چاقی شکمی و سندرم متابولیک

در سال‌های اخیر، ظهور بیماری‌ها به دلیل سبک زندگی مرفه، عادات غذایی نامناسب و پیشرفت‌های تکنولوژیکی که افراد را از فعالیت بدنی دور می‌کند، به سرعت رشد کرده است. موارد پیامدهای هشداردهنده سلامتی، از جمله چاقی، دیابت نوع 2، و بیماری های قلبی، به طور تجربی ثابت شده است که در سطح جهان با سرعت هشدار دهنده ای رشد می کنند.همراه با ظهور این "بیماری های سبک زندگی"، شیوع رو به رشد سندرم متابولیک - طیفی از ناهنجاری های متابولیک مرتبط با مقاومت به انسولین، التهاب، و اختلالات چربی خون است.چاقی شکمی یا احشایی که با افزایش بافت چربی احشایی یا داخل شکمی مشخص می شود، نشانگر تشخیصی این سندرم است. لازم به ذکر است که سندرم متابولیک لزوماً با عوامل خطر کلاسیک چاقی و دیابت مانند کلسترول LDL مشخص نمی شود، بلکه با هیپرتری گلیسیریدمی، کلسترول HDL و فشار خون بالا مشخص می شود.انتظار می رود افرادی که چاقی احشایی را تجربه می کنند، عدم تعادل فیزیولوژیکی، به ویژه تغییر آدیپوکین ها، عملکرد اندوتلیال، مقاومت به انسولین و حالت پرواتروژنیک را تجربه کنند. در کنار این موارد، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و متابولیک قلبی در میان افراد مبتلا به چاقی شکمی نسبتاً بالا است، به‌ویژه زمانی که از عوامل خطر مانند فشار خون بالا یا دیس لیپیدمی نیز رنج می‌برند.سندرم متابولیک چیست؟علل و علائم چاقی شکمی و سندرم متابولیکسندرم متابولیک با ناهنجاری های آتروژنیک و دیابتی مرتبط با مقاومت به انسولین مشخص می شود که در درجه اول منجر به چاقی شکمی می شود. در اوایل سال 1988، قبلاً توسط ریون پیشنهاد شد که مقاومت به انسولین نقش کلیدی در ایجاد و کاتالیز اختلالات متابولیک ایفا می کند. در حمایت از این، تعداد زیادی از مطالعات معاصر در مورد اثرات مقاومت به انسولین نشان داد که این اختلال می‌تواند مسئول خوشه‌بندی ناهنجاری‌های آتروژنیک، حالت التهاب، افزایش فشار خون و پروفایل پروترومبوتیک باشد. اثر فیزیولوژیکی کلی مقاومت به انسولین به عنوان چاقی شکمی تشخیص داده می شود.داستان های مرتبطفعالیت بدنی بالا خطر چاقی را در میان نوجوانان با زمان بالای صفحه نمایش جبران نمی کندبررسی ارتباط بین پروفایل لیپیدی و بیماری عروق کرونر قلب بر اساس نژادروانشناس کودکان MU برنامه های پیشگیری از چاقی را در مدارس روستایی مرور می کندعلت مقاومت به انسولین و در نهایت چاقی شکمی، ناشی از هیپرکورتیزولمی و کمبود قابل توجه هورمون استروئید جنسی است. این انحرافات هورمونی به ویژه بر توسعه بافت چربی ناکارآمد تأثیر می گذارد و راه را برای تجمع چربی احشایی و بزرگ شدن انبار چربی احشایی هموار می کند. در حالی که منشاء دقیق ناهنجاری های عصبی غدد ناشناخته است، تحقیقات نشان می دهد که عوامل روانی-اجتماعی، مانند حساسیت به استرس، ممکن است در ایجاد آن نقش داشته باشند.افراد مبتلا به چاقی شکمی ناشی از سندرم متابولیک در درجه اول با افزایش خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب (CHD) مشخص می شوند. تجمع چربی در شکم و همچنین بافت چربی احشایی اضافی نیز نشانگر این سندرم هستند.بیماران مبتلا به چاقی شکمی ناشی از سندرم متابولیک نیز احتمالاً با علائم زیر مواجه می شوند:هیپرتری گلیسیریدمیکلسترول HDL پایینمقاومت به انسولینآپولیپوپروتئین B بالاپروفایل پروترومبوتیکافزایش نشانگرهای التهابیهیپرانسولینمیLDL کوچک و متراکمعلاوه بر این، بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد غیر دیابتی در معرض خطر بیشتری برای بیماری عروق کرونر قلب هستند. بیماران دیابتی نوع 2 که چاق شکمی هستند به احتمال زیاد از سندرم متابولیک نیز رنج می برند.تشخیص چاقی شکمی و سندرم متابولیکمحققان کشف کرده‌اند که شاخص‌های توده بدنی نشان‌دهنده چاقی بالینی (BMI > 30 کیلوگرم بر متر مربع) یک عامل تعیین‌کننده در سندرم متابولیک چاقی شکمی نیست. بلکه در درجه اول وجود بافت چربی بیش از حد را نشان می دهد.به این ترتیب، برای تشخیص بیماران مبتلا به سندرم متابولیک، متخصصان سلامت به بررسی عوارض متابولیک بیماران، به ویژه از نظر چربی بدن می‌پردازند. فناوری‌های با دقت بالا مانند جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA)، تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) و توموگرافی کامپیوتری (CT) برای اندازه‌گیری کل چربی بدن و تجمع چربی بدن در شکم مورد استفاده قرار می‌گیرند.تشخیص مناسب سندرم همچنین می تواند با مراجعه به ابزارهای غربالگری توسعه یافته توسط سازمان های بهداشتی ملی و بین المللی مانند برنامه ملی آموزش کلسترول درمان - پانل IIIبزرگسالان، سازمان بهداشت جهانی، فدراسیون بین المللی دیابت، گروه اروپایی برای مطالعه انسولین انجام شود. آر esistance و انجمن آمریکایی متخصصان غدد بالینی.درمان چاقی شکمی و سندرم متابولیکبر خلاف سایر شرایط پزشکی، چاقی شکمی و سندرم متابولیک را نمی توان تنها با کاهش علائم موجود درمان کرد. مطالعات نشان داد که در حالی که درمان با داروی استاتین به بیماران دیابتی کمک می کند، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب در میان بیمارانی که سطح کلسترول HDL پایینی داشتند، یکسان باقی می ماند. همچنین، درمان با استاتین برای بیماران دیابت نوع 2 در درمان کامل سندرم های متابولیک ناموفق است.شواهد تجربی نشان می دهد که چاقی شکمی و سندرم متابولیک را می توان با هدف قرار دادن ویژگی های خاص این اختلال به طور بهینه مدیریت کرد. با این حال، در حال حاضر، هیچ جنبه هدف خاصی هنوز پیشنهاد نشده است. بنابراین، پزشکان تنها تلاش هایی را برای کاهش وزن و تغییرات سبک زندگی به بیماران مبتلا به چاقی شکمی پیشنهاد می کنند. در صورت عدم موفقیت، باید درمان دارویی در نظر گرفته شود.همین حالا می توانید برای دریافت رژیم باردرای از طریق رژیم درمانی آنلاین اقدام کنید.