داستان ترسناک

پدر من کسب و کارش تو ورامینه و در یکی از روستاهای اطراف ورامین از قدیم قدیما یه خونه باغ به پدرم ارث رسیده که تا چندسال پیش که مادربزرگمم زنده بود اونجا زندگی می کرد،مادر بزرگ خیلی اهل جادو بود و من از همون بچگیم تابستونا که میرفتم اونجا خیلی چیزا پیدا میکردم تو حیاط تو آلاچیق تو اتاق پدرم حتی یه بار تو ظرف ماست یه کاغذ پیدا کردم که اسم مادرم روش بود ،چندین بار پیش اومده بود تو همون بچگیم تو خواب پاهام کبودیای بزرگ میشد.که وقتی به مامان بزرگم می گفتم میگفت شلوار بپوش به هیچکسم نگو ،راستی اینم بگم که ما مسیحی هستیم در روال داستان دونستنش لازم میشه یک بار تابستون درست تو هجده سالگیم طبق هر سال تعطیلیا بارو بندیلمو جمع کردم برم اونجا ...دخترا تو سن من دوست داشتن پسر بازی کنن و کلا علایقشون تحت تاثیر بلوغه و با من متفاوت بود من ولی دلم می خواست تو طبیعت باشم و از درخت شاتوت تو باغ بالا برم و تخم مرغارو من جمع کنم یا باغچه رو انقد بکنم که کرم خاکی پیدا کنم یا با گِل چیز میز درست کنم یا کتاب بلند بلند بخونم چون شنیده بودم گیاها با شنیدن موسیقی یا داستان رشد بهتری دارن،در کنار داستان خوندنا دعاها و سرودای کلیساییمونم حفظ می کردم ،نزدیکای غروب بود و بلند بلند دعاها رو میخوندم که یه صدای مردونه فریاد زد نکن!!!!جا خوردم و راستش ترسیدم خیلیم ترسیدم اما به روم نیاوردم و خودمو گول زدم که مریم تو کلا متوهمی پاشو جمع کن خودتو برو تو خونه.....اون شب مامان بابا و دخترخالهٔ پدرم هم به ما ملحق شدن و من خوشحال بودم که حالا تو صبح با ماما اینا کلی غیبت می کنیم و می خندیم...شب قرار شد منو مامانو دخترخالهٔ پدرم تو اتاق بابام بخوابیم بابا هم بره پیش مادربزرگم،جامونو انداختیم من گوشه سمت دیوار مامان وسط سوزان هم سمت راست مامان ،تخت بابا هم به صورت افقی بالا سرمون بود ...شب کلی حرف زدیم کلی ادا در آوردیم اسم فامیل بازی کردیم جوک گفتیم تا بالاخره خسته شدیم و ساعت خاموشی بود...پدرم یه عادت بدی که داره اینه که موقع خواب خونه رو ظلمات برمیداره و یه چراغ هم نمیذاره روشن باشه حتی کورسو....حدود دوازده یک بود که دیگه مست خواب شدیم نمی دونم چقدر گذشت که صدای خرو پف بابا از اون اتاق بلند شد و صدای خر و پف سوزان و مامان از اینور ...دستشویی داشتم اما حقیقا جرات نداشتم پاشم برم حتی مامانو چندبار صدا کردم ولی انگار نه انگار ...در نهایت دلمو به دریا زدم و پاشدم رفت توالت و با خودم گفتم دیدی ترس نداشت دختر؟..چشمام دیگه به تاریکی عادت کرده بود و نور ماه هم که از پنجره می تابید بیشتر کمک میکرد یه آخیش گفتم و یه لبخند رضایت از شهامت خودم رو لبم بود که نشستم تو جامو بالشمو مرتب کردمو سرمو که گذاشتم چشمم افتاد به تخت پدرم که بالاسرمون بود ...یه زن قد کوتاه لبهٔ تخت نشسته بود و دلا شده بود رو سر مادرم و موهاشو نوازش میکرد و نفس کشیدنش یه صدای خس خس میداد عین اینایی که پلیپ بینی دارن عین برق گرفته ها از جام پریدم و بی مهابا گفتم تو کی هستی؟جواب نداد و به لمس موهای مادرم ادامه داد یه حس ترس و عصبانیت‌ باهم داشتم و باز گفتم تو کی هستی دیگه ،دست نزن به مامانم،وقتی سرشو بلند کرد انگار تازه بیدار شدم و فهمیدم چه خبره یه صورت بی نهایت چروکیده داشت جوری که برجستگی بینیشو نمیشد .تشخیص داد بین اون همه گوشت و پوست آویزون یکم نگاهم کرد بعد دستشو دراز کرد طرفم و گفت دستتو بده از دیوار ردت کنم بهت میگم من کیم....شروع کردم به گفتن دعاهایی که غروب داشتم حفظ میکردم و اشک میریختم...نه غیب شد نه بهم حمله کرد نه چیزی گفت فقط بلند شد عقب عقب رفت و آروم آروم از در اتاق بیرون رفت،چندثانیه ساکت شدم بعد شروع کردم به فریاد زدن و بابامو صدا کردن چراغاروشن شدن و بابا و مامان و سوزان و مادر بزرگم هر کی از یه طرف می خواستن آرومم کنن اینقدر ترسیده بودم که ملافه غرق خون شده بود تا چندین روز حال خوبی نداشتم و تا در نهایت کم کم آروم شدم ...من هنوزم درگیر مسائل ماورایی هستم اما فقط حضور حس می کنم چیزی نمی بینم...مامان هم زیاد دیده و پدرمم همینطور ...ولی به این باورم تا زمانی که ایمان به خدا هست هیچ خطری از این قوم تهدید نمیکنه آدمو.