بنیاد نهادن کتاب: بخش ده/جلد اول شاهنامه فردوسی

سلام ... من سارا هستم ... علاقه‌مند به تاریخ و ادبیات و هنر ... چند وقتیه که شاهنامه می‌خونم و از اونجایی که برای پیدا کردن معنی کلمات و ابیات دچار مشکل میشم، می‌خوام هرچی پیدا می‌کنم رو اینجا برای شما بنویسم. فقط این رو بگم که من هیچ تخصصی ندارم و تازه‌کار هستم. لطفا اگر نکات بیشتری می‌دونستید یا اشتباهی توی متن‌هام بود، برام بنویسید تا اصلاح کنم.برای مشاهده بخش قبلی (داستان دقیقی شاعر)، اینجا کلیک کنید.نکته: فایل صوتی که در بالای صفحه هست، از این صفحه وب‌سایت گنجور (خوانش سهراب سیفی) برداشته شده است.دل روشن من چو برگشت از اوی ... سوی تخت شاه جهان کرد رویکه این نامه را دست پیش آورم ... ز دفتر به گفتار خویش آورمبپرسیدم از هر کسی بی‌شمار ... بترسیدم از گردش روزگارمگر خود درنگم نباشد بسی ... بباید سپردن به دیگر کسیو دیگر که گنجم وفادار نیست ... همین رنج را کس خریدار نیستبر این گونه یک چند بگذاشتم ... سخن را نهفته همی داشتمسراسر زمانه پر از جنگ بود ... به جویندگان بر جهان تنگ بودز نیکو سخن بهْ چه اندر جهان ... به نزد سخن سنج فرّخ مهاناگر نامدی این سخن از خدای ... نبی کِی بدی نزد ما رهنمایبه شهرم یکی مهربان دوست بود ... تو گفتی که با من به یک پوست بودمرا گفت خوب آمد این رای تو ... به نیکی گراید همی پای تونبشته من این نامهٔ پهلوی ... به پیش تو آرم مگر نغنویگشاده زبان و جوانیت هست ... سخن گفتن پهلوانیت هستشو این نامهٔ خسروان باز گوی ... بدین جوی نزد مهان آبرویچو آورد این نامه نزدیک من ... بر افروخت این جان تاریک منمتن کامل بخش «بنیاد نهادن کتاب» در شاهنامه + معنینکته: متاسفانه برای این بخش از شاهنامه، هیچ مرجعی برای معنی بیت‌ها پیدا نکردم. انچه در ادامه می‌خوانید، معنی‌ای است که خودم (با جستجوی معنی لغات و دانش قبلی) نوشته‌ام. پیشاپیش بابت اشتباهات ممکن، عذرخواهی می‌کنم.دلِ روشن من چو برگشت ازوی ... سویِ تخت شاهِ جهان کردْ رویبعد از مرگ دقیقی دیگر نمی‌توانستم اشعارش را از خودش بگیرم، به این فکر افتادم که از شاه جهان کمک بگیرم و به سمت پایتخت (بخارا) حرکت کردم.منظور از شاه جهان، احتمالا پادشاهی باشد که در زمان دقیقی، فرمانروایی می‌کرده. چرا که احتمالا او می‌توانسته این اشعار را برای فردوسی پیدا کند.به علاوه فردوسی به دنبال فرد قدرتمندی بوده که پشتیبان او باشد (و هم از لحاظ مالی او را تامین کند).که این نامه را دستِ پیش آورم ... ز دفتر به گفتارِ خویش آورممی‌خواستم این کتاب اشعار را به دست بیاورم و در کتاب خودم (با زبان خودم) بنویسمبپرسیدم از هر کسی بی‌شمار ... بِترسیدم از گردشِ روزگاراز خیلی‌ها پرسیدم. و در همین حال، نگران گذر زمان بودم.مگر خود درنگم نباشد بَسی ... بِباید سپردن به دیگر کسیاگر زمان زیادی می‌گذشت و اجل مهلتم نمی‌داد، باید این کار را به دیگری می‌سپردمو دیگر که گنجم وفادار نیست ... همین رنج را کس خریدار نیستبه علاوه نگران بودم که پولم تمام شود و به فقر و تنگدستی برسم و کسی حاضر نباشد حاصل دست‌رنجم (شاهنامه) را بخرد.بر این گونه یک چند بُگذاشتم ... سخن را نهفته همی داشتمچند وقتی به همین شکل گذشت و من نیتم را به کسی نگفتمسراسر زمانه پر از جنگ بود ... به جویندگانْ بر جهان تنگ بوددر این زمان، در بسیاری از نقاط دنیا جنگ برپا بود و پیدا کردن این اشعار، کار راحتی نبودز نیکو سخن بِهْ چه اندر جهان ... به نزد سخن‌سنج فرّخ مَهاندر نزد ادیب و منتقد بزرگ، هیچ‌چیز پسندیده‌تر از سخن نیکو نیست.اگر نامدی این سخن از خدای ... نبی کِی بُدی نزد ما رهنمایخداوند این نیت را در دل من گذاشته بود و خدا بود که من را راهنمایی می‌کرد.به شهرم یکی مهربانْ دوست بود ... تو گفتی که با منْ به یک پوست بوددر شهر، دوست مهربانی داشتم که خیلی به هم نزدیک بودیم.تقریبا هیچکس نمی‌داند که منظور از این دوست، چه کسی است. به هر حال فردوسی در اینجا می‌گوید دوستی داشته که با او مشورت کرده است.مرا گفت خوب آمد این رای تو ... به نیکی گراید همی پای توبه من گفت که این نیت، بسیار پسندیده است و نتایح خوبی دارد.نِبِشته من این نامهٔ پهلوی ... به پیش تو آرم مگر نَغْنَویاگر دست از تلاش بر نداری، من این کتاب (که به زبان پهلوی نوشته شده) را برایت می‌آورم.گشاده زبان و جوانیت هست ... سخن گفتن پهلوانیت هستتو جوانی (هنوز وقت داری)، سخن‌دان هستی و می‌توانی شعر بگویی و زبان پهلوی هم بلدی.شو این نامهٔ خسروان باز گوی ... بدین جویْ نزد مهان آبرویباید که درمورد پادشاهان شعر بگویی و کتابش کنی. و به این وسیله، جایی در میان بزرگان برای خودت پیدا کنیچو آورد این نامه نزدیک من ... بر افروخت این جان تاریک منوقتی که کتاب را برایم آورد، دلم روشن شد و ناامیدی‌ام از بین رفتبرای مشاهده بخش بعدی (اندر ستایش ابومنصور)، اینجا کلیک کنید.