تاریخچه ساز کوبه ای کوزه

تاریخچه ساز کوبه ای کوزه نشان می دهد که اگرچه این ساز با استفاده از ضربه های مستقیم نواخته می شود اما شیوه نواختن این ساز در استان هایی مانند کرمان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان متفاوت است. در هرمزگان کوزه را با نام جله می‌شناسند. با ما در ادامه این مقاله همراه باشید تا به بررسی تاریخچه ساز کوبه ای کوزه بردازیم همچنین میتوانید با دانلود آهنگ شوتی بیس دار عربی از این سبک متفاوت موسیقی لذت ببرید ...همچنین، کوزه های هرمزگان و سیستان بیشتر مورداستقبال قرار گرفتند و شیوه نواختن این دو هم متفاوت به نظر می رسد.روش ساخت، پخت و همچنین خاک کوزه سیستانی متفاوت بوده و هنگام نواختن، آن را کنار سینی گذاشته و می نوازند. علی رغم پتانسیل های ساز کوزه در ایجاد صدا و کاربردش در ساخت قطعات و ریتم های مختلف، این ساز موردتوجه عامه نبوده و آهنگسازان از آن به عنوان “افکتیو” استفاده نموده و غالبا یک ساز مستقل محسوب نمی شود.ساز کوزه و ساز قاتام هندیاودو سازي ممبرافون نيست بلكه بخشي از آن ايديوفون و بخشي ايروفون پركاشن است، اودو درام براي قرن‌ها مورد استفاده قرار مي‌گرفته است، ريتم‌هاي لطيف وسوسه‌انگيز از درامرهاي چيره‌دست نيجريه و پركاشنيست‌هاي مدرن مشابه. اودو به طور ساده در زبان قبيله ايبو از نيجريه به معناي گلدان است و عيناً يك گلدان است. به نظر مي‌رسد گلدان‌ها (كوزه‌ها) و پركاشن با هم به خوبي جور در مي‌آيند. براي امتحان اين امر كافي است روي يك گلدان ضربه‌اي بزنيد و صداي طنين‌انداز آن را بشنويد.در موسيقي كارناتيك هند جنوبي نوعي گلدان (كوزه) وجود دارد كه قاتام ناميده مي‌شود. به نواختن كوزه نوازندگاني همانند تي‌اچ ويناياكرام (T H Vinayakram) و شاكتي (Shakti) گوش كنيد و مسحور مي‌شويد. در حال حاضر اشخاصي همانند مايلز ديويس، استينگ و جان گاربارك همگي از اين ساز در برخي از تورها و ضبط صداهايشان استفاده كرده‌اند. اگر كوزه‌ها براي مدت طولاني به طور موثر و در بسياري از قاره‌ها مورد استفاده قرار بگيرند پس بايد چيزي غير از هوا نيز در آنها وجود داشته باشد. اگرچه هم كوزه‌هاي نيجريه‌اي و هندي از گل‌رس ساخته شده‌اند ولي اودو از يك نظر كاملاً متفاوت از قاتام هندي است و آن تعداد سوراخ‌ها است. قاتام همانند يك كوزه آب معمولي تنها يك سوراخ در بالاي ساز دارد. درام در حدود 14 اينچ ارتفاع دارد، هيچ گردنی ندارد و به غير از قسمت نواختن مسطح بالاي آن كه به سوراخ در بالا ختم مي‌شود، شكلي گرد دارد. اين سوراخ 5 اينچ قطر دارد. نوازندگان سنتي در اغلب موارد در حين نواختن به بيرون از كوزه ضربه با انگشتانشان، مچ‌ها و انگشتان شست مي‌زنند و با ضربه زدن روي سوراخ و جابه‌جايي هوا در كوزه صداي هوف‌هوفي ايجاد مي‌كنند.صدادهی و توانایی‌های بسیار بالابر خلاف تصور، کوزه با وجود سادگی ساختمان دارای صدادهی و توانایی‌های بسیار بالایی در اجرای قطعات و ریتم‌های مختلف است. نمونه هایی دیگری از این ساز در فرهنگ آفریقا به خصوص کشور نیجریه موجود است که با نام اودو شناخته می شود . اودو در لغت به معنای ظرف سفالین است و همانند کوزه ایرانی در گذشته کاربرد غیر موسیقیایی داشته است و به مرور زمان وارد مناسک خاص موسیقیایی شده است.این ساز که در فرهنگ آفریقایی دارای بار معنوی و اعتقادی نیز هست ، شکل ظاهری آن با همتای ایرانی اش کمی متفاوت است و عموما حفره ای در کنار بدنه دارد. امروزه اودو های دارای پوست نیز به تولید رسیده اند و در موسیقی استفاده از آنها بسیار رایج است. نوع دیگری از کوزه با نام گاتام در جنوب هندوستان موجود است .گاتام که سازی باستانی در هند به حساب می آید ، از اودو و جله بزرگتر است و عموما بدون پوست یا حفره ای در بدنه می باشد. این ساز دارای تکنیک های پیچیده و زیباست که سورنوریته ی آنرا متفاوت می نماید.ساز های دیگری از این خانواده با اسامی گوناگون موجود است ولی به طور گسترده این سه نوع کوزه بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند. از نوازندگان مطرح این ساز می توان به استاد فربد یدالهی و استاد بهنام سامانی اشاره کرد