مالیات افساری برای شورشیان اشرافی

اگر نگاهی گذرا به بحران های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و ... در کشورمان بیاندازیم خواهیم دید که همواره طبقه‌ای نو کیسه به نام اشرافیت سردمدار آن بوده اند و علاوه برا ماهیگیری ا ز آب گل آلود بحران ها، از سفره مستضعفین و طبقه متوسط نیز ربوده اند، این قشر که حتی نمیتوان نام آن را طبقه نامید زیرا نهایتا 1/5 تا 5 درصد جامعه را تشکیل میدهند همواره پای خود را در سفره مابقی طبقات جامعه گذاشته و از فقر مردم در حال ارتزاق هستند. ناگفته نماند که اشراف از دسته ثروتمندان منصف و با اخلاق جدا هستند. اشراف که از ساز‌و‌کار های غیر قانونی و اموال حرام به این وضع رسیده اند حتی در سفره این ثروتمندان که به واسطه ساز و کار های قانونی و شرعی به مکنت رسیده‌اند اخلال ایجاد کرده و از دلالی و دزدی هایشان باعث نابودی صنایع و تولیدی های بزرگ شده‌اند.یکی از آفت های این اشراف که خود از بزرگترین معضلات جامعه ایران هستند و سرمنشا بحران های بسیاری می‌شوند بحث انرژی است و در این حوزه نیز به جان مردم عادی افتاده و در زمانی که کشور در کمبود آب به سر میبرد مصرف آبی شربی که برای استخر خانه‌هایشان استفاده میشود برابر مصرف یک محله در پایین شهر تهران است! زمانی که کشور در بازه‌ای به مشکل برق میخورد ویلا‌ی این اشراف بی خاصیت که با یارانه های انرژی که حق مستضعفان است روشن می‌شود و زیر همان نور هایی که مصرف ده ها خانوار عادی است این اشراف در حال کسب شهرت از طریق ایجاد بار روانی روی ذهن عامه مردم با دروغ پراکنی وصحنه سازی های خودشان بوده و از طریق همان فضای مجازی و با استفاده از سرمایه های بیت المال پول روی پول گذاشته و حتی به مردم نیز توهین میکنند و به هیچ دادگاهی نیز جوابگو نیستند!این طیف پر خرج و بی خاصیت که به واسطه پول های مردم از طریق دلالی و سودجویی از وضعیت بحرانی و بی‌قانونی کشور سوءاستفاده کرده و به سفره مردم دستبرد میزنند، از طریق صدا و سیمای ملی که عمده آثار این سلبریتی های اشراف نه تنها بی‌خاصیت است بلکه به ضرر امنیت فرهنگی کشور است یا به واسطه باشگاه هایی که از بیت‌المال ارتزاق کرده و به جز حاشیه های اخلاقی هیچ آورده‌ای در حوزه ورزشی کشور ندارند همواره سردمدار بحران های کشور هستند و دائما در تنور آشوب بنزین میریزند تا جیب خودشان را پر‌پول و جوان های کشور را به تباهی برسانند.اما این طیف که رفتاری مشابه انگل دارند و از قدرت کشور ارتزاق کرده و به ثروت و شهرت خود می‌افزایند را بایستی با سنگین ترین ابزارهای حاکمیتی کنترل کرد، ابزار فضای مجازیشان را باید با کوچکترین دروغ و تشویش اذهان عمومی به بایکوت کشاند و برای هر حرف نا به جایشان در دادگاه و اذهان عمومی پاسخگویشان کرد!افسار این اشراف بی دغدغه که آروغ بدمستیشان از جیپ پر از پول‌های حرامشان است و با همین پول هایشان روز به روز در حال گسترش نفوذشان هستند را بایستی بدون ترس از فشار های روانی که بر جامعه ایراد میکنند کشید، در بازه‌ای که این جماعت روز به روز در حال بنزین ریختن روی اغتشاشات بودند و دروغ هایشان در همین بازه برای مردم عادی رسوا شد و اکنون که این آتش خوابیده بایستی در همین مدت اصلاحات اساسی در تغییر رفتار با این اشراف را پیش رو گذاشت و تنها راه برای این کسانی که به واسطه ثروت های بی حساب و کتابشان صاحب تریبون شده‌اند، مالیات است!این اشراف که با استفاده از سلبریتی ها در حال جهت دهی به افکار عمومی هستند تا در سایه التهابات بازار دلالی خودشان را گسترش بدهند تنها با ابزار مالیات است که میتوان این قشر را کنترل و از بین برد. این اشراف که دائما در حال دستکاری اقتصاد کشور و سوداگری با سوءاستفاده از عدم وجود قانون درست و اقتدار حاکمیت است دائما بازار کشور را به سمت اقتصاد های زیر زمینی میبرند، با ایجاد تقاضای کاذب در بازار هایی چون خودرو و مسکن فرصت دست پیدا کردن مردم عادی به این کالا‌ها را میگیرند، با دلالی و خرید و فروش های گسترده در بازار های دلار و سکه، ارزش پول ملی را کاهش داده و نقدینگی را در کشور افزایش می‌دهند و همانطور که در شرایط فعلی شاهد هستیم، شبه پول در حال جایگزینی با پول ملی با ضریب 2 است و اگر جیب این اشراف را با مالیات خالی نکنید و با معرفی این ها در اذهان عمومی و دادگاه ها پاسخگویشان نکنید، روز به روز به ثروت خود می‌افزایند و با کنترلی که بر بازار های شبه پول و سکه و رمز ارز های که به دلیل غیر قابل رهگیری بودن در حال گسترش است، دارند میتوانند اقتصاد کشور به کنترل خودشان در بیاورند.مالیات کارآمد ترین سیاست اقتصادی در دنیا است و برای کنترل بخش های غیر شفاف یا زیر زمینی اقتصاد موثر است زیرا سیاست های پولی چون نرخ بهره که مسئولین اقتصادی کشور دائما برای اقتصاد کشور تجویز میکنند برای این بخش ها به علت عدم شفافیت کارگر نیست و فقط برای عامه مردم و ثروتمندانمفید کشور دردسر ساز است. مالیات برای دولت ها دو کارکرد درآمدزایی و تنظیم رفتار و توزیع عادلانه ثروت دارد که به واسطه اقتصاد نفتی و عمده درآمد هایی که به واسطه فروش نفت خام به دست می‌آید توجهی به مالیات در ذهن دولت ها نشده است که ثمره این نگاه را در زمانه حاضر میبینیم.در پایان نیز باید گت که یکی از مهمترین راهکار های خروج از معضلات فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و ... کشور مالیات هم بر دارایی(property) و هم سرمایه (capital) است که حرکت ما از سمت مالیات بر سرمایه که مالیات بر جریان درآمدی است باید به سمت مالیات بر دارایی که همان اموال ساکن و بدون درآمدزایی است حرکت کنیم تا جلوی دلالی و رشد ثروت این قشر اشراف گرفته و آن ها را کنترل کنیم.سید محمدحسین موسوی