صفر تا صد لیپو

? همه چیز در رابطه با لیپوساکشنلیپوساکشن یکی از محبوب ترین عمل های جراحی زیبایی است که در حال حاضر توسط جراحان پلاستیک در سراسر جهان انجام می شود. در ابتدا باید مشخص شود که لیپوساکشن در درجه اول روشی برای کاهش وزن نیست، بلکه باید یک روش کانتورینگ بدن باشد و بنابراین اگر قرار است عوارض و نتایج نامطلوب حاصل شود، باید محدودیت های ذاتی و مسائل ایمنی مرتبط با این موضوع، همیشه رعایت شود. در ادامه با این مقاله از سایت سلامتی و زیبایی همراه باشیدپیشینه ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن از زمان معرفی لیپوساکشن، تغییرات زیادی در مفهوم اصلی انجام شده است تا آن را موثرتر کرده و از بروز عوارض بکاهد. مفهوم اصلی از بین بردن چربی موضعی بدن به چارلز دوجاریر نسبت داده می‌شود، که در سال ۱۹۲۱ تلاش کرد با استفاده از کورت رحم از ساق پا و زانوهای یک بالرین، چربی زیر پوست را خارج کند. آسیب به عروق فمور منجر به قطع شدن پای رقصنده شد. این عارضه ناگوار آشکارا علاقه را کاهش داد و توسعه بیشتر در این روش را برای چندین دهه مهار کرد.لیپوساکشن مدرنلیپوساکشن مدرن با تکنیک و ابزار جورجیو فیشر و آرپاد فیشر آغاز شد. که اولین بار در سال ۱۹۷۶ استفاده از ابزارهای توخالی و دستگاه مکش را برای لیپوساکشن گزارش کرد. مدت کوتاهی پس از آن، پیر فورنیه این روش را بیشتر بهبود بخشید و از “تکنیک خشک” برای لیپوساکشن حمایت کرد. با این حال، استقبال و محبوبیت گسترده لیپوساکشن به دلیل ایلوز است که “تکنیک مرطوب” را برای لیپوساکشن ابداع کرد و مفهوم “کالبد شکافی ناپیوسته” را معرفی کرد. نقطه عطف بعدی در سال ۱۹۸۷ بود، زمانی که کلاین ایمنی بی‌سابقه‌ای را با استفاده از “لیپوساکشن متورم” گزارش کرد.همزمان با تغییر در تکنیک های جراحی، دستگاه های جدیدتری در تلاش برای بهبود مشخصات آسان و ایمنی لیپوساکشن ابداع شدند. لیپوساکشن با کمک قدرت (PAL) توسط Rebelo توسعه یافت. لیپوساکشن با کمک اولتراسوند (UAL) توسط مایکل زوکی توسعه داده شد. تکنیک لیپوساکشن به کمک لیزر نیز شرح داده شده است. آخرین مورد اضافه شده لیپوساکشن با جت آب است. که توسط Taufig در سال ۲۰۰۰ ابداع شد. با ظهور پیشرفت‌های فناوری جدیدتر، لیپوساکشن معمولی «انجام دستی» معمولاً به عنوان لیپوساکشن با کمک مکش (SAL) شناخته می‌شود.هدف از لیپوساکشن چیست؟ ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن همانطور که در بالا ذکر شد، هدف اصلی لیپوساکشن کاهش چربی در نواحی موضعی خاص و دستیابی به خطوط متناسب بدن بدون زمان زیاد است. لیپوساکشن در طی تقریباً چهار دهه به طور چشمگیری تکامل یافته است و احتمالاً به رایج ترین عمل جراحی زیبایی در جهان تبدیل شده است.تکامل تکنیک‌ها و تجهیزات مختلف آشکارا با تمایل به کاهش تلاش فیزیکی جراح، افزایش اثربخشی و انتخاب‌پذیری حذف واقعی چربی با حفظ بافت فیبری و معماری عصبی عروقی و به حداقل رساندن درد و ناراحتی بیمار تحریک شد. اگر چه لیپوساکشن می تواند یک روش ایمن در نظر گرفته شود، اگر اصول اساسی همیشه رعایت شود، چندین مقاله علمی منتشر شده و همچنین گزارش های منتشر شده در مطبوعات نشان می دهد که در صورت عدم رعایت این امر می تواند عواقب قابل توجهی داشته باشد.عوارض به دنبال لیپوساکشنلیپوساکشن با عوارض مختلفی همراه است که می توان از بسیاری از آنها جلوگیری کرد. این عوارض را می توان به طور کلی به گروه های زیر طبقه بندی کرد:عوارض محلیادم و اکیموز ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن تورم یا ادم تقریباً پس از هر عمل لیپوساکشن به عنوان یک واکنش طبیعی بافت های انسانی به ترومای جراحی واقعی کانولا مشابه پاسخ التهاب استریل که پس از هر ضربه رخ می دهد، پیش بینی می شود. این معمولاً با استفاده فوری از یک لباس فشرده برای یک دوره ۴-۶ هفته کنترل می شود. این تورم در عرض ۲۴-۴۸ ساعت پس از عمل آشکار می شود و در ۱۰-۱۴ روز اول به طور ملایم افزایش می یابد. نرم و ملایم است بدون هیچ نشانه قابل توجهی از التهاب. پس از آن، با جذب بقایای مایع نفوذ شده، سرم و چربی های تجزیه شده توسط بدن، تورم در پایان ۲-۳ هفته به قوام چوبی تر و بدون درد یا حداقل درد تغییر می کند.در پایان ۴ هفته، قسمت‌هایی از نواحی متورم عمل شده به صورت تکه‌ای شروع به نرم شدن می‌کنند تا زمانی که کل ناحیه تا پایان ۶-۸ هفته نرم شدن ثابتی را نشان دهد. بسته به وسعت ناحیه عمل شده، بافت ها تمایل دارند تا ۳ ماه پس از عمل به حالت نرمال نرمال برگردند. به ندرت، ادم ضخیم پس از عمل همراه با درد و ناراحتی غیرعادی بیش از ۶ هفته باقی می ماند. ممکن است منجر به افزایش اسکار، فیبروز و اغلب بی نظمی های کانتور سطح شود.ادم مداوم همچنین می تواند مربوط به کم خونی قبل از عمل، کاهش پروتئین سرم و اختلال در عملکرد کلیه باشد که همگی منع جراحی هستند. اگر بعد از عمل مشکوک به کم خونی قابل توجه باشد، باید در صورت لزوم با تزریق خون، کاهش سطح پروتئین با رژیم غذایی با پروتئین بالا و اختلال در عملکرد کلیه با اقدامات نفرولوژیک لازم اصلاح شود.تورماعتقاد بر این است که PAL با کاهش تلاش‌های جراح و در نتیجه آسیب کلی به بافت‌ها می‌تواند تورم بعد از عمل را در مقایسه با SAL کاهش دهد. از طرف دیگر، معمولاً مشاهده می شود که تورم بعد از UAL تا حدودی بیشتر از تورم PAL یا SAL است. اینکه آیا این به گرمای تولید شده توسط کاوشگر اولتراسونیک نسبت داده می شود یا آسیب بیشتر به غدد لنفاوی، موضوع بحث است.بنابراین برخی از روش‌هایی که معمولاً برای به حداقل رساندن ادم بعد از عمل استفاده می‌شوند عبارتند از:استفاده از لباس جذب و گن بلافاصله پس از جراحیبدون بخیه زدن برش ها همانطور که توسط تولدو و مائواد توصیه شده است، استفاده از پانسمان های جاذب حجیم برای ۲۴-۴۸ ساعت اول برای اجازه دادن به مایع باقیمانده اضافی و واکنش سروزی خارج می شود. با این حال، در تجربه ما این می تواند برای بسیاری از بیماران بسیار دست و پا گیر و ناخوشایند باشد و بدون شک سودمند نیست.استفاده از PALارائه زهکشی دستی لنفاوی در اوایل دوره پس از عملدر لیپوساکشن ملایم، یک گن بهینه و ماساژ تخلیه لنفاوی اولیه به تسریع پاکسازی ادم کمک می کند.کبودی و اکیموز نیز در تمام بیماران لیپوساکشن بلافاصله پس از عمل رخ می دهد که در پایان ۱۰-۷ روز به اوج خود می رسد، اما به طور کلی تا ۴-۲ هفته پس از عمل از بین می رود. ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن تاثیر سیگار بر لیپوساکشنکبودی/اکیموز غیرمعمول شدید و مداوم ممکن است به سیگار کشیدن مزمن، استفاده از رقیق‌کننده‌های خون و خونریزی غیرطبیعی/لخته شدن خون مرتبط باشد. به ندرت ممکن است مربوط به خونریزی از وریدهای سطحی آسیب دیده در حین لیپوساکشن باشد.به سیگاری ها باید به وضوح توصیه شود که حداقل ۳ هفته قبل از لیپوساکشن اصلی، سیگار را به طور کامل ترک کنند، مصرف رقیق کننده های خون با معاینه پزشک حداقل یک هفته قبل از جراحی قطع شود و خونریزی غیرطبیعی/لخته شدن خون با تزریق ویتامین K یا سایر روش های مناسب اصلاح شود. هر گونه خونریزی وریدی بهتر است با فشرده سازی طولانی مدت کنترل شود.سروماهاجمع آوری مایع سروزی در ناحیه لیپوساکشن شده ممکن است به دلیل آسیب بیش از حد بافتی، به دنبال ساکشن بیش از حد تهاجمی یک ناحیه با شکستگی گسترده شبکه بافت فیبری که منجر به تشکیل یک حفره منفرد می شود یا ممکن است به دلیل آسیب قابل توجه به لنفاوی باشد. بر اساس تجربه ما، اگر لباس فشرده‌ای که به بیمار داده می‌شود به خوبی تناسب نداشته باشد یا بیمار به طور مکرر لباس را درآورده و آن را دوباره بپوشد، این نیز به تشکیل سروما کمک می‌کند.جمع آوری سروزی موضعی معمولاً در روزهای پنجم تا هفتم پس از عمل تشخیص داده می شود. در این مرحله، اگر بالشتک اضافی روی ناحیه خاص داخل لباس فشاری ایجاد شود، در بسیاری از موارد سروما در ۷-۱۰ روز ته نشین می شود. سروماها بیشتر در قسمت بیرونی و خلفی ران ها و در قسمت تحتانی شکم دیده می شوند. ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن شیفمن پروتکل مدیریتی زیر را برای سروماهای پایدار توصیه کرده است:آسپیراسیون سوزنی در شرایط استریل و به دنبال آن پانسمان های فشاری کافی. برخی موارد ممکن است نیاز به آرزوهای مکرر داشته باشنددر موارد مقاوم، ممکن است درن ها با پانسمان های فشاری و آنتی بیوتیک های پیشگیری کننده وارد شوند.برای سروماهای مزمن (بیش از ۴ هفته)؛ مایع سروزی تنفس می شود و باید مقدار مساوی هوا تزریق شود تا باعث تحریک و فروریختن حفره شود.در موارد سرکش ممکن است چروک کردن پوشش داخلی حفره یا برداشتن کیست کاذب انجام شود.استفاده از تتراسایکلین تزریقی موضعی (۵۰۰ میلی گرم رقیق شده در ۲ سی سی نرمال سالین) یا تریامسینولون استوناید (کناکورت ۴۰ میلی گرم در میلی لیتر) نیز توصیه شده است.هماتومیک ارزیابی کامل قبل از عمل شامل شمارش کامل خون با پلاکت‌ها، آزمایش‌های عملکرد کبد و مشخصات انعقادی کمک زیادی به جلوگیری از تشکیل هماتوم می‌کند. همچنین توصیه می‌شود که بیماران حداقل ۷ روز قبل از جراحی، سیگار و داروهایی مانند آسپرین، کلوپیدوگرل، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، ویتامین E، گلوکزامین، کندرویتین، جینسینگ و جینکوبیلوبا را قطع کنند.La Trenta توصیه می کند که هماتوم های کوچک به حال خود رها شوند. هماتوم‌های با اندازه متوسط ​​باید مایع شوند و به دنبال آن لباس‌های فشرده‌کننده و هماتوم‌های با اندازه بزرگ باید از طریق درگاه لیپوساکشن تخلیه شوند یا با لیپوساکشن مکرر و سپس درن‌های ساکشن در موارد منتخب تخلیه شوند.عفونتوقوع عفونت پس ازکانتورینگ بدن خوشبختانه بسیار نادر است. شایع ترین علت محلی عفونت وجود هماتوم در بافت های زیر جلدی با آلودگی باکتریایی ثانویه است.شایع ترین علت سیستمیک عفونت، دیابت کنترل نشده یا ضعیف کنترل شده است. بررسی های قبل از عمل باید شامل سطح قند خون به خصوص برای بیماران بالای ۳۰ سال یا با سابقه خانوادگی دیابت باشد. بیماران دیابتی برای کاهش این خطر باید بعد از عمل، کنترل قند خون خوبی داشته باشند. طبق نظر Igra و Lanzer، بیماران با وضعیت ایمنی ضعیف (سروم مثبت، کورتیکواستروئیدهای خوراکی و غیره) کمتر از بیماران ایده آل برای لیپوساکشن هستند. تولدو و مائواد استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های تزریقی بعد از عمل را توصیه می‌کنند و برای آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی پیشگیرانه به‌مدت ۵-۷ روز در تمام موارد لیپوساکشن اصلی استفاده می‌شود.اصول اولیه جراحی مانند شستن صحیح دست ها، شرایط اتاق عمل استریل، آماده سازی خوب پوست و دست زدن به بافت ملایم باید رعایت شود. کانول های لیپوساکشن باید به اندازه کافی استریل شوند – کانول ها باید به خوبی شسته شوند تا خون و تکه های بافت برداشته شود و قبل از اتوکلاو یا استریل کردن آنها به خوبی خشک شوند.هرگونه علامت عفونت – مانند اریتم قابل توجه، حساسیت به لمس یا تاول‌ها باید به شدت با آنتی‌بیوتیک‌های حساس به کشت درمان شود و برای مدیریت مناسب بیشتر مورد مشاهده دقیق قرار گیرد. این ممکن است شامل باز کردن برش‌های لیپوآسیس برای تخلیه مجموعه‌ها، برش و تخلیه رسمی آبسه‌ها، دبریدمان لکه‌های ایسکمیک و نکروزه و پانسمان‌های منظم از جمله استفاده از درمان زخم با فشار منفی/بستن با کمک خلاء باشد.تصحیح بیش از حد ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن لیپوساکشن ابزاری برای مجسمه سازی بدن است و نیاز به درک هنری سه بعدی از لایه های چربی آناتومیکی و جراحی دارد. این امر مستلزم کاربرد عملی دانش علمی با هنر و دقت است، مهارتی که تنها با تجربه بالینی به دست می آید.تصحیح بیش از حد به این معنی است که چربی اضافی بیش از خط کانتور مورد نظر لیپوساکشن شده است. مناطقی که معمولاً با این مشکل مرتبط هستند عبارتند از:مثلث حسی در محل اتصال باسن جانبی، ران جانبی و خلفی رانمحل های برشایلوز توصیه می کند که به عنوان یک قاعده، کانتور باید کمی اصلاح شود تا لیز چربی بعد از عمل امکان پذیر باشد، که نتیجه را تقویت می کند.قبل از عمل، معاینه دقیق بیمار در وضعیت عمودی ضروری است. در هر دو حالت استاتیک و پویا (یعنی با انقباض عضلانی). هر گونه عدم تقارن بین دو طرف، هر گونه بی نظمی و فرورفتگی خطوط از قبل موجود باید به بیمار اشاره شود، روی کاغذ ذکر شود و با دقت علامت گذاری شود. این امر به ویژه در مناطق “افزایش خطر” ذکر شده در بالا، مانند هنگام بررسی ناحیه تروکانتریک برای تمایز بین کیسه زینی واقعی و کاذب مرتبط است. در انقباض باسن، اگر کیسه زین کم شود، به دلیل سنگینی باسن، کیسه زین کاذب است. این امر مستلزم لیپوساکشن باسن جانبی و همچنین کیسه های زینی است، در حالی که یک کیسه زینی واقعی به لیپوساکشن ناحیه تروکانتریک به تنهایی نیاز دارد.اصلاح بیش از حد به خصوص لایه عمیق چربی منجر به پتوز باسن به دلیل آسیب به سپتوهای بافت فیبری پشتیبان می شود. برای جلوگیری از این عارضه، لیپوساکشن لایه چربی سطحی را فقط در این ناحیه توصیه می شود که اصلاح آن بسیار دشوار است.قرار گرفتن نامناسب بیمار ممکن است خطوط نادرست را در طول عمل ایجاد کند که ممکن است منجر به اصلاح بیش از حد شود. وضعیت خوابیده به پشت یا دراز کشیده باعث بزرگ شدن برآمدگی ها می شود. که منجر به انجام بیش از حد چربی غیر عمدی می شود.در حال حاضر به خوبی ثابت شده است که استفاده از میکروکانولاها (قطر ۳ میلی متر یا کمتر) خطر اصلاح بیش از حد را در مقایسه با کانول های بزرگتر کاهش می دهد. زیرا آنها چربی را در قطعات کوچک به جای تکه های بزرگتر، به خصوص نزدیک به پوست، از بین می برند.محل‌های برش اغلب فرورفتگی‌هایی را نشان می‌دهند که به دلیل پاس‌های مکرر با باقی ماندن ساکشن در حین خارج شدن کانولا وجود دارد. می توان با خاموش کردن مکش قبل از خارج کردن کانول از این امر جلوگیری کرد. اگرچه تکنیک لیپوساکشن متقاطع برای خطوط صاف و یکنواخت توصیه می شود، اما می تواند یک شمشیر دو لبه نیز باشد. در صورت انجام نادرست، ممکن است منجر به فرورفتگی ناشی از حذف چربی اضافی در نواحی همپوشانی یا مشترک شود. پس از اتمام لیپوساکشن، نواحی باید به طور کامل توسط تست پینچ و با خیس کردن سطح و جارو کردن دست یا غلتکی روی سطح برای تشخیص هرگونه بی نظمی کانتور، باید ارزیابی شوند.بعد از لیپوساکشن ?عوارضومحدودیتهایعملجراحیلیپوساکشنوکانتورینگبدن اگر در پایان لیپوساکشن در حالی که بیمار روی میز عمل است، بی نظمی های کانتور مشاهده شود، سایلان تکنیکی به نام «لیپوشیفتینگ» را توصیف کرده است که ممکن است برای درمان نواحی اصلاح شده بیش از حد مورد استفاده قرار گیرد. چندین گزارش نشان داده‌اند که پیوند چربی اتولوگ (AFT) نتایج قابل قبولی از نظر زیبایی شناختی در بدشکلی‌های کانتور پس از لیپوساکشن ایجاد می‌کند.ناحیه ای که بیش از حد تصحیح شده است به صورت فرورفتگی یا بی نظمی کانتور بعد از جراحی ظاهر می شود. توصیه می‌شود قبل از برنامه‌ریزی جراحی تجدیدنظر حداقل ۶ ماه منتظر بمانید. در طی این مدت به بیمار اطمینان داده شود که می‌توان آن را اصلاح کرد.تصحیح کماصلاح ناقص کانتورینگ بدن به معنای باقی ماندن چربی اضافی در قسمت هایی از ناحیه لیپوساکشن است. نواحی معمولاً درگیر عبارتند از:بازوها (فقط نزدیک به آرنج و بلافاصله مجاور برش لیپو اکسس)پهلوهاناحیه اطراف نافناحیه تروکانتریک و ناحیه فوق کشکک.ارزیابی دقیق نواحی با تست پینچ و تست جارو کردن پس از اتمام کانتورینگ بدن به شناسایی هرگونه رسوب چربی باقیمانده کمک می کند. این رسوبات باید به دقت مکش شوند تا خطوط کلی بهبود یابد.هر گونه اقدامات اصلاحی، برای اصلاح نادرست که در طول جراحی تشخیص داده نشده است، باید پس از یک دوره ۶ ماهه از جراحی اولیه انجام شود. لیپوساکشن تاچ‌آپ به طور کلی برای آسپیراسیون چربی باقیمانده و بهبود بیشتر کانتورها کافی است.بی نظمی های سطحی در لیپوساکشنبی نظمی یا موجی سطحی پس از لیپوساکشن می تواند به دلایل زیر باشد:لیپوساکشن بیش از حد سطحیفیبروز همراه با چسبندگیلباس تنگ یا وضعیت نامناسبپوست زائد.