قرآن و اهلبیت محور وحدت مسلمین بعد از پیامبر(ص)

با توجه به شواهدی که از آیات و روایات و سیره و سنّت بزرگان در باب اهلبیت پیامبر و مقام علمی و معنوی آنان بیان شد؛ مسلّم می گردد که قرآن کریم و اهلبیت پیامبر محور هدایت، نجات، سعادت و وحدت امّت اسلامی بعد از وجود مبارک آن حضرت بوده و هست. «مسلمانان با وجود همه اختلافات علمی و فکری و وجود جریان­ها و مکتب­های فقهی و کلامی گوناگون که در میان آنهاست، نگاه ویژه­ای به اهل بیت پیامبر(ص) و جایگاه رفیع آنان در اسلام داشته و آنان را مرجع علمی و الهام­بخش خود در همه علوم اسلامی می دانند»[1]. چرا که ولایت و محبت پیامبر و اهلبیت، ریشه در ایمان و حقیقت دین دارد و فریضه الهی مسلمانان است. ابن تیمیه گفته است: «وَاتِّبَاعُ الْقُرْآنِ وَاجِبٌ عَلَى الْأُمَّةِ؛ بَلْ هُوَ أَصْلُ الْإِيمَانِ وَهُدَى اللَّهِ الَّذِي بَعَثَ بِهِ رَسُولَهُ وَكَذَلِكَ أَهْلُ بَيْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَجِبُ مَحَبَّتُهُمْ " وَمُوَالَاتُهُمْ وَرِعَايَةُ حَقِّهِمْ»[2] یعنی پیروی از قرآن کریم بر امت اسلامی واجب و بلکه اصل ایمان و هدایت الهی و بعثت نبوی است. هم چنین بر آنها واجب است محبت اهل بیت پیامبر(ص) و ولایت و رعایت حقوق ایشان.اشعار امام شافعی نیز در باب مودّت اهل بیت معروف است : «إن كان رفضا حب آل محمد / فليشهد الثقلان أني رافضي- يا آل بيت رسول الله حبكم / فرض من الله في القرآن أنزله- يكفيكم من عظيم الفخر أنكم ... من لم يصل عليكم لا صلاة له»[3] یعنی اگر دوستداران اهلبییت پیامبر رافضی اند؛ پس جن و انس شاهد باشند که من رافضی ام. ای خاندان رسول خدا! محبت و دوستی شما واجب الهی است که در قرآن آمده است. از فخرهای بزرگ تان همین بس که هر کس بر شما صلوات نفرستد، نمازش صحیح نیست.یکی از نمونه های هدایت و روشنگری اهلبیت برای امّت اسلامی، حضرت امام حسین نواده رسول الله است که با قیام عاشورائیش باعث احیای دین و شریعت اسلام گردید: «واقعيت اين است كه پس از شهادت امام حسين، عامه مسلمانان بر خلفاى اموى در امور دين خود اعتماد نكردند و آنان را جاهل و ظالم و فاسق مى‏دانستند و در امور دين بر علماى متدين خود اعتماد مى كردند و حكومت اموى، مشروعيت دينى خود را در نظر مردم خصوصاً خواص امت از دست داده بود. شجاع‏ترين و صريح اللهجه‏ترين علماى مشهور عليه زمامداران قلدر و فاسد اموى، امام ابوحنيفه‏ (رح) بود. امام ابوحنيفه در اثر حادثه كربلا شديداً به رژيم اموى بدبين بوده و در دوره خلافت عباسى از عمق دل به خاندان علوى اهل البيت اعتقاد به استحقاق خلافت آنان را داشته و به آنان كمك مى‏نموده و ترسى هم از والى كوفه نداشته تا سرانجام به زندان رفت و جان شيرين خود را از دست داد»[4].[1]- صارمی، مولوی احمد، جایگاه اهل البیت رسول اکرم(ص) از منظر مذاهب اسلامی اهل سنت، http://hablolmatin.dmsonnat.ir/ تاریخ مراجعه: ۲۵/۱۲/۱۳۹۹.[2] - حراني، تقي الدين أبو العباس أحمد بن عبد الحليم بن تيمية (المتوفى: 728هـ)، مجموع الفتاوى، تحقیق عبد الرحمن بن محمد بن قاسم، نشر مجمع الملك فهد لطباعة المصحف الشريف، المدينة النبوية، المملكة العربية السعودية، سال 1416هـ/1995م، ج ۲۸، ۲ ۴۹۱.[3] - ديوان الإمام الشافعي رحمه الله، شبكة مشكاة الإسلامية، www.almeshkat.com، ص۱۴ و ۲۱(مکتبه شامله).[4] محسنى، محمد آصف، تبليغ عاشورا در سطح اسلامى، حوزه علميه خاتم النبيين (ص) - كابل - افغانستان، چاپ: 1، 1378 ه.ش، صص ۴۱- ۴۲.با توجه به شواهدی که از آیات و روایات و سیره و سنّت بزرگان در باب اهلبیت پیامبر و مقام علمی و معنوی آنان بیان شد؛ مسلّم می گردد که قرآن کریم و اهلبیت پیامبر محور هدایت، نجات، سعادت و وحدت امّت اسلامی بعد از وجود مبارک آن حضرت بوده و هست. «مسلمانان با وجود همه اختلافات علمی و فکری و وجود جریان­ها و مکتب­های فقهی و کلامی گوناگون که در میان آنهاست، نگاه ویژه­ای به اهل بیت پیامبر(ص) و جایگاه رفیع آنان در اسلام داشته و آنان را مرجع علمی و الهام­بخش خود در همه علوم اسلامی می دانند»[1]. چرا که ولایت و محبت پیامبر و اهلبیت، ریشه در ایمان و حقیقت دین دارد و فریضه الهی مسلمانان است. ابن تیمیه گفته است: «وَاتِّبَاعُ الْقُرْآنِ وَاجِبٌ عَلَى الْأُمَّةِ؛ بَلْ هُوَ أَصْلُ الْإِيمَانِ وَهُدَى اللَّهِ الَّذِي بَعَثَ بِهِ رَسُولَهُ وَكَذَلِكَ أَهْلُ بَيْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَجِبُ مَحَبَّتُهُمْ " وَمُوَالَاتُهُمْ وَرِعَايَةُ حَقِّهِمْ»[2] یعنی پیروی از قرآن کریم بر امت اسلامی واجب و بلکه اصل ایمان و هدایت الهی و بعثت نبوی است. هم چنین بر آنها واجب است محبت اهل بیت پیامبر(ص) و ولایت و رعایت حقوق ایشان.اشعار امام شافعی نیز در باب مودّت اهل بیت معروف است : «إن كان رفضا حب آل محمد / فليشهد الثقلان أني رافضي- يا آل بيت رسول الله حبكم / فرض من الله في القرآن أنزله- يكفيكم من عظيم الفخر أنكم ... من لم يصل عليكم لا صلاة له»[3] یعنی اگر دوستداران اهلبییت پیامبر رافضی اند؛ پس جن و انس شاهد باشند که من رافضی ام. ای خاندان رسول خدا! محبت و دوستی شما واجب الهی است که در قرآن آمده است. از فخرهای بزرگ تان همین بس که هر کس بر شما صلوات نفرستد، نمازش صحیح نیست.یکی از نمونه های هدایت و روشنگری اهلبیت برای امّت اسلامی، حضرت امام حسین نواده رسول الله است که با قیام عاشورائیش باعث احیای دین و شریعت اسلام گردید: «واقعيت اين است كه پس از شهادت امام حسين، عامه مسلمانان بر خلفاى اموى در امور دين خود اعتماد نكردند و آنان را جاهل و ظالم و فاسق مى‏دانستند و در امور دين بر علماى متدين خود اعتماد مى كردند و حكومت اموى، مشروعيت دينى خود را در نظر مردم خصوصاً خواص امت از دست داده بود. شجاع‏ترين و صريح اللهجه‏ترين علماى مشهور عليه زمامداران قلدر و فاسد اموى، امام ابوحنيفه‏ (رح) بود. امام ابوحنيفه در اثر حادثه كربلا شديداً به رژيم اموى بدبين بوده و در دوره خلافت عباسى از عمق دل به خاندان علوى اهل البيت اعتقاد به استحقاق خلافت آنان را داشته و به آنان كمك مى‏نموده و ترسى هم از والى كوفه نداشته تا سرانجام به زندان رفت و جان شيرين خود را از دست داد»[4].[1]- صارمی، مولوی احمد، جایگاه اهل البیت رسول اکرم(ص) از منظر مذاهب اسلامی اهل سنت، http://hablolmatin.dmsonnat.ir/ تاریخ مراجعه: ۲۵/۱۲/۱۳۹۹.[2] - حراني، تقي الدين أبو العباس أحمد بن عبد الحليم بن تيمية (المتوفى: 728هـ)، مجموع الفتاوى، تحقیق عبد الرحمن بن محمد بن قاسم، نشر مجمع الملك فهد لطباعة المصحف الشريف، المدينة النبوية، المملكة العربية السعودية، سال 1416هـ/1995م، ج ۲۸، ۲ ۴۹۱.[3] - ديوان الإمام الشافعي رحمه الله، شبكة مشكاة الإسلامية، www.almeshkat.com، ص۱۴ و ۲۱(مکتبه شامله).[4] محسنى، محمد آصف، تبليغ عاشورا در سطح اسلامى، حوزه علميه خاتم النبيين (ص) - كابل - افغانستان، چاپ: 1، 1378 ه.ش، صص ۴۱- ۴۲.