چرا سکولار نه؟!

– سلام وقت شما بخیر. اولین سوالی که از شما داشتیم این است که آیا یکی از علل انقلاب مردم را رسیدن به حکومت اسلامی می‌دانید؟ اگر بله، چرا چنین چیزی برای مردم مطرح شد؟+ سلام عرض میکنم خدمت شما و مخاطبان محترم انجمن اسلامی دانشجویان. درباره عللی که در آن زمان در ذهن مردم وجود داشت برای بحث انقلاب، طبیعی است که یک سری محرک های اجتماعی اقتصادی اجتماعی فرهنگی در پس این قضیه بود؛ منتهی راهکار و مدل قابل حلی که امام خمینی توانست به مردم عرضه کند و ارائه دهد، مدل حکومت اسلام بود. که این حکومت اسلامی بعدها شکل خاصی به خود گرفت و جمهوری اسلامی نمود پیدا کرد. این نهضت امام خمینی و مردمی که از ایشان حمایت می‌کردند علیه رژیم سفاک شاهنشاهی، به نظر می‌آید کاملا هدفمند و در جهت تحقق حکومت اسلامی صورت گرفته چرا که یکی از مهم‌ترین شعارهای دوران انقلاب -استقلال آزادی حکومت اسلامی- بعد از چند ماه مانده به انقلاب یک تفاوت‌هایی درش ایجاد شد و بخش آخرش شد جمهوری اسلامی. نه تنها مردم خودشان حکومتشان را انتخاب ومطالبه کردند بلکه نوع آن را هم انتخاب کردند و در شعارهایشان تعیین کردند. لذا این یکی از حتمیات و قطعیات ماست که اساسا قیام مردم برای تشکیل حکومت اسلامی بوده‌است.- پررنگ‌بودن نقش روحانیت بین مردم ایران از نهضت‌های شکل‌گرفته زمان قاجار تا کنون حس می‌شود. علت این موضوع چیست و آیا غیر از ایران در دیگر کشورهای اسلامی، روحانیت چنین نقشی دارد؟+ درمورد نقش روحانیت، ما هر نهضتی را که قبل از دوران قاجار یعنی صفویه می‌بینیم، نقش روحانیت درآن پررنگ بوده و یک حاکمیتی هم داشته؛ به طوری که مستقیما شاه‌های صفوی مراجعه می‌کردند به روحانیون اعظم آن زمان -که یکی از مثال‌های آن، شیخ بهایی است- و مسائل دینی را حل می‌کردند. این قضیه درطول تاریخ یک اتفاق ویژه بوده‌است.نهضت‌های بعد از آن هم در زمان قاجار-که یکی از مهم‌ترین‌هایش مشروطه‌خواهی و بحث انقلاب مشروطه است- باز آنجا اثر روحانیت را می‌بینیم و دعوای مشروطه‌خواهی باز بین دو طیف روحانیون است و اصلا دعوا در آن لایه مطرح است. باز اگر جلوتر بیایم می‌بینیم در نهضت ملی‌شدن صنعت نفت درست است که نیروهای سکولار و ملی درواقع یک بخشی از کار را دست گرفتند، اما آنها هم با حمایت روحانین توانستند این کار را بکنند و آنها هم زمانی که نیروهای ملی و نیروهای مذهبی با هم به اختلاف خوردند و نیروهای مذهبی و روحانیت دست حمایتشان را از پشت نیروهای ملی برای ملی‌کردن صنعت نفت برداشتند، این حرکت زمین خورد. در طول تاریخ ایران این فرضیه مطرح است که جنبش‌ها و نهضت‌ها توانسته‌اند فقط و فقط با همراهی روحانیت به پیروزی برسند و در غیر این صورت شکست خورده‌اند. اینکه علتش چیست، جنس مردم ایران است، که مردم مذهبی و متدینی هستند. مردم به کار تشکیلاتی بیش از هزارساله نهاد روحانیت در ایران و دیگر کشورها برای تشکیل حکومت اسلامی، مثبت دادند و در انقلاب اسلامی آن را محقق کردند و به رهبری امام خمینی آرزوی انبیا را برآورده کردند. این جنس مردم همچنان هم ادامه دارد. حتی در این جریانات ۱۴۰۱ که می‌گفتند انقلاب است و در واقع تحولی قرار است رقم بخورد، تا یک جایی شعارها همه ضداسلامی و ضد احکام اسلام بود؛ اما بعد از یک جایی دیدیم شعارها عوض شد؛ گفتند چون امام حسین با ظلم مبارزه کرد ماهم باید با ظلم مبارزه کنیم، باید برای عدالت قیام کنیم چون علی‌بن‌ابی‌طالب قیام کرد و کلا ادبیات دینی شده بود. حتی ادبیات نیروهای ضد دین در کشور ما و همین دانشگاه خودمان تبدیل شده بود ادبیات دین. دلیلش چیست؟ قاطبه مردم ایران، مذهبی هستند و اگر کسی می‌خواهد با آن ها صحبت کند، قاعدتا باید از همین راه وارد شود؛ اما چون در این جریانات حرف از دل برنمی‌آمد و برای گول‌زدن مخاطب بود، طبیعتا بر دل هم نمی‌نشست و مخاطب هم با این داستان همراه نشد. در کشورهای دیگر اسلامی هم روحانیت نقش ویژه‌ای دارد؛ به خصوص در عراق یک دفتر و دستک و تاثیرگذاری ویژه‌ای دارد. در کشورهای دیگر جنبش‌های اسلام‌گرا که از نهاد روحانیت، حتی روحانیت شیعه برخواسته‌اند (گروه‌هایی مثل اخوان المسلمین) و این‌ها اساسا حاصل ورود تفکر روحانیت شیعه تحت عنوان اسلام انقلابی به جوامع اسلامی هست و از زمان سیدجمال‌الدین اسدآبادی این تفکر در منطقه شیوع پیدا کرد. این قضیه را در ترکیه و کشورهای دیگر نیز می‌بینیم.- آیا نیاز به تشکیل حکومت اسلامی قبل از ظهور وجود دارد؟ چرا؟+ درمورد این که چرا ظهور امام زمان نیاز به تمرین دارد و این تمرین در کدام بستر باید صورت بگیرد، باید گفت یازده امام معصوم آمدند و در جامعه ی اسلامی کار را گرفتند ولی توسط حکام ظلم و جور به شهادت رسیدند و این در واقع یک واقعیتی است که امام دوازدهم به خواسته خداوند از چشم‌ها غایب شد. دلیل آن است که جامعه اسلامی ظرفیت و جنبه حضور امام را نداشت و به آن رشد نرسیده بود. این ظرفیت باید در جامعه ی اسلامی ابتدا ایجاد شود، وگرنه همین الان هم امام زمان ظهور کنند این جامعه ایشان را به شهادت می‌رساند. در تمام این سالیانی که از غیبت ایشان گذشته، شرایط به همین منوال بوده و این ناظر به آن عدم رشد است. حال راهکار چیست؟ تمرین آن حکومت عدل و داد و ایجاد آن ظرفیت در دل‌ها، عملکرد و کردار مردم است، تا پس از ظهور امام زمان تجربه‌ای مثل یازده امام گذشته تکرار نشود. طبیعتا ما نمی‌توانیم تمرین حکومت را در زندگی فردی انجام دهیم چون زندگی فردی الزامات حکومت را برایمان به ارمغان نمی‌آورد، و فقط یک حکومت این الزامات را به ارمغان خواهد آورد. لذا یکی از الزامات ظهور امام زمان تشکیل حکومت و تمرین برای حضور ایشان است.وجود حکومت دینی در ایران چه کمکی به پیوند ایران با جهان اسلام به ویژه کشورهای عربی می‌کند و آیا اصلا چنین رابطه‌ای نیاز است؟ با توجه به اینکه برخی کشورها مثل ترکیه سکولارند اما جایگاه خود را بین کشورهای اسلامی حفظ کرده‌اند.+ در مورد جایگاه کشور ما در بین کشورهای اسلامی، این موضوع را می‌توان بیان کرد که انقلاب اسلامی اختلافات مذهبی بین مذاهب مختلف را کنار گذاشت-می‌دانید که اختلافات جدی بین برخی مذاهب وجود دارد؛ مثلا بین مذهب حنبلی و شافعی یا مذاهب مختلف تشیع-؛ اختلافاتی که منجر به عدم وحدت جامعه اسلامی و عدم توانایی مقابله جدی و واقعی با مستکبرین و استعمارگرانی که از خارج از این جامعه و دول غربی، به او هجوم آورده بودند، شده‌بودند.انقلاب اسلامی این مسئله اختلافات را حل کرد. حل این معضل و مسئله، خود برآمده از یک جنبش تاریخی بود؛ جنبشی که به رهبری یا با شروع سیدجمال‌الدین اسدآبادی آغاز شد و ایشان بحث اتحاد اسلام را مطرح کرد که: ما دیگر چیزی تحت عنوان مذهب نداریم(و فرع قضیه است) و اصل، مسلمان‌بودن است و ما باید اتحاد اسلامی داشته باشیم و دولت‌های اسلامی متحد شوند. ایشان شکل خیلی جالبی از اتحاد اسلام را مطرح می‌کنند و این در سایر نظریات هم ادامه‌دار می‌شود و در زمان زعامت شیعه حتی قبل از امام خمینی یعنی زمان آیت الله بروجردی این مسئله حل می‌شود. جالب است بدانید تا قبل از آن موقع در خانه کعبه چهار نماز جماعت برگزار می‌شد (برای چهار فرقه ی اهل تسنن)، ایشان نامه‌ای می‌زند و می گوید مگر ما همه مسلمان نیستیم، باید همه در یک صف نماز بخوانیم، و بعد به مرور مسائل بین مذاهب حل می‌شود. این نمایی از ورود تفکر انقلاب اسلامی به ذهن‌های مسلمین جهان است.انقلاب اسلامی لوای مقابله با امپریالیسم، استکبار و غرب برای نابودی آن را بر می‌دارد. درست است که کشورهایی مثل ترکیه جایگاه خودشان را حفظ کردند اما این جایگاه تصنعی است و واقعی نیست، با یک حمله رسانه‌ای فرو می‌ریزد. این فروریختن به مثابه از بین رفتن کامل است.اما جایگاهی که انقلاب اسلامی بدست آورده، جایگاهی حقیقی و واقعی است که مردم ایران لوای انقلابی را علیه ظلم و استکبار جهانی برداشته‌اند. به تعبیر مقام معظم رهبری حتی ملت‌های غیر مسلمان که ذره‌ای بویی از آزادگی برده باشند هم نگاهشان به انقلاب اسلامی و ملت ماست و البته شایان توجه است که ما قیام کردیم؛ اما مردمان باقی کشورها قیام نکرده‌اند. این را نباید فراموش کرد؛ این موضوع تاثیر شگرفی در جهان اسلامی دارد.