داستان‌هایی درباره ربات‌ها و هوش مصنوعی که از شکسپیر الهام گرفته‌اند

منتشر شده در analyticsinsight به تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲لینک منبع 4 times Shakespeare has inspired stories about robots and AIداستان‌های علمی‌تخیلی، ژانری است که بسیار با شگفتی‌های تکنولوژیکی، نوآوری‌ها و دیدگاه‌های آینده در ارتباط است. بنابراین ممکن است عجیب باشد که بسیاری از نویسندگان آن به سمت شکسپیر کشیده شده‌اند - او چهره‌ای مرتبط با سنت و گذشته است.گاهی اوقات نمایشنامه‌های او در یک محیط علمی‌تخیلی دوباره اجرا می‌شوند. فیلم «سیاره ممنوعه» ۱۹۵۶ تنها یکی از چندین تغییرات در موضوع «تمپست در فضا» است. گاهی اوقات نمایشنامه‌نویس به‌عنوان شخصیتی ظاهر می‌شود که درگیر ماجراجویی در سفر در زمان است. اپیزود «دکتر هو» در «کد شکسپیر» یک نمونه شناخته شده است. در اینجا دکتر از نبوغ شکسپیر تمجید می‌کند و او را به عنوان «انسانی‌ترین انسان» توصیف می‌کند.من این موضوع را در کتاب اخیرم درباره شکسپیر و داستان‌های علمی تخیلی بررسی کرده‌ام. در اینجا فقط چند نمونه از نمونه‌های مورد علاقه من از این که چگونه داستان‌های علمی-تخیلی، شکسپیر را در آغوش گرفته و دگرگون کرده‌اند آورده شده‌است.تایتوس آندرونیکوس در فضادر داستان کوتاه و طنزآمیز استر فریسنر در سال ۱۹۹۴، تایتوس! یک شبیه‌سازی هوش مصنوعی از شکسپیر، از یک نسخه کمدی مصیبت‌بار از بزرگ‌ترین تراژدی شکسپیر، یعنی تایتوس آندرونیکوس، جلوگیری می‌کند تا یک فدراسیون کهکشانی فرهنگی را از طریق سلیقه بد خود از خود دور کند.این نمونه غریبی از تقلید زندگی از هنر بود. در همان زمان، فریسنر رویای لذت بخش خود را در مورد تایتوس آندرونیکوس، در سر می‌پروراند استیو بانون، که بعدها به استراتژیست ارشد سیاسی دونالد ترامپ تبدیل شد، این نمایشنامه را با اقتباس از نمایشنامه تنظیم‌شده در فضای دارای صحنه‌های اکتوپلاسمی نوشته بود.کینگ لیر و برنامه کامپیوتری حساسنویسندگان داستان‌های علمی اغلب در مورد سوال شکسپیر در مورد اینکه آیا این شاعر تمام نمایشنامه‌های خود را نوشته‌است یا خیر، اظهار نظر می‌کنند. آیا او یک مرد اهل استراتفورد آپون آون بود؟در حالی که نامزدهای معمولی مانند فرانسیس بیکن و ارل آکسفورد توسط برخی مطرح شده‌اند، داستان‌های علمی تخیلی راه‌حل‌های تخیلی‌تری را پیشنهاد می‌کنند، از جمله این ادعا که این نمایشنامه‌نویس واقعا یک کلینگونی بوده است.در داستان جک اوکلی در سال ۱۹۹۴، یک برنامه کامپیوتری با نام تراژدی کوالالامپور برای این طراحی شده‌است که یک‌بار و برای همیشه نوشتن نمایشنامه‌های شکسپیر را آغاز کند. برنامه شروع می‌کند که خود آگاه شود و تصمیم می‌گیرد که وظایف روزانه خود را به زیردستانش واگذار کند. خیلی زود روشن می‌شود که این برنامه در واقع شاه لیر را دوباره اجرا می‌کند - نمایشی که در آن پادشاه تلاش می‌کند از حکومت بر کشور خود کناره‌گیری کند، با عواقب فاجعه باری. یک کد سرکش نقش کوردلیا دختر دوست داشتنی اما سرسخت لیر را ایفا می‌کند. در نهایت، برنامه منفجر می‌شود - و سازندگان آن هرگز گمان نمی‌کنند که چیزی مرموزتر از یک ویروس در کار بوده است.فرمانده اطلاعات نقش پرواسپرو را اجرا می‌کنداستار ترک یکی از غنی‌ترین منابع اشارات شکسپیر است. در اپیزود ۱۹۹۴ ظهور، اندروید ستوان فرمانده دیتا در حال ایفای نقش جادوگر تبعیدی Prospero از The Tempest بر روی holodeck است. درست همانطور که او ادعای مرموز پروسپرو را نقل می‌کند که مردگان را زنده کرده است، سفر اینترپرایز توسط یک طوفان غیرمنتظره مختل می شود.طوفان همچنین با رانده شدن یک کشتی توسط یک طوفان (جادویی) از مسیر خود شروع می‌شود و ارتباط عجیبی بین عملکرد دیتا و کشف یک موجود جدید عجیب در کشتی وجود دارد، یک آگاهی مصنوعی در حال ظهور.و ربات‌ها هملت را بازی می‌کنندرمان نیک او «دونوهو» تو، بسیار جامد فلش بر روی یک گروه تئاتر رباتی تمرکز می‌کند که برنامه‌ریزی شده‌اند تا هملت را برای سرگرمی آینده نزدیک نیویورک در نهایت کمال اجرا کنند. وقتی مخترع آن‌ها (با نام مستعار دکتر کاپک) می‌میرد، رباتی که هملت را بازی می‌کند، تصمیم می‌گیرید که حقیقت را بفهمد و -درست مانند شاهزاده اصلی شکسپیر- انتقام قتل خالق خود را بگیرد.این فقط یک مثال از ارتباط ظاهری عجیب بین هملت و ربات‌ها است. احتمالاً اولین نمونه، نمایشنامه دبلیو اس گیلبرت The Mountebanks (1892) است که هملت و اوفلیا را به عنوان یک ماشین خودکار نشان می‌دهد. از نمونه‌های جدیدتر می‌توان به «ماشین هملت» لوئیز لپیج، یک فیلم کوتاه که در آن رباتی به نام باکستر نقش دانمارکی را بازی می‌کند، اشاره کرد.چرا هملت - که ظاهراً یکی از سه بعدی‌ترین شخصیت‌های شکسپیر است - این همه اختراع مجدد رباتیک را دعوت می‌کند؟ آیا چیزی شبیه کامپیوتر در مورد هوش فوق‌العاده سریع شخصیت وجود دارد؟ او خوانندگان زیادی را به‌طور فوق‌العاده «واقعی» مورد حمله قرار می‌دهد، به نظر می‌رسد که از صفحه (یا صحنه) به بیرون می‌پرد، آگاه است که او در آنجا و همچنین در دادگاه دانمارک گرفتار شده‌است. شاید این حس مبارزه برای فرار است که به بهترین وجه میل عجیب او را با روبات‌ها توضیح می‌دهد. توهم خودآگاهی که شکسپیر خلق می‌کند، شاهزاده را با بسیاری از انسان‌واره‌هاب علمی-تخیلی که به دنبال فرار از محدودیت‌های خود و دستیابی به احساسات هستند، هم سو می‌کند.این متن با استفاده از ربات ترجمه مقالات هوش مصنوعی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.