چرا ابراز شادمانی و طرب در اجتماع کم شده است؟+فایل صوتی⭕⭕⭕

یاد بگیرید که برای پیروزی و موفقیت دیگران دست بزنید،زمان شما نیز فرا خواهد رسید.آوید دیدن فیلم در سینما را دوست دارد و من هم خیلی علاقمند هستم که همراه او و همسرم،سه تایی با هم به سینما برویم.اما کمتر فیلم مناسب پیدا می‌شود که جمع خانوادگی بتوانیم با هم به سینما برویم.بعضی فیلم‌ها صحنه‌های خشن در خود دارند و بعضی دیگر مملو از شوخی‌های زننده‌ای هستند که دیدنش برای کودکان مناسب نیست. اما دیروز متوجه شدم بعد از مدت‌ها یک فیلم شاد و موزیکال در سینماها برای کودکان اکران شده است.با همسرم صحبت کردم و قرار شد که من و ایشان به خاطر آوید از خود گذشتگی کنیم و به دیدن فیلم کودکانه برویم.به خاطر ترافیک عصرگاهی کمی دیر به سالن سینما رسیدیم به طوری که تمام سالن پر شده و حتی جای ما هم یک خانواده دیگر نشسته بودند.در تاریکی سالن به زحمت سه صندلی خالی پیدا کردیم و نشستیم.وقتی چشمم به تاریکی سالن سینما عادت کرد متوجه شدم که سالن پر از کودکانی بود که که پدر و مادرهایشان را با خود به سینما آورده بودند!دلیل این حرفم این است که همه بچه‌ها غرق در تماشای فیلم بودند و مرتب صدای خنده‌های کودکانه‌شان سالن سینما را پر می‌کرد.اما پدر مادرهای عزیز،اکثراً سرشان در گوشی‌هایشان بود و احتمالاً داشتند کارهای مهم عقب افتاده‌شان را انجام می‌دادند!همه انسانها،خصوصا کودکان میل ذاتی به شادمانی و طرب دارنداز خنده‌های بلند و مکرر بچه‌ها در سالن سینما معلوم بود که حسابی از فیلم خوششان آمده و با آن ارتباط برقرار کرده بودند. اما نکته عجیبی که وجود داشت این بود که با اینکه در قسمت‌هایی از فیلم موزیک بسیار شاد پخش می‌شد و شخصیت‌های فیلم شادمانه رقص و پایکوبی می‌کردند،اما بر خلاف انتظار من هیچ کسی همراه فیلم دست نمی‌زد و شادمانی نمی‌کرد!یادم هست که در دوران کودکیم در سینما کافی بود که فقط در قسمتی از فیلم،یک آهنگ شادمانه و فرحبخش پخش بشود،بلافاصله تمام سالن احساساتشان را بروز می‌دادند و به صورت ریتمیک با آهنگ فیلم دست و سوت زده و با این کار حس شادمانی خود را ابراز می کردند. مهم هم نبود که فیلم کودکان باشد یا فیلم بزرگسالان! مهم پخش آهنگ ریتمیک بود که بهانه‌ای برای بروز احساسات باشد. اما در این فیلم با اینکه به کرات آهنگ‌های بسیار شادی هم پخش می‌شد و و شخصیت‌های فیلم هم مخاطبین را به ابراز شادی دعوت می‌کردند،نه تنها کودکان بلکه بزرگسالان هم هیچ واکنشی نشان نمی‌دادند.پیش خودم فکر کردم دلیل این مسئله چه می‌تواند باشد؟نتیجه‌ای که گرفتم این است که نسل پدر و مادرهای امروزی مثل من،در دوران کودکی با بزرگترهایمان به سینما می‌رفتیم که در میان آنها ابراز شادمانی و طرب نه تنها کار بدی نبود بلکه حتی ارزش نیز محسوب می‌شد.به همین خاطر آن نسل به راحتی در سینماها دست می‌زد،جیغ و هورا می‌کشید و شادمانی‌اش را ابراز می‌کرد.در نتیجه ما بچه ها هم به به تقلید از آنها در سینماها مترصد فرصتی بودیم که هیجانات شادمانه خودمان را ابراز کنیم.اما مرور زمان و شرایط اجتماعی در مسیر کودکی ما،تا پدر و مادر شدنمان،نگاهمان را به مقوله شادی به کلی عوض کرد. ما پدر و مادرهای امروز در مسیر دشوار زندگی مان یاد گرفته‌ایم که ابراز شادیمان را باید به خلوتگاه،مکان‌های خصوصی و تنها در حضور کسانی که می‌شناسیمشان ببریم.ما یاد گرفتیم که ابراز شادی در مکان‌های عمومی کاریست که ممکن است عواقب اجتماعی بدی برایمان به دنبال داشته باشد.به همین خاطر تا حد ممکن خودمان را سرکوب کرده‌ایم که در انظار عمومی آن را ابراز ننماییم.طبیعتاً به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه داریم همین فکر و رفتار را به کودکانمان منتقل می‌کنیم و آنها نیز از ما یاد گرفته اندکه ابراز شادمانی و طرب در مکان‌های عمومی کار غلطی است!در واقع همانطور که خندیدنشان با فیلم سینمایی هنوز برایشان یک ارزش محسوب می‌شود و به آن مبادرت می‌کنند،به همان صورت هم دست و جیغ و هورا به همراه آهنگ طربناک فیلم برایشان ضد ارزش محسوب شده و از آن امتناع می‌کنند.اما نگرانی من در این است که نکند روزی کودکان این سرزمین خندیدن در سالن سینما نیز برایشان ضد ارزش محسوب شود!امیدوارم که نگرانی من بی مورد بوده و نسل بعدی ما،بیش از پیش شادمانه زندگی کنند و روز و روزگار بر وفق مراد دلشان باشد.متاسفانه در این روزگار،آدمها شادیهایشان را به خلوت می برند و آن را در انظار جامعه نمایان نمی کننددر پایان از شما صمیمانه تشکر می کنم که نوشتار من را مطالعه کردید و مشتاقانه امیدوارم که شما همچنان پیگیر مطالب دیگر من نیز باشید.دوستدار شماعلی میرکمالیچهارشنبهبیست و پنجم مردادماه یکهزار و چهارصد و دو1402/5/25باکمال احترام از شما دعوت می کنم؛«چطور بلوک بندی زمان،موجب افزایش بهره‌وری شما می‌شود؟»که من به تازگی در سایت ویرگول منتشر کردم را نیز بخوانید،بدانید و به کار برید. https://vrgl.ir/6iAkr اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید،به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید:https//t.me/alimirkamalicoach