کاش خواب هم دست خودم بودم

یه هفته ای میشه که فکر و خیالت دست از سرم برنمیداره. نمیدونم شاید از همون شبی که خوابتو دیدم شروع شد. جمعه هفته پیش بود که تو خیابون دیدمت و بی توجه به اطراف ازم عبور میکردی. لباسای هر دومون همون لباسای روزای اشنایی بود ولی انگار خودمون این وسطا فرق داشتیم. نه من از دیدنت ذوق زده شدم و نه تو سمتم اومدی تا به هر بهونه ای حرف بزنیم. کاش هیچوقت فکر نمیکردم بیشتر خوابام یه تعبیری دارن و یه جوری تو بیداری اتفاق میفتن تا اینقدر ذهنمو مشغول نمیکرد. اون روز اولین ارزویی که به خودم قولشو داده بودم به فنا رفت. قرار بود اولین مقاله ای که میفرستم پله اول پریدنم باشه ولی نشد و شدم همون ماهان ضعیف قبلی. همون شب از خدا خواستم که دیگه خوابتو نبینم و اینقدر به هم نریزم ولی باز دیدم. تو خواب مامان گوشیو بم داد و ازم خاست با یکی از همکلاسیام که تماس گرفته صحبت کنم...اسم تو رو نگفت ولی خودت بودی. اینو از صدات و نحوه حرف زدنت فهمیدم ولی نه تو اینقدر سنگدل نبودی که بخای تموم روزای بدون خودتو به روم بزنی. ازم خواستی منتظرت نباشم و فکرتو تو دل و مغزم بکشم. ولی از کجا فهمیده بودی هنوز تو خاطرمی. اینبار وسط کابوسم از خواب پریدم و ساعت ها گیج به سرامیک کف اتاق زل زدم. مگه قرار نبود تو خوابم نیای پس چی شد؟ دوشنبه بود و به ظاهر سرم شلوغ تر و این معنیو برام میداد که دیگه وقت فکر کردن به تو و خوابتو نداشتم. سر کلاس دکتر پ ارائه دادم و استاد به ظاهر ازم راضی بود. یادته میگفتی دکتر پ با دخترا لجه و یه روزی قرار بود بت ثابت کنم که میتونم ازش نمره کامل بگیرم. اره گرفتم ولی نبودی که بت نشون بدم و دوباره بشم دختراستثنایی و متفاوت روزگارت. اینروزا دکتر پ خیلی مهربون تره، اینقدر که مامان هم تعجب کرده. خب با این وضع کلاسای مجازی عجیب نیست که اونم بشینه با من درسا رو گوش کنه یا سر کلاسایی که غایبم جای من شرکت کنه. مامان میگه دکتر پ حتما عاشق شده ولی من شک دارم...ولی مامان اصرار داره حال عاشقا رو خوب میفهمه. یعنی حال و احوال اون روزای دخترشم فهمیده بوده و الان چیزی نمیگه؟دوشنبه و سه شنبه رو سخت کار کردم تا تمرینای کنترلو به موقع تحویل بدم. باید یه جوری اون سه روز هنگ بودنو جبران میکردم و بالاخره کردم. ولی دوباره سه شنبه شب خوابتو دیدم. توی خواب ازم عذر خواهی میکردی و من بی محلی میکردم. خوب میفهمیدم خوابم وگرنه تو واقعیت این اتفاقا نمیفته. بگذریم.دیروز بالاخره اتاقو جمع و جور کردم. از سر تمیزی و اینا نبود. خودت میدونی خونه ما از هر خوابگاهی شلوغ تره و اتاق من و خواهرمم حکم هیروشیما رو داره بعد بمبارون. پنجره کنار کمد دیواری نم داده بود به کتابا و زار و زندگیمون. این وسط مامانم هی جیغ میزد و که این همه جزوه و کتاب حیفه و ماهم مجبور شدیم به تمیز کردنش. اگه هنوز میتونستم بات حرف بزنم حتما یه عکس از قبل و بعدش برات میفرستادم تا اینقدر شلخته بودنمو به روم نزنی. توی جزوه ها اینقدر دست خط تو بود که نمیشد تشخیص داد اولش برای کدوممون بوده. حتی دو سه تایی جزوه از خودتم مرتب کردم و داخل کمد کناری چیدم. همون جزوه هایی که بعد رفتنت به دردت نمیخورد و به همین بهونه میدادیشون به من... شایدم میخاستی از شر این همه جزوه راحت شی و اتاقتو خلوت کنی. ...نمیدونم. لابلای جزوه آز الکترونیک صنعتی گزارشکارامو پیدا کردم. حتی اونی که خودت برام نوشته بودی، هم نگه داشتم. یادته میگفتی خسته شدم از این همه امتحانو و تو به جام گزارشکار مینویسی تا به استاد تحویل بدم؟ اون موقع دلم نیومد این برگه رو که با دست خطت اسم منو بالاش نوشته بودی تحویل بدم. الان میفهمم که این برگه سند روزاییه که به یادم بودی و مراقب هم بودیم. همون دیروز ازمون دکترا ثبت نام کردم. نمیدونم شاید اصلا نخام درسمو ادامه بدم ولی یه حسی بم میگفت یه روزی برمیگردی و من باید برای اون روز اماده باشم. همون روزی که ببینی بدون تونستم ادمه بدم و دلت بگیره برای همه وقتایی که میشد کنارم باشی و نبودی. شایدم برنگشتی ولی دوست دارم اگه یه درصد دوباره روبه روی هم قرار گرفتیم، ازت کمتر و پایین تر نباشم.دیشب باز خوابتو دیدم. بم پیام دادی که ببخشمت و اینکه کنارت جای من خالیه. هر کاری کردم از صبح نتونستم وارد اکانتم شم و کاش این خواب حداقل واقعی بشه.. شایدم نباید بشه، نمیدونم. صبح بالاخره بعد مدت ها پروفایلتو چک کردم تلگرامت دیگه عکس و اخرین بازدید نداشت ولی واتساپت چرا. یه عکس گذاشته بودی تو ماشین و صادقم انگار کنارت نشسته بود ولی عکسو از سمت اون بریده بودی. از همون تل کشیا سرت بود که برای تصمیم خریده بودی.. همون تصمیمی که راز بین من و تو بود و دلیل خیلی از حرفامون. یه پیراهن ابی پوشیده بودی و یاد این افتادم که چقدر از پیراهن پوشیدن بدت میومد. یه ماسک بزرگ روی صورتت بود ولی حس کردم چشمات ناراحته. شایدم دلم میخاست اینجوری فکر کنم که نبودن منم تو رواذیت میکنه و خودشو تو چشمات نشون داده... نمیدونم هر چی که بود دوست ندارم اینقدر اروم بودنتو بعد خودم باور کنم وقتی اینقدر به هم ریخته ام. کاش امشب تو خوابم نیای.. کاش کمتر یادت بیفتم.. کاش