آرام باش دلبندم (OCD) / وسواس فکری عملی

اگه شما کسی هستید که وسواس فکری عملی دارید، این پست مختص شماست...من از بچگی وسواس فکری عملی داشتم.همیشه احساس می کردم کسی در سرم وجود دارد که به مغزم فرمان می دهد.کسی که لیستی از افکار بیهوده (افکاری که بی ارزش اند و وقتم را می گیرند) برایم می نویسد.به من می گوید چه کار کنم و چه کار نکنم.انجام و تکرار رفتار وسواسی، به اراده ی خود فرد بستگی دارد.یعنی فرد وسواسی می تواند اراده کند و رفتار وسواسی را انجام دهد و یا اراده نکند و انجام ندهد.اما موضوع وسواس به گونه ای به نظر می آید که انگار انجام دادن رفتار وسواسی، دست خود فرد نیست.یعنی چی؟فرد وسواس، به ذهنش یک فکری می آید.مثلا اگر جیغ نزند، آزمونش را خراب می کند یا کسی که خیلی دوستش دارد می میرد.فرد وسواسی ( می داند که این فکرها فقط یک فکر هستند و نباید به آن ها بها داد )اما دست خودش نیست. یک صدایی در ذهنش می گوید: یالا جیغ بزن!فرد وسواسی اگر در انجام آن رفتار، مقاومت کند، یک حس آشفتگی بهش دست میده.در سر و قسمت پیشانی، احساس درد می کند.احساس می کند قرار است بمیرد و این درد برایش تحمل ناپذیره.حالا اینکه این احساسات و دردها، آیا توهم هستند و ساخته ی ذهن خود آدمه یا نه؟ الله و اعلم! من نمیدونم. اما بر اساس تجربه، مثل واقعیته.در هر حال، فرد وسواسی با خودش می گوید من که میدونم اگه جیغ بزنم یا نزنم اتفاق خاصی برایم نمی افتد. حالا چی میشه اگه این کار را انجام بدم؟ دو دقیقه جیغ میکشم تموم میشه میره و دردم تمام میشه.اما در واقع، فرد داره به وسواسش غذا میده و دوباره این فکرها و دردها بیشتر می شوند.معمولا مشاوران در روان درمانی به افراد وسواسی توصیه می کنند که در آن درد بمانند و تحمل کنند. به مرور زمان متوجه می شوند زیادی به خودشان سخت گرفته اند و دردها قطع شده اند.به نظر من اگر تعصب، ترس و توجه خاصی به موضوع خاصی دارید، کار برای شمایی که وسواس دارید سخت و رنج آور می شود.برای مثال:اگر تعصب و غیرت خاصی نسبت به همسرتان دارید، بس کنید.این کار برای شما ، وسواس ایجاد می کند و زندگی تان خراب می شود.وقتی همسرتان کنارتان نیست دائما فکرهای ناخواسته به ذهنتان می آید که دارد بهتان خیانت می کند!اصلا ذهنتان آرام نیست و نمی توانید زندگی فردی خود را هم کنترل کنید.همسرتان بیرون می رود با خودتان می گویید: آره حتما داره خیانت می کنه.چرا امروز به خانم/آقای همسایه ، صبح بخیر گفت؟ من میدونم که اینا یه رابطه ی پنهان با هم دارن!و مدام این فکرها شما را قلقلک می دهد تا موبایل یا وسایل شخصی اش را چک کنید.آدم هایی که وسواس فکری دارند تا حدودی شکاک اند اما برای همه صدق نمی کند.همچنین کسی که شکاک است به این معنی که وسواس فکری عملی دارد نیست.مثال دیگر:حامد در یک خانواده مذهبی بزرگ شد.از کودکی، والدینش هیچوقت به او اجازه خطا در زندگی ندادن.همیشه به او گفتن اگر دست از پا خطا کنی خدا هیچوقت نمی بخشتت و به جهنم میری.و جهنم را برایش به شکل ترسناک توصیف کردند که این توصیف ها به اقتضای سن حامد 7.8 ساله نبود.حامد گاهی اوقات بازیگوشی می کرد و خطاهای کوچکی ازش سر می زد.مثلا یواشکی سراغ وسایل شخصی دوستش رفت.از آن به بعد همیشه اضطراب همراه با احساس گناه داشته.اضطرابش آنقدر زیاد بود که شب ها کابوس می دید.پدر و مادر حامد هیچوقت از توبه برای او نگفتند و یا به نحوی توضیح دادن که حامد احساس کند اگر توبه هم کند باز گناهکار است.با این که حامد همیشه هم نمازهایش را به موقع می خوانده و برای خدا و جایگاهی که قرار دارد، احترام خاصی قائل بوده اما همیشه ، ناخواسته در ذهنش کفر می گفته.و نمی دانسته چرا این فکرها به ذهنش می آید؟بارها به خودش می گفت: من که همیشه نماز میخوانم و فرد با ایمانی هم هستم پس چرا این فکرها را می کنم؟حامد حتی از بیان فکر هایی که به ذهنش می آمد هم می ترسید و هیچ‌وقت به والدینش نگفت.اضطراب و احساس گناه را با خود تا ابد به همراه گذاشت و وسواس فکری، زندگی شخصی اش را مختل کرد.افت تحصیلی پیدا کرد و اعتماد به نفسش پایین آمد.اگه حامد می‌دونست که داره به خودش سخت می گیره و خدا خیلی بخشنده است قطعا زندگیش انقدر سخت نمی‌شد.ای کاش والدین حامد بدون اینکه او را قضاوت کنند این اجازه رو بدهند که حامد از افکار و احساساتش بگوید.ای کاش کسی به حامد می گفت: نگران نباش، آرام باش، خدا بخشنده است، من تو را درک میکنم، این افکار، افکار واقعی تو نیستند، این ها فقط یک فکر اند پس بگذار بی آیند و بروند. خودت را بی مورد آزار نده و بخند....پس شما، دوست عزیزی که وسواس فکری و عملی داری خود را رها کنید و دست بردارید از گیر دادن به خود و دیگران و آرام باشید.گاهی با دست کشیدن از خیلی چیزا و یا حتی یاد گرفتن و آموزش، به مرور زمان وسواس فرد خوب و قابل کنترل می شود.به خودتان زیادی سخت نگیرید و همچنین بیش تر از توانایی تان، باری را به دوش نکشید.اما آیا همیشه ، افکار وسواسی این گونه اند؟ خیرتنوع افکار وسواسی زیاد است...من خودم تا یک سنی فکر می کردم تیک عصبی دارم چون رفتارهای عجیبی از خودم نشان می‌دادم اما میدونستم یک جای کار می لنگد و درست نیست.بعدها فهمیدم تیک عصبی با وسواس عملی فرق دارد و من اختلال (Obsessive-Compulsive Disorder) که با نام OCD هم شناخته می‌شود دارم.خوب است بدانید که نیاز نیست کسی هم دچار وسواس فکری و هم وسواس عملی باشد.بعضی افراد یکی از این دو وسواس را دارند و بعضی هم هر دو نوع وسواس را دارند..اگر می خواهید زندگی بهتری را تجربه کنید فقط وسواس خود را بپذیرید.پذیرفتن یعنی باهاش کنار بیا و به خودت سخت نگیر و احساس گناه نکن و به خودت انرژی مثبت بده و اراده ات را بالا ببر و به آرامی، در کنار مشاوره، زندگی بهتری برای خودت رقم بزن.توجه داشته باش وقتی آگاهی ات نسبت به موضوعی بالا بره، احساس بهتری نسبت به آن موضوع و خودت داری پس سعی کن در این باره و اختلالی که داری مطالعه داشته باشی.و در انتها به پایان می رسونم این دکلمه قشنگی که همیشه بهم ارامش میده:آرام باش عزیز من، آرام باش..حکایت دریاست زندگی ...گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک،ترشح شادمانی...گاهی هم فرو می رویم، چشم هایمان را می بندیمهمه جا تاریکی‌ست....آرام باش عزیز من،آرام باش..دوباره سر از آب بیرون می آوریم،و تلالو آفتاب را می بینیمزیر بوته ای از برف...که این دفعه... ،درست از جایی که تو دوست داری طالع می‌شود..آرام باش دلبندم!