pmuudich wasen d aff deen vand
comvdighen burken sants was soe dat van
oien gheen zekerg en was van zijn
leven oft van zijnd doot en dat hij
hade nen benest gelg te cortenk
ned raemsber den welck hij meende
mechtij de gen on te honiyen ende woe
vaen gadehen den selven ponht denden
diche genoech en wel zijn weerde minte
wat bi varstade dat di oech menige
hof net en sonde cen gevaen vnce
lo neee coreen hoe wel tselve wae
geetebck tot his en zond kinden
offite ten wae dat hem mbant
esbelt wedden tot hen ovmddighe
tinden om de selve givedghe van hne
wege te doen versuecken c ome
dat den raidt die wilde ovinen ovgien
daer toe in gesefte h phe en janne
helckart als de naiske van zijn wege
en janne en coynelijs van doymile als
de naiste vander moeder weg te meer
want tselve grootel tot huen pffijte
wae en hem des zee van noode was
om de kinden d mede te hulpen soe de
guidighe kanden dat wel wisten die
oick van hue weg daer inne sl over
tmen souden ende vand huen te
vreden waen den voirs huen vude te
baten te comen soe zij sezden Es bijd
voirs rade op des voirs es geledt zijn den
selven vcleert dat den raidt voirs de
selve psoonen totter voirs moborien ovdineert
en auttenseert om te vconen oft tgoet
ten pftijte der voirs kinden vcocht es