بهترین ایده ها برای مقابله با شیطونک های ایده دزد

سلام.لابد می پرسید شیطونک های ایده دزد چیه؟ نشنیدیم.حق دارید. آخه خودم الان ساختمش. :))شما نویسنده عزیز،تا حالا چند بار شده که ایده هایی برای نوشتنت به ذهنت اومده و فراموشش کردی؟!خداییش اصلا نویسنده ای که ایده اش فراموشش نشده باشه، داریم؟!اگه کسی بگه من، احتمالا یه نویسنده نیست! فقط فکر می کنه نویسنده است. والا.خب حالا چرا اینو می گم؟!ببینید، یه قانونی شاید نانوشته هست که می گه شیطون به اونی که داره کار مفیدی می کنه یا می تونه کار مفیدی انجام بده بیشتر حمله می کنه. درست؟!خب وقتی کسی می گه من نویسنده هستم، دیگه جزو لوازم نویسندگی اینه که کلی شیطونک موقع اومدن ایده ها بهش حمله می کنن.حالا چرا می گم شیطونک؟!معلومه دیگه. چون فعلا در حد ایده است. اگه خود نوشتن اصلی باشه که شیطون بزرگ ترا میان وسط و نمی ذارن بنویسی.- خب چطور حمله می کنن؟!اینم واضحه. خیلی راحت میان در گوشِت کلی ازت تعریف می کنن و ایده تو تا عرش بالا می برن و بادی به غبغبت می ندازن و می گن باریکلا. حتما بعدا می نویسیش و چه ها که نشود از این نوشتنت نویسنده جان.همین دیگه. خیلی راحت و با پنبه سر ایده رو می برن و تو ظرف مدت کوتاهی می بینی ایده رو ننوشتی و داری می گی اون ایدهه چی بود که داشتم و خیلی عالی بود؟! و فراموشت می شه ایده نابت چی بوده اصلا!- واااای! راست می گیا! کلی ایده خوب داشتم که فراموشم شده.تبریک می گم بهتون. شما حتما نویسنده موفقی می شی؛ چون شیطونک ها الکی که حمله نمی کنن. هرچی نویسنده قوی تر، حمله شیطونک ها هم بیشتر.آها راهکار:قبلش یه دسته بندی کنیم نویسنده ها رو؟* نویسنده هایی که اتاقشون مرتب و منظم هست و همه چی سر جای خودشه و خیلی باکلاس!* یه دسته هم نویسنده هایی که توی اتاقشون بمب ترکوندن و فقط خودشون می دونن چی به چیه و اصولا آدمای خلاقی هستن!* و یه دسته دیگه که فاجعه نویسندگان هستن به نظرم، اونایی هستن که هم اتاقشون منظم نیست، هم نمی دونن چی کجاست! مامان، بیا ببین فلان دفترمو کجا گذاشتم! :))خداییش تا حالاش حال کردی با متنم یا نه؟!خب بریم سراغ راهکارها برای این دسته بندی:اول بگم که مطمئنا برای حفظ ایده ها باید اونا رو نوشت ولی مهم اینه که چطور؟!دسته اول نویسنده های منظم خب معلومه چی کار می کنن، سریع گوشی رو درمیارن و توی نوت تلفنشون یادداشت می کنن ایده رو. خیلی هم خوبه ولی بهشون پیشنهاد می کنم برن چند تا دفترچه کوچیک بخرن. چرا؟ واسه اینکه باید چندجا بذارن. کجاها؟ یه هفته خودتو رصد کن ببین ایده ها و شیطونک ها کجاها میان سراغت. همونجاها این دفترچه های شیطونک گیر رو بذار. مثلا یکی روی میز، یکی توی کیف، یکی کنار سجاده، یکی توی آشپزخونه و و و و.برای دسته دوم که گاهی دوس دارن مثل نویسنده های دسته اول برخورد کنن و احتمالا چندتا دفترچه هم می رن می خرن ولی معمولا هیچ وقت نمی رن سراغش، اینه که دست کم دو تا دفترچه بخرن. یکی برای توی کیف بیرونیشون و یکی هم کنار تخت یا رختخوابشون. توی خونه هم ایده هایی که در ساعات مختلف و جاهای مختلف خونه به ذهنشون میاد رو بدو بدو برن توی اتاق و بین همون کاغذای درهم برهم اتاقشون یه جا بنویسن. بعدا خودشون قشنگ می دونن چیو کجا نوشتن و معمولا تصویرسازی ذهنی خوبی دارن. قبول ندارین؟و اما دسته سوم که نمی دونم چند نفر به بیماریش دچارن! راهکار اینه که لباساشونو بپوشن و برن بازار، یه دفترچه برای بیرون و کلی برچسب (استیکر) رنگی بخرن. هر وقت ایده به ذهنشون اومد از توی جیبشون استیکر رو دربیارن و بنویسن و بچسبونن به دیوار اتاق یا آشپزخونه یا یا یا. لبته اگه تنبلی نذاشت پاشن برن بیرون برا خرید، بسپرن به یکی واسشون تهیه کنه حتما.البته شما آزادین که همه این ایده ها رو با هم داشته باشین و محدودیتی نداره. با این راهکارهای ضدشیطونک نویسندگی صفا کنین کلا.تا سلامی دیگه خداحافظ.راستی! حتما ایده های خودتونو به اشتراک بذارید.نظرتونو هم بگید تا ببینم این متن که ایده اش با یکی از همین راهکارها پیش رفت (نمی گم کدوم که لو نرم) و داغ داغ به یه متن الان نوشت تبدیل شد چطور بود. البته معلومه کدوم راهکار، آخه می دونید: کار کردن در اتاق به هم ریخته می‌تواند خلاقیت را افزایش دهد. :))پانویس: اون قانون ننوشته که درباره اش گفتم، درواقع از این حدیث برداشت آزاد کردم:پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمود: یا علی آیا می دانی که صدقه از میان دست های مومن خارج نمی شود مگر اینکه هفتاد شیطان به طریق مختلف او را وسوسه می کنند، تا صدقه ندهد؟ (وسایل الشیعه ۶/۲۵۷)در متن بعدی یه چیزی درباره اش می نویسم.