داستان دوچرخه سواری من

این اولین پست من در ویرگول هست. بنظرم نوشتن در اینستاگرام و شبکه های اجتماعی دیگه حرفه ای نیست و با یه فیلتر شدن خیلی از یادداشت ها از بین میره. جدا از اون بنظرم مخاطب هایی که اینجا هستن بیشتر وقت برای مطالعه اختصاص میدن. در مجموع تصمیم گرفتم که اینجا درباره دوچرخه سواری و تجربه های خودم بنویسم. و این اولین تجربه نوشتن در ویگول هست که تصمیم دارم درباره داستان دوچرخه سواری خودم بنویسم.داستان دوچرخه سواری منداستان دوچرخه سواری من به حدود 3 سال پیش برمیگرده. زمانی که تصمیم گرفتم آخرین روزهای دانشگاهمو با دوچرخه برم و یه جورایی حس استقلال با دوچرخه تجربه کنم. برای اینکه دانشجو بودم و درامد چندانی نداشتم در دیوار گشتمو گشتم. یه دوچرخه خوب خریدم. بعد از اینکه دوچرخه خریدم متوجه شدم دوچرخه یه جورایی سایز من نیست! با یه سرچ متوجه شدم ای داد بیداد! برای قبل از خرید دوچرخه باید تحقیق میکردم که اصلا چی باید بخرم! خلاصه سرتون در نیارم اون دوچرخه آگهی گذاشتم تو دیوار و با مطالعه درست این سری یه دوچرخه کنندال خوشگل خریدم و اسمشو گذاشتم رها، چون رها بهترین دوستی هست که حس رهایی و آزادی بهم میده. :)خلاصه با رها شروع کردم برای تردد تا دانشگاه. با اینکه گاهی دیده بودم خیلی از افراد کارمندان و محصلان در خیابون آزادی از دوچرخه استفاده میکنند اما دیدن من که سوار دوچرخه هستم برای بعضی از هم دانشگاهی هام عجیب بود! و همین طور مردم! ولی به خودم گفتم مهم ترین چیز اینکه که کاریو که دوست دارم انجام بدم. یادمه روز دومی بود که از دوچرخه برای رسیدن به دانشگاه استفاده میکردم. پشت چراغ قرمز ایستاده بودم که یه تاکسی کنارم ایستاد، راننده بهم گفت که خیلی خوشحاله ما دوچرخه سوارهارو در خیابون میبینه. میگفت ما هم وقتی دوچرخه سوارخانم میبینیم زمانی که از کنارشون گذر میکنیم بیشتر رعایت میکنید. و نزدیک بهشون نمیشیم. شاید این صحبت ها راننده خیلی ساده بود. ولی برای من که تازه دوچرخه سواری شروع کردم خیلی امیدبخش بود و همین شکل میدیدم که مردم هم این فعالیت میبینند و سعی می کنند که برخورد صحیحی داشته باشند برام خوشحال کننده بود. اون موقع به خودم میگفتم ببین فرهنگسازی از همینجاها شاید شروع بشه ها!میدونی این اتفاق های ساده برای من و یا برای هممون گاهی یه امید بزرگه! یه امیدی بهمون میده که کارهاییو که دوست داریم سالها ازشون دور بودیم و این بنظر من خیلی روشن و زیباست.خلاصه شروع دوچرخه سواری من اینشکلی بود اما این اول ماجرای دوچرخه سواری من هست. دوچرخه سواری به قدری انرژی خوب میده که با تمام محدودیت هایی که میشناسیم با نمیتونم هفته ایی چند جلسه سوار دوچرخه نشم. دوچرخه باعث شد با گروه های دوچرخه سواری کلی از جاذبه های طبیعی اطراف تهران و حتی استان های دیگرو از جنوب کشور گرفته تا شمال ببینم. و بعد با دوستام بتونم کوه، جنگل و کویر رکاب بزنیم. و هیچ چیز لذت بخش تر از این نیست که بتونی انقدر رها تجربه های خوبیو با دوچرخه داشته باشیم.این یادداشت من یه پیش مقدمه ای بود برای داستان دوچرخه سواری من!اینجا در ویرگول تصمیم دارم درباره سفرهام با دوچرخه و تجربه هام صحبت کنم. البته کلی عکس های خوب دارم که تو پست های بعدی منتشر میکنم.دوچرخه سواری آگاهانه (مجله دوچرخه و طبیعت)یادتونه اول یادداشتم درباره خرید ناموفقم صحبت کردم! و این اشتباه من بود! دوستا دارم اینجا چیزیو که خیلی بهم کمک کردو معرفی کنم. اون زمان بعد سرچ وب سایت مجله دوچرخه و طبیعت که کلی مطلب و آموزش رایگان دوچرخه سواری داشتو پیدا کردم. هنوز که هنوزه کلی مطالب دوچرخه سواری ازش یادمیگیرم. به نظرم این همه آموزش رایگان ارزشه اینو داره که از مجله دوچرخه و طبیعت اینجا یاد کنم. من خودم اینجا کلی تجربه هامو مینویسم ولی خواستید اونجا هم کلی مطلب برای دوچرخه سواری میتونید بخونید :)آدرس سایتش: دوچرخه سواری | مرجع دوچرخه سواری کشور | مجله دوچرخه و طبیعت (docharkhehmag.ir)خوشحال میشم نظراتتون به اشتراک بزارید:) و اگه سوالی دارید ازم بپرسید