چیزایی که خوشحالم میکنه 6 اردیبهشت

امروز توی کانالم گفتم تراپی کردن خودت چقدر حال میده و آره از بین آدمایی که میشناسم میدونم دارم به کیا چجوری و چقدر نزدیک میشم، میدونم حدم چقدره و چقدر دارم از این حد فراتر میرممیتونم علت بغضمو توی دانشگاه ، دیروز، تحلیل کنم و به خودم دلداری بدم تا راحت تر هضم بشمدانشگاهمون یه فضای کاملا سمیه حداقل برای من ، تا دیروز داشتم میگفتم آره باز کنن بریم حضوری یاد بگیریم مجازی که هیچی نمیفهمیم باز شد و توی این دو جلسه ای که رفتم باز تازه خداروشکر ما یسری درسامون هنوز مجازیه ولی فهمیدم که من هنوز توی اون سال 98 که ترم اولم بود گیر کردم، همواره چشم دنبال سه تا آدمی بود که توی این دانشگاه به من ضربه و زخم زدن و خواسته یا ناخواسته، ولی من تمام بدی هاشون متاسفانه ناخوداگاه از ذهنم پاک شده الان فقط یادمه من گناهکار بودمهمواره چشم دنبالشونه و دوتاشون رو دیدم توی این چن وقت و متوجه شدم بهتر که هیچ گونه ارتباطی باهاشون ندارم اما ناخواسته دنبال توجهشونم انگار حس میکنم این ناکامی که الان توی گرفتن توجه ندارم رو این ها باید برام جبران کنن چون یه زمانی خیلی برام با ارزش بودن و چون بدی هاشونم یادم رفته و فقط حس گناه های خودمو یادمه انگار هنوزم برام ارزش دارنحالا شما فکر کن یکی از این سه تا علت افسردگی این سه سالمه اون یکی علت اینه که دیگه از هیچ پسری درخواست اینکه باهام وارد رابطه بشه رو نمیکنمالبته همه این سه نفر بهترین درس های زندگیمو بهم دادن ولی بازم...الان همزمان با دوتا پسر یکیشون تی ای یکی از درسامونه حضوری ندیدمش ولی نسبتا باهاش ارتباط خوبی دارم یکی دیگه کراشمه و دوسال دوستم بوده ولی خب فهمید که ازش خوشم میاد و ارتباطمو یکم باهاش کم کردم چون خودش ایگنور کرد ولی همچنان حس میکنم دنبال توجه مردانه یا به قول تراپیشتم پدرانم، انگار این لنتیای مذکر قراره چه توجهی بمن بدن که همه جا دارم دنبالش میگردمراستش از پیشرفتای روحیم و شخصیتیم نگفتم از اونجایی که همش خودمو با دوسال قبلم مقایسه میکنم و تیکه های اسیب دیده روحمو جای جای این دانشگاه میبینم، پررو تر شدم، بیشتر به خودم اهمیت میدم و خییلی کمتر به بقیه و دیدشون اهمیت میدم و کاملا دارم طوری رفتار میکنم که انگار کسی غیر از من و دوستم حضور نداره، اینا خوبه ولی هنوز سرگردون احساساتممبعلاوه اینکه توی دانشگاه چون همه همسن هستن و مختلطه خیلی حس علاقم به جنس مخالف و شوخی های بچگانه و سطح پایین با جنس خودم، رفته بالاو از اون بهاره ای که میخوام باشم تا حدی خارج میشم و برای راه حلش تصمیم گرفتم تاجای ممکن از پریدن با دوستام خودداری کنم و تنها باشم تا بتونم رفتارمو بیشتر کنترل کنم و بالغ تر شم بعدو در مرحله بعدی بشدت خودمو غرق کتاب کنم تا تمرکزم از جنس مخالف جدا بشه بعلاوه اون تی ای عزیمون امسال سال آخرشه البته اون دانشگده فنی عه ولی خب شاید ببینمش و نمیخوام مدام چشم دنبال اونم بگرده دیگه ، اون سه نفر کافین تا کل روزمو خراب کننبرای همین ارتبازمو باهاش محدود نگه میدارم تا ببینم چی پیش میاد اما از حق نگذریم دیشب خیلی یجوری جلوه میکرد که بهم اهمیت میده و امروز منتظر پیامش ام ولی تا الان پیام نداده و فکر هم نمیکنم بده ازونجایی که بشدن نسبت به سنش بالغه بنظر نمیاد انقد نامحتاط باشه و فکر نمیکنم رابطمونو از حالت تدریس به دوستی تغییر بده ولی خب ادم باحالیه برای دوستی البته اگر از دوستی پاشو فراتر نذاره ، خوبهکلی درس روی هم تلنبار شده دارم از همه مهم ترش میان ترم فرانسه و ریاضی هفته آینده و 15 تا ویدیو ندیده شده از فیزیکراستی خواستم چیزایی که خوشحالم میکننو اینجا بنویسم شاید بعدا بدردم خورد:عینک جدیدمفیزیککتاب جلد سیاه نشر نیخرگوش کتابای نخوندمهوای بهاری و ابری و بارونیدریافت آهنگ از آدمافکر کردن به امیر حسین ( اینو با ارفاق میذارم چون یچیزیه که به بقیه بستگی داره ولی خب الان هست دیگه چیکار کنم؟)نقاشی کردنخوندن شعرای خودمنگاه کردن به جورابای خوشگلماهنگای فرانسوی