چرا کسی که هدفش یادگیری باشد هیچوقت خود و دیگران را نمی‌کشد؟

Viktor from picjumbo.comچرا کسی که هدفش یادگیری باشد هیچوقت خود و دیگران را نمی‌کشد؟برای یادگیری تنها یک شغل و تخصص گرفتن در آن بایستی سال‌ها، منابع مختلف را بررسی کرد، پروژه‌های مختلفی را انجام داد، با افراد مختلف برخورد کرد و هزاران درس نهان و آشکار را دید و شناخت. برای مثال یادگیری زبان برنامه‌نویسی شما بایستی کلاس‌ها، توابع، اصول طراحی، اصول روش‌ها و انواع فعالیت تولید نرم‌افزار و غیره را بشناسید و درگیر آن بشوید تا بتوانید آن را بیآموزید.فرض کنید ۱۰۰۰ سال داشتید و برای هر کار یک سال تخصیص می‌دادید، یک سال برنامه نویس، یکسال ماهیگیر، یک سال راننده کامیون ، یک سال خیاط، یکسال بقال و غیره . همه میدانیم یکسال برای تخصص کافی نیست اما به هر حال فرض کنید در این مدت در کار خود یک متخصص یا سنیور می‌شوید.پس در کل هزار کار را میتوانستید تجربه کنید. حال بروید لیست شغل‌ها را در سایت‌ها جستجو کنید، یک جا ۲۰۰۰ تا شغل یکجا ۱۴۰۰۰ شغل و .... معرفی کرده‌اند. پس حتی این زمان برای تجربه کردن این شغل‌ها هم کافی نیست.تازه من دست گذاشتم روی شغل، نگفتم کتاب‌های چاپ شده، هیچ حرفی از منابع آنلاین که به طور روزانه فقط میلیون‌ها مطلب تولید می‌شود سخنی نگفتم. از جانوران و گونه‌های شگفت انگیزشان هیچ نگفتم. بطور کلی این همه حرف زدن‌هایم فقط میخواستم بگم که به اندازه‌ی یک انسان هزار ساله که وجود خارجی ندارد و پیر هم نمی‌شود بیش از ۱۰۰۰ سال مطلب جذاب و شگفت انگیز وجود دارد که میتواند تمام عمر بیاموزد، یاد بدهد و استفاده کند.ما میدانیم اطلاعات و دانشی هستند که با شنیدن یا دیدنشان خوشحال میشویم، الهام میگیریم و یا حتی روزمان ساخته می‌شود. در پایین خیلی از ویدیوهای طنز در یوتیوب یادم هست که مردم می‌نوشتند 《 you make my day 》 یعنی تو با ویدیوت کل روزم را ساختی! عالی نیست؟ بله من هم به نظم عالی این مساله. بگذریم.حرف من آنست اگر این دانش‌های الهام بخش رو که میشنویم ، مثلا آن ویدیو را یک واحد شادی و انگیزه در نظر بگیریم. به تعداد بسیار زیاد؛ بگذارید بگوییم بیشمار یا بی‌نهایت؛ بی‌نهایت دانش انگیزه بخش وجود دارد که می‌تواند به مقدار بی‌شمار و یا بی‌نهایت انرژی روحی مثبت تولید کند. در نهایت عین انسانی می‌شوید که گویی زیر آسمان یادگیری در حال تنفس از این‌هوای تازه است و هر دمش انگیزه و هر بازدمش شادی و مسرت است. به زبان خیلی ساده و خودمانی؛ فردی خواهد بود با میلیاردها میلیارد دلیل، میلیاردها میلیارد خواسته، تشنه‌ای سیری ناپذیر که روبرویش دریایی از آب قرار دارد. بعبارتی تشنه است همیشه اما همیشه آب در دستانش است. گشنه است همیشه اما همیشه غذا در مقابلش هست.در کل، مفهوم را ساده می‌گوییم ؛ فردی که دائم بدنبال یادگیریست و هدفش تحصیل باشد زندگی برایش محل درس، آزمون است و همواره در دانشگاه زندگی در حال پاس کردن آزمون‌هایش است و وقت برای خاراندن سر خود ندارد که بخواهد وقتی را صرف فساد کند.یادمان باشد انسان هم ۱۰۰۰ سال عمر نمیکند و تنها ۸۰ سال عمر میکند و ده سال ابتدایی آن خردسال و ۲۰ سال انتهایی نیز هم کهنسال خواهد بود. پس زندگی میتواند زیبا و پر از درس باشد. یعنی زندگی پر از درس و زیبایی هست. دیگه ... ؟Viktor from picjumbo.comباز هم هست،تکنولوژی و عرصه‌های جدید، معلوم نیست چند سال بعد ممکن است انسان دیگر به آب و غذا نیازی نداشته باشد که امیدوارم اینطور باشد و با کمک نانوبات‌ها و بایوتکنولوژی‌ها بتواند بر مشکلات غلبه کرده و سطح دیگری از زندگی را برای خود و دیگر موجودات زنده که الان (منظور آینده‌ی سایبورگی و بایو تکنولوژیک آینده) همه نیمه انسان و نیمه ربات به حساب می‌آیند رقم بزند.انگیزه‌ی بی‌نهایت ایجاد می‌کتد، این را بالا گفتم اما باز تکرار میکنم که یک فرد دانش جوی زندگی یک لیست کار از کارهای ضروری و مهم بی نهایت دارد پس وقتی برای خاراندن سر خود ندارد و دانش‌های الهام بخش روزانه برای پیشبرد اهداف و آرزوی یک انسان جویای علم و دانش بی‌شمار و حرارت دهنده است. از طرفی هم خود دانشجو پتانسیل آن را خواهد داشت که با کوچکترین دانشی شاد شود و روزش را بسازد.ترسی از تجربه‌ کردن چیزهای جدید نخواهد داشت. یک یادگیرنده‌ی واقعی چیزهای جدید را زیاد تست می‌کند چون این کار را قبلا هم زیاد انجام داده و مطالب مفید و کاربردی زیادیم از کارش کسب کرده است. شاید گیمر نباشد اما اگر وقتش جور شود Cyberpunk2077 را هم بازی کند چون به نظرش این بازی یک نگرش از آینده است تا فقط یک بازی.یادگیری هر مبحث هزاران سوال ایجاد میکند. هر کسی که ارزش سوال را بداند ، میفهمد که یک سوال خوب همانند بک کوئری خوب دیتابیس است یا به زبان ساده همانند یک راهنما، یک مربی خوب است که دقیقا دست شما را میگیرد و در دستان جوابتان قرار می‌دهد. اما پرسیدن سوال خود هنر است، حال برای یک فرد یادگیرنده به طور ذاتی بی‌نهایت سوال پیشفرض خوب و کنجکاوانه وجود دارد گویا هزاران مربی برای ساخت روز شما دست در دست هم دادند.در جواب سوال که چرا فردی که هدفش یادگیری است خودکشی نمی‌کند یا کسی را نمیکشد باید گفت که اینکار را نمی‌کند چون علاقه‌اش به زندگی خیلی بزرگتر است از مرگ. هزاران کتاب است که باید بخواند، هزاران جا هست که باید ببیند، هزاران شغل هست که باید تجربه کند. هزاران گیر و گور ریز ارتباطی است که باید رفع کند. پس وقت گرانبهایش برای زندگی به خوبی می تپد.حسن ختام. آنکه ز گهواره تا گور دانش بجویی. جمله‌ای از فردوسی است که سعی شده در یک مصرع اهمیت یادگیری و کسب دانش را بیان کند. یادگیری کار انسان‌های فقیر یا انسان‌های ثروتمند نیست، یادگیری آسمانی آبی بالای سر همه انسان‌ها و موجودات زنده دیگر است که به مقتضی و نیاز خود می‌توانند زیر آن بایستند و استشمام کنند. پس به نظرم این منبع بزرگ انرژی و سعادت را به نحوی که بهتر است دنبال کنیم و در نظر داشته باشیم. در کل موفق باشید ?. سهراب.