مهندسی هوافضا با کرونا در سال 2030

گردوغبار فرو می‌نشیند و مردی با ماسکی پارچه‌ای ظاهر می‌شود و به همه سلام می‌کند. اما کسی سلام او را جواب نمی‌دهد. همه از او می‌هراسند. کمی دور و بر خود را نگاه می‌کند و می‌بیند که کودکی با چشمانی هراسان به صورت او اشاره می‌کند. دست به صورتش می‌زند و متوجه می‌شود سوراخی روی ماسک او ایجاد شده است. دیگر تمام شد. او دیگر یک کرونایی است.سال 2030. مردم از ترس کرونا حتی نمی‌توانند دقیقه‌ای ماسک‌های خود را بردارند. فضا به شدت خفقان‌آور و همه نسبت به هم مشکوک. تمامی کانال‌های خبری فقط آمار مردگان کرونایی را اعلام می‌کنند زیرا دیگر خبری در دنیا اتفاق نمی‌افتد. فقط ادارات هستند که باز مانده‌اند آن هم به خاطر بروکراسی است که هیچ وقت نمی‌خوابد. مترو ها دیگر همانند روزگار قبل نیستند. صفا و صمیمیت از آن ها رخت بسته است. در گذشته اگر روزی در مترو دو نفر دست در جیبت نمی‌کردند و علاقه خودشان را به صورت فشار فیزیکی به ما اعلام نمی‌کردند آن روز ما دیگر روز نبود. اما حالا متروها همگی همانند سلول‌های زنبوری شده‌اند. وارد دکه ای می‌شوی تمام الکترونیکی که مقصد را دریافت می‌کند و شما را در سلولی تعبیه شده در مترو قرار می‌دهد. بدون هیچ‌گونه تماس انسانی. در آخر هم سلول را ضدعفونی می‌کند و رفتارش با مسافر همانند پسماند رادیو‌اکتیوی می‌باشد. هواپیماها هم همین روند را پیش گرفته‌اند. داخل هواپیما پر شده از سلول‌های جدایی اجتماعی. زندانی در هوا.شاید اتفاق خوبی که افتاده این باشد که کادر درمانی جایگزین شده‌اند. جایگزین آنها ربات‌هایی هستند که از دور توسط اپراتور کارآزموده که زیرپیراهنی و شلوار راه‌راه پوشیده کنترل می‌شوند و دیگر تماس فیزیکی با بیماران کرونایی به صفر رسیده است.دیگر خیابان‌‌ها جولان‌گاه سگ‌ها و گربه‌ها و حیوانات دیگری شده که قبل از این جرئت پا گذاشتن به حریم انسان را نداشتند. حال اما خیابان‌ها را پسماند حیوانات برداشته است.با این همه الان یک ماه شده که جامعه پزشکی ناتوانی 100 درصدی خود را در مقابل کرونا اعلام کرده و در این میان مهندسین به جای گریه و زاری دست به کار شدند و در عرض یک ماه تعداد بسیار زیادی ایده جذاب و مفید داده شده که پیش بینی می‌شود این ویروس تا چند سال دیگر با همین ایده‌ها از کار بیفتد و بشر امید بسیار زیادی به زندگی پیدا کرده. در آخرین جلسه آنلاینی که مهندسان سراسر جهان داشتند مسئول جلسه اعلام کرد که تا 5 سال دیگر با تجهیزات جدید بشر میتواند دوباره به دوران روشن زندگی خود برگردد و ایشان فقط از تاخیر ده ساله شروع این حرکت افسوس خورد و اعلام کرد که اگر با همین جدیت کار از سال 2020 شروع شده بود پنج سال پیش پرونده کرونا بسته شده بود.انجمن علمی دانشکده هوافضا با همکاری معاونت پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌کند:مهندسی هوافضا با کرونا در سال 2030فرض کنید کرونا و خانواده منحوسش متاسفانه تا 10 سال دیگر ریشه‌کن نشوند و آدمیزاد مجبور گردد به مرور زمان خودش را با این مهمان ناخوانده طبیعت وفق دهد. مسلماً برای اقتصاد دنیا امکان‌پذیر نمی‌باشد که با این شرایط به حیات ادامه داده و از طرفی لازم است مهندسین مثل همیشه راهکاری برای زندگی بهتر انسان اندیشه کنند.پس دست به کار شوید و طرح‌ها و ایده‌های خود را در زمینه بحث حمل‌و‌نقل و به خصوص صنعت هوا‌فضایی (در صورت ماندگاری کرونا در شرایط بلند‌مدت) جهت ایجاد راهکاری برای رونق‌گرفتن دوباره این صنعت پیشنهاد کنید.طرح‌ها و ایده‌ها می‌بایست یک محصول مهندسی و نه سیاست‌گذاری بوده و ارائه آن تنها به صورت شماتیک کفایت می‌کند.شرکت‌کنندگان لازم است طرح‌های خود را در قالب یک پوستر A3تا تاریخ 30 آذرماه 1399 به آدرس WRWsharif@gmail.comارسال کنند.حامی برگزاری این رویداد معاونت پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف بوده و به 3 نفر اول به ترتیب 5 میلیون ریال، 4 میلیون ریال و 3 میلیون ریال اهدا می‌گردد.پوسترهای ارسالی در صفحه خانگی الکترونیکی دانشکده مهندسی هوافضا برای عموم به نمایش گذاشته می‌شود و نتیجه آرا به همراه نظر تخصصی کمیته داوری برندگان را مشخص خواهد کرد.