ببینیم، بخوانیم و بنویسیم

نویسنده‌ای که نمی‌نویسدنویسنده‌های تازه کار معمولا نمی‌دانند چی بنویسند، حتی اگر هم دست به قلم شوند بعد از مدتی ذهنشان خالی می‌شود و دیگر نمی‌توانند بنویسند. این افراد هرچند مطالعه بسیاری داشته باشند، ننوشتن آن‌ها مانع می‌شود تا به نویسنده‌ی خوبی تبدیل نشوند. برای نویسنده شدن باید بتوانید بنویسید، فقط بنویسید مهم نیست که چی و برای چی، درست یا غلط می‌نویسید، مهم نوشته شماست. کم کم نوشتن عادت روزانه شما می‌شود و با گذشت زمان حرفی برای گفتن دارید و نوشته‌های شما واقعی و رنگین‌تر شده و در بین نوشته‌های دیگر می‌درخشد.شاید هدف شما از تولید محتوا این باشد که پیام منحصر به فرد خود را بخواهید به گوش مخاطبتان برسانید. ممکنه است بخواهید با تولید محتوا کسب درآمد کنید. برای تولید محتوا نیاز است که اهداف‌تان را شناسایی کنید تا بهترین را انتخاب کنید و مسیر درست را بپیمایید.این سوالات را قبل از تولید محتوا از خودتان بپرسید:هدف من از تولید محتوا چیست؟چه حرفی برای گفتن دارم که ارزش تولید محتوا داشته باشد؟چه کاری می‌توانم انجام بدهم که از عهده آن بر می‌آیم؟چه نیازی از جامعه را میتوانم رفع کنم؟با پرسیدن چنین سوال‌هایی می‌توانید محتوایی تاثیر گذار و مفیدی را برای مخاطبتان تولید کنید.به چه سبکی بنویسیم؟سبک محتوا می‌تواند به چند فاکتور مختلف وابسته باشد:انتظاری که مخاطب از محتوا داردفضایی که محتوا در آن منتشر می‌شودزمان انتشار محتوادرگیری ذهنی مخاطب با محتوا اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که در متن شما احساس صمیمیت وجود داشته باشد. نیازی نیست با استفاده از سبک خاصی چنین صمیمیتی را ایجاد کنید. همین ‌که نوشته عمیقا از باورها و درونیات نویسنده آن نشأت گرفته باشد می‌تواند صمیمیتی را ایجاد ‌کند. قبل از این که نوشته خود را منتشر کنید، ببینید خودتان چه قدر می‌توانید با نوشته‌ی خود ارتباط برقرار کنید و چقدر برایتان جذاب است.لازم است برای موفقیت بدانیم که مخاطب چه محتوایی را می‌پسندد، زمانی که از ذهن مخاطب درک درستی داشته باشیم، می توانیم سبک هر محتوا را بهتر انتخاب کنیم.نویسنده‌ها، نویسنده به دنیا نیامده‌اندخیلی از ما در همان کودکی کنجکاوی‌های بسیاری داشتیم و مدام سوال‌های مختلف از کوچک‌ترین چیزها تا بزرگ‌ترین آن‌ها از بزرگترها می پرسیدیم حتی گاهی جوابی برای سوال‌هایمان نمی‌یافتند و با حرفی دیگر حواسمان را پرت می‌کردند؛ ولی اگر الان به سوالات یک کودک توجه کنیم، به فکر فرو می‌رویم، که چطور این سوال به ذهنش خطور کرده و به کنجکاوی و خیال پردازی‌اش پی می‌بریم.نویسنده‌ها از همان اول نویسنده به دنیا نیامده‌اند، برای نویسنده شدن فقط کافیه دنیای اطرافمان را خوب ببینیم، دقت کنیم و کنجکاو باشیم.اولین گام برای نویسندگی مشاهده کردن است، فکر نکنید که حتما باید به مکان‌های خاص یا سفرهای طولانی و دور بروید تا بتوانید بنویسید و از نویسندگان برتر شوید، نه این درست نیست، همین که به اطراف خوب نگاه کنید می‌توانید از اتفاقات و تجربه‌های خود برای نوشتن استفاده کنید.دومین گام برای نویسندگی مطالعه کردن است، تا زمانی که خواننده خوبی نباشید، نویسنده خوبی نمی‌شوید. مطالعه کردن باعث افزایش اطلاعات و آگاهیتان می‌شود. دامنه لغات شما را افزایش می‌دهد و در هنگام نوشتن کلمات زیادی به ذهنتان خطور می‌کند و می‌توانید جملات روان، ساده و زیبایی را ترکیب کنید.سومین گام نوشتن است، تمرین و تکرار شما را به یک نویسنده خوب تبدیل می‌کند و نیازی نیست که مدام وسواس داشته باشید و جمله‌بندی‌هایتان را تغییر بدهید. قرار نیست از همان ابتدا نوشته‌های شما مانند نوشته‌های سیمین دانشور باشد، ولی با تمرین و تکرار می‌توانید جزوی از نویسنده‌های برتر شوید.انگیزه‌های نوشتنبرای نوشتن انگیزه‌هایی مهم وجود دارد که درجه این انگیزه‌ها در هر نویسنده‌ای متفاوت است و با گذشت زمان ممکن است این انگیزه‌ها تغییر کند.خود محوری محض: افراد کمی از جامعه ویژگی خود پرستی و خود محوری دارند و پس از سی سالگی، حس فردیت خود را از دست می‌دهند، یا برای دیگران زندگی می‌کنند؛ ولی افرادی که با اراده هستند، تصمیم می‌گیرند تا پایان عمرشان زندگی کنند، نویسندگان متعلق به این دسته هستند و از خود راضی و مغرورتراند.شوق زیبایی شناسی: انگیزه‌ی زیبایی شناسی در بسیاری از نویسندگان ضعیف است، معمولا آن‌ها با یافتن کلمات زیبا و هم آوا، انگیزه‌ای برای نوشتن پیدا می‌کنند. هر نویسنده‌ای معمولا کلماتی دل‌نشین و زیبایی دارد که در هنگام نوشتن آن‌ها را به کار می‌گیرد و جملات زیبا و روانی را می‌سازد.غريزه‌ تاريخی: یافتن حقیقت‌های گذشته و استفاده از آن‌ها در هنگام نوشتن.چهار روش برای بهتر نوشتن:1- نوشتن صبحگاهییکی از روش‌هایی که باعث می‌شود به نوشتن روزانه عادت کنیم نوشتن صفحات صبحگاهی است. با نوشتن صفحات صبحگاهی تمام افکارتان را روی کاغذ بیاورید و ذهنتان را تخلیه کنید، شاید بگویید کی حوصله دارد اول صبح بنویسد یا اصلا چی بنویسیم؟لازم نیست متن ادبی و پر از کلمات سخت بنویسید، درمورد کارهای روزانه تان مثلا این که قرار است چه کارهایی انجام دهید و به کجا بروید و... بنویسید.2- نوشتن به وقت غم و غصهیکی از روش‌های دیگر برای تمرین نوشتن زمانی است که غم و غصه دارید، می‌توانید تمام مشکل و غم‌هایتان را بنویسید و آن وقت متوجه می‌شوید که چقدر سبک شده‌اید و ذهنتان چقدر از افکار منفی رها شده است. یکی از توصیه‌های روانشناسان برای افرادی که دچار افسردگی هستند، این است که نگرانی و افکارشان را بنویسند، زیرا با این روش تخلیه روانی صورت می‌گیرد و آرامش برمی‌گردد.3- برای دل خودمان بنویسیمهر چه بیشتر بنویسید، بهتر فکر می‌کنید، مهم نیست که نوشته‌ی شما منتشر شود یا نه. مهم نوشتن است که باعث می‌شود بیشتر فکر کنید و ذهنتان از تمام افکار خوب، بد و پریشان آزاد شود. نوشتن کیفیت تفکراتتان را افزایش می‌دهد حتی اگر فقط برای دل خودتان بنویسید. در واقع نوشتن شما را به فکر کردن وادار می‌کند و به تدریج توانایی واضح و تمیز و منطقی نوشتن برای شما آشکار می‌شود.4- بنویسیم و منتشر کنیموقتی مسئله انتشار مطرح می‌شود موضوع کاملاً متفاوت است. اگر در نوشته‌های خصوصی توجه به درستی ساختار و چارچوب و املا و انشا و … چندان ضرورتی ندارد، در نوشته‌هایی که قرار است منتشر شود همه‌ی این موارد ضرورتی دو برابر پیدا می‌کند. ارائه و انتشار نوشته برای شما مسئولیت می‌آورد، درخلوت نیازی به نقل منبع نیست، ولی در انتشار مطلب مبنع موضوعی مهم است.در انتشار نوشته مسئله‌ی ارتباط مطرح می‌شود. نوشتن برای مخاطب مشخص و ارائه نوشته، این ضرورت را ایجاد می‌کند تا با سنجش ‌اندیشی بیشتری سخن بگوییم.