تریکومونیازیس و بارداری

تریکومونیازیس ادراری یک عفونت انگلی است که از طریق جنس منتقل می شود. این اغلب در افراد در سن فعال - 18 - 50 سال است. این بیماری توسط Trichomonas vaginalis ، یک کرم شنی با شکل گلابی یا بیضی شکل ایجاد می شود.تریکومونیازیس در زنان می تواند به صورت کولپیت تریکومونال ، ولویت ، وستیبولیت ، اگزوتسرویتسیت ، اورتریت ، ورم مثانه آشکار شود . جهت اطلاعات بیشتر در رابطه با توکسوپلاسموز کلیک کنیداغلب تریکومونیازیس به صورت یک عفونت مخلوط پروتوزوآی-باکتریایی اتفاق می افتد. علاوه بر تریکومونیازیس ، گونوکوک ، قارچ ، کلامیدیا ، ویروس ، مایکوپلاسما و ... در محتویات واژن یافت می شود.چگونه عفونت رخ می دهد؟عفونت با تریکوموناس واژینالیس از طریق تماس جنسی با یک شریک آلوده رخ می دهد. به ندرت ، زنان می توانند با استحمام در استخرهای مشترک یا لوازم بهداشتی آلوده آلوده شوند.عواملی که زمینه ساز ایجاد تریکومونیازیس می شوند عبارتند از: تغییر در PH محتوای واژن در جهت قلیایی ، بیماری های همزمان ، بری بری.دوره کمون از 1 تا 4 هفته است.چگونه تریکومونیازیس در زنان رخ می دهد؟در حدود نیمی از زنان آلوده ، بیماری بدون علامت است. تریکومونیازیس حاد یا مزمن در زنان با علائم شدید شایع است.کولپیت حاد تریکومونال با ظهور ترشحات واژن قابل توجهی شروع می شود - در ابتدا سفید ، آبکی و کف است ، و بعداً به رنگ مایل به زرد متمایل به بوی نامطبوع می شود. بیماران از خارش در ولو ، سوزش هنگام ادرار و ناراحتی خفیف در دستگاه تناسلی خارجی شکایت دارند.معاینه فیزیکی نشان داد که مخاط واژن متورم ، قرمز و به ندرت دچار فرسایش شده است.تریکومونیازیس مزمن 2 ماه پس از مرحله حاد رخ می دهد. با دوره های بهبود و تشدید رخ می دهد ، اصلی ترین علامت وجود فلوراید واژن است که گاهی اوقات یک زن سالها از آن شکایت دارد. بررسی دستگاه تناسلی خارجی و واژن هیچ تغییر قابل توجهی نشان نمی دهد.عوارض احتمالی تریکومونیازیس عبارتند از: بارتولینیت ، ایجاد بیماری التهابی لگن ، دیسپلازی دهانه رحم ، ناباروری ، افزایش حساسیت به عفونت HIV.تریکومونیازیس چگونه بر بارداری تأثیر می گذارد؟در دوران بارداری ، عفونت تریکوموناس واژینالیس اغلب باعث فلوراید واژن فراوان می شود. شواهدی وجود دارد که رشد انگل توسط استروژن تحریک می شود و این ممکن است شدت علائم و مقاومت عفونت در دوران بارداری را توضیح دهد.وجود تریکومونیازیس در دوران بارداری با خطر بیشتری همراه است:پارگی زودرس کیسه آمنیوتیکتولد زودرس - قبل از 37 گرمتولد نوزاد کم وزن - زیر 2500بسیار کم اتفاق می افتد که کودک هنگام عبور از کانال زایمان ، در حین تولد به Trichomonas vaginalis آلوده شود. عفونت های تنفسی و ادراری تناسلی نوزاد ممکن است رخ دهد. در بیشتر موارد ، نوزادان مبتلا به عفونت بدون علامت نیازی به درمان ندارند. نوزادانی که علائمی دارند (به عنوان مثال تب ، مشکلات تنفسی ، عفونت ادراری ، ترشحات واژن) باید با آنتی بیوتیک درمان شوند.چگونه تریکومونیازیس تشخیص داده می شود؟داده های حاصل از آنامز ، علائم بالینی ، معاینه فیزیکی در تشخیص تریکومونیازیس نقش دارد ، اما معاینه میکروسکوپی بسیار مهم است. آماده سازی از ترشحات واژن رقیق شده با نرمال سالین تهیه شده و در زیر میکروسکوپ مشاهده می شود. تریکومونا از نظر حرکات مشخصه از سلولهای دیگر (لکوسیت ها ، سلول های اپیتلیال ، گلبول های قرمز) متفاوت است.در صورت عفونت مزمن ، محتوای واژن در محیط های غذایی ویژه تلقیح می شود.درمان تریکومونیازیس چیست؟از آنجا که Trichomonas vaginalis یک انگلی است که از طریق آمیزه منتقل می شود ، بنابراین لازم است که شریک جنسی نیز درمان شود. معمولاً ، درمان خوراکی با مترونیدازول (Flagyl) یا تینیدازول (Fasigyn) به صورت یک دوز یا رژیم تجویز می شود. درمان موضعی با کرم یا گویچه واژن نیز انجام می شود. پس از اتمام درمان ، یک بررسی میکروبیولوژیکی کنترل انجام می شود.زنان باردار مبتلا به تریکومونیازیس بدون علامت ممکن است تحت درمان قرار نگیرند زیرا هیچ مدرکی در مورد کاهش خطر عوارض وجود ندارد. با این حال ، در زنان باردار با علائم شدید ، تریکومونیازیس با مترونیدازول درمان می شود ، که بعد از ماه سوم بارداری بی خطر محسوب می شود.منابع :https://www.wikihow.com/Have-a-Healthy-Pregnancy