die voirs herick zijn erve bet t oochte mach
nae zijnd belreste gemebekt l met por
en was zijn erve te moeten hould in slate
zoe die alsdoen was m eghen locht oft licht
te nemen maer besadt die selve hert
naetelijken zijn trne in volle recht Ende op
ii poet vander voirs rplign daer h macht
beide dat een voirlate zijn nacomelingg met
en conste gepindicien ende dat oick de
stadineesten altijt shud ptie huer beter
bescheet snde h op henric d pliende
al waet tselve wyachtel des neen soe was
dat in des imnptinet en met rlevende wbant
dnaerde bescheit dwelck h macliet seide te
hebben was te nieute midts leden voires
en waen derve vonislijken verbond tarsyn g
de puditie inde br begrepe bij cloeting gedikt
welck vonisse gegal waen ungeappellet en
ongereformet iii poachte va gewijsd ding
Ende va poeten inde selve niet begrepe stot
elck ptie op zijn recht en costke achtvolgen
de costumt bij heneken in zijn pnisse geilugt
It op iiii poet dat hi machte intptede
duystprake tussche zij voirsal en den vadert
van cluetig goden seggen dat die vstae behoirt
te wordden nae zijne appetijte kijde dat hij
nae der selver uuy tsprake hem met zijne
voirkestende soude mog behulpe e h op