اتباع امرالله 25 25- God's command followers

159ـ لإعطاء بشري قدوم نبي الإسلام (صلي الله عليه و آله) للنبي عيسي (عليه السلام): علي الرغم من أن هذه الآية لا تذكر أن هذه الآية من هذه العبارة، أن هذا السياق كان في سفر المسيح أم لا؟ تشهد آيات أخري من القرآن (مثل الآيه 157 اعراف) علي ذكر هذه الأخبار سارة في الإنجيل نفسه. ما هو الآن في يد يهوذا والمسيحيين اليوم يسمي التوراة و الإنجيل، و هذه الكتب ليست تلك التي نزلت علی عظماء انبياء الله، موسي والمسيح (ع)؛ بل هي عبارة عن مجموعة من الكتابات التي كتبها أصحابهم أو الأشخاص الذين وطأت أقدامهم الحقل من بعدهم، من تأليف و مع ىراسة مجردة في هذه الكتب، هو دليل حي علی هذا الادعاء. أنفسهم مسيحيون و يهود أيضاً إلا أن هذا ليس لهم حق. و مع ذلك، ليس هناك شك في أن بعض تعاليم موسي و عيسي (عليه السلام) و محتوي كتبهم السماوية، قد تم نقلها إلی هذه الكتب جنباً إلي جنب مع كتابات أتباعهم. و هذا هو السبب قبول كل ما في العهد القديم ( التوراة والكتب ذات الصلة) والعهد جديد (الإنجيل والكتب ذات الصلة) لا يمكن قبوله، و ليس كل هذا لا يمكن انكاره؛ بدلاً من ذلك، هذه الكتب هي مزيج من تعاليم هذين النبيين العظيمين مع أفكار و تعليمات الآخرين. هناك تغيرات كثيرة في الكتب الموجودة عن بشري ظهور النبي العظيم، التي لا تقارن آياتها إلا بالإسلام و حامله. إنه يستحق الأهتمام، أنه بصرف النظر عن النبوءات التي يمكن العثور عليها في هذه الكتب و هي تنطبق علي شخص نبي الإسلام، في انجيل يوحنا، استندت كلمة "فارقليط" في ثلاثة مواضع التي ترجمت في الترجمة الفارسية " علي أنها " المعزي "؛ و لكن في النص السرياني للأناجيل المأخوذة من الأصل اليوناني، بدلا من المعزي " پارقليط " و هي تأتي من النص اليوناني " پیرکلتوس " الذي يعني في اليونانية " الشخص المحمود " و ما يعادله محمد أو أحمد؛ عند ما رأي سادة الكنيسة أن نشر مثل هذه الترجمة لمنظمتهم سيؤثر عليهم بشدة، بدلا من پیرکلتوس کتبوا پاراکلتوس مما يعني التعزية و بهذه التحريفات الواضحه، قاموا بتغيير هذه الوثيقة الحية؛ و مع ذلك، علي الرغم من هذا التشوية، هناك أيضاً كرازة واضحة لعرض المستقبل القادم العظيم. أحمد من الأسماء المشهورة للنبي الذي اشتهربه في زمن حياته، و لهذا عند ما نزلت هذه الآيات، و لهذا السبب، عند ما يتم الكشف عن هذه الآيات، لم يعترض أي من هؤلاء الأعداء و هو ليس اسم النبي أحمد، لكن الأمر كان واضحاً للجميع.159- To give good news for coming the prophet of Islam ( PBUH ) by prophet Jesus (as): Although this verse does not mention that this tiding of this statement, that this context was in the book of Christ or not, other verses of the Quran (such as verse 157 Aaraf) testify to the mention of this good news in the Gospel itself. What is now in the hands of Judah and the Christians today is called the Torah and the Bible, these books are not that revealed books to the great prophets of God, Muses, and Christ; Rather, it is a collection of writings of their companions or the people who they have been set foot in the field after them, have authored and with an abstract overview studying in these books, is living proof of this claim. themselves Christians and Jews accept this have no claim. However, there is no doubt that some of the teachings of Muses and Jews (as) and the content of their heavenly books have been transferred to these books along with the writings of their followers. That is why everything in the old Testament (the Torah and related books) and New Testament (Gospel and related books) is accepted, and all of that can not be undeniable; rather, these books are a mixture of the teachings of these two great prophets with the thoughts and comment of others. There are many changes in the existing books about the good news of the advent of the great prophet have seen , whose signs do not apply except to Islam and its bearer , it is worthy attention that apart from the predictions that it can be found in these books and it applies to the person of the prophet of Islam , in the Gospel of John , the word “ Farqlit “ has relied in three places which is translated in Persian translations as “ comforter “ ; But in the Syriac text of the Gospels taken from the Greek origin , instead of the comforter “ parqlit “ and it comes from the Greek text “ Pirkletus “ which in Greek means “ Praised person “ and its equivalent is Muhammad or Ahmad ; When the masters of the church saw being the publication of such a translation to their organization will hit them hard , instead of pirkletus they wrote “ paracletus “ which means comforting and with this obvious distortions they changed this alive document ; However , despite this distortion there is also clear evangelism of a presentation great coming future. Ahmad is one of the famous names of the prophet that he was famous at the time of his life, and that’s why, when these verses are revealed, none of his enemies protested which is not the name of prophet Ahmad; But it’s been clear to everyone.159ـ بشارت آمدن پیامبر اسلام (ص) از سوی حضرت عیسی (ع): گر چه در این آیه ذکری از این سخن به میان نیامده که این بشارت در متن کتاب آسمانی مسیح بوده یا نه؟ آیات دیگر قرآن (مانند آیه 157 اعراف) گواه بر ذکر این بشارت در خود انجیل است. آنچه امروزه در دست یهود و نصاری به نام تورات و انجیل است، این کتاب­ها کتاب­هائی که به پیامبر بزرگ خدا یعنی موسی و مسیح (ع) نازل شده نیستند؛ بلکه مجموعه کتبی است که یاران آنها یا افرادی که بعد از آنها پا به عرصه وجود گذاشته­ اند، تألیف کردند و یک مطالعه اجمالی در این کتاب­ها، گواه زنده این مدعا است. خود مسیحیان و یهودیان نیز ادعائی جز این ندارند. با این حال شک نیست که قسمتی از تعلیمات موسی و عیسی (ع) و محتوای کتب آسمانی آنها در ضمن نوشته ­های پیروانشان به این کتاب­ها انتقال یافته است. به همین دلیل نمی­توان همه آنچه را که در عهد قدیم (تورات و کتب وابسته) و عهد جدید (انجیل و کتب وابسته) آمده است، پذیرفت و نه همه آن را انکار شدنی دانست؛ بلکه این کتب مخلوطی از تعلیمات این دو پیامبر بزرگ با افکار و اندیشه­ های دیگران است. در کتاب­های موجود هم تغییرات فراوانی درباره بشارت ظهور پیامبر بزرگی دیده می­شود که نشانه­ های آن جز به اسلام و آورنده آن تطبیق نمی­کند. شایان توجه این که غیر از پیشگوئی­ هایی که در این کتب دیده می­شود و بر شخص پیامبر اسلام (ص) صدق می­کند، در سه جا در انجیل یوحنا روی کلمه «فارقلیط» تکیه شده که در ترجمه­ های فارسی «تسلی دهنده» ترجمه شده؛ اما در متن سریانی اناجیل که از اصل یونانی گرفته شده، به جای تسلی دهنده «پارقلیط» و در متن یونانی «پیرکلتوس» آمده که در یونانی به معنای «شخص مورد ستایش» و معادل محمد یا احمد است؛ هنگامی که ارباب کلیسا دیدند انتشار چنین ترجمه­ ای به تشکیلات آنها ضربه شدیدی وارد می­کند، به جای پیرکلتوس «پاراکلتوس» نوشتند که به معنای تسلی دهنده و با تحریف آشکار، این سند زنده را دگرگون کردند؛ هر چند با وجود این تحریف نیز بشارت روشنی از یک ظهور بزرگ در آینده است. احمد یکی از نامهای معروف پیامبر است که ایشان در زمان حیات به این نام مشهور بود و به همین جهت، هنگام نزول این آیات، هیچ یک از دشمنان آن حضرت نیز اعتراض نکردند که نام پیامبر احمد نیست؛ بلکه برای همه روشن است.160ـ Pأَ لَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عَادٍ وَ ثَمُودَ وَ قَوْمِ إِبْرَاهِيمَ وَ أَصْحَابِ مَدْيَنَ وَ الْمُؤْتَفِکَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا کَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لٰکِنْ کَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ‌O. (70/توبه)، کما یفعلون الأن.Has there not come to them the account of those who were before them the people of Noah," Ad, and Thamud, and the people of Abraham, the inhabitants of Midian, and the towns that were overturned? Their apostles brought them manifest proofs. So it was not Allah who wronged them, but it was they who used to wrong themselves. (70). As they do right nowآيا اخبار پيشينيانشان مانند قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و اهل مَدْيَن و مُؤْتَفِكات (يعنى شهرهاى ويران شده قوم لوط) به آنها نرسيد كه رسولان الهى آيات و معجزات آشكار بر آنها آوردند (ولى آنها نپذيرفتند و هلاک شدند؟ آرى) خدا هيچ ستمى بر آنها نكرد بلكه آنها خود در حق خويش ستم مى‏كردند. (70 / توبه). همینطور که حالا هم در حق خود روا می­دارند.161ـ شعب لوط وتدمير مدنهم بالكامل (بالزلزال) : إنه يشير إلي مدن أهل لوط التي هي نتيجة نفس الجنس من اللعبة التي تضمنت عقاباً إلهياً كان عذاباً حدث بزلزال شديد، في حالة أن الأعلي أصبح أدني نقطة في أرض المدينة.161-The people of Lot and to destroy completely their cities (by the earthquake): It refers to the people of Lot which is the result of the same-sex of the game that involved divine retribution has been a torment, that happened with an intense earthquake if the heights became the lowest point of the city earth161ـ قوم لوط و شهرهای زیرورو شده: اشاره به شهرهای قوم لوط دارد که در اثر همجنس بازی دچار عذاب الهی شده و با زلزله شدیدی زیرورو گردید به صورتی که بلندیهای سرزمین آنها پست ­ترین نقاط آن گردید.162ـ Pإِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِي التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِکُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌O. (111/توبه)Indeed Allah has bought from the faithful their souls and their possessions for paradise to be theirs: they fight in the way of Allah, kill, and are killed. A promise binding upon Him in the Torah and the Evangel and the Qur'an. And who is truer to his promise than Allah? So rejoice in the bargain you have made with Him, and that is the great success. (111)همانا خدا جان و مال اهل ايمان را به بهاى بهشت خريدارى كرده، آنها در راه خدا جهاد مى‏كنند پس (دشمنان دين را) به قتل مى‏ رسانند و (يا خود) كشته مى ‏شوند، اين وعده قطعى است بر خدا و عهدى است كه در تورات و انجيل و قرآن ياد فرموده، و از خدا با وفاتر به عهد كيست؟ پس از اين معامله ‏اى كه كرديد بسى شاد باشيد كه اين به حقيقت سعادت و فيروزى بزرگ است. (111 / توبه).163ـ Pلَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْکُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌO. (128/توبه)There has certainly come to you an apostle from among yourselves. Grievous to him is your distress; he is full of concern for you, and most kind and merciful to the faithful. (128)همانا رسولى از جنس شما براى (هدايت) شما آمد كه فقر و پريشانى و جهل و فلاكت شما بر او سخت مى ‏آيد و بر (آسايش و نجات) شما بسيار حريص و به مؤمنان رئوف و مهربان است. (128/ توبه).164ـ النبي يصر علي توجيه الأمة: الآيات القرآنية و حياة الرسول (صلي الله عليه وآله)، دليل علي أنه أب طيب ولكنه أكثر من أب ـ من يبذل قصاري جهده لتربية طفله و إذا رأي ولده فهو علي خطأ، ليأكل قلبه يعاني كثيراً، كان يحاول أن يقود أمته و يعاني من ضلالتهم؛ لدرجة أنه في بعض الأحيان كان قريباً من الحزن ليمنح المرء حياته؛ كما نقرأ في الآية 6 من سورة الكهف "كأنك تريد من تمثيلهم، دمر نفسك بالحزن إن لم يؤمنوا بهذه العبارة" نعم، النبي (صلي الله عليه و آله)، الذي عرف النهاية الرهيبة التي يتجه إليها الضالون و كيف يحرقون حياتهم الأبدية، بذل قصاري جهده لإنقاذهم و يعاني كثيرا من رفضهم. و هؤلاء الضالون لايزالون يحرقون عالمهم، ويل! إلي الأخرة.164- Prophet’s insist on directing the ummah: Quranic verses and the prophet’s (PBUH) life, evidence that he is a kind father but much more than one father –who does his best to raise his child and if he sees his child is in the wrong, to eat one’s heart out, he suffers very much -, he was trying to lead his nation and suffers from their misguidance; To the point that sometimes he was close of the grief to give one’s life to; As we read in verse 6 of surah al-kahf “ As if you want from their acting, destroy yourself with sorrow if they not to believe in this statement “. Yes, The prophet (PBUH ), who knew what a terrible end the misguided are heading for and how they burn their eternal life, did his best to save them and he is suffering greatly from their rejection. And these misguided are still to set on fire their world, and woe ! to Hereafter them.164ـ اصرار پیامبر بر هدایت امت: آیات قرآن و زندگی پیامبر (ص)، گواه این مطلب است که او همچون پدری مهربان بلکه بسیار بیشتر از یک پدر ـ که نهایت سعی­ش را برای رشد فرزندش بکار می برد و اگر فرزندش را به بیراهه ببیند، خون دل می­خورد ـ ، تا آنجا که گاهی از شدت غصه نزدیک بود جان دهد؛ چنان که در آیه 6 سوره کهف می­خوانیم «گوئی می­خواهی به خاطر اعمال آنان، خود را از غم و اندوه هلاک کنی اگر به این گفتار ایمان نیاورند». آری، پیامبر (ص) که می­دانست گمراهان به سوی چه عاقبت وحشتناکی می­روند و چگونه زندگی ابدی خود را به آتش می­کشند، نهایت سعی خودرا برای نجات آنها به کار می­ بست و از روی گردانی آنها به شدت رنج می­برد. و این گمراهان امروز نیز دنیای خویش را به آتش می­کشند وای به آخرت آنها.165ـ Pفَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‌O. (129/توبه)But if they turn their backs [on you], say," Allah is sufficient for me. There is no god except Him. In Him, I have put my trust and He is the Lord of the Great Throne. (129)پس (اى رسول) هر گاه مردم روگردانيدند بگو:خدا مرا كفايت است كه جز او خدايى نيست،من بر او توكل كرده‏ ام و او رب عرش بزرگ است. (129 / توبه).166ـ Pوَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ‌O. (11/یونس)And if God had hastened the punishment of the people's ugly actions and the evil prayers they make against themselves, like charity the people would have all been condemned to death and destruction, but those who do not hope to meet us, in the same way, to wander in disbelief and rebellion we let loose them. (11)و اگر خدا به عقوبت عمل زشت مردم و دعاى شرّى كه در حق خود مى‏ كنند به مانند خيرات تعجيل مى‏ فرمود مردم همه محكوم مرگ و هلاک مى‏ شدند و ليكن ما آنان را كه به لقاى ما اميدوار نيستند به همان حال سرگردانى در كفر و طغيان رها مى‏ سازيم. (11 / یونس).167ـPقُلْ لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْکُمْ وَ لَا أَدْرَاکُمْ بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيکُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَ فَلَا تَعْقِلُونَ‌O. (16/یونس)Say," If Allah[ had not ]wished, I would never have recited this Qur'an to you, and He would not have made you aware of it , because I lived among you for a lifetime ago (without claiming to be a prophet). Do you not use your intellect and thought. (16)اگر بگو خدا نمى‏ خواست هرگز بر شما تلاوت اين قرآن نمى‏ كردم و او هم شما را به آن آگاه نمى ‏ساخت، زيرا من عمرى پيش از اين ميان شما زيستم (كه دعوى رسالت نداشتم) آيا عقل و فكرتان را كار نمى ‏بنديد؟ (16 / يونس).168ـ Pفَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ‌O. (17 / يونس)So who is a greater wrongdoer than him who fabricates a lie against Allah, or denies His signs? Indeed the guilty will not be felicitous. (17)پس كيست ستمكارتر از آن كه به خدا نسبت دروغ دهد يا آيات او را تكذيب كند؟ و البته بدكاران هرگز به فلاح و رستگارى نخواهند رسيد. (17 / يونس).169ـ Pإِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا کَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْکُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعَامُ حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلاً أَوْ نَهَاراً فَجَعَلْنَاهَا حَصِيداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ کَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَکَّرُونَ‌O. (24/یونس)The parable of the life of this world is that of water which We send down from the sky. It mingles with the earth's vegetation from which humans and cattle eat. When the earth puts on its luster and is adorned, and its inhabitants think they have power over it, Our edict comes to it, by night or day, whereat We turn it into a mown field as if it did not flourish the day before. Thus do We elaborate the signs for people who reflect. (24)محقّقا در مثل، زندگانى دنيا به آبى ماند كه از آسمانها فرو فرستاديم تا به آن باران انواع مختلف گياه زمين از آنچه آدميان و حيوانات تغذيه كنند در هم رويند تا آن گاه كه زمين (از خرمى و سبزى) به خود زيور بسته و آرايش كند و مردمش خود را بر آن قادر و متصرف پندارند ناگهان فرمان ما به شب يا روز در رسد و آن همه زيب و زيور زمين را دور كند و چنان خشک شود كه گويى ديروز هيچ نبوده است. اين گونه آيات خود را به تفصيل براى اهل فكرت بيان مى‏كنيم. (24 / یونس) .