اختلالات ارگاسم و درمان آن

دکتر آتوسا شایگان فر بهترین متخصص زنان در اصفهانعلت بروز اختلال ارگاسم اختلال ارگاسم می‌تواند به عوامل مختلفی برگردد. در زیر، عواملی که ممکن است منجر به اختلال ارگاسم شوند را بررسی می‌کنیم:عوامل روانشناختی– استرس و اضطراب: استرس و اضطراب می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد جنسی داشته باشند و منجر به اختلال ارگاسم شوند.– دلسردی و افسردگی: افرادی که با دلسردی و افسردگی مواجه هستند، ممکن است تجربه کمتری از ارگاسم داشته باشند یا اصلاً نتوانند به ارگاسم برسند.– عدم رضایت از بدن یا تصویر بدن: افرادی که از بدن خود راضی نیستند یا تصویر منفی از بدن خود دارند، ممکن است مشکل در تجربه ارگاسم داشته باشند.عوامل فیزیکی– مشکلات هورمونی: تغییرات در سطوح هورمون‌ها می‌تواند تأثیری بر عملکرد جنسی داشته باشد و به اختلال ارگاسم منجر شود.– بیماری‌ها و عوامل زیستی: برخی بیماری‌ها و عوامل زیستی مانند دیابت، بیماری‌های قلبی، مصرف مواد مخدر و الکل، داروها و عوامل سمی می‌توانند عملکرد جنسی را تحت تأثیر قرار داده و اختلال ارگاسم را ایجاد کنند.– عوامل جراحی و دخالت‌های پزشکی: برخی عملیات جراحی و دخالت‌های پزشکی مانند جراحی پستان، استئوپروز (عملیات جراحی تعویض مفصل) و جراحی پروستات ممکن است به اختلال ارگاسم منجر شوند.عوامل اجتماعی و رابطه‌ای– ناتوانی در برقراری ارتباط مؤثر و صادقانه با شریک جنسی می‌تواند منجر به اختلال ارگاسم شود. از اهمیت برقراری ارتباط با شریک و ابراز نیازها و تمایلات جنسی خود درکنار یکدیگر برای بهبود عملکرد جنسی خود آگاه باشید.– عوامل فرهنگی و اجتماعی می‌توانند نقشی در اختلال ارگاسم ایفا کنند. اعتقادات و ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی می‌توانند تأثیر قابل توجهی در شکل‌گیری عملکرد جنسی و تجربه ارگاسم داشته باشند.عوامل سنی و زمانی– موارد سنی مانند تغییرات هورمونی در طول عمر، کاهش تولید هورمون‌های جنسی در دوران پس از یائسگی در زنان و کاهش سطح تستوسترون در مردان می‌توانند تأثیری در عملکرد جنسی و ارگاسم داشته باشند.– عوامل زمانی نیز می‌توانند مؤثر باشند. عجله، فشار زمانی، وقت کم و خستگی می‌توانند باعث کاهش تمرکز و تجربه ناکامل ارگاسم شوند.نقش‌های فیزیکی و ارگاسمی– مشکلات جنسی مانند عدم تحریک کافی، کمبود گرمای موردنیاز در مناطق تناسلی، درد در هنگام رابطه جنسی و سوختگی ممکن است به این اختلال منجر شوند.– نواقص فیزیکی مانند ناتوانی جنسی (مثل دیسفانکشن ارگاسمیک)، عدم توانایی در دستیابی به ارگاسم و ناتوانی در حفظ آن می‌توانند عواملی باشند که به اختلال ارگاسم منجر می‌شوند.– بیماری‌های عملکردی مانند دیابت، مشکلات عصبی، بیماری‌های قلبی و عروقی، اختلالات تیروئید، بیماری‌های گوارشی و اختلالات نورولوژیکی می‌توانند تأثیر قابل توجهی در عملکرد جنسی و تجربه ارگاسم داشته باشند.– مصرف برخی داروها مانند ضد افسردگی‌ها، داروهای ضداضطراب، داروهای ضدپریود، داروهای فشار خون، داروهای ضدروان‌پریشی و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی نیز ممکن است به این اختلال منجر شوند.– سابقه‌ی آسیب جنسی، سوءاستفاده جنسی، تجربه‌ی تروما و اسیدحمله نیز می‌توانند عواملی باشند که به این اختلال منجر می‌شوند.مهم است به یاد داشته باشید که این عوامل فقط برخی از مواردی هستند که ممکن است به این اختلال منجر شوند و هر فرد می‌تواند تجربه‌ها و عوامل خاص خود را داشته باشد. اگر شما یا شریک جنسی خود با اختلال ارگاسم مواجه هستید، بهتر است با پزشک متخصص زنانی که در زمینه سکس تراپی فعالیت می کنند، مشاوره نمایید تا علت اختلال را تشخیص دهند و برای درمان مناسب راهنمایی کنند.علائم اختلال ارگاسم – تجربه نداشتن یا تأخیر در تجربه ارگاسم– ارگاسم ضعیف یا کم‌شدن شدت آن– نارضایتی جنسی و افسردگی مرتبط با عدم توانایی در تجربه ارگاسمروش‌های درمان اختلال ارگاسم – روان درمانی: شامل درمان روانشناختی فردی، درمان زوجین و روش‌های تحریک جنسی می‌شود.– تزریق: یکی دیگر از روش های درمان،تزریق در ناحیه جی اسپات است.– درمان فیزیکی: مانند تمرینات کگل و تمرینات استحکام عضلات تناسلی، و استفاده از وسایل تحریک جنسی ممکن است موثر باشد.به طور کلی، درمان این اختلال بستگی به علت اصلی آن دارد. درمان می‌تواند از رویکردهای چندگانه و ترکیبی شامل درمان روان‌شناختی، درمان دارویی و درمان فیزیکی تشکیل شود. در ادامه، روش‌های درمان این اختلال را به طور کاملتر بررسی می‌کنیم:درمان روان‌شناختی– معالجه روانشناختی فردی: این نوع درمان بر روی مسائل روانی فرد تمرکز دارد و می‌تواند از طریق مشاوره روانشناختی، تکنیک‌های تحریک جنسی، تمرینات تنفسی و مدیریت استرس ارائه شود.– درمان زوجین: در صورتی که مشکل ارگاسم در رابطه زناشویی بروز کند، درمان زوجین می‌تواند بهبود وضعیت را بهبود بخشد. این شامل مشاوره زناشویی، تمرینات تحریک جنسی مشترک و بهبود ارتباطات زناشویی است.درمان فیزیکی– تمرینات کگلباعث تقویت عضلات کرانیه و زیرزبانی می‌شود. این تمرینات عبارتند از تنگ کردن و آزاد کردن عضلات کرانیه و زیرزبانی به صورت متناوب. تقویت این عضلات می‌تواند به بهبود عملکرد جنسی و تجربه ارگاسم کمک کند.– تمرینات استحکام عضلات تناسلی تمریناتی که بر روی استحکام عضلات کف لگن تمرکز دارند، می‌توانند بهبود عملکرد ارگاسم را تسهیل کنند. این تمرینات شامل تنگ کردن و آزاد کردن عضلات کف لگن و تمرینات واژنال است.راه های ارتباطی با دکتر شایگان فرشماره تماس:03132247235 -- 03135253713ایمیل:atoosashayganfar@gmail.comوب سایت: https://dratoosashayganfar.ir/دکتر آتوسا شایگان فر