آیت الکرسی  و فواید آن

آیت الکرسی با ترجمه و تفسیر آنآیة الکرسی در حقیقت جزئی از سوره ی بقره است، یعنی آیه ی 255 سوره ی بقره را آیة الکرسی گویند؛ و چنانکه در روایات نقل شده است افضل‌ترین آیه قرآن مجید است. در این آیه شریفه، الله سبحانه و تعالی ذات عظیم خود را و صفات و کمالات بدون مانندش را به بندگانش معرفی نموده است، و لفظ «الله» که علم ذات او تعالی است و بر غیرش اطلاق کرده نمی‌شود بیانگر این مطلب است.« اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ»( بقره 255)ترجمه و تفسیر: «خداست‌ که‌ معبودی‌ جز او نیست‌» یعنی: معبود بر حقی‌ جز او نیست‌ «زنده‌است‌» یعنی: او تعالی‌ زنده‌ پاینده‌ای‌ است‌ که‌ نه‌ حیات‌ وی‌ زایل‌ و نه‌ متحول‌ ودگرگون‌ می‌شود «و» هم‌ اوست‌ «قیوم‌» یعنی: قیام‌کننده‌ به‌ تدبیر امور آفرینش‌ ومخلوقات‌ خویش‌ و حفظ و نگه‌داشت‌ آنها و برپادارنده‌ای‌ که‌ همه‌ موجودات‌ به ‌او نیازمندند و او از همه‌ آنها بی‌نیاز می‌باشد «نه‌ خوابی‌ سبک‌ او را فرا گیرد» سنه: خواب‌ سبک‌ و غنودنی‌ است‌ که‌ به‌ عنوان‌ مقدمه‌ خواب‌ پدید می‌آید و احساس‌رخوت‌ و سستی‌ و فروافتادن‌ پلکها (چرت) نشانه‌ آن‌ می‌باشد. خواب: حالتی ‌است‌ خاص‌ که‌ بر جانداران‌ عارض‌ می‌شود و با آن، حواس‌ ظاهری‌ از احساس‌ وادراک‌ باز می‌ماند. «و نه‌» او را «خوابی‌ گران‌» فرامی‌گیرد، پس‌ بر حق‌ تعالی‌هیچ‌ نقص‌ و غفلت‌ و فراموشی‌ای‌ از تدبیر امور مخلوقاتش، دست‌ نمی‌دهد «آنچه‌در آسمانها و آنچه‌ در زمین‌ است، از آن‌ اوست‌» و تحت‌ سلطه‌ و فرمان‌ او می‌باشد «کیست‌ آن‌کس‌ که‌ جز به‌اذن‌ او در پیشگاهش‌ شفاعت‌ کند؟» هیچ‌یک‌ از بندگانش ‌قادر نیست‌ که‌ نزد وی‌ به‌ احدی‌ از آنان‌ - با شفاعت‌ یا غیر آن‌ - نفعی‌ برساند تا آن‌گاه‌ که‌ حق‌ تعالی‌ خود به‌ شفاعت‌ کننده‌ اذن‌ شفاعت‌ ندهد «می‌داند آنچه‌ را درپیش‌رویشان‌ است‌» از آخرت‌ «و آنچه‌ در پشت‌ سرشان‌ است‌» از دنیا. که‌ این‌خود دلیل‌ احاطه‌ علم‌ وی‌ به‌ تمام‌ کائنات‌ - اعم‌ از گذشته، حال‌ و آینده‌ آنها - می‌باشد «و به‌ چیزی‌ از علم‌ او احاطه‌ و آگاهی‌ نمی‌یابند مگر آنچه‌ خود بخواهد و کرسی‌او آسمانها و زمین‌ را دربر گرفته‌» ابن‌عباس‌ک می‌گوید: «کرسی‌ حق‌ تعالی، علم ‌اوست‌». طبری‌ این‌ رأی‌ را ترجیح‌ داده‌. از نظر اهل‌ لغت‌ نیز، اصل‌ کرسی‌ به‌معنای‌ علم‌ است، از این‌ جهت‌ به‌ علما «کراسی‌» گفته‌ می‌شود زیرا آنان ‌تکیه‌گاه‌های‌ مردم‌ و محل‌ اعتماد ایشانند. در روایتی‌ دیگر از ابن‌عباس‌ رضی الله عنه آمده‌است‌ که‌ فرمود: «کرسی‌ حق‌ تعالی‌ محل‌ و موضع‌ هردو قدم‌ اوست‌». به‌ قولی‌دیگر: مراد از کرسی، عظمت‌ و بزرگی‌ خدای‌ عزوجل‌ است‌ و الا - در حقیقت‌امر - نه‌ کرسی‌ای‌ است‌ و نه‌ نشستنی‌ و نه‌ هم‌ کسی‌ که‌ بنشیند. باید دانست‌ که‌ به‌ قول‌ صحیح‌، کرسی ‌غیر از عرش‌ است‌ و عرش‌ از کرسی‌ بزرگتر می‌باشد، چنان‌که‌ در احادیث‌ شریف ‌آمده‌ است‌.صاحب‌ تفسیر «المنیر» می‌گوید: «من‌ بر آنم‌ که‌ واجب‌ است‌ تا ما به‌ عرش‌ وکرسی‌ همان‌گونه‌ که‌ در قرآن‌ مجید آمده‌ است‌ ایمان‌ داشته‌ باشیم‌ و حق‌ تعالی‌خود به‌ مراد خویش‌ از آنها داناتر است‌». «و نگهداری‌ آنها بر او دشوار نیست‌» یعنی: نگه‌داشت‌ آسمانها و زمین‌ و آنچه‌ در میان‌ آنهاست، بر خداوند متعال ‌سنگین‌ و دشوار نیست‌ و به‌ او از این‌ کار کمترین‌ مشقتی‌ نمی‌رسد «و او بلند مرتبه‌ بزرگ‌قدر است‌» بر مخلوقاتش‌ از روی‌ قدر و منزلت، والا و برتر و بر آنان ‌تواناست‌ و بر همه‌ چیز غالب‌ و مسلط می‌باشد. پس‌ مراد از علو؛ علو قدر و مرتبه‌است، نه‌ علو مکانی‌ زیرا خدای‌ سبحان‌ از قرار گرفتن‌ در مکان‌ مبرا و منزه‌ می‌باشد.ممنون شما???