سفربه کیاشهر

سفر به بندر کیاشهرساعت چهارونیم صبح پنج شنبه ماشین را از پارکینگ بیرون آوردیم . باک ماشین را پر کردیم.ورودی به اتوبان کرج رشت را اشتباه رفتم. ده متر را خلاف مسیر راندم وبه اتوبان برگشتم. اثری از هیچ ماشینی در خیابانها نیست. تا عوارضی قزوین تک وتوک اتومبیل هایی که در مسیر پارک بودند به جمع مسافران اضافه می شدند. بعداز مجتمع استراحتی وتفریحی آفتاب درخشان به جاده قزوین رشت واردشدیم ومسیر اتوبان را به سمت خانه برادر ادامه دادیم.برای استراحت وتمدد اعصاب در رودبار متوقف شدیم. یک نمازخانه در جهت مخالف قراردارد که مسافران برای استفاده از سرویس بهداشتی وخواندن نماز توقف می کنند. وارد سرویس شدیم بوی مشمئز کننده ای از پله ها بالا می آمد. سرویس ها آنقدر کثیف بود که ترجیح دادیم برگردیم.تمام مغازه های زیتون فروشی رودبار، سرویس بهداشتی برای رفاه حال مسافران مهیا کرده اند. کمی زیتون پرورده ولواشک انار خریدیم ودل به را سپردیم. با عبور از تونل ها پوشش گیاهی سبزتر وپر تراکم تر میشد. عوارضی رشت وامامزاده هاشم ورودمان را به خطه سبز شمالی تهنیت گفتند.ساعت نه صبح به خانه برادر رسیدیم واستقبال گرم آنها خستگی چندساعت سفررااز جانمان ربود. بعداز ظهر همراه آنها به سمت ساحل زیبا کنار رفتیم. مسیر در دوطرف جاده از پوشش گیاهی انباشته اند. برای رسیدن به رودخانه پلهای چوبی ساخته اند. پلهایی که نمایی زیبا از رودخانه ای که به دریا می ریزد را به تصویر می کشید.به خط ساحلی رسیدیم. مسئولان با تپه های خاکی مانع ورود وسیله نقلیه به ساحل شده اند. پیاده به سمت دریا رفتیم. همراهمان مرد مسافر سالمندی بود که با عصا به زحمت توسط دخترش از روی تپه ردشد وبه سمت دریا رفت.پای برهنه روی ساحل شنی قدم زدیم. خنکی موجهایی که زیر پایمان له می شدند گرمای آفتاب را بی اثر کرد.***فردای آنروز به پل چوبی رفتیم. از نمای زیبای نیزار اطراف آن دسته جمعی عکس گرفتیم.پل چوبی زیر پای خیل عظیم مسافران به تلق وتلوق افتاده بود. صدای قورباغه ها، آواز جیر جیرک ها، صدای مرغان دریایی با امواج سهمگین دریا که با شنها احوالپرسی می کردند چنان مسحور کننده بود که گذرعمر فراموش می شد.مدتی را به تماشای کودکان بازیگوش که قلعه های شنی می ساختند، گذراندیم . با رفتن داخل آب، تنمان را به تلخی ونمک آب سپردیم.***بعداز ظهر همراه دوستان مشترکمان به سمت نقره ده رفتیم. جنگلی پوشیده از درختان انبوه است. جاده با شاخه های درختان دوطرف جاده مسقف شده است. نور خورشید با تلاش مضاعف از لابه لای درختان خود را به جاده می رساند. مسافران زیادی در کنار جاده بساطشان را پهن کرده و به موزیک طبیعت دل داده بودند.رفتن به بندر آزاد انزلی ومجتمع خرید کاسپین هم برنامه روز بعد بود. آکواریوم پراز گونه های مختلف ماهی با رنگهای چشم نواز بود. فروشگاه های تخفیف دار زیادی را دیدیم وکلی خرید کردیم.***در کنار اسکله بندر انزلی شبی را در چادرگذراندیم. صبح با صدای بوق کشتی چشمانمان گشوده شد. به فاصله کمی از طلوع خورشید دست فروشان در خیابان به صف شدند وبازار یکشنبه را برپا کردند. از هر آنچه خود تولید کرده بودند در آنجا می فروختند.تخم مرغ، مرغ وجوجه زنده، سبزی های معطر، سیر وازگیل وگلابی وحشی، ترشی های مختلف، ماست وپنیروکشک ارتفاعات، زیتون ونان کدو روغنی و... که با لهجه های زیبایشان یکی پس از دیگری مسافران را به خرید ترغیب می کرد.زن های پیر وجوان حتی غذاهای محلی را در کنار جاده می پختند. از زنی که دو قابلمه سبزی جلویش بود سبزی مخصوص مرغ ترش خریدم. سبزی سرخ شده با شمایل قورمه سبزی ولی عطری قوی که همه فضا را پوشانده بود.***روز بعد از ساعات اولیه صبح برای رفتن به قلعه رودخان سوار ماشینهایمان شدیم. مسیری طولانی را از شهرهای مختلف گذشتیم وبه جاده پر پیچ وخم قلعه رودخان رسیدیم. پله های فراوان نفسمان را گرفته بود از دیدن منظر اطراف قلعه سیر نمی شدیم.وقت ناهار برگشتیم وبعداز بستن تاب ورفتن کنار رودخانه ساعت هشت شب بالاخره رضایت دادند که به خانه برگردیم.صبح روز بعد برای روستای ماسوله به جاده زدیم. با ورود به ماسوله تلی از نخاله های ساختمانی در اطراف میدان ده ریخته بودند که خبر از ساخت وساز داشت. بافت زیبای روستا با لوله کشی آب وگاز وتلفن و غیره در حال تغییر بود.سقف هر خانه حیاط خانه بالایی بود. زنان جلوی خانه هایشان عروسک وصنایع دست سازشان را حراج کرده بودند. در چایخانه سنتی روی به دشت نشستیم وچای تازه وخوش طعم لاهیجان را نوشیدیم.د راه برگشت کلی سوغاتی خریدیم. لواشک، قرقروت، عسل، شیرینی مخصوص، عروسک های بافتنی، دستبند وزیورآلات سنگی، ظرفی از جنس پوست نارگیل و... در دستان همه همراهان دیده میشد.مرد وزنی اتاقی کوچک را برای عکاسی آماده کرده بودند. لباسهای محلی مردانه وزنانه را اجاره می دادند. همراه دخترم وبقیه بچه ها لباس پوشیدیم وبرای دلمان این لحظه را تا ابد ماندگار کردیم. وقتی کوزه را بردوش می کشیدم و یا سبد گلهای وحشی را در دست می گرفتم.حس زنان روستایی چند دهه قبل را داشتم. چقدر رنگ ولباس میتواند روحیه را عوض کند. با تاریک شدن هوا به سمت خانه برادر حرکت کردیم وخاطراتمان را در کوله بار تجربه انباشتیم.روز یکشنبه قرار است برگردیم به عادت همیشه صبح قبل از روشن شدن هوا بیدار شدیم وبه سمت خانه حرکت کردیم.ارائه شده در سایت ویرگولhttps://leilafarzadmehr.ir/سفربه-کیاشهر/