آیا دنیا واقعا در سال ۲۰۱۲ به پایان رسید؟

منتشر شده در analyticsinsight به تاریخ ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲لینک منبع Did the world actually end in 2012?تعداد زیادی از سایت‌های خبری معتبر و شخصیت‌های رسانه‌ای در چند هفته گذشته ادعا کرده‌اند که سال جاری « ۲۰۲۲» است. چطور می‌توانند این قدر مطمئن باشند؟در اینجا در «نورال» ما به علم اعتقاد داریم. و حضور شواهد لزوما شاهدی بر حضور ما نیست. به همین دلیل است که ما هنوز نمی‌خواهیم قبول کنیم که سال ۲۰۲۲ است.چه می‌شود اگر جهان واقعا در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ به پایان رسیده باشد؟ این واقعیت که شما دارید این را می‌خوانید، پذیرش آن را کمی سخت می‌کند، اما ما فکر می‌کنیم که می‌توانیم یک استدلال بسیار قوی داشته باشیم.واقعیت؟ نه متشکرم.اولین چالشی که باید بر آن غلبه کنیم واقعیت است. ما می‌توانیم دیدگاه فلسفی را در نظر بگیریم و به این نکته اشاره کنیم که همه اینها در واقع می‌توانند رویای یک لاک‌پشت فضایی باشند. یا، شاید باورکردنی تر، شبیه‌سازی کامپیوتری.استدلال شبیه‌سازی نیک بوستروم، فیلسوف آکسفورد، این فرضیه را مطرح می‌کند که ما یا در حال حاضر در یک شبیه‌سازی هستیم، یا افراد آینده قادر به ایجاد آن نیستند.طبق مقاله او در سال ۲۰۰۳ :حداقل یکی از گزاره‌های زیر صحیح است:· گونه‌های انسانی پیش از رسیدن به مرحله «پسا بشری» منقرض می‌شوند.· بعید است هر تمدن پسا بشری تعداد قابل توجهی شبیه سازی از تاریخ تکاملی خود (یا تغییرات آن) را اجرا کند.· ما تقریبا به طور قطع در یک شبیه‌سازی کامپیوتری زندگی می‌کنیم. نتیجه این است که این باور که احتمال زیادی وجود دارد که روزی ما به پساانسان هایی تبدیل شویم که شبیه‌‌سازی‌های اجدادی را اجرا می‌کنند، نادرست است، مگر اینکه در حال حاضر در یک شبیه‌سازی زندگی کنیم.اما این خیلی راحت است. اگر (بوستروم) کاملا درست می‌گفت، و همه ما فقط نهاده‌ای دیجیتال بودیم، در هر صورت هیچکدام از اینها واقعا مهم نبودند. CTRL+ALT+DEL رو بزنید و برنامه رو ریستارت کنید، درست می‌گویم؟پژواک‌های کوانتومیرایج‌ترین نظریه بزرگ در مورد وجود ما نظریه بیگ بنگ است. به هر دلیلی، حدود ۱۴ میلیارد سال پیش جهان از یک نقطه به وجود آمد.وقتی به یک انفجار فکر می کنیم، تمایل داریم چیزی را از یک فیلم مایکل بی تصور کنیم. اما انفجار بزرگ واقعا بزرگ بود. هر چیزی که قرار بود در کل جهان وجود داشته باشد در یک نقطه قرار داشت که برای تبدیل شدن به کل جهان خود را خالی می‌کرد. این رونق زیادی است.دانشمندان بر این باورند که شاهد «انعکاس‌های کوانتومی» انفجار بزرگ با مشاهده نوسانات در زمینه‌های کوانتومی بوده‌اند.طبق یک مقاله تحقیقاتی در سال ۲۰۱۵ توسط بلاسکو و همکاران:اجازه دهید برای یک ثانیه در مورد مقایسه این دو مقیاس زمانی بسیار متفاوت بیندیشیم: زمان پلانک و سن جهان. به طور شهودی، می‌توان فکر کرد که هر اثری که روی پاسخ آشکارساز در کیهان اولیه نقش بسته باشد، به احتمال زیاد قبلاً از بین رفته است، و از این رو امید چندانی به یافتن هیچ اثری از فیزیک اولیه جهان در پاسخ آشکارساز ذرات امروزی وجود ندارد.جالب اینجاست که این شهود اشتباه است.معلوم شد که زمان اساسا در میان قلمروهای کوانتومی و کلاسیک متفاوت عمل می‌کند. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که هم گرانش کوانتومی و هم نسبیت عام می‌توانند در الگویی عمل کنند که خود زمان به عنوان تکه‌های گسسته فضا-زمان وجود دارد.در اصل، این بدین معنی است که شما می‌توانید به بافت جهان آنقدر زوم کنید که، مانند Ant Man در فیلم‌های MCU، به یک بستر کوانتومی متشکل از واحدهای فضا-زمان به صورت جداگانه قابل‌اندازه‌گیری برسید.تیتراژ پایانیفیزیک‌دانان سعی می‌کنند سر از ماجرای انفجار بزرگ درآورند، زیرا این انفجار تنها نقطه در تاریخ جهان ما را نشان می‌دهد، جایی که همان اتفاق همزمان برای همه چیز افتاد.با این حال، مسلما همه چیز همیشه در حال رخ دادن است. دانشمندان بر این باورند که جهان در نتیجه انفجار بزرگ با نرخ فزاینده‌ای در حال گسترش است. و این بدان معناست که تکه‌های مجزای فضازمان یا پاره می‌شوند، جابه‌جا می‌شوند یا کشیده می‌شوند.اگر فضا-زمان انعطاف‌پذیر باشد و بسته به پیکربندی محیط پس‌زمینه کیهانی نوسان کند، پس این بدان معنی است که ادراک ما از زمان تقریبا به طور قطع در مقایسه با لبه‌ها و نقطه مبدا جهان تحریف شده‌است.انسان‌ها، که روی زمین ایستاده‌اند و شاهد پایان جهان هستند، می‌توانند به صورت نظری ببینند که میلیاردها سال طول می‌کشد تا خود آن‌ها با هر چیزی که بعد از انبساط بیرونی جهان رخ می‌دهد نابود شوند.از نظر تئوری ممکن است هر بار که به بالا نگاه می‌کنیم و نوری که میلیون‌ها یا میلیاردها سال سفر کرده را می‌بینیم، تیتراژی را که در پایان دنیا وجود دارد تماشا می‌کنیم.محو شدن به سمت سیاهی؟اما این هنوز هم چندان رضایت‌بخش نیست. اگر ما فقط منتظر یک موج جزر و مدی از نیستی هستیم که همه ما را در بر بگیرد، باز هم: فایده‌ای ندارد.و اگر فایده‌ای ندارد، از Occam’s Razor استفاده کنیم تا همه چیز را تا حد امکان از نظر علمی ساده و قابل قبول کنیم.اگر بتوانیم علی‌رغم این واقعیت که دیگر وجود نداریم، مشاهدات انجام دهیم، چه؟ آیا خط بالا را در مورد انعطاف‌پذیر بودن فضا-زمان به یاد می‌آورید؟اگر فضا-زمان انعطاف‌پذیر باشد و بسته به پیکربندی محیط پس‌زمینه کیهانی نوسان کند، پس این بدان معنی است که ادراک ما از زمان تقریبا به طور قطع در مقایسه با لبه‌ها و نقطه مبدا جهان تحریف شده‌است.در جهانی که زمان از تکه‌های مجزای فضازمان شکل‌پذیر تشکیل شده است، منطقه‌ای از جهان که در آن زندگی می‌کنیم می‌تواند به‌قدری موقتاً جابجا شود که به‌عنوان تماشاچیانی از ماوراء شاهد پایان همه‌چیز باشیم.زمین و خورشید و کل کهکشان ما می‌توانستند به‌وسیله هر چیزی که جهان را به پایان رسانده است، از نظر فیزیکی جابجا شوند (ویران شوند)، در حالی که حیرت‌انگیز بودن فیزیک کوانتومی می‌تواند به جابجایی زمانی اجازه دهد که به طور همزمان ما را در نوعی تعلیق رصدی مستقل از وجود خودمان نگه دارد.ساده‌ترین توضیح این است که انفجار بزرگ تنها کسری از ثانیه را به خود اختصاص داد، اما جابجایی هر قطعه مجزای فضا-زمان باعث شد که تمام بسته‌های وجود فوران کنند و مشاهده کنند، با وجود این واقعیت که اجماع کلی قطعات فضا-زمان گسسته موافق است که محتویات آن بسته‌ها دیگر وجود ندارد.آخرین رازهمه اینها جالب است، اما خوانندگان دقیق متوجه خواهند شد که هیچ یک از اینها توضیح نمی‌دهند که چرا ما ادعا می‌کنیم جهان در سال ۲۰۱۲ به پایان رسیده‌است.این چیزی است که ناسا باید در این باره می‌گفت:خبر فوری: جهان در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ به پایان نرسید. شما احتمالا این را قبلا خودتان فهمیده‌اید. علی‌رغم گزارش‌هایی مبنی بر پیش‌گویی باستانی مایاها، یک سیاره مرموز در مسیر برخورد با زمین، یا معکوس در چرخش زمین، ما هنوز اینجا هستیم.جالب است. ناسا ادعا می‌کند که «دنیا پایان نیافته است» اما تنها شواهد حکایتی ارائه می‌دهد. به نظر مشکوک می‌آید.یک بار دیگر، در Neural، ما در کنار تلاش‌های لازم و Occam’s Razor اشتباه می‌کنیم.ارائه یک نظریه قابل قبول در مورد چگونگی پایان جهان در سال ۲۰۱۲ بسیار ساده‌تر از توضیح این است که در دهه گذشته چه اتفاقی روی زمین اتفاق افتاده است.این متن با استفاده از ربات ترجمه مقالات فیزیک ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.