مدل های رشد یافته برنامه ریزی استراتژیک

به طور کلی برای داشتن برنامه ریزی استراتژیک قوی، مدل‌هایی تولید و ارائه شده‌اند که در حقیقت هر کدام از آنها، مدل های تکامل یافته ای هستند که از تغییر و تحولات ایجاد شده بر مدل های قدیمی به‌وجود آمده‌اند.هر کدام از این مدل های جدید، طرح و برنامه ریزی کامل‌تری را پدید خواهند آورد. در هریک از مدل های برنامه ریزی استراتژیک، مهمترین بخش شبیه‌سازی روش‌های فعلی سازمان است که براساس هدف و رسالت سازمان، انجام خواهد شد. بهترین مدل برنامه ریزی، مدلی است که با توجه به هدف اصلی سازمان تدوین شود.مدل برنامه ریزی استراتژیک هیل:این مدل برنامه ریزی استراتژیک، نسبت به مدل های قدیمی، ارزشمندی بیشتری را داراست. طبق این مدل، ابتدا شرایط داخلی و خارجی سازمان بررسی و با شرایط گذشته سازمان مقایسه می شود (در حقیقت با استراتژی گذشته سازمان). به طور حتم بین استراتژی هایی که برای آینده سازمان در نظر گرفته شده و استراتژی های گذشته سازمان، تعارض و تفاوت هایی دیده خواهد شد که سیستم اطلاعات در این زمینه می تواند کمک کننده باشد.در این سیستم برنامه ریزی استراتژیک هم 5 مرحله باید طی شود:اول اهداف سازمان معین شوند، محیط داخلی سازمان که قرار است برنامه در آن به مرحله عملیاتی تبدیل شود به خوبی تجزیه و تحلیل شده و نقاط ضعف و قوت هم بدست آید. علاوه بر محیط داخل سازمان، شرایط محیط بیرونی سازمان در عرصه رقابت هم به خوبی آنالیز شده و فرصت ها و توانمندی ها شناخته شوند. در این بین باید با توجه به نقاط قوت سازمان، استراتژی ها انتخاب شده و باید بتوانند این استراتژی ها نقاط قوت مجموعه را تقویت کنند و نقاط ضعف را از بین ببرند. بعد از اتمام همه این مراحل استراتژی عملیاتی و اجرا خواهد شد.مدل برنامه ریزی استراتژیک پیرس:در این مدل با کمک مدیریت اطلاعات به شکل مرحله ای و گام به گام، می توان مجموعه تصمیماتی را برای به مرحله اجرا درآوردن اهداف سازمان اتخاذ کرد. اجرای این استراتژی هم باید مرحله به مرحله و هم به شکل متوالی اتفاق بیفتد. هر تغییر در یک مرحله، می تواند بر مراحل دیگر اثرگذار باشد. به طور کلی برای اجرا و دستیابی به اهداف شرکت و مجموعه، طی این روش می توان خیلی دقیق عمل کرد.مدل برنامه ریزی استراتژیک دیوید:این روش از برنامه ریزی استراتژیک، یکی از کامل ترین مدل های برنامه ریزی است. در این مدل 3 مرحله باید وجود داشته باشد.مرحله اول تدوین استراتژی است. برای تدوین باید هم فرصت ها و هم نقاط ضعف و قوت و هم تهدیدات خارجی سازمان شناسایی شود و سپس اهداف دراز مدت برای سازمان در نظر گرفته شده و تعداد مشخصی استراتژی هم برای مجموعه در نظر گرفته شود، بین این استراتژی ها موردی که از همه گزینه ها مناسب تر است، انتخاب شود. در این مرحله برای ورود به یک کسب و کار جدید تصمیم گیری صورت خواهد گرفت، البته با کمک مشاوره کسب و کار از طریق مشاوران خبره. به همین دلیل، کسب و کار قبلی ترک خواهد شد و کار جدیدی آغاز می شود. در پی ورود به کسب و کار جدید، باید منابع لازم در نظر گرفته شده و برای وارد شدن به بازارهای بین المللی تصمیم گیری صورت بگیرد.مرحله دوم در این مدل، اجرای استراتژی های در نظر گرفته شده است. در این مرحله ابتدا باید منابع انسانی مشخص شده و استراتژی هایی که قابلیت اجرایی دارند، اهداف بلند مدت و خط مشی ها ارزیابی می شوند. در این مرحله باید انگیزه کارمندان، و منابع انسانی به شکل صحیحی مشخص شود و اختصاص یابد. در مرحله اجرا باید سیستم اطلاعات به روز باشد و فرهنگ حاکم بر سازمان باید در جهت حمایت از استراتژی های سازمان عمل کند.مرحله سوم مرحله ارزیابی استراتژی است. در این مرحله یک سیستم اطلاعاتی به منظور اینکه میزان اجرای استراتژی های مصوب سازمان با در نظر گرفتن اهداف سازمان مورد ارزیابی و بررسی قرار دهد، فعالیت خواهد کرد. مرحله ارزیابی به این دلیل مرحله آخر در نظر گرفته شده است تا مدیران مجموعه بتوانند نقاط ضعف و موانع پیش روی اجرای استراتژی ها را بیابند و عملکردها را تغییر دهند. این مرحله می تواند به تعدیل استراتژی ها بسیار کمک خوبی نماید و با بازبینی عوامل بیرونی و داخلی، استراتژی های فعلی می توانند بررسی بیشتری شوند.