۵ روش کارآمد برای نوشتن داستان

متن زیر، ترجمه مقاله‌ای از سایت writershelpingwriters است.روش‌های طرح‌ریزی یک داستاننوشتن داستان، فقط این نیست که قلم را روی کاغذ بگذاری و قوه‌ی خیال را بر آن سوار کنی. حداقل همیشه این‌طور نیست. برای بیشتر نویسندگان، نوشتن رمان با نوعی ساختار شروع می‌شود. برنامه‌ریزی برای پیچ و تاب داستان در ابتدا، می‌تواند سخت باشد. خصوصا زمانی که نمی‌دانی جزئیات چگونه به هم وصل می‌شود. اما با هریک از روش‌های زیر، شما کاملا آماده برنامه‌ریزی کار خود خواهید شد. روش "روزی روزگاری..."با این‌که روش فوق، همواره در اولویت فیلمنامه‌نویسی پیکسار قرار داشته است، اما سود ۱۴ میلیارد دلاری سال گذشته، به آن‌ها اطمینان داد که راه درستی را درپیش گرفته‌اند. داستان‌های پیکسار مطابق فرمول زیر است:روزی روزگاری............. یک روز....... سرانجام.......همان‌طور که دیدید، این شکل از روایت، بیش‌تر شبیه افسانه‌ها است. اما محبوبیت ماندگار افسانه‌ها و افزایش روزافزون این علاقه، نشان می‌دهد که این روش هم‌چنان کارآمد است. برای مثال:روزی روزگاری، دخترکی بود که هر روز به دیدن مادربزرگش می‌رفت و سبدی کلوچه هم برایش می‌برد. روزی گرگی دخترک را در جنگل دید و تصمیم گرفت او را بخورد. پس به خانه مادربزرگ رفته و او را خورد. سپس به جای او در رختخوابش خوابید. هنگامی که دخترک به خانه مادربزرگ آمد، گرگ برای حمله کردن آماده شد. سرانجام، در آخرین لحظه، شکارچی‌ای که گرگ را هنگام وارد شدن به خانه دیده بود، دخترک را از چنگ او نجات داد.با توجه به فرمول بالا، شما هم می‌توانید ایده‌ی داستانی خود را به راحتی پیاده کنید.روش "دانه‌ی برف"این روش به شما اجازه می‌دهد ابتدا ایده‌ی اصلی و شخصیت‌ها را بسازید و سپس به آن‌ها شاخ و برگ بدهید. دقیقا شبیه ساختار یک دانه‌ی برف.با نوشتن یک جمله‌ی ساده، ایده‌ی داستان را به شکلی خلاصه روی کاغذ بیاورید. در داستان "سرود کریسمس" چارلز دیکنز، این جمله را به شکل زیر می‌توان نوشت:ابنزر اسکروج از کریسمس متنفر است، تا این‌که سه روح، رفتارهای اشتباه او را در گذشته، حال و آینده به او نشان می‌دهند.حالا همین کار را با شخصیت اصلی داستان خود انجام دهید. هرگاه دید شفافی نسبت به شخصیت اصلی و موقعیت پیدا کردید، چند جمله در توصیف آغاز، میانه و پایان روایت خود بنویسید (در مثال بالا شخصیت اصلی، اسکروج و موقعیت داستان، لندن دوره‌ی ویکتوریا است). سپس به عقب برگردید و جزئیات بیش‌تری اضافه کنید. این کار را تا جایی که طرح‌تان به حدود دو صفحه برسد، ادامه دهید. وقتی اطلاعات کافی به دست آوردید، نوشتن داستان را شروع کنید.روش "بنابراین، اما"از نوشتن داستانی که لحظاتش با عبارت "و سپس" پیوند می‌خورد، بپرهیزید. این فرمول، منجر به روایت خطی و درنتیجه، کندی داستان می‌شود. به جای آن، تا می‌توانید از "بنابراین و اما" استفاده کنید. این روش، توسط سازندگان "ساوت پارک" معرفی شد. روش فوق، تضمین می‌کند که داستان شما علت و معلول خواهد داشت، همراه با لحظات فراز و فرود. در نتیجه، نه تنها روایت شما واقعی‌تر و باورپذیرتر می‌شود، بلکه خوانش بسیار هیجان‌انگیزتری هم پیدا می‌کند.به عنوان مثال:خانواده جک فقیر است؛ بنابراین مادرش از او می‌خواهد گاوشان را بفروشد. اما او گاو را بجای پول، در ازای لوبیاهای سحرآمیز می‌فروشد. بنابراین مادرش عصبانی می‌شود و لوبیاها را بیرون پرت می‌کند. اما آن‌ها رشد می‌کنند و به یک بوته‌ی غول‌پیکر تبدیل می‌شوند.چند جمله برای طرح کلی داستان‌تان بنویسید، اما فقط از روش بالا برای پیوند دادن ایده‌ها استفاده کنید. گاهی نیاز خواهید داشت که طرح داستان را اندکی تغییر دهید.روش "از آخر شروع کن""اولین جمله را نمی‌توان نوشت، تا زمانی که جمله‌ی پایانی نوشته شود." جویس کارول اوتسدر فرایند طرح‌ریزی، اغلب نویسنده‌ها روی ساختار روایت تمرکز می‌کنند. اما همه به این شکل کار نمی‌کنند. ممکن است شما چیز زیادی از سرگذشت شخصیت داستان ندانید، اما یک دید شفاف از آنچه در پایان داستان رخ می‌دهد، داشته باشید. آن‌جا که به وضوح می‌بینید، شخصیت اصلی داستان، مشتی توت به همراه دارد که با خوردن آن جلوی دیدگان همه خواهد مرد. یا این‌که شخصیت اصلی را می‌بینید که یک هتل متروکه را (به همراه خودش) منفجر می‌کند تا خانواده‌اش را نجات دهد.اگر شما می‌دانید که در پایان داستان‌تان چه اتفاقی رخ می‌دهد، از آن‌جا شروع کنید. سپس می‌توانید به عقب برگردید و ببینید چه چیزی آن‌ها را به این سرانجام رسانده و چه انتخاب‌هایی، این مقصد را برایشان رقم زده است.روش "sticky note"(sticky note همان کاغذهای یادداشت چسبی کوچک است.)شما می‌توانید از این روش درکنار روش‌های دیگر استفاده کنید. اما این روش، به تنهایی هم روش خوبی برای شروع است. زیرا پرکردن یک برگه یادداشت کوچک خیلی راحت‌تر از پرکردن یک صفحه کاغذ است. از برگه‌های یادداشت جداگانه برای ساختن جدول زمانی اتفاقات استفاده کنید و سپس آن‌ها را مرتب کنید. بعضی صحنه‌ها را حذف کنید، بعضی را اضافه کنید و اتفاقات داستان خود را کنار هم بچینید تا جایی که از طرح کلی آن رضایت پیدا کنید. همچنین اگر یک ابزار دیجیتالی را ترجیح می‌دهید، می‌توانید از ابزارهای مدیریت timeline موجود در اینترنت استفاده کنید. مزیت برنامه‌ریزی با sticky note، کنترلی است که شما روی ویرایش و مرتب کردن مجدد طرح‌تان دارید. این روش خصوصا به نویسندگانی که از داستان‌نویسی بدون سیرزمانی لذت می‌برند، توصیه می‌شود. امکان دارد شما در طول فرایند طرح‌ریزی، ترکیبی از استراتژی‌ها را به ‌کار بگیرید. اگر خوب و با جزئیات طراحی کنید، فرآیند نوشتن، قابل مدیریت‌تر، کارآمدتر و لذت‌بخش‌تر می‌شود. پس روش‌های مختلف برنامه‌ریزی و ساختاردهی به داستان را امتحان کنید و قبل از این‌که شروع به نوشتن کنید، از نتیجه‌ی مطلوب، اطمینان حاصل کنید.و حالا، یک تکنیک برای مدیریت زمان:روش "پومودورو"بیشتر نویسندگان از طراحی و نوشتن جزئیات فرایند لذت می‌برند. اما ساختار دادن به داستان، تنها یک مرحله از مراحل نوشتن است. بخش دشوار، اغلب زمانی است که شروع به نوشتن می‌کنید. پیدا کردن زمانی که بتوانید به نوشتن اختصاص دهید، در میان برنامه‌ی پرترافیک روزانه، واقعا چالش برانگیز است. برای موفقیت، لازم است که یاد بگیرید چگونه برای نوشتن، بیش‌ترین وقت را ایجاد کنید.روش کیت هریسون، علاوه بر هیجان‌انگیز بودن، واقع‌بینانه هم هست. با استفاده از این تکنیک می‌توانید تکه‌های زمانی ۲۵ دقیقه‌ای قابل مدیریت، برای نوشتن کنار بگذارید."کار خلاقانه، قابل اندازه‌گیری نیست. شما ممکن است یک صحنه‌ای بنویسید که بعدا قرار است حذفش کنید. اما زمان، یک چیز قابل اندازه‌گیری است. شما می‌تواتید پیشرفت کار را با شمارش تکه‌های ۲۵ دقیقه‌ای اندازه بگیرید. من خودم هر روز تعداد مشخصی از این تکه‌ها را، برای انجام کاری تعیین می‌کنم."تعیین اهداف قابل مدیریت، احتمال رسیدن به آن‌ها را افزایش می‌دهد، در نتیجه، روز بعد با انگیزه‌ی بیشتری برای نوشتن، از خواب بیدار می‌شوید. همیشه با یک کار کوچک شروع کنید (یک کار ۱۵ الی ۲۰ دقیقه‌ای)، قطعا تعجب خواهید کرد که روزانه چقدر می‌توانید کار کنید و با وجود زمان محدودتان، چقدر انگیزه خواهید داشت برای نوشتن.شما چه روش خاصی برای نوشتن داستان دارید؟