE, tal-25 ta’ Novembru 1991, li tirrigwarda t-terminazzjoni tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (ĠU L 325, p.23). Skond l-Artikolu 2, din id-deċiżjoni li tittermina l-ftehim kif ukoll il-protokolli kollha u atti relatati magħha tidħol fis-seħħ fid-data tal-pubblikazzjoni tagħhom, jiġifieri fis-27 ta’ Novembru 1991.
 12 Għal ċerti prodotti, li fosthom madanakollu ma jinsabux l-inbejjed, il-Kunsill, permezz tar-Regolament nru 3567/91 (KEE), tat-2 ta’ Diċembru 1991, li jikkonċerna s-sistema applikabbli għall-importazzjonijiet ta’ prodotti li joriġinaw mir-Repubbliki ta’ Bosnija Herzegovina, tal-Kroazja, tal-Maċedonja u tas-Slovenja (ĠU L 342, p.1), ta lil dawn l-istati l-benefiċċju tad-dispożizzjonijiet kummerċjali essenzjalment l-istess bħal dawk tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni sospiż mill-Komunità.
 13 Ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) nru 545/92, tat-3 ta’ Frar 1992, li jikkonċerna s-sistema applikabbli għall-importazzjonijiet ta’ prodotti li joriġinaw mir-Repubbliki tal-Kroazja u tas-Slovenja u mir-Repubbliki Jugoslavi tal-Bosnija Herzegovina, tal-Maċedonja u tal-Montenegro (ĠU L 63, p.1), żamm dawn il-miżuri għas-sena 1992 u estendihom għal ċerti prodotti agrikoli, inklużi l-inbejjed ta’ għeneb frisk li jaqgħu taħt il-kodiċi NM ex 2204 21 u 2204 29 li joriġinaw mill-imsemmija repubbliki. B’hekk, l-Artikolu 6 tar-Regolament nru 545/92 jgħid illi, għal dawn l-inbejjed, id-dazji għall-importazzjoni huma mnaqqsa bir-rata ta’ 3.2 ECU/HL jew 3.7 ECU/HL fil-limiti ta’ kwota annwali ta’ 545 000 HL.
 14 Skond l-ewwel Artikolu tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) nru 547/92, tat-3 ta’ Frar 1992, li jikkonċerna l-ftuħ u metodu ta’ ġestjoni ta’ kwoti tariffarji komunitarji ta’ ċerti prodotti li joriġinaw mir-Repubbliki tal-Kroazja u tas-Slovenja u mir-Repubbliki Jugoslavi tal-Bosnija Herzegovina, tal-Maċedonja u ta’ Montenegro (ĠU L 63, p.41), id-dazji għall-importazzjoni fil-Komunità ta’ nbejjed ta’ għeneb frisk li jaqgħu taħt il-kodiċi NM ex 2204 21 u 2204 29 li joriġinaw minn dawn ir-repubbliki huma sospiżi mill-1 ta’ Jannar sal-31 ta’ Diċembru 1992 fil-livelli ta’ 2.4, 2.9, 3.2 jew 3,7 ECU/HL u fil-limitu ta’ kwota ta’ 545 000 HL. L-Artikoli 2 sa 4 ta’ dan ir-Regolament jiddeterminaw il-modalitajiet ta’ aċċess ta’ l-importaturi ta’ l-imsemmija prodotti għall-kwota.
 15 Bejn is-6 ta’ Novembru 1990 u s-27 ta’ April 1992, Racke m’għadditx mid-dwana fil-Ġermanja nbejjed importati miż-żona ta’ produzzjoni tal-Kosovo billi poġġihom taħt is-sistema ta’ depożitu doganali f’maħżen privat. Fis-7 ta’ Mejju 1992, hi ddikjarat li l-lottijiet f’ċirkulazzjoni libera taħt is-sistema ta’ dazji b’rata preferenzjali, prevista fil-Ftehim ta’ Kooperazzjoni.
 16 B’deċiżjoni tas-27 ta’ Mejju 1992, Hauptzollamt Mainz madankollu talab id-differenza bejn ir-rata tad-dazji applikabbli għal pajjiżi terzi u r-rata preferenzjali għall-fatt li l-inbejjed ikunu ġew importati mis-Serbja.
 17 Sussigwentement, Racke ressqet rikors kontra din id-deċiżjoni quddiem il-Finanzgericht, li laqgħatu għal inbejjed importati qabel il-15 ta’ Novembru 1991, iżda ċaħditu fir-rigward tal-bqija peress li s-sospensjoni, mir-Regolament ikkontestat, tal-konċessjonijiet kummerċjali mogħtija mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni kienet iġġustifikata mill-ħolqien ta’ bidla fundamentali tas-sitwazzjoni, il-gwerra tal-Jugoslavja.
 18 Racke ressqet appell fuq punt ta’ dritt ("Reviżjoni") kontra din id-deċiżjoni quddiem il-Bundesfinanzhof li tistaqsi l-ewwel nett jekk is-sospensjoni unilaterali tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni tissodisfax il-kundizzjonijiet msemmija fl-Artikolu 62(1) tal-Konvenzjoni ta’ Vjenna tat-23 ta’ Mejju 1969 fuq il-Liġi tat-Trattati (iktar ‘il quddiem il-"Konvenzjoni ta’ Vjenna").
 19 L-Artikolu 62 tal-Konvenzjoni ta’ Vjenna jgħid b’mod preċiż :
 "1. Bidla fundamentali ta’ ċirkustanzi li saħħet fir-rigward ta’ dawk li kienu jeżistu qabel fil-mument tal-konklużjoni ta’ trattat u li ma kinitx prevista mill-partijiet ma tistax tkun invokata bħala raġuni biex jintemm trattat jew biex wieħed jirtira minnu, sakemm:
 a) l-eżistenza ta’ dawn iċ-ċirkustanzi ma kkostitwitx bażi essenzjali tal-kunsens tal-partijiet sabiex jintrabtu mit-trattat; u sakemm
 b) din il-bidla ma kellhiex l-effet li tittrasforma b’mod radikali l-portata ta’ l-obbligi li għad iridu jitwettqu skond it-trattat.
 3. Jekk parti tista’, skond il-paragrafi preċedenti, tinvoka bidla fundamentali taċ-ċirkustanzi bħala raġuni sabiex jintemm trattat jew sabiex wieħed jirtira minnu, hi tista’ wkoll tinvokha biss sabiex tissospendi l-applikazzjoni tat-trattat." [traduzzjoni mhux uffiċjali]
 20 Skond il-qorti tar-rinviju, id-diviżjoni tal-Jugoslavja f’diversi Stati ġodda u l-ostilitajiet ġewwa l-Jugoslavja li jistgħu jitqabblu ma’ bidla politika jinvolvu bidla fundamentali taċ-ċirkustanzi materjali li abbażi tagħhom ingħata l-kunsens tal-partijiet kontrattwali marbuta mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni. Min-naħa l-oħra, il-bidla li saret ma tidhirx li bidlet b’mod radikali l-portata ta’ l-obbligi li joħorġu mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni, li kien essenzjalment trattat kummerċjali.
 21 Il-Bundesfinanzhof tistaqsi sussigwentement jekk, fir-rigward ta’ l-Artikolu 65 tal-Konvenzjoni ta’ Vjenna, wieħed setax jipproċedi għas-sospensjoni tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni mingħajr notifika minn qabel u mingħajr preavviż, jekk kien hemm urġenza partikolari u jekk iż-żmien li għadda qabel il-mument tal-ħlas tad-dazji in kwistjoni kienx jippermetti li wieħed jirrimedja l-iżbalji eventwali tal-proċedura.
 22 L-Artikolu 65(1), tal-konvenzjoni ta’ Vjenna jipprevedi li l-parti li, abbażi tad-dispożizzjonijiet ta’ din il-konvenzjoni, tinvoka raġuni għat-tmiem ta’ trattat, għall-irtirar jew għas-sospensjoni ta’ l-applikazzjoni għandha tinnotifika lill-partijiet l-oħra fl-imsemmija konvenzjoni. Din in-notifika għandha tindika l-miżura maħsuba fir-rigward tat-trattat u r-raġunijiet tagħha. L-Artikolu 65(2) tal-konvenzjoni ta’ Vjenna jgħid barra minn hekk li, jekk, wara terminu li, ħlief f’każ ta’ urġenza partikolari, ma jistax ikun inferjuri għal perijodu ta’ tliet xhur li jibda jiddekorri mid-data meta tiġi rċevuta n-notifika, l-ebda parti m’għamlet oġġezzjoni, il-parti li għamelt in-notifika tista’ tieħu, fil-formi previsti mill-Artikolu 67, il-miżura proposta minnha. L-Artikolu 65(3) tal-Konvenzjoni ta’ Vjenna jipprevedi li, jekk oġġezzjoni hi mqajma minn parti oħra, il-partijiet għandhom ifittxu soluzzjoni permezz tal-mezzi indikati fl-Artikolu 33 tal-Karta tan-Nazzjonijiet Uniti.
 23 Fid-dawl ta’ dawn il-kunsiderazzjonijiet, il-Bundesfinanzhof ddeċidiet li tissospendi l-proċedimenti u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin:
 "1) Ir-Regolament tal-Kunsill (KEE) nru 3300/91, tal-11 ta’ Novembru 1991, li jissospendi l-konċessjonijiet kummerċjali previsti mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bejn il-KEE u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja (ĠU L 315, p.1), huwa validu?
 2) F’każ ta’ risposta negattiva għad-domanda nru 1:
 Liema huma l-konsegwenzi ta’ l-invalidità fir-rigward ta’ l-applikazzjoni ta’ dazji fil-bidu ta’ Mejju 1992 fuq inbejjed ta’ oriġini Serba importati minn nofs Novembru sa April 1992 u sottomessi għas-sistema ta’ depożitu doganali?
 It-trattament doganali preferenzjali, marbut mal-kwoti, mogħti fl-1992 għal inbejjed li ġejjin mill-exJugoslavja, bl-eċċezzjoni tas-Serbja, huwa applikabbli?"
 24 Għandu jiġi kkonstatat, b’mod preliminari, li, għalkemm hi la jorbtu l-Komunità u lanqas l-Istati Membri kollha, sensiela ta’ dispożizzjonijiet tal-konvenzjoni ta’ Vjenna, inkluż l-Artikolu 62 tagħha, jirriflettu r-regoli tad-dritt internazzjonali li jistabbilixxxu, taħt ċerti kundizzjonijiet, il-prinċipju li bidla ta’ ċirkustanzi tista’ twassal għan-nullità jew għas-sospensjoni ta’ trattat. B’hekk, il-Qorti Internazzjonali tal-Ġustizzja qalet li “Dan il-prinċipju u l-kundizzjonijiet eċċezzjonali li għalihom hu sottomess ġew stabbiliti fl-Artikolu 62 tal-Konvenzjoni ta’ Vjenna fuq il-liġi tat-trattati li tista’, f’diversi aspetti, tkun ikkunsidrata bħala kodifikazzjoni tad-dritt konswetudinarju eżistenti f’dak li għandu x’jaqsam mat-terminazzjoni ta’ relazzjonijiet li jirriżultaw mit-trattati minħabba bidla ta’ ċirkustanzi (sentenza tat-2 ta’ Frar 1973, każ tal-kompetenza fil-qasam tal-pixkeriji, ir-Renju Unit vs l-Islanda, ġabra ta’ sentenzi, avviżi konsultattivi u digrieti, 1973, p.3, punt 36).
 Fuq il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja
 25 Il-Kummissjoni esprimiet id-dubji tagħha rigward il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja biex tiddeċiedi fuq l-ewwel domanda, peress li din tikkonċerna l-validità tar-Regolament ikkontestat fir-rigward tar-regoli ta’ dritt konswetudinarju internazzjonali. Anki jekk dan ir-Regolament jikkonstitwixxi att meħud mill-Komunità fis-sens ta’ l-Artikolu 177(1)(b) tat-Trattat, il-proċedura għal deċiżjoni preliminarja ma tippermettix madanakollu l-iżvilupp ta’ argument bbażat biss fuq id-dritt internazzjonali, u b’mod partikolari fuq il-prinċipji li jirregolaw it-terminazzjoni ta’ trattati u s-sospensjoni ta’ l-applikazzjoni tagħhom.
 26 Għandu jiġi mfakkar li, kif diġà ddeċidiet il-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tat-12 ta’ Diċembru 1972, International Fruit Company et (21/72 sa 24/72, Ġabra p. 1219, punt 5), il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja biex tiddeċiedi, skond l-Artikolu 177 tat-trattat, fuq il-validità ta’ atti meħuda mill-istituzzjonijiet tal-Komunità ma tistax tiġi limitata bil-motivi li abbażi tagħhom il-validità ta’ l-atti tista’ tkun ikkontestata.
 27 Peress li din il-kompetenza testendi għat-total ta’ motivi ta’ invalidità li jistgħu jinvalidaw dawn l-atti, il-Qorti tal-Ġustizzja hija obbligata teżamina jekk il-validità tagħhom tistax tiġi affettwata mill-fatt li huma jmorru kontra regoli ta’ dritt internazzjonali (sentenza Internation Fruit Company, iċċitata hawn fuq, punt 6).
 28 Konsegwentement, għandu jiġi kkonstatat li l-Qorti tal-Ġustizzja hi kompetenti biex tiddeċiedi fuq l-ewwel domanda preliminari.
 Fuq il-validità tar-Regolament ikkontestat
 29 Hemm lok li wieħed jinnota li l-kwistjoni ta’ validità tar-Regolament ikkontestat fir-rigward tad-dritt konswetudinarju internazzjonali tqum, b’mod inċidentali, f’kontroversja li fiha Racke titlob l-applikazzjoni tas-sistema tad-dazji b’rata preferenzjali prevista fl-Artikolu 22 tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni.
 30 Konsegwentement, għandu jiġi eżaminat, l-ewwel nett jekk l-Artikolu 22(4), li japplika f’dan il-każ, kif jindika ukoll l-għan tar-Regolament fuq il-kwoti msemmija fid-digriet tar-rinviju, hu ta’ natura li jagħti drittijiet għal trattament doganali prefenzjali direttament lil individwi
 31 Skond il-ġurisprudenza kostanti tal-Qorti tal-Ġustizzja, dispożizzjoni ta’ ftehim stipulata mill-Komunità ma’ pajjiżi terzi għandha tkun ikkunsidrata bħala direttament applikabbli meta, fid-dawl tat-termini tagħha kif ukoll ta’ l-għan u tan-natura tal-ftehim, hi fiha obbligu ċar u preċiż li mhuwiex suggett, fl-applikazzjoni jew fl-effetti tiegħu, għall-adozzjoni ta’ xi att ulterjuri (ara, b’mod partikolari, is-sentenza tat-30 ta’ Settembru 1987, Demirel, 12/86, Ġabra p.3719, punt 14).
 32 Sabiex jiġi ddeterminat jekk id-dispożizzjoni ta’ l-Artikolu 22(4) tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni tissodisfax dawn il-kriterji, għandhom jiġi esaminati, qabel kollox, it-termini tagħha.
 33 Din id-dispożizzjoni għandha, minħabba t-termini tagħha stess, tiġi implementata minn Atti Komunitarji sabiex jinfetaħ, skond il-modalitajiet stabbiliti mill-Artikolu 2(1) u (2) tal-protokoll addizjonali, l-imsemmi kwota annwali tariffarju komuntarju, peress li l-Komunità ma tiddisponi minn l-ebda marġni ta’ diskrezzjoni fl-adozzjoni ta’ dawn il-miżuri. Il-Komunità għandha fil-fatt tipproċedi fi żmien utli għal kalkolu eżatt tad-dazji skond dawn id-dispożizzjonijiet.
 34 Jidher li l-Artikolu 22(4) tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni hu jista’ joħloq, fir-rigward tat-trattament doganali preferenzjali previst minnu, xi drittijiet li jistgħu jiġu sostnuti minn individwi quddiem il-qrati nazzjonali.
 35 Din il-konstatazzjoni mhix, barra minn hekk, kontradetta mill-eżami ta’ l-għan u tan-natura tal-ftehim li l-Artikolu 22(4) hu parti minnu.
 36 Il-Ftehim ta’ Kooperazzjoni għandu, fil-fatt, bħala għan li jippromwovi l-iżvilupp tal-kummerċ bejn il-partijiet kuntrattwali u li jelimina progressivament l-ostakoli li jaffettwaw il-biċċa l-kbira tal-kummerċ tagħhom. Wara t-tmiem ta’ l-ewwel stadju ta’ din il-liberalizzazzjoni, fit-30 ta’ Ġunju 1985, il-protokoll addizzjonali stabilixxa s-sistema ulterjuri tal-kummerċ. Hu f’dan il-kuntest li l-Artikolu 22(4), fil-verżjoni tiegħu li tirriżulta mill-Artikolu 4 tal-protokoll addizzjonali, jistabilixxi, għal ċerti nbejjed, kwota tariffarja komunitarja fil-limitu ta’ liema għandhom jiġu aboliti d-dazji għall-importazzjoni fil-Komunità.
 37 Għandu jiġi eżaminat ukoll jekk, meta hu jagħmel użu tat-trattatament doganali preferenzjali li jagħtih l-Artikolu 22(4) tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni, emendat, individwu jistax jikkontesta l-validità, fir-rigward ta’ regoli tad-dritt internazzjonali konswetudinarju, tar-Regolament ikkontestat, li jissospendi, mill-15 ta’ Novembru 1991, l-konċessjonijiet kummerċjali mogħtija minn dan il-ftehim.
 38 F’dan ir-rigward, il-Kunsill isostni li l-adozzjoni tar-Regolament ikkontestat kien ippreċedut, mill-aspett loġiku u ġuridiku, mill-adozzjoni tad-deċiżjoni 91/586 li tikkonċerna, fuq il-pjan internazzjonali, is-sospensjoni ta’ l-applikazzjoni tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni. L-adozzjoni tar-Regolament ikkontestat, fiha nnifisha, saret neċessarja hekk kif il-konċessjonijiet kummerċjali previsti mill-imsemmi ftehim daħlu fis-seħħ fil-passat b’regola komunitarja interna.
 39 Issa, skond il-Kunsill, peress li d-dritt internazzjoni li ma joħloqx b’mod vinkolanti l-metodi ta’ rimedi f’każ ta’ ksur tar-regoli ta’ dritt internazzjonali, il-ksur eventwali ta’ dawn ir-regoli bid-deċiżjoni 91/586 ma jwassalx neċessarjament għas-seħħ mill-ġdid tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni, u bħala konsegwenza, fuq livell komunitarju, għall-invalidità tar-Regolament ikkontestat minħabba li dan imur kontra l-ftehim li jkun reġa’ daħal fis-seħħ. B’hekk, il-ksur tad-dritt internazzjonali jista’ jiġi wkoll sanzjonat permezz tad-danni b’mod li l-Ftehim ta’ Kooperazzjoni jibqa’ sospiż. Għaldaqstant, sabiex tiġi apprezzata l-validità tar-Regolament ikkontestat, il-Qorti tal-Ġustizzja ma għandhiex bżonn teżamina jekk is-sospensjoni tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bid-deċiżjoni 91/586 tiksirx ir-regoli ta’ dritt internazzjonali.
 40 Għandu jiġi kkonstatat li d-domanda mressqa mill-qorti tar-rinviju taffettwa biss il-validità tar-Regolament ikkontestat fir-rigward ta’ regoli ta’ dritt konswetudinarju internazzjonali.
 41 Għandu jiġi enfasizzat ukoll li ftehim ma’ pajjiż terz, konkluż mill-Kunsill, skond id-dispożizzjonijiet tat-Trattat KEE, jikkostitwixxi, għal dak li għandu x’jaqsam mal-Komunità, att meħud minn istituzzjoni tal-Komunità u l-dispożizzjonijiet ta’ tali ftehim jagħmlu parti integrali mid-dritt komunitarju (sentenza Demirel, iċċitata iktar ‘il fuq, punt 7)
 42 Issa, kieku r-Regolament kellu jkun iddikjarat invalidu, il-konċessjonijiet kummerċjali mogħtija mid-dispożizzjonijiet tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni jibqgħu fis-seħħ fl-ordni ġuridiku komunitarju, sad-data li fiha l-Komunità tkun, skond ir-regoli tad-dritt komunitarju applikabbli, temmet dan il-ftehim.
 43 Jidher li dikjarazzjoni ta’ invalidità tar-Regolament ikkontestat minħabba li dan imur kontra r-regoli tad-dritt internazzjonali konswetudinarju tippermetti lil individwi jinvokaw direttament id-drittijiet għal trattament preferenzjali li hu mogħti lilhom mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni.
 44 Il-Kummissjoni, minn naħa tagħha, tiddubita li r-regoli ta’ dritt internazzjonali li għalihom tirreferi d-digriet tar-rinviju jistgħux ikunu kkunsidrati, fin-nuqqas ta’ klawsola espliċita fit-Trattat KEE, li jagħmlu parti mill-ordni ġuridiku komunitarju. Issa, biex jikkuntesta l-validità ta’ Regolament, individwu jista’ jibbaża ruħu fuq ir-rapport eżistenti bejnu u bejn il-Komunità iżda ma jkollux, imbagħad, id-dritt li jinvoka xi motivi bbażati fuq ir-rapport ġuridiku bejn il-Komunità u Stat terz, li jaqa’ fl-ambitu tad-dritt internazzjonali.
 45 Għal dan ir-rigward, hemm lok li jiġi osservat, kif, bħal ma jidher mis-sentenza ta’ l-24 ta’ Novembru 1992, Poulsen u Diva Navigation (C-286/90), il-kompetenzi tal-Komunità għandhom ikunu eżerċitati fir-rispett tad-dritt konswetudinarju internazzjonali meta hi tadotta Regolament li jissospendi l-konċessjonijiet kummerċjali mogħtija mill-ftehim jew taħt il-ftehim li hi laħqet ma’ pajjiż terz.
 46 Minn dan isegwi li r-regoli tad-dritt komuntarji internazzjonali li jikkonċernaw t-terminazzjoni u s-sospensjoni tar-relazzjonijiet li jirriżultaw mit-trattati fid-dawl ta’ bidla fundamentali ta’ ċirkustanzi jorbtu l-istituzzjonijiet tal-Komunità u jifformaw parti mill-ordni ġuridiku komunitarju.
 47 Sussegwentement, għandu jiġi kkonstatat li, f’dan il-każ, l-individwu qed jikkontesta, b’mod inċidentali, il-validità tar-Regolament komunitarju fir-rigward ta’ dawn ir-regoli sabiex isostni d-drittijiet li joħorġu direttament minn ftehim tal-Komunità ma’ pajjiżi terzi. Dan il-każ ma jikkonċernax għalhekk l-effett dirett ta’ l-imsemmija regoli.
 48 Fil-fatt, l-individwu qed jinvoka r-regoli tad-dritt konswetudinarju internazzjonali ta’ natura fundamentali kontra r-Regolament ikkontestat, li ttieħed skond dawn ir-regoli u jipprivah mid-drittijiet tiegħu għat-trattament preferenzjali li l-Ftehim ta’ Kooperazzjoni jagħtih (ara, għal sitwazzjoni simili mar-regoli bażiċi ta’ natura kuntrattwali, is-sentenza tas-7 ta’ Mejju 1991, Nakajima vs il-Kunsill, C-69/89, Ġabra p. I-2069, punt 31)
 49 Ir-regoli invokati mill-individwu jifformaw eċċezzjoni għall-prinċipju pacta sunt servanda li tikkostitwixxi prinċipju fundamentali ta’ kull ordni ġuridiku u, b’mod partikolari, ta’ l-ordni ġuridiku internazzjonali. Applikat għad-dritt internazzjonali, dan il-prinċipju jitlob li kull trattat jorbot lill-partijiet u li jkun implementat minnhom b’mod sinċier (ara Artikolu 26 tal-Konvenzjoni ta’ Vjenna).
 50 L-importanza ta’ dan il-prinċipju ġiet imfakkra wkoll mill-Qorti internazzjonali tal-Ġustizzja, li qalet li "l-istabilità tar-relazzjonijiet li jirriżultaw mit-trattati titlob li l-motiv ta’ bidla fundamentali ta’ ċirkustanzi jiġi applikat biss f’każi eċċezzjonali (sentenza tal-25 ta’ Settembru 1997, każ relatat mal-proġett Gabcíkovo-Nagymaros, l-Ungerija vs l-Islovenja, punt 104, li għada ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra ta’ sentenzi, avviżi konsultattivi u digrieti).
 51 F’dawn iċ-ċirkustanzi, individwu, li fi proċeduri legali jibbaża ruħu fuq drittijiet li jkollu direttament minn ftehim ma' pajjiż terz ma jistax jiġi mċaħħad mill-possibbiltà li jikkontesta l-validità ta’ Regolament li, billi jissospendi l-konċessjonijiet kummerċjali mogħtija mill-ftehim, ma jħalliehx jibbaża ruħu fuqu, u jinvoka, sabiex jikkontesta l-validità tar-Regolament ta' sospensjoni, obbligi li joħorġu mir-regoli tad-dritt internazzjonali konswetudinarju li jirregolaw t-terminazzjoni u s-sospensjoni tar-relazzjonijiet li jirriżultaw mit-trattati.
 52 Madankollu, fid-dawl tal-kumplessità tar-regoli in kwistjoni u ta’ l-ineżattizza ta’ ċerti kunċetti li għalihom huma jirreferu, l-istħarriġ ġudizzjarju għandu neċessarjament, b’mod partikolari fil-kuntest ta’ rinviju għal deċiżjoni preliminari għall-evalwazzjoni tal-validità, għandu jkum limitat għall-kwistjoni dwar jekk, billi adottata r-Regolament tas-sospensjoni, il-Kunsll wettaqx xi żbalji manifesti ta’ evalwazzjoni rigward il-kundizzjonijiet għall-applikazzjoni ta’ dawn ir-regoli.
 53 Sabiex t-terminazzjoni jew is-sospensjoni ta’ ftehim jista’ jkun jittieħed in kunsiderazzjoni minħabba bidla fundamentali ta’ ċirkustanzi, id-dritt internazzjonali konswetudinarju, hekk kif ikkodifikat fl-Artikolu 62(1) tal-konvenzjoni ta’ Vjenna, jimponi żewġ kundizzjonijiet. L-ewwel nett, l-eżistenza ta’ dawn iċ-ċirkustanzi kellhom jikkostitwixxu bażi essenzjali ta’ kunsens mill-partijiet sabiex ikunu marbuta mill-ftehim; it-tieni nett, din il-bidla għandha jkollha bħala effett it-tibdil b’mod radikali tal-portata ta’ dawn l-obbligi li għad iridu jiġu soddisfatti skond il-ftehim.
 54 Fir-rigward ta’ l-ewwel kundizzjoni, għandu jiġi kkonstatat li, skond il-preambolu tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni, il-partijiet kontrattwali huma determinati “li jippromwovu l-iżvilupp u d-diversifikazzjoni ta' koperazzjoni ekonomika, finanzjarja u ta' kummerċ, sabiex jitrabba bilanċ aħjar, isir titjib fl-istruttura tal-kummerċ tagħhom, u jespandu l-volum u jtejbu l-benesseri tal-popolazzjonijiet tagħhom” u li huma konxji “dwar in-neċessità li jittieħed in kunsiderazzjoni s-sinjifikant tas-sitwazzjoni ġdida maħluqa mit-tkabbir tal-Komunità u li jsir tisħiħ tal-kuntatti eżistenti mal-ġirien għall-organizzazjoni ta’ relazzjonijiet ekonomiċi u kummerċjali aktar armonjużi bejn il-Komunità u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja”[traduzzjoni mhux uffiċjali]. Abbażi ta’ tali kunsiderazzjonijiet, l-Artikolu 1 ta’ dan il-ftehim jistipula li l-għan ta’ dan “hu li tiġi promossa koperazzjoni komprensiva bejn il-partijiet kontraenti, sabiex jikkontribwixxu għall-iżvilupp ekonomiku ta' l-ex Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, partikolarment għall-iżvilupp ta' ekonomija tas-suq, u sabiex jissaħħu iktar ir-relazzjonijiet bejn il-partijiet contraenti”.
 55 Fid-dawl tal-portata wiesgħa ta’ l-għan, iż-żamma ta’ sitwazzjoni ta’ paċi fil-Jugoslavja, indispensabbli għar-relazzjonijiet tajba mal-ġirien, u l-eżistenza ta’ istituzzjonijiet kapaċi li jiżguraw l-implementazzjoni ta’ kooperazzjoni prevista mill-ftehim fit-territorju kollu tal-Jugoslavja jikkostitwixxu kundizzjoni essenzjali sabiex wieħed jibda u jsegwi l-kooperazzjoni prevista mill-ftehim.
 56 Fir-rigward tat-tieni kundizzjoni, ma jidhirx li l-Kunsill, billi jikkonstata, fit-tieni premessa tar-Regolament ikkontestat, li “l-insegwiment ta' ostilitajiet u l-konsegwenzi tagħhom fuq ir-relazzjonijiet ekonomiċi u kummerċjali, kemm bejn ir-Repubbliki tal-Jugoslavia kif ukoll mal-Komunità, joħolqu bidla radikali fil-kondizzjonijet taħt liema l-Ftehim dwar il-Kooperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Federali Soċjalista tal-Jugoslavia u l-Protokolli tagħha ġew konklużi” u “li huma jqajmu in kwistjoni l-applikazzjoni tagħhom”, wettaq żball manifest ta’evalwazzjoni.
 57 Filwaqt li huwa veru, hekk kif jisħaq Racke, li ċertu volum ta’ kummerċ kellu jitkompla mal-Jugoslavja u li l-Komunità setgħet tkompli tagħti konċessjonijiet tariffarji, il-fatt jibqa, kif jgħid l-Avukat Ġenerali fil-punt 93 tal-konlużjonijiet tiegħu, li l-applikazzjonijiet tar-regoli ta’ dritt internazzjonali konswetudinarju in kwistjoni, mhuwiex suġġett għall-impossibilità ta’ eżekuzzjoni ta’ obbligu u li l-kontinwazzjoni ta’ preferenzi, bil-għan li jitqanqal il-kummerċ ma kienx jagħmel aktar sens mill-mument li l-Jugoslavja kienet fi stat ta’ diviżjoni.
 58 Rigward il-mistoqsija, imqajma fid-digriet tar-rinviju, dwar jekk, fir-rigward ta’ l-Artikolu 65 tal-konvenzjoni ta’ Vjenna, kienx leċitu li wieħed jipproċedi għas-sospensjoni tal-Ftehim ta’ Kooperazzjoni mingħajr notifika u mingħajr avviż, għandu jiġi kkonstatat li, fid-dikjarazzjonijiet komuni tal-5, 6 u 28 ta’ Ottubru 1991, il-Komunità u l-Istati Membri ħabbru li kienu se jadottaw miżuri restrittivi kontra dawk il-partijiet li ma jirrispettawx il-ftehim ta’ waqfien mill-ġlied ta’ l-4 ta’ Ottubru 1991 li huma jkunu ffirmaw fil-preżenza tal-President tal-Kunsill u tal-President tal-konferenza fuq il-Jugoslavja; barra minn hekk, waqt il-konklużjoni ta’ dan il-ftehim, il-Komunità għarrfet li hija ser twaqqaf il-Ftehim ta’ Kooperazzjoni fil-każ ta’ nuqqas ta’ osservanza tal-waqfien mill-ġlied (Bull. KE 10-1991, punti 1.4.6, 1.4.7 u 1.4.16).
 59 Jekk dikjarazzjonijiet tali ma jissodisfawx l-esiġenzi formali mressqa minn din id-dispożizzjoni, hemm lok li jiġi mfakkar li l-istruzzjonijiet speċifiċi ta’ natura proċedurali li huma previsti ma jifformawx parti mir-regoli ta’ dritt internazzjonali konswetudinarju.
 60 Għaldaqstant, għandu jiġi kkonstatat li l-eżami ta’ l-ewwel domanda m’għandha ebda element li jista’ jaffettwa l-validità tar-Regolament ta’ sospensjoni.
 61 Fid-dawl tar-risposta mogħtija għall-ewwel domanda preliminari, m’hemmx lok li wieħed jiddeċiedi fuq it-tieni domanda.
 62 L-ispejjeż sostnuti mill-Kunsill u mill-Kummissjoni għas-sottomissjoni ta’ l-osservazzjonijiet lill-Qorti ma jistgħux jitħallsu lura. Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti nazzjonali, hija din il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż.
 Għal dawn il-motivi, il-Qorti tal-Ġustizzja
 bħala risposta għad-domandi mressqa lilha mill-Bundesfinanzhof, b’digriet tas-7 ta’ Marzu 1996, taqta’ u tiddeċiedi:
 Mill-eżami tad-domandi mressqa ma rriżulta l-ebda element li jista’ jaffettwa l-validità tar-Regolament tal-Kunsill (KEE) nru 3300/91, tal-11 ta’ Novembru 1991, li jissospendi l-konċessjonijiet kummerċjali previsti mill-Ftehim ta’ Kooperazzjoni bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika Soċjalista Federali tal-Jugoslavja.


type: wikipedia

text:
Mongefossen é uma cascata no município de Rauma, no condado de Møre og Romsdal, no sudoeste da Noruega. É a mais alta queda de água com um só desnível. Está localizada perto da estrada europeia E136, entre Åndalsnes e Dombås e do rio Rauma, onde desagua. Há alguma disputa quanto à sua verdadeura altura, mas geralmente está listada com tendo 773 metros.
 Quedas de água da Noruega


text:
Lokomozjoni
 Plantigrad huwa annimal li joqgħod wieqaf u li jimxi bil-piż ta' ġismu fuq il-qiegh kollu tal-pala tas sieq imserraħ jew imiss ma' l-art (lokomozjoni plantigradali) u dawn jinkludu il-bniedem, l-orsijiet u ħafna mammiferi oħra. Ġeneralment dawn l-annimali huma ħafna aktar goffi fil-movimenti tagħhom minn annimali b' tip ta' lokomozjoni ieħor.
 Filwaqt li diġitigrad normalment joqgħod wieqaf u jimxi fuq il-falanġi distali jew distali u l-falangi intermedji jew falanġi tan-nofs, il-plantigrad joqgħod wieqaf u jimxi fuq il-podjali u l-metatarsali u dawn ċatti u jmissu ma' l-art jiffurmaw il-qiegħ tal-pala tas-sieq. Lokomozjoni plantigradali hija tip ta' lokomozjoni meqjusa bħala waħda anqas speċjaliżata jew anqas evoluta minn lokomozjoni diġitigradali jew lokomozjoni unguligradali.
 Hemm differenzi anatomiċi kbar, bejn is-sieq ta' plantigrad u s-sieq ta' diġitigrad. Annimali plantigradi għandhom il-karpali u t-tarsali relativament qosra u b' hekk dawn l-għadam, huma ppużizjonati ferm aktar 'l isfel minn fejn huma ppużizjonati fis-saqajn ta' diġitigrad u jikkorispondu għal-għadam ta' l-għaksa fil-bniedem. Dan il-fattur, effetivament inaqqas sew it-tul, kemm tal-pal ta' l-idejn kif ukoll tas-saqajn ta' l-annimali plantigradi.
 Peress li s-superfiċi li tmiss ma' l-art u li trid tinqata minn ma' l-art hija ġeneralment akbar, u minnħabba ukoll li t-tul tas-sieq huwa ħafn' anqas, hemm tendenza li bil-lokomozjoni plantigradali l-movimenti jkunu ta' rapidita minuri.
 Eżempji ta' annimali Plantigradi
 Familja Didelphidae
 opossum
 Familja Hominidae
 bniedem
 Familja Leporidae
 fenek
 liepru
 Familja Muridae
 far
 ġurdien
 Familja Procyonidae
 pruċun
 Familja Ursidae
 ors
 panda ġgant
 Ara ukoll
 Diġitigrad
 Unguligrad
 Lokomozjoni
 Lokomozjoni ta' l-annimali fuq wiċċ l-art
 Referenzi
 Yes, the Shin Bone Is Connected to the Ankle Bone
 Saqajn, Idejn u Lokomozjoni Kursorja. Myers, P., R. Espinosa, C. S. Parr, T. Jones, G. S. Hammond, and T. A. Dewey. 2006. The Animal Diversity Web (online). Accessed January 06, 2007.
 DeBlase, A. F., and R. E. Martin. 1981. A manual of mammalogy. Second Edition. Wm. C. Brown, Publishers. Dubuque, Iowa. xii+436 pp.
 Hildebrand, M. 1974. Analysis of Vertebrate Structure. John Wiley & Sons, Inc, New York. xv+710 pp.
 Vaughan, T. A. 1986. Mammalogy. Third Edition. Harcourt Brace Jovanovich, Publishers, Orlando Fl. vii+576 pp.


text:
 7.9.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 294/69
 Προσφυγή της 19ης Μαΐου 2015 — Almaz-Antey κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-255/15)
 (2015/C 294/84)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: OAO Concern PVO Almaz-Antey (Μόσχα, Ρωσία) (εκπρόσωποι: C. Stumpf και A. Haak, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/432 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/145/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2015, L 70, σ. 47) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/427 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 269/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά δράσεις που υπονομεύουν ή απειλούν την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας (ΕΕ 2015, L 70, σ. 1), καθόσον αφορούν την προσφεύγουσα·
 —
 να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε δεόντως ή επαρκώς την καταχώριση της προσφεύγουσας στους καταλόγους προσώπων, οντοτήτων και οργανισμών που υπόκεινται σε περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στην Ουκρανία.
 2.
 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας ότι στην περίπτωση της προσφεύγουσας συνέτρεχε κάποιο από τα κριτήρια για καταχώριση στους καταλόγους των προσβαλλομένων πράξεων.
 3.
 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το καθού παραβίασε με την απόφασή του την αρχή της αναλογικότητας.
 4.
 Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το συνολικό σκεπτικό του καθού δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την επιβολή περιοριστικών μέτρων.
 5.
 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε αδικαιολόγητα και κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας τα θεμελιώδη δικαιώματα της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.


text:
 26.1.2008
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 22/43
 Förstainstansrättens dom av den 12 december 2007 – Irland m.fl. mot kommissionen
 (Förenade målen T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 och T-69/06) (1)
 (Statligt stöd - Direktiv 92/81/EEG - Punktskatt på mineraloljor - Mineraloljor som används som bränsle vid framställningen av aluminiumoxid - Befrielse från punktskatt som beviljats av de franska, irländska och italienska myndigheterna - Nytt stöd - Befintligt stöd - Motiveringsskyldighet - Prövning ex officio)
 (2008/C 22/80)
 Rättegångsspråk: engelska, franska och italienska
 Parter
 Sökande i mål T-50/06: Irland (ombud: D. O'Hagan, biträdd av P. McGarry, barrister)
 Sökande i mål T-56/06: Republiken Frankrike (ombud: G. de Bergues och S. Ramet)
 Sökande i mål T-60/06: Republiken Italien (ombud: G. Aiello, avvocato dello Stato)
 Sökande i mål T-62/06: Eurallumina SpA (Portoscuso, Italien) (ombud: L. Martin Alegi, R. Denton och M. Garcia, solicitors)
 Sökande i mål T-69/06: Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Irland) (ombud: J. Handoll och C. Waterson, solicitors)
 Svarande: Europeiska gemenskapernas kommission (ombud: V. Di Bucci, N. Khan, P. Stancanelli och K. Walkerová)
 Saken
 Talan om ogiltigförklaring av kommissionens beslut 2006/323/EG av den 7 december 2005 om den befrielse från punktskatt på mineraloljor som används som bränsle vid framställningen av aluminiumoxid i regionerna Gardanne och Shannon samt på Sardinien, och som tillämpas av Frankrike, Irland och Italien (EUT L 119, 2006, s. 12)
 Domslut
 1)
 Målen T-50/06, T-56/06, T-60/06, T-62/06 och T-69/06 förenas vad gäller den slutliga domen.
 2)
 Kommissionens beslut 2006/323/EG av den 7 december 2005 om den befrielse från punktskatt på mineraloljor som används som bränsle vid framställningen av aluminiumoxid i regionerna Gardanne och Shannon samt på Sardinien, och som tillämpas av Frankrike, Irland och Italien, ogiltigförklaras.
 3)
 Talan i mål T-62/06 ogillas i övrigt.
 4)
 Kommissionen skall bära sin rättegångskostnad och ersätta sökandenas rättegångskostnader, inbegripet kostnaderna för det interimistiska förfarandet i mål T-69/06 R.
 (1) EUT C 86, 8.4.2006.


text:
Fodbold er en holdsport spillet af to hold á 11 spillere og 1 dommer, som bruger en bold. Spillet betragtes som den mest udbredte sport i verden og spilles på en rektangulær bane af naturgræs eller kunstgræs. Meningen med spillet er at score ved at få bolden ind i modstanderens mål. Ingen spillere må røre bolden med hænderne inden for banens afmærkede område udover målmændene, der har tilladelse til at spille bolden med hænderne i eget felt. Resten af holdet bruger oftest fødderne til at spille bolden, nogle gange med deres torso eller hoved for at få fat i bolden i luften. Holdet, der har scoret flest mål ved fodboldkampens afslutning, vinder. Hvis stillingen er lige ved spillets afslutning, er fodboldkampen endt uafgjort. I nogle konkurrencer, hvor der skal findes en vinder (eksempelvis en finale eller anden form for turnering, fx knockout-turnering), kan der blive forlænget spilletid og/eller en straffesparkskonkurrence.
 Det moderne boldspil blev opfundet i England efter dannelsen af The Football Association, hvis regler fra 1863 danner grundpillen for det spil, der bliver spillet i dag. Fodbold styres internationalt af FIFA, der står for konkurrencer, og IFAB, der står for reglerne. Den største konkurrence i fodbold er VM i fodbold, der er afholdt hvert fjerde år siden 1930, med undtagelse af 1942 og 1946 grundet Anden Verdenskrig.
 Spillemåde
 Fodbold spilles efter en række regler kendt som The Law of The Game – en lov der udarbejdes af IFAB. Spillet spilles med en bold, kendt som fodbolden. To hold, bestående af 11 spillere, som konkurrerer om at få bolden ind i modstanderens mål, altså mellem stolperne, under overliggeren og over målstregen. Lykkes dette, har holdet scoret et mål. Holdet, som har scoret flest mål ved spillets afslutning, vinder. Hvis begge hold har scoret lige mange mål, ender fodboldkampen uafgjort. Hvert hold ledes af en anfører, der også fungerer som trænerens højre hånd på banen.
 En af de mest markante regler er, at spillere ikke må røre bolden med hænderne eller armene i løbet af spillet, for på denne måde at skaffe sig en fordel. Spilles bolden forsætligt med hånden eller armen, vil det dog altid give straf, ligegyldigt om det skaffer en fordel eller ej. Ryger bolden ud over sidelinjen, skal spilleren dog bruge hænderne til at sætte bolden i spil igen, et såkaldt indkast. Selv om spillerne normalt bruger fødderne til at bevæge bolden, må alle kropsdele bruges, udover hænder og arme, såfremt det ikke er til fare for modstanderen.
 Spillerne prøver normalt at kontrollere bolden ved for eksempel at drible eller aflevere bolden til en holdkammerat. Driblingerne og afleveringerne skal gerne ende ud med at der skydes mod målet, som bevogtes af modstanderens målmand. Skud mod mål kan f.eks. ske ved et såkaldt papegøjeskud, der sparkes med ydersiden af foden. Udført rigtigt medfører det, at bolden skruer gennem luften. På den måde kan man skyde "udenom" modstandere, som står i den direkte bane. Modstanderens spillere vil forsøge at erobre bolden ved at spærre for en aflevering eller tackle modstanderen med bolden, den fysiske kontakt mellem spillerne er dog begrænset. Fodbold er generelt et enkelt spil og stopper kun, når bolden ryger ud af banen eller når dommeren stopper spillet. Efter et stop sættes spillet i gang igen, i forhold til grunden til det nu netop overståede spilstop.
 På professionelt plan scores der kun få mål i en fodboldkamp. I 2005/06-sæsonen af Premier League blev der lavet 2,48 mål per fodboldkamp og ved VM i fodbold 2010 blev der lavet 2,27 mål per fodboldkamp.
 Ingen spiller har nogen fast plads, bortset fra målmanden, men der findes visse "faste" fodboldpositioner. Der er tre spillerkategorier: angribere, hvis vigtigste opgave er et score mål, forsvarere, som forhindrer modstanderne i at score og midtbanespillere, som tager bolden fra modstanderen og afleverer den til angriberne på deres hold. Spillere i disse positioner kaldes markspillere for at skille dem ud fra målmanden. Disse positioner er også inddelt, alt efter hvor i området en spiller bruger det meste af tiden. Der er for eksempel centerforsvarere og venstre og højre midtbanespillere. De ti markspillere kan organiseres på mange forskellige måder, i moderne fodbold ses dog ofte en variation af 4-4-2-formationen. Antallet af spillere i hver position viser holdets spillestil: flere angribere og færre forsvarere skaber et mere aggressivt og offensivt spil, mens den omvendte måde kan give en mere defensiv stil, som er mere henholdende. Spillerne bruger, som oftest, det meste af spilletiden omkring den position de, inden kampen går i gang, er tildelt, men kan skifte plads til enhver tid, en undtagelse er dog den såkaldte totalfodbold. Holdets fordeling kaldes en formation. Det er trænerens ansvar at lave holdets spillestil og formationer, herunder udvælgelse af spillere.
 Historie
 En af de første former for fodbold blev muligvis spillet i det gamle Ægypten, hvorfra man har fundet bolde lavet af læder, træ og papyrus 2000 f.Kr. Man har også fundet boldspil i Kina, i antikken, hos aztekerne og mayaerne. Europæernes første kontakt med denne form for boldspil fandt sted i Romertiden. Det menes, at romerne huggede hovedet af den engelske konge efter at have besejret dem. Sidenhen brugte englænderne selv samme metode, da de overvandt de danske og norske vikinger omkring år 1000.. I Europa fandtes også boldspil som La Soule i Frankrig, der blev spillet helt frem til 1800-tallet og traditionel britisk folkefodbold, der har været spillet helt tilbage i 1300-tallet. Disse spil var i perioden 1300-1600-tallet mere voldsomme og havde ofte dødsfald og skade til følge. Spillene blev derfor forbudt af landenes myndighederne. De havde heller ingen ensartede regler, og heller ikke alle kunne deltage i dem.
 De moderne regler i fodbold stammer oprindeligt fra ideer, som blev udviklet i midten af 1800-tallet. Idéerne skulle standardisere de forskellige slags fodboldspil, der blev spillet på kostskoler i England.
 Cambridge-reglerne, først skrevet ned på Cambridge-universitetet i 1848, havde delvis indflydelse på de efterfølgende navne, som "association football", som er spillets fulde navn på engelsk. Cambridge-reglerne blev skrevet i Trinity-kollegiet, Cambridge på et møde med repræsentanter fra Eton-, Harrow-, Rugby-, Winchester- og Shrewsbury-skolerne. Reglerne blev dog ikke indført overalt. I løbet af 1850'erne samledes mange engelsk-talende klubber, der ikke havde noget at gøre med hverken skolerne eller universiteterne, for at spille forskellige typer fodbold. Nogle spillede med deres egne regler, den mest kendte klub er Sheffield Football Club, som blev startet af tidligere kostskole-elever i 1857,, hvilket førte til dannelsen af Sheffield FA i 1867. I 1862 udtænkte John Charles Thring fra Uppingham-skolen en række indflydelsesrige regler.
 De stadige forsøg var med til at skabe The Football Association (The FA) i 1863, som første gang mødtes om morgenen d. 26. oktober 1863 ved Freemasons' Tavern i Great Queen Street, London. Den eneste skole, der mødte op, var dog Charterhouse. Freemason's Tavern var forsamlingssted for fem ekstra møder mellem oktober og december, hvor de første succesfulde regler blev skrevet ned. Ved det sidste møde afmeldte den første FA-kasserer, repræsentanten fra en rugby-klub fra Blackheath, sin klub fra FA, da to forslag ved det forrige møde blev afslået. Det første indebar, at man kunne røre bolden med hænderne, det andet at man kan spille hårdt, som at ramme en på skinnebenene, spænde ben og holde én. Andre engelske rugbyklubber gjorde det samme og blev ikke medlem af FA eller forlod det senere og dannede i stedet Rugby Football Union i 1871. De elleve resterende klubber, under ledelse af Ebenezer Cobb Morley, ratificerede de oprindelige tretten regler i spillet. Disse regler gjaldt, at markspillerne kunne røre bolden og der ikke fandtes nogen overligger, regler som lignede dem fra australsk fodbold, der blev udviklet på samme tid i Australien. Sheffield FA spillede med sine egne regler indtil 1870'erne, da FA indførte nogle af de samme regler, indtil forskellen på spillene var små.
 Spillets regler bestemmes nu af International Football Association Board (IFAB), som blev dannet i 1886, efter et møde i Manchester af FA, Scottish Football Association, Football Association of Wales og Irish Football Association. Verdens ældste fodboldkonkurrence er FA Cup, som blev arrangeret af C. W. Alcock og spillet af engelske hold siden 1872. Den første officielle internationale fodboldkamp fandt sted i 1872 mellem Skotland og England i Glasgow, igen en idé af C. W. Alcock. England er hjemsted for verdens første fodboldliga, som blev skabt i Birmingham i 1888 af Aston Villa-direktøren William McGregor. Turneringen havde oprindeligt deltagelse af 12 klubber fra Midlands og Nordengland.
 I Danmark blev den første fodboldturnering Medaille Fodbold-Konkurrencen i 1888 arrangeret som en cup-turnering på initiativ af Kjøbenhavns Boldklub med deltagelse af 15 hold og med Kjøbenhavns Boldklub som en overbevisende vinder.
 FIFA, det internationale fodboldorgan, blev dannet i Paris i 1904 og sagde, at de ville tilslutte sig FA's fodboldregler. Den voksende popularitet hos det internationale spil førte til, at FIFA-repræsentanterne blev medlem af IFAB i 1913. Rådet består af fire repræsentanter fra FIFA og en repræsentant fra hver af de britiske forbund.
 I dag spilles fodbold på et professionelt plan over hele verden. Millioner af folk tager ofte til fodboldstadioner for at se deres favorithold spille, mens milliarder ser det på tv. En masse folk spiller også fodbold som amatører. Ifølge en rundspørge foretaget af FIFA i 2001, spillede over 240 millioner folk fra over 200 lande fodbold ofte. Spillets enkle regler og de få udstyr, der kræves, har uden tvivl spredt spillet og dets popularitet.
 I mange dele af verden betyder fodbold meget, lige fra den enkelte fan til en hel nation, det kaldes derfor ofte for verdens mest populære sport. ESPN har sagt, at Elfenbenskystens landshold sikrede en våbenhvile under landets borgerkrig i 2005. I modsætning ses fodbold som det, der fik bægeret til at flyde over og startede Fodboldkrigen eller 100-timers-krigen i juni 1969 mellem El Salvador og Honduras. Sporten var også, i mindre grad dog, medvirkende til starten på Krigen i Jugoslavien i 1990'erne, da en kamp mellem Dinamo Zagreb og Røde Stjerne Beograd endte med uroligheder i marts 1990.
 Regler
 Der er 17 regler i fodboldloven. Reglerne gælder i alle slags fodbold, selv om grupper som juniorer, seniorer, kvinder og fysisk handicappede i mindre grad kan have deres egne regler. Reglerne er ofte bredt indrammet, hvilket giver stor fleksibilitet i spillet. Sammen med de 17 regler gælder der også andre regler, som skal være med til regulere spillet. Fodboldloven udgives af FIFA (oversat til dansk af DBU), men styres af International Football Association Board, ikke FIFA selv. Den mest komplekse af reglerne er offside. Offside-reglen begrænser angribernes mulighed for at være foran (når man er tættest på modstanderens mållinje) bolden, den næstsidste forsvarer (som kan være målmanden) og midterlinjen, men gælder kun, så længe spilleren er i aktivt spil.
 Spillere, udstyr
 Hvert hold består af max. 11 spillere (uden udskiftere), hvor én skal være målmand. Reglerne kræver normalt et minimum af spillere. Det er normalt syv. Målmænd er de eneste spillere, der rører bolden med arme og hænder, så længe de gør det i straffesparksfeltet foran deres eget mål. Selv om spillerne kan have faste positioner, er det ikke en regel.
 Det vigtigste udstyr, som spillerne skal have på er en trøje, shorts, sokker, fodboldstøvler og passende benskinner. Hovedtøj er ikke noget vigtigt udstyr, men spillerne kan også bruge det for at forhindre hovedskader, såfremt det ikke er til skade for andre på banen. Spillerne må ikke bruge noget, der kan skade dem selv eller andre spillere, som smykker og ure. Alle spillere på et hold bærer ens spillerdragter, bortset fra målmanden, der skal bære tøj, der ikke ligner det, som bæres af de andre spillere eller dommere.
 Et vist antal af spillere må udskiftes i løbet af en fodboldkamp. Det højeste antal udskiftninger, der er tilladt i de fleste internationale konkurrencer og nationale ligaer er tre, selv om antallet kan være anderledes i andre konkurrencer eller i venskabskampe. Normalt udskiftes der på grund af skader, træthed, ukampdygtighed, taktisk ændring eller tidsspilde, hvis en fodboldkamp forløber godt. I de fleste seniorkampe må en udskiftet person ikke spille videre. I de lavere danske rækker, tillades de såkaldte flyvende udskiftninger dog.
 Spillet styres af en dommer, der hjælpes af to linjedommere. I mange professionelle fodboldkampe er der også en fjerde dommer, som hjælper dommeren og står til rådighed, hvis en dommer skal udskiftes.
 Bane
 Da reglerne blev lavet i England og alene blev styret af fire britiske fodboldforbund inden for IFAB, blev standardmålene for en fodboldbanen vist i imperial unit. De vises nu i meter i cirkatal (efterfulgt af traditionelle unit i parentes), selv om det er populært at bruge unit i engelsk-talende lande, som ellers bruger meter-systemet, som Storbritannien.
 Længden på banen i internationale voksenkampe er 100–110 m og bredden er på 64–75 m. Baner til ikke-internationale fodboldkampe kan være 91–120 m lange og 45–91 m bredde, så længe banen ikke bliver kvadratisk. I 2008 foreslog IBFA, at en 105 m lang og 68 m bred bane skulle være standardbane for A-internationale kampe.
 De lange bandelinjer hedder sidelinjer, mens de korte bandelinjer (som målet ligger på) er mållinjer. Der ligger et rektangulært mål i midten af hver mållinje. De indre hjørner ved de lodrette målstolper skal have en afstand på 7.32 m og de lavere hjørner hos den vandrette overligger, der støttes af målstolperne skal være 2.44 m (8 ft) over jorden. Nettet ligger normalt bag målet, men det er ikke en regel.
 Foran hvert mål er et område, der kaldes straffesparksfeltet. Dette område markeres af mållinjen, to linjer, der starter 16.5 m (18 yd) fra målstolperne og strækker sig 16.5 m ind i banen og er vinkelret med mållinjen og en linje, der binder dem sammen. Dette område har nogle funktioner, det vigtigste er at vise, hvor målmanden må røre bolden med hænder og arme og hvor en strafbar fejl af forsvaret kan straffes med et straffespark. Andre markeringer viser boldens position eller spillere ved indkast, målspark, straffespark og hjørnespark.
 Varighed og metoder ved uafgjort spil
 En normal voksenfodboldkamp består af to perioder på hver 45 minutter, kendt som halvlege. Hver halvleg kører uden afbrydelser, når bolden er ude af spil. Der er normalt et kvarters pause mellem halvlegene. Slutningen på kampen kaldes fuldtid.
 Dommeren er den officielle tidskontrollør under kampen og giver en erstatning for den tabte tid under udskiftninger, skadede spiller eller andre afbrydelser. Den tillagte tid kaldes for tillægstid og bestemmes alene af dommeren. Dommeren bestemmer også selv, hvornår kampen slutter. Dommeren viser hvor mange tillægsminutter han/hun lægger til ved slutningen af en halvleg. Den fjerde dommer viser så spillerne og tilskuerne dette ved at vise et (elektronisk) skilt med dette nummer. Den signalerede tillægstid kan udvides af dommeren. Tillægstid blev introduceret på grund af et uheld, der skete i 1891 i en fodboldkamp mellem Stoke City F.C. og Aston Villa. Der stod 1-0 og med kun to minutter tilbage fik Stoke et straffespark. Villas målmand sparkede bolden ud af banen, og da bolden blev hentet tilbage, var de 90 minutter gået og spillet var slut.
 I ligaer kan fodboldkampe ende uafgjort, men i nogle elimineringsturneringer (vind-eller-forsvind-konkurrencer) lægger man to halvlege på 15 minutter til, hvis stillingen ender uafgjort. Hvis spillet stadig er uafgjort, spilles en straffesparkskonkurrence, der skal afgøre, hvilket hold der går videre i turneringen. Mål, der scores ved ekstratid, tæller med i den endelige score, men straffespark bruges kun til at afgøre hvilket hold, der går videre i turneringen (hvor mål i en straffesparkskonkurrence ikke tæller med i den endelige score).
 I konkurrencer med tur-retur-kampe konkurrerer hvert hold på hjemmebane en gang, hvor den højeste samlede score fra begge fodboldkampe bestemmer, hvilket hold, der går videre. Hvis begge hold står lige er det reglen om udebanemål, der bestemmer vinderen, som er det hold, der har scoret flest mål på udebane. Hvis dette resultat også er det samme, tæller straffespark normalt, selv om nogle konkurrencer kræver, at fodboldkampen skal spilles om.
 I slutningen af 1990'erne og starten af 2000'erne eksperimenterede IFAB med at finde en vinder inden straffesparkskonkurrencen, som ofte blev anset for at være en dum måde at afgøre en fodboldkamp på. Disse regler gjaldt, at ekstra spilletid blev afsluttet hurtigere, ved at det første mål i ekstratid blev scoret (golden goal) eller hvis et hold førte ved slutningen af første halvleg i ekstra spilletid (silver goal). Golden goal blev brugt ved VM i fodbold i 1998 og 2002. Den første VM-kamp der blev afgjort ved golden goal var Frankrigs sejr over Paraguay i 1998. Tyskland var det første land der scorede golden goal i en stor konkurrence og slog Tjekkiet i finalen i EM i fodbold 1996. Silver goal blev brugt i EM i fodbold 2004. Begge disse forsøg er blevet stoppet af IFAB.
 Bold i og ude af spil
 De gældende spilsituationer i fodbold er "bold i spil" og "bold ude af spil". I begyndelsen af hver halvleg, indtil halvlegen slutter, er bolden altid i spil, undtagen når den forlader banen eller spillet stoppes af dommeren. Når bolden er ude af spil, sættes spillet i gang med én af disse otte metoder, alt efter fra hvordan bolden røg ud.
 Give bold op: efter et mål af modstander-holdet eller ved en halvlegs start gives bolden ved midterpletten.
 Indkast: når bolden helt har krydset sidelinjen: bolden gives til det hold, som ikke sidst ramte bolden.
 Målspark: når bolden helt har krydset mållinjen uden at et mål er scoret og sidst er rørt af en fra det angribende hold: bolden gives til det forsvarende hold.
 Hjørnespark: når bolden helt har krydset mållinjen uden at et mål er scoret og sidst er rørt af en fra det forsvarende hold: bolden gives til det angribende hold.
 Indirekte frispark: gives til det modsatte hold ved ureglementerede forseelser, visse tekniske fejl, eller når spillet stoppes pga. fare eller udvisning af en modstander uden en bestemt fejl er sket. Et mål må ikke scores direkte fra et indirekte frispark.
 Direkte frispark: gives til det ramte hold ved reglementerede forseelser.
 Straffespark: gives til det ramte hold ved en forseelse, man normalt kan få direkte frispark for, men som er sket i modstanderens straffesparksfelt.
 Dommeren lader bolden falde: når dommeren har stoppet spillet af en anden grund, som en alvorligt skadet spiller, afbrydelse pga. en person uden for banen eller bolden går i stykker. Dette sker sjældent i de voksnes fodbold.
 Forseelser
 En forseelse sker, når en spiller begår en forseelse ifølge fodboldloven, ligegyldigt om bolden er i spil eller ej. Forseelserne findes i regel 12 og inkluderer:
 Sparker eller forsøger at sparke en modspiller
 Spænder ben eller forsøger at spænde ben for en modspiller
 Springer på en modspiller
 Spytter på en modspiller
 Angriber en modspiller med skulderen
 Slår eller forsøger at slå en modspiller
 Skubber en modspiller
 Tackler en modspiller
 Fingerer en skade for at få frispark eller straffespark
 Tager fodboldtrøjen af under fodboldkampen, fx efter målscoring
 Trodser dommerens instrukser eller irettesættelser
 Sker en af ovenstående hasarderet, hensynsløst eller med unødig stor kraft, dømmes direkte frispark. Der dømmes også direkte frispark, hvis man holder en modstander, spytter efter en modstander eller forsætligt spiller bolden med hånden eller armen.
 Dommeren kan straffe en spillers eller udskifters forseelse med en advarsel (gult kort) og udvisning (rødt kort). Det andet gule kort i samme fodboldkamp til sammen spiller giver et rødt kort og dermed en udvisning. En spiller, der har fået et gult kort, nedskrives i dommerens notesbog.
 En spiller får et straffespark, hvis en forseelse er begået i straffesparksfeltet. Hvis en spiller er blevet udvist, kan ingen udskifter erstatte den. Forseelser kan ske til enhver tid og når reglementerede forseelser begås, kan de forklares bredt. F.eks. er straf ved "usportslig opførsel" brugt ved de fleste begivenheder, der bryder med spillets ånd, selv om de ikke tages som nogen bestemt forseelse. En dommer kan give et gult eller rødt kort til en spiller, udskifter eller udskiftet spiller. Ikke-spillere som trænere og støtteteam kan ikke få gult eller rødt kort, men kan blive bortvist fra det tekniske område, hvis de ikke opfører sig efter reglerne, og som dommeren dikterer.
 Dommeren må fortsætte spillet selvom en forseelsen er begået, såfremt holdet, forseelsen er begået imod, kan få en fordel ud af det, det vil som oftest sige en målchance. Det kaldes fordelsreglen. Dommeren kan give straffen alligevel, hvis fordelen ikke opstår inden for en kort periode. Selv hvis straffen ikke gives på grund af fordelen, kan vedkommende der lavede forseelsen stadig straffes ved spillets næste stop.
 Styrende organer
 Det internationale forbund for fodbold (og lignende spil, som futsal og strandfodbold) er FIFA. FIFA's hovedkvarter er beliggende i Zürich.
 De seks kontinentale forbund, der hører under FIFA er:
 Asien: Asian Football Confederation (AFC)
 Afrika: Confederation of African Football (CAF)
 Mellem-/Nordamerika og Caribien: Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football (CONCACAF; også kendt som The Football Confederation)
 Europa: Union of European Football Associations (UEFA)
 Oceanien: Oceania Football Confederation (OFC)
 Sydamerika: Confederación Sudamericana de Fútbol/Confederação Sul-americana de Futebol (South American Football Confederation; CONMEBOL)
 De nationale forbund styrer fodbold i deres respektive lande. Disse hører generelt hjemme i selvstændige stater (f.eks. Dansk Boldspil-Union i Danmark) men nogle hører også under sub-nationale enheder og autonome regioner (f.eks. Scottish Football Association i Skotland). 208 nationale forbund er under både FIFA og deres egne kontinentale forbund, 13 andre hører under deres kontinentale forbund, men ikke FIFA.
 Nogle fodboldforbund, som ikke anerkendes af FIFA, hører til Nouvelle Fédération-Board (NF-Board).
 Internationale konkurrencer
 Den største internationale konkurrence i fodbold er VM i fodbold, organiseret af FIFA. Denne konkurrence holdes hvert fjerde år. Omkring 200 landshold konkurrerer i kvalifikationsturneringen. Finaleturneringen, der afholdes hvert fjerde år, har deltagelse af 32 landshold i en periode over fire uger. VM i fodbold 2018 blev holdt i Rusland.
 Der har været en fodboldturnering ved hvert sommer-OL siden 1900, bortset fra 1932 i Los Angeles. Før indførelsen af VM, var OL (især i 1920'erne) at regne som verdensmesterskabet og vinderen af OL-fodboldturneringen var derfor også de facto-verdensmester. Oprindeligt var begivenheden kun for amatører, selv om professionelle spillere har måttet spille siden sommer-OL 1984, dog med visse begrænsninger. Landene må ikke have deres dygtigste spillere med. I øjeblikket findes OL's herreturnering for spillere under 23 år. Før i tiden måtte et maksimum på tre spillere over 23 år spille med i OL., men det stoppede ved OL i 2008. OL-konkurrencen er ikke så prestigefyldt som VM. En kvindeturnering blev lavet i 1996, ligesom herreturneringen. Alle kvindelige landshold kan, uden aldersgrænse, deltage i OL-turneringen, som anses for at være lige så stort som kvindernes VM i fodbold.
 Efter VM er de vigtigste fodboldkonkurrencer mesterskaberne på kontinenterne, som styres af hvert kontinentalt forbund og har deltagelse af forbundene under de kontinentale sammenslutninger. Det er UEFA European Championship, Copa América (CONMEBOL), African Cup of Nations (CAF), Asian Cup (AFC), CONCACAF Gold Cup (CONCACAF) og OFC Nations Cup (OFC). FIFA Confederations Cup spilles af vinderne af alle seks kontinentale mesterskaber, det nuværende VM og værtslandet for Confederations Cup. Dette ses normalt som en opvarmning til det kommende VM, men har ikke samme status som selve mesterskaberne. De mest prestigefyldte konkurrencer i klubfodbold er de lignende kontinentale mesterskaber, hvilket normalt spilles af de nationale mestre, for eksempel UEFA Champions League i Europa og Copa Libertadores de América i Sydamerika. Vinderne af hver konkurrence deltager i FIFA Club World Cup.
 Nationale konkurrencer
 De styrende forbund i hvert land spiller i hvert sæson efter et ligasystem der består af flere divisioner. Hvert hold i divisionerne får point i løbet af sæsonen ud fra deres resultater. Holdene placeres på en tabel, der placerer dem efter givne point. Normalt spiller holdene to gange mod hinanden, på hjemme- og udebane i hver sæson, i en såkaldt round-robin-turnering. Når sæsonen er slut, er det holdet på 1. pladsen, der erklæres for mesteren. De højstplacerede hold kan rykkes op i en højere division, og de lavestplacerede rykkes ned i en lavere division. De højstplacerede i et lands liga kan få lov at spille i internationale konkurrencer i den næste sæson. Der findes undtagelser i visse latinamerikanske ligaer, som er inddelt i to dele kaldet Apertura og Clausura, hvor der gives en præmie i hver liga.
 Størstedelen af landene har også en såkaldt pokalturnering. Disse afgøres ved elimineringsrunder, vinderen fra hver fodboldkamp går videre til næste runde, taberen er ude af konkurrencen.
 Topdivisionerne i visse lande har højtlønnede stjernespillere, i mindre lande og lavere divisioner er spillerne deltidsansatte med et andet job eller amatører. De fem bedste europæiske ligaer – Serie A (Italien), La Liga (Spanien), Premier League (England), Bundesliga (Tyskland) og Ligue 1 (Frankrig) – tiltrækker verdens bedste spillere, og hver liga har en total løn på 600 millioner pund.
 Se også
 Fankultur
 Noter
 Referencer
 Litteratur
 Glifford, Clive: Fodbold – en instruktionsbog. 2002. Flachs. .
 Glifford, Clive: Fodbold. 2008. Forlaget Flachs
 Hansen, Jørn: Fodbold – en kort verdenshistorie. 2006. Syddansk Universitetsforlag. .
 Hornby, Hugh: Fodbold. 2000. Forlaget Flachs .
 Saunders, Catherine: Spil fodbold. 2006. Carlsen. .
 Yderligere læsning
 Ankerdal, Steen: Alt om fodbold. 2002. Rosinante. .
 Hornby, Hugh: Fodbold (2. udgave). 2004. Forlaget Flachs
 Jensen, Jørn: Fodbold. 2003. Alinea .
 Eksterne henvisninger
 FIFAs hjemmeside
 DBU's hjemmeside
 Fodboldloven
 Fodbold på Den Store Danske


type: contracts

text:
 20.10.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 271/44
 BESLUIT Nr. 1/2017 VAN HET OZA-EU COMITÉ DOUANESAMENWERKING
 van 2 oktober 2017
 betreffende de afwijking van de oorsprongsregels in Protocol 1 bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, in verband met de bijzondere situatie van de staten in oostelijk en zuidelijk Afrika met betrekking tot tonijnconserven en tonijnfilets („loins”) [2017/1923]
 HET COMITÉ DOUANESAMENWERKING,
 Gezien de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, en met name artikel 41, lid 4, van Protocol 1,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 De Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (1), (hierna „de tussentijdse EPO” genoemd), wordt sinds 14 mei 2012 voorlopig toegepast tussen de Unie en de Republiek Madagaskar, de Republiek Mauritius, de Republiek der Seychellen en de Republiek Zimbabwe.
 (2)
 Bij Protocol 1 bij de tussentijdse EPO betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking zijn de oorsprongsregels vastgelegd voor de invoer van producten van oorsprong uit OZA-staten naar de Unie.
 (3)
 Overeenkomstig artikel 42, lid 8, van Protocol 1 bij de tussentijdse EPO worden afwijkingen van deze oorsprongsregels automatisch toegestaan binnen een contingent van 8 000 ton per jaar voor ingeblikte tonijn en van 2 000 ton per jaar voor tonijnfilets („loins”).
 (4)
 Op 29 november 2012 heeft het OZA-EU Comité douanesamenwerking Besluit nr. 1/2012 (2) vastgesteld op grond waarvan overeenkomstig artikel 42, lid 8, van Protocol 1 bij de tussentijdse EPO voor de periode van 1 januari 2012 tot en met 31 december 2017 een automatische afwijking van de oorsprongsregels wordt toegestaan voor in de Unie ingevoerde ingeblikte tonijn en tonijnfilets („loins”).
 (5)
 Om het beschikbare contingent effectief en volledig te kunnen gebruiken, verzochten Mauritius, de Seychellen en Madagaskar om een afwijking voor de hoeveelheden van 8 000 ton per jaar voor ingeblikte tonijn en 2 000 ton per jaar voor tonijnfilets („loins”) voor invoer in de Unie met ingang van 1 januari 2018.
 (6)
 Aangezien het jaarcontingent automatisch wordt toegestaan op verzoek van de OZA-staten, dient het Comité douanesamenwerking het totale contingent aan de OZA-staten toe te wijzen. Daarom moet aan de OZA-staten voor de gevraagde hoeveelheden een afwijking worden toegestaan voor 8 000 ton ingeblikte tonijn en voor 2 000 ton tonijnfilets („loins”).
 (7)
 De verwijzing naar „ingeblikte tonijn” in artikel 42, lid 8, van Protocol 1 bij de tussentijdse EPO heeft betrekking op tonijn geconserveerd in plantaardige olie of op andere wijze. Naar deze vormen van tonijn wordt verwezen met de term „conserven” in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (3) („de gecombineerde nomenclatuur”). De term „tonijnconserven” slaat op ingeblikte tonijn, maar ook op vacuümverpakte tonijn in plastic zakken of andere verpakkingen. Het is daarom gepast om de term „tonijnconserven” te gebruiken.
 (8)
 Duidelijkheidshalve zij expliciet vermeld dat de niet van oorsprong zijnde tonijn voor de productie van tonijnconserven van de GN-codes 1604 14 21, 31 en 41, 1604 14 28, 38 en 48, ex 1604 20 70 en tonijnfilets („loins”) van GN-code 1604 14 26, 36 en 46 tonijn van de GS-posten 0302 of 0303 moet zijn om de tonijnconserven en tonijnfilets („loins”) voor de afwijking in aanmerking te laten komen.
 (9)
 Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 (4) van de Commissie zijn regels vastgesteld voor het beheer van tariefcontingenten. Deze regels dienen van toepassing te zijn op het beheer van de hoeveelheid waarvoor bij dit besluit een afwijking wordt toegestaan.
 (10)
 De afwijking moet worden toegestaan voor een periode van vijf jaar zoals in artikel 42, lid 10, onder a), van Protocol 1 bij de tussentijdse EPO is bepaald.
 (11)
 Om efficiënt toezicht te kunnen uitoefenen op de wijze waarop de afwijking wordt toegepast, moeten de autoriteiten van de OZA-staten regelmatig verslag uitbrengen aan de Commissie over de afgegeven certificaten inzake goederenverkeer EUR.1,
 HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
 Artikel 1
 In afwijking van Protocol 1 bij de tussentijdse EPO en overeenkomstig artikel 42, lid 8, van dat protocol worden tonijnconserven en tonijnfilets („loins”) van GS-post 1604, vervaardigd uit niet van oorsprong zijnde tonijn van de GS-posten 0302 of 0303, overeenkomstig de voorwaarden in de artikelen 2 tot en met 4 van dit besluit beschouwd als van oorsprong uit een OZA-staat.
 Artikel 2
 De in artikel 1 bedoelde afwijking geldt op jaarbasis voor de in de bijlage bij dit besluit vermelde producten en hoeveelheden die vanaf 1 januari 2018 tot en met 31 december 2022 vanuit een OZA-staat voor het vrije verkeer in de Unie worden aangegeven.
 Artikel 3
 De in de bijlage vastgestelde hoeveelheden worden beheerd overeenkomstig de artikelen 49 tot en met 54 van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447.
 Artikel 4
 1. De douaneautoriteiten van de OZA-staten verrichten kwantitatieve controles bij de uitvoer van de in artikel 1 bedoelde producten.
 2. Voor het eind van de maand die volgt op elk kwartaal, sturen de douaneautoriteiten van deze landen via het secretariaat van het Comité douanesamenwerking de Commissie een overzicht van de hoeveelheden waarvoor op grond van dit besluit certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 zijn afgegeven, samen met de volgnummers van deze certificaten.
 3. In vak 7 van de certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 die krachtens dit besluit worden afgegeven, wordt één van de volgende vermeldingen aangebracht:
 „Derogation — Decision No 1/2017 of the ESA-EU Customs Cooperation Committee of 2 October 2017”;
 „Dérogation — Décision no 1/2017 du comité de coopération douanière AfOA-UE du 2 octobre 2017”.
 Artikel 5
 1. De OZA-staten en de Unie nemen ieder voor zich de nodige maatregelen om dit besluit uit te voeren.
 2. Wanneer de Unie op basis van objectieve informatie tot de bevinding is gekomen dat er sprake is geweest van onregelmatigheden of fraude of dat de verplichtingen van artikel 4 herhaaldelijk niet zijn nagekomen, kan de Unie om een tijdelijke schorsing van de in artikel 1 bedoelde afwijking verzoeken overeenkomstig de procedure van artikel 22, leden 5 en 6, van de tussentijdse EPO.
 Artikel 6
 Dit besluit treedt in werking op 1 januari 2018.
 Gedaan te Antananarivo, 2 oktober 2017.
 M. R. NABEE
 OZA-vertegenwoordiger
 namens de OZA-staten
 J. G. SANCHEZ
 Europese Commissie
 namens de Europese Unie
 (1) PB L 111 van 24.4.2012, blz. 2.
 (2) Besluit nr. 1/2012 van het OZA-EU Comité douanesamenwerking van 29 november 2012 betreffende de afwijking van de oorsprongsregels in Protocol nr. 1 bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, in verband met de bijzondere situatie van de staten in oostelijk en zuidelijk Afrika met betrekking tot tonijnconserven en tonijnfilets („loins”) (PB L 347 van 15.12.2012, blz. 38).
 (3) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1).
 (4) Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 558).
 BIJLAGE
 Volgnummer
 GN-code
 Omschrijving
 Periode
 Nettogewicht
 (in ton)
 09.1618
 1604 14 21 , 31 en 41
 1604 14 28 , 38 en 48
 ex 1604 20 70 (1)
 Tonijnconserven (2)
 1.1.2018 — 31.12.2018
 8 000
 1.1.2019 — 31.12.2019
 8 000
 1.1.2020 — 31.12.2020
 8 000
 1.1.2021 — 31.12.2021
 8 000
 1.1.2022 — 31.12.2022
 8 000
 09.1619
 1604 14 26 , 36 en 46
 Tonijnfilets („loins”)
 1.1.2018 — 31.12.2018
 2 000
 1.1.2019 — 31.12.2019
 2 000
 1.1.2020 — 31.12.2020
 2 000
 1.1.2021 — 31.12.2021
 2 000
 1.1.2022 — 31.12.2022
 2 000
 (1) Taric-codes 1604207030, 1604207040, 1604207050, 1604207092 en 1604207094.
 (2) In elke verpakkingsvorm waarbij het product wordt beschouwd als conserven in de zin van GS-post 1604.


text:
 11.4.2014
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 108/3
 TULKOJUMS
 NOLĪGUMS
 starp Eiropas Savienību un Tanzānijas Savienoto Republiku par nosacījumiem attiecībā uz aizdomās turētu pirātu un ar tiem saistītā atsavinātā īpašuma nodošanu no Eiropas Savienības vadītajiem jūras spēkiem Tanzānijas Savienotajai Republikai
 EIROPAS SAVIENĪBA, turpmāk arī “ES”,
 no vienas puses, un
 TANZĀNIJAS SAVIENOTĀ REPUBLIKA, turpmāk “Tanzānija”,
 no otras puses,
 turpmāk abas kopā “Puses”,
 ŅEMOT VĒRĀ,
 —
 Apvienoto Nāciju Organizācijas (ANO) Drošības padomes Rezolūcijas (ANO DP rezolūcijas) 1814 (2008), 1838 (2008), 1846 (2008), 1851 (2008) un turpmākas ANO DP rezolūcijas;
 —
 ANO 1982. gada Jūras tiesību konvenciju (UNCLOS) un jo īpaši tās 100. līdz107. pantu un 110. pantu;
 —
 ES Padomes Vienoto rīcību 2008/851/KĀDP (2008. gada 10. novembris) par Eiropas Savienības militāro operāciju ar mērķi palīdzēt Somālijas piekrastē novērst un apkarot pirātismu un bruņotas laupīšanas un atturēt no šādiem nodarījumiem (1) (operācija “EUNAVFOR Atalanta”) ar turpmākiem grozījumiem;
 —
 starptautiskās tiesības cilvēktiesību jomā, tostarp 1966. gada Starptautisko paktu par pilsoniskajām un politiskajām tiesībām un 1984. gada Konvenciju pret spīdzināšanu un citiem nežēlīgas, necilvēcīgas vai pazemojošas izturēšanās vai sodīšanas veidiem;
 —
 to, ka šis nolīgums neietekmēs Pušu tiesības un pienākumus, ko tām uzliek starptautiski nolīgumi un citi instrumenti, ar kuriem ir izveidotas starptautiskas tiesas un tribunāli, tostarp Starptautiskās Krimināltiesas statūti;
 ŅEMOT VĒRĀ ARĪ
 —
 reģionālās iniciatīvas pirātisma apkarošanas jomā, piemēram, Āfrikas Savienības (ĀS), Austrumāfrikas valstu Kopienas (EAC), Dienvidāfrikas Attīstības kopienas (SADC) iniciatīvas, Džibuti rīcības kodeksu un Reģionālo kuģniecības drošības un pirātisma apkarošanas stratēģiju, kas pieņemta Maurīcijā 2010. gadā,
 IR VIENOJUŠĀS PAR TURPMĀKO.
 1. pants
 Mērķis
 Ar šo nolīgumu paredz nosacījumus un kārtību, kādā EUNAVFOR nodod Tanzānijai personas, kuras tur aizdomās par to, ka tās plāno veikt, veic vai ir veikušas pirātisma darbības, un kuras EUNAVFOR ir aizturējuši, un ar tām saistīto EUNAVFOR atsavināto īpašumu, kā arī nosacījumus un kārtību attiecībā uz turpmāku izturēšanos pret tām pēc šādas nodošanas.
 2. pants
 Definīcijas
 Šajā nolīgumā:
 a)
 “Eiropas Savienības vadītie jūras spēki (EUNAVFOR)” ir ES militārais štābs un ES operācijā Atalanta iesaistītie attiecīgo valstu kontingenti, to kuģi, gaisa kuģi un līdzekļi;
 b)
 “operācija” ir militārās misijas sagatavošana, izvēršana, izpilde un atbalsts tai saskaņā ar ES Padomes Vienoto rīcību 2008/851/KĀDP un/vai turpmākām vienotajām rīcībām;
 c)
 “attiecīgo valstu kontingenti” ir vienības un kuģi, kas pieder Eiropas Savienības dalībvalstīm un citām valstīm, kuras piedalās operācijā;
 d)
 “nosūtītāja valsts” ir valsts, kas nodrošina EUNAVFOR ar savu kontingentu;
 e)
 “pirātisms” ir pirātisms saskaņā ar ANO Jūras tiesību konvencijas 101. pantā sniegto definīciju;
 f)
 “nodotā persona” ir jebkura persona, kuru tur aizdomās par to, ka tā plāno veikt, veic vai ir veikusi pirātisma darbības, un kuru EUNAVFOR nodevuši Tanzānijai saskaņā ar šo nolīgumu.
 3. pants
 Vispārēji principi
 1. Tanzānija pēc EUNAVFOR lūguma var piekrist, ka EUNAVFOR nodod personas, ko EUNAVFOR aizturējuši saistībā ar pirātismu, un ar tām saistīto atsavināto īpašumu, un nodot šādas personas un īpašumu tās kompetentajām iestādēm izmeklēšanai un kriminālvajāšanai. Par piekrišanu ierosinātai nodošanai Tanzānija lems katrā gadījumā atsevišķi, ņemot vērā visus attiecīgos apstākļus, tostarp incidenta vietu.
 2. EUNAVFOR nodod personas tikai Tanzānijas kompetentajām tiesībaizsardzības iestādēm.
 3. Pret 1. pantā minētajām personām Puses gan pirms, gan pēc nodošanas izturas cilvēcīgi un ievērojot starptautiskos pienākumus cilvēktiesību jomā, tostarp aizliegumu spīdzināt un nežēlīgi, necilvēcīgi vai pazemojoši izturēties vai sodīt, un aizliegumu prettiesiski aizturēt, un saskaņā ar prasību nodrošināt taisnīgu tiesu.
 4. Nodošanu veic tikai tad, kad Tanzānijas kompetentās tiesībaizsardzības iestādes atbilstīgi Tanzānijas iekšējām procedūrām un pamatojoties uz pierādījumiem, ko nosūtījuši EUNAVFOR, izmantojot atbilstīgus saziņas veidus, ir nolēmušas, ka ir pamatotas izredzes panākt EUNAVFOR aizturēto personu notiesāšanu.
 4. pants
 Izturēšanās pret nodotajām personām, kriminālvajāšana un tiesāšana
 1. Pret nodotajām personām izturas cilvēciski, tās netiek spīdzinātas vai pakļautas nežēlīgas, necilvēcīgas vai pazemojošas izturēšanās vai sodīšanas veidiem, tām nodrošina pienācīgus uzturēšanās apstākļus un uzturu, un piekļuvi medicīniskai palīdzībai, un tās var veikt reliģiskus rituālus.
 2. Nodotās personas nekavējoties nogādā pie tiesneša vai citas amatpersonas, kura ir ar likumu pilnvarota īstenot tiesu varu, lai nekavējoties lemtu par attiecīgās personas aizturēšanas likumīgumu un nepamatotas aizturēšanas gadījumā liktu to atbrīvot.
 3. Nodotajām personām ir tiesības uz savlaicīgu tiesu vai uz atbrīvošanu.
 4. Kad spriež par kriminālapsūdzību pret nodotajām personām, tām ir tiesības uz lietas taisnīgu un atklātu izskatīšanu ar likumu izveidotā kompetentā, neatkarīgā un objektīvā tiesā.
 5. Nodotās personas, kas apsūdzētas noziedzīgā nodarījumā, uzskata par nevainīgām, kamēr to vaina nav pierādīta saskaņā ar likumu.
 6. Kad spriež par kriminālapsūdzību pret nodotajām personām, tām ir pilnīgi vienlīdzīgas tiesības uz šādām minimālajām garantijām:
 a)
 nekavējoties un izvērstā veidā saņemt informāciju sev saprotamā valodā par izvirzītās apsūdzības būtību un iemesliem;
 b)
 saņemt pietiekamu laiku un iespējas aizstāvības sagatavošanai un sazināties ar sevis izvēlētu aizstāvi;
 c)
 tikt tiesātām bez nepamatotas kavēšanās;
 d)
 piedalīties tiesas procesā, kā arī aizstāvēties vai nu pašām, vai ar sevis izraudzīta aizstāvja starpniecību; saņemt informāciju par šīm tiesībām, ja tām nav aizstāvja; gadījumā, ja to rīcībā nav pietiekamu līdzekļu, saņemt bezmaksas aizstāvi, ja tas vajadzīgs izmeklēšanas interesēs;
 e)
 izskatīt vai panākt, lai kāds cits izskata visus pret tām izvirzītos pierādījumus, tostarp to apcietināšanu veikušo liecinieku ar zvērestu apliecinātās liecības, kā arī izsaukt un nopratināt savus lieciniekus ar tādiem pašiem nosacījumiem, kādus piemēro lieciniekiem, kas liecina pret tām;
 f)
 saņemt bezmaksas tulka pakalpojumus, ja tās nesaprot tiesā lietoto valodu vai nerunā tajā;
 g)
 netikt piespiestām liecināt pret sevi vai atzīt savu vainu.
 7. Nodotajām personām, kas notiesātas par nozieguma izdarīšanu, ir tiesības uz notiesājošā sprieduma un piespriestā soda pārskatīšanu vai pārsūdzēšanu augstākas instances tiesā saskaņā ar Tanzānijas tiesību aktiem.
 8. Tanzānija pēc apspriešanās ar ES var šādas personas, kas notiesātas un izcieš sodu Tanzānijā, nodot trešai valstij, kura ievēro cilvēktiesību standartus, lai tās sodu izciestu minētajā trešā valstī. Gadījumos, kad pastāv nopietnas bažas par cilvēktiesību situāciju minētajā trešā valstī, šāda nodošana notiek tikai tad, kad abas Puses, savstarpēji vienojoties, ir radušas apmierinošu risinājumu paustajām bažām.
 5. pants
 Sods
 Nevienu nodoto personu netiesā par nodarījumu, par kuru paredzētais maksimālais sods ir bargāks nekā mūža ieslodzījums.
 6. pants
 Informācija un paziņojumi
 1. Veicot nodošanu, sagatavo atbilstīgu dokumentu, ko paraksta EUNAVFOR pārstāvis un Tanzānijas kompetento tiesībaizsardzības iestāžu pārstāvis.
 2. EUNAVFOR nodod Tanzānijai aizturēšanas datus par nodotajām personām. Šie dati ietver nodoto personu fizisko stāvokli aizturēšanas laikā, to nodošanas laiku Tanzānijai, to aizturēšanas iemeslus, to aizturēšanas sākuma laiku un vietu, kā arī saistībā ar to aizturēšanu pieņemtos lēmumus.
 3. Tanzānija ir atbildīga par visu nodoto personu precīzu uzskaiti, tostarp, bet ne tikai, tā uzskaita atsavināto īpašumu, norāda personu fizisko stāvokli, to aizturēšanas vietas, pret tām celtās apsūdzības un visus būtiskos lēmumus, kas pieņemti laikā, kad pret šīm personām notiek kriminālvajāšana un tiesa.
 4. Saskaņā ar Tanzānijas normatīvajiem aktiem, minētā informācija ir pieejama ES un EUNAVFOR pārstāvjiem, vēršoties ar rakstisku lūgumu Tanzānijas Ārlietu ministrijā.
 5. Turklāt Tanzānija paziņo EUNAVFOR par aizturēšanas vietām, kurās tiek turētas personas, kas nodotas saskaņā ar šo nolīgumu, ziņas par to fiziskā stāvokļa pasliktināšanos un apgalvojumiem par neatbilstīgu izturēšanos. ES un EUNAVFOR pārstāvjiem, ievērojot piemērojamos tiesību aktus, ir piekļuve personām, kas nodotas saskaņā ar šo nolīgumu, tik ilgi, kamēr šīs personas atrodas apcietinājumā, un minētajiem pārstāvjiem ir tiesības tās nopratināt.
 6. Valstu un starptautiskām humānās palīdzības aģentūrām pēc to lūguma ir atļauts apmeklēt saskaņā ar šo nolīgumu nodotās personas.
 7. Lai nodrošinātu to, ka EUNAVFOR spēj Tanzānijai laikus nodrošināt palīdzību, nosūtot EUNAVFOR lieciniekus un sniedzot attiecīgus pierādījumus, Tanzānija paziņo EUNAVFOR savu nodomu sākt krimināllietas izskatīšanu tiesā pret nodotajām personām un iesniedz laika grafiku pierādījumu sniegšanai un liecību uzklausīšanai.
 7. pants
 ES un EUNAVFOR pienākums sekmēt izmeklēšanu un kriminālvajāšanu
 1. ES un EUNAVFOR pieejamo līdzekļu un spēju robežās sniedz Tanzānijai visu palīdzību attiecībā uz izmeklēšanu un kriminālvajāšanu pret nodotajām personām.
 2. ES un EUNAVFOR jo īpaši:
 a)
 sniedz aizturēšanas datus, kas sagatavoti saskaņā ar šā nolīguma 6. panta 2. punktu;
 b)
 rīkojas ar pierādījumiem saskaņā ar Tanzānijas kompetento iestāžu prasībām, par ko panākta vienošanās īstenošanas noteikumos, kas izklāstīti 10. pantā;
 c)
 cenšas sagatavot liecinieku liecības vai ar zvērestu apliecinātas liecības, ko sniedz EUNAVFOR personāls, kas bijis iesaistīts notikumos, kuru sakarā personas ir nodotas saskaņā ar šo nolīgumu;
 d)
 nodod visu attiecīgo atsavināto īpašumu, kas ir EUNAVFOR rīcībā;
 e)
 uzglabā vai nodod visu attiecīgo atsavināto īpašumu, uzskates materiālus, fotogrāfijas un jebkādus priekšmetus, kam ir pierādījumu vērtība un kas ir EUNAVFOR rīcībā;
 f)
 nodrošina EUNAVFOR liecinieku klātbūtni, lai tie sniegtu liecības tiesas procesa laikā (vai ar televīzijas savienojumu vai ar jebkuru citu apstiprinātu tehnoloģijas līdzekļu palīdzību);
 g)
 veicina tādu tulku ierašanos, kādus varētu pieprasīt Tanzānijas kompetentās iestādes, lai palīdzētu izmeklēšanā un tiesvedībā saistībā ar nodotajām personām.
 8. pants
 Saistība ar citām nodoto personu tiesībām
 Nekas šajā nolīgumā nav iecerēts kā atkāpšanās un nekas nav interpretējams kā atkāpšanās no jebkādām tiesībām, kas saskaņā ar piemērojamiem valsts vai starptautiskiem tiesību aktiem pienākas nodotajām personām.
 9. pants
 Koordinācija un strīdi
 1. Visus jautājumus, kas saistīti ar šā nolīguma piemērošanu, kopīgi izskata Tanzānijas un ES kompetentās iestādes.
 2. Ja iepriekš nav panākts izlīgums, strīdus par šā nolīguma interpretāciju vai piemērošanu Tanzānijas un ES pārstāvji izšķir tikai ar diplomātiskiem līdzekļiem.
 10. pants
 Īstenošanas noteikumi
 1. Šā nolīguma piemērošanas nolūkā operatīvajiem, administratīvajiem un tehniskajiem jautājumiem var piemērot īstenošanas noteikumus, kas jānoslēdz starp kompetentām Tanzānijas iestādēm, no vienas puses, un kompetentām ES iestādēm, kā arī nosūtošo valstu kompetentām iestādēm, no otras puses.
 2. Īstenošanas noteikumi var inter alia ietvert:
 a)
 to Tanzānijas kompetento tiesībaizsardzības iestāžu noteikšanu, kurām EUNAVFOR var nodot personas;
 b)
 aizturēšanas vietas, kur nodotās personas tiks turētas;
 c)
 tādu dokumentu, tostarp ar pierādījumu vākšanu saistītu dokumentu, apstrādi, ko reizē ar personas nodošanu nodos Tanzānijas kompetentajām tiesībaizsardzības iestādēm;
 d)
 kontaktpunktus paziņojumu nosūtīšanai un kārtību, kādā EUNAVFOR brīdina Tanzānijas kompetentās iestādes;
 e)
 nodošanas procedūrā izmantojamās veidlapas;
 f)
 pēc Tanzānijas lūguma un lai sasniegtu šā nolīguma mērķus – tehniskā atbalsta, speciālo zināšanu, apmācības un citas palīdzības sniegšanu saistībā ar repatriāciju, apcietināšanu, valstspiederības noskaidrošanu, juridisku pārstāvību un jautājumiem attiecībā uz atbildību.
 11. pants
 Stāšanās spēkā un darbības izbeigšana
 1. Šo nolīgumu provizoriski piemēro no tā parakstīšanas dienas, un tas stājas spēkā pēc tam, kad katra no Pusēm ir informējusi otru Pusi, ka tā ir pabeigusi iekšējās procedūras šā nolīguma ratificēšanai.
 2. Ikviena no Pusēm var šo nolīgumu izbeigt, sniedzot rakstisku paziņojumu. Šādā gadījumā darbības izbeigšana stājas spēkā trīs mēnešus pēc tam, kad ir saņemts paziņojums.
 3. Šo nolīgumu Puses var grozīt, rakstiski vienojoties.
 4. Šā nolīguma darbības izbeigšana neietekmē tiesības vai saistības, kas izriet no tā piemērošanas pirms tā darbības izbeigšanas, tostarp nodoto personu tiesības, kamēr tās tiek turētas apcietinājumā vai pret tām notiek kriminālvajāšana Tanzānijā.
 5. Pēc šā nolīguma darbības izbeigšanas visas ES tiesības saskaņā ar šo nolīgumu var izmantot jebkura persona, ko norīkojis ES Augstais pārstāvis ārlietās un drošības politikas jautājumos. Pēc nolīguma darbības izbeigšanas visus paziņojumus, kas saskaņā ar šo nolīgumu bija jānodod EUNAVFOR, nosūta ES Augstajam pārstāvim ārlietās un drošības politikas jautājumos.
 Briselē, divtūkstoš četrpadsmitā gada pirmajā aprīlī, divos oriģināleksemplāros, katrs angļu valodā.
 Eiropas Savienības vārdā –
 Tanzānijas Savienotās Republikas vārdā –
 (1) OV L 301, 12.11.2008., 33. lpp.