الو کامیار!! چه خاکی به سرم بریزم؟؟!!

توی گروه کلاس اطلاعیه ی معاونت دانشگاه رو بازنشر کردن: "به دلیل شیوع بیماری کرونا و دستور ستاد مقابله با فلان و فلان، کلاسها از هفته ی بعد به صورت مجازی تشکیل شده و دانشجویان لازم است با مرورگر فلان به لینک زیر مراجعه کرده و طبق مراحل موجود در سامانه مجازی دانشگاه ثبت نام کنند، در صورت برخورد با مشکل . . . "با خودم میگم خدایا شروع شد! زنگ میزنم به کامیار که یکی دوماه بعد از من note خرید. تو کلاس بهش میگیم ‘God of Technology’.- الو کامیار! سلام! چطوری؟- سلام داداش چطوری؟- کامیار این لینکی که توی گروه گذاشتن، تونستی واردش بشی؟ بچه ها می گن مرورگرشون خطا میده- ببین ممد من با همین گوشیم وارد شدم و ثبت نام کردم، نمی دونم با لپ تاپ چجوریه؟- مگه میشه؟ آخه واسه من که جور در نمیاد، من با قلمش جزوه می نویسم.- نه بابااا، با گوشی راحت ترم هست. ایرادی نداره، می تونی هم زمان که توی کلاس آنلاینی، نوت هم بنویسی باهاش، هر موقع هم که استاد صدات کرد با دوربینِ جلو باهاش صحبت کنی.- عه چه جالب، دمت گرم.تا قطع کنم تو واتساپ برام چندتا پیام میاد. اولیش استاد دیگه مونه که دستیارشم تو کلاس: "آقای قلی زاده، با سلام، دانشگاه اطلاع داده کلاس ها از هفته ی بعد مجازی است. لینک سامانه را برایتان ارسال می کنم. لطفا اسلایدها را تا امشب اصلاح کرده و برایم ارسال کنید." پیام بعدی هم همکارمه: "سلام مهندس، مهندس حسینی امروز اومد دفتر فنی و گفت فردا کارفرما میاد برای بازدید پروژه. گزارشا رو تا فردا ظهر باید آماده کنید. می تونی تا امشب فایل اکسل داده ها رو کامل کنی و برام بفرستی؟"می زنم رو پیشونیم. هنوز اسلایدها رو دست نزدم، گزارش های اکسل که پیشکش. می خوام پاشم برم لپ تاپ رو روشن کنم که یهو یه فکری میاد تو ذهنم.- الو کامیار، دوباره سلام، ببخشید یه سوال دیگه، دکتر محبی که دستیارشم گفته من باید اسلایدها رو پخش کنم، تو سامانه ی دانشگاه می تونم با دوتا دستگاه همزمان وارد شم؟ با گوشی صحبت کنم و با دستگاه اسلایدها رو نشون بدم؟- سلام داداش، لازم نیست اصلا، با همون نرم افزار پاروپوینت روی note 8 هم می تونی اسلایدها رو پخش کنی، حتی می تونی فونت نصب کنی و اسلاید رو همونجا بسازی.- عههههه! جدا؟؟!! فایل اکسل چی؟ میشه درست کرد؟- آرههه بابا، با همون اکسل اورجینال روی note 8 حتی می تونی فرمول نویسی هم بکنی...- آقا حله دمت گرم.فوری می رم توی drop box گوشی و فایل مشترک با استاد رو دانلود می کنم و مشغول اصلاح اسلایدها می شم که صفحه ی ring tone تماس تصویری واتساپ میاد.- الو، سلام مامان- سلام عزیزم، چطوری؟ دلم واست خیلی تنگ شده بود. نمی خوای بیای تبریز؟ نگرانتیم حسابی، میگن اوضاع تهران اصلا خوب نیست.- قوربونت بشم عزیزم، والا فک نکنم، سرم خیلی خیلی شلوغه. آره اصلا اوضاع خوب نیست، منم همه کارهام رو اینترنتی کردم.- خدا خودش رحم کنه، محمدرضا تو رو خدا مواظب خودت باش، اصلا از بیرون غذا نگیر.- پس چیکار کنم؟ آشپزی که بلد نیستم!- باور کن خیلی راحته، همین الان بزار بهت یاد بدم، برای اولین بار امتحان کنی دیگه راه می افتی. یه کاغذ قلم بیار.قلم گوشی رو در میارم: بگو دارم یادداشت می کنم.- نشستی رو تختت، با چی می خوای بنویسی؟- حالا یه جوری می نویسم دیگه . . .- باشه، یک لیوان برنج رو می ریزی تو قابلمه و با آب سرد . . .- خب حالا خورشتش چی؟ از اون تاس کباب های خاله بلدی؟- اونو زنگ بزن از دخترخاله ات بپرس، اون خوب بلده، راستی زنگ زده بودم ببینمت و یه خبر خوب بهت بدم، مژدگانی بده!- چی؟؟ بگو جون من- آرزو ازدواج کرد. دیشب خانواده پسره حلقه بردن خونه عمه اینها و یه عقد خصوصی خوندن. فعلا به همه نگو ولی حتما زنگ بزن بهش و تبریک بگو.با خوشحالی قطع می کنم. تو فکرم چجوری بهش تبریک بگم که هیچوقت یادش نره. فوری با گوشی کتاب "عشق سالهای وبا" رو جستجو می کنم. عکس کتاب رو برمی دارم و با اپ گوشی و قلم، اِدیتش می کنم. میشه "عشق سالهای کرونا". بهش پیام می دم: "سلام آرزو، خوبی؟ گابریل گارسیا مارکز گفته به مناسبت دیشب قراره یه کتاب جدید بنویسه، اینم عکسش . . ." بعد با Live message یه قلب می کشم که توش تیر خورده و براش میفرستم.بعد از چند ثانیه سین می کنه و یه عالمه استیکر خنده میفرسته و زیرش هم می نویسه "دیوووونه" و بعد بازم ایموجی خنده. پیام میدم: "خیلی تبریک میگم بهت دختر عمه، خودت بیشتر از همه می دونی چقدر خوشحالم" ایموجی گل سرخ و خجالت می فرسته برام.پا می شم یه لیوان از برنجی که کیسه اش دست نخورده بود برمی دارم و خیس می کنم، بعدش به دختر خالم پیام میدم: "سلام سارا، چطوری؟ می تونی طرز تهیه ی تاس کباب های مخصوص خاله رو بهم بگی؟" سین می کنه و ایموجی تعجب می فرسته و می نویسه: "دارم درست می شنوم؟" و بعد از کمی شوخی و دست انداختن من، برام ویس میفرسته. گوش می کنم و میگم: "ببین خداییش من نفهمیدم ترتیب چیدنش تو ماهیتابه چجوری شد؟" استیکر تاسف میفرسته و میگه "واستا تو تبلت بکشم و فایل نوت اش رو برات بفرستم"- "راستی اون دسرهای نیم ساعته رو چجوری درست می کنی؟"- "اگر شیر داشته باشی تو یخچالت ساده است، واستا لینکش رو تو یوتیوب برات بفرستم."شروع می کنم به آماده کردن مواد تاس کباب و همزمان پادکست پرچم سفید رو از طریق Cast box پِلِی می کنم. نمی دونم چرا عاشق شخصیت ژنرال رومل شدم.هفته ی چهارم قرنطینه است و سبک زندگی من و ما داره میره که یه قالب جدید و خدای نکرده همیشگی بگیره ... یه فایلی روی دسکتاپ لپ تاپه که باید برش دارم. مجبور میشم گرد و خاک روش رو با آستینم پاک کنم و بازش کنم. روشن اش می کنم و وقتی صفحه ی اولش میاد، مات ام می بره. بعد از یک دقیقه بهت زدگی دورباره می زنم رو پیشونیم و گوشی note ام رو برمی دارم:- الو کامیار، سلام داداش، چطوری؟ یه سوالی، اگه پسورد کامپیوترت از یادت رفته باشه باید چه خاکی رو سرت بریزی؟؟#روایتگرباش