نامه ۷ بسیج دانشجویی دانشگاه‌های تهران بزرگ خطاب به نمایندگان مجلس شورای اسلامی پیرامون اعضای کابینه پیشنهادی دولت سیزدهم

بسمه تعالینمایندگان محترم مجلس شورای اسلامیبا عرض سلام و عرض تسلیت به مناسبت ایام عزای سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، احتراما پیرو معرفی اعضای کابینه دولت سیزدهم از سوی رئیس جمهور محترم به مجلس شورای اسلامی و آغاز روند بررسی صلاحیت اعضای این کابینه، نکاتی پیرامون افراد معرفی شده با شما به عنوان نمایندگان محترم مجلس طرح می نماییم. از آنجایی که پیچیدگی شرایط و مسائل فعلی کشور بر کسی پوشیده نیست و سطح انتظارات مردمی از دولت پیش‌رو نیز به طور فزاینده‌ای بالاست، فرصتی برای آزمون و خطا پیرامون چالش‌های اساسی کشور فراهم نیست. لذا ترکیب اعضای کابینه دولت به عنوان مدیران اصلی کشور از نقش فوق العاده ای در این مسیر برخوردارند و باید با دقت بالا پیرامون صلاحیت و توانمندی آن‌ها تدقیق صورت گیرد. هدف از نگارش این نامه، ارائه نظرات بسیج‌های دانشجویی هشت دانشگاه بزرگ کشور به عنوان پیشران جریان حزب اللهی در فضای دانشجویی، پیرامون کابینه پیشنهادی است. در اینجا ما از وزرایی نام خواهیم برد که بعد از بررسی های به عمل آمده به نظر می‌رسد حتی حداقل‌های لازم برای تصدی وزارتخانه های مربوطه را ندارند. 1. جناب آقای دکتر محمدعلی زلفی‌گل (وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری) از آنجایی که این وزارتخانه، مسئولیت مهم و خطیر راهبری نهاد دانشگاه به عنوان مبدا تحولات در کشور و اصلی ترین نهاد در تحقق رشد علمی کشور و تربیت نخبگان را عهده دار است، گزینه پیشنهادی این وزارتخانه باید ویژگی های مهمی من جمله برخورداری از رویکرد تحولی در این وزارت خانه، صراحت لهجه انقلابی و سابقه مدیریتی کلان در عرصه آموزش عالی برخوردار باشد و از سوی دیگر وامدار هیچ شخص و جریانی در فضای عمومی کشور نباشد. به نظر می‌رسد وزیر پیشنهادی علی رغم رزومه علمی پربار و قوی‌ای که دارد، در مسائل اساسی و رئیسی دانشگاه مانند مدل فناورانه حل مسائل کشور و به کارگیری نهاد علم در خدمت اقتصاد کشور، راهکارهای مدیریت فرهنگی فضای آشفته دانشگاه، بازگرداندن روح نقش آفرینی اجتماعی به دانشگاه ها، فاقد راهبردهای مشخص و رو به جلو و فاقد سابقه قابل توجه است.ایشان هیچ سابقه کلان سیاست گذاری در حیطه آموزش عالی کشور نداشته و صرفا برای یک بازه زمانی ریاست یک دانشگاه را به عهده داشته اند. نگاه آموزش محور به دانشگاه و اصالت بخشی به مقاله‌محوری و شاخص های غیرکاربردی علمی، از نقاط ضعف جدی جناب آقای دکتر زلفی گل می‌باشد. برنامه ارائه شده از سوی ایشان نیز کاملا مبتنی بر کلی‌گویی و فاقد راهبردهای اجرایی و دقیق برای مسائل روز نهاد علم می‌باشد. مجموعا به نظر می‌رسد ایشان برای مسئولیتی به این بزرگی، توانمندی لازم را ندارند و مدیریت این وزارتخانه مهم و اثرگذار با حضور ایشان به تحول آفرینی نمی انجامد. 2. جناب آقای دکتر محرابیان (وزیر پیشنهادی نیرو) از آن‌جا که مسائلی همچون قطعی برق و کم‌آبی در سال‌های گذشته جزء مسائل اصلی و پررنگ کشور بوده است، بهره گیری از یک وزیر با دانش و دارای سابقه مدیریت مرتبط در این وزارتخانه از اهمیت دوچندانی برخوردار است. جناب آقای دکتر محرابیان نه دانشی مرتبط با این وزارتخانه دارد و نه در سابقه مدیریتی خود، مسئولیتی مرتبط با ساحات مختلف این وزارتخانه داشته است. این به معنی نداشتن شناخت کافی از مسائل صنعت برق و آب کشور به عنوان دو زیر مسئله مهم وزارت نیرو است. از سوی دیگر ایشان در زمان تصدی وزارت صنایع و معادن در دولت های نهم و دهم، پروژه های گسترش فولاد در مناطق کویری کشور را پیگیری نموده است که امروز همه کارشناسان به غیرکارشناسی بودن این طرح‌ها تاکید می‌کنند و معضلات فراوانی که تامین آب این کارخانه ها ایجاد کرده است در مناطق مرکزی ایران به معضل جدی امنیتی تبدیل شده است. به عنوان مثال معضلاتی مثل پروژه انتقال آب تونل کوهرنگ از استان چهارمحال و بختیاری به اصفهان و یزد برای مصارف فولاد و صنعت و کشاورزی، ناشی از بی‌تدبیری ایشان در گسترش غیرکارشناسانه صنایع فولاد در مناطق کویری بوده است. عجیب‌تر اینکه ایشان در برنامه‌های خود به تسریع پروژه های انتقال آب علیرغم همه چالشهای اجتماعی، اشاره کرده است. شائبه های فراوانی نیز از حمایت گسترده مافیای وزارت نیرو از گزینه پیشنهادی مطرح شده است که موجی از نگرانی را پیرامون ایشان به وجود آورده است. وزیر محترم سوابق ویژه ای نیز در این زمینه و حوزه ندارد که بتواند به کار گیری این نیروی سالخورده برای این مسئولیت را توجیه کند. مجموعا به نظر می‌رسد عدم اشراف به مسائل این وزارتخانه و نداشتن تجربه مدیریتی قابل دفاع، نشان از عدم صلاحیت ایشان در تصدی این مسئولیت می‌باشد. 3. جناب آقای دکتر عین اللهی (وزیر پیشنهادی بهداشت، درمان و آموزش پزشکی)با توجه به همه‌گیری کرونا که به تعبیر مقام معظم رهبری مسئله اول کشور می‌باشد، وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی به عنوان نوک پیکان مبارزه با این ویروس جایگاه و نقش پررنگی دارد. اما متاسفانه مشکلات عدیده ای پیرامون گزینه معرفی شده برای این وزارتخانه، مطرح می‌باشد که صلاحیت ایشان برای تصدی این پست را خدشه دار می‌نماید. تعارض منافع در وزارت بهداشت و چالش های بزرگ ناشی از آن، از رئوس نکات طرح شده توسط رئیس جمهور محترم در برنامه های انتخاباتی بود. اما در نهایت تعجب اکنون یکی از کسانی که فعالیت جدی و پررنگی در بخش خصوصی حوزه نظام پزشکی ما دارد، به عنوان گزینه تصدی این مسئولیت پیشنهاد شده است. عملا این تعارض منافع موجب خدشه دار شدن نقش تنظیم گری این وزارتخانه خواهد بود. علاوه بر این برنامه های ارائه شده توسط ایشان برای این وزارتخانه در موارد متعدد دارای کپی‌کاری از برنامه وزرای قبلی و گزارش های مرکز پژوهش ها و ... می‌باشد که نشان از اشراف به شدت حداقلی ایشان به شئون سیاستگذارانه و اقتصادی این وزارتخانه مهم می‌باشد. بدیهی است با برنامه‌های کهنه و عملیاتی نشده قبلی، نمی‌توان تحول آفرینی کرد و از این بحران به سلامت خارج شد. از دیگر سو نظرات قابل تامل ایشان حول مسائل اصلی وزارتخانه مذکور باعث نگرانی جدی کارشناسان شده است. اعتقاد به کفایت تعداد پزشکان کنونی، از سوی ایشان علی رغم پایین بودن سرانه پزشک در کشور نشان از این است که ایشان برنامه ای برای شکستن انحصار فعلی در جامعه پزشکی ندارد. مجموعا به نظر می‌رسد گزینه ای مثل ایشان توان مقابله همه جانبه با همه گیری کرونا و مسائل جدی بهداشتی کشور را ندارد. در انتها مجددا تاکید می‌کنیم که انتظار بالای مردم از دولت جدید و مجلس انقلابی، ایجاب می‌کند که فرآیند بررسی کابینه ارائه شده با دقت کافی صورت بگیرد و بدون مماشات و سهل‌گیری بیجا سرنوشت چهارساله کشور به دست افرادی که صلاحیت آن‌ را ندارد سپرده نشود. بدیهی است بررسی کابینه از مهم‌ترین آزمون‌های پیش روی مجلس برای اثبات فراجناحی بودن و عملکرد غیر سیاسی می‌باشد.بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع)بسیج دانشجویی دانشگاه علامه طباطباییبسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتیبسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریفبسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیربسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعتبسیج دانشجویی دانشگاه خواجه نصیر