معلّم ثانی

کلاغ، گونه عجیبی است... تاریخ پیدایش این موجود، دست کم، به بلندای آفرینش انسان است.به شهادت قران ، کلاغ ، به فرمان خداوند، چیزی به فرزند خطاکار آدم آموخت و بعد از خدا دومین معلم انسان شد.با این وجود، در طول تاریخ بشر، هیچ حیوانی به قدر کلاغ، از انسان دور نبوده است. کلاغ موجودی است غیر اهلی و برخلاف دیگر حیوانات هیچ گاه رام انسان نبوده است. روزی که در میان مخلوقات حیوانی خداوند، زیبایی را قسمت می کردند کلاغ از همه دیرتر رسید و آخر صف ایستاد.شاید حرص و ولع این جانور باهوش به اشیای زیبا و برّاق از همین نیاز فطری وی به زیبایی نشات گرفته باشد. این حیوان بطور طبیعی، سارق اشیای انسانی است.گویی همیشه چیزی از انسان ها طلب دارد...کلاغ: چرا باز زل زده ای به من...چقدر نگاهت سنگین است...مگر دزد گرفته ای؟آدم: دزد که هستی.اما فکرم درگیر دزد بودنت نیست. به این فکر می کنم که تو با این ظاهر احمقانه ات چطور توانستی اولین معلم پدربزرگ من باشی؟! از بین این همه موجودات کره زمین، چرا خدا تو را انتخاب کرد؟؟ تو با این سر و روی سیاه و چشمهای موذی ات! با این دست کج و خلق و خوی عجیب که انگار جن توی جلدت رفته.از تو بهتر و عاقل تر نبود؟؟!کلاغ: اولا درست که من اولین معلّم پدر بزرگ تو بودم. اما فراموش نکن که اولین معلم پدرِ پدر بزرگت، خود خدا بود و بس. در ضمن من فقط مامور بودم. به من گفتند برو فقط نقشی را اجرا کن و برگرد سر کار و زندگی خودت...دوما در کار بزرگترها هرگز دخالت نکن و نپرس که چرا خدا مرا انتخاب کرد و مثلا یکی دیگر را انتخاب نکرد.خود آدم هم سر از کار خدا در نیاورد تو که بچه آدمی...بعدش هم، دزد خودت هستی و پدرِ پدر بزرگت...آدم: چی به او گفتی؟ چطوری یادش دادی؟ چه معجزه ای توی حرف تو بود که باعث شد پدر بزرگم، قشنگ بلد بشود مدام گند بزند و گندش را زیر خاک پنهان کند؟کلاغ: آهان.که پس دردت این است! توی کف این هستی که بدانی چه جوری یادش دادم خطاکاری هایش را ماستمالی کند؟ در حقیقت هیچ حرفی نزدم. نه معلمی در کار بود نه تخته سیاهی نه گچی نه قلمی. هیچ. من فقط بازیگر بودم.فقط زمین را نشانش دادم و برای این که نمایشم خوب اثر بکند یک گندی را هم زیر خاک پنهان کردم. او هم آدم با استعدادی بود. بقیه اش دیگر با خودش بود. آخر شما آدم ها منبع الهاماتین! ماشاءلله ماشاءلله تا ف بگویی تا فرحزاد می روید خودتان!آدم: نه من قانع نمی شوم. این کافی نیست. موضوع فقط پنهان کاری نبود بلکه ادامه خطا کردن بود.یک چیزی، یک حرفی، یک حسی توی آموزش تو بود که پدربزرگ نابکار من یاد گرفت از آن روز به بعد با خیال راحت روی خرابکاری هایش، خاک بپاشد . پشت سرهم خطا کرد و پنهان کرد...تکرار و تکرار کرد و باز پنهان کرد.توی این فکرم که تو معلم سیاه دل بودی که یادش دادی که به یک کار زشت اکتفا نکند. تکرار را تو یاد او دادی آتشش دامن نسل آدم را گرفت.شاید اگر یکی دیگر معلم بود چه می دانم مثلا اگر یک پرنده سفید و معصوم مثل قو یا پرنده ای زیبا و رنگارنگ مثل طاووس ، معلم شده بود، پدربزرگ راه و رسم دیگری یاد می گرفت...کلاغ: عزیز من، تو هنوز نگرفته ای اصل مطلب را. انگار نه انگار تو از نسل بشری!هزار هزار سال از آفرینش بابا آدم تو گذشته ، ننه باباهایت بارها و بارها خراب و خطا کردند و توی دل زمین پوشاندند. شاهدش این زمین سنگین دل است که لایه به لایه و پشت در پشت، پر از پنهان کاری های نسل آدم است.1 شماها حتی پیامبرانتان هم اهل خطا کردنید. حالا تو یکی این وسط پیدا شده ای، جانماز آب می کشی؟ چیزی که باعث شده شماها مدام گَند بزنین و روی آن را خاک بپاشید از زرنگی شماها نیست. از دل بزرگ زمین هم نیست . از من معلم هم نیست.ای بچه آدم... نوه ی نوه ی آدم. همه این ها از کرم خداست. از رحم و بخشندگی ،رحمان و رحیم بودن اوست.چیزی که منِ کلاغ مامور بودم به بابابزرگ تو بطور عینی نشان بدهم همین مطلب بود.بابای بابابزرگت اسماء را یاد گرفت و توبه کرد.آخر او برگزیده بود و اولین پیامبر. گناهی نکرده بود بجز چیدن یک سیب. دلش صاف بود و پشیمان. پس مخاطبش، معلمش خود خدا شد.ولی بچه او ، بچه ناخلف گناهکارش، کوردل بود.برای یک آدم کوردل، یک معلم سیاه رو مثل من لازم بود تا به شیوه خودش به او نشان بدهد چه جوری به لطف خدای کریم امیدوار باشد.جنایت کرد؟ عیبی ندارد. خدا بخشنده است. او که مُرده جایش در بهشت است و این که او را زده و کشته، خدای او هم بزرگ است. راه توبه برایش باز است.خدا می بخشد.خوب هم می بخشد.من این را به او نشان دادم با خاک. وقتی برادر بدبختش را زیر خاک پنهان کرد، روی زمین پاک پاک بود.انگار از اول هیچ خطا و گناهی در کار نبوده ... یکباره دلش به نور امید روشن شد. او هم توبه کرد.حالا تو به من بگو، تو، تویی که از منِ سیاه رو می پرسی.دوست داری به چه شیوه ای یاد بگیری؟دلت صاف است مثل جد بزرگت به شیوه الهی؟یا کوردلی مثل بچه ی جدّت ؟ به شیوه کوردلانه؟آدم: خوب گفتی.کلاغ.الحق که تو معلمی.و الحق که من از تو بهتر آموختم تا از خدای رحمان و رحیم.حقّا که کوردلموحقّا که خدا رحمان و رحیم است.یاد می دهد و می بخشد.حقّا که خدایی خدا را سزاست و بس....سوسن چراغچی15 آذر 1396وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَها و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند. سوره زلزال.آیه 2.