چگونه از کابوس کارهای نیمه‌تمام رها شویم؟

رهایی از کارهای ناتمامشاید شما هم جزو آن دسته افرادی باشید که کارهای زیادی را شروع کردند و ناتمام رها کردند! کلاس‌های ناتمام، رابطه‌های ناتمام، کتاب‌های ناتمام، فعالیت‌های به سرانجام نرسیده!و این ناتمام گذاشتن کارها، احساساتی نظیر احساس بی‌ارزشی، اضطراب و به مرور زمان کاهش عزت نفس در ما ایجاد می‌کند.من در این نوشتار تقریباً کوتاه که از فضای مجازی گردآوری کرده‌ام، سعی کرده‌ام چند راه برای گرفتار نشدن در دام کارهای ناتمام و رهایی از آن به شما پیشنهاد بدهم.با من باشید...پیشگیری بهتر از درمان استاین شعار قدیمی اینجا هم کاربرد دارد:واقعیت این است که بسیاری از کارهایی که نصفه‌کاره مانده است اصلا نباید شروع می‌شد! شما باید کاری را انتخاب کنید که با خصوصیات منحصر‌به‌فرد خودتان همخوانی دارد. کاری که از صمیم قلب به آن علاقه‌مند هستید و با استعدادهایتان همسو است. کارهایی را که برایتان اهمیت بالایی دارد، بنویسید و خوب فکر کنید که منشا این علاقه از درون خودتان است یا خانواده‌تان، شاید هم از شأن اجتماعی آن کار نشات می‌گیرد. پس با خودتان صادق باشید شاید حمل کردن یک ساز یا دوربین و رفتن به کلاس، حس خوبی به شما بدهد اما ادامه ندادن و نیمه رها کردنش، حس بسیار بدی را برایتان به ارمغان می‌آورد.برای این منظور من خواندن کتاب شغل مورد علاقه اثر آلن دوباتن را به شدت پیشنهاد می‌کنم:کتاب شغل مورد علاقه اثر آلن دوباتنلطفاً وقتی هیجان‌زده هستید، تصمیم نگیریدیادم هست وقتی نوجوان بودم به یک نمایشگاه نقاشی رفتم و تصمیم گرفتم نقاش شوم؛ شش ماه بعد به کارگاه سفالگری فرهنگسرای محله رفتم و تصمیم گرفتم سفالگری کنم؛ سال بعد در جشن مدرسه، یکی از بچه‌ها با خودش ساز آورده بود، آن روز تصمیم گرفتم به کلاس ساز بروم؛ یک روز هم توی اتوبوس دیدم که دو تا دختر نوجوان با هم انگلیسی حرف می‌زنند، فکر کردم چقدر دوست دارم انگلیسی بلد باشم به همین دلیل تصمیم گرفتم به کلاس زبان بروم. خلاصه نه نقاش شدم، نه سفالگر، نه نوازنده و نه هیچ چیز دیگر! این یک هشدار مهم است لطفا وقتی درباره کاری هیجان‌زده هستید به هیچ وجه درباره آن تصمیم جدی نگیرید. اجازه دهید کمی زمان بگذرد، اگر آن کار برای شما باشد درونتان خودش ندا می‌دهد که من فلان چیز را می‌خواهم، آن کار مال شماست!محدودیت‌هایتان را بشناسید و کمالگرایی افراطی نداشته باشیداحمدرضا بیست و چهار ساله با کمالگرایی‌های افراطی‌اش خودش را در دام عقب ماندن گرفتار کرده است. او می‌گوید: سال اولی که کنکور دادم یک رشته خوب در دانشگاه آزاد قبول شدم، با وجودی که پدرم با هزینه دانشگاه مشکلی نداشت گفتم که می‌خواهم به دانشگاه دولتی بروم. خلاصه سال بعد در همان دانشگاه آزاد هم قبول نشدم، دوران سربازی سررسید و حالا تازه دارم دوباره برای کنکور درس می‌خوانم! کمالگرایی افراطی دامی است که به جای رشد دادن، شما را عقب نگه می‌دارد، چرا که تشویقتان می‌کند تا از بهترین راه‌ها به خواسته‌هایتان برسید در حالی که محدودیت‌های شما را در نظر نمی‌گیرد. پس خودتان را با محدودیت‌هایی که دارید، واقع بینانه بشناسید و هنگام انتخاب، مراقب باشید که دچار کمال گرایی نشوید. فراموش نکنید کمالگراها بندرت در کاری به رضایت می‌رسند چون همیشه فکر می‌کنند بهتر از این هم می‌شد!آغازِ همزمان چند کار ممنوع!انجام چند کار همزمان، فشار جسمی و روانی به شما تحمیل می‌کند و سبب می‌شود کارها را تمام نکرده رها کنید. آغاز همزمان چند کار ممنوعبهتر است یک کار را شروع کنید و اندکی پیش ببرید؛ وقتی از فشار اولیه آن کاسته شد و شما هم با آن هماهنگ شدید، آمادگی این را دارید که کار جدیدی را شروع کنید.کاری که شروع می‌کنید را خوب بشناسیداگر کار یا کلاسی را آغاز کرده‌اید، دربارۀ آن اطلاعات جامعی به دست آورید. اغلب افراد به خاطر پیشرفت کندی که در یک کار دارند آن را رها می‌کنند، در حالی که ممکن است پیشرفت آرام و زمانبر، جزو جدانشدنی آن کار باشد. فراموش نکنید که هیچ گاه نمی‌شود ره صدساله را یک‌شبه طی کرد، اگر بدانید استاد شما هم سرعت پیشرفتش مثل شما بوده است، کارتان را متوقف نمی‌کنید. پس با افزایش آگاهی و پیش‌بینی مسیر، اجازه ندهید ناامیدی شما را از پیشرفت بازدارد.ضمن این‌که در حین آموزش، تلاش کنید مهارتتان را افزایش دهید و از انجام کارتان لذت ببرید.تعیین وقت معین برای انجام هر کاربرای هر کاری قبل از انجام آن وقت معینی را در نظر بگیرید تا در آن وقت و فاصله زمانی کار انجام شود. اگر وقت هر کاری از قبل مشخص نشود، ممکن است انسان در انجام آن، امروز و فردا کند.تقسیم کارهای ناتمام بزرگ به کارهای کوچکیکی از بهترین راه‌حل‌ها برای انجام کارها و پروژه‌های ناتمام خود این هست که آنها را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید تا بتوانید بر آن مسلط شده و از عهده انجامش برآیید.کتاب ریزعادت ها از استفان گایزبرای این منظور پیشنهاد می‌کنم کتاب ریزعادت‌ها اثر استفان گایز را بخوانید.و یا اگر اهل کتاب خواندن نیستید این محصول آموزشی رو تهیه کنید و گوش بدید و تغییر کنید.از کارهای نیمه‌رها شده، فهرست افتخار نسازیدبعضی از افراد هستند که بدون این‌که به نیمه‌کاره ماندن یادگیری یک تخصص اشاره کنند، به آغاز کردن و یاد گرفتنش اشاره می‌کنند؛ بله من دو سال پیش به فلان آموزشگاه رفتم اتفاقا استادهای خوبی دارد! اگر از این رنگ برای فلان نقاشی استفاده کنی بهتر است، من قبلاً این را تجربه کرده‌ام!این نوع حرف زدن بدون این‌که اشاره‌ای به ناتمام گذاشتن یک کلاس یا تجربه داشته باشد، فقط حس خوب ناپایداری می‌دهد که باعث می‌شود کمتر به فکر تکمیل کار ناتمام بیفتید.پس حداقل خودتان، خودتان را تشویق نکنید!محمدجعفر زاهدپوریک روانشناس