دانشمندان کشف کردند که چرا برخی افراد آهنربای پشه‌ها هستند و آن‌ها را به سوی خود جذب می‌کنند

شکل ۱. یک مطالعه علمی اخیرا نشان داده‌است که اسیدهای چربی که از پوست ترشح می‌شوند ممکن است یک عطر تند ایجاد کنند که پشه‌ها نمی‌توانند در برابر آن مقاومت کنند. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۲۳ اکتبر، ۲۰۲۲لینک منبع: Scientists Discover Why Some People Are Mosquito Magnetsپنهان شدن از یک پشه ماده ممکن است غیرممکن باشد -او با ردیابی بازدم CO2، گرما و بوی بدن ما، هر عضوی از گونه انسان را شکار می‌کند. با این حال، برخی از ما به‌طور متفاوتی «آهنرباهای پشه‌ها» هستیم که سهم بیشتری از نیش‌زدگی را به خود اختصاص می‌دهیم. تئوری‌های محبوب زیادی برای اینکه چرا یک نفر ممکن است یک میان وعده ارجح باشد وجود دارد، از جمله نوع خون، سطح قند خون، مصرف سیر یا موز، زن بودن و بچه بودن. لسلی ووشال، رئیس آزمایشگاه نوروژنتیک و رفتار دانشگاه راکفلر می‌گوید: با این حال، داده‌های معتبر کمی برای حمایت از اکثر این نظریه‌ها وجود دارد.به همین دلیل است که ووشال و ماریا النا د اوبالدیا، فوق‌دکترای سابق در آزمایشگاه او، در حال بررسی نظریه اصلی برای توضیح تغییر میزان جذب پشه‌های مختلف هستند: تغییرات بوی فردی مرتبط با میکروبیوتای پوست. آن‌ها اخیرا از طریق یک مطالعه نشان دادند که اسیدهای چربی که از پوست ترشح می‌شوند ممکن است یک عطر قوی ایجاد کنند که پشه‌ها نمی‌توانند در برابر آن مقاومت کنند. آن‌ها نتایج خود را در مجله Cell در ۱۸ اکتبر منتشر کردند.ووشال، استاد رابین شمرز نویستین در دانشگاه راکفلر و افسر ارشد علمی موسسه پزشکی هوارد هیوز می‌گوید: «یک ارتباط بسیار بسیار قوی بین داشتن مقادیر زیادی از این اسیدهای چرب بر روی پوست و داشتن یک مگنت پشه وجود دارد.»هیچ‌کس نمی‌خواهد در این مسابقات برنده شود.در این مطالعه سه‌ساله، از هشت شرکت‌کننده خواسته شد تا جوراب‌های نایلونی را به مدت شش ساعت در روز روی ساعد خود بپوشند. این فرآیند در چند روز تکرار شد. در طی چند سال آینده، محققان با استفاده از یک تورنمنت به سبک رابین، نایلون‌ها را در برابر یک‌دیگر در همه جفت‌شدگی‌های ممکن تست کردند. آن‌ها از یک روش الکتومتر دو انتخابی استفاده کردند که دی اوبالدیا آن را ساخت، که شامل یک محفظه پلکسی‌گلاس به دو لوله تقسیم شده‌بود، که هر کدام به یک جعبه منتهی می‌شد که یک جوراب ساق‌بلند را در خود جا می‌داد. آن‌ها پشه‌های Aedes Aegypti -گونه اصلی ناقل برای زیکا، دنگو، تب زرد و چیکون‌گونیا- را در اتاقک اصلی قرار دادند و مشاهده کردند که حشرات از لوله‌ها به سمت یک نایلون یا نایلونی دیگر پرواز می‌کنند.تاکنون جذاب‌ترین هدف برای Aedes aegypti موضوع ۳۳ بود، که برای پشه‌ها چهار برابر جذاب‌تر از شرکت‌کننده مطالعه جذاب بعدی بود، و ۱۰۰ برابر جذاب‌تر از کم‌ترین جذاب بود، موضوع ۱۹.نمونه‌های موجود در آزمایش‌ها شناسایی نشده‌بودند، بنابراین آزمایشگران نمی‌دانستند که کدام شرکت‌کننده از کدام نایلون استفاده کرده‌است. با این حال، آن‌ها متوجه می‌شدند که چیزی غیرمعمول در هر محاکمه شامل موضوع ۳۳ در جریان است، زیرا حشرات به سمت آن نمونه هجوم می‌آورند. دی اوبالدیا می‌گوید: «در عرض چند ثانیه از شروع آزمایش واضح خواهد بود.» او گفت: این چیزی است که من را به‌عنوان یک دانشمند واقعا هیجان‌زده می‌کند. این یک چیز واقعی است. جدا کردن موها نیست. تاثیر بزرگی است.شرکت‌کنندگان بر اساس جاذبه‌های کم و زیاد طبقه‌بندی شدند و سپس دانشمندان تصمیم گرفتند تا مشخص کنند چه چیزی آن‌ها را متمایز می‌کند. آن‌ها از تکنیک‌های آنالیز شیمیایی برای شناسایی ۵۰ ترکیب مولکولی که در چربی (یک مانع مرطوب‌کننده بر روی پوست) شرکت‌کنندگان با جذب بالا افزایش‌یافته بودند، استفاده کردند. از آنجا، آن‌ها کشف کردند که مغناطیس‌های پشه، اسیدهای کربوکسیلیک را در سطوح بسیار بالاتر از داوطلبانی با جذابیت کمتر، تولید می‌کنند. این مواد در چربی هستند و توسط باکتری‌ها بر روی پوست ما برای تولید بوی منحصر به فرد بدن انسان به کار می‌روند.برای تایید یافته‌های آن‌ها، تیم ووشال ۵۶ نفر دیگر را برای یک مطالعه اعتبارسنجی ثبت‌نام کرد. بار دیگر موضوع ۳۳ جذاب‌ترین موضوع بود و در طول زمان همچنان نیز باقی ماند.دی اوبالدیا می‌گوید: «برخی از افراد چندین سال در این مطالعه بودند، و ما دیدیم که اگر آن‌ها یک مگنت پشه بودند و پشه‌ها را به سمت خود جذب می‌کردند، آن‌ها یک مگنت پشه باقی می‌ماندند.» «بسیاری از چیزها ممکن است در آن زمان در مورد موضوع یا رفتار آن‌ها تغییر کرده باشند، اما این ویژگی بسیار پایدار فرد بود.»حتی جذاب‌ها هم ما را پیدا می‌کنندانسان‌ها عمدتا دو دسته از بوهایی را تولید می‌کنند که پشه‌ها آن‌ها را با دو مجموعه متفاوت از گیرنده‌های بو تشخیص می‌دهند: گیرنده‌های اورکو و IR. محققان برای بررسی اینکه آیا می‌توانند پشه‌هایی را مهندسی کنند که قادر به تشخیص انسان نیستند، جهش‌یافته‌هایی ایجاد کردند که یک یا هر دو گیرنده را نداشتند. جهش‌یافته‌های Orco همچنان جذب انسان‌ها شدند و توانستند بین آهن‌رباهای پشه‌ها و جاذبه‌های کم‌جذب تمایز قائل شوند، در حالی که جهش‌یافته‌های IR به درجات مختلفی جذابیت خود را برای انسان از دست دادند، اما همچنان توانایی یافتن ما را حفظ کردند.این ها نتایجی نبود که دانشمندان به دنبال آن بودند. هدف، پشه‌ای بود که تمام جذابیت خود را برای مردم از دست می‌داد، یا پشه‌ای بود که جذابیت ضعیفی برای همه داشت و نمی‌توانست سوژه ۱۹ را از سوژه ۳۳ تمیز دهد. این می‌تواند فوق‌العاده باشد، زیرا می‌تواند منجر به توسعه مواد دافع حشرات موثرتر شود. و با این حال این چیزی نبود که ما دیدیم. ناامیدکننده بود.این نتایج مکمل یکی از مطالعات اخیر ووشال است که در Cell نیز منتشر شده‌است و فراوانی سیستم بویایی بسیار پیچیده Aedes aegypti را نشان می‌دهد. این یک نقص ایمنی است که پشه ماده برای زندگی و تولید مثل به آن وابسته است. بدون خون، او هم نمی‌تواند این کار را بکند. به همین دلیل است که «او یک برنامه پشتیبانی دارد و با این تفاوت‌ها در شیمی پوست افرادی که به دنبال آن‌ها می‌رود، سازگار است.»نشکن بودن آشکار ردیاب بوی پشه، تصور آینده‌ای را که در آن غذای شماره یک در منو نباشیم، دشوار می‌کند. اما یک راه بالقوه این است که میکروبیوم‌های پوستمان را دستکاری کنیم. این امکان وجود دارد که آزاد کردن پوست یک فرد با جذابیت بالا مانند سوژه ۳۳ با چربی و باکتری‌های پوست از پوست یک فرد با جذابیت پایین مانند سوژه ۱۹ بتواند یک اثر پوشش از پشه فراهم کند.ووشال اشاره می‌کند: «ما این آزمایش را انجام نداده‌ایم.» این یک آزمایش سخت است. اما اگر این کار موثر بود، می‌توانید تصور کنید که با انجام یک مداخله غذایی یا میکروبیومی که در آن باکتری‌هایی را روی پوست قرار می‌دهید که می‌توانند به نحوی نحوه تعاملشان با سبوم را تغییر دهند، می‌توانید فردی مانند سوژه ۳۳ را به سوژه ۱۹ تبدیل کنید. اما همه این‌ها بسیار نظری است.او و همکارانش امیدوارند که این مقاله الهام‌بخش محققان برای آزمایش دیگر گونه‌های پشه، از جمله در جنس آنوفیل، که مالاریا را گسترش می‌دهد، باشد. وی می‌افزاید: «به نظر من واقعا جالب خواهد بود که بفهمیم آیا این یک اثر جهانی است یا خیر.»این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات علمی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.