بصیرت،درس مهم عاشورا برای منتظران

خلاصه از:کبری بشکوليكي از درس‌­هاي مهم عاشورا كه ويژۀ ياران حضرت امام حسين عليه السلام و ياران حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف است و بايستي سرلوحه منتظران قرار گيرد، بصيرت است. بصيرت يكي از خصلت­هاي ستودني حضرت عباس عليه السلام است كه در زيارت ايشان و در وصفي كه حضرت سجاد عليه السلام از ايشان دارد، به آن تأكيد شده است؛ «عموي ما ، اهل بصيرت بود». بصيرت به معناي ورود دقيق و آگاهانه است البته بصيرت جلوه­‌هايي دارد.معرفت به امام در اوج جلوه‌­هاي بصيرت است.منتظر وقتي جايگاه بي بديل ولي خدا را دريافت كه سخن و رفتار او نشانة الهي دارد و رفتار او به‌اذن و ادارة الهي است جز بر مسير الهي نمي­‌گويد و نمي­‌رود«از هوا و هوس سخن نمي­‌گويد،سخنان او وحي الهي است.»[1]چون فهميد ولي خدا، تنها راه هدايت است نه يكي از راه ها و كشتي نجات امّت است كه جز همراهي با آن، طوفان بلاست و غرق شدن هرچند اگر پسر نوح باشي با كشتي و نوح اگر نباشي غرقي.« سلام بر تنها راه الهي كه اگر كسي جز آن رود هلاك مي­‌شود.»[2]« اهل بيت من ، چون كشتي نوح اند، كه هر كه سوار كشتي نوح گردد، نجات يافته و هر كه آن را ترك گويد، غرق شود.»[3]آن‌گاه خود را با تمام وجود همراه ولي خدا مي‌­كند « با شماييم، با شما، نه با غير شما.»[4]چون دريافت ولي خدا دلسوزترين و مهربان‌ترين است؛با تمام وجود به او عشق مي­‌ورزد، عشقي آگاهانه به ولي خدا كه مهربان و دلسوز است و جز او راهي به هدايت نيست. پس با تمام وجود خود را تسليم راه و مسير او مي­‌كند.« فدايت پدر و مادرم، اهل و مال و خانواده‌­ام و آن‌چه خدا به من داده است.»[5]بصيرت یعنی اين كه امام از او چه مي­‌خواهد؟ چه وظيفه اي در قبال او دارد. ولو امام او در دوران غيبت است، ولي از منظر او غيبت به مثابه مشاهده و ديدار اوست .چرا كه به وظيفه آشنا و به آن عمل مي­‌نمايد.« آن‌كه زمان و زمانه خود را بشناسد، دچار ترديدها و سردرگمي نخواهد بود.»[6]در برخي روايات، زماني به معناي سلطان و حكومت آمده است كه « چون حكومت تغيير مي كند،زمان تغيير مي يابد»[7]. حتي آمده است:«چون نيت و اداره حاكمان تغيير مي يابد، زمان و زمانه تغيير مي يابد».[8]ارادۀ آنان در زمان تأثير دارد . اهل بصيرت به زمان و اوضاع سياسي و اجتماعي زمان خود آگاهند.حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به فرزندش فرمود :« عاقل بايستي كه ... اهل زمان خود را بشناسد».[9]يار امام حسين عليه السلام و يار حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف و منتظر واقعي ، اهل بصيرت است. چون بصيرت دارد و در حد توان شناخت به امام و جايگاه بي بديل او دارد؛ در مي يابد كه چرا ولي خدا «صلح حديبيه» را مي پذيرد و آن‌گاه بر او نمي آشوبد و بر او اعتراض نمي كند.فهم اين‌كه ولي خدا به دنبال حفظ دين است . روزي دين با شهادت او حفظ مي­‌شود و روزي با عدم شهادت او و ماندن و تحمل كردن اذيت و آزارها، روزي حفظ دين با شهادت حسين عليه السلام است و روزي با آتش‌­بس امام حسن عليه السلام و باقي اهل‌بيت عليهم السلام تا مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف كه عمري تحمل مي‌­كند و روزي ظهور مي‌­نمايد.دشمنان امام و حقيقت و خوبي ها ـ آنان كه ارزش ها را به مسلخ مي برند و با خرافه سازي و بدعت سازي و تحريف، پليدي ها را به جاي دين و به جاي هاديان قرار مي دهند ـ دل‌سوزان دين و ولايت را دشمن و دشمنان دين و اهل بيت را دوست معرفي مي كنند.شهيدان و مجاهدان ميدا‌‌ن‌هاي مختلف تاريخ از جمله انقلاب اسلامي را ناجوان‌مردانه بيگانه از دين و مسير اهل‌­بيت، حسين عليه السلام و مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف معرفي مي‌كنند. و دشمنان راحت طلب عزلت گزيده، جان و دل به بيگانه داده و به دليل ترس از ميدان گريزان را ولايتي معرفي مي‌كنند. (بصيرت جبهه واحد دشمنان در شكل استكبار (صهيونيسم و نفاق) و چهره دجال گونه تفرقه افكني و اتهام كفر و شرك به اين و آن).« گروهي از مشرق بر مي خيزند و زمينه ساز تسلط و حكومت حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف مي گردند.»[10]حركت براي ظهور و زمينه سازي ظهور بدون برنامه‌ريزي معنا ندارد. بدون آينده نگري و برنامه ريزي انتظار ادعايي بيش نيست كه منتظران واقعي خستگي‌ناپذير، پنهان و آشكارا در تلاش و كوشش‌اند.« الدُّعَاةُ إِلَى دِينِ اللَّهِ سِرّاً وَ جَهْرا.»[11]پدیدآونده: محمد صابر جعفری[1]سوره نجم ،آيه 3و4[2] بحار الانوار،ج99،ص 98[3] بحارالأنوار،ج 23 ،ص 105[4] بحارالأنوار،ج97 ،ص341[5] بحارالأنوار،ج99 ،ص 118[6] الكافي ،ج1 ،ص26[7] بحارالأنوار،ج72 ،ص358[8] غررالحكم، حكمت 343[9] سوره حجرات،آيه 1.[10] بحارالأنوار،ج51،ص87.[11] بحارالأنوار،ج36 ، ص386.