کار در وضعیت ایستاده و سلامت

آیا کار در وضعیت ایستاده می تواند باعث مشکلات سلامتی شود؟ایستادن یک حالت طبیعی انسان است و به خودی خود هیچ خطر خاصی برای سلامتی ندارد. با این حال، کار منظم در حالت ایستاده میتواند باعث درد پا، تورم پاها، واریس خستگی عضلانی عمومی، کمردرد، سفتی گردن و شانهها و سایر مشکلات سلامتی شود. اینها شکایات رایجی در بین فروشندگان، اپراتورهای دستگاه، کارگران خط مونتاژ و سایر افرادی است که شغل آنها نیاز به ایستادن طولانی مدت دارد. چگونه کار در موقعیت ایستاده می تواند مشکل ساز باشد؟بدن فرد تحت تأثیر چیدمان ناحیه کار و وظایفی که در حالت ایستاده انجام می‌دهد، قرار می‌گیرد. چیدمان ایستگاه کار، ابزارها، و قرار دادن کلیدها، کنترل ها و نمایشگرهایی که کارگر باید برای کار یا مشاهده آنها تلاش کند، میزان آسیب را تعریف می‌کنند. در نتیجه، کارگر موقعیت های بدنی کمتری برای انتخاب دارد. این محدودیت‌ها به کارگر آزادی کمتری برای جابجایی و فرصت کمتری برای جایگزینی عضلات مورد استفاده می‌دهد. این عدم انعطاف پذیری در انتخاب وضعیت بدن به مشکلات سلامتی می انجامد. این شرایط معمولاً در جایی رخ می‌دهد که شغل بدون در نظر گرفتن ویژگی های بدن انسان طراحی شده است.برخی از خطرات سلامتی چیست؟ثابت نگه داشتن بدن نیاز به تلاش عضلانی قابل توجهی دارد. ایستادن به طور موثر خون رسانی به ماهیچه‌ها را کاهش می‌دهد. جریان خون ناکافی شروع خستگی را تسریع می‌کند و باعث درد در عضلات ساق پا، پشت و گردن می‌شود (اینها عضلات مورد استفاده برای حفظ حالت قائم هستند).این کارگران نه تنها از فشار عضلانی رنج می‌برند بلکه از ناراحتی‌های دیگر نیز رنج می‌برند. ایستادن طولانی مدت و مکرر، بدون راه رفتن، باعث تجمع خون در ساق پا می‌شود. هنگامی که ایستادن به طور مداوم برای مدت طولانی رخ می‌دهد، می‌تواند منجر به التهاب وریدها شود. این التهاب ممکن است با گذشت زمان به واریس مزمن و دردناک منجر شود. ایستادن بیش از حد همچنین باعث می شود که مفاصل ستون فقرات، لگن، زانو و پا به طور موقت بی حرکت یا قفل شوند. این بی حرکتی بعداً می‌تواند به بیماری های روماتیسمی منجر شود که به دلیل آسیب دژنراتیو(تخریبی) به تاندون ها و رباط ها (ساختارهایی که ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می‌کند) است.توصیه هایی برای بهبود طراحی محل کار؟در یک محیط کاری خوب طراحی شده‌، کارگر این فرصت را دارد که از بین انواع موقعیت های کاری متعادل، یکی را انتخاب کرده و مرتباً بین این موقعیت‌ها تغییر کند.باید میزهای کار و نیمکت ها باید قابل تنظیم باشند. توانایی تنظیم ارتفاع کار برای مطابقت محل کار با اندازه بدن فردی کارگر و وظیفه خاص کارگر بسیار مهم است. قابلیت تنظیم باعث می شود که کارگر فرصتی برای انجام کار در موقعیت های متعادل بدن داشته باشد. اگر محل کار را نمی‌توان تنظیم کرد، باید بسترهایی برای بلند کردن کارگر کوتاهتر یا پایه‌هایی در بالای ایستگاه‌های کاری برای کارگر قد بلند در نظر گرفته شود.سازماندهی فضای کار یکی دیگر از جنبه‌های مهم است. باید فضای کافی برای حرکت و تغییر موقعیت بدن وجود داشته باشد. ارائه ریل‌های داخلی یا زیرپایی های قابل حمل به کارگر اجازه می‌دهد وزن بدن را از یک پا به پای دیگر منتقل کند. تکیه‌گاه‌های آرنج برای کار دقیق به کاهش تنش در قسمت بالای بازوها و گردن کمک می‌کند. کنترل‌ها و ابزارها باید طوری قرار بگیرند که کارگر بتواند به راحتی و بدون پیچ خوردن یا خم شدن به آنها برسد.در صورت امکان، باید صندلی تهیه شود تا کارگر بتواند کار را به صورت نشسته و گاهی ایستاده انجام دهد. صندلی باید کارگر را در ارتفاع متناسب با نوع کار قرار دهد. برای کارهایی که فقط به ایستادن احتیاج دارند، در هر صورت باید یک صندلی در نظر گرفته شود تا کارگر بتواند گهگاه بنشیند. صندلی های محل کار تنوع موقعیت‌های احتمالی بدن را افزایش داده و به کارگر انعطاف پذیری بیشتری می‌بخشد.مزایای انعطاف پذیری بیشتر و انواع موقعیت‌های بدن در دو مورد است. تعداد ماهیچه‌های درگیر در کار افزایش می یابد که توزیع بارها را بر روی قسمت های مختلف بدن برابر می‌کند. بنابراین، فشار کمی روی عضلات و مفاصل فردی که برای حفظ موقعیت قائم استفاده می‌شود وجود دارد. تغییر موقعیت بدن همچنین خون رسانی به ماهیچه‌های فعال را بهبود می‌بخشد. هر دو اثر به کاهش خستگی کلی کمک می‌کند. کیفیت کفش و نوع مصالح کف نیز از عوامل اصلی موثر در راحتی ایستادن هستند.چگونه طراحی شغل می تواند اثرات کار در موقعیت ایستاده را کاهش دهد؟اصول اساسی طراحی شغل خوب برای کار ثابت عبارتند از:موقعیت‌های کاری را به طور مکرر تغییر دهید به طوری که کار در یک موقعیت از مدت زمان معقول و کوتاهی برخوردار باشد.از خم شدن، کشش و پیچاندن شدید خودداری کنید.سرعت را به طور مناسب انتخاب کنید.به کارگران اجازه دهید تا زمان استراحت مناسبی برای استراحت داشته باشند. تمرینات نیز ممکن است کمک کند.ارائه دستورالعمل در مورد شیوه‌های مناسب کار و استفاده از استراحت.هنگامی که به کار باز می گردند، پس از غیبت در تعطیلات یا بیماری به کارگران اجازه دهید تا یک دوره سازگاری داشته باشند تا بتوانند به تدریج به سرعت اولیه بازگردند.چگونه شیوه های مختلف کاری می توانند اثرات کار در موقعیت ایستاده را کاهش دهند؟یک محل کار خوب طراحی شده همراه با یک کار خوب طراحی شده باعث می‌شود که در یک موقعیت متعادل و بدون فشار اضافی بر بدن کار کنید. اگرچه عملکرد واقعی کار بستگی به کارگر دارد (از جمله نحوه ایستادن ، حرکت یا بلند شدن کارگر) ، اما شیوه‌های کاری ‌می‌تواند کار را ایمن تر یا خطرناک تر کند. آموزش مناسب به فرد کمک می‌کند تا با خیال راحت کار کند.مهم است که کارگر از خطرات سلامتی در محل کار مطلع شود. در واقع این یک الزام قانونی است. کارگر باید درک کند که کدام حرکات و موقعیت های بدن باعث ناراحتی می‌شود و شرایطی که باعث ناراحتی خفیف می‌شود یا می‌تواند در دراز مدت منجر به آسیب مزمن شود. آموزش کارگران همچنین باید حاوی اطلاعاتی در مورد چگونگی تنظیم چیدمان خاص محل کار با نیازهای فرد باشد.کارگر باید توجه داشته باشد که دوره های استراحت عناصر مهم کار هستند. دوره های استراحت باید برای آرامش هنگام خستگی ماهیچه ها ، حرکت در زمان سفت شدن ماهیچه‌ها، راه رفتن در هنگام کار شود. همچنین باید کارگر تشویق شود تا ناراحتی‌هایی را که در حین کار تجربه کرده است گزارش دهد. این مورد ممکن است منجر به اصلاح شرایط کاری شود.همه این عناصر، آموزش و نظارت، همراه با مشارکت فعال کارگران می‌تواند منجر به شیوه‌های کار درست شود. باید به خاطر داشت که یک شغل و محل کار خوب طراحی شده برای کار سالم و ایمن ضروری است. بدون این موارد، شیوه‌های کاری خوب نمی‌تواند موثر باشد.نمونه ایستگاه کاری که برای یک کارگر ایستاده طراحی شده است چگونه است؟طراحی محل کار باید متنوع با اشکال و اندازه کارگران باشد و او را برای تکمیل کارهای مختلف پشتیبانی کند.کارهای مختلف نیاز به ارتفاع متفاوت سطح کار دارند:کار دقیق ، مانند نوشتن یا مونتاژ الکترونیکی - حدود 5 سانتی متر بالاتر از ارتفاع آرنج. پشتیبانی از آرنج مورد نیاز است.کارهای سبک مانند کارهای مونتاژ یا مکانیکی-حدود 5-10 سانتی متر زیر ارتفاع آرنج.کار سنگین ، نیاز به نیروهای رو به پایین-از 20-40 سانتی متر زیر ارتفاع آرنج.کارگران برای کاهش ناراحتی کار در حالت ایستاده چه می‌توانند بکنند؟ارتفاع کار را با توجه به ابعاد بدن با استفاده از ارتفاع آرنج به عنوان راهنما تنظیم کنید.کارهای خود را به گونه‌ای سازماندهی کنید که عملیات معمول در دسترس شما، انجام شود.همیشه با هدف کار(شی یا فردی که روی آن کار می‌کنید) در موقعیت روبرو قرار داشته باشید.بدن را نزدیک محل کار نگه دارید.محل کار را طوری تنظیم کنید که فضای کافی برای تغییر موقعیت کاری داشته باشید.برای جابجایی وزن بدن از یک پا به پای دیگر، از زیرپایی قابل حمل استفاده کنید.تا جایی که ممکن است هنگام کار - یا حداقل زمانی که روند کار به شما اجازه استراحت می دهد- از صندلی استفاده کنید.کارگران هنگام کار در موقعیت ایستاده از چه چیزهایی باید اجتناب کنند؟از رسیدن به پشت خط شانه خودداری کنید. حرکت پاها به سمت جسم، روش توصیه شده است.از افراط و تفریط بیش از حد خودداری کنید.از رسیدن به خط بالای شانه خودداری کنید.برخی از بایدها و نبایدها در مورد کفش چیست؟پاهای شما فقط می توانند به اندازه کفش راحت باشند.کفش هایی بپوشید که شکل پای شما را تغییر ندهد.کفش‌هایی را انتخاب کنید که محل محکمی برای پاشنه پا ایجاد می کند. اگر پشت کفش خیلی پهن یا خیلی نرم باشد ، کفش می لغزد و باعث بی ثباتی و درد می شود.کفش‌هایی بپوشید که به شما اجازه حرکت انگشتان پا را می‌دهد. اگر کفش خیلی باریک یا خیلی کم عمق باشد ، درد و خستگی به وجود می آید.اطمینان حاصل کنید که کفش دارای قوس است. فقدان تکیه گاه قوس باعث صاف شدن پا می‌شود.کفش هایی با بندهای چسبان بپوشید.دور توری کفش خود را محکم محکم کنید. از سر خوردن پا در داخل کفش جلوگیری می‌شود.اگر از حساسیت بالای استخوان های بالای پا رنج می برید، از پد استفاده کنید.هنگام کار روی کف فلزی یا سیمانی از کفی بالشتک ضربه گیر استفاده کنید.کفش را با توجه به خطرات محل کار خود انتخاب کنید.در صورت لزوم ، کفش های ایمنی را انتخاب کنید.کفش را با در نظر گرفتن تناسب و راحتی فردی انتخاب کنید. آنها را امتحان کنید و قبل از خرید چند لحظه در اطراف قدم بزنید.کفش تخت نپوشید. یک پاشنه کوچک می تواند فشار روی تاندون آشیل را کاهش داده و باعث راحتی و راه رفتن و ایستادن شود.کفش های پاشنه بلند نپوشید. توصیه‌ها متفاوت است، اما به طور کلی، پاشنه‌ها باید پایه وسیعی داشته باشند و ارتفاع آنها کمتر از 4 سانتی متر تا 6 سانتی متر (1.6 اینچ تا 2.4 اینچ) باشد. هنگامی که اغلب ایستاده اید ، توصیه های دیگر این است که پاشنه پا نباید بیش از 2 تا 2.5 سانتی متر (حدود 1 اینچ) باشد.در مورد کف در محل کار چه توصیه هایی می شود؟محل کار را تمیز نگه دارید.از ایستادن روی کف بتنی یا فلزی خودداری کنید. برای کارهای ایستاده ، کفپوش های چوبی ، چوب پنبه ای یا لاستیکی توصیه می شود.اطمینان حاصل کنید که کفها صاف و لغزنده هستند.کف های بتنی یا فلزی را با حصیر بپوشانید. لبه های کج روی تشک به جلوگیری از افتادن کمک می کند.از تشک های ضخیم فوم لاستیکی استفاده نکنید. این مورد می تواند باعث خستگی و افزایش خطر لغزش شود.ورزش و حرکتبرای کارمندانی که بیشتر یا تمام وقت خود را هنگام کار به حالت ایستاده می گذرانند خوب است تا در وقت آزاد خود به ورزش بپردازند تا با فشار یک طرفه ی ماندن در حالت ایستاده در طول روز کاری خود مقابله کنند. رشته هایی مانند پیلاتس یا ژیمناستیک که تمام بدن را در حرکت قرار می دهد و نیاز به کشش منظم دارد، نمونه های کاملی از فعالیت های مناسب هستند. با این حال ، تمرینات مرسوم تر مانند پیاده روی ، دویدن و شنا نیز به میزان قابل توجهی کمک می کند. هنگام استراحت ناهار ، پیاده روی گزینه بسیار بهتری نسبت به نشستن است: پاها هنگام نشستن به همان حالت ثابت می مانند ، به این معنی که هیچ کاری برای تحریک جریان خون انجام نمی شود.کارشناسان توصیه می کنند که حرکات کوچک را در عادات کاری، وارد کنید ، مانند بالا آوردن کوتاه مدت نوک انگشتان پا یا متناوب کردن بار روی هر پا با کشیدن پای مقابل به جلو. چند دقیقه نیز می توانید برای نشستن روی دیوار استفاده کنید ، تمرینی که در آن کمی جلوی دیوار بایستید و سپس پشت خود را به سمت پایین بکشید تا زانوها در زاویه 90 درجه قرار بگیرند. این وضعیت به قدرت نیاز دارد تا حفظ شود ، اما پس از مدت طولانی ایستادن برای بدن شما بسیار مفید است.تغییر وضعیت بین نشستن ، ایستادن و حرکت کردنبهترین کار برای بدن انسان این است که مرتباً موقعیت های مختلف را تغییر دهد و بین ایستادن ، نشستن ، راه رفتن ، دویدن و دراز کشیدن جابجا شود. ماهیچه ها و مفاصل باید در طول روز به طور مساوی بارگیری شوند. بر این اساس ، ایستگاه های کاری ارگونومیک که تغییرات مکرر در موقعیت را تسهیل می کند ، به حفظ سلامت و رفاه کارکنان و کاهش تعداد غیبت ها به دلیل بیماری کمک می کند. چنین ایستگاه های کاری همیشه برای بسیاری از وظایف کاری امکان پذیر نیست ، بنابراین ، کارکنان باید از استراحت خود برای جابجایی هرچه بیشتر استفاده کنند.وسایل کمکیاگر فقط فرصت‌های محدودی برای از بین بردن کار طولانی مدت در حالت ایستاده از طریق تغییر موقعیت در دسترس است ، کمک هایی برای ایستادنهترین راه حل بعدی است. استندهای کمکی فقط حالت بدن را تغییر می دهند و به کارمند اجازه می دهند تمام حرکاتی را که هنگام ایستادن انجام می داد را تکرار کند. در عین حال ، استندهای کمکی فشار بر کل سیستم اسکلتی عضلانی را کاهش می دهد و در نتیجه از بروز آسیب های طولانی مدت و بیماری های مزمن جلوگیری می کند. نمونه ای از این استندها را در شکل زیر میبینید.ویژگی های یک استند کمکی خوب چیست؟یک استند کمکی خوب را می توان در ارتفاع تنظیم کرد و با نیازهای محل کار سازگار شد. می تواند به سرعت از A به B منتقل شود و از آنجا که می توان آن را با دسته تنظیم کرد ، می تواند توسط چندین کارمند پی در پی استفاده شود. تعدادی مدل موجود است که به اندازه خود ایستگاه های کاری ایستاده متنوع هستند. حتی اگر وضعیت بدن فقط کمی تغییر کند ، تغییر وضعیت ناشی از استند به تنهایی برای دفع درد و جلوگیری از آسیب پایدار کافی است. برخی از مدلها تنها برای تحمل وزن بدن کمک می کنند ، در حالی که برخی دیگر ترکیبی از ایستادن ، نشستن و حتی پرش را مجاز می دانند. میزان مناسب بودن یک استند کمکی ویژه برای یک محل کار خاص بستگی به وظایفی دارد که باید در آن منطقه انجام شود.از وسایل کمکی اغلب در محیط های تخصصی مانند تمیز کردن اتاق ها یا آزمایشگاه ها استفاده می شود. در چنین مواردی ، آنها باید از استانداردهای خاصی پیروی کنند تا از آلودگی جلوگیری شود. در مقابل ، سایر مدلها به طور خاص برای صنعت طراحی شده اند و برای استفاده کسانی که تولید می کنند بهینه شده اند ، به این معنا که قوی ، مقاوم و تمیز کردن آنها آسان است. به طور خلاصه ، شما می توانید برای هر منطقه یا قسمتی که فکر می کنید ، یک استند کمکی مناسب پیدا کنید.