سمپاد؛ محکوم به نابودی؟

بعنوان کسی که چندین سال پیش وارد سمپاد شده، ۳-۴ سالی میشه که خبر و شایعات انحلال کلیِ سمپاد رو می‌شنوم.یه جو عجیب و غریب که همیشه بر ضد سمپاد و سمپادی بوده و هست و اخیرا هم تشدید شده.سیدمحمد بطحایی با اشاره به مصوبه اخیر شورای عالی آموزش وپرورش، اظهار کرد: به دلیل آثار بسیار مخربی که برگزاری آزمون ها در روحیه دانش آموزان دوره ابتدایی دارد، برگزاری هر نوع آزمون از جمله تیزهوشان ، نمونه دولتی و سایر مدارس خاص، ممنوع است و مدارس مذکور در سال تحصیلی آینده مانند مدارس عادی دانش آموزان را ثبت نام می کنند؛ بنابراین دانش آموزان ورودی پایه هفتم در هیچ آزمونی شرکت نخواهند کرد. وزیر آموزش وپرورش هدف از اجرای این طرح را کاهش استرس در دوره ابتدایی اعلام و عنوان کرد: براساس این مصوبه ورود کلیه مؤسسات علمی به بهانه برگزاری آزمون و همچنین تجویز و ارائه کتاب های کمک درسی در مقطع ابتدایی ممنوع است و آموزش وپرورش با همکاری ، هم سویی وهم گرایی خانواده ها تلاش خواهد کرد تا فضای با نشاطی را بر مدارس ابتدایی حاکم کند.کجای راهو غلط اومدیم؟هدف سمپاد مشخص نیست. شاید داخل وبسایتش باشه. شاید از خودشون بپرسیم چیزهایی بگن ولی علیرغم میل باطنیمون فعلا میتونیم به ویکیپدیا استناد کنیم:معاونت پرورش استعدادهای درخشان یا (سمپاد)، یکی از معاونت‌های مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان است. پیش از این، سازمان جداگانه سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان نام داشت. این معاونت نهادی است که بر امور تحصیلی دانش‌آموزان مستعد و با بهره هوشی بالا نظارت می‌کند. این سازمان را به اختصار سمپاد هم می‌گویند. اما در زبان عمومی و بین دانش آموزان به مؤسسه تیزهوشان معروف است.با توجه به همون لفظ تیزهوشان هم میشد به این نکته رسید که هدف سمپاد دور هم جمع کردن یک‌سری انسان باهوش و پرورش اونهاست.مشکل اصلی اینجاست که به چه کسی باهوش میگیم؟ ابتدای به ساکن، وقتی آزمون ورودی راهنمایی (دبیرستان دوره‌اول) سال خودمون رو یادم میاد، ردپای خاصی از سوالات هوش توش دیده نمیشد (هرچند هوش‌های موسیقیایی، هنری و ... درنظر گرفته نمیشد و هوش را، هوش ریاضی تعریف کردیم) و طبیعتا درنهایت افرادی وارد این مدارس شدن که بیشتر از بقیه درس خواندند، تست زدن و به‌نوعی سختی کشیدند. و قطعا این، آن چیزی نیست که تعریف فرد باهوش محسوب می‌شود. مدارس سمپاد امکانات خوبی را برای دانش‌آموزان خود فراهم می‌کنند. ولی چقدر بهتر بود اگر افراد صرفا درسخوان این مدارس با افراد باهوشی که در مدارس غیرسمپاد(دولتی، غیرانتفاعی و...) درس میخواندند جایگزین می‌شدند.شاید بشود مدارس سمپاد رو تبعیض محسوب کرد. ولی شریف و تهران و امیرکبیر رو چه چیزی محسوب می‌کنند؟ مگر نه اینکه برای هر دو مقطع آزمونی درنظر گرفته شده و هر کسی که آزمون را خوب نتیجه بگیرد جواز ورود پیدا می‌کند؟ زمانی بود که در همه‌ی شهرها مدارس سمپاد وجود نداشت. حال که تقریبا این مدارس کشور را فرا گرفتند، تبعیض از این هم کمرنگ‌تر می‌شود. در هر صورت در باور عوام این مدارس نوعی از اختلاف طبقاتی هست و شاید همین موضوع باعث جبهه‌گیری خیلی از نهادها و مردم نسبت به سمپاد باشد.لوگویی که روز اول راهنمایی به ما گفتن معنیش اینه که نباید تک‌بعدی باشید و باید تو ابعاد مختلف تلاش کنید و خوب باشید...شهاب؛ جایگزینی برای منطق سمپادی؟کسی با شناسایی و هدایت استعدادهای برتر در سطح کلان مخالف نیست. اگر من طرح را درست متوجه شده باشم، برای اجرا به یکسری معلم آموزش دیده و تجهیزات در سطح مدارس سمپاد نیاز دارید که فقط در همان مدارس سمپادی پیدا می‌کنید. آیا آموزش و پرورشی که هر چند وقت یکبار چنین خبری منتشر می‌کند و معمولا با کسری بودجه دست و پنجه نرم می‌کند، توان تجهیز همه‌ی مدارس و افزایش حقوق معلمان آموزش‌دیده را دارد؟ نهایت این طرح ، همان سمپاد است؛ یحتمل این طرح در همه‌ی مدارس، به‌اسم انجام خواهد شد ولی مدارس خاصی هستند که می‌توانند این طرح را درست به اجرا در بیاورند و طبیعتا همان مدارس سمپاد خواهند بود.نتیجه گیریکسی با استعدادیابی مخالف نیست. کسی با پرورش استعدادها مشکلی ندارد. مشکل تغییر بی‌رویه راهکارها بدون درنظر گرفتن زیرساخت‌ها و شکست‌های متوالی است. هزینه همیشه بوده و خواهد بود ولی با اوضاع اقتصادی کنونی، باید نیم‌نگاهی به راندمان هم داشت. اگر یک مدرسه‌ی سمپاد را با یک مدرسه‌ی دولتی مقایسه کنید، مدرسه‌ی سمپادی در ازای هزینه‌ی برابر ، خروجی‌های طلایی‌تری خواهد داشت و این بهینه‌سازی برای کشور لازم است.