زنگ انشاء

بنام خدا امروزمیخوام متن انشای خودم را که باعث محبوبیتم در مدرسه شدرابرایتون بنویسم..معلم ما آقای مختاری بود مردی با هیکلی درشت سبیلهای چنگیزی و موهای پرپشت وسفید سن کمی داشت ولی به قول خودش سفیدی مو ارثیه بود.کلاس ما دوم ب بود بچه هایکلاسمان همگی بچه شهر بودن ووضع مالیشون خیلی عالی بودولی من پدرم چوپان بود و اصلا وضع مون خوب نبود لباس درست و حسابی نداشتم کیفم پاره بود خلاصه بدبخت کلاس من بودم و همگی چه معلم چه بچهای کلاس سراین موضوع مسخره میکردند.منم یه ادمی بودکه ناراحت میشدم وباخودم دعوا داشتم و همش به خدا میگفتم خدا جون تو که وضعت خوبه حداقل برام یه پیراهن از بالا بینداز بچهای منو مسخره نکنند،خلاصه اینقدرتمسخر بچهای کلاس و معلم ها منو عذاب میداد خیلی وقت میخواستم ترک تحصیل کنم،دلم میخواست برای همشون وضعیتم را توضیح بدم ولی نمی شد تااینکه مسابقه ی انشادر مدرسه قرار بود برگزاربشه موضوع آن هم آزاد بود،این همان لحظه ای بود که منتظرش بودم،پس درمورد خودم و زندگیم نوشتم وبه مدیر مدرسه دادم ،بعدچند روز نتایج اعلام شد.همه ی معلم ها منومیدیدن یه جوری دیگه بامن رفتارمیکردن،انشا من قبول شده بود،مدیر مدرسه با چشمانی پرازاشک اومد به من گفت فردا انشا خودتو بعدازنماز برای بچهای مدرسه میخونی منم گفتم چشم،به قران تا صبح خوابم نمی برد وازطرفی میترسیدم با فهمیدن موضوع انشا منوبیشتر مسخره کنندواز طرفی خوشحال بود که حرفهایم را به همه میگم.ظهرانروز خیلی ازمسعولین شهر هم اومده بودن همه نشسته بودن تااینکه بعداز سخنرانی و اجرای مراسم نوبت من شد مجری منو صدا زد وگفت نوبت شنیدن انشا مسابقه مدرسه است که غلامرضانظری نوشته و نفر اول شده با تشویق بچها از زمین بلند شدم دست وپا هایم میلرزیدعرق ازسر ورویم میریخت رفتم پشت جایگاه و شروع کردم به خوندم.به قران تا صبح خوابم نمی برد وازطرفی میترسیدم بفهمید موضوع انشا منوبیشتر مسخره کنندواز طرفی خوشحال بود که حرفهایت به همه میگم.ظهرانروز خیلی ازمسعولین شهر هم اومده بودن همه نشسته بودن تااینکه بعداز سخنرانی و اجرای مراسم نوبت من شد مجری منو صدا زد وگفت نوبت شنیدن انشا مسابقه مدرسه است که غلامرضانظری نوشته و نفر اول شده با تشویق بچها از زمین برخواستم دست وپا هایم میلرزید غرق ازسر ورویم میریخت رفتم پشت جایگاه و شروع کردم به بنام خداهروقت دل گیرشدم هروقت کم واوردم باز خدا جون تو بودی که به حرفهایم گوش دادی ،بازتوبودی که شاهداشک هایم باشی،خداجونم اگرنبودی من به تنهایی چه میکردم حتما ازبین میرفتم خداجون ببین شاهد باش که مرا به علت نداشتن لباس خوب ،نداشتن کیف خوب بندگانت موردتمسخرقرارمیدهند من گوشم ازاین حرفها پرشده وازدست آنها ذره ای ناراحت نیستم و کینه ای به دل نگرفته ام ،من مسخره شدن توسط دیگران ناراحت نیستم و نخواهم بود بلکه روی سخنم باتوست خداجونم تو که گفتی من روزی بنده ام رابه هر راهی به هر طریقی فراهم میکنم،تو که گفتی نظامم عادلانه است،تو گفتی من از حق بنده ام نمی گذرم پس توچرا؟همش سکوت میکنی و پاسخی به آنها نمی دهی،خدایا جرم من که پدرم چوپان است درآمدی ندارد چیست؟خدایا تو خود بگو آیا من سزوار این همه بی میلی وبی مهریم مگر بنده ی تونیستم، خدایاتوخودشاهدباش که بارها وبارها به جرم نداری تحقیرم کرده اند،بارهاوبارها اشکهایم را جاری کرده اند آیا این همه حرف وحدیث لایق من است،خدایا من ازت خواهش میکنم جان مادرت هیچ بچه ای را ندار نده خدایا هیچ بچه ای رابرای نداشته هایش عذاب نکن خدایا به هم کلاسی هایم بگو من خودم ازهمه چیز آگاهم بگو که چه کسی است که فرق خوب بدرا تشخیص ندهد چه کسی است که راحتی رادوست نداشته باشد..خداجونم از مادرم خجالت می کشم که بگوئیم برایم لباس بخر آخه مگرمیشه مادری خوب فرزندش رانخواهد خداجونم قول میدهم ماربزرگ شدم وبه جایی رسیدم برای بچهای مثل خودم لباس بخرم تا مثل من قطره قطره آب نشود ...خداجونم دوست دارم.......‌وقتی انسانی به پایان رسید همه گریه میکردند معلمها ازمن عذرخواهی میکردند هم کلاسی هایم برایم هدیه خریده بودند.دیگه کسی به من نمی خندید بادست منو به هم نشون نمی داد خدا بالاخره کمکم کرد .....خدایا من درخانه ی فقیرانه خودچیزی دارم که تودرعرش نداری من چون تویی دارم وتوچون خود نداری...........امیدوارم هیچ کس شرمنده خانواده اش نباشد......