چالش های یک زندگی روستایی- قسمت سوم

من قرار بود 40 روز روستا بمونم (مثلا اومده بودم استراحت) ولی از این وضعیت راضی بودم. این 40 روز فقط درگیر مرغ و جوجه و تخم مرغ بودیم. البته از این وضعیت راضی بودم. هر روز با آدام های تازه تو روستا آشنا میشدم ولی انصاف بعضی از اونا خیلی ساده و دل پاک هستن. همون بهتر که رنگ شهر و نبینن. روستاهای کرمان بیشتر مناسب کشاورزی نیست و خیلی از جونای اون منطقه برای کار مجبورن برن کارگری در باغ های پسته ویا کارگر ساختمانی. با خودم فکر کردم که میشه برای این جونا اشتغال زایی کرد. همین که من خودم هم به این کار علاقه مند شدم. لحظه خیلی جالبیه وقتی میبینی یک تخم به جوجه تبدیل شده و جوجه داره تخم رو میشکنه تا از ازش خارج شه. جوجه مرغ ارزون بود و به نظر من سودش کم بود. من تو طی این مدت که روستا بودم خیلی تحقیق کردم. یادمه با یه کفتر باز آشنا شدم که میگفت پارسال توی نمایشگاه تهران یک ترکیه ای 400 میلیون پول به کبوتر داد و اونو خرید. 400 میلیون واقعا کم پولی نیست ولی خب پرورش نژاد هر پرنده ای هم آسان نیست و سختی خودشو داره. ما که دستگاه جوجه کشی ارزان داشتیم و میخواستیم باهاش کار کنیم. با کمی تحقیق بیشتر با یه کارافرین آشنا شدم. اهل میاندورود بود و پرورش دهنده قرقاول من از طریق اینترنت با ایشون آشنا شدم. خدا خیرش بده هر چی ما پرسیدیم جواب داد و بالاخره ما تصمیم گرفتیم که قرقاول پرورش بدیم. در ابتدا برخی از دوستان مخالف کردن و گفتن مرغ و بوقلمون بهتره می ریم سراغ اونا و اینکه راحت میشه مرغ و بوقلمون بفروشی. خیلی هاشون اصلا نمی دونستن قرقاول چطور پرنده ای هستش!!! من که برای مدت کوتاهی اومده بودم روستا با مشاهده وضعیت برخی از بچه ها متوجه شدم که به دلیل وضعیت افتضاح اقتصادی خیلی از جوون ها برگشتن روستا و سخت در مضیقه هستن. همین باعث شد تا با انگیزه بسیار بیشتر دست به کار شم و برای جونای روستا اشتغال زایی کنم. هر چند خیلی هاشون داوطلب شده بودن و میگفتن هر کدوممون یه قسمتی از جوجه ها رو می بریم می فروشیم.روز بعد قبل از نهار با پراید اقا احمد رفتیم شهر تا چند جوجه قرقاول بخریم. فک کنم سخت ترین قسمت کار همین جا بود. اقا ما هر چی گشتیم تو کرمان پرنده فروش نبود که قرقاول داشته باشه. به همون جوان مازندرانی پیام دادم که از کجا تخم قرقاول بخریم. خودش گفت من تخم نطفه دار قرقاول می فروشم ولی به خاطر مسافت طولانی پیشنهاد نمیکنم. میگفت تو مسیر طولانی تخم های نطفه دار ضعیف میشن و یا خراب میشن. یه شماره ای داد گفت با این شماره تماس بگیر اون تو جنوب مشتری دارهف راهنماییتون میکنه.خلاصه ما مشتاق بودیم هر چه سریعتر پرورش قرقاول رو شروع کنیم. زنگ زدیم به اون شماره ولی آدم وقتی عجله داشته باشه کارش جلو نمیره. جواب نداد. سه روز بود که ما پی گیر این آقا بودیم. بالاخره گوشی رو جواب داد. از شانس خوب ما اومده بود یزد. تقریبا با ما چهار ساعت فاصله داشت. با هم قرار ملاقات گذاشتیم. فامیلیش درینی بود یه جوون 35 ساله ولی با کوله باری از تجربه. می گفت مزرعه پرورش قرقاول دارم و تخم و گوشت قرقاول میفروشم. میگفتش که قرقاول ماده تو سال 50 تا تخم نطفه دار تولید میکنه به شرطی که خوراکش خوب باشه و نر تو گله داشته باشی. قیمت هر عدد تخم نطفه دار هم طبق بازار اون روز دونه ای 5 هزار تومن بود(البته نژاد آمریکایش). جوجه یک روزه 12 تومن و اینکه گوشت قرقاول هم کیلویی 80 تومن میشه. اقای درینی به فکر صادرات بود و می خواست به کشورهای عربی گوشت قرقاول صادر کنه. اینم بگم که گوشت قرقاول یه گوشت لاکچری به حساب میاد و حتی هتل ها و رستوران های خاص یکی از غذاهای گرونشون همین گوشت قرقاول هستش. داشتیم از حرفای اقای درینی لذت میبردیم و تو دلمون بسیار امید داشتیم که موفق میشویم. چون واقعا سود خوبی داشت. با حساب سرانگشتی و با تجربه اقای درینی حساب کردیم اگر 100 جوجه خرید کنیم و بزرگشون کنیم بعد از 5 ماه 6 تومن خرج خوراکشون میشه و تقریبا 8 تومن هم سود خالص از فروش گوشت به دست میاریم. به نظرم بد نبود حتی عالی بود. می تونستیم در کنار این کار شغل اصلیمون رو هم انجام بدیم.با پیشنهاد اقای درینی تصمیم گرفتیم 200 جوجه بخریم و بعد از اینکه بالغ شدن تعدادی از اونا رو برای گله مولد در نظر بگیریم و یک سری هم که به سن کشتار رسیدن ، گوششتشون رو بفروشیم. یکم صبر و حوصله می خواست آخه 5 ماه باید صبر کنی تا به سن کشتار برسن و تازه بعد از یک سالگی بالغ میشن و تخم گذاری میکنن. تو قسمت های بعدی ادامه ماجرا را براتون تعریف میکنم....