شاهنامه خوانی؛قسمت پنحم

نگاره جمشید در شاهنامه طهماسبیگرانمایه جمشید فرزند او/جناب جمشید خان بچه طهمورث بودکمر بست یک‌دل پر از پند او/پس از دریافت پک کامل نصیحتبرآمد بر آن تخت فرّخ پدر/به تخت پدر لم دادبه رسم کیان بر سرش تاج زر/تاج طلا را گذاشت رو سرشکمر بست با فرّ شاهنشهی/با فر شاهنشاهی شروع به شاهی کردجهان گشت سرتاسر او را رهی/دنیا برای او هموار و اسفالت شدزمانه بر آسود از داوری/ روزگار ازعدالت پر شدبه فرمان او دیو و مرغ و پری/مرغ و غول و فرشته و...همه به فرمان جمشید در امدندجهان را فزوده بدو آبروی/شده بود ابروی جهانفروزان شده تخت شاهی بدوی/ تخت شاهی عین نورافکن از وجود جمشید نورانی شد(جل الخالق!)منم گفت با فرّهٔ ایزدی/جمشید گفت:من هستم که فره شاهی دارم!(من فکر بیژن ماست بن فره شاهی داره!)همم شهریاری همم موبدی/هم شاهم هم اخوند زرتشتی امبدان را ز بد دست کوته کنم/ دست آدم بد ها را جر میدهم و هدایتشان میکنمروان را سوی روشنی ره کنم/ وجودم را وقف پاکی و روشنی و خورشید و ال ای دی میکنمنخست آلت جنگ را دست برد/اول رفت سراغ ابزار جنگی(الت از الات میاد مثل ماشین الات...فکر بد نکنید!)در نام جستن به گردان سپرد/ در شهرت را به گردانش سپردبه فرّ کیی نرم کرد آهنا/با فر شاهی آهنو عین شیرموز نرم و ابکی کرد! چو خود و زره کرد و چون جوشنا/ بعد باهاش کلاهخود و زره و جوشن(نوعی لباس جنگی)چو خفتان و تیغ و چو برگستوان/ و نوعی زره(این با اون بالایی فرق داره!)و تیغ(از شمشیر گرفته تا قیچی با طرح تک شاخهمه کرد پیدا به روشن روان/ با مخ مبتکرش هم را پیدا کردبدین اندرون سال پنجاه رنج/و به این ترتیب پنجاه سال با رنج ببرد و از این چند بنهاد گنج/ گذشت و گنج هایی پیدا کرددگر پنجه اندیشهٔ جامه کرد/ این بار به فکر ساخت لباس افتادکه پوشند هنگام ننگ و نبرد/ که هنگام جنگ بپوشند تا بدنشان شل و پل نشودز کتّان و ابریشم و موی قز/ از کتون و ابریشم و موی حیواناتقصب کرد پر مایه دیبا و خز/ لباس های لاکچری درست کردبیاموختشان رشتن و تافتن/ ریسیدن و تافتن یادشان دادبه تار اندرون پود را بافتن/ و تبدیل تار به پود را به آنها آموخت(یاپود به تار)چو شد بافته شستن و دوختن/ وقتی که این اتفاق افتاد بافته ها را شستند و دوختن( چه دردسرهایی!) همه از او پک آموزشی یادگیری دوختن را گرفتندگرفتند از او یک‌سر آموختن/همه از او پک آموزشی یادگیری دوختن را گرفتندچو این کرده شد ساز دیگر نهاد/ وقتی این اتفاق افتاد کک دیگری به تنبانشان افتادزمانه بدو شاد و او نیز شاد/ روزگار از او شاد و او هم شاد بودز هر انجمن پیشه‌ور گرد کرد/ از هر منطقه یک پیش ور و صنعتگری را انتخاب کردبدین اندرون نیز پنجاه خورد/ و با این کار ۵۰ سال دیگر هم گذشتگروهی که کاتوزیان خوانی‌اش/ (جمشید چهار گروه درست کرد) تیم اول را (زردپوشان)کاتوزیان خواندبه رسم پرستندگان دانی‌اش/ کاتوزیان آتشبانان بودند(یعنی مواظب بودن اتیش اتشکده خامو نشه(خسته نباشن!))جدا کردشان از میان گروه/ از میان دیگر گروه افراد جداشون کردپرستنده را جایگه کرد کوه/ جای کاتوزیان را کوه کرد!بدان تا پرستش بود کارشان/ آنها کارشان پرستش بوده براش حقوق می‌گرفتند (چه کار ایده آلی!)نوان پیش روشن جهاندارشان/ همیشه پیش خدا نالان و گریون بودندصفی بر دگر دست بنشاندند/ اما(سیاهپوشان) گروه دومهمی نام نیساریان خواندند/ جمشید آنها را نیساریان گذاشت( فکر کنم از روی اسم مکانیکی جواد نیسانیان و برادران به جز جمال سوسول اسکی رفته بودند)کجا شیر مردان جنگ آورند/ آنها با تمرینات نظامی از سیندرلا صدام می ساختندفروزندهٔ لشکر و کشورند/ آنها برای کشور افتخار آفرین و خیلی مهم بودند!کز ایشان بود تخت شاهی به جای/ اگه شاه پودر بشه باز اونا به شاهی برش می گردانندو ز ایشان بود نام مردی به پای/ لغات مردی و بامرام از اسم اون ها آمدهبسودی سه دیگر گره را شناس/ سبزپوشان گروه سومکجا نیست از کس بر ایشان سپاس/ اهمیت آنها برای مردم مانند اهمیت علف است برای روباه!بکارند و ورزند و خود بدروند/ می کارند و مراقبت می کنند و خودشون می خورندبه گاه خورش سرزنش نشنوند/ وقت حقوق یا خوردن کسی به آنها فحش نمیدهدز فرمان تن‌آزاده و ژنده‌پوش/ از هفت دولت آزاد و لباس پاره پوره و بنجل چینی می پوشندز آواز پیغاره آسوده گوش/ از جنگ و توپ و تانک بی خبرنتن آزاد و آباد گیتی بر اوی/ زندگی می کنند و جهان براشون آبادهبر آسوده از داور و گفتگوی/ راحت هم تو این دنیا هم تو اون دنیاچه گفت آن سخن‌گوی آزاده مرد/ فلان ایرانی چی گفتکه آزاده را کاهلی بنده کرد/ ایرانیان افسار تنبلی رو مثل خر گرفتن تا جفتک نزنه!چهارم که خوانند اهتو خوشی/( گروه چهارم لباس با طرح آچار) این گروه اهتو خوشی نام دارندهمان دست‌ورزان ابا سرکشی/ همون صنعتگرایی ان که قبلاً گفتمکجا کارشان همگنان پیشه بود/ کلا کارشون ساخت و سازه شما از ساخت موشک کاغذی بگیر تا ساخت موتور آرتودنامیک...ایرودینامیک؟روانشان همیشه پر اندیشه بود/ همیشه تو فکرتم ایده‌هایی جالب و جذابهبدین اندرون سال پنجاه نیز/ به همین کار ۵۰ سال هم گذشتبخورد و بورزید و بخشید چیز/ جمشید خورد و کار کرد و بخشید