کوه سرنوشت (یک داستان از واقعیت وجودی زندگی روزمره ما انسان ها)

کوه سرنوشتیکی بود، یکی دیگه هم بود، یکی دیگه هم تازه بوداینا هر سه تاشون بودنخدا هم بود-----------------یکی سلام می کرداون یکی جواب نمی داداون یکی سلام می کرداین یکی جواب نمی دادخلاصه اینکه دلخوری اساسی بین همشون پیش اومده اومدهآخه میدونی چطور بود؛یکی ثروتمند بوداون یکی حاکم بودو این یکی هم رعیت بدبخت بیچارهخلاصهخدا هم سردرگم و به فکر فرورفته بود شدید ؟!و یه جورایی به چه کنم نکنم افتاده بود نعوذباللهاما خداس دیگه، کار براش نشد نداره« انما امره اذا قال له کن فیکون» که میگن خداست دیگهمیگه بِشو، میشه، به همین سادگیدمش گرم انصافابگذریم از این حرفا یه فکر اساسی کرد خداگفت جاشون رو عوض می کنم و خودم هم تو نقش گدا ظاهر میشمیه روز این سه تا که تو گوشه موشه های شهر می پلکیدن برخوردن به یه گدای ژنده پوش فقیر، خیلی فقیرانگشت تعجب به دهان گرفته و یکی به اون یکی نگاه کرد و این یکی به اون یکییعنی کی می تونه باشه این موقع روز ؟!؟ (سوال ذهنی هر سه تا یکی)هر سه تا کنار هم اومدن و گفتن سنگ کاغذ قیچی می کنیم ببینیم کی بره پیش این مردک و ببینه که کیهقرعه به نام اون یکی اومد که حاکم بودرفت و پرسید : تو کیستی ای مردک !فقیر بیچاره گفت: من از طرف خدا آمده ام و به دنبال گنجی بزرگ هستمخدا به من گفته است که برو در زمین، سه نفر را پیدا کن ، از هر سه نفر بخواه که با هم مرا در یافتن این گنج یاری کنند، و اگر این کار را کنند آن­ها را به کنار خود خواهم برد و به آن ها ردای آسمانی خواهم پوشاند.حاکم پرسید: برو مردک، چرت و پرت واگویه نکن.فقیر بیچاره گفت: من حرفم را زدم، کسی هم نیاد خودم میرم دنبال اون گنج. به درک اسفل السافلین که نمیاد کسی. برو به اون دو تا دوستت هم بگو شاید کسایی رو سراغ داشته باشن که بخوان بهشون این پیشنهاد رو بدن.حاکم گفت: اول اینکه اونا دوستای من نیستن، دوم اینکه من چطوری می تونم حرف ت رو باور کنم؟فقیر بیچاره گفت: من چیزی برا از دست دادن ندارم و همه چیزم شده این گنج. سه کیسه زر هم بهم داده خدا که بدم همون اول به اون سه نفری که همرام میشن. چیزی هم که از شما نمی خوام، نه پولی می خوام، نه خونه ای ، نه لباسی، نه جاه و منسب و مقامی، چرا باید کاری رو که می خوام براش تلاش کنم به شما ثابت کنم؟! چه دلیلی داره آخه. تازه تو که لباسات خوبه، حتما به این گنج احتیاج نداری. برو به زندگی ت برس. منم برم به زندگی م برسم. خدا نگهدارت باشه.فقیر بیچاره: راستی خدا سلامت رو رسوند و گفت: مواظب زمینی که برای کشت بهتون دادم باش. بین بقیه هم تقسیم کن زمین رو ! خدا نگهدارت باشه ای زرینه پوش.حاکم: واستا واستا ، میشه یه سوال دیگه هم بپرسمفقیر بیچاره: زود باش بپرس، خدا تایم بهم داده برا پیدا کردن این گنج و باید زود برم.حاکم : اِ اِ اِ ....فقیر بیچاره: مثل اینکه نمی خوای چیزی بگی، من برمحاکم: نه نه یه لحظه صبر کن تا بگم، من اگه اون دو تا رو همراه کنم با خودم میشیم سه تا، اوکیه دیگهفقیر بیچاره: تو که گفتی با اونا دوست نیستی و نمی خوای روی هم رو هم ببینید؟!حاکم: آره خب، حالا یه کاری ش می کنمفقیر بیچاره: نه نه، اینجوری نمیشه. دوز و کلک بخوای سوار کنی پته ت رو پیش خدا رو می کنمحاکم: برو بابا ، هیچی برا راست بودن حرف ش نداره بعد تهدید هم می کنه، اصلا کدوم خدا ؟! برو ببینمفقیر بیچاره: وا عجبا ! وا عجبا ! سه کیسه زر رو نمی بینی بنده خدا ، بعد تازه شم مگر خدا نمی گوید من از رگ گردن به شما نزدیک ترم، شاید اصلا خدا رو بروت واستاده باشه.حاکم: بیشین مینیم با ! خدا که اینجوری لباس نمی پوشهفقیر بیچاره: مگه خدا نگفته، مستضعفین خلیفه های خدا بر روی زمین هستند، شاید یکی از مستضعفین من باشم اصلا. تو از کجا می دونیحاکم: باشه بابا، تو گفتی و من باور کردم. اول اون سه تا کیسه زر رو بده تا بیامفقیر بیچاره: ببین اصلا یه کاری کن ای دوست من که زرینه پوشی بر عقَبَت انداخته ای. قشنگ گوش کن چی میگم ، اگه لباس هاتون رو با هم عوض کنید هر سه تاتون، می تونید بیاید با من، اینم سه کیسه زر برای هر کدام از شما به عنوان پیش پرداخت.حاکم کیسه های زر را که دید برق در چشمانش به درخشش افتاد و گفت:باشه باشه ، قبول است، چون یک فقیر از من این درخواست را کرده است قبول می کنم حتی اگر گنجی در کار نباشد.خدا پیش خود می گفت: اینان دیگر چه هستند و که هستند، حتی یک لحظه به یک قدم جلوتر از خود فکر نمی کنند، امان از این یکی هافقیر بیچاره گفت: باشد برویمابتدا به پیش آن دو یکی دیگر برویم و با آنان نیز مطرح کنیم. اگر موافق بودند بسم اللهیکی و این یکی و اون یکی با هم لباس هاشون رو عوض کردند، یکی اون یکی شد، اون یکی هم این یکی شد، این یکی هم یکی شد. خلاصه یه قر و قاطی شد که نگو.خدا پیش خود لبخندی زد و گفت : خب این درس اول، جاشون عوض شددر حین راه با هم صحبت می کردند و هر یکی چیزی در مورد لباس دیگر می گفت و یکی تعریف می کرد، اون یکی ناسزا می گفت، این یکی هم رأی ممتنع داشت معمولافقیر بیچاره چوب دستی ش را بر زمین زد و گفت: ببینید بخواید هی رجز بخونید رو هوا، نمیشه، یه کلمه دیگه بشنوم، لخت لختتون می کنم، مگه به دنبال گنج نیومدید، صبوری کنید یه کم دیگه بهش می رسیم.بالاخره به کوهی رسیدند که گنج در آن نهفته شده بودفقیر بیچاره گفت: خدا به من گفته است که در چهار جای این کوه گنج به طور مساوی تقسیم شده است، راه عبور هم که می بینید همین نوار باریک بین کوه است که می بینید، به وسط که رسیدیم، چهار مسیر باریک دیگر وجود دارد که هر کسی به آن مسیرها می رود، بعد از یک ساعت طی مسیر به گنج خواهیم رسید.دوباره همین مسیر را برخواهیم گشت.همگی قبول کردند و دعوایی بر سر اینکه کی اول بره و کی بعدش و فلان شکل گرفت که اوضاع قمر در عقربی شد. خلاصه فقیر مجبور شد سر حرف ش وای­بِسته و اونا رو لخت کنه.حالا لخت لختم نه ها ، اونجوری فکر نکنیدآره لختشون کرد، دیگه همشون عین هم بودن، نه اون یکی رعیت بود، نه اون یکی حاکم و نه اون یکی ثروتمند، همه مو به مو عین هماول یکی رفت، دوم اون یکی و سوم این یکی. آخرش هم خود فقیر رفتهمه به وسط کوه رسیدند، اما خبری از 4 مسیر دیگه نبودیک بیلاخ بزرگ نصیب همه شون شده بود و یه بیلاخ بزرگ تر این بود که فقیر هم دیگه پیداش نبود. اون داشت از بالا بهشون نگاه می کرد و به گوشه پایین سمت چپ خیره شده بود. همه متعجب که اون چجوری رفت بالا، اصلا کیه و داره به چی نگاه می کنه. هر سه یکی هر چی دور برشون رو نگاه می کردن، راه خروجی هم نمی دیدین. از ترس گرخیده بودن حسابی.نه لباس درست حسابی. سردرگم و انگشت و پا رو از تعجب به دهان گرفته بودن.اون فقیر که البته خودِ خدا بود از بالا بهشون گفت:حالا حساب کتاباتون رو با هم وا بکَنید تا راه خروج رو بهتون نشون بدم. رو به حاکم هم کرد و گفت: حالا دیدی خدا از رگ گردن به شما نزدیک تره. حواس تون نباشه خدای هر کدومتون که از رگ گردن بهتون نزدیک تره، شما رو گیر میندازه یه روزی و دیگه هم هیچ راه فراری نیست.به نتیجه برسید، خود به خود راه خروج باز میشه. به نتیجه هم نرسید تا ابد تو غار سرکردگی های بیهوده خودتون می مونیدتو ای حاکم، کسی بودی که یه لحظه خودت رو جای بقیه نمی ذاشتی و فقط به فکر جاه و مقام تو پول ت بودی ولی حالا اینجایی، هر چی آدم کشتی، الان میاد جلو چشمات، هر چی پول رشوه دادی به قاضی ات که پول مردم رو بخوری، هر چی آدم به ناحق تو زندان کردی، همه و همه الان شده این کوه که کامل دور و برت رو گرفتهتو ای ثروتمند، کسی بودی که یه ذره از مالت رو برای فقرا خرج نمی کردی و فقط می خواستی هی بهش اضاف کنی به هر قیمتی که باشه، حالا که می بینی فقیر فقیری، حتی از منم فقیرتر، هیچ کدوم از اون ثروت ها باقی نمونده برات و هیچ کمکی بهت نمی کنهو تو ای رعیت، تو هیچ کدوم از این چیزایی که اون دو تا یکی داشتن نداشتی و نخواهی داشت، ولی تو همت نداشتی که یه کلمه، یه ذره به خودت بجنبی و بخوای تغییر کنی. مگه من نگفته بودم ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم. اگر خودت می خواستی، نه ثروتمند مال تو رو برا خودش می کرد و نه حاکم همه چی ت رو ازت می گرفت حتی شخصیت و نام و هستی ت رو. تو نادانی رو انتخاب کردی و تا ابد در جبر جهالتت خواهی ماند.حالا هم برا اینکه آزادیتون رو به دست بیارید، باید با تمام چیزایی که گفتم روبرو بشید و اونا رو شکست بدید، اون وقت، راه خروج پیدا میشه. البته فقط یکی می تونه خارج بشه. کشتنی هم در کار نیست. من هم که از رگ گردن بهتون نزدیک ترم،آخه لامصبا ، شما حتی نفهمیدید که از رگ گردن به شما نزدیک تر یعنی اینکه من در درون شما هستم. کافی بود فهمش کنید و به خود بیایید. اون وقت این همه ذلیل و حقیر تو این یه وجب جا گیر نمی افتادید.خدا همون بالا موند که موند و اشک می ریخت. مدام می گفت: من از رگ گردن به شما نزدیک ترم--------------------------یکی بود، یکی هم نبودغیر از خدا مثل اینکه مُشتی یکی بودن که تو کوه سرنوشت گیر کرده بودن و انگار که هیچ کس نبود.