امیل دورکیم - شرح زندگی

اميل دورکيم يکي از پايه گذاران دانش جامعه شناسي فرانسه در سال 1858 در شهر اپينال در جنوب شرق فرانسه زاده شد. تحصيلات متوسط را در دبيرستان« لوئي گراند » به پايان رساند و در سن 21 سالگي وارد دانشسراي عالي شد و سه سال بعد دانشسرا را تمام کرد و در رشته فلسفه فارغ التحصيل شد. سپس در آزمون آگرگاسيون شرکت کرد و بعد در چند دبيرستان مشغول تدريس شد. از همين هنگام بررسي هاي جامعه شناسي خود را آغاز کرد و...15آوريل 1858 دورکيم جامعه شناس فرانسوی در شهر اپينال (Epinal) ایالت لورن (Lorraine) واقع در شرق فرانسه درخانواده اي از روحانيون يهودي زاده شد.در 1882 -1879 دانشجوي دانشرايعالي (ENS) و در آزمون دبيری فلسفه پذيرفته شد.در 1884-1882 در دبيرستان سانس (Sens) تدريس کرد و در عين حال رساله دکتراي خود را تحت عنوان «فردگرايي و جامعه گرايي» يا عنوان بعدي آن « فرد و جامعه» با راهنمايي بوترو (E.Boutroux) آماده کرد . او با آثار کنت و اسپنسر و اقتصاددانان آلمانی آشنا شد و در دانشگاه سوربن درسهاي ريبو (Ribot) راجع به روانشناسي به گونه آزمايشي شرکت کرد و نخستين مقاله های خود را درباره فوي يه (Fouillee) و شه فل (Schaeffle) منتشر نمود.در 1887 در دانشگاه« بردو» تدريس « علم الاجتماع و اصول آموزش و پرورش» را به عهده گرفت.در 1892 از رساله دکتراي خود با عنوان جديد «تقسيم کار اجتماعي» دفاع کرد و اثري را به نام «خدمات مونتسکيو به علم الاجتماع» به چاپ رساند.در 1894 کتاب « قواعد روش جامعه شناسی » را در « مجله فلسفی » منتشر کرد .در 1902-1896 نام کرسي درس او به «کرسي جامعه شناسي» مبدل شد و کتاب «خودکشي» را به چاپ رساند (1897) و « سالنامه جامعه شناسي» را در سال 1898 بنیاد نهاد.در 1902 تدريس «درس علم تربيت» را در سوربن به عهده گرفت و اوقات خود را وقف اداره «سالنامه جامعه شناسي» کرد.در 1911 براي «فرهنگ جديد علوم تربيتي و آموزش ابتدايي» دو مقاله نوشت.در 1912 کتاب « صورت هاي نخستين زندگي ديني» را چاپ کرد .در 1913 کرسي درس او در سوربن به کرسي «دانش تربيت و جامعه شناسي» تغيير نام يافت.در 1916 پسرش در جنگ کشته شد و پدر را سخت آزرددر 15 نوامبر 1917 دورکیم درگذشت.اميل دورکيماميل دورکيم يکي از پايه گذاران دانش جامعه شناسي فرانسه در سال 1858 در شهر اپينال در جنوب شرق فرانسه زاده شد. تحصيلات متوسط را در دبيرستان« لوئي گراند » به پايان رساند و در سن 21 سالگي وارد دانشسراي عالي شد و سه سال بعد دانشسرا را تمام کرد و در رشته فلسفه فارغ التحصيل شد. سپس در آزمون آگرگاسيون شرکت کرد و بعد در چند دبيرستان مشغول تدريس شد. از همين هنگام بررسي هاي جامعه شناسي خود را آغاز کرد و ضمناً در ادبيات هم به تحصيل پرداخت و در سال 1893 به اخذ درجه دکتري نائل آمد.دورکيم کارش را در شهر بردو با آموزش و پرورش آغار کرد و يادداشت هايي در اين زمينه نوشت که بخشي از آنها چاپ شد و سبب ناموري اوگرديد ،درنتیجه از آن پس دردانشسراي عالي پاريس تدريس کرد. يادداشت ها و نوشته ها چاپ شده و چاپ نشده او توجهش را نسبت به آموزش و پرورش به خوبي نشان مي دهد.در سال 1896 استاد کرسي علوم اجتماعي و در سال 1902 در دانشگاه سوربن به استادي آموزش و پرورش برگزيده شد و از اين تاريخ به بعد جامعه شناسي و آموزش و پرورش را باهم تدريس مي کرد و اين کار تا پايان عمرش دوام يافت.از ديدگاه تاريخي نخستين پژوهشی که دورکيم به آن پرداخت موضوع تقسیم کار اجتماعي بود. در اين زمينه رساله اي در سال 1893 نوشت و به دانشگاه سوربن تسليم کرد و به واسطه ي همين رساله به اخذ درجه دکتري از آن دانشگاه نائل آمد. دورکيم بررسي هاي اجتماعي را پی گرفت و روش ويژه خود را در پژوهش دنبال کرد.بر اثر انتشار عقايد اجتماعي دورکيم، گروه بسياري از فيلسوفان، تاريخ نويسان، اقتصاددانان به همکاري با او علاقه مند شدند. دورکيم با عده بسياري از دانشمندان و اهل پژوهش و بررسي که با او موافق يا مخالف بودند آشنا شد و با قدرت قلم و سخنوري که داشت بر عقايد مخالفين خود چيره گشت.در سال 1896 سالنامه جامعه شناسي را منتشر کرد. اين سالنامه کارنامه مهمترين نحله مکتب جامعه شناسان فرانسه است که حتي پس از دورکيم زير نظر شاگرد او مارسل موس اداره مي شد.دورکيم پيرو دانشمنداني چون آگوست کنت، سن سيمون و کندورسه بود و در نوشته هاي خود از اسپنسر نام ميبرد ولي پيروي دورکيم از آنها مانند پيروي شاگرد از استاد نبود بلکه آراء و نظريات آنها را با کم و کاست کردن و با تغيير شکل جزئي مي پذيرفت و بيان مي کرد.در سال 1915 در جنگ جهاني اول پسر خود را از دست داد. مرگ فرزند در روحيه ي دورکيم تأثير زيادي گذاشت و در حال او دگرگونی بزرگي پديد آورد که تحمل آن برايش دشوار بود. سرانجام در سال 1917 دو سال بعد از مرگ پسرش در سن 59 سالگي درگذشت.