یکمی درمورد غذا

دیروز بد مزه ترین غذای عمرمو خوردم ینی مضخرف ترین. شاید فکر کنید ادم بد غذایی ام یا هر چی.ولی نه اصلا هم بد غذا نیستم. در واقع همه چیو میخورم به جز غذاهای دانشگاه و کله پاچه رو. غذای دانشگاهم نمیشه گفت هیچوقت نمیخورم..واقعیتش پنج شش باری تو این شش سال خوردم و هر بار فهمیدم از یه تجربه مشابه نمیشه انتظار نتیجه متفاوتو داشت. داشتم میگفتم من هر غذایی رو میخورم و برام اصلا مهم نیست آشپزش از چه موادی استفاده میکنه یا اینکه تنها دارم غذا میخورم یا با بقیه. البته هر کسی که سال ها تنها غذا بخوره عادت میکنه به این فرایند. خب بزارید برم به چند سال قبل اون موقعی که ماهان تازه ده یازده ساله بود و فهمید مدرسه راهنمایی که میخاد بره یه جاییه که تا چند وقت پیش فکر میکرد خارج شهره. این شد که یه روزی فهمیدم مدرسه ام خارج شهر نیست حاشیه شهره و چسبیده به ارامستان بیرون شهره. منظورم از مدرسه اینجاستفردای اول مهر چیزای جدیدتری ام فهمیدم البته مثل اینکه هر روز تا چهار بعد از ظهر مدرسمو و با احتساب یک ساعتی که تو راهم میشه یه هشت نه ساعتی. این شد که فردای همون روز مامان برام یه ظرف غذا خرید که هفت سالی رو همراهم بود.ظرف غذام تو این مایه ها بود البته اینو از اینترنت گرفتممن روزای زیادی رو کنار قبرستون شهرمون غذا خوردم. از روزایی که غذام توی سلف با غذای بقیه قاطی میشد و مجبور بودم به جای ماکارونی کشک بادمجون بخورم. یا روزایی که بیست نفری با ده تا غذا سیر میشدیم و کلا کلاسمون تو مایه ها قحطی زدگان سومالی و اون چندتا ظرف غذا کمک های صلیب سرخ بود. یادمه اونروزا هر کسی یه قاشق داخل کیفش داشت حتی اونایی که غذا نداشتن...حتی ممکن بود کسی رو پیدا کنید که چنگالم داشته باشه ولی مداد نه و اینجوری بود که زندگی ادامه داشت.کلاس دوم ریاضی هنوز یکسال نگذشته بود که حقیقت دومو کوبوندن تو صورتم که نه تنها تابستونام مدرسه بازه بلکه بعضی پنج شنبه جمعه ها هم زوری باید بیاید و این شد که کلا ناهار خوردن با بقیه رو کلا یادم رفت. البته این ناهار خوردن تو مدرسه یه سودی ام داشت مثلا روزایی که یهو پونزده مدل غذای جدید امتحان میکردی و اصلا نمیفهمیدی کی سیر میشی یا روزایی که غذامونو میبردیم تو دامنه کوه بغل مدرسه و نیم ساعتی رو پیک نیک تشریف داشتیم. مسئول بوفه مدرسه هم بسیار فرد خوش سلیقه ای بود و نگم براتون از آش هایی که روزای بارونی درست میکرد و تو دامنه کوه کنار اتیش کوچیکی که روشن کرده بودیم میخوردیم و حیف که اینستا مد نبود اونروزا. تنها خوراکی که اونروزا سرش دعوا نمیکردیم شیر و قرص اهنایی بود که مدرسه هر روز میخاست به خوردمون بده و نمیخوردیم و همشون قسمت گربه ملوس مدرسه سیا خان میشد. البته اولاش این مثلا سیا خان گربه بود ولی بعدش دیگه برا خودش ببری شد و کارش به جایی رسیده بود که به محض دیدن ظرف غذا دنبالمون میکرد و اخرش خفتمون میکرد یه گوشه ای تا گوشتای غذامونو بش بدیم. یه بارم وسط تابستون کلی زنگ در سرایدار مدرسه (همون اقای بوفه ای) رو زدیم که بابا گرسنه ایم بیا بوفه رو بازش کن ولی به بهونه ماه رمضون نکرد و ماهم اولین دزدی عمرمونو فردای شب قدر کردیم. یکی از بچه های کلاس که دستش از بقیه بلندتر بود از پنجره کوچیک بوفه به زور دستش به یخچال بستنی ها رسید و کل یخچالو خالی کرد(البته پولشو فرداش که بوفه دار از ترس شکستن در بوفه رو باز کرده بود دادیم بش) گذشت و گذشت تا دانشگاه قبول شدم اونم کجا...روبه روی خونمون (هنوزم نمیدونم بابام با چه تصوری روبه روی دانشگاه خواهرم خونه ساخت و من با چه تصوری همون دانشگاه رفتم)از این جا به بعد قضیه فرق کرد و منی که همیشه در دوری بودم حالا تا یخچال خونمون فقط ده دقیقه پیاده روی داشتم. ترمای اول وسط کلاسا برمیگشتم خونه وناهار میخوردم ولی بعد دوسه ترم دیگه حوصلم نکشید و موندگار شدم دانشگاه. حتی یه بار وسط کلاس ریاضی یک برگشتم خونه و چایی خوردم و دوباره رفتم سرکلاس نشستم. داشتم میگفتم بعد دو سه ترم فهمیدم گرسنگی به تحمل این همه خستگی نمی ارزه و منم بهتره مثل بقیه تایم ناهارو تو نمازخونه بخابم یا برگردم خونه(البته اگه حل تمرین نداشتیم) این شد که اینقدر زوج طلایی تی تاپ و اب پرتقالو به جای ناهار خوردم که اخرش بابام مسئول غذای من و خواهرم شد. فکر کنید چه منظره عجیبی هر روز حراست دانشگاه مردی رو میدید که پیاده با دو تا ظرف غذا به دانشگاه میداد و اصرار میکرد به دختراش اب وسط غذا نخورن(اخه مادر من چرا غذا رو تو نایلون مشکی نمیذاشتی).تصور حراست از من و خواهرمالبته همین غذای خونه خوردنم هم درست نبود. ینی دخترای تو بوفه میگفتن همیشه جای سالاد و غذات برعکسه و اینقدر کاهو میخوری ادم اشتهاشو از دست میده. ولی چه میشه کرد اینجوری شد که این چهارسالم گذشت. البته بعدش کرونا اومد و کامل خونه نشین شدیم وگرنه شاید این یکسالم برا خودش ماجرایی داشت.