زایمان در آب بهترین روش زایمان طبیعی

زایمان در آب فرآیند زایمان در وان آب گرم است. برخی از زنان ترجیح می دهند در آب زایمان کنند و برای زایمان بیرون بیایند. زنان دیگر نیز تصمیم می گیرند برای زایمان در آب بمانند. تئوری پشت زایمان در آب این است که از آنجایی که نوزاد به مدت 9 ماه در کیسه مایع آمنیوتیک بوده است، زایمان در یک محیط مشابه برای نوزاد ملایم‌تر و برای مادر استرس کمتری دارد.ماماها، مراکز زایمان و تعداد فزاینده ای از متخصصان زنان و زایمان معتقدند که کاهش استرس زایمان و زایمان باعث کاهش عوارض جنینی می شود. زایمان در آب همیشه باید تحت نظارت یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی واجد شرایط انجام شود.مزایای بالقوه زایمان در آب چیست؟فواید برای مادر:آب گرم تسکین دهنده، آرامش بخش، آرامش بخش است.در مراحل بعدی زایمان، نشان داده شده است که آب انرژی زن را افزایش می دهد.اثر شناوری وزن بدن مادر را کاهش می دهد و امکان حرکت آزاد و موقعیت جدید را فراهم می کند.شناوری انقباضات رحمی موثرتر و گردش خون را بهبود می بخشد و در نتیجه باعث اکسیژن رسانی بهتر عضلات رحم، درد کمتر برای مادر و اکسیژن بیشتر برای نوزاد می شود.غوطه ور شدن در آب اغلب به کاهش فشار خون بالا ناشی از اضطراب کمک می کند.به نظر می رسد آب هورمون های مرتبط با استرس را کاهش می دهد و به بدن مادر اجازه می دهد تا اندورفین تولید کند که به عنوان مهار کننده درد عمل می کند.آب باعث می‌شود که پرینه الاستیک‌تر و آرام‌تر شود و از بروز و شدت پارگی و نیاز به اپیزیوتومی و بخیه‌ها کاسته شود.همانطور که زن زایمان از نظر جسمی آرام می شود، می تواند از نظر ذهنی با توانایی بیشتری برای تمرکز بر روند زایمان آرام شود.از آنجایی که آب حس حریم خصوصی بیشتری را فراهم می کند، می تواند مهارها، اضطراب و ترس ها را کاهش دهد.فواید برای نوزادمحیطی مشابه کیسه آمنیوتیک فراهم می کند.استرس هنگام تولد را کاهش می دهد و در نتیجه باعث افزایش اطمینان و احساس امنیت می شود.چه خطراتی برای مادر و نوزاد وجود دارد؟اگر کودک در مجرای زایمان استرس داشته باشد یا بند ناف پیچ خورده یا پیچ خورده باشد، ممکن است کودک با احتمال استنشاق آب نفس نفس بزند.این یک اتفاق نادر است زیرا نوزادان معمولاً تا زمانی که در معرض هوا قرار نگیرند استنشاق نمی کنند. آنها به دریافت اکسیژن از طریق بند ناف ادامه می دهند تا زمانی که خود به خود شروع به تنفس کنند یا تا زمانی که بند ناف قطع شود. خطر بالقوه نهایی این است که بند ناف ممکن است با آوردن نوزاد به سطح آب بشکند. با احتیاط هنگام بلند کردن نوزاد تا سینه مادر می توان از این امر جلوگیری کرد.چه شرایطی برای زایمان در آب ایده آل نیست؟اگر تبخال دارید: تبخال به راحتی در آب منتقل می شود، بنابراین باید این خطر را به طور کامل با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارید.اگر نوزاد شما بریچ است: اگرچه زایمان در آب با اولین نمایش های پایین یا پا انجام شده است، باید این خطر را به طور کامل با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارید.اگر یکی از موارد زیر برای شما تشخیص داده شده است: خونریزی بیش از حد یا عفونت مادر.اگر چند قلو دارید: اگرچه زایمان در آب در سراسر جهان با دوقلوها موفقیت آمیز بوده است، باید این خطر را به طور کامل با پزشک خود در میان بگذارید.اگر انتظار زایمان زودرس وجود دارد: اگر نوزاد نارس باشد (دو هفته یا بیشتر قبل از موعد مقرر)، زایمان در آب توصیه نمی شود.اگر مکونیوم شدید وجود دارد: مکونیوم (مدفوعی است که در دو سه روز آغاز تولد از نوزاد انسان دفع می‌شود.) خفیف تا متوسط نسبتا طبیعی است. از آنجایی که مکونیوم در یک وان روی سطح شناور می شود، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما مراقب آن است و بلافاصله آن را خارج می کند یا به شما کمک می کند تا از وان خارج شوید. مکونیوم معمولاً صورت نوزاد را می شویند و حتی در حالی که کودک هنوز زیر آب است از بینی و دهان خارج می شود. اگر آب لکه دار شده و زایمان قریب الوقوع است، زن می تواند لگن خود را از آب بیرون بیاورد تا نوزاد را به دنیا بیاورد.اگر مسمومیت یا پره اکلامپسی دارید: باید این خطر را به طور کامل با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارید.چگونه برای زایمان در آب آماده شوم:ابتدا با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود چک کنید. آنها ممکن است قبلاً برای زایمان در آب با وان مخصوص مجهز شده باشند یا ممکن است مکانی را در منطقه شما بدانند که برای این کار مجهز است.اگر قصد دارید در بیمارستان زایمان کنید، مطمئن شوید که سیاست های آنها اجازه زایمان در آب را می دهد. تعداد فزاینده ای از بیمارستان ها پذیرای والدینی هستند که مایل به زایمان در آب هستند.با یک مرکز زایمان تماس بگیرید تا ببینید آیا آنها گزینه زایمان در آب را ارائه می دهند یا خیر.