اگه بترسی، وحشت دنبالت می‌کنه!

چیزی که از ظاهرش به یادها مانده مردی لاغر اندام، عبوس و وسواسی است که البته از بچه‌ها هم خوشش نمی‌آمد! همه بدون استثنا از اخلاق بد و رفتاری که با خانم مرحومش داشت حرف میزدند و میگفتند: با این وسواسش، زن بیچاره را جوانمرگ کرد!آخه کی دم به ساعت به زنش میگه باید غسل کنی؟! زن بیچاره تو هر شرایط و بدبختی بود باید دوش می‌گرفت حتی شده با شکستن یخ حوض! آخرش زیر اونهمه گورتاژ و زخمهای رحم، سرطان گرفت و رفت.بعدها، آقای معلم وسواسی عذاب وجدان گرفته بود و حتی وصیت کرده بود بعد از فوتش، زیر پاهای خانمش دفنش کنن! اما همچنان از بچه بیزار بود و بچه‌ها ازش فراری!یه روز و یه روزگاری تصمیم گرفته بود بره روستا و توی باغ زندگی کنه. باغ آباد و قشنگی داشت و اونقدر میوه و محصول که خودش به تنهایی نه حوصله‌ی خوردنشون رو داشت و نه احتیاج به فروششون!توی باغ بین اونهمه میوه نشسته بود و تصمیم گرفت میوه‌ها رو به نیازمندها بده. ما هم همگی برا تعطیلات تابستون رفتیم روستا و توی باغ نشسته بودیم که به مادربزرگ پیغام داد که : بچه‌ها رو بفرست بیان اینجا، شلوغ نکنن. فقط هر چی میوه روی زمین ریخته جمع کنن. بعدم با اون میوه‌ها براشون لواشک درست کن..مادربزرگ هم به ما گفت: سر و صدا نمی‌کنید، یواش و بی سر و صدا میرین تو باغ و میوه هایی که رو زمین ریخته رو جمع می‌کنین، یهویی نرین سمت خونه . به هیچی دست نزنین. خب؟ما هم بعد کلی قول و قرار، هر کدوم یه سطل رنگ دستمون گرفتیم و رفتیم به باغ آقا معلم، قرار شد من گلابی‌ها رو جمع کنم، سارا سیب‌ها رو و مرجان میوه های دیگه رو که ریزتر و متنوع تر بودن مثل آلو و ...همینطور که در حال جمع کردن بودیم، یهویی مرجان گفت: من دستشویی دارم. چکار کنم؟سارا گفت: خب برو خونه مادربزرگ، زود برگرد. مرجان سطل رو زمین گذاشت و یه چند قدمی از ما دور نشده برگشت و گفت: من تنهایی می‌ترسم، اونجا یه سگ بزرگ واستاده. همین که گفت: یه سگ بزرگ واستاده ما هم ترسیدیم که نکنه یهو بیاد تو باغ آقا معلم؟!سارا از مرجان پرسید: اصلا نمیتونی خودت رو نگهداری؟مرجان در حالیکه پاهاشو جمع کرده بود و به حالت منقبضی گرفتار شده بود، گفت: نه به جان خودم، داره میریزه!گفتم: بیایید بریم تو خونه باغ آقا معلم، اونجا برو دستشویی. ما که دست به چیزی نمیزنیم . شلوغ هم نمی‌کنیم. فقط تو برو دستشویی. زود بیا.سه تایی سطل ها رو گذاشتیم زمین و رفتیم طرف خونه باغ. دستشویی خونه تو ورودی بود. یعنی اول که از در وارد میشدیم، یه راهرو مانندی بود که در دستشویی به اونجا باز می‌شد. بعد در چوبی بزرگی بود که به فضای اصلی خونه باز می‌شد و معمولا همیشه از داخل قفل بود.مرجان زود رفت دستشویی و ما هم اونجا منتظرش شدیم تا بیاد. بعد هم همه در ورودی رو یواش بستیم و رفتیم دنبال جمع کردن میوه‌ها. همینطور که داشتیم میوه‌های روی زمین رو جمع میکردیم. یهو صدای فریاد آقا معلم بلند شد که: آهای، کی به شما گفته بود این در رو ببندید؟ بیاید اینجا ببینم........ما که از ترس داشتیم سکته میکردیم. سطلها رو پرت کردیم وسط باغ و حالا ندو کی بدو... نفس نفس زنان رسیدیم به خونه و حتی از سگ بزرگی که توی کوچه بود رد شدیم.مادربزرگ با نگرانی اومد جلومون که چی شده؟ چرا اینجوری اومدین؟ پس کو میوه‌ها؟مرجان نفس نفس زنان با ترس گفت: من فقط رفتم دستشویی. اصلا اینا گفتن که یواش برو دستشویی و بیا.من گفتم: خب چکار میکردیم؟ میزاشتیم خودت رو خیس کنی؟سارا گفت: مادر بزرگ فکر کنم دستشویی رو این مرجان کثیف کرده، آقا معلم ناراحت شده..مادربزرگ زود چادر به سر انداخت و رفت سمت باغ آقا معلم. هنوز چند دقیقه‌ای نگذشته بود که برگشت و پدربزرگ رو صدا زد و گفت: بیا یه آچاری، اهرمی ،چیزی وردار ببر. قفل در خونه انگاری مشکل داره، زبانه رفته تو در نمیاد. اون بیچاره زندانی شده.خلاصه پدربزرگ رفت و آقای معلم رو که فقط داد و فریاد میکرد از زندان آزاد کرد. حالا خوبه خودش تو خونه همه جور تجهیزات داشت و استفاده نمیکرد. حتی نمی کوبید به شیشه‌ی در تا بشکنه!بعد از آزادی آقا معلم برگشته بود و به مادربزرگ گفته بود: سطل ها رو چرا انداختن تو باغچه؟ بگو بیان میوه‌ها رو جمع کنن. ما گفتیم که می‌ترسیم و نمیریم. اما مادرها چنان چشم غره‌ای رفتن که: مگه آقا معلم لولو خورخوره است؟ بیچاره خوبی کرده میگه لواشک براتون درست کنیم. یالله هر سه تایی برین و میوه‌ها رو جمع کنین و بیاین...ما هم که از ترس دیگه نمی‌تونستیم قدم از قدم برداریم. مونده بودیم چکار کنیم؟ همونطور تو کوچه علاف بودیم که یهو دیدیم خودش سطل‌ها رو پر کرده و آورد گذاشت جلومون.بعد هم به هر کدوم یه گلابی درشت و آبدار داد و گفت: دیگه نبینم از چیزی بترسین. چه سگ سیاه توی کوچه باشه، چه صدای بلند یه آدم. اگه بترسین ، وحشت همیشه دنبالتون می‌کنه!البته دروغ چرا ، از لحن کلام ترسیده بودیم. چند وقت بعد آقا معلم هم فوت شد و رفت زیر پاهای خانم مرحومش خوابید. اما برا ما یه خاطره از خودش گذاشت به طعم گلابی شیرین همراه با ترس فروریخته...رد حرفش هنوز توی دلم مونده و گاهی یادم میفته که اگه بترسم، وحشت دنبالم می‌کنه.