تصمیم سخت

زنده باد آخر هفته پیش رو مامان می گوید آخر هفته هوا آفتابی خواهد بود. آنها با پدرم صحبت کردند که ما برای قدم زدن در پارک کنار دریا برویم. مادرم و پدرم هر دو بسیار سخت کار می کنند. این آخر هفته برای همه ما خوب خواهد بود.مادرم به عنوان دبیر در دفتر وکالت کار می کند. پدرم همچنین تعمیرگاه خودرو دارد. مادرم به پدرم می گوید وکیلی که با او کار می کند بسیار عصبانی است. مدام مادرم را سرزنش می کرد و می گفت نمی تواند پرونده ها و اسناد را مرتب نگه دارد. مادرم می گوید ، "من آن را ترتیب می دهم و توزیع می کنم." او سه سال است که با یک وکیل کار می کند. "اگر کار دیگری پیدا کنم ، بلافاصله ترک می کنم. ما به این پول نیاز داریم. " مادرم می گوید وکیلی که حقوق خود را در محیط همه گیر کاهش داد. "تجارت کاهش یافته است ، ما باید هزینه ها را کاهش دهیم." گفت. البته مادرم نمی توانست بگوید اجاره خانه ما نصف نمی شود ، ثابت می ماند.شغل پدرم هم بد است. او می خواهد تعمیرگاه اتومبیل خود را با یک مغازه کوچک جایگزین کند. پدرم می گوید: "مردم دیگر مثل گذشته به خراش و شکسته شدن آینه های اتومبیل خود اهمیت نمی دهند. هیچ کس نمی آید مگر اینکه ماشین در جاده بماند. آنهایی که بیشتر وارد می شوند ، لاستیک های پنچر هستند. "من تایر را در آب می گذارم و سوراخ را برطرف می کنم ، دوباره آن را می گذارم. من سه سنت از تعمیر لاستیک پنچر می گیرم. پرداخت هزینه جاده کافی نیست. " می گوید. "گاهی اوقات ، من جلوی مغازه مان میخ می اندازم ، حداقل از این رهاسازی درآمد کسب می کنم." می گوید ، می خندد. مادرم عصبانی می شود. "جرات انجام چنین کاری را ندارید." "آیا عزیزم می توانم تو هم همینطور! ما فقط بین خودمان صحبت می کنیم. "تا کی می توانند غذای ویژه ای برای من خریداری نکنند؟ من هرچه در خانه است می خورم. مادرم ارزان ترین میوه را انتخاب می کند. او معمولاً عصرها به بازار می رود. همچنین میوه ها و فلفل های افتاده را جمع آوری می کند. چند سبزی می خرد. همچنین از روزهای تخفیف بازارها پیروی می کند. "روغن آفتابگردان در بیم فروخته می شد ، بنابراین من آن را فوراً خریدم." پیروزمندانه می گوید. پدرم گفت: "تو باهوش هستی! می گوید من تو را گرفتم چون تو باهوش هستی ، چرا مرا بردی؟ " به مادرم ، "چرا با این مکانیک مهربان ازدواج کردی؟" مادرم با خنده گفت: "تو زیبا بودی." می گوید. "تو خوش تیپ ترین همسایه بودی. من نمی توانستم شما را به آن مرال حسود واگذار کنم. " او پدرم را با ناخن هایش مانند گربه بیرون زده می گیرد. پدرم وانمود می کند که از دروغگو فرار می کند. او بلافاصله در آغوش مادرم گرفتار می شود. من خیلی به مادر و پدرم می خندم. از خنده معده ام درد می کند. پدرم گفت: "به پسر نگاه کن ، او نیز به خنده ملحق می شود." او به مادرم می گوید. مادرم جدی گرفت و گفت: "پسر ، اینقدر نخند!" می گوید اما او هم لبخند می زندشب قبل از تعطیلات آخر هفته ، مادرم و پدرم مشغول گپ زدن هستند. من کاملاً نمی فهمم که آنها چه می گویند. "بابا ، ما مجبوریم." می گوید. آنها چه کاری باید انجام دهند؟ صدای گریه مادرم را می شنوم. "ما حتی هفته ها تخم مرغ در محصولات خود نداشتیم ، طعم گوشت را فراموش کرده ایم." فریاد می زند پدرم مادرم گفت: "اوه ، آن وکیل خدا را پیدا کنید که مرا اخراج کرد!" می گوید. سپس دوباره آرام صحبت می کنند. مادرم آه می کشد. پدرم عصبانی است. به بالکن کوچک خانه کوچک ما می رود. سیگار می کشد.مامان ، من نمی توانم بگویم چه خبر است. من ده ساله هستم. به دلیل کمبود اکسیژن در زمان تولد ، فلج مغزی داشتم. او فلج مغزی داشت. این می تواند عضلات یا مرکز گفتار مغز را درگیر کند. به سختی می توانم پاهایم را حرکت دهم. دستها و بازوهای من نیز. من سعی می کنم نیمی از آنچه را که نمی فهمم بیان کنم. فریاد می زنم: "مامان مامان". کسی سراغ من نمی آید مدتی تعجب می کنم و بعد فراموش می کنم. روز بعد آخر هفته است. بی صبرانه منتظر صبح هستم. فردا یک روز آفتابی فوق العاده خواهد بود. با خواب کشتی هایی در دریا به خواب می روم ، افرادی که روی چمن نشسته اند و پیک نیک دارند. وقتی بیدار شدم ، خورشید قبلاً طلوع کرده بود و دیگر مانند مدالیون در آسمان جای خود را گرفته بود. امروز میریم پارک آنها می خواهند مرا با کالسکه ببرند ، اما خوب. همچنین تماشای آن بادبادک های پرنده و توپ بازی در هوای آزاد بسیار خوب است. و بوی دریا. مرغ دریایی وجود دارد ، آنها در حال قوز زدن هستند. ابتدا ترسیدم ، اما بعد عاشق مرغ دریایی بودم. شاید پدرم هنگام قدم زدن در پارک برای من بستنی بخرد. خیلی وقت است که بستنی نخورده ام. شاید نه به طور قطع ، پدرم برای من بستنی می خرد ، زیرا نمی تواند مرا بشکند.مادرم هم بیدار است. چشمانش متورم و قرمز شده است. حدس می زنم شب نمی تواند بخوابد. یک تکه نان چرب در دهانم می گذارد. من نان روغنی دوست دارم اما کاش یک تکه مربا روی آن باشد. من صدایم را بلند نمی کنم. من نانم را خوب می خورم. پدر من هیچ کجا دیده نمی شود. سپس مادرم لباس مرا می پوشاند و در کالسکه بچه می نشاند. هورا! میریم پارک!پدرم می آید. "اجازه می دهد!" می گوید. "من ماشین را راه انداختم. اماده ای؟" ماشین است؟ حدس می زنم قبل از رفتن به پارک ، جایی متوقف شویم.سوار ماشین قدیمی پدرم ، شاید ماقبل تاریخ می شویم. منظورم این است که هیچ کس دیگری به جز یک مکانیک اتومبیل نمی تواند این ماشین را اداره کند. البته در درون من حتی اگر من صحبت کنم ، این قابل درک نخواهد بود.پس از مدت زمان بسیار طولانی ، ما در مقابل ساختمانی ایستاده ایم که دارای یک باغ بزرگ است. آن وقت است که می فهمم چشم های مادرم پیر شده اند. دارن منو دانلود میکنن "اینجا کجاست؟" همانطور که از دهانم آب می ریختم می گویم. صورت پدرم گنگ است. سال گذشته خانه روبروی خانه سوخته بود و چهره پدرم به اندازه دیوارهای آن خانه سیاه بود.ظرف شیشه ای بزرگ عبور می کنیم و وارد می شویم. مردی با پیش بند خاکستری به استقبال ما می آید. "آیا شما آن آقایی هستید که با او صحبت کردیم؟" می گوید. پدرم می گوید: "بله." "بیا اینجا." زن به من می گوید "بیایید ملاقات کنیم؟ اسم شما چیست؟"نمی خواهم اسمم را بگویم. اینجا کجاست؟ کجا بریم پارک؟ "مادر ، مادر!" مادرم نگاهم نمی کند. با دستانش روی صورت گریه می کند. پدرم مرا می بوسد. مادرم گفت: "من تسلیم شدم ، نمی خواهم ترک کنم." به پدرم می گوید "بابا ، آرام باش ما چاره دیگری نداریم. " می گوید.مادرم گریه می کند و مرا می بوسد. دستهایم را می بوسد. صورتم را می بوسد. بینی ام را می بوسد. "مادر ، مادر! چه اتفاقی می افتد؟ " من ترسیده ام. دارم گریه می کنم. "آیا ما به پارک می رفتیم؟ پدرم قصد داشت برایم بستنی بخرد! مادر ، مرا رها نکن! " من فریاد زدم. صدای عجیبی از گلویم بیرون می آید. دارم تکان می زنم. مامان و بابا ناپدید میشن زن با پیش بند خاکستری به صراحت گفت: "بیا ، برویم به اتاق تو." می گوید! "من نمی خواهم به اتاقم بروم ، من می خواهم به خانه بروم ، من می خواهم به خانه مادرم بروم ، من می خواهم به پارک بروم." من فریاد زدم. کسی نمی شنود. هیچ کس نمی فهمد. کسی جواب نمیده فقط در سکوت می نشینم گنجشکی که از پنجره به من خیره شده است منقار خود را چند بار به آستانه می مالد ، سپس پرواز می کند.