دنیای سوفی

از زمانی که یادمه همیشه خواهرم از کودکی دنبال این بود که ما کی هستیم؟! خدا کیه؟ دنیا چیه؟ همیشه دنبال جواب برای این سئوال‌ها بود ولی من شاید حتی یکبار هم این مسائل ذهنم را درگیر نکرد اما درست 22 روز پیش زمانی که شروع به خواندن کتاب جدیدم کردم، همه چیز تغییر کرد. میتوتم بگم چند صفحه اول کتاب را که خواندم کتاب بستم و تا ساعت‌ها به سئوالات مطرح شده فکر میکردم. دنیای سوفی اسم کتابی که این روزها از خیلی‌ها میشنویم، منتقدهای زیادی هم داره و خب خیلی‌ها هم اصلا با این کتاب ارتباط برقرار نمیکنند اما به نظرم این کتاب بعد از رمان کوری بیشترین تاثیر تو دید من نسبت به زندگی و جامعه اطرافم گذاشته. شاید اگه پشت کتاب را قبل از خرید بخونید منصرف بشید از خواندن کتاب اما به نظرم به جلد کتاب اهمیت ندید و بخونید? دنیای سوفی داستان دختری به اسم سوفی آموندسن 15 ساله است که روزی با نامه‌ای عجیب رو به رو میشه، نامه‌ای که مخاطب آن قصد داره تاریخ فلسفه جهان را تا به آن یاد بده.راستش من خودم به شخصه فکر نمیکردم اسم دانشمندهایی را تو ‌این کتاب به عنوان فیلسوف ببینم که تا قبل از آن تو کتاب‌های فیزیک، ریاضی یا حتی زیست شناسی دیده بودم و همین موضوع باعث شد تمایل بیشتری برای خواندن پیدا کنم. هر فصل از کتاب که پیش میرفت تصور میکردم که نظریه این فیلسوف کاملا درسته اما درست تو همان لحظه حرفی از فیلسوف میشنیدم که نظرم را کلا عوض میکرد، درست مثل ارسطو یا نظریه فیلسوف بعدی را نقص می‌کرد. این روند تا آخر کتاب همینطوری ادامه داره حتی اواخر داستان به طرز شگفت انگیزی غافلگیر میشید. این کتاب مثل بقیه رمان‌ها نیست که با یکبار خواندن متوجه بشید پس باید هر صفحه، هر خط را بیشتر از چندبار بخوانید تا متوجه مسئله اصلی داستان بشید. دلم نمیخواهد اصلا داستان را اسپویل کنم اگرچه اصلا نمیشه ? ولی خب نوشتن درباره دنیای سوفی خیلی سخته. من جواب خیلی از سئوال‌های اول کتاب ها فهمیدم خیلی‌ها را هم نفهمیدم ولی این باعث شد که بیشتر از قبل به همه چیز توجه کنم.همانطوری که گفتم خیلی ار منتقدها نقدهای مثبتب درباره کتاب نمیگند و کلا فکر میکنند که این کتاب مناسب نوجوانان نیست ولی خب بابد بگم این کتاب برای هر سنی مناسبه و به نظر من این رشد عقلی و منطقی هر شخصی است که باعث میشه این کتاب جذاب به نظر بیاد یا نه. من تمام مدت با کتاب زندگی کردم و خودم کنار فیلسوف‌های مختلف تصور کردم اما اگه بخواهم از فیلسوف‌های مورد علاقه خودم اسم ببرم باید به مارکس با آن دوره زمانی وحشتناک ( که شباهت بسیاری با ایران حال حاظر داره) به داروین کسی که تو اوج جوانی با کشتی سفر میکنه و کتاب‌های علمی خوبی مینویسه و من همیشه فکر میکردم فقط یک زیست شناسه ( حقیقتا اسم داروین خیلی متعجب کرد ولی بعد فهمیدم واقعا کمک بسیاری به فلسفه کرده) و از همه مهمتر زیگموند فروید اشاره کنم. دنیای سوفی یکی از بهترین هدیه‌های تولدم بود که در کمال تعجب در 22 روز خوانده شد ( همه بهم گفتند یک ماه ساید هم بیشتر نیاز داری برای خواندن) و آخرهای کتاب ناراحت این موضوع بودم. و در آخر میخواهم دوتا از بهترین جملات در فصل فروید را بنویسم که خیلی من را تحت تاثیر قرار دادند.«فرافکنی، نسبت دادند خصایلی است به سایرین که می‌کوشیم در هود سرکوب سازیم. آدمی که، مثلا، خیلی خسیس است، همه مردم را پول دوست می‌خواند. و کسی که مدام در فکر مسائل جنسی است بیش از همه از شهوت رانی دیگران به خشم می‌آید.»«فروید نشان داد که باید میان آنچه بامداد از رویا به خاطر می‌آوریم و مفهوم حقیقی رویا فرق گذاشت. تصویر ذهنی ما از رویا_یعنی فیلم یا ودیویی را که در خواب می‌بینیم_رویای آشکار می‌خواند.محتویات یا سناریو این رویای آشکار همیشه از جریان‌های روز قبل گرفته شده است ولی رویا مفاهیم عمیقت ی هم دارد که پنهان از آگاهی ماست. فروید اینها را اندیشه‌های نهان رویا نامید، این اندیشه‌های نهان، که رویا در حقیقت دریاره آن‌ها است، چه بسا از گذشته دور، از، مثلا، طفولیت، سرچشمه می‌گیرد.»