از اولین تجربه کاری UX/Ui تا گرفتن کار خارج از کشور

سلام. این اولین نوشته‌ی من برای ویرگوله. من همیشه اهل نوشتن بودم، از بچگی عادت داشتم به خاطره نویسی اما نه هرشب، کلا منظم نبود نوشتنم اما تا همین الان یادداشت های زیادی دارم که گاها با مرور کردنشون حس خوبی بهم دست میده. الان هم چند وقتی بود که دلم میخواست درمورد کارم بنویسم. من ۲۲ سال و نیمم هست. مهندسی کامپیوتر خوندم(که ای کاش نمیخوندم) دوست دارم بنویسم تا اگر کسی مثل گذشته‌ی من هست حداقل به مسیری که من رفتم فکر کنه. بعد از داستانای کرونا میلم به درس خوندن واقعا صفر شده بود. از اینکه هیچکاری نمیتونستم بکنم ناراحت و خیلی استرسی شده بودم. خیلی اتفاقی با پیج اینستاگرامی ای در موردUX/UI آشنا شدم. دروغ چرا اصلا سر در نمیاوردم که چی چی هست؟ با کلی سرچ کردن هم چیزی دستگیرم نشد اما فهمید دیزاینر ها وضعیت شغلی خوبی دارن. یه دوره خیلی گرون از UX/UI شرکت کردم. یادمه به سختی تونستم هزینه رو جور کنم چون عموما دلم نمیخواد از بابام پول بگیرم و غرورم اجازه نمیداد، خلاصه جونم براتون بگه که تبلیغات این کلاس و دوره انقدر بالا بود که بدون ذره ای مکث شرکت کردم و دوره رو گذروندم. UX که تموم شد فهمیدم باید Ui روهم بگذرونم و رفتم جلو. اوایل کلاس UI کار گرفتم. برای اینکه کار بگیرم خیلی تلاش کردم. منی که تا قبل از این دوره ها تاحالا کار نکرده بودم و نمیدونستم چی به چیه با تجربه خیلییی کم رفتم تو دل کار. اشتباه کردم! بله همین الان با شجاعت میگم که اشتباه کردم و چشم بسته رفتم سر کار. مشکلم هم صداقت بیش از حد بود. وقتی که اون شرکت نیاز فوری و شدید به UX/Ui دیزاینر داشت منو استخدام کردن، با فهمیدن اینکه من در حال گذروندن دوره UI هستم مدام کارم رو زیر سوال بردن و چندین ماه گفتن تو تازه کاری و حقوق بهت تعلق نمیگیره! منم فکر میکردم خب حتما باید راضی نگهشون دارم با اینکه کارم واقعا بد نبود. ینی چیزی که اونا میخواستن هم چیز بالایی نبود آنچنان! خلاصه دوماه حقوق ندادن، قرارداد ننوشتن و اینا همه بخاطر کم تجربه بودن من بود. کارم ارزشمند شمرده نمیشد و مدام زیر سوال میرفت. اون شرکت چندین برنامه نویس داشت و من تنها دیزاینر بودم. هیچکس دانشی از دیزاین نداشت، وقتی طبق کلاسی که رفته بودم میخواستم کار کنم، روشم رو زیر سوال میبردن و فقط یکیو میخواستن که یه روزه بهشون طرح بده. هر روز بدتر از دیروز میشد حالم. مسیرم خیلی از شرکت دور بود هر روز با اسنپ و تپسی میرفتم و تو قراردادم اینطور نوشته بودن که دو ماه اول ۳ میلیون، دو ماه دوم ۵ میلیون و ۸ ماه بعدی ۷ میلیون میگیرم. واقعا برام چیزی نمیموند. اعتراض هم میکردم میگفتن تجربه نداری! اینو فهمیدم که جای من اونجا نیست و سعی کردم برم. به گوششون میخوندم که من دارم میرم اما هربار با چهارتا حرف و تعریف میخواستن راضیم کنن نرم. کارم مدام زیر سوال میرفت، رفتار تیم منیجر از بالا به پایین بود، طوری حرف میزد با آدم که شخصیت برام نمی‌موند. نتونستم تحمل کنم و هنوز وقتی به اون روزها فکر می‌کنم خشمگین می‌شم. اشتباه کرده بودم و شانسم گرفت و یه روز دیدم یکی منو دعوت به مصاحبه کرده، این اولین مصاحبه‌م نبود. مصاحبه غیرحضوری برای کار دورکاری بود که اصلا نمیدونستم کجا هم هست. رفتم به مصاحبه که فهمیدم برای موقعیت شغلی تو استرالیاست! بعد از اولین مصاحبه متوجه شدم ازم خوششون اومده و دل تو دلم نبود‌که بهم پیام بدن و بالاخره دادن! من حالا میتونستم عضوی از اونها باشم. بهم گفتن دو هفته بیا آزمایشی تا ببینیم چطور هستی. روز هارو میشمردم که کی دوهفته تموم میشه؟ با نظم بودم و همیشه سر موقع به جلسه ها میرفتم. تا اینکه دو هفته تموم شد و مدیرم گفت که از کارت خیلی راضی ام. در حد بالایی دانش داری و همه چی اوکیه ما میخوایم بمونی هنگامه?و من تازه یاد اونهمه زیر سوال بردن کارم افتادم، یاد دوماه بدون حقوق کار کردنم افتادم، یا سه میلیون حقوق بدون بیمه افتادم و حالا قرارداد خارجی جلوم بود. خوشحالم از تصمیمم چون تو این مدت واقعا طعم حرفه‌ای کار کردن رو‌چشیدم. تو پست های بعدی حتما از کار فعلیم بیشتر میگمتا اینجا فکر میکنم کافیهبچه ها اشتباهات منو نکنین. تامام!