کلام زندگی

آدما به همون اندازه ای که رویا دارن زندگی میکنن گاهی از خودم میپرسم : خب ! حرکت بعدی چیه ؟پاسخ به این سوال زمانی که خودت از خودت بپرسیش خیلی پیچیدس ، ازونجایی که همیشه خواهان این بودم و هستم که مسیر درست برای رفتن رو نشون بدم ، باید یه موقعهایی هم به خودم اجازه بدم که پاسخی به ناخودآگاه پرسشگرم ندم .اَشکالی زندگیامون رو تشکیل میده که در طبیعتشون قفلیم ! یعنی روتینِ زندگی کردن ، وقتی واقعا زندگی نمیکنی . تموم کردن یک جشن ، وقتی در حقیقت جشنی بوجود نیومده . چیدن نامرتب ستاره های سرگشت ات ، موعدی که هنوز ادراک منظمی بوجود نیومده !میخوام ساده تر بگم ، ما مردمان قرار نیست به گذشته و یا آینده سفر کنیم ، چونکه معنی زمان حال رو هم نمیفهمیم : " زمان حال وجود خارجی نداره "حتی باز هم نمیفهمیم !ما و غیر ما ای وجود داره و یه زمان که به خواست و غیر خواست کسی توجه نمیکنه ؛همچیز در جریانه ، هرچیزی یه لحظه ی آغاز و یه لحظه ی پایان داره ..!همچیز برای تو از یه تصمیم شروع نمیشه ، بلکه از زمانی شروع میشه که سعی کنی جبر درونت رو از بین ببری و آزادانه رخ به رخ حقیقت برای اونچه که میخوای ، با ذات نشدن بجنگی !تا بحال گذر کردی از مرز های واقعیت غیر عینی که درونته ؟ یعنی اون واقعیته که توت نیست رو تاق بزنی با یه موجود خیالی از خودت تا بتونی راحت تر جابجا شی ، میدونی که چی میگم ، اثاث‌کشی سخته !تا حالا فراتر از نیاز هات "نگاه" کردی ؟! بیا نگاه کنیم !خب نیاز وجود یک گُل چیه ؟ زیبایی اش ؟ رنگ و عطرش ؟ شایدم یسری مولکول هوا توش جابجا میشه تا طبیعت سبز تر بمونه !خب چرا ؟چون ما صرفا نیاز به زیبایی داریم ؟ آخ یادمون رفت.ما داشتیم نگاه میکردیم ! :)چشمهای ما آلوده به تکرار اشتباهند ."S.T"دیدی چقدر قشنگه ؟اون بارونکا میزنه سقف آلونکای چوبی رو نم نم خیس میکنه بعدش یادت میره زیر اجاقکو خاموش کنی گوجه تخم مرغا میسوزه ؟ بعدشم میبایست کم کمک قاشقکی در بیاری از کِشوک ورشو هم بزنی بقیشم سیاه نشه .اونجا که زنگولکا به صدا در میان گوسفندکا یکی یکی که نه ! زیاد زیاد لای همدیگه بچرن تا چوپونکشون بیاد یه چوبکی بهشون بزنه ، یهو دیدی هوا تاریک شد ... یه گوشه ای یه چراغکی روشن بود ، شاید کنارش یه قوری چاییَک سوخته ای هم بود که شبتابکا هی بخوان عینهو دیوونه ها خودشونو بندازن توش !دیدی یه موقعهاییم هوا روشنه ، آفتاب میزنه ؟ به چرخکایی که اون کنج منج هان ، زنجکیرک و حلبی وصله جیرینگ جیرینگ صدا میدن بعدش زنگ میزنن !دیدی یه موقعهایی سگا و خروسای کوچه تنگیا انگار حال دل آدمو میفهمن وقتی زیادی خرابی هی گیرت نمیدن ؟ همممم...شاید همه تو سادگی چیزای کوچیک خودشونو غرق نمیکنن ... !یاد حسین پناهی هم بخیر .یسری قله ها تو زندگی آدم آشنان ، چون انقدری تلاش کردی ازشون بپری که دیگه نه نایی برای پات مونده ، نه حسی برای تلاش از یکطرف دیگه !فکر نکنم کسایی که با حسرت چه روی قله چه زیر قله ، به قله نگاه میکنن ، اصلا چیزی به اسم آرامش رو حس کنن ! چه برسه به خوشبختی ...همه ی حرف من اینه که " خوشبختی " برای زندگی کافی نیست ! حتی برای اون خوشبخته هم که مریض نیست خیلیم سر حاله !مهمترین معیاری که میتونی به عنوان انسان به وجود فانی ات غلبه بدی تا حس کامل بودن کنی آرامش هست .هیچ آدمی که آرامش نداره ، خوشبختی براش کافی نیست و این اساس احساس لذت توی آدمهاست. این دوتا رو نباید قاطی کرد ، چون هرچقدر ارومتر پیش بری راه های دشوار بیشتری پیدا میکنی که بشه از قله ی بعدی زندگیت عبور کنی :))تو برای داشتن آرامش درون به معنا نیاز داری .و همچنین ؛استرس و اضطراب بزرگترین قاتل انسان اند .حس غرور و خود شیفتگی !این میتونه مهمترین بخش کلام زندگیم باشه ، چونکه نبض وجود و به ذات : ایجاد حیات مستمر درون جهانی دنیای ماست !انسان هایی که خودشیفتگی درونشون وجود داشته دروازه هایی رو بر تکامل و ادامه حیات بشر باز کردند و امپراطوری هایی ساختند و انقلاب هایی درون دیگران کردند ، تا "حرّ وجودی" به انسان ثابت کند ، دنیا با خواستن ، ایجاد شده است ، نه با دریافتن . این چیزیست که تمام رویا های نیمه تمامت انتظارش را میکشند! آن تویی از تو که از هیچ نبودن تهی است ، همان فریادی بر گوش کم شنوایی که "هیچ نیست" . آنچه در من هیچ نیست ؛ مردی بی تردید ، پر جنم ، بی سایه و پر رد پاست که همواره مسیری برای راندن و حریفی برای دوعل کردن ، درون خود دارد !گاه از خود میپرسم : آیا واقعا ارزشش را دارد آنچه قماری بر زندگی میناممش ، را پر کنم بر نبودن هایی که خواهد : " هیچ ؛ نباشد " ؟گاه با خنده پاسخ میدهم ...محبوبیت ، یکی دیگر از نیاز های مهم انسانی ، اما آیا کسی که حتی محبت را نمیشناسد ، میتواند با وجود آن به آرامش درونی برسد ؟ مسلماً نه !به عنوان انسان مادی میتوان از تو پرسید :تا بحال چند بار محبت را خارج از ذات فلسفی اش یعنی بدون توقع ! که تعارض وجودی خودش با خودش است داشته ای ؟ " تا به حال چند بار عاشق بودی ؟ "انسان ، با محبّت به جهان معنا می دهد .و در انتها ...و در انتها انسان ، تنها میمیرد !" تنهایی "‌تنهایی بخش جدایی ناپذیر از طبیعت انسان است ، شما حتی زمانی که فرشتگان و امواج منسوب به خودتان ، به کمکتان می آیند هم تنها هستید !شما پس از اینکه عزیزتان را از دست میدهید تنها میشوید ، وقتی از کسی که قلباً دوستش دارید ، کاری سر میزند که انتظارش را نداشته اید ، قلبتان میشکند و تنها میشوید .زمانی که این متن ها را میخوانید و آنکه میخواستید کنارتان باشد اما حالا نیست ، تنها میشوید .زمانی که این متن ها را میخوانید و آنچه میخواستید امروز داشته باشید اما حالا ندارید ، تنها میشوید .وقتی اشک میریزید اما در آغوش گرفته نمیشوید نیز ، تنها میشوید .شما وقتی دیگران حرفتان را نمیفهمند تنها میشوید .همچنین ؛زمانی که حرکت بعدی خودتان را نمیدانید ، تنها هستید .زمانی که توان گذر از واقعیت های پوشالی را ندارید ، تنها هستید .زمانی که نمیتوانید دنیا را رنگی ببینید و بی بهانه شاد باشید ، تنها هستید .زمانی که نمیخواهید و نمیتوانید برای زندگی خود ، چشم انداز پله ای و منطقی داشته باشید ، تنها هستید .زمانی که به خودتان عشق نورزید ، یا حداقل خودتان را با ظاهر و باطن ، دوست نداشته باشید ، شما تنها هستید .و در کل شما زمانی که به نیاز های وجودی و فلسفی درون خویش پی نبرده و آنهارا نادیده بگیرید ، تنها خواهید ماند ! حتی اگر به لحاظ فیزیکی و اجتماعی کاملا تنها نباشید !گاهی به خود فرصت دهید ، شما ارزشش را دارید ! حداقل میتوانم با اطمینان بگویم که ارزش انسان بودن درون این دنیا را داشته اید !به خود نگویید که : " ما برای این دنیا آمدیم که استودیوم ها پر شوند ! " بله شاید دقیقا همینطور هم باشد ! اما نوع نگرش شما به جهان تان است که میزان آرامش تان و در نتیجه آماده شدنتان برای تبدیل شدن به یک انسان کامل را محیا میسازد .برای یک انسان کامل بودن شما نیازی به رسیدن به رویا هایتان ندارید ! گرچه در دنیای یک انسان کامل ، هیچ رویایی دست نیافتنی نیست !" به خود و آنچه میخواهید باشید فکر کنید ، برنامه ی بلند و گام به گام خود را در قلب و ذهنتان سپس بر روی برگها بنویسید ؛ بلند شید و خاک از روحتان بتکانید !اطراف خود را مرتب کنید ، بهترین موسیقی که به شما معنا میدهد را گوش کنید ، بهترین فیلمهایی که شخصیت شما را تکامل میبخشد را ببینید ، گام بردارید ، زمین بخورید ، باز گام بردارید و باز زمین بخورید و از زمین خوردنهای مداوم نزد خودتان تحقیر شوید ! تا آن خودِ مستعد بر آنچه برای آن ساخته شده اید را دریابید و جبری که بر طبیعتتان غالب شده است را یکبار دگرگون کنید و از نو جهانی با جبری تازه بیافرینید . "... این کلام زندگی من است ...برشی از فیلم ✂️?سکانس " کلام زندگی " در فیلم "جوزی ولز یاغی"با بازی کلینت ایستوود{ The Outlaw Josey wales .1976 }[ 1h:48 _ 1h:52 ]+ خرس بزرگ تویی ؟- آره خودمم+ من جوزی ولز هستم- آره میدونم ، تو سوار خاکستری پوش هستی و با آبی پوش ها صلح نکردی ؛ میتونی با صلح ازینجا بری + گمون نمیکنم !- . . .+ چون جایی رو ندارم برم !- پس باید بمیری .+ من اومدم اینجا یا با تو زندگی کنم یا بمیرمبرای مردایی مثل من و تو ، مردن چندان کار مشکلی نیست ! بلکه زندگی کردنه که خیلی مشکله !همینطور که مرگ یک واقعیته و میتونه منو از زندگی جدا کنه ، همینطورم مرگ میتونه از زندگی دورم کنه اینجا گرگ زندگی میکنه ، خرس ، بز کوهی ، کومانچی ها و حالا ماهم اومدیم ‌!ما به همون اندازه که نیاز داریم شکار میکنیم درست مثل کومانچی ها .و هر بهار که درختا سبز میشن کومانچی ها کوچ میکنن به اینجا که در آرامش و صلح زندگی کنن ، ما میتونیم گله هامونو باهم برای زمستون سلاخی کنیم.ما میتونیم در صلح زندگی کنیم و یار و غمخوارِ هم باشیم !این کلام زندگی منه !- و کلام مرگت ؟ + میتونیم باهم بجنگیم ، مرگ یا زندگی ، من برای هردوش اومدم !- اینچیزایی که میگی خواهیم داشت ، و الان هم داریم !+ حقیقت همینه !من به تو قول چیز دیگه ای نمیدم ،فقط بهت زندگی میدم و تو هم به من زندگی میدیمن معتقدم آدمها میتونن کنار هم زندگی کنن بدون اینکه همو سلاخی کنن !- این واقعا غم انگیزه که رئسای حکومتها اینقدر به ما دروغ میگن ! در کلام مرگ تو برای تمام کومانچی ها آهن هست و در کلام زندگی تو هیچ امضایی نمیتونه ، به استحکام آهن باشه ، مرد باید اینطور باشه ! حرف و قول خرسِ بزرگ حکم همون آهن مرگ و زندگی رو داره ...این خوبه که مبارزینی مثل من و تو در جدال مرگ و زندگی باهم رو در رو میشن !... باید زندگی باشه ...