دیواری که دیوارای زندگیمو برداشت!

بچه که بودم خونواده هامون با خنده وو شوخی میگفتن که توو دختر خالت برا همین و بزرگ شین باهم ازدواج میکنین!ولی هر چی بزرگتر میشدم اون حرف کمرنگو کمرنگ تر میشد نه چون من دوس نداشتم چون من یه جوون ۲۱ساله بیکاره خونه نشین شده بودمو اون داشت پرستاری میخوند.از بچگی بدشانس بودم جرات پا گذاشتن تو هیچ کاریو نداشتم حتی اگه سرمایشو داشتم چون میترسیدم مبادا خراب کنمو خونوادمم کم تو این جریان بی تاثیر نبودن چون جرات هیچ کاریو بم نمیدادن!کم افسرده بودم که همون دخترم شوهر کرد افسرده شده بودم آسی بودم دیگ هیچ چیزی برام مهم نبود حتی خودم.حتی دوستو رفیقیم نداشتم که بیاد از اون حال‌درم بیاره!یروز که تو خونه نشسته بودم بابام گف تو که عرضه هیچکاریو نداری حده اقل برو اون ۴تا صندلیو بفروش همونجوری تو حیاط مونده دوروز دیگ افتاب پوسیدش میکنه بکار ما که نمیاد !رفتم یکیشو برداشتم یه سمساری میشناختم نزدیک خونمون بردمش اونجا.سلام کردم مشتری تو مغازش بود زیاد بهم توجه نکرد چون صندلی دستم زیاد سالمو نو هم نبود بعده اینکه مشتریاش رفتن رفتم جلو گفتم از همین صندلی سه تای دیگه داریم بکارتون نمیاد بخرینش!یه نگاهی بم کردو اخره مغازشو نشون داد گف ببین من خودم چن نوعشو دارم از این تمیز ترو نو تر رو دستم مونده شرمنده خرید ندارم.رفتم چند خیابون بالاتر یه سمساریه دیگه بود صندلیو نشونش دادم گف بیس هزار تومن همش خندم گرف بش گفتم مرده حسابی اخه بیس هزار تومن پوله یدونشم نیس گف اینارو کسی نمیخره مگ بذارمش گوشه مغازه ببینم یکی پیدا میشه اینارو بخره نمیخای بسلامت!مایوس شدم صندلیو برداشتم اومدم بیرون نشستم تو پارک کنار خونمون خسته شده بودم از اینکه نتونستم ۴تا صندلیو بفروشم!تو سرم میگفتم الان ینی میشع یکی از اینجا رد شه ببینه اینارو بگه من میخامشون اینم ۵۰تومن!پولش برام مهم نبود مهم این بود ک بتونم صندلیارو بفروشم!یه پسر اشنا دیدم هم محله ایمون بود اومد گف شایان این صندلی چیع دستت ؟گفتم داداش حقیقت بردم سمساری ازم نخریدن!گف چرا نمیذاریش تو دیوار خب؟گفتم دیوار؟دیوار چیع؟ اونجا بود که برا اولین بار با برنامع دیوار اشنا شدم! دیوارو نصب کردم اما اصلا انگیزه ای نداشتم میگفتم وقتی سمساری نمیخره ک کارشه چطور برنامه دیوار میتونه کاری کنه بفروشمشون؟خلاصه عکسارو گذاشتم تو دیوار قیمتم زدم ۷۰هزار تومن که حده اقل ۴۰تومن بفروشمشون! نشسته بودم با همون پسره ک به یک ساعت نکشید یکی زنگ زد!یه اقا بود که صندلیارو میخاست!ادرس دادم گف نیم ساعت دیگه اونجام!پسره گف دیدی گفتم تو دیوار فروش میرع؟گفتم‌بابا هنوز که فروش نرفته حالا از کجا معلوم بیاد نیاد؟یهو نگا گوشیم کردم دیدم صفحه چته دیوارم پر شده بود از پیامه کسایی که صندلیارو میخاستن!عجیب بود برام و یه خوشحالیم ته دلم بود که انقدر مشتری پیدا شده!اعتماد بنفسم بالا رف بابت صندلیا .مرده زنگ زد اومده بود رفتیم دره خونه صندلیارو اوردم بدون اینکه بام بحثی کنه با کمک هم گذاشتیمش تو ماشینش پولو شمردو گف تخفیف نمیدی بمون جوون؟گفتم خداشاهده خیلیا پیام دادن خاستن صندلیارو شما خدت ببین .صفحه گوشیمو نشونش دادم پیامارو دید گف باشه مشکلی نیس پولو شمردو بم داد!خدافظی کردو رف.ده تومن از پولو دادم پسره گفتم دمت گرم تو باعث شدی صندلیارو بفروشم اونم اول قبول نکرد پولو ولی با اصرار من پولو گرف و رفت. برگشتم خونه با افتخار گفتم که من صندلیارو فروختم اصلا حسه خوبی داشت که تونسته بودم یکارو درست انجام بدم.شب بازم رفتم تو برنامه دیوار نگاه کردم ب تموم اگهی هاش چقدچیزای مختلف گذاشته بودن.نیم ساعتی از سره بیکاری تو برنامه میچرخیدم چقد چیزایی توش بود که دوس داشتم بخرم.از سره کنجکاوی کلمه کارو سرچ کردم.چقد کار تو برنامه بود همینجوری پیام دادم به چن تاشون.بهترین کار که مناسب من بودو سابقه کارو مدرک بالا نمیخاست یه شغله کناف کاری بود که هم تایم کاریش خوب بود هم درامدش!زنگ زدم بهش نمیدونم چرا شاید فروش صندلیا انقدر بهم حسه خوب داده بود که احساس میکردم دیگه میتونم برا خودم درامد داشته باشم و رو پای خودم وایسم.جواب داد. گفتم از برنامه دیوار اگهیتونو دیدم گف خب صب بیا سره کار.جا خوردم.ینی به همین راحتی کار پیدا کردم؟ساعتو ادرسو بم داد.شبش تو فکر بودم.دارم چیکار میکنم؟ینی میتونم؟بخودم گفتم امتحانش که ضرر نداره میرم ببینم‌ چی میشه؟اگه نتونستم یا خودم برمیگردم یا اونا بیرونم میندازن!صب رفتم سره کار!روزه اول بهم سخت نمیگرفتن.حتی ناهارم نبرده بودم چون قبلا کار نکرده بودم نمیدونستم باس چیکار کرد!حدود یه هفته اونجا کار کردم دیگه با صاب کارمو اونیکی شاگردش مثع رفیق شده بودیم که حقوقمو اظافه کرد. بعد از چهار ماه کار کردن کم‌کم دیگ داشتم از حالت شاگردی در میومدم.کناف کاریو یاد گرفته بودم صاب کارمم حقوقمم افزایش میداد هر چن مدت. طوری شده بود که دیگه صاب کارم بیشتر وقتا میشست یه گوشه و من فنی کاریاشو میکردم.ولی بازم همیشه دیوارو چک‌میکردم هر چی میخاستم بخرم از دیوار میخریدم.حتی تو کارمم چن تا وسیله مثه پیچو ترازو اینارو از دیوار با قیمتای مناسب میخریدم.خونوادمم بخاطر اینکه کاری شده بودمو رو پای خودم وایساده بودم بم افتخار میکردن!یه شب یع اگهی دیدم که طرف چون پول لازم بود گوشیشو ارزون تر ازچیزی که بود زیر قیمت گذاشته بود تو دیوارمنم چون همیشه تموم اگهیارو نگاه میکردم میدونستم قیمت گوشیش چقدره.زنگ زدمو باهاش قرار گذاشتمو خریدمش.چن روز بعد زد بسرم کع چرا گوشیو نذارم تو دیوارو با قیمت بالاتر بفروشمش .همین کارو کردمو بعده دوروز فروختمش!کم کم بیشتر زوم کرده بودم رو اگهی هایه گوشی با اینکه سر رشته ایم نداشتم ولی با کمک دیوار فهمیده بودم گوشیا چه فرقایی باهم دارن مثلا این قابلیت ۴جی داره.یا مثلا رام گوشی بالاتر باشع قیمتش بیشتره!همینجوری ادامه دادم ب گوشی خریدنو فروختن!سود میکردم هرچند کم ولی بازم خوب بود!همینطور که ادامه میدادم مدل گوشیا و قیمتشون بالاتر میرفت.برا خودم پس انداز کنار گذاشتع بودم که با همین خریدو فروش گوشیو کاره کناف کاری تامین شده بود.میخاستم ماشین بخرم چن روزی تو سایت دیوار داشتم میگشتم دنبال ماشین خوب که چشمم خورد به یه مغازه گوشی فروشی که طرف میخاست تموم گاردو کلسارو با مغازه منتقل کنه به خریدار.پیشو اجاره ماهیانشو که نگاه کردم دیدم توانایی پرداختشو دارم!تازه قیمتم که گرفتم دیدم بخاطر اینکه میخاد مغازشو ببنده و تحویل صاب ملک بدع قیمت گاردو گلسو شارژرو... به قیمت خریدع خودشع!بهش زنگ زدم و پس اندازمو دادم به کرایع اون مغازه!سرتونو درد نیارم الان من یه استاد کاره کناف کاریم که بعده از عوض کردن مغازم تو یکی از بهترین و پر فروش ترین محله های شهرمون یع مغازه لوازم جانبی و گوشی فروشی دارم.تموم اینا از فروش۴تا صندلی شرو شد!در اصل همشون از برنامه دیوار شروع شد.یجورایی من زندگیمو مدیون برنامه دیوارم.دیوار بمن انگیزه داد بمن جرات داد بمن تجربه داد چیزایی که هیچ ادمی نتونست بمن بدع!دیوار برا من یه برنامه نیست دیوار یه معلمه یه پشتیبانه!پایان