/ چگونه داستان خواندن موجب افزایش عرض عمر می‌شود؟ /

یا/دهان‌کجی به مدرنیته فقط با خواندن یک داستان!/?:پسرم! درست است كه من به اندازه پيشينيان عمر نكرده‏ام، امّا در كردار آنها نظر افكندم، و در اخبارشان انديشيدم، و در آثار شان سير كردم تا آنجا كه گويا يكى از آنان شده‏ام، بلكه با مطالعه تاريخ آنان، گويا از اوّل تا پايان عمرشان با آنان بوده‏ام، پس قسمت‏هاى روشن و شيرين زندگى آنان را از دوران تيرگى شناختم، و زندگانى سودمند آنان را با دوران زيان بارش شناسايى كردم، سپس از هر چيزى مهم و ارزش مند آن را، و از هر حادثه‏اى، زيبا و شيرين آن را براى تو برگزيدم، و ناشناخته‏ هاى آنان را دور كردم، پس آن گونه كه پدرى مهربان نيكى‏ها را براى فرزندش مى‏پسندد، من نيز بر آن شدم تو را با خوبى‏ها تربيت كنم، زيرا در آغاز زندگى قرار دارى، تازه به روزگار روى آورده‏اى، نيّتى سالم و روحى با صفا دارى.براى امور واقع نشده به آنچه واقع شده است استدلال نما و با مطالعۀ قضایاى تحقّق یافته، حوادث یافت نشده را پیش بینى کن؛ زیرا امور جهان، همانند یک دیگرند، از آن اشخاص نباش که موعظه سودش ندهد، مگر توأم با آزار و رنج باشد؛ زیرا انسان عاقل باید از راه آموزش و فکر، پند بپذیرد، این بهائم هستند که جز با کتک، فرمان نمى‏برند.نهج البلاغه، نامه 31 و 467✍:یکی از اساسی ترین دغدغه‌های انسان از دیروز تا امروز احاطه بر تمام علوم و اطلاعاتی بوده که خارج از دسترس و فهم‌اش قرار داشته. از ابتدای تاریخ بشریت تا به الان تلاش‌های قابل توجهی صرفا برای کسب دانایی بیشتر صورت گرفته. جنگ‌ها و جدل‌های خارج از عددی که چه بسا برای یک سند یا حتی چند کلمه صورت گرفته.در واقع می‌توان اینطور هم گفت که یک بخش اصلی از آن چیزی که اطلاعات می‌نامیم‌اش، «تجربة زیسته» نام دارد. اینکه ما بفهمیم در صدسال، پنجاه سال، یک‌سال و یا حتی یک روز قبل از این، آن بشری که شرایط و دغدغه‌هایی شبیه به ما داشته چه واکنشی نشان داده و برای رهایی از رنج‌ها و بهره‌وری از لذاتش چه کرده...?:داستان، در نوع اصیل و خالص خودش، بازتاب یک هنرمند به حقیقت است که منجر به خلق یک واقعیت می‌شود. واقعیتی که برخلاف نظریة هنری افلاطون، بدیع است و نو. چیزی تازه کشف شده. یک محصول فراوری شدة تازه از حقیقت.حالا ما یک واقعیت داریم. یک تجربة زیسته از زندگی دقیقا تفاوت داستان با مقاله و مطلب علمی اینجا بروز پیدا می‌کند و برگه برندة داستان اینجاست که: داستان بیش از هرچیز دیگری ناظر به «زندگی» و سنت‌ها و حقایق جاری در آن است. درحالی که یک مقاله و مطلب علمی ناظر ممکن است ناظر به چیزهایی باشد که لزوما با زندگی مخاطب‌اش تداخل نداشته باشد.جا داره همین‌جا این رو هم بگم که تنها متنی که بالاتر(و در واقع ناظرتر) از داستان به زندگی است. کلام وحی و یا کلماتی است که از جانب خالق زندگی نازل می‌شود.بنابراین هرچقدر یک داستان بیشتر مطابق واقعیت باشد ماندگارتر و سترگ‌تر است.به آثار برتر ادبیات جهان نگاه کنید:شاهنامه، بی‌نوایان، جنایات و مکافات ، سه تفنگدار و ... اینها همه یک ویژگی بارز دارند. بسیار ملموس به حقیقت و زندگی هستند. برای همین هم هست که مخاطبان‌شان روز به روز بیشتر شده و جایگاه‌شان در بین نگرش معناگرا روز به روز مستحکم‌تر می‌شود.یک داستان خوب در واقع فرصتی به مخاطب‌اش می‌دهد تا یک‌بار دیگر و تنها با صرف چند ساعت، اندازة شصت سال جای کس دیگری زندگی کند. دست به ماجراجویی و هیاهو بزند. از مخاطرات گذر کند. فتح کند و غالب شود شکست بخورد و مغلوبانه خاک شود. سقوط کند و روح‌اش را تصفیه کند. صعود کند و خدا شود...و عرض زندگی‌اش را افزایش دهد.داستان در واقع به انسان و به مخاطب‌اش فرصت انقلاب می‌دهد. فرصت جنبش و این دقیقا متضاد با بند‌های سفت و فشردة سیستم‌های نئولیبرالیسم است. سیستمی که برای هر ثانیه از زندگی و هر نیاز شما برنامه‌ای دارد. شغلی ثابت، بیمه‌ای تامین شده درامد و مزایایی محکم، تفریحاتی معین، غذایی مشخص و حتی مرگی با برنامة قبلی...این، فاسد کننده‌ترین چیزی است که بشریت از ابتدا تا کنون به خود دیده و داستان وارد گود می‌شود تا نگاه مخاطب‌اش را به ورای این سیستم پوشالی بدوزاند. می‌آید تا به او از مفاهیم اصیل عشق و آزادی بگوید. داستان می‌آید برای تصفیه روح...داستان بخوانیدو حدالمقدوریکیا چند بار دیگرزندگی کنید.#داستان #حقیقت #واقعیت #اشک #تراژدی #تجربه #انسان #زندگی #روح #نویسنده #داستان_نویس #رنج #درد #رمان #نئولیبرالیسم #عشق #آزادی #بردگی #مطالعه #کتاب #کتاب_خوانی