رفاقت و علاقه

از بچگی به بازی و گیم علاقه زیادی داشتم یادمه اولین دستگاه بازی که خریدم یک دستگاه دندیی بود موقع شش سالم بود و خیلی بازی میکردم همیشه خانوادم بهم گیر می دادند که داری تلویزیون خراب می کنی ولی بازی کردند اما من متوجه نشدم که چرا بازی کردن تلویزیون خراب میکنه اما تلویزیون نگاه کردند خرابش نمیکنه دومین کنسول بازی که خریدم دستگاه سگا بود یادمه شب قبلش از علاقه زیادی که بهش داشتم خوابش دیدم و روز بعد که دستگاه خریدم تا دیر وقت باهاش بازی کردم این اتفاق ادامه داشت تا اینکه اول راهنمایی برام کامپیوتر خریدن مشکل رمز کامپیوتر را نداشتم و شب تا صبح از علاقه به این کامپیوتر داشتم خواب نرفتم چت کامپیوتر برای من شده همه چیز در حدی که توی زمانی که اینترنت نبود سعی می کردم تمام مشکلاتی که برای نصب بازی ها پیش میاد خودم حل کنم زمان سنمون کمتر بود همه بازی می کردن و این امری عادی بود اما به مرور که سنم بالاتر رفت تعداد گیمر ها کمتر شد و فقط فیفا بازی می کردن و بقیه بازی ها رو بچگونه می دونستن اما برای من اینطور نبود بازی برای من کلاس بود کلاس زبان انگلیسی ، بازی برای من حکم تراپی رو داشت جایی که زمانی استرس داشتم می تونستم تمام ناراحتی و اعصاب خردیمو خالی کنم در این حد که ضعیف ترین فرد کلاس انگلیسی بعد از مدتی بهترین لیسینیگ و دایره لقات رو داشت فقط با بازی کردن.بازی تنها علاقه من نبود دئتا علاقه دیگه همداشتم انیمه و تکنولوژی اینقدر تکنولوژی برای من جذاب بود که شبکه مورد غلاقه من شد شبکه 4 من هیچوقت برنامه 90 رو ندیدم اما همیشه چهار سوی علم ، چرخ ، آسمان شب و 100 برگ رو دنبال میکردم اما این علاقه همدوست و رفیق برای من نداشت چون همه دنبال نود بودن و هیچ حرفی برای گفتن با من نداشتن بجز زمانی که با کاپیوترشون به مشکل می خردن اونجا بود که دوستام و هم کلاسیهام میومدن سراغ من و حس خوبی داشت چون کازهایی رو بلد بودم که دیگران نمیتونستن انجام بدن.سومین علاقم انیمه بود که با فوتبالیستها و آنشرلی و بابا لنگ دراز شروع شد این علاقه هم تا اول راهنمایی خوب بود اما بعدش همه میگفتن اینا کارتون هست و کارتون برای بچه هاست مابزرگ شدیم باز این علاقه من هم باعث شد تنها تر بشم کل دوره راهنمایی ان روند ادامه داشت وفقط برای رفع مشکل بچه ها با کامپیوتر و حل تکالیف ریاضی بود که بچه ها حرف برای گفتن با من داشتن کم بود ولی خوب بود چون حس برتری از بقیه رو به من میداد و من فکر میکردم متفاوت هستم اما تابستونی که دوره راهنمایی تموم شد یکی از دوستانم گفت که مسجد محل کناری کلاس تابستونی داره من هم از بیکاری رفتم کلاس اونجا بود که اولین دوستامو پیدا کردم که مثل من بودن کسایی که نه بچه محل ما بودن نه هم کلاسی اما شدن دوستهای من .اونجا بود که کلی بچه دیدم که مثل من بودن همه عاشق بازی عاشق و عاشق تکنولوژی این شد که اون مسجد شد باتق ما اونموقع هیچ کس موبایل نداشت شماره خونه همرو گرفته بودیم و به سختی قرار میزاشتیم و CD های بازی رو ردوبدل میکردیم در مورد تکنولوژی های روز کامپیوتر حرف میزدم وبه مرور همدیگه رو پیدا میکردیم در مورد ستاره ها و جهت یابی در شب صحبت می کردیم و تیراندازی یاد میگرفتیم این روند ادامه داشت تا سوم دبیرستان سوم دبیرستان برای اولین بار کنار مدرسمئن تابلو گیمنت رو دیدم قبلش کلپ رفنه بودم زیاد هم رفته بودم اما کلوپ فقط پلستیشن داشت اما اینجا سیستم بازی pc و شبکه می شدن دیگه بازی ها تک نفره یا دونفره نیود اینجا بازی های گروهی بود بازی هایی که میشد تیم بشیم کری بخونیم و ادعا کنیم اینجا بود که علاوه بر گیمر ها انیمه باز های بیشتری رو دیدم.دوباره بعد چند سال عشق انیمه من برگشت اینجا دیگه کسی نبودکه بگه انیمه و بازی برای بچه هاست یا انیمه و بازی وقت تلفکردنه بچه ها درس خون بودن اما بازی هم میکردن یادمه روزای آخر بای کنکور 12 ساعت در میخوندم و وقت استراحتم بازی میکردم این ادامه داشت تا این که مادرم گفت بازی به درست لطمه میزنه و کامپیوتر رو جمع کرد بعدش من یک ماه مونده به کنکور درس خوندن رو بی خیال شدم اما خوب رتبم بد نشد.موقع انتخاب رشته باید اتخواب می کردم که بنامه نویسی رو ادامه بدم کاری که بلد بودم یا برم مهندسی شیمی بخونم که اون موقع با وجود شرکت های توتال و شل در ایران روی بورس بود من رفتم مهندسی شیمی هنوز نمیدونم اشتباه کرم یا درست رفتم اما میدونم یک علم جدید یاد گرفتم که خیلی خوب بود و اونجا دوباره با دوستایی جدید گیمر و انیمه باز آشنا شدم اون موقع ها همه در مورد سریال lost و فرار از زندان صحبت میکردن اما ما در مورد دفترچه مرگ همه در مورد مسی و رونالدو حرف میزدن ما در مورد دندی .اینجوری بود که فهمیدم مهم نیست علاقت چی باشه اگر افرادی که دورو برت نیستن علاقه تورو درک نمیکنن بیخیال علاقت نشو بی خیال افراد دورو برت شو و یک نکته دیگه من رفیقی دارم که 20 ساله علاقش با من یکی نیست اما 20 ساله ما رفیقیم چون در مورد علاقه هامون قضاوت نکردیم.