مهاجرت به تهران

سلام!من آرمین هستم و این اولین نوشته من درویرگوله!از اون‌جایی که اصالتا اهل استان گلستان هستم و سال پیش به تهران نقل مکان کردم، دوست دارم تجربیات خودم رو باهاتون به اشتراک بذارم؛ مخصوصا با اونایی که قصد مهاجرت از شهرشون به تهران رو دارن.درباره من:در حال حاضر نزدیک به ۳۳سالمه، با اینکه کارشناسی‌ارشد الکترونیک دارم ولی از رشته برق متنفرم. از دوران دبیرستان عاشق کامپیوتر بودم. تا حالا کارهای مرتبط و غیر مرتبط زیادی هم انجام دادم که طراحی گرافیک، فروش تجهیزات پزشکی و برنامه‌نویسی مهم‌ترین‌هاش محسوب می‌شن.به خاطر عشقم به برنامه‌نویسی تو ۳۰سالگی با کمک دوستم که یه برنامه‌نویس باتجربه و خفنه (مهندس عبدالرحمن اکبری) وارد دنیای برنامه‌نویسی وب و PHP شدم و خوشبختانه چون از همون اول تو یه پروژه سنگین قرار گرفتم تجربیات خوبی به دست آوردم.و اما تهران:هیچ‌وقت در تمام سال‌های زندگیم تهران رو دوست نداشتم. هروقت به خاطر کاری باید به تهران میومدم خیلی اذیت می‌شدم. تهران به نظرم اصلا جای خوبی واسه زندگی نبود تا اینکه به خاطر قبولی همسرم در آزمون دستیاری پزشکی، تصمیم گرفتیم که تهران رو به عنوان اولین گزینه انتخاب کنه و در نهایت هم تهران قبول شد.حالا باید کم‌کم آماده می‌شدیم برای کوچ! فکر مهاجرت از یه شهر خوش آب و هوا، آروم و فوق‌العاده مثل گرگان که برای چهارسال اون‌جا زندگی کردم، به شهری که همیشه ازش متنفر بودم باعث روزای سخت و شب‌بیداری‌های زیادی شد. به جز این‌ها، فکر و خیال خونه و هزینه‌های زندگی و از همه مهم‌تر شغل مناسب واقعا اذیتم می‌کرد.ولی از یه سمت دیگه فکر به موفقیت‌های بعدی همسرم و احتمالا پیشرفت خودم در برنامه‌نویسی نوید روزهای خوب رو می‌داد. خلاصه با همه این فکر و خیال‌های بد و خوب اومدیم و در تهران مستقر شدیم.روزای خوب:بعد از اینکه جابه‌جا شدیم، بلافاصله شروع کردم به نوشتن رزومه و در لینکدین دنبال کار گشتم! خوشبختانه کمتر از دوهفته از طریق درخواست کاری که تو لینکدین داده بودم با دکتر علی شجاع آشنا شدم و رزومم رو براش فرستادم. نکته جالب این بود که ایشون برای داکتاپ، شبکه حرفه‌ای پزشکان، دنبال یه برنامه‌نویس می‌گشتن. از اون جالب‌تر این بود که از خونه من تا شرکت ایشون فقط یک ربع پیاده‌روی داره و این به نظرم تو شهر بزرگی مثل تهران مزیت بزرگی محسوب می‌شد.بعد از جلسه‌های مصاحبه اول و دوم، توافقات صورت گرفت و کمتر از یک ماه از به تهران اومدنم صاحب شغلی شدم که دوسش داشتم.آهن؟ آنلاین؟ آهن‌آنلاین؟ :|دکتر شجاع علاوه بر مدیریت داکتاپ، مدیر بخش تحقیق و توسعه آهن‌آنلاین هم بودن. در همون جلسات مصاحبه راجع به آهن‌آنلاین بحث پیش اومد و من از شنیدن این اسم یه علامت سوال بزرگ بالای سرم شکل گرفت. با خودم گفتم مگه همچین چیزی ممکنه؟ حقیقتش توی دلم نیشخندی هم زدم؛ فکر می‌کردم احتمالا چند تا رفیق از سر بیکاری یه استارتاپ راه انداختن که نتیجش جز شکست هیچی نیست. ولی خب راستش برام عجیب بود که یه استارتاپ کوچیک چرا مدیر تحقیق و توسعه می‌خواد؟تا اینکه یواش یواش با آهن‌آنلاین آشنا شدم. برخلاف تصوراتم نه تنها این شرکت یه استارتاپ کوچیک نبود بلکه حدود ۱۰ساله از آنلاین شدنش می‌گذره. چند ماهی تو داکتاپ کار کردم و کنارش با کمک مهدی رضایی که هد برنامه نویسی آهن‌آنلاین بود و به نظرم یکی از بهترین برنامه‌نویس‌های ایرانه، با کدهای سایت آشنا شدم.حالا بماند که هنوزم وقتی به کارمون فکر می‌کنم که داریم آنلاین آهن‌فروشی می‌کنیم خندم می‌گیره. فکر کن مدیرم مثل یه حاجی بازاری با کلاه پشمی و تسبیح تو حجره بازار شادآباد نشسته پشت میزش و داره تلفنی با اسکرام مسترمون حرف می‌زنه؛ منم به عنوان شاگردش نشستم پشت لپ‌تاپ و کد می‌زنم :)))حالا بعد از یک سال و اندی نظرم در مورد تهران خیلی عوض شده. درسته اینجا زندگی خیلی سخته، درسته از لحاظ تمیزی و محیط‌زیست اصلا قابل مقایسه با گرگان نیست، درسته اینجا آدمایی که دستت رو بگیرن و هواتو داشته باشن به مراتب کمتر از شهرهای کوچیکه، درسته وقتی خسته از سر کار برمی‌گردی و دوست داری بری جایی واسه تفریح باید ساعت‌ها تو ترافیک باشی و و و...اما…اما از لحاظ پیشرفت در کار مخصوصا برنامه‌نویسی، مطمئنم مثلش هیچ شهر دیگه‌ای رو تو این کشور پیدا نمی‌کنین. اگه کنار آدمای کار بلد قرار بگیرین و خودتونم مشتاق باشین سرعت پیشرفتتون باورنکردنیه!تو این شهر می‌تونین با آدما و فرهنگ‌های مختلف أشنا بشین. می‌تونین از وجب به وجب خیابونا و در و دیوارهاش ایده بگیرین. می‌تونین با آدمای بزرگ و صاحب نظر تو هر حوزه‌ای به راحتی ملاقات کنین، می‌تونین به بهترین امکانات سریعا دسترسی داشته باشین و مهم‌تر از همه، آرزوها و اهدافتون دست‌یافتنی‌تر و بزرگ‌تر می‌شه. من در این شهر و در تخصصم کارای جالبی انجام دادم که سعی می‌کنم توی نوشته‌های دیگم باهاتون به اشتراک بذارم.شما هم از تجربیاتتون برام کامنت بذارید، مشتاق خوندن تک‌تکشونم :)