دلبری های بیمارگونه (شخصیت نمایشی)

www.zehndarmani1.irبه نام خالق عشقنویسنده: روانشناس زهرا رضایی(داستانها تلفیقی از تجربیات کاری سالهای مشاوره، خلاصه کتابها ومقالات به روز و تخصصی روانشناسی و سبک های درمانی متعدد و آموزش های تکنیکهای درمانی است)"امیدوارم بهترین تاثیر رو روی زندگی شما داشته باشه وشروع معجزه ی تغییر زندگیتون باشه"سریال های عاشقانه ی من و دلبری های پوچی که دیگه باور هیچ کس نمیشه(موثر در شناخت شخصیت هیسترونیک،نمایشی و تصمیم گیری برای ازدواج و روابط اجتماعی و شغلی با آنها و راهکارهای درمانی آن)سلام من غزلمیه دختر زیبا و دلبر که خیلی ها حسرت داشتن چهره و هیکل و تیپ منو داشتن و دارناز بچگی از وقتی یادم میاد این مدلی بودمهمیشه تو چشم بودم و ازم به عنوان یه دختر خاص تو همه چیز یاد میشدمن عادت داشتم به شنیدن این جمله ها و همیشه این تعریف و تمجیدها و حتی حسادتها برام لذت بخش بودنحالا نمیدونم همه واقعا ازم تعریف میکردن یا به خاطر تلقین های خانواده ام بهشون، این رفته بود تو ذهنشونیا شایدم برای چاپلوسی پیش پدر و مادرم این کارو میکردنچون یه جورایی رگ خواب اونهارو پیدا کرده بودن تا این طوری به خواسته هاشون برسنآخه ما نسبت به اطرافیانمون، خانواده ی خیلی پولداری بودیم و کلی بریز و بپاش و مهمونی دادن و خرج کردن واسه فامیل و دوست و آشنا داشتیمهر کسی هم میخواست بهره ی بیشتری ببره، کافی بود از با سلیقه بودن مامانم یا مغز اقتصادی پدرم و مهمتر از همه زیبایی من تعریف و تمجید میکردمن به عنوان تنها فرزند این خانواده همیشه مرکز توجه بودماین همیشه در مرکز توجه بودن شد عادت من و دنیای مندیگه من دنیارو رو همین طور دیدم و قبول کردمجور دیگه ای اصلا برای من قابل پذیرش نبودبزرگ تر هم که شدم هر جایی که مرکز توجه نبودم یا ازم تعریف و تمجید نمیشد حالم وحشتناک بد میشد و بهم میریختمهر کاری میکردم تا موقعیت نفر اول رو که فقط جایگاه خودم میدونستم رو بدست بیارماگر کسی بهم بی محلی میکرد یا خدای نکرده انتقادی ازم میکرد، واقعا حالم شدیدا بد میشد و عکس العمل شدیدی نشون میدادمجوری که طرف از کرده ی خودش پشیمون میشد و قشنگ متوجه میشد باید با من چه طوری رفتار کنهبرعکس هر کسی هم میخواست نظرمنو جلب کنه یا ازم چیزی بخواد یا کاری باهام داشتفقط کافی بود یکم آدم شناس باشه و یکم ازم تعریف و تمجید کنهاون موقع بود که من بهترین حال دنیارو داشتم و در عوض هر کاری میخواست براش میکردماین شده بود ابزار خیلی ها که یا ازم سوء استفاده میکردن یا با یکم بی محلی به من راحت میتونستن نابودم کننسالهای نوجوونیم همین جوری گذشت و من وارد دانشگاه شدمدیگه شکل جلب توجه هام و خواسته هام کلا تغییر کرده بوددیگه فقط تعریف و تمجید فامیل و دوست و آشنا برام ارضاء کننده نبود، تکراری شده بودالان دیگه موضوع جدید برای خاص بودن پیدا کرده بودمدوست شدن با پسرای دست نیافتنی دانشگاه!!!www.zehndarmani1.irمیخواستم به همه نشون بدم و ثابت کنم که چشم کل دانشگاه دنبال منهاصلا برام مهم نبود درست یا غلط بودن روش بدست آوردن هاموقتی کسی چشمم رو میگرفت، از هر روشی استفاده میکردم تا براش دلبری کنم و بدستش بیارماگر بی توجه بود یا چشم و دل سیر بود تا هر مرحله ای که اون جذب من میشد پیش میرفتمبه امید اینکه بذار سمتم بیاد ، بذار اون آتیشی و وابسته ام بشه و دنبالم بیافتهاون موقع است که منم ولش میکنم و عوض همه ی این بی محلی هاش و تحقیر شدن هام در میادبیشتر وقتها هم همین طور میشدتو طول این سالها آدمهایی که هیچ جوره پا ندادن انگشت شمار بودنکه مهم هم نیست خودشون لیاقت منو نداشتناین شد که بیشترین وقت من به خاص شدن و جذاب بودن برای رسیدن به هدفم میگذشتاونقدر که من تو آرایشگاه ها و کلنیک های زیبایی دنبال متد های جدید و چهره ی جدید بودماگر اون پول هارو هر جای دیگه سرمایه گذاری کرده بودمالان کلی پول شده بود واسه خودشولی واقعا جذاب شدن هر درد و هزینه ای داشت من حاضر بودم هر طور شده بدمشده برم قرض کنم این هزینه هارو پرداخت میکردم تا همیشه تو چشم و خاص باشمکافی بود مدل جدیدی میومد هزینه اش یا ضررش برای بدنم اصلا اهمیتی برام نداشتدیگه میوفتاد تو سرم باید برم انجامش بدمصد دفعه هم پشیمون شدم، مثل تتوهایی که کردم و دیگه پاک نمیشن، پرتزهایی که غیر طبیعیم میکرد و بعضی وقتها مجبور میشدم دوباره هزینه کنم تخلیه شون کنمکلی کار دیگه که به بدنم آسیب میزد ولی مهم نبود، نگاه مردم ارزشش رو داشتمیگن عقل بشر به چشمشه راست میگنهمین ظاهرم باعث شده بود بیشتر وقتها هر کسی منو میدید جذبم میشدحالا یا منم عاشقش میشدم و بعد یه مدتی با هم نمیساختیم و میذاشت میرفتیا خودم بعد بدست آوردنش، کارم باهاش دیگه تموم شده بود و همون اول کار ردش میکردم که برهدر هر دو صورت روابط من پایداری نداشتالبته برام اصلا اهمیتی هم نداشتهر کی میرفت یکی بهترش رو جایگزینش میکردمولی همه جا من هم من نبردم، بعضی جاها هم بدجوری باختمخیلی جاها پسرا ازم سوء استفاده کردنخیلی برام دردناکه حتی لحظه ای فکر کردن بهشولی چون تو مغز من رفته بود که تو فقط زمانی ارزشمندی که کسی ترو بخوادبرای این خواستنی شدن، تن به خیلی چیزها دادمخیلی اوقات تحقیر شدم و دست و پا زدم تا دیده بشمکاش یکی از بچگی این رو تو ذهن من میکرد که خودم برای خودم برای موفق بودنم و لذت بردنم از زندگی کافی هستمکاش...حالا اگه کسی دوستم داشت چه بهترولی اگر روزی زندگیم خالی بود ، خودمو نبازم و تن به هر رابطه ی آشغال و بدرد نخوری ندمحیف که پدر و مادرم دغدغه های مهمتری از درست تربیت کردن من و ساختن آینده ی من داشتنپز دادن به دیگران!!!!راستش خودم بهتر از همه میدونم خیلی از اخلاقام مشکل دارهبیشتر اوقات رفتارم ثبات نداشتهمین بی ثباتی حس و حالم و یه لحظه عاشق یه لحظه متنفر و طوفانی بودنمهمه رو از خانواده ام بگیر تا دوستان و آشناهام و هم دانشگاهیام و همکارام و مهم تر از همهپسری که تو زندگیم بود رو کلافه و خیلی اوقات فراری از من کرده بودمیدونم رفتارهام هیچ پایه و اساسی نداشتبا کوچکترین چیزی ناراحت میشدم و یه هو بهم میریختمبی دلیل یه هو سرحال پر انرژی و شنگول میشدمکلا دو دقیقه ی دیگه ام قابل پیش بینی نبود که چه حال و احوالی داشتمولی کسی جرات رو در روی من وایستادن رو نداشتگلایه ای کنه یا مجبورم کنه اخلاق هام رو عوض کنممامانم گاهی غر میزد و شاکی بود ، از لباسهایی که میپوشم یا رفتارهاممیگفت خوشش نمیاد ازشون، یا رفتارم گاهی زیادی گستاخانه اسولی در کل زیاد به من سخت نمیگرفتنفقط گاهی یه تذکری میداد که عزیزم ما خانواده ی راحتی هستیمهیچ محدودیتی تو پوشش نداریمولی تو دیگه واقعا شور لباس پوشیدن رو درآوری!!دیگه همه جات پیداست، به نظر من همون هایی که میپوشی رو هم نپوشی سنگین تری!!دخترم یکم رعایت کنهمینمن هیچ وقت مثل دخترای دیگه ترس اینو نداشتم که وای اگه بابا، مامانم بفهمن چیکارم میکننخانواده ی من راحت تر از این حرفها بودن که کاری به کار من داشته باشنتازه برق افتخار رو خیلی اوقات تو چشماشون میدیدمکه دختری دارن که همه جا از خاص بودن میدرخشه!واقعا لباس خاص و متفاوت پوشیدن یکی از دغدغه های هر روز من بودتو خیابون انقدر که من دخترای خوشگل و خوشتیپ رو دید میزدمسر تا پاشون رو بررسی میکردمکه چی پوشیده؟ مارکش چیه؟ کجاش ژل تزریق کرده؟ کجاش عملیه؟ و....خود پسرا انقدر به اونها توجه نمیکردن!!فکر و ذکرم تو هر جمعی، در حالی همه به فکر خوشگذروونی یا صحبت با دیگران و لذت بردن از مهمونی بودن هم همین بودمن دائما چشمم به دخترا و زن های دیگه و بود و تیپ و هیکل هاشون رو، ناز و عشوه هاشون رو آنالیز و تحلیل میکردمهمیشه هم همه رو چیپ و معمولی میدیدم و یه ایرادی روی هر کسی میگذاشتمیکی زیادی زنونه پوشیده، یکی زیادی اسپرت پوشیده، یکی چاقه، یکی لاغر ، یکی کوتاس، یکی آرایشش از مد افتاده اس، یکی ....تو نظر همه باید فقط من خوشگل و عالی بودم و همین و بسخلاصه هر کاری میکردم که نفر اول فشن و مد و زیبایی تو هر جایی باشموقتی کسی ازم تعریف و تمجید میکرد یا محو من میشد واقعا دیگه هیچ آرزویی نداشتم و بهترین لحظه ی زندگیم بودنمیدونم چرا این مدلی هستمشاید مشکلم ارثیهمامانمم تو آشپزی و تمیز بودن و سبک چیدمان منزل و کدبانو بودن، دقیقا وسواس من رو تو خاص بودن داشتمیخواست هر جوریه تو چشم همه بکنه که من خیلی خاصماونم دائما مهمونی میگیره تا کدبانو بودن و مهارت آشپزیش و خونه زندگیشو نشون مردم بدهاز وقتی فهمید اینستاگرام چیه، بزرگترین لذت زندگیش شد، استوری های هر روزش از آشپزی و کدبانو بودنشاونم حساسیت زیادی به بی توجهی به کاراش داره و خشم شدیدش از بی توجهی و انتقاد دیگران معروف و زبون زد فامیل و آشناستپدرمم یه جورایی عاشق به نمایش گذاشتن قدرت و ثروتشهعاشق اینکه با بریز و بپاش کردناش، پز پولهاش و ماشینهاش و خونه و ویلاش رو بدهکلا انگیزه ی پدر من از کار کردن و پول درآوردننشون دادن پولهاش و امکاناتش به دیگران و حس قدرت داشتنشهمنم بچه ی همین ها هستم دیگهچه انتظاری از من میرهگرچه از بچگی هم سر از رفتارهای مادر و پدرم در نیوردمیه روز با هام خوب بودن یه روز بدبی دلیل وقتی خودشون باهم مشکل داشتن با منم به شدت سرد و طرد کننده میشدنبعد عذاب وجدان میگرفتن و با محبت های افراطی بهم باج میدادنکلا اونقدر مشغول نشون دادن خودشون و دارایی هاشون و پز دادن هاشون بودن کهنیازهای واقعی من به محبت دیدن و درست پرورش پیدا کردن، اصلا به چشم نمی اومدمتک فرزند بودنم از طرفی باعث میشد از نظر مالی فول تامین باشم و هر چی اشاره میکردم همون میشداز طرفی هم باعث شده بود من فقط با آدم بزرگ ها در ارتباط باشم و خیلی زودتر از سنم بزرگ شدم و اصلا هیچی از دنیای بچگی متوجه نشدمخیلی اوقات واقعا تنها بودم و اصلا دیده نمیشدمهمین شد که هر کاری میکردم همه جوره دست و پا میزدم تا منم به حساب بیاماون موقع ها فقط وقتی به حساب میومدم که تو مهمونی هادختر خوشگل و خاص بابا و مامان بودمو، میتونستن با من به همه پز بدنقشنگ یادمه منو مجبور میکردن سازی که اونها میگن رو یاد بگیرم تو مهمونی ها بزنم تا چشم همه در بیادیا بگن عجب پدر و مادر فرهیخته و هنری اییا چند تا زبان باید یاد میگرفتم تا تو دخترا و پسرای فامیل سرآمد و یه سر و گردن بالا تر باشموای به روزی که خبر میومد بچه ای تو فامیل داره چیزی یا رشته جدید و خاصی یاد میگیرهمن بدبخت رو میکشوندن این آموزشگاه اون آموزشگاه که باید حتما بهتر از اون یاد بگیرم و اجراش کنممنم عین یه گوسفند بی اراده باید هر مهارتی اونها صلاح میدونستن رو تمام و کمال و بالاتر از بقیه یاد میگرفتم و نمایش میدادمخانواده ی ما یه ویترین فرهیخته و فوق العاده و لاکچری داشتولی از درون، رابطه هامون به شدت سرد و بی تفاوت نسبت به هم بود و من همیشه خلاء عشق رو حس میکردمیه حباب تو خالی که بیرونش دیگران رو کشته بود درونش خودمون روما هر سه تایی شبیه هم بودیمهر سه خودمحور، خودشیفته، تایید طلب و تلقین پذیر و دهن بین و هر سه عاشق جلب توجه کردن بودیمنظر دیگران یعنی همه چیز زندگی ما و بنیان و اساس زندگی ما و علت تمام کارهامون بودفقط موضوعات جلب توجه کردن هامون فرق میکردارثی یا غیر ارثی منم این بودم دیگهاصلا لحظه ای که من از در وارد میشم و نگاه ها به سمتم برمیگرده و خیره میشن بهملذت بخش ترین لحظه ی زندگی منه و همیشه تو هر جایی باشم دائما دوباره، بارها و بارها تو ذهنم بازسازیش میکنم و ازش لذت میبرمفرقی نداره سر کلاس تو دانشگاه باشم، زیر دوش حمام یا موقع رانندگی همیشه اون لحظه خاص تا مهمونی بعدی تو ذهن منه و لبخند رضایت رو رو لبام مینشونهبه خودم میگم آفرین دختر دمت گرم تو خاص ترینیاین کارهام درسته برای خودم و از نظر خودم خیلی هم خوب بودولی اطرافیانم رو، مخصوصا پسری که به عنوان عشقم کنار من بود رو به شدت عذاب میدادآخرش هم ذله میشد و ول میکرد و میرفتنشد پسری کنارم باشه اعتراض نکنه که کارهام تو جمع، حرفهایی که میزنم، دلبری هایوقت و بی وقتم ، نوع تیکه هایی که میندازم، لباس پوشیدنم، ابراز علاقه های افراطی من به اون تو جمعبیشتر شرمنده و خجالت زده اش میکنهمدام ازم میخواست یکم مراعات کنممدام این جمله رو میشنیدم که یه کارهایی فقط برای فضای دونفره است نه بین ده نفر، صد نفراون لباس، اون ابراز علاقه، اون دلبری، اون شوخی ها و اون حرف هافقط و فقط تو فضای دو نفره مون معنی داره نه بین همهبا اینکه صد دفعه میپذیرفتم و قول میدادمولی فایده ای نداشت مغزم خودکار باز تا دو تا آدم میدید، از خود بی خود میشد و شروع میکرد به تکرار همون ناز و عشوه و ها و دلبری ها!!چه کنم نمیتونم منکر این بشم که از اینکه آدمها محو من بشن و براشون جذاب و خاص و دست نیافتنی باشم واقعا لذت میبرمهمین باعث شده خیلی از دخترا و زنهای فامیل و دوست و آشنا از من اصلا خوششون نمیاد و میدونن که چشم و ذهن دوست پسراشون و شوهراشون هر جا باشم و نباشم دنبال منهواسه همینم کلی دوست صمیمی و عزیزای خودم رو از دست دادم و رابطشون رو با من کلا قطع کردنولی چه کنم این ذات تو من خیلی قویهمیخواستم هم نمیتونستم از این لذت خاص و لوند بودن بگذرمخدایی تا به حال به هیچ پسر و مردی که که تو زندگیش دوست دختر یا زنی هست پا ندادماین کار رو کثیف ترین کار دنیا میدونمبمیرم هم بهش تن نمیدمولی همین که بی تابم بشن و من پسشون بزنم برام لذت بخشه و حس با ارزش بودن رو بهم میدهدر عوض همون اندازه هم سردی و بی تفاوتی پسر یا مردی حالم رو وحشتناک بهم میریزهترس از جذاب نبودن همه وجودم رو میگیرهناخودآگاه دیگه از هر دری وارد میشدم تا هر طوری شده بی تاب و در به در خودم بکنمشبا دلبری هام ، با لوندی هام ، با وعده هایی که همه کاری برات میکنمبا هدیه های خاص با عاشق و دیوونه ی اون نشون دادن خودمهزاران کار دیگه که من آموزش ندیده، توشون استاد بودم و تخصص داشتم و دارممیکشوندمش سمت خودم و عاشقش میکردموقتی اون درگیر من میشد و خوب جذب و وابسته ام میشدبعد حالا نوبت من بود که بهش بی محلی و بی تفاوتی کنم و دلم رو خنک کنممیدونم نامردیه ولی خیلی هاشون حقشون بودتا اونها باشن انقدر سست عنصر و هوس باز نباشن و یکم عقلشون رو بکار بندازننمیخوام خودمو توجیه کنم یا تبرعه از گناهام کنممیدونم دیوونه ام، میدونم هزار تا عیب دارم ، اخلاقم افتضاحهمیدونم ولی همینم دیگهواقعا این ذات منه ، نمیتونم با ذاتم بجنگمیعنی جنگیدن فایده ای نداره اونم امتحان کردم، هیچ فایده ای نداشتیه موقعی تصمیم گرفتم تغییر کنمچسبیدم به درس و کار و تک پر بودم فقط با یه پسرولی از شانس بد من، از اون که بهش با همه وجودم اعتماد کردم ضربه بدی خوردم و خیانت دیدمیه دختری بدتر از خودم افتاد تو رابطمونبعدشم گذاشت رفتفقط این وسط رابطه ما نابود شدحالا که من واقعا عاشق شده بودم، شاید خدا خواست بهم نشون بده که تو این سالها خواسته و ناخواسته چه گندی به ده ها رابطه زدم و چه کردم باهاشونواقعا زجر کشیدم ، دوران وحشتناکی بودولی این جریان به جایی که باعث بشه بهتر بشم، باعث شد صد پله بدتر شدمباعث شد گرگ تر و بی احساس تر و بی وجدان تر بشمبه خودم گفتم هر چی سنگ دل تر و خودخواه تر باشی تو این دنیا موفق تریاین شد که بعد از مثلا توبه کردنم دوباره برگشتم سر خونه اولشدم همون غزل روز اول، حتی بدترحالا دیگه روز به روز دورم شلوغ تر میشدمن برای خودم یه پا آدم شناس حرفه ای شده بودم ، اونقدر که با همه جور آدمی ارتباط داشتماز بچگی هم نسبت به سنم واقعا هوش و ارتباط گیریم با آدمها، واقعا با همسن هام متفاوت بوداز همون موقع هم بلد بودم با هر آدمی چطور برخورد کنم تا به هدفم برسمشاید جذب حرف زدنم میشدنwww.zehndarmani1.irآخه همه میگفتن خیلی پر انرژی ، با احساس و با هیجان حرف میزنمبا هر کسی جوری حرف میزدم که مطابق میلش باشهاین رگ خواب آدمهاستهمین باعث میشد، بدجوری جذبم بشه که چقدر درکش میکنم و باهاش هم نظر و شبیه هستماوایل رابطه های من همیشه عالی پیش میرههمیشه در دسترس طرفم هستم، اصلا هر چی اون بگه، هر چی اون بخواد و همونی میشم که اون میخوادهمه ی زندگیم رو در اختیارش میذاشتم و نهایت صمیمیت رو تو مدت کوتاهی باش تجربه میکردماونم تصور میکرد من دیوونه وار عاشقش شدمدیگه نمیدونست این خصوصیت لعنتی منه که نا خودآگاه با اونهایی که وارد رابطه باهاشون میشم اولش این طوری اماصلا مثل یه روح بی جونی میشم که فقط تو قالب شخصیت اون جون میگیره و مطابق با خواسته ی اونهولی بعد از اینکه دیگه خیالم راحت شد گرفتار منه و مال منهنمیدونم چرا دلمو بدجوری میزنهناخودآگاه تمام خصوصیات واقعیم بیرون میریزهیه جا از روانشناسی شنیدم مدت آشنایی باید حداقل شش ماه باشهالبته نه شش ماهی که عاشق باشی و کور و عیب های طرف رو هم حسن و خوبی ببینیواقعا راست میگفت آدم ها طی زمان بالاخره شخصیت واقعیشون رو لو میدنمنم با اینکه دست خودم نبوداما بعد یه مدتی، تحمل نداشتن به کوچکترین ناکام شدن ، حال منو خراب میکرد و اخلاقای عجیب غریبم میریخت بیرونبهانه گیری هام ، کج خلقی هام، لجبازی هام، طرفم رو دیوونه میکرد و اونم میگذاشت میرفتدوستام صد دفعه بهم میگفتن ، غزل رابطه که فقط همه چیز بر وفق مراد تو بودن نیست کلی بالا و پایین دارهولی من واقعا تحمل سختی های رابطه رو مخصوصا، نشدن خواسته هام و نه شنیدن رو اصلا نداشتمدست خودم نبود واقعا بهم میریخت منوکلا آدمها زود تاریخ مصرفشون برای من تموم میشه و دلم رو بد جوری میزنننمیدونم چرا یه مدت که از رابطه میگذره، همش چشمم دنبال پسرا و مردای دیگه اسذهن لعنتیم شروع میکنه به مقایسه کردنکه من با فلانی خیلی جور تر هستم یا کنار اون پسر من خیلی موفق تر بودم یا زندگیم عالی میشدولی خوبی من اینکه خودمو گول نمیزنمخودم خوب میدونم که من مشکل دارمبا هر کسی هم باشم باز وضعیت همینه که هستهر بارم با همونی که فکر میکردم دیگه این آخریشه، دیگه با این جورم و میتونم کنارش خوشبخت باشم بودمبعد یه مدت رابطمون همونی شد که با قبلی ها بودمالانم که پیش روانشناس میرم تازه فهمیدم تصور من از رابطه ی عاطفی، زیادی رمانتیک و غیر واقعی و اغلب خودخواهانه استفقط میخوام رابطه، نیازهای منو ارضاء کنه و نیازهای طرف مقابل برام اصلا مهم نیستدر صورتی که در واقعیت یه رابطه ی خوب داشتن، پیچیدگی زیادی دارهکه با درک کردن همدیگه ، احترام به نظرات و خواسته های طرف مقابلمرز داشتن تو رابطه و دخالت ندادن هیچ کسراز دار بودن حرف نزدن از رابطه پیش هیچ کسبخشیدن و گذشت و صبر داشتن و کلی مهارت ضروری دیگه، میتونیم رابطه رو مدیریت کنیمکه من هیچ کدومش رو یاد نگرفته بودم و نداشتماصلا رابطه ای تو دنیای واقعی وجود نداره که همه چیزش صد در صد مطابق میل دو طرف باشهمتاسفانه الگو و باور من از رابطه، رابطه های عاشقانه ی تو فیلم ها و سریالهااینستاگرام و شوها و رابطه های مصنوعی و نقش بازی کردن آدمها تو مهمونی ها بودکه همشون غیر واقعی و روتوش شده بودنیه ویترین شیک، که افراد برای گول زدن خودشون و دیگران تزئینش میکننمنم فقط اوایل رابطه میتونستم این تصویر و ویترین شیک و خاص و پر هیجان و عالی رو نشون بدمبعد که نوبت قسمت واقعی زندگی میشد که دو طرف واقعا باید مهارت های درست صحبت کردن، احترام متقابل، درک متقابل بلد باشنصبر و گذشت و انعطاف داشتن تو مسائل و لجباز نبودن و راه حل پیدا کردن برای مشکلات رو داشته باشن تا ارتباط خوب پیش برهمن و کلی از پسرا یا آدمهای مقابلم اصلا بلد نبودیمطبق معمول با فرار از هم و جدا شدن با کلی نفرت قضیه تموم میشدهر کسی هم میرفت سراغ رابطه ی بعدیش تا اشتباهاتش رو یه مدل دیگه تو اون رابطه هم، ناخواسته تکرار کنهکاش هممون میفهمیدیم که تا تغییر نکنیم و مهارتهای ضروری رابطه رو یاد نگیریم صد تا رابطه ی جدید و خوب دیگه رو هم شروع کنیمwww.zehndarmani1.irدر نهایت محکوم به شکست ، جدایی، افسردگی و خشم از خودمون و دیگران هستیممنم مشکلاتم رو ریشه ای حل نمیکردم و فقط یاد گرفته بودم تو هر رابطه ی جدید لوندی بیشتری داشته باشمکه البته موقت جواب میدادبرای همین با هر کسی آشنا میشدم اولش فکر میکرد چه شانسی آورده یه دختر همه چیز تموم که انقدر هم بهش شبیه و درکش میکنه رو پیدا کردهولی وقتی زمان میگذشت و اون آدم کامل جذب و شیفته من میشد و من دیگه لازم نبود تلاش کنم تا بدستش بیارم کم کم دلمو میزدکم کم من میشدم همون غزل واقعیخود خودمطرف شوک میشد که چی شد یک هویی، من صد و هشتاد درجه همه چیزم فرق کرداون همه حس عشق و همکاری و همدلی و هماهنگی و انعطاف پذیری من چی شدچی شد که تبدیل شد به ساز مخالف زدن و درک نکردن و خودخواهی و سرکشیدیگه طرف کم کم از حال خراب من و به جنون رسیدنم، وقتی کارهام درست پیش نمیرهیا کسی ازم انتقاد میکنه و یا تاییدم نمیکنه به مرور خسته و کلافه میشداز اینکه ثبات تو حس و حالم ندارمیه دقیقه یه جورم، دقیقه ی بعد کلا فرق میکنمحس و حالم به یه حرفی و حسی و رفتاری یا بهتر بگم به مویی بندهاین متغییر بودن حس و حالم خودمم خسته کرده ولی واقعا نمیدونم چه کنماین شد که من کلی رابطه ی همین طوری بی سرانجام رو پشت سر گذاشتمالبته بهتر، من مرغ خونگی نبودم که پا بند یه نفر بمونممن عقابی بودم که بلند پروازی هایی داشت که فقط با رها بودن میتونست به خواسته هاش برسهعقابی که لذت میبرد و عاشق این بود که همه از پایین بهش نگاه کننحسرت داشتن اونو، داشتن موقعیت اون رو بخورن و همیشه دست نیافتنی باقی بمونهوقتی نوجوون بودم، عشق تو ذهنم یه حس فوق رمانتیک بودبه سرعت برق و باد عاشق میشدم و دیوونه وار به طرفم دل میبستم و رویایی به عشق نگاه میکردممن خدای اغراق کردن و افراط تو هر چیزی هستمانقدر شکست عشقی خوردم که فهمیدم این دیدگاهم کودکانه و احمقانه استالان دیگه بزرگ شدمدیگه اون دختر احساساتی و چشم و گوش بسته ی قبل نیستمالان رابطه بیشتر برای من شبیه به یه بازی جذابه که من هر جوریه باید برنده ی بازی باشمبدون اینکه کوچکترین حسی بهشون داشته باشمچنان عاشقانه نقشم رو بازی میکنم که روحشون هم خبر دار نمیشهحقشونه دخترا از این جور پسرا هزاران ضربه خوردنحالا من با جذابیتی که دارم میکشونمشون تو دام و انتقام خودم و دخترای دیگه رو ازشون میگیرمتا اونها باشن فکر نکنن میتونن هر جوری خواستن بازیمون بدنبذار حالا یه دوره ای هم پسرا بازی بخورن ببینن چه طعمی دارهحس حسرت و حماقت و رودست خوردن و طرد شدنی که ما سالها تجربه اش کردیم رو اونها هم تجربش کننتو هر رابطه ای هم که داره تموم میشهباید من باشم که زودتر طرف رو پس میزنه و رهاش میکنه حالا به قیمتی شدهاگر این اتفاق نمی افتاد، واقعا حالم بد میشد واقعا به جنون میرسیدمکلا وقتی ناکام میشم یا عصبی هستم ، خیلی شدید تر از حد تصور واکنش نشون میدمگفتم که من خدای اغراق کردن و افراط تو همه چیزممخصوصا بروز دادن خشممتو عصبانیت، مخصوصا اگه مست بودم، کارهایی میکردم که هر کسی میدیدقطعا به این نتیجه میرسید که من دیوونه ام و نیاز به بستری شدن تو تیمارستان دارمبرای همین همه ی کسایی که منو میشناختن همیشه سعی میکردن سر به سرم نذارن و اغلب تاییدم کننیا کاری به کارم نداشته باشن و خلاصه خیلی مراقب بودن اون روی من بالا نیادچون میدونستن اگه بالا بیاد، چه طوفانی به پا میشهعوضش وقتی سر حال و کوک بودم، واسه هر کسی که کنارم بود عالی بودم و تو همه چیز براش سنگ تموم میذاشتممن یا صفر بودم یا صد، تعادل رو تو هیچ چیز رعایت نمیکردموقتی حالم خوب بود همه از شیرین کاریهام و شیطنت هام لذت میبردنهمیشه بهم میگفتن غزل تو حیف شدی، تو که انقدر میتونی قشنگ نقش بازی کنیکاش به جای این بدجنس بودن ها، استعداد هات رو درست استفاده میکردی و میرفتی بازیگر میشدیراست میگفتن حرف زدن من، رفتارهای من، کل زندگی منبیشتر شبیه اجراء یه شو حرفه ای بود تا یه زندگی واقعیمیتونستم ساعتها نقش بازی کنم بدون اینکه کسی شک کنهرفتارهام به شدت اغراق آمیز و نمایشی بود و حرف زدن و خاطره تعریف کردنم خیلی اغراق داشت پر از تخیلات و توهمات ذهن خودم بودwww.zehndarmani1.irکلا من تو هر چیزی که فکر کنید اغراق میکردم و حسابی اهل افراط کردن تو کاراممصد دفعه هم سرم به سنگ خورده ، ولی مدلم همینه که همینه درست بشو هم نیستبه سرعت برق و باد با کسایی که خوشم میاد ازشون صمیمی میشم و رابطه ام رو عمیق میکنمالبته به همون سرعت هم ممکنه کسی از چشمم بیوفته و رابطه ام رو باهاش قطع میکنمنمیدونم چرا آدمها زود دلم رو میزننطولانی بودن حضور کسی تو زندگیم، برعکس اینکه به بقیه دختر ها حس امنیت تو رابط و آرامش خاطر میدهبرای من کلافه کننده و تکراری و خسته کننده استمن عاشق شروع از نو هستم و بهم حس و انگیزه و انرژی بالایی میدهولی جالب اینجا بود که خیلی از آدمهایی که جذبم میشدنبا اینکه میدونستن مثل حبابی غیر واقعی هستمولی عاشق همین دنیای پر زرق و برق و پر هیجانی که برای خودم اونها میساختم میشدن و اصلا براشون مهم نبود که این دنیای حبابی به تلنگری بند بود تا نابود بشهدروغی که خیلی از آدمها بیشتر دوست دارن ببنن تا واقعیتی که یه زندگی عادیه دارهاونها دوست داشتن همون تصور و حس های پوشالی رو باور کنن و ازش لذت ببرنانگار من برای خیلی ها یه زنگ تفریح تو زندگیشون بودمبا اینکه در ظاهر خیلی زرنگ و هفت خط بودمولی در عین حال خیلی ساده و زود باور و تلقین پذیرمبا یه کلمه حرف شیر میشدم خیلی از کارهای اشتباه رومیکردم با یه کلمه هم زود .... میشدم و گول میخوردم باز کارهای اشتباه میکردمبا جرقه ای سریع امیدوار میشدم و کلی شور هیجان پیدا میکردم و به تکاپو می افتادمبعد با کوچکترین مانعی انگیزه ام رو از دست میدادمو حسم میخوابید و ناامید میشدمبا کلمه ای به جنون میرسیدم با کلمه ای هم آروم میشدمکلا خیلی اوقات مثل مومی بودم که اگر یکی زرنگ بود میتونست بازیم بدهاگر هم کسی قلقم رو پیدا نمیکرد، رفتارام واقعا گیج و کلافه اش میکرد و فقط میخواست ازم فرار کنهخیلی سعی میکردم این زود باور بودن لعنتیم رو ترک کنمولی باز حرفهای دیگران خیلی روم اثر داشت زود قبولشون میکردمصد دفعه هم ضربه اش رو خورده بودم ولی باز افاقه نمیکردهمه چیز تو ذهن من پر رنگ تر از واقعیتش بودمثلا یه رابطه ی عادی رو من خیلی صمیمانه تر میدیدم و براش تلاش میکردمولی بعد که میدیدم من خیلی آدمهارو جدی گرفتم اون طور که فکر میکردم نبودهبدجوری تو ذوقم میخورد و حالا دیگه خشم من فوران میکرددیگه هیچ کس حریف من نمیشدتا بروزش نمیدادم و یه جورایی حال طرف رو هم نمیگرفتم و زهرم رو نمیریختمآروم و قرار نداشتمبیچاره طرف هم میگفت تو خودت زیادی محبت کردی یا قضیه رو جدی گرفتی من چه کنم؟میخواستی نکنی، حالا چرا انقدر منت میذاری و تهدید میکنی!!راست میگفت من همه ی ارزیابی هام اغراق گونه و بیشتر از واقعیت بودانگار مغزم هر چیز خوب و بدی که میدید رو ضرب در هزار میکرد و منم همیشه باورش میکردم و صد دفعه هم چوبش رو خوردممیدونم شدیدا زود رنجم و کوچکترین بی توجهی عذابی وحشتناک برای منهاین میشد که انتقام و درگیری های من معمولا خیلی شدید بود و همه تعجب میکردن که حالا مگه چی شده تو انقدر حالت خرابهدائما این جمله رو میشنیدم که حق داری اعتراض کنولی این به آتیش کشیدن رابطه ات با آدمها و خراب کردن تمام پل های پشت سرت، اشتباه محضهولی چه کنم که با اینکه خودم دردم رو میدونم نمیتونم کاریش کنماون لحظه ی بزنگاه دوباره طبق معمول رفتار میکنم و باز گند میزنم، به خودم و شخصیتم و آبرو و ارتباطم و همه چیزمیه اشتباهی که وجهه ی منو بدجوری خراب تر میکرد این بود که حتی تو رابطه هایی که واقعا طرفم رو دوست دارم هم باز دست از دلبری برای دیگران بر نمیدارمهمین باعث میشه طرفم شخصیتم رو له کنه و با کلی توهین بهم بذاره برهدست خودم نیست، این جلب توجه کردن، ناخودآگاه تو تمام رفتارام ریشه دوونده بودانقدر نیازهای عاطفی من زیاد بود که طرفم خسته میشداز اینکه مثل دختر بچه ها هر لحظه نیاز دارم نازمو بکشه و حواسش به من باشهو اینکه اون مسئول اینه که منو همیشه خوشحالم نگه دارهکسایی که کنارم هستن به مرور که یکم منو شناختنمیفهمن که اظهار نظرهای من، فکرهام، احساساتم حتی ایده هام، عمق و مفهمومی نداره بیشتر یه هیجان یا یه بلوف زودگذر و جذابهاصلا نمیدونم واقعا تو چه زمینه ای استعداد دارم یا چه تخصصی به درد من میخورههمیشه تو درس خوندن و کار پیدا کردن هم اولین ملاک من خاص بودن اون رشته یا شغل و دهن پر کن بودن اونها بودههیچ وقت به آرزوهای واقعی واسه خودم و موفقیتی که فقط خودم ازش لذت ببرم، نداشتمموفقیت در نظر من بدون تایید و تعجب دیگران معنی ندارهکلا من با صدای بلند زندگی میکردمفضا مجازی و مخصوصا انستاگرامم که برام عالی بوداز هر لحظه خصوصی و عادی خودم به دیگران گزارش میدادمتازه جوری اون رو یه چیز خاص و متفاوت نشونش میدادم که همه حسودی کنن و اعصابشون بهم بریزهبگذریم که خیلی ها پوچ و حبابی بودنش رو فهمیده بودن نه حسودی میکردن و نه اعصابشون بهم میریختالبته اینکارهای من دائما در نوسان بودوقتی حالم خوب بود این به رخ کشیدن هام کمتر میشدولی وای به روزی که حالم خراب بود یا وقتی با کسی درگیر بودم یا میخواستم لج کسی رو در بیارم دیگه هر لحظه با استوری هام و عکس و فیلهایی که تو پیجم میزاشتم و با کپشن ها و متن هایی که زیرش مینوشتممنظورم مستقیم و غیر مستقیم قشنگ میکوبیدم تو صورت همهخیلی ها عاشق همین کارهای من میشدن و براشون جالب بود و طرفم میومدنولی به مرور به پوچ و تو خالی بودنش پی میبرن و از این همه بی ثباتی حال و هوای من کلافه میشنکم کم شروع میکنن به فاصله گرفتن و بریدن و رفتنمنم بی خیالشون میشدم و میرفتم سراغ جذاب تر کردن خودمو یه جلب توجه جدید!!من مثل دخترای دیگه تو شروع رابطه اصلا خجالتی نبودم و خودم طرف رو راه میانداختمکمکش میکردم با من راحت تر باشهاین برای خیلی از پسرا حس فوق العاده ای بودفقط نگران بودن که این خصوصیت من واسه پسرای دیگه هم نباشهمن همیشه خیالشون رو راحت میکردم که من فقط با تو اینجوری هستم تا حالا با کسی انقدر راحت نبودمولی خودم که میدونم دارم دروغ میگمتقصیر خودشونه میخواستن انقدر زود باور نباشن و عقلشون به هوسشون نباشهمن تو یه چرخه ای گیر کرده بودم از طرفی یاد گرفته بودم برای خوب کردن حال خودم بیشتر خاص باشم و جذاب و تحریک کنندهاز طرفی این کارها رابطمو با دوست پسرم نابود میکردو دید دیگران رو روز به روز به من بدترمونده بودم تو یه دو راهی وحشتناکهیچ چیز بدتر از این نیست که وقتی دارم حرف میزنمنگاه و حتی پوزخند معنادار اطرافیانم رو میبینم که دارن با نگاهشون داد میزنن که بسه دیگه چقدر چرت و پرت میگی و بلوف میزنی دیگه حنات واسه هیچ کس رنگی ندارهwww.zehndarmani1.irاین بی اعتبار و بی ارزش شدنم داره داغونم میکنهکم به گوشم نرسیده یا کم خودم حس نکردم که پشت سرم حرفهامو، شخصیتم رو مسخره میکنن و معتقدند واقعا دیوونه ام و یا رد دادم و نباید بهم اهمیت بدنیا اینکه دختر مشکل داری هستم و هر کی بخواد رابطه اش رو حفظ کنه بهتره دور منو خط بکشه چون من به هیچ موجود نری رحم نمیکنماین حرف هارو میشنوم از طرفی میخوام لهشون کنماز طرفی هم میبینم این تخریب شخصیتم تقصیر خودمو کارهای خودمهاین عذابم میداد که پسری که میخواست با هم باشیم نمیذاشت دوست و آشنا کسی بو ببره با من تو ربطه هستخجالت میکشید از کنار من بودن و علنی کردن رابطشون با من و سرزنشهای دیگرانازطرفی معتاد جلب توجه کردن بودم به هر روشیاز طرفی دیگه معتاد بودم به دوستام و دور همی هام و ارتباطهای اجتماعیمکه هر چی میگذشت این دوتا بیشتر در تضاد با هم قرار میگرفتناگر به جلب توجه کردن هام ادامه میدادم دیگه این رابطه و چند تا دوستامم از دست میدادم و تنهای تنها میشدم و این برای من یعنی مردن!!بارها سعی کردم نوع رفتارم رو عوض کنمولی انگار اصلا جور دیگه ای نمیتونستم با آدمها مخصوصا مردها ارتباط بر قرار کنممن اصلا از سیاست، ورزش ، اخبار روز دنیا ، مذهب و اعتقادات ماوراء طبیعه، سبک زندگی و هیچ علم دیگه ای سر در نمی آوردم، اطلاعات خاصی نداشتمتنها چیزی که توش تخصص داشتم ودیر یا زود حرفهام به اون قسمت قضیه میرسیدمد و لباس و تکنیکهای زیبایی و پول و سکس بود همینواسه همین رفتارهام بود که هر دختر یا پسری که با من وارد ارتباط نزدیک میشد کم کم از جمع اطرافیانش طرد میشدانگار هیچ کس دوست نداشت من تو جمعشون باشممخصوصا خانومها همیشه از حظور و رفتارهام، لباس های تحریک کننده پوشیدنم ، نوع سیگار کشیدنم ، مشروب خوردنم، طرز رفتارم و لوندی های بی موقع و نا به جای من احساس بدی میکردن و مستقیم و غیر مستقیم میخواستن من و هر کسی که به وابسته است تو جمعشون نباشهبه خاطر همینه که خیلی از دوستای دختر و پسرم عطای منو به لقام بخشیدن و یه جورایی یا منو پیچوندن و یا طردم کردندیگه از این زندگی بی درو پیکر از این نگاههای متعجب و منزجر نسبت به خودم خسته شده بودمواقعا میدونستم همه چیز من مثل تبل تو خالیهاز دور پر سرو صدا و جذاب از نزدیک بعد از یه مدتی پوشالی بودن و خالی بودن من معلوم میشدخودم که خوب میدونممن نه اونقدر که نشون میدادم گرم و حرفه ای تو سکس هستم، واقعا گرم بودمنه اونقدر که نشون میدادم زیبا هستم، زیبا بودمنه اونقدر که نشون میدادم متخصص و کاردان هستم ، بودمنه اونقدر که نشون میدادم همراه و با درک و منعطف هستم، بودمانقدر که وقت و انرژی و هزینه برای ظاهرم گذاشتم، اگه برای حال درونیم گذاشته بودمهم الان اون محبوبیت واقعی رو داشتم، هم آرامش و عشق واقعی ام روهم تو درس و کارم به جایی رسیده بودماوضاع همین طور پیش میرفت تا اینکه تو یه مهمونی خانوادگی با پسری آشنا شدم که دکترای روانشناسی داشتاولش پرستیژ دوست شدن با همچین آدمی و اینکه چقدر کلاس داره، منو جذب رابطه کردولی برعکس ایشون اصلا دنبال رابطه با من نبود و منو در سطح عموم دوستانش نگهم میداشتمن هر چیزی بلد بودم به کار بستم که این صید گریز پارو بدست بیارمنشد که نشدوقتی میدیدم بر عکس خیلی از پسرا و مردها که سریع خودشون رو میبازناین پسر اونقدر سفت و محکم بودبیشتر و دیوانه وار عاشقش میشدم و میخواستم که حتما بدستش بیارماون که الان میفهمم، با اولین نگاه مشکل روحی و شخصیتی من رو تشخیص داده بود هیچ وقت وارد ارتباط با من نشدولی کارهایی کرد که واقعا تو بهتر شدن حالم کمکم کردبرای من حد و مرزهای واضح و دقیقی رو وضع میکرد و با مثالهای شفاف میگفت چه کاری، چه پوششی، چه معنایی داره و من باید جلوی خودمو بگیرم و با خودم عهد ببندم دیگه اون کار یا پوشش به خصوص رو نداشته باشممرتب تو مهمونی ها یا تماس های ویدئویی بهم بازخورد میداد که این کار درست نیست و یا پوششم رو عوض کنممنم چون میخواستم و امید داشتم جذبم بشه حرفش رو گوش میکردممیدونم اگه شوهرم بود و این حرفهارو میزد گوش که نمیدادم هیچ کلی هم درگیر میشدم باهاشولی موقت روم تاثیر خوبی داشتخودش میگفت مشکل تو نیاز به جلسات اصولی و مکرر درمانی داره و این جوری حل شدنی نیستراست میگفتولی باعث شد کم کم جرقه ی تغییر تو ذهنم بخورههر وقت خود واقعی ایم بودم و صمیمی و مهربون و پر تلاش تو زمینه های استعدادهای درستم،کلی من رو تشویق میکردبهم فرصت میداد آروم آروم تغییر کنم و از تکرر اشتباهاتم عصبانی نمیشد ولی تاکید داشت تلاشم رو برای تغییرم بکنمwww.zehndarmani1.irکلی کتاب بهم معرفی کردکلی تست استعداد سنجی برام فرستاد تا بتونم به جای دلبری و لوندی رو استعداد های سالمم مانور بدم و نیاز اصلی ذهنم که دیده شدنه رو از راه درستش ارضاء کنماوایل که فکر میکردم، باید بدستش بیارم هر چیزی میگفتفوری قبول میکردم و اجراش میکردمولی بعدها متوجه ام کردکه هیچ قصدی برای شروع رابطه با من نداره و فقط به عنوان یه دوست کنارمه تا با کمک تخصصش مشکل من رو حل کنیمبا اینکه بدجوری تو ذوقم خورد ولی دیگه الان هدف مهمتری اومده بود تو زندگیمبا همه وجودم سعی میکردم بدون مقاومت خودمو بیشتر بشناسممشکلات شخصیتی و عادت های غلطم رو کنار بذارم و آگاهانه تصمیم بگیرم و زندگی کنمبرام پرسشنامه ی شخصیت چند وجهی مینه سوتا رو فرستاد و من جواب دادم و براش ایمیل کردم و قرار شد تحلیلش رو برام بفرستهواقعا برام مهم بود که سر در بیارم گره کارم کجاست که انقدر گند میزنم به روابطم و خرابشون میکنمبعد چند روز خبر داد برام ایمیل فرستاده، برم چک کنمانقدر هول و بی تاب بودم نتیجه رو ببینم که مثل دیوونه ها لپ تاپم روباز کردم و دنبال ایملش گشتمایشون خیلی محترمانه و با اصطلاحاتی که منم ازش سر دربیارمبهم توضیح داده بود که علائم اختلال شخصیت نمایشی، یکم مرزی، یکم خودشیفته رو دارم و بالاترین نمره ی برای اختلال شخصیت نمایشی و به ترتیب بعدی مرزی و خودشیفته بوداولش عصبانی شدم که خودت دیوونه ایولی یکم که آروم شدم با خودم فکر کردم اگر کسی مشکل روحی و شخصیتی داشته باشه به معنای دیوونگی نیستچطور هر مریضی ای میگیریم بدون خجالت میریم دکترالانم من روحم مریضه و باید برم دکتردیگه مقاومت و خجالت و عصبانی شدن کار آدمهایی که همیشه مشکلاتشون رو انکار میکنن و باعث صد برابر بزرگ تر و لاینحل شدن اونها میشنمن اونجوری نیستمتصمیم گرفتم پیش یه روانشناسی که اون معرفی کرد برمایشون یک روانشناس خانوم رو معرفی کرده تا حالات ناخودآگاه من تو درمانم با یه روانشناس آقا مشکل ایجاد نکنهالانم تمام جلساتم رو منظم میرم و درمانهایی که شروع کردن رو با هم پیگیری میکنیمروان شناسم تشخیص دان که روان درمانی بلند مدت بهترین روش درمانی برای من محسوب میشهگرچه واقعا پیگیری هر چیزی مستمر برای من حوصله سر بره و معمولا همه چیز رو وسطش رها میکنمولی میدونم دیگه فرصت زیادی برای درست کردن زندگیم و وضع آشفته خودم ندارمروانشناسم کمکم کرد ترس های پشت رفتارهام رو بشناسم و با بی اعتبار و واقعی ندیدن ترس هام به مرور تو رفتارهام تغییر ایجاد کنمهمچنین به تاوان رفتارهام فکر کنم و جلوی رفتارهایی که برام لذت بخشهولی تاوان هایی هم، مثل بدنام شدن پیش دیگران، از دست دادن ارتباط های صمیمیم، عدم وقت گذاشتن برای موفقیت های پایدار تحصیلی و شغلیم، از دست دادن موقعیتهای مناسب برای ازدواجم، از دست دادن زمان برای فرزند آوری و .... برام داره رو بگیرممعرفی شدنم برای گروه درمانی و بودن کنار کسایی که مشکلات مشابه من رو داشتنو تونستن برای مشکلاتشون راه کار پیدا کنن خیلی کمکم کرد تا برای ارضاء نیازهام راه کار سالم رو بشناسم و پیدا کنمwww.zehndarmani1.irروانشناسم همچنین با استفاده از روش های درمانی شناختی – رفتاری پیش فرض های غلط ذهن من رو شناسایی کرد و با کمک هم سعی کردیم پیش فرض های جدیدی براشون بسازیممثلا من ناخودآگاه عمیقا باور داشتم که من آدم بی کفایتی هستم و نمیتونم خودم از پس زندگیم بر بیامیا من همیشه باید یه حامی داشته باشم وگرنه نابود میشماگر مورد پذیرش و تایید دیگران نباشم شاید طردم کنن و این یعنی نابودیفقط باید نفر اول باشم دوم و سوم هیچ ارزشی ندارهمهم نیست تو زندگی واقعا آرامش داشته باشم ، مهم اینکه آدم موفقی باشماگر از هدفهام عقب بیافتم یعنی فاجعهمن فقط زمانی با ارزش هستم که دیگران تاییدم کنن و دیده بشمهمیشه رقبایی هستن که میخوان جایگاهت رو بگیرن ، پس هر لحظه ای که تو داری از زندگی لذت میبری ممکنه کسی جایگاهت رو تصرف کنهنه شنیدن و ناکام شدن یعنی فاجعهو....درباره ی تک تک این باورهای پوچ و مخرب ساعتهای زیادی صحبت کردیم و با تمرینهای نوشتاری و تکرار کلامی و رفتاری سعی کردیم تغییرشون بدیمروانشناسم یادم داد که زمانی که چیزی میبینم یا میشنوم که حال من رو بد میکنهلحظه ای شک کنم که شاید ذهن من داره اغراق شده تفسیر میکنهپس فرصت بدم شرایط و موقعیت رو کامل منطقی تحلیل کنم و بعد عاقلانه ترین واکنش ممکن رو انجام بدمایشون سعی کردن با تمارین روان تحلیل گری قسمت منطق ذهن من رو فعال کنه وتا بعد احساس من کمتر فعال باشه در رفتارهام و واکنش هامتمرین هایی یوگا، مدیتیشن، تای چی، و درمان بیو فید بک تجویز کردن که برام به شدت، مفید هستایشون یادم داد که هر لحظه نموداری صفر تا صدی رو تو ذهنم تجسم کنم که رفتارهام رو تو حالت تعادل و وسط طیف نگه دارممراقب باشم تو هیچ کاری افراط و تفریط نکنمکم کم دارم یاد میگیرم تو هر چیزی حد تعادل رو رعایت کنممحبت کردن، پول خرج کردن، دوستی و دشمنی کردن، بها دادن به زیبایی و پول و موفقیت و همه چیزخیلی به آینده و موفقیت های واقعی ای که قرار تو درسم، شغلم، ارتباطم با خانواده ام و عزیزام و روابط عاشقانه ام پیدا کنم امیدوارمنمیدونم چقدر میتونم شخصیتی که یه عمر در من نهادینه شده رو تغییر بدممخصوصا این که مشکلم به شدت برای من لذت بخشهاین درمانم رو ده ها برابر سخت تر میکنهولی باز امیدوارمچون دیگه میدونم با این شرایطم هیچ کس نمیتونه کنارم بمونهکسی که کنار منه به جز شروع آتشین و فوق العاده ی اول رابطهبقیه عمرش رو در جهنمی پر تلاطم و درگیری و تنش باید سپری کنهبه خودم قول دادم یا خودمو تغییر میدمیا اینکه هرگز ازدواج نکنم و تو هیچ رابطه ی جدی ای نمیرم چون میدونم تو این شرایطم، با من بودن یعنی نابودیپایانآدرس سایت www.zehndarmani1.irکانال تلگرامt.me/ZahraRezaeiPsychologyکانال روبیکا@ZahraRezaeiPsychology1پیج اینستاگرامmoshavere_ravanمشاوره ی حضوری کلنیک راه آرامش 02633310656مشاوره ی تلفنی 09191760816(لطفا جهت رزو وقت فقط پیامک ارسال بفرمایید)