نوشتن سخته ؟! تمرین داریم!!

کلی ایده تو سرت داری ولی نمی‌تونی روی کاغذ بیاری!!سلام.وقتتون بخیرامیدوارم روز و هفته عالی رو بسازیم ان‌شاءالله.وقتی تازه شروع به نوشتن می‌کنیم، افکار و ایده‌های پریشانی داریم و توانایی سازماندهیاون‌ها رو نداریم یا در حدی نیست که خروجی جالبی رو از اون‌ها گرفت.نوشتن مهارت است و مهارت نیازمند تکرار و زمان. قرار نیست در همان ابتدای کار، متن‌ها وسناریوهای قدرتمند و همه تن حریفی را بنویسیم. همین که به خودمان تعهد دهیم که روزانهمدت مشخصی را برای توشتن قرار دهیم و هر روز، محتوا و کیفیت نوشتار خود را بهتر از بارقبل کنیم، به مرور زمان ما را در ردیف برترین نویسنده‌ها قرار خواهد داد.البته اگر به نویسندگی به عنوان شغل خود نگاه می‌کنیم و خواهان کسب در آمد از آن هستیم،مسلماً زمان و انرژی بیشتری به شکل روزانه برای آن تعیین می‌کنیم، آموزش‌ها و کتاب‌های لازمرا تهیه می‌کنیم و برنامه دقیق‌تر و منسجم‌تری برای خود به اجرا در می‌آوریم.مسئله دیگه این هست که نوشتن فقط روی کاغذ و کتاب نیست. ما می‌توانیم از فیلم‌ها، اخبار،کارتون‌ها و هر رویدادی رو که در اطرافمون می‌بینیم، برای یادگیری و ایده‌یابی استفاده کنیم.چه می‌شود که فلان فیلم یا کارتون یا فلان برنامه تلوزیونی چند میلیون مخاطب دارد و همه ازآن لذت می‌برند؟اگر با این دید به تمام رویدادها و رخدادهای اطراف خودمان بنگریم، خیلی زود و با پرداخت کمترینهزینه، به دانش لازم و کافی برای بهترین شدن خواهیم رسید. همان‌طور که گفته‌اند، اگر می‌خواهیدبه کسی یا چیزی تبدیل شوید، ادای آن را دربیاورید. اگر ادای نویسنده‌های حرفه‌ای را در آورید و تقلیدهوشمندانه کنید (نه کورکورانه)، خیلی زودتر از چیزی که فکر می‌کنید به جایگاهی که لایق آن هستید،خواهید رسید.البته باز هم به این نکته اشاره می‌کنم که نوشتن یک مهارت است و فقط دانش کفایت نمی‌کند.باید در هر شرایطی به برنامه‌ای برای نوشتن ایده‌ها و داستان‌ها یا دانسته‌های خود متعهد بشویم.ممکن است نتوانید یادداشت کنید اما امکان ضبط را داشته باشید. پس ضبط کنید. گویندگی هم بهنوعی نوشتن محسوب می‌شود. شاید کمی راحت‌تر برای برخی و سخت‌تر برای برخی دیگر.الان که این متن را می‌نویسم، ذهنم درگیر نوشتن سناریویی برای یک کلیپ تبلیغاتی است.شبیه به یک داستان خیلی کوتاه که نیاز به جذب مخاطبین دارد. نوشتن اینجا را انتخاب کردم تاکمی ذهنم برای جمله‌بندی و نوشتن گرم شود و ایده‌هایم سازمان پیدا کنند.می‌بینید. به همین سادگی می‌توان تمرین نوشتن کرد و نیاز به کار خاص و شاخی نیست.نویسندگی راحت است اما همراه کردن ذهن برای پذیرش این واقعیت و کنار گذاشتن کامل‌گراییاست که از ما انرژی می‌گیرد. در کنار آن ترس مسخره شدن و جذاب نبودن مطلب هم باعثعقب راندن و مانع اجرای کار می‌شود. این درحالی است که برای بهتر شدن باید اجرا کرد و تمریننمود و از نظر دیگران بهره برد.اگر فکر می‌کنید نمی‌توانید نظر دیگران را بپذیرید و می‌خواهید ابتدا کامل شوید و بعد شروع کنید،بدانید که هرگز چنین اتفاقی رخ نخواهد داد. تا اجرایی نباشد، بهتر نخواهیم شد، حتی اگر سالیانسال، کلاس برویم و دانش خود را افزایش دهیم،‌ در نهایت یک منتقد خوب خواهیم شد و نه یکنویسنده چیره دست.برای دوستانی که علاقه به نوشتن و اظهار نظر دارند ولی از نظر دیگران و کیفیت پایین متن خودمی‌ترسند، پیشنهاد می‌کنم در «ویرگول» یا هر رسانه و قالب محتوایی دیگری، به شکل ناشناسشروع به فعالیت کنند. لازم نیست دوستان و آشنایان و کسانی که به شما نزدیکند، اطلاعی از اینامر داشته باشند. حتی با آن‌ها به اشتراک نگذارید و نظرشان را نپرسید. به جای آن با یادگیری و تولید محتوای مداوم، سطح خود را به تدریج ارتقا دهید تا توسط دیگران، به آشنایانتان معرفی شوید.این هم از تمرین امروز نوشتن من.شایدم اومدم و یه متن دیگه هم نوشتم ولی خب الان برم سراغ پروژه‌هام که خیلی از برنامه‌م عقبم.???