رحمت للعالمين

بسم الله الرحمن الرحیممحمد الرسول الله عارفانه ای عاشقانه است .دوراز تمام عاشقانه هایی که قلم هنر تا کنون در دفتر هستی رقم زداست.وبه راستی کدامین سرآغاز به از این سرآغاز که خدا خود اینگونه آغاز کرد؛وچه قدر هم به جا «الرحمن الرحیم» .مهربانانه به قلم تصویر؛محمدالرسول الله را دیدم،محمدالرسول الله را باآنکه تمام قصه هایش روایت های آشنای گوشم بود.وماجراهای درون خاطرم بود.دیدم وبازهم دیدم بارها وبارها وهربار از ابتدا تا انتها جذابیت ،هربار برایم نو بود وتازه وچقدر گرم ونرم بود.نه گرمی گرمای سوزان و آفتاب خرما پزان حجاز گرم مانند آغوش گرم مادر،آغوش گرم ومهربان مادر طعم عشق ومهربانی می داد.ساخته ای که به تصویرمی کشید «رحمت للعالمین را»داستانی را دیدم از طلوع خورشید ومردی که می آمد؛ماجرایی از کودکی که وقتی آمد.رحمت بود ومرحمت،شهری را نجات داد، ومردمانش را که از او استقبال نکردند.مردمانی که در حفظ شهر وجانشان ناتوان بودند.واو بود توانا ترین توانمندان،نجات داد در برابر سلطه ی مقتدران وظالمان ؛ رحمتی که آمد. آمد و ونیامده آرامش مادرش شد.شترهای پدربزرگش رابرگرداند،شادی رابه دل حلیمه وخاندان سعدیه وقبیله اش برگرداند،شتر را به شیر دهی وباروری،حیوان محبوب را به دل کوچک صاحبانش برگرداند. کودکی که دستهای شفابخشش زندگی را به مردگان وبیماران برگرداند.جوانی که وجودش دلخوشی را به مرده دلان غم زدگان وادی حجاز برگرداند.به مشرک ،یحودی ونصرانی برگرداند. به تاجر کلیمی وپیر متران مسیحی،به برده،فقیر،غنی وصاحب و غیره وغیره وغیره برگرداند.ظهورش بود کهنور را به آسمان برگرداند. وآفتاب طلوع کرد. مریدِ(حمزه سید الشهدا) مرادم (حضرت ختمی مرتبت) مرید (یهودی) دیگری که سخت غرق در خفقان وظلم وشکنجه ی بزرگان وقدرتمندان دوران وصاحبان قدرت،بود.رهاساخت که داستان داستان رهایی است.محمد عجب طعم شیرین وملسی می داد.حسابی زیر دندانم مزه کرد.نه آنقدر شیرین بود که دل را بزند،نه شیرینی اش تکراری می شد. که آدم را خسته کند.شیرینی وحلاوت اهلی من العسلش برای جذب ذائقه وسلیقه ی هر ذائقه وطبع سرد،گرم،خشک،تری وهرسن وجنس وسلیقه ای مطلوب واین صفتش باور نکردنی بود.داستان محبت بود.که در هوای گرم عشق ورحمت سروده شده بود.داستان دل پاک مردی که تمام خلقت گوش به فرمانش بودند.واو ازهمه بیشتر به خلقت خدمت کرد.ماجرای جوان مردی که زن وبچه هایی را از بند جهل جماعت وتیغ تیز قربانی کردن برای حماقت آزاد ساخت ودرجواب شمشیر وسنگ وفریاد ودشنام ناآگاهان وآگاهان در های رحمت الهی را به رویشان باز کرد.داخل پرانتز(خوب شاید حق هم داشتند. فشار،فقر،گرسنگی،ناتوانی عقده ای شده بود.که راه تنفسشان را می بست.وبرایشان چاره ای جز دست به دامان بند های شیطانی بلاهت وسفاهت شدن نگذاشته بود. والبته چقدر کم هستند گروهی که در شرایط فشار وتنگنا های سخت سختی را برای هدف های والاتر وارزشهای مهم تر به جان می خرند.)مجیدی بانوای زیر وآهنگ نرم اش،با نور زیاد ورنگهای گرمش،باداستان پر فراز ونشیب فراخ وناپیوسته اش،با تشعشعات در دل تاریکی شبش وبا افکتها وفیلتر های سینمایی اش ماجرایی از محبت را به رنگ سرخ عشق و زرد محبت ونارنجی شن های پر شمار رحمت از دل تاریکی وخفقان شب وشعب وسپاه فیل ابرهه با نور در آسمان شب آغاز ودوباره در شعب اما اینبار با دمیدن سپیده ی صبح دم وشکستن شب و خرده شدن ظلمنامه واستحکام کعبه وخدای کعبه به پایان رساند. ( داستان طلوع بود.داستان خورشید)ای کاش من هم چندلحظه ای زیر آسمانی بودم که ابرها چتر آفتابگیر وسایه بان صاحبش بودند.صاحبی که زیر این سقف بی ستون راه می رفت ومحبت ورحمتش را به همگان هدیه می داد.یاحداقل قطره ای از دریای محبتی که گشود دریاهای رحمت را به روی صیادان وماهیگیران به من هم می رسید.جوانی که معشوقه همگان بود.ودلخوشی نزدیکان او که بدون تفاخر وغرور ساده وزیبا در میان مردمانی که دشمن یا دوستش می داشتند.ازفقیر تا غنی راه می رفت وزندگی می کرد.وچه زیبا آواز عاشقانه های اسلام را از حنجر رسانه وتبلیغ به گوش بیدار دلان چشم بسته ای که اسیر کمند قدرتمندان وغرق در دنیای تبیلغات اند رساند. آواز خوشی که تمام سازهای پلید وچنگ های ناکوکی که برای تخریب آنچه خداساخته است. تنظیم شده بودند را ازبین برد.ندای مهربانانه ی محبتی که فریاد می زد:«محمد رحمت للعالمین است .»وبه راستی که درست گفت خداوند بزرگ وبلند مرتبه که:(ومکرو ومکر الله والله وخیر الماکرین)2کلام حرف حساب:محمد رسول الله فیلمی بود.در حد کیفی بالا که تاحد بالایی انتظارات سازنده گانش را برآورده ساخته بود.فیلمی در خور جامعه ی بشری که در اوضاع ناآرام وخفقان وبمباران تبلیغاتی صاحبان قدرت که می خواستند.به وسیله ی هنر وشیوهای مکارانه رنگ بدی وتخریب بزنند بر جلوه ی جمال جلوه ی نیکی ها وزیبایی های عالم ،آمده بود. تا به قلم تصویر نشان دهند اندکی از محبت کودکی را که (رحمت للعالمین) است.با وجود تمام انتظاراتی که داشتم وآن شکوه جلالی و عظمتی که دوست داشتم. وشایسته ی این ماجرا بود. وروایت هایی که سازنده وشاکله بخش ساختار ذهن واسلوب افکارم بود. وبا وجود اینکه دوست نداشتم این را که برداشت مجیدی وبقیه آزاد بود. وروایتش پیرو مسیر دلخواهش بود. ولی پذیرفتم وتحسین کردم. روایتی هنر ی در غالب تصویر از ماجرای (رحمت للعالمین ) راکه خواهان شناساندن اسوه ی زندگی ومحبت برای جهانیان بود.باوجود اینکه از نظر تکنیک وطی مسیر و روند آنی نبود.که تصویر سازی ذهنی ام برایم ساخته بود. وبا ایراداتی که با داشته وها وبرخی نداشته های فیلم داشتم. ولی خوب بود. دلنشین بود وپخته وفکر شده.ومن الله توفیق