اهمیت کشاورزی و حفظ محیط زیست

توسعه اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی نباید محیط زیست را تخریب کند، بلکه آن را قدرت بخشد. باید آن را برای نسل های بعدی در حالتی که در حال حاضر یا حتی بهتر باقی بگذارد. منظور از کشاورزی پایدار عبارت است از تامین نیازهای انسان به غذا بدون آسیب به محیط زیست. هدف این مقاله به تحقیق در مورد آگاهی کشاورزان از اصل کشاورزی پایدار و متوازن می باشد. تحقیق پرسشنامه ای در مورد میزان تعیین کودهای نیتروژنی و تنظیم آن انجام شد استفاده از کود در لهستان بسیاری از کشاورزان دانش خوبی از شیوه های خوب کشاورزی و از لقاح متعادل و آگاهی از تهدیدات ناشی از فعالیت های خود. همزمان در لهستان از زمان اعلام دستورالعمل نیترات در بازار مشترک اروپای سابق (1992) تا کنون (2013) مصرف کودهای نیتروژنی دو برابر شد و عملکرد گندم تنها 15 درصد افزایش یافت. به معنای افزایش بار محیطی با این عنصر شیمیایی است. برای همراهی با سیاست محیطی برای توسعه پایدار. استراتژی های کلیدی برای اجرای سیاست عبارتند از: الف) جریان اصلی، جایی که محیط به عنوان بخش مهمی از آن شناخته می شود توسعه پایدار و در تمامی سیاست ها، برنامه ها، فعالیت ها و تصمیمات تامین مالی؛ ب) مشارکت، که در آن کمک ایرلندی با دولت های ملی کار می کند، چند جانبه سازمان ها، آژانس های بین المللی و سازمان های جامعه مدنی به به توسعه پایدار کمک کند. اولین گام در جریان اصلی، درک چگونگی پیوند محیط با آن است چالش توسعه یا بخشی که شما مسئول آن هستید. در این برگه کلید، ما پیوندهای بین محیط زیست و کشاورزی را شرح دهید و منابع را پیشنهاد کنید از اطلاعات اضافی دستورالعمل های دقیق تر در مورد محیط جریان اصلی حمایت های کشاورزی ما در تاریخ بعدی تولید خواهد شد.مبنای زیست محیطی مواد غذایی و کشاورزی سیستم هایکشاورزی از حدود یک سوم سطح زمین استفاده می کند و به طور مستقیم به محیط گسترده تر برای وجود آن بستگی دارد و پایداری نور خورشید، آب، مواد مغذی و تنوع گیاهان، حیوانات و میکروب ها همگی نقش اساسی در آن دارند تولید کشاورزی و - در نهایت - امنیت غذایی جهانی (جعبه 1). کشاورزان، گله داران و ماهیگیران اغلب می توانند بهترین ها را بدست آورند استفاده از محیط خود از طریق ویژه، سازگار محلی، سیستم های کشاورزی این سیستم ها انتخاب های خود را دیکته می کنند روش های مدیریت محصولات کشاورزی و دام، زمین و آب، سیستم های تولید و ترتیبات نهادی محلی دانش محلی در مورد محیط زیست در این امر بسیار مهم است . اثرات کشاورزی بر محیط زیستکشاورزی می تواند محیط زیست را حفظ یا تخریب کند. ارزیابی اکوسیستم هزاره 3 ، مستند شده است اثرات منفی اصلی کشاورزی بر زمین و آب شیرین، همچنین اهمیت مناظر کشاورزی در ارائه محصولات برای رزق و روزی انسان، حمایت از تنوع زیستی و حفظ خدمات اکوسیستم. اثرات منفی عبارتند از: > تبدیل جنگل ها، مراتع و دیگر زیستگاه ها برای استفاده کشاورزی > تخریب کیفیت خاک (20 درصد خاک های آفریقا هستند به طور جدی تنزل داده است ) > آلودگی خاک و آب های سطحی، سفره های زیرزمینی و سواحل تالاب ها از طریق استفاده بیش از حد یا نامناسب آفت کش ها و کودها > از دست دادن قابل توجه تنوع ژنتیکی محصولات و دام از طریق گسترش تک کشت های صنعتی، کاهش تاب آوری در برابر آب و هوا و سایر تغییرات - به عنوان مثال، مکزیک بیش از 80 درصد از ارزش خود را از دست داده است انواع ذرت از سال 1930، در حالی که جو بومی رنج می برد فرسایش شدید ژنتیکی و گندم دوروم در حال از بین رفتن است.تأثیرات منفی به ویژه ارتباط نزدیکی با کشاورزی فشرده که از طریقی محیط زیست را تحت تأثیر قرار می دهد مصرف انرژی بالا و اثرات آلاینده نهاده ها مانند آفت کش ها و کودها. انرژی مورد نیاز برای آبیاری، ماشین آلات کشاورزی و تولید کود منجر به انتشار گازهای گلخانه ای بزرگ می شود که به تغییرات آب و هوایی می انجامد.دسترسی ناعادلانه به منابع طبیعی برای کشاورزیعامل مهم گرسنگی ، تخریب محیط زیست است. از دست دادن حقوق دسترسی مردم محلی به منابع طبیعی مانند زمین، آب و درخت. عدم کنترل این موارد، انگیزه حفظ این منابع را ب شدت کاهش میدهد، و امنیت غذایی و معیشتی محلی در اکثر کشورهای در حال توسعه را تضعیف می کند، فقرا هیچ تصدی امنی بر زمین "خود" ندارند و این، همراه با تصرف زمین های استعماری و جابجایی کشاورزی مردم از زمین های حاصلخیز تا حاشیه ای با خاک های فقیر یا بارندگی ناکافی، منجر به تخریب محیط زیست شده است. فرسایش دارایی های زیست محیطی برای غذا و کشاورزی مهم استتشدید کشاورزی و معرفی فناوری هایی مانند آبیاری پمپی و آفت کش های شیمیایی می تواند مشکلات زیست محیطی جدیدی ایجاد کند و حتی ناامنی غذایی افزایش دهد .ولی...کشاورزی بزرگترین صنعت جهان است. بیش از یک میلیارد نفر را استخدام می کند و سالانه بیش از 1.3 تریلیون دلار غذا تولید می کند. مراتع و زمین های زراعی حدود 50 درصد از زمین های قابل سکونت زمین را اشغال می کنند و زیستگاه و غذا برای بسیاری از گونه ها فراهم می کنند. هنگامی که عملیات کشاورزی به طور پایدار مدیریت می شود، می تواند زیستگاه های حیاتی را حفظ و احیا کند، به حفاظت از حوزه های آبخیز کمک کند و سلامت خاک و کیفیت آب را بهبود بخشد. اما اقدامات ناپایدار تأثیرات جدی بر مردم و محیط زیست دارد. نیاز به مدیریت منابع پایدار به طور فزاینده ای ضروری است. با افزایش جمعیت جهان، تقاضا برای کالاهای کشاورزی به سرعت در حال افزایش است. ارتباط عمیق کشاورزی با اقتصاد جهانی، جوامع انسانی و تنوع زیستی، آن را به یکی از مهمترین مرزهای حفاظت در سراسر جهان تبدیل کرده است.زباله های پلاستیکی سیاره ما را خفه می کنند - هوا، آب و خاک را آلوده می کنند که هم مردم و هم حیات وحش برای زنده ماندن به آن نیاز دارند. و با گسترش این بحران به هر گوشه از جهان، WWF رهبری این مسئولیت را بر عهده دارد تا به تصور مجدد نحوه تهیه، طراحی، دفع و استفاده مجدد از مواد پلاستیکی که جوامع مواد پلاستیکی بیشتر به آن وابسته هستند، کمک کند. از آنجا که در حالی که پلاستیک می تواند به ایمن تر شدن بیمارستان های ما، ماندگاری بیشتر مواد غذایی و کارآمدتر شدن بسته های ما در حمل و نقل کمک کند، اما در طبیعت جایی ندارد. هر روز پلاستیک با سرعت بی‌سابقه‌ای به محیط طبیعی ما سرازیر می‌شود - یک کامیون کمپرسی در هر دقیقه به اقیانوس‌های ما. وقت آن است که شیر آب را ببندید. با یکدیگر. WWF شبکه‌های جهانی رهبران صنعت، مصرف‌کنندگان و سیاست‌گذاران را متحد می‌کند تا سیستم‌های ما را متحول کند، بنابراین پلاستیک‌هایی که دور می‌ریزیم تبدیل به پلاستیک‌هایی می‌شوند که دوباره استفاده می‌کنیم.از آنجایی که مردم روزمره به انجام وظایف خود برای کاهش، استفاده مجدد و بازیافت ادامه می‌دهند، WWF سیاست‌گذاران را درگیر می‌کند تا اطمینان حاصل شود که پلاستیک‌های خروجی از سطل‌های بازیافت در سیستم‌های مدیریت پسماند مؤثر باقی می‌مانند و از دست قاچاقچیان غیرقانونی پلاستیک خارج می‌شوند. از طریق منبع: مرکز فعال‌سازی پلاستیک، به برخی از شرکت‌های پیشرو جهان کمک می‌کنیم تا تعهدات جاه‌طلبانه پلاستیک را به تغییرات قابل اندازه‌گیری تبدیل کنند - هم در عملیات تجاری خود و هم فراتر از زنجیره تأمین. ما در حال کار روی زمین با شرکای محلی از اندونزی تا پرو هستیم تا پلاستیک را از خارق‌العاده‌ترین اکوسیستم‌های سیاره‌مان دور نگه داریم. و در اقیانوس‌های سراسر جهان، ما از جوامع و خدمه‌های ماهیگیری، بزرگ و کوچک، برای بهبود استفاده و بازیابی تجهیزات حمایت می‌کنیم، بنابراین مسائلی مانند تورهای رها شده دیگر یکی از بزرگترین تهدیدها برای حیات دریایی نیست. WWF برای جهانی بدون پلاستیک در طبیعت تا سال 2030 می‌جنگد. این جهانی است که اقیانوس‌های ما مملو از جانوران دریایی هستند، نه تورها، بطری‌ها و کیسه‌های دور ریخته شده. جایی که هیچ انسانی دود سمی پلاستیک سوزان را تنفس نمی کند. و جایی که از هر محصول پلاستیکی ضروری برای ساختن دیگری استفاده می شود.