آیا سن والدین در تربیت فرزندان تاثیری دارد؟

تأثیر سن در فرزندآورییکی از مهم ترین آشفتگی ها و ترس های والدین، تربیت فرزندان است. والدین در تلاش هستند تا با آموزش آداب معاشرت و مهارت های زندگی، ویژگی هایی نظیر مسئولیت پذیری و نظم را در کودکان تقویت نمایند.در جوامع کنونی تحت تأثیر عوامل گوناگون، سن فرزندآوری به طرز چشمگیری افزایش پیدا کرده است.سن والدین در سلامت و تربیت فرزندان اهمیت ویژه ای دارد. اثرات بیولوژیکی ناشی از سن بالای والدین، سطح سلامت کودک را تحت تأثیر قرار می دهند. تحقیقات حاکی از آن دارند که کودکان دارای والدین مسن از توانایی های شناختی مناسب بهره مند نمی باشند. علاوه بر این، با افزایش میزان سن پدر احتمال ابتلا کودک به بیماری اوتیسم تقویت می گردد.جالب است بدانید بارداری در رده سنی بزرگسال زمینه ساز شکل گیری زایمان زودرس و عدم برخوردرای از وزن مناسب نوزاد در هنگام تولد می باشد.بی شک بارداری در رده سنی های مختلف تحت عوامل گوناگون با اثرات احتمالی همراه است. به طور مثال مادر هایی که در اوایل سن جوانی مصادف با سال های نسخت دهه سوم باردار می شوند، در معرض خطر مرگ قرار دارند. در مقابل بارداری در سنین پایین مادر را مستعد ابتلا به افسردگی می سازد.بارداری در سنین بالا عمدتا با تحصیلات مناسب، درآمد بالا و تجربه های کافی همراه است. مادران باردار در سنین بالا در مقایسه با مادران در سنین کم بیشتر به رفتار های خود کنترل دارند. علاوه بر این، بارداری در سنین بالا زمینه را برای دستیابی به امنیت مالی و تحصیل در مقاطع مورد نظر فراهم می نماید.پژوهش های گسترده ای درباره تأثیر سن بر بارداری شکل گرفته است. به استناد از برخی پژوهش ها برخلاف شرایط عمومی ویژه که یک مادر در سنین بالا تجربه می کند، از منظر جسمانی مستعد ابتلا به دیابت، پره اکلامپسی و فشارخون قرار دارد.اهمیت سن والدین در تربیت فرزنداناهمیت سن والدین در تربیت فرزندان, تربیت فرزندان, نقش خانواده در تربیت فرزندانفاصله سنی بسیار زیاد و بسیار کم در تربیت فرزندان نقش چشمگیری ایفا می کندبه طور کلی سن والدین در توسعه ادراک و فراگیری مهارت های مختلف فرزندان تأثیرگذار است.مطالعات یک پژوهش حاکی از آن دارد که بهترین سن فرزندآوری از منظر والدین، دهه سوم زندگی می باشد. در این دهه والدین از ثبات و آمادگی عاطفی مناسب برخوردار هستند.علاوه بر این، والدین در رده سنی بالاتر دارای اعتماد به نفس مناسب می باشند و نسبت به خود از خودآگاهی بالایی برخوردار هستند. این قبیل والدین از لحاظ مالی توانایی بالایی دارند و می توانند به صراحت فرزندان را مورد حمایت قرار دهند.جالب است بدانید والدین در سنین بالا در برقراری ارتباط با فرزند عملکرد بهتری دارند.فاصله سنی بسیار زیاد و بسیار کم در تربیت فرزندان نقش چشمگیری ایفا می کند. به طور مثال زمانی که یک نوجوان 15 ساله مادر می شود، با وجود اختلاف سنی کم در خصوص تربیت کودک از اطلاعات و تجربیات مناسب بهره مند نمی باشد.اکثر والدین انتظار دارند تا فرزند از الگوی مورد نظر آن ها پیروی نماید. لذا زمانی که فرزند خواستار در پیش گرفتن مسیر انتخابی خود می شود و با الگوهای والدین سازگاری نمی یابد، زمینه برای شکل گیری مشکلات اختلاف سنی مهیا می گردد.تحقیقات بیانگر آن هستند که نوجوان هایی که پدرانشان در رده سنی زیر 25 سال صاحب فرزند شده اند، از مهارت های اجتماعی بالایی برخوردار هستند. اما نوجوان هایی که پدرشان در رده بزرگسال قرار دارد، در راستای کسب مهارت های اجتماعی با مشکلاتی مواجه می باشند.جالب است بدانید کودک هایی که والدینشان بسیار جوان یا پیر هستند، موقعیت های اجتماعی را در مقایسه با دیگران چالش برانگیز تر درک می نمایند. علاوه بر این، در راستای حل مشکلات و مسائل پیچیده با دشواری هایی دست و پنجه نرم می کنند.سن تربیت کودکاصطلاح تربیت بیانگر آموزش اصول مورد نیاز در خصوص تداوم زندگی است. از آنجایی که تربیت پذیری کودک بازه زمانی ویژه ای برای آغاز و پایان ندارد، انسان پس از بدو تولد در معرض واکنش و رفتار های مختلف قرار می گیرد. سپس به مرور زمان درک خواهد کرد که در پی هر رفتاری یک نتیجه شکل می گیرد. این امر از رفتار های ابتدایی اعم از خندیدن نوزاد آغاز می گردد و به تدریج شامل مسائل پیچیده می شود.بهتر است بدانید کودکان در هر بازه سنی آماده یادگیری اصول زندگی هستند. با این حال باید بر اساس سن کودک، مسائل را آموزش ببینند. همچنین، عدم توجه به تربیت کودک باعث شکل گیری شخصیت نامتوازن می شود.