آنچه بدها همه دارند تو یکجا داری

اخیرا و در پی سخنان نسبتا تازه و کم سابقه دبیرکل سازمان ملل متحد که در آن برای نخستین بار به ریشه اصلی نبرد فعلی پرداخت، اسرائیلی ها باز به مظلوم نمایی و فرافکنی روی آورده و استعفا و عذرخواهی گوترش را خواستار شدند و در این میان کوچکترین صدایی از هیچ یک از دولت های مدافع حقوق بشر، دمکراسی و جهانی شدن درنیامد و عاقبت دبیرکل مجبور به نوعی عقب نشین و توضیح مجدد واضحات شد؛ اما همین اتفاق بهانه ای برای نگاشتن این نوشته شد.پیش از این در دو مطلب به نقد رویکرد برخی هموطنان در دفاع از اسرائیل و یا تمایز قائل شدن بین جنایات اسرائیل در فلسطین با تهاجم روسیه به اوکراین و وقایع افغانستان و محکوم نکردن و سکوت در برابر آن پرداخته بودم و تقریبا توضیح مشروحی از آنچه گوترش گفته است را نوشته بودم اما اتفاقاتی که از بیستم و بیست و پنجم مهر تا امروز رخ داده و حمایت بی حد و حصر کشورهای غربی از اسرائیل که به واقع بزرگترین تناقض غرب در طول تاریخ به شمار می آید، مرا بر آن داشت تا کمی بیشتر به ابعاد مختلف این تناقض بپردازم.خب همانگونه که احتمالا می دانید مطالعه کره شمالی و نوع توتالیتاریسم حاکم برآن و چگونگی زیستن مردمی در نظامی طبقاتی و سلطنتی که ادعای کمونیست بودن دارد و برای اکثر جهانیان همچون قلمرویی ناشناخته و سرابی تباه برای ژاپنی های کره تبار یکی از علاقه های من بوده و مطالبی راجع به آن با استفاده از منابعی که معتبرتر و علمی تر از منابع دیگر به نظر می رسیده در همین ویرگول نگاشته ام.اما واقعیت آن است که کره شمالی تنها کشوری نیست که در آن سیاست نخست ارتش و تقدم نیروی نظامی بر دیگر قوا حاکم است و البته تنها کشوری نیست که زن و مردش باید به سربازی رفته و بخش اعظم عمرشان را به عنوان سرباز و نیروی ذخیره بگذارنند و نیازی نیست برای دیدن یک جامعه ای که اکثر مردمش نظامی و مشغول خدمت یا آماده اشتغال به خدمت در نیروهای مسلح باشند، از هزارتوی سانسور جمهوری دمکراتیک خلق کره گذشت بلکه تنها کافی است در همین خاورمیانه به ایالت پنجاه و دوم آمریکا و تکه جداافتاده اتحادیه اروپا نگاه کرد که علی رغم تمام شعارها به عنوان تنها دمکراسی خاورمیانه، تنها دولت خاورمیانه است که در آن زنان نیز باید به خدمت اجباری بروند و پس از سربازی حتی آنهایی که خارج از قلمرو آن زندگی می کنند به عنوان نیروی ذخیره حساب شده و در صورت فراخوانده شدن به خدمت باید خود را به نیروهای مسلح معرفی کنند.همچنین احتمالا نام آپارتاید را که با رژیم سابق آفریقای جنوبی و قانون جیم کرو در ایالات متحده گره خوده را شنیده اید و حتما می دانید که نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی پس از سالها مبارزه نلسون ماندلا و هم رزمانش و همینطور محکومیت های جهانی و حمایت لفظی و عملی کشورهای جهان سوم و غیر متحد به خصوص کشورهای مسلمان خاورمیانه و شمال آفریقا ایی نظیر ایران و لیبی به پایان رسید و این کشور به یکی از معدود دمکراسی ها و اقتصاد های موفق آفریقا تبدیل شد و لیبی ای که از ماندلا و حرکت او دفاع می کرد خود در چرخه استبداد گرفتار شد و عاقبت سرنوشتی به غایت متفاوت یافت؛ اما احتمالا تا به حال نشینده اید و یا کمتر شنیده اید که به اصطلاح نزدیک ترین کشور به استانداردهای اروپا در خاورمیانه، دیرپا ترین نظام آپارتاید بوده و علاوه بر تبعیض علیه فلسطینان ساکن در کرانه باختری و نوار غزه، در مورد اعراب ساکن در قلمرو 1948 که آنها را شهروند خود به حساب می آورد نیز انواع و اقسام تبعیض ها را اعمال می کند و حتی بین یهودیان آفریقایی تبار با دیگر شهروندان نیز تفاوت هایی می گذارد و نهادهای حقوق بشری غیردولتی و بین المللی بارها و بارها در مورد این اعمال به او هشدار داده اند و آن را رژیم آپارتاید نامیده اند اما هیچ یک از دولت های مدعی حقوق بشر نه تنها حاضر به محکومیت صریح او نشده اند بلکه در برابر شهرک سازی غیرقانونی در کرانه باختری( که طبق قطعنامه های سازمان ملل متعلق به فلسطینی ها بوده و اسرائیل در آن نیروی اشغالگر محسوب می شود.) و محاصره همه جانبه غزه هم سکوت کرده اند و نهایتا هرازگاهی به یک تذکر جدی بسنده می کنند و نهایت تحت شدیدترین فشارهای افکار عمومی فروشگاهها را ملزم به مشخص کردن کالاهای تولید شده توسط تولیدکنندگان اسرائیلی در کرانه باختری می کنند تا آنها که می خواهند چنین کالاهایی را تحریم کنند بتوانند این کار را انجام دهند.در ضمن حتما می دانید که اسرائیل تنها کسی نیست که بخشی از جهان اسلام را اشغال کرده و هند و ارمنستان نیز در مورد کشمیر و قره باغ ادعاهایی داشته و دارند؛ اما احتمالا نمی دانید که هند عاقبت مجبور به تسلیم بخشی از کشمیر به پاکستان و همچنین به رسمیت شناختن حق مردم کشمیر برای تعیین سرنوشت به وسیله یک همه پرسی و البته اعطای برخی خودمختاری ها و امتیازات ویژه به مردم این منطقه شد که البته پس از به قدرت رسیدن تنها نخست وزیر تاریخ هند که قدم در سرزمین های اشغالی گذاشت لغو شد و ارمنستان هم پس از دو جنگ در دعوا بر سر منطقه ای که از نظر دموگرافی و تاریخی نیز محل مناقشه بوده و تعلق داشتن آن با توّجه به نوع جمعیت و تاریخ اش به هریک از کشورهای آذربایجان و ارمنستان در دوران شوروی نیز محل بحث و دعوای فراوانی بود و در نهایت پس از فروپاشی شوروی به تصرف آن و مناطق پیرامونش توسط ارمنستان انجامید ولی هیچ کشوری حاکمیت ارمنستان برآن را به رسمیت نشناخت و حتی خود ارمنستان هم دولت خودخوانده آرتساخ را به رسمیت نمی شناخت و از همان روز اوّل هم میانجی ها فعال شدند و در نهایت ارمنستان مجبور به عقب نشینی از آنجا و واگذاری آن به جمهوری آذربایجان شد اما فلسطین تنها قطعه ای از جهان اسلام و چه بسا کل جهان است که نه تنها با اشغال آن مخالفتی نشد بلکه علی رغم همه قطعنامه های سازمان ملل نیروی اشغالگر تا همین لحظه حق بازگشت آوارگان فلسطینی را حتی در لفظ هم نپذیرفته و به جز نوار غزه که در سال 2005 به نوعی مجبور به واگذاری کامل آن به فلسطینی ها و عقب نشینی از آن شد که البته همان را هم تحت محاصره همه جانبه قرار داده و از سه سال بعد هرازگاهی با بمباران هوایی و استفاده از تسلیحات ممنوعه و البته بعضا تهاجم زمینی آن را در عمل رها نکرده و باز به جنایت در آن ادامه می دهد و البته در کرانه باختری هم به اشغالگری روزافزون خویش ادامه داده و هر روز شهرک های غیرقانونی جدیدی را در آن علم کرده و با دیوار حائل شهرها و روستاهای فلسطینی را به کلونی های جدا از هم تبدیل نموده است، کلونی هایی که ساکنان آن برای رفتن به کلونی دیگر باید از گیت ها عبور کرده و از نیروی اشغالگر در عمل اجازه بگیرند و باز کشورهای مدافع حقوق بشر و حافظان نظم جهانی در برابر این اقدامات ساکت اند.ضمنا حتما می دانید که کشورهایی از پذیرش و یا اجرایی کردن بخشی از برخی قطعنامه های سازمان ملل خودداری می کنند اما اسرائیل تنها دولتی در جهان است که نه تنها قطعنامه های سازمان ملل را اجرایی نمی کند بلکه هر روز به نقض آنها می پردازد و عملا هیچ احترامی برای این قطعنامه ها و تصویب کنندگان آنها قائل نیست و در صورت مواجهه با هر انتقادی به فرافکنی و محکوم کردن منتقد ولو دبیرکل سازمان ملل می پردازد.همچنین احتمالا می دانید که در بیشتر کشورها پیروان ادیان و مذاهب اقلیت با موانع و مشکلاتی در انجام اعمال و مناسک دینی خویش مواجه اند اما احتمالا هیچ کشوری را نخواهید یافت که به صورت روزانه و مستمر به مقدس ترین مکان برای بخشی از شهروندان خودش و مردم مناطق تحت اشغال خویش اهانت کند و با آنکه تولیت آن مکان با کشور دیگری است به صورت مداوم به آن حمله کند و حتی عامل به آتش کشیدن آن که باعث شکل گیری سازمان همکاری اسلامی شد را پس از یک محاکمه صوری به بهانه ای واهی آزاد کند و به ساکنان شهرک های غیرقانونی خویش اجازه حضور بدون محدودیت و توهین به حاضران در آن را بدهد و با وجود تصویب قانون کشور یهود و از رسمیت انداختن زبان عربی و نقض حق تعیین سرنوشت اعراب ادعای سکولار و پلورالیست بودن هم داشته باشد.با این تفاسیر و توضیحات آیا نمی توان بر این گفته آقای گوترش و دیگرانی در سطح مقامات سیاسی، تحلیل گران و استادان و پژوهشگران دانشگاهها صحه نهاد و گفت که عملکرد خود اسرائیل باعث وقوع نبرد اخیر شد و تا مادامی که تغییری بنیادین و اساسی در نوع رفتار این رژیم و حامیان آن ایجاد نشود، آش همین آش است و کاسه همین کاسه؟