چطور برنامه ریزی کنیم که بهش پایبند بمونیم؟

در روزهای پایانی سال یه شور و هیجان و انرژی خاصی درونمون هست برای یه شروع جدید، ذهنمون پر از ایده و برنامه‌ست و منتظریم تا یه سال طلایی که قراره همه چیز رو عوض کنه برای ما شروع شهبه خودمون قول میدیم که امسال دیگه روی برنامه ریزیمون بمونیم و بهش عمل کنیم.یه دفتر برمیداریم و شروع میکنیم به نوشتن، در سال جدید میخوام به وزن ایده‌آلم برسم، هر روز ورزش کنم، زبان بخونم، توی کارم پیشرفت کنم و چیزای جدید یاد بگیرم، توی سوشال مدیا فعالیت کنم، مطالعه روزانه داشته باشم، روتین پوستی و مدیتیشن داشته باشم، سفر برم، فیلم ببینم، کتاب بخونم، تفریح کنم و ... نمیشه؟ چرا بابا کافیه ۲۴ ساعت شبانه روز رو تقسیم کنم. صبح‌ها ۷ تا ۸ ورزش، ۹ تا ۵ سر کار، ۵ تا ۶ زبان و... اگه بخوام حتما میشه، باید تنبلی رو کنار بذارم!اوکی! فکر کنم تا همینجا بس باشهکسی رو میشناسید تونسته باشه بیش از یک هفته روی همچین برنامه ریزی ای پیش بره؟این روشی بود که من سالها پیش میگرفتم، و هر سال شکست میخوردم، و پایان سال خودمو سرزنش میکردم که چرا تنبلی کردم و اراده و پشتکار نداشتم، و با یه قول به خودم که امسال دیگه فرق میکنه، همون روند رو ادامه میدادم(تازه بعضی وقتا سنگین‌ترش هم میکردم!). و همونطور که میشه حدس زد، نتیجه میشه ناکامی و نرسیدن به اهداف و سرزنش کردن خودم بیش از پیشاما واقعا مشکل از تنبلی و بی ارادگی من بود؟ یا داستان دیگه ای هست که باید بهش فکر کنیم؟قضیه از این قراره که ما اغلب، یه "خود" ایده‌آل توی ذهنمون میسازیم و دلمون میخواد اون باشیم، و این باعث میشه چیزی که واقعا هستیم رو نبینیم و یا انکارش کنیم.این یه واقعیته، اگه من از مثلا ۴ سال پیش تا الان یه کاری رو نتونستم انجام بدم(مثلا روزی دو ساعت ورزش کنم) قطعا امسال هم نمیتونم، قرار نیست معجزه بشه! ولی شاید بتونم هفته ای یک ساعت ورزش رو اضافه کنم. اصلا به نظر جذاب نیست نه؟ ولی واقعیته! اگه ما از ۰ بخوایم به ۱۰۰ بریم حتما شکست میخوریم، اما اگه ۰ رو به ۱ برسونیم، سال بعد میشه ۵، سال بعدش ۱۰ و همینطور تصاعدی پیش میره و نتیجه در درازمدت فوق‌العاده‌ست.عمل نکردن به برنامه‌ریزی یه کار بی ضرر نیست، یعنی اینطوری نیست که بگیم بذار حالا من دست بالا بگیرم بنویسم اگه عمل نکردم هم اشکال نداره، چون اشکال داره! اشکالشم اینه که بعد از مدتی به ما حس ضعیف بودن و ناکافی بودن میده و انرژی و انگیزه‌مون برای انجام کارها به شدت پایین میاد و احتمال رها کردن کل برنامه زیاد میشه.چطوری یه برنامه‌ریزی درست و نزدیک به واقعیت داشته باشیم؟اولین گام برای داشتن پلن درست اینه که خودمون رو بشناسیم و به توانایی‌ها و ضعف‌هامون آگاه باشیم، گذشته رو ارزیابی کنیم و انتظاراتمون رو مطابق با واقعیات و داده‌هایی که از قبل داریم در نظر بگیریم، و حالا با در نظر گرفتن ظرفیت خودمون و این شناختی که داریم میتونیم برنامه‌ای بریزیم که قابل انجام باشه.سال قبل رو تحلیل کنیمبا داشتن داده‌های قبل میتونیم بفهمیم که اگه کاری انجام نشده چرا نشده؟ ریشه یابی کنیم و اشکالات برنامه‌ریزی قبلیمون رو در بیاریم و سعی کنیم توی برنامه جدید در نظر بگیریمشون، توی این مرحله شاید نیاز باشه یه سری چیزهای غیر ضروری یا ایده‌آل‌گرایانه حذف بشن یا سهم وقتی که قراره براشون بذاریم کم بشهارزیابی ماهانه و فصلی داشته باشیماگه قراره کاری توی یک سال به اندازه ۱۰۰ واحد انجام بشه، یعنی پایان هر فصل باید یک چهارمش رو انجام داده باشیم، اگه بعد از یه فصل دیدیم به تارگت نرسیدیم وقتشه بازنگری کنیم، اشکالاتش رو شناسایی کنیم و دوباره هدف‌گذاری کنیم.از روش‌ها و تکنیک‌ها استفاده کنیممطالب خیلی خیلی خیلی زیادی در مورد برنامه‌ریزی، مدیریت زمان و ... نوشته شده، خوبه که راجع بهشون مطالعه کنیم و اون مدلی که باهاش بیشتر سازگاری داریم رو انجام بدیم، مثلا من هدف گذاری به روش اسمارت (SMART) رو دوست دارم. تکنیک پومودور بهم جواب میده و استفاده از ماتریس آیزنهاور خیلی وقتا به کارم میاد.(برای نمونه این ویدیوی خوب از یوتیوب فرشید (لیدر مارکتر) رو ببینید)کارها رو به کارهای کوچکتر تقسیم کنیموقتی یه کاری بزرگه به نظر نشدنی میاد، اما وقتی کوچیکش میکنیم و بدون نگاه به آینده هر روز یه بخش کوچیکیش رو انجام میدیم در طول زمان اون کار بزرگه به سرانجام میرسهکارها رو مکتوب کنیمنوشتن به طرز شگفت انگیزی توی عملی شدن کارها موثره، یه پلنر یا دفتر و ... بذارید جلوی چشمتون و کارها رو بنویسید، خوبه که چیزی رو توی ذهنمون نگه نداریم، هم به این دلیل که الکی ذهنمون رو شلوغ میکنیم و زود خسته میشیم هم اینکه بعدن فراموش میشه و قابل ارزیابی نیست.اهدافمون رو بازنگری کنیمشاید ما خیلی هم دقیق ندونیم چی میخوایم و قراره چیکار کنیم، شاید من سه ماه دیگه فهمیدم میخوام یه کار جدیدی رو تست کنم، اشکالی نداره، میتونم برگردم برنامه رو تغییر بدم و بر اساس اون پلن جدید بچینم.از معجزه پاداش غافل نشیم!بعد از ارزیابی‌های ماهانه یا فصلی و ... به ازای هدفهایی که بهشون رسیدید به خودتون جایزه بدید، سیستم پاداش روی مغز ما خیلی اثر داره :)نکات مهمی که باید بهش توجه کنیم :قرار نیست هر روز پر انرژی و سر حال باشیم و بهره‌وری بالا داشته باشیم.اتفاقات و مشکلات پیش بینی نشده‌ای هستن که ممکنه مدتی کار و زندگیمون رو مختل کنن.ممکنه موقعیت‌ها و کارهای جدیدی پیش بیاد که از قبل بهش فکر نکرده باشیم.ما روبات نیستیم! و بعد از یه مدت کار فشرده حتما نیاز به استراحت و تفریح داریم.منابعی که برای برنامه ریزی و هدفگذاری به من کمک کردندر پایان میخوام یه سری منابعی که به من کمک کردن تا بتونم در یکی دو سال اخیر در این زمینه پیشرفت کنم رو باهاتون به اشتراک بذارماول از همه پادکست هلی تاک و پیشنهادم اینه اول اپیزود ۸ رو گوش کنیدمجموعه ویدیوهای آذین قاسمی در مورد توسعه فردی در یوتیوبمطالب سایت متمم در مورد برنامه‌ریزیفصل چهار پادکست جافکریامیدوارم این مطلب براتون مفید بوده باشه و امسال براتون عالی پیش بره و پایان سال حس خوب رسیدن به اهداف و برنامه ها باهاتون باشه :)من هم آخر سال برمیگردم و تجربه‌م رو از این سالی که گذشت و نکاتی که توی برنامه‌ریزی بهش رسیدم میگم همینجا، شما هم اگه هر نکته ای که به نظرتون دونستنش برام مفیده دارید توی کامنتها بنویسید.