«پنجره‌ای رو به خواندن و نوشتن»

ما چقدر زندگی‌مان را دوست داریم؟در روز چقدر به خودمان فکر می‌کنیم؟کلافه از خواب بلند می‌شوی... در آینه نگاه می‌کنی... زندگی دوباره تورا برای گرفتن آزمون‌های روزانه آماده می‌کند... حالا تو در این مکتب، کدام عینک جهان‌بینی را بر چشم خواهی‌ زد؟! آسمانی که هر روز با خون شفق سرخ می‌شود یا آسمانی که انقلاب نور را جشن می‌گیرد؟دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم جز وهم ، دروغ و مَجاز هیچ چیز دیگری نیست. در این دنیا باید دنبال حال خوب گشت؛ به دورش طواف کرد و حال بد را بر خود حرام کرد. در این دنیای شوریده، انقلاب کارساز است؛ انقلابی که نور امید بتاباند، انقلابی جهانی که از تو آغاز می‌شود از جای دنجی به نام ذهن تو... .اما چگونه ذهن‌مان غوغا کند؟باور درست، همه چیز را تغییر می‌دهد. باور، کلید گنجینه‌ی یک تغییر بزرگ است؛ او ذهن‌مان را قدرتمند می‌کند و روحمان را در سیطره خود قرار می دهد. باور درست، همه چیز را تغییر می‌دهد. باور، کلیدگنجینه‌ی یک تغییر بزرگ است؛ او ذهن‌مان را قدرتمند می‌کند و روحمان را در سیطره خود قرار می دهد. مند می‌کند و روحمان را در سیطره خود قرار می دهد. وقتی که ما باور داشته باشیم ذهنی وَرای هر موجود زمینی داریم، قدر آن‌را بیشتر خواهیم دانست و با تمام وجود تلاش خواهیم کرد که آن‌را قدرتمند کنیم.اگر انسان در ایوان تفکر شروع به زیستن کند و تلاش کند بر ذهن خود مسلط شود و در موازات آن، نشانه‌ای تمرکز ذهنش را تحریک نکند؛ یعنی او توانسته مالکِ قصرِ ذهنِ خود باشد و آن‌را درست حکمرانی کند.زین پس او در این قصر تنها "افکار مثبت و مورد نظرش" را مهمان می‌کند و در تصورات و تخیلاتش تنها با آن‌ها یک فنجان قهوه می‌نوشد و در این مهمانی دیگر به مزاحمت‌های افکار منفی توجهی نمی‌کند؛ در نتیجه زوال عقل به سراغش نمی‌آید و در آینده پرده فراموشی، نمایش تئاترش را مختل نمی کند.امروزه یکی از بیماری‌های فراگیر و غم‌انگیز در دنیا، آلزایمر در سالمندان است که البته فراموشی‌شان یک شبه نیست و این افراد "به مرور" همه چیز را فراموش می‌کنند که این بیماری هم نتیجه ضعف ذهنی و زوال عقل است.حالا بگذارید این مطلب را با یک مثال به طور واضحی شرح دهم؛برای مثال: فردی را در نظر بگیرید که تصمیم دارد در یک روز مشخص ورزش کند و هدفش این باشد که بر روی عضلات بدنش کار کند تا آن‌هارا قوی کند؛ اما تنبلی کند و تا پنج سال بعد سراغ تمرین و ورزش نرود و علاوه بر آن فرد مورد نظر پرخوری هم بکند و رژیم غذایی اش را کنار بگذارد! مسلما در پنج سال آینده آن فرد تاثیرات منفی تصمیم خود را خواهد دید و" قدرت و آمادگی جسمانی خود را از دست خواهد داد" . زوال عقل هم این‌گونه است؛ روحمان مثل جسم‌مان احتیاج به نرمش دارد؛ با نرمش جسم، آمادگی جسمانی‌مان بالا می‌رود و با نرمش روح، تمرکزمان بالا می‌رود. نرمش ذهن، "تفکر مداوم" و رژیم غذایی آن، خوردن یک جرعه در هر وعده، "افکار مثبت" است.یکی از راه‌هایی که انسان را به تفکر وا‌ می‌دارد و ذهن را تقویت می‌کند، نوشیدن هروز یک فنجان کتاب است... . به افرادی که اطرافتان هستند عمیق نگاه کنید! اگر کسانی را که روزانه یک فنجان کتاب می‌نوشند و شب با ملافه اندیشه می‌خوابند در اطرافتان مشاهده کردید، بدانید که این افراد در مسیر زندگی مثبت‌اندیش‌تر، امیدوارتر و هدفمندتر و کاملا انسان هایی قدرتمند و با ثبات فکری هستند و در‌ کل، سبک زندگی پر از آرامشی را دنبال می‌کنند. این افراد الهام‌بخش‌ترین انسان‌ها برای ما خواهند بود و هر فردی باید سعی کند در برنامه زندگی‌اش این سبک از زندگی را جای دهد. برخلاف این افراد تاثیرگذار، اگر انسان‌هایی در اطرافتان مشاهده کردید که همواره بیمار هستند و روزانه سوپ هم‌زده‌ی افکار منفی، تخیلات منفی و اندیشه منفی را لا‌جرعه سر می‌کشند بدانید ما باید تا می‌توانیم از این افراد دوری کنیم؛ زیرا آن‌ها نقاط تاریک زندگی‌مان را پررنگ‌تر می‌کنند؛ در حالی که انسان‌های متفکر رنگین‌کمانی از نور را به ما هدیه می‌کنند و مارا در مسیر رشد عقلی هدایت می‌کنند!یکی از راه‌های دیگری که تمرکز را بالا می‌برد و کمک می‌کند درست فکر کنیم؛ "نوشتن همه تصمیم‌ها، ایده‌ها، خلاقیت‌ها و هدف‌هایمان بر روی کاغذ است". وقتی‌که ما افکارهایمان، تمام داشته‌ها و نداشته‌هایمان را بر روی یک کاغذ می‌نویسیم ذهن‌مان انسجام کافی برای درست فکر کردن را پیدا خواهد کرد. چگونه؟ذهن ما سرشار از ایده‌ها و خلاقیت‌هاست ولی چون به آن‌ها توجه نمی‌کنیم آن‌هارا نمی‌بینیم؛ با نوشتن و ثبت کردن سیل افکار در روز، بعدها که آن‌را مرور می‌کنیم با دریایی از کلمات روبه‌رو می‌شویم که می‌توانیم کلی ایده از داخل آن شکار کنیم؛ درنتیجه تصمیم های درست و با توجه به اهداف‌مان می‌گیریم. موهبت نوشتن را کسانی متوجه می‌شوند که ایده‌هارا را در سرشان فاسد نمی‌کنند بلکه مانند یک مروارید در صدفی به نام کاغذ از آنها مراقبت می‌کنند و در وقت مناسب از آنها استفاده می کنند... .تا به اینجا دو روش برای درست فکر کردن را آموختیم یکی خواندن و دیگری نوشتن.از الان به بعد ما باید سعی کنیم با این دو نرمش تمرکز در کارهایمان را بالا ببریم؛ با این کار عضلات ذهن‌مان را قوی کنیم و افسار افکارمان را خودمان در دست بگیریم.و این‌را همیشه یادمان باشد که آغوش خداوند در هر لحظه معجزه می‌کند؛ پس اگر تصمیم گرفتید ذهن‌تان را قدرتمند کنید، از خودش کمک بجویید و از او برای خلق اثری شاهکار به نام عقل، سپاس‌‌گزار باشید.خداوند تنها همین را از ما میخواهد که قدر خوبی‌هایش را بدانیم تا بی‌درنگ بذر ابیاتی از غزل مهربانی‌اش را در دیوان زندگی‌مان بکارد.کلام آخر را با یک جمله به پایان می‌رسانم؛ "آینده ات را با تصمیمات درست و عاقلانه‌ بیمه کن؛ تو تنها یک‌بار در این دنیا زندگی ‌می‌کنی" !???|طنین|