داستان های خیالی از دختری دوازده ساله

چارلیدر سال ۱۳۶۹ ماشینی در شهر ماشینا دختری بود به نام تورکا.?تورکا ۱۲ساله بود.موها و چشم های آبی براقی داشت.لباس صورتی می پوشید*. او بیشتر از هر چیزی توی کل جهان رولت گوشت‌و‌سبزیجات را دوست داشت.تولدش روز شانزدهم ماهِ کلادیا**بود.مژه های پرپشتی داشت و دندان هایش را ارتودنسی کرده بود.تورکا پسرعمویی داشت به نام چارلی.?چارلی چشم های سبز درشتی داشت. لباس قرمز می پوشید و مژه هایش از مژه های بقیه‌ی پسرهایکلاس بلندتر بود.او ۱۱ سالش داشت تمام می شد. تولدش روز بیست و دوم ماه کریستال***بود و بیشتر ازهر چیزی تو دنیا از غذای خشک**** خوشش می آمد.۱چارلیاز امروز صبح که از خواب پا شدم همش تو فکر این بودم که با تورکا بریم پارک.اما نمی توانستم بهش بگم. چون که موبایلم دیروز افتاد تو فاضلاب.?حال نداشتم برم دم درِ خونه شون.تازه، داشت بارون می اومد که همین دلیل خوبی برای نرفتن بود.هوا هم سرد بود.لباس ضد آب نداشتم.پوتینم سوراخ بود.دسته ی چترم هم شکسته بود.رفتم پشت بام و بیرون را نگاه کردم.?بارون بند اومده بود. هوا خنک شده بود و بوی خاکِ نم خورده می آمد.نفس عمیقی کشیدم و برگشتم تو خانه. ‌رِیچِل توی اتاقم بود.?ریچل خواهرِ بزرگ‌تر من است.او هجده سالش تمام شده و همه چیز را می داند؛ برای همین من همیشه از او کمک می گیرم.او موهای بنفش-آبی ای دارد و چشم هایشنیلی رنگ است.گفتم : ریچل ، میشه تلفن کنی به تورکا؟؟?گفت : ‌پس گوشی خودت کو؟مگه خودت نداری؟?گفتم : آ...افتاد تو فاضلاب.?گفت : حتماً.و گوشی را داد به من.بعد از چهار تا بوق، تورکا جواب داد.گفت : اَلو ریچل !؟گفتم : منم بابا?گفت : گوشی خودت کو پس؟هر چی زنگ زدم جواب ندادی.گفتم : افتاده تو فاضلاب.?گفت : اَی بااااابا. حالا... واسه چی زنگ زدی؟گفتم : برای اینکه بریم پارک. حوصله م سر رفته.۲تورکاتوی پارک منتظر چارلی بودم. چارلی رااز آن دور دورها می دیدم. داشت مثل دیوانه ها رکاب می زد. گفتم : هوووی ! بپا نیفتی !گفت : نمیفتم.گفتم : ببینیم حالا. تو همیشه همین رو میگی. من میرم آرایشگاه اون ورِ پارک. موهام خیییلی بلند شدن.گفت : باشه.———————————————————بالاخره وقتی برگشتم به چارلی گفتم : موهام کوتاه شدن. حالا راحت ترم. سوار دوچرخه ت شو بریم.?۳چارلیتورکا وقتی برگشت حسابی موهایش کوتاه شده بود.گفتم : اوووووه. خیلی بهتر شدی!گفت : ممنونم. حالا بیا بریم.گفتم : بیا بریم تو جاده ی کوه.?۴تورکاتوی کوه با سرعت رکاب می زدیم.گفتم : چااااااارلییییی. آروم تر بروووووو!گفت : ها؟داد زدم : یوااااااااااااش تر برووووووو!گفت : چییییی ؟؟ اَاَاَاَاَاَ...با وحشت تماشا کردم که چارلی سقوط می کند...?دیگر وقت را تلف نکردم و فوری برگشتم خانه.۵توی راه خانه خیلی ناراحت بودم.چارلی رفته بود.?دیگر کی می آمد با من منچ بازی کند؟کی می آمد با هم سریال تعمیرکاران فوق سری•را تماشا کنیم؟کی هِی به صحنه های کارتون ها هرهر و کرکر می خندید؟کی به جز او حوصله داشت من چپ و راست بهش دستور بدهم؟کی میگفت که غذای خشک بهتر از رولت گوشت است؟کی با دِنی، دَنیِل، آریان،لوکس و مکس- و مهمتر از همه ، من- بازی می کرد؟احتمالاً هیچ کس.?برگشتم خانه. دلم نمی‌خواست با کسی حرف بزنم.به قاب عکسِ توی اتاقم نگاه کردم.?شش ماه بعدخیله خب.موهایم بلند شده دوباره.?ولی هنوز هم ناراحتم.?هنوز هم اصلاً حال نداشتم. عصبانی بودم.شب رفتم پشت‌بام. هوا خنک بود و یه کمی هم مرطوب ؛ ولی باد نمی آمد.ناگهان احساس کردم یکی صدایم می کند.سرم را گرفتم بالا.خواب می دیدم؟نه ، فکر نکنم.?چارلی بود.او صدایم می کرد.چشم هایم را تنگ کردم و گفتم : خودتی؟گفت : برگشتم.خیلی کمرنگ بود ؛ خیییییلی کم رنگ.گفتم : ولی... تو سقوط کردی... رفتی...گفت : من همیشه همینجام.?و من را گرفت.گفت : با من بیا.خب... مگه چاره ای هم داشتم ؟نه.باهاش رفتم......و به جای باحالی رسیدم.?گفت : من هیچ جا نمی رم. من همیشه اینجا هستم.گفتم : می شه باهات حرف زد؟گفت : هیچکس منو نمی بینه. ولی میتونی صدامو بشنوی. این میشه یه راز کوچولو بین خودمون. تو باهام حرف میزنی و من صدات رومی شنوم. من با تو حرف می زنم ولی فقط تو صدامو میشنوی.حالا اسکیت بورد••خودت رو بردار. هر چقدر با سرعت بری اتفاقی برات نمی افته. چون من مواظبتم.?و دیگر دنیای من تاریک و سیاه نبود.پایان.———————————————————*در شهر ماشینا همه فقط یک نوع لباس می پوشندچون نشان دهنده ی رنگ اصلی مدل ماشینی آن هاست و همینطور نشان دهنده‌ی خصوصیات آنها.**ماه کلادیا همان ماه فروردین است.***ماه کریستال همان ماه تیر است**** غذایی که مثل نودل از قبل آماده است و فقط نیاز دارد در آب جوش گذاشته شود.•the fixies top secret یک فیلم سینمایی روسیساخت کشور روسیه.سال ۲۰۱۷.•• تخته اسکیت.