غیر ممکن کمی دیرتر ممکن است!

غیر ممکن کمی دیرتر ممکن است ؛ اثری از آرت برگاین عنوان کتابیه که چند وقت پیش خوندم. ممکنه خیلی از ما تو زندگی به جایی برسیم و با مشکلات و مسائلی روبرو بشیم. اون لحظات سخت نمیدونیم از کی باید کمک بگیریم اصلا نمیدونیم باید چیکار کنیم. ممکنه بحرانی برای ما پیش اومده باشه و حل کردنش برای ما معضلی درست کرده باشه. یه جوری که به قول معروف نه راه پیش داریم نه راه پس.من هم در عنفوان جوانی! (البته که هنوز هم هستم، شاید با کمی تخفیف نوجوانی محسوب بشه) دچار یک بحران ناخواسته شدم و یادم میاد که درباره مشکلم با تقریبا هیچ کسی نمیتونستم صحبت کنم و این مصادف شده بود با آزمون ارشد من ... این آزمون خیلی خیلی برام مهم بود. من رتبه الف دانشگاه بودم و شدیدا دوست داشتم برای ارشدم به یک دانشگاه سطح بالاتر برم. یادم میاد که خیلی از بچه ها از ماه ها قبل شروع به خوندن آزمون کرده بودند و من هنوز هیچ برنامه ای برای خوندن نداشتم در حالیه که فقط حدود چهار ماه تا آزمون فرصت داشتم.خیلی اتفاقی کتابی رو دست داداشم دیدم و با دیدن عنوان جذابش شروع به خوندن اون کردم. کتابی که با خوندش کلی انرژی گرفتم و برای من الهام بخش ترین کتاب زندگی ام شد؛ هر جا دوستی میبینم که توی زندگیش با بحران یا مسئله ای چالش برانگیز روبه رو شده این کتاب رو بهش معرفی می کنم. دوست دارم اینجا چند سطری درباره اون کتاب بنویسم.داستان از چه قراره؟این کتاب درباره زندگی فرد جوانی هست که توی زندگیش با یک باره اتفاق خرد کننده روبرو می شه. آرت برگ در یک نیمه شبی تصادفی وحشتناک میکنه؛ درست زمانی که قرار بود برای تفریح به شهر دیگه ای بره و نامزدش رو ملاقات کنه. اون در لحظه ای که در بیمارستان بود و بعد از انجام عمل از این اتفاق شکه شده بود و خودش رو مستحق اون رنج نمیدید. دکتر ها به او گفته بودند که برای همیشه از گردن به پایین فلج خواهد بود و باید از داروهای خاصی استفاده کنه. حس ناامیدی خاصی داشت. مادر آرت توی ملاقات خودش با پسرش به او جمله ای گفت که شاید برای او همون انرژی درونی داد که من بعد از خوندن این کتاب گرفتم؛ «آرت! غیر ممکن کمی دیرتر ممکن می شود».خیلی از ما در مسیر زندگی دچار احساس درماندگی میشیم یا از لحاظ روحی و روانی احساس درهم شکستگی می کنیم، بله ما هم با نوعی فلج در زندگی مون روبرو شدیم. احساس اشتیاقمون به زندگی رو از دست دادیم. آرزوهایی داریم ولی دقیقا نمیدونیم باید براشون چه کاری انجام بدیم.آرت میگه خیلی از ما فکر می کنیم که بهترین زندگی رو زمانی خواهیم داشت که در آرامش کامل باشیم و هیچ درد و رنجی رو تحمل نکنیم، در حالیکه درد ها و رنج ها به ما چیزهای زیادی می آموزند و ما از ورای همین چیزهایی که یاد می گیریم رشد می کنیم. برای داشتن زندگی خوب باید یاد بگیرید با چالش ها و موانع زندگی بجنگید و از آنها بیاموزید.آرت برگ در برابر مشکلاتش سپری به اسم عشق داشت. دالاس؛ نامزد آرت بعد از ملاقات با او جان تازه ای به آرت بخشید تا بتونه در برابر سیل سنگین ناامیدی و احساس در هم شکستگی خودش رو حفظ کنه و امیدوار باقی بمونه. شاید معنی زندگی او همین بود. عشق به معنای کلی اون میتونه برای ما هم نجات بخش باشه!دنبال چرایی نباشید!آرت بهمون میگه دست از چرایی بردارید اینکه چرا فلان مشکل برای شمای نوعی به وجود اومده هیچ مسئله ای رو حل نمیکنه. بجای مطرح کردن این سوال باید از خودمون بپرسیم این مسئله منو به کجا قراره رهنمون کنه؟ چه چیزی رو به من یادآوری می کنه؟ درد شما رو آگاه می کنه که جایی در زندگی شما مشکلی وجود داره که باید حلش کنید. اگه درد نباشه ما آسیب های زیادی می بینیم چون متوجه اون آسیب نخواهیم بود.به علاوه هیچ کس رو حتی اگر در وضع فعلی شما مقصره سرزنش نکنید، چرا که سرزنش باری را روی دوش شما می گزاره که ادامه مسیر برای شما سخت و طاقت فرسا می شه. اگه دیگران رو سرزنش کنیم، توجه ما به جای حل مشکل روی طرف مقابلمون میره و این ما را به سمت تسلیم شدن به شرایط و پذیرش شرایط سوق میده؛ این یعنی ما نمیتونیم شرایط رو کنترل کنیم.بیش از حد فکر نکنید!آرت برگ دست میزاره روی نقطه ضعف خیلی از ما و اون تفکر بیش از حد به گذشته و نگرانی از آینده است. آنچه برای ما واقعیت داره زمان حاله. فکر زیاد به گذشته یا آینده سلامتی شما رو به خطر می اندازه. و دلیل اینکه زیاد به گذشته فکر می کنیم اینه که باهاش خو گرفتیم و توضیحی برای حالمون پیدا می کنیم؛ اگه کار مناسبی نداریم، اگه روابط خوبی نداریم و ... همه رو به اتفاقات گذشته مربوط می دونیم. ما میخوایم فلان مورد را داشته باشیم یا به فلان چیز رسیده باشیم تا احساس خوب و شادی کنیم ولی این معادله برعکس است. اگر خوشحال باشیم میتونیم فرصت های خوبی را به خود جذب کنیم. بزرگترین آسیبی که فکر زیاد به گذشته یا آینده به ما میزنه اینه که از ما برای کنترل زندگی مان سلب مسئولیت می کنه.ما میتونیم احساساتمون رو کنترل کنیماکثر ما یاد گرفتیم که احساسات، عواطفی هستند که به ما عارض می شن، اما واقعیتی که آرت مطرح می کنه اینه که شما می تونید واکنش خودتون رو به هر نوع شرایطی در زندگی انتخاب کنید. شما میتونید واکنش خود به عنوان احساسات را نسبت به شرایط انتخاب کنید. بنابراین می تونید عواطف خودتون رو کنترل کنید. هر کاری انجام می دین ناشی از باورهایی هست که دارید و شما میتونید باورهاتونو تغییر بدین. شما قدرت فکر کردن درباره آنچه انتخاب می کنید و اجازه می دین وارد ذهنتون بشه رو دارید. حقیقتا نوشتن این جمله ها آسونه ولی برای زندگی کردن اینها جسارت و جرات لازمه. هر چند به عنوان کسی که جامعه شناسی خونده کمی به این جمله معترضم و می دونم قطعا شرایط متفاوت می تونه ما رو به نتایج متفاوت برسونه اما با خوندن داستان آرت سعی می کنم روی این مورد تمرکز بیشتری داشته باشم.بترس اما اقدام کن!ترسیدن یکی از چیزهایی که ما رو وادار می کنه به عقب کشیدن از زندگی. اشکالی نداره بترسید اما راه برون رفت از ترس اینه که با خود ترس روبه رو بشید با ترستون دوست بشید و در عین حال اقدامی انجام بدین اونوقت میبینید که اثری از ترس شما نمونده. به گذشته فکر کنید و به چالش هایی که بهشون مسلط شدین تا اعتماد به نفستون برای مقابله با ترس هاتون بیشتر بشه.قدم های کوچیک بردار!برای ایجاد تغییر توی زندگی لازم نیست به یک دفعه کاری بزرگ انجام بدین شروع کنید به انجام کارهای کوچیک. هر روز قدمی کوچک برای رسیدن به هدفهای خودتون بردارید. این انجام کارهای ساده روزانه هست که باعث تغییرات میشه. برای شروع کارهاتون بهانه نیاورید که حتما باید فلان شرایط حاضر و آماده باشه، شما فقط بایستی شروع کنید. جمله نیوتن رو به یاد داشته باشین: «جسم ساکن، ساکن می ماند تا آنکه نیرویی بر آن وارد شود » (این جمله ازون جمله هایی که من رو به عمیقا به فکر می بره!)فقط شروع کن!مسئله دیگه اینه که شما باید در مسیر تغییر باشید، مدام به اون فکر نکنید که چه امکاناتی را ندارید یا انتخاب فلان مسیر چقدر سخته، با همین شرایط و امکاناتی که دارید رو به جلو باشید. مهم نیست که چه کارهایی رو نمیتونید انجام بدین مهم اینه که چه چیزی را در همین لحظه می تونید تغییر بدین. همون رو انجام بدین. انعطاف پذیر باشین و نخواهید همانی باشید که در گذشته بودین. وقتی شروع به تغییر کنید دامنه تغییرات وسیعی روبه روی شما به نمایش درمیاد.شکست جزیی از مسیر موفقیتهدر طول مسیر از شکست نترسین، شکست معنی ای جز تجربه راه های جدید نداره که می تونید در قدم های بعدی اونها رو مد نظر قرار بدین. پس از شکست غول نسازین. داستان بزرگترین افراد موفق (انیشتن، هنری فورد، ادیسون و ...) را به یاد بیارین که بعد از شکست های فراوان به نتایج حیرت انگیز و موفق رسیده اند.دوستان خوب تکیه گاه شما هستنبه قول آرت برگ در جزیره کوچک خودتون زندگی نکنید! وقتی دچار مسئله ای شدید از بقیه کمک بگیرید این هیچ اشکالی نداره. این جمله که به دیگران وابسته نشین شاید درست باشه اما ضمن حفظ استقلال سعی کنید چند تا دوست خوب برای خودتون نگه دارین چون در زمان بحران این خانواده و دوستانتون هستن که میتونن حداقل کنارتون بمونن و بهتون روحیه بدن، پس وجودشون ارزشمنده!بجای «چرا» بگویید «چگونه»در برابر مشکلاتی که باهاش روبه رو میشید به هیچ عنوان چرایی نیارین، بلکه سوالاتی از قبلی چه و چگونه از خودتون بپرسید. بپرسید چگونه می تونم از این وضعیت رهایی پیدا کنم؟ چه نتیجه ای خواهد داشت اگه همین مسیر کنونی رو ادامه بدم؟ امروز چه کاری می تونم انجام بدم که بیشترین تاثیر را روی حرفه ام بگذارم؟ میدونم خیلی وسوسه کننده ست که سوالات چرایی بپرسیم، اما این سوال ما رو منحرف میکنه!هر حالتی موقتیه!یادتون باشه یه روز بد فقط بیست و چهار ساعته. هر حالت خوشایند یا ناخوشایندی که تجربه می کنید موقته. یاد بگیرید تا درباره هرآنچه کنترلی روی اون ندارین فکر نکنید چرا که نتیجه اون افسردگیه! افسردگی حالتی همراه با دلسردی و یأسه. برای رهایی از این شرایط سعی کنید برای خوشحالی دیگری کاری انجام بدین. هر وقت وضعیت خودتون رو دائمی بدونید دچار یأس و استیصال خواهین شد. این نکته کلیدی درباره افسردگیه، چون افسرده ها یکی؟ از بدترین حالاتی که تجربه می کنند ناامیدی و یأسه !انگیزه میخواین؟انگیزه چیه؟ برای اینکه به اونچه می خواین برسید باید انگیزه درونی داشته باشید. اگر درونا برانگیخته باشید خوشی های این لحظه را برای انجام کاری که باید.... به تعویق خواهید انداخت. انگیزه درباره اینه که وقتی متمرکز هستید چیکار می کنید؟ باید روی کاری که باید انجام بدین متمرکز بشین. یادتون باشه شما با تمرکز به دنیا نیومدین بلکه تمرکز یادگرفتنیه. برای انجام کار تجسم کنید و بعد تمرکز بی وقفه روی کارتون داشته باشید. از خندیدن و بازی غافل نشین. خنده دارویی شفابخشه. موقع خندیدن اندورفین آزاد میشه و به ما حس رضایت و شادی می ده.ارزش هاتون رو حفظ کنید!وقتی تو مسیر تغییر هستین، اصول و ارزش هایی رو که دارین کنار نگذارین. تمرکزتون رو روی هر چیزی بگذارین به این معنیه که در زندگی یه بخش دیگه رو نادید گرفتین. در زندگی ارزش هایی وجود داره که ما را مهار می کنه مثل صداقت، مهربانی، تواضع، شجاعت، عشق و ... بدون این ها ما تمایل به انجام امور مخرب داریم و عامل دیگر باور به خداست.در نهایت ...زندگی مسابقه دو نیست بلکه سفری دور و درازه. در طول مسیر خسته میشین و ممکنه بخواین به جایگاه قبلی تون برگردین، بله به نقطه ای که بهش میگن منطقه امن زندگی... اما بدونید خروج از منطقه امن اگرچه آسون نیست اما پایان خوشی داره.آرت برگ جمله جذابی گفته : زندگی خوب مقصد نیست بلکه یک رونده و شادی اون در فرخوانی شهامت و خرد در مواقع لازمه. دیدتون رو تغییر بدین و نگذارین ترس مانع شما بشه. سرزنده ترین افراد زندگی تون رو در نظر بگیرین. اونها از هر آنچه زندگی جلوی پاشون قرار داده نمی ترسن. همون هایی که اشتهای سیری ناپذیری برای رسیدن دارن و روی اهدافشون متمرکزن. اونا هیچ وقت کوتاه نمیان. به جای ترس از شکست باید بیشتر خواهان شکست باشید چون میدونید که بعد از آن دوباره تلاش میکنید. اجتناب ازشکست، انکار رشد و خوشحالی و مقصد زندگیه.کلام آخر و طلایی کتاب: «هر روز را با هدف و شور و شوق زندگی کنید. غیر ممکن کمی دیرتر ممکن می شود! غیر ممکن را ممکن کنید»!نکته پایانی:شاید برای شمای خواننده کمی عجیب باشه که چرا اینقدر از این کتاب خوشم اومده؛ حقیقت خودم هم خوب نمیدونم فقط میدونم من در اون لحظات خاص زندگی ام نیاز به یک انرژی و نیروی لازم برای بقا و ادامه دادن داشتم، که خوندن این کتاب همون امید و انگیزه و انرژی لازم رو به من هدیه داد و هنوز هم ادامه داره... به خاطر همین بهش میگم الهام بخش!پیشنهاد می کنم حتما کتاب رو کامل بخونید، قطعا توضیحات و نوع ادبیات نویسنده و طرز بیان اون خیلی موثر، جذاب و فصیحه.