وصیت‌نامه شهید حسین سرافراز خباز

?شهید حسین سرافراز خباز هشتم مرداد ماه ۱۳۳۵ به دنیا آمد. بعد از اتمام تحصیلات متوسطه در رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ششم مرداد ماه ۱۳۶۲ در منطقه حاج عمران و در عملیات والفجر ۲ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.◼ متن وصیت‌نامهبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمبه نام خدا و سلام بر پیامبر خدا و اهل بیت طاهرینشسلام بر عاشقان مبارزه در راه اللهسلام بر امام امت، ناجى ملت ایران از غفلت و فساد به یارى خداى تبارک تعالى.منّت خدا را بار دیگر مرا به امتحانش مبتلا مى‌کند تا ان‌شاءالله آخرت را بر من آسان گیرد، او را شکر که به من توفیق مبارزه در راهش عنایت کرد تا در قیامت با دست خالى ملاقاتش نکنم. سپاس خدا را هزاران بار که اگر چه دنیا بسیار وسوسه ام کرد و سختی‌هایش همواره مایه تشویش خاطرم مى‌شد اما یاد او همیشه دلم را آرامش داد. گر چه مشکلات هر بار به سان کوهى در برابرم ظاهر شدند. اما هر بار امید رحمتش یأس را از دلم دور کرد. شکر او را که گر چه شیطان بسیارى را به شکست در برابرش کشانده است ولى یارى او تا کنون موفقم داشته است.اکنون هم به امید او در جبهه باز انتظار پیروزى را مى‌کشم، انتظار احدى الحسنیین را، یا دشمن به دست من نابود شود و یا فیض لقاء او را در یابم .انسان را خدا طبعى داده است که اگر به رضاى او راضى نشود تا زنده است نگران و سرگردان خواهد زیست و لذت واقعى دنیا را نخواهد چشید. در دنیاى آخرت هم خداوند به او وعده بى پناهى و سرگردانى داده است.هر که دنیا را جدى گرفت ولى رضاى خدا را شرط عملش نکرد، یک لحظه آرام نداشت و نیز آنکه زندگى را پوچ انگاشت و دل را الکى خوش داشت، سرگردان و بى هدف راه به جایى نبرد. اما آنکه دنیا را مزرعه آخرت کرد و هر چه کرد براى رضاى او کرد، آنکه اجراى حکم او را کرد، دفاع ازحق کرد و پیروى از پیامبرش نمود و کتاب الله را شناخت، به هر دو سعادت دنیا و آخرت رسید.پدر و مادرم، همسر و فرزندم، دنیا و وجود ما آنقدر در برابر عظمت خداى باریتعالى ناچیز است، آنقدر پست است که اگر دستور اسلام به توجه به دنیا نباشد، سزاوارتر است یک لحظه هم در این دنیا مشغول نباشیم.همسرم، مى‌دانم که تو و مادرت بسیار با دنیا کلنجار رفته اید، مى‌دانم از این به بعد نیز دنیا بر شما آسانتر نخواهد گرفت، اما هرگز خدا را فراموش نکن، پیروز خواهى بود. تربیت یاسر بزرگترین مسئولیت توست، خدا را به یارى بطلب. حتما موفق خواهى شد. هر بار که براى جبهه رفتن تنهایت گذاشتم گریه نکردى، شیر زن بودى، یاسر شیر مرد خواهد شد.مادرم، ما از خدائیم و محبت مرا نیز او در دلت نهاده است. اکنون هم او جانم را خریدار شده است، پس بسویش باز می‌گردیم. مباد ا دشمن به صداى ناله‌ات ریشخند‌مان کند. مبادا دشمن به فغان تو از روزگار شاد شود. اگر ناله کردى و فغان برآوردى بگو که جهاد در راه خدا وظیفه ماست. بگو که شهادت افتخار ماست، بگو تا دشمن بفهمد که گریه‌ات ادامه مبارزه جهاد گران راه الله است.پدرم، به من آموختى که دنیا را جدى بگیرم، به رضاى خدا هم راضى شدم، وصیت مى‌کنم که بزرگوارى و مردانگى را به پسرم نیز بیاموزى. سفارشش کن که در اجراى حکم خدا هیچگاه، هیچگونه شکى به دل را ه ندهد.پسرم، پدرت مى‌دانست که تو به گردنش حق دارى، مى‌دانست که وظیفه دارد تو را مرد کند مى‌دانست که احتیاج به محبتش دارى. پدرت مى‌دانست که تو بار سنگینى بر دوش مادرت هستى اما خدایى که من و تو را آفرید و پدرت به او ایمان آورد، بزرگتر از آنست که تو را حتى یکدم به حال خود واگذارد و من او را به کرمش سوگند مى‌دهم که تو را به حال خود وا مگذارد. او به تو نزدیکتر از رگ گردن توست. در تلاش تقرب به درگاهش باش، یتیم نخواهى بود. از او که بگذریم، مادرت با محبت تر از آنست که کسرى محبت را جبران نکند و پدرم نیز تو را مردى خواهد آموخت.پسرم از مال دنیا چیزى نداشتم که براى شما باقى بگذارم جز ثواب قضاى ۴۵ روز روزه واجب باقى مانده سه ماه رمضان که در مسافرت بودم و به علت مسافرت مداوم موفق به قضاى آن هم نشدم و نیز بر آن سال گذشته است که بابت آن باید چند مد طعام نیز داد. (طبق رساله امام)از بدهى و طلب هر چه به خاطر داشتم پرداخت و یا وصول کرده‌ام، شاید طلبى جزئى باشد که مى‌بخشم و یا بدهى کمى باشد که از جزئى موجودیم بپردازید . تا کنون در آمد زندگیم به قدرى نبوده است که زیادى بیاید و اگر ظاهرا مقدارى باقیست حق همسرم است که در خرج زندگى کمک حالم بوده است.مطالباتم را که موجودى ظاهرى من است از ارتش و بانک سپه قوچان وصول کرده و زیادى بر خرج کفن و دفن حق همسرم مى باشد. والسلام .پروردگارا بر عمر با عزت امام خمینى، رهبر ملت ایران و نائب امام زمان بیفزا، تا دین مبینت جهان کفر را روشن سازد و زمینه انقلاب مهدى (عج ) را هر چه زودتر فراهم گرداند.خدایا، من و همسرم را در قبال آنچه در راهت تحمل کرده‌ایم، هر چند ناچیز بوده است به رحمتت ببخش و بیامرز.بارالها، پدر و مادرم و سایر مؤمنین و مؤمنات را از این بنده ناچیزت خشنود بگردان و بیامرز.خدیا، به فرزندم نیز توفیق درک هر چه بیشتر وجود مقدست را مرحمت نما. او را به خودش وامگذار و از رهروان راهت قرار ده.از همه فامیل برایم حلالیت بطلبید.به تاریخ اول فروردین ماه سال ۶۲ شمسى.۶۲/۱/۱حسین سرافراز خباز⬛@sut_kongere_shohada⬛