مسابقه ربیع قرآن

قلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . ? بگو ای بندگان من که بر خویشتن زیاده‌روی داشته‌اید، از رحمت خدا ناامید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد که او خود آمرزنده مهربان است. . ▫️سوره رمز، آیه ۵٣نکاتی از تفسير نمونه:دقت در تعبيرات اين آيه نشان مى‌­دهد كه از اميدبخش‌­ترين آيات قرآن مجيد نسبت به همه گنه‌کاران است، شمول و گستردگى آن به حدى است كه طبق روايتى اميرمؤمنان على(ع) فرمود: در تمام قرآن آيه­‌اى وسيع‌­تر از اين آيه نيست (ما فى القرآن آية اوسع من يا عبادى الذين اسرفوا...) دليل آن نيز روشن است زيرا:1- تعبير به (يا عبادى) آغازگر لطفى است از ناحيه پروردگار.2- تعبير به (اسراف) به جاى ظلم و گناه و جنايت نيز لطف ديگرى است.3- تعبير به (على انفسهم) كه نشان مى­‌دهد گناهان آدمى همه به خود او باز مى­‌گردد، نشانه ديگرى از محبت پروردگار است همان‌گونه كه يك پدر دلسوز به فرزند خويش مى‌­گويد اين‌همه بر خود ستم مكن!4- تعبير به (لا تقنطوا - مأيوس نشويد) با توجه به اينكه (قنوط) در اصل به معنى مايوس شدن از خير است به تنهایى دليل بر اين است كه گنه‌كاران نبايد از (لطف الهى) نوميد گردند.5- تعبير (من رحمة الله) بعد از جمله (لا تقنطوا) دلیل بيشترى بر اين خير و محبت مى‌باشد.6- هنگامى كه به جمله (ان الله يغفر الذنوب) مى­‌رسيم كه با حرف تاكيد آغاز شده و كلمه (الذنوب) همه گناهان را بدون استثنا در بر مى‌­گيرد سخن اوج مى‌­گيرد و درياى رحمت مواج مى‌­شود.7- هنگامى كه جميعا به عنوان تاكيد ديگرى بر آن افزوده مى‌­شود، اميدوارى به آخرين مرحله مى‌رسد.8 و 9- توصيف خداوند به غفور و رحيم كه دو وصف از اوصاف اميدبخش پروردگار است در پايان آيه جایى براى كمترين ياس و نوميدى باقى نمى­‌گذارد. آرى به همين دليل آيه فوق گسترده­‌ترين آيات قرآن است كه شمول آن هر گونه گناه را در بر مى گيرد، و نيز به همين دليل از اميد بخش­‌ترين آيات قرآن مجيد محسوب مى‌­شود.نخست اينكه: آيا عموميت آيه همه گناهان حتى شرک و گناهان كبيره ديگر را فرامى‌­گيرد؟ اگر چنين است پس چرا در آيه 48 سوره نساء شرک از گناهان قابل بخشش استثناء شده است؟ (ان الله لايغفر أن يشرك به و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء: خداوند شرك را نمى­‌بخشد، اما كمتر از آن را براى هر كس كه بخواهد مى­‌بخشد)ديگر اينكه: آيا اين وعده غفران كه در آيه مورد بحث آمده است مطلق است يا مشروط به توبه و مانند آن؟البته اين دو سؤال به هم مربوط است. و پاسخ آن را در آيات بعد به خوبى مى‌­توان يافت زيرا سه دستور در آيات بعد داده شده كه همه چيز را روشن مى‌­سازد: انيبوا الى ربكم (به سوى پروردگارتان باز گرديد) و اسلموا له (در برابر فرمان او تسليم شويد) و اتبعوا احسن ما انزل اليكم من ربكم (پيروى كنيد از بهترين دستوراتى كه از سوى پروردگارتان بر شما نازل شده)و اگر مى­بينيم در آيه 48 سوره نساء بخشش و عفو مشركان را استثنا كرده در مورد مشركانى است كه در حالت شرک از دنيا بروند، نه آنها كه بيدار شوند و راه حق پيش گيرند، چرا كه اكثريت قريب به اتفاق مسلمانان صدر اسلام چنين بوده‌­اند.اگر حال بسيارى از مجرمان را در نظر بگيريم كه بعد از انجام گناهان كبيره چنان ناراحت و پشيمان مى­‌شوند كه باور نمى­‌كنند راه بازگشتى به روى آنها باز باشد و آن‌چنان خود را آلوده مى‌دانند كه با هيچ آبى قابل شستشو نيستند مى‌­پرسند آيا به راستى گناهان ما قابل بخشش است؟ آيا راهى به سوى خدا براى ما باز است؟ آيا پلى در پشت سر ما وجود دارد كه ويران نشده باشد؟ مفهوم آيه را به خوبى درك مى­‌كنيم، زيرا آنها آماده هر گونه توبه‌­اند ولى گناه خود را قابل بخشش نمى­‌دانند، مخصوصا اگر بارها توبه كرده باشند و شكسته باشند. اين آيه به همه آنها نويد مى‌­دهد كه راه به روى همه شما باز است.