غیبت خورشید

زان که بی گلزار، بلبل خامش استغیبت خورشید بیداری کُش استمولویچند سال برای کبری بودن یک غیبت کفایت می کند؟ الان که من این متن را می نویسم مرداد ماه سال 1400 و به حساب قمری محرم 1443 هست. مگر برای کبری بودن یک غیبت عدد سال هایش چند رقم لازم دارد؟ چند هزار سال کفایت می کند که بعد از ظهور بیایند بگویند که این غیبت کبری بوده؟ مخصوصاً اگر کبرایی باشد که صغرای آن 69 سال بوده باشد. باور کنید 69 سال هم کبری بوده چه برسد به “هزار و صد و چهارده سال” ! 69 سال یعنی حول و حوش سه برابر سن خودم! اصلا خیلی آدم ها در طی 69 سال به دنیا می آیند و به 69 نرسیده از دنیا می روند. نه! غیبتی به طول 69 سال، غیبتی کبراست.اما آیا تا به حال در طول تاریخ و اعصار مختلف چنین غیبت و دوری ای از ولی خدا را مردم داشتند؟گفته می شود آخرین پیامبر پیش از پیامبر اسلام(ص) حضرت عیسی(ع) بودند. ایشان که مژدهء بعثت شخصی به نام احمد را بعد از خود داده بودند از یک زمانی به بعد از زمین به آسمان عروج فرمودند. مردم زمین در آن زمان شاید حال و روزی نسبتاً مشابه حال و روز امروز ما داشتند. اما این مدت چند سال طول کشید؟ اگر بنا را بر این بگذاریم که واقعاً مبدا تاریخ میلادی دقیقاً همان ولادت مسیح(ع) باشد و ولادت حضرت پیامبر(ص) سال 570 میلادی باشد از آنجایی که پیغمبر(ص) در 40 سالگی مبعوث شدند و اگر سن حضرت عیسی(ع) در آن زمان که پیش از آن که یهودیان ایشان را شهید کنند به آسمان عروج کردند را 33 سالگیشان بدانیم، این فاصلهء دوری از ولی خدا 577 سال خواهد بود که اگر این عدد را به حساب سال های قمری درآوریم این فاصله چیزی حدود 595 سال می شود. مقایسه کنید این عدد را با عدد 1114 سال غیبتی که ما مسلمانان از امام زمان(عج) خویش به دوریم!اما علت این غیبت چیست؟ یا اصلاً علت غیبت به کنار، علت طولانی بودن این غیبت چیست؟ ما چه کار باید می کردیم؟ هرچه تغییری که بنا هست رخ دهد در بین ماست نه در معابد بوداییان آسیای شرقی، نه در گاوپرستان هندوستان ، نه در یهودیان فلان جا و نه در...گفتم یهودیان...آن ها تجربه ای مشابه دارند اما نه تجربه ای به طول 1114 سال! (هیچ کجای تاریخ مشابه چنین رقمی سراغ ندارم...)وقتی که حضرت موسی(ع) به جای سی روز، چهل روز در کوه طور ماند فردی به نام سامری گوساله ای از طلا ساخت و بنی اسرائیل را به پرستش آن دعوت کرد! اکثریت قاطع جاهلان آن قوم از راه توحید منحرف شدند و گوساله پرست شدند! اما... این غیبت 10 روز بود و ما هم گوساله پرست نشدیم.(1)وعده ی خدا یقیناً سرجای خودش هست که “ذلک بان الله لم یک مغیرا نعمتاً انعمها علی قوم حتی یغیروا ما بانفسهم” اما این تغییر چیست و چه باید می کردیم که نکردیم؟سوال جالبی است که پاسخش را یا می دانیم یا اگر نمی دانیم هم می توانیم به پاسخش برسیم که چه گذشت بر ائمه پیش از حضرت ولی عصر(عج).پاسخش در آن است که بر امیرالمومنین(ع) چه گذشت همان شخصی که پیامبر(ص) سفارششان را کردند. بر نزدیک ترین و عزیزترین های پیامبر(ص) چه گذشت. بر حسنش(ع) چه گذشت. بر حسینش(ع) چه گذشت کبر زین العابدینش(ع) چه گذشت. بر باقرش(ع) چه گذشت. بر صادقش(ع) چه گذشت. بر کاظمش(ع) چه گذشت که شرح ما وقع هر کدامشان مرثیه هاییست که دل زمین و زمان را به آتش می کشد.به فرزندش حضرت علی بن موسی الرضا(ع) در سرزمین خودمان چه گذشت...رسم مهمان نوازی را خودمان هم به جا نیاوردیم. از مردم شام و عراق انتظار چه داریم؟با حضرت جواد الائمه(ع) و حضرت هادی(ع) و پدر بزرگوار امام زمان(عج) حضرت امام حسن عسکری(ع) در زمان خودشان چه برخوردی شد؟دغدغه هایمان چیست؟ اصلاً امام زمان(عج) بیاید که به کدام دغدغه ی ما پاسخ دهد؟ هنوز دغدغه ی اصلی ما امام زمان(عج) نشده. انگار در دلمان می گوئیم فلان موضوع ختم به خیر شود، فلان موضوع چنان بشود، حالا امام زمان(عج) هم اگر یک موقعی بیاید خوب است!با این طرز فکر خود را منتظر می دانیم و طلبکاریم که آقاجان چرا ظهور نمی کنی؟!حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: “هرکدام در فکر حوائج شخصی خود هستیم، و به فکر آن حضرت (امام زمان علیه‌السلام) که نفعش به همه برمی‌گردد و از اهمّ ضروریات است نیستیم.”از خدا می خواهیم عاقبت همهء ما را ختم به خیر کند.پی نوشت:1. شایان ذکر است بر اساس برخی روایات، بنی اسرائیل پیش از حضرت موسی(ع) انتظاری چندین ساله برای منجی را داشته اند که انتظار برای شخص منجی بوده و نه خود شخص حضرت موسی(ع). از آنجایی که در این متن صحبت از امام زمان(عج) به عنوان فردی با ویژگی هایی کاملاً شناخته شده و زنده و حاضر است و نه یک منجی مشابه سوشیانت عقائد زرتشتیان و اینکه روایتی که در متن آورده شد سند قرآنی دارد و کاملاً از جهت استناد قوی است، ترجیح را بر آن گذاشتیم که از همان روایت قرآنی استفاده کنیم.2.در محضر بهجت، ج2، ص27.