شهید نصرالهی

قاسم نصرالهی چهاردهم بهمن ماه سال 1333 در شهرستان خوی متولد شد . دوره ی ابتدایی را دردبستان هدایت گذراند و دوره ی متوسطه را دردبیرستان شمس به پایان رساند ،با تلاش زیاد توانست وارد دانشگاه شود. پس از اتمام دوران دانشجویی و گذراندن خدمت سربازی به استخدام شركت مخابرات آذربایجان غربی در آمد . پس از اتمام دوران دانشجوئی و گذراندن خدمت سربازی به استخدام شرکت مخابرات آذربایجان غربی در آمد . در سال 1358 ازدواج کرد . ثمره ی این ازدواج 3 فرزند است ، یک دختر و دو پسر . خانواده ا ش سخت پای بند به مذهب بودند و او را نیز مقید به احکام دین در دامن خود پرورش دادند و همین امر بزرگترین سرمایه زندگی او شد . دوران تحصیلات ابتدائی تا متوسطه ی او همزمان بود با سالهای سخت حکومت ستم شاهی .او و خانواده ی اش نیز مانند میلیونها ایرانی از ظلم وفساد حکومت شاه بی امان نماندند , محرومیت های طاقت فرسای خانواده اش حاکی از آن بود ، اما این محرومیت ها قاسم را بیشتر و بیشتر با توجه به استعداد های ذاتی که در وی وجود داشت ، مقاوم و متعهد ساخت .وقتی به تهران آمد تا در دانشکده ی مخابرات به ادامه تحصیل بپردازد ، در همان روزهای اول به مبارزات دانشجوئی پیوست . سالهای 1355 و 1356 که اوج سخت گیری و دیکتاتوری شاه بود ، طنین رسای اذانش در دانشکده, همراه با صوتی دلنشین بود همه را به پیوستن صفوف نماز جماعت دعوت می کرد .واین زمانی بود که نماز به پا داشتن و گرد هم آمدن در مسجد دانشکده جرم بود و خیلی ها که امروز از همه پر مدعاتر هستند ، از آمدن به مسجد می ترسیدند . هنگامیکه او با اخلاص فراموش ناشدنی از امام زمان ( عج) یاد می کرد و القاب امام را به زبان می آورد به جانها حیات و به دلها آنچنان قوتی می بخشید که یاری رساندن به امام در تبعید را بی مهابا می پذیرفتند . دوستانش برای همیشه پیامهای او را آویزه گوش داشتند و در برنامه های تفریحی کوه پیمایی که آن روزها راه مفیدی برای گریز از فساد اجتماعی بود گردهم جمع می شدند,او در این برنامه ها هم نقش فعالی داشت ,سرودهای انقلابی که توسط ایشان خوانده می شد ، هیچگاه از یاد دوستانش نخواهد رفت .قاسم لحظه ای از یاد خدا غافل نمی شد ، خودسازی جزء برنامه زندگی روزانه اش بود ، در محافل مذهبی با اشتیاق تمام شرکت می کرد و در هر جا نمادی از مبارزه بود او هم بود .در اعتصابات دانشجوئی با خط خوب و زیبایش اطلاعیه های بزرگ دیواری را می نوشت. دافعه وجاذبه ی متعادلی داشت ، همه او را دوست می داشتند و داشتنی بود .سال 1355 توسط ماموران ساواک دستگیر می شود . پس از آزادی مجدداً به مبارزات خود ادامه می دهد . پس از اتمام دانشگاه برای خدمت سربازی به پادگان لویزان اعزام می شود . این دوران با اوجگیری حرکت انقلاب و صدور فرمان امام خمینی (ره)مبنی بر ترک پادگانها به وسیله ی نیروهای مسلح همزمان می شود . در این میان او نیز بنا به وظیفه ی شرعی به شهید حجت الاسلام محلاتی مراجعه می کند وبا بیان کارهایی که در پادگان انجام می دهد,از ایشان کسب تکلیف می کند. شهید محلاتی اجازه نمی دهند او از پادگان فرار کند و می گویند که برای انتقال اطلاعات پادگان آنجا بماند .اودر کشتن تعدادی از افسران وابسته به حکومت شاه که در شهادت مردم دست داشتند ,سهیم بود.پس از پیروزی انقلاب همواره در تمام صحنه های آن حضور فعال داشت .هنوز اولین فرزند ش به دنیا نیامده بود که عازم جبهه های غرب کشور شد.اوبه سر پل ذهاب و ارتفاعات بازی دراز رفت تابه دفاع از مرزهای کشور درمقابل متجاوزان بپردازد . اوپس از حضور در جبهه های غرب یکی از اولین حملات را علیه دشمن صورت داد و همراه با رزمندگان پیروز اسلام اولین موفقیت را برای کشورمان در جنگ نابرابر و تحمیلی به دست آورد ، در آن موقع هنوز در جبهه های جنوب که کانون درگیری ها بود عملیاتی از جانب ایران صورت نگرفته بود . بعد از آن راهی جبهه های کردستان شد ،جبهه ای که در آن روزها ، سخت ترین شرایط را در پیش رو داشت . نیروهای ضد انقلاب در شهر ها و جاده ها شرایط ناامنی را به وجود آورده بودند . ضد انقلاب سعی داشت تا باجلب توجه مسئولین کشور و اداره کنندگان جنگ به خود ، آنهارا از توجه به خطوط مقدم جبهه و رویاروئی با دشمن بعثی غافل کند و تزلزلی در اجتماع ایجاد نماید .اینجا بود که قاسم با درک چنین شرایطی به کردستان رفت و با به دست آوردن تجربیات جدید تا آخرین روزهای پایان گرفتن جنگ در آ جا ماند . او ارتفاعات سخت و صعب العبور منطقه کردستان را شناسائی کرده بود . از ارتفاعات بلند مشرف بر مریوان و ارتفاعات دزلی تا ارتفاعات مشرف بر بانه , در آنجا مسئولیت سپاه را نیز به عهده گرفته بود . او با تلاش شبانه روزی و توانی خستگی ناپذیر و با بیداری و هوشیاری تحسین برانگیز خود مانع هرگونه تحرکی بود که از سوی ضد انقلاب طرح ریزی می شد .پس از حضور در مریوان در سال 1361 ابتدا فرماندهی سپاه سرو آباد را بر عهده می گیرد . بعد ازمدتی مسئولیت عقیدتی سیاسی سپاه مریوان را عهده دار می شود و بالاخره قائم مقام فرمانده سپاه مریوان می گردد .بعد از آن عازم بانه می شود و به مدت چهار سال ، تا هنگام شهادت در سمت فرمانده سپاه پاسداران این شهر مهم مشغول خدمت می شود . در دوران خدمت در بانه ، چنان با مردم در می آمیزد و در دلشان جای می گیرد که همه به او عشق می ورزند . تمام مردم او را حامی و یاور بی ادعا و دلسوز خود می دانند .بالاخره در تاریخ 12/4/64 در اطراف شهر بانه ,در منطقه سوره کوه با همکاری پس مانده های ضد انقلاب ودشمنان خارجی وجود پر خیروبرکت قاسم نصرالهی از اسلام,ایران بزرگ ومردم بانه گرفته می شود ,او در این روزبه ملکوت اعلی پرواز می کند.پیکر مطهرش سالها در خاک دشمن می ماندتابعد از پذیرش قطعنامه و به هنگام تبادل پیکرهای مطهر شهدا با جنازه های دشمن , پیکر پاکش از منطقه شیلی در نزدیکی شهر پنجوین عراق که توسط نیروهای بعثی به خاک سپرده شده بود ، خارج و در تاریخ سوم شهریور ماه 1367 ,روزپنجشنبه طی مراسم بی نظیر و شایسته ای با حضور مردم مخلص و متدین بانه تشیع و پس از یکروز طی مراسمی مشابه در بهشت زهرای تهران در جوار سایر شهدای گرانقدر اسلام آرام گرفت. .با تشکر از سایت تیک