بهشتی در آغوشِ ابرها

تابستونِ امسال خانواده من قصد رفتن به مسافرت رو کردن که کاملا مشخص بود مقصد، همون خونه‌ی همیشگی‌مون تو کلاردشت بود، اما من و خواهرم دلمون تنوع می‌خواست و دوست داشتیم جای جدید رو تجربه کنیم و با دودلی از روی اجبار با خانواده همراه شدیم.بعد از گذشتن از جاده‌ی قشنگ چالوس به مَرزن آباد رسیدیم و به سمت کلاردشت حرکت کردیم و به خونه‌ی قشنگمون رسیدیم، همیشه عاشق حس و حال اون خونه بودم در ضمن همسایه‌ی خیلی خوبی هم داریم که دوست ما هستند.بعد از خستگی در رفتن، پیش دوستمون رفتیم و اون گفت که یک کمپ تفریحی فردا میخواد بره «دهکده مازیچال»، ما از این بابت خوشحال شدیم و به خانواده گفتیم که ما هم با این گروه همراه بشیم و چون خانواده هم هنوز برنامه‌ای برای فردا نچیده بودن، قبول کردن.دوستم گفت: باید هفت صبح میدون حسن کیف (میدون اصلی شهر کلاردشت) باشیم، صبحانه نخوریم چون جاده‌ی خوبی نداره و باعث میشه حالمون بد بشه و با ماشین آفرود میریم.من کمی دودل شده بودم پیش خودم گفتم نکنه بریم خوش نگذره و جای خوبی نباشه و خانواده سرزنشم کنن.فردا صبح وقتی به میدون رفتیم و ماشین‌ها و جمع گرم وصمیمی افراد اونجارو دیدیم، خیلی خوشمون اومد.اول مسیر خیلی‌خوب بود و اصلا جاده‌ی بدی نداشت اما بعد از گذشت یک ربع چشمتون روز بد نبینه که چقدر مسیرِ بد و ناهمواری بود به حدی که فقط یک ماشین از جاده رد میشد و کنار ماشین‌ها دره‌ی بلند و ترسناکی بود، از بد بودن مسیر و ترسناک بودنش هر چی بگم کم گفتم؛در وسط راه یکدفعه ماشین‌ها توقف کردن که متوجه شدیم یکی از ماشین‌ها چرخش گیر کرده، بقیه‌ی اعضاِ گروه تلاش کردن و اون ماشین‌رو بیرون کشیدن و دوباره به راه ادامه دادیم.بعد از طی کردن مسیرِ تقریبا یک‌ساعت‌و‌نیمه به یک دشتِ بسیار زیبا رسیدیم که واقعا زیباییش حیرت‌انگیز بود به حدی که تمام سختی‌های مسیر را فراموش کردیم.همه‌ی اعضاِ گروه با همکاری هم، چادر‌هایی به پا کردند و یک آهنگ شاد انگیزشی گذاشتند که همه‌ی خستگی آدم از بدنِش خارج می‌شد، فردی که تورلیدر بود شروع کرد به تعریف از مازیچال :این روستا از دریا حدود 2600 متر ارتفاع داره و هنگامی که ابرها نباشند، می‌تونیم منظره‌ی زیبا و سرسبز مازندران و رامسر را در یک نگاه مشاهده کنیم.یکی از مواردی که این منطقه را منحصر به فرد کرده، وجود درختانِ بلوط و اقیانوس ابر است که مشاهده می‌کنید. شاید برای شما هم جالب باشه که بدونید درختانِ بلوط در لهجه مازندرانی به مازی یا مازو معروف هست و گودال را چال خطاب می‌کنند، به همین جهت این روستا را مازیچال نام‌گذاری کردند؛ توضیحات دیگری نیز در مورد این دهکده زیبا که از ابرها بالاتر بود، داد و بعد از آن به صرف نهار و بازی دسته جمعی پرداختیم.بعدازظهر ساعت پنج گفتند که باید حرکت کنیم و به سمت کلاردشت بریم اما هیچ کس توانایی دل کندن از آن بهشت را نداشت از طرفی هم هیچ فردی دوست نداشت به سمت اون جاده‌ی کذایی حرکت کنه، اما بعد از گذشت دوساعت به شهر رسیدیم و یکی از بهترین روزهای عمر خود را سپری کردیم.توری که با اون سفر کردیم چند توصیه برای کسانی که میخوان به مازیچال سفر کنند:+ به طور کلی بهترین زمان سفر به مازیچال از اوایلِ اردیبهشت تا اواخرِ مهرماه است.+از آنجایی که مازیچال منطقه‌ای ییلاقی هست، به شما توصیه می‌‌کنم که تجهیزات لازم را در هنگام بازدید از مازیچال به همراه داشته باشید. وسایل زیر، شامل لوازم ضروری برای سفر به مازیچال هستند:زیرانداز، کیف‌کمری، چراغ‌قوه، جعبه‌ی‌کمک‌های‌اولیه، کرم ضدآفتاب، کلاه آفتاب گیر، قمقمه‌ی آب، چادرِ ضد آب، کنسرو و خوراکی، لباس گرم، بادگیر و پتو، جعبه ابزار‌آلات ماشین+حتما از ماشین آفرود یا دیفرانسیلِ قوی مثل نیسان استفاده کنید.+به صورت اکیپی به این دهکده سفر کنید.+دوربین عکاسی با خود همراه داشته باشید.+تا یک ساعت قبل از تاریک شدن‌ِ هوا دهکده را ترک کنید.+حتما زباله‌های خود را بازگردانید که منطقه از بکر بودن خارج نشود.+به دلیل نبود آنتن موبایل در مازیچال، پیش از سفر، اطلاعات سفر خود را در اختیار یکی از نزدیکان بگذارید و بر روی برقراری ارتباط با دیگران حساب باز نکنید.+در روستا مغازه و فروشگاهی وجود ندارد. حتی‌الامکان مایحتاج خود را از کلاردشت تهیه کنید.+حتما با هواشناسی هماهنگ کنید که هوا بارانی نباشد.پستی که شاید یکم حس و حال سفر به مازیچال رو به تصویر بکشه در کلام آخر، تمام مناطق ایران زیبایی‌های توصیف نشدنیِ خاص خود را دارند. ییلاق مازیچال در کلاردشت تنها تکه‌ای از زیبایی‌های ایران است. من در این مطلب تلاش کردم تا هرچه بهتر و بیشتر با استفاده از کلمات، شما را با زیبایی‌های این ییلاق آشنا کنم، البته که شنیدن کی بود مانند دیدن؟!صفحه رسمی دهکده مازیچال در اینستاگرام سایتی که می‌تونه اطلاعات کامل‌تر و جامع‌تری در مورد این دهکده زیبا به شما بده.