مهم ترین قانونی که همگان در تجربه کاربری رعایت نمی کنند

یک اصل سازماندهی وجود دارد که هر انسانی باید به آن پایبند باشد ، به ویژه افرادی که محصولات را طراحی میکنند . روز به روز ، میبینم که شرکت ها این قانون را نقض میکنند و این مورد صددرصد اوقات به ضررشان است . در این مقاله توضیح خواهم داد که این قانون و معنا آن برای طراحی محصول و خدمات چیست .همچنین پیامدهای احتمالی این پدیده را در مدیریت سازمانی ، همکاری و کارایی کلی مطرح خواهم کرد.پدیده روانشناختی که در این مقاله در مورد آن بحث خواهم کرد ، بعنوان قانون میلر شناخته می شود .در کنار اینکه به شما می گویم قانون میلر چیست همچنین از شما درخواست میکنم برای یادگیری همه جانبه درس در این تمرین شرکت کنید .تمرینگام اول :قبل از شروع دستورالعمل های کج شده را بخوانید . قلم و کاغذ به دست بگیرید . این یک تمرین است که در آن سعی خواهید کرد کلماتی را که به تازگی خوانده اید ، از حافظه به یاد بیاورید .در زیر لیستی از 20 کلمه آورده شده است . آن ها را با درک بخوانید و سعی کنید تا جایی که ممکن است آن ها را حفظ کنید . سعی کنید کلمات را "در ذهن خود" نگه دارید . کلمات را ننویسید . حدود یک دقیقه وقت بگذارید . بعد از اتمام خواندن ، به پایین بروید تا کلمه "ایست" را ببینید . سپس گام دوم را بخوانید .گام دوم :اکنون از قلم و کاغذ خود استفاده کنید تا هر تعداد کلمه ای که از لیست به خاطر می آورید را یادداشت کنید . خوب فکر کنید ؛ اما برای دیدن کلمات به عقب برنگردید . اگر به بالا بازگردید آزمایش خراب میشود. حدود نیم دقیقه به خودتان وقت بدهید ... پس از پایان نوشتن کلماتی که سعی در یادآوری آن داشتید ، به عقب بروید و بررسی کنید چند مورد درست بوده است .اگر مانند اکثریت قریب به اتفاق انسان ها باشید ، 9 - 5 کلمه را به خاطر آورده اید . صدها آزمایش جهانی بودن این محدودیت در حافظه را ثابت میکند .وقتی برای اولین بار این پدیده را کشف کردم ، میدانستم که این پدیده تأثیرات زیادی در طراحی محصول دارد ؛ بدلیل درجه ای که این محدودیت روی کارهای روزمره تأثیر می گذارد .این ظرفیت برای نگه داشتن تقریبا 7 مورد اطلاعات در حافظه کوتاه مدت ، بعنوان قانون میلر شناخته میشود .قانون میلر؛ عدد جادوییدر سال 1956 مقاله ای نوشته شد که به یکی از پر مخاطب ترین مقاله ها در روانشناسی تبدیل شد .با عنوان "عدد جادویی هفت بعلاوه یا منهای دو" : برخی محدودیت های ظرفیت ما در پردازش اطلاعات ، که توسط روانشناس شناختی "جورج آ" در سال 1956 منتشر شد .میلر از گروه روانشناسی دانشگاه پرینستون در بررسی روانشناسی : اصل مقاله نشان می دهد که تعداد "بخش ها" ادراکی که یک انسان می تواند در حافظه کاری نگه دارد (به جز حافظه کوتاه مدت) است . این قانون اغلب بعنوان قانون میلر شناخته می شود . علاوه بر این ، ذهن انسان هنگام انجام کاری که به تلاش شناختی نیاز دارد ، می تواند تقریبا 7 مورد اطلاعات به خاطر بسپارد . این بسیار مهم است زیرا انسان دائما در حال انجام وظایف استو هنگام انجام این کار سعی در تحریک محرک های مختلف در ذهن دارد .یکی از مفاهیم کلیدی در قانون میلر "بخش بخش کردن" است که در واقع به معنای جمع آوری اطلاعات مختلف در یک گشتال منسجم است . بعنوان نمونه ، کلمه " p e n c i l " در واقع "بخشی" از حروف است که بصورت یک گشتالت ادراکی سازمان یافته است . اگر حروف مجدد ترتیب یابند " c n l i p e" شش بخش جداگانه از اطلاعات خواهد بود. بخش بخش کردن یکی از عناصر مهم سازمان دادن اطلاعات و پایه ای برای " تجربه کاربری " و قانون سازمانی ما است. ﻗﺎﻧﻮﻥ :همیشه عناصر اطلاعات را در دسته های بزرگتر از 9 ، اما ترجیحا 5 بخش تنظیم کنید.ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﺍﺳﺖ ، ﺯﯾﺮﺍ ﺁﻥ ﻫﺎ "ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ" ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻣﺰﮔﺰﺩﺍﻧﯽ ﺭﺍﺑﻂ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪﺕ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ .ﻣﻦ ﺩﺍﺋﻤﺎ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﻏﻮﻝ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ ، ﮔﻮﮔﻞ ﻭ ﻭﺭﺩﭘﺮﺱ ﻧﻘﺾ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﯿﻠﺮ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﯼ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﺻﺤﯿﺢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، ﺯﯾﺮﺍ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﯿﺪ ، ﺭﺍﺑﻂ ﮐﺎﺭﺑﺮﯼ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﭘﺎﯾﻪ ﺑﺼﺮﯼ ﺁﻧﭽﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﯾﺪ ، ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺎﯼ ﺩﻫﺪ . ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﯼ ﺑﻨﯿﺎﺩ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻃﻠﺒﺪ .یکی دیگر از پدیده های ادراکی مشاهده شده در رابطه با قانون میلر بعنوان برتری و اثر تازگی شناخته میشود . این اصطلاحات به ترتیب برای توصیف چگونگی به یاد آوردن مواردی که در ابتدا و انتهای یک تجربه حس کرده ایم ، بیشتر از موارد در وسط بکار می رود . برای مثال اگر بخواهم لیستی از کلمات را به شما نشان دهم ، به احتمال زیاد کلمات ابتدای لیست و انتهای آن را به خاطر می آورید . این نیز بعنوان اثر موقعیت مجموعه شناخته می شود .اثر موقعیت مجموعه ، گرایش فرد به یادآوری اولین و آخرین موارد از مجموعه بهترین و موارد میانی بدترین است .این اصطلاح توسط هرمان ابینگهاوس از طریق مطالعاتی که روی خود انجام داد ، ابداع شد و به این یافته اشاره دارد که دقت یادآوری بعنوان تابعی از موقعیت یک مجموعه در یک لیست مطالعه متفاوت است . زمانیکه از آنان خواسته می شود لیستی از موارد را به هر ترتیب به یاد بیاورید (فراخوانی رایگان) ، افراد تمایل دارند با به پایان رساندن لیست ، یادآوری را به بهترین شکل انجام دهند (اثر تازگی) . در میان موارد فهرست قبلی ، چند مورد اول بیشتر از موارد میانی فراخوانی می شوند (اثر اولویت) .این مشاهده سؤالات بزرگی را در زمینه تجارت و طراحی ایجاد می کند . اگر افراد ابتدا و انتهای یک تجربه را بیشتر به یاد بیاورند ، چگونه میتوان موارد مثبت را افزایش داد و منفی ها را در این زمان های مربوطه کاهش داد ؟ چه زمانی یک تجربه واقعا آغاز و پایان می یابد ؟ آیا باید عناصر مهم تری را در ابتدا و انتهای لیست ها بدلیل افزایش حفظ آن ها سازماندهی کنیم ؟ این ها همه سؤالات معتبری است که طراحان و مدیران " تجربه کاربری" باید هنگام اختراع یا توسعه محصول خود بپرسند .قانون میلر میتواند در هر جنبه از زندگی شما که شامل انجام یک کار نسبتا پیچیده است ، اعمال شود . با کاهش میزان عناصر در دسترس شما و سازماندهی آن ها توسط بخش های مربوطه که بیش از 9 بیت نباشد ، مغز شما قادر خواهد بود دقیقا مکان های موجود را به خاطر بسپارد تا بتوانید به عملکرد آن دسترسی پیدا کنید . وقتی لیست موارد بسیار بزرگ می شوند ، نقشه برداری ذهنی از آن ها بسیار دشوار است و کاربر را ملزم به جستجوی دشوارتر میکند .پایبندی به قانون میلر بویژه در پرتو روش های ناب و روندهای اخیر در فناوری و " تجربه کاربری " بسیار مهم است . کاربران قبل از خرید چیزی که می خواهند نیاز به آزمایش دارند . این ساده است . اگر آن ها در اولین روز یا هفته استفاده از آن ارزش آن را حس نکنند خریداری نخواهند کرد . از آنجایی که کاربران جدید زمان زیادی برای یادگیری همه چیز ندارند ؛ قبل از اینکه توسعه اتفاق بیفتد ، طراحی اطلاعات باید برنامه ریزی و به خوبی در این زمینه فکر بشود .قانون میلر فراتر از اطلاعاتما در جهانی زندگی می کنیم که میزان اطلاعات به طرز چشمگیری افزایش می یابد . با سازماندهی نکردن صحیح آن یا حذف کامل برخی ، در نهایت توانایی ما در انجام کارهای مهم برای اهداف بقا (ناوبری و کسب درآمد) را کاهش می دهد. به همین دلیل است که حذف موارد محصولات و خدماتی از زندگی که بازدهی با کیفیتی برای سرمایه گذاری ندارند بسیار مفید است . این مطابق با اصل پارتو است ، این ایده که 80٪ از نتایج شما از 20٪ سرمایه گذاری شما حاصل می شود . آیا روزانه کارهای زیادی را انجام می دهید تا بتوانید کارآمد باشی ؟ آیا تیم شما از ابزارهای زیادی برای همکاری استفاده می کند ؟ آیا اعضای زیادی در تیم خود دارید ؟ آیا کارمندان جدید خود را با اطلاعات بیش از حد بار می کنید و منجر به سردرگمی می شوید ؟قانون میلر به ما می آموزد که انسان ها اطلاعات محدودی دارند که می توانند پردازش کنند ، و اضافه بار کردن اطلاعات منجر به حواس پرتی می شود که بر عملکرد تأثیر منفی می گذارد . شرکت ها باید به دنبال راه هایی برای سازماندهی اطلاعات باشند به گونه ای که برای مشتریان و کارمندان آنها بسیار قابل هضم تر باشد . این مهم می تواند با از بین بردن ابزارها یا برنامه هایی که در تولید بیش از حد شناختی ، کاهش تعداد اعضای یک تیم و یا حتی سازماندهی بخش های شما بر اساس دانش ما از حافظه فعال ایجاد میشود ، باشد .این امر بویژه در علم جدید درباره مفهوم جریان که توسط روانشناس "Mihaly Csikszentmihalyi " مشهور شده است ، صادق است . "Flow " کلمه ای است که "Mihaly " برای توصیف حالت تمرکز یا "جذب" با یک وظیفه خاص ابداع شده است که در نهایت انسان آن را پاداش آور ، لذت بخش تحقق بخش فرض کرده است . او آن را به عنوان یک حالت مطلوب توصیف می کند که در آن بهترین عملکرد را داریم و واقعا "در آن لحظه" زندگی می کنیم . یکی از روش های مطمئن برای از بین بردن جریان ، افزایش حواس پرتی در محیط کار است . بنابراین ، آیا فکر می کنید با دادن ابزارهای بیشتر به کارمندان ، در واقع عملکردشان را افزایش میدهید ؟ قانون میلر بارها و بارها به ما می آموزد ، این چنین نیست . وقتی نوبت به تکمیل وظایف می رسد ، کمتر بیشتر می شود .بینش عملی :اعلان های دسکتاپ خود را خاموش کنید . از شر چیزهایی که هرگز استفاده نمی کنید خلاص شوید . بررسی صندوق ورودی های مختلف خود را متوقف کنید . استاد یک ابزار باشید ، نه بسیاری از چیزها . اکنون شروع به تمرکز کنید ...