شاهنامه خوانی؛قسمت سی و هفتم

آنچه در شاهنامه خوانی گذشت...تو قسمت قبل با اجازه حضار محترم و محترمه یه بخش ۱۲۶ بیتی را تموم کردیم(کف و جیغ و هورا فراموش نشه!)حالا قسمت قبل که بخش اخر بود چیشد؟اگه نخوندی حالا گوش بگیر ببین چی میگم!فرستاده اومد و هر چی میدونست از درباره لشکر و دربار و کشور گرفته تا کیفیت دوخت شرت مامان دوز منوچهر را برای اقایان سلم و تور تعریف کرد و در اخر هم گفت که هیچ جوره بابا فریدون راضی به صلح نمیشه! این شد که گفتن بالاتر از سیاهی که رنگ نیست!‌اول ما حمله میکنیم و پیروز میشیم! حالا اینا لشکرکشی کردن و قراره ببینیم وقتی خبر به منوچهر و فریدون میرسه واکنششون چیه؟!... نقاشی کودکانه از صحبت قارن(پیاده) و منوچهر(سواره)سپه چون به نزدیک ایران کشید/ وقتی سپاه سلم و تور نزدیک ایران شد همانگه خبر با فریدون رسید/ همون موقع خبر به فریدون رسیدبفرمود پس تا منوچهر شاه/ به منوچهر گفتز پهلو به هامون گذارد سپاه/ از کنار سپاه دشمن سپاهشون بیاره کنار هامونیکی داستان زد جهاندیده کی/فریدون یه مثالی واسه ی منوچهر زد که مرد جوان چون بود نیک‌پی/ که اگه جوان خوش فکر باشه(دنبال چرت و پرت نره!)بدام آیدش ناسگالیده میش/ میتونه میش وحشی را بگیره(جون دل مثاله!یعنی اون ادم بده را میتونه بگیره!)پلنگ از پس پشت و صیاد پیش/ پلنگ از پشت میاد و شکارچی از جلو(یعنی یارو قصدش شکار پلنگس ولی پلنگ باهوشه شکارچی را شکار میکنه...مخم رگ به رگ شد!)شکیبایی و هوش و رای و خرد/صبر و هوش و نظر خوب و عقل هژبر از بیابان به دام آورد/ شیر را از توی بیابون به دام میندازه!(اقا چرا بین شیر و پلنگ انقدر تبعیض قائل میشید؟ یعنی پلنگ از پشت میاد و با هوشه شیر خنگه؟بابا بخدا این حیونم دل داره...!)و دیگر ز بد مردم بد کنش/ و نکته دیگر اینکه(سرفه پند امیز می کند!) که مردم بدکار(خلافکار،بذهکار،قاچاق چی، هیتلر سفت...!)به فرجام روزی بپیچد تنش/یه روزی بالاخره روزگار مچالش میکنهبه بادافره آنگه شتابیدمی/برای مجازات اون موقع شتاب کردمکه تفسیده آهن بتابیدمی/که شمشیر را در هوا چرخاندم( و فریاد نفس کششششش نفستو میبرم سر دادم!)چو لشکر منوچهر بر ساده دشت/وقتی منوچ لشکر را به سمت جبهه برد(لابد با نوای صادق اهنگران!)برون برد آنجا ببد روز هشت/تا اونجا هشت روز راه بودفریدونش هنگام رفتن بدید/ موقع رفتن منوچهر فریدون دیدشسخنها به دانش بدو گسترید/ و فاز نصیحت برداشتمنوچهر گفت ای سرافراز شاه/منوچهر گفت: ای شاه والا مقام!کی آید کسی پیش تو کینه خواه/کی دیدی یکی که ازت کینه داره بیاد پیشت؟(اشاره به ماجرای قسمت قبل!)مگر بد سگالد بدو روزگار/ مگه اینکه روزگار باهاش بد کرده باشه (یعنی الکی یه آدم کینه ای نمیاد برات سرود ای فریدون غلط کردم بخونه! حتما یه ضعفی داره یه مرگیش هست...!)به جان و تن خود خورد زینهار/اون از طرف ما عفو داشت(سر قضیه ایرج فریدون فقط عین بز سلم و تور را نگاه کرد!و هیچ حمله ای نکرد)من اینک میان را به رومی زره/ حالا من با زره رومی( با پشت یقه خیاطی و آهنگری ژولیوس نوبوس و برادران!)ببندم که نگشایم از تن گره/یه جوری میبندمش که گرهش وا نشه(قدرتمند!هرکول زمانه! اگه وسط جنگ محتاج دست به آب شدی اونوقت چه تدبیری اندیشیدی؟!)به کین جستن از دشت آوردگاه/ با کینه و دشمنی از جنگ با سلم و توربرآرم به خورشید گرد سپاه/ یه لشکر اندازه فاصله زمین تا خورشید درست میکنمازان انجمن کس ندارم به مرد/ توی لشکر دشمن مردی نمیبینم!کجا جست یارند با من نبرد/ کی میتونه با من بجنگه؟بفرمود تا قارن رزم جوی/دستور داد قارن جنگجو ز پهلو به دشت اندر آورد روی/ از کنار با لشکر بره تو دشت نبرد!سراپردهٔ شاه بیرون کشید/از پیش فریدون رفتدرفش همایون به هامون کشید/و درفش شاهنشاهی را تا هامون برد(آهنگ خوب بد زشت را پلی کنید!)همی رفت لشکر گروها گروه/هی گروه گروه لشکر به لشکرش اضافه شدند(به قول صادق آهنگران:«ای لشکر صاحب زمان آماده آماده باش در پی نبردی بی امان آماده باش آماده باش...)چو دریا بجوشید هامون و کوه/رود هامون مثل دریا موج دار شد (به قول یه عزیزی...سبحان الله!)چنان تیره شد روز روشن ز گرد/ از گرد غبار روز روشن اونچنان سیاه شدتو گفتی که خورشید شد لاجورد/ که هر کی ندونه فکر میکنه خورشید آبی پر رنگ شده!(زرد؟ آبی؟خورشید؟!)ز کشور برآمد سراسر خروش/چون اونموقع گوشی و اینا نبوده فقط اون مردمی خبر جنگو میفهمیدن که تو مرز زندگی میکردن و خب شاه هم استثناست!ولی الان مردم تعجب کردن از صداهایی که از طرف نواحی مرزی میاد!همی کرشدی مردم تیزگوش/گوش مردم تیز و بز از این همه خبر کر شد خروشیدن تازی اسپان ز دشت/ شیهه ی اسب های عربی از دشتز بانگ تبیره همی برگذشت/ از صدا طبل بلند تر شدز لشگر گه پهلوان تا دو میل/از لشکر گاه منوچهر تا دو مایل(۳/۲کیلومتر) اونطرف تر (بله درست خوندید! مهد فرهنگ تمدن که انگلیس باشه واحد اندازه گیری طول را از ایرانیا کش رفته!...)کشیده دو رویه رده ژنده‌پیل/ دو صف طولانی از رد پای فیل ها کشیده شده!ازان شصت بر پشتشان تخت زر/شصت فیل پشتشون تخت طلایی(یه سوال اساسی الان جای تخته خارش بگیره دقیقا واکنش فیله چیه؟!)به زر اندرون چند گونه گهر/توی طلا چند نوع جواهرچو سیصد بنه برنهادند بار/سیصد تا کوله ی جنگی بار زدنچو سیصد همان از در کارزار/کل سیصد تاشو بردند برای جنگهمه زیر برگستوان اندرون/ همه ی فیل ها زره های آهنی پوشیده بودند!نبدشان جز از چشم ز آهن برون/ بجز چشمشون چیزی از بدنشون معلوم نبود(تانک های اونموقع بودن!)سراپردهٔ شاه بیرون زدند/ از پیش شاه(فریدون) رفتندز تمیشه لشکر بهامون زدند/ و از تمیشه به رود هامون رفتندسپهدار چون قارن کینه‌دار/ فرمانده لشکر یکی مثل قارن کینه دار!(قارن خان کزم غیث کن!)سواران جنگی چو سیصدهزار/سواره نظام سیصد هزار نفرهمه نامداران جوشن‌وران/ همشون از خوبای(تهرون؟) زره پوش بودندبرفتند با گرزهای گران/رفتند با گرز سنگیندلیران یکایک چو شیر ژیان/ همشون دلیر مثل شیر وحشی!همه بسته بر کین ایرج میان/همشون میخوان انتقام ایرجو بگیرنبه پیش اندرون کاویانی درفش/ تو دستشون نیزه - پرچم ایران(کاویانی درفش!)به چنگ اندرون تیغهای بنفش/ تو دستشون شمشیر های بنفشه(مگه شمشیر اسباب بازیه؟!)منوچهر با قارن پیلتن/منوچهر با قارن سیکس پک!برون آمد از بیشهٔ نارون/ از جنگل نارون بیرون آمدبیامد به پیش سپه برگذشت/اومد نشست پیش فرمانده بیاراست لشکر بران پهن‌دشت/ لشکرو چیدچپ لشکرش را بگرشاسپ داد/سمت چپ لشکر را داد به گرشاسپابر میمنه سام یل با قباد/ و راست لشکر را بین سام (بابابزرگ رستم) و قباد تقسیم کردرده بر کشیده ز هر سو سپاه/سپاه از هر سو صف کشیده بودمنوچهر با سرو در قلب‌گاه/ منوچهر با سرو(شاه یمن) تو قلب سپاه( یه تک تیر انداز از لشکر سلم و تور کمه!)همی تافت چون مه میان گروه/مثل مه توی لشکرش تاختنبود ایچ پیدا ز افراز کوه/ از بالا هیچی از کوه معلوم نبود(همش لشکرش را دید)سپه کش چو قارن مبارز چو سام/ فرمانده مانند قارن (خب بابا فهمیدیم قارن خوبه!...اصلا قارن قاتل بروسلیه!خوب شد؟)و جنگنده مانند سامسپه برکشیده حسام از نیام/ سپاهشو جلو برده و شمشیرش را از غلاف درآورد (در هوا میچرخاند میگوید:«مادر نزاییده کسی بیاد اقاجونمو بکشه و من ولش کنم!»)طلایه به پیش اندرون چون قباد/طلایه سپاه(بخش کوچولویی برای جاسوسی)را قباد فرماندهی میکرد پس شد(چپ لشکر قارن راست لشکر سام و طلایه سپاه قباد و این وسط منوچهر هم جنگ را تماشا میکنه و تخمه جابونی میقله!)کمین ور چو گرد تلیمان نژاد/ کمین گر(گروهی که وقتی دشمن به تته پته افتاد شاهشونو میکشه و ماتشون میکنه!)یکی مثل تلیمان اصیلیکی لشکر آراسته چون عروس/ یکی لشکری ساخته به خوشگلی عروس(لابد با رمز باباکرم دوستت دارم عملیاتو آغاز میکنن!)به شیران جنگی و آوای کوس/ با شیرهای جنگی وصدای شیپور جنگبه تور و به سلم آگهی تاختند/ به سلم و تور اطلاع دادند که ایرانیان جنگ را ساختند/ که ایرانیا میخوان جنگ کنندز بیشه بهامون کشیدند صف/ اونا از جنگل هامون اومدن بیرونز خون جگر بر لب آورده کف/ جونشون به لبشون رسیده بوددو خونی همان با سپاهی گران/ دو تا پرتقال خونی...(جان؟ از اتاق فرمان میگن خونی میشه وحشی!)با سپاه بزرگیبرفتند آگنده از کین سران/ با سر پر از کینه رفتند جنگ!خوانندگان عزیز جهت ایجاد تعلیق داستان اینجا تموم میشه و تا قسمت بعد و جمعه ی بعد سماخ بمکید!خب رسیدیم به اونجایی که یه جنگ راه افتاد قسمت بعد با شاخ و شونه کشی جذاب سلم و تور و منوچهر (همش با ایرج اشتباهش میگیرم!)میام سراغتون فعلا خدانگهدار؛