شناخت کامل متاورس و اینترنت سه بعدی

اگر فیلم هایی مثل ready player one و matrix را دیده باشید درک متاورس برای شما آسان تر خواهد بود. متاورس مخفف دو کلمه meta universe به معنای دنیای فراتر است و در تعریف کوتاه می توان آن را نسخه ۳بعدی فضای مجازی متشکل از آواتار دانست که به عقیده بسیاری نسل بعدی اینترنت است. اصطلاح متاورس، سال ۱۹۹۲ در رمان علمی تخیلی نیل استفنسون Snow Crash ابداع شد که در آن انسان ها به عنوان آواتار با یکدیگر وسایر اجزای نرم افزاری در یک فضای مجازی سه بعدی که از استعاره دنیای واقعی است تعامل دارند. اگر به چند سال پیش بازگردیم و سری به عینک های واقعیت مجازی بزنیم ابتدایی ترین نسخه متاورس را می توانیم مشاهده کنیم. بازی های کامپیوتری، تماشای ویدیو و سفرهای مجازی از کاربردهای این فناوری بود. اما امروز به لطف مهندسین وب نسخه پیشرفته تر آن را با کاربردهای فراوان در اختیار داریم. این فناوری اکنون در بستر اینترنت و بالاخص فناوری بلاکچین ظهور پیدا کرده و با توجه به قابلیت های آن کاربران می توانند در دنیای مجازی با یکدیگر تعامل داشته باشند، بازی کنند، در سمینار و کنسرت های موسیقی شرکت کنند و یا مالک فضایی از آن باشند و در آن تجارت کنند. برویم به دل متاورس…ویژگی های متاورستعامل بین کاربران شاید متاورس را به عنوان نوعی شبکه اجتماعی در نظر شما جلوه کند. متاورس نیز فلسفه شبکه های اجتماعی را در دل خود دارد اما ویژگی های کلیدی آن، متاورس را با شبکه های اجتماعی وب۲ متمایز می کند. این ویژگی ها عبارتند از :لمس واقعیت:آنچه تا کنون در شبکه های اجتماعی نظیر توییتر، اینستاگرام، فیس بوک یا پیامرسان ها مشاهده کرده ایم، ارتباطی دور ازهم در قالب پیام، تماس صوتی وتصویری و امکاناتی نظیر اظهار نظر و اشتراک گذاری بود؛ اما متاورس این ارتباط را نزدیکتر و چاشنی حضور در محیط ۳ بعدی را بدان اضافه کرده است. در واقع از اهداف اصلی متاورس آن است که کاربران ارتباطات مجازی را مشابه به دنیای واقعی احساس کنند.فرض کنید چقدر جالب است بجای ارسال پیام در محیط اپلیکیشن مخاطب را در فضای ۳ بعدی به صورت آواتار ملاقات کنیم! یا نسخه مجازی فروشگاه خود را در همان لوکیشن داشته و با حضور مجازی تجارت کنیم! اگر این ایده ها برای شما جذاب باشد ممکن است بپرسید چگونه می توانیم وارد این فضا شویم؟ پاسخ به این سوال را در قسمت انواع فناوری های متاورس داده ایم.تعامل:عدم ارتباط بین شبکه های اجتماعی و پیام رسان ها انگیزه ای شد تا متاورس آن را برطرف نماید. گاهی اوقات ممکن است برایتان پیش آمده باشد که بخواهید پیغامی از پیام رسانی به مخاطبی در پیام رسان دیگر ارسال کنید یا یک محتوا را در چند شبکه اجتماعی همزمان به اشتراک بگذارید. اینجاست که متاورس پا به میدان می گذارد و قابلیت ارتباط بین پلتفرم های تحت خودرا فراهم می کند. مثلا می‌توان با خریداری یک کاراکتر گیم در یک بازی، از آن در دنیای متاورس دیگری استفاده کنید و یا ارتباطی با شخصی در یک جهان متاورسی دیگر داشته باشید.استاندارد سازی در تعامل:تعامل بین متاورس ها نیازمند ایجاد شرایط و استاندارد است. مثلا حضور یک آواتار در دنیای متاورسی دیگر در صورت متفاوت بودن الگوریتم بلاکچین ها، زبان‌های برنامه نویسی یا پوسته‌های گرافیکی می‌تواند با خطا یا باگ مواجه شود. همچنین ممکن است پیام ارسالی از یک متاورس به متاورسی دیگر به شکل نامفهوم دریافت شود. از این رو نیازمند ایجاد استاندارد های ارتباطی بین چهان های متاورسی هستیم و نسل سوم بلاکچین می تواند راه حلی برای ارتباط بدون خطا باشد.انواع فناوری در متاورس از لحاظ کاربریپرتالی که ما را به دنیای متاورس می‌برد در حال حاضر عینک و هدست های مخصوصی هستند که از دو فناوری زیر استفاده می کنند:۱.واقعیت مجازی (VR)۲.واقعیت افزوده (AR)واقعیت مجازی VR:در این فناوری فضا مطلقا مجازیست. منظور از فضا، محیطی ۳ بعدی متشکل از آواتار هاست. آواتار کاراکتر اشیای واقعی و یا اشخاص در دنیای مجازی است. مجازی بودن تمامیت VR قابلیت ساخت و توسعه هر نوع فضایی را به نویسندگان متاورس داده است. به همین جهت استقبال از آن نسبت به فناوری واقعیت افزوده بیشتر بوده و استفاده بیشتری می‌توان از آن برد.مثلا یک بازی کامپیوتری مخصوصا در سبک (open world) را تصور کنید که در محیط بازی به عنوان کاراکتر می توانید قدم بزنید، مبارزه کنید و به ماجراجویی بپردازید.البته متاورس واقعیت مجازی کاربردهای فراوان دیگری هم دارد. شرکت در جلسات، کلاس های آنلاین و حتی سفر های توریستی از دیگر موارد جذاب برای استفاده از این فناوری هستند. اتصال به VR از طریق هدست های واقعیت مجازی صورت می گیرد اما بلند پروازی های دانشمندان عرصه متاورس فرصت زیادی به ماندگاری این گجت ها نمی دهد. شاید در آینده “رویای شفاف” پرتال ورود ما به دنیای واقعیت مجازی باشد!!واقعیت افزوده AR:در واقعیت افزوده شاهد حضور آواتارها در دنیای واقعی هستیم. دیگر نیازی به وجود فضای مجازی نیست و آنها را میتوان در دنیای واقعی پیاده سازی نمود.به همین دلیل احساس واقعی تری در تعاملات نسبت به فناوری واقعیت مجازی دارد.لیزا می خواهد برای خانه اش مبلمان بخرد، اما زیبایی دکوراسیون و میزان فضای اشغالی مبلمان در خانه از چالش های خرید است. او اهل ریسک نیست و از اینکه مبلمان مناسب خانه نباشد واهمه دارد. در ضمن در بهترین حالت اگر مبلمان را بتواند مرجوع کند باید هزینه حمل و نقل را بپردازد.اما واقعیت افزوده به او کمک خواهد کرد زیرا فروشنده به تازگی با اپلیکیشنی آشنا شده که می تواند تصویری ۳ بعدی از حضور مبلمان را در فضای خانه ایجاد کند.او به لیزا پیشنهاد می کند با نصب اپلیکیشن قبل از خرید مبلمان دکوراسیون منزل خود را ایجاد کند تا نتیجه کار را ببیند. اپلیکیشن یکی از راه های استفاده از واقعیت افزوده است.هدست وعینک های این فناوی پیش از اپ در بازی های کامپیوتری ظهور کرده اند. stack ar و pokemon go از نمونه های اپلیکیشنی این فناوری هستند.تفاوت های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی:با تعاریفی که از VR و AR بدست آمد میتوان دریافت که هدف هردو فناوری شبیه سازی محیط، کاراکتر و اشیای در قالب آواتار و پیاده سازی ان در دنیای مجازی است که سعی دارد احساس برگفته بشر از آن را به واقعیت نزدیک کند.تفاوت های این دو کاربرد را می توان در موارد زیر نام برد:۱.تعامل:واقعیت افزوده تعامل بین دنیای واقعی و مجازی را ایجاد می کند و ما شاهد حضور اواتارها در دنیای واقعی هستیم.اما در واقعیت مجازی فضا و اجزای آن مطلقا مجازی است.۲.کنترل:گرچه کاربران در واقعیت مجازیPlayer هستند اما مدیریت و کنترل شبکه و فضای آن برعهده سرور هاست.به همین دلیل واقعیت مجازی از هوش مصنوعی نیز استفاده میکند اما در واقعیت افزوده صرفا کاربر است که می تواند بر آواتار ها کنترل داشته باشد.۳.مکان:در واقعیت مجازی میتوان محیط و آواتارهای دلخواه را خلق نمود(فضایی کاملا شخصی سازی شده) اما در واقعیت افزوده محدود به استفاده از آواتار ها در دنیای واقعی هستیم.۴.نحوه استفاده:ورود به جهان واقعیت مجازی نیاز به هدست VRدارد،ولی در واقعیت افزوده تنها با نصب یک اپلیکیشن موبایلی هم میتوان از آن استفاده نمود.جهت مشاهده کامل محتوا به سایت آکوچین مراجعه کنید. با تشکر از همراهی شما دوست عزیز