رضایت شاکی در پرونده رابطه نامشروع

رضایت شاکی در پرونده رابطه نامشروع به دلیل غیر قابل گذشت بودن جرم رابطه نامشروع تاثیری در پیگیری پرونده و صدور رای و اجرای آن ندارد، مگر اینکه شاکی رضایت بدهد و ادله کافی نیز برای اثبات رابطه نامشروع وجود نداشته باشد.رابطه نامشروع در قوانین ایرانرابطه نامشروع یکی از عناوین مجرمانه در قوانین ایران است و در صورت اثبات آن از سوی دادگاه برای مرتکب، مجازاتی تعیین خواهد شد. منظور از رابطه نامشروع، ارتباط بین زن و مرد نامحرمی است که خارج از حد مشخص شده‌ ی قانونی و شرعی با یکدیگر رابطه جنسی برقرار کرده‌ اند.طبق ماده 637 قانون مجازات اسلامی، چنانچه زن و مردی که بین آنها رابطه زوجیت نباشد، مرتکب روابط نامشروع یا اعمال منافی عفت غیر از زنا مانند بوسیدن یا در آغوش گرفتن شوند، مجرم هستند و در صورتی که جرم آنها اثبات شود به مجازات محکوم خواهند شد.جرم رابطه نامشروع و ارتکاب عمل منافی عفت، از جرائم عمدی محسوب می ‌شود و در وقوع این جرائم، قصد و عمد و وجود سوء نیت ضروری است؛ همچنین هرگونه تماس جسمی و فیزیکی بین مرد و زن نامحرم به قصد لذت جنسی به جز زنا (دخول)، عمل منافی عفت غیر از زنا می ‌باشد.البته باید به این نکته نیز اشاره نمود که امروزه با توجه به اینکه حضور زنان در جامعه گسترده شده است، برخی از مصادیق رابطه نامشروع تعدیل شده است، مثلاً نمی‌ توان تنها به دلیل رابطه تلفنی دو همکار زن و مرد، آن را مشمول رابطه نامشروع دانست.برای دریافت راهنمایی و مشاوره در خصوص کلیه دعاوی رابطه نامشروع با وکلای رابطه نامشروع موسسه حقوقی دادآرمان تماس بگیر. (02122904873-02122904874-09128400921-09336267676-09336267878)انواع رابطه نامشروعطبق قوانین ایران انواع روابط نامشروع عباتند از:رابطه نامشروع دون زنا: طبق ماده 637 قانون مجازات اسلامی، منظور از اعمال منافی عفت یا روابط نامشروع غیر زنا هر گونه از روابط جنسی است که در نهایت به مواقعه (رابطه جنسی) بین زن و مرد منجر نشود، مانند تقبیل، مضاجعه و... در واقع اعمال منافی عفت غیر زنا باید به صورت مادی و فیزیکی باشند، بنابراین اشاراتی که از روی شهوت به دیگری ابراز شود، روابط نامشروع تلقی نمی شود، چشمک زدن، نوشتن نامه عاشقانه، لبخند شهوانی و... از جمله اشاراتی هستند، که در این ماده جای ندارند، اما در صورتی که روابطی از قبیل مکالمه تلفنی و یا قدم زدن در خلوت به معاشقه بین زن و مرد نامحرم منجر شود، مشمول این ماده خواهد شد.زنا: زنا به نزدیکی بین زن و مرد بدون داشتن رابطه زوجیت گفته می‌ شود؛ یعنی مرد و زن نامحرمی بدون آنکه عقد ازدواج دائم یا موقت بخوانند با هم از راه جلو یا پشت نزدیکی نمایند و دخول صورت بگیرد.لواط: به رابطه جنسی بین دو مرد لواط گفته می شود.مساحقه: به رابطه جنسی بین دو زن مساحقه گفته می شود.قوادی: طبق ماده ۲۴۲ قانون مجازات اسلامی قوادی به معنی به هم رساندن دو یا چند نفر برای زنا یا لواط است.قذف: به نسبت دادن زنا یا لواط به شخص دیگر قذف گفته می شود.اثبات رابطه نامشروعدر صورتی که شخصی (شاکی) بخواهد از رابطه نامشروع و اعمال منافی عفت شکایت کند، باید بتواند ادعای خود را مبنی بر وقوع رابطه نامشروع در دادگاه با ارائه مدارک محکمه پسند اثبات کند. ارائه مدارک و شواهد و اثبات رابطه نامشروع به این جهت حائز اهمیت است که اگر مدارک موجود در پرونده برای اثبات جرم رابطه نامشروع کافی نباشد و شاکی نتواند رابطه نامشروع را اثبات کند، متهم یا متهمین می توانند از وی به جرم تهمت و افترا شکایت کنند و در این صورت شاکی از سوی دادگاه به جرم تهمت و مجازات مقرر در قانون محکوم خواهد شد.طبق قوانین کیفری ایران ادله اثبات رابطه نامشروع عبارتند از:1- اقرار متهم: اگر متهم به ارتکاب جرم رابطه نامشروع اعتراف کند برای اثبات جرم نیازی به تحقیقات و ارائه مدارک دیگر نمی باشد؛ همچنین برای اثبات جرم زنا متهم باید 4 مرتبه به ارتکاب این عمل اقرار کند.2- شهادت شهود: طبق ماده 172 قانون مجازات اسلامی، حد نصاب شهادت برای جرم زنا 4 شاهد مرد و سایر جرائم رابطه نامشروع 2 شاهد مرد است.3- علم قاضی:علم قاضی برای اثبات جرم رابطه نامشروع شامل شواهد و امارات وقوع جرم است.رابطه نامشروع و گذشت شاکیرابطه نامشروع از جمله جرائم غیر قابل گذشت می باشد. جرائم غیر قابل گذشت به جرائمی گفته می شود که برای تشکیل پرونده و پیگیری آن در دادگاه لزوما نیاز به شکایت شاکی خصوصی نمی باشد. به طور کلی اصل بر غیر قابل گذشت بودن جرائم است، مگر آن دسته از جرائمی که در قانون قابل گذشت معرفی شده اند. در جرائم قابل گذشت شکایت شاکی خصوصی اولین شرط تشکیل پرونده کیفری و رسیدگی به جرم است و در صورتی که شاکی از شکایت خود علیه متهم در هر مرحله از دادرسی صرف نظر کند، با کذشت شاکی رسیدگی به پرونده، صدور رای یا اجرای آن متوقف شده و پرونده بسته می شود. علت قابل گذشت بودن جرائم این است که جنبه خصوصی این جرائم بر جنبه عمومی آنها غالب است.در جرائم غیرقابل گذشت علاوه بر شاکی، ماموران نیروز انتظامی و دادستان نیز می توانند از مرتکبین رابطه نامشروع شکایت کنند.در صورتی که رابطه نامشروع متهمین با ارائه ادله کافی و محکم در دادگاه اثبات شود و پرونده شاکی خصوصی داشته باشد و شاکی خصوص پس از اثبات جرم رابطه نامشروع از شکایت خود صرف نظر کند، به دلیل غیرقابل گذشت بودن رابطه نامشروع حتی با گذشت شاکی، رسیدگی به جنبه عمومی جرم، ادامه یافته و حکم محکومیت برای متهمین صادر می شود.نظریه مشورتی شماره 1611/7 مورخ 18/2/1380طبق نظريه شماره ۱۶۱۱/۷ مورخ ۱۸/۲/۱۳۸۰ «جرم رابطه نامشروع موضوع ماده 637 قانون مجازات اسلامی، از جرائم غير قابل گذشت محسوب و مشمول ماده ۲۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مي‌ باشد.»براساس ماده 277 قانون آیین دادرسی کیفری، هرگاه شاکی خصوصی در جرائم غیرقابل گذشت مانند رابطه نامشروع بعد از قطعی شدن حکم از شکایت خود صرف نظر کند، محکوم علیه می تواند با استناد به استرداد شکایت ازدادگاه صادر کننده حکم قطعی، درخواست کند که در میزان مجازات تجدیدنظر نماید. در این مورد دادگاه به درخواست محکوم علیه در وقت فوق العاده رسیدگی نموده و مجازات را در صورت اقتضاء در حدود قانون، تخفیف خواهد داد. این رای قطعی است.مجازات رابطه نامشروعهمان طور که گفته شد رابطه نامشروع انواع مختلفی دارد و مجازات آن با توجه به نوع رابطه نامشروع متفاوت خواهد بود و تشخیص آن برعهده قاضی است. مجازات برخی جرائم رابطه نامشروع حدی و برخی تعزیری است که شامل اعدام، شلاق، حبس و تبعید است.در صورتی که رابطه نامشروع با ادله کافی اثبات شود، مجرمین به مجازات های مقرر در قانون محکوم می شوند. مجازات جرم زنا، لواط، مساحقه، قوادی و قذف از نوع حدی و مجازات جرائم رابطه نامشروع غیر زنا از نوع تعزیری است، مجازات برخی روابط نامشروع به تشخیص قاضی ممکن است زندان باشد یا برای مجازات برخی حکم تبعید در رابطه نامشروع صادر شود.در صورتی که رابطه نامشروع با رضایت طرفین صورت گرفته باشد و هر دو طرف در ارتکاب جرم رابطه نامشروع و عمل منافی عفت رضایت داشته باشند، مجازات و حکم رابطه نامشروع با رضایت طرفین برای هر دو نفر قابل اجرا است، اما در صورتی که یکی از طرفین به زور و اکراه مرتکب رابطه نامشروع شده باشد، فقط اکراه کننده به مجازات محکوم می شود.