چرا ملت عشق، نه؟

عکس تزیینیطولانیه ولی شاید بی‌ارزه براتدر باب کتاب ملّت عشق؛ توضیجات اضافه رو میزارم کنار و یک راست میرم سر اصل مطلب.من کتاب فارسی رو خوندم ترجمه آقای ارسلان فصیحی. خب قاطعانه میگم این ترجمه حرف نداشت و خیلی وقت بود ی کتاب باترجمه به این شدت روان و جذاب نخونده بودم. این از این.درباره قسمت شمس و مولانا واقعا نمیتونم حرفی بزنم چون نه اطلاعات تاریخی کاملی دارم نه فرصت تحقیق و مطالعه داشتمهرچند با یک دونه کتابی هم که درباره این موضوع خونده بودم، احساس می کنم حقیقت خیلی از این کتاب به دور بود.اما خود کتاب(از اینحا به بعد یکمی اسپویل داستان رو داریم)، از همون چند صفحه اول مشخص هست اللا زنی دچار شده به بحرانچهل سالگیه. یک مادر، یک همسر، یک عضو کلوپ زنان آشپز. اللای چهل ساله هرچیزی هست به جز خود اللا، اون در درون وبیرون گم شده و هویتی برای خودش نداره! وقتی یکم بیشتر پیش می ریم متوجه میشیم دیوید همسر اللا در حال خیانت به همسرشه واللا خیلی وقته این موضوع رو میدونه و سکوت کرده...در کل اگر بخوایم زندگی اللا رو بررسی کنیم میبینیم توی کل زندگی، اللا هیچ دستاوردی برای افتخار کردن بهش نداره...پدرش توی بچگی خودکشی کرده، مادرش زن سرخورده ای بوده، خودش بدون عشق ازدواج کرده، استقلال مالی ای نداره، سه تابچه داره که از قضا به تازگی با دختر بزرگش هم به مشکل برخورده، میدونه شوهرش در حال خیانته و ...شما تصور کنید یک زن تمام عمر خودش از جان و روحش مراقبت نکرده یا بدتر، اصلا بلد نبوده مراقبت کنه، دچار بحرانه ودرست در همین زمان، زندگیش جوری پیش میره که یک رمان در باب عشق میاد زیر دستش. رمانی که سرتاسر درباره گمشدهزندگی اللا حرف میزنه، عشق! بله عشق گم شده زندگی اللاست و تمام ناکامی هاش از همین نبود عشق هست. راستش رو بخواید منتوی این کتاب هیچ جای زندگی اللا عشقی سالم ندیدم، نه عشق به بچه هاش نه عشق به شوهرش و از همه مهمتر نه حتی عشق بهخودش و از نظرم مشکل اصلی این شخصیت همین نداشتن عشق به خوده که البته کمی هم حق داره! تا اینجا من اللا رو یکشخصیت ضعیف و درهم کوبیده میبینم که بلد نیست از خودش مراقبت کنه، شایدم هیچوقت نخواسته اما به هر صورت تمام این وقایعریز و درشت در طول داستان باعث میشه اللا خلا زندگیش رو توی مرد نویسنده رمان، عزیز، پیدا کنه و کاملا جذبش بشه.اللا عاشق میشه یا بهتره بگم گمشده زندگیش رو جای دیگری پیدا میکنه و الان تمام وجودش به وجد اومده، توی شادی غرقه چوناحساس میکنه کلاف سردرگم زندگیش کم کم داره باز میشه. از اون طرف معشوقه اللا، عزیز، مردیه که گرم و سرد روزگارچشیده، درد هجران عشقی رو متحمل شده، سفرهای زیادی رفته، آدم های زیادی رو شنیده، آیین های زیادی رو دیده و خلاصه بگم،با این تجربه و پختگی تار و پود وجود اللا رو میفهمه...میتونست همه چی خوب پیش بره، عزیز میتونست به اللا کمک کنه تا خودش رو پیدا کنه، همه چی رو بریزه بهم و از اول بسازه،خودش رو، روابطش رو، ازدواجش رو و ....اما هیچ اتفاق مثبتی نمیوفته. حتی میبینیم که اللا تا اواخر کتاب کلامی درباره خیانت همسرش باهاش حرف نمیزنه، به عبارتی اوننمیخواد چیزی رو درست کنه و همه چیز رو همونطوری که بود قبول می کنه تا جایی که خود دیوید مسئله خیانت های خودش و اللارو پیش میکشه و همه چیز رو میشه اما باز هم میبینیم اللا کاری نمیکنه و در نهایت بعد از دیدار حضوری که با عزیز داره ضربهنهایی رو میزنه و بدون خبر میزاره میره! در بهت و ناباوری، اللا، قهرمان و شخصیت اول داستان، به جای ایستادگی و حلمشکلات تمام صورت مسئله رو پاک میکنه و میره. جوری که انگار هیچوقت هیچ مشکلی وجود نداشته...بعدش چی میشه و چه اتفاقاتی میوفته مهم نیست، واقعا دیگه مهم نیست، از نظر من دقیقا همینجا داستان نابود میشه و دقیقا به همیندلیل این کتاب رو کاملا رد میکنم. بعد از خوندن این کتاب چی یاد می گیریم؟ اینکه هر موقع هر مشکلی پیش اومد به بهونه عشقهیچ کاری نکنیم؟ صورت مسئله رو پاک کنیم انگار هیچوقت هیچ مشکلی نبوده؟شاید بعضیا مجذوب عشقی که توی داستان جریان داره بشن اما من میگم پتانسیل این عشق میتونست جای درستی خرج بشه،میتونست باعث دوباره سازی اللا بشه . ازش ی ابرقهرمان بسازه نه یک زن ضعیف که از مشکلاتش فرار میکنه. از نظر من حسبین اللا و عزیز عشق نیست، عشق به انسان قدرت میده، عشق سازندست حتی اگه سرانجامش هجران باشه. درد عشق کاملکنندست، رشد دهندست. من توی این داستان رشدی و تکاملی ندیدم و برای همین با این کتاب مخالفم. اگر بخوایم با نگاه احساسات وعواطف کتاب رو قضاوت کنیم کتابی به شدت تاثیر گذار، جذاب و داستانی فوق العاده قوی می بینیم اما اگر با نگاه عقل و منطققضاوت کنیم داستانی ضعیف پشت یک ماجرای پرشور عشقی میبینیمحالا چرا سراسر دنیا از این کتاب استقبال کردن؟ چون از گمشده زندگی این روزهامون میگه. از عشق، عشقی خالصانه و بدونحساب و کتاب. عشق به دنیا، به کائنات، به خدا، به همنوع! تک تک لحظاتی که از شمس و مولانا میگه ما عشق رو حس می کنیم.عشقی که توش قضاوت و توقع و ریا و دوز و کلک نیست و این باعث میشه حال بهتری پیدا کنیم. سراسر داستان شمس و مولانا مااز این همه تزویر و قضاوت و زشتی دنیا فاصله می گیریم و غرق میشیم توی عشقی سفید و پاک و این باعث میشه امید پیدا کنیم کههنوز هم زیبایی و شکوه توی این دنیا هست. باعث میشه دلمون بخواد مثل شمس باشیم. عاشقِ مخلص، سفید، پاک...در نهایت من فکر میکنم برای حال خوب داشتن حتما لازم نیست ملت عشق رو بخونیم تا یادمون بیاد زندگی هنوز هم زیباست، کافیهدستی به آینه زنگار گرفته دلمون بکشیم تا خودمون ملت عشق بشیم.