ende vertiert sonder dat hij dat hem gepijnt hadde te ween
en die leene nyet ontfangen aen dese goede verdoolt soude
wezen hen des getroesten totten rechte Seyden oic dat alsulke
uutwynnen sculdich wae stat te grijpen en van weerden
gehouden te werdden want nyemat zoe vele goede rechte
aen eenige goede hebben en mochte hij en mocht d aff
wel versteken en uutgewijst werdden ende dat de bladige
van desen gronde was eer de voirs vrancke met sijnre
levengen voert gevaren ware nyet te myn om hen te
meerder reden te gheven soe pnteerden ten uutsten de
voirs gielijs en gord dat de vors vrancke volchde alle
sijn pande in sijne brieve geruert leen en ande hij woude
nae advenat den voirs vrancken sijn quote der voirscr
rinten in dien opleggen met meer reden bij hen gealligt
jegen dwelc die voirs vrancke repliceerde ende dede seggen
dat want hem nyet en wordt ontkynt de vors goede en
waen des vors jans van wairnant ten tide dat den vors
comer wart gedaen al waen die den vors gielise oft sijnd
sant
moeder ghewarandeert opden voirs grontchijs des nyet
te myn waen zij nochtan zijn pand en de voirs gielijs mocht
sijn waerscap aen sijn geloven verhalen oft aen hue erfge
namen Seyde oic dat hij eedt doen woude dat hij vand
voirs vvolghe nyet geweeten en hadde ende al waest tvors