تزریق کلر با دوزینگ پمپ کلرزن

برخی از آلاینده ها مانند باکتری های بیماری زا و سایر ارگانیسم ها، می توانند بر کیفیت و خلوص آب تأثیر بگذارند. به همین دلیل است که منابع آب توسط اکثر شهرداری ها با کلر و کلرامین تصفیه می شود. قبل از استفاده از سیستم تزریق کلر و کلرامین در فرآیند تصفیه آب ، بیماری های کشنده ناشی از آب مانند وبا، حصبه و اسهال خونی رایج بودند.سیستم تزریق کلردر حالی که برخی از چاه های خصوصی عاری از باکتری های بیماری زا هستند، برخی دیگر حاوی باکتری ها و سایر آلاینده ها مانند باکتری های کلیفرم، سرب، آرسنیک و آهن هستند. بهبود کیفیت و خلوص آب را می توان از طریق نصب سیستم های مختلف فیلتراسیون و/یا نرم کننده های آب به دست آورد. در برخی موارد، میزان آلاینده ها در چاه به حدی است که استفاده از دوزینگ پمپ کلرزن و سیستم تزریق کلر ضروری است.سیستم های تزریق کلر با حذف آلاینده هایی که بر طعم، ظاهر و بوی آب تأثیر می گذارند، آب را برای آشامیدن ایمن می کنند. پس از تصفیه آب با کلر ، با استفاده از فیلتر کربن فعال ، کلر را قبل از تحویل آب حذف می کنند.سیستم تزریق کلر (کلرزن)حذف باکتری با کلرزنحتی اگر آزمایش‌های اولیه آب نشان دهد که یک چاه خصوصی عاری از باکتری‌های عامل بیماری و سایر آلاینده‌ها است، ناخالصی‌ها می‌توانند بعداً وارد منبع آب شوند. منافذ کوچک در محفظه چاه باعث می شود که چاه های خصوصی به راحتی به این نوع باکتری ها آلوده شوند.آلاینده‌ها می‌توانند در «بن بست‌های» لوله‌کشی جمع شوند یا ممکن است در هنگام تعمیرات و افزودن به سیستم لوله‌کشی وارد منبع آب شوند. باکتری ها را می توان از رواناب سیل وارد چاه کرد.سایر آلاینده هایی که برای سلامتی انسان بی ضرر هستند، مانند آهن، ممکن است به طور طبیعی و در سطوحی که کیفیت آب را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد در آب وجود داشته باشد. اگرچه اعتقاد بر این است که باکتری‌های دوستدار آهن و گوگرد باعث بیماری نمی‌شوند، اما کیفیت آب تحت تأثیر وجود آنهاست.با تزریق کلر به آب چاه به وسیله دوزینگ پمپ ، می توان باکتری ها را از بین برد. آب چاه کلر نیز از طریق فرآیندی به نام اکسیداسیون، آهن و آلاینده ها را از بین می برد. لکه های ناشی از آلودگی آهن و سایر مشکلات کیفیت آب ناشی از باکتری ها و آلاینده های آهن توسط سیستم های تصفیه آب و تزریق کلر از بین می روند.فناوری تزریق کلر در قدیم و امروزهدر گذشته، کلرزنی آب چاه در سطوح کافی برای حذف باکتری ها و سایر آلاینده ها به طور مداوم بسیار چالش برانگیز بود. یکی از راه های تزریق کلر آب چاه ، اعمال سطوح بالای کلر به طور مستقیم در چاه از طریق فرآیندی به نام "کلرزنی شوک" بود.باکتری‌های سیستم چاه موجود در زمان استفاده از بین می‌روند، اما این فرآیند ناکارآمد است زیرا هیچ کاری برای از بین بردن باکتری‌ها و آلاینده‌هایی که در آینده وارد چاه می‌شوند، انجام نمی‌دهد.سیستم های تزریق کلر پیشرفت قابل توجهی نسبت به "کلرزنی شوک" دارند، زیرا کلر توسط پمپ تزریق کلر (دوزینگ پمپ) به آب وارد می شود. در این نوع سیستم های کلرزنی، آب کلردار چاه را مخلوط کرده و تا زمان نیاز در مخزن نگه می دارند. این به آب اجازه می دهد تا "زمان تماس" کافی با کلر داشته باشد تا گندزدایی کامل و اکسیداسیون اتفاق بیفتد.سیستم های قدیمی تزریق کلر از پمپ های کلرزنی چاه استفاده می کردند که به پمپ چاه متصل می شوند. به این معنی که وقتی پمپ آب کار می کند و آب را از چاه می کشد، پمپ کلرزن فعال شده و همچنین کار می کند. این فرآیند منسوخ شده می تواند منجر به تغذیه بیش از حد کلر در آب شود.هنگامی که آب حاوی مقادیر زیادی کلر باشد، طعم و بوی آب می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. کلرامین ها نیز می توانند بر کیفیت و خلوص آب تأثیر بگذارند. سیستم های کلرزنی کارآمد بر اساس یک تغذیه متناسب دقیق از کلر به منبع آب کار می کنند، بنابراین مصرف بیش از حد اتفاق نمی افتد.نگهداری و تعمیراتنگهداری و تعمیرات توسط پمپ های کلرزنی چاه در طول زمان مورد نیاز است که این امر بر هزینه این سیستم ها می افزاید. همانطور که برق مصرفی در عملکرد پمپ نیز افزایش می یابد. یک متر برای کنترل تزریق توسط برخی از سیستم های کامل تزریق کلر مورد نیاز است که هزینه اضافی است.