داستان معلم پیر هنر:الیاس امیر حسنی

وقتی اورا دیدم بسویش رفتم . سلام آقا . آقا برگشت نگاهی کرد و با مهربانی جوابم داد سلام آقا. دقایقی نکشید که اتوبوس آمد سوار شدیم .کنا ر هم نشستیم او شروع کرد :حواسم به او بود داشت آیه الکرسی را می خواند وبعد منظومه حیدر بابای شهریار وبعد علی ای همای رحمت وبعداین جمله ها را تکرار میکرد : جور استاد به زمهر پدر .ادب مرد به زدولت اوست .آدمی را آدمیت لازم است . فرزند هنر زنده کند نام پدر را .من همین طور گوش می دادم سی سال با این حروف وکلمات سر پنجه نرم کرده بود قلم تراشیده بود سرمشق داده بود گل وسنبل وبلبل کشیده بود با بوم وچشم ورخ وابروو قلم مو مشق عشق کرده بود و به هر چه زیبایی عشق ورزیده بود وحالا بعد از ده سال از باز نشستگی اش هما ن حروف وکلمات ورد زبانش بود .اتوبوس جاده را می بلعید و جلو می رفت و من مفتون سخنان استاد بودم .خیلی ها اورا می شناختند من هم شاگردش شده بودم اما هنوز او مرا به یاد نیاورده بود برای همین خودم را معرفی کردم استادمن علی فاتحی هستم شاگرد شمابودم گفت :کی علی ها حال پدرت چطور است ؟ گفتم خوبند الحمدلله گفتم استاد از گذشته ها بگویید از زمانی که جوان بودید آیا اهل بزم وطرب و شادی بودید؟گفت آقای فاتحی گذشته ی ما پر از غرور و مناعت واحترام بود پر از عشق و شادمانی ولذت بود به الان ما نگاه نکن که از آن همه هیبت و احترام چیزی باقی نمانده است بقول حافظ :مکن به چشم حقارت نگاه در من مست ........جوانان ما الان از همه چیز بی بهره اند به کراک وشیشه و این کوفت وزهرمارها فکر می کنند .علی آقا من وقتی به سن شما بودم در یکی از روستاهای کردستان خدمت می کردم . تازه معلم شده بودم جوان وشاداب و عاشق کار نه تنها معلمشان که همه کاره اشان بودم دعوایشان را حل وفصل می کردم به حساب وکتابشان می رسیدم قباله وقول نامه و نامه هایشان را می نوشتم و خلاصه در همه ی کارها به من رجوع می کردند اما پدر عشق بسوزد ...می دانی که دخترهای کرد در زیبایی مثال ندارند درست است که بیش از مردان کار می کنند اما در دلبری شیر درنده را هم اسیر محبتشان می کنند .من هم عاشق یکی از همین زیبا روهای ده شدم اسمش روژان بود بالاخره اهالی از عشق ما باخبر شدند غیر مستقیم به من پیغام وپسغامشان رسید که خیلی از دستم ناراحتند ولی آهوی کمند زلف خوبان خود را به هلاک می سپارد اگر آدم واقعا عاشق باشد نمی تواند از عشقش دل بکند و اگر عشقش پاک و الهی باشد حا ضر است جانش را هم در آن راه بدهد .آن موقع ها معلم ها خیلی شیک وپیک می گشتند من هم همین طور یک دست کت وشلوار بیشتر نداشتم اما خیلی با سلیقه واطو کشیده نگاه می داشتم و تنها آدم کت وشلواری در آن ده من بودم برای همین به چشم می آمدم خلاصه جوان های ده که خاطرخواه روژان هم بودند نشستند ونقشه کشیدند که آبروی مرا ببرند وکلکم را بکنند .در یک پنج شنبه جمعه ای که من این تنها کت و شلوارم را شسته بودم و از بند آویزان کرده بودم شبانه از دیوار خانه بالا آمده بودند و کت و شلوار و کفش های مرا برداشته بودند و برده بودند صبح که برای نماز برخاستم دیدم که خبری از کت و شلوار نیست سپیده نزده بدون این که کسی باخبر گرددبا دمپایی و یک پیراهن وپیژامه از راه بیابان راهی شهر شدم به سنندج آمدم و از آن جا لباسی تهیه کردم و یک راست به طرف تبریز حرکت کردم .این موضوع چنان رنجم داد که چند سالی نتوانستم به کلاس بروم خلاصه وقتی توانستم دلم را راضی کنم و روژان را فراموش کنم به هنر رو آوردم شدم معلم خط ونقاشی و حکایت این درد را ریختم در نی وتار و قلم ونقاشی .سی سال برای عشقم زندگی کردم راستی شنیدی که می گویند معلمی اولش عشق است وسطش معیشت و آخرش دیوانگی ما در همان مرتبه اولش ماندیم بله پسر جان عشق است که آدم را وادار به هر کاری می کند اگر عشق نباشد کار پیش نمی رود اما یادت باشد همیشه عشق را با کمی عقل عجین کن سیاست داشته باش زود خودت را لو نده . بگذریم آقا راستی شما الان چکا رمی کنید ؟ درس می خوانم استاد چه رشته ای ؟ ریاضیات آفرین آفرین خوب رشته ای انتخاب کرده ای رشته ی عقل و استدلال و نظم و هندسه. در همین اثنا به ایستگاه رسیدیم و با خداحافظی از معلم قدیمی ام راهی خانه شدم ودر راه به حرف های این معلم پیر هنر فکر می کردم.