bacat
jan dicbier
jan vi dicbier he tot mierle in jegenwordichen
der schepen van loeven gestaen heeft geloeft op sijn
lijf en op sijn goet en op zoenbreke en landbreke te
zijn dat hi henrike spyke mmmeer ome negheere
saken wele die gevallen mach sijn tussche hem
en den vorscr henr tot op den dach van haden de
wangonst bedds noch vrantscap doen noch drage
en sal noch hem ereniken aen lijf noch aen goet
bi hem selve noch b nyemarde anders noch hem
buyten lants dagen noch mogen Bekenende ende
verhende de voe jan dicbier soe wae b hier
jegen dade dat hi dan sijn lijf en sijn goet verboen
sal hebben ond wat hen en gericht he bonden sal
hebben cor borch absoloen deeembr xv
It tvonns tusschen henrike wante die men heet lijsman
in deen zide en henr cleyngoessens die geleydt is tot
den goeden henr loets sijns zweers in dande alse
van twee coye die de vors henr wante voermals
gecocht hadde jegen den vorscr henrike loets ende
die de selve loets weder op hoetstoel jegen den vorscr
henr wante te drie jaen te vueden nam te deylen
gelijc de waerheit dat droegh es dat soe wae
de vors henr cleyngoessens de vorwarde vanden
drie roen hebben wille dat hi die behouden sal mer
hi die niet hebben en wille dat si dan nu
deylen selen gelijc de vorwarde inheeft cor borch
absolren py gven pynoc velde dec xvi
It everardis de geymde t eutmns de halen suppor
tgitabra vias binee paulo put sit sot sip roessel
in locs dte biestraghe