آسمان سیاه (پارت3)

سلام اینم پارت3 آنچه گذشت از زبان کوین با ملکه الیزابت و یاسان سوار سفینه شدیم :::::::از زبان رزیکا سفینه پرتاب شد :::::::از زبان راوی تقریبا برای 2 سال آذوقه هست =======از زبان رزیکا ن از کوین ن از بابام خبری داشتیم بریم برای ادامه ی داستان از زبان کوین ملکه خیلی به من علاقه داشتند و از وقتی به این سیاره اومده بودیم داخل یک پناهگاه شخصی خیلی دلم برای مامان و بابا تنگ شده بود و نگران بودم حوصله ام سر رفته بود از توی پناهگاه اومدم بیرون البته با محافظ هایی که ملکه برام گذاشته بود تقریبا از این زمین جدید زمینی که نابود شده بود پیدا بود که در حال سوختن بود و همش رنگش تغیر میکرد همه استرس های زیادی داشتند و البته به فکر جایی برای خودشان بودند بیمارستان های صحرایی ها هم بر پا شده بود هر کشوری سعی میکرد برای خوش قلمرو درست کند بعضی وقت ها هم اتفاق های خاصی میفتاد که باید بهش عادت میکردیم تقریبا نزدیک های ظهر بود رفتم داخل الیزا (ملکه به کوین اجازه داده که صداش کنه الیزا)و یاسان سر میز نهار بودند رفتم و نهار خوردم از زبان الیزا بعد نهار به یاسان گفتم بیاد باهاش حرف بزنم رفتم به سالن پناهگاه گفتم باید کسایی داوطلب شوند و بفرستیم به زمین تا از اونجا خبر بیارند اما باید در نظر داشته باشیم ممکن دیگه بر نگردند نظرت چی؟ یاسان گفت بنظرم فکر خوبی ولی چجوری داوطلب انتخاب کنیم گفتم باید توی پناهگاها علام کنیم و شرایط را هم بگیم شاید کسی باشه یاسان گفت باشه حتما ولی کوین باید پیش پدر و مادرش برگرده گفتم خب حالا از کجا معلوم پدر و مادرش توی زمین جزو اون صد نفری که بیرون مونده بودند نبوده باشند یاسان گفت ولی خب نمیشه که نمیشه گفتم شاید بشه کوین را پسر خونده ی خودمون معرفی کنیم یاسان گفت توی این وضعیت وقت گیر اوردی ها گفتم ولی با اینکه کلی نگرانی اینجا دارم وقتی کوین پیشم هست نگرانی ندارم و احساس میکنم اریک همین جا هست یاسان گفت ولی نمیشه که عزیزم و ما باید به فکر کشور خودمون باشیم ممکن کشورهای دیگه زودتر این کار را انجام بده یا حالا که همه ی کشور هاآمدند روی زمین جدید شاید حتی باهم متحد شوند ما دشمن های زیادی داریم باید هواسون جمع باشه و من را?کرد من گفتم میرم به کارا برسم از زبان یاسان الیزا رفت به دستیارم گفتم که بره و توی پناهگاها علام کنه هر کسی که میخواد به زمین برگرده داوطلب بشه و برای ما خبر بیاره در نظر داشته باشه شاید دیگه برنگرده بعد رفتم که با کشور های دیگه توافق کنیم هر کشوری چقدر از روی این زمین‌ سهم داره و برای خودمون مرز تعمین کنیم و به کارای مردم برسیم تا هر کسی کار تازه ای را شروع کنه ............برای اینکه داستان زیاد کشدار نشه میریم به ۳ ماه و نیم بعد توی این سه ماه رزیکا و کاترین خیلی سعی کردند که کوین را پیدا کنند و لی نتوانستند مرز هر کشور معلوم شد کوین و الیزا خیلی بهم نزدیک شده بودند و هر روز کوین غمگین تر میشد و دلش برای خانواده اش تنگ میشد مردم هنوز توی پناهگاها بودند و هرکسی سعی میکرد برای خوش جایی بسازه مادر رزیکا تصمیم به رفتن به زمین قبلی را برای پیدا کردن همسر و پسرش را گرفته رزیکا دلش می‌خواست بره و لی مادرش اجازه نداد که همراهش باشه و کاترین باید تا یک سال آموزش ببینه و به عنوان فضا نورد به زمین قبلی بره تقریبا هر کشوری همین تصمیم را گرفته بود از زبان رزیکا مامانم هر روز میرفت و آموزش های لازم را می‌دید و میرفتیم تا با کمک دولت خونه برای خودمون بسازیم و همه این کار را شروع کرده بودند مامانم گفته بود که اگه بره و دیگه برنگرده من تنها باقی مانده ی خانواده هستم و هر روز بخاطر کوین مامانم گوشه گیر تر میشه ظهر بود رفتیم تا باهم نهار بخوریم سر غذا گفتم مامان آخه وقتی تو بری من چجوری بدون تو زندگی کنم لطفا بذار من هم بیام مامانم گفت ما قبلا صحبت کردیم و جوابت هم گرفتی گفتم مامان مامانم زد زیر گریه و گفت آخه من نمیتونم نابودی دختر خودم را ببینم من را درک کن اگه میخوای میتونی بیای من دیگه نمیخوام بیشتر از این ناراحت بشم از فردا تو هم بیا معرفی میکنم من هم خوشحال بودم هم ناراحت نمیدونستم چه واکنشی نشان بدم غذامون را خوردیم و رفتیم به کارهای خونه برسیم خب میریم به یک سال بعد زمین دیگه داخلش آتش نیست و توی یک روز تمام اون آتش ها تبدیل به آب و خشکی شدند و تقریبا شبیه زمین شده بود اونم دوباره و دانشمندان اشتیاق بیشتری به فرستادن کسانی را داشتند و کوین هنوز مادر و پدرش را پیدا نکرده بود میریم به روز پرتاب سفینه ظهر هست و از رئیس جمهور درخواست شده از رزیکا و کاترین تشکر کنه بخاطر این کار بزرگ و شهر ها تقریبا آماده شده بودند از زبان رزیکا رفتیم سر سفینه من دیگه امیدی به زنده بودن کسایی که روی زمین مونده بودند نداشتم توی این یکسال تمام آموزش ها را دیده بودم کار با اسلحه راه های نجات ........و تقریبا یه حرفه ای بودم رفتیم سوار سفینه شدیم (نکته سفینه ی شخصی یاسان بود که دوباره روش کار شده بود و محافظ بیشتری داشت و البته تمام امکانات را همراه خودشون آورده بوده بودند و کمی دوباره روش کار کرده بودند خیلی هزینه شده بود )با لباس های فضانوردی حدود 2روز و نیم توی راه بودیم البته توی سفینه چون اکسیژن و جو زمین بود ما فقط برای خارج سفینه لباس مخصوص میخواستیم ۱۳ نفر دیگه غیر از ما داوطلب بودند و اونا هم ۵ نفرشون زن بودند و بقیه مرد همه هم جنگجو و آموزش دیده مثل ما بودند ‌به مامانم گفتم امید وارم حد عقل زنده بمونیم که شمارش شروع شد ۱۰ ۹ ۸ ۷ ۶ ۵ ۴ ۳ ۲ ۱ پرتاپ وقتی اومده بودیم توی فضا اصلا برای هیچکس جای تعجب نبود چون دفعه ی دوم همه بود یکی از کسایی که اومده بو د جزو اون ۱۰۰ نفری بود که اول از همه روی زمین اومده بودند (نکته برای اینکه زمین جدید با زمین قدیمی قاطی نشه زمین جدید را اینطوری مینویسم ?زمین&) از زبان کوین من و الیزا تقریبا رابطه ی نردیکی باهم داشتیم؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ادامه دارد میدونم که خیلی پرش داشتیم ولی خب پارت بعد فقط یه پرش ۲ روزه داره و میرسیم به جای هیجان انگیز داستان و باید بگم ورود لیدی باگ به اینجور داستان ها مسخره میشه و چیزهای جدیدی توی مغزم جرقه زد و از اون ها استفاده میکنم برای میراکلسی ها باید بگم این داستان که تموم بشه داستان خاصی را مینویسم درباره ی لیدی باگ تا یه روز دیگه خدانگهدار