نَپُرس!

بی‌مقدّمه:برای بار سوم است که به خاطر علاقه‌‎ای که به دکتر دینانی دارم، این مستند را تماشا می‌کنم: https://www.aparat.com/v/H6ZaF/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF_%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87_%D8%A8%D8%A7_%D8%B7%D8%B9%D9%85_%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA و مانند هر بار از خودم می‌پرسم که چرا دکتر دینانی دو بار این شعر زیبا را، آن هم آن‌قدر با عشق و علاقه، می‌خواند:دل اگر از من گریزد وای منغم اگر از دل گریزد وای دلولی به جای ذکر نام شاعر، فقط می‌گوید: «یکی از شعرای معاصر!»وقتی هم که فرد مستندساز، در مقام همراه و پرسنده‌ی سوالات داخل مستند، از او می‌پرسد که استاد این شعر از کیست؟ ایشان در حالی‌‎که بر روی مُبل داخل لابی هتل نشسته و جواب سوال را به خوبی می‌د‎اند، دست چپش را بالا می‌برد و با یکی از همان لبخندهای خاص خودش، می‌گوید: «نَپُرس!»یک بیت شعر زیبایی که ایشان می‌خ‎وانند، از غزل زیر که برای مرحوم رهی معیّری است، انتخاب شده است:همچو نی می‌نالم از سودای دلآتشی در سینه دارم جای دلمن که با هر داغ پیدا ساختمسوختم از داغ ناپیدای دلهمچو موجم یک نفس آرام نیستبس که طوفان‌زا بود دریای دلدل اگر از من گریزد وای منغم اگر از دل گریزد وای دلما ز رسوایی بلندآوازه‌ایمنامور شد هرکه شد رسوای دلخانه مور است و منزلگاه بومآسمان با همت والای دلگنج منعم خرمن سیم و زر استگنج عاشق گوهر یکتای دلدر میان اشک نومیدی رهیخندم از امیدواری‌های دلاین غزل، جزو غزل‌‎هایی است که مانند خیلی از غزل‌های مرحوم رهی معیّری، مورد توجّه خوانندگان نیز قرار گرفته است: https://www.aparat.com/v/FRX6v/%D9%87%D9%85%DA%86%D9%88_%D9%86%DB%8C_%D9%85%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%84%D9%85_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D9%88%D8%AF%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%D9%84_-_%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%88%D9%86_%D8%B4%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 چه عاملی باعث می‌شود که یک فیلسوف که به صداقت و رُک‌گویی، شهره‌ی شهر است از به زبان آوردن نام یک شاعر عاشق‌پ‎یشه و شکست‎ عشقی خورده چون «رهی معیّری»، پروا کند؟ این خودسانسوری برای چیست؟ آیا ایشان آوردن نام "رهی" را دون شان دانشگاهی خویش می‌داند؟ آیا می‌هراسد که با آوردن نام فردی چون "رهی"، برای او حرف در بیاورند که بَه بَه! چشممان روشن، جناب فیلسوف می‌رود غزل‌های مغازله‌آمیز و عاشقانه‌ای که "رهی" با الهام از معشوقه‌ی به سامان نشده‌اش، یعنی "مریم فیروز"، سروده است را می‌خواند؟ حالا مگر وقتی اسم شاعر را نیاورد، کسی نمی‌تو‎اند بفهمد که شعر از آن کیست؟ بالاخره که معلوم می‌شود. نمی‌شود؟ پس:جناب فیلسوف دوست د‎اشتنی که از تمام سوالات و پرسش‌هایی که در لحظه‌‎لحظه‌ی این مستند، مطرح می‌شوند، استقبال می‌کنی، چرا وقتی به این پُرسش می‌رسی، باید این‎ جواب عجیب و دور از شان یک فیلسوف گفت‌وگو را به زبان بیاوری: «نَپُرس!»یادداشت شاید مرتبط: https://virgool.io/Wisdom/%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B4%D9%82%DB%8C%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D9%88%D9%85%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-eyeqaoiccwsg دو یادداشت پیشین: https://virgool.io/@Jalal-Mohseni-Sh/%D8%AA%D8%A7-%DA%A9%DB%8C-qroxn69a4tkk https://virgool.io/Teshnegane-ketab/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-kkgkjpp0zomk اگر دوست داری بنویسی ولی نمی‌دونی چی بنویسی، یه سری به پُست پایان‌نامه‌‌‌ی دست‌انداز! (آخرین گاهنامه) بزن!اگر وقت دارید: به نوشته‌های هشتگ «حال خوبتو با من تقسیم کن» سر بزنید و اگر خودتان حال خوبی برای تقسیم داشتید، لطفاً دست دست نکنید و آن را با این هشتگ بین دوستان خودتان تقسیم کنید. بِسم‌ِ‌الله.حُسن ختام: https://www.aparat.com/v/Def3G