نقد فیلم the two popes

فیلم The Two Popes که به درون زندگی خصوصی دو پاپ رفته و بی پرده در مورد زندگی آنها سخن می گویید.در سال های اخیر فیلم های زیادی به مذهب و کلیسا انتقاد کرده اند اما در جدیدترین اثر شبکه نتفلیکس نگاهی متفاون و بی پروا به زندگی پاپ داشته است.فیلم دو پاپ نقد به قوانین و سنت های خشک و بیهوده ای دارد که جای معنویت واقعی را گرفته است و نیازاست که برای برطرف شدن مشکلات مردم تغییر کرد.البته شبکه نتفلیکس استفاده ابزاری خود را از فیلم کرده است و این تغییر را بسیار گسترده لازم می داند.خلاصه داستان : داستانی صمیمی از یکی از دراماتیک ترین تحولات قدرت در ۲۰۰۰ سال گذشته. کاردینال برگگلیو نا امید از جهت کلیسا ، درخواست بازنشستگی در سال ۲۰۱۲ را از پاپ بندیکت می کند. در عوض ، با رسوایی و شک و تردید خود ، پاپ بندیکت بدترین منتقد و جانشین آینده خود را در رم برای آشکار کردن رازی که می تواند پایه های کلیسای کاتولیک را به لرزه در بیاورد ، احضار می کند. در پشت دیوار های واتیکان ، مبارزاتی بین سنت و مدرنیته ، گناه و بخشش آغاز می شود ، زیرا این دو مرد بسیار متفاوت برای یافتن زمینه مشترک و ایجاد آینده برای یک میلیارد پیروان در سراسر جهان ، با گذشته های خود مقابله می کنند.The Two Popesداستان فیلم The Two Popes که بر روی شخصیت “خورخه ماریو برگولیو” با نقش آفرینی درخشان جاناتان پرایس تمرکز دارد از انسجام و کشش لازم برخوردار است و با فلش بک های خوبی که به گذشته میزند می تواند یک داستان خوب را روایت کند.داستان اصلی که بر دو پاپ با اختلافات زیاد در عقاید و رفتار تمرکز دارد و به نوعی انتقال قدرت را نشان میدهد.در داستان فیلم دو پاپ علاوه بر نشان دادم سنت های بسته و قدیمی,آنها را به تمسخر گرفته و به نوعی روایت ظهور عصر جدیدی در مدیریت مسیحیت است.هر چند به ظاهر می توان این تغییرات را خوب شمرد و در بسیاری موارد لازم دانست اما باید دانست هدف از این تغییرات چیست؟از شخصیت پردازی فیلم The Two Popesنمی شود گذشت که بسیار موفق بوده و تاحدودی بار جذابیت فیلم را به دوش میکشد.آنتونی هاپکینز در نقش پاپ بندیک شانزدهم بسیار درخشان ظاهر شده و به خوبی یک انسان سنتی را نشان میدهد که درگیر گذشته است و به نوعی عاجز از مدیریت شده و کارها از دستش خارج شده است.از طرفی شخصیت برگولیو با بازی جانتان پرایس که بسیار درخشان بوده و جزو نامزدهای آکادمی اسکار بوده است.شخصیت برگولیو بسیار متین و افتاده است و همیشه به فکر کمک به مردم و به روز شدن است.تفاوت شخصیت ها در انکار و اصلاح است.انکاری که دامن پاپ بندیک شانزدهم را گرفته و با عقاید اشتباه سعی در سرو سامان دادن به اوضاع است و از طرفی شخصیت برگولیو که همیشه به فکر اصلاح بوده است حتی در زمان جوانی که بر خلاف هم مسلکانش به مصالحه با دشمن پرداخته هزچند که پشیمان شد اما از سیاست مصالحه نمی گذرد و همین راه را ادامه می دهد و به فکر ساختن پل با دنیا می شود.فیلم برداری دو پاپ بسیار هوشمندانه است و نماهای خوبی از جنگ سردی که بین این دو پاپ در جریان است را به ما نشان میدهد و در بعضی مواقع قالب مستند به خود میگیرد که در باور پذیری فیلم به ما کمک فراوانی می کند. فیلم درواقع یک نمایش دونفره است که می ‌توانست یک رابطه خشک و دلهره‌آور مانند فیلم «فراست/نیکسون» (که البته فیلم خوبی بود) را به تصویر بکشد؛ اما تیم‌های خلاق هر دو سمت دوربین، لحنی بی‌ قاعده و گاهی نمایشی را برای متن داستان انتخاب کرده‌اند. حاصل این کار، خنده‌های واگیردار تماشاگران است.The Two PopesفیلمThe Two Popes به نوعی تقابل سنت و مدرنیته است و در انتها این مدرنیته است که پیروز می شود اما باید توجه داشت چه مدرنیته ای چه سنتی را شکست داده است.سنتی که در اشرافیت و تحریف غرق بوده است و حتی از اداره امور داخلی خود باز مانده است در مقابل مدرنیته ای که در پی اصلاح همه چیز است و ایراد بزرگ آن اصلاح همه چیز دیگر اصلاح نیست و یک تغییر بزرگ است.اگر به روند اصلاحات برگولیو نگاه کنیم قطعا نکات مثبتی را میبینیم اما اگر هر ۱۰۰ سال یکبار کسی پیدا شود و کمر به اصلاحاتی به این بزرگی بپردازد بعد از چند قرن دیگر چیزی از مبنای اولیه باقی نمیماند و به کل همه اصول عوض می شوند.شبکه نتفلیکس با بیان خصوصیات برگولیو در پی این بوده است که دین نیاز به تغییرات گسترده دارد و باید حتی تا پای آزادی جنسی هم پیش برود و مشکلی با آن نداشته باشد.پیام فیلم تغییرات ظاهری کوچک نیست بلکه هدف فیلمساز تغییرات نهادینه و اصول است که این تغییرات از اصل خود فاصله دارد.هدف نتفلیکس از ساختن چنین فیلمی قطعا همین است زیرا این شبکه تا کنون مرزهای دینی و اجتماعی زیادی را جا به جا کرده است و مشخصا علاقه ای به دین ندارد.فیلم The Two Popes قطعا می تواند فیلم سرگرم کننده ای باشد و دارای پیامهای خوب و به نوعی روایت گر یک نوع کمدی سیاه باشد اما بیننده باید توجه داشته باشد که بروی یک لبه تیغ حرکت می کند و پیام های فیلم دارای مفاهیم عمیقی است که جای بحث بسیار دارد.منبع : نقدیو