ویرگول نه، شاید نقطه سر خط!

چند روزی است که پاسخنامه‌های صددرصد ویرگولی‌ای را می‌بینم با جواب‌هایی نود و نه درصد یکسان. پس همان بهتر که بگوییم پاسخنامه‌هایی صددرصد ویرگولی!دو سال است که در ویرگول می‌نویسم، از معرفی کتاب و فیلم گرفته تا نوشتن جستار و داستان.در این مدت با جوان‌هایی هم آشنا شدم که مثل خودم عاشق نوشتن هستند و قلم خوبی دارند.دو سال پیش که آمدم، ویرگول قرار بود بستری باشد برای نوشتن و خواندن! حداقل اینطور فکر می‌کردم!اما حالا بیشتر شبیه مجالس سبزی‌پاک‌کنی شده. دوست و رفیق دور هم نشسته‌اند از بچه‌های محل می‌گویند، غیبت می‌کنند، یواشکی در کار هم سرک می‌کشند، یارکشی می‌کنند. برای خودی‌ها سوت‌و‌جیغ می کشند بر سر غیرخودی‌ها هوار می‌کشند‌. لابد این وسط عده‌ای را هم نخودی در نظر می‌گیرند و از کنارشان در سکوت می‌گذرند!قرار بود در ویرگول با کاربرانی متفاوت از کاربران فضاهایی مثل اینستاگرام مواجه شویم. کاربرانی که تنها نوشتن و خواندن برایشان دغدغه است و کلمات برایشان مقدس‌اند. نه آنان‌که حرمت قلم را نگه نمی‌دارند، گفت‌و‌گو را نمی‌فهمند و هنوز درگیر خاله‌زنک‌بازی‌اند.اینجا قرار بود نگاهمان به خواندن و نوشتن جدی‌تر باشد. اما ویرگول عزیز مقصر اصلی این درهم‌برهمی شمایید. وقتی ارجی نمی‌نهی به کاربرانی که وقت می‌گذارند و مطالب مفیدی می‌نویسند و به اشتراک می‌گذارند، نتیجه‌اش می‌شود بیست سی کاربری که دور هم خوش‌اند، برای هم کف می‌زنند و شاید حتی خود را مستحق سیمرغ بلورین بهترین قلم سال ویرگول هم بدانند.کم نیستند کسانی که مطالب فوق‌العاده‌ای در همین ویرگول منتشر کرده‌اند. گاهی در جستجوهای کتابی‌ام بهشان برمی‌خورم و افسوس میخورم که چرا این کاربر بهترین و آخرین پستش برای سه سال پیش است و تمام!چرا رفته؟ سوال سختی نیست! لازم نیست آسمان ریسمان کنیم. حتی یک لایک هم نخورده. بخش منتخبین دارید. باریکلا! خیلی هم خوب. گاهی تصادفاً در سال چند پستی آن بالا واقعاً منتخب هم هستند و ارزش خواندن دارند. اما آیا منتخب شدن فقط به تعداد کامنت و لایک و بازخورد باید باشد؟! از روز اولی که وارد ویرگول شدم این نقص آشکار را دیدم و به خودتان هم عنوان کردم. اکثر پست‌های برگزیده تعداد کامنت‌های بالایی داشتند گاهی سه چهار برابر تعداد لایکشان.حالا کامنت‌ها: سلام و احوال، قربان صدقه، تو خوبی نه بابا خودت خوب‌تری....و گاه در بعضی نویسنده با درایت اسم و محتوای چالش برانگیزی انتخاب کرده که کامنت‌خورش بالا باشد.خب حالا اینها منتخب‌اند؟!ارزش محتوای متنی هم کشک!بهتر نیست مطالب شایسته وقت گذاشتن و خواندن را برگزیده کنید. تازه باز وضع منتخبین بهتر از دو سال پیش است. خوبی‌ها را هم باید گفت. در چند وقت اخیر چندین پست با لایک کم و حتی بدون کامنت اما با محتوای خوب هم منتخب کرده‌اید که خب جای امیدواری دارد. درست است که من را هیچ‌وقت لایق این عنوان ندیدید اما همین که دوستانی که مطالب خوبی نوشتند هرچند با بازخورد کم اما انتخاب شده‌اند خوشحالم. این یعنی نظرات را فقط نمی‌شنوید.امید که در آینده شاهد پست‌های بیشتری با محتوای خوب و اتفاقاً لایک و کامنت کمتر باشیم. چون شما قرار است معرفی‌کننده‌ی مطالب ارزشمند باشید.‌ منِ کاربر تلاشم را برای نوشتن می‌کنم و فقط می‌ماند خوانده شدن. اگر بعد از دو سال و گذاشتن نزدیک به صد پست هنوز تعداد اندکی من را در خودِ ویرگول می‌شناسند یا مشکل از نوشته‌های من است یا از فضای محدود شما. (چون به قول خودتان، من خواننده‌های زیادی در غیر ویرگول دارم و مطالبم بازدید خوبی دارند.)باقی نواقصتان هم باقی گفته‌اند و می‌گویند و خودتان هم آگاهید. امید که بمانید و نگذارید کاربران ارزشمندتان(کسانی که نوشته‌هایشان مرجعی برای جستجوی مردم خواهد بود.) بروند و خودتان بمانید و مطالبی مُرده در زمان!سپاس از دوستانی که در این دو سال همراه و خواننده‌ی نوشته‌هایم بودند. نام نمی‌برم. چون آن‌کس که خواننده‌ی من بوده و هست، این کلمات را هم می‌خواند. پس درود بر او و سپاس از مهر و همراهی‌اش!پناه بر کتاب، موسیقی، سینما و هنر!#مریم_جعفری_تفرشی