جنگ هفتاد و دو ملت - 5

مشاهده شده در حین پرسه زدن در خیابان های اطراف میدان جمهوریدیروز رو تماما تو یکی از بازار های محلی ایروان بودم. چندتایی سوغاتی خریدم. چیز های جالبی هستن. سوغاتی های خوراکی هم باید بگیرم. یک مراسم غسل تعمید واقعی رو هم توی کلیسای سن ژرژ the Illuminator دیدم یه پسر ایرانی جدید اضافه شد به هاستل. توی اکراین پزشکی میخونده اونم توی شهر خارکف! اونم نه هرجایی، خارکف!!!!!! دوران جنگ رو برمیگرده ایران و الان دوباره یه جورایی میخواد برگرده که به مشکلات اداری از سمت ایران برخورده. داستان زندگی جالبی داشته. یک سال اول تحصیلش رو تو مسکو بوده. چقدر دلش از دست روس ها و نژاد پرستی ای که ازشون دیده بود خون بود. این بوده که تهش سعیش رو میکنه که بره برای ادامه تحصیلات به اوکراین. اونم که اینطوری میشه. با هم ساعت ها صحبت میکنیم. اهل فیلم نیست. اهل کتاب نیست. اهل هیچی نیست. فقط آناتومی و فارماکومتری و این جور چیز ها. میگه هیچوقت حتی فرصت نکرده که از ایستگاه مترو نزدیک دانشگاهش اون طرف تر بره. به دانشجو های پزشکی حق میدم. یه هندی وارد فضای آشپزخونه میشه. یه قهوه ای چیزی درست میکنه. از اون زن روسه که نورو میگفت اطلاعاتیه میپرسه که از کجا میتونم شیر تهیه کنم. زنه در حالی که میخنده میگه از سوپر مارکت و به سمت من نگاه میکنه. هندیه هم میخنده و میپرسه که خود این هاستل چیزی نداره؟ زنه میگه نه ولی من دارم اگه بخوای. مرده میگه آره مرسی و زنه هم از یخچال پاکت شیرش رو درمیاره و میده بهش. بعدش که هندیه شیر رو میریزه از زنه تشکر میکنده و با یه حالت قدردان طوری از زنه میپرسه که :+ where are you from?- I'm from russia[هندی داستان چند لحظه ای صبر میکنه که زنه از اون هم بپرسه که اهل کجاست ولی خبری نیست.]+ I am from India!- Yeah I can see that+ what?- I can SEE that.هردو لبخند زنان صحنه رو ترک میکنن.من و این دوست پزشکم دوباره مشغول صحبت راجع به امتحان های پزشکی میشیم. که این دوست هندی مون میاد و میپرسه که شارژر دارید؟ منم میگم اره و میرم از اتاقم میارم. میره دنبال یه پریز برقی بگرده که چیزی پیدا نمیکنه.اینجا بغل دوست پزشکمون یه پریز برق هست. میگیم بیاد همینجا بزنه به شارژ. دوست پزشکمون آدم خوش حرفیه. شروع میکنه که :+ where are you from?- India! and you guys?+ we are from Iran.- Oh really? I currently work in Oman and I have lots of Iranian friends.+ Oh that's great! what do you do there?- I send cars to Iran+ Cars??- yeah+ so you work for some car dealership in Oman- yeah, I send them to Bandar Abbas and Chabahar.[یه چنتا سوال و جواب بی اهمیت راجع به زن و بچه و اینکه برای چی اومدی اینجا که میگه تنهایی اومده گردش]+ There are so many persian words in Indian language right?[یکم فکر میکنه]- well sindy/cindy[???] people in India have lot's of persian words in their language, I don't know why...+ Oh that's interesting...I believe that the national anthem of Pakistan is also in persian.[راست میگه. قیافه این دوست هندیمون میره تو هم و سکوت میکنه. مشخصا حالیمون میکنه که یا جای اونه یا جای بحث سر پاکستان بحث رو به سرعت عوض میکنم به چیزی که یادم نمیاد.]اون شخص ازبکستانی که گفته بودم یادتونه؟ شب موقع خواب که برمیگردم به اتاق طرفای ساعت 1 چراغ مطالعه سمت خودش رو روشن گذاشته و گرفته سمت سقف و تقریبا تمام اتاق رو روشن کرده. خودش هم دراز کشیده و پتو رو کشیده رو صورتش. فکر کردم خوابه. رفتم روی تخت که من هم مثل یک جسد بیافتم. صدای خر و پف تخت پایینیم هم که الان فهمیدم ایرلندیه ماشالا با قدرت برقراره. تخت کناری من که نمیدونم کجاییه به اون ازبکستانیه تذکر میده که خاموش کن اون چراغ وامونده رو. جواب نمیده. میره پای تختش. میبینه که بیداره. دوباره میگه که خاموش کن. باز هم چیزی نمیگه و صورتش رو اونطرف میکنه. صدای این یارو بلند تر میشه و این دوست ایرلندی ما هم بیدار میشه. خوب از اینجا به بعد، کلمات رو چون عاشق لحجه های اسکاتلندی و ایرلندی و انگلیسی ام خوب یادمه!- Hey Turn off your light.+ یه چرت و پرتی مثل اینکه چون بقیه وقتی شبا میرن دستشویی من بیدار میشم، منم این چراغ رو روشن میذارم که بقیه هم نتونن بخوابن. به ولله که همینو گفت!- what??? There is an easy way to do this. Either turn of the lamp or I will get the manager here right now and he will tell you to do so.+ [سکوت، چراغ را هم حتی خاموش نمیکند.][صدای قدم های تند ایرلندی به بیرون اتاق. بعد از مدت کوتاهی بر میگردد. مدیر هاستل را در رسپشن پیدا نکرده]- He wasn't there. You HAVE TO turn the light off.[صدای اعتراض من و باقی بچه ها در حمایت از ایرلندی.] + [بعد از مدتی قد بازی بالاخره چراغ را خاموش میکند]- Okay then, good night.+ good fucking night.- what did you say? + you heard it...- no I didn't, what did you say???+ GOOD FUCKING NIGHT![ایرلندی غولتشن داستان میرود پای تختش.] - Now you have to say you are sorry, cause That wasn't necessary...+ I am not sorry...[جو به تشنج کردن ادامه میده. ایرلندی با لحن بسیار تهدید آمیزی:]- SAY YOU ARE SORRY![صدای بلغور کردن یه چیز هایی از ازبکستانی شنیده میشود و نمیتوان مطمئن بود که بالاخره گفته است یا نه]- Okay that's it. that wasn't necessary [ایرلندی به تخت خود برمیگردد. چراغ ها خاموش است و همه میخوابند]ساعت 7 صبح یک دختر روس با سر و صدای خیلی زیادی منتقل میشه به اتاق ما و وسایلش رو میذاره رو تخت این ازبکستانی. از اون موقع تا الان که ندیدمش. احتمالا به کل رفته باشه.الان هم که این ها رو مینویسم دوتا بچه خم جن روس دارن تو اتاق کار با اون تشک کاناپه ها میزنن تو سر و کله هم و صدای جیغ و دادشون کل طبقه رو برداشته. بزرگتره بی رحمانه با اون تشک های سنگین میزنه تو کله اونی که کوچیکتره و اون میافته زمین و یه جیغی از سر پیروزی میکشه. بالاخره میرن بیرون از اتاق کار.این مدت که اینجا بودم نتونستم کلاس فرانسه ام رو شرکت کنم. فردا هم امتحان پایان ترم داریم. شروع میکنم به خوندن. قبلش میگم یه پیامی به استادم بدم که ببینم حذفم نکرده باشه خدای نا کرده. یه طور غیر رسمی ای بهش میگم که من باز اومدم سفر. یه نامه بلند و بالا مینویسه با لحن خیلی رسمی که شما هشت جلسه غیبت داشتی و من تشخیص میدم که باید این ترم رو از اول بگذرونی و حذفی. میرم اتاق که بخوابم.