سینمای راهبردی غرب (بخش چهارم)

آمریکا عامل و سازنده ابولا در آفریقابعد از 26 دوره انتشار این ویروس، روزنامه «دیلی آبزرور» بزرگ‌ترین روزنامه «لیبریا» در غرب آفریقا با ارائع اسناد علمی، آمریکا را سازنده و منتشر کننده ویروس ابولا معرفی نمود و نوشت: «آمریکا با سلسله عملیات‌های مخفی خود در آفریقا با اسم رمز «تفاهم نامه 200» ایجاد و گسترش ویروس مهلک ابولا را در دستور کار خود قرار داد».پروفسور «سیرل برودریک»[1]معتقد است شرکت‌های تولید کننده انحصاری این نوع سلاح‌های بیولوژیک در آمریکا همان کسانی هستند که وظیفه کنترل و آزمایش ویروس‌ها و واکسن مربوط به آن را در قاره آفریقا دارند. «هورو ویتز»[2]نویسنده کتاب «منطقه حساس» که در 1998م انتشار یافت به این شرکت اشاره نموده و می‌گوید این شرکت صنعتی-نظامی-پزشکی با همکاری کشور آفریقای جنوبی تلاش می‌کنند تا از طریق بیماری‌های اپیدمیک، کاهش نسل و جمعیت را در سایر کشورهای آفریقایی رقم بزنند.او درباره تحقیق خود با عنوان «ویروس‌های در حال ظهور: ایدز و ابولا؛ طبیعت، تصادف یا عمد» می‌گوید: «من با بررسی بیش از 2500 سند دولتی و گزارش علمی نتیجه می‌گیریم که بدون شک، آن‌ها طبیعی نیستند و خوانندگان و شهروندان نگران آمریکا و جهان را آزاد می‌گذارم تا تصمیم بگیرند که این‌ها یک تصادف وحشتناک بودند یا یک آزمایش کنترل جمعیت خطرناک».دکتر «میشل میدین»[3]متخصص بیماری‌های عفونی و میکروبی، دکتر «فرانسیس بویل»[4]نویسنده کتاب «جنگ بیولوژیکی و تروریسم»، دکتر «کایریل برودریک» از دانشگاه لبیریا و دانشگاه دلاویر از دیگر افرادی هستند که به دلیل مختلف این گمانی زنی را دارند که ویروس‌های اپیدمیکی چون ابولا توسط آمریکا در آفریقا شیوع یافته است.دلایلی چون قرار داشتن آزمایشگاه‌های (CDC) در مرکز شیوع ابولا، پیش گویی آنفلانزای پرندگان، ارسال نیروهای نظامی به جای کادر پزشکی و فراهم نمود تجهیزات پزشکی و...منافع اقتصادی آمریکا در آفریقاکشورهای فقیر آفریقایی از ثروت خدادای فراوانی بر خوردارند. کشورهایی چون گینه، لیبریا، مالی، سیرالئون و... دارای منابع خام ارزان قیمت و با کیفیت بالا مثل: بوکسیت، مس، طلا، آهن و... هستند که با شیوع ویروس‌های اپیدمیک هم از نفوذ رقبای روسیه‌ای و چینی کاسته می‌شود و هم در مقابل خدمات پزشکی و بهداشتی می‌توان از این معادن استفاده نمود.منافع اقتصادی به قدری برای آمریکا مهم است که آمریکا برای حفظ آن حتی متحدان خود را از بین می برد. درباره حذف قذافی در لیبی برخی معتقدند قرار دادهای جدیدی که او با چین در 2011م بسته بود باعث می‌شد تا هژمونی غرب در آفریقا به خطر بیافتد. به همین دلیل در اکتبر همان سال شورشیان توسط آمریکا تأمین مالی شدند تا هم زمان با حمله ناتو کار قذافی را یک سره کنند.شرکت های دارویی و منافع اقتصادی آنان در آفریقاموسسات تحقیقات آمریکا و کانادا توانستند در اواخر سال 2010م واکسن قطعی ابولا برای میمون‌ها را کشف نمایند و قول نمونه انسانی آن را تا 2011م و صادرات واکسن را دادند. وعده‌ای که هیچگاه محقق نشد. اما چرا؟این شرکت‌های دارویی مخالف این امر بودند و دلیل آن‌ها هم صرف مبالغ زیاد برای توسعه محصولات به کشورهای فقیری با توان پرداخت اندک بود. چرا که طی مراحل مورد نظر و امتحان آن بر روی انسان هزینه‌ای بین یک تا یک و نیم میلیارد دلارهزینه داشت.با این وجود شیوع دوباره ابولا شرایط را تغییر داد. کشورهای مختلف به فکر جمع آوری پول برای تهیه واکسن افتادند. اتحادیه اروپا 3/1 میلیارد دلار، آمریکا بیش از 100 میلیون دلار، استرالیا 18 میلیون دلار و انگلیس 80میلیون پوند کمک نمودند. نتیجه آن شد که مجله پزشکی «لانست»[5] در شماره 31 جولای 2015م به نقل از سازمان بهداشت جهانی، ساخت موفقیت آمیز واکسن ابولا توسط «سازمان بهداشت و درمان کانادا» را خبر داد.در حقیقت شیوع ابولا و خبر کشف واکسن، بازار سود آوری را برای آمریکا، کانادا و شرکت‌های دارویی این کشور ایجاد نمود. چون جدای از کمک‌های بین المللی، سود فراوانی از طریق فروش واکسن و اقلام دارویی و بهداشتی به دست آوردند. در این بین جان هزاران انسان بی‌گناه گرفته شد آن هم به بهاء سود بیشتر شرکت‌های دارویی و کشورهای استعمارگری چون آمریکا.منافع نظامی آمریکا در آفریقابا شیوع ابولا در آفریقا هزاران نیروی نظامی آمریکایی وارد آفریقا شدند. به طور مثال در 2014م اوباما چهار هزار نیروی نظامی به بهانه ساخت مراکز درمانی به غرب آفرییقا اعزام نمود. این در حالی است که بعد از پیدا شدن یک مورد ابتلاء به ابولا در تگزاس، برای مبارزه با این ویروس دستور به تشکیل گروه‌های پزشکی در سرتاسر آمریکا را می‌دهد. در مقابل برای مرگ چندین هزار آفریقایی تنها نیروی نظامی ارسال می‌کند. باید به آمریکا گفت که سلاح‌ها ویروس‌ها را نمی‌کشند بلکه پزشکان و داروها هستند که چنین کاری را انجام می دهند.یکی از تحلیل گران آمریکایی مسائل روابط بین الملل به نام «کریگ هولت»[6]درباره حضور نظامی آمریکا در آفریقا معتقد است: «طرح دولت آمریکا در رابطه با ابولا در آفریقا، تسلط نظامی و اقتصادی است». آمریکا همچون دولت‌های استعمارگر گذشته به دلیل تحت فشار قرار گرفتن افکار عمومی و بین الملل، نمی‌تواند به یک سرزمین به طور مستقیم لشکر کشی کند، بنابراین بهترین را توجیهات بشردوستانه و بیماری‌های واگیر دار است.منافع سیاسی آمریکا در آفریقااز جمله منافع سیاسی که آمریکا از طریق ویروس‌های اپیدمیک در آفریقا به وسیله رسانه‌های قدرتمند داخلی و خارجی خود به دست می آورد، تصویر بشر دوستانه‌ای است که در اذهان مردم جهان از خود می‌سازد. اگر به فیلم‌های اپیدمیک هالیوود نگاه کنید این آمریکا است که در خط مقدم مبارزه با ویروس قرار دارد و با فداکاری و از جان گذشتن پزشکان و سربازان آمریکایی است که مردم جهان نجات می‌یابند.منفعت سیاسی دیگر این ویروس‌ها، فرار سرمایه گذاران و رقبای روسی و چینی آمریکا از منطقه مورد نظر است. در پایان مهم‌ترین منفعت سیاسی آمریکا در شیوع این ویروس‌ها، جایگاه امریکا و تأثیر گذاری او در مناسبات و تحولات کشورهای غرب آفریقا است.[7]تأثیر ساخت چنین فیلم هایی بر افکار عمومیدر دنیای امروز دیگر سلاح‌ها و قدرت نظامی حرف اول در قدرت‌نمایی و حکومت بر جهان را نمی‌زنند. حتی استعمار نیز شیوه خود را تغییر داده و ما اکنون با شیوه‌های جدید مبارزاتی همچون جنگ نرم و جنگ شناختی رو به رو هستیم. در این قدرت‌نمایی، رسانه‌ و قدرت رسانه‌ای حرف اول را می‌زند.واقعیت این است که ما در سیاره سیم کشی شده‌ای زندگی می‌کنیم که مخلوق تکنولوژی است. ابزارهای رسانه‌ای حاصل آن نیز از هر طرف ما را احاطه نموده‌اند و با حجم اطلاعاتی که در اختیار ما قرار می‌دهند، دنیای ذهنی ما را می‌سازند. به شکلی که تفاوت قائل شدن میان موقعیت‌های واقعی و غیر واقعی برای شخص غیر ممکن می‌شود.[8]اما درباره فیلم‌های اپیدمیک اینگونه می‌توان گفت که با توجه زمینه‌ی وحشت و حس کنجکاوی موجود در مخاطب نسبت به بیماری‌های واگیردار، اشتیاق و همینطور توجه به این ژانر بیشتری است. همین مساله منجر خواهد شد تا کاشت مطالب در ذهن مخاطب به بهترین شکل ممکن صورت بگیرد. این گونه فیلم‌ها ابتدا تصویری از یک جهان کرونایی ترسیم می‌کنند و بعد به طور ضمنی از طریق نمادهای تصویری و رفتاری به شما می‌گویند که در مواجه با این دنیای پرخطر چگونه فکر کنید. وقتی این ساختارهای ذهنی و کاشت‌های اطلاعاتی در چندین فیلم مختلف تکرار شود در نهایت بر روی عملکرد شما هم تاثیر می‌گذارد.تکه‌ اطلاعات غلطی که در این فیلم‌ها و سریال‌ها تکرار شده به دلیل شباهت‌های موجود میان آن‌ها و دنیای واقعی، برای شما به شکل یک واقعیت عینی در ذهن به ثبت می‌رسد. همین گونه می‌شود که با ظهور بیماری کرونا، بسیاری از مردم فیلم «شیوع» استیون سودربرگ که ساخته 2011م بود را پیشگویی هالیوود دانستند. با این که ویروس در فیلم با ویروس کرونا تفاوت‌های فاحشی داشتند ولی به دلیل اطلاعات غلط و المان‌های اشتباهی تثبیت شده در ذهن مخاطب، مضاعف شدن وحشت عمومی رقم زد. اتفاقاتی که در آمریکا و کشورهای اروپایی شاهد آن بودیم مثل صف کشیدن پشت مغازه‌های اسلحه فروشی، صف طولانی برای خرید مواد قضایی، دزدی، زد و خورد برای کالاهای مصرفی، دارو و ماسک و.... که بخشی قابل توجه‌ای از این رفتارها نتیجه همان سیاست‌هایی است که در فیلم‌هایی با این مضامین دنبال می‌شوند.اما این سیاست‌ها چه فایده‌ای برای سازندگان آن دارد؟ کاملا واضح است، جواب آن مدریت جهانی است. صاحبان قدرت و ثروت از طریق اینگونه فیلم‌ها رفتارهای شما را مدریت می‌کنند و شما را به سمت دلخواه خود می‌کشانند تا اهداف مادی و سیاسی خود را تامین نمایند. فرض کنید اگر کشوری بیماری واگیردار خاصی را بسازد و بعد بخواهد در جهان انتشار دهد. در صورتی که از نوع مواجه مردم با این بیماری اطلاع داشته باشد به راحتی می‌تواند از این طریق فضای حاکم بعد از شیوع را مدریت کند تا منافع اقتصادی و سیاسی خود را از طریق مردم خود و یا ملت‌های دیگر تامین نماید.راهبرد سینمای هالیوود در معرفی بیماریهای اپیدمی و وقایع آخرالزمانیبرای بدست آوردن راهبرد سینمای هالیوود باید به گردانندگان آن توجه نمود. هالیوود و سینمای غرب در انحصار یهودیان و دولت آمریکاست.[9] دولت آمریکا نیز توسط شرکت‌های خصوصی نفتی، رسانه‌ای، بانک‌ها و... مدریت می‌شود. اما هدف این قدرت حاکم بر منابع ثروت چیست؟ کافی است شما به سراغ نظریاتی که درباره پایان این جهان داده شده توجه کنید. نظریه «دهکده جهانی» مک لوهان، «پایان تاریخ» فوکویاما یا «برخورد تمدن‌های» هانتینگ تون، همگی در نهایت بهانه‌ای بودن برای سیطره غرب و جریان زرسالار حاکم بر همه کره زمین. هدف چیزی جز استعمار و استثمار ملت‌ها نیست و تنها شیوه‌های آن متفاوت است. سینمای اپیدمیک نیز بخشی از سیاست‌های آنان برای هدف بیان شده است.پایان جهان چیزی نیست که سینمای هالیوود و متفکران غربی آن را ابداع نموده باشند. بلکه در قومیت‌ها و نژادهای مختلف در سرتاسر جهان، داستان‌ها و اسطورهای آخرالزمانی وجود دارد. به طور مثال در اساطیر یونان حیات انسانی پنج مرحله دارد که در مرحله آخر آن زئوس همه چیز را نابود می‌کند. یا در آئین زردتشت پایان دنیا با جنگ میان خدایان پایان می‌یابد. در برخی دیگر هم دنیا با عوامل طبیعی مثل باران، باد، زلزله، یخبندان و... تمام می‌شود.[10]ولی در داستان‌های هالیوود که برخی هم از این اسطورهای الهام گرفته شده پایان جهان به دلخواه و در جهت اهداف استکبار جهانی ساخته می‌شود. در حقیقت هدف از ساخت فیلم‌هایی با مضمون پایان دنیا ایجاد سردرگمی و روحیه اطاعت از اجماع سیاسی است که از قبل تعیین شده و در فیلم‌ها نشان داده‌اند. بخشی از این تلاش‌ها هم در جهت تحریف و دور کردن توجه عمومی ازدرک بحران‌های واقعی دنیای امروز است.[11]بحران‌هایی مثل رکود اقتصادی، جنگ، فقر و....نکته دیگری که سینمای اپیدمیک هالیوود بر آن تاکید دارد گره زدن آینده بشریت با سرنوشت تمدن غرب است. یعنی در فیلم‌های اپیدمیک آخرالزمانی خزان تمدن غرب برابر است با تاریکی فردای تاریخ بشریت. از طرف دیگر در بیشتر فیلم‌ها این غرب است که راه نجات را کشف و جامعه بشری را نجات می‌دهد. به عبارتی رهبری غرب و پیشگامی آن در همه چیز را به مخاطبان خود دیکته می‌کند.به طور کلی با بررسی سینمای اپیدمیک هالیوود می‌توان متوجه شد که این ژانر بر روی برخی از مسائل زیاد تاکید می‌کند مثل: اسلام هراسی، آفریقا هراسی، نژادپرستی نسبت به رنگ سیاه که نماد آفریقاست و زرد که نماد سرزمین‌های شرق است، درجه دو بودن برخی نژادها، آخرالزمان هراسی، چین هراسی، مرجعیت غرب، ناجی بودن غرب و....نکته پایانی که درباره سینمای اپیدمیک آخرالزمانی باید بیان داشت این است که ساختن چنین فضایی ذهنی نسبت به پایان دنیا باعث می‌شود تا آخرالزمان دینی و مذهبی به محاق رود و از طرف دیگر مردم را برای مقابله با آخرالزمان فرضی، با دستور العمل‌های استکبار جهانی مثل کاهش جمعیت، سلاح هسته ای و...همراه می‌کند.پی‌نوشت:[1] . Cyril Broderick[2] . Leonard Horowitz[3] .Michael maden[4] . Francis Boyle[5] . Lancet[6] . carig B.Holet[7] . پژوهشنامه رسانه بین الملل، ویروس ابولا و منافع تجاری، نظامی و سیاسی آمریکا، هادی آجیلی، محمدرضا مرادی، سال اول، شماره اول، 1395، ص285-263.[8] . فصلنامه پژوهش‌های اخلاقی، فرآیند تغییر ارزش‌های اخلاقی از منظر گربرنر و نقد آن، ایراندوست، محمد حسین، تابستان 1396، شماره 28، ص36-19.[9] . فصلنامه سیاحت غرب، چه کسی رسانه‌ها را اداره می‌کند؟، دیوید دوک، شهریور1382، شماره 3، ص32-27. و فصلنامه سیاحت غرب، ده ارباب رسانه‌های آمریکا، اریک کلینن برگ، تیر 1382، شماره 1، ص22-17.[10] . فصلنامه کتاب ماه هنر، اساطیر پایان جهان، رضایی، مهدی، مهر و آبان 1384، شماره 85 و 86، 153-132.[11] . سیاحت غرب، جعل داستان آخرالمانی «پایان جهان» به سبک داستان جورج اورول در آمریکا، شوسو دوفسکی، مایکل، ترجمه: ابوالفضل ایمانی راغب، اسفند1391، سال دهم، شماره 115، ص61-48.