bildms s
ijst
Aldair willem sgrooten aengesproken heeft inde
banck voir meye en scepen van loven henricke
de groote zijnen neue ste peetsman van loven
en heeft doen seggen met zijne voirsprake
dat des een wijle gelid was hij tegen den
voirs henr een comenschap gedaen hadde van
coren dat hij tegen hem getocht hadde daf
hij hem de leverige eensdeels gedaen hadde ende
eensdeels daf noch in gebreke was dat de
voirs henrick oick des een wijle geled was
van hem gne gehadt hadde twitich rguld
opde voirs comesclap vand coren Dair op
hij seyde dat hij soe vele ghelts in zijn tussche
nyet en hadde mair dat hij henrick met hem
ghinghe tot zijne huyse hij sondst hem geven
d op henr tot hem seyde gheeft miii luwt
tessche niet dat dair inne is ic sal v
twitich rg dair voe geve dop hij antwd
ghi soudt plus dop henr wed antwde
gheestse mij niet dat dat inne is ic ben
dair mede te vred It sal v twitich rog dair voir
geven ende dat hij willem doen alsoe af dede
zijn tessche ende gaf hem die niet dat dair
inne was die hij aenveerde voir de twitich rog
ende aenveerdt hebben vtrock hij een luttel van
dair hij die aendeerde doende dair mede des hem
beliefde dwelck gedaen wierp hij die tussche
int vier en dat tot twee reys toe datse uuyt
den viere getogen wordde Ende dat ten derde
de selve henr hem met eene drivoete eene
woude hij zijn hoot dair hij noch mede te meesten
glinck alle dwelck hij pnteerde te thoenen
soe vre de voirs henr dat ontkynne wilde
sustinende voir zijn coclusie dat bijd selve henr
bekint oft bij hem gethoent dat de selve henr
schuldich soude zijn de voirs comeschap vanden
greyne te voldoen de voirs twilil rguld
uuyt te reycken ende te betalen den meest