مانیفست خوداگاهی

مانیفست است در باب نظریه خوداگاه تاریخی در هزاره سوم بر اساس یک نهاد پیش فرض بر هر کس که خود را اهل نظر می داند واجب است که تمام ده بند مانیفست را به دقت بخواند و به شکل سالبه یا ایجابی به پروسه تکست این نوشتار بپیوندد این امر بر اساس اصل تخاطب اشکل میگیرد دوستان به وسیله کانال تلگرام نام خود را به من اعلام کنید که من این مانیفست را بر اساس تکستینگ به واسطه ی اصل تخاطب در حیطه شبکه ای از نام ها که به عنوان مولف این مانیفست ساختار دهماهمیت این موضوع در دل خود مانیفست که اساسا همین پروسه را اساس خوداگاه یا عدم ان در تاریخ عنوان می کند رویکرد دوستان به این مانیفست اساسا به کیفیت خوداگاهی نزد ایرانیان این نسل اشارت دارداصل صفر:-):-):-):-):-)دیالکتیک ارباب و بنده بی شک پایه نظریه خوداگاه تاریخی انسان به شمار میرود جر که انسان به واسطه ی دیگری خصیصه ی مشخصه ی خود را به عنوان موجودی که سویه ای مازاد بر حیوانیت خود در است که او را به لحاظ وجودی از سطح فنومن به غیاب اندیشی نومن فرا می برد :-)به راستی این مازاد به واسطه ی اقتصاد لیبیدویی انسان و به واسطه میل به دیگری صورت گرفته است ...میل انسان به انسان دیگر بر اساس رابطه ای که اساس ان در پدیدار شناسی روح هگل صورت بندی شده است در حیطه مفاهیمی چون تاریخیت مفاهیم و مسیله خوداگاهی که به شکل ساختاری با تاریخ نوشتار مکتوب همگام است نهایتا مناسباتی بین انسانها رقم زده که ریشه در غیاب اندیشی نومن دارد و در حیطه کنش اجتماعی انسان به عنوان فنومن تاریخ مستقر می شود این مسیله اساسا وجه اصیل فردی را رقم میزند و مفهوم فردی را در مناسبات انسانی شکل می دهد به واسطه ی میلی که در حیطه نومن فرد را در حیطه مفهومی غیاب اندیشانه در حیطه مناسبات بین افراد معنی می دهد به معنایی وجهی غیاب اندیشانه به مانند متن که در فنومن کتابهای کتابخانه مستقر نمی شود بل در حیطه نومن روان در مناسبات بیانی که در کتابهای کتابخانه سیال است درک می شود اری بعد روحانی انسان به عنوان بعدی از انسان که در بین انسانها سیال است به واسطه پروسه دیالکتیک میل به دیگری سازمان می یابد...مسیله خوداگاهی به حقیقت در حیطه کنش عقل رقم نمی خورد در بادی امر بلکه بر اساس خوانش گوژو که دلالت در دنیای امروز بسیار رواج دارد خوداگاه به واسطه مسیله میل که مناسبات بین ارباب و بنده زا شکل می دهد اساس مفهوم دیالکتیک خوداگاه را رقم میزند و بی شک روشن است که خوداگاهی در دنیای رانبینسون کروز معنا ندارد بل که نهایتا حداقل به حضور جمعه در مفهوم انسانیت و وجه مشخصه ان نام فردی انسانها احتیاج است که دیالکتیک اولیه میل را شکل دهد که منجر به خوداگاهی در تاریخ می شود پس در اینجا ما حیطه خوداگاهی تاریخی را در حیطه دیالکتیک میل به دیگری صورت بندی می کنیم پیش از هر نظریه کشفی علمی در حیطه نورو ساینس این نظریه را به عنوان یک فهم روش مند نسبت امری است که در افق حقیقت فهم انسان قرار دارد مطرح می کند جالب این است از کشف این فنومن علمی بیش از دو سال نگذشته است ..مسیله نورون های اینه ای یک حقیقت برای حیطه دیالکتیک میل و شکل گیری تمام توانا های انسان در حیطه مناسبات بین انسانی بی شک بسیاری از نظریه های گذشته را در این حیطه به عنوان پرسش اساسی در حیطه تمام مفاهیم انسانی مطرح می کند. نورون های اینه ای کاملا حیطه توانایی های زبانی را در رودی تخاطبی در ذهن معنی می کند که یک فرایند مدام در حیطه ی روابط دو ذهن فراتر از نظام مشترک زبانی مفهوم می بخشد و مهمتر مسیله خلاقیت را به عنوان عملکردی که به واسطه ی این نورون ها معنایی دگرگون به واسطه اصلی که من انا اقتصاد خوان می خوانم شکل میگیرد ....از تمام این مفاهیم که بگذریم نورون های اینه ای اساسی هستند برای فراروی از نظریه دیالکتیک میل بر اساس نظریه ارباب و بنده ...در این معنی مفهوم دیگری برای شکل گیری مفهوم فرد اساسی است چرا که تمام فهم ویژه ی پدیدار شناسی هرمنوتیکی انسان به واسطه نورون ها اینه ای رقم می خورد و نهایتا خود به عنوان جوهری که در مناسبات با دیگری از یک دیالکتیک ریشه ای در صورت فیزیولوژی لوژیک مغز انسان که اساسا میل به دیگری پدیدار شناسی هرمنوتیکی را تماما تعریف می کند و نهایتا این پروسه دیالکتیکی که در حیطه ی نورن ها به عنوان فرایندی از انسانیت حیطه غیاب اندیشانه ای که در بین انسانها روان است پیوند فهم را به حیطه نوم گسترش می دهد که همانا بعد روحانی است جر که نهایتا به واسطه همین عملکرد نرونها اینه ای است که ما به مفهوم کل پیوند می خوریم مفهومی که من انا به عنوان امر تکستوالیته قابل دستیابی می دانم بند صفر عبارتنداز مفهوم دیالکتیک میل که فرایندی اساسی در مغز به. واسطه ی نورون های اینه ای به عنوان امر تکستوالیته شکل می دهد که اساسا امری است که جایی مستقر نمی شود بل که به واسطه مناسباتی که در ان جاری است تجلی می یابداین امر تکستوالیته مفهومی شبکه ای به انسان به معنای خاص وجه فردی ان می دهد چرا که پدیدار انسان به واسطه ی مناسبات و دیالکتیک میل با دیگری تجلی می کند ..بر این اساس رخداد انسانی در حیطه تاریخیت امور به واسطه همین فرایند تکستوالیته شکل می گیرد فرایندی که عقلانیت و پروسه فهم را به واسطه تاویل بر اساس اقتصاد لیبیدویی صورت بندی می کند و نهایتا کشورش فنون نزد انسان تا غیاب اندیشی نومن اهمیت می یابد تمام این مفاهیم که ما اجرا خوداگاه تاریخی به عنوان امری که تاریخ را تالیف می کند تمام مولفیتش بر پایه مسیله دیگری و دیالکتیک میل سازمان می یابد. دوستانی که در این پروسه احساس مسولیت می کند بیانیه صفر را با صورت بندیبهتر مفاهیم بازنویسی کنند این امر نشان از دیالکتیک اسا سی میل در حیطه خوداگاهی یعنی امر تخاطب و مضاعف سازی گفتمان قرار دارداصل یک:-):-):-):-)اصل یک مسیله اساسی یعنی دیگری و رسمیت یافتن فردیت انسانی در حیطه بازشناسی فرد توسط دیگری مهمترین اصل خوداگاه است پس اصل یک درک مفهوم فردیت در حیطه رخداد اجتماعی است در دهه هشتاد وقتی که تاچر نماد های دنیای نیولیبرالیزم و سرمایه داری نظم سوم را در سخنان خود باز نمایی می کرد در یک نطق معروف گفت جامعه وجود ندارد هر چه است فرد است مسی از این رویکرد در این سالیان پرسش نکرده است که چگونه فرد را فهم می کنند در حیطه مناسبات اقتصادی ازاد از هر بند اجتماعی بر اساس دست پنهان بازار این فقط به عملکرد اقتصادی فرد بر اساس منافع فرد معنی می یابد اما شما هر گونه مفهوم از فردی انسان بخواهید مستقر کنید بی شک این مفهوم فردی به واسطه ی رویکردی که در حیطه تکستچر دیگری نسبت به امور پیدا می کند مستقر میشود اتفاقا شاید مناسبت فرد با جامعه شکلی سالبه پیدا کند و تمام مناسبات مستقر را نمی کند امابه هر حال ما با دیالکتیک میل به دیگری به واسطه فرایند مدام نورون های اینه ای روبرو هستیم پس به واسطه نورون های اینه ای اصل میل انسانی به واسطه ی دیگری سامان می یابد...نهایتا در شکل جسمانی ان چنانچه ما فصل ممیز بدن خود را از بدن دیگری در حیطه نورون های اینه ای در یک ازمایش عملا از دست می دهیم نشان از ان دارد که اگاهی از بدن خود در حیطه عصب به واسطه درک بدن دیگری صورت گرفته است اساسا من این مبحث را در حیطه نشانه شناسانه شدن بدن زنانه در حیطه منقسم شدن مدام سوژه مطرح کردم ...اصل یک .در. مانیفست ما به لحاظ بنیادی ترین عرصه خوداگاهی نقشمندی زیادی برای درک چگونگی خوداگاه نزد ایرانیان و در نتیجه هدف مانیفست در حیطه عمل احتیاج به محاکات در باب مفهوم دیگری در ایرانیان و چگونکی مناسبات دیالکتیک میل در حیطه رخدادها و استعارات عینی که کلا دیالکتیک میل در حیطه مستقر شدن فردی به واسطه مناسبات بینا انسانی بسیار اهمیت می یابد در حیطه ی دیالکتیک میل مسیله سرکوب دیگری عملا رخدادی در فرایند پروسه یاز شناسی به عنوان تابع رهیافت دیگری در حیطه تخاطب اهمیت دارد به هر حال به لحاظ روش شناسانه امر تکستوالیته به عنوان مفهوم کل که به نوعی تابعی از مناسبت را صورت بندی می کند من به حیطه مفاهیم روزمره به عنوان مقوله بندی شاخص دیگری برای مستقر شدن فردیتی که خوداگاه صفت ان است رجوع می کنم مقوله هایی که در حیطه روش شناسی تحقیقاتی فلسفی خود در این دو دهه به اهمیت مستقر شدن خوداگاه در تا یخ و نهایتا مسیله بعد روحانی که دقیقا مفهومی روان در مناسبات بینا انسانی مستقر می شود که در نظریه الهیات صفر خود اجرا حیطه ی زمانیت که به سوژه ی بدون مذکر و دال استعلایی نظریه من که امری خط خورده است به اساس نظر ورزی در حیطه طرح امر کل که انرا به عنوان تکستوالیته به عنوان هستی که در پدیدار شناسی هرمنوتیکی معطوف اگزیستانسیالیسم که فرایند شدن یا شوند انسان را به عنوان استقرار در مفهوم خوانه )اسم مصدر خواندن به واسطه ارجاع به تلفظ خانه محل غیاب اندیشانه ای که روح در خارج از ظرف مفهومی سوبژکتیو ان در نظریات ایده الیسمی و مفهوم ازاین هرمنوتیکی پدیدار شناسانه وجهی بسیار عمیق تر می بخشد به جهتمحقق شدن اگزیستانسیالیسم موجودیت انسان در حیطه مفهوم دازاین به شکل اساسی رودر وایستی را کنار می گذارد و زمینه حقیقتی به عنوان الهیات صفر را صورت بندی نظری می کند که بسیار در در روند فلسفه هزار سوم زمینه ی نظریه ورزی در شرایط خاص دوران را متحقق می کند تا پیش از رسیدن به تحلیل های پدیدار شناسانه ای که متافیزیک غیاب اندیش را محال اندیشی تصورات پیشین را ممکن می کند نهایتا کاری که ویژگی خوانه که موجودیتی غیاب اندیشانه دارد یعنی در حیطه در ک غیاب گون ان حیطه استعاره فلسفی و نظری ان درک شدم است اساسا فعل خواندن و مکانیت اصطلاح بسیار قابل تعمق را در حیطه ی فرایند روان امر تکستوالیته که ما انرا به کلی که تجلی رخدادی در حیطه حجاثب برافکندن به واسطه مستقر شدن در مکانی لامکان به عنوان خوانه که از جنس زمانیت است که پدیدار شناسی هرمنوتیکی را به عنوان وجه اگزیستانسیالیسم تحقق وجود انسانی در حیطه ی مناسباتی که خارج از انسان به واسطه مناسبت با دیگری دقیقا به مانند مفهوم وجودی الکترون انسان را به عنوان امری شوند انگاه که به واسطه مناسبات با دیگری از بعد پدیداری به واسطه غیاب اندیشی خوانه که این پدیدار را مرتبا در نسبت با نومن صورت بندی می کند این مفهوم کانت اما در تکستچر نظری الهیات صفر بسیار مفهومی انقلابی برای الهیات که به واسطه کیفیت صفر یا هیچ و از این گذشته با وجود حقیقت کلی امر تکستوالیته که امری با اعتماد به نفس کامل تیو انتولوژیک انرا معرفی می کنم اساس فقدان و مازاد ا پایه تمام انچه گفته شد به عنوان الهیات که به واسطه هرمنوتیکی غیاب اندیشانه در خوانه حقیقتی کاملا فیزیکال از عدد جادویی فرا کمی و کیفی صفر ارایه می دهد به عنوان صفت اساسی الهیات .. چرا که فقدان و مازاد موتور محرک اقتصاد لیبیدویی که منجر به باز شناسی دیگری از طریق موجودیت که در رابطه با میل به ان دیگری کل ماجرا رقم میزند اما مفهوم فرا کمی صفر انجا یی است که یک پاندول هیچ گاه به لحاظ تعادل خود نقطه صفر را نشانه نمی گیرد همیشه این فقدان منطقه تعادل صفر با مازاد هم همراه است و دلیلش از ان مسایلی است که دانشمندان از ان فرار می کنند بله این وجه خاص صفر به عنوان خواستگاه فرهنگی که در هند داشته اما به لحاظ الهیاتی در شکل یک توجیه الهیاتی انوگوستیک برای رد الهیات پیش پا افتاده ای که فیزیک نظری گاهی مدعی می شود اهمیت دارد شما اگر. به شکل معکوس رخدادهایی به لحظه اولیه افرینش حکم می کند بر پایه نمودار عددی بخواهید در نموداری صورت بندی کنید در این نمودار اعداد به شکل معکوس به مرحله صفر به عنوان محل شدن از هیچ نگاه می توانند مفهومی حداقلی بیان کنند انگاه است که شما بتوانید یک عدد به عنوان نزدیک ترین رخداد به مرحله صفر وضع کنند و این در حالی است که شما هر عدد را که مستقر کنید باز امکان این است که بتوانید اجرا نصف کنید و عددی دیگر به عنوان رخداد نزدیکتر و این جریان تا بی نهایت ادامه دارد و هیچ گاه فهم کمی ما نمی تواند از شدن از هیچ الگوی رخدادی متصور شود این مسیله محال اندیشانه بودن گذر از صفر و استقرار مفهوم پدیدار است ...اساسا مسیله ی حقیقتی بر پایه کلیت تکستوالیته که خوانه به عنوان مکانی غایب که امری زمانی دار است مسیله ای خاص که برای انسان هستی را خاص می کند فنومن را مرتبا به واسطه همین مسیله فقدان و مازاد. در رابطه ای از نومن تجلی می دهد ....تکستوالیته به واقع به عنوان کل که چیزی خارج از موجودیت نمی یابد کل ساختاری که این نظریه را دلالت بخش می کند به سمت مفهوم الهیات صفر فرایندی در حیطه نوشتار که به شکل عمودی و افقی تجربیات. زیسته بشری را در جریان مناسبات اجتماعی به سوی مفهوم مد نظر مانیفست ما یعنی خوداگاهی رهنمون می شودانسان امروز بی خوانه مان است یعنی برای عناصر ویژه زندگی خودشان هیچ تفسیر ندارد به عبارتی خوانه یک سویه هستی شناسانه در زندگی انسان است که به واسطه ی خوانشی از دنیای برون برای شکل دهی درون انجام می دهد در جهان بودی او رقم می خورد به عبارتی ان هرمنوتیکی به لحاظ زمانمندی بعد ویژه ای را برای اگزیستانس انسان رقم می زند که دو سویه دارد و همیشه ان یا لحظه ای که انسان در ان مستقر است به عنوان وضعیت صفر معنا می دهد ...این ویژگی مکان غیاب اندیشانه ی خوانه است که به جهت همین وضعیت صفر روح به عنوان بعد قدسی وجود انسان از بعد سوژگانی انسان به مثابه امرتکستوال عبور می کند ... این مباحث را باید مرحله به مرحله دلالت شان روشن شود ...اما شیوه نظری الهیات صفر بر اساس اغاز مکرر یک مبحث از خوانه ای دیگرگونه است پس در روند خوان مباحث مفاهیم در صورتبندی دیگری هم باز خوانی می شود پس اساسا بر فهم تمام و کمال مفاهیم تاکید نکنید بیشتر در جریان خواندن مباحث باشید..برای نمونه در پاراگراف بعدی مبحث از خوانه ای دیگر اغاز خواهد شد برای دلالت بخشی به خوانه ...دویم......ویژگی الهیاتی انسان در الهیات صفر به واسطه مبحثی کاملا ریاضیاتی در باب ویژگی حقیقت نهایی در حیطه ی فرایندی تکستوالیته به هرحال صفر خواهد بود ..به طبع ان هرمنوتیکی یا به عبارتی لحظه ای که بودن در جهان در ان رقم می خورد به عنوان یک ان اگزیستانس انسانی در ویژه ترین وجه بدون هیچ مفهوم مازاد بر موجودیت انسان تعریف می شود پس بر اساس بعد خاصی که برای ان هرمنوتیکی به عنوان اگزیستانس انسانی تعریف می کنیم در واقع بعد قدسی وجود بشری را هم مطرح می کنیم به واسطه خواندن امور پیرامون متصل به دو سویه گذشته ان بودن در جهان انسان و از سوی دیگر سویه معکوسی از اینده به سوی ان هرمنوتیکی جاری است لحظه ی بودن در جهان به عنوان ان هرمنوتیکی مطرح میشود چون یک ان با حسی از سوی تولد به عنوان تجربه گذشته به سوی ما می اید و تفسیر خاصی برای لحظه ی زیستن شکل می دهد و ان را با دلالت مازاد همراه می کند که اساسا وجود انسانی به واسطه ی همین مفهوم مازاد من به عنوان امری مستقل از طبیعت در بادی امر شکل گرفته است و اساسا خود اگاهی به عنوان وجه ابتدایی و عمومی ان انسان را از سایر موجودات مجزا کرده است پس در اینجا ان هرمنوتیکی به واسطه ی مازاد از مفهوم وجود به واسطه زمانمندی که خاطره گذشته در بادی امر شکل می دهد صورت می گیرد به عنوان بعد اگزیستانس انسانی اما این مسیله از یک جهت به عنوان وجودی مازاد لحظه ی بودن انسان را تعریف نمی کند به وجهی معکوس ما به عنوان هرمنوتیکی که از سوی اینده صد البته از انسوی مرگ نه اینکه به جهت مرگ به عنوان رخدادی در اخر یک تفسیر مازاد برای وجود لحظه ای انسان مرتبا به سوی او جاری است ....اما نکته ای که به لحاظ الهیات صفر اهمیت دارد به واسطه ی فرمول پایه ای که در این دیدگاه حقیقت الهی همیشه وضعیت صفر است که به واسطه یک بعد سالبه در برای بعد ایجابی همیشه مرتبا موقعیتی صغر را برای دلالت خود مستقر می کند پس از این جهت اگر گذشته را به عنوان بعدی ایجابی برای رخدادها به لحاظ علیت بخشی ان ها و جهت آنها مستقر کنیم همیشه برای حقیقت یک ان حضوری در ازای ان بعد جریان هرمنوتیکی که از اینده به سوی یک لحظه مستقر می شود کل انرا را به وضعیت صفر به لحاظ هر دلالتی به عنوان امر نمادین مستقر می رساند ... ار ی اساسا این. قانون در امر تکستوالیته جاری است که به ازای هر مرکزیت ساختاری برای دال استعلایی امر نمادین امکانی برای مرکزیت زدایی از ان دال استعلایی و بی دلالت کردن امر نمادین وجود دارد پس امر تکستوالیته اساس نظری الهیات صفر است که بعد روحانی به واسطه ی ان تعریف می شود در کنار بعد جسمانی و روانی بشر ...و این امر در دنیای جدید اهمیت ویژه تئوریک دارد که به شکل مشخص به بعد روحانی با صورت بندی مقبول جامعه علمی نظریه پردازی شود و از جهتی تکستوالیته به واسطه اگزیستانس انسان امر الهی و قدسی را متجلی می کند به عبارتی در الهیات صفر محل تجلی امر قدسی حیطه فرایند تکستوالیته به عنوان امر کلی که چیزی خارج از ان وجود ندارد اهمیت می یابدسیم...پس خوانه به عبارتی متصور شدن ان هرمنوتیکی است که مرتبا در جریان شدن به سوی اینده در غیاب مفهوم می یابد و حقیقت صفر برای مفهوم موجودیت انسان را به عبارتی در خوانه ای که مکانی از جنس گذر زمان است برای این به جهت بعد مکانی غیاب اندیشانه تعریف می شود وضعیت حقیقی برای وجود به عنوان صفر خوانه را به عنوان وجهی کلی تکستوالیته که فرایندی جاری است برای مکان استقرار روح مطلق به گونه ای ویژه که به عنوان کل در جز حاضر می شود از این جهت که فرایندی است در حال عبور از انسانها و به جه بین اذهان می توان اجرا دلالت بخشید چرا که برامده از تکستوالیته است و اساسا تکستوالیته به عنوان فرایندی به واسطه امکان زبانی دلالت می یابدتو به سمت افق به سوی خورشید می دوی و به اندازه حرکت تو خورشید در افق از تو دور می شود دقیقا به یک نسیت ریاضیاتی فرایند شدن در وضعیت صفر قرار دارد به راستی به اندازه هر وجه ایجابیه دقیقا وجهی سالبه مستقر است که همیشه وضعیت صفر را یاد اور می شود به مثابه عدد حقیقت...اما افق به واسطه پرسپکتیو خاص دیده تو مرتب از تو دور می شود اساسا افق دید تو این رخداد را شکل می دهد تو بر روی زمین کروی مکان استقرار خود را می توانی تفسیر کنی و مستقر کنی اساسا اگر مبنا را بگذاریم افتاب از سواحل شرقی محل زندگیت کانادا طلوع می کند انزمان کانادا کشوری بود شرقی تر از ژاپن به ما در کرمان ....در مبحث تاریخ ادبیات امریکا رخداد مسیله ساز مطرح کردم که ایا اگر یک ژاپنی از ان طرف بر سواحل کالیفرنیا برای اولین بار بجای کرسیتف کلمب پا گذارده بود که او دقیقا بر سواحل سمت نیویورک اولین بار مستقر شده بود و بعد انگلیسی های مهاجر سالیان زیادی طول کشید که به غرب امریکا توجه کنند زمان ایا شرق از کجا شروع می شد جغرافیای سیاسی طلوع خورشید از چه کشوری بر اساس هرمنوتیک رخداد مبنا قرار می گرفتار حقیقت این است که در ایماژ تو از خود رخت برافکنده نهایتا تمام اینها بر پایه تفسیر ما از زندگی است اساسا حقیقت در فرایند ان هرمنوتیکی که انسان در خوانه ای مستقر میشود در نظرگاه من تعریف می شود تمام اینها زا برای تجلیل. از تجربه ی بیانی ات گفتم که بدانی ان هرمنوتیکی خود را و ان خوانه ای که در ان مستقر می شوی اساس حقیقت بدانی و لاغیر چون وضعیت صفر نهایتا مبنا اصلی است.........مباحثی از الهیات صفر برای آنها که زیبا می اندیشند....این حرکت من به سمت هدفی است که هنوز رخ نداده است[ ] در ازل پرتو حسنت زتجلی دم زد[ ] مسیله پرسش از هستی در اساس حیطه ی تحلیل اگزیستانسیال در یک رخداد اغازین ...[ ] این رخداد اغازین شدن انسان را تا دقیقه اکنون و بسوی اینده مانند افق شدن که رخداد اغاز هر ان مستقر می شود و در عین حال به فقدانی حوالت داده میشود زمانمندی انچه به عنوان بعد روحانی انسان من خوانه نام نهاده ام مانند کره زمین بر روی خود بسته است و زخداد اغازین در افق های غایب مرتبا با حوالت به جایی دیگر شدن را در حیطه ی نگاه اگزیستانسیالیستی خوانه مقدم بر هر گونه ذات انسانی یا الهی مفهوم می بخشد [ ] اری حقیقت امر همانی است که حافظ گفته است ....در ازل پرتو حسنت زتجلی دم زد...البته با تاکید بر پیشینه ی میترایی تفکر حافظ ما رخداد اغازین را تجلی هستی برای انسان باید فرض کنیم و صد البته با استعارات میترایی بدن زنانه محل تجلی اغازین هستی است [ ] انگاه که بدن انسان به عنوان رخداد اغازین و تجلی هستی به جهت دریافتن او از بدن خود به عنوان امری که می تواند جلوه گری کند در رفتار اغواگرایانه زن . به واسطه تذکار زن به معشوق خود در رفتاری به واسطه ی نشانه شناسانه کردن بدن خود بر اساس ویژگی های خاص بدن انسان دو پا.... بر پایه ی الگوهایی که استعارات اساسی ان در خوانه که در گفتمان ر دلالت بر میل جنسی مرد امر زنانه ...اما بدن زن به عنوان استعاره ای از حقیقت که در یک رفتار جنسی به واسطه بیانگری اولیه زن از اعضای گوناگون بدنش...در واقع نشانه شناسانه کردن اعضای گوناگون بدن فراتر از عضو جنسی ..مرکزیت این مفهوم را به عپایه نوان دلالتی مازاد در حیطه دالهای گوناگونی که چه به عنوان اعضایی که به واسطه تحریک پذیری مازاد دلالت میل جنسی را شکل می دهد چه به واسطه رفتاری که ریتم و ضرباهنگ اغواگرایانه ۴/۵بدن که تجلی وجودی ان به عنوان بیان خود منجر به اکسپرسیونی می شود که سراغاز اگزیستانس انسانی که عطف به ما سبق اسنس از این جهت قرار می گیرد که اکسپرسیون بدن زنانه سکسوالیته را که بعد عریزی و فیزیو لوژیک دارد با دلالتی مازاد بر خود همراه می کند[ ] همین نشانه شناسانه شدن بدن زنانه منجر می شود که در بسیاری از تمدن ها که پایه کشاورزی و اسکان دارند بدن زنانه به عنوان استعاره از حقیقت و مکان شدن و اغاز پایه اساطیری را شکل دهد که در پروسه زمان متنی را که گذر دالها به یگدیگر به عنوان نهاد روان یشری که سر منشا خواسته ها بجای ساخت ثابت و ابژکتیو غریزی با محوریت میل جنسی ( ‌‌ )که ناخوداگاهی که روانکاوی یونگی بدان اشارت دارد از این زمینه شکل می گیرد .[ ] ...اما انگاه که بدن زنانه به مثابه رخدادی که حقیقت استعاره ان است چون تجلی زیبایی به واسطه رانه های میل جنسی و نورولوژی خاص که علم مدرن هم در ان زمینه ناگفته هایی دارد مسیله را در رابطه با مفهوم ابژه میل مردانه بودن زن مطرح می شود که ایا برای مردان بدن زن ابژه ای است که تجلی می کند و سازمان نهاد را شکل می دهد این مسیله انگاه مطرح می شود که سوژه مردانه را به واسطه طرح گفتمان روانکاوانه برای ناخوداگاهی اساس قرار دهیم در حالی که ما با مطرح کردن اگزیستانسیالیستی این مفهوم در واقع به مسیله بعد تاریخی مفاهیم که به واسطه فانتزی هایی که مازاد میل به شکل سمبل نهاد را تشکیل می دهند که می تواند مرجع شهود و تجلی استعاری حقیقت باشد که رویا در سطح گوناگون بدان اشارت دارد و این مسیله چون به توانایی انسان به واسطه زبان که دقیقا در حیطه مفهوم مازاد و فقدان امری که بدن زنانه جانشین ان است و به واسطه امری فرا سوژگانی بر انسان تجلی می کند پس بر این اساس در این معنی در بادی امر مفهوم سوبژکتیو در برابر امر ابژ کتیو کاملا در مسیله اقتصاد[ ] رفتار اغواگرایانه سراغاز شناخت بدن توسط انسان بود رفتاری به واسطه ی نشانه شناسانهمانیفست خوداگاهی...مانیفست است در باب نظریه خوداگاه تاریخی در هزاره سوم بر اساس یک نهاد پیش فرض بر هر کس که خود را اهل نظر می داند واجب است که تمام ده بند مانیفست را به دقت بخواند و به شکل سالبه یا ایجابی به پروسه تکست این نوشتار بپیوندد این امر بر اساس اصل تخاطب اشکل میگیرد دوستان به وسیله کانال تلگرام نام خود را به من اعلام کنید که من این مانیفست را بر اساس تکستینگ به واسطه ی اصل تخاطب در حیطه شبکه ای از نام ها که به عنوان مولف این مانیفست ساختار دهماهمیت این موضوع در دل خود مانیفست که اساسا همین پروسه را اساس خوداگاه یا عدم ان در تاریخ عنوان می کند رویکرد دوستان به این مانیفست اساسا به کیفیت خوداگاهی نزد ایرانیان این نسل اشارت دارد