مریخ ( قسمت اول )

به نام خداسلامبَهرام یا مِرّیخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طولانی‌تر و با سرعتی کمتر از زمین به دور خورشید می‌چرخد. مریخ مکان خوش آب و هوا و شاید هم بد آب و هوایی است که هر فرد در زندگی خود حداقل یک بار سفر به آن را تجربه کرده است.***{ گوینده: مرد ۲۸ ساله }اتفاقا من همین چند وقت پیش اونجا بودم . من خیلی به مریخ سفر می‌کنم. سرده و پر از موجودای عجیب و غریب که خیلی کم کار میکنن ولی واقعا پول دارن و مرفهن! واقعا برام جالبه بدونم که چیکار میکنن که اینجوری زندگی می‌کنن! اونجا به من خوش میگذره. آخه هر هفته یه همایش بزرگ برگزار میشه و این موجودا از موفقیتاشون میگن. منم اینارو گوش میدم که به دردم بخوره .. اما انگار راهکارای موفقیت اونا برعکس راهکارای ماس! یه بار یکی از این موجودا که اسمش نالیا بود درباره‌ی یه کشف بزرگ حرف میزد.. یه کشف که میتونه مغز هر مریخی رو بازکنه و با یه آمپول هر اطلاعاتیو که میخواد وارد مغزش کنه یا هرجاییش رو که میخواد پاک کنه یا عوض کنه! خیلی همایش جالبی بود ولی من باید زود میرسیدم سرکارم و مجبور بودم برگردم.. ولی حتما این آمپولشونو تو همایشای بعدی ازشون میگیرم .. کاش به مدیرم بگم این همایشا رو.. شاید خوشش بیاد ساعت کارو یکم عقب تر بندازه .. راستی اسم من صابره.. من کارگر کارخونه ی پیچ مهره ام...{ گوینده: زن ۳۴ ساله }فک کنم فقط یک بار شده که برم مریخ .. اونم چهار سال پیش بود. درست شب طلاق گرفتنم . خواستم برم مریخ که یکم این اوضاعو فراموش کنم. ولی اونجا اصلا بهم خوش نمیگذشت. آخه انگار اونجا کسی مثل من نبود و منو نمیدید. هواش گرم بود و پر بود از درخت های سبز و زرد و آبی .. من درختای آبی رو از همه بیشتر دوست داشتم .. زیر اون درختا ولی هیچکی نبود.. انگار فقط من بودم که دوست داشتم زیر اون درخت آبیا بشینم. واسه همین راستشو بخواید خیلی از مریخ خوشم نیومد و فکر نکنم دیگه بهش سر بزنم. راستی من صابرم. خونه دارم و ۳ تا بچه دارم .. یه پسر و ..{ گوینده: مرد ۵۰ ساله }یادش به خیر.. یه مدت هرشب میرفتم مریخ .. خیلی از مریخ خاطره ی خوبی دارم .. اونجا مریم و مهدی رو میدیدم. مریخم عین زمین خودمونه ها .. تازه با صفا‌ترم هست . خونه‌هاش همه ویلایی و پر از درخت .. تازه میوه‌ی درختاشم از دیوار زده تو خیابون و میشه ازشونم چشید .. یه بار یادمه داشتیم پیاده‌روی میکردیم که مهدی دلش توت خواست.. من نمیدونستم توت مریخی واسه بچه ی ۹ ساله خوبه یا نه .. مریم گفت چقدر میترسی تو .. تو نخوای چیزی شه چیزی نمیشه دیگه .. مریخ واسه تو که دیگه ترسناک نیست! راستم می‌گفت .. جدیدن دیگه سختمه برم مریخ .. پاهام نا نداره و نمیتونم درست راه برم .. مهدی هم الان ماشالا سرش شلوغ شده و سختشه زود به زود بیاد مریخ .. مریخم دیگه مثل قبل نیست.. شلوغ شده و پر سر و صدا.. این وقتا ترجیح میدم که فقط من کنار مریم باشم و مریم کنار من.. نه تو مریخ.. تو همین زمین خودمون! اینجوری حال جفتمون بهتره .. راستی من صابرم .. جانباز شیمیایی جنگ .. ساکن شرق تهران .. مریمم ۴ سال پیش فوت ...{گوینده: دختر ۱۵ ساله }مریخ؟.. اصلا مگه جای زندگیه اونجا .. یه بار خواستم برم ولی نزدیکش که شدم منصرف شدم . هیچ کس و هیچی نیست اون‌ تو! سرده و یخ زده.. اصلا مگه میشه موند اونجا! همینجا به این خوبی دیگه! با دوستام خوشم و میرم و میام و کیف می‌کنم.. مریخ چیه دیگه .. راستی من صابرم.. دانش آموز.. البته کلاس نقاشی و رقصم میرما .. ولی از همه ی اینا بیشتر ...{ گوینده: پسر ۲۴ ساله }من ... من نمیتونم که نرم مریخ .. مجبورم برم مریخ.. هی همش اطرافیام منو مجبور میکنن که برم.. مریخ ترسناکه .. همه چیش و همه جاش .. تو مریخ تو فقط میترسی .. نمیدونی از کی و از چی .. فقط میترسی و مریخ ترستو گنده می‌کنه. اینقدر گنده که وقتی برمی‌گردم تا یه مدت نمیتونم هیچ کاری کنم. چون میترسم.. خیلیم میترسم .. البته چرا دروغ .. از وقتی که باهاش میرم مریخ انگار فرق کرده ... ترسناک نیست! از وقتی باهاش میرم مریخ یه سری چیز روی مریخ خیلی واسم جلب توجه می‌کنن.. یه سری صورتک که از خاک مریخ زدن بیرون .. انگار میخواستن از خاک در بیان ولی نتونستن.. قبلا نبودن.. الان هستن.. شایدم از وقتی باهاش میرم مریخ حواسم به این صورتکا جمع شده .. از وقتی باهاش از مریخ برمیگردم دیگه زانوهامو بغل نمیکنم که بترسم ... خوش میگذره و کیف میکنم.. به نظرم بعضیا تنها نباید برن مریخ .. چون میترسن! باید یه بلد راه باشه همراشون .. اگه باشه خیلی خوش میگذره بهشون .. راستی من صابرم .. دانشجو.. اواخر لیسانس .. میخوام ادامه بدم واسه ..