پرنسس کهنه پوش شاهزاده

هوا سرد شده بود خیلی تمام خیابان را لایه سفیدی از برف پوشیده بود دستانش دیگر از شدت سردی بی حس شده بودند باخودش ارزوهایی در دل میکرد اما کسی نمیدانست چه میگوید هربار اه بلندی میکشید به مسیرش ادامه میداد صدای بوق ماشین وهایی که از کنارش رد میشدن او بی اعتنا بود هواس پسر را به خودش جلب کرد چشم پسر تمام درحال دنبال کردنش بود ویانا دختری زیبا ولی فقیر بود از زیبایی زیاد بهش میگفتن پرنسس کهنه پوش پسر که اتفاقی به این محل امده بود کسی را نمیشناخت یکی باصدای صوت وبشکن دست از جلوی چشمش یک دست رد شد که چشمش ویانا رو دیگر دنبال نکرد پسری نسبتا همسن خود بورکان بود گفت خیره کجایی چه چیزی جالب توجه کرده بورکان چیزی نگفت باز چشمش را به دنبال کردن ویانا برد پسر این بار اعصبانی شد گفت هوی خوشتیپ ننه گفتم به کجا خیره شدی بورکان گفت اون دختر میشناسی پسر گفت بله بهش میگن پرنسس کهنه پوش بورکان یکم باخودش گفت چرا بعد سوال را بلند گفت چرا بهش میگن پرنسس کهنه پوش پسر گفت به شما ربطی نداره بورکان سوار ماشین لوکسش. شدو پسر مبهوت ماند بعد از چند ثانیه به خودش امد گفت عجب ماشین لوکسی داشت شاید یه کاره پرنسس کهنه پوش باشه بورکان که نزدیک پرنسس کهنه پوش بود از ماشین پیاده شد گفت خانم ببخشید شما اینجا یه نفر به اسم پرنسس میشناسید باصدای لرزنده که معلوم بود خیلی سردش هست گفت نننه اما میدانست خودش هست بورکان تشکری سردادو پرنسس را به ماشین فراخاند پرنسس از شدت سردی هوا نمیدانست قبول کند یا نه اگر قبول میکرد تمام روز هایش درخانه حرف های معنی دار بود اگر هم قبول نمیکرد مسیر طولانی خانه بدون لباس گرم ان را قطعا از سرما مریض میکرد نمیتوانست خرج زندگی را بیاورد تصمیم خیلی سختی بود ویانا قبول نکرد گفت ممنون راهی نمونده خودم میرم بورکان گفت تشکر لازم نیست بفرمایید لباستان مناسب این هوا نیست تا ان مسیری که مد نظرتون هست یخ میزنید از سرما مریض میشوید ویانا موافق حرف بورکان بود مجبور شد به سوار شدن ماشینی که تابه حال داخل هیچ کجا ندیده بود بورکان درماشین باز کرد دیانا سوار ماشین شد وای چقد اینجا گرمه از خونه ماهم گرم ترهست بورکان سوال الکی پرسید شما کسی رو سراغ ندارید برای استخدام یه کار خیلی پور درامد ویانا که از هرکسی بیشتر به این پول نیاز داشت گفت نه نمیشناسم بورکان گفت باشه ممنون خودتون یا خانوادتون چطور ویانا اخمی کردو گفت نه ما نیاز به کار نداریم بورکان گفت کار چیز بدی نیست که شما ناراحت میشد من خودم کار میکنم ویانا اخمش را بازکردو گفت بله درسته خب این کار کجا هست ادرس گفت بعد ویانا دردلش گفت اگر منو استخدام کند هم خودمو هم مادرمو از دست این مرد ظالم نجات میدم بورکان تمام مسیر راحفظ میکرد که دوباره بیاد سراغش ویانا گفت ممنون همینجا من پیاده میشم رسیدم بورکان گفت کدام خونه شماست ویانا دروغ دستش را به خانه ای که نمیشناخت اشاره کرد گفت اون خونه ما هست بورکان خونه را نگاهی انداخت گفت خوبه مبارک باشه ویانا ممنون گفت پیاده شد منتظر ماند که بورکان برود برکان حرکت کرد ماشین گذاشت چند فاصله دور که انگار رفته خودش پیاده رفت دنبال ویانا بورکان با دیدن چشم تو چشم شدن ویانا با خودش شوک شد و نمیدانست چی بگه گفت پولتون داخل ماشین جامونده بود بفرمایین اینم پولتون ویانا گفت من جیب ندارم که پولم جابماند اصلا پول نداشتم از یک طرف دیگر باخودش میگفت بگیرش بگو اره یادم نبوده ببخشید ممنون بورکان گفت شاید مال مادرم هست نمیدانم جدیدا وسایلش رو خیلی گم میکنه ویانا لبخند غم انگیزی زد و گفت خدابهبودی بدهد ببخشیدمزاحم نمیشم هواسرد است بفرمایید خونه منم میرم ویانا که درخونشون بود محبور بود بزنه خداخافظی کرد گفت بفرمایید در باز شد رفت داخل صدای عجیبی به گوش میرسید صدای جیغ کتک چرا بازم بی پول برگشتی نمیفهمی باید پول بیاری درخانه رو زدم در باز شد صورت و بدن ویانا کبود بود سرخ دست اون مرد را گرفتم گفتم این دختر امروز قرارداد با من بسته که از فردا تمام وقت استخدام برج لجند سیراج باشه اینم پولی که واسه امروز وقتش گرفته بودم واسه استخدام امروز خوب استراحت کن فردا ساعت هفت صبح باید بیایی سرکار ویانا بلاخره یه نفر تونست نجاتم بده کاش از بچگی میرسید این همه تا الان کتک و زور بهم نمیگفت اون همه پول من چطوری میتونم تسویه منم وای نه برم بکارام برسم که فردا میاد دنبالم بورکان کاش میزدم لهش میکردم مرد بی پدر ومادرو زورش به یه دختر رسیده بلاخره از اونجا نجات پیدا میکنه صبح شد بورکان رفت دنبال ویانا در زد درخونه ویانا گفت بگین بیاد طبق گفته دیروز میخام ببرشم سرکار ویانا اومد بیرون اما چرا این ماشینش لاکچری تره تا اون رنگ مورد علاقه منم پوشیده مشکی سفید چقد این پسر همه چی تمام هست خوشبحال خانومش خانوم سوار شید دیر میشه بله چشم بفرمایید اینم در ماشین سوار شدم اون پسره هم سوار ماشین شد تا مسیری که در پیش رو داشتیم هیچی حرف نزدیم فقط رانندگی کرد رسیدیم پیاده شید اما اینجا اونجایی نیست که قراره من کار کنم خونه بود خونه ای که فقط میشد تو فیلیما من ببینم خونه نبود قصر بود و این پسرم شاهزاده بود خب بریم داخل وای خدا داخلش چه شکلی هست رفتیم داخل همه چیزش با برق بود باید بابرق در باز میشد با برق و کنترل چراغ ها روشن میشدن پسر از من سوال پرسید اسمتون چیه ویانا چرا بهتون میگن پرنسس کهنه پوش چون زیباهستم اما فقیرم لباس های دیگران میپوشم اسم من بورکان هست این خونه من هسته چند ساله که پدر و مادرم فوت شدن من تنها زندگی میکنم هرچند ماهی یکبار میرم امریکا به شرکت بابام سر میزنم میخام تو این خونه درنبود من بمونی از خونه مواظبت کنی نگران پول هم نباش به یکی از بچه ها سپردم هر پولتو بدن به خانوادت خب اون اتاق مخصوص تو هست میتونی بری استراحت کنی چشم ممنون در رفتم به سمت اتاقم دراتاق باز کردم وای چقدر قشنگه انگار دارم خواب میبینم در کمد بازکردم وای چه همه لباسی ایناکه مال من نیست مال اون خانمی هست که اینجا زندگی میکرده نشستم روی تخت صدای در اومد بله ای گفتم صدای بورکان بود اجازه خاست بیاد داخل که گفتم الان خودم میام بیرون رفتم بیرون گفت تمام وسایل اتاق مال من هست میتونم استفاده منم هر کی استخدام میشه همین برنامه واسش هست یک اتاق وسایل مورد نیاز چشمام برق شوق گرفت گفتم ممنون گفت راحت باش رفتم داخل اتاق یاد مادرم افتادم کاش اون هم بود الان از اتاقی که من دارم لذت میبرد اهی کشیدمو یه چرت خابیدم باصدای در اتاق بیدار شدم اینبار صدای یه خانم بود که خیلی اشنا بود رفتم درباز کردم دیدم مادرم پشت در هست فورا بغلش مردم بورکان از دور منو مادرم نگاه میکرد بیخیال به همه چیز مادرمو بغلم گرفتمو بردمش داخل اتاق گفتم چطور وارد اینجا شدی گفت بورکان بعد سر تو منو اورد اینجا بدون سر صدا اون مرد ظالم چیزی نگفت تو اومدی اینجا چرا ولی بورکان حسابشو رسید یه کتک ابدار خورد منم اومدم پیش تو ان روز رویایی ترین روز ویانا بود مادرش ازبقیه داستان خبر داشت که قراره چه اتفاقی بیوفته ساعت چند از ظهر میگذشت که در اتاق زده شد بله بفرمایید خانم ما از طرف اقا بورکان امادیم واسه ارایش صورت شما ویانا نگاهی به مادرش انداخت گفت با من همانگ نشده مادرش گفت باش شروع کنید بلخندی به دخترش زد و گفت اشکالی نداره چند سالی میشه ارایشگاه نرفتی قراره اینجا کار کنی و منظم باشی دختر لبخند متعجبی زدو گفت چشم کجا باید بشینم روی صندلی ارایشی بشینید ویانا نشتست روی صندلی با تعجب به ایینه نگاه کرد خانم مشکلی نداره موهاتون موقت رنگ بزنیم اخه مادرش گفت مشکلی نداره ویانا ساکت ماند وحرفی نزد بعد از چند ساعت ارایش ویانا تمام شد چشمانش را باز کرد مادر ویانا به دخترش گفت چقدر زیبا شدی پرنسس شدی ارایشگر ویانا انقدر محو ویانا شده بود که زبانش بند امده بود شما نظرتون چیه دخترم خشکل نشده بله خانم خیلی خشکل و زیبا شدن مثل پرنسسی در قصر شدن لبخند ریزی ویانا زد بورکان در را زد از پشت در گفت اگر کارتون تمام شده میتونید بیایید بیرون بله الان میاییم بیرون همه اومدن بیرون اما ویانا نیومد ببخشید مادر ویانا چرا نیومد بیرون ویانا بیا بیرون باش الان میام ارام ارام از اتاق امد بیرون تمام چشم ها بازم به سمت ویانا بود بورکان چشم از ویانا بر نمیداشت ویانا خجالت میکشید که همه نگاهش میکنن بورکان گفت چرا لباست را نپوشیدی ویانا با م ن م ن کردن جواب دادم ا ل ان بورکان گفت سریع باش برید همراهش تا لباس جدیدش را به تن کند چشم لباش را که رفت بپوشد بور کان زنگ زد طبقه بالا امادس بله همه چیز طبق گفته شما انجام شده اقا مادر ویانا گفت خب امیدوارم که سوپرایز قشنگی میشه برایش خب ساکت ویانا امد خب بریم اماده ای بله بریم طبقه بالا که کلی مهمون داریم باید ازشون پذیرایی کنی بله چشم داشتیم میرفتیم طبقه بالا تو زود تر برو ویانا چشم رفتم به در رسیدم ویانا در رو باز کن برو داخل یک نفر چشمانم را گرفت ترس عجیبی تمام وجودم را گرفته بود داشتم با چشمان بسته ان شخص را دنبال میکردم که یک دفعه چشمانم را باز کرد صدای سوت جیغ دست تمام سالن را برداشته بود منم پشت یک میز ایستاده بودم که صدایی به گوشم رسید تولدت مبارک تعجب کردم که چرا خودم یادم نبود که امروز تولدم هست بورکان با یک کیک بزرگ و قشنگ تو دستش باکمک یه نفر دیگر داشتند به سمت من می امدند که من از هیجان داشتم ذوق هایم را میخوردم روی شمع ها سنم بود مثل فیلم ها پشت سرم از بادکنک هایی زده بودن که داخل فیلم ها فقط دیده بودم کلی کادو کنارم بود کیک گذاشتن روز زمین یک چاقو خیلی قشنگ داخل یک جایی قشنگ بود که یک موزیک ارام گذاشته بودند مادرم کنارم امد گفت دخترم ۱۸سالگی ات مبارک بورکان هم تبریک گفت یک هدیه نمیدانم چی بود و به چه کارم می امد بهم داد رفت تمام ادم ها کسایی بودن که بورکان میشناخت همه تبریک گفتند بهم هدیه دادن منم تشکر کردم داشتم کیک را بریدم به همه کیک دادند مراسم تمام شد بورکان گفت هدیه هاتون میگذارند بچه ها داخل اتاقتون منم چشمی گفتم از پشت میز امدم کنار به طبقه پایین رفتم که برم سمت اتاقم در اتاقم را باز مردم سرویس جواهری که خیلی وقت بود داخل خیابان میدیدمو نمیتوانستم داشته باشم ان را روی تخت بود خدای من این کیست از کجا پیداش شده انگار شاهزاده رویا هایم هست مادرم در اتاق را زد وارد شد من مادرم را بغل کردمو گفتم مادر همون جواهری که بهت میگفتم ببین واسم خریدن وای از کجا میدونست من این جواهرو دوست دارم مادرش که میدانست او به بورکان گفته بود لبخندی زدو گفت شاید سلیقه شما باهم یکی باشد دخترش را بغل کردو گفت مبارکت باشد مامان بیا واسم ببند زنجیرشو وای چقد بهم میاد بورکان از هیجان ویانا خشحال بود در اتاق زده شد که ویانا خودش رو جمع جور کرد گفت بله خانم هدیه هاتون اوردیم بله بفرمایید اتاق پر از هدیه شد خب ما مرخص میشویم بله بفرمایید درکه بسته شد هدیه هارو باز کرد ویانا وای مامان ببین چقد هدیه مادرش لبخندی زدو گفت نمیخای بازشون کنی باش مامان توهم بیا کمکم خب باش کادوها هرکدوم یه چیز جالب بود کادوی بورکان یک انگشتر بود که اول اسم خودم با خودش روش بود یک کارت پول بایک پاکت نامه بود که نوشته بود من شمارو از مادرتون خاستگاری کردم اگه حلقه رو پوشیدید مادرتون لبخند شد به شما یغنی هردوتا تون راضی هستید نامه تمام شد انگشتر به دستم بود مادرم لبخند میزد هنوز کادوی اصلیش باز نکرده بودم وای خدا گوشی و سیمکارت روشنش کردم دیدم یه کادری روش نوشته تولدت مبارک چقد قشنگ بود این هدیه چقد این روز رویایی بود تولدت مبارک ویانا