مزیت داستان های بومی مصطفی مستور به سایر کتاب های خارجکی

تا به حال رمان ها و داستان های زیادی را خوانده ام ؛ از پیر مرد و دریای ارنست هینگوی تا کتاب های آر ال استاین ، از کتاب های انتشارات پرتقال که همه شان یا نامزد جایزه های متعدد و معتبری بوده اند یا برنده ی آنها تا چه می دانم داستان های کهن فارسی . اما حالا به نتیجه ای رسیده ام ، که هر چه می گذرد از درستی آن مطمئن تر می شوم . و این را فهمیده ام ، بعد از خواندن داستان های مصطفی مستور . بگذارید حرفم را بزنم : شاید به نظر برسد ، که اجناس و کالا های خارجی با کیفیت تر از ایرانی هایش باشد ، اما یک داستان خوب بومی می ارزد به صد تا رمان و داستان خارجی ، حتی اگر همه شان جایزه نوبل گرفته باشند . اصلا جوری است ، که اینگونه کتاب ها البته اگر خوب نوشته شده باشند بد جوری به دل و جون آدمیزاد می نشینند . انگار این کتاب ها نوشته شدند برای تو ایرانی و پیش روی آنها راحتی و احساس غریبی نخواهی کرد . ولی جالب است بندانید ، همین کسی که الآن دارد ، این حرف را به شما می زند همین چند سال پیش حیفش می آمد پولی را در ازای خرید کتابی بدهد که اسم نویسنده اش ایرانی است . بله . این حقیقت است که تا این حد نسبت به هموطن های نویسنده ام احساس بدی داشتم . ولی مصطفی مستور و داوود امیریان و شاهین کلانتری به من حالی کردند که طرز فکرم به کل غلط است . الآن این بار دوم است که کتاب « عشق روی پیاده رو » مصطفی مستور را می خوانم . و باز هم برایم تازگی دارد . تازه گاهی اوقات که حوس بکنم از متنش رو نویسی هم می کنم . واقعا این گونه کتاب های بومی مطابق اند با فرهنگ ایرانی . حالا طوری شده ، که واقعا تعصب دارم بر روی کتاب ای ایرانی نوشته و این بار بر خلاف دفعات قبلی این بار دستم به راحتی به سمت کتاب های خارجی دراز نمی شود . اصلا بگذارید این طور بگویم که با خواندن دو کتاب مصطفی مستور توانسته ام زندگی کنم . توانسته ام به جای خیلی افراد از جمله یک آدم معتاد یا یک بیمار روان پریش که پنجره ی اتاقش را باز می کند و شروع می کند به فحش دادن به مردم که شما نمی فهمید و دلیل های خوبی هم می آورد ، یا مردی که واقعا عاشق شده و چاقو می خورد یا .... در کتاب های مصطفی مستور انگار که جادویی وجود داشته باشد ، تو نمی توانی آن کتاب را زمین بگذاری و خواندنشان برای من هرگز خسته کننده نبوده اند . از این جهت است که من می گویم این گونه کتاب های بومی زیبا نوشته شده ، می ارزند به کتاب های معروف خارجکی که هر وقت خواندن آنها را شروع می کردم ، به اجبار خودم تمام می شدند . البته کتاب هری پاتر و دور دنیا در هشتاد روز استثنائاتی بودند که آنها را هم لحظه ای نمی توانستم زمین بگذارم . ( منظور از زمین گذاشتن دقیقا این است که وقتی داشتم فصلی را می خواندم تا به آخر نمی رسیدم کتاب را ، کنار نمی گذاشتم و خواندن آنها ادامه پیدا می کرد ، تاجایی که واقعا کاری برایم پیش بیاید . بعد هم در طول روز هی پیش خودم می گفتم ، بروم ببینم ادامه ی داستانمان چه شد . ولی خب باز هم مصطفی مستور کمی بهتر از آنها نوشته است . یا شاید هم خیلی . این را خدا می داند . ) کتاب های مصطفی مستور حتی نسبت به این کتاب های نام برده شده _ هری پاتر و دور دنیا در هشتاد روز _ هم مزیتی های چشمگیری دارند . این کتاب ها واقعا با خواندنشان به تجربه ات می افزایند . با این کتاب ها زندگی برایت جلوه های دیگری پیدا می کند . گاهی ارزش عزیز ترین هایی را که داری یادآورت می شود . با ذهنیت های افراد دیگری هم در این دنیا آشنا می شوی . می فهمی کسانی جز تو هم هستند ، که به گونه ی اسرار آمیزی متفاوت با تو می اندیشند و نظراتشان با تو فرق دارد . و اخیرا به این نکته پی برده ام که داستان را مصطفی مستور نوشته و دیگران دارند ادایش را در می آورند حتی . آخرین توصیفی که می توانم درباره ی کتاب های بومی مصطفی مستور داشه باشم این است که متاسفم برای آنها که هنوز این کتاب ها را نخوانده اند . نمی دانم ذهن این مصطفی مستور تا چه حد قدرت داشته ولی این را با خواندن داستان هایش تا به حال فهمیده ام که خالق خوبی است . خالق جاندار ترین شخصیت ها . و باید از ناشر خیلی خوب چشمه هم به خاطر فونت و ظاهر و سَبُکی و وجود صفحات خالی و کادر های جا دار تشکر کنم ، که معلومم شده خیلی حرفه ای هستند . می توانم این پست را طولانی تر هم بکنم با گذاشتن صفحه ای از کتاب مصطفی مستور ولی ترجیح می دهم سر یک فرصت یک پست را فقط به نوشتن چند صفحه از مصطفی مستور اختصاص دهم تا شما هم به مهارت نویسندگی ایشان پی ببرید . زنده باد مستور ! امیر معین .