sijs
d
d
voirs moeden beloud te staen als vand
goed voirs alsoe sij seyden en dat de
selve kinden egheen molons en hadden
en en soude de deylinge alsoe nyet
nae recht wytclijcken gebuen ten waere
d
de selve kijnden va molons virsien wae
n
seggen oick dat de voirs vand voirs
wijlen zijnd huyser een te stament hadde
daer medt hij seggen wilde en pcenaende
aldat hij van wegen en tot sijd kijden
beleeft jegheen molens en behoefde te
hlben en dat uut dien alsoe hij sijnde
hij en sijn huyser tsimentlijck en
eendrachtelijck hue testaivet en legaet
gemaect hadden deen den anden en
den lancx sten leven maken alle hen geit
hant en erve en vliggen erve en
alse oick he pauwelen petende tl
den lancx stenleven achtvolgen den selven
ttsta alle rgheens des den voirs kijnden
sond nuegen vscomen sijn legeen alsoe aen
den wethhouden dat sij hen uppoincten wild
waer nae zij hen mochten regulen
dat sij en de voirs jonghe wee en soude
moegen vwaert sijn ind voirs dey linghen
slsoe dat nae dien tvoirs testament der
rafde gecoibeert was Ende de voirs
pauwels wyllen sustinen nchtvolgen den voirs
gestamente dat he va eghen noode en
was virsien te zijn va mobeen tot behoeff als
voe widts dat he alle de voirs goed
als de lancx stellenen van ho en ovdle en sijnd