داستان ترسناک

تقریبا هفت یا هشت ماه از اسباب کشی من و همسرم به خانه ی جدیدمان که یک خونه ی ویلایی دو طبقه بود میگذشت من و همسرم توی طبقه ی دوم ساکن شدیم صاحب خونه ما به همراه دو تا از فرزندان خودشون به نامهای حمید و هما توی همون طبقه اول زندگی میکردندمن و همسر به محض ورود به خونه ی جدید متوجه شدیم که هما سخت بیمار هست و پزشکان هم بیماری او را تنگی نفس و بیماری مادر زادی قلبی اعلام کرده بودند مدام میدیم که صاحبخانه ی ما هما رو به بیمارستان میبرند و میارن من و همسرم واقعا بابت این موضوع ناراحت بودیم و هر کمکی که از دستمان بر می امد برایشان انجام میدادیم مثلا روزهایی که هما رو به بیمارستان میبردند من از حمید که پنج سال بیشتر نداشت مواظبت میکردمچند ماه به همین منوال گذشت یک روز تقریبا اواسط تابستان با صدای جیغ و فریاد خانم صاحب خونهو از داخل پنجره داخل حیاط را که پر از بوته های گل و درخت بود رو نگاه میکردم اولین مشاهده ی من مربوط میشد به حمید که روی سکوی لب حوض نشسته بود و مدام از داخل گلدانهایی که در اطراف حوض بود گل و برگ میچید و ان را به طرف کسی میگرفت ابتدا زیاد جدی نگرفتم ولی همچنان روزهای بعد از روی کنجکاوی موقعی که حمید کوچولو داخل حیاط مشغول بازی بود او را تماشا میکردم بعضی وقتها حمید رو میدیدم که به تنهایی دنبال کسی میدود یا با کسی جر و بحث میکند و بعضی وقتها هم باکسی که من نمیدیدم میخندید این رفتارهای حمید رو زیاد جدی نمیگرفتم تا اینکه یک روز که کنار پنجره نشسته بودم سیما خانم رو دیدم که رفت کنار شیر آب حوض نشست و در حال شستن مقداری میوه بود ناگهان دیدم که سیما خانم هم کنار حوض در حال صحبت کردن با کسی هست سیما خانم مدام میخندید و بعضی وقتها هم اشکهای صورتش رو پاک میکرد دیگه بعد از اون من از اون خونه خیلی میترسیدم تا اینکه یک روز برای خرید به بازار رفته بودم که یکهو سیما خانم رو به صورت اتفاقی داخل یک مغازه ی لباس دخترونه فروشی دیدم که یک لباس دخترونه سفید و صورتی درست به اندازه ی دخترش هما رو انتخاب کرده بود و در حال پرداخت کردن پولش به فروشنده بودبعد از این ماجرا بود که همه چیز هایی که دیده و شنیده بودم و تمام رفتارهای عجیب سیما خانم و پسرش رو به شوهرم گفتم که دیگه باید از این خونه بریم چون دیگه میترسم اینجا زندگی کنم تقریبا یک ماه طول کشید تا خونه ی جدید پیدا کنیم و توی این یک ماه چیزهای زیاد دیگری رو میدیدم که سیما خانم مدام با خودش صحبت میکرد و حمید کوچولو هم مدام توی حیاط با کسی که به چشم من دیده نمیشد بازی میکرد بلاخره روز موعود فرا رسیدمن همه ی وسایل خونه رو داخل کارتن چیدم و اماده جلوی در ورودی طبقه دوم گذاشتم همسرم زیاد از این موضوع خوشحال نبود این من بودم که شوهرم رو متقاعد کرده بودم هر چه زودتر باید از این خونه بریم همسرم هم به ناچار پذیرفته بود فقط به من گفت که این کار درست نیست چون سیما داغدر هست و داغ از دست دادن فرزندش او رو به چنین روزی انداخته و این درست نیست که ما تو این اوضاع انهارو رها کنیمهر چی همسرم میگفت از این گوش میگرفتم و از اون یکی گوش به در میکردم پا تو یک کفش کرده بودم که هر چه زودتر باید از اینجا بریمخلاصه شب اخری بود که ما توی اون خونه بودیم و تصمیم خودمون رو گرفته بودیماونشب موقع خواب مدام به خاطراتی که توی اون خونه داشتم فکر میکردم از ته دل دوس نداشتم از اون خونه برم و از طرفی هم میترسیدم که اگه توی اون خونه بمونم احتمال اینکه دیونه بشم هستهمین طور دراز کشیده بودم و هر کاری میکردم تا خوابم ببره خوابم نمیبرد خیلی شب ناراحت کننده ای برای من بودتوی افکار خودم غوطه ور بودم تازه داشت چشمم گرم خواب میشد که احساس کردم کسی من رو صدا میکنه اولش فکر کردم اشتباه میکنم اما بار دوم صدا رو واضحتر شنیدم که کسی بهم گفت خاله چرا میخوای از اینجا برید من تو رو دوست داشتم خواستم از جام بلند بشوم که نتونستم انگار همه جای بدنم کرخت شده بود دو باره اون صدای دختر کوچک رو شنیدم که گفت خاله اشکالی نداره اگه دوست دارید از این خونه برید فقط به مامان و بابام بگید که دیگه برای من گریه نکنن چون هر وقت اونا گریه میکنن من متوجه گریه کردنشون میشم و منم گریه ام میگیرهصبح که از خواب بیدار شدم تمام صورت و بالشتم خیس اشک شده بود به ناچار از جا بلند شدم و نیم ساعت بعد هم خودرو حمل اثاث جلوی در خونه ی پارک کرد و کارگران در حال حمل اثاث خونه ی ما شدندسیما خانم رو دیدم که به ناراحتی کنار بالکن روی صندلی نشسته بود و ما رو نگاه میکرد ناخدا گاه به طرفش رفتم و ماجرای خواب دیدن دخترش رو براش تعریف کردم و بهش گفتم که هما دیشب به خوابم اومد و از من خواست تا بهتون بگم که دیگه گریه نکنید چون هر وقت شما گریه میکنید او حس میکنه و این گریه های شما هما رو خیلی ناراحت میکنه و بعد همزمان هردو شروع به گریه کردن کردیم و سیما هم بهم قول داد دیگه گریه نکنه و من قول دادم حداقل هفته ای یکبار به خونه ی سیما خانم و حمید کوچولو برم و همینطور هم شد بعد از اثباب کشی به خانه ی جدیدمون من و همسرم هر بار که وقتمون ازاد میشد به صاحب خونه ی قبلی سر میزدیم ....