رمان دنیای نا آرام به قلم مهدخت مرادی

#پارت_اول رمان دنیای نا آراممقدمه"من دنیام کسی که بین تاریکی های زندگیش دنبال قطره نوری می گرده !؟ آرامش مادرانه ی مادرم منو به سمت خودش میکشونه و باعث میشه پدر شیطانی مو رها کنم و با هر جون کندنی شده خودم به مادرم برسونم من مغرورم... من زیبام و میتونم قلب هر مردی رو تسخیر کنم اما سوال اینجاست ! آیا مردی هست که بتونہ افسار قلب رام نشدنیه منو تو چنگ ش بگیره !؟ دست سر نوشت من و از مسیری که انتظارش و میکشیدم جدا میکنه و وارد مسیری میکنه که هیچ وقت در حد فکر کردنم به ذهنم خطور نکرده بود... بسم ا الرحمان الرحیم" باز هم افکارم منو تو دام خودشون کشونده بودند درگیر بودم... درگیر افکاری که گذشته ی پر درد و رنج ام و لحظه به لحظه بهم یاد اوری میکردند... بلاخره چند روز پیش حرفی که بارها و بارها گوشه ی دلم خاک می خورد و به زبان آوردم!... و اما عکس العمل پدرم... طبق معمول اول به روی خودش سعی میکرد منصرف ام کنه ، اما زمانی که دید آتیش ام تند تر از این حرفاست کلی داد و قال راه انداخت... من باید برم ... باید برم پیش مامان ... دیگه طاقتم طاق شده ....دیگه تحمل این زندگی کوفتی خیلی سخت شده شاید سخت تر از همیشه ... کارهای بابا ، رفتار هاش ، حرکات اش ، همه و همه من و عذاب میده... حتی نفس کشیدن تو خونه اش هم برام عذاب آوره... تو این چند روز پلک روهم نزاشتم و تمام فکرو ذکرم شده تمرکز رو حرکات و کارای بابا... هر لحظه منتظرم لب باز کنه و بگه برو... فقط اون موقع است که من آروم میگیرم...- دنیااا یهو از جام پریدم. نفس پر از خشمم و بیرون دادم و با چشمایی آتیشی برگشتم به سمتش... ...چته تو زده به سرت؟...کی اومدی شروع کرد به خندیدن - اره زده به سرم دختر عمو جون...بعدشم بجای اینکه بگی رسیدن به خیر بیا منو بخور تمومم کن برگشتم و رژ لبم و برداشتم و روی لبام کشیدم ...میدونستم تموم میشی حتما این کارو میکردم - جووون ...ای‌مرض درش و بستم و پرتش کردم تو باکس پر از رژ لبم... یهو دستم و گرفت و با یه حرکت از جا بلندم کردو بین بازوهای قدرتمندش چلوندم... با نق و نوق شروع کردم به تقلا کردند. اما اون بیخیال با لبخندی مرموز که کنج لب اش نشسته بود بهم‌نگاه میکرد ...بردیااا...خفه شدم...استخونام خورد شدن...ولممم کن - ولت نمیکنم... آروم قدم برداشت و به سمت تخت بردم. یهو خودش و رها کردو روی تخت افتادیم. چنان زیرش له شدم که کم مونده بود امعاء و احشام و بالا بیارم از ته دل جیغ زدم که ترسیدو ولم کرد و کنارم دراز کشید. درحالی که نفس نفس میزد شروع کرد به خندیدن......خدا خفت‌کنه...خدااا خفت کنه بردیا‌‌...روده هام و دارم بالا میارم پهلو به پهلو شد دستش و دور کمرم بردو بدن بی جون شدم و به سمت خودش کشوند و پیشونیم و بوسید... گردنش و با دستام گرفتم و با تمام قدرت فشار دادم. سریع پاشدم و خودم و از تخت پایین کشوندم و یه لگد محکم به پاش زدم - آیییی...دیوونه چیکار میکنیی...پااام...آخ پام شکست ...آشغال تا تو باشیو با دل و روده ی من بازی نکنی رفتم و دوباره روی صندلی نشستم. بیخیاله ناله نوله های بردیا. موهای مشکی حالت دارم و که حالا دیگه حسابی آشفته شده بودن و آروم یه جوری که دردم نگیره شونه زدم و ساده پشت سرم بستم... اومدم که پلاک گردنبندم و که پشت گردنم افتاده بود بیارم جلو و روی سینم بندازم که یهو بردیا موهام و گرفت، یه دور دوره دستش چرخوندو آروم کشوند پشت کتفم و باعث شد سرم و بی حرکت بالا بگیرم. لباش و کنار گوشم اورد و پج زد: - تو که میدونی من عاشقتم چرا انقدر اذیتم میکنی هان؟ آروم و حرصی گفتم: ...ول کن موهامو تو گلو خندیدو یه خورده بیشتر کشیدشون که باعث شد احساس کنم چند تار از موهام از ریشه کنده شد... جیغ زدم : ...بردیاااا موهاام...بخدا ول نکنی میکشمت - ول نمیکنم...در ضمن دست از پا خطا کنی بیشتر میکشم که کچل شی داشت درگوشم حرف میزد دستم و آروم یه جوری که متوجه نشه به سمت شیشه ی اتکلونم بردم . با این که عاشق اون اتکولونم بودم حاضر شدم ازش بگذرم و آزادیم و باهاش بخرم... حرصی دندونام و بهم فشردم و کوبیدمش تو صورتش که باعث شد تند موهام و رها کنه... از درد صورتش جمع شدو چشماش و محکم بهم فشردستش و جلوی بینی اش گرفت و با اعصبانیت گفت: - آااخ...خدا لعنتت کنه بینی ام و خورد شد ...خوبت میاد...آخیششش دلم خنک شد اومد که بیاد سمتم که عقب کشیدم و با خنده گفتم: ...بخدا جلو بیای جیغ میزنم بابا بیاد بالا ببینه داری دختر یکی یه دونه اش و میکشی خون از بین انگشتاش عبور کرد. دستش و برداشت و نگاهش کرد. رفت و روی لبه ی تخت نشست دلم واسش سوخت. برگشتم باکس دستمال کاغذی و برداشتم و آروم به سمتش قدم برداشتم... انگشت اشارش و به سمتم گرفت... - بیای جلو یه بلایی سرت میارم با چشمایی درشت شده گفتم: ...وا...میخوام بهت دستمال بدم عشقم بی حرف نگاهش و ازم گرفت. صندلی گذاشتم و رو به روش نشستم. یه دستمال برداشتم. ...دستت و بردار... نگاه بی اهمیتی بهم انداخت. دستش و برداشت و به گوشه ایی زل زد که مثلا بهم بفهمونی باهام قهره... ...تقصیر خودت بود...نباید موهام و میگرفتی... آروم خون بینی اش و پاک کردم و گونه اش و بوسیدم. نگاهش روم قفل شد. مثل همیشه به راحتی میتونستم افسارش و تو چنگم بگیرم. با قیافه ایی مظلوم تو چشماش زل زدم و گفتم: ...ببخشید باشه؟ لبخندی روی لباش نشست و لب زد: - مگه میتونم نبخشم کم مومده بود بزنم زیره خنده. کش لبخندم داشت باز میشد که ابروهام و بهم گره زدم ...خیلی خب پاشو برو دستت و بشور. میزنی به تختم خونی میشه یکی میاد میبینه فکر بد میکنه اومد که حرف بزنه که صدای بابا تو فضا پیچید _ عشق بابا کجاایی اه اه... میدونستم. میدونستم کوروش الکی مهربون نمیشه. حتما یه چیزی میخواد که یهویی فاز بابا خوبارو واسه من برداشته... بردیا خم شدو با خنده دره گوشم گفت: - یه چیزی میخوادا نگاهش کردم و پچ زدم: ...اره میدونم بابا وارد شد... ...چته کوروش جان؟ خندید و به سمتمون اومد _ کوروش چیه بی ادب باباتما.. رو کرد به بردیا و با همون لحن خنده دار گفت: _ به دلم‌موند یه بار بابا صدام کنه بردیا خندیدو پاشد. - ای بابا عمو جان به دل نگیر دخترتو که بهتر میشناسی جلو اومد‌و یه تیکه مویی که جلوی دیدم و گرفته بودو حال نداشتم کنارش بزنم و پشت گوشم برد و در ادامه گفت:- دختر نیست که پسره بابا، با اخمایی درهم جلو اومدو دست بردیا رو گرفت _ این خون ماله چیه؟! خودم و زدم به اون راه و نگاهم و رو درو و دیوار اتاقم چرخوندم که از من سوالی پرسیده نشه... - هیچی یه خورده زدیم تو سرو کله هم ولی الان خوبیم نگران نباش _ بیا برو...بیا برو دستاتو بشور...یکم با ملایمت تر...اینطوری بخواین ادامه بدین همدیگه رو ناقص میکنید بردیا به سمت سرویس رفت... بابا روی لبه ی تخت نشست _ هوی کجا رو نگاه میکنی دختر...بیا بشین کارت دارم ...نمیخوام نمی‌شینم...کارت و بگو خوابم میاد میخوام بخوابم...درضمن دست برادر زاده ات و هم بگیر ببر حوصله اش و ندارم _ دستش و که زدی ترکوندی ...اولا که دستش نبوده و دماغش بوده دوما حقشه با من بودن درد داره خندیدو گفت: _ لجباااز...بگیر بشین دستم و گرفت و بزور نشوندم... سعی نکردم از جام بلند شم. خودم و روی تخت ولو کردم و به سقف خیره شدم پوفی کردم و گفتم: ...بگو بردیا از دستشویی بیرون اومد و درحالی که دستاش و خشک میکرد گفت: _ پاشو...پاشو خودت و جمع کن...آدم جلوی باباش اینطوری ولو میشه رو تخت بابا تو گلو خندید... با اخمایی درهم گفتم: ...به تو چه اصلا...بابای خودمه دلم میخواد اینطوری ولو شم رو تخت...کاری نکن که بیام ولو شم رو زمین ها... ابروهاش بهم گره خورد بابا خندیدو گفت: - بردیا بیا بیا بشین...بقول خودت میشناسیش که دختر نیست پسره... هردوتا باهم شروع کردن به خندیدن... شاکی صدام و بالا بردم: ...عه بس کنین دیگه...هی هیچی نمیگم هی ادامه میدن...اصلا برین بیرون میخوام بخوابم بابا دستم و گرفت و با یه حرکت از حالت خوابیده ،نشوندم - مأموریت داری دختر جان...بشین گوش کن ببین چی میگم شوکه گفتم: ...مأموریت؟!...مأموریته چی؟! _ اره عمو چه مأموریتی؟! بردیارو نگاه کردم حسابی اخماش توهم بود و پیدا بود فهمیده باز منه بیچاره باید برای مدتی برم تو نقشی که اصلا نمیدونم چی هست... - بچه‌ها بچه‌ها...کاره زیاد سختی نیست...چرا انقدر قضیه رو گنده اش میکنید...فقط برای یه مدت دنیا خانومه بابا قراره با پسر جهانگیره مقدم زندگی کنه همین هین کش داری کشیدم ودر کمال ناباوری گفتم: ...چیکار کنمم؟!...محاله...محاله من همچین کاری و بکنم مگه مغز خر خوردم...من دیگه دست کشیدم از این کارا دیگه سمت این کارا نمیرم و نخواهم رفت - باریکلا عشقم بابا رو کرد به بردیا و با تشر گفت: _ تو چی میگی این وسط بردیا... بردیا نگاهی بهم‌انداخت و حرصی دستاش و توی جیباش فرو برد...