وقتی که فقط یک ساعت در روز وقت داریم چطور سرمایه گذاری کنیم؟

اول که ازش می‌خواد به‌جای پنج ساعت به‌طور ضمنی هر روز یک ساعت وقت بزاری چرا که باید تمرکز کامل روی کارت داشته باشی و نیازی نیست شما وقت زیادی بذارید بلکه باید کاملا تمرکز کنید روی کارتون، جف خیلی به مبحث تمرکز اهمیت می‌ده حتی تا حدی که میگه توییتر نصب نمی‌کنه چون‌ که تمرکزش و تفکر مستقل رو ازش میگیره، و مورد بعدی اینه که تداوم خیلی مهمه اگر بخوای می‌تونی آخر هفته کار نکنی؛ اما باید به‌طور مداوم روی کارت وقت بذاری.به‌خاطر کمبود وقت باید روی چیزهایی که خیلی مهم‌ترن وقت بذاری و بابد خیلی متمرکز باشی روشون، انتخاب سهام مهم‌ترین بخش هست. پس اولا ازت می‌خوام به فکر فروختن سهم نباشی و نگرانش نباش تو سهمتو می‌فروشی تا باهاش یه سهم دیگه بخری، تو قرار نیست که سهمتو بفروشی چونکه اون سهام الان گرونه. پس ما نصف زمانی که سرمایه‌گذاران صرف فکر کردن به سهام می‌کنند رو کم کردیم پس کل وقتی که صرف فکر کردن به فروختن سهم‌ها می‌کنی رو الان می‌تونی صرف فکر کردن به خرید سهم‌های جدید بکنی.وزن‌دهی پرتفولیوت همین الان مشخص کن، وقتی که بخوای در آینده سهمی بخری با همین وزن باید بخری، و بستگی به خودت داره اگر میخوای مثل جف پنج تا سهم و پرتفولیو متمرکزی داشته باشی یعنی هر سهم 20درصد از وزن پرتفولیوت اگر میخوای ده تا میشه هر سهم 10درصد ، 20 تا میشه هر کدوم 5% و این 20 تا واقعا توزیع شده و زیاده اگر بیشتر از اون سهام داشته باشی دیگه کمکی به کم کردن ریسک نمی‌کنه. و هیچ وقت وزن‌های مختلفی به پرتفولیوت نده همه رو به یک وزن بخر چرا که با اینکار جلو خطا و مخشوش شدن ذهنتو می‌گیره و چون وقت کمی داری این خیلی مهمه پس 100درصد تمرکزت رو بزار روی پیدا کردن سهام بذار.مورد بعدی اینه که باید سهامتو برای بلندمدت نگه داری، من با دوستی صحبت می‌کردم که به خیال خودش خیلی سرمایه‌گذار بلندمدتی بود ولی ترنور 30درصد داشت که یعنی به‌طور میانگین اون هر سهمشو سه سال نگه می‌داشت، وقتی که یک سهم رو برای دو سال نگه داری (همین‌طور که خیلی از ولیو اینوستورها انجام میدن) یا نگهداری برای پنج سال چه معنی میده؟به ایده قبلی در مورد تعداد سهام فکر کنید، اگر شما پنج سهم رو برای پنج سال باشه یعنی ترنور 20درصد یعنی شما هر سال یک سهام رو خرید و یکی رو می‌فروشید و شما نیاز به پیدا کردن یک ایده برای سرمایه‌گذاری دارید که به تعداد ساعتی که وقت می‌ذارید توجه کنید، یک ساعت در روز میشه 360 ساعت در سال پس شما 360 ساعت برای انتخاب 1 ایده وقت دارید اگر ده شرکت بخواین برای پنج سال نگهدارید چی اونوقت شما در سال دو ایده باید داشته باشید یعنی 180 ساعت برای هر ایده اگر 20 تا باشه میشه چهار ایده و وقت شما میشه یعنی 90 ساعت برای هر ایده البته این با فرض اینه که هر روز یک ساعت وقت بگذارید اگر آخر هفته‌ها رو استراحت بکنید میشه در کل 260 ساعت و برای هر ایده 65 ساعت کمی به این 65 فکر کنید با فرض ساعت کاری هشت ساعت برای هر فردی که توی یکی از نهاد های مالی کار می‌کنه. شما هشت روز از کار اون رو برای به نتیجه رسیدن ایده‌تون صرف می‌کنید که عدد معقولیه احتمالا اون‌ها هم همین مدت رو برای مدلسازی‌ها و بررسی ایده بذارند. ولی اگر ترنور رو بالاتر ببری و به‌جاش مثل عموم دو سال نگهداری چی میشه؟ برای پرتفولیو 20 سهمی باید ده ایده در هر سال داشته باشی و هر ایده میشه 23 ساعت وقت یعنی سه روز کاری یه تحلیلگر پس شما باید هر سه روز با یک ایده جدید و خوب سرمایه گذاری بیاین که این نمی‌شه. .چیزی که جف خیلی دوست داره اینه که هرسال با یک ایده عالی بیاد که برخی سال‌ها هم نمیاد، پس تلاش کن خودتو به پنج سال برسونی که چطوری میشه؟ با خندق‌ها و نوع سهامی که انتخاب می‌کنی.خب حالا 365 روز در سال باید به‌دنبال چی بگردی؟ باید شرکت هایی رو پیدا کنی که دچار بحران‌های موقت هستن و تو نیاز به یه لیست از سهم‌هایی داری که شاید یک روز بخوای داشته باشیشون، چطور می‌تونی لیست رو پیدا کنی؟ با اینکه چه صنایعی رو میتونی درک کنی مدل‌های بیزینسی که بلدی چیند (مثل مدل های نیک اسلیپ ) یا اسکرینی مثل اسکرین‌های معمول با نسبت‌های مالی و روش‌های مختلف خاص خودت این نقطه خوبیه که به استایل سرمایه‌گذاریت فکر کنی، و به‌دنبال قابل پیشبینی‌هاش باش قابل پیشبینی بودن رو حدودا می‌تونی با چند فاکتور بسنجی مثلا آیا سابقه EPS قابل اطمینانی داره؟رشدNI چطوری بوده؟ به نوساناتش دقت کنید.مارجین‌ها؟ جف به نوسان EBIT مارجین توجه می‌کنه و البته اون کمی ریاضی قضیه رو زیادش می‌کنه و انحراف معیار رو محاسبه می‌کنه و.. که فکر می‌کنم نیازی نیست؛ ولی تفاوت میانگین،سقف ،کف و نوساناتش توجه کنید.مخصوصا مارجین جف خیلی به مارجین توجه می‌کنه چون که از نظرش مدیریت شرکت‌ها بدشون میاد از این که حجم فروش کمتری از سال قبلشون داشته باشن یا بدشون میاد که مارجین کمتری از پارسال داشته باشن اونا دوست دارن هر سال حجم فروششون کمی بیشتر باشه مارجین بیشتری کمی مارجین بیشتری از سال قبل بگیرن.مدیران وقتی که حجم فروششون کم میشه می‌ترسن و قیمت‌های کمتری رو میدن تا مارکت بیشتری بگیرن و....ما خیلی داده خوبی از حجم فروش‌ها نداریم بخاطر متنوع بودن محصولاتی که می‌فروشند البته شرکت‌هایی هم هستند که این‌طوری باشند؛ ولی همه این‌ها در مارجینشون تاثیر می‌ذاره برای همین میگه که من خیلی رو این نسبت تمرکز می‌کنم.سطح حاشیه سود مهم نیست چه شرکتی توی کامادیتی 20درصد باشه یا خرده فروشی 2درصد باشه مهم تلاطم و نوسان این مارجینه که توی چه محدوده‌ای نوسان می‌تونه بکنه یا کرده و البته اون به محاسبه انحراف معیار حاشیه سود 15 ساله می‌پردازه.و در آخر جف خیلی روی مساله تمرکز پافشاری میکنهخلاصه:https://t.me/valuestocks8/180 لینک مقاله اصلی البته اینرو در نظر بگیرید وقتی گنون از ایده صحبت میکنه منظورش یچیزی مثل کوکاکولا بافته