شیطنکی یواشکی

آن روز ،روز ساده ای برای دختر بود . نشسته بود در خانه باغی تکراری و فقط رنگهای برگ های باغ عوض شده بودند .پچ پچ پاییز رو در هر کجای باغ می توانستی بفهمی ...در برگ های زرد درختا و جنب و جوش مورچه ها و جیغ جیغ برگ هاپاییزپاییز در قامت زنی با موهای حنایی در حال پچ پچ با کاج های مقاوم بود که با کالکشن رنگی جدید موافقت کنند ورنگ برگشان را نارنجی کنند .پاییز کمی روی شیروانی نشسته بود و پاهای حنا کرده اش آویزان بود.چند تکه مویش روی زمین افتاده بود و مورچه ای تلاش می کرد تا موها را داخل خانه اش ببرد و با آن ها فک و فامیل هایش را گرم کند.آن دختر شهلا با چشمان زیبا رو به روی آینه ایستاده بود و داشت دانه های سایه را با حرکت ماهرانه قلمو روی پلکش می مالید تا کمی شیدا کند آن شوهرش و یا بلکه به توقف وادارد قلب حیران همدمشپاییز از پشت پنجره نگاهی به دختر انداخت و یک رژ نارنجی را یواشکی روی میز گذاشت.دختر موبایلش زنگ خورد و شوهرش از پشت گوشی قربان صدقه اش رفت .در همان حین چشمش به رژلب روی میز افتاد ، از رنگش خوشش آمد و کمی از آن را روی لبش کشید ...پنجره محکم باز شد و بادی برق آسا وزید .انگار که گویی باد چانه ی دختر را گرفت و کمی سرش را این طرف و آن طرف کرد تا رد پاییز را از روی آن رژلب آشنا بگیرد. باد فهمید که پاییز زودتر از او ،اینجا آمده.دختر لرزش گرفت و با دو دست پنجره را بست و باد را در بیرون نگه داشت.بعد کاپشنش را برداشت و پوشید و به سمت کرسی که در وسط اتاق پهن شده بود رفت.پاهایش را زیر کرسی کرد و پتوی گل گلی را به روی خود کشید .کرسی از اعماق قلب خود گرما را رشته کرد و دور پاهای دختر تابید .کرسی از درون خود پنسی در آورد و نخ های سرما را از پاهای دختر بیرون کشید.دختر گوشی اش را در دستش گرفت و کمی با آن بازی کرد و دستش را دراز کرد و دکمه اسپیکر که روی میز کرسی قرار داشت را زد و با بلوتوث گوشی به آن وصل شد و صدای آهنگ در محیط خانه پخش شد .با هر تپش اسپیکر سر او هم جلو و عقب می رفت . صورت دختر رو به دیوار بود و نیم رخش کمی پنجره دیوار کناری را می دید. حس کرد چیزی پشت پنجره است و به او زل زده و دست هایش روی پنجره است.سرش را به سمت پنجره گرداند اما چیزی ندید . به سمت پنجره رفت و پنجره را گشود . پنج عدد موی حنایی و دو تا موی قرمز پایین پنجره ریخته بود .چجوری تو خونه فرهاد موهای حنایی و قرمز دیده میشه .فکر کرد شاید باد آن ها را از خانه همسایه به اینجا آوردهموی حنایی را برداشت و نگاهی به آن کرد و یه حس چندشی بهش دست داد ،مو را به سمت آشپزخانه برد و روی گاز روشن زیر کتری گرفت و آن را سوزاند.صدای جیغ کوچکی آمد آن هم از دور دور ها.....موهای تنش سیخ شد ، یک صدای جیغ از دور دست؟؟؟نزدیک پنجره شد و خانه های این طرف و آن طرف را پایید..کسی نبود که منبع صدا باشد....به سمت زمین پشت باغ نگاه کرد، یک سگ داشت از دیواره های باغ آن ها دور می شد و یک لحظه ایستاد و سرش را به سمت باغ کرد و پارس کرد و بعد هم برگشت و با سرعت بیشتری دوید.دختر خواست پنجره را ببنددو چشمش به پایین پنجره افتاد و دید هیچ مویی نیست. فکر کرد که باد مو ها را با خودش برده .یه جوری شد.تصمیم گرفت که برود پایین پیش شوهرششوهرش یک ون کافه داشت که در آن به مردم انواع قهوه و دمنوش را می فروخت و چون شهرداری داخل شهر به او مجوز نداده بود ،آمده بود و ون کافه را در بیرون شهر کنار خانه باغشان باز کرده بود.دختر کاپشن خاکستری اش را پوشید . شال را روی کله اش انداخت و در آینه نگاهی انداخت و زیر لب گفت :(( عجب جیگری شدم.)) یکدفعهیکککدفعهباد در خانه پیچید و در اتاق را محکم بست . دختر از جایش پرید ...حس کرد که خونه می خواد اونو بیرون بیندازه تا اجزاش آرام بگیرندختر گیج شده بود. ابروهاشو بالا انداخت و لباشو بهم فشار داد و تصمیم گرفت به پیش شوهرش برود.در خانه رابست و کفش هایش را پوشید و بند کفشاشو بست..یک سوراخ خیلی کوچک کنار دیوار ایجاد شده بود و مورچه های سیاهبه صورت پراکنده داخلش می رفتن و مورچه های حنایی در یک صف منظم از آن خارج می شدن .انگار که ملکه مورچه ها داخل سوراخ در حال رنگ آمیزی آن ها بود.دختر ابروهاشو بالا انداخت و از پله ها پایین رفت و که ...قاه قاه....قاه قاه... صدای قهقهه ی بی قید بندی از پشت در خروجی به گوشش رسید.این داستان ادامه دارد..........................نظراتتون کمک کننده من در این راه است. ممنون از نگاهتون....