درمان میگرن

میگرن یک اختلال سردرد اولیه است که با حملات مکرر مشخص می شود. استامینوفن، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، تریپتان ها، داروهای ضد استفراغ، آلکالوئیدهای ارگوت و مسکن های ترکیبی شواهدی از اثربخشی آنها در درمان میگرن دارند. استامینوفن و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خط اول درمان برای میگرن های خفیف تا متوسط ​​هستند، در حالی که تریپتان ها درمان های خط اول برای میگرن های متوسط ​​تا شدید هستند. اگرچه تریپتان ها موثر هستند، اما ممکن است گران باشند. سایر داروها مانند دی هیدروارگوتامین و داروهای ضد استفراغ برای استفاده به عنوان درمان خط دوم یا سوم برای بیماران منتخب یا کسانی که میگرن مقاوم دارند توصیه می شود. خواص دارویی، اثرات نامطلوب بالقوه، هزینه، و راه های تجویز به طور گسترده ای متفاوت است، و اجازه می دهد تا درمان بر اساس الگوی و شدت حملات فردی شود. چندین اصل درمانی، از جمله مصرف دارو در اوایل حمله و استفاده از رویکرد درمانی طبقه بندی شده، می تواند به اطمینان از مقرون به صرفه بودن درمان میگرن کمک کند.میگرن یک اختلال سردرد اولیه است که با حملات مکرر مشخص می شود. طبق داده‌های سال 2009، تقریباً 44.5 میلیون بزرگسال ایالات متحده (18 تا 26 درصد از زنان و 6 تا 9 درصد از مردان) میگرن را تجربه کرده‌اند. هزینه های کاهش بهره وری و کاهش کیفیت زندگی به طور قابل توجهی بالاتر است. بیش از نیمی از میگرن ها در مراقبت های اولیه درمان می شوند و آنها چهارمین علت شایع مراجعه به بخش اورژانس هستند.منبع :سایت افپقطعا شما نیز گاهی دچار سردرد های حاد یا میگرن شده اید. اما سردرد هایی که با نبض سر، حالت تهوع و سرگیجه همراه است برای تمامی افراد رخ نمی دهد.اغلب این افراد با داشتن علائم فوق الذکر از فعالیت های روزمره دست کشیده اند و ترجیح داده اندتا چندین ساعت را با چشمان بسته دراز بکشند. این درد ها گاها موجب فشار بر چشم ها شده و حتی تابش نور به آن ها منجر به تشدید شدن درد خواهد شد.شاید وقت آن رسیده است که دستمال از سرتان بردارید و یک بار به طور جدی به درمان سردرد های مزمن که با نام میگرن شناخته می شوند فکر کنید.میگرن یک بیماری شایع عصبی است که باعث درد شدید می‌شود و احساس تپش در یک طرف سر ممکن است چندین ساعت طول بکشد و ممکن است تا چند روز ادامه یابد. معمولا شامل سردردی همراه با حالت تهوع است. استفراغ، حساسیت به نور، بو یا صدا، سرگیجه، اختلالات بینایی و سوزن سوزن شدن یا بی حسی صورت، دست ها یا پاها.در صورتی که این سردردها دو مورد از علائم زیر را داشته باشند، فرد دچار میگرن بوده که باید برای درمان خود به پزشک مغز و اعصاب مراجعه نمایید:سردرد او به صورت یک طرفه باشد.هنگام سردرد، شدت آن به صورت دردهای ضربان دار باشد.این سردردها همراه با حالت تهوع و استفراع باشد.دردها شدید و به صورت مکرر باشد.هنگام سردرد فرد دچار ترس از نو یا ترس از صدا شود.منبع :میگرن (دکتر رضا سنجری )مقدمهمیگرن یک اختلال اپیزودیک رایج است که مشخصه آن سردرد ناتوان کننده است که عموماً با حالت تهوع و/یا حساسیت به نور و صدا همراه است. درمان حاد میگرن در بزرگسالان در اینجا مرور می شود. درمان پیشگیرانه میگرن در بزرگسالان به طور جداگانه مورد بحث قرار می گیرد. (به "درمان پیشگیرانه میگرن اپیزودیک در بزرگسالان" مراجعه کنید.)پاتوفیزیولوژی، تظاهرات بالینی و تشخیص میگرن نیز به طور جداگانه مورد بحث قرار می گیرد. (به پاتوفیزیولوژی، تظاهرات بالینی و تشخیص میگرن در بزرگسالان مراجعه کنید.)رویکرد به درماندرمان سقط‌کننده (علامت‌دار) میگرن از استفاده از مسکن‌های ساده مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) یا استامینوفن تا تریپتان‌ها، ضد استفراغ‌ها، آنتاگونیست‌های پپتید مرتبط با ژن کلسی‌تونین (CGRP)، لاسمیدیتان و دی هیدروارگوتامین را شامل می‌شود. دستگاه‌های تعدیل‌کننده عصبی غیرتهاجمی معمولاً برای بیمارانی که به درمان‌های دارویی پاسخ نمی‌دهند یا تحمل نمی‌کنند و کسانی که می‌خواهند از داروها اجتناب کنند استفاده می‌شود.درمان های سقط جنین معمولاً اگر در اوایل دوره سردرد انجام شوند مؤثرتر هستند. یک دوز بزرگ منفرد نسبت به دوزهای کوچک تکراری بهتر عمل می کند. برای برخی از بیماران، داروهای خوراکی به دلیل جذب ضعیف ثانویه به استاز معده و استفراغ ناشی از میگرن کمتر مؤثر هستند.توصیه های کلی برای درمان میگرن حاد شامل موارد زیر است [1-3]:●به مبتلایان به میگرن در مورد وضعیت و درمان آن آموزش دهید و آنها را تشویق کنید تا در مدیریت خود مشارکت کنند.● برای بیماران مبتلا به میگرن شدیدتر و در کسانی که سردردشان به NSAID ها یا مسکن های ترکیبی پاسخ ضعیفی می دهد، از عوامل اختصاصی میگرن (مانند تریپتان ها، آنتاگونیست های CGRP، لاسمیدیتان، دی هیدروارگوتامین) استفاده کنید.●برای بیمارانی که میگرن آنها زودهنگام با حالت تهوع یا استفراغ قابل توجه ظاهر می شود، یک راه مصرف غیر خوراکی انتخاب کنید.●یک داروی نجات خود تجویز شده برای بیماران مبتلا به میگرن شدید که به درمان های دیگر به خوبی پاسخ نمی دهند، در نظر بگیرید.●با آموزش بیماران در مورد خطر و استفاده از داروهای پیشگیرانه در بیماران مبتلا به سردرد مکرر از سردرد ناشی از مصرف بیش از حد دارو محافظت کنید. (به «سردرد ناشی از مصرف بیش از حد دارو: علت، ویژگی‌های بالینی و تشخیص» و «درمان پیشگیرانه میگرن اپیزودیک در بزرگسالان» مراجعه کنید.)استفاده زودهنگام از داروهای خاص میگرن برای حملات شدید بهترین نتایج را در یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده بر روی 835 بزرگسال مبتلا به میگرن ارائه کرد که این استراتژی ها را مقایسه کرد [4]. یک گروه (مراقبت مرحله ای در حملات) آسپرین (800 تا 1000 میلی گرم) به همراه متوکلوپرامید (20 میلی گرم) را به عنوان درمان اولیه برای همه حملات دریافت کردند. بیمارانی که پس از دو ساعت در هر حمله به درمان پاسخ ندادند، درمان را به زولمیتریپتان (2.5 میلی گرم) افزایش دادند. گروه دوم (مراقبت در حملات) درمان اولیه با آسپرین (800 تا 1000 میلی گرم) به همراه متوکلوپرامید (10 میلی گرم) را دریافت کردند. بیمارانی که در حداقل دو حمله از سه حمله اول پاسخ ندادند، برای سه حمله بعدی به زولمیتریپتان (2.5 میلی گرم) تغییر دادند. در گروه سوم (مراقبت طبقه بندی شده)، بیماران مبتلا به سردرد خفیف با آسپرین به همراه متوکلوپرامید درمان شدند، در حالی که آنهایی که سردردهای شدیدتر داشتند با زولمیتریپتان درمان شدند. دو گروه آخر به طور قابل توجهی نتایج بهتری نسبت به گروه اول داشتند که بر اساس پاسخ سردرد و زمان ناتوانی اندازه‌گیری شد، اگرچه بیماران گروه طبقه‌بندی شده بیشترین تعداد عوارض جانبی را داشتند.رویکرد دارویی به میگرن عمدتاً بر اساس شدت حملات، وجود تهوع و استفراغ همراه، محل درمان (سرپایی یا مرکز مراقبت پزشکی) و عوامل خاص بیمار، مانند وجود عوامل خطر عروقی و دارو است. ترجیح.حملات خفیف تا متوسط ​​- برای حملات خفیف تا متوسط ​​میگرنی که با استفراغ یا حالت تهوع شدید همراه نیستند، مسکن‌های ساده (NSAIDs، استامینوفن) یا مسکن‌های ترکیبی اغلب ابتدا امتحان می‌شوند، زیرا می‌توانند مؤثر باشند و نسبت به عوامل اختصاصی میگرن ارزان‌تر هستند [5. 6]. برای حملاتی که به مسکن ها پاسخ نمی دهند، به نظر می رسد استفاده ترکیبی از یک NSAID با یک تریپتان موثرتر از استفاده از هر یک از گروه های دارویی به تنهایی باشد. هنگامی که حملات خفیف تا متوسط ​​با حالت تهوع یا استفراغ شدید همراه باشد، می توان از یک داروی ضد استفراغ خوراکی یا مقعدی همراه با مسکن های ساده یا ترکیبی استفاده کرد. (به «مسکن‌های ساده» در زیر و «تریپتان‌ها» در زیر و «تریپتان‌ها با NSAID» در زیر و «ضد استفراغ» در زیر مراجعه کنید.)حملات متوسط ​​تا شدید - برای حملات متوسط ​​تا شدید میگرنی که با استفراغ یا حالت تهوع شدید همراه نیستند، داروهای خوراکی مخصوص میگرن خط اول هستند، از جمله تریپتان های خوراکی و ترکیب سوماتریپتان-ناپروکسن [5،6]. برای کسانی که منع مصرف دارند یا تریپتان ها را تحمل نمی کنند، یک آنتاگونیست پپتید مرتبط با ژن کلسی تونین (CGRP) یا لاسمیدیتان ممکن است موثر باشد. هنگامی که با استفراغ یا حالت تهوع شدید پیچیده می شود، حملات میگرنی شدید را می توان با یک داروی ضد استفراغ یا داروهای غیر خوراکی مخصوص میگرن از جمله سوماتریپتان زیر جلدی، سومات بینی درمان کرد.منبع :درمان میگرن