داستان | پشم

سه ماه بود که موهایم را اصلاح نکرده‌بودم، رفتم آرایشگاه، تا کمی مرتبشان کنم.آرایشگاه خلوت بود و به غیر از کسی که صورتش زیر تیغ عباس بود فقط دو نفر دیگر منتظر بودند، عباس حدود ۶۰-۵۰ سال سن داشت و تقریبا موهایش سفید شده‌بود، خودش میگفت از ۲۰ سالگی در این آرایشگاه کار میکرده و بعد از چند سال مغازه را خریده و شده‌ آقای خودش.از وقتی یادم می‌آید هروقت به مغازه‌اش میرفتم یک خاطره‌ تعریف میکرد. آدم در عجب میماند که اگر این همه اتفاق برای عباس افتاده و این همه ماجراجویی کرده پس چه کسی در این سی چهل سال موهای مردم را بوکسوری و آلمانی اصلاح میکرده.نشستم روی صندلی و گفتم خسته نباشی عباس آقا، عباس گفت : مونده نباشی جوون. موهات چرا اینقد شلخته شده ، انگار پشم گوسفنده، راستی از گوسفندای ارباب گفته بودم برات؟ وقتی جوون بودیم یه اربابی تو روستامون بود که خیلی دندون گرد و ناخون خشک بود، از همه رعیتا و دهقونا کار میکشید اما موقع دستمزد و حقوق و سهم خرمن که میشد سر همه رو کلاه میذاشت، حق همه رو میخورد، هیچکس هم جلوش در نمیومد.یه شب موسی چوپون ارباب اومد سراغم و گفت عباس بیا یه حال اساسی از ارباب بگیریم،‌ گفتم من هستم باهات، فکرت چیه؟ گفت من فردا شب سیصد تا از گوسفندای ارباب رو میبرم چرا تو دشت‌ های اونور کوه، تو شب بیا با هم پشمای گوسفندا رو بزنیم و بفروشیم،‌ من فرداش میگم که یه سری دزد ناآشنا اومدن دست و پاهام رو بستن و پشما رو زدن.گفتم موسی نمیشه ،‌ دست تنها نمیتونم پشمای سیصد تا گوسفند رو بزنم ، عجله نکن بذار چند شب دیگه که یکی دو نفر رو هم پیدا کنیم کمکمون باشن.موسی گفت الان بهترین وقته،‌ دیر بجنبیم ارباب پشمای گوسفندا رو میزنه و میبره شهر میفروشه. تو هم دستات فرزه مطمئن باش از پسش برمیای. منم که دیدم هندونه زیر بغلم گذاشت دیگه دور از جناب خر شدم و قبول کردم.واسه فردا شبش قرار گذاشتیم،‌منم قیچی رو برداشتم و رفتم جایی که موسی گفته بود، زود کارمون رو شروع کردیم، اون فانوس رو نگه داشته بود و من هم تند تند پشم گوسفندها رو میزدم و میریختم تو کیسه.از موسی پرسیدم تو که همیشه دست راست ارباب بودی حالا چرا یه دفعه تصمیم گرفتی ازش دزدی کنی، گفت والا خبر داری که ننه‌ام مریضه، ارباب هم بی‌پدر مزدم رو نمیده، دیگه خودش مجبورم کرد دزدی کنم.گفتم خب خدا شفاش بده خبر داشتم ناخوشه. این از خدا بی‌خبر کم اذیت نکرده مردم رو.خلاصه هی حرف زدیم ، هوا هم که تاریک، هر از گاهی دستای خودم یا پوست گوسفندهای بدبخت رو زخمی میکردم.تا صبح چشم رو هم نذاشتم و بالاخره کار رو تا صبح تموم کردم. به عباس گفتم خب اگه الان تو رو ببندم که این پشما رو نمیتونم دست تنها بدون خر ببرم داهات.موسی خندید گفت فکر اینجاش رو هم کردم نمیخواد من رو ببندی،‌ من به ارباب میگم که وقتی دزدها خواستن برن بهشون التماس کردم که دستم و باز کنن، گفتم که من زن و بچه دارم و گرگ‌ها تا صبح زنده‌ام نمیذارن اونا ام رحمشون اومد بازم کردن.گفتم خب فکر خوبیه پس بیا یه چرتی بزنیم و بعدش بریم که خیلیی خسته‌م، موسی گفت تو خسته‌ای بخواب من پشم‌ها رو میبرم میذارم انباری خونه شما چند روز دیگه که آبها از آسیاب افتاد میام سهمم رو میگیرم.کیسه‌های پشم رو روی خرها سوار کردیم و موسی رفت سمت داهات،‌ منم خوابیدم. چند ساعت مشتی خوابیدم که بالاخره اینقد آفتاب روی صورتم افتاد که از خواب بیدار شدم و دیدم گوسفندها هم نیستن‌، موسی پشما رو برده بود و اومده بود گله رو هم برده‌بود و من هنوز خواب بودم.آبی به دست و صورتم زدم و رفتم سمت خونه،‌رفتم انباری و دیدم پشم‌ها نیس ،‌از آقای خدابیامرزم پرسیدم گفتم این موسی امانتی من رو نیاورد،گفت نه پسرم فقط اومد گفت که "ارباب ازت تشکر کرده که پشمای گوسفنداش رو مجانی زدی، این موقع سال پشم‌زن خوب گیر نمیاد".میبینی پسر همیشه کلاه سرم میذاشتن، تو سعی کن درس بگیری و زرنگ باشی.- آقا عباس این موسی رفیق نامردت قد خیلی بلندی نداره؟-آره مرتیکه دیلاق، از کجا میشناسیش؟- یکی از دوستای بابام به اسم موسی همین خاطره رو برام تعریف کرده بود، فقط میگفت کلا ۲۰ تا گوسفند بوده، بعد هم ارباب پشیمون شده از کارش،‌همه گوسفنداش زخمی شدن،‌ گفته ای کاش پول میدادم یه پشم زن خوب بیاد سر وقت گوسفندها.آبان ۱۳۹۶