new folder (1)

این روزها، چند بار خواستم که بنویسم. اما هر بار با این روزها شروع می کردم. مثل همین الان. هیچ شروع دیگری به ذهنم نمی رسید پس بگذارید با همین شروع ادامه بدهیم:این روزها که نمی توانستم بنویسم را هم دوست می‌دارم و هم نه. چند بار آمدم که از آن بخش بد تاریک زشت این روزها بنویسم، اما این را نمیخواستم. که غر بزنم و نق نق بکنم و اجازه بدهم اشک هایم جلوی این حجم از آدم جاری شود (الکی مثلا حجم زیادی از آدم ها نوشته های من را می خوانند) پس کاملا بی خیالش شدم، البته فعلا. اما دیگر مثل قبل هم نمی نوشتم، نمی توانستم. یک چیزی نبود. یک چیزی کم بود.پس راه رفتم، گذشتم، تماشا کردم و دیده ها را تبدیل کردم به کلمات. جمله ساختم. از بدیهیات. از بی اهمیات. با الهام از داستان های جزیره ای، اولین پوشه ی خودم را نوشتم. پُرش کردم از پیرها و جوان ها و بچه ها و زن ها و مردها و کوچه ها و گوشه ها، از زمان و از انسان. از همین روزها. از این روزها...یکی از این روزها، احتمالاً ۱۸ اردیبهشت:۱) هرچند یاس های مدرسه بی نظیرن ولی هیچ جا بوی یاس کتابخونه رو نداره۲) درخت توتی رو می بینم که در برابر سماجت مردم سر تعظیم فرودآورده۳) از دور مردی رو می بینم که دوزانو روی زمین پیاده رو نشسته و گلوی جسمی رو زیر دستاش گرفته. از این فاصله مشخص نیست که جسم چیه. یک لحظه از فکر اینکه اون جسم که موهای پریشونش زیر دستان مرد دست و پا میزنه بچه باشه قلبم می ایسته. با وحشت جلو میرم تا به مرد و وانتش و مشتری بی صبرش میرسم. مرد فروشنده کاهوهای خوب و بد رو سوا میکنه. برگ های کاهو رو با خشونت جدا میکنه. کاهوی بیچاره دست و پا میزنه۴) مرد میانسال، با لباس سدری و راه رفتن پیرمردی. کمان خمیده.یک طرف دیوار آجری و نرده های سفید بلند و یک طرف دیگه چنارهای رسیده به نرده های دیوار. یک طرف اسارت و یک طرف رهایی.مرد دستش رو به دیوار گرفته.۵) کارگر افغانی با چشمان جواهری. پرتقال فروش بی مشتری.۶) دختر بچه ای که با کمک مادرش و پشت ماشین، شلوارش رو کشیده پایین و داره خیابون رو خیس میکنه۷) صندل های سفید۸) پیرمردی رو می بینم که چراغ جلوی ماشینش رو قرمز کرده. یک سمند خشمگینآخه مرد از تو بعیده!۹)خدایا خدایا! یه مرد. موی سفیدِ و ریش سفید. لباس و شلوار سفید. شبیه یک درویش زنده. تماماً سفید. کاملا سفید. مثل برف. مثل یه فرشته. شاید که من عیسی رو دیدم۱٠)عیسی و زنش دارن میوه میخرن۱۱) زندگی روزانه وقتی از دور ببینی اش یه آهنگم روش بذاری خیلی قشنگ میشه۱۲)میذارم درخشش برگ های سبز سحرم کنهیکی دیگر از این روزها، ۲۱ اردیبهشت:۱) رهن و اجاره لیلیجز گلدون کاکتوس هیچی ندارهخود این مغازه و صاحابش میدونن که لیاقتشون چیه، البته درباره ی لیلی مطمئن نیستم۴) دلم دوچرخه میخوادکه رکاب بزنی و رکاب بزنی و رکاب بزنیاون حس رهایی مطلق که باد بپیچه لای موهات و لای عرق جمع شده رو گردن و پشت لاله ی گوشت و نسیم گرم توی پیرهن خیس از عرقت تبدیل بشه به یه باد بهاری واقعیاون حجم از رهایی ۵) زیر چتری از برگ های جا افتاده و موقر که به همراه باد می رقصن وایسادم و میخوام ازشون عکس بگیرم که یه پژوی مشکی با شیشه های خیلی دودی میزنه کنارگفتم دیگه زندگیم همینجا به پایان میرسه علی الخصوص که لباساشون تماما سیاه بودولی بندگان خدا اومده بودن ختم۷) حتی سایه ی میله ها از سایه ی برگ ها قوی تره۱٠) نمیدونم مغناطیس وجود یه مونث چقدر قویه که باعث میشه یه پسر موتور سوار ده ثانیه نگاهش روی اون باشه ولو اینکه دختر خوشگل نباشه۱۱) درخت های توت فوق العاده بلند پشت دیوار باغن. یاد شعر خانم ر.خ افتادم که اگه خیلی بالا باشی توتات یا به زمین می افتن و له میشن یا میشن سهم کلاغا۱۳) یه موجود زرد کوچیک در حال جون دادن روی آسفالت برشته افتادهاول فکر کردم عنکبوته اما زنبور بودچه برداشتی میشه کرد؟۱۴) راهم رو عوض کردم و دارم مسیری رو میرم که تا الان نرفتمهیجان کمی دارم از اینکه دارم همچبن کاری می کنم و بی خبر می گردمحس می کنم نویسنده ام۱۵) زمین خالیبرشتگی مغز توسط آفتاب، فوتبال بازی کردن با خرده سنگ ها۱۶) از یه مکانیکی می گذرم مرد مکانیکی از آستانه در با یه دست موتور رو در حالت تعادل می کشونه بیرونمثل یه قهرمان، شاید آرش کمانگیر زمانموی فرفری مشکیپوست تیرهتنومند و رشید و عضلانی۱۷) موتور سواری رو می بینم که به قدری چاقه که پاهاش از دو طرف موتور سیخ مونده. پوست فوق العاده تیره و چیزی توی مایه های نمیدونم، یه آدم چاق دیگهزنی که پشتشه و دستش رو دورکمر مرد قفل کرده لاغر و خوشگله و فوق العاده سفید این حجم از تضاد! فکر می کنم چی باعث شده که با هم ازدواج کنن؟۱۸) یعنی زن باید چه شخصیتی میداشته و مرد باید چه فکری توی ذهنش می گذشته؟زوج جذابی برای کابلد شکافی بودن. اما شاد بودن. در اون لحظه روی موتور، خیلی شاد بودن.۱۹) یه قمری روی سیم برق نشستهخیلی ساکنه و آرومنمیدونم از گرما خسته شده یا شکست عشقی خورده یا..؟۲٠) از کوچه ی انار می گذرمسه تا باغ انار پشت سر همدیگهچقدر انارچقدر رویاییچقدر زیباانارا روی سینه ی درختای سبز مثل قطرات خون می موننشکیل و مطمئن، نشانه ی فداکاری۲۱) فقط کاش بوی پهن گاو نمیومد۲۲) یه شاخه روی زمین می بینمکاملا با سطح آسفالت یکی شدهولی حتی این شاخه هم سه تا انار داده۲۳) چه حسی دارد نشستن روی این دو صندلی؛ تو و من نه ماشینی باشد با صداهای آزاردهنده شان و نه جاده ای که صدای صفیر موتور در آن بپیچدما در سال ۱۳۴۰ باشیماین گرمی آزاردهنده گورش را گم کرده باشدصدای بلبلان بیایدنسیم کنارمان بوزد و ابرهای جادویی در روی هم بلغزندانارها غنچه باشند و اردیبهشت. من و تو روی این دو صندلی نشسته باشیم و دست هایمان را در هم گره کرده باشیم و احساس خوشبختی در رگ هایمان جریان داشته باشد۲۴) یه پیرمرد افغانی هست، مدتیه که هست. یه گوشه ای توی پیاده رو می شینهروی یه آجر و کنار یه مشت پلاستیک چروکدو تا تاید نارنجی رو برای فروش میذاره۲۶) لبام خشک شده از گرمانگاهم می افته به عکس بزرگ یه مغازه. شربت زعفرون و یخ های توش میتونم خنکی اش رو از این فاصله بو بکشم۲۸) کاش الان یه پسربچه بودم که دغدغه ام پیدا کردن توپم از زیر ماشینا و ادامه ی فوتابلم بود۳٠) غنچه های انار افتادهجنین های سقط شده یک درختارادتمند؛ يك صحرا..1402/2/22نقدی، نظری، سخنی، حرفی ..؟ از شنیدنشون خوشحال میشم.