خانه ما! سرزمین ما!!

این فیلم باید حتما دیده شود. شاید خوب باشد از رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران پخش شود. این فیلم چندوجهی است و باید به دنبال آن جلسه تحلیل گذاشته شود.فرانسه، کشوری استعمارگر است. سه کشور معروف الجزایر، تونس و مراکش مستعمره آن بوده‌اند. جنایات خیلی عجیبی در این استعمارگری رخ داده و سرزمین مردم مسلمان این کشورها غارت شده...قبلاً از دوست تونسی‌ام در فرانسه نوشته بودم. با بغض و حزن می‌گفت: هنوز هم ما مستعمره هستیم... آب و برق و گاز لوله کشی شده و به راحتی به این کشورهای استعماری منتقل می‌شود و هیچ‌کس نمی‌تواند کاری کند!حالا بعد از گذر زمان، داستان دارد برعکس می‌شود... در سالیان سال مردم آسیب دیده این کشورها به فرانسه مهاجرت داده شدند برای کار! به مرور ازدواج‌ها و تولید نسل‌هایی شکل گرفت اما مردم دین خود را کنار نگذاشتند و نسل به نسل کم و زیاد به هم منتقل کردند. و حالا کم‌کم فرانسه دارد شکل عوض می‌کند. نمونه‌اش را در تیم فوتبال فرانسه دیدید...حالا سالهاست که این وقایع برخی از مردم و سیاستمداران فرانسوی را نگران و منزجر کرده. و شعار سرزمین ما! خانه ما را فریاد می‌زنند... چه طور آن زمان که مردم الجزایر از سرزمین ما، خانه ما می‌گفتند و برایش می‌جنگیدند؛ حرمتی برای این شعار و این خواسته قائل نبودند؟! اگر چنین شعاری مقدس است، برای هر سرزمینی و هر مردمی که صاحب آن سرزمین هستند مقدس است‌.. آنجا خانه الجزایری ها نبود؟! سرزمینشان نبود؟! از ۱۸ هزار! جمجمه‌ شهروندان و مدافعان الجزایری که سرشان را بریدند و به فرانسه منتقل کردند و در موزه‌ای به نام انسان! نگهداری می‌کنند، خبر دارند؟! در نت جستجو کنید فیلم و تصاویرش هست. (یکبار فیلمش را در کانال گذاشته‌ام.)اینها حزب راست‌گرای افراطی نامیده می‌شوند. که مارین لوپن کاندیدای این حزب بود که رأی نیاورد. چون به شدت اسلام ستیز و مسلمان ستیز بود. و حمایت جمعیت بزرگی را در فرانسه از دست داد...زن نمایش داده شده در فیلم که کاندیدای ریاست‌جمهوری است. در واقع مثلا همین مارین لوپن است.و حالا چنین فیلمی ساخته شده است... در نقدها دیدم برخی را بسیار خوشحال کرده، برخی را بسیار عصبانی و البته علتش را هم خواهم گفت اما این بخش را با یک دیالوگ بسیار مهیج از فیلم به پایان می‌رسانم:در صحنه‌ای فردی در حال توصیف مسلمانان است و می‌گوید: اسلام فقط به معنای «تسلیم» نیست. یکی دیگر از معانی اسلام «مبارزه با استعمار» است...داستان این فیلم فرانسوی به نامChez nous ساخت ۲۰۱۷یک خانم معمولی با شغل پرستاری که در حال بزرگ کردن دو فرزندش به تنهایی است و رسیدگی پدر پیرش را هم به عهده دارد از طریق یک پزشک بازنشسته پارلمان به او پیشنهاد می شود که در نقش شهردار آینده کاندیدای ریاست جمهوری ایفای نقش کند. با این شناسایی پنهان که گذشته سیاسی ندارد و از سیاست هم سر در نمی آورد و بی حاشیه آنچه آنها بخواهند اجرا می کند...او که اصلا به سیاست فکر هم نمی کرده تحت تاثیر شعارهای به ظاهر زیبای انتخاباتی وطن دوستانه پیشنهاد را قبول می کند و همین شروع بهم ریختگی زندگی اش می شود.باید فیلم را دید. سراسر نکته و پیام است. اما به برخی از بخش های آن باید اشاره کنم.همان طور که در تصویر اول می بینید این خانم موهای تیره دارد و اول از همه می گویند برای کارهای تبلیغاتی باید موهای خود را بلوند کند که چشم نواز باشد که حتما اروپایی است...من در مدتی که در فرانسه بودم متوجه این نکته شدم که فرانسوی های زیادی چشم و ابرو و موی تیره دارند و در این بین بسیاری از دخترها و خانم ها موهای خود را بلوند می کنند. یعنی حتی در خود فرانسه هم این درگیری روانی ایجاد شده است که بلوند خوب است...پشته صحنه های سیاست در فرانسه یکی پس از دیگری این خانم را دچار افسردگی می کند که یکی از آنها فاصله گرفتن دوستان مسلمانش از اوست. او که تا آن زمان هیچ تبعیضی قائل نبوده حالا می بیند عضو حزبی سیاسی است که مهاجران که اغلب مسلمان هستند را دوست ندارد و گرایش حذف آنان را دارد... ادامه دارد...تلگرامایتااینستاگرامبلهسروش