بسته ای بار سفر را به کجاها بی من؟

هربار بی‌تفاوت به گذشتن لحظه‌ها از کنار یکدیگر رد می‌شویم. گاهی با صدای بلند موسیقی در گوش و گاهی با لمس صدای پرنده‌هایی که در خلوت معابر، جای خودشان را میان گرمی ظهر به روی شاخه‌ها تثبیت کرده اند؛ می گذریم و نگاهمان را بی هدف به هر گوشه‌ای می‌اندازیم؛ انگار به دنبال دلیلی برای لبخند زدن، انگیزه‌ای برای ادامه و هوایی برای تازه کردن نفس ها می گردیم. مانند هرروز به همان جای همیشگی می رسیم و به هم که بر می خوریم... این بار هم بی‌تفاوت به گذشتن لحظه‌ها از کنار یکدیگر رد می‌شویم.احساس خودم را نمی دانم اما مطمئنم که اصلا حواست نیست. اصلا نمی دانی که عادی بودن گذر این روزها قرار نیست تا همیشه ادامه پیدا کند. ما می آییم و می گوییم و می خندیم و گاهی غمگینیم. گاهی از درد و دل هایمان به هم می گوییم و گاهی آنقدر نزدیک می شویم که شب ها با فکر به هم لبخند می زنیم. هربار بی‌تفاوت به گذشتن لحظه‌ها از کنار یکدیگر رد می‌شویم، به کار هایمان می رسیم و با تمام خستگی شاید نگاهی به هم بیندازیم. باورش نمیکنیم اما هر ثانیه ای که رد می شود فرصت لبخند زدن و خاطره ساختن و دوست داشتن را از دست می دهیم. فرصتی که هیچ نمی‌دانیم همان فرصت با هم بودن است، همان فرصت زندگی کردن...«آخر ها به مرور می‌آیند و ناگهان...نمی‌دانم کی آخرین خنده و سلام را در لابی به هم می‌کنیم،و بعد، دیگر هیچوقت بر نمی‌گردیم؛ هیچوقت هم را نمی‌بینیم.ثانیه به ثانیه خرج می‌کنیم و نمی‌دانیم کی کدامشان تمام می‌شوند...»این یک تجسم است. تجسم آینده‌ای که دور نیست، شاید خیلی برای من، شاید کمی برای تو، تکراری باشد اما آن روزها اصلا دور نیست. لا به لای همین هفته ها و ماه ها روزی مانده که با لبخندی سرشار از خاطره و چشمانی پر از اشک دلتنگی برایت دست تکان می دهم. ساعت های که دقیق تر از واقعیت می توانم تصور کنم چقدر جای خالی ات قرار است حسرت ندیدن هایت را وقتی همینجا بودی به دلم بگذارد.درست از همان روزهایی که بیشتر از همیشه احساس زنده بودن می‌کردم میشد صدای گام های جداییمان را شنید. احساس خوشبختی ای که هرگز اجازه‌ی دوام نمیداد، زودتر از آنکه لمس شود تلخی رفتنت را فریاد میزد. میدانستم غرق شدن در آرامش بودنمان همیشگی نیست اما راستش را بگویم میخواستم از همین لحظه ها از همین بودنت، هرچقدر هم کم، بیشتر بشناسمت. میخواستم بدانم شوق تنفسی که درونم به وجود می آوردی از کجا سرچشمه میگیرد. آنقدر درگیر فهمیدنت شدم که برای این ثانیه ها اصلا آماده نبودم. آنچنان که وقتی احتمالا برای آخرین بار به چشمانم خیره می‌شوی نمی‌توانم لبخندت را از اشکی که گوشه‌ی پلکت جمع شده تشخیص دهم...کاش میشد پیش از رفتنت همه چیز را خوب مرور کنم تا دقیقا آن لحظه ای که میخواهی پشت کنی و بروی از همه‌ی حرفهایم مقداری را گفته باشم؛ نه آن که بعد از محو شدن تصویرت از دیدگانم تازه یادم بیفتد چه حرفهای ناگفته ای که به جا مانده است! از لبخندها، دویدن ها و شوق دیدار فرداهایی که آرامش خواب شب بودند گرفته تا دست هایی که گرم می فشردیم و آغوش هایی که تنها به سوی مهربانی و عشق بی پایان باز می شد؛ همه‌شان فقط این یک بار را فرصت دارند که تکرار شوند، اما مثل هربار دیگر، باز هم بغض جدایی و اشک حاصل از تصور نبودنت جای همه را به خوبی پر خواهند کرد. «آه دیوانه! ، تو آنــسوی جهان هم بروی من بـــه چـــشمان تـو از پلک تو نزدیک ترم»آنگاه که می روی زیر اشک های خداحافظی، درونم را پنهان می کنم تا از دریچه‌ی چشمم احساسم را نخوانی. خوب میدانم تو هم همانقدر آرزوی ماندن داری، آرزوی برگشتن از روی پل هایی که هنوز نشکسته اند؛ اما دلت با رفتن است. هرچه باشی آنقدر پر و بالت گشوده‌است که قلب کوچکم نمیتوانست تا ابد درون خودش محدودت کند. ولی یادت باشد هرجا که باشی همیشه امن ترین خانه برایت همان قلب صمیمی کوچک گرم دوستانی‌است که تا آخرین نفس تمام خاطراتت را زنده نگه خواهند داشت.کمی که بگذرد احساس پوچی خواهم کرد، اما هیچ گاه از یادت خالی نمیشوم. شب های خلوت تنهایی‌ام به بودنت می اندیشم و هر از گاهی با خاطراتت بغض میکنم. آن روزها تمام داشته هایم همین نامه هایی خواهد بود که از عمق وجود قلمت به جا مانده... می گویند خوشبختی دقیقا همان حس خوبیست که هنگام عبور از مسیر زندگی زیر قدمهایت درک میکنی؛ کاش زودتر از قبل، سریعتر از آنچه فکرش را میکنم بیایی و بگذاری با هم به ساعت های پرسه‌ی گاه و بی گاهمان در کوچه پس کوچه های دلتنگی برگردیم... از ته دل آرزو میکنم انتهای این جملات وقتی که سالها بعد مرورشان میکنم، جای افسوس دوری ات، حرفهای دلنشین شبانه‌ات نقش بسته باشد. همان حرفهایی که هزار بار دیگر هم از روی جملاتت بخوانم، به همان دقت روز اول می‌توانم چهره‌ی دلنشینت را تصور کنم.«آری تو و صفایت ! ای جان من فدایت کز من به خاک پایت ، این آخرین سلام است»