بوی پول

آقای سلامت می‌گفت: یک حسابدار خوب حسابداریِ که بتونه حساب رو به نفع کارفرما تموم کنه. اولش هیچی نمی‌فهمیدم به نظرم میومد که حسابداری یعنی جمع و تفریق، گاهی هم ضرب و تقسیم. اعداد و ارقام که دروغ نداشتن برا گفتن...من که معماری خونده بودم، باید حسابدار یه شرکت بی در و پیکر می‌شدم که هیچ نظم و نظام خاصی نداشت. آقای سلامت به اصطلاح رفیق شفیق رییس و استاد حسابداری بود! نه اینکه حسابداری خونده باشه ها، نه بابا... قبلا به دلیل رشادت‌ها و ایثارگری‌هایی که داشت تو ستاد فرمان اجرایی امام حسابدار بوده. همونجا بهش ساخته که توپ هم نمی ترکوندش... مکه هم رفته و حاجی شده.. از اون حاجی ها که هر 5 دقیقه یه بار یاد آدم میندازن که قبل اسمشون یه حاجی اضافه کنیم!من هیچی از حسابداری اونها سر در نمی‌آوردم. هر روز شاکی بودم. آقای سلامت چند بار زیر آبم رو زده بود و به رئیس گفته بود؛ این نمی تونه... اما رئیس منو نگهداشت چون کلا دلش نمیومد به کسی بگه: اخراجی!بعدها از میون حرفهای رییس فهمیدم که چقدر تو فشار بوده که منو اونجا نگهداره... بعدها منتش رو سرم گذاشت... بهش گفتم: اتفاقا بد کاری کردی. هم به خودت و هم به من ظلم کردی.. من 7 سال وقت و اعصابم تلف شد بدون دوزار حقوق... و تو اعصاب و وقتت حروم شد. چون من حسابدار خوبی نبودم!آقای سلامت می‌گفت: اگه حسابدار شرکت مقابل اشتباه کرده باشه، تو باید به نفع ما حساب رو بپیچونی!! گاهی وقتها از خودم بدم میاد بخاطر تموم اون روزهایی که سکوت کردم تا هر کی هر کار دلش میخواد بکنه.حتی وقتی دو تریلی جنس به انبار میومد و حسابدار خنگ اون شرکت فقط فاکتور یه تریلی رو می‌فرستاد. آقای سلامت می‌گفت: صدات رو در نیار.. بزار یادشون بره که یه تریلی جنس فرستادن...رییس که می دید من نمی تونم ساکت بمونم، یه حسابدار دیگه آورد بالا دست من. یکی بدتر از آقای سلامت.این یکی کلا خشکه مذهب بود. یه چیزی بدتر از حاجی قبلی.. این فقط پول رو می‌شناخت. گرچه نماز و روزه به راه بود و سر هر بحثی ما جوونها رو به بی دینی و لاییک بودن متهم میکرد.این یکی از اونا بود که تمام محرم و صفر رو باید سیاه می‌پوشید و پدر ما رو با عشق به اهل بیتش در میاورد. اما پشت همون تعصبات، حسابدار خوبی بود. اونقدر خوب که نتیجه‌ی تمام کنترل حساب‌ها به نفع رییس تموم میشد.گاهی حتی میومدو راست یا دروغ می‌گفت: از فلان شرکت بهم پیشنهاد کار شد. از بهمان شرکت التماسم می کنن. گرچه بین تمام پولهایی که به عنوان حقوق برا خودش بر میداشت به ما هم یه حقوق کف قانون کاری درست کرد تا سرمون بی کلاه نمونه. خدا پدرش رو بیامرزه...ولی خب حسابدار خوبی بود. بداخلاق، جدی و متعصب...روزی از روزها نشسته بودیم که یهو این حسابدار عزیز جان، ارشمیدس وار از پشت میز به هوا پرید و اوکا اوکا کنان به طرف ما اومد و گفت: به حسابم پول واریز شده، نمی دونم کی واریز کرده. مبلغ درشتی توی اس ام اس نوشته شده بود.همه گفتن: خوش به حالت بابا..من گفتم: شاید اشتباه شده باشه!با حرف من کمی دمق شد و گفت: میرم زود از این حساب بردارم بریزم به یه بانک دیگه. میخواست اشتباه نشه....همکار جان در عرض دو سوت کار و کاسبی را تعطیل کرد و رفت دنبال جابجا کردن پول عزیز... تمام اونروز شاد بود و خوش اخلاق. حتی فردا و پس فردا هم به فکر خرج کردن پول بود و آسمونها رو سیر میکرد.تا اینکه از بانک اس ام اسی دریافت کرد که؛ حساب بانکی شماره فلان شما به دلیل بدهی مسدود شد!همکار جان خودش را به آب و آتش میزد که: کدوم بدهی؟ من که از این بانک وام هم نگرفتم.. چرا؟ چی شد؟ ..خلاصه وقتی برای پرس و جو به بانک مراجعه فرمودند، متوجه شدند که باید آن پول قلمبه را به بانک برگردانند. چون پول متعلق به کس دیگری بوده و ....همکار جان به هزار و یک دلیل مجبور به بازگرداندن پول شد و گفت: اگه از این حسابم دسته چک نداشتم، اصلا مسدود شدنش برام مهم نبود. عمرا پول رو بر نمی گردوندم ...بعد با حالت شیخ منشانه‌ای آستین ها را برای وضو بالا زده و الله اکبری عربی سر داد و در همین حال گفت: خانم احمدزاده، حسابداری همش دو دو تا چهارتا نیست. حسابدار باید زرنگ باشه، بوی پول رو از دور بشنوه ...