من یک فعال گردشگری‌ هستم

من یک فعال گردشگری هستم. اسم قشنگی به نظر می‌آید، نه؟ این واژه را امروز از اشکان یاد گرفتم. وقتی با دوستانش درباره خود و کارهایش صحبت می‌کرد و به سوالات بقیه پاسخ می‌داد متوجه شدم.دلم می‌خواهد من هم مثل اشکان همه‌ خاطراتم را ثبت داشته باشم که برای بقیه تعریف کنم. فکرش را بکن همه تجربیات من!روز 453,200 امروز با امیر آشنا شدم، با من دست داد. می‌گفت دوست دارد با من عکسی داشته باشد. خوشحال شدم و با هم عکس گرفتیم. هرچند نتوانستم عکس را ببینم، اما امیدوارم خوب شده باشد و من در آن کج‌ومعوج نباشم.روز 453,208 امروز مهتا را دیدم. مهتا دوست داشت همه چیز را از بالا ببیند. گفتم چرا که نه؟ کوله‌اش را زمین گذاشت و به ثانیه‌ای بالا رفت. خندیدم و تحسینش کردم به خاطر این همه سرعت و شادابی‌اش.از آن بالا داد زد: " بچه‌ها اینجا خیلی قشنگهههه... خیلیییییی." با دقت به همه جا نگاه می‌کرد و هر از گاهی هوای تازه را با دمی عمیق می‌بلعید. بعد انگار متوجه چیزی شده باشد، مکثی کرد و باز بلند گفت:" فکر کنم یه رودخونه کمی جلوتر باشه. بریم اونجااااا؟" و رفتند.بله، مدت‌هاست می‌دانم که یک رودخانه در همین حوالی داریم. صدایش را می‌شنوم و بوی تازگی‌اش را حس می‌کنم. پرنده‌ها و حیوان‌هایی را که به بهانه آب از اینجا رد می‌شوند را هم می‌بینم. یک‌بار دیگر خوشحال می‌شوم از جایی که هستم و حس خوبی دارم از اینکه مهتا و دوستانش نیز می‌توانند آن‌جا را ببینند.روز 453,211 امروز با سمیر آشنا شدم. چقدر سبک‌بال بود. من را یاد نسیم هر روز صبح می‌انداخت، همان‌قدر سبک و همان‌قدر آزاد.سمیر چرخید و چرخید و چرخید و بعد گفت: "خدایاااا! اینجا چقدر هوا خوبه" و بعد دستش را دور دهانش گذاشت و فریاد زد: "من عاشق شدمممم"به دوستانم نگاه کردم و با هم لبخند زدیم. احساس غرور می‌کنیم. این ماییم علت این همه حس خوب، علت این لبخند، علت این عشق. پس باید بیشتر از قبل تلاش کنیم برای رشد کردن، برای ماندن، برای این زیبایی.روز 453,217 یک روزهایی هم، کسی نیست. این روزها چه کاری انجام می‌دهم؟ با دوستانم حرف می‌زنم. از خاطراتمان، شنیده‌ها و دیده‌هایمان می‌گوییم. از وقتی که به آن‌ها گفته‌ام ما فعال گردشگری هستیم شور و شوق بیشتری پیدا کرده‌اند. از این صحبت می‌کنیم که چطور حال بقیه می‌تواند بهتر باشد و چطور لبخندهای بیشتری را می‌توان دید. بیشتر از قبل برای رشد سریعتر کوچکترها و برای قوی‌تر شدن خود تلاش می‌کنیم.اما امروز یک جور دیگر بود. امروز ماپل، حالش خوب نبود. یعنی یک مدتی هست که حالش خوب نیست. رنگش هم تا حدی تغییر کرده است.راستش من هم یک وقت‌هایی حالم خوب نیست. بچه‌سال‌تر که بودم، انگار همه چیز فرق داشت، آن وقت‌ها آدم‌های زیادی نمی‌دیدیم. اما تا دلت بخواهد پروانه‌های رنگارنگ قشنگ می‌دیدیم و گیاهان عجیب و غریب کوچکتر، که می‌آمدند و می‌رفتند. یعنی آن موقع‌ها هم فعال گردشگری بودم؟ناخوش‌احوالی‌ام را به بقیه نگفته‌ام. نمی‌خواهم به گوش ماپل برسد و روحیه‌اش را از دست بدهد. البته احتمالا چیز مهمی هم نباشد جز کمی کهولت سن.روز 453,220 امروز دو نفر با یک بچه‌ِ کوچولو به من سر زدند، کنارم نشستند و کلی گپ‌وگفت خوب. انگار از سمت رودخانه تا اینجا را پیاده‌روی کرده و خسته شده بودند.سعی کردم با کمک بقیه، برایشان سایه خنک درست کنم و از خستگی‌شان بکاهم. چقدر خوشحال بودند که ما را پیدا کرده‌اند و من هم خوشحالم که آن‌ها را دیدم. حالا دیگر می‌دانم توپ‌بازی یا مارپله چیست. حالا دیگر می‌دانم زندگی در شهر چقدر می‌تواند خسته‌کننده باشد. ناهارشان را که خوردند، کمی استراحت کردند، کلی با من و دوستانم عکس گرفتند و رفتند. البته چندتایی از وسایلشان را جا گذاشتند. امیدوارم باد آن‌ها را با خود ببرد یا دوست دیگری بیاید و این وسایل را از اینجا بردارد.روز 453,225 بعد از چند روز، بالاخره امروز سه نفر دیگر به اینجا آمدند. اسمشان را متوجه نشدم، کمی عجیب بودند. چند تایی علامت زرد گذاشتند و رفتند. یعنی برای برگشت‌ علامت گذاشتند؟روز 453,230 این روزها صداهایی از دور می‌شنویم. در همه جا بی‌قراری را می‌توانی حس کنی. سدارا می‌گوید چیزهایی می‌بیند، اینکه تعدادی از دوستان دیگر نیستند. او از نیستی می‌گوید و شنیده‌هایش از مرگ... می‌فهمم که ترسیده است، بقیه هم ترسیده‌اند. اما من امیدوارم. امیدوارم، چون ما علت لبخندشان هستیم، علت شادی و آرامش. چرا نبودن ما را بخواهند.روز 453,239 ناباورانه:کاستا رفت.سدارا رفت .آندرا رفت.روز 453,240 رامن رفت.شاتی رفت....روز 453,241 سردی و تیزی لبه تیغه را حس می‌کنم. کاش می‌توانستم به آن‌ها بگویم که ما فعال گردشگری هستیم...