زندگی در رویا و خیال پردازی

خیلی وقت هست که با ادم ها به صورت جدی در مورد همچین موضوعاتی صحبت نکردم و دقیقا نمیدانم این مشکل را انها هم دارند یا نه..به هر دلیلی که باشد ،جدی نبود دوستان و اشنایانم در این مطالب ،خالی از لطف نیست ..چندسالی میشود که مشکل خیال پردازی دارم..دو سال پیش سعی در درمانش داشتم اما درگیر مسائل کنکور شدم و نتوانستم درمانش را ادامه دهم..چه بسا کنکورم هم ان را تشدید کرد ..اما چیزهایی خواندم که ان زمان،این مشکل را جدی گرفتم..و اما بشنوید از خیال پردازی :میشود گفت یک بیماری است ولی من دلم نمیخواهد اسمش را بیماری بگذارم..اسمش را میگذارم عادت ..وقتی انسان در زندگی روزانه اش کم می اورد و نمیتواند در ان زمان ،به خواسته اش برسد ،ان را خیال میکند ..نمیگویم هیچوقت به ان نمیرسد ،اما حداقل تا زمان رسیدم به ان ،رویاپردازی میکند ..این خوب است ..انگیزه میدهد . اما چه زمانی بد میشود؟بگذارید از تجربه های گذشته و حال خودم برایتان بگویم..این عادت از چندسال پیش در من انقدر تشدید شد و میشود..زمانی بد شد که حین انجام کارهای روزانه دو الی سه ساعت و بعضا بیشتر ،بین ان همه درگیری ،مینشینم و خیال پردازی میکنم..البته موضوعاتش بسته به درگیری های زندگیمان دارد ..الزاما هم در رابطه با نیمه گمشده و اینجور مسائل نیست..زمانی بد شد که از کارهای روزانه برای خیال پردازی عقب می افتیم..زمانی بد میشود که دنبال فرصتی برای فکر کردن به ارزو و رویاهایمان هستیم..نمیگویم ارزوهای دست نیافتنی..چون فرض را بر این گذاشتم که شما در اموری خیال پردازی میکنید ،که در اینده برایتان اتفاق می افتد..(اموری که به طور کلی دست نیافتنی هستند و شما در رابطه با ان خیال پردازی میکنید را در مطلبی دیگر توضیح میدهم..) اما به چه بهایی؟به بهای اینکه الانتان را فراموش کنید ؟به بهای اینکه از الان به فکر 20 سال اینده باشید ؟خیر خوب نیست..این افراط گری هست ..اینده نگری خوب است و گاه تصویر سازی ان موضوع به حرکتمان در مسیر جهت میدهد..اما از جایی به بعد تبدیل میشود به همان بیماری که اسمش را عادت گذاشتم ..شما را تبدیل میکند به ادمی که الانش را نمیخواهد و از زمان حالش فرار میکند و به رویاها سفر میکند..شما را به ادمی تبدیل میکند که اطرافیانتان را نمی بینید و از زندگی الانتان لذت نبرید..اما صحبت دیگری هم هست..مکن است شما در فکر به ان اینده زیبایتان در رابطه با هر موضوعی ،برای دستیابی به ان بیشتر تلاش کنید و وقتتان را به بطالت نگذرانید و یا ممکن است دست روی دست بگذارید ..حواستان به این موضوع باشد ،این خیال پردازی که در بالا ویژگی هایش را گفتم در هر صورت خوب نیست و میتواند به سلامت روحیتان اسیب هایی مثل افسردگی،ناامیدی،خستگی ذهنی،گوشه گیری و ..را بدهد ..اما راه حل و درمان چیست ؟شما باید از موقعیت هایی که باعث میشود شما را به سمت خیال پردازی های افراطی سوق دهد،دوری کند..چند مثال میزنم و من باب این مثال ها ،راهکارهایی را میگویم:-شب به رختخواب میروید ،با گوش دادن به اهنگی که با ان شروع به تصویر سازی میکنید-راهکار:سعی کنید اگر ذهنتان به سمت تصویر سازی رفت ،خودتان را بازی هایی مثل سودوکو و بازی هایی که به فکر کردن نیاز دارد سرگرم کنید .پلاتو پیشنهاد خوبی است(برنامه ای که بازی های انلاین خوبی دارد )-هرگاه تنها میشوید به گوشه خیره میشوید و ذهنتان به سما خیال پردازی های افراطی میرود-راهکار:اولا سعی کنید تا زمانی که به این عادت دچا هستید ،زیاد از اطرافیانتان گوشه گیری نکنید و بیشتر در جمع باشید اما اگر حضور در جمع سختتان هست ،ان را برای خودتان قابل تحمل کنید مثلا کتابی بخوانید یا شعر بنویسید یا مقاله ی مربوط به حوزه فعالیتتان را مطالعه کنید. میتواند از کارهای متفرقه هم کمک بگیری مثلا طراحی یا نقاشی یا انجام یک کار عملی مثل عکاسی یا روتوش عکس را دنبال کنید و از محتواهای اموزشی یوتوب استفادهکنید ..من به شخصه فیلم دیدن را پیشنهاد نمیکنم چون این عادت را تشدید میکند..راستی میتوانید از کارتون های شاد بچه ها هم استفاده کنید-خودتان را تنبیه کنید یعنی به خودتان بگویید اگر باز این عادت را شروع کردی باید تمامی لباس هایت را اتو بزنی یا میتوانید یک کش به دستتان ببنید و وقتی ذهنتان به سمت تصویر سازی های افراطی رفت ان کش بکشید تا دردتان بیاید و ادم شوید :)امیدوارم اگر حوصله کردید و تا اینجای متن رسیدید،این تجربیاتم بهتون کمک کرده باشد و به فکر دوری از این عادت باشید ..باشد که بنده هم بعد از کنکورم درمانم را شروع کنم:)"یا علی