بهترین رژیم لاغری|اصولی ترین رژیم لاغری

واقعا که چه آغازی برای یک روز تازه؟ هنگامی که در اندیشه غذاها گم شده و فرو رفته اید، چگونه میتوانید به اندیشه های مثبت برای آغاز روز در مسیری درست، دست یابید؟ با چنین طرز تفکری - شخصی که رژیم لاغری دارد از دست دادن هرگونه توجه نسبت به خویشتن را آغاز می کند. حس «احترام به خود» او آسیب می بیند، و امکان موفقیت در همه زمینه های زندگی به شدت پایین می آید.رژیم لاغری خودتان را برای شکست آماده نکنید?رژیم لاغری، زمینه ذهنی شکست را مهیا می کنند. شاید بتوانید بعضی از تجربه های خودتان را به خاطر آورید. به یاد دارید که در دکه مجله فروشی سوپرمارکت، نشریه مشهور را دیدید که روی جلدش نوشته بود: «تنها رژیمی که موثر است!»؟ به طرزی جنون آمیز آن را از روی دکه قاپیدید و پولش را به صندوقدار پرداختند و سراسیمه خودتان را به خانه رساندید تا این آخرین «جادو» را بخوانید و به خودتان بگویید:«این یکی دیگر واقعا به من متعلق است. با این یکی واقعا موفق خواهم شد. واقعا !»همه اینها بعد از ظهر شنبه اتفاق می افتد. تصمیم می گیرید که از روز دوشنبه شروع کنید. آنگاه بسته دوناتهایی را که در آشپزخانه دارید به یاد می آورید، به سرعت به آشپزخانه می روید و تمامش میکنید. میدانید که باید از شرش خلاص شوید. نمی خواهید که دوشنبه صبح هنوز دور و برتان باشند. این الگوی خلاص شدن از همه آنچه که دوشنبه صبح نباید دور و برتان باشد، سراسر تعطیلات آخر هفته ادامه می یابد.روز موعود فرا می رسد. روز نخست بدون کوچکترین تقلب به سر می آید. روز دوم به موفقیت روز اول نیست. یک بستنی قیفی که دیگر چیزی محسوب نمی شود. روز سوم دیگر تاب تحملش را ندارید. هیچ چیز دیگر هیچ چیز به اهمیت غذا نیست. حالا فقط و فقط می توانید به غذا بیندیشید.البته که تسلیم میشوید و جدا سلامت عقل خالقان این رژیم لاغری را به باد سؤال میگیرید. یقین دارید که خالق این رژیم، خودش همواره نی قلیانی ملخی بوده - که به دلیلی نامعلوم - تصميم گرفته چاق و چله های این عالم را به عذابي اليم دچار کند. حتی در سطح عقلي توانسته اید برای شکست خودتان توجیهی بیابید، منتها ناخودآگاه دارید خودتان را برای شکستی دیگر مهیا می کنید.این اندیشه قدرتمند که «من همیشه شکست میخورم» شروع می کند به خزیدن در سایر زمینه های زندگیتان. اگر ذهن نیمه هشیارتان بپذیرد که در رژیم غذایی شکست خورده اید، این توانایی را خواهد داشت که این اعتقاد منفی را به ازدواجتان نیز تعمیم بدهد؛ (تا وادارتان کند که این اعتقاد را نیز بیابید که همدمی شکست خورده هستید)، و همچنین در مورد شغل یا پدر یا مادر بودن شما . ذهن نیمه هشیار این توانایی را ندارد که معقول باشد و به داوری درست بنشیند: همه چیز را تحت اللفظی و على الظاهر تعبیر می کند. پس اگر معتقد باشید که در کاهش وزن شکست خورده اید، ذهن نیمه هشیارتان این امر را چنین تفسیر می کند که ک" و عمومة موجودی شکست خورده اید.بدتر از همه مواردی بود که توانستید برای مدتی طولانی به رژیمی ادامه بدهید. دوماه آزگار اسیر شمارشگر کالریها بودید. به سینه همه دعوتها و میهمانیها و گردهم آمدنها دست رد زدید، از ترس این که مبادا آنجا یک دسر لبریز از خامه در انتظارتان باشد. خانواده تان از موضع گیری گوشه گیرانه شما به تنگ آمده بودند. اما توانستید ۲۵ کلیو از وزنتان بکاهید.پس جشن گرفتید و به خودتان جایزه دادید: یک کافه گلاسه همراه یک کیک شکلاتی. آنقدر دلچسب بود که نتوانستید همانجا متوقف شوید. اندک اندک بر میزان خوراکتان افزوده شد. یک ماه نگذشته بود که نه تنها ۲۵ کیلوی از دست داده را بازیافتید، بلکه سه کیلو هم مازاد بر آن اضافه وزن پیدا کردید. حالا در ذهنتان زبون ترین و انزجار آورترین شکست خورده موجود بر سیاره زمین هستید. مصیبت واقعی در اینجا این است که در طول رژیم لاغری به امید رسیدن به کاهش وزنی ثابت، رنج بردید. در واقع، این اندیشه مصرانه را آفریدید که: «من موجودی شکست خورده ام و نمی توانم هیچ کاری را به درستی انجام بدهم.» حالا هم وزنتان بیش از زمانی است که رژیم لاغری را آغاز کرده بودید.متابولیسم شما از رژیمهای لاغری نفرت دارد?دانشگاه ییل اخیرا به پژوهشی دست زده است که نشان میدهد رژیمهای لاغری عملا به چاقی می انجامند. این پژوهش اشخاصی را در بر میگیرد که برای مدتی طویل به طور گاه به گاه رژیم لاغری داشته اند. ظاهرا وقتی کسی رژیم می گیرد، متابولیسم بدنش (میزانی که بدنش کالری می سوزاند) پایین می آید تا با میزان کمتر غذا انطباق یابد. وقتی شخص از رژیم دست میکشد، متابولیسم یا سوخت و ساز بدنش نمی تواند با سرعت لازم به میزان غذای افزونتر واکنش نشان دهد. به همین دلیل، شخصی که رژیم لاغری دارد می تواند به آسانی پنج کیلو از وزن خود را از دست بدهد، و همین که رژیم خود را قطع کند و به روشهای معمول خود بازگردد، هشت کیلو اضافه وزن پیدا کند.این متابولیسم مدام در حال دگرگونی، بدنی می آفریند که قادر به تنظیم خود نیست. فرایند هنجار سوخت و ساز جسم «گیج و آشفته» می شود؛ به طوری که دیگر نمیداند چگونه باید واکنش نشان بدهد.نظریه من این است که فرایند متابولیسم عاقبت آن قدر گیج و آشفته میشود که می گوید: «من دیگر کار نمیکنم. دیگر نمیدانم از من چه میخواهی. پس همین جا بمان!» معتقدم به همین علت است که این همه خانمهای ۶۵ ساله به بالا برای مشاوره درباره اضافه وزن به دفترم می آیند. آنها سالها رژیم لاغری داشته اند و دیگر نمی توانند از وزن خود بکاهند.