در قلمرو پاییز بخش دوم

زیباییسکانس 1 خانه لیلا روز داخلیلیلا دارد فرش می بافد .تارهای نخ را از کلافهایی که آویزان است جدا می کند و گره می زند. خسته می شود وبدنش را کش می اورد . بلند می شود وبه سمت آشپزخانه می رود.سکانس 2 اشپز خانه روز داخلیلیلا در حال پختن غذا است.سکانس 3 پذیرایی روز داخلیلیلا سفره را پهن می کند و غذایی را که پخته سر سفره می گذارد.سکانس 4 پذیرایی روز داخلیلیلا در حال باز کردن قرص ها وخوراندنش به مادرش است.سکانس 5 حیاط روز خارجیلیلا زیر بغل مادر را گرفته که به زور چادر را روی سرش نگه داشته است.ودارد از پله ها بالا می رود.که مرتضی(30 ساله حدودا) را می بیند.مرتضیسلام،کمک می خواینلیلانه خودم می تونم ممنونمادر نگاه به مرتضی می کند ولبخند می زند.سکانس 6 مطب دکتر روز داخلیلیلا و مادر در اتاق دکتر نشسته اند ودکتر مادر لیلا را معاینه می کند وپشت میزش می نشیند.دکترخب،این طور که معلومه الحمدالله حال مادرتون بهترهلیلاخدا رو شکردکترولی بازم می گم اگه برگرده زادگاهش واسش بهترهدارو هم واسش می نویسملیلاممنون آقای دکترلیلا به مادر کمک می کنن تا از اتاق دکتر خارج شود.سکانس 7 پذیرایی روز داخلیمادر لیلا دارد به بیرون نگاه می کند و صداهایی از التماس کردن یک دختر در زهنش نقش می شود . چشمهایش را می بنددکه از شر صداها راحت شود.سکانس 8 خیابان روز خارجیلیلا دارد از کنار گلخانه ای رد می شود که با تعللی وارد گلخانه می شود و چند لحظه بعد با نهالی از آنجا خارج می شود.سکانس 9 خیابان روز خارجیلیلا دارد در پیاده رو راه می رود که ناگهان نرگس را می بیند.لیلانرگس،نرگس خانمنرگس(ذوق زده)تویی لیلا جوننرگس خود را به آغوش لیلا می سپارد .لیلاچطوری تو خانم ،چه خبر؟نرگسخبری نیست سلامتی .دو تایی راه می افتند.لیلاگرفته ای چیزی شده؟نرگسنه طوری نیست.لیلاچه خبرا چی کارا می کنی؟نرگس(مکث)از وقتی گفتن می خوان کارگارو تعطیل کنن اولین نفراتی که دکشون کردن ما بودیملیلاتقصیر نداشتننرگسمی دونمسکانس 10 پارک روز خارجیمی شینند توییک آلاچیقنرگسدلم به حال اون دونفری می سوزه که شبا اونجا می خوابنتو از خودت بگو؟لیلاحال مادرم که بهتر بشه برمیگردم شهرموننرگسدیگه؟(با شیطنت)نامزدی؟ غلامی؟کسی؟لیلا(با لبخند)نه (مکث)هیچ کس.سكانس 11حياط خانه روز خارجيليلا در حال كاشتن نهال در باغچه ي خانه استعمو حيدرسلام ،نهال چیه؟ليلاسلام ، فکر می کنم گیلاس (مكث)باغچه خيلي لخت وعور به نظر مي رسيد گفتم بيارمش اينجا بكارم شايد يه روزي شكوفه بده.عموحيدربهار كه بشه شكوفه مي ده شكوفه هاي قشنگليلا(آهسته)مثل تولد مي مونه شكوفه دادنعمو حيدربه شرطي كه ازش مراقبت کنیليلاديگه اونش دست شما رو مي بوسه ما كه داريم مي ريمعمو حيدركجا تو كه هنوز...( با لبخند) هنوز كارتو تموم نكرديليلامنظورتون قالیه؟ ديگه چيزي نمونده اگه چند ساعت از خوابم بزنم زود تمومش مي كنم.عمو حيدربراي چي مي خواي بري؟ليلامي رم دوباره شروع كنم اونجا دوست وآشنا داريم ، از اولشم نبايد مي اومدم تو اين شهر شلوغ و بی درو پیکرعمو حيدرچرا اومدي؟ليلافكر كردم اين جا كار هست ، يه جورايي هم خسته شده بودمعمو حيدرپس فرار كرديليلافرار ؟ (با خنده) فرارکه نه(مكث) آره شايد هم فرار كردم.عمو حيدرآدما مثل بادبادكن .نخشون كه پاره بشه سر گردون مي شنليلاشايد منم شدم يه باد بادك ول تو هوامرتضي داخل حياط مي شود.مرتضيسلام عمو حيدر (رو به ليلا)سلامليلا(آهسته)سلامعمو حيدرسلام جوون ،چي شده اين موقع روز اومدي خونه ؟مرتضييه كاري پيش اومده .عمو حيدر(نگران) طوري شده ؟مرتضينه ؛انشالا كه خيرهليلابا اجازتون من برم خداحافظعمو حيدرخدا حافظليلا به طرف اتاقش مي رود.سکانس 12 خیابان روز خارجیلیلا به طرف کیوسک تلفن می رود وشماره ای را که در دفترچه نوشته می گیرد.لیلاسلام آقای پیران(مکث)لیلامن لیلام حالتون چطوره ؟(مکث)لیلاممنونم به خاطر چیز دیگه ای مزاحم شدم(مکث)لیلانه حال مادرم خوبه شکر خدا(مکث)لیلامی خواستم آدرس دفتر صاحب کارگارو ازتون بگیرم(مکث)لیلامی خواستم باهاش صحبت کنم بلکه بتونم وقت بگیرم(مکث)لیلاانشالا که درست می شه(مکث)لیلامی دونم ،حالا یه بارم من می رم ببینم چی می شه(مکث)لیلاآدرسو لطف می کنین؟(مکث)لیلا دفترچه ی خود را آماده می کند .لیلامی نویسم(مکث)بله(مکث)بله ...ممنون انشالا که نتیجه می ده امیدتون به خدا باشه .(مکث)لیلاانشالا، سلام برسونین به خونواده محترمتونحتما حتما خدانگهدارسکانس13 دفتر منصور روز داخلیلیلا ومنشی در حال صحبت و خنده هستند که منصور وارد می شود.هر دو بلند می شوند وسلام می دهند.منشیسلام آقای مهندسلیلاسلاممنصورسلاممنشیخانم منتظر شما بودند ومی خواستند درباره یکی از کارگاه ها صحبت کننمنصورخریدارن؟لیلانخیر عرض می کنم خدمتتونمنصور(اشاره می کند به اتاق کارش)بفرمایید.سکانس 14 خانه لیلا روز داخلیلیلا کناردار قالی نشسته در حال دیکته گفتن وبافتن است. مادر کنار پنجره دارد به حیاط نگاه می کند. علی رضا در حال نوشتن .سکانس15 خانه لیلا روز داخلیليلا نخود ولوبيا را پاك مي كند. رشته اش را نصف مي كند.ليلا در حال هم زدن ديگ آش است.كاسه ها را از آش پر مي كند.سكانس16اتاق حيدر شب داخليغروب. علي رضا با همان لباس مدرسه مشغول نوشتن.حيدر با انگشتش پرده را كنار مي زند وبه حياط نگاه مي كند.علي رضاتموم شد،عمو حيدر ، حالا مي شه داستانو تعريف كنيحيدر(بدون اين كه نگاهش را از حياط بگيرد)چرا كه نه، ولي بايد يه كمي صبر كنيعلي رضااووووم باشه قبولهسكانس17 ديد از پشت پنجره شب خارجيمرتضي و ليلا جلوي اتاق مرتضي ايستاده اند ودارند خوشو بش مي كنند. مرتضي دوكاسه آش برمي دارد.لیلا به سمت اتاق حيدر مي آيدسكانس18 اتاق حيدر شب داخليليلا در مي زندحيدربفرمایید توليلا سر را مي آورد توليلا(با لبخند)سلام،براتون آش آوردمعلي رضاسلام خاله ليلاليلاسلام علي آقاحيدرسلام دخترم بيا تو يه چايي بخورليلا داخل مي شود.ليلامزاحم كه نيستم؟حيدرنه چه مزاحمتيليلا كاسه آش را می گذارد در آشپزخانه ومي نشيند روي چهار پايه كنار اوپن آشپز خانهعلي رضاعمو حيدر مي خواد يه داستان قشنگ تعريف كنهليلاخوش حال مي شم بشنومليلا دست به سينه نشسته است.حيدر از سماور كنار دستش چاي ريخته شده را جلوي علي رضا مي گذارد.و استكاني برمي دارد وچايي ديگري مي ريزد.حيدريكي بود يكي نبوداستكان چاي بالا مي رود ودر دستان ليلا قرار مي گيرد.حيدر(نماي صورت حيدر)زير آسمون خدا يه شهري بود خيلي قشنگ وزيباولي با مردماني زشت كار. تو اين شهر يه دختر با خدا هم بود كه كسي رو نداشت و هميشه سعي مي كرد به ديگران كمك كنه اما بازم مردم دوسش نداشتند .تا اين كه يه روز يه اتفاقي افتاد.سكانس19 ميدان شهر قصه روز خارجينما از پست سر جادوگر كه وسط ميدان ايستاده .مردم با لباس هاي قديمي دارند به حرف هايش گوش مي دهند صداي حيدر در کادرحیدر(تا اين كه جادوگر سياه به مردم گفت تا سه روز ديگه زشت ترين فرد شهر رو براش بفرستند وگر نه ميام )جادوگر عصايي كه به دست دارد به زمين مي كوبد وگيسوان قرمز رنگش كه بافته شده وكثيف است تكان مي خورد.حیدر(شهرتونو با خاك يكسان مي كنم وبعد سفارش كرد كه فقط زشت ترين فرد واگه اشتباهي بشه)جادوگر با دست تمام آدمهاي شهر رو نشانه مي رود.حیدر(بازم ميام وشهرتونو ویران می کنم.)(مردم شهر گشتن دنبال زشت ترين فرد شهر تا اين همه تصميم گرفتند تا دختر قصه ما رو كه صورت زيبايي هم نداشت قربوني كنند )مردم شهر كه دور ميدان جمع اند ليلا را كه در لباسي قديمي وسفيد است هل مي دهند وسط ميدان .ليلا ايستاده ودارد با ترس وبا چشمان اشك بار به مردم شهر نگاه مي كند.حیدر( واونو به قلعه سياه كه خونه جادوگر بود بفرستند)سكانس 20جاده شهر خیالی شب خارجيليلابا لباسی بسیار بلند وسفید با صورتی زخمی وخونالود فانوسي در دست دارد كه بالا مي آورد ودر جاده تاريك به راه مي افتد وپشت درختان گم مي شود.حیدر(دخترك رفت ورفت ورفت تا رسيد به قصر سياه دستشو برد بالا كه در بزنه)ليلا دست را كه لرزان است بالا مي برد.حیدر(كه در خود به خود باز شد)در با صداي ناهنجاری بازمي شود.حیدر(يه صدايي بهش گفت از پله ها بيا بالا)دامن بلند ليلا بر پله ها كشيده مي شود.حیدر(از پله ها رفت بالا ووارد تالار آيينه شد)ليلا وارد اتاق بزرگي مي شود كه دور تا دورش آينه است.حیدر(و اونجا بود که با بزرگترین حقيقت زندگيش رو به رو شد)ليلا با صورت بهت زده دست به آينه مي كشد.سكانس21 خانه حيدر شب داخليمحمد رضا از بيرون پسرش را صدا مي زند.حيدرعلي رضا جان بلند شو انگار پدرت اومد خونهعلي رضابا اكراه بلند مي شود.علی رضاخداحافظ عمو حیدرحیدرخداحافظ پسرمليلاخب ديگه منم بايد برم (با لبخند تصنعي بر لب)خداحافظحیدرخداحافظهر دو از در اتاق بيرون مي روند.سكانس 22صبح زود اتاق ليلا داخليليلا پاي دار قالي خواب است .صداي چند مرد در كادر .ليلا چشمانش را مي گشايد.مادر ليلاچند نفر رو پشت بومن با اون پسرهليلا از پنجره به بيرون نگاه مي كند .دو مرد در حال ذوب كردن قير.سكانس 23حياط خانه روز خارجيليلا از در بيرون مي آيد.مرتضي روي بامسکانس24 خیابان روز خارجیلیلا در حال حرف زدن تلفنی با یک زن است.خیابان شلوغ است.صداها نامفهوم.لیلااگه می تونین یکی دو ماه نگهش دارینزن(با صدای نامفهوم)خودت خواستی با تو زندگی کنهلیلا گوشش را می گیرد .لیلانمی گم برای همیشه فقط یکی دوماهزنببین لیلا جان ما نه وقتشو داریم نه حوصلشولیلاآخه بالاخره اون مادرتونهزنبرای تو هم زحمت کمی نکشیدهلیلابا بغض می خنددزنبازم من به داداش می گم ولی فکر نمی کنم اونم بتونهلیلاباشه پس من بعد بازم تماس می گیرم.خداحافظسکانس 25 خانه لیلا روز داخلیلیلا پای دار قالی به ساعت نگاه می کند. بلند می شود قرصهای مادر را می دهد.با چشمان سرخ از گریه.مادراز این جا میرم.لیلاتو هیچ جا نمی ریمادر(با بغض)منو بنذاز تو خیابون به خدا ناراحت نمی شم. برو پی زندگیتلیلاقرصاتو بخورمادرلیلالیلا به چشمان مادر نگاه می کند .چشمانش پر از اشک است.مادرمنو ببخش دخترمدست لیلا را می بوسد. زخم صورت لیلا را نوازش می کند.همدیگر را در آغوش می گیرند و می گریند.سکانس 26 خاطرات مادر روز خانه قدیمی داخلیمادر در حال زدن لیلای 12 13 ساله است . ناسزا نامفهوم است.یک پسر بچه ویک دختر بچه در گوشه اتاق .لیلا پرت می شود وبه بخاری می خورد صورتش زخم می شود.سکانس 27 حیاط روز خارجیلیلا با چشمان سرخ در را می گشاید. مرتضی جلوی دراست. یک ساک دستی در دست .مرتضیسلام گریه کردی؟لیلا(سرد)سلام نهمرتضیدروغ گوی خوبی نیستیدارم می رم(مکث) می خواستم ببینم شما کی می رین؟لیلادو روز دیگهمرتضیمنتظرم می مونی تا برگردم؟لیلانه نمی تونممرتضی(ناراحت)خب پس خودمو می رسونم .خداحافظلیلا(آهسته)خداحافظلیلا در را می بندد.سکانس 28 خانه لیلا روز داخلیلیلا در را می بندد تکیه می دهد به در.علی رضاطوری شده خاله؟لیلانه خالهسکانس 29 خانه نرگس روز داخلینرگس جلوی اینه با صورت آرایش کرده .نرگس(با بغض)خشگل شدی عروس خانماز خانه بیرون می رود.سکانس 30 حیاط خانه روز خارجیلیلا با کمک راننده وانت در حال بار زدن اثاثیه.صدای حیدر در کادر.حیدردارید می رید به سلامتیلیلا(با لبخند)بله دیگه باید رفع زحمت کنیم. حلالمون کنیدحیدربه سلامتی .کمک نمی خواینلیلانه دیگه همه رو بار زدیمحیدرخب موفق باشی دخترم خدا حافظحیدر برمی گردد که برود.لیلاعمو حیدرحیدربله دخترملیلااون حقیقت چی بود؟حیدر(لبخند می زند)صبح روز بعد شهر با خاک یکسان شد. چون مردمش نمی دونستن که زیبایی به سیرت انسانهاست نه به صورت ها.حیدر از کادر بیرون می رود.لیلا در فکر است.