انواع و موارد استفاده مستربچ ضدحریق ( ضد شعله )

مستربچ ضدحریق که یکی از انواع مستربچ افزودنی است، مستربچ مقاوم در برابر آتش یا ضدشعله نیز نامیده می شود، بهترین محصول ضد شعله در صنعت پلاستیک امروزی است. پراکندگی، سیالیت، سازگاری، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر آب و هوا در رزین بسیار بالاتر از بازدارنده های شعله معمولی است. این می تواند پراکندگی بازدارنده شعله را در رزین بهبود بخشد، مقدار بازدارنده شعله اضافه شده را کاهش دهد، دشواری و هزینه پردازش را کاهش دهد و در عین حال تاثیر افزودن بازدارنده شعله را بر خواص مکانیکی رزین کاهش دهد. و محیط کاری کارگاه را بهبود بخشد.انواع و موارد استفاده مستربچ ضدحریق1. مستربچ های مقاوم در برابر شعله برای الیاف بیشتر الیاف ضد شعله با مواد ضد شعله با غلظت بالا و سایر مواد افزودنی برای تولید مستربچ های مقاوم در برابر شعله مخلوط می شوند و سپس با تراشه های معمولی ذوب می شوند تا الیاف مقاوم در برابر شعله را تشکیل دهند.مستربچ الیاف پلی پروپیلن مستربچ الیاف پلی پروپیلن مقاوم در برابر شعله عمدتاً برای تولید رشته فیبر پلی پروپیلن مقاوم در برابر شعله یا الیاف کوتاه استفاده می شود و از این الیاف برای تولید ساختمان های بلند، بیمارستان ها، اماکن عمومی، پرده های داخلی، پرده ها، میز مبل استفاده می شود. روکش ها، پارچه های روکش تخت سیمونز، فرش ها و سایر پارچه های تزئینی را می توان برای تولید تسمه نقاله برای معادن زغال سنگ، برزنت، پنبه، کنف و پارچه های تهویه مطبوع کارخانه های پشمی برای شرکت های نساجی استفاده کرد و همچنین می تواند در صنعت پلاستیک برای تولید تلویزیون و قاب رادیو و سایر محصولات پلاستیکی.مستربچ الیاف پلی استر به عنوان یکی از سه الیاف مصنوعی اصلی، الیاف پلی استر به طور گسترده در تولید لباس و محصولات صنعتی استفاده شده است. الیاف پلی استر مقاوم در برابر شعله به دلیل خاصیت ضد شعله بودن دائمی کاربردهای گسترده ای دارد و علاوه بر نقش بی بدیل در منسوجات صنعتی، دکوراسیون داخلی معماری و دکوراسیون داخلی خودرو، در زمینه پوشاک محافظ نیز کاربرد دارد.پیشنهاد مطالعه: تفاوت مستربچ و کامپاند2. مستربچ های مقاوم در برابر شعله برای پلاستیک ها مواد پلیمری به طور فزاینده ای نقش گسترده ای در زمینه های ساخت و ساز، اتومبیل، لوازم الکترونیکی، هوا فضا و مبلمان خانگی ایفا می کنند. با این حال، به دلیل اشتعال پذیری بیشتر مواد پلیمری، خطرات ناشی از آتش سوزی نیز به یک نگرانی گسترده تبدیل شده است.بهبود بازدارندگی مواد پلیمری از طریق فناوری مستربچ به موضوع داغ نگرانی و تحقیق در صنعت تبدیل شده است.مستربچ بازدارنده اشتعال کوپلیمر اکریلونیتریل-بوتادین-استایرن (ABS). رزین ABS دارای سختی سطح بالا، چقرمگی، مقاومت خوب در دمای پایین، مقاومت خوب در برابر خزش، پایداری ابعادی خوب و انقباض قالب‌گیری است. ویژگی‌های کوچک و دیگر عالی است. به طور گسترده ای در صنایع نظامی، خودرو، قطعات الکترونیکی و الکتریکی و سایر زمینه ها استفاده می شود. با این حال، شاخص محدود کننده اکسیژن رزین ABS تنها 18.3٪ تا 20.0٪ (کمتر از 21٪) است که یک ماده قابل اشتعال است، بنابراین کاربرد آن را محدود می کند. در مقایسه با افزودن مستقیم مواد بازدارنده شعله به رزین ABS برای ترکیب و دانه بندی، استفاده از تکنولوژی مستربچ برای اصلاح بازدارنده شعله رزین ABS می تواند اثرات اصلاحی بهتری را به دست آورد.مستربچ مقاوم در برابر شعله پلی استایرن با ضربه بالا (PS-HI) PS-HI، به عنوان یکی از پلاستیک های همه منظوره مهم، کاربرد گسترده ای مانند ABS دارد، اما PS-HI همچنین با مشکل قابل اشتعال بودن مواجه است. مورد آتش سوزی . به منظور گسترش دامنه کاربرد آن، اصلاح بازدارنده شعله باید انجام شود. فن آوری مستربچ بازدارنده شعله داخلی PS-HI پس از سال ها توسعه نسبتاً بالغ شده است و در جهت مستربچ های چند منظوره مانند مستربچ های رنگی مقاوم در برابر شعله توسعه یافته است.مستربچ بازدارنده شعله پلی آمید پلی آمید 6 (PA6) یک پلاستیک مهندسی با عملکرد عالی است، اما قابل اشتعال است که کاربرد آن را در زمینه های الکترونیک و برق محدود می کند، بنابراین، اصلاح اهمیت بازدارنده شعله PA6 مهم است.مستربچ بازدارنده شعله پلی اکسی متیلن پلی اکسی متیلن یک پلاستیک مهندسی ترموپلاستیک است که در دهه 1950 تولید شد. به دلیل خواص فیزیکی و شیمیایی عالی که دارد، به طور گسترده در صنایعی مانند خودروسازی، لوازم الکترونیکی، لوازم خانگی، ماشین آلات دقیق و مصالح ساختمانی استفاده می شود. شاخص محدود کننده اکسیژن پلی اکسی متیلن تنها 15 درصد است که یکی از سخت ترین مواد پلیمری مقاوم در برابر شعله است. با این حال پلی اکسی متیلن به مواد اسیدی یا قلیایی حساس است و الزامات سختگیرانه ای در مورد بازدارنده های شعله دارد.مقدار کمی از بازدارنده های شعله نیز باعث تجزیه پلی اکسی متیلن می شود و بازدارنده های شعله نیز خواص مکانیکی پلی اکسی متیلن را کاهش می دهند. بنابراین، پلی اکسی متیلن مقاوم در برابر شعله بسیار دشوار است.مستربچ های ضد شعله پلی الفین پلاستیک های پلی الفین مقاوم در برابر شعله به طور فزاینده ای در تولید لوله ها، صفحات، کابل های ارتباطی، قطعات الکتریکی و مواد تزئینی که نیاز به خواص ضد شعله دارند استفاده می شود. مستربچ بازدارنده شعله پلی الفین به دلیل استفاده راحت، کاربرد پردازش گسترده و مزایای اقتصادی آشکار، چشم انداز بازار گسترده ای دارد.آماده سازیبا توجه به ویژگی های مختلف رزین های مختلف، مکانیسم های بازدارنده شعله و بازدارنده شعله ای که توسط رزین های مختلف انتخاب می شود نیز متفاوت است، بنابراین رسیدن به سطح عمومی مستربچ های مقاوم در برابر شعله مانند مستربچ های رنگی دشوار است. تهیه مستربچ بازدارنده شعله باید بر اساس ویژگی های رزین محصول باشد تا بازدارنده شعله، حامل و کمک های فرآوری مربوطه انتخاب شود. قبل از هر چیز باید بازدارنده شعله مناسب انتخاب شود و انتخاب حامل و وسایل کمکی باید با بازدارنده شعله انتخاب شده مطابقت داشته باشد.1. انتخاب بازدارنده های شعله فرآیند احتراق یک واکنش اکسیداسیون سریع بین مواد احتراق و اکسیدان است، زمانی که غلظت و دمای مواد احتراق به اندازه کافی بالا باشد، می تواند باعث احتراق شود. احتراق پلیمرها را می توان به دو فرآیند تجزیه حرارتی و احتراق تقسیم کرد که شامل یک سری پیوندها مانند فرآیند انتقال حرارت، تخریب حرارتی فاز متراکم، انتشار محصولات تجزیه در فازهای جامد و گاز و اختلاط با هوا برای تشکیل یک زنجیره است. واکنش احتراق بنابراین، کلید بهبود تاخیر در شعله، جلوگیری از تخریب و اکسیداسیون، کاهش تولید مواد قابل احتراق و جلوگیری از انتقال حرارت است، مانند حذف گرما از طریق تبخیر، خنک کردن و کاهش دمای فاز متراکم برای بهبود بازدارندگی در شعله مواد. . رویکردهای رایج بازدارنده شعله شامل بازدارنده شعله ساختاری و بازدارنده شعله افزودنی است. روش تصفیه بازدارنده شعله ساختاری، اصلاح ساختار پلیمر است، به طوری که عناصر بازدارنده شعله به شکل پیوندهای شیمیایی در زنجیره مولکولی ترکیب می شوند، به طوری که باعث افزایش تمایل کربنی شدن ماده و کاهش اشتعال پذیری آن می شود. به طوری که نیازهای مقاوم در برابر آتش و شعله را برآورده کند. افزودنی بازدارنده شعله برای تغییر حالت تخریب حرارتی پلیمر و کاهش محصولات قابل اشتعال تولید شده توسط ترک های حرارتی پلیمر است؛ پوشش بازدارنده خارجی برای جداسازی اکسیژن از سطح پلیمر استفاده می شود. مانع داخلی برای جلوگیری از فرار گازهای قابل احتراق؛ آزاد کردن گازهای بی اثر برای رقیق کردن مواد قابل احتراق حاصل از ترک حرارتی پلیمرها و پراکندگی گرما از جلوی شعله. اجزای تشکیل دهنده بازدارنده های شعله افزودنی را می توان به بازدارنده های شعله افزودنی آلی و بازدارنده های شعله افزودنی معدنی تقسیم کرد.بازدارنده های شعله افزودنی آلی متداول شامل بازدارنده های شعله هالوژن، ارگانوفسفر، نیتروژن و بازدارنده های شعله سیلیکون می باشد. مزیت استفاده از مواد بازدارنده شعله با مولکول کوچک آلی این است که مقدار اضافه آن کم است و اثر بازدارنده شعله آشکار است، اما هزینه آن بالا است و بازدارنده های شعله حاوی هالوژن عموما سمی هستند. بازدارنده های شعله افزودنی معدنی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند شامل هیدروکسیدهای فلزی، بورات ها، اکسیدهای سیلیکون ارگانیک، بازدارنده های شعله فسفر قرمز، تری اکسید مولیبدن، تری اکسید آنتیموان (Sb2O3)، سولفات آمونیوم، میکروپودر بازدارنده شعله کائولن، مواد ضد انبساط و غیره هستند. بازدارنده های غیر آلی شعله معمولاً به مقدار زیاد اضافه می شوند که تأثیر جدی بر عملکرد محصول دارند. با توجه به مکانیسم بازدارنده شعله، دمای تجزیه حرارتی بازدارنده شعله باید بالاتر از دمای پردازش قالب گیری پلاستیک باشد، اما نباید خیلی زیاد باشد. اگر دمای تجزیه بازدارنده شعله خیلی پایین باشد، در طی فرآیند قالب گیری پلاستیک به راحتی تجزیه می شود که بر اثر بازدارنده شعله آن تأثیر می گذارد. با این حال، اگر دمای تجزیه بازدارنده شعله بیش از حد بالا باشد، بازدارنده شعله در طول فرآیند سوزاندن پلاستیک تجزیه نمی شود و عامل بازدارنده شعله موثر به سختی آزاد می شود و اثر بازدارنده شعله نخواهد بود. به دست آورد. در عین حال، خلوص و اندازه ذرات بازدارنده شعله نیز بر اثر بازدارنده شعله تأثیر می گذارد و باید تا حد امکان مواد بازدارنده شعله با خلوص بالا، اندازه ذرات ریز و با راندمان بالا انتخاب شوند. علاوه بر این، به منظور بهبود اثر بازدارنده شعله در هنگام استفاده، بازدارنده های غیر آلی به طور کلی در ترکیب با سایر بازدارنده های شعله (مانند Sb2O3 و غیره) استفاده می شود، به طوری که بازدارنده های مختلف شعله می توانند اثرات هم افزایی ایجاد کنند و اثرات بازدارنده شعله بهتری را به دست آورند. . سمیت بازدارنده های شعله را نیز باید در نظر گرفت.2. انتخاب حامل هنگام تهیه مستربچ های بازدارنده شعله، حامل انتخاب شده باید سازگاری خوبی با رزین داشته باشد و سرعت جریان مذاب باید زیاد باشد تا پراکندگی بهتر در طول فرآیند قالب گیری تسهیل شود. در عین حال، قابلیت پر شدن باید زیاد باشد و می تواند مواد ضد شعله و مواد افزودنی را تا حداکثر میزان حمل کند.3. انتخاب مواد افزودنی مانند تهیه مستربچ های پرکننده معمولی، به طور کلی هنگام تهیه مستربچ های مقاوم در برابر شعله، افزودن مواد پراکنده و روان کننده ضروری است. هنگام انتخاب مواد افزودنی، بهتر است از پراکنده ها و روان کننده هایی با عناصر بازدارنده شعله در مولکول های آنها استفاده شود، مانند پارافین کلر، آمید اسید استئاریک، استئارات روی، استئارات منیزیم و N، N-اتیلن بیس ترکیباتی مانند استارامید. مواد قابل اشتعال مانند موم پارافین، موم پلی اتیلن (PE) یا روغن معدنی. مقدار رزین حامل نباید خیلی زیاد باشد، بهتر است قادر به تشکیل گرانول باشید. بازدارنده های شعله در طی فرآیند قالب گیری به راحتی در اثر حرارت تجزیه می شوند و مواد پلیمری نیز در اثر نور و گرما در فرآیند قالب گیری و استفاده روزانه مستعد پیری می شوند بنابراین در فرآیند تولید مستربچ های مقاوم در برابر شعله نیز باید به مقدار مناسبی رسید. آنتی اکسیدان ها اضافه شود4. انتخاب فن آوری پردازش برای ساخت مستربچ های بازدارنده شعله افزودنی، عمدتا روش مخلوط کن داخلی، روش راکتور و روش دانه بندی اکسترودر وجود دارد. روش دانه بندی اکسترودر دارای مزایای پردازش آسان، مدیریت راحت و آلودگی کمتر به محیط کار است و به طور گسترده در تولید واقعی استفاده می شود.