تراکنش ها در بلاکچین

یکی دیگر از مفاهیم اصلی برای بلاک چین، تراکنش ها هستند. تراکنش ها سوابق داده های ذخیره شده در بلاک چین هستند. همه تراکنش ها به ترتیب زمانی وجود دارند که از طریق بلاک چین ارسال می شوند. آنها در یک استخر حافظه ذخیره می شوند. محفظه همگام‌سازی داده‌ها با تمام گره‌ها وجود دارد. همه تراکنش‌های موجود در استخر حافظه تأیید نشده‌اند. تراکنش‌ها به این معنی است که تراکنش‌ها هنوز بخشی از بلاک چین نیستند. عملکرد ماینرها برداشتن این تراکنش‌ها از استخر حافظه، تأیید و اعتبارسنجی آنها است. و در نهایت این تراکنش های تایید نشده را پس از استخراج بلوک و اضافه شدن به زنجیره در وبلاگی که در حال استخراج هستند قرار دهید. تراکنش ها نیز از طریق بلاک چین تأیید می شوند. تراکنش ها به شکل یک کشور کوچک در داخل بلوک ذخیره می شوند. Merkle Tree اطمینان حاصل می کند که با نگاه کردن به یک ریشه واحد، تأیید کننده ها می توانند تمام تراکنش های یک بلوک را تأیید کنند عملیات روی بلاک چین همچنین می‌تواند حاوی اطلاعات فراداده باشد که می‌تواند برای ذخیره داده‌ها روی بلاک چین مورد استفاده قرار گیرد. هنگامی که یک تراکنش روی بلاک چین اتفاق می‌افتد، به یک استخر حافظه می‌رود. ماینرها تراکنش‌ها را از استخر حافظه حفر می‌کنند و با بررسی اطلاعات آنها را تأیید می‌کنند. مانند آیا فرستنده برای ارسال سکه ها بالانس دارد؟ یا اینکه گیرنده یک حساب معتبر در بلاک چین دارد یا خیر؟ به طور مشابه، اعتبارسنجی های بیشتری توسط ماینرها برای یک تراکنش انجام می شود. به زبان ساده، می‌توانیم ببینیم که یک بلوک محفظه‌ای از اطلاعات است که داده‌ها را روی بلاک چین ذخیره می‌کند، همچنین مهر زمانی بلوک، آن را غیرقابل شناسایی کنید یک بلوک بسته به پلتفرمی که برای استفاده تعریف شده ، می تواند شامل اطلاعات اضافی باشد. هر بلوک دارای هش بلوک قبلی و یک cha است. در این بلوک ها استفاده از مقدار هش بلوک های قبلی، بلاک چین کامل را تشکیل می دهد. بلوک ها طبق طرح تعریف شده بلاک چین در هارد دیسک شما ذخیره می شوند. پلتفرم های مختلف طرحواره های متفاوتی دارند. برای مثال، Hyperledger از طرحواره های ارزش کلیدی استفاده می کند به عنوان مثال، در بیت کوین، هر 10 دقیقه یک بلاک ایجاد می شود. تمام تراکنش هایی که از طریق شبکه در داخل انجام می شود. 10 دقیقه را می توان در داخل بلوک قرار داد تا به زنجیره اضافه شود. پس از اینکه محفظه داده توسط ماینرها تشکیل شد، ماینرها سعی می کنند مقدار nonce یا عدد تصادفی را حدس بزنند که با داده های بلوک اضافه می شود تا یک عدد ایجاد شود. نتیجه یک هش خاصساختار یک بلوک، یک بلوک حاوی اطلاعات زیادی است، یک ساختار معمولی از یک هش بلوک به دنبال سه مؤلفه شناسه بلوک هدر بلوک و Merkle trees. سربرگ بلوک شامل اطلاعات فراداده مربوط به یک بلوک مانند مهر زمانی، پروتکل، اطلاعات، اسامی، سختی و هش بلوک قبلی که برای تشکیل زنجیره استفاده می شود. هر بلوکی دارای یک مقدار هش مرتبط با آن است و این مقدار هش نیز به عنوان شناسه بلوک عمل می کند. اگر بلوکی که تغییر کند، این مقدار هش نیز متفاوت خواهد بود. در نهایت، یک بلوک حاوی مک کینتی(McKinty) است. درخت مرکل یک درخت باینری هش است که برای ذخیره و تأیید تراکنش ها در یک بلوک استفاده می شود. این نمونه ای از بلوک بیت کوین است که می توانید آن را روی صفحه مشاهده کنید. اطلاعات زیادی در داخل آن وجود دارد. هفتم همان‌طور که می‌بینید، اولین فیلد عدد جادویی است. این عددی است که پیکربندی شبکه را مشخص می‌کند. برای مثال، در شبکه اصلی بیت‌کوین، عدد جادویی همیشه مقداری را دارد که روی صفحه نشان داده شده است. سومین ورودی هدر بلوک است که از شش آیتم مختلف شامل حافظه پنهان بلوک قبلی و مقدار nonce تشکیل شده است. پس از آن، شمارنده تراکنش داریم که یک عدد صحیح مثبت است و مشخص می کند که چه تعداد تراکنش در یک بلوک وجود دارد. و در نهایت، لیستی از تراکنش ها را داریم که تعداد تراکنش های آن برابر است. بر اساس شمارنده تراکنش، بلوک ها در یک بلاک چین ممکن است اطلاعات متفاوتی نسبت به بیت کوین داشته باشد.