ساواکی قسمت ده،یازده،دوازده

دوستان ببخشین سه هفتس به دلیل مسافرت و کارای دیگر نتونستم بفرستم الان جبران میکنم براتونورود به دنیای افسانه ایفرهاد به ساعت نگاه کرد ساعت دو بود.خانوادش را جمع کرد و گفت:« ببینید ما با هم متحدیم با چی؟ با وابستگی و عشق وابستگی مثل یک چاقو میمونه هم میتونه بره تو تن دشمن هم میتونه بره تو قلب ما! اما جونز با پول گروه تشکیل داده و سربازاش براش مهم نیستن ما همه برای هم مهمیم پس حاضرید به اون آمریکایی خپل بگیم اینجا که سم بماند! حالا کی حاضره با من بیاد تو دل خطر من خودمم مبارکو نهادی ایرانه ذره ذره خاکش مال ماست گنجش که نمیدونم پشت اون دروازه چیه باید بریم و ببینیم اونجا رو شما ها بعد از پنجاه هزار سال اولین نفری نفر هستید که پا به دنیایی جدید میزارید!مهران، احمدو سمیه شما خانوادم نمیخوام اذیت شید ولی باید واسه ی ایران بریم!»سمیه گفت:«باشه ولی ایران کیه؟ هی هم داری اسمشو میبری نکنه عاشق ایرانی!»مهران و احمد هم قبول کردند و فرهاد به سمیه گفت:«معلومه که عاشق ایرانم!» سمیه گفت:«پس چشت دختر حاج ابرامو گرفته ها همون چشم آبیه؟ تو که چشم آبی میخواستی چرا منو گرفتی؟!»فرهاد گفت:« بابا جان کشور ایران را میگم!»سمیه گفت:« چه خوش اشتها نترکی فری! ایرانو نگفته کشور هم اضافه شد رفتی عاشق دختر ماشالله هم شدی همون دماغ باریکه؟»فرهاد گفت:« خانم سرزمین ایران، مجموعه ای از ۱۳ استان را دارم عرض میکنم» سمیه گفت:« قشون کشی میکنی مرد؟ استان کیه؟» فرهاد گفت:« من غلط خوردم خانم خوبه؟ نه از ایران اسم می برم نه توران نه استان نه کشور نه درد نه کوفت! تا نیم ساعت دیگه دروازه بسته میشه بیا الان بازش میکنم بریم!» سمیه که آرام شده بود گفت:« باشه بزار این قائله ختم شه من میدونمو تو و ایران و توران و استان و کشور و…!» فرهاد رفت داخل دروازه و خانواده اش هم وارد شدند. صدایی آمد:« به سیستم انسان های خاص خوش آمدید برای نشان دادن لیاقت خود و دریافت کلید بخش دوم گنج باید پنج مرحله را پشت سر بگذارید تا به کلید برسید و میتوانید با حلزون ها ی جادویی تان با رقیب صحبت کنیدمرحله ۱ معبد خوفناکمعبد سنگی با مشعل های روشن ظاهر شد آنها باید هر چه زود تر از معبد خارج می شدند. مهران پایش را روی یک سنگ گذاشت مشعل ها خاموش شد و زیر پایش آب حس کرد.اما نه آب معمولی آب غلیظ آبی که بیشتر شبیه خمیربود.فرهاد گفت:« چسبه و ما نمیدونیم؟» سمیه گفت:« خمیر بی رنگ چسبناک چه مرگ مزخرفی بشه!» فرهاد گفت:« ببینید کلیدی دسته ای چیزی پیدا میکنید یا نه!»مایع تا مچ پا رسیده بود! چشم،چشم را نمیدید! وضع اسفناکی بود.ناگهان دستی روی کمر فرهاد خورد و گفت:« سمیه اذیت نکن»سمیه گفت:« وا! منکه از تو دورم!»بعد گفت:«مهران،احمد اذیت نکنید!»مهران و احمد گفتند :«بابا جلوتیم!» فرهاد گفت:«یا خدا پس کی زد تو پشتم!؟»صدای آقای رستگار آمد:« فرهاد تقی ام نگران نباش!» فرهاد گفت:« شما که...شما که مرده بودی!»آقای رستگار گفت:« ما خاص ها دو نوع مرگ داریم مرگ موقت مرگ دائم اگه الان برنده شیم میتونی با آرزوت منو برگردونی به زندگی ولی اگه نشیم...»بعد شروع کرد به گریه کردن. فرهاد گفت:« ما مطمئنیم برنده میشیم!»آقای رستگار گفت:« تو آرزوت پول که نیست نه؟ یعنی تو آرزوت زندگی منه دیگه؟» فرهاد گفت:« حتما همینه!»بعد فرهاد فندک در آورد و یک آجر با نقشه ای مطابق معبد دیده شد که چند تا مهره رویش بود. یک مهره مرد یک زن و سه تا مهره ی لب پر فرهاد گفت:«این یک زن ممکنه سمیه باشه یک مهره هم که منم و سه تا لب پر که احتمالا دو تاش بچه هامن و اما اون یکی...» آقای رستگار گفت:« توی فرهنگ ما مرده دوباره متولد میشه و من مرده ام پس اون منم خب حالا اینجا یه متن داره افراد را مقام گیری کنید تا به فرار برسید!»مایع تا نیم تنه گروه آمده بود فرهاد زمزمه کرد:« خب من که الان از همه بالا ترم و سمیه یک مقدار باید پایین تر از من قرار بگیره و بچه ها و تقی هم یک مقام دارن...ذوزنقه باید دنیال شکل ذوزنقه بگردیم!»بعد شروع کردند به گشتن مایع تا گردن گروه آمد. آقای رستگار گفت:« ذوزنقه رو داریم میبینم ذوزنقه روی نقشه است» و مهره ها را فشار داد و نور سبزی تا عمق مایع بی رنگ رفت. فرهاد سریع رفت زیر خمیر با اینکه سخت بود ولی تلاش از فشار مایع بدنش کبود شد ولی بالاخره آجر را فشار داد و دریچه ای بیرون آمد و مایع خارج شد .همه راحت شدند و دری به قسمت بعد باز شد.بخش دوم چندگانه ها!این بخش سه مرحله کوچک دارد که باید ازشون بگذریدمرحله یک جایی که روح ها ناشناس اند! شما با ید روح ها را به بدن اصلی شان برگردانید و مواظب باشید روح ها از بنفش و آینه متنفرند!سالنی با آینه های بنفش ظاهر شد! نور کمی از پنجره ای روی سقف تعبیه شده بود میتابید. فرهاد گفت:« ای وای تو رو خدا چقدر عجیبه اینجا!» آقای رستگار گفت:« فرهاد صدات چرا زنونس؟ لحنت هم عوض شده!»فرهاد جواب داد:« فرهاد نیستم من سمیه ام!»آقای رستگار به سمیه خانم گفت:«ببخشید شما کی هستید؟»سمیه خانم جواب داد:« من مهران سالاری هستم عمو تقی!»آقای رستگار به احمد گفت:« خوب منکه تقی رستگارم، بابات فرهاد که سمیه است!مامانت سمیه خانم که داداشت مهرانه و احمد کیه اونوقت؟!» احمد جواب دا:« من فرهادم» آقای رستگار با نگاه مشکوک گفت:« فامیلی ات چیه؟» احمد جواب داد:«فامیلیم سالاریه احمد سالاری ام!»آقای رستگار مطمئن شد که احمد، خودش است! و گفت:« پس بازی اینه یعنی همه تو هم اند! همدیگر را هم نمیشناسن و باید روحشون نه آینه رو درک کنه نه رنگ بنفش رو و این دوتا تنها چیزهایی هستن که اینجان!»آقای رستگار با خودش فکر کرد:« خوب باید یک روح گیری چیزی باشه نمیشه» دنبال چیزای غیر عادی گشت ولی چیزی پیدا نکرد و با خودش گفت:«خلاقیت!ما خلاقیت نیاز داریم! آینه برای روح پس باید یک مسیر بدون آینه درست کنیم با وسایلی که داریم» بعد متوجه لباس هایش شد.آقای رستگار داد زد:« آقا همه پالتو کاپشن دارید به جز سمیه خانم در بیارید!»بعد لباس ها را به هم گره زد تا آینه ای دیده نشود و با فوت مشعل های بنفشی که نور ازشون ساطع می شد را خاموش کرد.ولی مشکل اصلی اینجا بود:کسی را نمی توانست ببیندپس رو ی همه دست کشید هویت الانشان را سوال کرد .و با حدس روح ها را جابجا کرد یکبار فرهاد شد مهران، یکبار مهران شد سمیه و… بالاخره همه تو جای درست قرار گرفتن و تونستن ازکنار آینه ها رد شوند بجز احمد. احمد یهو غیب شد!بعد از چند ثانیه برگشت و همگی به در مرحله بعد رسیدند احمد به آقای رستگار گفت:«شما اگه برید مرحله بعد توسط بازرس جونز کشته می شوید و در این مرحله جای من و بازرس جونز عوض شده بود و نقشه اشان فهمیدم انها معما ها را حل نمیکنند ظاهرا بادمجان برای انسان های خواص حکم طلا را دارد و کل بازی توسط بازرس جونز به ازای یک کیلو و نیم بادمجان اعلای شیراز خریده است و د رواقع شانسی برای برد نداریم!»سمیه گفت:«شهرام ساک را آوردی؟»شهرام گفت:«بله!»سمیه گفت:«خب حالا احتمالا این آقایون دارن با اینجا حال میکنن و حواسشون به ما نیست و منم دو کیلو بادمجان همراه دارم به مسئول بازی میدیم و تمام!»شهرام گفت:«زن مثل اینکه نگرفتی چی شد!الان مسول بازی یک عدد کدوی انگلیسی به نام بازرس اسمیت جونزه و احترما هیچ غلطی نمیتوانیم بکنیم جز ادامه بازی که خب در هر صورت باخته!»آقای رستگار گفت:«بازرس جونز فقط و فقط یک بعد را خریده آدم های بعد را که نخریده فروشنده های اینجا امشب بادمجان ها را تمام میکنند و بادمجان برای خاصیت اعتیاد دارد و تا فردا صبح اگر بادمجان گیرشان نیاید الفاتحه مع صلوات راهی دنیای سیاهی میشن سیاهی ابدی! چون دروازه داران جهان پسین از معتاد های خاص خوششان نمی اید و انها را به مرحله بعد زندگی نمیبرند.ولی اگر سه روز بادمجان بخورند دیگر نیاز به بادمجان ندارند پس باید ما قلب سرزمینم را ازشان بخریم تا قویتر از بازرس جونز باشیم!»جعفر که تا آن موقع تحت تاثیر تریاک خمار بود گفت:« به بیابانی که جورنتام نام دارد بریم پای پل دره ای قلب دفن شده پشت این در بیابان است…!»سمیه گفت:« پدر جان چقدر بگم از این مرتیکه صفدر موتوری جنس نگیر خالص نمیده دستت»جعفر گفت:« میبینمش...قلب مکعبی سفید میبینمش… لای یک طومار…!»آقای رستگار دهانش از تعجب باز مانده بود و گفت:« راست میگه ادرس درست داره میده چجوری باید پیداش کنیم؟» جعفر گفت:« نقشه کلید هاست... خاااا... چی بود ای بابا هر چی زدم رو پروند!» فرهاد گفت:« باید مراحل را طی کنیم تا تهش به قلب برسیم و میمونه فقط یک سیاه نمایی! باید جوری جلوه کنیم . که مثلا یه چیزی منفجر شده یا از یک بلندی افتادیم تا دیدبان های جونز خبر مرگ سوری مونو بدن به جونز و خیالش راحت بشه تا دیگه باهامون کار نداشته باشه!»آقای رستگار گفت:« از اینجا به بعد می سپرم به فرهاد. من دیگر باید برم فرهاد لطفا ارزوت را برای من خرج کن!ولی اگه پیروز نشی من میمیرم پس لطفا پیروز شو!»فرهاد گفت:« آقا تقی توکل به خدا انشالله پیروز میشم!»در را باز کردند. بازرس جونز کمی دور تر داشت به سمت مرحله بعد میرفت.مرحله سوم صحرای زابلبا یکی از اهالی همراه شوید و تا مرحله آخر با او بمانید او شما را راهنمایی میکند پس مراقب همراه خود باشیدمنبع بازی:شاهنامه ی فردوسیاما ببینید وضع بازرس جونز چه بود ،بازرس جونز گفت:« لعنت!لعنت!لعنت! چرا ایران؟ تو اینگلند این همه بازی داریم!»مایکل معاون بازرس جونز گفت:« آقای جونز شما همیشه برنده اید!»بازرس جونز نفس عمیقی کشید وجواب داد:« آره من همیشه برندم پرنده ی جاسوس بفرستید سمت فرهاد!»و حالا دوباره بر میگردیم به فرهاد که بالاخره به شهر رسیده بود.فرهاد سر در شهر را دید و گفت:« این چه زبونیه؟!حتی از میخی هم عجیب تره »وارد شهر شدند. همه چیز خشتی یا چوبی بود به جز شمشیر ها و لباس ها.مردم هر کدام کاری می کردند یکی داشت با مشتری اش دعوا میکرد و دیگری از خراج دادن امتناع می کرد و… در همین اوضاع بود که شیپورچی خبر مریض شدن پسر رستم دستان را داد:« آیی!مردما! مهترا!کهترا! شهزاده ایران بیمار شده دردیست بی در مان! هر که درمان کند رستم همراه او شود…!»سمیه داد زد:« جارچی! ما درمانگریم سه سوت پسر رستمو درمان میکنیم!»جارچی سمیه را دید و گفت:« آیی...همراه من به کاخ بیاید پسر رستم هر لحظه به مرگ نزدیکتر می شود...» به کاخ رفتند کاخ بزرگ بود. خیلی بزرگ حدقل حیاطش بیست کیلومتر مساحت داشت. چهل پله میخورد تا به خود کاخ بروند که در آن رستم بود همه چیز براق بود قشنگ اینجا خوراک کلاغ های تجریش و پامنار بود!رستم روی تختش نشسته بود و زار زار گریه میکرد. آن رستمی که در شاهنامه هیچ وقت به جز مرگ سهراب گریه نکرد و حالا هم فریبرز پسرش در حال مرگ از درد یک زخم بود. اینها را دربان کاخ گفت و خانواده وارد کاخ شدند و اما ببینید جونز چه می کند.قربان!قربان پرنده در حال تعقیب فرهاد سالاریه اون ها داخل یک کاخ رفتند!انقدر سریع یک همراه اشرافی پیدا کردند؟!بله قربان ولی آنها بنظر در قالب درمانگر وارد عمل شدندپس بهتره توی غذای بیمارش مسهلی چیزی بریزید تا حالش بدتر شود!بله قربان به بچه ها میگم در قالب تیم آشپزی بروند و کار پسره را تمام کنندآفرین مایکل! آفرین! کم کم دارم به جانشینم فکر میکنم!قربان نظر لطفتونهصدای آخ و اوخ کاخ را برداشته بود.سمیه و فرهاد بچه ها را فرستاده بودند کنار شاهزاده ها تا با آنها بازی کنند و جعفر هم در همان بدو ورود شیفته یک عدد تخت خواب سنگی شده بود و خواب هفت پادشاه رفته بود.سمیه و فرهاد ردای سفید پوشیدند و پیش رفتند سمیه به صورت لفظ قلم گفت:« بیمار کجا تشریف دارن؟!» رستم که انگار امید تازه ای گرفته بود گفت:« در بارگاه من راهنماییتان کنم!»پسر رستم غرق در خون می نالید.سمیه با همان لحن لفظ قلمش به فرهاد گفت:« آقای دکتر لطفا بیمار را بیهوش کنید!»رستم شمشیر کشید گفت:« قسم به ایزد پاک پسرم را کنی چون بیهوشان! کشمت پست چون بردگان!» فرهاد گفت:«عمو اشتباه زدی بیهوش یعنی خواب!»رستم آرام شد. بعد گفت:« خودم چون کنم ورا بیهش کنم!» بعد چماق را برداشت تا توی سر پسرش بکوبد. فرهاد پرید جلو پسر رستم و رستم اشتباهی چماق را توی سر فرهاد کوبید و فرهاد بیهوش شد. سمیه کوزه آب را برداشت و ریخت روی سر و صورت فرهاد و فرهاد با بادمجانی رو پیشانی اش بهوش آمد.رستم گفت:« عذر خواهم طبیبا خواستم پسر بیهش کنم!» فرهاد گفت:« ناقص العقل! با چماق بچت ریق رحمت را سر میکشه ما از کلروفرم استفاده میکنیم خانم کلروفرم را بده رستم ببینه!» بعد سمیه شیشه کلروفرم را در آورد و به رستم داد رستم گفت:« دگر چه خطیست پهلوی یا رومی یا به خط ایران زمین؟! می است گویی خوشگوار!»بعد در شیشه را باز کرد و کل محتویات شیشه را سر کشید!»و بعد پخش زمین شد.فرهاد و سمیه با دهان باز رستم را نگاه میکردند و فرهاد ناله کنان گفت:« اینا چقدر نفهمن!اینا چقدر نفهمن وای! آقا این سه میلی لیترش را به مدت نیم دیقه یک فیل بو کنه لاشخورا دورش جمع میشن بعد این یارو ۲۰۰ میلی لیتر کلروفرم را میدی بهش بعد بجای می میخوردش؟ آروم زمزمه کن خانم میرن آدما هااا فقط ازشون خاطره باقیی میمونه فقط...»پسر رستم گفت:« پدر کشته شد به نیرنگتان کنون درمان کنید مرا!» بعد سمیه با پنس افتاد به جان زخم پای پسر رستم و فرهاد سه تا قرص آسپرین با یک لیوان شربت قرمز داد به پسر رستم! سمیه گفت:« فرهاد شربته چی بود دادی به بچه ی مردم؟» فرهاد گفت:« به گمونم آب آلبالو بود! عه خمره کو؟اوفف گند کاری شد!» سمیه گفت:« عزیزم، فدات شم، حداقل الان دو هزار سال قبل کشف آلبالو هستیم پسرجان ها کن!»پسر رستم گفت:«هاااا» سمیه زد توی سر فرهاد گفت:«پرفسور بالتازار اینی که بهش دادی خودش کار آسپرین را میکنه بعد سه تا آسپرین بهش دادی !میفهمی؟» فرهاد سکوت کرد و سرش را پایین انداخت.سمیه گفت باز چکار کردی فرهاد گفت:« دستم خورد کوزه دمر شد آب آلبالو ریخت تو دهن و دماغ و گوش رستم!» سمیه قرمز شده بود ولی از عصبانیت حرفی برای گفتن نداشت!پسر رستم گفت:« درد دارم درمانگر! چیکار میکنی؟» سمیه گفت:« پسره ی لوس ننر ببین ما صد بار از این زخما خوردیم من بچه کف شابدلعظیمم! با من از درد صحبت نکنا!همش نصف تبر شکسته تو پهلون موند چهل سانت زخمه تبره فقط به کلیه ات گیر کرده شل کن درش میارم دیگر! فرهاد ببین رستم نبض داره؟» فرهاد گفت:« عزیز من پنجاه لیتر آب آلبالو ریخته تو گوش دماغ و دهنش این هیچ! یک خمره اندازه قد من رو کله ش شکسته این هم هیچ ۲۰۰میل کلروفرم دو آتیشه را جای شربت خورده باباجان امکان زنده بودنش از صفر کمتره!ولی به خاطر تو باشه...یا غیاث المستقیثین!نبض داره!این چی میخوره زنده است »پسر رستم گفت:« پدرم زنده است؟» سمیه گفت:« آره از اون سخت جوناست ببینم صبونه نون و اژدها میخوره؟»پسر رستم گفت:« اوست همه بازوی زور گردیست از او! کشنده افعی دیو و جادوی بدسگال رو!»سمیه زخم پسر رستم را بخیه زد و بعد هم رفتند که بخوابند. تقریبا نصف شب شده بود.صدای نعره آمد:« موبد جونمی دل منو بردی کشتی تو منو غمم نخوردی نشون به اون نشونی صدراعظمو نشوندی هااای فلونی فلونی دلم منو شکوندی چی آه چی آه!...»سمیه و فرهاد بیدار شدند و دیدند کل خدمه کاخ زابرا شدند! رفتند داخل اتاق رستم و دیدند با قیچی زیزاگی موهایش را کوتاه کرده و از زرهش چنگ ساخه و پوست ببر بیانش را تبدیل به خرس با نمک راه راه عروسکی کرده و کله اش عین اسب تکان میدهد و آواز میخواند پسرش هم از در باری ها به زور پول میگیرد! فرهاد به سمیه گفت:« جعفر چقدر تریاک داره؟» سمیه گفت:« ول کن رو این نره غول جواب نمیده اینو فقط باید با چوب خاموش کنی!» ولی ناگهان تیری به رستم خورد و بیهوش شد! فرهاد پهباد را دید . فرادی آن روز رستم به حالت اول برگشته بود. رستم گفت:« در این دو روز حسابی حال کردم و پسرمم خوب شد حالا خواسته ات را بگو. فرهاد گفت:« ما میخوایم تا آخر مسیرمون با ما همراه باشید» رستم قبول کرد و آنها با هم به در مرحله چهارم رسیدند.بخش چهارم: دندان طلای دراکولادندان طلای دراکولا را جوری که از خواب نپرد بکنید ته دندان کلید مرحله بعد است و مواظب خرگوش ها باشید همه سمی اند!بازرس!ما تا اومدیم غذا را مسموم کنیم رفتن حتی بچه ها پهپاد حاوی دارت سمی را فرستادند ولی با تزریق سه گرم سیانور طرف هیچیش نشد!پس از اون گردن کلفتاس دفعه بعدی با اسید برو و به عنوان نوشیدنی بهش بفروش اونوقته که تاسمون جفت شیش میشینه تو بازی!قربان جسارتا چرا اونا رو با قدرت هاتون شکست نمیدید؟چون وقتی اینجا خریدم مثل یک زمین ساده بود قدرتی بهم داده نشده!خوبیش اینه که اونا فکر میکنن اینجا رو فقط جهت سرگرمی میخوام اما مایکل اینجا را ببین من کریستوف کلمب آینده ام فکر کن اسم اینجا بشه جونزیا!ملک میسازم! آپارتمان های پانصد طبقه! زمین کم کم داره نابود میشه مردم هوا تازه میخوان! میدونی چه پول هنگفتی به جیب میزنم! برای محکم کاری چند جا رو هم بمب گذاری میکنیم و تمام!هاهاهاها! مردم روی پول تو مجله عکس کیو میبینن رابرت جونز! ناجی مردم! پولدارترین فرد جهان! فکرشو بکن! این نقشه رو من از هشت سالگی به یاد دارم میخوام یه چیزی بهت بگم درست سال۱۹۴۴ بود چهار ساله بودم که پدر و مادرم توی بمباران نازی جلوی چشمم کشته شدن...