مشعل‌های آزادی، سیگار کشیدن خانم‌ها. روایتی عجیب درمورد ادوارد برنیز

اگر درمورد رسانه و عملیات روانی مطالعه کرده باشید قطعاً ادوارد برنیز برایتان نامی آشنا است. ادوارد برنیز، خواهرزادۀ فروید و مشهور به "پدر روابط عمومی و پروپاگاندا"، در سال 1891 به دنیا آمد و سال 1995 از دنیا رفت. برنیز سال‌ها برای CIA دست به طراحی پروپاگاندا و عملیات روانی زد و در بدو ورود خود به وزارت جنگ آمریکا ایدۀ تغییر نام آن به "وزارت دفاع" را داد. برنیز در تاریخ نامی آشناست اما شاید معروف‌ترین پروژۀ او که علنی هم شد پروژۀ Torches of Freedom بود. در سال‌های بین 1920 تا 1935 و با انجام شدن پروژۀ او، سود شرکت‌های سیگار سازی و تنباکوی آمریکا چندین برابر شد و درصد بانوان سیگاری رشد قابل توجهی پیدا کرد. کمپانی‌های تولید تنباکو و دخانیات آمریکا متوجه شدند اگر تابوی "قباحت سیگار شدن خانم‌ها" شکسته شود، انگار "معدن طلایی در حیاط پشتی خانه" پیدا کرده باشند و تصمیم گرفتند با استخدام برنیز این تابو را براندازی کنند. اما برنیز در طراحی پروپاگاندایی در خدمت این هدف چه کرد؟ شروع به چاپ تصاویر زنان در حال سیگار کشیدن و ساختن فیلم‌های تبلیغاتی کرد؟ بله اما این مرحلۀ آخر و فرعی کار بود. برنیز سیگار کشیدن زنان را به فمینیسم سنجاق کرد. آن هم دقیقاً در زمانی که تب موج رادیکال اول فمینیسم همه گیر شده بود. او بر این تز مانور داد که زنان هم حق سیگار کشیدن دارند و این تابو یک نابرابری جنسیتی در حق زنان است که ما باید با "مشعل‌های آزادی" (که استعاره‌ای از سیگار بود که بسیار به درد برنیز خورد) این تعصبات عصر حجری و ناعدالتی را پایان ببخشیم و این تاجایی پیش رفت که حتی روث هیل از فمینیست‌های سرشناس گفت: &quotWomen! Light another torch of freedom! Fight another sex taboo!” (ای زنان! یک مشعل آزادی دیگر روشن کنید! با یک تابوی جنسیتی دیگر بجنگید)به prejudice (تعصب) و Freedom (آزادی) دقت کنیدبرنیز به زنان مختلفی پول داد تا در ملأعام سیگار بکشند و در مراسم سالیانۀ راهپیمایی بانوان نیویورک هم با همین روش زنان زیادی را برای این کار اجیر کرد. او تعدادی عکاس هم از طرف خودش ارسال کرد تا مطمئن شود زیباترین عکس‌ها در سطح جهانی از زنان "مشعل" به دست منتشر شود. برنیز هیچگاه بر خود سیگار اتکا نکرد. هنر او دقیقاً همین ضمیمه کردن سیگار به حقوق زنان بود. پس از اقدامات برنیز، سود کمپانی‌های تنباکو و سیگار بالا رفت و درصد زنانی که تازه سیگاری می‌شدند نه فقط در آمریکا که در کل جهان افزایش پیدا کرد. اما مهم‌ترین نکته در باب پروپاگاندا همین است! پروپاگاندای حرفه‌ای همیشه در ظاهر موجه و حقیقت‌گرایانه است اما این تنها نقابی روی الویت‌های اصلی و در بسیاری از موارد کثیف آن است. (در اینجا، افزایش سود کمپانی‌های فروش مرگ و افزایش درصد سرطان ریه و مرگ زودرس بین بانوان در تمام دنیا و اینکه تمام این قضایا صرفاً برای پر کردن جیب سرمایه‌داران دخانیات بود و نه آزادی زنان!). در پروپاگاندا اکثریت با توهم اینکه درحال حق طلبی، آزادی خواهی و ظلم ستیزی هستند دقیقاً در زمین بازی آن الویت‌های زیر سرپوش، نقش خود را به دقت ایفا می‌کنند؛ و شاید کثیف‌ترین پدیدار مربوط به پروپاگاندا هم همین باشد. شما فکر می‌کنید در حال انجام جنبشی حقیقت‌گرایانه هستید اما نقشتان از خیلی قبل‌تر در شطرنج انگیزه‌های اصلی پشت پروپاگاندا مشخص شده و شما بی‌خبر از همه جا و خوشحال از کار خود . . .ادوارد برنیزبرنیز به مرد نامرئی افکار عمومی معروف بود و روش کارش در طراحی و ساخت پروپاگاندا تا همین لحظه در سال 2021 هم حفظ شده. ذات پروپاگاندا اساساً همین است . . . تا باغچۀ هفتاد رنگش بیل نخورد و زیرش رو نیاید بوی تند و زننده‌اش شنیده نخواهد شدو حالا می‌توانیم تصور کنیم اگر همین امروز جنبش مشعل آزادی رخ می‌داد و اینستاگرام یا دیگر شبکه‌های اجتماعیمان را باز می‌کردیم چه رفتاری در برابر این موج پروپاگاندا از اکثریت تودۀ مردم شاهد می‌بودیم؟ خودمان چه می‌کردیم؟ . . . چند نفرمان سفیران مشعل‌های آزادی بودند؟