مکان‌های دیدنی کشور دومینیکا

کشور دومینیکا این روزها بیشتر به دلیل برنامه اخذ تابعیت از طریق سرمایه‌گذاری خود شناخته می‌شود. این برنامه که به متقاضیان خود پاسپورت دومینیکا را ارائه می‌دهد یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های شهروندی اقتصادی در دنیا است.اما گردشگری بودن جزیره دومینیکت چیزی نیست که بتوان از آن چشم‌پوشی کرد. سالانه تقریباً ۲۰۰ هزار گردشگر به این کشور سفر می‌کنند و از جاذبه‌های طبیعی جزیره لذت می‌برند. زمانی که گردشگران به یک کشور جدید سفر می‌کنند یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های آنها این است که در این کشور باید از چه مکان‌های دیدنی بازدید کنند، در این مقاله به شرح این موضوع پرداخته‌ایم.دومینیکاجزیره مسحورکننده دومینیکا در قلب آنتیل کوچک قرار دارد. این بهشت ​​طبیعی برای گردشگرانی مناسب است که به طبیعت بکر و دست نخورده علاقه‌مند هستند.دومینیکا که بین گوادلوپ و مارتینیک واقع شده است، زیبایی منحصربه‌فردی دارد که از یک سو توسط دریای کارائیب و از سوی دیگر توسط آب‌های خروشان اقیانوس اطلس احاطه شده است.جزیره دومینیکا یک مقصد عالی برای تعطیلات است. این منطقه علی‌رغم اینکه بسیار کوچک است؛ اما در زمینه هتل‌ها و استراحتگاه‌ها توسعه زیادی داشته است. این توسعه به لطف سرمایه‌هایی است که از طریق گزینه خرید ملک در دومینیکا در برنامه شهروندی اقتصادی این کشور به دست آمده است. دومینیکا دارای ۹ آتشفشان، ۱۰ آبشار، بیش از ۳۵۰ رودخانه و تعداد زیادی چشمه آبگرم است.دومینیکا یکی از آخرین سنگرهای مقاومت کارائیب در برابر نیروهای مهاجم اروپایی بود. مردم کارائیب قبل از واگذاری قلمرو خود به‌شدت مقاومت کردند و تا به امروز هنوز برخی از آنها در جزیره زندگی می‌کنند.این جزیره در روز یکشنبه توسط کریستف کلمب آمریکایی کشف شد و به همین دلیل دومینیکا نام گرفت که در زبان لاتین به معنای یکشنبه است. کشور دومینیکا سال‌های زیادی را تحت استعمار دو کشور بریتانیا و فرانسه بود؛ اما در نهایت در سال ۱۹۷۸ موفق شد به استقلال برسد.حال که آشنایی نسبی به کشور دومینیکا پیدا کردید در ادامه می‌خواهیم به شرح برخی از مکان‌های دیدنی دومینیکا که در ادامه نام آنها ذکر شده است بپردازیم:· دریاچه جوشان· پارک ملی Morne Trois Pitons· آبشار ترافالگار· تنگه تی تو· پارک ملی کابریتس· استخر زمرد· میدلهام فالز· باغ های گیاه شناسی· فورت شرلی· Kalinago Barana Aute· آبشار ساری ساری· مرکز فرهنگی آسیاب قدیمی· صخره های قرمز، در· کلیسای جامع بانوی مادریاچه جوشانیکی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی کشور دومینیکا دریاچه جوشان است. این چشمه آبگرم مکانی شبح‌آلود است که در آن آب‌های طبیعی خاکستری -سبز دریاچه دائماً در حال جوشیدن هستند و بخاری خارق‌العاده را در کل منطقه اطراف پخش می‌کند.برای رسیدن به این دریاچه باید تقریباً ۳ تا ۴ ساعت در جنگل پیاده‌روی کنید؛ اما مطمئن باشید که ارزشش را دارد. این چشمه با عرض حدود ۶۳ متر، دومین دریاچه جوشان بزرگ جهان است.از نظر زمین‌شناسان این دریاچه شکافی در زمین است که به گازهای بسیار داغ آتشفشان اجازه تخلیه شدن می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که حمام کردن در اینجا کاملاً ممنوع است، چون دمای آب در کناره‌های دریاچه به‌اندازه ۸۲ تا ۹۲ درجه سانتی‌گراد و در مرکز دریاچه به‌اندازه نقطه‌جوش آب است.پارک ملی Morne Trois Pitonsدر امتداد کوهستان کشور دومینیکا، پارک ملی Morne Trois Pitonsقرار دارد. این پارک ملی با ۶۸۰۰ هکتار وسعت، حدود ۹ درصد از زمین‌های جزیره را به خود اختصاص داده است.این پارک نام خود را مدیونMorne Trois Pitons، یکی از پنج آتشفشان فعال واقع در داخل آن است. در این پارک چشمه‌های آبگرم، دره‌ها، آبشارها و رودخانه‌های زیبای زیادی قرار گرفته است.بیایید به‌عنوان‌مثال سولفاتاراهای بزرگ، دره ویرانی را در نظر بگیریم. این منطقه که یک آمفی‌تئاتر طبیعی غول‌پیکر است، فعالیت‌های آتشفشانی قابل‌توجهی را به کمک بخار نشان می‌دهد.اگر به دومینیکا سفر کردید پیشنهاد می‌شود حتماً به این پارک سر بزنید و دو نکته را فراموش نکنید، لباس راحت بپوشید و در صورت نیاز حتماً از یک راهنمای محلی کمک بگیرید.آبشار ترافالگاردر فاصله ۲۰ دقیقه‌ای با ماشین از روسو، پایتخت دومینیکا، آبشارهای دوقلوی باشکوهی که در سرتاسر جهان با نام آبشار ترافالگار شناخته می‌شوند، قرار دارند. از مکانی که ماشین خود را پارک می‌کنید باید حدوداً ۱۵ دقیقه پیاده‌روی کنید.محیط این آبشار یکی از بهترین مکان‌ها برای عکاسی است و بسیاری از افراد از سرتاسر جهان تنها برای عکاسی در طبیعت در این منطقه به دومینیکا سفر می‌کنند.این آبشارها که در روستای زیبای ترافالگار واقع شده‌اند، در گذشته شکوه و عظمت بیشتری داشت؛ اما متأسفانه در سال ۱۹۹۵ یک زلزله کوچک رخ داد که به طور کامل برخی از استخرهای حرارتی طبیعی را زیر آب فروبرد.بلندترین آبشار سمت چپ قرار دارد که با نام آبشار پاپا شناخته می‌شود و آبشار کوچک‌تر ماما نام دارد. علاوه بر صخره‌ها و گیاهان زیبایی که در این مکان قرار دارند، خرچنگ‌های کوچکی هم در محوطه زندگی می‌کنند که توجه بسیاری از مسافران را به خود جلب کرده‌اند.برخی افراد تصمیم می‌گیرند که یک روز کامل را به بازدید از آبشار اختصاص دهند و خوشبختانه این مکان برای تفریحات گردشگران به‌درستی مجهز شده است.تنگه تی تواین تنگه به لاودات، روستای کوچکی در جزیره دومینیکا که در پارک ملی مورن ترویس پیتونز قرار دارد، نزدیک است.شنا در این تنگه یکی از فعالیت‌های موردعلاقه گردشگران است و به همین دلیل اگر در ساعت درستی از این تنگه دیدن نکنید احتمالاً با یک مکان شلوغ و مملو از گردشگر مواجه می‌شوید.پارک ملی کابریتسدر شمال شهر پورتسموث، در شبه‌جزیره کوچک در شمال دومینیکا، پارک ملی کابریتس قرار دارد، منطقه‌ای زیبا از طبیعت بکر که در آن می‌توان گیاهان و جانوران خارق‌العاده‌ای را مشاهده کرد.این پارک از جنگل‌های استوایی زیبا، صخره‌های مرجانی و تعدادی مناطق باتلاقی تشکیل شده است. این پارک نام خود را از Cabrits گرفته است، آتشفشانی که اکنون غیرفعال است؛ اما در زمان فعالیت خود باعث به‌وجودآمدن جزیره دومینیکا شده است. این کلمه به معنای "بز" هم هست که اولین‌بار توسط ملوانان به اینجا آورده شد تا به طور مستقل رشد کند و به منبع غذایی احتمالی تبدیل شود.کابریتس نه‌تنها به دلیل تنوع زیستی‌اش موردتوجه قرار می‌گیرد؛ بلکه بسیاری از افراد برای مسیر زیبای پیاده‌روی که دارد از آن دیدن می‌کنند. کابریتس به دلیل امکانات زیاد گردشگری که در خود جای‌داده است می‌تواند که توقفگاه پیش از ادامه سفر برای شما باشد.استخر زمردچه تصمیم داشته باشید که فقط چند ساعت در دومینیکا بمانید چه چند روز، باید به استخر زمرد سفر کنید. استخر زمرد در کنار آبشار ترافالگار قرار دارد، این استخر توسط صخره‌های گرد بزرگ، درختچه‌ها و درختان برگ‌دار احاطه شده است که توسط آبشاری که از صخره سبز بیرون می‌آید تغذیه می‌شود.استخر زمرد شاید یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های دومینیکا باشد و همین موضوع آن را بسیار شلوغ کرده است؛ اما اگر در زمان درستی از این استخر دیدن کنید می‌توانید از محوطه در خلوتی لذت ببرید.این منطقه زیبا در بالای پارک ملی Morne Trois Pitons قرار دارد و بر خلاف دریاچه جوشان به‌راحتی قابل‌دسترسی است. کسانی که از این مکان دیدن می‌کنند معمولاً از شنا در این منطقه نهایت لذت را می‌برند.برای رسیدن به استخر زمرد باید تقریباً ۴۵ دقیقه از شهر پورتسموث رانندگی کنید.آبشار میدلهامدر اوایل دهه ۱۹۷۰ زمانی که اولین طرح‌ها برای ساخت پارک ملی مورن ترویس پیتونز ارائه شد، جان آرچبولد، مالک املاک میدلهام، یک میلیونر آمریکایی، بخشی از زمین را به پروژه صندوق جهانی حیات‌وحش اهدا کرد.محیط استوایی این منطقه بی‌نظیر است و شما با کمی شانس می‌توانید طوطی ژاکو، پرنده بومی آمازون را نیز ببینید. برای رسیدن به آبشار میدلهام باید مسیر نسبتاً آسانی را طی کنید که روستاهای کوکران و لاودات را در برمی‌گیرد.کسانی که از کوکران حرکت می‌کنند مسیر نسبتاً دشواری را در مقابل خود می‌بینند؛ اما گردشگرانی که از لاودات به سمت این منطقه می‌روند تقریباً یک ساعت در راه هستند. البته درهرصورت مسیر شما در این بازدید با چالش‌هایی مانند عبور از رودخانه همراه است پس انتظار آن را داشته باشید.آبشار میدلهام یکی از زیباترین مکان‌های دومینیکا و بلندترین آبشار در جزیره است. استخری که در پایه این آبشار قرار دارد به همان اندازه عظیم و عمیق است. به دلیل عمق زیاد این استخر شنا در آن کمی خطرناک است؛ اما اگر شناگر ماهری هستید می‌تواند تجربه متفاوتی باشد.آبشار میدلهام در تمام فصول زیبا است، اما در هر زمان از سال نمایش متفاوتی ارائه می‌دهد. به‌عنوان‌مثال، در دوره‌های خشک، جریان آب ضعیف و ملایم است. اما در دوره‌های مرطوب‌تر، آبشار منظره‌ای پرشور را ارائه می‌دهد که بخار و ابرهای آبی را در تمام مناطق اطراف می‌پاشد و منظره‌ای افسانه‌ای ایجاد می‌کند.باغ‌های گیاه‌شناسیاگر در روسو هستید و به دنبال یک تفریح ساده و آرامش‌بخش هستید، بدون دو بار فکرکردن، بلافاصله به باغ گیاه‌شناسی، در غرب شهر در پای مورن بروس بروید. این مقصد عالی برای پیاده‌روی در طبیعت در تماس نه‌تنها با تنوع زیستی محلی، بلکه با برخی از زیباترین شگفتی‌های طبیعی دومینیکا فوق‌العاده است. این باغ‌ها نه‌تنها برای گردشگری محلی، بلکه برای ساکنانی که عاشق قدم‌زدن در مسیرها در بعدازظهرهای گرم آخر هفته هستند، تجهیز شده است.ایده‌ای این باغ‌ها در اوایل سال ۱۸۸۹ توسط ملکه بریتانیا داده شد و هدف اولیه از این باغ‌ها ارائه انواع دانه‌های غنی به کشاورزان محلی بود. به همین منظور، قسمت زیادی از باغ با نیشکر پر شده است.بعد از مدت کوتاهی این باغ به چیزی بیشتر از یک محیط برای کاشت دانه تبدیل شد و دروازه‌های آهنی، فواره‌ها و تزئینات مختلف، منظرهای واقعی را برای چشمان کسانی که حتی امروز از آن بازدید می‌کنند، ارائه می‌دهد.در طول دوره استعمار دومینیکا، چندین باغبان و گیاه‌شناس لندنی برای کمک به این پروژه باشکوه وقت خود را در اینجا سپری کردند و صدها گونه غیربومی را به این کشور آوردند. نتیجه چیزی شد که امروز می‌توانیم آن را تحسین کنیم: باغ گیاه‌شناسی دومینیکا.متأسفانه، در سال ۱۹۷۹ این منطقه توسط طوفان دیوید ویران شد. پس از تلاش‌های فراوان و کار بازسازی گسترده، باغ‌ها دوباره به روی عموم بازگشایی شد و به یکی از زیباترین مکان‌ها برای بازدید در دومینیکا تبدیل شد.یکی از جالب‌ترین جاذبه‌های این پارک، اتوبوس زرد قدیمی است که در اثر سقوط یک بائوباب کاملاً له شد و بعد از مدتی به محلی برای رشد انواع گیاهان تبدیل شد. طوطی‌های سیسرو، پرنده ملی دومینیکا از دیگر جاذبه‌هایی است که گردشگران و حتی مردم بومی را به بازدید از باغ‌های گیاه‌شناسی می‌کشاند.توجه داشته باشید که این مکان شامل مسیری است که به مورن بروس می‌رسد، جایی که می‌توانید از یک منطقه دیدنی واقعاً نفس‌گیر لذت ببرید. این مسیر شیب‌دار و خسته‌کننده است، اما مطمئن باشید زمانی که منظره را ببینید خستگی از تنتان در می‌رود.فورت شرلیبسیاری از افراد تنها برای جاذبه‌های طبیعی دومینیکا به این کشور سفر می‌کنند؛ اما این اشتباه است و نباید از جاذبه‌های تاریخی این کشور صرف‌نظر کرد. در قلب پارک ملی کابریتس، شبه‌جزیره‌ای باورنکردنی در شمال شهر پورتسموث، قلعه افسونگر شرلی قرار دارد.این مکان مستحکم، در فاصله چند قدمی از مرکز بازدیدکنندگان پارک قرار دارد و در سال ۱۸۰۲ به دنبال شورش وحشتناک بردگان آفریقایی که در سال ۱۸۰۷ منجر به آزادسازی کامل آنها شد، ساخته شده است.فورت شرلی بر روی یک دهانه آتشفشانی در نقطه بسیار استراتژیک جزیره ساخته شده است که برای دفاع در امتداد خط آنتیل کوچک عالی است. این فورت شرلی بود که دومینیکا را به یکی از نقاط برجسته نبرد بین فرانسوی‌ها و بریتانیایی‌ها در طول دوره استعمار تبدیل کرد، و اگرچه آب‌وهوا در این منطقه به دلیل موقعیت مکانی کمی چالش‌برانگیز است، اما افراد همچنان مشتاق بازدید از این قلعه هستند.بخشی از این قلعه در طول این سال‌ها به خرابه تبدیل و محلی برای رشد جنگل‌های استوایی شده است. البته آن بخشی که مربوط به گردشگران است بازسازی شده و به شما این امکان را می‌دهد که تصوری کلی از آن مکان تقریباً در دویست سال پیش داشته باشید. اگر کمی وقت بگذارید و به بالای این قلعه بروید می‌توانید ردیفی از توپ‌ها را ببینید که برای مقابله جنگی با کشتی‌های دشمن در آنجا کار گذاشته شده‌اند.این بازسازی به لطف دکتر لنوکس هانیچرچ، مورخ و مردم شناس مشهور دومینیکن انجام شد که تلاش زیادی برای بازگرداندن قلعه شرلی به شکوه سابق خود انجام داد.منطقه افسران به طور کامل بازسازی شده است و در حال حاضر یک مکان محبوب برای عروسی، پذیرایی، کنسرت و رویدادهای دیگر است. فورت شرلی مناظر عالی از خلیج شاهزاده روپرت و سواحل و کوه‌های اطراف دومینیکا را ارائه می‌دهد.Kalinago Barana Auteدهکده Kalinago Barana Aute یک تجربه منحصربه‌فرد را به بازدیدکنندگان ارائه می‌دهد. اگر مدتی در این دهکده ساکن شوید می‌توانید با مردم Kalinagoکه اولین ساکنان محلی جزیره بودند را تجربه کنید.این دهکده به‌خوبی بخشی از فرهنگ این قوم را بازسازی می‌کند که امروزه تنها ۲۰۰۰ بازمانده دارد. در زیبایی آجوپاها غوطه‌ور شوید، کلبه‌های کوچکی که سراسر دهکده قرار دارند، هر یک از کلبه‌ها قرار است عنصر کوچکی از فرهنگ کالیناگو را در خود جای دهد که تکنیک‌های مختلف بقا و سازگاری را نشان می‌دهد. به‌عنوان‌مثال، ساخت قایق، پردازش کاساوا، بافتن سبدها یا تهیه گیاهان و داروها از جمله فعالیت‌هایی هستند که به چند کلبه اختصاص‌داده‌شده است. نمایش‌های عملی فعالیت‌ها هر روز از اکتبر تا آوریل هرسال انجام می‌شود.این مکان درعین‌حال که به محلی برای کسب درآمد مردم بومی تبدیل شده است به زنده نگه‌داشتن فرهنگ و سنت‌های جزیره هم کمک زیادی می‌کند.آبشار ساری ساریآبشار ساری ساری پاداشی زیبا برای کسانی است که عزم کافی برای گذر کردن از مسیر لغزنده کنار رودخانه و پیاده‌روی طولانی را برای رسیدن به این آبشار دارند. اگرچه چالش‌هایی که در این مسیر وجود دارند متعدد هستند؛ اما نگران نباشید؛ چون تابه‌حال همه گردشگرانی که از این مسیر عبور کرده‌اند در آخر از نتیجه راضی بودند.ساری ساری منطقه‌ای حفاظت شده است که کمتر مورد بازدید گردشگران قرار می‌گیرد. به همین دلیل این آبشار امکانات تفریحی فوق‌العاده‌ای را ارائه نمی‌دهد، بلکه تنها آرامش طبیعت و زیبایی‌های بکر را می‌توانید در این مکان تجربه کنید. کسانی که به دنبال رستوران هستند باید به سمت کافه ریورساید حرکت کنند، جایی که می‌توانند کمی استراحت کنند و قدرت بدنی خود را بازیابی کنند.مرکز فرهنگی آسیاب قدیمیمرکز فرهنگی Old Mill که به طور رسمی در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد، امکاناتی را برای فرهنگ و هنر جزیره دومینیکا ارائه می‌دهد. هدف از این مکان این است که یک نقطه ملاقات برای هنرمندان، گردشگران و ساکنان جزیره ایجاد شود که در آن بتوانند با یکدیگر ملاقات کنند و ایده‌ها و تکنیک‌های خلق آثار هنری را تبادل کنند. این مرکز فرهنگی علاوه بر اینکه ساختمانی دیدنی دارد و یادآور معماری استعماری آن دوران است، به موزه، مرکز تحقیقات، کارگاه مجسمه‌سازی و سالن رقص تبدیل شده است.در ابتدا، اولد میل چیزی نبود جز یک آسیاب قدیمی که توسط پیش‌گامان بریتانیایی بین قرن ۱۸ و ۱۹ ساخته شد و در آن شکر و دیگر محصولات تولید می‌شد و پس از فروپاشی صنعت شکر در قرن بیستم، مالک زمین، اندرو گرین، منطقه را به یک مزرعه آهک توسعه داد. سپس در سال ۱۹۶۴ این منطقه که Canefield نام داشت، به دولت دومینیکا فروخته شد که فضای آن را برای امور خلاقانه استفاده کرد.صخره‌های سرخدر طول قرن‌ها، کشور دومینیکا به دلیل فعالیت‌های آتشفشان‌ها تغییر شکل زیادی داده است. این فعالیت‌های آتشفشانی دو تأثیر بزرگ بر روی جزیره دومینیکا داشته‌اند؛ یکی اینکه خاک جزیره را برای کشاورزی به محیطی حاصلخیز تبدیل کرده‌اند و دیگر آنکه باعث به‌وجودآمدن منطقه‌ای به نام صخره‌های سرخ شده‌اند.در امتداد ساحل شمالی گدازه‌های داغ به داخل دریا ریخته شده‌اند و در این مکان صخره‌هایی به وجود آورده‌اند که با گذشت زمان، در این محل آهن اکسید شده و به زنگ‌زدگی تبدیل شده. این زنگ‌زدگی باعث به‌وجودآمدن صخره‌های سرخ رنگی شده که یکی از زیباترین مناطق دومینیکا است.برای رسیدن به این منطقه باید مدتی را پیاده‌روی کنید. زمانی که پا روی این صخره‌ها می‌گذارید حس می‌کنید روی مریخ فرود آمده‌اید. محیط این صخره‌ها زیبایی وصف نشدنی دارد که با ترکیب رنگ آبی دریا و قرمز این صخره‌ها به یک مکان عالی برای عکس‌برداری و لذت از طبیعت تبدیل شده است.صخره‌های قرمز را می‌توان در هر زمانی از روز بازدید کرد. این مکان را می‌توانید در بین برنامه‌های خود به‌راحتی بگنجانید.کلیسای جامع بانوی ماکلیسای جامع بانوی ما یکی از مراکز تاریخی شهر روسو در جزیره دومینیکا است. در ابتدا این کلیسا تنها کلبه چوبی کوچکی بود که در آن به تبلیغ دین مسیحیت پرداخته می‌شد؛ اما با گذشت زمان مردم جزیره به ساخت و توسعه این کلیسا کمک کردند و این مکان به یکی از زیباترین کلیساهای دومینیکا تبدیل شد.سازه فعلی در حدود سال ۱۸۴۰ به سبک نئوگوتیک ساخته شده است که نمایشی باشکوه را به بازدیدکنندگان ارائه می‌دهد. در طول دهه‌ها، بخش‌های جدیدی به ساختار اولیه اضافه شده است و کلیسای ناهموار و خارق‌العاده‌ای را ایجاد کرده است که تا به امروز یکی از جاذبه‌های اصلی پایتخت دومینیکا است.کلام آخرهمان‌طور که پیش‌ازاین گفته شد مردم جزیره دومینیکا را تنها با پاسپورت دوم قدرتمند و برنامه اخذ تابعیت از طریق سرمایه‌گذاری می‌شناسند؛ اما باید توجه داشت که تعداد جاذبه‌های گردشگری طبیعی در این جزیره به‌قدری زیاد است که برنامه شهروندی اقتصادی دومینیکا به‌راحتی فراموش می‌شود.