شروع کلاس ها (قسمت دوم پنجاه تومنی)

بعد از طی مراحل آموزشی انتخاب واحد ترم اول که در واقع انتخابی نبود و درسهای عمومی و پایه ارائه شد، پسر قصه ما که از این قسمت اسمش رونمایی میشه و کامبیز صداش می کنیم، قرار شد اول صبح یکی از روزهای آغازین مهر ماه، در اولین کلاس درس دانشگاهیش شرکت کنه.قبل از اینکه بریم به کلاس، از اون فضا براتون بگم که فضای نیمه ها دهه هفتاد شمسی، موبایل نبود، یعنی بود ولی عموم استفاده نمیکردن و بخصوص دانشجوها نداشتن. اینترنت به این شکل گسترده در دسترس نبود و فضای عمومی جامعه هم متفاوت بود. بچه ها تا دبیرستان فقط با هم جنس خودشون سر و کار داشتن و غیر از برخی خانواده های خاص که مناسبات خانوادگی و اجتماعی متفاوتی داشتن، اغلب بچه هایی که وارد دانشگاه می شدن اولین تجربه های حضور مشترکشون با جنس متفاوت (نمیخوام بگم جنس مخالف، مخالف یعنی چی؟) رو تجربه میکردن.کامبیز از اتوبوس (وسیله مورد استفاده و محبوب دانشجوهای دهه هفتاد، اون زمان در یک دانشکده سیصد چهارصد نفره، به زحمت میتونستی به اندازه انگشتهای یک دست، دانشجو پیدا کنی که با ماشین بیاد دانشگاه، اگر هم میومد به هزار زحمت ماشین باباش رو گرفته بود و اومده بود، مثل حالا نبود که اطراف دانشگاههای خارج از طرح ترافیک جا پیدا نشه و پارکینگ های دانشگاهها پر از ماشین باشه)، خب می گفتم، کامبیز از اتبوس پیاده شد و وارد محوطه شد و رفت کلاس شماره 14 رو پیدا کرد، کلی خیالات و توصرات تو ذهنش بود از کلاس مختلط، چه کسی کجا میشینه؟ کسی کنار کسی میشینه؟ (کسی یعنی همون جنس متفاوت) ... بالاخره خودش رو آماده کرد و وارد کلاس شد. همه تصورات ذهنیش به هم ریخت. کلاس سه ردیف نیمکت داشت یعنی سه بخش، و هر ردیف با توجه به اینکه این کلاس خیلی بزرگ بود شاید حدود ده پونزده نیمکت تا ته کلاس، دخترها زودتر اومده بودن و چهار پنج نیمکت اول هر ردیف رو نشسته بودن، عقب تر ننشسته بودن که بتونن تخته رو خوب ببینن. پسرهای اندکی هم که زودتر رسیده بودن، نیمکت های ردیف سمت چپ رو نشسته بودن، کامبیز هم از این چینش تبعیت کرد و نشست ردیف پنجم ششم پشت سر بقیه پسرها.همین روال ادامه پیدا کرد تا دانشجوها اومدن و کلاس تکمیل شد و استاد وارد شد. استاد کمی در مورد خودش و درس توضیح داد و تفاوت فضای دانشگاه و دبیرستان به لحاظ تحصیلی و ... و درس شروع شد.دخترها جامدادی جلوشون و توش انواع خودکار و ماژیک هایلایت به رنگهای متفاوت و پسرها یک کلاسور حاوی چند برگ کاغذ و نهایتا یکی دوتا خودکار. دخترها در حین نوشتن جزوه مدام رنگ خودکار عوض میکردن و خلاصه خیلی تمیز می نوشتن، پسرها شاید یه چیزهایی رو اگر احساس میکردن بعدا نیاز بشه، زحمت می کشیدن و می نوشتن :)کامبیز هم هیجان داشت، هیجان درس و دانشگاه و اینکه آینده چی میشه و ... هم حواسش نصفه و نیمه به کلاس بود، هم دخترها رو زیر چشمی نگاه می کرد. حالا چی رو نگاه می کرد از پشت سر؟ دخترهای دهه پنجاهی که نیمه دهه هفتاد رفتن دانشگاه. مانتوهای گشاد اِپُل دار، مقنعه های کاملا بزرگ و پوشاننده و نیمی از کلاس هم دختران محجبه با چادر.چند جلسه ای گذشت و طبق روال معمول عده ای با هم اکیپ اکیپ دوست شدن، ... اشتباه نکنید، منظورم هم جنس ها هستن، اون دوره از این خبرها نبود، کامبیز هم با دو سه تا پسر کمی شیطون (تعریف شیطون دانشگاه دهه هفتاد با الان خیلی فرق داره ها) دوست شد. یه روز یکی از پسرها گفت چرا این دخترها ردیف وسط و کنار پنجره رو اشغال می کنن و ما باید بریم بشینیم ته ردیف چپ و تخته رو نبینیم؟ امروز زودتر میریم و میشینیم نیمکت اول ردیف وسط!به همین نیت زود رفتن و دیدن نخیر، بازم دیر شده و نیمکت اول و دوم و سوم ردیف وسط اشغال شده، نشستن ردیف چهارم پشت سر دخترها! اینکار اون موقع مثل شکستن یه تابو بود.هر پسری وارد می شد با تعجب نگاه می کرد که اینا عجب جراتی دارن! نشست پشت سر دخترها.عجب هیجانی داشتن، اون کلاس گذشت و این شد یه رویه، کلاس بعدی هم نشست ردیف دخترها ولی با نیمکت فاصله بعد از مثلا نیمکت سوم یا چهارمی که دخترها نشسته بودن. از قضا دو سه ردیف جلوتر، موهای یکی از دخترها از پشت مقنعه اش زده بود بیرون. اون زمان اینکار نه در خیابان، در دانشگاه که اصلا و ابدا انجام نمی شد. چند دقیقه نگذشت که یکی از دخترهای چادری که پشت سر اون خانم بود، بدون اینکه بهش بگه دستش رو دراز کرد، موهای دختر با دست گرفت و آرام برد زیر مقنعه اش و کرد توی مانتوش که دیگه نیاد بیرون :) دختر جلویی که موهاش بیرون بود چکار کرد؟ خیلی آرام و شیک برگشت و از دختر چادری تشکر کرد! بنده خدا، چکار می کرد؟ چند دقیقه بعد سه تا از دخترهایی که اونا هم اکیپ شده بودن و طی این یه هفته و ده روز با هم دوست شده بودن، وارد کلاس شدن. این رو یادم رفت بگم که اون زمان (الان رو نمیدونم) ورود و خروج به کلاس تقریبا آزاد بود. غیر از برخی اساتید که منع می کردن. در بقیه موارد اساتید کاری به دانشجو برای ورود و خروج نداشتن.این سه تا خانم اومدن و نشست ردیف جلوی این پسرها که گفتم خالی بود و اینا با فاصله نشسته بودن.پسرها هم شیطنت بچگیشون تو هجده سالگی گل کرد و هی از جزوات تر و تمیز این دخترها تعریف می کردن با صدای آروم ولی خب دخترها میشنیدن. گهگاهی هم الکی می گفتن میشه اون ماژیک هایلاتتون رو قرض بدید؟ بله، بفرمایید و ... این قصه ادامه داشت. البته اون روز یکی از دخترها اعتراض کرد که آقایون! بسه لطفا!بعدها که ارتباط بچه ها راحت تر شد، همین خانم گفت مجبور بودم اعتراض کنم وگرنه متهم می شدیم که داریم رو میدیم به شماها!این فضاهای شیرین و هیجانی برای این اکیپ هایی که کمی از بقیه کلاس متفاوت بودن تکرار می شد و بچه ها دلشون به همین شیطنت ها خوش بود ...در مطالب بعدی یکی دو تا از شیرین کاری های این اکیپ ها رو براتون تعریف می کنم.