مطالعه عضلانی نشان می‌دهد که دایناسورهای غول پیکر ۵۰ تنی Sauropod چگونه حرکت کرده و تکامل یافته‌اند

شکل ۱. ماهیچه‌های اندام دایناسور بریستول، تکودونتوسورس آنتی کوئوس. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۲لینک منبع: Muscular Study Reveals How Giant 50-Ton Sauropod Dinosaurs Moved and Evolvedتحقیقات جدید به رهبری دانشگاه بریستول نشان داده‌است که چگونه دایناسورهای بزرگ ۵۰ تنی سورپاد، مانند دیپلودوکوس، از اجداد بسیار کوچک‌تر، مانند تکودونتوسورس با اندازه گرگ، تکامل‌یافته اند.در یک مطالعه جدید که در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲ در مجله «Royal Society Open Science» منتشر شد، محققان بازسازی عضلات اندام حرکتی این حیوان را ارائه می‌دهند که تشریح آناتومی مهم‌ترین ماهیچه‌های درگیر در حرکت را شرح می‌دهد.نوعThecodontosaurus یک دایناسور دو پا با اندازه کوچک تا متوسط بود که در دوره تریاسیک (حدود ۲۰۵ میلیون سال پیش) در اطراف سرزمین امروزی انگلستان پرسه می‌زد.این دایناسور یکی از اولین دایناسورهایی بود که در سال ۱۸۳۶ توسط دانشمندان کشف و نام‌گذاری شد، اما هنوز دانشمندان را با اطلاعات جدید در مورد چگونگی زندگی و تکامل اولین دایناسورها شگفت‌زده می‌کند.آنتونیو بالل، دانشجوی دکترا در دانشکده علوم زمین بریستول و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: دانشگاه بریستول مجموعه‌ای بزرگ از فسیل‌های تکودونتوسورس را در خود جای داده‌است که به زیبایی حفظ شده‌اند و در اطراف بریستول کشف شده‌اند. نکته شگفت‌انگیز در مورد این استخوان‌های فسیل‌شده این است که بسیاری از آن‌ها زخم‌ها و ناهمواری‌هایی را که عضله‌های اندام روی آن‌ها به جا گذاشته با چسبندگی خود حفظ می‌کنند.این ویژگی‌ها از نظر علمی برای پی بردن به شکل و جهت عضلات اندام بسیار ارزشمند هستند. بازسازی ماهیچه‌های گونه‌های منقرض‌شده‌ نیازمند این نوع حفاظت استثنایی از سنگواره‌ها است، اما همچنین درک خوبی از آناتومی ماهیچه‌های گونه‌های زنده و نزدیک به هم دارد.آنتونیو بالل افزود: «در مورد دایناسورها، ما باید به تمساح‌ها و پرندگان مدرن نگاه کنیم، که گروهی را تشکیل می‌دهند که آن‌ها را آرکوسورها به معنای "خزندگان حاکم" می‌نامیم. دایناسورها اعضای منقرض‌شده این دودمان هستند و با توجه به شباهت تکاملی، می‌توانیم آناتومی عضلات در تمساح‌ها و پرندگان را مقایسه کنیم و آثار زخم‌هایی که آن‌ها بر روی استخوان‌ها می‌گذارند را برای شناسایی و بازسازی موقعیت این ماهیچه‌ها در دایناسورها مطالعه کنیم.پروفسور امیلی رایفیلد، یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: این نوع ساختارهای عضلانی برای درک جنبه‌های کاربردی زندگی موجودات منقرض‌شده اساسی هستند. ما می‌توانیم از این اطلاعات برای شبیه‌سازی نحوه راه رفتن و دویدن این حیوانات با ابزارهای محاسباتی استفاده کنیم.نویسندگان با توجه به اندازه و جهت‌گیری ماهیچه‌های این اندام، استدلال می‌کنند که این حیوان بسیار چابک بود و احتمالا از اندام‌های جلویی خود برای گرفتن اشیا به جای راه رفتن استفاده می‌کرد.این در تضاد با خویشاوندان بعدی خود، ساروپودهای غول پیکر است، که تا حدی با تغییر حالت چهارپا به این اندازه‌های بزرگ بدن دست یافتند. آناتومی ماهیچه‌ای به نظر می‌رسد که تکودونتوسورس نشان می‌دهد که ویژگی‌های کلیدی دایناسورها در این گونه اولیه تکامل‌یافته‌اند.پروفسور مایک بنتون، یکی دیگر از نویسندگان، گفت: «از دیدگاه تکاملی، مطالعه ما قطعات بیشتری را به این معما اضافه می‌کند که چگونه حرکت و وضعیت بدن در طول تکامل دایناسورها و در خط ساروپودهای غول‌پیکر تغییر کرده است.چگونه عضلات اندام در تکامل چهارپاهای چند تنی از دوپاهای کوچک اصلاح شدند؟ بازسازی ماهیچه‌های اندام تکودونتوسورس به ما اطلاعات جدیدی از مراحل اولیه این تحول مهم تکاملی می‌دهد.این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات علمی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.