کت شلوار بخرم یا کتاب ؟  شما چه می گویید ؟ کدام بهتر است ؟

هیچ از کار های احمقانه و ابلهانه و اعصاب خورد کن این آدم ها سر در نمی آورم . دیگر دارند شورش را در می آورند . دیگه به این جام رسیده . چه کار بکنم اقا جان ؟ با این مردم دیوانه و مجنون چه کنم ؟ می روند برای یک عروسی پول های گزافی را خرج کت و شلوار و لباس هایی با قیمت هایی ظالمانه می کنند . که چی ؟ که وقتی دارند از کنار مردمی، که هیچ اهمیتی برای من ندارند می گذرند کم نیاورند . نگویند این مثل کولی ها لباس پوشیده .آن وقت بهشان که بگویی برو و یک وب سایت بزن ، بهانه می آورند که باید پول خرج کنند یا اگر بهشان بگویی برو و کتاب یا رمانی بخر می گویند کاغذ گران شده کتاب ها خیلی گرانند .آخر پدر من بیا برو قیمت کت و شلوار و پیراهن یک میلیون تومانی را که خریده ای با قیمت این کتاب زبان بسته که اصلا 50 هزار تومان باشد مقایسه کن . خدا پدرت را بیامرزد . تازه کدوم یکی ماندگار تر است و به درد بخور تر ؟ حالا فهمیدید که گاهی چه جواب های مسخره ای باید بشنویم ، زمانی که دیگران را به انجام کاری مفید دعوت می کنیم . فعلا من بیشتر از یک کت و شلوار و پیراهن یک میلیون تومانی به یک پرینتر هم قیمت همین نیاز دارم . مادرم به زور می خواهد برایم کت و شلوار بخرد . ای خدا . من چه کار کنم ؟ مگر جز این است که من از کنار چند نفر آدم مثلا خوش تیپ رد می شوم و بعد تا آخر عروسی می نشینم و در حالی که از بیکاری دلم می خواهد عروسکی چیزی برای بازی داشته باشم تا سرگرم آن شوم صبر می کنم تا شام را بیاورند . حوصله ام سر می رود چونکه خوش ندارم با دیگران و همسن و سال هایی که اصلا نمی پسندمشان و با من سازگار نیستند درباره مسائل کم اهمیت و احمقانه حرف بزنم ؛ تازه اگر همسن و سالی باشد . من دلم می خواهد از موفقیت و نویسندگی و کتابخوانی و تولید محتوا و این جور چیز های مهم صحبت کنم . نه درباره عمه ی فلونی یا پسر خاله ی فلونی که مرده یا رفته موتور سیکلت خریده . آن جا حوصله ام سر می رود ، چون هرگز گوشی ندارم که با آن وقتم را تلف کنم با رفتن توی اینستاگرام . که اگر هم داشتم هرگز وقتم را هدر نمی دادم . مطمئنا وارد سایت شاهین کلانتری می شدم و پست های کاربردی و مفیدش را در رابطه با نویسندگی و کتابخوانی و تولید محتوا می خواندم . من همیشه از وقتم نهایت استفاده را دوست دارم ببرم و گاهی یا بهتر است گفت ، اکثر اوقات در انجام این کار موفق هم می شوم . ولی برای این سری کاری نو خواهم کرد ، در عروسی پیش رو . احتمالا یک کتاب جیبی جالب می خرم و آن جا آن را از جیبم در می آورم یا اصلا یک کتاب پالتویی را . به درک که دیگران چشمم بزنند یا اینکه مسخره ام کنند که دارد کتاب می خوانند . اصلا نه حرفشان برایم مهم است نه خودشان . خوب شد حالا ؟ حالا خوبه که این جوری آتشی ام کردید ؟ خدا هفت جد و آبادت را بیامرزد ، ای انیشتین . که گفتند لباس بهتری توی شهر خودت ، بپوش گفتی مگه مرض دارم ؟ همه منو با همین لباس می شناسند و وقتی که از شهرت خارج شدی دوباره آن پیشنهاد ها و فضولی های درخشانشان را نصیبت کردند و گفتند حالا حداقل در این شهر لباس خوبی بر تنت کن گفتی این جا که کسی مرا نمی شناسد . جایی جمله ای خواندم از نویسنده ای که نقل قول می کرد از گفته ی زنی فاحشه : « عزیز دلم . این مهم نیست که چقدر پول داری . مهم اینه که چطوری پولت رو خرج می کنی . » خدا پدر تو را هم بیامرزد . خب من هم می خواهم این آدم های بزرگ ، بزرگوارانه زندگی کنم . البته بعد از آنکه رفتم خونه ی بخت و از این خونواده ی تغییر ناپذیر جدا شدم . ولی خدا را چه دیدی ؟ شاید آدم بد ذات و احمقی گیرم بیاورم و او هم شروع کند به غر زدن که بهتر به خودت برس . بهترین کار این است که از دست همه شان فرار کنم . اصلا همین فردا بیایید با هم دیگر قرار بگذاریم با هم دیگر به شهر دیگری مهاجرت کنیم . بدون حتی یک آشنا یا فامیل . و از زندگیمان لذت ببریم . ولی خب ... آن وقت صله رحمِمان ( سر زدن به خویشاوندان ) چه می شود ؟ آن ها که دوستمان دارند چه ؟ آن وقت تنها ترین آدم روی زمین خواهیم شد که . البته خدا رو حساب نکردم ها وگرنه ما هیچ وقت تنها نیستیم . آقا جان . من دیگر مغزم کار نمی کند . به قول عموی کلید ساز بزرگوارم مغزم قفل کرده . اصلا هرکار دلتان خواست بکنید . ولی خب ببینید حداقل کدام کار عاقلانه است . خودتان یکیشان را انتخاب کنید : کتاب خریدن یا کت و شلوار خریدن ؟ نویسنده کی بود ؟ امیر معین