داستان ترسناک

در بالاشهر گرگان و منطقه ی کوی ویلا بود و آنجا نیز همانند پایین شهر، خانه ها ویلایی بود و بافتی قدیمی داشت. در این خانه همه چیز بر وفق مراد بود تا آنکه خاله ام و دختر خاله شش ساله ام برای دیدن خانه جدید آمده بودند. با ورودشان موج عجیبی نیز به خانه مان وارد شد. خانه هیچوقت گرم نمیشد، هرچه بخاری را بیشتر میکردیم و شوفاژ ها را بیشتر میکردیم اما انگار که این خانه به مقر اصلی زمستان تبدیل شده است. عیب را از بخاری ها و شوفاژ ها گذاشتند اما بنده خوب متوجه آن بودم که این ها نشانه هایی از موجدات ماورایی است ولاغیر. چند ساعتی از ورود خاله ام نگذشته بود که شوهر خاله مان با زنگ خانه را زدن همه را به حیرت فرو برد که اصلا قرار بر آمدن او نبود، زیرا ایشون در اداره باید شب را سپری میکرد.در را باز کردیم و او سراسیمه وارد شد و سلامی سریع تحویل ما داد و خانه نو مان را تبریک گفت. آمد کنار خاله ام و گفت رئیسشان که در تهران بود او را طلبیده و همین الان باید وسایل را جمع کرده و عازم تهران شود. خاله ام کمی چهره اش نگران میرسید و گفت: پس این چند شب را کجا بمانم؟ که بلافاصله مادرم گفت قدمت سر چشم و تو همینجا میمانی که این جمله مانند دستور بود. خاله ام پذیرفت و شوهر خاله از حضور همه خداحافظی کرد و به ماموریتش شتافت. اما من از این پیشامد خوشحال نبودم. چون میدانستم آمدن موجودات ماورا یا از دختر خاله ام هست یا که از خاله ام. شب فرا رسید و من در اتاقم که کفت اتاق چوبی بود و هنوز فرش را پهن نکرده بودیم به دلایلی، مشغول درسم خواندن بودم. آن شب پدر من نیز در اداره مانده بود و مثل اینکه آن شب، تمام کارمندان ادارات در شب مشغول کار بودند. موضوع درس تاریخ بود، درس مورد علاقه و آنکه حتی حرفه و تخصص من. غرق در درس بودم که ناگهان صدایی آمد ، قیژ، قیژ، قیژ؛ این صدای قدم زدن کسی در اتاق من بود، قیژ، قیژ، قیژ،. مو های تنم همزمان هم سیخ شد و هم ریخت.دمای بدنم هم گرم شد و هم سرد و مانند جنون زده ها شده بودم که به خود تسلط داده که این صدا های یا موریانه است یا صدای مورچه که در سکوت شب میپیچد. رسما خود را...به کوچه علی چپ زده بودم که باز این صدا تکرار شد اما مانند کسی که پایش را محکم بر زمین کوبید... دیگر اطمینان خاطر یافتم کسی کنار من است. برگشتم و کتاب را دیدم که وسط اتاق افتاد. خیالم راحت شد که آن صدای بلند از کتاب بود و آن قیژ فیژ کوتاه از مورچه یا موریانه. درس را تمام کردم و خوابیدم. صبح روز بعد که پنجشنبه بود از خواب بیدار شدم . با بی حالی به سمت دستشویی رفتم اما بدون آنکه در را باز کنم به شکل نیم لا باز شد. احتمال دادم در خراب است و حتما به پدرم این را خواهم گفت.صورتم را شستم و بیرون آمدم که دختر خاله شش ساله ام داشت میدوید و مثل اینکه نوعی بازی بچگانه بود، رویم را به سمت آشپزخانه کردم که ناغافل یک صدای شکستن آکد که قلبم ریخت و برگشتم که دیدم دختر خاله ام به مجسمه ای خورده و مجسمه شکسته... خیلی سریع به سمت او رفتم و مادرم هم که در اتاق بود با این صدا به بیرون آمد. رفتم و دیدم خداراشکر دختر خاله چیزی نشد اما مجسمه به حالت کارخانه برگشته بود! تعجب کردم، تعجب من از این بود که چرا دختر خاله ام که به گفته خودش با سر به مجسمه خورد به طوری که مجسمه پودر شد اما سرش حتی قرمز نشد، حتی دردش نیامد، حتی گریه نکرد و‌فقط از صدا ی شکستن کمی ترسید که همه مان ترسیده بودیم. تعجب خود را به کوچه علی چپ زدم که بچه است دیگر... ناگهان از درون اتاق من صدایی آمد: قیژ، قیژ، قیژ، قیز؛ فوری خود را به اتاق رسانده که اگر سوسک است او را بندازم بیرون و نکشم زیرا من به صورت افراطی حامی حیوانات هستم. اما دیدم هیچ چیزی نیست. گیج و منگ شدم، داشتم برمیگشتم که روی کتابخانه ام یاد داشتی دیدم. فردی با خط خرچنگ قورباغه نوشته بود: مراقبش باش!. پیش خودم غرولند کردم کدام ابله ای با من شوخی دارد و با خشم به سمت دختر خاله ام رفتم تا درسی به او بدهم که اینگونه چیز ها را ننویسد. نمیدانم چرا آن لحظه عصبانی بودم، شاید به خاطر آن بود که خاله ام در سرکارش بود و حس برادر بزرگتر به او میکردم، باری ، رفتم سمتش و گفتم : بچه تو اینو رفتی نوشتی؟ چرا رفتی تو اتاقم؟. با آن لحن بچگانه اش گفت من در اتاقت نرفتم. گفتم دارد دروغ میگوید، دستم را که بالا بردم تا کشیده ای به او بزنم که دستم خشک شد. رسما بگویم که انگار تبدیل به بت سنگی شد. با آخ و اوخ گفتن به سمت دستشویی رفتم تا آب گرم روی آن بریزم زیرا اولین تصورم..آن بود که دستم گرفته است. با هزار زحمت انگشتانم در حد تکان خوردن خوب شد. در این بین در ذهنم به خودم گفتم: ای دیوانه او فقط شش سال دارد چگونه میتواند بنویسد؟. بیشتر در حیرت رفتم.از دستشویی بیرون آمدم و به سمت اتاقم رفتم... باز هم یادداشتی در اتاق بود که با خط خرچنگ قورباغه نوشته شده بود: دیوانه. مطمعن شدم این موضوع هرچی که هست به سالم ماندن دختر خاله ام از خوردنش با مجسمه مربوط است. کمی در اینترنت در مورد سالم ماندن بچه ها، ماورا ، روح، جن، و از این کلمات کلیدی استفاده کردم که در سایتی از داستانی گفت که انسان ها موکل خوب دارند و یا در افسانه ای اروپایی آمده که روح بستگان از بچه هایی که خوششان بیاید مراقبت میکنند. برایم مثل روز روشن شد که موجودی از دختر خاله ام حفاظت میکند. با خودم گفتم بزار مطمعن تر بشم، رفتم سمت دختر خاله ام ، همان دست نیمه جانم را بالا بردم تا یک کشیده آب دار و تابدار به او بزنم که باز خشک شد... به سرعت به دستشویی رفتم، دو چیز را فهمیدم که موجودی از دخترخاله ام دارد در خانه ی ما حفاظت میکند زیرا مادرش با او نیست و دیگر آنکه فهمیدم که چه ابله ای هستم که همان دستم را برای امتحان کردن به حالت سیلی زدن بالا بردم. دستم را با آب گرم بهتر کردم و به سمت اتاقم رفتم تا که کتابی بخوانم و هم خود را به کوچه عای چپ بزنم که اصلا اتفاقی نیوفتاده و تا با دختر خاله ام کاری نداشته باشم، آن موجود مزاحم وقت کش هم کاری با من ندارد. رفتم سمت کتابخانه که باز آن نوشته ی ابلهانه روی کتابخانه بود که نوشته بود: دیوانه. دروغ نگویم، ترسم بسیار زیاد شد که آن موجود راست راست در اتاق من است و بسا اینکه صدای قیژ قیژ دیشب از او بوده. با ترس و لرز روی میز نشستم و کتابم را که اسمش ابله بود را میخواندم. نمدانم چطور چند ساعت گذشت که خاله ام به خانه آمد و چند شیر کاکائو خریده بود، عاشق شیرکاکائو بودم. رفتم و یکی را برداشتم و مثل دختر خاله کوچکم مشغول خوردن شدم و کتابم را میخواندم.تا قطره آخر را خوردم. همین که چند دقیقه گذشت، شکم درد عجیبی مرا آزار داد. سریع رفتم سمت دستشویی و گلاب به رویتان تا چند ساعت اسهال رفتم. از دستشویی بیرون آمدم، حدسم در مورد فاسد بودن شیر کاکائو بود. روی پوسته آن نوشته بود که از انقضایش یک سال گذشته است. من و خاله ام به شدت مسموم شده بودیم....و به بیمارستان رفتیم و سرم خوردیم. اما دختر خاله ام آخ هم نگفت و انگار شیرکاکائو به او چسبیده بود. از بیمارستان به خانه برگشتم . داشتم به اتاقم میرفتم که دختر خاله ام را دیدم که رد کشیدن لپ روی صورتش بود. قرمز شده بود و در آستانه کبود شدن. گفتم کدام احمقی اینجور لپت را کشیده است: گفت بابابزرگ تو اتاقت نشسته بود و من رو بغل کرد و بوسید و لپم را کشید و رفت توی پنجره، راستی، مگر بابابزرگ از پنجره نمی افتد؟ این را که گفت پاهایم سست شد.اصلا فکرش را نمیکردم که پدربزرگ من که شش سال پیش مرده بود، حالا آمده و از نوه اش مراقبت میکند. یاد پدربزرگ مرحومم افتادم که شش سال پبش،وقتی که خاله ام هشت ماه اش بود، در خانه ی پدربزرگم جمع بودیم، پدربزرگم آن روز به شدت مریض بود... او با من کمی صحبت کرد و کلافه ام کرد که پنیر بخور اما من بعد از چند بار اینکه نمیخورم بلند گفتم نمیخورم چقدر گیر میدهی... ای کاش این را نمیگفتم که نمیدانستم این آخرین بار است او را میبینم. پدر بزرگم دلبستگی زیاد به خاله ام داشت و‌از او پرسید بچه ات کی به دنیا می آید؟ تا چایی ختنه سرانی اش را بخورم. خاله ام با شوخی گفت شایدآن موقع زنده نباشی. این را بگویم پدر بزرگم تنها سید روستای ما بود و جدا از این ها انسانی پاک سرشت بود... چند ساعت بعد پدر بزرگم سکته کرد و به بیمارستان رفت و چند روز بعد هم مرد.خاله ام چهل روز بعد یعنی چهلم پدر بزرگم بچه اش را که دختر خاله ام باشد به دنیا آورد. این خاطرات مانند برق از ذهنم عبور کرد. ترسم آنقدر زیاد شد که سرم گیج رفت و روی تخت افتادم. کمی چرت زدم و از خواب بیدار شدم که ای کاش بیدار نمیشدم. موجودی درخشان که اجزای بدنش دیده میشد به شمایل پدر بزرگ مرحومم روی صندلی نشسته بود و به سمت من خیره شده بود... خشکم زد و ان موجود همینجوری با چشمانی درخشان که انگار از حدقه بیرون زده بود مرا نگاه میکرد... نمیدانم چقدر گذشت اما در این مدت حتی آب دهانم هم نتوانستم قورت بدهم. و حتی پلک بزنم، آب چشمانم از سر پلک نزدن سرازیر شد. سر من مانند یک...بت شده بود. ناگهان بی حال افتادم و در یک ثانیه خوابم برد. انکار چند دقیقه گذشت که باز بیدار شدم... پیش خودم گفتم عحب خواب عجیب و بی معنایی بود.چشمانم خیس بود... فهمیدم آن خواب نبود... صدایی به گوشم آمد... قیژ، قیژ، قیژ، قیژ... کسی در اتاقم در حال قدم زدن بود. داشت سمت من می آمد که بدون اختیار داد زدم پدر بزرگ مرا ببخش. مرا ببخش. نمیدانم چرا این را گفتم و اصلا چرا آنقدر بلند که خاله ام و مادرم و پدرم از خواب بیدار شدند و به سمت اتاق من آمدند... گفتند چه گفتی؟ پدر بزرگ؟، گفتم چیزی نیست، خواب دیده ام... آن ها چند دقیقه بعد رفتند خوابیدند. فقدان حضور برادرم که خانه دوستش بود را حس میکردم. بلند شدم تا آبی بخورم چشمم را از کتابخانه گذر دادم که انگار چیزی دیدم، برگشتم و نوشته ای را دیدم که با خط خرچنگ قورباغه روی آن نوشته شده بود: دیوانه!کانال روبیکا ما رو دنبال کنید :)Rubika