چگونه ورزش در برابر بیماری‌های عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون محافظت می‌کند

شکل ۱. دانشمندان بینش جدیدی در مورد اینکه چگونه ورزش از بیماری‌های عصبی محافظت می‌کند به دست آورده‌اند. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۳ نوامبر، ۲۰۲۲لینک منبع: How Exercise Protects Against Neurodegenerative Diseases Like Alzheimer’s and Parkinson’s Diseaseیک موضوع خاص در مجله انعطاف‌پذیری مغز به بررسی تحقیقاتی می‌پردازد که چگونه فعال‌سازی سیستم‌های محیطی ناشی از ورزش ممکن است عملکرد شناختی را بهبود بخشد و شروع بیماری‌های عصبی را به تاخیر بیندازد یا از آن جلوگیری کند.یک بدنه رو به رشد از تحقیقات نشان می‌دهد که ورزش می‌تواند عملکرد مغز را افزایش دهد و یا حتی از بروز بیماری‌های عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون جلوگیری کند. اگرچه مکانیسم‌های اساسی هنوز نامشخص هستند، تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که فعال‌سازی ناشی از ورزش سیستم‌های محیطی مانند عضله، روده، کبد و بافت چربی ممکن است بر شکل‌پذیری عصبی تاثیر بگذارد. یک موضوع خاص در مجله انعطاف‌پذیری مغز، تحقیقات و دیدگاه‌های جدیدی را در مورد انعطاف‌پذیری عصبی و نقش عوامل محیطی در سلامت شناختی ارائه می‌دهد.هنریت ون پراگ سردبیر مجله، دکترا، کالج پزشکی چارلز اشمیت و موسسه پزشکی و مغز، دانشگاه آتلانتیک فلوریدا توضیح داد: «حداقل دوازده عامل محیطی شناسایی شده‌اند که بر سطوح نوروتروفین، نوروژنز بزرگ‌سالان، التهاب، شکل‌پذیری سیناپسی و عملکرد حافظه تاثیر می‌گذارند.»کلیساهای جامع B (CTSB) ، میوکین و عامل نوروتروفیک مشتق از مغز (BNDF) دارای اثرات محافظت کننده عصبی قوی هستند. در یک مطالعه جدید که در موضوع ویژه ارائه شد، محققان بررسی کردند که آیا افزایش شدت تمرین هوازی می‌تواند مقدار CTSB و BDNF در گردش خون را افزایش دهد. شانزده فرد جوان سالم به‌عنوان شرکت‌کنندگان انتخاب شدند و تمرینات هوازی مبتنی‌بر تردمیل را با حداکثر ظرفیت و سپس با ۴۰٪، ۶۰٪ و ۸۰٪ ظرفیت کامل کردند.بعد از هر جلسه تمرین، نمونه‌های خون برای اندازه‌گیری CTSB و BDNF در گردش، و پروتئین CTSB، پروتئین BDNF و بیان mRNA در بافت اسکلتی اندازه‌گیری شدند. دانشمندان کشف کردند که ورزش با شدت بالا، CTSB در گردش در افراد جوان را بلافاصله پس از ورزش افزایش می‌دهد و بافت عضله اسکلتی هم پیام و هم پروتئین CTSB و BDNF را بیان می‌کند.بازپرس ارشد Jacob M. Haus، دکترا، دانشکده روانشناسی، دانشگاه میشیگان گفت: «CTSB و BDNF اهداف درمانی امیدبخشی هستند که ممکن است شروع و پیشرفت اختلالات شناختی را به تاخیر بیاندازند.» مطالعات بیشتری برای روشن کردن مکانیسم‌های تنظیم‌کننده آزادسازی، پردازش و نقش خاص نوع فیبر آن‌ها در بافت عضله اسکلتی مورد نیاز است.موضوع خاص انعطاف‌پذیری مغز نیز تحقیقات جدیدی را به اشتراک می‌گذارد که CTSB ممکن است در کنترل شناختی با تعدیل سرعت پردازش نقش داشته باشد و اینکه هر دو تمرین تناوبی با شدت متوسط و با شدت بالا سطوح BDNF سرم و عملکرد حافظه کاری در زنان جوان بالغ را افزایش می‌دهند.پنج مقاله مروری تداخل بین اعضا بین عضله، کبد، بافت چربی، میکروبیوم روده و مغز را پوشش می‌دهند. در حالی که به خوبی شناخته شده‌است که ورزش از سیستم عصبی مرکزی محافظت می‌کند اما اخیرا مشخص شده‌است که به ظرفیت غدد درون‌ریز ماهیچه‌های اسکلتی بستگی دارد. در این مقاله، نویسندگان مشترک، دکتر مامتا رای و دکتر فابیو دمانتیس، هر دو از دپارتمان نوروبیولوژی تکاملی، بیمارستان تحقیقاتی کودکان سنت جود، تاثیر میوکین‌ها، متابولیت‌ها و دیگر عوامل غیرمرسوم که اثرات ارتباط عضله-مغز و عضله-شبکیه را بر روی نوروژنز، سنتز انتقال‌دهنده عصبی، پروتئازشدگی، حالت روحی، خواب، عملکرد شناختی و رفتار تغذیه‌ای پس از تمرین، تعدیل می‌کنند را برجسته می‌کند.آن‌ها همچنین این احتمال را افزایش می‌دهند که میوکین‌های مضر ناشی از عدم فعالیت و بیماری‌های عضلانی می‌توانند به یک تمرکز جدید برای مداخله درمانی تبدیل شوند. آن‌ها گفتند: «ما پیشنهاد می‌کنیم که سیگنال‌دهی عضلات به سیستم عصبی مرکزی با تعدیل میوکین‌ها و میومتابولیت‌ها ممکن است با دژنراسیون عصبی مربوط به سن و بیماری‌های مغزی که تحت‌تاثیر سیگنال‌های سیستم قرار دارند، مبارزه کند.»مردان و زنان تفاوت‌هایی را در پاسخ‌های بیولوژیکی خود به فعالیت‌های فیزیکی و هم چنین در آسیب‌پذیری خود نسبت به شروع، پیشرفت و نتایج بیماری‌های نورودژنراتیو نشان می‌دهند. مروری بر نویسندگان مشترک، کنستانتزا جی کورتس، دکترا، دانشگاه آلاباما در بیرمینگام، و زرین دی میگل، دکترا، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، در مورد تحقیقات در حال ظهور در مورد تفاوت‌های خاص جنسی در سیستم ایمنی بدن در پاسخ به ورزش به عنوان یک مکانیزم بالقوه که توسط آن فعالیت فیزیکی بر مغز تاثیر می‌گذارد، بحث می‌کنند.دکتر کورتز و دکتر دی میگل اظهار داشتند: «یافته‌های فردی نشان می‌دهند که پاسخ ایمنی به ورزش ممکن است در زنان افزایش یابد، اما مطالعات بیشتری مورد نیاز است.» برای توضیح تفاوت‌های جنسی در پیری شناختی و بیماری‌های عصبی وابسته به سن، و برای توسعه اهداف درمانی جدید، تحقیقات میان‌رشته‌ای که علوم اعصاب، فیزیولوژی ورزش و علوم اعصاب را یکپارچه می‌کند، مورد نیاز است.تحقیقات بر روی گفت‌وگوی متقابل بین مغز و بافت چربی، به‌ویژه بر روی هورمونی که می‌تواند از BBB عبور کند و نشان‌داده شده‌است که عملکرد نورونی را در مدل‌های حیوانی بیماری آلزایمر بهبود می‌بخشد؛ با جمع‌آوری شواهدی مبنی‌بر اینکه نوروژنز می‌تواند توسط میکروبیوم روده تنظیم شود؛ و تحقیق بر روی اثرات ورزش و رژیم غذایی بر روی علامت‌دهی BDNF هیپوکامپ، که روش‌هایی را برای درمان شرایط نورودژنراتیو پیشنهاد می‌کند نیز مرور می‌شوند.کریستین دی رانن، سردبیر مشترک گوست، دکتر، دی VM، بیمارستان عمومی ماساچوست و دانشکده پزشکی هاروارد گفت: «تحقیقات جمع‌آوری‌شده در این زمینه، اهمیت ورزش برای عملکرد حافظه را تایید می‌کند.» او گفت: ما خوشحالیم که این مساله ویژه هیجان‌انگیز را به اشتراک می‌گذاریم. در سال‌های آینده احتمالا مولکول‌های سیستماتیک‌تر مرتبط با مغز کشف خواهند شد و ممکن است مبنایی برای روش‌های درمانی جدید برای بیماری‌های عصبی فراهم کنند.این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات پزشکی و سلامت ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.