چطور میشه از زندگی لذت برد؟ (نظر شخصیم)

دوست دارم توی این ویرگول درباره‌ی این موضوع صحبت کنم که بنظرم چطور میشه از زندگی لذت برد. چیزایی که میگم نظر شخصی خودمه و روشی که خودم دارم پیش میگیرم. نمیدونم درسته یا نه، اما میدونم که واسه من داره جواب میده. دوست داشتم اینجا هم دربارش بنویسم.«منطقه امن» چیه؟ بنظرم مهم‌ترین بخشی که تو زندگی هر ادمی وجود داره، منطقه امنیه که واسه خودش تعریف میکنه. منطقه امن ینی جایی که توی زندگیمون انتخاب میکنیم که اونجا حالمون خوبه و زیاد دردسر و چالش نداریم.مثلا منطقه امن واسه یکی میتونه کارش باشه، واسه یکی میتونه تو خونه موندن باشه، واسه یکی میتونه فقط درسش باشه و... . منطقه امن دقیقا اونجاییه که استرس زیادی نداری و همه چیز رو یه خط پیش میره.حالا زندگی کجاست؟زندگی دقیقا خارج از منطقه امن ادماست. اونجایی که تجربه‌های جدید کسب میکنی و چالش‌ها و دردسرهای جدید داری.عکس از islandairمثلا اگه تو یه شهر دانشجویی و همش توی شهری، اگه بخوای از منطقه امن خارج شی، باید یه کاری کنی که روتین نباشه. یه سفر بری، یه کار متفاوت بکنی یا ... .یا مثلا اگه برنامه نویسی و پروژه میگیری و انجام میدی و زندگی میچرخه، میتونی یه قدم بزرگ ورداری و یه تکنولوژی جدید رو یاد بگیری و بری یه کار بزرگ تر بکنی. یه کاری که تا الان انجامش نمیدی.زندگی دقیقا همینجاها اتفاق میفته. کارهای متفاوتی که میکنی، سفرهای متفاوتی که میری، ادم‌های متفاوتی که باهاشون صحبت میکنی، ریسک‌هایی که میکنی. اینجاست که میفهمی زندگی چقدر باحاله، چقدر چیزای جدید داره، چقدر تجربه‌های تلخ و شیرین داره. و کلا میفهمی که چقدر زندگی جذاب و باحاله.توییتی که با همین موضوع زدم (توییترم)چجوری از «منطقه امن»‌مون بیایم بیرون؟سوال خیلی جالبیه. راستش دقیقا نمیدونم که چطور میشه از منطقه امن زد بیرون. ولی اینه میدونم برای اینکه آدم بخواد از منطقه امنش بزنه بیرون، نیاز داره که ریسک کنه، شجاع باشه و هدفشو بشناسه و سمتش بره. بایدم اهل چالش باشه،‌ چون خارج از منطقه‌ی امن، چیزی امن نیست، چالش هست،‌ دردسر هست، مسئله هست، چیزای جدید هست، چیزایی که وقتی توی منطقه امن بودی، نبودن.توی منطقه امن زندگی خیلی ساکن و ارومه. شاید حتی یکم روتین و خسته کننده باشه. اما وقتی از منطقه امن میای بیرون، زندگی سخت و پرچالش میشه، ولی در عوضش جذاب میشه. اون زندگی بزرگت میکنه و میبرتت جایی که باید.من خودم تمام تلاشم توی زندگی اینه که منطقه امن نداشته باشم. همیشه هم سعی کردم در راستای این حرکت کنم. هرجا حس کردم که دیگه چالشی ندارم، بیخیال اون موقعیت شدم و رفتم یه قدم بالاتر.مثلا خونه پیش خانواده بودم، دیدم داره تکراری میشه زندگی و چیز جدیدی واسم نداره، ۱۷ سالگی از خونه زدم بیرون و رفتم مستقل یه شهر دیگه که چیزای جدیدو کشف کنم. بعد با چندتا شرکت کار میکردم، باز حس کردم داره تکراری میشه، سال بعد دوباره همون شرکت بهم پیشنهاد همکاری داد، رد کردم. خودم رفتم روی کسب و کار خودم کار کردم و تیم زدیم. کار کردیم و رشد کردیم، باز حس کردم داره تکراری میشه و چالش جدیدی واسم نداره، ۶ ماه برگشتم خونه و سعی کردم بیشتر روی یادگیریم تمرکز کنم. بعدش دوباره از خونه زدم بیرون و رفتم با چیزایی که یاد گرفته بودم، یه شرکت خوب استخدام شدم. شرایط کاری خیلی خوب بود، پوزیشنم تو شرکت عالی بود، حقوق و مزایای خوب. بعد یه مدت باز دیدم دارم به حقوق خوب و زندگی روتین عادت میکنم و تکراریه همه چیز برام. حس کردم خیلی بیشتر میتونم از زندگی استفاده کنم. از کارم استعفا دادم و اومدم بیرون که سرعت رشدمو بیشتر کنم.اومدم بیرون و دیدم کلا تهران داره واسم تکراری میشه و چیز جدیدی نداره. گفتم یه مدت برم سفر و داستان‌های جدید ببینم. ۲ ماه رفتم سفر. رامسر، رشت، ماسال، تبریز، کویر. یه سفر هیچهایک (هیچهایک چیه؟) ۱۶ ساعته داشتم. خیلی ماجرا پیش اومد و الان اون بازه سفرم تموم شده. بازم میخوام برگردم تهران و کار بیشتر رو شروع کنم. این ۲ ماه سفر از لحاظ روحی واقعا تقویتم کرد. اینارو گفتم که اینو بگم: هروقت یه جا حس کردین که همه چیز اوکیه، روال پیدا کرده، چالش جدید نداره، تجربه جدید نداره، دقیقا زمانیه که باید اون شرایط ترک کرد و رفت دنبال یه شرایط باحال تر. چون زندگی دقیقا یه جایی بیرون از منطقه امنمون اتفاق میفته.عکس از وبلاگ ارشاد sizdahom.comنظر شما درباره‌ی منطقه امن چیه؟ منطقه امن‌تون کجاست؟ خارج شدن ازش واستون سخته؟ آسونه؟اگه دوست داشتین باهم بیشتر در تماس باشیم من روی توییتر و اینستاگرام هستم و خوشحال میشم داشته باشمتون :)