نقد و تحلیل فیلم قدرت سگ The Power of the Dog 2021 جین کمپیون

حکایت پوست انداختن وسترنرها(در این مطلب، داستان و پایان فیلم لو رفته است)یک نئو وسترن از جین کمپیون که حدود 30 سال پیش با فیلم "#پیانو" توانست به #اسکار برسد و ضمن نامزدی برای بهترین کارگردانی، اسکار بهترین فیلمنامه اریژینال را دریافت کند.عنوانی که دیگر در طول این 30 سال نتوانست حتی به آن نزدیک شود. او در طی این سالها به جز یکی دو فیلم گمنام و دم دستی، به ساخت سریال و فیلم کوتاه و یا مستند مشغول بود.اما امسال با استفاده از رمان "تامس ساوج" و البته بازیگران شناخته شده ای مثل "#بندیکت_کامبربچ" و "#کریتسین_دانست"، فیلمی ساخته که می توان تم آن را کلید آثار #فصل«جوایز 2021 -2022 دانست.فیلمی که چند ماه پیش در جشنواره ونیز جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد و در همین فصل جوایز هم در اکثر مراسم هنری و لیست منتخبین انجمن های هنرمندان و منتقدان سینمایی، اغلب به عنوان بهترین فیلم و کارگردانی برگزیده شده است.فیل و جرج بربنک (دو برادری که اخلاق و رفتاری کاملا مغایر با یکدیگر دارند)، صاحبان مزرعه ای بزرگ در مونتانای 1925 آمریکا، گله پرتعداد گاوهای خود را برای چراگاههای بهتر حرکت می دهند. اما در مسیر و در استراحتگاهی با رز گوردون(صاحب کافه و هتل آن محل) و پسر متفاوتش "پیتر"، آشنا می شوند و ماجرا به ازدواج جرج با رز می انجامد که "فیل"، موافقت چندانی با آن ندارد.فیل که علیرغم سابقه مطالعه و تحصیل، اینک تنها خود را به گاو چرانی و خلوت کردن با خاطرات و آیین فردی به نام "برانکو هنری" مشغول کرده و چندان هم از پیتر (شبه دوجنسی و سوسول) خوشش نمی آید، اما با رفتارهای غیر معمول او به طرفش جلب شده و تصمیم می گیرد که راه و رسم گاوچرانی و روش زندگی مورد نظرش را به او بیاموزد. راه و روشی که خود از برانکو هنری آموخته بود. اما سیر ماجراها به سمت عجیب و غریبی کشیده می شود.می توان فیلم "#قدرت_سگ" را یک "رود سرخ" (#هاوارد_هاکس) دانست که در انتها به "#طالع_نحس" (ریچارد دانر) می رسد. نگاه پیتر در نمای آخر فیلم از پنجره طبقه بالا به زوج جرج و رز که از مراسم دفن "فیل" می آیند و در گوشه تصویر خیلی کوچک به نظر می رسند، بی شباهت به نگاه "دیمین" در صحنه آخر فیلم "طالع نحس 2" نیست.این همان تئوری امروز غرب فرانو است که خصوصا در این سالهای اخیر، با برهم خوردن هژمونی آمریکا در جهان، کنار رفتن بریتانیا از اتحادیه اروپا و تق و لق شدن موجودیت نامشروع اسراییل، در طرح های جدید امپراتوری جهانی صهیونیسم و در اندیشکده ها و مراکز استراتژیک و به اصطلاح Think tanks آنها مطرح گردیده و اینک در سینما بروز نموده و به عنوان تم اصلی آثار فصل جوایز امسال، خود را نشان می دهد.در فیلم "قدرت سگ"، تقریبا اغلب موضوعات مختلف مورد علاقه غرب امروز هم به چشم می خورد؛ تراجنسیتی شخصیت اصلی، تبلیغ عرفان های جعلی (که جین کمپیون در فیلم "دود مقدس" نیز به آنها پرداخته بود)، مدرنیسم در مقابل زندگی سنتی (که با نماهای جان فوردی دوربین از پشت پنجره های خانه در مقابل محیط صحرایی و خشک بیرون و تراکینگ در میان این نماها برجسته می شود) و ...اگرچه کارگردانی جین کمپیون به قوت و قدرت فیلم "پیانو" نیست و نیمه اول فیلم، بسیار کند و کسالت بار پیش رفته و همچنین برخی شخصیت ها مثل پدر و مادر بربنک ها و حتی فرماندار و زنش پا در هوا مانده و اصلا وجودشان اضافه بوده و قابل حذف است. شاید بتوان گفت حداقل نیم ساعت از فیلم را به راحتی می توان کنار گذاشت و ضرری به آن نمی خورد.اگر در فیلم "طالع نحس"، شخصیت دیمین، پسر بچه بیگناهی نشان می داد که به دلیل موقعیت خاصش، ناگزیر از قتل افرادی می شد که قصد جانش را کرده بودند، در "قدرت سگ" نیز "پیتر" در واقع آدم بی آزاری به نظر می رسد که مدام مضحکه شده و حالا قصد دارد که از موقعیت خود و احتمالا مادرش در مقابل تهدیدات، محافظت و دفاع کند. آنچه که در ابتدا از شکل و ظاهر او بعید و حتی ناممکن به نظر می رسد. همچنانکه باور رفتنش به شهر و تحصیل در رشته پزشکی، تا حدودی دشوار است.پیتر هم مانند دیمین ناگزیر است برای تثبیت موقعیت خود، قدرت و سلطه را به کار گیرد و در این مسیر با روش های پنهان و نرم، دشمنان این موقعیت مانند "فیل" را حذف نماید. قدرت و سلطه ای که بنا به تغییر روزگار و آنچنان که زن فرماندار دعوت شده به مجلس بربنک ها می گوید، در جلوه گری مدرنیته، بایستی شکل و ظاهر خود را عوض نماید.این نوع سلطه، دیگر قهرمان ها و وسترنرهایی همچون "فیل بربنک" گاو چران (که علیرغم همه خشکی و انجماد رفتاری ولی حتی با پدیده های مورد تنفرش هم به نوعی کنار می آمد) و حتی جرج بی دست و پا را بر نمی تابد، بلکه آدم های هوشمند و ظاهر فریب و در عین حال بی رحم و سنگدل را می طلبد که بتوانند در روزگار نو، خود را تثبیت کنند.دیگر دوره وسترنر هایی مانند قاضی "روی بین" و "وایات ارپ" و "داک هالیدی" و کلانتر "چنس" و حتی ضد قهرمان هایی مانند "جسی جیمز" و "بیلی د کید" و "پت گارت" گذشته است. حالا دیگر وسترنر ها پوست می اندازند.اگر زمانی کلینت ایستوود در فیلم نابخشوده (1992) ، "ویلیام مانی" را در دنیای پسا کلاسیک غرب، یک وسترنر به آخر خط رسیده نشان داد و برادران کوئن در برداشت جدیدشان از فیلم The True Grit، وسترنری مثل "روستر کاکبرن" را به گونه ای تصویر کردند که حتی شلوارش را به زور بالا می کشید اما در فیلم "قدرت سگ" ، پیتر دست و پا چلفتی، ناگهان هیولایی بدکنشت نشان می دهد.حالا دیگر پیتر گوردون، وسترنر دنیای امروز و اکنون یعنی آغاز دهه سوم از قرن بیست و یکم می شود، اگرچه داستانش در اوایل قرن بیستم اتفاق افتاده است. او همه عناصر و خصوصیاتی که برای قدرت و سلطه جهان کنونی مورد نیاز است را داراست و ویژگی هایش حتی با برخی از سرکردگان امپراتوری روچیلد (از بنیانگذاران غرب جدید) مانند ویکتور روچیلد می خواند.