تجربم از ساختن یک استارتاپ و شکل گیری اون از اول و لانچ محصول های فناورانه تجربه خلق

اریا بهروزیان مدیر عامل و بنیانگذار کوییت سورسمن اریا بهروزیان هستم ی نوجوون 14 ساله که از 11 سالگی از دوروریام و اینترنت و کتاب ها و یوتیوب شروع به یاد گیری مهندسی نرم افزار هوش مصنوعی و پردازش داده و این جور چیزا ذهنیتم بیشتر به این دانشمندا و مخترع های کامپیوتری میخوره سنم کمه 14 سالمه الان که این مقاله رو مینویسم اما کارای با حال میکنم کارایی رو که دوست دارم و علاقه دارم بیشتر شکل این دانشندا تو فیلمای علمی تخیلیم همش دوست دارم چیزای باحالی خلق کنم اولین بار کامپیوتر این اجازه رو بهم داد که بتونم ی چیزی که تو ذهنمه رو خلق کنم من 11 سالگی یه بچه کوچولوی برنامه نویس بودم که تازه زبون پایتون و هوش مصنوعی رو یاد گرفته بودم اولین بار ی برنامه باحال با کامپیوتر نوشتم که کمک میکرد بتونید پسورد ادما رو با ویژگی های شخصیتیشون هک کنید برای همین خیلی از اون روز چیزای باحالی نوشتم که اگر برید توی گیت هابم مبینید یا بقیه شبکه اجتماعی هایی که عضوم خلاصه من ی ادم بیشتر تو خود و ی جورایی افسرده به نظر میرسیدم تا اینکه کامپیوترا قدرت خلق کردن ایده هامو بهم دادن تا اینکه فهمیدم من جدی جدی دارم از دیدگاه ی مهندس کامپیوتر فکر میکنم به زندگیم همچی برام کد بود شاید باورتون نشه ولی من حتی ادما رو هم با برنامه نویسی از ذهنم پاک میکنم یا خاطرات بد و چیزایی که میخوام بهشون تعهد بدم اما خب من مدرک مهندسی ندارم و سنمم خیلی کمه و همه ادما منو نا دیده میگیرن اما من باور دارم که ی مهندسم چون دیدگاهم به زنذگی بیشتر شبیح ی کامپایلر کد هست که کد رو اجرا میکنه و هیچی رو احساسی عمل نمیکنه و همچی دورش ریاضیات و اعداد و الگوریتم ها هستن یا حتی توی دبیرستان حاضرم همه درسام ریاضی باشه اما سمت درسای تکراری نرم چون ریاضی به ادم قدرت خلق چیزای جدید رو میده و من همچنان باور دارم که یک مهندسم و ایده هامو مینوشتم اوایل چون اونقدی دانش برنامه نویسی برای اجرایی کردن همشونو نداشتم بعد از 12 سالگی من خیلی چیزا رو یاد گرفتم و شروع کردم تک تک ایده هامو خلق کردن از اون روز دیگه کسی منو جایی ندید فقط تنها جایی که بودم سر صبحانه و نهار و شام بود دیگه هیچ جا نبودم همش پای کامپیوترم بودم و برنامه نویسی میکردم و دقیقا یادمه وقتی با دوستام میرفتیم بیرون یا صحبت میکردیم من همش از ایده هام میگفتم و اونا کلافه میشدن و تنها کسی که از ایده هام خسته نمیشد و تا 6 صبح هر چی بهش میگفتم واسم اجرا میکرد کامپیوترم بود ی جورایی خیلی حس با حالی داشتماسپیسیفای شبکه احتماعی خلاقیت ها مدیر عامل اریا بهروزیانبعد ما معمولا چون دوران بیماری کروناست میشستیم با هم شبا صحبت میکردیم راجب چیزای با حال توی زوم و تماس تصویری خیلی خوب بود تا اینکه یکی از دوستام سارا ایده ی استارتاپ رو اورد وسط و گفت این چقد خفنه چه کارای باحالی میکنن اینا بعد ما همه راجبش صحبت کردیم تا اینکه من شبا دیگه میرفتم ببینم استارتاپا چه جوری به وجود امدن خیلی هیجان زده همش از این استارتاپ و اون استارتاپ خبر میخوندم و خیلی فضاشو دوست داشتم چون هم ی چیزی خلق میکردن بعد من و دوستام شروع کردیم کار کردن روی این ایدهه که ببینیم چطوری میشه ازش درامد داشت یا ساختش و تیم مون رو تشکیل دادیم و شروع کردیم به ساختن استارتاپمون اول از همه از بوت استرپ ی رابط گرافیکی کش رفتیم و گذاشتیم روی وب سایت شرکتمون و اسمشو گذاشتیم کوییت سورس اوایل ما شبا تا صبح کار میکردیم دانشمون کم بود اما خب خودمونو از توی اینترنت میکشیدیم و میرسوندیم برای همینم شاید خیلی مشکلات توی بعضی از سرویسامون باشه ولی ما دیگه داشتیم مثل ادم بزرگا روی شرکت خودمون کار میکردیم و همش بزرگ و بزرگتر میشدیم و باحالو باحال تر دیگه ایده شرکتمون اینه که ی روزی بشه با هوش مصنوعی دیتا های مرده رو دوباره زنده کنیم یعنی اگر ادمی میمیره اطلاعات مغزش نمیرع و بشه اطلاعات مغزشو با کمک هوش مصنوعی کشید بیرون اما خب این ایده اتفاق افتادنش صفره همه میکن حتی بهمون میخندن و میگن شما ی مشت جوچه برنامه نویسین که ایده های تخیلی میدید اما ی سوال اگر اون ادمو ما در طول دوران زنده بودنش همش ازش بیگ دیتا جمع اوری کنیم و یعد مرگش اونا رو پردازش کنیم با اطلاعاتی که از مغزش میتونیم دریافت کنیم ایا بازم امکان نا پذیره نه خب مشخصه این کار شدنیه اما فعلا این هدفو بی خیال شدیم و میشن و هدف دوممون رو دنبال میکنیم که این هدف پیوند کل دنیا با همه یعنی میخوایم با کمک سرویس هایی که تو هر منطقه با کشور کار لانچ میکنیم به اتصال بین سرویس ها برسیم راجب سرویس جدیدمون توی مقاله کامران دوست و همکار عزیزم بخونید خلاصه که استارتاپ و مدیریت ی شرکتم به همین راحتیا نبود و وقتی من اومدم توی این زمینه و نقش یک مدیر عامل رو بازی کردم خیلی کارا دیگ یک اسکریپت ساده نبود و کلی زمان میخواست تا بتونیم براش بیزینس مدل بزنیم روش فکر کنیم و توسعش بدیم و مدیریت یک تیم خیلی کار سختیه که همه اولش با نگاه اسکریپتی میرن توش اما میبینن این واقعا ی شرکت اون اسکریپت ساده شما تو کامپیوتر شخصیتون نیست که با یک دکمه کنترل و دلیت پاک بشه این یک شرکته و شما مدیر عاملشی خطای شما تو لیست خطاها نوشته میشه و موفقیت های شما به پای وظیفه هاتون نوشته میشه یعنی در واقع موفقیت هاتون فقط شما رو میسازن و هیچ تاثیری ندارن اما شکست هاتون فقط مردم رو بد بین میکنن اما با شما کاری ندارن اما من موفقیت رو توی حال خوب میبینم من وقتی هر کاری که دوست دارمو انجام میدم کلی حال میکنم با خودم و برام کلی موفقیته مثلا به پیشنهاد یکی از دوستان ورزش حرفه ای رو شروع کردم و حالا واقعا یکی از کاراییه که دوست دارم انجامش بدم و همیشه ورزش میکنم چون کاریه که دوست دارم پس همین که من میتونم هر کاری ک دوست دارمو انجام بدم اسمش موفقیته و به نظرم تو زندگی ریسک ها رو به جون نخرید و بزنید به دل کار مثلا نگید دوست دارم کنکور مهندسی کامپیوتر قبول شم و برم درس بخونم و مهندس کامپیوتر بشم اینو نگید همین الان پا شید و برید بدون اینکه برید دانشگاه شروع کنید به یادگیری اون علمی که میخواید و از توی اینترنت که حالا خیلی اطلاعات توش موجوده شروع کنید به یادگیری مهندسی کامپیوتر یا هر چیز دیگه ای که میخواید مهم علم و دانش هست نه مدارک دانشگاهی اما شما شروع به یادگیری کنید و دانش کسب کنید مطمعن باشید مدرک رو میتونید بگیرید ولی اول دانش منم این یکی از خوبیای زندگیم اینه که هر وقت هر رشته ای رو دوست دارم راجبش یاد میگیرم و برام دانشگاه رفتن و قبولی توی کنکور زیاد مهم نیست چون من دانشمو یاد میگیرم و دنیا بخواد و نخواد باید منو به عنوان ی مهندس کامپیوتر توی خودش جا بده ممنونم که تا اینجا خوندید موفق باشید در مقاله های بعدی کلییی براتون از تجربیاتم مینویسم سپاس لینک های من این پایین هست اگر دوست دارید منو دنبال کنید لینک های زیر رو استفاده کنید.اسپیسیفای پلتفرم پیوند ها و شبکه اجتماعی خلاقیت هااریا بهروزیان در اینیستاگرامگیت هاب مخرن پروژه ها و فعالیت هایوتیوب اریا بهروزیان ویدیو ها و اپیزود پادکست ها