قرنطینه احساسی

از وقتی خودمو میشناسم یه چیزایی مدام بهم گوشزد می شد سر و سنگین باش، بلند نخند، جیغ جیغ نکن، اینقدر شیطونی نکن، دختر که نباید اینقدر نیشش باز باشه، چرا مثل بچه ها گریه می کنی خجالت بکش، بزرگتر که شدم وقتی برای اینکه نمره ریاضیم شده بود ۱۹ و بالاترین نمره کلاس بود کلی خوشحال بودم و ذوق کردم واکنش خانواده این بود که : چرا ۲۰ نشدی؟ برای ۱۹ اینقدر خوشحالی؟! وقتی اولین بار رفتم سرکار و اولین حقوق زندگیمو گرفتم که ۲۰۰ هزار تومان بود و با کلی ذوق رفتم که بهشون بگم با یه پوزخند فقط گفتند ۲۰۰ تومن؟! ۲۰۰ تومن چی هست که اینقدر خوشحالی؟!و تمام. نتیجه شده یه عادت ناخوشایند: قرنطینه احساسی!!احساسات آری یا نه؟در فرهنگ ما همیشه منطق و منطقی فکر کردن ستایش شده؛ بهمون گفتند که تصمیمات احساسی احمقانه ترین تصمیمات هستند؛ نکنه احساسی تصمیم بگیری؛ به احساست توجه نکن گمراهت میکنه. اولین بار که کتاب کیمیاگر رو خوندم عجیب به دلم نشست داشت چیزی رو میگفت خلاف همه اینا "ببین قلبت چی میگه اون از همه چیز خبر داره" بعد ها فهمیدم احساسات درست و غلط نداره فقط وجود دارند و باید پذیرفته بشن. احساسات مثل نفس کشیدنه نمیتونی منکر وجودشون بشی. خیلی اوقات بروز ندادن احساسات باعث بیماری‌های جسمی و یا ایجاد خشم و کینه میشه.نقطه شروع احساس کجاست؟ما توی مغزمون یه قسمت داریم به نام بادامک که موقعیت های منفی مغزمون رو ثبت میکنه و سعی میکنه دیگه تو اون موقعیت قرار نگیریم. یه قسمت هم داریم به نام قشر پشت پیشانی که این قسمت موضوعات و اتفاقات را منطقی تجزیه و تحلیل میکنه. اگر ما در کودکی جایی نظر داده باشیم و مورد تمسخر قرار گرفته باشیم بادامک این قضیه را ثبت کرده و به طور مثال در بزرگسالی وقتی شما در جمع همکاران میخواین نظرتون رو مطرح کنید احساس استرس و اضطراب شدیدی سراغتون میاد و بادامک مانع میشه که این کار رو بکنید چطور؟ با ایجاد حس اضطراب و استرس شدید. در این بین قسمت قشر پیشانی سعی میکنه این موقعیت را از موقعیت قبلی تمیز بده ولیکن در اکثر مواقع بادامک قوی تر عمل میکنه.چه باید کرد؟ مسئله اول اینه که باید یادت باشه بی توجهی به احساسات آنها را پررنگ تر میکنه مثل اینکه به خودت بگی به فیل صورتی راه راه فکر نکنه و قطعاً فکر خواهی کرد. اگر به احساسات بی توجهی کنی بادامک دفعه بعدی اعلام خطر رو شدیدتر بیان میکنه ؛پس اولین کاری که باید بکنی باید به احساسات توجه کنیم به بادامک بفهمون که حواست هست، که مواظبی. موقع اضطراب حواستو پرت نکن به بادامک بگو که حواست هست، حست رو تحلیل کن، ببین ریشش چیه؟ حلاجی یک ماجرای تلخ خیلی خیلی کمک میکنه تا بفهمید چرا رخ داده؟ دیگه چرا ممکنه رخ بده؟ دلایل آن آسیب چیه؟ اینجوری بادامک دفعه بعدی دیگه در جایی که واقعاً خطرناکه اعلام خطر میکنه یعنی همه چیز در این مرحله از خودآگاهی میگذره. یه تکنیک دیگه هست به اسم تکنیک سلام که از حروف ابتدایی این کلمات تشکیل شده:س:سخن گفتنل:لمس کردنا:اثر کردنم:مواجههدر مرحله اول به احساسات درونت سلام کن؛ در مورد آسیب های روحی ای که مجروحت کرده حرف بزن بگو چی شده؟ و چرا؟ در مرحله دوم ببین این آسیب چه حسی در تو ایجاد کرده؟ یکم عمیق‌تر از مرحله اول شو! این مرحله مرحله ای هست که فرد عصبانی میشه یا گریه میکنه. در مرحله سوم ببین این آسیب چه تاثیری داشته الان؟ و مرحله چهارم ما چیکار میتونیم بکنیم با اون احساس؟ما همچنان اندر خم یک کوچه ایم!شاید اگر خانواده پدر مادرهای ما ازشون سوالات درستی پرسیده بودند ؛به آنها آموزش داده بودند با احساسات شون چطور برخورد کند و وقتی مشکلی پیش میاد چطور برخورد کنند؛ اوضاع زندگی ما هم فرق داشت. خیلیا رو دیدم که مثل من بودن کودکیشون شبیه کودکی من بوده ،دیده نشدن ،بهشون اهمیت داده نشده، بهشون اجازه حرف زدن داده نشده، و از سوء استفاده های اجتماعی رنج میبرند. در خانواده‌ای بزرگ شدن که مسائل و مشکلات روزمره عاطفی در آنها نادیده گرفته شده.مشکلات متفاوت هستند اما واکنش ها یکسانند. واکنش ها قرنطینه احساسیست.