حیات عاشورایی؛ «تبیین و امید» -۲-

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیمالحمدلله رب العالمین، و صلی‌الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرینالسلام علیک یا ثارالله وابن ثاره. درباره ثارالله معانی مختلفی گفته شده توسط اهل تحقیق و دقت. در چند منبع ماثور هم این تعبیر آمده. مثلا در زیارت دوازدهم کتاب شریف کامل الزیارات داریم که «انک ثارالله فی ارضه» حسین جان تو خون خدا هستی بر زمین خدا. بعضی از ترس این که این «خون خدا» معنای ظاهری پیدا بکند، گفتند خب این لابد مجازا دارد به کار می‌رود. یا این که یک معانی در تقدیر است. مثلا ای کسی که خون‌خواه تو خود خداوند عالم است. این معانی البته قابل جمع هم هست. منتها مثلا وقتی ما می‌گوییم یدالله، مگر منظورمان دست انسان است؟ «یدالله مع الجماعه» یعنی یک دست خدا هست همین شکلی، کنار این جمع است؟ یا بالاسر این جمع است؟ نه خب. می‌گویند الفاظ به روح معنا تعلق می‌گیرد نه به آن مصداق اولیه‌ای که به ذهن می‌آید.کاری که ثاراللهی اش با ما می‌کند!عین‌الله به معنای یک چشم بادامی‌شکل در صورت خداوند عالم نیست. یعنی این قدرت بصر و واقف و بینای همه‌‌ی اسرار و بواطن عالم بودن است.نه ساده که فرض بفرمایید ثارالله را ترجمه کنیم فقط معنای ظاهری خون، این مایع سرخ رنگ، سیال ترجمه شود. نه خون، معانی دارد، اگر امثال من از عمق و ژرفای معنا بی‌بهره هستند از همین ظواهر می‌توانند استفاده‌هایی کنند. خون در بدن یک نسبتی دارد. مثلاً خون در همه‌ی بدن سریان و جریان دارد. فقط مال دست نیست، فقط مال پا نیست، فقط مال سر نیست، خون، همه جا هست. اصلاً در تمام این اجزا جاری است. گردش خون، نشانه‌ی حیات است. روزی هر جزء هم خون به او می‌رساند. درست است؟ رشد هم متوقف به این خون‌رسانی و روزی‌رسانی به واسطه‌ی خون است. عمق همین مضامین را می‌شود تا یک حدی در وجود نازنین سیدالشهدا در حیات ما تسری داد. هرکس هرچه نصیبش می‌شود از جنس هدایت از این سفینه‌ی هدایت، بهره گرفته است. سفینه‌ی نجات و چراغ هدایت وجود نازنین سیدالشهدا است. هر که، هر رشدی، هر بهره‌ای در حیات مؤمنانه نصیبش شود. گفت:مژگان تو تا تیغِ جهانگیر برآوردبس کشته دل زنده که بر یکدِگر افتاداز رهگذرِ خاکِ سرِ کویِ شما بودهر نافه که در دستِ نسیمِ سحر افتاداصلا مسیر هدایت است، باب نجات امت است. در همین تناسب ظاهری، کلی از این خاصیت‌ها می‌شود مرور کرد. خون آلودگی‌ها را از اجزا جمع می‌کند، اجزاء این بدن را پاک می‌کند.اصلاً بروز احساسات آدم در جسمش از این گردش سریع خون، انگار اتفاق می‌افتد. غصه‌دار که می‌شود، عصبانی که می‌شود، غیرتمند که می‌شود. این خون، جور دیگری می‌جوشد.اگر کسی انگیزه‌ای پیدا کرد کاری انجام دهد، عزم کرد، اراده کرد کاری را انجام دهد، این تجلی‌اش در نبض او، در گردش خون او، قابل مشاهده است. جامعه ما هم همین‌طور است هم تک تک، هم جمعی، آن‌چه که عامل حرکت ما است، وجود نازنین سیدالشهدا است. اساساً حرف عمیق و دقیقی است؛ «محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.» این اتصال روحی به سیدالشهدا و بهره‌گیری و استهزاء از نور عزاداری سیدالشهدا، جامعه را زنده می‌کند، حرکت می‌بخشد. اراده، تحول، قیام نهضت، انقلاب، اصلاح، حرک اصلاً انگار محرک حرکت در جامعه‌ی توحیدی، شیعی، اسلامی وجود ذی‌الوجود سیدالشهدا است، برای ما که اینطور است. محرم سرآغاز همه‌ی خوبی‌ها است، فصل خودسازی است، فصل عاشقی هست، فصل بیداری هست، می‌گفتند موقع مبارزات که خون حسین می‌جوشد، خمینی می‌خروشد‌. اصلا اینطور بوده.قیام حسین (ع) از نمای بالامهم‌ترین عامل حرکت رو به تعالی جامعه‌ی ما وجود مبارک سید الشهداست. یکی از آن محورهای حیات اجتماعی که اگر باشد رشد می‌کنیم همه با هم و به سمت قله‌های تعالی و پیشرفت می‌رویم، روشنگری و تبیین است. اصلاً فصل تبیین همین محرم سیدالشهداست. فصل قیام سیدالشهدا تبیین است. نه فقط پس از قیام سیدالساجدین، زینب کبری سلام الله علیها، دختران حسین علیه‌السلام رفتند واقعه‌ی عاشورا را واگویه کردند، روشنگری کردند، آن که هست. اصل اساس قیام سیدالشهدا برای روشنگری است. یک کسی تکیه بر منبر رسول‌الله زده بود، خودش را خلیفه‌‌الله می‌دانست. نه حتی خلیفه‌ی رسول‌الله. در حالی که هیچ شایستگی نداشت. انگار مقبول هم می‌افتاد این‌طور چیزها در جامعه. باید قیام می‌کرد سیدالشهدا این روشنگری را انجام می‌داد برای اینکه جامعه چشم‌هایش باز شود. این‌قدر این مضمون خلیفة‌الله را جدی گرفته بودند. در معالم‌المدرستین هست حوصله کردید نگاه بکنید اهل مطالعه. توقع زیاد دارم از رفقای خودم. گفت در آن فاجعه‌ای که در مدینه اتفاق افتاد هزیمت شد مدینه، خیلی معذرت می‌خواهم، در یک نقل‌هایی دوازده‌ هزار دختر و زن شوهردار باردار شدند. آن فاجعه‌ای که رخ داد یک عامل پشتش بود. روزی این یزید‌بن معاویه علیه‌العنت و العذاب دستور داده بود اگر مدینه را تصرف کردید سه روز و سه شب زنانش مال شما، به عنوان حکم. حکم انگار شرعی. به شما اجازه می‌دهم. بعد سه روز هم شرعاً اجازه ندارید. سه روز اجازه دارید. این‌ها مراعات کردند. و آن فاجعه رخ داد. یعنی حکمش را حکم‌الله می‌دانستند. او را خلیفة‌الله می‌دانستند. نه خلیفه‌ی رسول‌الله. این که این‌ها هیچ اهلیتی ندارند، نسبتی با خلافت الهی ندارند، سیدالشهدا باید با قیامش روشن می‌کرد. اصل قیام سیدالشهدا جهاد تبیین است. یکی از شعاع و تجلیات این نور، روشنگری است که اهل بیت سیدالشهدا بعد از عاشورا کردند. و نگذاشتند که سیدالشهدا (ع) و قیامش مغفول بماند، یا تحریف بشود. این درست. ولی اصل قیام برای روشنگری و تبیین بود. اساساً برای مقابله با جهالت فرمود: «لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيَا» برای چه؟ برای این که مردم را «لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلالَةِ» نجات بدهد، سیدالشهدا، این خون نازنین ثارالله به زمین ریخته برای این که از جهالت نجات بدهد. جهالت گاهی در مقابل علم است، گاهی در مقابل عقل است. با این بی‌خردی و بی‌عقلی که گاهی جاری می‌شد، و فراگیر شده بود، که اسمش «جاهلیة الجهلاء» شده بود، سیدالشهدا درافتاد.اندر رکاب حسین(ع)هرکه حسینی است در عالم اهل روشنگری و تبیین حق است. اگر از او برمی‌آید، یک جمله‌ی حقی می‌بیند، یا جایی دارد می‌بیند که حقی دارد پایمال می‌شود ساکت نمی‌نشیند قیام می‌کند. البته متخلق است، البتا قاعده‌ها و آداب را مراعات می‌کند، با اخلاق این کار را می‌کند. اما امام حسینی و هیئتی اهل جهاد تبیین است، عجیب هم نیست! آقا می‌فرماید: «هیئت کانون جهاد تبیین است» یعنی امام حسینی‌ها بیش از بقیه. آن وقت توقعات ویژه‌اش را هم روی هیئت‌های دانشجویی می‌برد. اربعین پارسال می‌گفتند: هیئت دانشجویی! هیئت دانشگاهی! جهاد تبیین گردن شماست. تبیین که به ماست‌مالی کردن عملکرد مسئولین نظام نمی‌گویند. مسئول سازمان تبلیغات کوتاهی کرد، شما پوست مبارکش را از سرش بکنید. تبیین فاصله گذاشتن است، از «بین» می‌آید. مثل «قَد تَبَیَّنَ الرُشد مِن الغَیر» این دو باید قشنگ از هم جدا شوند.حق را باید روشن کرد و ناحقی را -که اگرچه لباس حق پوشیده باشد- باید روشن کرد. یکی از مهم‌ترین درگیری‌ها با جهالت است، با توهم‌آفرینی است که شیطان ابلیس سررشته‌دار آن است. از منظر حکما اصلاً کار شیطان در عالم چیست؟ بگویید. کار شیطان چیست در عالم؟ جهالت‌آفرینی، دور کردن از عقل، توهم‌آفرینی، تزئین می‌کند، اغوا می‌کند، وسوسه می‌کند. شیطان این است دیگر! حالا ما سختمان است. آن حکمت آن پیرمرد معنوی الهی ربانی آسمانی، مرحوم امام را جدی بگیریم، می‌ترسیم ملامت بشویم بگوییم: «آمریکا شیطان بزرگ است.» خب همه‌ی علائم این شیطان در این ابلیس الابالسه، در این شیطان بزرگ دارد تجلی می‌کند. حالا انگار اگر ما گفتیم امریکا شیطان بزرگ است، دیگر نگفتیم هیچ مسئولی کوتاهی کرده. خب هر مسئولی کوتاهی کرده باید با او برخورد بشود، چه ربطی دارد؟! معادلات عالم را چه کار می‌کنید؟ ابلیس و شیطان وجود دارد در عالم، یا وجود ندارد؟ حسب قرآن، اگر کسی اهل اغوا بود، اهل تزئین بود، اهل وسوسه بود، توهم‌آفرینی می‌کرد و جهالت را گسترده میکرد، این شیطان است یا نیست؟ حتماً از عُمال شیطان است. آن حدیث جنود عقل و جهل را هم بروید نگاه بکنید. نکته کلیدی به زعم خودم دارم می‌گویم؛ جامعه‌ی توحیدی و مومنانه، جامعه‌ای که به خوبی‌ها حساس است، به بدی‌ها حساس است، این اصلاً شکست نمی‌خورد، الا از تحلیل غلط. از دشمنش شکست نمی‌خورد جامعه مومن. این حرف قرآن است. ادعا می‌کنم که این حرف قرآنی است. حتی یک جا در قرآن نداریم که پیامبری به خاطر قدرت طرف مقابلش شکست خورده باشد. ای کاش چند شبی فرصت داشته باشیم و بنشینیم دانه دانه این نحوه‌ی مواجهه‌های خداوند عالم با اقوامی که انبیا در آن‌ها بودند را توضیح بدهیم. «وَلا تَهِنوا وَ لا تَحزَنوا وش اَنتُمُ الاَعلَونَ، اِن کُنتُم مُؤمِنینَ» حالا انشاالله باور کنی! از او شکست نمی‌خوری... از سستی ایمانت از وسوسه شدنت از تحلیل غلطت ممکن است شکست بخوری. خب آنی هم که در جنود ابلیس و جنود جهل ایستاده این را می‌داند. می‌آید و روی تحلیل دستکاری می‌کند. نظام تحلیلی را، دستگاه محاسباتی را مورد هدف و حمله‌ی خودش قرار می‌دهد. این‌ها همه‌اش آیه‌ی قرآن است دارم می‌گویم. یک وقت «فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ» است. یک وقت است «لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ» است. «قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي» است. اغوا است. خداوند عالم برای هدایت من و شما تقریباً نصف سوره آل عمرانش را خرج این یک نکته کرده. خیلی خلاصه‌وار می‌کنم. نصف سوره این یک دانه نکته است. می‌گوید: «می‌دانی چرا احد شکست خوردی؟ بیا تحلیل کنیم چه شد شکست خوردی؟ شما از قدرت سپاه مقابلتان شکست نخوردید، کما اینکه قبلش شکستشان دادید» از آیه‌ی ١٢٠، ١٢١ تا آخر موضوع همین است. علت فقط یک چیز است. صلح حدیبیه، باز تحلیلی که قرآن می‌آورد وسط، مراقبت می‌کند. چند بار، نکند تحلیل غلط در ذهنتان شکل بگیرد. فقط و فقط به خاطر این که عده‌ای از مومنین هنوز تو مکه‌اند و هجرت نکرده‌اند. این بیعت و این معاهده صورت گرفت. فقط به همین یک دلیل است. قرآن اصرار می‌کند. تحلیل غلط در ذهنتان شکل نگیرد. که حالا زورش زیاد است، می‌دانید چه بلایی سرمان می‌آورد. بالاخره باید برویم و یکطوری کنار بیاییم. حاج‌آقا همش حرف‌‌های هوایی می‌زنی. ما زندگی‌مان نمی‌چرخد، اقتصاد خراب است. حالا من فکر می‌کنم هرکس یک وقتی بگذارد و آیات خدا را ببیند که روی زمینش چه می‌شود.یک نکته این است که شیطانی در کار است که جهاد تبیین مهم می‌شود. شیطان می‌تواند اِنسی باشد، جنی باشد؛ کوچک باشد، بزرگ باشد. شیطنتش اندک باشد یا زیاد باشد. گاهی شیطانِ بزرگ می‌شود. ابلیسُ الابالسه می‌‌شود. تکلیفمان با آیه‌ی کتاب خدا چیست؟ «الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ...»{بقره،268}؛ وعده فقر می‌دهد، بدبخت می‌شوی، بگذار سال بعد بیاید... و بعد با این نظام توصیفی چه چیزی را توصیه می‌کند؟ «...وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ...» {بقره،268}. ولی خداوند عالم «...وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ» {بقره،268}. نمی‌خواهم حساب‌های دنیوی را نبینم اما باید آیات قرآن را که باید حداقل ترجمه کنیم که ببینیم خداوند عالم این چند جمله‌ای را که به ما گفته است، چیست؟ همین تحلیل‌های اشتباه بود که مومنینی در کوفه شاید و جاهای دیگری، از خوف سپاه چندهزار نفری معاویه، آن روزی که باید می‌ایستادند، نایستادند و بعد اعظم مصائب عالم به سرشان آمد، به سر همه‌مان آمد. ما از این که مجالی فراهم می‌شود که به واسطه‌ی جوشش خون سیدالشهدا است، رابطه عاطفی می‌گیریم و ابراز می‌کنیم و جزو عزاداران عالم می‌شویم و مسانخت با آسمانیان پیدا می‌کنیم. گفت: «در بارگاه قدس که جای هیچ ملال نیست، سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است...» از این بابت خوشحالیم. محرم فصل عاشقی است، فصل دلدادگی است اما یادمان نمی‌رود ما در این ایام، در محرم سیدالشهدا، عزاداریم. اعظم مصائب عالم سرمان آمده است. چرا؟ چون عده‌ای تحلیل غلط داشتند. بله، عده‌ای هم حرام خورده بودند ولی عده‌ای سالم بودند و تحلیل غلط داشتند از وضعیت. ما بازنده و شکسته خورده‌ایم. نباید حسین فاطمه بیاید، معلوم است که شکست خورده‌ایم. همین هم باعث شد آن آدم سر جای خود بنشیند. اصلا کار شیطان وارونه‌نمایی حقایق است، کار شیطان تحریف حقایق است.چشم‌ها را باید شست، دیده را بینا کرد...جنگ اصلی هم جنگ روایت‌هاست. کار اصلی هم روشنگری است، تبیین یعنی روشنگری. روشن کن فاصله‌ها را، اختلافات را معلوم کن، نه این که در صور اختلافات بدمی، در اختلافاتت با دشمن، دلیل و فلسفه‌ات را واضح کن. حتی امتیازات خودت را هم ببین و بروز بده. بیان کن. اهل بروز دادن هستی؟ یک خوبی در استادی در این دانشگاه که شریف و بزرگوار، فرهیخته و دلسوز است و بدون توقع برای دانشجو وقت گذاشته است، دیدی آیا یک‌بار این را گفتی؟در صفحه‌ات نوشتی و یک تشکر کردی؟ « وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ...» {ضحی، 119}. از همین ساده‌ترین مصداق، تبیین و روشنگری شروع می‌‌شود. و آیا از آن که پایش را روی گلوی مردم گذاشته است، یقه‌اش را گرفتی؟ در صفحه‌ات به اندازه‌ای که از دستت بر می‌آید، نوشتی؟ با ظلم کوچک نیز باید درافتاد. با ظلم در هر حال باید درافتاد ولی برای درافتادن با ظلم بزرگ‌تر باید اهتمام افزون‌تری داشت. اگر در عالم کسی ظلم بزرگی در عالم داشت جاری می‌کرد، نمی‌‌گویی به من چه ربطی دارد و بگذار همینجا که نشسته‌ام فکری به حال اطراف خود بکنم. ببخشید مگر مرغ هستیم که فقط لانه‌ی خود را با پای خود تمیز کنیم و در آن بنشینیم؟! یکی می‌خواهد به این مردم عزیز و شریف بگوید شما دیگر نمی‌توانید و ناتوانید. آیا کسی با او در می‌افتد؟ آیا اصلا حاضریم یک نگاه کلان به معادلات حق و باطل در عالم بکنیم؟ همین بچه‌هایی که از المپیاد برگشتند، همین دانش‌آموزان عزیز، 6 نفر برای ریاضی رفتند و 3 طلا گرفتند و 3 نقره. در زیست‌شناسی چندم بودیم؟ بیست و چند سال است که چنین نتیجه‌ای را نگرفته‌ بودیم که امروز گرفتیم، چند نفر ذوق زده شدیم و خوشحال شدیم و کلاهمان را به بالا پرت کردیم و در صفحه‌مان نوشتیم که ببینید؟ خب وضعیت اقتصادی هم اصلا خراب است ولی این چه ربطی دارد؟ این بچه که زحمت کشیده است، چرا سر دست نمی‌گیری؟ چرا به او نمی بالی؟ چرا افتخار نمی‌کنی؟ چرا من اهل تبیین نیستم. چرا؟محرم، فرصت بروز باطن این جامعه‌ی حقیقت‌خواه امام حسینی است. ما ملت امام حسینیم. محرم وقت آن است که یک ربط، سنخیت، مشابهت و مناسختی با سیدالشهدا پیدا کنیم. خیلی بی‌ربط نیست. دیگر محرم، فصل جهاد تبیین است. دانشجو و دانشگاهی عاشق سیدالشهدا، از شما توقعات خاص می‌رود، برای روشن کردن حق و تفکیک آن از باطل و ظلم، چه قدم‌هایی بر می‌داری؟ نگویید نه، من که البته کار تخصصی می‌کنم، همه حرف‌‌های عمومی می‌زنند من کار تخصصی می‌کنم. کار تخصصی ایجاد جوش‌های مدور حلزونی بر روی سطوح مدور آلومینیومی است ولی اینها را هم بگو. گره را این‌گونه باز می‌کنند، بالاخره در صنعت تقسیم کار انجام می‌شود و هر کس یک کار بلد است. چرا از حق و باطل حرف نمی‌زنی؟ اگر سیدالشهدا به مقتل رفته است، نمی‌توانی بگویی من فقط حرف تخصصی می‌زنم که. شان و وظیفه‌ای به نام روشنگری داری که مومنانه حق را بگوییم و اصلا هم در بند خط و اینکه چه‌کسی خوشش می‌آید و نمی‌آید، نباشیم و از لومه اللائم نترسیم. در همین سیل چندروزه، چند بچه‌ جهادی از همین دوستان شما، برای کمک رفته‌اند، چه کسی گفت دم شما گرم؟ سخت است و اینگونه کارها کلاس ندارد. یک کاری پیدا کنی که کمی غلو هم بکنی و... آن کلاس دارد. من محکم ایستاده‌ام و می‌گویم که از یک ذره از کجی که پای مسئولی کج گذاشته شده و مسیرش را کج دارد می‌رود، نگذرید که فردای قیامت باید جواب بدهید اگر از کنار کجی گذشتید ولی خوبی‌ها را هم روایت و نشر می‌کنی؟از یا حسین(ع) تا با حسین(ع)مرحوم امام رضوان الله تعالی علیه، من مخاطب اول این کلام هستم ولی فکر کنم که با همه‌مان است چون بعد از آن فرمودند که همه‌ی جوان‌ها و همه‌ی مردم باید تبلیغات اسلام کنند. در توضیح آنکه تبلیغات اسلامی چیست، دو جمله‌ی بسیار روان و ساده گفتند، عجیب، هنر امام در ساده کردن مفاهیم عمیق و پیچیده است. فرمودند:« تبلیغات اسلامی همان شناساندن خوبی‌هاست و تشویق به انجام دادن آنهاست.» آیا انجام دادیم؟ استاد هستی و دانشجو داری؟ می‌خواهی فضیلت وراثت انبیاء الهی را برایت بنویسند؟ شناساندن خوبی‌ها و تشویق به انجام دادن آن! معلمی و دانش‌آموز داری؟ مگر می‌شود در جهاد تبیین برای خود مسئولیتی نبینی؟ تو که عاشق امام حسینی، تو که دلداده سیدالشهدا هستی که همه وجود و خانواده‌اش و حتی بچه‌ی کوچکش را با خود آورد تا جهاد تبیین‌اش موثرتر شود. اگر می‌خواست برای حکومت به دست آوردن بجنگد که دیگر زن و بچه و خیمه با خود نمی‌آورد. قرار بود روشنِ روشن بشود که چرا حضرت می‌گوید مثل منی با مثل این، نمی‌تواند بیعت کند. بگذار بچه شش ماهه را هم ببرم که یکی هم که دلش سنگ است، از این طریق آتشی به دلش بزنم و از این طریق بفهمد که خباست چقدر بی منتهاست و چرا عذاب جهنم خلود دارد و بی‌پایان است؟ چون خباثت هم می‌توان بی‌پایان باشد.همین‌طور از آیات کتاب خدا می‌گذرم. کار سختی نیست دیگر، از قرآن گذشتن برای ماها کار سختی نیست. خیلی راحت از کنار کلامی که خداوندِ عالم برای هدایتمان فرستاده‌است، می‌گذریم. بیایید توی همین محرم را ببینیم؛ دارم ساده‌اش میکنم. همین ایام محرم، آقا می‌دانید یک عده از بچه‌ها خیلی زحمت کشیدند اینجا را فراهم بکنند برای اینکه ما بتوانیم اینجا مجلس عزا داشته‌باشیم؟ خیلی زحمت کشیدند. یاد امیرحسین جیرانی‌زاده به خیر. ان‌شاءالله نزد سیدالشهدا متنعم است. به آن خطیبی که زحمت می‌کشد حرف حساب آماده می‌کند و می‌آید ارائه می‌کند، گفتی آقا دم شما گرم؟ همچنین آن ستایشگری که خوب مقدمات آماده می‌کند. او زحمت به خودش می‌دهد. همین مجلس، ساده‌ی ساده. از بچه‌های حراست، جلوی در تشکر کردی؟ از خادمینی که دارند زحمت می‌کشند، این نگهبان‌های جلوی در، رفتی بگی آقا دمت گرم؟ یک پست گذاشتی که آقا دم این پلیس و نیروی انتظامی گرم که تمام شب‌های عزا ما می‌رویم مجلس عزا شرکت می‌کنیم، این‌ها ایستاده‌اند اینجا برای ما زحمت می‌کشند؟ روشنگری کن. تکریم کن. تشویق کن. گفتیم تبلیغ اسلامی، شناساندن خوبی‌هاست و تشویق به انجام آن‌ها. یکی یک تولید رسانه‌ای جذاب دارد. یکی یک تولید هنری جذاب دارد.امروز روزی بوده (یا این روزها)، بنا به تعبیر ولی نعمتمان، حضرت علی ابن موسی الرضا(ع)، به ریان ابن شبیب گفتند :«ریان، امروز روزی بوده که ذکریا که سنش بالا بوده‌است و خدا بهش فرزند نمی‌داده، در این روز دعا کرد، خدا بهش فرزند داد. دعاها مستجاب می‌شود در این روز.» دعا کنید خدایا، ما هم دلمان می‌خواهد سربازی کنیم؛ برای دینت فایده داشته باشیم، برای امام زمانت سرباز باشیم. اگر بخشی از جهاد امروز حق و باطل، جهاد تبیین است، روشن کردن حق است، منم می‌خواهم توفیق سربازی داشته‌باشم. دعا کنیم که توی این سربازی موفق باشیم.برای روشن کردن حق و باطل، عزم کنیم، عهد کنیم با سیدالشهدا که یا حسین(ع)، تویی که خون خدایی در وجود من، نعمت‌ها از جانب تو به من می‌رسد، آلودگی‌های من از طریق تو پاک می‌شود، به من این مدد و یاری را برسان که منم بتوانم در این نهضت، در این قیام، در این جهاد تبیین، مؤثر باشم و مشارکت کنم. یک سنخیتی با زینب کبری(س) پیدا کنیم در این محرم؛ یک سنخیتی با اباعبدالله پیدا کنیم.