چند روایت کوتاهِ روزمره!

نویسنده: راوی!ماسک!هربار که دانشگاه میرفتم او را می‌دیدم. روی سکوی جلوی بیمارستان می‌نشست، از صبحِ زود تا حوالی ساعت‌ 5 عصر! با یک دست تکیه بر عصایش میداد و با دست دیگرش از افرادی که از مقابلش عبور می‌کردند درخواست کمک میکرد! لحن مودبانه و شیرینی داشت. هربار با دیدنش غمی سنگین بر دلم مینشست راستش را بگویم به عنوان یک خانم به غیرتم برمیخورد که آن مادر با آن سن و سال چرا باید دستِ طلب به سوی دیگران دراز کند؟ کرونا آمده بود و جلوی بیمارستان جای سنگ انداختن نبود تقریبا تا جلوی دانشگاه همراهان بیماران ایستاده بودند! روز دفاع از پروپوزالم بود آنقدر درگیر افکارم بود که تقریبا هیچ توجهی به محیط اطرافم نداشتم! برای اولین بار بود که از کنارش رد میشدم و سلام نمیکردم! تا وسط حیاط دانشگاه را طی کردم و یادم آمد کاری را انجام ندادم! با سرعت مسیر آمده را بازگشتم از بین همراهانی که جلوی بیمارستان ایستاده بودن عبور کردم تا او را ببینم. همانجا تکیه بر عصایش نشسته بود، سلام کردم و حالش را پرسیدم! هیچوقت جواب احوالپرسی‌هایم را نمیداد فقط نگاهم میکرد و لبخند میزد! تازه آنجا بود که فهمیدم در این هیاهوی بیماری و بلوا، ماسک نزده و با آرامشی خاطر همانجا نشسته است! بسته ماسک را از کیفم درآوردم، از ده ماسک داخلش تنها هشت تایی ماسک باقی مانده بود، بسته را به او دادم و گفتم: ماسک بزنین مادر، اینجا خطرناکه! با همان لبخند همیشگی بدرقه‌ام نمود! سه ساعتی گذشت، وسایلم را جمع کردم تا از دانشگاه خارج شوم، جلوی بیمارستان آرام شده بود، صدای آمبولانسی از دور شنیده میشد! صدای مردی که اشک میریخت و بر زانوهایش میکوبید! صدای بوق ماشین‌هایی که دنبالِ جای پارک میگشتند! اما یک صدا در میان آن‌ها توجهم را جلب نمود! ماسک دونه‌ای پنج تومن! ماسک نمیخواین؟!!بیمه ماشین!بار سومی بود که در طول نیم ساعت تماس میگرفت! جلسه داشتیم و نمیتوانستم پاسخ دهم. شاید کار مهمی داشته باشد. عذرخواهی کردم و وارد راهرو شدم! + بله بفرمایید!ـ سلام خانوم روزتون بخیر. برای بیمه ماشین‌تون تماس گرفتم! میشه لطف کنید شماره ماشین رو برای من بخونید؟+ شما مگه شماره ماشینُ ندارین؟! پس روی چه حسابی با بنده تماس گرفتین؟ـ چرا خانم، ما مشخصات کامل ماشین شمارو داریم فقط باید اطمینان حاصل کنیم که این ماشین همان ماشین مدنظر ماست!+ من دوتا ماشین دارم کدومش مدنظر شماست؟! (البته این جمله فقط برای حرف کشیدن از خانمِ مسئول مطرح شد!!)ـ خانم شما هردو شماره را برای بنده بفرمایید تا عرض کنم برای بیمه کدوم مزاحم شدم! + شما برای بیمه تماس گرفتین من شماره بگم؟!!ـ خانم لطف میکیند شماره همسرتان را به بنده بدید تا با ایشون صحبت کنم؟+ ماشین برای منه بعد با همسرم بابت بیمه‌ش صحبت کنید؟!!! ـ فکر نمی‌کنم خیلی موضوع پیچیده‌ای باشه ما فقط برای بیمه تماس گرفتیم بالاخره آقایون به این مسائل آشناتر هستند و بیشتر به ما کمک می‌کنند! اگر شماره ایشون رو بدید ممنون میشم!+ لطفا شماره تماس رییستونو به بنده میدید تا با ایشون صحبت کنم؟!ـ برای چی خانم؟ من مسئول اینکار هستم!!!+ فکر نمیکنم موضوع پیچیده‌ای باشه!! بالاخره رییس محترم به اطلاعات ما مشتریان آشناتر هستند و من ترجیح میدم با ایشون صحبت کنم!ـ متاسفم براتون!زیرخاکی! تابستانِ هرسال برای من پیام‌آور انواع گنج و زیرخاکی است. چندسال پیش بود که اولین بار پیام را دریافت کردم که سرشار از غلط‌های املایی بود! فرستنده در متن پیام عنوان کرده بود که اهل خوزستان است و سواد ندارد، در هنگام کار در چغازنبیل توانسته است یک کوزه قدیمی که حاوی سکه‌های طلای دوهزار سال پیش است، پیدا کند اما چون آشنایی ندارد شماره من را از لای قرآن پیدا کرده و چنانچه در آب کردنِ زیرخاکی‌ها یاری‌اش نمایم نصف پول سکه‌ها را به من می‌دهد! چندهفته بعد پلیس محترم اعلام کرد که این گروه از کلاهبرداران را بصورتِ کامل (!!) دستگیر کرده است! مجددا تابستان از راه رسید! پیام حامل همان محتوا بود با این تفاوت که این بار از مرادآباد شماره‌ی نامبرده را از داخل قرآن پیدا کرده و چنانچه یاری‌شان نمایم مجددا نصف سکه‌ها برای اینجانب خواهد بود! دوسالی گذشت و خبری از جویندگان طلا نشد! در دل خوشحال بودم که بالاخره یک مسلمان(!!) پیدا شده و شماره نامبرده را از لای قرآن برداشته است تا اینکه:گل‌محمد از اهالی آذربایجان با پیش شماره 0914