سرآغاز و پایان همه چیز همین جاست...

سلام دوستان امیدوارم روزها،شب ها،ساعت ها ،دقیقه ها و ثانیه هایتان پراز هرآنچه میخواهید باشد...درمورد این جمله که سرآغاز وپایان همه چیز همین جاست.باید بگویم که منظورآن است که بدانید همه چیز بستگی به خودتان دارد...آیاتا الان به این موضوع فکر کرده اید؟من از موقع ای که در دوران ابتدایی بودم به لطف کنجکاوی به حد مرز خودم علاقه داشتم تا چیزهایی را بدانم و به همین جهت با معاون باسواد آن روز های خودم سرصحبت را باز میکردم روزی او گفت که افرادی هستند که بدون دست زدن به در و یا جسمی توانایی حرکت آن را دارندآنوقت فهمیدم که چیزی وجود دارد که من نمیدانم...فهمیدم واقعا ما خارق العاده هستیم اما خود نمیدانیم.گذشت تا زمانی که کمی بزرگ تر شدم و پس از گذراندن بحران های شاید به نگاه خیلی ها کوچک باشد اما من در دوپست مجزا به نام های:داستان زندگی،وقتی که منوساخت...(1)داستان زندگی وقتی منو ساخت(2)آن هارا توضیع داده ام.فهمیدم که زندگی چیزی فراتر از یک دروغ زیباست و واقعا خیلی زیباست...امامشکل ما این است که نمیتوانیم از آن لذت ببریم ویا آموزش ندیده ایم تا مالذت ببریم...ما یاد نگرفته ایم از دریای پراز توفان القای آرامش را بگیریم...مایاد نگرفته ایم از طبیعت لذت ببریم...پارک جنگلی سروان در همین گیلان خودمانما یاد نگرفته ایم از دره ها نیز لذت ببریم...وهزاران چیز دیگر که یاد نگرفته ایم...ما ایرانی ها نمیدانم با توجه به سبک زندگی ویافرهنگ امروزی خودمان همیشه منتظر جاهای لاکچری برای صحبت ویا غذا خوردن هستیم یعنی معیار خوش بودن برای غذا خوردن ویا صحبت کردن معمولی را در جاهای مجلل میبینیم...اما درخانه درکنار خانواده آیا بهتر نیست؟دراین رستوران لاکچری یک سالاد 400تومنی میل می فرمایید.ماایرانی ها عاشق چیزهای گران قیمت هستیم وبلد نیستیم از چیزهایی که داریم لذت ببریم...بلد نیستیم که هرچیز ارزان میتواند باارزش باشد...من هم مانندهمه ی شما ویا برخی از شماها نمیتوانستم از چیزهای موجود لذت ببرم و همیشه به فکرچیز های نداشته ام بوده ام.اما پس از گذشت چند وقتی به این اصل رسیدم که اگر نتوانی از امروزت استفاده کنی فردایت همان دیروز است که به هدر داده ای...اگر از چیزهایی که در حال حاضر داریم نمیتوانیم لذت ببریم 100% نمیتوانیم از چیزهایی که فردا بدست می آوریم نیز لذت ببریم.چون اصلا بلد نیستیم.چون اصلا نمیدانیم..چون باید یادبگیریم...فهمیدم که ما فراتر از یک موجود هستیم فهمیدم که قدرت خارق العاده ای نیز داریم که میتوانیم حداقل خالق زندگی خود باشیم.. https://virgool.io/@mrsami/%D8%A7%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81-%D9%85%D8%AE%D9%84%D9%88%D9%82%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7-%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF-p7w6xquytilv یا حداقل میتوانیم وضع موجود خودرا تغییر دهیم... https://virgool.io/@mrsami/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%AC%D8%B0%D8%A8-%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%AA%D9%81%DA%A9%D8%B1-sbamt8ttkm94 زندگی باید کرد هرطور که تو میتوانی...زندگی را به هر نحوه ای که به دل جان تو خوش می آید باید سپری کرد.زندگی انقدر کوتاه است که حیف است برای رویاهایت نجنگی...حیف است که لذت نبری!!!!حیف است که فقط نفس بکشی!!!!!!برای همه نمیتوان یک نسخه پیچید تو خودت میدانی چطور لذت ببری پس دکتر وجود خودت باش...کمتر از همه ایراد بگیر کمتر اعصاب نازنین خودرا برای چیز های بی ارزشی بهم بریز..کمترغر بزن.بیشتر لبخند بزن..پیشترلذت ببر..پیشترهر چه که خودت ازآن لذت میبری را انجام بده مگر چقدر فرصت داریم؟؟؟؟عمر مانند آب روانی است در سرتاسر،عمرآدمی جاریست اما نمیتوان ازآن صرفه جویی کرد و آن را نگه داشت و تنها میتوانی از صدا،تصویروشایدم گذرش لذت ببری و خودرا به قول معروف به دل آب بزنی. زمانی که نفس ما تنها به ریزترین اتم دنیا وابسته است و یک تیکه گوشت در بدن خودم زنده نگه میدارد،مرا میفهمم که ارزش ندارد خودم را آزار دهم.ارزش ندارد زندگی نکنم...ازامروز تصمیم بگیر بر شادی پیشترولذت بردن از چیزهایی که شایدم کسی درک نکند اما توخودت میدانی چه لذتی پشت آن پنهان است.تصمیم گرفتم،که الویت بندی دوباره کنم از"0"شروع کنم.تو هم همین کار را بکن.از تغییر نترس مگر درختیم که ریشه هایمان جلوی آن را بگیرند؟انقدر به هرچیز که میخواهی برس که اگر همین حال چشمت را فروببندند تو شاد از کارهای کرده ات باشی.مهربان تر رفتار کن اما سادگی نکن.کمک کن اما بدون درخواست نه.ذهنمان را باز تر کنیم اما انعطاف پذیرفتن این را داشته باشیم هیچ چیز نمیدانیم حتی وقتی فکر میکنیم میدانیم.زندگی کنیم هرطور که دل فتوا میدهد.کمی پیشتراجتماعی شویم ولی با ادم درست...احترام پدرومادر این موجودات مقدس(امام زاده ی زنده)را بداریم قدر بشناسیم.از مادرم که جان داد به پای جوانه دادن من و پدرم که جان داد به پای رشد جانم(تنومندشدن جوانه نورسیده).متشکرم...نتیجه و حرف پایانی به هرجایی که فکر میکنید که برسید حتما توانایی دارید اما اگر ازآن لذت نبرید هیچ وقت نمیرسید حتی زمانی که در آن جایگاه هستید...