خودکشی یا دگرکشی؟

امروز صبح اصلا حالم خوب نبود. البته از نظر جسمی مشکلی نداشتم اما حوصله هیچ کاری را هم نداشتم. مثل اینکه کله‌ام را زیر آب کرده باشند احساس خفگی می‌کردم. دیگر تحمل پشت و میز صندلی نشستن را نداشتم. قهوه‌ام را که آماده کردم، یک راست بر روی زمین با تکیه به دیوار ولو شدم. دراز کشیدم تا کمی خودم را از بند زندگی‌ برهانم. زندگی پایش را چنان بر گلویم سفت و محکم نگه داشته بود که اجازه نفس کشیدن به من نمی‌داد. در چنین مواقعی که دوست دارم کف اتاق دراز بکشم و به گذر زمان فکر کنم، خواب آلودگی مانع‌ام می‌شود. دوست دارم تنها باشم اما در عین حال از تنهایی بدم می‌آید. دوست دارم روی خودم متمرکز باشم ولی هم صحبت شدن با دیگران نیازی است که نمیشود منکرش شد. اما اخیرا بهانه‌ای برای بیرون رفتن پیدا نکرده‌ام. ذهنم معیاری برای وخامت اوضاع نداشت اما دوست داشت بداند چقدر باید حالم بد باشد تا منجر به خودکشی شود؟ بالاخره هرکسی به پایانی نیاز دارد. در آن لحظه موضوعی بهتر برای جستجو نداشتم. عنوان جستجو هایم اکثرا با "کتاب هایی در مورد ..." شروع می‌شدند؛ پس تایپ کردم "کتاب هایی در مورد خودکشی". معمولا با این عنوان که جستجو کنی وبسایت طاقچه اولین پاسخ دهنده خواهد بود.‌ حوصله خواندن مطلب را نداشتم. صفحه مرورگر را پایین دادم. عکس‌های کتاب‌ها را نگاه کردم تا به پایان مطلب رسیدم. در پایین صفحه، رادیو مرز اپیسود ۱۴ معرفی شده بود. سریع لینک را باز کردم و به آن گوش کردم. روند پادکست به این نحو جلو می‌رفت که با بازماندگان افرادی که خودکشی کرده بودند، صحبت می‌کرد.خودکشی را شاید بتوان یک نوع خودخواهی هم دانست؛ چون فرد خودکشی‌کننده بدون توجه به تاثیر مرگ‌اش بر روی اطرافیان، تصمیم عجولانه‌ای می‌گیرد که تاثیر مرگ آن از زندگی دیگران هیچ وقت پاک‌شدنی نیست. اطرافیان فرد، مجبور به رو به رو شدن با چند موضوع کلی هستند: ۱)کنار آمدن با مرگ عزیزی که از دست داده‌اند ۲)کنار آمدن با قضاوت‌های دیگران در مورد آن‌ها ۳)کنار آمدن با واقعیت خودکشیمفهوم خودکشی با روزمرگی‌ای که به خود اختصاص داده است، خیلی در بین انسان‌های قرن ۲۱ ناآشنا نیست، اما برای پذیرش آن نیز تلاش های جدی صورت نگرفته است. عزیزان فرد متوفی ترجیح می‌دهند از نحوه مرگ فرد به "خودکشی" یاد نکنند. یا زمانی که پزشک می‌خواهد گواهینامه فوت فرد را امضا کند، تا جای ممکن علت مرگ را خودکشی اعلام نمی‌کنند. به چند دلیل: دردسرهای زیاد آن، مراحل مرتبط با پزشکی قانونی ‌و گشت از خانه فرد متوفی و... . بر خلاف این باور که شاید افراد ضعیف به خودکشی می‌پردازند، خود خودکشی شجاعت می‌طلبد تا مرگ را به زندگی ترجیح دهیم.از خوبی‌های مراسم ختم این هست که فرصت‌هایی را برای شنیدن صحبت‌های اطرافیان فرد عزادار شکل می‌دهد و این موجب می‌شود که کم کم ماجرای مرگ و سوگ از بدنشان خارج شود. در حالی‌که پذیرفتن این واقعیت نیازمند زمان است. اما مشکل اینجاست که مراسم فرد خودکشی کننده، اطرافیان‌اش را مجبور به انکار یا فاصله گرفتن از دیگران می‌کند و فرصت یکسانی را برای آن‌ها فراهم نمی‌آورد‌. اطرافیان نزدیک فرد خودکشی‌کننده تا مدت ها در معرض آثار مرگ این فرد خواهند بود و آسیب‌های جبران ناپذیری را متحمل می‌شوند.آثار مرگ فرد خودکشی کننده بر نزدیکان: ۱) چرایی خودکشی فرد: وقتی فردی به مرگ طبیعی فوت می‌کند، علت مرگ مشخص است و برای آن داستانی وجود دارد تا به التیام یافتن زخم آنها کمک کند. اما وقتی فرد ناگهانی دست به خودکشی می‌زند، داستان چندانی برای پذیرش چرایی مرگ او وجود ندارد و به همین دلیل است که زخم جای خالی او و چرایی مرگ‌اش هیچ‌ وقت الیتام‌پذیر نخواهد بود. ۲) حساس شدن اطرافیان به مرگ عزیزان، تنهایی و به خصوص قضیه خودکشی ۳) مقصر دانستن خود: نزدیکان به این فکر خواهند کرد که شاید از آن‌چه از دستشان بر می‌آمده، کوتاهی کرده‌اند. (افراد خودکشی کننده اگر می‌دانستند که بیشتر از خود به نزدیکان‌شان در حال آسیب زدن هستند، هیچ وقت دست به همچنین کاری نمی‌زدند.) 4) به مشکل خوردن در روابط خود: چون نمی‌توانند بر ترس از دست دادن طرف مقابل غلبه کنند. 5) حذف یا انکار مرگ فرد خودکشی کننده و عدم پذیرش مرگ او به مرور زمان میتواند موجب رو به رو شدن فرد با انواع دیگری از آسیب های روانی مثلاً افسردگی شود. 6) نگاه های دیگران به نزدیکان فرد متوفی به صورت مقصر دانستن آنها می‌باشد. 7) به دلیل نگاه بد دیگران به خودکشی، خیلی برای اطرافیان فرد خودکشی‌کننده کنار آمدن باغم این عزیز و همچنین صحبت کردن با با دیگران در این مورد سخت است؛ زیرا ترس از واکنشی که فرد مقابل خواهد داشت، فرد را مجبور به عدم کمک گرفتن از دیگران می‌کند.نزدیک شدن به افراد دارای افسردگی و سپس دور شدن از آن‌ها ، بسیار آسیب زننده است، بهتر است اگر از اول هدف کمک نداریم به چنین افرادی نزدیک نشویم چون در صورت فاصله گرفتن از این افراد، فکر اینکه در روابطشان، ناموفق هستند را برایشان تداعی میکنیم. افسردگی واگیردار است. مشایعت با این افراد در طولانی مدت اثرات منفی‌اش را بر ما نیز خواهد گذاشت.اینکه چرا در کشور ما به جای اعلام کردن آمار واقعی خودکشی، علت مرگ در پرونده این عزیزان، سکته قلبی و ... ثبت می‌شود، نشان از آمار غیرواقعی خودکشی در کشور ما دارد.شاید برای هر یک از ما اتفاق افتاده باشد که به خودکشی فکر کرده باشیم اما در کنار دیگران بودن و داشتن کسانی که حال ما را می‌پرسند، حال ما را بهتر کرده است. یکی از عامل‌های اصلی خودکشی، تنهایی و عدم روابط نزدیک با دیگران است‌‌. روابط نزدیک با دوستان و آشنایان که برای درآوردن شما از فاز تنهایی موثر است. خوشحالم تا به حال کسانی را داشته‌ام تا من را از این فاز در بیاورند اما برای آینده نگرانم چون چنین تصمیماتی در یک لحظه شدت می‌گیرند و سپس قطعا با پشیمانی همراه خواهند بود. شهریور ۱۴۰۲