پارگی های واژن از علت تا درمان

بریدگی های واژن، که به آن پارگی های واژن نیز گفته می شود، صدمه ای به بافت واژن، از جمله واژن یا ولو (اندام های تناسلی خارجی) را توصیف می کند. پارگی شدید واژن (پارگی کامل) اغلب ناشی از زایمان است. اما بریدگی های کوچکتر از واژن (میکرو برش) بسیار شایع است.برش واژن می تواند از طیف وسیعی از دلایل اساسی ایجاد شود. اما شایعترین علت بریدگی واژن، رابطه جنسی است.علائم پارگی های واژنعلائم بریدگی واژن ممکن است شامل موارد زیر باشد:درد خفیفخونریزی یا لکه بینیخارش، سوزش یا احساس پارگیبرش، شکاف یا آسیب به بافت واژنبرش یا شکاف به ولو (دستگاه تناسلی خارجی)ناراحتی هنگام قرار دادن تامپون یا هنگام رابطه جنسیسوزش هنگام دفع ادراریا بعد از تماس با آب یا مایع منیبرشی که غالباً به علت ناشناخته ای ایجاد می شود (مانند رابطه جنسی، خراش یا سایر دلایل)وقتی علائم برای اولین بار مورد توجه قرار گرفت، انجام خودآزمایی در ناحیه آسیب دیده و مراقبت از ناحیه برای اطمینان از آلوده نشدن یا بدتر شدن آن از اهمیت بیشتری برخوردار است.در پارگی های واژن چه موقع به پزشک مراجعه کنید؟تحت اکثر شرایط، بریدگی های واژن باید پس از چند روز به خودی خود بهبود یابند. بریدگی شدید واژن ممکن است به مراقبت پزشکی نیاز داشته باشد. به خصوص اگر خونریزی بیش از حد وجود داشته باشد، اگر بریدگی بسیار عمیق یا زیاد باشد یا در صورت بروز عفونت.هنگامی که علائم به خودی خود یا در شرایط دیگر برطرف نمی شوند، مهم است که با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود مشورت کنید. این شرایط شامل موارد زیر است:تب یا لرزبدتر شدن علائمبریدگی های مکرر واژنسرگیجه، ضعف، یا غش کردنبی حسی یا سوزن سوزن شدنعلائمی که باعث نگرانی می شوند.هرگونه تخلیه رنگی یا ترشح بوی بدخونریزی بیش از حد که متوقف نمی شود.بریدگی های بزرگ، عمیق یا متعدد در واژنعلائمی که برای چند روز ادامه داشته اند (هرچه بریدگی عمیق تر باشد، مدت زمان بیشتری بهبود می یابد، بریدگی های عمیق تر ممکن است از چند روز بیشتر طول بکشد).هرکسی که مورد آزار جنسی، تجاوز جنسی یا سوءاستفاده جنسی قرار گرفته باشد، باید فوراً تحت مراقبت های پزشکی اورژانس قرار گیرد. هر زمان پارگی یا بریدگی واژن غیرقابل توجیه در کودک یا نوزاد مشاهده شود، مراقبان بزرگسال باید فوراً با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنند.دلایل زیادی برای پارگی واژن وجود دارد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:عفونت های مخمریقرار دادن یک جسم خارجی در واژنقرار دادن و برداشتن نامناسب تامپون هانازک شدن بافت واژن به دلیل افزایش سنمقاربت یا رابطه جنسی (خصوصاً در رابطه جنسی خشن)خشکی واژن (پوست را در معرض پارگی های واژن قرار می دهد).مصرف استروئیدها (که بافت پوست را مستعد پاره شدن می کند).از بین بردن موهای شرمگاهی (اصلاح، اپیلاسیون یا سایر روش های حذف مو)شرایط خاص پوستی که ممکن است خطر بریدگی واژن را افزایش دهد شامل موارد زیر است:Lichen planus: نوعی اختلال التهابی است که روی پوست تأثیر می گذارد.ولووواژینیت: عفونت ناشی از Candida albicans که معمولاً به آن برفک گفته می شود.اگزما: یک بیماری پوستی شامل لکه های قرمز است که ملتهب، ترک خورده و خارش می یابد.پسوریازیس: بیماری پوستی شامل لکه های خشک خارش دار، پوسته پوسته، اما در ناحیه ولو که پوست خیلی مرطوب است تا خشک و پوسته پوسته شود، بنابراین پسوریازیس معمولاً به صورت لکه های صورتی با لبه های مشخص شده ظاهر می شود.Lichen sclerosus : یک بیماری التهابی پوستی مزمن (طولانی مدت) است که معمولاً بر روی پوست دستگاه تناسلی (ولو) و پوست اطراف مقعد، ملتهب، پوست در برابر اشک و شکاف آسیب پذیرتر می شود.آتروفی ولوواژینال: وضعیتی که باعث خشک شدن، نازک شدن و کشش بافت واژن و همچنین مستعد پارگی های واژن می شود.اسکار واژینال یا آسیب بافتی: مانند زخم هایی که در اثر جراحی یا پرتودرمانی در ناحیه لگن ایجاد می شود.برخی شرایط هورمونی: مانند واژینیت آتروفیک، التهاب واژن در نتیجه نازک شدن بافت واژن به دلیل عدم استروژن کافی.تبخال دستگاه تناسلی: عفونت هرپس سیمپلکس می تواند مجموعه ای از تاول ها را ایجاد کند که ممکن است مایع ترشح، سپس پاره شود، تبخال می تواند به صورت یک برش خطی کوچک در ناحیه واژن ظاهر شود.از بین بردن موهای شرمگاهی (با اصلاح یا اپیلاسیون) دلیل بسیار شایع بریدگی واژن است. در حقیقت، یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ نشان داد که ۲۵.۶٪ از همه آرایشگران موی عمومی از آسیب دیدگی گزارش می کنند و شایعترین نوع آسیب، پارگی (بریدگی واژن) در زنان است.تشخیص پارگی واژنتشخیص بریدگی های واژن معمولاً از طریق معاینه فیزیکی انجام می شود. این همچنین شامل یک سابقه و یک بیمار برای جمع آوری اطلاعات در مورد علائم، و همچنین جمع آوری حقایق در مورد هر یک از عوامل مستعد کننده است که می تواند علت بالقوه این بیماری باشد.پزشک همچنین از جدید یا علائم تکرار شدن علائم سوال می کند تا سابقه بریدگی در واژن را تشخیص دهد. با معاینه فیزیکی، وی ممکن است موارد زیر را شناسایی کند:تورمقرمزی بافتخونریزی خفیفلطافت قابل توجهپارگی کوچکی در بافت واژنعلائم عفونت (مانند تخلیه یا چرک)یک شکاف کوچک واقع در اندام تناسلی خارجی (ولو)علائم و نشانه های بیماری های زمینه ای مانند lichen sclerosusهنگامی که بریدگی های واژن کوچک است، ممکن است پزشک برای بزرگنمایی ناحیه آسیب دیده در طول معاینه، از یک ابزار جراحی با نور شدید (کولپوسکوپ) استفاده کند.تست های تشخیصی برای پارگی واژنمعمولاً در مواردی که فرد سابقه معمولی داشته و از نظر ظاهری بریدگی ها مشخص باشد، به آزمایشات برای تشخیص و درمان بریدگی های واژن نیازی نیست. با این حال، استثنائاتی وجود دارد، به عنوان مثال:ترشحات: ترشحات واژن با سواب نمونه گیری شده و به آزمایشگاه ارسال می شود. عفونت های واژن مانند واژینوز باکتریایی یا Candida albicans (عفونت مخمر) را می توان شناسایی و سپس داروی مناسب را تجویز کرد. سواب های دیگر می توانند عفونت های منتقله از راه مقاربتی را آزمایش کنند (مانند تبخال).بیوپسی: نمونه ای از بافت گرفته می شود و به آزمایشگاه فرستاده می شود تا علل اصلی پارگی های واژن (مانند لیکن اسکلروز) را تشخیص دهد.درمان پارگی واژندرمان بریدگی های واژن شامل مراقبت از خود است اما همچنین نیاز به درمان پزشکی دارد.خود درمانیبرای بریدگی های جزئی واژن که هیچ گونه عارضه ای ایجاد نمی کند، برخی نکات مربوط به خود مراقبتی وجود دارد که باید تا زمان بهبودی ناحیه رعایت کنید. این شامل:منطقه را تمیز و خشک نگه دارید.روزانه استحمام کنید یا دوش بگیرید.از رابطه جنسی و هر نوع پیش نوازی اجتناب کنید.تا حد امکان از لمس ناحیه آسیب دیده خودداری شود.از پاک کننده های ملایم و بدون مواد شیمیایی سخت استفاده کنید.قبل از لباس پوشیدن مطمئن شوید که ناحیه واژن کاملاً خشک شده است.از تامپون استفاده نکنید (استفاده از پد را تا زمان بهبودی محل در نظر بگیرید).فقط لباس زیر پنبه ای راحت بپوشید (یا در صورت امکان از هیچ کدام استفاده نکنید).از هر نوع صابون معطر، اسپرم کش یا روان کننده که ممکن است تحریک کننده باشد خودداری کنید.در حمام با چند اینچ آب گرم، حداقل به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، چند بار در روز، حمام های گرم بگیرید.برای کاهش ادرار دردناک (و احساس سوزش هنگام ادرار)، هنگام دفع ادرار، آب گرم را روی دهانه واژن بریزید و مقدار آب را بنوشید تا اسید ادرار کم شود.درمان حرفه ای بریدگی واژندر بسیاری از موارد، بریدگی های واژن به خودی خود بهبود می یابند، به شرطی که علائم و نشانه هایی از عفونت وجود نداشته باشد. اما ممکن است دارو برای درمان بریدگی های واژن که به راحتی بهبود نمی یابند، عفونی می شوند یا به دلیل شرایط زمینه ای ایجاد می شوند، دارو یا درمان تجویز می شود.نمونه هایی از روش های درمانی برای بریدگی های واژن می تواند شامل موارد زیر باشد:داروهای ضد درد (برای درد شدید)کرم یا ژل آنتی بیوتیک برای درمان عفونتکرم استروژن واژن (برای واژینیت آتروفیک)کرم ضد قارچ (در صورت وجود عفونت مخمر)داروهای ضد ویروسی (برای کسانی که شیوع تبخال دارند).کرم استروئیدی (برای درماتیت، پسوریازیس یا سایر مواردی که باعث التهاب موضعی می شود).بریدگی های واژن معمولاً بدون ایجاد زخم و فقط با خونریزی جزئی به سرعت بهبود می یابند. اگر خونریزی یا درد ظرف چند روز پس از بروز آسیب برطرف نشد، توصیه می شود با پزشک مشورت کنید.برش های واژن می تواند منجر به عفونت شود. اگر عفونت شدید باشد، ممکن است به مداخله جراحی مانند برش و تخلیه آبسه یا بسته شدن بخیه محل پارگی (بریدگی) نیاز باشد.بریدگی های مکرر واژن که باعث ایجاد زخم یا پارگی عمیق می شود که باعث خونریزی و درد شدید می شود ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.راه های پیشگیری از پارگی های واژناقدامات پیشگیری برای عود بریدگی های واژن به عوامل مختلفی بستگی دارد:علت: پیشگیری شامل اجتناب از علت اصلی (مانند اصلاح یا اصلاح موهای ناحیه تناسلی) یا استفاده از احتیاط است در صورتی كه فرد قصد دارد عملی را كه باعث بریدگی های واژن می شود ادامه دهد (مانند فعالیت جنسی یا استفاده از تامپون).شدت بیماری: با علائم خفیف، اقدامات پیشگیری ممکن است متفاوت از مواردی باشد که فرد دچار بریدگی های عمیق واژن یا موارد عود کننده می شود.شرایط مستعد کننده: پیشگیری شامل تشخیص و درمان شرایط زمینه ای است که فرد را مستعد ابتلا به بریدگی های واژن می کند.فعالیت جنسی و بریدگی واژناگر بریدگی های واژن به دلیل خشن بودن رابطه جنسی، استفاده از تامپون یا سایر شرایط قابل شناسایی ایجاد شده باشد، معمولاً بین سه تا هفت روز بهبود می یابند، گاهی اوقات تا ۱۰ روز برای افرادی که شدیدتر هستند بهبود می یابند. هرچه برش واژن عمیق تر باشد، مدت زمان بهبودی آن بیشتر خواهد بود.نکات پیشگیری برای بریدگی های ساده واژن شامل موارد زیر است:از استفاده اسباب بازی های جنسی خودداری کنید.قبل از مقاربت جنسی حمام کنید تا عضلات واژن شل شوند.وقت بگذارید تا روغن کاری حاصل از تحریک جنسی قبل از مقاربت فراهم شود.موقعیت های مختلف جنسی را امتحان کنید (مانند فردی که از بالا واژن دارد یا فردی که دارای آلت تناسلی مرد است).در طی فعالیت های جنسی از روغن کاری زیادی استفاده کنید. از روان کننده های پایه آب استفاده کنید. روان کننده های مبتنی بر روغن می توانند به کاندوم آسیب برسانند، در نتیجه در جلوگیری از بارداری بی اثر و یا در برابر بیماری های مقاربتی محافظت ناکارآمد ایجاد می شود. همچنین، روان کننده پایه روغن بیشتر تحریک کننده پوست هستند.فعالیت جنسی به طور معمول نباید دردناک باشد و نباید منجر به آسیب یا خونریزی شود. حتماً یاد بگیرید که اگر رابطه جنسی باعث ایجاد هر نوع ناراحتی می شود، حتی اگر صحبت در مورد آن ناجور باشد، چگونه با شریک زندگی خود ارتباط برقرار کنید.تراشیدن یا اپیلاسیون و بریدگی واژنبهترین راه جلوگیری از تراشیدن یا اپیلاسیون بریدگی های واژن، جلوگیری از نظافت موهای شرمگاهی است. اما اگر مصمم به اصلاح موم هستید، در اینجا چند نکته برای جلوگیری از بریدگی واژن آورده شده است:موها را در جهت رشد مو اصلاح کنید.هنگام اصلاح، پس از هر بار ضربه تیغ را بشویید.از استفاده از تیغ های کسل کننده و کثیف خودداری کنید.هنگام مالیدن و از بین بردن موم، پوست را محکم نگه دارید.قبل از اپیلاسیون از تمیز و خشک بودن پوست اطمینان حاصل کنید.پوست را مرطوب کرده و قبل از اصلاح از ژل یا کرم اصلاح استفاده کنید.موم را در همان جهتی که مو رشد می کند بمالید و آن را در جهت مخالف رشد مو بردارید.اجازه ندهید که دیگران اصلاح کنند (برشها به احتمال زیاد وقتی که شخص دیگری اصلاح کند).احتیاط ویژه داشته باشید، هنگام اصلاح در اطراف هرگونه برجستگی (مانند آکنه) بسیار ملایم اصلاح کنید.از حالت تراشیده در حالت خوابیده خودداری کنید (حالت ایستاده برای اصلاح یا اصلاح بهترین حالت است).در صورت تحریک پوست یا بریدگی (یا انواع دیگر زخم ها) از اپیلاسیون یا تراشیدن خودداری کنید.تامپونهنگام بیرون آوردن تامپون ملایم باشید و مطمئن شوید که مدت زمان کافی برای جذب رطوبت مانده است (معمولاً دو ساعت).اگر تامپونی را که به اندازه کافی مرطوب نشده است بردارید، بلافاصله تامپونی دیگر را داخل آن قرار دهید. در صورت برداشتن تامپون خشک، استفاده از پد را در نظر بگیرید.حرف آخربریدگی واژن طبیعی است. آنها در نتیجه اقدامات مختلف یا علل اساسی رخ می دهند. شناسایی علت و سپس اجرای اقدامات پیشگیرانه حالت اصلی دفاع است. برای بریدگی های ساده واژن که طی چند روز خودبه خود بهبود می یابند، درمان تسکینی (درمانی که راحتی را افزایش می دهد) توصیه می شود.هنگامی که بریدگی واژن ناشی از فعالیت جنسی است، می توانید به طور آزاد با شریک جنسی خود ارتباط برقرار کنید بسیار مهم است. با پزشک خود در صورت شدید بودن، خونریزی را متوقف نمی کنند، در درد یا علائم دیگر بدتر نمی شوند، آلوده نمی شوند یا عود می کنند تماس بگیرید.