boegaerts soene wijlen reyners ter eenre ende jacop van
sassen er ande zijden aldaer de selve moboen seyden dat
zij den voers heneken bestaet hadden bijden voers jacoppe
sijn ambacht te loeren den tmijn van twee jaren lanck
duende Mae inhouden van eene cyrograve daer geephikeert
en dat dien niet teghenstaen de voers jacop daer inne
gebreckelijck viel en den jonghen midts dien dat hij
niet thuys comen en was nae sijnder belieften niet meer
in sijn thuys willen ontfanghen bove dien nochtans
dat hij die geheel penigen van eene jae ontfanghen
hadde op eene gulden nae den welken sij hem pnteerden
te gheven volleeren den jonghen nae inhouden der
vuerwden oft bij alsoe hij den jonghen quijt sijn woude
en hij hem niet meer aenveerden noch voerder leeren dat
hij dan die penighen nae advenat vand tijde hem
restitueerde sij souden den jonghen aenveerden ende
elders volleen daer op jacop antwordde seggen dat
hij den jonghen niet schuldich en was wedert
aenveerden noch oick enich ghelt weder te gheven
want die vuerwde innehiel alsoe vre hij hem out
ghinck dat mette min hij volbetaelt soude sijn
hem des gedraghen totten cyrograve Ende was waer
dat die jonghe hem niet gehoersain sijn en woude
maer ginck opde karaelstame bijden jonghen
singhen en en qua met thuys als behoerde thuys
te sijne ende gevisiteert hebben cyrograff daer
aff mentie gemaect is ende gemerct der onoescheyt
vand redene bijden voers jacop gealligeert
soe wordde uutgesproken ende getmineert dat
de voers jacop den voers jonghe aenveerden soude
en volleen oft die penigen nae arnenat restituen
act in silio xv decembri