نمایشنامه ملورین و جادوگر شهر اسرارآمیز

نمایشنامه ملورین و جادوگر شهر اسرارآمیزجادوگر زشت در قصر روی صندلی نشسته و آیینه ای در دستش : آخ جون پیداش کردم همونی که دلم میخواد اذیتش کنم، بیارمش اینجا. توی این آیینه ی جادویی همه بچه هارو میبینم ها ها ها هاجادوگر دیو را صدا میکند :آی دیو زشت اخموخرخر کجا خوابیدیبیدار شو زودتر بگوکجا رفتی چی دیدی؟ دیوخنگ :ای جادوگر من هیچ جااصلاً چیزی ندیدم توقصر تو تا حالا من خوردم و خوابیدم جادوگر: امروز باید زود بری یکی اینجا بیاری. دیو: کجا برم چی بگم؟ کیو برات بیارم؟ من دیوم اما بدوناز تنبلی بیزارم جادوگر :تو بچه دیو اخمو از اول اینجا بودیتو قصر زیبای من تو خوردی و خوابیدیتو آینه جادو میبینم یه دختری دیو:دختری؟ اسمش چیه؟ جادوگر: ملوریندیو: ملورین جون ؟ بله. ملورین جون ؟ بله جادوگر: چرا چرت و پرت میگی؟ بیا ببینم دم در یک مغازه ایستاده و گریه میکنه میگه که مامان حتماً باید این عروسک رو برام بخری. تو برو عروسک رو بهش بده دستشو بگیر و بیارش. جادوگر :ای دیو زشت اخموزود برو تو مغازه دختره رو زود بگیر بیارش بی اجازه دیو :یعنی به مامانشم نگم؟ جادوگر: ای دیو دیوونه، اگه مامانش بفهمه که نمیزاره دختر بهانه‌گیرشو بیاری! دیو: آخه چه جوری دختر از مامانش جدا شه؟ اگه اونو بدزدم اون وقت چه جور پیدا شه؟ مامانش نگرانش میشه ها. دیو با ناراحتی:من نمیرم جادوگر آخه دلم نمیخوادیه بچه مامانشو دوست داره خیلی زیادجادوگر :اگر نرفتی دیگه خبری از غذا نیست تو تنبلی همیشه نمره ی تو شده بیست فقط بگو چشم برواونو بیار همین جادقت بکن دور باشه از چشم مامان بابادیو: رفتم ولی بدون که خیلی بده کارتو بدم میاد همیشه از تو و رفتار تو جادوگر :ها هاها جادوگر: برو ببینم چیکار می کنی. دیو زشت و بدترکیب. دختر بچه در حال گریه کردن روی صحنه دیو: جادوگر آی جادوگرآوردمش پیشتون بیا ببین که داریامروز دوباره مهربوندختر بچه با گریه: من کجام؟ اینجا کجاست؟ جادوگردر حال خنده و چرخیدن دور دختر بچه. جادوگر:چه خوشگلی چه نازیملورین یکدونه چرا گرفته بودیتو مغازه بهونه دختر بچه : عروسک میخواستم مامانم برام نمیخرید. تو کی هستی؟ من از قیافه زشتت میترسم. دیو: هاهاها ما امروز یه غذای خوشمزه داریم آخ جونجادوگر: تو بمون پیش گلپری تا من بیام جادوگر می رود و ازصحنه خارج می شود فرشته وارد صحنه می شود :سلام ملورین چرا اینجایی؟ ملورین :سلام خودمم نمیدونم. میترسم. فرشته: نترس من تو رو نجات میدم. دیو :ملورین نکنه مثل من دیوونه شدی؟ داری با خودت حرف میزنی؟ ملورین با گریه: نه من با فرشته حرف میزنم. دیو:فرشته کیه؟ کجاست؟ من که نمی بینمش. دیو دور خودش می‌چرخد تا فرشته را ببیند. فرشته دور ملورین می چرخد او را نوازش می کند و جلویش زانو میزند: گلپری نگران نباش دیو و جادوگر منو نمی بینند فقط هر کاری گفتم باید قول بدی بعدا انجام بدی تا بتونم تو رو از اینجا نجات بدم. ملورین : باشه چیکار کنم این دیو و جادوگر خیلی بدجنس هستن. من ازشون نمیترسم فرشته نگران نباش فقط به سوال من جواب بده ملورین جون ملورینوقتی میری خیابون بهونه نگیر گریه نکننگو میخوام ازاین واوناینجوری ناراحت میشنهر دوتاشون مامان، باباسعی کن باشی هرجایی شادمانند این غنچه گلا دیو سرگردان درصحنه درحال گشتن دنبال فرشته. ملورین باکی صحبت می کنی؟ فرشته کجاست که من نمیبینمشفرشته : چرا وقتی با مامان و بابا خرید میری همش میگی اینو می خوام اونو می خوام؟ ملورین با گریه : چون دوست دارم. فرشته : خوبه این دیوه هم بگه دوست دارم رو بخورم؟ کار خوبی میکنه؟ ملورین : نه من که خوردنی نیستم. فرشته : هرجا هم شما رفتی و هر چی دیدی دوسش داشتی قرار نیست مال شما باشه و اونو برداری یا اصرار کنی مامان بابات برات بخرن. اونا اگه صلاح بدونن برات میخرن شنیدی؟ ملورین : درست میگی فرشته مهربون من از رفتارم پشیمونم. حالاچه جوری برگردم پیش مامانم؟ فرشته با لبخند چوبدستی اش راتکان می‌دهد. دستتُ بده به من یک دو سه فرشته گلپری ازصحنه می روند. دیو دور خودش می‌چرخد : ا ااا این دختر کجا غیبش زد؟گرسنمه گرسنمه ای جادوگر من گشنمه دلم میخواد چیز بخورم غذامی خوام یه عالمه جادوگر با عصبانیت وارد صحنه می‌شود : کوفت بخوری. پس ملورین چی شد؟ کجا رفت؟ مگه نگفتم حواست باشه تا من برگردم؟ دیو در حال فرار جادوگر دنبالش می دود. فرشته و ملورین هم وارد صحنه می شوند و شعر میخوانند : از لابلای قصه ها ما اومدیم پیش شما من دیو زشت خرخرو عاشق بوی آدما جادوگر : منم یه جادوگر زشت بدم میاد از بچه ها ملورین :ملورینم ملورین خوشکل مثه غنچه هابه حرف مامان بابا خوب گوش کنید بچه ها فرشته : منم فرشته مهربون که دوست دارم بچه ها رو الهی هیچ وقت نبینم غمگین وگریون شماروهمه با هم در پایان:خوشحال وشاد وخندون ما اومدیم پیشتون خواستیم فقط بکاریم خنده روی لباتونهر کودک هست با ادب مثل غنچه ها زیباستخوب و بدُ میدونه هرغنچه ای که اینجاستبا رفتارای خوبش خوشحالن مامان باباشدوسش دارن همیشه چون راضی ان از کاراشوقت خداحافظیست خدانگهدارتون الهی که همیشه خدا باشه یارتوننویسنده و شاعر : رزیتا دغلاوی نژاد