استارت‌آپ MIT برای طولانی‌تر شدن زمان ماندگاری، غذاها را در پارچه ابریشمی می‌پیچد

منتشرشده در مجله MIT به تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۰لینک مقاله اصلی: MIT startup wraps food in silk for better shelf lifeبندتو مارلی، استادیار مهندسی عمران و محیط‌زیست در MIT، زمانی که به یک استفاده جدید برای ابریشم برخورد، یک دانشجوی پست دکترا در آزمایشگاه اومنتو دانشگاه تافتز بود. مارلی در حال آماده شدن برای یک مسابقه آشپزی در سطح آزمایشگاه بود که یکی از ملزومات آن استفاده از ابریشم در هر ظرف بود، به طور تصادفی یک توت‌فرنگی که در ابریشم فرو برده بود را بر روی نیمکت خود گذاشت: تقریبا یک هفته بعد برگشتم، و توت‌فرنگی که روکش شده بود هنوز قابل خوردن بود. اما آن‌هایی که روکش نداشتند کاملا فاسد شده بودند». مارلی، که تحقیقات قبلی اش بر روی کاربردهای زیست پزشکی ابریشم متمرکز بود، حیرت‌زده شد. او می‌افزاید: « این کار دنیای جدیدی را برای من باز کرد.» مارلی کشف سهوی خود را به عنوان فرصتی برای بررسی توانایی ابریشم در رسیدگی به مساله ضایعات غذایی در نظر گرفت.مارلی با چندین دانشمند مستقر در بوستون، از جمله آدام بهرنس، و سپس یک پست دکترا در آزمایشگاه موسسه پروفسور رابرت لانگر، برای تشکیل شرکت Cambridge Crops هم‌کاری کرد. هدف این شرکت تکرار و گسترش اکتشاف اولیه، استفاده از ابریشم بعنوان جز اصلی آن برای توسعه محصولاتی است که طول عمر همه انواع غذاهای فاسد شدنی را افزایش می‌دهند. فن‌آوری این شرکت تاثیر گسترده‌ای بر افزایش عمر نگهداری کل و کاهش تولید، گوشت، ماهی، و دیگر مواد غذایی دارد. شرکت‌ Cambridge Crops با حمایت از طرف یک رقابت استارت‌آپ و سرمایه‌گذاری مخاطره پذیر بعدی، مجهز شد تا به افزایش دسترسی جهانی به غذاهای تازه، بهبود کارایی زنجیره تامین و حتی تولید محصولات جدید برسد.یک راه‌حل ساده برای یک مساله پیچیدهیک سوم عرضه جهانی غذا سالانه هدر می‌رود، با این وجود بیش از ۱۰ درصد جمعیت با گرسنگی مواجه هستند.مواد زائد غذایی پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی عظیمی دارد که کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه را به طور یک‌سان تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. با اینکه بسیاری از فن‌آوری‌ها با هدف افزایش طول عمر غذاهای تازه ظهور کرده‌اند، اما اغلب از تغییرات ژنتیکی یا مواد بسته‌بندی مضر برای محیط‌زیست استفاده می‌کنند و یا اجرای آن‌ها پر هزینه هستند. مارلی توضیح می‌دهد: «تا کنون، اکثریت نوآوری در زمینه فن‌آوری غذا و کشاورزی براساس مهندسی ژنتیک، مهندسی گیاه، مهندسی مکانیک، هوش مصنوعی و علوم کامپیوتر بوده‌است. فضای زیادی برای نوآوری با استفاده از موادی مانند نانومواد و بیومواد وجود دارد.» این استاد به فن‌آوری مانند ابریشم به عنوان فرصتی برای کاهش بسیاری از مسائل پیش روی صنعت غذا بدون تغییر ویژگی‌های ذاتی خود غذاها نگاه می‌کند.نقاط قوت ابریشم ریشه در سادگی طبیعی ماده دارد که هزاران‌هزار سال زیست‌شناسی تکاملی آن را فرا گرفته‌است. Cambridge Crops از یک فرآیند اختصاصی و کارآمد تنها با استفاده از آب و نمک برای جداسازی و اصلاح پروتئین طبیعی ابریشم استفاده می‌کند. این امر پوشش‌های ابریشمی Cambridge Crops را بدون نیاز به تجهیزات یا اصلاحات پرهزینه جدید، به سادگی در خطوط موجود فرآوری مواد غذایی ترکیب می‌کند. پوشش ابریشمی زمانی که بر روی سطح غذا قرار می‌گیرد، مانعی بدون طعم، بدون بو و غیرقابل‌مشاهده را شکل می‌دهد که روند تخریب طبیعی غذا را کند می‌کند. بسته به نوع مواد غذایی، نتیجه می‌تواند تا ۲۰۰ درصد افزایش در عمر ماندگاری را نشان دهد. این کار نه تنها پسماندهای غذایی کمتری را ممکن می‌سازد، بلکه فشار بر زنجیره سرد را نیز کاهش می‌دهد و به حمل‌کننده امکان می‌دهد تا گازهای گلخانه‌ای را در حمل و نقل کاهش دهد.روابط با MITCambridge Crops پس از کسب جایگاه اول در جایزه نوآوری غذا و کشاورزی Rabobank-MIT در سال ۲۰۱۷، رقابت برای استارت‌آپ‌ها در مرحله اولیه با حمایت Rabobank و آزمایشگاه سیستم‌های غذایی عبداللطیف جمیل (J-WAFS) و حمایت باشگاه کشاورزی و غذای دانشجویی MIT، کشش صنعت اولیه را به دست آوردند. بازخورد فنی و ارتباطات صنعت Cambridge Crops از طریق مشارکت در رقابت در شناسایی نقاط اصلی ضعف و فرصت‌های بازار در صنعت غذا که می‌تواند از طریق تکنولوژی هسته‌ای آن مورد بررسی قرار گیرد بسیار ارزشمند است. مدیر عامل آدام بهرنس توضیح می‌دهد: « این برای ما عالی بود. این جایزه برای انجام اعتبار فنی علاوه بر تشکیل طرح‌های ارزشی اولیه مهم بود.»Cambridge Crops از آن زمان تا کنون دو دور سرمایه‌گذاری داشته‌، هردو به رهبری The Engine بوده‌اند، که به استارت‌آپ‌هاییکه بر روی «تکنولوژی سخت» کار می‌کنند، کمک می‌کند. این‌ها با جوایز AgFunder و دو اعتبار مرکز انرژی پاک ماساچوست ترکیب شده‌اند. موفقیت‌های اولیه حتی ارزش ذکر شدن در یادداشت‌های بیل گیتس و یک شرکت که به طور طبیعی زباله‌های غذایی را بررسی می‌کرد را داشتند.بهرنس تاکید می‌کند که سهم سرمایه گذاران فراتر از ارزش پولی آنهاست. «سرمایه گذاران ما بخش مهمی از موفقیت در مراحل اولیه ما بوده‌اند … و به همه نوعی ارزش افزوده‌اند-از موقعیت یابی برند گرفته تا استراتژی کلی.»گام‌های بعدیبهرنس و مارلی تکنولوژی Cambridge Crops را به عنوان یک سکوی واقعی می‌بینند که از طریق آن به چیزی فراتر از آن توت‌فرنگی اولیه می‌رسند. این تکنولوژی نه تنها می‌تواند زمان ماندگاری کل محصول را افزایش دهد، بلکه تاثیر چشمگیری روی محصولات تازه، گوشت، ماهی، و غذاهای فرآوری شده نیز دارد. Cambridge Crops وسعت کاربرد خود را برای رفع نیازهای گسترده‌تر صنعت غذا از طریق مشارکت استراتژیک افزایش می‌دهد.Cambridge Crops نسبت به پتانسیل ابریشم برای کاهش بسیاری از چالش‌های پیش روی شبکه‌های غذایی پیچیده خوشبین است. بهرنس اضافه می‌کند: «ما فکر می‌کنیم تکنولوژی ما چیزی است که واقعا بتواند [ حذف بسته‌بندی پلاستیکی مواد غذایی ] را فعال کند.»در کلاس درس، مارلی سعی می‌کند تا در مورد نقش تکنولوژی در آینده غذا و کشاورزی، مانند گروه مهندسی عمران و محیط‌زیست، مواد کشاورزی، امنیت غذایی، و ایمنی غذایی، هنوز احساس هیجان کند. او توضیح می‌دهد: « آن‌ها گوشه‌ای از کشاورزی و علوم غذایی را می‌بینند که هرگز به آن فکر نمی‌کنند و می‌بینند که این بخش تا چه حد می‌تواند یک بخش فن‌آوری محور باشد.» در حالی که Cambridge Crops برای راه‌اندازی تجاری فن‌آوری انحصاری خود آماده می‌شود، این شرکت آماده مقابله با برخی از جدی‌ترین موانع پیش روی شبکه‌های جهانی مواد غذایی به منظور کاهش ضایعات و در دسترس قرار دادن مواد غذایی مغذی برای همگان است.این متن با استفاده از ربات ترجمه مقاله علمی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.