مقایسه حکومت جمهوری اسلامی با حکومت حضرت علی (ع)

نمونه‌­ای از هجمه­‌ها علیه انقلاب و جمهوری اسلامی ایران؛ مقایسه حکومت جمهوری اسلامی با حکومت حضرت علی (ع)بین عملکرد شخصی حضرت علی (ع) با عملکرد حکومت حضرت علی، التقاط صورت گرفته است چرا که میان حکومت ایشان با عملکرد شخصی اش، فاصله وجود دارد. مردم هر آنچه که از حکومت حضرت علی (ع) شنیده اند، از عملکرد شخص حضرت علی (ع) بوده است. انقلاب اسلامی با تمام خوبی هایش، به گرد پای عملکرد شخص حضرت علی (ع) نمی­رسد. اما در همین حکومت حضرت علی (ع) بیش از چند هزار کارگزار، ناکارآمد شدند. کتاب «ریزش و رویش در حکومت علوی» شاهد این ناکارآمدی هاست.ابن عباس، پسر عموی حضرت علی (ع) بیت المال را کلاً با طایفه اش اختلاس کرد و حضرت نتوانست با او برخورد کند. حضرت در طول چهار سال حکومتش، با بخشی از ناکارآمدی ها توانست برخورد کند و با بخشی نتوانست برخورد کند. جمهوری اسلامی هم توانست با برخی از مفسدین برخورد کند و با بخشی نیز نتوانسته برخورد کند. لذا توانسته های جمهوری اسلامی را نمی توان با بخشی از توانسته های حضرت مقایسه کرد.در بخشی از بیانات امیر مومنان در نهج البلاغه می خوانیم که ایشان در ۱۸ جا می­گویند :«می­خواستم انجام دهم؛ اما نتوانستم». عملکرد شخص حضرت علی (ع) برای ما الگوست اما حکومت ایشان در برخی موارد، ضعف داشته است. کارگزاران، ضعف داشتند. با مطالعه ی نامه­ی مولا به کمیل بن زیاد (با آن همه فضایل) متوجه می­شویم که حتی او نیز اشکالاتی داشته و مردم در پاره ای از موارد از عملکردش ناراضی بودند.در دوران امیرالمومنین، هشتاد مرتبه جنگ رخ داد یا هشتاد بار درخواست جنگ کردند. عملکرد شخصی حضرت علی (ع) و عملکرد حکومت، دو بحث جدا هستند. نامه ای که حضرت علی (ع) به زیاد بن ابیه می­دهد، مضمونش این است که این شخص در حق مردم یک عمر بدی کرده است .ابوموسی اشعری را می­خواهد جابجا کند، نمی­گذارند جابجا شود تا زمانی که مردم از حکومت علی (ع) شناخت درستی نداشته باشند، دچار توقع غلط می­شوند.آنچه باید الگو باشد، عملکرد شخصی حضرت است؛ اما باید گفت که امام علی با آنکه امام معصوم بودند، هر کاری که می­خواستند را نمی­توانستند انجام بدهند. جریان تحریف، آن زمان هم وجود داشته است. باید دقت داشته باشیم که عده ای دارند با حکومت ۱۴۰۰ سال پیش علوی، حکومت علوی امروز را سر می­برند. امام خمینی (ره) می­فرمایند: «جمهوری اسامی آرزوی دیرینه اولیا و انبیا الهی است. همه انبیا و اولیا زحمت کشیدند تا این امانت، در دست ما قرار بگیرد» پس باید توجه کنیم که پسرفتی نداریم.ناظر به آرمان­ها، اگر ما در جایی به آنچه مطلوبمان بود نرسیدیم، به دلیل «نبود کارگزار در تراز انقلاب اسلامی» است. کارگزاری که در این تراز باشد، نداشتیم. امیرالمومنین (ع) سه دسته کارگزار داشتند: دسته­‌ی اول امثال مالک اشتر می باشند که حضرت امیر می­فرماید: »مَثَل مالک به من، مَثَل من است به پیغمبر.» دسته­‌ی دوم، امثال کمیل بن زیاد نخعی و دسته­‌ی سوم امثال زیاد بن ابیه بودند. هر سه دسته نیز اهل علم بوده و از عالم-ترین ها در زمانه ی خودشان محسوب می­شدند. اما در دسته­‌ی اول، کسانی که مثل مالک بودند، هم تقوا داشتند و هم توان مدیریت. امثال کمیل، علم و تقوا داشتند اما توان مدیریت نداشتند. امثال زیاد بن ابیه، علم و مدیریت داشتند اما تقوا نداشتند. اکنون کارگزاران جمهوری اسامی ایران هم مانند این سه دسته هستند؛ ما از دو دسته­ی آخر ضربه می­خوریم. چرا؟ چون مدیری که در تراز انقلاب اسلامی باشد، تربیت نکردیم.حضرت آقا در دیدار با روحانیون تبلیغی تیپ 81 امام صادق می­فرمایند: «اگر دیدید نیروی شما از درب اتاق شما داخل آمد و دیدید که همه چیز سرجای خودش است اما یک دکمه ی پیراهنش باز است یا یک سوراخ پوتینش بند نیست، بدانید بر روی این آدم نمی­توانید حساب باز کنید چون این فرد در لحظه‌­ی حساس کم می­آورد. ما مدیر در این تراز می­خواهیم. اگر امیرالمومنین (ع) به کمیل نامه می­زند و چیزی حدود یک و نیم صفحه­ی نهج البلاغه را در بر می­گیرد، برای این است که ما تراز جمهوری اسلامی را گم نکنیم، ما در تراز جمهوری اسلامی خودمان را تربیت کرده­ایم که حالا به شرایطش منتقد هستیم؟منبع: جزوه هندسه انقلاب اسلامی، بر اساس گفتاری از حجت الاسلام والمسلمین مطلبی پور (معاون رشد و کادرسازی سازمان بسیج دانشجویی و مدیر موسسه جوانان میقات انقلاب اسلامی)