بزرگترین پندی که تا این لحظه از عمرم، آموختم

مهم نیست چه سنّی دارید!مهم این است که وارد چه فصلی از زندگی می­شوید؟! جبر تولّد رو با جشنِ تحوّل، جبران کن!بنام بهترین پنددهندۀ عالم، و بهترین خریدار و فروشندۀ عالم قسم به زمان؛ قسم به قلم؛ قسم به نوشتن؛ [بخوان] بنام کسی که با قلم یاد داد!اکثریت نادان هستند، تفکّر و تعقّل نمی­کنند، آنان حتی گمراه­تر از چارپایان هستند! از نادانان نباش!سلام و درود به همۀ دوستان و همراهان عزیز، امیدوارم که عالیِ عالی باشید.همراهانی که همیشه آرزوی داشتنشون رو داشتم، انسان­های مشتاق و شیفتۀ رشد و توسعۀ فردی، و صدالبته مطالعه، آخه می­دونید من معتاد به مطالعه و کتاب هستم، کرمِ کتاب دارم اصلاً! همیشه عاشقِ کتاب و کتابخونی و کتابفروشی و آدم­های کتابخون بودم! واقعا برام باعث افتخاره که با شما عزیزان، یک­درصدی­ها و نخبه­های جامعه، در این سایت جذّابِ دانایی، تعالی، رشد و توسعۀ فردی، همراه هستم. بی­نهایت برام جذّابه! خدارو صدهزار مرتبه شکر.امیدوارم همیشه دنبال دانایی بیشتر و بیشتر، و صدالبته تفکّر عمیق و رشد و توسعۀ فردی باشیم. جدّاً جدّاً رسالت و مقصودِ خودمون رو از زندگی کشف و دنبال کنیم، و خدای ناکرده در گیرودار مشغله­ها و روزمرگی­های زندگی، گم و منحرف نشیم، که یهویی ناغافل عمر عزیز بگذره و نگاه کنیم ببینیم، ای دلِ غافل! چهل، پنجاه، شصت یا هفتاد سالمون شده، و اصلا نفهمیدیم، چه کردیم، و چه نکردیم! چه باید می­کردیم و چه نباید می­کردیم!؟عمر عزیزی که اگه همین الان هم اگه وارن بافِت، که ششمین مرد ثروتمند جهان با دارایی قریب به 110 میلیارد دلاره؛ اما نود سالش، بخواد جاشو با ما عوض کنه، ما هرگز حاضر نیستیم، هرچند اون حاضره! و حتی حاضره کلِّ دارایی­شو هم بده! واقعاً فکر کردیم، اگه حاضر نیستم، اگه هیچ معادلی عمرِ ما نداره، واقعاً پس قراره باهاش چیکار کنیم؟!قراره با این عمرِ عزیز و گرانبهایی که هیچ قمیت و بها و معادلی نداره، چه کارِ بزرگی کنیم، که ارزشش بیشتر از این عمر باشه؟!واقعاً چی ارزشِ تاخت ­زدن با این عمر عزیز و بی قیمتمون رو داره؟! عمری که همیشه به حتی قسمتی از ساعت، روز ، ماه و سالش (که جمع همینا میشه عمر)میگیم: «وقت، طلاست!» اما اگه تمام طلاهایی عالم رو هم بهمون بدند، حاضر نیستیم بدیمش! حتی مثلا ده بیست سالی از اون رو. نکنه خدای ناکرده مثل اکثریت جاهل و معمولی مردمِ کلِّ دنیا – که هم قرآن گفته هم اینشتین- عمرمون رو فقط با نهایتا یه خونه و یه ماشین و حداکثر یک یا دو ویلا و ملک تاخت بزنیم! و دمِ مرگ، حسرت و اندوهِ عدم استفاده بهینه­ش به دلِ واموندمون بمونه، که بمونه، که بمونه!!!واقعاً چقدر قشنگ گفته، هر کی گفته، نمی­دونم کی گفته؟!«زندگی، مثل آب­خوردن از یک کوزۀ شکسته و ترک­خورده است!اگه بخوری، تموم میشه!و اگه نخوری، حروم میشه!»طی این قریب به ده سالی که قاضی دادگستری در تمام محاکمش – اعم از دادگاه کیفری، خانواده و حقوقی بودم- جدّاً جدّاً و بی­ اغراق میگم؛ به این حقیقت تلخ -شاید هم شیرین برای کسی که میخواد و می­تونه یه فکرِ اساسی بکنه- رسیدم، واقعاً شعار و سرلوحۀ زندگیم شده، - دارم تلاش میکنم که واقعاً بشه- هم خوشحالم که بهش رسیدم، و هم خیلی ترسیدم، چون می­دونم و مُجابم که هیچی نمی­دونم، ولی جای امیدواری هست، چون میگن کسی که می­دونه هیچی نمی­دونه، خیلی داناست، و عقلِ زیادی داره. [البته حمل بر خودستایی نشه]بزرگترین پندی که تا این لحظه از عمرم، آموختم اینه که:«بدترین چیز در کلِّ عالم، بدتر از ظلم، بدتر از فقر، و حتی بدتر از کُفر، جهل است.»به قولِ مولانا:آن­کس که بداند و بخواهد که بداند خود را به بلندای سعادت برساندآن­کس که بداند و بداند که بداند اسبِ شرف از گنبد گردون، بجهاندآن­کس که بداند و نداند که بداند با کوزۀ آب است، ولی تشنه بماندآن­کس که نداند و بخواهد که بداند جان و تنِ خود را زجهالت بِرَهاندآن­کس که نداند، و نداند که نداند در جهل مرکّب، ابدالدّهر بماندآن­کس که نداند و نخواهد که بداند حیف است چنین جانوری، زنده بماندخیلی برام جالبه، این بزرگترین درسیه که تا این لحظۀ عمرم – که 36 سالمه – بهش رسیدم، شدیداً بهش معتقد، و انشاءاله ملتزم به عمل باشم. وقتی زندگی و عمرمو ارزیابی می­کنم، بیشتر و بیشتر به این حقیقت می­رسم که واقعا اگه می­دونستم – دونستن به معنی واقعی، و فهم و درک بالا- الآن حقیقتاً اوضاع جسمی، روحی، مادّی و معنوی­م به مراتب بهتر از الآن بود،واقعاً این شعارم شده و خواهد بود، چقدر از تکرارش لذت می­برم، و البته می­ترسم و هراسون میشم! چون چندسالیه که فهمیدم، جهل، همیشه در مقابلِ علم نیست! گاهی جهل در مقابلِ عقله! یعنی اصلاً بعید نیست که ما علممون رو کلی زیاد کنیم، اصلا بشیم یه دانشمندِ متفکّر، ولی باز همچنان –بخاطر عقلِ کَمِمون- جاهل باشیم! نتیجه: شایسته است هم علم، هم عقل، و هم خردمون رو زیاد کنیم، یه موقع با چندتا کتاب خوندن و دانش­ اندوختن، توهّم نزنیم که ما عالم شدیم و حالیمونه!حتی بعید نیست؛ داشتیم و داریم که، علمِ بعضیا "جهلِ اعظم" شده!!سال گذشته از چندصدنفر نظرسنجی کردم و بحالت سؤالِ تستی ازشون پرسیدم که: بدترین چیز در عالم چیه؟1. ظلم 2. فقر 3. کفر 4. جهلدر نهایت ناباوری، گوش­هام، پاسخِ صحیح رو از اکثریت شنید، اکثریتی که وقتی پاسخ صحیح رو می­گفتند، به وضوح می­شد ترس و وحشت و تعجّب رو در چشماشون دید! اونا بعد از گفتنِ پاسخِ صحیح، سریعاً سؤال می­کردند: «جهله، نه؟ وای آره جهله! حالا چیکار باید بکنیم؟!» باورکردنی نیست که حتی خدا، پیغمران خدا، و اکثر علما، فلاسفه و متفکرین کلِّ عالم هم به این حقیقت تلخ اشاره کردند!مثلا توی قرآن، حضرت موسی (ع) خطاب به قومِ خودش وقتی که بهشون میگه یه گاو رو قربونی کنید تا قاتل رو شناسایی کنیم، و قومش یهود میگن: «مارو مسخره می­کنی؟» میگه: «پناه می­برم به خدا، که از جاهلین باشم!»یا حضرت یوسف (ع) وقتی که زلیخا و زنان مصری اذیتش میکردند میگه: «خدایا، زندان نزد من، محبوب­تر است از آنچه اینها مرا به سوی آن می­خوانند! واگر مکر و نیرنگِ آنها را از من بازنگردانی، بسوی آنان متمایل خواهم شد، و از جاهلان خواهم بود.»(آیۀ 33 سورۀ یوسف – ع- )آلبرت اینشتین به زیبایی گفته: «سه قدرتِ عظیم بر جهان حاکم است:1. جهل2. حرص3. ترسنیچه، بزرگ فلسفه گفته:«متفکّرشدن خیلی سخت­تر از معتقدشدنه! و به همین خاطره که تعداد متفکّرین دنیا، خیلی بیشتر از تعداد معتقدینه!»سخت­ترین، بهترین، و اثربخش ­ترین کار در دنیا: تفکّر. تفکّرِ صحیح چقدر علم میاره!؟ چقدر از جهلمون کم می­کنه!تعداد قابل توجهی از کتابهایی که معروف شدند، اگر دقت کرده باشید چقدر روی مرگ و یاد مرگ، و آثار سازنده­ای که داره، تأکید می­کنه، یاد مرگی که لقمان به فرزندش گفته، خدا این همه توی قرآن گفته، اصلاً 80 درصد قرآن راجع به معاده، و توی نهج ­البلاغه حضرت امیر (ع) هم چقدر از مرگ و یاد مرگ و آثار سازنده­ای که داره یاد شده! هر کسی که یادِ مرگ کرده، یا به سرطان یا بیماری­ای دچار شده، و متوجه زمانِ کوتاهِ مانده از عمرش، و نزدیکی به مرگش شده، چه کتابهای قشنگی نوشته، چه حرفای قشنگی زده! و حتّی چه زندگیِ عالی­تری از اون زمان به بعد داشته!کتابهایی فوق­العاده مثل "انسان در جستجوی معنا"، "سه­ شنبه­ ها با موری"، "آخرین سخنرانی"، و و و .ولی خب مثل اینکه، متأسفانه – شایدم خوشبختانه- باید همیشه نویسنده ­ها و متفکرین غربی برای ما که واقعاً غربزده شدیم و نگاهمون همش به اون وَرِه، از این چیزا بهمون بگند تا ما خوشمون بیاد و قبول کنیم.سال­ها دل، طلبِ جامِ جم از ما می­کرد! آن­چه خود داشت، ز بیگانه تمنّا می­کرد!بی­دلی در همه احوال، خدا با او بود! او نمی­دیدش و از دور خدایا می­کرد!گوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون است طلب از گمشدگان لب دریا می­کردفیض روح ­القدس ار باز مدد فرماید دگران هم بکنند، آنچه مسیحا می­کرد!دنیا و آخرتمان را آبادِ آبادِ کنیم! با فراموش­ن کردنِ«خدا»، «مرگِ خود»، حق­ِّ مردم [مال، جان، آبرو، دل و زمان مردم]»، «توحید[قائل به تنها قدرتِ موجود، و شِرک­ نورزیدن]»، «اخلاص- همه کارها، فقط و فقط و فقط برای خدا»، کنترلِ «زبان»، «چشم» و «فکر»و بر همین اساسه که وارن بافت دام، مدام و مدام تکرار و تأکید می­کنند که: مهم­ترین سرمایه­ گذاری، سرمایه­گذاری روی خودتونه؛ هرچقدر بیشتر بدونی، بیشتر در میاری! تک­ تکِ ما در کل هشت میلیارد نفر انسان روی کرۀ زمین، یک اثر انگشت منحصر به فرد داریم، و واقعاً جا داره و شایسته است که اثر انگشتِ خودمون رو بزاریم و بریم! و برای همیشه در قلب و ذهنِ مردم، مانا و ماندگار باشیم.من نه آنم که زبونی کِشَم از چرخِ فلک! چرخ برهم زنم ار غیر مُرادم گردد! «حافظ»دانای عاقلِ خردمند، متفکِّر، فهیم، شکرگذارِ واقعی و همیشگی، سالمِ جسمی و روحی و معنوی، آرام، شاد،عاقبت به خیر، سعادتمند، و ثروتمند، در دنیا و آخرت باشیم. «پارسا باقری- قاضی دادگستری، کوچ کسب و کار و زندگی و توسعه فردی»