چگونه فرزند موفقی تربیت کنیم؟

چگونه فرزند موفقی تربیت کنیم؟چگونه فرزند موفقی تربیت کنیم؟ این سوالی هست که هر پدر و مادر آگاهی که دغدغه آینده فرزندشون رو دارند به دنبال پاسخ دادن بهش هستند. خیلی از والدین همه عمر خودشون رو وقف کودکشون می کنند تا در نهایت بتونند شاهد شادی و موفقیت اون باشند. چرا که دیدن موفقیت فرزند آرزوی هر پدر و مادری هست.به هر حال مثل هر پدیده روانشناختی دیگه ای، تربیت فرزند یک فرمول خاص نداره که اون رو برای همه به طور یکسان نسخه بپیچیم. اما بدون شک بالا بردن آگاهی درباره" فرزند پروری" و شیوه های درست تربیت فرزند در رسیدن به هدف والدین که همون "تربیت فرزند موفق" هست تاثیر گذاره.در این مطلب می خوام نکاتی رو برای تربیت فرزند موفق به شما والدین عزیز یادآوری کنم. امیدوارم از خوندن این مقاله لذت ببرید.چگونه فرزند موفقی تربیت کنیم؟وقتی به یک انسان موفق فکر می کنید چه ویژگی هایی در ذهن شما برجسته هست؟ به نظرتون انسان موفق چه ویژگی های شخصیتی در خودش شکل داده که در رسیدن به موفقیت بهش کمک کرده؟درسته که هر انسانی خاص و منحصر به فرد هست، اما وقتی به انسان های موفق و زندگیشون نگاه می کنیم به نظر می رسه بعضی ویژگی ها در اون ها مشترک و البته کلیدی هستند. و به نظر من برای تربیت فرزند موفق باید این ویژگی های کلیدی را از کودکی در فرزندمون پرورش بدیم.برای شرکت در این وبینار اینجــــــــــــــــــــــــــــــــــا کلیک کنید .اجازه بدید تعدادی از این ویژگی ها را با هم مرور کنیم.ویژگی های کلیدی انسان های موفق که باید در فرزندمون پرورش بدیم:اعتماد به نفسوقتی به زندگی انسان های موفق در زمینه های مختلف نگاه می کنیم می بینیم همه اون ها اعتماد به نفس بالایی دارند. پس اولین ویژگی کلیدی که باید در تربیت فرزند خود مد نظر قرار بدیم دادن اعتماد به نفس کافی به کودک هست.بزرگترین دشمن اعتماد به نفس کودک، سرزنش زیاد و ایرادجویی هست. سعی کنید خرده گیری و عیب جویی رو کنار بگذارید و کودک رو سرزنش نکنید. در صورتی که کار اشتباهی انجام داد رفتارش رو زیر سوال ببرید نه خودش و شخصیتش رو.برای بالا بردن اعتماد به نفس فرزندتون هم کارهای زیادی هست که می تونید انجام بدین. اما مهمترین اونها دوست داشتن بی قید و شرط اون و تشویق به موقع کارهای خوب و درستش هست. مهم هست که کودک بدونه که در اثر اشتباهی که مرتکب میشه، عشق شما نسبت به خودش رو از دست نمی ده و از طرف دیگه باید حس کنه کارهای مثبتی که انجام داده، توسط والدینش دیده شده اند.مسئولیت هایی متناسب با سنش بهش بسپارید و وقتی که به خوبی از پس اونها برآمد بهش بازخورد بدید. مثلا «آفرین خیلی خوب لباسهات رو منظم کردی! یا چقدر عالی که بدون اینکه بهت بگم تختت رو مرتب کردی».استقلالمسیر موفقیت در هر زمینه ای جاده ای ناهموار و پر از سختی ها و مشکلات هست. بعید هست یک انسان وابسته بتونه این سختی ها را تحمل کنه و برای چالش هاش راه حل مناسبی پیدا کنه. سعی کنید از همون کودکی فرزندتون را مستقل بار بیارید.اریکسون روانشناس مشهور که در میان نظریه پردازان رشد کودک فردی شناخته شده هست، اعتقاد داره سنین 2 تا 3 سالگی سنینی هست که کودک اولین نشونه های استقلال طلبی رو از خودش بروز میده. بچه ها سعی می کنند توی این سنین از دستورات والدین سرپیچی کنند تا استقلال رو تجربه کنند. و اگر والدین به درستی با این سرپیچی های کودک برخورد نکنه ، احساس شرم و تردید در کودک شکل میگیره.بیاید واقع بین باشیم! نمی تونید انتظار داشته باشید فرزند شما در برابر همه در خواست های شما بگه "چشم"، اجازه مخالفت با شما رو نداشته باشه و در عین حال فردی مستقل بار بیاد. پس به اون اجازه بدید به بعضی از خواسته های شما که خط قرمزتون نیستند "نه" بگه!اشتباه دیگه ای که والدین در این زمینه مرتکب میشن، انجام دادن کارها به جای کودک هست. مثلا وقتی فرزندشون خودش می خواد غذا بخوره، برای اونکه کثیف کاری نکنه، خودشون غذا در دهان کودک می گذارند.افراد وابسته اغلب والدین بیش حمایتگری دارند که به جای اون ها کارهاشون رو انجام دادند و نگذاشتند که مهارت های لازم و متناسب با سن خودشون رو یاد بگیرند.بنابراین برای تربیت فرزند موفق باید از همون سنین کودکی بهش اجازه بدین بعضی کارهای شخصیش رو خودش به تنهایی انجام بده. کمی صبر داشته باشید تا ببینید به تدریج چقدر خوب می تونه به تنهایی از پس کارهاش بر بیاد.سخت کوشی:این ویژگی اونقدر در افراد موفق برجسته هست که بسیاری از ما موفقیت رو حاصل تلاش می دونیم و بس!نابرده رنج گنج میسر نمی شودمزد آن گرفت جان برادر که کار کردبله! حقیقتا نمیشه یک کودک موفق تربیت کرد بدون اونکه ویژگی سخت کوشی را در اون تقویت کنیم. مهم هست که فرزند ما بدونه برای رسیدن به خواسته هاش باید تلاش کنه و موفقیت یک شبه به دست نمیاد. اما چطور می تونیم این مورد رو به کودک آموزش بدیم؟میدونیم که صفات شخصیتی ما بخشی حاصل ژنتیک و بخشی هم حاصل آموزش محیط و یادگیری هستند. پس در درجه اول شما به عنوان والدین باید انسانهای تلاش گری باشید. فرزند شما باید ببینه که والدینش -که الگوی اون هستن- برای رسیدن به خواسته های کوچک و بزرگ خودشون برنامه ریزی و تلاش می کنند.حمایت بیجای والدین، علاوه بر استقلال به پشتکار فرزند هم صدمه میزنه. بچه ای که می دونه که مسئولیتی که بر دوشش هست را خودش باید انجام بده، یاد میگیره تا رسیدن به نتیجه مطلوب تلاش کنه. از طرفی شما باید تلاش های اون رو ببینید و تشویقش کنید.مثلا کودک نوپایی که می خواد لگوهاش رو روی هم بچینه ممکن هست چند بار اول موفق نشه. اما شما می تونید با کلامتون، رفتارش رو هدایت کنین. "آفرین! این دفعه خیلی نزدیک بود موفق بشی! دوباره تلاش کن عزیزم!"اینکه به محض اولین شکست بخواهید به جای اون کارش را انجام بدید، روحیه تلاش را از اون می گیره. کودک رو تشویق کنید در کارهاش به اندازه کافی تلاش کنه و بعد ملاک ارزیابی کارش رو تلاش اون قرار بدید نه نتیجه کارش."من دیدم چقدر برای امتحانت تلاش کردی. مهم نیست نمره ات اون طورکه میخواستی نشد. مطمئنم دفعه بعد اگه بیشتر تلاش کنی حتما موفق میشی"هدفمندی:یکی دیگر از ویژگی های کلیدی در افراد موفق این هست که اونها در زندگی خودشون اهدافی تعیین کرده اند و بعد با تلاش به اونها رسیده اند. تلاش کنید به فرزندتون آموزش بدید که داشتن هدف درست در زندگی چقدر مهم هست.از همون سنین کم با همدیگه اهدافی براش تعیین کنین و بهش کمک کنید تا با تلاش به اونها برسه. این اهداف باید متناسب با سن و ظرفیت های کودک و درک اون از زمان باشه.مثلا « اگر می خوای ماشینی که دوست داری رو بخری، می تونی پول های تو جیبیت رو جمع کنی. اگر هم می خوای زودتر پولهات جمع بشه می تونی یه سری کارها رو انجام بدی و من در قبالش بهت پول میدم. مثلا شستن ظرف ها یا گردگیری».سعی کنید همیشه اهدافی با کمک خودش تعیین کنید و اجازه بدید لذت رسیدن به هدف با تلاش را درک کنه.درسنین بالاتر شیوه هدف گذاری درست رو بهش آموزش بدید. فرزندتون باید یاد بگیره اهداف بزرگش رو به خواسته های کوچکتر تقسیم کنه. برای رسیدن به اونها زمان خاصی مشخص کنه. و اینکه اهدافش باید واقعی و متناسب با ظرفیت هاش باشند.نظم و برنامه ریزی:منظور من از داشتن نظم و برنامه ریزی این نیست که همه افراد موفق مثلا اتاق مرتبی دارند. بلکه منظورم این هست که این افراد مدیریت زمان دارند و برای رسیدن به کارها برنامه ریزی می کنند و این برنامه رو به صورت منظم اجرا می کنند.اما برای رسیدن به این مدیریت زمان و برنامه ریزی مهم هست از سنین پایین، نظم و انضباط شخصی رو به کودک آموزش بدید و قطعا که باید این نظم از مواردی مثل مرتب کردن اتاق و مرتب کردن هر روزه تخت بعد از بیدار شدن شروع بشه.ماریا مونته سوری که نظریاتش در زمینه آموزش و تعلیم و تربیت بسیار تاثیر گذار هست، معتقد است کودک در سه سال اول زندگی به یادگیری نظم حساس هست و بنابراین باید از همون سنین نظم بهش رو آموزش بدیم.بسته به سن کودک سعی کنید نظم رو بهش یاد بدید. ازش بخواهید اسباب بازیش رو بعد از بازی کردن سر جای خودش بگذاره. در صورتی که می تونه لباس هاش رو در کمد لباسش قرار بده. ظرف غذاش رو بعد از خوردن غذا در سینک ظرفشویی بگذاره و ... .قوانین و مقرراتی برای زندگی روزمره تون تعیین کنید و تلاش کنید همگی به اون پایبند باشید. مثلا ساعت خواب مشخص باشه. زمان بازی، کتاب خوندن، انجام تکالیف و ...شاید به نظرتون سخت گیرانه باشه اما وقتی زندگی شما قوانینی داره که باید به اون پایبند باشید ناخودآگاه مجبورید زمان خودتون رو به درستی برای انجام هر کدوم تنظیم کنید. و کودک هم طبیعتا به همین ترتیب این نظم و برنامه ریزی در زندگی رو یاد می گیره.خلاقیت:خلاقیت از اون مواردی هست که می تونه در زندگی هر فردی بسیار کمک کننده باشه. نمیشه گفت همه افراد موفق انسان های خلاقی هستند اما خلاقیت در زندگی شخصی و کاری می تونه خیلی از گره ها را باز کنه.اگرچه حدی از هوش برای موفقیت لازم هست اما من این مورد را جزو ویژگی های کلیدی قرار ندادم. چرا که اولا هوش ارثی بوده و زیاد قابل تغییر نیست. و دوما امروزه روانشناسان معتقدند انواع هوش های متفاوتی وجود داره و نباید فقط IQ را به عنوان هوش فرد در نظر گرفت.اما در مورد خلاقیت گفته میشه که اکتسابی و قابل تغییر هست. بنابراین می تونید با تقویت خلاقیت فرزندتون، هدیه ای شگفت انگیز بهش بدید که در موارد مختلفی راه گشای اون خواهد بود.روش های زیادی برای تقویت خلاقیت وجود داره که شما می تونید اون ها را به کار ببرید. مثلا اینکه اون رو در چارچوب های خودتون محدود نکنید و بگذارید کارها رو به شیوه خودش انجام بده. اگر می خواد حین درست کردن ساندویچ برای خودش به جای پنیر و گردو از کره و گردو استفاده کند خب چه اشکالی دارد؟ خلاقیت از همین چیزهای کوچک شروع میشه و شما نباید اون رو در نطفه خفه کنید.تخیل نقش مهمی در خلاقیت داره پس تا می تونید سعی کنید خیال پردازی کودک رو تقویت کنید. قصه گویی، نمایش بازی کردن، نقاشی کردن و ... از جمله راههای تقویت تخیل در کودکان هست.سوال هاش رو با جواب های حاضر و اماده پاسخ ندید و بگذارید درباره مسایل فکر و جستجو کنه. مثلا وقتی می پرسه چطور شب و روز می شه به جای اونکه فورا به خورشید و گردش زمین به دور اون اشاره کنید، سعی کنید به شیوه سقراطی با پرسیدن سوال اون رو به جواب درست برسونید.اسباب بازی هایی در اختیارش بگذارید که بتونه به کمک اون ها چیزهای مختلفی خلق کنه. لگو یکی از بهترین ها برای این کار هست.کشف استعداد:طبیعی هست که فرد موفق در زمینه ای که استعداد و مهارت داشته موفق شده. افراد موفق می دونند چه توانایی هایی دارند، از زندگی چی میخوان و برای چه کاری مناسب ترند.هیچ انسانی نیست که توانایی و استعداد خاصی نداشته باشه. اگر کسی فکر می کنه بی استعداد هست به این دلیل هست که هنوز نتونسته استعدادش رو شناسایی کنه.مهم هست که بتونید استعدادهای خاص فرزندتون رو شناسایی کنید و اون رو در مسیری هدایت کنید که این استعداد ها شکوفا بشن. هر چقدر زودتر این توانایی ها رو شناسایی کنید، زودتر به سردرگمی اش پایان داده و اون رو در مسیر موفقیت قرار می دید.وقتی انسان در چیزی استعداد داره غالبا به آن علاقه هم داره. چرا که خیلی زود اون رو یاد می گیره و به سرعت در اون زمینه پیشرفت می کنه. کسی که در مسیر استعدادهاش حرکت میکنه، متناسب با اون مهارت یاد میگیره و شغلی در راستای استعداد و توانایی هاش انتخاب میکنه، هم از این مسیر لذت میبره و هم احتمال موفقیتش بیشتر میشه.بنابراین برای تربیت کودک موفق لازمه به اون کمک کنید استعدادهاش رو شناسایی کنه و پرورش بده. برای اینکار به علایقش توجه کنید و از کنار اونها به سادگی عبور نکنید. تلاش کنید محیطی غنی براش فراهم کنید تا بتونه تجربه های مختلفی داشته باشه. بازی ها و رفتارهاش رو تحت نظر بگیرید و ببینید وقتش رو بیشتر صرف چه نوع کارها و بازی هایی می کنه و در نهایت می تونید برای استعدادیابی، اون رو به مراکز استعدادیابی و پیش متخصصان ببرید.سخن آخرتلاش کردم در این مطلب نکاتی برای شما والدین عزیز بنویسم که بتونه به سوالی که ابتدا مطرح شد یعنی چگونه فرزند موفقی تربیت کنیم؟ پاسخ بده.آگاهی از مراحل رشدی کودک و نیازهای فرزندتون در هر سن ، شیوه های درست تعامل با اون و والدگری آگاهانه، برای پرورش درست این ویژگی ها بسیار مهم هست. پس فراموش نکنید قبل از هر کاری آگاهی خودتون رو در این زمینه ها بالا ببرید.طبیعی هست که ویژگی هایی که برای موفق شدن در کودک خودمون باید پرورش بدیم خیلی بیشتر از اینهاست و نمی شه همگی رو شمرد. من سعی کردم اون چیزی که به نظرم مهم تر هست رو اینجا بنویسم. خوشحال می شم اگر شما هم ویژگی ای می شناسید که برای موفقیت کودک مهمه، اون رو در قسمت نظرات اضافه کنید.