داستان دنباله دار ستاره (قسمت ششم)

افول یک شهاب در همین حیص و بیص، فرزند دوم به دنیا آمد که پسری زیبا و سالم و درشت بود و نامش را سعید گذاشتند . دیگر خوشحالی و سرور آقا جان قابل توصیف نبود .شوخی نبود ، احمدش دارای پشت شده بود و کسی آمده بود که نام میربهاالدین را جاودان نگه دارد . دوباره میهمانی هاو جشن ها برای مولود جدید که شبیه مادر بود ، بر پا شد .سعید چشم و چراغ خانه شد . کودکی سالم و زیبا و بسیار خوش اخلاق و خنده رو .و زمان هم همچنان کمافی السابق می گذشت . دو سال و اندی از این ماجرا گذشته بود و زندگی رنگ و لعابی بهتر به خود گرفته بود. مهر سعید اندک اندک در دل افراد خانواده بیشتر جای می گرفت و عمه ها توجه بیشتری نسبت به او داشتند .تنها در این میان ، آقا جان که سیمین را اولین فرزند و ثمره احمدش می دانست به شدت به سیمین علاقمند و به او وابسته بود و او نیز با زبان شیرین بچگی با آقاجان آقاجان گفتن هایش دل اورا می برد و تا زمانیکه بزرگ شد و به مدرسه رفت ، مراقبت از او را به خانه شاگرد سپرده و تاکید کرده بود که در همه جا مراقبش باشد .از آنجاییکه سیمین حلواارده و شیرینی بسیار دوست داشت ، به قناد محل سپرده بود که بدون پرس و جو کردن هرروز یک پاکت کوچک شیرینی و نقل و آبنبات برای او آماده کند و همه را در دفتر حسابش به نام آقاجان بنویسد تا سر ماه با او حساب کند . همانگونه که گفته شد خانه آقاجان یک خانه دو طبقه دارای حیاطی مصفا و مشجر و حوض آبی بزرگ بود که در زوایای مختلف حیاط تختهایی برای استراحت شبانه در تابستانها و همچنین گهگداری پذیرایی از مهمانان به هنگام غروب و شب گذاشته و مفروش کرده بودند . آشپزخانه هم در قسمت زیر خانه بود که وسعت زیادی داشت و اجاقهای سنگی و دیواری و حوضچه ای سیمانی برای شستن رختها و ظروف در آن قرار داشت .و حدود ده دوازده پله تا زیرزمین که بعبارتی همان آشپزخانه باشد ، می خورد. همچنین حمام بزرگ و سربینه ای هم در انتهای این مکان بود که چون پدربزرگ مرد بالنسبت متجددی بود و در حد توان نمی خواست از فامیل پر ادعای خود کم بیاوردبا همان بضاعت اندک خود خواسته بود تا بنا آن را بسازد وگرنه اهل خانه ها معمولا برای استحمام به گرمابه های عمومی می رفتند .ولی آقاجان نمی خواست که زن و عروس و پسر و نوه هایش برای استحمام ناچار شوند که به حمام های سر گذر بروند کلیه مراحل آشپزی در این زیر زمین که آشپزخانه در آن قرار داشت انجام می گرفت و موقع پخت غذا چه زمانی که آشپز میامد و چه زمانی که خود خانمها در آن کار می کردند ، می بایست این ده دوازده پله را پایین رفته تا به آنجا برسند واگر کسی آنجا می رفت دیگر سر و صدایش بالا نمیامد و مزاحم بقیه نمی شد .همان جا می پختند و همان جا هم بعد از جمع آوری سفره ، خانه شاگرد ظرفها را در حوضچه رختشویخانه می شست و رو سکویی که پارچه ای تمیز بر روی آن قرار داشت ، می گذاشت تا خشک شوند .یکی از روزهای گرم تابستان بود طبق معمول آقاجان مهمان داشت و خانمها در آشپزخانه مشغول آماده کردن وسایل پذیرایی بودند و هرکدام بنا بر ذوق و سلیقه خود دستوراتی به آشپزی که از صبح زود به خانه آمده بود ، می داد . عمه کوچک من که از همسرش طلاق گرفته بود اینک در منزل پدر به اتفاق دو فرزند خود در دو اتاق تو درتو زندگی می کرد و رابطه دوستانه ای با مادر داشت ، به آشپزخانه آمده بود .مادر و عزیز هم به اتفاق عمه بزرگم که از شب قبل به مهمانی آمده بود ، در آشپزخانه جمع شده بودند .خانمها در زیر زمین مشغول بودند و سرو صدا و خوش و بش زنانه فضا را پر کرده بود .آقا جان برای سرکشی به مستاجرها بیرون رفته بود .اغلب کنار دخلشان می نشست و با آنها چای می خورد و درد دل می کردند .پدرجون چون همیشه صبح اول وقت سر کار رفته بود . حیاط خانه خلوت و جولانگاه دوطفل خانه یعنی سیمین و سعیدشده بود .خانه شاگرد را پی خرید مایحتاج به بیرون فرستاده بودند صدای شلپ آب به گوش کسی نرسید .همهمه نمی گذاشت چیزی شنیده شود و مهمانها نزدیک بود هر آن ، سر برسند .سیمین پله های زیر زمین را با پاهای کودکانه خود دوتا دوتا پایین رفت .دامن مادر را کشید و به زور با خود به بالا و به حیاط برد و با انگشت کوچکش حوض پر آب خانه را نشان داد . سعید شناور بر روی آب به فرشتگان آسمان لبخند می زد .