زمان برای ملاقات آدم فضایی‌ها در حال به پایان رسیدن است

منتشر شده در analyticsinsight به تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۲لینک منبع Theory: We’re running out of time if we ever want to meet aliensبه نظر می‌رسد همین دیروز دایناسورها در دره‌های پانگه آ در حال چرخیدن بودند و آخرین لحظات فراموش‌نشدنی خود را قبل از اینکه یک سیارک همه چیز را تغییر دهد زندگی می‌کردند. در حین وقوع واقعاً متوجه آن نمی‌شوید، اما ۶۵ میلیون سال بسیار سریع می‌گذرد.حداقل در طرح کلان چیزها این کار را می‌کند. براساس نظریه بیگ‌بنگ، جهان حدود ۱۴ میلیارد سال یا بیشتر دارد. در این زمینه، ۶۵ میلیون سال فقط چند تکه شن در یک ساعت شنی غول پیکر است.و این امر خواندن یک مقاله تحقیقاتی پیش از چاپ را ترسناک‌تر می‌کند که نشان می‌دهد جهان ما ممکن است فقط ۶۵ میلیون سال انبساط باقی داشته باشد.هنگامی که این انبساط به پایان برسد: چراغ‌ها خاموش می‌شوند. جهان به یک انقباض آهسته (امیدواریم) تبدیل خواهد شد تا زمانی که به یک نقطه بی‌نهایت کوچک متشکل از تمام چیزهایی که تا به حال بوده و خواهد بود، تبدیل شود.به گفته دانشمندان، در این لحظه انفجار بزرگ اتفاق خواهد افتاد. دوباره.یک ساعت شکستهحقیقت موضوع این است که ما هیچ راهی برای دانستن اینکه آیا و چه زمانی جهان به پایان می‌رسد نداریم. این به این معنی نیست که ما این تکنولوژی را نداریم. ما پرسپکتیو نداریم.وقتی به ستاره‌ها نگاه می‌کنیم، به نوری خیره می‌شویم که میلیون‌ها یا حتی میلیاردها سال سفر کرده‌است. بعضی از آن ستاره‌ها دیگر وجود ندارند.با این حال، با مشاهده این نورهای دور، می‌توانیم تشخیص دهیم که جهان در حال گسترش است. و در یک سری شبیه‌سازی، دانشمندان از این داده‌ها استفاده کرده‌اند تا بفهمند که آیا این گسترش بی‌نهایت است یا اینکه آیا نوعی محاسبه جهانی در راه است.برای رسیدن به این هدف، گروهی از دانشمندان دانشگاه پرینستون و دانشگاه نیویورک اخیرا یک مقاله تحقیقاتی پیش از چاپ‌ منتشر کردند که مشکل را توصیف می‌کرد. طبق گفته آن‌ها، اگر انرژی تاریک مسئول انبساط جهان باشد، این احتمال وجود دارد که انرژی بتواند به سمت پایین حرکت کند و منجر به انقباض شود.طبق مقاله آن‌ها:اگر انرژی تاریک شکلی از ماهیت کوانتومی باشد که توسط یک میدان اسکالر در حال تکامل یک پتانسیل کاهش یکنواخت که به اندازه کافی از زیر صفر عبور می‌کند، هدایت می‌شود، جهان محکوم به تحمل یک سری گذاره‌ای هموار است: گسترش سریع کنونی متوقف خواهد شد؛ کمی پس از آن، انبساط به طور کلی به پایان خواهد رسید؛ و جهان به یک فاز انقباض آهسته خواهد رسید.اساسا: جهان بزرگ می‌شود، سپس کوچک می‌شود.با این حال، همانطور که در بالا ذکر شد، ما در موقعیتی نیستیم که بدانیم چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد. تنها کاری که می‌توانیم بکنیم حدس زدن است.بنا به گفته دانشمندان:مشکل اینجاست که معیارهای دقیق کیهان‌شناختی نرخ انبساط و سایر پارامترهای کیهانی مبتنی بر مشاهدات پس‌زمینه مایکروویو کیهانی، نوسانات صوتی باریون و اجرام دوردست، مانند ابرنواخترها، که نور شناسایی‌شده آن‌ها در گذشته ساطع شده است، است، در حالی که همانطور که نشان دادیم، انتقال به کاهش سرعت و انقباض آهسته ممکن است همه در بخش کوچکی از زمان هابل رخ دهد. به همین دلیل، تشخیص پایان انقباض حتی زمانی که نزدیک است، یک چالش است.و این یعنی، برای همه آنچه که می‌توانیم بگوییم، جهان می‌تواند به مدت میلیاردها سال به انبساط ادامه دهد. یا شاید هم از هم اکنون نزدیک شده باشد.وبلاگ فیزیک arXiv چارچوب زمانی محققان را به این صورت توصیف می‌کند:در یک سناریو آن‌ها می‌گویند حداقل زمان باقی مانده قبل از پایان انبساط تقریبا برابر با زمانی است که زندگی بر روی زمین وجود داشته‌است. این رقم ۳ یا ۴ میلیارد سال است.در سناریوی دیگر، آن‌ها محاسبه کردند که « فاصله زمانی باقی مانده قبل از پایان شتاب کم‌تر از زمانی است که خرده سیاره Chicxulb به دایناسورها پایان داد.» این فقط ۶۵ میلیون سال است - یک چشم بر هم زدن در شرایط کیهان‌شناسی.پایان دوراندر حال حاضر، چارچوب زمانی ۶۵ میلیون ساله فقط یک حدس است. اما اگر بتوانیم به طور قطعی تعیین کنیم که جهان ما زمان کوتاهی قبل از شروع انقباض دارد، پیامدهای این دانش می‌تواند تأثیرات فوری و گسترده‌ای بر بشریت داشته باشد.اساساً به این معنی است که ما بعید به نظر می‌رسد که زندگی بیگانه را پیدا کنیم. این به سادگی به احتمالات ختم می‌شود: اگر به ۶۵ میلیون سال به عنوان چند دانه آخر در ساعت شنی جهان خود نگاه کنیم، باید بپذیریم که زمان برای همه موجودات زنده تقریباً به پایان رسیده است.اگر تا به حال همدیگر را پیدا نکرده‌ایم، از نظر ریاضی احتمال وجود دارد که این اتفاق نیفتد.بین انبساط که ما را از هم جدا می‌کند و انقباض که در نهایت منجر به فشرده شدن همه چیز در جهان به یک نقطه واحد می‌شود، حتی ممکن است عملی باشد که همه با هم جستجو را کنار بگذاریم و روی چیز دیگری تمرکز کنیم. برای مثال ما می‌توانیم از منابع فضایی خود برای پیشبرد هدف گسترش زندگی زمین در سراسر کهکشان استفاده کنیم.شاید در دنیا فقط کمی زمان باقی مانده باشد، اما ارزشش را دارد که مطمئن شویم همه ما آنجا هستیم تا فینال بزرگ را تماشا کنیم. البته این طور است، مگر اینکه دنیا واقعا در سال ۲۰۱۲ به پایان رسیده باشد.دانشمندان همچنین بر این باورند که انبساط و انقباض جهان چرخه‌ای بوده‌است، به این معنی که انفجار بزرگ دیگر قریب‌الوقوع است.از جنبه روشن، این به این معنی است که وقتی ما از اینجا برویم، مطمئنا دوباره زندگی خواهیم داشت. اما در جنبه نه چندان روشن، احتمال اینکه زندگی پربازده باشد نیز کم‌تر می‌شود.با وجود چنین پنجره کوچکی برای زندگی که به طور معجزه آسایی در طول هر چرخه انبساط و انقباض ظاهر می‌شود، سیاره‌هایی مانند زمین ممکن است یک‌بار در وقوع بیگ بنگ ظهور کنند.این متن با استفاده از ربات ترجمه مقالات فیزیک ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.