من کجا و زن کجا ؟ - قسمت چهارم

خط قرمزی که دور خودم کشیدم ادامه از قسمت سوم روز خواستگاری فرارسید .اولین بارم بود . اصلا نه فکری تو ذهنم داشتم و نه ایده ای برای آینده .فقط یک ترسی تو وجودم بود و اون این بود که من قسم خورده بودم که عهدم رو نشکنم . یعنی با یک برگه که توش بنویسن " این آقا مال این خانم است " دو نفر مال هم می شن و همه اون خط قرمزا پاک می شه . تو رو خدا اینطوریشو دیگه ندیده بودم . واقعیتشو بخواید دلم نمی خواست برم . پاهام سست شده بود . هیچ چی واسم معنی نداشت . اگه خط قرمزم پاک بشه چی ؟ آخه این همه واسه اعتقادم راسخانه و امیدوارانه تلاش کردم . اعتقاد دوری از شیطان که می خواست من رو به زن نزدیک کنه .یعنی با یک برگه می شد نزدیک شد . اون برگه مگه چه خاصیتی داشت ؟ جادویی بود ؟آخه کدوم آینده کدوم زندگی . مگه با بی پولی و با این حقوق کم می شه زندگی کرد . با این پول شکم خودمم نمی تونم سیر کنم چه برسه به اینکه از پس یک زن بر بیام .حقوق صد و هشتاد هزار تومان سال هشتاد و چهار فایده ای که نداشت ، هیچ ، مزاحمم بود .اصلا برم اونجا و چی بگم ؟مادرم چی بگه ؟ بگه : " پسر عزیزم نه ماشین داره و نه خونه . ببخشید شما هم می دونم نمی خواید دخترتون رو ارزون بفروشید . اما پسرم قول می ده خودشو جمع و جور کنه و دخترتون رو هم خوش بخت کنه . حاضریم سفته هم هر چقدر خواستید بنویسید که بشه ضمانت تا پسرم نتونه دست از پا خطا کنه .می خواید چند تا ضامن هم بیاریم . بالاخره واسه اعتماد کردن لازمه .ببینید پسرم پسر سالمیه ، اهل هیچ چیز بدی نیست . آفتاب مهتاب ندیدست . چشم پاکه . انقدر پاک که تا حالا به مرغ همسایه هم حتی نیم نگاهی نکرده ، چه برسه به یک دختر غریبه !!! اما قول می ده بار زندگی رو هر طور شده به دوش بکشه و از پس زندگی بر بیاد "تو این فکرا بودم که مادرم صدام کرد و گفت " اگه آماده شدی بریم "لباسامو پوشیده بودم . من بودم و داداش کوچیکم و مامانم . زنگ زده بودن تاکسی بیاد و منتظر بودیم .تاکسی رسید.سوار شدیم . بین راه رفتیم گل و شیرینی هم خریدیم . حیف اون همه پولی که به گل دادن .رسیدیم به خونشون . در رو مادرش باز کرد . رفتیم تو . خیلی خجالتی و مودبانه رفتم و یک گوشه نشستم . دور و برم رو نگاه کردم . ساده زندگی می کردن . نه مبل داشتن و نه کاناپه . رو زمین می نشستن . به پشتی تکیه می دادن . البته ما هم عین اونا بودیم .خانوادشون اومدن و روبروی ما نشستن . مادرش و داداشش و زنش و بچه داداشش که بقل داداشه نشسته بود .درست مثل دو تا سپاه بودیم که رو در رو شده بودن . البته تیر هم شاید پرت می شد . تیر نگاه .اونا به ما نگاه می کردن و ما به اونا . راستی اسم دختره رو هم فهمیده بودیم . " همینقدر بدونید که با حرف خ شروع می شد " .من که سرم دائما پایین بود و چیزی نمی گفتم . حسی هم نداشتم . خب آخه دختر واسم معنایی نداشت . وقتی همه عمرت رو سعی کنی با پسرا باشی و حریم و خط قرمزت دختر باشه . خب مسلمه حسی هم بهش نداری دیگه .وقتی بچه بودیم پسر همسایه بغلیمون که همبازی داداش کوچیکم بود اصلا موز تو عمرش نخورده بود و هر موقع میومد خونه ما می گفت : " شما تا بحال موز خوردید ؟" مادرم از سر دلسوزی یک باز براش موز خرید و وقتی اولین گاز رو از موز خورد . گفت :" اه ، چقدر لیزه " طفلکی بچه خیلی آرزو ها واسه موز داشت اما همش پوچ بود .منم همین حس رو داشتم . می گفتم " نکنه همه حریم هام پوچ بوده باشه . پس بهتره تا ابد همین حریم ها باشه تا این که یهو بی معنی شه ".مادرم کنار مادرش نشسته بود و آروم آروم با هم حرف می زدن . من هم دعا می کردم که کاشکی اصلا به هم نخوریم . و بابت اینکه حقوق کمی می گرفتم و ماشین و خونه هم نداشتم خدا رو شکر می کردم . چون دیگه شیطان گولم نمیزنه . یعنی شیطونی که من میشناسم انقدر خنگه و ضعیف . نه بابا . بعید می دونم با یک برگه و چند تا امضا گول بخوره .خلاصه یک ناهاری هم دور همی خوردیم و بعد هم بلند شدیم و رفتیم خونمون . تنها کلمه هایی که من با دختره حرف زدم همون کلمه هایی بود که تو قسمت قبل تعریف و کردم و همین و بس . دیگه هم با هم حرف نزدیم . چه بهتر .از این خواستگاری جون سالم بدر بردم . چند وقت بعد هم زنگ زدن و مادرم هم گفت " ما جوابمون منفیه " .قضیه یکم برعکس بود . چون من دلم دختر نمی خواست واسه همون خانواده دختره پیگیر بودن .روز ها گذشت و من باز هم برای زندگیم تلاش کردم . البته اوضاع اقتصادی جامعه جوری بود که هر چی تلاش می کردی اونم همپای تو تلاش می کرد تا تو رو در همون حد نگه داره . هر چی حقوقم بالاتر رفت . همه چی هم به نسبت گرون تر شد . و شرایط همون بود و شایدم بدتر .البته واسه من نکته مثبتی بود . چون منو از دختر ها دور تر و به اعتقاد راسخ و هدفم نزدیک تر می کرد .برای دومین بار مادرم باز هم از من درخواست کرد و گفت " با یکی از دوستای قدیمیم صحبت می کردم ، گفت پسرتون چی کار می کنه گفتم تو تهران تو یک شرکت کار می کنه . اونم گفت اتفاقا دختر من هم تازه درسش رو تموم کرده . اگه خواستید بیاید خواستگاری . کی از شما بهتر "منو بگی انگار دوباره آتیش گرفتم . به مادرم گفتم " بهشون بگو اونا باید بیان ، نه این که من برم "همیشه می خواستم خواستگاری شبیه سریال " خانه سبز " باشه ، مثل لیلی و فرید جینگل برد . و البته می خواستم که اونا بگن " نه ممنون ما نمیایم ". اما در کمال پر رویی قبول کردن .و باز هم استرس های من . روز خواستگاری فرا رسید . از صبح خودمو با کش دادن تو خوردن صبحونه سرگرم کردم . مادرم هم هی به من نگاه می کرد و می گفت " بلند شو برو ریشاتو بزن این چه وضعیه آخه ! دختر مردم داره میاد خواستگاری . " تو دلم می گفتم : " خب میاد که میاد ، به جهنم که میاد . من چی کار کنم "ریشام رو زدم . دوش گرفتم . یک لباس معمولی مرتب پوشیدم و منتظر موندیم . اونا اومدن . دفعه اول بود دختره رو می دیدم . یکم نشستن . چایی خوردیم و مادرم راجع به خاطرات قدیمش با اون خانومه صحبت کرد .بعدش خندون و خوشحال گفتن : " ما که حرفای خودمون رو زدیم از نظر ما بزرگتر ها مشکلی نیست . بگزار ببینیم خودشون چه تصمیمی می گیرن . بهتره برن تو اتاق و با هم صحبت کنن ." اوه نه ! خدایا نجاتم بده ! یا ارحم الراحمین ! به من رحم کن . دلم می خواست با حالت بخش کردن داد بزنم و بگم " من -- با --- این ---- دخ ----تره --- تو --- یک --- اتاق --- ن --- می ---- رم ". اما فایده ای نداشت . چشم همه رو ما بود .نمی دونم اون چه حسی داشت . جفتمون هم بلند شدیم رفتیم تو اتاق . از شانس بد منم ، تو اتاق خواب . در رو بستم . نشستیم رو تخت . اولش یکم من من "men men" کردم . اونم من من می کرد . بعد گفتم خب " من ابراهیم هستم . سی سالمه . کار می کنم . بقیه چیزا رو هم که خانواده هامون صحبت کردن " .اونم همینا رو گفت و یک جمله اضافه تر " مادربزرگم مریضه و قبل از مرگش می خواد ازدواج کنم تا خوشبختیم رو ببینه ".صحبت ما با هم همین چند کلمه بود و گفتم من دیگه حرفی ندارم اونم حرفی نداشت . از اتاق اومدیم بیرون . همه متعجب نگاه می کردن . گفتن " همین !!! حرفاتون همین بود !!!!"با خودم گفتم " آخه مگه وقتی با کسی ارتباطی نداشته باشی حرفی هم برای زدن داری؟؟؟ " می خواستم بگم " بفرمایید با شیطون حرف بزنید اگه از کوتاهی حرف بنده متعجب شدید . ایشون بهتر می دونه چرا حرفی ندارم . " البته منطقیه دیگه وقتی یک عمر دور باشی و حرفی نزنی . حرفی هم واسه گفتن نداری دیگه."بعد گفتن " خب اشکالی نداره ، شماره موبایلاتون رو به هم بدید و با هم بیشتر آشنا بشید . خب طبیعیه دیگه تازه همدیگرو دیدید و حول شدید "شماره هامونو سیو کردیم . و اونا هم خداحافظی کردن و رفتن .بعد رفتنشون با مادرم مشورت کردم و گفتم :" آخه مامان جان خودت مگه نمی بینی که من ندارم . وقتی این حقوق کفاف خودم رو نمی ده . چطور عروسی بگیرم و چطور ازدواج کنم . می دونم که الان می گی خدا بزرگه . اما خب بزرگ بودن خدا ربطی به پول و اقتصاد نداره که . متاسفانه من نمی تونم عروسی بگیرم . بدون عروسی هم ممکن نیست ."مادرم گفت " حرفت کاملا درسته ، به دختره همین ها رو اگه زنگ زد بگو . بگو من عروسی نمی گیرم . اگه خواستی با هم یک سفر کوچولو می ریم . چرا بیخود ریخت و پاش کنیم ؟ "هر سری دختره زنگ می زند و می گفت " سلام . من مادربزرگم مریضه و زودتر باید ازدواج کنیم " و من می گفتم " علیکم السلام . من نمی تونم عروسی بگیم چون درآمدم اونقدرا نیست و یک مسافرت شاید رفتیم "و دوباره اون می گفت " اشکال نداره . حالا از این سر عروسی بگیریم یا از اون سر ؟" و تکرار مکررات به همین شکل . یک روز هم زنگ زد ، گفتم " من منصرف شدم . برو دنبال یکی دیگه باش که از این سر و از اون سر عروسی بگیره و تا مادر بزرگت از دست نرفته خوشبخت بشی ".و اینها هم رفتند و رفتند . منم همون موندم و همون . خواستگاری جوابگوی من نبود . من و اعتقاد راسخم تا آخر عمر به هم پایبند بودیم . حاضر بودم با اعتقادم ازدواج کنم . اون حرف بیشتری واسه گفتن داشت .محل های کار بیشتری رو تجربه کردم . تو کاتر پیلار کار کردم و شب تا صبح شبرنگ بریدم . انقدر کار می کردم که از خستگی حتی در عین کار هم خوابم ببره تا متوجه زندگی نشم .محل کار های من همه مرد محور بودن و زن توش جایگاهی نداشت .تا این که تو یک دفتر تبلیغاتی تو تهران مشغول بکار شدم .و ....پایان قسمت چهارم ادامه این داستان را در قسمت پنجم با همین عنوان بخوانید .چطور بود ؟ آیا شما هم همینطوری هستید ؟