روایت ناتمام یک همراه در روزهای کرونایی!

روی پل صراط همونجایی که میگن اعضا و جوارح بدن میان و شکایت می‌کنن، یه خبرایی می‌شه، این رو حس ششمم توی جلساتشون شنیده. الان می‌تونم اون لحظه رو تصور کنم. همونجوری که به صف ایستادن اول یکم پچ پچ می‌کنن، بعد که خدا می‌گه: چه خبرتونه؟ می‌گن: ما با خودمون بار اضافه آوردیم. احتمالا یه جا بین ستون فقراتم گوشی و تبلتم رو قایم می‌کنن و توی دلشون دلیل قانع کننده دارن.کارتون هرکول رو یادتونه؟ خدا توی ذهن من یه چی شبیه زئوس تو کارتونه:))خدا با دیدن گوشی داد می‌زنه سر ایست بازرسی می‌گه: مگه من نگفتم خوب بازرسی‌شون کنین؟ این دستگاه مادون قرمزتون کار نمی‌کنه مگه؟ اصلا این سامسونگ A7 چطور تا الان دووم آورده؟ گوشی بیچاره صداش رو صاف می‌کنه و می‌گه: اگه اجازه بدی باهات حرف دارم، من شاکی‌ام، داداش بزرگمم آوردم شهادت بده من هم اندازه همین اعضای بدن اذیت شدم، اونم فقط تو یه سال!در این یک سال چه گذشت؟خدا که تا حالا یه گوشی از نزدیک ندیده صداش می‌کنه، می‌گه: بیا بشین کنارم بگو ببینم چی شده که این همه راه رو قاچاقی اومدی؟این روایت گوشیمه وقتی اشکاش رو پاک می‌کنه و روی زانوی خدا قصه‌ش رو می‌گه:همه‌ش از بهمن لعنتی شروع شد؛ این دختره طبق معمول یه گروه تو واتس‌اپ زده بود برای مهمونی که 10 اسفند تولد سورپرایزیه و فلان! من عادت داشتم سر همین مهمونی‌ها گالری‌م به مرز انفجار برسه و هی خودم رو بزنم به در و دیوار که لعنتی حداقل برای من یه حافظه بخر! هیچی دیگه سرت رو در نیارم، همینطوری که داشت آمار می‌گرفت کیا میان، یکی گفت: خبر رو شنیدین؟ می‌گن یه ویروس اومده که خیلی خطرناکه، گفتن فعلا دور هم جمع نشین. می‌خواین فعلا برنامه دورهمی رو قطعی نکنین تا ببینیم چی پیش میاد!این دختره انگار برق از سرش پریده باشه سریع زنگ زد اینور اونور اونایی که تلویزیون دارن و اخبار می‌بینن، دید بلههه راسته همه‌چی! هیچی دیگه اومد نشست ور دل من که نکنه از اخباری جا بمونه! حالا شاید بگی از خدات هم باشه یکی می‌چسبه بهت این که کولی بازی نداره! ولی خبر نداری بعدش چی شد!چه بلاهایی که کویید 19 سر من نیاوردمرسی که گفتی برام آب بیارن خدا جون داشتم کف می‌کردم، آره دیگه خبر اومد دانشگاه‌ تعطیله و باید مجازی بره سر کلاس. اولش یکم قلدربازی و انتلکت بازی خانوم و رفقاش گل کرد که ما اومدیم تیاتر بخونیم اصلا مجازی نوموخوایم! بعد که دیدن نمی‌شه تن دادن به نشستن پای سیستم‌ها و گوشی‌هاشون و آموزش مجازی؛ یکم که گذشت دید چقدر خوبه، نشسته تو خونه، غذای تازه می‌پزه، این همه راه تا دانشگاه نمی‌ره، درس‌هاشم خوب پیش می‌ره، گفت بذار برم ببینم دیگه چی می‌تونم پیدا کنم همینجوری یاد بگیرم!خدا پدر و مادر ایسمینار رو براش نگه داره!نمی‌دونم کدوم از خدا بی‌خبری گفت: پاشو بیا وبینارهای ایسمینار رو ببین خیلی خوب و به‌درد بخوره! از اون شب کذایی که نمی‌خوام چیزی ازش بگم (اینجا دیگه گریه امونش نمی‌ده و لابلای حرفاش می‌گه) هر دوره و آموزشی که نیاز داشت رایگان و غیر رایگان شرکت می‌کرد! اصلا اگه این ایسمینار نبود، می‌دونست گوگل آنالیتیکس و بازاریابی محتوایی و فلان چیه؟! نه والا! زبونش هم انقدر دراز نبود! مصرف من به جای 10 ساعت در روز رسید به 18 ساعت، یه وقت‌هایی هم که به بچه‌ها می‌گفتم این شارژره رو قائم کنن یکم استراحت کنم، از تو کمدش یه شارژر زاپاس پیدا می‌کرد و می‌رفت ببینه چی مونده که هنوز یاد نگرفته. اما کاش فقط آموزش می‌دید و علامه دهر می‌شد.اصلا مهم نبود شاید اینا به دردش نخورن می‌گفت یه روزی به کارم میان!:))کرونا و بالا رفتن سرانه مطالعاتی کشوراین دختره می‌خواست یه تنه آمار مطالعاتی رو جابه‌جا کنه، حالا در حالت عادی هی بهش خبر می‌دادم فلان کتاب اومده، فلان نمایشنامه ترجمه شده، خودش رو می‌زد به ندیدن؛ اما انگار این کرونا باعث شده بود بفهمه چقدر کار نکرده داره. رفت از این اپلیکیشن‌‌های کتاب (می‌دونی اپلیکیشن چیه دیگه خدا جون؟ حتما به گوشت رسیده) رو دانلود کرد و شروع کرد به خوندن. حالا مگه تموم می‌شدن؟ نه دیگه این نوتیفیکیشنش رو هم روشن کرده بود که کتابی از قلم نیفته! این تبلت و چشم هم شاهدن، به جون خودت کاسه خون شده بود چشماش انقدر زل زده بود به من! لااقل نمی‌کرد از تبلت استفاده کنه، می‌گفت: من به گوشی‌م عرق دارم! آره جون عمت!ورزش و سلامتیاز وقتی دورکار شده بود داشت اضافه وزن می‌گرفت! هی با خودش گفت: چیکار کنم چی کار نکنم؟ دوستاش بهش گفتن: بیا بریم پارک پردیسان پیاده‌روی؛ این دختره هم جوگیره! خودت که می‌دونی! به جای اینکه گِل درست بذاری برای اعتماد به نفسش اضافه کردی تو دماغ و جوگیری‌ش! رفت دید همه با هدست و ساعت هوشمندشون صبح‌ها میان پیاده‌روی! گفت: ای بابا حالا چیکار کنم؟! اون ابره بالای ذهنش یادش انداخت یه ساعت ازین هوشمندها افتاده تو خونه، رفت زدش به شارژ که حتما تو پیاده‌روی‌هاش بدونه چقدر کالری کم کرده! حالا من به این هم کار ندارم! اسکل ساعت 3 صبح شروع می‌کرد به ویبره رفتن! نگو قبلا روی این ساعت تنظیم شده بوده، ویبره که می‌رفت انگار زلزله می‌شد من رو می‌گی که تازه چشمام رو اون ساعت خواب می‌گرفت، یه دور فحش می‌دادم به خودم یه دور به ساعت یه دورم به این صاحب بی‌شعورش که نمی‌کرد آلارمش رو برداره، ساعت هم بهت سلام رسوند ولی چون مدلش قدیمی بود دووم نیاورد و توی راه چالش کردیم!هی با خودم می‌گفتم کاش این بچه حداقل پول داشت یه گوشی از من بهتر می‌گرفت بتونه باهاش 4 تا عکس بگیره دلش باز شه، کاش این ساعتش حداقل از این جدیدا بود که دوستاش دارن، تنظیماتش درست حسابی بود! چی می‌شد! اما این دختره اصلا گوشش به این حرف‌ها بدهکار نبود! می‌گفت کرونا بهترین فرصته برای بهتر شدنم!مثلا این عکس رو می‌بینی؟ اینم نمی‌تونست با من بگیره! از یکی قرض کرد که بتونه نمونه کار بفرسته برای یه شرکت! آخر هم قبولش نکردنحالا درسته که ازش شکایت کردم و این همه راه اومدم، ولی هرچی فکر می‌کنم از دلم نمیاد بلایی سرش بیاری، تو هم گناه‌هاش رو ببخش، از روزهایی که ناامید شد و یادش رفتی بگذر و بذار بره پیش بابابزرگش! همیشه می‌گفت جاش تو طبقه هفتمه، دلش خیلی براش تنگ شده بود! باور کن!خدا اون لحظه دست به ریشش می‌زنه، می‌گه: من فکر می‌کردم فقط آدمیزاده که انقدر حس داره! کمال همنشین با تو چه کرده آخه؟ نگران نباش، حواسم بهش هست! حالا بگو ببینم اگه پیش من بمونی همیشه انقدر حرف می‌زنی یا استراحتم می‌کنی؟