كتاب خواب را از من بگير

کتاب خواب را از من بگیر از محمد حمیدزادهآنانکه محیط فضل و آداب شدنددر جمع کمال شمع اصحاب شدندره زین شب تاریک نبردند برونگفتند فسانه‌ای و در خواب شدنددرباره نویسندهاگر خواستيد بدانيد كه من كه هستم بايد بگويم هرآنچه پس از مرگ از من باقي ماند من همانم و اگر خواستيد بدانيد كه من چه نوشته ام و براي چه نوشته ام بايد بگويم:من هرآنچه خداوند نوشته بود را نوشتمو به همان دليلي نوشتم كه خداوند نوشتو با نوشتنش اين جهان را خلق كردو اين سرنوشت و اين نوشته هاهمه و همه نوشته هاي او بودندكه من دوباره نوشتمتنها كافيستكلمات را روي نت ها برقص درآوريد تا جادو آغاز شوداعداد راز ها را آشكار خواهند كردو اين است چهارمين ميوه ي ممنوع كه افتاده است...خلاصه ای از كتاب:کتاب خواب را از من بگیر از محمد حمید زادهتنها نامش كافي است براي شناختن آنكتابي كه چون زمين چهار فصل داردچهار فصل متفاوت كه همه در آن فصل هازندگي كرده ايم و يا زندگي خواهيم كردفصلي از عشقفصلي از تفكرفصلي از زندگيفصلي از مرگهرآنچه در اين كتاب استباور هاي قلبي من استاما اين كتاب براي يك بار خواندن نيستبايد بارها و بارها آن را خواندهر كلمه اش را اول براي خودم نوشتمهركلمه اش را درباره ي خودم نوشته امخودي كه هيچ كس نبودهركلمه اش را زندگي كرده اماين كتاب براي كسي كه آن را بخواندتنها يك كتاب استاما براي كسي كه آن را زندگي كرده باشد و يا آن را زندگي كندتنها يك كتاب نيست...بخشي از متن كتاب:خواب را از من بگیرنمی‌خواستم آنجا را ترك كنمنمی‌خواستم او را ترك كنماما وقتش رسيده بودآرام به من گفتدير شده است بايد برويروي زمين منتظرت هستمگفتم مگر تو اينجا نيستيمگر تو همه‌جا نيستيوقتي من اينجا هستم كنار توچرا بايد در زمين منتظرم باشيگفت همه‌جا هستماما همه‌جا به یک‌شکل نيستمهمه‌جا به يك حال نيستمهمه‌جا در يك زمان نيستمهمه‌جا در يك مكان نيستمتو هم همه‌جا به یک‌شکل نيستيهمه‌جا به يك فهم نيستيحتي من هم براي تو همه‌جا به يك مفهوم نيستماينجا هيچمآنجا گلي هستمخاري هستمپدري هستممادري هستماينجا هيچ است آنجا همه از هيچ استگفتم فرق دارند گل و خار پدر و مادرگفت براي من نهگفتم پس چرا آنجا هم مثل اينجايكي نيست همه‌چیزگفت آنجا هم يكي استاما چشم‌ها يكي نمی‌بینندتنها چشم‌های مهربان يكي خواهند ديدگفتم چشم ديگر چيستگفت صادقانه‌ترین زبان جهانكه پنهان‌ترین رازها را هم آشكار می‌کندگفتم مهرباني چيستگفت اگر قرار بود كسي من رااز چيزي خلق كندقطعاً از مهرباني خلق می‌کردمهرباني مبدأ و مقصد استمهرباني بذري است كه همه‌چیز از آن می‌رویدمهرباني صفت من است ذات من استآن چيزي است كه انسان را انسان كردمهرباني همه‌چیز استگفتم وقتي به زمين بروماین‌ها را فراموش خواهم كردگفت فراموش نمی‌کنیبیرون از ذهنت باقي خواهند ماندگفتم چمدانم خالي استچه چيز را با خود ببرمكه با ديدن آن به ياد بياورمخودم را تو را هیچ‌چیز را همه‌چیز راگفت مهرباني را با خود ببرانسان را مهرباني انسان كردپيامبران را مهرباني پيامبر كردحتي من را هم مهرباني خدا كرداصلاً علت ايجاد جهان مهرباني بودوقتي كه حتي نبودن هم نبودمهرباني باعث شد جهان را خلق كنممهرباني باعث شد همه‌چیز جفت باشدمهرباني باعث شدكه كنار تشابه تضاد را هم خلق كنممهرباني باعث شدكه كنار شب روز را هم خلق كنممهرباني باعث شدخير را كه خلق كردم شر را هم خلق كنممهرباني باعث شدزشتي را كه خلق كردم زيبايي را هم خلق كنماما هیچ‌گاه مهرباني را من خلق نکرده‌اممهرباني هميشگي استگفتم در بين مخلوقاتت بيشترين مهرباني رابه چه چيزي يا چه كسي عطا كرديگفت بيشترين مهرباني را به مادر عطا كردمگفتم در دوراهی‌های زندگی‌ام چه كنمگفت راهي را انتخاب كنكه مقصد آن مهرباني باشدگفتم چه كساني را نزديك خودم قرار دهمگفت مهربانان راگفتم مگر نگفتي همه‌چیز را جفت آفريديروي زمين اگر مهرباني هست نامهرباني هم هستاگر خوبي هست بدي هم هستاین‌گونه با نامهربانان چه كنم با بدان چه كنمگفت همان كار كه من می‌کنممی‌بخشمنامهرباني می‌کنند من مهرباني می‌کنمبدي می‌کنند من خوبي می‌کنمگفتم چرا چنين می‌کنیگفت چنين می‌کنم كه آنان چنان نكنندگفتم اما آن ها كه نمی‌فهمندگفت همین‌که نمی‌فهمندبيشتر باعث می‌شود تا مهرباني كنمگفتم من هم بايد چنين كنمگفت عقلت چه می‌گویدگفتم عقل مانع من خواهد شدوقتي كسي یک‌بار به من بدي كندبازهم امكان دارد تكرارش کندگفت پس فهميدي چه چيز تفاوت من و توستتو می‌توانی خيلي کارها بكنياما نمی‌توانی به‌اندازه‌ی من مهربان باشيميزان مهرباني انسان‌هاميزان نزديكي آنان است به منگفتم چقدر خدا در زمين استدرحالی‌که تو تنها يكي هستيچرا بازهم اجابتشان می‌کنیوقتي از خدايان اشتباه چيزي می‌خواهندگفت آنان تنها يك خدا دارنداما خدايان بسياري را بندگي می‌کنندخدايان بسياري را پرستش می‌کنندآنان به خدايانشان وابسته‌اندو خدايانشان هم به منهمه‌چیز به من وابسته استچراکه همه‌چیز از من استمن همه‌چیز هستمپس اگر سنگي را عبادت كردندمرا عبادت کرده‌انداما اگر چشم باز كنندحتي سنگ هم به آنان خواهد گفت كهخدا را بايد در درون يافتچه بسيارند كساني كهخدايي كه نتوانند ببينند را خدا نمی‌دانندو چه بسيارند كساني كهخدايي كه ديده شود را خدا نمی‌پندارندو غافل‌اندكه خدا هم در دیده‌هاست و هم در نادیده‌هاگفتم هدف از اين زندگي چيستتنها می‌آییم و تنها می‌رویمگفت چه هدفي والاتر از آنكهمهربان بياييم و مهربان‌تر برويمتعالي در مهرباني هیچ‌گاه پايان نداردگفتم پس اين گلایه‌ها ناراحتی‌هاشکایت‌های انسان‌ها از تو براي چيستگفت انسان‌ها يا نداشته ها را فقط می‌بینندو از داشته‌های خود غافل‌انديا داشته‌ها را فقط می‌بینندو باز هم به دنبال داشته‌های بيشتري هستندو از كساني كه ندارند بي‌خبراندگفتم پس از پايان عمرم به كجا می‌رومباز خواهم گشت به همین‌جا كه اكنون هستمو چگونه باز گردم تا تو را خشنود كنمگفت هیچ‌چیز دو بار تكرار نخواهد شدمراقب چمدان مهربانی‌ات باشكه آن را جا نگذارياگر به دنبال خشنودي من هستيدر زندگی‌ات جهاني را خشنود كن...بخشي از متن كتاب:خواب را از من بگیرمردی ایستاده با کلماتی رقصان که خدایش در گوشش زمزمه می‌کندآرام‌آرام محو می‌شودآن‌قدر محو که انگار از ابتدا اصلاً وجود نداشته استو کلمات شروع به رقصیدن می‌کنندمی‌رقصند و می‌رقصند و می‌رقصندو خداوند با رقص کلمات قلم مو را بر روی بوم جهان به رقص در می‌آورد و خلق می‌کندبا اولین ضربه قلم مو موهای او را آفریدو با موهایش باد آفريده شدموهایش همچون امواج دریا تکان می‌خوردندو کلمات هم موج‌سواری می‌کردندموهایش کلمات را به رقص در آورده بودندخداوند خاک را قرار داد تا یکدیگر را در آغوش بگیریمو آتش را قرار داد تا میانمان فاصله‌ای باشدفاصله‌ای که در نزدیک‌ترین آغوش‌ها هم حس می‌شدو خدا آتش را در سینه‌ی من قرار دادتا من بسوزم و بسوزم و بسوزمو او آب شدن مرا ببیندو آب شدن مرا گریه کندو با هر قطره‌ی اشك او ذره‌ای از من زمین را خیس کندنمی‌خواست مرا ببیندشاید هم نمی‌خواست آب شدنم را ببیندبیرون رفت زیر بارانجایی که دیگر من با آن‌همه قطره فرقی نداشتمنه ، من نمی‌گذارم او بسوزد آن‌گونه که من سوختمبرایش نور خواهم بودگرما خواهم بوداشك خواهم بودو او سوختنم را خواهد دیدزیر لب آرام زمزمه می‌کنمتمام تلاشم را خواهم کرداما ببخش مرااگر تو بودی و من زودتر از تو تمام شدمروزی که به پایان برسماز آن روز تا به ابد دیگر من را نخواهی یافتهرچند بتواني اشک‌های به زمین ریخته‌ات را جمع کنییا ذرات وجودم را کنار هم قرار دهيباز هم مرا نخواهی یافتمن آب شدم با اشک‌هایتآتش شدم با گرمای وجودتخاك شدم با آغوشتباد شدم با نفس‌هایتو از بین رفتم با رفتنتاما اگر روزی که می‌دانم رخ نخواهد داددل‌تنگ شديمن باد هستممن آب هستممن خاك هستممن آتش هستممرا همه‌جا خواهی یافتو من همه‌جا تو را خواهم دیدنمی‌گذارم آب باد خاك آتش آسيبي به تو بزنندمن همه‌ی آن‌ها هستممن همه‌جا هستمتا ثانیه‌ای لحظه‌ای از تو دور نباشمالبته می‌دانم... می‌دانم...این را نگفته می‌دانمتو اصلاً نیامده بودیمن سراب دیده بودم...برای تهیه کتابمي توانيد كليه ی كتاب هاي نویسنده (نيمه ي پنهان ماه در سراب بركه، خواب را از من بگير، دايره ي يك صفر، مهد فراموشي، هيچ و گاه) را در سايت هاي کتابچین، کتابراه، خوانا، لوک بوک، فرا کتاب، پاتوق کتاب، طاقچه تهيه كنيد و براي خريد نسخه ي فيزيكي آن مي توانيد به سايت انتشارات متخصصان، گیسوم، خانه کتاب ، دیجی کالا ، آدینه بوک، اسنپ شاپ مراجعه كنيد. https://www.motekhassesan.com/product/khab-ra-az-man-begir/ راه ها ارتباطي با "محمد حمیدزاده"، نویسنده کتاب "خواب را از من بگیر" انتشارات متخصصان:پيج كتاب: im.logos7پيج شخصي نویسنده: m_hamidzadeh7ايميل: author.mohammadhamidzadeh@gmail.com