گوشی عزیزِ من!

تلفن همراه همان ابزاریست که این روزها ممکن است از سوی اکثر افرادِ جامعه موردِ هجمه قرار بگیرد؛ به این صورت که اگر تلفنِ همراه اختراع نشده بود و تکنولوژی پیشرفت نمی‌کرد، جمع‌های خانوادگی از بین نمی‌رفت و اعضای خانواده از هم دور نمی‌شدند و همه وقتشان در فضای مجازی سپری نمیشد!اما به راستی واقعیت چیست و این مسئله از کجا نشات می‌گیرد؟ آیا امروزه مشکلِ بیش‌ترِ خانواده‌ها، استفاده از تلفنِ همراه است یا این مشکلات ریشه بزرگ‌تری هم دارند؟راستش را بخواهید من تلفنِ همراه و تکنولوژی را یک عامل مضر نمی‌دانم! بیایید قبول کنیم لذتی که در استفاده از یک تکنولوژی نو و بروز تجربه می‌کنیم با هیچ حسی قابل مقایسه نیست و در واقع لذت استفاده از بروزترین تکنولوژی‌های دنیا وصف‌شدنی نیست و نخواهد بود!حقیقت این است که راهِ گرم‌تر شدن فضای خونواده‌ها، استفاده نکردن از تلفن همراه نیست، بلکه درست و به جا استفاده کردن است...باید فرهنگِ استفاده از تکنولوژی در بین خونواده‌ها جا بیفتد و حتی شیوه استفاده صحیح از آن آموزش داده شود!در این دوران کرونا، یکی از گزینه‌هایی که می‌توانست برای ساعتی شما را مشغول کند تا کم‌تر درگیر مسائل این بیماری شوید؛ قطعا تلفن همراهِ شما بود. البته این بدین معنا نیست که در این دوران همه وقتتان را فقط برای دیدن و شنیدن اخبارِ بد در تلفنِ همراه خود بگذارنید!یکی از قابلیت‌هایی که به من کمک کرد تا در دوران کرونا از زمانم مفیدتر استفاده کنم، گوش دادن به پادکست‌ها بود! پادکست‌های مفیدی که مطمئنا اگر تلفن‌همراه نداشتم، نمی‌توانستم با این پادکست‌ها آشنا شوم و راهی برای آرامش ذهنم از همه فکر و خیال‌های بیهوده پیدا کنم و در کنار همه این‌ها توانستم اطلاعات مفیدی درباره موضوعات مختلف به دست بیاورم.من خالصانه استفاده از پادکست را به خوانندگان این متن توصیه می‌کنم و از صمیم قلب از آن‌ها می‌خواهم که به جای دنبال‌کردن خبرهای ناگوار کمی از وقتشان را در طول روز و در حال انجام کارهای روزمره به پادکست گوش‌دادن اختصاص دهند و اینگونه از زمانشان به شکل مفیدتری استفاده کنند.قابلیت دیگری که در زمان کرونا به من کمک زیادی کرد، استفاده از اپلیکیشن‌های سلامتی و ورزشی بود. می‌دانید که در این دوران هر چه رفت و آمد کم‌تری داشته باشیم برای سلامتی خودمان مفید‌تر است. من با کمک این برنامه‌ها در خانه ورزش می‌کردم و هر روز یک ساعت از وقت خودم را به سلامتی اختصاص می‌دادم و می‌دانم اگر تلفن همراهم نبود، من به تنهایی دانشِ ورزش کردن در منزل را نداشتم و نمی‌توانستم آن طور که می‌خواهم و نیاز دارم، وقتم را به سلامتی اختصاص بدهم. همچنین من با اپلیکیشن "Samsung Health" در منزل پیاده‌روی می‌کردم و این موضوع در اندازه‌گیری کالری مصرفی روزانه و میزان فعالیت‌هایم در طول روز کمک زیادی به من می‌کرد.من در دوران قرنطینه با استفاده از تلفنِ همراه خود توانستم از اپلیکیشن‌هایِ مختلف، کتاب‌های صوتی و PDF دانلود کرده و در دورانی که نمی‌توانستم به راحتی در کتاب‌فروشی‌ها برای پیدا کردن کتاب‌های مورد علاقه‌ام جست‌وجو کنم، توانستم آن‌ها را بدون سختی پیدا کرده و بخوانم یا این که آن‌ها را به صورت صوتی گوش کنم.من در این دوران با استفاده از تلفن‌ همراه توانستم خریدهای آنلاین خودم را انجام دهم و در واقع اگر چنین امکانی برایم فراهم نبود، چگونه می‌توانستم بدون اینکه از منزل خارج شوم، وسایل مورد نیازم را خریداری کنم؟!تلفنِ همراه برای من قابلیت‌های فراوانی دارد و من در هنگام استفاده از بروزترین تکنولوژی‌های دنیا لذت فراوانی می‌برم؛ اما شدیدا معتقدم که برای استفاده از تلفنِ همراه باید زمان‌بندی مخصوص به خود را داشته باشیم و زیاده‌روی در استفاده از آن تقصیر کسی نیست به جز خودمان!در واقع تکنولوژی مقصر زیاده‌رویِ ما نیست، بیاید واقع‌نگر باشیم...#روایتگرباش