بال رویایی عشق ...

تا حالا پرواز رو تجربه کردید؟بدون هواپیما و چیزهای این چنینی،خود پرواز، دقیقا مثل یه پرنده!راستش من به قدرت عجیب موسیقی و شعر معتقد بودم، ولی شنیدن یکی از آهنگهای اخیر همایون شجریان بیشتر بهش ایمان پیدا کردم،چون من با این آهنگ، پرواز کردم! آهنگسازی این اثر توسط کیوان ساکت (یکی از خفن ترین نوازنده های تار و سه تار در حال حاضر) انجام شده و تنظیم برعهده غلامرضا صادقی بوده. تنظیم کننده این کار، با همایون شجریان در کار های دیگه هم همکاری داشته که دیار عاشقی هایم یکی از اونهاست. پیشنهاد میکنم اون آهنگ رو هم حتما گوش کنید.آهنگسازی و مخصوصا تنظیم این آهنگ، طوریه که اگه با چشم بسته بهش گوش بدید، واقعا میتونید پرواز رو حس کنید.موزیک ویدئو جالبی هم از این آهنگ ساخته شده که در اون خواننده، آهنگساز و تنظیم کننده هستن و این با تصاویری از مرکز همدم که برای دختران دارای معلولیت و بی سرپرست هست، ترکیب شده. بنظرم موزیک ویدئو رو هم ببینید ولی برای متن این پست، شنیدن با چشم بسته حال دیگه ای داره:) https://www.aparat.com/v/uiybe آهنگ با صدای پیانو شروع میشه. بعد از چند ثانیه، صدای سه تار اضافه میشه. صدای سه تار حالت محوی داره که به صدای نرم پیانو، ترکیب دلنشینی رو میسازه. بعد از چند ثانیه نواخته شدن این دو ساز، شعر شروع میشه:نه عقابم نه کبوتر اماچون به جان آیم در غربت خاکبال جادویی شعر بال رویایی عشقمیرسانند به افلاک مراعبارت اول شعر با همراهی صدای سه تار و پیانو، دو بار خونده میشه. آکوردهایی که پیانو برای همراهی این بخش مینوازه، حالتی کاملا مکمل شعر و صدای سه تار داره.با شروع عبارت دوم شعر، صدای گروه سازهای زهی شروع به همراهی میکنه،و جادوی این آهنگ از همینجا شروع میشه!نوا ها طوری پیش میرن که انگار پرنده ای شروع به پرواز میکنه. با بال زدن (تغییر های ریز و سریع صدا) ارتفاع میگیره و سوار باد میشه. وقتی آهنگ به سومین عبارت شعر میرسه، تغییرات صدا کمتر میشه که انگار پرنده کمی اوج گرفته و کمتر بال میزنه. بعد از این وقتی به چهارمین عبارت میرسه، کمترین تغییرات صدا رو داره. پرنده اوج گرفته و دیگه بال نمیزنه، با بال هاش که ثابتن حرکت میکنه، با قدرت و زیبایی تمام...بعد از اینها، صدا ها ما رو برای یه اوج گیری دیگه آماده میکنن. اینبار حتی بالاتر از قبل. با فقط چند ثانیه شنیده شدن صدای ساز ها، آواز ادامه پیدا میکنه:اوج میگیرم، اوج ...بعد از آواز هم صدای ویولن میاد که صدایی با حال و هوای شبیه به آواز رو به بهترین شکل اجرا میکنه. نوازنده ویولن خیلی اینجا ماهرانه عمل کرده. صدای ساز های زهی همراه هم حالت خاصی نواخته میشن، انگار که دارن حرکت کردن و لذت بردن همزمان حرف میزنن.پرنده دوباره بال میرنه تا ارتفاعش باز هم بیشتر بشه. اونقدر اوج میگیره که به بالای ابر ها میرسه، به اوجِ اوج.و ادامه شعر: (بخشی از شعر اصلی توی آهنگ خونده نشده که توی پرانتز گذاشتم)(می شوم دور از این مرحله دور)می روم سوی جهانی که در آن، همه موسیقی جان است و گل افشانی نورهمه گلبانگ سرور(تا کجا ها برد آن موج طربناک مرا )پرنده اوج گرفته و به بالای ابر ها رسیده. به جایی رسیده که فقط جایگاه تعداد کمی از مخلوقاته. زیبایی بی نظیری رو میبینه که دیدنش برای خیلی از مخلوقات ممکن نیست. الان پرنده در دنیای دیگه ای سیر میکنه، دنیایی که فقط کسی که واقعا پرواز کنه به اون میرسه. این اوج گیری هم در نوع خوندن خواننده، هم در آواهایی که آهنگساز در اختیارش قرار داده، و هم در صدا های همراه که تنظیم کننده کنار هم چیده، دیده میشه....تا اینجا فقط از اوج گیری و لذت بردن از این اوج در آهنگ شنیدیم. فضایی خیال انگیز و لذت بخش حاکم بود، ولی از اینجا داستان متفاوت میشه. دوباره صدای سه تار شنیده میشه و لحن صداهای همراه هم گرفته تر شده. ادامه شعر بعد از چندثانبه از این صدا ها بهشون اضافه میشه:نزده بال و پری بر لب آن بام بلندیاد مرغان گرفتار قفسمیکشد باز سوی خاک مراصدای پس زمینه آواز اینجا اول حالت آرومی داره، بعد حالت بی قرار و مضطربی میگیره. مثل پرنده ای که بی قرار شده از اینکه قراره از چیزی جدا بشه. قراره که پرنده از اوج جدا بشه. اوجی که با گرفتگی و سردی همراهه. پرنده ای که از خاک تا بالاترین اوج رفته، داره به خاک برمیگرده. برگشتی از اون اوج عجیب در کمال ناراحتی ... https://www.aparat.com/v/8z73l پ.ن.:متن شعر این آهنگ رو راستش خیلی نمیفهمم، فکر میکنم حال و هوایی عرفانی داره. چون از پرواز حرف میزنه که نماد سفرهای عرفانیه. میگه که از خاک دور شدم، و خاک هم نماد دنیاست که غربت از خاک میتونه معنی دل کندن از دنیا بده و ... ولی خیلی شک دارم. اگه از معنی و تحلیل این شعر چیزی میدونید یا ایده ای به ذهنتون میرسه، خوشحال میشم به اشتراک بذارید.پست هایی موسیقی طور: https://vrgl.ir/NpM6n https://vrgl.ir/qMnIO https://vrgl.ir/UOsGu