کایوت ( قسمت هجدهم )

با ویلاد وارد کلاس شدیم و من رفتم نشستم ته کلاس تا از سر نگاه های ویلاد در امان باشم ویلاد شروع کرد تند تند درس دادن برای خودش و بچه ها عین توربو مینویشتن و دیگه آخرای کلاس دهن یه سری باز مونده بود از سرعت نوشتن و تدریس ویلاد یه سری هم داشتن تمام زور خودشون رو میزدن تا پا به پای ویلاد بنویسن ? منم ریلکس نشسته بودم فقط گوش میدادم و صدای ویلاد رو ضبط میکردم تا بعداً جزوه بنویسم وجدان : یه بار تو زندگی مخت کار کرد آفرین +: من همیشه مخم کار می‌کنه تو چشم بصیرت نداشتیاون روزم با تموم خوبی و خوشی هاش تموم شد .........یک ماه از شروع دانشگاه میگذره تو این یه ماه به جز بداهه گویی های ویلاد و توجه های عجیب ساشا اتفاق دیگه نیوفتاد مامان و بابام امروز صبح خیلی مشکوک میزدن و هر چی سعی کردم از زیر زبون درسا حرف بکشم فهمیدم اونم از ماجرا بی خبره ولی زیاد حس خوبی ندارم به امروز یه استرس خاصی دارم _: الووو دیانا خوشمزست ؟!امروز بلا پیشنهاد داده بود بریم پارک و حرف بزنیم و خوش بگذرونیم اینقدر غرق افکارم بودم اصا اونو یادم رفت :/ +: هان ؟ چی خوشمزس ؟ _: همون آلبالو هایی که تو باغشی +: مسخره من استرس دارم _: عجیبه امروز نه امتحانی هست نه تایم امتحانا نزدیکه نکنه ... با نگرانی نگاهش کردم و گفتم +: نکنه چی ؟!_: نکنه که داری میمیری ؟! شنیدم یه سریا میفهمن که دارن میمیرن شاید اینا نشونس که داری میمیری هققق حالا من لباس چی بپوشممم ؟ با دهن باز نگاهش میکردم که داشت ادای زجه زدن در می‌آورد و تند تند چرت و پرت می‌بافت +: بلا ببند عزیزم تا برات اون دهنتو آسفالت نگرفتم ?? _: اهم بله چشم +: خیلی خب بریم ناهار بخوریم _: کجا میری بشین میرم از این سوپر اینجا ساندویچ آماده میگیرم ، چی میخوری الویه ، مرغ ، یا کالباس ؟ +: هر چی خودت میخوری برا منم بگیر برام فرقی نداره همشون خوشمزس ?( پ.ث : کوفتتون بشه دلم خواست ಠ_ಠ⁩ ) _: اوکیییی بلا رفت سمت سوپر منم از روی نیمکت بلند شدم و خودمو کشیدم تا خستگیم در بره چادرمو رو سرم تنظیم کردم و نگاهی به اطراف انداختم از وقتی اینجا بودیم حس میکردم کسی زیر نظرمون داره ولی بلا می‌گفت دچار توهم شدم سرم به سمت سوپری چرخوندم و در یک لحظه سریع برگشتم اون طرف و نگاه خیره ای رو شکار کردم وقتی متوجه شد مچشو گرفتم نقاب کلاهشو به سمت صورتش کشید و سرش رو پایین انداخت و شروع کرد به دویدن منم ما خودآگاه بدون هیچ فکری شروع کردم دنبالش دویدن ، اونقدر تمرکز کرده بودم که گمش نکنم که نمی‌دونستم اصلا دارم کجا میرم یکدفعه ایستاد منم نفس زنان ایستادم +: هی آقا تو کی هستی ؟ چرا ما رو زیر نظر گرفتی ؟ روشو سمتم کرد اما چون عینک و ماسک و کلاه کپ داشت هیچی از صورتش پیدا نبود +: صورتتو نشون بده و یه دلیل قانع کننده بیار که چرا دنبال دو تا دختر راه افتادی دستش رو بلند کرد و آروم عینکش رو برداشت ، چشمامو ریز کردم ؛ چشماش یه جوری آشنا میزد +: من تو رو میشناسم ؟! سرشو بالا پایین کرد ، وا چرا حرف نمیزنه ؟ یعنی نمیتونه حرف بزنه ؟ +: نمیتونی حرف بزنی ؟ توانایی صحبت کردن نداری ؟ ( اوف خدا چجوری بهش بگم که ناراحت نشه ) سرشو به دو طرف تکون داد ، ای بابا خب پس چرا حرف نمیزنه ؟+: پوف آقا تو کی هستی و منو از کجا میشناسی و اینکه چرا حرف نمیزنی ؟ آروم کلاهشو برداشت و دستی توی موهای قهوه ایش کشید و بعد ماسکش رو از روی صورتش برداشت چشمام داشت از حدقش میزد بیرون ، اون اینجا چیکار میکرد ؟ از آخرین دیدارمون خیلی میگذره _: سلام دیانا خانوم خوب هستی ؟ +: ... آ سلام شما خوبید شما کجا اینجا کجا _: وقتی شنیدیم شما اومدید اینجا برای زندگی ما هم کارامونو جور کردیم بیایم پیش شما همینجوری چپ چپ نگاهش کردم +: اما آقا آرش شما چرا ما رو زیر نظر داشتی ؟!دستپاچه شد و تند گفت _: شما ... شما خبر ندارید ؟ +: از چی خبر ندارم ؟ _: اینکه دو هفته پیش من شما رو از پدرتون خواستگاری کردم ! پایان قسمت هجدهم .