:(بازیچه تبلیغات ؟؟ نه بابا اصلا!)

از دیدن سریال و فیلم واقعا متنفرم. نه بخاطر اینکه فیلمنامه ، بازیگر ، کارد پشت صحنه و... بد باشد بلکه به خاطر تبلیغات . تا به حال دقت کرده بودید وقتی جای حساس فیلم می رسد ، یکدفعه کوهی از تبلیغات می اید و همه چیز را خراب می کند. اخه چرا خواهر یا برادر من، مگر ازار داری جای حساس فیلم تبلیغ می گذاری ؟باشد قبول می کنم که لازم است تبلیغ ها باشند ، تا شاید هم کمی ما استراحت کنیم و هم با محصولات جدید اشنا شویم . اما واقعا متوجه نمی شوم این حجم از خلاقیت شما را چگونه هضم کنم؟ فقط عاشق تبلیغ عالیس هستم که شب و روز برایم نگذاشته بود .با وجود ان حتی امکان داشت در امتحان های ریاضی هم به معلم بگویم :( 25 بدم 26 بدم 27 بدم ، کدومو بدم ؟) حتی طوری شده بود که شب ها کابوس دوغ و محصولات عالیس را می دیدم.کفش های تن تاک از همه چیز بیشتر روی اعصابم راه می رفت ، مگر یک کتانی چند مدل می تواند داشته باشد. اصلا جدا از مدل های متنوع و اسم های تخیلی ، این تبلیغ ها خودشان جایگاه 15 تا تبلیغ را می گرفتند( منظورم این است که حجم انها بسیار زیاد بود و باعث طولانی شدن تبلیغ می شد.). تبلیغات رسانه قابلیت رساندن مطالب را به افراد دارد ، گاهی بسیار اشکار و گاهی در ناخوداگاه ما. تبلیغ ها هم همین گونه هستند ، انها به صوررت واضح نمی گوید :( بیا ماست ما رو بخر !) انها با ترکیب خلاقیت در تبلیغاتشان به صورت نا خوداگاه ما را به سمت خود می کشند.این یعنی من ، یک انسان بالغ و کامل ، یک مصرف کننده بازیچه دست تبلیغات شده ام. می دانم که الان بعضی از شما با خودتان می گویید :( نه ! من اینجوری نیستم ، اتفاقا من میدونم این هایی که می گن الکیه و همش تبلیغه برای همین بهشون اعتماد نمی کنم و نمی خرم . مخصوصا خرید اینترنتی که اصلا نمی دونم سالم هست نیست و.....) اما باید بگویم در اشتباهی ، شما هم مانند دیگر افراد تحت تاثیر تبلیغ ها قرار خواهی گرفت . شاید به صورت اشکار در خودت بروز ندهی و پیدا نکنی ،اما به خاطر تاثیر تبلیغ به روی ناخوداگاه ات ، شما هم بازیچه دست انها شده ای . حال می پرسی چگونه؟؟بازیچه تبلیغات بیایید با مثالی حرفم را بهتر برایتان بیان کنم :در قدیم برای یک کفاش ، چند روز طول می کشید که کفشی را درست کند و تحویل مشتری بدهد. اما کم کم با پیشترفت علم و به وجود امدن خط تولید ، تولید کفش ها اسان تر و زیاد تر شد. اما هر نفر بیش از یک کفش نیاز نداشت برای همین که تمام انبار ها پر از کفش شده بود. کم کم کارخانه دار ها به مرز ورشکستگی رسیدند اما با فکر ایجاد احساس نیاز در مردم ، توانستند سر پا بمانند و باز هم تولید کنند . کارخانه دار ها برای فروش کالاهای خود شروع به وجود اوردن احساس نیاز در مردم کردند ، و چه چیزی بهتر از رسانه ها برای تبلیغ و ایجاد این احساس. اما این احساس نیاز کاذب بود و واقعی نبود ( زیرا ما از یک کفش داریم اما چون در رسانه تبلیغ می شد می رفتیم و دوباره می خریدیم.)هدف تبلیغ ها = ورشکست نشدن تولید کننده و افزایش سود اواولین گامی که تبلیغ برای ایجاد احساس نیاز کاذب برای ما برداشت ، مهم کردن ادم ها بود . برای مثال :(چون ان فرد بازیگر است و در این جامعه ادم مهمی است ، پس وقتی او از کفش فلان مارک می خرد و در تلویزیون تبلیغ می کند خوب است ،در نتیجه من هم باید مثل او باشم .) دومین گام انها همجواری (نوع نگاه دیگران به ما) بود . بعد از زمانی برای ما مهم شد که همه چیز را ست بپوشیم تا اگر کسی ما را می بیند در فکرش ما خوب به نظر بیاییم ، یا مارک تمام وسایل اشپزخانه و خانه یکی باشد تا باکلاس به نظر بیاید و باز ما در فکر مردم فردی اهل مد و باکلاس باشیم و یا ...... و خیلی چیز های دیگر . از یک زمانی افکار مردم نسبت به ما برایمان مهم شد و ان هم به خاطر تاثیر تبلیغ بر روی ناخوداگاه ما. برای مثال :( همان خانم بازیگر در تبلیغ می اید و کفشی پوشیده و همه به کفش او نگاه می کنند و می گوید به به چه مارک دار می پوشد و چه شیک پوش است و ... ، هدف تبلیغ فروش کفش بود اما این کار باعث شد ما ناخوداگاه افکار مردم نسبت به خودمان را ، ملاک زندگی قرار دهیم . ) نمی دانم تا اینجا متوجه شدید که چقدر بازیچه دست تبلیغ ها شده ایم یا نه ، اما باز هم برایتان می گویم.ایجاد احساس نیاز کاذبقدم سوم تبلغات بالا بردن سطح زندگی استاندارد بود ، یعنی چون ان فرد بازیگر ، یا همان فرد مهم تمام خانه اش مد روز و مارک دار است ، پس من هم باید شبیه او باشم . ( برای مثال یخچال من نو است و خوب کار می کند اما چون ان فرد مهم در تبلیغ گفته ،این را بخرید که مثل من توی چشم باشید ، من هم این کار را می کنم . شاید پول نداشته باشم نان شبم را بخورم اما شده برای چشم و هم چشمی و مهم بودن افکار دیگران نسبت به خودم ، قسطی هم ان کالا را بگیرم.) قدم بعدی ارزش گذاری بود ، که گاهی تمام تبلیغ ها با هم سر جنگ داشتند .(این کارخانه لبنیاتی می گفت پنیر من صد در صد شیر درست شده ، اون یکی برای اینکه بیشتر بفروشه نه تنها یه پنیر خلق می کرد بلکه کاری می کرد ارزش پنیر خودش از پنیر اون یکی کارخونه بیشتر باشه پس میکفت مال من نه تنها صد در صد شیر درست شده بلکه سر شیر هم داره . ) خدا را شکر هنوز کارمان به جایی نرسیده که بخواهیم برای بالا بردن ارزش و خرید مشتری اکسیر جوانی هم درست کنیم در انها بریزیم ( فکر کنید ، یخچالی که درش را باز می کنی مانند اب پاش اکسیر جوانی بهت می پاشد .اگه بخری پیر نمیشی! )تبلیغات در ذهن ما ، مانند حباب هایی رنگی هستند که کل هدفشان فروش کالا است. در صورتی که نه تنها فروش کالا بلکه همان طور که گفتم چیز های دیگری مانند افکارات بی خود و مصرف گرایی و... را با خود به همراه دارند. یک حباب انقدر رنگ های قشنگی دارد که باعث جلب توجه ما می شود . تبلیغات همان رنگ های زیبای روی حباب هستند که بسیار زیبا و دلنشین اند و نتنها جذب بلکه دیگر اجازه نمی دهند به داخل حباب توجه کنیم . در داخل ان چیزی جز مصرف گرایی و ....نیست ، توی حباب ان زیبایی بیرون نیست. بیایید این حباب را بترکانیم و دیگر بازیچه دست تبلیغات نشویم.حباب تبلیغات