درس امروز من

خرگوش...+بله؟من کار درستی کردم؟+در چه مورد؟درمورد مامان+چرا نصفه نصفه حرف می‌زنی؟مامان رفته یه کاری کرده که من دوست نداشتم! می‌دونی نمی‌تونم بهش نگاه کنم...مامان از من نظر گرفت منم قهر کردم و گفتم اصلا از من نظر نگیر...مامان ناراحت شده خرگوش ولی آخه این چه کاری بود که کرده؟+لابد فکر می‌کنی کارت خیلی هم درست بوده؟خب آره+یعنی چی/: اصلا هم کارت درست نبوده!اوف خرگوش درست بگو ببینم چی میگی...+ببین سحر جان...آدم ها اختیار دارن مگه خودت همیشه همین رو نمی‌گی؟ سحر جان قرار نیست از تو امتحان کتبی بگیرن...زندگی یک امتحان عملی هست نه علمی...مادرت اختیار داره ظاهر خودش هست دوست داره از این کار ها بکنه...تو چه تسلطی روی اون داری؟ این کارش چه آسیبی به تو رسونده؟راست میگی ولی...+نه جانا...ولی نه...قبول کن کارت اشتباه بوده تو حق نداری هیچ کس رو وادار کنی اونجوری رفتار کنه که تو می‌خوای! این تفکر تو هست جانا(: قرار نیست مثل تو فکر کنه...قرار نیست تو بر حق باشی و او بر باطل! بدون روی چی تسلط داری بدون دل آدم ها حرمت دارهآخه خرگوش مامان به دل گرفته من چه کنم؟ با معذرت خواهی من درست میشه؟+مامان ها خیلی مهربون هستن و می‌بخشند...پس غرور رو بزار زیر پا...سخت هست ولی بزار زیر پا اشکال نداره...حواست باشه چی رو کِی و کجا می‌گی...به کی می‌گی...من چم شده؟ میگم رو آدم ها تسلط ندارم ولی انگار دارم سعی می‌کنم همه رو تحت تاثیر و تسلط خودم در بیارم؟! شاید یه تله ذهنی باشه که توش گیر کردم...باشه من قبول می‌کنم اشتباه خودم رو و برای جبرانش اول از همه خودم کوتاه میام...قصه بالا قصه نبود واقعی بود! من دارم یاد می‌گیرم...بزرگ میشم...سعی می‌کنم اشتباه نکنم اما گاهی میشه...گاهی امر و نهی می‌کنم گاهی دل می‌شکونم...می‌دونین چی بد هست؟ تکرار این کار!از مادرم معذرت خواهی خواهم کرد که اختیارش تفکرش انسانیتش رو در نظر نگرفتم...این رو برای مادرم ننوشتم...برای پدر این جمع نوشتم!آقای دست اندازمن از صمیم قلب شما رو دوست دارم...به عنوان یک انسان دوستتان دارم...بله خرگوش همه را دوست دارد ولی بعضی را متفاوت تر دوست دارد(: علاقه ما به شما آنقدر زیاد هست که تاب و توان دیدن توهین به شما را نداریم...من دیدم نمی‌توانم طرف مقابلم را قانع کنم که بزرگی گفتند کوچکی گفتند پس سعی کردم شما را قانع کنم! می‌دانید اشتباه من کجا بود؟ سعی من در قانع کردن! به شما قبلا هم گفتم درس های زیادی به من دادید...از شما و تمام کسانی که این روز ها سعی در قانع کردنشان را داشتم معذرت خواهی و تشکر می‌کنم...لطفا به جوانی و خامی من ببخشید و بهم اجازه ی یاد گرفتن بدهید(:ای کاش در تمام این مدت این نکته را یاد آور من می‌شدیدای کاش تا اینجا کوتاه نمی‌آمدید!من باید قد آگاهی خودم رفتار کنم...مهم نیست بقیه چه رفتاری دارند...من را بابت رفتار خودم باز خواست می‌کنند...چه راحت رخت قضاوت می‌پوشیم...چه راحت حرمت دل دیگران را از بین می‌بریم...بابت صبوری تون ممنونماگر مرا بخشیدید ممنونماگر نبخشید بازهم ممنونم!خب اختیار دارید دیگر(: می‌توانید از من متنفر باشید...از اعماق وجود ناراحت می‌شوم اما چیزی از حق اختیار شما کم نمی‌کند.می‌دانید:هر حرف جایی و هرنقطه مکانی. آدم ها اشتباه زیاد میکنند.البته می‌دانم که می‌دانید...ولی چرا من عمل نمی‌کنم؟ چون بلد نیستم.پ.ن: چرا در یک مکان عمومی این را عنوان کردم؟ چون در یک مکان عمومی نقد کردم!حسن ختام:این متن به این معنا نیست که من هم مثل بقیه بخوام رفتار کنم! نه اصلا...این یعنی من نکته ی اختیار انسان ها را فهمیدم...فهمیدم می‌توانم هرطور خواستم رفتار کنم و هم چنین دیگران می‌توانند هرطور خواستند رفتار کنن...من می‌توانم محترمانه امر به معروف و نهی از منکر کنم...اما امر و نهی کردن قاعده دارد...خب من بلد نیستم(: