شاهنامه خوانی؛ قسمت چهل و پنجم

آنچه در شاهنامه خوانی گذشت...!تو قسمت قبل دیدیم که لشکر شکست خورده ی سلم(بخوانید مرحوم سلم!)اومدن پیش منوچهر شاه یه پاچه خواری را آوردند وگفت:«آقا ما غلط کردیم!...اشتباه شد این سلم ما رو گول زد و ما الان مثل کسی که تو فوتبال از خر۸-۰ عقب باشه پشیمونیم آقا...ارباب دستتو میبوسم...اصلا ما رو نفله کن! بکش؛ ریز ریز کن ما تا تهش نوکرتیم» منوچهر هم در اقدامی تاریخی گفت:«اگه نامهربونید!یا که دوستم دارین...به هر حال جنگ تموم شده اگه دوست داشتید دو قطعه عکس فتوکپی شناسنامه بیارید در لشکر ثبت نام کنید... جشن پیروزی منوچهرو حالا قسمت چهل و پنجم را دریابید!ببردند نزدیک پور پشنگ/ منوچهر را بردند پیش پسر تور، پشنگ(شاه جدید توران!)سپهبد منوچهر بنواختشان/ منوچهر شاه دلداری شون داد(آقا پشنگ انقدر گریه نکن دیگه! یه نفر مرده قطار چپ نکرده که...جان؟دو نفر مرده؟...خب حالا!)براندازه بر پایگه ساختشان/ براشون قلعه ساخت و کشورشونو آباد کرد(بخدا اگه فاز منوچهرو فهمیدید مدیونید به من نگید!اول خراب میکنه بعد میسازه!)سوی دژ فرستاد شیروی را/شیروی را فرستاد سمت قلعه ای که اخرین بار سلم توش بودجهاندیده مرد جهانجوی را/ اون مرد با هوش را فرستاد(برا کاملا کرد بیت یه خورده از شیروی تعریف کرد!)بفرمود کان خواسته برگرای/ به شیروی گفتنگه کن همه هر چه یابی به جای/ چشای(باباقوری)ات را باز کن ببین هرچی سالم موندهبه پیلان گردونکش آن خواسته/ با فیل (همون نفربر مدل قدیمی) بیاربه درگاه شاه‌آور آراسته/با کادو و چسان و فسان واسه شاه بیاربفرمود تا کوس رویین و نای/دستور داد تا ساز ها را به صدا در آورندزدند و فرو هشت پرده سرای/ساز ها را زدند و تا خانه اشان(کاخ)سپه را ز دریا به هامون کشید/سپاه را از رود به (دشت)هامون بردز هامون سوی آفریدون کشید/ و از دشت هامون به سمت فریدون برد!چو آمد به نزدیک تمیشه باز/وقتی اومد سمت منطقه تمیشهنیا را بدیدار او بد نیاز/ بابابزرگش شدیدا نیاز داشت ببیندش!(همینه که بچه را لوس میکنن!)برآمد ز در نالهٔ کر نای/ از در خانه شون صدای شیپور اومد( گویا فریدون اعتقادی به استفاده از آوا بر(آیفون) نداره ملت با شیپور اعلام حضور میکنند!)سراسر بجنبید لشکر ز جای/ لشکر وارد شدهمه پشت پیلان ز پیروزه تخت/ همه فیل های دارای بار تخت فیروزه بودندبیاراست سالار پیروز بخت/ منوچهر غنیمت ها را چید توی کاخچه با مهد زرین به دیبای چین/ از پارچه و لباس های زیبای چینی(پس اونموقع ها چین لباس با کیفیت داشته!از چین انتظار نمی رفت!)بگوهر بیاراسته همچنین/ لباس با جواهر آراسته بودچه با گونه گونه درفشان درفش/ انواع پرچم ها را آورده بود(مگه رفتن راهپیمایی؟!)جهانی شده سرخ و زرد و بنفش/جهان قرمز، زرد ، بنفش شده بود(حس میکنم اون حوالی یه رنگین کمون بالا آورده باشه!)ز دریای گیلان چو ابر سیاه/از دریای خزر مثل ابر سیاه دمادم بساری رسید آن سپاه/ سپاه به سمت کاخ می آمدچو آمد بنزدیک شاه آن سپاه/وقتی سپاه رسید به شاهفریدون پذیره بیامد براه/ فریدون استقبال کنان اومد پیششونهمه گیل مردان چو شیر یله/همه از برابچ هیکلی گیلان، آمل، بابل، زابل...(جان؟ زابل جنوبه؟ مگه اونایی که «آبل»داشتن شمال نبودن؟...)ابا طوق زرین و مشکین کله/با گردنبند طلا و کلاه مشکی(احتمالا کلاه همین شمالیای الان مال اون موقع است!)پس پشت شاه اندر ایرانیان/پشت ایرانی ها حرکت میکردند( منظور همون لشکر شکست خورده ی توره)دلیران و هر یک چو شیر ژیان/هرکدومشون مثل یه شیر وحشی بودند(خب با این تفسیرم سازنده ژیان در گور لرزید!)به پیش سپاه اندرون پیل و شیر/ و پشت اونها هم شیر ها و فیل ها حرکت میکردند(یه سوال مسخره؛چرا شیرها فیل را نمیخورن؟)پس ژنده پیلان یلان دلیر/پشتفیل ها هم فرماندهان بودنددرفش درفشان چو آمد پدید/پرچم ها دیده میشدسپاه منوچهر صف بر کشید/ سپاه منوچهر پارک کرد و رفت سمت کاخپیاده شد از باره سالار نو/ منوچهر از اسب پیاده شددرخت نوآیین پر از بار نو/ دوباره تو ایران اوضاع گل و بلبل شدزمین را ببوسید و کرد آفرین/ سجده کردو آفرین گفت (به خدا؛)بران تاج و تخت و کلاه و نگین/ برای اون تاج و تخت و شکوهفریدونش فرمود تا برنشست/ فریدون بهش گفت تا بنشیندببوسید و بسترد رویش به دست/دست فریدون بوسید و عین بچه آدم رفت یه جا نشستپس آنگه سوی آسمان کرد روی/ و اون موقع فریدون رو به آسمان کرد و گفت:که ای دادگر داور راست‌گوی/ ای خدای عادل و راستگوتو گفتی که من دادگر داورم/ تو فرمودی که من عادلمبه سختی ستم دیده را یاورم/ بدبخت را در سختی یاری میکنمهمم داد دادی و هم داوری/ هم بهم عدالتتو دادی و هم کمکم کردی(همون اوس کریم دمت گرم خودمون میشه!)همم تاج دادی هم انگشتری/هم تاج دادی بهم و هم انگشتربفرمود پس تا منوچهر شاه/ وفریدون ،به منوچهر را گفتنشست از بر تخت زر با کلاه/ برو رو تخت بیشین اون تاجم بزار رو سرت شاه شدی والسلام!سپهدار شیروی با خواسته/سرهنگ شیروی(امروزی تر شد؛نه؟)با گنج آمدبه درگاه شاه آمد آراسته/ به درگاه شاهبفرمود پس تا منوچهر شاه/ پس منوچهر گفتببخشید یکسر همه با سپاه/ همشو بدید به سپاهیا(عجب!اون موقع هم به سپاه میرسیدن!)چو این کرده شد روز برگشت بخت/این اتفاق که افتاد بخت فریدون برگشتبپژمرد برگ کیانی درخت/ فریدون؛بزرگ کیانی ها ناراحت شد!کرانه گزید از بر تاج و گاه/از تخت و تاج کناره گرفت نهاده بر خود سر هر سه شاه/ جلو رویش سر سه تا پسرش را(احتمالا تو الکل)گذاشته بود(این جدید بود! تاحالا جمع کننده(کلکسیونر،مصوب خودم!) ندیده بودم کله پسراشو جمع کنه!)پر از خون دل و پر ز گریه دو روی/دلش خون شده بود و ناراحت بودچنین تا زمانه سرآمد بروی/ اینجوری موند تا بالاخره حوصله عزرائیل سر رفت اومد گفت:«دایی؟حاضری بریمفریدون شد و نام ازو ماند باز/وقتی این اتفاق افتاد بخت برای فریدون برگشت(آقا با عزرائیل قرار گذاشته بود هر وقت انتقامشو گرفت بمیره دم عزرائیل گرم نشست تا فریدون کیک جشن پادشاهی هم بخوره و کیک نخورده نره!)برآمد برین روزگار دراز/روزهای زیادی گذشتهمان نیکنامی به و راستی/ با خوبی و راستیکه کرد ای پسر سود برکاستی/که چه کسی باعث شد سود را بر کمی غلبه کنهمنوچهر بنهاد تاج کیان/ منوچهر شاه شدخب این قسمت هم با مرگ فریدون و شاهی منوچهر به پایان رسیدبرآیین شاهان یکی دخمه کردچه از زر سرخ و چه از لاژوردنهادند زیر اندرش تخت عاجبیاویختند از بر عاج تاجبپدرود کردنش رفتند پیشچنان چون بود رسم آیین و کیشدر دخمه بستند بر شهریارشد آن ارجمند از جهان زار و خوارجهانا سراسر فسوسی و باد