منیسک دیسکوئید

متخصص ارتوپدي می کوشد تا با برنامه ریزی مناسب، کلیه مراحل درمان بیماران به کوتاهترین و آسان ترین روش های موجود انجام و در زمان، انرژی و هزینه بیماران صرفه جویی شود.مینیسک دیسکوئید (دیسکوئید: شکلي شبیه دیسک) ، که سندرم زانوی بيرون زده نیز نامیده می شود ، نوعی تغییر در مینیسک طبیعی است. آسیب شناسی بیشتر مربوط به منیسک جانبی است و در جمعیت جوان و در دوران نوجوانی نشان داده می شود. برخی از افراد مبتلا به مینیسک دیسکوئید هرگز مشکلی را تجربه نمی کنند ، اما در بیشتر موارد با زانو مربوط به منیسک دیسکوئید دچار مشکل می شوند. مانند درد مبهم در زانو و در برخی موارد یک "کلیک" مزاحم در طرف جانبی زانو ایجاد می شود. منیسک دیسکوئید بیشتر از مینیسک با شکل معمولی مستعد آسیب است. شکل غیر طبیعی منیسک دیسکوئید باعث می شود که در زانو یا پارگی گیر کند. هنگامی که اتصال رباط به استخوان درشت نی نیز وجود نداشته باشد ، خطر آسیب بیشتر می شود. منیسک جانبی دیسکوئید ناشی از ناهنجاری رشد قبل از تولد است. هیچ تغییر ناگهانی در رشد منیسک پس از تولد رخ نمی دهد . به دلیل نرخ بالای بیماران بدون علامت ، برآورد میزان واقعی منیسک دیسکوئید دشوار است. میزان بروز برای منیسک دیسکوئید جانبی بین 0.4 تا 17 درصد و برای داخلی 0.06 درصد تا 0.3 درصد متغیر است. جمعیت آسیا دارای میزان بیشتري از وقوع اين بيماري است.سه نوع مینیسک دیسکوئید (A) ناقص وجود دارد: منیسک جانبی کمی ضخیم تر و پهن تر از یک مینیسک معمولی (B) کامل است: استخوان درشت نی به طور کامل توسط مینیسک (C) Hypermobile Wrisberg پوشیده شده است: منیسک در غیر طبیعی نیست شکل دارد اما هیچ وابستگی خلفی به درشت نی وجود ندارد. این منجر به ایجاد یک منیسک بیش از حد متحرک می شود.روشهای تشخیصی روش MRI تصویری واضح از بافت نرم ارائه می دهد تا بتوان از آن برای تجسم منیسک استفاده کرد. دقیق ترین معیارها ، برای تشخیص منیسک دیسکوئید ، در MRI عبارت است از نسبت حداقل عرض منیسک به حداکثر عرض استخوان درشت نی بیش از 20٪ و نسبت مجموع عرض هر دو شاخ جانبی به قطر مینیسک بیشتر. بیش از 75 درصد بنابراین MRI می تواند شکل غیر طبیعی منیسک دیسکوئید و همچنین پارگی در داخل منیسک را نشان دهد. نوع نادر Wrisberg را نمی توان با اسکن MRI آزمایش کرد ، زیرا این مشکل فقط زمانی ایجاد می شود که بیمار در حال حرکت است.درمان مینیسک دیسکوئیداگر بیماران مبتلا به منیسک دیسکوئید هستند ، اما علائم ایجاد نمی کند ، هیچ درمانی نباید انجام شود. در بیماران مبتلا به منیسک دیسکوئید دردناک ، می توان درمانهای ساده متشکل از تمرینات زانو و کشش را انجام داد. ممکن است داروهای ضد التهابی یا تزریق کورتیزون در نظر گرفته شود ، اما اکثر افرادی که دارای منیسک دیسکوئید علامت دار هستند در نهایت جراحی آرتروسکوپی را انتخاب می کنند. این روش با قرار دادن یک دوربین کوچک در مفصل از طریق یک برش کوچک و با استفاده از ابزارهایی انجام می شود می تواند بافت منیسک غیرطبیعی یا پاره شده را بریده ، گاز گرفته و تراشیده کند.اگر منیسک دیسکوئید پاره شود ، چندین روش برای مدیریت این روش آرتروسکوپی وجود دارد. از نظر تاریخی ، تمام منیسک در زمان جراحی آرتروسکوپی برداشته مي شود. با این حال ، برداشتن کامل منیسک منجر به افزایش احتمال ابتلا به آرتریت در مفصل زانو به دلیل برداشتن غضروف مینیسک مي شود. این روش جراحی منیسکتومی کامل نامیده می شود. به طور معمول ، منیسک دیسکوئید را می توان با جراحی به یک منیسک معمولی ظاهر کرد ، روشی که نعلبک شدن مینیسک نامیده می شود.علاوه بر مدیریت قسمت پاره شده مینیسک ، بسیاری از افراد مبتلا به منیسک دیسکوئید علائمی مانند پاره شدن در نتیجه ناپایداری غضروف مینیسک را دارند. بنابراین ، در زمان مدیریت جراحی که نعلبکی منیسک انجام می شود ، ترمیم بقایای ناپایدار مینیسک نیز ممکن است به منظور جلوگیری از احساس مکرر ایجاد زانو در زانو انجام مي شود. در پایان ، ممکن است قسمتی از منیسک برداشته شود و برخی نیز ترمیم شوند.بعد از جراحی مینیسکبهبودی از طریق جراحی منیسک دیسکوئید حدود 6 هفته طول می کشد تا قدرت و تحرک کامل مفصل را بازیابی کند. اکثر بیماران نیازی به بی حرکتی و محدودیت های تحمل وزن ندارند. معمولاً برای افرادی که تحت عمل جراحی قرار دارند انجام فیزیوتراپی و اجتناب از فعالیت های ورزشی هنگام بهبودی از روش جراحی معمول است.در حالی که شواهد کمی وجود دارد که نشان می دهد بیماران مبتلا به منیسک دیسکوئید شانس بیشتری برای ابتلا به آرتریت زانو در آینده دارند ، شواهدی وجود دارد که بیمارانی که منیسک انها پاره می شود می توانند درمان و مشکلات طولانی مدت تری داشته باشند. هر بیمار که دچار پارگی مینیسک شود باید اقدامات لازم را برای جلوگیری از پیشرفت آرتریت در مفاصل زانو انجام دهند. ولی اگر مینیسک دیسکوئید دچار پارگی شده و یا علائم بالینی مثل درد، تورم و تجمع مایع مکرر در زانو، قفل شدن زانو و یا احساس یا شنیدن صدای غیرطبیعی مکرر در زانو مثل Snapping، Popping، Clunking و یا Clicking ایجاد کند باید قسمتی و یا تمام منیسک دیسکوئید خارج شود و به اصطلاح منیسککتومی ناکامل (Partial) و یا کامل انجام شود.کلینیک تخصصي ارتوپدي می کوشد تا با برنامه ریزی مناسب، کلیه مراحل درمان بیماران به کوتاهترین و آسان ترین روش های موجود انجام و در زمان، انرژی و هزینه بیماران صرفه جویی شود.منبع: http://myorthopedics.ir/