رنگ خاک در دفینه یابی و گنج یابی

مصریان باستان قدردانی زیادی از زندگی داشتند که به وضوح از طریق هنر آنها به تصویر کشیده شده است. تصاویر افرادی که از لذت خود لذت می برند - چه در این زندگی و چه در زندگی بعدی - به اندازه مواردی که بیشتر از خدایان یا مراسم تشریفات جنازه دیده می شود ، فراوان است. مصر شناسان اولیه که برای اولین بار با این فرهنگ روبرو شدند ، توجه خود را به نمونه های زیادی از هنرهای تدفین در مقبره ها معطوف کردند و به این نتیجه رسیدند که مصر وقتی در واقع مصری های باستان کاملاً در زندگی خود جذب می شدند ، وسواس زیادی به مرگ داشت.فروشگاه اینترنتی مالکد مرکز فروش انواع دوربین مداربسته کوچک میباشد جهت خرید و اطلاع از قیمت ها به وب سایت مالکد مراجعه کنیدمصریان خانه ها ، باغ ها ، کاخ ها و مقبره های خود را با آثار هنری چشمگیر تزئین می کردند که نشان دهنده قدردانی آنها از همه آنچه خدایان به آنها داده اند و این تصاویر را با رنگ های زنده برجسته می کنند. کاخ آمنهوتپ سوم (1386-1353 قبل از میلاد) در مالکاتا با رنگ آمیزی روشن ، دیوارهای بیرونی سفید و قسمت های داخلی آن آبی ، زرد و سبز ، در سراسر آن دارای نقاشی های دیواری و سایر تزئینات بود. این رنگ ها به طور تصادفی انتخاب نشده اند اما هر یک نمادین بسیار خاصی برای مصری ها داشته و برای انتقال این اهمیت استفاده شده اند. Rosalie David مصری شناس در این باره اظهار نظر می کند: رنگ به عنوان یک عنصر جدایی ناپذیر در تمام نمایش های هنری ، از جمله صحنه های دیواری ، مجسمه سازی ، کالاهای مقبره و جواهرات در نظر گرفته می شد و اعتقاد بر این بود که ویژگی های جادویی یک رنگ خاص به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از هر شیئی که به آن اضافه شده باشد ، می شود (176) )هر رنگ نماد خاص خود را دارد و از عناصر موجود در طبیعت ایجاد شده است.رنگ در مصر باستان نه تنها در نمایش واقع بینانه صحنه های هر زندگی بلکه برای نشان دادن قلمروهای آسمانی خدایان ، زندگی پس از مرگ و داستان ها و تاریخ خدایان پانتئون مصر استفاده می شد. هر رنگ نماد خاص خود را داشت و از عناصر موجود در طبیعت ایجاد شده است. مارگارت بونسون ، مصری شناس می نویسد که چگونه "صنعتگران شروع به مشاهده وقوع طبیعی رنگ در محیط اطراف خود کردند و اکسیدهای مختلف و مواد دیگر را برای ایجاد رنگهای مورد نظرشان پودر کردند" (54). این روند ایجاد هنرمندان مصری برای هنر خود به دوره اوایل سلسله سلسله (حدود 3150 تا 2613 قبل از میلاد) برمی گردد اما در زمان پادشاهی قدیمی (حدود 2613-2181 قبل از میلاد) بارزتر می شود. از پادشاهی قدیم تا زمان پیوستن این کشور به روم پس از سال 30 قبل از میلاد ، رنگ یک م componentلفه مهم در هر اثر هنری بود که توسط مصریان ساخته می شد.رئالیسم به رنگهر رنگ با مخلوط کردن عناصر مختلفی که به طور طبیعی وجود دارند ایجاد شده و هر کدام به منظور اطمینان از یکنواختی در کارهای هنری ، از نظر استاندارد استاندارد می شوند. به عنوان مثال یک مرد مصری همیشه با پوستی قهوه ای مایل به قرمز به تصویر کشیده می شد که با مخلوط کردن مقدار مشخصی از دستورالعمل استاندارد رنگ قرمز با قهوه ای استاندارد به دست می آمد. تغییرات در ترکیب در دوره های مختلف رخ می دهد ، اما ، به طور کلی ، کم و بیش یکسان باقی مانده است. این رنگ برای پوست نر برای واقع گرایی در این قطعه انتخاب شده است ، تا نمادی از زندگی در فضای باز اکثر مردان باشد ، در حالی که زنان مصری از زمان بیشتری در خانه با پوست روشن تر (با استفاده از مخلوط های زرد و سفید) رنگ آمیزی می شدند.خدایان معمولاً با پوست طلا نشان داده می شدند و این اعتقاد را نشان می داد که در واقع خدایان پوست طلایی دارند. یک استثنا در این مورد خدای اوزیریس است که تقریباً همیشه با پوست سبز یا سیاه نمادی از باروری ، بازآفرینی و جهان زیرین نشان داده می شود. اوزیریس کشته شد ، توسط داعش به زندگی بازگشت و سپس برای سلطنت بر سرزمین مردگان فرود آمد. رنگهای به کار رفته در تصاویر او همه نماد جنبه های داستان او هستند. چه صحنه ای یک مرد و همسرش را هنگام شام نشان دهد و چه خدایان در کشتی خورشیدی ، هر رنگی که مورد استفاده قرار می گرفت باید نمایانگر مضامین مختلف این وقایع باشد.ایجاد رنگ و نمادگراییرنگهای مختلف در زیر با نام مصری آنها ، مواد استفاده شده در ایجاد آنها و آنچه که آنها نماد هستند ذکر شده است. این تعاریف به دنبال کار ریچارد اچ ویلکینسون در Symbolism & Magic in Art Egypt و دائرlopالمعارف مصر باستان مارگارت بونسون است که توسط سایر آثار تکمیل شده است.قرمز (desher) - ساخته شده از آهن اکسید شده و اوچر قرمز ، برای ایجاد رنگهای گوشتی و نمادی از زندگی بلکه شر و نابودی استفاده می شود. رنگ قرمز با آتش و خون همراه بود و از این رو نشاط و انرژی را نشان می داد ، اما همچنین می تواند برای تأکید بر یک خطر خاص یا تعریف یک خدای مخرب استفاده شود. به عنوان مثال خدای ست ، که اوزیریس را به قتل رساند و هرج و مرج را در مصر به وجود آورد ، همیشه با صورت قرمز یا موهای قرمز یا کاملا قرمز نشان داده می شد. یکی همچنین این الگو را در کارهای نوشتاری می بیند که بعضی اوقات از رنگ قرمز برای نشان دادن یک شخصیت یا جنبه خطرناک در داستان استفاده می شود. در نقاشی های دیواری و صحنه های مقبره ، رنگ قرمز باید به دقت در متن صحنه تفسیر شود. هرچند آن