iste obligacois
aˀnichilute suˀt
ˀssˀie io noel
waltˀ vandˀ
borchoveˀ et
johˀ vos maˀbur
hofpicub et
buetsele ˀlˀ
lrivˀ de corˀ
ˀssˀm junii
xvi lxxvii
rstˀ
tˀmiˀo ad pˀmaˀ diem meˀsis mani pˀxin et sic ultius singulis
aˀns xx florˀ consiles et in ultimo aˀno xvi aflorˀ
cauˀ quo dˀcˀus johˀes de buetsele interim noˀ deeedet sed
post obituˀ ipnis johˀis dicti maˀburini poteruˀt dˀcˀm de tu
pˀtinc restaus non solvtuˀ integliter prosequi ad ipnis
johˀis bona vel ad dˀcˀm henrˀ et eius boˀ sine frande eisdˀ
Itˀ silem pˀmissioneˀ fent pˀr ad moˀ et promde obligaint
tˀ coˀnas frauˀ quadˀ habet ad et supˀ opˀ lovˀ eisdˀ
Itˀ aleest dat deˀ voirsˀ meestˀs haf zijn gedaeˀ tweenˀde
geluefteˀ Soe es nochtan de meyniˀge dat de gelovers
beyde niet betˀ vandˀ soˀmeˀ eens gestaeˀ sulleˀ enˀ indˀ condˀ
voorscrˀ Ende sulleˀ moegeˀ de selve soˀme dˀ selvˀ condˀ navolgˀ
vhaleˀ metteˀ voirsˀ behoefteˀ deˀ eeneˀ oft deˀ andeˀn enˀ oick
eensdeels metteˀ eeneˀ enˀ oick ensdeels metteˀ andeˀn enˀ den
brˀ vandˀ iii croneˀ legt ondˀ ons in eendˀ doogeˀ dˀop gescrˀ
staeˀ jan vaˀ buetsele enˀ de moˀboirs vandˀ gasthuyse vaˀ
finter viveˀ inde dorpstrate welkeˀ brief niet ovˀgegeveˀ en
sal wˀdeˀ voeˀ de soˀme geheel voldaeˀ sal zijn eisdˀ
Itˀ johaˀnes vandeˀ vyˀne fˀ ˀdˀ johˀis ˀmorˀ apud cortenakeˀ
gerardus de compeˀrode et heˀrˀ eius fˀ ambo coˀmorˀ loii
rˀ indˀ henrˀ et elisabˀ dictˀ weert libirˀ heˀrˀ quondam
weert unuˀ florˀ renenˀ te xx stuvˀs pensˀ ad vitam
aut xviii junii pˀsolvenˀ quolˀ assˀm Et ad moˀ pigˀ
Et tˀm Et pˀmˀ Et potˀ redˀ midˀ x florˀ ˀsˀ accoˀ
salvo qˀ dˀcˀs henrˀ pˀcipˀ corˀ blanckort mˀcels junii
xviii
Itˀ aert vandeˀ poele scoeˀmakeˀ heeft geloeft peteˀn pols
vier petˀs te xix stuvˀs tstuck bynneˀ eender maent
naestcomenˀ te betaleˀ tamqˀ assˀm corˀ roelofs burgˀo
junii xv