مهم‌ترین موارد استفاده  از رمز ارز ها

دارایی‌های کریپتویی از زمان پیدایش بیت کوین تاکنون مسیر طولانی را طی کرده‌اند. پروژه‌ای که در ابتدا به عنوان یک سیستم پرداخت همتا به همتا شروع به کار کرد، حالا کاربردهای زیادی پیدا کرده و از اهداف اولیه‌اش فراتر رفته است. اگرچه ممکن است بر سر کارکرد اولیه رمز ارز هایی مثل بیت کوین و اتریوم بحث و اختلاف‌نظر باشد، اما رمز ارزها حالا می‌توانند به عنوان ابزارهایی استفاده شوند که کارکردشان فراتر از سرویس‌های ساده خرید و فروش کالاهاست. در ادامه مطلب با ما همراه باشید تا نگاهی به پنج مورد از مهم‌ترین نمونه‌های عملی استفاده از فناوری بلاک چین و رمز ارزها بیندازیم.1. پول دیجیتالی بیت کوین که در ابتدا به عنوان یک سیستم پول الکترونیکی همتا به همتا معرفی شد، توانست حداقل در چند سال نخست فعالیتش رسما به عنوان پول عمل کند. یکی از موارد استفاده از این رمز ارز تا قبل از این که وارد جریان اصلی جامعه شود، در بازارهای سیاه مثل Silk Roadبود. علاوه بر این، صدها بازرگان آشنا با فناوری برای امور مختلف و خریدهای خود به استفاده از این رمز ارز روی آوردند.به دنبال پذیرش بیت کوین توسط شماری از کاربران، هزینه استفاده از این شبکه بالا رفت و باعث شد برخی دیگر از این رمز ارز استفاده نکنند و صرفا برای سرمایه گذاری بیت کوین بخرند. از آن‌جایی که استفاده از بیت کوین برای پرداخت‌های کوچک به صرفه نبود، این مسئولیت به بیت کوین کش واگذار شد که در اواسط سال ۲۰۱۷ از بیت کوین منشعب شد. شبکه بیت کوین کش از آن زمان تاکنون به عنوان راهکاری سریع و کم‌هزینه پرداخت با پشتیبانی هزاران کاربری که از این سیستم در فروشگاه‌های خود استفاده می‌کنند به فعالیتش ادامه می‌دهد.در بحبحه استقبال بی‌سابقه از عرضه اولیه کوین (ICO) در سال ۲۰۱۷، شمار پروژه‌های کریپتویی که از توکن‌های عمومی برای پرداخت استفاده می‌کردند به سرعت افزایش یافت. زمانی که این موج هیجانی در اوایل سال ۲۰۱۸ فروکش کرد، مشخص شد که توکن‌های پرداخت ERC20 به موجب شتاب بالا و نقدینگی پایین دیگر نمی‌توانند به حیات خود ادامه دهند. دارایی‌های کریپتویی که امروز به عنوان ارزهای همتا به همتا نجات پیدا کرده‌اند عمدتاً محدود به کوین‌هایی مثل Dash و لایت کوین هستند که پیش از سال ۲۰۱۵ به وجود آمدند.2. پول قابل برنامه نویسی قراردادهای هوشمند پیش از بیت کوین هم وجود داشتند و ایده آن‌ها توسط نیک زابو به وجود آمد (کسی که یکی از اصلی‌ترین کاندیداها برای ساتوشی ناکاموتو بودن به حساب می‌آید). قراردادهای هوشمند کدهایی قابل اجرا و مبتنی بر بلاک چین هستند که در شرایطی خاص اجرا شده و خروجی مشخصی را فراهم می‌کنند. اگرچه قراردادهای هوشمند امروز با اتریوم مترادف شده‌اند، اما اکثر شبکه‌های کریپتویی مثل بیت کوین تا حدی از ایده این قراردادها استفاده می‌کنند.RSK پلتفرمی برای قراردادهای هوشمند است که با استفاده از امنیت بلاک چین بیت کوین به توانمندی مطلوبی دست یافته است. با افزایش سلطه بیت کوین بر آلت‌کوین‌ها در سال جاری، ایجاد اپلیکیشن‌های جدید بر بستر شبکه بیت کوین نسبت به جایگزین‌های غیرمتمرکزترِ این شبکه از جمله Tron و EOS بسیار محبوب‌تر شده است. در نتیجه، توسعه‌دهندگانی که احتمالا قبلا به سمت بلاک چین‌های «نسل دوم» روی آورده‌اند، حالا با نگرشی جدید به سمت بیت کوین جذب می‌شوند.3. وثیقه (Collateral) وام‌دهی به عنوان یکی از اصلی‌ترین کاربردهای جنبش اقتصاد غیرمتمرکز (DeFi) شناخته می‌شود و به افراد اجازه می‌دهد وام‌های فیات را با رمز ارزها و بالعکس وثیقه کنند. در شبکه‌ی اتریوم، خدمات وام‌دهی نظیر Maker، Compound و Instadapp با جذب صدها میلیون دلار دارایی که در پروتکل وام‌دهی آن‌ها ذخیره شده حالا به شکوفایی رسیده‌اند. از دیگر راهکارهای وام‌دهی DeFi می‌توانیم به Dharma و Dydx اشاره کنیم، در حالی که نمونه‌های متمرکزِ آن Salt، Youhodler و Nexo هستند که به کاربران اجازه می‌دهند در ازای وثیقه گذاشتنِ رمز ارزهای خود پول فیات وام بگیرند. علاوه بر این، کسانی که سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت می‌کنند، اگر رمز ارزهای خود را درون این پروتکل‌های وام‌دهی قرار دهند، می‌توانند از آن بهره بگیرند.4. مدیریت سیستم و حکومت داری مدیریت سیستم یا حاکمیت شاید جزو کاربردهای عملی جذاب رمز ارز ها نباشد، اما رای‌دهیِ درون زنجیره‌ای یکی از موثرترین روش‌های حصول اطمینان از برگزاری انتخابات سالم و صحیح است. ماینرهای بیت کوین مدت‌هاست که حامی این ایده هستند و برای پیاده‌سازی آن به طرق مختلف تلاش می‌کنند. برای مثال در ژوئن سال ۲۰۱۷ حدود ۸۰ درصد از توان هش شبکه بیت کوین در حمایت از توافق نیویورک (که نهایتاً شکست خورد) در انتهای بلاک‌های خود حروف NYA را اضافه کردند. از آن زمان تاکنون ایده حکومت داری بر اساس بلاک چین بسیار پیشرفته‌تر شده است. اکنون دارایی‌های کریپتویی زیادی وجود دارد که هدف اصلی آن‌ها حکومت داری است؛ مثلا 0x، Maker، Dfinity و Decred. به‌علاوه، پروژه‌های کریپتویی نظیر Aragon ایده حاکمیت را از طریق فراهم‌سازی بستر رای‌گیری از دارندگان توکن در تصمیمات کلیدی شبکه پیاده‌سازی کرده‌اند. البته میزان مشارکت در سیستم حکومت‌داری درون زنجیره‌ای تاکنون خیلی پایین بوده، در نتیجه می‌توانیم بگوییم که بی‌علاقگی رای‌دهندگان یک مشکل جهانی است.5. جمع‌کردنی‌ها (Collectibles) توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) دارایی‌های دیجیتالی منحصر به فردی هستند. این توکن‌ها معمولا از جمع‌کردنی‌های داخل بازی مثل پوسته‌ها، شخصیت‌ها، ابزارها و اسلحه‌ها تشکیل شده‌اند. در نتیجه شما می‌توانید دارایی‌های خود را با سایر بازیکنان مبادله کنید و مطمئن شوید که مالکیت آن جمع‌کردنی به درستی منتقل می‌شود. البته منظورمان این نیست که NFTها کاملا غیرمتمرکز هستند، چون ارزش آن‌ها همچنان به نوعی نهاد مرکزی وابسته است؛ نهادی که سازوکارهای آن بازی را مدیریت می‌کند. اما جمع‌کردنی‌ها آن قدر محبوب شده‌اند که احتمالا به‌زودی ورزش‌های الکترونیکی و واقعیت مجازی هم به استفاده از آن‌ها روی خواهند آورد.رمز ارزها هنوز در اول راه قرار دارند، بنابراین بسیاری از کاربردهای آنها هنوز به طور کامل به منصه ظهور نرسیده، چون زیرساخت‌های آن همچنان در حال توسعه است. توکن‌های اوراق بهادار، توکن‌های هیبریدی، مشتقه‌ها، کالاهای اقتصادی کریپتویی، کوین‌های حریم خصوصی، استیبل کوین‌ها، توکن‌های کاری، توکن‌های تخفیف و بسیاری موارد دیگر هنوز تا رسیدن به مرحله شکوفایی فاصله زیادی دارند، ولی با توجه به افزایش نرخ پذیرش رمز ارزها، بستر رشد و پیشرفت آن‌ها مهیا به نظر می‌رسد.بیت کوین کارکردهای بسیاری دارد و همچنان به اثبات این قابلیت‌ها ادامه می‌دهد. یکی از بهترین ویژگی‌های شبکه‌های بدون نیاز به مجوز این است که هر کسی می‌تواند به هر نحوی که می‌خواهد از آن‌ها استفاده کند؛ خواه در لایه‌ی اول باشد یا لایه‌ی دوم یا سوم. فضای کریپتو در طول یک دهه گذشته پیشرفت‌های زیادی داشته و در ۱۰ سال آینده هم مطمئناً به دستاوردهایی می‌رسد که امروز به هیچ عنوان حتی قادر به تصور کردنشان نیستیم.