«خلا آموزش برای حفظ جان»

«خلأ آموزش های مناسب برای تأمین جان وکلا » ✍️پیمان مجیبی هیجدهم مرداد۱۴۰۱ زنجان عاشورای امسال و‌سوگواری ها برای شهادت سالار شهیدان برای وکلا، این مدافعین بی دفاع و بی پناه که در سنگر نخست حق طلبی و‌نبرد با بیدادند با سوگ‌ در خون غلتیدن یکی از وکلا بدست موکل خویش جانگداز تر گردید. همکار فقید یا بهتر است گفته شود همکار شهید محمود رضا جعفر آقایی در روز عاشورا و‌در برابر دیدگان فرزند پنج ساله و همسر خویش در شهر شاهرود و به ضربت گلوله ای پرواز کرد و عرصه دادخواهی و سنگر دفاع را عزادار این رویداد ناگوار کرد. شاید عوامل مهم و متعددی در پیدایش چنین فجایعی نقش آفرین باشند اما «آموزش مهارت های حرفه ای» از جمله عناصر مهمی است که کوتاهی یا بی توجهی به مبانی علمی و عملی آن، به ویژه درسرنوشت «وکلای جوان » که قربانیان اصلی این فجایعند حرف نخست را میزند. مذاکرت اولیه با مراجعین و روند پذیرش وکالت یک پرونده سنگ بنای روابط وکیل و موکل است. توان تبیین نقش و جایگاه وکیل در دادرسی و تفهیم ماهیت و میزان نقش وکیل درنتیجه دادرسی و تبیین و تمایز دو مفهوم «تعهد به وسیله» و « عدم‌ تعهد به نتیجه» و پرهیز از مانورهای ترغیبی با دادن قول های مساعد نسبت به حصول نتیجه در راستای منافع موکل پس از دادرسی، بمنظور جلب اعتماد موکل در واسپاری دفاع به وکیل و احیانا اقناع و اعتماد موکل و تسهیل شرایط دریافت مبالغ قابل توجه و نامتعارف به عنوان حق الوکاله و عدم توانایی در تحلیل و ارزیابی شخصیت روحی و تعهدات اخلاقی موکل ، همگی از جمله مواردی است که باید در سبد مهارت های حرفه ای یک وکیل اندوخته گردد تا وی را از گزند مخاطراتی که جان و مال و عرض و آبرو و اعتبار حرفه ای یک وکیل را تهدید میکند در امان بمانند. موضوع دادرسی و‌میزان حقانیت موکل در دعوی مطروحه و حتی شخصیت طرف دعوی نیز ، میتوانداز اهمیت والایی برخوردار بوده و‌در سرنوشت وکیل و مخاطراتی که میتواند تهدید به شمار آید و گرفتاری هایی را برای وکیل ایجاد نماید مؤثر باشد. روش و منش دفاع و نحوه تنظیم‌ مناسبات حرفه ای با موکل، دادرسان، اصحاب دعوی و افراد ذینفع در دعوی، همکی از جمله موارد مهمی هستند که نیاز به آموزش ها و مقدمات فراوانی دارند که میتوانند از وقوع حوادث ناگوار و‌خطرات خارجی در کمین نشسته برای وکیل پیشگیری نمایند. قربانیان اصلی این فجایع تلخ اغلب وکلای جوانی هستند که از این مهارت ها ، بهره زیادی نبرده و‌یا از آموزش های لازم و‌بایسته ، برای رهیدن و‌در امان ماندن از این رویدادهای تلخ، برخوردارنگشته اند. وکلای سرپرست، بر اساس وجدان و‌ وظیفه مسئولند که در انتقال این تجربیات به کارآموزان جوان و‌بی تجربه خود بکوشند و نهادهای متولی آموزش در ساختار های درون صنفی باید بیش از مسائل تئوریک ، بر آموزش چنین مهارت هایی متمرکز گردند. هر چند وقت یکبار خبر دلخراش از دست دادن یکی از همکاران وکیل وجدان عمومی وکلای دادگستری را دچار اندوهی گزاف میکند و حسرت ها بر دل ما مینشاند اما به زودی بدست فراموشی سپرده میشود و با فاجعه دیگری این حسرت و درد تکرار میشود. باید کاری کرد و از تماشا دست برداشت و از تکرار جلوکیری کرد. آسیب شناسی این رویداد ، کار دشواری نیست . اگر همتی در اداره کنندگان باشد و اگر هر وکیل خطر خوابیدن این شتر را، بیخ گوش خویش حس کند از کنار این فجایع اینگونه آسان گذر نمیتواند نماید.در چنین رخداد های تلخ ، فقدان مهارت حرفه ای و اشتباه محاسباتی در انتخاب موکل، تاکتیک های ناکارآمد، عدم برقراری مناسبات درست با موکل و سایر اصحاب دعوی و خامی و‌بی تجربگی از اهمیت اولیه و اساسی برخوردارند. نگون بختی و‌اقبال بد دلیل مهم این رویداد نیست بلکه عدم‌ مدیریت درست این رابطه است که میتواند چنین بدفرجام باشد. اما نباید از این نکته نیز غفلت ورزیم که حادثه در کمین همه ماست و حتی یک اشتباه میتواند افراد با تجربه و‌ماهر و کاربلد را نیز طعمه این رویدادهای ناگوار نماید. وکالت چیزی شبیه بند بازی است. راه رفتن بر لبه تیغ است. هر لحظه اش میتواند آبستن حوادثی باشد که تنها هوشمندی ماست که میتواند یاور مان باشد. آموزش مهارت های حرفه ای باید جدی گرفته شود و شعار «اول ایمنی ، بعد کار» فراموش مان نگردد