تربیت کودک

تربیت کودک یکی از پرچالش ترین و در عین حال پرطرفدارترین کارها در جهان است. اکثر افراد واژه ی تربیت را معادل واژه ی تنبیه می دانند. اما باید بدانید که تنبیه تنها یکی از روش های تربیتی است. در جدیدترین روش های تربیتی کودک، بیشترِ تمرکز بر روی استفاده از عبارات و تلقین های مثبت برای افزایش عزت نفس و اعتماد بنفس کودک؛ بهبود مهارت های اجتماعی و افزایش خلاقیت کودک می باشد. این نوع تربیت بر پایه ی ترس از والدین بنا نشده است بلکه بر پایه ی احترام متقابل، احترام به قوانین و مقررات و محبت پایه ریزی شده است. این مقاله نیز بر اساس آخرین متد تربیت کودک دنیا ترجمه و ارائه شده است. عزت نفس کودک خود را تقویت کنیدشکل گیری احساسی که کودکان نسبت به خود دارند ، از زمان کودکی و از نوع نگاهی که والدین به کودک خود دارند، آغاز می شود. لحن صدای شما؛ زبان بدن شما و هر حالتی از شما توسط کودک جذب می شود. کلمات شما و عکس العمل های شما به عنوان پدر و مادر در رشد عزت نفس کودک بیشتر از هر کس دیگری تاثیرگذار است.به آنها افتخار کنید و کار مثبت آنها را ستایش کنید، هر چقدر کوچک هم باشد، باعث می شود آنها به خودشان افتخار کنند، به کودکان اجازه دهید تا کارها را خودشان انجام دهند تا احساس توانایی و قدرت بیشتری داشته باشند.در مقابل، محکوم کردن نظرات آنها یا مقایسه کردن آنها با دیگران باعث می شود تا کودکان احساس بی ارزشی کنند.از عباراتی که رنگ و بوی مسخره کردن دارند استفاده نکنید و از کلمات به عنوان سلاح استفاده نکنید! عبارات و نظراتی مانند "چه کار احمقانه ای انجام داده ای" یا "کار تو بچگانه تر از رفتار برادر کوچک ترت بود" اثرات مخربی زیادی بر روح و روان کودک خواهند گذاشت به همان اندازه که ضربات فیزیکی مخرب خواهند بود.کلمات خود را با دقت انتخاب کنید و مهربان باشید. اجازه دهید که کودکانتان حس کنند ممکن است هر کس اشتباه کند و شما همچنان آنها را دوست خواهید داشت حتی زمانی که رفتار آنها را دوست ندارید. از عبارات مثبت استفاده کنیدآیا تابحال به این فکر کرده اید که در روز چند بار به رفتارهای کودک خود واکنش منفی نشان می دهید؟ اگر کمی به رفتارهای خود فکر کنید ممکن است متوجه شوید که بسیار عیب جو و سختگیر هستید. شما خودتان چه حسی خواهید داشت اگر رئیس شما در برابر کارهایی که مفید و مثبت تلقی می کنید؛ به طور منفی با شما برخورد کند؟راه حل مناسب این است که کودکان را به صورت مثبت به کارها تشویق کنید . به عنوان مثال : "تو تخت خود را بدون اینکه از تو بخواهم مرتب کرده ای-این فوق العاده است". یا اینکه بگویید : " من دیدم تو با خواهرت بازی می کردی و خیلی شکیبا و صبور برخورد می کردی". این عبارات تاثیرات بیشتری بر رفتار کودک دارد تا سرزنش های مکرر و طولانی مدت. یک بهانه و کار مثبت برای تشویق کردن کودک در هر روز پیدا کنید. در دادن پاداش نیز سخاوتمند باشید. عشق شما، آغوش شما و ستایش شما می تواند بهترین پاداش برای کودک باشد. با انجام این کار می بینید که کارهای مثبتی که می پسندید، روز به روز بیشتر می شود.محدودیت ها را تنظیم کنید نظم و انضباط در هر خانه ضروری است. هدف نظم و وضع قوانین این است که به کودکان کمک کند تا رفتارهای هنجار و قابل قبول را انتخاب کنند و راههای خودکنترلی را یاد بگیرند. آنها ممکن است با محدودیت های وضع شده توسط شما کمی مشکل داشته باشند اما آنها به آن قوانین نیاز دارند تا در بزرگسالی به شخصیت های مسئولیت پذیری تبدیل شوند.ایجاد قوانین در خانه به درک کودکان از انتظارات کمک میکند و موجب می شود تا بتوانند خود را کنترل کنند. برخی قوانین مانند: " تا زمانی که تکالیف مدرسه ی خود را انجام نداده ای از تلویزیون خبری نیست" می تواند مفید باشد.شما می توانید یک سیستم جایگزین نیز داشته باشید: دادن یک هشدار و پس از آن پیگیری عواقب ناشی از سرپیچی و توجه نکردن به اخطار. یکی از اشتباهات رایج والدین این است که عواقبی که به کودک اخطار می دهند را پیگیری نمی کنند و جدی نمی گیرند.شما نباید نظم و انضباط را از آنها بخواهید و فردا آن را فراموش کنید و نادیده بگیرید. در چیزی که به کودک می گویید ثابت قدم باشید و در انجام آنها (تا حد معقول) جدی و سختگیر باشید. برای کودکان خود زمان صرف کنیدبرای اکثر والدین و فرزندان سخت است که یک وعده ی غذایی را در کنار هم صرف کنند. شما حتما می بایست یک وقت کافی را برای این کار بگذارید. البته این زمان کم چیزی نیست که کودکان را راضی کند. صبح ها 10 دقیقه زودتر از خواب بیدار شوید تا صبحانه را با کودکانتان مصرف کنید یا بعد از نهار پیاده روی کنید. کودکانی که از والدینشان توجهی نمی بینند اغلب برای جلب توجه به کارهای منفی و اذیت کردن روی می آورند زیرا مطمئن هستند که این کار حتما جواب میدهد.برخی از والدین یک زمان با هم بودن را برای تشویق و به عنوان جایزه در نظر می گیرند. یک شب بخصوص را در هر هفته برای با هم بودن در نظر بگیرید و به کودکان نیز اجازه تصمیم گیری دهید. به دنبال راههایی باشید که بتوانید با کودک ارتباط برقرار کنید. به نظر می رسد نوجوانان نسبت به کودکان ، نیاز به زمان کمتری برای در کنار والدین بودن دارند. از آنجایی که موقعیت های کمتری برای بودن والدین با نوجوانان است، والدین باید به دنبال مشارکت دادن نوجوانان در فعالیت های خانوادگی باشند. شرکت در کنسرت، بازی و سایر رویدادهایی که بیشتر نوجوانان مخاطب آن هستند، هم به با هم بودن شما کمک می کند و هم موجب می شود که شما دوستان فرزندان خود را بشناسید.اگر شما هر دو شاغل هستید نگران نباشید، کارهای کوچک زیادی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا در خاطر کودکتان باقی بماند. (مانند درست کردن پاپ کرن، کارت بازی، مغازه گردی و غیره).یک الگوی مناسب باشیدکودکان کوچک تر چگونگی رفتار در جامعه را از والدین خود یاد می گیرند. هر چقدر جوان تر باشند، رفتارهای بیشتری از شما را الگو قرار می دهند. قبل از اینکه عصبانی بشوید و در برابر کودکان از خود واکنش نشان دهید؛ درباره ی این فکر کنید که: آیا این همان عکس العملی هست که می خواهید فرزندانتان در زمان عصبانیت از خود بروز دهند؟توجه داشته باشید که شما مرتبا توسط فرزندانتان ارزیابی می شوید. تحقیقات نشان داده است که کودکانی که رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می دهند در خانه یک الگوی خشن داشته اند. در خانه طوری رفتار کنید که می خواهید کودکانتان رفتار کنند: احترام؛ دوستی؛ صداقت، مهربانی، صبر و تحمل باید سرلوحه ی زندگی آنها باشد. رفتارهای متواضعانه از خود نشان دهید. کارها را برای دیگران بدون توقع پاداش انجام دهید. بالاتر از همه، با کودکانتان طوری رفتار کنید که انتظار دارید دیگران با شما آنگونه رفتار کنند. برای کودکان خود زمان صرف کنیدبرای اکثر والدین و فرزندان سخت است که یک وعده ی غذایی را در کنار هم صرف کنند. شما حتما می بایست یک وقت کافی را برای این کار بگذارید. البته این زمان کم چیزی نیست که کودکان را راضی کند. صبح ها 10 دقیقه زودتر از خواب بیدار شوید تا صبحانه را با کودکانتان مصرف کنید یا بعد از نهار پیاده روی کنید. کودکانی که از والدینشان توجهی نمی بینند اغلب برای جلب توجه به کارهای منفی و اذیت کردن روی می آورند زیرا مطمئن هستند که این کار حتما جواب میدهد.برخی از والدین یک زمان با هم بودن را برای تشویق و به عنوان جایزه در نظر می گیرند. یک شب بخصوص را در هر هفته برای با هم بودن در نظر بگیرید و به کودکان نیز اجازه تصمیم گیری دهید. به دنبال راههایی باشید که بتوانید با کودک ارتباط برقرار کنید. به نظر می رسد نوجوانان نسبت به کودکان ، نیاز به زمان کمتری برای در کنار والدین بودن دارند. از آنجایی که موقعیت های کمتری برای بودن والدین با نوجوانان است، والدین باید به دنبال مشارکت دادن نوجوانان در فعالیت های خانوادگی باشند. شرکت در کنسرت، بازی و سایر رویدادهایی که بیشتر نوجوانان مخاطب آن هستند، هم به با هم بودن شما کمک می کند و هم موجب می شود که شما دوستان فرزندان خود را بشناسید.اگر شما هر دو شاغل هستید نگران نباشید، کارهای کوچک زیادی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا در خاطر کودکتان باقی بماند. (مانند درست کردن پاپ کرن، کارت بازی، مغازه گردی و غیره).یک الگوی مناسب باشیدکودکان کوچک تر چگونگی رفتار در جامعه را از والدین خود یاد می گیرند. هر چقدر جوان تر باشند، رفتارهای بیشتری از شما را الگو قرار می دهند. قبل از اینکه عصبانی بشوید و در برابر کودکان از خود واکنش نشان دهید؛ درباره ی این فکر کنید که: آیا این همان عکس العملی هست که می خواهید فرزندانتان در زمان عصبانیت از خود بروز دهند؟توجه داشته باشید که شما مرتبا توسط فرزندانتان ارزیابی می شوید. تحقیقات نشان داده است که کودکانی که رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می دهند در خانه یک الگوی خشن داشته اند. در خانه طوری رفتار کنید که می خواهید کودکانتان رفتار کنند: احترام؛ دوستی؛ صداقت، مهربانی، صبر و تحمل باید سرلوحه ی زندگی آنها باشد. رفتارهای متواضعانه از خود نشان دهید. کارها را برای دیگران بدون توقع پاداش انجام دهید. بالاتر از همه، با کودکانتان طوری رفتار کنید که انتظار دارید دیگران با شما آنگونه رفتار کنند. منبع مقاله : تربیت کودک