بهترین دکتر روانشناس در تهران

بهترین دکتر روانشناس در تهرانبهترین دکتر روانشناس در تهرانازکجابهترین دکتر روانشناس در تهران را پیدا کنمآدرس بهترین دکتر روانشناس در تهران کجاستآیا شما درجستجوی بهترین دکتر روانشناس در تهران هستید؟عجله نکنید اول این نوشته را بخوانیدتا در ابتدا ویژگی های دکتر روانشناس خوب را بشناسیدسپس برای شما درباره تاریخچه ی روانشناسی و ساختار روانشناسی می گویم تا تصویری دقیق پیدا کنید آنوقت جواب سوالتان را پیدا خواهید کرددکتر روانشناس خوب چند ویژگی دارد۱ _ دکتر روانشناس خوب از بالا و بلندی های اخلاقی به شما نگاه نمی کندیک دکتر روانشناس خوب و صاحب صلاحیت, رفتارهای شما از ذره بین اخلاق نگاه نمی‌کند, روانشناسی اصولاً با اخلاق کاری ندارد, روانشناسی یک علماست و با هست و نیست کار دارد و با باید و نباید کاری ندارد.حتی اگر شما بد‌ترین رفتار‌ها را از نظر خودتان انجام داده باشید یک روانشناس خوب اصلا از شنیدن آنها تعجب نمی کند یا حالتی از قضاوت, یاداوری را در چشمان او و در بدن او و در لحن او نخواهید دید. البته اینکه روانشناس هم یک انسان استو قطعاً دچار لغزش می‌شود را باید در نظر بگیریم اما اگر پافشاری کند و از اصطلاحاتی استفاده کند یا به صورت آشکارا طوری رفتار کند که انگار درباره شما قضاوت اخلاقی کرده است قطعاً رفتار او حرفه ای نیست.۲ _ روان درمانگر خوب خود و نظر و خواسته ی خود را تحمیل نمی کندیک دکتر روانشناس خوب, خود و نظر و خواسته ی خود را تحمیل نمی کند, به این معنی که شما را مجبور نمی‌کند که درمان را ادامه بدهید, چه با سرزنشزیاد, چه با زنگ زدن و یا پیامک دادن زیاد و چه با پیگیری زیاد پافشاری نمی کندو مزاحم شما نمی شود البته گاهی اوقات لازم است که منشی و یا روانشناس به مراجع خود پیام بدهد, احوال او را بپرسد و اگر درمان را ناگهان رها کرد علت آن را جویا شود. اما اینها باید به گونه‌ای باشد که قبل از آن روانشناس درباره آن فکر کرده باشد و مطمئن باشد که این کار لازم استمثلاً من در برخورد با بیمارانی که بردرلاین هستند گاهی به آنها پیام میدهم (البته به بعضی از آنها پیام نمیدهم) من با توجه به شناختی که از مراجعم پیدا کردم می دانم که به چه کسی در چه زمانی چه پیامی باید بدهم ؟اینها به دلیل ارتباطی است که با او دارم و به دلیل تصویری هست که از او در ذهن دارم مثلاً ممکن است که بیمار من تصور کند که من دیگر علاقه‌ای به دیدن او ندارم و من هم در طول جلسات متوجه این ذهنیت او شدم و به همین دلیل ممکن است که پیام بدهم یا ممکن است که بیماری داشته باشمکه تصور کند که باید تکالیفش را دقیق انجام بدهد و چون انجام نداده خجالت میکشد که بیاید, در اینجا هم من یا منشی هم به او پیام میدهیم یا ممکن است که بیماری به دلیل اینکه درگیر طرحواره کمال گرایی است, گرفتن وقت را به لحظه آخر می‌اندازد و ممکن است وقت بعدی را از دست بدهد در اینجا منشی من به او زنگ میزنداما در همه این رفتارها باید طوری عمل کرد که به هیچ عنوان احساس مزاحمت و یا تحمیل شدن به مراجع دست ندهد, مثلا اگر مراجعی برای جلسات بعد وقت نگرفت منشی من فقط یک بار به او یاد آوری می کندو اگر احساس کرد که مراجع بنابر دلایلی شخصی تمایل به ادامه درمان ندارد به او می گوید؛ بنابراین هروقت تصمیم داشتید وقت بگیرید خودتان اطلاع بدهید۳ _ روان درمانگر خوب انتقاد نمی کندانتقاد کردن خود و سرزنش کردن خود, در درون همه افراد بخصوص کسانی که برای درمان به ما مراجعه می‌کنند وجود دارد, دیگر جایی برای انتقاد اضافی نیست. یک روانشناس خوب و صاحب صلاحیت, تحت هیچ شرایطی از مراجع خود انتقاد نمی کند،بلکه برای او ممکن هست که رفتار کار آمد و ناکارآمد و یا افکار کارآمد و ناکارآمد را توضیح بدهد و یا درباره پیامدهای یک رفتار, یک احساس و یک فکر توضیح بدهد, اما انتقاد نمی کندزیرا ما نمی‌توانیم به دیگران رشد را بدهیم, گاهی وقتها لازم است که زمان بگذرد و موسم هر چیز به فصل خود فرا می رسد۴ _ روان درمانگر خوب خویشتندار باشدیک دکتر روانشناس خوب به لحاظ اخلاقی خویشتندار است, موقعیت هایی برای یک روانشناس به وجود می‌آید که ممکن هست که به هر دلیلی تحریک شود, او باید بتواند امیال و غریزه ها و خواسته های خود را به خوبی مدیریت کند تا هم آسیبی به مراجع زده نشود و هم اینکه باعث بدنامی حرفه ی روانشناسی نشوداو می داند که اگر هم مراجعی به او ابراز علاقه کند، می‌تواند به صورت حرفه ای به این موضوع نگاه کند. روانشناسان خوب و صاحب صلاحیت در این باره کاملاً آموزش دیده است و این موقعیت ها برای آنها اصلاً ناآشنا نیست۵ _روان درمانگر خوب گرفتاری مالی ندارد و بین درآمد و مراجع , مراجع را ارجحیت می دهداگر چه کسانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند دستکم به اندازه ای که بتوانند و روزگار خود را بگذرانند درآمد خواهند داشت مشروط بر اینکه دوره های درمانگری را سپری کرده باشند و حرفه ای عمل کننداما روانشناس خوب نباید محتاج نان شب باشد و نباید از لحاظ مالی در شرایطی باشد که اگر که مثلاً چند مراجع را از دست بدهد, دیگر نمی‌تواند قبض آب و برق این ماه خود را پرداخت کنند یا اجاره کلینیک را پرداخت کند, در این شرایط ممکن استکه روانشناس خواسته یا ناخواسته تعداد جلسات مراجع را با انگیزه مالی طولانی کند یا در جاهایی که لازم نیست کارهایی انجام بدهد که به شکلی کسب درآمد کند.روانشناس به لحاظ مالی باید در شرایطی باشد که دغدغه مالی برای از دست دادن مراجع را نداشته باشد اگر چه این کار به هر حال یک پیشه محسوب می شود اما اولویت نباید با مسائل مالی باشد همانطور که روانشناسان سوگند یاد کردند که به سلامت روانی افراد تحت هر شرایطی اولویت بدهنداگر وضعیت مالی او خوب نیست باید قناعت پیشه کند و بلند پروازی مالی را کنار بگذارد و یا اینکه کارهایی انجام بدهد که برای خودش هزینه تراشی نکند مثلا تا زمانی که به درآمدی خوب نرسیده بصورت درصدی درکیلینیک اساتید و یا همکاران یا موسسات دیگر بصورت توافقی مراجع بپذیرد یا از منشی مشترک استفاده کنند و مسائلی از این قبیل۶ _ روان درمانگر خوب اهداف درمانی و خواسته های دقیق مراجعین را مشخص کندمراجعه کننده برای حل مشکل یا مشکلاتی به درمانگر مراجعه می کنند درمانگر می بایست در طی جلسات اولیه مشکلات و خواسته‌های مراجع را مشخص کند و در طول جلسات بعدی دائماً حواسش به خواسته ها و مشکلاتی که مراجع با آن درگیر است باشد و مشخصا درباره آن صحبت کند, یعنی بگوید که خواسته و انتظار تو از من و یا از این جلسات چیست؟دوست داری به کدام مشکلات تو بپردازیم و من چه کمکی میتوانم به تو بکنم و سپس برای مراجعه کننده مشخص کند که آیا درباره آن مشکلات می تواند به او کمک کند یا خیر و اگر می تواند تا چه اندازه و به چه شکلی؟درمانگر نمی‌تواند بگوید که تو نمیفهمی! تو متوجه نیستی! تو باید این مشکل را حل کنی! تو مشکلات دیگری هم داری که باید آنها را حل کنی!رابطه او باید کاملا محترمانه باشد و اگر هم نظری داشت به صورت حدس و گمان مطرح کند و نه به عنوان یک واقعیت۷_روان درمانگر خوب باید در دسترس باشد.یک روانشناس خوب باید در دسترس بیمارش باشد، درمانگری با مشاوره و یا آموزش فرق دارد اگر روانشناسی میخواهد کار درمانگری انجام بدهد, باید در نظر داشته باشد که به اندازه ای مراجع بپذیرد که بتواند در دسترس آنها باشد.به همین دلیل بسیاری از پژوهشگران معتقدند که روانشناسان نهایتاً در هفته ۳ روز می‌توانند مراجع بپذیرند، البته این یک قانون بدون استثنا نیست و بستگی به توانایی درمانگر هم دارد اما در هر صورت باید در دسترسباشدمثلاً اگر بیمار بردرلاین هست, روانشناس باید شماره خود و یا شخصی که دستیار اوست را به بیمار بدهد و بگوید که در چه صورتی می تواند به او پیام بدهد یا زنگ بزند(البته درباره محدودیت ها باید صحبت کند که دراینباره هم آموزش دیده اند) و یا اگر مراجع افکار خودکشی دارد و یا در بحران است,روانشناس باید راهی برای اینکه مراجع در خارج از جلسات بتواند با او ارتباط برقرار کند باز کند و اینطور نباشد که مراجعه کننده نتواند تا جلسه بعد به هیچ عنوان هیچ ارتباطی با درمانگر خود برقرار کند۸ _روان درمانگر خوب اهل مطالعه و یادگیری استامروزه در بسیاری از کشورها گواهینامه ها و مدارک دانشگاهی تاریخ انقضا دارند, دلیلش این است که دانش به سرعت در حال افزایش است و پژوهشگران هر بار ممکن است که یافته های جدیدی داشته باشند که با یافته های قبلی متفاوت و گاهی وقتها متعارض باشدمثلاً پژوهشها در روانشناسی نشان داده است که تکنیک "توقف افکار "که در گذشته به نظر می آمد یک تکنیک سودمند است در بسیاری از موارد آسیب زننده و مضر است. یک روانشناس خوب مطالعه دارد او مقالات روز را می‌خواند, کتاب هایی که تازه منتشر شده اند را مطالعه می‌کند و در کنفرانس ها و همایش ها هر از چند گاهی شرکت می کند تا به روز باشد و از قافله عقب نماندمسلما روانشناسی که هیچ کدام از این کارها را انجام نمی دهد بر اساس دانش قبلی خود اظهار نظر می کند و ممکن است که پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که بسیاری از تکنیک ها و مدل هایی که از آن استفاده می کند کارایی لازم را ندارند و یا حتی مضر هستند۹ _روان درمانگر خوب متواضع و روشن بین استیک دکتر روانشناس خوب و صاحب صلاحیت بر روی عقیده و موضع خود پافشاری نمی کند, ضمن اینکه می‌تواند به اسناد پژوهشی دقیق اشاره کند اما جزم اندیش نیست. یک روانشناس خوب ممکن است که در طی جلسات حدس ها و گمانه های اشتباهی از مشکلات مراجع و یا افکار و احساس مراجع ارائه کنداما اگر مراجع گفت: با حرف شما و نظر شما موافق نیستم, روانشناس متواضعانه می پذیرد مثلاً ممکن است که روانشناس بگوید: حدس میزنم که علت افکار تو این است که در چنین شرایطی رشد کرده ای و مراجع بگوید: نه اینطور نیست. روانشناس خوب در پاسخ می گوید: پس من اشتباه حدس زدم۱۰ _روان درمانگر خوب انتقاد پذیر استیک دکتر روانشناس خوب می داند که انسان کاملی نیست و نه از خود توقع دارد که اشتباه رفتار نکند و نه از دیگران. گاهی ممکن است که یک روانشناس براثر حرف یا رفتاری از مراجع ناراحت شود و واکنش ناسالمی نشان بدهد و مراجع به این موضوع اشاره کند مثلاً بگوید که مشخص است که شما عصبانی شدی, اگر که روانشناس متوجه شد که رفتار او ناسالم است باید اعتراف کند که بله رفتار من ناسالم بود, در اینصورت می‌تواند یک رابطه اصیل و واقعی با مراجع برقرار کند.یک روانشناس خوب خود را عاری از اشتباه و خطا نمی داند و اگر به گونه ای ناسالم و نادرست رفتار کرد مسئولیت آن را می پذیرد و به صورت آشکارا آن را بیان می کند, البته روشن است که اگر یک روانشناس بیش از اندازه رفتارهای ناسالم داشت حتما باید خود به یک درمانگر و یا سوپر ویژن و یا سرپرست خود مراجعه کند و این موضوع را بررسی و برطرف کند۱۱ _روان درمانگر خوب درصورت لزوم خود باید درمان شده باشدیک دکترروانشناس خوب, در صورتی که مشکلاتی روانشناختی دارد, مثلا شناختواره ها یا طرحواره های ناکار آمدی دارد حتما باید خودش درمان شده باشد.یک دکتر روانشناس خوب می‌داند که ممکن است که طرحواره هایی داشته باشد که در رابطه با بیمار نقش آفرینی کندمثلاً روانشناسی که طرحواره کمال گرایی دارد از بیمار توقع زیادی دارد و اگر که بیمار تکلیفش را انجام ندهد عصبانی می‌شود و او را سرزنش می کند.و یا روانشناسی که طرحواره ایثار دارد بیش از اندازه برای مراجع وقت می‌گذارد و اجازه نمی دهد که مراجعه کننده سرد و گرم روزگار را بچشد و خودش مسائل را حل کند و رشد کند.یا درمانگری که طرحواره بی کفایتی دارد اگر که مراجعه درمان را نصف کاره رها کند احساس بی کفایتی و نالایق بودن و شکست می کند و این ممکن است در رفتار او با مراجعه کننده تاثیر بگذاردیا درمانگری که طرحواره تنبیه دارد, ممکن است بیمار را بخاطر رفتارهای ناکار آمد یا عمل نکردن به توصیه هایش تنبیه کندیا درمانگری که طرحواره نقص و شرم دارد ممکن است که وقتی با مراجعی روبرو میشود که وضعیت اجتماعی یا اقتصادی چشمگیری دارد, خودش را ببازد و یا دست به تحقیر او بزند و یا بخواهد توجه او را جلب کندیا درمانگری که طرحواره استحقاق دارد, مسئولیت اشتباهات و رفتارهای خود را نمی‌پذیرد و همیشه حق به جانب است مثل روانشناسانی که وقتیدر درمان به نتیجه نمی‌رسند میگویند بیمار مقاومت دارد و خودش نخواسته درمان شود و اصلا به این فکر نمی‌کنند که شاید ابزارهایی که به کار برده‌اند و یا در تشخیص – فرمول بندی - قرارداد درمانی - پروتکل درمانی - مرتکب اشتباهی شده باشند۱۲ _روان درمانگر خوب امین و رازدار استیک دکتر روانشناس خوب, از آنچه که در جلسه می گذرد به هیچ عنوان درجایی چیزی نمی گوید, بخصوص در مناطقی که افراد همدیگر را میشناسند مانند شهرهای کوچک و یا شهرستان ها این توصیه بسیار بسیار جدی تر باید دنبال شودو حتی با وجود نام نبردن و تغییر هویت مراجع باز هم امکان برملا شدن راز او وجود دارد. اگر هم روانشناسی لازم است که به عنوان مثال نزد سرپرست یا سوپرویژن خود درباره موضوع صحبت کند و یا با همکاری برای چاره جویی مشورت کند کوچکترین اشاره‌ای نباید به هویت فرد کنداو باید در کمال گمنامی و بدون اشاره به هیچکدام از ویژگی‌های آن فرد با سرپرست یا همکار خود مشورت کند و فقط به محتوای مشکل بپردازد نه اینکه چه کسی ان را گفت. این موضوع شامل اعضای خانواده هم می شود یعنی اینکه دکتر روانشناس خوب اجازه ندارد که درباره آنچه که در جلسه گذشته به والدین یا فرزندان یا خواهر یا برادر مراجعه‌کننده چیزی بگوید۱۳ _ دکتر روانشناس خوب منصف استسازمان نظام روانشناسی و یا بهزیستی سازمان هایی هستند که به روانشناسان در حال حاضر درکشور ما مجوز می دهند هر سال تعرفه ویزیت و درمان توسط این سازمان تعیین می شود یک دکتر روانشناس خوب بیشتر از تعرفه تعیین شده درخواست نمی کند، مگر اینکه دلیل قابل قبولی داشته باشد۱۴ _ دکتر روانشناس خوب به دیدگاه و نظرات و جهان بینی و فرهنگ مراجعه کننده احترام بگذاردممکن است که مراجعه کننده خط مشی سیاسی یا مذهبی یا اقتصادی متفاوتی با درمانگر خود داشته باشد که درمانگر به هیچ عنوان آن دیدگاه را قبول ندارد اما در عین حال یک روانشناس خوب باید به دیدگاه مراجع احترام بگذارد و به هیچ عنوان دیدگاه او را تحقیر نکند یا آن را به چالش نکشد و یا نقد نکند.بارها پیش آمده که به عنوان مثال روانشناسی که خود اهل حجاب نیست به مراجعه کننده ای که ممکن است که اهل حجاب باشد به دیده تحقیر نگاه کند و یا از مثال هایی استفاده کنند که در آن به صورت غیر مستقیم مراجعه کننده را تحقیر کند یا انتقاد کند یا به چالش بکشد.عکس این ماجرا هم بارها و بارها اتفاق افتاده و مراجعان زیادی در این باره با من صحبت کردند. یک روانشناس خوب وظیفه هدایت و ارشاد سیاسی یا مذهبی یا اقتصادی را به عهده ندارد امر به معروف و نهی از منکر در اتاق درمان انجام نمی شود و یا به فکر افزایش آگاهی سیاسی در اتاق درمان نیست, ما فقط درمانگر هستیم15 _سوال ؛ آیا اینکه دکتر روانشناس مدارک دانشگاهی او مرتبط است و یا در کدام دانشگاه درس خوانده مهم است؟پاسخ؛در مورد این سوال نمی شود پاسخ کلی داد، ما روانشناسان زیادی را دیده ایم که در دانشگاه‌های معتبر تحصیل کرده‌اند و مدارک تحصیلی آنها هم مرتبط بوده است یعنی کارشناسی ارشد و دکترای آنها هر دو مربوط به روانشناسی بوده است اما در عمل درمانگرانی کارآمد نبودندو در عین حال افرادی را هم دیدیم که مدارک دانشگاهی آنها نامرتبط بوده است و یا در دانشگاههای مطرحی تحصیل نکرده‌اند اما در عمل بسیار توانمند بودند.دو چیز می تواند در شکل‌گیری درمانگر خوب شدن موثر باشد و در واقع تعیین کننده است:اول دانشدوم تجربهما افراد زیادی را دیده ایم که در دانشگاه‌های غیر مطرح تحصیل کردند اما مطالعه زیاد داشته اند و در کارگاه ها و سمینارهای زیادی هم با شور و اشتیاق شرکت کرده‌اند و یاد گرفته‌اند و شخصا هم علاقه زیادی به مبحث رفتار و رفتارشناسی و مباحث روانشناسی و چرایی رفتار خود و دیگران داشتند و نه تنها این کمبود را جبران کرده‌اند بلکه حتی بهتر از کسانی که در دانشگاه‌های مطرح تحصیل کرده‌اند دانش افزایی کردند و یاد گرفتند.و در عین حال افراد بسیار زیادی را هم دیگه اینکه در دانشگاه‌های مطرح تحصیل کرده‌اند اما تصور کردند همین که از این دانشگاه فارغ التحصیل شوند به تنهایی به معنی کفایت و توانمندی است و تلاش زیادی نکرده اند, دانش افزایی نکرده اند و فقط به فکر کسب نمرات برتر بودند و نه یادگیری .تجربه و کاراموزی هم بسیار بسیار اهمیت دارد به این معنا که بعد از فارغ التحصیل شدن, باید مدتی در کلینیک های روانشناسی یا به اشکال دیگر کسب تجربه کنند و یا با هزینه کم در مراکز آموزشی, دولتی ,دانشگاهی مشاوره بدهند تا کسب تجربه کنند. و به محض این که به مانع برخورد می کنندبه منابع و کتب روانشناسی و یا سرپرست و اساتید و سوپرویژن خود مراجعه کنند و بر موانع غلبه کنند. اگر این خصوصیت یعنی تواضع در یادگیری و کسب تجربه در روانشناس باشد, مهم نیست که در کجا تحصیل کرده باشد و یا مدارک مرتبط باشد یا خیر و اگر این خصوصیات در او نباشد تحصیل در دانشگاه‌های مطرح و مدارک مرتبط نمی‌تواند به تنهایی از او درمانگری خوب بسازدافراد معروف و مشهور زیادی داریم مانند زیگموند فروید که تحصیلات آن با روانشناسی بالینی مرتبط نبوده اما در این زمینه بسیار موفق عمل کرده اندویا پاولوف روسی که حتی بسیاری از روانشناسان تصور می کنند که او روانشناس بوده و آغاز گر رویکرد رفتار درمانی بوده و آزمایش سگ پاولوف بسیار معروف است و پدیده ی بازتاب را کشف کرد, خود یک فیزیولوژیست بود16 _ دکتر روانشناس خوب باید مواظب پیامهای غیر کلامی و بدنی خود باشدیک دکتر روانشناس خوب می‌داند که بدن او با مراجع حرف می‌زند ، طبق تغییراتی که آلبرت محرابیان انجام داده است و البته روانشناسان بسیار زیادی هم آن را تایید کرده‌اند بدن ۵۷ درصد لحن ۳۸ درصد و محتوای کلام ۷ درصد در انتقال پیام ها نقش دارد.بنابراین یک روانشناس خوب صرفاً بر روی تکنیک‌ها و محتوای کلام تکیه نمی‌کند بلکه زبان بدن و لحن او نیز باید با آن هماهنگ باشد، یعنی همدلی او باید بسیار بالا باشد و کاملاً در جلسه حضور ذهن و حضور کامل داشته باشد.یکی از مراجعین من که برای مشاوره طلاق در جلسه مشاوره شرکت کرده بود میگفت مشاوره تماس چشمی هم با من نداشت. یک روانشناس خوب برای اینکه بتواند این توانایی را در خود به وجود بیاورد باید قلبا و واقعاً همدل باشد و بتواند دنیای پدیدارشناختی مراجعه‌کننده را ببیند و درک کندیعنی وقتی که مراجعه کننده درباره مشکلات خود می‌گوید روانشناس خوب می‌تواند آن تصویر را در ذهن خود ببیند و بسازد گویا که خودش آن را تجربه کرده است. پیام های غیر کلامی و بدنی باید به گونه‌ای باشد که به مراجعه کننده احساس پذیرش بدهد۱7 _دکتر روانشناس خوب هرجا که لازم شد باید ارجاع بدهدحوزه های روانشناسی بسیار گسترده است, بعضی از درمانگران در حوزه درمان اختلالات بسیار کارکشته و باتجربه هستند و بعضی از درمانگران در حوزه زوج درمانی بسیار کارکشته و باتجربه هستند و بعضی از درمانگران در حوزه خانواده درمانی بسیار کارکشته و باتجربه هستندبعضی از درمانگران ممکن است در زمینه سکس تراپی با تجربه و کارکشته باشند بعضی از درمانگران در حوزه درمان اختلالات کودک ممکن است کارکشته و باتجربه باشنددکتر روانشناس خوب می‌داند که گستردگی دانش آنقدر زیاد است که نمی تواند در همه این زمینه‌ها کارکشته و با تجربه باشد, بنابراین اگر که مراجعه کننده ای به او رجوع کرد و متوجه شد که در این زمینه اطلاعات, دانش و تجربه کافی ندارند باید بتواند صادقانه این را به مراجعه‌کننده بگوید و او را به روانشناس دیگری که در آن زمینه تجربه دارد ارجاع دهد۱8 _ دکتر روانشناس خوب درباره شخصی که به اتاق درمان نیامده تشخیص نمی دهدگاهی اوقات ممکن است که مراجعه کننده به عنوان مثال خانمی باشد که درباره همسر خود صحبت می کند, یک روانشناس خوب بدون اینکه با همسر او مصاحبه کرده باشد و یا بدون اینکه از ابزارهای تشخیصی استفاده کرده باشد نمی‌تواند فوراً تشخیصی درباره همسر او بدهد و مثلاً بگوید همسر شما بدبین یا خودشیفته است.البته ابزارهایی وجود دارد که روانشناس خوب می تواند با استفاده از آن به مراجعه کننده کمک کند و با کمک هم به شناخت بیشتری درباره همسر او برسنداما حتی اگر از این ابزارها استفاده کند باید بگوید احتمالاً و با توجه به این ابزار هایی که استفاده کرده ایم همسر شما ممکن است که این مشکل را داشته باشد ولی نمی تواند به صورت دقیق درباره کسی که او را ندیده است تشخیص بدهدبارها و بارها پیش آمده که این تشخیص گذاری غیابی و زود هنگام باعث اختلافات و مشکلات جبران ناپذیری شده است و حتی روابط زیادی را به بن‌بست و ویرانی کشانده است۱9 _دکتر روانشناس خوب برای مراجعه کننده تصمیم نمی گیردیک دکتر روانشناس خوب به مراجعه کننده کمک می کند تا خودش تصمیم بگیرد, او اطلاعات دقیق و روشنی را ارائه می دهد و گاهی هم از تکنیک‌های مختلف رفتاری و شناختی و تجربی استفاده می کنند تا مراجعه کننده مسائل را از زوایای دیگری نگاه کند.ولی هرگز مراجع را مجبور به تصمیم گیری نمی کند, به جای او تصمیم نمی گیرد و یا به او نمی‌گوید اگر من در جایگاه تو بودم این تصمیم را می گرفتمما هرگز در جایگاه مراجع نیستیم و نمی توانیم باشیم به عنوان مثال ممکن است که خانمی از لحاظ اجتماعی و اقتصادی در شرایطی باشد که با وجود اینکه ممکن است همسرش اختلال شخصیتی دارد ولی صلاح را در این می‌داند که آن رابطه را ادامه بدهدالبته می تواند اگر او را در تصمیم گیری ناتوان دید, بیشتر با او همراهی کند در دسترس او باشد اما می داند که او صلاح خودش را بهتر می دانداما با این وجود باید بدانید که اگر بهترین روانشناس هم در اختیار شما باشد, تا زمانی که خودتان نخواهید و خودتان منقعل باشید, نمی توان هیچ کمکی به شما کرد, ما بارها دیده ایم که شخصی که فعال بوده و به فکر تغییر و درمان بوده , در نامطلوب ترین شرایط که به کمترین امکانات دسترسی داشته توانسته راه خود را پیدا کندو کسانی که منفعل بوده و همیشه منتظر بودند تا دیگری بتواند کاری برای آنها بکند یا آنها را تغییر بدهد حتی در مطلوب ترین شرایط و با در اختیار داشتن بهترین امکانات هم نتوانستند کمکی دریافت کنند۲۰_ یک دکتر روانشناس خوب در مشاوره اصل را بر پیوند می گذاردما معتقد هستیم که همه نیازهای پنجگانه ما( نیاز به عشق و تعلق خاطر- نیاز به بقا و امنیت خاطر- نیاز به قدرت و ارزشمندی- نیاز به تفریح و خنده و نیاز به آزادی) از طریق ارتباطات بر آورده می ‌شودیک دروغ قدیمی که به خودمان بارها می‌گفتیم این بود که ؛من به هیچکس نیاز ندارم! اما تقریباً هر شخصی که نزد ما می‌آید یک مشکل ارتباطی داردکه این رابطه آنطور که او می‌خواهد نیستما اصل را بر پیوند می گذاریم زیرا می‌خواهیم به مراجعه‌کننده کمک کنیم تا نیازهای خودش را به صورت مسئولانه و در دایره توانمندی و اخلاقی برآورده کند اما گاهی هم نیاز می‌شود که فرد فاصله بگیرد یا جدا شود, ولی ما در ابتدا گزینه پیوند را مورد بررسی قرار می‌دهیم, پیوند و بهسازی رابطه در اولویت یک دکتر روانشناس خوب قرار دارد۲۱_ یک دکتر روانشناس خوب به زبان بدن مراجعین خود توجه کنندیک دکتر روانشناس خوب باید به زبان بدن مراجعین خود توجه کند, ممکن است که بعضی از مراجعین در حالت اجتنابی باشند, یعنی نتوانند احساسات خودشان را به زبان بیاورند ,یک روانشناس خوب می تواند گاهی اوقات احساسات و افکار مراجعی را که نمی‌تواند درباره احساسات خود حرف بزند حدس بزندالبته روانشناس علم‌غیب ندارد, بلکه صرفاً حدس می زند و این حدس خود را مهربانانه و همراه با احتمال با مراجع در میان می‌گذاردبهترین دکتر روانشناس در تهران[caption id="attachment_12284" align="alignnone" width="320"]? بهترین دکتر روانشناس در تهران[/caption]۲۲_ یک دکتر روانشناس خوب تاریخچه زندگی هر مراجع را در نظر می‌گیردیک دکتر روانشناس خوب در نظر می گیرد که مراجعی که در مقابل او نشسته است ,چه تاریخچه ای دارد؟ چه پدر و مادری داشته است؟ در کدام شهر زندگی کرده است ؟ وضعیت خانوادگی آنها به چه صورتی بوده است؟ شغل پدر و مادر آنها چه بوده است ؟رابطه اش با والدینش چگونه بوده است ؟درمدرسه با او چگونه رفتار می کردند و تمام اطلاعاتی که لازم است را جمع آوری می‌کند وهرلحظه در نظر دارد23-یک دکتر روانشناس خوب بالغانه رفتار می کندویژگی های یک فرد بالغ چیست؟ اینجا را کلیک کنید۲۴_ یک دکتر روانشناس خوب نمی گوید تو مقاومت دارییک دکتر روانشناس خوب به مراجعه کننده اش که جهت درمان مراجعه کرده است, نمی‌گوید تو مقاومت می‌کنیبلکه به او کمک می‌کند اگر مقاومتی در ذهنش وجود دارد ,از آن عبور کند, این کار گاهی وقتها بدون اینکه مراجع خبر داشته باشد ,اتفاق می‌افتدگفتن این که تو مقاومت داری به شکلی متهم کردن و گناهکار دانستن مراجعه کننده استهمانطور که لازاروس معتقد است ؛ مقاومت نامی ست که روانشناسان ناکار آمد برروی بیمار می گذارند۲۵_ یک دکتر روانشناس خوب درباره هر تکنیکی که قرار هست با شما اجرا کند توضیح می دهدهرتکنیکی که باید اجرا شود, در ابتدا بایدبرای شما قابل قبول باشدگاهی پیش می‌آید که می‌خواهم به مراجعینم بگویم از تکنیک نامه نوشتن یا گفتگو با صندلی خالی استفاده کنند و میبینم که آنها تمایلی به انجام این کار ندارند در ابتدا در مورد منطق آن تکنیک توضیح می‌دهم و اگر قانع نشوند روش را عوض می کنمبه هر حال تا زمانی که برای آنها قابل قبول نباشد نباید از تکنیکی که مورد تایید و یا قابل قبول آنها نیست استفاده کنیمما به این فرایند" ارائه ی منطق تکنیک " می گوئیم که قبل از اجرا ی هرتکنیک لازم است۲۶_ یک دکتر روانشناس خوب مدیریت زمان را در دست داردیک دکتر روانشناس خوب اگر که نیاز باشد که طول زمان طولانی تر باشد از جلسه قبل به مراجعه کننده می ‌گویدو این طور نخواهد بود که مراجعه کننده ۱ ساعت یا ۴۵ دقیقه وقت بگیرد و روانشناس بیشتر از آن زمان تعیین شده با او جلسه داشته باشداین به معنای این است که روانشناس از روند کار خود آگاه نیست ,بنابراین مدیریت زمان به معنی کفایتمندی یک روانشناس است ,او سر ساعت مشخص جلسه را تمام می‌کند, البته گاهی اوقات بسیار کم استثناهایی هم وجود داردهم نیست شما چقدر امکانات در اختیار داشته باشید وقتی که نتوانید از آن استفاده کنید۲۷_ یک دکتر روانشناس خوب مشوق است اما زورگو نیستاو ضمن اینکه به شکلی شمارا تشویق می‌کند که به سمت جلو حرکت کنید شما را مجبور نمی‌کنداو ضمن اینکه منفعل نیست ,بیش از اندازه هم فعال نیست, این ظرافتی است که یک درمانگر باید رعایت کنداو صرفاً شنونده احساسات و خاطرات نیست بلکه به شما کمک می کند تا تاثیر این احساسات و خاطرات را در زندگیتان و یا ریشه های آن را بشناسیداما شما را مجبور هم نمی کند, این تعادل یعنی انفعال و فعال بودن را به خوبی رعایت می‌کنند۲۸_ یک دکتر روانشناس خوب به نحو مناسب در جاهایی که لازم باشد خودافشایی می کندیک درمانگر خوب توضیحات اضافی نمی دهد و اطلاعاتی از خودش که نیاز نیست به شما ارائه نخواهد کرد, او با توجه به اهداف درمانی ممکن است که قدری از زندگی شخصی خودش برای شما بگوید ، یعنی اگر که افشاگری و دادن اطلاعات شخصی از خود اتفاق بیفتد, هدفمند است۲۹_ یک دکتر روانشناس خوب نگاهی محترمانه به شما دارداگرچه که ممکن است که روانشناسان از واژه بیمار استفاده کنند ,اما بیمار به معنی فردی ناقص یا ایراد دار نیست ,بلکه یک انسان قابل احترام و کامل است که نیاز به درمان دارد واین موضوع را در همه رفتارهای خود رعایت می‌کندبهترین دکتر روانشناس در تهران۳۰_ دکتر روانشناس خوب حدو مرز خودش را می دانداو به لحاظ فیزیکی بیش از اندازه از شما دور نمی شود و بیش از اندازه هم به شما نزدیک نمی‌شودغالبا در کشور ما فاصله یک ونیم متری کافیست مگر در هنگتم اجرای تکنیک های خاصی که آنهم باتوجه به تفاوتهای فردی درجایی که لازم است توضیحاتی می دهد یا اجازه می گیرد۳۱_ یک دکتر روانشناس خوب بی تفاوت وهمینطور ضعیف نیستاونسبت به هیجانات احساسات و خاطرات شما به صورت متعادل واکنش عاطفی نشان می دهد, نه بی تفاوت است و نه اینکه به شدت تحت تاثیر قرار می گیردروانشناسان نسبت به احساسات و خاطرات و هیجانات دیگران لازم هست که واکنش مناسب نشان بدهند ,روانشناسی که بیش از اندازه احساساتی شود, نمی‌تواند اصول حرفه‌ای خود را رعایت کند روانشناسی هم که هیچ احساس و واکنشی نشان ندهد, نمی‌تواند همدلی کندهمانطور که قبلا گفتیم همدلی , حیاط ورود به دنیای ذهن مراجعین است۳۲_ یک دکتر روانشناس خوب به شما ماهیگیری می آموزد و ماهی نمی‌دهداو به شما کمک می کند که چگونگی حل مشکلات را بیاموزید, اینکه چگونه توانمندی های خود را بشناسید و از آن استفاده کنید بنابراین برای شما تصمیم نمی گیرد بلکه کمک می کند که تصمیم‌گیرنده باشید۳۳_ یک دکتر روانشناس خوب واقع بین استاوبه شما کمک می کند که واقع بینانه به زندگی نگاه کنید, نه درد و رنج خود را انکار کنید و نه اینکه دائماً منفی به زندگی نگاه کنیدتمرکز بر یک جنبه یعنی خوش‌بینی یا بدبینی ,به تنهایی ناسالم استهدف روان درمانی آشنا ساختن مراجعین با واقعیت هاست, هدف مثبت اندیشی یا بدبینی نیستاگرچه رویکردی تحت عنوان "روانشناسی مثبت گرا" وجود دارد که ارائه دهنده آن مارتین سلیگمن است، اما مثبت اندیشی مبتنی بر واقعیت با مثبتاندیشی ساده‌لوحانه و بدون در نظر گرفتن واقعیت ,موضوعی متفاوت است وروانشناس خوب این موضوع را در نظر می‌گیرد34_ یک دکتر روانشناس خوب دارو تجویز نمی کنداو تجویز دارو را به روانپزشک ارجاع می دهد, البته در بعضی از کشورها روانشناسان هم حق تجویز دارو دارنداما در کشور ما چنین حقی وجود ندارد ,یه همین دلیل در دانشگاه‌ها آموزش‌های لازم برای دارو شناسی ارائه نشده است, آموزش‌ها در حد اطلاعات اولیه می باشد35_ سوال؛آیا یک دکتر روانشناس خوب باید حتماً مجوز از سازمان نظام روانشناسی داشته باشد؟پاسخ,در کشور ما هم بهزیستی و هم سازمان نظام روانشناسی صلاحیت صدور مجوز را دارند و هیچ برتری بین آنها وجود ندارد ,اگر چه بعضی از افراد تصور میکنند که مجوز سازمان نظام, نشان صلاحیت یک روانشناس خوب است اما مشاهدات نشان می دهد که چنین چیزی واقعیت ندارداما لازم است که از یکی از این سازمانها یا بهزیستی یا نظام روانشناسی مجوز داشته باشد36_ یک دکتر روانشناس خوب تضمینی نمی دهداگرچه که یک روانشناس بر اساس پژوهش های علمی و پروتکل‌های درمانی مشخصی مشاوره را شروع میکند و یا درمان را آغاز می‌کند, اما هیچگونه تضمینی به مراجعه‌کننده مبنی بر اینکه قطعاً مشکلتان را حل خواهد کرد نخواهد داددرمان نیازمند همکاری دو جانبه است ,گاهی اوقات بعضی از مسائل ازچشم درمانگر پنهان می‌ماند ,گاهی اوقات نیز, مقاومت های روانی در میان هستیکی از مراجعینم که برای وسواس دخترش به من مراجعه کرده بود, می گفت آقای فلانی به من گفته است فلان مبلغ می گیرم و در طی یک جلسه وسواس دخترتان را به طور کامل درمان می کنمچنین قول و وعده و و ایده هایی به هیچ عنوان از طرف هیچ روانشناسی پذیرفته نیستکسی که الفبای روانشناسی را بداند هرگز نمی‌تواند چنین حرفی به زبان بیاوردبهترین دکتر روانشناس در تهران37_ یک دکتر روانشناس خوب به شما کمک می کند که یک تصویر دقیق از خودتان پیدا کیداو کمک می کنددر نهایت به یک خودپنداره ثابت از خود برسید و نسبت به خودتان احساس بهتری داشته باشید و خودتانرا بدون قید و شرط بپذیرید یعنی با وجود ضعف‌ها و قوت‌ها خودتان را بپذیرید و برای پذیرش خود شرط و شروط نگذارید38_ یک روان درمانگر خوب شمارا دعوت به پذیرش می کنداوبه شما کمک می کند تا در پایان درمان, بتوانید زندگی را به شکلی که هست بپذیرید ,زندگی پر از درد سر است و در نهایت لازماست که انعطاف پذیری لازم را برای مواجهه با دست اندازهای زندگی بیاموزید39_ یک روان درمانگر خوب به شما کمک می کند نگاه انسانی به دیگران داشته باشیداو به شما کمک می کند که دیگران را انسان ببینید و آنها را دیو یا فرشته نبینید, بلکه آنها انسان هایی هستند که ممکن است که در طی مسیر رشدی خود آسیب دیده باشند, اگرچه این انسان ها ممکن است که به شما صدمه زده باشند و گاهی اوقات هم لازم است که شما پیامدهایی برای رفتار آنها تعیین کنید, اما در نهایت می‌دانید که او یک انسان است40_ یک روان درمانگر خوب به شما کمک می کند تا نیازهای ارضانشده خود را بشناسید ,احساساتی که علامت این نیاز ها هستند را بشناسیدوگزینه‌های مختلفی را در مقابل چشمان خودتان برای ارضای نیازهای تان را بشناسید41_ یک دکترروانشناس خوب در نهایت به شما کمک می کند که با وجود اینکه همان سبک زندگی و همان امکانات را دارید ,اما از زندگی بهره بیشتری ببرید تا بتوانید فرصت‌های موجود در زندگی خود را بشناسید42_ یک روان درمانگر خوب در نهایت به شما کمک می کند تا شیوه مواجهه درست با ترس ها و اضطراب های خود را بشناسیدبیشتر افراد سعی می‌کنند که ترس ها و اضطراب خود را نادیده بگیرند و از آن فرار کنند, بعضی از آنها هم طوری رفتار می کنند که انگار هیچ ترس و اضطرابی ندارند , روانشناس خوب به شما کمک می کند تا در نهایت شیوه مواجهه درست با آنها را بیاموزید43_ یک روان درمانگر خوب به شما کمک می کند که در نهایت و در پایان درمان, رنجشهای گذشته را رها کنید در زمان حال زندگی کنیدو نسبت به آینده امیدوار باشید یعنی از مثلث خود مشغولی که رنجش از گذشته- عصبانیت از حال و ترس از آینده است آزاد شوید44_ یک روان درمانگر خوب در نهایت به شما کمک می کند تا معنای شخصی در زندگی خود پیدا کنیددر نهایت لازم است که هر کسی هدف و معنای شخصی در زندگی خود پیدا کند45_ یک رواندرمانگر خوب به شما حدو مرز در روابط را می آموزداو در نهایت به شما کمک می‌کند که درک کنید اگرچه نمی‌توانید دیگران را تغییر بدهید ,اما قادر خواهید بود که بین خود و آنها حدو مرز تعیین کنید, یعنی اگر چه نمی توانید دیگری را کنترل کنید یا تغییر دهید ,اما قادر هستید که رفتار خود را با او تغییر بدهید46_ یک روان درمانگر خوب شما را دعوت به فعال بودن می کنداو ضمن درک کردن دنیای درون شما و همدلی بسیار زیاد , بدون هیچگونه زور و اجبار و انتقاد و سرزنش و عیبجویی و ....در نهایت و در انتها به شما کمک می‌کند که از روی صندلی قربانی برخیزید و بر روی صندلی مسئول بنشینید ,اگر چه با کودک درون خود ارتباط داشته باشید, اما کودکانه زندگی نکنید, بلکه بالغانه و مسئولانه با مسائل برخورد کنید47_ یک رواندرمانگر خوب به روابط بسیار بها می دهداو به شما کمک می کند که بیاموزید چگونه روابط بین فردی خود را حفظ کنید و کیفیت آن را افزایش بدهید48_ یک روان درمانگر خوب به مسائل اینجا و اکنون می پردازداوممکن است که در مسیر درمان به سراغ خاطرات کودکی تان برود به این معنا که ذهن شما در مسیر تحول شکل گرفته استو برای شناسایی ذهنیت ها ممکن است که لازم باشد نقبی به گذشته بزنید, اما در نهایت شما را به اینجا و اکنون می آورد و به مسائل روزمره شما هم خواهد پرداخت و به شما کمک می کند تا در زندگی واقعی بیاموزید که چگونه با واقعیت روبرو شوید و چگونه برخورد کنید و چگونه مشکلات خود را حل کنید49_ یک رواندرمانگر خوب راه حل محور استاو در نهایت به شما کمک می کند که راه حل محور باشید و مشکل محور نباشیدیعنی وقتی که با مشکلات روبرو می‌شوید به حل مشکلات فکر کنید و نه به خود مشکلاتاین به معنی آن است که به مدیریت بحران دست پیدا کنید و بیاموزید که چگونه بحرانها را مدیریت کنید50_ یک روان درمانگر خوب به شما درشناخت شخصیت خودتان کمک می کنداو کمک می کند تا در نهایت ریشه افکار و احساسات خود را بشناسید یعنی به بینش و شناخت از خود برسید کهبتوانید سکاندار افکار و احساسات خود شوید و بتوانید خود را بهتر مدیریت کنید51_ یک دکتر روانشناس خوب علم غیب نداردبعضی از افراد به من میگویند آیاشما از روی چهره ما می‌توانید شخصیت ما را بشناسید ؟البته این واقعیت دارد که احساسات بر روی چهره ها گاهی می نشینند و گاهی ما می‌توانیم از روی چهره و یا زبان بدن, حدس و گمان هایی بزنیمامااینها صرفاً حدس و گمان است و به هیچ عنوان قادر نیستیم غیب گویی کنیم ویا افکار فرد و احساسات فرد را به طرز معجزه آسایی بخوانیمهمانطور که قبلاً گفتم ما فقط و فقط می توانیم حدس بزنیم آن هم در اتاق درمان و با اجازه مراجعه کننده و این حدس ‌ها و گمان را با او در میان بگذاریمو در صورتی که او نپپذیرد ,می‌پذیریم که حدس و گمان ما اشتباه بوده استحدس می زنم که خسته شدید , کمی استراحت کنید و ادامه ی این نوشته را بخوانید زیرا به شما در تشخیص روانشناس خوب و صاحب صلاحیت کمک می کندوحالا به بخش دوم این مقاله می رویم و مطلبی دیگر را هم برای شما باز کنم تا دیدگاه روشن تر و نگاه دقیق تری پیدا کنیدقدم بعدی برای اینکه بهترین دکتر روانشناس را پیدا کنیم ,اینست که بفهمیم که روانشناسی دقیقاً چیست؟و بعد به سوال بهترین دکتر روانشناس در تهران کیست پاسخ می دهیمروانشناسی چیست و از کجا آمده و تاریخ آن و سیر تکاملی آن چیست؟بخوانید؛روانشناسی در ابتدا در دل فلسفه بوده وبه آن علم النفس می گفتند, اما کم کم با ظهور پژوهشگرانی که در حوزه رفتار فعالیت می کردند و با تاسیس آزمایشگاه های رفتاری و روانشناسی به عنوان یک علم مستقل و دانش جدید متولد شدهمیشه این سوال برای بسیاری از ما مطرح بوده است که چرا و چگونه رفتار می کنیم؟چرا ما بسیاری از رفتارهایی که دوست داریم را انجام می‌دهیم و بسیاری از رفتارهایی که انجام میدهیم را دوست نداریم؟ چه چیزی خارج از اراده ما فرمانده رفتارهای ماست ؟چرا بعضی از افراد اراده دارند و بعضی از افراد اراده ندارند؟چرا بعضی از افراد انگیزه دارند اما بعضی از افراد انگیزه ندارند؟چرا حال بعضی از افراد خوب است اما حال بعضی از افراد بد است ؟چرا بعضی از افراد خوشبین هستند و بعضی از افراد بدبین هستند؟آیا ما باید خوشبین باشیم یا بدبین؟آیا باید از حق خود دفاع کنیم یا آن را ببخشیم؟چرا بعضی از افراد رفتارهای عجیب و غریب انجام می‌دهند با وجود اینکه می دانند آن رفتار نادرست است ؟یا چرا من بعضی وقت ها رفتارهایی انجام می دهم که خودم هم می دانم که نادرست است مانند وسواس عملیچرا بعضی از افراد آشکارا حقایق را نمی بینندبه عنوان مثال چرا بعضی از افراد نمی فهمند که زورگو و پرخاشگر هستند ؟چرا بعضی از افراد متوجه نمی شوند که بیش از اندازه بدبین هستند؟پاسخگویی به این سوالات به عهده ی چه کسانی است؟پاسخگویی به این سوالات در گذشته های بسیار دور به عهده فضلا ,حکما و فلاسفه بود تا اینکه کم‌کم مشخص شد که توصیه‌های خردمندانه فلاسفه و حکما اگرچه می‌تواند کاملا درست باشد اما بسیاری از مواقع عملی نیست و بعضی از اوقات هم البته صرفا بیان یک دیدگاه شخصی استبعد از این که مطالعه دقیق و علمی در این حوزه آغاز شد، به مرور زمان عقاید و نظرات زیادی در روانشناسی مطرح شد و همانند فیل در شهر کوران که توسط مولانا مطرح شد ,هرکسی از زاویه ای به ذهن و رفتار و احساس و افکار انسان می پرداخت و دیدگاه خود را بیان می کردبه عنوان مثال روانکاوان معتقد بودند که ریشه رفتارهای ما این است که انرژی لیبیدو در طی مراحل رشد کودک در مرحله ای به دلیل رفتار ناسالم والدین تثبیت شده است ,مثلاً اگر این انرژی در مرحله دهانی تثبیت شده باشد فرد در آینده ممکن است که بدبین, پرخاشگر, افسرده, حسود و ظالم شودو اگر که این انرژی در مرحله مقعدی تثبیت شود ممکن است که فرد در آینده لجباز, خسیس, مقرراتی, وسواسی و یا بسیار وجدانگرا شودبعدها بین این روانکاوان هم اختلاف به وجود آمد مثلاً فروید معتقد بود که علت رفتارهای ما ناهشیار فردی است و یونگ معتقد بود که علت رفتارهای ماناهشیار جمعی هست که از اجداد ما به ارث بردیم و آدلر معتقد بود که علت رفتارهای ما عقده حقارت ماست, البته تعداد روانکاوانی که هر کدام دیدگاه خودشان را داشتند خیلی زیاد است و از حوصله این بحث خارج استدسته دیگر روانشناسان رفتار گرا بودند ,رفتارگرایی با آزمایشات پاولوف شروع شد, پاولوف در واقع به هیچ وجه روانشناس نبود, یک فیزیولوژیست اهل روسیه بود, اوآزمایشی انجام داد:در حالت عادی وقتی که شما برای سگ غذا بیاورید, بزاق دهانش ترشح می‌شود اما اگر که همزمان با ارائه غذا زنگ را هم به صدا در بیاورید در مغزسگ بین صدای زنگ و غذا تداعی و همایندی ایجادمیشود و بعداً اگر که فقط صدای زنگ را هم بزنید سگ به هوای اینکه غذایی در راه است بزاق ترشح می کنداین نخستین قدم در رفتار درمانی بود, این یعنی بسیاری از رفتارهای ما در واقع توسط محیط شکل گرفته اند و شرطی سازی شده اند, وقتی کهنخستین مقاله او در این زمینه چاپ شد روانشناسان روسی و امریکایی به این فکر افتادند که از این اصول در روانشناسی هم استفاده کنند و آزمایش کنندبعدها آزمایش‌های مختلف نشان داد که در روانشناسی هم وضع به همین صورت است و به همین دلیل دوره حاکمیت روانکاوی رو به افول رفت و رفتار درمانی پا به عرصه نهاددر رفتار درمانی هم اظهار نظرهای متفاوتی به وجود آمدو همه همصدا نبودند, بطور کلی رفتار درمانگران, انسان را نه بد و خوب می‌کنند بلکه معتقدند که انسان‌ها ارگانیزمی تجربه گر هستند و وزنه اصلی را در شکل گیری افکار و رفتار و احساس, بر محیط می‌گذارندادامه مقاله بهترین دکتر روانشناس در تهرانبعضی از رفتار درمانگرها معتقدند که انسان با مشاهده یاد می گیرد مانند بندورا که نام آن را "یادگیری مشاهده ای" گذاشت, بعضی ازرفتار درمانگران به شرطی سازی کلاسیک و بعضی‌ها هم به شرطی سازی فعال اعتقاد و گرایش پیدا کردندسپس انتقادها به رفتارگراها بسیار زیاد شد, بیشتر انتقادات با این محتوا بود که رفتارگراها بسیار به انسان مکانیکی نگاه می‌کنند و نقش "خودانسان و ذات شخصی انسان "را نادیده می گیرندبحث های بسیار جدی شد, در رفتارگرایی بعضی از رفتارگرایان بسیار رادیکال فکر می کنند به این معنی که می‌گویند همین که تو به این موضوع اعتراض می کنی به دلیل این هست که در شرایطی بزرگ شده که یاد گرفته ای که بتوانی اعتراض کنی, آنها قویاً معتقدند که همه چیز محیط است (برای مطالعه در این باره کتاب &quot;انسان فراتر از شأن و منزلت&quot; را مطالعه کنید)در اینجا سر و کله شناخت درمانگران پیدا شد, شناخت درمانگران معتقد بودند که خود رویدادها نیستند که باعث ناراحتی و خشم اضطراب و غیره می‌شوند بلکه تفسیر و روایتی که ما از این رویدادها میکنیم, باعث تولید این افکار و احساسات و رفتار می شوندشاید برای شما جالب باشد در شناخت درمانی هم روانشناسان با همدیگر همصدا نبودند, بعضی از شناخت درمانگرها مانند ویلیام گلاسر معتقد بودند که عمل بر فکر تقدم دارد, یعنی برای تغییر افکار و رفتار مراجع ابتدا باید عملش تغییر کند بعضی دیگر از شناخت درمانگران هم معتقد بودند که فکر بر عمل تقدم دارد یعنی اول باید فکر فرد را تغییر داد تا رفتارش عوض شود, بعضی دیگر از شناخت درمانگران هم معتقد بودند که بین فکر و عمل رابطه دو طرفه است, یعنی گاهی این و گاهی آنالبته بعدها شناخت درمانی با رفتار درمانی تلفیق شد و رویکردی به نام شناختی رفتاری به وجود آمداین رویکرد(شناختی – رفتاری) بیشترین شواهد پژوهشی را دارد و امروزه در سراسر جهان بسیاری از روانشناسان از این رویکرد به دلیل اینکه شواهد پژوهشی فراوان دارد در درمان انواع اختلالات روانشناختی استفاده می کنندشواهد پژوهشی یعنی اینکه آزمایشها و تحقیقات زیادی اثر بخشی آنها را برروی درمان اختلالات و مشکلات روانشناختی و... نشان داده اند( البته این بحثی مفصل است اما من نمی خواهم در اینجا تخصصی حرف بزنم زیرا احتمالا شما روانشناس نیستید و گیج میشوید)پژوهش: از دیدگاه کرلینگر به معنای مطالعه نظام دار ، کنترل شده ، تجربی، فرضی، انتقادی، اجمالی و طبیعی می باشد.شواهد پژوهشی: یعنی اینکه به مطالعات و تحقیقات علمی در یک حوزه خاص شواهد پژوهشی گفته می شودکه یک شاخه از این مطالعات درباره ازمایشها و تحقیقات اثربخشی بر روی درمان اختلالات ومشکلات روانشناختی و...... می باشد.بعدها مشخص شد که بعضی از این اختلالات پس از درمان دوباره باز می گردند, مثلاً کسانی که افسرده هستند و یا اختلالات شخصیت دارند, بعد از مدتی ممکن است که دوباره همان افکار و رفتار قبلی در آنها زنده شودرویکردهای فراشناختیدر اینجا رویکردهای فراشناختی پا به عرصه گذاشت, همانند رویکردهایی که معتقد بود که توجه کردن به احساسات و در واقع تنظیم نبودن توجه باعث مشکلات ماستآنها معتقد بودند که تمام افکاری که افراد افسرده و مضطرب و وسواسی دارند درذهن همه افراد هست, اما افراد افسرده و مضطرب و وسواسی به آن افکار بیشتر توجه می کنند, مثلا ممکن است من هم به این فکر کنم که آیا دستم را درست شستم یا نه, اما از کنار این فکر راحت می گذرم اما وسواسی ها از کنار این فکر نمی گذرند و بیش از اندازه به آن توجه می کنندبعدها بعضی از روانشناسان با انجام پژوهش هایی, بعضی از مولفه های این رویکرد را با مدل های خود تلفیق کردند مانند رفتار درمانی دیالکتیکی و یا درمان های موج سومهمانطور که می‌بینید روانشناسی دنیایی از ایده ها, نظرها و رویکردهای مختلف است, بنابراین اساسا نمی‌توان گفت که بهترین روانشناس کیست و در واقع باید گرفت که این سوال اساسا سوال نادرستی استبا وجود این همه رویکردها و مدل‌های مختلف چطور می توانیم بگوییم بهترین روانشناس در تهران کیست؟این درست مثل این است که من بگویم من بهترین افکار را دارم یا شما بگویید من بهترین افکار را دارم! مشخص است که این نوع حرف زدن خردمندانه نیستحالا ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید که اگر که اینطور باشد و اینهمه رویکردهای مختلف و مدلهای مختلف در روانشناسی وجود دارد و هر کسی از زاویه خودش به این مسائل نگاه می کند و مانند فیل در شهر کوران هر کسی می گوید: من می دانم این فیل چه شکلی است (در حالی که بخشی از بدن آن فیلم را لمس کرده است) پس روانشناسی آش شله قلمکار است !!!؟؟؟؟این که مرا گیج تر کرد! چطور می توانیم در میان این همه آشفتگی بفهمیم که روان شناس خوب کیست؟ حالا کار ما انگار سخت تر شده است، با این تعریف انگار که ما اصلا نمی توانیم بفهمیم که روانشناس خوب چه کسی است؟در پاسخ باید بگویم که:درباره هر موضوعی نظریه هایی وجود دارد که هر نظریه از چندین فرضیه مختلف ساخته می شود پس نظریه سوالی است در علم که با فرضیه های مختلف به آن پاسخ داده می شود.ما باید بدانیم که کدام نظریه و فرضیه علمی تر است, علمی به معنی درست یا غلط نیست, علم چیزی را اثبات نمی کند علم درباره درستی و نادرستی حرفی نمی زند بلکه درباره رابطه همبستگی بین دو چیز و یا رابطه علت و معلولی بین دو چیز میپردازند, علم پرده را کنار می زند و چشم ما را نسبت به حقایق روشنتر می کند, البته با این وجود همیشه ممکن است که اشتباه کند و ابطال پذیر استراههای زیادی برای شناخت چیزها وجود دارد, مثلا می توانم بگویم تجربه به من ثابت کرده که هر کسی شبها بیدار است بی انگیزه است چون در اطراف خودم دیدم, یا می توانم بگویم به من وحی شده و یا حس شهودی دارم و می فهمم که درون آدمها چه می گذرد یا شما چه افکاری در سر دارید,یا می توانم بگویم بر اثر پژوهش و پرسشنامه و مصاحبه ی دقیقی که ازشما کرده ام و از آنجایی که این پرسشنامه ها روایی و اعتبار دارد, به نظر می آید که شما افسرده هستیدشما می توانید به کدام یک اعتماد کنید؟پاسخ؛شما می توانید به روش و راه علمی اعتماد کنیدالبته ممکن است که تجربه من یا وحی و شهود من هم به شناختی برسد که شما بگوئید بله همینطور است اما به علم بیشتر اعتماد می کنیدمی توانیم بگوییم بر اساس پژوهش هایی که من انجام داده ام یا بر اساس پژوهش هایی که فلان شخص در فلان دانشگاه انجام داده است اگر که آب و نفت قاطی شود, آب به سمت پایین میرود اگر که در سراسر جهان هر کسی این کار را در هر شرایطی انجام بدهد نتیجه به همین صورت خواهد بود, به این خاصیت تکرار پذیری می‌گویندیک موضوع از جنبه علمی باید چه معیار و ملاکی داشته باشد؟عینی و قابل مشاهده و اندازه گیری باشدقابل تکرار شدن و همچنین تعمیم پذیر باشد ( بتوان به گروه یا جامعه ایی با همان ویژگی تطبیق داد)همچنین ابزار استاندارد برای سنجش داشته باشیمدر روانشناسی هم بعضی از رویکرد ها و مدلها علمی هستند و بعضی ها علمی نیستند مثلاً بیشتر گزاره ها در حوزه روانکاوی علمی نیستند و اثربخشی روانکاوی در درمان اختلالات مختلف پشتوانه پژوهشی کمی دارند و بیشتر گزارشات فردی و یا CASE STUDY است, به عنوان مثال ما چطور میتوانیم کهن الگوها را اندازه بگیریم؟هیچ راهی وجود نداردپشتوانه علمیبعضی از رویکردها مانند رفتار درمانی و شناخت درمانی می توانند پشتوانه علمی پیدا کنندمثلاً در آزمایشگاهی نشان داده شده که چگونه می توان از تکنیک های تجربی در جهت تخلیه هیجانی سود جست یا چگونه تقویت متناوب می تواند سبب ایجاد یا شکل گیری یک رفتار شودبنابراین اگر این سوال در ذهن شما به وجود آمد که حالا که روانشناسی آش شله ‌قلمکار است پس ما باید چگونه یک روانشناس خوب یا بهترینروانشناس را پیدا کنیم باید ضمن یادآوری این که چیزی به نام بهترین روانشناس نداریم باید بگوییم که کدام روانشناس از روشهای علمی استفاده می کند و روانشناس خوب چه ویژگی هایی دارد, یعنی شما می بایست ویژگی های یک روانشناس خوب را بشناسیداز کجا بفهمیم که کدام رویکردها علمی است؟لازم است بدانید که رویکردهای شناختی - رفتاری امروز در سراسر جهان بیشترین شواهد پژوهشی را داردبنابراین اگر که به دنبال درمان هستید روانشناسانی که در این حوزه فعالیت می کنند فعالیت های علمی انجام می دهنددقت کنید که تاکید می کنم که این به معنی کم اهمیت بودن رویکردهای روانکاوی نیست, به شخصه مطالعات روانکاوی بسیار زیادی دارم و به آن علاقه‌مند هستمبه طور کلی همه روانشناسان باید اصول و مبانی روانکاوی را هم بدانند, اما اگر من از این رویکرد استفاده کنم, اینکه چقدر بتوانم اختلالات اضطراب یاافسردگی یا سایر مشکلات روانشناختی شما را درمان کنم, اصلاً معلوم نیستاما اگر که من بخواهم بر اساس مدلهای شناختی رفتاری شما را درمان کنم, می توانم بفهمم که به عنوان مثال اگر شما افسردگی دارید و من از مدل طرحواره درمانی استفاده کنم، بر اساس پژوهش هایی که به عمل آمده است چقدر می توانم موفق باشمامروزه مدل طرحواره درمانی که بسیار هم بر سر زبان ها افتاده است برای بسیاری از مردم آشناست, این مدل زیر مجموعه شناختی رفتاری است ولی شناختی - رفتاری حوزه بسیار گسترده تری داردبنابراین اگر کسی بگوید که من بهترین روانشناس هستم یا مجموعه ما بهترین روانشناسان را دارد یا مجموعه ما بهترین روانشناسان تهران را دارد نمی تواند سخن او صحیح باشد