پیروزی بایدن و بازسازی روابط فراآتلانتیکی

بسیاری از صاحب نظران آمریکایی معتقدند که حتی به قدرت رسیدن دموکرات ها در آمریکا نیز نمیتواند تغییری در روندهایی که ایالات متحده از سال 2017 در قبال اروپا پیش گرفته است ایجاد کند. اما بازهم اگر بایدن بتواند در انتخابات ماه نوامبر ترامپ را شکست دهد، بسیاری از همین شکاکان نیز شگفت زده و خوشحال خواهند شد.هایکو ماس، وزیر امورد خارجه‌ی آلمان، در نطق ابتدایی خود در نشست سالانه‌ی شورای اروپا در مورد سیاست های خارجی، ادعا کرد که بدون توجه به نتیجه انخابات ایالات متحده در ماه نوامبر، " اروپایی ها باید تدبیر کنند که چگونه مسایل و مشکلات منطقه خودشان را حل کنند، بدون کمک آمریکا."این نوع نگاه هایکو ماس، نگاه پرطرفداری است. بسیاری از صاحب نظران اروپایی همچون "جنن گنش" و "ولفانگ مونچاو" در نشریه‌ی "فایننشیال تایمز" اعتقاد دارند که حتی اگر دموکرات ها بتوانند ترامپ را شکست دهند، بازهم روابط میان اروپا و ایالات متحده عادی نخواهد شد. چرا که حتی یک رییس جمهور دموکرات نیز همچنان در تجارت و اقتصاد حامی سفت و سخت تولیدات و صنعت داخلی آمریکا خواهد بود و همذات پندارانه در کنار غریزه عمومی فعلی جامعه آمریکایی مبنی بر انزوا طلبی از دیگر نقاط جهان خواهد ایستاد. این نوع توصیف از یک رییس جمهور دموکرات، پیشتر در مورد سناتور الیزابت وارن از ماساچوست و سناتور برنی سندرز از ورمونت به کار میرفت، علی رغم تمامی حمایت هایی که آنان از گسترش روابط آمریکا در حوزه بین‌الملل و حقوق بشر داشتند. حال برخی از اروپایی ها در حال بسط این توصیف به سمت جو بایدن هستند.اما این عقیده که به قدرت رسیدن بایدن هیچ تغییری در سیاست های ایالات متحده در قبال اروپا به وجود نخواهد آورد، کمی غیرقابل باور به نظر میرسد. بایدن همواره به کشور های اروپایی آنسوی اقیانوس اطلس وفادار بوده و در طول دهه‌ها فعالیت سیاسی خود، روابط نزدیکی را با رهبران اروپایی و از جمله آنگلا مرکل شکل داده است. در طول سالهای بین 2009 تا 2017 حتی در لحظاتی که رییس جمهور اوباما علاقه ای به استفاده از دیپلماسی در سیاست خارجی نشان نمیداد، بایدن شخصا آماده بوده که از دیپلماسی استفاده کند.گرچه صاحب نظران اروپایی حق دارند شک داشته باشند که اتحاد اروپا و آمریکا به دوران پیشا ترامپ بازگردد، اما آنها تاثیر پیروزی بایدن بر سیاست خارجی آمریکا را نیز دست کم میگیرند. حزب دموکرات همچنان یک حزب معتقد به ارزش هاست، و ریاست جمهوری بایدن نیز قطعا به دنبال نوسازی همه چی از پس از 4 سال ریاست جمهوری ترامپ و بازیابی نقش تاریخی ایالات متحده در رهبری جهان خواهد بود. برخلاف ترامپ که همواره نشسته در دفتر خود، به دنبال شروع جدل با اروپا بر سر مواردی همچون تغییر اقلیم، تجارت جهانی و حقوق بشر بوده است، بایدن میتواند آمریکا را بار دیگر بر سر میز دیپلماسی بازگرداند. ایالات متحده میتواند بار دیگر به معاهده زیست محیطی پاریس بازگردد، به توافق های جدید در سیاست خارجی برسد و در یک حضور فعال با دیگر کشورها تلاش کند تا دستاورد های تکنولوژی و مدرنیته در تطابق با استانداردهای حقوق بشری باشد.به لطف مدیریت کند، ناسازگار و بیفایده ترامپ در پاسخ به بحران جهانی کووید19، که بخش بسیاری از آن ناشی سرزنش های همیشگی دیگر کشورها توسط ترامپ به جای همکاری با آنها بوده است، در حال حاضر تصویر ایالات متحده در دید اتحادیه‌ی اروپا در پایین ترین جایگاه تاریخی خود قرار دارد. به جای مبارزه با بحران کرونا با استفاده از کمک های سازمان جهانی بهداشت و دیگر سازمان های موازی با آن، ایالات متحده بدون هیچ هشدار قبلی سفرها از اروپا به آمریکا را لغو کرد و اعلام کرد که کمک های مالی خود به سازمان جهانی بهداشت را متوقف میکند. قطع به یقیین یکی از اقدامات سیاست خارجی بایدن اصلاح این روند و برخورد با کووید19 در جایگاه آن بحران جهانی واقعی که هست خواهد بود. این به معنای استفاده از قدرت اتحاد جهانی به منظور دفاع از آمریکا در مقابل این پاندمی (و البته ویرانی های اقتصادی ناشی از آن)، و در عین حال رهبری تلاش های جهانی در مقابله با این بیماری خواهد بود.با حضور بایدن در کاخ سفید، شرکت های مخابراتی اروپایی همچون "نوکیا" و "اریکسون" به عنوان متحدهای اروپایی کمپین 5Gشناخته و حمایت خواهند شد، و ایالات متحده به کشورهای اروپایی کمک خواهد کرد که خود را از شر گازهای سوختی رها کنند و در عین حال به سمت استفاده از انرژی های پاک حرکت کنند. ریاست بایدن ضرورت و عقلانیت یک مذاکره جدید با روسیه بر سر توافقنامه سلاح های هسته ای که در سال 2021 به پایان میرسد را جهت دستیابی به یک توافقنامه جدید درک خواهد کرد. و به دنبال روش جدیدی از کنترل تسلیحات که مطابق با علایق ایالات متحد و اروپا باشد و از ایجاد یک رقابت تسلیحاتی جدید جلوگیری کند خواهد رفت.صریح تر بگوییم، ریاست جمهوری بایدن میتواند پایان تمامی کشمکش ها باشد، و میتواند اعتمادی باشد از اینکه آمریکا دوباره به متحدان خود در سراسر جهان پایبند و متعهد خواهد بود. تنها سوال باقی مانده این است که آیا اروپا هم آماده است تا برای زنده کردن این اتحاد دیرینه قدم های سخت را بردارد؟اما ترامپ کاری کرده است که اروپا از یک چنین انتخاب هایی دور شود، چرا که برخی رفتار های عجیب او تمامی توجه ها را از مسایل اصلی و مهم تر دور کرده است. به عنوان مثال، زمانی که تمامی نگاه ها درگیر شدت پیدا کردن دعواهای چینی-آمریکایی بود، اتحادیه اروپا بیش از پیش به چین نزدیک و با آن سازگار شد. در اوایل ماه جون، "جوزف بورل"، نماینده عالی اتحادیه‌ی اروپا در مسایل سیاست خارجه، اعلام کرد که اروپا دیگر چین را به عنوان یک تهدید نظامی نمیشناسد. و زمانی که رهبرهای هر دو حزب آمریکایی چین را به دلیل وضع قوانین امنیتی جدید در هنگ‌کنگ به شدت محکوم میکردند، اتحادیه اروپا واکنش چندان شدیدی نداشت.مبادا فراموش کنیم که اتحادیه‌ی اروپا بزرگترین بلوک تجاری دنیاست. با یک عزم راسخ، اروپا در کنار آمریکا میتواند یک اهرم قدرتمند و بر مبنای قانون در گسترش سیستم های اقتصادی خود داشته باشد. اما دستیابی به چنین امری مستلزم استفاده از سرمایه های سیاسی و دیپلماتیک خواهد بود.همین موارد در مورد مسایل نزدیک به خانه نیز برای اروپا مطرح است. اروپا، در همکاری نزدیک با آمریکا، میتواند به بسیاری از دستاورد ها در زمینه تقویت استقلال و مقاومت اکراین مقابل تجاوز های نظامی در کرملین برسد، نه فقط با وضع تحریم های جدید بر علیه روسیه. اتحادیه اروپا همچنین علاقه زیادی به الحاق کشورهای بالکان غربی به خود و پایان سنگ اندازی های روسیه، چین، ترکیه و باقی کشورها در این مسیر دارد. در مسیر الحاق کشورهای بالکان غربی به خود، اروپا به خوبی میتواند روی کمک اکثریت نمایندگان هر دو حزب کنگره آمریکا نیز حساب باز کند.دستیابی به تمامی این موارد نیازمند آن است که اروپا ارزش های خود را فراتر از مصلحت اندیشی های سیاسی و دیپلماتیک قرار دهد. انجام این عمل به جامعه آمریکایی نشان خواهد داد که اروپایی ها هرگز آن منفعت طلبانی نیستند که ترامپ همیشه سعی دارد نشانشان دهد، بلکه برعکس، یک شریک مطمین و قابل اعتماد هستند. در حقیقت، آمریکا همچنان همیشه نیم نگاهی به اروپا دارد تا از آنها در سیاست ها ایده بگیرد، از شروع استفاده از تکنولوژی های بزرگ و حفظ حریم های شخصی گرفته تا تامین درمان عمومی و باقی عناصری که برای داشتن یک جامعه امن و سالم نیاز است. بازیابی رابطه با کشورهای آنسوی اقیانوس اطلس میتواند تقویت کننده جریان ایده هایی باشد که از سمت اروپا به آمریکا در حرکتند.برای اطمینان، بازسازی مجدد روابط اروپا با آمریکا، ایالات متحده را ملزم خواهد کرد که بیش از پیش برای دموکراسی و حقوق بشر ایستادگی کند، که این میتواند به معنی سخت گیری های بیشتری در قبال دولت فعلی ترکیه از سمت آمریکا نیز باشد. خوشبختانه دستیابی به چنین مساله‌ای چندان سخت نیست. نظری سنجی های برگزار شده توسط National Security Action نشان میدهد که بسیاری از مردمان ایالات متحده از سومدیریت ترامپ در روابط با دیگر کشور ها نگران هستند، و ترجیح میدهند دولت آمریکا برای ارزش های اعتقادی جامعه آمریکایی، همچون حقوق بشر، از خود ایستادگی نشان دهد.در طول چند سال گذشته، سخنرانی های تبلیغاتی ترامپ برعلیه متحدان فراآتلانتیکی (اروپایی) خود، به اروپاییان تمامی دلایل مورد نیازشان را داده است که روی برگردانند و سپرهای دفاعی خود را بلند کنند. اما داده های نظرسنجی های ECFRنشان میدهد که بسیاری از اروپاییانی که امروز موافق محافظه کاری در قبال آمریکا هستند، حمایت کننده های سابق اتحاد فراآتلانتیکی بوده‌اند که اکنون از آن ناامید شده‌اند. با یک تغییر در رهبری آمریکا و یک رفتار آشناتر از سوی واشنگتن برای اروپایی ها، ناامیدی آنها از بین خواهد رفت.یقینا، صاحبنظران اروپایی همچنان میتوانند به تحریف واقعیات در مورد بایدن، دموکرات ها و نگاه آمریکایی ها به سیاست خارجی ادامه دهند. اما با پایین آوردن انتظارات، آنها میتوانند شرایط را برای عملکرد بهتر دولت آینده بایدن در دید جامعه اروپایی آماده کنند. ارتباط و اتحاد بیش از هرچیز دیگری به معنای درک متقابل است.نویسنده: یوسف سلطانیان