هدف گم شده(عدالت محوری زن و مرد)

محمد نعمتی خواهقوانین = مانع جدایی یا عامل جدایی؟ وظایفی که از دیرباز بر عهده مردان قرار داده شده، مانند تامین معیشت زنان و جنگیدن، آنها را در معرض انواع خطرات قرار می دهد به طوری که آمار قربانیان حوادث ناشی از کار و جنگ، در مردان ده ها برابر بیشتر از زنان است. حتی تحقیقات نشان داده اند مردان به خاطر درگیری های کاری ناشی از تعهد به خانواده، کمتر به سلامتی خود می رسند و لذا در بسیاری از بیماری های مرگبار، بیش از زنان قربانی می شوند و در مجموع کمتر از زنان عمر می کنند، این در حالی ست که بار تکفل خانواده که در نقاط دیگر دنیا زن و مرد هردو در تامین معاش و مخارج خانواده سهیم هستند‌. تنصیف در سایر کشورها اگرچه جزییات متفاوتی بر اون وضع شده و گاها زن هم باید اموالی را که در زمان ازدواج بدست آورده تقسیم کند، اما وجه اشتراکش اینست که مربوط به اموالی ست که در زمان زندگی مشترک حاصل شده درحالیکه مهریه تمام اموال گذشته و آینده یک مرد رو به تاراج میبرد! در کنار این ها، قوانین زن سالارانه مانند مهریه های سنگین در ایران یا الزام مردان به این که باید نیمی از دارایی خود را در صورت طلاق به زنان بدهند (حتی اگر زن هیچ کاری برای درآمدزایی نکرده باشد) به وضوح تبعیض علیه مردان است. آیه ای از سوره طلاق معیار قوانین خانواده باید شفاف باشه اگه معیار اسلام (قرآن و سنت) هست باید بسیاری از حقوق ولایتی مرد که توسط قانون در سالهای گذشته کمرنگ شده اعاده بشه و شروط شرعی بر مهریه مترتب بشه یعنی طبق قران و سنت در حد هدیه و صداق و پرداخت هنگام عقدالنکاح .. و اگه معیار مدرنیته است پس باید زن هم سهم برابر از مسئولیت تکفل خانواه رو به عهده بگیره، بعنوان سربازی در حفظ امنیت کشور مشارکت کنه، مستمری پدر و مادر به پسر هم برسه و.... سالانه هزاران مرد درگیر خیانت همسرانشان میشوند و قانون در این خصوص هیچ ضابطه مشخصی ندارد و حتی مهریه هم باید به زن داده شود آیا این عدالت است؟ اما اگر جای زن و مرد عوض شود شرایط فرق خواهد کرد شاید گفته شود که در ایران قوانین و شرایطی تبعیض آمیز نیز علیه زنان وجود دارد و در جواب باید گفت: پاسخ بی عدالتی، بی عدالتی نیست، بلکه برقراری عدالت است. اگر قرار باشد چیزهایی علیه زنان باشد و چیزهایی بر ضد مردان و هر دو گروه به این دل خوش کنند، هرگز نمی توان به دنیای عدالت محور امیدوار بود و این دو جنس، به جای همزیستی عادلانه، در کشمش دائمی و انرژی بر، خواهند سوخت. - مخلص کلام آن که اگر علیه زنان تبعیض و خشونت وجود دارد و حقوق آنها نقض می شوند، چنین وضعیت اسفناکی کمابیش درباره مردان نیز جاری و ساری است اما مردان به دلایل تاریخی و فرهنگی، کمتر اعتراض می کنند و ای بسا فکر کنند که اگر بگویند که قربانی شده اند، به حقارت و زبونی شان اعتراف کرده اند. در واقع طبق فرهنگ نادرستی که جامعه جا افتاده، اگر زنی قربانی خشونت شود (مثلاً همسرش او را کتک بزند) و سپس وضعیت خود را گزارش کند، همه او را به عنوان "مظلوم" می شناسند ولی اگر جای مرد و زن عوض شود، مردی که قربانی شده، نه مظلوم که "تحقیر شده" محسوب می شود! و لذا ترجیح می دهد که دم بر نیارد. متأسفانه سیستم‌های قضایی به راحتی ادعاهای دروغین زنان را نسبت به شرکای مرد خود می‌پذیرند که این خود بزرگترین ظلم و جفای سیستم قضایی بر مردان است، بیش ۷۰ درصد ادعاهای مطرح شده علیه مردان دربارهٔ خشونت خانگی غیرواقعی بوده‌اند. اما خشونت خانگی را که توسط زنان در برابر مردان مطرح می‌شود همواره به عنوان یک مشکل قابل تاملی ست که نادیده گرفته میشود و به سادگی ار آن عبور میشود! طبق آمارسال ۹۷ در ایران ۴۷۰۰ پرونده خشونت زنان بر مردان به پزشکی قانونی ارجاع شده است اگر قرار است از حقوق زنان دفاع شود، باید به موازات آن از حقوق مردان نیز دفاع شودمحمد نعمتی خواه