قلم های خاکستری قسمت مقدماتی

به نام خالق آسمانها و زمین این متن قسمتی از کتاب قلم های خاکستری می باشد که در حال اتمام می باشدساعتی که با تیک تاکش ذهن من را به سوی فضای طعنه آمیز می کشاند،گاهی چشمانم قفل روی عقربها و گوشهایم متمرکز روی صدای نا تمام ثانیه ها .تازه می فهمم طعم چایی سرد با قند چیست ،گاه مسافر زمانم نه آینده به گذشته،گذشته ی که می توان از چشمانم فهمید .می بینی؟من خسته ام خوب نگاه کن دستانم سنگین و بی جان است لبانم خشک و زبانم لال اما چشمانم می تواند بازگو کند که خسته ام من مسافر زمانم با عقربه ها به آینده و با فکرم به گذشته ،حتما میخواهی بپرسی مخاطبت کیست که این چنین سر در آشفتگی برده ی ،جواب بدهم ؟می توانی حدس بزنی ولی نمی گویم اگر چشمانم زندگی ام را جار نزند،تو و دیگران بروید و برنامه ی بچینید تا از عقربه ها جا نمانید.در اینجا چیزی نیست جز افسوس من با ساعت حرف ها دارم می خواهم در خلوت با هم در دلی مفصل داشته باشیم،می خواهی تو را بدرقه کنم؟می آیم اما کوتاه خوب نگاه کن تو نیز رفتنی شدی اخرین نفسهایت را نیز بکش که تو میروی،پشت در مهمانی دیگر است من نمیخواهم دیگر تو باشی جایت را به شب بده،بسلامت و سلام به تو ای شب اما چرا دیر آمدی میدانم سبدی پر از ستاره برایم آورده ی و روی ماهت را اما اکنون چایم را ننوشیده ام کمی سرد بود ،مهمان داشتم او را بدرقه کردم و تو آمدی در میان درد دلم با ساعت آمدی که احوالم را بپرسی؟خوبم می شود کمی پشت در منتظر بمانی و بعد هرچقدر خاستی مهمان من شو،میبینی چقدر سرم شلوغ است با توام می شنوی؟یا می خواهی فقط چشمانم دنبال عقربه های تو باشد روز می آید نرفته شب می آید این دو با هم رابطه ی خوبی ندارند ولی من هر دویشان را دوست دارم روز خیلی شلوغ است و خندان بعضی وقتها به گرمایش نیاز دارم هم دم خوبی است اما چه به گویم ببین چقدر صبور است شب سکوتش قلبم را به درد می آورد وجدانم ناراحت است بگذار دعوتش کنم او هم بنشیند می دانم ساکت است اما مهربان است،تو چرا این همه شتاب زده ی ،چرا چیزی برای تو مهم نیست!میدانی تو دشمن من هستی خیلی مغرورانه صدای پرندگان را از گوشانم ،لمس لطافت گل های دشت را از دستانم و قلبم را خالی از عشق کردی حال بی آنکه مرا ببینی فقط بی رحمانه می تازی،بمان من زندگی ام را به تو باخته ام تو را متهم می کنم ،می شود از خود دفاع کنی بیا این اتهام را رد کن نمی خواهم به دنبالت بدوم تو مرا به آینده ببری در صورتی که من سالهاست در گذشته ام ،آری شب به روز پاسخی ندادم اما تا حرفهای مرا شنیدی چرا تو گریه می کنی من که هنوز چیزی نگفته ام ابرهایت را کنار بزن بگذار ستارگانت را ببینم در آسمانت. روز ظالم است تو اینگونه نباش آمده ای مرا آرام کنی یا خود بباری کمی جور در نمی آید نکند من را بهانه ی کرده ی تا غم هایت را بباری تو از چه دلگیری،می خواهی برای تو نیز چای بریزم باهم زیر ستارگان سکوت کنیم و به غرور و تلاش ساعت لبخند بزنیم او می خواهد ما را دنبال خود بکشد تو به او بگو که نمی توانی ما می خواهیم در گذشته باشیم تو برو برای تو این آینده که همه در موردش صحبت می کنند،می دانی چیست ای شب من یکبار مسافر بودم و به دنبال آینده آرزوهایم را به عقربها سپردم،تمام کودکی ام را در تمنای نوجوانی تمام نوجوانی را در تمنای جوانی و اکنون به اجبار می گوید تو را صاحب شده ام و باید با من همراه شوی،ساعت را می گویم ای شب حواست کجاست قبل اینکه تو در خانه ام را بزنی قرار بود تمام گلایه هایم را بازگو کنم اما فعلا تو واجب تری وقت برای ساعت زیاد است.این صدای چیست خوب گوش کن انگار بجز من و تو مهمانهای ناخوانده ی دیگری هم هست آری مگر تو نمی شنوی ،تو درست می گویی حواست به حرفهای من است اما صدای جیرجیرک است تو میخواهی چه چیزی را بشنوی برای تو کجای حرفهایم جذاب بوده که وارد بحث شده ای شب که چیزی نمی گوید لااقل تو بنشین میان ما و کمی حرف بزن اما من چیزی ندارم برای گفتن تمامش را زمان بر دوش ساعت گذاشته و از من گرفته می توانی از ساعت بپرسی ولی فعلا بنشین تا صحبت کنیم چرا تو فقط همراه شبی انگار با روز تو نیز لجی با شما هستم انگار سرد شده است برای شب چایی اورده ام تو نیز می خواهی؟هوا سرد شده نکند شب تو نیز زخمی زمان هستی نگو که تو را نیز به دنبال خود می کشد،باید زودتر می فهمیدم دیدی جیرجیرک شب برای دیدن من نیامده آمده تا با ساعت صحبت کند اما عقربه ها سرشان شلوغ است نشسته ای پیش من آری ولی حواست جای دیگریست باید زودتر می فهمیدم ولی من که با ساعت کار خاص دیگر ندارم تو آمدی خاستم تنها نباشی ،این همه در گوشت زم زمه کردم اشکهایت را پاک کن می خواهم ستارگان را ببینم و روی ماهت را اما انقدر دلت پر است تمام تنم را خیس کرده ای دیگر به آغوشت نمی کشم انگار حرفهایم برایت مهم نیست ،حرف حرف خودت است فقط سوز سرما را آورده ی مگر نگفتم به دنبال زمان نرو اما تو عاشق ساعتی می دانم اوست که عاشق تو نیست میبینی همه را به بازی گرفته دل شکستن برایش مهم نیست ،نمی دانستم تو انقدر عاشق پیشه ی که این همه خود را به دنبال ساعت می کشانی،میخواهی اعتراف کنم آری من نیز قربانی خیالی به اسم آینده شده ام می خواهی فریاد بزنم یا مانند تو اشک بریزم،دیگر دیر است من باخته ام لااقل تو نباز میخواهم زیر اشکانت خود را بشویم،آه ببین جیرجیرک رفت انقدر به او بی توجه شدم که او رفت اما تو هنوز سردی و گریان میخواهم چایم را بنوشم سرد است شایدم یخ تو نیز نخورده ای،شب؟کجای روز آمده تو رفته ی بدون خداحافظی ،بیا ببین روز آمده با کلی داد و بی داد میخواهم بنشینم روبه روی ساعت من عادت دارم به رفت و آمد شب و روز اما نمی فهمم آیا تو ای ساعت تو نیز بازیچه ی زمان شده ای؟چرا انقدر آرام و آهسته می تازی یا بشتاب یا بمان میخواهم با تو حرف بزنم می دانی چه چیزی را از من برده ی؟بگذار صورتم را کمی آب بزنم خواب را پریشان کنم ،می دانی هر وقت خوابیده ام زمان زندگی ام را به تاراج برده همه می گویند مقصر من هستم نمی دانند خود آنان نیز قربانی این بازی هستند،الان می آیم ای آب خواب برای تو من فعلا باید بیدار بمانم شاید توانستم با عقربها معامله ی بکنم و خود را پس بگیرم ،درست می بینم ای اینه این کیست که در توست نکند چهره ی خود را به من نمایان کرده ی می شود دست به صورتت بکشم؟نمی شود یک شیشه میان من و توست ای آینه پیر شده ی ولی صورتت برایم آشناست می شود کمی فکر کنم اخر کجا تو را دیده ام انگار تمام روزها تو با من بوده ی و انگار که خیال می کنم اولین بار است که می بینم تو را چقدر چهری غمناکی داری می توانی کمی بخندی؟چرا این همه رنگ پریده ی نکند غمی در سینه داری ببخش من به هرکس می رسم سوال پیچش می کنم من میرم ولی اینه به خودت بیا تنها تو با زمان رابطه نداشته ی پس حداقل تو زندگی کن به خودت بیا و به دنبال دل خوشی هایت برو من بروم طبق معمول روز با خندهایش آمده است ،آمدم ای روز تو در طلب چه هستی که اینگونه می آیی من که دیگر قصد دارم نه با تو حرف بزنم نه شب بگذار هر سه با هم قهر باشیم ولی چه چاره من محکومم شما را ببینم،ای روز می شود بگویی تا به حال به آینه سر زده ی؟من چند دیقه پیش او را ملاقات کردم چهره اش شکسته انگار غمی سنگین در دل دارد و چشمانی به سنگینی ابرهای آسمان اما نفهمیدم که چرا اینگونه است با من حرف نزد فقط نگاهم می کرد،اگر شد تو به کنارش برو و کمی کنارش باش،خب ساعت بیا من آمده ام روز را در پی آینه راهی کرده ام چرا اینگونه شده هرکه را می بینم غمی در سینه دارد،می دانی از کجا زندگی ام را به تاراج بردی؟ آن موقع که توانستم تو را بخوانم دیگر برای خودم نبودم تمام زندگی ام را برای تو انجام دادم،اما من به اشتباه دنبال خوشبختی بوده ام آن هم در آینده می دانی چند سال گذشته اما آینده نیامده و تو هنوز هم خود را بازیچه زمان کرده ی اندکی استراحت کن ،بیا بنشین چایی بنوش و هم صحبت من شو تمام سینه ام درد است و تمام تو تیک تاک بیهوده بگذار آنگونه که می خواهیم زندگی کنیم