راز ناخودگاه

ضمیر ناخودآگاه مان هیچ شوخی ای با ما ندارد نمی تواند تفاوت میان واقعیت و خیال را بفهمد در نتیجه هر چه که ما مکررا به آن فکر می کنیم در زندگی مان نقش خواهد بست. زیگموند فرویداز کل آگاهی فقط 5% خودآگاه و 95% ناخودآگاه است. جهان فکری ما همواره مملو از کانالهایشی است که از خودآگاه به نا خودآگاه راه پیدا می کنند. هر اندیشه، هر قضاوت، و هر احساسی که ما در لحظه به لحظه زندگی تجربه می کنیم بلافاصله بک آپ گرفته می شود و یک نسخه از آن تجربه به اعماق ناخودآگاه ما فرستاده می شود. نفس کشیدن من..راه رفتن من..احساسات من که در هر موقعیت بی اراده خودنمایی می کنند همگی بخشی از ناخودآگاه من هستند! البته این ناخودآگاه گاهی نیز برای دیگران ملموس تر هست نسبت به خودمان، آنها به ناخودآگاه ما عادت ندارند و با آن زندگی نکرده اند اینگونه است که هنگامی آنها با ناخودآگاه ما روبرو می شوند گویی بیشتر از خود ما متوجه غلظت آن میشوند. به همین دلیل است که گاهی دیگران برای عملی ما را ستایش می‌کنند اما اندکی با خود می اندیشید که چندان هم کار بزرگی نکرده ایم اما دیگران چقدر ما را مورد تحسین قرار می دهند.ناخودآگاه دنیای بی ریا و بی سانسورِ خودِ واقعیِ ما است ناخودآگاه مخزنی است که هسته هستی ما در آنجا است. اگر بتوانید کنترل ناخودآگاه را در دست بگیرید یعنی کنترل جهان را در دست دارید. ذهن قدرتی بی پایان دارد اگر می‌خواهی ناخودآگاه را برنامه ریزی کنی باید ورودی ذهن را کنترل کنید باید عادت ها را تغییر دهید باید خود را مجبور به تغییر کنید و در این کار آهسته اما پیوسته به پیش بروی.چرا که اگر با سرعت بخواهید جلو بروید دچار تنش می شوید همواره یکی از عوامل عجله کردن استرس است ممکن است ما را سریع‌تر به خواسته هایمان برساند اما باید سنگینی فشار روانی را متحمل شویم.انسان‌ها همیشه در حالت اضطرار و فوریت دچار استرس می‌شوند مثل هنگامی که برای رسیدن به قرار ملاقات دیرتان می شود یا مادامی که فرصت کمی برای مرور درسها برای امتحان دارید. استرس در حد کم خوب است اما اگر دائمی شود به روان ما آسیب می‌زند اما درباره پیوستگی باید گفت: که اگر در هدفی که ما مد نظر داریم تداوم نداشته باشیم هر قدر هم که در آن زمینه مهارت داشته باشیم به آن نخواهیم رسید. پس از توضیح آهستگی و پیوستگی برگردیم به بحث اصلی یعنی ناخودآگاه جایی که مخزن باورهای ما را شکل می‌دهد!انیمیشن درون و بیرون، فیلمی بی نظیر که با زیبایی هرچه تمام تر جهان احساسات و ناخودآگاه را به تصویر می کشد. در این فیلم هر یک از ویژگی های روانی مانند خشم، شادی، غم، نفرت در شخصیت های کارتونی نمایش داده می شود که در ذهن ما هستند و در هر موقعیت یکی از آنها کنترل ذهن را بر عهده می گیرد و به ناخودآگاه ما دستور می دهد در آن لحظه چگونه رفتار کنیم. به یاد دارم شخصا وقتی کودک بودم در مدرسه در بسیاری از دروس نمرات ضعیفی را به دست می‌آوردم این راندمان حتی پس از جدا شدن پدر و مادرم نیز بدتر تر شد و تقریباً این موضوع در باور من ریشه دوانده بود که من تنبل هستم و همیشه هم انتظار داشتم که همان طوری رفتار کنم رفتار کنم که درخور یک دانش آموز ضعیف است.پس از مدتی که فارغ‌التحصیل شدم به روانشناسی خودشناسی و علم علاقه پیدا کردم به طوری که به جز ۸ ساعت خواب بقیه وقت را صرف مطالعه و تحقیق می کردم هر چه جلوتر می رفتم چشم و گوشم بازتر می شد در سن ۲۰ سالگی تصمیم گرفتم مهاجرت کنم آن هم تنها و حتی بدون در جریان گذاشتن خانواده‌ام. تصمیم گرفتم از آن لحظه به بعد جهان ذهنم را تغییر دهم و تبدیل به کسی شوم که خودم می خواهم من کوه‌ها..دریاها.. کشورها.. شهرها.. روزها.. و شب‌های زیادی را پشت سر گذاشتم تا سرانجام پا به کشوری که قصد آن را داشتم گذاشتم. اکنون که حدود سه سال از آن زمان می‌گذرد کاملاً احساس می‌کنم که با آن خودی که من در گذشته داشتم بیگانه شده ام در این مدت با تمام سختی‌ها تمرکزم را بر روی یادگیری زبان و ادامه تحصیل قرار دادم به طوری که وقتی با هر شخصی به زبان دوم صحبت می‌کنم با کمال شگفتی می گوید تاکنون کسی را ندیده است که در این مدت کم زبان دوم را به این خوبی صحبت کند همچنین به دلیل عشقی که از کودکی به روان‌شناسی داشتم مطالعات زیادی در این زمینه انجام داده‌اند که درک مرا از زندگی چندین برابر کرده است.اکنون به خوبی می‌دانم که دلیل اصلی افت تحصیلی من در گذشته باورهای خود من بوده است. ماتریکسی که ما در آن زندگی می کنیم نتیجه باورهای ماست. به قول دارن‌ هاردی این باور شامل تمام آنچه که آموخته ایم و تجربه کرده‌ایم میباشد. مدت‌ها پیش در کتاب چهار میثاق از دون میگوئل روئیز جمله‌ای را خواندم که هرگز فراموش نمی کنم نوشته بود: ما در جهان دو قاضی داریم قاضی درون و قاضی بیرون وقتی ما خودمان را تمجید و یا تحقیر می‌کنیم قاضی درون ما حکم می‌دهد و زمانی که باور ما شکل بگیرد قاضی بیرون آن را اجرا می‌کند. به عقیده من برای ایجاد باورهای مثبت لازم است که ما در دنیای واقعی نیز واقعاً کار مثبتی انجام دهید لازم است به فکر سازندگی باشیم زمانی که ما در این فرکانس ذهنی قرار می‌گیریم به ناخودآگاه دستور می دهیم تا در هر شرایطی به ما راه‌حل نشان بدهد.ناخودآگاه ما آنقدر قدرتمند است که حتی روی صدای ما چهره ما و زبان بدن ما تاثیر می‌گذارد اگر من بر این تمرکز کنم که فن بیان خوبی دارم و دائماً تمرین کنم تا در این زمینه هر روز از هر جهت بیشتر رشد کنم شک نکنید پس از مدتی افرادی که با آنها برخورد میکنم به من خواهند گفت که تو چه خوب و لفظ قلم صحبت می کنی!چنانچه این اتفاق برای من بارها پیش آمده است اگر من به باشگاه بدنسازی بروم و باور کنم که هر روز اندام من زیباتر می شود و این تلقین بخشی از ذهنیت من به شود مطمئنا در آینده هم من خودم را در آن فرم ایده‌آل می‌بینم و هم افرادی که در نزدیکی من هستند متوجه این تغییرات مثبت من می شوند. چنانکه این تجربه زیبا را در گذشته داشته ام.یک نکته بسیار مهم حتی اگر شما عملی را انجام دهید که به آن باور ندارید اما برای رسیدن به یک هدف خاص دارید آن را انجام می دهید و تکرار می کنید آن نیز وارد ناخودآگاه شما می شود و بر شخصیت شما اثر می گذارد.به ضرس قاطع هنرپیشگانی که در عرصه سینما ایفای نقش می‌کند نقشی که با آنها داده می‌شود حتی بر رفتارها و صفت های شخصی آنها نیز اثر می‌گذارد بازیگری که همواره در نقش کمدین ظاهر می‌شود این فرد رفته رفته در زندگی شخصی خود نیز شوخ طبعی و روحیه سرزنده تری را از خود نشان می‌دهد. در نتیجه رفتاری را که شما از خود به هر قصد و نیتی (به عمد و با خودآگاهی) انجام می دهید حتی اگر ساختگی باشد باید بدانید که ناخودآگاه هیچ تفاوتی میان واقعی و ساختگی خوب یا بد قائل نمی شود و ان را بدون رودربایستی می پذیرد و سعی می کند آن را تبدیل به رفتار غالب شما کند.تمام آنچه که شما در این چند سطر خواندید حاصل سالها تجربه های گوناگون و مطالعات بی‌وقفه من در زمینه شناخت عملکرد ذهن است اگر لازم است که من در مقالات بعدی با زبان غیر رسمی مطالب را بنویسم لطفاً نظرتان را درک کنید تا در صورت لزوم شیوه نگارش خود را عامیانه تر کنم.با آرزوی بهترین ها..