دیر یا زود دور هم‌ جمع خواهیم شد

شب ولنتاین بودترافیک سنگینمحمدِ خاله مینا با مهراوه قرار داشتمحال بود به قرار برسهزد بغلماشینشو پارک کردموتور گرفت و رفتراکب از بین ماشین‌ها لایی کشیدبه پیرمرد بادکنک فروش رسیدنترمز کردمحمد بزگترین قلب قرمز رو خریدبا سرعت راه افتادنبین راه تصادف کردنبه زمین پرت شدنسر محمد به جدول خوردبادکنک ترکیدسر محمد هممحمد به کما رفت• • • • کتابخانه همیشه ساکت و خلوت بود.بی اغراق "همیشه".اونقدر ساکت که می‌شد صدای شکستن قولنج میز و صندلی‌ها رو شنیدحتی صدای چشمک زدن و نخ دادن مهتابی‌هارومن و فروزان تنها عضو کتابخونه بودیمآنتراک بین مطالعه‌مون طبق معمول لیوان‌های نوشیدنی بدست، پشت میزهامون نشستیمحرف‌ها از عمق دل به تونل تنگ و تاریک حنجره و بدون جان‌کندن ،راحت به لب ها و سپس به گوش طرف مقابل پرتاب می‌شدند.آدم ضعف می‌کرد باهاش صحبت کنهبخندونش و هی دیدش بزنه.فور فور با موهای فرفری چشمای‌ مشکی و گونه‌‌ی گل افتاده و خنده‌های از ته دلش ، گزینه‌ای برای دلبری کردن کم نداشت.اون روز هم نشسته بودیم پشت پنجره، پنجره‌ای که از سنگ کف رودخونه تا درختان پربرگ و متراکم و سبز اونطرف رودخونه و خونه‌های دربند اکسیژن و کوه و آسمون رو تو خودش ریخته بود. چشم انداز کتابخانه_ تابستاندایجستیو رو روی میز گذاشت کنار لیوان چای سبزشمنم تکه‌ای شکلات تلخ و لیوان تا نیمه قهوه‌ام رو کنار دستم جایی نزدیک قانون مدنی در نظم حقوقی کنونیِ دکتر کاتوزیان گذاشتم.شروع کردیماز مادرامون گفتیماینجوری شروع کرد: مامانم خیلی مهربونه و چون چند ساله از پدرم جدا شده من شدم همه‌‌ی زندگیش ، همه‌ی امید و آینده‌ش.خیلی بهم وابسته‌سانگار منو جایگزین بابام کرده! گفتم منم سالهاس پدرم فوت شده اما مامانم منو جایگزین هیشکی نکردهنبودن بابا‌رو پذیرفته. گفت : مامانم بهترین قورمه سبزیا با ناب‌ترین شرابهارو جا میندازههنوز که هنوزه خانواده‌ی پدریم از شراب‌هاش تعریف میکنن گفتم مامان من هم هر صبح که از خواب بیدار میشه اول در خونه رو باز می‌کنه و یه سنگ بینش میذارهمیگه مبادا کسی، آشنایی، همسایه و فامیلی، چیزی بخواد یا کاری داشته باشه اما ببینه در بسته‌س روش نشه زنگ بزنه و بره! گفت پارسال شراب انجیر انداخت و چه خوب شد گفتم صبح‌ها قبل خوردن صبحونش میاد تو حیاط با تک‌تک گل‌هاش حال و احوالپرسی می‌کنه ،نوازششون میکنهبعد آروم آروم آب رو از لوله‌ی آب‌پاش به روی دستاش می‌ریزه بعد رو گلبرگ گُلا،میگه نکنه بی‌هوا بریزم از خواب بپرن بدخواب شن. امسال قراره شراب خرمالو بندازه البته منم یاد گرفتمگاهی خودمم دست بکار میشمپیارسال آبجو انداختمدبه‌هارو در تراس گذاشتمیادم رفت بهشون سر بزنمبعد از چند روز که رفتم اثری از دبه‌ها نبود ، فقط تیکه‌های دبه‌ی پلاستیکی کف تراس ریخته بود و در و دیواری که انگار کسی با سطل ادرار بهشون پاشیده همه‌جا به گند کشیده شده بود.اما امسال حواسم رو جمع کردم ،زودتر سراغشون رفتم در تراس رو باز کردمنبودن! اینورو نگاه کردم نبودناونور رو نگاه کردم بودندر حال جا افتادن گفتم : توی باغ مرغ و خروس داریمو یه لاک پشتو گربه‌ای که تازه ۵ تا بچه بدنیا آوردهو یک دسته گنجشک که عادت دارن فقط لای بلندترین چنارباغ اُپرا بخوننو یک بچه‌ روباه که با مرغ و خروسا دوسته و گاهی محض تفنن به باغ پا میذاره و از حیاط میدوه و درمیرهصبح به صبح غذای هرکدوم رو جدا جدا میریزهبا همه‌شون دوستهاگر یکروز یک کدومو نبینه میره سراغش فور فور با موهایی که هنوز فر بود و چشمای هیجانی و دستی که روی لپ و زیر گونه‌اش اهرم شده بود تا سنگینی سر رو تاب بیاره، اب دهانش رو جمع و جور کرد و قورت داد، دستشو انداخت و صاف نشست. گفت : زهرا میشه یه روز منو ببری خونتون تا مادرتو و خونتون رو ببینم!انگار داری برام قصه تعریف میکنیاین چیزایی که میگی مگه هنوز هست؟!گفتم میبرمت ،بزودی ،یکی از همین روزا قهوه رو خوردم چای رو خورداز لبه‌ی لیوانامون به عمق کتابامون شیرجه زدیموقتی غروب شد وسایل رو جمع کردیم و رفتیم.چندماه بعد مامان سرطان گرفت...فورفور هنوز موهاش فر بودهنوز هم پشت همان پنجره حرف‌هارو بالا می‌آوردیمچشم انداز کتابخانه_زمستاناون روز راجع به نداشتن طاقتِ دیدن غم‌های مادرامون گفتیم.اینکه غصه‌هاشون چجوری تو بُن استخونمون رسوب میکنه... همون روز که دیگر با آمدن غروب رو به زوال بود، شب ولنتاین بودفورفور با شهرام قرار داشتو داخل سرویس بهداشتی با اتوی مو سخت مشغول تغییر دکور بودمن اماکوله به پشت، آماده‌ی رفتننزدیکش شدم دست راستم رو به چهارچوب در گذاشتم و تکیه‌مو به چهارچوب دادم بدنم از حالت عمودی به حالت اریب تغییر زاویه داد گفتم فروزان بنظرت اگر قرار باشه بمیریم، تو ترجیح میدی خودت اول بمیری یا مامانت؟ حتی نگاهم نکرد بی‌لحظه‌ای درنگ گفت : مامانمگفتم : واقعا؟!اتو رو پایین آوردنگاهم کردگفت : زهرا اگر من بمیرم مادرم از داغ نبودنم "دق" میکنه ، "می‌میره"...نه!من هرگز تحمل دیدن غمش رو ندارم.پس اگر مرگی در کار باشه ترجیح میدم من "زنده" بمونم و "زجر" بکشم.موهای فورفور دیگر فر نبوداز هم جدا شدیم....دو روز بعدضریب هوشی محمد از ۴ بالاتر نیومد و در نهایتمحمد مرد... یک ماه بعدخاله مینا هم ...