فصل غدیر

غدير است سر فصل يك فصل زيبا غدير است گل ­پرور و عالم آراابراهیم ترابیفصل معانی مختلفی دارد:الف ـ بخشی از کتاب یا رساله؛ اگر آفرینش را مانند کتابی در نظر بگیریم بعد از فصل­ های توحید و نبوت، فصل ولایت و امامت قرار دارد در این فصل معنای ولایت تفسیر می ­شود، جایگاه ولی و وظایف مردم نسبت به او تبیین می­ گردد. سرفصل این بخش کتاب با داستان غدیر خم و خطبه تاریخی پیامبر اکرم (ص) ...آغاز می­ گردد.ب ـ جدا کردن؛ قرآن مجید قيامت را يوم ­الفصل خوانده است: «هذا يوم­ الفصل؛ این روز جدایی است.»(صافات، آيه31) همچنین در آیه: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هَادُوا وَ الصَّابِئِينَ وَ النَّصَارَى وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ؛ به تحقیق خداوند بين اهل ايمان و يهود و صابئان و نصاری و زرتشتی­ ها و آنان که به خدا شرک آوردند روز قيامت جدايي می­ افکند که خدا بر همه موجودات عالم گواه است.»(حج، آيه17) با اين تحليل قرآن هم «قول فصل» است چون جدا کننده ميان حق و باطل می ­باشد: «وَ السَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ وَ الأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ مَا هُوَ بِالْهَزْلِ؛ سوگند به آسمان پرباران و سوگند به زمین شخم خورده آماده کشت که ـ در حقیقت ـ قرآن گفتاری است که حق را از باطل جدا می ­کند و شوخی نیست.»(طارق، آیات14ـ11)بنابر این، غدیر جدا کننده حق و باطل، هدایت و ضلالت، بهشتیان و جهنمیان و جدا کننده یک فرقه نجات یافته از میان هفتاد و دو فرقه باقی ­مانده در آتش جهنم می ­باشد. حضرت على(ع) نقل می­ کنند پيامبراکرم(ص) به من فرمودند:«يا أباالحسن إِنَّ أُمَّةَ مُوسَى(ع) افْتَرَقَتْ بَعْدَهُ عَلَى إِحْدَى وَ سَبْعِينَ فِرْقَةً فِرْقَةٌ مِنْهَا نَاجِيَةٌ وَ سَبْعُونَ فِي النَّارِ وَ افْتَرَقَتْ أُمَّةُ عِيسَى(ع) بَعْدَهُ عَلَى اثْنَتَيْنِ وَ سَبْعِينَ فِرْقَةً فِرْقَةٌ مِنْهَا نَاجِيَةٌ وَ إِحْدَى وَ سَبْعُونَ فِي النَّارِ وَ إِنَّ أُمَّتِي سَتَفْتَرِقُ بَعْدِي عَلَى ثَلاثٍ وَ سَبْعِينَ فِرْقَةً فِرْقَةٌ مِنْهَا نَاجِيَةٌ وَ اثْنَتَانِ وَ سَبْعُونَ فِي النَّارِ. فقُلتُ: يا رَسُولَ­ اللهِ و ما النّاجِية؟ فَقالَ(ص): اَلمُتَمَسّكُ بِما أَنتَ وَ أصحابُكَ عَليهِ؛ پيامبر اکرم(ص) فرمودند: يا اباالحسن! امت‏ موسي(ع) به هفتاد و يك فرقه تقسيم شدند كه يك فرقه آن نجات يافته و بقيه آن گمراه و اهل آتش هستند و امت‏ حضرت عيسي(ع) به هفتاد و دو فرقه تقسيم شدند كه يك فرقه آن نجات يافته و بقيه آن گمراه و اهل آتش ­هستند و امت‏ من به هفتاد و سه فرقه تقسيم می شوند كه يك فرقه آن نجات يافته و بقيه آن گمراه و اهل آتش ­هستند. پس گفتم: ای رسول خدا(ص)، ناجيه چه كسی است؟ حضرت(ص) فرمودند: فرقه ناجيه فرقه ‏اى است كه تمسك كند به آنچه كه تو و پيروانت و اصحابت بر آن هستند.»(بحارالانوار، ج30، ص337)شیخ صدوق نقل می ­کند: « قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ(ع) إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ يُؤْتَى بِكَ يَا عَلِيُّ عَلَى نَجِيبٍ مِنْ نُورٍ وَ عَلَى رَأْسِكَ تَاجٌ قَدْ أَضَاءَ نُورُهُ وَ كَادَ يَخْطِفُ أَبْصَارَ أَهْلِ الْمَوْقِفِ فَيَأْتِی النِّدَاءُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ جَلَّ جَلالُهُ أَيْنَ خَلِيفَةُ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ؟ فَتَقُولُ: هَا أَنَا ذَا قَالَ فَيُنَادِي الْمُنَادِي: يَا عَلِيُّ أَدْخِلْ مَنْ أَحَبَّكَ الْجَنَّةَ وَ مَنْ عَادَاكَ النَّارَ فَأَنْتَ قَسِيمُ الْجَنَّةِ وَ أَنْتَ قَسِيمُ النَّار؛ رسول خدا(ص) به على بن ابى طالب(ع) فرمودند: روز قيامت كه شود تو را بر اسبى نجيب از نور بياورند و بر سرت تاجى باشد كه نورش درخشان بتابد كه نزديك است ديده اهل محشر را خيره كند و ندا از طرف خداى جل جلاله رسد: كه كجاست خليفه مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ؟ تو می­ گویى: من اكنون حاضرم. سپس جارچى جار كشد: اى على هر كه دوستت دارد به بهشت ببر و هر كه دشمنت دارد به دوزخ بر، تویى قسيم بهشت، تویى قسيم دوزخ.»(امالی، ص361)