I
ijs
nd mo xigius infa lenca tt tu et potert rede
qn volveit median octodecin flor s ac cum
cor olivviers tybe mai viii
It jacop de witte en jan van hattert als pcur jouffr
annen witten zijnder sust hebben hen op hed inde
banck voir meye en scepen van loven vcleert
als quarraken van rase vander lynd dair toe bijd
selve rase psocht zijnde te wille intnemen voir
den selve rase tege die vand cleyne beghijnhove
te loven ende de saken der poirten metten weghe
aengaen dair de questie om es voir den selven
rase te willen vantwd Ende opde altricatie
dien naevolgen geres tusschen pcur vand selve
beghijnhove die vsocht in dien de voirs jacop
ende pcur van jouffr annen wilden intvenien
soe zij vcleerd ende de sake voir rase voirs vantwd
dat zij dan hue vantryd dade opde aensprake
die zij tegen rase voirs ovgegeve hadd sustinende
tselve loe te behoire wair tegen de selve jacop
en jan van haett sustind dat de pcur vand
beghijnhove schuldich soude zijn mits dien zij
nyeuwelinge de sate quamen vantwd nyeuwe
aensprake te doen en die vand beglijnhove
psisterd mett aenspragen van voe gedaen
te gestaen scepen bijd meye opde selve
altricatie gemaent hebben gewes met vonisse
dat de voirs jacop met zijne voirtstelle als
nyeuwe aensprake te wille hebben vdout
es en dat de selve jacop intnemende als vod
schuldich sal zijn opde ovgegeve aensprake voirs
tantwd in scapuo pnt olivviers bouchout
baets tyoe mai vlii