اپیدیدیمیت یا التهاب اپیدیدیم وناباروری مردان

اپیدیدیم ساختار لوله ­ای است که اسپرم در آن بالغ می ­شود و بیضه را به وازدفرانس متصل می­ کند. اپیدیدیمیت التهاب اپیدیدیم می ­باشد که با درد و تورم شدید همراه است و اغلب برای مردان بسیار ناخوشایند است.علاوه بر این، در طول مدت بیماری، مرد قدرت جنسی خود را از دست می دهد. اپیدیدیمیت معمولاً در اثر عفونت باکتریایی، عفونت های منتقله از راه جنسی ( مانند سوزاک و کلامیدیا) ایجاد می شود. با این حال ، علت این آسیب شناسی همچنین می تواند ویروسی و قارچی باشد ، اگرچه این موارد نادرتر است.علت اپیدیدیمیت یا التهاب اپیدیدیمعلت اصلی اپیدیدیمیت گسترش میکروارگانیسم ها از بافت های نزدیک اپیدیدیم مانند مجرای ادرار ، پروستات و مثانه است. بسته به نوع عامل محرک ، معمولاً بین اپیدیدیمیت باکتریایی ، قارچی ، ویروسی و غیر باکتریایی تمایز قائل می شوند. موارد زیر شایع ترین دلایلی است که می تواند منجر به التهاب اپیدیدیم شود:عفونت­ های منتقله از راه جنسی: این عفونت­ ها ناشی از باکتری­ هایی مانند سوزاک نیسریا (عامل سوزاک) و کلامیدیا تراکوماتیس (عامل کلامیدیا) می ­باشد. این شایعترین علت اپیدیدیمیت در مردان فعال جنسی در سنین ۱۹ تا ۳۵ سال است.عفونت­ های باکتریایی: این نوع عفونت توسط باکتری­ هایی مانند اشریشیا کلی، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و اورئوپلاسما تولید می­ شود. این مورد معمولاً در پسران و مردان بالای ۳۵ سال است.دیگر: مصرف دارویی برای ریتم های غیرطبیعی قلب به نام آمیودارون یا اختلالات دستگاه ادراری در کودکان زیر ۲ سال می­تواند باعث اپیدیدیمیت شود. علاوه بر این ، عفونت­ های قارچی یا ویروسی نیز می­ توانند باعث التهاب اپیدیدیم شوند.عوامل خطر برای اپیدیدیمیتاپیدیدیمیت معمولاً درمردان بین ۱۹ تا ۳۵ سال به دلیل عفونت­ های منتقله از راه جنسی ایجاد می ­گردد. بنابراین ، برخی از عوامل خطر در این گروه از بیماران به شرح زیر است:داشتن روابط جنسی با شرکای مختلف به طور منظم.داشتن بیماری مقاربتی قبلیعدم استفاده از کاندومهنگامی که اپیدیدیمیت مستقل از انتقال جنسی باشد ، عوامل دیگری که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می­دهند عبارتند از:ختنه نشدنجراحی در دستگاه ادراریاختلالات پروستات مانند هیپرتروفی پروستات و پروستاتیتبیماری سلعلائمعلائم اپیدیدیمیت معمولاً به طور ناگهانی ظاهر می شود و بسته به شرایط بیمار از خفیف تا شدید متفاوت است. شایعترین تظاهرات بالینی اپیدیدیمیت به شرح زیر است ،درد و تورم یک طرفه ناحیه تناسلیاحساس سنگینی و گرما در بیضهدرد یا ناراحتی هنگام دفع ادرار ، همراه با تکرر ادرارخون در ادرار و مایع منیترشح آلت تناسلی مرد.گاهی التهاب اپیدیدیم نیز منجر به التهاب بیضه ها می شود که به آن اپیدیدیمو- ارکیت می گویند. درد بیضه ها همیشه باید در نظر گرفته شود و شما باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید ، به خصوص اگر بعد از ضربه احساس سوزش کنید ، مهم نیست که ۲ یا ۳ روز گذشته است.تشخیصاپیدیدیمیت را بعضی اوقات می توان با پیچش بیضه اشتباه گرفت. بنابراین ، تعیین یک تشخیص مناسب برای انتخاب بهترین روش درمانی از اهمیت حیاتی برخوردار است. پزشک معاینه فیزیکی آلت تناسلی مرد ، پروستات و کیسه بیضه را انجام می دهد علاوه بر این ، متخصص از بیمار در مورد علائم سوال خواهد کرد.پس از آن ، درخواست آزمایشات پزشکی زیر لازم است:آزمایش خون و ادرار: برای ارزیابی عفونت باکتریایی.سونوگرافی: برای بررسی جریان خون در بیضه ها ، سونوگرافی ضروری است.تجزیه و تحلیل مایع منی: انجام سمینوگرام نیز گزینه ای برای بررسی وجود لکوسیت ها در منی است که نشان دهنده عفونت است.درماندرمان اپیدیدیمیت به علت التهاب بستگی دارد. به طور خاص ، پزشک برای جلوگیری از عفونت باکتریایی آنتی بیوتیک تجویز می کند. در موارد ناشی از انتقال جنسی ، از آنتی بیوتیک های خاصی برای باکتری های عامل آن استفاده می شود و شرکای جنسی بیماران نیز باید تحت درمان قرار گیرند. گاهی اوقات لازم است داروهای ضد درد و داروهای ضد التهابی مصرف شود تا تورم و درد آرام شود. از طرف دیگر ، اگر اپیدیدیمیت به دلیل داروی آمیودارون ایجاد شود ، درمان شامل دوز کمتری یا تغییر مستقیم دارو خواهد بود. سایر توصیه هایی که متخصصان برای بیماران اپیدیدیمیت تعیین کرده اند عبارتند از:استراحت در رختخوابقرار دادن یخ را در ناحیه تناسلیمراجعه به پزشک پس از چند روز درمان به پزشکموارد پیچیده اپیدیدیمیت می تواند منجر به ناباروری شود ، بنابراین مهم است که برای درمان این عفونت و جلوگیری از عوارض بعدی در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.اپیدیمیت و باروریبه طور کلی ، هنگامی که یک مرد از یک بیماری STD رنج می برد ، در این بیماری عواقبی مانند انسداد اپیدیدیم ایجاد می شود. بنابراین ، کیفیت اسپرم کاهش یافته و منجر به مشکلات باروری مردان می شود.دلیل اصلی این امر این است که وقتی اپیدیدیم انسداد پیدا می کند ، اسپرم نمی تواند خارج شود و آزواسپرمی اتفاق می افتد .بارداری طبیعی در این شرایط پیچیده است و باید از تکنیک های کمک باروری (ART)استفاده کرد.در صورت وجود آزواسپرمی ، بیوپسی بیضه برای بهبودی اسپرم ضروری است و سپس لقاح آزمایشگاهی با استفاده از میکرواینجکشن اسپرم (IVF-ICSI) انجام می شود. علاوه بر این ، التهاب اپیدیدیم افزایش دمای ناحیه بیضه را ایجاد می کند ، که بر تولید اسپرم (اسپرماتوژنز) تأثیر منفی می گذارد. بنابراین ، در جدی ترین موارد اپیدیدیمیت ، راه حل استفاده از اسپرم اهدا کننده برای رسیدن به بارداری است.