ode hˀtogeˀ
als malˀ
dicti debitoˀes pˀfato heˀrico ad eius monitioneˀ assigˀre
pˀmiscruˀt ad bonuˀ et cˀtuˀ pigiis sitˀ in fra prias
arsschottenˀ et zichenˀ dalens ultua onve omis inde
ende desituˀ vigintiquatuor modios siligins menshˀe
et pactus pˀdˀcˀoruˀ heˀdˀe tˀcense et tˀm ad hˀ facere
qˀ lu pˀfato henrico et suis suecˀ modo debito possit
valeˀ tal condˀoeˀ medianˀ qˀ anˀ dˀcˀi debitoˀes pˀfataˀ
heˀdˀ tˀcensaˀ redimie poterˀ et quitaˀe qˀuˀcuˀqˀ volˀ
una vel pluˀibˀ vicibus sed non mnˀˀ qˀ tˀcia pˀteˀ
exinde pinca vice et quembˀt moˀdiuˀ siligˀ exinde
medianˀ vigiiti florˀ renenˀ aurˀ bonis et legal
videlicet sexaginta placcˀ coˀis paganieˀti brabanˀ pro
quolˀt eoruˀdˀ florˀ renenˀ computatˀ ac cuˀ plena
tˀcensa sˀcˀdm rataˀ dequitationis et exende pˀmisit
anˀdˀcˀus renerus van eycken reliquos suos complices
indempn relevae testes godefridus vanden berge et
ianns nausnyde scabini lovanˀ datuˀ aˀno dˀni
millesimo quadrgentesimooctuagesimonono mensˀ septeˀbrˀ
die viteinuaquiˀta Et hˀuit queˀlas hijs intˀfueruˀt
zedeleˀ blanckˀ maii xiii
dmnib modo ad moˀ corˀ Eisdˀ
IItem den dach van rechte op heden dienenˀ
tusscheˀ arnolduˀ van kets als pˀcurˀ vandˀ grooten
beghijnhove te loevenˀ geleydt zijnde totten goeden
wijlen mathijs van hoevelde tˀ eenre ende jaˀne
de hˀtoge als vadˀ enˀ moˀboir gielˀ de hˀtoge zijns
zoens in zijneˀ broode wesenˀ den welcken de goede
des voirsˀ wijleˀ mathijs nae daflivich desselfs mathijs
toecomen zijn tˀ andeˀ zijdˀ int stuck vanden purgeˀn
vandˀ coˀtuˀacˀ des voirsˀ arnoldi dˀop de selve jan
de hˀtoge den selven arnoldˀ om die te zien purgeˀn
dach besceyden heeft op heden dienenˀ hebbeˀ de selve
pˀtien gecoˀtineert enˀ uuytgestelt totten yersten dingdaige
nae belokenˀ sinxen naistcomenˀ op hope van peyse om
alsdˀ te dieneˀ op dats pˀtieˀ niet en ovˀcomeˀ gelijc dieˀ op heden
gedient soude hebben corˀ bonchˀ ijssche maii xiiii
s