جدال نخست وزیری در عراق

مصطفی الکاظمی نخست وزیر جدید عراقبسم الله الرحمن الرحیمپس از گذشت ۷،۶ ماه پرتلاطم سیاسی و نظامی در عراق،بلاخره میشود گفت نخست وزیر عراق مشخص شد.پس از استعفای عادل عبدالمهدی،توفیق العلاوی و عدنان الزرفی قبل از تعیین کابینه خود بلاخره در روز ۲۲ فروردین در مراسمی که تقریبا اکثر زعمای سیاسی عراق مانند الحلبوسی(رئیس پارلمان)،سیدعمار حکیم،هادی العامری،حیدر العبادی و ... حضور داشتند،برهم صالح،رئیس جمهور، مصطفی الکاظمی را مکلف به تشکیل کابینه کرد.الکاظمی تا قبل از نخست وزیری،رئیس اطلاعات عراق به شمار می آمد که کارنامه خاکستری و مبهم وی یکی از نگرانی های گروه های شیعی و مقاومت عراق بود.حدودا یک ماه پس از شهادت سرداران مقاومت در حوالی فرودگاه بغداد شایعات مبنی بر همکاری الکاظمی در این ترور شدت گرفت. به حدی که کتائب حزب الله،یکی از گروه های مقاومت عراقی، بطور رسمی این قضیه را اعلام و الکاظمی را به دست داشتن در ترور حاج قاسم و ابومهدی المهندس متهم نمود.وجود همچنین شایعاتی موجب شد،زمانیکه پس از استعفای علاوی،نام الکاظمی بعنوان گزینه نخست وزیری مطرح شد،گروه های شیعی و مقاومت مانند ائتلاف الفتح به شکل قاطعی با وی مخالفت کنند اما دیدار اقای شمخانی با الکاظمی در جریان سفر اخیر وی به عراق،خط ردی بر شایعه همکاری الکاظمی در ترور شهدای فرودگاه بغداد بود بطوریکه بطور تقریبا قطعی میتوان او را از این اتهام،تبرئه نمود.البته مکلف شدن غیر قانونی الزرفی توسط رئیس جمهور برهم صالح نیز،بی تاثیر در اجماع گروه های شیعی بر نام الکاظمی نیست. الزرفی که بارها به انحا گوناگون مخالفت خود را با گروه های مقاومت اعلام کرده و در کارنامه وی مواردی مانند داشتن تابعیت آمریکایی،شایعاتی مبنی بر همکاری با سازمان سیا و دست داشتن در اقداماتی مانند حمله به سفارت ایران در نجف به چشم میخورد و همچنین حمایت شدید سران آمریکایی را داشت،سران گروه های شیعی را متقاعد نمود که اولویت اول آنها کنار زدن الزرفی است لذا میشود گفت تنها گزینه ای که تا حدودی قابل اعتماد و حمایت مردمی را دارا باشد مصطفی الکاظمی است.بطور کل درباره استعفای الزرفی و مکلف شدن الکاظمی برای تشکیل کابینه طی دو روز میتوان گفت که گروه های شیعی و مقاومت عراق،واشنگتن را شکست دادند.بی شک الزرفی ایده آل ترین گزینه آمریکایی ها برای نخست وزیری پس از سالها نخست وزیری افرادی مانند عادل عبدالمهدی،حیدر العبادی و نوری المالکی که بطور کل تفکرات ضدآمریکایی داشتند،بود اما با فشار همه جانبه و بیانیه های تهدید آمیز پیاپی گروه های مقاومت و همچنین مخالفت گروه های سیاسی شیعی عراق با الزرفی و اجماع آنها بر مصطفی الکاظمی،این گزینه شکست خورد.یکی دیگر از نکات مهم،مخالفت های پیاپی گروه های مقاومت با الکاظمی پس از مکلف شدن او میباشد.بطور کل میتوان این رفتار را اینگونه تفسیر کرد که این مخالفت ها و تهدید ها بیشتر یک عامل بازدارنده در مسیر الکاظمی خواهند بود و هشداری برای وی که اگر زمانی از خواسته های گروه های مقاومت مانند خروج نیروهای آمریکایی از عراق کوتاه بیاید،انها علیه الکاظمی اقدام خواهند کرد.هم چنین این چندماه اخیر عراق را میتوان آینه تمام نمای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران به حساب آورد.سیاستی که مبتنی بر خواست مردم کشورهای دیگر است.این سیاست نشان میدهد که اگر خواست مردم عراق حتی برخلاف منافع ایران هم باشد،جمهوری اسلامی آنرا میپذیرد. همانگونه که وقتی تظاهرات علیه عادل عبدالمهدی منجر به استعفای وی که همسوترین نخست وزیر عراق با ایران و ضد آمریکایی ترین سیاستمدار عراقی بود شد،ایران به این تصمیم و خواست مردم عراق احترام گذاشت، دقیقا در همان زمانی که نیروهای عصبه الجوکر که از آمریکا تغذیه میشوند در خیابانهای عراق مشغول آشوبگری بودند.در جمع بندی این کلام میتوان گفت که شاید رسیدن از عبدالمهدی به الکاظمی،نوعی پسرفت به حساب بیاید اما همینکه پس از ماه ها تلاش و سرمایه گذاری آمریکایی ها برای ناامن کردن عراق و نشاندن فرد مورد وثوق خود بر منصب نخست وزیری،پروژه آنها تا حدودی شکست خورد،پیروزی نسبتا خوبی برای گروه های شیعی به حساب خواهد آمد.اما این نکته را فراموش نکنیم که الکاظمی فقط بمدت ۱ سال نخست وزیر عراق خواهد بود لذا لازم است از الان گروه های شیعی بدنبال فرد بعدی برای نخست وزیری باشند...