تصمیم گیری در زمان عصبانیت چه عواقبی را برای ما به دنبال خواهد داشت؟

مقدمهاحساسات ما توانایی تاثیر گذاری بر بسیاری از فرآیند های ذهنی ما را دارند. علاوه بر این، آیا وقتی ناراحت هستیم، مثل وقتی خوشحال هستیم، به همان روش ها تصمیم گیری می کنیم؟ آیا تصمیمات مشابهی می گیریم؟ آیا با روحیه خوب و بد تصمیمات یکی می شود؟ البته که جواب تمام این سوالات منفی است‌. مثبت بودن و حال خوب می تواند شما را باهوش تر کند‌. یکی از متخصصانی که بر روی عصبانیت مطالعاتی را انجام داده است، دکتر جولیوس می باشد. او می گوید همه احساسات ما بر نحوه تفکرمان تاثیر می گذارد. احساسات بر توانایی ما در یادآوری خاطرات و همچنین هوش مان تاثیر می گذارند. شاید قبل از تصمیم گیری در زمان عصبانیت خودمان متوجه نتیجه آن باشیم، اما از کنترل کردن اوضاع عجاز باشیم.احساسات منفی توانایی ما در یادآوری خاطرات را کاهش می دهد و احساسات مثبت آن را افزایش می دهد. اما چرا این چنین اتفاقاتی می افتد؟! در ادامه مقاله قصد داریم نکاتی در این باره بیان کنیم و بگوییم چرا نباید در زمان عصبانیت تصمیم گیری کرد؟!.تصمیم گیری در زمان عصبانیت چه عواقبی را به دنبال دارد ؟بگذارید اول از این مطلب شروع کنیم. چه چیزی شما را راهنمایی می کند؟ عقل تان یا قلب شما؟ آیا عقلتان وزن بیشتری تحمل می کند یا قلبتان؟ بسته به شرایط، تصمیماتی وجود دارد که ما فقط با قلب مان می گیریم و برخی از تصمیمات را با عقل و درایت خود به سرانجام می رسانیم.اما باید بدانید که بهترین کار برای زندگی بهتر، ایجاد تعادل بین این دو است. در این صورت مغز و قلب به موثر ترین روش متحد می شوند. حال چرا این تعادل مناسب است؟ زیرا بسیاری از اوقات احساسات و قلب ما می توانند چیز هایی را ببینند که طرف منطقی ما قادر به انجام آن ها نباشد. به همین دلیل بهتر است تکنیک هایی را یاد بگیریم که از نظر عقلی و احساسی باهوش باشیم.قبل از تصمیم گیری در زمان عصبانیت ما باید تعادل پیدا کنیم.تعادل داشتن یعنی بدانیم که چه زمانی قلب ما باید صحبت کند و چه زمانی بهتر است عقل و منطق مان وارد ماجرا شود تا بهترین تصمیم گرفته شود. احساسات منفی مانند عصبانیت توانایی استدلال ما را کاهش می دهد. اما چرا این اتفاق می افتد؟ زیرا مغز بیشتر به خاطر تمرکز بر تصمیم گیری یا یافتن راه حل های خلاقانه، ببشتر روی وضعیت عاطفی مانند غم، اندوه یا خشم متمرکز می شود.اما در نقطه متقابل تفکر مثبت باعث افزایش خلاقیت و شفافیت در ایده های ما می شود. این بدان معنی نیست که ما باید همیشه احساس خوشبختی کنیم، اما باید آن وضعیت متعادل آرامش و خوش بینی را پیدا کنیم، چرا که زمانی که مغز ما تحت فشار قرار نداشته باشد، ما می توایم واضح تر چیز ها را ببینیم.ارمغان آرامش اطمینان خاطر استوقتی آرام هستیم و احساس رضایت داریم، اطمینان خاطر بیشتری هم خواهیم داشت. وقتی اعتماد به نفس بیشتری داشته باشیم، توانایی یادگیری ما افزایش می یابد. وقتی مغز ما در معرض تنش، استرس یا ترس نباشد و دارای خوش بینی و آرامش باشد، می توانیم ذهن خود را تقویت کرده و تصمیمات درست و به جایی بگیریم.عصبانیت توانایی ما را در تفکر درباره هر چیزی از ما خواهد گرفت. در این زمان ما فقط می توانیم روی عصبانیت، آنچه که برای ما اتفاق افتاده است و آنچه که در زندگی ما رخ داده است، تمرکز کنیم. ما قادر به فکر کردن درباره هر چیز دیگری که به خشم ما مربوط نباشد نیستیم و این مسئله توانایی ما را برای هر نوع تصمیمی از بین می برد. علاوه بر عصبانیت ، ترس بیشترین انرژی از مغز ما را نیز مصرف می کند. و هنگامی که مغز ما در حالت عاطفی منفی از انرژی استفاده می کند ، دیگر به عملکردهای شناختی توجه نمی کند. بنابراین ، اگر بتوانید احساسات خود را کنترل کنید ، می توانید ذهن خود را کنترل کنید.خشم مخرب ترین احساسات ذهن استما وقتی عصبانی می شویم انرژی خود را هدر می دهیم. بدن در حالت عصبانی بودن از بیش از ۳۷ عضله استفاده می کند که تنش زا و سفت می شوند. به نوبه خود ، بدن در لبخند زدن تنها از هفت عضله استفاده می کند. بنابراین ، وقتی مجبوریم از عضلات بیشتری استفاده کنیم ، بیشترین انرژی خود را برای انجام این کار صرف می کنیم.بنابراین به یاد داشته باشید که زندگی در شرایط افراطی عاطفی برای ذهن ما خوب نیست. باید یک حالت میانه پیدا کنیم که به ما اجازه دهد بدون اینکه به افراط و تفریط برویم ، این احساسات را مدیریت کنیم. اگر به دلایلی در یک فشار عاطفی گیر کرده ایم ، باید تمام تلاش خود را بکنیم تا مسیر درست را انتخاب کنیم و به یاد بیاوریم: وقتی عصبانی هستید تصمیم گیری نکنید و وقتی عصبانی هستید قولی به هیچ کس ندهید.ممکن است نتوانیم از احساس بد خودداری کنیم ، اما می توانیم کنترل کنیم که چه مدت احساس بدی می کنیم. ما باید تمام تلاش خود را برای غلبه بر این فراز و نشیب ها انجام دهیم. ممکن است احساس عصبانیت کنیم ، اما لازم نیست به این شکل ادامه دهیم. آگاهی از این واقعیت که احساسات ما موقتی هستند می توانند نگرش ما را تغییر دهند.به یاد داشته باشید عصبانیت یک احساس رایج استبیشتر ما خودمان را متخصان رفع درد، ناامیدی و اندوه می دانیم. در واقع به جای پرداختن به مشکل واقعی، از مکانیسم های مقابله استفاده می کنیم. ما در سلب مسئولیت، نادیده گرفتن واقعیت، سرزنش دیگران و برطرف کردن رنج های اشخاص دیگر مهارت داریم. در کل احساسات تمایل دارند تصمیمات ما را هدایت کنند، چه آن تصمیمات را بپذیریم چه نه! یکی از رایج ترین واکنش های عاطفی که ما تجربه می کنیم، در کنار ترس و شرم، حس عصبانیت است.ترس جهان ما را محدود می کند و خشم می گوید چیزی اشتباه است و باید تغییر کند! البته خشم همیشه یقه دیگران را می گیرد و خیلی کم پیش می اید که ما در خشم خودمان را مقصر بدانیم و شرم ما را متقاعد می کند که نگرانی های دیگران را کم کنیم و گاهی آن ها را به دلیل تفکر یا رفتار متفاوتشان آزار دهیم. ما در واقع یا درد خود را تسکین می دهیم یا آن را به دیگران منتقل می کنیم. اما مهم تر از هر چیزی این است که در قبال احساسات خود مسئول باشیم.بهتر این است که آسیب ها و احساسات را درونی نکنیم و به دیگران هم انتقال ندهیم. این مسئله نیازمند ایجاد تعادلی است که باید در افراد ایجاد گردد. با ایجاد این تعادل است که می توان احساسات را کنترل نمود. در عیر این صورت به هیچ عنوان نباید هنگام خشم کاری انجام داد. زمانی که ما صرفا توسط احساسات هدایت می شویم، شرایط کاملا غیر قابل پیش بینی و اغلب فاجعه بار خواهد بود. ترس و عصبانیت ما را غیر مسئول می کند و باعث می شود تا واضح فکر نکنیم.احساسات منفی شما را وادار به انجام هر کاری می کنندترس و عصبانیت قدرت این را دارند که به راحتی دیگران را مورد سو استفاده قرار دهند. قصد داریم نکته ای مهم بگوییم و نکته این است که شما نمی توانید احساسات خود را کنترل کنید، اما می توانید پاسخ خود را کنترل کنید! به این سوالات پاسخ دهید: آیا احساس عصبانیت حرف اخر را می زند، یا می توان آن را به چیزی سازنده تر تبدیل کرد؟ آیا ما در این مواقع به دیگران اجازه صحبت کردن می دهیم؟با پاسخ دقیق به این سوالات متوجه خواهید شد که عصبانیت نباید کنترل شما را در دست بگیرد. وقتی با تصمیم بزرگی روبرو می شوید و ارامش دارید، قطعا با احساسات تصمیم نمی گیرید، بلکه جوانب مثبت و منفی آن را بررسی می کنید. به همین دلیل است که در زمان بروز احساسات منفی، نمی توان تصمیمات درستی گرفت، چون جوانب هیچ حرکتی سنجیده نمی شود.پیروی از عقل و منطق می تواند راهی عالی برای تنظیم خواسته های واقعی باشد، اما زمانی که عقل و منطق در تعادل با احساسات باشد و نه زیر سلطه آن. احساسی مانند عصبانیت یا هر حس دیگری، زمانی ایجاد می شود که مغز آنچه را که در اطراف ما اتفاق می افتد از طریق خاطرات، افکار و باورهای ما تفسیر می کند. احساسات مختلف به روش های مختلف تصمیم گیری را تحت تاثیر قرار می دهند.احساسات نه تنها ماهیت این تصمیم را تحت تاثیر قرار می دهند، بلکه بر سرعت تصمیم گیری هم تاثیر می گذارندتصمیم گیری در زمان عصبانیت و هیجانیعصبانیت کنترل نشده، معمولا منجر به بی صبری و در نهایت تصمیم گیری عجولانه می شود. زمانی که به دلیل عصبانیت هیجانی می شوید، بدون در نظر گرفتن مفاهیم تصمیماتی می گیرید چرا که فکر می کنید این تصمیم بهترین است. اما غافل از این که این تصمیمات ناشی از عدم اطمینان و احتیاط است.پس درست است که احساسات درونی، نقش بزرگی در فرآیند تصمیم گیری ایفا می کند اما گاهی شما را دچار اشتباهات جبران ناپذیری خواهد کرد. زمان عصبانیت، دسترسی ما به اطلاعاتی که در مغز ذخیره شده اند، به خصوص اطلاعات پیچیده تر کاهش می یابد، به همین دلیل به ناچار، مغز برای تصمیم گیری به اطلاعات و داده های دم دست تر و نزدیک تر مراجعه می کند.در واقع خشم مانند دکمه ای عمل می کند که مانع از رسیدن اطلاعات درست به مغز خواهد شد. کارایی کلی مغز در زمان بروز احساس عصبانیت و خشم به خصوص قسمتی از آن که مخصوص رفتار های درست و عاقلانه است، کاهش پیدا می کند بنابراین تصمیم گیری در این زمان به هیچ عنوان درست نخواهد بود.عصبانیت در واقع مانند سمی قوی برای مغز عمل می کند و آن را پر از تفکرات منفی می نماید. در واقع تنها داده هایی وارد مغز می شوند که با شرایط موجود همخوانی دارند بنابراین میزان خطا و اشتباه در این حالت افزایش می یابد. بنابر این بهتر این است که در زمان بروز احساسات و هیجانات منفی از تصمیم گیری پرهیز کنیم.برای استفاده از تمامی آموزش ها به سایت پرورش افکار مراجعه نمایید