توجه!این نایابِ خوبِ خواستنی+فایل صوتی⭕⭕⭕

توجه به هر کجا رود،انرژی آنجا جریان می‌یابد.قصد و نیت به هر کجا رود،انرژی آنجا جریان می‌یابد.یکی از مهمترین روش‌های موثر مدیریت زمان در دنیای امروز،به مدیریت کردن توجهمان باز می‌گردد. اگر خوب یک روز زندگی خود را زیر ذره بین گذاشته و به آن با دقت بنگرید؛می بینید که خیلی وقت‌ها توجه کردن به مسائل جانبی ساعت‌ها وقت و زمان شما را مصروف خویش می‌کند. اطراف همه ما پر شده است از مواردی که هر کدام به نوعی می‌خواهند توجه ما را به خودشان معطوف کند و امان از وقتی که به هر کدام گوشه چشمی بیندازید؛خواهید دید که ساعت‌ها از وقتتان گذشته است و شما درگیر آن شده‌اید. در این میان با تکیه بر ضریب نفوذ فراوان اینترنت در زندگی همه مان و وجود تلفن همراه که دیگر عضوی از بدنمان شده است،فضای وب و فضای مجازی گوی سبقت را از دیگران ربوده اند.به قول آقای محمدرضا شعبانعلی:«تکنولوژی به هر حال از ما جدایی ناپذیر است ،وارد زندگیمان شده است.باید بماند،بسیار هم به ما کمک کرده و بسیار بیشتر هم کمک خواهد کرد.اما یکی از نتایج حضور تکنولوژی در زندگی ما این است که قدرت تمرکز و استفاده و مدیریت توجه را بیش از گذشته از ما گرفته است.»این روزها،همه به دنبال این هستند که توجه و تمرکز ما را تحت تاثیر خودشان قرار بدهند.البته حضور تکنولوژی در زندگی ما موجب تسهیل در انجام بسیاری از امور روزانه‌مان هم شده است و بدین طریق بسیار موجب صرفه جویی وقت و زمان در انجام کارهای روزمره هم شده است. اگر خوب به زندگی خود و محیط دور و برتان بنگرید،خواهید دید که بسیاری از کارها که در گذشته نه چندان دور انجام آنها ساعت‌ها وقت و انرژی منابع را از شما می‌گرفت،حالا به لطف رفاه ناشی از تکنولوژی در چشم برهم زدنی انجام پذیر شده است.تکنولوزی به خوبی موجب صرفه جویی و ذخیره انرژی شده است.خاطرم هست که در دوران کودکی برای گرفتن نان لواش میبایست هفته ای یک بار به نانوایی مراجعه می‌کردم.پروسه ای طولانی که هر بار نصف روز وقت مرا صرف خودش می‌کرد. یعنی اگر بعد از خوردن صبحانه به نانوایی مراجعه می‌کردم و در صف می‌ایستادم اگر خوش شانس بودم،نزدیک‌های ظهر نوبتم می‌شد؛تا آقای شاطر حداکثر ۲۰ عدد نان لواش به من بدهد. نان لواشی که گرچه قیمت ظاهری آن یک تومان بود اما برای به دست آوردنش نصف روز زندگی سرشار از خلاقیت یک کودک را به خودش معطوف کرده بود.اما در زندگی اکنون،کافیست که شما در در اپلیکیشنی در گوشی موبایلتان اعلام کنید که هوس نان تازه کرده‌اید و تمام!لختی دیگر نان درب منزل شما تحویلتان خواهد گردید و پول آن نیز از حسابتان کسر خواهد شد و فرصت نصف روز ذخیره شده را میتوانید به هر کاری که می‌خواهید بپردازید.کافیست که بگویید نان می خواهید! امروز صبح که می‌خواستم به سر کارم بیایم،می‌بایست زباله‌ها را در سطل آشغال می‌انداختم برای همین تا سر کوچه رفتم. آنجا بعد از انداختن زباله در سطل آشغالم چون ماشین نداشتم سه گزینه در پیش رویم بود:یا می‌بایست یک کوچه پایینتر می‌رفتم و جلوی خودروهای عبوری را گرفته،مقصدم را اعلام می‌کردم و با راننده‌ها چانه زده و نهایت بر سر قیمتی توافق می‌کردم. یا می‌بایست یک کوچه بالاتر رفته و به تاکسی تلفنی محله مراجعه می‌کردم و در صورت وجود ماشین خالی که اکثراً هم موجود نیست،قیمت مصوب آژانس را پذیرفته سوار ماشین می‌شدم.یا اینکه همانجا در روی سکویی زیر سایه درخت نشسته و از طریق اپلیکیشن موبایل درخواست ماشین می‌کردم.در سایه سار درخت به انجام امور روزانه تان بپردازید و از زندگی لذت ببرید.قطعاً می‌توانید تصور کنید که من به عنوان یک آدم تنبلِ هوشمند! راه حل سوم را انتخاب کردم. در کسری از ثانیه درخواستم مورد تایید راننده ای قرار گرفت.سرم را که بالا کردم دیدم خودرو تایید شده همان ماشینی است که چند دقیقه ای است روبرویم پارک کرده است. دقت بفرمایید:انگار که من در ذهن خودم قصد و نیت کردم که از جایی که هستم به جای دیگری منتقل شوم.بدون اینکه از جایم تکام بخورم و با کسی صحبت بکنم و حتی عمل فیزیکی پول دادن را انجام دهم به لطف تکنولوژی به شخص دیگری که قصد و نیت مسافرکشی با ماشین خود را دارد،بدون اینکه از جایش تکان بخورد یا با مسافری سر قیمت و کرایه بحث کند و انرژی صرف کند،وصل می‌شویم.هر دو راضی هستیم.کار هر دویمان انجام می‌شود و در وقت و انرژی هر دوتایمان نهایت صرفه‌جویی صورت گرفته است.قطعاً که شرکت ارائه دهنده این خدمت و سرویس نیز از کار خود منتفع می‌شود.میان خواستن و داشتن دیگر فاصله ای نیست.اما نکته اصلی و مهم اینجاست که هر کدام از ما دو نفر،با این وقت صرفه‌جویی شده و به دست آمده از لطف تکنولوژی چه کار می‌کنیم؟آیا آن را به بطالت در درون همین فضای اینترنت،صرف وبگردی و چرخیدن بی هدف در فضای مجازی کرده و بیهوده تلفش می‌کنیم؟ یا آنکه برای آن از قبل برنامه و نقشه داشته و با استفاده درست و صحیح از فرصت‌های آموزنده اینترنت به رشد و تعالی خودمان کمک کرده و از آن منتفع می‌شویم؟ قطعاً انتخاب دست شما است؛اما هوش و حواس و توجه دست شما نیست!چرا که زمین بازی هر دوی آنها یکی است.یعنی چه تکنولوژی که موجب صرفه جویی وقت شما می‌شود و چه تکنولوژی که وقت شما را بیهوده تلف می‌کند،هر دو در فضای لایتناهی اینترنت حضور دارند.تکنولوژی مثل چاقو می تواند هم خوب و هم بد باشد.بستگی به این دارد که شما چگونه از آن استفاده می کنید.دوستان گرامی این روزها،توجه یکی از کمیاب‌ترین دارایی‌های هر انسان‌ها است. به طوریکه در دنیا بین شرکت‌های بزرگ مبحثی تحت عنوان اقتصاد توجه شکل گرفته است.در واقع صاحبان کسب و کار به این نتیجه رسیدند که درآمدزایی از طریق کسب توجه مخاطبان صورت می‌گیرد.خیلی‌ها معتقدند که این مبحث به یکی از مزیت‌های اصلی شرکت‌ها در آینده تبدیل خواهد شد.این هوشمندی شما خواهد بود که با آگاهی از نحوه کارکرد این موضوع،روال کار را دریافته و با درایت و تدبیر به مدیریت توجه خود نگاه ویژه داشته باشید.اینکه شما آگاهانه،توجه خود را به آنچه برایتان مفید است معطوف بدارید؛مهارتی است آموختنی،قابل تمرین و بسیار مفید و کاربردی. امیدوارم که این مهارت را بیش از پیش در خودتان تقویت بنمایید.اقتصاد توجه را جدی بگیرید،جنگ آینده بر سر جلب توجه انسانها است.در پایان از شما صمیمانه تشکر می کنم که نوشتار من را مطالعه کردید و مشتاقانه امیدوارم که شما همچنان پیگیر مطالب دیگر من نیز باشید.دوستدار شماعلی میرکمالیسه شنبهبیستم و هفتم تیرماه یکهزار و چهارصد و دو1402/4/27باکمال احترام از شما دعوت می کنم؛«چیزهایی که در مورد مدیریت زمان به شما نمی‌گویند»که من به تازگی در سایت ویرگول منتشر کردم را نیز بخوانید،بدانید و به کار برید. https://vrgl.ir/ndfGg اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید،به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید:https//t.me/alimirkamalicoach