hanckˀ sjanstˀ
heˀncˀ ulˀ uto heˀ uon intˀfˀ
pmisit eaˀ
admo eisdˀ
goedeˀ tontslane vanden selveˀ rastameˀteˀ op borgeˀ om van
dien rechts te plegen ende te voldoenˀ des trecht in dien
wijsen soude ende vˀsocht dat dˀop de selve hueˀ goede wˀdˀ
ontslagen enˀ hen der banckˀ recht geopent op dat hen
goede als voeˀ verderffelˀ enˀ tijtverdich wesenˀ niet enworddeˀ
bedorven soe en hadde hen dat niet moegen gebueˀn wairbijc
zij van nootswegen brˀ van desˀ stadt aenden voechtmeyeˀ van
nu rode voirsˀ haddˀ geimpetieert versuekenˀ tselve ontslach
op borchtocht voirsˀ enˀ openiˀgˀ vandˀ selvˀ banckˀ recht in
desˀ gedaen te wordden Ende in cas van oppositieˀ dach van
rechte alhˀ op heden Aldˀ de selve jan bavers ende henrˀ cole
tˀ eenre ende den voirsˀ jan cussen enˀ gielijs leˀmens inden
name van jaˀne leˀmens zijneˀ bruedˀ op wiens erve voirsˀ
veken behoirde te staene enˀ gerˀpeert te werddˀ tˀ andeˀ zijdˀ
Aldˀ de voirsˀ jan bavers enˀ henrˀ cole verhalenˀ te kynnen
gevenˀ enˀ versuekenˀ dinhout vandˀ voirsˀ brˀ mits den
pˀntatien voirsˀ bij hen gedaen ende de voirsˀ meyeˀ met
gielˀ lemens tˀ ˀrien sustineˀnde bij sekeˀn redenˀ luttel
oft niet vele in rechte dienenˀ wert uuytgesprokeˀ bijdˀ
raide vander stadt dat de meyeˀ sculdich sal zijn der goedˀ
liedˀ vruchten wortelvast staenˀ tsijneˀ oft te gebueˀn vˀsueke
gerasteert zijnde costeloes tontslane enˀ ontslagen te laten
eˀmer tot aene dˀtijt toe dat tusschen de ghene die die
hebben doen rasteˀn tˀ eenre ende den genen die die geras
teerde vruchteˀ toebehoeˀn beslicht zij met rechte wie int
ondˀhouden vandeˀ selveˀ valuekenˀ gehouden es enˀ sculdich
te qˀtbueˀn nae recht oft niet om dan dair inne elkˀ
te geven des behoeˀn sal Ende om dˀtoe te comenˀ datmeˀ
den selveˀ dien die gerarsteerde vruchten tobehoeˀn dˀop tegeˀ
de voirsˀ diese hebben doen rasteˀn open ende doen sal der
bancken recht in ˀsˀo opˀ pˀntibˀ oliviers subˀto baets burgˀtrˀ
bˀge borch scabinis graven crol areˀberge et pluˀibˀ aliis de ˀsˀo
julii xxiiii
Vanden questieˀ ende gescillen die ovˀlanck geweest hebben soe
voeˀ de wet van bynckem ten yersten male ende dˀ nae bij appellatieˀ
wijlen
voeˀ den raide ons genadˀ heˀn tsˀtogen in brabˀ dˀ die noch hangeˀ oˀbe
slicht tusschen arndˀ hanckart als appellant tˀ eendˀ enˀ jaˀne hubrechts