نگه داری از خرگوش

داشتن خرگوش از نظر مالی و مسئولیتی یک تعهد بلند مدت است.یک خرگوش باید در برابر موارد زیر محافظت و تامین شوددر برابر تغییرات آب و هواییرژیم غذایی مناسب و آباز درد و رنجآزادی حرکت.نظارت بر تغییرات رفتاری که ممکن است به این معنی باشد که خرگوش شما مضطرب است، بیمار است یا با محیط خود کنار نمی آید (نیازهایش به اندازه کافی برآورده نمی شود) مهم است.لازم به ذکر است که خرگوش ها حیوانات خانگی مناسبی برای کودکان زیر 8 سال نیستند. برای کودکان 8 سال و بزرگتر هم یک بزرگسال باید مراقب اصلی خرگوش ها باشد.محیطی برای خرگوش شمامحیط خرگوش به هر منطقه ای اطلاق می شود که خرگوش به آن دسترسی داشته باشد. این شامل مکان هایی است که خرگوش می خورد، می خوابد، ورزش می کند و دفع می کند.محیط باید به اندازه ای باشد تا خرگوش بتواند تمام کارهای زیر را انجام دهد:استراحت و خوابخوردن و آشامیدنورزش و کشف کردنتعامل با همراهانبازیجویدنعلامت گذاریمحیط نگهداری همیشه باید برای خرگوش ها محافظت و سرپناهی در برابر موارد زیر باشد:شکارچیانی مانند گربه، سگ، روباه، پرندگان شکاریدمای شدید چه در داخل و چه در خارج از منزلباران، باد و خورشیدخرگوش ها باید همیشه به مخفیگاه ها دسترسی داشته باشند. باید به اندازه کافی مکان های مخفی در محوطه وجود داشته باشد تا همه خرگوش ها در هر زمان مخفی شوند.یک مخفیگاه خوب شرایط زیر را دارد:اندازه مناسب برای خرگوشبیش از یک ورودیاز مواد غیر سمی ساخته شدهفاقد لبه های تیز استمخفیگاه های مناسب عبارتند از:جعبه های چوبیکیسه های کاغذیلوله های تخلیهقفسه هاهمچنین مخفیگاه ها باید دارای بسترهای مناسبی از قبیل:یونجهپوشالتراشه های چوبکاغذ خرد شدهباشندمناطق زندگی و مسکن برای خرگوش شمامناطق نشیمن داخلی باید در یک اتاق خنک و دور از نور مستقیم خورشید باشد.این منطقه باید آنها را از صداهای بلند محافطت کند. همچنین این منطقه باید از دو محفظه تشکیل شده باشد - یک منطقه تاریک برای خواب و یک بخش دیگر برای خوردن، نوشیدن، دفع و کاوش کردن .مناطق زندگی باید یک منطقه امن باشد . فضای نشیمن را می توان یک اتاق خواب در نظر گرفت که در یک محوطه بزرگتر قرار داردمناطق زندگی باید حداقل به اندازه ای بزرگ باشد تا خرگوش بتواند:در همه جهات دراز بکشدعمودی بایستید (بدون تماس گوش های ایستاده)، ارتفاع قفس برای خرگوش های بالای 12 هفته نباید کمتر از 45 سانتی متر باشد.حرکت کند، غذا بخورد و بنوشدحداقل 3 پرش در هر جهت از یک طرف به طرف دیگر انجام دهد.فضای مجاز به اندازه خرگوش بستگی دارد - خرگوش های بزرگتر به فضای بیشتری نسبت به خرگوش های کوچکتر نیاز دارند.کفپوش برای اتاق نشیمنکفپوش این فضا باید جوری باشد تا آسیب یا ناراحتی خرگوش به حداقل برسد.باید یک ماده جامد غیر جاذب باشد و ⅓ از کل سطح کف در هر قفس را پوشش دهد.از یک پایه پلاستیکی یا چیزی استفاده کنید که به راحتی تمیز و ضدعفونی شود.سطوح چوبی یا جاذب توصیه نمی شود.کف را به طور مرتب تمیز و ضد عفونی کنید.کف مش سیمی توصیه نمی شود.مواد بستربستر باید تمیز و خشک باشد.مواد بستر توصیه شده شامل روزنامه پوشال یا حوله است.سینی یونجه با یونجه مرغوب باید تهیه شود و روزانه تعویض گردد.کلید برق باید از طرح ایمنی بدون جرقه باشد یا خارج از محوطه نگهداری حیوانات باشد.خانه در فضای باز برای خرگوشخرگوش ها همیشه نیاز به محافظت در برابر شکارچیان دارند.هنگامی که در خارج از خانه قرار می گیرند، به یک کلبه بزرگ نیاز دارند که در برابر شکارچیان (گربه، سگ، روباه) در امان باشند. این کلبه باید ضد حشرات (پشه) باشد و از خرگوش ها در برابر آب و هوای شدید محافظت کند.کلبه را طوری قرار دهید که از آب و هوا نیز محافظت شود . کلبه باید ضد آب، محکم، به راحتی تمیز شود و از روی زمین بلند شود.از کلبه یا سوله فلزی استفاده نکنید زیرا ممکن است بیش از حد گرم شود. خرگوش ها مستعد استرس گرمایی هستند. در ماه های زمستان در آب و هوای سرد کلبه را باید در سوله قرار داد.ورزش کردن خرگوش هاخرگوش ها به حداقل 4 ساعت ورزش روزانه در روز نیاز دارند. تمرین برای خرگوش ها شامل پریدن، دویدن، پریدن و پایین آمدن روی نواحی بلند و انجام "binkies" (پریدن به هوا و چرخاندن سر و بدن در جهت مخالف) است.محل دویدن های خرگوش باید تا حد امکان بزرگ باشد تا خرگوش ها را تشویق کند تا طیف کاملی از رفتارهای ورزشی را انجام دهند.خرگوش ها باید همیشه هنگام ورزش یا کاوش در فضای باز در خارج از محوطه تحت نظارت باشند. مناطق ورزش در فضای باز باید به گونه ای باشد تا از فرار جلوگیری شود.بهداشت خرگوشاطمینان از تمیزی و بهداشتی بودن محیط خرگوش بر عهده مالک است. فقط باید از ضدعفونی‌کننده‌های با کیفیت خوب و دوستدار حیوانات خانگی برای تمیز کردن استفاده شود. قبل از بازگشت خرگوش، کلبه را کاملاً بشویید و خشک کنید.محل زندگی باید هر روز یا هر چند وقت یکبار که لازم است تمیز شود تا خرگوش شما یک محیط سالم داشته باشد.تمیز کردن باید شامل موارد زیر باشد:حذف و جایگزینی بستر مرطوب و کثیفحذف غذاهای تازه نخوردهتمیز کردن ظروف آب و غذاروزانه محل توالت را تمیز کنید. از بستر مرغوب در قسمت توالت استفاده کنید.محافظت از خرگوش خود در برابر خطراتمحافظت در برابر شکارچیان و آزار و اذیت سایر حیوانات مهم است. مناطق زندگی و مسیرها را محفوظ کنید تا از خرگوش‌های وحشی و جوندگانی که می‌توانند ناقل بیماری باشند، دور شوند.هنگام استفاده از علف کش ها، آفت کش ها و محصولات پاک کننده مراقب باشید. همیشه قبل از استفاده در محیط خرگوش ، بسته بندی را مطالعه کنید. مواد شوینده خانگی، داروها و سایر محصولاتی که برای استفاده در خرگوش‌ها توصیه نشده دور از دسترس نگهداری کنید.کابل های برق را دور از دسترس نگه دارید یا آن را با پوشش ضد خرگوش محافظت کنید تا از جویدن خرگوش جلوگیری شود.اجازه ندهید خرگوش ها به باغ گل یا سایر مناطقی که ممکن است گیاهان سمی وجود داشته باشد دسترسی داشته باشند. اگر فکر می‌کنید خرگوش شما با هر چیزی که می‌تواند به آن آسیب برساند مواجه شده فوراً با دامپزشک مشورت کنید.حمل و نقل خرگوش شماهنگام جابجایی خرگوش ها با وسیله نقلیه، در یک حامل حیوان خانگی یا ظرف حمل و نقل ایمن نگه داشته شوند.در طول حمل و نقل، خرگوش ها را از باد، باران و دمای شدید محافظت کنید. کریر را در زیر نور مستقیم خورشید، در کنار بخاری خودرو یا در صندوق عقب خودرو قرار ندهید.خرگوش ها را نباید بیش از 24 ساعت بدون تهیه غذا و آب حمل کرد. در طول سفرهای طولانی، پس از توقف کامل وسیله نقلیه، مرتباً به خرگوش داخل کریر آب و غذا بدهید.خرگوش ها را در هنگام سرمای شدید یا در هوای گرم که ممکن است از استرس گرمایی رنج ببرند، بدون مراقبت در ماشین یا وسیله نقلیه دیگر رها نکنید. این به طور بالقوه تهدید کننده زندگی استغذا دادن به خرگوشخرگوش ها باید حداقل یک بار در روز از یک رژیم غذایی سالم و متعادل تغذیه شوند. مواد غذایی مانند یونجه تازه با کیفیت خوب باید همیشه در روز و شب در دسترس خرگوش باشد. قبل از دادن غذای بیشتر باید به غذای نخورده از وعده قبلی توجه کرد. مواد غذایی کپک زده یا آلوده باید فورا حذف شوند.خرگوش ها گیاهخوار هستند. این مسئولیت مالک است که اطمینان حاصل کند که خرگوش با رژیم غذایی پر فیبر تغذیه می شود. این فیبر به ساییدن دندان ها کمک می کند و عملکرد سالم روده را تقویت می کند. رژیم غذایی با فیبر بالا برای خرگوش شامل موارد زیر است:90٪ یونجه با کیفیت خوب یا علف خشک یا تازه کنده شده از زمین (از بریده های چمن، شبدر و علف های کثیف که ممکن است با آفت کش ها درمان شده باشند یا با مدفوع آلوده شده باشند خودداری کنید).10% گیاهان برگ سبز (کلم بروکلی، کلم، جعفری، برگ کرفس و کلم پیچ) شاخه هایی از درختان ایمن (سیب، گلابی) که با آفت کش ها درمان نشده اند را می توان به خرگوش داد تا بجود.مقدار کمی غذای تخصصی خرگوش (پلت ) باید به 1 قاشق غذاخوری برای هر خرگوش در روز محدود شود. مصرف بیش از حد این غذاها ممکن است باعث چاقی شود.از میوه هم می توان استفاده کرد اما فقط گاهی به دلیل محتوای قند بالا.تمام غذاهای سبز باید قبل از تغذیه شسته و خشک شوند. بسیاری از گیاهان برای خرگوش سمی هستند. فقط گیاهان با هویت شناخته شده که غیر سمی بودن آنها برای خرگوش تایید شده است باید تغذیه شوند.تغییرات در رژیم غذایی باید به تدریج در طی 2 تا 4 هفته اعمال شود، به ویژه هنگام از شیر گرفتن یا معرفی گیاهان سبز.رژیم غذایی نامناسب می تواند باعث چاقی، مشکلات دندانی و روده ای در خرگوش ها شود. از خوراکی های شیرین خودداری کنید زیرا برای دندان خرگوش مضر هستند. تغییرات در عادات غذایی خرگوش باید به دقت کنترل شود . خرگوش ها ممکن است در زمان بارداری یا دوران نقاهت پس از یک بیماری نیازهای غذایی دیگری داشته باشند. از دامپزشک یا متخصص مراقبت از حیوانات خانگی خود مشاوره بگیرید.ظروف غذا باید از نظر اندازه یا تعداد به اندازه کافی بزرگ باشد که همه خرگوش های شما بتوانند به راحتی به طور همزمان غذا بخورند.وزنوزن خرگوش زمانی ایده آل است که دنده ها را به راحتی حس کنید. دنده ها باید گرد، نه تیز، با یک لایه نازک از بافت نرم احساس شوند. مهره های کمر و استخوان های لگن باید به راحتی احساس شوند اما برجسته نباشند. غذای خرگوش خود را طوری تنظیم کنید که زیاد یا کم وزن نشود.آب برای خرگوش شماخرگوش ها باید همیشه آب آشامیدنی تازه و تمیز داشته باشند. بطری های نوشیدنی با نوک فلزی یا نیپل مانند باید تقریباً 10 سانتی متر از زمین قرار گیرند (نه آنقدر بالا که خرگوش به راحتی به آن نرسد و نه آنقدر پایین که ممکن است با ادرار، مدفوع یا خز آلوده شود). آبخوری نباید بیش از 2.5 سانتی متر به داخل کلبه یا قفس خرگوش وارد شود. آبخوری های خودکار با یک سیستم پشتیبان در محل توصیه می‌شود تا در صورت خرابی سیستم خودکار، خرگوش‌ها همچنان به آب دسترسی داشته باشند.بطری های نوشیدنی یا آبخوری ها باید به طور منظم تمیز شوند و از نظر نشتی یا بلوک های هوا بررسی شوند. آب را می توان در یک کاسه آب نیز تهیه کرد، اگرچه این به اندازه یک بطری بهداشتی مناسب نیست.کاسه آب را مرتب تمیز کنید.مهم است که در هوای سرد مطمئن شوید که آب یخ نزده باشد.رفتار خرگوشخرگوش ها حیوانات شکاری هستند و به راحتی می ترسند. ترس یک مکانیسم بقا است که توسط یک تهدید القا می شود و حیوان را قادر می سازد از موقعیت های خطرناک اجتناب کند. با این حال، اگر خرگوش را در موقعیت هایی قرار دهید که دائماً می ترسد، دچار استرس می شوند که به نوبه خود بر سلامت او تأثیر می گذارد.اجتماعی شدن و تجربیات اولیهتجربیات اولیه می تواند تأثیر زیادی بر رفتار خرگوش داشته باشد. در حالی که برخی از خرگوش ها به طور طبیعی اعتماد به نفس بیشتری نسبت به بقیه دارند، تمایل با افراد و خرگوش ها (اجتماعی شدن) در هفته های اول زندگی ضروری است.خرگوش هایی که تجربه ای با مردم نداشته اند ممکن است در بزرگسالی برای مقابله و سازگاری با محیط خود مشکل داشته باشند. این می تواند منجر به پرخاشگری ناشی از ترس نسبت به افراد (از جمله صاحب آنها) شود که رسیدگی به خرگوش و ارائه مراقبت را دشوار می کند.این وظیفه پرورش دهنده است که مطمئن شود خرگوش در سنین پایین اجتماعی شده است و می تواند با اکثر موقعیت ها و افراد جدید با اطمینان در بزرگسالی کنار بیاید.خرگوش را نباید مجبور به تعامل کرد و همیشه باید یک مخفیگاه امن برای فرار داشته باشد.خرگوش ها به طور غریزی از حیوانات دیگر مانند سگ، گربه و پرندگان می ترسند. خرگوش ها را باید به تدریج به سایر حیوانات خانگی معرفی کرد و همیشه به آنها فرصت داد تا از آنها دوری کنند. هرگز خرگوش را با گربه یا سگ تنها نگذارید، حتی اگر با آنها آشنا هستید.هنگامی که خرگوش را به خانه می آورید، باید به تدریج با محیط جدید و نگهداری آن آشنا شوید.استرس در خرگوش شمامهم است که هر گونه تغییر در رفتار خرگوش یا علائم استرس را تشخیص دهید. خرگوش های آرام و راضی:اشتهای طبیعی دارنددراز می نشیند یا دراز می کشداز نزدیک شدن یا تعامل با افراد و اشیاء آشنا و سایر حیوانات راضی باشید.در موقعیت های ترسناک، خرگوش به دنبال مکان های ساکت و مخفی می گردد. این یک رفتار طبیعی است، اما اگر مکررا اتفاق بیفتد ممکن است باعث نگرانی شود.شرایطی که ممکن است باعث استرس خرگوش شود عبارتند از:محیط های جدید، حمل و نقل، غریبه هاصداهای ناگهانی یا بلندعدم توانایی در بیان رفتارهای طبیعی مانند ورزش کافیدرد، ناراحتی یا بیماریبی حوصلگیفضای ناکافیعدم دسترسی به غذا یا آباسترس اجتماعی از طریق فقدان یا از دست دادن همراهی یا افراد زیاد در یک فضای محدودعدم کنترل دما یا تهویه ناکافیعلائم استرس در خرگوش عبارتند از:رفتار عصبی (گوش های صاف، حالت قوز کرده، آشفته و پرش)پرخاشگری نسبت به افراد یا حیوانات دیگرپرخاشگری هنگام رسیدگی به خرگوشبی حوصلگی، بی حالی و عدم علاقه به محیط اطراف، غذا و غیره.فرار کردن و پنهان کاری (بیش از حد)تنفس سریع یا تنفس سنگینتغییرات در تغذیه یا توالت رفتنرفتار کلیشه ای (حرکات بی هدف تکراری مانند گاز گرفتن یراق آلات قلم، گاز گرفتن بطری آب، چرخیدن یا تکان دادن سر).در صورت مشاهده هر یک از این علائم، باید فوراً به دامپزشک مراجعه کنید.همراهی و معاشرت برای خرگوش شمااز آنجایی که خرگوش ها حیوانات اجتماعی هستند، توصیه می شود آنها را با یک همراه مناسب (خرگوشی عقیم شده با اندازه مشابه) نگهداری کنید. خرگوش هایی که از نظر اجتماعی منزوی هستند ممکن است افسرده شوند و رفتارهای استرس زا نشان دهند.هنگام نگهداری خرگوش ها در کنار هم توصیه می شود:همراهان عقیم شده با اندازه مشابه را انتخاب کنیددر صورت نگهداری خرگوش‌هایی با اندازه‌های مختلف، مکان‌هایی برای مخفی‌سازی فراهم کنید که در آن خرگوش کوچک‌تر بتواند از خرگوش بزرگ‌تر دوری کند.اطمینان حاصل کنید که اندازه محل اقامت به اندازه کافی برای تعداد خرگوش ها بزرگ استجنسیت خرگوش ها را با دقت در نظر بگیرید، همجنس ها ممکن است با هم دعوا کننداز مخلوط کردن گروه های خرگوش های ناآشنا خودداری کنیدهمراهان خرگوش را با دقت در یک محیط بی‌طرف امن معرفی کنید و بر آنها نظارت کنید تا درگیری را به حداقل برسانیداگر خرگوش‌ها برای مدتی از هم جدا شده‌اند، با دقت دوباره معرفی کنیداگرچه خرگوش ها خوکچه هندی را به عنوان همراه می پذیرند، اما توصیه نمی شود. نیازهای غذایی مختلف نیز باعث می شود که خوکچه هندی به یک همدم نه چندان ایده آل تبدیل شود.دست زدن به خرگوشخرگوش ها به طور غریزی دوست ندارند که بلند شوند، به خصوص اگر به طور مناسب اجتماعی نباشند. مهم است که از سنین جوانی با خرگوش ها به آرامی رفتار کنید تا اعتماد و پیوند ایجاد شود. در صورت نیاز به برداشتن خرگوش، همیشه از هر دو دست استفاده کنید. از یک دست خود برای تحمل وزن خرگوش در زیر کف آن استفاده کنید و دست دیگر را دور سینه قرار دهید. هرگز خرگوش را از گوش یا با یک دست نگیرید.سلامتی خرگوش شماخرگوش ها مستعد ابتلا به تعدادی از مشکلات سلامتی هستند و از نظر فیزیولوژیکی بسیار شکننده هستند. آنها به سرعت در برابر بیماری تسلیم می شوند. معاینات منظم دامپزشکی برای تشخیص زودهنگام مشکلات سلامتی و پیشگیری از بیماری از طریق واکسیناسیون و کنترل داخلی و خارجی انگل ضروری است.ملاحظات مهم برای سلامت و رفاه خرگوش:فقط از داروهایی استفاده کنید که توسط دامپزشک تجویز یا توصیه شده است.خرگوش ها نباید با خرگوش های وحشی یا مناطقی که خرگوش های وحشی در آنجا بوده اند تماس داشته باشند.خرگوش ها باید دارای یک رژیم غذایی متعادل سالم باشند.برای خرگوش ها باید محیطی فراهم شود که خطر آسیب و بیماری را به حداقل برساند.خرگوش ها باید روزانه بررسی شوند و در صورت بیمار بودن خرگوش یا مشاهده هرگونه تغییر در رفتار باید سریعاً اقدام شود.اگر خرگوش علائم بیماری یا تغییر در رفتار خود را نشان داد، باید با دامپزشک مشورت شود. علائم بیماری عبارتند از:تغییرات در رفتار - حالت خمیده، غیر فعال بودن ، بی حالیتغییر در عادات خوردن یا نوشیدن (بی اشتهایی، نوشیدن بیش از حد)آسیب (متورم شدن اندام، لنگش یا راه رفتن غیر طبیعی، زخم باز)ترشح از چشم، گوش یا بینیمشکل در دفع (مدفوع و ادرار) یا اسهالمشکل نفس کشیدن (نفس نفس زدن)دندان قروچهقرمزی پوست (به ویژه در اطراف شکم، پایین یا زیر پا)علائم درد ( عدم تمایل به لمس).بررسی های هفتگی معمول باید در موارد زیر انجام شود:ناخن ها را از نظر طول بیش از حد یا آسیب دیدگی بررسی کنیددندان ها را از نظر طول/شکل مناسب بررسی کنیددهان را از نظر آبریزش بررسی کنیدوزن را بررسی کنید - کاهش وزن ممکن است نشان دهنده مشکلات دندانی یا سایر مشکلات سلامتی باشد، چاقی همچنین می تواند باعث مشکلات سلامتی شود.خرگوش ها باید دو بار در روز در طول هوای گرم از نظر مدفوع در زیر و اطراف انتهای عقب آنها بررسی شود تا از برخورد مگس جلوگیری گردد. حمله مگس زمانی اتفاق می افتد که لارو مگس به بافت حمله کنند. مگس‌ها تخم‌های خود را در خز کثیف خرگوش می‌گذارند و حشره‌های بیرون‌آمده زیر پوست خز و داخل پوست فرو می‌روند. این وضعیت در صورت عدم درمان ممکن است باعث شوک، بیماری شدید و مرگ شود. در صورت مشاهده حشره در خرگوش باید فوراً به دامپزشک مراجعه کرد.نظافت خرگوش خودبسیاری از خرگوش ها دائماً خز می ریزند و باید مرتباً شانه شوند. خرگوش های مو کوتاه باید هر هفته شانه شوند تا از بلع مو جلوگیری شود. در صورت لزوم، یک خرگوش مو بلند نیز ممکن است توسط دامپزشک یا متخصص مراقبت از حیوانات خانگی موهایش کوتاه شود.ناخن های خرگوش به طور مداوم رشد می کنند و به طور طبیعی با ورزش و حفاری فرسوده می شوند. ناخن های خرگوش باید به طور منظم بررسی شود و به طول مناسب کوتاه شود. مراقب باشید به بافت حساس اطراف ناخن آسیب نرسانید. اینکه هر چند وقت یک بار ناخن ها باید کوتاه شوند به محیطی که خرگوش در آن نگهداری می شود بستگی دارد.مراقبت از دندان خرگوشدندان های خرگوش در طول زندگی خود به طور مداوم رشد می کنند و معمولاً با رژیم غذایی سرشار از علوفه (یونجه و علف) فرسوده می شوند. دسترسی به اقلام سخت و جویدنی نیز ممکن است به فرسودگی دندان ها و جلوگیری از رشد بیش از حد دندان ها کمک کند.دندان های خرگوش باید به طور مرتب چک شود. مشکلات دندانی ناشی از رشد بیش از حد یا نامرتبی دندان ها می تواند بر توانایی خرگوش برای غذا خوردن تأثیر بگذارد و همچنین می تواند دردناک باشد. کم اشتهایی و ترشح آب دهان اغلب نشانه مشکلات دندانی است و باید به سرعت از دامپزشکی مشورت گرفت. رشد بیش از حد یا نامرتب بودن دندان ها باید توسط دامپزشک اصلاح شود.پرورش و تکثیر خرگوشخرگوش های ماده در 4 ماهگی به بلوغ جنسی می رسند. آنها می توانند 4 تا 12 بچه خرگوش در هر بار به دنیا بیاورند اگر قرار نیست خرگوش های خود را پرورش دهید، باید توسط دامپزشک عقیم شوند. خرگوش‌های ماده را می‌توان از ۴ ماهگی و خرگوش‌های نر از ۳ ماهگی عقیم کرد.عقیم کردن خرگوش ها علاوه بر جلوگیری از تولید مثل، فواید سلامتی و رفاهی مثبتی نیز دارد.مزایای عقیم کردن عبارتند از:کاهش رفتارهای مشکل ساز مانند پرخاشگریپیشگیری از عفونت رحم یا سرطاناجازه همراهی بدون بارداری ناخواستهاتانازی خرگوشخرگوش ها باید توسط یک دامپزشک یا فردی که آموزش اتانازی را دیده است کشته شوند. روش توصیه شده تزریق کشنده توسط دامپزشک استخرگوش ها را نباید مسموم یا غرق کردبه کانال ما در تلگرام بپیوندید