دیدگاه نژاد پرستانه من

اینطور که از مطالب قبلی من برآورد میشه ، ظاهرا روی ملیت افراد و افغانی ها از سمت ناپسندی پرداختم که همین جا عذرخواهی میکنم،باید بگم الان این دیدگاه رو ندارم و صرفا دارم نقل قول گذشته رو میگم و این مطالب دیدگاه 7.5 سال پیش من هست و اکنون فرق کرده و باتوجه به این که دارم داستان واقعی رو میگم ، کم کم به قسمت خوب داستان میرسم .خوب بریم سر داستان..هنوز که 7.5 سال از اولین دیدار من و خانم محمدی میگذره دقیقا مانتویی که پوشیده بود تو ذهنم هست، دقیقا مدل ، رنگ و طرح مانتوروزها میگذشت و من عصرا میرفتم مغازه و همه چیز عادی بود ، تو مغازه موقع بیکاری هر کسی یجوری خودشو سرگرم میکرد ، مثلا خانم محمدی کاغذ باطله بر میداشت و یه گوشه ای مینشست و یه سری چیزا رو مینوشت و بعدا مینداخت تو سطل اشغال گوشه مغازه ، شب تا شب هم طبق برنامه همه فروشنده ها باید تی و جارو میزدن و اشغال ها رو میذاشتن بیرون ، اون هم همین وظیفه ها رو برحسب نوبتش انجام میداد.تو اون ایام من هم کلاس خصوصی زبان میرفتم و علاقه خاصی به زبان انگلیسی داشتم و دارم.یه روز که بعد کلاس مستقیم با کتاب زبان رفتم مغازه ، کتاب رو گذاشتم رو میز و بازار هم کساد بود ، یکم کتاب میخوندم یکم بی حوصله پشت دخل می نشستم تا زمان بگذره.اخه اون وقت ها مثل الان گوشی هوشمند ، شبکه های اجتماعی ، تلگرام ، واتس اپ و اینترنت نبود که بشه وقت رو باهاش گذروند ، هر چند الان هم فروشنده ها حق ندارن گوشی دست بگیرند و در حد تماس اونم اگه مهم باشه یا کسی بهشون زنگ بزنه میتونن با گوشی کار کنن.خانم محمدی وقتی دید کتاب زبان دارم مثل یکی که تو یه دنیای غریب، یه اشنا دیده باشه و نقطه مشترکی داشته باشه اومد ازم پرسید که شما هم زبان میخونید و شروع کرد کلی سوال پرسید و منم جواب میدادم . او در مورد زبان ، سطح زبان و کلاس میپرسید ، در اصل من فقط به سوال هاش کوتاه و سریع جواب میدادم و تو دلم هی میگفتم چقدر این دختر سوال میپرسه و حوصله ام سر رفته بود.تا این که از صحبت هاش متوجه شدم اون هم زبان میخونه و میره آموزشگاه زبان ایران ،خانم محمدی همینطور داشت سوالاتشو می پرسید ، منتها سوالاتش در مورد گرامر و اینا نبود و در مورد سطح زبان و کیفیت کلاس و...بودالبته چون بازار کسادی بود همه فروشنده ها نزدیک میز من نشسته بودن و خانم محمدی این سوالات رو تو جمع میپرسید .. و اون لحظه من هی با بیحوصلگی جواب میدادم و تو دلم میگفتم چقدر این دختر سوال میپرسه ... البته خانم محمدی متوجه نبود داره حوصله من سر میره :)))))) یا خودشو زده بود به اون راه و میپرسیدبعد یه مدت اتفاقی نوشته های خانم محمدی رو که موقع بیکاری مینوشت دیدم ، در اصل او مشغول نوشتن بود که مشتری اومد و کاغذ و خودکار رو گوشه مغازه گذاشت و رفت دنبال مشتری ، منم دنبال خودکار میگشتم که دیدم گوشه مغازه هست و برگه های دست نویس زبانش رو خوندم که دیدم داره زبان تمرین میکنه ، از سر کنجکاوی متن هاشو رو خوندم و چند تا از تمرین هاش، سوال جواب بود که من جواب رو براش نوشتم و رفتم دنبال کار خودم .خانم محمدی وقتی جواب ها رو دید و متوجه شد بلدم از این به بعد هر موقع مشکلی تو زمینه زبان داشت میومد میپرسید تا این که یه روز ازش پرسیدم الان کدوم سطح درس میخونی که گفت بخاطر سرکار اومدنِ دو شیفت و خرج خونه این ترم رو زبان نرفته و مرخصی گرفته ، چون شب عید هم هست و خستگی کار زیاد و مرخصی گرفتن از جهیزیه سرا سخته و فعلا نمیره اما برای این که یادش نره تمرین های ترم قبلی رو دوباره انجام میده.راستی خانم محمدی نمیدونست من در مورد ملیت اون خبر دارم و همین موضوع هم نگرانش کرده بود ( اینا رو من بعدا فهمیدم)نگرانی خانم محمدی این بوده که اگه من بفهمم اون کجایی هست دیگه بهش محل نذارم و جواب سلام یا سوالات زبانش رو ندم، که البته بهش حق میدم چون دیدگاه برخی از ماها نژاد پرستانه هست ، این که از هر ملیتی خوب و بد و باسواد وبی سواد هست رو همه قبول داریم اما این که همه رو با یه چوب بزنیم و همه رو کلاه بردار بدونیم عیب ما انسان هاست و در کلام ساده بهش میگن دیدگاه نژادپرستانه