اتباع امرالله 47 47- God's command followers

411ـ Pتَکَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَ الْمَلَائِکَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُO. (5/شوری)The heavens are about to be rent apart from above them, while the angels celebrate the praise of their Lord and plead for forgiveness for those on the earth. Look! Allah is indeed the All-forgiving, the All-merciful! (5)نزديک است آسمانها (به خاطر نسبت هاى نارواى مشركان) از بالا متلاشى شوند و فرشتگان پيوسته تسبيح و حمد پروردگارشان را بجا مى‏ آورند و براى كسانى كه در زمين هستند استغفار مى‏ كنند؛ آگاه باشيد خداوند آمرزنده و مهربان است. (5 / شوری)412ـ السماء علی و شك الانهيار من فوق: يتم تفسير هذه الجملة بطريقتين: أولا، موضوع الوحي الذي كان موضوع النقاش في الآيات السابقة، هو في التواصل و هو في الواقع مشا به لما ورد في الآية 21 من سورة الحشر: " إذا انزلنا هذا القرآن علي جبل، يمكنك أن تري أنه يتذلل عليه و ينفصل عن مخافة الله. " نعم، هذه هي كلمة الله التي تنزل من السماء و تهزهم و هي علی و شك تفككهم ولو نزلت علي الجبال تنفصل؛ لأنها كلمة عظيمة من الله الحكيم. فقط، هذا هو قلب الإنسان العنيد الذي لا يستسلم له. تفسير آخر هو إغلاق السماوات بسبب شرك هؤلاء الوثنيين و تعدد الألهة، الذين يضعون الكائن الأدني في نفس ترتيب أو أصل الكون العظيم، أن تتفكك (الآية 90 من سورة مريم): " إنه قريبة بسبب هذا القول السماوات تتفتت الأرض تنشق و الجبال تسقط بحدة. "412- The skies are about to collapse from above: This sentence is interpreted in two ways: First, with the issue of revelation which was the subject of discussion in the previous verses, is in communication, and in fact, it is similar to what is stated in verse 21 of surah al-Hasher: “ If we sent down this Quran on a mountain, you could see it being humbled against it and will split from the fear of God. “ Yeah, this is the word of God which coming down from heavens and shake them and it’s about to disintegrate them (up) and if it descended on the mountains, it would split; Because it is a great word from the wise God. Only, this is the stubborn and headstrong human heart that does not succumb to it. Another interpretation is close, the heavens because of the shirk and polytheism of these pagans, who place the lowest beings in the same order or origin as the great universe, to disintegrate (verse 90 surah Maryam): “ it is near because of this saying the skies fall apart, the earth split and the mountains fall sharply. 412ـ نزدیک است آسمان ها از بالا متلاشی شود: این جمله به دو صورت تفسیر شده است: نخست، این که با مسئله وحی که موضوع بحث آیات گذشته بود، در ارتباط است و در حقیقت شبیه مطلبی است که در آیه 21 سوره حشر آمده است: «اگر این قرآن را بر کوهی نازل می ­کردیم، می ­دیدی که در برابر آن خاشع می­شود و از خوف خدا می­ شکافد». آری، این کلام خدا است که نزولش از آسمان­ها لرزه به آنها می­ افکند و نزدیک است آنها را از هم متلاشی کند و اگر بر کوه­ها نازل می­ شد، از هم می­ شکافت؛ چرا که سخنی عظیم از سوی خداوندی حکیم است. تنها، این قلب انسان لجوج و خیره سر است که در برابر آن نرم و تسلیم نمی ­شود. تفسیر دیگر این که نزدیک است آسمانها به خاطر شرک و بت­ پرستی این مشرکان که پست­ ترین موجودات را هم ردیف یا مبدأ بزرگ عالم هستی قرار می­دهند، از هم متلاشی گردد (آیه 90 سوره مریم): " نزدیک است به خاطر این سخن آسمان­ها از هم متلاشی گردد، و زمین شکافته شود، و کوه­ها به شدت فرو ریزد».413ـ Pوَ مَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَحُکْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذٰلِکُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ‌O. (10/شوری)Whatever thing you may differ about, its judgement is with Allah. That is Allah, my Lord. In Him I have put my trust, and to Him I turn penitently. (10)و آنچه در آن اختلاف و نزاع كرديد حكم آن به خدا (و احكام خدا) راجع است، همان خدا (ى آفريننده عالم و آدم) پروردگار من است كه بر او توكل كرده و به درگاه او به تضرّع باز مى‏ گردم. (10 / شوری)414ـ الله سبحانه و تعالي؛ قاضي المنازعات: علي الرغم من أن بعض المعلقين قد طلبوا الحد من معني ما يمكن العثور عليه في تعاليم الآيات المماثلة أو الأنشطة والخلافات القانونية، مفهوم الآية واسع و أي اختلاف في التعاليم والمعتقدات الإلهية والشرائع الدينية والأمور القانونية والقضائية أو عدم وجودها تحدث بين البشر، بسبب حقيقة أن معلوماتهم محدودة و غير مهمة، بالطبع، يجب حلها من مصدر معرفة الحقيقة من خلال الوحي. هذه الآية من الآيات التي تثبت بوضوح أن كل يحتاجه الناس من الكتب والتقاليد و كل مقارنة شخصية و تشريع و نحو ذلك باطلة؛ لأنه إذا لم تكن كل هذه الجمل موجودة في الكتاب والتقاليد فإن الأمر باحالة جميع النزاعات إلي دينونة الله لم يكن ذا معني.414- Almighty God; Judge of disputes: Although some commentators have requested to limit the meaning of what can be found in the teachings of similar verses or legal activities and disputes, the concept of the verse is broad and any differences in divine teachings and beliefs and religious laws and legal and judicial matters or non of it happens among humans, since their information is limited and insignificant, of course, it must be resolved from the source of knowledge of truth through by revelation. This verse is one of the verses that prove this fact that all the things people need, comes in the books and traditions and every personal comparison and lawmaking and the like is invalid; Because if all of these sentences were not in the book and the tradition, the command to refer all disputes to God’s judgment was not meaningful.414ـ خدای متعال؛ داور اختلافات: گرچه بعضی از مفسران خواسته­ اند مفهوم آیه را به اختلافی که در معارف آیات متشابه یا مخاصمات و اختلافات حقوقی وجود دارد، محدود بدانند، مفهوم آیه گسترده است و هرگونه اختلافی که در معارف الهی و عقائد و احکام تشریعی و مسائل حقوقی و قضائی یا غیر آن در میان انسان­ها روی دهد، به حکم این که معلوماتشان محدود و ناچیز است، باید از سرچشمه فیض علم حق و از طریق وحی برطرف گردد. این آیه از آیاتی است که به روشنی این حقیقت را ثابت می­کند که تمام مسائل مورد نیاز مردم، در کتاب و سنت آمده و هرگونه قیاس و قانون­گذاری شخصی و مانند آن باطل است؛ زیرا اگر همۀ این احکام در کتاب و سنت نبود، دستور به ارجاع تمام اختلافات به داوری خداوند معنی نداشت.415ـ Pشَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَ مَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَى وَ عِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ کَبُرَ عَلَى الْمُشْرِکِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُO. (13/شوری)He has prescribed for you the religion which He had enjoined upon Noah and which We have[ also ]revealed to you, and which We had enjoined upon Abraham, Moses, and Jesus, declaring," Maintain the religion, and do not be divided in it." Hard on the polytheists is that to which you summon them. Allah chooses for it whomever He wishes and He guides to it whoever returns penitently. (13)خدا شرع و آيينى كه براى شما مسلمين قرار داد حقايق و احكامى است كه نوح را هم به آن سفار ش كرد و بر تو نيز همان را وحى كرديم و به ابراهيم و موسى و عيسى هم آن را سفارش نموديم كه دين خدا را بر پا داريد و هرگز تفرقه و اختلاف در دين مكنيد. مشركان را كه به خداى يگانه و ترک بتان دعوت مى‏كنى (قبولش) بسيار در نظرشان بزرگ مى‏ آيد. (بارى از انكار آنها مينديش كه) خدا هر كه را بخواهد به سوى خود (و مقام رسالت خويش) بر مى‏ گزيند و هر كه را به درگاه خدا به تضرّع و دعا باز آيد هدايت مى‏ فرمايد. (13 / شوری)416ـ دين الإسلام؛ هو مقتطف من الوحي الالهي: هذه الآية توضح هذه الحقيقة و هي دعوة الاسلام الي التوحيد، و ليست دعوة جديدة، إنها دعوة جميع الأنبياء السماويين، و لا سيما أنبياءِ هم الأوائل (الرجال العازمون). ليس فقط مبدأ التوحيد، ولكن كل مبادئ الأنبياءِ تدعو في جميع الكتب السماوية التي كان المرء. فبحسب هذه الآية فإن كل ما اوصي به الأنبياءِ الأوائل والأنبياء السابقين كان في شرائعهم، جمعت في شريعتة الاسلام، والتفسير (رجال الدين) يدل علي تنسيق الشرائع السماوية، في موضوع التوحيد، أو ليس في مبدء المعتقدات، ولكن في مجموعة الكتب السماوية، من حيث الأساسيات والجذر واحدة هو نفسه، و مع ذلك، فإن تطور المجتمع البشري يتطلب أن القانون والقوانين الفرعية ، تتطور في انسجام مع تطور المجتمع البشري للوصول ألي المستوي النهائي للدين الالهي و نهايته. و لهذا السبب توجد دلائل كثيرة في آيات القرآنية (ذكرت بعض هذه الآيات) توضح المبادئ العامة للعقائد والقواعد والواجبات نفسها في جميع الكتب السماوية.416- Islam: Is an extract of divine revelations: This verse illuminates this fact that is the invitation of Islam to monotheism, is not a new invitation, it is the invitation of all the divine Prophets, especially the prophets are the first (the resolute men). Not only the principle of monotheism, but all the principles of the prophet's invitation in all the heavenly books one has been. According to this verse, everything that was recommended to the first prophets and the previous prophets was in their laws, it is gathered in the sharia of Islam, interpretation (men al-din) shows that coordination heavenly laws, in the subject of Monotheism or is not in the principle of beliefs; But in the collection of divine books, in terms of basics and root one is the same. However, the evolution of human society requires that the law and sub-laws, evolve in harmony with the evolution of humans society to reach the final level and end of the divine religion. For this reason, there are many indications in Quran verses (some of these verses are mentioned) that show the general principles of the beliefs and rules and duties it the same in all divine books.416ـ اسلام: عصاره وحی های الهی: این آیه این حقیقت را روشن می­کند که دعوت اسلام به توحید، دعوت تازه ­ای نیست، دعوت تمام پیامیران الهی بخصوص پیامبران اولوالعزم است. نه تنها اصل توحید، بلکه تمام اصول دعوت انبیاء در همه کتابهای آسمانی یکی بوده است. به فرموده این آیه، هر آنچه که به پیامبران اولوالعزم و پیامبران گذشته توصیه شده و در شرایع آنها بوده، در شریعت اسلام گرد آمده است. تعبیر (من الدین) نشان می­دهد که هماهنگی شرایع آسمانی، در موضوع توحید یا اصول عقائد نیست، بلکه مجموعه کتب الهی از نظر اساس و ریشه یکی است، هر چند تکامل جامعه انسانی ایجاب می­کند که تشریعات و قوانین فرعی، هماهنگ با تکامل انسانها رو به تکامل رود تا به حد نهائی و خاتم ادیان الهی رسد. به همین دلیل، در آیات قرآن شواهد فراوانی وجود دارد (که تعدادی از این آیات ذکر شد) که نشان می­دهد اصول کلی عقائد و قوانین و وظائف در همه کتابهای (ادیان) الهی یکسان بوده است.417ـ Pوَ مَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ لَوْ لَا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْکِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ‌O. (14/شوری)They did not divide [into sects] except after the knowledge had come to them, out of envy among themselves; and were it not for a prior decree of your Lord[ granting them reprieve ]until a specified time, the decision would have been made between them. Indeed those who were made heirs to the Book after them are surely in grave doubt concerning it. (14)و مردم (در دين) راه تفرقه و اختلاف نپيمودند مگر پس از آنكه علم و برهان (از جانب حق) بر آنها آمد و ليكن دانسته براى تعدى و ظلم به يكديگر اختلاف كردند، و اگر آن كلمه (رحمت) از (لطف) خدا سبقت نگرفته بود (كه) تا وقتى معين (تعجيل در عذاب نكند) البته ميان مردم (ستمكار) حكم (به هلاک) مى‏ شد. و آنان كه پس از گذشتگان وارث كتاب آسمانى شدند (مانند يهود و نصارا) در آن كتاب آسمانى سخت در شک و ريب بماندند. (14 / شوری)418ـ Pفَلِذٰلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ وَ لَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ کِتَابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَکُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَ رَبُّکُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَکُمْ أَعْمَالُکُمْ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَکُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُO. (15/شوری)So summon to this [unity of religion], and be steadfast, just as you have been commanded, and do not follow their desires, and say," I believe in whatever Book Allah has sent down. I have been commanded to do justice among you. Allah is our Lord and your Lord. Our deeds belong to us and your deeds belong to you. There is no argument between us and you. Allah will bring us together and toward Him is the destination." (15)بدين سبب تو همه را (به دين اسلام و كلمه توحيد) دعوت كن و چنان كه مأمورى پايدارى كن و پيرو هواى نفس مردم مباش و بگو كه من به كتابى كه خدا فرستاد (قرآن) ايمان آورده‏ ام و مأمورم كه ميان شما به عدالت حكم كنم، خداى يگانه پروردگار همه ما و شماست، (پاداش) عمل ما بر ما و عمل شما بر شماست (و پس از تبليغ رسالت) ديگر هيچ حجت و گفت و گويى بين ما و شما باقى نيست. خدا (روز جزا براى حكم حق) ميان ما جمع مى ‏كند و بازگشت همه به سوى اوست. (15 / شوری)