سیاه چاله‌ی افسردگی

سیاره ای به نام افسردگی وجود دارد که از مدار خارج شده و مانند بقیه‌ی سیارات که حال خوب، سلامت روان و... هستند، در مدار بیضوی حرکت نمی‌کند.حال بااین سیاره‌ی سرتق کمی آشنا شویم.علت ابتلا به افسردگی مسائل مختلفی می‌تواند باشد. اما فراموش نکنیم که تجربه‌ی هیجان غم، که هیجانی طبیعی‌ست یا نوسانات در خلق در محدوده‌ی سلامت روان، با ماهیت افسردگی متفاوت است. این سیاره‌ی زورگو، باعث اختلال در عملکرد تحصیلی، شغلی و دیگر ابعاد زندگی می‌شود. حتی گاهی آن‌قدر قدرت می‌یابد که بر جسم هم غلبه می‌کند و سبب بروز بیماری‌های جسمانی می‌شود.یک انسانی به هر دلیلی ساکن سیاره‌ی افسردگی می‌شود. کمی به زندگی کسی که با این اختلال دست و پنجه نرم می‌کند سرک بکشیم؟لشکری از افکار منفی به او حمله می‌کنند‌.افکاری از جنس: من برای همه دردسرم.اگر من نبودم خانواده‌ام اذیت نمی‌شدن.خانواده‌ام نگران منن ببین چقدر بودن من داره حالشون رو بد می‌کنه.من هیچ ارزشی ندارم.چرا اصلا به این دنیا اومدم؟اصلا برای چی زنده‌ام؟که چی؟و..افسردگی چیزی فراتر از گریه و گوشه گیری های معمول است. چنان این افکار بر فرد غلبه می‌کنند که حتی گاهی به جای او زندگی می‌کنند، تصمیم می‌گیرند. حتی زنده ماندن یا نماندن او هم در کنترل این افکار است.جنگی خسته کننده با خود که انتهای این جنگ مهر تایید به بی ارزشی‌ست.در نگاه این فرد یک علف هرز فایده‌اش از او بیشتر است. ارزشمندی مهم ترین دارایی افراد است. مثل قلبی که موقع اهدا همه‌ی تلاش بر این است که سریع به بیمار برسانند تا جای دیگر به او ببخشند،احساس ارزشمندی نیز در جعبه ای‌ست که روانشناس با سریع ترین سرعت ممکن اما درست و اصولی به مراجع مبتلا به افسردگی هدیه می‌کند.این افراد با مسائلی مثل احساس گناه شدید، بی حوصلگی، افکار آسیب زدن به خود و خودکشی، و.. درگیر هستند.انگار یک وزنه ده تُنی به آن‌ها وصل کرده‌اند. بلند شدن از رخت خواب برای آن‌ها، گاهی سخت ترین کار دنیا است. خوابشان مختل و اشتهای آن‌ها دچار تغییراتی می‌شود.شناسایی علائم افسردگی برعهده‌ی متخصص این حوزه هست. هر کدام از این علائم لزوما نشانه‌ی ابتلا به افسردگی نیست.اما باید چگونه باید این افراد با کمک شما و راهنمایی متخصص از این سیاره‌ی منحوس بیرون آید؟ در مرحله‌ی اول که مهم و اساسی‌ست، باید به روانشناس مراجعه شود.در برخورد با ساکنان سیاره‌ی افسردگی باید با ظرافت عمل کرد. نباید با نگرانی ها و محبت های اشتباه آن‌ها را به جاده‌ی پوچی رساند‌.سر درِ دروازه‌ی این سیاره تابلویی حک شده: از گفتن جملاتی که به احساس بی ارزشی دامن زده شود، بپرهیزید.هر کلمه‌ای درباره‌ی خودکشی و افکار خودکشی را در این سیاره جدی بگیرید.به عنوان یکی از ساکنان گذشته‌ی این سیاره، خواهش می‌کنم به کسی که با افسردگی در جنگ است به چشم یک انسان ضعیف نگاه نکنید. او یک انسان باارزش است با توانایی های بسیار. از گفتن جملاتی مثل: اون دیوانست. اصلا طرفش نرو ها مریضه و...استفاده نکنید. افسردگی رنج آور است این رنج را بیشتر نکنید.اگر در چاله‌ی افسردگی افتادید بیایید تا درِ گوشتان رازی برای بهبودی بگویم: معنویت همچون طنابی‌ست که فرد را محکم به زندگی گره می‌زند. گره‌ای کور که می‌شود همچون سارقی که افکار خودکشی فرد را می‌رباید. در کنار راه های درمان و تلاش برای غلبه بر افسردگی، خودتان را در بغل خدا بیندازید و از او کمک بخواهید که پیروز این جنگ باشید.افسردگی جدی‌ است اما آن‌قدر آن را بزرگ نپندارید که حس کنید مغلوب آن شده اید‌. شما قدرتمند هستید، فراموش نکنید. ؛)پی نوشت:این مطالب فقط نظری شخصی و نوشته ای از انسانی عادی است نه یک متخصص و روانشناسی کاربلد.منگنه شدن نوشته‌ی من به علم عمیق و تخصصی روانشناسی مطلوب من نیست.به دید یک تجربه‌ی شخصی بخوانید نه نسخه ای برای درمان یا نظریه ای دقیق و علمی در این حوزه و ..