انتظار !

پارسال حول و حوش همین روزا بود که با همسرم اقدام به گرفتن گذرنامه کردیم برای رفتن به کربلاآخر همسرم اصرار داشت که به همراه او اربعین به کربلا برومهمیشه دلش میخواست روزی به همراه همسرش با پای پیاده به زیارت حضرت عشق برود…من هم از یک طرف دلم میخواست بروم و از یک طرف میترسیدم که نتوانم از پس این پیاده روی طولانی بربیایم..بیشتر دلم میخواست هوایی بروم تا زمینی!خلاصه نزدیک و نزدیک تر میشدیم به روزهای آخر محرم و من هم به خاطر این که همسرم دوست داشت به همراهش بروم سعی در جلب رضایت پدر داشتم.(آخر پدرم خیلی حساس است و می‌ترسد آنجا اغتشاشی چیزی پیش بیاید و ...چه کنم دیگر پدر است و دلش هزار راه میرود)میگفت بابا جان امسال رو به خاطر من نرو خطرناکه،سال دیگه خودم هم باهات می آیم (چه میدانست امسال …)خلاصه من هم بهانه جور کردم و گفتم بابام نمی‌گذارد،ان شاالله سال دیگر…(البته دوست داشتم بروم هااا، اما خب اونجور دلی نه!)تا اینکه چند شب بعدش در اتاقم روی تختم دراز کشیده بودم و تنها بودم …به فکر فرو رفته بودم...مداحی هم گذاشته بودم…نمیدانم چه شد که به یک بار خیسی ای بر روی گونه ام احساس کردم…فکر دیدار او هر لحظه مرا آشفته تر میکرد(دیداری که دیگر نمیشد!)اشک هایم همین طور بر روی گونه ام میغلتیدند تا اینکه…آری ...ضامن بمبم کشیده شد و صدای هق هقم سراسر خانه را گرفت(خوب بود که کسی در خانه نبود…)تا می‌توانستم بلند بلند گریه میکردم...دیگر نایی برایم نمانده بود...نفسم بالا نمی آمد ...مرگ را در جلوی چشمانم میدیدم...حالم خیلی بد بود ،خیلی…نمیدانم چه شد که دلم بد هوای حسین را کرده بود…هر لحظه که به این فکر میکردم که قرار نیست به آنجا بروم صدای گریه ام بلند تر میشد…چرااااا؟!.....آخر چرا ؟؟؟چه شد که به یک باره دلم بدجور هوایت را کرد؟!منی که تا به حال پا به خانه ات نگذاشته بودم و لذت وجودت و اربعینت را حس نکرده بودم،چه شد که به یک باره دلم پر کشید برای خانه ات؟!!نمی شود نه؟!امسال نه؟؟نمیتوانم آقا جان...باید بیایم…هر طور شده باید پدر را راضی کنم...زنگ خانه مان به صدا در آمداشک هایم را پاک کردم و به طرف در رفتم...خاله ام بودبا دیدن چهره ی آشفته ام تعجب زده شد…-خاله جان،چی شده؟؟؟گریه کردی؟؟؟اتفاقی افتاده؟؟؟گفتم نه خاله جان فقط دلم هوای کربلا را کرده،اما پدرم…(و باز هم این هق هق لعنتی به سراغم آمد…)-خاله جان قصه نخور ،درست می‌شه ...ان شالله با آقاتون میریخلاصه چند روز گذشت و هر چه اصرار میکردم بی فایده بود…آری..دیگر نمی‌توانستم بروم...ولی هنوز امید داشتم...تا اینکه روز رفتن همسرم فرا رسید ...باورم نمیشد قرار بود تنها برود...اما رفت...بی من…!...مرهم واسه چشم ترم می‌خوام…≠♫حال دلم بده، حرم می‌خوام?≠♫حال دلم ،خیلی بده?≠♫جا موندم از غافله بازم?≠♫کرب و بلای تو شده ≠♫تو این روزا همه نیازم≠♫چاره ندارم میدونم باید بسوزم و بسازم?≠♫جانم حسین⁦❤️⁩≠♫جانم حسین≠♫جانم حسین جان≠♫..دل بی تابم بشارت بر سال دیگر میداد و سعی در آرام کردنم داشت...سال دیگر ...هع… سال دیگر هم آمد…!چه شد؟؟کرونا؟!!ماه عشق آمد و این وامانده هنوز بساطش را جمع نکرده که برود؟؟؟؟؟؟!!!پس تکلیف ما چه؟؟؟تکلیف این دل عاشقم چه؟؟!آقا جان؟!...چه شد؟؟نمی‌خواهی ما را به خانه ات راه بدهی؟!نمی‌خواهی این بنده ی روسیاهت را ببینی؟؟!آقا جان….تو رو خدا با دل ما نکن این کار را...شما رویت را از ما برگردانی، به که رو آوریم؟؟؟آقا جان...نگذار آرزوی دیدن کربلایت به دلممان بماند…..معلومه کاری نداری بامن ≠♫وقتی همه اومدن الا من≠♫همه شدن زائر تو به غیر من که رو سیاهم≠♫از دوری حرم ببین لبریز اشک و سوز و آهم≠♫آقا ،جان رقیه بطلب عمریه آقا چشم به راهم≠♫..میدانم...دلت گرفته از ما نه؟؟خیلی بدیم…. نه؟!!آن طور که می‌خواستید نبودیم آقاجان…به خدا هممون روسیاهتیم آقا جان..اما.رحمی بکن به چشمای زارم≠♫خیلی بدم، اما دوست دارم⁦❤️⁩≠♫تا کی تحمل بکنم؟!تلخی درد روزگارو≠♫بهم بگو ،که تا به کِی، باید نبینم کربلا رو?≠♫آخر میمیرم از غمت ,کی میشه دعوت کنی مارو?≠♫جانم حسین≠♫جانم حسین≠♫جانم حسین جان≠♫...(تو رو خدا دعا کنید هر چه زود تر این کرونای لعنتی گورش را گم کنه و برههنوز باورم نمیشه که به خاطر یه ویروس ناچیز نمیتونم اونطور که می‌خوام برای آقام عزاداری بکنمنمیتونم برم پیشش!نمیتونم…آره…نمیتونم?)( آقا جان به حرمت همین شب عزیزت شر این ویروسو از سر ما کم کن? نزار آرزو به دل بمونیم ….آرزوی قشنگ دیدنت⁦❤️⁩...)الهی آمین