برق بخوان؛ کنارش کامپیوتر را هم ادامه بده!

کلا آدم باهوشی هستی؟ یا از اولش درس‌خون بودی؟آدم درس‌خونی هستم؛ معمولا معدلم بالای ۱۹ بودهابتدایی در مدرسه روزبه بودم؛ راهنمایی و دبیرستان هم نیکان بودم.از تابستان پارسال درس خواندن برای کنکور را با روزی ۹ ساعت مطالعه شروع کردم و در طول سال تحصیلی هم روزی ۱۱ ساعت مطالعه می‌کردم.تا سال یازدهم، بچه‌های مدرسه ما در آزمون گزینه دو شرکت می‌کردند و از پارسال، تیم گزینه دو به خیلی سبز رفتند و برای اولین بار آزمون‌های آن را راه‌ انداختند که گزینه دو بعد از این ماجرا افت جدی کرد و ما هم در سال آخر در آزمون‌های خیلی سبز شرکت کردیم.بعد از عید هم در آزمون‌های جامع سنجش و قلمچی شرکت کردم.فکر میکردی این رتبه را بیاوری؟تخمین مدرسه برای من رتبه زیر ۲۰ بود و من خودم را می‌کشتم تا تک شوم و تلاشم این بود تا بهترین فرم آزمونی خودم را روز کنکور اجرا کنم اما از جلسه که بیرون آمدم، چون فکر می‌کردم فیزیک و شیمی را بد زدم، با خودم گفتم که نشد و قید رتبه تک را زدم.در کنکور تیر، ریاضی ما خیلی سخت بود و در نهایت ۶۱ درصد زدم، فیزیک ۸۷ درصد و شیمی را هم ۶۴ درصد زدم؛ متاسفانه فعلاً نمی‌دانیم که تراز را از آزمون دی گرفتیم یا تیر اما خودم فکر می‌کنم که از دی‌ماه تراز گرفتم.معدل کتبی من ۱۹.۷۵ بود و تراز معدلی هم که برای سنجش ارسال شد، ۱۱۲۰۰ بود.مجموعاً هم دو کنکور شدن اتفاق خوبی بود اما نه اینکه کنکور اول دی ماه باشد، چراکه دانش‌آموزان آمادگی لازم را ندارند و بیشتر به چشم آزمایشی به آن نگاه می‌کنند اما اینکه اعلام شده سال آینده کنکور اول اردیبهشت و دومی تیر خواهد بود، اتفاق خوبی خواهد بود.در طول سال کنکور، ناامید هم شدی؟یک‌بار، یکی از رتبه‌برتر‌های سال قبل که الان برق شریف است، را به مدرسه آوردند و به من گفت همه حداقل یک‌بار در طول سال کنکور ناامید می‌شوند ولی این مهم نیست؛ مهم ریکاوری بعد از آن است که بتوانی خودت را پیدا کنی و به مسیر ادامه دهی و دوباره برگردی.من یکبار بعد از کنکور دی خسته شدم و یکبار هم در ماه رمضان خسته می‌شدم چراکه با زبان روزه و خستگی‌های مرسوم ماه رمضان، برنامه درسی و انرژی آدم به هم میریخت اما خب خداروشکر آن را مدیریت کردم.مدرسه به ما اینطور گفته بود که در ماه رمضان، شب‌ها را زودتر بخوابید و بعد از سحر شروع به درس‌خواندن کنید. اما من نمی‌توانستم و برای همین ۱۲ می‌خوابیدم و بعد از سحر هم دو ساعت می‌خوابیدم و از اول صبح شروع فه درس خواندن می‌کردم.چه تصوری از شریف داری؟ فکر می‌کنی فضای شریف چطور است؟اینکه وارد یک اکیپی می‌شوم که همه در حال تلاش برای آینده‌شان هستند و فکر می‌کنم این رقابت کردن من را رشد دهد و از طرفی این نگرانی هم دارم که رقابت ناسالم شود اما مجموعاً این شرایط را دوست دارم.نکته دیگر این است که به نظرم در شریف، سه دسته دانشجو وجود دارند؛ یکی آن‌ها که کنکور را داده‌اند و الان هم مشغول ادامه زندگی خود از جمله درس‌خواندن هستند.گروه دیگر متمرکز روی درس هستند و قصد اپلای دارندو گروه سوم هم چندان تمایلی به درس ندارند و صرفاً برای گذراندن واحدها به دانشگاه می‌آیند.از فضای غیر درسی شریف مثل کانون‌ها و انجمن‌ها و تشکل‌ها چندان چیزی نشنیدم ولی از گربه‌های آن زیاد شنیدم که می‌گویند چندان حال خوشی ندارند!خودم هم در دوره دانش‌آموزی تمرکزم روی درس بوده اما قبل‌ترها روی قرائت و حفظ قرآن تمرکز کردم و مقداری هم اشعار حافظ و سعدی و برقعی را می‌خواندم؛ بعضا هم خودم دست به قلم می‌شوم و یک چیزهایی می‌نویسم. به صورت نسبتا حرفه‌ای والیبال بازی می‌کنم و معمولا در بازی‌های والیبال دوره‌مان شرکت می‌کنم و فوتبال را هم بازی میکنم و مسابقاتش را هم دنبال می‌کنم و تیم‌های مورد علاقه‌ام پرسپولیس و بارسلونا هستند.برنامه‌ام برای خودم هم این است که سریع وارد بازار کار نشوم و می‌خواهم کاملاً تا پایان مدارج علمی (ارشد، دکتری و پسادکتری!) را طی کنم و نیم‌نگاهی هم به این دارم که برای ادامه تحصیل به خارج از کشور بروم و فعلاً برنامه‌ام این است که پس از آن به ایران برگردم.ماجرای مصاحبه با فارس چه بود؟می‌خواهم از اول ماجرا را تعریف کنم؛ از فارس تماس گرفتند و گفتند می‌خواهیم مصاحبه کنیم؛ بعد که مصاحبه منتشر شد، تفاوت‌های زیادی با آنچه گفته بودم داشت و من هم با آن‌ها تماس گرفتم و خودم را معرفی کردم و گفتم چیزی که منتشر شده با آنچه من گفتم تفاوت دارد اما ناگهان تلفن قطع شد و دیگر جواب تماس‌های من را ندادند.حرف اصلی من دقیقاً این بود که من اولویت اولم و آنچه به آن علاقه‌دارم کامپیوتر است اما با مشورتی که با افراد مختلف مثل اساتید دانشگاه شریف و تهران صحبت کردم و دقیقاً ایمیلی که یکی از اساتید کامپیوتر دانشگاه تهران به من زد این بود که به نظر من برق باحال‌تر است چون کامپیوتر را که خودمان هم یاد میگیریم و برای همین نزدیک به یکسال است که کم‌کم به برق هم فکر می‌کنم.اما فارس طوری نوشته بود که انگار این حرف‌ها را از فامیل و دوست و آشنا که چندان رشته‌ها را نمی‌شناسند شنیده‌امو این را هم تاکید کردم که این حرف خودم نیست و "گفته‌اند" که کامپیوتر این‌طور است‌.این‌ را هم به آن‌ها گفتم که فعلاً اولویت‌ام مهندسی کامپیوتر است و هنوز هم در حال فکر کردن بین این دو هستم.که دیگر روزنامه آن پیام را منتشر کرد و یکی از شریفی‌ها هم از آن اسکرین‌شات گرفت و توییت کرد و به صورت گسترده پخش شد و مجبور شدم به روزنامه پیام دهم و این حرف را تکذیب کنم و برای او هم یک صوت فرستادم و توضیح دادم که منظور من چه بوده است و هنوز تصمیم نهایی نگرفته‌ام.البته اینطور هم نیست که نسبت به رشته برق بی اطلاع باشم. بواسطه اینکه سرم برای درس های ریاضی و فیزیک درد میکند و قبلا تجربه کار با مدار را داشتم و این تجربه را دوست داشتم، حس میکنم رشته برق از این نظر همان چیزی‌است که دنبالش هستم و امیدوارم در روزهای آینده بتوانم تصمیم نهایی را بگیرم.