werc
huysvr ten tijde als dien comer gemaict ald buycvaste
wonechtich waen dwelck al de vors vrancke weygde
was van domc hee wel hij hem tselve te meer stonde
versocht hadd vsueken alsoe den selve vrancken met
rechte dtoe bedwongen te wordden dair tegen de
voirs vranck trybout hen vantwde geseet heeft al
mocht de voirs wille cave en sijn huysvr ondlynthe
voirs tanden tijden gewoint hebbe date zij nochtas
van alle huen erfgoed ald t bieden niet gestaen in
hadden ind maten de vors bedeheffers dat geallig
hadd ontkynen den selve tselve alsoe gesuict te
zijne mair al mocht soe zijn datgen tijde als zij
dair wonechtich waen geweest ind beden en lasten
mede gecotribueert mochten hebben als ingescen vad
dorpe dat was alleelijck van huen bedrinc inde
niet van huen erfgoed te vorde oick want alle
deselve erfgoed die zij ald besaten en hij vranck
van zijnd huysvr wegen ald noch besittende is al
oudt stock goed waen voe djair van xxi gurege
de welke de vors inhefferso vand beden met iii
behoirden te prame noch te belasten om bijde daff te
hebben want die naed instructie vors behoirden
en sculd waen bedevry te zijne hem des gedragen
tot selv instructie oick en sond de vors bedesetten
met hoven gewijsen dat zijn vorseten enige erfgoeden
ald vcregen hadden zindt de jae van xxi voirs
sustinende alsoe deselve vranck t cotrarie als dat
de vors bedeheffen sijn erfgoed tonrichte belaste
woud en concludende dat zij sculd sond zijn
daff te desisten en hem en deselve sijn goed daff
ongemoit claten als dat de wethouden de