چگونه برنامه نویس نشویم

به فرزندان خود برنامه نویسی بیاموزیداینو کدوم پیامبر گفته؟ همون هایی که راز های موفقیت رو تو پکیج های چند میلیونی میخوان تحویل شما بدن.بازار بورسمیدونید اوایل که بازار بورس خیلی سروصدا کرد و مردم با عجله و تب و تاب ریختن تو بازار بورس،‌ کسایی رو تو اینترنت می دیدم که پکیج آموزش بورس به کودکان داشتند پخش میکردند!ظاهرا هم برنامه نویسی عین داستان بورس هست که همه میخوان برنامه نویس بشن. اما بگذارید به عنوان یه برنامه نویس به شما این حقیقت رو روشن کنم.شغل سختی هستخب قطعا کار من از کارگری معدن سخت تر نیست و اگر یه کارگر معدن حتی ۴ برابر من هم حقوق بخواد بگیره میگم از شیر مادر حلال ترش باشه، اما در اون حدی هم مردم فکر میکنن ساده نیست.اینکه حتی اطرافیانم با یک لحن طنز گونه و با خنده میگن که نشستی پشت کامپیوتر دیگه کاری نمیکنی که واقعا زجر آوره.درسته پشت میز هستید، ولی برای همون پشت میز بودن به ماه ها و سالها آموزش نیاز دارید. من فرانت اند با ریکت رو خودم یادگرفتم. دوسال هم وقت گرفت تا بتونم حرفی برای گفتن داشته باشم. بازم میگم. حرفی برای گفتن داشته باشم نه که خدای برنامه نویسی بشم.شما از نظر فیزیکی شاید تحت فشار شدیدی نباشید. حداقل فشاری که یه کارگر تحمل میکنه، اما ذهنتون بشدت تحت فشاره.از استک اورفلو و بقیه سایت ها کد نمیشه کپی کرد. منظورم اینه که اون کدهایی که اونجان جواب یه سوال مشابه سوال شماند. اون کد ها باید با فکر شما باز طراحی بشن! روزی ۷ ساعت باید مسئله حل کنید!انقدر ها هم آسون نیست نه؟لطمه فیزیکیاینکه شما یک سره چشمتون خیره به مونیتور هست و روی یک صندل ساعت ها میشینید از مشکلات گردن و ستون فقرات و بینایی گرفته تا ایزوله شدن و افسردگی سراغ شما میاد.من خودم شخصا مشکل سردرد و گردن درد دارم بخاطر همین کامپیوتر. و سردردش هم در حد سرما خوردگی نیست. در حدی بود که فکر کردم تومور دارم و رفتم پزشک مغز و اعصاب و MRI تا معلوم شد بخاطر فشار بیش از حد روی گردنمه. همه تفکر برنامه نویسی ندارندمن آدم خشکی هستم. اکثرا به من میگفتن کوه یخ. کسی هستم که عاشق کامپیوتر و تکنولوژی هست و میتونه در اتاقش رو قفل کنه تا خود شب یه مسئله برنامه نویسی رو روش کار کنه. ولی آدم های زیادی هستند که وراج اند. همیشه دوست دارن حرف بزنن و رفیق پیدا کنن. خیلی صادقانه میگم. برنامه نویسی آدم رو ایزوله میکنه. مگه اینکه تو کارتون جدی نباشید و اهل ماست مالی باشید. ولی اونی که کاااار میکنه واقعا ایزوله و تنها میشه. برای آدم هایی که به اصطلاح راست مغز اند و بیشتر احساسی و اجتماعی اند، برنامه نویسی سم هست. چرا فراگیرش میکنید؟!در کشور های آسیایی گویا علاقه به دکتر مهندس شدن زیاده ولی این خیلی لطمه خواهد زد به نسل آینده. آقاجان، والدین عزیز،‌ همه برای دکتر مهندس شدن خلق نشدن!من خودم یادمه زمانی که کنکور دادم همه به من فشار آوردند که برم رشته تجربی و دکتر بشم، ولی من نمیتونم.پزشک با آدم کار میکنه. با یک موجود زنده. میدونید چه مسئولیت سنگینی هست؟من دل و جرات اینو ندارم که بیماری زیر تیغ جراحی من فوت کنه و برم به خانواده ش خبر بدم. ظرفیت من در این حد نیست. نمیکشه!حتی اگه یه متخصص داخلی بودم یا یه مطب ساده، یه دارو جابجا یا اشتباه به قیمت سلامتی اون شخص تموم میشه! من نمیتونم! و سراغ پزشکی هم نرفتم.حداقل تو کد نویسی یه خطایی پیش بیاد،‌ دیباگ میکنید. آدم دیباگ شدنی و ریست شدنی نیست!برنامه نویسی هم همینطوره. همه برای برنامه نویسی خلق نشدند!سخن پایانی و اشاره ای به هنرمیشناختم کسی رو که به سنتور علاقه زیادی داشت و البته یدونه خرید و حتی تو یکی از مراسم های مدرسه مون، اون موقع سنتور زد.ولی همیشه می دیدم که اطرافیان و دوست هاش بهش سرکوفت میزدند که میخوای مطرب بشی؟! برو یه کار درست درمون پیدا کن.من به نظرم به هنر اونقدری که باید اهمیت داده نمیشه. علم قابل درک برای همه نیست ولی هنر میتونه زبان واحدی باشه برای همه.من خودم شخصا از نظر هنر زیر صفر ام. اگر نقاشی بخواهم بکشم یه مستطیل و یه مثلث میکشم بشه خونه! اما میدونم کسایی هستند که ماهر اند و پر استعداد. امیدوارم فرزندتون رو برحسب علایقش وارد چیزی بکنید که دوستش داره.انسان بر حسب علاقه زنده س به نظرم،‌ نه نیاز. یادمه اوایل یه آیفون خریده بودم. ۷ پلاس. سال ۲۰۱۶ بود. تازه اومده بود. قیمتش گرون تر از بقیه گوشی ها بود. ولی خب با کارگری خودم و کمک پدرم تونستم بخرم اون موقع. (بله کارگری هم کردم)همه به من میگفتن،‌ آدم باید جلو خودشو بگیره،‌ بزنه تو دهن تمایلاتش. تو گوشی داشتی،‌ چرا رفتی این گرون قیمته رو خریدی.خب اگه اینطوری هست، چه فرقی بین انسان و حیوان هست؟ با بدنیا اومدیم تا اون چیزی رو که میخوایم ازش استفاده کنیم و لذت ببریم. و الا انسان با یه تیکه نون خشک و آب هم زنده می مونه. سطح خودتون رو انقدر پایین نیارید. البته تقصیر شما نیست. تقصیر این تبلیغ فقر هست که حالا حالا ها از ذهن مردم پاک نمیشه. ساده زیستی یعنی تو ساعت ها کار کنی بخاطر یه زندگی ساده تا همونایی که ساده زیستی رو تبلیغ میکنن تو پنتهاوسهاشون لم بدن.