پلی داکتیلی چیست؟

پلی داکتیلی وضعیتی است که در آن کودک با انگشتان دست یا پا اضافی متولد می شود. به گفته دکتر علیرضا غزنوی این عارضه، شایع تر از آن چیزی است که فکر می کنید. اما قابل رفع است. اگر فرزندتان با آن متولد شد، باید بدانید که خیلی جای نگرانی نیست.علت چیست؟اکثریت قریب به اتفاق موارد انگشت اضافه در پا هیچ دلیل آشکاری ندارند.با این حال، Polydactyly می تواند با ژن های خاصی مرتبط باشد که به راحتی از طریق خانواده ها منتقل می شود. اگر هر دو والدین ارقام اضافی داشته باشند، فرزندان آنها نیز 75 درصد شانس بهتری در شمارش دارند.جدای از دویدن در خانواده ها، ممکن است نقایص ژنی خاصی وجود داشته باشد که شکل دست ها یا پاها را تعیین می کند، یا ارتباطی با سندرم های جهانی مانند تریزومی 13 ، پلی داکتیلی خانوادگی، سندرم کارپنتر یا سندرم لارنس-مون-بیدل. خوشبختانه این شرایط نادر هستند.تشخیصدر حالی که وجود بافت اضافی یا یک انگشت کاملاً کارآمد واضح است، همه بچه‌ها نیاز به ارزیابی کامل توسط پزشک دارند تا بررسی شود که آیا آنها یک بیماری ژنتیکی یا سندرم دارند یا خیر. ابتدا به پزشک عمومی خود مراجعه کنید، با این حال، احتمالاً یک متخصص اطفال در این کار مشارکت خواهد داشت.برای ارزیابی خود انگشت اضافی، به عکس برداری با اشعه ایکس نیاز است تا ببیند آیا در انگشت اضافی استخوان وجود دارد یا خیر، و ببینیم که چگونه این رقم اضافی به بقیه دست یا پا متصل می شود.درمان پلی داکتیلی چیست؟پزشک شما معمولاً زمانی که کودک شما بین 1 تا 2 سال دارد، جراحی پلی داکتیلی را برای برداشتن انگشتان یا انگشتان اضافی توصیه می‌کند. هدف از جراحی این است که دست‌ها و پاهایی را برای کودکتان فراهم کند که ظاهری طبیعی داشته باشند و عملکرد طبیعی داشته باشند. انجام عمل جراحی در حالی که کودک شما هنوز جوان است به اطمینان از اینکه او هیچ نقطه عطفی را از دست نمی دهد کمک می کند مربوط به استفاده از دست ها یا پاهای خود را از دست نمی دهد.پزشک کودک شما را معاینه می کند تا مشخص کند که آیا مفصل یا استخوانی در انگشتان اضافی وجود دارد یا خیر. آنها ممکن است نیاز به عکسبرداری با اشعه ایکس داشته باشند تا بفهمند چگونه رقم اضافی متصل شده است. این به پزشک شما کمک می کند تا نوع روش مورد نیاز را تعیین کند. که ممکن است شامل موارد زیر باشد:گیره عروقی - اگر انگشت اضافی استخوان نداشته باشد، پزشک پایه انگشت را می بندد. این باعث قطع جریان خون می شود، بنابراین پوست اضافی می میرد و می افتد. این شبیه به افتادن بیخ ناف نوزاد پس از تولد است.جراحی - اگر استخوان یا رباط در انگشتان اضافی وجود داشته باشد، پزشک شما باید جراحی کند. در موارد بدون عارضه، پزشک می تواند انگشت اضافی را بدون نیاز به بازسازی هیچ بخشی از دست یا پای کودک شما بردارد. تا زمانی که دست یا پا بهبود می یابد، کودک شما باید از آتل یا گچ استفاده کند.جراحی با بازسازی - اگر استخوان یا رباط انگشت اضافی بر نحوه عملکرد بقیه دست یا پا تأثیر بگذارد، جراحی ممکن است پیچیده‌تر باشد. پزشک انگشت اضافی را با دقت برمی‌دارد و استخوان‌ها، تاندون‌ها یا رباط‌های آسیب‌دیده را مجدداً هدایت می‌کند تا مطمئن شود که دست یا پا به خوبی کار می‌کند. کودک شما ممکن است برای تقویت دست یا پای خود پس از یک جراحی پیچیده نیاز به فیزیوتراپی یا کاردرمانی داشته باشد.برخی از کودکان تنها به یک روش برای اصلاح یک رقم اضافی نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است بعداً برای بهبود عملکرد دست یا پای خود به روش‌های اضافی نیاز داشته باشند. پزشک شما در مورد اینکه چه چیزی به کودک شما در بهبودی کمک می کند و هر روشی که ممکن است در آینده نیاز داشته باشد با شما صحبت خواهد کرد.کلام آخربه طور کلی، هر جراحی احتمالاً ساده، سریع و آسان است. برای ناهنجاری های پیچیده تر ممکن است جراحی پیچیده لازم باشد، اما این امر نادر است. پس از جراحی، کودک شما ممکن است نیاز به استفاده از گچ یا آتل روی دست یا پای خود در حین بهبودی داشته باشد. ممکن است پس از دوره نقاهت مقداری توانبخشی با کاردرمانگر یا فیزیوتراپیست مورد نیاز باشد.