آموزه هایی از کتاب "هنرمندانه بقاپید"

"10 چیزی که هیچ کس درباره خلاق‌بودن به شما نخواهد گفت" اثر: آستین کلئونمیخوانیش یا نمیخوانیش نمیدونم؛ اما من برای ویرایش و متن‌آراییش فقط از ساعت 8 تا 11.30 وقت 3.30 گذاشتم. ورزش و شام تعطیل؟!!! فکر میکردم نیم ساعته تمام میشه؟! فقط ویرایش سه ساعت و نیم ؟! نوشتنش دیگگگه نگم برات؟؟؟!من از سال 1395 مشغول نگارش سه کتاب با موضوعاتی مرتبط به هم، هستم و برای آن با کتاب‌ها، همایش‌ها، سمینارها، CDها، نشریات، مجلات، پایان‌نامه‌ها، اسناد و مدارک، اسناد غیرمکتوب در واقع اسناد شفاهی یعنی پژوهشگران و محققان و اساتید، مشاهدات، دریافت‌های خودم و خلاصه فرآیندهای آموزشی در ارتباط بودم.کتاب و کتاب‌خواندن انرژی زیادی دارد که انسان درگیر با آن را مسحور خودش می‌کند. بنابراین من می‌خواستم آرامشی را که از خواندن کتاب دریافتم با شما عزیزان تقسیم کنم.من در سال 1396، 1053 کتاب مطالعه کردم به علت شرایط اقتصادی که برای کار و زندگی من پیش آمد، من وارد برهه‌ای از زندگی‌ام شدم که برای من لذت‌بخش بود و اصل وجودی من را در بر می‌گرفت: یادگرفتن و آموختن.کتابی با خلق خلاقیت "هنرمندانه بقاپید"من عاشق یادگیری و دانستن هستم و چون قبلا کتاب نوشتن و مقاله‌نویسی را در کارنامه کاری خودم داشتم و برای بالابردن رزومه علمی خودم در بحث آموزش‌عالی، وقت را مغتنم شمردم و یک تنه سرانه مطالعاتی چندین نفر ایرانی را بالا بردم!اما در این آموزش‌های فراگرفته از دانش‌های کاغذی، دریافتم که علم و دریافت‌هایم را برای زیادشدن آن با دیگران در میان بگذارم. «هر وقت که آن ذره‌های خرد را که در طی سال‌ها به دست آوردم با دیگران در میان می‌گذارم، زندگی خودم پیشرفت می‌کند». حتی دوستانم خلاصه کتاب‌هایی را که می‌خواندم را از من می‌خواستند تا با وقت کمتری بیاموزند و از آن‌جایی که دقت در صحت بیان مطلب را سعی می‌کردم رعایت کنم، دوستانم می‌توانستند به ادراکاتم اطمینان داشته باشند.با این صحبت‌ها، می‌خواستم شما را از تصمیم خودم برای نوشتن از خلاصه‌های کتاب‌ها آگاه کنم که: من کتاب را می‌خواندم، اما چون خیلی مفید بود، آن را خلاصه می‌کردم و برای خودم نگاه می‌داشتم. چون دوست دارم علم را تکثیر کنم و انرژی آن را با شما شریک باشم و برای شما که وقت کمتری برای خواندن کتاب صرف می‌کنید، خلاصه مهم آن را بنویسم تا هر خواننده‌ای فراخور درونیات خودش آن را دریابد. حتی ترغیب شود، آن کتاب را تهیه کند و کامل مطالعه نماید.مغزتان را نو کنید هر روزهکتاب مفیدی که من این اواخر مطالعه نمودم، به نام: "هنرمندانه بقاپید" Steal Like an Artist اثر آستین کلئون Austin Kleon با مباحثی در مورد خلاق‌بودن، خلاقیت پرورش دادن، تغییردادن بینش و اصلاح تفکرات کنونی، یاری‌رساندن افراد برای پیشبرد اهداف و الهام فکری.10 چیزی که هیچ‌کس درباره خلاق‌بودن به شما نخواهد گفت، در این کتاب به آموخته می‌شود. برای من که با هنر، تفکر، طراحی، خلاقیت، فرهنگ و تحقیق در حال پیشبرد اهداف کاری و تأمین مالی زندگی‌ام هستم، بحث‌های آن آشنا بود. اما راه‌کارهای تبلیغاتی و بازاریابی آن به صورت مدون و عنوان‌بندی شده جالب و درخور توجه بود.مختص خواستارهای خلاصه کتاب "هنرمندانه بقاپید"حال با این توصیف نه چندان کوتاه باید به اصل کتاب و خلاصه آن برگشت و شروع به پرداختن دریافت‌هایی از کتاب کرد.وبیناری با عنوان "هنرمندانه بقاپید" در سایت "ایسمنیار" دارم سرچ کنین خوب چیزهایی میشه بیابید!؟میگین بله؟!!!«تمام کسانی که نمی‌خواهند کپی‌برداری کنند هیچ چیزی تولید نخواهند کرد».سالوادور دالی، نقاشخلاقیت چگونه به وجود می‌آید ؟در این کتاب به این مبحث به خوبی پرداخته می‌شود و ابهامات طی فرآیند رسیدن به خلاقیت را بر طرف می‌کند و خلاقیت را نتیجه ممارست و داشتن یک بینش جدید به جهان هستی می‌داند. الهام‌پذیر بودن تمام چیزهایی که پیش از این خلق شده‌اند را به تمام خوانندگان گوشزد می‌کند. و برای رسیدن به خلاقیت و راه‌کارهای پیشبردی آن، 10 چیزی را عنوان می‌کند که شاید ما بارها آن را شنیده باشیم اما دلیل آن را ندانسته‌ایم یا شاید روش به کار بردن گام به گام آن را نشناخته باشیم. پس کپی‌برداری از کاری که قبلا خلق شده است کار اشتباهی نیست، اگر آگاهی درست از روح آن پدیده داشته باشیم و این درک، باعث الهام خلق اثر تازه‌ای از جانب ما باشد .راه‌کار اول: هنرمندانه بقاپید«هنر دزدی است» پابلو پیکاسوچگونه به دنیا بنگریم؟ (هنرمندانه)«همه‌ چیز در دسترس و آماده است. اگر یک چیز امروز ارزش دزدیدن نداشته باشد، شاید فردا، شاید یک ماه و شاید یک سال دیگر این ارزش را پیدا کند.این همه آن چیزی است که در مورد نگرش هنرمند به دنیا وجود دارد». با این نگرش، چیز «بد» یا «خوب» وجود ندارد. همه چیز دارای ارزش استنباط فکری هست.«تنها هنری که برای همیشه خواهم آموخت، چیزی است که بتوانم آن را بدزدم». دیوید بووی David Bowieهیچ چیز اصیل نیست.«آنچه یک هنرمند خوب می‌داند این است که هر چیزی از جایی آمده سر تا سر یک کار خلاقانه بر پایه آن چیزی که قبلا درست شده، به وجود می‌آید. هیچ چیز کاملا اصیل نیست».آندره ژید، نویسنده فرانسوی می گوید: «هر چه لازم بوده تا گفته شود، گفته شده است. ولی از آن‌جا که هیچ‌کس گوش نمی‌کرده، هر چیزی باید دوباره گفته شود».«اصالت چیست؟ دزدی کشف نشده» ویلیام رالف اینگ William Ralph Ingeژنتیک ایده ها«هر ایده جدیدی، تنها ترکیب یا تلفیقی از یک یا چند ایده قبلی است».گوته، نویسنده آلمانی می‌گوید: «ما با آنچه بدان عشق می‌ورزیم، شکل گرفته‌ایم و ظاهرمان شبیه به آن است».«در واقع، شما تلفیقی از آن چیزی هستید که برمی‌گزینید تا در زندگی‌تان وارد شود. شما مجموع توانایی‌هایتان هستید».ورودی نامطلوب، خروجی نامطلوب دارد.این عبارت فکر کنم با این مضمون در تمام فرهنگ‌ها وجود دارد. بنابراین برای ما درک آن قابل‌تحمل است.«هنرمند یک گردآورنده (کلکسیونر) است، نه یک انبارکننده؛ به خاطر بسپارید، در این میان تفاوتی وجود دارد: انبارکنندگان بی‌توجه به آنچه جمع می‌کنند، آن را انبار می‌کنند، ولی هنرمند باتوجه و گزینش، گردآوری می‌کند. آنان تنها آن‌چه را که دوست دارند، پیش خود جمع می‌کنند و نگاه می‌دارند.یک نظریه اقتصادی هست که می‌گوید اگر درآمد نزدیک‌ترین دوستان‌تان را داشته باشید و آن را میانگین بگیرید، بسیار به درآمد خودتان نزدیک خواهد بود.من فکر کنم چیزی شبیه به این در مورد ایده‌های ورودی به ذهن ما وجود دارد. شما تنها می‌خواهید به خوبی آن چیزهایی باشید که خودتان را با آن محصور کرده‌اید».از درخت فامیلی خودتان بالا بروید.... روی یک متفکر، نویسنده، هنرمند، فعال و یا فردی تأثیرگذار که دوستش دارید؛ متمرکز شوید. «هر چیزی را که در مورد این افراد وجود دارد، کشف کنید. سپس سه نفری را که آن متفکر دوست می‌دارد و شیفته آنان است، بیابید و هر چیزی را که در مورد آنان وجود دارد، یاد بگیرید. تا هر مقدار که می‌توانید این مراحل را تکرار کنید. هر اندازه که می‌توانید از این درخت، بالا بروید. وقتی درخت خودتان را ساختید، زمان آن است که شاخه خودتان را درست کنید.وقتی خود را جزئی از یک مسیر خلاقانه می‌بینید، [این] به شما کمک می‌کند زمانی که می‌خواهید درخت خودتان را بسازید، کمتر احساس تنهایی داشته باشید.آن چیز بزرگی که درمورد استادان درگذشته یا غایب وجود دارد، این است که نمی‌توانند تو را مانند یک کارآموز از خود برانند. می‌توانید هر چه می‌خواهید از آن‌ها یاد بگیرید. آن‌ها برنامه‌های درسی‌شان را در کارهایشان گذاشته‌اند».خودتان را تربیت کنید.«مدرسه یک چیز است، آموزش چیز دیگری. این دو هرگز به طور کامل نسبت به هم، هم‌پوشانی ندارند. چه در مدرسه باشید و چه نباشید، این وظیفه شما هست که خود را آموزش دهید».شما باید همواره در تمام امور دنیا کنجکاو و جوینده چیزهای متنوع باشید، هر منبعی را جستجو کنید و عمیق شوید در دنیایی که زندگی می‌کنید، این‌ها باعث تکامل پیشرفت شما می‌شود.جست‌وجوی هر مطلبی در گوگل GOOGLE؛ از قبیل آرزوهاتون، مشکل‌هاتون، یافتن پاسخ هر پرسش؛ باعث یافتن جواب بهتری برای سؤال‌هایتان می‌شود.همواره همواره همواره درحال خواندن باشید. کتابخانه‌رفتن و درگیرشدن در بین کتاب‌ها و قفسه‌های مملو از کتاب، فهرست کتاب‌شناسی انتشارات، معجزه آسا است. این‌ها سبب یافتن کتاب اصلی است که هدایت شما را بر عهده دارد.پیش خود کتاب جمع کنید. حتی اگر برنامه کتاب‌خواندن نداشته باشید. فقط جستجو و کشف کنید.«جدای از این‌که به مدرسه رفته‌ام یا نرفته‌ام، همیشه در حال یادگیری هستم». رابرت فیتزجرالد دیگزدزدی‌هایتان را برای بعد حفظ کنید.همراه داشتن دفترچه‌یادداشت و قلم، توصیه‌ایی است که همواره برای یافتن و کشف کارگشا است. تفکرات، مشاهدات، نکات، ایده‌هایتان را هر از گاهی در آن یادداشت کنید. نوشتن شنیده‌هایی ازگفت‌وگوهای یواشکی، گول‌زدن طرف پشت تلفن، همه و همه می‌تواند دزدی‌های هنرمندانه و کشف ایده‌های آینده ما باشد.دیوید هاکنی، هنرمند، تمام جیب‌های کت‌هایش را به اندازه دفترچه‌یادداشت‌هایش خیاطی کرده بود.آرتور راسل، موسیقی‌دان، لباس‌هایی با دو جیب در جلو، مملو از یادداشت‌های برگه‌های نت موسیقی‌اش را به تن می‌کرد.داشتن فایل کشویی سخت و محکم برای نگاهداری چیزهای کوچکی که از دیگران به شما رسیده، با هر نوع فرم و شمایل می‌تواند هدف واقعی ما را بر آورده کند.نگاه‌داری از عکس‌هایی نیز که با گوشی همراه‌تان انداختید نیز روشی دیگر است.برای الهام‌گرفتن و ایده‌یابی به سراغ این فایل بروید.«این‌که آنچه به شما تعلق ندارد را نگاه دارید، بهتر از این است که آن‌ها را بی‌تفاوت رها کنید». مارک تواینراه‌کار دوم: برای شروع صبر نکنید تا خودتان را بشناسید.چیزهایی بیافرینید تا خود را بشناسید.ترس از شروع‌کردن هر کاری، امری طبیعی است. و این "سندروم خود کم‌بینی" در بین تحصیل‌کرده‌ها به وفور دیده می‌شود. عبارتی که به «شرایط روحی و روانی‌ای که فرد قادر به درونی‌کردن موفقیت‌های خود نیست» دلالت دارد.به گفته کتاب: «از هر کسی که کاری خلاقانه انجام داده است، بپرسید و آن‌ها به شما این حقیقت را خواهند گفت؛ آن‌ها نمی‌دانند کارهای خوب از کجا می‌آیند».هر روز، کارهای خوب فقط ظاهر می‌شوند تا کارهایشان را انجام دهند.آن‌قدر جعل کنید تا بالاخره آن را خلق کنید.به نوشته آستین کلئون: «من عاشق این نوشته هستم. دو راه برای خواندن آن وجود دارد:1) به چیزی وانمود کنید که آن نیستید تا آن بشوید؛ جعل کنید تا زمانی که موفق شوید، تا زمانی که مردم آن گونه که می‌خواهید، شما را ببینند .2) تا زمانی که واقعا چیزی خلق نمایید، وانمود کنید که در حال خلق چیزی هستید».شروع به کپی کردن کنید .«آنچه را که دوست دارید، کپی کنید. کپی کنید، کپی کنید، کپی کنید، کپی کنید. و در پایان هر کپی، خودتان را می‌یابید». یوجی یاماموتوکپی‌کردن به ما تمرین‌کردن را، می‌آموزد، نه "سرقت ادبی" را. "دزدی ادبی" به این معنا هست که با تلاش خود کار شخص دیگری را به نام خود جا بزنیم.کپی‌کردن مانند مهندسی معکوس است. مثل مکانیکی که قطعات ماشین را باز می‌کند تا آن‌ها را بهتر بشناسد و روش کارشان را یاد بگیرد.ما با کپی از روی حروف، طرزنوشتن را می‌آموزیم. با کپی از نت‌ها، موسیقی را تمرین می‌کنیم. نقاشان با کپی از آثار هنری، نقاشی‌کردن را یاد می‌گیرند. هم‌چون گروه بیتلز، که از الویس، جری لی، لوئیس و ... تقلید کرده است.«تمام کسانی که نمی‌خواهند کپی‌برداری کنند، هیچ چیزی تولید نخواهند کرد». سالوادور دالیدر این کتاب به خوبی از نحوه تقلید کردن صحبت کرده است که: «نخست باید روشن کنید از چه کسی کپی می‌کنید، سپس باید مشخص کنید چه چیزی را کپی می‌کنید. این که از چه کسی کپی می‌کنید، آسان است. شما از قهرمان‌تان کپی می‌کنید؛ کسانی که دوست‌شان دارید، کسانی که از آن‌ها الهام می‌گیرید، کسانی که می‌خواهید شبیه به آن‌ها باشید».اگر از یک نویسنده کپی کنید، سرقت ادبی است. ولی اگر از بسیاری از نویسندگان باشد، تحقیق است». ویلسون میزنر، نویسنده Wilson Mizner«اگر یک فرد را داشته باشید که به شما الهام بخشیده است، همه می‌گویند که شما دومی او خواهید بود. ولی اگر از بسیاری از انسان‌ها کپی کرده باشید، همه خواهند گفت شما بسیار با اصالت هستید». گری پانتر، تصویرگر کارتونی Gary Panterدر ادامه این کتاب چنین نقل می‌کند که برای کپی‌کردن احتیاج به اندکی ترفند دارید. «تنها سبک و روش را کپی نکنید. تفکر پشت آن را کپی کنید. نمی‌خواهید که از نظر ظاهر، شبیه به قهرمان‌تان به نظر بیایید، بلکه می‌خواهید مانند آنان به نظر بیایید.دلیل این‌که از قهرمان‌تان و سبک و روش آن‌ها کپی می‌کنید، این است که ممکن است بتوانید نگاهی هر چند مختصر به ذهن آن‌ها بیندازید. این آن چیزی است که واقعا می‌خواهید؛ اینکه شیوه آن‌ها را در خودتان ایجاد کنید و به واسطه آن به دنیا بنگرید. اگر تنها لایه ظاهری و بیرونی کار یک شخص را بدون این‌که بفهمید از کجا آمده‌اند، تقلید کنید، کارتان چیزی جز یک کار پیش‌پاافتاده نخواهد بود».تقلیدکردن، چاپلوسی و تملق نیست.در این کتاب به باورهایی که ما در مورد کپی‌کردن، تقلیدکردن از کسی یا چیزی داریم، به خوبی پاسخ می‌دهد و صحت و سقم آن را بررسی می‌کند.ادله عقلانی و علمی می‌آورد و روش و نحوه این روش را به درستی برای ما بازگو می‌کند. یکی از این باورهای ذهنی و عرفی جامعه ما، همین سر تیتر است.«ما دوست داریم که از ما چیزی بگیرید، ما می‌خواهیم شما در ابتدا از ما بقاپید، چون نمی‌توانید این کار را بکنید؛ آنچه را به شما می‌دهیم خواهید گرفت و آن را صدای خود قرار خواهید داد و آن‌گونه است که صدای خود را می‌یابید. و آن‌گونه است که شروع می‌کنید و روزی افرادی دیگر از شما دزدی می‌کنند». فرانسیس فورد کاپولااما کپی‌کردن از قهرمان‌تان در بعضی مواقع جای تقلید‌کردن از آن‌ها را می‌گیرد. تقلید، مرحله بعد از کپی‌کردن است؛ جایی که خودتان پیش‌قدم می‌شوید.«پس: قهرمان‌تان را کپی کنید. بررسی کنید که کجا کوتاه می‌پرید. آن‌جا چه چیزی هست که شما را متفاوت می‌کند؟ این آن چیزی است که باید تقویتش کنید و به مرحله‌ای که کار خودتان است، منتقل شوید.در پایان، کپی‌برداری صرف از قهرمان‌تان، چاپلوسی و تملق آنان نیست؛ اضافه‌کردن چیزهایی به دنیایی است که فقط شما می‌توانید به آن اضافه کنید».راه‌کار سوم: کتابی را که می‌خواهید بخوانید، بنویسید.آنچه را دوست دارید، بنویسید.این فصل با جواب به سؤالی که هر نویسنده از خودش می‌پرسد: «چه باید بنویسم»؟ شروع می‌شود. بهترین پاسخ آن این است: آن‌چه را که دوست دارید، بنویسید».در ادامه فن تخیل چنین توضیح داده می شود که: «ما هنر را خلق می کنیم، چون هنر را دوست داریم. ما به بسیاری از انواع کارها کشانده شده ایم، چون از افرادی که این کارها را انجام داده اند، الهام گرفته ایم، تمام تخیلات خود ساخته، در واقع فن تخیل هستند».این قسمت از کتاب، کتاب‌نویسی رو به خوبی تفسیر میکنه. بخونیش بدستش میاریش!؟حتی اگر در مرحله‌ای هستید که نمی‌دانید مرحله بعدی چیه، از خودتان بپرسید: «چه چیزی یک داستان را بهتر می‌سازد»؟«اصل ابتدایی این است: طرحی را که دوست دارید ببینید، بکشید. تجارتی را که می‌خواهید باشد، راه بیندازید. آهنگی را که دوست دارید بشنوید، بنوازید. کتابی را که دوست دارید بخوانید، بنویسید. کالاهایی را که می‌خواهید استفاده کنید، بسازید. و در نهایت، کاری را که می‌خواهید تمام شود، انجام دهید و به پایان برسانید».راه‌کار چهارم: از دستان‌تان استفاده کنید.از جلوی مانیتور بروید کنار.«ما نمی‌دانیم ایده‌هایمان را از کجا گرفته‌ایم. چیزی که می‌دانیم این است که از لپ‌تاپ‌هایمان به دست نیاورده‌ایم». جان چیلز John Cleeseدستان ما مهمترین ابزار دیجیتالی هستند که ما از آن‌ها استفاده می‌کنیم و چیزی که با کامپیوتر خلق می‌کنیم، احساس آفرینش با دست را نمی‌دهند. خیره، بی‌حرکت و ثابت‌بودن؛ نتیجه کار با کامپیوتر هست. نیاز به حرکت، حس با بدن‌مان نه فقط سرهایمان. آفرینش؛ نتیجه استفاده از دستان‌مان هست.عبارت "خود را حرکت‌دادن" واژه بسیار مهمی است که برای کار خلاقانه به کار می‌رود.در اختیار گرفتن ابزار، وسایل دست‌ساز، کارگاه، محیط‌کاری همراه با حس اصیل کلام‌مان، راه‌های پیشرفت دیگری برای کار خلاقانه محسوب می‌شود.«کامپیوتر برای ویرایش ایده‌هایتان و آماده‌کردن آن‌ها برای انتشار، بسیار خوب است، اما در حقیقت، برای خلق ایده‌ها خوب نیست.کامپیوتر حس کمال مطلق را در ما برمی‌انگیزاند؛ پیش از داشتن ایده‌ها آن را ویرایش می‌کنیم».پیشنهاد مفیدی که کتاب برای خلق خلاقیت در آثارمان دارد، بسیار سازنده است: «امتحان کنید: اگر فضا دارید، دو ایستگاه کاری، یکی آنالوگ ویکی دیجیتال راه‌اندازی کنید. برای آنالوگ، وسایل الکترونیکی را کنار بگذارید. وقتی ایده‌هایتان را به دست آوردید، می‌توانید به ایستگاه دیجیتال‌تان بروید و با کمک کامپیوتر آن را اجرا و منتشر کنید. وقتی داشتید خسته و دل‌سرد می‌شدید، به ایستگاه آنالوگ برگردید و بازی کنید».راه‌کار پنجم: پروژه‌های جانبی و سرگرمی‌ها مهم هستند.به تعویق‌انداختن کار را تمرین کنید.«کاری که انجام می‌دهید، در حالی که قبلا آن را به تعویق انداخته‌اید، احتمالا همان کاری است که باید در باقی مانده عمرتان انجام دهید». جسیکا هیش Jessica Hischeنویسنده در این کتاب از زندگی خود چنین می‌نویسد که: «یک چیز که از زندگی حرفه‌ای کوتاهم یاد گرفته‌ام این است که این پروژه‌های جانبی هستند که واقعا جلوه می‌کنند. منظورم از پروژه‌های جانبی، چیزهایی است که فکر می‌کنید فقط سرگرمی هستند. چیزهایی که تنها بازی هستند؛ که در واقع چیز خوبی است. این آن زمانی است که جادو رخ می‌دهد.من فکر می‌کنم اینکه پروژه‌های متعددی هم‌زمان در حال انجام‌دادن باشند، خوب است و شما می‌توانید بین آن‌ها بپرید. وقتی نسبت به یک پروژه احساس بدی دارید، به بعدی سر بزنید و وقتی از آن خسته شدید، به همان پروژه‌ای که از آن گذشتید، برگردید. به تعویق‌انداختن کار را تمرین کنید».الاف‌بودن در این وضعیت، از نظر نویسنده، قدرت خلاقیت را بالا می‌برد. به این‌گونه که زمان برای انسان‌های خلاق، ایجاد ایده می‌کند. زمانی که گوشه‌ای بنشینید و هیچ‌کاری نکنید. این بی‌کاری بهترین ایده‌ها را به شما نشان می‌دهد.هیچ چیزی را از خودتان دور نریزید.هر چند تا علاقه واقعی دارید؛ هیچ‌کدام را دور نریزید و یکی را فقط انتخاب کنید. بلکه همه آن‌ها را برای خودتان نگاه دارید. روزی به عقب بر می‌گردید و می‌بینید همه این‌ها معنی‌دار شده‌اند.«توجه: علایق‌تان را بی‌توجه باقی نگذارید».«خیلی مهم است که یک سرگرمی داشته باشید. سرگرمی یک چیز خلاقانه است که تنها برای شما هست. شما تلاش نمی‌کنید تا با آن درآمد کسب کنید و یا مشهور شوید، تنها به این خاطر که شما را شاد می‌کند، آن را انجام می‌دهید. سرگرمی چیزی است که می‌دهد، نه این‌که بگیرد».راه‌کار ششم: یک راز: کار خوب خلق کنید و آن را به اشتراک بگذارید.در شروع، ابهام خوب است.این قسمت از کتاب، نگرش جالبی به مبحث مهم خودشناسی داشت. نگاهی خلاقانه و متفاوت با راه‌حلی ساده، در مورد عدم‌توجه دیگران به ما. این عدم‌توجه را هم خیلی ساده و قابل‌فهم توضیح داده بود. من که لذت بردم. با هم می‌خوانیم تا شما هم مستفیض شوید.«خیلی زود یاد می‌گیرید که بسیاری از مردم جهان اهمیتی نمی‌دهند که شما به چه فکر می‌کنید. ناراحت کننده به نظر می‌رسد، ولی درست است».اولین وبینارم هم با این کتاب با این نام شروع کردم . آفرین نداجونم«این طور نیست که مردم، پست فطرت و ظالم باشند، تنها سرشان شلوغ است». استیون پرسفیلد، نویسنده Steven Pressfieldالبته این بی‌توجهی برای این‌که هیچ فشاری روی شما نیست، بهتر است. این عدم شناخت یعنی این‌که هیچ مانعی برای منحرف‌شدن از مسیر بهترشدن وجود ندارد.«درست از زمانی که مردم به شما توجه می‌کنند، دیگر هرگز این آزادی را باز نخواهید یافت، به خصوص زمانی که برای شما خرج می‌کنند و شما به سود می‌رسید».فرمولی که هیچ رازی در آن نیست.فرمولی برای معروف‌شدن وجود ندارد. تنها عبارت: «کار خوب خلق کنید و آن را به اشتراک بگذارید» که رازی در آن نیست.این اقدام به کار خوب، دو مرحله مهم دارد: قدم اول «کار خوب خلق کنید». ... هر چیزی را بسازید، خلق کنید، شکست بخورید، اما مدتی بعد بهتر می‌شوید. قدم دوم، «آن را به اشتراک بگذارید». ... وسایل ارتباط جمعی و اینترنت این روزها این اشتراک‌گذاری را آسان کرده است.اما "راز اینترنت چیست"؟قدم اول، تمرکز؛قدم دوم، دعوت از دیگران؛ برای چیزی که کمتر به آن توجه شده است.گشاده‌رویی و دست دل‌بازی در قسمت‌کردن سلایق و علایق‌تان با دیگران، احساسات افراد نزدیک به شما را جذب می‌کند. مردم عاشق رازگشایی شما هستند، بعضی اوقات شما را برای آنچه به فروش گذاشته‌اید، تشویق هم می‌کنند.اشتراک‌گذاری باعث گسترش روابط شما می‌شود. با مشارکت دیگران در کارهای‌تان، شما نیز مطلب می‌آموزید و چیزهای زیادی برای دزدیدن می‌یابید.این جمله کتاب را عینا می‌آورم، چرا که برای من جالب بود که: «تنها به این خاطر که چیزی برای گفتن دارید، آنلاین نمی‌شوید؛ می‌توانید برای این‌که چیزی برای گفتن به دست آورید، آنلاین شوید».فضای اینترنت، می‌تواند فضای رشد و انتشار کارهایتان باشد. فضای ایده‌یابی مناسبی باشد. و مرکز پرورش و توسعه اقدامی که هنوز به آن نپرداختید، باشد.یاد بگیرید وب‌سایت بسازید. (من دوست دارم بیاموزمش اما فعلا جسارت شروعشو ندارم ؟!!!!) توییتر و شبکه‌های اجتماعی را بشناسید. مشابه خودتان را پیدا کنید و با آن‌ها کانکت شوید. بخشی (نه همه) از چیزها را به اشتراک بگذارید. حتی بخش کوچکی از کارتان را عرضه کنید. مقاله جالب، نکته دم‌دستی، کتاب خوبی که خواندید؛ دیگر کشفیاتی است که می‌توان با افراد دیگر تقسیم‌شان کرد.«نگران نباشید که دیگران ایده‌هایتان را می‌دزدند. اگر هر اندازه ایده‌هایتان خوب باشند، آن‌ها را در حلق مردم فرو خواهید کرد». هاوارد آیکن Howard Aikenراه‌کار هفتم: منطقه جغرافیایی، زیاد مهم نیست.دنیای خودتان را بسازید.ترک محل زندگی برای برقراری ارتباط با جهان پیرامون، همیشه ممکن و صحیح نیست. ما می‌توانیم با حفظ دلبستگی‌هایمان با مجموعه‌ای از مردم ارتباط برقرار کنیم.حتی می‌توانید دنیایی که دوست دارید را بسازید و با دنیایی که دوست ندارید جایگزین کنید. محصورکردن خودتان با کتاب‌های مورد علاقه‌تان، در و دیوار آویزان کردن چیزهایی که دوست داریم، روش‌هایی برای خلق دنیای دوست داشتنی شما است.«لزومی ندارد خانه را ترک کنید، پشت میزتان بنشینید و گوش دهید. نه حتی این‌که گوش دهید، فقط صبر کنید، صبر نکنید، تنها و ثابت بمانید. تمام دنیا خود را به شما عرضه خواهد کرد». فرانتس کافکایک اصل فنگ شویی در لابه‌لای کتاب و پانویس یک تصویر خواندم و تکرار کردم: «از اسارت بین چیزهایی که به آن علاقه دارید، لذت ببرید».با همراه داشتن همیشگی یک کتاب، یک خودکار، یک دفترچه‌یادداشت به نیازتان که کمی فضا و زمان است، پاسخ دهید. اگر فضایی برای کار و زمانی برای انجام‌دادن آن ندارید؛ آن را بسازید. تنهایی و اسارت مقطعی برای خودتان بسازید. اسارتی در طبیعت و لذت‌بردن از تنهایی.خانه را ترک کنید.«فاصله و تفاوت، راز نیروبخش خلاقیت هستند. وقتی به خانه بر می‌گردیم، مثل همیشه است. اما یک سری چیزها در ذهن ما تغییر کرده که چیزهای دیگر را تغییر می‌دهد». جونا لهرر Jonah Lehrer«گفتن این‌که "منطقه جغرافیایی، زیاد برای ما مهم نیست" بدین معنی نیست که محل زندگی برای ما اهمیتی ندارد. جایی که در آن زندگی می‌کنیم، تأثیر بزرگی بر کار ما می‌گذارد. ذهن شما با چیزهایی که هر روز در اطراف‌تان هستند، احساس راحتی می‌کند. لازم است تا آن احساس را بر عکس کنید. باید زمانی را در جایی دیگر بگذرانید؛ بین مردمی که کارهایی متفاوت از شما انجام می‌دهند».مسافرت، (آخ، که من چقدر دوستش میدارم در همه حال شادی یا کمیِ شادی ؟!!!) دریچه‌ای نو را در نظر شما باز می‌کند، با این تازگی ذهن ما جدی‌تر کار می‌کند. اما یادآوری این‌که فرهنگ متفاوت، الزاما آن‌طرف دریا نیست.نویسنده کتاب می‌نویسد: من به شخصه فکر می‌کنم آب‌وهوای بد، انسان را به هنر بهتر هدایت می‌کند. در آب‌وهوای بد، دوست ندارید بیرون بروید، پس داخل می‌مانید و کار می‌کنید. این کمک می‌کند تا پیش مردمی جالب زندگی کنید؛ نه لزوما آن‌هایی که آنچه را شما انجام می‌دهید، انجام دهند.غذا، هم لذت‌بخش است. غذا باید خوب باشد. فضایی که خلاقیت، مسائل اجتماعی، روحی و ادبی شما را تغذیه کند، را بیابید.راه‌کار هشتم: مهربان باشید! (دنیا یک شهر کوچک است).دوست پیدا کنید، دشمنان را فراموش کنید.ضرب‌المثل فارسی، هزار دوست کم و یک دشمن بسیار، در محاورات و کتاب‌های ما بسیار نوشته و شنیده شده است. دوست‌یابی دلیل ماندن آدم‌ها در کنار یکدیگر است.قانون طلایی، دیگری در کتاب عنوان شده است که درسی مهم برای یادگیری دارد: «اگر در اینترنت درباره شخص یا اشخاصی صحبت کنید، خواهند فهمید».از دیگر آموزه‌های کتاب که برای همگان مؤثر هست این است که: برای محو دشمن‌تان در اینترنت و حتی در فضای واقعی باید آنان را فراموش کنید و برای دوست‌یافتن در فضای مجازی و به نظر من دنیای واقعی این است که در مورد آنان چیزهای خوب بگویید.«تنها یک قانون است که می‌دانم: باید مهربان باشید». کرت وونگت Kurt Vonnegutکنار افراد با استعداد باشید.«تنها نقطه مهم در چرخه زندگی من، انسان‌هایی هستند که از آنان می‌آموزم». کوئیست لاو Ahmir Khalib Thompson ( Quest Love )آدم‌ها به اندازه خوبی‌های آدم‌های اطراف‌شان خوب هستند. «ورودی مطلوب، خروجی مطلوب دارد».این عبارت در فضای‌مجازی یعنی این‌که به دنبال بهترین آدم‌ها باشید؛ آدم‌های باهوش. به کارها و صحبت‌هایشان دقت کنید.https://eseminar.tv/wb25533اوستین کلئون می‌نویسد: «بعضی صبح‌ها که از فرط خستگی نمی‌توانم بلند شوم، در رختخواب دراز می‌کشم و ایمیل و توییتر می‌خوانم تا خونم به جوش بیاید و به اندازه کافی عصبانی شوم و خودم را از رختخواب جدا کنم. ولی به جای این‌که عصبانیتم را صرف کل‌کل کردن و دعوا با مردم کنم، سعی می‌کنم آن را در نوشته‌ها و طراحی‌هایم نشان دهم.خب ... ادامه بدهید، عصبانی شوید. ولی دهان‌تان را بسته نگاه دارید و بروید کاری خلق کنید».«با ساختن نرم‌افزار، نسبت به شیوه‌ای که دیگران نرم‌افزار می‌سازند، اعتراض کنید». آندره تورز Andre Torrezبه‌عنوان یک طرف‌دار، نامه بنویسید.تا حالا به یکی که الگوی شما بوده، مثل نویسنده، خواننده، بازیگر و ... نامه نوشته‌اید؟ آیا پاسخی نیز دریافت کرده‌اید؟ در پاسخ‌دادن گیرنده‌های این نامه نوعی رو در بایستی و فشار وجود دارد. اکثر مواقع برای یک تآئیدیه یا دعای خیر به این افراد نامه می‌نویسیم. «اگر واقعا کار کسی را دوست دارید، بهتر است نیازی به پاسخ از سوی آنان نداشته باشید».«بهترین شیوه برای گرفتن تأیید، بی‌نیازی از آن هست».پیشنهاد کتاب برای اهمیت‌ندادن به پاسخ نامه این است که: «ممکن قهرمان‌تان کار شما را ببیند، شاید هم نبیند. ممکن است به شما پاسخ دهد، شاید هم ندهد. چیزی که اهمیت دارد این است که شما قدردانی‌تان را بدون چشم‌داشت نشان می‌دهید و دیگر این که جدای از قدردانی کار جدیدی خلق می‌کنید».تائید و اعتبار برای پاک کردن است.«هنر مدرن- می‌توانستم آن را انجام بدهم + آره، ولی انجام ندادی». کریگ دامروئر Craig Damrauerبعد از نمایش کارتان به دنیا هیچ کنترلی روی واکنش مردم نسبت به آن وجود ندارد.... کارهای خوب، به نظر می‌رسد که تلاش زیادی برای‌شان نشده است و مردم خواهند گفت: «من چرا به این فکر نکرده بودم»؟ آنان سال‌ها رنج و تلاش که پشت آن است را نمی بینند.ترفندی که برای عدم درک کار شما و بدی تفسیر از آن وجود دارد این است که، بسیار به کارکردن سرگرم شوید تا دیگر فرصتی برای پرداختن به این مسائل نداشته باشید.یک فایل برای تقدیرها نگه دارید.«زندگی به تنهایی یک تجارت است که اغلب با از بین بردن شور و شوق و مردودسازی پر شده. بله، تائید و اعتبار برای پارک‌کردن است. اما وقتی در مورد کار شما چیزهای خوب می‌گویند، باز هم عاملی انرژی‌بخش و قدرتمند است».ایمیل‌های زیبای ارسال شده را در یک فایل نگاه دارید. روزی که خسته شده‌اید و به دنبال انرژی‌گرفتن هستید، این فایل انرژی‌بخش است. داشتن فایلی برای تقدیرها یک نیروی بالابرنده است. البته "در افتخارات گیر نکنید" و در استفاده از آن بااحتیاط رفتار کنید.راه‌کار نهم: کسل کننده باشید. (این تنها راه، برای اتمام کارها هست).«در زندگی‌تان، مرتب و منظم باشید تا در کارتان سرسخت و بااصالت باشید».گوستاو فلوبرت Gustave Flaubertمواظب خودتان باشید.لازمه خلاق‌بودن، داشتن انرژی زیاد است. اگر انرژی‌تان را برای هر چیزی خرج کنید، توانایی خلق‌کردن نخواهید داشت.فکر کنید که برای مدت کمی زنده هستید، پس صبحانه بخورید، ورزش کنید و به مقدار کافی بخوابید.از دین و قرض دوری کنید.فکرکردن به پول و مادیات خدمتی دیگر به خودتان است. برای خود درآمد درست کنید. طبق توانایی‌تان و بهتر آن است که کمتر از بودجه‌تان خرج کنید. ناهارتان را از خانه ببرید. برای خرج‌کردن مقتصد باشید. تا می‌توانید ذخیره و پس‌انداز داشته باشید. با کمترین صرف پول، آموزش‌های مورد نیازتان را ببینید.هنر نگاهداری پول، "نه گفتن" به مصرف‌گرایی است.کار دائم خود را حفظ کنید.کار دائم، نیاز شما را برای رسیدن به زندگی ایده‌آل‌تان بر طرف می‌کند و شما را هدایت به آن نقطه می‌کند. شما را تأمین می‌کند و به زندگی‌تان نظم می‌بخشد.رهایی از استرس‌های مالی، با کار دائم، آزادی را در راه رسیدن به هدف‌تان ایجاد می‌کند.کار دائم، شما را در راه افراد دیگر قرار می‌دهد تا از آن‌ها یاد بگیرید و سرقت کنید.بدترین اثر یک کار دائم، وقت‌گیربودن آن است. اما داشتن یک کار دائم، انسان را بانظم بار می‌آورد. نظم در استفاده از زمان کم باقی مانده در روز.برنامه‌ریزی خلاقانه را به شما یاد می‌دهد و تنظیم وقت و بهره‌وری بهینه از آن را به شما هدیه می‌دهد.«ترفند این است که یک کار دائمی بیابید که کامل پول می‌دهد، شما را مجبور نمی‌کند تا در تنگنا باشید و خرده‌ خرده پول خرج کنید، و انرژی کافی در شما باقی می‌گذارد تا در زمان خودتان، کارهایی را خلق کنید. کار دائم خوب لزوما راحت به دست نمی‌آید، ولی وجود دارد».برای خودتان یک تقویم داشته باشید.تلاش کمی در طول زمان، به نظر زیاد نمی‌رسد. اما این طراحی کار در طول 365 روز یک کارآفرینی را رفته رفته ایجاد می‌کند.با گذاشتن وقت کم و برنامه‌ریزی شما، اهداف‌تان را پایه‌ریزی می‌کنید و در مسیر پیشرفت قرار می‌گیرید. تقویم امکان برنامه‌ریزی را برای شما هدفمند می‌کند.یک کتاب شرح روزانه داشته باشید.«همان طور که به نمودار اتفاقات آینده نیاز دارید، به نمودار اتفاقات گذشته هم نیاز دارید. کتاب شرح روزانه، لزوما یک شرح حال نویسی یا دفترچه‌یادداشت خاطرات روزانه نیست؛ این تنها یک کتاب کوچک از کارهایی است که هر روز انجام می‌دهید. روی چه پروژه ای کار کردید، برای ناهار کجا رفتید، چه فیلمی نگاه کردید. و متعجب خواهید شد که چقدر داشتن یک دفتر روزانه، مثل این- به ویژه پس از چندین سال- می‌تواند با جزئیات کم به شما کمک کند تا جزئیات بیشتری را به یاد بیاورید».این کار یعنی نگاه‌داری اطلاعات برای طی‌کردن مسیر کاری‌تان.خوب ازدواج کنید.مهمترین تصمیم این است که با چه کسی ازدواج کنید. "خوب ازدواج کنید". فقط در زمینه انتخاب همراه و شریک زندگی‌تان نیست. بلکه در حوزه تجارت، دوست‌یابی، وقت‌گذرانی و ... کارایی دارد.«همراه خوب، باعث تحکیم ستون زندگی‌تان می شود و فضای خانه و محل کار را بسیار امیدبخش می‌کند».راه‌کار دهم: خلاقیت، جدا سازی است.انتخاب کنید که از چه چیزی چشم بپوشید.ما در عصر اطلاعات و فراوانی داده‌ها زندگی می‌کنیم. در این عصر، انسان‌های خاص، کسانی هستند که تعیین می‌کنند از چه چیزی چشم‌پوشی کنند. پس، روی آنچه که برای‌تان مهم است، تمرکز کنید. این فکر که شما توانایی انجام هر کاری را دارید، واقعا وحشتناک است.ترفند غلبه بر این مانع خلاقیت این است که به راحتی محدودیت‌هایی برای خودتان درست کنید. خط قرمز داشته باشید. برای تبدیل به کار خلاقانه محدودیت‌ها به معنای آزادی هستند.همین الآن، بهانه خلق نکردن را جبران کنید و با زمان، فضا و مواد اولیه‌ای که دارید، چیزی را خلق کنید.«محدودیت‌های واقعی، شما را به سوی بهترین کار سوق می‌دهند».«اینکه به خودتان بگویید تمام زمان‌های دنیا، تمام پول‌های دنیا، تمام رنگ‌های جعبه رنگ و تمام چیزهایی را که می‌خواهید، در اختیار دارید، تنها خلاقیت را می‌کشد». جک وایت Jack White«چیزی که ما در هر کار هنری به آن پاسخ می‌دهیم، کشاکش هنرمند با محدودیت‌هایش است». سول استنبرگ Stinberg Saulما همگی عبارت "نیاز (محدودیت) مادر اختراع است" را شنیده‌ایم. تجربه‌های ما ممکن است برای‌مان جالب و جذاب نباشد، اما چیزی هم که تجربه نکرده‌ایم، نیز، برای ما جالب و جذاب هست.«مشابه این مورد، زمانی است که در حال انجام‌دادن کارتان هستید؛ شما باید محدودیت‌هایتان را بپذیرید و به حرکت ادامه دهید».در نتیجه‌گیری کتاب بیان می‌شود که:«در نهایت،خلاقیت تنها چیزهایی نیست که انتخاب می‌کنیم تا ارائه دهیم.چیزهایی است که انتخاب می‌کنیم تا از آن چشم بپوشیم .هوشمندانه انتخاب کنید.وسرگرم باشید.حالا چی؟- قدم بزنید و صحبت کنید.- فایل کشویی سفت و محکم‌تان را راه بیندازید.- به کتابخانه بروید.- یک دفترچه‌یادداشت بخرید و از آن استفاده کنید.- یک تقویم برای خودتان تهیه کنید.- نوشتن کتاب شرح روزانه خود را شروع کنید.- یک کپی از این کتاب را در جایی دیگر نگاه دارید.- یک وبلاگ درست کنید و به نوشتن در آن بپردازید.- یک چرت کوچولو بزنید».https://eseminar.tv/wb25533