tusschen her gielijs de poirte pcuator vanden pdiken te
loven die voir den borgmeest vand stadt ontboden
hadde janne pets ome vestich te hebben en borchtocht
vand pechtingen van seken landen den selve godsh
toebehoiren gelegen aen tgerichte te loven dwelc de
selve jan genome hadde voir vi mudde corens
tsjaers daff den geheele pacht van sinte andriesmisse
lestleden gevallen alnoch te betalen stont t eende en
den selve jane die hem d tegen opponeerde ende
seyde hoe dat hij gheen vestich oft borchtocht te stellen
ten hadde Mair hadde tselve lant gewonne geworve
en besaeyt loffelijc alsoe dat stont met schoeve vruchte
de welke hij niet ruen en voude hij en hadde tgodsh
vnuecht vanden vruchte die nu come souden van
sijns selfs landen emer voir deen helicht en dander
helicht vanden vruchte op des godsh lande staen
d mede hij hoopte billix te gestane te voirde wat
hij den eedt deylen woude dat hem toegeseecht was
want hij vele costen aende lande van wynnigen
mesten besaeyden en andssins te legge hadde dat
men hem den yerste pacht soude laten betalen mette
vruchte nu opde lande wassende t ande dair
tegen m hee replicende sustinde dat tgodsh voe den
toecomen tijt sculdich wae besorcht te wordde va
borchtochte en vestich te voirde want inde sprake
op duytgeve van huen goeden geschiet hen te kynne
was gegeve van peten vand calsten dat de ghene
sijn soude die die neme soude en sij ands met
geweten en hadden want sij peten niet en kynden
anders dan van hoire seggen dat hij d goet ge
noech voir wae de voirs pets en wae geweest
de voirs pet vand calsten En aldus souden sij in
desen gescape sijn in huer vestich slynckelijck beleyt
en bedrogen te sijne voe den toecomen tijt en
tmijn van vi jaire wair bij hij d toe tendeerde
dat de voirs jan de voirs cantie en borchtocht
scelde oft sijn sande vanden goeden dade hopen