نور بی فروغ ماه و فریادم !

این دفعه هم خواهرم نقاشی نکشید و موضوع عکس هم آسمان شب ?مقدمه و انشا ی کلاس هفتمآسمان زیبا با ستارگان زیبا آیا میدانید درباره چه می گویم؟ آری من دارم درباره آسمان میگویم آسمان شب،، ستارگان مانند چشمان گربه در شب براق هستند و بعضی وقت ها ستارگان کنار هم مانند آدم یا چیزهای دیگر می شوند‌. ماه بگذارید از ماه برایتان بگویم ماه روزی نیم ماه است یا کامل روزهایی هم هست که به ماه ربط دارد مانند شب یلدا. آسمان شب چرا نام شب را شب گذاشتند چرا نامش را چیز دیگر نگذاشتند مانند دریا اسمش را می گذاشتند دریا حالا شما اگر بودید چه می گذاشتید داستان نور بی فروغ ماه و فریادمروزی روزگاری در یک صبح آفتابی روز سال نو مردم شهر شاد و خندان بودند در آن روز همه به پیش هم دیگر می رفتند و سال نو را تبریک می گفتند نزدیک به غروب آفتاب بود خورشید خانوم یا حتی شاید هم آقای خورشید کم کم نورش را از دست می داد و بی نور می شد برای مردم تعجب برانگیز بود منظور از مردم همه مردم هست مردم شهر به آسمان نگاه می‌کردند و می گفتند چگونه میشود که خورشید بی نور می شود چگونه ماه در آسمان می تابد اصلاً چگونه ماه طلوع می کند آیا اصلاً طلوع می کند همه با تعجب به آسمان نگاه می کردند خورشید از آسمان محو شده است یعنی اصلاً در آسمان نیست انگار خورشید فروزش را از دست داده بود ماه هم دیگر در آسمان نبود وای! ستاره ها هم دیگر نبودند مردم در تاریکی آسمان بودند اما ما اینجا در زمین چراغ داشتیم تمام مردم از چراغ گوشی همراه خود استفاده کردند و همه جا را پر نور کرده بودند انگار ستاره های کوچک از آسمان به زمین آمده بودند کودکان از این تاریکی می ترسیدند ولی نوجوانان این تاریکی را دوست داشتند ماه هم ناراحت بود من از قلب آسمان این را متوجه شدم هر چقدر فکر می کردم به جواب سوال های مردم نمی رسیدم اما یک خیال می کردم که ستاره ها از یک طرف کره زمین رفته اند وقتی به مادرم می گویم ، می گوید نه این گونه نیست و لبخند می زند ولی شاید هم دلیلش همین باشد فریاد می زنم و به ستاره ها می گوینم به این طرف کره زمین بیاید مادرم میگوید بازی جالبی است مادرم فکر کرد که دارم بازی می کنم و شروع کرد و گفت بازی باحالی است ستاره ها بیایید به این طرف کره زمین چند دقیقه گذشت و ما داشتیم این کار را می‌کردیم مادرم دیگر ادامه نداد و گفت چقدر بازی طولانی است من ادامه دادم مردم را دیدم که همه داشتند ماه را مانند من صدا میزدند و دوباره با خوشحالی ادامه دادم تا بعد از سه دقیقه دیدم نوری در آسمان می تابد نور های کوچکی بودند من فهمیدم که چون من و مردم فریاد زدیم این گونه شده تا الان فقط ستاره ها به آسمان برگشته بودند ماه شده بود به کدام سو رفته بود به کجای این آسمان رفته بود فکر میکردم به خاطر خورشید است که ماه نیست پس شروع کردم به فریاد زدن این دفعه به جای ستاره ها ماه را صدا زدم مردم هم همراه شدند فکر می کنم اینها همه به فریادهای ما و صل هستند پس چون به خاطر خورشید بود خورشید هم صدا زدم و گفتم خورشید اینجا را ببین و گوش کن پس از چند بار فریاد زدن دیگر هیچ کس توان فریاد زدن نداشت مادرم بعد از آمدن ستاره ها خشکش زده بود و همانطور خیره به آسمان بود داشتم با مادرم صحبت میکردم که دوباره هلال ماه را دیدم که کلی برایش فریاد زدم مادرم همانطور مات و مبهوت به آسمان نگاه می کرد نزدیک به طلوع خورشید بود و این کودک هم دیگر از آنجا رفت با همان مادرش که هیچ چیز را باور نمی کرد زندگی چقدر زیباست و چقدر با آمدن نور زیبا میشود داستان کودکانه دانه کودکان است اگر این دانه بزرگ شود می‌تواند سنگ را بشکافد و باورنکردنی شود آن شب را هیچ کس از یاد نبرد و هر روز این اتفاق شد داستان کودکان شهر و آن کودک هم قهرمان قصه بود آن کودک داستانش را برای کودکان تعریف می کرد و می شد قهرمان کودکانش زندگی با آسمان شب روشن می شود