دنیا پول کافی صرف تولید واکسن کرونا نمی‌کند

منتشرشده در مجله Economist به تاریخ ۸ آگوست ۲۰۲۰لینک مقاله اصلی: The world is spending nowhere near enough on a coronavirus vaccineآزمایش فکری زیر را در نظر بگیرید. اگر در عرض یک ساعت یک پیتزا نخورید، از گرسنگی خواهید مرد. چه کاری انجام خواهید داد؟ بیشتر مردم فورا یک پیتزا سفارش می‌دهند-و نه فقط یک پیتزای مارگاریتا، بلکه تعداد زیادی از آن‌ها، از چندین رستوران مختلف. برای به حداکثر رساندن شانس این که حداقل یک پیتزافروشی آنچه را که در آن زمانی که نیاز دارید به شما بدهد، دیگر برای شما اهمیتی ندارد که تعدادی از این پیتزاها هدر خواهند رفت.جهان تشنه واکسنی علیه کووید۱۹ است. تاکنون حدود ۷۰۰۰۰۰ مرگ در اثر این بیماری ثبت شده‌است و این میزان با نرخ حدود ۴۰۰۰۰ مرگ در هفته در حال افزایش است. اگر مرگ‌های ثبت‌نشده را هم در نظر بگیرید، اعداد واقعی بسیار بالاتر هستند. در همین حال، اقتصاد جهانی از زمان رکود اقتصادی بزرگ، که احتمالا ۸٪ تولید ناخالص داخلی در نیمه اول سال ۲۰۲۰ است، بیش‌ترین رکود خود را تجربه می‌کند.در مواجهه با این فاجعه، به نظر می‌رسد که دانشمندان سریع‌تر از زمان پیش‌بینی شده در آغاز این بیماری همه‌گیر، واکسن تولید کنند. با این حال تلاش‌های جهانی برای تولید و توزیع واکسن‌ها به اندازه کافی نیست. تنها ۱۰ میلیارد دلار برای این کار اختصاص‌داده شده‌است-معادل سفارش دادن یک پیتزا، به جای چند پیتزای مورد نیاز.این ارقام تیره و تار هستند، اما براساس یک تخمین تقریبی دنیا حدود ۴ میلیارد دوز از واکسن‌های کووید۱۹ را برای عرضه تا پایان سال آینده خریداری کرده‌است، که در تئوری برای دادن یک دوز به نیمی از جهان کافی است. با این حال، در عمل، افراد کمتری از این بیماری محافظت خواهند شد. برخی از واکسن‌ها در تولید موفق به کسب تایید قانونی نخواهند شد، همچنین یک کاندیدای بالقوه که به یک آزمایش بالینی بزرگ-همانند چندین واکسن دیگر-می‌رسد، هنوز ۲۰٪ شانس شکست دارد. دیگران تایید خواهند شد اما ممکن است حفاظت کامل را ارائه ندهند. برای مثال آن‌ها ممکن است برای افراد مسن مناسب نباشند و یا ممکن است تنها مانع مرگ افراد از کووید۱۹ شوند نه مانع انتقال آن. واکسن‌های دیگر برای تاثیرگذاری به بیش از یک دوز نیاز خواهند داشت. به دلیل این احتمالات، حتی کشورهایی مانند بریتانیا و آمریکا که بیش از دو دوز برای هر یک از شهروندان خود خریده‌اند، هنوز به اندازه کافی واکسن ندارند.به جای اینکه جهان واکسن‌های اثبات‌نشده را به عنوان یک اسراف در نظر بگیرد، باید آن‌ها را به عنوان یک سیاست بیمه در نظر بگیرد. تحقیقات نشان می‌دهند که اگر ده واکسن یا بیشتر در حال توسعه باشند، ۹۰٪ احتمال پیدا کردن واکسن موثر وجود دارد. هنگامی که تاثیرگذاری یکی از این نامزدها اثبات شود، میلیاردها دوز از آن باید به سرعت توزیع شود. اما از قبل معلوم نیست که کدام نامزد موفق خواهد شد. بنابراین دولت‌ها باید به شرکت‌های داروسازی کمک کنند تا قبل از اعطا یا اعطا نشدن تایید قانونی، مقادیر گسترده‌ای از واکسن‌های مختلف را تولید کنند-به طور ایده‌آل به ده‌ها میلیارد دوز در کل. در نتیجه واکسن برنده می‌تواند به سرعت به مردم برسد حتی اگر دوزهای واکسن ناموفق دور ریخته شود.این کار ممکن است عمدا و به طور غیر ضروری افراطی به نظر برسد. با این حال حتی افزایش ده برابری بودجه واکسن تا ۱۰۰ میلیارد دلار یا بیشتر، در راستای بلند پروازانه‌ترین پیشنهادها، در مقایسه با ۷ تریلیون دلاری که دولت‌ها در سراسر جهان از زمان آغاز این بیماری همه‌گیر به منظور حفظ درآمد و شغل هزینه یا تعهد کرده‌اند، قابل دفاع است. افراط واقعی این است که قبل از عجله برای افزایش تولید، منتظر بمانید تا یک کاندیدای موفق واکسن ظاهر شود. از نظر خروجی اقتصادی که پس‌انداز می‌شود، به‌جز زندگی افراد، منطقی است که دنیا ۲۰۰ میلیارد دلار را صرف تولید واکسن موثر کووید۱۹ در یک هفته کند.برای برخی، چشم‌انداز چنین سرمایه‌گذاری سنگینی ترس از «ملی‌گرایی واکسن» را افزایش می‌دهد، که در آن کشورهای ثروتمند از کشورهای فقیر در تلاش برای کنار گذاشتن بازار برای شهروندان خود، پیشی می‌گیرند. جهان به طور کلی می‌تواند بیش‌ترین سود را از منابع محدود واکسن، از طریق ترکیب منابع و اختصاص دوز براساس نیاز-ابتدا کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، سپس افراد آسیب‌پذیر، و غیره- به دست آورد. حدود ۸۰ کشور به چنین معامله‌ای علاقه‌مند هستند. با این حال، متاسفانه، سیاست مداران در برخی از کشورهایی که ظرفیت تولید دارند، احتمالا در اولویت قرار دارند. یک راه برای به حداقل رساندن نزاع بین‌المللی بر سر اینکه چه کسی واکسن می‌گیرد و چه زمانی باید تدارکات را به حداکثر برساند، گسترش و توزیع ظرفیت تولید است. واکسیناسیون برای فقیرترین کشورها، شاید از طریق سازمان جهانی بهداشت، نیاز به یارانه دارد. این اتحادیه در حال حاضر هزینه واکسن‌های دیگری را در این کشورها می‌پردازد.ایده تولید عمدی بیش از حد چیزی به آسانی توسط سیاستمداران، به خصوص در جهانی که ادعاهای زیادی در مورد بودجه عمومی وجود دارد، در نظر گرفته نمی‌شود. در مواجهه با ظرفیت تولید بالا که بی‌فایده به نظر می‌رسد، سیاستمداران در معرض خطر متهم شدن به هدر دادن پول هستند؛ همانطور که دولت بریتانیا زمانی که بیمارستان‌های اضطراری ای که در اوایل این بیماری همه‌گیر ساخته شده‌بود، مورد نیاز نبودند در معرض این اتهام بود. با این حال، سیاستمداران باید منطقی باشند. شما قبل از اینکه بدانید چه اتفاقی خواهد افتاد خود را بیمه می‌کنید، نه بعد از آن.این متن با استفاده از ربات ترجمه مقاله علمی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.