«بوی توت فرنگی»

به سمت خانه میروم در راه از گل های بنفشه می‌چینم بویشان را خیلی دوست دارم مخصوصا وقتی که عطرش در خانه ام میپیچد به من انرژی میدهد .به خانه رسیدم گل های بنفشه را در گلدان بالای میز میگذارم و کمی از آنها را به عنوان دمنوش گیاهی استفاده میکنم که کلی خاصیت دارد.همانطور که داشتم کارهایم را به آرامی انجام میدادم و آواز می‌خواندم صدایی به گوشم خورد یک نفر داشت در را از جای خودش میکند به سرعت به طبقه پایین رفتم به سمت در در راکه باز کردم خشکم زد! خودش بود اریک!!دسته گلی از شکوفه های سفید جلویم گرفت و گفت: این برای شماست از دستش گرفتم و تشکر کردم که اریک گفت خیلی وقت است که دارم به صدایت گوش میدهم واقعا لذت بردم منکه از خجالت آب شده بودم با تعجب گفتم : ببخشید معطل شده اید اریک گفت : نه نه اصلا چنین حرفی را نزن احساس میکردم دارم به موسیقی خواننده معروفی گوش میدهم .خنده کنان گفتم حالا تشریف بیاورید بنشینید تا برایتان دمنشون بیاورم احتمالا خسته شده اید آنقدر به صدای خش دارم گوش کرده اید .به سمت آشپز خانه رفتم صدایش می آمد که می‌گفت حاضرم برای این صدا هروز ساعت ها جلوی همین در بنشینم ، آنقدر ذوق زده شده بودم که خودم را در آشپزخانه کنترل کردم انگار در دلم هرچه قند بود آب شد ، سینی به دست رفتم به سمتش همینطور من را نگاه میکرد و لبخند میزد گفت : چقدر موهای خوش رنگی دارید سعی کردم ذوقم را پنهان کنم که متوجه اش نشود اما فهمید و گفت : سعی نکن پنهانش کنی چون اصلا در این کار حرفه ای نیستی هردو زدیم زیر خنده....اریک با خوشحالی پرسید : میتوانی موسیقی بگذاری تا کمی برقصیم ؟! درحالی که هم خوشحال و هم مضطرب بودم گفتم بله چرا که نه موسیقی ازSo this is love گذاشتم اریک آمد و دستش را به سویم دراز کرد و من هم دستش را گرفتم شروع کردیم به آرام رقصیدن نمی‌توانستم به چشم هایش نگاه کنم گاهی زیر زیرکی نگاهش میکردم، اما اریک به من خیره شده بود و لبخند میزد وقتی دید که از خجالت لپ هایم سرخ شده اند یکهو موسیقی شادی گذاشت و شروع کرد به ادا در آوردن که من غش غش میخندیدم می‌توانستم نگاه های قشنگش را وقتی میخندم ببینم. از گل های بنفشه روی میز برداشت و آمد به سمتم گلی در موهایم گذاشت و گفت حالا زیبا تر شدی خانم جوان لبخندی تحویلش دادمبعد از کلی صحبت اریک آماده رفتن شد هرچه اصرار کردم نماند و گفت کار دارد و باید برود قرار گذاشتیم صبح رو به روی مزرعه ذرت اریک صبحانه ای بخوریم . همیدیگر را در آغوش گرفتیم و خداحافظی کردیم اریک همانطور که دستم را گرفته بود و به چشمانم زل زده بود گفت:صبح منتظرتان هستم، لبخندی زدم و سرم را تکان دادم .بعد از مدت ها در آیینه چهره ای را می‌دیدم که چشمانش ازشدت خوشحالی برق میزدند لب هایش از ته دل میخندیدند سرخی گونه هایش از خوشحالی گل انداخته بودند و قلبش از درون شکوفه های سفید زده بود خوشحالی از تمام چهره ام برق میزد انگار این منِ در آیینه فرق کرده بود دستم را که در دستش بود روی صورتم نوازشش کردم . این حس بوی توت فرنگی میداد به من ، باید زودتر بخواب بروم که صبح بتوانم زود بیدار شوم حالا بااین همه خوشحالی مگر خوابم میبرد از پنجره ام ماه را میبینم که پر از نور است شاید من هم همانند ماه دورم پر از نور است، اما این نور چیست؟!صبح با صدای بیدار شو لنگ ظهر است چشمانم را باز کردم و حیرت زده و ناراحت به مادرم خیره شدم که گفت : جن که ندیده ای آنقدر تعجب کرده ای و ترسیدی، از اتاق بیرون رفت .همانطور با ناراحتی داشتم به خوابی که دیده ام فکر میکردم چطور میتواند فقط یک خواب باشد باید واقعیت داشته باشد چشمانم پر از اشک شده بودند نمی‌خواستم باور کنم که این همه مدت فقط خواب میدیدم دلم میخواست بخوابم و دیگر بیدار نشوم کاش می‌توانستم در خواب هایم زندگی کنم آخه چطور آن طبیعت و مزرعه توت فرنگی یا چهره اریک یا خانه ای که در آن زندگی میکردم را از یادم ببرم. من واقعا در زندگی ام به یک اریک و آن احساسات قشنگ احتیاج دارم ._رها رادمهر