روایت یک روز از زندگی من

ساعت پنج و نیم صبح از خواب بیدار شدم. بعد از خواندن نماز صبح تا ساعت شش صبح چند صفحه کتاب خواندم. لباس‌های ورزشی‌ام را پوشیدم و از خانه به سمت پارک جنگلی نزدیک خانه‌مان حرکت کردم. موبایل هم همراه خودم نبردم فقط یک کارت بانکی و کلید خانه و یک دفترچه یادداشت و یک خودکار. ساعت شش و بیست دقیقه وارد پارک شدم و ساعت هفت صبح به بالاترین قسمت پارک رسیدم. بعد از انجام دادن چند حرکت کششی و نرمش‌هایی که بلد بودم روی یکی از نیمکت‌های پارک نشستم و شروع کردم به نوشتن داخل دفترچه‌ای که همراهم آورده بودم. سعی ‌کردم که هر آن‌چه که بر ذهنم می‌گذرد را روی کاغذ بنویسم گاهی گلایه و شکایت گاهی شکرگزاری گاهی جملات عاشقانه گاهی ناامیدانه گاهی از شادی و گاهی هم جملاتی بی سر و ته را به هم وصل ‌کردم تا جایی که احساس ‌کردم چیزی در ذهنم برای نوشتن ندارم و ذهنم تا حدود قابل قبولی تخلیه شده است.بعد از تماشای محیط اطرافم و گوش دادن به صدای طبیعت در سکوتی آرام‌بخش، به سمت پایین پارک حرکت کردم. بعضی روزها این مسیر را با دوچرخه می‌آیم و دوچرخه سواری می‌کنم. روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته هم برنامه کوهنوردی پابرجاست یا تنهایی با با دوستان.نزدیک خانه‌مان که رسیدم به نانوایی رفتم و حدود نیم ساعتی در صف نانوایی بودم و نان سنگگ تازه خریدم. ساعت هشت و چهل دقیقه به خانه رسیدم و بعد از دوش گرفتن و تعویض لباس‌هایم صبحانه‌ی ساده‌ام را که مربای آلبالو با کره و چای تلخ بود داخل بالکن کوچک خانه‌مان کنار همسرم در هوای مطبوع بهاری با همان نان سنگکی که خریده بودم خوردم. گاهی روزها هم یک لیوان آب پرتقال طبیعی یا شیر کم چرب هم بعد از صبحانه می‌خورم. یک میز گرد چهار نفره با چهار عدد صندلی داخل بالکن است که گاهی صبحانه یا عصرانه را این جا می‌خورم. چند تا گلدان شمعدانی و حُسن یوسف هم دور تا دور بالکن است. هم‌چنین گاهی برای کتاب خواندن و یا نوشتن از این فضای کوچک و زیبا استفاده می‌کنم. این جا از طبقه‌ی یازدهم با آدم‌ها و داستان‌هایشان فاصله زیادی داری و می‌توانی از تماشای آسمان و طلوع و غروب خورشید و نمایی دور از درختان جنگلی و کوه‌های اطرافش لذت ببری.بعد از صرف صبحانه چند صفحه شعر خواندم و به اتاق کارم رفتم تا مشغول کار شوم. اتاقم داخل همان اتاقی است که بالکن دارد. یک اتاق چهل متری با چیدمانی ساده که شامل یک یک میز رایانه کوچک با لپ تاپ و یک کتاب‌خانه‌ی بزرگ با تعداد زیادی کتاب‌های شعر و داستان و کتاب‌هایی با موضوعات گوناگون است.از وقتی کتاب‌های الکترونیکی و صوتی ساخته شدند داخل موبایلم تعدادی کتاب الکترونیکی و صوتی گذاشتم که در وقت‌هایی که کتابی همراهم نیست از آن‌ها استفاده ‌کنم تا از زمانم به بهترین شکل ممکن بهره ببرم. کارت عضویت در کتاب‌خانه هم همیشه همراهم هست تا اگر گذرم به کتاب‌خانه افتاد سری به آنجا بزنم و چند دقیقه از وقتم را در کتاب‌خانه بگذرانم. معمولا هفته‌ای یک کتاب از نوع چاپی یا همان کاغذی می‌خرم که بیشتر شامل شعر و داستان می‌شود. با این که دل کندن از کتاب‌هایم سخت است اما گاهی اوقات برخی از کتاب‌هایم را به کتابخانه اهدا می‌کنم و کتاب‌های جدیدی برای خودم می‌خرم. اخیرا به این فکر افتاده‌ام که مقداری کتاب نو بخرم و به کتاب‌خانه‌های محروم‌تر اهدا کنم. خلاصه ساعت نه و نیم پشت میز رایانه نشستم و لپ تاپم را روشن کردم و شروع کردم به نوشتن و تکمیل کردن چهارمین رمانم که موضوعی تخیلی و فانتزی دارد. سه رمان قبلی‌ام در موضوعات اجتماعی و عاشقانه با استقبال گرم خوانندگان و مردم مواجه شد و بعد از حدود پنج سال به چاپ شانزدهم رسیده است. امیدوارم چهارمین کتابم نیز مانند کتاب‌های قبلی‌ام مورد توجه قرار بگیرد. تا ساعت یک ظهر مشغول کار بودم و در این بین یک بار برای رفع خستگیم یک فنجان قهوه با کیک خوردم. تا ساعت یک و سی دقیقه چند صفحه کتاب خواندم و بعد از خواندن نماز ظهر و عصر، رفتم برای خوردن نهار همراه همسرم و کمی و گپ و گفتگو در مورد مسائل مختلف و خوش و بش کردن با یکدیگر تا ساعت دو چهل و پنج دقیقه. قبل از شروع مجدد کارم حدود پانزده دقیقه کمی موزیک گوش دادم و ساعت سه عصر مشغول نوشتن ادامه‌ی رمانم شدم. تا ساعت شش عصر بی وقفه مشغول کار بودم و بعد از آن به همراه همسرم برای خوردن عصرانه و گشت و گذار و بازی به یکی از پارک‌های نزدیک خانه‌مان رفتیم و تا نزدیک ساعت هشت شب آن‌جا بودیم. حدود ساعت هشت به خانه رسیدیم و بعد از خواندن نماز مغرب و عشا به سراغ موبایلم رفتم تا پیام‌های خوانده و نخوانده‌ام را بررسی کنم. بعضی روزها به جای رفتن به پارک این دو ساعت را به تماشای فیلم و صحبت در مورد آن اختصاص می‌دهیم.ساعت نه و ربع شام خوردیم و بعد از پانزده دقیقه گوش دادن به اخبار، به همراه همسرم یک پادکست برای گوش دادن انتخاب کردیم و در موردش با هم صحبت کردیم. قبل از خواب چند صفحه شعر خواندم و ساعت یازده و سی دقیقه به استقبال خواب رفتم تا فردا ساعت پنچ و سی دقیقه بتوانم از خواب بیدار شوم. فردا صبح وقتی از خواب بیدار شدم متوجه شدم کتابخانه‌ و کتاب‌هایم در اتاقم نیستند. همه جا را زیر و رو کردم اما هیچ خبری نبود. حتی میز کارم هم سرجایش نبود. می‌خواستم همسرم را صدا کنم تا از او کمک بخواهم اما هرچقدر فکر کردم اسم همسرم یادم نیامد بعد از این که نگاهم به ساعت دیواری اتاقم افتاد که ساعت ده صبح را نشان می‌داد، متوجه شدم که تمام این مدت خواب بودم و تمام این اتفاقات را در خواب دیده بودم. پس خیالم راحت شد که کتاب‌هایم ناپدید نشده‌اند و لازم نیست نگران تکمیل کردن رمان جدیدم باشم و باز به روند زندگی قبلی‌ام ادامه دادم.