آیا خامنه‌ای پوپولیست است؟

نمیتونم بگم این شخص یه پوپولیست تمام عیاره. اما رگه‌هایی از پوپولیسم درونش هست. بخصوص در دو زمینه فرهنگ و ورزش، از سیاست‌های پوپولیستی دفاع کرده و میکنه.مثال میزنم. اما قبلش بگم به چی میگم پوپولیسم:در مورد معنای پوپولیسم اختلاف نظر وجود داره. اما من یه تعریف مشخص براش دارم: هر سیاست حکومتی که فقط برای خوشحال کردن عموم مردم یا بخشی از مردم باشه، بدون اینکه حقیقتا مشکلی حل بشه، یه سیاست پوپولیستیه.طبیعتا لازمه اجراشدن یه سیاست پوپولیستی وجود مردمی جاهل و متعصبه. از اینجا مشخص میشه سیاست‌های پوپولیستی سیاست‌هایی هستند که به نگه داشتن مردم در جهل و تعصب خودشون کمک می‌کنه.اول در مورد ورزش توضیح میدم.به این پیام علی علیزاده در کانال تلگرامی خودش به نام جدال نگاه کنید:تیم فوتبال استقلال اهواز متعلق به گروه ملی فولاد اهواز سالانه ۱۴۰ میلیارد خرج روی دست این کارخانه می‌گذارد . هزینه سنگینی که از دسترنج کارگران زحمتکش خارج میشود و به جیب فوتبالیست ها میرود. هزینه ای که به طور متوسط دو و نیم میلیون سهم هر کارگر در ماه است.این در حالی که این گروه صنعتی در پرداخت حقوق متناسب به کارگران خود درمانده است. در این ویدئو از مقام مسئول این کارخانه میشنویم که باشگاه داری یک امر لازم برای ارتباط با بدنه مردم است!!بدون شک، این یه سیاست پوپولیستیه. کارگر فقیر نگه داشته میشه، اما برای خوشحال کردن یه بخش از مردم، میلیاردی خرج میشه.مساله فقط استقلال اهواز نیست. وجود دو باشگاه بزرگ استقلال و پرسپولیس ریشه در نگاه پوپولیستی سیاست‌مداران کشور داره.شخص خامنه‌ای هم همیشه از این سیاست‌ها دفاع کرده. نمونه‌اش همینه که هر زمان جام جهانی هست، کل دستگاه‌های حکومتی یکپارچه در خدمت تیم ملی قرار می‌گیرند.خامنه‌ای همیشه از هزینه کردن برای اون بخش از رشته‌های ورزشی که مردم بهش علاقه دارند و نگاهش میکنند و از بردشون خوشحال میشن، دفاع کرده. این مظهر پوپولیسمه. چرا؟ چون این حمایت به قیمت غفلت از رشته‌های ورزشی اصلی و پایه (یعنی دو و میدانی و شنا و ژیمناستیک) بوده.اینها نشون میده مساله حکومت و خامنه‌ای ورزش نیست. مساله‌شون اینه که برن توی یه رقابت جهانی دو تا مدال بگیرند، مردم ذوق کنند. اگه مسأله‌شون ورزش بود، بر روی ورزش همگانی و ورزش‌های پایه سرمایه‌گذاری می‌کردند.چند وقت پیش در اخبار رادیو شنیدم که 70 درصد مردم ایران فقر حرکتی دارند. همین نشون میده تا چه اندازه در زمینه ورزش مسئولان کشور پوپولیستی عمل کردند.وقتی نگاه خامنه‌ای به ورزش اینه، طبیعتا مجلس و دولت هم با همین فرمون برای ورزش سیاست می‌چینند.در مورد فرهنگ، حکومت روی آورده به سیاست‌های مبتنی بر رویکرد چاپلوسی. اگه درباره رسانه رو مطالعه کرده باشید، میدونید دارم در مورد چی حرف میزنم. به این نماهنگ نگاه کنید:سرود عید غدیر - سرود غدیر - سرود جانم علی - نجم الثاقب (aparat.com)از بعد سلام فرمانده و دفاع خامنه‌ای از اون سرود، این جور مزخرفات عین قارچ رشد کردند.ایرادشون چیه؟شعوری توش وجود نداره. شور توش هست، اما شعور نیست.همین نماهنگ رو نگاه کنید. یه سری بچه دختر و پسر کنار هم میخونن و خوشحالی می‌کنند.یه نکته در مورد کنار هم بودن دختر و پسر بگم. اینکه دختر و پسر کنار هم قرار گرفتند، چیز بدی نیست. اما خب یادمون باشه این نماهنگ در حکومتی ساخته شده که حتی اجازه نمیده دانشجویانش در سلف غذاخوری دانشگاه کنار هم بشینند. حکومت استانداردهای دوگانه داره.اما به محتوی نگاه کنید. یه قهرمان ساخته میشه به نام علی که مظهر تمام خوبی‌هاست و قراره این بچه مچه‌ها ازش الگو بگیرند. اما این بچه‌ها چه الگویی می‌گیرند؟به نظر میرسه حکومت تلاش میکنه با استفاده از رنگ و تصویر و صوت بچه‌ها رو جذب یه ایده کنه بدون اینکه بهشون تفکر انتقادی رو یاد بده. حکومت با این شکل کار، ایده دفاع از مظلوم رو در ذهن کودک می‌کاره. بهش شور میده تا خواهان دفاع از مظلوم باشه، اما شعوری بهش نمیده که قادر بشه خودش مستقل از دیگران مظلوم رو تشخیص بده.همیشه همین بوده.یه نمونه دیگه‌اش در فعالیت‌های فرهنگی مساجده. از قدیمش همین بوده که مسئولان فرهنگی مساجد سعی کردند با استفاده از بازی‌هایی مثل فوتبال‌دستی و پینگ‌پنگ و یا بازی‌های کامپیوتری بچه‌ها رو جذب مسجد کنند. در واقع، تمام کاری که می‌کردند، این بوده که با بازی (که صرفا یه هویجه) بچه‌ها رو جذب مسجد کنند و بعد همین بچه‌ها رو در فعالیت‌هایی مثل نماز و قرآن و دعا و ... شرکت بدن تا بگن کار فرهنگی کردیم.میدونم در شهر خودم، امسال برای جذب هر چه بیشتر کودکان در مراسم اعتکاف، بازی براشون فراهم کردند. جایی برای تفکر انتقادی نذاشتند. نماز و قرآن و روزه هست، بازی هم هست، اما جای تفکر خالیه.نتیجه این شکل از کار فرهنگی، میشه بسیجیانی که شور دارند، اما شعور ندارند. شاهدش همینه که اکثر این بچه مذهبی‌های حاضر در ویرگول، نتونستند تشخیص بدن در دعوای بین من و دست‌انداز کی حقیقتا مظلومه و سمت ظالم ایستادند.بدون شکل، رگه‌ای از پوپولیسم در نگاه خامنه‌ای هست. این رو به عنوان نقد سازنده مطرح کردم. حالا یا من درست میگم یا اشتباه میکنم. اگه درست میگم، همگی باید اصلاح بشن و اگه اشتباه میکنم، باید از طریق کلام اصلاحم کنند.