نمیخوام قربانی باشم

www.zehndarmani1.irبه نام خالق عشقنویسنده: روانشناس زهرا رضایی(داستانها تلفیقی از تجربیات کاری سالهای مشاوره، خلاصه کتابها ومقالات به روز و تخصصی روانشناسی و سبک های درمانی متعدد و آموزش های تکنیکهای درمانی است)"امیدوارم بهترین تاثیر رو روی زندگی شما داشته باشه وشروع معجزه ی تغییر زندگیتون باشه"دلم میخواد فریاد بزنم، من دیگه یه قربانی نیستم!!!!!(موثر در درمان عدم اعتماد به نفس، باور های قربانی بودن و درماندگی در رابطهو موثر در بهبود روابط زوجین)خیره شده بودم به یه گوشه ی اتاقفکرهام با سرعت برق و باد ، با ربط و بی ربط میومدن و میرفتنداشتم به این فکر میکردم که خدایی، خدا یه زندگی و عمر دیگه به من بدهکارهاگر یک بار دیگه متولد میشدم، ببین با زندگیم چه میکردم وچه جوری میساختمشاین زندگیم که فقط صرف راضی نگه داشتن و مطیع بودن از فرمایشات اول پدر و مادرم، بعدها همسرم و خانواده اشلابد بعدتر ها هم بچه هام شد و رفتاصلا معنا و مفهموم خوشی و شادی و استقلال و موفق بودن رو نچشیدمالبته اگر بی انصاف نباشم خودمم نخواستمهمیشه راحت ترین راه که کوتاه اومدن و بی خیال خواسته هام شدن، بود رو انتخاب کردمنمیدونم چرا ولی انگار با همه وجودم باورم شده بود که باید تسلیم محض باشیفایده ای نداره برای خواسته هات تلاش کنی یا بجنگیولی اگر زمانی برای چیزی واقعا تلاش میکردم در عین ناباوری و به قول خودم شانسی شانسی همونی میشد که میخواستمولی این موارد تو زندگی من خیلی کم بود ،اصلا انگشت شمار بودانقدر از شکست خوردن و ضایع شدن و سرزنش شنیدن از خودمو دیگران میترسیدمکه اصلا کاری و هدفی رو شروع نمیکردم که بخوام موفق بشم یا شکست بخورمحال و روز من کلا خلاصه میشد در حسرت و حسرتهمیشه آرزو داشتم یکبار دیگه متولد بشمچون باور داشتم این زندگی من که دیگه تباه شده، دیگه نمیتونم کاری برای درست شدنش بکنمخشم دائمی از مامان و بابام داشتمچون هرگز از طرف اونها به من اجازه داده نشده بود که مطابق خواسته های خودم باشم و اون طور که میخوام زندگی کنمدائما حسرت کارهای نکرده ی گذشته ام رو میخوردم و همین فکرها بود که تلاش برای ساختن آینده ام رو فلج کرده بوداصلا اختیار رو باور نداشتم برام یه چیز خنده دار بودفکر میکردم همه چیز زندگی اجباریه و این منو بدجوری به سمت افسردگی میکشوندانگار خل شده بودم میشستم یه گوشه ای و خاطرات ظلم هایی که به من شده بود رو مرور میکردمفکر میکرد من مظلوم ترین آدم دنیاماین فکر، خشم و نفرت و غم من رو وحشتناک بالا میبردانگار مغزم قفل کرده بود رو نداشته هام www.zehndarmani1.irاصلا هیچ چیز دیگه ای رو نه میدید، نه براش پشیزی ارزش داشتهمین باعث شده بود روز به روز افسرده گیم بدتر بشهبدبختی، حتی نمیدونم اون خاطرات مورد ظلم واقع شدن من، واقعی هستن یا ذهن همیشه قربانی من به اونها پر و بال داده و طراحیشون کردهفقط میدونم خیلی مخرب بودنشایدم چون ترس از پذیرفتن مسئولیت های زندگیم و ترس از شکست خوردگی داشتمذهنم راحت ترین راه رو که سرزنش دیگران و ظالم بودن دنیا بود رو انتخاب کرده بودواقعا نمیدونمفکر میکردم که همیشه موانعی بوده که نگذاره من به خواسته هام برسمانقدر ترس از شکست خوردن داشتم که خیلی اوقات هیچ اقدامی برای برداشتن اون موانع نمیکردمشایدم خودم تو ذهنم اونهارو انقدر بزرگشون کرده بودموگرنه آدمهای با توانایی های خیلی کمتر از من چطور میتونستن اون کارهارو بکننولی من نه!!!!!!خودم اونقدر از مشکلاتم غول ساختم که دیگه حریفشون نشدمواقعا هر بلایی سر اومد از ناآگاهی خودم بودولی دلم میخواست دیگران رو مسبب بدونم که بی فایده ام بودهمیشه این فکر رو تو ذهنم تکرار میکردم که دیگران نذاشتن من....این فکرها هر لحظه تو مغزم رژه میرفتن که ببین شانس من روپدر و مادرم که هیچ، از طرف همسرم شانس نیوردمجمله ی معروف من : اون نذاشت من.....بعدها فهمیدم این فکرها پناهگاه راحت و دردناگی بود که من توش میخوابیدم تا با اضطراب مواجهه شدن با چالش موقعیتها سخت زندگیم رو به رو نشمدر عوض هیچ وقت خدا ، طعم شیرین تلاش کردن، شکست خوردن و دوباره پا شدن و بردن و پیروز شدن رو هم نچشیدمهمش احساس میکردم دائما دارم در جا میزنم و تو زندگیم موفقیتی کسب نمی کنمولی فقط حرص میخوردم و خودم و دیگران رو سرزنش میکردمولی هیچ تلاش واقعی نمیکردمهر محدودیتی حالم رو بدتر هم میکردمنو یاد محدود شدن های زندگیم می انداختچون پرونده های مشکلات قبلیم همین طور باز مونده بودکوچکترین مشکلی هم که پیش میومددردها و مشکلات قبلی هم زخمش دوباره سر باز میکرد و حالم رو وحشتناک بد میکردکینه ای شده بودم و نمیتونستم کسی رو ببخشمخشم شدیدی از خودم داشتماصلا از ذهنم، بدنم مراقبت نمیکردم، زده بودم به بی خیالی محضنمیدونم شاید به خاطر اینکه از خودم انتقام بگیرمنه تنها واسه خودم واسه دیگرانم سنگدل شده بودماصلا عین خیالم نبود کسی رو ناراحت میکردماعتماد به نفسم به صفر رسیده بودتا میومدم به خودم یه نیرویی بدم، جرات بلند شدن نداشتماحساس میکنم جسارت خود را از دست داده ام و قدرت ریسک کردن ندارمبدبختی نمی تونستم به دیگران هم اعتماد کنماحساس ناتوانی و عدم اعتماد به خودمم که، همیشه با من بودخنده داره ولی واقعا احساس میکنم، اگر از مسبب مشکلاتم انتقام بگیرم حالم خوب می شهولی خودمم می دونستم موقته و راه حل مشکل من این چیزها نیستراستش رو بگم اون موقش هم میدونستم، خودم مسبب مشکلاتم بودم و هستم ولی جرات پذیرشش رو نداشتمبعضی اوقات هم انقدر بیخیال دنیا و زندگیم میشدم که نمی تونستم نه بگمهر کسی میتونست، مثل آب خوردن با هر عنوانی از من سوء استفاده کنهانقدر تو ذهنم مشکلات و اتفاقات شرایط گذشته رو تکرار میکردمکه دیگه واقعا نمی تونستم تو زمان حال زندگی کنم یا آینده ام رو بسازمبا اینکه خودم صبح تا شب از خودم انتقاد میکردم، ولی کسی این کارو میکرد حالم خیلی بد میشدیعنی کسی جرات داشت از من انتقاد کنه؟؟؟؟قشنگ به جنون میرسیدمطرف رو از حرفش چنان پشیمون میکردم که دیگه دور من آفتابی نمیشددوست نداشتم کسی سرزنشم کنهولی خودم تو ذهنم یا تو واقعیت دائما دیگران رو برای کارهای کرده و نکردشون سرزنش میکردمارتباطام با خانواده ام، همسرم، دوستام که خیلی کم شده بودولی همین کمش هم تا شروع به حرف زدن میکردم، جروبحث بالا میگرفتمیخواستم دائما بهشون بفهمونم که آخه شما چی میفهمید؟؟؟اصلا نمیتونید حرفهای منو درک کنید و سریع باهاشون درگیر میشدمبعدش هم زود پشیمون میشدم ولی دیگه فایده ای نداشتتلخی و زهر حرفهام، همه رو از من دلزده و فراری کرده بودانقدر از درون آشفته و تلخ بودم که هر کسی نزدیکم میشد مثل مار تا زهرم رو بهش نمیریختم ول کنش نبودمولی به خدا که دست خودم نبودکلا حس خوبی به خودم نداشتمو، برای خودم متاسفم بودمجالب اینجاست که آدم وقتی حالش بده ناخودآگاه کارهایی رو میکنه که حال خودش رو بدتر هم میکنه مثلا من افتاده بودم تو دور اینکه دائما خودمو با دیگران مقایسه کنم!!!! www.zehndarmani1.irبعدها فهمیدم حسرت خوردن، سرزنش، تحقیر کردن و مقایسه کردن خودماز مهمترین عاملهای تخریب روح و روان و شخصیت هر آدمیهدائما از خودم و دیگران گله و نقد میکردماعتقادها و کارهاشون رو زیر سئوال میبردمهیچ موفقیتی هم نمیتونست منو راضی و خوشحال کنهخلاصه به زمین و زمان گیر میدادماصلا افتاده بودم رو دنده ی لجوقتی اشتباهی می کردم، نشان میدادم که اتفاقا خیلی هم خوب کردم و شما درک نمی کنیداصلا همینی که هستاگر هم کسی اعتراضی داشت، خیلی پیش میومد که کلا آدمها رو از زندگیم حذف کنم و قطع ارتباط کامل میکردم باهاشونشده موقتم باشه باهاشون قطع ارتباط میکردمانگار این شده بود یه ابزار ناخودآگاه من، تا دیگران رو مجبور کنم هر جور من میخوام رفتار کننآخه عمیقا باور داشتم من خیلی بهم ظلم شده، پس حالا بدویید همه جوره جبران کنیداصلا وظیفتونه که حال منو خوب کنیو اشتباهاتتون رو جبران کنید!!نمیدونم شایدم عقده ای شده بودمآخه به هر موضوعی نگاه میکنم احساس کمبود و حسرت به اون داشتمراستش شدیدا احساس کمبود دریافت توجه و محبت و حمایت داشتمدائما در نوسان بودمبرای همین روزهایی که مهربون میشدم واقعا زیادی حمایت می کردم و شور حمایت کردن رو در میوردممی ترسیدم مثل من احساس کمبود کننبا همه وجود تلاش میکنم چیزی کم و کسر نداشته باشنانگار مودی بودم، با اینکه خیلی وقته نوجوونی رو رد کردمولی هنوز هم هر روز حال و هوام یه مدلی میشدقشنگ حس میکنم روح و ذهنم هنوز به ثبات و تعادل نرسیدهیه روزهایی این مدلی دلسوزمیه روزهایی هم از اینکه دیگران شکست بخورند و حس ناکامی کنن، حس خوبی بهم دست میدهبا خودم میگم بذار کمی هم اونها حس و حال های منو درک کنن!!!!!همیشه منتظر پیدا شدن یک ناجی برای بر طرف شدن مشکلاتم هستماصلابه خاطر همین ازدواج کردم تا با ازدواج کردن به صورت معجزه آسا با اومدن یکی تو زندگیم تمام مشکلاتم حل بشه www.zehndarmani1.irمیدونم خنده داره ولی واقعا به این فکر مسخره باور و ایمان داشتم!!الانم خیلی دوست دارم طلاق بگیرممطمئنم اگر همسرم، کسی که من اونو مسبب مشکلاتم می دونماز زندگی ام حذف کنمتمام حس ناکامی من رفع میشه و با رفتنش مشکلات منم پر در میاره و اونها هم میرنولی کم کم دارم به این نتیجه میرسم که مشکل تو ذهن منهاونه که باید درست بشه تا مشکلاتم حل بشهوگرنه با اومدن و رفتن صد نفر دیگه هم تو زندگیممشکلی از مشکلات من حل نمیشهیه خاطره ی دور یادم میادوقتی کوچیک بودم یادمه خاله هام، عمه هام و حتی همسایه هامون هر زمان میومدن خونموندائما از مشکلاتشون و این که نمیتونن هیچ راهی براش پیدا کنن و مغزشون دیگه قفل کرده صحبت میکردنخلاصه با شرح دقیق گلایه هاشون از شوهر و زندگیو، گرونی و هزاران مشکل دیگه رو با آب و تاب به هم تعریف میکردنمامان منم که گل سر سبد گلایه کننده ها بود همیشه کلی مشکل و درد و دل تازه داشتو آخرش هم همیشه این بحث ها با اینکه باید تحمل کرد دیگه، زندگی همینهاصلا انسان زاده شده عذاب بکشه دیگهتا بوده همین بودههمه ی اون شرح مصیبت ها ختم به خیر میشدهمه میرفتن خونه هاشون و فردا روز از نو روزی از نوفردا تکرار همه این فکرها و باورها و کلمات، از نوگاهی هم دقیقا همین جنس حرفها رو تو صحبتهای بابام با عمو هام یا دایی هام یا دوستای بابا میشنیدم که بارها و بارها تکرار میشدهیچ وقت تو زندگی پدر و مادرم راه حل پیدا کردن و حل کردن مشکلات رو ندیدم و یاد نگرفتمالبته هیچکدوم گناهی هم نداشتن، الان میفهمم که انگار هیچ چیز دیگه ای بلد نبودن که درباره اش صحبت کننچیزی بلد نبودن که بخوان یاد ما بدنفقط گلایه کردن و دعوت به تحمل کردن شرایطی که هستاین وسط هر روز من و دخترهای دیگه ، وسط همین بحث و حرفها بزرگ شدیمبه ظاهر سرگرم بازیمون بودیم ولی ....اونها اصلا متوجه حضور ما و اینکه مهمترین سالهای زندگیمون داره ساخته میشه نبودناونها نمیدونستن ما کلمه به کلمه ی حرفهاو باورها و عقایدمامان باباها و اطرافیانمون و دیگران رو ظبط میکردیم و بعدها فهمیدم عمیقا باورشون کردیم!!!!وقتی الان با دقت نگاه میکنم میبینم نوجوونیمون، انتخاب رشته هامون، ازدواجامون و مهمترین انتخابهای زندگیمون بر مبنای همین باور ها گرفته شدبرمبنای دنیا همینه دیگه، باید تحمل کرد ادامه پیدا کرد و نتیجه اش هم که دیگه معلومه چی میخواست بشهخیلی جالبه زندگی ما پنج تا دختری که کودکیمون کنارهم و وسط این آدها و باورهای مخربشون بزرگ شدشد دو تا طلاق وسه تا زندگی بی هدف و گاهی آشوبنمیدونم شاید این حرف ها همش بهانه استولی بهانه هم باشه واقعا تو ساختن باورها و دنیای ما موثر بودمن جزء اونهایی بودم که هنوز طلاق نگرفته بودمولی زندگیم از صد تا طلاق گرفتن بدتر و گیج کننده تر بودو من همچنان، به جای هر تلاشی فقط میگفتم زندگی همینه دیگه باید سوخت و ساخت!!!روزها و شبهام تو فکر چه کنم چه کنم هام میگذشتاینکه آخه چرا با اینکه شوهرم آدم بدی نبودولی ما اصلا نمیتونستیم هیچ راه حلی برای اختلاف نظرها و مشکلاتمون پیدا کنیمخیلی ها تجویز میکردن بچه بیاری همه چیز درست میشه!!!ولی من میدونستم این بدترین تجویز دنیاستتا زندگیمو یکم آروم نکنم و به یه ثباتی نرسونم، واقعا بچه آوردن نابودی خودمون و اون بچه ی بیگناهه که باید وسط این همه درگیری بزرگ بشهمن هرگز این حماقت رو در حق خودم و خیانت در حق اون بچه ی بیگناه نمیکنمهمیشه برام سئوال بوده زن و شوهرهایی که مشکل دارنقبل از حل مشکلاتشون چرا بچه دار میشن؟؟چرا دومی یا حتی سومی رو میارن؟؟؟چطور این کار وحشتناک رو با خودشون و اون بچه ها میکنن!!!کاش میدونستن خانواده اولین و مهمترین جایی که دنیای آدم، باورها و شخصیت آدم ساخته میشه بعد باید کلی تلاش کنی تا چیزهایی که تو کودکیت بد ساخته شده رو از نو بسازی یا ترمیمشون کنیمن نمیگم از خانواده های پر درگیری، پر مشکل آدمهای موفق امکان نداره بیرون بیانولی اون آدم ها باید صدها برابر آدمهای دیگه بیشتر تلاش کننتا بتونن اون همه باور غلط ، خاطرات تلخ، مشکلات اضطراب و نگرانی و عدم اعتماد به نفس و دهها مشکل دیگه رو حل کنن تا موفق بشن و راهشون رو از گذشته شون جدا کننزمان به سرعت میگذشتتا اینکه من که ناخودآگاه از حل مشکلاتم کلا ناامید شده بودمبه فکرم رسید مثل همیشه از مشکلاتم فرار کنم و سرم رو با یه چیزی گرم کنمبا اینکه تو این زمونه برای سرگرمی راههای مختلفی هست، که خیلی هاش خونه خراب کن هستنمن که از بچگی عاشق کتاب بودمرفتم سراغ جدی کتاب خوندن وغرق شدن تو اقیانوسشبه امید فراموش کردن مشکلاتماون موقع نمیدونستم کتاب خوندنم اولش فراموشی مشکلاتم رو برام میارهولی بعدش کم کم راه حل اونها رو هم نشونم میدهاز بچگی درس و کتاب رو خیلی دوستش داشتمولی مثل کارهای دیگه پیگیریش نکردمتحصیلاتم با اینکه شرایط غیر حضوری خوندن ارشدم بود رو ادامه ندادمالان دوباره پناه بردم به کتاب واسه پر کردن تنهایی هامخدارو شکر بالاخره یه تصمیم خوب واسه زندگیم گرفتمو این بود شروع اتفاقات جدید تو زندگی من یا حتی نمیدونم شاید خیلی های دیگهوقتی تو تنها کتاب فروشی شهرمون چرخ میزدممیدیدم که ای وای چقدر کتاب هست که شاید هر کدومشون بتونن یادم بدن، مشکلاتم رو چجوری حل کنمچند تا از اونهایی که فکر میکردم مناسب حال الان من هستن رو انتخاب کردم و خریدم و با کلی ذوق اومدم خونهدیگه عاشق کتابهام شده بودمدیگه کوچکترین وقتی پیدا میکردم میدوییدم سراغشون تا زودتر تمومشون کنم و برم سراغ بعدیدیگه لحظاتم با تکرار گذشته هام و مرور حسرتهام و نشخوار فکریهای قبلیم نمی گذشتانگار به مغزم غذای تازه و مفید و جذاب داده بودمدیگه غذاهای مسموم و نفرت انگیز قبلی که بیشتر بیمارش میکرد و باعث پسرفت و حال خرابش میشد رو دیگه نمیخواستماهی یکدفعه به کتاب فروشی محلمون سر میزدم و متناسب با پولی که برای خرید کتاب پس انداز کرده بودم کتاب انتخاب میکردمپیرمرد صاحب مغازه هم که دیگه کم کم مشتری ثابتش رو شناخته بود لطف میکرد و هر دفعه بهم تخفیف میدادحتی بهم یاد داد چجوری کتابهای اینترنتی که رایگان هم هستن دانلود کنم و از اونهاهم استفاده کنمتازه فهمیدم کلی کتاب فوق العاده تو زمینه زندگی زناشویی و بهبود رابطه و یادگیری مهارتهای زندگی رو میشه رایگان دانلود کرد و خوندرفتم سراغشون، عشق هرگز کافی نیست دکتر بک، ازدواج موفق دکتر گلاسرکتابهای راهکارهای موفقیت، کتابهای دکتر بارباراآنجلیس و حتی کتاب دولت فرزانگی که برای رونق کسب و کار بود رو هم خوندم عالی بودن، عالیدیگه عاشق کتاب خوندن شده بودم حتی شوهرمم محبتش بهم بیشتر شده بودچون میدید کمتر بهش گیر میدم و پاپیچش میشم www.zehndarmani1.irکمتر حال خرابم رو روی اون خالی میکنمو اینکه یکمم کنجکاو شده بود که چیکار میکنم انقدر مشغولم و وقت ندارم با هر کاریش بجنگم و باهاش لج کنم روزگار خودمو خودشو سیاه کنمهمیشه عادت داشتم موقع کتاب خوندن، کلمات رو با خودم زمزمه کنماون لحظات از صدای رمزآلود خودم حسابی لذت میبردم با یه ذوق کودکانه تن صدام میلرزیدیه جاهایی که موقع خوندن بیشتر به هیجان میومدم تن صدام بلند تر میشدهمسرم فکر میکرد که دارم با کسی پچ پچ میکنم ولی نهواقعیت این بود که من با خود درونم، عشق و آگاهی رد و بدل میکردیم و این بود علت هیجان و زمزمه های منخیلی اوقات عادت حسرت خوردن ذهنم دوباره میومد سراغمکه الان چه فایده داره؟؟؟کاش زودتر این دیدگاه رو پیدا کرده بودی و میتونستی زندگیتو تغییر بدی الان دیگه خیلی دیرهولی سریع خودمو جمع و جور میکردمنمیذاشتم طرز فکرو باورهای ناامید کننده و مخرب گذشته بیاد سراغم و دوباره حالم رو خراب کنهدیگه نمیخوام حسرت بخورممیخوام از این به بعد زندگیمو بسازم و راضی و با آرامش زندگی کنمنه همیشه بی تاب و نگران و در حسرت گذشته و نگران آیندهاز اولش هم اشتباه بود که تمام مشکلاتم رو گردن سرنوشت و شوهرم و پدر مادرم ، رشته به درد نخوری که خوندم زمین و زمان می انداختمیه روز با ذوق و شوق همیشگیم رفتم کتاب این ماهم رو بخرمیه کتاب خیلی نظرم رو جلب کرد، اسم کتاب درماندگی آموخته شده و راهکارهای درمان آن ، از پرفسور سیلیگمن بودخدایا معنی کاملشو نمیفهمیدم ولی انگار مطمئن بودم این کتاب درد اصلی ذهن منو فهمیده و براش راهکار دارهبا اینکه قیمتش از پولی که این ماه برای خرید کتاب گذاشته بودم بیشتر بوددلمو زدم به دریا و بعد از خوندن فهرست و پشت جلد و وارسی کردنش خریدمشاشکالی نداشت این ماه روسری که میخواستم رو نمیگیرم پولش جبران میشهقطعا این کتاب خیلی بیشتر از یه روسری بیشتر تو کمدم میتونه تو زندگیم تاثیر مفید بذارهرفتم خونه و کارهامو کردم و سریع مثل بچه ها که ذوق چیزی رو دارن نسشتم سر کتاباوایل کتاب توضیح داده بود که ما چطوری تو کودکی و حتی زیر پنج سالگیمون ، عقاید تعیین کننده ی زندگیمون و باورهایی که آینده مون رو میسازن رو یاد میگیریم و باور میکنیم و عمیقا تا آخر عمر اتوماتیک وار قبولشون داریم و ناخودآگاه مو به مو اجراشون میکنیممگر اینکه نسبت به وجود و عملکردشون و تاثیر بد و خوبشون تو زندگیمون آگاه بشیم و تلاش کنیم برای تغییرشونو اینکه چقدر برای تغییر دادن باورهای اشتباه شکل گرفته مقاومت میکنیم و حتی شدیدا ازشون دفاع هم میکنیم و اونها رو حقیقت محض و بی چون و چرا میدونیمهر چی به اواسط کتاب نزدیک میشدیم و مثالهای کتاب رو میخوندم بیشتر شاخ در میووردمانگار دکتر سیلیگمن هر روز وسط بساط سبزی پاک کنی جمع مامانم اینا یا جمع های دورهمی بابااینا بوده!!!!دقیقا میدونست اونها هر روز و هر روز چه حرفها و باورهایی رو تکرار و تکرار میکردنو بدونه اینکه خبر داشته باشن و بدونن داشتن مارو آماده میکردن ما هم دنیامون رو، آینده مون رو شبیه اونها و با همین دیدگاه به زندگی بسازیمتو کتاب بخش هایی رو اختصاص داده بود به علت های ناخودآگاه تنبلی ها و فرار از موقعیتهای سرنوشت سازراست میگفت وقتی با دقت به زندگم نگاه میکردممیدیدم خیلی از تنبلی های که تو زندگیم کردم و سرنوشت منو همون انجام ندادن اون کارها عوض کرد و نذاشت موفق باشماون تنبلی ها در اصل ترس ناخودآگاهم از موفق نشدن بودوحشتم از شکست خوردن و باور قطعی من که من یه آدمه از پیش شکست خورده امهمیشه برای فرار از اون ترس و اضطراب اصلا سمت اون کار و هدف نمیرفتم تا جلوی ترسم رو بگیرمهمون درماندگی و ناتوانی آموخته شده بود که رفته بود تو سر منومنه دیوانه هم بهش ایمان پیدا کرده بودمو همه ی تصمیمات مهم و غیر مهم زندگیمو بر اساس این باور مسخره میگرفتموای باورم نمیشه چه کردم با خودمباز خدارو شکر حداقل الان فهمیدم و با همون باورهای مسخره نمردم!!!!خیلی جالبههمیشه، همیشه، انگار یکی تو ذهنم اینو میگفت که تو موفق نمیشیاگر شکست بخوری، اگه نتونی، اگه نشه، اگه ضایع بشی دیگران چی میگن و.......حالا میفهمم که اون همون باور عمیق ترس از شکست خوردگی و بی فایده بودن تلاشهام بودکه نمیذاشت من تلاش کنم و ریسک شکست و تلاش مجدد رو قبول کنمقبلا هر دفعه که کمی تلاش میکردم، کافی بود موفق نشم به جای راه جدید پیدا کردن و امید دادن به خودم فقط همش اعتماد به نفسم رو پایین و پایین تر میووردماز اون بدتر به خودمم رحم نمیکردم و مسلسل وار سرزنش کردنهام شروع میشدبی رحمانه خودمو سرزنش میکردم و میکوبیدمخوب معلومه نتیجه این تخریب چی بودوقتی موقعیت جدیدی پیدا میشد یا خلاقیتی به ذهنم میرسید www.zehndarmani1.irدوباره همون باورهای، تو نمیتونی و فایده ای نداره و ترس از شکست و بدتر از همه سرزنشهای خودم نمیذاشت اصلا کاری رو شروع کنماین شد که من سالها سرمو انداختم پایین و کرم وار به زندگی کرمی و آروم و بی تلاش و بی شکست و بی موفقیت خودم ادامه دادمفقط تو مشکلاتم چرخیدم و نتونستم براشون راه حل پیدا کنمبهترین مقصران هم خدا، سرنوشت ، والدینم، همسرم، محیط و کشورم، و گاهی خودم میدونستمخودمم هم حکم دادم و تمامولی الان کلا دیدم به زندگی عوض شدهپنج تا قانون یاد گرفتم که میخوام جای قانون های درماندگی آموخته شده ی قبلیم رو بگیرهقانون اول: آگاهی در پذیرفتن یا نپذیرفتندیگه فهمیدم که به راحتی هر دیدگاه ، حرف یا نظری رو نذارم بهم تحمیل کنن رسانه ها ، آدمها، باورهای ریشه دار کودکیماول فکر کنم این باور زندگیمو رشد میده یا داره آروم و بی صدا مثل موریانه زندگیمو نابود میکنه و مانع رشد منهبعد میپذیرمش و بهش عمل میکنمقانون دوم: پذیرش شکستدیگه واقعا دوست دارم کمی ها و کاستیهای خودم رو بشناسم و اشتباهات خودم رو به جای سرزنش خودم با راه جبران پیدا کردن و بهبود بخشیدن به توانایی هام جبران کنمهمیشه رو به جلو با نگاه به حال در تلاش برای فردام باشمقاون سوم: نهایت مسئولیت پذیریمسئولیت پذیری کامل برای تک تک تصمیمات کوچک و بزرگ که هر لحظه آگاهانه و ناآگاهانه دارم برای زندگیم میگیرم رو کامل به عهده بگیرمو درک اینکه هر تصمیمی که میگیرم، داره آینده ام رو تغییر میدهپس باید تک تکشون آگاهانه و با هدف باشهو اینکه بدونم مسئولیت پذیری قبول تقصیر و سرزش خود برای اشتباهات نیستخیلی ها مسئولیت کارهاشون رو از ترس سرزنش خودشون و دیگران قبول نمیکننولی باید بفهمیم که مسئولیت پذیری خیلی بزرگتر و بالغانه تر از کار مسخره ای به نام سرزنش کردنه!!!تقصیر مربوط به گذشته است، ولی مسئولیت مربوط به زمان حال و هر لحظه زندگی الان ماستدیگه فهمیدم هیچ کس، هیچ وقت مسئول زندگی من و موفقیتهام و شکسهام نیست جز خودمخیلی با خودم کلنجار رفتم تا مفهوم این جمله رو فهمیدمموفقیتهای من هم از اون جا و همون لحظه شروع شدمسئولیت پذیری یعنی جمع بودن حواس ماکه مراقب باش هر کاری امروز کنی فردا نتیجه اش رو واضح میبینیقانون چهارم: رد قطعیت پذیریهمیشه باید حواسمون باشه که حرف ما، فکر ما، نظر ما، درست مطلق نیست و بر چیزی تاکید قطعی نکنیمهمیشه این احتمال رو بدیم که شاید حرف طرف مقابل هم درست باشهجمله طلایی که" باید بهش فکر کنم و در موردش تحقیق کنم شاید من اشتباه فکر میکنم" همیشه و هر لحظه و هر جا باید گوشه ای از ذهنمون باشهاین به معنی بی ثباتی فکری و عقاید نیستاین به معنی اینکه که در هر لحظه آمادگی اینو داشته باشیم که باورهای و افکار غلط و مخرب رو که اغلب اتفاقا بهشون ایمان داریم رو تغییر بدیمهر روز یک گام رو به بهتر شدن و آگاهی بیشتر برداریمنه اینکه با یه افکار و باورهایی بزرگ بشیم با همون افکار و باور ها هم بمیریمقانون پنجم: باورعمیق و فکر کردن به فناپذیر بودن خودمون:این قانون مهمه و باعث جدی شدن و با ارزش شدن قوانین قبلی میشهدونستن اینکه بالاخره باید از این دنیا بریمقصه مون رو جایی دیگه ادامه بدیم و اینکه اتفاقا ادامه قصه مون فقط به این بستگی داره که اینجا چطور قصه ام رو ساختیم و هر چی ساختیم رو ادامه خواهیم دادبدبختی یا آگاهی و رشد و تعالی هر چی رو ساختی ادامه اش رو با همه وجود بعد از رفتن از این دنیا حس میکنیمواقعا این قوانین طلایی هستن و کاش بتونم اول کامل بفممشون و بعد بهشون عمل کنمکاری به دیگران ندارم هر کس خودش رو درست کنه شاهکار کردههمه به هم وصلیممن فکرهام و باورهام و رفتارهام درست بشه قطعا خواه ناخواه، تاثیر خوبم رو رو کل دنیا میذارمبعدها فهمیدم به جای اینکه از خدا طلب یه عمر دوباره و تجربه یه بار ، یه جور دیگه زندگی کردن دوباره رو بکنمهر کاری میتونم برای بهتر شدن همین فرصتی و عمری که خدا بهم داده بکنمهمینو عالی بسازمالان که دیدگاهم به خودم ، زندگی و اطرافیانم عوض شدهآرامش پیدا کردن من کم کم رو کل روابطمون و کار و درس و همه چیز زندگیم داره تاثیر میذارهمنو همسرم داریم رو رابطه مون کار میکنیمانگار یاد گرفتیم هر روز حتما یک ساعت بشینیم و در مورد خودمون ، اتفاقات اون روزمون، احساساتمون، خواسته هامون از هم البته بدون گلایه کردن و با راهکار دادن واضح صحبت کنیموقتی کتاب عشق هرگز کافی نیست دکتر بک رو میخوندم و در موردش با همسرم صحبت میکردم براش خیلی جالب بودمیگفت انگار داره کتاب قصه ی زندگی مارو میگهراست میگفت هر جای کره ی زمین باشیهمه ی انسان ها مشکلات ، دغدغه ها و نیازهای مشابهی دارنتا آگاهیت رو بالا نبری زندگی آروم و حل کردن مشکلات محالهسعی کردیم با هم راه حل های گفته شده تو کتاب رو اجرا کنیم که تاثیراتش هم عالی بودیا وقتی کتاب ازدواج موفق گلاسر رو میخوندیم دیدیم که تمام کارهایی که نابود کننده ی زندگی توکتاب، گفته شده بود روما با لج و لجبازی فراوان سالها از روی ناآگاهیمون تکرارش کردیم www.zehndarmani1.irاون هفت عادت مخربانتقاد کردن از همسر، سرزنش کردن اونشکایت و گلایه کردم مداوم، غر زدن و ناراضی بودن دائمی، تهدید کردن همسرتنبیه کردن همسر( قطع رابطه ی جنسی، قهر کردن طولانی، خرجی ندادن و فشار آوردن مالی، غذا نپختن و نرسیدن به امور منزل، گرفتن آزادی های طرف مقابل، بی توجهی کردن به خواسته های همسر و غیره)، باج دادن برای رسیدن به خواستهاینها به راحتی یک زندگی رو میتونن نابود کننباید سریع و با تمرین زیاد ترک بشنبه جاش هفت عادت سازنده زندگی مشترک جایگزینش بشناون هفت عادت سازنده همحمایت کردن مالی و عاطفی و روحی و فکری همسردلگرمی دادن و همدم بودنگوش دادن به همسر و توجه با همه وجود به اوپذیرفتن خصوصیات همسر و نجنگیدن با خصوصیات غیر قابل تغییر همسراعتماد داشتن و تعهد دو طرفه، احترام گذاشتن و پرهیز از بی احترامی حتی در بدترین شرایطگفتگو کردن مرتب و روتین و وقت گذاشتن در هر روز، برای این امر مهم و حیاتی برای زندگی مشترکو صدها مهارت دیگه باید بلد باشیم تا بتونیم زندگیمون رو مدیریت کنیمما خواستیم و شدیقین دارم هر کسی راه خودشو پیدا کنه برای اون هم میشهراستی اسمم رو نگفتماسم من رهاستاسمی که یه عمر برام مسخره بودچون در بند و اسیر بودم،اسیر ذهن و باورهای مخرب خودماما از لحظه ای که فهمیدم من اسیر خودم هستم و فقط خودم میتونم خودم رو نجات بدمرها شدم و الان واقعا دیگه رهامپایانآدرس سایت www.zehndarmani1.irکانال تلگرامt.me/ZahraRezaeiPsychologyکانال روبیکا@ZahraRezaeiPsychology1پیج اینستاگرامmoshavere_ravanمشاوره ی حضوری کلنیک راه آرامش 02633310656مشاوره ی تلفنی 09191760816(لطفا جهت رزو وقت فقط پیامک ارسال بفرمایید)