یاد مرگ و قیامت (28) آثار ياد مرگ و قيامت (19)  ب: آثار ياد مرگ در آراسته شدن به فضائل و ملكات نيك نفساني (8)   آسان شدن مصيبتها

دنیا که بهشت نیست. بلاها و مصیبتها از همه طرف ما انسانها را احاطه کرده است. هزاران جور بلاهای بدنی، هزاران جور بلاهای روحی و روانی، هزاران جور بلاهای خانوادگی، هزاران جور بلاهای اجتماعی، هزاران جور بلاهای فرهنگی و اخلاقی و .... ممکنه یکی مصیبتهاش کمتر باشه یکی بیشتر اما همه گرفتاریم. از گرفتاری که نمیتونیم فرار کنیم اما صحبت در این هست که اگر میخواهی در دنیا زندگی کنی و زندگی موفقی داشته باشی لازم هست که در برابر این مشکلات صبر داشته باشی. قدرت تحملت رو ببری بالا. مشکلات رو به بهترین نحو مدیریت کنی. نتونی تحمل کنی که زود از غصه سکته میکنی میمیری و اگر هم نمیری با افسردگی زندگی میکنی و ترجیح میدی مرده متحرک باشی. کسی که نتونه با سختیها بسازه که به درد زندگی در دنیا نمیخوره. یا خودکشی میکنه یا خووووووووودکشی. منظورم از دومی اینه که اگر خودکشی هم نکنه اینقدر غصه میخوره و گرفتار اضطراب شدید میشه که همین غصه ها و اضطرابها او رو میکشن. پس در زندگی دنیا صبر و تحمل بالا یک ضرورته.ياد مرگ موجب ميشود انسان صبر و تحمل و ظرفيتش نسبت به بلاها، مصيبتها و گرفتاريها افزايش يابد.اميرالمؤمنين علیه السلام فرموده اند:«أكثروا ذكر الموت و يوم خروجكم من القبور و قيامكم بين يدي الله عزّ و جلّ تهون عليكم المصائب»«زياد كنيد ياد مرگ را و روز از قبر خارج شدنتان را و ايستادن در پيشگاه الله عزّ و جلّ را. آسان ميشود بر شما مصيبتها و گرفتاريها.»جهت اين است كه درمييابد هر مصيبت و بلاي دنيوي محدود و محكوم به پايان است. تو یه چشم به هم زدن تموم میشن ولي پاداشها و لذتهاي اخروي كه نتيجـه‏‏ تحمـّل و صبـر در برابر گرفتـاريها و مصيبـتها اسـت، پايان‌پذير نيست. علاوه بر آن، از نظر شد‌ّت هم لذتهای اخروی براي اهل دنيا قابل درك نيست.و ديگر اينكه درمييابد مصيبتهاي دنيوي در مقابل گرفتاريها و مصيبتهاي هنگام مرگ و بعد از مرگ، از شدت ضعف آن و شدت بزرگي اين، اصلاً به حساب نمي آيند. و چه بسا انسان با ياد مرگ و اهوال قيامت، گرفتاريهاي دنيوي را فراموش كند. چنـانچه عـلي علیه السلام چشم درد شديد خود را با یادآوری پيـامبر اكرم صلی الله علیه و اله او را نسبت به شدائد و عذابهاي قيامت، از ياد برد.پس این که میگن یاد مرگ و قیامت زندگی آدم رو تلخ میکنه یک نوع سطحی نگری و اشتباه است. یاد مرگ و قیامت موجب میشه تلخیهای ناشی از سختیهای دنیا کاهش پیدا کنه یا حتی به صفر برسه یا حتی برای آدم شیرین بشه.به به چه دعای قشنگی!امام كاظم علیه السلام :«اللهم ارزقني الاستعداد عند الموت و اكتساب الخير قبل الفوت حتي تجعل ذلك عدة لي في آخرتي و أنسا لي في وحشتي يا وليي في نعمتي اغفر لي خطيئتي و تجاوز عن زلتي و أقلني عثرتي و فرج عني كربتي و برد بإجابتك حر غلتي و اقض لي حاجتي و سد بغناك فاقتي و أعني في الدنيا و الآخرة و أحسن معونتي و ارحم في الدنيا غربتي و عند الموت صرعتي و في القبر وحشتي و بين أطباق الثري وحدتي و لقني عند المسألة حجتي و استر عورتي و لا تؤاخذني علي زلتي و طيب لي مضجعي و هنئني معيشتي يا صاحبي الشفيق و يا سيدي الرفيق و يا مونسي في كل طريق و يا مخرجي من حلق المضيق و يا غياث المستغيثين و يا مفرج الكرب عن المكروبين و يا حبيب التائبين و يا قرة عين العابدين و يا ناصر أوليائه المتقين و يا مونس أحبائه المستوحشين و يا ملك يوم الدين يا رب العالمين»«خداوندا! آمادگی برای مرگ و کسب خير قبل از فوت را روزيم گردان تا در آخرت آنها را مايحتاجم قرار دهی و در هنگام تنهايي و بی کسی، مايه‏ انسم گردانی. ای ولیّ من در نعمتهايي که به من می‏رسد! خطايم را ببخش و از لغزشم درگذر و عقوبتی را که به سبب لغزشم خريدم، بازپس گير و اندوهم را برطرف نما و داغی زنجيرم را با اجابت دعايم سرد گردان و حاجتم را برآورده کن و با غنای خود به احتياجم پايان ده و در دنيا و آخرت ياريم نما و خوب کمکم کن و رحم کن در دنيا به غربتم و در هنگام مرگ به سر به زمين نهادنم و در قبر به وحشتم و در طبقه های زير زمين بـه تنهائيم. و هنگام سؤال، حجتم را به من تلقين کن و زشتيهايم را بپوشان و مرا به خاطر لغزشهايم مؤاخذه نکن و خوابگاهم را برايم خوش گردان و آن زندگی را بر من گوارا کن. ای همراه دلسوز من و ای رفيق آقای من و ای در هر راه و مسير، مونس من و ای خارج کننده‏‏ من از حلقوم تنگناها و ای فريادرس فريادرس­خواهان و ای برطرف­کننده‏‏ حزن و اندوه از اندوهگينان و ای دوست توبه کنندگان و ای نور چشم عبادت کنندگان و ای ياری کننده دوستان با تقوای خود و ای مونس دوستان به وحشت افتاده‏‏ خويش و ای پادشاه روز قيامت و ای پروردگار همه‏‏ی عالم­ها.»قبض روح با سيخی از آتششيخ کلينی روايت کرده از حضرت صادق علیه السلام که حضرت امير المؤمنين علیه السلام را درد چشمی عارض شد. حضرت رسول صلی الله علیه و اله به عيادت آن حضرت تشريف برد. ديد او را که صيحه و فرياد میکشد. فرمود که: آيا اين صيحه از جزع و بيتابی است يا از شدت درد است؟ اميرالمؤمنين علیه السلام عرض کرد: يا رسول الله! من هنوز دردی نکشيده ام که سخت تر از اين درد با‏‏شد‏‏. فرمود: يا علی! چون ملک الموت نازل شود به جهت قبض روح کافر، با خود بياورد سيخی از آتش. پس بيرون کشد روح او را با آن سيخ. پس صيحه کشد جهنم! حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام چون اين را شنيد، برخاست و نشست و گفت: يا رسول الله! اعاده فرما بر من حديث را زيرا درد مرا فراموشی داد. پس گفت: آيا از امت شما کسی به اين نحو قبض روح میشود؟ فرمود: بلی، حاکمی که جور کند و کسی که مال يتيم را به ظلم و ستم بخورد و کسی که شهادت دروغ دهد.