6 کار عجیبی که شنا با بدن شما انجام می دهد

کار عجیب شنا با بدن انسانشنا می تواند اثرات نه چندان خوشایندی بر بدن داشته باشد. با این توصیه های تخصصی، قبل از اینکه دست به کار شوید، یاد بگیرید که چگونه با حوادث ناگوار کنار بیایید.اگر قصد دارید شنا را به طور منظم شروع کنید، انتظار مزایای کل بدن را داشته باشید.به عنوان مثال، مطالعه‌ای که در سال 2016 منتشر شد، نشان داد که هشت هفته شنا با شدت متوسط ​​اثرات مفیدی بر فشار خون سیستولیک، سفتی شریانی و درصد چربی بدن دارد که همه شاخص‌های خطر بیماری قلبی هستند.شنا برای سلامت مفاصل نیز عالی است. یک مطالعه منتشر شده در مجله روماتولوژی در سال 2016 نشان داد که شنا به مدت 45 دقیقه، سه روز در هفته به مدت 12 هفته، سفتی و درد مفاصل را در افراد مسن مبتلا به آرتروز کاهش می دهد. افراد شرکت کننده در این مطالعه همچنین شاهد پیشرفت های قابل توجهی در محدودیت های فیزیکی خود بودند. درمان درد مفاصل با تغذیه هم امکان پذیر است که می توانید این کار را انجام دهید.همانطور که گفته شد، شنا نیز می تواند اثرات عجیبی بر بدن شما داشته باشد، از موهای سبز (اگر در استخرهای کلردار شنا می کنید) گرفته تا چروک شدن انگشتان دست و پا. در مورد کدام یک از این مشکلات مربوط به شنا باید نگران باشید؟ و - مهمتر از آن - چگونه می توانید آنها را اصلاح یا اجتناب کنید؟1. معضلات موشنا می تواند موها را از جهات مختلف خراب کند.به عنوان مثال، اگر رنگ موهای شما روشن است، ممکن است متوجه شوید که تارهای شما پس از شنا در یک استخر کلردار رنگ مایل به سبزی به خود می گیرند (معمولاً اگر چندین روز متوالی در آب بوده باشید).به گفته شورای کیفیت و سلامت آب، اگر استخر شما تجمع مسی داشته باشد، ممکن است اتفاق بیفتد، که می تواند ناشی از تصفیه آب با یونیزه کننده های معدنی استخر حاوی مس باشد. هنگامی که مس در معرض آب و کلر قرار می گیرد، اکسید شده و به پروتئین های تارهای مو متصل می شود. این واکنش بدون توجه به رنگ مو رخ می دهد، اما اثر سبز شدن فقط در رنگ موهای روشن تر قابل مشاهده است.کلر در استخرها برای از بین بردن باکتری‌های مضر استفاده می‌شود، اما طبق گفته‌ی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، این ماده شیمیایی دارای خاصیت سفیدکننده نیز می‌باشد، بنابراین ممکن است متوجه شوید که موهایتان بدون توجه به رنگ، بعد از شنا روشن‌تر به نظر می‌رسند.به محض بیرون آمدن از آب دوش بگیرید. حتی یک شستشوی سریع کمک خواهد کرد. هر چه مدت زمان طولانی تری مواد شیمیایی روی رشته های شما بماند، شانس شما برای مشاهده تغییرات بیشتر است. تیلور می گوید و اگر زیر نور خورشید بنشینید، اثرات سفید کنندگی کلر را افزایش خواهید داد.اگر برای ورزش شنا می کنید، کلاه شنا بپوشید. موهای شما را از صورت شما دور نگه می دارد و از آنها در برابر مواد شیمیایی استخر محافظت می کند. برخی افراد کلاه های سیلیکونی را راحت تر می دانند، در حالی که برخی دیگر کلاه های لایکرا را ترجیح می دهند. تیلور می‌گوید، آن‌ها از یک ماده توری نرم ساخته شده‌اند و مانند کلاه‌های شنای سیلیکونی روی سر احساس سفت شدن ندارند.2. پوست با بوی کلریک شکایت رایج در بین شناگران این است که آنها تا چند روز بعد بوی استخر می دهند. برخی ممکن است زمانی که عرق می کنند متوجه این عطر شوند، در حالی که برخی دیگر وقتی وارد دوش می شوند با آن برخورد می کنند.برای این کار می توانید از کلر تشکر کنید.هنگامی که کلر با آب مخلوط می شود، بوی مشخصی می دهد. این بو زمانی قوی تر می شود که مخلوط کلر و آب با باکتری ها، ویروس ها و سایر میکروارگانیسم هایی که ممکن است در استخر باشند واکنش نشان دهد.مولکول‌هایی که از واکنش‌های شیمیایی بین کلر، آب و عوامل بیماری‌زا ایجاد می‌شوند، به سمت چربی‌ها (چربی‌ها) در پوست ما جذب می‌شوند. این مولکول ها در منافذ شما می نشینند تا زمانی که از طریق عرق شما آزاد شوند. به همین دلیل است که ممکن است بو باقی بماند.در مورد آن چه باید کرد مواد شیمیایی استخر قوی هستند، بنابراین اجتناب از آن رایحه ماندگار روی پوستتان سخت است. پلوچ می گوید، با این حال، برای به حداقل رساندن بو، محدود کردن مدت زمانی که در استخر می گذرانید می تواند کمک کننده باشد. هنگامی که بیرون آمدید - یا هر بار که استراحت می کنید - در دوش های کنار استخر بشویید (در صورت امکان پوست خود را با یک پاک کننده ملایم بشویید).3. مفاصل شناگرانشنا شهرت زیادی برای سهولت در مفاصل دارد، در حالی که قدرت کامل بدن و ظرفیت قلبی عروقی بی‌رقیب را ایجاد می‌کند. (او می گوید که خودش نیز یک ورزشکار سه گانه مشتاق است.) اما مانند هر فعالیتی که نیاز به حرکات تکراری دارد، آسیب های ناشی از استفاده بیش از حد ممکن است رخ دهد.تحقیقات نشان می دهد، برای مثال، شنا می تواند باعث التهاب در داخل زانو شود. این آسیب به زانوی شناگر معروف است و اغلب در کسانی که شنای سینه می کنند اتفاق می افتد.سکته سینه نیاز به گردش قابل توجهی (چرخش خارجی) در مفصل ران شما دارد. از آنجایی که استخوان بالای ساق (فمور) شما در میزان چرخش به سمت بیرون محدود است، پس از تکمیل ضربه، فشار بیشتری به داخل زانو وارد می‌شود. این ممکن است باعث شود زانوی شما فراتر از حد رباط های خود کار کند. تحقیقات نشان می‌دهد که اغلب با سکته سینه مرتبط است، اما سکته‌های دیگر نیز می‌توانند باعث آن شوند.اگر مقدار متوسطی شنا می‌کنید و سکته‌هایتان را با هم مخلوط می‌کنید، احتمالاً با این مشکل مواجه نمی‌شوید (مگر اینکه در ابتدا تحرک مفصل ران یا آسیب‌دیدگی دیگری داشته باشید). برگمن می‌گوید این در ورزشکاران رقابتی با برنامه‌های تمرینی فشرده‌تر (به ویژه در میان کسانی که روی کرال سینه تمرکز می‌کنند) و گاهی در ورزشکارانی که تمرین را در سنین بالاتر شروع می‌کنند، شایع‌تر است.در مورد آن چه باید کرد، برگمن توضیح می‌دهد که تقویت عضلات سرینی (عضلات گلوتئوس ماکسیموس، مدیوس و مینیموس) می‌تواند قدرت چرخش لگن شما را افزایش داده و به کاهش خطر این مشکل کمک کند. تقویت گروه عمیق عضلات که به عنوان کاف چرخاننده مفصل ران عمل می‌کنند (ژملی، انسداد و کوادراتوس فموریس) نیز می‌تواند کمک کند. ورزش‌هایی مانند صدف‌های تاشو و ربایش پل گلوت (یک پل گلوت را با یک مینی باند بالای زانو انجام دهید و زانوها را در بالای حرکت به سمت بیرون بکشید) به تقویت آن عضلات کمک می‌کند.اگر در حین یا بعد از شنا احساس درد زانو کردید، در طول تمرینات بعدی خود سکته دیگری را امتحان کنید. سعی کنید حداقل چند روز از سکته مغزی که باعث درد زانو شده است به خود استراحت دهید. برگمن می‌گوید: «اگر درد دوباره عود کرد، بهتر است از یک فیزیوتراپیست ارزیابی شود، زیرا ادامه شنا کردن در میان درد در نهایت می‌تواند مشکل را بدتر کند.4. گرم شدن بیش از حداحتمالاً می دانید که هنگام شنا کردن (یا گذراندن وقت) در آبی که خیلی سرد است، وقتی دمای هوا نیز خیلی سرد است، خطراتی وجود دارد.با این حال، آب گرمتر نیز می تواند خطرناک باشد، زیرا بدن شما نمی تواند خود را در هنگام گرم شدن بیش از حد خنک کند. به گفته استاد شنای ایالات متحده، هرچه تمرین سخت‌تر باشد، اطمینان از اینکه در آبی با دمای مناسب شنا می‌کنید، مهم‌تر است.هنگامی که دمای بدن شما بیش از حد بالا می رود، در معرض خطر گرمازدگی قرار می گیرید که به عنوان هایپرترمی نیز شناخته می شود. مشکلات بالقوه شامل گرفتگی گرما، خستگی گرمایی، بثورات گرمایی، استرس گرمایی و گرمازدگی است. به گفته کلینیک کلیولند، اشکال جزئی تر هیپرترمی، مانند گرفتگی گرما و بثورات گرمایی، می تواند منجر به اشکال شدید و تهدید کننده زندگی، مانند گرمازدگی و گرمازدگی شود. بهترین نوشیدنی ها برای گرمازدگی را می توانید مطالعه کنید.در مورد آن چه باید کرد دمای ایده آل استخر برای ورزش بین 83 تا 88 درجه فارنهایت است، در حالی که طبق گفته کلینیک مایو، استخرهایی که برای فیزیوتراپی استفاده می شوند معمولا گرمتر هستند. به طور کلی، استخرهای روباز نسبت به استخرهای سرپوشیده (مخصوصاً استخرهایی که برای شنای پشتی طراحی شده‌اند) بیشتر گرم می‌شوند، به خصوص اگر در آن روز هوا گرم و آفتابی باشد.اگر از دمای استخری که استفاده می کنید مطمئن نیستید (و حتی اگر می دانید دمای آبی که در آن قرار دارید، دمای مناسبی دارد)، به احساسی که در طول تمرین دارید توجه کنید. اگر شما یا یکی از دوستان شناگرتان متوجه قرمزی صورت، سینه یا قسمت بالای کمرتان شدید یا گرفتگی عضلات را تجربه کردید، استراحت کنید. به همین ترتیب، اگر احساس خستگی، تشنگی یا سردرد شدید، استراحت کنید. از استخر خارج شوید، نوشیدنی بنوشید و با آب خنک بشویید.برخی از استخرهای روباز دارای ایستگاه‌های خنک‌کننده با فن‌های مه‌گیر هستند که می‌توانید در مقابل آنها بایستید.اگر و زمانی که آماده بودید دوباره در آب بپرید.5. انگشتان دست و پا کشمشیاگر مدت زیادی را در آب گذرانده اید، احتمالاً متوجه شده اید که انگشتان دست و پاهای شما کمی چروک می شوند (مثل کشمش). و هر چه بیشتر معطل بمانید، چین و چروک ها برجسته تر می شوند.دانشمندان کاملاً مطمئن نیستند که چرا این اتفاق می‌افتد: «برای دهه‌ها، ما فکر می‌کردیم که این امر صرفاً اسمز است» - حرکت مولکول‌های آب از طریق یک غشای متخلخل.پوست با روغنی به نام سبوم پوشانده شده است که پوست را نرم، روان کننده و کمی ضد آب می کند. با این حال، قرار گرفتن طولانی مدت در آب، چربی را از بین می برد و باعث آبگرفتگی پوست می شود.اما به جای پف کردن، انگشتان دست و پا چروک می شوند. طبق تحقیقات، در حالی که مکانیسم آن به طور کامل شناخته نشده است، دانشمندان بر این باورند که این واکنش سیستم عصبی خودمختار (بخشی از سیستم عصبی که فرآیندهای خودکار مانند ضربان قلب و تنفس را تنظیم می‌کند) است تا به ما در گرفتن اجسام خیس کمک کند.در مورد آن چه باید کرد نگران انگشتان دست و پا کشمشی نباشید. چین و چروک ها به سرعت از بین می روند و پوست شما سبوم خود را دوباره پر می کند.6. گوش شناگرهر زمان که آب را با دیگران به اشتراک می گذارید، در معرض خطر ابتلا به میکروب قرار می گیرید. پل اوورتر، دکتر، استاد پزشکی و مدیر بالینی بخش می گوید: اگر سطح کلر و pH استخر حفظ نشود، یا ازدحام بیش از حد وجود داشته باشد، به طور بالقوه ممکن است با یک بیماری اسهالی ناخوشایند (مانند نوروویروس یا ژیاردیا) مواجه شوید. بیماری های عفونی در دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور.دکتر اوورتر می افزاید: «استخرهایی که به درستی نگهداری می شوند باید حداقل خطر عفونت را داشته باشند.چیزی که حتی در استخرهایی که به درستی نگهداری می شوند، ممکن است اتفاق بیفتد، این است که آب استخر برای مدت طولانی در گوش شما بنشیند، که به میکروب ها اجازه می دهد تا چرک کنند و در نتیجه وضعیت دردناکی به نام گوش شناگر ایجاد شود.علائم گوش شناگر در ابتدا خفیف است و می تواند شامل خارش در مجرای گوش، قرمزی خفیف داخل گوش، تخلیه مایع شفاف و ناراحتی خفیف باشد که اگر گوش بیرونی خود را بکشید یا روی "برآمدگی" کوچک به داخل فشار دهید بدتر می شود. طبق گفته کلینیک مایو، جلوی گوش شما.در مورد آن چه باید کرد اگر متوجه علائم خفیف گوش شناگر شدید، در کلینیک مایو با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک احتمالاً مجرای گوش خارجی شما را تمیز می کند و قطره های گوش را برای پاک کردن عفونت تجویز می کند. بدون درمان، علائم می توانند بدتر شوند یا در موارد شدید دائمی شوند.برای جلوگیری از گوش شناگر، پس از گذراندن مدت زمانی در آب، گوش های خود را خشک کنید. سر خود را به هر طرف خم کنید تا آب از مجرای گوش خارج شود، مطمئن شوید که فقط گوش بیرونی خود را با یک حوله نرم پاک کنید. از قرار دادن انگشتان یا سواب های پنبه ای در گوش خودداری کنید، زیرا می تواند به پوست حساس پوشاننده کانال گوش آسیب برساند و در واقع خطر ابتلا به گوش شناگر را افزایش دهد.