خاطرات

امروز شنبه است،قراربود برای کارای انتقال حسابم برم بانک ولی تو صبح قبل اینکه بری سرکار منصرف شدی_میترسم بخدا،بزار یه روز که سرم خلوت بود خودم میرم،بانک منبع کرووناست توام که ظریف مریف زود مریض میشی خدایی نکرده،روزه ام که هستی دیگه واویلتاچقدر تو نگرانی آخه عزیزدلم،قبل ماه رمضون توصدوپنجاه جور مدرک معتبر ونامعتبر آوردی که آقا تو نباید روزه بگیریتهشم که دیدی من قبول نمیکنم_ببین حاج خانم مگه من شوهرت نیستم،شرعاً و قانوناً(این دوتا رو مثل اون فیلمه میگی:o)من اجازه دارم منعت کنم که یه کاریو نکنی اختیارت دست منهمیدونم داری شوخی میکنی،هیچ وقت از این حرفا نمیزدی آخه ،لبامو خم میکنم_مگه من اسبمتو نگام میکنی،چقدرقشنگ نگاه میکنی_نه تو خرگوش کوچولو منی،هرجور خودت دوست داری،روزه بگیر.چشمامو بالا میندازم نمیدونم والا اسم خودم چشه که تو همش اسم حیون روم میزاری_خرگوشا توبالکنن آقاتو رفتی،ولی قرار نبود منم امروز خونه بمونم یه هفته است باخودم قرار گذاشتم که برم خونه قبلیمونو ببینم مطمعن بودم اگه به تو میگفتم قبول نمی کردیپس ببخشید که به تو نگفتمتو ازاونجا خوشت نمیومد یا بهتربگم متنفر بودی،ولی من عاشق اونجا بودم یه حوض کوچیک وسط خونه،یه ایونوای که خدا وقتی بهش فکر میکنم دلم قیلی ویلی میرهچیه این آپارتمانای کاغذی.توخیلی شرمنده بودی که منو آوردی اینجا_منو ببین تروخدا تورو از قصر آوردم تو آشغال دونیکثیف بود ،خراب بود بعضی جاهاش ولی حس خوبی داشت،چونکه تو بودی حس خوبی داشت،چونکه برای ما بود حس خوبی داشت.اولین روز که با بابام اومدم اینجا حسابی خورد تو ذوقش فکر نمیکرد انقدر داغون باشه_اون شوهر کله شقت که هرچقدر بهش گفتم بزار یه خونه بدم بهت قبول نکرد اینم از تو که قبول نمیکنی که یه کارگربگیرم که حداقل این خراب شدرو یکم سامون بده خدا خوب درو تخته رو باهم جورکرده.بعدش مثلا قهرکردو رفت ولی من دیدم که توی کیفم پول گذاشت.بعدش من حسابی حیاطو آبو جارو کردم،با تیکه سرامیکای رنگی که از پشت واگنا جمع کرده بودم یه قاب برای آینه دسشویی درست کردم،رفتم ازگاری کناربازار کلی گل صورتی و زرد خریدمو تو حیاط کاشتم،حوضو فرچه کشیدم.همه چی تو حیاط خوب بود حالا وقتش بود تو بیای اول حیاطو ببینیو خوشحال شی بعد بری دوتا سطل رنگ سفید روغنی بایه سطل آبی و صورتی بخریو بعداینکه خونه رو گچ بری کردی خوشگل رنگش کنیمولی تووقتی اومدی حیاطو که دیدی اصلا ذوق نکردی چشمات ناراحت شد بعد منو بغل کردی_شرمنده ام بخدامنو سوار تاکسی کردیو گفتی نمیخوام تو خونه رو رنگ کنی،گفتی کارگر میگیری ولی من میدونستم پول نداری.اون موقع ها خیلی خوب بود نه که الان نباشه ها ولی خب اون موقع ها یه رنگ و بوی دیگه داشت.تو هرروز با دستایی که ته مونده سیاهی داشت میومدی خونه یه راست میرفتی حموم،من برات سفره مینداختمیادمه هرموقع که از عوض کردن خونه حرف میزدیم دعوامون میشد چون نه اونقدر پول داشتیم که بتونیم خونه رو عوض کنیم نه تو راضی بودی که ایجا بمونیم_عباس بخدا من از اینجا خوشم میاد حالا بعدا که دست و بالمون بازشد عوض میکنیم خونه رو هوم؟_چرا آخه دروغ میگی مگه میشه کسی اونجا بزرگ بشه بعد از اینجا خوشش بیاد اینجا اندازه بالکن خونه باباتم نیست.عزیزمهربون من کاش از دل من خبر داشتی کاش میفهمیدی خونه اونجاست که دل آدم آروم باشه به متراژ و محلش نیست.اون چند ماه آخرخیلی تو خودت بودی من از تلفنات فهمیدم میخواستی از محسن پول قرض بگیری چون مجید از مام دستش خالی تر بود.من دوست نداشتم از محسن پول بگیری تو خودتم دلت راضی نبود وقتی من گفتم نه تو رو هواحرف منو گرفتی.روز بعدش من رفتم پیش بابا گفتم بهم پول قرض بده قرار شد هفته بعدش برام بریزه با پول طلاهام میتونسیم یه خونه اونجا که تو دوست داشتی بخریم.من بهت گفتم وام گرفتم،تو خیالت راحت بود که دستمونو جلوی بابام دراز نکردیم،آخه به کی ماه اول کاریش وام میدن؟وقتی رفتیم توخونه جدیدتو خوشحال بودی،منم خوشحال بودم،من حاضرم برات هرکاری بکنم حتی اگه اون پاگذاشتن رو دل خودم باشه.رسیدم به محل قبلیمون از تاکسی پیاده میشم،خب کوچه پنجم ،سوم اهاا کوچه شهیدحقانی اممم خب پلاک۳۷پس خونه کو؟حتما اشتباه اومدم باخودم مرور میکنم،باید همینجا باشه.باید برم از اکبرآقا بپرسم اون حتما میدونه،بقالی اکبرآقا ته این خیابون روبه روی مرکز بهداشته،میرسم ته خیابون مثل اینکه بقالی شدهمیرم تو_سلام ببخشید اکبرآقاهستن؟_ایشون فوت کردن خانم ،من پسرشونم بفرماییچی؟اکبرآقا فوت شده مگه چندساله گذشته،بسه بایدخودمو جموجور کنم باید خونه رو پیداکنم.......دیگه شب شده،جونی تو تنم نمونده روبه روی همون آپارتمان میشینم یه خانم بانون سنگک و سبزی خوردنی که دورش ورق امتحانی پیچیده شده میاد میره توساختمونبعد از چنددقیقه دوباره برمیگره منو نگاه میکنه_چیشده دخترجون چرا اینجا نشستی؟_ببخشیدمن دنبال یه خونم،پلاک ۳۷کوچه شهید حقانیمیخنده_خب اینجاست دیگه_نه نه اون یه خونه قدیمی یه طبقه بود_آره خب بود ولی سه سال پیش شوهر منو آقای امیری اینجارو خردینو شریکی ساختن.خونه پَر_باشه ممنونم.دیگه تموم شد تمام خاطرات خوب سالای اول زندگیمون از بین رفت حالا بایدچیکارکنم؟!صدای اذان از مسجد میاد،چقدر امروز زودگذشت،باید برگردم خونه حتما عباس رسیده.بلاخره بعد عوض کردن چندتا ایستگاه میرسم خونهعباس رومبل نشسته،عصبیه_کجابودی تا الان؟گوشیتم که الحمدلله برای دکور خریدی_ببخشید حواسم به گوشیم نبود_گفتم کجابودی نشنیدی؟_خرید_پس کو خریدت_اون چیزی که میخواستم پیدانکردممیادجلو_گریه کردی؟کجا بودی تروخدا نکن اینطوری بامن سرکارتم که بسته است کجا رفتی پسمیشینم میشنمو به پهنای صورت گریه میکنممیگم،از تک تک لحظات امروزمیگمتو خوب گوش میکنی،بخاطرهمینه دوست دارم._ببین فندق کوچولو خاطرات که از بین نمیرن،ببین من اینجام پس سه سال پیشم اینجاست،قرار نیست که باخراب شدن خونه خاطره های ما از بین برنخاطرات همیشه اینجان حتی اگه فکرکنی خیلی وقته رفتن.ح.م