من،ذهن،زندگی

سلامذهن انسان همیشه در حال تولید فکر و خیاله و این امر در خانم ها بیشتره شاید به خاطر هورمون ها و تغییرات اون باشه.نمیدونم واللهبه هر حال خانم ها بیشتر درگیر فکر و خیال هستند و بهتره که مواظب این موضوع باشند.من هم بعد ازدواج خیلی ضربه خوردم از ذهنم و فکراش!!الان هم هنوز دچارم که البته چند پست راجع به این موضوع نوشتم.متخصصان میگن ذهن چند ویژگی داره که من چند تاشو خبر دارم(شنیدم یا خوندم)۱-کارش فکر کردنه۲- دوست داره انرژی کمتری مصرف کنه واسه همین عادتها رو برامون شکل میده و در نتیجه تغییر عادت سخت میشه چون ازش انرژی میگیره۳-زود شروع میکنه به تصمیم گرفتن تا انرژی کمی از دست بده ،واسه همینه میگن وقتی عصبانی هستی تصمیم نگیر که کار ذهنه نه عقلت.خانم ها تو این مورد مسئله دارند مثل خودمن ؛ همسر چی میگه،ی وقت عیب نگیره ،خواهر چی مادرشوهر چی بعد خودش هم جواب میده و خلاصه تو ذهن دعوای عجیب بیخودی شکل میگیره که تمام انرژی و حال منو میگیره.نمیدونم چرا به فکرهام توجه میکنم تازگیها اینجوری شدم قبلا هم بدتر از اینا فکر میکردم ولی اذیت نمیشدم البته کمی انرژی ازم میگرفت ،الان توجه میکنم و ناراحت میشم چرا اینجوری چرا اونجوری؟ی چرا همش تو ذهنمه؟نتایج ذهنالبته از آنجایی که ذهن تحلیل گری دارم به این نتیجه رسیدم:به خاطر عیب و ایراد گرفتن های همسرجانه که باعث اضطراب و افسردگی من شد.من که خودم رو یک دختر همه چیز کامل میدونستم و برای یک زندگی مشترک پر از محبت و عشق و شادی ازدواج کردم هنوز ماهی از ازدواج نگذشته بود تمام معادلات ذهنی من به هم ریخت و این ماجرا همچنان ادامه داره...ی روز خوب ی روز پنچر روزگار?اعتنا نکندوستی میگفت اعتنا نکن ولی سخته برام.انگار همه عالم و آدم فهمیدند من چی فکر کردم اصلا هم فکر بدی نیست چون باز ریشه یابی میکنم که آره تو مهرطلبی تو به خاطر این و اون انجام دادی،بیشتر ناراحت میشم از دست خودم.در حالی که فکر و خیال درسته ریشه در رفتار اطرافیان داره .ذهن دروغ نمیگه داره بر اساس تجربیاتی که از آدم دیده نظر میده مثلا من همه کارهامو نصفه نیمه رها میکردم و بیحوصله میشدم پس الان هم در این مسئولیت جدید بر اساس گذشته پیام تو نمیتونی رهاش کن رو میده یا میگه تو تنبلی حوصله نداری بی خیالدر حالی که من میتونم و از پس زندگیم بر میام اتفاقا خیلی خوب.چاره کار من چیه اینه که به ذهن اثبات کنم من دیگه اون آدم سابق نیستم من مسئولیت پذیرم تلاش میکنم صبورم بر مسائل زندگیم .پس لطفا تو هم خودت رو اصلاح کن و به من پیام های مثبت از جنس عشق و امید و انگیزه بدهنمیدونم چقدر طول میکشه پیام ذهن درست بشه و بر اساس واقعیت الان من بشه.فعلا دارم تمرین میکنم که اعتنایی به پیام هاش نکنم هر چند انرژی زیادی ازم میگیره.امیدوارم حال ذهنم خوب بشه .دفعه پیش دو تا مشاور رفتم خیلی کمک نکردن به من البته اینترنت و زیر و رو کردم و مطالب خوبی پیدا کردم ولی هنوز به نتیجه دلخواهم نرسیدم.خوبختانه در مسیر روزهای پاک گوشی دارم موفق میشم امروز ۳ روزه که از نت استفاده نکردم??و امیدوارم که ادامه داشته باشه.اابته هنوز برنامه هایی که گذاشتم برا خودم خیلی کم عمل میکنم شاید اینا هم اثر گذاره روی پیام های مغزی ولی در رابطه با خانواده خدا خودش شاهده که کم نذاشتم با همین حال بد و خراب کارانو به خوبی انجام دادم و هیچکس متوجه نشده که در درون من چه خبره .شاید من تحت تاثیر ذهن قرار گرفتم به جای اینکه ذهن رو اثرپذیر کنم و بهش کمک کنم تا بفهمه من ادم سابق نیستم.من الان مادر سه بچه ام که به خوبی از پسشون بر میام.همسر مرد حساسی هستم که تونستم خودمو با حساسیتهاش وفق بدم و بپذیرم.تو امور خانه هم خوبم همه چیز سرجاشه.صبح ها اولین کاری که انجام میدم درست کردن ناهاره ،البته آشپزیم هم خوبه?در امور مربوط به خودم هم خوبم مطالعه دارم مینویسم صوت گوش میدم ار تباطاتم هم خوبه .اما حسم نسبت به خودم منفیه و اینا همش به خاطر باور کردن دروغها و فریبهای مغزه واسه نجات و بقای خودش.تازه از فکرهام خجالت میکشم و شرمنده ام?چرا؟هیچکس از این فکرها خبر نداره جز خودم و شما...خنده داره ذهن خودش فکر میکنه و خودش هم احساس خجالت و شرم و گناه رو در وجودم بیدار میکنه.چرا من اینقدر به ذهنم گیر میدم و در موردش مینویسم؟چون ذهنم اذیت میکنه منو بی دلیل و خودم هم بی دلیل درگیرش هستم..میگن نوشتن کمک میکنه و گفتنش برای آدمهای دیگه تا از این ترسی که خودش غالب میکنه نجات پیدا کنم .این تایپ کردن هم مثل نوشتن با خودکار اثر داره؟?