تاثیر دعوای پدر و مادر روی بچه ها

پسر در اتاق کوچکش مدام ازین طرف اتاق به آن طرف اتاق می رود. دست هایش را در هم حلقه کرده و گذاشته روی سرش.- بسه دیگه .. بسه دیگه .. بسه دیگه .. بسه دیگهصدای دعوای پدر و مادر از هال می آید.- دهنتو ببند- زر نزن .. باز کاه و یونجت زیاد شده لگد می پرونیپسر می ایستد رو به روی آینه ی روی کمد دراور توی اتاقش-چرا اینا خسته نمی شن ازین همه دعوا کردن؟ ازدواج همینه ؟ همین ازدواج رو گفتن که باعث آرامش آدم میشه ..؟ خدایا منو نجات بده ازین اوضاع. خدایا کمکم کن .. دارم دیوونه می شم دیگهپسر در کشوی میز دراورش را باز می کند. زیر لباس هایش چیزی را مخفی کرده. آن را بر می دارد. نگاهی بهش می اندازد. دوباره می گذاردش سر جایش.- نه بیخیال ..صدای شکستن چیزی می آید-الاغ .. جهیزیه خودتو چرا میشکنی-مرده شور این جهیزیه رو ببرن که بابای من با اون همه بدبختی خرید تا بیارم توی خونه ی توی خرپسر سراسیمه می دود توی هال. مادر روی مبل داخل هال نشسته و زانوی غم بغل گرفته. پدر به لیوانی که وسط هال شکسته شده و فرش را پر از تکه های شیشه کرده نگاه میکند.-مامان .. بابا ... چی شده؟-محمد .. بابا .. تو مگه تو خونه بودی ؟-بله که خونه بوده .. تو سرت همش تو اون گوشی کوفتیه .. نمی فهمی کی هست کی نیست.. تو هیچکی برات مهم نیست .. فقط به فکر خودتی .. به فکر کارتی-باز اون روی سگ منو بالا میاره .. خب من بدبخت چیکار کنم؟ صبح تا شب مثل خر میرم کار میکنم خرج زندگیمون دربیاد .. تو همش میگی اینو میخوام اونو میخوام .. تویی که باعث شدی من بیچاره مجبور شم برای این زندگی کوفتی روزی سه شیفت کار کنم.. حالا یه روز تعطیلم داریم که اینه اوضاعمونپسر لب هایش را جمع کرده و با اشکی که گوشه ی چشمش جمع شده به پدر و مادرش نگاه میکند. پلک هایش می پرند. سرش گیج می رود می افتد روی زمین. ناخودآگاه میزند زیر گریه-تروخدا بس کنید .. ترو خدا .. تروخدا .. ترو جون هر کی دوس دارین .. من دیوونه شدم .. اگر منو دوس دارین بسش کنینزن سراسیمه بلند میشود و سمت پسرش می دود...-آخ ... لعنتی ..رو به شوهرش-بی عرضه .. خب پاشو این تکه شیشه هارو جمع کن.. تو پا کسی نره دیگه-تو زدی شکستی .. من جمع کنم؟ .. اصن با چی جمع کنم ؟-نفهمی دیگه .. با جارویی چیزی .. کارم که نمیکنی اصن .. چه میدونی جارو کجاست .. تقصیر منه خره که کلفتی کردم یه عمره تو خونه ی تو، ازت نخواستم چهار بار بهم کمک کنی .. تا یاد بگیری چی به چیه-محمد جان حالت خوبه عزیزم؟ چی شد؟ چرا افتادی؟پسر می ماند چه جواب بدهد. می ترسد. دیگر او از همه چیز می ترسد. تبدیل شده به موجودی ترسو و گوشه گیر. اگر بگوید چه شده باز مادرش به او می پرد. هر روز قرص اعصاب می خورد. شب ها برای اینکه خوابش ببرد قرص خواب می خورد. یکی دو تا سه تا. سرش گیج می رود. چند وقتی ست تعادلش را از دست داده. از همه چیز می ترسد. حتی از سایه ی خودش.-بابا.. این وسط شیشه شکسته .. نیای این سمت ها ..آن خرده شیشه های تیز که در سطح فرش پخش شده و آنها را از هم دور می کند همان دعواهایی ست که آقا و خانوم تهامی ، پدر و مادر محمد هر روز با هم دارند.پسر در ذهن خودش درگیر است. مقصر کیست؟ بابا؟ مامان ؟ یا هر دوشان... مامانش گفته بود از اولش هم همین بود. ما بدرد هم نمیخوردیم. هی گفتند بچه بیاورید درست می شود. تو آمدی و همه چیز بجای بهتر شدن بدتر شد .. خب توجه من همه معطوف تو شد .. بابایت حسودیش شد ! اون هم به خلوت خودش خزید و سرش را با کار گرم کرد.تقصیر منه؟ آره فکر کنم همش تقصیر منه! من نباشم شاید همه چیز درست بشه. وسایلش را جمع کرد. چند تکه لباس. و هر چه لازم داشت را داخل کوله پشتی اش گذاشت.-امشب میرم .. میرم گورمو گم میکنم .. کجا؟ .. چمیدونم .. هر جا غیر ازینجا بهشته ..کجا میخوابی؟ ... میرم گوشه خیابون میخوابم .. امشب میرم ازین خونه .. میرمپسر بلند می شود و دوباره به اتاقش بر میگردد. صدای صحبت های پدر و مادر دوباره شنیده میشود-این محمد چش شده؟ شبیه معتادا شده این چند وقته .. مواد مصرف میکنه؟-نمی دونم .. طبیعی نیست اوضاش .. یعنی میگی رفیق ناباب پیدا کرده ؟-بعید نیست .. همش تو گوشش هندفریه داره آهنگ گوش میده-آره .. تعادل هم نداره .. سرش همش تیک میزنه .. خدا بخیر کنهپسر خودش را در آینه نگاه می کند. در کشوی کمد دراورش را باز می کند .. قوطی قرص را از زیر شلوار جین تا شده اش بیرون می آورد. یک قرص. دو قرص. سه قرص. دیگر بریده. با خودش کلنجار می رود که فرار هم فایده ای ندارد.بطری آبش را بر میدارد. سرش را باز می کند. قرص ها را می گذارد توی دهانش-ببخشید مامان .. ببخشید بابا .. ولی دیگه نمی تونم این وضع رو تحمل کنم .. شاید من دیگه نباشم .. شمام دعوا نکنین ..قرص ها را میخورد. چند جرعه آب می نوشد. روی لبه ی تختش می نشیند. سرش گیج می رود. خودش را در وسط کویری می بیند. پدر و مادرش در دو طرفش پشتشان را به هم کرده اند دارند از هم دور می شوند. زمین دهان باز می کند. محمد درون حفره ی به وجود آمده می افتد. سرش گیج می رود. از روی تخت می افتد روی زمین. بعد از چند دقیقه مادرش وارد اتاقش می شود...جیغ می کشد-وااااای محمد ..مرد می آید ...-چی شده؟ ..-زنگ بزن اورژانس ..-باشه .. نبضشو بگیر-نمی زنه .. نبضش نمیزنه .. وای چه خاکی تو سرمون شد ؟مرد سراسیمه می آید بالای سر محمد. پلک هایش را می دهد بالا. چشم هایش بی روحند. جان ندارند. گوشش را نزدیک بینی و دهان پسر می آورد.هق هق میکند-نفس نمیکشه ... نفس نمیکشهمیزند زیر گریهزن هم اشک از چشمانش جاری می شود. جیغ میکشد و غش می کند می افتد روی زمین. مرد هم حال بهتری ندارد. از خودش می پرسد چه چیز باعث این شد که پسر بانمک پر انرژی مهربانشان بمیرد؟بچه ها می فهمند. بچه ها می شنوند. بچه ها مو به مو رفتار پدر و مادرها را تحلیل میکنند. قضاوت می کنند. نتیجه گیری میکنند. می ترسند. فرو می ریزند. می شکنند. از بین می روند. این پدر و مادر ها هستند که نمی فهمند رفتارشان چه تاثیری روی بچه هایشان می گذارد.سید مهدار بنی هاشمی29بهمن1401