خدا ما را چگونه آفریده است؟!

ساختار مغز ما: سیستم لیمبیک این بخش مرکز احساسات، یادگیری و حافظه است. این دستگاه شامل Cingulate، هیپوتالاموس، Amygdala (واکنش های احساسی) و hippocampus (حافظه) است.سیستم لیمبیک یا سامانهٔ عصبی احساسی، مجموعهٔ پیچیده‌ای از سازه‌های عصبی است که زیر مخ و در دو طرف نهنج (تالاموس) یافت می‌شود. سیستم لیمبیک مجموعه‌ای از ساختارهای مغزی است که در تمام پستانداران وجود دارد و در انجام عمل بویایی و فعالیت‌های دیگر مانند اَعمال خودفرمان و بروز هیجان و سایر رفتارها دخالت دارد.این دستگاه عامل زندگی احساسی ما و فعالیت‌های مغزی، مانند یادگیری و شکل گرفتن خاطره‌ها می‌باشد. دستگاه کناره‌ای چرایی لذت بخش بودن برخی چیزها، مانند غذا خوردن، و علت برخی بیماری‌ها در اثر فشار روانی، همچون فشار خون بالا را توجیه می‌کند.یکی از عواملی که سیستم لیمبیک را به مرکز احساسات و واکنش‌های مغزی تبدیل کرده است، قرار گرفتن آن بین نواحی تفکر مغز و اعمال خروجی سیستم عصبی است. سیستم لیمبیک معمولاً تحت کنترل نواحی مربوط به تفکر قرار دارد، با این حال می‌تواند به طور مستقل نیز عمل کند. قسمت‌هایی از سیستم لیمبیک که مربوط به اطلاعات ورودی و پردازش هستند شامل نواحی قشری، آمیگدال و هیپوکامپ و نواحی مربوط به اطلاعات خروجی شامل هسته های سپتال و هیپوتالاموس هستند.آمیگدالآمیگدال مرکز مهم تنظیم پاسخ‌های رفتاری، اتونومیک و درون‌ریز به محرک‌های محیطی خصوصاً آن‌هایی که به هیجان مرتبط هستند، است. این ساختار در ایجاد پاسخ‌های هماهنگ به استرس نقش دارد و واکنش‌های رفتاری بسیاری را که در بقای فرد و گونه نقش دارد تنظیم می‌کند. ضایعات سیستم لیمبیک باعث کاهش پاسخ به استرس می‌شود. تحریک آمیگدال می‌تواند باعث تولید الگوهای خشم و هیجان و غیره شود.نتایج برخی از پژوهش ها نشان داده است که در کارکرد آمیگدال مبتلایان به برخی از اختلالات روانی، تغییراتی رخ می دهد. متخصصان علوم اعصاب اعتقاد دارند که علت اصلی ظاهر شدن علایم اختلالات افسردگی و وسواس، تغییراتی در کارکرد آمیگدال است. افزایش فعالیت آمیگدال با کاهش آزاد شدن انتقال دهنده عصبی سروتونین مرتبط است که در این صورت کاهش سروتونین موجب ظهور علایم افسردگی و اختلال وسواسی - اجباری می شود.در بیماری افسردگی، میزان فعالیت آمیگدال افزایش می یابد. همچنین نتایج پژوهش ها نشان می دهد در این بیماران به علت افزایش فعالیت بخش آمیگدال، میزان بخاطر آوردن خاطرات ناخوشایند افزایش یافته است که به تبع آن فرد در چرخه تکراری افکار منفی غوطه ور می شود؛ بعلاوه تحقیقات دیگری نشان می دهد که در افسردگی مزمن میزان حجم آمگیدال کاهش می یابد. همچنین این بیماران در آزمون های مربوط به بازیابی واژه ها به میزان بیشتری واژه هایی را بخاطر می آورند که حالت تهدید کنندگی دارند.بطور کلی بیش فعالی آمیگدال یا داشتن یک آمیگدال کوچکتر از دیگری با اختلالات ترس و اضطراب همراه است. ترس پاسخی احساسی و فیزیکی به خطر است، در حالی که اضطراب پاسخی روانشناختی به واقعه ای است که خطرناک تلقی می شود.اضطراب می تواند منجر به حملات هراس (Panic attack) شود. این حملات زمانی رخ می دهند که آمیگدال سیگنال هایی مبنی بر اینکه فرد در معرض خطر است، بفرستد. این سیگنال ها حتی زمانی که تهدید واقعی وجود ندارد نیز مخابره می شوند. اختلالات اضطرابی مرتبط با آمیگدال عبارتند از اختلال وسواسی اجباری (OCD)، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال شخصیت مرزی (BPD) و اختلال اضطراب اجتماعی.عکس العمل آنی آمیگدالعکس العمل آنی آمیگدال یک واکنش احساسی فوری و شدید است که کمی بعدتر از انجام واکنش شخص متوجه میشود که واکنش احساسی به محرک پاسخ نامناسبی بوده است. دانیل گولمن این اصطلاح را بر اساس کار دانشمند علوم اعصاب ، جوزف لدوکس مطرح کرد ، که نشان داد برخی از اطلاعات احساسی مستقیماً از تالاموس به آمیگدال بدون دخالت نئوکورتکس یا مناطق بالاتر مغز منتقل می شوند و هیمن مسئله سبب می شود که یک واکنش احساسی شدید که فرای تفکر عقلانی و منطقی است، رخ دهد.عکس العمل آنی آمیگدال ممکن است باعث ایجاد احساس ندامت و پشیمانی در شما از نحوه واکش احساسی شدید شما به یک وضعیت خاص شود. دانستن در مورد عکس العمل آنی آمیگدال به شما این امکان را می دهد تا با آگاهی از احساسات خود در حین وقوع حوادث بالقوه تحریک کننده ، از بروز آن جلوگیری کنید. به عنوان مثال ، اگر دختر شما لیوان آبمیوه خود را روی کف آشپزخانه که تازه تمیز شده بود،ریخته است ، در مورد محرکی که باعث واکنش عصبانیت شما می شود، با دقت فکر کنید. تشخیص اینکه این عمل دختر شما یک اشتباه بوده است و اینکه دختر شما احتمالاً از اتفاقی که رخ داده احساس ناراحتی می کند، از واکنش شدید احساسی شما جلوگیری خواهد کرد.راه دیگر برای جلوگیری از عکس العمل آنی آمیگدال استفاده از قانون 6 ثانیه است. صبر و تحمل فقط به مدت شش ثانیه باعث می شود مواد شیمیایی مغز که باعث عکس العمل آنی آمیگدال می شوند، پراکنده شوند و از بین بروند. نفس عمیق یا تمرکز بر روی یک تصویر دلپذیر به شما کمک می کند تا آمیگدال کنترل شما را به دست بگیرد و منجر به یک واکنش شدید احساسی شود.با گذشت زمان، می توانید نحوه پاسخ مغز شما به محرک های احساسی را تغییر دهید، و از عکس العمل آنی آمیگدال جلوگیری کنید. برای بازسازی مغز خود از این طریق، بعد از اینکه موفق شدید که واکنش احساسی خود را خفیف کنید، در مورد آن وضعیت تحریک کننده با دقت فکر کنید. عامل محرک را شناسایی کرده و پاسخی مناسب را برای استفاده در موقعیت بعدی تعیین کنید. آمیگدال شما از تجربیات گذشته یاد می گیرد و به شما این امکان را می دهد تا در آینده نحوه واکنش شما به یک وضعیت مشابه تغییر کند.