چند دقیقه روی موج اصفهان

عکس از : اعظم توکلیخَسه شدیم انقد تو خونه موندیم ، وَخسیم ( پاشدن) بریم بیرون یه تابی بخوریم ( دور زدن ) تا یه بادی به کَلِمون بخوره ، آ با این کرونا کوجا بریم همه جام که غُلغُله ( شلوغ ) اما هوا هوای پیاده روی تو چارباغه.لباس پوشیدم و راه افتادم ، نِزیکِ ( نزدیک) عصر بودا و کوچا (کو چه ها ) خَلوِت ، تو خیابون که قو نیمیپِرید ( خیلی خلوت بود ) ، به ایستگاه اتوبوس رسیدم ،هرچی نِشِسَم ( نشستم ) اِز اتوبوس خَبِری نبود ، بلخره بعد اِز کلی انتظار تشریفشونو آوردن. باخودم گفتم جَل باش سوار سو ( عجله کن ) وگرنه لا دری اتوبوس گیر میکونی ، چقد شلوغ ،‌ این همه آدِم تو این کرونا کوجا میخوان برن . یه صندلی پیدا کردمو لَم دادم ، یهو یه خانومه اومِد زِد بِهِمو گفت دختِر جون اِگه میشه برو اونوَرتِر ( آنطرف تر ) تا منم بیشینم ، یدفعه خانومی که کنارم بود گفت اینا جوونَن سرِپا هم وایسن ( ایستاده باشن ) چیزیشون نیمیشه ، ما پیر شدیم و زانو برامون نمونده ،نیگا به من کرد و گفت وَخی ( بلندشدن ) تا حج خانوم بیشینه ، با انگشتش زِد تو کمرم و کم مونده بود کمرو سوراخ کونه‌.اومِدم بگم خانوم چرا سُک میزِنی ( اذیت میکنی ) جلو خودمو گرفتم و گفتم بزرگتِره و احترامِش واجب. بلند شدم رفتم کنار پنجره .اِز شلوغی و همهمه حالم داشت به هم میخورد که خدا بهم رحم کرد و سر چارسوق ( یکی از محله های اصفهان ) خیلیا ( اکثرن ) ریختند پاین ( پیاده شدن )خلاصه گذِشت و پیاده شدم .یه تیکه راهو گفتم با تاکسی برم ، راننده داشت با یه مسافرا بحث میکرد ، اون مسافرم ماشالاش باشه کم نمیاورد ، اِز همه جا تعریف میکردن ، راننده میگفت آخه چرا همه چی انقد گِرونِس ( گران است ) ،این کرونا هم که بیداد میکونه ، اِلای باعث و بانیش آکِله بگیره و جِز بِزِنه ( یعنی الهی مرض خوره بگیره و ضجه بزنه ).رادیو ماشینم گیرونده بود. یعنی داشتم خُل میشدم.یکی دیگه اِز مسافرا دراومِد ( برگشت ) به راننده گفت حَجی اِگه زحمِتتون نیس اون رادیو رو خاموشش کنید ، راننده گفت آ چِرا ،‌من تازه اینا گیروندم ( روشن کردم ) تا اخبارا گوش بدم . منم که اِز این همه سر و صِدا دِلمالِش گرفته بودم. (یه نوع خاصی از حالات نامساعد شبیه حالت تهوع ) نیمیدونم چرا امروز همه چی گِلی هم بود ( در هم بود ، قاطی بود ) با خودم گفتم تو دوباره قصد کردی پاتو اِز خونه بزاری بیرون ، خدا بقیِشا (ادامشو ) به خیر کونه‌.. عکس از: اعظم توکلی. اصفهان ،سی و سه پلسر میدون انقلاب پیاده شدم ،وای چه صحنه ای به به مِگه داریم بِهتِر اِز اینجا.حیفِس ( حیف است ) که اینجا را داشته باشی آ بری( بروی ) برج ایفلا بیبینی .آدِم این سی و سه پل و رودخونه را که میبینِد جیگِرِش حال میاد. ( حال ادم خوب میشه ) تو پیاده رو داشتم میرفتم که چِشَم (چشمهایم ) افتاد به بستنی فروشی ، دلم بال بال میزِد ( دلم هوس کرده بود ) واسه بستنی تو این هوای گرم . تو دِلم گفتم اِگه دوستم اینجا بود میگفت وَعَ اِلای بُپُکی ( الهی بترکی ) ، توپ تو شیکَمِت بِرِد که انقد میخوری ( در مواقعی که فردی زیاد غذا بخورد بکار میرود) یُخته ( یه کم ) کَمتِر بخور تا لاغِر بشی ولی خداراشکر نبودش آ من هرکاری دلم خواست کردم‌، یه بستنی اِسِدم ( گرفتم ) و راه افتادم به دید زِدَنِ مغازه ها .اخه من عاشقی خِرید کردنم ، اصلا با خِریدِس که حال بدما ( بد) فراموش می کونم .اِز سر انقلاب تا دروازه دولِت پیاده رفتم .نمیدونم چقد گذِشت اما تا به خودم اومِدم دیدم یکی دو تا پلاستیک دسَمه ( تو دستمه ) و خِرید کرده بودم.یه ذره دیگه ادامه داده بودم کلی چارباغو بایِد بار میکردم و میبردم.عکس از :اعظم توکلی. اصفهان ،چهارباغ عباسی دیگه نِزیک غروب بود و بَسَم بود ( کافی بود) ، دیر میشد و بایِد خودمو به خونه میرسوندم .اِز خدا پنهون نیس اِز شومام پنهون نباشه ، من هردفه ( هر از گاهی ) اِز این کارا میکونم تا حالم جا بیاد ( انرژی گرفتن و خوشحال شدن)به شومام توصیِم اینه خوش باشین ، دنیا دو روزه