طلاق

کلمه ی طلاق در لغت به معنای رها کردن، آزاد کردن یا جدایی است و در حقوق رها شدن زن از قید نکاح معنی می دهد. در هر صورت با هر معنایی، پس از شنیدن این کلمه جدایی زن و مرد و آثار زیان بار آن به ذهن متبادر می گردد. از شما چه پنهان هر بار که تصمیم میگیرم چیزی بنویسم ذهنم با سرعت هر چه تمام تر به دنبال مسائل اجتماعی می دود و لحظه ای فرصت فکر کردن به موضوعات دیگر را به من نمی دهد.حالا چرا طلاق را انتخاب کردم؟ یکی از دلایل آمار نگران کننده ی این معضل اجتماعی در کشور طی چند سال اخیر است. این که می گویم معضل، دلایل زیادی دارد. طلاق کانون خانواده را از هم می پاشد. چه کسی است که نداند خانواده اولین و مهم ترین مرکز رشد و پرورش انسان ها است. حتی امروز که بسیاری از وظایف خانواده به نهاد های مختلف سپرده شده باز هم این نهاد امن ترین مکان برای رشد طبیعی شخصیت افراد است. با از هم پاشیده شدن چنین نهاد ارزشمندی بسیاری از کودکان بی سرپرست یا بد سرپرست خواهند شد. کودکان کار خواهیم داشت و زنانی که برای گذران زندگی خود یا فرزندانشان ناچار به انجام کار هایی دور از شان انسانی می گردند. حتی زوج هایی که فرزندی ندارند و با میل خود تن به طلاق می دهند مدت ها درگیر آثارروحی زیان بارآن هستند. حال بگذریم از آثار روحی جبران ناپذیر آن بر فرزندان و به خطر افتادن آینده شان.همان طور که می دانیم در دین ما از طلاق به عنوان عملی بسیار ناپسند یاد شده اما در صورتی که تمام راه های اصلاح زندگی بسته باشد می توان به این عمل ناپسند اقدام کرد. نگاهی گذرا به آمار طلاق در کشور نشان دهنده ی افزایش آن طی چند سال اخیر است. نکته ی جالب توجه اینکه میزان افزایش طلاق در مناطق شهری بیشتر از روستایی است و این خود نشان دهنده ی تاثیر مدرنیته بر آن است. عوامل گوناگونی در این سیر صعودی موثرند که به نظر می رسد در کشور ما مهمترین عامل مشکلات اقتصادی باشد. افزایش بیکاری در سال های اخیر نه تنها در کاهش تعداد ازدواج موثر بوده بلکه تعداد طلاق را نیز بالا برده است. اینکه عشق و ایمان و از این قبیل کلمات ارزشمند کانون خانواده را گرم می کند دیگر تنها در قصه ها کاربرد دارد. حتی اگر زن و مردی بخواهند به شیوه ی مرتاضان هندی زندگی کنند، صاحبخانه این کار را نخواهد کرد و علاقه ای به ریاضت نخواهد داشت. حالا بگذریم که اگر فرزندی در این میان باشد اوضاع از این هم بحرانی تر خواهد شد. مشکل اقتصادی درگیری های زن و شوهر را افزایش می دهد و دیگر از آن حرف های زیبای روز های اول دلدادگی جز تلی از خاکستر چیزی بر جای نخواهد ماند.ازطرفی افزایش اطلاعات از طریق شبکه های اجتماعی و ارتباط مجازی بین افراد نیز ترک تازی می کند. زن ایرانیِ امروز دیگر زن پنجاه سال قبل نیست که با این آموزه ی سنتی زندگی مشترک را شروع کند که « زن با لباس سفید به خانه ی بخت می رود و با کفن بیرون می آید. »او دیگر خود را موجودی پایین تر از مرد نمی بیند. اصلاً زندگی مشترک را برای رسیدن به اهداف خود می خواهد نه برای اهداف مرد زندگی اش .در صورتی که چیزی یا کسی دررسیدن اوبه خواسته هایش خلل وارد کند طبیعی می داند که خود را از قید آن آزاد کند و البته توان این کار را هم دارد. بالا رفتن سطح تحصیلات زن و در نتیجه ی آن کسب درآمد همه از عوامل رسیدن زنان به این توان هستند. امروزه خانواده ها اصرار به ادامه ی تحصیل فرزندانشان دارند و دختران از این قاعده مستثنی نیستند. زن تحصیل کرده ی شاغل هرگز گوش به فرمان مرد نخواهد بود. او دیگر زن چشم و گوش بسته ی گذشته نیست که شکرگزار سلطه ی مرد بر خود باشد. خورشید مرد سالاری در حال افول است. با وجود اینکه در قوانین برگرفته از فقه مرد همان قدر قدرت گذشته است اما عرف دیگر پذیرای اجرای آن نیست و این خود سبب تجدید نظر بر بعضی قوانین ما شده. حتی پدران نیز دخترانشان راجنس دوم نمی بینند و اصلاً بهتر بگوییم آن ها را این طور تربیت می کنند که خود را کمتر از مردان نبینند.از این ها بگذریم سایر عوامل تشدید کننده ی اختلافات زوج ها نیز هنوز در از هم پاشیدگی زندگی مشترک بی تاثیر نیستند. مانند درگیری های عروس و مادرشوهر و از این قبیل ماجراها. اما به نظر می رسد این عوامل نقش کمتری نسب به گذشته دارند.اینکه هر از چندگاهی در گوشه ای سمینار و همایش و از این نوع جلسات دهان پرکن برگزار کنیم راه حل این معضل نیست. آنچه که شاید بتواند تاثیری کاهنده بر روند افزایشی طلاق داشته باشد قبل از هر چیز آموزش فرزندانمان از زمان کودکی است. آموزش افراد در زمینه ی مهارت های زندگی در مدارس و حتی دانشگاه ها ضروری به نظر می رسد. فرهنگ سازی درباره ی هر مشکل اجتماعی بسیار مهم است. ممکن است سال ها طول بکشد تا نسلی پرورش یابد که تا حدودی قابلیت های لازم را در زندگی اجتماعی داشته باشد. اما سرمایه گذاری در این امر ارزش دارد. حل مشکلات اقتصادی مردم نیز می تواند یکی از عوامل کاهش دهنده ی آمار طلاق باشد. آموزش های لازم جهت استفاده از شبکه های اجتماعی از دیگر کار های ضروری برای کاهش این معضل است. در همه ی این موارد راه های زیادی وجود دارد که جز با همکاری مردم و مسئولین ممکن و میسر نخواهد بود.