ende dat ald tusschen hen beyden lacheen heymelicheyt
vourte daff de ii declen den huse desselfs jans ende
dand derdendeel den erve des vors gerard toebehoird
soe deselve jan seyde seggen dat die vol was ende
alsoe behoefde geruympt te word dtoe hij pscteerde
de ii diele vand coste te betalen seyde vorts dat de
vors gerard he daen ongebruyck doende was in die
dat hij de ruymighe daf met iii woude late gescied
ov sijn erve dair die somtijts ovgeruympt was geweest
soe hij seyde begende oick dat de vors gerard afdoe
soude alsulke boome als hij in sijn erve vors geplant oft
gesct hadde gemct dat die sijn liecht bename soe hij
seyde met meer woerd Dair op de vors gerard
antwdende seyde dat hij in sijn erve een voite hadde
hem en sijnd erve alleene toebehoende ontkynen datt
enige voute liggen soude he beyden tsamen toebehoende
ontkinende oick datt enige ruymige van heymelich
den vors janne toebehoende soude moten gescien op oft
ov sijn erve seggen oick dat hij den selve janne ghee
recht in kinde in sijn erve van heymelijch noch situte
Ende aegaen den oeft boome seyde de vors gerardus
al hadde jan clair besceet van sijnen liechte he met
te mogen namen des men soe en consten hem die boome
die zee jonck en cleyn waen sijn liecht niet beneme
gemoct dat die wel xii voete oft meer van sijne erve
stonden seggen vorts de vors gerardics dat de vors
jan hen tanden tijden vand selve pointe vors aege
sproken hadde inde banck voe meye en scepen en