راه و چاه فراری دادن آدم‌کش‌ها

همه ما توی زندگیمون با مشتی روانی و احمق مواجه میشیم که میکشن، البته نه از اون قاتل های بامسمای تو فیلم‌ها.نه، این موجودات میکشن تا لذت ببرن، لذت از دیدن رنگ و بوی خون، لذت از تماشای جان دادن شما، یه مشت دیوانه تمام عیار که متأسفانه کاملا تحت حمایت قانون قرار دارن.به همین خاطر باید بلد باشید چطور از خودتون دفاع کنید، چطور زنده بمونید.چطوره کمی قصه‌گویی کنیم تا با این جانوران بیشتر آشنا بشید؟دختر یکی از دوستان خانوادگی ما یه دختر محجبه، با حیا و مهربون بود، دختری که هر همسایه و هر فامیلی پز اون رو به دختراش می‌داد.اما این دختر ما کمی مظلوم بود، به همین آدم‌کش‌ها مثل گرگ های گرسنه دورش کردن.هر روز این دختر پژمرده تر و خسته‌تر می‌شد، آثار زخم های این حیوانات بر روح و ذهن اون سنگینی می‌کرد.«امل»«ببین چقدر زشته که خودش رو بقچه پیچ کرده»«عقب افتاده»در نهایت این دختر دوام نیاورد و زیر بار این حملات از دست رفت، اون مرد.مرد و دختر دیگه‌ای جاش رو گرفت، دختری که مادرش هر روز بهش میگفت که بیشتر از یه دوست‌پسر نداشته باشه، دختری که هر بار سه میلیون تومن پول آرایشگاه و رنگ موهای عجیب غریب‌اش میشد و پدرش زیر بار این خرج کم می‌آورد.دختری که هربار که برادرای کوچیک ترش برای بازی باهاش میرفتن کتک شون می‌زد، دختری که بدون هیچ دلیلی پدر و مادرش رو بخاطر عقایدشون مسخره میکرد.تا اینجا باید متوجه شده باشید منظور من چیه، یه سرگرمی ساده برای اکثر آدم‌ها، تمسخر دیگران.تفریحی کوتاه مدت که آثار وحشتناکی روی روح روان کسانی که طعمه اون شدن میزاره، شاید به نظرتون لفظ آدم‌کش برای این موجودات زیاده روی باشه.با این حال یه آدم‌کش عادی فقط یک بار شما رو با یک دلیل قابل قبول می‌کشه، اما آثار تفریحات این جانوران شما رو هر بار که به یاد اون خاطرات می‌افتید، می‌کشه.منم یه پسر بچه مظلوم و مذهبی بودم، بخاطر همین زیاد با این آدم‌کش‌ها سر و کار داشتم، و به همین خاطر فهمیدم چطور باید اون‌ها رو به دنبال طعمه راحت‌تری فراری داد.این کار با سه قانون ساده قابل انجامه.نخستین قانون: بی‌احساس باشید.بی‌احساسی یعنی یک مرحله کامل بالاتر از صرف حفظ خونسردی .این آدمکش‌ها هم مثل بقیه دوستان بیزینس‌شون مزد خودشون رو دارن، مزد اون‌ها احساسات شماست.وقتی که با حمله اون‌ها مواجه شدید، عصبانی نشید، نخندید، لبخند نزنید، از خیره شدن به اون‌ها اجتناب کنید، فریاد نکشید، سعی نکنید بلافاصله جواب اون‌ها رو بدید، کاملا بی‌تفاوت باشید.یه پوزخند اعصاب خرد کن و کمرنگ اگه بلد باشید چطور انجامش بدید، اینجور مواقع خیلی به کار میاد.مخصوصا اگه بلافاصله بعدش خودتون رو با حرف زدن با یکی دیگه مشغول کنید.کمتر قاتلی حاضره بدون مزد بکشه.دومین قانون: حمله کنید!این کار برای وقتیه که حملات آدم‌کش‌ها به امید پیدا شدن یک روزنه ادامه پیدا می‌کنه یا تیغه تمسخر پدر و مادر یا ارزش‌های شما رو نشانه رفته، در این صورت شما هم باید سپر بی‌تفاوتی رو کنار بزارید و شمشیر بکشید!هرکسی نقطه ضعفی داره، دماغ بزرگ؟ سوتی های بد؟ زندگی خراب؟ پدر و مادر ناجور؟یه موضوع انتخاب کنید و اون رو با شمشیر دو شقه کنید!آدم شرافت‌مندی هستید که دنبال یه دوئل جوانمردانه ‌ست؟ حداقل که میتونید بگید «خفه شو ، خیلی حرف می‌زنی» درسته؟قانون سوم: فرار کنید!تمام اعضای یک جامعه خاص مثل کلاس شما رو مسخره میکنن و کسی ازتون حمایت نمیکنه؟حال و روز خوشی ندارید و ممکنه از کوره در برید؟پس به قول یکی از دوستان ویرگولی فرار کنید!مهم نیست چقدر شمشیر زبون‌تون تیز باشه، مقابل چند ده خنجر قاتلان هیچ شانسی ندارید.در این مواقع جامعه خودتون رو، مثل همین کلاس تغییر بدید، یا محیط رو ترک کنید و وقتی وارد میدون بشید که نای شمشیر زدن رو داشته باشید.بعضی وقت‌ها هم حریف شما بسیار قدره، یعنی کسیه که تحت حمایت همکاران و بالادستی‌ها قرار داره، در این صورت هم باز بعد از یکی دو حمله نمایشی فرار کنید!یه فراری میتونه انتقام خودش رو با خون بگیره، اما یه مرده حتی نمیتونه فحش بده.یادتون باشه، دوران صبر تحمل تموم شده، باید مبارزه کنید وگرنه تا آخر عمر حسرت می‌خورید!منبع: عمری شکار و تدریس نحوه شکار این جانوران.