دوستی یعنی...؟

مدتی است که نازک نارنجی شده ام. زود دلم میگیرد و زود پُفَش میخوابد. زود هم الکی الکی برای خودش جشن میگیرد. اما خیلی موارد هم هست که زود انجام نمیگیرند و روال عادی خود را حفظ کرده اند. مثل برقراری دوستی ها و حفظ آنها! هنوز هم خیلی کُند و آرام، قدم هایی در سکوت برمیدارم. به‌قول تعدادی:«قدم های استراتژیک» باز هم ممنون از پیام رسان ها که همه چیز را آسان تر کرده اند. دیگر کلمه "دوست داشتن" از صلابت دیروز خود افتاده است. شده است نقل و نبات زبان هایی که بدون دانستن معنایش یا مسئولیت هایی که به همراهش دارد، آن را به هرکسی، روزی چندبار، حتی به آدم های متفاوتی قرض می دهند. اما واقعا معنای دوست داشتن چیست؟ دوست داشتن یعنی حاضری ساعت ها سکوت را کنار کسی که دوستش داری تحمل کنی به جای اینکه با جمعی دیگر از افراد به بیرون بروی.یعنی دوست نداری غم و پژمردگی طرف مقابل را ببینی.یعنی نمی‌توانی تو چشم هایش نگاه کنی به او دروغ بگویی.یعنی بعضی مواقع از نگاه هایش میترسی. (یه حسی مثل جارو کردن یا سنگ فرش کردن کف دلت.)یعنی بعضی مواقع نگرانشی. (با اینکه دلیل خاصی نداره!)یعنی وقتی حالش بده، حالش را به حالت بی سیم (وایرلس) یا با سیم به تو منتقل میکند.یعنی دوست داری مدت ها روی یک نیمکت بنشینید و زمان تکانی نخورد.یعنی خلع سلاح شدن در و یک شکست حتمی! (چون بدون آنکه توجه کنی حجم زیادی از اطلاعات را منتقل خواهی کرد.)یعنی شکستن قانون هایی که تا به حال به عادت های زندگی ات بدل شده بودند.یعنی اینکه از دستش زود ناراحت میشوی و همان‌قدر زود هم او را خواهی بخشید.یعنی وقتی حرف های کسی برای تو برو دارند، روی تو تاثیر میگذارند و موجب تغییر ناگهانی ات میشوند.یعنی وقتی حاضری خودت را برای دیگری تغییر بدهی. ( و تبدیل به شخص بهتری بشوی)یعنی زمانی که حس کنی فرد موجب رشدت را پیدا کرده ای.یعنی حاضری حتی مرامی که نشان میدهی، یک طرفه باشه و دنبال پاسخی برایش نیستی.یعنی کمکِ بی چشم داشت. ❗یک اخطار: هر یک از روابط از شما فرد دیگری خواهند ساخت. اما رابطه دوستانه، کاملا عملکرد متفاوتی دارد. دوستی مثل کاشتن درخت در زمین های حاصلخیز ذهن و قلبتان است پس ریشه دوانی اش خیلی عمیق تر از روابط عادی است. و همین عمق میتواند گاهی موجب مخمصه بافی برای شما باشد. البته مقیاسِ تاثیرپذیری از فردی به فرد دیگر، قطعا متفاوت خواهد بود. گرچه ، مهم در اینجا ذات تغییر است. مراحل دوستی از نظر من: (از شکل گیری تا انهدام)دوستی ها در دنیای امروز با هدف های کوناگونی تشکیل میشوند. داشتن هدفی از دوستی و مشخص کردن مسیری برای فرد مقابل بر اعتماد بین دو طرف نسبت به یکدیگر می افزاید. وقتی در فعالیت مشترکی فعالیت داشته باشید، به مرور زمان گرمی اطمینان در ارتباط شما جاری میگردد. پس در اولین قدم شما باید به دنبال پایه ریزی زیربنای دوستی های خود باشید. خود را در فعالیت ها و گروه های متفاوت در معرض تماس با دیگران قرار دهید تا امکان دوستی های متفاوت شکل بگیرد. ادامه مسیر هم به اعتماد به نفس شما بستگی دارد. وقتی ضمیر شما از هر نیت آلوده ای پاک باشد، به مرور زمان و در اثر برخورد های متوالی با شما، فرد مقابل به وجود شما در فضای اطرافش بیشتر توجه خواهد کرد. (عجیب است اما افکار درونی ما به صورت وایرلس در رفتار ما بروز پیدا میکند بدون اینکه هدفی در آشکارسازی ان داشته باشیم.) پس از گذشت مدت زمان کمی طولانی تر(وابسته به نوع کنش های ما، مکان و زمان)، ارتباط شما وارد دنیای دیگری خواهد شد. دراین مرحله (دومین قدم) رفتار های فرد و تطابق رفتار‌ها با عقایدش برای شما مهمتر میشود. برای همین برای شما مهمتر میشود تا فرد را بهتر بشناسید. (در همین پله است که افراد احساس میکنند، ارتباطی شکل گرفته است.)خب، اگر پارو زن خوبی بوده باشید تا این قسمت برای شما فرسودگی پدید نخواهد آمد. در ادامه مسیر شما با فرد مقابل صمیمی تر خواهید شد. (یعنی همراهی با فرد در فعالیت های مختلف جذابیت خودش را دارد.) هم نشینی با او برای شما دلپذیر و به هیچ عنوان خسته کننده نیست. غیر ممکن است پس از تجربه صمیمیت در جای جای مسیر خود به دست انداز ها و مخاطراتی برخورد نکنید. خانه ای که از پله نخست در تلاش برای بنا کردن آن بودید، حال به جایی رسیده است که ممکن است خودتان موجب براندازی اش شوید. اگر در مراحل قبلی تغییر در جهت مثبت برای شما، آلارم محسوب میشد. الان در نقطه ای قرار گرفته اید، که اگر ادامه یافتن رابطه تان برای شما مهم باشد، برنامه ریزی برای تغییر و به عمل رساندن آن ها برای شما مهم و حیاتی میشود. گاهی تغییر، غیرممکن جلوه میکند یا فرد مقابل از شما خواسته هایی دارد که از نظر منطقی برای شما، خط قرمز به شمار می آید. عدم رضایت درونی که به مرور زمان به صورت بیرونی نیز برای شما تصویرنمایی خواهد کرد، موجب وارد شدن ارتباط شما به جاده خاکی میشود. مدت زمان توقف و مسیریابی به طور کلی در دستانِ شما قرار دارد. اگر برای مرمت سازی ارتباطی که بین شما برقرار است نکوشید، علف های هرز و آفت هایی که به جان درخت ها و نهال هایتان افتاده اند، آن ها را از پای در خواهند آورد. اگر در ترمیم موفق شدید، رابطه تان جاده آمده را برعکس خواهد پیمود. در غیر این صورت ارتباط شما کم رنگ تر خواهد شد تا زمانی که با قطع شدن آن، سرانجام یابد. در خلاصه: ۱- دوستان نمی آیند که تا آخر با ما بمانند، بلکه همراهانی خواهند بود که به سبب فعالیت مشترکی که در حال انجامشان هستیم، با آنها در حال قدم زنی در یک مسیر هستیم. بعد از مدتی شاید مسیر ما به پایان برسد یا فرد مقابل تصمیم به تغییر مسیر داشته باشد. و این به معنای متلاشی شدن ارتباط شما نیست. اگر توانسته اید موجب رشد فرد مقابل در ابعاد متفاوت باشید و او نیز چنین امکانی را برای شما پدیده آورده است، پس دوستی تان شاید در زمان هایی کم رنگ شود اما هیچ وقت متلاشی نخواهد شد، چون "رشد و توسعه فردی" هدف اصلی تشکیل روابط دوستانه است.۲- نسبت به دوستی های خود حسادت نداشته باشید. گاه دیده ام که فرد نسبت به دوستیِ دوستش با فرد دیگری حسادت میورزد که تاثیر منفی ای بر دوستی های خود او با دیگران نیز دارد. ۳- "قصد شما در ایجاد دوستی" مهم ترین زیربنا است. در صورت عدم بنا کردن آن به درستی هیچ ضمانتی برای یک دوستی سالم و رشدپذیر نخواهد بود. (احتمال بالا خسارات جانبی حتمی هم برای شما و هم برای فرد مقابل)