یه موقه هایی

سلام امروز 23 دیماه 1402 روز شنبه----سر کارم بودم رفتم یک چیزی رو سرچ کنم توی گول ویرگول رو دیدم . گفتم بیام یه سر بزنم نوشته های گذشتمو بخونم . دو تا از پست های قدیمم رو پاک کردم . اون دوتای دیگم احتمالا پاک کنم .گرچه یه حال و هوایی از قبل رو برام زنده میکرد . ولی شخصیتی که الان داره تایپ میکنه زمین تا آسمون به 6 ماه پیشش فرق کرده چه برسه به اون موقع .آره من بعد از نزدیک 15 سال وارد بزرگترین چالش زندگیم شدم .به قدری سخت بود که بعد از اون هیچ کاری حتی صحبت با مهران مدیری هم برام دیگه سخت نیست .زندگی یک تریپ ( سفر ) کامله . هر چیزی که اتفاق میفته خوب یا بد ، سخت یا آسون ، کثیف و چندش و آور یا باحال و خوب ، همه و همه بخشی از تریپه . از نظر من تریپ بد نداریم .تماما تجربست . ما لحظه به لحظه در این زندگی در حال تجربه کردنیم . درست مثل همین لحظه همین نقطه از زمان که دارم تایپ میکنم . چه جالب من تماما توی این لحظه هستم . توی نوشتن عجیب تمرکز دارم درحدی که واقعا حتی دلم نمیخواد مشتری بیاد الان و بهش جنس بفروشم .چیزی که مهمه اینه که آگاه بشی به همین لحظه . آگاه بشی به هرر کاری که داری انجام میدی . یک ماجراجوییه به تمام معناست زندگی . دیروز با خودم فکر میکردم عجیب نیست که من به شخصیتایی مثل تام سایر و هولدن کالفیلد علاقه پیدا میکنم . چون اونام زندگیشون سراسر ماجراجویی در دل ماجراجویی بوده . حتی اگه توی داستان بودن . چون بلاخره همون داستان هم از پس یک ذهن گذشته و به صورت یک نوشته درومده .نوشتن راز بزرگی هست که اگه کسی اون رو درک بکنه شاید بشه گفت که به مقصد رسیده .از پیامبرا بگیر که همشون دینشون رو از طریق نوشتن تبلیغ کردن . شعرا ، تاریخ نویسا ( متاسفانه چون ذهنم خیلی جلو تر از نوشتم در حال حرکته ادامه این نتن رو فراموش کردم ) اها همین باعث شد یادم بیاد . ... موسیقی ها ، فیلم ها . همه و همه از طریق جادوی نوشتن خلق شدن .هیچ اثر بزرگی رو پیدا نمیکنی که بدون نوشتن اتفاق افتاده باشه . چند روز پیش برای بار سوم فیلم ممنتو کریستوفر نولان رو نگاه میکردم . من چون مشکل فراموشی توی حافظه ی کوتاه مدتم دارم ( البته نه به اندازه لئونارد شلبی کارکتر نقش اصلی ممنتو ) ولی خیلی از دلایل نتیجه نگرفتن هام به دلیل فراموشی هام بوده .کلی از مشکلاتی که با خانواده داشتم به همین دلیل بود . مدت زیادی رو من اذیت شدم چون نمیتونستم ثابت کنم یا بهتره بگم دلیلش رو نمیتونستم که چرا کاری نمیکنم و به طبع نتیجه ای هم نمیگیرم . میخواستم متوجه بشن که اینا دلیل بر تنبلی من نیست . من ادم تنبلی نیستم . بابام همیشه میگفت تو سخت ترین کار هارو انجام میدی ولی چیز های کوچیک رو نمیتونی . ولی یاد نداشت که به روش درستی این ایراد من رو واکاوی بکنه برای همین راحت ترین راه رو استفاده میکذد و اون هم تخریب شخصیتی که البته من دیگه خرده ای نمیگیرم چون هر کسی خودم تروما های خاص خودش رو داره و ما هر کدوممون فقط و فقط در درجه اول خودمون هستیم که باید خودمون رو بشناسیم . خودمون در درجه اول باید خودمون رو درک کنیم . وقتی ما هنوز به شناخت کافی از خودمون نرسیدیم چطور میتونیم از دیگران توقع داشته باشیم که مارو درک کنن . این کلماتی که داره کنار هم چیده میشه کاملا در لحظه داره از دهنم میگذره و من سعی میکنم هیچ چیز رو از قلم نندازم .متاسفانه به قدری وارد جزئیات و شاخ و برگ های جملاتم میرم که مبحث اصلی رو گم میکنم . شاید دلیل فراموشی هام همینه . اره . ایول دقیقا . چقدر خوبه نوشتن . کاملا درسته چون این ذهن نامحدوده و هر جایی میتونه بره برای اینکه بتونیم مبدا رو گم نکنیم باید یاد داشت کنیم . چون این یک سفره که با ذهن داریم تجربش میکنیم و اگه نشونه گذاری نکنیم که از کجا اومدیم و مشخص نکیم الان وارد کدوم در شدیم ممکنه گم بشیم و ...اره دقیقا برای همین همین الان هم روی میز من پر از برگس که توش نوشته دارم . در درجه اول باید بنویسیم و بعد بهشون نظم و ترتیب بدیم .درست از زمانی که نوشتن رو به طور جدی شروع کردم و هر روز هر چیزی که از ذهنم میگذره رو مینویسم دیگه بار سنگینی روی ذهن نیست برای به خاطر سپردنش و همش میاد روی برگه و ذهن سبک میشه . و فقط کافیه به نوشته هات اعتماد کنی . خیلی وقتا نوشته هامو میخونم باورم نمیشه که اینارو من نوشته باشم . اصلا یادم نمیاد بعضا .اینطوری یک تقلب بزرگ میکنی توی حل این مشکل بزرگ که فراموشی هستش . نمیدونید چقدر زجر اوره . من دردهای زیادی رو کشیدم . بعضا شبیه الزایمر میمونه .ما باید راه های مقابله رو پیدا کنیم و اینکه فکر کنیم اونایی که الزامیر میگیرن ادم های متفاوتی با ما هستن سخت در اشتباهیم . الان خفیفه و در کهن سالی در حدی شدید میشه که ممکنه دست به اقدامات غیرقابل برگشتی زده بشه .چند ماه پیش به نقطه ی جالبی رسیدم . تک تک کارهام داشت دونه به دونه و با نظم و ترتیب انجام میشد . دلیلش هم اول نوشتن هامه کارهایی بود که باید انجام میدادم و بعدش به نوشته هام نظم و اولویت میدادم و بعد از اون به طور خیلی جدی شروع میکردم از اول لیست به دونه به دونه تیک زدن . قسمت جالبش این بود که کار اول رو که تیک میزدم عطشم برای کارهای بعدی بیشتر میشد . اها یه چیزی که میخواستم بگم و میون حرفام گمش کردم این بود که گفتم خانواده خیلی اذیت میشد از این مشکل من . فکر کن شما ذهن الزایمر طور داری ولی چون جوونی و بقیه این مشکل رو ندارن مدام سرزنشت میکنن که چرا همه چیز رو به یه ورت میگیره . بگم که حافظه ی بلند مدت من وحشتناک قویه . یه بار بابا گفت تو همه چیزو به ت*خمت میگیری . امیدوارم این مطلب رو نخونه چون میگه من کی این حرف رو زدم .بعد از خانواده یک نفر که دو سال باهاش توی یک رابطه بودم خیلی این موضوع اذیتش میکرد .انگار چون ظاهر سالمی داره همه توقع دارن که از همه نظر هم بدون ایراد باشی . من نمیدونم چرا ادما دنبال یک انسان بی نقص هیتن و همیشه از نقص هاشون فراری .در درجه اول بپذیریم که ما انسانیم و نقص هایی داریم اینطوری میتونیم دیگران رو اگه کاری خلاف میل ما انجام میدن رو کمی درک کنیم . لااقل با خودمون بگیم فلانی که فلان حرکتو زد شاید داره با مشکلی دست و پنجه نرم میکنه که ما ازش بیخبریم .این مورد من شاید مهمترین دلیل جدایی ما بود . چون این مشکلات دیگه رو بوجود میاورد .اونم فکر میکرد که من اصلا فکر نمی کنم . اصلا حواسم نیست . فلان و ...ولی یکبار حتی یکبار هم نیومد دستشو بندازه دور گردنم و سرزنشم نکنه .من از یه جایی دیگه رد دادم . از یه جایی که تقریبا خودشناسی رو شروع کردم دیگه برام مهم نبود دیگران دربارم چی فکر میکنن . قرار نیست همه رو راضی نگه داریم . هر کاری هم نکنی یه عده ازت خوششون نمیاد و اون یه عده میتونه نزدیک ترین افراد زندگیت باشه . هیچ ایرادی نداره . اینو فراموش نکن اونی که دوستت داره حداقل سعی میکنه کمکت کنه . اونی که دوستت نداره مثل همین دختر خانوم به دلایل مختلف و با توجیهات خنده دار تلاش میکنه که بره . یه سری هام اونقدر اذیتت میکنن که خودم دمت رو بزاری رو کولت و در بری . واقعا از بعضی از ادما نباید فاصله گرفت ، باید ازشون فرار کرد .من نمیگم قطع ارتباط من میگم فاصله . و در زمان فاصله هاست که متوجه میشی که واقعا دوستت بوده کی داشته وقت گذرونی میکرده .ایرادی نداره . مهم خودتی . کل دنیا دوست داشته باشن ولی تو خودتو قبول نداشته باشی همم فایده نداره . اخییییییییش چه حالی داد .تا متن بعدی که معلوم نیست کی باشه خدانگهدار