تقدیم به معشوقه حافظ... چه عرفانی چه غیر عرفانی

سلامیه موضوع مهمی که توی ادبیات فارسی ذهن همه رو به خودش مشغول کرده همین معشوقه های شاعرا هستن ...ما اینجا درباره معشوقه حافظ حرف میزنیمخب یه عده ای میگن معشوقه حافظ «شاخ نبات» هست که بهش «شاخه نبات» هم میگناین همه شهد و شکر کز سخنم میریزد اجر صبری است کزان شاخ نباتم دادندخب اینا هم نظر خودشونو دارن ولی بعضی جاها توی شعرای حافظ شاخ نبات منظورش شیرین سخنیهحافظ چه طرفه شاخ نبات است کلک تو کش میوه دلپذیر تر از شهد و شکر استیه عده هم میگن حافظ یه معشوقه 14 ساله داشته که اسمش نسرین بوده ....خب دلیلشون هم چیه؟میگن حافظ 14 جا از معشوق 14 ساله ش حرف زده و14 بار هم اسم نسرین اومده و میگن رازی در پس حرف های خواجه حافظ هست ... که خب با این استدلالشون ریاضی دان ها توی قبر لرزیدن ...خب اگه اسم اصغر تکرار میشد چه استدلالی واسش داشتینمی دوساله و محبوب چاده ساله همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیرچارده ساله بتی چابک و شیرین دارم که به جان حلقه به گوش است مه چاردهشرسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی باد بنفشه شاد و کش آمد سمن و صفا آوردبه بوی دل بیمار عاشقان چو صبا فدای عارض نسرین و چشم نرگس شدو شعر های دیگه از این قبیلبحث بعدی اینه معشوقه حافظ زمینی یا آسمانی که خب خیلی جاها مشخصا این معشوق آسمانیه و بعضی جاها هم خیلی تابلو حافظ قصد مخ زنی دافای اون زمان رو داشته و از دلبران زمینی حرف زده ولی پادشاه سخن بعضی جاها مارو بین زمین و آسمون نگه داشته و مشخص نیست با کودوم دسته است... زمینی یا آسمونی؟ مسئله اینستمسئله بعدی اینه که سلیقه ی آقا حافظ چطور بوده... و معشوقه ایشون چه شکلی بود «البته معشوقه زمینی»ببرد از من صبر و قرار و طاقت و هوش بت سنگین دل و سیمین بناگوشنگاری دارم چابکی سنگی کله دار ظریفی مهوشی ترکی قبا پوشدل داده ام به یاری شوخی کشی نگاری مرضیه السجایا محموده الخصایلبداد لعل لبت بوسه ای به صد زاری گرفت کام دلم به او به صد الحاحرشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار دستم اندر دامن ساقی سیمین ساق بودخال مشکین که بدان عارض گندمگون است سر ان دانه که شد رهزن ادم با اوستان سیه چرده که شیرینی عالم با اوست چشم میگون لب خندان دل خرم با اوستای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما از روی خوبی از چاه زنخدان شمازلف اشفته و خو کرده و خندان لب و مست پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دستخب حافظ یه جاهای حتی به خانمشون میگفتن بیا تانگو برقصیم ....البته به زبان فارسی دری میگفترقص بر شعر تر و ناله می خوش باشد خاصه رقصی که در آن دست نگاری گیرند پس معشوقه حافظ :سیمی بناگوش...چابک....چشم خمار....زلف اشفته...خندان...مست....چاه زنخدان ....سیه چرده و گندمگون«سه حالت داره یا حافظ چند تا معشوقه داشت یا معشوقش رفته کنار آب رکن آباد برنزه کرده یا زمان قدیم رابطه بین ژن های رنگ پوست هم توانی بوده «نصف معشوق سیاه بوده نصفش سفید»» خال مشکین... سیمین ساق ...لعل لب و... بودهخداوند مرا ببخشاد که اینقدر درباره ی معشوقه مردم حرف میزنمحافظ جان میدونم الان از اون دنیا داری عربده میکشی که« درباره ی معشوقه ی من حرف نزن» و فرشته ها دستاتو گرفتن وگرنه میومدی منم با خودت میبردی اون دنیا ولی حافظ عزیزم اینا همش یه تسویه حسابی بود که باهات داشتم و الان صافش کردم...چه حسابی؟شب یلدا با کلی ذوق حافظ باز کردم که فال بگیرم اونم درست وسط جمع فامیل همه هم مشتاق بودن ببینن چی میشه که یهو اومددرد عشقی کشیده ام که مپرس زهر هجری چشیده ام که مپرساخه نیت من واسه کنکورم بود این چه ربطی داشت؟ عاشق کنکور شدم کنکور ولم کرده؟کنکور شکست عشقی خورده؟کنکور درد داره؟حالا ایناش هیچ همونطور که داشتم بلند بلند میخوندمش رسیدم به تهش که حافظ میگه«لب لعلی گزیده ام که مپرس» اخه چرا دروغ؟ چرا افترا؟ چرا ابروی مسلمونو میبری؟ لب لعل کجا بود اخه؟حافظ جان هرچی بشه بازم طرفدارتم خودتو ناراحت نکن عکس لو رفته از معشوقه حافظعکس بالا هم عکس لو رفته از معشوقه حافظه ...حتی تصور اینکه این به حافظه بگه« آقایی برام یه غزل بگو» هم ترسناکه