خلاصه کتاب "ذهن حواس جمع" (قسمت اول)

کتاب ذهن حواس جمع، کتابی از آقای نیر ایال که البته با همکاری خانم جولی لی تو سال 2019 منتشر شد. جناب ایال، دانش آموخته رشته MBA از دانشگاه استنفورد هست، نویسنده چند تا کتابِ خیلی پر فروش که معروف ترینشون کتاب قلابه و خانم لی همکار ایشون، کارش اینه که جدیدترین دیدگاه ها درباره مدیریتِ زمان، طراحی رفتار و روانشناسیِ مصرف کننده رو به گوش مخاطبانش از سراسر جهان برسونه.در ستایش این کتاب افراد زیادی نظر دادن ولی من چند تاش رو گلچین شده میگم:مثلاً آقای جاناتان هایت (روان‌شناس اجتماعی و استاد دانشگاه نیویورک) میگه: اگه برای زمان، تمرکز یا روابط خودتون ارزش قائلید، خوندنِ این کتاب از نونِ شب هم واجب تره.یا آقای مارک منسون (نویسنده کتاب های پر فروشِ رشد فردی) گفته: این کتاب کاربردی ترین و واقع بینانه ترین رویکرد برای ایجاد تعادل بین فناوری و فعالیت های روزانه ست. هر کسی که موبایل هوشمند داره، باید اونو بخونه.و در آخر، آدام گرانت (روانشناس سازمانی) میگه : موفقیت و خوشبختی متعلق به کسانی است که می تونن حواسشون رو جمع کنن. نیر ایال ماموریت داره جلوی حواس پرتی تون رو بگیره و کتاب خارق العاده اش پر از ایده های اجرا شدنیه.خب؛ اگه موافق باشین بریم سراغ مقدمه این کتاب فوق العادهتو آینده دو نوع انسان تو دنیا وجود دارن:1- کسایی که اجازه میدن دیگران توجه و زندگیشونو کنترل کنن1- کساییکه با افتخار خودشونو (حواس جمع) میدونن.همونطور که خوردنِ غذاهای ناسالم، سلامتیو به خطر میندازه، استفاده بیش از حد از دستگاه های الکترونیکی هم ممکنه عواقبِ بدی داشته باشه. عواقبش برای من این بود که این عوامل حواس پرتیو تو اولویت بالاتری از مهم ترین افرادِ زندگیم قرار میدادم. بدترینشم بلایی بود که اجازه دادم این عواملِ حواس پرتی، بر سرِ رابطه من و دخترم بیارن.یه روز منو و دخترم سرگرم یه بازی بودیم که برای نزدیک تر کردن رابطه پدرها و دختراشون طراحی شده بود. رسیدیم به این سوال که: اگه میشد نیروی خارق العاده ای داشته باشید، دوست داشتید چی باشه؟ کاش میتونستم بگم جوابِ دخترم چی بود، ولی نمیتونم. نمیدونم چون جسمم تو اتاق بود ولی ذهنم جای دیگه.دخترم گفت: بابا، دوست داشتی نیروی خارق العاده ات چی باشه؟ غر غر کردم و گفتم: ها؟ یه لحظه وایسا. باید این مسیجو جواب بدم... توجه ام به چیزی روی موبایلم جلب شد و اونو نادیده گرفتم. لحظه جادوییِ بازی با دخترمو به باد داده بودم، چون چیزی تو موبایلم توجهم رو جلب کرده بود.دیدم اینطوری نمیشه؛ از دخترم معذرت خواهی کردم و تصمیمم رو گرفتم؛ اولش افراطی عمل کردم، فکر میکردم همه تقصیرا زیرِ سرِ فناوریه. گوشیمو عوض کردم، از این تاشو قدیمیا دستم گرفتم تا وسوسه نشم برم سراغِ اینستاگرام و این چیزا... اما بعد یه مدت دیدم عجب داستانی شده ها:- گوگل مپ ندارم برای پیدا کردن آدرسا- جلسات و قرارای کاریمو نمیتونم تو گوشیم سیو کنم- - پادکست نمیتونم گوش کنماز اونطرف، برای اینکه وقتمو با خوندنِ مقاله های آنلاین هدر ندم، رفتم حق اشتراکِ روزنامه چاپی رو خریدم. ولی چند هفته بعد وقتی داشتم تلویزیون میدیدم، یهو دیدم تموم روزنامه هایی که برام اومده دست نخورده یه گوشه افتاده.یا برا اینکه موقعِ تایپ تو لپ تاپم حواسم به چیزای دیگه پرت نشه، رفتم یه ماشین تایپِ قدیمی گرفتم که یه بارم ازش استفاده نکردم.بعدِ مدتی به این نتیجه رسیدم که " کنار گذاشتنِ فناوری های آنلاین، فایده نداره؛ فقط یه حواس پرتی رو جایگزینِ حواس پرتیِ دیگه ای کردم."پنج سال برای نوشتنِ این کتاب وقت گذاشتم و به این نتیجه رسیدم که 4 تا قدم داریم برای حلِ این مشکل:قدم اول: اینه که باید بدونیم حواس پرتی از درون ما شروع میشهقدم دوم: باید زمانتونو با هدف، برنامه ریزی کنید.قدم سوم: باید محرکای بیرونیِ ناخواسته ای که جلوی بهره وریمون رو می گیره و سلامتمون رو به خطر میندازه رو بشناسیم.قدم چهارم: آخرین کلید حواس جمع بودنه؛ یعنی: توافق هاو در آخر: نگاهی دقیق به این موضوع میندازیم که چطوری محل کارتونو حواس جمع کنین، بچه های حواس جمع تربیت کنید و روابطی حواس جمع داشته باشید.نویسنده اضافه میکنه:ما برآیند تصمیماتمون هستیم و برای حواس جمع شدن، این 4 مرحله رو میتونید هر طور که دوس دارید انجام بدید، ولی پیشنهادِ من اینه که به ترتیب از 1 به 4 برید و البته مرحله اول، از همه مهم تره.آخرین حرفی که تو مقدمه میزنه اینه:امروزه عوامل حواس پرتی متفاوت اند. مقدار اطلاعاتِ تو دسترس، سرعت بالای انتشارشون و سهولتِ دسترسی به محتواهای جدید روی دستگاه های الکترونیکی ، 3 متهمِ اصلیِ حواس پرتی هستند.