بدون عنوان

سلام طاعات و عبادات قبول ، بعداز مدت ها من اومدم با یه نوشته ی آشفته....البته مطالب رو در این مدت می خوندم.از یکم اسفند مدرسه تعطیل شد اول به خاطر سیل و دوم شیوع کرونا و هفته دوم اسفند بادانش آموزا گروه های مجازی تشکیل دادیم‌و آموزش رو شروع کردیم... راستش اون موقع خیلی خسته وتحت فشاربودم ولی دوست نداشتم سال تحصیلی تموم بشه و شاگردای خوبم رو نبینم و سرکلاس نرم. همیشه توی هرمحیطی ممکنه یک یاچندنفر باشند که با ما هم عقیده نیستند و حتی عمدا واسه خراب کردن آدم از هر راهی اقدام میکنن. بهترین کار پیداکردن نقاط مشترک و سازگاریه اما اگر این راه حل نباشه چی ! یا باید از اون محیط رفت یا به خاطر خدا تحمل کرد . منم که اول سال مدرسه مو به خاطر شرایط خیلی بد مدرسه که واقعا توان موندن ا‌ونجا رو نداشتم تغییر دادم و دیگه امکان جابجایی نبود بنابراین تحمل کردم. ولی درست همون هفته که خیلی دلم پر بود مدرسه تعطیل شد .از خدا دلی آرام می خواهم واقعا نسبت به بقیه بی تفاوت نیستم چون هم اون افرادی که برای رفع بیماری تلاش می کنند واقعا دارند اذیت می شن هم عده ی زیادی فوت شدن و خانواده هاشون داغدار و هم بچه هایی که توی همه جای کشورمون و دنیا بخاطر نداشتن گوشی (یا بسته اینترنت : مثل شاگرد خودم که البته حل شد ) از درس جا موندن و خیلی چیزای دیگه ... سه تا از بچه هام داخل گروه ها نیستن و از یکیشون حتی شماره و آدرسی ندارم . درسته که این آموزش واقعا با کلاس درس قابل مقایسه نیست اما دانش آموزام درس و تکالیف رو دقیق انجام میدادند و الان هم جز ریاضی بقیه درس ها تموم شدند و درحال دوره کردن هستیم....خلی خندیدم به اینبچه ای که صبح تاشب پیام میده۸ساله از ؟ درتوضیح عکس بالا : یه بار وسط سال تحصیلی وسط یه زنگ اجازه گرفتم برم بیرون . معلم مون گفت شما توو این کلاسی ؟ در این حد ساکت و ناشناخته بودم بچه های این دوره رو ببینید ?بدون شرح ؛ پایه دومو اما نامه ای که خستگی رو از تنم به در کرد ..?چند بار مطالبی می نوشتم که پست کنم اما فهمیدم خیلی فاصله گرفتم وتمرکز نداشتم که چی بنویسم. درست مثل همین نوشته که منظم نیست فقط خواستم چیزی گفته باشم. ? اگر تعریف از خودم نباشه همه وقتم برا مدرسه بود صبح درس می دادم و عصر مشق ها رو چک می کردم شب ها کمی کتاب می خوندم. کتاب سه دقیقه تا قیامت ، قصه ی دلبری ، ملت عشق ، شهیدان زنده اند ، اسم تو مصطفی ست و..چندکتاب که قسمت هایی رو خوندم مثل پندنامه عطار و معراج السعاده و... که احساس کردم الان علاقه به مطالعه در مورد شهدا دارم تاموضوعات دیگر... بنابراین مستندهای شبکه افق ملازمان حرم رو با برنامه تلوبیون گوشیم دیدم و خوشم اومد. با اینکه سعی کردم به خاطر کارم متعادل باشم اما هنوز هم یه دختر خیلی خجالتی در من وجود داره که توی زندگیم خودشو نشون میده... از بچگی یه تنهایی عمیق با بساط کتاب و دفتر برای خودم درست کردم و حاصلش شده این دختری که بیشترین انرژی و بهترین احساسات رو وقتی تنهاست از بودن با خودش یا خدایی که فعلا بیشتر در تنهایی حضورش رو لمس کرده بگیره ! یه کشش به انزوا در من هست بعضی وقتا دوست دارم برم یه جای دور و دور از آدما زندگی کنم حتی برای یه مدت کوتاه تجربه کنم...کاش می تونستم زندگی اینجورجایی رو‌تجربه کنم. این شعر از گوگل کپی کردم نام شاعر هم در بیت آخر هست...روز و روزگارتان خوش??خدایا شروع سخن نامِ توستوجودم به هر لحظه آرامِ توستدل از نام و یادت بگیرد قرارخوشم چونکه باشی مرا در کنارحضور تو را در دلم دیده اممداوم تو را هم پرستیده امولی از صفاتت چه گويم سخن؟كه بی شک نگنجی به افكار منسخن از تو گفتن يقين مشكل استاگر چه جمالت به جان و دل استبزرگی فقط در تو معنا شودوجود از نگاه تو پيدا شودبه نزد تو در سنجش بيش و كمبُوَد كهكشان و اَتُم مِثلِ همهزاران هزاران بُوَد كهكشانبه دنيا به نظم عجيبی رواناتمها يكايک همه سر به راهکنی هر زمان هر اتم را نگاهبه هر ذره در هر اتم ای ودودنگاه تو باشد دلیل وجودزمين ذرّه از خاک راهِ تو نيستكه صد كهكشان گَردِ جاهِ تو نيستكنون اين زمين صحنه‌ای گشته استكه گردد جدا مردم نيک و پستتئاتر بشر در زمين شد به پاتوئی صحنه گردان اين ماجرابه هر كس تو نقشی دهی در جهانشود هر كسی اينچنين امتحاندر اين صحنه پائين و بالا يكی استکه شاه و گدا نزد دانا يكی استكسی رتبه یابد در اين انجمنكه فرمان بَرَد از تو ای عشق منمن و عشق تو؟! اين سخنها خطاستكنار تو از من سخن نارواستكجا نزد خورشيد خود سايه‌اينشان مي‌دهد از خودش مايه‌اي؟تو خورشيدی و من همان سايه‌امكه در جلوه گاه تو بی مايه‌امکجا سايه‌ای روی خورشيدِ خويشتواند ببیند از اين ديدِ خويش؟تو با من كجا لايق هم ‌شويم؟مگر می شود با تو همدم شویم؟جهان عكس يک بوته از باغ توستكه همراه فرمان و ابلاغ توستبشر یک اتم هم در اين بوته نيستچه داند كه آن باغبان پيشه کيست؟لذا از نگاران تو بالاتريفراسوی جانانه یا دلبرینبايد كه من از تو نامی بَرَمو یا از جمال تو كامی برمخلايق كجا وصل خالق كجا؟!نمی آید از ما چنین ادعانه عشق تو را ادعا مي‌كنمنه غير از تو كس را ثنا می كنمسكوتم از اين گفته‌ها بهتر استوليکن دلم هم بر اين باور است،که عالی ترین رُتبه در زندگیبُوَد مردمان را فقط بندگیلذا من اگر در صف بندگانبیایم در این بوته ی امتحان،به عالی ترین رتبه نائل شومدر این صحنه انسان کامل شومرسیدن به این افتخار از الستامید حسین مفیدی فر است.