با شایع‌ترین دلایل افزایش آنزیم‌های کبدی آشنا شوید!

آنزیم‌های کبدی در سلول‌های کبدی قرار دارند. سطح آنها در حالت طبیعی در خون پایین است. زمانی که کبد آسیب می‌بیند، سلول‌های آن دچار تخریب شده و این آنزیم‌ها به جریان خون راه پیدا می‌کنند. البته نمی‌توان گفت این آنزیم‌ها فقط در کبد وجود دارند، آنها در اندام‌هایی مانند کلیه، مغز، ماهیچه‌ها نیز وجود دارند اما غلظت آنها بسیار کم است. برای بررسی این آنزیم‌ها تنها به یک آزمایش خون ساده نیاز خواهید داشت. همچنین خوب است بدانید بالا بودن سطح آنها همیشه به این معنا نیست که بیماری جدی و خطرناکی رخ داده است. در این مقاله می‌خواهیم به شایع‌ترین دلایلی که باعث آسیب‌های کبدی و افزایش آنزیم‌های آن می‌شوند، اشاره کنیم.دلایل افزایش آنزیم‌های کبدیمهم ترین آنزیم‌های کبدی را بشناسید؟در برگه آزمایش خون ممکن است با فاکتوری به نام ALT مواجه شوید. اگر می‌خواهید بدانید alt در آزمایش خون چیست؟ باید گفت منظور از آن همان آنزیم SGPT (آلانین ترانس آمیناز) است. از دیگر آنزیم‌های کبدی می‌توان به SGOT یا AST (‌آسپارتات ترانس آمیناز) و ALP (آزمایش آلکالین فسفاتاز) اشاره کرد. دلایل افزایش آنزیم‌های کبدی چیست؟‌کبد چرباز شایع‌ترین دلایلی که می‌تواند باعث افزایش آنزیم‌های کبدی شود، کبد چرب است. به طور کلی گفته می‌شود ۲۵ درصد مردم جهان با این بیماری درگیر هستند. کبد چرب در مردان بیشتر شایع است. سبک زندگی نادرست و داشتن رژیم غذایی پرچرب، زمینه را برای بروز این بیماری فراهم می‌کنند. ۲۵ تا ۵۱ درصد علت افزایش آنزیم‌های کبدی، این بیماری معرفی شده است. وجود کمی چربی در کبد طبیعی است. اما اگر ۵ تا ۱۰ درصد از وزن کبد مربوط به چربی باشد، زنگ خطرها به صدا در خواهند آمد. البته باید بدانید همیشه آسیب‌های کبدی با علامت و نشانه خاصی مواجه نیستند. گاهی اوقات زمانی متوجه بیماری می‌شوید که کبد آسیب جدی دیده است.از علائم شایع کبد چرب می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:‌دل‌دردبی‌اشتهاییضعف مفرطکاهش وزنکاهش تمرکزتیرگی پوستِ در ناحیه گردن و زیر بغلضایعات پوستی کدرتهوعسیروز کبدیمنظور از سیروز کبدی، همان زخم کبد است. زمانی که کبد دچار التهاب و آسیب می‌شود، شروع به بازسازی خود خواهد کرد. این امر باعث ایجاد زخم‌ها اسکار می‌شود و در نتیجه سیروز کبدی رخ می‌دهد. در مراحل آخر، تنها پیوند کبد به عنوان راه درمان معرفی شده است. سیروز کبدی می‌تواند به دو صورت برگشت پذیر و برگشت‌ناپذیر بروز کند. این بیماری می‌تواند با نشانه‌های زیر همراه باشد:کاهش شدید اشتها تهوعاحساس خستگی بیش از حد ورم در پاها و شکمکاهش وزنخارش پوستاحساس گیجیقرمزی کف دستزرد شدن رنگ پوست و چشمافزایش رگ‌های خونی روی پوستکاهش میل جنسی و بزرگ شدن سینه در مردانهپاتیتهپاتیت از دیگر بیماری‌های شایع کبد است. علت بروز این بیماری می‌تواند مصرف بیش از حد مشروبات الکلی یا ویروس باشد. نوع ویروسی این بیماری بیشتر شایع است. براساس نوع ویروس این بیماری به چند دسته مختلف تقسیم می‌شود: A،B، C، D و E. هپاتیت نوع A، B و C از دیگر انواع آن بیشتر شایع هستند. بهداشت ضعیف، داشتن روابط جنسی پرخطر، غذا و آب آلوده، استفاده از سوزن‌های مشترک و تماس با ترشحات فرد آلوده، از مهمترین راه‌های انتقال این بیماری به‌شمار می‌روند. برای برخی آنها مانند هپاتیت بی، واکسن وجود دارد و به این ترتیب می‌توان به طور موثری از بروز آنها جلوگیری کرد. این بیماری می‌تواند با نشانه‌‌های زیر همراه باشد:تیره شدن رنگ ادرارکهیرخارش پوستروشن شدن رنگ مدفوعزرد شدن رنگ پوست و سفیدی چشم اسهالخستگیکاهش اشتهاتب خفیفدرد عضلانی و مفصلیحالت تهوعدردهای شکمی خفیفاستفراغکاهش وزنمصرف داروهای مسکنمصرف بیش از حد داروهای مسکن نیز می‌توانند باعث آسیب سلول‌های کبدی شوند. از جمله این داروها می‌توان به استامینوفن، ژلوفن، بروفن و دیکلوفناک اشاره کرد. اگر در کنار این داروها، از داروهای ضد صرع و فشار خون استفاده شود، آسیب کبدی دو چندان خواهد شد.