کاخ گارنیه - Palais Garnier

احتمالا اسم کاخ یا اپرای گارنیه به گوشتون خورده چون یجورایی میشه گفت مشهورترین خانه‌ی اپرا تو جهانه و یکی از نمادهای پاریس هم محسوب میشه.کاخ گارنیه (Palais Garnier) یه اپرای بزرگ تو میدان لوپرای پاریس است و این بنا به دستور ناپلئون سوم و از سال ۱۸۶۱ تا ۱۸۷۵ ساخته شد. در اصل میگن که ناپلئون سوم میخواسته به اپرای پاریس یه خونه‌ی جدید بده و دستور ساخت اپرا رو داده.این بنا وقتی ساخته شد بهش‌ Le nouvel Opéra de Paris(اپرای جدید پاریس) میگفتن ولی بعدا بخاطر طرح‌های فوق‌العاده‌ی معمار چارلز گارنیه اسمش به عنوان کاخ گارنیه معروف شد.سبک ناپلئون سوم خیلی گلچین طور(التقاطی) بوده و از منابع تاریخی الگو زیاد گرفته. خانه‌ی اپرا عناصر باروک، کلاسیک گرایی پالادیو(یه معمار ایتالیایی تو زمان رنسانس که تو معماری بسیار تاثیرگذار بوده) و معماری رنسانس رو در خودش داره و همه اینا با استفاده از تقارن محوری و تکنیکی و مصالح مدرن مثل استفاده از چهارچوب‌های آهنی ترکیب شدن. نما و فضای داخلی هم به طور کامل از اصل سبک ناپلئون III پیروی می کنه و بخاطر همین هیچ فضایی رو بدون دکوراسیون نمیبینید.شارل (چارلز) گارنیه، کاخ گارنیه رو بعد از بردن تو یه مسابقه‌ی معماری طراحی کرده و قبل از این اصلا شناخته شده نبوده. خیلیا میگن که انتخاب استایل گارنیه زیرمجوعه‌ی نئو-باروک هستش. معماری نئو-باروک هم از ویژگی‌های دوره باروک استفاده می‌کرده و شامل سقف‌های طاق‌دار، تکیه‌گاه‌ها، کنده‌کاری‌های تزئینی روی دیوار، طاق‌نماها، استفاده از سنگ و توهم(illusion) بوده. در معماری، معمارا می‌تونن با استفاده از نور توهم دیداری ایجاد کنن و راهروها رو طولانی‌تر از چیزی که هست نشون بدن یا با ایجاد انحنای دیوار، ظاهر خیلی بزرگ‌تری به ساختمان بدن.Charles Garnierدر کل، سالن اپرا حدود ۲۰۰۰ نفر رو تو خودش جا داده.این ساختمان انقدر تاثیر زیادی بر فرهنگ فرانسه داشته که تو خیلی از فیلم‌ها و شاید معروف‌ترین اون، به‌عنوان صحنه‌ای تو «شبح اپرا» ساخته گاستون لروکس استفاده شده. نه فقط این، بلکه خیلی از کشورا ساختمان های خودشون رو بر اساس کاخ گارنیه الگوبرداری کردن.The Phantom of Operaفضای داخلی شامل راهرو، راه پله، طاقچه و پاگرد است که به تعداد زیادی از مردم امکان جابجایی و همینطور فضایی رو برای معاشرت تو زمان استراحت فراهم می کنه.فضای داخلی پر از مخمل، ورق طلا، کروبی(از این بچه فرشته کوچولو و خوشگلا) و حوری، از ویژگی های مجلل باروک محسوب میشه که کاملا توی این کاخ میشه دید.پلکان بزرگاما یکی از مشهورترین ویژگی‌های کاخ، راه‌پله‌ی تشریفاتی بزرگشه. این راه پله‌ از مرمر سفید با نرده‌ای از مرمر قرمز و سبز داره که به دو پلکان متفاوت تقسیم می‌شه و در پای این راه‌پله دو مجسمه برنزی دیده میشه و این پله ها نهایتا به یه سرسرای بزرگ (Grand Foyer) میرسه و گارنیه طراحیشو از پلکان بزرگ ویکتور لوئیس تئاتر بوردو ( Théâtre de Bordeaux) الهام گرفته.پایه‌های راه پله با مشعل‌های زنونه تزئین شده‌ و توسط آلبرت ارنست کریر بلئوس ساخته شدن و سی تا ستون مرمری حکاکی شده اونم با دست، پلکان قشنگمون رو احاطه کردن.سقف بالای پلکان توسط ایزیدور پیلز نقاشی شده و در اون نقاشی هایی رو به تصویر کشیده و وقتی که نقاشی ها سرجاشون قرار گرفتن (دوماه قبل بازگشایی) گارنیه متوجه شده که برای اون فضا رنگا خیلی تیره هستن. با کمک دوتا از دانشجوهاش ( اون زمانی که پیلز رو بوم رو سقف دوباره کار میکرده ۶۱ سالش بوده و مریض میشه) روی نقاشی کار میکنن و دقیقا روز قبل از بازگشایی کار تکمیل و داربست ها جمع میشن.گارنیه درنظر داشت که Grand Foyer رو شبیه یک گالری قصر کلاسیک با ابعاد وسیع 18 متر ارتفاع، 54 متر طول و 13 متر عرض بسازد؛ و بعد بازسازی کامل تو سال 2004 با آینه‌ها و پنجره‌هاش میبینیم که به ابعاد بزرگ و وسیعش تأکید می‌کنن، اونم به همراه سقفی دیدنی که هنرمند پل ژاک آئیم بودری نقاشی کرده که نشون‌دهنده‌ی لحظه‌های مختلف تو تاریخ موسیقیه. Paul-Jacques-Aimé Baudryروی سقف تئاتر، یک تابلوی یادبود 220 متر مربعی از هنرمند مارک شاگال وجود داره و ظاهر مدرن و امروزی نقاشی دیواری تضاد زیادی با رنگ قرمز و طلایی سالن زیر سقف داره. (تو سال 1964 یه سقف جدید نقاشی شده توسط مارک شاگال روی یه قاب قابل جابجایی رو خود سقف اصلی نصب شد و این نقاشی صحنه هایی از اپراهای 14 آهنگساز - موسورگسکی، موتسارت، واگنر، برلیوز، رامو، دبوسی، راول، استراوینسکی، چایکوفسکی، آدام، بیزه، وردی، بتهوون و گلوک رو به تصویر می کشه.)Marc Chagallخود سالن نمایش، با رنگ قرمز و طلایی و به شکل نعل اسب اونم به سبک ایتالیایی تزئین شده که نزدیک ۲۰۰۰ صندلی مخملی قرمز داره و صحنه نمایش برای گنجایش حداکثر 450 هنرمند ساخته شده. و این سالن با یک لوستر خیلی خیلی بزرگ کریستالی که به طرز عجبیبی 8 تن وزن داره(!) روشن می‌شه و زیر سقف رنگ روشن توسط هنرمند مارک شاگال نصب‌شده که توسط وزیر امور فرهنگی سفارش داده و در سال 1964 تکمیل شده. سالن نمایش 20 متر ارتفاع، 32 متر عمق و 31 متر عرض داره، اما صحنه خیلی بزرگ‌تر نشون داده می‌شه چون ارتفاعش مجموعا 60 متره که شامل یک برج پرواز 45 متری و یه منطقه زیر مرحله 15 متری هم داره.سرسرا به یه ایوان بیرونی باز میشه و دوتا سالن هشت ضلعی با سقف های نقاشی شده توسط ژول-الی دلونه تو سالن شرقی و فلیکس-ژوزف باریاس تو سالن غربی احاطه شده.سالن های هشت ضلعی به سمت شمال به Salon de la Lune در انتهای غربی Avant-Foyer و Salon du Soleil در انتهای شرقی کاخ باز میشن.Final model for the ceiling painted by Jules-Eugène Lenepveuنمای بیرونی کاخشکل ظاهری و دکور خارجی این بنا هم مثل داخلش شگفت انگیزه و با مجسمه های زیبایی تزیین شده. سبک معماری فضای خارجی، سبک "بوزار"ه که تاکید آن روی تقارن است. به همین دلیل میتونی معماری تکرار شونده رو تو فضای بیرونی ساختمان ببینی. تو نمای بیرونی همینطور از مجسمه های مرمری آهنگسازان استفاده شده تا یادآورنده‌ی حس هنری بنا باشه.این بنا به شکلی مجلل با دیوارهای سنگی، ستون‌ها و مجسمه‌های مرمر تزئین شده که خیلی از اونها برای به تصویر کشیدن خدایان اساطیر یونان استفاده شدن. تو نمای اپرا از هفده نوع ماده مختلف استفاده شده که دیوارهای سنگی و مرمری چند رنگ مجلل، ستون‌ها و مجسمه‌های مرمر هستن و خیلی از اونها خدایان اساطیر یونان را به تصویر می‌کشن. نمای اصلی تو ضلع جنوبی ساختمان، مشرف به میدان اپراست و پرسپکتیو ساختمان تا خیابان اوپرا ادامه پیدا میکنه. و چهارده نقاش، موزائیک‌ساز و هفتاد و سه مجسمه‌ساز در خلق تزئیناتش شرکت داشتن. و گروه مجسمه‌ی طلاکاری شده، هارمونی چارلز گومری و La Poésie (شعر)، نوک‌های پیشروی چپ و راست نمای اصلی رو مثل تاج تزئین کردن و هر دو از الکتروتایپ مس طلایی ساخته شدن. پایه های بدنه‌ی اصلی (از چپ به راست) با چهار گروه اصلی چندتا فیگور کامل توسط فرانسوا ژوفرو (شعر، همچنین به عنوان هارمونی)، ژان باتیست کلود اوژن گیوم (موسیقی دستگاهی)، ژان باپتیست کارپو (رقص، مورد انتقاد به دلیل بی ادبی) و ژان ژوزف پرو (درام غنایی) تزئین شده. نما همینطور آثار دیگه‌ای از گومری، الکساندر فالگویر و دیگران رو تو خودش جا داده.نیم تنه های برنزی گالوانوپلاستیک طلاکاری شده خیلی از آهنگسازان بزرگ بین ستون های نمای جلوی تئاتر قرار داره و از چپ به راست، روسینی، اوبر، بتهوون، موتزارت، اسپونتینی، مایربیر و هالیوی رو نشون میده. و همینطور در سمت چپ و راست نمای جلو، مجسمه‌های نیم تنه‌ای از لیبرت‌نویس‌های اوژن اسکریب و فیلیپ کوینو دیده می‌شه.Stage fly-towerمجسمه‌‌های آپولو، شعر و موسیقی، در راس شیروانی جنوبی قرار گرفته، اثر ایمه میله‌س و دو فیگور کوچک‌تر برنزی پگاسوس در دو انتهای شیروانی جنوبی اثر یوژن لوئیس لکوئن است.Apollo, Poetry and MusicPavillon de l'Empereur(غرفه امپراطور)همینطور به عنوان Rotonde de l'Empereur شناخته می شه، این گروه از اتاق ها تو سمت چپ (غربی) ساختمان قرار دارن و به گونه ای طراحی شده‌ان که امپراتور از طریق یک رمپ دوتایی به ساختمان دسترسی امن و مستقیم داشته باشه. وقتی هم که امپراتوری سقوط کرد، کار متوقف شد و سنگ کاری ناتموم باقی موند. در حال حاضر کتابخانه-موزه اپرای پاریس اونجا قرار داره و نزدیک به 600،000 سند شامل 100،000 کتاب، 1،680 مجله، 10،000 برنامه، نامه، 100،000 عکس، اسکچ و پوستر رو در خودش جا داده.Bibliothèque de l'Opéra GarnierPavillon des Abonnés(غرفه مشترکین)این غرفه که سمت راست (شرق) ساختمان به عنوان همتای غرفه امپراتور واقع شده، به طوری طراحی شده که مشترکین امکان دسترسی مستقیم از واگن های خودشون رو به داخل ساختمان داشته باشن.این غرفه توسط گنبدی به قطر 13.5 متر (44 فوت) پوشیده شده و ابلیسک های(ستون‌های هرمی شکل از جنس سنگ) جفتی ورودی های روتوندا رو در شمال و جنوب مشخص می کنن.