تشریفاتی به اسم دانشگاه

اصولا وقتی درس میخونین از ابتدای تحصیل مثلا از دوران ابتدایی تا همون زمانی که قراره کنکور بدید یک حجم عظیمی از مردم رو خواهید دید که شما رو سوق میدن به قبولی در یک دانشگاه دولتی. من دهه ۹۰ ها رو نمیدونم چه چیزی بهشون گفته میشه اما به ماها گفته میشد که شغل و آینده تون تامین هست و ... و مخصوصا بخاطر اینکه تهران زندگی میکردم، همیشه دانشگاه شریف گل سر سبد بحث هامون بود. منم خام و جاهل باورم شد. خوندم. درس خوندم تا ۲ شب. رتبه زیر ۳۰۰ آوردم تو کنکور. اما خب دیدید که مثلا میپرسن اگه برگردی به چند سال قبل خودت به خودت چی میگی؟‌میگم وقتت رو تلف نکن.حباب کاذب شهرت :دانشگاه هایی مثل شریف و تهران و امیرکبیر خیلی آوازه بلندی دارند. بارها شنیدم که مثلا آمریکا التماس کرده،‌ دعوت نامه فرستاده برای دانشجویان این دانشگاه. اما رفته رفته از این ماتریکس بیرون اومدم. سوال من اینه که خروجی این دانشگاه ها غیر از پز دادن چی بوده؟‌بله میدونیم پروفسور و استادی اونجا هستند که طی یک چشم بهم زدن وایت برد رو پر از فرمول میکنن و توضیح میدن. اما نتیجه این کار چیه؟ خیلی بدون تعارف میگم. هیچی. هنوز بعد از دهه ها ایران یک ترانزیستور نمیتونه بسازه. پایه ای ترین عنصر لوازم التکرونیک. کجا هستند این نوابغی که آمریکا بهشون التماس میکنه؟! لازم به ذکر هست که بگم این عکسی که من گذاشتم برای ترانزیستور های قدیمی هست که بهشون "قابلمه ای" میگن. و حتی همین رو هم نمیتونیم بسازیم. این ترانزیستور حداقل قدمت ۳۰ ساله دارن. یعنی دهه ۷۰ شمسی خیلی استفاده میشدند.اما مثلا کشور هایی مثل مالزی و ویتنام میتونن فلش بسازن. برای ساخت فلش تا جایی که میدونم میلیون ها شایدم بیشتر ترانزیستور مجتمع شده نیاز هست. که البته داخل جیب هم باید جا بشه دیگه ! مقیاس رو می بینید‌؟!هر ۲ تا ۴ بیت اطلاعات یک ترانزیستور ماسفت نیاز داره. پس در نیجه برای ذخیره ۸ گیگابایت اطلاعات که 15^4.294967296×10 بیت هست. حساب کنید ببینید چقدر ترانزیستور لازمه. اصلا ترانزیستور و فلش مموری رو فراموش کنیم. خودروسازی ما هنوز هم بعد از ۲۰ سال همون ماشین ۲۰ سال پیش رو تولید میکنه با قیمت بالاتر. تکنولوژی دیروز قیمت امروز. خودرو هایی هم مثل دنا یا سورن و کوییک و ... همشون اتاق های مختلف و ظاهر مختلفی دارن. از نظر موتور همان تکنولوژی فرسوده اند. چرا یک نفر مهندس از همین دانشگاه های مطرح ایران نمیاد یک موتور بهتری تولید کنه؟‌علمش رو ندارن ! حاصل خصومت با کل دنیاس. سکوی مهاجرت اغلب کاربرد این دانشگاه ها همین سکوی پرتاپ برای مهاجرت هست. کشور در حدی در منجلاب فرو رفته که مهاجرت به عنوان یک هدف و رویا دنبال میشه. اما این رو هم بدونید که اغلب کسانی که در این دانشگاه ها درس میخونن خانواده هایی با وضع مالی خوب دارند. بورسیه تحصیلی همه هزینه های شما رو پوشش نمیده و نیاز به حمایت خانواده تون دارید. مگر اینکه پاره وقت هم کار کنید و همسری داشته باشید در خارج که حقوق ۲ نفر دانشجو پاره وقت کفاف زندگی کردن رو بده. وگرنه بورسیه هزینه های شهریه دانشگاه و اگر خیلی قوی باشه قسمتی از زندگی رو پوشش میده. من خودم شخصا دیگه برای مهاجرت گزینه تحصیل رو انتخاب نمیکنم. هیچ آشنایی در خارج کشور ندارم و با این دلار ۵۰ هزار تومنی که هر روز گرون تر هم میشه انتظار کمک از خانواده م ندارم. خرج زندگی سنگین هست. سیستم بدرد نخور آموزشیدر کل دانشگاه ها مخصوصا دانشگاه های دولتی بر پایه رو کم کنی و تهدید دانشجویان بنا شده تا نشون بدن به قول معروف کت تن کی هست!البته یک مورد ویژه هست که اگر واژن داشته باشید شاید کمتر مثل یک آشغال با شما رفتار بشه. همیشه این جو رو در دانشگاه های مختلف دیدم. اساتیدی که چون استادن از موقعیتشون سو استفاده میکنند. مثلا کار ترجمه ای که شاید ساعت ها نیاز هست وقت بزارن رو میسپارن به دانشجوی بد بخت و مثلا خیلی لطف میکنن و ۲ نمره میدن. بعدش همون کتاب رو نشر میدن و پول به جیب میزنن. یا اینکه اگر اعتراضی هم داشته باشید به هیچ عنوان حراست پشتیبان و کمک شما نخواهد بود. بیایید رک باشیم. تو یه دانشجویی. بودن و نبودن تو برای مملکت مهم نیست. مهم دوتا همکارند مثل استاد و مسئول حراست که قرار سالها رو در روی هم باشند. البته که هیچ جایگاهی نداری. به عنوان حرف آخر :‌الان نژاد پرستی رو درک میکنم. با توجه به سوابق درخشان کشور ما در فساد و عقب موندگی از همون ۴۰۰ سال پیش تا همین الان و سوابق اروپاییان. من خودم شخصا این رو باور کردم و ایمان آوردم که سفید ها نژاد برترند. منظورم سفید پوست نیست. آنگلوساکسون ها و وایکینگ ها. چون اگر نژاد ما ذاتا پست نبود. وظیفه ای که به ما محول میشد رو به بهترین نحو انجام میدادیم. اولویت مون رو برپایه درستکاری میزاشتیم. نه برپایه منافع شخصی. سو استفاده گر نمیشدیم. جاهل و هالو نمیشدیم.