نگاهی به عملکرد انجمن علمی دانشکده (SSC)

آرام‌آرام ترم سخت بهار می‌گذشت و دانشکده کم‌‌کم رنگ انتخابات به خود گرفته بود. مناظرات طولانی و بحث و جدل‌‌ها بر سر اینکه چه کسی بر جایگاه «خلیفة الله» در SSC بنشیند.و اما بگذریم از فضای قبل از انتخابات. با کمی تاخیر انتخابات برگزار می‌شود و می‌گذرد و ۹ نفر جدید در این جایگاه می‌نشینند. انجمن امسال از ابتدا با رویکردی مثبت نسبت به زنده کردن برنامه‌هایی که از پارسال همینطور ناتمام مانده بودند، شروع به کار کرد و به همین ترتیب از روز های ابتدایی با نگاهی به برنامه‌های گذشته و همچنین نگاهی به آینده برای ایجاد رویدادهای جدید شروع به کار کرد.یک طرف دغدغه‌ی رایانشی بود که یک سال زمین مانده و از طرف دیگر، دغدغه‌ی رویدادها. یک طرف فکر بر سر ارتباط با اساتیدی بود که روز به روز از دانشجویان بیشتر فاصله می‌گرفتند و از طرف دیگر، دغدغه‌ی جو دانشجویی و پررنگ‌تر کردن ارتباط دانشجویانی که یک سال و چندی سخت و دور از هم در قرنطینه سپری کرده بودند. یک طرف برنامه‌ریزی برای ورودی‌های جدیدالورود بود و از طرفی دیگر نگرانی بچه‌هایی که تهران نیستند و اینکه انجمن برایشان چه می تواند بکند.در همان روزهای ابتدایی گروهی از بچه‌های خوش‌ذوق دانشکده که با کمک بچه‌های کانون فرهنگ و هنر تصمیم بر برگزاری یک رویداد جدید به اسم شریف‌گیم گرفته بودند به انجمن مراجعه کردند و انجمن هم تصمیم گرفت در راستای پروموشن و تبلیغات، به این گروه از بچه ها کمک کند و می‌توان به جرئت گفت که این رویداد که به عنوان یکی از رویدادهای مستقل توسط بچه‌های دانشکده بنیان‌گذاری شده بود و برگزار می‌شد، واقعا یکی از موفق‌ترین رویدادهای سال اخیر بود.از طرفی در ابتدا دغدغه ورودی‌ها بسیار جدی بود و باید قبل از ورود دوره ۱۴۰۰ در تابستان برنامه ریزی برای سبو (سلسله برنامه‌های ورودی) انجام می‌شد و در این زمان، انتخاب دبیر، برنامه‌ها، همیاران و جشن ورودی مهم‌ترین مسائل دانشکده بودند. پس از بررسی‌های انجمن، «محمدحسین قیصریه» به عنوان دبیر سبو انتخاب شد و سبو با قدرت کار خودش رو شروع کرد. همیاران با همکاری معاونت فرهنگی انتخاب شدند و همچنین به رهبری «مهدی علیزاده» و حضور پررنگ بچه های دوره ۹۹ جشن ورودی با سبکی متفاوت با ایجاد برنامه‌هایی متنوع، درست کردن هدیه برای ورودی‌ها و پست کردن بسته‌ها کار خودش رو شروع کرد.همچنین در همین زمان فرآیند احیای رایانش شروع شد که به گفته‌ی همگان بازوی فرهنگی دانشکده است و در نبود آن یک عنصر مهم در دانشکده، یعنی فرهنگ نادیده گرفته می‌شد. ریش‌سفیدان رایانش می‌گفتند که نبود صفحه‌آرا، پیگیری نامنظم شماره‌ها و کمبود دغدغه‌مندان رایانش آن را به اینجا کشانده. و اما در ادامه انجمن با سیاست جابه‌جایی مدیر مسئول رایانش به طور موقت و احیای رایانش سعی در احیای رایانش داشت. در این راستا «سینا الهی منش» به عنوان مدیر مسئول موقت رایانش انتخاب شد و رایانش آرام‌آرام شروع به شکل‌گیری گرفت. در ادامه با حضور گرم و پررنگ بچه‌های پرشور دوره ۹۹ رایانش رو به زنده شدن رفت و واقعا اگر حضور گرم دوره ۹۹ نبود، شاید امروز رایانشی هم نبود.در ادامه این تاکچه بود که آرام‌آرام خودش رو نشون می‌داد. تاک‌ها و برنامه‌هایی متنوع که برای ایجاد صمیمیت بیشتر و همچنین فضا دادن به دانشجویان دانشکده برای ارائه‌دادن ایجاد شده بود و همین بستر حدود یک سالی بود که خاک می‌خورد. به همت «امیرمهدی کوششی» و تعدادی دیگر از بچه‌های انجمن تاکچه دوباره شروع به کار کرد و این نیمچه رویداد بعد از گذشت چند ماه به یکی از بزرگترین بسترهای دانشجویی دانشکده برای ارائه بچه‌ها تبدیل شد و تنوع ارائه‌ها، سطح علمی آن‌ها و تعداد ارائه‌های در نوبت روز‌به‌روز رو به افزایش بود و تاکچه دوباره زنده‌تر از همیشه شده بود.در همین روزها بود که «صدرا حیدری» با این دغدغه که بسیاری از درس‌های جذاب کامپیوتر اصلا در دانشکده ارائه نمی‌شوند و بچه‌ها نمی‌توانند با مطالب جذاب خارج از چارت مثل: بلاکچین، گرافیک کامپیوتری و مطالب دیگر آشنا شوند، با جمعی از دغدغه‌مندان دانشکده دور هم جمع شدند و مجموعه برنامه‌هایی به اسم «گریز» را بنیان نهادند که با ارائه‌های باتجربه‌های این زمینه‌ها سعی در باز کردن نگاه دانشجویان در زمینه‌های مختلف دانشجویی داشتند. پس از برگزاری فصل اول این رویداد، حال منتظر برگزاری فصل دوم این رویداد در بهار ۱۴۰۱ خواهیم بود.کمی جلوتر با ایده ی «مجید گروسی» این بحث به میان آمد که دانشجویان کمتر با فیلدها و زمینه‌های مختلف مهندسی کامپیوتر در صنعت آشنا هستند و اینجا بود که رویدادی به نام «دیداست» راه حل این مشکل شد. ارائه‌هایی که با عناوین فرانت‌اند، بک‌اند و دواپس برگزار شدند و منتظر برگزاری فصل دوم این رویداد با موضوعات هوش مصنوعی، دیتاساینس و جایگاه‌های صنعتی دیگر کامپیوتر هستیم.در ادامه صحبت‌ها بر سر برگزاری یا عدم برگزاری AI Challenge که رویدادی با هدف هوش مصنوعی بود، داغ شده بود. رویدادی که با هدف ابتدایی هوش مصنوعی شروع شده بود اما آرام‌آرام به سمت برنامه‌نویسی پیشرفته رفته بود و کمتر به هوش مصنوعی شبیه بود. اما از طرفی قدیمی بودن این رویداد، تعداد بالای شرکت‌کنندگان سالانه‌ی آن و طرفداران این رویداد از جمله دغدغه‌مندی‌ها برای برگزاری این رویداد بودند. چندین جلسه از بحث‌های انجمن به این رویداد اختصاص داده شد و در نهایت با نظر بسیاری از بچه‌های دانشکده، صحبت‌های مکرر، برنامه ریزی‌ها و جلسات طولانی تصمیم بر عدم برگزاری این رویداد شد که مخالفت‌های زیادی را هم در پی داشت، اما این تصمیم با هدف روی کار آمدن رویدادهای جدید، فرصت برای برگزاری برنامه‌ها و ایونت‌های جدید گرفته شد و رویداد در طی سال‌های اخیر با مشکلاتی اعم از: دور شدن رویداد از اهداف اولیه خود مواجه شده بود که با احتساب این موارد می‌توان گفت احتمالا تصمیم انجمن بر اساس منطق گرفته شده بود.و اما حال که AIC به کنار رفته بود، صحبت‌ها بر سر برگزاری WSS، سری سمینارهای زمستانه شریف، گرم‌تر شده بود. به این ترتیب «فرزام زهدی‌نسب» به عنوان دبیر رویداد انتخاب شد و با تشکیل تیم‌های رویداد و استف‌شدن جمع زیادی از دانشجویان دانشکده و استقبال نسبت به این رویداد کار رویداد شروع شد.در همین حین بود که آرام‌آرام به یلدای ۱۴۰۰ نزدیک می‌شدیم ولی خبری از دانشجویان دوره ۹۸ نبود که بر اساس رسم هر ساله این سال نوبت به بچه‌های ۹۸ رسیده بود که جشن یلدای دانشکده را برگزار کنند. به این ترتیب این نگرانی که ممکن است جشن برگزار نشود، از طرف انجمن پررنگ تر می‌شد. به این ترتیب، سوپرهیروی دانشکده، یعنی رایانش پا به میان می‌گذارد و با به دست گرفتن رویداد و دبیری «امیرعلی ابراهیم‌زاده» تیم جشن یلدا شروع به کار می‌کند. اما در ادامه علی‌رغم برنامه‌ریزی‌های فراوان و برنامه‌های شاد و مفرح رویداد، به دلیل مشکلاتی که از سوی دانشکده و مجوز ایجاد شد، جشن به حالت تعلیق درآمد و با وجود حضور تیم برگزاری جشن در دانشکده برای برگزاری، این جشن پرحاشیه در آن روز لغو می‌شود و به روزی نامعلوم بر اساس تصمیم دانشگاه انتقال می‌یابد. اما به همت بچه‌های جشن و برنامه‌ریزی‌های مجدد انجمن جشن دو هفته بعد قوی تر از برنامه‌ریزی قبلی با حضور مجریان پرانرژی جشن، «دانا افاضلی» و «یاسمین کدخدایی»، و خانم دکتر «عرش»، استاد شیرین‌بیان ادبیات دانشگاه، برگزار می‌شود.در همین زمان تغییر رئیس دانشگاه و روی کار آمدن «دکتر جلیلی» بود که دانشکده را تحت تاثیر قرار داده بود. دستگاه جدید «وندینگ قهوه‌ساز رسول» به دانشکده اضافه شده بود و حضور پررنگ نیروهای خدماتی از سرتاسر دانشگاه در دانشکده کامپیوتر به جهت ریاست پربرکت دکتر جلیلی مشهود بود و دانشکده رنگ‌وبوی دیگری به خود گرفته بود.در همین حین «سید پارسا نشایی» که رویداد موفق گلابی، با هدف آشنایی ورودی‌ها با مسائل پیشرفته‌تر برنامه‌نویسی نسبت به مبانی شکل گرفته بود، را به تازگی برگزار کرده بود تصمیم بر برگزاری رویداد LoC) League of Coders) می‌گیرد و تیم قوی این رویداد شروع به کار می‌کند که در بهار سال آینده این رویداد برای مخاطبین ورودی‌های ۱۴۰۰ برگزار شود.و اما هرچه به اواخر سال نزدیک‌تر می‌شدیم، این جشن عید بود که آرام‌آرام سعی داشت از دور به ما چشمک بزنه و این «پویا لهبی» بود که به عنوان دبیر جشن انتخاب شد و بچه‌های دوره ۱۴۰۰ با جمع‌کردن تیمی باانگیزه و جوان شروع به برنامه‌ریزی‌های جشن عید کردند و امیدواریم در نوروز ۱۴۰۱ شاهد این جشن زیبا باشیم.در همین زمستان ۱۴۰۰ بود که گروه کتابخوانی دانشکده، که به همت بچه‌های کتابخوان دانشکده و به رهبری «دانا افاضلی» و «هومان کشوری» شکل گرفته بود، آرام‌آرام به رایانش منتقل می‌شود و با تغییر برند از «سبوک» به «اپیلاگ» یک ریبرندینگ قوی رو تجربه می‌کنه و همچنان شاهد کار قوی این گروه از بچه‌های کتابخوان دانشکده هستیم که با برگزاری جلسات هفتگی کتابخوانی و گاهی هم جمع‌شدن در مکان‌های فرهنگی مثل باغ کتاب همراه هستند.در همین زمان هم رایانش با جذب نیروهای جدید و وجود بچه‌های خوب د‌وره ۹۹، استارت شماره جدید رایانش رو می‌زنه که به زحمت «مهراد میلانلو» قبل از پایان تعطیلات عید نوروز، شاهد شماره جدید رایانش خواهیم بود و در عین حال انتقال پاتوق ۹۹ به رایانش جدی شده بود، و خبر از ایجاد بخش‌های جدید در رایانش رو می‌شنیدیم که در بهار سال آینده برنامه‌های متنوعی از رایانش خواهیم دید.و اما در اواخر سال، این برگزاری WSS بود رنگ دانشكده رو عوض کرده بود؛ این اتاق رایانش بود که دیگر تاریک و تنها نبود و هر روز با حضور گرم بچه‌ها روشن بود و این خبرهایی از «سایت رایانش» بود که در سال آینده می‌اومد، برنامه‌ریزی برای برگزاری «فیلداین» برای آشنایی با فضای ریسرچ توسط «امیرمهدی کوششی» فکر انجمن را مشغول کرده بود، بحث بر برگزاری رویدادهای جدیدی در بهار و تابستان ۱۴۰۰ گرم شده بود که رویداد «رایانش ابری» با ایده‌ی «علیرضا شاطری» و «مجید گروسی» به میان آمده بود و رویداد «آشنایی با بیوانفورماتیک» با همکاری دکتر کوهی، از اساتید دانشکده که در این زمینه فعالیت می‌کنند، مطرح شده بود، تفکر روی رویداد «دیتادیز» جدی شده بوده و دکتر ربیعی به عنوان تیم علمی رویداد قبول زحمت کرده بود، و مهم‌تر از همه صحبت انجمن بر سر نوسازی اتاق همراه با سال جدید بود که امیدواریم شاهد تمام این اتفاقات خوب در سال ۱۴۰۱ همزمان با شروع قرن جدید باشیم.