من زیبا نیستم!!

به نام خدای رنگین کماننویسنده: روانشناس زهرا رضایی(داستانها تلفیقی از تجربیات کاری سالهای مشاوره، خلاصه کتابها ومقالات به روز و تخصصی روانشناسی و سبک های درمانی متعدد و آموزش های تکنیکهای درمانی است)?"امیدوارم بهترین تاثیر رو روی زندگی شما داشته باشه وشروع معجزه ی تغییر زندگیتون باشه"فروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)دائما از بدنم ایراد میگیرم و اصلا ازش راضی نیستم!!!موثر در بالا بردن اعتماد به نفس در افراد و واقع نگری در ایده آل های زیبایی از خود و شناخت اختلال بد شکلی بدن و درمان آن)BDD(روز اولی بود که به اجبار و اصرار خانواده و دوستام کلاس رقص میرفتمتو اون فضا گیج و مبهوت بودم حس میکردم من کجا، این جا کجامن که راه رفتن معمولی خودمم صد دفعه تحلیل میکنم و ازش ایراد میگیرمدیگه ببین از رقصیدنم میخوام چند صدتا ایراد در بیارمکامل حس میکردم من یه وصله ی ناجورم اون وسطبدجوری فکرایی که همیشه تو جمع میاد سراغم، داشتن مغزمو میخوردن و اذیتم میکردنفکر اینکه الان همه دارن میگن عجب هیکل افتضاحی، عجب چهره ی پر ایرادی داره این دخترچقدر تیپش چیپه، چقدر ....نمیدونم شایدم توهم زده بودم و فقط حس من این بودچون راستش اصلا دیگران کاری به کار من نداشتن، هر کسی مشغول کار خودش بود فوقش با یه لبخندی از کنارم رد میشدناین من بودم که درونم همیشه جنگی به پا بودخودم ، خودم رو زمین میزدم و شکست میدادمچشمم به دخترای دیگه می افتاد تعجب میکردممیدیدم که چقدر راحت و بدون اینکه معذب باشن و یا خجالت بکشن که هیکلشون رو دیگران میبینن، نکنه تحلیل کنن و ایراد بگیرنراحت و بی توجه به دیگران میخندیدن و با دوستاشون حرف میزدن و شیطنت میکردننمیدونم من چرا انقدر معذب بودم و دقیقا حس کسی رو داشتم که صد تا دوربین روش زوم کردهو همه دارن نگاهش میکننواقعا نمیتونم از هیچ موقعیتی که همه خوش میگذرونن و کلی حال میکنن، لذت ببرمذهنم نمیذارهمثل چوب خشک یه گوشه ی سالن منتظراومدن مربی رقص وایساده بودممنتظر بودم تا بیاد که ببینم میخوام چه گلی به سرم بگیرمآخه من که روم نمیشد پیش این همه آدم برقصم یا عشوه بریزمکلا از این کارها و بقیه ی کارهای دخترونه متنفر بودم ولی دیگه مجبور بودم بیام و اومدمبا اینکه نسبتا من پوشیده ترین لباس ممکن رو تنم کرده بودمباز انگار داشتم آب میشدم از خجالت!!به دخترهای دیگه نگاه میکردم و با خودم میگفتمدیوااانه نگاهشون کن، ببین که چه راحت با تاپ و شلوارک یا تاپ و دامنه های کوتاه راحت برای خودشون میچرخن و تمرین رقص میکنن!!از وقتی یادم میاد خجالتی بودم از اینکه بدنم معلوم باشه خجالت میکشیدمهر روز ساعتها بدون اینکه اصلا متوجه باشم تو هر جایی دستشویی ، حمام ، سر کلاس درس، تو اتاقم، پشت فرمون، وقتی دارم فیلم میبینم یا آشپزی میکنم?همه جا، هر لحظهتو فکر فرو میرم و به عیب های چهره و بدنم فکر میکنمنمیتونم این فکرهارو کنترل کنم همین طور تو سرم میان و میرنوقتی کسی ازم تعریف میکنه که چقدر خوشگلی یا خوش هیکلی با تمام وجودم، حس مسخره شدن پیدا میکنم و مطمئنم داره دستم میندازهبه هیچ وجه نمیتونم باورش کنمیا انقدر عصبی یا کلافه میشم که به زور خودمو کنترل میکنم که طرف چیزی از حالم نفهمهبعضی اوقات این فکرها به قدری عصبیم میکنه که من رو از کارو زندگیم میندازهنه میتونم برای کار پیدا کردن جدی اقدام کنم و تخصص هایی که دارم رو تبلیغ کنم و یا نشون بدم، نه میتونم به موقعیتهای ازدواجم جواب بدم، نه میتونم مهمونی برمهر کاری که نیازمند دیده شدنه برای من مثل کابوس میمونهخلاصه که رسما فلجم کردهتو مهمونیها دائما فکر میکنم آدمها سرتا پای منو دارن تحلیل میکنن و از عیبهای من صحبت میکننکافیه نشونه ای مثل یه لبخندی، نگاهی، پچ پچی رو حس کنمقطعا مطمئن میشم فکرهام درست بود و لحظه شماری میکنم مهمونی و جشن تموم بشه و من برگردم تو خونه ام و اتاقم و به خلوتم ....برای کار هر جایی میرم فکر میکنم با دیدن من چه واکنشی نشون میدن؟حتما میگن این دختر خجالت نمیکشه با این قیافه و هیکل انتظار کار پیدا کردن هم دارهچند جا رفتم ولی بهانه ی عدم سابقه ی کار و مهارت کافی رو آوردنمن که میدونم اگه خوشگل بودم حتما پذیرفته میشدمنمیدونم شایدم واقعا راست میگفتن و من الکی هر چیز بی ربط و با ربطی رو به عیب های چهره و هیکلم ربط میدماین فکرا همه چیزم رو مختل کردهازدواجم که هیچ، اصلا در موردش صحبت نکنم بهترهاصلا وحشت دارم با پسری رو به رو بشم، فکر اینکه الان داره پیش خودش چی میگه دیوونه ام میکنهکافیه برخوردش تو جلسه ی آشنایی دودل باشه و یا با تردید صحبت کنه یا تو خواستگاری های رسمی جلسه ی اول بیان و دیگه پیگیری نکننواقعا نابود میشمهر چی خانواده ام میگن، بهتر که ادامه ندادنمورد خاصی هم نبودن، لیاقت تو بیشتر از این حرفهاساصلا بهتر که پیگیری نکردن ، دوباره میومدن هم جواب ما منفی بودتو مغزم نمیره که نمیرههر نوع طرد شدنی برام حکم مرگ رو دارهبعدا صد دفعه خدارو شکر میکنم که چه رحمی کرد و نشد هاولی اون لحظه انگار مغزم کار نمیکنهبه خاطر همینه حالمه که خیلی وقته آب پاکی رو ریختم رو دست خانواده امکه حق ندارید دیگه هیچ خواستگاری رو خونه راه بدینمامانم خیلی پیگیر شد که چی شده عاشق شدی؟؟طرف گفته فعلا آمادگی اومدن جلو رو ندارهاین دیگه کودتا کردن نداره مثل بچه ی آدم بگو من یکی رو دوست دارمدیگه این اداها و تحریم خواستگار کردن هات چیه؟؟آخه چی بگم به مامانمچی بگم بهش!!?فروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)بگم از چهره ام ، هیکلم ، نحوه ی حرف زدنم، قدم، فرم صورتمهمه چیزم بدم میاد و ناراضی ام!!میدونم بشنوه دیوونه میشه و طبق معمول میگه خاک بر سرت که تو انقدر کج فکرو بی لیاقت و ناشکر و قدر نشناسی!!!همیشه به من میگه مرض تو اینکه خوشی زده زیر دلت همین و بس!!نمیدونم شایدم راست میگفتچون هر کسی که این دردمو شنیده شروع میکنه به نصیحت منکه پریسا خول نباش این حرفها چیه تو همه چیزت عالی نباشه حداقل متوسط هستخیلی ها حسرت داشتن چهره و هیکل تورو دارنتو همه چیزت نرماله، چرا داری زندگیتو نابود میکنی و ....شایدم من بدنم رو متفاوت از دیگران میدیدم ولی مطمئن بودم که اونی که من میدیدم واقعیت بود نه اونی که اونها میدیدن و میگفتنهیچ کس نمیتونه بفهمه این حسها و فکرهای من چقدر واقعیه و چقدر عذاب آورهمن از خدامه از این فکرها و باورهام خلاص بشم چه کنم که نمیتونمفکر میکردم اگر دائما به ظاهرم برسم بهترین کرمها و گرونترین ماسک ها رو استفاده کنم حالم بهتر میشهولی هیچ تاثیری نداشتحتی عمل های زیبایی هم که کردم جز یه مدت کوتاه ، حالم روخوب نگه نداشتبازم از چند وقت بعدش هر لحظه فکر میکردم چی کار کنم خوشگل بشم یا از هیکلم راضی بشمبا خرج کردن اون همه پول و شنیدن اون همه غر و سرزنش از خانواده ام که تو از شکم سیری افتادی به جون صورت و بدنتباز اونی که میخواستم نشد که نشداضطراب بالام هم شرایطم رو بدتر و بدتر میکرد و باعث تغییراتی تو بدن و چهره ام میشدبا ریزش موهام یا چروک زودرس پوستم و بیحالی صورتم اضطرابم بالاتر میرفت و قطعا مطمئن میشدم که دارم زشت تر میشم و افتاده بودم تو چرخه ی اضطراب و تشدید بیماریمجوری وسواس گونه تو آینه دنبال عیبهام میگشتم که داغونم کرده بودنه میتونستم نبینمشون، چون جز عیبهام چیز دیگه ای تو آینه نمیدیدمنه میتونستم بپذیرم که عیب هام چیزهای عادی ای هستنکارم شده بود یا روزی صد بار دائما به آینه نگاه میکردم یا از آینه فرار میکردم و نمیخواستم دیگه خودمو ببینم و تحلیل کنمکه بازم نمیشداین قایم موشک بازی ها زندگیمو مختل کرده بودهر کاری به فکرم میرسید انجام میدادمبعضی اوقات چند تا لباس رو هم میپوشیدم یا لباسهای گشاد میپوشیدم که فرم بدنم دیده نشهآرایش غلیظ و گریم های تخصصی میکردم تا عیبهایی که رو مخم بودن رو کامل بپوشونمهر کاری میکردم تا دیگران ظاهرم رو تایید کنناز پول اضافی دادن به لباس های مارک و برند و تلاش کردنم برای پیدا کردن لباس ها تیپ های چشمگیرتا صرف وقتهای طولانی برای پیدا کردن و وقت گذاشتن تو این سالن و اون سالن زیبایی!!که همه منو خاص ببینن و خوششون بیاد و تعریف کننیا میرفتم باشگاه و یا تو خونه تمرینهای بدنسازی سختی میکردمنه اینکه لذت ببرم و به فکر سلامتیم باشم نهفقط و فقط به خاطر ینکه حسابی رو فرم و بی نقص باشممخصوصا رو بعضی اندام هام حسابی تمرینهای سخت میکردم تا بی نقص باشنفرم باسن برزیلی، فرم سینه ی خاص و از این حرفهامدام بدنمو با انگشتام چک میکردم که مشکلی دارن ندارناندازشون، حالتشون خوبه؟ولی باز اضطرابم کم نمیشد که هیچ لامصب هر روز بیشترم میشدخیلی اوقات هم ناخواسته یا از روی استرس پوست دستهام رو یا حتی موها رو میکندمهمین کارها دوباره ترسم رو از زشت بودن و زشت شدن، بیشترو بیشتر میکرددائما خودمو وزن میکردممدام فکر میکردم هنوز با اون چیزی که تو ذهنم و ایده آلمه خیلی فاصله دارم!!نمیدونم چرا ولی ناخودآگاه دائما در حال مقایسه ی اجزا چهره ام ، فرم صورتم، حالت و جنس موهام ، اندامم با دخترها و زنها خاص، بازیگرا ، مدل ها بودمنمیتونستم بیخیالشون بشم به کارهام برسمحتما ساعتهایی از هر روز من اختصاص داشت به دیدن مجلات و پیج ها و کانالهایی پر از عکسهای تبلیغات محصولات زیبایی و مدل هامهمتر از همه ضرورت شبیه بودن به اونها برای خوشبخت بودنم!!!همین معیار های مصنوعی و ایده آل گرایانه باعث شده بود، هر زمان جلو آینه میرفتم و بدنم رو نگاه میکردمخودم رو خیلی دور از اون ایده آلم میدیدم و دلم بدجوری میگرفتکلی عدم توازن ، کج و کولگی، بی تناسبی دستام با پاها رو تو آینه میدیدمعدم تناسب اجزای صورتم باهم ، بدریخت بودن فرم بینی منکوچک بودن های بعضی جاهای بدنم عذابم میداداصلا جز اینها چیز دیگه ای نمیدیدم?فروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)خدایا چرا من باید انقدر پر نقص و کج و ماوج باشماز هیچیم راضی نیستم نه پوستم اونیه که دوست دارم ، نه حالت و جنس موهام جذابه، نه فرم چونه ام با صورتم میخونهنه حالت چشمام رو وست دارم، بینی هم که نگم برات با وجود عملی هم که کردم بازم به نظرم افتضااااحهکلا هیچیم به هیچیم ربط ندارهاز هیچیم راضی نیستمحتی اندام تناسلیماصلا حالم بهم میخوره نگاهش میکنم، چه برسه با این وضعیت بتونم با کسی رابطه جنسی داشته باشماین بزرگترین وحشت زندگیمهاگر همسرم بدنم رو ببینه واکنشش چیه؟؟هیچوقت نمیذارم این اتفاق بیافته هیچ وقتدلم میخواد تا آخر عمرمم تنها بمونماینجوری از دست وارسی های مردمو نظر دادن ها تو ذهنشونم راحت میشمبه شدت احساس شرم، گناه و تنهایی میکردمبرای فرار از اضطرابهایی که تو جمع داشتم و فکر میکردم زیر ذره بین دیگران هستمسعی کردم بیرون نرم و این راهکاری اشتباهم بدتر منو منزوی و منزوی تر کردروز به روز افسرده تر میشدم و فکرهای عجیب غریبی و گاهی خطرناک به ذهنم میومد که کارایی کنم تا خودمو آروم کنممثلا کاش برم حشیش بکشم یا مشروب بخورمخیلی اوقات خودسر داروهای آرامبخش میخوردمولی بعدش فقط ترس از اینکه نکنه اینها منو زشت تر بکنه و رو صورت و بدنم تاثیر بدی بذاره مانعم میشدبگذریم که خانواده ام اگر میفهمیدن منو میکشتندائما تو پیجها و سایتها و کلنیکهای زیبایی مختلف چرخ میزدم و میگشتمفکر میکردم که اگه تکنیک های جدید زیبایی بیشتری رو تست کنم حتما مشکلاتم حل میشهولی مگه قبلی ها حالم رو بهتر کردبعضی اوقات بی رویه می افتادم به خوردنبا اینکه میدونستم چاق بشم خود سرزنشگری هام و حالم و تصورم از بدنم بدتر میشه دست خودم نبود انگار ناخودآگاه داشتم از خودم انتقام میگرفتم پس میخوردم و میخوردمگل بود به سبزه نیز آراسته شدتازگیها خودزنی هم داشتم رو دستم بدنم خط مینداختم و بعد حالم بدتر میشد که وای زشت تر شدمگاهی فکرهای خودکشی میومد تو سرم و ساعتها بهش فکر میکردمواقعا نمیدونستم چه کنم با خودماصلا چی شد من اینطوری شدمچون مطمئن بودم کسی منو جدی نمیگیره و دردم رو نمیفهمه سمت روانشناس و درمان هم نمیرفتمتا اینکه واقعا از این وضعیت خسته شدم و دیگه به یقین رسیدم هیچکدوم از راههایی که قبلا انتخاب کردم جواب نمیدهاز طریق یکی از دوستهام با یه خانم روانشناس آشنا شدم که خیلی از تبحر و تخصصشون تعریف شنیدماولین جلسه برام خیلی سخت بودمیترسیدم از اینکه قضاوت بشم یا به خاطر حرفهام مسخره بشم یا جدی گرفته نشمولی هیچکدوم اینها نشد و من مصمم بودم که بعد این همه مدت و عذاب دادن خودمو دیگران بالاخره تصمیم گرفته بودم مشکلم رو اساسی تموم و حل کنمبعد از جز به جز تعریف کردن تمام مسائل و مشکلاتم ، باورهام، فکر و خیالهایی که عین موریانه مغز منو میخوردمشاورم ازم سئوالهایی کرد تا شرایطم براش واضح تر بشهبعد تستی که اسمش مقیاس اصلاح شده ی وسواس فکری – عملی یل – براون برای اختلال بد شکلی بدن بود رو به من دادتا تو خونه با دقت جواب بدم و برای جلسه ی بعد بیارمهمچنین پرسشنامه ی درهم آمیختگی افکار و آزمون اضطراب بک، پرسشنامه ی فراشناخت بد شکلی بدن، رو هم به من دادمنم یه زمانی که تمرکزم خوب بود با دقت تمام نشستم و به دور از چشم بقیه پرسشنامه هام رو کامل کردمآخه نمیخواستم کسی سر از کارم دربیارهچه بیماریم، چه درمانمفروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)نمیدونم شایدم بهتر بود کسایی که بهشون اعتماد داشتم بدوننشاید تو درمان شدنم کمکم می کردن، شایدم نههیچ کس نمیتونست درک کنه من چی میکشمهمه فکر میکردن بی دلیل دارم حساسیت نشون میدمدرست شدنم دست خودمه و دارم لج میکنمولی واقعا خلاص شدن از دست اون همه وسواس فکری و افسردگی و باورهای مخرب و ایده آل گرایی هام کار من نبودباید از متخصصش کمک میگرفتم تا بیش تر از این نابودم نکردهکه خدارو شکر دارم درمانم رو ادامه میدم و با همه وجودم تلاشم رو میکنم مشکلاتم بر طرف بشهالان تمام تمرکزم به جلساتمه که روند درمانم رو درست طی کنممشاورم بهم توصیه کرد که باید یه دفترچه ، تقویم رو بذارم برای تمارین نوشتاری درمانمباید تمرینهای هر جلسه رو خیلی جدی پیگیری کنم تا بتونیم به نتیجه ی لازم برسیممشاورم بهم گفت که اگر درمان رو جدی نگیرم با ادامه ی این شرایط افسردگی، انزوای اجتماعی و فوبیای اجتماعی، وسواس فکری و عملی من حاد تر هم میشه?خودمم فهمیده بودم که حالا که اولین قدم درمان که سخت ترین قدم هم بود رو برداشتم و اومدم پیش روانشناسحالا دیگه باید خیلی جدی تمام تلاشم رو واسه بقیه ی درمانم بذارمیکی از تمرینهام اینجوری بود که ، قرار شد بالای صفحه ای تمام خطاهای شناختی رو بنویسمذهن خوانی، بایدها، سیاه و سفید دیدن، پیش گویی منفی، فاجعه سازی و اغراق کردن در نتیجه ی اتفاقاتبرچسب زدن به خود دیگران، کوچک کردن و بزرگ کردن وقایعپازل چینی ذهنی یا داستان سازی ذهن، مساوی دیدن فکر با واقعیتایده آل گرایی، خطای هاله ای، فیلترهای منفی،تعمیم افراطیشخصی سازی و مربوط کردن هر چیز به خود، مقایسه های غیر منطقیاستدلالهای احساسی و بی پایه و اساس، ناتوانی در دیدن شواهد خلاف فکر خودتفکر غالب چه میشد اگر.... و بقیه ی خطاهای شناختی روبعد رو به روی تک تک اینها بنویسم من چند در صد ازاین خطاها تو فکرهام دارممثلا ذهن خوانی ۷۰ درصد، تعمیم افراطی ۴۵ درصد و....خیلی تمرین خوبی بود کمکم میکرد به باورها و فکرهام که انقدر بهشون ایمان داشتم شک کنمیه تمرین دیگه ام این بود که تو صفحه ای فکرهایی که عذابم میده رو بنویسم و رو به روش بنویسم الان کدوم خطای شناختی داره حال منو تو این فکر بد میکنهبعد چند ماه دیگه نیاز به نوشتن نبود تا فکری میومد تو سرم خودم میفهمیدم کدوم خطای شناختی داره تو مغز من خرابکاری میکنه!همیشه فکر میکردم نمیتونم کنترلی بر افکارم داشته باشم و اونها منو احاطه کردنولی از وقتی که تمرین تمرکز آگاهیم رو مرتب انجام میدمخودم میبینم که چقدر کنترلم رو فکرهای وسواس گونه ام بیشتر شدههر روز یه ساعتی میشینم ، چشمام رو میبندم ، خوب به صداهای اطرافم گوش میکنم و تفاوت هر صدارو با دقت بررسی میکنماین هم یکی دیگه از تمرین های توجه آگاهی منه که روانشناسم توصیه کردهاولش تمرین ها به نظرم بی ربط وکسل کننده میومد ولی بعد چند هفته که خودم رو مجبور کردم و انجامشون دادم نتیجه شون رو تاثیرشون رو واقعا دیدمالان نشخوارهای فکریم یا نگرانیهای بیهوده ام درباره ی اینکه نکنه زشت باشم خیلی کمتر شدهحتی دیگه مثل قبل فکرهامو جدی نمیگیرمدیگه باورشون ندارم و کلا دیگه فکر و مساوی واقعیت نمیبینمفکر فکره همین!!!?هزار تا احتمال وجود داره که ممکنه فکرامون غلط باشهپس زیادی تکیه کردن بهش و مساوی واقعیت دیدنشون اشتباهه محضهکاش زودتر میفهمیدمروشی که روانشناسم برام استفاده کرد و واقعا برام موثر بود، هیپنو تراپی شناختی رفتاری بوداین طوری درمان رو پایه ریزی میکرد که چون در این نوع درمان ها معتقدند خود تلقینی و خود هیبنوتیزمی مکرر و منفی این بیماری رو ایجاد میکنهدر این روش درمان اول از همه منو از این اتفاق هایی که تو ذهنم می افتاد آگاهم کردبعد با تمرین انقدر خودگویی های واقعی و مثبت رو تکرار میکردیم که خداروشکر بعد یه مدت عادت ذهنم از تلقینهای منفی به واقع بینی و مثبت بینی تغییر عادت دادفروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)هنوزم دوباره همون فکرا یه وقتایی میاد سراغمولی چون روشی که داشت ذهنم رو تخریب میکرد فهمیدمدیگه مثل قبل باورشون ندارم و فقط فکرهام میان و رد میشنانکار فکرهامم فهمیدن که دیگه حناشون پیش من رنگی نداره و دیگه باورشون ندارمدرمان من حدود بیست جلسه ی هفته ای یکبار طول کشیدتو این مدت روی تمام باورهایی که مثل چشمه ی سمی میجوشید و به من فکرهای منفی تلقین میکردکار کردیم و هر روز این چشمه ی لعنتی رو خشک و خشک تر کردیمشهنوز هم اون فکرهام که حالم رو خراب میکرد شیطنت میکننیه قطره های سیاهی دوباره روذهنم میپاشه ولی دیگه اثری روی من ندارهدیگه قوی تر از این حرفهام که باورشون کنم و نابود بشمسعی میکنم تا آخر عمرم تمرین های ریلکسیشن صبح و شبم رو ترک نکنمالان دیگه یه عاشقانه ی آرام با خودم دارمتو جلسات درمانی، مشاورم با توضیح روند درمان نروفیدبک اندازه ی قدرت ذهن بر سلامت و بیماری و رو کامل توضیح دادنخیلی جالب بود تو مانیتور من به چشم خودم میدیدم که با یه فکر تپش قلبم بالا میره، دستام لرزش پیدا میکنن و هورمون های اضطراب تو بدنم ترشح میشه و کلا حالم رو بد میکنمبا فکرهای مثبت و راه حل دادن در زمان مشکل و تنشحال جسم و روحم خوبه و خبری از بهم ریختگی هام نیستمشاورم کمک کرد به جای بهای زیادی دادن به کودک درونم که دائما با بی تابی و خام بودنشو والد درونم که با خواسته های ایده آل گرایانه و سرزنشگری همیشگیش نابودم کرده بودبالغ درونم رو و پرورش بدم تا تو هر شرایط تحلیل منطقی انجام بده نه احساسیراه حل مدار باشه و خلاقیاد گرفتم به جای القا های منفی و خود هیبنوتیزمی که هر روز به خودم میکردم و خبر هم نداشتم چقدر نابودگرهالقا و تلقین واقعی و مثبت داشته باشم و به جای خوراک مسموم، خوراک سالم و مثبت به ذهن و مغز و روح و روانم بدمیاد گرفتم چطور اصلاح و پاک سازی کنم، پرونده های قدیمی ذهنم روچطور پرونده های پوسیده ی گذشته رو روش مهر باطل شد بزنم و یکبار برای همیشه تو زباله دان ذهنم دفنش کنممثلا کلی خاطره از کودکی داشتم که ظاهرم مسخره میشد و من همیشه مثل این دیوونه ها میشستم صحنه به صحنه اش رو لحظه به لحظه اش رو بازسازی میکردمهمشون تموم شده بودن ولی من بیخودی تو هر لحظه ی حالم نگهشون داشته بودممنه دیوونه ناخودآگاه خاطرات تلخم رو با مرور کردنشون همیشه زنده نگه میداشتم و همون ها میشدن موریانه ی ذهنم و زندگیمو و خوشی هامو نابود میکردننمیدونم شاید واسه خودم سوهان روح درست میکردم تا باور اینکه من یک قربانی ام رو همیشه داشته باشمبهترین بهانه برای اینکه درد تغییر رو نکشم تو همون شرایط باقی بمونمنمیدونم واقعا!!?الان بعد از گذشت چند ماه و طی شدن جلسات درمان و کلی تمرین و کتاب خوندن و صحبت و تحلیل باورهام و تلاش برای تغییرشونخنده ام میگیره به چه چیزهایی با چه وسواس و دقتی توجه میکردمرفتارها و عکس العمل های دیگران رو چه جوری با ذره بین میدیدم و تحلیل میکردمچقدر توهم میزدم که همه دارن به عیبهای من فکر میکننچقدر مهمونی ها و جمع ها و رابطه هایی که میتونست حالم رو خوب کنه و بهم خوش بگذره یا اصلا تو درس و موفقیت های شغلی من موثر باشه رو بی دلیل از دست دادمازشون دوری کردم چون فکر میکردم زشتم و بهتره تو جمع نباشمدیگه یاد گرفتم که نذارم نشخوارهای فکریم تمام وقت ذهنمو مشغول کنن یا به باورها و فکرهام همیشه شک کنم که واقعی نیستنلزومی نداره همه فکرم این باشه تو هر موقعیتی الان من خوشگلم یازشتمیا الان کسی که داره منو میبینه تو فکرش چی میگهبه مرور بهم ثابت شد تو نود درصد مواقع طرف به تنها چیزی که فکر نمیکرده عیب های چهره ی منه و اتفاقا من رو هم خیلی بی عیب میدیدهجالب اینجاست بعدها یبار اتفاقی با دوستم درباره ترس از فکر اون که نکنه منو زشت ببینه صحبت میکردم فهمیدم اونم دقیقا نگران تحلیل من از چهره اش بودهفهمیدم مشکل من چقدر همه گیری داره و آدمهای زیادی درگیرش هستن که باید سریعتر تا زندگیشون رو خراب نکرده حلش کنناون روز هر دو به این کج فکریهامون خندیدیمفروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)ولی هر دومون میدونستیم پشت این خنده چقدر درد پنهان شده و هر دو چه دوران عذاب آوری رو پشت سر گذاشتیمچه موقعیت های خوب ازدواج و کار و پیشرفت رو به خاطر این باور و تاثیر وحشتناکی که رو اعتماد به نفسمون میذاشت از دست دادیماون موقع ها یقین داشتم فکر کردن به عیبهایی که به بودنشون ایمان داشتم خیلی خطر ناکه و آخرش دیوونه ام میکنهیا برعکس بعضی وقتها فکر میکردم اتفاقا مفید هم هستن باعث میشن من بی فکرانه و سبک رفتار نکنم و دقتم رو بیشتر کنمیا اگر به زشتی های خودم فکر کنم در واقعیت این زشتی ها کمتر میشه یا دیگران کمتر متوجهش میشنشاید الان این حرفها به نظرم مسخره بیاد ولی اون موقع با همه وجودم باورشون داشتمهر چی هم بیشتر از این فکرها فرار میکردم قدرتشون بیشتر میشد و من ترسم ازشون بیشتردر صورتی که بعد درمانم فهمیدم که نه خطرناک بودن نه غیر قابل کنترلنه مفید نه هیچ چیز و من خودمو باخته بودم همین!!!!پایانفروشگاه دوره های درمانی – ذهن درمانی۱ (zehndarmani1.ir)آدرس سایت www.zehndarmani1.irکانال تلگرامt.me/ZahraRezaeiPsychologyکانال روبیکا@ZahraRezaeiPsychology1پیج اینستاگرام @moshavere_ravan