fˀris franconis pˀsolvenˀ et dˀcˀ blade meˀtˀ et metiˀ uis in
dˀcˀa aecensu ˀtuet deliberanˀ tˀqˀ assˀm Et pˀmˀ corˀ
eishˀ
Itˀ gielijs jacops woenenˀ te lynthout heeft gelooft phˀe
vanden nuwen hove rintmeester ons genedˀ heˀn tsˀtogen
int quartier van loevenˀ enˀ lijflic ten heyligen gesworeˀ
dat hij van sondaige naistcomenˀ in xiiii nachteˀ te lovenˀ
innecomen sal inder vroemeˀ enˀ aldair bliveˀ dach enˀ
nacht eenplic tot dat hij met den selven rintmeestˀ met
wettigˀ rekeningen overcomen sal sijn na inhoudt vandˀ
pachtbrieve der scepenˀ van bruessel vandˀ goedeˀ van
ynde velde Ende de rekeninge alsoe wettelic gesciet
zijnde niet tegenstaenˀ eˀnigˀ rekeningeˀ die de vorscrˀ
gielijs mocht allegen tanden tiden gedaen te hebben
sal geloveˀ de selve gielijs des vorsˀ rintmeestˀs goedeˀ
moet te hebben eer hij van dier scheiden sal corˀ judoco
absoloens hoeveˀ noˀbrˀ xxiiii
Itˀ gielijs de greve woenenˀ telingen heeft gelooft enˀ
ten heyligen gesworen den voirsˀ rintmeestˀ oft zijneˀ
dyeneˀ in sijneˀ name in handen te stellen voir meyeˀ
enˀ scepenˀ dair dat behoeˀn enˀ behoeveˀ sal alsulken
huys enˀ hof metten toebehoorteˀ als hij heeft liggenˀ
telingen Ende voort alle sijn haeflike goede hoe die
genoemt moigen sijn oft wair die belegeˀ oft bevondeˀ
moigeˀ worddeˀ Te weteˀ vier pˀden vi coeyen vijftich
schape drie beddeˀ alle potten panneˀ schoteleˀ canneˀ enˀ
andeˀ goide nyet uutgesceideˀ om dair aen te verhalen
ende te vˀreycken sijn wettige schout nae inhouden vander