نگاهی به فیلم‌های جشنواره؛ «کاپیتان»، «هفت بهار نارنج»

نگاهی به فیلم‌های جشنواره؛ «کاپیتان»، «هفت بهار نارنج»۲۴ بهمن ۱۴۰۱صاحبه پویان مهر، منتقد سینما در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز نوشت:«کاپیتان»، قوی‌ترین فیلم جشنوارهفیلم کاپیتان در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر, به کارگردانی محمد حمزه‌ای، نویسندگی امیر محمد عبدی، تهیه‌کنندگی سید صابر امامی و نقش آفرینی پانته‌آ پناهی‌ها، پژمان بازغی، امیرحسین بیات، بهار نوحیان، ارغوان شعبانی، شایان دارمی پور و پرهام غلاملو، را کامل ترین فیلم جشنواره تا اینجای کار یافتم، همه چیز سر جای خودش است، در بهترین شکل ممکن و بدون نقص.خط اصلی فیلم این است، چه می شود اگر در میان انبوه دغدغه های بزرگترها، بگذاریم کودکان به دنیای بچگی خودشان بپردازند.پکیج کاملی است از تمام آرمان های فرهنگی، از خانواده و فرزند آوری می گوید، از شیوه های تربیتی، از فداکاری های کادر درمان، از امید و شادی.آمده تا ما را به انتهای دنیا ببرد، به بخش کودکان سرطانی و در فراز و فرود خود شعله های آتش را به روانمان بیندازد.آمده از دلخوشی های این فرشته های معصوم سخن بگوید، از بمب استعدادهای سربه مهر هر یک از آنها، این یک فیلم معمولی نیست، شما را مسحور خود می کند و با طعم شیرین‌اش خنده بر لب هایتان می نشاند.فیلمنامه را دقیق و حساب شده می یابید، نقصی ندارد، عطف بندی هایش رعایت شده، اوج و عنصر ارتباطی دارد، قهرمان و ضد قهرمان دارد، ضد ارزش خوبی دارد که به مرور تبدیل به ارزش می شود، پیرنگی حسابی و خرده پیرنگ هایی پر جزئیات دارد، دقایق ابتدایی اش جذاب است، تعلیق های منحصر به فردی دارد، دیالوگ پردازی اش شاهکار است و شما را محو خود می کند، کاراکتر هایش کاشت، داشت و برداشت دارند، از روان شناسی شخصیت بهره می برد و گره گشایی به دست نویسنده شکل نمی گیرد.کارگردانی فیلم بسیار قوی است، حرکت دوربین را می شناسد، اندازه تصاویرش دقیق است، پیامش را در زاویه دوربین می رساند، صداگذاری هایش در صحنه درست است، فیلمنامه را حسابی چکش کاری کرده، نورهای لازم در صحنه را مهندسی کرده، سکانس ها و پلان ها را به گونه ای چیده که فیلم از ریتم نیوفتد و سرعتش کند نشود، هیچ یک از تصاویرش با اینکه از یک محیط یکسان است اما تکراری نیست و در یک کلام ضربان فیلم در دستانش قرار دارد.با نقش آفرینی های کم نظیری مواجه هستیم، تمامشان درخشان بودند، بازیگران خردسالش بی نظیر ظاهر شدند، که این مهارت کارگردان را در گرفتن نقش از آنها و قدرت فیلمنامه در شخصیت و دیالوگ پردازی و طرح نقش نشان می دهد.می بینیم که نقش را درک کردند، با آن زندگی می کنند، تهی شدند از انقباض جسمانی، خالی شدن از صلبیت کلام، عمیق و پر مفهوم بازی می کنند، صدا و حرکات بدنشان منطبق با صحنه و متن است، صدایشان تاثیر گذار، صادقانه و ساده و روان است، به کلام تسلط دارند و جوهر نویسنده را یافته اند.نقد و بررسی فنی و بررسی جزئیات را به زمان انتشار نسخه خانگی موکول خواهم کرد. خدا قوت به کلیه عوامل فیلم.شاهکار نقش آفرینی استاد نصیریان در «هفت بهار نارنج»فیلم هفت بهار نارنج در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر, به کارگردانی فرشاد گل‌سفیدی، تهیه‌کنندگی محمد کمالی‌پور، فیلمنامه‌نویسی احمد رفیع‌زاده و نقش آفرینی علی نصیریان، لادن مستوفی، سارا رسول‌زاده، فرهاد آئیش، هومن حاجی عبداللهی، فرج گل سفیدی، باران سلطانی مقدم و آرشا گل سفیدی، روایت‌گر هجران است، روایت بی قراری های یک عاشق، روایت رنج فراق، روایتی از ایستادن تا پای جان.شاهکار نقش آفرینی استاد نصیریان را به تماشا می نشینیم، خود فکنی استاد، فصل تازه ای در نقش آفرینی اوست، الگوهای مکرر جایی در نقش‌اش ندارند، برای نخستین بار صدای ملکوتی سیمین غانِم در سالن سینما بلند می شود و با هنر اصیل استاد نصیریان آمیخته می گردد، رقص پرواز را می نگریم و در این دریای با عظمت عشق غرق می شویم.شاهد بازی زیبای استاد علی نصیریان هستیم، شخصیتی دارای ابعاد پنهان، شخصی شده و دارای خلاقیت، پرهیز کرده از الگوهای مکرر، تجربه ای نخستین را می آفریند، انرژی اش را با صحنه همراه می کند، صداقت کلامش از جان می آید و بر جان می نشیند، آوای مهروموم شده خودش را دارد، صادقانه است، میمیک صورتش با هر دیالوگ تاثیر می پذیرد، پرروح و معنوی به صحنه می آید، آزادانه در نقش قرار می گیرد، انقباض جسمانی ندارد، صدا و حرکاتش منطبق با صحنه و متن است، مانند دیگر بازیگران خوبی که در کنار استاد ظاهر شدند و بعضا ضعف‌شان به چشم نیامد.فیلمنامه قصه ای تراژیک را روایت می کند، عطف بندی و اوج بسیار خوبی برایش رسم کرده، عنصر ارتباطی مناسبی دارد، تعلیقش بسیار عالی است، اگرچه پیرنگ محکمی دارد اما خرده پیرنگ هایش ضعف دارد، برخی از شخصیت پردازی هایش تکمیل نشده، هرچه قهرمانش خوب است اما ضد قهرمان کمرنگی دارد، دیالوگ پردازی هایش نیز اگر چه نقاطی قوتی دارد اما چکش کاری نشده است.کارگردان به فیلمش رنگی ابدی داده و این خوب است، دوربینش را می داند کجا مستقر کند، اندازه و زاویه تصاویرش جذاب است، تصاویرش تکراری نیست و ریتم کندی ندارد.تدوین، رنگ و نور، گریم، صدا، موسیقی و طراحی صحنه و لباسش بسیار مثبت بوده و درخشیده است.نقد و بررسی فنی و بررسی جزئیات را به زمان انتشار نسخه خانگی موکول خواهم کرد. خدا قوت به کلیه عوامل فیلم.انتهای پیام