عمل برداشتن حنجره

برداشتن حنجره ( لارنجکتومی )یکی از نخستین عمل کردهای حنجره ی انسان ، جلوگیری از ورود مواد خارجی به داخل مجرای تنفسی است . حنجره دارای سه دریچه است : تارهای صوتی واقعی ، تارهای صوتی کاذب ، و چین های آری اپیگلوت . عملکرد هر یک از این دریچه ها این است. که با بستن مجرای تنفسی از ورود مایعات ، مواد غذایی ، بزاق ، مخاط ، و هر نوع اجسام خارجی که ممکن است. از طریق حنجره به داخل مجرای تنفسی رانده شوند ، جلوگیری کند .هرگاه حنجره بر اثر بیماری ( مثل سرطان پیشرفته ) یا ضربه به خطر بیفتد .و نتواند نقش دریچه ای خود را به نحو صحیح ایفا کند . بیمار باید برای برداشتن کامل حنجره ( لارنجکتومی ) اقدام کند . با برداشتن کامل حنجره ، تنفس ، بلع ، و گفتار تغییر می کنند . برای تداوم عملکرد دستگاه تنفس ، سوراخی در نای ایجاد می کنند ( تراکئوستومی ) .تا بیماری که حنجره اش برداشته شده بتواند دم و بازدم را به طور کامل انجام دهد .به لحاظ تاریخی ، گفتار با مری ( صداسازی با مری برای صحبت کردن ). یکی از روشهای برقراری ارتباط در افراد بدون حنجره بوده است . در این روش ، هوا را به داخل دهان می کشند .و سپس به بخش بالایی مری می فرستند .و پس از به ارتعاش درآوردن بخش بالایی مری ، بلافاصله به بیرون می رانند . برخی از افرادی که حنجره ی آنها برداشته شده است .حنجره ی مصنوعی را به صحبت کردن با مری ترجیح میدهند . حنجره ی مصنوعی الکترولارنکس نیز معروف است . با گذاشتن این دستگاه روی بخش خارجی حلق یا اندامهای گویایی ، یا با قرار دادن یک لوله یا گذاشتن پروتز الکترولارنکس در داخل دهان ، در موقع صحبت کردن ، صدای لازم برای صحبت کردن فراهم می شود . روش جدید ایجاد سوراخ در نای و مری ، و استفاده از دریچه ی موسوم پروتز صداساز را بلوم و سینگر در سال ۱۹۷۹ ارائه کردند . این پروتز امکان می دهد ، بدون هرگونه آموزش ویژه ای . هوای شش ها از نای به داخل مری انتقال پیدا کند .و تولید « صدا » از مری تسهیل شود .به استثنای بیماران دچار آسیب شدید حنجره ، که برای زنده ماندن آنها باید حنجره شان را برداشت .در بیشتر موارد ، فقط پس از مشاوره با جراح ، آسیب شناس گفتار و زبان ، و گاهی اوقات با خود بیمار ، حنجره ی آنان را برمی دارند .نکته ای که در اینجا به طور مختصر به آن اشاره می کنیم . نخستین عمل پیوند موفقیت آمیز حنجره ، نای ، حلق ، و غدهی تیروئید و پاراتیروئید است .که در سال ۱۹۹۸ در درمانگاه کلولند انجام گرفته است . بیست سال پیش ، حنجرهی بیماری بر اثر تصادف با یک موتور سیکلت به شدت آسیب دید .. او ، پیش از عمل پیوند ، دستگاهی را روی بخش خارجی حلق خـود قـرار می داد .تا بتواند صحبت کند ( الکترولارنکس کوپرراند ) . دکتر داگلاس هیکس که آسیب شناس گفتار و زبان است ، این بیمار را از موقع عمل جراحی ، در سال ۱۹۹۸ ، تحت نظر گرفت . و ۴۰ ماه او را پیگیری کرد ، پس از این مدت گزارش داد . این بیمار صدایی دارد که از نظر آهنگ و دامنه ی زیر و بمی ، به صدای انسان شباهت دارد .و کیفیت صدای او برای شنونده استثنایی است .و بلع او نیز طبیعی است .دریافتیم که وقتی عمل پیوند از نوع ترمیمی باشد .بدون آسیب رساندن به بلع ، می توان حلق فشرده را گشاد و حس را دوباره بازسازی کرد . این نتایج امیدوارکننده اند ، و از امکان پذیر بودن عمل پیوند حنجره حکایت می کنند . به نظر ما ، کاندیداهای بالقوه برای عمل پیوند عبارت اند از : بیماران مبتلا به آسیب دیدگی حنجره ، بیماران مبتلا به کوندرومای خوش خیم ، که به برداشتن حنجره نیاز دارند .و بیمارانی که پنج سال پس از برداشتن حنجره ، به علت سرطان ، بیمار نشده باشند.لینک های مرتبط با ” عمل برداشتن حنجره ”بد عملکردی حنجرهاختلال بلع در فاز کامی حلقیلیسپ Lisp چیست؟ و انواع آن کدام است؟اختلالات صدا و صوت(dysphagia) اختلال بلعبا ما همراه باشید در :InstagramTelegram