چیزهای درباره افسردگی که به شما نمی‌گویند

موردهای زیر تجربه من است:1- مقدار زیادی خاطره از گذشته را فراموش کردم (به خصوص خاطرات بد). این فراموشی حتی شامل اطلاعات درباره تخصصی که داشتم هم شد. در واقع انگار reset شدم.2- وقتی دارو مصرف میکردم با این استدلال مواجه شدم که شخصیتی که داروها دارند از من میسازند با من واقعی متفاوت است و بخاطر همین مسئله دست به قطع داروها زدم. بعدها فهمیدم افراد زیادی با این مسئله مواجه میشوند و تنها کار درست ادامه دادن داروهاست.3-دانستن درباره تجربه بقیه از افسردگی کمک زیادی به من کرد. بله من در کهشکان راه شیری تنها نبودم. در واقع اگاهی درباره موقعیتی که در آن هستم به من کمک زیادی کرد.4- ورم زیاد و چاقی که به دلیل اضافه وزن نبود از تجربه های بد من در آن زمان بود و حتی استپ شدن در یک وزن!5- دست کشیدن از کارها، مکان‌ها و آدمهایی که موجب آزارم میشدند تاثیر خارق العاده ای داشت. به نظرم موثرترین روش همین بود، حذف عامل افسردگی! در این مورد جسارت زیادی باید به خرج میدادم.6- ایجاد روتین جدید به من کمک زیادی کرد. انجام دادن حتی 50 درصد از کارهایی که مشخص میکردم هم کمک میکرد. این کار یک پروسه است و به عنوان کسی که با افسردگی دست و پنجه نرم میکردم نباید انتظار بالایی از خودم میداشتم.7- خوردن غذاهای چرب برایم غیرقابل اجتناب بود و سعی بر درست کردن تغذیه کمک زیادی به من کرد. گرچه سخت ترین قسمت بود و تاثیر کمی برایم داشت. بیشتر باید حالم خوب میبود تا تغذیه‌ام را درست کنم.8- معجزه نوشتن! فکر میکنم در یک سال دو تا کشو بزرگ از میزم پر از کاغذ نوشته شده بود. نوشتن از حسهایی بدی که داشتم. 9-دویدن!10- من اتفاق‌های مهمی در زندگیم را در چند سال افسردگی از دست دادم. چیزهایی که غیرقابل جبران هستند. تقریبا در تک تک موقعیت‌های زندگی‌ام (رابطه، شغلی و ...) چند سال افسردگی‌ام تاثیر گذاشته است. سالهایی که به معنای واقعی کلمه از دست دادم. چند سالی از هم دوره‌ای هایم عقب ماندم. واقعا نمیخواهم افسردگی را گوگولی نشان دهم و بگویم تجربه به دست اوردم. بله مطمئنا من تجربه‌ای دارم که شاید اطرافیانم نداشته باشند ولی نمیدانم ارزشش را داشت یا نه!12- روراست بودن با خود و قبول کردن یک سری واقعیتها هم کمک زیادی به من کرد. افسردگی سالهایی مهمی از زندگی‌ام را از من گرفت؟ بله میدانم و باید فکری به حال بقیه‌اش کنم.13-جسارت داشتن درباره ارتباط با ادمها و ریختن احترام در سطل اشغال هم از ان دسته کارهایی بود که کمک زیادی به من کرد. هر که هستی اگر مرا ازار میدهی نمیتوانم با تو در ارتباط باشم.14- وقتی حالم بد بود ساپورت زیادی نمیگرفتم. ادمها برای تصویرهای قشنگ دست میزنن!15- افسردگی شبیه چه بود؟ من که در دریای تاریکی غرقم و از هیچ جا راه نجاتی ندارم.16- برنگشتن به حس‌ها و ادمهای بد حتی برای یاداوری کاری بود که نمیگذاشت قدمی در این مسیر به عقب بردارم. گرچه بگویم که که این مسیر مرتبا یک قدم جلو و دو قدم عقب است و پیش رفتن و ادامه دادن است که همه چیز را بهتر میکند.17- مهربون بود با خود قدم اول است. اگر شما هم والدین یا اطرافیان سرزنشگر داشته‌اید فکر میکنم وقتش است با خودتان مهربان باشید.18- اوایل این مسیر بیشتر در قعر بودم تا قله. روزهایی بود که استاپ کردم و ادامه ندادم ولی برایند کل مسیر ادامه دادن بود. این بهبود یافتن یک پروسه طولانی برایم بود و هست. حتی حالا که حالم خوب است گاهی روزها تا قعر سیاهی میروم.19- کمک گرفتن. دست برداشتم از همه وزنه‌ها را تنهایی بلند کردن. البته قسمتی از مهربان بودن با خودم هم بود. 20- مشکل خواب از ان دسته مشکلهایی بود که هیچ جوره نمیتوانستم حل کنم. خوابهای عمیق با کابوس یا داستان‌های عجیب غریب، که هیچ زنگ ساعتی و یا حتی کسی نمیتوانست مرا از آن خواب بیدار کند. خوابهایی که وقتی بیدار میشدم خسته تر از وقتی بودم که نخوابیده بودم. انقدر over analyze میکردم مسائل را که مغزم درد میگرفت و شبها خواب نداشتم. قرص خواب و دمنوش‌ها حتی در حد مسکن لحظه‌ای هم عمل نمیکردند....من سعی میکنم هر وقت موردهای دیگری به ذهنم رسید اینجا بنویسم ولی خیلی مشتاقم درباره تجربه بقیه ادمها هم درباره این بیماری بدانم. پس اگر تجربه ای دارید که فکر میکنید به حتی یک نفر کمک میکند در کامنتها با بقیه به اشتراک بگذارید.