ادامه نکاتی برای پیشگیری از لخته های خون بعد از عمل جراحی

لخته های خون بعد از عملتشکیل لخته خون ، همچنین به عنوان انعقاد خون شناخته می شود ، پاسخ طبیعی بدن در شرایط خاص است. به عنوان مثال ، اگر دست یا انگشت خود را قطع کردید ، یک لخته خون در ناحیه آسیب دیده تشکیل می شود تا خونریزی متوقف شود و به بهبودی بریدگی شما کمک کند. این نوع لخته های خون نه تنها مفید هستند بلکه در جلوگیری از از دست رفتن بیش از حد خون در هنگام صدمه دیدن نیز کمک می کنند. لخته خون تقریباً در هر قسمت از بدن ایجاد می شود. لخته های خون معمولاً بی ضرر هستند. هرچند ، گاهی اوقات ، لخته شدن خون می تواند خطرناک باشد. در ادامه نکاتی برای پیشگیری از لخته های خون بعد از عمل جراحی را بیان میکنیم.پیشگیری از لخته های خون انجام جراحی های اساسی می تواند شما را نسبت به ایجاد لخته های خون خطرناک در مناطقی مانند ریه یا مغز مستعدتر کند.لخته خون چیست؟پلاکت ها که نوعی سلول خون هستند و پلاسما ، قسمت مایع خون شما است ، برای متوقف کردن خونریزی و تشکیل لخته در ناحیه آسیب دیده به نیروها می پیوندند. شما احتمالاً بیشتر با لخته های خون در سطح پوست آشنا هستید ، که معمولاً به آن زخم گفته می شوند. معمولاً هنگامی که منطقه آسیب دیده بهبود یابد ، بدن شما به طور طبیعی لخته خون را حل می کند.مواردی وجود دارد که لخته ها در داخل رگ های خونی شما شکل می گیرد حتی اگر آسیبی به آن وارد نشود. این لخته ها به طور طبیعی حل نمی شوند و یک وضعیت خطرناک هستند.لخته شدن رگهای شما می تواند بازگشت خون به قلب را محدود کند. این می تواند به دلیل جمع آوری خون در پشت لخته باعث ایجاد درد و تورم شود.جلوگیری از لخته شدن خون بعد از عملبرای جلوگیری از لخته شدن خون بعد از عمل چندین کار وجود دارد. مهمترین کاری که می توانید انجام دهید بحث در مورد تاریخچه پزشکی خود با پزشک است. اگر سابقه لخته شدن خون را دارید یا در حال مصرف دارو یا دارو هستید ، باید به پزشک خود اطلاع دهید.برخی از اختلالات خونی می تواند منجر به ایجاد لخته شود و بعد از عمل مشکل ایجاد کند. مصرف آسپیرین همچنین به لخته شدن خون کمک می کند ، بنابراین شروع یک رژیم آسپرین می تواند کمک کننده باشد.پزشک شما ممکن است وارفارین (کوادامین) یا هپارین را تجویز کند ، که رقیق کننده خون رایج است. از رقیق کننده های خون یا ضد انعقاد آورها برای درمان لخته شدن بیش از حد خون استفاده می شود. آنها همچنین می توانند به بزرگ شدن هر لخته ای که در حال حاضر دارید کمک کند.قبل از عمل پزشک تمام اقدامات احتیاطی لازم را برای جلوگیری از لخته شدن خون انجام می دهد. پس از عمل ، آنها اطمینان حاصل می کنند که بازوها یا پاهای شما بالا رفته است تا به افزایش گردش خون کمک کند.اگر خطر لخته شدن زیادی دارید ، پزشک ممکن است شما را با استفاده از اسکنهای اولتراسوند سریال دوتایی رعایت و نظارت کند. در صورت خطر زیاد آمبولی ریوی (PE) یا ترومبوز ورید عمقی (DVT) ، داروهای حل کننده لخته به نام ترومبولیتیک ها قابل استفاده هستند. این داروها به جریان خون شما تزریق می شوند.تغییر سبک زندگی قبل از عمل نیز ممکن است کمک کند. این موارد ممکن است شامل ترک سیگار یا اجرای برنامه ورزشی باشد.بعد از عمل ، به محض اجازه پزشک ، مطمئن شوید که در حد ممکن حرکت می کنید. حرکت در اطراف ، احتمال ابتلا به لخته خون را کاهش می دهد. پزشک ممکن است جوراب های فشرده سازی را نیز توصیه کند. اینها می توانند به جلوگیری از تورم پا کمک کنند.علائم لخته شدن خون بعد از عملهمیشه خطرات مرتبط با هر نوع جراحی وجود دارد. DVT و PE عوارض بالقوه ای هستند که باید به آنها توجه زیادی داشته باشید.براساس آمار انجمن هماتولوژی آمریکا ، هر سال 900000 نفر در ایالات متحده مبتلا به DVT می شوند و سالانه 100000 نفر از این بیماری می میرند.بسیاری از افراد علائم و عوامل خطر مرتبط با لخته ها را نمی فهمند. علائم متداول لخته شدن خون شامل موارد زیر است:اگر فکر می کنید لخته خون دارید ، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید تا بتوانید تحت معالجه قرار بگیرید. در صورت انجام عمل جراحی ، پزشک می تواند بیش از همه عوامل خطر و همچنین بهترین راه برای آماده سازی شما را توصیه کند.عوامل لخته های خونخطر ابتلا به لخته های خون بعد از عمل افزایش می یابد. یکی از انواع لخته هایی که در معرض خطر آن قرار دارید وضعیتی به نام ترومبوز ورید عمقی (DVT) است. DVT به تشکیل لخته های خون در رگ های عمیق در بدن مانند پاها ، بازوها یا لگن اشاره دارد.این امکان وجود دارد که لخته ها از DVT جدا شوند و به سمت قلب ، ریه ها یا مغز راه یابند و از جریان خون کافی به این اندام ها جلوگیری کنند.دلیل اصلی ایجاد خطر ابتلا به DVT بعد از عمل به دلیل عدم تحرک شما در طول عمل و بعد از عمل است. حرکت عضلانی برای پمپ کردن مداوم خون به قلب شما لازم است.این عدم تحرک باعث می شود خون در قسمت تحتانی بدن شما ، به طور کلی نواحی ساق و لگن جمع شود. این می تواند به لخته منجر شود. اگر خون شما مجاز به گردش آزادانه و مخلوط کردن با داروهای ضد انعقاد خون نیست ، خطر بیشتری برای ایجاد لخته خون دارید.علاوه بر عدم تحرک ، جراحی خطر لخته شدن شما را نیز افزایش می دهد ، زیرا این عمل باعث می شود مواد خارجی به جریان خون شما از جمله ضایعات بافت ، کلاژن و چربی آزاد شود. در اینجا راه های کلاژن سازی برای بدن و پوست را بخوانید.هنگامی که خون شما با مواد خارجی در تماس باشد ، با ضخیم شدن پاسخ می دهد. این رهاسازی می تواند باعث انعقاد خون شود. علاوه بر این ، در پاسخ به از بین بردن یا حرکت بافت های نرم در حین عمل ، ممکن است بدن شما موادی را که به طور طبیعی باعث لخته شدن خون می شوند ، آزاد کند.نتیجه گیریتشکیل لخته خون پس از عمل خطر است. پزشک شما عوامل خطر شما را قبل از عمل ارزیابی کرده و توصیه هایی را برای جلوگیری از ابتلا به DVT یا PE انجام می دهد. با این وجود ، مهم است که با علائم متداول لخته شدن خون آشنا شوید.