آمیودارون | موارد مصرف و عوارض

آمیودارون(Amiodarone) از داروهای ترالی اورژانس است که در درمان اریتمی های بطنی در بیمارستان استفاده می شود.نحوه عملکرد دارو و موارد مصرفآمیودارون یک داروی مفید ضد آریتمی است که سالها شناخته شده است و دارای اثر مفید و انتخابی در درمان آریتمی های قلبی است.این دارو در درمان تاکی کاردی بطنی یا فیبریلاسیون بطنی استفاده می‌شود.آمیودارون اثرات گسترده ای بر روی قلب دارد و ممکن است از طریق چهار مکانیزم(مهارکننده کانال سدیم/مهارکننده بتا آدرنرژیک/طولانی کننده رپولاریزاسیون/مهار کننده کانال پتاسیم) که مکانیزم اصلی ان از دسته دارو های طولانی کننده رپولاریزاسیون است.آمیودارون اثر قوی در مهار خودکاری غیرطبیعی قلب به وجود می آورد. نظم سینوسی و هدایت دهلیزی بطنی با این دارو کند شده و در نتیجه فاصله Q-T و زمان کمپلکس QRS افزایش می یابد.اثر مهاری آمیودارون بر روی گیرنده بتا آدرنرژیک و همچنین کانال کلسیم منجر به مصرف این دارو در آنژین صدری قفسه سینه شده است.جذب خوراکی دارو آهسته و ضعیف و فراهمی زیستی آن ۴۵ درصد است. نیمه عمر دارو حدود ۱۳ تا ۱۰۳ روز است و ماکزیموم غلظت پلاسمایی دارو بعد از ۵ تا ۶ ساعت از فرم خوراکی به دست می آید.از آنجا که زمانی حدود چند ماه لازم است تا اثر کامل دارو ظاهر شود آن را به صورت دوز بارگیری به میزان ۸۰۰ تا ۱۶۰۰ میلی گرم در هر روز به مدت یک تا سه هفته در بیمارستان همراه با تهیه‌ی ECG به کار می برند. دوز نگهدارنده دارو ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم در هر روز می باشد.آمیودارون بیشتر در درمان فیبریلاسیون بطنی عود کننده و بی‌نظمی ورود مجدد مصرف می‌شود. درمان با این دارو باید در بیمارستان و همزمان با تهیه‌ی ECG شروع شود.عوارض جانبی و مسمومیتوقوع عوارض با این دارو متداول است و اغلب بعد از یک سال از مصرف در خیلی از اندام ها تظاهر پیدا می کند و چندین مورد مرگ هم دیده شده است.حدود ۷۵ درصد از بیماران بعد از یک تا دو سال از مصرف دچار عوارض شدند به طوری که ۲۵ تا ۳۳ درصد آنها مجبور به ترک دارو شده اند.عوارض این دارو عبارتند از فیبروز ریوی (آسیب بافت ریوی)(۱۰ تا ۱۵ درصد بیماران) و احتمالاً مرگ ناشی از آن آسیب کبدی ، تشدید آریتمی ، رسوبات ریز در قرنیه ، تغییر رنگ پوست به خاکستری و حساسیت پوست به نور ، هیپوتیروئیدیسم(کاهش عملکرد غده تیروئید)(مهار تبدیل T4 به T3 در ۵ درصد بیماران) هایپرتیروئیدیسم (افزایش عملکرد غده تیروئید)(در دو درصد بیماران) و عوارض گوارشی(تهوع و استفراغ)عوارض قلبی دارو شامل CHF در افراد مستعد بلوک گره دهلیزی بطنی (AV) و برادیکاردی می باشد.این دارو باعث لرزش در سیستم عضلانی و عصبی بدن می شود.منع مصرف آمیوداروناين دارو در انسداد دهليزي-بطني درجه 2 يا 3 كه از قبل وجود داشته است(بدون ضربان‌ساز مصنوعي یا پیس میکر)، حملات برادي كاردي كه منجر به سنكوپ مي‌شود(مگر اين كه از ضربان ساز مصنوعي براي كنترل آن استفاده نشود) و عيب عملكرد گره سينوسي دهلیزی SA (مگر اين كه توسط ضربان‌ساز مصنوعي كنترل نشود) و در موارد حساسيت شديد به دارو نبايد مصرف شود.داروهایی که با آمیودارون تداخل دارند شامل: برومپریدول، سیتالوپرام، دمپریدون، اریترومایسین، جمی‌فلوکساسینداروهایی که باعث کاهش عملکرد آمیودارون در بدن می شوند شامل: برومپریدول ، انزالوتامید ، فنی‌توئین ، ریفامپینداروهایی که باعث افزایش عملکرد آمیودارون در بدن می شوند شامل : بنپریدول ، داروهای کاهش‌ دهنده فشارخون ، فوس فنی‌توئین ، لورمتازپامآمیودارون باعث کاهش عملکرد برخی از دارو ها در بدن می شود که شامل: کلوپیدوگرل ، فرآورده‌های تیروئیدآمیودارون باعث افزایش عملکرد برخی از دارو ها در بدن می شود که شامل:عوامل ضد جنون آتیپیکال ، آتورواستاتین ، آزیترومایسین ، داروهای ایجادکننده برادی‌کاردی ، داروهای کاهش دهنده فشارخون (لوزارتان) ، اس سیتالوپرام ، هالوپریدولاشکال داروییاین دارو به سه شکل قرص ، آمپول و ویال موجود می باشد.قرص آمیودارون 200 میلی گرمی ، آمپلو آمیودارون 150 میلی گرمی و ویال آمیودارون 30 میلی گرمی می باشد.از نام های تجاری آن می توان به کوردارون ، سداکورن ، آمیوفارم اشاره کرد.از داروهای همدسته آن می توان به دوفتیلید ، ایبوتیلاید فومارات ، دروندارون اشاره کرد.دوز درمانی هر فرد با توجه به علائم بالینی و آزمایشات توسط پزشک معالج تعیین می شود و با از مصرف بی دلیل و بدون تجویز هر دارویی خودداری کرد و تنها کسی که صلاحیت بالینی تجویز دارو را دارد پزشک می باشد.برای استفاده از خدمات ما نظیر پزشک عمومی و پزشک متخصص و پرستار در منزل به سایت آرین طب مراجعه کنید.منابع سایت دارو شناسی( https://www.drugs.com/amiodarone.html ) و کتاب فارماکولوژی برای پزشکان.