دوگرایی شخصیتی

برون‌گرا یا درون‌گرا! مسئله این است یا این نیست؟!!طی یک آزمون شخصیتِ معتبر فهمیدم که درون‌گرایی و برون‌گراییِ من دو درصد باهم تفاوت دارن.49 درصد درون‌گرا و 51 درصد برون‌گراو خب این یعنی من دوگرا هستم.حالا می‌خوام در حدی ک خوندم و می‌دونم براتون توضیح بدم: دوگرا دقیقا چیه؟این دو ویژگی شخصیتی بصورت یه طیفه و به هیچ‌وجه دوقطبی نیست.منبع: faraneshیک تعریف کوتاه و جامع در مورد این دو دسته رو به نقل از همین سایت می‌نویسم:درون‌گرا از تعامل اجتماعی خسته می‌شه و برای شارژ شدن احتیاج به تنهایی داره.برون‌گرا از تنها موندن مضطرب می‌شه و برای انرژی گرفتن احتیاج به معاشرت داره.حالا رفتار یک فرد دوگرا چطوریه؟دوگراها بسته به موقعیتشون تصمیم می‌گیرن درون‌گرا یا برون‌گرا باشن.به عنوان مثال من از بودن در جمع خاصی از دوستانم لذت می‌برم. راحت باهاشون صحبت می‌کنم. ولی از یک جمع دیگه ای عذاب می‌کشم و ترجیحم اینه که ساکت بمونم! و بدنبال تنهایی در اون زمان می‌گردم. وقتی تلفنی با فلان آشنا صحبت می‌کنم، به هیچ عنوان صحبتم از دو دقیقه بیشتر نمی‌شه. ولی وقتی مثلا با یکی دیگه از آشناهام حرف می‌زنم حداقل صحبتای معمولی و سریعِ ما 15 تا 20 دقیقه طول می‌کشه. همه ی آدما بالاخره با یک درصدی دو گرا هستن. (تو اون طیفِ بالا به خوبی مشخصه)تا حالا اسم نمودار توزیع نرمال یا زنگوله ای به گوشتون خورده؟؟some people: بعضی از افراد most people: بیشتر افرادطبق این نمودار دو سر طیف که به صورت "افراطی" یک ویژگی رو دارن، از نظر آماری تعدادشون خیلی کمه.به عنوان مثال اگر قد افراد جامعه رو بررسی کنیم افراد خیلی قد کوتاه و خیلی قد بلند، کمن. ولی افراد با قد متوسط خیلی زیادن!! فردی که قدش صفر یا بی‌نهایت باشه هم وجود نداره.این مثال در مورد درون‌گرایی و برون‌گرایی صادقه. هر فردی بالاخره در بخشی از زندگیش نیاز به تنهایی داره و یا ممکنه در بخشی از زندگیش از اینکه تنها باشه بترسه.یادمه بچه که بودم وقتی مهمونامون می‌رفتن یا از مهمونی برمی‌گشتیم خیلی غصه ام می‌گرفت. مخصوصا اگه جمعه بود و قبل غروب میومدیم خونه. معمولا بقیه خانواده زودتر میخوابیدن که شنبه برن سر کارشون. منم می‌نشستم از تنهاییم وحشت می‌کردم:) هیچ چیزی هم نمی‌تونست این حسو از من بگیره. کتاب خوندن، بازی، درس، خواب... هیچی! یکی از مهم ترین خوبیای ورود به فضای مجازی برای من این بود که دیگه هیچ وقت وحشت از تنهایی رو به اون شدت قبلی حس نکنم.وقتی حس می‌کنم تنهام کافیه یکی از دوستانم که آنلاینه رو پیدا کنم و باهاش صحبت کنم! البته منکر آسیب‌های این فضا نیستم. مثلا گاهی حرفی رو می‌زنم که بخاطر همون حسِ پرحرفی و برون‌گرایی بوده. کسی نباید می‌فهمید یا چیزای دیگه.حالا کدومش بهتره؟ درون‌گرایی یابرون‌گرایی؟؟بعضی وقتا با یه جمعی از دوستام میرم بیرون که پیش اونا برونگرا م. در نتیجه برمی‌گردم خونه و می‌بینم انقد گرم حرف زدن و بازی و به طور کل "مصاحبت با اون جمع" بودم؛ که هیچ عکسی از طبیعت یا اون فضا نگرفتم! گاهی هم از "در اون جمع بودن" انقدر در عذابم که قاطیشون نمی‌شم و به جاش کلی عکس می‌گیرم!!! بعضی وقتا انقدر ازشون دور می‌شم که تو همون مسافرت یا گردش اجباری، می‌شینم یه گوشه کتاب می‌خونم! یه وقتایی تو مهمونیای شلوغ تمرین نمایشنامه خوانی می‌کنم!!متنای ادبی یا عاشقانه ای ک دوسشون دارم رو می‌خونم و حتی شاید ویس بگیرم.من همون آدم ام! ولی ممکنه دسته اول فک کنن من یه آدمِ اجتماعی هستم و دسته دوم فک کنن من زبون ندارم!نه درون‌گرا از برون‌گرا بهتره، و نه برعکس. مثلا یه تصور کلیشه‌ای هست که درونگراها متعادل‌تر، خلاق‌تر، باهوش‌تر، و صاف و ساده‌ان. اگر خودت رو برون‌گرا بدونی، احتمالا از این نوع ادعاها اعصابت خراب می‌شه. نگران نباش: هیچ شواهدی وجود نداره که هیچ‌کدوم از این ادعاها درست باشه یا اینکه این خصوصیات از تیپ شخصیتی ناشی بشه. با همهٔ این حرف‌ها، آدم‌هایی که به یکی از دو سمت درون‌گرا یا برون‌گرا متمایلن کمی در برقراری ارتباط با هم مشکل دارن، اما هیچ‌کدوم بهتر یا بدتر از دیگری نیست. ما همه به بی‌شمار شکل مختلف با هم فرق داریم و فقط هم به طیف درون‌گرایی_برون‌گرایی محدود نمی‌شه. گاهی سروکله زدن با دیگران سخت می‌شه، و برای همین به هم برچسب می‌زنیم تا به نظر آسون‌تر برسه.ممکنه تو یه برون‌گرا باشی که دوست داره خیال‌پردازی کنه و به چیزهای مختلف عمیق فکر کنه. ممکنه یه درون‌گرا باشی که عاشق صحبت کردن با آدم‌ها است. ممکنه یه درون‌گرای پرانرژی باشی که بلند حرف می‌زنی. ممکنه یه برون‌گرای حساس باشی که نمی‌دونی توی جمع باید چه کار کنی.به نقل از faranesh.comملخص کلام اینکه:وقتی خودت رو برون‌گرا یا درون‌گرای محض می‌شناسی، کم‌کم این برات تبدیل به یک بهونه می‌شه، ممکنه به خاطرش نیازهای خودت رو نادیده بگیری! هر کسی گاهی نیاز به تنهایی یا در جمع بودن داره. اما اگه تو خودت رو به عنوان یه برون‌گرا بشناسی ممکنه احساس گناه کنی از اینکه روز جمعه با بقیه بیرون نری و از تنهاییت تو خونه لذت ببری.و برعکس، اگر خودت رو درون‌گرا ببینی، ممکنه گردش و بیرون رفتن با دیگران رو رد کنی چون فکر می‌کنی باید بیشتر تنها باشی! و هیچوقت لذت‌های یه مسافرت دوستانه یا دورهمی با هم‌کلاسیات رو تجربه نکنی.خوش‌حال میشم مثال های شما رو در مورد هرکدوم از بخش‌ها بخونم! تجربه‌ی شخصیتون در نقض یا تایید هر بخش.یکی از عکسایی که تو یه گردش اجباری! گرفتم:آسمونِ روستای برفجین _ همدانتوضیحات مفصل، علمی‌تر و دقیق‌تر در مقاله زیر: https://www.pezeshkyemrooz.com/news/psychiatry/%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%80%D8%AA- یکی از بهترین سایت‌های آزمون شخصیتاین سایت بالایی یه مدته به مشکل خورده میتونید ازین آزمون استفاده کنید.تحلیل تیپِ شخصیتی https://smarteen.ir/%d8%b4%d8%ae%d8%b5%db%8c%d8%aa-%d8%af%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d9%88%d9%86%da%af%d8%b1%d8%a7-%db%8c%d8%a7-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86%da%af%d8%b1%d8%a7%d8%9f/