3 نسل فناوری بلاک چین

در توسعه اینترنت، رویدادهای شاخصی نقش داشتند که می توان از آنها برای تقسیم فرآیند به مراحل مختلف استفاده کرد. ایجاد اولین شبکه های کامپیوتری گسترده در دهه 1960، توسعه یک سیستم پست الکترونیکی در دهه 1970، ایجاد اترنت در اواخر 1970، راه اندازی شبکه جهانی وب در دهه 1990 و ایجاد اولین مرورگرها و موتورهای جستجو در اواخر 1990، از جمله این نقاط عطف و مهم به شمار می آیند. اینترنت پس از هر یک از این وقایع، تغییرات چشمگیری را تجربه کرد. تمامی این مراحل نقش موثری در ایجاد اینترنت به شکل امروزی داشته اند. توسعه بلاک چین نیز طی مراحل مختلفی صورت گرفته است که با پیشرفت ها و اختراعات مهم مشخص می شوند. فناوری بلاک چین در آینده نیز به احتمال بسیار زیاد تحولات گسترده تری خواهد داشت. با این حال، کارشناسان تاریخ بلاک چین را به 3 مرحله مهم تقسیم کرده‌اند. در این مقاله به بررسی 3 نسل فناوری بلاک چین می پردازیم.3 نسل فناوری بلاک چینمرحله 1: بیت کوین و ارزهای دیجیتال?اولین نسل از 3 نسل فناوری بلاک چین، بیت کوین و ارزهای دیجیتال می باشند. ساتوشی ناکاموتو توسعه‌دهنده بیت‌کوین، در وایت پیپر ارز دیجیتال بیت کوین، بلاک چین را به شکلی که در حال حاضر وجود دارد، ترسیم کرد. بلاک چین در حوزه های مختلفی کاربرد دارد اما به طور اختصاصی برای ارز دیجیتال بیت کوین و تحقق اهداف آن طراحی و اجرا شده است. در مراحل اولیه، بلاک چین یک دفتر کل عمومی مشترک را که از یک شبکه ارز دیجیتال پشتیبانی می کند، ایجاد کرده است. ایده بلاک چین ساتوشی در مورد تراکنش های بیت کوین، از بلوک های 1 مگابایتی (MB) اطلاعاتی استفاده می کند. اتصال بلوک ها به یک دیگر از طریق یک فرآیند تأیید رمزنگاری پیچیده صورت می گیرد و یک زنجیره تغییر ناپذیر را تشکیل می دهند. فناوری بلاک چین بسیاری از ویژگی‌های اصلی این سیستم‌ها را حتی در ظاهر اولیه خود، ایجاد می‌کند که امروزه نیز این ویژگی ها همچنان باقی مانده‌اند. در واقع، بلاک چین بیت کوین نسبت به اولین مراحل ایجاد آن تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است. بیت کوین به عنوان یکی از محبوب ترین و شناخته شده ترین ارزهای دیجیتال، ویژگی هایی از جمله محدود بودن تعداد بیت کوین ها، نیمه ناشناس بودن تراکنش ها، غیر قابل برگشت بودن تراکنش ها، غیر قابل جعل بودن بیت کوین، حمل و جا به جایی آسان تر و ... دارد. البته این ارز دیجیتال عاری از عیب نیست و معایبی از جمله ریسک و نوسانات زیاد، تداخل احتمالی دولت ها، تورم زدایی و ناقص و در حال توسعه بودن آن دارد.مرحله 2: قراردادهای هوشمند?یکی دیگر از 3 نسل فناوری بلاک چین، قراردادهای هوشمند می باشد. توسعه‌دهندگان پس از مدتی به این نتیجه رسیدند که بلاک چین قابلیت های بسیار بیشتر و فراتری از ثبت تراکنش‌ها دارد. به عنوان مثال، بنیانگذاران اتریوم تصمیم گرفتند از امکانات بلاک چین برای دارایی ها و قراردادهای اعتماد استفاده کنند. بنابراین، اتریوم نشان دهنده نسل دوم فناوری بلاک چین می باشد. ظهور قراردادهای هوشمند، نوآوری اصلی اتریوم بود. معمولا، در دنیای کسب و کار اصلی، مدیریت قراردادها بین دو نهاد مجزا صورت می گیرند که گاهی اوقات در فرآیند نظارت، با نهادهای دیگر نیز نقش دارند.قراردادهای هوشمند مجموعه ای از کدهای پیشرفته اند که بر روی بلاک چین قرار گرفته اند و مدیریت می شوند. امکان خطا و فساد در قراردادها از طریق قراردادهای هوشمند به صفر رسیده است. قراردادهای هوشمند سرعت بسیار بالایی دارند و از امنیت زیادی برخوردارند. البته به دلیل این که به برنامه نویسان و کدنویسان زیادی نیاز دارد، هزینه قراردادهای هوشمند بالا می باشد. قراردادهای هوشمند همچنین به صورت کاملا غیرمتمرکز می باشند زیرا هیچ سازمان و دولتی بر آن نظارت ندارند و فقط توسط رایانه های سراسر دنیا کنترل می شوند.استفاده از فناوری بلاک چین، وجه تمایز قراردادهای هوشمند با قراردادهای معمولی می باشد که کاربران را بی نیاز از اعتماد به واسطه ها می کنند. با توجه به خاصیت اصلی بلاک چین که توزیع شدن می باشد، زمانی که قراردادهای هوشمند بر روی فناوری بلاک چین ثبت می شوند، در میان همه نودها که اعضای بلاک چین هستند، اشتراک گذاری می شود و همه ی اعضا یک نسخه از آن را خواهند داشت. در نتیجه امکان دستکاری کردن بر روی آن وجود ندارد زیرا توسط یک سرور متمرکز اجرا نمی شود بلکه توسط تمام اعضای بلاک چین، اجرا می شود.مبحث دیگری در قرار دادهای هوشمند، اوراکل ها هستند که برای قراردادهای هوشمند داده های مورد نیاز را فراهم می کنند. اوراکل ها در معرض خطر ها قرار دارند و در صورتی که هکرها به اوراکل ها دسترسی پیدا کنند، مشکل بزرگی در شبکه قراردادهای هوشمند ایجاد می شود. اطلاعات مربوط به دنیای واقعی از طریق اوراکل ها در اختیار قراردادهای هوشمند قرار می گیرند و به این صورت داده های پردازشی قراردادهای هوشمند تکمیل می شوند. بنابراین قراردادهای هوشمند را نیز می توان از سه نسل فناوری بلاک چین به شمار آورد.مرحله سوم: آینده?آینده یکی دیگر از 3 نسل فناوری بلاک چین می باشد. مقیاس پذیری یکی از مشکلات اساسی بلاک چین است. مقیاس پذیری همان توانایی یک سیستم برای اداره کردن حجم زیاد کار می باشد. سیستم های بلاک چین مقیاس پذیر، نشان دهنده این است که بلاک چین از طریق تنظیم برخی پارامترهای سیستم و یا اصلاح مکانیسم اجماع، نسبت به سایر سیستم های موجود به TPSهای بالاتری دست پیدا کرده اند. بلاک چین های مقیاس پذیر شامل 4 طبقه می باشند که عبارتند از: مقیاس بندی بیت کوین، مقیاس بندی اثبات کار، مقیاس بندی الگوریتم های BFT و بلاک چین های مقیاس پذیر.محققان بلاک چین، قصد دارند سطح مقیاس پذیری کمتری را ایجاد کنند تا توان شبکه کمتر از حالت خطی، با افزایش اندازه شبکه، رشد کند. شبکه لایتینگ و شاردینگ برای مشکل مقیاس پذیری بلاک چین، به عنوان راه حل های مقیاس پذیر ش ناخته شده اند. شاردینگ به معنای تقسیم کل شبکه به زیر شبکه هایی ست که شارد نام دارند. کانال تلگرامبلاک چین های غیر متمرکز، بلاک چین های ایده آلی هستند زیرا می توانند در هر ثانیه، هزاران تراکنش را مدیریت کنند. همچنین در برابر حملات 51 درصدی و حملات سیبیل(Sybil-attack) و یا حملات محروم سازی از سرویس، مقاوم هستند. بلاک چینی که الگوریتم اجماع اثبات کار را انتخاب می کند، از نظر فناوری در برابر حملات مقاوم است. ریپل از جمله بلاک چین های سریع، امن و متمرکز است.بیت کوین نیز مشکلاتی در زمان پردازش تراکنش ها دارد. ارزهای دیجیتال جدید سعی کرده اند که بلاک چین های خود را طوری طراحی کنند که دیگر با این مسئله مواجه نباشند. بنابراین مقیاس پذیری یکی از مهم ترین پیشرفت هایی ست که می تواند مسیر پیشرفت بلاک چین را هموار و آسان کند.در نهایت می توان گفت بیت کوین و ارزهای دیجیتال، قرار دادهای هوشمند و آینده، 3 نسل فناوری بلاک چین هستند. کاربرد قراردادهای هوشمندسخن پایانیفناوری بلاک چین همواره در حال کشف و پیاده سازی برنامه های کاربردی است و به قابلیت های آن افزوده می شود. بنابراین حامیان بلاک چین آن را بسیار جذاب و با آینده ای روشن می دانند.