فست فود ها و ضرر هایی که بر رژیم غذایی و تناسب اندام می گذارد

فست فود ها و ضرر هایی که بر رژیم غذایی و تناسب اندام می گذارد.لازم نیست دیگر بار خودتان را در این وضعیت لبریز از شکست قرار دهید. خوردن، یکی از وقت گذرانیها و یکی از بزرگترین تفریحات و سرگرمیهای ملی ماست. تجربه تان را خراب نکنید. بیایید گرایش و تدابیری مثبت برای غلبه بر «فاجعه رستوران» را در خود بپرورانیم.فست فود ها برنامه ریزی ازپیش?نخستین گام، در نظر گرفتن بازی «غذای فست فود ها و غذای اغوا کننده و تشخیص این مسأله است که کدام غذا به شما رضایت خواهد بخشید. دریابید که در این لحظه، از نظر طعم و جنس و بافت و نوع خوراکی - درحال و هوای چه غذایی هستید. اگر غذای مکزیکی میخواهید، در رستوران مکزیکی جا رزرو کنید. آنگاه، وقتی به رستوران رفتید، به دقت به فهرست غذاها نگاه کنید تا دریابید به راستی کدامیک را میخواهید؛ دلواپس سایر خانمهای لاغر دوروبرتان هم نباشید. وقتی در فهرست غذا چیزی را یافتید که مورد توجه تان بود، سفارشش بدهید. به خودتان بگویید که خوردن آن هیچ اشکالی ندارد، استحقاقش را دارید، و این شمایید که بر آنچه می خورید اقتدار دارید، نه غذا بر شما.از همان فنی استفاده کنید که برای تجسم شیرینی شکلاتی به کار بردید، به رنگها و نوع بافت و ترکیب غذاهایی که در بشقاب شماست به دقت توجه کنید. اگر در بشقابتان خوراکی اضافه یی را دیدید که انتظارش را نداشتید، آن را از مابقی غذاها جدا کنید. آنگاه خوراکتان را به سه یا چهار بخش تقسیم کنید. اگر غذایتان چیزی مثل ساندویچ باشد، این کار آسانتر است. اما اگر چیزی مثل یک ظرف اسپاگتی باشد، با چنگال میان آن خطی رسم کنید. حالا یک قسمت یا گوشه یی از غذایتان را بخورید. آرام و آهسته غذا بخورید! هر لقمه را به دقت بجوید تا بتوانید از لذت عطر و طعم و نوع بافت آن آگاه شوید.وقتی نیمی از غذایتان را خوردید، از خودتان معذرت بخواهید، به دستشویی بروید. چند لحظه را در آنجا بگذرانید، چند نفس عمیق بکشید. و در آینه به خودتان به نظر تحسین بنگرید. وقتی به سراغ غذایتان بازگشتید، از خودتان بپرسید که آیا به راستی برای چه مقدار غذا اشتها دارید. به احتمال قوی، به چیز زیادتری تمایل نخواهید داشت.وقتی مصمم شدید که دیگر گرسنه نیستید، فورا پیشخدمت را صدا کنید تا مابقی غذایتان را برایتان بسته بندی کند تا به خانه ببرید. این گونه غذا خوردن، نه تنها شما را باریک نگاه خواهد داشت بلکه با پرداخت یک بها، صاحب دو غذا خواهید شد.فست فود ها -پول، هدف نیست?برای بردن غذا از رستوران به خانه، احساس شرمساری نکنید. این کار مانع از آن خواهد شد که به دام این اندیشه بیفتید که: «غذای رستوران گران است، پس باید تمامش را بخورم.» هرگز و هرگز، اسراف یا مسایل اقتصادی را بهانه نکنید تا غذایی را که در آن لحظه میل ندارید یا گرسنه نیستید بخورید.روشهایی را که برای رستوران پیشنهاد کردم، در خانه نیز به کار ببرید تا غذا خوردن برایتان به صورت تجربه یی دلپذیر درآید. آنگاه به جای این که عضوی از «فاجعه رستوران» باشید، عضوی از «جامعه رستوران» خواهید شد.فست فود ها -سه وعده غذا در روز مناسب نیست?در دبستان، آموزش تغذیه ما (سابقا چنین بود) سه وعده غذای کامل در روز بود: صبحانه و ناهار و شام. شاید آن روش برای بعضی از افراد (نظیر ورزشکاران المپیک و کارگرانی که به کار سخت ساختمانی سرگرمند خوب باشد، اما قطعا برای همه مناسب نیست. من با هرگونه روش استاندارد شده با رژیمی که بی توجه به نیازهای فردی باشد مخالفم. اگر کسی ساعت 6 بعد از ظهر برای شام گرسنه نبود، آن وقت چه؟ یا اگر ترجیح بدهید صبحانه و ناهار را تلفیق کنید و ساعت ۱۱ صبح غذا بخورید؟معمولا به چنین عادتهایی، تحت عنوان نامنظم و ناسالم، به نظر نامساعد مینگرند. حال آن که بدن انسان برای تشخیص نیازهایش از هوشمندی و فرزانگی فطری بهره مند است. جسمتان به شما می گوید که کی به غذا احتیاج دارد و چه موقع باید غذا بخورید. باید این تجربه را بیازمایید وگوش فرادادن به جسمتان را بیاموزید. آنگاه می توانید روش غذایی خودتان را به دست آورید، که احیانا گاه به گاه عوض خواهد شد.مثلا روش من اخیرا چای یا قهوه حدود 5/10صبح، و بعدة غذایی سبک یا چند چیز مختصر در پیش از ظهر بوده است. ساعت 5/1 بعد از ظهر، معمولا غذای نسبتا سنگین شامل پروتئین و نشاسته میخورم. نزدیک 5/6 بعد از ظهر هم شام سبکی - هرچه که بخواهم - میخورم. این برنامه کنترل شده غذایی که آگاهانه آن را طراحی کرده باشم نیست. حاصل گوش فرا دادن به علائم بدنم و نیازهای فردی من است. تصور میکنم زمانی به طریقی - به چیزی که اکنون نمیدانم - تغییر خواهد کرد. باید تا پیام بعدی صبر کنم.شاید دریابید که برنامه کارتان با روشی که میخواهید برای خورد و خوراکتان برگزینید تضاد دارد. با استفاده از قوه ابتکارتان، همیشه می توانید راهی پیدا کنید تا برنده شوید.بسیاری از خانمهای شاغل، وضعیتی را تجربه می کنند که مراجعم روت از آن شکایت داشت. روت گفت که مجبور است ساعت ۷ صبح صبحانه بخورد، یا بدون صبحانه از خانه بیرون برود تا بتواند به موقع سرکارش حاضر شود، معمولا بدون صبحانه سرکارش می رفت چون صبح به آن زودی تمایلی به صبحانه خوردن نداشت. اما ساعت 5/9 صبح به شدت گرسنه می شد و تنها چیزی که در اختیارش بود شیرینی از ماشین سکه یی با احيانا نان شیرینی هایی بود که کسی به اداره آورده بود. روت احساس درماندگی می کرد. دوست نداشت شیرینی بخورد، زیرا به او انرژی مفرط میداد. اما میدانست باید چیزی بخورد، و گرنه برای ناهار از فرط گرسنگی دو برابر آنچه نیاز داشت می خورد.