من آدم صد در صدی هستم یعنی چه؟

بسم الله الرحمن الرحیم. سلام. من آدم صد در صدی هستم یعنی اینکه من در عشق ، رابطه ، رفاقت و خیلی چیزها صد در صد انرژی ام را می گذارم وسط. نه مثل اکثریت که قطره قطره خرج می کنند. مثلا اگر عاشق کسی شوم صد در صد عشقم را وسط می گذارم. لذا حال که در ویرگول عضو شده ام سعی میکنم آن میزان که توان دارم فعالیت کنم ولی خب جهان تحمل همچین چیزی را ندارد. نه آن معشوق بازیگوشِ سیمین رویِ یاقوت لب. نه این پلتفورم مجازی کم اعصاب. حالا ما دیروز هِرِمان گرفت که یکم زیاد فعالیت کنیم. مثل چندی پیش که آن روز هم همینطور شدیم و آمدیم دیدیم یکهو نوشته اکانت شما برای 24 ساعت مسدود شده است.حالا ما رو میگی. مثل کودک که بستنی دو بار لیس زده اش را از دستش بگیرند چنان دلم شکست و بغض در گلویم خفه شد که نگو. خب یکی نیست بگوید به چه جرم؟ شما مگر این پلت فرم را ایجاد نکرده اید دیگران درش فعالیت کنند؟ حال یکی به خاطر مسدود بودن اینستاگرام و تلگرام اینجا فعالیتش کمی زیاد بود. چرا می زنیدش؟ مهمان حبیب خداست آقا. مهمان را روی چشمشان می گذارند جاهای دیگر. اینستاگرام فضا را باز گذاشته تا افراد هر لنگ و لقدی خواستند بیاندازند. ما هم آدم های بی کس و کار و یک لاقبایی نبوده ایم که به شما پناه آورده ایم. ما از آن دست آوارگانیم که مهاجرت کرده ایم به پلت فرم شما! که خدا می فرماید فسیرو فی الارض. حال که به میمنت و مبارکی ما را کوچانده اند به شبکه های داخلی. این شرط انصاف است شما همه ش چادر ما را آتش بزنید و کانکسمان را خراب کنید؟آمده ام می بینم نوشته شما 7 روز جریمه شده اید. آن دفعه اول که 24 ساعت جریمه شده بودم چه سخت گذشت. حالا 7 روز؟ یادم می آید کلی ایمیل زدم و جواب آمد رفتار ربات گونه داشته باشید پخ سرتان را می بریم؟ خب این حرف اعتماد به سقف می خواهد. ربات می آید هرزنامه تولید میکند. نه کامنت پنج شش خطی مطابق با محتوای نوشته. پس شما هرزنامه را نمیشناسید. ولی این را روزی روان نویس بهم هشدار داده بود. گفته بود تازه بلاک هفت روزه و یک ماهه و یک ساله اکانتت را ندیده ای. گفتم خاک وچوک مگر جنگ است؟ این چه مسلمانی ست؟ حال مگر ما پا روی خطوط قرمز که گذاشته ایم؟ رنگ و رو دادن و تولید محتوا در بستری که برای همین مهم به وجود آمده میشود خط قرمز؟ خب جوان است. انرژی دارد میخواهد انرژی اش را در راهی حلال و خدا پسندانه یعنی نوشتن و خواندن و معاشرت با هم مسلکانش بگذراند. نه خراب کاری و آشوب. این چه کاری ست. می ترسید ربات باشد. نه هم نه .. ربات؟ ربات را برای شما نمی سازند با این جامعه ی هدف محدود. ربات برای جامعه ی هدفی به پهنای جهان است.خلاصه حسابی به تریژ قبایم بر خورد. حسابی کلافه شدم. با خودم گفتم من کلی به دلم وعده داده بودم که هر روز بنویسم و به اشتراک بگذارم. با خودم گفتم خب بعضی از دوستان مثلا-مرضیه خانوم ، نسترن بانو- ابراز خرسندی کرده بودند که من هر روز می نویسم. حال من هفت روز غیبم بزند با خودشان چه می گویند؟ دلشان نمی لرزد که سید را که دزدید؟ نمی گویند این سید هم وعده اش پوشالی بود؟ سید هم سیدهای قدیم. به فکر آبروی مردم نیستند که. در عاشقی هم همین است. باید کم باشی. نباید زیاد باشی. وقتی حضورت پر رنگ است طرف پرتت می کند بیرون. ولی خب نمی داند تو چرا اینگونه ای؟ نمی داند که تو با خود میگویی خب من می خواهم از تمام فرصتم هر آنچه در توانم هست استفاده کنم. آنچه می توانم از احساسات و عشقم به دیگری بدهم دوست دارم بدهم. حال اینکه چرخ غدار تحمل این مساله را ندارد بحثش جداست. ولی توی معشوق که زخم نزن دیگر. خب معشوق جان دل به نگاه اولین گشت شکار چشم تو ... زخمه دگر چرا زنی صید به خون تپیده را؟حال داستان ما و اینجا هم همین شده. ایمیل زده ام برایشان که خب اول یک اخطاری ، تفهیم جرمی چیزی بکنید بعد بلاک کنید. اول حد پست و کامنت و لایک کردن را مشخص کنید بعد حد را جاری کنید. آدم هر لایکی می کند. هر کامنتی میگذارد تعدادش را بشمارد که حد را نگذراند. مانده ایم به مولا ! یک چشم خون دل .. یک چشم درد و ناله و اشک و آه! حالا خوب است همین دیروز ماجرای چگونه ویرگولی شدم را گذاشتم و انتشاراتی منصوب به ویرگول پستم را انتشار داد. این بود رسم مهمان نوازی؟ این بود پلو کوکو وعده داده شده؟سید مهدار بنی هاشمی11بهمن1401