جاودان

جاودانگی ...یکی از بزرگترین خواسته های بشریت در تاریخدلیل بوجود اومدن اساطیر و افسانه ها ی مختلف چیزی که همه ما انسانها حداقل یکبار بهش فکر کردیم...این موضوع همیشه در ذهن ما انسانها بوده. گیل گمش به عنوان اولین حماسه بشری که نسخه مکتوب اون پیدا شده، درباره جاودانگی بوده. افسانه ای که تاثیر خیلی زیادی روی داستانهای مشهوری مثل ایلیاد و اودیسه داشت. افسانه های اروپا و چین و همینطور کشور خودمون رویین تن ها در تلاش برای فرار از مرگ بودن. اسفندیار، سیگورد، بالدر، آشیل و ...آب حیات در داستان های دینی، داستان حضرت خضر و الیاس و ...اینها برای اثبات اهمیت این مبحث برای ما انسانها کافی نیست؟ از اولین نوشته ها تا آخرین نوشته های انسان به جاودانگی اشاره شده.گیل گمشمن هم مثل خیلی ها درباره این دست موضوعات فکر کردم. به اینکه از مرگ میترسم و هنوز براش آماده نیستم. پایان این فکر برای همه ولی نتیجه یکسانی داره.تقریبا همه داستان ها هم پایان مشابهی رسیدن:اوتَنَپیشتیم به گیل گمش گفت که مرگ اتفاق ناگزیریه و راه فراری ازش نیست.همه رویین تن ها هم پاشنه آشیلی داشتن. اسفندیار در آب رویین تنی چشمهاش رو بست، برگی به بدن سیگورد چسبید تا خون اژدها به تمام بدنش نرسه، گیاهی از عهد طبیعت پیروی نکرد تا بالدر ار اون در امان نباشه و البته مادر آشیل که اون رو از پاشنه پاش داخل آب رویین تنی گرفت و باعث شد پاشنه ی آشیل، پاشنه آشیل این قهرمان بشه!!شاید تنها برنده های داستان جاودانگی، حضرت خضر و الیاس بودن.حتی اسکندر هم با فتح دنیا عاقبت به چشمه آب حیات نرسید.بدانست کان چشمهٔ جان فرایبه آب حیات آمدش رهنمایبخورد آب حیوان به فرخندگیبقای ابد یافت در زندگینظامی-خمسهجدا ار ناگزیر بودن مرگ، جاودان بودن خیلی هم خوب نیست... این دنیا اونقدری ارزش نداره که میل به جاودان بودن توی اون رو داشته باشیم.داستان کوتاه جاودان از محمدعلی جمالزاده با نثر خاص و بانمکی که خاص جمالزاده ست، یکی از بهترین برخورد هایی بود که من با این موضوع داشتم. (پیشنهاد میکنم حتما این داستان رو بخونید.) https://taaghche.com/book/18332 با نگاهی فراتر از جسم البته جاودانگی خدا فقط هست که از هر نظر فرا تر از تصور ماست. جدا شدن روح از بدن ما و زندگی جاویدان اون هم باز چیزی فراتر از تصوره. با جدایی از تن میرا، بخش نامیرا باقی خواهد ماند و ...دست ز هستی بشوی تا شودت روی دوستجلوه‌گر از شش جهت گرچه ندارد جهاتهمرهی خضر کن در ظلمات فناور نه به خود کی رسی بر سر آب حیاتحافظبا همه اینها احتمالا همه انسانها میرا بودن در این دنیا رو پذیرفتن،ولی راستش نقض این مو ضوع توی یه سری از دم دست ترین شعرهایی که میشناسیم هست! پس این شعر رو تا بیت آخر بخونید!دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برندیا وجود و عدمش را غم بیهوده خورندنظر آنان که نکردند در این مشتی خاکالحق انصاف توان داد که صاحبنظرندعارفان هر چه ثباتی و بقایی نکندگر همه ملک جهان است به هیچش نخرندتا تطاول نپسندی و تکبر نکنیکه خدا را چو تو در ملک بسی جانورنداین سراییست که البته خلل خواهد کردخنک آن قوم که در بند سرای دگرنددوستی با که شنیدی که به سر برد جهانحق عیان است ولی طایفه‌ای بی‌بصرندای که بر پشت زمینی همه وقت آن تو نیستدیگران در شکم مادر و پشت پدرندگوسفندی برد این گرگ معود هر روزگوسفندان دگر خیره در او می‌نگرندآن که پای از سر نخوت ننهادی بر خاکعاقبت خاک شد و خلق بدو می‌گذرندکاشکی قیمت انفاس بدانندی خلقتا دمی چند که مانده‌ست غنیمت شمرندگل بی خار میسر نشود در بستانگل بی خار جهان مردم نیکوسیرندسعدیا مرد نکونام نمیرد هرگزمرده آن است که نامش به نکویی نبرندنکونام!خب به همین راحتی چهارصد کلمه ای که تا اینجا نوشته بودم پشم شد!!خب البته همینقدر مختصر هم نه! :هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشقثبت است بر جریدهٔ عالم دوام مادر عشق زنده باید کز مرده هیچ نایددانی که کیست زنده؟ آن کو ز عشق زایدهمه نیکنامند تا جاودانبمانند با فرهٔ موبدانبیاید به همون چهارصد کلمه برگردیم:یک نفر داستان جاودان، که توسط محمدعلی جمالزاده رو خونده، درحالیکه سالهای زیادی از فوت این نویسنده میگذره.خب اگه این نویسنده الان زنده بود داستان فرق میکرد؟ باز هم اون شخص همین داستان رو میخوند. شاید تنها تفاوتش این بود که داستان رو با دستخط خود نویسنده میخوند.یک نفر به قطعات چهارفصل ویوالدی گوش میده درحالیکه بیشتر از دویست سال از مرگ این آهنگساز میگذره.اگه این آهنگساز زنده بود فرقی داشت؟ باز هم شنونده ها همین اثر رو میشنیدن. شاید تنها تفاوتش این بود که یکی از نوازنده های ویولن خود ویوالدی بود.یک نفر واکسن هاری رو تولید میکنه و روش تولیدش رو از استادش یاد گرفته. اگه لویی پاستور زنده بود فرقی داشت؟ شاید روش تولیدش رو از خود پاستور یاد میگرفت.در همه این حالات کاری که اون شخص انجام داده هنوز انجام میشه و اثرشون در این دنیای مادی هنوز هست. تفاوت بین زنده و مرده بودنشون ناچیزه چون آثارشون اونها رو زنده نگه داشته. بیاید با شنیدن قطعه بهار این مجموعه ویوالدی رو بدون احضار روح زنده کنیم! https://www.aparat.com/v/4g0q9 البته با یکم سختگیری، میشه شعر سعدی رو نقض کرد و چند صد کلمه بعدش رو پشم کرد!بیاید واقع بین باشیم، افراد شرور زیادی هم جاودان شدن.تاریخ هیچوقت کسی مثل چنگیز خان مغول رو فراموش نخواهد کرد. کسی که شهر ها رو طوری نابود میکرد که هیچ جانداری توی اون باقی نمیموند.هیتلر هیچوقت از خاطر مردم جهان پاک نخواهد شد. کسی که میلیونها انسان بی گناه رو کشت.تاریخ هیچوفت صدام رو فراموش نخواهد کرد، کسی که فکر نکنم کارهاش نیاز به توضیح داشته باشن ...این افراد در ذهن تاریخ میمونن. کسی مثل افلاطون از چندهزار سال قبل هنوز زندست. باخ، نیوتون، چخوف، ابن سینا و از طرف دیگه پل پات، پینوشه، بن لادن، استالین و ... در تاریخ با کارهاشون جاودان شدن. اسکندر دنبال چشمه آب حیات میگشت؟ بدون اینکه بدونه بهش رسیده.حتی برخی اوقات این جاودان شدن با نوشتن چند کلمه در گوشه پاره یک کاغذ بوده.شاید اگه برخی اوقات بیشتر نوشته میشد، جاودان های بیشتری در دنیای امروز بودن و ....با این اوصاف، شما وسوسه نمیشید که بطور مثبت جاودان بشید؟من که خیلی وسوسه میشم!