le
e ers
schepenen van loven noergen geslaen den
er gilbe a vande on
e c om den se al
te vernieuwen ende herkenn gugeven
wer van een tenur i veg Or huden e
lijckn nos ende wesens vande getae
deser stadt ende inde punn vande guruij-
waersggen gesler dester mij noto wel
bekent ende bekende eat sij omm inde mits
der somme van vier hondert uijffent ignti
ae inee vaniege
al ende wel is vergofden geriocht, ovier-
eegcedet ende ge
ienst sule sij eoer mits desen oi guilielmus
e
sijne huijsvrs woonnde io loven l
ee lactoands groot een daghmael e
xx woeden onbegrepen der maere soo getser
slicte getegen is huijen de mehesge voo
der laet oven op copillesun igs een
slaenwegh ier t geershuijs van h geertuuijen
ter iie chan wolffs ter iiie e couijs eonssens ier
e een ha e
geloen buijten de wingevert pooris op den
cantrhoven iegendts ger clooten vande halff
craet veri dis groent conus ver iie d erftel