تکنیک پومودورو

تکنیک پومودورو، تکنیک ساده برای مدیریت زمانپومودورو چیست؟ من مقاله ای از فرانچسکو سیریلیو، خالق این تکنیک را خواندم. او در این مقاله‌ی سال ۲۰۰۶ خود ماهیت تکنیک پومودورو و روانشناسی پشت آن را توضیح داده بود. یادگیری این سیستم مدیریت زمانی که در نوع خود روشی انقلابی محسوب می‌شود، به شکل فریبنده‌­ای آسان است و به کارگیری درست و به جای آن زندگی را تغییر می‌دهد. به طور کلی تکنیک پومودورو را می­‌توان به ۴ اصل بنیادی زیر تقسیم کرد:۱. کار کردن همراه با زمان و نه بر خلافشبیشتر ما به گونه ای زندگی میکنیم که انگار زمان دشمن ماست و برای اجرا کردن قرارداد ها و تحویل آن در موعد مقرر با آن مسابقه میدهیم.تکنیک پومودورو به ما یاد میدهد که به جای دست و پنجه نرم کردن با زمان، همگام با آن عمل کنیم.2. از بین بردن فرسودگی ناشی از کاراستراحت های کوتاه و برنامه ریزی شده هنگام کار، احساس دویدن روی شعله ها را که ناشی وارد کردن فشار بیش از حد به خود است، از بین میبرد. در صورت پیروی از این سیستم، فشار بیش از حد و خستگی تقریباً غیرممکن است.3. مدیریت حواس پرتی هاتماس های تلفنی، ایمیل ها، پیام های فیسبوک و تلگرام و مسائلی از این قبیل دائم ذهن را درگیر و منحرف میکنند. معمولا میتوان این عوامل حواس پرتی را به تعویق انداخت. تکنیک پومودورو به شما کمک میکند که این درگیری های ذهنی را ثبت و برای بعد از ساعت کاری اولویت بندی کنید.4. ایجاد توازن بهتر بین زندگی و کاربیشتر ما با احساس گناه ناشی از تعویق، آشنایی داریم. اگر روز پرباری نداشته باشیم، نمیتوانیم از زمان استراحتمان لذت ببریم. به عنوان کسی که تکنیک پومودورو را به خوبی آموخته است، قادر خواهید بود جدول زمانی کارآمدی را ایجاد کنید و با اولویت بندی، کارهای مهم تان را به انجام برسانید و در نهایت از وقت ازاد خود نهایت استفاده و لذت را ببرید.فرآیند پومودرو 25 دقیقه تمرکز کاملشاید پیش خودتان بگویید « خب همه این ها عالی به نظر میرسد اما حالا من باید چه کنم؟»در واقع خیلی ساده است!تکنیک پومودورو:یک فعالیت را انتخاب کنید(در هر­بار فقط یک فعالیت).یک زمان­‌سنج را برای ۲۵ دقیقه تنظیم کنید.روی فعالیت‌تان کار کنید تا موقعی که زمان‌‌سنج به صدا دربیاید و سپس هر جای کارتان که هستید یک علامت آنجا بگذارید.۵ دقیقه استراحت کنید (اولین پومودوروی خود را کامل کردید).مراحل ۱ تا ۴ را سه بار دیگر تکرار­ کنید و بعد آن ۱۵ دقیقه استراحت­ کنید.شاید با خودتان فکر کنید « 25 دقیقه کار؟ این که هیچی نیست خیلی آسونه!»فرآیندی که توضیح داده شد، 25 دقیقه کار متمرکز بر روی یک فعالیت است. بدون اینکه همزمان به چند فعالیت بپردازید. بدون هیچ ایمیل، تماس تلفنی یا چک کردن فیسبوک. هیچی! بدون هرگونه حواس پرتی!شروع کنید: این هم چند ابزار کارآمدبرای من، این روش نیاز به عادت و یک سری راه و روش ها داشت که عبارتند از:یک زمان‌سنج آشپزخانه (یا یک اپلیکیشن زمان‌سنج)حالت پرواز یا Airplane mode (مهم­‌ترین قابلیت برای هر گوشی موبایل)مکانی ساکت برای کار و یا یک­ جفت هدفون یا یک گوش‌­گیر خوبکاغذ و خودکار (برای علامت­‌گذاری­‌ بعد از هر پومودورو)۵ دقیقه زمان در هر روز صبح برای برنامه‌­ریزی روزانه۳۰ دقیقه در پایان هر هفته برای بازبینی هفته‌ی گذشته و ریختن برنامه‌ی هفته‌ی آیندهاولین تلاش های من با پومودورواین تکنیک را مثل بیشتر مسائل زندگی ام از طریق تلاش، تجربه و رنج زیاد همراه با ناامیدی یاد گرفتم و در نهایت پیشرفت کردم. در آغاز فکر میکردم میتوانم روزی 15 پومودورو انجام بدهم... گمان میکردم برایم اصلا مشکل نیست. چون عادت داشتم آنقدری کار کنم که حالا کمتر از 7 ساعت کار کردن، برایم مثل یک نسیم ملایم بود!روز اول ۱۲ پومودورو کامل کردم و کلی از کارهایم را انجام دادم اما باز هم احساس شکست داشتم چون نتوانستم به هدف‌گذاری‌ام دست پیدا کنم. خسته و درمانده بودم.طی روزهای بعدی سعی­ کردم تعداد پومودوروهای مد نظرم را کاهش ­دهم. وقتی که تمام شد باز هم کلی از کارهایم را انجام دادم و به شکل فوق‌العاده‌­ای احساس بهره‌ور بودن داشتم اما بقیه‌ی روز­ها یا خیلی کم کار کردم یا خیلی زیاد. در نهایت قانع شده­ بودم که این سیستم احمقانه­‌ترین سیستم دنیاست.یک روز، این سیستم را به طور کامل نا­دیده گرفتم و همان روش قبلی خودم یعنی انجام همزمان چند فعالیت را پیش گرفتم. نا­امید، بی‌تمرکز و بی‌حاصل بودم. دندان‌هایم را روی هم فشار می­‌دادم. روش قدیمی‌ام را برای چند روز دیگر ادامه­­ دادم. چیزی که فهمیدم این بود که کارهایم را به انجام می­‌رساندم اما نتیجه و حاصل این روش با زمانی که پومودورو را به کار می‌بردم اصلا قابل قیاس نبود.یافتن توازن جادوی عدد 8در نهایت دوباره سر عقل آمدم و شروع به امتحان­‌کردن پومودوروهایی با تعداد کمتر کردم. با ۵ پومودورو در روز شروع کردم و رفته­ رفته تا ۸ پومودور بالا رفتم. هدفم ۸ پومودورو در هر روز و مجموعا ۴۰ پومودورو در هفته بود.این روش نتیجه داد اما زندگی است دیگر و نمی‌دانی هر روز چه اتفاقاتی در پیش است. مثلا بعضی روزها چندین جلسه داشتم یا دخترم در مدرسه اجرای موسیقی داشت و نمی‌خواستم آن را از دست بدهم، به همین دلیل ممکن بود نتوانم آن روز به هدف ۸ پومودور خود برسم.این برایم واضح بود که عدد جادویی من در هفته، ۴۰ بود… اما نیاز داشتم نسبت به ساعت­‌های کاری هفته‌­ام انعطاف‌پذیری بیشتری داشته­‌ باشم.حساب ­و کتاب این تکنیک کاملا واضح بود: ۴۰ پومودورو برابر است با ۱۰۰۰ دقیقه کار در هفته (به اضافه‌ی ۳۵۰ دقیقه استراحت).این یعنی ۱۶.۷ ساعت کار در هفته. بله خودش است!اگرچه وقتی که کلی کار سرم ریخته بود یا به لحاظ فیزیکی و یا ذهنی در وضعیت خوبی به سر نمی‌­بردم، نمی‌توانستم ۸ پومودوری خود را تکمیل کنم و در نتیجه از برنامه‌ام عقب می‌ماندم و روز بعد سعی ­می‌کردم ۱۴ پومودورو به اتمام برسانم که باعث خستگی شدید می­‌شد و از طرفی هم چندان لذت‌بخش نبود.من فهمیدم که باید چند قدم عقب بروم و در مورد ساعت­‌های کاری هفته‌ام بار دیگر فکر کنم و این بار با در نظر گرفتن حوصله و حالی که ممکن است در زمان­‌های مختلف داشته‌ باشم را مد نظر قرار دهم. برای تمرکز و تفکر دوباره روی کارم، پومودورو عالی بود اما هنوز برای کارکرد موثرش روی من چیزی کم بود.چگونه یاد گرفتم که عاشق ۷ ساعت کار روزانه‌ام باشموقتی که تصمیم به تغییر گرفتم، به خودم تعهد دادم که هرگز در آخر هفته‌ها، تعطیلات و بعد از ساعت ۵ بعد از ظهر کار نکنم. عالی نیست؟خب با افتخار باید اعلام کنم که کاملا این تعهد را زیرپا گذاشتم و این کارم کاملا درست و بجا بود.روزهایی که نمی‌توانستم ۸ پومودورو را تا ساعت ۵ بعداز ظهر تمام کنم، مضطرب می‌­شدم و احساس شکست می­‌کردم. من ناگهان فهمیدم که دیدم نسبت به ساعت­‌های کاری محدود­کننده بود. چرا باید همچنین تعهدی به خودم بدهم در حالی که می‌توانستم کار کنم؟ شاید به دلیل ساعت‌های کاری زیاد و بی‌توجیه و در عین حال عدم موفقیت در کارم بود.به جای کارکردن پی‌درپی و بی­‌میل، شروع به انجام پروژه‌­هایی کردم که از آنها لذت می‌بردم. همچنین به خودم اجازه دادم فعالیت‌های غیرکاری نظیر حضور در اجراهای موسیقی دخترم را در ساعاتی به انجام برسانم که اکثر مردم آنها را ساعات کاری می‌دانند. این تغییر در زمانی که نمی‌توانستم کار کنم، کمک شایانی به وضعیت ذهنی‌ام کرد.قطعه­‌ی پایانی پازلم، تغییر ساعت­‌های کاری از ۵ روز در هفته (که باید ساعت ۵ عصر دست از کار می‌کشیدم) به ۷ روز در هفته بود که برایم به مراتب مناسب‌­تر بود. به این ترتیب ساعت­‌هایی که برای به اتمام رساندن ۴۰ پومودورو در هفته داشتم، از ۴۰ تا ۴۵ ساعت به ۱۶۸ ساعت در هفته افزایش پیدا کرد. از آنجایی که من فقط به ۱۶.۷ ساعت کار در هفته نیاز داشتم، این یعنی فقط ۱۰ درصد وقتم را باید به کار اختصاص می‌دادم. چه تفاوت بزرگی!روان‌شناسی انگیزه: تسلط بر انرژی خوددر جهانی بی‌نقص، من ۸ فعالیت مهم در شروع هر روز کاری دارم. این فعالیت­‌ها را اولویت‌بندی می­‌کنم و به ترتیب از مهم­‌ترین به کم ­اهمیت‌ترین، آنها را انجام می­‌دهم و حین انجام هرکدام از این کار­ها به یک اندازه مشتاق هستم و این ­گونه تمام کار روزانه­‌ام را در کمتر از ۳ ساعت و بدون کوچک­‌ترین اختلالی تمام­ می­‌کنم.عالی به نظر می­‌رسد این­طور نیست؟ با عرض تاسف، ما به یک دنیای بی­‌نقص، حتی نزدیک هم نیستیم. اما در واقعیت، واقعیتی که در آن ما انسانیم و در جهانی زندگی می­‌کنیم که پر از افراد دیگر است، من احساسات و عواطفی دارم که نمی‌توانم کنترل کنم، اغلب هم خسته می­‌شوم و حوصله‌ی انجام برخی کار­ها را با­ اینکه می­‌دانم ضروری‌اند، ندارم.برای موفقیت در کارم باید با این مسئله روبه‌رو می­‌شدم و سعی می­‌کردم کارم را با در نظر گرفتن و کنار آمدن با آنها انجام بدهم.سطح انرژی و رفتارم، بر کارم و در نهایت بر بازده‌ام تاثیر می‌گذارند، پس باید از وضعیتی که در آن قرار داشتم آگاه می­‌شدم و بر آن تسلط می­‌یافتم. در گذشته مقاله‌ای در مورد تسلط یافتن بر انرژی خود خوانده­ بودم که می‌گفت این سوال‌ها به شکل ویژه­‌ای، کمک‌­کننده بودند:۱. انرژی فیزیکی من: چقدر سالم هستم؟۲. انرژی احساسی من: چقدر خوشحال هستم؟۳. انرژی ذهنی من: چقدر خوب می­‌توانم بر روی موضوعی تمرکز کنم؟۴. انرژی روحی من: چرا این کار را می­‌‌‌‌‌کنم؟ هدفم چیست؟این سوال‌ها به من کمک کردند که هنگام اولویت­‌گذاری فعالیت­‌هایم، انرژی و حوصله‌­ام را در نظر بگیرم. در نتیجه از سر اجبار و فقط برای اینکه باید کاری را انجام بدهم، کاری نمی‌کردم.وقتی از نظر بدنی در شرایط خوبی نبودم، سعی می­‌کردم استراحت کنم. وقتی چندان خوشحال نبودم یا وضعیت احساسی خوبی نداشتم، سعی می­‌کردم خودم را با کارهایی سرگرم­ کنم که باعث خوشحالی‌ام می­‌شدند. مثل گذراندن وقت با خانواده­‌ام.و البته باید کاری پیدا­ می­‌کردم که از آن لذت می‌­بردم. این روش برایم بسیار نشاط‌آورتر بود تا اینکه به کاری رسیدگی کنم که از آن لذت نمی­‌بردم و از ریشه مرا خشک میکرد. این گونه زمان بیشتری برای بهبود خودم و وقت­‌گذرانی با خانواده‌ام داشتم و از نظر فیزیکی، روحی و ذهنی وضعیت خوبی داشتم.می‌خواهید باز هم جلوتر بروید؟به تدریج اما به طور قطع ممکن است. با پومودورو، زندگیِ کاری من برای همیشه دستخوش تغییر شده­ است.برای این کار آماده‌اید؟یک پیشنهاد: چرا از همین امروز پومودورو را امتحان نکنید؟ ۲۵ دقیقه تمرکز کامل بر روی یک فعالیت. با یک پومودورو شروع کنید و کم ­کم بالا بروید.برگرفته از: Fastcompany.com