#روایتگر باش

از گور برگشته#روایتگرباشامروز میخوام #روایتگرباش چند برگی از دفتر زندگیم باشم ?روایتگر روزهای تلخی که انگار همین دیروز بود و هر روز لحظه شماری میکنم تا این دیروز لعنتی تموم شه ??به هر حال داستان از اینجا شروع میشه:توی این یکسال که کرونا مهمون ناخوانده کل جهان شده همه ما خواه، ناخواه مجبور به تجربه کردن چیز ها وکارهایی شدیم که کمتر از یک سال قبل فکرش رو هم نمیکردیم. پارسال اسفند ماه بود که ما در حالی که اخبار کرونا در چین رو دنبال میکردیم با خبر شدیم کرونا به قم رسیده است. خانواده ما هم بصورت خودجوش به استقبال قرنطینه رفت. قبل از هر چیزدر مورد خودم بگم من متاسفانه از بیماری های صعب العلاج یا بی علاج یا ناشناخته هراس زیادی دارم.مثل ایدز،سرطان،هپاتیت،.....وکرونا? طوریکه خودم فکر میکنم این هراس زیاد خودش یه نوع بیماری باشه واین ترس اصلا دست خودم نیست . از شانس بد من همون روزهای اول شیوع کرونا یکی از اشنایانمون بعلت کرونا در قم فوت کرد.? ما خیلی وحشت کردیم و کلا بیرون نمیرفتیم مگر برای خورد وخوراک که اونم از نزدیکترین وخلوت ترین مکان خرید میکردیم.خودم هم اصلا بیرون نمیرفتم وبه بقیه تذکر میدادم که جوانب احتیاط رو رعایت کنند. کارها رو طوری سازماندهی کردیم که یا اینترنتی انجام بشوند یا معوق شدند. با دوستانم که تماس میگرفتم همه بنوعی منو دلداری میدادند وبه ارامش دعوت میکردند. بیچاره ها تا یه حدی موفق شده بودند که ترس من کمتر بشود، که خبرابتلا ودر نهایت کمای یکی دیگر از اقوام در اصفهان قبل از عید نوروز به ما رسید. ?دیگه من حرف کسی رو قبول نداشتم، به همه با سوظن نگاه میکردم، از همه کناره میگرفتم،وبه همه تذکر میدادم. بغیر از بخور وبخواب وفکر کردن به کرونا کاری نمیکردم. تمام خانواده از دستم عاصی شده بودند.یه روز که مادرم داروهاش تموم شده بود، خواهرم برای داروخانه رفتن پیشقدم شد،مادرم که از دست من عصبانی شده بود دستور داد با خواهرم همراه بشم، وقتی به داروخانه رسیدم، داروخانه خلوت ولی بیرون شلوغ بود، منم داخل داروخانه شدم.چشمتون روز بد نبینه به محض ورود من از زمین وزمان ادم میریخت توی داروخانه منم با این ترس از بیماری که داشتم خودمو بسختی از لای جمعیت بیرون کشیدم، وتا بخانه برسیم با خواهرم دعوا کردم، حتی از ترس گریه ام هم بند امده بود. وقتی به خونه رسیدیم خواهرم که فشارش به بیست رسیده بود ورسما از کله اش دود بلند میشد، داستان رو برای بقیه تعریف کرد. منم از پسش بر اومدم وگفتم اگه کرونا گرفتم تقصیر توئه وقبل از مرگمم انتقام میگیرم?خواهرمم گفت باشه دوره نهفتگی کرونا 14روزه اگه تا اون موقع نگرفتی خودم خفه ات میکنم? دیگه از اون روز من خواب وخوراک نداشتم،شبها کابوس میدیدم، توی شبکه های اجتماعی دنبال نشانه های کرونا میگشتم. از همه درباره کروناوتجربه های اونا از بیماری میگشتم.سر همین پرس وجو کردن ها چند تا دوست خوب پیدا کردم?ولی بدبختی اینجا بود نشانه های کسایی که کرونا داشتند به همدیگه نمیخوردند. بدن من هم بازی در اورده بود، کافی بود یکی بگه نشانه کرونای من سردرد بود، من سرم درد میکرد. یکی میگفت من تنگی نفس داشتم، من سرفه ام میگرفت. حتی تمام شب بدن درد داشتم،صبح حالم خوب بود. از همه فاصله میگرفتم، بد رفتاری با خانواده که جای خود داشت. تا اینکه مهلت14روزه من تموم شد ومن سرفرازاز این امتحان بیرون امدم. انقدر بقیه خانواده رودر این مدت حرص دادم که اونها هم خوشحال بودند.ولی بدبختی اینجا بود که دیگه نمیتونستم جلوی اونا حرفی از کرونا بزنم قطعا بدست همه شان خفه میشدم. ?پس یواشکی به دوستای خودم در شبکه های مجازی پناه بردم. اونا واقعا مهربون بودند، با صبوری به سوال هام جواب میدادند، از کسانی که براحتی کرونا رو پشت سر گذاشته بودند، برام مثال میزدند. بمن امید میدادند،و واقعا حالمو خوب کردند.یادمه بمن میگفتن بدن سالم برای مقابله با بیماری خیلی مهمه، باید ورزش کنی. هوای سالم خیلی خوبه. منم تصمیم گرفتم بریم کوهنوردی اخه ما نزدیکیای خونمون کوه داریم، خیلی خلوته. این بماند که تا یک نفر دیگه روتوی کوه میدیدیم ماراهمون رو کج میکردیم نامحسوس فرار میکردیم?حال این روزای من اینه که بهترین دوست این روزام تلفن همراهم شده، ?یه اپ ورزشی از گوگل پلی دانلود کردم، کل خانواده باهم انجامش میدیم?،واقعا جواب داده،توصیه میکنم شمام امتحان کنین.یه پیج خوب توی اینیستاگرام پیدا کردم خلوت ترین مسیر های پیاده روی وکوهنوردی رو تو شهرمون معرفی میکنه خیلی بدرد پیاده روی صبحم میخوره.کارهای کسبوکارم رو با کمک تلگرام وواتس اپ وانتقال پول رو هم با سامانه بام انجام میدم وضعیت کارگاهمو از طریق دوربین ای پی روی گوشیم کنترل میکنم فیلمو سریالمو دانلود میکنم رو گوشی خیلی راحت تو تلویزیون میبینم کلاس زبانمو از طریق ایمو میبینم لوزم مورد نیازمو از دیجی کالا میخرم سهاممو با ایزیتریدر چک میکنم نوبت پزشکو اینترنتی میگیرم و.......ـ. الان که نزدیک یک سال از کرونا گذشته خدارو شکر، من هنوز کرونا نگرفتم وسالمم. اینم بگم که بنظر من بهترین ویژگی تلفن همراه هوشمند همون ارتباط اسان وارزان اش هست. اینجور که کرونا داره همه رو دور از هم نگه میداره، تنها وسیله ای که ما روهنوز بهم نزدیک میکنه همون تلفن همراه با شبکه های ارتباطیش هستش. من که سلامت روح وروانم رو مدیونش هستم. ?#روایتگرباش