پایگاه شناخت مبتنی بر استراتژی از فناوری های مدیریت دانش (مقاله ترجمه شده)

چکیدههدف: هدف از این مقاله تشخیص و توصیف فناوری‌های مدیریت دانش (که به اختصار KM نامیده‌ شده است) مطابق با پشتیبانی آنها برای استراتژی است.طراحی/ روش‌شناسی/رویکرد: این مقاله از روش توسعه پایگاه شناختی به منظور توصیف روابط بین فناوری، مدیریت دانش(KM) و استراتژی استفاده می‌کند و دسته‌بندی فناوری‌های فعلی مدیریت دانش(KM) را بر اساس این روابط انجام می‌دهد. پایگاه‌شناخت‌ها مشخصات رسمی از مفاهیمی در یک دامنه و روابط بین آنها است، و به منظور تسهیل درکی مشترک و اشتراک‌گذاری دانش مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مطالعه به طور ویژه بر روی دو زیر دامنه از حوزه مدیریت دانش (KM) تمرکز کرده است: استراتژی‌های مدیریت دانش(KM) و فناوری‌های مدیریت دانش(KM).یافته‌ها: "استراتژی مدیریت دانش (KM)" دارای سه معنا در پیشینه‌ پژوهش است: رویکردی برای مدیریت دانش(KM)، استراتژی دانش، و پیاده‌سازی استراتژی مدیریت دانش(KM). همچنین، فناوری‌های مدیریت دانش(KM)، به پشتیبانی استراتژی از طریق ابتکارهای مبتنی بر استراتژی‌های خاص دانش و رویکرد‌هایی برای مدیریت دانش(KM) می‌پردازد. این مطالعه به مشخص‌سازی وجه تمایز بین سه نوع فناوری مدیریت دانش(KM) خواهد پرداخت: اجزاء فناوری‌ها، برنامه‌های کاربردی مدیریت دانش(KM)، و برنامه‌های کاربردی کسب و کار این سه مورد هستند. تمامی این موارد را می‌توان از نظر «ایجاد»و «انتقال» استراتژی‌های دانش، و «شخصی‌سازی»و «تدوین» رویکردهایی برای مدیریت دانش (KM) توصیف کرد.محدودیت‌ها و مفاهیم تحقیق: چهارچوب حاصل‌شده نشان می‌دهد که فناوری‌های مدیریت دانش (KM) را در زمینه ابتکارهای عملیاتی بهتر می‌توان مورد تجزیه و تحلیل قرار داد، و بهتر از استفاده از رویکرد‌های رایجی است که آنها را با فرآیند‌های دانش مرتبط می‌سازد. ابتکارهای عملیاتی مدیریت دانش سبب فراهم‌سازی عناصر متنی وابسته بقراین و عناصر پیش‌زمینه‌ای ضروری به منظور توضیح فناوری اتخاذی و استفاده از آن است.مفاهیم کاربردی: این چهارچوب نشان‌دهنده سه حالت جایگزین برای اتخاذ فناوری‌های مدیریت دانش سازمانی است: توسعه سفارشی سیستم‌های مدیریت دانش برای اجزای فناوری در دسترس، خرید‌ برنامه‌های کاربردی مختص مدیریت دانش، یا حرید برنامه‌های کاربردی کسب و کار محور که قابلیت‌های مدیریت دانش در آن‌ها جاسازی شده است. همچنین لیستی از فناوری‌های متناسب و معیارهای کافی برای انتخاب هر یک از موارد را فراهم می‌سازد.اصالت/ ارزش: در میان بسیاری از مطالعاتی که برای تجزیه و تحلیل نقش فناوری اطلاعات در مدیریت دانش صورت گرفته است، مشارکت با استراتژی تا به حال نادیده گرفته شده است. این مقاله سعی در پر کردن این خلاء دارد، بدین منظور کمک‌های گوناگونی را از طریق تعریفی واضح از مفهوم و نمایش روابط به شکل تصویری یکپارچه‌شده ارائه ‌خواهد داد. استفاده از پایگاه شناخت، به عنوان یک روش جایگزین برای محصولات مصنوعی نیز، امری غیر معمول در حوزه مقاله‌هایی با این موضوع است.مقدمهاز آنجایی که دانش به عنوان یک منبع اقتصادی کلیدی به طور گسترده‌ای مورد پذیرش قرار گرفته است، سازمان‌ها در حال تقلا برای تقابلی موثر با آن هستند که این موضوع را به عنوان مدیریت دانش(KM) می‌شناسیم. عوامل متعدیی به عنوان توانمند‌سازهای این تلاش‌ها مورد شناسایی قرار گرفته است، و فناوری قطعا یکی از این عوامل است. توضیحی کافی در مورد فناوری‌هایی که به پشتیبانی از ایجاد، انتقال، و استفاده از دانش می‌پردازند وجود دارد، با این حال، این موضوع همچنان چالش برانگیز است. بخشی از این چالش‌برانگیزی به دلیل پویایی فناوری در حالت کلی است، که با سرعتی فزاینده در طیف گسترده‌ای از مناطق در حال توسعه است، اما بخشی دیگر مرتبط با پیچیدگی زمینه مدیریت دانش است، که شامل دیدگاه‌های متضادی در مورد دانش و رویکردهای مدیریتی آن است.در این مطالعه یک توصیفی در مورد فناوری‌های مدیریت دانش و مطابق با پشتیبانی آنها برای استراتژی ارائه شده است. نیاز به اتصال برنامه‌های مدیریت دانش در حالت کلی به استراتژی کسب و کار به طور مکرری در مقالات مورد استفاده قرار گرفته است(هانسن و همکاران(Hansen) 1999، زک(Zack) 1999، هورویچ (Horwitch)و آرماکاست) Armacost) 2002). چهارچوب‌های موجود برای اجرای مدیریت دانش نیز معمولا شامل ملاحظات استراتژی است(رابنستین- مونتانو (Rubenstein-Montano) و همکاران 2001، منتزاس(Mentzas) 2001، ادل و همکاران (O’Dell)2003) علاوه بر این، در تحقیقاتی که بر روی سیستم‌های اطلاعاتی و فناوری اطلاعات به شکل کلی صورت گرفته است همراستایی استراتژیک نیز برای مدتی طولانی در نظر گرفته شد است (ارل (Earl)1989 1996 و اسکات مورتون 1991(Scott Morton)). ما سپس به این نتیجه رسیدیم که چنین روشی می‌تواند بینشی مفید در مورد فناوری مدیریت دانش و استفاده از آن را برای ما فراهم سازد. روش ما به کاوش ارتباط بین فناوری دانش و استراتژی بر اساس مفهوم پایگاه‌های شناخت‌ می‌پردازد. یک پایگاه شناخت شامل بسیاری از اصطلاحات و تعریف آن اصطلاحات، و بیان روابط بین آنها است. در میان بسیاری از فواید احتمالی، پایگاه شناخت‌ها را می‌توان برای تسهیل درک مشترک و به اشتراک‌گذاری دانش در یک حوزه مشخص مورد استفاده قرار داد. در بخش بعدی، ما توضیحات بیشتری در مورد این مفهوم و روش انتخاب‌شده برای این مطالعه را ارائه خواهیم داد. در بخش‌های بعدی این روش توضیح داده شده است، و به کاوش مفهوم استراتژی مدیریت دانش در بخش سوم خواهیم پرداخت و در بخش چهارم به فناوری‌های مدیریت دانش خواهیم پرداخت. ما پایگاه شناخت را در بخش پنجم ارائه خواهیم داد، و جمع‌بندی خودمان را در بخش آخر ارائه خواهیم داد.رویکرد پایگاه شناختیهستی‌شناسی یک رشته از فلسفه است که به مطالعه دسته‌هایی از چیزهایی که وجود دارد یا ممکن است در حوزه‌ای وجود داشته باشد می‌پردازد. محصول چنین مطالعه‌ای، هستی شناسی (پایگاه شناسی) نام ‌می‌گیرد، و یک کاتالوگی از انواع همه چیز است (Sowa). این اصطلاح در اواسط سال 1980 توسط دانشمندان کامپیوتر مورد استفاده قرار گرفت و نشان‌دهنده اطلاعات و دانش است. در سال 1990 بیشتر مورد توجه قرار گرفت، و زمانی به شکل گسترده مورد پذیرش قرار گرفت که اعلام شد سیستم‌های اطلاعاتی باید به شکلی سازگار طراحی شده باشند (ولتی2003). زمانی نیروی نفوذ آن بیشتر شد که مفهوم وب معنایی ارائه شد، یک طرح ابتکاری که سبب گنحاندن معانی در صفحات وب شده بود تا آنها از نظر ماشینی قابل درک شوند (برنرز لی 2000). استفاده فعلی از پایگاه‌شناختی شامل توسعه سیستم‌های اطلاعاتی، یکپارچه‌سازی برنامه‌های کاربردی، طبقه‌بندی محتوا در وب‌سایت‌ها، طبقه بندی محصولات در تجارت الکترونیک، ساختار دهی و جستجو‌های تطبیقی از محتوای دیجیتال، واژگان استاندارد در حوزه‌های تخصصی، پیکربندی محصول در تولید، و سایر کاربرد‌ها است (مک جینیس(McGuinness) 2002). پایگاه شناختی را با افزایش سطح تشریفاتی می‌‌توان طراحی کرد، که از واژه‌نامه‌ها و اصطلاحنامه‌های ساده تا نظریات منطقی که رسمیت دارند را شامل خواهد شد. درجه بالاتری از رسمیت، ابهام کمتری دارد و دارای قدرت قوی‌تری برای استدلال خودکار است (مک جینیس(McGuinness) 2002، یوشولد(Uschold) و گرونیگر(Gruninger) 2004).درک استراتژی مدیریت دانشما در مقالاتی که در این حوزه وجود داشته است سه معنی مختلفی که در ارتباط با اصطلاح استراتژی مدیریت دانش بوده است را یافتیم. رایج‌ترین آنها این مفهوم را به عنوان یک رویکردی برای مدیریت دانش می‌دانستند، یک واقعیتی که نشان‌دهنده تنوع دیدگاه‌هایی است که در این حوزه ارائه شده است و فاقد مدل‌هایی با رضایت طرفین است. دومین معنایی که مرتبط با مدیریت دانش است مربوط به مدیریت استراتژیک بوده است، و استراتژی مدیریت دانش را به عنوان یک استراتژی دانش تعریف کرده است، یک عنصر کلیدی از استراتژی رقابت مبتنی بر دانش است. سومین معنا، معمولا در زمینه‌های عملی به کار برده می‌شود، برای انتقال استراتژی اجرایی مدیریت دانش در زمانی که این اصطلاح به کار برده می‌شود اشاره دارد. تمامی این سه معنی به وضوح به رابطه بین فناوری، مدیریت دانش و استراتژی اشاره دارند، و برای توسعه یک پایگاه شناخت مورد استفاده قرار می‌گیرند.استراتژی مدیریت دانش به عنوان روشی برای مدیریت دانشمحققان بیشماری یک روشی مشخص برای مدیریت دانش را معنی کرده‌اند که در آن از اصطلاح استراتژی مدیریت دانش استفاده کرده‌اند. رویکرد‌های مختلف برای مدیریت دانش نشان‌دهنده دیدگاه‌های متمایز در این مورد، ادراک، و روش‌شناختی‌هایی است که سبب ظهور زمینه‌های نظمی خاصی، تفسیری خاص از معنی دانش و چگونگی مدیریت آن، و پیش‌زمینه‌ها و برنامه های مختلفی از کسانی که در مدیریت دانش دخیل هستند می‌باشد. از آنجایی که این زمینه نسبتا جدید است، رویکردهای موجود بسیار متنوع و گوناگون هستند. برای همین، ممکن است آنها را در داخل گروه‌های مرتبط گروه‌بندی کرد.استراتژی مدیریت دانش به عنوان استراتژی دانشمفهوم استراتژی دانش بر اساس دیدگاه مبتنی بر دانش در شرکت‌های توسعه یافته و توسط نویسندگانی در حوزیه مدیریت استراتژیک ایجاد شده است، و سبب اتصال مدیریت دانش به استراتژی‌های کسب و کار شده است. این دیدگاه معتقد به دانش منحصر به فرد شرکتی به عنوان یک عامل کلیدی برای مزایای رقابتی است، و اجازه ترکیب آن را با منابع متعارف در شیوه‌ای مشخص می‌دهد و سبب فراهم‌سازی ارزشی برتر برای مشتریان می‌شود (کوگوت و زندر 1992، اسپندر 1994ف نوناکا 1994، گرنت 1996، تیس و همکاران 1997). یک استراتژی دانش اقدام به شناسایی این دانش منحصر به فرد، که در شرکت‌ها وجود دارد و یا برای یک وضعیت پیش‌بینی شده مورد نیاز است می‌پردازد، و راه‌هایی برای توسعه و یا سرمایه‌گذاری بر روی آن را فراهم می‌سازد (زک 1999و 2002، ون کروق و همکاران 2001).استراتژی مدیریت دانش به عنوان استراتژی پیاده‌سازی مدیریت دانشنویسندگان علاقه‌مند به روش‌های مدیریت دانش هستند و گاهی اوقات از اصطلاح استراتژی مدیریت دانش به منظور اشاره به استراتژی‌های برای پیاده‌سازی مدیریت دانش استفاده می‌کنند. استراتژی پیاده‌سازی مدیریت دانش یک برنامه کلی است که سبب فراهم‌سازی دستورالعمل‌هایی برای تصمیم گیری و رسیدن به نتایجی برای طرح‌های ابتکاری مدیریت دانش خواهد شد. این مفهوم از استراتژی مدیریت دانش به طور کلی بر روی مدیران و مسئولان اجرایی که مسئول عملکرد مدیریت دانش یا برنامه‌های مدیریت دانش در یک سازمان هستند اعمال خواهد شد.لینک کردن فناوری دانش به استراتژی مدیریت دانشبا تجزیه و تحلیل سه معنایی که مرتبط با استراتژی مدیریت دانش است امکان درک روابط بین فناوری‌های مدیریت دانش و استراتژی کسب و کار وجود دارد (که در شکل 1 نشان داده شده است). ما زمانی می‌گوییم که یک برنامه مدیریت دانش استراتژیک است که اگر: یک دانش استراتژی در محل وجود داشته باشد، که سبب تعریف مفاهیم دانشی که به پشیتبانی از استراتژی رقابتی مبتنی بر دانش خاصی می‌پردازد. و برتامه‌های که شامل یک مجموعه از طرح‌های ابتکاری مدیریت دانش است به شکل مستقیم یا غیر مستقیم به پشتیبانی از آن مفاهیم دانش می‌پردازد. از آنجایی که فناوری‌های مدیریت دانش همواره در زمینه طرح‌های ابتکاری دانش مورد استفاده قرار گرفته است، اگر این طرح‌های ابتکاری به پشتیبانی از استراتژی دانش بپردازند، پس فناوری‌ها دارای ارزش استراتژیک خواهند بود.درک فناوری‌های مدیریت دانشحال ما به بررسی مطالعات موجودی که به توصیف فناوری‌های مدیریت دانش، یا فناوری‌هایی که به پشتیبانی از مدیریت دانش و فرآیند‌های دانش می‌پردازند، خواهیم پرداخت. رویکرد غالبی که در توصیف فناوری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد مرتبط با فرآیند‌های دانش است. رویکرد‌های جایگزینی نیز برای توصیف فناوری‌های تجاری در دسترس هستند، فناوری‌ها به عنوان بخشی از معماری سیستم مدیریت دانش هستند، و به عنوان برنامه‌های کاربردی برای کسب و کار هستند. ما هر کدام از این موارد را در تحقیقاتی برای معیارهایی برای ساخت پایگاه‌شناخت جست و جو خواهیم کرد.فناوری‌هایی که به پشتیبانی از فرآیند دانش می‌پردازندشایع‌ترین راه برای ارائه فناوری های مدیریت دانش این است که آنها را با فرآیندهای دانش مرتبط بسازیم، برای مثال، ایجاد، ذخیره سازی و بازیابی، انتقال، و برنامه‌های کاربردی، یا اجتماعی‌سازی، برونی‌سازی، ترکیبی‌سازی، و درونی‌سازی است. مطالعاتی که از این روش استفاده کردند معمولا دیدگاه خاصی از مدیریت دانش را استفاده خواهند کرد، و به شناسایی یک مجموعه ای از فرآیند‌های اصلی می‌پردازند، و فناوری هایی که به منظور پشتیبانی از آنها است را لیست کرده‌اند (نوناکا و همکاران 2001، مارویک 2001 ، علوی و تیوانا 2003، بسرا فرناندز و همکاران 2004، جاشافارا 2004). هدف آنها نشان‌دادن این موضوع است که فناوری چگونه به شکلی حقیقی می تواند به پشتبیانی از مدیریت دانش بپردازد یا اینکه نشان‌دهند که چگونه یک مدل خاصی از ‌‌مدیریت دانش را می‌توان با کمک فناوری اجرا کرد.آن مطالعات نیز توضیحات خوبی در مورد اینکه چگونه می‌توان فناوری را برای مدیریت دانش مورد استفاده قرار داد فراهم ساخته‌اند. با این حال، فرآیند انتخاب برای توصیف طیف وسیعی از فعالیت‌ها در مدیریت دانش به شدت متفاوت است، و بستگی به تفسیر خاص هر نویسنده از مدیریت دانش و اینکه متشکل از چه چیزی است دارد (جدول 1 را ببینید). برای نمونه، نوناکا و همکاران در سال 2001 اساس کاری خود را بر اساس SECI مارپیچ از ایجاد دانش که به خوبی شناخته شده است قرار داده‌اند که شامل: اجتماعی‌سازی، برونی‌سازی، ترکیبی‌سازی، و درونی‌سازی است، که بر روی تعاملات میان مردم تمرکز دارد و بر روی ماهیت اجتماعی دانش تاکید دارد. علوی و لیندر در سال 2001، تلاشهایی برای تعادل جنبه‌های اجتماعی و فنی دانشو انتخاب فرآیندهایی برای تفسیر دانش به عنوان یک محصول را انجام داده‌اند که شامل: ایجاد، ذخیره‌سازی و بازیابی، انتقال و کاربرد‌ها است. بکرا-فرناندز و همکارانش در سال 2004 یک دیدگاه فنی را اتخاذ کردند و بر روی رویکردهای مهندسی دانش تاکید کردند، پیشنهاد فرآیند‌های کشف، ضبط، و به اشتراک‌گذاری و کاربردهای آن را دادند. اگرچه فناوری‌هایی که در آن مطالعات لیست شده بود به طور شگفت‌انگیزی مشابه‌ هم هستند، اما شیوه گروه‌بندی و سازماند‌هی آنها نشان‌دهنده تفسیرهای منحصر به فردی است که از مدیریت دانش وجود دارد.روش‌هایی جایگزین برای درک فناوری مدیریت دانشدسته دوم از مطالعات برای توصیف محصولات تجاری در دسترس مدیریت دانش و راه‌حل‌های اجرا شده در طرح‌های ابتکاری مدیریت دانش موجود پرداخته است (هافمن 2001، ونگر 2001، لوان و سربن 2002، لینوال و همکاران 2003، تیسوی 2003، مایر 2004، رائو 2005). این رویکرد سبب فراهم‌سازی یک دیدگاه عملی در مورد فناوری‌های مدیریت دانش شده است، و تنها بر روی دسته‌بندی مفهومی تمرکز نداشته است بلکه بر روی گروه‌بندی‌های بدست آمده که از مقایسه راه‌حل‌های ترکیبی بدست خواهد آمد نیز تمرکز کرده است. ترکیب شده، این مطالعات سبب فراهم‌سازی یک مطالعه جامع از فناوری‌ها و برنامه‌های کاربردی در دسترس برای شاغلان خواهد شد، و دارای دیدگاهی عملی است. چنین پوشش گسترده‌ای، البته، دارای یک نقطه ضعف نیز است: گروه‌بندی‌ها متعدد هستند و معمولا به طور قابل توجهی در زمینه عملکرد و دامنه متفاوت هستند، و نیاز به تجزیه و تحلیل اضافی سازمانی و همچنین شرحی از فناوری‌های مدیریت دانش دارند. برخی از نویسندگان این روش را با سایر روش‌ها ترکیب می‌کنند، برای مثال آن را با فرآیند‌های دانش ترکیب می‌کنند یا به توضیح معماری یک سیستم مدیریت دانش می‌پردازند.دسته‌های پایه از فناوری‌های مدیریت دانشدر تجزیه و تحلیل روش‌های موجود برای شناسایی، توصیف، و سازما‌ندهی فناوری‌های مدیریت دانش ما پی بردیم که روش های رایجی که مرتبط با فرآیند دانش است معمولا مشکل ساز است. همچنین برخی از معیار‌های مفدی برای تشخیص و توضیح آنها فراهم شده است: یکی از آنها تمایز بین قطعات فناوری و سیستم‌ها است، و دیگری تمایز بین برنامه‌های کاربردی مدیریت دانش مستقل از دامنه و مختص دامته و آن دسته از برنامه‌هایی هست که مختص کسب و کار هستند.فناوری‌های مدیریت دانش با توجه به استراتژیبررسی مطالعات قبلی بر روی نقش پشتیبانی فناوری نسبت به مدیریت دانش سبب مشخص‌سازی سه دسته از فناوری‌های مدیریت دانش شد: اجزای فناوری، بلوک‌های سازنده سیستم‌های مدیریت دانش، و برنامه‌های کاربردی مدیریت دانش این سه دسته بودند. علاوه بر این، این موضوع نشان‌دهنده درک فناوری‌های مدیریت دانش از نظر فرآیند دانش است که می‌تواند گمرا‌ه‌کننده باشد، زیرا این دسته از فرآیند‌های به شدت وابسته به زمینه هستند و بستگی به تفسیر ذهنی از موضوع دارند. ما پیشنهاد می‌کنیم که به جای تشریح آنها از نظر چهار پشتیبانی از استراتژی اقدام به کشف آنها در بررسی استراتژی مدیریت دانش کنیم.اجزای فناوری‌هابررسی جامعی از فناوری‌ها یک کار چالش‌برانگیز است، زیرا کمیت و تنوع آنها حیرت انگیز است. ادغام آنها در سطوح مختلف سبب سخت‌‌تر شدن کار ما خواهد شد. ما در زیر یک لیست نسبتا گسترده‌ای از اجزای فناوری را ارائه داده‌ایم، و آنها را بر اساس قابلیت تسهیلی آنها برای درک گروه‌بندی کرده‌ایم. برخی از این فناوری‌ها نسبتا شایع عستند و به طور گسترده‌ای در سازمان‌ها استفاده شده‌اند، و ما می‌توانیم آنها را به اصطلاح زیرساخت‌های فناوری بنامیم. سایر آنها بیشتر اختصاصی هستند، گاهی اوقات در سایر‌ برنامه‌های کاربردی اجرا شده‌اند، و تعداد بسیار کمی از آنها بسیار متمایز تر از بقیه هستند و به شکلی نوآورانه هستند.برنامه‌های کاربردی مدیریت دانشبرنامه‌های کاربردی مدیریت دانش معمولا اجزای مختلف فناوری‌ها را در داخل سیستم‌هایی که قابلیت‌های آنها به خوبی تعریف شده است ادغام می‌کنند. اجزای فناوری‌ها از هر دسته چهارتایی از فناوری‌ها ممکن است باشد، و لزوما همان سیستم‌ در نظر گرفته شده نیست.برنامه‌های کاربردی کسب و کارسیستم‌های مدیریت دانش بر روی فرآیند‌های کسب و کار و قابلیت‌های خاصی تمرکز کرده است. قابلیت‌های مدیریت دانش معمولا شامل ماژول‌هایی از سیستم‌های سازمانی یکپارچه بزرگتری است که در سیستم‌های سازمانی در طی دهه گذشته گنجانده شده است. اولین دسته از این موارد برنامه‌ریزی منابع سازمانی (ERP) نام داشت، و پیشنهاد کنترلی یکپارچه بر روی تمامی عملیات، از خرید تا تولید تا فروش را ارائه می‌داد، و شامل کارکردهایی مانند دفاتر منابع انسانی و مالی بود. پس از آن مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) به میان آمد، که سبب ادغام بازاریابی، فروش و خدمات مشتری شد. مدیریت زنجیره تامین (SCM)، سبب ادغام تامین‌کنندگان، تولید‌کنندگان، و خرده فروشان در زنجیره تامین شد. و اخیرا، هوش کسب و کار (BI)، سبب ادغام کنترل مدیریتی و تصمیم‌گیری شده است (توربان و همکاران در سال 2002).نتیجه‌گیریدر این مقاله، ما به توصیف فناوری‌های مدیریت دانش مطابق با پشتیبانی آنها برای استراتژی بودیم. با توجه به روش اخذ شده برای طراحی پایگاه‌شناخت، ما اقدام به کاوش دو زیردامنه از حوزه مدیریت دانش کردیم: استراتژی مدیریت دانش و فناوری‌های مدیریت دانش این دو حوزه بودند. یافته‌های ما را می توان در سه نکته اصلی خلاصه ساخت. نخست اینکه، ما سه معنای مختلف که مرتبط با استراتژی مدیریت دانش بود را یافتیم: رویکردهایی برای مدیریت دانش، یا راه‌هایی برای مدیریت دانش که منعکس‌کننده مفهوم خاصی از آن بوده است، استراتژی‌های دانش، یا استراتژی‌های کسب و کاری که به دنبال مزیت‌های رقابتی بر اساس دانش بوده است. و پیاده‌سازی استراتژی‌های مدیریتی دانش یا برنامه‌های کلی که سبب ارائه دستورالعمل‌هایی برای طراحی و پیاده‌سازی مدیریت دانش شده است. دوم اینکه، ما متوجه شدیم که ارتباطات رایجی که فناوری‌ها با فرآیند دانش در مقالات موجود دارند برای توضیح رابطه خود با استراتژی کسب و کار ناکافی است. یک جایگزین بهتر ارتباط آنها با طرح‌های ابتکاری مدیریت دانش بر اساس استراتژی خاص دانش و رویکردهایی برای مدیریت دانش است. مقالات دو استراتژی شناخته شده دانش را مورد شناسایی قرار داده بودند، که شامل ایجاد و انتقال دانش بوده است و دو رویکرد برجسته برای مدیریت دانش را نیز می‌شناختند که شامل شخصی‌سازی و تدوین شدن بود. سوم، ما متوجه شدیم که فناوری‌هایی که برای مدیریت دانش مورد استفاده قرار می‌گیرد را می‌توان در سطوح مختلفی یکپارچه ساخت. برخی از آنها به طور عمده به عنوان بخشی از سیستم‌های بزرگتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالیکه برخی دیگر خود به عنوان یک برنامه‌ کاربردی با قابلیت‌های کامل وجود دارد.این مقاله ISI در سال 2007 در نشریه امرالد و در مجله مدیریت دانش، توسط موسسه پیشرفته علوم دانش ژاپن منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله یک پایگاه شناخت مبتنی بر استراتژی از فناوری های مدیریت دانش در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.