نقش عوامل تغذیه ای در پاتوفیزیولوژی سرطان

نقش عوامل تغذیه ای در پاتوفیزیولوژی سرطانسرطان یکی از دلایل اصلی مرگ و میر در سرتاسر جهان و دومین علت اصلی مرگ در یونان ، پس از بیماری قلبی عروقی است . اگرچه به نظر می رسد رژیم در اشکال خاصی از سرطان مانند مثال نقش دارد. سرطان روده بزرگ و معده ، علت سرطان زا چند کاره است و تحت تأثیر ترکیبی از انواع عوامل محیطی ، متابولیک ، ژنتیکی و سایر موارد قرار دارد.مواد مغذی بعنوان عوامل مؤثر بر پاتوفیزیولوژی سرطان زا در همه مراحل مورد مطالعه قرار گرفته است ، احتمالاً بر متابولیسم سرطان زا ، تقسیم سلولی و انکوژنز اثر می گذارد. رژیم ما از یک طرف حاوی موادی است که می تواند باعث مهار سرطان زا شود (آنتی اکسیدان ها ، ویتامین ها ، مواد معدنی ، فیتوشیمیایی ها) و از طرف دیگر موادی که می توانند باعث تقویت سرطان شوند (گوشت ، الکل و غیره). به عنوان مثال ، خوردن گوشت قرمز با پتانسیل ابتلا به سرطان روده بزرگ ارتباط دارد ، در حالی که به نظر می رسد که مصرف فیبر در برابر این نوع سرطان محافظت می کند. همچنین ، به نظر می رسد آنتی اکسیدان های غذایی مانند ویتامین های A ، C ، E ، β کاروتن و فلاونوئیدها در مهار مکانیسم های پاتوفیزیولوژیک سرطان نقش دارند .اگرچه برای نتیجه گیری ایمن تر مطالعات بیشتری لازم است. به نظر می رسد میزان قابل توجهی از میوه و سبزیجات منجر به کاهش خطر ابتلا به سرطان بخصوص در سرطان های دستگاه گوارش می شود.چه مواد / مواد غذایی با سرطان همراه است؟مواد اصلی / غذاهایی که اطلاعات علمی زیادی در آنها وجود دارد نشان می دهد که ممکن است مربوط به وقوع سرطان باشد:گوشت قرمز: داده های بیشماری از تحقیقات نشان می دهد که مصرف زیاد گوشت ، به ویژه گوشت قرمز و فرآوری شده ، با افزایش خطر ابتلا به سرطان روده و روده بزرگ همراه است.نیتروسامین ها: آنها از نیتریت ها در برش های سرماخوردگی و آماده سازی گوشت تهیه می شوند.آفلاتوکسین ها: آنها فرآورده های متابولیکی قارچی هستند و در صورت عدم نگهداری صحیح در غلات ، آجیل و مواد غذایی تولید می شوند.هیدروکربن های چند حلقه ای: سرماخوردگی های دودی ، گوشت های کبابی که به طور مناسب پخته نشده اند.برخی از مواد نگهدارنده و شیرین کننده های مصنوعیالکلچربی در مقادیر زیادی ، به ویژه اشباع شدهسرطان و غذاهای کاربردیدر سال های اخیر ، چندین داده علمی برخی از مؤلفه های رژیم غذایی و مصرف برخی غذاها ، معروف به غذاهای کاربردی را مرتبط کرده اند تا خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان را کاهش دهند. با این حال ، داده ها عمدتا مربوط به مطالعات آزمایشگاهی در سری و سلول های مطالعات حیوانی است. بنابراین تحقیقات بیشتری به ویژه بالینی و اپیدمیولوژیک برای نتیجه گیری ایمن تر مورد نیاز است.غذاهای کاربردی چیست؟برخی از غذاهای کاربردی که برای اثرات ضد سرطان احتمالی مورد مطالعه قرار گرفته اند عبارتند از:چای سبزسویاگوجه فرنگیزردچوبهسبزیجات خرد شده (گل کلم ، کلم بروکلی ، کلم)سبزیجات لیلی (سیر ، پیاز ، تره فرنگی)شراب قرمز ، روغن زیتون ، انواع توت ها ، مرکباتماهیآجیل و خشکباردانه کنجدکتانکاکائودر مورد بیشتر این خوراكها فقط مطالعات معدودی وجود دارد كه شواهدی مبنی بر ارتباط احتمالی بین مصرف آنها و مکانیسم های پاتوفیزیولوژیك سرطان زا ارائه می دهد. با این وجود شواهد کافی از مطالعات بالینی و اپیدمیولوژیک برای نتیجه گیری ایمن و غیرقابل انکار وجود ندارد ، و در بعضی موارد نتایج مطالعات متناقض است.اطلاعات اپیدمیولوژیک چه چیزی را نشان می دهد؟داده های اپیدمیولوژیک فقط در موارد خاص و به طور خاص وجود دارد:برخی از مطالعات امیدوارکننده با جمعیت نسبتاً زیادی از آسیا ، مصرف چای سبز را به جلوگیری از سرطان معده پیوند می دهند.چندین داده اپیدمیولوژیک لیکوپن گوجه فرنگی را برای جلوگیری از سرطان پروستات پیوند می دهند.مطالعه ای که در کشورهای مختلف انجام شده است ، مصرف سبزیجات صلیبی را با کاهش خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان مرتبط کرده است.اجزای فعال زیستی رژیم چیست؟مهمترین مؤلفه های فعال زیستی رژیم که برای فعالیت های ضد سرطان مورد بررسی قرار گرفته است عبارتند از:اسیدهای چرب امگا 3 (آجیل ، ماهی)فیبر (سبزیجات ، میوه)ویتامین C (سبزیجات ، میوه)کاروتنوئیدها (میوه ها ، سبزیجات با رنگ نارنجی قرمز)فلاونوئیدها (میوه ، سبزیجات ، گیاهان دارویی ، شکلات ، چای)رسوراترول (انگور قرمز ، شراب قرمز و غیره)eleutheropine (زیتون ، روغن زیتون)لیکوپن (گوجه فرنگی ، سس گوجه فرنگی و غیره)کورکومین (زردچوبه ، کاری)سولفورافان (کلم بروکلی ، گل کلم ، کلم)کاتچین (چای ، کاکائو ، و غیره)آنتوسیانین ها (انواع توت ها ، انار ، شراب قرمز ، میوه های آبی-بنفش)اگرچه داده های حاصل از مطالعات تنها نشانگر هستند ، جامعه علمی طرفدار این است که گنجاندن این ترکیبات فعال زیستی / غذاهای کاربردی در رژیم غذایی ما در دراز مدت و در طی یک رژیم متعادل ، مانند رژیم مدیترانه ای ، می تواند در محافظت از آن نقش داشته باشد. بدن انسان و احتمالاً خطر ابتلا به بیماریهای مزمن دژنراتیو مانند سرطان را کاهش می دهد.مکانیسم های عملکرد غذاهای کاربردی در پاتوفیزیولوژی سرطان زاییمکانیسم های اصلی درگیر در فعالیت احتمالی ترکیبات فعال زیستی در سرطان تأثیر بر ژن ها ، اصلاح آنزیم ها و فعالیت آنتی اکسیدانی است . تولید بیش از حد رادیکالهای آزاد در داخل سلول می تواند یک عامل مهم در سرطان زایی باشد ، زیرا رادیکال های آزاد باعث ایجاد تغییرات ساختاری در DNA از طریق اکسیداسیون ، متیلاسیون و واکنش های دیامین می شوند.فواید لبنیات برای بدنمطالعات نشان داد؟فلاونوئیدهامطالعات نشان داده است که به عنوان مثال فلاونوئیدها با اتصال رادیکال های آزاد ، DNA را از بین می برند و از آسیب هایی که می تواند منجر به سرطان شود جلوگیری می کند. مطالعات انجام شده در سلول های Caco-2 از روده بزرگ تأثیر مفیدی از فلاونوئیدها بر روی DNA نشان داده است ، در حالی که مصرف شراب به دلیل اتصال رادیکالهای آزاد باعث کاهش آسیب DNA شده است. در کشت سیتوسکوپی روده ، ریه ، خون و غیره ، مشخص شد که کوئرستین پلی فنول (که در میوه ها و سبزیجات یافت می شود) سلول های سرطانی OVCA 433 را مهار می کند ، در حالی که جنستئین و کامفورول از تکثیر و تکثیر سلولی جلوگیری می کنند. .کاتچین و رسوراترولکاتچین و رسوراترول که به موش ها تجویز می شوند نیز باعث کاهش سرطان پوست و پروستات می شوند. تحقیقات اخیر حاکی از آن است که فلاونوئیدها به احتمال زیاد ژنهای درگیر در سرطان زایی را تحت تأثیر قرار می دهند و بر چرخه سلولی و فرآیند آپوپتوز تأثیر می گذارد. کاتچین ها با تنظیم ژن p53 ، که تنظیم مراحل چرخه سلولی را انجام می دهد ، باعث تقویت آپوپتوز سلول در سلولهای سرطانی C310T112CL8 می شوند.پلی فنول و DNAپلی فنول ها با تغییر در بیان ژن ، با DNA سلولی واکنش نشان می دهند ، از این طریق مسیرهای رونویسی را مسدود می کنند و مانع انتقال پیام می شوند. فرم های AR-1 (c-jun، c-fok) یک فاکتور رونویسی است که باعث تولید پروتئین می شود. به نظر می رسد که پلی فنول ها مانع از رونویسی AR-1 می شوند و از انتقال DNA جلوگیری می کنند. بنابراین ، آنها باعث بروز پروتئین هایی می شوند که به شکل c-jun محدود شده اند و هتروودیمرهایی را تشکیل می دهند که باعث کاهش فعال شدن ژن های ایجاد کننده سرطان می شوند . با این حال ، این یافته ها از مطالعات انجام شده در حیوانات و رده های سلولی حاصل می شود و تأیید آنها با انجام مطالعات بالینی بیشتر در انسان لازم است.در اینجا چند نکته برای کمک به کاهش خطر ابتلا به سرطان آورده شده استجامعه علمی با بهره گیری از داده های مطالعات علمی ، نکات زیر را ارائه داده است که به نظر می رسد تصویب آن می تواند به کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کند: کاهش سیگار. از هر نوع دخانیات استفاده نکنید.پشتیبانی از راهکارهای ترک سیگار در اماکن عمومی. از دود دست دوم خودداری کنید.فعالیت بدنی و حفظ وزن ایده آل بدن.فعالیت بدنی بطور روزانه و کاهش سبک زندگی بی تحرک.رژیم غذایی سالم و متعادل با تأکید بر موارد زیر: الف. مصرف میوه ، سبزیجات و غلات. مصرف فیبر را افزایش دهید. ب مصرف غذاهای پر کالری (غذاهای پر چرب و قندهای ساده) را کاهش داده و از نوشیدنی های قندی پرهیز کنید.کاهش مصرف الکل. مصرف در اعتدال.از قرار گرفتن در معرض آفتاب بیش از حد ، به ویژه برای کودکان خودداری کنید. هنگام قرار گرفتن در معرض آفتاب ، از محافظت مناسب استفاده کنید.در محیط کار ، محافظت در برابر عوامل محیطی که می توانند باعث سرطان شوند.از قرار گرفتن در معرض انواع مختلفی از اشعه در وسایل در خانه یا محل کار خودداری کنید.برای خانمها: شیر دادن به شیر مادر توصیه می شود زیرا خطر ابتلا به سرطان را برای مادر کاهش می دهد. درمان هورمونی را محدود کنید زیرا خطر برخی از سرطان ها را افزایش می دهد.نظارت بر برنامه های اطلاعاتی برای جلوگیری از اشکال مختلف سرطان مانند سرطان روده بزرگ و پستان.در نتیجهما می خواهیم بگوییم که اگرچه برخی از مطالعات ، ارتباط برخی احتمالات برخی از غذاها با پیشگیری از سرطان را نشان می دهد ، اما برخی دیگر نتایج بدیهی و آماری معنی داری نشان نمی دهند. داده های علمی عمدتا مربوط به مطالعات حیوانات بوده و تنها نشانه هایی را ارائه می دهند. بنابراین ، با توجه به پیچیدگی و ماهیت چند عاملی این بیماری ، تحقیقات بیشتری لازم است برای نتیجه گیری ایمن در مورد رابطه بین رژیم غذایی و پاتوفیزیولوژی سرطان.