مراحل راه اندازی استارت آپ ها و موانع موفقیت شان

مقدمه :احتمالاً قصد راه‌اندازی یک کسب‌وکار اینترنتی را دارید و می‌خواهید از این طریق درآمد کسب کنید یا علاقه‌مند هستید در این زمینه اطلاعاتی داشته باشید. شاید کسب درآمد از اینترنت در نگاه اول ساده به نظر برسد و تصور کنید با طراحی یک سایت و فروش یک محصول یا خدمت از خانه و یا هرجای دیگر می‌توانید به‌صورت آنلاین و با کمترین تلاش درآمدزایی کنید. ولی واقعیت این است که شروع یک کسب‌وکار اینترنتی به این سادگی نیست و نباید تصور کنید که راه‌اندازی این نوع کسب‌وکار راحت‌تر از شروع کسب‌وکارهای دیگر است. شروع هر کسب‌وکار، مهارت‌های خاص خود را لازم دارد. باید یاد بگیرید که چطور استارت‌آپ خود را از صفر آغاز کنید و بتوانید با موفقیت آن را به یک کسب‌وکار پایدار تبدیل کنید.قبل از اینکه بخواهید استارت‌آپ خود را شروع کنید و محصول یا خدمت خود را وارد بازار کنید، باید یک‌سری فعالیت‌های خاص که مربوط به قبل از راه‌اندازی یک استارت‌آپ است انجام دهید. شما باید بتوانید در این مرحله به‌درستی نیاز مشتریان خود را شناسایی کنید و اطمینان حاصل کنید که محصول شما می‌تواند مسئله یا مشکلی از مشتری را برطرف نماید و بیشترین وقت تیم شما صرف شناسایی راه‌حل مناسب برای مسئله و نیاز مشتری باشد؛ بنابراین تمام تمرکز این دوره بر مجموعه تکنیک‌هایی است که شما را برای طراحی یک استارت‌آپ آماده می‌کند و کمک می‌کند تا بتوانید مشتریان احتمالی خود را پیدا کنید و به درک درست از محصولی برسید که متناسب با نیاز مشتریان باشد.و هرگز در مورد کاری نگو، من فردا آن را انجام میدهم ( سوره کهف، آیه 23)مقدمه ابتداییکسب و کارهای نوپا (استارت‌آپ‌ها) به زعم اریک (نظریه پرداز در حوزه کارآفرینی) ، عبارت هستند از نهادهایی که توسط کارآفرینان به منظور کمک به خلق تولیدات و خدمات جدید، در شرایط عدم اطمینان فزاینده به وجود می‌آیند.نویسنده‌ای دیگر، کسب و کارهای نوپا را شرکتی کوچک می‌داند، که هدف تبدیل شدن به مدل کسب و کار قابل تکرار و قابل گسترش و قیاس پذیر را دنبال می‌کند. گراهام نیز نوپا را چنین تعریف می‌کند: کسب و کاری که به منظور رشد سریع طراحی شده است.امروزه استارت‌آپ‌ها از موضوعات مهم مورد بحث در کشورهای مختلف دنیا هستند. یکی از دلایل میزان اهمیت استارت‌آپ‌ها نقش آنها در اقتصاد کشورها و ایجاد مشاغل جدید است. در استرالیا این حوزه مورد توجه جدی سیاست‌گذاران دولت قرار گرفته است. چرا که پیش‌بینی کرده‌اند در دو دهه آینده استارت‌آپ‌های حوزه فناوری حدود 540.000 شغل جدید در این کشور ایجاد خواهند کرد.مطالعه‌ای که OECD اخیرا در رابطه با روش شناسی نوآوری در سطح شرکتی انجام داده است، نشان دهنده این موضوع است که در میان شرکت‌های کوچک و متوسط (SMEs)، شرکت‌های نوپا، نقش مرکزی در ایجاد شغل و افزایش نرخ رشد و نوآوری دارند. در واقع کسب و کارهای نوپا ابتدایی ترین منبع خلق شغل در طی دهه گذشته به شمار می‌آیند. گرچه کسب وکارهای نوپا وزن کمی در اقتصاد دارند، اما آنها به طور متوسط ۱۷% اشتغال را در کشورهای اروپایی بر عهده دارند و تقریبا نسبت به شغلی که از بین می‌برند (۲۲%)، دو برابر شغل ایجاد می‌کنند (۴۲%). موضوع ایجاد اشتغال توسط استارت‌آپ‌ها بحثی است که تقریبا در تمامی اقتصادها، و بخش‌ها وجود دارد.به طور گسترده، کسب و کارهای نوپا یا استارت آپ‌ها از نوآوری‌های بسیار متنوعی استفاده می‌کنند: اکتشافات بدیع علمی، استفاده از تکنولوژی‌های موجود برای کاربردهای جدید و متفاوت، اتخاذ و توسعه مدل کسب و کار جدیدی که ارزشی پنهانی را که قبلا ناپیدا بود را پدیدار کند یا خیلی ساده کالا یا خدماتی را به مکانی می‌آورند که قبلا در آن ناحیه جغرافیایی وجود نداشت، در تمامی این موارد نوآوری در بطن موفقیت شرکت نهفته است. در این تعریف نکته بسیار مهمی نهفته است: "زمینه ای که نوآوری در آن رخ می‌دهد و اینکه استارت آپ‌ها به منظور روبه رو شدن با عدم قطعیت فزاینده طراحی شده‌اند".تفاوت بین استارت آپ و کسب و کار کوچکهر چند، کسب و کارهای نوپا معمولا کسب و کارهایی کوچک و متوسط هستند، لیکن، بایستی در نظر داشت که هر نوع کسب و کار کوچک و متوسطی استارت آپ به حساب نمی‌آید و در واقع تفاوت‌هایی بین این دو مفهوم وجود دارد. اینکه تفاوت از کجا شروع می‌شود، بسته به سطح تکنولوژی به کار رفته در کسب و کار‌ها دارد و معمولا استارت آپ‌هایی که با رشد شدید فناوری رو به رو هستند، بسیار متفاوت از سایر کسب و کارهای معمولی هستند. به زعم هرمان و همکارانش اگر کارآفرینی یک کسب و کار سنتی کوچک را شروع کنند، احتمال به موفقیت رسیدن در این کسب و کار نسبتا خوب بوده و قریب به ۷۵ % شانس موفقیت دارند، اما در طرف دیگر اگر یک استارت آپ را شروع کنند، با وجود بدیع بودن ایده و محصول و منطقی بودن طرح کسب و کار به منظور جذب سرمایه خطر پذیر، شانس شکست بالای ۷۵ % خواهد بود.استارت‌آپ (کسب‌وکار نوپا) الزاماً به معنی ساخت یک نرم‌افزار و یا طراحی سایت اینترنتی یا اپلیکیشن نیست؛ هر زمان که در جست‌وجوی مدل کسب‌وکاری پایدار و قابل توسعه باشید، وارد دنیای استارت‌آپ‌ها شده‌اید. امروزه استارت‌آپ‌های زیادی در حوزه‌ فناوری‌های پیشرفته یا با استفاده از ابزارهای فناوری اطلاعات و ارتباطات ایجاد می‌شوند که باید به دنبال سودآوری و کسب درآمد پایدار باشند تا پس از چند سال به یک کسب‌وکار با درآمدزایی خوب تبدیل شوند. ابزارهای فناوری اطلاعات و ارتباطات این قابلیت را برای هر استارت‌آپی به وجود می‌آورند که در مدت‌زمان کوتاهی به رشد سریعی دست یابند.استارت‌آپ را به‌عنوان یک موسسه تعریف می‌کنند که به‌واسطه یک تیم شکل گرفته است. این تیم قصد دارد محصول یا خدمتی جدید را طراحی و به بازار عرضه کند اما این کار با عدم‌ قطعیت بسیار زیاد همراه است؛ یعنی شما در طول شکل‌گیری استارت‌آپ، دقیقاً نمی‌دانید چه مدل کسب‌وکاری مناسب شماست و نمی‌دانید که چه راه‌حل‌های درستی را باید برای رفع نیاز مشتری‌تان دنبال کنید. شاید جوابی قطعی برای خیلی از اتفاقات پیش‌آمده را نداشته باشید ولی مجبورید در هاله‌ای از ابهام حرکت کنید. به همین دلیل باید قدرت تحمل این ابهام را داشته باشید و تحت هر شرایطی با حداقل اطلاعات به راه خود ادامه دهید. در حقیقت یک راه ماجراجویانه را شروع کرده‌اید و باید بدانید که با این دست چالش‌ها، زیاد برخورد خواهید داشت. همه کسب‌وکارهای اینترنتی که به موفقیت‌های خوبی رسیده‌اند در ابتدا با همین مسائل روبه‌رو بوده‌اند اما توانسته‌اند به‌خوبی مشکلات را پشت سر بگذارند و به جایگاه فعلی برسند.مفهوم استارت‌آپاولین قدم برای شروع یک استارت‌آپ این است که بدانید راه‌اندازی استارت‌آپ یک اتفاق نیست؛ یعنی تصور نکنید که استارت‌آپ با یک ایده در ذهن شروع می‌شود و بعد با طراحی یک سایت به درآمدزایی بالایی می‌رسید. هرگز راه‌اندازی یک استارت‌آپ به این سادگی که فکر می‌کنید، نیست. راه‌اندازی استارت‌آپ یک فرآیند است به این معنا که باید مراحل مختلفی را سپری کنید تا بتوانیداستارت‌آپ خود را شکل دهید. همه‌چیز در ایده و یا طراحی سایت خلاصه نمی‌شود و فقط مهارت‌های فنی، پاسخگوی شروع یک استارت‌آپ نیستند. شما باید یاد بگیرید که برای شروع یک استارت‌آپ چه مراحلی طی کنید و به چه مهارت‌هایی نیاز دارید و تمام تلاش خود را به کار بگیرید که از آن‌ها در استارت‌آپ خود استفاده کنید.هر کارآفرین برای راه‌اندازی کسب‌وکار خود مجموعه فعالیت‌های مختلفی را انجام داده است. به‌طورکلی می‌توان گفت که همه آن‌‌ها در ابتدا یک فرصتی را در محیط اطراف خود شناسایی و یا ایجاد کرده‌اند، سپس ایده‌ای در ذهن آن‌ها شکل گرفته و تلاش کرده‌اند که از فرصت موجود بهره‌برداری کنند. آن‌ها به‌خوبی به جریان درآمدزایی خود تسلط داشتند و می‌دانستند که با چه افرادی و چه فعالیت‌هایی می‌توانند برای کسب‌وکار خود درآمدزایی کنند. آن‌ها بسیار حساس بودند که محصولشان دقیقاً مطابق نیاز بازار باشد و بتواند مسئله مشتریان خود را برطرف کند. بعد از اینکه اطمینان حاصل می‌کردند که نیاز و مسئله مشتری به‌خوبی شناسایی شده است، وارد مرحله اجرایی کسب‌وکارشان می‌شدند و محصولات و خدمات خود را به بازار عرضه می‌کردند و با تمرکز زیادی، فعالیت‌های بازاریابی را پیش می‌بردند.استارت‌آپ شما هم باید جریان خاص خود را طی کند. بدون شک هر کسب‌وکاری مسیر موفقیت خاص خود را دارد اما به این نکته توجه کنید که رسیدن به موفقیت اتفاقی و یا شانسی نیست بلکه باید مراحل مختلفی را طی کنید و فعالیت‌های مختلفی را انجام دهید تا به اهداف استارت‌آپ خود برسید.مراحل شروع یک استارت‌آپداستان کوتاه چند استارت ‌آپخیلی از استارت آپ های موفق از ایده های خیلی ساده شروع شده اند و تا مدت ها نیز پا نگرفتند و این زمان، پشتکار ، شجاعت، پذیر شکست و خلاقیت بود که همه چیز را به گونه ای دیگر برایشان رقم زد.خیلی ها تصور می کنند استارت آپ های موفق که حالا برای خود اسم و رسمی ساخته و درآمدهای زیاد دارند همگی از اوج شروع کرده اند در صورتی که اصلا این گونه نیست، خیلی از استارت آپ های موفق از ایده های خیلی ساده شروع شده اند و تا مدت ها نیز پا نگرفتند و این زمان، پشتکار ، شجاعت، پذیر شکست و خلاقیت بود که همه چیز را به گونه ای دیگر برایشان رقم زد؛ در این متن به داستان شروع به کار 2 استارت آپ موفق ایرانی و 1 استارت آپ موفق خارجی می پردازیم؛ استارت آپ هایی که حالا سرنوشت بنیان گذارانش را به کلی تغییر داده است:دیجی کالااستارت آپی که دو برادر (حمید و سعید محمدی) در سال 1385 آن را بنیان گذاری کرده و حالا بدون شک به یکی از بزرگ ترین استارت آپ های ایرانی بدل شده است. سایتی خرید آنلاینی که داستان راه اندازی آن به خرید یک دوربین عکاسی از سوی این دو برادر باز می گردد. داستانی که دوبرادر آن را این گونه تعریف می کنند:« دوربین دیجیتال تازه آمده بود ( شاید دو، سه سال بود) و علاقه به عکاسی دیجیتال ما را بفکر خرید دوربین انداخت، علاقه داشتیم جدی و حرفه‌ای ‌عکاسی کنیم، خلاصه تصمیم گرفتیم با هم یک دوربین SLR دیجیتال بخریم، شاید آن زمان بالای یک میلیون تومان قیمت داشت و گران بود. چون پول پس اندازمان بود و با زحمت به دست آورده بودیم، برایمان خیلی مهم بود که دوربین درستی بخریم. بنابراین شروع کردیم به بررسی کردن که چه دوربین باید بخریم، با چه تجهیزات و لنزی و... البته باید بگویم که عموما هنوز کسی از فضای عکاسی دیجیتال و جزییات آن خیلی مطلع نبود و همه به دوربین های آنالوگ مسلط بودند. بنابراین به فکر راه دیگری افتادیم و یکی از گزینه‌هایی که این موقع ها همیشه درآستین داشتیم و داریم، استفاده از اینترنت است، کاری که خیلی آن زمان هنوز مرسوم نبود. تو اینترنت سرچی کردیم و دیدیم یک سایت‌هایی هست مثل دی پری ویو (dpreview.com) که کارشان اصلا همین است؛ راهنمایی و نقد و بررسی کردن محصولاتی که دارای پیچیدگی‌ هستند؛ مثل دوربین، وسایل صوتی و تصویری و... پس از طریق این سایت ها با محصولات مختلف، برندهای متنوع و مقایسه مدل‌ ها با همدیگر و امکانتشان آشنا شدیم و درنهایت تصمیم نهایی را برای خرید دوربین گرفتیم. آنقدر بررسی کرده بودیم که دیگر برای خودمان هم ماجرا جالب شده بود. در نهایت دوربین Nikon D70 را انتخاب و یک مغازه پیدا کردیم در جمهوری که دوربین را داشت، کلی ذوق داشتیم و خیالمان راحت بود که بالاخره دوربینی را که می خواستیم پیدا کرده ایم، دوربین را خریدیم و آمدیم خانه ولی تا جعبه را باز کردیم متوجه شدیم که لنز دوربین را عوض کرده اند و لنز ضعیف تری روی آن گذاشته اند که نه لرزشگر دست داشت و نه فوکوس خودکار. ما به جزییات توجه کرده بودیم ولی در نهایت سرمان کلاه رفته بود. یعنی نهایت یک تجربه خوشایند بررسی و انتخاب یک محصول دیجیتال به پایان تلخ خرید منتهی شد.جمع بندی این تجربه ما را به فکر انداخت تا دی جی کالا را راه اندازی کنیم، سایتی که هم اطلاعات لازم برای خرید کالاهای دیجیتالی را به افراد بدهد و هم امکان خرید را برای آن ها مهیا کند.مامان پزسایت مامان پز یک سایت سفارش غذاست ولی در واقع یک رستوران و یا تهیه غذا نیست که در نقطه ای خاص شهر حضور داشته باشد بلکه مجموعه مادرانی هستند که در چند گوشه شهر شلوغ و پرترافیک تهران برای مشتریان سایت مامان پز در خانه هایشان غذای خانگی می پزند. ایده و راه اندازی سایت مامان پز از سوی تبسم لطیفی که دانش آموخته لیسانس رشته مهندسی برق و فوق لیسانس MBA از دانشگاه شریف است، مطرح شده، او متولد سال 1364 در خرم آباد مرکز استان لرستان است. او در زمان انتخاب رشته دانشگاه کارشناسی مهندسی برق را انتخاب کرد ولی بعد در مقطع فوق لیسانس علاقمند به MBA شد و همین بود که کارشناسی ارشدش را در این رشته گرفت. رشته ای که دیدی متفاوت و خلاقانه برای راه اندازی کسب و کار به او داد و باعث شد تا راه و مسیر آینده اش را انتخاب کند. مسیری که جرقه آن در یکی از کلاس های دانشگاه زده شد، زمانی که برای کار عملی قرار شد او و دیگر همکلاسی هایش هرکدام راه اندازی یک کسب و کار دانش بنیان را پیشنهاد دهند و جزییات ایده خود را به کلاس ارائه کنند. ایده تبسم لطیفی راه اندازی سایت مامان پز بود که البته مورد استقبال استاد و دیگر همکلاسی هایش هم قرار گرفت و همین ماجرا اعتماد به نفسی ویژه به او داد تا تشویق شود و طرحش را به جشنواره استارت آپ ویکند هم ببرد. او در این جشنواره به موفقیت رسید و توانست جایزه نخست را کسب کند و همین باعث شد که به شکل جدی به فکر راه اندازی سایت مامان پز و فراهم کردن زمینه های اجرایی آن بیفتد. البته او در این راه تنها نبوده و یک تیم سه نفره دیگر شامل مهدی مسکین متخصص مدیریت و بازاریابی، سروناز آرین‌فر کارشناس کارآفرینی و راه اندازی سایت های اینترنتی و معین نیکخواه متخصص فناوری اطلاعات او را همراهی کردند. سایت مامان پز در واقع کار تیمی 4 نفر از جوانان با استعداد و به روز است که رسما در 11 اردیبهشت سال 1392 و همزمان با روز مادر رسما افتتاح و بارگذاری شد.گوگلیکی از خیابان های پردیس گوگل را مدتی بر روی رفت و آمد ماشین ها بسته بودند چون روی چنارهای این خیابان تعدادی لک لک لانه داشتند و جوجه هایشان تازه سر از تخم در آورده بودند. برای حفاظت از جوجه لک لک ها تا جان بگیرند خیابان بسته شده بود! گوگل شرکت متفاوتی است نه تنها به عنوان یک شرکت دانش بنیان و پیش تاز در عصر اینترنت و نه تنها به عنوان شرکتی که مسیر کارآفرینی را از ایده پردازی تا راه اندازی شرکت نوپا و بالاخره تبدیل شدن به یک متفاوتی در فضای کار و توسعه» فرهنگ « شرکت سهامی عام با موفقیت پیموده است، بلکه از این نظر که تکنولوژی ایجاد کرده است. فرهنگی که از اقتصاد نوآوری ناشی شده است، فرهنگی که به محیط کاری، رضایت و هم بستگی کارکنان، و رضایت مشتریان به عنوان اولویت های شرکت اهمیت می دهد.برای دره سیلیکون نیز اهمیت گوگل بیش از آن که به خاطر وجود سازمان مرکزی اش در مانتن ویو یعنی در قلب درة سیلیکون با بیش از 90،000 مهندس و دانشمند باشد در این نکته نهفته است که گوگل در درة سیلیکون شکل گرفت و شروع به فعالیت کرد و رشد کرد و به یکی از بزرگ ترین شرکت ها در دنیا تبدیل شده است. شرکتی که عمدتا بر اساس ایده های دانش بنیان و نرم افزاری و مبتنی بر نوآوری شکل گرفته و رشد کرده است. کارکنان و مهندسان و دانشمندانی که در گوگل کار می کنند 20% از زمان کار موظفشان در شرکت را می توانند به پژوهش و توسعه در هر زمینه ای که علاقه دارند بپردازند و این امر یکی از مهم ترین اجزای فرهنگ گوگل است، هر چند نوآوریِ کارآمد که به توسعه محصول منجر شود موجب ارتقای شغلی و احیانا پاداش هایی برای کارکنان می شود ولی مهم تر از آن فرهنگی است که در گوگل حاکم شده است که همه تلاش ها و چالش ها برای نوآوری و ابداعات جدید برای رضایت خاطر شخصی و احساس غرور و افتخار انجام می شود و این امر فرهنگ کاری بسیار ارزشمندی است. علاوه بر آن تیمی از مهندسان و کارشناسان مجرب در گوگل مرتبا شرکت های نوپا را در درة سیلیکون و حتی نقاط دیگر جهان رصد می کنند و شرکت هایی که دستاوردهای نوآورانه مطلوبی داشته باشند که برای توسعه و تکمیل فعالیت های گوناگون گوگل مفید واقع شوند را خریداری می کنند و تکنولوژی آنان را در اختیار می گیرند و این امر نیز به توسعه فعالیت های گوگل شتاب بیشتری می دهد. گوگل به نوآوری اهمیت می دهد و توسعه آن بر مبنای توسعه نوآوری شکل گرفته است اعم از نوآوری در بخش های پژوهش و توسعه، یا نوآوری های کارکنان، و یا نوآوری هایی که شرکت های نوپا به گوگل اضافه می کنند. ارزش شرکت گوگل به حدود 100 میلیارد دلار رسیده است و درآمد سالیانه آن حدود 60 میلیارد دلار است، برای شرکتی که اندکی بیش از 41 سال از تاسیس آن نمی گذرد و کمتر از یک دهه است که به شرکت سهامی عام تبدیل شده است دستاورد بزرگی است که در مقایسه با شرکت های بزرگ خودروسازی، نفتی و غیره این شرکتِ دانش بنیان گوی رقابت را برده است. اما ببینیم داستان گوگل از کجا آغاز شد؟گوگل به عنوان یک پروژة پژوهشی در ژانویه 4336 در دانشگاه استنفورد توسط لری پیج و سِرگی برین که دو دانشجوی دکتری علوم کامپیوتر در استنفورد بودند، شروع شد. در آن زمان موتورهای جستجو، نتیجه هر جستجو را با الگوریتم های ساده و شمارش تعداد ظاهر شدن یک عبارت در صفحه، رتبه‌بندی می کردند ولی لری و سرگی مدلی طراحی کردند که روش بهتری در تحلیل رابطه بین صفحات وب ارائه می کرد، آن ها این روش جدید را پیج رنک نامیدند، در این روش مربوط بودن یک وب سایت و اولویت آن، با شاخص مرتبط با تعداد صفحات و اهمیت صفحاتی که به سایت مورد نظر اشاره می کنند، تعیین می شود و بر اساس این الگوریتم موتور جستجوی جدیدی شکل گرفت. الگوریتم ابداعی در بدو امر BackRub نامیده می شد چون از بررسی لینک های قبلی در تعیین اهمیت یک سایت استفاده می شد ولی سرانجام آن را Google نامیدند که تحریف کلمه Google است که عدد یک است با هزار تا صفر، به نشانه آن که هر جستجو تعداد زیادی اطلاعات را مورد بررسی قرار می دهد. در بدو امر Google تحت نام دامنه دانشگاه استنفورد عملیاتی شد: google.stanford.edu ولی نام دامنه Google در 41 سپتامبر 4333 ثبت شد و شرکت گوگل در 1 سپتامبر 4338 به ثبت رسید که محل آن، گاراژ یک خانه در منلو پارک در درة سیلیکون بود. کریگ سیلورستاین 424 یک دانشجوی دیگر دکتری در استنفورد به عنوان اولین نفر به استخدام گوگل درآمد! و شرکتی شکل گرفت که در واقع خدمات روزمره برای عموم مردم در اقصی نقاط دنیا فراهم می کند، به طوری که در ماه مه سال 2004 تعداد مراجعه کنندگان به موتور جستجوی گوگل در آن ماه از مرز یک میلیارد نفر گذشت!موانع موفقیت استارت‌آپ ها در ایرانبیشتر استارت‌آپ‌ها در همان مراحل اولیه با شکست روبه‌رو می‌شوند. به همین دلیل بررسی موانع داخلی موفقیت آنها ضروری به نظر می‌رسد چون بسیاری از اوقات، تنها درباره استارت‌آپ‌هایی می‌شنویم که موفق شده‌اند و داستان‌های موفقیت بر سر زبانهاست، درحالی که تعداد بی‌شماری از استارت‌آپ‌ها در نهایت شکست می‌خورند و فراموش می‌شوند. یک ضرب‌المثلی رایج در سیلیکون ولی این است که ۹۰ درصد از استارت‌آپ‌ها ناکام می‌مانند.این روزها به کارگیری ایده‌های استارت‌آپی در ایران به سرعت در حال رواج است و پیشرفت روزافزون آنها می‌تواند در روند روبه رشد بازار سرمایه و حل چالش‌های آن نیز موثر واقع شود، در این بخش بر شناسایی و بررسی موانع داخلی موفقیت استارت‌آپ‌ها تاکید شده است. به منظور تحلیل موانع داخلی موفقیت استارت‌آپ‌های کشور با همکاری مرکز توانمندسازی و تسهیل‌گری کسب‌وکارهای نوپای فاوا و هسته پژوهشی نوآوری کسب‌وکارهای دیجیتال دانشگاه تهران در نیم سال دوم سال ۹۵ پژوهش جامعی به روش پیمایشی برای شناخت مواقع داخلی موفقیت استارت‌آپ‌ها در کشور انجام شد. پرسشنامه این پیمایش را ۳۲ نفر از فعالان استارت‌آپی منتخب کشور در نمایشگاه الکام استارز تکمیل کردند که اطلاعات جمعیت شناختی آنها شامل محدوده سنی، رشته تحصیلی و مدرک تحصیلی بوده است. همانطور که مشاهده می‌شود بیش از نیمی از موسسان استارت‌آپ‌های نمونه آماری این پژوهش دارای رده سنی بین ۲۵ تا ۳۰ سال و در مقطع کارشناسی ارشد رشته‌های تحصیلی مرتبط با مهندسی ICT بوده‌اند.موانع موفقیت استارت‌آپ‌ها در ایراندر این بخش به بررسی موانع داخلی موفقیت استارت‌آپ‌های ایرانی به صورت دقیق‌تر و مقایسه آن‌ها با موانع داخلی استارت‌آپ‌های سایر کشورها پرداخته شده است. تلاش شده تا راه‌حل کشورهای مختلف برای از بین بردن این موانع نیز بررسی و به عنوان راهنمایی برای کمک به استارت‌آپ‌های ایرانی استفاده شود؛ اما به طور کلی باید این نکته را در نظر گرفت که شناخت درونی، اغلب راه‌حل بسیاری از چالش‌ها و مقابله با شکست‌های آتی است. در صورتی که استارت‌آپ‌ها موانع داخلی موفقیت خود را به‎خوبی بشناسند، می‌توانند به موفقیت امید داشته باشند.ارایه محصول / خدمت ضعیفبر اساس نتایج به دست‌آمده از پیمایش الکام استارز، وضعیت بلوغ استارت‌آپ‌های ایران مشخص شد، به گونه‌ای که حدود ۵ درصد از استارت‌آپ‌های کشور در مرحله ایده و نمونه اولیه قرار دارند، حدود ۷۴ درصد آنها در مرحله ورود به بازار و ۲۱ درصد در مرحله رشد هستند. ازاین‌رو می‌توان براساس یک دیدگاه کلی، وضعیت بلوغ استارت‌آپ‌های کشور را مناسب داست، اما استارت‌آپ‌ها در کشور با چالش تناسب محصول با بازار مواجه هستند. ۷۴ درصد از استارت‌آپ‌ها در مرحله ورود به بازار به‌سرمی‌برند، بنابراین هم محصول باید جذابیت لازم را داشته باشد و هم بازار به محصول آنها نیازمند باشد که به‌نظر می‌رسد وضعیت استارت‌آپ‌های ایرانی در این رابطه مناسب نیست و ارائه محصول / خدمت ضعیف و عدم توجه به بازار مشتری را جزو موانع اصلی خود عنوان کرده‌اند.در بین آمار کشورهای مختلف نیز دیده می‌شود که محصول ضعیف از موانع داخلی اصلی استارت‌آپ‌های اروپایی (۱۷٪) به ویژه کشورهای شرقی ازجمله جمهوری چک و استرالیا (۳۳%) است. باتوجه به‌آنکه کشور استرالیا ازلحاظ بلوغ اکوسیستم استارت‌آپ‌های تا حد زیادی مشابه کشور ما و در مرحله ظهور است، به نظر می‌رسد همانند ایران توسعه محصولی، از چالش‌های اصلی و جزو ۳ مانع اصلی استارت‌آپ‌های این کشور قرار دارد. دلیل اصلی این موضوع این است که استارت‌آپ‌های تحقیقات لازم درباره محصولی که می‌خواهند به بازار عرضه کنند و نیاز مشتریان انجام نمی‌دهند. انجام تحقیقات بازار برای درک نیاز جامعه و وارد شدن به فاز طراحی یک محصولی مناسب نیاز است. چرخه‌های اشتباه در ایجاد محصولی که منجر به ساختن ایده‌ها و آرزوها به‌جای توجه به بازخورد مشتریان از محصولات می‌شود از موانع داخلی اصلی عنوان شده توسط استارت‌آپ‌های ایرانی است. تحقیقات بازار می‌تواند تا حدودی این مشکلی را حل کند، پس از تحقیقات، استارت‌آپ‌ باید محصول خود را ارزیابی مجدد کند. استارت‌آپ‌ها باید در توسعه محصول خود چابک باشند. ابتدا یک نمونه اولیه به بازار و مشتریان ارایه کنند و در صورت جلب نظر مشتری آن را توسعه بدهند.استراتژی «محصول را بساز و مشتری خود به دنبالش می‌آید» اشتباه است، بلکه باید محیط بیرون از دفتر کار را شناخت و با مشتری وقت گذارند. توجه به انجام چرخه بازخورد - تکرار، بسیار مهم است، به گونه‌ای که لازم نیست در همان ابتدا یک محصول با تمام ویژگی‌ها روانه بازار شود بلکه باید در چرخه اول یک نمونه اولیه ایجاد شود و روی آن نمونه بازخورد مشتری را گرفت. در چرخه دوم محصول براساس این بازخورد بهبود پیدا می‌کند و دوباره به مشتری برای بازخوردهای جدید ارایه می شود و به همین ترتیب تا کامل شدن محصول ادامه پیدا خواهد کرد. یعنی بهتر است در ابتدا یک حداقل محصولی قابل قبول Minimum Viable Product (MVP) ساخت و فقط ویژگی‌هایی که بعد از بازخورد مشتری ضروری شناخته شده‌اند، اضافه کرد. راهکارهای زیر در این رابطه می‌توانند مفید باشند:· صرف زمان زیاد با مشتریان بالقوه برای درک این که چه محصولی خوب است و کدام خوب نیست.· توسعه حداقل محصولی قابل قبول و تکرار پس از بازخورد مشتری (چرخه بازخورد - تکرار).· ارائه چرخش یا pivot هایی به بازار به منظور اعتبارسنجی تناسب محصول/ بازار.نقدینگی پایینمشکلات مالی، یکی از سه مانع اصلی داخلی بیشتر استارت‌آپ‌ها محسوب می‌شود که کاملاً ملموس و قابل درک است. قریب به اتفاق استارت‌آپ‌ها در کشورهای مختلف با دغدغه مالی روبه‌رو هستند. به عنوان مثال ESM در گزارش سال ۲۰۱۵ خود، عنوان کرده‌است که تقریباً تمامی کشورهای اروپایی درگیر تأمین مالی هستند، البته اسپانیا آن را یک دغدغه اصلی برای خود می‌داند.براساس تحلیل انجام شده توسط شرکت تحقیقاتی دهلی Xeler8 بر استارت‌آپ‌های هندی تعداد ۹۹۷ از ۲۲۸۱ استارت‌آپی که از سال ۲۰۱۴ شروع به فعالیت کرده‌اند، شکست خورده‌اند. به نظر می‌رسد دلیل اصلی شکست این استارت‌آپ‌ها کمبود بودجه و مشکل نقدینگی بوده است.یکی از دلایل کمبود بودجه، تخصیصی نامناسب منابع یا تخمین اشتباه در درآمد و هزینه است. به عنوان مثالی برخی از استارت‌آپ‌های هندی تنها برای چند برابر کردن درآمد،(Burn Rate) [میزان پولی که یک شرکت جدید برای تاًمین هزینه‌های سربار خود قبل از ایجاد جریان نقدی مثبت خرج می‌کند، که در واقع یک جریان نقدی منفی است.] خود را افزایش می‌دهند که درست نیست. دلیل این امر این است که گرفتن سرمایه از خارج برای استارت‌آپ‌های به نوعی نشان دهنده خبرگی آن استارت‌آپ است، در نتیجه حتی اگر روش استفاده درست از آن را ندانند، گرفتن سرمایه خارجی برای آنها مهم است. از طرفی هم سرمایه‌گذار مخاطره پذیر (VC) تنها حاضر به سرمایه‌گذاری روی استارت‌آپ‌هایی با درآمدهای اغلب غیرواقع بینانه هستند. در نتیجه استارت‌آپ‌ها برای جذب سرمایه VCها، سعی در برآوردن انتظارات غیرواقع‌ بینانه آنها به کمک روش‌های نامناسب افزایشی درآمد دارند که تأثیرات سوئی بر استارت‌آپ‌ می‌گذارد و ممکن است منجر به شکست آنها شود.عدم توجه به نیاز مشتریپیمایش استارت‌آپ‌های ایرانی نشان می‌دهد که عدم توجه به نیاز مشتری از دیگر موانع داخلی موفقیت است که دراین بین، عدم شناخت صحیح از بازار، عدم توجه به نیاز بازار و عدم توجه به بازخورد مشتری را از اصلی‌ترین دلایل عدم موفقیت دانسته‌اند.بررسی وضعیت اکوسيستمی استارت‌آپ‌های ایران نشان می‌دهد که استارت‌آپ‌ها در کشور با چالش تناسب محصول با بازار و ورود به مرحله رشد مواجه هستند. درواقع ممکن است استارت‌آپ‌ها به شکل درستی نیازهای بازار و مشتریان را نسنجند و در نتیجه با ارایه محصولی نامناسب در جذب مشتریان به مشکلی بربخورند.در صورتی که شناخت صحیحی از بازار وجود نداشته باشد، محصول برای بازار جذابیت و کششی ندارد و این دلیلی است که موجب شکست بسیاری از استارت‌آپ‌ها می‌شود.در گزارش Startup Muster استرالیا در سال ۲۰۱۵ بزرگترین دغدغه استارت‌آپ‌های استرالیایی جذب مشتری (۶۰%) است. همچنین گزارش ESMسال ۲۰۱۶ نیز جذب مشتری (۱۹.۵%) را بزرگترین چالش می‌داند. کشورهای شمال غربی اروپا در پژوهش ESM، جذب مشتریان جدید و سپس افزایش فروش را از اصلی‌ترین موانع داخلی موفقیت می‌دانند، هند نیز ایجاد بازار (۱۶%) و جذب مشتری (۱۵%) را جزو دغدغه‌های اصلی خود می‌داند.رقابتپیمایش استارت‌آپ‌های ایرانی در رابطه با رقابت به‌عنوان یکی از موانع داخلی موفقیت، بیانگر این موضوع است که در هر سه بعد مواجهه با رقبا، نادیده انگاشتن رقبا و توجه بیش از اندازه به بازارهای ناشناخته، تراکم جوابها در بازه خیلی کم و کم بوده است که نشان می‌دهد موضوع رقابت در کشور ما هنوز چندان جدی نیست و این می‌تواند به علت نوپا بودن اکوسیستم استارت‌آپی کشور باشد.در ایران هم تعداد بالای رویدادهای برگزارشده استارت‌آپی در چند سال اخیر هم از جنبه ترویجی و هم آموزشی و دانش‌افزایی به منظور فرهنگ‌سازی، است. اما نکته مهم این است که در مرحله ورود به بازار بسیاری از استارت‌آپ‌ها توسط رقبا کنار گذاشته می‌شوند یا کوچک می‌مانند. عدم اجرای قانون مالکیت فکری نیز استارت‌آپ‌ها را ناتوان در رقابت با رهبران بازار می‌کند. برای کسب‌وکارهای کوچک، محافظت از هر محصول یا خدمت منحصربه‌فرد، بسیار مهم است زیرا رقبا می‌توانند از موفقیت این کسب‌وکارها استفاده کنند و سهم بازار آن‌ها را بگیرند. این خود منجر به رشد کند کسب‌و‌کار یا از دست دادن درآمد می‌شود. از دست دادن سهم بازار در اوایل توسعه یک کسب‌وکار می تواند ویرانگر باشد. در محیط رقابتی و پویای امروز، مالکیت معنوی می‌تواند تمایز پایدار و قابل دفاع برای شرکت ایجاد کند. با داشتن مالکیت معنوی (IP) یک مانع ورود قوی ایجاد می‌شود، در نتیجه به کسب‌وکارها برای رشد سرمایه‌گذاری‌شان در مقابل رقبا کمک می‌کند. IP همیشه اهمیت بالایی برای سرمایه‌گذاران در شرکت دارد و ارزشی خوبی برای شرکت ایجاد می‌کند.ضعف در تیم مدیریتیهر کسب‌وکاری برای موفقیت نیاز به یک تیم مدیریتی قوی دارد. وجود ناهماهنگی و ضعف در بخشی مدیریت می‌تواند باعث ضعف بخشهای دیگر و نهایتاً شکست استارت‌آپ‌ شود. یکی از دغدغه‌های استارت‌آپ‌های ایرانی مدیریت و تیم مدیریتی است. ايـن دغدغه در سایرکشورها نیز مطرح است. از دلایل عمده شکست تیم مدیریتی در استارت‌آپ‌های کشور، مشکلات ناشی از عدم هماهنگی بین موسسان، همچنین مشکلات ناشی از بهره نگرفتن از مشاوران کسب‌وکار عنوان شده است.هند برای حل این مشکلی، Startup Hub India را راه‌اندازی کرده‌است. این شبکه به منظور ایجاد یک نقطه تماس واحد برای کلی اکوسیستم استارت‌آپی جهت تبادل دانش ایجاد شده ‌است که می‎تواند به موسسان استارت‌آپ‌ها از طریق اموزش مهارت‌های برقراری ارتباط و کار تیمی توسط مربیان کمک کند. این شبکه توسط دولت به منظور بهبود سهولت انجام کسب‌وکار و ایجاد یک محیط پویا و توانمندساز ایجاد شده ‌است. این شبکه امکانات زیر را فراهم می‌کند:· تعامل با دولت مرکزی و محلی هند، مشاوران، دانشگاه‌ها و موسسات تحقیق و توسعه، VCهای هندی و خارجی و غیره.· کمک به استارت‌آپ‌ها در جنبه‌های مهم چرخه عمر ازجمله مشاوره ساختاردهی و سازماندهی به کسب‌وکار، بهبود و گسترش مهارت‌های بازاریابی، تجاری سازی فناوری و ارزیابی مدیریت.· سازماندهی برنامه‌های مربی‌گری در همکاری با دولت، مراکز رشد و سازمان‌های خصوصی تشویق‌کننده نوآوری.شایان ذکر که در ایران نیز با درک این نیاز، مرکز توانمندسازی و تسهیل‌گری کسب‌وکارهای نوپای فاوا (ictStartups.ir) توسط سازمان فناوری اطلاعات ایران با همین ماموریت راه‌اندازی شده و حدود دو سال است که فعالیت می‌کند.از دیگر مشکلات تیم مدیریتی استارت‌آپ‌های ایرانی داشتن تنها دید فنی است، حدود۷۰ درصد از مؤسسان در رشته‌های مهندسی مرتبط با ICT تحصیل کرده‌اند و تنها ۱۱ درصد در حوزه مدیریت تحصیلات دارند. استرالیا از یک زاویه دیگر با این مشکل روبه‌رو است. در واقع تیم مؤسسان استارت‌آپ‌های استرالیایی بیشتر مهارتهای کسب‌وکاری و مدیریتی دارند تا فنی. حدود ۵۸ درصد از موسسان استرالیایی تخصص‌های عمومی کسب‌وکار، مدیریت پروژه و خدمات مشتری دارند، ازاین رو بیشتر به دنبال نیروی کاری با مهارت‌های توسعه نرم‌افزار هستند.ضعف در تیم استارت‌آپیتمامی کشورها و نهادها مانند ایران ضعف در تیم استارت‌آپی را از موانع داخلی موفقیت می‌دانند. اسلواکی بعد از دغدغه مالی، نیروی انسانی (۵۱%) را بزرگترین مانع داخلی موفقیت استارت‌آپ‌های خود می‌داند. در این کشور برای ارزیابی کیفی استارت‌آپ‌ شاخص هایی مدنظر قرار می‌گیرد که ارزیابی کیفی استارت‌آپ‌ها مهمترین آن‌هاست.ارزیابی کیفی استارت‌آپ‌ها یک اولویت بسیار مهم برای سنجش کیفیت استارت‌آپ‌های اسلواکی است. علاوه بر این مسایل، قابلیت‌های محصول و پتانسیل فروش از موارد مهم هستند. درحالی که بازگشت سرمایه و میزان سرمایه دریافت شده در رتبه‌های پایین‌تری قرار دارند. این داده‌ها نشان می‌دهد که موسسان استارت‌آپ‌ها باید ابتدا یک کسب‌وکار مناسب با نیروهای باکیفیت ایجاد کنند و پس از آن، به دنبال بازده مالی باشند.مهارت‌های پایین اعضای تیم‌های استارت‌آپی ایران در حوزه بازار و کسب‌وکار مانند کمبود تجربه در صنعت مربوطه، کمبود مهارت‌های کارآفرینی، تیم فروش کم‌تجربه ، تخصص کم، خلاقیت پایین در بازاریابی، برندینگ و SEO ضعیف از دغدغه‌های اصلی است. همچنین استخدام نیروهای حوزه فروش، بازاریابی، مالی، اجرایی و عملیاتی در هند جزو سخت‌ترین‌ها اعلام شده‌است. پس یافتن، استخدام و نگهداری نیروی با استعداد و متخصصی در هر حوزه بسیار مهم است. استرالیا برای کمک به استارت‌آپ‌ها به‌منظور جذب نیروهای با استعداد، مشوق‌های زیر را ارایه می کند :صدور ویزایی جدید برای کارآفرینان در مراحل اولیه با عنوان «ویزای کارآفرینی برای فارغ التحصیلان». این ویزا هرسال به ۲۰۰۰ فارغ‌التحصیل دانشگاهی که یک ایده کسب‌وکار استارت‌آپی معتبر و واقعی ارایه کنند، داده می‌شود. دانش‌آموختگان برای راه‌اندازی کسب‌وکار استارت‌آپی خود پس از فارغ التحصیلی به مدت یکسال مجاز به اقامت در استرالیا هستند. آنها می‌توانند این ویزا را برای سال دوم با داشتن نامه تاییدیه از موسه آموزش عالی خود که نشان‌دهنده پیشرفت رضایت‌بخش توسعه کسب‌وکار آن‌ها است، تمدید کنند. برای این ویزا، پیش‌نیاز مالی وجود ندارد هرچند فارغ‌التحصیلان نیازمند تأییدیه یک موسسه آموزش عالی همکار در این طرح هستند.برای اینکه کسب‌وکارها بتوانند به‌سادگی کارکنان زبده‌ای را استخدام و حفظ کنند، قوانین طرح سهام دادن به کارکنان ESS (Employee Share Scheme)، ساده‌تر شده‌اند. قوانین جدید به شرکت‌ها اجازه می‌دهد برای ارایه سهام به کارکنان خود نیازی به فاش‌کردن اطلاعات حساس تجاری به رقبای خود نداشته باشند. این تغییرات در اصلاحات اخیر شامل به تعویق انداختن زمان مالیات برای کارکنان و ارایه امتیازهای اضافی برای کسانی که مشغول به کار در شرکت‌های استارت‌آپ‌ هستند، می‌شود.ارایه 100،000 جایزه تحصیلی حوزه STEM [Science, Technology, Engineering and Mathematics]،حدود ۲۰.۰۰۰ جایزه در هر سال به مدت پنج سال ، که یک انگیزه مالی به دانش‌آموزان برای ثبت‌نام و کامل‌کردن مدرک کارشناسی STEM، می‌دهد. منافع عمومی قابل‌توجهی از رشد ظرفیت STEM در استرالیا ایجاد می‌شود.مدل کسب‌وکاردر موانع داخلی موفقیت یک استارت‌آپ‌ نمی‌توان تنها یک مورد را موثر دانست بلکه بیشتر استارت‌آپ‌ها به ترکیبی از دلایل اشاره می‌کنند. این به احتمال زیاد بدان دلیل است که مشکلاتی خاص، علائم مشکل دیگری هستند. به عنوان مثال، اگر مدل کسب‌وکار استارت‌آپ‌ پایدار یا سودآور نباشد، به‌سرعت با مشکل نقدینگی روبه‌رو می‌شود. بدون پول، استارت‌آپ‌ نمی‌تواند رشد کند که در این صورت برای به‌دست‌آوردن کمک‌های مالی وغیره دچار مشکل می‌شود، به منظور سودآور بودن یک مدل کسب‌وکار باید بتوان محصول یا خدماتی را به مشتری فروخت و پیش از آن، باید برای به‌دست‌آوردن این مشتریان سرمایه‌گذاری کرد.هزینه‌های جذب مشتری CAC [Customer Acquisition Cost] ، هزینه‌های مرتبط با متقاعد‌کردن یک مصرف‌کننده برای خرید محصول یا خدمات استارت‌آپ‌، از جمله هزینه‌های تحقیقاتی، سفر، بازاریابی و تبلیغات است. ارزش طول رابطه با مشتری (LTV) نیز یک پیش‌بینی از سود خالصی به‌دست‌آمده از مشتری در کل مدت زمان رابطه با یک مشتری است. هدف این است که استارت‌آپ‌ها قادر به جذب مشتریان با هزینه‌ای کمتر از ارزش طول رابطه با آن‌ها بوده تا بتوانند یک مدل کسب‌وکار متعادل و متناسب داشته ‌باشند و از این‌ طریق به سودآوری برسند. به همین دلیل باید هزینه به‌دست‌آوردن مشتری (CAC ) پایین‌تر از ارزش طول رابطه مشتری باشد. بنابراین، استارت‌آپ‌ها باید توجه کافی به هزینه جذب مشتری داشته باشند؛ یک راه ساده برای تمرکز روی آنچه در اکثریت قریب به‌اتفاق مدل‌های کسب وکار مهم است، در این دو سؤال خلاصه می‌شود:· آیا می‌توان یک راه مقیاس‌پذیر برای به‌دست‌آوردن مشتریان پیدا کرد؟· آیا پولی که می‌توان از مشتریان به‌دست‌آورد، بالاتر از هزینه جذب آن‌هاست؟شناخت درونی، اغلب راه‌حل بسیاری از چالش‌ها و مقابله با شکست‌های آتی است. اگر استارت‌آپ‌ها موانع داخلی موفقیت خود را به‌خوبی بشناسند، می‌توانند به موفقیت امید داشته‌باشند. بنابراین توجه به مدل کسب‌وکار ضروری است چرا که چگونگی انجام کار، ایجاد ارزش و نحوه درآمدزایی شرکت‌ها را مشخص می‌کند. موسسان استارت‌آپ‌ها در مالزی معتقدند که برای موفقیت مدل کسب‌وکار استارت‌آپ‌ها، مدل‌های کسب‌وکار باید براساس تناسب کسب‌وکار و نیازهای فرهنگی محلی ترجمه و بومی‌سازی شوند.استارت‌آپ‌های ایرانی نیز باید برای موفقیت، مدل کسب وکار متناسب با وضع کشور و اهداف واقع‌بینانه را انتخاب کنند تا دچار مشکلات مربوط به زمان توسعه، مقیاس‌پذیری و غیره نشوند. به عنوان مثال پیگیری رشد تقاضا برای محصول استارت‌آپ‌ و تمرکز بر زمان پاسخ‌گویی و برنامه‌ریزی ظرفیت، به استراتژی مناسب رشد و مقیاس‌پذیری استارت‌آپ‌ کمک می‌کند. استراتژی مناسب مقیاس‌پذیری برای موفقیت مهم است، به طور متوسط 16.6 درصد از استارت‌آپ‌های کشورهای اروپایی به ویژه کشورهای اسپانیا، رومانی و هلند استراتژی رشد را از موانع داخلی اصلی خود می‌دانند. بسیاری از اوقات عدم مقیاس‌پذیری و رشد به علت درست طراحی نشدن مدل کسب‌وکاراست.در نتیجه آموزش‌های مناسب برای اتخاذ استراتژی مناسب در زمان مناسب حائز اهمیت است، در همین راستا وزارت اقتصاد و سازمان‌های ذی‌ربط آن در اسلواکی، برنامه‎هایی برای اختصاص بودجه به استارت‌آپ‌ها در مراحل کشف، ایده و کشت ایده دارند. هدف آن‌ها برگزاری برنامه‌های مربی‌گری، کارآموزی بین‌المللی و رویدادهایی برای کمک به کارآفرینان به‌منظور حل مسائل مربوط به کسب‌وکارشان است. مربی‌گری و رویدادهای محلی برای درک چگونگی ساخت یک مدل کسب‌وکار، تامین مالی برای رشد، جذب مشتریان و مدیریت استعداد مناسب هستند. همچنین اسلواکی گزینه‌ای دیگر با نام «ویزای مقیاس‌پذیری و استارت‌آپی» دارد که برای شرکت‌های نوآورانه این امکان را فراهم می‌کند تا کارکنانی را (متخصصان در حوزه ITو سایر زمینه‌های خاص) از کشورهای جهان سوم که در بازار محلی در دسترس نیستند در مدت دو هفته استخدام کنند. این نیروها به گسترش توزیع محصولات موجود شرکت‌ها به بازارهای خارجی و کمک به شرکت‌ها برای معرفی محصولات و خدمات جدید کمک می‌کنند. با توجه به راهکارهای دولت‌های مختلف، ایران نیز باید از طریق آموزش‌های مناسب به استارت‌آپ‌ها به‌منظور اتخاذ استراتژی مناسب و توسعه مدل کسب‌وکار مناسب کمک کند.https://a-hashemi.blogsky.com/