زندگی،تولد و مرگ ستاره ها

ستاره چیست؟ستارگان در واقع گوی های چرخان متشکل از گاز های داغ هستند.خورشید نزدیک ترین ستاره به زمین محسوب میشود.تولد ستاره:زمانی تصور می شد که ستارگان،دایمی و تغیر ناپذیر هستند.در طول تاریخ حیات بشر،تغیرات اندکی در ستاره ها رخ داده است.اما در عمر میلیارد ها ساله ی کهکشان ها،ستاره های بسیاری متولد شده اند؛زندگی کرده اند؛پیر شده اند و از بین رفته اند.فضا از دید ما انسان ها و در مقایسه با استاندارد های زمینی ،بسیار خالی به نظر میرسد؛اما جالب است بدانید که مجموع گاز ها وگوار های این فضای به ظاهر خالی،از مجموع جرم همه ی ستاره ها و سیارات آن بیشترمی باشد.ستاره هادرون همین ابر های گازی و غباری موسوم به سحابی متولد میشوند وبیش از دوازده میلیارد سال پیش،یعنی زمانی که جهان هستی جوان بود،ابر های هیدروژنی و هلیومی اولین ستاره هارا به وجود آوردند.درحال حاظر انواع دیگر عناصر با خاکستر نسل های پیشین ستاره ها ترکیب شده اند و ستاره هایی را میسازند که سحابی غباری تشکیل میشوند.مراحل تولد ستاره:سحابی های چرخان غباری و گازی،پرورشگاه ستارگان محسوب میشوند.گاهی،این سحابی ها خاکستر های نسل های پیشین هستند که گداخته شده اند و از درون ستاره ها ی پر جرم با عمر کوتاه،به فضا پرتاب میشوند.سحابی ها پس از انقباض و گرم شدن،به توده های کوچک تری تقسیم میشود که هر یک از آنها یک پش ستاره را تشکیل میدهد.سرانجام درخشش یکنواخت و پیوسته ی ستاره آغاز میشود.همجوشی هسته ای در هسته داغ ستاره آغاز میشود. گاز در غالب باد،بیرون میزند و غبار را پراکنده میکند.گاز با چرخش خود به یک صفحه ی تخت تبدیل میشود.پیش ستاره ،فوران عظیمی از گاز را از هر دو سوی صفحه بیرون میراند اما هنوز ابری از گاز و غبار ان را در بر گرفته است.گرمایش ستاره:وقتی توده های گاز درون ابر فشرده میشود،شروع به گرم شدن میکنندو به توده های کوچکتری تقسیم میشوندکه هر یک،تشکیل یک پیش ستاره را میدهد.انقباض ابر،سرعت چرخش گاز و غبار را افزایش میدهد تا جایی که به شکل یک صفحه ی تخت در می آید و پیش ستاره را در بر می گیرد ،سپس فوران عظیم گاز از قطب های پیش ستاره بیرون میزند.ناگهان پیش ستاره ی مرکزی بسیار داغ وفشرده میشود تا جایی که فرایند همجوشی هسته ای در هسته ی آن آغاز میشود.این فرایند،غبار بیشتری را از اطراف ستاره می زدایدودر نهایت سایر بقایای صفحه نیز از بین میرود(به جز توده هایی که تشکیل پیش ستاره را می دهند)و ستاره ی جوان درخشش خود را در فضای شفاف آغاز می کند.زندگی ستاره:ستاره ها در اندازه و رنگ های متفاوت به وجود می آیند.اگردر یک شب صاف و تاریک به آسمان نگاه کنید صد ها و شاید هزاران ستاره را خواهید دید.با یک تلسکوپ قوی ،میلیون ها و حتی میلیارد ها ستاره در مقابل چشم شما پدیدار خواهد شد.برخی ستاره ها درخشان و بعضی کم نور هستند.رنگ بعضی از آنها آبی و رنگ برخی دیگر سفید،زرد یا قرمز است.برخی از ستاره ها به دلیل نزدیکی به زمین،بیشتر می درخشند و صد ها برابر درخشان تر از خورشید و برخ دیگر به مراتب تاریک تر از آن هستند.رنگ یک ستاره ،نمایانگر دمای سطح آن است.ستاره های آبی بسیار داغ و ستاره های قرمز خنک تر هستند.سن ستاره ها نیز بسیار متفاوت است.برخی ستاره ها هم سن کیهان و برخی دیگر بسیار کم سن و سال هستند.ستاره های کوچکتر،عمر طولانی تری دارند.سوخت هسته ای ستاره های بزرگتر زود تر به پایان می رسد وزندگی آنها فقط چند میلیون سال به طول می انجامد.رشته اصلی:اغلب ستاره ها تابع رابطه ای ثابت بین دما و درخشندگی خود هستند.آن ها فعالیت خود رابه عنوان یک کوتوله آغاز می کنند و به تدریج داغ تر و درخشان تر می شوند.دوره زندگی ستاره(که طی آن ستاره به طور درخشان می درخشد)به{رشته ی اصلی} شهرت دارد.مدت زمان این دوره به جرم ستاره بستگی دارد. زمانی که سوخت هیدروژن درون هسته ی ستاره به پایان برسد، ستاره منبسط و خنک میشود ،به یک غول سرخ تبدیل می گردد و از مرحله ی رشته ی اصلی بیرون می زند.در این زمان لایه های بیرونی ستاره جدا میشود ودر نهایت یک کوتوله ی سفید که به آرامی در حال خنک شدن است،به جا می ماند.ستار ه های متغیر:به نظر می رسد درخشش بعضی ستارگان به صورت نامنظم یا در یک چرخه ی منظم،دچار تغییر می شود. گاهی این تغییرات به دلیل دو تایی بودن آنها و گرفتار شدن یکی توسط دیگری ایجاد میشود.ستاره های جوان و نامتعادل،توده های عظیمی از گاز داغ در فضا مشتعل می کنند؛حال آنکه ستاره های پیر غول آسای سرخ،از خود،ابر های کربن سیاه می پراکنند.سایر ستاره ها به طور منظم فعالیت می کنند. ستاره های متغیر قیفاووسی،با سرعتی که به طور مستقیم به درخشندگی نهایی بستگی دارد،به صورت یکی در میان ،انقباض و انبساط می یابند؛می درخشند و یا کم نور می شوند.این ویژگی آنها برای اندازه گیری فاصله ها در کیهان بسیار سودمند است.خوشه ها و دو تایی ها:خورشید به تنهایی در فضا می درخشد؛اما اغلب ستاره ها عضو گروه های ستاره ای هستند.ستاره های دو تایی در آسمان به وفور یافت می شوند.برخی در گروه ها نامتعادل سه تایی یا به شکل دو ستاره ی دو تایی و در یک گروه چهار تایی قرار می گیرند.ستاره ها در گروه های بزرگتری مثل خوشه ی پروین نیز نمایان می شوند.برخی از گروه های هم بسته،موسوم به خوشه های کروی،از میلیون ها ستاره تشکیل شده اندکه بیشتر در فواصل ماه نوری تا سال نوری از یکدیگر قرار دارند.مرگ ستاره:هنگامی که سوخت هیدروژن ستاره های هم اندازه ی خورشید،رو به اتمام می گذارد،منبسط میشوند.لایه های گازی بیرونی آنها جدا می شود و یک سحابی سیاره نما به وجود می آید.آنچه از این سحابی سیاره نما برجای می ماند، یک کوتوله ی سفید است که آن هم پس از میلیارد ها سال به تدریج خنک و به یک کوتوله ی سیاه تبدیل می شود.عمر ستاره های بزرگتر،کوتاه تر است؛اما این ستاره ها فعال تر هستندومیان نیروی گرانش عظیم و فشار گرمای درون آنها نبردی دایمی وجود دارد.اگر جرم یک ستاره حدود چهل درصد بیشت از جرم خورشید باشد،حتی الکترون ها نیز نمی توانند هنگام اتمام سوخت هسته ای ،ستاره را سر پا نگه دارند.الکترون های درون هسته آنقدر فشرده میشوند که با پروتون ها همجوشی می کنند و تشکیل نوترون میدهند.تراکم ماده ی ایجاد شده،سیصد میلیون تن در هر سانتی متر مکعب است و منجر به ایجاد ستاره ای می شود که اندازه اش کوچکتر از یک شهر ،اما وزنش بیشتر از خورشید است.هنگامی که هسته ی ستاره فرو می ریزد،لایه های بیرونی آن در فضا پراکنده می شوند.انرژی آزاد شده نیزمنجر به انفجار عظیم ابر نو اختری میگردد.ابر نو اختر ها:در بیست و سه فوریه سال هزار و نهصد و هشتاد و هفت ،یک اختر شناس کانادایی در شیلی به نام یان شلتون،مشغول مشاهدات خود از درون یک تلسکوپ بود که متوجه ستاره ای بسیار درخشان شد.او که تا آن زمان این ستاره را ندیده بود ،فوری به این نتیجه رسید که یک ستاره ی در حال انفجار را رصد کرده است؛یعنی یک ابر نو اختر که در فاصله ی صد و هفتاد سال نوری قرار دارد.چند سال پیش از او،یابنده های خاص زیر زمینی در آمریکا و ژاپن،نشانه هایی از نوترینو های شبح گونه یافتند.نوترینو ها ذراتی هستند که هنگام فرو ریختن هسته ی آهنی یک ستاره ی غول و شکل گیری ستاره های نوترونی بو جود می آیند.این فرایند باعث یک انفجار عظیم می شود و ستاره را متلاشی میکند.عناصر رادیو اکتیو داغ جدید به فضا پرتاب می شوند و به تولد نسل بعدی ستاره ها کمک می کنند.ستاره ها،نیاکان ما:اولین مواد کیهان،تقریبا به طور کامل هلیوم و هیدروژن بود.کلیه ی عناصری که امروز در اطراف ما یافت می شوند،مثل کربن،سیلیکون ،اکسیژن ونیتروژن،در کوره ی هسته ای ستاره ها تولید شده اند و منظومه های شمسی را تشکیل داده اند.همه ی عنا صر سنگین تر از آهن،در انفجار ابرنواختر ها به وجود آمده اند و در فضا پراکنده شده اند.جهان هستی و حتی بدن موجودات زنده ،جز به جز از غبار ستاره ساخته شده است.با نظرات و لایک هاتون بهم انرژی میدید.