عید؟ کدوم عید؟

این عکس واقعا ترسناک هستسلام واقعیتش این هست که من بیشتر مقاله و مطلب گیمینگ مینوشتم در پردیس گیم(خدا بیامرز) و اولش هم میخواستم با نقد یه بازی قدیمی اولین نوشتارم رو در ویرگول منتشر کنم اما بعد نوشتن تقریبا نصف نقد دیگه نمیتونستم ادامه بدم چون هیچ انگیزه ای برای نوشتن نداشتم.(این نقد قرار بود سال پیش منتشر بشه)سعی میکنم منظورم رو به بهترین شکل ممکن بصورت ساده توضیح بدم و برای همین باید یه سری به گذشته بزنم. سال 2013 با توجه به اتفاقاتی که در کشور افتاد امیدی ایجاد شد برای بیشتر جامعه اما برا ماهایی که بیشتر کار و سرگرمیمون با کامپیوتر بود این امید هم برای ما ایجاد شد که شاید بشه بازار و کسب و کاری ایجاد بشه در اینده که بشه باهاش برای زندگیمون درامد کسب کرد و اوایل هم نشانه هایی خوبی وجود داشت, تلگرام و اینیستاگرام باتوجه به استقبالی که در ایران ازشون شکل گرفت سریع به منبع درامد تبدیل شدن و همینطور بعدا اپارات هم تا حدودی اضافه شد به این لیست. اما خیلیا به این موضوع اشاره کردن که این پیشرفت نباید در این نقطه متوقف میشد, شاید مهمترین دلایل این وسط عدم ارتباط رسمی و قانونی شرکت های امریکایی با کشور بود همراه با عدم امکان ارتباط بانکی با جهان برای شهروندای عادی و همنیطور افزایش سرعت اینترنت. ایجاد ارتباط رسمی با شرکت های امریکایی میتونست روابط ما در حوزه تکنولوژی رو نه فقط با امریکا بلکه با کشورهایی مثل کره و ژاپن تقویت کنه و حتی میتونست ارتباط مشخصا قویتری رو با چین برای ما به ارمغان بیاره, امکان ارتباط بانکی میتونست سرعت قابل توجهی ببخشه به معاملات مالی ما به اضافه اینکه میتونست ازادی عمل و منابع بیشتری در اختیار ما شهروندای عادی که کسب و کارمون به اینترنت ختم میشه قرار بده(یوتیوب رو تصور کنید همراه با اتصال بدون دردسر به بانک های خودمون), افزایش سرعت اینترنت تا حدودی اتفاق افتاد اما به هیچ عنوان کافی نبود,ما هنوز برای ترافیک مشکلات داریم( 400 گیگ ترافیک برای اینترنت 16 مگ یک جوک حساب میشه) و همینطور سرعت 16 مگ برای شبکه فیلتری مثل یوتیوب اصلا کافی نیست و عذاب اور هست.خب ما در حال حاضر بعد از نزدیک 9 سال در چه موقعیتی قرار داریم؟ تلگرام که خیلی راحت فیلتر شد و اینیستا هم این وسط با تشکر از نماینده های مجلس قراره ازش صیانت بشه, کسب درامد با اپارات امکان پذیر هست اما در مقایسه با پلتفرم اصلی اپلود ویدیو در جهان یعنی یوتیوب اصلا در یک سطح قرار ندارن. سرعت و ترافیک اینترنت هم که جنگ روسیه و اوکراین اورد پایین(lol) و ارتباط مالی و رسمی هم این وسط حتی با احتمال بهتر شدن اوضاع در اینده بیشتر به رویا شبیه هست تا واقعیت.نکته: نوشته های پایین نق زدن های نویسنده مطلب هست و از خواننده مطلب برای نوشتنش پوزش میخواهدببینید دوستان من بچه نیستم, 25 رو رد کردم و خیلی راحت میگم بجز داشتن تجربه محدودی با کامپیوتر و همینطور تجربه معمولی با نوشتن به راحتی اعتراف میکنم که هیچ چیزه دیگه حالیم نیست, من هیچ کاره دیگه ای بلد نیستم و برای یادگرفتن حرفه ای جدید که درامد زا باشه باید 5 سال از وقتم رو برا یادگرفتن اون حرفه بزارم که الان هم از نظر روحی اصلا کشش رو ندارم. هرکی هم بیرون خانوادم باهام مشورت میکنه خلاصه راهنماییشون میشه "فرار کن تا زنده هستی".واقعیتش اینه که این 4 سال و نیم من ده برابر بیشتر افسرده شدم, ده برابر بیشتر عصبانی شدم, ده برابر بیشتر پرخاشگر شدم و به شدت ناامید, با هرکی هم صحبت میکنم خارج از فضای مجازی حس مشابه ای رو داره و من برای بدتر نشدن اوضاع روحیم تصمیم گرفتم اهمیت ندم اما باور کنید اینکار راحت نیست. من حدود 8 سال پیش به بازار توپخونه رفتم و خیلی از کارگرای اونجا افراد متاهل بودن که برای سیرکردن شکم خودشون و خانواده کار میکردن اما من تقریبا 6 ماه پیش دوباره برا یه کاری اونجا رفتم که واقعا منو تو شوک فرو برد, بچه هایی تو رده سنی 9 تا 16 سالگی دارن کار میکنن. بله درست فهمیدید بچه 9 ساله بجای درس خوندن و تفریح فکرش شده سیر کردن شکمش چون کار کردن پدر و مادرشون کافی نیست(فقط این نیست که خانواده ای نداشته باشن)من گرسنه نیستم و سقفی بالا سرم هست و میدونم بهتر از هیچی هست و میدونم مشکلاتم حتی 5 درصد مشکلات طبقه فقیر جامعه نیست اما معنیش این نیس که این 4 سال و نیم برا من و بقیه جهنم نگذشته. تفریح هایی که تبدیل شدن به تفریح های لاکچری و دست نیافتنی شدن (مثل گیمینگ) و جوان هایی که باید با شادی زندگیشون ادامه دار میشد با غم و کثیفی همراه شد و از همه بدتر خانواده هایی که از هم پاشیدن بخاطر وضع افتضاح اقتصادی و اجتماعی و بازم بدتر افرادی که دیگه بین ما نیستن بخاطر این اتفاقات.و الان ما میخوایم سال نو رو به این شکل شروع کنیم و با مردم عید رو جشن بگیریم؟ کدوم عید؟