متن های کوتاه از کتاب معروف بی‌شعوری

هیچ هر بیشعوری می‌داند که بیشعور است، زیرا خودش بیشعوری را انتخاب می‌کند اما هیچ احمقی نمی‌داند که احمق است، زیرا احمقیت است که او را انتخاب کرده بی‌شعورها عاشق حرف زدن هستند به خصوص درباره خودشان. ضمناً آن‌ها در حرف زدن به صورت مغشوش‌ترین و مبهم‌ترین حالت‌های ممکن استاد هستند ...!با این روش به راحتی می‌توانند از زیر بار هر مسئولیتی برای ادعاهای خود شانه خالی کنند و هر چیزی را بعداً انکار کنند ...مثلاً یک بی‌شعورِ سیاستمدار هیچ باکی ندارد که معنی چیزی را که گفته چند بار تغییر دهد تا به مذاق مردم خوش آید ...!بی‌شعوری نوعی بیماری است که وقتی شخص گرفتارش شد رفتار مردم ستیزانه‌ای در پیش می‌گیرد ...!بی‌شعورها پُر رو، نفرت انگیز، ترسناک و متکبرند. بی‌شعوری یک نوع اعتیاد است به قدرت، تحقیر و سرکوب کردن سایرین، وظیفه نشناسیِ بی حد و شهوت تسلط بر دیگران ...!خودخواهی، وقاحت و تعرض آگاهانه به حقوق دیگران که بُن مایه‌های بی‌شعوری‌اند، بیشتر از سوی کسانی اعمال می‌شود که از نظر هوش، معلومات، موقعیت اجتماعی و سیاسی و وضع مالی، اگر بهتر از عموم مردم نباشند، بدتر نیستند ...آیا واقعا بیشعوری مرض است ؟پاسخ من به این سؤال یک "بله‌ی" قاطع و بلند است !بیشعوری مرضِ وقاحت و سؤء استفاده از دیگران است، آدم بیشعور نمی‌تواند به ديگران گیر ندهد !انگار اگر دست از اِشکال گیری بردارد و یا دیگران را تحقیر نکند، جانش درمی‌آید !مشکل ما ، احمق‌ها نیستند !مشکل ما ، هیچوقت احمق‌ها نبودند ؛مشکل ما ، بیشعورها هستند ...!ﻭﻗﺘﯽ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺩﺵ ، ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻗﻠﻘﻠﮏ ﺩﻫﺪ، ﻣﻐﺰﺵ ﺩﺭﮎ می‌کند ﮐﻪﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻗﻠﻘﻠﮑﺶ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ .بیشعوﺭﯼ ﻫﻢ دقیقا ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺴﺖ ،خیلی‌ها نمی‌فهمند ﮐﻪ ﺷﻌﻮﺭ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ !قواعد نانوشته‌ی بیشعوری :- تمام مشکلات را دیگران به وجود آورده‌اند- اصلا نیازی به حل مشکل نیست- کم نیاور ، تمام کاستی‌ها را می‌توان در پشت نقابی از وقاحت پنهان کرد- تمام قوانین می‌توانند نقض شوند اما فقط توسط تو- اگر از قانون خسته شدی مطابق نیازت یکی دیگر بساز و به محض اینکه به هدفت رسیدی آن قانون را هم نقض کن- هرگز در تواناییت در بدست آوردن هر چیز کثیفی که اراده کردی شک نکنیک دلیلِ ساده برای گرایش آدم‌ها به بیشعوری ، این است که افراد با بیشعوری ، زودتر می‌توانند به هدف و‌ مقصود خود برسند ...‌در اجتماع همیشه به کسانی که زودتر از دیگران به چیزی دست می‌یابند پاداش داده می‌شود، اینطور به نظر می‌رسد که بیشعورها آدم‌های موفق و پیروزی‌اند !همیشه کسی که بهتر بتواند ایده‌های دیگران را بدزدد، موقعیت بهتری بدست می‌آورد و در دولت هر چقدر کسی بتواند بهتر و ظریف تر خواسته‌های مردم را نادیده بگیرد، مقام بالاتری را از آن خود می‌کند !بی شعورها قابلیت شگفت‌انگیزی برای دیدن تنها یک وجه از هر مسئله‌ای را دارند ، همان وجهی که منافع آن‌ها را تأمین می‌کند ! اگر بی‌شعورها عاشق می‌شوند ، فقط به یک دلیل است : می‌خواهند در هیچ چیز کم نیاورند ، از جمله عشق !هر آدمی، چه پولدار و چه بی‌پول، چه زن و چه مرد، چه پیر و چه جوان ممکن است به بی‌شعوری مبتلا شود. نه باهوش بودن و نه کودن بودن، هیچ‌کدام مانع از ابتلا به این عارضه نمی‌شوند. به عبارت دیگر، بی‌شعوری مرضی است که می‌تواند هر کسی را در هر زمانی، بدون هیچ هشداری، آلوده کند. رام‌ترین نوع بی‌شعورها، بی‌شعورهای آب‌زیرکاهند !البته منظور این نیست که این نوع بی‌شعورها کم‌خطرتر از بقیه بی‌شعورهایند، بلکه منظور این است که زیاد به چشم نمی‌آیند. بی‌شعورهای آب‌زیرکاه با مشاهده واکنش جامعه نسبت به بی‌شعورهای تمام‌عیار ترجیح می‌دهند که پشت نقابی از مهربانی و خونسردی پنهان شوند، اما در عین حال همواره می‌دانند که چگونه این خنجر غلاف‌شده را به‌موقع بیرون بکشند و بدون اینکه هیچ‌کس تصورش را بکند، کار خودشان را بکنند. یادتان باشد سواد هیچ‌وقت شعور نمیاورد.شعور یعنی تشخیص کار خوب از بد، شعور یعنی تشخیص کار درست از اشتباه.سواد، یاد گرفتن فرمول و اطلاعات در علم و یا مبحث خاصی است! این شعور هست که راه استفاده درست و یا غلط از علم (سواد) رو به ما میگه!شعور رو به کسی نمیشه آموزش داد؛ یک انسان میبایست در درون خودش طلب شعور کند تا به آن دست پیدا کند!وقتی که بیشعوریِ بی‌شعورها به رویشان آورده شود و به آنها بابت رفتارشان تذکر داده شود، بلافاصله شروع به انکار همه چیز می‌کنند و به سرعت طلبکار هم می‌شوند، یعنی شروع می‌کنند به انتقاد از کسی که گفته بالای چشمشان ابروست و به او می‌گویند که آدم وقیح و غرض‌ورزی است.اگر هم قادر به انجام هیچکدام از این کارها نباشند، جوش می‌آورند و می‌گویند که این‌ها همگی حاصل توطئه و دسیسه است و آنها بی‌گناهند.بیشعورها عاشق حرف زدن هستند به خصوص درباره خودشان. ضمناً آنها در حرف زدن به صورت مغشوش‌ترین و مبهم‌ترین حالت‌های ممکن استاد هستند. با این روش براحتی می‌توانند از زیر بار هر مسئولیتی برای ادعاهای خود شانه خالی کنند و هر چیزی را بعداً انکار کنند. مثلاً یک بیشعور سیاستمدار هیچ باکی ندارد که معنی چیزی را که گفته چند بار تغییر دهد تا به مذاق مردم خوش آید.اگر روزی نسبت به بی‌شعوریِ دوستتان مطمئن شدید، این کار را انجام بدهید: قبول کنید که با وجود چنین دوستی نیازی به دشمن ندارید! اگر قرار است دوستی این باشد پس بدون دوست هم می‌شود زندگی کرد.متن های کوتاه از کتاب بی‌شعوری از خاویر کرمنت