مسافرت یهویی ما

توی کامپیوتر عکس از مهاباد نداشتم به جاش عکس از طبیعت خودمون گذاشتمخیلی فکر کردم چی بنویسم که تهش رسیدم به مسافرت کوتاه مون به شمال غرب ...خب مسافرت اینجوری شکل گرفت بابام سرش رو از توی گوشیش در اورد و گفت راستی بختیار عروسی دختر فلانیه عموم هم گفت عه مبارکه مبارکه کجاس ؟مهاباد... اووووووو خیلی دورهچند ثانیه سکوت شکل گرفت ...بریم؟بریماینجوری سه روز بعد ما توی راه بودیم...خب شب اون سنندج بودیم خیییییییلی خوب بود ولی نمیدونستیم سنندج بازارش زود میبنده... ما ساعت 8 شب زدیم بیرون که بگردیم...شهر خالی خالی بود یه ذره الکی تاب خوردیم تهش دیدیم خیلی ضایع شدیم گفتیم اصلا ما از اول اومدیم بیرون بستنی بخوریم و رفتیم توی تنها مغازه باز شهر بستنی خوردیم و برگشتیم خونهفرداش حرکت کردیم برای نهار رفتیم یه پارک توی سقز هوای خیلی خوبی داشت و فوق العاده خوشگل بود عصر رسیدیم مهاباد کلا از لحظه ای که واردش شدیم من عاشق این شهر شدم خیلی برام جالب بود بعضی زناشون لباس محلی اقایون رو میپوشیدن توی کوچه ها ...توی کوچه ای که ما بودیم فقط پیر زنا روسری میپوشیدن...خیلی خیلی کم مانتو فروشی داشت و بیشتر توی شهر پیرهن تن خانوما بود وای نگم از مهربونی و خون گرمی این مردم چقدر خوب بودن همون لحظه که وارد خونه ای که گرفته بودیم شدیم کلی با همسایه ها حرف زدیمیه بازار کوچولو رفتیم و فرداش رفتیم عروسیبهتون پیشنهاد میکنم دختر دارید بدینش به این مردم ولی دختر نگیرید ازشون «سر تا پای عروس شده بود طلا»خيلي رسوم جالبي داشتن که من ازشون خوشم ميومدوقتي وارد شديم يه گروه موسيقي دم در بودم که شروع به خوندن کردن و براي هرکسي همين کار رو ميکردن بعدش به محض وارد شدن ديدم که عروسي مختلطه و آهي از نهادم بلند شد که ديگه نميتونم لباس عوض کنم دم در يه طرف اقايون وايساده بودن يه طرف خانوما و از دم در همه باهامون سلام کردن و خوشامد گفتن واين برام خيلي جالب بود چون خوزستان اينجوريه که تک به تک ميرن سر ميز ها و خوش امد ميگن بعدش که نشستيم حالت تالار برامون عجيب بود چون سالن رقص نداشت...کل مدت عروسي ما با چشماي گشاد زل زده بوديم به بقیه جالبيش اين بود که حتي يکي از خانوماي مجلس لباس مجلسي نپوشيده بود و همه با لباس کردي بودن...از همين تريبون اعلام ميکنم هر تصوري درباره ي لباس کردي داريد بريزيد دور که لباساي کردي خييييلي خوشگل تر هستن...من خودم تصورم از لباس زنونه کردی یه پیراهن بلند و شلوارک بود با یه جلیقه و کلاهی که روی سرشون میزارن ولی اصلا ما جلیقه ای ندیدیم کلاهی ندیدیمخانواده مهربون داماد اجازه نميدادن حتي براي لحظه اي ما تنها بمونيم مرتب ميومدن کنارمون مينشستن حتي خانمي اومد نشست که بلد نبود باهامون حرف بزنه و فقط بهمون ميوه شيريني تعارف ميکرد و ما غرق خوشي ميشديم از اين محبت بي الايشهرکسي که ميديدمون و ميفهميد بختياري هستيمم لبخند ميزد و ميگفت کرد و لر باهم برادرن ما اينو همه جا ميگيمخانومي کنارمون نشست و گفت عروس خوشگله؟ ...ماهم رومون نميشد بگيم عروس و تاحالا نديديم و چشممون به جمالش روشن نشده...ولی مامانی خودشو از تک و تا ننداخت و گفت اره عروس خوشگله ...انگشتم رو کردم توي پهلوش و اروم گفتم مگه ديديش؟ ميگه بچه بود اره ديدمش 3 سالش بود:///خلاصه عروس اومد و ابرومون رو خريد خانواده داماد هی میرفتن و میومدن میگفتن وای چه چشمایی داره عروس ...چقدر خوشگله و... اونوقت از نظر ما داماد خیلی خوب بود از هرچی بگذریم سخن دوست خوش تر است ...موقع شام شد و من از یه چیزی خوشم اومد که خانوم ها و آقایون باهم شام میخوردن...هیچوقت نفهمیدم پیش ما چرا اول به آقایون غذا میدن:///ما رفتیم طبقه بالا و دیدیم آش چیدن روی میز ها آش رو خوردیم و کلی شوخی کردیم و خندیدیم ...یه ماست میوه هم گذاشته بودن که نگم براتوون...بعد غذای اصلی رو آوردن و بعدش هم نوبت رسید به دسر ...دسر هایی که همه جا بود رو کاری ندارم ولی انواع اقسام مرباها گذاشته بودن سر میز ها که خیلیاشون من به چشم تاحالا ندیده بود مثل مربای بادمجون و...بالاتر گفتم که سالن رقص نداشتن ...بعد از شام دیدیم همه ی جوونا دور تا دور میزا حلقه زدن و شروع کردن به رقصیدن ...چه رقص زیبایی بود تمام اون نوا هایی که ما از کردی توی ذهنمون بود به هم ریخت ...اصلا شبیه اون رقصی که فکر میکردم نبود حتی موسیقیشون هم اونجور نبود ...من توی ذهنم یه موسیقی سریع از کردها بود با یه رقص سریع تر که همش باید درحال بالا و پایین پریدن باشی ...اینجوری هم رقصیدن ولی بیشتر یه رقص اروم و ملایم داشتن که صد البته باز هم از رقص لری تند تره شب هم با کلی شوخی و خنده تمام شد... اخر شب مامانی بهم گفت حاضری یه عروسی دیگه اینهمه راه بیای تا مهاباد؟ نمیدونست ما دعوت بعدی رو هم از خواهر بزرگتر داماد گرفته بودیمᵔ.ᵔقشنگ ترین موضوع این بود که یه فرهنگ متفاوت رو دیدیم که پر از زیبایی بود...آدمایی رو دیدم که به اصالت خودشون افتخار میکردن و با این حال یه عالمه هم به ما احترام گذاشتن ...از همین جا میگم مرسی ازتون یکی از بهترین خاطرات سال 98 بود برامسفر ادامه داشت ولی دیگه زیاد دوسش نداشتم رفتیم تا ارومیه که انشالله اونم توی یه پست دیگه میگم ولی به خوبی مهاباد نبود«درواقع به ما اونقدر خوش نگذشت ...و به ادمایی مثل ادمای مهاباد برنخوردیم»