عکاسی،علم یا تجربه؟

قطعا همه ی ما تا به حال عکاسی کردیم.با گوشی یا دوربین هم فرقی نمیکنه بالاخره مجبور شدیم که از یک سوژه عکسی بگیریم و گاها هم اونو توی صفحات مجازی منتشر کردیم.(البته اگه به یه سری دلایل چند روزی اینترنت کل کشور قطع نشده باشه.)شاید عکاسان حرفه ای نباشیم اما امروزه به لطف گوشی های همراه جدید و تکنولوژی های فراوانی که دارند این کار رو برامون راحت تر از همیشه کرده.از دید من عکاسی به دو نوع تقسیم میشه:حرفه ای و برای اینستاگرام!درباره ی مورد دوم توضیح بیشتری نمیدم چون مطمئنا همه اطلاعات کافی رو دارید.اما در مورد عکاسی حرفه ای باید بگم که خودش به چند دسته تقسیم میشه.عکاسی از چهره،طبیعت،صنعتی و...که ما میخواهیم توی این مقاله بیشتر به عکاسی صنعتی بپردازیم.وقتی حرف از عکاسی حرفه ای میشه ذهن بیشتر ما میره به سمت یه دوربین عکاسی گرون قیمت با امکانات زیاد و شاید کلاس ها و هزینه های زیاد برای یادگیری.اما شاید خیلی ها اطلاع نداشته باشند که میشه با همین موبایلی که داریم هم عکسهای صنعتی مناسبی بگیریم.برای اجسام کوچکی مثل انگشتر قطعا با دوربین موبایل عکس مناسب تری میشه گرفت.درسته که دوربین هایی وجود داره که این قابلیت رو داره که از مانند این جسم ها عکس خوب بگیره اما قیمت اون سر به فلک میکشه.به قول استاد عزیزمون توی این حرفه اگه بخوایم هزینه کنیم هیچ وقت به تهش نمیرسیم چون همیشه یه چیز بهتری وجود داره که ما اونو نداریم.تجربه بهترین کلاس برای یادگیری عکاسیه.ممکنه 1000 شات برای راه افتادن و شناخت زوایا کافی باشه؛اما ممکنه با 10برابر این تعداد هم به اون نتیجه مطلوب نرسیم.پس باید تلاشمون رو بیشتر کنیم تا بهترین زوایا رو پیدا کنیم.نتیجه گیری که تا اینجای کار میتونیم داشته باشیم اینه که کنترل شده هزینه کنیم،تجربه کنیم تا یاد بگیریم و از همه مهمتر این که با گوشی موبایل هم میشه عکس های خوب گرفت.بریم سراغ یه سری نکات مهم برای عکاسی:اول از همه باید بگم که من عکاس حرفه ای نیستم و این نکات صرفا شنیده های من از اساتیدم هست که در اختیارتون میزارم.دوم این که مهمترین تجربه عکاسی من گرفتن عکس پورتره با گوشی های نسل جدید آیفون بوده ولی قطعا بعد از این بیشتر از اینها تلاش میکنم.خب بریم سر اصل مطلب...نورپردازیبه نظر من مهم ترین نکته توی عکاسی همین نورپردازیه.با یه نورپردازی مناسب و یک دوربین متوسط قطعا میتونیم عکسی بگیریم که بتونیم از اون برای کارمون استفاده کنیم.ابزاری که برای نورپردازی استفاده می کنیم مناسب با زمان عکاسی و امکاناتمون به کار برده میشه.به عنوان مثال توی روز میشه با استفاده از نور خورشید عکسهای خوبی گرفت.سافت باکس شاید وسیله باشه که همه ما اونو دیدیم ولی شاید اسمش رو نشنیده باشیم.همونطوری که از اسمش پیداست باکسی هست که روی سه پایه قرار داره.توی این باکس بسته به استفاده ای که ازش میشه یک تا چهار لامپ قرار میگیره.لامپ هایی که توش استفاده میشه قیمت بالایی داره و برای کاهش هزینه میشه از لامپ های کم مصرف هم استفاده کرد.روی این باکس پارچه ای از جنس نمد(حدس میزنم که نمد بود) قرار گرفته که بتونه نور رو بعد از لطیف کردن به محصول بتابه.اگه از این وسیله استفاده می کنید باید مقدار نور،زاویه و فاصله ی قرار گرفتن از محصول به دقت چک بشه چون میتونه باعث ایجاد سایه بشه.لایت باکس یا خیمه عکسی وسیله دیگه ایه که برای نورپردازی استفاده میشه.این وسیله مانند یه چادر روی محصول قرار میگیره و از حفره هایی که کنار اون قرار داره نور رو به داخل میتابونیم.(میتونیم از چراغ مطالعه استفاده کنیم.)لایت باکس وسیله ای به مراتب ارزون قیمت تر از سافت باکس و اگه قصد کاهش هزینه داشته باشیم میتونه گزینه خوبی باشه.پس زمینه ای که برای عکاسی صنعتی استفاده میشه اغلب سفیده.حالت منحنی دادن به پشت پس زمینه میتونه از سایه انداختن جلوگیری کنه و کار مارو توی ادیت عکس راحت تر کنه.حالا که بحث ادیت عکس شد باید اینو بگم که ما میتونیم با فتوشاپ تغییرات زیادی روی عکس بدیم؛اما نکته مهم توی عکاسی صنعتی زمانه.ما نباید زمان زیادی صرف ادیت کنیم.میتونیم با چند شات بیشتر و پیدا کردن زاویه مناسب و گرفتن بهترین عکس کارمون رو توی ادیت راحت کنیم و زمان رو ذخیره کنیم.برای اینکه بتونیم اندازه محصولمون رو به مخاطب نشون بدیم بهتره از المان استفاده کنیم.مناسب ترین المان میتونه استفاده از دست باشه.گرفتن محصول توی دست وعکس گرفتن اندازه جسم رو به مخاطب نشون میده.میشه از اجسام دیگه ای هم استفاده کرد که بستگی به سلیقه خود شما داره.بریم سراغ دوربین:من اطلاعات کاملی از دوربین های عکاسی و لنز های مناسبشون ندارم.قطعا دوربین ها با قیمت های بالا تر کارایی بیشتری هم دارند اما نکته ای که باید بهش دقت بشه این سه مورد هست.دیافراگم،ایزو و سرعت شاترساختار دیافراگم مانند مردمک چشم عمل میکنه.هرچقدر عدد دیافراگم کمتر باشه دیافراگم بازتره و شفافیت بیشتری داره و هرچی عدد بزرگتر باشه دیافراگم بسته تر و شفافیت عکس کمتر و نقاط بیشتری مات میشه.در ایزو هر چی عدد کمتر باشه نور بیشتر و همچنین نویز بیشتری داریم و هرچی عدد بزرگتر نور کمتر و به طبع نویز کمتری در عکس مشاهده میکنیم.سرعت شاتر هرچه بیشتر باشد شات به همان مدت طول میکشد و نور بیشتری را میگیرد اما باعث میشود که لرزش دست در عکس احساس شود که باید از سه پایه استفاده کرد.هرچه کمتر باشد شات سریع تر انجام میشود.در گرفتن عکس های ورزشی می توان از آن استفاده کرد.نتیجه گیری من از تجربه ام از این آموزش این بود که با گوشی موبایل هم میتوان عکس های خوبی گرفت.اما هیچ چیز جاگزین تجربه نمی شود.با آرزوی موفقیت