معرفی و داستان من ?

سلام ? اسم من زهرا هست ۱۲ ساله از تهران ???من شخصی هستم که قبلا افسردگی زیادی داشتم چون مرگ پدر و مادرمو جلوی چشمام دیدم ، من فقط ۵ سالم بود و باور کردن این حادثه خیلی برام سخت بود چون پدرو مادر من توی تصادف مردن ولی خب من زنده موندم اما بعد از این ماجرا همیشه با خودم میگفتم که چرا من زنده موندم و ... ارزو داشتم برم پیش پدرو مادرم اما بجاش توی پرورشگاه بودم چون هیچکدوم از فامیل توانایی نگهداری از منو نداشتن و همچنین خانواده ما خیلی وضعشون بد بود و پدرم از دار دنیا فقط یه پیکان و یه خونه اجاره ای داشت .. ??من توی پرورشگاه خیلی گریه میکردم و با هیچکس دوست نبودم ، دیگه از همه ی ادما متنفر بودم و دیگه امیدی به زندگی نداشتم ، بچه های پرورشگاه خیلی منو اذیت میکردن چون من با هیچکس دوست نمیشدم و یک ادم تنها بودم که کاری جز گریه کردن و غصه خوردن نمیکردم ، تمام دلخوشی من ادم هایی بود که توی خیالاتم بهشون نقش میدادم .. یک پدرو مادر خیالی ، یک زندگی با ارامش ، این تمام چیزی بود که از زندگی میخواستم اما افکارات منفی بهم هجوم میاوردن که خیلی داغونم میکردن چون فکرهایی مثل تو هیچی نیستی ، تو لیاقت پدرومادر نداری ، تو یه بی استعدادی و .... بودن ?من نمیتونستم دیگه به زندگی ادامه بدم از یه طرف بی پدرو مادری ، تنهایی ، نا امیدی ،مسخره شدنم ، بی توجهی بهم ، نداشتن محبت ، ، نداشتن کسی که باهاش درد ودل کنم ?❌۵ سال همینطوری گذشت ، زندگی برام شده بود جهنم برای همین رفتم سمت در پرورشگاه و با چهره ی پیر نگهبان روبه رو شدم . ازم پرسید کجااا ؟ منم با ترس و لرز هی من من میکردم و نمیدونستم چی بگم و یهو گفتم توپم افتاده بیرون ( حتی خودمم نفهمیدم چی گفتم ) بهم گفت : من توپی ندیدم ، منم گفتم حالا بزار یه نگاهی بکنم ، یعنی سه ساعت رفتم رو مخش تا اخر گفت باشه اما من توپی ندیدما دیگه به ادامه حرفش توجه نکردم و سریع رفتم درو باز کردم و برای اینکه طبیعی جلوه بدم گفتم وایسا ببینم توپم کجاست که یهو دیدم داره میاد سمتم یه ترسی گرفته بودم که .. دیگه نفهمیدم چی شد که یهو دویدم سمت خیابون و نگهبانه هی میگفت وایسااا کجا میری ولی من بی توجه به حرفش همینطور میدویدم اما توی دلم پر اشوب بود ، ماشینا همش بوق میزدن و من اصلا نمیفهمیدم دارم چیکار میکنم و گیج بودم تا اینکه احساس کردم یه نفر منو گرفته و دیدم که اره نگهبان بود و من همش جیغ میکشیدم و گریه میکردم و سعی کردم فرار کنم اما نشد ، میدونستم اخرش چی میشه .. نگهبان محکم گرفته بودم و منو برد پیش مدیر پرورشگاه ، یه خانم بداخلاق ، مدیره همش داشت سرزنشم میکرد و سرم داد میکشید ومنم هی گریه میکردم تا اینکه بالاخره از دستش خلاص شدم و رفتم دراز کشیدم روی تختم و همینکه سرمو گذاشتم روی بالشت خوابم برد چون خیلی گریه کرده بودم و خسته بودم ?یکسال دیگه هم گذشت و من ۱۱ ساله شدم ودیگه نمیدونستم چیکار کنم تا از این همه درد خلاص شم تا اینکه یه راه به ذهنم رسید ..خودکشی :))برای همین رفتم سمت اشپزخونه و از اشپز یه چاقو خواستم ، اون گفت برای چی ؟ گفتم حالا بده ، گفت خطرناکه و .. ، خیلی رو مخ بود حرفاش و منم که دیدم هر کاری کنم نمیتونم راضیش کنم رفتم و همش میگفتم حالا چیکار کنم ??‍♀️یکسال دیگه هم به بدبختی گذشت تا اینکه یه روز وقتی از خواب پاشدم دیدم یه زوج که از سر و وضعشون معلوم بود خیلی پولدارن رو دیدم که دارن بچه هارو نگاه میکنن همراه با مدیر ، منم همینطور داشتم نگاشون میکردم اخه مرده خیلی شبیه جانگکوک بی تی اس بود یعنیاا اصن دهنم وا مونده بود اخه من قبل از مرگ پدرومادرم ارمی بودم و همش با گوشی بابام کلیپاشون و اهنگاشونو دانلود میکردم اما بعد از اون دیگه نتونستم ، زنه هم بدک نبودا اما لوس حرف میزد و یکم بد حجاب بود اما ن همش نگاه مرده میکردم اصناا اینقد جذاب بود که نگوو مخصوصا با کت و شلوار اما هنوزم نفهمیدم اخه زوج به این پولداری و خوشبختی بچه میخوان واس چی ! همینطور به ترتیب داشتن اتاقا و بچها رو نگاه میکردن و منم رفتم نشستم رو تخت تا اینکه نوبت اتاق ما شد ، همه ی بچه ها رفتن جلوشون و خودشیرینی میکردن اما من نمیدونستم چیکار کنم برای همین بدون هیچ حرکتی نشسته بودم رو تخت که یهو مرده پرسید دختر اسمت چیه ؟ من نمیدونستم با کی بود برای همین سکوت کردم که مدیر بهم گفت زهرا مگه اقا با تو نیست ! و من فهمیدم که بلهه با من بود گفتم ببخشید اسمم زهرا هست ? مرده سکوت کرد و به همسرش گفت یه لحظه بیا و رفتی بیرون اتاق و پچ پچ میکردن نمیتونستم بفهمم چی میگن اما قیافه ی اخموی مدیر جلوی چشام بود اه ، نمیدونم چرا اینقدر به اون زوجه احترام میذاشت انگار رئیس جمهور مملکته والااا ? تا اینکه مرده و زنه صحبتاشون تموم شد و حالا صحبتشون با مدیر شروع شد ، نمیدونم چرا بازم خوابم میومد? دیگه چشام توان دیدن نداشت از یه طرفم اون مرده پچ پچش تمامی نداشت دو دیقه پلکام سنگین شو چشامو بستم که یهو با صدای مدیر به خودم اومدم ?مرده خندش گرفته بود و بعدش خداحافظی کردن و رفتن و مدیر پاچه خوارمونم تا سر کوچه همراهیشون کرد ، نمیدونم چرا منم راه افتادم دنبالشون تا ببینم ماشینشون چیه که یعنی با دیدن ماشین چشام گرد شده بود خیلی خوشگل بود اما اسمشو نمیدونستم ( ماشینه بوگاتی بود ) لامصباا خیلی پولدار بودنننن ?? تا اینکه مدیر درو بستو بهم گفت زهرا بیا دفترم و منی که داشتم از فضولی میترکیدم مثل جتت رفتم تو دفتر ، مدیره بهم گفت زهرا یه خبر خیلی خوب برات دارم ، منم با ذوق گفتم چیییی ؟؟! گفت این اقا و خانمی که دیدی میخواااننن تو رو به سرپرستی بگیرن واقعااا انگاارر داشتم خواب میدیدم خیلی خوشحال بودم که از دست این مدیر بداخلاق و بچه های مسخره راحت شده بودم ??بالاخره بعد از چند جلسه دیدارو ... چشامو باز کردمو دیدم توی یه خونه که نه قصرر بودم .واقعا پدرومادرخواندم باهام خیلی خوبن و من از این زندگی خیلی راضیم و همیشه خداروشکر میکنم اما بازم دلم برای پدرومادر واقعیم تنگ میشه ولی سعی کردم دیدگاهمو نسبت به زندگی تغییر بدم و امید داشته باشم .. ???این بود داستان من ، داستان تو چیه ؟؟ من میتونم یه همدرد خوب برات باشم چون خودم یکی از بدترین درد هارو کشیدم :))به من اعتماد کن ، پشیمون نمیشی ، من راه حل های خوبی دارم واست ????