اتباع امرالله 43 43- God's command followers

379ـ افضل الكلمات: بكلمة "تشابه" في هذه الآية هي أن أجزاءها للمختلفة متشابهة و منسقة و لا يوجد تناقض و اختلاف بينهما و ليس لها خير و لا شر؛ ولكن واحد هما أفضل من الآخر. هذا صحيح علی عكس كلمات البشر لأنه كلما تم اجزاؤها بعناية، زادت الأختلافات و تناقضات والأضداد فيها. ثم تضيف الآية أن السمة الأخري لهذاالكتاب هي متكرر. قد يشير هذا التفسير إلي تكرار مواضيع مختلفة من القصص والمقاطع والنصائح؛ لكن التكرار الذي لا يكون دائماً متبعاً هوامر مثير و مبهج. إنه من أهم مبادئ البلاغة التي يحتاجها الإنسان عند الحاجة و كرر لتعميق الأنطباع؛ ولكن في كل مرة بطريقة جديدة و حديثه لا تسبب الحزن. بالإضافة إلي ذلك، فإن موضوعات القرآن هي المفسرة لبعضها البعض و يتم حل العديد من المشاكل بهذه الطريقة. بعد هذا الوصف، هذه الآية هي السمة النهائية للقرآن في هذا النقاش، يتعامل مع تأثيره العميق و الإضافي في قلب التواضعين و بتعبير وصفي جميل يعبر عنه: القرآن، أولاً يخلق الخوف في القلوب المستعدة؛ خوف يستيقظ و يبدأ بالحركة و يجعل الأنسان ينتبه لمسئوولياته. في الخطوة التالية، يعطيه اللثانة و قبول كلمة الحق و بعد ذلك يمنحه السلام. نعم، إن الإنذارات القرآنية تجعل القلوب ترتجف، و بشارة ها تريح البال. بالنظر إلي أن عظمة الله تغرق الإنسان في الرعب حتي تعرفة؛ ولكن لدراسة آثار ذلك الجوهر المقدس و اسبابه في الآفاق و في النفس، يعطي المرانعومة و راحة.379- Best word: By “ similarity “ in this verse is a word that its different parts of each other are alike and coordinated and there is no contradiction and difference between them and have not good or bad but one is better than other. This is right contrary to human's words the more carefully it is done, the more differences and contradictions and opposites are found in it. The verse then adds that the other feature of this book is that it is frequent. This interpretation may refer to the repetition of various topics of stories, passages, and exhortations; But the repetition that is not always tiring is exhilarating. It is one of the important principles of eloquence that man needs when needed and repeat to deepen the impression but every time in a new and fresh way that does not cause sadness. In addition, the themes of the Quran is the interpreter of one another and many problems are solved this way. After this description, this is the ultimate feature of the Qur’an in this discussion, it deals with its profound and extra influence on the scribes in the heart of humbles and with a beautiful descriptive expresses it: Qur’an first creates fear in the ready hearts; A fear that awakening and beginning to move and makes man attentive his responsibilities. In the next step, the litheness and acceptance the world of truth gives him and after that will gives him peace. Yes, Qur’an warnings make the hearts tremble and its glad tidings give peace of mind. consideration, the greatness of God plunges man into the terror that how to know him; But to study the effects and reasons of that sacred essence in the horizons and the breath, it gives one softness and comfort.379ـ بهترین سخن : منظور از «متشابه» در این آیه کلامی است که قسمت­­های گوناگون آن با یکدیگر هم رنگ و هم آهنگ­ اند و هیچ گونه تضاد و اختلافی در میان آنها نیست و خوب و بد ندارند؛ بلکه یکی از دیگری بهتر است. این درست برخلاف کلام انسان­ها است که هرچه بیشتردر آن دقت شود،اختلاف­هاو تناقض­هاو تضادهای افزون­تری در آن پیدا می­شود. آیه سپس می­افزاید که ویژگی دیگر این کتاب این است که مکرر است. این تعبیر ممکن است اشاره به تکرار مباحث گوناگون داستان­ها، سرگذشت­ها، مواعظ و اندرزها باشد؛ اما تکراری که هرگز ملال آور نیست؛ بلکه شوق ­انگیز و نشاط­ آفرین است. این یکی از اصول مهم فصاحت است که انسان چیزی را به هنگام لزوم و برای تأثیر عمیق بخشیدن تکرار کند؛ اما هر زمان به شکلی تازه و صورتی نو که موجب ملالی نشود. به علاوه، مطالب قرآن، مفسر یکدیگرند و بسیاری از مشکلات از این طریق حل می­شود. بعد از این توصیف، آیه به آخرین ویژگی قرآن در این بحث یعنی نفوذ عمیق و فوق العاده آن در دل خاشعان می ­پردازد با ترسیمی زیبا آن را بیان می­کند. قرآن، نخست در دلهای آماده ترسی ایجاد می­کند؛ ترسی که مایه بیداری و آغاز حرکت است و انسان را متوجه مسئولیت­هایش می­کند. در مرحله بعد، حالت نرمش و پذیرش سخن حق را به او می­بخشد و به دنبال آن بدو آرامش می­دهد. آری، انذارهای قرآن، دل­ها را به لرزه وا می­دارد و مژده آن، به دل آرامش می­بخشد. اندیشه در عظمت خداوند، انسان را در وحشت فرو می­برد که چگونه می­توان او را شناخت؛ اما مطالعه آثار و دلایل آن ذات مقدس در آفاق و انفس، به آدمی نرمش و آرامش می­بخشد.380ـ Pوَ الَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَO. (33/زمر)He who brings the truth and he who confirms it it is they who are the God wary. (33)امّا كسى كه سخن راست بياورد و كسى كه آن را تصديق كند، آنان پرهيزگارانند! (33 / زمر)381ـ الصادق والمصدق: فسر العديد من المفسرين هذه الآية إلي النبي الإسلام صلی الله عليه وآله. بالطبع، هذا التفسر للنبي نفسه الذي حمل هذا الوحي و تأكيد ذلك أيضاً، يجب أن يكون هذا التصنيف لا يعني التعبير الكامل للآية. من ثم، فإن مجموعة من مفسري " ا لجملة " (الشخص الذي يجلب الحقيقة يتكلم) لجميع الأنبياء (مثل) قد فسروها والجملة (و من يعترف بها) لأتباعهم الحقيقيين صالحين في العالم. هناك تفسر آخر مثير للاهتمام اكثر شمولاً للآية: (الشخص الذي أتي بالفجر الصحيح) لا يقتصر علی رسل الوحي؛ بل كل اولئك الذين كانوا مبشرين في مدرستهم ومروجين لكلام الله والحق، هم في قائمة الا نتظار هذه، و في هذه الحالة لا يوجد أي عائق لكلا الجملتين تطابق مجموعة واحدة. و بالتالي، فإن الحديث عن اولئك الذين هم في نفس الوقت يحملون الحق و يتصرفون معه؛ اولئك الذين نشروا مدرسة الوحي في العالم و يؤمنون بها و يمارسونها هم انفسهم؛ الأنبياء و الأئمة الذين يشرحون مدرستهم. و قد اقتبس العديد من المفسرين الشيعه والسنة من التقليد التالي قوله (من يجلب الحقيقة يتكلم) النبي صلی الله عليه و آله هو والغرض من (من يعترف به) علي (ع). و تجدر الإشارة إلي أن هذا التفسير لا يحد من معني الآية؛ بل هو أوضح تعبيرفي الآية؛ مما لا شك فيه أن، علي عليه السلام من المعتمدين علی النبي، فهو في المقدمة و ليس أحد من علماء الإسلام هذه الحقيقة أن علي عليه السلام بين الرجال ـ ولكن أيضاً جميع الرجال ـ كان اول من أقر بالنبي.381- Al-Sadegh and Al-Mossadegh (truthful and one who confirms): Many commentators have interpreted this verse to the prophet (PBUH) of Islam. of course, this interpretation of the prophet himself that was the bearer of this revelation and confirmation of that too should be such a category meaning not the expression whole concept of the verse. Hence, a group of interpreters of “ sentence “ (The one who brings the truth to speak) to all the prophets (as) have interpreted it and the sentence (Whoever that acknowledge it ) to their true followers who are righteous of the world. There is another interesting interpretation of the verse that is more comprehensive: (The one who brings the right Dawn) it is not limited to the messengers of revelation; Rather all those who have been the preachers of their school and promoters of words of God and truth, they are in this queue, and in that case, there is no obstacle for both sentences match to one group. Thus, it is to speak of those who are both bearers of the truth and acting to that; Those who widespread the school of revelation in the world and believe and practice it themselves; The prophets and Imams who explain their school. Many Shiites and Sunnis commentators have quoted the following tradition as saying “ The one who brings the truth speak “ prophet (pbuh) is and purpose of “ Someone to acknowledge it “ Ali (as) is. It should be noted that this interpretation does not limit the meaning of the verse; Rather, it is the clearest expression of the verse. Undoubtedly, Ali (as) is among the certifiers of the prophet, he is at the forefront and no one is the Islamic scholar this fact that Ali (as) among men – but also all men – was the first to acknowledge the prophet.381ـ صادق و مصدق: بسیاری از مفسران، این آیه را به پیامبر اسلام (ص) تفسیر کرده­ اند. البته تفسیر این آیه به شخص پیامبر که هم آورنده وحی بود و هم تصدیق کننده آن، باید از قبیل مصداق باشد و نه بیان تمام مفهوم آیه. از این رو، گروهی از مفسران "جمله" «کسی که سخن راست بیاورد» را به تمام پیامبران (ع) تفسیر کرده­ اند و جمله «و کسی که آن را تصدیق کند» را به پیروان راستین آنها که پرهیزکاران جهان هستند. تفسیر جالب توجه دیگری در مورد آیه وجود دارد که از همه جامع­ تر است: «کسی که سخن راست بیاورد» منحصر به پیام­ آوران وحی نیست؛ بلکه تمام کسانی که مبلغ مکتب آنها و مروج سخنان حق و صدق بوده ­اند، در این صف قرار دارند و در این صورت هیچ مانعی ندارد که هر دو جمله بر یک گروه منطبق شود. به این ترتیب، سخن از کسانی است که هم آورنده صدق اند و هم عمل کننده به آن؛ آنها که مکتب وحی را در عالم منتشر می­کنند و خود به آن ایمان دارند و عمل می­کنند؛ پیامبران و امامان تبیین کنندگان مکتب آنها. بسیاری از مفسران شیعه و اهل سنت در ذیل این حدیث را نقل کرده­ اند که منظور از «کسی که سخن راست بیاورد» پیامبر (ص) است و منظور از «کسی که آن را تصدیق کند» علی (ع) است. باید توجه داشت که این تفسیر، مفهوم آیه را محدود نمی­کند؛ بلکه بیان روشن­ترین مصداق آیه است. بدون شک، علی (ع) در میان تصدیق کنندگان پیامبر، در صف اول قرار داشته و احدی از علمای اسلام منکر این واقعیت نیست که علی (ع) از میان مردان ـ و بلکه تمام مردم ـ نخستین کسی بوده که پیامبر را تصدیق کرده است.382ـ Pأَ لَيْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍO. (36/زمر)Does not Allah suffice[ to defend ]His servant? They would frighten you of others than Him. Yet whomever Allah leads astray, has no guide, (36)آيا خداوند براى (نجات و دفاع از) بنده‏ اش كافى نيست؟! امّا آنها تو را از غير او مى ‏ترسانند. و هر كس را خداوند گمراه كند، هيچ هدايت ‏كننده‏ اى ندارد! (36 / زمر)383ـ كفي بالله (حسبنا الله) : لا حظ كثير من المفسرين أن عبدة الأوثان في مكة، الرسول صلی الله عليه و آله نبذوا غضب الأصنام و قالوا: لا تغضبهم و لا تتصرف ضد هم مما يجعلك مجنوناً و يؤذيك. نزلت هذه الآية و أجبت. و إن كان الوحي علي ما جاء في الرواية، يهدد الكفار بإغضاب الأصنام، فمعني الآية واسع جداً بحيث يشمل أي تهديد لغيرالله و وعداً لكل من يبحث عن طريق الحق والمؤمنين الحقيقيين؛ خاصة في البيئات التي تتواجد فيها الأقليات و تهدد من كل جانب. فهذه الآية تعززهم و خطوتهم ثباتاً، نقيض نفوسهم بالفرح و تتصلب خطواتهم، الأثار النفسية الضارة ستعمل علي تحييد تهديدات العدو. الأنسان مثل ورقة علف في مواجهة رياح الأحداث القوية و هي تلقي جانباً في كل مرة. قد يتم ربط هذه الريشة بورقة أو فرع مكسور؛ لكن الريح تهب مع كليهما. حتي لو تمسك بشجرة، أحياناً تقطع العاصفة الشجرة؛ ولكن إذا انضم إلي جبل ضخم، فلا يمكن لعاصفة تحريكة. هذالجبل هو نفس الإيمان بالله و بقية القيود لا يعتمد عليه أحد. مع مراعاة مضمون إيمان هذه الآية، الشجاعة والثقة بالنفس تمنح الناس روعة، و تهدئ من أجله أن يتحمل الشدائد كجبل لا تخاف من كثرة أعداء الله، لا تخافوا من بعض أعداء الله ولا ترهبون من القليل من الصحبة والأزمات الشديدة لا تعكرصفو روحه. في ضوء التوحيد، لا يوجد سبب لأن يقود الموحدين إلي العبودية والعبودية بغير الله. يتبع ذلك عبودية الله و حرية الخادم و تحرره من غير الله. حتي الأنانية؛ لأن مثل هذه الموحد، إنه خادم الله في كل مكان و يقظ وقد ائتمنه الرجل التوحيدي علي كل مراميه. مثل هذا الإنسان، بتوجيه إلهي خاص، لا يستغله الآخرون و يستعمره و يضطهده لخداعة و إذلاله و إجباره علي العبادة؛ لأنه من خلال الأتصال بقوة الأبدية الإلهية، حتي يثني أثره علي الآخرين و يذل نفسه بإطراء، و لأنه لا يعرف حياته وحياته اليومية بيد الأخرين، لتحقيق ذلك لا يستسلم للرق والتواضع..383- God is enough: Many commentators have noted that the idol worshipers of Mecca, the prophet (PBUH) shunned the wrath of the idols and said: Do not backbite them and do not act against them that make you crazy and hurt you. This verse was revealed and answered. Although it is a revelation that, according to the narration has said, the disbelievers threaten to anger the idols, the sense of the verse is so broad that it includes any threat to the non-god and a promise to all those who seek the path of truth and true believers; Especially in environments where minorities are there and threatened on every side. This verse gives them encouragement and footstep stability, their souls are overflowing in joy and their steps made solid, psychological effects harmful will neutralize the counteract enemy threats. Man is like fodder-leaf against the strong wind of events and it is thrown aside every time. This feather may be attached to a broken foliage or branch, But the wind gusts with both. Even if to grip on a tree, sometimes the storm also cuts down the tree; But if it joins a huge mountain, no storm can move it. This mountain is the same faith in God and the rest of the bonds are leaning on none of him. Considering the content the faith of this verse, courage, and self-confidence gives people tremendously and it calms his sake to withstand adversity like a mountain fear not the multitude of the enemies of God, do not be frightened of a few enemies and do not the terror of little company and severe crises do not disturb the peace of his soul. in the light of monotheism, there is no reason for Unitarian to lead to slavery and non-god servitude. God’s servitude, the servant’s freedom and liberty from non-god - Even egotism - it follows; Because such a monotheist, he is a servant of God who is ubiquitous and watchful and the monotheistic man has entrusted him with all his prestigious. Such a human being, by divine especial guidance, is not exploited, colonized, and oppressed by others to deceive and humiliate him and force him to worship; Because by connecting with the power of the divine eternal, he is not afraid of any power so that its effect he praises others and with flattery and humiliated oneself, and because he doesn't know his life and his daily by others hand, to achieve that, he does not give in to slavery and lowliness.383ـ خدا کافی است: بسیاری از مفسران نقل کرده­ اند که بت پرستان مکه، پیامبر (ص) را از خشم و غضب بت­ها بر حذر می­داشتند و می­گفتند: از آنها بدگوئی مکن و بر خلاف آنها اقدام منما که تو را دیوانه می­کنند و به تو آزار می­رسانند. این آیه نازل شد و به آنها پاسخ داد. گر چه شأن نزول آیه، طبق روایتی که گفته شد، تهدید کافران به خشم بت­ها است، مفهوم آیه چنان وسیع و گسترده است که هر نوع تهدید به غیر خدا را شامل می­شود و نویدی برای همه پویندگان راه حق و مؤمنان راستین است؛ بویژه در محیط­هائی که در اقلیت قرار دارند و از هر سو مورد تهدید هستند. این آیه به آنها دلگرمی و ثبات قدم می­بخشد، روح آنها را سر شاراز نشاط و گام هایشان را استوار کرده، اثرات روانی زیانبار تهدیدهای دشمن را خنثی می­کند. انسان چون پر کاهی در برابر تندباد حوادث قرار دارد و هر زمان به سوئی پرتاب می­شود. ممکن است این پرکاه به برگی یا شاخۀ شکسته ­ای اتصال پیدا کند؛ ولی تندباد هر دو را با خود می­برد. حتی اگر پنجه بر درختی بیفکند، گاهی طوفان، درخت را نیز از ریشه بر می­کَند؛ اما اگر به کوهی عظیم بپیوندد، هیچ طوفانی نمی­تواند او را از جا حرکت دهد. این کوه، همان ایمان به خدا است و بقیه پیوندها، تکیه بر غیر او است. توجه به ایمان به محتوای این آیه، شجاعت و اعتماد به نفس فوق العاده ­ای به انسان می­بخشد و خاطرش را آرام می­کند تا در برابر حوادث سخت هم چون کوه مقاومت کند، از انبوه دشمنان خدا نهراسد، از کمی همراهان وحشت نکند و بحران­های شدید، آرامش روح او را بر هم نزند. در پرتو توحید، هیچ عاملی سبب نمی­شود که موحد به بردگی و بندگی غیر خدا سوق پیدا کند. بندگی خدا، حرّیت و آزادی بنده از غیر الله ـ حتی هوای نفس ـ را در پی دارد؛ زیرا چنین موحدی، بنده خدائی است که همه جا حاضر و ناظر است و انسان موحد همه شئون خود را به او واگذار کرده است. چنین انسانی، به هدایت خاص الهی، مورد استثمار، استعمار، و استعباد دیگران قرار نمی­گیرد تا باطل­ها او را خوار و تحقیر کنند و به عبودیت خویش وا دارند؛ زیرا او با اتصال به قدرت لا یزال الهی، از هیچ قدرتی واهمه ندارد تا بر اثر آن به ستایش دیگران و چاپلوسی و تحقیر خود تن دهد، و چون حیات و روزی خود را به دست دیگران نمی­داند، برای رسیدن به آن، تن به ذلت و بردگی نمی­دهد.