رمان پدر عشق بسوزد-((قسمت 50))

سلام دوستان. حالتون چطوره؟ من نسخه ی صوتی این قسمت و قسمت بعد رو ضبط کردم ولی اگر آپلود نشد. به بزرگی خودتون ببخشید دیگر. چه بسا که دو سه قسمتی این بین نسخه صوتی را ضبط کردم و چون آپلود کردم تا صد در صد پیش رفته ولی بارگذاری نشده است. امیدوارم لذت ببرید ازین قسمت. و به دیگران هم خواندن این رمان را پیشنهاد بدهید .. پی نوشت: خب این قسمت هم نسخه صوتیش آپلود نشد. نمیدونم این ویرگول چشه؟قسمت 50شیخ به مکتب همی وارد گشته و مکتب سوت و کور بیافت. پس به دم در شتافته و بنز خویش دم در پارک شده بدید. زینرو به کنار باغچه ی روبروی ماشین رفته و خاک پای درخت کاج را کنار زده و کلید حمال خویش بیافت. پس آمد سوار بر حمال خویش شود و برود دوری بزند که یکی از علاف های مکتب وی دیده و زنگ تشکیل کلاس را به صدا درآورد. پس موسیو دوباره به سمت کلاس برفت و سه چهار نفری که حاضر بودند دست و پاهایش را گرفتند و افتان و خیزان به فلاکت تمام اورا به روی صندلی استادی خویش انداختند. موسیو شیخ که در اندیشه بود چرا کلاس انقدر خلوت بباشد یادش آمد آن روز بین التعطیلین ببوده است و چون سه روز تعطیلی ببوده یک روز تعطیل نبوده باز فردایش تعطیل ببوده است همه آتش کرده اند و به مسافرت رفته اند. شیخ که تازه انگار به خودش آمده باشد. آه عمیقی کشید از سر افسوس که چرا خودشان به مسافرت نرفته اند.علی هذا موسیو که شرط کرده بود کلاس های زیر دویست نفر را تشکیل نمی دهد چون تعداد اصحاب کمتر از دویست ببود کلاس تعطیل کرده و به سمت حمال خویش رفته و آتشش کرد به سمت خانه شان که دو خیابان بالاتر بود. زینرو پس از دو دقیقه به خانه رسید و ترمز بگرفت و دید ترمزهایش کار میکند. باری فکری شد که آخر الامر چه بلایی به سر ترمز سالار بی مشکل بیامد و هنوز باید او را سالار بی مشکل می خواندند یا حال باید به او سالار مشکل دار یا سالار چپی ، خش دار ، بدنه رنگ می گفتند؟ موسیو که به دم خانه رسیده بود بیخیال موضوع سالار گشته و وارد خانه شد. تا موسیو وارد خانه گشت سنگی که دورش گلی پیچیده شد بود با سرعت هفتاد کیلومتر بر ساعت و با زاویه چرخشی که موجی سینوسی را میپیمود به سمت ملاج موسیو از سوی آشپزخانه بیامد و بعد از آن ملاقه و قابلمه و چنگال و گوشتکوب. باری شیخ که در امر دفع اینگونه حملات مادر اعجوبه ی دهر بوده همه شان را جاخالی بداد. و از برای دستبوس و پرسیدن علت این حمله به آشپزخانه رفت. مادر تا او را دید گفت (( پسر جان .. تو از دخترشان خوشت آمده چرا سنگ به شیشه شان می پرانی. خانوم مرجانی زنگ زده بود و میگفت اگر دوست دارید برای جلسه دوم خواستگاری فردا بیایید به خواستگاری دخترمان. ولی این رسمش نیست که با سنگ آغشته به گل بزنید شیشه ی کسی که خاطرخواه دخترشان هستید بیاورید پایین )) پس موسیو که چشم هایش را به سقف دوخته بود و بدون باز کردن دهانش سوت می زد گفت (( به جان مادر بروس لی این مشقی بود که سینیور ملا علی بابا به من داده بود تا من انجام دهم و او پندی مرا بدهد. نمی دانم چطور باید بهشان توضیح بدهید. یک جور دست به سرشان کنید دیگر. من عاشق آن دختر اولشان شده بودم که گفتند او را عروس کرده ایم.. چه کنم که بدشانسم مادر ؟ ))مادر که پسر خویش می دید که داشت جلوی چشمانش ذره ذره آب میشد از خجالت. گفت اشکال ندارد . خودم یک طوری درستش می کنم. تو برو آماده باش که مهربان بانو هم دلش برای تو تنگ شده و گفته این همه فاصله بین دو خواستگاری خوب نیست. امشب برویم به خواستگاری. موسیو تا این سخن مادر شنید چشم هایش قلبی شکل شده و چهار نعل به سمت اتاق خود دوان شد. پس چون به اتاق رسد برگه ی سوال های خویش از جیب داخلی کتش بیرون آورده و صد و ده سوالش را نظری بنمود و به سر جایش برگرداند. بعد به جلوی آینه قدی اتاقش رفته و کمی در آینه لبخندی شیطانی بزد و چشمکی به خودش زد و گفت (( امشب می ترکانم ))پس ساعت هفت شده و موسیو به همراهی مادر به دنبال خاله ی موسیو رفته و او را هم سوار کردند و به سوی خانه ی آقای سلولی رفتند. دم در که رسیدند مادر موسیو و خاله اش زودتر پیاده شدند و به دم در رفتند باری موسیو خود را همی در آینه وسط نگاه کرده انگشت اشاره ی خویش با زبانش تر کرده و ابروهای فر دارش را صاف کرد. بعد موهایش را کمی مرتب کرده و از حمال پیاده شد. موسیو که دم در رسید دید جلوتر مادر و خاله اش زنگ را زده اند و در باز شده و آنها رفته اند که سوار آسانسور شوند. پس او هم دویده و خود را به آن ها رساند. آسانسور باز شده و سوار گشتند و دکمه ی طبقه ی دو را زدند. باری همچون دفعه قبل آسانسور حرکتی نکرد و موسیو یادش بیامد که آسانسور رمز دارد. و خودشان باید رمزش را بزنند. باری برای اینکه حوصله شان سر نرود رمز 9200834297 را زد که آلارم آسانسور به صدا درآمده و صدای مردی در آسانسور پیچید (( شما که هستید؟ با که کار دارید ؟ برای چه پا به ساختمان ما گذاشته ید؟ )) مادر شیخ که کفرش در آمده بود پاسخ داد (( به شما چه ربطی دارد مرتیکه بی شعور، اولا؟ دوما از آشنایان آقای سلولی هستیم ، آمده ایم بهشان سر بزنیم ، هر کس در این ساختمان می آید به شما باید جواب پس بدهد؟ )) پس چون مادر موسیو میخ را محکم کوبانده بود. صدای مرد قطع شد و آسانسور به سمت طبقه دو راه افتاد باری در همان حین مادر موسیو چند تا فحش دیگر هم به صاحب آن صدا داد که موسیو هی موهای خود می کشید که مادر چیزی نگو صدایمان را می شنود. علی ای حال به طبقه دوم رسیدند و مادر موسیو و خاله خانوم و موسیو هر سه از آسانسور به سرعت تمام پیاده شدند چه بسا می ترسیدند درش بسته شود و دوباره گیر بیفتند.مادر زنگ در خانه را فشرد. بعد از یکی دو دقیقه خانوم سلولی در را باز کرد و پس از خوش آمد گویی با تعارفات فراوان موسیو و تیم خواستگاری را به سمت مبل ها راهنمایی کردند. خانوم سلولی که مدام لبخندی بر لب داشت حال موسیو را پرسید و از اوضاع احوال درسی و کاری اش بپرسید که موسیو سرخ و سفید گشته گفت (( تحصیل آدمی که هیچ وقت تمام نشود ، و من به شغل معلمی و تدریس علوم غریبه و آشنا مشغولم )) پس خانوم سلولی که خیالش از موسیو جمع شد، مشغول احوالپرسی از مادر و خاله ی موسیو شد و مهربان خاتون که در آشپزخانه رو به موسیو داشت چای می ریخت و زیر چشمی او را می پایید و لبخندی ملیح بر لب ها داشت نظر موسیو را به خود جلب کرد. آنجا بود که موسیو فهمید مهربان خاتون با آن نگاه دلفریبش هر چیزی را از سکه می اندازد. و هوش و حواس از موسیو برده است. لذا موسیو که حس میکرد هر ثانیه از دست دادن لحظات برای صحبت کردن با دوشیزه سلولی جفاست چادر مادر کمی کشیده و گفت ازشان بخواهید که برویم صحبت کنیم. پس خانوم سلولی که اشتیاق موسیو و دخترش را برای صحبت کردن با هم می دید گفت بفرمایید بروید در آن اتاق _که اتاق خود مهربان خاتون ببود_ صحبت کنید.پس مهربان خاتون به تعارف موسیو مبنی بر لیدیز فرست-اول خانم ها- جلوتر برفت و موسیو راهنمایی کرد و موسیو وارد اتاقی سه در چهار شد که بوی بهشت می داد و بر روی صندلی ای نشست که کنار کمد کتابخانه ی دختر بود و رو به تخت او. پس مهربان بانو بیرون رفته و با دو لیوان موهیتو بازگشت و یکی را جلو خود گذاشت و یکی را جلو موسیو. پس همان اول کار موسیو که فخر زمان در سخنوری ببود سلام و عرض ادبی نموده و خویش معرفی بنمود و از دختر خانوم خواست که خودش را معرفی کند که سرش را اول کمی به چپ کج کرده چشم هایش را به پایین دوخته و با لبخند گفت (( مهربان سلولی هستم هجده ساله از مشهد دانشجوی ژنتیک سلول های بینابینی و در دانشگاه بربران درس می خوانم )) پس موسیو که غرق در رفتار و سکنات مهربان خاتون شده بود ناگهان به خود آمده و دید خیلی دارد غربت بازی در می آورد پس برای اینکه حواسش سر جایش بیاید با عرض پوزش لیوان موهیتوی خویش برداشته و پرسید ((نام این نوشیدنی چیست بانو؟)) دخترک هم که تعجب کرده بود موسیو با آن دبدبه و کب کبه اش اسم آن نوشیدنی نداند گفت ((نامش موخیتو است.)) پس موسیو لبخند زیرکانه ای زد و گفت (( من موهیتو شنیده بودم ولی موخیتو نشنیده بودم.)) و بحث بر سر ریشه یابی نام آن نوشیدنی بالا گرفت و یکی موسیو گفت و یکی مهربان خاتون.بحث بر سر آن نوشیدنی سبز که تمام شد موسیو دوباره خویش کامل تر معرفی بنمود (( انا عبد الفانی الاحقر موسیو شیخ ، مدرس علوم غریبه و آشنا ، محصل علم ارقام و حروف و صورت ها و سیرت ها )) دخترک که کف بر شده بود و با دهان باز به موسیو چشم دوخته بود فقط صدایی از سر تعجب از دهانش بیرون آمد (( هااا ؟ )) موسیو که بارها با این واکنش دیگران روبرو شده بود گفت که توضیحش هزاران ساعت طول بکشد و بگذاریم برای جلسات بعد بهتر است. پس برگه ی سوال های خویش در آورده و در مشتش مچاله بنمود و با نگاه به کتابخانه ی وی پرسید (( کتابخانه شماست؟ )) دختر خانوم هم لبخندی زده و تصدیق کرد (( بِلِه.)) پس شیخ از کتاب های مورد علاقه ی دخترک پرسید و دختر جواب داد (( کتاب های جنایی و وحشتناک و علمی تخیلی و زرد دوست دارم. البته روانشناسی و فلسفی هم دوست دارم )) پس شیخ که عاشق کتاب های مذهبی و رمانتیک و آبی بود کمی توی ذوقش خورد. باری در دوست داشتن کتاب های فلسفی و روانشناسی تفاهم داشتند و موسیو یک نفس موهیتویش را نوشید. و پس از کسب اجازه از دختر خانوم برای پرسیدن سوال هایش، ازیشان هم خواست تا اگر سوالی دارند دربیاورده و بپرسند. که دفترچه ای گل گلی در بیاوردند و خود را آماده کردند.موسیو پرسید : اول ته دیگ بود یا پلو؟مهربان بانو گفت: هیچ کدام. نظر خودتان چیست ؟موسیو : خب معلومه ته دیگ. سوال بعد. دوست دارید در اوقات فراقت چه کاری را بیشتر انجام دهید؟_ راستش بیرون رفتن با دوست هایم. شما چطور؟_ مطالعه و گعده با اصحاب._ اگر در روز چند تماس تلفنی داشته باشید طولانی ترین آن با چه کسی است؟_ با حمید. - لحظه ای در فکر فرو رفته – نه ببخشید با حمیده.موسیو شیخ که جا خورده بود کمی فکر کرده و گفت _ با پسر دایی ام. راستی جالب شد. کمی در مورد حمید بگویید.دخترک چند جرعه از نوشیدنی اش خورده و پاسخ داد_ استرس خواستگاری باعث شد به جای حمیده بگویم حمید. ببخشید. من از شما معذرت می خواهم._ خب حالا بگویید به عشق چقدر اعتقاد دارید ؟ و تعریفتان از عشق چیست ؟_ ااا ... راستش .. غرق شدن در معشوق. عاشق همه نیاز است و معشوق همه ناز. اینکه کسی را بر خود ترجیح بدهی. راستش به نظرم غیر ازین حرف های کلیشه ای عشق یعنی فداکاری . عشق یعنی کسی را به اندازه ی خویش دوست داشتن. چه بسا بیشتر از خودت دوست داشتن.و موسیو که متعجب گشته بود از آن تعریف کامل و جامعِ مهربان خاتون. همانطور که حواس خود پرت کرده بود، در کلمات و صدای مهربان خاتون غرق شده بود. و بعد از چند ثانیه و نگاه انداختن به لیوان خالی از موهیتو و ظرف خالی از شیرینی. گفت_بله بله .. چه جواب کامل و دقیقی دادید خانوم سلولی. من هم دقیقا در مورد عشق با شما هم نظرم. و واقعا شگفت زده شدم ازین جواب کامل و جامع شما. حال بگویید به نظرتان عشق وجود دارد؟ و اینکه توقعتان از زندگی آینده تان چطور زندگی ایست؟مهربان خاتون به بالا سمت راست اش خیره شد و با زبانش لب پایینش را خیس کرد_ به نظر من عشق وجود دارد و یک امر دو طرفه است. یعنی دو طرف باید به سمت هم حرکت کنند. نه اینکه فقط یک نفر بخواهد عاشقی کند و همه ی بار عشق روی دوش آن فرد بیفتد. و توقع من از زندگی آینده م زندگی با رفاه و با نشاط و سرشار از عشق و دوستی و رفاقت و مودت و سعادت است.موسیو شیخ که اصلا انتظار این جواب ها را نداشت کف بر شده بود و برای خودش وقت می خرید تا سوال های خودش که 110 تا بود تمام شود. بلند شوند و بروند دیگر. که نوبت به سوال های دختر نشود. چه بسا که با توجه با آن جواب ها که می داد نشانگر این بود که سوال های خفن و سختی طرح بکرده است. شاید هم این سوال ها را قبلا داشته و همان کتاب موسیو را خوانده و جواب هایشان را با خود تمرین بکرده بوده است.پس گفت:_ چه تفاهمی داریم بانو. من هم هم رای و هم نظر شما هستم و عشق را جاده ای دوطرفه می دانم که هر دو طرف باید به سوی هم بیایند. و عشق از دیدگاه من قوه ی محرکه ی زندگیست و زندگی بدون عشق خیلی بدرد نمی خورد. و من هم به دنبال زندگی سرشار از تفاهم عشق دوستی مرام و فداکاری و گذشت هستم.اما موسیو همانطور که چشم می چرخاند به دنبال کتابی می گشت با عنوانی در باب خواستگاری که چوون مهربان بانو برای ثانیه ای از اتاق خارج شد تا برای موسیو لیوان دیگری موهیتو بیاورد، بلند گشته تا نگاهی به کتابخانه ی مهربان خاتون بیاندازد و چشمش به کتاب (( نهایت العلم فی الباب الازدواج و الخواستگاری و البعد الازدواج )) بیفتاد که ادیشن جدید همان کتاب موسیو شیخ ببود و حتما سوال های طبقه بندی شده و سخت تری در خود داشت. باری موسیو خود از تک و تا نینداخته و سوال بعد بپرسید._ آیا مغرور هستید ؟_ خیر_ فردی حساس و زود رنج هستید؟_ موسیو سوال قبل خودتان جواب ندادید._بله_ خب جواب بدهید دیگر._ خب بستگی دارد منظور از غرور چه باشد. اگر دختری بیاید و به من پیشنهاد دوستی بدهد بنده رد خواهم کرد و این آیا غرور است؟ و در مورد سوال دومم اگر کسی بی احترامی کند خب قطعا ناراحت می شوم و جوابی در خور به وی می دهم . اسم این حساس بودن و زودرنج بودن است؟ البته شما پاسخ این سوالم را ندادید._ خب راستش مثل هر زنی من حساس تر و زودرنج تر از یک مرد هستم. – و مدام دست هایش را حرکت می داد و موسیو شیخ محو انگشتان زیبا و ناخن های بلند دخترک شده بود و حرف هایش را نمی شنید اصلا_ ولی خب خیلی هم لوس و بهانه گیر نیستم.موسیو که دید ممکن است آن ازدواج سر بگیرد و فردا روز مهربان بانو خاطرات آن خواستگاری بگوید و ذکر کند که موسیو خود 110 سوال خویش پرسیده و پاشده اند رفته اند، گفت : بانو چه خوب که یک سوال من بپرسم و یک سوال شما باری هر سوالی می پرسید اول خودتان جواب بدهید بعد من جواب می دهم. دخترک که یک دستی خورده بود یک نگاه به سوال های خود کرده یک نگاه به موسیو یک نگاه به سوال ها یک نگاه به موسیو ، لب ورچیده گفت (( وای چه سخت .. ))--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------برای خواندن قسمت های قبلی روی لینک زیر بزنید:https://virgool.io/@mahdarname/list/qklz1imefiguبرای خواندن رمان یک عاشقانه سریع و آتشین روی لینک زیر بزنید:https://virgool.io/@mahdarname/list/ko3zhs2uwrdk