معرفی بازی Resident Evil 4

بازسازی Resident Evil 4 با قدرت شروع می شود. مکانیک های هدف گیری به روز و تزریق تازه ای از قدرت پردازش، این را به هیجان انگیزترین نسخه RE4 Capcom تبدیل کرده است که تا به حال ارائه شده است، و لئون کندی حتی با کاشت چانه جدیدش بهتر از همیشه به نظر می رسد. این بازسازی در چند ساعت اول به خوبی اجرا می شود، زیرا لئون تیراندازی می کند و در دهکده مه آلود اسپانیایی که las plagas مردم محلی را به هیولاهای شاخک های قاتل تبدیل کرده است، راهش را با چاقو می زند. این صحنه های اولیه، که در میان ساختمان های چوبی کج و سواحل یک سیستم غار پیچ در پیچ اتفاق می افتد، لحن غرق در خون بازی را ایجاد می کند و تعادل رضایت بخشی را در مدیریت دارایی، حل پازل و تیراندازی سوم شخص مدرن ارائه می دهد.با افزایش پیچیدگی بازی، دست و پا چلفتی می شود. رویکرد Capcom برای مدرن‌سازی RE4، افزودن دشمنان بیشتر، محیط‌های تنگ و پرتاب مهمات کمتر است – که همه اینها می‌تواند منجر به یک تجربه اکشن پرتنش شود، اگر کنترل‌های آن ثابت باشد. همانطور که پیش می‌آید، بازسازی RE4 با انیمیشن‌های کند و سکانس‌های مبارزاتی خسته‌کننده مواجه است. لئون دائماً احساس ضعف می‌کند، نمی‌تواند از حملات اولیه فرار کند یا به طور قابل اعتمادی شلیک کند.اولین دیدار با RE4بازی Resident Evil 4 زمانی که در سال 2005 عرضه شد، استاندارد بازی‌های اکشن و ترسناک را تعیین کرد، و نسخه بازسازی شده زمانی که نوآوری‌های نسخه اصلی را در بر می‌گیرد، می‌درخشد: تیراندازی دقیق از روی شانه و فضایی که نبرد و وحشت را در هم می‌آمیزد. با این حال، بازسازی به سرعت تمرکز خود را از دست می‌دهد و به نظر می‌رسد که بسیاری از تلاش‌های کپکام روی دشمنان و محیط‌های ارتقاء داده شده است و لئون را در غبار عصر GameCube باقی می‌گذارد.بازسازی RE4 باس فایت های جدید و دشمنان سرسخت را معرفی می کند و همچنین به لئون اجازه می دهد حملات قدرتمندی را پشت سر بگذارد. گاهی. قابلیت جداسازی تنها در صورتی در دسترس است که لئون یک چاقو در حالت آماده به کار داشته باشد، و هنگامی که فرمان ظاهر می‌شود، به راحتی توسط ضربه‌های محیطی، اقدامات دشمنان دیگر و انیمیشن‌های خود لئون قطع می‌شود. مانند بسیاری از حرکات لئون، توانایی پاری به سادگی بیش از حد ناسازگار است که راضی کننده نیست، و به طور کلی هیچ کاری برای افزایش تنش صحنه های مبارزه نمی کند.این بازسازی اغلب لئون را در مرکز گروهی از دشمنان قرار می دهد، بدون اینکه گزینه ای برای فرار سریع از حملات دریافتی وجود داشته باشد. او باید شلیک کند یا راهش را در میان گروه ترکان و ترکان فشار دهد - اما طوری می دود که انگار تا زانو در لجن فرو رفته است، و حتی یک گلوله به سر همیشه یک فرقه پرشور را متوقف نمی کند. در همین حال، حملات دشمن همیشه لئون را قطع می کند. حرکت کند برای تجربه چهار بازی اصلی Resident Evil معتبر است، و این چیزی است که بازسازی‌های RE2 و RE3 به طور خاص به آن می‌پردازند و کنترل‌ها و محیط‌های به‌روز شده‌ای را ارائه می‌دهند که در سخت‌افزار مدرن احساس راحتی می‌کنند. در مقایسه با آن بازی‌ها، RE4 ناتمام یا حداقل ناتمام به نظر می‌رسد.بخش Boss Fightیکی از باس فایت‌هایی که کپکام برای بازسازی دوباره طراحی کرد، علیه مندز، کشیش جهش یافته با ستون فقرات بسیار بلند است. در نسخه اصلی، مندز مجموعه‌ای از حملات تکراری را از تیرهای یک کشتارگاه در حال سوختن انجام می‌دهد. در بازسازی، مندز به عقب برمی‌گردد تا کنده‌های شعله‌ور و طبل‌های نفت منفجره را به سمت لئون پرتاب کند، قبل از اینکه برای درگیری‌های نزدیک به جلو هجوم آورد و چند بار این موقعیت‌ها را تغییر دهد. با وجود اینکه محیط در بازسازی بزرگتر است، شعله هایی در آن تنگ است که هر زمان که لئون آنها را لمس کند، حرکات او را مختل می کند. مندز و اشیایی که پرتاب می کند به سرعت حرکت می کند، در حالی که لئون دارای توانایی دویدن کند است، هیچ راهی برای طفره رفتن سریع ندارد و انیمیشن های بی حال برای بارگذاری مجدد، بازیابی آیتم ها، لمس آتش و چاقو زدن دشمنان دارد. مندز در اینجا به نظر یک شخصیت کاملاً بازسازی شده است.من چند بار در حالی که می خواستم مندز را شکست دهم مردم - و آن موقع بود که کپکام با من شوخی کرد. من در حالت استاندارد بازی می‌کردم، و در طول صفحه‌های مرگ مندز، بازی از من خواست که حالت Assisted را که کمترین درجه سختی است، روشن کنم. من معمولاً این کار را در طول بررسی انجام نمی‌دهم، اما بعداً ده‌ها تلاش خشمگینانه انجام دادم و من تسلیم شدم، بدون خواندن چاپ دقیق، تأیید را فشار دادم. حالت کمکی بازی را فوق العاده بخشنده می کند و من به راحتی مندز را در اجرای بعدی شکست دادم.و بعد من اصلاً نتوانستم تنظیمات سختی خود را تغییر دهم. این را در نظر داشته باشید: حالت کمکی در RE4 دائمی است .من چند دقیقه بیشتر با کمترین درجه سختی بازی کردم، اما واقعاً احساس می‌کردم یک بازی متفاوت از نسخه استاندارد، بدون تنش یا خطر. خوشبختانه، من در پلی استیشن 5 بودم، که فقط هنگام خروج از بازی، ذخیره‌های ابری را همگام‌سازی می‌کند. اتصال اینترنت کنسول را خاموش کردم، بازی را بستم و سپس فایل ذخیره قدیمی را از قبل از تغییر تنظیمات دانلود کردم. سپس مندز را به روش قدیمی، در سختی استاندارد شکست دادم و با ترسی تازه از تغییر تصادفی حالت Assisted در روحم ادامه دادم.نقد و بررسی بازی RE4 Remake در PlayStation 5تغییر حالت رو به پایین دائمی یک ویژگی استاندارد در بازی های Resident Evil است، اما به نظر من گیج کننده است. این به ویژه گیج کننده است زیرا RE4 به طور فعال بازیکنان استاندارد را تشویق می کند تا حالت Assisted را در بارگذاری صفحه نمایش و منوهای مرگ امتحان کنند. من از کپکام پرسیدم که چرا تیم RE4 را به این شکل طراحی کرده است، و یکی از سخنگویان گفت: "حالت سختی که بازیکن بازی را با آن کامل می کند، پیامدهایی برای دستاوردها و تروفی های درون بازی دارد." این به طور کامل به این سوال برای من پاسخ نمی‌دهد: بسیاری از بازی‌های اکشن دارای تنظیمات دشواری پویا بدون ایجاد اختلال در دستاوردها هستند، و این پاسخ به تصور من مبنی بر اینکه Capcom یکپارچگی تروفی‌ها را بر دسترس‌پذیری اولویت می‌دهد، پاسخ نمی‌دهد. https://gameplayshop.ir/product/resident-evil-4-remake-ps5/