گفتگو با استاد 2

درود... درودبرگشتم ای وای باز این آدم عجیب... کجام عجیبه... من که چیزی نگفتم... لازم نیست حرف بزنی... شما همانی نیستید چند وقت پیش خوابتان رادیدم . اسمتان چی بود.... خواب ندیدی ، رویا بود هورموس هستم استاد هورموس... یعنی الان هم دارم رویا می بینمهورموس: بله الان هم در رویا هستی... کجا هستم. تو فضاهورموس : خونه ، زیر پتو ... اینجا محیطش به فضا می خورههمجا تاریک بود و به غیر از هورموس هیچ چیزی دیده نمی شد.هورموس : بلند شوپتو را از روی سرم کنار زدم ، خونه نبودم جای عجیبی بود. دستم را این طرف و آنطرف کردم پتو را پیدا کنم، خبری از پتو و خونه نبود. بلند شدم ایستادم زیر پایم سفت بود کم کم دوربرم روشن شد . وسط فضا بودم به هر طرف نگاه می کردم ستاره و کهکشان بود. انگار داشتم روی شیشه راه می رفتم چون زیر پایم هم ستاره و کهکشان بود. تازه یک دنباله دار هم بسرعت از زیر پایم رد شد.هورموس : الان تو فضا هستی... ممنون یعنی منو از زیر پتو آوردی فضا ؟؟؟هورموس: بله... پس به این راحتی است چرا بعضی این همه هزینه برای سفر به فضا می کنند.ناگهان زیر پای من سرد شد. روی شن سرد بودم ، اطرافم صحرا بود با تپه های کم ارتفاع.... اینجا کجاستهورموس : ماه... کره ماه ؟!!!هورموس : بله الان در سطح کره ماه هستیم.به زیر پای خودم نگاه کردم ، پا برهنه بودم. با شلوارک و زیر پیراهنی. رو به هورموس کردم و گفتم :... الان اگر با تلسکوب ما را روی ماه ببینند چه فاجعه ی میشود.هورموس : کمی راه بروچند قدمی برداشتم، شن ها نرم و سرد بودند و من چند سانتی تو سطح رمل مانند فرو می رفتم.... پس چرا جاذبه است. مگر روی ماه نیستیم.هورموس : تو رویا وضعیت فرق می کند. حال حس کن.... ولی من الان وزنی ندارم چیزی احساس نمی کنم.هورموس : زیاد حساس نشو ، خوش باش رویاست. کمی با هم قدم بزنیم.... الان ما در زمان سفر کردیم یا مکانهورموس : هیچ کدام . ما در رویا هستیم. در رویا همه چیز امکان پذیره... میشه در زمان هم سفر کنیم.هورموس : سفر در زمان بصورت رویا امکان پذیره ولی فیزیکی اصلاً امکان پذیر نیست، در کل سفر به اینده امکان ندارد چون اینده ای وجود ندارد که به ٱن سفر کنیم ،ٱینده را میشود تصور کرد ولی رفتن به اینده ی که اصلا وجود ندارد چگونه امکان پذیر است این دنیا و این کره خاکی و یا کل مجموعه منظومه شمسی به تار موی بند است و اگر اندازه ئ ٱن را در کل جهان هستی مقایسه کنیم ذره ای بیش نیستیم، هر آن امکان دارد با یک نسیم کیهانی از این منطقه برای همیشه بر چیده شویم حال اگر دچار طوفان و یا سیاه چاله ها ، کرم چاله و هزاران پدیده ناشناخته و مجهول دیگر شویم شاید در چند لحظه منظومه شمسی و یا حتی کهکشان راه شیری از فضاء پاک شود، در مورد ٱینده.... خیلی سنگین حرف می زنی در حد من حرف بزن. گذشته که می توانیم برویم.هورموس : گذشته وجود دارد و در مجهولی به نام زمان ثبت و امکان روئت ٱن بصورت فیزیکی وجود ندارد ،ما در این دنیایشناخته شده فعلی سه نوع زیست داریم .یک نوع زیست خودمان و هم نوعان و دیگران هستند که در یک قالب فیزیکی زندگی می کنند و در ابعاد زمان و مکان اسیر هستند. این خاصیت این نوع زیست است .همانطور که استاد حرف میزد من هم در حین قدم زدن شن ها را به اطراف می پاشیدم. ناگهان استاد دستم را گرفت و وارد تونلی از کهکشانها و ستاره ها شدیم که در اطراف ما مثل گردباد در هم می پیچیدند.استاد هورموس : آرام باش گوش کن . موقع نوشتن هم بنویس استاد هورموس... من که هنوز چیزی ننوشتم. اینجا کجاست.هورموس : خواهی نوشت. اینجا هم یک گرداب فضایی است ، یا کرم چاله. حالا بقیه حرف گوش کن.نوع دوم زندگی نوع سیال است . این حیات در قید مکان نیستند ولی در زمان گرفتار هستند ، سیالات زندگی زندگی نیمه نامری دارند ، مکان خاصی ندارند. در یک زمان می توانند در هر جای باشند ولی گذشته و ٱینده ندارند.نوع سوم زندگی نوع نامرئی ٱن است که نه در زمان اسیرند و نه در مکان، اینها در هر زمانی در هر جای می توانند باشند.نوع سوم زندگی نور و فرکانس است . موجودات این عالم ممکن است میلیونها یا میلیاردها از ٱن ها در یک ذره مادی ما جمع شوند ، برای آنها حجم و اندازه قابل تصور نیست . همچنین عالمیان نور در مکان و زمان متحرک هستند و شاید همه کهکشان ما ذره ئ بیش پیش انها نباشد و ما برای انها ذرهء بیش و حقیر نباشیم.... چی شد .؟! در رویا هم این سخنان سنگین را بخورد ما می دهی .هورموس : حال اگر کسی بخواهد به گذشته سفر کند ابتدا از ماده به سیال و از سیال به فرکانس تغییر ماهیت دهد. در آنصورت است که می توان به گذشته رفت ، یعنی باید نور شویم و به فرکانس های نوری تبدیل شویم تا بتوانیم گذشته را ببینیم .با جسم فیزیکی امکان پذیر نیست ، جسم فیزیکی ساختار آن رو به جلو است و عقب گرد ندارد. نمیتوان توقف و رو به عقب کرد. نمی توانیم در همین حالت فیزیکی باشیم ولی به گذشته برویم ، اگر رو به عقب حرکت کنیم ذهن ما و روح ما و هر آنچه هستیم رو به عقب حرکت خواهد کرد تا جای که بوجود آمدیم و از آن لحظه دیگر وجود نخواهیم داشت.... تا کجا می شود عقب رفت ؟هورموس : جسم فیزیکی از یک زمانی خلق شده است. شاید بتوان تا آن زمان عقب برویم ولی بعد از آن دیگر وجود نداشتیم که عقب برویم.... عجب دنیایی پیچیده ی است . پس من تا هستم به گذشته خودم می روم و قبل تولدم نمی توانم بروم.هورموس : چرا می توانی بروی . ولی دیگر خودت نیستی و دنیا را چور دیگر می بینی. مثل الانهمه چیز ناگهان به هم ریخت . نورهای عجیب و غریب از هر طرفی به طرف دیگر می رفت . همه چیز حباب شده بود بود و من هم در یک حباب در هوا معلق بودم. صدا زدم : استاد اینجا چه خبرههورموس : اینجا قبل از شروع است.... درست توضیح بده دارد حالم دگرگون می شود.اوضاع بهتر شد . آرام شدمهورموس : اینجا هنوز دنیایی برای شما خلق نشده است.... پس این همه نور و ستاره چی هستند. اینجا کجاست ؟هورموس : اینها دنیاهای دیگر هستند. با انفجار یکی از این حباب ها دنیای شما شروع می شود. اینجا سرچشمه کیهان است.... همان انفجار بزرک بزرگ.هورموس: در مورد خلقت ما خیلی چیزها ویا دقیقتر بگویم در مورد کل خلقت هیچ نمی دانیم. اصلاً نمی دانیم قبل از بودن کجا بودیم، یا این جسم فیزیکی است یا چیزی دیگر که ما را به جلو هدایت می کند. در مورد همین دنیا خیلی کم می دانیم و مجهولاتی داریم که برای آن پاسخی نداریم.... بعضی می گویند ما به آینده رفتیم، چه چیزهای دیدیم یا از آینده مسافری داشتیم.هورموس: اینکه کسی از آینده بیاید امکان پذیر است ، ما خود گذشته یک آینده هستیم و اکنون ما آینده یک گذشته هستیم . امکان رفتن به گذشته بصورت نور و فرکانس موجود است.شاید کسانی از آینده برای ما بیایند و ما الان گذشته ی ثبت شده باشیم شاید یک نوار و یک حافظه بزرگ جهانی باشیم که هر لحظه بخواهند بتوانند ما را مرور کنند . عالم خیلی پیچیده است .عجب شیر تو شیری شد نفهمیدم چی به چی شد. پیش خود هی تکرار می کردم آینده آینده آیندهصدای آمد : پاشو چه خبره آینده آینده ، دست و پا می زنی . بلند شو دیر شده از سرویس جا می مانی.سیزده بهمن هزارو چهارصدح.مفرد