ایده چنگال در تحت تاثیر گذاشتن عواطف(اینفلوئنسر بودن با یک خط کد)

خب می‌خوایم چی بگیم؟اول از همه اگر ایده‌ی چنگال رو نمی‌دونین نگران نباشید داستانشو براتون می‌گمبعدش می‌رم سراغ اینکه چجوری با استفاده از این ایده و کمی برنامه نویسی تونستم دختری رو که روش کراش داشتم رو تحت تاثیر قرار بدم.خب اول از همه‌ بریم سراغ ایده‌ی چنگال چنل تلگرامش روی عکس هستتو افسانه‌ها اومده که یه روز یه پسری از دوست دخترش شکست عشقی می‌خورهو این دوست دختری که این شکست عشقی سنگین رو به این دوست ما می‌زنه آخرین چیزی که توی خونه‌ی دوست پسرش دست می‌زنه یه چنگال بوده(احتمالا دختره می‌خواسته چنگال رو بکنه تو چشم پسره).از اون روز به بعد این دوست ما شروع کرده که توی یه چنل تلگرام هر روز یه عکس از این چنگال بزاره(خب شاید براش مقدس بوده) .اولین عکساشاین دوستمون از نوامبر 2015 داره هر روز عکس این چنگال رو می‌زاره تو چنلش(حتی الانم که دارم می‌نویسم اون داره به این کارش ادامه می‌ده).آخرین عکساشاحتمالا تا وقتی که پائول(موسس تلگرام) این چنل مسخرشو که الان حدود 5 هزار نفر عضو داره و هر روز منتظرن عکس یه چنگال تکراری رو ببینن نبنده این داداشمون به این کارش ادامه می‌ده.البته من خیلی خوش‌حالم که دوست دخترش به چیز دیگه دست نزد??? .(تنکس گاد!)الان حساب کردم 4 سال هست داره هر روز این کار رو می‌کنه!!خب اگر بخوایم موضوع رو از بّعد روانشناسی نگاه کنیم آدما دوست دارن که دوست داشته بشن حالا اگر یکم با چاشنی روانی بودن قاطی بشه خب احتمالا جذاب‌تر هم می‌شه براشون.خب حالا من چی‌ کار کردم؟یادمه 2 سال پیش روی یه دختره کراش زده بودم و سعی کردم برم مخشو بزنم ولی متاسفانه با دادن یه نظر شخصی شانس خودم رو از دست دادم.(حالا بعداً خودتون یاد می‌گیرین وقتی که می‌خواید یه دختر رو جذب کنید سعی نکنید صادق باشید و نظر شخصیتونو بدید سعی کنید نظری بدید که نظر شخصی او رو تایید کنه بعدا که مخش رو زدید هر چی خواستید بگید).خب من فرصت رو از دست داده بودم و یه لوزر(بازنده) بیچاره بودم.توی حالت دپرسی بودم که یاد این چنگالِ دوستمون افتادم گفتم یه چنگال که نمی‌تونه یه آدم رو برگردونه ولی فکر این که یه آدم داره هر روز یه چنگال رو به خاطر تو می‌زاره چنلش می‌تونه از نظر احساسی تاثیر خوبی بزاره.اول از همه یه چنل توی تلگرام ساختم آی دی چنل هم دقیقا با اسم اینستاگرامش یکی بود.خب این دو تا فایده داشت :اول این که احتمال این که خودش یه روزی اسم آی دیشو سرچ کنه زیاد بود.دوم اینکه اون پسرایی که می‌خواستن زرنگ بازی در بیارن از روی آی دی اینستاگرامش بیان تو تلگرام بهش پی.ام بدن چنل من رو می‌دیدن(احتمالا همین طوری چند تا از نیمه‌های گمشدشو پروندم (دستم درد نکنه))حالا رسیده بود وقت این که ایده‌ی تکرار رو از رو چنگال توی این چنل پیاده کنم.از اونجایی که اون به هیچی دست نزده بود و کل برخوردمون یه مکالمه‌ی کوتاه توی یه مهمونی بود پس نمی‌تونستم هر روز از چیزی که بهش هیچ وقت دست نزده عکس بزارم(بیچاره).پس یه عکس ازش رو برداشتم و با یه افکت اون رو به صورت استنسیل(از این تصویرهایی که رو کاغذ می‌برن و اسپری می‌کنن اگر نفهمیدین سرچ کنید stencil می‌فهمید باز اگر نفهمیدین مرورگر رو ببندین و به کارای بدتون فکر کنید).یه عکس خالی نمی‌تونه خیلی احساسات رو درگیر کنه.پس رفتم دنبال یه جمله‌ی تاثیر گذار؛ خب همه‌ی دخترا دوست دارن از اونا تعریف کنید پس یه جمله که توش تعریف داشته باشه می‌تونه قلقلک بیشتری بده(حالا بعدا وقت شد راجع به قلقلک دادنم یه نوشته می‌نویسم(بازم یه قول الکی دیگه دادم اینارو یادم بیارید مرسی اَه‌ه)).این شد عکسم (البته روش فیلتر گذاشتم کار اخلاقی باشه)جمله‌ی من شد :هنوزم قشنگ ترین لبخند مال خودته ❤️خب هم عکس جور شد هم جمله.اگر من برنامه‌نویسی بلد نبودم احتمالا باید مثل یه آدمه بیکار هر روز عکسش رو آپلود می‌کردم تو چنل.خب از اونجایی که یک برنامه‌نویس کارش این هست که یه کار تکراری رو به لوپ تبدیل کنه منم همین کار رو کردم.(البته با کران جاب(این اصطلاح برا برنامه نویسا بود درگیرش نشید))خب باید بگم نوشتن یه برنامه‌ای که کارش این باشه که هر روز یه عکس رو تو یه چنل آپلود کنه با یک خط کد پی اچ پی تموم شد(کل برنامه‌نویسیش همین قدر بود اگر به امید همین یه تیکش خوندی باید بگم گولت زدم ولی اگر کدش رو خواستی بگو تو کامنت برات بزارم) .برنامه رو به مدت 5 6 ماه روی یه هاست گذاشتم اجرا بشه و تونستم 858 تا عکس رو آپلود کنم(به عددش گیر ندین خب دوست داشتم همین قدر باشه!!(البته اینکه پول هسات رو ندادم و بستنش هم توش دخیل بود ?))احتمالا اونم همچین نمایی رو می‌بینهمهم ترین نکته اینجا بود که من هیچ اسمی از خودم یا نشونه‌ای نگذاشتم که بفهمه من کیم (اوج Anonymous بودن ???).این کراش عزیزمون لطف کردن بعد از یه سال از آخرین عکس آپلود شده این چنل رو دیدن ??(خودم توقع داشتم زود‌تر ببینه) بهش تبریک می‌گم (3 تا از تار موهام سفید شد).نمای ایده چنگال طورخب اگر خواستید ببینید یه اتفاق تاثیرش چقدر بوده اول باید ببینید بار احساسی که به طرف وارد کردید چقدر بوده از اونجایی که آدما نیاز به خالی کردن احساساتشون دارن هیچ جا بهتر از شبکه‌‌های اجتماعی نیست و اگر دیدین بازتاب احساسات یه نفر به قدری زیاد بوده که نتونسته اون اتفاق رو پیش خودش نگه‌داره و اون موضوع رو توی شبکه‌های اجتماعی بزاره تبریک می‌گم شما تونستید یه اینفلوئنسر احساسی روی یک آدم باشید.امروز چنل رو دید و یه فیلم از چنل گرفت و اون رو تو صفحه‌ی اجتماعیش گذاشت تا بتونه یکم احساسات خودش رو خالی کنه البته اون به این امید گذاشته بود که بفهمه کار کی هستش ولی هیچوقت نفهمید(و نخواهد فهمید مزش می‌ره اگه بگم).خب احتمالا یه روز یا یکی خودش رو به جای من جا می‌زد یا خودش دیگه از این علامت سوال که این دیوونه کی بوده که هر روز عکس من رو میذاشته تو چنل خسته می‌شدش.البته من برای این که بتونم یکم سوال تو ذهنشو طولانی تر کنم از این سوال پایین که احتمالا براش پیش اومده..یعنی این کی می‌تونه باشه؟تصمیم گرفتم این کار رو بسپارم به شهریار با این غزل شاهکارش کاری که کردم این بود که این غزل رو گذاشتم تو چنل احتمالا یه علامت سوال احساسی داره الان اونم اینه که یعنی این کی می‌تونه باشه که الانم خیلی دیر شده؟خواستم براتون بگم که ما تو قرن بیست و یکم هستیم کامپیوتر‌ها و شبکه‌های اجتماعی می‌تونن از نظر احساسی ما رو درگیر مسائلی بکنن که شاید آخرشم هیچوقت نفهمیم چی شد و ما احتمالا تو سال‌های آینده خواهیم دید که اینفلوئنسر‌ها دارن ذهن ما‌رو تسخیر می‌کنن(بعدا یه نوشته در مورد اینفلوئنسرها هم براتون می‌نویسم) و این فقط یه ایده‌ی چنگالی بود که با استراتژی تکرار سعی به تصرف احساسات یه فرد می‌کرد.❤️خب مثل همیشه خوش‌حال می‌شم که من رو دنبال کنید یا نظراتتونو برام بنویسید ❤️