سخنان خانم علاسوند

?افرادی مثل رالز و دیگران آمدند و گفتند نمی‌شود اگر شما گذاشتید بر عهده‌ی افراد، افراد با هزار و یک خصیصه در موقعیت‌های نابرابر قرار دارند و برای اینکه این نابرابری‌ها کم شود نیاز به یک دولت مقتدر مرکزی بزرگ وجود دارد تا دست ببرد در زندگی خصوصی مردم و شرایط را تغییر دهد و شعارشان برابری در نتایج و گفتند باید نتایج را دولت برابر کند. فمینیست‌ها باز در اینجا ملحق شدند به این نظر که بله برابری در نتایج، پیشرفت در نظریه برابری در فرصت‌هاست و ما باید با دادن امتیازات ویژه به زنان تحت عنوان اقدامات مثبت و تبعیض‌های مثبت وضعیت زنان را پیش ببریم. اینجا نیاز به مداخله دولت است و با وجود اینکه فمینیست‌ها تعلق خاطر به اردوگاه‌های لیبرالیستی دارند، اینجا تغییر فاز می‌دهند و می‌روند در حوزه‌ی نگرش‌های سوسیالیستی چون این شعار به وضوح شعار سوسیالیستی است، در واقع امکانات را به زنان و معلولان و سالمندان بدهیم تا برسیم به سطحی از برابری و اینجا دیگر معیارهای کارایی و شایستگی که در نظریات سنتی عدالت مهم است اهمیتی ندارد.?فمینیست‌ها معتقدند هیچ معیاری مهم‌تر از جنسیت نیست و اسم این را گذاشتند عدالت وقتی ما می‌گوییم عدالت جنسیتی فکر نکنید مراد این‌ها تعریف صوری و فرمال از عدالت است که اعطای حق برابر به افراد برابر و اعطای حق نابرابر به افراد نابرابر و توزیع امتیازات و مزایا بر اساس شایستگی‌ها، اصلا چنین بحثی نیست. آن‌ها معتقدند یک معیار وجود دارد و آن امتیازات مثبت براساس جنسیت است. یک معنایی که ساخته و پرداخته شده و دارای تبار است و براساس آن سندسازی شده و شما نمی‌توانید از معنای خودش جدایش کنید و ببرید در معنایی که شما به آن معتقد هستید.?کلمه Gender اشاره دارد به یک ادبیات متراکم و ضخیمی که پشت پرده‌اش ۶۰ الی ۷۰ سال برنامه‌ریزی شده است و فروکاهش آن به معنای جنسیت کار درستی نبود. اولین استفاده از این کلمه در دهه ۶۰ میلادی بود که فمینیست‌ها تصمیم گرفتند تفاوت‌های زنان و مردان را کوچک کنند و این واژه را مصطلح کردند. فمینیست‌ها گفتند یک تفاوت‌هایی است که ریشه‌ی بیولوژیک دارد و یک تفاوت‌هایی است که برساخت است و در یادگیری‌های اجتماعی برای ما پدید می‌آید.? پس جنس چه می‌شود؟‌ مردان نقش بیولوژیک ندارند و فقط زنان‌اند که نقش بیولوژیک دارند به جهت اقتضائات بدنی و نقش بیولوژیک یعنی زنی که باردار می‌شود و بچه به دنیا می‌آورد و درمورد مادری هم معتقد بودند که نقش بیولوژیک نیست و به کار بردن نقش مادری برای زنان یعنی نهادینه کردن یک نقش که غلط است و معتقدند که ما فقط مادر بیولوژیک داریم نه مادری که بچه را تربیت می‌کند و ممکن است مادر مرد باشد یا مربی و یا هر کسی می‌تواند باشد.? سه نظام تربیتی سر این مباحث در آمریکا و اروپا تجربه شد: مرد و زن‌گرا، الگوهای تربیتی مردگرا و الگوهای تربیتی زن‌گرا. تا سال ۲۰۰۰ این بود ولی بعد از آن یک اتفاق عجیب افتاد. از آن به بعد وقتی می‌گویند Gender منظورشان این نیست یک تفاوت‌هایی بین زن و مرد وجود دارد که برساخت است و نباید از دو جنس بیولوژیک صحبت کنیم بلکه هر کسی بر اساس گرایش جنسی خودش بگوید چه هست که می‌شود همان lgbtq که هر کس خودش تشخیص دهد و قبیح‌ترین و زشت‌ترینِ آن پدوفیلی اس? ما در حالی در این جمع این بحث را مطرح می‌کنیم که بمباران منتها الیه عدالت جنسی در همه‌ی فضاها وجود دارد. تمام‌ فیلم‌هایی که الان ساخته می‌شود از سال ۲۰۰۰ به بعد در آن‌ها حتما یک‌ کاراکتر lgbt وجود دارد. این فیلم آنه‌شرلی که قصه‌اش در اوایل قرن نوزدهم است الان فیلم آن را ساخته اند و دو شخصیت این تیپی دارد.? معلوم است که سینمای ما هزار سال دیگر به هالیوود نمی‌رسد چون اصلا نمی‌تواند مفاهیم را ساخته و پرداخته کند و همه‌ی همّش این است که برود بگوید ایران بد است یا فیلم می‌سازد درمورد پدرسالاری که سال‌هاست از آن عبور کرده‌اند.?دعوای ما با جریان فمینیستی بر سر حقوق نیست، شروع این دعوا معنایی است، جریان‌های فمینیستی ابتدا معانی را می‌سازند و بعد مثل هوا برای ما واجب‌التنفس می‌کنند و ما دیگر غیر آن نمی‌توانیم فکر کنیم.