میخوام زن قدرتمندی باشم

www.zehndarmani1.irبه نام خالق عشقنویسنده: روانشناس زهرا رضایی(داستانها تلفیقی از تجربیات کاری سالهای مشاوره، خلاصه کتابها ومقالات به روز و تخصصی روانشناسی و سبک های درمانی متعدد و آموزش های تکنیکهای درمانی است)"امیدوارم بهترین تاثیر رو روی زندگی شما داشته باشه وشروع معجزه ی تغییر زندگیتون باشه"من یک آمازونی ام!!!!!!!!(موثر در درمان سلطه گری و خود مداری در زنان و بهبود مهارتهای ارتباطی آنها)در افسانه ها اومده در زمانهای خیلی دور قبیله ای از زنان وجود داشتن که کاملا مستقل و به دور از مردها زندگی میکردنخیلی ها الان تو دلشون میگن چقدر جالبخوش به حالشون!!اونها بدون حضور هیچ نام و نشونی از مردی در جزیره ای زندگی میکردناین زنان خودشون رو بی نیاز از وجود و ارتباط با مردها میدیدن و هر گونه نیاز جنسی و عاطفی و کاری به مردها رو ننگ و خواری میدونستن و به شدت نهی میکردناونها این باورها و استقلال محضشون رونسبت به مردان و حتی حس خشمشون از مردها رو هم نسل به نسل به همدیگه انتقال میدادن www.zehndarmani1.irتا این عقاید و باورها رو حفظ کنن وادامه بدن، و سرپیچی از این باورها روگناهی نا بخشودنی میدونستنحالا حتما این سوال تو ذهنتون پیش میاد که پس چه جوری این قبیله بقاء نسل میکردن و نسلشون رو ادامه میدادنواقعیتش این بانوان محترم سالی یکبار دختران و زنان جوانشون رو سوار قایق هاشون میکردن به سمت جزیره ی مردها میرفتنچند وقتی اونجا زندگی میکردن و به ناچار کنار مردها میموندن و با اونها همبستر میشدن و بعد از مدتی سوار قایق هاشون میشدن و به جزیره ی خودشون بر میگشتن!!بعد نه ماه زنانی که باردار شده بودن وضع حمل میکردننوزاد های دختر رو پیش خودشون نگه میداشتنتا مثل خودشون و با باورهای خودشون پرورششون بدن و شیر زنانی جوان و پر قدرت رو برای کارها سخت تر تربیت کننبیچاره نوزاد های پسر رو هم از خودشون جدا میکردنسوار قایق میکردن و میبردن جزیره ی مردها تحویل اونها میدادنتا بین قومشون مردی نباشه و پرورش پیدا نکنهو این روند همچنان ادامه داشت تا .....تو اوج شیطنت های نوجوونیم همش فکر میکردم کاش نسلشون منقرض نشده باشهیا اگر هنوزم هستن کجان؟آیا منو بینشون میپذیرن؟حتما تو جنگلهای بکر آمازون هستننمیدونمخدایا چقدر عجیب بود و عجیب تر این که من بعد از کلی تحقیق و تفحص در خودم متوجه شدم که بله، من هم یک آمازونی ام!!!!هر چی بیشتر تو خودم تحقیق و بررسی میکردم بیشتر و قطعا متوجه میشدمکه منم از نوادگان همین بانوان محترم هستمکم کم مطمئن میشدم دلیل و توجیه رفتارهای من،که از دید اطرافیانم مخصوصا مامانم عجیب و به دور ادب و وقیحانه بودبه خاطر اجدادم بود و خونی که از اونها تو رگهای من بود!!!!کلا از وقتی خیلی کوچیک بودم و یادم میاد دل خوشی از پسرها نداشتماصلا خوشم نمیومد که تو بازیهامون یه پسر رهبر گروه باشه و اگر خدای نکرده پسری به من یا دخترهای دیگه زور میگفتچنان حالشو جا می اووردم که قشنگ متوجه بشه دختر یعنی چی؟بیچاره مامانم هم همیشه در حال ابراز شرمندگی وعذر خواهی از فامیل و درو همسایه بود و با چشم غره ی همیشگی به من میگفت که بذار بریم خونهبزرگتر که شدم همیشه متاسف بودم برای دخترایی که به خاطر بی توجهی دوست پسرشون و یا شکست عشقی، لیتر لیتر اشک میریختناونها رو مایه ننگ جامعه زنان میدونستم و هرگز با این سبک دخترا وارد ارتباط و دوستی حتی همکلام نمیشدمبماند که اونها هم منو آنرمال و غیر طبیعی میدونستن و مسخره میکردنولی اصلا برام مهم نبود انقدر اهداف والا و با ارزش و بلند پروازانه ای تو سر من بود که تایید یا عدم تایید دیگران برای من پشیزی ارزش نداشتنوجوونی من خلاصه میشد توکلاس های ورزشی و دفاع شخصی که در نهایت کمربند مشکی دفاع شخصی رو هم گرفتمکلاس های زبانم که بهم حس قدرت و اعتماد به نفس بالایی می دادمهم تر از همه، سرسام آور درس خوندنم برای کنکور که باید رشته ای که دوست دارم رو قبول بشم ولا غیرکه البته قبول هم شدمیه رشته خاص توی یه دانشگاه معتبر و برند علمی عالی ، همون چیزی که میخواستمواقعا حسی روداشتم که توصیفش برام سختهانگار بلندترین قله ی دنیارو فتح کرده بودمخوشحال و سرمست و مغرور تر از همیشه روزهام میگذشتهمین جوریش کسی جرات نداشت چپ نگاه من بکنهحالا که دیگه اعتماد به نفسم ده برابر شده بودشکل زندگیم کلی تغییر کرده بوداهدافم با این اعتماد به نفس جدید خیلی بزرگتر و حتی دست نیافتنی تر شده بود و من مصمم و محکم تر از همیشه پیش میرفتمالبته متوجه توجهات پسرهای اطرافمم بودمچون من برخلاف روحیه ی زمخت و جدی و مغرورمبه شدت چهره ی زیبا و ملیح و مهربونی داشتم www.zehndarmani1.irاین قسمت هم دیگه کار وراثت بود دیگهاز چهره ی پدر و مادرم که اتفاقا هر دو خوش چهره بودنمنم بی بهره نبودم و مادرم همیشه میگفت کاش به جای این اخلاق گندت یکم مردم داری و زبون نرم هم از من و بابات ارث بهت میرسیدچه کنم ، این که دیگه دست من نبودوگرنه به خودم بود، عاشق چهره ی یک زن گلادیاتورو جنگنده بودماون رو خیلی بیشتر از چهره ی ملوس الانم میپسندیدم!گرچه همیشه مثل این سادیسمی ها یک لذت بدجنسانه ای میبردم که این چهره ی زیبا آدمها رو جذب من میکنهمن هم در نهایت بی اعتنایی، بهشون دست رد میزنم و هیچ ارتباطی رو نمی پذیرفتماین به شدت بهم حس قدرت میدادروزها و ترمها گذشت و من بیشتر و بیشتر تو دانشکده و حتی کل دانشگاه به همون دختر مغروره معروف شدمبه خواستگارو دوست پسر و هر عنصر نری با جایگاه های عالی جواب منفی می دادمدر حالی که سربلند از این قدرت بودم و به خودم میبالیدم که جامعه ی زنان رو سربلند کردم سرنوشت میخواست یه روی دیگه زندگی رو نشونم بدههیچ وقت یادم نمیره اولین باری که امیر رو دیدمداشت تو سالن آمفی تئاتر دانشگاه، لوح دانشجوی نمونه اش رو دریافت میکرد و بعد از دریافت لوحش، پشت تریبون رفت و از کلی آدم تشکر کردیکم از اهداف و برنامه هاش گفت و کلی هم تشویق شدمخصوصا یه سری از دخترا که داشتن خودشونو میکشتن تا توجه امیرو به خودشون جلب کننشخصیتش برام جالب بوداین همه بلند پردازی و غروری که تو چشماش میدیدم منو یاد خودم مینداختولی بر خلاف من، اون خیلی هم با همه جور و خودمونی بودچقدر اون لحظه به نظرم پسر جذاب و دوست داشتی ای اومدحسی که تا به حال در مورد هیچ پسری تجربه نکرده بودمحس فوق العاده ای بودولی چه فایده بازطبق معمول ندایی از درونم بهم میگفتخوب که چی، همه ی این موفقیتها و حس های خوب دنیارو خودت به تنهایی میتونی داشته باشی بهتره به یه مرد دل خوش نکنیاون روز گذشت و من سخت تر چسبیدم به برنامه هامحسابی تلاشم رو چند برابر کردم تا زودتر به نتیجه برسمدیگه امیرو کامل فراموش کرده بودمتا این که یه روز داشتم از کلاس برمیگشتم که برم سریع سوار ماشینم بشم و حسابی عجله داشتم جایی برماین سرعت من باعث شد کم مونده بود به پسری که چندتا لیوان نسکافه تو دستش بود داشت برای دوستاش که کمی اونطرف تر نشسته بودن میبرد خیلی نزدیک بشماونم مجبور شد سریع وایسته که به من نخورهیکم از محتویات لیوانها ریخت رولباسش، لباسش حسابی کثیف شدمنم که طبق معمول عکس العملم این مواقع این بود که، بیا مردی دیگه عرضه ی بردن چند تا لیوان نسکافه رو هم ندارییه نگاه تاسف باری بهش کردمیه لحظه جا خوردم!!!خودش بود، امیر بودولی سریع خودم رو جمع و جور کردم و طبق غرور همیشگیم رد شدمداشتم که میرفتم امیر لبخندی زدو گفتفکرمیکنم میخواستین بگین، شرمنده ببخشید لباستون کثیف شد چطور میتونم جبران کنم؟ولی چون عجله دارین نتونستین بگین!!!منم یه نگاه تمسخر آمیز بهش انداختمبعد با پوزخندم کاملا متوجهش کردم که، نه داداش از این خبرها نیست چشماتو باز میکردی لباست کثیف نمیشدبعد هم بی اعتنا خرامان خرامان در شدم و رفتماون روز هم گذشت ولی نمیدونم چی شد دیگه بعد از اون روز، اون صحنه، اون چهره، اون لحن مودبانه، اون لبخند، اون تیکه های هوشمندانهمثل نوار ضبط شده تو ذهن من تکرار شدبه خودم میگفتم خجالت بکش هستی اینهمه پسر خوشگل تر، موفق تر، مهم تر و احتمالا پولدارترو تو رد کردیحالا تو ذهنت درگیر این پسره شده؟؟چون کوچکترین مشغولیت ذهنی درباره ی پسرا رو گناهی نابخشدونی و مساوی با نابود شدن اهداف و آرزوهام میدونستمبا همه ی قوا سعی کردم و تا حدودی هم موفق شدم اون پسرو فراموش کنماون پسر که بعدها فهمیدم اسمش امیر و دانشجوی دکترای مهندسی رباتیکهاتفاقا بسیار نجیب ومودب و موفق و فعالهاصلا نگم برات همه چیز تمومهفقط اصلا پولدار نیست که خوب به هر حال با این تلاشی که اون داره حتما پولدارم میشهولی با همه این تفاصیل اینها اصلا مهم نبود www.zehndarmani1.irمن همه ی عمر به خودم قول دادم هیچ مردی نباید وارد زندگیمن بشه و منو از اهدافم دور کنهولی چه کنم که دیگه دست من نبوددیگه دلم مثل قبل مطیع محض عقلم نبودالبته عقل که چه عرض کنم الان فهمیدم عقاید و افکار اون موقع هام یه سری باورهای پوسیده و مخرب و فمینیستی محض و افراطی بودتا به خودم اومدم دیدم در عرض یکسال ما کم کم به هم نزدیک شدیم و اول فقط همکاریهای تخصصی و علمی بود ولی بعد صمیمیت عاطفی بینمون ایجاد شدهمه چیز اولش خوب بودولی کم کم اون بعد شخصیت من که سلطه طلب و مرد ستیز بودداشت تو رابطمون مشکلات زیادی ایجاد میکرد و بدجوری تنشهامون زیاد شده بودتا زمانی که فقط همکاری تخصصی و علمی میکردیم رابطمون عالی و رویایی بودگرچه همون موقع هم ، بیشتر تمایل داشتم من رهبر باشم و بگم چه کنیم چه نکنیمامیر هم متواضعانه قبول میکردولی وقتی بیشتر وارد فاز عاطفی شدیم و حرف از خواستگاری و مطلع شدن خانواده ها شدکم کم ناخودآگاه حس برتری طلبی و خودمداری من تو هر موضوعی بیرون میزد و امیر صبور و آروم رو عصبی میکردمن مونده بودم بین دل و عقایدم، که اتفاقا با همه وجودم بهشون ایمان هم داشتمباورهای مرد ستیزمکه بعدها با کمک مشاورم فهمیدم چقدر این باورها غلطه و اتفاقا نه تنها باعث رشد زنان نمیشهبلکه اگر نتونن بین استقلال مطلق و وابستگی مطلق تعادل بر قرار کنن به شدت هم آسیب میبینناما چه کنم که این باور ها تو ذهنم ریشه داشت و ریشه های خیلی قوی و تنومندی هم داشتاصلا رفتار من امیر رو هم به کل تغیر داده بودامیری که به گفته ی خودش به عمرش لجبازی نکرده بود، حسابی با من لج میکرددر مقابل بی منطقی های من، بی منطق تر میشد و با دلیل وبی دلیل با من مخالفت میکردامیر همیشه میگفت هستی، خسته میشم واقعا داری خسته ام میکنیتو هر موضوع ساده و پیش پا افتاده ای رو به جنگ قدرت زن و مرد تبدیل میکنیمنم اول لج میکردم، الانم دارم عادت میکنم مقابلت وایستاممن ناخواسته امیر رو برده بودم تو فاز دفاعیاین که اگر تو هم مقابل هستی نایستی و کارهاشو جبران نکنی ضعیفی و باختی یهعمر باید کولی بهش بدی و ....چه کنم که ناخودآگاه خودم این باورهای مسخره رو انداخته بودم تو سرشجنگ ما، تموم نشدنی و رو کم کنی و جنگ قدرت بین زن و مرد بودامیر هم ناخودآگاه شد یکی مثل من و رابطهمون تا مرز نابودی رفتوضع ما همین طور با کشمکش پیش میرفتتا اینکه یه روز اومد پیشم و گفت هستی من این امیر رو دوست ندارمانقدر انرژیم صرف جر و بحث و اثبات قدرتم به تو حفظ قدرتم تو موضوعات و شرایط مختلف میشهدارم از اهدافم ، درسم ، زندگیم می افتمبیا تمومش کنیم www.zehndarmani1.irدید من به زندگی مثل تو نیستمن زندگی رو رشد در کنار هم و پله بودن برای هم و شاد و عاشقانه موفق و قدرتمند شدن میبینمولی تو انقدر وحشت و ترس از عقب افتادن و کم آوردن در مقابل مو داری که نه تنها از زندگیت و رابطه با من لذت نمیبری بلکه همش تو ترس و استرس عقب افتادن یا کم آوردنیانگار من رقیبتم نه عشقتمن نمیتونم اینجوری زندگی کنمتو فوق العاده ای دختر، همه چیزت عالیهولی بعضی از باورهات هم داره خودتو نابود میکنه هم منوبی معرفت اینهارو گفت و خداحافظی کرد و رفتمنم فقط نگاهش کردماولش یه حس قوی تو ذهنم میگفت به جهنم بروبهتر ، اینجوری منم از این کشمکش ها و تنش ها راحت میشم و فقط میچسبم به کارو درسم و اهدافهمحالا نشونت میدم کی موفق تر میشه، روتو کم میکنمولی یکم که گذشت حس کردم که چقدر دلتنگشمباورم نمیشد که چقدر دارم ضعف نشون میدم، ولی بالاخره منم آدممزندگی میخوام، عشق میخوام تا کی میخوام مثل آدم آهنی زندگی کنممن اگر موفق ترین زن جهان هم باشم، باز اگر عشقی تو زندگیم نباشه یه چیزیم کمهخدایی حرفهای امیرم درست بودمن هر چیزی رو به جنگ قدرت زن و مرد و حرف منو حرف تو میکشوندمولی من با اینکه میدونستم مشکلم چیهباز وقتی تو موقعیت تصمیم گیری قرار میگرفتمجنگ قدرت و برد باخت و اینکه حتما باید من ببرم میومد سراغمباز همون عکس العملهای همیشگیم رو تکرار میکردمتا اینکه یه مشاور خوب پیدا کردم و بعد از توضیح کل زندگیمباورهام رو بررسی کرد و کلی از چیزهایی که حتی فکرشم نمیکردم ریشه مشکلات زندگیم بوده مشخص شدبعد ازم تست طرحواره رو گرفت تا کلی از باورهای پنهانم که تغذیه کننده ی افکارم و بعد احساسات و رفتارهام بود مشخص بشه www.zehndarmani1.irاز منبع تغذیه این باورهای غلتم باید قطع بشهمشاورم بهم توضیح داد مسلما دهها روش درمان برای این مشکل وجود داره و هر روانشناسی از سبک مختص خودش برای درمان بهره میگیرهولی من از درمان شناختی و طرحواره درمانی برای حل مشکلت استفاده میکنماول خطاهای شناختیم رو لیست کردیموای که من چقدر ویروس تو تحلیل داده هام ، تو ذهنم داشتمیا ساده بگم مغزم، ذهنم هر چیز رو میدید یه طور مشکل داری تحلیلش میکردکلی برام مشکل تو شرایط روحی و کارهام و زندگیم ایجاد میکرد که خودمم خبر نداشتمهر روز فکرهامو مینوشتم و رو به روش مینوشتم این کدوم خطای شناختیهمثلا من فکرهام و تفسیرام پر بود از ایده آل گرایی، اغراق، برچسب زدن به خودم یا دیگران، داستان سازی ذهنی و پیش بینی منفی ، دهها خطای دیگهاین تمرینهارو هر روز انجام دادم و به خودم قول دادم تا آخر عمرم رهاشون نکنمیعنی اگر میخواستم اثر کنه باید تا تو ذهنو وجودم نهادینه اش میکردمخدایی تمام تلاشم رو میکردمتمرین دیگه ام این بود که طبق دستور العملیک روز در میون، در یه ساعت ثابت باید افکار وخشم هام رو بدن محدودیت مینوشتم و پاره میکردمنامه نوشتن به مردهایی که ازشون خشم داشتم رو شروع کردممشاورم گفت مراقب باش روزهای اول ممکنه حسابی خشمت بیرون بریزه و حالت بد بشهولی به مرور که خشم پنهانت کم کم بیرون اومد و تخلیه شد حالت روحیت بهتر میشهواقعا همین طور بود اولش فکر کردم چه تمرین مسخره ای من که از کسی خشمی ندارمبعد دیدم نه مردهایی بودن که من ازشون متنفرممثلا پسر عمه ام که وقتی بچه بودم دائما تو خونه مون ، حرف از موفق بودن اون بوداینکه پسرها احتمال موفقیتشون بیشترهناخودآگاه همیشه باهاش رقابت میکردماون بیچاره هم اصلا روحشم خبر نداشتاین مقایسه اشتباه پدر و مادرم بود که ذهنم رو حساس کرده بودیا اون مرد همسایه که میخواست بهم نزدیک بشه و گاهی یواشکی لمسم میکردمنم از ترس سکوت میکردم فکر میکردم مهم نیست یا یادم رفتهولی با این تمرینهایی که روانشناسم بهم داده بودفهمیدم همین موارد و موارد پنهان دیگه ای منو ناخودآگاه از مردها متنفرم میکردتمرین نامه نوشتن و پاره کردنم که تموم شد حالم خیلی بهتربود www.zehndarmani1.irطبق گفته ی مشاورم ماهانه یک بار باید به کسی که ازش خشم دارم این نامه رو بنویسم و بدون حدودیت حرفهامو بزنم و در نهایت پاره کنمشاید طی چند ماه ده ها تمرین انجام دادم تا دیگه با خطاهای شناختی مسائل رو تحلیل نکنمفرق بین تمایل و تلاش برای پیشرفت رو که سازنده هم هست با ایده آل گرایی که مخربه متوجه بشمخشم ناخودآگاهم نسبت به مردها خیلی کم شده بودتونستم بین ترس از وابستگی و ناتوانی و استقلال تعادل برقرار کنمکلی اطلاعات در مورد مردها روحیاتشون، نیازهاشون، خواسته هاشون و مهارت ارتباط با اونها یاد گرفتم و خلاصه کلی آگاه شدمعاشق این کلمه ام آگاهیکاش همه میدونستن که آگاه شدن چقدر روابطشون، کارشون و اهدافشون و آینده اشون رو بهتر میکنهراستی امیر برگشتاصلا باورش نمیشد من این همه تغییر کرده باشمخودشم کلی کتاب خونده بود و کلی فکر کرده بود و تغییر کرده بودالانم رابطمون با کلی چالش و اختلاف نظر و فراز و فرود داره پیش میرهاما ما دیگه یاد گرفتیم چطوری مشکلات رو مدیریت کنیمدیگه جنگ قدرت تو رابطه ما مرده و تموم شدهدیگه حرف من باید بشه یا حرف تو معنی ندارهما، ما شدیمدوماه دیگه هم عروسیمونهمیدونم اون باورها طبق عادت دوباره آروم و بی صدا، میاد سراغمون تا زندگی زناشویی مون رو نابود کنهولی این بار من آدم ناآگاه قبل نیستم تا آخرین لحظه ی عمرم مراقب باورهام، فکرهام و رفتار و تصمیماتم هستم و هوشیارانه تک تکشون رو انتخاب میکنمپایان: آدرس سایت www.zehndarmani1.irکانال تلگرامt.me/ZahraRezaeiPsychologyکانال روبیکا@ZahraRezaeiPsychology1پیج اینستاگرامmoshavere_ravanمشاوره ی حضوری کلنیک راه آرامش 02633310656مشاوره ی تلفنی 09191760816(لطفا جهت رزو وقت فقط پیامک ارسال بفرمایید)