مقایسه اثر درمانی میکرونیدلینگ و ترتینوئین در بیماران مبتلا به آکنه کمدونال

آکنه یکی از مشکلات پوستی شایع است که پاتوفیزیولوژی پیچیده ای دارد. آکنه اغلب به صورت ضایعات غیر التهابی (کمدون) و التهابی (پاپول و پاستول) در صورت، یا بر روی سینه و کمر ظاهر می شود.علت ایجاد ضایعات آکنه مسدود شدن منافذ پوست با چربی، سلول های مرده و باکتری ها است. التهاب آکنه ناشی از کلونیزه شدن پروپیونی باکتریوم آکنه است.در پاتوفیزیولوژی آکنه چند عامل دخالت دارند. این عوامل عبارتند از التهاب، تولید بیش از حد سبوم، کلونیزاسیون باکتری در واحدهای پیلوسباسه و پوسته ریزی فولیکول.مطالعات مختلف نشان داده اند وجود مقادیر بالای اینترلوکین 1 آلفا (IL-1α) و سایتوکاین های پیش التهابی در پوست منجر به کمدوژنز می شود.ترتینوئین یکی از مشتقات ویتامین A و اولین گزینه درمانی برای اکثر انواع آکنه است. این ترکیب با اثرات کمدولیتیکی که دارد تکثیر و تمایز سلول های اپیدرمی را در لایه stratum corneum پوست تنظیم می کند. به علاوه، ترتینوئین قابلیت ایجاد تغییر در روند غیرطبیعی کراتینیزاسیون فولیکولی را دارد. افزون بر این موارد، این دارو به واسطه مهار گیرنده های toll-like، اثرات ضد التهابی ایجاد می کند.علیرغم خواص و قابلیت های گفته شده، ترتینوئین ممکن است باعث تحریک، قرمزی، خشکی و احساس سوزش پوست شود. از دیگر عوارض این دارو، تشدید اگزما به ویژه درماتیت آتوپیک است.یکی دیگر از درمان های پیشنهاد شده برای آکنه کومدونال، میکرونیدلینگ است. در میکرونیدلینگ، نیدل های مینیاتوری با ورود به پوست باعث ایجاد جراحت های لوکال می شود. به دلیل ابعاد میکرومتری نیدل ها، حداقل آسیب به عروق خونی می‌رسد. در نتیجه، میکرونیدلینگ حداقل خونریزی را ایجاد می کند.در این روش، نیدل ها به درون اپیدرم نفوذ می کنند، اما باعث از هم گسیختگی آن نمی شوند. به این دلیل، میکرونیدلینگ را می توان بدون نگرانی از ایجاد عوارض جانبی جدی یا دائمی، به دفعات تکرار نمود.در مطالعات مختلف اثربخشی میکرونیدلینگ در درمان انواع آکنه نشان داده شده است. تحقیقات گویای آن است که میکرونیدلینگ با القای سنتز کلاژن، به درمان آکنه ولگاریس کمک می کند. بنابراین، میکرونیدلینگ روشی موثر در کاهش ضایعات التهابی و غیر التهابی آکنه به شمار می‌رود.در سال 2019، مهران و همکارانش در مقاله ای به مقایسه اثرات بالینی میکرونیدلینگ و داروی موضعی ترتینوئین در درمان آکنه کومدونال پرداختند.برای این منظور، هشتاد و دو بیمار به صورت تصادفی در دو گروه قرار داده شدند. در گروه اول برای درمان ضایعات آکنه از ترتینوئین موضعی استفاده شد. درمان در گروه دوم شامل انجام شش جلسه میکرونیدلینگ در یک دوره 3 ماهه بود.ارزیابی نتایج به دست آمده، قبل از درمان، در پایان دوره درمان و در فالو آپ سه ماهه با بررسی تغییرات درجه شدت آکنهاز طریق سیستم جهانی گریدینگ آکنه (شاخص GAGS) انجام شد. هم چنین میزان رضایت مندی بیماران از نتایج درمان نیز مورد سنجش قرار گرفت.بر اساس نتایج به دست آمده در پایان دوره درمان، شاخص GAGS در هر دو گروه به طور قابل توجهی کاهش یافت. این مقدار در گروه درمان شده با میکرونیدلینگ از 3.8±7.8 به 2.6± 3.5 و در گروه درمان شده با ترتینوئین از 3.8 ± 8 به 3.2±6.6 تغییر پیدا کرد.به طریق مشابه، شاخص شدت آکنه نیز در هر دو گروه کاهش یافت که میزان کاهش این شاخص در گروه میکرونیدلینگ به طور قابل توجهی بالاتر از گروه ترتینوئین بود (P <0.001).ماندگاری بهبود شاخص شدت آکنه در گروه درمان شده با میکرومیکرونیدلینگ بیش تر بود. به این ترتیب که در ویزیت فالوآپ، این شاخص در بیماران درمان شده با ترتینوئین به 3.2 ± 8.2 افزایش یافت، در حالی که در گروه درمان شده با میکرونیدلینگ مقدار آن تقریبا بدون تغییر باقی مانده بود.ارزیابی بیماران از میزان بهبود ضایعات آکنه در گروه درمان شده با میکرونیدلینگ به طور معناداری بالاتر از میزان اظهار شده توسط بیماران درمان شده با ترتینوئین بود (P <0.001).نتایج به دست آمده در این تحقیق حاکی از اثربخشی، ماندگاری و رضایت بخشی بالاتر میکرونیدلینگ در مقایسه با ترتینوئین در درمان بیماران دارای آکنه کومدونال است.جهت کسب اطلاعات بیشتر به وبسایت های زیر مراجعه نمایید:https://innoaesthetics.irhttps://amieamed.irhttps://kaladerm.irمنابع:1. Cordain L, Lindeberg S, Hurtado M, Hill K, Eaton SB, Brand-Miller J. Acne vulgaris: a disease of Western civilization. Archives of dermatology. 2002;138(12):1584-90. Available at:https://jamanetwork.com/journals/jamadermatology/article-abstract/4790932. Chandrashekhar BS, Anitha M, Ruparelia M, Vaidya P, Aamir R, Shah S, Thilak S, Aurangabadkar S, Pal S, Saraswat A, Sanmukhani JJ. Tretinoin nanogel 0.025% versus conventional gel 0.025% in patients with acne vulgaris: a randomized, active controlled, multicentre, parallel group, phase IV clinical trial. Journal of clinical and diagnostic research: JCDR. 2015;9(1):WC04. Available at:https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4347160/3. Mehran G, Sepasgozar S, Rohaninasab M, Goodarzi A, Ghassemi M, Fotooei M, Behrangi E. Comparison between the therapeutic effect of microneedling versus tretinoin in patients with comedonal acne: a randomized clinical trial. Iranian Journal of Dermatology. 2019;22(3):87-91. Available at:http://iranjd.ir/article_100199.html[1] acne[2]comedone[3]papules[4]pustule[5] Propionibacterium acnes[6] pilosebaceous units[7] follicular desquamation[8] pre-inflammatory cytokines[9] comodogenesis[10] tretinoin[11] comedolytic[12] atopic dermatitis[13] acne vulgaris[14] acne severity[15] global acne grading system (GAGS)