آرامستان

روزی روزگاری در سال های خیلی دور سرزمینی سرسبز و پر از صلح و صفا به اسم «آرامستان» وجود داشت. مردم این سرزمین در خوشی و آرامش زندگی میکردند و هر روز بیشتر به این پی میبردند که محل زندگیشان چقدر مانند اسمش، «آرام» است. همه چیز به خوبی پیش میرفت که ناگهان در یک روز عادی، تعداد زیادی «کله عنابی» به آرامستان حمله کردند. از بخت بد آرامستانی ها، کله عنابی ها سرزمین را متعلق به خود کردند. آنها اسم آرامستان را به «خشمستان» تغییر دادند و تبدیل به حاکمان سرزمین شدند و از همان ابتدا، ظلم و ستم را شروع کردند. آنها تمام زنان آرامستانی را مجبور به پوشیدن رداهای بلند و گشاد خشمستانی کردند و مردان را به زور، به دوسال کارکردن در کاخ های بلند بالایشان وا داشتند. در کاخشاه و فرمانده ی کله عنابی ها در زمان حمله: (یک لیوان دیگر آب انگور مینوشد) خب وزیر، بگو ببینم آن بیرون چه خبر است؟ وزیر شماره 1:اِم، قربان، زنان آرامستانی دست به اعتراض زده اند! شاه:غلط کرده اند! حرام لقمه ها، لابد میخواند حاکم آرامستانی بی لیاقت و شهوار (غربِ زمان قدیم) پرستشان برگردد! حالا برای چی اعتراض کرده اند؟ وزیر شماره 1:قربان، قضیه اجبار ردا هم به کنار، 5 تایشان را کشته اید.. شاه:خوب کرده ام! اینجا نه آرامستان است نه شهوار.. اینجا خشمستان است! نمیخواهند بروند! وزیر شماره 2: (به وسط بحث میپرد) قربان جسارت نباشد، ولی شما که پدرشان را درمی آورید تا بگذارید از خشمستان بروند.. منظورم قیمت هاست! شتر خیلی گران شده! شاه:خیلی هم جسارت است حیف نان! این دیگر مشکل خودشان است.. خب حالا دیگر چه خبر؟ وزیر شماره ی 1:دیگر..آها! سه تا مرد ریخته اند سر یک زن کشته اندش! شاه:تقصیر خودش بوده، لابد یک کاری کرده عصبانی شده اند.. وزیر شماره 1:مشخص شده از برادر آن زن طلب داشته اند! شاه:همین را بگو، بدبخت ها دنبال حقشان بوده اند دگر.. وزیر شماره 2:آخر زن بدبخت را چرا کشت.. شاه:چقدر زر میزنی! ادامه خبر ها را بگو! وزیر شماره 1:یک زن هم زده یک مرد را کشته.. شاه:مرده چه شکلی بوده؟ وزیر شماره 2:موی فرفری، چشم آبی.. شاه:حلالش که کشته! یعنی چه؟ مرد باید ریش و سبیل داشته باشد.. دیگر چه؟ وزیر شماره 1:بعد..آها..چند زن با رداهای خشمستانی به یک زن بی ردا شلیک کرده اند! شاه:حتما با آن زن بی ردا مقابله خواهد شد! وزیر شماره 2:آخر..شاه:تو حرف نزن! برو بالکن را بچین، یک خبر دیگر بشنوم و بعد بیایم کمی استراحت کنم که خیلی فکر کردم.. بعدش هم بروید بلند در شهر جار بزنید که شاه خیلی سخت کوش و فقیر است و مردم دوست.. وزیر شماره 2:چشم! وزیر شماره 1:قربان، آخرین خبر هم اینکه مردان نیز به اعتراضات پیوسته اند و روی دیوار های بازار شعار حک کرده اند.. شاه:خطشان بزنید! وزیر شماره 1:آخر اینطوری که بیشتر مشخص است.. شاه:وای! سرم را بردی! همان کاری را بکن که گفتم! صبح روز بعد-قربان بیدار شوید! بیدار شوید! شاه که دیشب تا سه صبح مشغول تلاش و تفکر برای بالا کشیدن پول مردم بود چشم از هم گشود. شاه:چه خبر است؟ لباس هایم از شهواز آمده؟ وزیر شماره 3:نه قربان ظلفتان بروم، اعتراضات خیلی سر و صدا کرده اند! نصف جمعیت به هم پیوسته اند! شاه:بازار را ببندید! وزیر شماره 3:جان؟ شاه:بازار را ببندید! (به خواب فرو میرود..) سه روز بعدمشاور:قربان به نظرم باید کار دیگری کرد! بستن بازار جواب نداده! اعتراضات شدیدتر هم شده اند! شاه:پیشنهادت چیست حیف نان؟ مشاور:بهتر نیست اجبار رداها را بردار.. شاه: (فریاد میکشد) اصلا! ابدا! یعنی چه؟ همین رداهاست که مارا از شهوازی ها برتر میسازد! نه اجبار رداهارا بر میداریم و نه محدودیت شغل ها! اصلا.. مشاور: چشم چشم، غلط کردم.. حداقل نمیتوانید بازار را با.. شاه:بازار را که باز نمیکنم هیچ، مردم را نیز قرنطینه میکنم! توهم گمشو بیرون که مشاوره هایت به درد خودت میخورد! دو روز بعد-یا خدا! یا مولا! شاه:چه خبر شده.. وزیر شماره 1:بیدار شوید! به کاخ نفوذ کرده اند! شاه:ها؟ وزیر شماره 1:به کاخ نفوذ کرده اند! بیدار شوید! باید فرار کنیم! شاه: (با ترس از تخت بیرون میپرد) باشد باشد! آن شلواری که از رهسار برایم سوغاتی آورده بودند بیاور.. وزیر شماره 1:دورتان بگردم وقت نیست! همین حالایش هم ممکن است دیر باشد! بیایید! شاه:خیله خب.. راه را نشان بده! وزیر شماره 1: از این طرف.. از این سوراخی رد شوید.. چپ.. راست.. نه قربانتان بروم راست این طرف است.. حالا... ای وای! شاه: (متوجه سیل زنان آرامستانی خشمگین خیره به خود میشود) به به.. سلام..(صدای لرزان) چه بدون ردا زیبا شده اید.. راویزنان آرامستانی پس از چند هفته اعتراضات به کاخ نفوذ کرده و حاکم ظالم خود را به قتل رساندند. باشد که تمام کشور ها از ظلم رها شوند. حاشیه 1:این یک داستان واقعی نیست. حاشیه 2:پستام دیگه خیلی داشت فلسفی میشد. این داستان تجربه خوبی بود. حاشیه 3:طنز و شاید اندک نظری درباره احوالات این روزها. حاشیه 4:منظور فقط ایران نیست. فلسطین و افغانستان و.. حاشیه 5:همین.