علت تغییر رنگ دندان و انتخاب مواد بلیچینگ

بلیچینگ در دندانپزشکی این امکان را به اشخاص می‌دهد تا ایمن‌ترین، به‌صرفه‌ترین و مؤثرترین راه را برای سفید کردن ردیف‌های دندانی خود انتخاب کرده و از طرح لبخند ایجاد شده بر روی صورت خود لذت ببرند.بلیچینگ راهی آسان برای از بین بردن رنگ گرفتگی‌های ناشی از مصرف مایعات پر رنگ همچون چای، نوشابه و قهوه یا زردی ایجاد شده از دود سیگار و قلیان است. حتی برخی به‌صورت ژنتیکی دندان‌هایی زرد رنگ داشته و یا حتی دچار لک و تیرگی ناشی از پوسیدگی‌های دندانی هستند. به همین جهت است که تعداد افراد علاقه‌مند به سفید کردن رنگ دندان‌ها بسیار زیاد بوده و اولویتشان بهبود طرح و تصویر خنده خود است.کشف علل اصلی تغییر رنگ مینای دندانبلیچینگ مانند هر تکنولوژی زیبایی دیگری نیازمند تعیین فاکتورهای اولیه است. اینکه علت زردی، لک و تیرگی مینای دندان به چه علت بوده است، به دندان‌پزشک کمک می‌کند تا برای انتخاب مواد بلیچینگ، آگاهی بهتری پیدا کند. برخی از دندان‌های رنگ گرفته به‌ واسطه نوع و دلیل تغییر رنگشان، واکنش سریع‌تر و ماندگارتری به بلیچینگ نشان می‌دهند.تعیین مقدار مواد و میزان درجه سفید کردن دندان در تخصص دندان‌پزشک مربوطه بوده و بسته به نیاز طبیعی آن دندان‌ها اقدام می‌شود.هر دندان‌پزشک با پشتوانه تجربه و تخصص خود می‌تواند میزان سفیدی متناسب با دندان‌های اصلی را پیش‌بینی کرده و اندازه آن را تعیین کند. دلایل تغییر رنگ دندان‌ها به دو عامل مهم بستگی دارد.عامل داخلی با سر منشأ درون محوطه دهان و دندان و عامل خارجی دلایل بیرونی همچون مواد غذایی یا استعمال سیگار. تشخیص نوع این علل به هنگام بلیچینگ در دندانپزشکی تأثیر بسیار مهمی بر روند کار خواهد گذاشت.استاندارد سفیدکردن دندان با تکنولوژی بلیچینگسفید کردن مینای دندان با استفاده از بلیچینگ به‌صورت نامحدود نبوده و درجه مشخصی از سفیدی را پوشش می‌دهد. در واقع بیمار باید میزان سفیدی نسبی دندان­ها از بلیچینگ را دانسته و تصوری همچون دندان‌های کامپوزیت شده یا لمینتی نداشته باشد.حد استاندارد بلیچینگ، بازگشت رنگ طبیعی دندان‌ها بوده و حتی‌ المقدور سعی می‌شود دچار تفاوتی فاحش با رنگ دندان‌های معمولی نداشته باشد. بلیچینگ دارای طبقه‌بندی رنگ دندان بوده و تا مرحلهB1 به‌عنوان روشن‌ترین حالت در دایره رنگ‌های طبیعی دندانی پیش می‌رود.چگونگی انجام و عملکرد بلیچینگ در دندانپزشکیبرای بلیچینگ دندان‌ها و سفید کردن سطح خارجی آن‌ها، از ژل‌های تخصصی سفیدکننده حاوی ترکیبات فوق قوی استفاده می‌شود. این ژل‌ها دارای موادی از جمله هیدروژن پراکسید بوده و برخی دیگر از کارباماید پراکسید استفاده می‌کنند.غلظت به کارگیری از این مواد، برحسب عامل رنگ دهی، جنس دندان و میزان گستردگی لک‌ها متفاوت بوده و به نظر دندان‌پزشک متخصص بستگی دارد. این مواد با قرارگیری بر روی مینای دندان، موجب آزادسازی رادیکال‌های ناپایدار می‌شوند. سپس با مواد آلی و نمک‌های غیر آلی موجود بر دندان ترکیب شده و کلیه مولکول‌های رنگی را از بین برده یا کم‌رنگ می‌کنند.آشنایی با پرمصرف ترین مواد ترمیمی دندانپزشکیاین کار با تجزیه‌پذیری مولکول‌ها انجام شده و به سفید شدن دندان کمک می‌کند. بلیچینگ در دندانپزشکی مطمئن‌ترین راهکاری است که برای سفید کردن دندان‌های به کار می‌رود؛ چرا که فی النفسه عملی بی‌خطر بوده و باعث آسیب به مینای دندان نمی‌شود. با این وجود درصورتی‌که این عمل نزد متخصصان دندانپزشکی انجام نشود، به دلیل عدم آگاهی کافی پیرامون میزان غلظت به کار رفته مواد، ممکن است آسیب زا باشد.در واقع مواد بلیچینگ غیراستاندارد منجر به اسیدی شدن مینای دندان شده و از استحکام و طول عمر آن می‌کاهد. در صورتی که پس از بلیچینگ دندان، احساس حساسیت بر روی سطح بیرونی دندان کردید، نگران نشوید. این حس با کم شدن غلظت مواد برطرف شده و پس از چند روز از بین می‌رود.برای مطالعه بیشتر درباره انتخاب و خرید مواد بلیچینگ این مقاله از سایت دنتیوا را از دست ندهید.https://dentiwa.ir/blog/فاکتور-های-مهم-و-اصلی-بلیچینگ-دندان/