فستیوال رنگ(Holi)

هندیها روز اول فروردین جشنواره رنگ دارن به اسم هالی. اینجوریه که: اهالی محل یکجا جمع میشن به هم رنگ میپاشن و میرقصند و شادی میکنند. کوچیک و بزرگ و پیر و جوون. شاد باشیم و رنگ بپاشیم. زندگیتان رنگی باد.هالی از فستیوالهایی هست که تقریبا همه جای دنیا برگزارش میکنند. یعنی با اجازه شهرداریها در هر محله ای یک پارکینگ یا قسمتی از پارک کوچیک را به جشنواره رنگ اختصاص میدن. و چون خیلی باحاله، و درست برگزار میشه اکثر خارجیها (غیر هندیها )هم دوست دارن و شرکت میکنن.اروپاییها عاشق این جشنواره شاد هستند من دو بار شرکت کردم. بار اول که راجع به این جشنواره شنیدیم، مسلما توسط چند تا از دوستهای هندی معرفی شدیم و کلی اه اه و امکان نداره ما تو این گِل و شل وارد بشیم و فکر کردیم اینکار خیلی هندیه! بعدش که عکسهاش اومد متوجه شدیم که خیلی از اروپاییها هم شرکت میکنند پس چیزی از ما کم نمیشه...، خلاصه،دل را به دریا زدیم و سال بعد شرکت کردیم. همراهمون چند تا اروپایی و ژاپنی و مصری و هندی و ایرانی هم بودند.با حجاب و بیحجاب کوچیک و بزرگ...هیچکس قرار نیست شما را بخوره!همه باید پیراهن سفید میپوشیدند. سفارش کرده بودن که پلاستیک ببریم که بعدش تو ماشین کثیف نشه.خلاصه روز موعود رسید و ما رفتیم و بلیط خریدیم....تا چشم نگاه میکرد آدم هندی تو صف بود، و داخل جایگاه صدای موزیک خیلی بلند و تند هندی... اولش یکمی تو ذوقمون خورد ولی نمیشد جا بزنیم، تعدادمون زیاد بود و بد میشد، با خودمون فکر کردیم که ۱۰ دقیقه میریم داخل و زودی برمیگردیم....رنگ قرمز تا چند روز پاک نمیشه! بیچاره شدیم!وقتی وارد جایگاه شدیم هم چشمتون روز بد نبینه، کف پارکینگ را بصورت حوضچه درآورده بودن، حدود ۱۰ سانت آب بود مثل حوضچه......که میرفتی اون جا و با آبپاش آب و رنگ میپاشیدین به هم... جا زدیم و خواستیم برگردیم که دیدیم دوستای هندیمون کلی رنگ و تفنگ آبی خریدن و به سمت ما میان.... تو رو در بایستی قرار گرفتیم.....فکر کردیم که یکمی بازی میکنیم و عمرا وارد اون حوضچه نمیشیم........وقتی شروع به آبپاشیدن و رنگ پاشیدن کردیم و یکمی دنبال هم دویدیم، دیگه از هر هندی اصیلی بدتر شدیم! پریدیم وسط حوضچه و از کف حوضچه به هم آب میپاشیدیم، با دست...با پا....تفنگ آبی را از کف حوضچه پر میکردیم....همدیگه را تو حوضچه هل میدادیم....تازه دیدیم نصف آدمها اونجا هندی نبودن ولی با اونهمه رنگ نمیشه کسی را شناخت!! همون باعث میشه خجالت نکشی و کلی بازی کنی...و تمام انرژیهای کثیف بدن گرفته میشه....و میفهمی که چقدر اون موزیک جلف و تند هندی باحاله و میطلبه!!کی به کیه؟! این دندوناش سفید مونده عجیبه برای من!؟؟عکس قبل و بعد گرفتیم... ولی نمیشه حدس زد کی کدومه! همه یک شکل هستیم... تا لای دندونامون هم رنگی بود و افتضاح...ولی واقعا خوش گذشت....بعدش رفتیم ناهار ساندویچ بگیریم...اولش صف طولانی بود ولی همه گرخیدن تا ما را دیدن...صف را باز کردن که به ما نخورن و رنگی نشن!!هندیها خیلی مردم شادی هستند...اگر تو سینماهای هند آخر فیلم بد و غمناک باشه، مردم عصبانی میشن و سینما را تاراج میکنن! هندیها زندگی را راحت میگیرن و عاشق خونواده هستن...تو تفریحات جمعی زیاد شرکت میکنن. به خونواده هاشون هم خیلی وفادارن. و به بقیه همشهریهاشون کمک میکنند و ترجیح میدن با هندیهای دیگه کار کنند. چند تا فستیوال دیگه برگرفته از هالی درست شده. یکیش (Color Run) هست که مسابقه دو هست و بعد از هر ۱۰۰۰ متر، بهت رنگ میپاشن و اونهم خیلی طرفدار داره. فکر کنم استرالیا یا انگلیس ابداع شده. من معتقدم شادی جمعی لازمه زندگی آدمهاست. و نباید تهدیدی برای فرهنگ یا دین حساب بشه. خونواده ها نباید از شادی جمعی احساس نا امنی کنند و این موضوعات باید از لحاظ فرهنگی جا بیفته. تحمل و ظرفیت اجتماعی باید بالا بره. و جوونهای دختر و پسر همسایه نباید به مثابه تهدید برای خونواده ها باشند. باید احترام و اعتماد باشه و قانون هم حمایت کنه.آستانه تحمل و ظرفیت جامعه باید بالا بره. جوونهای دختر و پسر پتانسیل رشد این جامعه هستند...تهدید اجتماعی نیستند.ماهواره ها خیلی مزخرفات به خورد مردم میدن و باید با آگاهی ازشون استفاده کرد... ولی انصافا ماهواره و اینترنت آستانه ظرفیت فرهنگی را بالا بردند..چشم و گوشها را باز کردن....واقعا متاسفم برای صدا و سیمای ملی و خیانتی که در اثر تعلل در برنامه سازی صحیح و اجتماعی در حق مردم میکنه. نیازهای اجتماعی جمع بزرگی از مردم را نادیده میگیره....خبرها دایما حکایت از سالی سخت دارن: وقتی زندگی سخت میشه خوشیهای کوچک را بزرگ کنید و غنیمت بشمارید(mindfulness)...این نیز بگذرد...در سال جدید آرزو میکنم زندگیتون به رنگینی و طراوت گلهای بهاری باشه.