زنان در معرض زایمان چگونه باید برای زایمان خود آماده شوند؟

آماده شدن برای تولد یک کودک زمان هیجان انگیزی برای مادران بالقوه است، اما باید موارد زیادی را در نظر گرفت. جدا از نقاشی کردن مهد کودک و یادگیری نحوه تعویض پوشک، زنان باردار و شرکای آنها باید تصمیم بگیرند که چگونه می خواهند فرزند خود را به دنیا بیاورند. چه از طریق روش های طبیعی، با کمک دارو یا جراحی، بسته به شرایط، خطرات و مزایایی در سراسر جهان وجود دارد. در این ویژگی به بررسی روش های مختلف زایمان و نتایج آنها می پردازیم.در گذشته، زنان به طور طبیعی در حالت نشسته و با استفاده از مدفوع زایمان زایمان می کردند.شیوه ها و ایدئولوژی های تولد در طول تاریخ تغییرات زیادی را پشت سر گذاشته اند. در سال 98 پس از میلاد، یک رومی به نام سورانوس کتاب درسی مامایی نوشت که تا قرن شانزدهم به طور گسترده مورد استفاده قرار می گرفت.در قرون وسطی، کار زایمان در دست ماما بود که در انگلیسی باستان به معنی «با زن» است. زنان باردار با حضور دوستان زن، اقوام و زنان محلی که در کمک به زایمان تجربه داشتند، حضور داشتند.تصاویر زایمان در این دوران معمولاً زنانی را نشان می‌دهد که در حالت نشسته و با استفاده از مدفوع زایمان که فضایی را در صندلی ایجاد می‌کند، زایمان می‌کنند.پوزیشن های دیگر در این مدت معمولاً شامل حالت نیمه دراز کشیده یا حتی حالت خمیده بود و البته هیچ ماده بیهوشی در دسترس نبود. با این حال، ماماها به طور معمول از روغن ها و مواد ضد عفونی کننده برای کمک به کاهش پارگی پرینه استفاده می کردند.در طول دهه 1700 تغییر قابل توجهی در تجارت زایمان رخ داد. فن‌آوری‌های جدیدتر مانند ماماها یا پزشکان مرد که مسئولیت ماماهای زن را بر عهده گرفتند، نقش داشتند. در واقع، در این مدت، ماماهای زن بسیاری از موقعیت خود را از دست دادند و افرادی غیربهداشتی و بی‌روشن به تصویر کشیده شدند و حتی با جادوگری در ارتباط بودند.این دوره ای است که منادی استفاده از ابزار خاصی مانند فورسپس و سایر ابزارهای مخرب تر مانند وکتیس - ابزاری از نوع اهرمی برای تغییر وضعیت نوزاد - و ابزار قلاب بافی با قلاب است که برای بیرون آوردن جنین مرده استفاده می شود. از بدن مادرقرن بیستم زایمان را از خانه به بیمارستان آورد، جایی که دستگاه‌ها و روش‌های پیشرفته - مانند مانیتور ضربان قلب جنین، سزارین (سزارین) و اپیدورال - رایج شدند. در اواخر دهه 1970 در ایالات متحده، نرخ تولد در خانه به حدود 1٪ کاهش یافت.ظهور سزارینبه سرعت تا امروز، و تجارت زایمان بسیار متفاوت از منشاء اولیه خود به نظر می رسد. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) گزارش می دهد که بیش از 3.9 میلیون تولد در ایالات متحده در سال 2012 ثبت شده است. از این تعداد، بیش از 2.6 میلیون از طریق واژینال و نزدیک به 1.3 میلیون از طریق سزارین به دنیا آمده اند.علاوه بر این، اکثریت قریب به اتفاق این زایمان ها در یک بیمارستان انجام شده است. تنها 1.4 درصد از زایمان ها در جاهای دیگر رخ داده است. از این تعداد، بیش از 65 درصد در خانه و 29 درصد در مرکز زایمان اتفاق افتاده است.در سال 2009، نرخ کل زایمان سزارین به بالاترین حد خود یعنی 32.9 درصد رسید که نشان دهنده افزایش 60 درصدی نسبت به پایین ترین میزان اخیر در سال 1996، یعنی 20.7 درصد از کل تولدها بود.با توجه به این افزایش قابل توجه، کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان (ACOG) دستورالعمل های بالینی را در فوریه سال جاری برای کاهش وقوع سزارین هایی که از نظر پزشکی اندیکاسیون نداشتند و همچنین القای زایمان قبل از هفته 39 صادر کرد. این دستورالعمل ها شامل ابتکاراتی با هدف بهبود مراقبت های دوران بارداری، تغییر سیاست های بیمارستانی و آموزش مردم بود.زمانی که شرایط زایمان طبیعی برای مادر یا نوزاد خطرناک باشد، سزارین از نظر پزشکی ضروری تلقی می شود. به عنوان مثال، پزشکان یا ماماها ممکن است زمانی که جنین در وضعیت بریچ قرار دارد – زمانی که باسن یا پاهای نوزاد به جای سر به سمت لگن است – یا زمانی که جفت دهانه رحم را پوشانده است، یکی را توصیه کنند – به نام جفت سرراهی.اخیراً در مطالعه‌ای که در آگوست سال جاری منتشر شد، گزارش دادیم که نشان می‌دهد نوزادان بریچ در مقایسه با سزارین در معرض خطر بیشتری برای مرگ ناشی از زایمان طبیعی هستند.خطرات سزارینبا این حال، برخی از زنان زمانی که هیچ دلیل پزشکی برای انجام این کار وجود ندارد، سزارین انتخابی را انتخاب می کنند. دکتر سیناد اونیل، از مرکز تحقیقات ترجمه جنین و نوزادان ایرلندی، در گفتگو با مدیکال نیوز تودی، هشدار داد که این روش یک جراحی جدی شکم است که خطرات خاصی را به همراه دارد:برای مادر، این موارد ممکن است شامل عفونت، لخته، خونریزی، دوره نقاهت طولانی‌تر و اگر چه نادر است، افزایش خطر پارگی رحم در زایمان‌های بعدی را شامل می‌شود. برای نوزادان سزارین، مشکلات تنفسی که نیاز به درمان در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان دارند، شایع‌تر است.»وی افزود: زنانی که تحت عمل سزارین قرار می‌گیرند ممکن است درد مزمن لگنی را نیز تجربه کنند و برخی از نوزادان آنها در معرض خطر ابتلا به آسم، دیابت و اضافه وزن هستند.در ماه جولای، دکتر اونیل و همکارانش مطالعه ای را در PLOS Med منتشر کردندمصرف یخی که حاکی از افزایش اندک اما قابل توجه خطر مرده زایی بعدی یا حاملگی خارج رحمی پس از سزارین در اولین زایمان زن است.دکتر سیناد اونیل گفت: «باید تاکید کرد که سزارین یک جراحی شکمی است و همه جراحی‌ها دارای خطراتی هستند.به طور مفصل، تیم دریافت که زنانی که در اولین زایمان زنده سزارین شده‌اند، در مقایسه با زنانی که زایمان طبیعی داشته‌اند، 14 درصد افزایش میزان مرده‌زایی و 9 درصد افزایش خطر حاملگی خارج از رحم در بارداری بعدی دارند.محققان مطالعه خود را با ذکر این نکته به پایان رساندند که یافته‌های آنها «بهتر زنان را از مزایا و خطرات مرتبط با همه روش‌های زایمان آگاه می‌کند و به زنان و همسرانشان کمک می‌کند تا تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر در مورد نحوه زایمان بر اساس شرایط بارداری فردی خود بگیرند».دکتر اونیل و همکارانش در ادامه مطالعه خود که در ژوئیه منتشر شد، تحقیقاتی را در مورد اثرات سزارین و باروری - منتشر شده در مجله Human Reproduction - انجام دادند که نشان می‌دهد زنانی که سزارین اولیه داشتند تا 39٪ کمتر از این اتفاق می‌افتند. احتمال زایمان زنده بعدی نسبت به زنانی که از طریق واژینال زایمان کردند.با این حال، دکتر اونیل اضافه کرد که "این به احتمال زیاد به دلیل انتخاب مادر برای به تاخیر انداختن یا اجتناب از زایمان های بعدی است که در کاهش نسبت های خطر بر اساس نوع سزارین مشهود است."در گزارش ACOG در مورد پیشگیری ایمن از زایمان سزارین اولیه، محققان خاطرنشان می‌کنند که «برای اکثر بارداری‌هایی که کم خطر هستند، به نظر می‌رسد که زایمان سزارین نسبت به زایمان واژینال خطر بیشتری برای عوارض و مرگ و میر مادر دارد.»اگرچه مؤسسه ملی بهداشت خاطرنشان می کند که زایمان واژینال پس از سزارین (VBAC) در 60 تا 80 درصد مواقع موفقیت آمیز است، دکتر اونیل می گوید که VBAC های ناموفق با افزایش خطر پارگی رحم همراه است و سزارین خطرناک تر می شود. با هر عمل جراحی بعدیاو به ما گفت: «در نهایت، ماماها و متخصصان زنان و زایمان باید بتوانند با زنان در مورد گزینه‌های زایمان بعد از سزارین و اینکه آیا زایمان طبیعی می‌تواند با استفاده از شواهد و دانش، و با در نظر گرفتن سابقه پزشکی یک زن، بحث کنند». .مصرف مواد مخدر یا نه؟یکی دیگر از جنبه های زایمان که زنان باردار با آن مواجه هستند نحوه مدیریت درد است. در کتاب پیدایش کتاب مقدس، خداوند حوا را به دلیل خوردن میوه ممنوعه به زایمان دردناک محکوم می‌کند («با درد بچه‌هایی به دنیا می‌آوری»)، اما پزشکی مدرن مکانیسم‌های بیولوژیکی علی را در پشت فشاری که زنان در طول زایمان تجربه می‌کنند، کشف کرده است.در مرحله فعال زایمان، انقباضات شروع به قوی‌تر، طولانی‌تر و نزدیک‌تر شدن می‌کنند.سه مرحله زایمان وجود دارد:مرحله 1: زایمان زودرس و فعالمرحله 2: تولد نوزادمرحله 3: زایمان جفت.مرحله اول شامل یک مرحله نازک شدن و باز شدن است که در آن دهانه رحم گشاد و نازک می شود تا کودک را تشویق کند که به سمت پایین در کانال زایمان حرکت کند. این زمانی است که زنان انقباضات خفیفی را در فواصل منظم با فاصله کمتر از 5 دقیقه تا پایان زایمان زودرس تجربه خواهند کرد.طبق گفته کلینیک مایو، برای مادران بار اول، متوسط طول این زایمان زودرس بین 6 تا 12 ساعت است و معمولاً با زایمان های بعدی کوتاه می شود.اکثر زنان گزارش می دهند که زایمان زودرس به خصوص ناراحت کننده نیست و برخی حتی به فعالیت های روزانه خود ادامه می دهند.با این حال، در طول بخش فعال زایمان مرحله اول، انقباضات شروع به قوی‌تر، طولانی‌تر و نزدیک‌تر شدن به هم می‌کنند. گرفتگی عضلات و حالت تهوع شکایات شایعی هستند و همچنین افزایش فشار پشت. این زمانی است که بیشتر زنان به مکانی می روند که می خواهند در آن زایمان کنند - چه در بیمارستان، چه در مرکز زایمان یا در یک منطقه تعیین شده در خانه.زایمان فعال می تواند تا 8 ساعت طول بکشد، و این معمولا زمانی است که اکثر زنانی که مایل به اپیدورال هستند، درخواست می کنند.بی حسی نخاعی و اپیدورال داروهایی هستند که قسمت هایی از بدن را بی حس می کنند تا از درد جلوگیری کنند. این داروها که از طریق یک کاتتر در پشت قرار داده شده یا تزریق داخل یا اطراف ستون فقرات تجویز می شوند، به زن اجازه می دهند در طول زایمان بیدار بماند.اگرچه این داروها به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می شوند، اما دارای خطرات و عوارض خاصی مانند واکنش های آلرژیک، خونریزی در اطراف ستون فقرات، افت فشار خون، عفونت های ستون فقرات، آسیب عصبی، تشنج و سردرد شدید هستند.خطرات اپیدورالدر ماه مه سال جاری، MNT در مورد مطالعه ای که توسط دکتر رابرت دی آنجلو، از دانشکده پزشکی دانشگاه ویک فارست در کارولینای شمالی و همکارانش انجام شد، گزارش داد که عوارض جدی بیهوشی را بررسی کرد.این عوارض عبارت بودند از:بلوک نوراکسیال بالا - سطح بالای غیر منتظره بیهوشی که در سیستم عصبی مرکزی ایجاد می شودایست تنفسی در زایمان و زایمانکاتتر نخاعی ناشناخته - تزریق ناشناخته بی حسی موضعی از طریق سوراخ شدن تصادفی غشای نخاع خارجی.پس از بررسی داده های بیش از 257000 زایمان بین سال های 09-2004، محققان دریافتند که تنها 157 عارضه گزارش شده است، 85 مورد ازکه مربوط به بیهوشی بود.آنها به این نتیجه رسیدند که با توجه به حجم نمونه بزرگ، عوارض بیهوشی در حین زایمان "بسیار نادر" است. اگرچه هدف از مطالعه آنها شناسایی عوامل خطر مرتبط با عوارض به منظور ابداع دستورالعمل‌های رسمی تمرین بود، زیرا عوارض مرتبط با بیهوشی بسیار نادر بودند، در هر دسته‌بندی عوارض برای شناسایی عوامل خطر بسیار کم بود.دکتر D’Angelo به MNT گفت که در ادامه تحقیقات خود، انجمن بیهوشی و پریناتولوژی زنان و زایمان (SOAP) و موسسه کیفیت بیهوشی (AQI) توافق کرده‌اند تا در ایجاد یک ثبت ملی عوارض جدی برای بیهوشی زنان و زایمان با یکدیگر همکاری کنند.وی افزود که گروه ویژه عوارض جدی SOAP پیش‌نویسی را تهیه کرده است که عوارض جدی مرتبط با بیهوشی را فهرست می‌کند و AQI این اطلاعات را در وب‌سایت خود که در حال انجام آزمایش نهایی است، گنجانده است.هنگامی که از او این سوال پرسیده شد که چگونه، با توجه به سایر عوارض جانبی اپیدورال - مانند تداخل در روند زایمان طبیعی یا کند کردن اتساع - به زنان توصیه می کند که به فکر زایمان طبیعی یا اپیدورال باشند، دکتر D'Angelo به ما گفت:متأسفانه، زایمان بسیار دردناک است و هیچ روشی به اندازه بی‌دردی اپیدورال، درد زایمان را تسکین نمی‌دهد. ما تمام تلاش خود را می کنیم تا به بیماران در مورد خطرات و مزایای بی دردی اپیدورال آموزش دهیم، از زایمان طبیعی در هنگام بررسی این گزینه حمایت و تشویق کنیم و در صورتی که با پیشرفت زایمان نظر خود را تغییر دهند، خود را در دسترس قرار دهیم.او افزود که تحقیقات نشان می‌دهد که اپیدورال تنها مرحله اول زایمان را 45 دقیقه و مرحله دوم زایمان را «حدود 15 دقیقه» کند می‌کند.روش های طبیعی و جایگزین زایمان چه چیزی می تواند ارائه دهد؟با توجه به افزایش نرخ سزارین و انتخاب زنان برای تسکین درد ناشی از دارو، هنوز زنانی هستند که می خواهند کارها را به روش طبیعی - یا تا حد امکان نزدیک به آن انجام دهند.برای چنین زنانی، تعدادی گزینه مختلف وجود دارد که می تواند به کاهش درد زایمان به طور طبیعی و حتی جلوگیری از برخی پیامدهای منفی کمک کند.در مطالعه‌ای روی یوگا در دوران بارداری که در مجله Complementary Therapies in Clinical Practice منتشر شد، محققان خاطرنشان کردند که استرس زایمان خود می‌تواند باعث تغییراتی در بدن مادر متولد شود:"درد زایمان یک پاسخ استرس عمومی را برمی انگیزد که اثرات فیزیولوژیکی گسترده ای بر زایمان و جنین زن دارد. تولید کاتکول آمین مادر افزایش می یابد که با کاهش قدرت، طول مدت و هماهنگی انقباضات رحمی بر روند زایمان تأثیر می گذارد.محققان می‌افزایند که با مدیریت این پاسخ استرس، زنان کارگر «توانسته‌اند از درد فراتر رفته و آسایش روانی و معنوی را تجربه کنند».آنها در مطالعه خود دریافتند که یک گروه آزمایشی از زنانی که به طور تصادفی برای شرکت در یک برنامه یوگا در دوران بارداری انتخاب شدند، سطوح بالاتری از راحتی مادر در طول زایمان داشتند، درد زایمان کمتری را تجربه کردند و همچنین مدت زمان مرحله اول زایمان کوتاه‌تر بود. به عنوان کل زمان زایمان، در مقایسه با گروه کنترلی که در برنامه یوگا شرکت نکردند.هیپنوتیزم برای تسکین دردمطالعه دیگری که تأثیر هیپنوتیزم را بر نتایج زایمان و زایمان در نوجوانان باردار بررسی کرد، نشان داد که گروه هیپنوتیزم کننده نتایج بهتری را از نظر زایمان های پیچیده، روش های جراحی و مدت اقامت در بیمارستان در مقایسه با گروه کنترل نشان داد.تکنیک هایی مانند یوگای بارداری در دوران بارداری و آموزش هیپنوتیزم می تواند اضطراب را کاهش داده و تحمل درد را در حین زایمان بهبود بخشد.محققان آن مطالعه - منتشر شده در مجله Family Practice و به سرپرستی دکتر Paul G. Schauble - خاطرنشان کردند که هیپنوتیزم برای کنترل درد در حین زایمان و زایمان بیش از یک قرن است که استفاده می شود، اما معرفی داروهای بیهوشی در طول اواخر قرن 19 منجر به افول آن شد.آنها می افزایند: «استفاده از هیپنوتیزم در آماده سازی بیمار برای زایمان و زایمان بر این فرض استوار است که چنین آماده سازی اضطراب را کاهش می دهد، تحمل درد را بهبود می بخشد (کاهش نیاز به دارو)، عوارض زایمان را کاهش می دهد و روند بهبودی سریع را ترویج می کند.از طریق این روش، شرکت کنندگان با یادگیری در مورد فرآیند زایمان و راه های جایگزین برای تولید بیهوشی در بدن به طور طبیعی، از طریق انتشار اندورفین - انتقال دهنده های عصبی ضد درد، احساس مشارکت فعال و کنترل می کنند.از آنجایی که آب دارای اثرات آزادسازی اندورفین در بدن است، بسیاری از زنان نیز ترجیح می دهند روش هیپنوتیزم خود را با زایمان در آب ترکیب کنند، که از استخر زایمان استفاده می کند.دکتر شاوبل به MNT گفت: "تحقیقات انجام شده تا کنون نشان می دهد که استفاده از هیپنوتیزم به طور مداوم عوارض بیهوشی را کاهش می دهد و کاهش ناراحتی و دارو در طول فرآیند زایمان و زایمان را تسهیل می کند."او اضافه کرد:من قویاً زنانی را که در حال توسعه برنامه‌های زایمان خود بودند تشویق می‌کنم تا اضافه کردن هیپنوتیزم را به عنوان وسیله‌ای برای آماده شدن برای روند زایمان در نظر بگیرند، بنابراین افزایش می‌یابد. احتمال یک روند زایمان راحت و سالم وجود دارد."در بریتانیا و ایالات متحده، روشی به نام HypnoBirthing توسط پزشکان در مناطق مختلف آموزش داده می شود.اگر چه گزینه‌های مختلفی وجود دارد که زنان می‌توانند برای برنامه‌های زایمان خود در نظر بگیرند، کارشناسان از همه رویکردها موافق هستند که زنان باید خود را آموزش دهند و با ماماها یا پزشکان خود صحبت کنند تا بهترین مسیر را برای خود تعیین کنند.همین حالا رژیم بارداری خودتُ از طریق رژیم درمانی آنلاین دریافت کن...