جمعه ٢ آبان ٣:۴٠ نیمه‌شب

در حال حاضر حالم خوبه، خداروشکر.فراز و نشیب ‌هایی داشتم این مدت ولی بهترم الان.اول از دختره بگم که بعد از یک دعوای تقریبا بی نتیجه، بغلش کردم و اونم بغضش ترکید و همانطور که توی بغلم بود کلی بهم فحش داد و خودشو خالی کرد. داستانش مفصله و خیلی نمی‌خوام اینجا در موردش بنویسم. اما در کل نتیجه این شد که رابطه مون به حالت عادی برگشت و البته قوی‌تر از قبل شد چون یه سری ابهامات برطرف شد و یه سری حرف ها زده شد که باعث تقویت رابطه شد.الانم تقریبا هر روز همو می‌بینیم چند ساعت و دوستای خیلی خوبی برای هم هستیم.اما در مورد اون دوستم که گربه داشت و مدتی از همه فاصله گرفته بود و باهاش بحثم شده بود هم بگم که با هم قرار گذاشتیم و حرف زدیم. الان می‌دونم که من دوست خوبی براش هستم و از من هیچ ناراحتی و گلایه‌ای نداره. فعلا در شرایط خاصی به سر می‌بره که نیاز داره کمی تنها باشه و ارتباطاتت محدود. خب منم به این خواسته‌اش احترام می‌ذارم و البته منتظرم حالش بهتر بشه و بیشتر ببینمش.در مورد روابطم هم اینکه هنوز رابطه ای رو با کسی شروع نکردم که البته دنبالش هستم و گزینه‌هایی هم مد نظر دارم ولی هنوز هیچ غلطی نکردمباید دست بجنبونم و یه حرکتی بزنم چون ایجاد یک رابطه یکی از ضروریات شرایط من هست که روانکاوم هم روش تاکید داره و به شدت به یک رابطه خوب نیاز دارم.در مورد کارم هم برنامه تقریبا مشخصی دارم که متاسفانه هنوز برای انجامش وقت کافی نذاشتم و بیشتر درگیر حواشی بودم. امیدوارم از امروز بیشتر وقت بذارم و کارم رو پیش ببرم. چون سر و سامان دادن به کارم و البته کسب درآمد بیشتر هم یکی از نیازهای ضروری‌ام و تاکیدات روانکاومه.در مورد جلسات مشاوره‌ام هم بگم که خوب پیش رفته در حدی که تونستم زمان جلسات رو کاهش بدم در هفته. این خودش نشونۀ پیشرفته.در کل چون حالم بهتر بوده کمتر اومدم اینجا بنویسم و غر بزنم ولی این دفتر هست فعلا چون نیازه گاهی بیام بنویسم.یک مطلب دیگه که می‌خوام در موردش بنویسم مربوط به یک دوستیه که اینجا باهاش آشنا شدم و دیروز مجبور شدم بلاکش کنم و از زندگیم کنار بذارمش. احتمالا این مطلب رو می‌خونه و امیدوارم واکنشی نشون نده.داستان اینه که این دوست من اخلاق خاصی داره، مثل همه ما که اخلاق بخصوص خودمون رو داریم. من تلاش کردم در مدتی که این رابطه کاملا مجازی وجود داشت به ایشون کمک کنم که حالش بهتر باشه، که بعضی مشکلاتش رو حل کنه.این دوست من که به مستعار اسمش رو میذارم کبری تلاش می کرد که با کمک من کارایی بکنه که بهتر بشه، ولی تلاشش کافی نبود. من نمی‌دونم مشکل چی بود، یا از من توقع زیادی داشت، یا خودش صبر کمی داشت، یا شاید نمی‌خواست تغییر کنه و ته دلش کماکان خودش رو سطح پایین می‌دید.هر دلیلی که بود نتیجه‌اش این شد که بارها ما با هم بحث و جدل و قطع رابطه داشتیم. من بارها بهش گفتم که دوست ندارم رابطه مون قطع بشه و به عنوان یک دوست کنارش می‌مونم. بارها بهش گفتم تلاشم رو می‌کنم شرایطش رو درک کنم و اخلاقش رو تحمل کنم و کمکش کنم تغییر کنه و بهبود پیدا کنه. ولی متاسفانه موارد قبلی تکرار می‌شد.در بازه زمانی که من به شدت درگیر مشکلات با دختره و اون یکی دوستم بودم رابطه ام با ایشون خیلی کمتر شد و خیلی کمتر تونستم باهاش در ارتباط باشم. طبیعی هم بود چون زندگی خودم در تلاطم بود و به هم ریخته.اما این دوست من اونطور که باید در این مدت رفتار و گفتارش رو مدیریت نکرد. گاهی تلاش می‌کرد من رو درک کنه و باهام کنار بیاد، اما گاهی کاری می‌کرد که من ناراحت بشم. یجورایی من رو زیر سوال می‌برد. شرایط من رو درک نمی‌کرد.همیشه فکر می‌کرد من در حال پیچوندنش هستم یا حرف‌های من در رابطه با دوستی الکیه، یا اینکه برنامه‌هایی که با هم برای بهبودش ریخته بودیم رو انجام نمی داد یا با منت انجام میداد یا اگر هم انجام می‌داد چیزی بهم نمی‌گفت.نکته اینه که نه تنها از اوایل رابطه، بلکه در این مدت درگیری های شخصی من بهش گفته بودم نمی‌تونم مرتب در ارتباط باشم، ولی اون انتظار بیشتری داشت.من واقعا تلاشم رو کردم، ولی اینکه تو در جایگاه یک دوست انتظار بیش از حد از من داری، من رو دروغ گو تصور می‌کنی و فکر می‌کنی در حال پیچوندنت هستم، حال و شرایط من رو درک نمی‌کنی، واقعا راه چاره ای برای من نمی‌داشت.برای همین وقتی دیروز بهت گفتم کار دارم و وقتی آزاد شدم بهت اطلاع میدم و تو گفتی من الان تنهام نه وقتی تو آزادی، این یعنی خودخواهی تو، یعنی نادیده گرفتن من، یعنی من باید خودمو با تو تنظیم کنم، و چنین چیزی نشدنیه. دو نفر آدم باید خودشون رو با همدیگه تنظیم کنند نه یک طرفه.من کم وقت گذاشتن های خودم رو، دیر جواب دادن های خودم رو، بد قولی‌های خودم رو قبول دارم. اما تو نخواستی شرایط من رو درک کنی، وقتی کار دارم، وقتی به هر دلیل نمی‌تونم صحبت کنم یا پیام بدم، وقتی قرص خوردم و منگ شدم، وقتی خسته ‌ام و خوابم میاد، وقتی بی‌حوصله و بی اعصابم و هزار تا چیز دیگه مثل هر آدم دیگه.بله دوست عزیز، من متاسفانه امروز مجبور شدم بلاکت کنم، مجبور شدم تو رو از زندگی خودم حذف کنم، چون با وجود تمام تلاشی که کردم، تو داشتی مرتب برای من دغدغه ذهنی جدید و اعصاب خوردی ایجاد میکردی، و به جان خودم اینقدر دغدغه و اعصاب خوردی دارم که نخوام یکی دیگه هم بهش اضافه بشه، برای همین حذفت کردم.همونطور که توی پیامم گفتم امیدوارم حالت خوب بشه و مشکلاتت حل بشه و به خواسته هات برسی، ولی بدون من ترسو نیستم، نگران این نبودم که تو آویزون من بشی یا هر چیزی که فکر کردی. اگر اون متنی که پیدا کردی رو یه بار با دقت بخونی متوجه میشی که من تصمیم گرفتم اولویت زندگیم خودم باشم و تلاشم بر اینه که حال دلم خوب باشه. پس هر چیزی غیر این بخواد عمل کنه حذفش می‌کنم.خب فکر کنم اینبار خیلی نوشتم، تا بعد... فراموشکار ...