بیا اینورِ بازار...فقط 11 تومن...

سعدیا گرچه سخن دان و مصالح گوییکس نبرد شعری ز تو به پولیببرند و بخرند هرچه که زیبا بینند بجز آن شعر تو که بر تهِ دریا ریزند امروز بر طبق مرضی همیشگی، راه زیادی رفتم تا به شهر کتاب برسم. نمی دانم چرا شهر کتاب رفتن با پاهای خسته ایی که خودم مجبورشان می کنم تا سوار تاکسی نشوند، چندچندان لذت بخش است. شاید به این دلیل که به خاطر خستگی پاهایم هم که شده لحظات بیشتری را روی صندلی هایی که گوشه کناره هایِ بخشِ کتابِ بزرگسالان گذاشته اند، ولو شوم و هفت یا هشت کتابی که به کتابدار گفته ام برایم بیاور د را ورق بزنم و در آخر چندتایشان را انتخاب کنم. البته که اکثر اوقات هیچ کدامشان را انتخاب نمیکنم. چراکه دیدن کتاب های جدید در قفسه های پُر و رنگین، من را به سمت امتحان آن ها می کشاند تا ورق زدن کتاب هایِ از قبل انتخاب شده یِ لیستِ یادداشت هایم. این بار هم مثل همیشه لیست کتاب هایی که می خواستم را با خجالتی همیشگی که خودم هم نمی دانم به خاطر چیست، برای کتابدار موردعلاقه ام خواندم.(از طبقه بالا آمده ام. وارد بخش کتاب بزرگ سالان شده ام. همین که وارد می شوم کتابدار مورد علاقه ام را میبینم و البته که مرد است)من: سلام آقاکتابدار: سلام، جانم، بفرمایید.من: (با خجالت) من یه چندتا کتاب....میخواستم... کتابدار: بگید براتون بیارم.من:( با خجالتی بیشتر) نمایشنامه ی" شش شخصیت در جست و جوی نویسنده" پیراندللو، نمایشنامه "خرده جنایات زناشوهری" اریک امانوئل اشمیت، نمایشنامه "نمایش یک رویا" از استرین...کتابدار: نمایش چی؟؟من:(با استرسی بیشتر) نمایش یک رویا از استریندبرگ.کتابدار: ( با کمی کندوکاو ذهنی و بدنی و بدون مراجعه به کامپیوتر خودش کتاب ها را پیدا میکند)بفرمایید. نمایش یک رویای استریندبرگ رو نداریم.من:( با کمی خوشحالی از دیدن کتاب ها و بدون استرس) خیلی ممنون. عههه....کتابدار: باز چه کتابی می خواستین؟من: (من که دیگه رویِ درخواست دیگه ایی رو نداشتم از سوال کتابدار خوشحال شدم و بقیه کتاب های لیست روزم رو هم براش خوندم)کتاب "گزیده اشعار صائب تبریزی"، کتاب "قاضی و جلادش از فردریش دورنمات" و کتاب "اشعار صد چاردانه نشر مشکی".کتابدار به سراغ کتاب ها می رود و من هم عین جوجه ایی که دنبال مادرش می رود دنبالش می دوم تا جای کتاب های بیشتری را در قفسه پیدا کنم و اتفاقا کتاب قاضی و جلادش را من به او نشان دادم و برداشتمش.6یا7 کتابی که دستم بود با اینکه آنقدرها هم سنگین نبودند اما پاهایم به اندازه ایی از یکی دو کیلومتر راهی که آمده بودم خسته بودند و من را وادار به نشستن کردند و نشستم.آن روز هوا بارانی بود و شهرِکتاب خلوت و راحت میتوانستی هر چقدر که میخواهی بدون مزاحمت، خوب بودن یا نبودن آن کتاب ها و بدردبخور بودن یا نبودنشان را بسنجی. البته که آنقدر که در طول هفته کتاب خریده بودم حدود 50 هزارتومان بیشتر نداشتم که اگر بخواهیم بر طبق قیمت کتاب های خودیاری مُدشده بسنجیم، یک دانه از آن ها هم نمی شد. اما خدا را شکر که چیزهایی که میخوانم لااقل ارزانند. پس تصمیم گرفتم کتاب هایی که در دست را داشتم را بر طبق قیمت و ارزش مندیشان برای خودم، مرتب کنم تا با 50 تومانی که داشتم بیشترین و بهترین ها را انتخاب کنم.یکی یکی کتاب ها را برانداز کردم و اولین کتابی که از چرخه خارج شد کتاب گزیده اشعار صائب بود. چرا که اگر همه ی پولم را میدادم هم یک گزیده اشعار صائب نمی توانستم بخرم( چه برسد که اگر دیوانش را میخواستم).قاضی و جلادش هم از چرخه خارج شد. تازگی ها کتاب کاراگاهی دیگری از دورنمات خوانده بودم و علاقه ایی به کاراگاه بازی دوباره نداشتم.مانده بود نمایشنامه ها و اشعار گیلکی صد چاردانه که با کمی بالا و پایین انتخاب نهایی ام دو نمایشنامه بود. یکی از پیراندللو و دیگری از اریک امانوئل اشمیت. اولی 12تومن و دومی 15 تومن. عاشق نمایشنامه و قیمت های خوبشونم.انتخاب هایم را کرده بودم و 20 دقیقه ایی گذشته بود اما من شعر میخواستم. شعر از حافظ و سعدی یا مولانا یا عطار. هرچی. شعر خوب. بلند شدم و کتاب هایی که انتخاب کرده بودم را زیر بغل زدم و بقیه را همانجا گذاشتم. سراغ قفسه اشعار کهن و معاصر رفتم. از هر شاعری کتابی بیرون میاوردم و اول محتوا و سپس قیمت را نگاه میکردم. خیلی از محتواها خوب بودند اما قیمت ها؟ به هیچ وجه.نا امید شدم و تصمیم گرفتم به طبقه همکف بروم و حساب کنم. به پله ها که رسیدم بوی سعدی از قفسه مهجورش بلند شد. نگاهش کردم. گفتم:« ای سعدی ببینم تو چه داری متناسب با جیب ما؟» گفت:« عزیزا تو به سمت ما بیا، چیزکی اندک هست تا دستانت به سمتم دراز شود.»شروع کردم به کندوکاو و رسیدم به مجموعه آثار سعدی از انتشارات ققنوس که قبلا گلستان و بوستانش را چند سال پیش خریده بودم اما قیمتش را فراموش کرده بودم. چشمم به قصاید سعدی نظر انداخت. برداشتمش. قبل از آنکه بازش کنم با خودم گفتم آنقدر گرانی که نمیتوانم ای سعدی. جلد را باز کردم. دو صفحه ورق زدم و ابتدا سال چاپش به چشمم نظر افکند. سال 95! یعنی 5 سال است که تو را لمس نکرده اند؟ در شوک سال چاپ آن بودم که قیمت زبانم را برید. فقط 11 تومن و اینجا بود که بیشتر عاشق سعدی شدم....این همه گفتم و سرت را درد آوردم. تنها برای یک چیز. سراغ کتاب های اشتباهی زیادی رفته ام. پول های زیادی برای کتاب های مختلف دادم و خیلی هایشان هم افتاده اند گوشه ی اتاق. چون بدردنخور بودند. ولی کتاب های سعدی از آن جنس اند که هیچوقت بدردنخور نمی شوند. سعدی استاد سخن حدود 700 سال پیش، عمر گران بهایش را که به قول خودش می گوید:ماهیِ امید عمرم از شست برفت بی فایده عمرم چو شب مست برفتعمری که از او دمی به جانی ارزد افسوس که رایگانم از دست برفت پای نوشتن و سرودن کرده و کتاب هایش زیر 20 هزارتومن قیمت دارند. آخ سعدی... که تو چقدر مهجوری و ما مردم چشمانمان بسته است به روی تو . به سراغ همه چیز و همه کس و همه کشوری می رویم حال آنکه در کنار ما نشسته ایی و پندهایت را، شعرهایت را آن گونه که مستحق شنیدن هستی نمی شنویم.آخ سعدی... که چه بهتر که مرده ایی و امروز را نمی بینی...