مروری بر خاطرات یک نزدیک‌بین

از وقتی که یادم میاد و بعد بزرگ که شدم فهمیدم همه از این موضوع خاطره مشترک دارن! بچه ای که عینک بقیه رو میزنه چشمش و ذوق میکنه که دوست داره عینکی بشه!منم از همین بچه ها بودم و سال پنجم دبستان اولین عینک شخصی سازی شده خودمو داشتم، ذوق اوایل و ایام همانا، نمره چشمی که با حلول هر سال نو مقداری بهش افزوده می‌شد همانا، که دوردست‌ها رو تارتر و نزدیک هارو فقط از نزدیک‌تر می‌دیدم.یادمه از دوم دبیرستان لنز طبی داشتم(اما مداوم نه ها) تا خود همین ۲یا۳ سال پیش که خداروشکر از دست هرچی لنز هفته ای و فصلی و سالی و فریم‌های ریز و درست و رنگاوارنگ راحت شدم.https://dribbble.com/shots/6482329-Micro-Designدوست داشتم تجربه ام رو از دوران لنز و مراقبت هاش و عمل لازک بگم چیزایی که خیلی وقت‌ها سوالات متداول دوستانم بوده و من پاسخ دهنده مرجع به عنوان صرفا تجربه شخصیم بگم.لنز کلا مقوله جذابی میشه وقتی اسم زیبایی میاد و برای خیلیها که دوست دارن رنگ چشم خدادادی زیباشون رو زیباتر کنن اما فقط تا وقتی که آلوده نشه.من نزدیک به 6سال لنز طبی ساده داشتم(البته بگم که طبی-رنگی هم وجود داره)، اولاش تا عادت کنید یکم سخته ولی تجربیات بد دیگران رو که اکثر اوقات ناشی از عدم رعایت نکات بهداشتیش میشه، زیاد جدی نگیرین!مثلا عفونت میاره، کور میشی، نمیتونی بعد عمل کنی(این رو باید پزشک شما تشخصی بده نه اشخاص) و در نهایت هم کشته میشی!مواد لازمشما نکات بهداشتی هرچیزی رو رعایت نکنید، در نهایت ممکن هست خب کشته بشین و این منطقیه اما من همیشه یک کیف کوچک برای وسایلاش داشتم که شامل: ژل ضدعفونی دست، مایع لنز کوچک(جابجایی راحت تره و چون تاریخ داره، اگر بزرگ بگیرین احتمال زیاد همه اش مصرف نمیشه و باید بریزین دور) گاز استریل بجای دستمال کاغذی(چون پرز نمیده) و در آخر هم قطره‌های مرطوب کننده مخصوص لنز تماسی(تاکید میکنم که مخصوص این مورد، نه قطره‌های استریل معمولی) رو در بر می‌گرفت.فصل‌های سرد و خشک، احساس سوزش و خارش چشمی زیاد میشه، پس کیف مذکور رو حتما داشته باشین، بارون و باد هم اومد لطفا ذوق نکنید خیره بشید بهش چون من خودم ذوق زده شدم که واییییی بدون بخار کردن و خیس شدن عینک میتونم قطرات رو ببینم، که لنز مقداری جابجا شد و اذیت شدم، یعنی اینکه از این نوع ابراز احساسات نکنید.استخر... نه به هیچ عنوانبله، با لنز به استخر نرید حتی اگر این تصور اشتباه رو دارید که : من که سرم رو زیرآب نمیبرم!فرقی نداره کدوم نقطه استخر و کجا باشید، محیط گرم و مرطوب خصوصا در استخر سربسته، احتمال خطر چسبیدن لنز به مردمک رو بالاتر میبره و بسیار اذیتتون خواهد کرد، هرکس هم گفت بهتون طوری نمیشه، مطمئن باشید خیلی خوش شانس بوده که تابحال اتفاق جدی ای براش نیوفتاده...عمل لازکخب بریم سراغ روزایی که لحظه شماری میکنی تا دیگه از دست هرچی لنز و عینک هست راحت بشی. من از چند هفته قبل اصلا لنز نزاشتم و صرفا عینک زدم و چون مشکلات دیگه چشمی نداشتم، خداروشکر برای عمل هم مشکلی پیش نیمد.(لطفا همه موارد رو با پزشک متخصص خودتون پیش ببرید)چه کردم؟از شب قبل اتاقمو برای ورود خود جدیدم آماده کردم، با پارچه ضخیم، نور اتاق رو خیلی کم ، وسایلی که میدونستم بعدا لازم دارم رو جمع، کلی پادکست خوب از طریق اپلیکیشن‌ها گردآوری کردم. روی وایت برد، جای ریختن قطره‌های بعد عمل و روزهاشو مشخص کردم که خانواده برام تکمیل کنن.چه شد؟با اینکه من کلی فیلم راجع به این موضوع دیده بودم و احساسات عجیب غریبی که به محض قرار گرفتن در محیط بهتون حمله ور میشه، تا این حد که قبل از اینکه برم توی اتاق بی‌حسی، واقعا دلم می‌خواست ازونجا فرار کنم!چرا؟ چون چهره والدین مضطرب بیرون از این اتاق که داشتن بچه هاشونو بدرقه می‌کردن واسم دلهره برانگیز بود، نه خود بیمارستان و اینکه چند دقیقه بعد چه بر سرم میاد...یاد دم در جلسه کنکور افتادم...وقتی وارد می‌شین، یک اتاق ایزوله هست که بعد از تحویل لباس و کفش، به نوبت براتون قطره بی حسی میریزن و میبینی چند نفر دیگه احساس مشترکی با تو دارن، خیلی آرامش‌بخش هست.بعد که در جایگاه مشخص، مستقر میشین، دکتر چیزی روی چشماتون قرار میدن که پلک باز بمونه، هیچیییی متوجه نمیشین بنظر من که هیجان انگیز بود 10 دقیقه پتانسیل پلک زدن ازم سلب بود.همه جا نورانی میشه و یک نور سبز رنگ و بعد، جاش رو به تاریکی مطلق میده، بوی سوختگی هم به مشام میرسه که بازم ندید بگیرید تا بریم بخش خوبش، اینکه یهو یک چیزی روی سطح چشم برگرده بعد انگار آب پاش بهتون میزنن و حس خنکی بسیار مطبوعی داره من خیلی دوست داشتم انگار شیشه پاک کن میزدن و پاک میکردن.یادتون باشه هرجا دکتر بهتون میگن رو نگاه کنید و همکاری خوبی ابراز کنین.قسمت خوب ترش همون لحظه هست اونم اینکه دارید با چشمتون بدون لنز و عینک اما با تاری دید کمتر دارید می‌بینید.در آخر هم چکاب می‌کنن و سپس داروهای لازم رو بهتون می‌دن و با خرسندی تحویل خانواده داده می‌شید، می‌رید خونه و تا یک هفته از پادکست و استراحت لذت می‌برید، فقط داروهای مسکن رو به موقع مصرف کنید. نبایدها:-اگر خیلی شجاع نیستین، لطفا فیلم‌های عمل رو نشینید با دلهره، سیر دل تماشا کنید.-به شایعات و حرفای بقیه که باعث ایجاد استرس میشن گوش نکنید، فقط به یک نفر ایمان داشته باشین اونم پزشک زبردستی که باتجربه و با سابقه هست(نه آن دسته از جدید پزشکایی که با SMS و تبلیغات این چنینی شمارو دعوت میکنن)-اصلا به چشمتون دست نزنید(من خودم برای خواب، از این کاورهای برجسته پانسمان چشم استفاده کردم که داروخانه‌ها دارن) و نگران خشکی چشم در روزهای بعد عمل نباشید، داروها رو به موقع و اشک مصنوعی به مقدار مناسب مصرف کنید، خشکی و سوزش طبیعی هست که داره لنز پانسمان شما کارش رو درست انجام می‌ده و حداکثر تا 4 روز بعدش ازش راحت می‌شید(البته پزشک اینکارو می‌کنن نه شما)بایدها:-اگر شجاع هستین و در کنارش براتون اهمیت داره که بدونید لحظه به لحظه چه اتفاقی توی اون 10 دقیقه داره میوفته(البته طول زمان با نمره ضعف چشمی هر فرد رابطه مستقیمی داره)، حتما آگاهی کسب کنید که نگرانی نداشته باشین.-خونسردی تونو حفظ و هر لحظه هوشیار باشین و با پزشک معالجتون همکاری کنید.-برای خودتون سرگرمی‌‌ از قبل آماده کنید.(کتاب صوتی حرف نداره)-بعد از دوره نقاهت، بازم رعایت کنید تا چند ماه که اذیت نشید.و سخن آخر و توصیه برای همه :)عینک مانیتور برای تسهیل کارهاتون خیلی میتونه خوب باشه و بسیار هم میتونه در راحتی کارهاتون کمک کنه، چون خستگی‌های چشمی ناشی از کار مستمر رو به حداقل میرسونه و خودتون احساس بهتری خواهید داشت.