en cluse vand wijngde geheete van s
tunyden vwde t ande zijd aldair de
voirs kvermeests te kynne gave hoe dat
een zeke oidinan alhier bijd stadt van loven
h voirtijts gemaict opde pollicie en tvercoepe
vand vercken inhouden ond den anden
dat nyemat hem vorden soude enighe
vercken alhier termerct comen te coepen
voir de clocke thien uren geslagen wae op
eene zeken kue ind zelv ordinan begrepen
Seggen vouts hoedat des ordinan met
tegenstaen de voirs claes hem genondert
hadde cortsled opde vedemerct te coepen
zeke vercken te coepen voe de clockethien
geslagen hadde alle welke pointe voirs
spepie die in feyte gelegen zijn en hem die
bijd voirs vwde ontkint woudd pnteerd
zij oick te thoenen sustinende en cludende
alsoe die bij hem bekint oft mits zijn out
bynnen bij hen gethoent dat de voirs vwde
daen pbuert hadde eene kue van eene pont
outs van welken vercken oft alsoe vela als
nae rcht en der ordinacien in dien gemaict
bevond sal wordd behoende d op en tege
de voirs claes ontkynnen den voirs ae
leggen de voirs hue bij geleeghde pointe
seyde dat wair was dat otrint vie oft vive
weken voe kersmesse lestleden petloyaits
borgmeeste tot landen hadde zeke vercken
te coepe alhier opde veemerct te loven
vcoepen eene yegelijcke d sont zijn gerieff
en dat deselve pet d wel stont twee oft
drievien tijts Seggen vouts de selve
claes dat hij doent tijt oick ald quam
niet weten hij en hadde oick moegen
coepe gelijck den anden en en wiste
niet dat dair een zeke vre toe stont
gelijck hij d af zijne eedt pnteerde
Ende als hij doenttijt dinghde zeke
vercken om die te coepe dat hem doen ttijt