طهران خاموش (فصل سوم)

ممنون بابت حمایت هاتون اگر تازه میخای داستان رو بخونی لطفا برگرد وفصل اول و دوم رو بخون ممنون ♥️طهران خاموش فصل سوم اون جنازه... اون جنازه من بود پر از خون، یه عالمه زخم، خاستم نزدیک جنازم بشم که یهو پام لیز خور افتادم زمین چشمام رو باز کردم روی تخت بودم خیس عرق بودم قشنگ، میترا و ارتا منو نگاه میکردن،لعنتی دوباره کابوس هام شروع شد، تا خاستم حرف بزنم ،ارتا حرفم رو قطع کرد گفت نوید بسته، خسته شدیم از این دیوونه بازی هات از این اسکول بودنت، یه شب خوش نداریم از دستت، ببین نوید دیگه احساس میکنم دوستیمون تمومهبا صدای گرفتم رو به میترا کردم، گفتم نظر تو هم همینه؟!چیزی نگفت ، ولی چهرش داد میزد که اره، بدون اینکه حرفی بزنم بلند شدم، در خونه رو باز کردم انکار از قبل اماده بودم برا همچین صحنه ای رفتن، ولی مهم نیس تا بوده همین بوده، اون ایدا هم اصلا بخاطر همین رفتار هام رفتوگرنه من همه کار براش کردم نزدیک اتاق مطالعه شدم چراغ رو روشن کردم، صندلی رو کنار زدم و نشستمقلمم رو دستم گرفتم ، ادامه نوشته هام رو خاستم تکمیل کنم اما، اینا چیه،!؟؟؟!ادامه نوشته هام با یه خط عجیب تکمیل شده بود رنگش بقدری قرمز بود که انگار یکی با خونش نوشته بجا جوهر، داشتم تلاش میکردم بخونم چی نوشته شده، اصلا کی این چرتو پرتا رو نوشته، مطمعنم کار اون ۲ تا اسکله میخان اذیتم کننولی ته این نوشته ها یدونه امظا بود زده بود F.Fیعنی چی اف. اف مخفف چیه این اخهمعلوم نیس برا من گرفتن رمز گاوصندوق نوشتن دیوونه ها بعد به من میگن دیوونه داشتم با خودم حرف میزدم که گوشیم زنگ خور شماره ناشناس بود. خواستم بردارم گوشی رو که زنگ خونه زده شد.گوشی رو برداشتم و سمت ایفون داشتم میرفتم که در رو هم باز کنم تا اینکه اون صدای زنی که پشت تلفن بود گفت: در خونه رو باز نکن. اونا همچی رو فهمیدن.چی؟!‌ کیا؟ترسیدم ایفون رو نزدم فقط برداشتم و چند بار گفتم الو الو کیه جوابی نشنیدم، مطمعن بودم هنوز نقشه این میترا و ارتاس میخوان اذیتم کنم دوباره داشتم دنبال اون شماره میگشتم توی گوشیم که انگار نه انگارگوشیم چرا اینجوری شده!! هیچ تماسی دریافت نکردم توی هیستوری گوشی، وایییی خدا این لعنتی هم خراب شد در همین حال بودم که صدای باز شدن در پایین اومدفک کنم همسایه پایینی باز کرد در رو، فضولیم گل کرد از چشمی نگاه مردم دیدم همون مرتیکس همون پارسا در رو باز کردم و با عصبانیت گفتم چرا جواب ندادی پشت ایفون؟گفت که چند بار جوابمو داد ولی دروغ میگفت صدایی نیومد.گفتم اصلا الان چیکار داری که اومدی خونم؟! حالم از پارسا بهم میخوره، خاستم از خونم بیرونش کنم که دستشو کرد تو جیبشیه نامه بیرون اورد، گفت باید صحبت کنیم، صحبت؟ صحبت چی مثلا؟ نامه رو داد بهم گفت این نامه ایداس، یه هفته بعد سفر گفته بود به تو بدم بخونیش، تا خاستم نامه رو باز کنم قبلش گفت ببین میدونم که چقدر دوستش داری ولی نوید ببین ، ایدا هم اون زمان بهم گفته بود که بهت بگم اونم عاشقته، نمیدونستم خوشحال باشم یا عصبی از این که این نامه رو ازم قایم کرده بود، نامه رو باز کردم چی؟!! یه صفحه سفید که خیلی بزرگ نوشته اسکل شدی !همین موقع بود که پارسا زد زیر خندهبه من داشت میخندید، از پارسا متنفر بودم ولی الان کاملا دلم میخاست بکشمش با صدای بلند گفتم گمشو از خونه من بیرون اونم بجای اینکه گورشو از خونم گم کنه اومد نزدیکم و بهم گفت، ایدا از تو همیشه متنفر بود، اصلا میدونی چرا رفت از ایران بیچاره ؟! چون حوصلش از تو سر رفته بود بچه تو برا ایدا مثل اسباب بازی بودیبا گفتن این جملات عصبی شدم و یقشو گرفتم، اونم منو هول داد افتادم زمین اومد نشست روم و جفت دستاشو گذاشت روی گلوم، بلند داد میزد ایدا مال من بود ولی توی احمق اونو از من گرفتی،بعد این همه مدت اومدی کافه ، منم دنبالت کردم تا امروز انتقام اون سال هایی که نذاشتی با دختر خالم باشم رو بگیرم داشت واقعا خفم میکرد، چشمام داشت سیاهی میرفتدستامه به اطراف نزدیک کردم، تنها چیزی که دستم رسید قلمم بود، قلم فلزیم رو محکم به پشتش فرو کردم.وقتی فرو کردم از دردش مجبور شد گلوم رو ول کنه، با پا هولش دادم، و سریع بشقابی که بغل کتابم بود رو ورداشتم کوبوندم توی سرش، سرش داشت خونریزی میکرد، ولی همون تیکه های شیشه های پشغاب رو برداشتم و فرو کردم توی شکمش،توی نگاهش تنفر رو میشد حس کرد، از شدت خونریزی چشماش بسته شد، نبض بدنش کم شد، خیلی خیلی اروم جلوی شمام جون داد، نمیدونم چجور، ولی رسما الان من یه قاتلم، الان من با اون مرتیکه دراکولا بیرون فرقی ندارمنه نه نه اصلا، من از خودم دفاع کردم، بعدشم یدونه ادم بدردنخور رو از این دنیای لجن کم تر کردم، چی میشه مگههمین طور که داشتم با خودم حرف میزدم، خون های ریخته شده روی زمین رو پاک میکردم، خونش اینقدر نجسبود که بزور پاک میشد، واییی خداااا الان چجوری ثابت کنم دفاع از خود بوده اخه!حکمم قطعا اعدامه مطمعنم اعدام میشمنه وایسا، اگه کسی نتونه این جنازه رو پیدا کنه چی؟ تنها کاری که میتونم بکنم اینه که از شر جنازش خلاص بشم،وایسادم تا کاملا شب بشه، هوا تاریک و سرد بود، با هزار تا صلوات و نذر جنازشو توی صندوق عقب گذاشتمماشین رو روشن کردم تا به بیرون تهران برم بجا خاک کنمشاز تهران که خارج شدم، دیدم چراغ بنزینم روشن شد، اه لعنتی بنزین از کجا بیارم۱۰دقیقه گذشت.ماشین کاملا دیگه خاموش شد،مثل یه احمق بطری بنزین رو توی این جاده که هیچ کسی نیس توش نگه داشتم، حالا اون به درک، جنازه هم پشت ماشینه بوی گندش تا بیرون ماشین داره میاد.۲۰ دقیقه گذشت، یه پیر مردی رد شد، منو دید و وایسادبطری بنزینش رو بهم داد و گفت جلو تر دست راست یه هتل کوچیک هستش.اونجا بنزین هم میفروشنبعد اینکه مشکل بنزینم حل شد حرکت کردم.هیچ وقت فکر نمیکردم یروزی، ساعت ۴ شب، با یه جنازه برم بیرون، نزدیک هتل شدم، هتل که نه بیشتر شبیه یه خونه ویلایی که مجوز هتل هم ندارن، به من چه من یه بنزین میخام و میرم، وارد هتل شدم، تم دارک و تاریکی داشت، یاد هتل داستان خودم افتادم،داشتم به چرت و پرتا فکر میکردم که یهو یکی از پذیرش صدام کرد،مشکلمو گفتم و اونا گفتن برا بنزین حد اقل باید یک شب مهمون ما باشین، ساعتو نگاه کردم، خیلی بیرون تاریک بود، با اسرار پریرش قبول کردم، ازم کارت شناسایی خاست که منم کارت ملیم رو دادم،پذیرش که یه مردی با قد متوسط و مو های طلایی بود منو با ذوق نگاه کرد و گفت شما همون نویسنده کتاب های ترسناک هستین؟عجیب بود ولی من رو شناخت گفتم اره خودمم، کلیدای اتاقم رو گرفتمتا خواستم برم برگشت گفت هیچ وقت فکر نمیکردم یه نویسنده ای که مردم رو میترسونه اینقدر خودش ترسیده باشه،گفتن چی؟؟! از چی مثلا بترسم؟ بهم گفت یعنی متوجه نشدین اقا نوید!!چشماتون. دستاتون که کاملا میلرزهخیلی غصبانی گفتم به شما هیچ ربطی نداره سرت تو کار خودت باشه، از اسانسور رفتم طبقه دومراهروی درازی داشت، دقیقا یاد راهرو دراز داستان خودم افتادم، یه راهرو با تصاویری از چهره انسان های کشته شده، ولی فرقش اینه اینبار قاتل منم و بجا عکس ، یه جسد توی صندوق عقب ماشبنهوارد اتاق شدم، اماده شدم برا خاب که ، اهههه نمیشه نمیتونم بخابم، صبر میکنم تا صبح، تا کارم رو تموم نکنم چشمام رو روی هم نمیزارم،تشنم بود، یادم نبود نزدیک چندین ساعته اب نخوردم، گلوم کویر شده بود، در اتاق رو باز کردم، یه دختر با یه شلوارک و هودی وسط راهرو بود، خاستم برگردم اتاقم که دیر شده بود، منو دیده بود، صدام زد اقا اقا منم خیلی بی توجه رفتم اتاقم، در رو هم بستمچند دقیقه نشد که محکم در اتاقم رو کوبید در رو با عصبانیت باز کردمصورت خیلی سفیدی داشتداشتم چهرشو میدیدم که گفت همیشه اینقدر بیشعوری؟گفتم بله؟!گفت مگه صدات نکردم چرا مثل بز سرتو میندازی میری؟ نکنه ادم خوار باشم؟موهای تنم سیخ شد؟ چی ادم خار؟با یه خنده بلند گفت واقعا اسکلی، گفت مگه همون نویسنده ترسناکه نیستی؟ همون هتل ادمخارا؟اه اه لوس چه شوخی چرتی گفت باور کن من از طرفداراتم ، اتفاقا موقع عرضه کتابت من جزو اولینا بودمانمیدونستم خوشحال باشم که اینقدر اینجا معروفم یا عصبی از اینکه تو این شرایط باید یکی منو بشناسهیهو دختره برگشت گفت چرا بیداری تو تا الان؟بهش گفتم که تازه رسیدم هتل الانم اجازه بدی برم پایین اب بخورمدختره منو نگاه کرد و گفت الان واقعا میخای بری تا پایین و اخرش یه اب گرم و بد مزه بخوری؟گفت بیا اتاق من اب خنک هستشنمیدونم چه نقشه ای برام کشیده ولی قبول نکردمخاستم برم پایین که بلند داد زد من مگه زنگ نزدم و گفتم درو باز نکنچی؟!!!در کدوم در؟گفت خره همون موقع که اون پسره اومدقبل اینکه بزنی بکشیشچی؟!!!!این از کجا میدونهههههههاصلا شمارم رو از کجا دارهاز کجا اینارو فهمیدهمنو برد تو اتاقش و گفت ببین شنیدی میگن بعضیا یکسری حس ششم دارن؟منم از اونام فقط من خیلی خاصمگیج گیج گیج بودم نمیفهمیدم هیچی از حرفاشگوشه اتاق نشستم داشتم گریه میکردم از اینکه اینجوری ببخت شدماینجوری به عنوان یه قاتل بدنام میشمداشتم با خودم فکر میکردم . حواسم به حرفاش نبود که یهو زد زیر گوشم گفت هوی با تو ام نویسندهمیگم میخای جنازه رو چیکارش کنیم؟گفتم کنیم؟؟؟یعنی چی کنیمگفت منم راه بده دیگهببین منم میتونم کمکت کنمانمیدونم ولی کل ماجرا رو میدونهاز ته قلبمم بهش اعتماد دارمبهش گفتم میریم خاکش میکنیمگفت احمقی؟گفت خیلی ساده پشت هتل کنار بقیه اشغال ها میگیریم میسوزونیمشنمیدونم ولی ایدش عالی بود‌گفتم من نمیدونم باید چیکار کنم گفت ببین ابت رو بخور بعد بهت میگماب رو خوردم ۲ تایی از هتل خارج شدیم خداروشکر هتل دوربین نداشت که فیلم بگیرهکسی هم توی پذیرش نبودماشین پشت هتل بردم صندق زدم بالااز همون بنزین پیر مرده یکم مونده بودبرا یه اتیش با اون همه اشغال کافی بودجنازه رو بین اشغالا اینداختیمسنگین بودخیلی سنگیناتیش رو روشن کردیم صحنه عجیبی بوددستمو گرفت و گفت بریم توی هتل گفت حق انسانای حیوون همینه توی هتل که رفتیم گفتم اصلا وایسااسمت چیه؟بهم نکاه کرد و گفت بهم بگو خانوم فارابیگفتم خب اسم نداری؟گفت تو بگو فارابیقبل اینکه برم گفتم ممنونم فارابی امشب کمک بزرگی کردی در حقم دختره نزدیکم شد از جیبش یه گردنبند سبز. رنگ در اورد داد بهم گفت این رو مادر بزرگم داده بهم گفت منو همیشه اروم میکنهگفت من به اندازه کافی اروم شدم فک کنم این برا تو خوب باشهگردنبند رو گرفتمبهم گفت که مراقبش باشمبعد گرفتن گردنبند جفتمون رفتیم توی اتاقمون صبح که شد در اتاقش رو زدم تا قبلش یه خداحافظی بکنمولی باز نکردگفتم حتما لابی داره صبحانه میخورهپایین که رفتم شلوغ بود مردم صبح برا صبحونه اومده بودنرفتم پزیرش کارت. ملیم رو گرفتمقبل رفتنم یه سوال پرسیدمگفتم یه سوال اون خانومی که دیشب توی اون راهرو ۲ تا اتاق اونور تر بودن مرخص شدن؟گفت کدوم خانوم؟!گفتم همونی که اونجا بود دیگه اتاق ۳۰۲گفت که این مدت خانومی نبوده اصلا گفتم مطمعنم منگفت خب اسمش چی بود؟گفتم نمیدونم ولی فامیلیش فارابی بودزد زیر خنده گفت واقعا نویسنده خوبی هستیگفتم چطور؟توی گوگل یچی سرچ کرد و داد دستمیه سایت باز شد که اینارو نوشته بود +++خودکشی دختر ۲۰ ساله +++به گزارش پلیس انتظامی ساعت ۵ بامداد در پشت هتل فردوس دختر ۲۰ ساله بعد از ریختن بنزیر بر روی خود، خود را اتیش میزند مشخصات: فریبا، فارابی خانه دار ۲۰ساله تاریخ این نوشته ۳ سال قبل بود ولی وایسااااا یعنی چی یعنی من تنهایی اون رو پارسا رو اتیش زدم؟ اون بطری اب وایسا اون گردنبند دستمو کردم تو جیبم دقیقا همون گردنبندی بود که توی این سایت تو گردن دختره بود یعنی چی؟ نمیفهمممم یعنی دختره ۳ ساله مرده؟ گوشیم دوباره زنگ خور خودش بود اون ،،،،، ادامه داره :»