او یک زن است باورش کنید..

نگاهی به رمان این خیابان سرعت گیر نداردآزاده جهان احمدیمن یک زن هستم. با نگاهی زنانه به زندگی . با روایتی زنانه از هستی. کنجکاو درباره نگاه و تفسیر زنان دیگر درباره همه آنچه زندگی و روزمرگی می خوانیمش و تفاوت بین این دو . بر همین اساس رمان هایی که زنان می نویسند به ویژه زنانِ قلم به دست سرزمینم برایم مهم هستند.رمان این خیابان سرعت گیر ندارد در بیست و نه فصل به قلم و با نگاه مریم جهانی روایت گر زندگی زنی سی ساله و مطلقه به نام شهره در زاد بوم کرمانشاه است داستانی، رئالیستی با نگاه زن محور در حوزه مسائل اجتماعی و حقوق زنان در بستر فرهنگ سنتی حاکم بر بخشی از ایران ،سرزمینی که با وجود گذشت زمان کماکان نگاهی سنتی و مرد سالارانه به زندگی ، به زن و به دنیا دارند.داستان شروع روان و منسجمی دارد به راحتی خواننده را همراه می کند و در همان فصل اول و دوم چالش اصلی قصه را نشان می دهد.شهره از زبان خودش معرفی می شود، از آرزویش در نوجوانی می گوید یعنی راننده تاکسی شدن ، از طلاقش از همسرش ، مخالفتهای مادر و حمایت های پدر می گوید که حرف باب میلش این است از شهره بشنود که من پسر توأم. شهره نماینده زنی عصیانگر است علیه همه باورها و رسوم مردسالارانه «مردانی کوهستانی مزاج»قصه بدون سکته و بدون افت تا پایان ادامه دارد هرچند پایان داستان به قوت شروعش نیست.نویسنده به زندگی زنی می پردازد که جز حمایت پدر در برابر رفتارهای مردانه اش هیچ چیزی نداشت مگر اراده و خواست خودش برای رسیدن به شغلی که سخت به آن علاقه مند بود آن هم از دوران نوجوانی. شغلی که همه آن را مردانه می دانند. راننده تاکسی نارنجی شدن.انتخاب کرمانشاه برای روایت قصه از این جهت انتخاب درستی است که تسلط نویسنده به ویژگی های اقلیمی و موقعیت جغرافیایی کرمانشاه، خیابان ها و کوچه پس کوچه های این شهر به همراه اشراف ایشان بر لهجه و فرهنگ حاکم بر این خطه به نویسنده این فرصت را داده است تا با فشردگی و ایجاز و ضرباهنگ مناسب به گفتن قصه ای باور پذیر بپردازد.زنان این رمان یا مطیع اند و حامی نگاه سنتی که مادر و خاله شهره و خانم ریحانی نماینده آن هستندیا تاب مقاومت در برابر شرایط را ندارند آدمِ جنگیدن هم نیستند که می شکنند چنان که فریبا و محبوبه شکستندیا طغیانگرند چنان که شهره بود عصیانگری تنها. شهره راز تنهایی اش را درهمان فصل اول رو می کند. در صفحه دوازده در مواجهه با متلک جوانی که می گوید:« هی خانم گاز تو آشپزخانه س.....» حدیث نفسش چنین است: «من جای هر دو گاز را خوب می شناسم و شاید دردم همین باشد که تنها مانده ام »شهره نماینده زنانی است که علیه همه باورهای مردسالارانه طغیان می کنند و به تنهایی به جنگ با همه مردان و زنانی می رود که حق استقلالش را به رسمیت نمی شناسند. شهره برای اثبات خود و توانایی هایش گریزی ندارد جز آنکه مرد شود و یا رو به رفتارهای مردانه بیاورد زیرا همه حتی زنان در آن شهر همه چیز را مردانه می بینند و می سنجند . نگاه تقابلی که میان شهره و دیگرانی که مقابلش موضع می گیرند و در این رمان جریان دارد نتیجه رفتارهای رادیکالی و متعصبانه و به دور از عقلانیت است در محیط سنتی شهری که دختر ورزشکارش چون اجازه پدر را برای خروج از کشور ندارد معتاد به کراک می شود و در خیابان ها گدایی می کند. ( خرده روایت فریبا ....) و در جامعه ای که حق حضانت فرزند به سختی به مادر می رسد زن مطلقه اش در اوج جوانی حمایت خانواده را نه تنها ندارد که با سرزنش های پدر و یک روحیه متزلزل می شکند و اقدام به خودکشی می کند ولو چند بارش نافرجام باشد نهایتا موفق می شود (خرده روایت محبوبه ....)اما اینجا مایلم نگاهی متفاوت و از منظری دیگر به این رمان داشته باشم . هر رمان بخشی از سفر زندگی قهرمان و شخصیت هایش را بیان می کند . سفر زندگی امری است که زنانه و مردانه دارد مرد باید جنگجویی کند تا به جامعه اثبات کند که مرد است؛ زن چنانکه هست، نیازی به اثبات ندارد مگر اینکه آلوده به افراط انرژی مردانه شده باشد (جنگجویی، تسلط بر طبیعت....) و این آلودگی از جامعه ایی مرد سالار نشئت می گیرد. هنگامی که یک زن به گونه ای می جنگد که مورد پذیرش جامعه مردانه قرار بگیرد احتمالا در جایگاه همکار موفق می شود اما این زن باید بداند شانس دیگری را از دست می دهد مردان دیگر او را در جایگاه معشوق نمی بینند دختر امروزی از این تعارض چه رنج ها که نمی برد برای همین است که در صفحه 21 شهره از نیازش به بودن مردی در زندگی اش می گوید که با صدای مردانه صدایش کند و بگوید بیا ناهار بخور.حکایت شهره در این رمان حکایت زنانی است که برای رسیدن به استقلال، برای به رسمیت شناخته شدن نیاز به رفتارهای مقتدرانه دارند و خطای راهبردی آنان هم از این جا شکل می گیرد آن خطا افتادن در ورطه رفتارهای مردانه و گاهی اصلا تبدیل شدن به یک مرد است غافل از اینکه اقتدار یک زن مؤلفه هایی کاملا زنانه دارد و صد البته که اگر زنی بتواند پنجری اتومبیلش را خودش بگیرد و ماشینش را خودش ببرد سر چاله تعویض روغنی خیلی هم خوب است اما حس غرور را باید از رفتارهای دیگر به دست بیاورد تا شخصیت متوازن و متعادلی داشته باشد.بحث مفصل و پر مخاطره ای است خلاصه اش این است که زن حین جنگجویی و مبارزه اش خودش و بدنش سایر نقش هایش مثل مادر ، همسر و دختر خانواده بودن را قربانی نکند. چنان که شهره این قصه کرد خواننده این متن را ارجاع می دهم به صفحه 48 موقعیتی که شهره در مواجهه با فرهاد به جای مقنعه از روسری استفاده کرده است از آرایشش به رنگ مالی تعبیر می کند که روی صورتش سنگینی می کنددر جای جای این رمان شهره از یک زن در درونش می گوید زنی که مدام توسط شهره سرکوب می شود حتی اجازه نمی دهد اشک هایش بریزند.زن متجدد با انکار حقیقی ترین بخش وجودش به استقلال خود تحقق بخشیده است منتهی این استقلال او را تنها یا حتی تنهاتر کرده است.شهره زن جنگجو و تنهای این قصه است.این یادداداشت اولین بار در سال اسفند سال 1396 منتشر شده است.