آنها "مرداد" را دوست ندارند!

هر قدر که پهلوی طلب ها در قیاس کارنامه ی آن پادشاهی با جمهوری اسلامی، پر گو و فعال اند و مایلند تا در ریشه ها و علل وقوع انقلاب پنجاه و هفت، تشکیک کرده و آن جنبش عظیم را به یک جنون همگانی تشبیه کنند که ناگهان، ترمز قطار سریع السیر میهن به مقصد توسعه و آبادانی را کشید، در تعیین نسبت آن دودمان با انقلاب مشروطیت، منفعل و بی تحرک اند. آنها "مرداد" را دوست ندارند!"مرداد" در تاریخ سیاسی میهن ما، ذیل یک مناسبت واحد، هم ماه سرور است که در میانه ی آن، مجاهدت ملتی، پادشاه را ملزم به امضاء فرمان مشروطه کرد و هم ماه سوگ است که در روزهای پایانی اش، بازی گردانان کودتا، به پایان آن -مشروطیت- حکم کردند.در گزارشی که هندرسن، سفیر کبیر وقت ایالات متحده در ایران، از دیدارش با شاه به تاریخ بیست و هفتم شهریور ماه، یعنی تنها یک ماه پس از کودتا به وزارت خارجه ی آمریکا می فرستد، نکات قابل تاملی در رابطه با تعطیل انتخابات آزاد پارلمانی مشاهده می شود. ایالات متحده اصرار داشت تا هر چه سریعتر، تکلیف پارلمان روشن شود تا چنانچه مذاکرات جدید به قراردادی ختم شد، مجلس!! آن را تصویب کند اما شاه، آمادگی برگزاری یک انتخابات تازه را نداشت و در واقع باید گفت که از برگزاری چنین انتخاباتی، آن هم بلافاصله پس از کودتا واهمه داشت. هندرسن این طور گزارش می دهد: "شاه گفت می داند که من برای انجام انتخابات زودهنگام اصرار دارم. من گفتم خیر، با این حال به نخست وزیر گفته ام که در صورت تشکیل نشدن مجلس، دست کم تا اول ماه مارس، کشور با چه مشکلاتی روبرو خواهد شد. پرسیدم آیا شاه مخالف انتخابات است؟ شاه گفت فکر می کند برگزاری انتخابات خطرناک است، مگر زمانی که دولت، برنامه های تحول اقتصادی را اجراء کند که به مردم نشان بدهد، در عمل و نه در حرف، قصد دارد به آنها کمک کند. من گفتم دولت پولی برای اجرای چنین برنامه هایی ندارد و احتمالا هم چنین پولی بدست نخواهد آورد، مگر زمانی که به توافقی درباره ی نفت دست یابد و مجلس بتواند آن را تصویب و دریافت وام را تایید کند."هنوز و با گذشت این همه سال، خواندن این سطور عرق شرم بر پیشانی هر ایرانی میهن پرستی می نشاند. سفیر که انگار نخست وزیر دولت کودتاست و از حساب ها و برنامه های آن باخبر است، آشکارا شاه را تحت فشار می گذارد که تا قبل از قرارداد نفت و تصویب در مجلس، به "پول" فکر نکند زیرا وامی در اختیار او گذاشه نمی شود!با این حال شاه اصرار می کند که انجام برخی کارهای عام المنفعه جهت کسب رضایت مردم، پیش از انتخابات لازم است اما سفیر همچنان موضع خود را تکرار می کند: "کاملا ناممکن است که کنگره ی آمریکا اعتبار بیشتری به ایران تخصیص بدهد، اگر مناقشه ی نفتی حل و فصل نشود، یا دست کم دورنمایی از آن دیده نشود، افکار عمومی آمریکا با چنین اقدامی مخالفت خواهد کرد و افکار عمومی انگلیس نیز خواهد رنجید..."و آخرین تیرها بر پیکر مشروطیت نیمه جان ایران:[شاه گفت] "انتخابات آزاد، بدون اجرای برنامه ها ممکن است به بازگشت بسیاری از عوام فریبان و افراد غیر مسئول به مجلس بیانجامد که موازی با دولت قرار گیرند."و سفیر، تیر نهایی را شلیک می کند: "من گفتم اگر ایران، از طریق انتخابات آزاد، نتواند افراد میهن پرست و قابل و خواهان تصویب قوانین ضروری[!] برای حفظ استقلال این کشور را راهی مجلس کند و رونق خود را ارتقاء دهد، به نظرم چنین می آید که در شرایط کنونی، ایجاد ایرانی دموکراتیک و مستقل، ناممکن باشد و تصمیم پیش رو باید این باشد که (الف) برای یک مدتی، ایران غیر دموکراتیک و غیر مستقل باشد یا (ب) ایران برای همیشه کشوری غیردموکراتیک و در پس پرده ی آهنین باشد."و شاه، گزینه ی (الف) یعنی "ایران غیر دموکراتیک و غیر مستقل" را انتخاب می کند: " شاه گفت شاید در این شرایط بهتر باشد انتخابات با نظارت انجام گیرد.......حمیدرضا عابدیان