جبار شافعی زاده شاعر و نویسنده‌ی کامیارانی

استاد "جبار شافعی‌زاده" شاعر، نویسنده‌، مترجم و منتقد ادبی کردستانی، زاده‌ی کامیاران است.ایشان مشاور فیلمنامه‌ی فیلم "چیدن سپیده دم" ساخته‌ی "تیمور قادری" در سال ۱۳۸۸ بوده است.▪︎افتخارات ادبی و هنری:- دبیر جشنواره‌ی داستان شوناس - ۱۳۹۹.- کتاب "سمفونی باد" ایشان، اثر شایسته‌ی تقدیر در بخش داستان و برنده‌ی جایزه‌ی دومین دوره‌ی کتاب سال کردستان شد. - ۱۳۹٨.▪︎کتاب‌شناسی:- دیوار (این کتاب در زمینه‌ی كودكان معلول نوشته شده و در سال ۱۳۸۲، به عنوان كتاب برتر كشور معرفی شد. كتاب "دیوار" به صورت داستان كوتاه در مورد زندگی كودكان معلول است كه به صورت بریل، (كتاب گویا) و فیلمنامه برای ساخت تصاویر انیمیشن منتشر شده است.)- رقص سایه‌ها در باران (مجموعه داستان)- سمفونی باد.- ترجمه‌ی کردی کتاب "هانا، قهرمان ما" اثر علی‌اصغر سعیدآبادی.- ترجمه‌ی کردی کتاب "هفت روز هفته دارم" نوشته احمدرضا احمدی.- سنت فرهنگ واژگان‌نویسی برای کودکان از «نصاب الصبیان» ابونصر فراهی تا «نوبهارا بچوکان» احمد خانی - ناشر: کتابک.و...▪︎نمونه شعر:(۱)[پرتقال در زنبیل خورشید] دریاوارریخته‌ای در پاییز با ماهی کوچک غمگینی از سرآغاز زمستان لبریز پیراهنت موج در موج مسافری نشسته در ایستگاه بنفشه چمدان اگر بگشاید انار می‌روید از زمین انگشتانت ده حرف از آخرین نامه‌ی بادکه به درخت نرسید لبخندتپرتقالی در زنبیل خورشید موهات اضافه‌ی استعاریکه نیافتاده است در تصویر.(۲)در حضور تو دهانم پر از واژه می‌شود من شعر می‌گويم ترانه می‌خوانم بی‌تو اما تمام واژه‌ها از من می‌گريزند من برای عشق حتا واژه ندارم.(۳)داس‌اش را برای کدام مزرعە تیز کرده‌است ماە.(۴)[عکس دیگری در این آلبوم بگذارید] دست بردە در دیگریزنی دست کشیدە از خودخوابیده بر استوادست می‌کشد از خلیج بی‌‌شناسنامه آفریقا انداختە روی صورت‌نمی‌رسد به آلبوم از عکس می‌افتد برعکس پلنگی از استواگریە می‌کند در عکس روی پل دنبال چە کسی چه کسی می‌گردد؟تیک خورده ماتیک ‌رفتە از عکس پلنگ خون بالا می‌زند از خلیج آمبولانس دیرتر از حادثه ‌رسیدههمیشه لطفن این پل را بردارید از عکس سر بە قطب بگذارد پلنگ بگرید بر جنازه‌‌ی نهنگ افتاده بر خلیج دست انداخته خودش را زنی دست انداخته در دیگریآفریقا برفاز آلبوم خلیج رفت عبور نمی‌کند استوااز مدار زنچه ریختە در عکس پل خوابیده با جنازه‌ی نهنگ عکس می‌گیرد از خودش پلنگ افتاده بر برانکارددست در آمبولانس برده پلنگ لطفن از این کادر برانکارد را بردارید و قایقی در آمبولانس...(۵)[کبوتر صلح]تا که قفس برای هر پرنده سخت می‌شودتوی کویر بی‌بهار تنت درخت می‌شودصلح کبوتری سفید جهان قفس قفس سیاهبا تو خیال آسمانهمیشه تخت می‌شودو پنجه‌هات اگر چه زردساقه‌ی شعر گندم است خالی سفره‌ی دلم سفره‌ی بخت می‌شودپیراهنی از آفتابدر این سیاه شب بپوشسربی هر ستاره‌ایطناب رخت می‌شودنگاهت آخرین سرودخاطره‌ی شقایق است به رنگ خون ارغوانترانه سخت می‌شود(۶)[نیست]هر چه رفتیم سهم‌مان یک ناکجا هر چە هست بیراهە است و راە نیست قلعه‌ زندان، اسب و سرباز هم اسیر توی این صفحه بە غیر از شاه نیست کوه گور یک پلنگ زخمی است توی این برکه صدای ماه نیست لاکپشتیم و بە لاک همدگر سر بردە‌ایم هیچ کس از درد خود آگاه نیست بند بازان فریب و حقه و نیرنگ و رنگ این همه تقصیر یک روباه نیست من نمی‌فهمم که می‌آید که رفت توی مغز من به غیر از کاه نیست من چه گویم شرح درد و رد خونگوش خسته قصه هم کوتاه نیست مانده تنها در حصار گرگ‌ها یوسف‌ام اما برای‌ام چاە نیست.(۷)سردرد گرفتهآسمانبی قرص ماه(۸)[برف نو سلام]*سلامت نمی‌کنم که دانه از پس دانه کفن می‌شویبر جنازه‌ی یارانی که نمی‌شناسم هر زمستانتنها خون راضی‌ات می‌کند تا اگر عکسی شدی در تقویم زیباتر باشی از بهارو دلفریب‌تر از پاییز گرگ‌ها خیره گشته‌اند به تابستانو آفتاب جرات ندارد بتابد بر سنگ تا خون هم‌چنان خشکیده بماند در یخ گلوله از پی گلوله سیاچه‌مانه‌ای می‌افتد از کوهحیران‌ی سقوط می‌کند در درهلالایی دوری زخمی می‌شود در اشک و هیچ اسبی مست نمی‌کند در برفکجاست پیامبری که بگوید به نام خداکویر شو ای کوه!تا هیچ پایی نلغزد بر سنگ هیچ اسبی شیهه نکشد در خونو هیچ جنازه‌ای کبود نشود در سردبرف نو سلامبنشین که خوش نشسته‌ای بر سرزمین بی نامکە خوش گریستە‌ای بر جنازه‌ی گمنامبنشین همه آلودگی است این ایام* عنوان شعری از احمد شاملو * سیاچه‌مانه و حیران دو گونە آواز کُردی.▪︎نمونه‌ی نوشته‌ها:(۱)اسم من باران است. پنج سالم است و هنوز به مدرسه نرفته‌ام. مادرم می‌گوید وقتی به مدرسه بروم می‌توانم برای پدرم نامه بنویسم و از او بخواهم که برگردد و ما را با خودش به دریا ببرد. امروز پنج‌شنبه است. مادرم همه‌ی پنج‌شنبه‌ها آینه و شمعدان و قرآن خانه‌مان را با خودش به جایی می‌برد که هیچ وقت اسمش را به من نمی‌گوید. وقتی می‌رود مرا توی خانه تنها می‌گذارد. مداد رنگی‌هایم را می‌دهد تا توی دفترم برای پدرم یک نقاشی تازه بکشم. در را قفل می‌کند و می‌رود. وقتی می‌آید نقاشی‌ام را به او نشان می‌دهم، می‌گوید خیلی قشنگ است. نقاشی را لای قرآن می‌گذارد تا پنجشنبه‌ی دیگر ببرد به پدر نشان بدهد.[از متن کتاب سمفونی باد] (۲)کبوتر توی لانه‌ای که پدرم درست کرده بود نشست. حالا دو تخم کوچک هم دارد. پدرم می‌گوید باید برای کبوتر سفید و تخم‌هایش فکری بکنیم. می‌گوید این جنگ لعنتی نمی‌گذارد بچه‌های کبوتر به دنیا بیایند.[از متن کتاب سمفونی باد] گردآوری و نگارش:#سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)