تفکر پیوندی(خودآگاهی جمعی)/سیمرغ عطار و شباهت‌های یک افسانه هشتصدساله با لبه های تکنولوژی امروزمون

ابتدا میخواستم توی عنوان، جلوی "تفکر پیوندی" بنویسم "hybrid thinking" که شاید کمی عنوان رو واضح‌تر بکنم اما دیدم خیلی کمکی نمیکنه برای همین اینجا بنظرم رسید که دوتا پیشنهاد بدم : اول و مهمتر اینکه قبل از خوندن حرف‌های من این ویدیو رو ببینید: سخنرانی آقای ریموند کورزویل درمورد تفکر پیوندی. دومین پیشنهادم اینه که اگر حرف هام خیلی واضح نبودن در صورت منتشر کردن این نوشته به انگلیسی؛ اون نسخه رو هم یه نگاهی بندازید.جالبه ها همین الآن حسودیم شد به کورزویل -چطور میشه که بعضی آدم‌ها واژه های جدیدی رو به ما یاد میدن یا بعضا با وجود اینکه اون واژه ها وجود داشتن تا قبل از اینکه این افراد برامون توضیح خودشون رو درباره‌ی اون واژه بدن انگاری که اون واژه قبلا وجود نداشته، بعد از شنیدن حرف هاشون به نظرمون میرسه که این افراد این واژه رو اختراع کردن و حالا ما به عنوان آدمای تا‌به‌حال کر و کور برای اولین بار باید از اونها این واژه رو بشنویم و اون واژه درست برای تعریفی که اونها ازش دارن باید توی این دنیا وجود داشته باشه. این آقای کورزویل هم از این دست واژه‌ها زیاد به من یکی معرفی کرده که خیلی تیتر وار اینجا اسم میبرمشون: سینگولاریتی-پارادایم شیفت-نمایی بودن تابع سرعت رشد علم و تکنولوژی-نانوبات‌ و ...(در کتاب the singularity is near; when human transcends biology)-تکنولوژی‌ای با نام OCR که معنی فارسیش رو فقط برای این میزارم چون بنظر خودم خنده دار اومد-> "نویسه خوان نوری" و خیلی واژه های دست اول دیگه...توی این ویدیو صحبت در مورد یکی از دستاورد های ممکنی هست که تلاقی دو علم مغزشناسی و تکنولوژی شبکه میتونن برامون داشته باشن در آینده. اون دستاورد شامل شبکه کردن مغزها بصورت مستقیم و بر بستر نوعی از اینترنت هست که میتونه به یک خودآگاهی/خرد جمعی در سطح وسیعی منجر بشه(خودآی).خیلی خوب داستان چیه؟ Q1.مگه میشه سخت افزار الکتریکی (hardware) رو به بدن افزار زیستی (biological) پیوند داد؟! Q2.اصلا مگه این دوتا رو حتی میشه باهم مقایسه کرد؟اول باید سوال دومی رو جواب داد تا بعد برسیم به ممکن بودن داشتن جواب برای سوال اولی...جواب سوال2= بله گویا. این سایت مال یه شرکت پژوهشی درمورد مغز به اسم "نیومنتا" هست که رویکرد open-source‌‌ ای دارن و راهبرد اصلی‌شون برای رسیدن به هوش مصنوعی، با استفاده از مهندسی معکوس کردن همین مغز بیولوژیکال خودمون هست. اگر خواستید خیلی خلاصه و مفید راجع به شرکت و البته approach خودشون که biological-based هست بیشتر بدونید؛ توصیه اکید میکنم این ویدیو که من از تماشا کردنش سیر نمیشم رو ببینید: سخنرانی آقای جف هاوکینز پیرامون اینکه چگونه علوم مغزشناسی تکنولوژی رو متحول خواهد کرد.جواب سوال1= خیلی چیزا ممکنه، اینم یک چیز(البته یک چیز مهم). خوب اینکار یکم دور از ذهن و یا حداقل دور در بعد زمان به نظر میرسه اما همونطور که قبل تر اشاره کردم کورزویل به ما میگه که سرعت رشد و پیشرفت تکنولوژی و همچنین علم بصورت خطی نیست، بلکه بصورت تصاعدی هست. توضیح خیلی ساده اش اینجوری میشه: سرعت رشد تکنولوژی =! (2+2+n) - بلکه - سرعت رشد تکنولوژی = (2 به توان n).قانون مور در رابطه با هرچه کوچکتر و ارزان تر شدن سخت افزار های الکتریکی با توان پردازشی بالاتربا در نظر گرفتن نظریه های آینده پژوهانه کورزویل درمورد سرعت رشد تکنولوژی به نظر میاد که ما زانویی این تابع با رشد نمایی رو خواهیم دید (البته اگر تا سال2045 عمر کنیم!)من خودم به شخصه زمانی که ویدیو تفکر پیوندی رو دیدم اولین چیزی که به نظرم رسید داستان عطار بود در مورد پرنده‌ی "افسانه ای" سیمرغ که اگر یه بار مرورش کنم شاید شما هم این تداعی ذهنی منو خیلی بیراه ندونید.برداشت مختصر من از افسانه سیمرغ به قلم عطار نیشابوری:مجمع مرغان "بدون سرپرست" دور هم جمع هستند و بدنبال راه حلی برای مشکل بی رهبر بودن خودشون در حال مشورت هستند که مرغی دانا بنام هدهد به راهنمایی آنان می پردازد و به آنها میگوید که ما باید به دنبال "سلطان طیور" عزم سفر کنیم؛ سفری که مقصدش کوه قاف و مقصودش یافتن سیمرغ است با راهکاری (approach) هفت مرحله‌ای که تیتر وار اینها هستند->>> 1- سختی و رنج سفر2- فداکاری در راه عشق3- کسب دانش4- عدم وابستگی مادی5- وحدت(عدم در نظر گرفتن اختلافات ظاهری مانند کیفیت،کمیت،رنگ و...)6- وادی حیرت7- فناء(یکی شدن).سفر آغاز میشود و در طی آن در هر مرحله تعدادی از مرغان از ادامه مسیر باز می‌مانند و تا آنجا به پیش میروند که به کوه قاف میرسند و بازتاب خود را در سطحی صیقل خورده می‌بینند با نگاه درآینه‌ی کوه قاف مشخص میشود که سیمرغ همان تعداد سی مرغ از صدها هزار مرغی هستند که تا به اینجای سفر خود را رسانده اند.حال که ویدیوها را دیدیم و داستان عطار رو مرورکوتاهی کردیم، میرسیم به تداعی ذهنی من و مشابهت هایی که در یک افسانه 800 ساله با لبه های تکنولوژی روز به نظر من میرسن:هدهد دانا همین دانشمندها و آینده پژوه هایی هستند که میتونن با approach های مختلف مقصود رو به ما نشون بدن - که از نظر من شناخت هرچه بیشتر و دقیق تر مغز و بواسطه اون نامیرایی هست.اولین مرحله(سختی و رنج سفر) : توسط فرگشت ما به موجوداتی با این خودآگاهی رسیدیم که در مورد خود اصل خودآگاهی بتونیم فکر کنیم که ما از این مرحله رنج سفر عبور کردیم.دومین مرحله: ...سومین مرحله(کسب دانش) : طی دویست سال اخیر با سرعتی نمایی طی شده و طبق "قانون مور" ما به زانویی نمودار منحنی شکل خیلی نزدیک هستیم که در حال طی کردن اون هستیم.چهارمین مرحله: ...پنجمین مرحله(وحدت) که امروز توسط شبکه ای شدن اجتماعاتمون بر بستر اینترنت میتونیم ببینیم که اتفاقا داره منجر به یک شکل شدن ذائقه ها، رفتار ها، ظواهر و خیلی چیزای دیگمون میشه که در حال انجام و نا امید کننده هست.ششمین مرحله(حیرت) : ما نمیدونیم که بعد از سینگولاریتی سال 2045 یعنی زمانی که کاملا بر محدودیت های بیولوژیک خودمون فائق بیایم (یکی از دستاوردهاش میتونه نامیرایی باشه) چه اتفاقی خواهد افتاد واسه همینم هست که بعد از اون زمان رو نمیتونیم پیش بینی کنیم و مانند وارد شدن به سیاهچاله فضایی می‌مونه برامون که یکی از دستاورهای احتمالیش میتونه سفر در زمان باشه.هفتمین مرحله(یکی شدن) : ساختار مغز ما که من اینجا بصورت یک سیستم با ورودی و خروجی در نظرش میگیرم- پر هست از سیگنال های الکتروشیمیایی که بر روی بستر بیولوژیکی و شبکه شده‌ی نورون ها مدام در حال شلیک پالس هایی هستند-خروجی این سیستم همین لحظه و الآن ما رو شکل داده که محصول نهاییش خودآگاهی هست-ورودی این ماشین از طریق سنسور های بیولوژیک ما یعنی همون حواس پنجگانه شامل: چشم و گوش و بینی و دهان و پوست ما خوراک دهی میشه و البته که شرکت هایی مثل "نیو‌‌را لینک" دارن سعی میکنن که این سنسور های بیولوژیک مارو پیوند بدن به سنسورهای سخت افزاریه الکتریکی که مارو بسیار بسیار قدرتمند میکنه.نتیجه گیری 1 : شبکه شدن مغز ما بصورت مستقیم با یکدیگه (ارتباط مغز <->مغز) و بدون واسط های سخت افزاری مثل موبایلی با یک صفحه لمسی که کلمات رو توی اون تایپ می‌کنیم تا بتونیم منظور نشأت گرفته از خودآگاهیمون رو منتقل کنیم، بنظر بعضی افراد ممکن میاد. کسانی دارن روی شناخت هرچه بیشتر خود مغز کار میکنن. و افرادی هستند که میخوان سنسور های بیولوژیکمون رو مستقیم به سخت افزار الکتریکی پیوند بزنن تا قوی تر بشیم و یک موقع از مصنوعات دارای هوشمندی ساخته‌ی خودمون ضعیف تر نمونیم.نتیجه گیری 2 : ادبیات کهن فارسی خیلی غنی هست و رجوع بهش خیلی وقتها میتونه چراغ راهنما باشه. من از خوندن و استعاره گرفتن ازش خیلی لذت میبرم؛ Q3شما چطور؟