متن زیبا به مناسبت شهادت حضرت رقیه (س)

شهادت حضرت رقیهحضرت رقیه دختر سه ساله امام حسین (ع) می باشد که در مدینه به دنیا آمده است. حضرت رقیه در سن سه سالگی به همراه اهل بیت خود عازم کربلا شدند. بعد از واقعه کربلا و روز عاشورا، حضرت رقیه به همراه دیگر اسیران به شام برده شدند. در آن جا یزید دستور داد تا سر بریده امام حسین را به نزد حضرت رقیه ببرند. ایشان وقتی سر بریده پدر خود را می بینند، آنقدر شیون، ناله و گریه زاری می کنند که از حال می روند و در همان جا به شهادت می رسند. حضرت رقیه (س) در روز 5 ماه صفر به شهادت رسیدند. به مناسبت نزدیک شدن به تاریخ شهادت حضرت رقیه در سال 1400 (پنجم ماه صفر – 21 شهریور 1400) در این پست تعدادی متن زیبا و غمگین درباره شهادت حضرت رقیه به شما ارائه می شود، با ما همراه باشید.متن های زیبا در مورد شهادت حضرت رقیهشعر زیبای شهادت حضرت رقیهبادست کوچکش گره ها باز می کندطفل سه ساله یست که اعجاز می کندبال وپرش شکسته ولی او بدون بالباذکرنام فاطمه پرواز می کند**********متن به مناسبت شهادت حضرت رقیهوقتی میان خون و آتش، صدای گریه ‏ات، دل سنگ را می‏لرزاند و پاهای تاول زده ‏ات، سختی‏ها را گلایه می‏کرد،همه چشم‏ها کور بودند و دل‏ها سنگین‏تر از آن بود که بار سنگین دلت را سبک‏تر کند… .شهادت حضرت رقیه تسلیت باد**********متن زیبا درباره شهادت حضرت رقیهرقیه… رقیه صبور!بمان، که بی تو گلشن خزان دیده اهل بیت،دیگر بوی بهار را استشمام نخواهد کرد،تو نوگل بهشتی و فرشته زمینی،پس بمان که کمر خمیده عمه،مصیبتی دیگر را تاب نخواهد آورد.**********شعر کوتاه درباره شهادت حضرت رقیهملک عرش حسینمگل شاه عالمینمشهید ستمدیده یا ابتا یا ابتاسر او بر سر زانونظرم بر خم ابروچـه كنم با لب خونشخاك و خاكستر گیسوپدرم تا کـه عدو خود شرر مـن می شدعمه زینب همه ی لحظه سپر مـن می شد**********متن درباره شهادت حضرت رقیهرقیه جان!بال های سوخته را طاقت سنگ نیست. لب های تشنه ات را خاک پاشیدند و چشمان به اشک نشسته ات را آشنای تازیانه ها کردند.فریاد جگر خراشت را در خشت خشت خرابه های شام مویه می کنم و وسعت رنجت را با کوه ها در میان می گذارم.غبار اندوهت را هیچ بارانی نمی تواند شست.**********متن در مورد شهادت حضرت رقیهمردمان ناله ام می فهمیدندهر كجا گریه ام را می دیدندشامیان بی سبب هر جا مـن راناسزا داده و می خندیدندنبودی پرم سوختدو چشم ترم سوختیکی آتش انداختنبودی سرم سوخت**********متن زیبا درباره شهادت حضرت رقیهتو را چه بنامم، تو را چه بنامم!که ناب تر از شبنم های صبح گاه بر گلبرگ تاریخ نشسته ای.تو را چه بسرایم که آوازه برکت و کرامتت، موج وار، همه دل ها را به تلاطم در آورده است.تو را چه بنامم که بیش از سر بهار در آغوش بابا، طعم زندگی را نچشیدی و مانند او، غریبانه از غربت این غریبستان خاکی بار سفر بستی.پس سلام بر تو، روزی که به عالم خاکی گام نهادی و روزی که به افلاک پر کشیدی.**********شعر در مورد شهادت حضرت رقیهدشمنان قلب مـا را آزردندپیش چشم حرم می میخوردندگر كه عمه نبودش در مجلسخواهرم را كنیزی می بردندغمین دخترت بودسپر خواهرت بودیزید انچه می زدگمانم سرت بود**********متن غمگین شهادت حضرت رقیهای شام! ای پیچیده در حرارت عصیان!محکم ‏تر بزن این تازیانه‏‌ های پی در پی را که فردا از جای تازیانه‏‌ها، هزاران بهار جوانه خواهد زد. خرابه‏‌هایت، آرامگاه ملایکی‏ست که بر دیواره‏‌های ویران شرم سر می‏ کوبندمی‏روی و کوچکی دنیا را به طالبانش وامی ‏گذاری. اندوهت را بر صورت خرابه می‏‌پاشی و می‏‌گذری تا به لبخندی ابدی بپیوندی.**********متن احساسی در مورد شهادت حضرت رقیهجاده ‏های بیابانی، حرمت پاهای زخمی را نگاه نداشته‏ اند. تازیانه‏ ها پیکرِ سه‏ ساله را خوب می‏ شناسند و خورشیدی که آتش می ‏گرید و عطش را در حنجره ‏ها سنگین‏ تر می ‏کند.و اینک، شب شام، سنگین بر شهر لمیده است؛ چنان که سقف ویرانه را توان تحمّل نیست. لهیب ماتمی که از خرابه می ‏ترواند، قصر ابلیس علیه‏ السلام را به آتش کشیده است. بادها زوزه می‏ کشند و ابرها، سیاه اشک می‏ ریزند. امّا میان این همه غوغا، ضجّه ه‏ای کودکانه، ستون‏ های متزلزل شام را به لرزه نشانده است. کسی پیش‏تر اگر رفت، خواهد شنید و خواهد دید، دخترکی سیاه‏پوش که هر لحظه، نام پدر بردنش، عطوفت را در دل حتّی سنگ‏ ها، به آتشفشانی بدل می‏ کند………….**********شعر تسلیت شهادت حضرت رقیهتا عمو بود عدو می ترسیدشاز رجز خوانی اش می لرزیدشرفت و چشمان مـن رأس وی راهر کجا روی نیزه می دیدششبم شام تار اسـتدلم بیقرار اسـتسفر با تـو بابامرا انتظار اسـت**********متن زیبا در مورد شهادت حضرت رقیهشما سه ساله بودیداما به اندازه صدها سال، رنج و سختی کشیدیدشما سه ساله بودید اما قدر آسمانی شما سه ساله نبودآن شبی که شما را پیاده تا کاخ شام می بردندخاک با رد پای شما تبرک می جست؛خار و خاشاک بیابان شرمنده بودند از اینکه پاهای شما زخمی شودشما آن شب، پدر را صدا زدیدو پدر آن قدر دوست دار شما بود که با سر دیدارتان آمد؛گره کربلای خیلی ها به دست شما باز شده بانو!کربلای ما را هم شما ضامن شوید نزد پدر…**********متن نوحه درباره شهادت حضرت رقیهجرم او را کسی نمی‏‌دانستجرم پروانه را نمی‏‌دانندآن‏چه مردم شنیده می‏‌گویندرسمِ جانانه را، نمی‏‌دانندچشم‏‌ها را گشوده، می‏‌نالیددر فضای غریبِ ویرانهمثل شمعی که اشک می‏ریزددر سکوت حزینِ یک خانه**********شعری درباره شهادت حضرت رقیهدخترت لباس خاكی پوشیدهبـه رخش یه رنگ نیلی كشیدهخونِ گوشم با موهام گشته عجینشده مثل گوشواره بابا ببینبابا جون دلم یه دنیا گله بودزیور پاهای مـن آبله بود**********یک متن در مورد شهادت حضرت رقیهکاروان از کوفه، راهی شام شد. مشکلات اسارت و دوری پدر، همچنان رقیه علیه االسلام را می سوزاند.در بین راه که سختی بر دختر امام حسین علیه السلام فشار آورده بود. شروع به گریه و ناله کرد.و به یاد عزت و مقام زمان پدر، اشک ها ریخت. گویا نزدیک بود روحش ‍ پرواز کند و در آن بیابان به بابا بپیوندد.**********متنی زیبا و احساسی در مورد شهادت حضرت رقیهثانیه‏ های محنت‏ بارت، صفحات خیالم را می‏ سوزاند.بر کتیبه ‏های سوخته می ‏نویسمت و وجدان‏ های بیدار جهان را به قضاوت می‏طلبم.ناله‏ های کودکی‏ات، خاطر بادها را پریشان کرده است.قناریان تنها، تاریک خرابه را به یاد می‏ آورند و می ‏گریند.پنجره‏ ها، کابوس‏ های سیاهت را تب می‏ کنند.خارها، پاهای برهنه‏ ات را جگرریش می‏ کنند.می‏روی و کوچکی دنیا را به طالبانش وامی‏ گذاری. اندوهت را بر صورت خرابه می‏پاشی و می‏گذری تا به لبخندی ابدی بپیوندی**********دلنوشته برای شهادت حضرت رقیههان ای دختر خورشید! تو خرابه ‏نشین نیستی. اینک عرش را به پاس قدوم تو مفروش کرده ‏اند. پای بگذار! بالِ تمامِ ملایک برای گام گذاشتنت در خویش نمی‏ گنجند. منقّش‏ترین و گسترده ترینِ ایشان را برگزین تا محملِ تو در عروجِ بزرگ و منوّرت باشند. و تو چون رودی زلال و موّاج که عمود ایستاده باشد قد می‏کشی و سر به آن سوی ابرها می‏بَری و به نا گاه از زمین بریده می‏ شودی و در بیکرانگیِ لاجورد، در عمیقِ کهکشانی دور، از زمینیان پنهان خواهی شد…برای خواندن کامل مقاله بر روی متن شهادت حضرت رقیه، کلیک کنید.