افسردگی بالینی: تشخیص، درمان و مدیریت

افسردگی، که به عنوان بیماری قرن معرفی می‌شود، یکی از مهم‌ترین مسائل سلامت روان در جوامع مدرن به حساب می‌آید. این اختلال روانی با احساسات غم و اندوه عمیق و از دست دادن علاقه به انجام فعالیت‌های روزمره همراه است. اطلاعاتی که تاکنون درباره افسردگی دست به گوش کرده‌اید یا خوانده‌اید، احتمالاً به انواع مختلفی از آن اشاره داشته است. اما در اینجا ما به تبیین مفهوم افسردگی بالینی می‌پردازیم.افسردگی به عنوان یک اختلال روانی، تنوعی وسیع دارد و نمایانگرهای آن ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد، چه از نظر شدت و چه از نظر تاثیرگذاری. در این میان، افسردگی بالینی که به عنوان افسردگی ماژور هم شناخته می‌شود، جزو شدیدترین اشکال این اختلال است. این نوع از افسردگی با دیگر انواع آن که ممکن است به علت مواردی مثل از دست دادن عزیزان یا تجربه جدایی و عذاب عاطفی رخ دهد، تفاوت‌های مهمی دارد و علائم و نشانه‌های مشخصی از آن برجسته‌تر هستند.افسردگی بالینی چیست و چگونه درمان می شود؟در این مقاله، می‌خواهیم با شما به تفسیر عمیق‌تری از افسردگی بالینی بپردازیم و اطلاعات بیشتری را در مورد این بیماری چندجانبه و پیچیده ارائه دهیم. در کنار ما بمانید تا بیشتر با این بیماری مهم آشنا شوید.پیشروی افسردگی چه نشانه هایی دارد؟در دهه‌های اخیر، تحقیقات و پیش‌بینی‌های متعددی انجام شده که به ما نشان می‌دهند که دنیای مدرن و ویژگی‌های منحصر به فرد آن، منجر به گسترش اپیدمی افسردگی شده است. اطلاعات موجود نشان می‌دهند که شیوع و خطر افزایش افسردگی طی دوران عمر، به ویژه در گروه‌های جوان‌تر، به طور چشمگیری افزایش یافته است.برای درک عمیق‌تر دلایل این مسأله و تأثیرات آن بر جوانان، بایستی در پژوهش‌های مختلف و عوامل اجتماعی و روانی موثر در این رشد نگران‌کننده افسردگی مادام العمر مورد بررسی دقیق‌تری قرار گیریم.به اعتقاد پژوهشگران، عدم همسانی بین محیط‌های زندگی انسان در گذشته و شرایط فعلی می‌تواند نقش مهمی در افزایش شیوع افسردگی داشته باشد. کاهش سرمایه اجتماعی، نابرابری اجتماعی، افزایش تفاوت‌های طبقاتی، و همچنین افزایش تنهایی روزافزون در جوامع مدرن، همگی به تشدید افسردگی کمک می‌کنند. سبک زندگی امروزی افراد را به سمت مشکلاتی مانند تغذیه نامناسب، کم‌تحرکی، اضطراب اجتماعی، کمبود تماس با نور خورشید، کم‌خوابی، و احساس انزوا اجتماعی سوق می‌دهد. این تغییرات در روند زندگی به طور مستقیم سلامت جسمانی را تهدید می‌کنند و همچنین به افزایش افسردگی کمک می‌کنند. برای درک بهتر این پدیده و تأثیرات آن بر سلامت روانی و جسمانی انسان‌ها، نیاز به تحلیل دقیق‌تری از عوامل مختلف اجتماعی و روانی در این فرآیند وجود دارد.این تغییرات به گونه‌ای اساسی هستند که بسیاری از سازمان‌ها و نهادهای جهانی مختص به حوزه سلامت، افسردگی را به عنوان بیشترین تهدید به سلامت انسان در دوران معاصر شناخته و آن را به عنوان بیماری نخستین قرن تصویب می‌کنند. باید توجه داشت که این تشخیص معمولاً به افسردگی نوع شدید و مادام‌العمر اشاره دارد و نه به انواع خفیف و موقت این اختلال. به همین دلیل، جمع‌آوری اطلاعات بیشتر در مورد علائم و راه‌های مقابله با این اختلال از اهمیت بسیاری برخوردار است.افسردگی بالینی چه نشانه هایی دارد؟بسیاری از افراد ممکن است در برخی مواقع بحرانی یا در شرایطی که روحیت آنها مناسب نباشد، احساس غم و تنهایی کنند. این احساسات در مواجهه با اتفاقات مختلف مانند از دست دادن چیزی مهم یا فشارهای زندگی، ممکن است بطور معمول و موقتی پدید آید و به عنوان یک واکنش طبیعی مورد قبول قرار گیرد.اما وقتی این احساسات به مدت طولانی پابرجا می‌مانند و باعث ظهور علائم فیزیکی و روحی دیگری می‌شوند، ممکن است به زندگی روزمره فرد آسیب بزنند و با مشکلات جدی روبرو کنند.در چنین شرایطی، این احساسات را نباید به عنوان یک غم عابر و معمولی تلقی کرد. بهتر است به منظور شناسایی و مدیریت آنها، به یک پزشک یا روانشناس متخصص مراجعه کرد. شناخت علائم افسردگی بالینی و تمایز آن از دیگر اختلالات و همچنین احساسات معمولی، بسیار مهم است. بیش از نیمی از افراد مبتلا به افسردگی به دلیل عدم آگاهی از علائم آن، هیچ‌گاه تشخیص نمی‌دهند و درمان نمی‌جویند. بنابراین، توجه به نشانه‌های افسردگی بالینی، اقدام اولیه و بسیار حیاتی در مسیر مقابله با آن محسوب می‌شود.گرچه علائم افسردگی بالینی ممکن است در افراد مختلف به صورت متنوعی ظاهر شود، اما مهم‌ترین نمایانگرهای آن عبارتند از:1. مشکل در تمرکز و تصمیم‌گیری: افراد مبتلا به افسردگی بالینی عمدتاً دچار مشکلات در تمرکز و تصمیم‌گیری می‌شوند. آنها اغلب نمی‌توانند به خوبی به جزئیات مسائل توجه کنند و انتخاب‌های ضروری را به طور مؤثری انجام نمی‌دهند.2. احساس مداوم خستگی: افراد مبتلا به افسردگی بالینی ممکن است بی‌دلیل و به صورت مداوم احساس خستگی کنند.3. احساس گناه و بی‌ارزشی: آنها به تنهایی و بی‌دلیل اغلب احساس گناه، بی‌ارزشی و درماندگی می‌کنند.4. بدبینی و ناامیدی: این افراد عمدتاً دچار بدبینی و ناامیدی هستند.5. اختلالات خواب: اختلالات خواب مانند بی‌خوابی، بیداری زودهنگام یا خواب زیاد در این افراد شایع است.6. تحریک‌پذیری و بدخلقی: آنها عمدتاً بدخلق و تحریک‌پذیر هستند و به راحتی به سبب معلولیت‌های کوچک یا مواجهه با مشکلات افروخته یا ناراحت می‌شوند.7. احساس بی‌قراری: این افراد معمولاً احساس بی‌قراری می‌کنند.8. کاهش لذت از کارهای لذت‌بخش: آنها ممکن است علاقه خود را به کارهایی که زمانی برایشان لذت‌بخش بوده است، از دست دهند.9. اختلالات اشتها: اختلالات اشتها مانند پرخوری عصبی یا کاهش اشتها نیز در افراد مبتلا به افسردگی بالینی شایع است.10. درد و گرفتگی جسمی: درد و گرفتگی جسمی در نقاط مختلف بدن، به ویژه در سر، ممکن است به صورت مداوم در آنها وجود داشته باشد.11. مشکلات گوارشی: افراد مبتلا به افسردگی بالینی ممکن است مشکلات گوارشی داشته باشند که با درمان بهبود نمی‌یابد.12. احساس غم و پوچی شدید: آنها معمولاً احساس غم و پوچی شدیدی دارند.13. افکار خودکشی: حتی ممکن است دچار افکار خودکشی شوند و یا اقدام به انجام آن کنند.شناخت این نشانه‌ها و علائم، مرحله اول در تشخیص و مدیریت افسردگی بالینی است.ممکن است همه علائم مرتبط با افسردگی بالینی در یک فرد نمایان نشود و تنها چند علامت از آن در ظاهر باشد. اما اهمیت دارد که تنها یک یا دو علامت از علائم ذکر شده، به تنهایی نمی‌تواند تشخیص ابتلا به افسردگی بالینی را قائل سازد. زیرا بسیاری از این علائم، با بیماری‌ها و اختلالات دیگر هم‌پوشانی دارند و ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شوند.باید توجه داشت که وجود یک تست یا آزمایش مخصوص برای تشخیص افسردگی بالینی وجود ندارد که بتوان به راحتی این اختلال را تشخیص داد. تشخیص افسردگی بالینی تنها از طریق افراد متخصص در حوزه روانشناسی و متخصصان سلامت روان امکان‌پذیر است. این تشخیص اغلب از طریق گفتگوی دقیق با فرد و معاینه فیزیکی انجام می‌شود.متخصصان روانشناسی و مشاوران برای تشخیص افسردگی بالینی، به عوامل مختلفی توجه می‌کنند از جمله زمان شروع علائم، مدت زمان و شدت آنها، سابقه خانوادگی اختلالات روانی، و مصرف مواد مخدر یا الکل توسط فرد. سپس با تلفیق اطلاعات به دست آمده، به تشخیص نهایی ابتلا به افسردگی می‌پردازند.افسردگی بالینی چه دلایلی دارد؟اطلاعات در مورد علل ایجاد اختلال افسردگی بسیار متنوع هستند و این اختلالات معمولاً از منشاء یکنواختی برخوردار نیستند. افسردگی بالینی نیز از این قاعده مستثنی نیست و نمی‌توان یک عامل منفرد را به عنوان علت آن مشخص کرد. با این حال، دلایل افسردگی متفاوت است و به عقیده روانشناسان، ممکن است در ظهور و تشدید افسردگی بالینی نقش داشته باشند.به عنوان مثال، بروز بحران‌ها و تروماهای جدی در زندگی فرد می‌تواند یکی از عواملی باشد که موجب تسهیل و ایجاد زمینه برای افسردگی بالینی شود. بسیاری از افراد در مواجهه با وقایع ناراحت‌کننده مانند از دست دادن عزیزان یا از بین رفتن روابط زناشویی، علائم افسردگی تجربه می‌کنند و احتمالاً از جامعه و فعالیت‌های روزانه خود دور می‌شوند. محققان همچنین عوامل دیگری مانند افزایش منفی‌بافی شخصی، پیر شدن، و شرایط اقتصادی و اجتماعی نامساعد را به عنوان عوامل مؤثر در ابتلا به افسردگی مطرح کرده‌اند.افسردگی بالینی چه علائمی دارد؟باید توجه داشت که افسردگی بالینی عمدتاً نتیجه تعامل پیچیده‌ای از عوامل ژنتیکی، بیوشیمیایی، روانی، اجتماعی و محیطی است و تشخیص و مدیریت آن به دقت نیاز دارد.علاوه بر عواملی که تا کنون بررسی شدند، عوامل دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند به ایجاد اختلال افسردگی در افراد منجر شوند. در زیر به برخی از این عوامل اشاره می‌شود:1. ویژگی‌های شخصیتی: افرادی که ویژگی‌های شخصیتی خاصی مانند عزت نفس پایین، انتقادی بودن نسبت به خود، تمایل به منفی‌بافی و بدبینی دارند، احتمالاً به افسردگی بیشتری در معرض قرار می‌گیرند. این ویژگی‌ها ممکن است به دلیل عوامل ژنتیکی و یا تجربیات اولیه زندگی در فرد شکل گیرد.2. زمینه خانوادگی: افرادی که در خانواده‌شان سابقه افسردگی دارند، احتمالاً به افسردگی بیشتری در آینده دچار می‌شوند.3. افسردگی پس از زایمان: بسیاری از زنان پس از بارداری، به افسردگی آسیب‌پذیرتر می‌شوند. تغییرات هورمونی، فیزیکی و مسئولیت‌های جدید در زندگی ممکن است دلایل ایجاد افسردگی پس از زایمان باشند.4. تنهایی: افرادی که به دلایل مختلف مانند مهاجرت یا کار، از خانواده و دوستان خود جدا شده و تنهایی را تجربه می‌کنند، ممکن است به افسردگی بیشتری در معرض باشند.5. مصرف الکل و مواد مخدر: برخی از افراد به دلیل مشکلات زندگی به زیاده‌روی در مصرف الکل یا مواد مخدر می‌پردازند و این ممکن است احتمال بروز افسردگی را افزایش دهد.6. بیماری‌های مهلک و طولانی مدت: افرادی که به علت بیماری‌های جدی و مهلک مانند سرطان یا ایدز مبتلا هستند، ممکن است در معرض خطر ابتلا به افسردگی قرار گیرند.7. عوامل فیزیکی: آسیب‌های جسمی به ناحیه سر، ممکن است باعث نوسانات خلقی شدیدی مثل افسردگی شوند. به عنوان مثال، آسیب شدید به سر می‌تواند باعث بروز افسردگی گردد.درمان افسردگی بالینیگفتیم افسردگی می تواند دارای سطوح مختلف باشد و هر سطح نیز دارای علائم و نشانه های متفاوتی با شدت متفاوت است. این تفاوت‌ها در سطوح افسردگی نیاز به درمان‌های متفاوت را به دنبال دارد. از آنجایی که در این مقاله به تفصیل درباره افسردگی نوع شدید یعنی افسردگی بالینی صحبت کردیم، در ادامه نیز به مباحث مرتبط با درمان افسردگی بالینی خواهیم پرداخت.در درمان افسردگی بالینی، اغلب از روش‌های ترکیبی استفاده می‌شود. این نوع درمان شامل ترکیب دو روش مهم است: درمان دارویی و گفتار درمانی. استفاده همزمان از داروهای ضد افسردگی و جلسات گفتار درمانی به عنوان یک رویکرد ترکیبی معمولاً ترجیح داده می‌شود. این ترکیب ممکن است بهبود بیشتری در درمان افسردگی بالینی داشته باشد.باید توجه داشت که داروهای ضد افسردگی، به ویژه در موارد افسردگی بالینی، باید تحت نظر یک روانشناس یا روانپزشک تجویز شوند و هرگز بدون مشورت تخصصی مصرف نشوند. تعیین دز دقیق دارو براساس شدت و نوع علائم، وظیفه تخصصی تخصصی متخصصان سلامت روان است.همچنین، در کنار داروها، روش‌های گفتار درمانی مختلفی نیز برای درمان افسردگی بالینی موجود است. این جلسات توسط متخصصین روانشناسی و روان‌پزشکی انجام می‌شود و به شیوه‌های متنوعی می‌توانند به فرد در مدیریت علائم افسردگی کمک کنند.درمان افسردگی بالینی معمولاً از رویکردهای مختلفی استفاده می‌کند که به فرد مبتلا به افسردگی کمک می‌کنند تا با علائم و مشکلات خود مقابله کند. در زیر به برخی از این روش‌ها اشاره می‌شود، هر یک با توجه به نیازهای فرد می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند:1. درمان شناختی رفتاری (CBT)سی بی تی (CBT) به فرد کمک می‌کند تا بهتر افکار و رفتارهای خود را درک کند. این روش به فرد کمک می‌کند تا درک کند که چگونه افکارش بر رفتار و احساساتش تأثیر می‌گذارند و سپس یاد می‌گیرد که چگونه این افکار را کنترل کرده و تغییر دهد. CBT معمولاً در جلسات گفت‌وگوی هفتگی یا دو هفته‌ای با یک متخصص درمانی انجام می‌شود. تعداد جلسات معمولاً بین 5 تا 20 جلسه و مدت هر جلسه ممکن است 30 تا 60 دقیقه باشد.2. درمان بین فردی (IPT)درمان بین فردی بر روابط افراد و مشکلات مرتبط با آنها تمرکز دارد. این درمان به فرد کمک می‌کند تا مهارت‌های بهتری برای برقراری ارتباطات سالم یاد بگیرد و به مشکلاتی مثل سوگ و اتفاقات مهم در زندگیش پرداخته و راه‌حل‌های موثری برای آنها پیدا کند.3. روان درمانی روان‌پویشی (Psychodynamic Psychotherapy)در این نوع درمان، فرد تشویق می‌شود تا افکار و احساسات نهانی خود را بیرون بکشد. این کمک می‌کند تا از معانی عمیق‌تر رفتار و احساساتش آگاه شود و به مدیریت بهتر آنها بپردازد.4. درمان افسردگی بالینی به وسیله مشاوره (Counselling)در مشاوره، تمرکز اصلی بر فرد و مشکلات زندگی او است. مشاوران در پیدا کردن راه‌حل‌های جدید برای مسائل مختلفی که فرد روبروست، به او کمک می‌کنند. این نوع درمان به فرد اعتماد به نفس بیشتری در مدیریت مشکلاتش می‌دهد.نیاز به یک یا ترکیبی از این روش‌ها بستگی به شدت و نوع افسردگی، تاریخچه و شرایط فرد دارد. تخصصی ترین انتخاب و تعیین نوع درمان به عهده روانشناس معالج است که با توجه به اطلاعات دقیق در مورد فرد مبتلا، به تصمیم‌گیری مناسب می‌پردازد.بهترین روش های برای درمان افسردگی بالینیبهبود اختلال افسردگی بالینیاگرچه درمان افسردگی به شدت وابسته به تشخیص و راهنمایی متخصصان سلامت روان است و بدون مشورت با آنان، به‌صورت قطعی انجام نمی‌شود، اما برخی اقدامات می‌توانند به افرادی که احساس مشکوکی نسبت به ابتلا به افسردگی دارند یا افرادی که در حال درمان افسردگی هستند، کمک کنند تا بهبود یابند و علائم افسردگی خود را کنترل کنند:1. مصرف داروها برای بهبود افسردگیاگر تحت درمان افسردگی بالینی هستید و داروهای معینی توسط پزشک تجویز شده است، باید دقیقاً به توصیه‌های پزشک پیروی کنید. قطع یا تغییر داروها بدون مشورت با متخصص به تشدید علائم افسردگی منجر شده و عوارض جانبی نیز داروها را تضعیف کند.2. ورزش و رژیم غذاییورزش منظم و تغذیه سالم می‌توانند به بهبود علائم افسردگی کمک کنند. تحقیقات نشان داده‌اند که ورزش به اندازه داروهای ضد افسردگی در کاهش علائم اثرگذار است. همچنین، رژیم غذایی سالم می‌تواند بر سلامت روانی تأثیرگذار باشد.3. مدیریت استرستمرین‌های ذهن‌آگاهی، یوگا و تکنیک‌های مشابه می‌توانند به کاهش سطح استرس و اضطراب کمک کنند. این تمرین‌ها با کمک به کنترل افکار منفی و آرام‌سازی عضلات، می‌توانند به بهبود علائم افسردگی کمک نمایند.4. صحبت کردن (گفتگو)برقراری ارتباط با دیگران و گفتگو در مورد مشکلات و احساسات می‌تواند به کاهش احساس تنهایی و بهبود علائم افسردگی کمک کند. صحبت کردن در مورد افسردگی و احساسات ناشی از آن می‌تواند موثر باشد. افرادی که از بیان احساسات خود به دیگران یا در قالب نوشتن و خلقی هنری مانند شعر و نقاشی استفاده می‌کنند، نیز به کاهش علائم افسردگی کمک می‌کنند.5. ترک مصرف مواد مخدر و الکلمصرف مواد مخدر و الکل در برخی افراد می‌تواند علائم افسردگی را تشدید کند. ترک این مواد توسط متخصصین معالج مانند روان‌پزشکان و مراکز تخصصی ترک اعتیاد نظارت شود تا به تشدید وابستگی و علائم افسردگی نادیده گرفته شود.6. استراحت و مرخصیدر برخی موارد، افسردگی ناشی از فشار کاری و کمبود استراحت است. استراحت کافی و مرخصی می‌تواند به بهبودی کمک کند، اما تعیین مدت مرخصی بهتر است با مشورت متخصص صورت گیرد تا از تشدید علائم جلوگیری شود. همچنین، بازگشت به کار نیز در بهبود علائم افسردگی نقش دارد.به همین ترتیب، مشورت با یک متخصص به شدت توصیه می‌شود تا بهترین راه‌های مدیریت و درمان افسردگی برای هر فرد مشخص شود.افسردگی بالینی و خودکشیمتاسفانه واقعیتی که نمی‌توان انکار کرد، این است که خودکشی در اکثر موارد با اختلالات روانی ارتباط دارد، و عمدتاً به علت افسردگی شدید یا افسردگی بالینی رخ می‌دهد. بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی بالینی، در صورتی که درمان نشوند و علائم آنها کاهش نیابد، ممکن است به افکار خودکشی کشیده شوند. علائم هشدار دهنده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد شخص ممکن است به فکر خودکشی باشد یا در معرض این خطر قرار داشته باشد:1. انتقال اموال یا وصیت‌نامه نویسیشخص به طور غیر معمول اموال خود را به دیگران واگذار می‌کند یا وصیت‌نامه مربوط به زمینه‌های مالی و شخصی خود را تدوین می‌کند.2. گفتگو در مورد مرگ یا خودکشیشخص در مورد مرگ یا خودکشی صحبت می‌کند، ممکن است به صورت مستقیم باشد یا در قالب اظهارات غیر مستقیم انجام شود. به عنوان مثال، ممکن است شخص به طور غیرمستقیم بگوید: "به نظرم مرده‌ها خوشحال‌تر از ما هستند" یا "بهتر نیست که بخوابم و دیگر بیدار نشوم؟"3. آسیب به خودشخص ممکن است به خود آسیب برساند، مانند بریدن یا سوزاندن بدن با اجسام تیز.4. تغییر ناگهانی در خلق و خوشخص به طور ناگهانی از حالت افسرده به حالت خوشحالی و برعکس تغییر می‌کند، که این ممکن است نشان‌دهنده تصمیم به خودکشی باشد.در صورتی که علائم هشدار دهنده فوق را در دوستان یا افراد نزدیک خود مشاهده می‌کنید، باید بلافاصله اقدامات لازم را انجام دهید:اهمیت و حمایت خود را نسبت به آنها بیان کنید و بگویید که تنها نیستند.در حل مشکلاتشان پشتیبانی کنید و تلاش کنید به آنها کمک کنید.اگر خطر جدی و فوری وجود دارد، در کنار آنها باشید و از مواد مخرب و اجسام تیز دوری کنید.بهترین کار در این شرایط، مشاوره و کمک حرفه‌ای از مراکز تخصصی سلامت روان است. این مراکز می‌توانند به شناسایی و مدیریت افراد در معرض خطر واقعیت یا افکار خودکشی کمک کنند.چگونه می‌توان افسردگی بالینی را از غم و اندوه‌های مقطعی تشخیص داد؟تشخیص افسردگی بالینی از غم و اندوه‌های مقطعی از آنجایی که ممکن است علائم شبیه به یکدیگر باشند، بسیار مهم و اساسی است. تفاوت‌های اصلی میان این دو عبارت در مدت زمان و شدت علائم قرار دارد. افسردگی بالینی به عنوان یک اختلال روانی، علائم شدید و طولانی‌مدت را داراست و در واقع می‌تواند ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد. علاوه بر این، افسردگی بالینی نه تنها شامل علائم روانی و اخلاقی می‌شود، بلکه علائم جسمی و فیزیکی نیز ممکن است همراه باشد.آیا افسردگی بالینی، یک اختلال موروثی است؟با وجود اینکه افسردگی بالینی معمولاً به عنوان یک واکنش به عوامل محیطی و رویدادهای زندگی شناخته می‌شود، اما عوامل موروثی و ژنتیکی نیز نقشی در ابتلای فرد به این اختلال ممکن است داشته باشند. افرادی که در خانواده‌هایی با سابقه افسردگی یا سایر اختلالات روانی زندگی می‌کنند، احتمالاً در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افسردگی بالینی هستند. با این حال، مهم است بدانید که ابتلا به افسردگی بالینی به تنهایی نتیجهٔ عوامل موروثی نیست و عوامل محیطی و رویدادهای زندگی نیز نقش مهمی در ایجاد این اختلال دارند.آیا استفاده از داروهای ضد افسردگی می‌تواند در درمان افسردگی موثر باشد؟استفاده از داروهای ضد افسردگی یکی از روش‌های معمول در درمان افسردگی بالینی است، اما باید توسط تخصصی و با تجویز روانپزشک یا پزشک معالج انجام شود. استفاده بدون نظر و تجویز متخصص ممکن است عوارض جانبی و مشکلات دیگری را به دنبال داشته باشد و درمان موثری نباشد. به علاوه، استفاده از داروها به تنهایی به مراتب کمک‌کننده‌تر از درمان همراه با مشاوره و تراپی روانی نیست. بهترین نتیجه معمولاً از ترکیب درمان دارویی با مشاوره و پشتیبانی روانی بدست می‌آید.آیا ممکن است افراد مبتلا به افسردگی بالینی به خود یا دیگران آسیب برسانند؟افراد مبتلا به افسردگی بالینی معمولاً خطری برای آسیب‌رساندن به دیگران ندارند. اما در صورتی که علائم افسردگی در فرد به دلیل عدم درمان و پیشرفت مداوم، به شدت تاثیر منفی بر زندگی او داشته باشد، ممکن است سلامت فرد را به خطر بی‌اندازد. علاوه بر این، افرادی که در تحت تاثیر افسردگی هستند، ممکن است به علائمی مانند سوء تغذیه یا سوء مصرف مواد و الکل واقعیت نیاز داشته باشند، که این ممکن است به مشکلات جسمی و روانی بیشتری منجر شود. همچنین خطر اقدام به خودکشی نیز در افراد مبتلا به افسردگی بالینی وجود دارد که این امر باید بشدت جدی گرفته شود و درمان مناسب فوری ارائه شود.