اتصال بازار به نقاط قوت

ابتدا درمورد مسیری که طی شد تا مرکز نوآوری انرژی به‌وجود بیاید توضیح دهید.سابقۀ مرکز نوآوری انرژی داخل دانشگاه برمی‌گردد به سال 1399. آن زمانی که آقای دکتر ستاری معاون علمی ریاست جمهوری بودند، یک قراردادی را با پژوهشکدۀ علوم و فناوری انرژی سابق، پژوهشکدۀ علوم و فناوری انرژی، آب و محیط‌زیست کنونی بستند که ذیل آن یک مرکز نوآوری در حوزۀ آب و محیط‌زیست شروع به فعالیت بکند و هدف‌اش حمایت از تیم‌هایی بود که در این حوزه ایده داشتند و دنبال این بودند که یک استارت‌آپ شوند و ادامه دهند. از آن سال این موضوع شکل گرفت. ذیل رویدادها، بوت‌کمپ‌ها و امثال این‌ها تیم‌ها را جذب می‌کرد و لزوماً هم از دانشگاه خودمان نبودند. تیم‌هایی شکل می‌گرفت، بذرمایه‌هایی به آن‌ها تعلق می‌گرفت و در یک نقشه‌راه مشخصی که مورد تأیید اعضای مرکز نوآوری قرار می‌گرفت شروع به فعالیت می‌کردند. در راند اول 48 ایده مطرح شد که از آن‌ها 12 تیم شکل گرفت. به این 12 تیم بذرمایه تعلق گرفت و از آن‌ها 6 تا تیم باقی ماندند. دو تیم درنهایت موفق به جذب سرمایه‌گذاری و راندهای بعدی، الآن هم در حال فعالیت هستند. فرایندی که اتفاق می‌افتاد معمولاً یک بذرمایه برای تیم‌ها در نظر می‌گرفتیم که عددش خیلی کم بود؛ تیم‌ها ارزیابی می‌شدند و سپس اجازۀ فعالیت به آن‌ها داده می‌شد. اما در این فرایند بازار در نظر گرفته نمی‌شد. یعنی ممکن بود شما روی یک ایده‌ای کار کنید که با نیازهای بازار فاصلۀ زیادی داشت. هم‌زمان با این، دانشگاه یک تغییر نگرش در رابطه با بحث‌های نوآوری در حوزۀ سخت‌افزاری داشت. دانشگاه هم تصمیم داشت مراکز نوآوری تخصصی را حمایت بکند. باتوجه به سابقه‌ای که داشتیم مذاکره‌ای با دانشگاه کردیم تا بتوانیم اجازۀ تأسیس مرکز نوآوری انرژی را بگیریم. با صحبت‌هایی که با معاون علمی ریاست جمهوری داشتیم توانستیم بودجۀ ساخت یک ساختمان در پردیس اصلی دانشگاه برای مرکز نوآوری انرژی را دریافت کردیم. این ساختمان در ضلع شمالی دانشکده مهندسی انرژی ساخته شد. این اتفاقات طول کشید تا شهریور ماه پارسال که بنده حکم مدیریت این مرکز را دریافت کردم. با توجه به در نظر نگرفتن بازار در مدل قبلی، تصمیم گرفتیم که به سمت همکاری با شرکای صنعتی مشخص و استراتژیک حرکت کنیم. با جاهای مختلف شروع کردیم به مذاکره کردن. چند حوزه را جلو می‌بردیم. یکی بحث حمل و نقل پیشرفته بود. با توجه به مسائلی که ما در حوزه حمل و نقل الکتریکی داریم و یک ترند هست در دنیا و کشور ما در این حوزه عقب است. یک مدل با مرکز نوآوری دایان و رایان تعریف کردیم. قراردادی با دانشگاه بستند که مبلغ مناسبی را از مکانیزم مالی مشخصی به حمایت از تیم‌هایی که در این زمینه ایده دارند اختصاص دهند. بررسی نحوۀ تخصیص و استفاده منابع را یک کمیتۀ راهبری متشکل از اعضایی از دو مرکز نوآوری ذیل قرارداد جلو می‌برد. بنابراین سرمایه‌گذاری یک سرمایه‌گذاری مشترک بود. همین کار را هم با مجموعۀ های‌وب انجام دادیم. یکی از مسائل مهم ایستگاه‌های مخابراتی و مراکز داده‌برداری، عدم پایداری تأمین انرژی است. مجموعۀ های‌وب پذیرفت در حوزۀ تأمین انرژی پایدار برای مراکز داده، فناوری باتری‌های لیتیوم و همچنین بحث‌های مرتبط با مصرف به‌خصوص با تمرکز بر مباحث سرمایشی در مراکز داده که یکی از مسائل اصلی انرژی است، با ما همکاری کند. یک مبلغی مشخص شد به عنوان بودجه که توسط های‌وب به تیم‌ها اختصاص داده می‌شود. حوزۀ بعدی، حوزه پتروشیمی بود. با شرکت مدیریت انرژی تاو وارد مذاکره شدیم و با همان مدل با آن‌ها تعامل کردیم. البته با آن‌ها شرط کردیم که پتروشیمی‌ها را به عنوان یک بازو وارد این مسئله کند تا آن بازار را از نزدیک داشته‌باشیم.بهمن ماه ساختمان مرکز نوآوری افتتاح شد و عملاً کار مرکز شروع شد.تیم‌هایی در این 3 زمینه وجود داشتند تا بتوانند سرمایه‌گذارها را قانع کنند؟بله، تیم‌هایی در این زمینه‌ها وجود داشتند و ظرفیت‌ها را کامل می‌شناختیم. ما تمرکزمان را بر حوزه‌هایی گذاشتیم که توانایی کار کردن در آن‌ها را داریم. وقتی با های‌وب صحبت می‌کردیم دستاوردهای فعلی را نشان می‌دادیم. این را هم به آن‌ها می‌گفتیم که تیم‌های دیگری را با این سرمایه می‌خواهیم رشد دهیم.برنامۀ‌تان برای آینده چیست؟الآن ما به‌وسیلۀ فراخوان و رویداد توجه دانشجوها را جلب کنیم. اتفاقی که اخیراً در مرکز افتاده، یک قرارداد 4 جانبۀ با پتروشیمی جم، معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، شرکت تاو و مرکز نوآوری انرژی بسته‌ایم. 16 تا محور استخراج شده که متناسب با نیازهای فناورانۀ پتروشیمی جم است. نوآوری کار ریسکی‌ای است. تجربه‌هایی دانشگاه با بازار داشته اما حدس می‌زنم عدم تمرکز بر محورهای همکاری منجر به شکست شده. ما از ابتدا روی نقاطی دست گذاشتیم که دانشگاه در آن به توانمندی رسیده است و لازم نیست از صفر شروع کند. هدف اصلی ما این است که به دانشجو و آن افرادی که به فناوری علاقه دارند فضایی را فراهم کنیم که علاوه بر آن چیزهایی که مراکز نوآوری معمولی ارائه می‌دهند، از ابتدا بازار را وارد کنیم. چون همان کسانی که نیاز دارند سرمایه‌گذاری می‌کنند، با دقت بیشتری ارزیابی را انجام می‌دهند و تلاش می‌کنند ایده عملیاتی شود. تمام تلاش ما این است که تیم‌های ما در این 3 زمینه به موفقیت برسند تا بتوانیم مشکلات مهمی را رفع کنیم و اعتماد بیشتری جلب کنیم تا این مدل به حیات خود ادامه دهد.