تفاوت های شرکت تضامنی با شرکت سهامی

همانطور که می دانیم مشارکت نوعی تجارت خصوصی است که در آن مسئولیت اعضا نامحدود است.تعریف مشارکت به شرح زیر است: مشارکت شرکتی است که با نام خاصی برای امور تجاری بین دو یا چند شخص با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. هدف از تعهدات تضامنی شرکا این است که اگر دارایی های شرکت تمام بدهی های شرکت را پرداخت کند ؛ کافی نیست که هر یک از شرکا for مسئول پرداخت کلیه بدهیهای شرکت باشند. هر توافق نامه ای که بر خلاف این قرارداد بین شرکا منعقد شود برای اشخاص معتبر نیست.لازم به ذکر است که ثبت این نوع شرکت ها در ایران استقبال چندانی نکرده و شاید به دلیل مسئولیت مشترک شرکا در اینگونه شرکت ها در عمل رها شده است.فرق بین شرکت تضامنی با شرکت سهامی مهمترین اختلافات بین مشارکت و شرکت سهامی به شرح زیر است:1- تعداد سهامداران در شرکت های سهامی عام حداقل (5 نفر) است. (مواد 3 و 107 لایحه تجاری) و حداقل تعداد سهامداران در شرکتهای سهامی خاص (3 نفر). (ماده 3 لایحه). اما حداقل دو شریک در این مشارکت وجود دارد. (بخش 116 قانون تجارت)2- انتقال سهامداران به شرکت سهامی (سهام) گفته می شود. اما به شرکای ضامن شرکت سهامی گفته می شود (سهم یا سهم الشرکه).3- مسئولیت سهامداران در شرکت های سهامی محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است. (ماده 1 لایحه) اما مسئولیت شرکا در شرکتهای مشارکت بر اساس مشارکت است. این بدان معناست که بازپرداخت کلیه بدهی ها و بدهی های شرکت به عهده هر یک از شرکا است. (ماده 116)4- در نهایت موسسین شرکتهای سهامی (سهامداران) یا (سهامداران) خوانده می شوند. اما موسسین مشارکت را ضامن می نامند.5- در شرکت های سهامی روابط سهامداران با یکدیگر براساس مفاد اساسنامه است و مسئولیت آنها در بین خود و در قبال اشخاص ثالث برابر است. با این حال ، روابط شرکا در شرکت های شریک مطابق با اساسنامه است و مسئولیت شرکا در قبال اشخاص ثالث مشارکت است. مسئولیت آنها در قبال پرداخت بدهی های شرکت نسبت به یکدیگر متناسب با سرمایه هر یک از آنها در شرکت خواهد بود ، مگر اینکه در اساسنامه خلاف آن پیش بینی شده باشد.6- طبق مواد 223 تا 226 قانون تجارت ، در صورت تصفیه شرکت سهامی ، طلبکاران شرکت سهامی حق دریافت طلبکاران شخصی سهامداران را برای دریافت مطالبه خود دارند. اما در مورد مشارکت ، طلبکاران شرکت حق استفاده از طلبکاران شخصی شرکا را ندارند. (اصل 126 قانون اساسی)In- در شرکتهای سهامی عام ممکن است انتقال سهام منوط به موافقت مدیران شرکت یا مجامع عمومی سهامداران نباشد (ماده 41 لایحه) و در شرکتهای سهامی خاص اساسنامه سهم آنها را به غیر از رضایت کلیه شرکا به شخص دیگری منتقل می کند. (اصل 123 قانون اساسی)8- سهامدار جدیدی که وارد یک شرکت سهامی می شود ، مسئولیت وی محدود به مقدار اسمی سهام خریداری شده است ، مگر اینکه شرایط خصوصی مطابق با مقررات قانون نباشد. اما در مشارکتی که به عنوان شریک ضامن وارد می شود ، در قبال بدهی هایی که شرکت قبل از ورود به آن داشته است نیز مسئول خواهد بود. (ماده 125 قانون تجارت) و این مسئولیت اجباری است. این بدان معناست که اگر این مسئله در مشارکت رسمی پنهان مانده باشد ، چنین مسئولیتی به طور خودکار بر عهده شریک ضامن جدید خواهد بود.9- در یک شرکت سهامی بخشی از مبلغ سهام تعهد شده به صورت نقدی پرداخت می شود و بخشی دیگر به درخواست قسمت پرداخت نشده سهام واریز می شود. (ماده 6 و 20 (7) ماده 8 و ماده 33 و پاورقی لایحه) با این وجود ، در مشارکت ، کلیه سهام شرکت های نقدی باید پرداخت شود و سهام شرکت های غیر پولی تقویم باشد و با توافق ارائه شود. (ماده 118 قانون تجارت).10- در شرکتهای سهامی مدیران شرکت فقط توسط سهامداران انتخاب می شوند. (ماده 107 لایحه) اما در مشارکت می توان مدیر خارج از شرکت را نیز انتخاب کرد. (ماده 120 قانون تجارت) می توان گفت که این پیش بینی می تواند بر این اساس باشد که در شرکت های سهامی تمام اختیارات هیئت مدیره و مدیر عامل در اختیار مدیر شرکت است. با این وجود ، در شرکت های سهامی ، اختیارات هیئت مدیره و مدیر عامل جداگانه است و مدیرعامل نیز ممکن است توسط اعضای غیر هیئت مدیره انتخاب شود. (ماده 124 لایحه)