ماجرا از این قرار بود که...

زخمی و آسیب دیده بودم. از اون شبی که همسر سابقم رو با یه مرد دیگه تو اتاق خوابم دیدم از خونه زدم بیرون و ۷ سال بود که جدا زندگی میکردم و با هیچ مردی هیچ ارتباطی نداشتم. تا اینکه سر و کله اش پیدا شد. درست وسط تاریک ترین روزهای زندگیم اولش از مسجهاش خنده ام میگرفت مثلا یادمه روز اول بهم گفت از صبح کجایی نمیگی یکی دلش برات تنگ میشه! ??? گفتم تو که هنوز منو ندیدی چی میگی! و هر روز برام زبون ریخت. همصحبت خوبی بود برام. راستش واسه منی که جز شوهرم تو زندگیم حتی یه دوست پسر هم نداشتم حرفهاش درست سراغ همون قسمت از روحم رفت که مدتها بود تارعنکبوت بسته بود و به زباله دونی تبدیل شده بود. من با تمام وجودم عاشقش شدم... با تمام وجودم.... حفره های خالی روح من با بودنش پر میشد.القصه یه دوسالی باهاش بودم. رابطه روبراهی بود استاندارد های یه رابطه عالی رو از دید من نداشت ولی خوب بود. تنها گله من از داستان این بود که چرا الویتش نیستم، چرا همیشه وقتهای سوخته ای که هیچ کاری نمیشه انجام بده با من تماس میگیره یا چرا ساعتهای متمادی منو بیخبر میذاره. اما همش به خودم میگفتم ایرادی نداره تازه کارشو شروع کرده گرفتاره. بعد بقیه حسنهاشو در نظر میگرفتم و خودمو اروم میکردم. مثل یه قدیسه خودشو واسم نشون داده بود پاک و مهربون و وفادار...۴ شهریور بود سه شنبه ساعت ۳ عصر، مادربزرگم رو برده بودن اتاق عمل و من با حال بد و گریه داشتم پشت تلفن باهاش حرف میزدم که یهو گفت باید پشت خطی رو جواب بده چون خیلی مهمه و قطع کرد و رفت تااااااا ۷ شب ازش خبری نشد. دیگه از نگرانی قلبم کنده شد، گفتم نکنه مرده! چند بار زنگ زدم و مسج دادم ولی جواب نداد...(اینم بگم که کلا هیچ وقت من بهش زنگ نمیزدم چون هر وقت بهش زنگ میزدم خیلی سرد باهام صحبت میکرد. گذاشته بودم هر وقت خودش اوکی بود بهم زنگ بزنه) دیگه از دلهره داشتم خفه میشدم که خودش زنگ زد. خیلییی رسمی حرف میزد و من هر چی میگفتم اون یه مزخرف دیگه میگفت وقطع کرد. ۱۰ دقیقه بعدش زنگ زد...... صدای یه دختر... ازم سوال کرد شما با ایشون چه نسبتی دارین؟......و دنیام سیاه شد سرد شد سقوط..... ناباوری تاریکی... خدایا مگه میشه مگه امکان داره؟؟؟؟ نیم ساعت بعدش بهم زنگ زد نفس نفس میزد میگفت بذار توضیح بدم بذار توضیح بدم... و من سقوط سیاه تاریک خفه و اون دروغ پشت دروغ گفت دو روزه میشناستش، گفت بیخبر از اون رفته سراغ گوشیش و.... چه بگم...به خودم گفتم شاید داره باهام شوخی میکنه ولی شوخی نبود. دختره از تو اینستاگرام پیدام کرد و فرداش بهم مسج داد و... خدایاااااا باورم نمیشد یه طناب افتاده بود دور گردنم و داشتم خفه میشدم. هنوزم باورم نمیشه... یعنی اصلا به قول دختره کاش اینقدر خودشو مقدس جلوه نمیداد جلو آدم، چه حرفهایی زده بود پشت سرم، چه دروغهایی گفته بود به هر دوی ما. اولا ده روز بود با هم بودن دختره رفته بود تو خونش و تو شرکتش و... و میگفت تمام روز داره تصویری باهاش صحبت میکنه و بر عکس من از الویت هم براش الویت تر بوده!دوباره شب زنگ زد، اشک ریخت، گفت منو ببخش خطا کردم بهم فقط یه ماه فرصت بده تا همه چیو جبران کنم. گفت از اون خانم عذرخواهی میکنم بهم فرصت بده بدون تو میمیرم..اشک ریخت..واقعا اشک ریخت. و من خر احمق الاغ دلم سوخت... گفتم باشه اینم یه ماهاز فرداش هر چقدر واسه شما خواننده های وبلاگم جبران کرد واسه منم جبران کرد! نه زنگی نه مسجی نه هیچیییییی... تازه منم که هر از گاهی به بهانه ای بهش مسج میدادم به چه سردی و بی حرمتی جوابمو میداد. چرا؟؟؟ باورتون نمیشه اگه بگم چون هنوز داشت منت اون یکی رو میکشید! و هنوز به برگشتن اون امیدوار بود!!! یکی نبود بگه آخه آدم عوضی تو اگه انتخابت اون بود دیگه گریه کردن و فرصت خواستنت از من به چه روزت بود؟؟؟؟؟؟ خلاصه جونم براتون بگه دختره مرتب با من در تماس بود و از سر دلسوزی مدام بهم میگفت که امیدوار به برگشت فلانی نباش اون گفته دیگه محاله سراغ تو بیاد الانم دنبال منه اینم مسجهاش!و کاملا راست میگفت. پسره رفت دنبال دختره و دختره هم رید بهش و این وسط من....من مردم، توی یه هفته ۱۲ کیلو وزن کم کردم تمام موهام ریخت، و مصرف سیگارم از روزی یه نخ رسید به روزی یه پاکت و اینا به کنار همین که پام رسید پیش روانپزشکم یه راست رفتم زیر الکتروشوک و.... خدایا هنوز زندم؟؟؟ آفرین به من! امروز بیشتر از دو ماهه که از ماجرا میگذره و با اینکه نوشتن و واگو کردنش دمار از روزگارم دراورد و چند بار وسطش گریه کردم و گوشی رو گذاشتم کنار ولی خواستم این داستان اینجا بمونه که یه وخ خدا یادش نره چی به سر من اومد.اگه دختره پیدام نمیکرد و با هم در تماس نبودیم ماجرا خیلی بدتر میشد این آدم بدجنس فرصت بیشتری پیدا میکرد تا از هر دوی ما سوءاستفاده کنه.#خنده_های_آبی