نظرات خوانندگان کتاب « دیروز هوا روشن بود » علی خاکزادی

کتاب دیروز هوا روشن بودکتاب دیروز هوا روشن بود دومین اثر منتشره از علی خاکزادی می باشد که پس از کتاب محاکمه عادتها از این نویسنده منتشر می شود .در این داستان یک روز صبح کره زمین از چرخش به دور خود می ایستد و زمین به دو قسمت روز و شب ایستا تقسیم می شود. سمت شرق آمریکا سپیده دم است و سمت غرب در یک شب ایستا فرو می رود . فایل این کتاب در اینترنت به صورت رایگان قابلیت دانلود دارد . کافیست عبارتهای مناسب را سرج کنید و اما در ادامه نظرات خوانندگان این کتاب منتشر می شود .نظرات خوانندگان : - فضا سازی کتاب اینقدر عمیق بود که خواننده به هیچ وجه گذشت زمان رو متوجه نمی شه . اگر بخوام تو یه جمله خلاصه کنم، باید بگم کتاب با یه قلب خیلی زیبا، ترسناک بود . اون قلب زیبا صحبت کردن پیر مرد از جامعه کلاغ ها بود . وقتی اون قسمتش رو می خواندم دلم نمی خواست اصلا تموم شهاز طرف من به آقای خاکزادی سلام برسونید و به خاطر این قدرت قلمی که دارند تبریک بگین . مخصوصا اینکه کتاب دو تا پایان داشت به نظرم خیلی جدیده . به ایشون بفرمایید که تو چند ساعت عمر من به شدت تاثیر گذار بودن . و مطمئنم این کتاب نگرش جدیدی رو برای خواننده پدید میاره معمولا می گن فکر کن فردا زنده نمونی!!!یا اینکه آدم از یه ساعت بعدش هم خبر نداره !!!یا اینکه مشکلات همه مال روی خاکهولی اینکه شرایطی پیش بیاد که تو ببینی، بابا این که جزو بدیهی ترین هاستمگه میشه نباشهمگه میشه نشهمگه می سه زمین نچرخهولی باید گفت حتی اگه نشه باید بهش فکر کرد تا شکر گذاری کردبنده با وجود مشغله کاری طی دو شب کتاب "دیروز هوا روشن بود" را خواندم. هرچه بگویم تکرار تعریفهای بجای خوانندگان محترم کتاب شماست. تا جایی که به یاد دارم تنها کتابی که به این اندازه عمیق و با تمام وجود خواندم کتاب "کوری" بود که حاصل نگاه متفاوت نویسنده به یک موضوع بود حتی کتاب بینایی به اون اندازه جذاب نبود. اما خوشحالم که نویسنده فرهیخته ایرانی این کتاب زیبا را با این قلم روان و جذاب نگاشته و در دنیا نیز با اقبال روبرو شده. درود برشما نویسنده جوان وتوانای ایران زمین ،سپاسگزارم از اینکه فایل کتاب زیباتون رو برام ارسال کردین،باید بگم رمان بسیار تاثیر گذاری بود لذت بردم از خوندنش .تمام کاراکترها واز جمله شخصیت پیرمرد داستان خیلی قشنگ به تصویر کشیده شده بود طوریکه از مرگش اشکم جاری شد ،هرچند ما به گونه داستانی به این طور وقایع نگاه میکنیم اما رخ دادن همچین اتفاقاتی دور از ذهن هم نیست.وچه خوبه با خوندن رمانهایی از این دست ،ی بازنگری به اعمال ورفتارمون داشته باشیم،وچه استادانه ازاشعار مولانا در نگارش هاتون استفاده میکنید ،ممنون ومتشکرم که با کتاب پرمغز و پرنکته تون ی بار دیگه باعث شدین شخصیت وصفات وعادت هام رو مجددٱ بازنگری کنم.???چقدر در حین خوندن داستان اضطراب سراسر وجودمو فرا گرفته بود...واقعا چه اوضاع درهمی بود . اماحضوراون پیردمرد خوش قلب و امیدوار همه چیزو برام قابل تحمل میکرد،باور کنید بیشتر از شخصیت نورمن شخصیت اون پیرمرد ودیالوگهاشو دوس داشتم و اشک ریختم،چقدر امیدوار چقدر محکم چقدر زیبانگر...و چقدر وفا.. و این کتاب تلنگریه واقعا برای سپاسگذاری از خدایی که نسبت ماتعهدی نداده ک واقعا زمین باید بچرخه، وچقدر عشق حیات بخشِو امید چقدر زندگی آفرینِ..چقدر این کتاب مصمم ترم کرد برای ادامه ی نوشتن..نوشتن و قلم معجزه میکند.. و چقدر خوب ارتباط گرفتید یکهو وسط آمریکا از مولانا تک بیت گفتید..یکهو دایتان تلخ تمام شد وباز ارتباط شما با مخاطب و ادامه ی داستان ک خیلی پایان دلپذیری داست..امیدوارم خدا ند امثال شمارو رو همیشه بیستر کنه که با خرد و آگاهی دست به قلم میبرید ..دستمریزادبه شما و قلم توانمکتاب رو تموم کردم خیلی خوب بود واقعا بصری بود خط به خط، کلمه به کلمه رو میشه دید واقعا انگار کتاب نخوندم سینما رفتمدیروز هوا روشن بود بسیار تکان دهنده و قابل تامل بود... منو یاد این حکایت انداخت که روزی ماهی کوچکی از بزرگانش پرسید آب کجاست که میگویند زندگی ماهی وابسته به آب هست؟ پاسخ شنید: تو سرت را از آب بیرون بیاور تا بدانی آب چیست... حکایت زندگانی ما انسانهاست، آنقدر در نعمت غوطه ور هستیم که برامون عادی شده و لحظه ای درک نمیکنیم اگر روزی ذره ای از کائنات وظیفه خودش رو به درستی انجام نده تمام زندگی مختل میشه... و این نشون دهنده ی عظمت خدا با استفاده از علم هست برای کسانی که قرآن رو قبول ندارند. و دیگری معجزه ی عشق و محبت در زندگانی خیلی خوب در این کتاب به تصویر کشیده شده. مثال این جمله که زندگی کوتاهتر از آن است که با غم بگذرد... کتاب دیروز هوا روشن بود رو خوندم و بسیار لذت بردم ...دوقسمتی که برام بسیار قشنگ واضح و روشن بود اون لحظه که پیرمرد رو صندلی باخیالی آسوده و حالی خوش و رضایت به سفر ابدی رفته بود دوستداشتم ..و اصلا برام غم انگیز نبود چرا که من آرزوی همچین رفتنی رو دارم آسوده با رضایت و پر از عشق .قسمت دومی که خیلی لذت بردم و فقط عشق و دوباره درمن تجلی بخشید عشق خارق العاده خداوند به هستی و اونجا چشمم کمی خیس شد از اینهمه بزرگی و درایت پروردگارم و تداعی این که جهان ما کاملا رو نظم و یکپارچگی هست و این ایمان منو قوی‌تر میکنه وحالمو خوبتر کتابی مختصر مفید و بسیار تامل برانگیز ....دوسش داشتم ممنون از هنر قلم نویسنده...کما اینکه با نوشتن دری از دریچه قلبت به روی آدمها باز میکنی دری که هرگز بسته نخواهد شد دری که عشق تنها شاه کلید اونه ...از صمیم قلب برای تو موفق هستی و سربلند مانا باشیسلام و درووود مجدد کتاب رو مطالعه کردم و همین الان تمام شد . در یک کلمه توصیف می کنم : «فوق العاده بود» خیلی لذت بردم از داستان از همون ابتدای داستان غرق داستان شدم و اصلا گذشت زمان را متوجه نشدم . به شدت آموزنده بود به شخصه نکات زیادی رو یاد گرفتم ازش و به فکر فرو رفتم که این خیلی خوبه یک کتاب انسان رو به فکر فرو ببره و تصمیم های بهتری در رابطه با زندگیش بگیره. خداقوت میگم بهتون کارتون حرف نداره و مطمئنم به زودی بیشتر از الان می درخشید و در تمام نقاط جهان قلم شما مورد استقبال قرار خواهد گرفت. و خیلی خوشحالم که استوری نشرهرمزد رو دیدم و باعث شد با شما و قلم ماناتون آشنا بشم.عرض ادب. من تازه تموم کردم کتابو... نمیدونم گفتم بهتون یا نه، من چندین ساله که به ندرت کتاب داستان میخونم؛ اون ماهیت غیرواقعیش باعث میشه ناخودآگاه بیشتر روی اثار علمی و افرینش‌های واقعی تمرکز کنم؛ کیفیت پایین داستان‌ها هم تاثیر داره. من داستان رو با یک عیار می‌سنجم؛ میزان درگیر کردنِ ذهن، میزان تاثیر مغزی: میزان عمقی که داستان در‌می‌نورده‌... کتاب قبلی شما، محاکمه‌ی عادت‌ها، این عادت رو در من شکست کمابیش. و این کتاب، واقعا خورد و خاکشیر کرد این نگرش من رو. چون هرآنچه یک اثر fiction کم داشت در کتاب شما وجود داشت. در لایه‌ی اول... نمیدونم خودتون تا چه حد آگاهید به اینکه چقدر خوب رعایت می‌کنید خشت‌خشتِ کلاسیک، پایه و اساس محتوانویسی، و اون مسائلی که فارغ از موضوع داستان باید در یک اثر خوب وجود داشته‌باشند‌. چیزایی مثل این حقیقت که داستان به جای آن که چیزی رو به منِ خواننده بگه، اون رو بهم نشون میده؛ چیزایی مثل تدوین و تنظیمِ خطوط داستانی و لایه‌های داستان، چیزایی مثل پردازشِ افراد و اتفاقات با چنان کمالی که خواننده لحظه‌ای حس نمیکنه داستان میخونه... این‌ها کمالات و جمالاتِ لایه‌ی اوله.در لایه‌ی دوم... موضوع و مضمون و مفهوم و مقصود داستان تحت بررسی قرار میگیره. خلاصه، من شما رو نویسنده‌ی بسیار بااستعدادی میدونستم، ولی این کتاب خیلی از توقعاتم فراتر رفت. خیلی عالی بود. محتواش، ساختارش، خودِ بنیان و شرط اولیه‌ی داستان؛ جوری که به قول سینمایی‌ها دیوار چهارم رو می‌شکنید و با مخاطب صحبت میکنید... داشتن بیش از یک پایان... شما نه تنها داستانی رو تعریف میکنید که فی‌نفسه عالیه، این داستانِ عالی رو در قالبی و قابی به منصه‌ی ظهور میگذارید که با پیشرفته‌ترین و پیشروترین نقش‌ونگارهایِ ذهنِ جمعیِ آدمی آراسته شده؛ نازک‌کاری‌هایی داره که از جنس تفکرِ متعالیه... از جنس تغییر در پارادایمه، از جنس تکامل‌هاییه که سالیان سال پشتوانه‌ی رشد فکریِ بشر پشتشه... خیلی روی مقوله‌هایی مثل فراداستان (metafiction)، بینامتنیت (intertextuality) و امثالهم تاکید میشه امروزه در باکیفیت‌ترین محافل ادبی جهان... اینها مفاهیمیه که خیلی نویسنده‌ها به زور به داستانشون تزریق میکنن، داستانشون به شیوه‌ای مصنوعی رو بر اون اساس بنا میکنن، به قولی صنعت ادبی رو با مصنوعیتِ ادبی اشتباه می‌گیرن... ولی، داستان شما اینها رو به طبیعی‌ترین شکل و دلپذیر‌ترین مقدار در دل خودش جا داده... و بعد اینکه، در کنار تمام اینها، عطر مولانا بده صفحه‌صفحه‌ی داستان، این دیگه... به دیگر سخن، منِ علی رحیمی اگر در لباسِ یک خواننده‌ی کتاب فرو برم( منظورم صدالبته نه خواننده‌ی عامه بلکه وجه مشترک عامه‌ی خواننده‌هاست)، هیجان و لذتم از خواندن این داستان در صفحه‌ها نمیگنجه‌... اگر در لباس مترجم فرو برم، اگر در لباس منتقد فرو برم، در لباس مولاناشناس و مولانادوست، در لباس فیلسوف، در هر لباسی فرو برم، این اثر چیزی برام داره... و بدون اغراق، این رویکرد شما (که توصیفِ صحیحش مستلزم ساعت‌ها بحث علمی، تفکرِ دقیق و تدقیقِ متفکرانه است) دقیقا اون چیزیه که کم داریم ازش، چیزیه که نیاز داریم بهش... همان که خمیدگیِ دال‌وارِ ما را به راست‌قامتیِ الف‌شکل تبدیل کند، کهاز عشق گشته دال الف، بی عشق الف چون دال‌ها...یکی از زیباترین رمان هایی که خوانده ام که با یکنواختی رمان های سنتی و طولانی متفاوت است. شاید به این دلیل که به سراغ رمانی هایی می رویم که تجسم غرایب این دنیایی است که در آن زندگی می کنیم، تخیل بارور آقای خاکزادی این نیاز ما را در این رمان برآورده می کند که با وجود ساده بودن، خیال را با واقعیت به سبکی روان و سلیس می آمیزد. پیچیدگی هایی که در ابتدای رمان احساسات خواننده را متناقض می سازد و کمی تمرکز می‌طلبد، به محض شروع ارتباط با این رمان پربار، به چیز جدیدی از دنیای رمان‌های شگفت‌انگیز تبدیل می شود. علاوه بر این، اگرچه وقایع رمان در یک کشور خاص اتفاق می‌افتد، اما یک قوم، نژاد یا ملتی را به خصوص مورد خطاب قرار نمی‌دهد، و هر خواننده‌ای در هر کجای این دنیا می‌تواند آن را بخواند و از خواندن آن لذت ببرد و همین باعث می‌شود ارزش ترجمه به بسیاری از زبانهای زنده دنیا را داشته باشد. صادقانه بگویم، علیرغم طرفداری و پیگیری این نوع آثار در سطح آثار ادبی و سینمایی، نتوانستم پایان آن را پیش بینی کنم و بر همین اساس، خلاقیت و ابتکار زیادی در بین سطرهای این رمان وجود دارد و به آن شفافیت و نبوغی می بخشد که به ندرت در رمان ها دیده می شود. موفقیت و نبوغ ردپای خدا در زندگیست. امیدوارم زندگیتان پر از ردپای خدا باشد.منم کتاب رو خوندم علی جان خسته نباشی جدایی اینکه یک فضایی تخیلی ایجاد مبکرد که بعضا زمان و مکان رو گم میکردی ولی در اخر های داستان فضا کاملا شناخته شده و ملموس میشد تمام شخصیت ها کاملا درست در جای خود قرار گرفته اند و این نقطه قوت داستانه از اون دسته از کتابهایی که با یک بار خوندن درست نمیشه فهمیدش حتما باید دو تا ۳ بار بخونی در کل من که خیلی لذت بردم امیدوارم سایر دوستان هم توفیق خواندنش رو داشته باشن کتاب دیروز هوا روشن بوددیروز هوا روشن بوددیروز هوا روشن بود