چرا نباید کودکان را تنبیه کنیم؟

درست است که تنبیه کودکان در زمانی که با کارهای بد آن‌ها روبرو می‌شویم کار درستی به نظر می‌رسد و مانع تکرار مجدد اشتباه خواهد شد، اما عوارض جانبی ناخواسته ای دارد. کودک تنبیه شده ممکن است واکنش عاطفی نشان دهد، به دنبال تلافی باشد یا از شخصی که تنبیه کرده دوری کند. اگر کودکی مهربان و مؤدب می‌خواهید و دوست ندارید او را مجبور کنید همیشه کار درست را انجام دهد بهتر است در این مورد با هم این رفتار را بررسی کنیم تا بتوانیم در این مواقع تصمیم درستی بگیریم.در تنبیه کودکان تناقض وجود دارد. عده ای معتقدند تنبیه را می‌توان عمل خشونت آمیز یک بزرگسال دانست که کودک را هدف قرار می‌دهد، در حالی که خشونت پاسخی ناخواسته است که ما نمی‌خواهیم آن را در کودکان ببینیم. تنبیه کودکان احساس تحقیر شدن را در آنها زنده می‌کند و اغلب منجر به خشونت و آزار جسمی و روحی شدید در آن‌ها می‌شود؛ زیرا رفتار ناخواسته آنها را تقویت می‌کند.اگر کودکان نباید تنبیه شوند، آیا باید آموزش و تربیت آنها را فراموش کنیم؟ این سؤال را به گونه‌ای دیگر بپرسید: چگونه به کودکان بیاموزیم که چه چیزی درست است، تا آنها نه تنها نیازهای خود، بلکه نیازهای دیگران را نیز درک کنند؟بهترین راه برای کاهش رفتارهای «نادرست» در زمان نگهداری کودک در منزل، ارائه رفتارهای تقویت‌ کننده مثبت فراوان برای به وجود آمدن رفتارهای «درست» است. تقویت مثبت شامل تمام پیامدهای خوشایندی است که به دنبال یک رفتار می‌آید و تکرار آن رفتار را تقویت می‌کند. به جای تنبیه فرزندتان به خاطر رفتار نادرست، سعی کنید هنگام انجام کارهای خوب، او را تشویق کنید.از او به خاطر کارهای خوبش تشکر کنید و این علاقه مثبت را مرتب انجام دهید. در عین حال، مطمئن شوید که فرزندانتان برای انجام کار اشتباه پاداشی از دیگران دریافت نکنند.والدین خوب از روش‌های غیر خشونت آمیز متناسب با سن کودک برای تربیت آنها استفاده می‌کنند. والدین علاوه بر اینکه الگوی مثبتی برای فرزندان خود هستند، باید به رفتارهای نادرست پاسخ دهند و آنها را تشویق به انجام کار درست کنند و حد و مرزی منطقی و محکم برای گذاشتن آنها تعیین نمایند.آیا تربیت بدون تنبیه کودکان ممکن است؟همیشه دلایل بی‌گناهی برای خرابکاری‌های کودک وجود دارد. گاهی اوقات این به دلیل بازیگوشی و شادی است و گاهی اوقات رفتار خشونت آمیز یا عصبانیت ناشی از ناراحتی یا سردرگمی به حساب می‌رود. هر چه رفتار کودک آزاردهنده تر باشد، نشانه رنج بیشتر و نیاز شدید به محبت و تفاهم است. به عبارت دیگر هیچ رفتار بدی در بین کودکان وجود ندارد. در عوض، او بچه ای است که تمام تلاشش را می‌کند، ولی ما او را درک نمی‌کنیم.والدین اغلب از این که می‌فهمند روان‌شناسان به اکثر تکنیک‌های فرزندپروری مانند سیلی زدن، چرخاندن و عواقب بد رفتاری اعتقادی ندارند متعجب می‌شوند. زیرا این چیزها مانع از تبدیل شدن کودکان به افرادی مسئولیت‌پذیر و اصلاح کننده می‌شود. بیشتر والدین از روان‌شناسان می‌پرسند "چگونه می‌توانیم رفتار خوب را به فرزندان خود به درستی بیاموزیم؟"پاسخ این است که هر اتفاقی در زندگی کودک بیفتد، همان چیز را یاد می‌گیرد. مؤثرترین راه برای آموزش به کودکان این است که با دیگران همانطور رفتار کنید که می‌خواهید آنها با شما رفتار کنند: پس بهتر است در زندگی ما بزرگ‌ترها شفقت و درک نقش خود را بیشتر نشان دهد. وقتی در کنار کودکان همدیگر را کتک می‌زنند یا سر هم فریاد می‌کشید، رفتار خشونت آمیز را یاد می‌گیرند.اثرات تنبیه روی رفتار کودکانتحقیقات نشان می‌دهد که تنبیه کودکان باعث افزایش رفتار بد، عصبانیت و حالت تدافعی در آنها می‌شود. تنبیه باعث ترشح آدرنالین و سایر هورمون‌های مرتبط با مبارزه، فرار یا واکنش فلج در بدن کودک می‌شود و انگیزه منطق و همکاری را در او سرد می‌کند.کودک در زمانی که با تنبیه از طرف اطرافیان روبرو می‌شود به سرعت رفتار «بدی» را که منجر به تنبیه شده فراموش می‌کند و حتی اگر هفته‌ها احساسات تلخ تنبیه را پردازش کند، دلیل اصلی آن را به خاطر نمی‌آورد. اگر کودکان باید درسی از تنبیه شدن را بیاموزند بهتر است به آن‌ها یاد بدهیم دروغ گفتن و انجام کارهای اشتباه را کنار بگذارند.با تنبیه کودکان از آنها فاصله می‌گیرید و از نفوذ خود بر آنها می‌کاهید. تنبیه کودکان حتی ضریب هوشی آنها را پایین می‌آورد؛ زیرا تا زمانی که در برابر خطر احساس امنیت و آرامش نکنند ذهن آنها برای یادگیری آزاد نیست. به زبان ساده، تنبیه هرگز راهی مؤثر برای ایجاد افراد مسئولیت پذیر، با ملاحظه و شاد نیست. تنبیه کودکان معمولاً چیزهای نادرستی را به آنها یاد می‌دهد و در نتیجه می‌توان این گونه نتیجه گرفت که اعتماد به نفس در کودکان با تنبیه‌های نادرست والدین از بین می‌رود.آثار دراز مدت تنبیه کودک چیست؟استفاده مداوم از تنبیه در مدت طولانی، اثرات مفید تربیتی را از بین می‌برد. آثار دراز مدت تنبیه کودک عبارت‌اند از:1- احساسات ناخواستهترس و اضطرابی که کودک در هنگام تنبیه تجربه می‌کند را می‌توان به موقعیت‌های مشابه تعمیم داد. مثل بچه ای که به خاطر یک حرف بد در مهمانی تنبیه می‌شود و بعد اصلاً از رفتن به مهمانی می‌ترسد، این مسئله مبنای اختلالات اضطرابی می‌شود.2- تنبیه کردن نادرست صدمه زدن به دیگران را توجیه می‌کندوقتی فرزندتان را برای هر چیزی تنبیه می‌کنید، تنها چیزی که می‌آموزد این است که زدن دیگران در شرایط خاص اشکالی ندارد. به خصوص زمانی که از تنبیه بدنی استفاده شود.3- انجام رفتارهای نادرست در غیاب تنبیهبا قرار دادن او در موقعیتی که رفتار قبلی تنبیه شده او از مجازات حذف شود، بی باکانه رفتار نادرست را تکرار می‌کند. به عنوان مثال، در صورت نبود عامل تنبیه، کودکان به دیگران فحش می‌دهند و با بزرگترها تند صحبت می‌کنند؛ زیرا آنها یاد گرفته اند که در مواجهه با تنبیه این رفتار را پنهان کنند، اما دلیلی برای انجام ندادن آن بدون تنبیه نمی بینند.4- ایجاد پرخاشگری در کودکتنبیه کودک باعث ایجاد نوعی عصبانیت و پرخاشگری نسبت به فرد تنبیه کننده می‌شود. دلبستگی و عشق به مادر و پدر با این عصبانیت در تعارض است. در نتیجه احتمال پرخاشگری در کودک یا ابتلا به اختلالات اضطرابی افزایش می‌یابد. این منجر به بدرفتاری بیشتر می‌شود و در واقع اثرات معکوس آن را خواهید دید.با توجه به اثرات مخرب گزارش شده، باید قبل از اعمال جریمه، شرایط را در نظر بگیرید. اگر فرزند شما رفتارهای مخرب زیادی از خود نشان می‌دهد، به جای واکنش‌های تند از مشاوره خانواده و کودک کمک بگیرید.آسانیسم پلتفرم خدمات پرستاری و مشاوره برای کودکاناگر بجای تنبیه کودکان بتوانیم برای آنها حد و مرزی قائل شویم، ضمن حفظ مهربانی در رابطه با آنها، فرزندانمان کارهایی را که انجام می‌دهند درونی می‌کنند و در مقابل راهنمایی‌های ما مقاومت نمی‌کنند تا بتوانند رابطه ای را که با ما دارند حفظ کنند.علاوه بر این، کودکان تحت چنین آموزش‌هایی تأثیر رفتار خود را بر دیگران می‌بینند، بنابراین به افرادی با ملاحظه و مسئولیت پذیر تبدیل می شوند. از آنجایی که این کودکان والدینی دارند که قادر به مدیریت و کنترل هیجانات (خودتنظیمی هیجانی) هستند، از آنها یاد می‌گیرند که چگونه احساسات و سپس رفتار خود را مدیریت کنند. از آنجایی که این کودکان مورد قبول والدین خود هستند، با احساسات قوی درونی خود در ارتباط هستند و انگیزه کاوش دارند.برای مراقبت از کودک خود می‌توانید از خدمات پرستاری در منزل آسانیسم استفاده کنید. پرستاران آسانیسم به خوبی از مشکلات بالقوه با رشد کودک آگاه هستند. آنها می‌توانند به خوبی از فرزند شما مراقبت کنند و راهنمایی‌های لازم را به شما ارائه دهند. یکی از وظایف پرستار کودک در منزل این است که با کودک شما به نحوی ارتباط برقرار کند تا به او یاد دهد که روی رفتارهای مثبت خود بیشتر کار کند تا رفتارهای منفی که منجر به تنبیه شدن می‌شود.شما می‌توانید با کارشناسان مرکز مشاوره آسانیسم به شماره 02191304433 تماس گرفته و پرستار کودک مورد نظر را در منزل با کمترین قیمت استخدام کنید.