فکر کن یک ماشین زمان داری و می‌تونی برگردی به عقب و قبل از یکی از حوادث زندگیت یه بیمه بخری. اون اتفاق رو به شکل طنز برامون تعریف کن.

مدرسه بچه ها تعطیل شده و سوژه این روزها کجا بریم وچکار کنیم خانواده است. عیال یک پیشنهاد داد و پسر بزرگم ایده دیگری، پسر کوچیکه هم بعد هر پیشنهادی، با یک هورا به همه تصمیم ها رأی مثبت میده.سرجمع تصمیم خانواده، رفتن به یکی از شهرستان های جنوبی شد که خاله بچه ها آن جا سکونت دارد و البته باجناق من، چه می شود کرد! همیشه خاله ازعمه بهتر بوده، و دایی هم ازعمو بهتر، از همه بهترهم، یک بابای همیشه موافق! حتما به خانم بچه ها خوش خواهد گذشت، اما خدا به داد من برسد با هشت ساعت رانندگی در جاده های معلوم الحال آن جا؛ نقشه رو چک کردم؛ واااویــلا ازجاده، چه پیچ تابی و چه فراز وفرودی!بیچاره ماشین من! افکارم درست مثل همون جاده پر پیچ وخم، درهم گره خورده وهزارامــا واگــر خواب از چشمم گرفته؛ اگر تصادف کنم چی؟ اگر دزد به من بزنه چی؟ واگــرمگــرهای پشت هم بیچاره ام کرده!خانمم شروع کرد به جمع کردن چمدان و بچه ها هم برای خودشان مشغول طراحی برای تعطیلات؛ من مانده ام تنها با دل آشوبه خطرات پیش رو که البته سایرین به آن اصلا اهمیت نمی دهند!دوستی دارم که در این گونه مواقع می گوید :(با توکل برخدا زانوی اشتر ببند.) که الان این جمله اش سخت به کارم می آیـد.همه خوابیدند وساعت از دوازده گذشته ولی من دست به گوشی شدم و شروع کردم به جستجو در اینترنت برای یافتن محکم کاری های سفر و یک ایده ناب سر راهم گذاشته شد؛ بعــلـه! چه بهتر از یک بیمه بدنه که البته تا حالا نداشتم! ولی افسوس که نیمه شبه و دستم از همه جا کوتاه...ناگهان در نتایج جستجوی گوگل، نام چهار حرفی عجیبی رو دیدم؛ بله، (ازکـی)! با چند سایت دیگر هم ازکی را مقایسه کردم؛ قیمت ها مناسبند. با تیرآخر تصمیمم قطعی می شود و آن، یک تخفیف ناب در خرید بیمه از سایت ازکی است؛ سریع دست به کار شدم... و تا صبح تخت خوابیدم.ساعت شده هفت صبح و استارت را می زنم؛ همه سوار شدند تا بریم به سوی مقصد؛ خدا رو شکر کسی به حرکت لاکپشتی ام ایراد نمی گیرد؛ راه هشت ساعته را حدود ده ساعته رسیدم! دیروقت است، بیچاره خواهرخانم و باجناقم تا آن ساعت شب برای ما بیدار ماندند.قرار شد صبح به یکی از مناطق اطراف شهر بریم. صبحانه خوردیم و حرکت به سوی اولین روز سفر. باجناقم به عنوان راهنما جلو حرکت کرد و من پشت سر، نمی شود به او رسید! ماشینش به سختی در جاده دیده می شود؛ با این حال بچه ها در ماشین عروسی گرفته اند و از حال من بی خبرند که ناگهان خودرو باجناقم از دید ناپدید شد، مجبور شدم بعد طی مسافتی کنار جاده بایستم؛ به اطراف نگاه می کنم؛ شاید پیدایش کنم، راه انحرافی را در پشت سرم می بینم که از سمت راست جاده خارج شده و ماشین باجناق عزیز با فاصله زیادی در آن جا دیده می شود. انگار متوجه مشکل من شده است و توقف کرده. حالا خدایا چه کار کنم در این جاده خلوت؟بعد از کنار آمدن با وجدانم! تصمیم به دنده عقب در جاده را گرفتم. آینه ها را به دقت چک کردم، خدا را شکر در آن جاده کسی غیر خدا و خانواده ام شاهد دنده عقب من نیست.ناگهان صدایی از عقب خودرو آمد؛ صدایی که همراه شکستن چیزی هست و ماشین ایستاد؛ من هم دل نازک، انگار قلبم ترک برداشت، فکر کنم به دست انداز جاده خوردم، اشکال ندارد؛ کمی گاز می دهم، ولی خودرو قشنگم حرکت نمی کـند! هر چه آینه ها و اطراف را چک می کنم هیچ چیزی نیست!صدای جشن و سروصدای بچه ها هم خاموش شد. ناچارم پیاده شوم، اطراف خودرو که خبری نیست؛ هر چه هست ازعقب خوردو است. ناگهان چشمم به چیز عجیبی خورد! تعجب کنم یا ناراحت شوم؟ همه خانواده داخل ماشین منتظرند؛ عروسی را داخل ماشین ادامه دهند یا فاز عزا بگیرند.اتفاق نادری پیش آمده که بخاطر آن چراغ و سپر سمت شاگرد از عقب کاملا جمع شده و تکه های چراغ عقب بر زمین ریخته است. روز اول سفر با این حادثه کاملا به هم ریخت.بچه ها می پرسند: " بابا چی شده؟ نمی خوای حرکت کنیم؟ " آن ها را دعوت به تماشای صحنه می کنم، اول همه می خندند؛ عامل حادثه یکی از علائم کنار جاده بود که تابلو آن جدا شده و تنها میله آن برجا مانده است! بلـه، آن میله کاملا در نقطه کور خودرو قرار گرفته و عقب ماشین را به وضع مضحکی درآورده است.سوژه خنده شدم اما حساب هزینه تعمیر و قطعات لازم، خنده را از لب همه گرفت. در ادامه مسیر باجناق عزیز که خدا از دل او خبردار است، مرا به یک تعمیر گاه هدایت کرد. تعمیرکار که وضع من وماشین را عین هم دید، مرا دلداری داد که عیب ندارد! خدا را شکر که کسی کاری نشده ولی وقتی هزینه را گفت، واقعا داشت کسی کاری می شد!من بیچاره عرق سردی بر پیشانیم نشست و باجناقم پیروزمندانه گفت: " نگران نباش! من با اوستا حساب دارم، برق از کله ام پرید؛ در همین احوال کم کم لبخندی بر لبم نقش بست که بخاطر یادآوری شب قبل از حرکت بود.با رو کردن بیمه بدنه گفتم: "بـلـه، حادثه برای همه پیش می آید" خدا را شکر در این زمانه تکنولوژی پیشرفت کرده و من قبل از حرکت، ماشین را به صورت آنلاین بیمه بدنه کرده ام. استادکار و باجناقم که انگار کمی شل شده بودند، خودشان را جمع وجور کردند و پرسیدند:" اگر می شود برای ما هم در ثبت بیمه بدنه کمک کن. گفتم: می تونید "بسپریدش به ازکی" که تعجب در چشمانشون موج زد! وقتی شرایط ثبت خرید انواع بیمه درسایت ازکی را شرح دادم، خنده موذیانه ای بر لبان باجناقم نقش بست؛ به نظرم شرایط بیمه عمر را برای یکی از اطرافیانش در نظر گرفته بود!با خود فکر کردم من که بخیل نیستم! بگذار همه مردم از این شرایط و خدمات سایت ازکـی برخودار شوند؛ خدا چه می دانـد؟ شاید ماشین باجناقم از روبرو به جایی خورد و بیمه لازم شــد!...#بسپرش_به_ازکینویسنده: امیربهرام رمضان زاده