de
ˀp
It ˀrˀ dˀcˀus hoebosch de corcelbe emaˀtˀ johˀ ˀ henrˀ eius ffilios e
jahˀ neondux kenhˀns yˀmoe octˀ xiii
Itˀ willˀm de wilre silio qˀdˀ dˀni willˀm dˀcˀi moreel de wilre contalit
se conculise rˀcognonc de consilio suorˀ anuarˀ do le elisˀ de wilre eius
sorom canse begicieˀ pˀtificacois bena nuˀcupata ter basdonc cuˀ domibˀ
ˀe
curtˀ pˀtˀ pastuus censu rdditibˀ ˀ ˀtˀ suus univˀsˀ sitˀ apud wthcrˀ
sub domino dˀni de rotselaer pˀnt dˀcˀns qˀdˀ dˀus wilˀlˀms eorˀ pˀr hˀ boˀna
e ben moˀ dev
bidem tenens erat pˀmittens sdˀ willˀs pˀfate sue vrori eisdˀ bonis cans
humoi pˀtisiˀmoˀ debico rˀnuˀcianˀ pˀmittens ddˀ willˀmo pˀfte sue
forem sˀˀ opiuˀ satˀ faˀce pnt sib tˀ Itu bˀ qˀ dˀcˀus wilˀlˀms sunty
ˀ pˀyent dˀcˀorˀ bonorˀ iˀstˀ aˀm pˀntˀ quobˀ idem willˀms pˀcepit
levant eidem wille tˀmanebˀut ˀ siliu ecnd
Itˀ willem vaˀ wilre die sone wilen was heˀn willems moreel wilen
was riddˀdˀ heeft ovˀghegheveˀ enˀ bekent dat hi ovˀ gegheveˀ heeft
woutˀ eveleghe den jonghen alsulken gelt als men hem noch sculdich
es vanden rantsoene des vorsˀ wilen heˀn willens sijns vaden
den vorsˀ weuteˀn dat te heffene enˀ sinen wille enˀ pˀfijt dˀ met te
doene