روانشناسی تغذیه چیست و چه تاثیری در تناسب اندام ما دارد؟

روانشناسی تغذیه چیست ؟ظاهرا وقتی شخصی شکلات می خورد، در مغز واکنشی شیمیایی مشابه زمانی که انسان عاشق می شود پدید می آید. این احساس که «همه چیز دنیا گرم و دلپذیر است. بی شک به هنگام خوردن شکلات، کمتر از زمان عاشق شدن است؛ اما به طرزی نامحسوس تر، همین احساس است. اگر احساس کردید که مجبورید این شیرینی را بخورید، می توانید از خودتان بپرسید که آیا آن را در زندگیتان جانشین عشق ساخته اید؟این کشفیات درباره تأثیر شکلات بر عواطف انسان، این نظریه را به وجود آورده است که بیشتر زنهای چاق، در زندگیشان از کمبود عشق و محبت رنج می برند. آنها (و شما) سزاوار عشق راستین و محبت راستین هستید. هیچ جانشینی را نپذیرید، حتی شکلات را!روانشناسی تغذیه گرایشهای کوته بینانه درباره افراد باریک?اخیرا یکی از دوستان خوبم داستانی را برایم تعریف کرد که نمایانگر تعصبهایی است که معمولا افراد چاق درباره اشخاص باریک دارند. دوستم (که خودش مشکل اضافه وزن دارد) در طبقه سوم ساختمان بلندی کار میکند که خودش و همکارانش از پنجره، کسانی را که در خیابان پیاده راه می روند نگاه می کنند. هرگاه زن باریکی را ببینند، اظهار نظری از این دست میکنند که: «چه زن باریکی، حتما تهی مغز است.» یا «زیباست، اما کودن است.» و حتی زنهایی را که تحقیر میکنند نمیشناسند!این زنها برای چنین استدلالهایی بهایی گزاف می پردازند. ناخودآگاه، خودشان را به دام می اندازند. اگر معتقد باشند که زنهای باریک تهی مغزند، هرگز نخواهند توانست به خود اجازه بدهند که باریک شوند. زیرا در این صورت، خودشان هم باید تهی مغز بشوند. شما نگذارید که به این دام بیفتید.۱. «احترام به خود» مهمترین عامل برای آفرینش زندگی موفقیت آمیز است.٢. اشخاص چاق با تبعیض شدیدی مواجه میشوند که سبب می شود «4احترام به خود» آنها کاهش یابد.۳. «احترام به خود» خودپرستی نیست. خویشتن دوستی عملی خودخواهانه نیست.باید خودتان را در مرحله نخست قرار دهید.۵. ذهنتان را از اندیشه های خویشتن دوستی سرشار سازید.روانشناسی تغذیه و اما در مورد غذا؟به یاد می آورم جلو قنادی سوپرمارکت می ایستادم و می کوشیدم خشمی را که در من میجوشید به هر ترتیب که شده سرکوب کنم. واقعا هم میخواستم از یک نان خامه یی لذت ببرم، هم میخواستم رانهای فربه ام باریک شوند. همان تصمیم قدیمی ناکام کننده بود که هر روز بارها با آن مواجه میشدم. و اغلب نان خامه یی (یا کافه گلاسه یا همبرگرا سیب زمینی سرخ کرده) در نبرد اراده پیروز میشد.اما در این روز چیزی تغییر کرده بود. از احساس ناتوانی خسته شده بودم.به خود گفتم: «زمانی باریک بودم. لیاقت آن را دارم که دوباره باریک شوم. استحقاقش را دارم که از غذای دلخواهم لذت ببرم و با این حال باریک باشم!»پس از این بیان مؤکدانه، به پیشخوان رفتم و یک نان خامه یی سفارش دادم. در کمال حیرت دیدم که فقط یک نان خامه یی خریدم. سرم را بلند نگاه داشتم و سرافراز به سوی اتوموبیلم برگشتم و نان خامه یی محبوبم را خوردم.اگرچه بیش از خوردن بود؛ بدون ذره یی احساس گناه، از طعمش و از هر گاز زدن به آن لذت بردم و وقت نازنینم را صرف تمام کردنش کردم. این تجربه، نقطه عطف حرفه وسواس آمیز خورد و خوراکم بود. از این رو، کاهش اضافه وزن و درهم فروریختن باورهای منفی ام درباره غذا آغاز شد.روانشناسی تغذیه خوردم و وزنم کاهش یافت!در ماههایی که میگذشتند، به خوردن آنچه می خواستم ادامه دادم. اما مقداری که می طلبیدم با گذشته تفاوت داشت. همچنان از همان نوع غذاها لذت می بردم، غذاهای غنی و پرکالری که همیشه در فهرست «ممنوعها» قرار دارند و کسانی که رژیم لاغری دارند به آنها لب نمی زنند. حالا دیگر نمی توانستم یک لیوان کافه گلاسه را تمام کنم، چه برسد به دو یا سه لیوان از آن که قبلا میخوردم.به طرزی معجزه آسا، وزن کم میکردم: شاید هفته یی نیم کیلو. اما به هرحال، وزن از دست میدادم، و ظاهرا برای همیشه.سرانجام کامیاب شدم!در سالی که «روشن بینی» - یا دست کم بیان نفس جسورانه ام در قنادی - را به دنبال داشت، مرتبا وزن کم میکردم. دگرگونیهای شخصی مثبت و متعدد حیرت انگیزی نیز در من پدید آمد: افزایش احترام به خود» و فقدان بسیاری از گرایشهای منفی.در مدت یک سال، اندازه لباسم از شانزده به شش رسید. وضع زندگیم از بسیاری جهات بهتر شد. اکنون سالها گذشته و هرگز اضافه وزنم بازنگشته است. دقيقا هر آنچه را که می خواهم، و هر وقت که میخواهم میخورم.تجربه ام به صورت رمز و رازی شخصی باقی ماند، تا این که به دانشکده بازگشتم و روانشناسی خواندم، و سرانجام فهمیدم چرا کامیاب شده بودم. زنان دیگری را نیز یافتم که همین تجربه را داشته اند. این را نیز دریافتم که شیوه کاهش وزنم نه فقط تصادفی نیست، بلکه تنها راه موفق برای کاهش وزن دائمی است. از آنگاه کوشیده ام این فرایند را به شکلی ساده در آورم و به دیگران بیاموزم.روانشناسی تغذیه شیرینی اشکالی ندارد?هرگاه برای نخستین بار با مراجعم درباره غذا صحبت میکنم، منظره یی را برایش مجسم میکنم. میخواهم آن را در اینجا نیز بیاورم.مجسم کنید در خانه اید و به کارهای معمول سرگرميد. تصویر یک نان شیرینی میوه یی به ذهنتان می آید. یک شیرینی شکلاتی ژله دار و خوشمزه. حتی عطر آن به مشامتان می رسد و دهانتان آب می افتد.