در خانه ما رونق اگر نیست صفا هست

«گروه مادران شریف ایران زمین»، حالا ما با این اسم شناخته میشیم. در فضای مجازی، از تجربیاتمون می‌نویسیم. از خاطره‌های روزانه‌مون، سبک زندگی‌هامون، شیطنت‌ها و شیرینی‌های بچه‌هامون، از چالش‌ها و سختی‌های مادری و سرسختی ما برای حل این سختی‌ها، اینکه چطور مادری رو با فعالیت‌های دیگه‌مون جمع کردیم و‌چطور به درس و کار، متناسب با با بچه‌هامون پرداختیم.ما هم در همین سال‌های اخیر، دانشجوی شریف بودیم؛ در همین کلاس‌های ابن‌سینا و سلف دانشگاه و هایدا که حالا جاشو به شریف پلاس داده، زندگی کردیم؛ تو مسجد دانشگاه کیف و کتابمونو پخش کردیم و شبهای پر استرس امتحانات رو پشت سر گذاشتیم. بعضیامون هنوزم همین‌جاییم. در حال تحصیل!دوستی‌هامون، تو همین دانشگاه و اردوها و فضاهای فوق برنامه شکل گرفت.کم‌کم وارد نقش های جدیدی شدیم. همسر یک آقا، خانم یک خانه. ازدواجمون اکثرا دانشجویی بود. دانشجویی به معنای واقعی! هم در زمان دانشجویی و هم ساده و دانشجویی!از قبل ازدواج، وقتی میخواستیم به آینده‌ی خانوادگی‌مون فکر کنیم، خودمونو با پنج شش تا بچه‌ی قد و نیم‌قد که باهم بازی میکنن و میخندن، می‌دیدیم. بچه‌هایی که وقتی بزرگ شدن، تک و تنها نیستن و خواهر و برادری دارن که بهش اعتماد کنن، سنگ صبور هم باشن و خیالشون راحت باشه چند نفرو دارن که براشون از جون مایه میذارن. مهمونی‌هاشونم حسابی شلوغ پلوغ باشه و دختردایی و دخترخاله‌ها، خاله‌بازی کنن و پسرعمو و پسرعمه‌‌ها، فوتبال راه بندازن. بعد متاهل شدن، با چالش‌های جدیدی مواجه شدیم؛ یه گروه تو فضای مجازی تشکیل دادیم تا ارتباطمون رو با هم حفظ کنیم و برای بهترین بودن در نقش‌های جدیدمون به هم کمک برسونیم.با مادر شدن تعدادی از اعضا، گروه دیگه‌ای، از مامانای شریفی ایجاد کردیم که فقط مادرها حق ورود به اونو دارند و بقیه متاهل‌ها تا قبل از مادر شدن، حسرت میخوردن که بدونن چه رازهای مگویی در این گروه ردوبدل می‌شه!متناسب با دغدغه‌های اعضا بحث‌های خیلی خوب و مفیدی توی این گروه‌ها مطرح میشه و حتی ایده‌هایی برای شروع کارهای فردی و جمعی به وجود میاد.بحث‌هایی مثل روش‌های برنامه‌ریزی و مدیریت زمان، راهکارها و تجربیات به‌دردبخور در زمینه‌های مختلف، رسالت و وظیفه‌ی خودمون به عنوان مادران فارغ‌التحصیل و دانشجوی شریف، تربیت خانواده‌محور، بحران پیری آینده‌ی کشور و...فرزندآوری هم همیشه یکی از بحثای داغ گروهه. با وارد شدن یک عضو جدید، دغدغه‌ها و سوال‌ها دوباره برامون مرور میشن؛ «دوستان، شما چطور هم بچه‌داری می‌کنید،هم خونه‌داری؟ من با نوزادم به کارهام نمی‌رسم!»، «دوستانی که با بچه دانشگاه میرید میشه بگید چطوری؟! بچه ها اذیت نمیشن؟»، «اونایی که مجازی ادامه تحصیل میدید میشه بگید کجا و چه رشته‌ای؟»، «دوستانی که دو فرزند دارن، چه اختلاف سنی رو پیشنهاد میدید؟»و به این نتیجه میرسیم که باید تلاشمونو چند برابر کنیم، کارامونو برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی کنیم، ساعات خواب بچه‌ها رو به عنوان ساعات طلایی روزمون دریابیم و گاهی هم از کمک‌های اطرافیان بهره‌مند بشیم.البته بعضی مواقع هم، متوجه میشیم که جای یه سری امکانات و تسهیلات برای حضور مادرها در جامعه، خالیه و باید چند مادر دغدغه‌مند خودشون برن از نهادهای مربوطه این امکانات و شرایط رو مطالبه و پیگیری کنن. مثلا الان شرایط دانشگاه‌ها طوریه که دانشجو بعد از مادر شدن، با سختی‌های خیلی زیادی مواجه میشه. در حالی که باید یه سری تسهیلات برای این گروه از دانشجوها در نظر گرفته بشه. مثلا وجود فضاهایی در دانشگاه، که مادر بتونه به همراه فرزندش حضور داشته باشه و از کلاس‌ها استفاده کنه، کار این مادرا رو خیلی می‌تونه راحت‌تر کنه. یا مثلا شرایط خیلی از شغل‌ها طوریه که، با وجود اینکه یه خانومی که حالا مادر شده می‌تونه اونها رو انجام بده، اما امکان فعالیتش در اون شغل‌ها، به خاطر فرزندش فراهم نیست؛ و این درحالیه که میشه با تدابیری این کار رو تسهیل کرد. مثل پروژه‌محور بودن تعدادی از مشاغل مهندسی، و دورکاری به صورت پاره‌وقت در منزل.حالا چند ماهی هست که تعدادی از ما، تصمیم گرفتیم توی این راه جدی‌تر قدم برداریم و به آدم‌های اطرافمون هم نشون بدیم که چطور میشه هم یه خانواده پرجمعیت و کامل و شاد داشت و هم فعالیت‌هایی فراتر از مادری انجام داد. اصلا آیا میشه؟ اونجاهایی که سخته به هم راهکار نشون بدیم و امید و انگیزه بدیم، و اونجاهایی که موانع هست مطالبه کنیم و برای رفع موانع قدم برداریم؛ و در این راه از نظرات همه‌ی مامان‌هایی که قصد دارن خانواده‌ی بزرگی داشته باشن و در عین حال خودشون رو هم فراموش نکنن و فعالیت‌های فراتر از مادری داشته باشن، استفاده کنیم.ما میخوایم تصویری ارِائه بدیم از یه خانواده‌ی چندفرزندی با بچه‌های شاد و خلاق، با مادری که به روش‌های مختلف، دنبال کسب دانش و نقش‌آفرینی در اجتماعه. از مادری که داره درس دانشگاه یا حوزه میخونه، تا اون مادری که در دوره‌های مطالعاتی مختلف حضوری و غیرحضوری شرکت میکنه؛ یا اونی که مطالعات منظم و هدفمند در راستای بالا بردن مهارت‌هاش در نقش‌های مادری و همسری داره، تا اون مادرهایی که راه‌های خیلی نو و خلاقی رو در پیش می‌گیرن، و نیز راه‌های جدیدی که وجود ندارن، و ما اون‌ها رو، به‌ امید خدا، خواهیم ساخت.ما قصد داریم مدل‌های جدیدی از موفقیت زنان رو به ‌دست بیاریم، مدل‌های جدیدی از حضور یک مادر در جامعه‌. و یقین داریم این خود ما مادرها هستیم که بهتر از هر مرد نظریه‌پرداز و سیاست‌گذاری، میتونیم به این مدل‌ها دست پیدا کنیم.ما در گروه مادران شریف ایران‌زمین، قصد داریم این مدل‌ها و راهکارها رو به دست بیاریم و بسازیم، و الگوهای جدیدی از موفقیت زنانه رو به جامعه معرفی کنیم.