متن سخنرانی شب دوم فاطمیه ۹۸

سلام علیکم و رحمه اللهاعوذ بالله من الشیطان الرجیمبسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله طاهرین "اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم" جهت شادی ارواح طیبه شهدا، روح حضرت امام، همه‌ی گذشتگان، ذوی الحقوق، پدر و مادرمان، معلمین و اساتیدمان الفاتحه مع الصلوات. "اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"موسی، ذلیل در برابر خدا"أوحَی اللّه ُعز و جل إلی موسی"؛ خدا به موسی وحی کرد که: "أتَدري يا موسی لِمَ انتَجَبتُكَ مِن خَلقي"؛ تو می‌دانی که به چه دلیل در میان خلق، تو کلیم الله شدی؟ من با تو حرف زدم؟ "قال يا ربِّ، ولِمَ ذاكَ؟"؛ چرا؟ "قال فاوحی الله تبارک و تعالی الیه"؛ خدا به موسی وحی کرد که: "يا موسى‏، إنّي قَلَّبتُ عِبادي ظَهرًا لِبَطنٍ"؛ من بنده‌ها را زیر و رو کردم، بالا و پایین کردم، "فَلَم أجِد فيهِم أحَدًا أذَلَّ لي نَفسًا مِنكَ"؛ و از بین بنده‌هایم هیچ‌ کسی را انقدر ذلیل نسبت به خودم ندیدم، به اندازه‌ای که تو انقدر اظهار تذلل و خاکساری می‌کنی، من در بنده‌هایم ندیدم. بنده‌هایم را بالا و پایین کردم، دیدم تو یک چیز دیگری هستی. "يا موسى‏، إنَّكَ إذا صَلَّيتَ وَضَعتَ خَدَّكَ"؛ موسی تو وقتی نماز می‌خوانی، سرت را بر خاک می‌گذاری.تواضع للهجلسه‌ی گذشته راجع به تواضع نسبت به مردم عرض کردیم، این جلسه تواضع لله. تواضع لله یعنی انسان پیش خدا گندگی نکند. هر چه خدا گفت، چون و چرا نکند. اصل شیطنت شیطان به خاطر کبرش است. شیطان، شیطان است، چون متکبر است. وقتی به او گفتند سجده کن، گفت من نمی‌توانم. بعدا آمد توبه کند. در روایات هست، شیطان خواست توبه کند. خدا به او گفت خب اگر می‌خواهی توبه کنی برو به قبر آدم سجده کن. گفت من به زنده‌اش سجده نکردم، حالا به مرده‌اش سجده کنم؟ گفتند همین است، راهش همین است. اینکه من چی‌ کار می‌خواهم بکنم، من چی دلم می‌خواهد، این مفهمومی که یک مقداری برای ما کاَنّ عادی شده است، مفهوم "اختیارش را دارم"، "دلم می‌خواهد". ما اصلا در منطق دینی این مقدار اختیار و آزادی به این معنا نداریم. درست است ما "لا إِکْراهَ فِی الدِّینِ" داریم، منتها محبت کنید این آیات را تا دو سه کلمه بعدش هم بخوانید: "لا إِکْراهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ"؛ یعنی دین راهش تاریک نیست، راه رشد از راه انحراف روشن است. یعنی چه؟ یعنی شما مختاری که بروی خودت را از بالای پشت بام پایین پرت کنی. معنی‌اش این است. ما این آیات را نصفه و نیمه می‌خوانیم. یکی از این فامیل‌ها که قصری ساخته بود، روی سر درش زده بود "هذا من فضل ربی". گفتم یکی دو کلمه بعدش را هم بزن. گفت چی است؟ گفتم این است: "هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ" این از فضل خدا است، برای اینکه مرا آزمایش کند، ببیند شکر می‌کنم یا کفر می‌کنم؟"هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ"؛ برای اینکه مرا آزمایش کند. راز صلاحیت حضرت ابراهیم را که خدا در قرآن می‌خواهد بگوید، می‌گوید: "إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ"؛ راز صلاحیت و رشد او این است که "أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ"؛ تسلیم است. اینکه انسان برای خودش هم منویاتی دارد، حالا با خدا یک تقاطع‌هایی پیدا می‌کند، این کلیم‌ الله نمی‌شود. ببینید بعضی وقت‌ها ما فکر می‌کنیم که موسی کلیم‌ الله است، نه اینطور نیست. مثل اینکه بعضی‌ها فکر می‌کنند بعد از نبوت، با خاتمه نبوت جبرئیل چه می‌کند؟ بیکار است؟ حضرت جبرئیل مشغول وحی است، منتهی وحی نبوت نیست. این خوب نیست که خدا با ما حرف بزند و ما را خودش به سمت و سوهایی هدایت کند؟ خوب است دیگر. آیا ما می‌توانیم کلیم‌ الله بشویم، بله می‌شود. منتهی از وحی نبوت نیست. وقتی که خاتمه نبوت است، دیگر وحی نبوت که نمی‌شود. ولی به اقسام دیگر وحی می‌شود؟ بله می‌شود. که انسان را بگیرند و از درون به سمت‌هایی هدایت کنند. رازش چیست؟ رازش این است که از همه خوارتر تویی. "و وضعت خدک علی التراب"؛ وقتی که نماز می‌خوانی، سرت را روی خاک می‌گذاری، این یک فلسفه‌ای دارد.خاصیت سجده الحمدالله به برکت شریعت ختمی ما نمازمان اینگونه است. چون که نماز چیزی نبوده که به صورت تشریعی بر پیغمبر آمده باشد، که بگویند نماز دو رکعت است یا سه رکعت است یا چهار رکعت است؟ اینگونه نبوده. ایشان نماز را در معراج دریافت کرده است. چطور؟ اینطور که مواجهه با صحنه‌هایی می‌کرده، در این مواجهه‌ها انگار خدا قلم و کاغذی کنار گذاشته و می‌گفته حالا مرا ناز بده! گفت الحمدلله، خدا نوشت الحمدلله رب العالمین. بعد مواجه شد با فلان عظمت، به رکوع رفت، خدا نوشت رکوع. بعد خدا گفت سرت را بالا بیاور، سرش را بالا آورد، دید چه عظمتی، به سجده افتاد، خدا نوشت سجده. کل نماز اینطوری دریافت شده. ما به برکت شریعت ختمی، پیغمبر آمد و گفت ما معراج رفتیم، این نماز. هر کس می‌خواهد به معراج برود، "الصلاه معراج المومن"؛ در نماز ما به برکت شریعت ختمی سجده داریم. این کار حرفه‌ای انبیا بوده است، که سجده می‌کردند. والا نماز اینگونه سجده نداشت. این کار حرفه‌ای بوده که انبیا انجام می‌دادند. به برکت شریعت ختمی ما داریم انجام می‌دهیم. خود سجده به شدت توصیه شده است. حالا برای ما علی الظاهر می‌گویند این حرف‌ها چیست؟ معارف بگو. نه خیر این حرف‌ها نیست.شخصی خدمت رسول‌ الله آمد، گفت من تقاضایی دارم قبول می‌کنی؟ گفت نه، بگو آره تا بگویم!گفت: خب حالا چه چیزی است؟ گفت: بگو تا بگویم، گفت: باشه. گفت: با تو می‌خواهم به بهشت بروم. دارد که حضرت مدّتی سرشان را پایین انداختند. سرشان را بالا آوردند و گفتند باشه. منتهی کمک بده، گفت با چی؟ گفت با سجده. یعنی من هل می‌دهم ولی تو هم روی دو بگذار. روی دو بگذار که وقتی من هل دادم روشن بشود. اینکه نقش خود این عبادات و اینکه "إِذَا صَلَّيْتَ وَضَعْتَ خَدَّكَ عَلَى اَلتُّرَابِ"؛ تو وقتی نماز می‌خوانی سرت را روی خاک می‌گذاری. اگر به باطن این کار‌ها که اصلا سجده را حالت محو می‌گویند، حالتی که هم کسی شخص را در بهترین حالتی است که نمی‌شود دید. آدمی که ایستاده است، خب همه او را می‌بینند، وقتی به سجده رفته باشد، او هم جایی را نمی‌بیند. این‌ هم نکته‌ای است، نه کسی او را می‌بیند و نه او کسی را می‌بیند. شما در رکوع و قیام و فلان و اینها، ممکن است چشم‌هایتان بچرخد ولی در سجده، دیگر چیزی معلوم نیست، جایی را نمی‌بیند. خوب است که اسرار و آداب شریعت، به خصوص بحث نماز، کار بشود و دقت بکنیم و به آنجایی که معراج مومن است است ان‌شالله برسیم به برکت صلواتی بر محمّد و آل محمّد.انبیا و اقامه قسط "بسم الله الرحمن الرحیم "لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ۖ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ ۚ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ"؛ این آیه‌ی مهم سوره‌ی مبارکه‌ی حدید است که این سوره‌ی مبارکه مزیّن است به این اسم که منتخب از این آیه است. خیلی آیه‌ی جامعی است. چهار یا پنج نکته‌ی جامع در این آیه وجود دارد‌. اجمالا این بحث مطرح شد که جریان حق باید توسط انبیاء بیاید. که چه بشود؟ "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ"؛ تا اینکه مردم چه کار بکنند؟ قسط را به پا دارند. انبیاء این کار را انجام نمی‌دهند، محور کار می‌ایستند امّا خودشان این کار را انجام نمی‌دهند. "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ"؛ بگذارید این جلسه یک مقداری روی این بایستیم و آن این است که "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ"؛ یعنی چه؟ یعنی این که انبیاء می‌آیند که شما روی یک کفه‌ی ترازو قسط را بگذارید. در قدیم اگر یک طرف پاکت می‌گذاشتند، آن طرف هم پاکت می‌گذاشتند. "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ"؛ یعنی این؟ این اصلا انبیاء می‌خواهد؟ اینطور کار‌ها، این عدم کم‌فروشی‌ها و زیاد گرفتن‌ها، انبیاء لازم‌ دارد؟ برای اینطور کار‌ها ما نبی لازم داریم؟ در این توضیحی که می‌خواهم عرض بکنم، "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ"؛ یعنی تا اینکه حکومت تشکیل بدهند. اسلام یعنی حکومتیک جمله‌ی طلایی امام دارد، امام رحمه‌ الله‌ علیه می‌فرماید: "الإسلام‏ هو الحکومة بجمیع شؤونها"؛ اصلا اسلام یعنی حکومت، "بجمیع شؤونها"؛ با همه‌ی شؤونش. اسلام هر تکه‌اش را نگاه کنید، یعنی حکومت. خیلی جمله‌ی عجیبی است، از آن جمله‌های طلایی است. حتی حجش را نگاه کنید همین است. نمازش را نگاه کنید همین است نماز جماعتش هم همین است.دیگر قصاص و دیات و اینها را، آنهایی که با حکومت هستند، قضاوت‌ها و قاضی و غیره که اساسا با حکومت‌ها می‌شود این کارها را انجام داد، که امام می‌فرمایند: این اصلا خلاف عدل الهی است. خلاف حکمت الهی است، که خدا ما را دعوت به حکومت نکند. آقا این حرف‌ها، زمانی که امام داشتند این حرف‌ها را در نجف می‌گفتند، این حرف‌ها، حرف‌های عجیبی بود. که می‌گفت: "الإسلام‏ هو الحکومة بشؤونها"؛ امروزه خیلی از فقها این حرف را نمی‌فهمند. امروزه نمی‌فهمند. می‌گویند "آقا اسلام را چه به حکومت! آقا دین‌داری مردم را حفظ بکنید. دین مردم را حفظ بکنید. خیلی‌ها امروزه می‌گویند بد نبود اومدید در حکومت. بد نبود حکومت‌داری. بروید و دین مردم درست کنید!" می‌پرسیم دین مردم یعنی چی؟ می‌گویند همین نماز و روزه‌ی مردم را حفظ کنید. این از آن خطرات است. صدیقه طاهره(س) بفرمایید برای چی شهید شد؟ برای چی؟ خوب دقت کنید. ما الان در عزای صدیقه طاهره (س) هستیم و می‌گوییم ایشان برای چی شهید شدند؟ برای دفاع از حکومت، نه ولایت امیرالمومنین. ولایت امیرالمومنین اصلا دفاع لازم ندارد. دست صدیقه طاهره(س) که هیچ، دست پیغمبرش هم نیست. ولایت امیرالمومنین که ولایت امیرالمومنین است. نه در غدیر نصب می‌شود و نه در سقیفه غصب می‌شود و به کسی هم ربطی ندارد. حتی به خود پیامبر هم ربط ندارد. آن‌چیزی که ربط دارد حکومت امیرالمومنین است. حکومت امیرالمومنین است. ما حکومت را شوخی گرفتیم. مدام با بیانات دینی می‌گوییم آقا حکومت! باید پرهیز کرد از این‌چیزها. بله امیرالمومنین، در نهج البلاغه بروید و ببینید چه چیزهایی به حکومت می‌گوید. چه ناسزاهایی به حکومت می‌دهد. می‌گوید: "وَاللَّهِ لَدُنْیَاکم هَذِهِ أَهْوَنُ فِی عَیْنِی مِنْ عِرَاقِ خِنْزِیر فِی یَدِ مَجْذُوم"؛ از یک استخوان خوکی در دست یک آدم جذامی برای من پست‌تر است. "ازهد عندى من عفطه عنز"؛ از آب بینی بز برای من پست‌تر است. ابن عباس می‌گوید: در منطقه ذی‌قار امیرالمومنین می‌خواست سخنرانی بکند ما جلو آمدیم و گفتیم آقا پنج‌ تا صلوات بفرستید و همه صلوات‌ها را فرستادند و گفتیم خب آقا نیامدند، دوباره گفتیم چهارده‌ تا صلوات دیگر هم بفرستید. دیدم دوباره نیامد. رفتم پشت و به دنبال ایشان گشتم و دیدم "یخصف بیده النَّعْله"؛ دارد کفشش را وصله و پینه می‌زند. گفتم آقا الان این همه جمعیت منتظر سخنرانی شماست. از ابن عباس سوال کردند این چقدر می‌ارزد؟ ابن عباس هم گفت هیچی! اما امیرالمومنین از ابن عباس می‌خواهند که یک قیمتی را بگوید. ابن عباس یک مقدار خیلی کم را می‌گوید و بعد امیرالمومنین می‌فرمایند: و الله این حکومتی که من دارم برای من از این نعلی که این کفش است پست‌تر است. "أَنْ أُقِيمَ حَقّاً أَوْ أَدْفَعَ بَاطِلً"؛ آهان! حکومت را می‌خواهم تا بتونم یک حق را با آن حکومت احیا کنم، دنبالش هستم. یک باطل را بتوانم ابطال کنم، حکومت مهم است. آقا انتخابات مهم است. بابت آن خون صدیقه طاهره(س) ریخته‌ است، بابت حکومت امیرالمومنین. چرا؟ چون می‌دانند اگر حکومت جور دیگری شود و فرم دیگری شود و دست افراد دیگری بیفتد اصلا تمام معادلات عوض می‌شود. شما در همین حکومت اسلامی ما، من یک‌ موقعی فکر می‌کردم که در مجلس قبلا به یک طرحی فکر می‌کنند و بعدا به آن را در صحن می‌آورند و به آن رای می‌دهند بعدا که بیشتر از این موضوع سردرآوردیم متوجه شدم نه‌! ۹۰درصد بیشتر در لابی‌هایی است که در پشت صحنه باهم انجام می‌دهند، ما فکر می‌کنیم از پژوهشگاه مجلس باید برود به کمیسیون و سپس به صحن مجلس برود. صفرهای بودجه‌های مملکت را نمی‌توانید بشمارید، اشتباه می‌کنید می‌گویید من رای نمی‌دهم، در خون خیلی‌ها شریک هستی. اشتباه می‌کند کسی بگوید من همینجوری رای می‌دهم، اینگونه شما در بسیاری از مصائب شریک می‌شوید. خودت این کار را می‌کنی، خودت داری حکومت راه می‌اندازی. فکر می‌کنید کسی می‌تواند بگوید من رای ندادم؟ نکته قرآنی این را خدمتتان بگویم، همین عبارتی که حضرت آقا در نماز جمعه فرمودند که "لقد ارسلنا موسی بایاتنا ان اخرج قومک من الظلمات الی النور و ذکرهم بایام الله انّ فی ذلک لایات لکل صبار شکور"؛ موسی که قرار است از ظلمات به سمت نور اخراج کند، یعنی باید دقیقا چه کاری بکند؟ باید حکومت تشکیل بدهد. اگر نه دی ایام الله است، اگر شهادت حاج قاسم ایام الله است، اصل ایام الله این است که از دست فرعون‌ها اخراج کنید و حکومت تشکیل بدهید. امام با این آیه که "لن یجعل الله للکافرین علی المومنین سبیلا" قیام کرد، کفار بر مومنان نمی‌توانند راه داشته باشند. کافر نمی‌تواند تعیین تکلیف بکند. متاسفانه امروز با همینجوری رای دادن‌ها، همین توییت‌هایی است که زده شده. هنوز آب کفن حاج قاسم خشک نشده، هنوز چهلم حاج قاسم نرسیده است، دعوت به مذاکره. آن موقع آن الدنگ مو زرد می‌گوید "no, thanks"، "نه، خیلی ممنون، مرسی!" این ذلت می‌شود. چه کسی این کار را کرده؟ خودمان کردیم. "لیقوم الناس بالقسط"؛ همه‌ی معارف دینی ما در حول و حاشیه‌ی این قرار گرفته‌اند. شما حج را ببینید، امام باقر(ع) می‌گفتند این چه‌ کاری است که انجام می‌دهند: "فعال کفعال جاهلیه"؛ مانند بعضی کارهای جاهلیت است. بسیاری از احکام حج همان احکام زمان جاهلیت بود. امام می‌فرمایند اینکه گفتند "ثم الیقضوا تفثهم"؛ آلودگی از خودشان بزدایند فقط به معنای اصلاح صورت نیست، امام می‌گویند، می‌گویند اصلش این است که آلودگی‌هایشان را پیش ما رفع کنند و "یوفوا نذورهم"؛ که به معنای ادای نذرشان است، تجدید عهد برای حاکمیت با ما است، نه اینکه فقط یک‌ قربانی ذبح کنند. همان نمازی که خوانده می‌شد در کنار کعبه که نماز بود، قرآن می‌فرماید این کف و سوت است، "وَمَا کَانَ صَلاَتُهُمْ عِندَ الْبَیْتِ إِلاَّ مُکَاءً وَتَصْدِیَه"؛ کف و سوت است. آن هم "فعال کفعال جاهلیه" گفتیم به حج بروند تا نزد تو بیایند نه اینکه پیش سنگ بیایند. که چه شود؟ تا حکومت تشکیل شود. "السلام هو حکومت جمیع شوونها"؛حالا اصل اخراج از ظلمات به سمت نور، اصل اینها، این ایام الله است. حکومت ایام الله است. حضرت صدیقه طاهره شهید حکومت است.مسئولیت ما در مورد حکومتحالا این نکته قرآنی را توجه کنید، امروزه شما مسئولیت‌هایی دارید، اصلا از سنخ وظایف و مسئولیت‌های زمان پنجاه، شصت سال پیش نیست. مسئولیت‌ها فرق کرده. کسی نمی‌تواند بگوید که من امروز به همان چیزی قائل می‌شوم که عملا در هشتاد سال پیش‌. ببینید شیخ انصاری به چه چیزی قائل بوده، من به همان قائلم، شما اشتباه می‌کنی. آن برای هشتاد سال پیش است. شما آیات مکی و مدنی ما را نگاه کنید. در آیات مکی، سوره‌ی مبارکه‌ی اسرا را نگاه کنید، در آنجا آمده، کار دستشان می‌دهید، حکومت ندارند، در شعب هستند. بدبخت هستند. شما نگاه کنید آیات چگونه است، می‌گوید اگر یکدیگر را می‌کشید "فلا یسرف فی القتل"؛ دیگر اسراف نکنید. زنا، "وَلاَ تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبيلاً‌"؛ خیلی چیز بدی است. مال یتیم، "وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ"؛ سراغ مال یتیم نروید، کار بدی است. آدم مال یتیم نمی‌خورد. در حکومت اسلامی که می‌آیی همه آن عوض می‌شود، می‌خواهی بکشی؟ پوستت را می‌کنیم. زنا؟ پوستت را می‌کنیم. حکومت است. شما نمی‌توانی بگویی من به سبک مکه می‌خواهم در مدینه زندگی کنم. این رسما در روایات ما آمده، شما حق ندارید به سبک مکه در مدینه زندگی کنید. حق ندارید. در مکه فقط قرار بود به وحدانیت خدا شهادت بدهی و پیغمبر، همین. در مدینه یعنی حکومت. یعنی باید پای حکومت بایستی. پای جنگ‌هایش باید بایستی، پای قوانینش باید بایستی. مکه یکجور است، مدینه یکجور است. بعضی‌ها نظریات اسلام را توسط علما در صد سال پیش نبش قبر می‌کنند. حالا آن نظریات در ظلمات است. "من اخرج قومک من الظمات الی النور"؛ نظریات امروز را باید دید. باید فهمید که تو در موقعیت حاکمیت اسلامی هستی‌. باید وظایف حاکمیت اسلامی را انجام دهی. نمی‌توانی به سبک اعلام و بزرگان زمان قاجاریه زندگی کنی. کسی اگر دامن خودش را از این حرف‌ها و این راه‌ها کنار بکشد و بگوید می‌خواهم یک زندگی معنوی بکنم، با مغز به جهنم می‌رود. بگوید من یک زندگی به سبک علمای آن موقع می‌خواهم، با مغز به جهنم می‌رود. اصلا نمی‌تواند. انگار شما بخواهی در مدینه بیایی، بگویند حالا چه کار می‌کنی؟ بگویی سبک مکه. بگویند جنگ؟ بگویی نه دیگر. تقیه! شما نمی‌توانی به سبک امام صادق زندگی کنی، علما که هیچ. سبک امام صادق تقیه است. امام کاظم مجبور است برای شفای مادر هارون الرشید دعا بنویسد. مجبور است. امام صادق به منصور الدنگ می‌گفت السلام علیک یا امیرالمومنین. در آن تقیه وحشتناک. تو نمی‌توانی امروز به آن سبک زندگی کنی.که بگویی آقا مگر نفرمودند تقیه از دشمنان و از این چیزها؟ آقا ما اینطور زندگی می‌کنیم، نخیر امروز حکومت اسلامی است.حکومت وا بدهد، وا برود، به دست نامحرم و نااهل بیفتد، می‌شود همان دیدی که حضرت صدیقه طاهره داشت برای اینکه ببیند آخرش چه می‌شود؟بایکوت کردن حکومتها (بخش اول) آقا حکومت‌ها بایکوت می‌کنند. امیرامومنین علیه السلام جوری شده بود که ابن ابلحدید می‌گفت که او را دیگر نمی‌شناختند، انقدر بایکوتش کرده بودند. بعضی‌ها یا خودش وقتی می‌گفت درِ خیبر را من کندم، می‌گفتند کذاب است. دروغ‌گو خیبر به تو چه ربطی دارد؟ با فاصله ۱۰، ۱۵ سال، می‌گفت در احزاب من اینطور کردم، می‌گفتند احزاب چه ربطی به تو داشت؟تاریخ اینطور است. حکومت‌ها اینطور هستند. حکومت‌ها اینطور هستند که "إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً ۖ وَكَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ"؛ حکومت‌ها اینطور هستند. ملوک اگر به کار ملوکانه بیفتند، اینطور هستند که "إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا"؛ فساد ایجاد می‌کنند، "وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً ۖ "؛ عزیز را ذلیل می‌کنند، "وَكَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ"؛ اینطوری هستند. اصلا این کار را دیگر اینها می‌کنند. می‌بینید که کم کم یک اسلامی دارید که امیرالمونین در آن نیست. معارف، معارف انقلابی امیرالمومنین دیگر وجود ندارد. اینطور می‌شود،حکومت اگر دست نااهل و نامحرم بیفتد، مگر می‌شود؟ پس چه می‌گویند آقا بیایید خودمان یک‌جوری حکومت...حکومت فلان..ما باید خودمان زندگی‌های... . کی گفته؟ "الإسلام‏ هو الحکومة بجمیع شؤونها"؛ اسلام همه‌اش یعنی حکومت.بایکوت کردن حکومتها (بخش دوم) ببینید ابی عبدالله، انقدر اینها بایکوت رسانه‌ای شده بودند، ابی عبدالله در صحرای کربلا می‌گفت آقا من سید جوانان اهل بهشتم، پیغمبر این را گفت، می‌خواهید بپرسید از این اَنَس بپرسید، حالا آن کذاب ابن کذاب، ببینید حرف از خود دیگه امام حسین قبول نمی‌کردند. شاهد امام حسین شده بود اَنَس، شاهد امام حسین شده بود اَنَس. حکومت‌ها این کار را می‌کنند.حکومت‌ها اقتصادها دستشان هست. حالا یک موقعی عرض می‌کنیم چرا سر جریان فدک، چون که دو کار ویژه عملا وجود نازنین حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها دارد همین است. یکی از حکومت دفاع می‌کند، یکی در یک بحث اقتصادی وارد شد. چرا؟ چرا در این بحث اقتصادی وارد شد؟ امروزه نمی‌گوییم آقا تنزهی می‌کرد، از این بحث اقتصاد فاصله‌ای می‌گرفت. شهیدِ اقتصاد هستند، شهیدِ حکومت هستند. اینها هر کدام باید مفهوم بشود. حضرت صدیقه طاهره می‌بیند که اگر حکومت‌ها جا به جا بشود، چه بلایی بر سر تاریخ اسلام می‌آید. چه بلایی می‌آید. چقدر عناصر اصلی بایکوت می‌شوند.تاثیر تریبون داشتنکم کم حکومت به کعب الاحبار یهودی بها می‌دهد، استاد پروازی می‌شود. از این طرف به آن طرف، معارف یهودی را در جامعه، دینی می‌گفت. این تریبون داشت، کعب الاحبار یهودی. استاد پروازی هم بود یعنی همه جا این باید دعوت می‌شد. حاکمیت‌ها اینطوری هستند. دیدید که گاهی اوقات چه می‌کنند. حاکمیت یک وندور لیستی دارند که آقا از اینها، از این سخنران‌ها می‌توانی استفاده کنی‌. این شهردارها یک وندور لیستی دارند که از این کمپانی‌ها می‌توانی بخری، آقا از این ها می‌توانی استفاده کنی. در راسش کعب الاحبار یهودی است. حکومت‌ها این کار را می‌کنند. لذا اگر بحث ایام الله هست، وظیفه‌ی سنگین مااصلش همین ایام الله حکومت دینی است. حالا یک موقع اگر شد به شما می‌گویم که واقعا به چه عزتی رسیدیم. گرچه بعضی‌ها دارند این عزت را خراب می‌کنند. می‌توانستیم به یک عزت خیلی بالایی برسیم، خیلی بالاتر از این چیزی که رسیدیم. بعضی‌ها فکر می‌کنند آقا این علما در زمان شاه .... نه خیر این خبر‌ها نبوده. مرحوم غروی اصفهانی، استاد آقای بهجت، تقریبا در فلسفه و عرفان و فقه و اصول و شعر و ... بی‌نظیر است. همین دیوان کمپانی برای ایشان است. یک قصابی به خاطر نیم کیلو گوشت ریش ایشان را می‌گرفت در نجف می‌کشید. کسی نمی‌توانست چیزی بگوید. مرجع تقلید را. امروز وظیفه‌ی ما برای "لیقوم الناس بالقسط" وظیفه‌ی بسیار بسیار بسیار سنگینی است. آقا چشمانتان را باز کنید رای دهید. این صفر عددهای جلوی بودجه را این‌ها می‌روند تخصیص می‌دهند. ما می‌گوییم می‌رویم کار جهادی می‌کنیم، من مفتخرم که در روستاها کار جهادی می‌کنم. تمام زورمان را می‌ز‌نیم ۵ میلی‌متر فاصله غنی و فقیر را کم می‌کنیم. یک قانون در مجلس می‌رود، یک دفعه ۵ متر فاصله را زیاد می‌کند. داریم دچار یاس فلسفی می‌شویم. امروزه حساب کردیم نزدیک ۳۰۰ قانون محرومیت‌زا در کشور داریم. چرا؟ به خاطر اینکه همه داشتند سر یک سفره‌ای می‌خوردند دیگر. کسی که می‌تواند رای دهد، می‌تواند بفهمد، می‌تواند از آدم‌های فهمیده بپرسد، این‌ها مسئولیت‌های اجتماعی است که "لیقوم الناس بالقسط" برای همین است. حکومت مال مردم استمردم باید بلند شوند خودشان حکومت‌ها را تشکیل دهند. انبیا این کارها را نمی‌کنند، در محوریت صالحان انجام می‌شود. خود مردم باید انجام دهند و خود مردم هم باید از آن پاسداری کنند. یک موقعی سال ۶۲ اینطورها، بعد از این خبرگان قانون اساسی که کارش تمام شده بود، گفتند آقا مردم دیگر بیخیال! بروند. دیگر یک سری خبرگان و نخبگان هستند، این‌ها حکومت را ... امام به شدت مخالفت کرد. پای مردم را از حکومت قطع نکنید. سر خبرگان و قانون اساسی‌اش امام جملاتی دارد، می‌گوید بگذارید مردم خواستند اشتباه کنند، اشتباه کنند. این هم یک بعد دیگرش. همه چیز به خود این مردم بستگی دارد، حکومت مال مردم است. مقبولیت و مشروعیت در حکومت اسلامی یک پایه‌اش به خود مردم وصل است، مردم باید درستش کنند. ای مردم حکومت مهم است. صدیقه طاهره(س) برای این شهید شده است. از این‌ هم کوتاه بیاییم دیگر ذلت و مسکنتی است که گرفتارش می‌شویم. در انتخابات‌ها هم شرکت کنید، دقت لازم هم می‌کنید به برکت صلواتی بر محمد و آل محمد.