جناب سرگرد افسانه ای

یه روز گرم تابستون تو شرکت بودیم که زنگ در به صدا دراومد. در رو که باز کردم یه آقای جوان لاغر و بلند با کت و شلوار وارد شد و سراغ رییس رو گرفت. طبق معمول گفتیم که منتظر بمونه تا با رییس هماهنگ کنیم.توی سالن که نشسته بود یهو کتش رو درآورد و به شکل کاملا بچه‌گانه‌ای کلت کمریش رو نشونمون داد. آقای تحصیلدار که رنگ از رخش پریده بود رو به رامین کرد و با اشاره بهش فهموند که طرف اسلحه داره. بعد هم به من و سمیرا چشم و ابرو تکون داد که اوضاع به شدت خرابه و بهتره فرار کنیم.تو همین لحظات ملکوتی ترس و واهمه بودیم که یهو آقای سلامت از اتاق رییس بیرون اومد و تا چشمش به آقای مسلح خورد با رویی گشاده گفت: سلام جناب سرگرد شما کجا، اینجا کجا؟ و ...ما که متوجه شدیم از داعش و حمله مسلحانه خبری نیست و طرف آشناست یه خورده رنگ و رومون باز شد و بعد هم جناب سرگرد رو راهی اتاق رییس کردیم و دور آقای سلامت جمع شدیم ببینیم واقعا طرف چه کاره است؟!آقای سلامت فرمودن که پدر جناب سرگرد تو کار شیشه است و ایشون اومده تا طلب پدرش رو بگیره و ... ما هیچوقت نفهمیدیم توی اتاق بین رییس و جنای سرگرد چه حرفهایی رد و بدل شد اما بعد از رفتن جناب سرگرد رو به رییس کرده و گفتیم که خیلی بد ترسیدیم و فکر کردیم حمله مسلحانه قراره اتفاق بیفته. همین حرف ما باعث شد که رییس جان هم فکر بکری بکنن و با جناب سرگرد یه طرح دوستی ریختن.شاید هم اصلا توی اتاق حرف از استخدام بود و جناب سرگرد که آخرش واقعا نفهمیدیم چه کاره بود، تصمیم گرفتن نقش یه تحصیلدار رو بازی کنن و برن چکهای برگشتی ما رو وصول کنن.البته تو مواردی موفق بود و پول به دفتر تزریق میکرد. البته پول که نه، چون به جای پول به مجتمع شیشه میداد. یعنی با یک تیر دو نشون. هم شیشه هاشون فروخته میشد و هم بابت تحصیلداری که میکرد حقوق میگرفت. یکی از روزها قرار شد سفری به یکی از شهرهای مرزی داشته باشه و یکی از چکهای درشت مبلغ رو که برگشتی بود به پول تبدیل کنه.چند روز بعد با یک نامه که زیرش پر از اثر انگشت و امضا بود برگشت و گفت: حاجی یه نامه از خانوادش گرفتم متعهد شدن که سر هر ماه یه پولی واریز میکنن والا من میدونم و اون. رییس گفت: خب اومدیم نداد. به این نامه مگه چی میدن؟برگشت و با افتخار گفت: اختیار داری حاجی، بخون ببین چی نوشتم؟ این نامه رو مادرش امضا کرده. اگه پول نده، مادرش گروگان منه!داستان اونقدر مهیج بود که نمیدونستم واقعا این یه جنایتکار بالفطره است یا یکی که یکی دوتا تخته اش کمه؟! رییس که خودشم مونده بود این داستان کدوم یکی از فیلمهاست، یه نگاهی کرد و گفت: حالا ببینیم چی میشه؟!چند روز بعد جناب سرگرد بهمون خبر داد که داره میره سوریه و تا یه ماه نیست. یه 20 روزی نبود که دوباره برگشت و گفت: مردم و خدا دوباره منو زنده کرد. یعنی تیر از قفسه سینه رد شده بود و از پشت دراومده بود. جالبه که خودم اصلا متوجه نشدم. همینجور داشتم می‌دویدم که همرزمم گفت: واستا از تو داره خون میره. همون لحظه افتادم و دیگه هیچی نفهمیدم.همینطور که داشت تعریف میکرد منم فیلمهای جنگی که دیده بودم رو دوباره مرور میکردم و میگفتم: هی وای من چه داستان تکراری ...خلاصه جناب سرگرد کلی از رشادتهای جنگی می‌گفت و داستانهای فجیع از جنگ و شهادت که بهو رییس بهش یه ماموریت داد و گفت: اگه حالش رو داری میری دنبال این چک؟عصر همون روز یه وانت جلو در شرکت واستاد و آقای سرگرد زنگ زد که نیروهای کمکی بیان وسایل رو تخلیه کنیم. وسایل که اومد بالا از صندلیها و کامپیوتر اون شرکت تا لواشک و گل آفتابگردون توشون بود. حتی به خودکارهای روی میز مشتری هم رحم نکرده بود و کل دفترش رو یه جا بار زده بود و آورده بود.رییس با صورتی سرخ و صدای عصبانی گفت: من اینا رو میخوام چکار؟ اصلا برا چی اموال مردم رو غارت کردی؟ اصلا همینجور که آوردی وردار و ببر پسش بده. من مگه سمساری باز کردم . اینا برا من پول میشه؟ دفتر خاطرات طرف رو من میخوام چکار؟همینجوری که رییس عصبانی بود، جناب سرگرد برگشت و گفت: حاجی بین راه آخه از لواشکها و گلهای آفتابگردون بردم خونه! رییس عصبانی فریاد زد: همه اینا رو ببر پس بده . جلو چشام نباشن.از فردای اونروز دیگه رییس هیچوقت به جناب سرگرد چک برگشتی نمیداد بره وصول کنه. ولی بازم میومد شرکت تا پول شیشه‌های باباش رو بگیره و ببره. تو آخرین باری که دیدم پیراهن رو روی شلوارش انداخته بود و پیشانی به شکل قجیعی زخم بود. یه تسبیه دراز دستش بود و گفت: من دیگه از سرگردی خسته شدم. میخوام برم قسمت عملیات نامحسوس. اونجا کارش راحت تره.گفتم: جناب سرگرد شما که میخواید برید مامور نامحسوس بشید، چرا به ما گفتین؟ آخه ما الان فهمیدیم که.جناب سرگرد سرش رو خاروند و گفت: باشه دیگه به شما نمیگم! بعدها متوجه شدیم سرگرد بودن برا جناب سرگرد یه آرزوی زمان کودکی بوده که آقای سلامت برا جناب سرگرد به ثمر رسونده. کلا آقای سلامت عادت داست به آدمها اسم و رسم بده. و البته داستان اسلحه و اینکه واقعی بود یا نه، هنوز هم بر همگان پوشیده است.