دلایل استقبال مخاطبین از زخم کاری فیلیمو

محمدحسین مهدویان حالا و بعد از چند فیلم پرسروصدا بدل به یکی از شاخص‌ترین کارگردانان سینمای ایران شده است. کارگردانی که اتفاقاً اولین کار شاخصش یک سریال تلویزیونی مستندنما درباره شهید باقری بود. مهدویان حالا و بعد از ساخت چند فیلم موفق، دوباره به سریال‌سازی روی آورده و در فضایی کاملاً متفاوت و برای نمایش خانگی سریال ساخته؛ زخم‌ کاری، که قسمت اول آن بلافاصله بعد از پخش در فیلیمو مورد توجه تماشاگران قرار گرفته و با استقبال زیادی مواجه شده است.داستان سریال از روی یکی از مشهورترین نمایشنامه‌های شکسپیر یعنی مکبث و کتابی تحت عنوان بیست زخم کاری نوشته محمود حسینی‌زاد اقتباس شده است. در قسمت اول زخم کاری، مهدویان کوشیده از دل تراژدی مکبث یک نوآر امروزی بیرون بکشد. محور اصلی مکبث که بعدها در بسیاری از آثار سینمایی از جمله پدرخوانده مورد استفاده قرار گرفت، قدرت است؛ قدرتی که شخصیت‌های اصلی نمایشنامه جاودان شکسپیر یعنی مکبث و تمام آثاری که از روی آن اقتباس شده را به جان هم می‌اندازد. در مکبث، شکسپیر با هنرمندی تمام موفق شده وجوه تراژیک قدرت و پیامدهای دست‌یابی به قدرت به هر شکل را به تصویر بکشد. در زخم‌ کاری هم جواد عزتی نقش مالکی را بازی می‌کند، جوانی که در هلدینگ اقتصادی مرد بانفوذی به نام ریزآبادی کار می‌کند. جوانی درگیر وسوسه‌ها و عقده‌های خود که در همین قسمت اول تصمیم مهمی می‌گیرد. مهدویان، رعنا آزادی‌ور را در نقش زنی اغواگر به کار گرفته که می‌کوشد همسرش را برای رسیدن به قدرت اغوا کند. مهدویان تلاش کرده در این نقش تازه از شمایل معصوم و مثبت رعنا آزادی‌ور آشنازدایی کند که تا حد زیادی هم موفق شده از پس این کار بر بیاید. فعلا قسمت اول زخم کاری پخش شده و نمی‌توان ارزیابی دقیقی از گروه بازیگران سریال داشت اما در همین قسمت می‌شود توانایی مهدویان در ساختن و بازی گرفتن از نقش‌های مکمل را هم مشاهده کرد. سیاوش طهمورث در نقش حاج عمو رئیس هلدینگ و یک سلطان واقعی که خانواده‌اش را اداره می‌کند حضور توامان مقتدرانه و ترسناکی دارد. سعید چنگیزیان بعد از چند تجربه ناکام در سینما (خصوصاً در سارا و آیدا) این‌جا در نقش یک پسر حسود که مالکی را رقیب خودش می‌بیند، حضور متفاوتی دارد. همین‌طور مهدی زمین‌پرداز در نقش نجفی که کنجکاوی برانگیزترین بازیگر فیلم است. زمین‌پرداز بعد از حضورهای متفاوت و متضادش در آثار مهدویان (خصوصاً نقش سامی در فیلم لاتاری) اینجا فرصت دارد تا در یک نقش مکمل دیگر بدرخشد. نقشی که شاید چندان بلند هم نباشد اما زمین‌پرداز نشان داده از پس نقش‌های کوچک هم برمی‌آید.قسمت اول زخم‌ کاری مثل تمام آثار مهدویان شروع کوبنده‌ای دارد. شخصیت‌ها و خلقیات و روحیات آن‌ها را کاملاً برای تماشاگر جا می‌اندازد و می‌کوشد از دل تراژدی مکبث و تلفیق آن با نوآرها و فیلم‌های گنگستری آمریکایی اثر متفاوتی خلق کند. از اولین قسمت سریال مشخص است مهدویان به تمام جزئیات مورد استفاده در زخم‌ کاری نگاهی زیبایی‌شناسانه داشته و تلاش کرده همه جزئیات معرف بخشی از وجوه رفتاری و روانی شخصیت‌ها باشند. فندکی که مالکی استفاده می‌کند، حوله‌ای که اَملشی به دور خودش پیچیده و لباس‌هایی که سمیرا به تن دارد، بخش‌هایی از وجوه رفتاری شخصیت‌ها را بازتاب می‌دهند. به نظر می‌رسد در زخم‌ کاری باید منتظر یک نوآر تراژیک باشیم، یک تراژدی که در ارتباط با قدرت و حرص آدمی شکل می‌گیرد و شخصیت اصلی سریال را درگیر یک مسئله اخلاقی بغرنج می‌کند. مهدویان اگر بتواند با همین قدرتی که در قسمت اول سریال آغاز کرده، ادامه دهد یقیناً می‌توانیم انتظار اثری ممتاز را داشته باشیم. اثری که در آن تراژدی رسیدن به قدرت با جذابیت‌های یک نوآر تلفیق می‌شود.تماشای آنلاین سریال زخم کاریسریال‌سازی ایران از مدت‌ها پیش اسیر یک دوگانه نانوشته است. سریال‌های ایرانی اکثراً یا ملودرام یا کمدی هستند. تا به امروز فیلمسازی این جسارت را نداشته که این فضای دو قطبی را بشکند و اثری متفاوت در ژانری متفاوت بسازد. اما به نظر می‌رسد مهدویان با زخم‌ کاری آمده تا این فضا را بشکند و تماشاگر ایرانی را با طعم متفاوتی آشنا کند. طعمی که تا به امروز آن را تجربه نکرده است. ورود مهدویان به سینمای ایران با یکی از متفاوت‌ترین و خاص‌ترین فیلم‌های جنگی سینمای ایران اتفاق افتاد. او بعدها تریلر سیاسی، ملودرام اجتماعی و ملودرام تاریخی را هم امتحان کرد تا نشان دهد کارگردان تجربه‌گرایی است. حالا هم در جدی‌ترین و به روایتی اولین سریال داستانی خود سراغ ژانری تازه و تجربه‌ای نو رفته و سعی کرده یک نوآر اقتباسی با وجوه تراژیک بسازد. تماشاگر ایرانی به چنین سریال‌هایی که نوید یک هوای تازه را می‌دهند نیاز دارد. سریال‌هایی که ذائقه‌های خو گرفته به یک سری طعم خاص را تغییر دهد و با طعم‌های جدیدی آشنا کند. به نظر می‌‎رسد مهدویان با زخم‌ کاری این مسیر سخت و ناهموار را آغاز کرده و کوشیده تا سریال متفاوتی (برخلاف کیفیت نهایی) به مخاطب عرضه کند. زخم‌ کاری با همین یک قسمت نشان می‌دهد که می‌خواهد مسیر متفاوتی از جو غالب سریال سازی در ایران را برود و همین موضوع تماشاگر را امیدوار می‌کند که به تماشای اثری متفاوت بنشیند.