سندرم تونل کارپال چیست ؟درمان آن

سندرم تونل کارپالعصب میانی از طریق کانالی در مچ دست وارد دست می شود. این کانال که از یک ناودان استخوانی تشکیل شده است، توسط یک رباط قوی (رباط حلقوی) از جلو بسته می شود. تاندون های فلکسور و عصب مدین وارد این مجرا می شوند.عصب میانی به انگشت شست، سبابه، وسط و نیمی از انگشت حلقه احساس می کند. همچنین به عضلات انگشت شست خاصی اجازه کار می دهد.سندرم تونل کارپال فشرده شدن این عصب در تونل است.تظاهرات بالینی تونل کارپالاختلالات احساس شده با بی حسی 3 انگشت اول (انگشت شست، اشاره، انگشت میانی) و نیمی از انگشت چهارم، احساس سوزن سوزن شدن، سوزش، معمولاً در شب یا هنگام بیداری بیشتر مشخص می شود. علاوه بر این، درد در دست است که اغلب تا ساعد، آرنج یا حتی شانه بالا می رود.هنگامی که بیماری پیشرفت می کند، دست و پا چلفتی خاصی ظاهر می شود، از دست دادن حساسیت، حتی عدم تحرک انگشت شست همراه با تحلیل عضلانی (آمیوتروفی) و کاهش قدرت.تست های اضافیالکترومیوگرام (ثبت جریان الکتریکی که توسط عصب منتقل می شود) اغلب انجام می شود.تشخیص سندرم تونل کارپال را با بررسی اینکه عصب در جای دیگری فشرده نشده است تأیید می کند، اهمیت آسیب عصبی را مشخص می کند و به دنبال هرگونه فشرده سازی مرتبط با عصب اولنار (انگشت 4 و 5) می باشد.درمان سندرم تونل کارپالدر غیاب درمان، عصب ممکن است به تدریج عملکرد خود را از دست بدهد و سپس از دست دادن حساسیت انگشتان (سقوط اجسام، مشکل در گرفتن اجسام ظریف) و عدم امکان انجام برخی حرکات انگشت شست (به ویژه حرکات خوب مانند برداشتن یک شی کوچک.)مداخله جراحی زمانی توصیه می شود که آسیب به عصب مدیان از قبل در الکترومیوگرام مشخص شده باشد یا زمانی که درمان دارویی بی اثر باشد (انفیلتراسیون). این عمل شامل باز کردن تونل کارپال با برش رباط حلقوی، یا با آندوسکوپی یا از طریق یک دهانه 1.5 تا 2 سانتی متری است که مستقیماً روی رباط باز می شود. عمل معمولاً تحت بی حسی موضعی (بی حسی بازو) انجام می شود.ترخیص معمولاً چند ساعت پس از عمل انجام می شود (حالت سرپایی)، اما بسته به وضعیت سلامتی، خانواده یا موقعیت جغرافیایی شما، بستری شدن در بیمارستان همیشه امکان پذیر است.پیگیری بعد از عملبعد از عمل هیچ بی حرکتی مچ و انگشتان وجود ندارد. توصیه می شود انگشتان و مچ دست خود را سریع حرکت دهید، اما بدون تلاش زیاد به مدت 2-4 هفته. روز بعد از عمل باید بتوانید بنویسید، گوشی تلفن بگیرید، روی صفحه کلید تایپ کنید (به قیمت ناراحتی متوسط، اما بسته به فرد متغیر است). توصیه می شود برای رانندگی چند روز صبر کنید، از سفرهای کوتاه شروع کنید و بدانید که توانایی رانندگی در طول زمان بسته به بیمار متفاوت است. بهبودی در 12 تا 15 روز حاصل می شود و از شما خواسته می شود که پانسمان خود را تقریباً دو بار در هفته دوباره انجام دهید. کار توانبخشی شخصی است. ممکن است اما به ندرت تجویز برای چند جلسه فیزیوتراپی ضروری باشد. بعد از 12-15 روز می توانید جای زخم را خیس کنید. سپس باید حداقل دو بار در روز جای زخم خود را با یک مرطوب کننده به مدت چند هفته ماساژ دهید. کار یا فعالیت بسته به نوع شغل معمولاً پس از چند روز تا 1 ماه از سر گرفته می شود.بی حسی به طور کلی به سرعت از بین می رود (اغلب از شب اول)، از طرف دیگر از دست دادن حساسیت به کندی بهبود می یابد، گاهی اوقات به طور ناقص. کمی درد و ناراحتی در قسمت پروگزیمال کف دست معمول و طبیعی است که به دلیل بریدگی رباط و زخم شدن بافت ها است. آنها معمولا در حدود 3 ماه ناپدید می شوند. برخی از حرکات ممکن است برای مدتی دردناک باشد (باز کردن در بطری، فشار دادن یک دستشویی، قرار دادن ماشین در عقب و غیره).قدرت عضلانی قبل از عمل کاهش می‌یابد، و اغلب در عرض 6 هفته تا 3 ماه به تدریج برمی‌گردد.خطرات مربوط به مداخلهعوارض ثانویه پس از جراحی تونل کارپال نادر است اما همیشه ممکن است:عفونت پس از عمل، که در این سطح استثنایی است، زمانی که تشخیص زودهنگام باشد به راحتی قابل کنترل است: درد غیر طبیعی و ضربان دار، تورم و قرمزی قابل توجه. عمل مجدد همیشه امکان پذیر است.آسیب عصبی استثنایی است، به خصوص بخش عصبی، که در صورت تشخیص بعد از عمل ممکن است نیاز به عمل مجدد داشته باشد. در این صورت عواقب دائمی قانون هستند.دستی متورم، دردناک و عرق کردههنوز کافی نیست، تزریق کورتیکواستروئید ضروری خواهد بود.ب- مرحله دوم: جراحی کمر را در نظر بگیریداگر مراحل قبلی همچنان درد را آرام نمی کند یا اگر به طور روزانه بیش از حد ناتوان کننده شود، جراحی کمر به عنوان آخرین راه حل در نظر گرفته می شود.بنابراین هدف اصلی کاهش درد کمر با محدود کردن حرکات دیسک های مختلف آسیب دیده خواهد بود. برای این کار، آرترودز توسط جراح انجام می شود.و برای دانستن بیشتر در مورد آرترودز چیست، از شما دعوت می کنیم با مقاله ما در اینجا (لینک مقاله) مشورت کنید.برای درمان بیماری دژنراتیو دیسک کمر، لازم است ابتدا به یک درمان دارویی مانند مسکن ها، ضد التهاب ها و همچنین شل کننده های عضلانی متوسل شوید. فیزیوتراپی و انفیلتراسیون کورتیکواستروئید نیز این لیست را تکمیل خواهد کرد.اگر با وجود همه اینها کافی نیست، جراحی کمر مداخله می کند. هدف کاهش درد کمری است که بیمار احساس می کند.اگر در این شرایط هستید، ما قویاً به شما توصیه می کنیم که متخصصان شناخته شده ای را انتخاب کنید که در آخرین تکنیک های جراحی مانند جراحی آندوسکوپی کمر تخصص دارند.در ارتباط با ERAS (بازیابی سریع پس از جراحی)، شما سریعتر بهبود خواهید یافت، زیرا عواقب بعد از عمل بسیار سبک تر خواهد بود.اما این نوع جراحی فقط در مراکز درمانی خاصی انجام می شود.بنابراین، ما به شما توصیه می کنیم که هم اکنون با کلیک بر روی اینجا یک قرار ملاقات در مرکز جراحی آندوسکوپی پشت در بوردو مرینیاک بگیرید:در مورد جراحی کمر، این اطمینان از بهره مندی از مراقبت بهینه برای درمان بیماری دیسک دژنراتیو کمر است.