تجربه های شغلی من-قسمت دوم

در یک شرکت خصوصی نرم افزار سه ماهی کار کردم. مسیرش نزدیک منزل ما بود ، اما ورشکست شدند و حقوقم را ندادند . همکاری داشتم که بک روز با دعوا آمد و یک کیس و مانیتور برداشت که جای حقوقش ببرد!!! با این رفتارها حقوق معوق او را همان ماه دادند اما حقوق من که ساکت و متین با انها راه امدم سه سال بعد پرداخت شد ! در حالیکه بخاطر تورم اصلا آن مبلغ شبیه کمدی شده بود تا حقوق!با این تجربه ، درباره کارمندی مردد شدم و تصمیم گرفتم در شرکتهای معتبرتری مصاحبه کنم تا این تجربه تلخ برایم تکرار نشود.دوباره شروع کردم و مصاحبه می رفتم و با وسواس درباره شرکتها فکر می‌کردم. البته این بار یا آنها را من را نمیخواستند یا من آنها را … تا اینکه به واسطه یکی از آشناها در یک شرکت نیمه دولتی مشغول به کار شدم . اوایل ورودم خیلی تردید داشتم که آن کار برای من مناسب است یا نه! کارم سبک بود و مسیر رفت و امدم نزدیک! اما بعد از دو سال مسیر شغلی من به یکباره تغییر کرد! یکی از مدیران حسابرسی مجموعه میخواست من به واحد آنها بروم ولی من آنجا را دوست نداشتم، کارگزینی مرا به شرکت نرم افزاری که مسئول کارهای انفورماتیک موسسه بود مامور کرد.در آنجا متوجه شدم که سالهاست که مسئولان موسسه میخواهند از شر سیستم قدیمی نرم افزاری که شرکت انفورماتیکشان انحصاری کرده بود خلاص شوند ولی مدیر شرکت که فرد بسیار مکار و حیله گری بود با تبانی برخی کارمندان اجازه استقرار سیستم جدید را نمی داد تا نفع خودش قطع نشود . بعد از مدتی که با سیستم قدیمی آنها آشنا شده بودم مدیران موسسه از من خواستند در جهت استقرار سیستم جدید همکاری کنم و بعد از سالها بالاخره با تلاش های شبانه روزی من و یکی از همکارانم در بخش سخت افزار، سیستم های موسسه بروز رسانی شدند و آن فرد معیوب از چرخه سیستم حذف شد. آنقدر این اتفاق بزرگ بود که خیلیها باور نمی کردند من با آن تجربه کم مهره کلیدی ماجرا باشم!بعد از آن حدود هشت سال مسئول محاسبات و پرداخت حقوق مستمری بگیران مجموعه شدم .تجربیات من در آنجا آنقدر زیاد است که شاید اگر آن شغل را نداشتم آدم امروز نمی شدم!یکی از مهمترین تجربه های من این بود که فهمیدم‌در سازمانهای دولتی و نیمه دولتی، آدمها می توانند خیلی مکار و دو رو باشند. برخی مدیران و‌همکاران مجموعه آنقدر تزویر داشتند که چشمم را به واقعیتهای دنیا باز کردند !با همه اینها سعی می کردم با آدمها روابط خوب و سازنده ای داشته باشم و چالش جدی در این زمینه برایم پیش نیامد، اما یاد گرفتم هرگز اسرارم را با اشخاصی که هنوز آنها را نمی شناسم مطرح نکنم و این درس بزرگی است که دوست دارم به همه کارمندان بگویم «اسرارتان را هرگز پیش مدیر یا همکاران بازگو نکنید چون بسیاری از کارمندان اداره ها در اثر فضای مسموم اداری در کشور، هزار رنگ شده اند و فریبکاری را یاد گرفته اند، سعی کنید روابطتان را فقط در چارچوب کار جلو ببرید و حواستان به دوستیها و نزدیک شدنها باشد.»علاوه بر آن در طول مدتی که حقوق محاسبه می کردم سعی می کردم در جایگاه یک فرد ناشی یا حتی فردی که به دنبال سواستفاده مالی از سیستم است قرار بگیرم تا ایرادهای سیستم را بشناسم و آنها را برطرف کنم تا راهی برای دور زدن سیستم وجود نداشته باشد و فکر میکنم در این راه موفق بودم و نه تنها خودم با شرافت مراقب بیت المال بودم بلکه راههای نفوذ و دزدی را در سیستم بستم و این خیلی نکته مهمی است که «فکر نکنیم همیشه قرار است آدمهای پاکدست در پست و جایگاه ما قرار بگیرند ! و‌کمی دلسوزی و مراقبت هرکدام از ما در سیستم به نفع اینده کشور و مردم خواهد بود .»در واقع رمز موفقیت در ادارات دولتی را وجدان و شرافت کاری در کنار داشتن دانش و سواد و توانمندی می دانم ، در غیر این صورت کارمندان به انگلهایی تبدیل می شوند که از سیستم تغذیه می کنند و چیزی به آن اصافه نمی کنند . ادامه تجاربم را در قسمت بعدی می نویسم !