vader der vors mgrieten en lijsbetten oic absent sijnde die de
selve jan tot des na bescreven is gelooft heeft te vervangen in dand
en sijn voir hen huen erven en nacomelingen eensworden bi
middele en tusschen spreken van huen magen en vrienden vand
stoote die zij underlingen hadden om der goeden wille den voirscr
ii gesusten gebleven na en vand doet des voirs wilen arnts huers
vaders der pointen en clausulen hier na bescreven die zi
malc den anden gelooft hebben tot eeuwegen dagen tonderhouden
behoudelic dat mits desen niet geinfringeert en zullen wesen
alsulken accort als tusschen den vors henr en matheeuse gemaect
was int jair xiiii lxvii aplis xii voir scepen van loven lest vorleden
Inden yersten dat de voirs henric en matheeus van wegen hen
selfs en huer werdynnen van nu bortaen der vors yden der moed
also lange sij leven sal en niet langer sullen laten volgen peyselic
en bredelijc alsulken twee mudden corens als staen ten live d
voirs ii gesusten ten dage als die vallen aen en op zeke goede
katlijnens quaremans gelijc de brieve dair af zijnde uutwisen behalve
wart tsake dat de selve ii mudden rox corens namaels afgehoidt
worden datme dan de peningen dalf comen ter selver natuen
aenleggen sal opde vors ii gesusten oft zij leefden Ende inden
gevalle oft de selve ii gesusten oft deen van hen voir der voirscr
yden huer moeder aflivich wordden dat dan de vors henric
coft matheeus diens wijf also aflivich wae den vors ii mudden
corens zoe urer die also verstorve waen ongehouden zijn sullen
d vors yden te leven Vortmeer eest ondersproken dat de
der vorseyden
matheeus en lijsbeth zijn wijf jairlix te kersmesse eene
selvnige sijsal lene betalen sullen
ryns guld te xx st also lange de selve yde leven sal ende
niet langer ende inden gevalle oft inde betalinge vanden
voirs ryns guld enich gebrec viele zoe hebben de selve
matheeus en lijsbeth zijn wijf dair voir met rechte testellen
goede pande dair voir weselijc goetgenoech zijnde oft dien te
verborgen met redeliken borgen Ende mits desen sullen de
vors jan van haeght en yde zijn wijfgegelijc en al ter stont
lichten hue hande van have en erve die bleven zijn nade
doot des voirs wilen arnts onder dair aen enich recht
oft dieme namaels van zijne zijden gecome bekinden sal oft die
zij tsamen vercrigen mogen hebben zond dair aen nu oft sij