بي اهميت، با اهميت

كشاورزي در اولويت درجه 3 كشوردر این روزگار از هرکه درباره سیاست بپرسیم، احتمالا می‌گوید سیاست دنیای کثیفی است اما اندکی بیاندیشیم متوجه می‌شویم که این ذات سیاست نیست که آلوده است بلکه آدم‌ها هستند که با کردارشان دامن سیاست را چرکین می‌کنند. پیشوای شیعیان، حضرت علی(ع) در یکی از فرمایشاتشان می‌فرمایند: " اگر سیاست حیله و نیرنگ بود، کسی در آن به گرد پای من نمی‌رسید." این کلام نشان می‌دهد که اگر سیاست مد نظر اسلام به عنوان تنها راه نجات بشری خدعه، نیرنگ و خودخواهی بود، اولیای خدا که تمام هستی جان نثار آن‌ها است، بر این امر مقدم بودند. اما سیاستی که اسلام از آن دم می‌زند به دنبال تعالی انسان‌ها از طریق کسانی است که عهده‌دار انجام امور آن می‌شوند؛ در این جا دیگر خواست و اراده شخصی یا تفرقه‌ افکنی و نفاق برای مسابقه قدرت مطرح نیست. هر آن‌کس که در جامعه اسلامی به قدرت می‌رسد، نباید سیاست را وسیله‌ای برای ارضای امیال شخصی کند و به معنای واقعی کلمه در قامت یک خدمتگزار باید در جهت رشد و کمال مردم جامعه چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تلاش کند. نکته دیگر این است که یک کارگزار اسلامی حتی با نیت خدمت نباید بر اساس سلیقه شخصی پیش برود و باید خواست و اراده مردم را در تمامی اعمال خود مدنظر داشته باشد.انقلاب اسلامی ایران نقطه عطفی در تشکیل سیاستی بر مبنای اسلام بود که معمار کبیر آن تلاش زیادی برای به ثمر رسیدن هرچه باشکوه‌تر این انقلاب انجام داد. ایشان در انجام این مهم تنها نبودند اما بودند کسانی که از ابتدا با نیت منافع شخصی و مادی پای کار انقلاب آمدند و به مرور، راه خود را از آن جدا کردند. اشخاص دیگری نیز بودند که پای سفره این انقلاب بزرگ شدند و تجلی نابی از آرمان‌های آن بودند و خوی ضد اشرافی‌گری که مشخصة بارز مسئول در طراز انقلاب بود را در خود داشتند. مسلماً وجود گروه دوم، خوشایند آن کسانی نبود که تنها به نیت سهم‌خواهی یا عملگی برای استکبار پای سفره انقلاب آمده بودند؛ به همین دلیل با کمک اربابان غربی خود تلاش می‌کردند که آن‌ها را از دنیای سیاست دور کرده یا در نهایت از صفحه روزگار محوشان کنند. امروزه بخش کشاورزی نیز دچار همین سیاست زدگی شده است، بخشی که به طور مستقیم به معیشت و اقتصاد مردم گره خورده ‌و به طور کلی قابلیت پشگیری‌ از کنش‌های بسیاری، چه در زمینه اقتصادی و چه در زمینه فرهنگی و سیاسی را دارد و‌می تواند از بسیاری از ناهنجاری‌ها ممانعت به عمل بیاورد، اما متاسفانه این بخش به وسیله سومدیریت‌هایی‌ با سیاست زدگی‌های شدیدی مواجه شد و همین امر آن را به یک بخشی با راندمان نزدیک به صفر تبدیل کرد و بسیاری مشکلات را باعث شد، بخشی که تحصیل کرده‌های آن به راحتی می‌توانستند (اگر مسئولین زیربط مجال می‌دادند)، از ظرفیت‌های آن استفاده کنند و آن را در مسیر رشد حداکثری قرار دهند اما حال به دلیل سیاست گذاری غلط در این بخش و صد البته رواج فرهنگی غلط که اساسا کشاورز و کارگران و محصلان و مهندسان این بخش از ارزش والایی بر خوردار نیستند و مانند دامپزشکان و دکتران و وکلا نیستند و نباید مورد توجه قرار بگیرند، آن را با یک بحران اساسی مواجه کرد. بحرانی که سبب بروز بسیاری از فساد های اقتصادی مثل رانت و قاچاق کالا و ... شد .تضعیف جایگاه کشاورزی در دولت؛ تذکر پیام تاریخی امام خمینی (ره)را در پی دارد، گرچه زیره به کرمان بردن است اما در این برهه خالی از لطف نیست که فرمودند: «توجه به بازسازي مراكز صنعتي نبايد كوچك‌ترين خللي بر ضرورت رسيدن به امر خودكفايي كشاورزي وارد آورد، بلكه اولويت و تقدم ‌اين امر بايد محفوظ بماند و مسئولين بيشتر ‌از گذشته خود را مكلف به اجراي آن سازند. مطمئناً خودكفايي در كشاورزي مقدمه‌ايست براي استقلال و خودكفايي در زمينه‌‌‌هاي ديگر»اما اندیشمندان به ظاهر روشنفکر دنیای مدرن معتقدند و این فرهنگ را رواج دادند که جامعه کشاورز و محصلان آن از لحاظ ارزش، چیزی در مرتبه پایین‌تر از دیگر علوم نظری هستند و چون اساسا کار آن‌ها با حیوانات و مزرعه و ... است و این‌ها در زندگی مجلل و کاخ نشینی جایگاهی ندارد، پس قطعا نباید مورد سرمایه گذاری دولت قرار بگیرد و برای آن برنامه‌ای اصولی تبیین شود و همین رویکرد تفکری ‌که بعدها تبدیل به یک فرهنگ شد این بخش را تبدیل به یک بخش کم ارزش کرد، در صورتی که همین بخش است که اگر نباشد بسیاری از اتفاق‌های مهلک رخ می‌دهد واگر چه این بخش در درمان تاثیری ندارد ولی می‌تواند در پیشگیری از بسیاری از بیماری‌ها موثر باشد. با نگاهی به دستاوردها و ظرفیت‌های بی‌شمار بخش کشاورزی معلوم می‌شود که این بخش به تنهایی می‌تواند عمده مشکلات اقتصادی کشور را برطرف کند؛ اما به دلیل سیاست گذاری و فرهنگ سازی ناهنجار در این رشته، این حوزه پراهمیت تبدیل به یک اولویت درجه ۳ کشور شده و مورد اجحاف زیادی واقع گشته است، تاجایی که حتی قبول شدن در یک رشته دانشگاهی کشاورزی چیزی به مراتب کمتر از قبول شدن در رشته پزشکی است. در پایان، سخن خود را با خطبه ای از امیر المومنین به پایان می‌رسانم که در نامه ۵۳ به مالک اشتر در خصوص اهمیت کشاورزی بیان می شود که بايد تلاش تو در آبادانى زمين بيشتر از جمع آورى مالیات باشد كه مالیات جز با آبادانى فراهم نمى‏ گردد و آن‌کس كه بخواهد مالیات را بدون آبادانى مزارع به دست آورد، شهرها را خراب و بندگان خدا را نابود و حكومتش جز اندك مدّتى دوام نياورد. از دید گاه امیرالمومنین(ع) کسانی که زمین و آب مناسب داشته باشند ولی چیزی نکارند و به کارهای دیگر توجه کنند، ملعون دانسته شدند. پس لذا اهمیت بخش کشاورزی که اقتصاد و معیشت مردم به آن گره خورده است خیلی فراتر از حد تصور ما است تا آن‌جا که از امام علی(ع) منقول است که در خانه‌ای که فقر ورود کند ایمان از درب دیگر آن خانه خارج می شود و لذا گشنه نگه داشتن مردمان اگر چه در سیاست روشی تاثیر گذار برای جلو بردن اهداف شیطانی و کثیف است اما به پیروی از ائمه اطهار باید جلوی آن را گرفت چرا که مردمان گرسنه و فقیر دیگر بر سر اعتقاد و ایمان خود پایبند نمی مانند.ساجده امين فر | كارشناسي علوم دام