یوزپلنگ کشتن در فرهنگ و تفکر ایرانیان | پیروز

روایت پهلوی ، یکی از کتابهای کهن ایرانیان است که به زبان پهلوی نوشته شده است ، این کتاب که قدمت اش بیش از هزار سال است بیانگر تفکر و نگرش ایرانیان زرتشتی باستان است . در این کتاب در صفحه ۳۴ می‌خوانیم که ایرانیان باستان که زرتشتی بودند گمان میکردند کسی که صد یوز را بکشد ثوابی برابر خواندن یکسال تمام یشت آب و سرودگاهان ( خواندن اوستا)خواهد داشتبه این منظور مشخصا می‌توان فهمید که ایرانیان زرتشتی با این چنین تفکراتی نقش پر رنگی در انقراض این گونه جانور در این جغرافیا داشتند.ملاحظه و نکات حاشیه ایبه مناسبت مرگ توله پلنگی که برچسب اسم پیروز را به آن چسبانده اند شاهد بودیم که ملی‌گراییان و باستانگرایان ایرانی ، پوزیشن و ژست حیوان دوستی به خود گرفتند حال آنکه می دانیم فرهنگ و تفکر ایرانی ذاتا متضاد با ارزش های حیوان دوستی است و ایرانیان زرتشتی کشتن یوز ها را برای خود ثواب می دانستند و در انقراض این گونه حیوان در این جغرافیا نقش به شدت پر رنگی داشتند.حتی بعضاً شاهد بودیم برخی ملی گرایان ایرانی مرز های وقاحت را جا به جا کرده و یوز را «نماد و سمبل » ایرانی تلقی کردند که جای خنده است که با چه حساب کتابی یوزپلنگ سمبل ایران است؟ چون ایرانیان یوز ها را کشتند و یوز پلنگ در ایران نادر است و همین گونه یوز پلنگ در آسیا به شکل متعددی یافت می‌شود ؟ پس به این جهت یوزپلنگ سمبل هر جایی باشد قطعاً سمبل و نماد فرهنگ ایرانی به حساب نخواهد امد.البته ناگفته نماند ، کشتن حیوانات در آیین زرتشت مختص به کشتن یوزپلنگ ها نبود و ایرانیان زرتشتی برای آمرزش گناهان خود و کسب ثواب در دیانت زرتشتی حیوانات متعددی را می کشتند.در همان کتاب روایت پهلوی به آدرس روایت پهلوی، ترجمه مهشید میرفخرایی، بند 21، صفحه 33 و 34، تهران می خوانیم:1) کسیکه مار پر دار بکُشد، برای او یک تناپل(حد زیاد متناسب با عمل) ثواب است.2) کسیکه وزغی را در آب بکُشد و از آب بیرون آورد یک تناپل ثواب و اگر در آب بکُشد یکهزارو پانصد تناپل ثواب ببرد.3)کسیکه مورچه ای را بکُشد یک یات ثواب است.4) اگر ماری بکُشد و بر او اوستا نخواند یک تناپل ثواب است و اگر بر او اوستا بخواند دوازده تناپل ثواب است.5) اگر گزی(احتمالا ساس و کنه) را بکُشد یک تناپل ثواب است.6) اگر یکصد کژدم(عقرب) و زالو و تشتک بر(تشتگ ور) را بکُشد، پس یک تناپل ثواب است.7) کسیکه پازوک گند گردان را بکُشد، دوازده دوازده(صد و بیست و چهار) ثواب و کسیکه یک گل آبی را بکُشد ثوابی برابر خواندن یک ماه تمام از یشت آب(آبان یشت اوستا) و سرود گاهان(گاتها) است.8)کسیکه یکصدو پنجاه گرزه را بکشد یک تناپل ثواب است.9) کسیکه مارمولکی را بکشد ثوابی برابر خواندن یک ماه تمام یشت آب(آبان یشت اوستا) و سرود گاهان(گاتها) است.9) کسیکه سنگ پشتی(لاکپشت) را بکُشد یک تناپل ثواب است.10) کسیکه مگس قرمز(زنبور) را بکُشد ثوابی برابر خواندن ده روز یشت آب(آبان یشت اوستا) و سرود گاهان(گاتها) است.11) کسیکه که گرزه نسابری را بکُشد، پس چنان باشد که چهار گرگ را که شیر باشد(گرگ شیر) کشته باشد و چون گرگ یوز و گرگ شیر را بکُشد پس به همان تعداد که تن آن جانوران را بسوزاند تناپل ثواب کشتن شیرگرگ باشد.12) کسیکه دو ساس یا دو کیک(کک) را بکُشد پس ثوابی برابر خواندن یک روز یشت آب و سرود گاهان استهمچنین ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه صفحه 350 و 351 گزارشی از جشن سده زرتشتیان ایرانی می نویسد که چگونه زرتشتیان حیوانات را زنده زنده به رسم خرافی خود به آتش می انداختن ، متن گزارش این چنین است :آتش افروزند تا شر آن "جهنم" بر طرف گردد و گیاه خوشبو تبخیر میکنند تا مضرات آن را برطرف کنند. در خانه ملوک رسم شده که آتش بیافروزند و چون شعله ور گردد، جانوران وحشی را به آتش می اندازند و مرغ ها در شعله آن می پرانند و درکنار این آتش می نشینندو به لهو ولعب مشغول میشوند(خداوند از هر کس که از ایلام و ایذای حیوانات غیر موذی لذت می برد انتقام بکشد) این کلام و دعای ابوریحان که داخل پرانتز است خطاب به زرتشتیان است که حیوانات بی گناه را زنده زنده در آتش میاندازند.نتیجه : ۱- ملی‌گرایان ایرانی ، زرتشتیان ، باستانگرایان ایرانی حق اظهار نظر در راستای حیوان دوستی را ندارند ، به عبارتی بین «زرتشتی بودن » و باستانگرایی و ملی گرا بودن و حیوان دوستی یکی را باید انتخاب کنند ، نمی توانند سنگ ایران باستان و اجدادی را به سینه بزنند که یوزپلنگ ها را می کشتند و به موازات آن برای عوام فریبی پوزیشن حیوان دوستی بگیرند و پیروز پیروز کنند . ۲- یوزپلنگ نماد و سمبل هرکجا باشد قطعا نمی تواند سمبل ایرانی باشد ، تفکر زرتشتی-ایرانی نقش بسزایی در انقراض این حیوان در این جغرافیا داشته است .اسکن کتاب از کشتن یوز برای کسب ثواب در آئین زرتشت در کتاب روایت پهلوی: