anthˀ
xxiii
Itˀ
de muisˀ hˀr noˀl
xxvi pˀcerita
ne dien anthoenis zedeleˀ als geleydt nae desˀ
stadt recht tot allen den goeden have ende erve
peters vandeˀ poele ende zijns wijfs buytcrachte
van scepenˀ brieveˀ van loevenˀ voeˀ de soˀme van
vier hondert rinsguldenˀ wair die gelegen zijn
navo lyende zekeˀn diffentinen voˀnissen in
inditio contradictorio dairmede hem de selve
goede tot zijndˀ wettigˀ schult behoeff onlanx
hier voeˀ te wetene noveˀbrˀ xxvi lestleden
aengewesen zijn geweest niet voergaenˀ
kertgeboden op hoeghen heeft doen vercoepde
de goede have ende erve der zelvˀ gehuysschen
gelijc ende indˀ manieˀn als die hier
nae geinsereert zijn Ende de voirsˀ peetˀ
den selven anthoeniss voeˀ den raide alhier
heeft doen betrecken oˀme rekeniˀghe vandeˀ
selven vercoepe ende den bewinde Inˀ dien
vanden zelven anthoenise dairaff hij
hem groetelijck beclaeghde te hebben
oe heeft de selve anthoenis die alsoe
vercocht hebbende dairaff der stadt ovˀgegeveˀ
de cedulle vandˀ rekeniˀghen vandeˀ vercoepen
der selver goeden decembrˀ xxiii lestleden
inhoudende in wat manieˀn die vercocht
zijn geweest wat zij gegouden hebben
s