پیش‌بینی آینده اپیدمی ویروس کرونا

منتشرشده در: روزنامه ABC استرالیا به تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۰ نویسنده: Tegan Taylorلینک مقاله اصلی: https://www.abc.net.au/news/health/2020-03-07/coronavirus-covid-19-pandemic-scenarios/12023442در اوایل این هفته، نخست‌وزیر استرالیا "مارک مک گووان" گفت مدل‌سازی نشان می‌دهد که ویروس کرونا در ماه آوریل یا می در استرالیا در حال گسترش خواهد بود و اوج این اپیدمی در ماه آگوست رخ خواهد داد.اما این پیش‌بینی‌ها از کجا می‌آیند و چقدر محتمل هستند؟ در سراسر جهان، از جمله در استرالیا، پیش‌بینی‌های جهانی به شدت در حال تلاش برای پیش‌بینی نحوه عملکرد کووید۱۹ هستند.این‌ها مواردی است که تاکنون می توانند به ما بگویند و مواردی که نمی‌توانند. چگونه یک دشمن ناشناخته را پیش‌بینی کنیمدرک محققان از کروناویروس جدید، SARS-CoV-2، از زمانی که برای اولین بار به عنوان یک بیماری مرموز در ووهان چین در دسامبر ۲۰۱۹ ظاهر شد، افزایش یافته است. اکنون ما ایده بهتری در مورد چگونگی انتشار این ویروس و در معرض خطر بودن آن داریم و تحقیقات جدید در مورد این ویروس تقریبا هر روز منتشر می‌شود. اما هنوز خیلی چیزها هست که نمی‌دانیم.جیمز مک کیو، متخصص امراض مسری دانشگاه ملبورن که بخشی از تیمی است که مدل‌های پاندمی بالقوه برای دولت استرالیا ایجاد می‌کنند، می‌گوید که مدل‌ها تنها به خوبی اطلاعاتی هستند که می‌توانید در آن‌ها وارد کنید. در حال حاضر، کمبود اطلاعات در مورد کروناویروس جدید، تشخیص چگونگی شیوع آن در استرالیا را بسیار سخت می‌کند.دو عامل بر چگونگی گسترش ویروس تاثیر می‌گذارند: زمان تولید آن (زمانی بین زمانی که یک فرد آلوده می‌شود و زمانی که فرد دیگری را آلوده می‌کند) و تعداد تکثیر آن یا R0، (به طور سست، تعداد متوسط افرادی که یک فرد آلوده به آن مبتلا می‌شود).این ها بر آنچه که موثرترین اقدامات کنترلی ممکن است باشد تاثیر می‌گذارند، اما محققان هنوز مشخص نکرده اند که این دو عامل چگونه در شیوع کووید ۱۹ با هم‌کار می‌کنند. به گفته پروفسور مک‌کیو: «با داده‌های همه‌گیر اولیه، هنوز هم با زمان نسل طولانی و R0 بالا، یا زمان نسل کوتاه و R0 پایین سازگار است. و آن‌ها بر میزان موثر بودن اقدامات کنترلی تاثیر می‌گذارند. ما بر روی آن کار می‌کنیم، اما هنوز نمی‌توانیم هیچ کدام از آن پیش‌بینی‌های قطعی را انجام دهیم.»این بدان معنی است که در این مرحله پروفسور مک کیو نمی‌تواند شمار افرادی را که احتمال ابتلا به این بیماری وجود دارد، به شدت بیمار شود یا در اثر این بیماری بمیرد را مشخص کند. اما اگر چه اعداد در حال حاضر اسفنجی هستند اما آنچه ما می‌دانیم هنوز هم می‌تواند به ما کمک کند که آماده شویم.ما چه می‌دانیم؟همه‌گیری‌های گذشته و اطلاعات در حال ظهور در مورد این ویروس خاص همگی سناریوهای احتمالی افرادی مانند پروفسور مک کیو را نشان می‌دهند. او می‌گوید، براساس افزایش موارد در نیو ساوث ولز و جاهای دیگر، به نظر می‌رسد که ما در آستانه انتقال پایدار هستیم - یعنی، زمانی که یک ویروس در سراسر جامعه در حال گسترش است. او گفت: «مدل‌های ما نشان می‌دهند که اگر ما نتوانیم بطور قطعی جلوی کووید ۱۹ در استرالیا و جهان را بگیریم، در دوتا چهار ماه آینده به اوج خود خواهد رسید.»واکنش ما نسبت به شیوع بیماری در اینجا بر زمان بروز این موارد و میزان آن تاثیر می‌گذارد.یک مثال از اقدامات کاهش اختلاف می‌تواند شدت یک همه‌گیری را نشان دهد.بدترین سناریو که توسط پروفسور مک کیو و همکارانش مدل‌سازی شده‌است، اوج بسیار بالایی از موارد را دارد - به این معنی که تعداد زیادی از افراد همگی در یک زمان بیمار خواهند شد.«[ آن سناریو ] بسیار غیر واقعی است زیرا این ایده است که ما رفتار خود را تغییر نمی‌دهیم، ما هیچ استراتژی واکنش کنترلی نداریم. و البته ما این کار را خواهیم کرد. و آن‌ها باید تفاوت قابل‌توجهی در نحوه گسترش این بیماری ایجاد کنند.»فعالیت‌هایی مانند ایجاد فاصله اجتماعی در زمانی که بیماری در استرالیا شروع به گسترش می‌کند در واقع باعث طولانی شدن این بیماری همه‌گیر می‌شود. با اینکه این متناقض به نظر می‌رسد، اما نتیجه کلی بهتری دارد.او گفت: «این کار مدت زمانی که در آن فعالیت انتقال در بین مردم وجود دارد را افزایش خواهد داد، اما بزرگی و بار کلی سیستم بهداشتی به مراتب کاهش خواهد یافت. با کند کردن سرعت آن، بار در هر نقطه از زمان پایین‌تر خواهد بود و ما زندگی‌ها را نجات خواهیم داد. در کل مردم کمتری [ مبتلا خواهند شد ] و برای کسانی که بیمار هستند، با این وجود، فشار کم‌تر بر روی سیستم بهداشتی امکان مراقبت بهتر از این افراد را فراهم خواهد کرد.»طرح واکنش اضطراری دولت، که هفته گذشته به اجرا گذاشته شد، پرچم‌هایی که رویدادهای بزرگ را لغو کردند، مراکز مراقبت از کودکان را بستند و خانه‌های سالمندان را به عنوان اقدامات بالقوه تعطیل کردند.پروفسور مک کیو گفت که این تلاش‌های کنترلی متمرکز در مقیاس بزرگ تفاوتی در مدل‌ها ایجاد می‌کنند. اما برخی از مهم‌ترین تفاوت‌ها ناشی از اعمال کوچکی است که افراد می‌توانند در زندگی روزمره خود انجام دهند: شستن دست‌ها، تمرین شیوه سرفه، دور ماندن از دیگران اگر بیمار شوید.او گفت: «من همیشه نگران این هستم که مردم فکر کنند که وقتی این اتفاق بیفتد، هیچ کاری نمی‌توانید در مورد آن انجام دهید، اما این نمی‌تواند فراتر از حقیقت باشد. آنچه که این مدل می‌گوید این است که اگر هر کسی بتواند تغییرات کوچکی در روال روزانه خود ایجاد کند، دست‌هایش را بشوید، دست ندهد، و آگاه باشد که چه زمانی ممکن است با افراد عفونی در تماس باشید، یا اگر عفونی بودید، چطور می‌توانید سطح انتقال خود به بعد را کاهش دهید … [ که ] می‌تواند منجر به مزایای بزرگ سلامت عمومی شود.»همه‌گیری ناشی از ویروس کرونا تا چه مدت طول خواهد کشید؟یکی از سوالاتی که در حال حاضر در ذهن بسیاری از مردم وجود دارد این است که «این بیماری همه‌گیر تا چه مدت طول خواهد کشید؟»باز هم، این چیزی نیست که بتوانیم یک عدد یا تاریخ را مشخص کنیم. اما مدل‌های پروفسور مک کیو سرنخ‌هایی دارند. او گفت «که احتمالا کووید پس از این اپیدمی اولیه به یک بیماری فصلی دائمی در انسان‌ها تبدیل خواهد شد. درست مانند [ آنفلوآنزای خوکی ۲۰۰۹ ]، این ویروس یک اپیدمی اولیه بزرگ ایجاد خواهد کرد که شاید به دنبال آن امواج بعدی عفونت ایجاد شوند و سپس به سطوح پایین کاهش پیدا کنند. اما احتمال ندارد که واقعا ناپدید شود، درست مانند آنفولانزای فصلی که هر سال واقعا ناپدید نمی‌شود. این با سارس متفاوت است - که ما واقعا آن را حذف کردیم، زیرا ما قبل از اینکه سارس بتواند خود را به طور کامل در جمعیت انسانی تثبیت کند، با موفقیت آن را کنترل کردیم.»سریع یا دقیق: یکی انتخاب کنیدمدل‌های پیش‌بینی بیماری می‌تواند از برون‌یابی بسیار ساده ارقام فعلی تا مدل‌های بسیار دقیق که هر فرد را در جمعیت شبیه‌سازی می‌کنند، متفاوت باشد. مدل‌های ساده‌تر برای تولید سریع‌تر از مدل‌های دقیق هستند، اما دقت آن‌ها کم‌تر است، و این خطی است که دولت در حال حاضر با مدل‌سازی خود در حال راه رفتن است. و البته، این مدل‌های با جزییات بیشتر با اطلاعات محدود در مورد خود ویروس محدود می‌شوند.میخاییل پروکوپنکو از دانشگاه سیدنی نیز با استفاده از سرشماری و داده‌های دیگر به بازسازی هر یک از اعضای جمعیت استرالیا به شکل دیجیتال می‌پردازد و راه‌های مختلفی را برای بروز یک همه‌گیری در نظر می‌گیرد. مدل‌های تیم او نشان خواهد داد که چگونه این بیماری ممکن است در طول زمان از نظر جغرافیایی در سراسر استرالیا گسترش یابد، چه نسبتی از جمعیت احتمالا آلوده خواهند شد و در چه روزی اوج اپیدمی رخ خواهد داد. اما حتی نتایج اولیه پیش‌بینی‌های او هنوز چند هفته به طول می‌انجامد.این مقاله با استفاده از مترجم مقاله پزشکی به صورت خودکار ترجمه و با بازبینی محدود انسانی منتشر شده است.