در قلمرو پاییز

به نام آنکه ما را آفرید ودر مسیر کمالمان هدایت کرد.برای بی بیدر قلمرو پاییزتنهاییصداي حيدر در کادر .اسامي بر صفحه نقش مي بندد.حيدرتا اونجا خيلي راه رفته بود .اوايل خيلي خوب بود آب وغذا فتو فراوون دست در دست شیطان می رفت ومي خنديد (آهسته)اما يه شب اتفاق بدي افتاد .داشت خواب مي ديد كه يه هو از خواب پريد چشماشو باز كرد ديد تنهاست .علي رضاشیطان تنهاش گذاشته بود؟حيدرآره رفته بود واونو تو دل برهوت رها کرده بودعلي رضابد چی شد؟حيدر(مكث)بلند شد وخودش راه افتاد اونقدر تنها رفت تا اينكه تو مه گم شد.سكانس اول اتومبيل روز داخليمنصور حدود 33 ساله بلند قد خوش پوش ومبتلا به سرطان با صورت چروكيده ودستاني نحيف با كلاه گيسي بر سر در حال رانندگي است.كنار برجي نگه مي دارد .موبايلش زنگ مي زند او بدون اعتنا ، با كيف وبارانيش از ماشين پياده مي شود.سكانس دوم آسانسور روز داخليمنصور در حال نگاه كردن به خود در آيينه است دست مي كشد به تصوير صورتش در آيينه انگار كه خود را نمي شناسد . خانم جواني داخل آسانسور ميشود.دخترسلاممنصور(آهسته)سلاممنصور به خود نگاه مي كند و دختر هم زير چشمي به منصورسكانس سوم دفتر كار روز داخليمنصور وارد مي شود منشي بلند ميشود.منشيسلام آقاي مهندسمنصورسلاممنشيآقاي مهندس اكبري زنگ زدن گفتن...منصورآقا؟ هه. اگه آقا بودن كه مثل(مكث) جوجه كركسا(به سمت اتاق كارش ).كسي رو وصل نكن هر كي كار داشت بگو نيست.سكانس 4اتاق ليلا روز داخليباران در حال باريدن .آب از سقف چكه مي كنند در كاسه ها .ليلا28 ساله باز خمی بر صورت که از پیشانی تا کنار لبشدر سمت چپ، با لباسی بلند وسفید پشت دار قالي در حال بافتن است. مادر ليلا که حالت عادی ندارد بهت زده دارد از پنجره بيرون را نگاه مي كند . ليلا دارد موسيقي فيلم را زير لب زمزمه مي كند . خسته ميشود بدنش را كش مي آورد بلند ميشود مي رود سمت آشپز خانه.ليلا(به مادر)پنجره رو ببند سرما مي خوريمادر با سر تکیه داده به دیوار در کادر. لیلا با ليوان آب و دو بسته قرص از آشپز خانه برمی گردد پنجر ه را می بندد.جلوي مادرش زانو مي زند.ليلابيا اينارو بخورحالت چهره اش بی تفاوت جلوه می کند.مادر بدون اينكه نگاهش را از ليلا بگيرد قرص ها را با آب سر مي كشدمادر ليلانمي خواي خاليشون كني، پر شدنليلا آب كاسه ها را خالي مي كند در حياط.همانجا جلوی پنجره می ایستد.لیلابارون که بند بیاد می رم کارگاه ببنم وقت دارم تمومش کنم.تو هم اونجا نشین .سرما می خوری.لیلا روبه روی آینه دست می کشد به زخم روی صورتش وبیرون می رود.سکانس 5 کارگاه روز داخلیلیلا به طرف دفتر کارگاه ی که به حالت نیمه تعطیل درآمده .در می زند.پیران( حدود 38 ساله کمی فربه تکه تکه صحبت می کنه)بیا تولیلاسلام آقای پیرانپیرانبه، خوش اومدی لیلا خانم راه گم کردی.بشین برم یه چایی واست بریزمپیران از جایش بلند می شود به طرف در خروجی اتاق می رودلیلاچایی نمی خورم .آقا فتح الله کجاست؟پیران از بیرون اتاق با صدای بلند.پیرانرفت شهرشون ،بقیه هم دارن می رن ،کی حاضر می شه برای یه ورشکسته کار کنهپیران تو می آید .پیران(با لبخند)البته به جز شماچایی را جلوی لیلا می گذارد.پیرانخب لیلا خانم چه خبر از قالیلیلادارم تمومش می کنم یه ماه دیگه اگه فرصت بدینپیراننه تا سر برج که انشالا هستیم تو هم تمومش می کنیپولی چیزی لازم نداریلیلااگه بتونین یه جا دیگه اجاره کنین شاید...پیراننه دیگه نمی تونم؛می دونی اجاره ی جای به این بزرگی چقدره؟سر به فلک می زنه .لیلاخب دیگه من باید برم .اومده بودم وقت بگیرم و هم دوتا رنگ یشم اگه دارین ...پیرانآره البته اون گوشست زحمتش با خودت.سکانس 6 خانه مژده روز داخلیمژده (زنی جوان با قامتی متوسط ،چهره مهربان وزیبا)در حال نگاه کردن به عکسی کودکی است وبی صدا وآرام اشک می ریزد.صدای شوهرش که به خانه می اید در کادر .مژده عکس را پنهان می کند واشک هایش را پاک می کند.سكانس 7پنت هاس شب خارجیمژده وشوهرش مهمان خواهر وشوهر خواهرش هستند.باجناق شوهر مژده دارد روي لبه پنت هاس او را آرام مي كند.باجناقشما چتون مي شه يه هو؟سيگاري روشن مي كند وبه دست شوهر مژده مي دهد.شوهر مژده(با بغض)اعصابمو خورد كرده، بعد اون تصادف لعنتي بگو يه كلمه درست حسابي باهام حرف زدیم، به خدا نه ،حالا هم كه خودت ديدي(مكث) يه جوري رفتار مي كنه انگار من مقصر بودم.پك هاي عصبي به سيگارش مي زند.باجناق دست مي گذارد روي شانه شوهر مژده.شوهر مژده(با بغض)مي گم بريم يه بچه بياريم بزرگش كنيم مي گه نه حوصله بزرگ كردن بچه رو ندارم هر شبم يه بهونه داره براي دعوا امشبم كه اين طوريخواهر مژده داخل كادر ميشود دست به سينه .خواهر مژدهگرفت خوابيدشوهر مژدهمی گم برو سر کار این قدر تو خونه نمون زل بزن به این عکسا (مکث) (با گریه)خسته شدم .خسته شدم .سكانس8 حياط مدرسه روز خارجيعلي رضا 10 ساله با جثه کوچک خجالتی وکم حرف ، تكيه داده به ديوار ودارد به بازي ديگر بچه ها نگاه مي كند .باران شدت مي گيرد و آقاي ناظم بچه ها را مي فرستد داخل ساختمان.سكانس9 كلاس درس روز داخليخانم معلم ( مژده ) جلوي تخته سياه ايستاده ودارد آرام واژه اي را روي آن مي نويسد بالاي تخته نوشته شده موضوع انشاي هفته بعد . مژده مي ايستد و چند لحظه خيره مي شود به تخته سياه. بعد مي نشيند روي صندلي كه كنار تخته سياه است. واژه مادر روي تخته سيا ه است .مژده(با لبخند تصنعي) خب بچه ها موضوع انشاء ما براي روز مادر خود مادرههفته بعد سر كلاس در حضور مادراتون انشاتونو مي خونین.زنگ به صدا در مي آيد وبچه ها با عجله وسايل خود را جمع مي كنند از مژده خدا حافظي مي كنند وبيرون مي رودند.سکانس 10 خیابان روز خارجیعلی رضا در حال دویدن در خیابانسکانس 11 گل فروشی روز داخلیعلی رضا(آهسته) سلامگل فروشسلام علی جان چطوریعلی رضا(آهسته) خوبم .یه شاخه گل...یک شاخه گل برمی دارد .علی رضاچقدر میشه؟گل فروشچون شمایی 1000 تومنعلی رضا دست می کند در جیبشعلی رضا500 تومن بیشتر ندارم باقیشو...گل فروشبعدم بیار علی جانعلی رضاممنون خدا حافظگل فروشخدا حافظسکانس12 قبرستان روز خارجیصدای کلاغ ها در کادر ظرف آبی کنار قبر ،سنگ قبر شسته شده و شاخه گل رویش. علی رضا ایستاده و زل زده به سنگ قبر. بغضش انگار می خواهد بترکد.سكانس 13 دفتر اداره روز داخلیمحمد رضا(میانسال بلند قد با موهای کم پشت و صورتی استخوانی) پدر علي رضا پشت ميزش نشسته ودارد كار مي كند .همكارجديدش(شهلا ) (میانسال با مانتو سیاه وچهره بی تفاوت)وارد مي شود. چند پرونده در دست دارد.شهلاسلاممحمد رضاسلام امرتون ؟شهلاآقاي لياقي گفتن بيارمشون خدمت شماپرونده ها رو مي گذارد روي ميز.محمد رضاخودش چرا انجام ندادشهلاكار داشتن خودشونمحمد رضا(آهسته) هممون كار داريمسر را مي اندازد پايين و به كارش ادامه مي دهد شهلا هنوز ايستاده استمحمد رضاكار ديگه اي هم دارين؟شهلا(من من كنان) نهشهلا بيرون مي رود دم در نزديك است بخورد به لياقي .لياقي(با لبخند) (به محمد رضا)چطور بود ؟محمد رضاچي چطور بود؟لياقيتو قسمت بايگاني كار مي كنهمحمد رضاپس همكاره زنتهلياقيشوهرش پارسال فوت کردهمحمد رضاكاري نداري گورتو گم كنلياقيخره به خاطر خودت مي گممحمد رضامن راحتملياقيپسرت چي؟ اونم راحته؟محمد رضا برمي گردد سمت لياقيمحمد رضا(عصبانی)به تو چه ؟بچه ي خودمه خودم مي دونم چطوري بزرگش كنملياقيخفه بابا خودت به زور سر پايي بچه بزرگ مي كني؟یه ساله زنت به رحمت خدا رفته نمي دوني بچت كجا مي ره با كي مي ره با كي میاد دوستاش کین غذا می خوره نمی خوره .اسم خودتم گذاشتي پدرلياقي مي چرخد سمت پنجره و محمد رضا به كارش ادامه مي دهد . چند لحظه سكوت مي كنندسكوت چند لحظه.لياقي دارد به مادر وكودكي نگاه مي كند كه دست در دست هم دارند از خيابان مي گذرند.لياقي(آهسته) چهارده سالم بودمحمد رضا(در حال كار) چي؟سکانس 14 خانه نرگس (25 ساله زیبا رو و لاغر اندام)روز داخلینرگس(با اتماس)آخه شوکت خانم من الان کجا رو دارم برم؟شوکتمن چه می دونم برو همون جایی که بابای معتادت رفتهنرگسخب اگه می دونستم کجاست که می رفتمشوکت بدون اعتنا دارد می رود سمت در خروجی.نرگسشوکت خانم تورو خداشوکتاین قدر قسم نده ،همون که گفتم یه هفتهنرگسبا پولی که من دارم خونه پیدا نمی شهشوکتفکر اونم من باید بکنم؟از در بیرون می رود . صدایش رفته رفته کمتر می شود.شوکتیکی دیگه بچه شو می ذاره می ره من باید به فکرش باشم.نرگس تکیه می دهد به چهار چوب در، دستانش شروع می کند به لرزیدن بهت زده به اطراف خیره می شود.سكانس15 كارگاه فرش بافي روز داخليكارگاه در يك زير زمين شلوغ است چند كارگر دارند وسايل كارگاه را از پله ها مي برند بالا. ليلا چادر به سر در حالي كه يك طرف صورت خود را پوشانده از كنار آنها رد مي شود .دفتر كار گارگاه روز داخليليلا(به پيران ،صاحب كارش ، ته ريشي به صورت دارد خسته به نظر مي رسد )سلام آقاي پيران چي شده ،دارين جمع مي كنين؟پيران در حال نگاه كردن به پرونده ها يي است كه جلويش ولو شده روي ميز ،سر بلند مي كندپيرانآه شمايين ليلا خانم ، آره ديگه بايد جمع مي كردم كم كمليلامگه نگفتين تا سر برجپيرانچه سر برج چه الان چه فرقي مي كنه صاحبش گفت بايد تخليه كنين منم دارم تخليه مي كنم(لبخند تلخي مي زند وباز سر را پايين مي اندازد)ليلاتكليف ما چي مي شه ، منظورم (مكث)كارگراستپيران با چشمان اشك آلود زل مي زند به ليلا .پيرانكار قالي به كجا رسيد؟تمومش كردين ؟ليلاتا سر برج ...كارگري مي آيد توكارگرتموم شد آقا فقط مونده دفترپيرانباشه برو ميام الانپيرانخب ليلا خانم اگه پول نياز داري كه مي دونم داري قالی رو دار برمي دارمليلاهيچ وقت قالی رو دار نفروختم . خدا نگهدارليلا برمي گردد كه بيرون برود .پيرانليلا(مکث)ليلا خانمليلابلهپيران جلو مي آيد دست مي كند تو جيبش و اسكناس هاي كهنه را بيرون مي كشد .پيرانمي دونم پول لازم داريليلامي دونيد كه قبول نمي كنمپيرانآره مي دونم قد تر از اين حرفايي ولي بهت بدهکارمهر دو سکوت می کنند لیلا پولها را می گیردپیرانكاش اين طوري نمي شد كاش مي تونستي قالي رو تموم كني ،كاش مي تونستم بخرمش.كاش...ليلاتو زندگي زياد اتفاق مي افته هميشه از اين اي كاشكيا هست. شايد هم قسمته شايد اون قالي نصيب كس ديگه اي بشه.خدا نگهدارليلا بيرون مي رود كارگرها در حال كار كردن. پيران رفتن ليلا را تماشا مي كند.سكانس 16 اتوبوس روز داخليليلا روي صندلي نشسته است و سرش را به شيشه اتوبوس تكيه داده است.چند اسكناس مچاله شده در دست دارد .سکانس 17 اتاق علی رضا وپدرش شب داخلیمحمد رضا در اتاق ،علی رضا داخل می شود.علی رضاسلاممحمد رضا(با تندی)سلام کجا بودی.علی رضارفته بودم پیش مامان...محمدرضا(خشم خود را فرو می خورد)برو دستو روتو بشور بیاعلی رضا از کادر خارج می شود.محمد رضا سفره را پهن می کند نیمرو را با ظرفش می گذارد در سفره.هر دو در سکوت می خورند.سكانس 18 دفتر كار منصور شب داخليمنصور روي صندلي گردان خود نشسته پشت به ميز كارش رو به پنجره اتاق تاريك است . منشي در مي زند و در را مي گشايد . نور فضاي اتاق را روشن مي كندمنشيآقاي مهندس با من كاري ندارينمنصور(مكث) نه مي توني بري .چراغارم خاموش كنمنشيچشم ،خدا نگهدارسكانس 19 مطب دكتر روز داخليدكتر دارد به پرونده نگاه مي كند .منصور مضطرب استدكتر(آه مي كشد)بايد بگم شيمي درماني جواب نداده .متاسفانه بيماري پيشرفت عجيبي داشتهمنصورگفتيد پيشرفت عجيب؟(مكث)(با چشمان بسته)چي كار بايد بكنم؟دكتردو راه بهتون پيشنهاد مي كنم؛ اول اينكه بريد خارج كشور؛فرانسويا پيشرفته تر هستند تو درمان... ببخشيد كه اين حرفو مي زنم ما بايد به بیمارانمون امید بدیم ولي (مكث) فك نمي كنم اونها هم بتونن كاري بكنن (با نگاه به عكس ها)پيشرفتش سريع بوده وعجيب.منصورگفتيد دو راهدكتربله و راه دوم ...باران تندي شروع به باريدن مي كند هر دو به شيشه پنجره نگاه مي كنند كه مورد هجوم قطرات باران قرار گرفته است.دكتر(بدون اين كه نگاهش را از پنجره بگيرد)البته به من مربوط نمی شه می تونی بهش به عنوان یه پیشنهاد دوستانه نگاه کنی .(صورت دکتر در کادر)کاراتو انجام بده زندگی کن.(مکث)و دعا کن.منصور به پنجره خيره می ماند.سكانس 20 دفتر كار شب داخليمنشي در را مي بندد و دوباره اتاق تاريك مي شود صداي رفتنش به گوش مي رسد . حالت چهره ي منصور به آرامي تغيير مي كند و در تنهايي اشك مي ريزد.سکانس 21 اتاق علی رضا وپدرش شب داخلیمحمد رضا در گوشه اتاق در حال خر خر کردن. علی رضا در گوشه دیگر به مادر شب به خیر می گوید وچشمانش را می بندد.سکانس 22 خانه نرگس شب داخلینرگس گوشه اتاق در حال گریه کردن است.سکانس 23 حیاط خانه روز خارجیحیدر برای وضو گرفتن به حیاط آمده نگاه می کند به باغچه که خشک وعور است.