داستان ترسناک

این اتفاق مربوط به ۳۵ سال پیش زمانی که نوجوان بودن و تو روستا زندگی میکردن و نیم شب برای آبیاری در راه رفت یا برگشت بودن براشون افتاده،،، از زبان دایی : بیل و فانوس رو برداشتم بقیه خواب بودن با دوستام قرار گذاشته بودیم اول دشت تا طبق معمول همگی با هم بریم ؛ باید از وسط آبادی به کوچه ای طولانی میرفتم که انتهای اون به دشت و باغات روستا میرسید ، هنوز فاصلم با کوچه زیاد بود نوری رو انتهای کوچه میدیدم ( هنوزم اون محدوده برق نیست دقت شبها فقط نور مهتاب اونجارو کمی روشن میکنه) جلوتر میرم روشن تر میشه و انگار نزدیک میشه آره داره حرکت میکنه الله اکبر چشمامو میمالوندم باز میکردم میدیدم گردباده گردبادی بزرگ که مثل رنگین کمان بود انگار رنگین کمان روی زمین سقوط کرده با سرعت نزدیک میشد تمام تنم یخ کرد از ترس چسبیدم به دیوار من ده متر باهاش فاصله داشتم تمام کوچه روشن شده بود از نور زیادش هرچی جلوتر میومد کوچیک تر میشد و بخدا قسم با چشم خودم دیدم که مثل یه قطره شد و وارد خونه ای که نبش کوچه بود شد .پیرزن تنها و بیمار ... که فوق العاده با ایمان و با اخلاق بود و همسایه ها روزها کارهاشو انجام میدادن و هیچ فرزندی نداشت ( هنوزم اون خونه هست) وارد خونه که شد دوباره اون نور بزرگ شد از بیرون پخش رنگ رو میدیدم من مدام ذکر خدا و انبیاء و اولیا رو میگفتم من تا اون لحظه بدنم یخ زده بود دست و پاهام کاملا لمس شده بود به خودم اومدم و بیل و فانوس و انداختم با سرعت همون نور میدویدم طرف خونه و رسیدم و کلون درو انداختم پریدم تو خونه خزیدم تو رختخواب و چادر مادرمو کشیدم رو سرم اون صحنه چند ثانیه ای مدام جلوی چشمم بود ،،،، صبح در زدن بچه ها دیشب بیل و فانوس رو دیده بودن صبح برام آوردن ولی از خبری که شنیدم سرم گیج رفت زانوهام خم شد منو نگه داشتن ،،،، دیشب همون پیرزن تو خونه ای نور واردش شد ،،، از دنیا رفته بود (روحشون شاد)من تا شش ماه بعد به کسی نگفتم اونشب چی دیدم و حالا که بهش فکر میکنم از خدا میخوام تا همه روز وصال ملک الموت رو با همین شمایل و زیبایی ملاقات کنیم ......ماجرای دوم ۳ سال بعد اتفاق افتاد من هنوز اون جریان رو فراموش نکرده بودم مهم نبود دیگران بهم بخندن و منو دست بندازن ولی باید حتما کسی همراهیم میکرد ،،،..اونشب هم باید میرفتی آبیاری دوستام اومدن در خونه دنبالم و رفتیم راه آب رو باز کردیم آتیش روشن کردیم چایی درست کردیم بچه ها هر کدوم صدایی تولید میکردن و داستانی از اجنه و ارواح میگفتن تا منو بترسونن حسابی سرکارم گذاشتن و وقت برگشت شد ،،، سر میدون رسیدیم خونه بچها اون اطراف بود و خسته بودن از طرفی میترسیدم از طرفی دلم نمیخواست اینهمه راه بخاطر من بیان و دوباره منو دست بندازن( ترس برای بچه های روستا معنی نداره البته تا زمانی که با این اتفاقات روبرو نشده باشه هیچکس به جز خانوادم باور نمیکرد من حضرت عزرائیل رو دیده باشم) ،، کلی اصرار کردن و من اجازه ندادم باهام بیان باهاشون خداحافظی کردم که ایکاش نمیکردم و انقدر بد شانس نبودم اما شجاعت به خرج دادم و کوچه به کوچه میرفتم بیل برو رو زمین خاکی میکشیدم و زیر لب شعری محلی میخوندم ، یدفعه صدایی گفت ،نکش، اول توجهی نکردم چند قدم جلوتر رفتم دوباره تکرار شد ، نکش ، نکن ، گفتم یکی خواب بوده تو حیاط بیدار شده بیلو گرفتم سر شونم و سرعتمو زیاد کردم به میدون رسیدم هنوز نزدیک حمام قدیمی نشده بودم موجود سیاهی دیدم که کنار دیوار حمام زیر درخت نشسته بود....با خودم گفتم اگر سگ یا جونوری خطرناکی باشه سروصدا و پارس میکنه نزدیک تر شدم بالای دیوار حمام دو تا فانوس روشن بود جلوتر میرفتم تکون میخورد مجبور بودم از جلوش رد بشم چون بیل دستم بود خیالم راحت بود اگر اون سگ بهم حمله کنه از خودم دفاع میکنم ،،، چشمام از حدقه در اومد یه زن که پشت به من موهای بیش از حد بلندو پرش رو با شونه ای چوبی شونه میزد و صدای عطسه میداد انگار عطسه میکرد اما از گلو از لای موهاش پاهای عریانش رو میدیدم حموم شبها نوبت مردا بود اینو همه میدونستن پس این وقت شب اینجا چیکار میکنه ،،، زنای ده همگی مومن و محجبه بودن محاله اهل این آبادی باشه با این وضعیت باز هم تصورات من باز هم اون ثانیه های پر استرس ،،، رفتم بالای سرش بوی عجیبی میداد مثل بوی نا( بوی ماندگی) چهره درهم کشیدم و به زبان محلی گفتم کی هستی آبجی این وقت شب حموم نوبت مرداس ،،، هیچی نمیگفت فقط مثل دیوانه ها موهاشو شونه میکشید انگار میخواست از بیخ بکنتشون گفتم هوی کری این چه سر و وضعیه تکون خورد بلند شد .یا قمر بنی هاشم قلبم داشت سینمو میشکافت نفسم حبس شد سر تا پا مو بود انقدر زیاد بود که به سختی بند لختش مشخص میشد...فقط چشمهاشو دیدم زرد بود و بزرگ انگار دوتا لامپ ۱۰۰ وات جای چشماش گذاشته بودن هر کدومش اندازه یه گردو به ثانیه نکشید از بلند شدنش تا دیدن چهره مخوفش پاهامو به زور تکون دادم به حالت عربده بسم الله گفتمو بیلو زدم تو خاک و پاشیدم بهش انداختم و دویدم داد میزدمو یا حسین میگفتم به سرعت یه دونده ماراتون میدویدم هوا عین سیخ میرفت تو گلومو سینم میسوخت کف پاهام داغ شده بود پشت سرم صدای پای اسب میشنیدم انگار یه گله اسب پشت سرم بودن به سرپایینی خونه که به در حیاط میرسید نزدیک بودم و شتابم زیاد بود برای لحظه ای سرمو برگردوندم و اشهدمو گفتم یه لشگر از همون موجود پشت سرم بودن انقد زیاد که نمیشد تو اون لحظه شمردشون خودمو پرت کردم تو خونه از صدای فریاد یاحسین گفتنم خانواده پریدن تو حیاط و من زار میزدم و بیرونو نشون میدادم پدرم داس برداشت رفت بیرون اومد گفت کسی نیست تا صبح صد ها بار اون صحنه تکرار شد هنوز گلوم میسوخت یکی از همسایه ها دعانویس بود اومد و چندتا دعا بهم داد گفت اشتباه کردی بهش خاک پاشیدی باید سوره ای میخوندی و فرار میکردی دعا بهم داد گفت دم حموم دعا زیر خاک کردم تا چهل روز اونطرف نرو. کانال روبیکا ما رو دنبال کنید :)Rubika