اندر دنیای متضادها

دنیایِ ما دنیای متضادهاست، البته حتماً قبل از من خیلی ها به این نتیجه رسیده اند، شاید حتی بهتر از من.... اما چه ایرادی دارد که من هم زیر وجود این قانون امضا بگذارم.... خوشحال می شوم تا انتهای مطلب بخوانید و امضای من را آن زیر ببینید!خشم با گذشت معنا می شودترس با شجاعتمرگ با حیات عشق با نفرتپاکیزگی با زیبایی پاکی هوا با ناپاکی اش سکوت با صدا خشم با آرامش گرسنگی با سیریخوبی با بدیراست با دروغو خیلی مثال های دیگر..... جالب آنکه نمی توان معنای هر کدام از آنها را در نبود دیگری فهمید، و جالب تر آنکه همه ما قدرت درک این تضادها را داریم... ما انسانها از زمانی که متولد می شویم خیلی با شعور متولد می شویم!! همه چیز را می فهمیم، خداوند در وجودمان قدرت درک خیلی چیزها را قرار داده است، یکی اش همین تضادهاست اما رفته رفته، نگاهمان و فهممان دچار نوعی کج درکی می شود وگرنه مطمئنم اگر ما را از تمدن جدا کنند و بعد پیدایمان کنند و بگویند نقاشی فرشچیان زیباتر است یا قیافه ترامپ ؟ بی تردید همه مان می فهمیم که باید بنشینیم نقاشی فرچیان را تماشا کنیم تا قیافه ترامپ را !!! چیزی که شاید در فهم ما ایراد ایجاد کرده است این است که تضادها به شکل واقعی خود را نشان نمی دهند، مثلا یک دادگاه حقیقت یاب وجود ندارد که بفهمد چه کسی راست می گوید و چه کسی دروغ، ما اینقدر از انسانهایِ به ظاهر راست گو دروغ شنیده ایم که هیچ راستی را باور نمی کنیم، اصلا دیگر انگار برایمان راستی وجود خارجی ندارد، همه چیز شده دروغ، یا اینقدر صدا شنیده ایم که سکوت را بی خیال شده ایم کما اینکه سکوت بسیار زیباست.... بخواهم ساده تر بگویم اینکه یکی از تضادها رفته در انبوه دیگری خود را پنهان کرده.... یکی از دلایلی که این مطلب را می نویسم این است که فراموش نکنیم همیشه متضادی هست، همیشه راستی هست که وجود دارد، همیشه صدایی هست که خاموش مانده، یا خاموشی هست که بی صدا مانده، این ما هستیم که باید بگردیم آن متضاد گم گشته را بیابیم.... وظیفه ماست....البته این را هم بگویم که همیشه متضادها به معنای خوب و بد نیست، مثلا سکوت و صدا هر دو زیبا هستند، گرسنگی گاهی بهتر از سیری است اگر برای هدفی مثلا روزه گرفتن باشد، خشم گاهی بهتر از آرامش است....تضاد همیشه به معنی این نیست که دیگری بهتر از آن یکی است.... در قانون تضادها یک قانون دیگر هم نهفته است، دو تضاد در یک جا با هم جمع نمی شوند، نمی شود یک حرف هم راست باشد هم دروغ، یا حرف راست است یا دروغ ... اینکه راستی با دروغ آمیخته باشد امگان پذیر است، اما آنچه راست است کاملاً راست است، و آنچه دروغ است کاملاً دروغ ... این هنر ماست که ناخالصی ها را بپالاییم و آنچه خالص است را بکشیم بیرون و تا زمانی که به یک چیز تمیز نرسیده ایم پا پس نکشیم.... چرا؟؟ چون وقتی چیزی با ناخالصی آمیخته باشد تردید آغاز می شود، تردید در اینکه ،راست است یا دروغ، زیباست یا زشت، صداست یا سکوت، پاک دامنی است یا خیانت کاری..... و دلیل دیگر برای اینکه به دنبال خلوص باشیم این است که لذت و معنا در خلوص است، خلوص ، بی شیره پیلگی... وقتی به شدت از غذا لذت می بری که ساعتها گرسنه باشی ، اگر قبلش ته گیری کرده باشی از غذا آن لذتی که باید و شاید را نمی بری، اگر در میانه موسیقی ناگهان سکوتی حکم فرما شود آنگاه است که می فهمی چقدر سکوت زیباست.... حرفم این است که در دنیای تضادها یک قانون سومی هم وجود دارد که لذت زیاد در دل خلوصِ کامل هر متضاد نهفته است.... پس برای اینکه مرگ را بفهمید خوب زندگی گنید، خالص، مرگ هم زیباست، ولی اگر خوب زندگی نکنیم مرگ را هم نمی فهمیم.... برای اینکه لذت راستگویی را بفهمی همیشه راست گو باش، برای اینکه لذت غذا خوردن را بفهمی بگذار گرسنه شوی.... بگذار متضادها به خلوص برسند....چقدر حرف زدم .... شما را دعوت می کنم به یک سکوت عمیق.... امضاء.....