داستان کوتاه : پیامبر

همه ی مسافر ها و خدمه پرواز رو به روم نشستن . تنها کسی که شوکه نشده خلبانه . قبل از پرواز درخواست کرد برم کابین و برای این پرواز دعا کنم :" خداوندا هر آنچه برایمان مقدر کرده ای از مرگ یا زندگی پذیراییم . خشنودی ما در رضایت توست . بندگانت را به هدف نهایی زندگی شان برسان "رو به من کرد و با نگاه معناداری گفت : " پدر قطعا مرگ در کنار شما افتخار بزرگیه اما شما که فکر نمی کنید امروز پایان داستان مسافرای این پرواز باشه ؟ نکنه این هم از اون الهامات وپیش بینی هاتونه؟ "به نظرم حالا فهمیده که پایان داستانش قراره چطور باشه . کاش می تونستم بفهمم هنوز هم این مرگ براش افتخار آمیزه ؟ کتابی که من نوشتم رو بغلش گرفته و با نفرت بهم نگاه می کنه . با اینکه ناراحتم نمیتونم جلوی خندم رو بگیرم .معمولا توی این لحظات آدما شروع می کنن به دعا خوندن اما شرایط مسافرای این پرواز فرق می کنه . نه صدای دعایی و نه صدای جیغی . جوری بهت زده ان وسکوت کردن که فکر می کنم دیگه به توانایی حجره شون برای تولید صدا هم اعتقاد ندارن چه برسه به توانایی خدا برای نجاتشون . البته بهشون حق میدم . من امید و اعتقاد رو ازشون گرفتم . وقتی این دوتا رو از زندگی کسی حذف کنی مرتکب قتل شدی حتی اگه واقعا نکشته باشیش . حالا قراره من 665 نفر رو دو بار بکشم . البته خواسته ی من این نبوده که یه روز باعث مرگ این تعداد آدم بشم . من فقط یه زندگی آروم کنار لیلی رو می خواستم . به هرجایی که نگاه می کنم لیلی میاد توی ذهنم . مثلا اون زوج چینی که ردیف 6 نشستن . توی فرودگاه ازم خواستن تا بچه ی تو راهیشون رو تبرک کنم . وقتی روی سر خانومه دست کشیدم خودم و لیلی رو دیدم . اما لیلی که من میشناختم با این اهریمن غیر قابل کنترل زمین تا آسمون فرق داشت . راستش لیلی از اون آدم هاست که آرزو می کنی ای کاش هیچوقت توی زندگیت بهش بر نمیخوردی .لیلی همبازی بچگی من بود . اون دوران همه تلاش های من برای جلب توجهش به شکست ختم می شد . بیشتر وقتش را با تونی پسر مو بلوند همسایه بازی می کرد . البته همه ی بچهای محل عاشق وقت گذروندن با تونی بودن . هنوزم از اون بچه متنفرم . همیشه از خدا می خواستم یه قدرت ما فوق بشری بهم بده تا جبران نداشتن موی بلوند و خونه ی استخر دارم بشه . وقتی فهمیدم خدا کارهای واجب تری داره تا برآورده کردن آرزو های من ، خودم دست به کار شدم و برای خودم یه قدرت مافوق بشری ساختم ؛ قدرت پیشگویی . لیلی عاشق مسابقه ی درِساژ اسب ها بود . من مسابقات رو ضبط می کردم و وقتی دوباره پخششون می کردم پیش بینی می کردم که کدوم اسب قراره برنده بشه . تنها لحظاتی بود که میتونستم برق زدن چشمای لیلی رو ببینم . من رو یه پیشگوی واقعی می دید . خوشیم زمانی تموم شد که از قدرت من به تونی و باقی بچه ها گفت . از اون روز هروقت من رو می دیدن می چسبوندنم به دیوار و می گفتن پیش بینی کن قراره کدوم قسمت بدنت کبود بشه . دوران بچگی و نوجوونی به خاطر جثه ی کوچیکم زیاد کتک می خوردم اما فرق کتک های تونی این بود که جلوی لیلی من رو می زد . متنفرم از اون بچه .وقتی پدرم دید به خاطر فکر کردن به لیلی تمام درس هام رو می افتم من رو فرستاد کلیسا . دیگه نه تونی رو دیدم نه لیلی رو . تا 25 سالگی کلیسا بودم اما نتونستم دووم بیارم و بعدش رفتم سراغ علاقم ورزش . کارم رو توی تلویزیون با گزارش مسابقات ورزشی شروع کردم و بعدا تونستم شوی ورزشی خودم رو تووی شبکه محلی بسازم . عادت پیش بینی کردنم رو داشتم . هر چند ساختگی اما تنها توانایی بود که من رو از بقیه متمایز می کرد و البته برنامم رو. از هر 10 مسابقه اسب سواری 8 تا رو درست پیش بینی می کردم . در واقع پیش بینی درست رو می ساختم . با اسپانسر شدن مسابقات محلی و کمی دست و دلبازی از جیب تهیه کننده برنامه باعث شدم شوی تلویزیونی من پربازدید تزین شوی ورزشی تلویزیون ملی بشه . نقطه ی عطف زندگی من مسابقه ی سوپربال سال 2000 بود . با اینکه دوست نداشتم شهرتم رو با پیش بینی چیزی که تحت کنترلم نیست خراب کنم اما با فشار تهیه کننده های برنامه یه لیست پیش گویی حاضر کردم و از مردم خواستم نظراتشون رو برام بفرستن . برنده ی اصلی اولین سوپربال هزاره ی جدید من بودم . تمام پیش بینی هام درست بود . حتی خودم هم باورم نمی شد که سنت لوییز بتونه تنسی تایتانز رو شکست بده . درواقع تهیه کننده منو مجبور کرد بابت پولی که یکی از هوادارای سنت لوییز به برنامه اهدا کرده بود توی پیش بینیم اون تیم رو برنده اعلام کنم .بعد اون برنامه تماس ها شروع شد . شبکه های معروف می خواستن من رو داشته باشن . خیلی از اون تماس ها رو جواب نمیدادم چون وقت نمی کردم . اما متاسفانه همون تماسی که نباید جواب میدادم رو جواب دادم . لیلی بود بعد 30 سال بهم زنگ زد . اونم نه با عنوان لیلی به عنوان معاون ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا . زمانی که نماینده کنگره شده بود سعی کردم باهاش تماس بگیرم اما من رو پس می زد . اینکه چرا بعد این همه مدت می خواست باهام حضوری صحبت کنه برام جای سوال بود . البته اون لحطه فقط به این فکر می کردم که قراره دوباره ببینمش .5 سال بعدِ اون تماس ، من مشهور ترین و مقدس ترین انسان زنده ی جهان بودم . توی اون جلسه حضوری لیلی به من پیشنهاد داد که بزرگترین شویی که تاریخ انسان به خودش دیده رو بسازیم . اینجوری که من می شدم عروسک خیمه شب بازی اون وتمام کارهایی که میگفت رو انجام می دادم . من باید نقش یک پیامبر در جهان جدید رو ایفا می کردم . کسی که معجزش پیشگوییه . من پیامبری بودم که به خاطر جمع کردن پیروانم از کلیسا بیرون زدم و با پیشگویی مسابقات ورزشی به مردم ثابت کردم که قدرت الهام و وحی دارم . اولش فکر کردم داره سر به سرم میزاره اما آخر جلسه یه مشت کاغذ ریخت جلوم که امضاشون کنم. یه سری سند از کلیسا ، از اینکه من از بچگی معصوم بودم و مرتکب گناه نشدم و یه سری سند که محرمانه بودن اون گفتگو رو به من یادآور بشن . کلی دلیل آوردم که این کار نشدنیه اما اون همه کار ها رو کرده بود و فقط مونده بود امضای من . راضی نشدم و خواستم برم اما با لبخند کنارم نشست و گفت :"از همون اول ضعیف و دروغ گو بودی . از همه کارات با خبرم . پیش بینی دروغ توی بچگی برای جلب توجه من ، لابی کردن برای بردن مسابقه های شرط بندی ، پولشویی و قمار سر پیشگویی های تلویزیونی و باقی کثافت کاری هات . اینقدر سند و مدرک ازت دارم که اگه با من کار نکنی باید تا آخر عمر بری زندان "وقتی این حرف ها رو میزد پوست بدنم داغ شده بود . نمی تونستم باور کنم لیلی کوچولوی من داره این حرف ها رو می زنه .ازاون روز به بعد من شدم پدر بندیکت . کسی که قدرتش از هر امپراتور و پاپ و رئیس جمهوری بیشتر بود . یک پیامبر آمریکایی .هر چیز که یک پیامبر نیاز داشت رو داشتم . دین مخصوص خودم . پیروان مخصوص و انجیل مخصوص به خودم. هرجا برید انجیل من رو می بینید ، کتابفروشی ، کلیساها ، مدارس ، هتل ها و حتی توی جیب صندلی هواپیما ها . البته من چیزی داشتم که هیچ پیامبری نداشت . من یک شوی تلویزیونی داشتم که هر هفته یک روز پخش می شد . توی اون برنامه جواب تلفن 10 مخاطب رو میدادم و براشون پیشگویی می کردم .آیا به دختر مورد علاقم میرسم ؟ امسال فلان سهم بورسی قراره چقدر رشد کنه ؟ رئیس جمهور بعدی یک زنه؟ البته که همشون دستیار ها و مدیر برنامه های خودم بودم . سال 2005 بود که با پیش بینی مرگ رئیس جمهور به رکورد 5 میلیارد نفر پیرو رسیدم . البته این هم نقشه ی لیلی بود از روزی که من رو استخدام کرد توی فکر رئیس جمهور شدن بود وچه راهی آسون تر از مرگ رئیس جمهور فعلی و جایگزین شدن معاونش . با قدرت لیلی و پیروان من دنیا جلوی آمریکا زانو می زد . حس می کردم روز به روز به لیلی نزدیک ترمیشم و شاید یه روز بهش برسم . از موقعیت جدیدم هم بدم نمیومد. تنها چیزی که بهش فکر نکرده بودم این بود که هر آدمی تاریخ مصرف داره .نزدیک انتخابات بود و لیلی توی اکثر نظر سنجی ها بازنده انتخابات . حتی تبلیغ های من و پیش بینی هام از آینده روشن امریکا با بانو لیلی واتسون هم تاثیر زیادی روی نتایج نمی ذاشت . ارتباطم با لیلی کم شده بود . حس یه آدم بی مصرف رو داشتم . می خواستم براش کاری کنم که چشماش مثل بچگی هامون برق بزنه . کمتر از یک ماه به انتخابات جلسه فوری امنیت ملی تشکیل داد و من رو هم به عنوان پدر معنوی آمریکا دعوت کرد . تصمیم اون جلسه این شد که من پیش بینی کنم قراره در آینده نزدیک یه جنگ امنیت شهروندان امریکا رو به خطر می ندازه . اگه این پیش گویی من به حقیقت تبدیل می شد لیلی می تونست بدون انتخابات و توی وضعیت جنگی 4 سال دیگه توی قدرت بمونه . قرار شد به عنوان تیر آخر من یه سفر به چین داشته باشم و با جلب سرمایه ها وتجار چینی و لابی اونا با افراد قدرتمند داخل امریکا برای لیلی اعتبار و رای جمع کنم . اگر این راه هم جواب نداد باید یه جنک می ساختیم . اما لیلی جزئیات دیگه ای به هیچ کس نکفت . همه چیز خوب بود تا 15 روز پیش .راستش هنوزم باورم نمیشه سوار این هواپیمام . هنوزم باورم نمیشه من و لیلی بچهای ضعیف جثه ی چند سال پیش اینقدر بزرگ شدیم که احتمالا جنگ جهانی بعدی رو شروع کنیم . 15 روز پیش من رو دعوت به اتاق بیضی شکل کرد . دوباره کلی کاغذ جلوم گذاشت و یک خودکار . وصیت نامه معنوی من ، سند سکوت اسرار محرمانه و عجیب تر از همه سند ازدواج من و لیلی . ازم سوال کرد " اینقدری دوسم داری که برام جون بدی " من جوابی نداشتم . خودش ادامه داد " میخوام کاری کنم به آرزوت برسی . میخوام رویای شب هات رو برات به واقعیت تبدیل کنم ، ازدواج و رسیدن به من در ازای جونت " +" می خوای برات چیکار کنم ؟" - " 15 روز دیگه قراره به عنوان سفیر دوستی بری به چین اما هواپیمات هیچ وقت قرار نیست به مقصد برسه . به نظرت اگه چین ، پیامبر آمریکایی ها رو توی هوا بزنه چه اتفاقی میفته ؟ "اینا آخرین حرفایی بود که من از اون جلسه یادمه . به جز سند ازدواج باقی سند ها رو امضا زدم. من قراره بمیرم بدون اینکه به لیلی رسیده باشم . چند سال قبل اعتقاداتم رو ازم گرفت و با حرفای اون روزش امیدم رو . امید یک زندگی آروم کنارش و بدست آوردن عشقش ؛ برای همیشه از زندگیم رفت . برای همینه که حال این مسافر ها رو درک می کنم .من بعد از از دست دادن امید مرگ رو انتخاب کردم و میدونم که این مسافر ها هم مرگ رو قبول کردن . اینکه با پای خودم به سمت مرگ رفتم ناراحتم نمیکنه . از این ناراحتم که میتونست بمب رو توی کیف بزاره و تحویلم بده اما اصرار داشت با جلیقه بپوشمش . اولش فکر کردم اصرارش بابت اینه که کسی زیر لباس یه رهبر مذهبی مثل من رو نمی گرده اما قرارهم نبود کسی توی فرودگاه من رو بگرده . همه چیز هماهنگ شده بود . با شناختی که از لیلی پیدا کردم احتمالا می خواسته من نزدیک شدن تایمر به صفر رو ببینم و بفهمم هر پیشگویی یه تاریخ مصرف داره .