وحشت و مشکل چه ارتباطی با یکدیگر دارند؟

موقعیت‌هایی که برایتان ذکر می‌کنم را تصور کنید:در استخر قدم می‌زنید و به سرتان می‌زند که به قسمت عمیق هم بروید. شما شنا بلد نیستید بلکه می‌خواهید تلاش خود را برای شنا کردن نشان دهید. شیرجه می‌زنید و بعد هر چه به بدنتان کش می‌آورید، پایتان به کف استخر برخورد نمی‌کند. وحشت می‌کنید و بعد تمام خاطرات‌تان از کودکی تا بزرگسالی به مانند یک سریال مقابل چشم‌هایتان به نمایش درمی‌آیند. مذبوحانه دست و پا می‌زنید تا بلکه هر طور شده به گوشه‌ای برسید و خود را نجات دهید.کودکی خردسال با آب‌نباتی که در دهانش دارد بازی می‌کند اما ناگهان آب‌نبات به گلویش می‌پرد و به تقلا می‌افتد. مادر این کودک وقتی می‌بیند که فرزندش در حال جان دادن است، تنها کاری که می‌کند داد زدن است و خدا خدا کردن. متاسفانه کودک می‌میرد.بگذارید موقعیتی تمسخرآمیز برایتان ذکر کنم:فردی از تشنگی در حال هلاک شدن است. لنگلان لنگان به نزدتان می‌آید و از شما تقاضای آب می‌کند. بعد هم همانجا روی زمین می‌افتد. لب‌هایش تکان می‌خورند. شما هم که هول شده‌اید فقط به دنبال آنید که کاری انجام دهید و هر چه زودتر او را نجات دهید. در کمال ناباوری یک بسته بیسکوییت ساقه‌طلایی از کیف‌تان بیرون می‌آورید و آن را در دهانش می‌تپانید.ممکن است برخی از موقعیت‌هایی که بالاتر ذکر کردم برایتان پیش آمده باشد یا ممکن است گمان کنید که موقعیت سوم چقدر مسخره و ابلهانه است ولی اگر اقدامات خود را در طول روز موشکافانه‌تر بررسی کنیم، در می‌یابیم که ما هم به چنین اقدام‌های احمقانه‌ای دچار می‌شویم. زیر بار چنین اتهامی نمی‌روید؟ مشکلی نیست من نمونه‌هایی را برایتان ذکر می‌کنم:از بی‌حالی و کسالت شدیدی رنج می‌برید. دوست دارید کاری انجام دهید ولی حس انجام آن کار را در خود نمی‌یابید. به دنبال چیزی هستید که مثل مواد مخدر حالتان را جا بیاورد به همین خاطر موبایل‌تان را برمی‌دارید و به اینستاگرام پناه می‌برید و بی‌حالی دوباره ادامه می‌یابد.(من کاری با اینستاگرام رفتنتون ندارم ولی انصافن به منم فیلترشکن معرفی کنید)با پناه بردن به فضای مجازی شما دچار دور باطل می‌شوید. به این شکل:حالا که ثابت شد همه‌مان اقدام‌های احمقانه انجام می‌دهیم، نوبت می‌رسد به اینکه روشی برای اصلاح آن ارائه دهیم.وحشت نکنیدوقتی با موقعیتی روبرو می‌شویم، مغز ما به طور خودکار احتیاط کرده و به ما اجازه‌ی پیشروی نمی‌دهد. اگر بیشتر بجنگید و سعی کنید که در برابر این مکانیزم دوام بیاورید، مغز با سلاحی به نام وحشت به سراغتان بازمی‌گردد. نمونه‌ی بارز این وحشت همان فردی است که در استخر گیر افتاده و فقط دست و پا می‌زند و این چه بسا موجب می‌شود که بیشتر در آب فرو برود.اگر بخواهیم چرخه‌ی باطل حال ندارم پس هیچ کاری انجام نمی‌دم و هیچ کاری انجام نمی‌دم چون حال ندارم را بررسی کنیم به عامل وحشت برخورد می‌کنیم. ما گمان می‌کنیم که تمامی فرصت‌های خود را از کف داده‌ایم و دیگر تلاش‌هایمان بیهوده خواهد بود. همین گمان وحشت را به جانمان می‌اندازد و دوباره اهمال کاری می‌کنیم.اگر می‌خواهید از این چرخه‌ی باطل خلاص شوید، باید خود را آرام کنید.شیوه‌ی من برای رهایی از وحشتی که به آن دچارم، پناه بردن به فهرست بحران است. این فهرست به شما کمک می‌کند تا عامل وحشت را شناسایی کرده و بتوانیم با آن مقابله کنیم.شاید برایتان مفید باشد: (فهرست بحران و مزیت جادویی آن)مشکل را شناسایی کنیدآلبرت انیشتین می‌گوید:«اگر یک ساعت برای فکر کردن بر روی یک مساله وقت داشته باشم، ۵۵ دقیقه‌ی آن را صرف تعریف دقیق صورت‌مساله می‌کنم.»به عبارت دیگر اگر راه‌حل شما جوابگو نیست شاید به خاطر آنست که مشکل را اشتباه تشخیص داده‌اید. مثال تپاندن ساقه‌طلایی به دهان فردی که تشنه بود را به یاد بیاورید. اگر مشکل را درست تشخیص دهیم، راه حل درستی هم برای حل آن ارائه می‌دهیم.وحشت و مشکل چه ارتباطی دارند؟دو عاملِ وحشت و عدم توانایی شناخت مشکل ارتباطی تنگاتنگ و دایره‌ای دارند. اگر وحشت‌زده‌اید به خاطر آنست که نمی‌توانید مشکل را تشخیص دهید و اگر نمی‌توانید مشکل را تشخیص دهید به خاطر آنست که وحشت‌زده‌اید. راه‌حلی که ما برای رهایی از این دایره به شما پیشنهاد کردیم نوشتن فهرست بحران بود که خواندن و استفادهی آن را ضروری می‌دانیم.ناگفته نماند که رهایی از این چرخه باطل در گرو عمل کردن است نه عقب انداختن.راستی تا یادم نرفته بهتون بگم که سایر نوشته‌های من رو می‌تونید توی وب‌سایت زیر بخونید:hadighorbany.ir