چرا دوستی ها به پایان میرسند؟

یکروزگاری سلطانی از قصر خود خارج می شود و به تماشای مردم می پردازد. میبیند که بسیاری از مردم توانسته اند سنین کهن سالی را مشاهده کنند اما پدر او و اجدادش که سلطان بودند به سرعت از دنیا رفته اند. به دنبال جواب این سوال میگردد و اعلام می کند کسی که جوابی بدهد که سلطان را راضی کند، پاداش دریافت خواهد کرد.مرد میانسالی به این پرسش او پاسخ میدهد: « از بدو تولد برای هرکسی قسمتی مقدر کرده اند. مقدار مشخصی وجود دارد که هرکسی میتواند به دست آورد و بعد از به دست آوردن آن دیگر در دنیا کاری برای انجام دادن ندارد پس میمیرد. آنکس که ضعیف است سالها طول میکشد تا قسمت اش را به دست آورد ولی یک سلطان در جوانی همه چیز دارد. پس میمیرد.»سلطان از شنیدن این پاسخ خوشحال می شود. به فرد سکه های زیاد طلا می دهد و از او میخواهد فردا هم به دیدنش بیاید تا بتواند با او هم صحبت شود. مرد می رود. فردا سلطان منتظر مرد است ولی او را نمی بیند. کسانش را به دنبال مرد می فرستد و متوجه میشوند که مرد ساعاتی پس از دریافت سکه های طلا از دنیا رفته است.دوبه دوستی اظهار عشق می کنیم و از فردا او دیگر جواب سلاممان را هم نمیدهد.اسرارمان را با دوستی در میان میگذاریم و متوجه می شویم همه از آن آگاه شده اند.با دوستی شوخی می کنیم و می بینیم که سرگرمی جدیدش دست انداختن ما و بی احترامی کردن به ما شده.با دوستی درد دل میکنیم و از ناراحتی مشترکی صحبت می کنیم و ناگهان می بینیم که دیگر مثل سابق به ما نگاه نمی کند.دوستتان از شما نظر میخواهد و شما نظرتان را صادقانه با او مطرح می کنید و از فردا با خشم عجیبی با شما برخورد می کند.سهچرا دوستی ها به پایان میرسند.وقتی با دوستی که از ابتدا ظرفیت هفتاد درصدی شما را داشته، صد در صد صداقت به خرج میدهید، راه برای به وجود آمدن انواع و اقسام سوءتفاهم ها هموار کرده اید.وقتی با دوستی که از ابتدا ظرفیت این را نداشته که قبول کند آدم ها گاهی اوقات خشمگین می شوند و میخواهند خودشان را خالی کنند درد دل می کنید، باید تا وقتی که با او دوست هستید نگاه های سرشار از قضاوتش را تحمل کنید.وقتی با دوستی که از ابتدا ظرفیت این را نداشته که سوتی بامزه امروز شما را بشنود صحبت می کنید، باید تا مدت شوخی ها و طعنه هایش را تحمل کنید.این دوستی ها از ابتدا ظرفیتی داشته اند ولی بعد از گذشت مدت زمانی، تمایلی در ما پدیده آمده که دوستی را تغییر دهیم.یک دوست معمولی را به دوست صمیمی تبدیل کنیم. یک دوست معمولی را به محرم راز یا به عشق زندگی تبدیل کنیم. ما از حدی که از ابتدا قرار بود دوستی پیش برود، فراتر رفته ایم. گاهی اوقات ناگهان و یک طرفه تصمیم میگیریم که این ظرفیت را زیاد کنیم. بدون اینکه از اول دقت کرده باشیم که آیا این ارتباط دو طرفه است یا خیر. دلیل اینکه بسیاری از افرادی که در روابط نهایت تلاش خود را برای صمیمی تر شدن ارتباط انجام داده اند، به صورت یک طرفه ارتباط را قطع می کنند ( به قول فرنگی ها: شما را گوست می کنند) میتواند همین باشد. طرف مقابل خیلی زود متوجه این از حد رد شدن می شود. حتی اگر اتفاق خاصی در آن لحظه نیفتاده باشد. مرزی را بین خودش و شما احساس می کرده که آن را شکسته می یابد یا تصویری در ذهنش از شما بوده که خودتان با دست های خودتان آن را شکسته اید.چهارشاید شما دلتان بخواهد مستقیما عبور از این ظرفیت ها و توسعه دادن دوستی ها را مطرح کنید. شاید کسی را عمیقا دوست دارید و مایلید با او ارتباطی فرارتر از آنچه که در حال حاضر وجود دارد داشته باشد.اما گمان نمی کنم مطرح کردن مستقیم اینها کمکی به ما کند. شبیه این می ماند که از کسی بپرسید میتوانم به تو اعتماد کنم یا اگر چیزی را به تو بگویم مطئمن باشم که به که دیگری نمیگویی؟ چه آنهایی که رازتان را به گور می برند و چه انهایی که رازتان را به اولین نفری که بییند می گویند، به شما خواهند گفت راز دارتان خواهند بود یا شما میتوانید به آنها اعتماد کنید.اما چه موقع به دوستی اعتماد می کنیم؟ آیا تنها ملاک مان پاسخش به این سوال است «آیا میتوانم بهت اعتماد کنم؟» یا در طولانی مدت رفتارش را دیده ایم و مشاهده کرده ایم که اسرار دیگران را با ما مطرح نمی کند و رازدار است؟ ما آهسته آهسته او را کشف و امتحان کرده ایم یا نحوه عملکردش را در امتحان های دیگران مشاهده کرده ایم. پس میتوانیم حدس بزنیم که چکار انجام دخواهد داد. برای اینکه دوستی مان را وارد مرحله دیگری بکنید که دوست داریم، باید صبر کنیم. ثانیه به ثانیه و کلمه به کلمه این ظرفیت را زیاد کنیم و لحظه به لحظه امتحان کنیم تا روزی که به جایی که دلتان میخواهد برسیم.