jan en henr van med gebruede sijn comen in jegenwdich der scep van lov gestaen hebben geloeft magren
gorde
moeden al eest dat sij beleyt sijn mette meye en scepen va lov d tot den goeden der selv magten hoe moed
sal alse een tocht
ide sele laten gebruyke en hamen alsoe lange asij leven sal sond hoe enich
hynd ocht ketsel
sij nochtan hoe en
hen te doene c en