شاهنامه خوانی قسمت پنجاه و دوم

آنچه گذشت...تو قسمت قبل دیدیم که سام رفت دم در خونه سیمرغ که بچشو از سیمرغ تحویل بگیره،سیمرغ به زال گفت :«خیلی خوب مثل که رفتنی هستی» زال با استرس گفت:«بهم بگو!سرطان دارم؟چقدر وقت برام مونده؟»سیمرغ با دهن کجی جواب داد:«نبابااین بابات عذاب وجدان گرفته اومده ببرتت!ببین! میری منو فراموش نکنی حاجی حاجی مکه!یه گاهی یه یادی از من بکن»زال گریه کنان گفت:«نهههههه! نمیخوام از پیشت برم!»سیمرغ که حال بحث کردن نداشت بچه را بلندکرد برد دادش دست باباش. سام(یعنی همون بابای زال) کلی گریه کرد (مرد گنده با یه من سیبیل خجالت نمیکشه!)و از زال عذر خواهی کردو به زال قول داد که از این به بعد هرچی زال بگه گوش میده وانجامش میده. یعنی در واقع میخواد بچشو«بچه ننه » بار بیاره .خلاصه اینجوری شد که خوش و خرم رفتند خونه و جشن گرفتن. و حالا شاهنامه خوانی قسمت پنجاه و دومیکایک به شاه آمد این آگهی/از اونجایی که سام رفاقت با منوچهرشاه جیک تو جیک بود شاه پیگیر این قضیه پیدا شدن بچه شد و به شاه خبر رسید که ...که سام آمد از کوه با فرّهی/سام با بچش شاد و خندان از کوه اومدن پایینبدان آگهی شد منوچهر شاد/ منوچ!از این خبر خوشحال شدبسی از جهان آفرین کرد یاد/ کلی خدا رو شکر کردبفرمود تا نوذر نامدار/ دستور داد تا نو‌ذر مشهور(پسرش،این اسم تو ذهنتون باشه بعدا باهاش کار داریم...)شود تازیان پیش سام سوار/سریع بره پیش سامکند آفرین کیانی بر اوی/ بهش تبریک بگهبدان شادمانی که بگشاد روی/ و بهش بگه که شاد باشه(عه!دم شاه گرم! بنده خدا سام میخواست عزا بگیره راهنماییش کرد!)بفرمایدش تا سوی شهریار/بهش دستور داد تا بیاد پیش شاهشود تا سخن‌ها کند خواستار/ تا باهم بشینن حرف بزننببیند یکی روی دستان سام/ بیاد این بچه ی سامو ببینه به دیدار ایشان شود شادکام/و خوشحال بشه و زین جا سوی زابلستان شود/ و از اینجا بره سمت زابل(پایتخت پادشاهی،والا اگه بدونم منظور از «اینجا»کجاست!)بر آیین خسرو پرستان شود/بره و اونجا مسلمون بشه(ظاهرا زابل واسه اونا حکم قمو واسه ما داره!)چو نوذر بر سام نیرم رسید/ وقتی نوذر به سام نیرم رسیدیکی نو جهان پهلوان را بدید/یک جهان پهلوان جدید را دید(محصولی جدید از کارخانه...چیز!)فرود آمد از باره سام سوار/سام از اسب پیاده شد گرفتند مر یک‌دگر را کنار/ همو بغل کردند(+سام کجا بودی!؟-داداش رفته بودم بچمو بعد ۱۵سال از کوه بیارم +چرا۱۵ سال ولش کردی تو کوه؟- متد تربیتی جدیده!)ز شاه و ز گردان بپرسید سام/ سام از حال شاه دو دم دستگاهش پرسیداز ایشان بدو داد نوذر پیام/نوذر پیام شاهو بهش دادچو بشنید پیغام شاه بزرگ/وقتی پیام شاه را شنیدزمین را ببوسید سام سترگ/ سام قدرتمندسجده کرد دوان سوی درگاه بنهاد روی/سریع رفت سمت دروازه کاخچنان کش بفرمود دیهیم جوی/آنچنان که نوذر به او گفتچو آمد به نزدیکی شهریار/وقتی به پیش شاه اومدسپهبد پذیره شدش از کنار/ منوچهر گفت که سام بیاد پیششدرفش منوچهر چون دید سام/سام درفش(همون پرچم نیزه ای ها رو درفش میگن)منوچهر را دید پیاده شد از باره بگذارد گام/از اسب پیاد شد منوچهر فرمود تا برنشست/منوچهر گفت بیا بنشینمر آن پاک‌دل گرد خسرو پرست/سام(آن پاک دل خسرو پرست!)اومدسوی تخت و ایوان نهادند روی/سمت تخت و کاخ و دم و تشکیلاتچه دیهیم دار و چه دیهیم جوی/چه شهردار و چه سرباز (یعنی از خان تا نوکر)منوچهر برگاه بنشست شاد/شاد و شنگول کنار منوچهر نشستن(منوچ!به اینا رو نده!اینا پاش برسه اعلام پادشاهی میکنن!...)کلاه بزرگی به سر برنهاد/کلاه بزرگی(تاج)گذاشت رو سرش به یک دست قارن به یک دست سام/یه سمتش قارن و یه سمتش سام نشستن(بزرگوار رعایاچه سمت نشستن؟شمال؟جنوب؟)نشستند روشن‌دل و شادکام/با شادی نشستن پای منقل...دو تا پک قلیون دو سیب نعنا کنار منوچ زدن...دوتا پسی دوستانه زدند!...خلاصه شاد بودن دیگه!پس آراسته زال را پیش شاه/زال را بردن پیش ممد سلمونی جنگل روی سرشو تبدیل به باغچه کردن!به رزّین عمود و به رزّین کلاه/با نیزه طلایی و کلاه طلاییگرازان بیاورد سالار بار/ و با تشریفات آوردنششگفتی بماند اندر او شهریار/ شاه کپ کردبر آن برز بالای آن خوب چهر/از اون قدرت و زیبایی زالتو گفتی که آرام جان است و مهر/هر کی ندونه فکر میکنه طرف خورشیده(حالا از نزدیک قیافشو ببینی شبیه فولکسه!)چنین گفت مر سام را شهریار/شاه به سام اینجوری گفتکه از من تو این را به زنهاردار/ببین مرتیکه بچه ول کن!هشدار میدم بهتبه خیره میازارش از هیچ روی/خط روش بیفته خط خطیت میکنمبه کس شادمانه مشو جز بدوی/برای هیچ کی جز پسرت شاد نباشکه فرّ کیان دارد و چنگ شیر/که نشان پهلوانی و قدرت زیادی دارهدل هوشمندان و آهنگ شیر/مغز باهوشی داره و صدای شیر میده!(داداش شما فرغونم در نگاه اول نمیتونی تجزیه تحلیل کنی!حالا قدرتو و نشان پهلوانی هیچی!شما ضریب هوشی شو از کجا در آوردی...؟اونم اصلا به درک ناموسا اصلا مگه حرف زد که صداشو شنیدی؟؟؟)پس از کار سیمرغ و کوه بلند/پس از ماجرای سیمرغو زان تا چرا خوار شد ارجمند/ و اون بدبختی هاش تاوقتی که ارج ومقام گرفتیکایک همه سام با او بگفت/همشو سام تعریف کردهم از آشکارا هم اندر نهفت/ هرچی پنهان و آشکار بود ریخت تو دایرهو ز افگندن زال بگشاد راز/و از ول کردن زال پرده برداری کردکه چون گشت با او سپهر از فراز/که اونجوری بهش گذشته و...سرانجام گیتی ز سیمرغ و زال/ سرانجام هم از سیمرغ و زال گفتپر از داستان شد به بسیار سال/این داستان سالها بین مردم چرخید و ابرو برای سام نموند!برفتم به فرمان گیهان خدای/رفتم به فرمان خدابه البرز کوه اندر آن زشت جای/به کوه البرز، به اون ناکجا آباد سفلییکی کوه دیدم سر اندر سحاب/یک کوه دیدم بلند ...خیلی بلند...نه نگرفتی!سوپر فوق بلند!سپهری است گفتی ز خارا بر آب/هر کی ندونه میگه آسمانی سنگی رو به آب وجود دارهبرو بر نشیمی چو کاخ بلند/یه دره بزرگی(نشیم، نشیمنگاه...!)مثل کاخ بودز هر سوی بر او بسته راه گزند/از هر طرف بسته بود بدو اندرون بچهٔ مرغ و زال/توی اون زال و بچه سیمرغ بودندتو گفتی که هستند هر دو همال/ هرکی ندونه فکر میکنه اینا از یه خونن(تقریبا هستن!)همی بوی مهر آمد از باد اوی/بوی محبت از او امدبه دل راحت آمد هم از یاد اوی/خیالم از زنده بودنش راحت شد خب این قسمتم با جشن و شادی تمام شد وتا قسمت بعد خدانگهدار