شب دویست و پنجاه و سوم" یا "بارانی قرمز"

شب-داخلی-آپارتمانپاهای زنانه ظریف از زیر دامن مشگی پابرهنه در حال راه رفتن روی زمین است.صدای تلویزیون در حال بخش یک فیلم (ترجیحا کیشلوفسکی)شنیده میشود.زن با صدای موسیقی سوت می زند و گاهگاه دیالوگها را تکرار میکند.دامن مشگی بلند دور مچ زن میپیچد و قدمهایش را آهسته تر میکند.دوربین پاهای زن را دنبال میکند.وسایل آپارتمان شلخته در گوشه و کنار افتاده اند.در گوشه ای تعدادی مجله (احتمالا سینمایی ،به وضوح دیده نمیشود.)بند کشی شده لکه شده از آب قرار دارد.پاهای زنانه جلوی در آپارتمان و کفشهای پاشنه بلند رنگی دم در میرسد.دست زنانه پاکتها و بسته های باز نشده پستی را از دم در برمیدارد.و بی هوا در اتاق قدم بر می دارد.تکه آینه شکسته شده ای به دیوار اتاق تکیه داده شده است.زن انگار که که چیزی به پایش فرو رفته است.صدای سوت زدن قطع می شود.با تکیه به پاشنه پایش،لنگان از سمت چپ خارج می شود.از داخل آینه میبینیم زن روی مبل کنار پنجره مینشیند و سعی میکند چیزی که به پاش فرو رفت است بیرون بیاورد.زن به سمت یخچال می رود.پایه های یخچال و تکه های زباله افتاده کنار آن روی زمین در تصویر بسته دیده میشود.زن انگشت شست پای راستش را بالاتر از سطح زمین گرفته است.در یخچال را باز میکند.نور داخل یخچال به شدت تابیده میشود.صدای گشتن به دنبال وسیله ای می آید.در جعبه ای به ضرب باز می شود.تعدادی قرص و چند حلقه نگاتیو روی زمین می افتد.زن در فلویی به سمت در بالکن میرود.اشارپ و پاکتها را از روی مبل کنار در بالکن بر میدارد و به نقطه فوکوس جلوی پنجره می رسد.باد پرده توری سفید را در هوا می چرخاند.شب-داخلی/خارجی-بالکنزن تماما در سیاهی روی صندلی سفید نشسته است.پاهایش را به لبه بالکن تکیه داده است.یک چسب زخم به شست پای راستش چسبانده شده است.انگشتان پایش را با ریتم تکان میدهد.لاک ناخنهای پایش قرمز است.نوری اریب بخش از دستها و بدن و چهره زن را روشن کرده است.زن دستش را به سمت راست و قوطی نوشیدنی را از روی کارتنهای کنار دستش برمی دارد.انگشتانش را به بدنه قوطی که عرق کرده است میکشد.در قوطی را باز میکند صدای باز شدن در قوطی به وضوح شنیده می شود.دست چپش را جلو می آورد و از لبه بالکن رو به آسمان میگیرد.انگار که منتظر باران است.چند قطره باران روی دستش می افتد.صدای قورت دادن نوشیدنی شنیده میشود.صدای خنده ها و زمزمه های دختر و پسر جوان شنیده می شود.نوشیدنی را روی کپه کارتنهای کنار دستش میگذارد.شورلت قدیمی جلوی ساختمان روبروی منزل زن قرار دارد.باران شدت میگیرد و برف پاک کن شورلت با سرعت حرکت میکند و صدای آن به وضوح شنیده می شود.زن خودش را عقب میکشد.نوشیدنی را روی لبه بالکن میگذارد یکی از پاکتهای کنار دستش را برمیدارد.پاکت را پاره میکند و روی زمین میاندازد.با زمین انداختن پاکت تصویر پاهای زن را میبینیم که بدون کفش روی پاکتهای خیس-انگار کف بالکن را فرش کرده است- روی زمین تکان میخورند.صدای ورق خوردن مجلات و صدای شاتر دوربین از همهمه ای به صدای واضحتری تبدیل میشوند.صدای خبرنگاری در آن میان می آید که انگار مصرانه سوالی را میپرسد.زن سرش را بلند میکند. دختر و پسر جوان در شیشه ماشین از یکدیگر عکس میگیرند.مردم در حال خروج از سینما هستند .نورهای ساختمان روبرویی روی زمین خیس منعکس شده است.ترکیبی از نورهای قرمز و زرد و سفید.در لکه آب وسط خیابان انعکاس تابلوی ورودی سینما دیده می شود که با قدم یک مرد تصویر لرزان می شود و دیگر واضح نیست.قابهای شیشه ای جلوی در سینما با نورهای نئونی باریک قاب شده اند.نورها چشمک زن هستند.تصاویر یک فیلم احتمالا عاشقانه است.تصویر زن به صورت بسیار محو و غیر قابل شناسایی از پس شیشه های پر از لکه دیده میشود.تک و توک آدمها از سینما خارج میشوند.کمی بالاتر، تصویر سر در سینما همان زن داخل بالکن را در بک گراند قرمز و ژستی عاشقانه و اشک بر چشم با لبانش نیمه باز در آستانه حرف زدن است.رژ قرمز به لبانش دارد و موهای مشگی مجعد از زیر شال روی سرش مشخص است و صورت سفیدش را قاب کرده است.دست زن بی حواس قوطی نوشیدنی را کنار دستش میگذارد و مقداری از آن روی روزنامه زیر دستش میریزد.زن چشمانش را میبندد و نفس عمیقی می کشد.صدای همهمه آدمهای در حال خروج از سینما در صدای خبرنگار محو میشود.صدای فلاشر شنیده میشود و نوری سفید مثل فلاشر چهره زن را روشن میکند.چراغ آپارتخانه روشن می شود.پسر جوان لاغر اندام با موهای روشن، سیگاری خاموش پشت گوشش و در حال جمع کردن آخرین حلقه هاست.صدای چرخیدن اهرم دستگاه در صدای چرخهای روی آسفالت گم میشود.