کنکوری جان...

من نه رتبه برتر شدم متاسفانه نه آدم درس خونی هستم...ولی مسیر کنکور رو دوبار رفتم و بار دوم میگفتم ای کاش کسی بود به من می گفت...چی رو؟ بیا تا بهت بگم (:پ.ن1:ممکنه یکم باهاتون احساس راحتی کنم از کلماتی استفاده کنم که در حالت عادی نمیکنمپ.ن2: طولانیه دیگه انتخاب خوندن و نخوندنش با خودت :)من ترجیح میدم به جای انگیزه دادن و ردیف کردن جملات زود باش پاشو میتونی باید بتونی و ... اتفاقاتی که برای خودم افتاد رو بگم...اون جمله ها برا مشاور هاست پول سازن...شما که قرار نیست به من پول بدین ): (نفری صد بزنین به حساب-وی با لبخندی شیطنت آمیز مینویسد-...)خب میریم که شروع کنیم...از کجا؟ از اواخر سال 98...دو ماه بعد از کرونا...من اون موقع یازدهم بودم گفتم درس خون نبودم...پس درس نخوندم...اول سال 99 یه حس عذاب وجدان داشتم...با این حرف بزن با اون حرف بزن...بهم گفتن دادااااشششش 14 ماه دیگه وقت داری بشین بخون خب...منم گفتم اوکی...دقت کن فقط گفتم اوکی /: دریغ از شروع...حالا طوفانی هم اگر شروع نمیکردم و در حد یه نسیم بود شاید یک سال بیشتر نمیخواست بشینم...ولی نخوندم...میدونی منطقی ترین کار چی بود؟ 1دور ریختن تقویم2گرفتن مشاور!3 برنامه ریزی مکتوبدرباره قسمت 2 ببین مشاور هزینه داره ولی دو ماه گرفتنش ارزش داره به خصوص تو اون بازه (این تیکه بره تو آب نمک برا یازدهمی ها باشد تا رستگار شوید(:)همین جا یه مسئله رو عنوان کنم...بهترین زمان برای شروع از نظر من همون عید یازهم هست...تو هر رشته ای! حتی تجربی! حالا چرا؟ چون زود شروع کردن یعنی زود تموم کردن...یعنی از دست دادن انرژی...شما فک کن از تاریکی میترسین...از صبح چراغ قوه باتری خورت رو روشن میکنی و باتری اضافه هم نداری! این میشه که برای شب چراغ نداری...تو میمونی و تاریکی و ترس! تو همون بازه بگردین یه مشاور پیدا کنین یه چند جلسه برنامه بریزه براتون بعد دست خودتو میاد چه غلطی کنین(تو همین پست روش برنامه ریزی خودم رو خواهم گفت)خب این از این مورد...برگردیم سر قصه ی خودمون...من از مهر که شروع کردم اولا گول خوردم! حدود دو ملیون تومن خرج کردم و یه پک فیلم از سایت آلا گرفتم و به هیچ دردم نخورد! انقدررررر بهم گفتن نگیر...ولی کو گوش شنوا؟ عزیزان...هرکی گفت بیا این پک رو بگیر این کتاب رو بگیر این مشاور رو بگیر تا آخر کنکور ساپرتی از طرف من یکی بزن تو دهنش...هیچ چیز چراغ جادو نیست...هیچ چیز چوب هری پاتر نیست...هیچ مقدار پولی شما رو به موفقیت نمیرسونه...برنامه ریزی و تلاش مناسب میتونه شما رو به موفقیت برسونه (: چیز های دیگه فقط وسیله ان برای کمک...البته میتونی بگی برووو آقا ما میخریم و استفاده میکنیم...قبول ولیییییی شما از اول مهر دوازدهم تا روز کنکور خوب خوبش 10 ماه وقت دارین...خو اون پک برای سه سالهههه لعنتی! 10 ماهه میخواد چه غلطی برا تو کنه /: حالا من که گفتم شما گوش نده...شما برو پک های حرف آخر رو بگیر ملیون ملیون پول بده...اصلا میگی پول نمیدم مفتی از تلگرام دانلود میکنم!(کارت درست که نیست بماند...ولی از من بشنو اگر میخوای چیزی برات تاثیر داشته باشه باید هزینش رو بپردازی!) تجربه من اینه...من پک راه ابریشم رو که گرفتم هفته ای چهارصد تا فیلم میومد برام! من اصلا وقت نمیکردم ببینم...همش هم که نمیخواستم ببینم نمیشد!گفتم بهترین زمان شروع عید یازدهمه...خو حالا ما شروع نکردیم...به درک/: از الان شروع کن! گفتم بهترین زمان اونه اما شروع حتی یک روز مانده به کنکور شروع هست!...ببین تلاش کردن دو نتیجه داره...برنده شدن یا شکست خوردن اما شروع نکردن فقط یک نتیجه داره سوختن! شما یه بازی زمان دار میکنی...اگر شروع کنی ممکنه ببری ممکنه نبری اگر شروع نکنی می سوزی! پس اگر رفتی پیش مشاور و گفت دیر اومدی بازم بزن تو دهنش! من مهر شروع کردم...کورمال کورمال پیش اومدم(مشاور نگرفتم) اولش بهم گفتن کلاس ها رو بپیچون امتحان رو تقلب کن اینا مهم نیست (تو دهن اینم بزن!) اگر مهم نیست چرا براش استرس داری؟ اصلا مهم نیست ولی براش استرس که داری، نداری؟! پس چی شد مدرسه جای خودش کنکورم جای خودش...اگر تازه شروع کردی و تو خودت نمیبینی که دو تا رو باهم پیش ببری...ببین تو خودت میبینی یه سال دیگه بشینی؟ شاید نبینی ها...ولی قصه همون دو دو تا چارتا هست...من تا آخر سر این دوراهی موندم...کنکور یا مدرسه؟ #سوال غلط! ما یا نداریم کنکور و مدرسه باهم یا مدرسه!؟ این سوال درست تری هست...خب تکلیفت روشن شد؟ اوکی ، حالا دیگه از این شاخه به اون شاخه نپر! یه روش برنامه ریزی انتخاب کن و با همون پیش برو.من هر روش ممکنه و غیر ممکنه رو امتحان کردم...جدول با مربع های کوچولو!...زمان دادن و رو دایره کشیدن...مربع های بزرگ هفت تایی و to do لیست نوشتن...من فقط گیج شدم...ماه آبان کرونا گرفتم استرس داشتم...در آستانه ی افسردگی...گیج بودم و نمیدونستم چه کنم...برونگرام...مدت ها خودم رو تو خونه حبس کردم...هیچ دوستی رو نمیدیدم(به خاطر شرایط کرونایی)همه مزید بر علت شد که من زار بزنم و دست به دامن مشاور بشم...به منم گفتن یکم دیر اومدی! من همش دو ماه مشاور گرفتم...مشاور من گفت مدرسه هیچی! پایانترم دارم هااا...راحت گفت تقلب کن! منم از خدا خواسته هرچی گفت گوش کردم...بعدش گفتم غلط کردم! پایانترم اول مجازی بود و پیچیدم به بازی...میدونی بعدش چی شد؟ یه چیز تو جونم ولم نمیکرد...ترم دو چی؟ اون که حضوریه؟ اون که بیشتره؟ مشاور رو ول کردم! حالا هم از کنکور عقبم هم از مدرسه هم کلاف سر در گم هم از این شاخه به اون شاخه...به این و اون زنگ بزن و هرچی میگن فقط میتونم بگم اوکی/: دریغ از ذره ای عمل! (بعضی از دوستان حاضر میتونن شهادت بدن-_-) آقا افسردگی من حاد شد...خیلی حاد انقدر که پیش روانپزشک رفتم و قرص گرفتم! الان کی هست؟ عید! میدونین یه چیزی تو افسردگی من تاثیر داشت که از قلم انداختم...حذف هرگونه تفریح و گوش دادن به پادکست های انگیزشی! این سم مهلکی بود...میدونی گوش دادن به جمله های بجنب بدو تو میتونی و غیره و زالک باعث میشه هورمون هایی تو ذهن تو آزاد بشه...گوش دادن به این جمله ها مثل کشیدن شیشه و مواد مخدر هست...انگیزه کاذبه! کی گفته میشه یا باید بشه؟ یا میشه یا نمیشه! وقتی حالت بده، وقتی هرچی میخونی فایده نداره وقتی قیافت مثل قیافه هاول تو عکسه...نمیشه که نمیشه که نمیشه...کی گفته همه چیز به خودت بستگی داره!؟ پس هوش خدا دادی چی؟پس شرایطی مثل کتاب تست خوب داشتن چی؟ پس مشکلات خانوادگی چی؟ یه پزشک ترم اول رفت گفت اقا جون کندم به این جا رسیدم...استادش گفت پدرت چه کاره هست؟ پزشک گفت هشت سالم بود عمرش رو داد به شما...استاد گفت مادرت چی؟ گفت رخت میشوره و نون ما رو میده...استاد گفت دست هات رو ببینم؟ دست هاش رو دید...گفت زیادی نرمه!برو هشت ساعت رخت بشور و فردا بیا...فردا اومد...با چشم های گریون...گفت استاد دست مادرم رو بوسیدم...من تنهایی به اینجا نرسیدم...دانشجو از استادش تشکر کرد.قضیه همون شد شد نشد نشد ولش کن هست...دوست من فیلم ببین، کتاب بخون، بیرون برو، ورزش کن، برو کافه و یه هات چاکلت سفارش بده، برو بولینگ بازی کن! هیچی نمیشه...وایسا کی گفته هیچی نمیشه؟ آدرینالین خونت اندازه میشه(: و این یعنی پیچوندن افسردگی! افسردگی خیلی بده...میشینی یه گوشه و تو یه حاله سیاهی فرو میری...خود گویه داری ونمیدونی چه کار کنی...اطرافیان رو آزار میدی با کار هات!...به خصوص پدر و مادرت رو! هاولمیدونی من بعد این بازه این جمله شد سر لوحه زندگیم...برای آدامس شیک صد دلاری نمیدن!...بله کنکور ادامس شیک نیست قطعا...ولی حال آدم مهم تره...پزشک کور بشی بهتره...یا بی سواد بینا؟ پس بدون ارزش هر چیز چقدره! من سیزده روز عید رو نتونستم درس بخونم...قرص هایی که میخوردم باعث شده بود وارد یه حاله خلا بشم. قرص ها حالم رو بهتر میکرد.تو همون عید یکی از معلم هام لطف کرد و برام یه برنامه سیزده روزه چید و من همون برنامه رو بعد از عید مدام اجرا میکردم(یه سیزده روز که تموم میشد دوباره از سر میگرفتم!) مطلقا کنکور رو بیخیال شدم...تا بعد از امتحان ها که دو هفته وقت بود...میدونی تمام مدت میگفتم یک روز زودتر شروع کردن هم یک روزه و به همین دلیل به خودم افتخار میکنم! همیشه میگفتم اگر قراره بمونم بزار به جای 9 ماه 18 ماه درس خونده باشم (: من امتحان هام رو دادم...خیلی جالب نبود...ولی نیفتادم (: همه رو با 11 تا 16 پاس کردم معدلم هم جالب نشد! البته توقعی نداشتم با اون شرایط...روز کنکور با خیال راحت رفتم...نگفتم میمونم...شانسم رو امتحان کردم...فقط یکم عمومی سرم میشد...یه ربع بعد از توزیع تخصصی ها دادم رفتم! ولی وقتی برگه دستم بود چند بار از خودم پرسیدم: راضی ای از خودت؟ و هربار جواب یکی بود...بله صد در صد...گفتم من هرچی داشتم رو گذاشتم...حسرت تو دلم نزاشتم...تلاش کردم حتی به غلط!...میدونی در طول سال میگفتم سال 99 بدترین سال زندگی منه...همیشه میگفتم من هرگز نمیخوام به این سال برگردم! ولی الان که از اون بازه در اومدم میبینم خوشایند ترین اتفاق زندگیم بود! تو کتاب ای کاش وقتی بیست ساله بودم میدانستم میخونیم که پروژه بی شکست اصلا پروژه نیست! باید شکست بخوری...همیشه شکست خورده ها راه های بهتری بلدن تا برنده ها! اونم برنده هایی که هیچ وقت شکست نخوردن! میدونی کیا رو میگم دیگه کسانی که هیچ گاه اجازه شکست به خودشون نمیدن!هیچ رتبه برتری نیست که حداقل تو آزمون های آزمایشی شکست نخورده باشه...بشکن تا جوانه بزنی(: جواب ها قرار نیست از آسمون بیان تو ذهن تو...خیلی ها میگن شانسی هم میشه زد...اگر احتمال داره بدون ذره ای انگلیسی خواندن و تلاش کردن مثل بلبل انگلیسی حرف زد شانسی هم میشه رتبه برتر شد! البته همین جا عنوان میکنم که هدف مهمه اما مسیر مهم تره! شاید تو به هدف نرسی...پس یه کاری کن از مسیر لذت ببری(: ببین تو هدفی داری ولی شاید هدفت به نفع تو نباشه! فرضا کل زندگی تو گوشت خوندن باید دکتر شی تو هم فکر میکنی باید دکتر شی...ولی تو فقط فکر میکنی! میگی برم دانشگاه شهید بهشتی جای خوبی هست موفق میشم...اما ممکنه تلخ ترین اتفاقات زندگی برات اون جا بیفته و خودت رو لعنت کنی با این انتخابت! چنین چیزی ممکن هست...بزار علمی باهم صحبت کنیم... اگر X ها محور هدف باشه و Y محور نتیجه...زندگی لیمیتی است که X به سمت هدفی میرود و Y به سمت مثبت یا منفی بی نهایت! یعنی یه چیزی ممکن هست اتفاق بیفته ممکن هم هست نیفته! هیچ چیز در این دنیا صد در صد نیست...هیچ چیز هم صفر مطلق نیست...همه چیز حدی هست...احتمال هست...این که بری تجربی و درس بخونی ممکن هست نفر اول کنکور بشی نه صد در صد ...هرکی گفت این کار رو کن صد در صد موفقی بزن تو دهنش!(به نظر وی عصبی است) این بود قصه سال اول من...بعد کنکور هم چون مجاز شدم انتخاب رشته کردم...بعدم کل تابستون رو استراحت کردم و منتظر نتیجه شدم...تهش هم با این که میتونستم برم دانشگاه تصمیم گرفتم بمونم...تصمیم گرفتم به خودم فرصت بدم...تصمیم گرفتم شرمنده دلم نشم! من یه چیز میخواستم و بهش نرسیدم...اما مهم نبود من یک شروع پر قدرت و طوفانی داشتم(:سال دوم من از تجربه سال اولم استفاده کردم...سعی کردم استراحت داشته باشم...جمعه ها و روز های تعطیل درس ممنوع بود! رفتم کتابخونه و اون جا درس میخوندم...برا من جواب میده...یه بک بزنین اول جمله...گفتم از تجربم استفاده کردم...چرا رو تجربه تاکید میکنم؟ یادتونه گفتم شروع هر موقع خوبه؟ گفتم ایستادن یعنی سوختن...تو کتابخونه کم نبودن کسانی که سال دومشون بود اما با مشکلات سال اول من دست و پنجه نرم میکردن! چون اون ها کلا برای کنکور شروع نکرده بودن! کلا به یه ورشون گرفته بودن...از من بپرسی یه سال موندن ارزش داره میگم: کیف داره! از معدود آدم هایی هستم که این رو میگه...من یه بار شکستم...یه بار جوانه زدم...بعد رشد کردم...من تا آخرین روز ریلکس بودم...و این برای هم قطاری هام نرمال نبود...خیلی ها استرس داشتن خودشون رو آزار میدادن ولی من میدونستم هزینه آدامس شیک صد دلاری نیست(: نمیگم بی بخار بی بخار بودم ها چرا گاهی حالم بد میشد...ولی حال بد علف هرزه...سریع از ریشه درش میاوردم...این که چطور ازش دربیای فقط تجربه یادت میده نه هیچ کتاب انگیزشی دیگه...اونم ممکنه کمک کنه ها ولی مطلقا نه...خلاصه که از همون اول یه رویه پیش گرفتم و تا آخرین روز ها برنامم رو تعین کردم و طبق همون پیش رفتم...دیگه از این شاخه به اون شاخه نپریدم...تهش هم نتیجه بهتری گرفتم...ولی وارد مسیری شدم که اصلا جزو گزینه های اولیه نبود! من گفتم یا فرهنگیان میارم و معلم میشم یا یه علوم پایه میخونم تا تهش معلم بشم! ولی برای انتخاب رشته رفتم پیش مشاور و برام گزینه مدیریت رو گذاشت رو میز! جالبه بدونین با این که گزینه آخرم بود...با این که ذره ای احتمال نمیدادم به اون جا بکشه...مدیریت صنعتی دانشگاه شهر خودم رو آوردم...و الان روزی هزار بار خدا رو شکر میکنم که اونی که من میخواستم نشد(:من قول دادم روش برنامه ریزیم رو بگم...این رو میگم نتیجه گیری میکنم و خدافظ(:اول یه دفتر نقاشی مربعی گرفتمدقیقا همین طرحبعد از این که صفحه اول رو گوگولی کردم(همیشه انجام میدم) رفتم صفحه ی دوم و جدول زیر رو کشیدم:دیگه ببخشید کج و موجه!راستش ما عمومی هم داشتیم...من یه مبحث در میون عمومی میزاشتم و یه کار هایی ثابت بود(مثلا تست قرابت زدن) ولی متاسفانه یا خوشبختانه شما عمومی ندارین...پس کلش رو اختصاص بدین به تخصصی ها...احتیاج به دادن زمان نیست...هر باکس نیم الی دو ساعت روش وقت بزار...مثلا نوشتی درسنامه ریاضی فصل تابع بخش اول(من کتاب های میکروطلایی استفاده میکردم راحت بخش بندی میکردم بقیه کتاب ها رو نمیدونم)...(به صورت افقی جدول رو به هفت قسمت تقسیم کنین و هر قسمت برای یک روز) روز بعد تست های مبحثی که خونده بودم...میتونی زوج و فرد بزنی! یعنی تست های شماره زوج رو بزن یا سه تا درمیون بزن...نمیتونی همه رو بزنی و لازم نیست!...من با انسانی ها کار ندارم! به هم رشته ای های خودم و هرکس که میخواد ریاضی بخونه میگم...رو سوال شده یک ساعت وقت بزار ولی خودت به جواب برس! میشه چند تا رو آموزشی زد ولی به بعدش فک کن و جواب بده! تو کنکور خبری از پاسخنامه نیست فرزندم...حالا اون مربع بزرگه چیه؟ آقا کل زندگی رو که نمیشه تعطیل کرد و درس خوند...یه شکل رو بگیر اوقات فراقت...یه شکل رو بگیر کار های مهم و عجله ای...یه شکل رو بگیر کار های مهم و غیر عجله ای!...یه شکل رو بگیر کار های نا مهم و غیر عجله ای! مثلا ثبت نام کنکور مهم و عجله ای هست...ولی جارو کردن اتاق مهمه اما عجله ای نیست ...زنگ زدن به رفیقت و گرفتن حالش نه مهمه نه عجله ای ولی بهتره انجام بشه...دیدن فیلم ارباب حلقه ها میشه اوقات فراقت(: همه چیز رو مکتوب کن...وقتی هم انجام شد یه تیک بزن و خودت رو راحت کن :) سعی کن کار هات رو امروز و فردا نکنی...اگر تو مبحثی مشکل داشتی فقط همون رو فیلم ببین/: دیدن فیلم معنی ابیات فارسی هیچ کمکی به تو نمیکنه! درضمن الان که عمومی نیست بین کنکورت یه نگاه به امتحان های پایان ترم بکن خواهشا...بینش درس مدرسه رو بخون...همش تخصصی نخون گیج میشی آخرش ها...برا امتحان های پایانی هم اگر یه دور حداقل در طول سال کتاب هات رو خوندی فقط امتحان پایانی سال های قبل رو حل کن...اگر بیشتر از یک دور کتاب رو خوندی(در طول سال) و تمام امتحان ها رو جویدی تضمینی 18 رو میشی!اول مجوز میدم برای زدن تو دهن هرکسی که یه رشته خاص رو جوری گندش میکنه که میشه ارزوی همه و هرکس تو اون رشته هست یا به جایی رسیده فک میکنه عن خاصی هست/: بله یه رشته هایی واقعا خوبن ولی نه اونقدر که بگیم نیمی از بهشت تو دستشه! یا دیگه خیلیییی خوشبخته...خوش بختی یه حس هست نه یه موقعیت...پس آدم در هر حالی میتونه خوش بخت باشه...حتی تو غم!بعدم پست رو به چند عکس مزین میکنم و مجبات خنده و شادی شما رو فراهم می آورم:وقتی میگن نصف کنکوری ها سیاه لشکرن یعنی ایناز این خرج ها واقعا میکنن!نگران نباشین رتبه ها به ریاله!شمردن روز ها سم مهلکهمیدونم خیلی ها تون به زور رفتین یه رشته ای رو میخونین(هرچی تجربی انسانی ریاضی!) اگه میتونین تغیرش بدین اگه نمیتونین فقط باهاش کنار بیا و بدون بعد هر سیاهی سفیدی هست واقعا هست...یه نتیجه هم بگیرم و شب به خیر:وقتی از در حوزه کنکور بیای بیرون احتمالا یه جمله رو تکرار میکنی...ارزشش رو نداشت! میگی ارزش اشک ریختن و شب بیداری و فکر کردن به بعدش رو نداشت...ارزش تلاش داره ولی ارزش از دست دادن سلامت جسمی و روانی رو نداره!...تو این بازه آدم از خودش می پرسه اگه دانشگاه نه پس چی؟ اگه دختری: شوهر کردن هم راهیه! ولی پیشنهاد نمیشه! یه سال بمون...خوش نداری بمونی و نتونستی بری...برو آزاد!...پول نداری...ببین تو چی هنر داری...تو زبان؟ تو خیاطی؟ دوس داری حساب دار بشی؟ کامپیوتر چطوره؟ برو فنی حرفه ای یه کلاس که دوست داری ثبت نام کن...درسم بریز دور...دانشگاه واقعا اونقدر خبری نیست...دانشگاه الان مثل بازی جی تی آی شده! کمتر کسی به فکر درسه...مهران مدیری قشنگ تعریف کرده که میگه...بعضی ها دنبال برنامه برا بعد کلاس و قبل کلاسن بعضی ها دنبال مدرکن که دهن پر کن باشه...بعضی ها دنبال پیچوندنن...بعضی ها دنبال زن و شوهرن!یه دو نفرم دنبال درسن که یکی میره یکی هم میمونه!هرگز نمیگم نرو دانشگاه...میگم دو دو تا چارتا کن بهترین راه رو انتخاب کن...افسار زندگیت رو بده دست خود عاقلت...فک کن عاقل ترین موجود رو زمینی برا خودت تصمیم بگیر و پای تمام تبعاطش وایسا...زمین بخور و بلند شو...کمالگرایی رو دور بریز و بدون، بی برنامگی و استرس دو فاکتوری هستن که تو رو به قعر جهنم میبرن و برنامه ریزی و تلاش دو فاکتری هستن که تو رو نجات میدن(:امیدوارم روزی که نتایج اومد لبخند بزنی و وارد راه جدیدی بشی که زندگی جلو پات گذاشته...بزرگ شدن ترسناکه...ولی قشنگه.پ.ن3: انتظار میره بعضی دوستان بیان بگن جوری حرف میزنه انگار ده ساله مشاور کنکوره/: از همین الان بگم هرچی دوس دارین فک کنین...کم یا زیاد من دوست دارم سال 99-1400 رو پک کنم و تقدیم کنم به هرکس که بهش احتیاج داره.پ.ن4: امیدوارم هیچی رو از قلم ننداخته باشمپ.ن5:این دو پست خودم هم در همین موضوع هست ولی همین پست از همه کامل تره: https://virgool.io/@rabbit1381/%DA%A9%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D9%81-wndbgmraa50a https://virgool.io/@rabbit1381/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-haqhvglp0yxm