روز سوم سفر

شنبه 27 اسفند 1401 (سومین روز سفر)صبح زود پس از نماز و آماده کردن چای، تصمیم گرفتیم صبحانه را داخل خودرو در حال حرکت بخوریم. بنابراین ساعت 6:20 صبح به راه افتادیم، درجاده های خراب و پر از دست انداز افغانستان، از خط کشی جاده و تابلوی راهنمای خبری نیست، به همین دلیل دیدن یک تابلو که مسافت تا شهرهای بعدی را نشان میدهد برایمان جالب است. فاصله تا قلات 60، غزنی (غزنین) 287 و کابل 419 کیلومتر را نشان میدهد. اینجا هم رانندگان کامیون عادت دارند پشت کامیون شعر بنویسند، به عنوان نمونه:زندگی بر من سخت و بر دیگران آسان گذشت *** بهترین دوران عمرم پشت این فرمان گذشتگل اگر خوشبو ندارد قابل گلزار نیست *** یار اگر دوستی ندارد قابل دیدار نیستالبته برخی اشعار به زبان پشتو نوشته شده است. نکته دیگر اینکه اگر راننده کامیون عزادار باشد به نشانه عزا و اندوه، پارچه ای مشکی به خودروی خود می آویزد و میزان اندوه خود را با تعداد و طول پارچه های بسته شده، نشان میدهد.ساعت 8:158 صبح است، در محله دکوچیانو توقف کردیم و پس از اینکه 57 لیتر بنزین (لیتری 68 افغانی) زدیم، به راهمان ادامه دادیم و صبحانه را داخل ماشین صرف کردیم. ساعت 9:45 است و به دستور نیروهای طالبان متوقف شده ایم.در این سه روز سفر در جادههای افغانستان و از مرز دوغارون تا اینجا، هر چند کیلومتر به خصوص در مبادی ورود به شهرها، نیروهای نظامی طالبان، خودروی ما را بازرسی میکنند. برخلاف تصور اولیه ما، برخورد نیروهای طالبان محترمانه و آرام است و پس از چند سوال تکراری مانند: از کجا آمده اید؟ برای چه کاری آمده اید؟ به کجا میروید؟ و دریافت پاسخ ما، مدارک یا به قول خودشان داکیومنت (پاسپورت، رودپاس، کارت خودرو و گواهینامه بین المللی) را بررسی و با گفتن کلمه لارشه به زبان پشتو یا فرما فرما به زبان فارسی اجازه ادامه مسیر صادر میکنند. البته هرچه به کابل نزدیکتر میشویم شرایط و مراحل بازرسی طالبان نیز سختتر میشود. ساعت 11:25 به شهر ترداچینه رسیدیم. ساعت 12:45 به شهر غزنی (غزنین) رسیدیم.هنگام ورود به غزنی در سمت چپ و بر فراز تپه های شمال شهر غزنی چند برج و دو آرامگاه و یک قلعه خودنمایی میکنند.مقبره همسر یکی از بزرگان عهد غزنویان است که مشخصات آن از بین رفته و سنگ قبر داخل ساختمان هم شکسته شده بود.برای رسیدن به این آثار از مسیر خاکی و از میان ابزار و ادوات جنگی منهدم شده و به جای مانده از جنگ افغانستان با شوروی سابق و درگیریهای سالهای اخیر نیروهای طالبان با دولت مرکزی، عبور میکنیم. آرامگاه بر فراز تپه در منطقه ای موسوم به شهر کهنه قرار گرفته و زیارتگاه بسیاری از مردم است.قلعه جنگی دوره غزنویانعکس بالا مربوط به قلعه جنگی دوره غزنویان است که دیوارهای اطراف آن در جنگ آسیب دیده و درحال حاضر نیروهای طالبان از آن به عنوان ایستگاه مخابرات استفاده میکنند. گردشگران اجازه بازدید ندارند، به این عکس از دور بسنده کردیم.مقبره بهلول صاحب دانااین آرامگاه که مردم آن را به نام "مقبره بهلول صاحب دانا" می شناسند در واقع نام اصلی اش «امام زاهد» بوده اما بخاطر شباهت زیادی که به بهلول دوره های صدر اسلام داشته، به بهلول معروف شده است. برجها یا مناره‌های ستاره‌شکل مربوط به سدهٔ دوازدهم میلادی و عهد سلطان محمود غزنوى است. اضلاع این مناره‌ها با طرح‌های هندسی و با آیات قرآن به خط کوفی مزین شده ‌است.بخش‌های بالای مناره‌ها آسیب دیده یا از بین رفته‌است.مناره سلطان بهرام شاهیکی از برج های مناره سلطان بهرام شاهغزنی پایتخت سلطنت غزنویان در سال‌های 975 تا 1187 میلادی بود و سلطان محمود غزنوی سال‌ها در آبادی و گسترش آن کوشید. در دهه‌های نخست سده 11 میلادی غزنی مهم‌ترین کانون ادبیات پارسی بود و این نتیجهٔ کوشش‌های سلطان محمود غزنوی بود که انجمنی از دانشوران، فیلسوفان و شاعران را به گرد تختگاه خود گرد هم آورده‌ بود. در ولایت غزنی آثار تاریخی بسیار زیادی وجود دارد که از مهم‌ترین آنها میتوان به آرامگاه سلطان محمود غزنوی و مقبره شاعران و دانشمندان بزرگی مانند ابوریحان بیرونی و سنایی غزنوی اشاره کرد.پس از بازدید از دو مقبره و برجها، پای یکی از برجها بساط ناهار را پهن کردیم و پس از صرف ناهار همانطور که در تصویر بالا (برج) مشاهده میشود، هوا طوفانی شد آسمان در شرف بارش باران بود که با عجله وسایل را به داخل خودرو منتقل و ساعت 16:15 به سمت کابل حرکت کردیم.پس از حرکت بارش باران شروع شد و در ادامه مسیر به سمت کابل از سیدآباد و دو راهی لوگر و دو راهی بهسود و از کنار شهرک نرخ و شهرک اتفاق و قلعه حیدرخان گذشتیم. ساعت 18:15 قبل از ورود به کابل به یک شهرک صنعتی در ابتدای کابل رسیدیم. ورودی شهرکابل، پل در دست ساخت و در کنار آن ایست بازرسی طالبان قرار دارد. از ابتدای ورود به افغانستان در مدخل هر شهر ایست بازرسی وجود دارد و نیروهای طالبان پس از توقف خودرو، مدارک یا به قول خودشان داکیومنت را کنترل میکنند، سپس نگاهی به داخل خودرو می اندازند. اینجا در مدخل شهر کابل بازرسی کمی سختگیرانه تر است و پس از پرسش و پاسخ های تکراری و همیشگی، گفتند از مسیر تردد خودروها خارج شوید و برای بازرسی کامل توقف کنید. اولین بار بود که علاوه بر کنترل مدارک، وسایل موجود در صندوق عقب خودرو را هم بازدید کردند. پس از بازرسی و اجازه حرکت به سمت کابل، در حالی که بارش باران بیشتر شده بود ابتدا رفتیم پمپ بنزین و بعد وارد شهر کابل شدیم و الان ساعت 19:45 است و در حال جستجو برای یافتن هتل هستیم. در حالی که بارش باران شدید شده است به چند هتل سر زدیم ولی اتاق خالی نداشتند. بالاخره پس از حدود یک ساعت پرسه در خیابانهای کابل، در "هتل سوئیت کابل" یک سوئیت چهار تخته به مبلغ 2000 افغانی اجاره کردیم. ورودی هتل، گیت مخصوص کنترل وسایل با دستگاه اشعه ایکس دارد، فکر کردم هتل مربوط به موسسات نظامی باشد، ولی متصدی مربوطه توضیح داد که بخاطر بمب گذاری های زیادی که تا به حال رخ داده است مجبور و مؤظف به این اقدامات هستیم و اکثر هتلها این مقررات را رعایت میکنند. تمام وسایل مورد نیاز را در مقابل بخش اطلاعات هتل قرار دادیم و مسئول کنترل هتل همه را بازبینی کرد و از ورود گازپیک نیک جلوگیری کرد. وسایل لازم را به داخل سوئیت بردیم و پس از تهیه و صرف شام در پایان یک روز خسته کننده، استراحت کردیم.