جلوگیری از حملات Ddos

روش جلوگیری از حملاتDDoSشاید پیچیده‌ترین نوع حملات DDoS از نوع حملات لایه‌ی ۷ باشد. زمانی‌که بیش از چند صدهزار سیستم آلوده متشکل از کامپیوتر خانگی، سروهای مختلف یا حتی مودم‌های اینترنت خانگی که درست تنظیم نشده باشند، به‌سمت یک سایت درخواست قانونی ارسال کنند. در این حالت بیش‌تر روش‌های گفته شده ناکارآمد است و سرور یا وب‌سایت هدف، به‌راحتی از دسترس خارج می‌شود.DDoS جزو رایج‌ترین حملاتی است که تاکنون روی وب‌سایت‌های شناخته‌شده‌ی دنیای فناوری اجرا شده است. عواقب این حملات بر درآمد میلیونی شرکت و حتی نام تجاری آن تأثیر می‌گذارند. می‌توان گفت بیشتر نفوذگرها به دنبال سرقت اطلاعات شخصی و حساب کاربری نیستند، برخی از این هکرها صرفا به دنبال از دسترس خارج کردن وب‌سایت‌های مهم هستند که در این صورت نیز شرکت مورد نظر ضرر بسیاری را متحمل می‌شود. این حملات همانند مزاحمت‌های خیابانی هستند؛ اگرچه اموال مردم را به سرقت نمی‌برند اما مزاحم کار و تفریح می‌شوند! حمله DDoS نیز از این ایده استفاده می‌کند و طرز کار آن بر اساس همین مزاحمت‌های خیابانی است.هدف حمله‌‌ی دی‌داس، ایجاد مزاحمت در عملکرد معمولی‌ یک وب‌سایت خاص است؛ عملکرد دی‌داس همانند ویروس‌ها تصادفی نیست، هدف ویروس‌ها نه‌فقط یک کاربر، بلکه تمامی کاربران را در بر می‌گیرد؛ اما دی‌داس برنامه‌ریزی‌ و صرفا برای یک هدف خاص تنظیم می‌شود. در حالت کلی هدف دی‌داس از دسترس خارج کردن یک وب‌سایت خاص برای کاربران و بازدیدکنندگان روزانه‌ی آن است.مراحل حمله DDoS1-وب‌سایت در حالت عادی2-ترافیک نرمال است و کاربران به‌راحتی می‌توانند به وب‌سایت دسترسی داشته باشند.3-در حالی که وب‌سایت به کار خود ادامه‌ می‌دهد، هکر کدهای مخرب خود را برای اجرای حمله آماده می‌کند.4-هکر با استفاده‌ از سیستم‌های متعدد که تحت عنوان بات‌نت شناخته می‌شوند، به روند دی‌داس تسریع می‌بخشد.5-در این مرحله هکر حمله‌ی دی‌داس را با تخریب و دست‌کاری ترافیک سرورِ وب‌سایت اجرا می‌کند.مشکلات دفاع در برابر حملات DDoSاز آنجا که در این حملات، از کامپیوترها و IP های مختلفی استفاده می‌شود، ردیابی آن‌ها بسیار سخت است. به علاوه، تعداد ابزارهای فراوانی در اینترنت برای راه‌اندازی حملات DDoS وجود دارند.مهاجم همچنین می‌تواند با استفاده از روش آی پی اسپوفینگ یا همان جعل IP، هویت خود را مخفی کرده و امکان ردیابی را دشوارتر کند. به علاوه، خطر کاربرد بات نت‌ها نیز وجود دارد و مهاجم می‌تواند بدون اجازه و آگاهی دیگران، از سیستم آن‌ها برای اجرای حملات دیداس استفاده کند.حملات دیداس انواع مختلفی دارند، اما همگی از یک قاعده کلی پیروی می‌کنند؛ یافتن هدف و سرازیر کردن درخواست‌های فراوان جهت اتلاف منابع و از کار انداختن سرور. نه تنها وب‌سایت‌ها، بلکه ایمیل یا حتی شماره تلفن افراد عادی نیز ممکن است مورد هجوم این حملات سایبری قرار گیرند.روش‌های پیشگیری و مقابله با حملات دیداس- بهترین روش برای جلوگیری از حملات DDoS استفاده از سرویس VPN است. این سرویس تمام داده‌های روی دستگاه را رمزگذاری کرده و آدرس آی پی کاربر را مخفی می‌کند. بدون وجود IP، حملات DDoS قابل طرح‌ریزی نیستند. به طور کلی، VPNها باعث افزایش امنیت شده و شما را به یک هدف غیرقابل‌دسترس تبدیل می‌کنند.- با نصب فایروال‌های قدرتمند و به‌روزرسانی شده می‌توانید جلوی حملات DDoS را بگیرید.- در صورت امکان، روتر خود را به نحوی تنظیم کنید که ترافیک مشکوک (از لحاظ حجم درخواست) را شناسایی کرده و جلوی آن را بگیرد.- با کمک سیستم‌های تشخیص نفوذ، می‌توان انواع ساده حملات DDoS را شناسایی کرده و حتی از اجرای آن‌ها جلوگیری کرد.- پیکربندی مناسب اپلیکیشن های سرویس‌دهنده فراموش نشود. مدیر سرور باید نحوه پاسخ‌دهی به درخواست‌ها و همین‌طور منابع مجاز برای اپلیکیشن را تعیین کند.- با نصب به‌موقع پچ های امنیتی، ضعف‌های احتمالی سیستم‌عامل را از بین برده و خود را از خطر اجرای حملات DDoS دور نگه دارید.- با متخصصان مشورت کنید. شرکت‌های امنیتی بسیاری وجود دارند که می‌توانند قبل، طی و بعد از حمله به شما کمک کنند.حمله‌ی «توزیع‌شده» به چه معنا است؟چیزی که حمله را توزیع‌شده می‌کند، تلاش تیمی سیستم‌های توزیع‌شده با یک هدف مشخص به‌منظور از دسترس خارج کردن وب‌سایت است؛ در حقیقت حمله‌ی دی‌داس بین صدها یا هزاران کامپیوتر برای اجرای حمله، توزیع شده است. زمانی که حمله اجرا شد، کاربرها قادر به بازدید وب‌سایت نیستند. حتی در بدترین حالت وب‌سایت از خدمت‌رسانی به کاربران بازمی‌ماند و همین امر درنتیجه موجب ضرر مالی و توقف سوددهی شرکت می‌شود؛ از عواقب دیگر این حمله می‌توان به از دست دادن کاربرهای دائمی وب‌سایت اشاره کرد......................................................................................................................................................................................................رایج‌ترین نوع حملهرایج‌ترین روش برای اجرای حمله‌ی دی‌داس، ارسال درخواست اطلاعات به‌طور سیل‌آسا برای سرور است. هدف از این کار، ایجاد یک موج عظیمی از ترافیک ساختگی (بیش از میزان ترافیکی که وب‌سرور قادر به تحمل و پردازش است) به‌منظور جلوگیری کاربر معمولی از دسترسی به وب‌سایت است؛ در نتیجه سرویس‌دهی به مشتریان این وب‌سایت متوقف می‌شود......................................................................................................................................................................................................حملات DOS چگونه عمل می ‌کند؟در حمله DOS)Denial of Service) مهاجم با ارسال درخواست‌هاي بسيار به يک سرور يا کامپيوتر، باعث استفاده بيش از حد از منابع آن (پردازنده سرور، بانک اطلاعاتي، حافظه، پهناي باند و…) مي‌شود تا سرور مجازي يا اختصاصي سايت ميزبان کند شده و به دليل حجم بالاي پردازش، دچار وقفه و اختلال و يا حتي قطعي کامل شده و از دسترس خارج شود.هدف از اين حمله سرقت اطلاعات، بدست آوردن پسورد يا تخريب سيستم نيست، بلکه مهاجم تنها قصد دارد يک سرور يا سيستم را براي مدتي از دسترس کاربران معتبر خارج کند.در DOS مهاجم درخواست‌هاي متعددي به سرور هدف مي‌فرستد تا شبکه با مقادير زيادي ترافيک مواجه شود و عملاً تمامي منابع شبکه صرف پاسخگويي به اين ترافيک‌هاي کذب ‎شود.از اين طريق دسترسي وب سرور به شبکه مختل خواهد شد. در نتيجه اين کار، کاربران معتبر نمي‌توانند به وب سايت دسترسي پيدا کنند و در بارگزاري وب سايت با پيغام خطاي Network Timeout مواجه خواهند شد.تفاوت بین DoS و DDoSحمله‌ی DoS متفاوت‌ از یک حمله‌ی DDoS است و تفاوت آن‌ها در زامبی‌ها است؛ در DoS از یک کامپیوتر و یک اتصال اینترنت برای حمله‌ استفاده می‌شود، در حالی که DDoS چندین کامپیوتر و منابع مختلف را به کار می‌گیرد. حملات DDoS عموما جهانی و دارای بات‌نت‌های توزیع‌شده‌ی متعدد در نقاط مختلف هستند.انواع مختلف حملات DDoSحملات پهنای باند و حملات ترافیکیتکنيک‌هايي که مهاجمان در حملات DoS از آن استفاده مي‌کنند، عبارتند از:حملات برمبناي پهناي باندجريان سيل‌آساي درخواست سرويسحملات بر مبناي جرياني از SYN(همگام سازي)حملات بر مبناي جرياني از ICMP(پروتکل کنترل پيام‌هاي اينترنتي)حملات نظير به نظيرحملات DoS دائميحملات برمبناي جرياني از اپليکيشن‎هاپس از اينکه سروري مورد حمله DDOS قرار گرفت، ممکن است علائم زير مشاهده شود:افزايش انفجاري درخواست‌هاکندي در پاسخگويي به درخواست‌هاعدم اتصال به پايگاه دادهمصرف بيش از حد و غيرطبيعي منابع سرور (حافظه و يا پهناي باند) در يک بازه زماني کوتاهاختلالات در سرويس‌هاي جانبي نظير ايميلدر اولين اقدام براي مهار يک حمله DDos بايد از شرکت ‌هاستينگ يا ISP خواسته شود حجمي از ترافيک را براساس اينکه از کجا مي‌آيند، فيلتر کند.نکته مهم اين است که براي پيشگيري از وقوع حملات، هميشه بايد از قبل برنامه‌ريزي داشت. معمولاً در حين حملات فرصت کافي براي برنامه‌ريزي جهت واکنش نيست و تنها کاري که اولويت دارد، بازگرداني سرويس‌ها و مقابله با حملات است.از اين رو برنامه‌ريزي براي انجام چنين اقداماتي، بايد قبل از وقوع حملات انجام شده باشد.از جمله مواردي که مي‌توان پيش از حمله برنامه‌ريزي کرد، عبارتند از:پيکربندي مناسب اپليکيشن‌هاي سرويس‌دهندهتماس با سرويس‌دهنده اينترنت سرور يا سايت و مرور پروتکل‌هاي قابل انجام در شرايط حملهتهيه فهرستي از IPها و پروتکل‌هايي که مي‌توان در زمان حملات، به آنها اجازه دسترسي دادراه اندازي تجهيزات نرم‌افزاري و سخت‌افزاري مورد نياز براي مقابله با حملاتمحدود کردن مواردي که ممکن است مورد حمله قرار گيردبرطرف‌سازي نقاط ضعف امنيتي مرتبطاستفاده از فايروال قوي در سيستم‌ها و سرورهابزرگترین عامل تفکیک، ترافیک مشروع از ترافیک مخرب است. همانطور که گفته شد، انواع مختلفی از حملات DDoS وجود دارد و بعضی اوقات حتی شاهد حملات DDoS چند بردار نیز هستیم که در آنها لایه‌های جداگانه‌ای از حمله وجود دارد که همه به‌یکباره اتفاق می‌افتند.با این‌وجود، یک روش معمول برای کاهش حمله DDoS، اجرای محدودکننده نرخ است. این بدان معنی است که تعداد درخواست‌هایی که سرور می‌تواند در یک بازه زمانی خاص بپذیرد محدودشده است. اگرچه این یک عنصر مفید برای کاهش DDoS است، در هنگام برخورد با حملات بزرگتر و پیچیده‌تر، کار نمی‌کند.وقتی می‌توان از حملات DDoS در مقیاس بزرگتر جلوگیری کرد، با استفاده از یک فایروال برنامه وب (WAF) و پخش شبکه Anycast وارد بازی می‌شوید. Anycast روشی برای آدرس دهی و مسیریابی شبکه است که در آن یک آدرس مقصد واحد مسیریابی چندگانه به دو یا چند مقصد را دارد. در اصل، شبکه Anycast ترافیک را در سرتاسر شبکه گسترده‌ای از سرورها پراکنده می‌کند، که به نوبه خود ترافیک را قبل از رسیدن به سرور شما پخش می‌کند.WAF همچنین می‌تواند با قرار دادن مجموعه‌ای از قوانین بین سرور مبدأ و اینترنت، که به‌عنوان دروازه بان عمل می‌کند و سرور را از ترافیک مخرب محافظت می‌کند، در کاهش لایه 7 Attack بسیار کمکی کند.اکنون، پیاده‌سازی و پیکربندی هر یک از موارد فوق به‌صورت دستی، به‌تنهایی می‌تواند یک کار دلهره‌آور باشد، به‌خصوص هنگامی‌که فکر می‌کنید راه‌حل‌هایی که ما پوشش داده‌ایم، از احتیاط‌های امنیتی پیشرفته‌تر موجود نیست. اما دلهره‌آور به معنای غیرممکن نیست. راه‌اندازی WAF روی سرور شما شامل، نصب و پیکربندی OWASP محدود نیست. این‌ یک فرآیند نسبتاً ساده است که شامل نصب mod_security در سرور لینوکس شما و استفاده از یک رپو در GitHub برای انجام چند کلون ساده است.راه‌اندازی شبکه Anycast کمی خسته کننده‌تر است و هزینه بالاتری نیز در ارتباط با آن دارد. برای راه‌اندازی شبکه Anycast، ابتدا لازم است سرورها یا گره‌هایی را در چندین مرکز داده به‌صورت منطقه‌ای و جهانی تنظیم کنید. پس از راه‌اندازی این سرورها، باید شبکه خود را پیکربندی کنید تا مسیر درخواست‌های دریافتی را مسیریابی کنید تا آنها با استفاده از یک روش اولویت‌بندی خاص، در سرورهای شما پراکنده شوند.استفاده از کپچا برای جلوگیری از حملات DDoSکپچا آزمونی است که با ارائه یک سری چالش و ایجاد تمایز میان انسان و ربات، امنیت سایت را تامین می‌کند. حل این چالش‌ها برای انسان‌ها آسان بوده اما برای رایانه‌ها سخت و ناممکن است. کپچا به خودی خود به فیلترکردن ترافیک ربات کمک بزرگی می‌کند.کاربرانی که درخواست یک URL محافظت شده توسط CAPTCHA را دارند، باید برای دستیابی به آن از صفحه محافظت شده با حل چالش عبور کنند. اگر سایت تحت حمله DDoS قرار داشته باشد، تنظیم قانون محافظت کپچا برای کل سایت می‌تواند انتخاب موقتی خوبی باشد تا از ترافیک مزاحم جلوگیری شود. یک راهکار بهتر، استفاده از سرویس‌های امنیت ابری است که روند نمایش کپچا را بر عهده می‌گیرند. و باعث می‌شوند هیچ ترافیک نامتعارفی به سمت سرورهای شما وارد نشود.خارج از حوزه محافظت DDoS، کپچا به جلوگیری از تراش(scrap) خودکار صفحات با داده اختصاصی کمک کرده و به کاربران عادی اجازه می‌دهد بدون هیچ مشکلی در دنیای وب جستجو و مرور کنند.کپچا یک روش محافظتی به صرفه است که مقدار CPU و حافظه کمتری را درگیر می‌کند. بنابراین آسان‌تر و حتی سریع‌تر است که در مورد صحیح بودن کپچا بررسی شود تا این‌که در پایگاه داده به جستجوی کاربر پرداخته شود. در اولین مرحله، سرور، کپچا را بررسی می‌کند و در صورت صحیح بودن کپچا، سایر فرایند ورود‌ (Login) به سایت انجام می‌شود. در غیر این صورت کاربر با خطا روبرو می‌شود. البته توجه داشته باشید که ساختن یک تصویر CAPTCHA به پردازش نیاز دارد و منابع زیرساخت شما را درگیر می‌کند. بهتر است خدمت کپچا، برون سپاری شود. و از سرویس‌های متعارف مثل آرکپچا برای این‌کار استفاده شود تا هیچ پردازش اضافی به سرور شما تحمیل نشود.پیشگیری از حملات DDoSآسیب‌پذیری در مقابل این نوع حملات، بیشتر به امنیت سرور برمی‌گردد تا به امنیت سایت؛ برای تأمین امنیت سرور، راه‌حل‌های مختلفی وجود دارد که این مسئله به کانفیگ سی‌پنل و دایرکت ادمین بستگی دارد، موارد زیر در تأمین امنیت سرور تأثیر بسیاری دارند:تأمین امنیت Kernel سیستم عاملتأمین امنیت سرویس phpتأمین امنیت وب سرور نصب‌شده nginx ،apache ،litespeed و lighthttpdتأمین امنیت پورت‌های باز سرورتأمین امنیت اسکریپت‌های تحت perl که در صورت باز بودن دسترسی خطرساز هستندتأمین امنیت اسکریپت‌های تحت phpتأمین امنیت اسکریپت‌های تحت pythonایمن‌سازی سرور برای عدم اجرای شل‌های مخرب رایجنصب و کانفیگ حرفه‌ای آنتی‌ویروس برای اسکن خودکار سرورنصب و کانفیگ حرفه‌ای آنتی شل برای اسکن خودکار سرور جهت جلوگیری از فعالیت شل‌ها و فایل‌های مخرب روی سرورایمن‌سازی symlink جهت عدم دسترسی به هاست‌های دیگری روی سروربستن دسترسی فایل‌های خطرناک سیستم عامل جهت امنیت بیشتربستن پورت‌ها و حذف سرویس‌های غیرضروری سرورمنابع:http://www.webopedia.com/https://www.verisign.com/https://whatismyipaddress.com/