سه صنعت موسیقی

در صنعت موسیقی قبل از اینترنت، موسیقی ضبط شده بزرگ‌ترین موسیقی از این سه موسیقی بود و بیشترین درآمد را به همراه داشت. با ما در ادامه این مقاله همراه باشید تا علاوه بررسی صنعت موسیقی ، با درسترسی به آرشیو کامل آهنگ های بیس دار عربی موسیقی را به گونه ای متفاوت تجربه کنید.اکثر هنرمندان و گروه های مشتاق در صنعت موسیقی سنتی رویای این را داشتند که بتوانند با یک شرکت ضبط قرارداد ببندند. یک قرارداد به این معنی بود که شرکت ضبط یک ضبط حرفه‌ای استودیویی را تامین مالی می‌کرد و به هنرمند اجازه می‌داد تا وارد سیستم توزیع بین‌المللی لیبل‌های ضبط شود، چیزی که در غیر این صورت از دسترس اکثر گروه‌های بدون امضا خارج بود. بخش دوم صنعت موسیقی - صدور مجوز موسیقی - بسیار کوچکتر و پیش پا افتاده تر از بخش صنعت موسیقی ضبط شده بود. ناشران موسیقی که در این تجارت فعالیت می کردند، عمدتاً یک صنعت تجارت به تجارت بدون هیچ گونه تعامل مستقیم با مخاطبان بودند. مسئولیت اصلی آنها این بود که اطمینان حاصل کنند که هزینه های مجوز هنگام استفاده از آهنگ در هر زمینه ای جمع آوری می شود و این هزینه ها متعاقباً بین آهنگسازان و ترانه سراها توزیع می شود. سومین بخش صنعت موسیقی - موسیقی زنده - درآمد خود را از فروش بلیط کنسرت به دست آورد. اگرچه موسیقی زنده تاریخ طولانی و افتخارآمیزی دارد، اما در قرن بیستم دومین کمانچه را در صنعت ضبط نواخت. فروش قطعات بدون شک مهمترین منبع درآمد بود و شرکت‌های ضبط به طور کلی تورهای کنسرت را راهی برای تبلیغ یک آلبوم استودیویی می‌دانستند و واقعاً نگران سودآور بودن یا نبودن این تور نبودند. گاهی اوقات شرکت ضبط حتی پول می داد سومین بخش صنعت موسیقی - موسیقی زنده - درآمد خود را از فروش بلیط کنسرت به دست آورد. اگرچه موسیقی زنده تاریخ طولانی و افتخارآمیزی دارد، اما در قرن بیستم دومین کمانچه را در صنعت ضبط نواخت. فروش قطعات بدون شک مهمترین منبع درآمد بود و شرکت‌های ضبط به طور کلی تورهای کنسرت را راهی برای تبلیغ یک آلبوم استودیویی می‌دانستند و واقعاً نگران سودآور بودن یا نبودن این تور نبودند. گاهی اوقات شرکت ضبط حتی پول می داد سومین بخش صنعت موسیقی - موسیقی زنده - درآمد خود را از فروش بلیط کنسرت به دست آورد. اگرچه موسیقی زنده تاریخ طولانی و افتخارآمیزی دارد، اما در قرن بیستم دومین کمانچه را در صنعت ضبط نواخت. فروش قطعات بدون شک مهمترین منبع درآمد بود و شرکت‌های ضبط به طور کلی تورهای کنسرت را راهی برای تبلیغ یک آلبوم استودیویی می‌دانستند و واقعاً نگران سودآور بودن یا نبودن این تور نبودند. گاهی اوقات شرکت ضبط حتی پول می داد و واقعاً نگران نبودند که آیا این تور سودآور است یا خیر. گاهی اوقات شرکت ضبط حتی پول می داد و واقعاً نگران نبودند که آیا این تور سودآور است یا خیر. گاهی اوقات شرکت ضبط حتی پول می داد پشتیبانی از تور ، که گروه‌ها را قادر می‌سازد تا به تور بروند و آلبوم را تبلیغ کنند، حتی اگر تور واقعی با ضرر اجرا شود.این ساختار صنعت موسیقی، از جمله روابط بین سه صنعت، در اواسط قرن بیستم توسعه یافت و زمانی که اینترنت برای به چالش کشیدن کل سیستم ظاهر شد، عمیقاً مستحکم شد. تأثیر کوتاه مدت اینترنت بر صنایع موسیقی در درجه اول به توزیع موسیقی ضبط شده برای مصرف کنندگان مربوط می شود. این بدان معنی است که در حالی که صنعت موسیقی ضبط شده به شدت تحت تأثیر از دست دادن کنترل توزیع و دزدی دریایی گسترده آنلاین قرار گرفت، دو بخش دیگر صنعت موسیقی در ابتدا کم و بیش بی‌تأثیر باقی ماندند. در واقع، در حالی که صنعت موسیقی ضبط شده طی 15 سال گذشته آسیب دیده است، دو صنعت دیگر قدرت و برجستگی پیدا کرده اند. دلایل متعددی وجود دارد که چرا این تغییر تعادل اتفاق افتاده است.یکی از دلایل اصلی این است که با کاهش یک جریان درآمد، صنعت موسیقی ملزم به ارزیابی مجدد سایر مشاغل خود و تلاش برای جبران درآمدهای از دست رفته موسیقی ضبط شده با افزایش درآمد حاصل از صدور مجوز موسیقی و موسیقی زنده است.به عنوان مثال، درآمدهای حاصل از صدور مجوز موسیقی در طول 15 سال گذشته به دلیل شیوه‌های جدید و فعال‌تر مجوز، و همچنین به دلیل این واقعیت که صنایع رسانه‌ای به روشی مشابه صنعت موسیقی تغییر کرده‌اند، بیش از دو برابر شده است. در حال حاضر کانال‌های تلویزیونی، کانال‌های رادیویی، بازی‌های ویدیویی، وب‌سایت‌های اینترنتی و سایر رسانه‌ها نسبت به دو دهه قبل به‌طور قابل‌توجهی بیشتر هستند و بیشتر این رسانه‌ها به موسیقی به عنوان محتوای اصلی یا فرعی خود نیاز دارند. ناشران موسیقی نیز به طور کلی برای رسیدگی به تقاضای رسانه‌های جدید چابک‌تر از شرکت‌های ضبط موسیقی بوده‌اند. یک مثال واضح از اینکه چگونه ناشران موسیقی رویه‌های تجاری خود را تغییر دادند این است که چگونه تلاش می‌کنند تا خود را به عنوان فروشگاهی واحد برای مالکیت‌های فکری موسیقی تثبیت کنند، جایی که رسانه‌ها می‌توانند تمام مجوزهای موسیقی خود را با یک قرارداد واحد تسویه کنند. ممکن است این یک سرویس واضح به نظر برسد، اما در صنعت موسیقی سنتی همیشه اینطور نبود. در عوض، یک شخص حقوقی دارای حقوق آهنگسازی بود و شخص حقوقی دیگری که حقوق ضبط اثر موسیقی را کنترل می کرد. استاد ). ناشران موسیقی در عصر توزیع دیجیتال به طور فزاینده‌ای هم استاد و هم آهنگسازی را کنترل می‌کنند، که فرآیند صدور مجوز را کارآمدتر می‌کند. صنعت صدور مجوز موسیقی در طی 15 سال گذشته به سودآورترین بخش صنعت موسیقی تبدیل شده است و اغلب به عنوان نوآورترین و چابک ترین بخش از این سه بخش نیز در نظر گرفته می شود.در حالی که صدور مجوز موسیقی سودآورترین بخش صنعت موسیقی است، موسیقی زنده به بزرگترین بخش موسیقی تبدیل شده است. توضیح نسبتاً ساده ای وجود دارد که چرا موسیقی زنده طی 15 سال گذشته افزایش یافته است. کنترل موسیقی زنده ساده تر از موسیقی ضبط شده است. یک گروه موسیقی که تقاضا دارد می تواند با افزایش تعداد کنسرت ها و افزایش قیمت بلیت درآمد خود را از موسیقی زنده افزایش دهد. اگرچه بحران مالی 08-2007 باعث رشد صنعت موسیقی زنده شد، با این وجود از نظر اندازه از صنعت موسیقی ضبط شده پیشی گرفت. در بیشتر نیمه دوم قرن گذشته، بزرگترین شرکت موسیقی یک شرکت ضبط بود، اما پس از دگرگونی اینترنت صنعت موسیقی، بزرگترین شرکت موسیقی جهان Live Nation، ایالات متحده است. شرکت موسیقی زنده مستقر در سال 2005 از Clear Channel منشعب شد. این نشانگر دیگری از تغییر روابط قدرت در صنعت موسیقی است. البته باید توجه داشت که مرزهای بین این سه صنعت به اندازه دوران قبل از اینترنت مشخص نیست. شرکت‌های موسیقی، از جمله Live Nation، به‌عنوان یک شریک تجاری عمومی برای هنرمندان و آهنگسازان خدمت می‌کنند و از فعالیت‌های آن‌ها صرف نظر از اینکه مربوط به کنسرت‌های زنده، کالا، مجوز، یا توزیع و تبلیغ موسیقی ضبط‌شده برای مصرف‌کنندگان باشد، حمایت می‌کنند. این بدان معناست که دیگر کاملاً آسان نیست که یک شرکت موسیقی را به یکی از این سه صنعت دسته بندی کنیم، اما با این وجود، در مورد Live Nation درآمدهای آن هنوز عمدتاً از طریق کنسرت های زنده ایجاد می شود، که همچنان مراجعه به آنها را ضروری می کند. به عنوان یک شرکت موسیقی زنده.