تأثیر ورزش در دوران کرونا و پسا کرونا؛ آسیب روحی و جسمانی به قهرمانان خانه‌نشین

ویروس کرونا یکی از عجیب‌ترین اتفاقات زندگی بشری بود گزاف نیست؛ چراکه در این 2 دهه فراتر از ترس از تروریست و سقوط اقتصاد دولت‌ها، کرونا تنها اتفاقی بود که اکثریت کشورها را درگیر و یک ترس فراگیر در جهان را رواج داد؛ ترسی که بر جنبه‌های مختلف زندگی شهروندان کشورهای مختلف سایه افکند و فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ورزشی را تحت تأثیر قرار داده است.ورزش به عنوان یکی از جنبه‌های سرگرمی و سرمایه‌گذاری از گزند این ویروس در امان نماند بلکه سایه ترس از ابتلا قهرمانان بزرگ ورزشی به این ویروس موجب شد تا در 8 ماه گذشته بیشتر مسابقات و اردوهای آماده‌سازی تیم‌ها تعطیل شود. تعطیلی که هر چند موجب شد تا شیوع کوید-19 در بین این قشر کمتر باشد اما در سطح جهان بودند ورزشکارانی که آلوده به این ویروس شدند.هر چند که پس از یک دوره قرنطینه خانگی، این ورزشکاران وارد فعالیت ورزشی خواهند شد اما مشکلی که پیش روی این گروه وجود دارد آن است که آیا کرونا به معنی واقعی، می‌تواند زندگی ورزشی مبتلایان را تحت تأثیر قرار دهد؟ برای پاسخ به این پرسش لازم است که چند شیوه از ابتلا به ویروس کرونا مورد مطالعه قرار گیرد. در شیوه نخست فرد تنها علائمی از کرونا دارد و ریه او کمتر به این ویروس آلوده شده است، در این شرایط وی پس از مدتی خانه‌نشینی می‌تواند به تمرینات ورزشی پا بگذارد اما اگر شرایط مبتلایان وخیم باشد و منجر به شرایط حاد تنفسی (درگیری ریه) شود، آن زمان مشکلات تنفسی آغاز خواهد شد.بنا به اخباری که از سازمان بهداشت جهانی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، منتشر می‌شود افراد مبتلا به ویروس کرونا از نوع حاد، پس از بهبودی نمی‌توانند مانند گذشته عملکرد مناسبی داشته باشند و این برای اقشاری که با ورزش سر و کار دارند کار را سخت‌تر می‌کند، زیرا مشخص شد که ظرفیت ریه افراد بهبود یافته کمتر از زمان سلامتشان است. در بعضی از موارد شدید، تنها 20 تا 30 درصد ریه مبتلایان عملکرد مفیدی دارد تأثیر ورزش در دوران پس از کرونا: در زمان شیوع کرونا ویروس، تحرک بدنی می‌تواند نقش پیشگیرانه داشته باشد، البته از مهم‌ترین این اقدامات انجام ورزش منظم است. در حقیقت انجام ورزش منظم یکی از راه‌های جلوگیری از مضرات و معایب بی‌حرکتی و فعالیت نکردن طی دوران قرنطینه خانگی است. اینکه کاهش قدرت عضلات و پایین آمدن توان قلبی-عروقی و ریوی به دنبال بی‌حرکتی خصوصاً در جمعیت مسن و افراد دارای بیماری‌های زمینه‌ای از جمله علل افزایش ناتوانی در این قشر آسیب‌پذیر جامعه است، گفت: ویروس کرونا و ترس از مبتلا شدن به آن، در حال حاضر افراد جامعه را به سطح بالاتری از استرس دچار کرده، هر چند مؤلفه‌های دیگری از جمله اوضاع اقتصادی هم در افزایش آن بی‌تأثیر نیست. ما نباید خودمان را از نعمت ورزش که منجر به سلامتی می‌شود محروم کنیم و به دنبال بهانه‌‌تراشی باشیم و به خودمان تلقین کنیم که وقت نداریم! اگر کمی دقت کنیم خواهیم دید چقدر زمان برای تمرین و پرداختن به ورزش داریم؛ شما در روز چند دقیقه به رصد فضای مجازی یا تماشای تلویزیون می‌پردازید، توصیه‌ می‌شود روزی 30 دقیقه را به تمرین بپردازید.و اینکه اطلاع رسانی کافی در زمینه پیشگیری و کنترل کرونا در جامعه انجام شده است، دیر یا زود با دوران پسا کرونا که از آن غافل شده‌ایم، روبه‌رو خواهیم شد. وقتی یک بیماری علاوه‌بر سلامت جسمی، به سلامت روانی افراد جامعه نیز اثر می‌گذارد، دیگر تنها به عنوان یک بیماری تلقی نمی‌شود، بلکه یک بحران است که همه افراد جامعه به کمک هم می‌توانند از آن عبور کنند. ورزش به عنوان یک عامل تأثیرگذار در سلامت جسمانی و روانی می‌تواند در این امر موثر باشداینکه ورزش علاوه‌بر اینکه ابزار ارزشمندی برای حفظ سلامت جسمانی است، رابطه نزدیکی با سلامت و بهداشت روانی و به ویژه پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های روانی دارد؛ : ورزش از اضطراب و افسردگی می‌کاهد و اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد. ورزش به ویژه در سنین کودکی و نوجوانی باعث آزاد کردن انرژی‌های اندوخته می‌شود و این خود بسیار لذت‌بخش و آرامش‌دهنده است.هیچ مشکلی برای حضور زنان علاقه‌مند به ورزش برای تماشای رشته‌های سالنی وجود ندارد ورزش در سلامت و آمادگی جسمانی، تعادل و ثبات هیجانی، جلب توجه، رقابت، رشد اعتماد به نفس، تصویر مثبت بدنی و اجتماعی و تأمین نیاز‌های دوستی، احساس امنیت و تقویت گروهی، تأثیر فراوانی دارد؛ افزود: اگر سلامت روانی را به معنای احساس راحتی نسبت به خود و دیگران تعریف کنیم، معیار‌های آن موفقیت، تعادل هیجانی، سازگاری با محیط، واقع‌بینی، احساسارزشمندی و اجتماعی بودن خواهد بود، بنابراین ورزش با فعال‌سازی چنین معیار‌هایی نه تنها به بهداشت جسم بلکه به بهداشت روانی هم کمک می‌کند و همچنین اضطراب افراد با پرداختن به ورزش به میزان بسیار زیادی کاهش می‌یابد. اینکه هر نوع ورزش می‌تواند در کاهش استرس و اضطراب مفید باشد، ورزش می‌تواند یکی از آرامش بخش‌ترین فعالیت‌هایی باشد که به کاهش استرس کمک می‌کند. برای بدن و ذهن بسیار آرامش بخش است، تمرینات مغز را برای ترشح هورمون‌های احساس خوب که به نام اندورفین شناخته می‌شوند، تحریک می‌کند و این شرایط استرس را کاهش داده و موجب شکل گیری احساس خوب می‌شود. اینکه توجه به سلامت جسم یک اصل است که نباید از آن غافل شد، عنوان کرد: غذای سالم، خواب کافی و مهمتر از این‌ها ورزش سه اصل مهم در سلامت جسم هستند. ورزش کردن برای از بین بردن اضطراب این روز‌ها بسیار موثر است، اگر تغذیه سالم وجود داشته باشد، می‌تواند از میزان استرس، خشم و کج خُلقی در این روز‌ها را کاهش داد. اهمیت ورزش در ارتقای سلامتی و نقش آن در مقابله با بیماری‌ها و از جمله تقویت بعد جسمانی و ذهنی برای مقابله با شیوع یک بیماری جدید و ناشناخته چون کرونا ویروس این موضوع نشان می‌دهد که تثبیت فرهنگ ورزش در خانه و نهادینه کردن این فرهنگ بین خانواده‌ها تا چه اندازه مهم است و باید به عنوان یک تجربه جدید مورد مطالعه قرار گیرد و بر تداوم آن کوشید. ایده ورزش در خانه هم برای افراد و هم برای جوامع بحران زده از کرونا بسیار فایده‌بخش است و معتقدیم اگر افراد در این شرایط بحرانی طرز فکر خود را تغییر دهند در این صورت می‌توانند با دید مثبت‌تری به موضوع نگاه کرده و حتی به راحتی به فواید ورزش کردن در خانه از جمله «صرفه جویی در وقت، پایین آمدن هزینه‌های مالی، رعایت بهداشت فردی، حضور نداشتن در اجتماع و در نتیجه آن پایین آمدن ریسک ابتلا به ویروس کرونا، ایجاد محیطی دوستانه با ورزش کردن در کنار خانواده، علاقه‌مند شدن سایر افراد خانواده و روی آوردن آن‌ها به ورزش، تعیین نکردن وقت خاصی برای ورزش کردن بر خلاف رفتن به مراکز ورزشی که باید سر ساعت مقرر در محل حضور یابند»، پی ببرند. با ورزش در خانه به راحتی می‌توان زودتر یا دیرتر تمرینات را آغاز و با کمترین امکانات ورزشی به بدن سلامتی را هدیه داد؛ در ورزش در خانه حتی نیاز به داشتن مربی به صورت فیزیکی نیست، چراکه افراد به راحتی می‌توانند با استفاده از فیلم‌های آموزشی ورزشی مربی خود باشند. مسلماً ورزش امری ضروری در زندگی و حفظ سلامتی همه ماست، چراکه هم در بعد قهرمانی و هم در حوزه سلامت عمومی با حیات روزمره ما گره خورده است، از طرفی به نظر می‌رسد که کووید 19 تا زمان کشف واکسن آن و ریشه‌کن شدن کامل این ویروس با ما خواهد بود و همین امر لزوم ماندن در خانه را هنوز هم تقویت می‌کند. باید ورزش در خانه همچنان مورد تأکید مقامات بهداشتی و ورزشی کشور قرار گرفته و اهمیت آن نزد خانواده‌ها مرتب به مردم گوشزد شود، کما اینکه هر دم ممکن است با شیوع امواج جدید کرونا و پیک‌های جدید‌تر جامعه به سمت قرنطینه دوباره سوق داده شود، در این بین تجربه اولیه پویش‌های ورزش در خانه می‌تواند به کمک آید، به همین خاطر باید بر روی این پویش مهم مطالعه دقیق‌تر صورت گیرد و در راستای ارتقاء و گسترش آن کوشش بیشتری شود تا به عنوان یک سپر محکم در مقابله با کرونا و هر ویروس دیگر در آینده به کار گرفته شود. در زمینه تأثیر این ویروس بر روی عملکرد ورزشکاران می‌گوید: کرونا شرایط متفاوتی دارد در برخی از مواقع این ویروس می‌تواند علائم خفیف و گاهاً هم علائم بسیار پیش رونده‌ای داشته باشد که حتی کار به بستری در ICU و فوت منجر می‌شود. این شرایط به میزان تأثیر ویروس بر روی بازیکنان بستگی دارد اگر ریه فرد درگیر شود ممکن است ضایعاتی در ریه ایجاد و ورزشکار دیگر نتواند بازی کند.تنها بُعد ابتلای ورزشکاران به کرونا بر روی عملکرد آنان تاثیر نمی‌گذارد، چراکه چند ماه خانه‌نشینی و دور شدن از تمرینات حرفه‌ای، نه تنها بدن ورزشکاران را از آمادگی لازم دور خواهد کرد، بلکه از لحاظ روحی و روانی نیز آسیب زیادی به قهرمانان می‌رساند.لطفا من رو لایک و دنبال کنید ممنون ??# روایتگر باش