lxxxvi
It jan vandeˀ huffle es comeˀ int jaer ghedinge voeˀ meyer enˀ scepenˀ vaˀ lovˀ
des dijfdaeghs nae belekeneˀ paesscheˀ enˀ toende dˀ eneˀ scepenˀ brief inhou
dende dat hem willem vaˀ babilomieˀ ghegoedt enˀ gheerft hadde voeˀ gerˀ
vaˀ reedingheˀ enˀ wouteˀn vaˀ nethenˀ scepenˀ van lovene in een half dach
mael wijngarts gelegeˀ opde cort groeve tussceˀ roelof raboeds enˀ phelˀ
arnde
wijngardˀs enˀ sprac des an vaˀ ypeˀ enˀ seyde dat arnt vaˀ ypeˀ hem
dies wijngards onghebruyc dade conechte enˀ niet te rechte enˀ vˀvolpe
ane den richteˀ dat hi arnde alsulc hadde dat hijs sijn hant af dade
dˀ op dat hem arnt vorsˀ vˀantwˀdde enˀ seyde dat hi hadde eneˀ ondˀ vadˀ
gheheeteˀ godscalc vrient vaˀ hoefdene enˀ dat die godscalc hadde
twee witteghe dochteˀ die eneˀ gheheeteˀ joffrˀ gˀtrint vaˀ hoes dene willems
wigˀ was van babiloneˀ
enˀ dandeˀ doohtˀ joffrˀ katline des vorsˀ arnds moedˀ enˀ hi hoeˀ sone
vaˀ wittegeˀ bedde enˀ boet te betoneˀ dat wittelec te betoneˀ op dat
yemaˀ calengiereˀ woude enˀ seyde voert dat die wijngarts was des
vorsˀ godscalx sijns ondˀ vadˀ enˀ dat hi dˀ uut starf als uut sineˀ
wittegeˀ erve enˀ na sineˀ vorsˀ endˀ vadˀ die wijngart bleef dˀ vorsˀ
joffrˀ gˀtrudeˀ die dien hielt enˀ besat also langhe alsij leefde enˀ
dˀ uut starf undˀ wittege gheboerte alse uut horeˀ wittegeˀ ene
enˀ nae hoeˀ doet de vorsˀ willeˀ die wijngart hielt alse ene tochteˀ
enˀ nu comeˀ waeˀ opdeˀ vorsˀ arnde want hi de naeste leeneˀ de wdeˀ
dˀ op dat de vorsˀ arnt alsulc betren enˀ alsulc behoirt dede mˀdeˀ
rechte dat de scepeneˀ dˀ op ghemaent wijsdeˀ voeˀ een voˀnisse
nae aensprake enˀ nae antwˀdde enˀ nae de brieve enˀ nae dbetren
enˀ nae dbehout dat de vorsˀ arnt gedaen hadde dat arnde vorsˀ
die wijngait bliveˀ enˀ volgeˀ soude enˀ dat de vorsˀ brief ende
goedinghe hem gheen onstade doen en soude ane sijn erve jugˀ
reedingeˀ tu ceˀstˀ wijchuys zab aˀno lxxxvito ˀu qˀˀ qˀi moˀ
i