نقد سریال ونزدی (Wednesday)

داستان های خانواده آدامز (Addams Family) برای دهه ها مورد توجه خیلی از افراد قرار گرفت و فیلم ها و انیمیشن های زیادی هم درباره این خانواده ساخته شد؛ سریال ونزدی در رابطه با دختر این خانواده یعنی ونزدی آدامز هست(چشم بسته غیب میگما). Wednesday Addamsبه طور کلی می شه گفت سریال خوبیه و ارزش دیدن داره اما یسری موارد خیلی برای من جالب نبود که الان بهش اشاره میکنم:1. مورتیشیا (مادر ونزدی) همیشه و در همه ی سریال ها و انیمیشن ها ی شخصیت خیلی خاص و قدرتمندی داشت و همیشه وایب ی زن خیلی آیکانیک رو می داد اما بازیگر منتخب تو سریال بیشتر شبیه یکی از اعضای خانواده کارداشیان ها بود؛ کاملا شخصیت سستی داشت و از اون حالت دارک و قدرتمند بودنش خارج شده بود. اساسا ی دختر نوجوون 13 ساله بود که عاشق عه دوست پسرشه و تازه رژ لب مشکی پیدا کرده!مورتیشیا و گومز (مادر و پدر ونزدی)2.پاگزلی (برادر ونزدی) هم تقریبا مشکلی مشابه با مورتیشیا داشت؛ پاگزلی تو همه ی فیلم/انیمیشن هایی که از خانواده آدامز ساخته شد یه شخصیت کاملا شرور داشت که خودش به تنهایی می تونست خیلی کارای اهریمنی بکنه اما اینجا (نمیدونم چرا!) شخصیت به شدت لطیفی داشت که هر کسی می تونست خیلی راحت اذیتش کنه. از طرفی رقابت بین پاگزلی و ونزدی همیشه یکی از بحث های جذاب خانواده ادامز بود اما الان پاگزلی ی بچه ی ناتوان و بیچارست که ونزدی باید انتقام بلاهایی که سرش میارن رو بگیره!پاگزلی(برادر ونزدی)3.محوریت اصلی داستان درباره هیولایی هست که یسری قتل انجام میده تا به هدف خاصی که داره برسه اما مشکل اساسی فیلمنامه نیست بلکه خود هیولا عه! موجودی رو که به عنوان هیولا در نظر گرفتن بیشتر شبیه ی شوخی نا امید کنندست! هیولایی که طراحی کردن به شدت شکل بچه گانه و مضحکی داره و حتی یک درصد هم واقع گرایانه نیست. این درصورتی عه که ثینگ (Thing) خیلی خوب ساخته شده و حرکاتش کاملا با عقل جور در میان.4.داستان بیش از حد ابتدایی بود طوری که از اپیزود 4 به بعد متوجه می شی هیولا کیه. مواردی که برای شاخ و برگ بخشیدن به داستان استفاده شده بود به شدت تکراری و به طرز آزار دهنده ای ابتدایی بودن؛ مثلث عشقی، حسادت به پارتنر کسی که دوسش داری(در نتیجه پاپوش دوختن براش)، پنهان کردن راز های تاریک والدین از فرزندان، اینکه شخصیتی که همه ازش دور میشن (طرد شده) قهرمان از آب دربیاد و...5.بازم میگم چون این مورد خیلی ناراحتم کرد :( این حالت که دنیا vs خانواده ادامز کاملا از بین رفته بود و اونا ی جورایی جزو عادی ترین خانواده های سریال بودن!Addams Family 19916.بیشتر کرکتر ها درواقع هیچ شخصیتی از خودشون ندارن و کاملا به صورت ی موجود پوچ به نظر می رسن که قراره داستان رو پر کنن.7.من به شخصه همیشه از قهرمانان زن در داستان ها حمایت میکنم اما از طرفی ترجیح میدم که ی تعادلی بین خوب یا بد بودن شخصیت های داستان باشه؛ تو این سریال بیشتر شخصیت های قهرمان (منظور از قهرمان کسایی اند که جونشون رو از دست دادن یا کار مهمی انجام دادن) زن بودن: ونزدی،اینید،ویمز و... بعد در مقابل هیولای داستان، مسبب اصلی تمام جریانات، کسی که می خواست جلوی قهرمان زن داستان برای برقراری آرامش رو بگیره، رئیس پلیسی که تو گزارش ی قتل دست می بره و رئیس پلیسی که زندگی خانوادگی داغونی داره همگی مرد هستند. البته شخصیت زن منفی و مرد مثبت هم داااریم اما تعادلی بینشون نیست.(متاسفانه)8.بیشتر دانش آموز های نورمور که به دبیرستان «طرد شده ها» معروف هست فقط نوع متفاوتی دارن و عملا آدمای خطرناکی نیستن در صورتی که سریال دقیقا همین رو منعکس می کرد. ونزدی آدم روانی ای هست که تو استخر پیارا می ندازه قبول! اما میشه یکی به من بگه چه چیزی در مورد اینید، بیانکا، ای جکس، اگزیویر و تقریبا همه ی دانش آموزای دیگه خطرناکه؟! فقط قدرت هایی دارن که لزوما موجب به اینکه کار دیوانه واری بکنن هم نمیشه! این مثل اینه که بگی خب چون ی سیاه پوست مثل روانی ها رفتار کرد و بقیه رو به خطر انداخت پس سیاه پوستا نباید همونجایی که بقیه هستن درس بخونن؛ ودف؟ وووو چندین مورد دیگه!به نظر من اگه آدم ریز بینی نیستین و به نکاتی مثل اینایی که گفتم اهمیت نمی دید از سریال لذت می برید اما اگه مثل من از طرفدارای پر و پا قرص خانواده آدامز بوده باشید این سریال به شدت نا امیدتون میکنه! این سریال برای بازه سنی 10 تا 14 سال می تونه خیلی جذاب باشه اما به بعدش به طور خوش بینانه فقط میتونه «جالب» باشه.امیدوارم لذت برده باشیدتا درودی دگر بدروددد