داستان راز آلود 8

درود و شادباشادامه داستان...ساختمان کتابخانه بسیار باشکوه بود. سالن بسیار بزرگی با ستونهای عظیم که در انتها هلالی و به سقف می رسیدند و طاقی درست می کردند. اطراف ستونها قفسه بندی شده پر از کتاب بود.در تقاطع ستونها استوانه ای از سقف آویزان بود که نور کتابخانه را تامین می کرد.کل دیوار های کتابخانه قفسه بندی بود و پر از کتاب ، تعدادی هم در حال نگاه کردن و ورق زدن کتابه بودند . در کتابخانه در بعضی قسمتها پله های به سمت بالا و پائین بود . از خورشید پرسیدم : این پله ها به کجا می روند.خورشید به یکی از پله ها اشاره کرد . این پله به سمت بالا می رفت.... این پله ها به سالن نویسندگان می رود .بعد دست من را گرفت و از یکی از پله ها بالا رفتیم. سالن بالا دقیقا مثل سالن پائین بود فقط زیر استوانه های نورانی میزهای گردی بود به چهار قسمت تقسیم شده بود و جوانان زیادی در حال نوشتن بودند.من نگاهی به خورشید کردم ، موضوع را فهمید و گفت : این نویسندگان دانشجویانی هستند کتابهای جدیدی که از سرزمین و دنیاهای مختلف میرسد بررسی ، نقد ، ویرایش و دست نویس می کنند.... چرا دست نویس، مگر شما تکنولوژی چاپ ندارید و چر از همان مبدا نسخه های بیشتری تهیه نمی کنید.خورشید به یک نویسنده نزدیک شد و گفت: این بهترین روش یاد گیری است. ما از کاغذها و جوهرهای استفاده می کنیم که ماندگاری زیادی دارند.این نویسندگان کتابهای زیادی در موضوعی خاص مطالعه می کنند و از چندین کتاب یک کتاب جامع و کامل باز نویسی و به رده بالاتر ارائه می دهند تا آنها در مورد دانشجو تصمیم بگیرند.به رتبه بالاتر برود ویا به سیستم دیگری منتقل شود.به میز نگاه می کردم چندین کتاب روی هم چیده شده بود و چندتای دیگر هم باز بودند . نوشته های زیادی روی کاغذها بود بعضی درهم و برهم ، خط خورده .صفحاتی تمیز و مرتب در حد یک کاغذ آ 4 البته کمی بزرگتر . یک ورق از کاغذها را خورشید برداشت به من داد . کاغذ خیلی نرمی بود و اطراف آن حدود یک سانت تزئین شده بود. در یک طرف سوراخهای ریزی و جود داشت که برای صحافی و جلد کردن احتمالا استفاده میشد.خورشید گفت: این برگ اصلی برای نوشتن است که بصورت خاص تهیه میشود. این دانشجویان بعد از مطمن شدن از مطالب خود آنها را روی این برگها می نویسند.خیلی کار خسته کننده و طاقت فرسایی به نظر می رسید ولی نفراتی که آنجا بودند اینطور بنظر نمی رسیدند.در لابلای میزها در حال قدم زدن بودیم ، تعدادی از میزها خالی و بعضی از میزها یک یا دو نفر نشسته بودند ، در بعضی از میزها وسایل رها شده بود ولی نفری نبود.در حالی که قدم می زدیم خورشید توضیح داد: دانشجویان در بیست و چهار ساعت دو نوبت چهار ساعته اینجا می آیند و هر صفحه از میز مطعلق به یک دانشجو است . وسایل تحقیق خود را از اینجا تا پایان کار جابجا نمی کند. ممکن است ماه های زیادی این کارش طول بکشد . بعد از اتمام کار در بخش صحافی آن را جلد و کامل می کند. طبقه بالا هم مثل همینجاست.... این همه زحمت و کار اگر تائید نشود چه می شود؟خورشید: خود من بعد چند ماه تلاش کارم نتیجه خوبی نداشت ، بخشی دیگر رفتم و راهنمایی و همراهی مهمانان را انتخاب کردم .سپس ادامه داد : طبقات پائین محل تحویل کتاب است، آنجا کتاب خود را به استاد تحویل می دهند و منتظر نتیجه می مانند . اگر استاد ایرادی نگرفت یک رتبه می گیرند.از پله ها پائین آمدیم و وارد سالن اولیه شدیم. خورشید گفت می خواهی به طبقات پائین برویم ، آنجا کمی با این بالا فرق دارد و هر چه پائین تر برویم خاصتر میشود.حس کنجکاوی من تحریک شده بود می خواستم بدانم آن پائین چه خبر است. به قسمتی از سالن رفتیم. پله آنجا با پله های دیگر فرق داشت، بزرگتر و با سنگهای زیبایی تزئین شده بود و بصورت مارپیچ پائین می رفت. دنبال خورشید پائین رفتم. درحین اینکه پائین می رفتیم خورشید گفت: این راه پله به طبقات پائین می رود . چند خروجی دیگر که چراغ آبی دارند محل استراحت دانشجویان است آنجا غذا ،آب و بقیه امکانات مهیا است.بعد از دوسه دور چرخیدن به سالن رسیدیم آنهم قوسی شکل با شیب ملایمی به سمت پائین می رفت. سمت چپ ستون عظیمی بود و سمت راست دربهای بزرگی با فاصله از هم وجود داشتند.اولین اتاق کوچک بود ، فردی مسن و سالخورده پشت میز در حال مطالعه بود ، اطراف او قفسه های پر از کتاب وجود داشت . خورشید برای او دستی تکان داد و او هم جواب داد .خورشید: اینجا بخش تخصصی و بایگانی کتاب است و هر سالن ویژه موضوع خاصی است ، سالن های اولیه کوچک هستند چندین طبقه بایگانی دارند که به چاه های کتاب معروف هستند . کتاب های از خارج می آیند در این چند سالن اولیه بایگانی میشوند. هرچه که پائین تر می رویم سالنها بزرگ تر می شوند . در سالن های بعدی کتابهای تازه نوشته شده بررسی میشود و بعد از آن کتاب به محلی که مشخص میشود فرستاده میشود.در راهرو به آرامی قدم می زدیم و خورشید هم در مورد سالن و تاریخچه آن و موضاعات بایگانی آن توضیح می داد.همانطور که گفته بود هر چه پائین تر می رفتیم سالنها خیلی بزرگتر می شدند و به چند سالن دیگر تقسیم می شدند. به سالنی رسیدیم که به گفته خورشید پیرترین استادها و راهنماها آنجا برای دانشجویان و استادهای جوان سخنرانی میکردند .با خورشید وارد یک تالار بزرگ شدیم . سقف بسیار بلندی داشت، ستونهای دو طرف تالار بودند که ورودی سالنهای کوچکتر ما بین این ستونها بود. نقاشیهای بسیار زیبا ، مجسمه ها و کنده کاریهای زیادی آنجا بود . از نمای تالار اینطور نمایان بود که خیلی قدیمی است و سالها در اینجا کار شده است.از خورشید پرسیدم اینجا چه سالنی است.خورشید مکثی کرد.به اطراف نگاه کرد و گفت: این تالار از قدیمی ترین تالارها است و چندین قرن قدمت دارد و به تالار آینه معروف است و هنوز هم در حال توسعه است.ادامه دارد...