برنامه درسی مدرن

۱۳۰ سال است که وقت گذاشته و با ساختار یکسانی کودکان را آموزش داده‌ایم. حال که برخی از ما در حال ورود به جهان پس از قرنطینه هستیم، من دوست دارم روشی مفید (گرچه برخی ممکن است بگویند افراطی) برای تصور مجدد برنامه درسی ارائه دهم.از آن‌جایی که در قرن زیست‌شناسی، شیمی، حساب، مطالعات اجتماعی بوده‌ایم، دیگر این‌گونه به‌نظر می‌رسد که پایه‌های سازنده از پیش تعریف شده،‌ غیر قابل بهبود بوده و نمی‌توان آن‌ها را زیر سوال برد. در حقیقت ساختار اولیه برنامه درسی، مدرسه را از آن‌گونه که باید کار کند دور کرده است.من فکر می‌کنم یک تغییر چشم‌گیر اتفاق نیفتاده است. روشی که در ادامه گفته می‌شود برای کودکان از سن ۶ سال به بعد جواب‌گو خواهد بود. مبانی تحصیل کردن را حذف نمی‌کند بلکه آن‌ها را کنار یک‌دگیر قرار می‌دهد. از آن مهم‌تر، چون خودگردان و پروژه محور است کودکان می‌توانند خود انتخاب کنند که یاد بگیرند. نه این‌که مجبور شوند.ما در عصر دانش‌نامه‌ای جهان شمول و همیشه متصل، حقیقتی در لحظه به‌روز شده و ماشینی تعلیم‌دهنده به نام اینترنت هسیتم. یعنی خواستار دانستن جواب بودن و چگونی جستجوی مطلب مهم‌تر است از به‌خاطر سپردن آن‌ در هفت سالگی. با داشتن حق انتخاب میان هدر دادن زمان و یادگیری، بسیاری این‌گونه شستشوی مغزی شده‌اند که فکر می‌کنند یادگیری به‌گونه‌ای طاقت‌فرسا و چالش‌بر انگیز است.معرفی برنامه درسی مدرناساسِ پایه، دانش‌آموز محور بودن و پروژه‌های خودآگاه است. در خدمت یادگیری بودن برای حل مسائل جالب و چگونگی پیروی و همچنین رهبری کردن. برای پشتیبانی از این روش «دوره‌ها» ابزارهای کاربردی هستند که دانش آموزان می‌توانند در پروژه‌های‌شان از آن‌ها استفاده کنند.آمار - مشاهده جهان اطراف به‌صورت شفاف و درک ظرافت‌ها، نتایج آنالوگ و Taxometrics (یادگیری چگونگی مرتب‌سازی شباهت‌ها). فهمیدن این‌که همه و هر چیزی در یک جعبه ساده قرار نمی‌گیرند. یادگیری مشاهده خطرِ برچسب‌گذاری نادرست و پروپاگاندا و قدرت مشاهده چگونگی توزیع.بازی‌ها - محدود و نامحدود، پوکر، الگوریتم‌ها، ساختارهای کسب‌وکار، روابط میان‌فردی، مذاکره، چرا کارساز هستند و چه زمان این‌گونه نیستند. همه& آن‌ها را بازی می‌کنیم حتی وقتی آن‌ها را بازی نمی‌خوانیم.ارتباطات - گوش دادن، صحبت کردن، خواندن و نوشتن، ارائه‌ها، تخمین‌های حیاتی و همدلی. به‌منظور محتوا می‌توانی بخوانی؟ برای فهمیدن می‌توانی بنویسی؟ می‌توانی برخیزی، خودت را معرفی و سپس بنشینی و به فرد دیگری گوش فرا دهی؟ چه می‌شود وقتی متوجه شویم کسی دقیقا مشابه ما وجود ندارد؟تاریخ و پروپاگاندا - چه اتفاقی افتاده و چگونه در موردش صحبت می‌کنیم. چرا، بیش‌تر از چه موقع. جریانات اساسی رویدادهای انسانی در گذشت زمان.شهروندی - مشارکت، رهبری، پرسش و پاسخ سوال‌های مناسب. به‌عنوان یک را‌ی‌دهنده و همچنین یک شریک در هر سازمانی.مهارت‌های واقعی - معیارهایی دشوار جهت اندازه‌گیری مانند صداقت، استقامت، همدلی، متعهد بودن، اعتماد، کاریزما، کنجکاوی، حل مسئله و شوخ طبعی.روش علمی - درک این‌که چه می‌دانیم و فهمیدن چگونی کشف مسئله بعدی. یادگیری خواندن و نمایش کار خود. هیچ هدفی پشت به‌خاطر سپردن چرخه کربس نیست.برنامه نویسی - فکر کردن به‌گونه‌ای که یک کامپیوتر بتواند به کمک‌تان بیاید. از اکسل و فتوشاپ گرفته تا ++C.هنر - بروز خود با اشتیاق، تداوم و یک نقطه نظر. نه به این خاطر که شغل‌تان است بلکه چون می‌توانید و مهم است. قدردانی از هنرِ پیشین و ایجاد هنر خود در هر قالبی که نیاز است.تصمیم‌گیری - استفاده از سایر مهارت‌های ذکر شده برای تصمیم‌گیری بهتر.فراشناخت - اندیشیدن در مورد فکر کردن و ایجاد عادت‌ها از قصد.سوال من این است: اگر بتوانید برای شخصی که این مهارت‌ها را دارد در مدت یک دهه یا بیش‌تر در مدرسه دولتی کار کنید آیا تمایل خواهید داشت؟ اگر در کنارشان کار کنید یا آن‌ها برایتان کار کنند چه؟ یا با آن‌ها قرار بگذارید؟ یا در کنارشان زندگی کنید یا به آن‌ها رای دهید؟اگر این چیزی است که نیاز داریم و برایش ارزش قائل هستیم، چرا تدریسش نمی‌کنیم؟لینک مرجع: https://seths.blog/2021/09/the-modern-curriculum/