کشف فوت کوزه گری امیرکبیر در سه سال وزارت

وقتی نام امیر کبیر را می شنوید،اولین چیزی که به ذهنتان از این شخصیت می رسد،چیست؟بدون شک او یکی از افراد در تاریخ است که به خاطر خدمات زیادش در مدت کوتاه وزارت، به شخصیتی محبوب و تاثیرگذار تبدیل شده است.اما واقعا او چطور در مدت سه سال توانسته است،مدرسه دارالفنون را تاسیس کند،روزنامه وقایع اتفاقیه را منتشر کند و همزمان اصلاحات اجتماعی و ایجاد قراولخانه را هم انجام داده باشد.شاید گاهی پیش خود فکرکرده اید که این مطالب حاصل اغراق در مورد یک شخصیت ملی کشورمان است.پس خوب است بدانید که نمونه های خارجی این افراد را هم کم نداریم. بعنوان مثال، آیزاک آسیموف نویسنده معروفی است که در دوران عمر خود بیش از ۵۰۰کتاب نوشته است. به عنوان یک خبر خوش باید بگویم اگر تا کنون، این شخصیت ها و دستاوردها را باور نکرده و همه ی آنها را تنها به چشم یک مبالغه دیدید،سخت در اشتباه بوده اید. چرا که بالاخره فردی به نام "ژان بقوسیان" توانسته فرمول طلایی این موفقیت ها را کشف کند و آن را در کتاب "افزایش عملکرد" خود پیش روی ما بگذارد! اگر شما هم قلبتان از تصور اینکه یک شخصیت " کبیر " در زندگیتان شوید به تپش می افتد،با مقاله ما همراه باشید که موفقیت در نزدیکی تان است. منظورمان از افزایش عملکرد چیست:ژان بقوسیان نویسنده، باور دارد که همه ما با یادگیری مهارت ها و بکار گیری تکنیک هایی قادر هستیم عملکرد خود را افزایش دهیم. حتی تصور این که فعالیت های یک هفته را در یک روز و یا مطالعات پنج سال را در یک سال بتوانیم انجام دهیم به شخصه برای خود من هم، فوق العاده خواهد بود.در اینجا صحبت از افزایش عملکرد و دستاوردهای پایدار است و منظورمان یک شوق لحظه ای برای انجام کارها نیست.طی تحقیقات انجام شده کمتر از پنج درصد افرادی که به کلاس آموزشی گیتار رفته اند،آن را تا پایان یادگیری کامل یک آهنگ ادامه داده اند و مابقی افراداین آموزش ها را رها کرده اند. این مطالعات نقش ضعیف شوق لحظه ای را به ما نشان می دهد. گره های کور این مسیر : ۱. عدم تعادل چالش های روزانه و سطح انرژیخیلی از اوقات برای خود چالش های بزرگ در نظر می گیریم و این باعث احساس نا امیدی مان می شود. به راستی این کار،مصداق واقعی ضرب المثل "سنگ بزرگ نشانه ی نزدن است"خواهد بود. در مقابل، گاهی یک سری اهداف پیش پاافتاده را انتخاب می کنیم که هیچ انگیزه ای به ما برای انجام آن کار نمی دهند و وقتی تصور می کنیم آن فعالیت به نقطه پایان خود رسیده احساس بیهودگی می کنیم و شاید این سوال را از خود بپرسیم"حالا که چی؟!!"و این دقیقا پرسشی است که قبل از هر فعالیت باید از خود بپرسیم تا ببینیم آیا این کار ضمن اینک در توان ما هست، باعث می شود در موانع، انگیزه کافی برای ادامه راه بدهد. ۲. لذت بخش نبودن روز کاری فرض کنید تا پایان این ماه قصد تحویل پروژه ای را دارید. طبیعی است که انتظار داشته باشید،نتیجه قابل قبول و حتی درخشانی در انتهای کار داشته باشید. تعدادی از افراد در این زمان تصمیمی که می گیرند این است که :*خود را در اتاقی محبوس می کنند تا روی کار خود بتوانند تمرکز کنند. در واقع، آن ها دور تمام تفریحات و مهمانی خود را خط می کشند و در این مدت با تلاش بی وقفه و کم کردن ساعات خواب و بدون اهمیت دادن به وضعیت سلامتی خود همچون یک دونده ماراتن به دنبال رسیدن به اهدافشان هستند. این گروه با خود مثل یک ربات که وظایفی به عهده دارد، رفتار می کنند. *در مقابل این دسته گروه دومی را داریم که همچون دوندگان مسابقات دو سرعتی عمل می کنند. آنها با داشتن استراحت کافی و تغذیه مناسب و تمرین مداوم،انرژی مورد نیازشان را ذخیره می کنند و سعی می کنند کار مفیدی ارائه دهند. اما بنظرتان کدام گروه موفق تر خواهد بود؟ طبق بررسی های انجام شده افرادی که در گروه اول قرار می گیرند،در مسیر دستیابی به اهدافشان احساس هایی مثل یاس،خستگی،افسردگی را زیاد تجربه می کنند و چه بسا در میانه راه دست از کارشان بکشند.دلیل آن هم اینست که آنها یک روز کاری لذت بخش که یکی از پیش نیازهای موفقیت است را ندارند و به مرور زمان،دچار خستگی و کاهش انرژی می شوند. ۳)بهانه ممنوع این نکته را به خاطر بسپارید که نبود امکانات،شرایط بد اقتصادی و سرعت ضعیف اینترنت و بهانه هایی از این قبیل تنها مانع حرکت شما می شوند. چرا که افراد دیگری در همین شرایط توانسته اند پیشرفت کنند. احتیاط،خطر به دام افتادن در حوزه خاکستری حتما بارها این اتفاق را تجربه کرده ایم که هنگام انجام کاری،نه کاملا درگیر آن می شویم و نه کاملا از آن جدا هستیم. برای مثال، تصمیم می گیریم در مدت یک ساعت، کتاب بخوانیم. صدای اعلان پیام رسان ها را که میشنویم ناخودآگاه گوشی تلفن همراه را بر می داریم تا جواب دهیم.بعد از آن هنوز نصف صفحه از کتاب را نخوانده ایم که یادمان می آید قرار بود ایمیلی دریافت کنیم، باردیگر سراغ گوشی می رویم.در این حین حواسمان به تکمیل لیست خرید هم هست. در مدت زمان یک ساعت،بارها این اتفاقات برایمان تکرار می شود.اینجا دقیقا مکان حوزه خاکستری است.شاید باور این نکته سخت باشد که ۷_۸ساعت کاری مداوم در حوزه خاکستری معادل با ۹۰ دقیقه کار متمرکز است. بنابراین با در نظر گرفتن این مطلب، بسیاری از فعالیت های روز کاری را در همان ساعات اولیه روز و با کیفیت بالا می توانیم انجام دهیم. رمز و راز افزایش عملکرد ۱)اولین قدم برای داشتن دستاوردهای بیشتر در مدت زمان کمتر،داشتن تصمیم آگاهانه برای این امر است. ۲)خارج شدن از قفس دیدگاه های محدود کننده دیگران:افرادی با عملکرد فوق العاده معیارهای جدیدی تعریف می کنند و خود را به نظرات دیگران محدود نمی کنند. این افراد از آزمودن راه های جدید نمی ترسند و کاملا ریسک پذیر هستند.برای مثال اگر فردی به آنها بگوید استعداد نقاشی ندارند یا نواختن یک ساز حرفه ای در توان آنها نیست،بدون در نظرگرفتن این نظرات،اهداف خود را دنبال می کنند تا جایی که به گفته بیل گیتس موسس مایکروسافت:تنها یک رقیب دارند،آن هم خودشان. ۳)قانون پارکینسون: ترفند سوم به نام این قانون است و در واقع این مطلب رابیان میکند که مدت انجام یک فعالیت در زمان در نظر گرفته شده منبسط یا منقبض می شود. شاید خود شما هم این مورد را بارها تجربه کرده باشید،مطالبی که تصور می کردید حداقل یک هفته زمان برای مطالعه نیاز دارد،به خاطر محدودیت های متفاوت، برای آن دو روز زمان در نظر گرفتید و در کمال ناباوری در پایان روز دوم تمام شده است.پس راهکاری که می توانیم به کار بگیریم این است که هنگام برنامه ریزی کاری، نصف زمان همیشگی را برای فعالیت هایمان در نظر بگیریم. ۴)توجه به عملکرد تناوبی بدن:بدن انسان در بازه های زمانی منظم انرژی خود را مصرف و به بازیابی آن می پردازد و توجه به این نکته باعث کارایی بیشتر و بهتر ما خواهد شد.در هنگام بیداری، زمان های ما به بازه های۹۰تا۱۲۰دقیقه ای تبدیل می شود که در آغاز هر دوره،ترشح هورمونی،ضربان قلب،فعالیت مغزی و تمام موارد در بهترین حالت ممکن خود هستند. بعد از حدود۶۰دقیقه،عملکرد شروع به کاهش می کند و به زمانی بین ۹۰تا ۱۲۰دقیقه می رسد که بدن به شدت احساس بازیابی انرژی می کند.اگر در زمان این احساس،کاری انجام دهیم نتیجه آن خستگی،اضطراب شدید،کاهش تمرکز و گرسنگی بی موقع خواهد بود که این باعث کاهش عملکردمان می شود‌.از طرفی اگر از فعالیت خود زودتر از ۶۰دقیقه دست بکشیم،حداکثر توان خود را به کار نگرفته ایم. ۵)مدیریت انرژی مهم تر از مدیریت زمان اگرچه یکی از بخش های مهم موفقیت فردی،مدیریت زمان است اما این فاکتور به تنهایی برای پیشرفت کافی نیست. در برنامه ریزی فعالیت های خود، بیشتر از مدیریت زمان،به مدیریت انرژی باید توجه کنیم. مواظب باشید انرژی تان نیفتد:انسان دارای چهار منبع انرژی فیزیکی،احساسی،فکری و روحیه برای عملکرد بهتر است.انرژی فیزیکی در مورد انرژی فیزیکی یا قدرت جسمانی،به تغذیه و استراحت خود باید توجه ویژه ای کنیم. اگر به دنبال زندگی با کیفیت همراه با موفقیت هستیم،نمیتوانیم به خود اجازه دهیم که ساعات خوابمان را کم کنیم و یا غذاهایی که سریع آماده می شوند را بخوریم تا فرصت بیشتری برای فعالیت هایمان داشته باشیم.به گفته آقای لومباردی،یکی از مربیان معروف جهان:خستگی انسان را ترسو می کند.و این ضرب المثل کاملا درست است که "عقل سالم در بدن سالم است." انرژی احساسی:اهمیت این مورد آنجا خود را نشان می دهد که با داشتن انرژی احساسی،بهتر می توانیم مسائل را حل کنیم و از پس موانع و مشکلات برآییم. ضمن اینکه کاهش انرژی احساسی،انرژی جسمانی را هم به دنبال دارد. انرژی فکری:همانطور که می دانید،مغز انسان پیچیده ترین سیستم در جهان است که آشنایی با عملکرد و استفاده درست از آن باعث نتایج فوق العاده ای خواهد شد.هرچه بیشتر و بهتر از این سیستم استفاده کنیم،کیفیت تصمیماتمان بالاتر می رود. روحیه بالا:قطعا افرادی که روحیه بالاتری دارند،کارهای سخت تر پیچیده تری را نسبت به دیگران انجام می دهند و کمتر دچار ناامیدی و یاس می شوند. بنابراین نقش مدیریت انرژی در موفقیت را نمی توان دست کم گرفت.آقای ژان بقوسیان در دیگر بخش های کتاب خود،از چگونگی شارژ هر کدام از این انرژی ها، ساخت عادت های عمیق، مدیریت زمان کاربردی هم سخن می گوید که با مطالعه و به کارگیری آن ها می توان زندگی باکیفیت همراه با پیشرفت را برای خود ایجاد کنید. پس معطل نکنید و هر چه زودتر مطالعه این کتاب را در برنامه روزانه خود قرار دهید. به امید انسانهای موفق بیشتر در این جهان منبع: کتاب افزایش عملکرد:انجام کارهای یک هفته در یک روز/ ژان بقوسیان؛ ویراستار:آذر جوزی