کنترل ادرار پس از رویه نوار ترا مسدودکننده (مقاله ترجمه شده)

هدف: تعریف رویه نوار پس-ترامسدودکننده (پس از TOT) برای اختلال کنترل ادرار (VD) در نوشته ها ضد و نقیض است. در این مطالعه، ما با نگاهی به گذشته، عوامل ریسک پس از TOTVD را با استفاده از تعاریف مختلف در یک گروه بررسی نموده ایم.مواد و روشها: پرونده های پزشکی 449 بیمار بعد از عمل جراحی مورد ارزیابی قرار گرفت. احتباس ادراری حاد نیازمند کاتتریزاسیون، احساس ذهنی مشکل دفع ادرار در طی پیگیری و باقی مانده پس-بعد از عمل پس از دفع ادرار- (PVR) بیشتر از 100 میلی لیتر یا PVR بیش از 50٪ حجم تخلیه شده (PVR قابل توجه) برای تعریف VD اتخاذ شد. با این دسته بندی ها، تجزیه و تحلیل چند متغیره برای عوامل ریسک VD بعد از عمل انجام شد.نتایج: ده بیمار (2.2٪) که به کاتتریزاسیون نیاز داشتند، 47 (10.5٪) مشکل دفع ادرار پس از عمل را تجربه کردند و 63 (14.7٪), PVR معنادار را نشان دادند. در تجزیه و تحلیل لجستیک چند متغیره، عوامل ریسک مستقل برای احتباس پس از عمل نیازمند کاتتریزاسیون, سابقه احتباس قبلی (0.06 = P) و سابقه هیسترکتومی قبل از عمل بود. عوامل ریسک برای مشکل ذهنی دفع ادرار پس از عمل, دترسور کم فعال (0.04 = P) و علائم انسدادی دفع ادرار قبل از عمل (P <0.01) بودند. تاریخ احتباس ادراری قبلی (P <0.01)) یک عامل ریسک مستقل برای مشکل ادرار کردن همزمان بعد از عمل و PVR معنی دار بود. بی حسی نخاعی ( 0.02 = p) و سابقه احتباس ادراری قبلی (P = 0.02), عوامل ریسک مستقل برای PVR قابل توجه بعد از عمل بودند.نتیجه گیری ها: با استفاده از چندین تعریف از VD پس از رویه بند میان-مجرای ادرار، نرخ جریان پیک بعد از عمل و PVR به طور چشمگیری بین گروه های مختلف متفاوت بود. اگر چه هیچ عامل ریسک مستقل سازگار با تعاریف مختلف VD وجود نداشت، علائم انسدادی ادرار قبل از عمل و پارامترهای هدف نشاندهنده اختلال دترسور, احتمالاً دارای قدرت پیش بینی برای پس از VD TOT هستند.مقدمهجراحی بند میان-مجرای ادرای (MUS) غالب ترین رویه انجام شده برای درمان بی اختیاری ادرار استرسی (SUI) در زنان است. اگر چه بی اختیاری در بیشتر بیماران حل و فصل شده است، برخی از بیماران, اختلال دفع ادرار (VD) را تجربه نموده اند: که یک عارضه شایع جراحی MUS برای SUI [2] است. VD به طور بالینی نشان دهنده مشکلات دفع ادرار ذهنی و باقی مانده (PVR) و سرعت جریان کاهش یافته است.در نوشته ها، VD بعد از عمل جراحی MUS نشان دهنده طیف گسترده ای از مشکلات دفع ادرار پس از عمل است. در یک مطالعه, VD پس از-MUS تحت معیارهای دقیق تعریف شده به عنوان نیاز برای کاتتریزاسیون مجرای اداری برای حداقل 3 روز [3] بررسی شد. دیگر نویسندگان, VD پس از MUS را به عنوان مشکل دفع ادرار گذرا تعریف نمودند که شامل مشکل دفع ادرار ذهنی و یا یک الگوی زور زدن [4[ می شود, اگرچه VD, یک عارضه به خوبی سازمان یافته است، معیار روشنی برای تعریف VD وجود ندارد.مواد و روش هااز ژوئن 2006 تا دسامبر 2014، در مجموع 467 بیمار در یک موسسه تک تحت عمل جراحی MUS ترانس واژینال قرار گرفتند. به استثنای موارد عمل جراحی برای برای عوارض مرتبط با MUS, سوابق پزشکی 449 نفر از گذشته مورد بررسی قرار گرفت. علائم ادرار کردن قبل و بعد از عمل از گذشته تا به حال مورد بررسی قرار گرفت. علایم دفع با گرفتن شرح حال و گزارش بیمار مورد بررسی قرار گرفت. علایم دفع انسدادی شامل جریان آهسته، تناوب، تخلیه ناقص، و تردید بود.مطالعات اورودینامیک قبل از عمل و همچنین جریان سنجی ادراری و اندازه گیری PVR انجام شد. مطالعه اورودینامیک شامل سیستومتروگرام، مطالعه فشار-جریان و اندازه گیری فشار بسته شدن مجرای ادرار و فشار نقطه نشت انجام شد. مطالعه اورودینامیک با یک سیستم اورودینامیک MMS مدل بین المللی نقره ای خورشیدی (MMS بین المللی، Dover، NH، USA) انجام شد. با استفاده از پارامترهای مطالعه جریان-فشار، ما بیماران با دترسور زیر-فعال یا انسداد خروجی مثانه زن (BOO) را متمایز نمودیم. دترسور زیر-فعال به عنوان کمتر از 20 cmH20 فشار دترسور در سرعت جریان حداکثر (pdetQmax) و کمتر از 15 میلی لیتر / ثانیه در میزان حداکثر جریان (PdetQmax) تعریف شد. BOO زن به عنوان بیش از 20 cmHp در PdetQmax و کمتر از 15 میلی لیتر / ثانیه در Qmax تعریف شد [10]. ارزیابی های خاص SUI مانند آزمون پد برای نشت ادرار، آزمون Q-Tip و، و معاینه لگنی برای پرولاپس ارگان های لگن قبل از عمل انجام شد .نتایجمیانگین سنی بیماران 52.2 سال (محدوده 30-82 سال) بود. سیصد و هشتاد و چهار نفر (87.3%) دارای 2 یا تعداد بیشتر از تحویل بودند. نود و نه بیمار (25.3٪) علائم انسدادی ادرار قبل از عمل را تجربه نموده بودند و 5 نفر (1.1٪) سابقه احتباس ادراری داشتند. تعداد بیماران قبل از عمل با Qmax کمتر از 15 میلی لیتر بر ثثانیه و با PVR به ترتیب 48 (10.9٪) و 22 (5.1٪) بود. مطالعه اورودینامیک, دترسور زیر-فعال و BOO زن در 69 (17.9٪) و 98 نفر (25.5٪) را آشکار نمود. این عملیات تحت بی حسی نخاعی در 57.9 % از بیماران انجام شد، و 9.6 درصد تحت عملیات های زنان و زایمان همزمان قرار گرفتند. میزان بهبودی ذهنی 92.3 درصد و میزان رضایت 77.7٪ بعد از 1 سال بود. جمعیت های بعد از عمل از بیماران در جدول 1 نشان داده شده استاز 449 نفر، 10 (2.2٪), حفظ نیازمند کاتتریزاسیون اضافی را تجربه نمودند و 2 (0.4٪) برش نوار تحت برای دشواری دفع ادرار بعد از عمل طولانی مدت را تجربه کردند. چهل و هفت نفر (10.5٪) پس از عمل, مشکل ذهنی ادرار تا 3 ماه تجربه کردند. در روز خروج کاتتر، 18 نفر (4.0٪) از مشکل دفع ادرار شکایت؛ 36 نفر (118٪) از دشواری ادرار در 1 هفته، و 29 (11.6٪) در 1 ماه شکایت نمودند. PVR بعد از عمل چشمگیر در 63 نفر (14.7%) ظاهر شد. چهل نفر (3.3٪) از دشواری دفع ادرار و PVR قابل توجه به طور همزمان شکایت کردند. از بیمارانی که احتباس با کاتتریزاسیون اضافی را تجربه کردند، هیچ کدام تحت عمل جراحی مجدد برای VD و یا بی اختیاری راجعه قرار نگرفتند . بیماران مبتلا به VD بعد از عمل, علائم انسدادی ادرار بیشتر بعد از عمل و همچنین کاهش بیشتر در Qmax و PVR مهم تر (جدول 2) را نشان دادند. در بیشتر دوره های پیگیری, تفاوت های چشمگیری در Qmax و PVR بین گروه های ایجاد شده توسط استفاده از معیارهای مختلف وجود داشت.بررسیعوامل ریسک برای VD بعد از جراحی MUS, بحث برانگیز هستند و این ناسازگاری در عوامل ریسک ممکن است چند علت داشته باشد, پاتوفیزیولوژی VD پس از MUS, به خوبی درک نشده است [12]. رو شهای جراحی مختلف بر نرخ شکایات بعد از عمل تاثیر می گذارند [1]. علاوه بر این, تعریف VD پس از عمل, در میان مطالعات مختلف ناسازگار است [5]. تعاریف ناسازگار VD بعد از MUS ممکن است مسئول طیف VD گزارش شده در مطالعات مختلف باشد. انواع VD ارزیابی شده و زمانبندی ارائه نشانه ها می توانند بر تعاریف اتخاذ شده در [13] تاثیر بگذارند.روش های جراحی مورد استفاده برای درمان SUI تکامل یافته است. عملیات های مختلف از نظر VD پس از عمل متفاوت هستند. در چند دهه, جراحی های مختلف جایگزین بند مصنوعی میان-مجرای ادراری شده اند که در حال حاضر به عنوان استاندارد طلایی برای مدیریت SUI مقبول است [14], مشکلات دفع ادراری بعد از کولپوسوسپانسیون بیشتر از رویه نوعی تراواژینال (TVT) ظاهر می شوند. به نظر می رسد رویه های TOT موجب رخداد VD پس از عملیات می شوند. علاوه بر این, با تکامل روش های عملیاتی, شدت VD کاهش می یابد [1]. به نظر می رسد رویه TOT دارای عارضه کمتری در احتباس پس از عمل نسبت به TVT رتروپابیک باشد [17].نتایجچندین معیار را می توان برای بررسی VD بعد از جراحی MUS اتخاذ نمود. این معیارها نشان دهنده طیف گسترده از VD پس از MUS از شکایات خفیف ذهنی تا نشانه های دفع ادرار انسدادی شدید نیازمند کاتتریزاسیون طویل هستند. با این معیارهای مختلف, VD پس از عمل قابل پیش بینی و مدیریت به طور موثر هستند. هرچند, هیچ عامل ریسک پیش از عمل سازگار در مطالعه ما وجود ندارد, داده های ما نشان می دهند که علائم دفع ادرار انسدادی پیش از عملیات, سابقه احتباس پیش از عملیات و پارامتهای دفع ادرار عینی نشاندهنده تابع دترسور مختل شده می توانند CD را پیش بینی نمایند. یک تحلیل خبره تر در یک جمعیت تک برزگ می تواند پارامترهای دقیق تر را نشان دهد که شرایط دفع ادرار پس از عملیات مختلف را پیش بینی می کنند.این مقاله ISI در سال 2015 در نشریه icurology و در مجله کره ای اورولوژی، توسط گروه بخش اورولوژی منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله کنترل ادرار پس از رویه نوار ترا مسدودکننده در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.