مشاوره روانکاوی: رسیدن به درک عمیق تر از خود

مشاوره روانکاوی یا تراپی روانکاوی، یک روش عمیق درمانی است که به هدف آشکار کردن افکار و احساسات ناخودآگاه یا مدفون شده در ضمیر ناخودآگاه انجام می‌شود. این روش به منظور بررسی تجربیات و احساساتی که اغلب از دوران کودکی شکل گرفته‌اند و به طور ناخودآگاه سرکوب شده‌اند، به کار گرفته می‌شود. در این مسیر، درمانگر و مراجع با همکاری و تعامل مشترک، به بررسی تأثیر این خاطرات پنهان و افکار ناخودآگاه بر تفکر، رفتار و روابط فرد در دوران بزرگسالی می‌پردازند. این نوع درمان از نظریات پایه‌ای روانکاوی که از زمان زیگموند فروید (Sigmund Freud) ایجاد شده، الهام می‌گیرد.آشنایی با رویکرد روانکاویایده‌های زمان فروید در اوایل قرن بیستم در اتریش، تعداد زیادی طرفدار پیدا کرد. فروید به همراه سایر تحلیل‌گران برجسته و معاصر او، از جمله آلفرد آدلر، کارل یونگ و اتو رنک، به عنوان یک گروه تشکیل‌دهنده، انجمن روانشناسی چهارشنبه‌ها را تأسیس کردند، که بعداً به عنوان انجمن روانکاوی وین شناخته می‌شد. اعضای این گروه نوآور، در منزل فروید به هم جمع می‌آمدند تا در مورد مطالعات موردی و یا ارائه‌های علمی خود بحث و تبادل نظر کنند.فروید باور داشت که انسان تنها زمانی می‌تواند با مشکلات و تعارضات خود مقابله کند که افکار ناخودآگاه خود را درک و در معرض نور بیاورد. به اعتقاد او، اگر این تعارضات پنهان به مرحله آگاهی نرسند، افراد همچنان دچار رنجش‌های روانی و تضادهای داخلی دیگری خواهند شد. این مفهوم در تئوری‌های روانکاوی او به خوبی بیان شده است.روانکاو چه کاری انجام می دهد؟بعد از مطالعه مقدمه فوق، احتمالاً این سوال برایتان پیش می‌آید که این روش درمانی می‌تواند برای کدام اختلالات مورد استفاده قرار گیرد؟ در این بخش، به توضیح این مسئله می‌پردازیم.ما اشاره کردیم که در تراپی روانکاو، به گذشته مراجعه‌کننده توجه می کند تا به او کمک کند زمان حال را بهتر درک کند. در طول جلسات، موضوعات و مضامین به تدریج ظاهر می‌شوند و درمانگر نیز سعی می‌کند آنها را با تجربیات گذشته و رفتارهای فعلی ارتباط بدهد و آنها را برجسته کند. در این فرآیند، ممکن است بیماران از الگوهای رفتاری خود - حتی در موارد آشکار یا آسیب‌زننده - که نمی‌دانند به طور ناخودآگاه از آنها استفاده می‌کنند، آگاه شوند.تحقیقات انجام‌شده در حوزه روان درمانی نشان می‌دهد که تکنیک‌های سایکو آنالیز به طور معمول در درمان اختلالات خلقی به خوبی عمل می‌کنند. در واقع، شواهد حاکی از آن است که افرادی که از روانکاو بهره‌برده‌اند، در مقایسه با افرادی که درمان‌های دیگری را تجربه کرده‌اند، کمترین مشکلات بین فردی و علائم افسردگی را تجربه کرده‌اند. مطالعات دیگر نیز نشان می‌دهد که پس از تکمیل درمان روانکاوی، تا 77 درصد از بیماران بهبود قابل توجهی در علائم، مشکلات بین فردی، کیفیت زندگی و رفاه خود را تجربه کرده‌اند، و این درصد حتی می‌تواند تا 80 درصد افزایش یابد. بر اساس این نتایج، روانکاوی می‌تواند در درمان اختلالات زیر مؤثر باشد:1. افسردگی2. چالش‌ها و تروماهای عاطفی3. احساس کم ارزشی4. الگوهای رفتار عصبی5. الگوهای رفتاری خود ویرانگر6. انواع اختلالات شخصیت (مانند شخصیت ضداجتماعی)7. مشکلات هویتی8. روابط زناشویی9. مشکلات جنسیتی و...این نتایج نشان می‌دهند که روانکاوی به عنوان یک روش تراپی گسترده، می‌تواند در درمان مجموعه گسترده‌ای از مشکلات روانی و رفتاری کمک کننده باشد.بنابراین، مشاوره روانکاوی می‌تواند برای افرادی که با نگرانی‌های عاطفی خاصی دست و پنجه نرم می‌کنند یا حتی برای افرادی که تمایل به داشتن درک عمیق‌تری از خود دارند، مناسب باشد. اما باید توجه داشت که روانکاوی به عنوان یک روش درمانی طولانی‌مدت شناخته می‌شود، بنابراین برای افرادی که به دنبال راه‌حل‌های سریع و تمرکز بر روش‌های درمانی هستند، ممکن است کمک کمتری ارائه دهد.بعضی از پژوهشگران در زمینه روانشناسی به این نتیجه رسیده‌اند که به دلیل خصوصیت‌های درمانی موجود در روانکاوی، این روش برای مسائل عمومی‌تری مانند اضطراب، مشکلات در روابط، مسائل جنسی یا کاهش اعتماد به نفس، مناسبتر است. علاوه بر این، فوبیا، اختلال اجتماعی و مشکلات خواب نیز از مثال‌های دیگری هستند که ممکن است با استفاده موثر از درمان روانکاوی مدیریت شوند. روانکاوی همچنین می‌تواند به صورت گروهی نیز مورد استفاده قرار گیرد و به آن به عنوان تحلیل گروهی یا گروه درمانی اشاره می‌شود. در این شیوه از درمان، تکنیک‌های روانکاوی به کار گرفته می‌شوند و در کنار آن، فرآیند کارکردهای میان افرادی را ترویج می‌دهد.هدف اصلی و اهمیت بالاترین هدف در روانکاوی، کاهش قابل توجه علائم مرتبط با مشکلات روانی است. با این وجود، قبل از انتخاب یک روش درمانی، همیشه بهترین کار این است که با یک درمانگر که دارای تجربه و شناخت کافی از موضوعات روانی است، درباره علائم و نگرانی‌های خود صحبت کنید. همچنین، در طول جلسه مشاوره اولیه، تا حد امکان سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد فرآیند درمان روانکاوی را به دست آورید تا ببینید آیا این رویکرد مناسبترین گزینه برای شماست یا نه.آشنایی با رویکرد روانکاویدر مقدمه به این نکته اشاره شد که روانکاوی نه تنها یک روش درمانی است بلکه یک نظریه روانشناختی نیز است که توسط فروید ارائه شده است. در جلسات مشاوره روانکاوی، همانند مشاوره فردی، از روش‌های متعددی برای کشف محتویات ضمیر ناخودآگاه استفاده می‌شود. به عنوان مثال، فروید در زمان ابداع این روش درمانی از بیماران خود خواست که در حین دراز کشیدن روی کاناپه، درباره رویاها و خاطرات کودکی‌شان صحبت کنند و در همین حین او نیز مشغول یادداشت گرفتن از این صحبت‌ها می‌شد.با توجه به مکانیسم‌های دفاعی و نیروهای قطعی که در ناخودآگاه عمل می‌کنند و که به سادگی قابل دسترسی نیستند، روانکاوی به شکل کلاسیک خود یک فرآیند زمان‌بر است که معمولاً شامل 2 تا 5 جلسه در هفته و به مدت چندین سال است. این رویکرد از اهمیت بررسی تنها کاهش علائم منزوی به تنهایی مصرف نمی‌کند، زیرا در صورتی که تعارضات اصلی حل نشوند، علائم به طور دوری باز می‌گردند. به عبارت دیگر، این شیوه تحلیلی مانند یک صفحه خالی عمل می‌کند که مشتری می‌تواند از آن برای افشای محتویات ناخودآگاه خود استفاده کند. همچنین، روانکاو از تکنیک‌های مختلفی به عنوان تحریک‌ها برای ایجاد بینش‌هایی درباره رفتار و معناهای علائم استفاده می‌کند که در ادامه به توضیح آنها می‌پردازیم.تکنیک های روانکاویدر روانکاوی نیز از تکنیک‌های متعددی استفاده می‌شود تا به روانکاو کمک کند تا بینش‌های مفهومی درباره رفتار و معانی نمادین علائم فراهم کند. در زیر به معرفی برخی از این تکنیک‌ها می‌پردازیم.تکنیک لکه های جوهرتکنیک لکه‌های جوهر، یکی از تکنیک‌های مورد استفاده در روانکاوی است که اصطلاحاً به عنوان "لکه جوهر" شناخته می‌شود. این تکنیک معمولاً از یک صفحه ساده و یک قطره جوهر استفاده می‌کند که بر روی صفحه انداخته می‌شود و در آن نقاط متفاوتی ایجاد می‌کند. این لکه جوهر به تنهایی معنای خاصی ندارد و مبهم است، اما اهمیت اصلی این تکنیک در تفسیری است که مراجعه‌کننده از آن استخراج می‌کند.افراد مختلف، بسته به تجربیات و ارتباطات ناخودآگاهی که دارند، ممکن است معانی و تفسیرهای مختلفی را برای این لکه جوهر ارائه دهند. به عبارت دیگر، لکه جوهر به عنوان یک نماد و آزمایشی فرافکنی شناخته می‌شود، زیرا در آن، بیمار اطلاعات و تصاویر ناخودآگاه خود را برای تفسیر این لکه‌های جوهری به کار می‌برد.به هر حال، باید توجه داشت که برخی از روانشناسان رفتاری مانند اسکینر (Skinner) از این روش به عنوان یک روش ذهنی و غیر علمی انتقاد کرده‌اند. در این شیوه، روانکاو یک لکه جوهر را بر روی یک صفحه ساده قرار می‌دهد و از مراجع می‌خواهد تا آن را به شکل آزاد توصیف و تفسیر کنند تا معانی نهان و نمادین را کشف کنند.لغزش های فرویدیافکار و احساسات ناخودآگاه ممکن است به صورت ناخودآگاه به ضمیر خودآگاه منتقل شوند، این پدیده را اغلب به عنوان "لغزش های فرویدی" یا "لغزش های زبانی" می‌شناسند. به این معناست که ما ممکن است آنچه در ذهن خود داریم را در اثر گفتار ناخودآگاهی که داریم، آشکار کنیم، حتی اگر قصد انتقال آن را نداشته باشیم. به عنوان مثال، ممکن است در زمانی که قصد داریم شخصی را صدا بزنیم، ناخودآگاه نام یا اسم شخص دیگری را به جای او بیان کنیم و از نام دیگری او را صدا بزنیم.فروید اعتقاد داشت که این لغزش‌های زبانی راهی به ضمیر ناخودآگاه ارائه می‌دهند و این لغزش‌ها همواره دارای معنی و تأثیری ندارند. به عبارت دیگر، این نوع خطاها ناشی از رویدادهای بی‌دلیل و اتفاقی نیستند و ممکن است نقش مهمی در روانشناسی فرد داشته باشند.تداعی آزادتداعی آزاد یک تکنیک مهم در درمان روانکاوی است که در آن بیمار اجازه می‌دهد هر چیزی که به ذهنش می‌آید را بی‌تردید بیان کند. در این تکنیک، درمانگر به بیمار یک کلمه یا موضوع مشخصی ارائه می‌دهد و سپس بیمار بلافاصله با اولین کلمه یا ایده‌ای که به ذهنش می‌رسد به آن پاسخ می‌دهد. هدف از این تمرین این است که تکه‌هایی از خاطرات و احساسات ناخودآگاه که معمولاً در زیر سطح آگاهی ما مخفی هستند، به سطح آگاهی بیرون آمده و از طریق این تبادل کلامی بیان شوند.درمان اختلالات روانی با روانکاویاما باید توجه داشت که تداعی آزاد به خودی خود ممکن است برای همه بیماران مفید نباشد. برخی از بیماران ممکن است مقاومت کنند و نتوانند تمامی افکار و احساسات ناخودآگاه خود را بیان کنند. در چنین مواردی، این روش تداعی آزاد ممکن است موثر نباشد. از سوی دیگر، وجود مقاومت اغلب به عنوان یک نشانه مهم درمانی در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، اگر بیمار تمایلی به گفتن آنچه در ذهن دارد نداشته باشد و مقاومتی نشان دهد (مثلاً با مکث‌های طولانی)، این ممکن است نشان دهنده نزدیک شدن به ایده‌ها و احساسات سرکوب شده مهم در ذهن او باشد که نیاز به بررسی و تحلیل بیشتر توسط درمانگر دارد.فروید معتقد بود که در تداعی آزاد، برخی از بیماران ممکن است تجربه‌های عاطفی شدیدی را تجربه کنند که به نظر می‌آید که آنها تجربه‌های گذشته خود را دوباره زنده کرده‌اند، مثلاً تجربه جنگ یا تجاوز جنسی. این تجربیات احساسی شدید معمولاً اطلاعات مهمی از مشکلات بیماران را به فروید ارائه می‌دهند و به وی کمک می‌کنند تا بهتر درک کند که چگونه مشکلات ذهنی و عاطفی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهند.تحلیل رویابه گفته فروید، تحلیل رویاها می‌تواند درک ناخودآگاه فرد را تسهیل کند و به عنوان یک دروازه به سوی ناخودآگاه عمل کند. او ارائه داد که ذهن خودآگاه انسان مانند یک سانسورچی عمل می‌کند که در طول روز هوشیار و فیلتر می‌کند، اما زمانی که به خواب می‌رود، این سانسورچی کمتر متعامل و هوشیار می‌شود. به عبارت دیگر، در خواب، افکار و احساسات ناخودآگاه که در واقعیت ممکن است توسط ذهن خودآگاه سانسور شوند، فرصت دارند به طور آزادتر به سطح آگاهی بیرون بیایند.با این حال، باید تمایز میان محتوای آشکار و پنهان رویاها را در نظر گرفت. محتوای آشکار رویا آنچه که ما به یاد داریم و تجربه می‌کنیم را نمایش می‌دهد. اما محتوای پنهان یا معنای واقعی رویاها، اغلب دارای اهمیت جنسی است و ممکن است در تحلیل روانکاوی به عنوان نمادهایی از موضوعات جنسی تفسیر شود.در درمان روانکاوی از تکنیک‌های تحلیلی برای کمک به فرد در رهاسازی افکار، تجربیات و احساساتی که ممکن است در ناخودآگاه سرکوب شده باشند، استفاده می‌شود. این تکنیک‌ها، عموماً نسخه‌های اصلاح شده از تحلیل رویاهای فرویدی اولیه هستند و به طور کلی با شدت کمتری اجرا می‌شوند.در تکنیک‌های روانکاوی، عناصر کلیدی متعددی وجود دارند که در فرآیند بهبود مراجعان نقش اساسی ایفا می‌کنند:1. رابطه درمانگر-بیمار: رابطه بین درمانگر و بیمار در درمان روانکاوی دارای اهمیت بسیاری است. این رابطه به تئوری‌های دلبستگی اطلاق می‌شود که بر تأثیر کیفیت ارتباط بین نوزاد و والدین تمرکز دارد. در فرآیند درمان، ایجاد یک رابطه اعتمادی و پذیرش کننده میان درمانگر و مراجع از اهمیت بالایی برخوردار است.2. انتقال احساسات و نیازهای گذشته به زمان حال: در روانکاوی، مطالبات و احساسات گذشته فرد به طور ناخودآگاه به رویدادها و روابط فعلی منتقل می‌شوند. این پروسه به فهم عمیق‌تری از رفتارها و احساسات فعلی افراد کمک می‌کند.3. مقاومت: مراجعان در طول درمان ممکن است با مقاومت مواجه شوند. مقاومت به معنای مقاومت در مقابل آشکارسازی احساسات دردناک و سرکوب شده است. درمانگر با مشتاقی به مراجع کمک می‌کند تا این مقاومت‌ها را شکل دهند و در راه حل آن‌ها کمک می‌کند.4. بهبودی: در نهایت، هنگامی که مراجعان قادر به مواجهه با مسائل خود و تجربه کمتری از مقاومت هستند، بهبودی شروع می‌شود. آن‌ها قادر به درک بهتر انگیزه‌ها و رفتارهای خود می‌شوند و این به طور معمول باعث تغییرات مثبت در زندگی شخصی و ارتباطاتشان می‌شود.درمان روانکاوی چه تاثیری دارد؟در بخش‌های پیشین به طور مختصر به اثربخشی درمان روانکاوی اشاره کردیم. این اثربخشی توسط مطالعات متعددی نیز تأیید شده است. به عنوان مثال، یک متاآنالیز انجام شده توسط مجله علمی World Psychiatry، تأثیر مثبت درمان روانکاوی را بر درمان علائم افسردگی به همراه داشته و در بسیاری از موارد این نوع درمان به همان اندازه یا حتی بیشتر از سایر روش‌های درمانی در کاهش علائم افسردگی مؤثر معرفی شده است.در مقابل، مطالعه‌ای دیگر که توسط یک روانشناس آمریکایی منتشر شده، از طریق یک متاآنالیز نشان داده است که روش‌های درمان روانکاوی می‌توانند به کاهش قابل توجه علائم افسردگی، اختلالات شخصیت و دیگر مشکلات خلقی منجر شوند. این دستاورد‌ها نشان می‌دهد که درمان روانکاوی به عنوان یک روش مؤثر در درمان مشکلات روانی و عاطفی تأیید شده است.آخرین تحقیقات که بر مبنای شواهد تایید شده توسط متخصصان و پزشکان انجام شده، همچنان به اثربخشی درمان روانکاوی در مواجهه با شرایط مختلف تأکید می‌کند. از این رو، به نظر می‌آید که اکثر اعضای هیئت علمی پزشکی تأیید می‌کنند که این نوع درمان یک گزینه مهم در زمینه روان‌شناسی بالینی است. این تأکید به عنوان نتیجه‌ای از تحقیقات و شواهد به دست آمده از تجربیات عملی درمان‌های روانکاوی به وجود آمده است.در مقابل نظریات فیشر و گرینبرگ، بررسی‌ها در حوزه ادبیات روانکاوی به این نتیجه رسیده‌اند که نظریه روانکاوی نمی‌تواند به عنوان یک سیستم بسته و کامل در نظر گرفته یا رد شود. زیرا نظریه روانکاوی به عنوان یک ساختار کامل تشکیل شده است که از بخش‌های مختلفی تشکیل یافته، و این بخش‌ها باید با توجه به شرایط و موارد خاص تعدیل، تصویب یا رد شوند. در واقع، نظریه روانکاوی از یک پارادایم چندگانه تشکیل شده است که متناسب با نیازها و شرایط مراجعان به تداوم تغییر می‌کند.محقق به نام فوناگی مسئله‌ای مهم را مطرح می‌کند، یعنی آیا تلاش‌های انجام شده برای تایید رویکرد فروید از طریق آزمایش‌های آزمایشگاهی دلالت بر اعتبار دارند یا خیر؟ نظریه فروید به عنوان یک رویکرد علمی و عقل‌گرایانه مورد سوال قرار می‌گیرد و این می‌تواند به‌عنوان یک انتقاد جدی به علم تلقی شود. همچنین برخی از محققان روش مطالعه موردی را مورد انتقاد قرار می‌دهند، زیرا از آنجا که این تحقیقات بر اساس موردهای خاص صورت می‌گیرد، اشکالی مطرح است که تعمیم‌های کلی و قطعی از آن‌ها استنباط شود. این شک و تردید منجر به افتتاح راه به مسائلی چون سوگیری‌های ممکن در رویکرد فروید می‌شود.مشاوره روانکاوی چه مزایایی دارد؟همانطور که پیش‌تر اشاره شد، رویکرد روانکاوی دارای مزایای بسیاری است. محققان اعتقاد دارند که این رویکرد به خصوص برای افرادی که تجربه علائم طولانی‌مدت اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات مشابه را دارند، بسیار مؤثر است. از جمله مهم‌ترین مزایای این شیوه درمانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:1. حمایت فهم‌آمیز: درمانگران روانکاوی معمولاً دارای اهمیت بالایی نسبت به حمایت و درک از مراجعه‌کنندگان خود هستند. آنها به صورت همدلانه و فهم‌آمیزی با مراجعه‌کنندگان همراهی می‌کنند و این ارتباط مثبت می‌تواند در فرآیند درمان بسیار مفید باشد.2. محیط امن برای بازبینی تروما: محیط درمان در روانکاوی معمولاً بدون قضاوت و ایمن است. این به مراجعه‌کنندگان اجازه می‌دهد تا تروماها و تجربیات پرخطر خود را با درمانگر به اشتراک بگذارند و از حمایت ایمنی برخوردار شوند.3. تاثیر در خودآگاهی: این رویکرد می‌تواند به شناخت بهتری از شخصیت فردی و زوایای پنهان آن منجر شود. از طریق تحلیل عمیق تر خود، فرد می‌تواند به درک بهتری از انگیزه‌ها و رفتارهای خود برسد.4. اتصال میان مسائل حال و گذشته: درمان روانکاوی می‌تواند از تجربیات و مسائل گذشته استفاده کند تا در بهبود شرایط و مشکلات حالی فرد کمک کند. این اتصال میان گذشته و حال می‌تواند در درک عمیق‌تری از ریشه‌های مشکلات کمک کند.5. میزان اثرگذاری بالا: مطالعات نشان داده‌اند که رویکرد روانکاوی اغلب با میزان موفقیت و اثربخشی بالایی در درمان و کاهش علائم در شرایطی مانند اضطراب، افسردگی و اختلال وسواس فکری-اجباری همراه است. این نتایج نشان می‌دهند که رویکرد روانکاوی به‌طور کلی مؤثر و موثر در درمان اختلالات روانی مختلف است.نکات مهم در مورد مشاوره روانکاویمشاوره روانکاوی مفهوم‌ها و نکاتی مهمی دارد که لازم است در نظر گرفته شوند:1. زمان‌بر بودن و پیچیدگی: درمان روانکاوی معمولاً مدت طولانی‌تری نسبت به برخی شیوه‌های درمانی دیگر به طول می‌انجامد. افرادی که به این شیوه درمانی روی می‌آورند، باید توجه داشته باشند که نیاز به صبر دارند و ممکن است تا مدت‌ها طول بکشد تا به نتایج مطلوب برسند.2. هزینه‌های مالی و زمانی: درمان روانکاوی هزینه‌های مالی قابل توجهی دارد و می‌تواند زمان‌بر باشد. افراد باید برای تداوم درمان و جلسات مختلف، منابع مالی و وقت کافی را در اختیار داشته باشند.3. کشف خاطرات سرکوب شده: درمان روانکاوی ممکن است منجر به کشف خاطرات دردناک و ناخوشایندی شود که اغلب سرکوب شده بودند. این ممکن است در ابتدا منجر به ناراحتی بیشتر فرد شود. اما این ناراحتی ممکن است بخشی از فرآیند درمان باشد و به طور معمول کوتاه‌مدت است.4. احتمال عدم موفقیت: درمان روانکاوی به همه افراد و همه اختلالات جواب نمی‌دهد. اثربخشی آن به میزان زیادی به ویژگی‌ها و شرایط فردی بستگی دارد و ممکن است در برخی موارد اثرگذار نباشد.5. تعادل قدرت و مسائل اخلاقی: درمان روانکاوی ممکن است منجر به تعادل ناپایدار قدرت بین درمانگر و مراجعه‌کننده شود. این موضوع می‌تواند مسائل اخلاقی را در مراحل مختلف درمان مطرح کند و نیاز به پیگیری دقیق داشته باشد.پیدا کردن بهترین روش درمانبسیاری از افرادی که با مشکلات سلامت روانی مواجه هستند، دائماً با این سوال دست و پنجه نرم می‌کنند: "چگونه می‌توانیم یک روش مناسب برای درمان انتخاب کنیم و کدام شیوه درمانی می‌تواند برای درمان ما مفیدتر باشد؟" در پاسخ به این پرسش، باید تأکید کرد که انتخاب شیوه مناسب درمان، نه تنها بر عهده مراجعه‌کننده و درمان‌جو، بلکه بیشتر بر عهده درمانگر متخصص و متداول است. درمانگر با تخصص و تجربه می‌تواند بعد از انجام ارزیابی‌های اولیه، تعیین کند که کدام رویکرد درمانی برای این فرد خاص بهترین نتیجه را خواهد داشت.بنابراین، انتخاب اولیه درمانگر و مشاور مناسب تبدیل به گام اساسی در انتخاب رویکرد درمانی مناسب می‌شود. این درمانگر با داشتن تخصص و مهارت‌های لازم، قادر خواهد بود علائم و اختلالات موجود را شناسایی کرده و سپس شیوه درمانی مناسبی را تعیین کند که به صاحب مشکل کمک کند.تاثیر رویکرد روانکاویبه این ترتیب، ایجاد یک تعادل بین تخصص درمانگر و نیازهای مراجعه‌کننده، امری بسیار حیاتی است و مسئولیت انتخاب رویکرد درمانی در دست فرد تخصص دار است.چه زمانی به مشاوره روانکاوی مراجعه کنیم؟مشاوره روانکاوی، یا درمان روانکاوی، یک رویکرد درمانی گفتاری است که بر تجسم افکار و احساسات ناخودآگاه افراد به منظور درک عمیق تر از رفتارها و تجربیات آنها تمرکز دارد. این نوع درمان می‌تواند در موارد گوناگونی مفید واقع شود، به عنوان مثال:1. مشکلات مزمن سلامت روان: مشاوره روانکاوی می‌تواند برای افرادی که به مشکلات مزمنی مانند افسردگی یا اضطراب روبرو هستند و به شکل موثری به علاج پاسخ نداده‌اند، مفید باشد.2. اختلالات شخصیت: افراد مبتلا به اختلالات شخصیت مثل اختلال شخصیت مرزی یا اختلال شخصیت خودمحور، که ممکن است با احساسات شدید، روابط نامناسب و تصور ضعیف از خود مواجه باشند، می‌توانند از مشاوره روانکاوی بهره‌برداری کنند.3. تروما: افرادی که تجربه تروماهای روحی مانند سوءاستفاده یا غفلت را کرده‌اند و دچار عواقب عاطفی جدی هستند، می‌توانند از مشاوره روانکاوانه بهره‌برداری کنند تا به تسهیل در کنار آوردن این تجربیات و تطبیق با آنها کمک کند.4. مسائل مربوط به روابط: افرادی که با مشکلات در ایجاد و حفظ روابط یا تکرار الگوهای روابط ناموفق مواجه هستند، نیز می‌توانند از مشاوره روانکاوی بهره‌برداری کنند.5. رشد شخصی: افرادی که به بهبود شخصیت خود علاقه‌مند هستند، از مشاوره روانکاوی بهره‌برداری می‌کنند. این نوع درمان می‌تواند با کمک به شناخت عمیق‌تر از افکار و احساسات ناخودآگاه فرد، زمینه رشد شخصی را برای آن فرد فراهم کند.مشاوره روانکاوی ممکن است به افراد با مشکلات مختلف سلامت روان کمک کند، از جمله مشکلات مزمن سلامت روان، اختلالات شخصیتی، تروما، مسائل مربوط به روابط و کسانی که به رشد شخصی علاقه‌مند هستند. این نوع درمان به کسانی که تمایل به درک عمیق‌تر از خود و تجربیات خود دارند نیز می‌تواند کمک کند.