دژاووی پراگ

سلام دوباره! امیدوارم حالتون خوب باشه.قبل مطلب؛ چن تا چیز. اولاً این که متن مال ستونم تو ایران‌ورزشی هست. من متنایی که ازم هرروز تو ایران‌ورزشی چاپ می‌شه رو سعی می‌کنم شب چاپ اینجا بذارم. امشب سه چهار تا مطلب از روزای قبل می‌فرستم این‌جا که حالشو ببرید.دوماً هم این‌که اگه به فوتبال داخلی علاقه‌مندید، "پیش‌درآمد لیگ: بررسی تیم‌به‌تیم خارجی‌ها" یه آپدیت سنگین خورد. از بازیکنای جدید تیما مثل میمبلا، میلیچ، جونیور براندائو و غیره هم توش نوشتم. پوزش بابت دیر آپدیت شدن اون مطلب؛ چرا که چند روز به مشکل سنگین اینترنت برخوردم. دومین پیش‌درآمد لیگ رو هم ان‌شاالله فردا-پس‌فردا آپلود می‌کنم.خب؛ بریم بخونیم از تامی آبراهام چلسی که سوپرجام اروپا رو دودستی به رقیب بزرگ آبی‌های لندن تقدیم‌کرد (جاست جوکینگ:)) ):تامی آبراهام؛ بعد شاهکارش تو سوپرجام.کم‌تر بازیکنی در جهان فوتبال پیدا می‌شود که با برچسب "مقصر شکست" مورد عذاب و شکنجه واقع نشده‌باشد. احساس تقصیر بابت ازبین بردن حاصل زحمت‌های کشیده‌شده و عرق‌های ریخته‌شده توسط یک تیم تنها به کسری از ثانیه برای رخنه‌کردن در وجود هر فوتبالیستی نیاز دارد. اهمیتی ندارد که شخص مورد نظر یک شماره26 اسطوره‌ای، یک شماره 18 آینده‌دار، ویا یک شمراه 9 گم‌نام باشد؛ از دست دادن یک موقعیت، ارتکاب یک اشتباه مرگ‌بار در خط دفاعی، ویا هدردادن یک ضربه پنالتی، حتی از یک قهرمان چهره مغمومی می‌سازد که تا مدت‌ها از شرم نگاه هواداران تیم معشوقش، خود را در منزل حبس‌کند.کوین تامارابی (تامی) آبراهام، آخرین قربانی این خودسوزی ناخواسته‌است. از دید طرفداران چلسی، او قرار نبود منجی تیم دست‌وبال بسته‌ئ این فصل آن‌ها باشد. با این حال، مهاجم نیجریه‌ای-انگلیسی آبی‌های لندن با کوله‌باری از انگیزه مهیای خودنمایی برابر دو غول سرخ‌ فوتبال کشورش، یعنی منچستریونایتد و لیورپول شد؛ و مزدی گرفت که با قطره‌های عرقی که در این مدت ریخته‌بود هم‌خوانی نداشت. دربرابر شیاطین سرخ، زمانی که آبراهام در همان دقائق ابتدایی با یک شوت استثنائی تیرک دروازه‌ئ داوید دخه‌آ را به رعشه درآورد، همه امیدوار بودند تا با این بازیکن بلندقامت با نمایش چشم‌نواز خود، خروج آلوارو موراتا از استمفوردبریج را از یاد آن‌ها ببرد.ولی در سوپرجام اروپا، ضربه پنالتی آبراهام با مقاومت آدریان از دروازه لک‌لک‌ها دورشد تا جام قهرمانی به اردوگاه آن‌ها نزدیک‌گردد، دنیا درمقابل چشمانش سیاه شد. پرتوهای امید که تامی از اولدترافولد با خود به استانبول برده‌بود محوشدند؛ گویی خورشید در آسمان زندگی وی جای خود را به ماه داده‌است. اما این شب تیره برای آبراهام نباید به درازا بکشد.فرانک لمپارد، سرمربی امسال آبی‌پوشان لندنی، بزرگ‌ترین حامی وی برای بازگشت به سحر خواهدبود. اعتماد به محصولات آکادمی باشگاه نه صرفاً تنها گزینه پیش‌روی سوپرفرانکی، بلکه خواست قلبی او است. هافبک سابق چلسی با بازی‌دادن به جوانانی نظیر میسون مانت و فیکایو توموری درکنار آبراهام این اعتماد را در اثنای سوپرجام اروپا بروزداد. درحالی که که آمار فنی بازی نشان دادند که دو پای این رقابت در تمامی فاکتورها با یکدیگر برابر بودند و تنها نبرد تن‌به‌تن آبراهام و آدریان تفاوت‌ را رقم‌زد، فرانک لمپارد پس از این بازی با اشاره به پنالتی‌هایی که سابقاً مقابل دروازه‌بانانی نظیر جو هارت، شی گیون و دیوید جیمز به‌بار ننشانده‌بود، به مهاجم شماره 9 خود دل‌گرمی بخشید و به‌ثورت تمام‌قد به حمایت از او برخاست.لغزش مهاجم 21ساله چلسی در استانبول، طرفداران این باشگاه را به‌یاد کابوس پراگ انداخت. شکست در سوپرجام سال 2013 و هفته گذشته شباهت‌های جالبی دارند؛ تساوی 2 بر 2 برابر بایرن‌مونیخ، ورود روملو لوکاکوی جویای نام به‌زمین به‌عنوان بازیکن ذخیره، و از دست رفتن پنالتی آخر چلسی توسط این مهاجم بلژیکی. کتاب داستان آبراهام در استانبول بسته‌نشد؛ همان‌گونه که پراگ نقطه‌ئ پایان لوکاکو نخواهدبود. و همان‌طور که با لیزخوردن جان‌تری در مسکو که پنالتی آخر شیرهای لندن را بر باد داد و عنوان قهرمانی چمپیونزلیگ سال 2008 را به رقیب دیرینه (یونایتد) تقدیم‌کرد، اندکی از محبوبیت 26 فراموش‌نشدنی چلسی کاسته نشد. آبراهام تازه در ابتدای مسیر پرواز است؛ مانند لوکاکوی شش سال قبل. شیرهای دست‌وبال‌بسته لندن در سخت‌ترین فصل دهه 2010 خود پروبال تامی را با تمام وجود خواهندگرفت. فقط کافیست که با همان انیزه سابق به کوشش و پیش‌رفت ادامه‌دهد و منتظر فرارسیدن روز پرواز خود باشد.