رشد و تقویت مهارت های حرکتی ظریف

مهارت های حرکتی ظریف (fine motor skills)مهارت های حرکتی ظریف به طور کلی به حرکات کوچک دست ها ، مچ ها ، انگشتان ، پا ، انگشتان پا ، لب ها و زبان اشاره دارد. مهارت های حرکتی اعمالی است که شامل حرکت عضلات در بدن می شود. آنها به دو گروه تقسیم می شوند: مهارتهای حرکتی بزرگ ، که شامل حرکات بزرگتر بازوها ، پاها ، پاها یا کل بدن (خزیدن ، دویدن و پریدن) است. و مهارت های حرکتی ظریف ، که اقدامات کوچکتری هستند ، مانند گرفتن یک چیز بین انگشت شست و انگشت یا استفاده از لب ها و زبان برای چشیدن اشیا. هر دو نوع مهارت حرکتی معمولاً با هم رشد می کنند ، زیرا بسیاری از فعالیت ها به هماهنگی مهارت های حرکتی بزرگ و ظریف بستگی دارد. دست نوزادان تازه متولد شده بیشتر اوقات بسته است و مانند بقیه بدن آنها کنترل کمی بر آنها دارد. اگر کف آنها لمس شود ، مشت بسیار محکمی ایجاد می کنند ، اما این یک عمل بازتابنده ناخودآگاه به نام رفلکس داروین است و طی دو تا سه ماه از بین می رود. به همین ترتیب ، نوزادان با اشیایی که در دستانشان قرار گرفته است درک خواهند کرد ، اما بدون اینکه آگاهی از انجام این کار داشته باشند. در بعضی مواقع عضلات دستشان شل می شود و آنها شی را زمین می اندازند ، به همان اندازه غافل از اینکه اجازه داده اند زمین بخورد. نوزادان ممکن است از دو هفتگی شروع به پرت زدن در اشیایی که مورد علاقه آنهاست اما نمی توانند آنها را درک کنند. در هشت هفته ، آنها شروع به کشف و بازی با دستان خود می کنند ، ابتدا فقط با لمس ، و سپس ، در حدود سه ماهگی ، با چشم نیز. در این سن ، درک عمدی تا حد زیادی توسعه نیافته است. هماهنگی چشم و دست بین سنین دو تا چهار ماهگی شروع می شود و یک دوره آزمایش خطا را در دیدن اشیا افتتاح می کند و آنها را می گیرد. در چهار یا پنج ماهگی ، بیشتر نوزادان می توانند شیئی را که در دسترس است ، بگیرند و فقط به آن جسم نگاه کنند و نه به دست آنها. این موفقیت که "دستیابی به سطح بالا" نامیده می شود ، یک نقطه عطف مهم در توسعه موتور خوب محسوب می شود. در سن شش ماهگی ، نوزادان می توانند به طور مختصر یک بلوک کوچک را نگه دارند و بسیاری از آنها شروع به کوبیدن اشیا می کنند. اگرچه درک آنها هنوز دست و پا چلفتی است ، اما با گرفتن اشیای کوچک و تلاش برای قرار دادن آنها در دهان خود شیفتگی پیدا کرده اند. در ابتدا ، نوزادان به طور بی رویه سعی می کنند چیزهایی را که نمی توان درک کرد ، مانند تصاویر موجود در کتاب ، و همچنین مواردی که می توانند از قبیل جغجغه یا توپ را درک کنند. در نیمه دوم سال اول ، آنها شروع به کاوش و آزمایش اشیا می کنند قبل از گرفتن ، آنها را با یک دست کامل لمس می کنند و در نهایت ، آنها را با انگشت اشاره فشار می دهند.اصطلاحات کلیدی اصطلاح -Beery-Buktenica Test - آزمایشی که مشکلات ادراک بینایی ، مهارت های حرکتی خوب (به ویژه کنترل دستی) و هماهنگی چشم و دست را مشخص می کند.رفلکس داروین - عملی ناخودآگاه در نوزادان که در صورت لمس کف دست ، کودک بسیار مشت محکم می کند. این غریزه طی دو تا سه ماه از بین می رود.اختلال هماهنگی رشد - اختلال مهارت های حرکتی.مهارت های حرکتی بزرگ - توانایی های مورد نیاز برای کنترل عضلات بزرگ بدن برای راه رفتن ، دویدن ، نشستن ، خزیدن و سایر فعالیت ها. عضلات مورد نیاز برای انجام مهارت های حرکتی ناخوشایند به طور کلی در بازوها ، پاها ، کمر ، شکم و تنه دیده می شوند.هماهنگی چشم و دست - توانایی درک یا لمس یک شی هنگام مشاهده آن.مقیاس توسعه موتور لینکلن-اوزرتسکی - آزمایشی که رشد مهارت های حرکتی را ارزیابی می کند.کف دست - توانایی ابتدایی یک کودک جوان در نگه داشتن یک شی در کف کف دست با انگشتان و انگشت شست از یک طرف به دور آن.گرفتن پنسر - توانایی نگه داشتن اشیا between بین انگشت شست و انگشت اشاره ، که به طور معمول در نوزادان بین 12 تا 15 ماهگی ایجاد می شود.رسیدن به سطح بالا - توانایی نوزاد در درک شیئی که در دسترس است ، فقط به جسم نگاه می کند و نه به دست. به طور معمول بین چهار تا پنج ماهگی ایجاد می شود.مهارت های حرکتی ظریف شامل استفاده از عضلات کوچکی است که دست ، انگشتان و انگشت شست را کنترل می کنند. آنها به کودکان کمک می کنند تا کارهای مهمی مانند تغذیه خود ، گرفتن اسباب بازی ،باز کردن دکمه و بستن لباس ، نوشتن ، نقاشی و غیره را انجام دهند. مهارتهای حرکتی ظریف با حرکت در دوران کودکی توسعه و بهبود می یابند. برنامه های غنی سازی می تواند به کودک در رشد مهارت های حرکتی خوب و ناخوشایند کمک کند. فعالیت هایی مانند نقاشی و استفاده از آلات موسیقی مهارت های حرکتی ظریف مانند مهارت و هماهنگی چشم و چشم را ایجاد می کند. فعالیت های بدنی مانند رقص و ورزش باعث تقویت مهارت های حرکتی فاحش می شود.خمیر بازیمعما و پازلطراحی ، رنگ آمیزی و نقاشیاستفاده از انبر یا گیره هایا آشپزخانهبرش با قیچیبازی زمان حمامشن بازینوشتن با گچ روی تخته سیاه؛به نخ کشیدن مهره و فعالیت های گره زدن مثل بستن بند کفش؛کشیدن خطوط عمودی و افقی که از نقاط سبز شروع و به نقاط قرمز ختم میشود؛فعالیت های نقطه به نقطه، مازها و …ساختن اشکال با خمیر بازیبازی خط خطی مغناطیسی و یا بازی ماهی مغناطیسیاستفاده از صفحه میخ های چوبی و جور چین هابازی با لگو و بلاک هااگر کودک خردسال نتواند این کارهای روزمره را انجام دهد ، می تواند بر اعتماد به نفس ، توانایی رشد مهارت های مراقبت از خود و استقلال و همچنین عملکرد تحصیلی او تأثیر بگذارد.وجه افتراق و امتیاز کاردرمانی تاکید آن بر استفاده گسترده از "فعالیت هدفمند " است. فعالیت هدفمند به فعالیتهایی گفته می شود که فرد به طور فعال در آن شرکت دارد. این فعالیت ها موجب هماهنگی سیستم های جسمی ، ذهنی ، عاطفی و شناختی شده ودر طی انجام آن توجه فرد معطوف به فعالیت است. فعالیت هایی که برای درمان انتخاب می شوند باید دارای خصوصیات زیر باشند: · هدف مشخصی داشته باشند. · منجر به افزایش مهارت های فردی و بالا بردن عملکردهای بیمار شوند. · مطابق با جنس ، سن ، علاقه و حرفه بیمار باشند. · باعث ایجاد حرکات و وضعیت های نادرست و نامطمئن نشوند. · بیمار را در زمینه های مختلف جسمی و ذهنی در بر گیرند. · تمرینات درمانی عبارتند از: کاربرد اختصاصی حرکات یا انقباض عضلات بدن جهت افزایش حداکثر عملکرد عضلانی و اسکلتی.منبع: http://drkardarmani.ir/