عکاسی و دانستنی‌های عکاسی؛ بخش دوم

دوربین‌هایی که از سطح ماه عکس برداری کردند همچنان در ماه هستندزمانی که آپولو۱۱ برای ماموریت به ماه عازم شد دوازده عدد دوربین هاسل‌بلاد (Hasselblad) را با خود همراه داشت. این دوازده دوربین همچنان در سطح ماه باقی‌ماندند. فضانوردان به این نتیجه رسیدند که وزن این دوربین‌ها برای سفر برگشت به زمین وزن بالایی دارند و فضای زیادی را اشغال می‌کنند. پس تصمیم گرفتند تا دوربین‌ها را همانجا رها کنند تا امکان انتقال بیست و پنج کیلو از سنگ‌های سطح ماه که برای نمونه به زمین می‌آوردند را داشته باشند. هرچند آن‌ها فیلم‌های درون دوربین‌ها را با خود به زمین آوردند.اولین ورق چاپ عکس از آسفالت ساخته شدالبته در این مورد باید خاطر نشان کرد که این آسفالت با آن چه که برای ساخت خیابان‌ها و جاده‌ها بکار می‌رود متفاوت بود. ابتدا این ماده را به صورت مایع و وارنیش در‌آورده و سپس آن را بر روی صفحه‌های مسی یا شیشه‌ای قرار دادند. در آن زمان آسفالت با نام بیتومن (Bitumen) شناخته می‌شد. این یک مایع چسب‌ناک سیاه بود که به نور حساس بود.در سال‌های ۱۸۰۰ محبوب‌ترین سوژه‌های عکاسی زنده نبودندیکی از شگفت‌انگیز‌ترین حقایق تاریخ عکاسی به سال‌های ۱۸۰۰ برمی‌گردد، زمانی که محبوب‌ترین سوژه‌ها افراد مرده بودند. عکاسان از این شیوه به منظور حفظ یاد و خاطره افراد از دست رفته خانواده‌ها استفاده می‌کردند. باید خوشحال بود که امروزه این تکنیک به کلی به تاریخ پیوسته است.نگاتیوها را می‌توان با قهوه چاپ کردممکن است باور نکنید اما کافه‌نول (Caffenol) یک حقیقت انکار نشدنی است. از قهوه، ویتامین C و جوش شیرین می‌توان برای چاپ کردن نگاتیو‌ها استفاده کرد. دو ماده اول با یکدیگر ترکیب می‌شوند و حالت توسعه دهنده را ایجاد می‌کنند. با اضافه شدن جوش شیرین این محلول قلیایی شده و قابلیت به چاپ رساندن نگاتیوها را خواهد داشت.پر بیننده‌ترین عکس تاریخبر خلاف حقایق قبلی، این مورد شاید باعث تعجب شما نشود. مقام پر بیننده‌ترین عکس در تاریخ در اختیار عکس پس‌زمینه و پیش فرض ویندوز اکس پی است. این عکس «سعادت» (Bliss) نام‌گذاری شده است و توسط چارلز اُریر (Charles O'Rear) در سال ۱۹۹۶ برداشته شده است. البته بر خلاف تصورات، آقای اُریر از این انتخاب مایکروسافت مبلغ زیادی دریافت نکرد. شرکت مایکروسافت این عکس را از وب‌سایت کوربیس (Corbis) خریداری کرد.در هر دو دقیقه چند عکس برداشته می‌شود؟این یکی از حقایقی است که به محض آگاهی از آن دیگر فراموشش نخواهید کرد. ما امروزه در هر دو دقیقه به اندازه تمام انسان‌های روی کره زمین در سال ۱۸۰۰ عکسبرداری می‌کنیم. در طی هشتاد سال منتهی به اولین دوربین تجاری تنها چند میلیون عکس گرفته شده است. کمپانی کداک (Kodak) در گزارشی که در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد اعلام کرد که هشتاد میلیارد عکس تا به حال برداشته شده است. امروزه و با احتساب امکاناتی که در اختیار افراد است سالانه نزدیک به هفتصد و سی میلیارد عکس تنها بر روی فیسبوک بارگذاری می‌شود، که اکثر آن‌ها متشکل از سلفی‌ها و عکس از غذا است.در عکس سمت چپ صورت بهتر از سمت راست استاینطور به نظر می‌رسد که سمت چپ صورت ما به مراتب بهتر از سمت راست در عکس‌ها ثبت می‌شود. کلسی بلک‌برن (Kelsey Blackburn) و جیمز شریلو (James Schrillo) از دانشگاه وِیک فورست (Wake Forest University) برای اثبات این امر تحقیقات گسترده‌ای انجام دادند. در این مطالعه آن‌ها دریافتند که سمت چپ صورت افراد احساسات را بهتر نشان می‌دهد و به همین علت برای ما جذاب‌تر است.تولید اولین نگاتیو توسط …عکاسی پیش از آنکه به اولین فیلم نگاتیو برسد، پیشرفت‌های زیادی در فناوری داشته است. این پیشرفت‌ها شامل تاریک‌خانه جعبه عکاسی و داگِروتایپ (Daguerreotype) بودند. اولین فردی که نگاتیو را تولید کرد کسی نبود جز ویلیام هنری فاکس تالبوت (William Henry Fox Talbot). در ابتدا آن را با عنوان «کالوتیپ نمکی» می‌شناختند. او یُد نقره و یک ماده توسعه دهنده را با هم مخلوط کرد که به تولید نگاتیو انجامید. محلول توسعه دهنده ترکیبی بود از گالیک اسید و نیترات نقره. نگاتیو او باعث چاپ آسان‌تر و سریع‌تر تصاویر شد. این اتفاق در سال ۱۸۳۹ رخ داد اما تالبوت نتیجه را تا سال ۱۸۴۱ اعلام نکرد. این یکی از دلایلی است که فاکس تالبوت مدال رامفورد (Rumford Medal) انجمن سلطنتی را چند سال بعد به دست آورد.مخترع عکاسی بیشتر به چه عنوان شناخته می‌شد؟جوزف نیسه‌پور نیپس (Joseph Nicéphore Niépce) مخترع اولین تصویری بود که ثبت شد. اما از او بیشتر به عنوان مخترع قایق و پر‌ه یاد می‌شد. او در سال ۱۸۰۷ اولین موتور احتراق داخلی را اختراع کرد که با نام پایرولوفور (Pyréolophore) وارد بازار شد.چرا مردم در عکس‌های قدیمی لبخند نمی‌زنند؟عکس‌های قدیمی با دوربین‌های بسیار بزرگ که کارایی پیچیده‌ای داشت برداشته شده‌اند. در آن زمان به علت نبود تکنولوژی مورد نیاز برداشت با کیفیت یک عکس ساعت‌ها به طول می‌انجامید. به همین علت سوژه‌ها لبخند نمی‌زدند چرا که در برخی مواقع ساعت‌ها برای برداشت یک عکس باید در یک موقعیت ثابت باقی‌ می‌ماندند. در بسیاری از مواقع سوژه‌ها از نگهدارنده سر به منظور جلوگیری از تاثیر خستگی و تغییر موقعیت استفاده می‌کردند. به این ترتیب می‌توان به این نتیجه رسید که لبخند زدن برای چند ساعت به یک شکل عملی غیرممکن بود. یا شاید هم تمام سوژه‌های درون عکس افراد فوت شده یک خانواده بودند!بخش اول عکاسی و دانستنی‌های عکاسی را اینجا بخوانیدگردآوری و ترجمه: علیرضا محسنیبرای خواندن مطالب بیشتر پیرامون دنیای هنر به وبسایت www.artunity.art مراجعه کنید.منبع: expertphotography.com