سفر به سرزمین ممنوعه (سفرنامه گیلان)

به تقویم که نگاه میکنم حسرت میخورم، حسرت اینکه این کرونای لعنتی اگر نبود چقدر با دیدنِ عددهای قرمز شده توی تقویم عشق میکردم. هفته آخر اردیبهشت 1400 را می گذرانیم و بهشتی ترین فصل خدا می گذرد بی آنکه توانسته باشیم از طبیعت لذت ببریم.کسی چه می دونه، شاید این آخرین اردیبهشت زندگی من باشه! تصمیم میگیرم چهار روز آخر اردیبهشت رو مرخصی بگیرم و بریم به دیدار طبیعت. قبل از اینکه تعطیلات خرداد همه جا رو شلوغ کنه!با خودم کلنجار میرم که "نه"، کرونا چی میشه پس؟! در خانه بمانیم ها؟! حس نوع دوستی؟! اما منِ سفردوست دوباره پیله میشه که: رعایت میکنیم، مواظب میشیم، خلاصه از من "آره" از اون "نه"...برای راضی کردن خودم مدام این رو با خودم زمزمه میکردم : "ما برای در پیش گرفتن این سفر، شیر یا خط انداختیم. شیر آمد؛ یعنی باید رفت و ما رفتیم. اگر خط هم می آمد و حتی اگر ده بار پشت سر هم خط می آمد ما آن را شیر می دیدیم و به راه می افتادیم.ما می خواستیم اینگونه باشد و شد. مهم نبود که آیا شتابزده تصمیم گرفتیم یا نه. مهم آن بود که گام در راهی می گذاشتیم که دوست داشتیم. ما به راه افتادیم و رفتیم و رفتیم..."روز اولچشم باز کردم، دیدم سوار بر ماشین هستیم و اول جاده ایم. همون صبحِ حرکت یک اقامتگاه رو در منطقه لیالستان لاهیجان بنام" اقامتگاه شریف" از طریق اپلیکیشن اتاقک، برای همان شب رزرو کردیم.در مورد توضیحات تکمیلی مرتبط با این اقامتگاه، شما رو به بخش نقد و بررسی ارجاع میدم که عکس ها و متن کاملتری رو ببینید.خلاصه از اصفهان حرکت کردیم و برای نهار به ابتدای قزوین رسیدیم. پس از صرف نهار که یک نان و پنیر ساده بود و بعد از کمی استراحت کوتاه، به راه افتادیم. بعد از امام زاده هاشم و در اولین تقاطع غیر همسطح گیلان، جاده سنگر- سیاهکل را که در سمت راست ما واقع شده انتخاب میکنیم تا از اتوبان فاصله گرفته و کمی جاده های جنگلی و محلی را ببینیم. باوجوداپلیکیشنهایمسیریابی،دیگرگفتنازطولمسیروزمانِطیشدن،کمکیبهسفردوستاننمیکندجزآنکهحوصلهشانراسرخواهدبرد!پسسعیمیکنمدراینسفرنامهایننکتهرادرنظربگیرم.درمورداینجادهفقطکافیاستبدانیدکهجادهآسفالتخوبیداردامادوطرفهبودهوعبورکامیوندراینمحورزیاداستوعملاًسرعتحرکتپاییناست. روستای لیالستان که اقامتگاه ما در آن واقع شده، در ابتدای جاده لاهیجان به لنگرود است و باید در ابتدا از لاهیجان بگذریم و پس از تحویل اقامتگاه و تخلیه وسایل و کمی استراحت دوباره برگردیم. البته فاصله این مجتمع اقامتی تا مرکز لاهیجان کمتر از 15 دقیقه است.حدود ساعت 17 خودمان را به اقامتگاه رساندیم که همه جاده های منتهی به اقامتگاه آسفالت است و دسترسی خوبی دارد. در چند متری اش نیز یک فروشگاه است که مواد غذایی مورد نظرمان را براحتی از آنجا تهیه کردیم. هزینه برای هر شب اقامت و جای پارک برای یک خودرو 150 هزار تومان شد که البته واحد ما واحدِکوچک و جمع و جوری بود اما برای ما که قرار بود بیشتر وقتمان را بیرون باشیم خوب و مقرون به صرفه است.پس از کمی استراحت کردن و سبک کردن ماشین از وسایل، تصمیم گرفتیم به دیدن بام لاهیجان و مجموعه شیطان کوه برویم.یکی از بی نظیرترین جاذبه های لاهیجان و یا حتی ایران، بام سبز لاهیجان است. آب و هوایی مطلوب به همراه طبیعتی چشم نواز، این مکان را برای گردشگران و طبیعت گردان به منطقه ای محبوب تبدیل کرده است.اولین مکان تفریحی که در بدو ورود به بام سبز لاهیجان با آن روبرو میشوید، شهربازی است و مسافران و گردشگران میتوانند در کنار استفاده از وسایل تفریحی شهربازی، از رستوران و کافه های اطراف آن نیز استفاده کنند. سفر با بچه کوچک این محدودیت را ایجاد می کند که باید اول به علاقمندی های آنها رسیدگی شود و تجربه ثابت کرده بعد از این کار می توان با آرامش به ادامه بازدیدها رسید. علاوه بر گذراندن اوقات خود در شهربازی، میتوانید با تله کابین احرار از بام لاهیجان به قله تاج خروس بروید و در زمان 10 الی 20 دقیقه ای از دیدن شهر و استخر و مزارع چای لذت ببرید.