dˀuo jacobisˀ
pˀtie hebbeˀ in
vedˀ sijdeˀ doch
genomeeˀ van
hedeˀ in xv dain
enˀ villeˀ sal de
jousfrˀ dan bijdˀ
hane bringˀ
Navolgenˀ tsgheens des julii vi lestleden voir meyeˀ enˀ scepenˀ
van lovenˀ inde banc gesciedde tusscen heˀn jacoppe van ronx
priesteˀ ter eenre sijden enˀ vrancken lyeniˀc als pˀcurˀ
jouffrˀ jehanneˀ van thenymont in dandeˀ sijn op hedeˀ
wedˀom comeˀ in rechte de vorsˀ hˀ jacop als aenleggeˀ
aensprekenˀ den vorsˀ vranckeˀ inden name als voeˀ seggenˀ
dat wijlen een meestˀ gord van chenymont der vorsˀ jouffrˀ
jehanneˀ bruedˀ staenˀ in den hove van romen vˀcreech tegen
eeneˀ geheeteˀ meitˀ henric willem sone vanden deken wileˀ
van yncourt vive muddeˀ corens erfs pachts te quiteˀ elc
mudde niet o neghenrien petˀs Ende om den selveˀ meestˀ
goirde hˀ af genoech te doene gaf de vorsˀ mastˀ henric
willam enˀ massare de wairnant sijn stiefvader den vorsˀ
heˀn jacoppe over enˀ in handen zekeˀ scepˀ brieve van
lovenˀ die sij haddeˀ sprekenˀ van vive muddeˀ corˀ erflic
op sekˀ goede den selveˀ hen jacoppe toebehoirenˀ Ende
want de selve hˀ jacop te twee malen de drie muddeˀ
corens vandˀ vorsˀ cviven afgeleecht hadde te weteˀ
een mudde aendeˀ vorsˀ wilen mestˀ goirde enˀ naemaels
na sijn doot twee aender vorsˀ jehanneˀ die sustineerde
dat huer den vorsˀ erffpacht vandˀ vorsˀ meestˀ goirde
hueˀn bruedˀ in testamente was gelateˀ ende hij voorts
de twee muddeˀ noch staenˀ pˀnteerde te bewijsen op
goede loflike onderpande vier muddeˀ we weert sijnde
jacop dat
erflic boveˀ coˀmer soe meynde de vo
aeˀttundeˀ
de vorsˀ jehanne gehoudeˀ sijn soude hem vestichˀ
vandˀ vorsˀ erfpachte te doene enˀ alsulke dat hem
vast enˀ zeker waeˀ nae recht dair op de vorscrˀ