کلیدهای خصوصی، کلیدهای عمومی در بلاکچین

پس از بررسی اینکه بلاک چین چیست و با تاریخچه بلاک چین آشنا شدیم، برخی از اصول بلاک چین را بررسی می کنیم که عملکرد و قابلیت های تعامل بلاک چین را تعریف می کند. مهم ترین مفاهیم کلیدها هستند، یک کلید در دنیای رمزنگاری رشته ای از نویسه های الفبایی عددی ایمن است که به ما کمک می کند تا داده های خود را با رمزگذاری داده ها ایمن کنیم. دو نوع الگوریتم تولید کلید متقارن(symmetric) و نامتقارن (asymmetric) وجود دارد. الگوریتم های رمزنگاری تنها یک کلید تولید می کنند که بین کاربران به اشتراک گذاشته می شود. . کاربران از کلید یکسانی برای رمزگذاری و رمزگشایی داده‌ها استفاده می‌کنند. الگوریتم‌های متقارن سریع‌تر از الگوریتم‌های نامتقارن هستند، اما توزیع کلید اولیه همیشه با الگوریتم‌های متقارن مشکل دارد. نمونه‌هایی از الگوریتم‌های رمزنگاری متقارن، الگوریتم بله است که در خدمات ستونی استفاده می‌شود. کلید الگوریتم مورد استفاده در خدمات رمزگذاری بی سیم هستند. نوع دوم الگوریتم رمزنگاری تولید کلید، الگوریتم نامتقارن است.این الگوریتم‌ها در جایی که یک کلید خصوصی از طریق یک محاسبه منطقی تولید می‌شود و یک کلید عمومی از کلید خصوصی مشتق می‌شود، آن را نگه می‌دارند. کاربرانی که داده‌ها را ارسال می‌کنند می‌توانند داده‌ها را با استفاده از کلید خصوصی خود رمزگذاری کنند و کاربرانی که داده‌ها را دریافت می‌کنند می‌توانند با استفاده از کلید عمومی فرستنده مشاهده کنند. همانطور که از نام آن پیداست، یک کلید عمومی را می توان عمومی کرد و در دسترس همه قرار داد. الگوریتم های متقارن الگوریتم های یک طرفه ای هستند که می توان کلید عمومی را از کلید خصوصی استخراج کرد، اما برعکس امکان پذیر نیست. الگوریتم های نامتقارن. در مقایسه با الگوریتم‌های متقارن کندتر هستند. علاوه بر این، تولید یک کلید اندازه بزرگ‌تر بر عملکردی که همیشه به آن نیاز دارید تأثیر می‌گذارد تا عملکرد و امنیت را با الگوریتم‌های تولید کلید متعادل کنید. نمونه‌هایی از الگوریتم‌های متقارن عبارتند از ODYSSEY. الگوریتمی که با سرورهای غیرفعال اضافی در رایانش ابری و الگوریتمی آسان که در دنیای بلاک چین استفاده می شود.اکنون بیایید درک کنیم که این سه موجودیت مختلف چگونه کار می کنند و چرا به آنها نیاز داریم. کلیدهای خصوصی در بلاک چین برای ایجاد یک امضای منحصر به فرد برای تراکنش مورد نیاز است. امضای تولید شده می تواند برای تأیید تراکنش استفاده شود و مالکیت یک معامله خاص را به نمایش بگذارد. کاربر با بررسی امضای تراکنش همچنین می‌تواند تأیید کندکه هیچ‌کس آن را تغییر نداده است.کلیدها برای گفتن تراکنش‌های حاوی ارزهای دیجیتال استفاده می‌شوند، اما شما می‌خواهید با سایر کاربران تراکنش انجام دهید پس این امضای تراکنش‌ها، اثبات مالکیت سایر شرکت‌کنندگان را بر روی بلاک چین ارائه می‌کند. کلیدهای خصوصی مانند کلیدهای مخفی برای حساب‌های آنها هستند یعنی اگر شخصی کلید خصوصی شما را به دست آورد پس او می تواند به راحتی ارزهای دیجیتال شما را خارج کند. این اتفاق با هک های متعدد صرافی ها در سراسر جهان رخ داده است. برخی از صرافی ها کلیدهای خصوصی را در یک سرور متمرکز ایمن ذخیره می کنند.البته هکرها می توانند به این سرورهای مرکزی نیز دسترسی پیدا کرده و آنها را هک کنند. در این مورد اشره آنها به تمام کلیدهای خصوصی کاربر ثبت شده در صرافی رمزنگاری شده دسترسی داشتند و با استفاده از کلیدهای خصوصی هک شده توانستند ارزهای رمزنگاری شده را به خارج از حساب کاربر منتقل کنند. یک مثال ساده از یک کلید خصوصی روی صفحه نمایش داده می شود که می توانید ببینید که دارای یک رشته الفبای عددی با طول ثابت مشخص با کاراکترهای مختلف است. کلیدهای عمومی از کلیدهای خصوصی تولید می شوند .شما می توانید یک کلید عمومی از یک کلید خصوصی تولید کنید، اما برعکس امکان پذیر نیست. حتی یک ابر رایانه ممکن است چندین میلیون سال طول بکشد تا یک کلید خصوصی را از یک کلید عمومی معین استخراج کند. کلیدهای عمومی به این دلیل نامگذاری می شوند که می توانند توزیع شوند و در معرض دید عموم قرار دارند. آنها برای مشاهده عمومی باز هستند و به طرف گیرنده کمک می کنند تا داده ها را تأیید کند. شخصی که تراکنش را ارسال می کند می تواند داده ها را با استفاده از کلید خصوصی رمزگذاری کند و از طرف دیگر، گیرنده می تواند داده ها را با استفاده از عمومی تأیید کند. کلید عمومی از الگوریتم SCC تولید می شود و طول هر کلید عمومی 256 بیت است. در بلاک چین، و هش نهایی، که آدرس کیف پول شما نیز از کلید عمومی مشتق شده است، 160 بیت است. او از سیستم مختصات برای رمزنگاری، هزینه پست و رتبه بندی عمومی استفاده می کند. برای مثال، در آدرس های بیت کوین، کاراکترهای R34، از ارقام تصادفی و حروف بزرگ و کوچک تشکیل شده اند. با این تفاوت که حرف بزرگ یا حرف بزرگ I، حرف کوچک L و عدد صفر هرگز استفاده نمی شود. این برای جلوگیری از ابهام بصری است. آدرس ها همیشه بین تراکنش هایی ظاهر می شوند که دو طرف در حال ارسال مقداری داده یا ارز هستند. یک مثال ساده از آدرس را می توان روی صفحه مشاهده کرد. این تصویر تولید یک کلید را برای کلیدها و آدرس های کلیدهای خصوصی یک عدد بزرگ و تصادفی تولید شده را نشان می دهد. الگوریتم های مختلف پارامترهای متفاوتی برای تولید کلیدهای خصوصی دارند. برای مثال، در الگوریتم RSA، کلیدخصوصی یک عدد اول تصادفی بزرگ داخلش دارد. ااین یک الگوریتم یک طرفه است که در آن می توانید به راحتی یک کلید عمومی را از یک کلید خصوصی تولید کنید. اما برعکس آن امکان پذیر نیست. شخصی که یک تراکنش یا داده را ارسال می کند می تواند داده ها را با استفاده از رمزگذاری رمزگذاری کند. کلید خصوصی، و دیگرانی که می خواهند داده ها را مشاهده کنند، می توانند از کلید عمومی فرستنده برای دسترسی به داده ها استفاده کنند. یک آدرس از کلید عمومی با قرار دادن کلید از طریق تبدیل های مختلف و رمزگذاری آدرسی که برای دریافت تراکنش در بلاک چین استفاده می شود، تولید می شود. ما قبلاً کمی در مورد آدرس‌ها و کلیدها بحث کرده‌ایم تا بیشتر بدانیم. همچنین می‌توانید از طریق صفحه ویکی که فقط حاوی مقالات تحقیقاتی در مورد بلاک چین است، بروید. مبانی kchain مربوط به تراکنش ها و بلاک ها.