مشکلات خواب نوزادان در ۸ تا ۱۰ ماهگی

مشکلات خواب نوزادان در ۸ تا ۱۰ ماهگی ناشی از چیست؟پژوهش ها ثابت کرده اند نوزادان بین ۸ تا ۱۰ ماهگی (معمولا ۱۰ ماهگی رایج است)، با پدیده ای به نام بازگشت خواب یا رگرسیون خواب مواجه می شوند. در واقع بازگشت خواب یعنی بازگشت الگوی خواب به ماه های اولیه زندگی، شب بیداری ها و به هم ریختن چرت های کوتاه روزانه.زمانی که در خانواده ای فرزندی به دنیا می آید، والدین با چالش های فراوانی رو به رو می شوند. به ویژه اگر فرزند اولشان باشد، عبور از این چالش ها و یافتن راه حل آن برایشان دشوار خواهد بود. فرزند اول نه تنها روند زندگی مشترک را تغییر می دهد، بلکه روابط بین زن و شوهر را نیز تغییر می دهد، در واقع آنها را از یک زوج به «پدر و مادر» تبدیل کرده است. در چنین وضعیتی، عمق رابطه آنها اگرچه بیشتر می شود و اعتبار زندگی شان به عنوان یک خانواده افزایش می یابد، اما از طرفی مدت زمانی که می توانند با یکدیگر وقت بگذرانند، به خصوص در دوسال اول تولد، کاهش خواهد یافت.در این راستا یکی از پرچالش ترین مسائلی که خانواده ها با آن دست و پنچه نرم می کنند، خواب نوزاد است. در واقع آسایش شبانه و خوابیدن به موقع نوزاد می تواند روابط بین زوجین را تنظیم کند تا بتوانند میان دنیای قبل از فرزند آوری و بعد از آن، تعادل برقرار کنند.بسیاری از والدین با این دید که ۳ ماه اول زندگی نوزاد، به خاطر خواب های منقطع و بیداری های شبانه، شب های سختی را خواهند گذراند، آن سه ماه را راحت تر و با ذهنی آماده پشت سرمی گذارند. اما تا نوزادشان کمی به تنظیم خواب و آرامش در خواب می رسد، دوباره بین ۸ تا ۱۰ ماهگی، با خواب های منقطع و بیداری های شبانه رو به رو خواهند شد و این مساله برایشان دردناک خواهد بود.آنها ماه های اول زندگی فرزند خود را با شب زنده داری به صبح رسانده اند و اکنون که او کمی بزرگتر شده و الگوی خواب مناسبی پیدا کرده است، انتظار بیداری و بدخوابی های طولانی مدت را ندارند. پژوهش ها ثابت کرده اند نوزادان بین ۸ تا ۱۰ ماهگی (معمولا ۱۰ ماهگی رایج است)، با پدیده ای به نام بازگشت خواب یا رگرسیون خواب مواجه می شوند. در واقع بازگشت خواب یعنی بازگشت الگوی خواب به ماه های اولیه زندگی، شب بیداری ها و به هم ریختن چرت های کوتاه روزانه. اگر والدین با این مساله نیز از قبل آشنا باشند، خود را برای این برهه زمانی نیز آماده می کنند و کمتر اذیت می شوند.بنابراین در این مقاله قصد داریم درباره بازگشت خواب نوزادان در ۸ تا ۱۰ ماهگی صحبت کنیم.چرا در ۸ تا ۱۰ ماهگی نوزاد با بازگشت خواب مواجه می شود؟بچه ها به دلایل مختلفی دچار مشکلاتی در به خواب رفتن می شوند، دندان در آوردن، دل درد، بیماری و… اما همه این دلایل موقتی و مختص چند شب است. بازگشت خوابی که در طی ۸ تا ۱۰ ماهگی والدین با آن مواجه می شود، حداقل به مدت دو هفته و بیشتر ادامه دارد و والدین را دوباره با بحران های شبانه رو به رو می کند. دلیل به وجود آمدن این پدیده در زیر توضیح داده شده است:1. راه رفتن، ایستادن، نشستن (رشد جسمانی).بین ۸ تا ۱۰ ماهگی، بسته به فرزند شما، رشد فیزیکی به سزایی در او شکل خواهد گرفت و این ناشی از رشد مغزی فرزندتان است. در واقع قسمت های مربوط به سیستم حرکتی در مغز در حال رشد است و فرزندتان در حال یادگیری نشستن، ایستادن، چهار دست و پا رفتن و یا راه رفتن است. بنابراین علاوه بر اینکه مغز فرزند شما شبیه یک موتور روشن است و به سختی می تواند خود را به دست خواب بسپارد، فرزندتان علاقه دارد تا تمام این مهارت ها را هر چه بیشتر تمرین کند. لذا با چنین شرایط جسمی و ذهنی، فرزندتان به راحتی گذشته به خواب نخواهد رفت و دلش می خواهد هر چه بیشتر در محیط اطرافش بچرخد و آن را کشف کند. او هیجان زده است و مهارت های جدیدش نیز نیاز به تمرین فراوان دارند. بنابراین یکی از نکات کلیدی ای که والدین باید در این زمان رعایت کنند، فراهم نمودن زمان و فضای مناسب برای تمرین این مهارت ها است. هر چه فرزند شما بیشتر در طول روز در محیط خود، در حال حرکت و کشف باشد، راحت تر خواهد خوابید.2. رشد مهارت های اجتماعی.نوزادان در این ماه ها، اشتیاق زیادی به ارتباط برقرار کردن با آدم های دوروبرشان، به ویژه پدر و مادر و اطرافیان نزدیکشان که به آنها علاقه مند هستند، دارند. آنها در حال یادگیری نحوه برخورد و رابطه با اطرافیانشان هستند، و در این حین کلمات زیادی را می آموزند که قادر به ادای آن ها نیستند، ولی مفهومشان را میفهمند. نوزادان در این سن مفاهیم بسیاری از حالت های چهره را می آموزند و با لبخند و گریه و گاهی تقلید از شما، دوست دارند با شما ارتباط بگیرند. دوست دارند شما را بخندانند و از در کنار شما بودن لذت بسیاری می برند. به همین دلیل در مواقع خوابیدن، از خودشان مقاومت نشان میدهند و دوست ندارند این همه جذابیت های محیطی را از دست بدهند.3. اضطراب جدایی.اضطراب جدایی که در ماه های ۸ تا ۱۰ ماهگی در نوزاد پدید می آید، یکی از اصلی ترین دلایل در سخت خوابیدن نوزاد در این سن است. اضطراب جدایی به طور میانگین، از حدود ۹ ماهگی آغاز می شود و میتواند تا ۱۸ ماهگی نیز ادامه یابد (برای مطالعه بیشتر درباره اضطراب جدایی و راهکارهای مدیریت آن کلیک کنید). این پدیده موجب می شود نوزاد دلش نخواهد که هنگام خواب والدینش به ویژه مادرش جدا شود. جدایی از آنها برایش اضطراب برانگیز است و پیش بینی ذهنی او در این برهه زمانی این است ممکن است مادرم/پدرم دیگر برنگردد. این پیش بینی برایش ترس و اضطراب ایجاد میکند و لذا بسیار سخت به خواب خواهد رفت. نوزاد در این سن با مفهوم پایداری شی به این معنی که اشیا و آدم ها حتی زمانی که آنها را نمی بیند نیز وجود دارد، آشنا می شود؛ بنابراین هر چه مغزش رشد کند، شدت این اضطراب کاهش و خوابش بهبود خواهد یافت.برای اینکه نوزادان بتوانند در این سن راحت تر بخوابند نیاز دارند تا مطمان شوند شما دوباره بازخواهید گشت. به همین دلیل لازم است برای اطمینان خاطر او در هنگام خوابش، به اتاق او سر بزنید و دوباره بیرون بروید. البته این در مورد نوزادانی است که خودشان یاد گرفته اند به تنهایی بخوابند. در مورد نوزادان دیگر لازم است، هر زمانی که نیمه شب از خواب بیدا می شود او را در آغوش بگیرید و یا کنارشان حضور داشته باشید تا بتوانند با آرامش، دوباره به خواب بروند.چگونه مشکل بازگشت خواب را حل کنم؟مشکلات خواب نوزادان، کج خلقی و بدغذایی به دنبال دارد. همچنین والدین نیز به دلیل عدم خواب کافی، در طول روز خلقشان پایین تر می آید و کیفیت رابطه شان با نوزادشان کاهش می یابد. لذا برای رفع این پدیده، راهکارهایی در زیر ارائه شده است.1. برای خواب نوزاد همیشه یک فرایند یکسان را رعایت کنید (داشتن روتین).یکسان بودن موقعیت ها نظیر اتاق و تخت خواب و کاری که برای خوابیدن انجام میدهید، برای نوزاد آرامش بخش است. در کل نوزادان از موقعیت های تکراری لذت می برند و احساس امنیت می کنند. اگر برای خوابیدنش عادت دارید لالایی بخوانید، حتما هر شب این کار را انجام دهید و البته سعی کنید هر شب سر ساعت مشخصی او را برای خواب به اتاقش ببرید. در واقع نحوه ای که او را می خوابانید باید تکراری باشد. این کار علاوه بر اینکه موجب می شود نوزاد راحت تر به خواب برود، بلکه ساعت بیلوژیکی او را نیز تنظیم خواهد کرد و به مرور در همان ساعت مشخص خواب آلود می شود و بهتر می خوابد.2. محیط را برای خوابیدن مناسب کنید.نوری مشخص برای ساعت های خواب شبانه در نظر بگیرید. نوزاد به مرور با دیدن آن نور می فهمد که باید بخوابد. همچنین به یاد داشته باشید که اسباب بازی ها و وسایل اضافی در هنگام خواب، روی زمین اتاقش نباشد. هر چه محیطی که برای خواب انتخاب میکنید، با نور کم و به دور از وسایلی باشد که برای نوزاد جلب توجه می کند، ذهنش زودتر به حالت آرامش و خواب می رسد. از جمله موارد دیگری که باید به آن توجه کنید دمای مناسب برای خواب است. دمای اتاق بهتر است بیشتر از ۲۵ درجه نشود. دمای بالا علاوه بر اینکه احتمال سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را در خواب (SIDS) بالا می برد، فرزندتان خواب راحتی نیز نخواهد داشت.3. در محل خوابش از وسایل نرم و لطیف استفاده کنید.سعی کنید ملافه یا پتویی نرم، در زیر نوزاد بیاندازید. این کار باعث می شود زمانی که نیمه شب نوزاد شما از خواب بیدار میشود، با مالیدن صورت خود روی آن، راحت تر خوابش ببرد. یک وسیله نرم و آشنا، راهکاری کلیدی برای خواب راحت نوزاد است.4. اتاق نوزادتان را با لبخند و صورتی خندان ترک کنید (این راهکار برای نوزادانی است که یاد گرفته اند به تنهایی به خواب بروند).زمانی که نوزادتان را با حالت خواب آلود روی تختش میگذارید و بقیه کارهای روتین را انجام می دهید. حواستان باشد که اتاقش را با حالت چهره ای مهربان ترک کنید. آخرین تصویری که نوزادتان از شما میبیند، باعث آرامش خاطر او خواهد شد و خوابی راحت تر را تجربه خواهد کرد.تمام مشکلات خواب نوزادان مربوط به پدیده بازگشت خواب نیست.برخی از نوزادان عادت کرده اند که با روشی خاص بخوابند، مثلا نوزادانی که فقط پس از شیر خوردن می خوابند و یا نوزادانی که عادت کرده اند با تکان های مادرشان روی پا و یا بغل بخوابند. مثال بارز دیگر این است، برخی نوزادان هنگام خواب انگشت خود را می مکند و به خواب می روند. با تکرار این کار مغزشان شرطی می شود که هر وقت انگشت مکیده شد به خواب برود. این ها عادت های خواب هستند که برخی از آنها بد و برخی خوب هستند. در هر دو صورت، نوزاد وقتی با عادت های همیشگی خود رو به رو شود، به راحتی به خواب می رود.خوابیدن برخلاف تصور ما، آموختنی است. یعنی یک نوزاد باید در ماه های اولیه زندگی یاد بگیرد که بخوابد. زمانی که ساعت بیولوژیکی بدن او دیگر تنظیم شود، و هورمون خواب ملاتونین به خوبی در بدن آنها ترشح شود، دیگر می توانند به راحتی بخوابند. در ماه های اولیه زندگی که هنوز ساعت بیلوژیکی او تنظیم نشده است، مادرشان یا هر گسی که او را می خواباند، حکم ساعت بیلوژیکی بدن نوزاد را دارد! به خاطر همین است که روانشناسان می گویند سعی کنید ساعت خواب نوزاد، ساعت های مشخصی باشد. هر چه این نظم بیشتر باشد، نوزاد شما زودتر یاد خواهد گرفت که به تنهایی و راحت بخوابد.از عادت های خوابِ خوب که نوزاد آنها را به صورت ذاتی بلد است، میتوان به مکیدن انگشت، جمع کردن پاها و تکرار آن تا زمانی که خوابش ببرد، تکان دادن سر و دست و پا و … اشاره کرد. این عادت ها به نوزاد کمک می کند که بدون کمک شخص دیگری بخوابد و تا زمانی که مغزش به تکامل نرسیده است میتواند با استفاده از این عادت ها، به خواب برود.برخی عادت های خواب نیز بد هستند، بد از این جهت که نوزاد برای خوابیدن کاملا وابسته به شخص دیگری می شود و دیرتر می آموزد که خودش بخوابد. این معضل در سنین ۸ تا ۱۰ ماهگی که نوزاد با بازگشت خواب مواجه است، پررنگ تر می شود. زیرا نوزاد مدام نیمه شب بیدار می شود و دوباره نمی تواند به خواب برود مگر اینکه مادرش را از رخت خواب بلند کند! از میان این این عادت های بد میتوان به تکان دادن و یا شیر دادن قبل از خواب اشاره کرد. در این صورت نوزاد بدون این مقدمات به خواب نخواهد رفت. برای کاهش این عادت های بد می توانید کم کم، نوزاد را برای خوابیدن به تنهایی روی تختش بگذارید و در کنارش باستید. برای شروع از بیداری های شبانه آغاز کنید. سعی کنید آنچه که در روز نوزاد به آن برای خوابیدن وابسته است را در بیداری های شبانه انجام ندهید. نتیجه این کار خواب های طولانی شبانه هم برای نوزاد و هم برای خودتان خواهد بود. یعنی حل شدن معضل خواب.به عنوان والدین باید بدانید، فرزندپروری یک مسیر پر از چالش است. در واقع شما در حال بزرگ کردن انسانی هستید که منحصر به فرد است و فرایندهای ذهنی پیچیده ای دارد. لذا باید با دانش و آگاهی وارد چنین مسیر پر دست اندازی بشوید. آنچه که مهم است این است که در تمام این مسیر آرامش خود را حفظ کنید، بدانید که تنها نیستید و تمام والدین دیگر نیز این راه پر پیچ و خم را گذرانده اند. گفتنی است، والدین تاب آور، همیشه جزو بهترین دسته از والدین بوده اند (برای مشاهده تکنیک های تاب آوری اینجا کلیک کنید). آنها با صبوری، موجب می شوند فرزندشان نیز مسیر را با آرامش طی کند و چه بسا این چالش ها برای چنین والدینی، خیلی راحت تر حل شود. به خاطر بسپارید که شما، پیامبر زندگی فرزندتان هستید و رسالت شما، سلامت جسمی و روحی آن هاست.«برای موفقیت خارج از چارچوب بیاندیشد»این مقاله برگرفته شده از مقاله مشکلات خواب نوزادان در ۸ تا ۱۰ ماهگی