محمد علی ساکی

استاد "محمدعلی ساکی" شاعر لرستانی، زاد‌ه‌ی روز سه‌شنبه ۲۰ فروردین ماه ۱۳۳۶ خورشیدی در پلدختر است که از سال ۱۳۷۰ ساکن خرم‌آباد است.ایشان فوق لیسانس مدیریت و دبیر بازنشسته است که در چندین جشنواره‌ی شعر ملی، منطقه‌ای و استانی برگزیده و تقدیر شده است. ▪︎کتاب‌شناسی:- رباعی‌های گل دم.- برای همیشه.- ترانه‌های لری.▪︎نمونه شعر لری:(۱)وری دن دج کیالوها زنم قو کرنگم وازه وه ری کل و، آهو وه ری دار بلی چن گل نوشتم که د بالاگریوه کردم اشکو.(۲)نه د کنج قفس بلبل رهابا نه گل دس دس بووه و ژلم و ژأبا چنی خووه بحونه بلبل باغچنی خووه که گل ری شاخه یا با.(۳)خمن سی عشق تو مر زل نکردمهمن سی خاطرتو ول نکردممگر واجون و دل سی تو گر اگر دوبیتی بافه بافه کل نکردم.(۴)پره د خشم برنو ارکه دنگم مه پیر زخمی دوران جنگم د ویرم کی میره رزم برارو که بین چو پشت شونه روز تنگم.(۵)مه سی سیلت هلاکم کی میایی همش د تیک وتاکم کی میایی غم دیری تو ا زگل ون د جونم ستینم سینه چاکم کی میایی.▪︎نمونه شعر فارسی:(۱)آبادی ما سوت و کور است و مهیا نیست بی‌شعر باران چند سالی هست زیبا نیست گنجشک‌های با نشاط از روستا رفتند در آسمان زاغ‌زا یک سهره حتا نیست ابر عقیمی خنده‌ی خورشید را بلعید از پشت پستو خنده‌ی آیینه پیدا نیست خفاش‌ها یلدای خود را جشن می‌گیرند سمت نگاه قاصدک‌ها رو به فردا نیست در دفتر نقاشی دارای آبادیظرفی برای سیب‌های سرخ سارا نیست تنگ غروب از مزرعه که خسته می‌آید یک استکان چای گل دم سهم بابا نیست وقتی مترسک‌های اخمو بر تو می‌خندند دیگر مجال شاید وای کاش و اما نیست مردی که از سمت افق با اسب می‌آید آن تک‌سوار ناجی در قصه‌ی ما نیست تصمیم کبری در کنار کاج می‌گیریم تا که بفهمد هر خزانی سرو تنها نیست.(۲)سروم و کی شکوه از حجم تهاجم می‌کنم با لب خندان گذر از خوان هفتم می‌کنم بر سر دلدادگی با بی‌قراری‌های دلفارغ از هر شرط و تردیدی تفاهم می‌کنم دور از درک مترسک‌های جالیز خیالباورم را بارور تر از تبسم می‌کنم در هبوطستان نمی‌مانم به آهنگ عروج زیر باران با تو بودن را ترنم می‌کنم از همین حالا پرم از شیوه‌ی پروانگی دور گل چرخیدن خود را تجسم می‌کنم می‌رسد روزی به حالم عاشقان غبطه خورند بس که تعریف تو را در بین مردم می‌کنم صد غزل دور از تو گفتم تا که تقدیمت کنم حیف پیشت دست و پای خویش را گم می‌کنم.(۳)ای کاش آن شیرین بیان هم‌صحبتم می‌شد یا از طنین خنده‌هایش قسمتم می‌شد وقتی که زیر بار عسرت قامتم خم بودمثل ستونی تکیه‌گاه قامتم می‌شد هر گاه سنگ تهمت از هر سمت می‌آمد آغوش گرمش باعث امنیتم می‌شد صبحی که خوابم برده بود و حرف باران بودپژواک معنی دار زنگ ساعتم می‌شد از عشق او ای کاش می‌مردم و بعد از من عطر نفس‌هایش نصیب تربتم می‌شد.(۴)پیشترها که میان باغ ما آفت نبوداختلاف ریزش و رویش به این نسبت نبودباغ می‌خندید و گل شاداب و بلبل نغمه‌خوانسرو آزاده نصیبش این همه عزلت نبودچلچله در وصف گل می‌خواند روی شاخه‌ها دور گل چرخیدن پروانه بی‌علت نبودسیرت گل در غزل‌های بدیع مرغ عشق منفک از زیبایی پر جذبه‌ی صورت نبودباغبان مهربان پرچین نمی‌زد دور باغغرس دلسوزانه با انگیزه‌ی اجرت نبودبامداد آغاز می‌شد با تکاپوی نسیم باغ جولانگاه خواب و غفلت و نخوت نبودگوش‌ها پر می‌شد از آواز کبک و سینه‌سرخرد پای بوف نامیمون در این ساحت نبودگاه می‌افتاد برگ زردی از شاخ درخت اصله‌های خشک افزون باعث حسرت نبوددره را می‌برد تا قله بلوط بردبارگرچه فتح قاف حیرت زای آن راحت نبودکاش آفت ریشه کن می‌شد به دست باغبانتا همیشه هیچ اندوهی از این بابت نبود.(۵)این همه شعر که تقدیم تو کردم کم بودیا که تصویر بدیع تو در آن مبهم بودتا تو در مطلع و هم مقطع شعرم باشی ساختار غزل عشقی من محکم بودحلقه در حلقه‌ی گیسوی تو در شامه‌ی آنخوش‌تر از عطر گل یاس و گل مریم بودهرکه در آینه‌ای محو جمالت شده بودبر غزل‌خوانی با شیوه‌ی من ملزم بودتاکنون کرده بشر کشف زیادی اما عشق دلخواه‌ترین کشف بنی‌آدم بودپلک هرکس که نزد سمت تماشاگه رازشک نکن شک که در این دایره نا محرم بودای که با آشتی و قهر محک می‌زنیم مطمئن باش وفادار به تو خواهم بود.گردآوری و نگارش:#زانا_کوردستانیمنابع- گفتگوی نگارنده با شاعر‌.https://www.instagram.com/p/CWDsFvnqSRy/?utm_medium=copy_linkhttps://telegram.me/m_saki@Abseri@m_saki