تعادل بین کار و زندگی

هر زمان که لازم است،ساعت‌های زیادی را صرف کار کنید اما به یاد داشته باشید که شما زندگی شخصی خودتان را هم دارید. تعادل بین کار و زندگی رمز آرامش است.بعضی از رییس‌ها باور دارند که باید اولین نفری باشند در کار حاضر می‌شود و آخر از همه خارج شوند تا الگوی مناسبی برای کارمندان باشند.این نمی‌تواند مثال خوبی برای پیشرفت باشد. صرف حضور داشتن و سازنده‌نبودن به درد هیچ‌کس نمی‌خورد. مرعوب کردن افراد برای ماندن تا آخر وقت نتایج بدی خواهد داشت.این فقط مشکل کشور ما(انگلستان) نیست. ژاپنی‌ها از ما فراتر رفته‌اند ، لغتی در فرهنگ‌شان دارند به نام کاروشی که معنای آن مردن از کار کردن زیاد است. وقتی رییس‌شان هنوز سر کار مانده‌است آن‌ها کار را ترک نمی‌کنند و اگر لازم باشد تا نیمه‌های شب در محل کار می‌مانند فقط به این دلیل که رییس هنوز نرفته است.این خصوصیت بسیاری از ژاپنی‌ها در محل کارشان است. (هیئتی در دولت ژاپن پیشنهاد داده است که کارمندان برای اضافه‌کاری نباید بیشتر از یکصد ساعت در ماه اضافه کار داشته باشند).حتی عدد صد ساعت رقم بسیار بزرگی برای اضافه‌کاری است. اما در آلمان وقتی بیشتر از ساعت کاری ، مجبور به کار کردن شوید، معنی آن به سادگی این است که شما در کارتان ناکارآمد بوده‌اید.شما باید خجالت‌زده باشید که هنوز در محل کار مانده‌اید نه این‌که افتخار کنید.در انگلستان معتقدند، زیادی کارکردن از کارآمد بودن می‌کاهد. در فرانسه حتی از انگلستان هم پا را فراتر گذاشته اند، وقتی در انگلستان بعد از ظهرهای روز جمعه هنوز مردم سر کار هستند ، مردم فرانسه چند ساعتی‌است که تعطیلات آخر هفته خود را آغاز کرده‌اند. البته نمی‌توان اسم این را موفقیت گذاشت. شاید موفقیت نباشد.چرا نمی‌خواهید به خانه بروید؟خلق فرهنگی با ساعت کاری زیاد احتمالا راه حلی برای کارامد بودن نیست و می‌تواند باعث بیماری‌های روحی شود.در سال 2015 موسسه PR مطالعه‌ای بر روی نیروی کار انگلستان انجام داد. این مطالعه بر روی 2000 کارمند انجام گرفت. تحقیق نشان داد که افراد بسیاری برای اضافه کاری‌شان دستمزدی دریافت نکرده‌اند. 61 درصد آن‌ها گفتندکه خارج از قرارداد کاری‌شان برای اضافه‌کاری مانده‌اند ،در سال 2017 کمپانیTUC محاسبه کرد که مبلغ دو میلیارد و یکصد میلیون پوند پول بایت اضافه‌کاری افرادی پرداخت نشده است. اما چرا وقتی ما سخت و زیاد کار می‌کنیم، کارایی ما کم می‌شود؟ یکی از معانی پایین بودن کارایی این است که مردم آن پولی که باید دریافت کنند را دریافت نمی‌کنند.آن‌ها زمان‌شان را صرف کار می‌کنند اما نتایج کار به آن خوبی نیست.وقتی ما به طور مداوم ساعت‌های زیادی را کار می‌کنیم، به هر صورت سلامتی ما صدمه خواهد دید.ما خسته خواهیم شد و این خستگی باعث از دست دادن توانایی در برخورد با مشکلات پیش‌آمده و بروز تصمیم‌‌های اشتباه خواهد بود.چیزی که در کل تاثیر منفی بر روی توانایی کاری ما خواهد داشت. ما حتی وارد دایره درگیری خواهیم شد.بسیاری از ما برای جبران عملکرد اشتباه‌ خود سعی می‌کنیم با اضافه ماندن در کار آن را جبران کنیم. سرانجام باعث افزایش فشار ، استرس، اشتباه و تصمیم‌های غلط خواهد شد. حتی بدتر از آن به صورت اجتناب‌ناپذیری خانواده‌های‌مان نیز صدمه خواهند دید.سلامتی ثروت استدر گذشته دلایل اصلی غیبت طولانی از کار به‌خاطر بیماری‌های مانند کمر‌درد و دردهای عضلانی بود.ولی امروزه استرس، افسردگی ، اضطراب، بیماری‌هایی هستند که باعث نرفتن افراد به سرکارشان می‌شود. مطابق یک نظرسنجی که در کشور انگلستان انجام‌شده ، حدود 30 درصد افراد احساس می‌کنند زمان کافی برای انجام موثر کارها ندارند و 18درصد می‌گویند که به‌خاطر حجم کار و خستگی نمی‌توانند کارشان را به طور مناسب انجام دهند.انگلستان در دام زمان طولانی کار و پایین بودن کارایی گرفتار شده است. متاسفانه ما فرض می‌گیریم که کار کردن بیشتر از حد مجاز با توانایی کامل می‌تواند موجب کارایی در کشور باشد اما این حقیقت ندارد. ما اگر می‌خواهیم بهره‌وری و کارایی را بهبود ببخشیم باید قبول کنیم که باید نگرش‌مان را تغیر دهیم که این شیوه به سلامتی مردم صدمه می‌زند و هرگز بهره‌وری پایدار نخواهد ماند.آیا همه آن جلسات ضروری است؟ مجبورید به این همه سفر کاری بروید که شما را از خانه و خانواده دور کند؟ این تعداد ارزیابی عملکرد اجتماعی لازم است که شب‌ها یا آخر هفته‌ها برگزار شود؟ این‌ها سوالاتی هستند که مدیرها باید از خود بپرسند.از کتاب افسانه‌های مدیریت(سفارش فایل PDF دانلودی)ترجمه: فرزاد عالی‌نسب و مهدی صفوی