در قلمرو پاییز فصل عشق

عشقسكانس 1 زندان روز داخليمرتضي با صورتي آرام ولباس سیاه بر تن در حال تمام كردن نماز است .هم سلوليقبول باشه حاج آقا مارم دعا كنمرتضي(با لبخند) محتاجيم به دعا برادر.بلند گوي زنداناسامي كساني كه مورد عفو قرار گرفتند :موسي خلقي،کریم قره داغی، مرتضي نوراني ...هم سلوليبهه .. آخرش اين نمازا كار خودشو كردامرتضيآره كار خودشو كرد.سكانس2روز كوچه خارجيمرتضي جلوي در ايستاده وزل زده به در خانه دسته كليد را در مي آورد كليد در را باز نمي كند. حيدر در را باز مي كند.حيدر(ذوق زده) به آقا مرتضيمرتضي(با لبخند) سلام عمو حيدرهم ديگر را در آغوش مي كشند.سكانس 3 اتاق حيدر روز داخليحيدر چایی ریخته شده را جلوی مرتضی می گذارد .مرتضي سرش را انداخته پايين وبا دسته كليدش بازي مي كند.حيدرچند وقتي مي شه عوضش كرديممرتضيچي؟حيدرقفل در و مي گممرتضيفكر كردم بازم خوردم به در بستهحيدرآدم تا خودش نخواهد نمي خوره به در بسته چايي تو بخور سرد مي شه.مرتضيمگه دريم مونده ؟ بعضي موقعها شك مي كنم به همه چيزحيدرگذشته مال گذشته هاستمرتضيولی آخه مگه مي شه از ياد بردشونحيدراز فردا بگرد دنبال كار ،بي كار بموني باز كار دست خودت مي دي.سکانس 4 رستوران شب داخلیهمه در حال رفتن به خانه هستند.صاحب رستورانآقا مرتضی می خوای بگو بچه ها بزنن ببر با خودتمرتضینه ممنونمصاحب رستورانبی تارفمرتضیممنون خدا نگهدارصاحب رستورانخدا حافظ شما.سكانس5 خيابان شب خارجيمرتضي كيسه اي در دست دارد. در حال رد شدن از خيابان اتومبیلی نگه می دارد.راننده (بيژن)آقا مرتضي؟مرتضي(با تعجب) بله شما؟بيژنسوار شومرتضيبره چي؟بيژنسوار شو هاتف کارت دارهمرتضي بعد از كمي مكث سوار مي شود .سكانس 6 سوله شب داخليهاتف منتظر است بيژن ومرتضي مي رسند واز ماشين پياده مي شوند.هاتفسلام آقا مرتضي خوشحالم كه دوباره مي بينمتمرتضي را در آغوش مي كشد مرتضي تكان نمي خورد.هاتفتسلیت می گم برادرت پسر خوبی بود(مکث)بس کن هنوز هم فكر مي كني تقصير من بودبه چشمان هم خيره مي شوند.هاتفمی دونم از دیدنم خوشحال نیستی (مكث)تقصير من نبود .تقصير خودت بود . خب حالا مگه چي شده ؟اومدي بيرون الان آزادي . هووووم؟ تسليت ميگم برادرت اين اواخر به حرف(مکث)خودش نخواستمرتضيفكر نكنم بخاطر تسليت گفتن ودیدن من؛ منو كشيده باشي اين جابرو سر اصل مطلبهاتفشنيدم بي كاري. هوم؟مرتضيديگه خلاف نمي كنمهاتف(می خندد)(رو به بيژن)خلاف نمي كنه(با خنده) نكنه مي خواي تا آخر عمرت پيتزا بدي دست مردم.مرتضيدیگه خلاف نمی کنمهاتفكار بي دردسريهمرتضي(مكث) همون كه گفتم نيستمبرمي گردد كه برود.هاتفپس چرا اومديمرتضي(در حال رفتن)اومدم بگم بي خيال من.مرتضی در حال دور شدنهاتف(بلند تر)برادرت رفته(مكث)تنها مي موني (مکث)هميشهسكانس 7 اتاق ليلا روز داخليليلا كنار پنجره ايستاده ودارد يواشكي به عمو حيدر و مرتضي نگاه مي كندليلازندان بوده ولي پسر خوبي به نظر مياد.سكانس 8 خيابان روز خارجيباران مي بارد.مرتضي سوار ماشين پارك شده در كنار خيابان مي شود.سكانس 9 داخل اتومبيل روز داخليدو مرد جلو نشسته اند .مرتضيسلامچشمان سبزسروان احمدي از آيينه ي جلوي اتومبيل پيداست.كه جاي راننده (سروان منتظری)نشسته است.از آيينه به مرتضي نگاه مي كند.سروان احمديخب چه خبر؟مرتضيگفت يه كاري داره بي دردسر ،فكر كنم بازم مي خواد مواد جا به جا كنه.سروان احمدياز كجا مي دوني؟مرتضياگه کار مواد نبود به من نمی گفتمنتظري چهره خشن دارد.برمي گردد عقب رو به مرتضي.سروان منتظريببين پسر حواستو جمع كن اینو بدون هميشه حواسم بهت هست. شير فهم شد؟سروان احمدي(رو به منتظری)سروان اون به ما قول داده ، مي خواد پسر خوبي بشه(رو به مرتضي)بازم مياد سراغت مراقب باش سعي كن بفهمي دقیقا مي خواد چکاركنه.مرتضيباشهمرتضي در حال پياده شدن از اتومبيلسروان احمديقولمون كه يادت نرفتهمرتضي(مكث) نه.مرتضي پياده مي شود .دو سروان رفتن مرتضي را تماشا مي كنند.سروان منتظريمي دونم بالاخره كار دستمون مي ده.سروان احمدیچاره ای نیست .مجبوریم بهش اعتماد کنیمسكانس 10 اتاق ملاقات زندان روز داخليلیوان در حال پر شدن مرتضي دارد به شدت گريه مي كند.فقط يك ميزدر اتاق است ويك پارچ آب وليوان روي ميز است . منتظري روي صندلي روبه روي مرتضي نشسته است واحمدي سر پا . لیوان را هل می دهد سمت مرتضیاحمديبايد بهمون كمك كنيمرتضي جواب نمي دهد. گريه مي كند.احمديمي فهمي چي مي گم؟مرتضي با تكان سر تائيد مي كند.احمديمي فرستيمت بيرون ، مياد سراغت . همكاري كني گيرش مي ندازيم .منتظريچند روز بعد اسمت تو لیست عفو خورده هاست.سکانس11 در اتاق مرتضی شب خارجیليلا در مي زند. مرتضي در را مي گشايد.ليلاسلاممرتضيسلامليلابراتون آش آوردممرتضي دست پاچه سيني را مي گيرد.ليلا(اهسته)يه دونه لطفاهر دو مي خندند.مرتضيآخ ببخشيد .ليلابازم براتون مي آرم اينارو بايد بدم به بقيهمرتضينه نه من (مكث)همين يه دونه كافيهليلافكر كنم خيلي وقته آش نخوردينمرتضيآش نه ولی آب خنک تا دلتون بخواد .مناسبتش چيه؟ليلابراي مادرم نذر كرده بودممرتضينذرتون قبول . صبر كنيد الان كاسشو مي آرمليلانه نمي خواد بدم مي آم مي گيرم.فعلا خدا حافظسكانس12 شب حياط خانه خارجيمرتضي جلوي در اتاق ليلا،كاسه در دست . لیلا در را می گشاید.ليلامجبور نبودين اين قدر روز بيارينمرتضيگفتم شايد لازم داشته باشينليلالازم نداشتم (مكث) براتون آش گذاشتم كنارمرتضينه نه ممنون همون يه دونه كافي بود وخوشمزه (مكث)سقف خونتون چكه مي كنه؟ليلا(با خنده) چطور؟مرتضيهر روز مي بينم كاسه ها رو خالي مي كنين تو حياطليلابله يه خوردهمرتضيخب من ديگه بايد برم با اجازهليلامي اومدين تو يه چايي مي خوردينمرتضينه مزاحم نمي شمخداحافظسكانس13 صبح زود اتاق ليلا داخليليلا پاي دار قالي خواب است .صداي چند مرد در كادر .ليلا چشمانش را مي گشايد.مادر ليلاچنئد نفر رو پشت بومن با اون پسرهليلا از پنجره به بيرون نگاه مي كند .دو مرد در حال ذوب كردن قيرسكانس14 حياط خانه روز خارجيليلا از در بيرون مي آيد.مرتضي روي باممرتضيسلام صبح تون به خير بيدارتون كرديم؟ليلاسلام نه ديگه بايد بيدار مي شد دستتون درد نكنه خودم نمي خواستم تعمير كنممرتضيمي دونم .ولي شايد خواستين يكم بيشتر بمونينهر دو به هم لبخند مي زنند.صداي هاتف در كادر .(سلام آقا مرتضي)مرتضي به سرعت پايين مي آيد به سمت هاتف مي رود.هاتف نان سنگك در دست دارد.هاتفنون گرفتم با هم صبحونه بزنيمبازوي هاتف را مي گيردمرتضي(آهسته)اين جا چي كار مي كني؟هاتفنامزدته؟مرتضيبه تو مربوط نيستهاتف بازوي خود را از دست مرتضي بيرون مي كشد .به سمت ليلا مي رودهاتفسقف خونه منم چكه مي كرد ولی آقا مرتضی هیچ وقت واسه من این کارو نمی کنه.بفرماييد نون تازهليلاخيلي ممنونمرتضينمي خورن بفرما بيرونكارگرآقا تموم شدهاتفمن حساب مي كنمليلانه خودم حساب مي كنممرتضيلازم نيست خودم حساب مي كندهاتف دست مي كند تو جيبش .كيفش را بيرون مي كشد. نان را مي دهد به مرتضي به طرف كارگرها پول هارا به كارگرها مي دهد.هاتفما به آقا مرتضي بيشتر ازاينا بدهكاريمبا اجازتون خانم ما بريم صبحونرو بزنيم كه خيلي كار داريم مرتضي جان.ليلا(با لبخند) صبر كنين اين طوري كه نمي شههاتفبعد با مرتضي حساب كنينليلالطف كردينهاتف مرتضي را از كادر بيرون مي كشد.سکانس 15 اتومبیل شب داخلیهاتف در حال توضیح دادن نقشه.مرتضی و بیژن در کادرهاتفدو روز دیگه راه می افتیم ،وقتی رسیدیم ...مرتضیمگه نگفتی منو این می ریمهاتفچرا؟ولی حالا نظرم عوض شده منم می خوام بیامبیژنبه ما اعتماد نداری آقاهاتفصحبت چندین میلیون پوله خودم باشم خیالم راحتهمرتضیچند روز تو راهیمهاتفدو روز رفتو برگشت .چیه نمی تونی دو روز دوریشو تحمل کنی(می خندد)مرتضیبقیشو بگوهاتفجنسارو همون جا تحویل می گیریممرتضیکجا؟هاتفعجله نکن شازده وقتی رسیدیم می فهمینزدیکای ورامین تحویلشون می دیمبا دوتا ماشین می ریم من وتو تو یه ماشین، بیژن تو یه ماشینفعلا تا همین جا سوالی ندارینبیژننه آقامرتضیچرا . اگه گیر بیفتیم؟هاتفنترس گیر نمیوفتیم فکر همه جاشو کردم.سكانس16 حیاط خانه روز خارجیليلا كاسه اي مغز گردو در دست ،در مي زند .مرتضي در حال پوشيدن پيراهن خود در را مي گشايد.مرتضي(با دستپاچه گي)سلام ليلا خانمليلاسلام،اين براي شماستمرتضيخيلي ممنون راضي به زحمت نبودمليلاگفتم شايد گردو دوست داشته باشيد .مرتضياتفاقا خيلي دلم مي خواست .ليلا(با خنده)بازم؟مرتضي(با خنده)كم كم دارم مطمئن مي شم شما فكرمو مي خونين.هر دو مي خندند.(مكث)مرتضيبفرماييد تو .ليلانه مزاحم نمي شم. با اجازهليلا برمي گردد که برود.مرتضيليلا...ليلا برمي گردد.مرتضيخانم.بيشتر از گردو(مكث) به يه هم صحبت نياز داشتم.سكانس 17اتاق مرتضي روز داخليلباس هاي شسته وخيس روي طناب كه وسط اتاق كشيده شده پهن است.ليلا روي صندلي چوبي قديمي به رخت ها نگاه مي كند مرتضي با دوچايي در سيني وارد كادر مي شود و مي نشيند روبروي ليلا.مرتضيدارم مي رم سفرليلابايد تميز تر مي شستيشون هنوز سرآستينا كثيفههر دو مي خندند.مرتضياون جايي كه دارم مي رم كسي به اين جور چيزا دقت نمي كنهليلا به مرتضي نگاه مي كند.ليلامگه كجا مي خواين برين؟مرتضييه كاره كه بايد انجامش بدم ،ولي دو دلمليلا(آهسته) كار خلاف كه ...مرتضينه (مكث)يعني اون جوري كه فكر مي كني نيست(مكث)بعضي موقعها نمي دوني چي غلط چي درستليلابراي همه پيش مياد .مرتضيدو راه بيشتر ندارم .اگه راه اول رو انتخاب كنم مرگ برادرم رو فراموش مي كنم و دوباره شرو مي كنم اگه راه دوم رو انتخاب كنم بايد...ليلابايد چي؟مرتضيبه يكي علا قمند شدم .(مكث)تو جاي من بودي چيكار مي كردي ليلا؟ليلابه حرف دلم گوش مي كردم چون هيچ وقت دروغ نمي گه.مرتضيكي مي خواين برينليلاچند روز ديگه قالي تموم مي شه .بعدش مي ريممرتضيتا بر گردم هستيليلاشايد ،شايد هم نهمرتضيمنتظرم مي مونی؟چند لحظه سكوت.ليلامن ديگه بايد برممرتضيجوابمو نداديليلاخيلي وقت نيست كه هم ديگرو مي شناسيم .مرتضيبراي شناخت كسي كه مي تونه هميشه كنارت باشه زمان زيادي لازم نيستليلا دست مي كشد روي زخم صورتش.ليلابايد برمليلا به طرف در مي رود.مرتضيبه خاطر مادرته ؟ليلا برمي گرددليلااون مادرم نيست.خدا حافظسكانس18 اتوبوس روز داخليليلا سر به پنجره تكيه داده. باران در حال باريدن.اسكناس هاي مچاله شده در مشت.چشمانش را مي بندد. صداي ليلا دركادر(خدا گفت زمين سردش است چه كسي مي تواند زمين را گرم كند ؟ليلي گفت :من.خدا شعله اي به او داد. ليلي شعله را در سينه اش گذاشت.سينه اش آتش گرفت خدا لبخند زد ليلي هم.خدا گفت شعله را خرج كن.ليلي خودش را به آتش كشيد .خدا سوختنش را تماشا مي كرد.ليلي مي ترسيد،مي ترسيد آتشش تمام شود.مجنون سر رسيد مجنون هيزم آتش ليلي شد. آتش زبانه كشيد . آتش ماند .زمين خدا گرم شد.خدا گفت:اگر ليلي نبود زمين من هميشه سردش بود.)ليلا دست هايش را به سينه مي گذارد .انگار سردش است.سکانس 19 حیاط خانه روز خارجیمرتضی در خانه لیلا را می زند.لیلا در را می گشاید.سکانس 20 سوله متروکه روز داخلیهاتف ،بیژن ومرتضی با باند قاچاق سر میز معامله. مواد را تحویل می گیرند وپول را می دهند.سکانس 21 اتومبیل روز داخلیمنتظری واحمدی در حال صحبت وانتظار برای پایان معامله.احمدیاونایی که از اون ور مرز اومدن چی؟منتظریمرزبانا می گیرنشوناحمدیهمیشه به این فکر می کنم که چرا هاتفمنتظریهاتف خودش کسی نیست ولی یه حلقه از یه زنجیره بلنده.احمدیفکر می کنی که گرفتنش فایده ای هم داشته باشه .منتظریآره ،اگه پسره گند نزنهسکانس22 اتومبیل شب داخلیهاتفبه سه راهی که رسیدیم بپیچ سمت چپمرتضی چند لحظه بعد می پیچد.ناگهان صدای آژیر پلیس بلند می شود.هاتفبرو برو (با فریاد)ماشین مرتضی وبیژن با سرعت فرار می کنند وچند ماشین پلیس هم به دنبال آنها.سکانس 23 انبار متروکه شب داخلی.منتظری واحمدی به دنبال فراری ها. منتظری در را با لگد می شکند.هاتف جلوی مرتضی زانو زده و مرتضی اسلحه را به طرفش نشانه رفته.هاتف وحشت زده.منتظریاسلحتو بندازمرتضینه می خوام بکشمشاحمدیمرتضی اسلحتو بذار زمینمرتضیامثال همین کثافت بود که باعث مرگ برادرم شد.منتظری(با فریاد)بنذارشمرتضینهبیژن شلیک می کنند ودو افسر هم به دنبالش به طرف بیژن.هاتف می گریزد ومرتضی شلیک می کند. مرتضی در کادر .صدای حیدر درکادر.حیدرقبل از این که آدم پاشو رو کره خاکی بذاره ،همه ی احساس ها ی آدما تو یه جزیره کوچیک زندگی می کردندسکانس 24 خیابان شب خارجیمرتضی سوار اتومبیل در تعقیب هاتف وبیژن و دوافسر هم به دنبالشان.صدای حیدر در کادر.حیدریه روز قرار گذاشتن که با هم بازی کنند همه رفتن قایم شدن ودیوانگی چشم گذاشت وبعد شرو کرد به پیدا کردن تک تک احساسهاسکانس 25 خیابان روز خارجیمرتضی از اتومبیل پیاده می شود و به سمت اتومبیل بیژن می رود . هاتف مرده است .مرتضی به دنبال بیژن می گردد. بیژن را می بیند که گوشه خیابان ایستاده وبا لبخند به وسیله ی ریموت کنترل اتومبیلش را منفجر می کند.صدای حیدر در کادرحیدرهمه ی احساسها رو پیدا کرد به جز احساس عشقسکانس 26 خانه لیلا روز داخلیلیلا پای قالی انگشتش را می برد و به فکر فرو می رود.سکانس 27 خیابان روز خارجیمرتضی در حال بلند شدن از زمین گوشهایش از صدای انفجار دارد سوت می کشد.(تصویر لیلا در ذهنش)سکانس 28 خیابان روز خارجیبیژن در حال دیودن از عرض خیابان که افسرها با او تصادف می کنند. دوافسر پیاده می شوند .منتظری(عصبانی)تو مواظب این باش من می رم سراغ پسرهسکانس 29 خیابان روز خارجیمرتضی لنگان لنگان به سمت اتومبیلش. منتظری اسلحه را نشانه می رود. منتظری نگاهش می کند. مرتضی سوار می شود ومی رود . منتظری اسلحه اش را پایین می آورد ودور شدن مرتضی را نظاره گر است.سکانس30 خانه حیدر شب داخلیحیدر در حال تعریف کردن داستان . صورت حیدر در کادر.حیدرحسودی به دیوانگی گفت عشق پشت بوته ها قایم شده،دیوانگی چوبی برداشتو شرو کرد به گشتن بوته ها ولی زدو چشمای عشقو کور کرد. واونجا بود که با خودش قرار گذاشت همیشه با عشق بمونه واین طور شد که همیشه عشق و دیوانگی با همن.