من حق دارم به خودم توهین کنم ، ولی شما نه دوست عزیز

بسم الله الرحمن الرحیم. سلام دوستان. حالتون چطوره؟ این تیتر رو چند روز پیش یادداشت کردم و یادمه یه چیزایی قرار بود در موردش بنویسم ولی الان یادم نیست. البته اشکالی نداره. نویسنده یا راهی خواهد یافت یا راهی خواهد ساخت. البته مهندس ها هم همین حرفو میزنن برای خودشون. شاید میخواستم در مورد این صحبت کنم که بعضی وقت ها ما جو میگردمان و ناراحتیم از خودمان و بر میداریم به خودمان توهین می کنیم جلوی دیگران-که البته همین کار را هم نباید بکنیم-. ولی خب به خودمان مربوط است. ولیِ دم هستیم. همه چیز متعلق به خودمان است. بعد وقتی این را می گوییم طرف مقابل هم می آید و تایید می کند و چهار تا هم رویش می گذارد و تحویل میدهد. مثلا می گوییم . اه اه من چقدر کم صبرم. بعد طرف مقابل بر می دارد می گوید : آری تو هم کم صبری ، هم پر رویی ، هم بی ادبی ، هم خری. خب این دیگر پا گذاشتن طرف مقابل آنور خطوط قرمز است. تو چه حقی داری که توهین کنی؟ حالا ما به خودمان یک انتقاد کردیم ، یا فقط به شوخی یک چیزی گفتیم. شما ؟ شما چرا این وسط می آیی و موج سواری میکنی؟همه ی ما کژی ها و راستی هایمان را می دانیم. هر روز خودمان را در دادگاه شخصیمان مورد مواخذه و حسابرسی قرار می دهیم. یعنی اگر ویژگی بدی داریم خودمان را بررسی می کنیم و با مواجه شدن با این اشکالات دچار عذاب می شویم و دوست داریم این مشکلات را حل کنیم. ولی بعضی ها همین را نمی فهمند. فکر میکنند ما کوریم و نمی بینیم. مثلا می آیند می گویند چقدر کُلاجی(1)! خب این الان چیست؟ میخواستی انتقاد کنی .. ؟ همین حرف جز تخریب شخصیت و نابود کردن آدم چه سودی دارد؟ خب کسی که کلاج است که خودش می داند و روزی هزار بار خودش را ملامت می کند.یک روز داشتم با زن دایی ام حرف می زدم. یک چیزی شد و من هم تو شوخی و خنده گفتم. آره زن دایی جان یکی از مشکلات من این است که یکم پر حرفم. ایشان هم که از اصحاب مخلص محسوب می شود برداشت تایید کرد و گفت آره .. پر حرفی. خب این را که خودم گفته بودم ولی آن تایید کفرم را بالا آورد. مثل اینکه بگویی وای من چه زشتم و یکی بردارد بگوید. آره خیلی زشتی. آن حرفی که آدم به خودش میزند قصه اش فرق می کند. دیگری که نباید بیاید تایید کند و رویش بگذارد و پس بدهد.دوستان خیلی حواستان جمع باشد در برخورد با دیگران. یکی دارد خود زنی می کند نیاز به حمایت دارد. نیاز به آغوش دارد. نیاز دارد کسی نفیش کند و بگوید نه اصلا هم اینطور نیست. نیاز به محبت دارد. حال هر چقدر هم بخواهد همانطور باشد. او حق دارد به خودش توهین کند. ولی شما نه. او ولی دم شخص شخیص خودش است. اما شما اگر چیزی می گویی باید دیه اش را بدهی. شما بعد از آن زخمی که میزنی ، از آن ترور شخصیتی که میکنی نمی دانی چه بلایی سر طرف مقابل آورده ای. حداقلش این است که این حرف به این زودی ها فراموش نمی شود و ذهن و فکر طرف را اشغال میکند. هزاران بار طرف خودش را پای چوبه ی دار می برد و خودش را اعدام میکند.مشکل بعدی بلایی هست که سر شخصیت طرف می آید. بعد نابودی اعتماد به نفس اوست. بعد منجر به افسردگی و حس تنهایی و هزار چیز دیگر می شود. بعد این ها هیچ وقت از ذهن طرف پاک نمی شوند. چرا مراقب این زبان نیستیم ما؟ در یک جایی میخواندم که می گفت زبان جِرمش کم است ولی جُرمش –گناهش- بسیار زیاد است. امان از زخم زبان. این مار غاشیه ی بی رحم. یادم می آید جایی دیگر میخواندم که حضرت امام سجاد علیه السلام که امروز هم تولدشان است-عیدتان مبارک-. گفته بودند درست که واقعه عاشورا خیلی سخت بود و کلی از اقوام و یاران ما را به شهادت رساندند. اما امان از شام ، شام ، شام. در شام ما را تحقیر کردند. به ما زخم زبان زدند. به ما توهین کردند.پس می بینید. آن که امام معصوم است چقدر این رفتارها. چقدر این زخم زبان ها و توهین ها بهشان سخت می آید. ببینید آدم های عادی چه می شوند دیگر. زخم جسم زود خوب می شود.ولی زخم زبان ابدی ست. خوب نمیشود اصلا. کاریش نمی توانی بکنی. به کسی اگر زخم زبان زدی و رفتی. هر بار که آن فرد یادش بیفتد و آه بکشد. گناهش پای شما هم هست. به این راحتی ها ولتان نمیکند. مراقب زبانتان، قلمتان، رفتارتان باشید دوستان. این ها همه اش حساب و کتاب می شود. راحت از کنارش نگذریم. دلی را نشکنیم.حدیث روز:در روایتی آمده است : «مردى خدمت پیامبر(ص) آمد و گفت: یا رسول اللَّه! مرا سفارشى کن، آن‌حضرت فرمود: زبانت را نگهدار. (برای دومین بار) گفت: یا رسول اللَّه! مرا سفارشى کن، پیامبر فرمود: زبانت را نگهدار، (برای بار سوم) گفت: یا رسول اللَّه! مرا سفارشى کن، پیامبر فرمود: زبانت را نگهدار. واى بر تو! آیا مردم را جز محصول و نتایج زبان‌هاى برّنده و نیست کننده‌شان‏، چیز دیگری هست که آنها را به روى در آتش جهنّم اندازد؟».[2][2] کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ‏2، ص 115، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق؛ شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعة، ج ‏12، ص 191، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1409ق.پی نوشت: کُلاج اصطلاحی مشهدی است و به کسی گویند که چشمش چپ است.سید مهدار بنی هاشمی7اسفند1401از دیگر نوشته های من: https://virgool.io/@mahdarname/%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-lpcksm5ekzcw https://virgool.io/@mahdarname/list/qklz1imefigu https://virgool.io/@mahdarname/%D9%86%D8%AD%D9%88%D9%87-%D8%AA%D8%B4%D8%AE%DB%8C%D8%B5-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-c8coge8iqw1v https://virgool.io/@mahdarname/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%DA%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85-%D8%B7%D8%B1%D9%81-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AA%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%88%DB%8C%D9%85-%D8%B7%D8%B1%D9%81-%D9%BE%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%85-msonskgdmare https://virgool.io/@mahdarname/%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-fxwqygsug964 https://virgool.io/@mahdarname/%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87-obw52zqcndc0