چرا برای فهم یک جمله ساده، باید کتاب ۳۵۰صفحه ای «نیروی حال» را بخوانم؟!

بعد از سالها اشتیاق برای خواندن کتاب «نیروی حال» اثر اکهارت تول، بالاخره موفق شدم آن را با ترجمه مسیحا برزگر بخوانم. البته ایشان را نمی شناختم و صرفا بخاطر معروفیت این ترجمه، انتخابش کردم.تا جایی که یادم است (چون چند ماه خواندنش طول کشید و علتش را بعدا می‌گویم)اوایل کتاب-حتی شاید تا یک سوم اول- نتوانستم با آن ارتباط خوبی برقرار کنم.احساس می کردم بعضی قسمتها ترجمه روانی ندارد و مفهوم برخی جملات گنگ و سخت است! شاید هم سبک متن اصلی کتاب،اینگونه بوده است.اما از نیمه کتاب به بعد، متنها برایم دلنشین تر شدند و با تمرکز بیشتری دنبالشان کردم.از آنجایی که از خواندن این کتاب لذت بردم و قبل از پایان، به تجارب و نتایج خوبی دست پیدا کردم،تصمیم گرفتم قسمتهایی را که برایم باارزش تر بود و هایلایت کردم را برای شما هم بازگو کنم.-- توصیه میکنم دوستانی که یوگا کار می کنند و از حضور مربی دانا و متخصصی بهره می برند، همزمان این کتاب را بخوانند و حال خوبشان را تقویت کنند.پیام اصلی کتاب و اصرار نویسنده بر این است که واقعیت، اساس زندگی و کامیابی در انرژی لحظه حال است و گذشته و آینده وجود ندارند. اگر می خواهید به آرامش درونی و همیشگی برسید، تمرکز را بر حال بگذارید و در اولین و دشوارترین قدم، شرایط،موقعیت و اتفاقات را بپذیرید و تسلیم شوید!**اما چرا برای فهم همین دو جمله، باید یک کتاب ۳۵۰ صفحه ای را خواند؟!- بخاطر اتفاقی که برای من افتاد و شاید برای شما هم این تجربه لذتبخش تکرار شود.- بخاطر فهم کامل بخش آخر کتاب «معنای تسلیم» و تجربه اش در وقایع زندگیتان.احتمالا تعدادی از خوانندگان همینجا برداشت خود را از کلمه« تسلیم» را به این کتاب تعمیم می دهند و با خود فکر می کنند که سبک و هدف این نویسنده و مطالبش مشخص شد و با گرفتن موضعی نادرست، از خواندنش منصرف می شوند.و این شاید بخاطر پیش زمینه ای است که همه ما درباره کلمه «تسلیم»داریم! اما باید بدانیم که معنای تسلیم یا پذیرش، بسیار زیباتر،عمیق تر و اکتیوتر از پیش داوری ماست! تسلیم، پدیده ای است کاملا درونی. تسلیم، به معنای این نیست که با هر وضعیتی که روبرو می شوی سازش کنی و دست از عمل برداری.برنامه ای نداشته باشی و اقدامی نکنی. تسلیم، به معنای پذیرش کل وضعیت امور نیست.بلکه به معنای پذیرش بخشی کوچک از این کل، یعنی پذیرش لحظه ی حال است. بدین معنا که درباره لحظه ی حال و شرایط پیش آمده قضاوت نمی کنی.بنابراین مقاومت و یا احساسات منفی در تو وجود نخواهد داشت.تو «بودن» لحظه ی حال را می پذیری.آنگاه اقدام می کنی و با تمام وجود می کوشی و از گل و لای بیرون می آیی. تسلیم، با اقدام و ایجاد دگرگونی و یا دستیابی به هدف ها کاملا هماهنگ است. اما در حالت تسلیم، نوعی انرژی کاملا متفاوت، با کیفیتی کاملا متفاوت، به متن عمل تو جاری می شود. چند پاراگراف بالا، بریده های از فصل آخر کتاب است که برای شما گزینش کردم. بنظر من خیلی از کتابهایی که اخیرا خوانده ام و تقریبا کتابهای محبوب این سالهای اخیر بوده اند،تمام تلاش و بسط نوشته هایشان برای متقاعد کردن و توضیح مفهوم فقط چند جمله به ظاهر ساده است. اما اگر شما تمام چند صد صفحه این کتابها را نخواهید،چگونه می خواهید به آن باور اصلی و هدفی که نویسنده منظورش است، برسید و آن باور به غیر از نویسنده، در وجود شما هم ریشه بدواند! پس به فصلهای اول این کتاب هم اعتماد کنید و خواندنش را ادامه دهید.و اما دلیل طولانی شدن مطالعه کتاب که در ابتدا به آن اشاره کردم. در حقیقت من با هر کتابی که ارتباط می گیرم و حال خوش و انرژی مثبتی از آن دریافت می‌کنم، دیگر به تمام کردن آن فکر نمی کنم و سعی می کنم با سیری آرام از مسیر با آن نوشته ها بودن لذت ببرم.مثل خواندن قرآن که به خیلیها آرامش می بخشد و هر بار آن را تکرار می کنند. بعلاوه روزهای پایانی مطالعه کتاب، تسلیم پذیرش نیروی لحظه حال شدم و با عدم مقاومت درونی و ناآگاهانه،در لحظه حال، درد و رنجی به خود نیفزودم. در نتیجه، نه تنها بعد از سالها به آرامش درونی گمشده ام رسیدم بلکه نتایج هرچند کوچک اما معجزه آسای این پذیرش را هم دریافت کردم! به امید تجربه این آرامش درونی و تداوم همیشگی آن در وجود من و شما.خوشحال می شوم که با نوشتن نظر، مرا در اولین نوشته و ادامه مسیر دلگرم کنید.