خودم سرچ کنم یا بدون سرچ از X بپرسم؟

خودم سرچ کنم یا بدون سرچ از X بپرسم؟ به نظرم برای رسیدن به جواب سوالمون یا پیدا کردن راه حل مشکلی که باهاش روبه‌رو شدیم معمولا دو تا رویکرد جلومونه: ۱) خودم سرچ کنم یا ۲) بدون سرچ از X که حدس می‌زنم بدونه بپرسم. خب اول مشخص کنم که منظورم از سرچ، تحقیقه که دست کم سرچ توی اینترنت رو هم شامل می‌شه. حالا ببینیم میشه به سوالی که پرسیدیم جواب مشخصی بدیم یا نه. "خودم سرچ می‌کنم" رویکردیه که در بیشتر مواقع انتخاب خودمه. چرا؟ خب اولین موضوع اینه که شاید مساله مورد نظر اونقدرا هم پیچیده و عجیب غریب نباشه که لازم باشه وقت شخص X رو براش بگیریم و با یه سرچ ساده حل بشه. حالا ممکنه مساله‌مون یه مقدار گیر داشته باشه و یه سرچ ساده جواب خوبی بهمون نده، من باز هم در این حالت به سرچ ادامه میدم، از سرنخ‌های سرچ اولیه، سرچ دقیق‌تری می‌کنم. اینجوری انگار به جای پرسیدن از یک نفر، از تجربه‌های به اشتراک گذاشته‌ی شده‌ی تعداد بیشتری از افراد برای حل مساله استفاده می‌کنیم. علاوه بر این اگر خوب و درست سرچ کرده باشیم، در اصل یه مساله‌ی بزرگ رو هی به مساله‌های کوچک‌تر شکوندیم و اون‌ها رو برای خودمون حل کردیم. این‌ طوری فقط یه جواب فست فودی برای مساله‌‌مون پیدا نکردیم که ممکنه مقطعی کارمون رو راه انداخته باشه و بعدا در جزییات دوباره ما رو گیر بندازه. انگار وقتی خودمون سرچ می‌کنیم فرصت سر و کله زدن با جزییات مساله بیشتر میشه. رویکرد "خودم سرچ می‌کنم" یه دست‌اندازهایی هم داره. مثلا نسبتا زمان‌گیره (البته این موضوع با حرفه‌ای‌تر شدن توی سرچ کردن بهبود پیدا می‌کنه. چه‌جوری حرفه‌ای بشیم؟ تمرین خیلی خوبش سرچ کردن و سرچ کردنه). ممکنه واقعا راجع به مساله موردنظر ما توی جایی که داریم می‌گردیم چیزی نباشه (یا اونقدری خوب سرچ نکردیم که چیزی پیدا کنیم)، در این حالت به نظرم میشه جایی که داریم می‌گردیم و شیوه‌ی گشتنمون رو عوض کنیم."بذار از X بپرسم" رویکردیه که اگر بدون سرچ کردن انجامش بدیم، بسته به اینکه فرد X چقدر وقت، حوصله و البته آگاهی داشته باشه، در وهله‌ی اول معمولا ما رو به یه جواب سریع و کلی می‌رسونه. ممکنه واقعا نیاز ما در حد همین جواب سریع و کلی باشه که خب در این حالت "بذار از X بپرسم". حالا اگر ما اطلاعات بیشتری می‌خواستیم یا اون لحظه فکر کردیم فهمیدیم ولی رفتیم بررسی کردیم دیدیم نفهمیدیم چی؟ خب باید باز و هی از X بپرسی. در این حالت X تا یه جایی وقت، حوصله و آگاهی داره و از اون جا به بعد شما برگه‌ی شانس "فرد مطلع X" رو دیگه از دست میدین و حالا باید دنبال فرد Y بگردین یا خودت بالاخره بعضی جاها تن بدی به رویکرد "بذار خودم سرچ کنم". توی حالت "بذار از X بپرسم" همیشه به یه نکته اضافی باید توجه کنیم: "آیا الان وقت مناسبی هست که از X بپرسم؟" وقتی زیاد و پیوسته از این رویکرد استفاده می‌کنیم، کافیه خودمون رو بذاریم جای فرد X: نشستیم پشت سیستممون داریم کار می‌کنیم، یا داریم از تماشای برف قشنگ زمستونی همراه با نوشیدن قهوه‌مون کیف می‌کنیم که هر ۵ دقیقه (/یک ساعت) یه بار یکی میاد می‌گه: "X عزیز تو از موضوع * چی مي‌دونی؟ ".خب همه‌ی اینا به این معنی نیست که رویکرد "بذار خودم سرچ کنم" خوبه و "بذار از X بپرسم" بده، خوب و بد نسبیه. اول از همه مساله رو باید خوب برای خودمون تعریف کنیم. مشخص کنیم چقدر می‌خوایم به عمق مساله بریم. تعیین کنیم که در مقایسه با مقدار درکی که مي خوایم، چقدر زمان می‌تونیم صرف کنیم. بعد از اون بسته به جوابی که برای این سوالا میدیم، مي‌تونیم یکی از این دو رویکرد یا ترکیبی از اون‌ها را پیش بگیریم. ترکیب این دو رویکرد اگر زمان‌بندی مناسبی برای استفاده از هرکدوم داشته باشیم ما رو به خوبی و در نهایت به اون‌جایی که می‌خوایم می‌رسونه. استفاده‌ی به جا و به موقع از هرکدوم از این رویکردها هم رسیدن به جواب مساله رو برای خودمون بامزه و یه تفریح می‌کنه و هم X عزیز از اینکه تونسته کمک مناسبی به ما کنه خوشحاله، در حالی که به کارهای خودش هم رسیده :)