آیدا بیات کیست؟

آیدا بیات، نویسندهمی گوید ساده نویسم، راست می گوید ساده می نویسد ولی عمیق. کلماتش را در نگاه و خوانش اول کاملا میفهمی، به دلت می نشیند، خودت را در کلمات او پیدا میکنی، در خوانش دوم کمی از خودت فاصله میگیری و به نگاه او نزدیک می‌شوی، در سومین بار میفهمی او دوست ندارد به تو دیکته کند، نمیخواهد بگویید چه کاری رادانجام بده و چه کاری را انجام نده، درچهارمین خوانش متوجه میشوی که او جهان بینی خاص خود را دارد و چهارچوبی را برای خواننده ترسیم می کند که حکایت از نگاه فارغ از تعصب دارد. این متن را باهم بخوانیم:نه جانم کسی بعد از کسی نمیمیرد! زانوی غم بغل کرده ای که دلش برایت بسوزد تا شاید برگردد؟!اصلا برگردد که چه؟!بلند شو؛چایی بنوش! پنجره را باز کن...طلوع را دیده ای؟ کدام غروب تا آخر، غروب ماند؟صورتت را لمس کن...خودت را ببین؛خودِ دوست داشتنی ات را...خودِ بد و خوبت را نگاه کن!پرده ها را کنار بزن...حاشیه ها را دور بریز!تو آنقدر بزرگ و خاصی که لایق دوست داشته شدن هستی حتی تا نهایت پرستش!چرا خودت را تمام کنی به پایِ کسی که حرامت میکند!؟خودت را برای کسی تمام نکن!چشم هایت را ببند...پرواز کن خیالت را؛نفس بکش این زندگی را...دوست داشتنی بمان نه برای کسی بلکه برای حال دلت!بلند شو؛ خودت را بغل کن!قربان صدقه ی خودت برو...چه عیبی دارد خودمان را بیشتر از هر کسی دیگر، دوست داشته باشیم؟#آیدا_بیات@aydamatnkadeاین متن با لطافت هرچه تمام‌تر شکست عاطفی را تصویر می‌کند. این متن را در سه بخش می توان برسی کرد، بخش اول اینجاست و از مرحله ای شروع می شود که درد دوری تمام جانت را گرفته، میخواهی برایش بمیری، به یادش بمیری، در نبودش بمیری، ولی نویسنده قاطعانه می‌گوید نه!!! میگوید نه و عبور می‌کند، چرا او کوتاه نوشت؟؟ چون می‌خواهد به خواننده اهمیت گذر کردن را گوش زد کند، "نه جانم کسی بعد از کسی نمی‌میرد" تمام!! در ۷ کلمه موضوع را تمام میکند.آیدا می گوید که آن درد جانکاه، واقعا باعث مرگ تو نخواهد شد و مفهوم کلاسیک "من بدون او خواهم مرد، من بدون او می‌میرم" را زیر و رو می‌کند. در بخش دوم کمی می‌ایستد، تو را نگاه می‌کند و می‌گوید "زانوی غم بغل کرده ای که...." همان حالتی که از استیصال دچارش می‌شویم، شاید دلش برایمان سوخت، شاید این آخرین سنگر توانست از شکست قطعی نجاتمان دهد. بعد سوالی می‌پرسد، تا یادآوری کند آن پرسش مهمی را که باید از خودمان بپرسیم؛ "برگردد که چه؟" اینجا مخاطب تنهاست، برای لحظه ای با خود تنها می‌شود تا این سوال را از خود بارها و بارها بپرسد. اینجا را کمی دیرتر از قبلی ولی همچنان سریع رد می‌کند، باز هم به گذر از جایی اشاره دارد که نباید ایستاد. راستش را بخواهید بعضی نقاط، بعضی لحظه ها، از دست رفته هستند. توقف در آنجا اشتباه است و نابود کننده. نویسنده با قلم جادویی خود به سرعت در حال عبور است.و اما بخش سوم. طولانی ترین بخش که با "بلند شو" آغاز و هیچ عیبی ندارد که خودت را بیش از همه دوست داشته باشی پایان می‌یابد. نویسنده بخش اول و دوم را رد کرد تا برسد به جایی که می‌شود کاری کرد!!! توجه کردید که در بخش اول و دوم ما را با حقیقت رو به رو کرد؟؟ کاری نکردیم، فقط توجه کردیم تا ببینیم در اطرافمان چه گذشته و زخم های بزرگ و کوچک با ما چه کرده اند. اینجا نقطه آغاز است. ماجرا از قسمت سوم شروع می‌شود‌. بازکردن پنجره و نوشیدن چای خبر از چه می‌دهد؟ نویسنده با ظرافت تو را دعوت می‌کند که خستگی را بزدایی و در حال و هوای تازه ای نفس بکشی. او می‌گوید تاریکی ماندنی نیست، زیرا می‌داند تو در اوج استیصال و نگرانی و ناامیدی هستی، فکر می‌کنی خورشید زندگانی‌ات غروب کرده و دیگر رنگ نور را نخواهی دید. درست همینجاست که با اشاره‌ لطیف دیگری به خودت گوشزد می‌کند آفتاب زندگی خودت، "تو" هستی. تو اگر خوب یا بد، می‌توانی برای خودت خورشید و نور باشی، می‌توانی خود را از اعماق تاریکی خرد شدگی خارج کنی. او می‌داند که قلب تو شکسته و روحت آسیب دیده، اما اینجا به تو نوید می‌دهد. صراحتا به تو می‌گوید پرستیدنی!! پرستیدنی بزرگ است، پرحجم است، وزن زیادی دارد، به تو صراحتا اعلام می‌کند تو لایق عشقی، به حد زیادی لایق عشقی و فرصت عشق ورزیدن و دریافت عشق همیشه برای تو باقی خواهدماند. در قدم بعد به اهمیت مراقبت از خود اشاره می‌کند و در پشت پرده به تو می‌گوید، خودت را باید دوست بداری، قدر خودت را باید بدانی و این مهم‌ترین چیز است. زیرا یکی از ارزشمندترین دارایی‌های تو، خودت هستی!! و در آخر صریح و بی پرده و ساده می‌گوید از اینکه خودت را بیش از همه دوست بداری شرمنده مباش. باز هم به باور کلاسیک دیگری تشر می‌زند. باوری که می‌گوید؛ اگر خودت را بیش از همه دوست بداری خودخواه خواهی شد و خودخواهی بد است!!! البته که خودخواهی بد است ولی عشق ورزیدن به خود نه تنها بد نیست، بلکه لازم و مهم است، همان مفهوم روان‌شناختی self care. اینجاست که دیگر به جادوی قلم ساده‌نویس او آگاه می‌شویم، حال می‌دانیم ساده‌ی عمیق چیست.