جیم جونز و شهر جونز: خودکشی دسته جمعی، سرانجام تلخ پیروان فرقه جونز

سلام به همگی.به وی واای مدیا خوش اومدید. امروز میخوایم درباره فرقه بدنام جیم جونز و شهر جونز حرف بزنیم.فرقه ها معمولا سرنوشت تلخی دارن.در بین فرقه ها یا همون کالت ها چندتاشون سرنوشت تلخ تری نسبت به بقیه داشتن و شناخته شده تر هستند. مثل فرقه چالرز منسون که به قتل عام چند تا آدم بیگناه ختم شد. فرقه دروازه بهشت (Heaven's Gate) که به خودکشی دسته جمعی 39 نفر منجر شد. اما بین همه این فرقه ها فرقه جیم جونز با فاصله زیادی بیشترین تلفات جانی رو داشت و به یکی از شناخته شده ترین فرقه های تاریخ تبدیل شد. خودکشی دسته جمعی یا خودکشی اجباری 920 نفر از اعضای این فرقه به دستور رهبر این فرقه جیم جونز.همینطور باید اضافه کنم این قسمت برای کودکان و نوجوانان و افراد حساس به خشونت مناسب نیست.جیم جونز فرقه چیست؟قبل از اینکه درباره فرقه جیم جونز و شهر جونز حرف بزنیم بهتره یکم درباره کالت یا همون فرقه حرف بزنیم.فرقه یا کالت به گروهی از افراد معتقد و وفادار میگن که تحت رهبری فرد خاصی هستند و اعتقادات و ایدئولوژی خاصی رو دنبال میکنند. اشتباهی که خیلی ها در مورد فرقه میکنن اینه که فکر میکنن فرقه ها عموما اعتقادات مذهبی دارند که اینطور نیست. این اعتقادات همیشه اعتقادات مذهبی نیستند بلکه ممکنه اعتقادات سیاسی باشه یا خود محور (Self-Improvement) باشه یا توی زمینه های دیگه باشه.این رو هم در نظر باید داشت که همه دین های نوظهور و جدید رو نمیشه فرقه دونست. فرقه ها ویژگی های خاصی دارند که بوسیله این ویژگی ها شناخته میشند.-اولین ویژگی یک فرقه اینه که اعضای اون به شدت به رهبر و ایدیولوژی فرقه باور دارند و بسیار متعهد هستند به وظایفی که رهبر فرقه براشون تعیین میکنه.-بعد اینکه رهبر فرقه ادعا میکنه که جواب سوالهای بسیار بزرگ زندگی رو میدونه و به اعضا فرقه روش درست زندگی و شاد بودن رو یاد میده و یه جورایی به اعضا فرقه وعده زندگی شاد رو میده.-ویژگی بعدی دسته بندی طبقاتی اعضا فرقه هست. رهبر فرقه در راس قرار داره و همه تصمیمات رو اون میگیره. یک گروه کوچکی که بهشون اعتماد داره بهش کمک میکنن. باقی اعضای فرقه هم به حرف رهبر و این گروه کوچیکش باید گوش بدن. حرف اخر رو رهبر میزنه. توی بعضی از فرقه ها دسته بندی بزرگتری وجود داره و طبقه های بیشتری وجود داره اما خب به طور کلی میشه گفت که شبیه هرم هست و اعضای فرقه در قاعده هرم هستند و رهبر هم در راس هرم.-نکته دیگه اینه که اعضا و رهبر فرقه روش خاصی برای جذب کردن افراد جدید و تبدیل این افراد به یک عضو معتقد به ایدیولوژی فرقه دارن و رهبر فرقه با استفاده از این روش های خاص سعی میکنه همیشه اعضا جدید و قدیمی فرقه رو تحت امر خودش نگه داره. اعضا جدید هم معمولا از آدم های آسیب پذیر انتخاب میشن. مثلا کسایی که ازدواج یا رابطه ناموفق داشتند. کسایی که تنها هستند و خانواده درست حسابی ندارند یا آدم هایی با مشکلات مالی و یا مشکلات دیگه. این آدم ها به دلیل اینکه نیاز دارن به کسی که توی این مشکلات کمکشون کنه و یا اینکه زندگیشون رو معنا بدن، راحت تر گول میخورن و راحت تر اعتقادات جدید و میپذیرن.این ویژگی ها اگر توی یه گروهی وجود داشته باشه میشه بهش گفت فرقه یا کالت. اما اگر یک گروهی که حتی رهبر هم دارن این ویژگی ها رو نداشته باشند فرقه نیستند. گروه هایی که در اون اعضا میتونن به راحتی از اون گروه خارج بشن و یا اینکه نیازی به تعهد بیش از حد اعضا نیست و با همه افراد اون گروه به صورت برابر برخورد میشه رو نمیشه فرقه دونست. گروه هایی که در اون بشه رهبر گروه رو نقد کرد و دموکراسی وجود داشته باشه رو نمیشه فرقه دونست چون توی فرقه ها هیچ جایی برای دموکراسی و نقد رهبر فرقه و یا ایدیولوژی فرقه وجود نداره. فرقه ها سعی میکنن افراد فرقه رو به جای هدایت و راهنمایی کنترل کنند و به جای اونها تصمیم بگیرند. فرقه ها همه جوانب زندگی یک فرد رو حتی جنبه مادی و اقتصادی یک فرد رو به دست میگیرند.اکثر فرقه ها هم از بیرون برای افرادی که عضو فرقه نیستند ممکنه بسیار احمقانه یا حتی خطرناک به نظر برسه ولی برای اعضا اون فرقه و از درون کاملا باورپذیر و بی خطر به نظر میاد.نکته دیگه درباره رهبر فرقه هاست. رهبر فرقه معمولا آدم های خودشیفته ای هستند که در قانع کردن دیگران مهارت دارند و اغلب انگیزه مادی یا جنسی دارند و تشنه قدرت هستند. این گونه افراد از کنترل کردن دیگران بسیار لذت میبرند.عضوگیری فرقه ها هم به صورت هرمی هست و پس از اینکه رهبر فرقه بوسیله کاریزما اعضا اولیه رو متقاعد کرد و سنگ بنای فرقه رو گذاشت، وظیفه این اعضای اولیه هست که اعضای جدید رو پیدا کنند و متقاعد کنن و مثل هرم، اعضای بعدی وظیفه پیدا کردن اعضا جدید رو بر عهده دارند. این عضو جدید گرفتن هم یهویی نیست و برای هر عضو جدید ممکنه بین چند هفته تا چند ماه طول بکشه تا عضو فرقه بشه. خیلی جالبه که بدونید اکثر اعضا فرقه ها از طریق دوست یا اعضا خانواده و یا همکار با فرقه آشنا شدند و از طریق اونها عضو فرقه شدند، چون اعتماد کردن به یه دوست یا خانواده راحت تر از اعتماد کردن به غریبه هاست و همینطور رد کردن دعوت این افراد هم سخت تر از رد کردن دعوت غریبه هاست.وقتی هم یه نفر عضو فرقه میشه شروع میکنن رو مخش کار کردن و یه جورایی بهش تلقین میکنن که تو الان خوشحال نیستی و تنها راه خوشحال بودن و درست زندگی کردنت اینه که این کارهایی که ما بهت میگیم رو انجام بدی. همینطور هم تفکر انتقادی و شک و تردید رو توی اعضا از بین میبرن. وقتی همه اعضا یه چیزی رو به عنوان درست و راست و فکت قبول دارن رد کردنش کار بسیار سختی میشه و یا حتی شک کردنش هم بسیار سخت میشه. به همین دلیله که فرقه ها از بیرون ممکنه احمقانه به نظر برسه حتی ولی اعضا فرقه بسیار به ایدئولوژی فرقه باور دارن. نکته دیگه اینه که از یه جایی به بعد برای این اعضا فرقه سخت میشه که به اشتباهشون اعتراف کنن و باور کردن براشون راحت تر میشه.عاقبت اعضا فرقه ها هم از فرقه خارج میشن حالا چه از طریق فکر کردن و فهمیدن اینکه دارن اشتباه میکنن یا از طریق اعضا خانواده و یا از طریق دولت و قانون. چون اگر توی فرقه اتفاقات غیر قانونی بیقته قانون میتونه دخالت کنه.جیم جونز حالا یکم درباره جیم جونز حرف بزنیم.جیم جونز متولد 1931 حاصل ازدواج لونتا پوتنام و جیم جونز پدر بود. جیم جونز پدر جانباز جنگ جهانی اول بود و ریه‌هایش به دلیل حمله گازی توسط آلمانها مشکل شدیدی پیدا کرده بود. لونتا که هنگام ازدواج با جیم جونز پدر 25 سال سن داشت، دو ازدواج ناموفق را تجربه کرده بود و برای بار سوم با جیم جونز پدر ازدواج میکرد. خانواده جونز مشکلات شدیدی داشتند. مشکل مالی که در نهایت باعث شد مزرعه خودشون و از دست بدن. مشکلات جسمی جونز پدر و همینطور مشکلات روحی لونتا. لونتا خیلی به مادر شدن علاقه نداشت و به دلیل کار کردن در کارخانه وقت زیادی نداشت اما به خاطر مشکلات مادی فکر میکرد که وقتی بچه دار بشه خانواده جونز پدر بهشون کمک مادی میکنن. خلاصه این شد که تا زمان بزرگ شدن جیم جونز پسر خانواده جونز پدر بهشون کمک مادی کردن و قرار شد بعد از مدرسه رفتن جونز پسر این کمک مادی قطع بشه.بعد از بزرگ شدن جیم جونز و مدرسه رفتنش لونتا توی یه کارخونه شیشه کار پیدا میکنه و مشغول به کار میشه. جیم جونز هم بعد از مدرسه رفتن وقت وقت زیادی رو توی کوچه خیابون میگذرونه و کم کم با کلیسا آشنا میشه.وقتی که با کلیسا آشنا میشه و وارد برنامه های کلیسا میشه اولین چیزی که توجهش رو جلب میکنه اون قدرت پدر کلیسا یا همون موعظه گرِ کلیساست که مردم دورش جمع میشن و به حرفاش گوش میکن، توجه میکنه ببینه این موعظه گر چی میگه که مردم دنبالش میکنن و بهش توجه میکنن و در نهایت هم عزمشو جزم میکنه که بتونه مردم رو دنباله رو خودش کنه. یه جورایی عاشق فالور بوده و تشنه توجه بوده از همون بچگی. گفتم که خیلی از رهبران فرقه ها علاوه بر انگیزه مالی و جنسی عاشق توجه و عاشق قدرت هستن.وقتی جونز بچه بود و سنش کمتر بود چند تا کار عجیب غریب میکرد و همیشه به عنوان یه بچه غیر عادی میشناختنش. مثلا بچه های دیگه رو دور خودش جمع میکرد. زمان جنگ جهانی دوم بود دیگه. زمان جنگ جهانی دوم جونز 14، 15 سالش بود همون موقع ها بچه های دیگه رو دور خودش جمع میکرد و ادای هیتلر و درمیاورد. اون زمان خب یکی از بازی هایی که بچه ها میکردن همین ادای جنگ و ادای آدم بزرگا درآوردن بود ولی خب هیچکدوم از بچه های دیگه ادای هیتلر و درنمیاوردن. جونز هم به خاطر اینکه هیتلر قدرت زیادی توی قانع کردن دیگران داشت و رهبر یه فرقه بود اداشو درمیاود وگرنه به خاطر ایدئولوژی نازی ها نبود، بلکه بیشتر عاشق اون قدرت هیتلر شده بود، مجذوب شده بود که چطوری هیتلر تونسته یه ملت و قانع بکنه که با کل دنیا وارد جنگ بشن. یکی از کارهای عجیب دیگه که میکرد این بود که حیواناتی که کنار خیابون افتاده بودن و مرده بودن رو جمع میکرد و براشون مراسم خاکسپاری برگزار میکرد با بچه های دیگه. هروقت هم هرکدوم از بچه ها صداشون درمیومد و کارایی که جونز بهشون میگفت و انجام نمیدادن، به زور مجبورشون میکرد که وایسن و به حرفاش گوش کنن و دستوراشو اجرا کنن. مثلا وقتی ادای هیتلر و درمیاورد اگر بچه های دیگه ازش سرپیچی میکردن کتکشون میزد، همون کاری که مثلا دیکتاتورها انجام میدن. خلاصه این کاراش باعث شده بود که به عنوان یه بچه غیر عادی شناخته بشه. درواقع تو اون سن نشون داده بود که عاشق قدرتِ و درکی هم درباره مرگ داره. با اون مراسم خاکسپاری برای حیوانات.بعد که یکم بزرگ تر شد به همراه مادرش رفتن یه شهر دیگه و پدرش رو که خیلی مریض بود گذاشتن همونجا همون خونه قبلیشون و رفتن. پدر جونز که مریض بود بعد چند وقت میمیره چون هیشکی هم مراقبش نبوده دیگه. به خاطر اینکه پدرش و ترک میکنن تمام حمایت مالی که از طرف خانواده پدرش بوده قطع میشه و جیم جونز مجبور میشه کار کنه تا بتونه به مادرش توی خرج و مخارج کمک کنه. جیم جونز میره سراغ کار مراقبت از سالمندان. توی اینکار خیلی وقت میزاره خیلی انرژی میزاره و خانواده این سالمندان همیشه ازش تعریف میکردن که خیلی هوای سالمندا رو داره. تو همون سنین کم هم انگار جونز خیلی مهارت داشته توی ارتباط برقرار کردن و مهارت های اجتماعی.این دوره دبیرستانی بوده 17 سالش بوده و از دبیرستان هم فارغ‌التحصیل میشه با یه نمره خوب. همه رو تحت تاثیر قرار میده چون هم کار تمام وقت داشت هم با نمره خوب از دبیرستان فارغ‌التحصیل شده بود.بعد تو همین دوره بوده که با یه پرستار به نام مارسلین بالدوین آشنا میشه. خوشو یه مسیحی معتقد معرفی میکنه و میتونه این پرستار و بسیار تحت تاثیر قرار بده و بعد از یه مدتی باهاش ازدواج میکنه. بعد از ازدواج اما خودشو یه بی خدا معرفی میکنه یه ملحد، کسی که خدا رو قبول نداره و به خدا اعتقاد نداره. این باعث میشه مارسلین همسرش بسیار ناراحت بشه و تصمیم به طلاق بگیره اما چون خانواده خودش بسیار با طلاق مخالف بودن از طلاق گرفتن منصرفش میکنن.دلیل اینکه جیم جونز خودشو ملحد معرفی میکنه اینه که به قول خودش خدا اگر وجود داشت اجازه این همه بی عدالتی رو نمیداد. اجازه به دنیا اومدن انسانهای معلول رو نمیداد اجازه نابرابری رو نمیداد.همچنین یکی از کارهای دیگه ای که انجام میداد و خیلی باعث شهرت و محبوبیتش شد مخالفتش با نژادپرستی و نابرابری علیه سیاه پوستا بود. اون زمان همون دهه 40، 50، 60 توی آمریکا هنوز خیلی نژادپرستی رواج داشت. مثلا به سیاه پوستا اجازه نمیدادن به رستوران های سفید پوستا برن و کلا سیاهپوستا از سفیدپوستا جدا بودن توی اکثر سرویس های عمومی.جیم جونز خیلی با این بی عدالتی و نژادپرستی مبارزه کرد. همین باعث شهرتش شد، باعث محبوبیتش شد و این مبارزه با نژادپرستی رو هم خیلی ادامه داد.تا قبل از ساختن شهر جونز و تغییر توی رفتار و عادت هاش اگر فقط همین مبارزه با نژادپرستی رو ادامه میداد و شیفته قدرت نمیشد، شاید در تاریخ ازش به نیکی یاد میکردن که اینطور نشد و رفتارش و هدفش از یه جایی به بعد تغییر کرد که باعث شد بسیار در تاریخ بدنام بشه.گفتم از همون دوره بچگی شروع میکنه به کلیسا رفتن. بعد از ازدواجش هم این کلیسا رو ادامه میده و در سن 21 سالگی به عنوان یک کشیش شروع به کارآموزی و کار کردن میکنه. یعنی کسی که تازه کارشو به عنوان کشیش شروع کرده. خیلی هم خوشحال میشه و احساس میکنه که هدفشو از زندگی پیدا کرده.تو همین دوره ها در سال 1952 بعد از اینکه شروع به موعظه میکنه ادعا میکنه که میتونه بیمارا رو شفا بده. شروع میکنه موعظه کردن توی کلیساهای مخصوص سیاه پوستا. کلیساهایی که چند تا کشیش داشتن و به نوبت میومدن موعظه میکردن. قبل از اینکه نوبتش بشه بین مردم میچرخید و به حرفاشون گوش میداد. توی حفظ کردن اسم و مکالمات مردم خبره بود. بین مردم میچرخید و به حرفاشون گوش میداد و سعی میکرد بفهمه مثلا هرکسی چه بیماری داره و اسم مردم و حفظ کنه. بعد که نوبتش میشد اطلاعاتی که به دست آورده بود و رو میکرد و ادعا میکرد که مثلا میدونه اسم فلانی چیه و چه بیماری داره و آخرش هم ادعا میکرد که بیماری طرف رو میتونه شفا بده. طرف هم نمیدونست که گوش وایساده و از حرفاش با یکی دیگه این اطلاعات و به دست آورده و تحت تاثیر قرار میگرفت که این از کجا میدونه اسم من چیه و من چه بیماری دارم. مارسلین همسرش رو هم با این کارها خیلی تحت تاثیر قرار داد. مردم سیاهپوست اون زمان هم به دلیل همون نژادپرستی خیلی از سواد بالایی برخوردار نبودن و بیشتر تحت تاثیرش قرار میگرفتن. بعدش هم ادعا میکرد که بیماری طرف و شفا داده. خب کسی هم توی اون لحظه نمیتونست مخالفت کنه باهاش دیگه چون ادعای شفای بیماری خیلی سند و مدرکی لازم نداشت توی لحظه. میگفت شفاش دادم و تموم شد رفت. البته یه روش دیگه هم داشت. مثلا به منشی یا آشنایی میگفت که روی ویلچر بین مردم بشینه و ادعا کنه که فلجِ و نمیتونه راه بره. بعد جیم جونز ادعا میکرد که این خانومی که روی ویلچر نشسته رو شفا داده و بهش میگفت که پاشو راه برو. این خانوم هم که از اول اصلا مشکلی نداشت و میتونست راه بره از روی ویلچر بلند میشه و شروع میکنه به راه رفتن در بین بهت و حیرت مردم. مردم هم از همه بعد نکته دیگه هم انرژی جمعیت بود. توجه کنید که کسایی که کلیسا میرن که اعتقاد داشته باشن دیگه، اون همه آدم معتقد جمع شدن یه جا کلی به هم انرژی میدن و یه جور عین یه مراسم اجتماعی میشد عین یه کنسرت مثلا انرژی مردم زیاد بود و ناخودآگاه دوست داشتن واقعی باشه و ناخودآگاه باور میکردن.اوایل از بیماری های کوچیک شروع میکرد مثلا سردرد و ببیماری های ساده بعد کم کم به سرطان و بیماری های خاص و لاعجلال رسید. کم کم ادعا میکرد که میتونه بیمارای سرطانی رو هم شفا بده. خبر هم پیچید که یه کشیش جونی میتونه بیمارای سرطانی رو شفا بده و اینطوری کم کم اسمش افتاد سر زبونا و از اونجایی که شومن خوبی هم بود جمعیت کم کم بیشتر شد. بعد از اینکه اسمش افتاد سر زبونا رفت یه کلیسای کوچیک باز کرد برای خودش. چون تا قبل از این به عنوان یک کشیش کارآموز کار میکرد توی کلیسایی که کشیش های دیگه هم موعظه میکردن و به هر کشیشی یه وقت و ساعت خاص میدادن برا موعظه، به همین دلیل هم هرچی که دلش میخواست و نمیتونست بگه و اون کلیسا یه خط قرمزهایی هم داشت.بعد که کلیسای کوچیکشو باز میکنه دیگه کسی نبوده که براش خط قرمز تعریف کنه و قدرت کامل رو موعظه هاش داشته.اسم این کلیسا رو میزاره (Community Unity) جامعه متحد. این اسم یه پیام خوش آمدی داشت به همه افراد جامعه اون زمان امریکا. هم سیاهپوستا و هم سفید پوستا.تو این کلیسا خودش شروع میکنه ارتباط برقرار کردن با همه افراد کلیسا. برخلاف کشیشای دیگه که فقط موعظه میکردن میومد با مردمی که توی کلیسا بودن حرف میزد و ازش میخواست که مشکلاتشون رو بگن تا بهشون تو حل این مشکلات کمک کنه. مثلا یه خانوم مسنی که تنها زندگی میکرد یه مشکلی پیدا کرده بود با اداره برق منطقشون و اداره برق متخصص نمیفرستاد بیان مشکلشو حل کنن و سیم کشی ساختمون رو درست کنن یه چیزی توی این مایه ها یه همچین مشکلی داشت.این قضیه رو تو کلیسا مطرح میکنه و جیم جونز هم یه نامه همونجا مینویسه به اداره برق و ازشون میخواد که برای تعمیر متخصص بفرستن. هفته بعد اون خانوم مسن توی کلیسا میگه که از اداره برق اومدن و مشکلش رو حل کردن.اما مهمترین کاری که کرد مبارزه با نژادپرستی بود. این کارش واقعا توی جامعه اون زمان امریکا خیلی تاثیر گذاشت. مثلا اینکه میرفت رستوران هایی که فقط سفید پوست راه میدادن و میگفت اگر سیاه پوستا رو هم اینجا راه بدید ما ازتون تعریف میکنیم و اعضا کلیسا رو اینجا میفرستیم و به نفع شما تموم میشه. این شد که خیلی از رستوران ها شروع کردن راه دادن سیاهپوستا. چون تو اون زمان اکثر رستوران های مخصوصا رستوران هایی که توی منطقه های سیاهپوست نشین نبودن و رستوران هایی که بوسیله سفید پوست ها اداره میشدن، تحت تاثیر جامعه نژاد پرست اون زمان امریکا بودن و یا اصلا سیاهپوستا رو راه نمیدادن، یا اگر راه میدادن بهشون اجازه نمیدادن که اونجا غذا بخورن بلکه فقط غذای بیرون بر به سیاهپوستا میدادن. این کاری که جیم جونز کرد باعث شد که رستوران ها هم با راه دادن سیاهپوستا درامدشون بیشتر بشه و کم کم رستوران های بیشتری با جیم جونز همکاری کردن. بهشون میگفت سیاهپوستا رو راه بدید ما ازتون تعریف میکنیم و مشتری شما بیشتر میشه که اینجوری هم شد و خیلی از این رستوران ها به خاطر منفعت بیشتر رویه خودشون و تغییر دادن.جیم جونز با این کارش بین سیاهپوستا دیگه ارج و قربی پیدا کرد و خیلی بینشون طرفدار پیدا کرده بود. چون خودش هم سفید پوست بود محبوب تر میشد. میگفتن ببینید یه کسی که سفیده پیدا شده و داره به درد ما گوش میده و واقعا به ما اهمیت میده. چون اکثر کسایی هم که با نژادپرستی مبارزه میکردن خودشون سیاه بودن و مشکل نژادپرستی خودشون رو خیلی تحت تاثیر قرار داده بود.بعد از این کارها بعد از این دوره یه سری اتفاقایی میفته که میگن جونز تغییر میکنه. اگر به همین کارش ادامه میداد شاید ازش به نیکی اسم میبردن. اما کارهایی که کرد در نهایت باعث شده که الان ازش به عنوان مسئول از بین بردن نزدیک 1000 انسان بیگناه یاد کنن.حالا چطوری از یه آدمی که با نژادپرستی مبارزه میکرد رسید به جونز بدنامی که الان میشناسیم.این تغییر کم کم اتفاق افتاد. جیم جونز کم کم سرش شلوغ شد و از صبح تا شب مشغول به کار بود. سه سال بعد از کلیسای جامعه متحد سال 1955 کلیسا رو عوض کرده بود و یه کلیسای بزرگتر گرفته بود و اسمشو گذاشته بود معبد مردم. این کلیسا در Indianapolis بود.در ادامه تغییر مکان کلیسا جیم جونز باز هم به مبارزه با نژاد پرستی و Racial Integration ادامه دارد. اینتگریشن یعنی مخلوط شدن نژادها اینجا معنی میده. اینتگریشن در مقابل با سگریگیشن Segregation به کار میره که به معنی جداسازی نژادهاست. دهه 50 و 60 میلادی امریکا نژادها بسیار جدا بودند. کلیساهای سیاه ها و سفید ها جدا بودن، محله ها، رستوران ها و حتی دستشویی های عمومی هم جدا بودند. جیم جونز بسیار به اینتگریشن اعتقاد داشت و کلیساش رو هم نمونه ای قرار داده بود برای این کار و با همه نژادها به یکی شکل رفتار میکرد و چند تا فرزند هم از نژادهای مختلف به سرپرستی قبول کرد. سرپرستی سه فرزند کره ای رو به عهده میگیره و به خانوادش میگه خانواده رنگین کمان. چون از نژادهای مختلف بودن.این زحماتش در نهایت هم جواب میده و شهر ایندیاناپولیس همه رستوران های و سینما ها و مکان های عمومی رو از حالت جدا خارج میکنن و به سیاهپوستا هم اجازه استفاده میدن از مکان های عمومی که تا قبل از اون اجازه ورود به اونها رو نداشتن و مخصوص سفید پوست ها بود.این قضیه البته باعث شد بیشتر اعضای کلیسای معبد مردم سیاه پوست باشن. در ادامه تغییر کلیسا و تاسیس معبد مردم باز هم به شفای بیماران ادامه داد. یا در واقع میشه گفت شو شفای بیمارا.تو این دوره بود که رفتارهاش عوض میشن. سال 1961کم کم خیلی سرش شلوغ میشه و از صبح تا شب مشغول به کار بوده.این باعث شد که رو به مواد مخدر بیاره تا بتونه به همه کاراش برسه و زمان بیشتری رو بیدار بمونه. کم کم هم مواد مخدر روش تاثیر میزارن و رفتارش هم عوض میشه. اوایل همون دهه 60 میلادی هم اعلام میکنه که یه خوابی دیده درباره از بین رفتن دنیا بوسیله بمب های اتمی. توی روزنامه هم یه مقاله میخونه درباره 9 نقطه از امن ترین نقاط دنیا هنگام آخرالزمان و بمباران اتمی. دست خانوادشو میگیره و میبرشون به یکی از این 9 نقطه امن. میرن برزیل و دو سال اونجا میمونن. اونجا هم سعی میکنه که کلیساشو گسترش بده ولی خوب موفق نمیشه مردم برزیل انگلیسی حرف نمیزدن و بسیار هم فقیر بودن و به حرفای جونز که اصن درست حسابی هم نمیفهمنش اهمیت نمیدن. این میشه که بعد از دو سال برمیگرده امریکا و کل دنباله رو هاشو اعضای کلیساشو میبره به کالیفرنیای شمالی. یکی دیگه از نقاط امن برای آخرالزمان هسته ای. 140 نفر به همراه جیم جونز و خانوادش میان به دره ردوود در شمال کالیفرنیا در سال 1964.تو این دوره جیم جونز در طول هفته به عنوان معلم دبیرستان کار میکرد و آخر هفته ها هم توی یه کلیسای اجاره ای فعالیت خودشو به عنوان کشیش ادامه میداد. بعد از گذشت 3 سال به این شکل و به این روال بالاخره اونجا هم به رسمیت میشناسنش و بهش اجازه میدن که یه کلیسا درست کنه. کلیسای معبد مردم رو دوباره اونجا میسازن و به روال قبلی خودش به عنوان یه کشیش برمیگرده. این کلیسا که استخر و زمین بازی و سالن همایش و چند تا سالن دیگه داشت کاملا مخلوط بود اونم توی دره ردوود که کاملا مجزا بود. کلیسا کم کم گسترش پیدا میکنه و مردم دیگه با اتوبوس آخر هفته ها میان ردوود ولی و توی مراسم کلیسا شرکت میکنن. در اوایل دهه 70 کلیسای معبد مردم به سرعت گسترش پیدا میکنه و طرفداراش بیشتر میشن.در همین دوره بوده که اولین نقد رسانه ای هم به جیم جونز نوشته میشه. به عنوان یک شارلاتان معرفیش میکنن که ادعا کرده 40 مرده رو زنده کرده و ادعای شفای بیماران رو میکنه. کم کم اوضاع این نقدها و این نظرات منفی مردم نسبت به جیم جونز و کلیسای معبد مردم بیشتر میشه و 8 نفر از اعضای کلیسا هم توی مطبوعات علیه ذ حرف میزنن.تو این دوره بوده که جیم جونز با وجود متاهل بودنش با چند نفر از اعضای کلیسا رابطه جنسی داشته. رفتارش خیلی عوض شده بود و با رسانه ها هم دشمن شده بود و میگفت رسانه ها کار دست شیطانِ. نقدهای دیگه ای هم به جونز میکردن مثلا میگفتن اعضای کلیسا رو به شدت کنترل میکنه و حتی برای اونها تصمیمات مادی میگیره و از پرداخت مالیات فرار کرده.این اتفاقات حوالی سال 1973 افتادن. همون چیزایی که اول درباره فرقه گفتم دیگه علایم فرقه بودن این دوره کم کم ظاهر میشه. جیم جونز از یک کشیشی که با نژادپرستی مبارزه میکنه تبدیل میشه به رهبر یه فرقه ای که همه جوانب زندگی افراد فرقه شو کنترل میکنه و کم کم ادعای خدا بودن و مسیح بودن و ناجی بودن میکنه. این تغییر رفتار هم بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر بود هم بر اثر تاثیر قدرت روی جونز بود. خیلی از افراد واقعا جنبه قدرت بیش از حد رو ندارن جونز هم یکی از این افراد بود و وقتی دید اعضای کلیساش حرفشو باور میکنن و هرچی بگه انجام میدن دیگه منفعت خودشو به منفعت جمع ترجیح داد و بر اساس علایق خودش برای جمع تصمیم میگرفت.یکی از کارهای باورنکردنی که کرد توی این دوره و بعد از افزایش شدید فشار رسانه ای، این بود که پیشنهاد خودکشی دسته جمعی رو داد. به قول خودش خودکشی که نه، عمل انقلابی خودکشی.بعد به اعضای کلیسا گفت که شربتی که اماده کردیم زهر داره توش و اگر بخورید میکشتون و به همه دستور داد بخورنش. بعد که اکثر اعضای کلیسا خوردنش گفت شربت سمی نبود و من فقط میخواستم شما رو امتحان کنم که شما امتحان رو قبول شدید و شربت رو نوشیدید.سال 1973 به هر حال با افزایش فشار به جونز و معبد مردم، جونز تصمیم میگیره که کلیسا رو از دره ردوود بیاره به شهر جورج در کشور گایانا در آفریقا. اون زمان گایانا یک کشور سوشیالیست بوده و خب حونز هم عقاید سوشیالیستی داشت و گایانا و دولت گایانا خیلی ایده ال بودن برای جونز. زمین بسیار بزرگی میخره اولین اعضای کلیسا سال 1974 میان برای گودبرداری و بریدن درختا که بتونن ساخت و ساز رو انجام بدن و یک سال بعدش هم نزدیک به 50 نفر از اعضای کلیسا میان و کمک میکنن به ساخت و ساز.این 50 نفر یکی دو سال اونجا کار میکنن و سال 1977 که فشار بسیار زیادی روی معبد مردم بوده و رسانه ها دیگه رسما به جونز میگفتن شارلاتان، جونز به همراه هزار نفر از اهالی کلیسا میان گایانا و فقط 50 نفر از اهالی کلیسا تصمیم میگیرن که نرن و توی امریکا بمونن.اینجا به بعد شروع میکنن اعضای کلیسا به ساخت و ساز برای اینکه بتونن توی این زمین زندگی کنن. به قول خودشون یه شهر سوشیالیستی که همه نژادها حقوق برابر دارن. اما خب به همین راحتی هم نبوده چون این هزار نفر درامدی نداشتن از نظر مالی خیلی سخت بود براشون ساخت و ساز و حتی سیر کردن شکمشون. درامدشون از طریق کمک مالی دولت امریکا یا همون ول فیر بوده همون درامد بیکاری. نزدیک به 70 هزار دلار ماهیانه این هزار نفر درامد بیکاری داشتن که برای همه این پول جونز تصمیم میگرفته.شب و روز کار میکنن و شروع به ساخت یه روستایی میکنن که بتونن همونجا کشاورزی هم انجام بدن.یک اتوپیای یک بهشت روی زمین و اسمشو میزارن شهر جونز.چند تا از اعضای کلیسا که از رفتن منصرف شده بودن درخواست میکنن که بچه هاشون بهشون برگردن بچه هاشون توی شهر جونز بودن. بچه هایی که توی شهر جونز به دنیا اومده بودن و به دلیل اینکه جونز اجازه نداده بود بهشون بچه هاشون رو با خودشون ببرن از دولت امریکا تقاضا کردن که بچه هاشون رو بهشون از شهر جونز برگردونن.رسانه ها به شهر جونز میگفتن یک کمپ با شرایط بد که بوسیله جونز اداره میشه و تعدای هم افراد مسلح ازش حفاظت میکنن. امنیت شهر جونز بوسیله افراد مسلح مورد اعتماد جونز تامین میشد. بعد از اینکه فشار بیشتر میشه و خیلی این شهر جونز سر زبونا میفته یه سناتور تصمیم میگیره بره شهر جونز و ببینه که چه خبره و وضعیت مردم چجوریه.لیو رایان یک سناتور بود که به همراه چند تا خبرنگار رفتن شهر جونز. جیم جونز به اعضای کلیسا به اعضای شهر جونز دستور داده بود که جلوی لیو رایان یه جوری نشون بدن انگار واقعا دارن توی بهشت زندگی میکنن و هرکسی چیز بدی بگه بعدا تنبیه میشه. اعضای شهر جونز میدونستن که همه کارهاشون دیده میشه به همین دلیل جلوی لیو رایان یه جوری نشون دادن که وضعیتشون بسیار خوبه. رایان هم تحت تاثیر قرار گرفته بود. اما شرایط برای اعضای شهر جونز بسیار بد بود. از مکان زندگی نامناسب گرفته تا عدم غذا و دارو و درمان مناسب. اینکه توی آب و هوای بسیار سختی زندگی میکردن اونجا کلا جنگل بود و مشکلات بسیاری رو برای زندگی کردن داشت و اصن راه فرار هم نداشتن دور تا دور اونجا جنگل بود و اینکه نمیتونستن چیزی بگن. چند تا نوجون یه بار سعی کرده بودن فرار کنن اما نتونسته بودن و جونز بعد از این قضیه همه رو تهدید کرد که اگر فرار کنید یا توی راه و توی جنگل میمیرید یا اینکه تنبیه میشید. خلاصه اوضاع به شدت وخیم بود برای افراد شهر جونز. خلاصه اینکه لیو رایان خیلی تحت تاثیر قرار گرفته بود و یه شو براش راه انداخته بود اما شب که میشه یکی از افراد رایان یه یادداشتی از یه نفر میگیره که توش نوشته شده ما رو نجات بدید ما نمیخوایم اینجا بمونیم و هیچ راه فراری هم نداریم. لیو رایان با هواپیمای کوچیکی اومده بود و از فرودگاه جنگلی کوچیک با ماشین اومده بود. لیو رایان نوشته رو میبینه و به جونز میگه و جونز هم میگه که هرکسی دلش میخواد میتونه شهر جونز و هروقت که خواست ترک کنه. لیو رایان هم متاسفانه حرف جونز رو باور میکنه و به مردم شهر جونز میگه که هرکسی که بخواد میتونه موقع رفتن باهاشون بیاد. خیلی از افراد شهر جونز میان جلو میگن که میخوان با رایان بیان. روز دومی که رایان اونجا بود یه نفر با چاقو به سمتش حمله میکنه و این باعث میشه که رایان تصمیم بگیره زودتر اونجا رو ترک کنه. 14 نفر از اعضای شهر جونز تصمیم میگیرن که با رایان برن. سوار ماشین میشن این 14 نفرو باقی گروه رایان و شهر جونز رو ترک میکنن. اما خب جونز به اون گارد مسلحش دستور میده که دنبالشون کنن. وقتی میرسن به فرودگاه و میخوان سوار هواپیما بشن که شهر جونز رو ترک کنن، گارد مسلح بهشون حمله میکنن و 4 نفر رو به همراه لیو رایان به قتل میرسونه. خبر قتل لیو رایان به گوش جیم جونز که میرسه یه جلسه برگزار میکنه با همه اعضای شهر. تو این جلسه به دروغ میگه که یه نفر که نمیدونیم کیه به سمت لیو رایان شلیک کرده و اون رو به قتل رسونده. جونز از مدت ها قبل میگفت که اگر شرایط اضطراری بشه اتحادیه جماهیر شوروی قبولشون میکنه و میتونن برن شوروی.جیم جونز در شهر جونزصحنه درداور خودکشی دسته جمعی 920 نفرتو این جلسه که رکورد شده و به نوار مرگ معروفِ جونز به اعضای شهر جونز میگه که باید همگی با هم خودکشی کنیم خودکشی که نه عمل انقلابی خودکشی. یه خانومی توی جلسه خیلی ناراحت و مضطرب میگه که ما حق داریم برای خودمون تصمیم بگیریم که جونز یه جورایی به سر میدونش و یکی از هواداراش دیگه اجازه صحبت بهش نمیده. میگه که شوروی هم دیگه قبولشون نمیکنه. بهش میگن خب بگو بهشون میگه من میدونم میگن نه گفتن نداره دیگه. خیلی این نوار عجیب و تلخِ. اینکه چطوری یه نفر به جای هزار نفر خودخواهانه تصمیم میگیره. خیلی هم احمقانست خب میخوای عمل انقلابی خودکشی انجام بدی خودت انجام بده. خلاصه که میتونید این نوار مرگ رو گوش کنید اما قبلش هشدار میدم گوش دادنش ممکنه خیلی سخت باشه برای خیلیا.بعد از جلسه دستور میده توی شربت سیانور بریزن و به همه اهالی شهر میگه که شربت رو بخورن. یه ضرب المثلی هم بوجود اومده میگن که "Drinking the Kool-Aid". یعنی منم خام شدم منم گول حرفای طرف و خوردم.این ضرب المثل از اینجا بوجود اومده چون توی شربت بسیار معروف "کول اید" سیانور ریختن. البته همه اهالی شهر جونز به میل خودشون شربت رو نخوردن. تعداد زیادی سرنگ پیدا شد که بعدا معلوم شد کسایی که شربت رو به میل و اراده خودشون نخوردن به زور با سرنگ بهشون تزریق شده. خیلی صحنه دردناک و تلخی بود عکساش هم هست نزدیک به 920 نفر در طول یک ساعت به دستور یه ادم خودخواه پارانویا از بین رفتن. خود جونز البته شربت رو نخورد و بوسیله اسلحه به خودش شلیک کرد. همسرش مارسلین هم همینطوری با گلوله اسلحه خودکشی کرد. به گفته جیم جونز این خودکشی دسته جمعی یه جور اعتراض بود.فرقه جیم جونز بین تمام فرقه ها بیشترین تلفات و تلخ ترین سرنوشت رو داشت.این قسمت رو میتونید از اسپاتیفای، انکر، کست باکس و ناملیک بشنوید و از یوتیوب ببینید. وی واای مدیا رو دنبال کنید تا از انتشار قسمت بعدی باخبر بشید. https://open.spotify.com/show/71oKJ3mWZqPnNj4TnXbxQU https://castbox.fm/episode/فرقه-بدنام-جیم-حونز-و-شهر-جونز-id5311250-id570924851?utm_source=website&utm_medium=dlink&utm_campaign=web_share&utm_content=%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87%20%D8%A8%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%20%D8%AC%DB%8C%D9%85%20%D8%AD%D9%88%D9%86%D8%B2%20%D9%88%20%D8%B4%D9%87%D8%B1%20%D8%AC%D9%88%D9%86%D8%B2-CastBox_FM https://anchor.fm/weewhymedia/episodes/ep-e1ut9ab