من چطور به مدیریت محصول کشیده شدم

من صادق هستم و الان 37 سالمه. تقریبا دو سه سالی هست که به عنوان مالک یا مدیر محصول کار می کنم. واقعیتش رو بخواین من تا 34 سالگی اسمی از مدیر محصولی نشیده بودم. سال ها توی حوزه تولید محتوا (بیشتر چاپی) کار کرده بودم. حوزه تخصصی من و شرکتی که در اون کار می کردم تولید محتوا برای کودکان و خردسالان بود، چاپ کتاب و مجله. شاید اگر دور و برتون کودک 3 تا 12 ساله داشته باشین اسم مجلات «نبات» و «نبات کوچولو» و «نی نی نبات» یا «حیوانات شگفت انگیز» رو شنیده باشید. کم کم بر اساس نیاز بازار در کنار فعالیت های چاپی به سمت توسعه محصول دیجیتال رفتیم. یعنی شروع کردیم اپلیکیشن های موبایلی برای بچه ها تولید کردیم. از اونجایی که تعداد ما توی شرکت کم بود و من هم عمدتا همه کارهای مربوط به تولید محتوا رو انجام میدادم، از هماهنگی با نویسنده و شاعر و تصویر گر مترجم و ویراستار تا گرافیست و صفحه بندی و فایل خروجی و ناظر چاپ و غیره، و این واقعیت که کس دیگری هم نبود که بخواد کارها رو پیگیری کنه، پیگیری و به نتیجه رسوندن این محصولات جدید هم به دوش من افتاد. خب من از نوجوانی به دنیای کامپیوتر علاقه داشتم، حتی 3 4 ترمی توی دانشگاه آزاد مهندسی نرم افزار خونده بودم اما به خاطر هزینه ها انصراف داده بودم و بعد رفته بودم مدیریت خونده بودم. منظورم اینه که کلا به این فضا علاقه هم داشتم. برای همین شروع کردم به پیگیری برای اینکه بتونیم محصولات جدید رو تولید کنیم. کاملا مشخص هست که چیز زیادی از این فضای جدید نمیدونستم و برای اینکه بتونم سر در بیارم مجبور بودم بعد از ساعات کاری مطالعه کنم. کاری که هنوز هم برای اینکه بتونم بهتر کار کنم انجام میدم. خلاصه، با آزمون و خطاهایی که توی شرکت انجام دادیم بالاخره اولین سری محصولات رو آماده کردیم. هرچند از لحاظ تجاری نتیجه ای که شرکت میخواست رو نداشت اما خب سال 1393 بود و هنوز خیلی از کاربر های خود ما این فضا رو نمیشناختن. بعد از چند تجربه ناموفق و بعدش چند تا تجربه موفق مدیر عامل مجموعه تصمیم گرفت تا توی این حوزه کار جدی تری رو انجام بده. بنا بر این قرار شد تا بریم سراغ تولید اولین لانچر اپ کودک که هم سرویس های محتوایی داشته باشه برای کودکان و هم سرویس های نظارتی برای والدین کودکان. کار بزرگی بود و باز مسلما تجربه من و بقیه تیم هم کم اما چون کس دیگه ای نبود که کار رو جلو ببره باز هم کار رو شروع کردیم و این بار همکاری و سر و کله زدن با تیم فنی هم به لیست کارهای من اضافه شده بود. تعریف از خود نباشه من توی کار پشتکار خوبی دارم ولی این بخش از کار، بخصوص به دلیل دانش فنی کم من، واقعا سخت بود. خلاصه بعد از یک سال و خورده ای بالاخره محصول آماده شد اما متاسفانه هنوز که هنوزه وارد بازار نشده. البته دلایل وارد بازار نشدنش بیشتر و تجاری بود و مالی. خلاصه این موارد اولین تجربیات جدی من توی مالکیت و مدیریت محصول بود که البته خودم هم نمیدونستم این کاری من دارم میکنم یک پوزیشن واقعی هست در شرکت های مخصوصا استارتاپی. بعد از اون به اتفاق چند نفر از افرادی که توی همین زمان برای همین پروژه کار می کردیم تصمیم گرفتیم یک پلتفرم آموزشی برای فروش محصول فیزیکی و دیجیتال درسی بسازیم. اونجا هم من یک جورهایی مدیر پروژه کار شدم و این برای من خیلی لذت بخش بود چون دیگه خودم هم سهمی در این شرکت جدید داشتم. هرچند مسیر جدید خیلی خوب پیشرفت و حتی در سال اول ما نه تنها هزینه نکردیم بلکه به سود خوبی هم رسیدیم که بیشترش رو برای توسعه پلتفرم توی خودش هزینه کردیم، اما نتیجه نهایی این محصول هم یک شکست واقعی شد. شکستی که باعث شد در سال 95 نزدیک به 250 میلیون سرمایه من از دستم بره. بعد از این اتفاقات تصمیم گرفتم محل کار و شرایط کاریم رو تغییر بدم. بخصوص اینکه فشار مالی خیلی بدی هم بهم اومده بود. برای همین به کمک یک دوست عزیزی که در همین مدت باهاش آشنا شده بودم به شرکتی رفتم که بهم 6 ماه فرصت دادن تا خودم رو در نقش یک مالک محصول نشون بدم. قرارشد اگر تونستم خودم رو نشون بدم و از پس کار بربیام همکاریم رو باهاشون ادامه بدم. خوشبختانه نتیجه کار خوب بود و باعث شد که همکاریم با اون تیم ادامه دار بشه. این مسیر کلی بود که من از مدیریت و مالکیت محصول سر در آوردم. البته که این مسیر چالش های خودش رو هم داره. برای همین سعی می کنم کمی از این چالش ها و راه حل هایی که من براشون پیدا کردم تا در مسیر جلو برم هم بنویسم شاید برای کسانی که دوست داشته باشن توی این موقعیت کاری فعالیت کنن مفید باشه.