نابینا

707 x کاسیل(نابینا)پسری با استعداد بود که از یک دانشگاه عالی فارغ التحصیل شده بود و در یک شبکه خوب کار میکرد و در کنار ان داستان مینوشت او داستان نویسی حرفه ای بود ولی ناشناس او تنها بود و این تنهایی رو دوست داشت به خاطر نداشتن مهارت در برقراری ارتباط همه از اون دور بودند ولی اون به معنای واقعی اچار فرانسه شبکه بود و هر کاری میکرد او در یک اتاق 3*4 تنها کار میکرد و از این که تنهاست خوشحال بود تا اینکه یکروز اون اومد اون روز یکروز عادی بود و کاسیل از همه زودتر اومده بود طبق معمول او صدای کسی را شنید که پشت در اتاق او در حال صحبت بودند(مطمئنی می تونی در خواست بدی با یکی دیگه کار کنی یا اصلا تنها کار کنی،اگه اذیتت کرد بهم بگو)صدای دختری(واقعا که شما حتی نمی ذارید من خودم تصمیم بگیرم بزارید اول چند روز رو باهاش بگذرونم بعد تصمیم نهایی رو میگم اونم شخصا به رئیس)صدای دور شدن پا(هر کاری دوست داری بکنی بکن اصلا به من چه)کاسیل باخود(هااا موضوع چیه،نکنه میخوان به من دستیار بدن،نه نه قبلش بهم خبر میدن،پس خیالم راحت باشه)او مشغول تایپ قسمت جدید داستانش میشود که ناگهان در(شترق)باز میشود کاسیل میترسد و از روی صندلی می افتد روی زمین دختری با صدای بلند(من تلما(امید ارزو)هستم از امروز همکار شما میشم اقای....،وای حالتون خوبه)کاسیل از رو زمین بلند میشود و میشیند روی صندلی تا ادامه تایپش را بنویسد (هی به من بی محلی نکن)کاسیل که از خجالت داشت میمرد سعی میکرد حواسش به اون تلما نباشد تلما کنار کاسیل وایمیستد(خوب اسم شما چیه)کاسیل از جایش میپرد و با لب تاپش به سمت دیگر اتاق میرود(کا..کاسیل)تلما که انگار متوجه ناتوانی کاسیل شده بود سعی کرد یواش یواش به او نزدیک شود(خوب چی کار میکنی اخه برای امروز هنوز کاری نیومده)کاسیل که نمیخواست جواب بدهد(هی..هیچی)ناگهان مردی گنده و عینکی وارد اتاق میشود و به تلما با سر سلام میکند و تلما نیز جواب اورا با سر میدهد او به سمت کاسیل میرود و کاری را به او میدهد و خارج میشود کاسیل باخود(به هیچ وجه نمیخواد حتی سلام کنه مگه من فضایی هستم این دخترم خیلی باز خواستار برقراری ارتباطه)کاسیل برای اولین بار نگاهی به صورت تلما میکند او دختری با موهای سیاه بود و چهره ای ناز دختر هم داشت به کاسیل نگاه میکرد کاسیل خجالت کشید و سریع شروع به انجام کار کرد تلما(پس کار امروز اومد حالا چیکار کنم من کاسیل به سیستمی اشاره کرد(او..اون سیستم..بشین پا..ش)تلما(چشم سنسی(به معنی استاد))کاسیل متوجه شد این جمله از داستان های او بود و از اینکه فهمید که اون یک طرفداره خوشحال شد کاسیل فایلی را برای تلما میفرستد و پیامی(این دستور عمله همین کارا رو بکن باشه ممنون)تلما نگاهی به کاسیل میکند که داشت با سرعتی عجیبی کار میکرد که تلما فقط با دیدن سرعت کاسیل هنگ کرد و شروع به انجام کار خود کرد هردو تا ظهر مشغول بودند و حرف چندانی نمی زدند ظهر که شد تلما بلند شد بدن خود را کشید(اخیش خسته شدم پاشو سنسی بریم یه چی بخوریم) کاسیل بلند میشود و لباسی را میپوشد و کلاهش را سرش میکند(باشه)ایندفعه لکنت نداشت و تلما فکر کرد که به خاطر اینه که داره به کاسیل نزدیک میشود در را به سمت کافه تریا کاسیل لباسی سیاه به تن داشت و کلاهش به سر و دستانش در جیب بود و تلما پشت سر کاسیل راه میرفت و حالت خاصی راه میرفت و کاملا پر انرژی بود و هی با کاسیل در مورد شبکه حرف میزد و اورا سنسی خطاب می کرد ناگهان پسری که بنظر ورزش کار بود به کاسیل تنه ای میزند و باعث میشود کاسیل به زمین بخورد یک پسر عینکی سریع به کمک کاسیل میرود(هی گنده بک مراقب باش با سنسی چطور رفتار میکنی)پسر بر میگردد و به تلما نگاهی می اندازد(تت..فکر کردی کی هستی تو تازه اومدی به شبکه و خود تو هم بعد از یه مدتی از اون جدا میشی) کاسیل بلند میشود و به سمت اتاق میرود و تلما با نگاهی گنگ به کاسیل نگاه میکرد که همان پسری که به کمک کاسیل اومده بود(همیشه همین وضعه)تلما به سمت کافه تریا میرود و هم برای کاسیلو هم خود ناهار میگیرد و به اتاق بر میگردد و کاسیل را میبیند که تمام کار هارا انجام داده بود و داشت تایپ میکرد تلما(بیا اینم غذا)کاسیل بدون هیچ عکسالعملی(ممنون)تلما که نگران کاسیل بود ونمیخواست دوباره اون اتفاق بیفته(چرا به رئیس مراجعه نمیکنی) کاسیل نگاهی به تلما میکند(در چه مورد)تلما عصبانی میشود(اون پسره دیگه)کاسیل تازخ متوجه میشود(اها اون مورد)تلما(اره دیگه)کاسیل دوباره شروع به تایپ میکند(نمیخوام)تلما لحظه ای ساکت میشود و بعد از اتاق خارج میشود بعذ از چند دقیقه او با رئیس شبکه که دختری بزرگ تر از کاسیل بود (حدود 28 سال)به اتاق می اید رئیس حسابی نگران بود و وقتی هر سه داخل اتاق بودند درب را میبندد(داداش کوچولو تلنا راست میگه اون پسره زک اذیتت میکنه)تلما که تعجب کرده بود(داداش کوچولو)کاسیل که بهش بر خورده بود(من بچه نیستم نیازی نیست کسی نگرانم باشه)روبینا(رئیس)نگاهی به تلما می اندازد(هروقت دوباره اذیتش کرد بهم بگو)او از اتاق خارج میشود و به دفتر زک میرود تلما نگاهی به کاسیل میکند که ازقیافه اش عصبانی میشد فهمید عصبانی او لباس خودرا بر میدارد و به سقف ساختمان اصلی شبکه میرود و مینشیند روی لبه دیوار پسری که به کاسیل کمک کرده بود(اون دختره فرق داره اون دنبال برقراری ارتباط بود و تو نه ولی اون به هدفش رسید فکر کنم اون بهترین شخص برای دستیار تو بودن باشه)کاسیل نگاهی به پسر میندازه(از دست تو آرش با اینکه بهت نمیاد ولی خیلی کار بلدی تو مشاوره دادن)کاسیل بلند میشود و به سمت اتاق میرود ولی ایندفعه کلاهش را سرش نمیگذارد وقتی میرسد میبیند زک داخل اتاق و داره با تلما صحبت میکنه زک(میدونم تو هم میخوای ازش جدا بشی ولی چرا نمیشی ها)تلما(درسته که مغروره خجالتی کم حرفه و اهل جمع نیست..اما من دوسش دارم)زک دستش را بلند میکند که تلما را بزند که کاسیل دست زک را میگیرد و با یک حرکت از اتاق پرتش میکند بیرون و در را میبندد(حالت خوبه)تلما نگاهی به کاسیل میندازد(اره الان دیگه خوبم)تلما کاسیل را بغل میکند(هی هی دختر خاله نشو حالا)ناگهان گوشی تلما و کاسیل پیامی را دریافت میکند و صدای همهمه از بیرون میاد(چی جریان چیه برای چی حالا)کاسیل نگاهی به گوشی میکند و میبیند که یک پیام از طرف رئیس برای همه ی بچه هاس شرح پیام(سلام بچه ها منم روبینا رئیستون برای اخر هفته برنامه نچینید که من برنامه چیدم همه ما میریم به زمین ورزشی بیایین یکروز رو به خوبی بگذرونیم کاسیل(خواهر باز چه نقشه ای ریختی)تلما(چیزی گفتی)کاسیل(نه،همکار)روز بعد در زمین ورزشی همه جمع بودن و نوبتی داشتن ورزش هارو تست میکردند و کسیل را به زور گذاشته بودن بسکتبال بازی کنه و با آرش تویه یک تیم بودن آرش(جدی بازی کنیم)کاسیل فعلا نه بازی به صورت تیم های 5 نفره بود و تیم زک و کاسیل اول بودند و نوبت بازی اونا بود زک میخواست تلافی کنه ولی کاسیل دلیلی نمیدید که بخواد جدی بازی کنه که تلما قبل بازی در گوش کاسیل چیزی میگوید(نبازی که ازت ناراحت میشم)بازی شروع میشود و توپ به بالا پرتاب میشود و کاسیل چنان پرشی میزند که زک باورش نمیشد و توپ را میگیرد و پاس میدهد به آرش و آرش تو را به سمت تور شوت میکند ولی گل نمیشود که کاسیل توپ را میگیرد و گول میکند تیم زک بازی را شروع میکنندد تیم کاسیل سعی میکند توپ را بگیرد و خود کاسیل عقب می ایستد زک توپ را میگیرد و میخواد شوت کند که کاسیل توپ را میگیرد و به سمت دروازه انها میرود و یک شوت سه امتیازی میکند و توپ گل میشود بازی همینطور ادامه پیدا میکند و تیم کاسیل با اختلاف زیاد برنده میشود و غرور زک با خاک یکسان میشود و تلما با لبخندی به سمت کاسیل می اید بردی افرین سنسی آرش به سمت کاسیل و تلما میرود(میدونستی تو نزدیک ترین دختر به کاسیلی مثل از خواهرش)تلما نگاهی به آرش میکند(اهه تو همون پسره ای)آرش(اره منو کاسیل دوستای دانشگاهی هستیم)تلما مشتی به پلوی کاسیل میزند(ای ای ای چرا میزنی)معلومه تو که انقدر بدنت رو فرمه چرا همیشه با غوز راه میری)روبینا به سمت کاسیل می اید(کار خودتو کردی بچه مردم کم مونده بود گریش بگیره دیگه نمیگه من ورزش کارم واقعا بد ضربه زدی)کاسیل(حالا هرچی من باید برم محلت تحویل کارم تا شنبه س روبینا(برو ما هم کم کم میریم)تلما که منظور کاسیل از تحویل کار را نفهمیده بود(تحویل چه کاری)روبینا(معلومه دیگه اون نابینا)تلما لحظه ای فکر میکند(چییییی نابینا همون داستان نویس جهانی که به عنوان بهترین شناخته شده)روبینا(اره ولی خودش قبول نداره)آرش(محض اطلاع مگه اسم نابینا رو برای این برنداشت که کسی نشناسش)روبینا(اوااااا راست میگی ها حواسم نبود)روز بعد کاسیل سر کار نرفت و به همین دلیل تلما به دیدن کاسیل رفت و دید او در تخت افتاده و حالش خوب نیست معلوم بود تا دیروقت داشته داستانش را تکمیل میکرده او یک پتو برای کاسیل می اورد و یکم سوپ دست میکند تا وقتی بیدار شد بخورد و یکم قرص تب بر برای کاسیل اورد تا به او بدهد که وقتی داشت تلاش میکرد او را بیدار کند کاسیل اورا بغل میکند و دروباره میخوابد تلما سعی میکند خود را ازاد کند ولی نمیتواند پس بعد از یک مدت کاسیل به خواب عمیق رفت(نه لطفا ترکم نکن لطفا تلما)و همین که راحت خوابید تلما از اغوشش در اومد و از او خداحافظی کرد با اینکه او خواب بود و رفت روز بعد در سر کار(سلام تلما بابت دیروز ممنون)تلما صحنه ای که در اغوش کاسیل بود به یاد می اورد(خوا...خواهش میکنم)کاسیل نتوجه شد دیگه از اینکه تلما باهاشه ناراحت نیست حتی بر عکس خوشحاله شاید اون فقط نیاز داره که یکی درکش کنه و اون تلماست که کاسیل رو درک میکند از هرکسی بهتر و این باعث خوشحالی کاسیل بود و نمیخواست ازش جدا بشه اون روز توی راه کافه تریا کاسیل و تلما کنار هم راه میرفتن و باهم صحبت میکردند کاسیل اون لباس سیاه همیشگیش تنش نبود و سرعتش رو با سرعت تلما هماهنگ کرده بود تلما باهمه سلام احوال پرسی میکرد ولی کاسیل بزور سلام میکرد در کافه تریا او یک ساندویچ ساده سفارش داد و شروع به خوردن کرد تلما(تو خوبی دیروز حالت خیلی بد بود)کالیس(حالا که با تویم بهترم راستی تو به زک گفتی منو دوس داری)تلما قرمز میشود(نه اون چیز بود که ....)کاسیل(منم دوست دارم)تلما قرمز میشود(این چه حرفیه که یهو میزنی)کاسیل که انگار که نه انگار نگاهی به تلما می اندازد(حرف دلم نکنه تو اونجا دروغ گفتی معلومه)تلما(که نه)کاسیل بلند میشود و به سمت صندوق میرود(پس مشکل چیه)تلما شروع به فکر میکند(اخه منم ...دوسش دارم...ولی نمیدوند چی کار باید بکنم واقعا عجیبه برام که نمیتونم تصمیم به این سادگی رو بگیرم)روبینا میشیند رو به رویه تلما(همه چی رو شنیدم اگه ناراحتش کنی بد میبینی اون ساده به نظر میاد ولی خیلی احساساتیه)تلما کمی میترسد او تا به حال روبینا رو اینجوری ندیده بود مثل وقتی بود که کاسیل عصبانی بود تلما بلند میشود(من کسایی رو که دوست دارم اذیت نمی کنم)روبینا(امیدوارم)تلما به سمت کاسیل میرود (بیا باهم ازدواج کنیم)کاسیل اول عکس العملی ندارد ولی ناگهان(یه لحظه وایسا ببینم چی میگی تو)تلما(میخوام باهات ازدواج کنم)کاسیل لبخندی میزند(فکر کنم بهش میگن عشق که باعث کارهای عجیب میشه)کاسیل دست تلما را میگیرد و میکشدش به سمت خود و میبوسدش تلما هیچ مقاومتی نمیکند و ناگهان کاسیل زانو میزند و جعبه ای را از جیبش در می اورد با(من ازدواج کن)تلما شروع به گریه از شادی میکند(قبوله و قبوله..)