دانشمندان بهترین راه برای آرام کردن نوزاد گریان را فاش کردند

شکل ۱. همه نوزادانی که در مطالعه شرکت کردند، پس از نگه داشتن در آغوش و قدم زدن ۵ دقیقه‌ای به خواب رفتند. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۲۰ اکتبر، ۲۰۲۲لینک منبع: Scientists Reveal the Best Way To Calm a Crying Babyبه گفته دانشمندان، بهترین راه برای آرام کردن یک کودک این است که آن‌ها را به یک پیاده‌روی ۵ دقیقه‌ای ببرید.اکثر والدین از گریه بیش از حد و امتناع نوزادان خود از خواب ناامید شده‌اند. طبق تحقیقات اخیر، نگه داشتن آن‌ها در آغوش به مدت ۵ دقیقه و راه رفتن با آن‌ها موثرترین روش برای آرام کردن آن‌ها است. این روش تسکین مبتنی‌بر شواهد در مقاله‌ای که اخیرا در Current Biology منتشر شده‌است، به تفصیل شرح‌داده شده‌است.کومی کورودا، نویسنده مربوطه از مرکز علوم مغزی ریاض در ژاپن می‌گوید: «بسیاری از والدین از گریه شبانه نوزادان رنج می‌برند.» او می‌گوید: «این مساله بزرگی است، به‌‌ویژه برای والدین بی‌تجربه، که می‌تواند منجر به استرس والدین و حتی بدرفتاری با کودکان در تعداد کمی از موارد شود.»کورودا و همکارانش در حال تحقیق در مورد پاسخ انتقال هستند، یک واکنش ذاتی که در بسیاری از پستانداران آلتری از جمله موش، سگ، میمون و انسان به نمایش گذاشته می‌شود، که فرزندان آن‌ها نابالغ هستند و قادر به مراقبت از خود نیستند. آن‌ها کشف کردند که وقتی این حیوانات نوزادان خود را برمی‌دارند و شروع به راه رفتن می‌کنند، بدن بچه‌های آن‌ها رام می‌شود و ضربان قلب آن‌ها کاهش می‌یابد. هدف تیم کورودا مقایسه اثرات واکنش حمل‌ -واکنش آرام در حالی که حمل می‌شد- با شرایط دیگر، مانند بی‌حرکت نگه داشتن مادر یا تکان خوردن بود. آن‌ها هم‌چنین می‌خواستند تعیین کنند که آیا این اثرات با حمل طولانی‌تر در نوزادان انسان ادامه دارد یا خیر.محققان واکنش‌های ۲۱ نوزاد را در حالی که در چهار وضعیت مختلف بودند، مورد بررسی قرار دادند: حمل شدن توسط مادران راه رونده، نگه داشتن توسط مادران نشسته، بی‌حرکت ماندن در گهواره، یا خوابیدن در یک تخت گهواره‌ای. تیم تحقیق کشف کرد که بعد از ۳۰ ثانیه راه رفتن مادر با نوزاد، ضربان قلب نوزادان گریان کاهش یافت و آن‌ها از گریه کردن دست کشیدند. زمانی که نوزادان در یک تخت گهواره‌ای قرار گرفتند، اثر آرامش‌بخشی مشابهی رخ داد، اما نه وقتی که مادر کودک را در حالت نشسته نگه داشت و یا نوزاد را در یک تخت آرام قرار داد.این نشان می‌دهد که نگه داشتن نوزاد به تنهایی ممکن است در تسکین نوزادان گریان کافی نباشد و این در تضاد با این فرض سنتی است که نگه داشتن نوزاد توسط مادر، پریشانی نوزاد را کاهش می‌دهد. در عین حال، حرکت اثرات آرامش بخشی دارد و احتمالا واکنش حمل یک کودک را فعال می‌کند. این اثر زمانی که حرکات نگه‌‌داشتن و راه رفتن به مدت پنج دقیقه ادامه یافت، آشکارتر بود. همه بچه‌های گریان در اتاق مطالعه دست از گریه کشیدند و تقریبا نیمی از آن‌ها به خواب رفتند.اما زمانی که مادران سعی کردند نوزادان خواب‌آلود خود را به رخت‌خواب ببرند، بیش از یک سوم شرکت‌کنندگان دوباره در عرض ۲۰ ثانیه هوشیار شدند. این تیم متوجه شد که تمام نوزادان پاسخ‌های فیزیولوژیکی، از جمله تغییرات در ضربان قلب را تولید می‌کنند که می‌تواند در لحظه جدا شدن بدن از مادرشان، آن‌ها را بیدار کند. با این حال، این تیم متوجه شد که اگر نوزادان قبل از خواباندن به مدت طولانی‌تری به خواب می‌رفتند، احتمال بیدار شدن آن‌ها در طول این فرآیند کم‌تر بود.او گفت: حتی به‌عنوان مادر چهار فرزند، من از دیدن نتیجه بسیار شگفت‌زده شدم. کرودا می‌گوید: «فکر می‌کردم بیدار شدن کودک در هنگام دراز کشیدن به نحوه قرار گرفتن روی تخت، مانند وضعیت بدن یا ملایمت حرکات مربوط می‌شود» «اما آزمایش ما این فرضیات کلی را پشتیبانی نکرد.» در حالی که آزمایش تنها شامل مادران بود، کورودا انتظار دارد که اثرات احتمالا در هر مراقب مشابه باشند.این تیم براساس یافته‌های خود روشی را برای تسکین و بهبود خواب در نوزادان گریان پیشنهاد می‌کند. آن‌ها توصیه می‌کنند که والدین کودکان گریان را نگه دارند و به مدت پنج دقیقه با آن‌ها راه بروند و سپس کودکان را به مدت پنج تا هشت دقیقه دیگر قبل از خواباندن در تخت بنشینند و در آغوش بگیرند. این پروتکل برخلاف دیگر روش‌های معمول آموزش خواب مانند اجازه دادن به نوزادان برای گریه کردن تا زمانی که خودشان به خواب می‌روند، با هدف فراهم کردن یک راه‌حل فوری برای گریه کردن نوزاد انجام می‌شود. به گفته کورودا، اینکه آیا این روش می‌تواند خواب نوزاد را در درازمدت بهبود بخشد یا خیر، به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.برای بسیاری، ما به‌طور شهودی به توصیه‌های دیگران در مورد فرزندپروری گوش می‌دهیم، بدون اینکه روش‌ها را با علم دقیق آزمایش کنیم. اما به علم نیاز داریم تا رفتارهای یک کودک را درک کنیم، زیرا آن‌ها بسیار پیچیده‌تر و متنوع‌تر از آن چیزی هستند که ما فکر می‌کردیم.این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات روان‌شناسی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.