داستان ترسناک

جایی که این جریان ترسناک بوجود اومد یک امامزاده هستش که خیلی دور از دسترس هست و عبور مرور خیلی کم میشه و فقط طایفه و اقوام خودمون اونجا برای زیارت میریم...دوستان محیط امامزاده طوری هست که وقتی توی روز اونجا بخای بری یه خوف عجیبی میگیره ادم و ترس اجازه نمیده که کسی تنها وارد اونجا بشه...روایت های زیادی هم اومده که شب های پنجشنبه و جمعه یک شیر و یک مار وارد امامزاده میشن و تا صبح اونجا هستن و از قدیمی ها هم نقل شده که بارها دیده شدن....این مقدمه اول بود در مورد محیط و مقدمه بعدی هم وقتی خودم 14 ساله بودم به همراه خانواده رفتیم برای زیارت و سری به زمین های پدری بزنیم ،بعد از زیارت برگشتیم به چادر یکی از اقواممون که عشایر بود و حدودا 2 کیلومتری امامزاده زندگی میکرد ...هوا درحال تاریک شدن بود که صدای سگ ها میومد و فامیلمون رفت ببینه چخبره که دیدم با دو تا مرد وارد چادر شدن...بعد از احوال پرسی نشستن و بخاطر اینکه برق نداشت اونجا زود شام رو اماده کردن و بعد از خوردن شام ،بحث مردم شهری و عشایری شد و اون دوتا مرد گفتن که شما شهری ها اگه راست میگین که نترس هستین و میتونید از خودتون دفاع کنید یکیتون بره از تو امامزاده پارچه های سبز تبرکی یا مهر نماز برداره بیاره با خودش...بعد من گفتم من میرم میارم ،بهم خندیدن و پدرم گفت که بشین سر جات و نمیزاشت که برم.ولی من اصرار کردم که باید برم و بلند شدم کفشام پوشیدم و رفتم .راه خیلی بود و حالت جنگل مانند داشت با درختان بلوط و گردو...بین راه با صدای بلند میخوندم و میرفتم ...ترس داشتم ولی فقط ترس حمله کردن حیوان بود ولی بیخیال خودم رو رسوندم به امامزاده ،دوستان این رو از اونجا بهتون میگم محیطی به ظاهر ترسناک ولی ارامش دهنده ،وارد شدم با خیال راحت زیارت کردم و کمی پارچه تبرک برداشتم و برگشتم سمت چادر...وقتی رسیدم و اون دوتا مرد دیدنم باتعجب نگاه کردن و گفتن ما با این سن و بچه همینجا بودن جرات نداریم تنهایی این موقع شب بریم...نمیدونم چرا نترسیدم اونموقع ولی خیلی ها میگن چون اون سال بچه بودم و گناه..نکرده بودم ترس سراغم نیومد و خیلی ها هم که فهمیدن گفتن چون این پدر بزرگان و اجداد من خیلی وابسته و ارادت امامزاده داشتن باعث شد که امامزاده اونجا ارامش بهم بده(اجداد من متولی امامزاده نبودن ولی از بزرگ های فامیل روایت شده که در زمان های قدیم شاید 200 تا 300 سال پیش امامزاده تو خواب چند نفر از اهالی اونجا اومده که هرکسی میخاد بیاد زیارت من قبل از زیارت 1 من گندم به نیابت فلانی که جد من میشه بکاره بعد بیاد برای زیارت) خب دوستان بیایم برای اصل داستان...2 سال پیش اردیبهشت ماه با دوتا از پسر عموها و دایی و 4 تا دیگه از اقوام بعد از 1 ماه برنامه ریزی حرکت کردیم بریم سمت امامزاده ولی نه برای زیارت چون همه ما یه جورایی اعتقادات مذهبی ضعیفی داریم و این سفر رو تفریحی خواستیم بریم و چون جاده ای خاکی و بدی داشت نیسان رو موکت و تشک گذاشتیم و وسایل بار کردیم و راه افتادیم...همه چی هم بردیم حتی اورگ و سه تار و باند و میکروفن ،چون پسر عموهام عاشق خوانندگی بودن و هر جا میریم طبیعت گردی بساط موسیقی رو هم میارن و یکی از دوستان فامیل که نوازندگی هم بلد هست رو با خودشون میبرن همیشه...بعد از 6 ساعت رسیدیم امامزاده و همه گفتن که همینجا فضای باز چادر بزنیم و زدیم و تا غروب توی محیط باز بودیم...منطقه کوهستانی و سردسیری هستش و مطمئن بودیم شب ها بیرون سرد هست و عموم هم برای راحتی فامیل که از راه دور میومدن زیارت 2 تا اتاق درست کرده بود و مردم منطقه یکی از اتاق ها رو کرده بودن مرده شور خونه...ما رفتیم اتاق بغل مرده شور خونه رو تمیز کردیم دوتا تابوت بود گذاشتیم تو اتاق مرده شور خونه و اتاق جارو زدیم موکت و پتو ها رو پهن کردیم و نشستیم و طبق معمول موسیقی شروع شد و مسخره بازی تو بلندگو و شوخی های واقعا مرگ اور پسرای مجرد که وقتی جایی گیر میارن گل میکنه براشون...ساعت 12 بود بحث ترس و کی ترسو هست و نیس آغاز شد هممون هم میدونستیم این بحث میشه ...یکی میگفت کی جرات داره الان بره تو امامزاده و بیاد و منم گفتم امامزاده ترس نداره اون چشمه که پایینی هر کی دل و جرات داره بره اب بیاره و بیاد تنهایی....یه نفر باهامون بود ادم مظلوم و خوبی بود خیلی مهربون و بی ازار بود .همش میگفت بچه از این شوخیا نکنید ترس نندازین به دل...همدیگه بزارین خوش باشیم...همه بهش گفتیم ضد حال نزن دیگه اومدیم سه روز حال کنیم و باهم بزور دست و پاش گرفتیم بردیمش تو مرده شور خونه خوابوندیمش تو تابوت و پسر عموم رفت تو ماشین طناب اورد بستیمش...با طناب یه سرپوش برا تابوت درست کردیم طوری که نتونه در بیاد و رفتیم بیرون در بستیم...و خودمونم اومدیم این اتاق و بهش خندیدم کلی ...من خیلی ناراحتش شدم بعدش و با اصرار بچه ها رو بلند کردیم که بریم بیاریمش که دیدیم تکون نمیخوره زود رفتیم پیشش کلی صداش زدیم ولی اصلا تکون نخورد،به سختی نفس میکشید اب پاشیدیم به صورتش تا بهوش اومد ولی حرف نمیزد انگار قفل شده بود...فقط نگاه میکرد.مطمئن بودم چیزی دیده که زبونش قفل شده .1 ساعت گذشت یه سکوت عجیبی تو اتاق بود که صدای شکستن شیشه خیلی زیادی اومد...اینقدر شدت داشت صدا که نیم متر پریدیم همه و دویدیم سمت بیرون که شیشه شکسته شده پنجره مرده شور خونه که سمت چشمه بود دیدیم...خیلی ترسیده بودیم همه ،با اینکه هممون سنمون بالا بود ولی ترس عجیبی همه ما رو گرفت ولی همه میگفتن عشایرهای منطقه فهمیدن ما اومدیم اومدن ما رو بترسونن...من مطمئن بودم کار عشایر نیس چون اونجا کاربردی بود براشون و ضرر نمیرسوندن بهش ،بچه ها همه رفتن اطراف بگردن ببینن کی بوده و فحش میدادن که اگه بگیریمت چیکارت میکنیم.منم موندم پیش دوستم دوتامون تنها بودیم ،من پشتم به در بود و داشتم با دوستم حرف میزدم که چرا ایطور میکنی حالا ما یه شوخی کردیم ،حرفم تموم نشد دیدم حالتی که ترس زیاد توش هست محکم بغلم کرد و سرش گذاشتم رو سینم و انگشت کشید به درب ورود اتاق من برگشتم ببینم چیه که یه حالت سایه تو یه ثانیه رد شد انگار...گفتم از بچه ها خودمون هست ولی ترسیدم برم ببینم کی بوده..5 دقیقه بعد بچه ها همه اومدن داخل ،بهشون گفتم 5 دقیقه پیش کدومتون بود اومد از اینجا رد شد همه گفتن ما نبودیم چی میگی مگه کسی رد شد .منم جریان گفتم که فلانی ترسید پرید بغلم و خودمم نگاه کردم یه سایه دیدم ..اینو که گفتم پسر عموم گفت جمع کنید بریم ...حدود ساعت 3 بود که دایم گفت نمیخاد بریم تا صبح همه پیش هم باشیم و صبح زود بریم جاده خرابه و ممکنه اتفاقی بیفته برامون...همه قبول کردیم و نشستیم پیش هم و همه ناراحت رفیقمون بودیم...چند دقیقه ای گذشت یه صدای جیغ ضعیفی شنیدیم بعد صدا شدید تر شد انگار چندتا زن داشتن سر یه...مزار جیغ و ناله میکردن...نمیدونم تا حالا توی بیابون و صحرا بودین روباه ها و شغال ها صدا میکنن انگار ادم هستن که دارن جیغ میزنن و بچه ها گفتن حتما روباه هستن ولی صدای روباه نبود یه جیغ عجیب ...کنجکاو شدم ولی خیلی هم ترس داشتم رفتم درب اتاق باز کردم حدود 20 متری اونور امامزاده یه نور فانوس بود انگار ولی یه نور کم که چندتا زن انگار که چادر روشون هست دور چیزی جمع شدن...اومدم داخل گفتم بچه ها کسی مرده از روستا؟اخه روستایی حدود 10 کیلومتری اونجا بود که اقوام خودمون هستن .بچه ها گفتن اگه کسی میمرد مابا خبر میشدیم و سوال کردن برا چی ،منم گفتم چندتا زن روی یه قبر هستن انگار اومدن منزل نو مبارکی بدن به مرده(ما رسمی داریم که بامداد بعد خاکسپاری چندتا زن میرن سر قبر و منزل نو مبارکی میدن)بعد بچه ها اومدن درب اتاق نگاه کردن با تعجب نگام کردن گفتن چی میگی کجا هستن منم بلند شدم گفتم مگه کورین ها ببینید اونجان دست کشیدم به سمتی که خودم دیدمشون دیدم هیچی نیس ...تاریک تاریک...خیلی ترسیدیم اومدیم نشستیم ولی انگار تمامی نداشت و تازه شروع کرده بودن...رو به شیشه درب اتاق نگاهم بود و فکرم به چیزی که دیدمبود که یکدفعه یه سایه چسبید به شیشه و یه لحظه برگشت سمت ما زبونم قفل شد و دستم کشیدم سمت درب بچه ها همگی نگاه کردن ولی چیزی نبود ولی من دیدمش یه پیرزن که با چهره خیلی خیلی خیلی زشت چشماش انگار کامل زده بود بیرون و سفید و خنده ای زشت با دندون های بلند چسبیده بود به شیشه و داخل اتاق نگاه میکرد ...وقتی روش کرد سمت اتاق مستقیم به من نگاه نکرد داشت تمام اتاق نگاه میکرد تا چشمش به چشمای من افتاد خندید ولی 3 ثانیه هم طول نکشید ....وقتی بچه ها پرسیدن چی شده ،چی بود اروم گفتم بچه ها بریم که جن دیدم ...تا اسم جن اوردم رنگ همشون پرید و حالت ترس همشون جمع شدن و بهم دیگه چسپیده بودن...دوباره همون صدای جیغ و شیون اومد باز همون حالت قبلی ولی این بار حالت حرف زدن هم توی صداشون بود ولی واضح نبود چی میگن...توصیف اون زمان خیلی سخته که بگم ولی همه تو حالت شوک و بهت بودیم...یکدفعه صدایی بلند اومدم صداش مثل حالتی بود که تو کوه همو صدا میزدن با های بلند ،با صدای بلند و زبون عجیبی گفت های فلانی(اسم دوستمون صدا زد که اذیتش کردیم)تا اون صدا زد فهمیدم که تو مرده شور خونه دیدن که ما رفیقمون اذیت کردیم و شاید...بخاطر اون اذیتمون میکنن...رو کردم به رفیقم گفتم تو دیدیشون ،بعد سر تکون داد پایین...چند دقیقه باز همه جا ساکت شد یکدفعه انگار یکی داره سنگ ریز پرت میکنه میخوره به درب اتاق ؛صدا بیشتر شد دقیق مثل صدای رگبار از در میومد انگار چندین نفر بیرونن و دارن سنگ پرتاب میکنن اونم چقد سریع این کار میکردن...تو همین حین یه دفعه یکی از بچه رفت سمت گوشی کمی سر پا وایساد تا گوشیش انتن داد و زنگ زد به یکی از اقواممون با گریه ازش خواست که بیاد امامزاده ...یه 10 دقیقه گذشت و صدای موتوری اومد تو همین 10 دقیقه اونا یابه درب سنگ میزدن یا به شیشه یا تابوت فلزی بلند میکردن و مینداختن پایین و صدای بلندی از اتاق مرده شور خونه میومد...تا صدای موتور اومد دویدیم سمت درب و بازش کردیم و همون سمتی که خودم دیدمشون پیش نور بودن انگار یه گله حیوان دارن میدون به سمت دره فک کنم بالای 10 تا بودن بعضیاشون چهاردست و پا و بعضیاشونم انگار پا نداشتن و رو هوا حرکت میکردن و میرفتن سمت دره ...اینجا هممون دیدیمشون ...این فامیلمون اومد وقتی دیدمش انگار زندگی بهمون برگشت و وسایل جمع کردیم رفتیم خونه اش و وقتی هوا روشن شد حرکت کردیم سمتشهرمون...فامیلمون کلی دعوامون کرد که اخه ما توی روز نمیایم اینجا و شما چرا شب اینجا اومدین...وقت برگشت مثل یه لشگر شکست خورده بودیم هیچکدوممون حرف نزدیم باهم تا رسیدیم شهرمون....دوستم هم خیلی حالش بد بود چند ماه گوشه گیر شده بود و بعد از اینکه براش دعا نوشتن هم زبونش باز شد...قسم خورد شما که رفتین 3 تا پیرزن مانند معلوم نبودن زن هستن یا مرد سیاه و زشت سه تاشون دور تابوت چرخیدن و سه تاشون هم ناراحت و عصبی نگام کردن وقتی چهرهشون دیدم از ترس چشمام بستم ...حس کردم یکیشون نشست بالا سرم و دست کشید به پیشونیم دیگه وقتی چشمام باز کردم شما رو دیدم بالا سرم...خدا روشکر الان حالش خوبه و ازدواج کرده و زندگی خوبی داره...ما هم دیگه این درس عبرتی شد برامون ...کانال روبیکا ما رو دنبال کنید :)Rubika