در جستجوی هونل

قسمت چهارم هوا طوفانی شد. طوفان اینقدر شدید بود که هواپیما در آن کشور سقوط کرد. پاری و پارینو، به طور اتفاقی، با قدرت جادویی شان، مردم را از خطر پیش رو، نجات دادند. قدرت این دو پری، هنوز کامل از بین نرفته بود. پاری و پارینو تعجب کردند ولی بعد خوشحال شدند. مسافران، در ترکیه بودند. خانم کریمی، یک اتاق در یک هتل گرفت.‌ آنها تا مدتی که هوا طوفانی بود، در هتل ماندند.بالاخره، هوا بعد ۲ ساعت، آفتابی شد. با این حال، پاری و بقیه، مجبور بودند مدتی در ترکیه بمانند چون یک اتفاق دیگر هم افتاد.کاروم ها، شهر را محاصره کردند و دور شهر را با لایه بی رنگی پوشاندند. پارینو با ناراحتی به پاری گفت:« فکر نکنم بتوانیم از این شهر خارج شویم. چون این لایه عجیب، نمی گذارد.»-آره. ولی ما باید یک کاری بکنیم. نمیشود که برای همیشه این جا باشیم. -آخه میگی چیکار کنیم؟! -اینقدر ناامید نباش! ما باید فکر کنیم! -باشه. فکر کنم حق با تو باشه.خانم کریمی که به صحبت های آنها گوش میکرد، گفت:« من یک فکری دارم. یک کتابخانه بزرگ و معروفی در این شهر وجود دارد که یک بخشی از کتاب‌های آن، تخیلی و فانتزی است. ما قبلا به آنجا آمده بودیم و دختر من، چند تا از کتاب های آنها را خوانده بود. یکی از این کتاب ها مربوط به پری ها و افسانه کاروم ها و این موضوعات بود. دخترم؟ یادت هست توی آن کتاب، چی نوشته بود؟»سارا، دختر خانم کریمی، گفت:« یادمه ماجرای پری ها و کاروم ها توی آن کتاب بود ‌و... دیگه یادم نمی آید. باید به آن کتابخانه برویم و کتاب را پیدا کنیم.» خانم کریمی گفت:« اسم کتابخانه، سرزمین کتاب ها است. آنجا در پایتخت یعنی، استانبول، است. اینجا استانبول است؟!» آقای کریمی نگاهی به اطرافش انداخت و گفت:« نمیدونم. الان میپرسم.»آقای کریمی از یک نفر به زبان انگلیسی پرسید:« آیا اینجا استانبول است؟» -نه. اینجا لیمان است. -لیمان؟! ولی ترکیه شهری به این نام ندارد.-لیمان یک شهر قدیمی و تازه کشف شده است. چون، قبلا نامرئی بود و بنا بر دلایلی، پدیدار شد.-وای! چه عجیب!... نقشه کشور ترکیه را دارید؟- نه، اما مدرسه نزدیک اینجا، حتما نقشه دارد. مدرسه هم در همین خیابان است. رویش نوشته مدرسه گلها. آنها، مدرسه را پیدا کردند. خوشبختانه، در مدرسه باز بود.خانواده کریمی و پاری و پارینو، داخل مدرسه شدند. یک نگهبان آمد و به زبان ترکی گفت:« شما کی هستید؟!» آقا و خانم کریمی به زبان انگلیسی با او درباره نقشه کشور صحبت کردند. نگهبان گفت:« نقشه برای چی می خواهید؟»خانم کریمی گفت:« برای اینکه می خواهیم به شهر استانبول برویم و ما نمی دانیم این شهر یعنی شهر لیمان کجاست.»نگهبان مدارک خواست و آنها هم نشان دادند. پاری و پارینو که مدارکی نداشتند، به ناچار ثابت کردند که پری هستند. آنها کمی جادو کردند و نگهبان هم از مدرسه، نقشه را گرفت و به آنها داد.لیمان تقریبا از استانبول دور بود. آقای کریمی گفت:« باید بلیط قطار بگیریم. الان توی گوشی می بینم که‌ راه آهن کجاست... وای! اینترنت ندارم!...»او، از یک شخصی محل راه آهن را پرسید و بعد گفت:« بریم. الان تاکسی میگیرم.» آنها به راه آهن رفتند و بلیط قطار گرفتند. ( مثل همیشه، پاری و پارینو، بخاطر نداشتن مدارک، ثابت کردند پری هستند و بعد داخل قطار شدند.)زمان خیلی زود می گذشت؛ چون قطار حرکت کرد. پاری آهی کشید و گفت:« وای! دوست دارم فقط داخل خانه باشم و آرامشی داشته باشم. کاروم ها واقعا موجودات بدی هستند. ولی ما باید تلاش کنیم. تلاش خیلی موضوع مهمی هست. اگه بخواهیم هونل را پیدا کنیم، باید حتما تلاش کنیم و امید داشته باشیم. اگر هم در راه این جستجو شکست هایی خوردیم، اصلا ناراحت و سرخورده نشویم و به راه مان ادامه دهیم.»پارینو گفت:« چرا اینقدر نصیحت میکنی؟»-اینها نصیحت نیستند. بلکه، راهنمایی هستند. -خب این که همان شد. فکر نکنم راهنمایی با نصیحت خیلی فرق کند. ناگهان، سرعت قطار کم شد و بعد مدتی کوتاه، ایستاد. ولی قطار هنوز به هیچ ایستگاهی نرسیده بود. یعنی دلیل توقف قطار، چه می توانست باشد؟ همه مسافران، از پنجره بیرون را نگاه کردند. آنها تعجب کردند و ترسیدند. پاری گفت:« وای نه! امیدوارم هیچ اتفاق بدی نیفتد.» پارینو در حالی که به آنها خیره شده بود، گفت:« هیچوقت فکر نمیکردم آنها را ببینم. آنها، موجودات عجیبی هستند.» پاری با نگرانی گفت:« نمیدونم چرا، اما احساس میکنم الان اتفاق خوبی نیفتد.» ناگهان، آنها به قطار حمله کردند...