چالش بیو

یک سال شد که توی ویرگول هستم و این مدت دنبال این بودم که به مناسبت این یک سالگی یه مطلبی بنویسم؛ هر چی مینوشتم اون چیزی که میخواستم نبود، تا اینکه چالش بیو رو توی صفحه هدیه، دوست خوبم خوندم و دیدم این میتونه پست میتونه جذاب و دلی بشه و بعد مدتها منو علاقمند به دوباره نوشتن کرد. خب برو بریم:1) پر رنگ ترین کلمه ای که توی ذهنمه: امید و باختن. مدام بین این دو تا حس معلقم، شاید قشنگی زندگی به همین ثابت نبودن حس و حالته، ها؟ 2)اگه تعداد یه چیزو تو جهان بیشتر می‌کردم: رعد و برق همراه با بارون زیاد.>" />وایب>>>" />>>" />وایب>>> 3)اگه یه رایحه بودم: عطر چمن و چوب های خیس زیر بارون. 4)اگه یه شیء بودم: قبلا میگفتم سیگار، شاید الانم سیگارم ولی دلم میخواد مضر نباشم و به سرنوشت سیگارای زیر پا محدود نشم. فکر کنم بخوام گرامافون بشم و موزیک های مورد علاقمو همراه با یه وایب قدیمی پخش کنم. 5)اگه یه رنگ بودم: سیاه، شاید یه نقطه های سفید هم داخلش باشه. 6) اگه یه ژانر بودم: ترکیب تلخ، عاشقانه و ترسناک. مثل سریال The Haunting of bly manor و The Haunting of hill house .7)اگه یه مکان بودم: کتابخونه. پر از کتاب های ترسناک و عاشقانه، یه ذره هم این کتابخونه تاریکه.8) از چی متنفرم: دروغ،دروغ،دروغ، ظلم، حسادت و به قول هدیه "کسایی که بیش از حد به خودشون ترحم میکنن."9) دلیل خودکشی نکردن: یه چیزی که من بهش خیلی معتقدم اینه که خودکشی کردن جرئت نمیخواد، زنده بودن و زندگی کردن جرئت میخواد؛ چون قطعا قلبتو میشکونن؛ قطعا میخوری زمین، بهت ظلم میشه و همونجوری که افتادی بهت لگد هم میزنن ولی قشنگی زندگی به اینه که اگه بخوای، میتونی پاشی و این جنگو ادامه بدی، از دل سختی ها میشه به خوشی و کمال رسید؛ این وسط آدما و کتابا و شعر و فیلما و موزیکایی که انتخاب میکنی تا کنارت باشن هم خیلی زیاد موثرن چون تا حد خیلی زیادی نگاه و نگرش تو رو به اتفاقات و حادثه هایی که برات رخ میدن رو شکل میدن. تا وقتی هم که بارون هست، عطر چمن هست،آفتاب و روشنایی دم ظهر هست، شب و ماه و ستاره هاش هست، رفیقام هستن، موزیک هست کلی کتاب و فیلم ندیده هست و از همه مهم تر هدف دارم برای زندگی، به خودکشی برا چی فکر کنم؟ راستشو بگم نمیخوام به زندگی و آدمایی که ما رو توی این موقعیت قرار دادن ببازم. پس ادامه میدم.❤10) تو چه کاری استعداد دارم: کارهای کامپیوتری، درس خوندن، حرص خوردن، حل کردن مشکلات و اختلافات آدما باهم، مدیریت کردن کارهای گروهی، زود رنج بودن، داستان نوشتن هم خوب بود و جایزه میبردم ولی خب دیگه نتونستم ادامه بدم (حداقل فعلا).11) چی منو از دپرس بودن نجات میده: رسیدن به کارهام، زمان دادن، دوستام، عشق، موزیک و نوشتن.12) طولانی ترین تایمی که رو یه آهنگ قفلی بودم: کلا زیاد موزیک گوش میدم، ولی بخوام بیشترینش رو بگم، چند ماه روی این موزیک ها قفل بودم: آلبوم مونولوگ سیروان، بیم یاس، برای شروین، diamond hearts آلن واکر، west coast و summertime sadness و bel air لانا دل ری، fix you و sky full of stars و let somebody go کلد پلی و اوپنینگ و اندینگ های اتک تایتان. 13) کاراکتر انیمه مورد علاقم: ارن یگر و اروین و زیک و ساشا (اتک تایتان)، اوکابه رینتارو (اشتاین گیت) ، دیوید(سایبرپانک).نیاز به توضیح بیشتر نداره فکر کنم?14) چیزایی که دوسشون دارم: موزیک،کامپیوتر، پول، دوش گرفتن،نوشتن، فیلم، معاشرت با دوستام، پیتزا، ماکارونی، دلمه و کوفته، پفک، چیپس و..... (وی در حالی متن را مینویسد که ناهار نخورده و گشنه است).مرسی که خوندید، نظری داشتید برام بنویسید. با خیلی موضوعات توی ویرگول مشکل دارم، اما وقتی به این یکسال نگاه میکنم، اما در نهایت از اون روزی که تصمیم گرفتم بیام اینجا بنویسم راضیم، چون تا حدی بهم کمک کرد که بفهمم نوشتن هم میتونه خالیم کنه و دوستای خوبی هم پیدا کردم. امیدوارم توی سال دوم حضورم توی ویرگول بتونم از حال خوب خودم و ایران بنویسم، به امید اتفاقات خوب...?