خاک پای تو را به دست آرم تا از او کیمیا بیاموزم

به نام اورمزد بخشاینده بخشایشگر مهربان :)یه چنتا شعر از مولانا بخونیم...؟چه دانستم كه این سودا مرا زین سان كند مجنوندلم را دوزخی سازد دو چشمم را كند جیحونچه دانستم كه سیلابی مرا ناگاه بربایدچو كشتی ام دراندازد میان قلزم پرخونزند موجی بر آن كشتی كه تخته تخته بشكافدكه هر تخته فروریزد ز گردش‌های گوناگوننهنگی هم برآرد سر خورد آن آب دریا راچنان دریای بی‌پایان شود بی‌آب چون هامونشكافد نیز آن هامون نهنگ بحرفرسا راكشد در قعر ناگاهان به دست قهر چون قارونچو این تبدیل‌ها آمد نه هامون ماند و نه دریاچه دانم من دگر چون شد كه چون غرق است در بی‌چونچه دانم‌های بسیار است لیكن من نمی‌دانمكه خوردم از دهان بندی در آن دریا كفی افیوندزديده چون جان مي روي اندر ميان جان منسرو خرامان مني اي رونق بستان منچون مي روي بي من مرو اي جان جان بي تن مرووز چشم من بيرون مشو اي شعله تابان منهفت آسمان را بردرم وز هفت دريا بگذرمچون دلبرانه بنگري در جان سرگردان منتا آمدي اندر برم شد کفر و ايمان چاکرماي ديدن تو دين من وي روي تو ايمان منبي پا و سر کردي مرا بي خواب و خور کردي مراسرمست و خندان اندرآ اي يوسف کنعان مناز لطف تو چو جان شدم وز خويشتن پنهان شدماي هست تو پنهان شده در هستي پنهان منگل جامه در از دست تو اي چشم نرگس مست تواي شاخ ها آبست تو اي باغ بي پايان منيک لحظه داغم مي کشي يک دم به باغم مي کشيپيش چراغم مي کشي تا وا شود چشمان مناي جان پيش از جان ها وي کان پيش از کان هااي آن پيش از آن ها اي آن من اي آن منمنزلگه ما خاک ني گر تن بريزد باک نيانديشه ام افلاک ني اي وصل تو کيوان منمر اهل کشتي را لحد در بحر باشد تا ابددر آب حيوان مرگ کو اي بحر من عمان مناي بوي تو در آه من وي آه تو همراه منبر بوي شاهنشاه من شد رنگ و بو حيران منجانم چو ذره در هوا چون شد ز هر ثقلي جدابي تو چرا باشد چرا اي اصل چار ارکان مناي شه صلاح الدين من ره دان من ره بين منای فارغ از تمکين من اي برتر از امکان منحيلت رها کن عاشقا ديوانه شو ديوانه شوو اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شوهم خويش را بيگانه کن هم خانه را ويرانه کنوآنگه بيا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شورو سينه را چون سينه ها هفت آب شو از کينه هاوآنگه شراب عشق را پيمانه شو پيمانه شوبايد که جمله جان شوي تا لايق جانان شويگر سوي مستان مي روي مستانه شو مستانه شوآن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شدهآن گوش و عارض بايدت دردانه شو دردانه شوچون جان تو شد در هوا ز افسانه شيرين مافاني شو و چون عاشقان افسانه شو افسانه شوتو ليله القبري برو تا ليله القدري شويچون قدر مر ارواح را کاشانه شو کاشانه شوانديشه ات جايي رود وآنگه تو را آن جا کشدز انديشه بگذر چون قضا پيشانه شو پيشانه شوقفلي بود ميل و هوا بنهاده بر دل هاي مامفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شوبنواخت نور مصطفي آن استن حنانه راکمتر ز چوبي نيستي حنانه شو حنانه شوگويد سليمان مر تو را بشنو لسان الطير رادامي و مرغ از تو رمد رو لانه شو رو لانه شوگر چهره بنمايد صنم پر شو از او چون آينهور زلف بگشايد صنم رو شانه شو رو شانه شوتا کي دوشاخه چون رخي تا کي چو بيذق کم تکيتا کي چو فرزين کژ روي فرزانه شو فرزانه شوشکرانه دادي عشق را از تحفه ها و مال هاهل مال را خود را بده شکرانه شو شکرانه شويک مدتي ارکان بدي يک مدتي حيوان بدييک مدتي چون جان شدي جانانه شو جانانه شواي ناطقه بر بام و در تا کي روي در خانه پرنطق زبان را ترک کن بي چانه شو بي چانه شودلم مثل قدیما هوای مولانا و گاه گاه شاملو کرد:)چه حال عجیبی دارد امشب دل یارا...حال از جنس عذاب و از جنس عشق و از جنس خدا و از جنس...شعر!به یاد دارم که دبستانی بودم، شعر بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید رو زیر لب زمزمه میکردم و ناخوداگاه اشک میریختم... ای کاش و ای کاش روزی، جایی، شاید آن دنیا، مولانا را، ببینم...(موسیقی انتظار)روزی که اومدم و اینجا قول دادم که حال خودم رو خوب کنم، به قصد این بود که نتونم بزنم زیرش. و هزاران بار خداروسکر که فعلا ماه هاست سر قولم قوی و محکم هستم :)و حالا اومدم باز هم اینجا به خودم و خدام قولی بدم به امید اینکه نزنم زیرش. در طول موسیقی انتظار رفتم و بعد مدت ها نماز خوندم. نمازِ گاهِ نیمه شبم رو. اخه شنیدم تثمیمی رو که میگیری خیلی زود به صورت جسمی عملیش کن تا ذهنت مهم بودنش رو باور کنه. میگفتم، امیدوارم خدا اونقدر بهم توان بده که بتونم بهتر باشم و براش بیشتر وقت بزارم. یه ایده ای دارم.شاید باید کاملا با لذت همراهش کنم تا ازش دست نکشم. باید هر صبح با اوستای برساد حال خودمو بیارم سر جاش، هر ظهر جمعه اوستای خورشید نیایش رو با شوق و ذوق و خوراکی جات بخونم?امشب چه حال عجیبیه...:)پ ن: نمیدونم چرا لحنم هی عوض شد?