نقد و بررسی فیلم Rebecca

شاید خیلی از کسانی که فیلم ربکا را دیده ­اند از آن لذت برده باشند ولی مشخصاً کسانی که طرفدار سینمای کلاسیک هالیوود هستند با این فیلم مشکلات زیادی خواهند داشت. هر چند امروزه خیلی از تماشاگران مشتاق دیدن فیلم­های سیاه و سفید نباشند اما مطمئناً در این مورد زیبایی ­های زیادی را از دست خواهند داد . نسخه فیلم ربکا ساخته آلفرد هیچکاک جایزه اسکار بهترین فیلم سال و بهترین فیلمبرداری را برده است در نه رشته دیگر هم نامزد جایزه شده بود و همچنین اولین تجربه هالیوودی آلفرد هیچکاک محسوب می­شد و جهش بزرگی در کارنامه هنری او بود. بعد از تماشای نسخه کلاسیک فیلم ربکا می ­توان اینطور گفت که هیچ نیازی به نسخه بازسازی آن احساس نمی ­شود و دلیل ساخت نسخه بازسازی آن مشخص نیست. از نکات مثبت نسخه بازسازی شده فیلم ربکا می­توان به لوکیشن ­های فیلمبرداری زیبای آن در جنوب فرانسه اشاره کرد به طوری که می ­توان حس کرد در واقعیت در همان مکان قرار گرفته­ ایم و درواقع تنها ستاره اصلی فیلم انتخاب لوکیشن ­های زیبا و محسورکننده آن است به طور مثال صخره ­های بیرون عمارت ماندرلی چشم ­نواز هستند. نسخه گسترش داده شده مهمانی بال ماسکه همانطور که به طرز غافلگیرکننده ­ای دلنشین است اما از نظر مقیاس هم به طور محسوسی کوچک است هر چند از نظر طراحی لباس و صحنه و جزئیات تلاش زیادی صورت گرفته است اما با اندکی افزایش بودجه می ­توانست حق مطلب را در مورد مهمانی مهمی در حد و اندازه­ای که از آن تعریف می­شود به نمایش گذاشت ولی متاسفانه به شکل یک دورهمی پرزرق و برق نشان داده می ­شود. بزرگترین ناامیدی اصلی از نظر جلوه ­های بصری عمارت ماندرلی است که نماد شخصیت اصلی مکس وینتر است. هر چند این عمارت یک مکان واقعی نیست ولی بر اساس عمارت­ های نمادین و اشرافی انگلستان است و انتظار می ­رود که حیرت انگیز باشد اما در این فیلم به نسخه کوچکتر و بی رمق ­تر از عمارت سریال Downtown Abbey تقلیل پیدا کرده است حتی تعداد خدمتکاران نسبت به نسخه کلاسیک افزایش زیادی داشته است و در چندین صحنه به محل جمع شدن کارکنان عمارت سرزده می ­شود که بیشتر یادآوری سریال Downtown Abbey را میکند تا فیلم ربکا.هر چه فیلم تلاش می­ کند بزرگ جلوه کند در واقعیت کوچک­تر به نظر می رسد. در فیلم نامه در مورد رازهای داستانی و پیشنیه شخصیتی خانم دنورز جوابی که تیم نویسندگان به آن رسیده­اند نسبت به فیلم نامه هیچکاک بسیار نا امید­کننده وخسته ­کننده است. تغییراتی که در شخصیت خانم دنورز به خاطر به روزرسانی شخصیتی و آزادی عمل بیشتر نویسندگان نسبت سینمای کلاسیک داشته اند، داده شده است تاثیر منفی زیادی بر روند فیلم گذاشته است و حتی نمادی ­ترین صحنه فیلم با حضور شخصیت خانم دنورز که منجر به بردن جایزه بهترین فیلمبرداری در نسخه کلاسیک شده است به کل از فیلم حذف شده است. آرمی همر برای بازی در نقش مکس وینتر زیادی جوان به نظر می­ رسد. هر چند در این نسخه راه رفتن در خواب شبانه مکس نشان داده می­ شود اما برای پیشرفت داستان هیچ استفاده ای از آن نمی شود و فقط برای ایجاد کمی تغییرات در فیلم گنجانده شده است. نقش مکس وینتر در این فیلم و به خصوص در پرده سوم به شدت کاهش پیدا کرده است و در حاشیه قرار گرفته است تا نقش لیلی جیمز پررنگ­تر و کارآگاهی ­تر به چشم بیاید که کاملاً بر خلاف نسخه کلاسیک آن است و به جای آن­که مکس و نو عروسش با هم تیم شوند بیشتر شخصیت لیلی جیمز نسبت به ربکا وسواس گونه عمل می ­کند تا بخواهد به شوهر خود کمک کند که کاملاً خارج از شخصیت داستانی اوست. مطمئناً انتخاب لیلی جیمز برای این شخصیت به خاطر ویژگی ­های گاتیک و سیندرلایی او است در حالی که لیلی جیمز برای این شخصیت بیش از حد جذاب و اشرافی است و نمی­ تواند به هیچ عنوان در قالب این شخصیت قرار بگیرد و به حدی زیبا به نظر می ­رسد که اصلاً جای تعجب نیست که مکس عاشق او شود و بخواهد با او ازدواج کند در حالی که باید انتخاب او از طرف مکس شوکه ­کننده باشد.یکی از بزرگترین مشکلات بازی لیلی جیمز در این شخصیت عدم نشان دادن شخصیتی بدون اعتماد به نفس و کسی که به عنوان همسر دوم انتخاب شده است، می ­باشد و در عوض سعی می­ کند شخصیت واقعی خود را در فیلم نشان دهد که مشخص می ­کند نباید این بازی در این نقش را قبول می­ کرد. انتخاب سم رایلی نیز به جای جورج سندرز در نسخه کلاسیک به شدت نامتجانس است و صحنه سوارکاری نیز به طور محسوسی خصمانه و عجیب در فیلم قرار گرفته است و هیچ استفاده­ ی داستانی از آن نمی ­شود. به عنوان جمع ­بندی نهایی اگر نسخه کلاسیک ربکا را ندیده ­اید شاید با دیدن این فیلم از صحنه های زیبا و داستان رمانتیک آن خوشتان بیاید ولی به شدت توصیه می­ شود که در نهایت نسخه کلاسیک فیلم ربکا ساخته آلفرد هیچکاک را به جای آن تماشا کنید.