آیا اینترنت رایگان است؟

منظورم این است که شما باید به ISP خود برای دسترسی به آن پول بدهید، اما این فقط نیمی از داستان است.وب سایت ها یا تارنگارهااغلب اوقات، این هزینه برای قرار دادن یک وب سایت در اینترنت هزینه دارد. فرد یا شرکتی که می‌خواهد وب سایت را در اینترنت قرار دهد هزینه‌های زیادی را متحمل خواهد شد. به عنوان مثال، همه وب سایت‌ها به حداقل یک نام دامنه نیاز دارند و میزبان هستند . نام دامنه این است که مرورگر شما چگونه وب سایتی را می‌شناسد که به آن مراجعه کند ( به عنوان مثال example.com )، و میزبان جایی است که وب سایت در آن سوار است.بدون نام دامنه، بازدید کنندگان باید هر بار که می‌خواستند به سایت شما دسترسی داشته باشند، به نشانی IP کارگزار وارد شوند. بدون میزبانی، خوب، هیچ راهی برای دسترسی به این وب سایت وجود ندارد. در حالی که هزینه برای وب سایت‌های کوچک دقیقا خیلی زیاد نیست، همچنین صفر نیست. وب سایت‌های بزرگ به طور بالقوه به میلیونها تومان در ماه و یا حتی بیشتر در برخی موارد نیاز دارند تا وب سایت را مرتب نگه دارند و زمان‌های بار در یک مقدار معقول ( که تنها چند ثانیه طول می‌کشد ).کاربران خواستار خدمات رایگان هستندبه دلایلی، کاربران انتظار دارند همه چیز در اینترنت آزاد باشد. البته برای اکثر مردم، تعریف رایگان چیزی است که صفر تومان هزینه دارد ، نه لزوما چیزی که هیچ هزینه‌ای ندارد، و این جایی است که مشکلات شروع می‌شوند.هم افراد و هم شرکت‌ها می‌خواهند تا جایی که ممکن است پول بیشتری کسب کنند ( برای این مقاله ). اما مردم برای دسترسی به وب سایت آماده نیستند، و شما نمی‌توانید واقعا آن‌ها را مقصر بدانید. حتی من، یک وبلاگ نویس، از آن خوشم نمی‌آید وقتی که سد پرداخت ها در تمام طول مکان پخش می‌شوند، که به نظر می‌رسد اغلب درسایت‌های خبری اتفاق می‌افتد. بنابراین، چگونه شرکت‌ها باید پول تولید کنند، و چگونه وبلاگ نویسان فرض می‌کنند در حالی که در یک وب سایت / خدمات ارائه‌ شده برای صفر تومان، زندگی می‌ کنند ، چگونه زندگی کنند ؟تبلیغاتدر ابتدا، به نظر می‌رسد که تبلیغات راه‌حل مساله همه است. آن‌ها به صاحبان وب سایت اجازه می‌دهند که پول بدست آورند، در حالیکه مستقیما به میهمان نیاز ندارند تا هر چیزی پرداخت کنند ( با فرض اینکه بازدید کننده خدمات / محصول را در تبلیغ خریداری نکند ). اما به اندازه کافی وب سایت‌هایی وجود دارند که از مزخرفات آن‌ها سو استفاده می‌کنند. منظورم این است که من در وب سایت‌هایی دیدم که بار صفحه سنگینی داشتند، و به مقدار زیادی قدرت CPU برای بار کردن به دلیل تعداد زیاد تبلیغات در صفحه نیاز دارند ( هیچ دلیلی وجود ندارد که تبلیغات بیشتری نسبت به محتوا وجود داشته باشد ، هیچ‌کس آن را دوست ندارد ).مسدود کننده های تبلیغاتالبته، کاربران در نهایت از تبلیغات خسته شده‌اند و به مسدود کننده‌های تبلیغات روی‌آورده اند . اما، آن‌ها هنوز انتظار دارند که همه وب سایت‌ها آزاد باشند، چرا ؟ما به پول اهمیت نمی‌دهیم و بنابراین حالا همه خدمات مان را آزاد می‌کنیم به این امید که برای همه مفید باشد،حتی اگر به معنی از دست دادن ده‌ها میلیون تومان در ماه باشد .بنابراین چگونه با استفاده از مسدود کننده‌های تبلیغات پول را با کاربران بیشتر چاپ کنید ؟حریم خصوصی به معنای واقعی پول استاز آنجا که شرکت‌ها هنوز هم می‌خواهند پول تولید کنند ، آن‌ها به مدت طولانی و سخت در مورد نحوه انجام این کار فکر می‌کنند در حالی که به کاربر هیچ پول نمی‌دهند. یکی از روش‌ها ، فروش حریم خصوصی کاربر است. این در واقع با تبلیغات به خاطر تبلیغات هدفمند دست به دست می‌شود.تبلیغات هدفمند باید از لحاظ نظری بهتر از تبلیغات غیر هدفمند باشند چون به یک کاربر و منافع آن‌ها هدایت می‌شوند. بنابراین، شرکت‌ها اغلب داده‌های کاربر را به تبلیغ کنندگان می‌فروشند که پس از آن اطلاعات برای هدف قرار دادن تبلیغات در بازدید کنندگان استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، من متوجه‌ شده‌ام که زمانی که برای چیزی در دیجیکالا جستجو می‌کنم، مانند لپ‌تاپ، بسیاری از آگهی‌های روز بعد تمایل دارند در مورد تخفیف‌های لب تاپ در دیجیکالا باشند.این واقعا آنقدرها هم بد نیست، چون در حقیقت چند بار هست که تبلیغات منجر به چیزی جالب می‌شوند که من هرگز نمی‌دانستم. اما مهم است که به یاد داشته باشید هر چیزی که در یک وب سایت وارد می‌کنید، احتمالا به دیگر وب سایت‌ها و یا حداقل شرکت‌های دیگر می‌رسد.با این حال، تمام شرکت‌ها خارج از منزل نیستند تا حریم خصوصی شما را به دست آورند. برخی، مانند اپل، در واقع طول بسیار زیادی را برای محافظت از حریم خصوصی کاربر خود انجام می‌دهند. اپل حتی تا جایی که به درخواست FBI برای باز کردن یک آیفون زیر بار نرفت.معدن کاوی ارز دیجیتال با این حال یک گزینه دیگر که به وب سایت‌ها اجازه می‌دهد بدون هموار کردن پول از کاربر برای پرداخت هزینه استفاده کنند ، با استفاده از جاوا اسکریپت برای استفاده از قدرت CPU بازدید کننده برای استخراج ارز دیجیتال استفاده می‌شود. می‌دانم که این مورد در ابتدا بد به نظر می‌رسد، اما در حقیقت کلی بهتر از جایگزین‌ ها است.یک دلیل بزرگ برای عدم تنفر از معدن‌ کاوی، حفظ حریم خصوصی است. از آنجا که همه این کارها وابسته به قدرت CPU است، نیازی به وب سایت‌ها برای جمع‌آوری و فروش داده‌های کاربر وجود ندارد. دلیل دیگر این است که مانع دیدگاه بازدیدکننده از وب سایت نمی‌شود. در حالی که کل نقطه تبلیغ برای گرفتن فضا و امید است که یک کاربر برروی آن‌ها کلیک کند ، معدن کاوی اغلب در پس‌زمینه، بدون هیچ پاپ آپ ها انجام می‌شود ، و بدون بارگذاری تبلیغات ویدیویی که پخش موسیقی بسیار بلند را بر روی بارگیری شروع می‌کنند.تنها عیب واقعی این است که به دلیل افزایش بار CPU، قدرت بیشتری مورد استفاده قرار می‌گیرد و عمر باتری روی دستگاه‌های همراه کاهش می‌یابد. با این حال، حتی این می‌تواند به راحتی حل شود: کمی منطقی به جاوا اسکریپت اضافه کنید تا استخراج معدن روی دستگاه‌های همراه را غیر فعال کنید. علاوه بر این ، بسیاری از تاسیسات کاوی به مالکان وب سایت اجازه می‌دهند CPU را تنظیم کنند ( تنها تا ۵۰ ٪ از CPU استفاده کند ).کمک مالی وب سایتاگر یک وب سایت، احتمالا یک وبلاگ در این مورد، بازدیدکنندگان کافی را دریافت می‌کند، ممکن است این امکان وجود داشته باشد که به اندازه کافی پول بدست آورد تا از کاربران درخواست کمک مالی کند. اما شک دارم که در بسیاری از سایت‌ها خوب عمل کند. منظورم اینه که، آخرین باری که پول اهدا کردید ، فقط به این خاطر که به یک وب سایت کمک کردید ؟با این حال، اگر یک بلاگ یک پایه کاربر به اندازه کافی بزرگ داشته باشد ، و به اندازه کافی از این پایه کاربر برای اهدای پول اختصاص دارد، ممکن است راه‌حل مناسبی باشد.لینک : https://www.nerdoflinux.com/internet-is-not-free/