اختلال پنیک | انواع روش های درمان | داروهای اختلال پنیک

اختلالات > اختلالات > پنیکتاریخ بروزرسانی:۲۸/۱۰/۱۴۰۱یکی از درمان‌های مؤثر برای اختلال پنیک، دارو‌های ضد افسردگی است. در واقع این دارو‌ها شدت علائم هراس را کاهش داده و حملات پنیک را از بین می‌برند. علاوه بر این، دارو‌های بازجذب سروتونین (SSRI) نیز در درمان اختلال هراس و پنیک مؤثر هستند. البته بهتر است روش درمان و دارو‌ها را بر اساس عوارض جانبی و ترجیحات بیمار انتخاب کنید. هم چنین شواهد قوی مبنی بر اثر موفقیت‌آمیز مشاوره و درمان شناختی رفتاری (CBT) بر روی اختلال پنیک موجود است. در این مقاله درباره درمان‌های مؤثر برای اختلال هراس و پنیک صحبت می‌کنیم، با ما همراه باشید…cognitive behavior therapy :CBT (رفتار درمانی شناختی)selective serotonin reuptake inhibitors :SSRI (مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین)tricyclic antidepressants :TCAs (دارو‌های ضد افسردگی سه حلقه‌ای)اختلال هراس و پنیکاغلب افرادی که با حمله پنیک مواجه می‌شوند و درد در قفسه سینه دارند، بین ۱۷ تا ۲۵ درصد از این بیماران علائمی از اختلال هراس را نیز به همراه دارند. اختلال هراس اغلب در بیماران مبتلا به آگورافوبیا (۲۶ درصد) یا هراس اجتماعی (۳۳ درصد) رخ می‌دهد که شامل اضطراب گسترده در مورد تعامل اجتماعی هستند. تقریباً از هر سه بیمار مبتلا به اختلال پنیک یک نفر افسرده است و از هر پنج نفر یک نفر اقدام به خودکشی می‌کند. اگرچه بیماران مبتلا به اختلال پنیک ممکن است با الکل خود درمانی کنند، اما شیوع سوء مصرف الکل و مواد در طول زندگی در این گروه تفاوت قابل توجهی با جمعیت عمومی ندارد.علائم اختلال هراسعلائم هراس چگونه ایجاد می‌شود؟ تصور می‌شود که فوبیا از احساسات درونی افراد شکل می‌گیرد و باعث می‌شود فرد رفتار اجتنابی و دفاعی از خود نشان دهد. علاوه بر مدل‌های عصبی شیمیایی و ژنتیکی برای این اختلال، برخی از محققان یک مدل شناختی ارائه کرده‌اند که در آن بیماران یاد می‌گیرند افکار و احساسات را به‌عنوان نشانه‌های فیزیکی اشتباه تفسیر کنند.به عنوان مثال، زنی را تصور کنید که از تنها ماندن در هنگام خروج شوهرش برای کار می‌ترسد، ممکن است این ترس را از نظر فیزیولوژیکی تجربه کند (مانند تنگی نفس، عرق کردن) که به نوبه خود باعث می‌شود بیشتر احساس اضطراب کند و مدام به خود بگوید که من چه مشکلی دارم؟نظریه دیگر این است که بیماران در غیر این صورت احساسات خوش خیم بدن را به حملات پانیک تشدید می‌کنند (مدل رفتاری). برای مثال، مردی که ضربان قلبش هنگام عصبانیت تند می‌شود، ممکن است این احساس و اضطراب ناشی از آن را به درد قفسه سینه ناشی از یک «سکته قلبی» تبدیل کند. هر دو مثال فوبیا از احساسات درونی بیمار را نشان می‌دهند.علائم تشخیص حملات پنیک طبق معیار‌های DSM-۵بیماران مبتلا به اختلال پنیک معمولاً درباره حملات خود که به طور ناگهانی رخ می‌دهد، نگران هستند. حملات پنیک معمولاً بیش از ۱۰ دقیقه طول می‌کشد (اگرچه طول حملات متغیر است). این حملات می‌تواند یک تا چند بار در هفته، معمولاً به طور غیرقابل پیش‌بینی رخ دهد و ممکن است در فعالیت‌ها و کار عادی بیمار تداخل ایجاد کنند.به طور کلی علائم تشخیص حملات پنیک طبق معیار‌های DSM-۵ به شرح زیر است:تپش قلب یا تند شدن ضربان قلبتعریقلرزیدن یا لرزشاحساس تنگی نفس یا خفگیدرد یا ناراحتی قفسه سینهحالت تهوع یا ناراحتی شکمیاحساس سرگیجه، بی‌ثباتی، سبکی سر یا غشغیرواقعی شدن (احساس غیرواقعی بودن) یا مسخ شخصیت (جدایی از خود)ترس از دست دادن کنترل یا دیوانه شدنترس از مردنپارستزی (احساس بی‌حسی یا گزگز)لرز یا گرگرفتگیDiagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders، ۴th ed :CBT(راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روانپزشکی آمریکا، ویرایش چهارم)راه‌های درمان حملات پنیکبیماران مبتلا به اختلال پانیک چندین گزینه درمانی دارند. تعیین اینکه کدام درمان برای یک بیمار خاص بهترین است، از طریق یک فرآیند تصمیم‌گیری مشترک بین بیمار و درمانگر انجام می‌شود. در ادامه در باره انواع روش‌های درمان صحبت می‌کنیم:درمان شناختی رفتاری (CBT)پزشکانی که در درمان شناختی رفتاری آموزشی ندیده‌اند ممکن است بیماران مبتلا به اختلال پنیک را به درمانگرانی که چنین آموزش‌هایی را دیده‌اند، ارجاع دهند. درمان شناختی رفتاری می‌تواند به تنهایی یا در ترکیب دارو‌های ضد افسردگی برای درمان بیماران مبتلا به اختلال هراس استفاده شود. درمان شناختی رفتاری (CBT) در پنیک شامل تکنیک‌های بسیاری است مانند آرام‌سازی کاربردی، مشاوره و سایکوتراپی، مدیریت هراس، بازآموزی تنفس، بازسازی شناختی و…دارو‌های ضد افسردگینشان داده شده است که دارو‌های ضد افسردگی شدت هراس را کاهش می‌دهند، حملات را از بین می‌برند و معیار‌های کلی کیفیت زندگی را در بیماران مبتلا به اختلال هراس بهبود می‌بخشند. اطلاعات دارو‌های ضد افسردگی و دوز آن‌ها در ادامه بیان شده است. انتخاب داروی ضد افسردگی باید بر اساس پروفایل عوارض جانبی و ترجیحات بیمار باشد. مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز نیز در درمان اختلال پانیک مؤثر هستند، اما استفاده از آن‌ها به دلیل نگرانی‌های ایمنی محدود شده است.بنزودیازپین‌هابنزودیازپین‌ها هم در کاهش علائم هراس و دفعات حملات مؤثر هستند ولی ممکن است اثر کوتاهی داشته باشند. با این حال، بنزودیازپین‌ها باعث افسردگی شوند و با عوارض جانبی در طول مصرف و پس از قطع مصرف همراه هستن. آن‌ها همچنین نسبت به دارو‌های ضدافسردگی اثر بخشی کمتری دارند. بیماران مبتلا به اختلال پنیک و افسردگی که با بنزودیازپین‌ها درمان می‌شوند، نتایج ضعیف‌تری نسبت به بیمارانی که دارو‌های ضدافسردگی مصرف می‌کنند، به همراه دارند. افزودن ۰. ۵ میلی‌گرم کلونازپام سه بار در روز به ۱۰۰ میلی‌گرم سرترالین در روز منجر به علائم شدیدتر و دوره‌های هراس کمتر در یک هفته (۴۱ در مقابل ۴ درصد با سرترالین به تنهایی) می‌شود، اما نه در چهار هفته. در بیمارانی که قبلاً بنزودیازپین‌ها را برای اختلال هراس مصرف می‌کنند، رویکرد درمانی رفتاری شناختی (CBT) می‌تواند به حفظ شدت کم علائم هراس در هنگام قطع بنزودیازپین کمک کند.دارو‌های مورد استفاده در درمان اختلال پنیکدارو‌های ضد افسردگی به تنهایی در کاهش حملات و بهبود عملکرد بسیار مؤثر هستند و SSRI‌ها و TCA‌ها اثربخشی یکسانی از خود نشان می‌دهند. هر دسته از دارو‌های ضد افسردگی دارای عوارض جانبی هستند و تبعیت بیماران از درمان بر اساس میزان تحمل آن‌ها نسبت به این اثرات متفاوت است. درمان ضد افسردگی باید حداقل تا شش ماه پس از اینکه بیمار بدون علامت باشد ادامه یابد. هنگامی که داروی ضد افسردگی قطع می‌شود، بیمار باید به دقت تحت نظر قرار گیرد تا عود علائم اضطراب قبل از اینکه آن‌ها ناتوان‌کننده شوند، شناسایی شود.پزشکان به طور‌ایده‌آل ممکن است بخواهند بیماران مبتلا به اختلال پنیک را برای چهار تا ۱۵ جلسه CBT به یک درمانگر رفتار شناختی ارجاع دهند. اگرچه داده‌های طولانی‌مدت وجود ندارد، اما احتمالاً ترکیب درمان ضد افسردگی و CBT بیشتر از هر درمان به تنهایی برای بیمار مفید است و گزینه قطع داروی ضد افسردگی را فراهم می‌کند. بنزودیازپین‌ها برای تثبیت کوتاه مدت و مدیریت طولانی مدت علائم هراس مؤثر هستند. با این حال، آن‌ها از نظر ناتوانی بیمار نسبت به CBT و دارو‌های ضد افسردگی پایین‌تر هستند و باید به عنوان پلی برای درمان‌های دیگر استفاده شوند. CBT می‌تواند قطع دارودرمانی را در بیمارانی که قبلاً بنزودیازپین مصرف می‌کنند تسهیل کند. ویدئو و فیلم‌های کمکی یا کتاب‌های خواندنی زمانی مؤثر هستند که با حداقل درمان شناختی ترکیب شوند. بیماران الکلی باید برای درمان معمول الکل ارجاع داده شوند.نوروفیدبک ILFنوروفیدبک ILF یک درمان بسیار موفق برای مجموعه ای از شرایط و علائم اختلال پنیک است. سابقه ای ۶۰ ساله دارد و اثربخشی آن به وفور در متون علمی ثبت شده است. راه های زیادی برای اجرای نوروفیدبک وجود دارد. به دلیل اثرات قوی آن، بسیاری ادعا می کنند که ظهور پروتکل های فرکانس مادون پایین (ILF) نتایج موفقیت آمیز درمان نوروفیدبک را افزایش داده است. اگرچه به طور گسترده برای طیف وسیعی از شرایط استفاده می شود، اما ILF به طور قابل توجهی در مورد جمعیت هایی که حساسیت بالا و آسیب قابل توجهی از خود نشان می دهند مؤثر بوده است به عنوان مثال برای درمان اوتیسم، اختلال دوقطبی، اختلال اسکیزوافکتیو، اختلالات خواب مزمن، اختلال هراس و پنیک و… نتایج خوبی به همراه داشته است. در ادامه می توانید مقاله زیر را مشاهده کنید:درباره نوروفیدبک ILF بیشتر بخوانیم…منبعمنبع