نقاشی مشاهیر (ارزشمند/بی‌ارزش)

چرا بعضی نقاشی‌ها انقدر ارزشمندند؟آثار روتکو یا ماتیس میلیون‌ها دلار ارزش دارند. یا مونالیزا، شاهکاری گران‌بها.چهار دلیل مرتبط و هماهنگ باهم در زمانی‌که فرهنگ خود را برپایه کالاهای دیجیتال بازسازی می‌کنیم، عبارتند از:زیبایی/تزیین. از نقاشی‌های ۲۰۰۰۰ سال پیش غارها در فرانسه تا به امروز روی دیوارها طراحی می‌کنیم. طرح‌هایی زیبا، یادآور داستان‌های مهم و یا خیلی ساده بشریت.وضعیت/کمبود. وقتی طلا به‌خاطر کمیابی مورد توجه واقع شد، کم کم در تزیین خانه‌ها به عنوان نماد وضعیت والا مورد استفاده قرار گرفت. همین اتفاق برای اجسام باستانی و معنوی نیز افتاد. یک تزیین کم‌یاب و مورد درخواست، نوعی زیبایی فرهنگی که بعضی از مردم به دنبال آن هستند را سبب می‌شود.چاپ فشاری. تا ۵۰۰ سال پیش هیچ نقاشی (یا پرده‌های نگارینی) توسط بسیاری از مردم دیده نشده بود. و سپس خیلی اتفاقی، تصاویر پخش شدند. دورر هزاران مورد از هشت نسخه چوب‌تراشی خود را به فروش رساند و این یکی از اولین قطعه‌های هنری مشهور بود. و مونالیزا؟ ارزشمند است زیرا زمانی دزدیده شد که روزنامه‌های رنگی در حال گسترش بودند. صورت او روی اولین صفحه روزنامه‌های دنیا، تضمینی بود برای محبوبیتش میان نسل‌های مختلف.هم‌چنان که چاپ فشاری موجب ایجاد شهرت و ارزش فرهنگی برای هنرمندان، گردآورندگان و فروشندگان شده بود، به همان اندازه نیز مشکلی بزرگ بود. اگر یک نسخه چاپی را می‌توان با قیمت چند دلار خریداری کرد دیگر نسخه اصلی به چه کار می‌آید؟ دیگر چگونه کسانی را که به دنبال زیبایی ناشی از تزیین دیوار خانه‌شان هستند راضی کنیم؟اولین و بهترین نسخه. و به همین ترتیب آخرین رُکن. یک نقاشی رنگ روغنِ اصل متفاوت است از یک نسخه امضا شده چاپی که آن هم متفاوت است از پوسترهای موجود در بازار. مردم در صف منتظر می‌مانند تا یک نقاشی مشهور را ببینند. اشتیاق دارند. با آن سلفی می‌گیرند و آن اثر احساس‌شان به خود و جهان را ارتقا می‌دهد.موزه‌ها وجود دارند تا به ما میراث فرهنگی مشترک، دارایی‌هایمان و خروجی فرهنگ‌مان در قالب اثری اصیل که چیزی برای گفتن دارد، خلق شده توسط هنرمندان را نشان دهند.برای ساعت‌ها در موسسه هنر نشسته و همان هوایی را که ماگریت استشمام می‌کرده، نفس می‌کشم. من در آلبرایت ناکس در شهر بوفالو بزرگ شدم. با آثار دوبوفه، اویکیف و استیل. ماریسول دوستی قدیمی که ارزش آن سفر را داشت.در سابق موزه‌هایی بودند که نمی‌گذاشتند مردم عکس بگیرند. اما با گذشت زمان متوجه شدند این حرکتی احمقانه است و عکس‌ها قرار نیست چیزی از ارزش اثر کم کنند. بلکه به ارزش آن اضافه می‌کنند. (این متفاوت است از داستانِ رفتار نادرست فرد عکاس، که با فلش و شاتر خود موجب آزار و اذیت می‌شود).صدر بازار نقاشی بیش از ۵۰ میلیارد دلار یا بیش از یک سال ارزش دارد. افراد ثروتمند و موسسات، آثار کم‌یاب را معامله کرده و گاهی اوقات هم آن‌ها را برای عموم و در مهمانی‌هایشان نمایان می‌کنند.اما امروزه چاپ فشاری را بسیار ارتقا داده‌ایم. چیزی که برخی نقاشی‌های موجود را بیش‌ از سابق به شهرت رسانده است. اما هم‌زمان یک میلیارد عکس ایجاد کرده است که هیچ‌گاه خلق نشده بودند.میلیون‌ها نقاش آرزو دارند در گران قیمت‌ترین سطح از آثار هنری خلق شده در مزایده‌ها و جمع گردآورنده‌ها حاضر شوند. اما هر ساله تنها تعداد اندکی به این هدف می‌رسند. و تعداد بیشماری گردآورنده وجود دارد که آرزو می‌کنند اثری که خریده‌اند به ارزشش افزوده شود اما اغلب شکست می‌خورند.بازار هنر از چیزی که پشتیبان هنر باشد، بیش‌تر به تنها یک بازار تبدیل شده است. برخی گردآورندگان آثاری را خریداری می‌کنند که دوست نداشته و صرفا چون ترغیب شده‌اند که قرار است ارزشش زیاد شود و یا می‌خواهند خودشان را ثابت کنند، دست به این خرید زده‌اند. بعضی نقاشان آثاری خلق می‌کنند که به جای باور داشتن به آن‌ها، تنها خواستار افزایش ارزش‌شان هستند. ده‌ها هزار نقاشی در انبار موزه‌ها ذخیره خواهد شد. گردآورندگانِ ثروتمند از آثار ارزشمند نه به عنوان خلق احساساتی که هنرمند می‌خواسته بلکه به عنوان یک گریزگاه مالیاتی بهره می‌برند.و امروز اگر هنرمندی هستید که امیدوارید با فروش تابلوها به قیمت بیش‌تر از چیزی که هزینه برده‌اند برسید، نباید به دنبال زیبایی باشید.و اگر مدرن‌تر هستید و می‌خواهید اثر خود را روی NFT (رمز غیرقابل معاوضه) منتشر کنید، باید بگویم که ارزشش را ندارد.رمزهای دیجیتال زیبا نیستند.رمزهای دیجیتال کسی را سر شوق نمی‌آورند.کسی دوست ندارد هارد درایو شما را ببیند.به تصویر کشیدن زیبایی و جایگاه چیزی که با ۲۰۰۰۰ سال توقعات فرهنگی، و تحول طراحی مرتبط نیست کاری دشوار است. اگر نمی‌توانید موقعیت خود را نشان داده یا از زیبایی لذت ببرید، یعنی تنها سرمایه‌گذاری کرده‌اید.مردم به قصد سود کردن سهام خرید و فروش می‌کنند. شکل و ظاهر برگه سهم نیز برای اغلب‌شان مهم نیست.فکر می‌کنم همیشه در جستجوی زیبایی خواهیم بود و با اشتیاق وضعیت را دنبال می‌کنیم. مطمئن نیستم تنها این‌که می‌توانیم چیزها را تجاری‌سازی کرده و به شکل دیجیتال در بیاوریم می‌تواند آن مَجازهای فرهنگی که در هسته تجربه انسانی قرار دارد را نیز حفظ کند یا نه.لینک مرجع: https://seths.blog/2021/03/celebrity-art-priceless-worthless/