کاین حدیثی است که از وی نتوان باز آمد

گفتیم حالا که از دانشجوها نظرسنجی کردیم، بد نیست حدیث آموزش مجازی را از زبان یکی از اساتید دانشکده هم جویا شویم. دکتر امینی، رئیس مرکز استعدادهای درخشان و معاون دانشجویی سابق دانشکده، دعوت¬مان را قبول کردند. آنچه می‌خوانید، خلاصه‌ای از پرسش‌ها و پاسخ‌های ایشان است. روند تطبیق خودتان و دانشجوهای‌تان با ساز و کار آموزش مجازی را چگونه ارزیابی ‌می‌کنید؟ آیا تفاوت‌هایی نیز پیدا می‌کنید؟من در نیم‌سال‌های مختلف، تجربه‌ی تعطیلی به دلایل مختلف از جمله آلودگی هوا را داشتم و همواره با تعیین زمان کلاس جبرانی با دانشجویان به مشکل برمی‌خوردم. در ابتدای تعطیلی دانشگاه و با برگزار نشدن دو جلسه از درس‌هایم (۳ و ۵ اسفند)، به این نتیجه رسیدم که تعیین زمان دو جلسه‌ی جبرانی بسیار دشوار خواهد بود و شروع به ضبط ویدئو کردم ( البته نمی‌دانستم که قرار است تعطیلی دانشگاه به این میزان طولانی باشد). اولین سری از ویدئوها در روز ۷ اسفند در سامانه‌ی CW قرار گرفت. تجربه‌ی ضبط ویدئو بسیار سخت و وقت‌گیر بود. به همین منظور، مجبور شدم قسمتی از خانه را با لوازمی اعم از لپتاپ، تبلت، قلم نوری، چراغ مطالعه و چند هارد اکسترنال به صورت یک استودیو دربیاورم که هم‌چنان به همین صورت است. فرآیند ضبط ویدئو تا روز ۱۷ اسفند ادامه داشت و طبق اعلام دانشگاه از روز شنبه ۱۷ اسفند، تمام کلاس‌های بنده به صورت مجازی در سامانه‌ی vclass در ساعت‌های تعیین شده برگزار شدند. ویدئوی ضبط ‌شده‌ی جلسات نیز حداکثر با یک روز اختلاف در سامانه‌ی CW بارگذاری می‌شدند. در طول ترم نیز برای پاسخ به برخی پرسش‌ها که در ساعات کلاسی وقت پاسخ‌گویی پیدا نمی‌کردند، مجدداً ویدئوهای کوتاه ضبط می‌کردم.احساس می‌کنم که اقدام به ضبط ویدئو و سپس استفاده از vclass کاملاً به موقع و مؤثر بود و از قدرت تطبیق خودم بسیار راضی هستم. در مورد قدرت تطبیق دانشجویان رضایت کم‌تری دارم. در زمانی که ویدئو ضبط می‌کردم و در CW قرار می‌دادم، هیچ بازخوردی از دانشجویان نداشتم و احتمال زیادی می‌دهم که درصد زیادی از دانشجویان، هیچ توجهی به این فایل‌ها نداشتند. یا در تغییر محیط تدریس به vclass، ابتدا تعداد زیادی اعتراض با این مضمون که کیفیت فایل‌ها از محیط vclass بالاتر است، دریافت کردم ( بنده هم تأیید می‌کنم). اما تدریس زنده و امکان مشارکت دانشجویان، در کنار زمان‌بندی منظم آموزشی به نظر من تأثیر بیشتری دارد. کم کم دانشجویان نیز با این سبک وفق پیدا کردند اما مشارکت در بحث‌های کلاسی، افت زیادی نسبت به کلاس‌های حضوری داشت. این نشان می‌دهد که افراد حاضر در vclass لزوماً توجه کامل به درس ندارند و احتمالاً در حین گوش دادن به درس در حال انجام کار‌های دیگری هستند. نتایج امتحانات میان‌ترم و پایان‌ترم نیز نشان می‌دهد که کیفیت فراگیری مطالب توسط دانشجویان، پایین‌تر از سنوات گذشته است.قریب به اتفاق دانشجویان از افزایش حجم تکالیف و پروژه‌ها حکایت می‌کنند. آیا علت این امر افزایش طول ترم است؟ به طور کلی آموزش مجازی باعث طولانی‌تر شدن روند تدریس شده یا به آن سرعت بخشیده است؟افزایش تکالیف بیشتر به دلیل جایگزین کردن نمره‌ی امتحانات با تمارین بوده است. با توجه به مجازی بودن نیم‌سال و عدم امکان برگزاری امتحانات حضوری، تخصیص نمره‌ی بالا به امتحانات مجازی ریسک بزرگی داشت. اکثر همکاران بنده برای اطمینان بیشتر از صحت نمره‌های درس، تصمیم به ارزیابی مستمر دانشجویان گرفتند که نتیجه‌ی آن افزایش تعداد تمرین‌ها و پروژه‌ها شد. البته رویه‌ی تمرین¬ها و پروژه‌های بنده هیچ تغییری نسبت به نیم‌سال‌های قبل نداشت. در خصوص حجم بالاتر تدریس، علت اصلی افزایش طول نیم‌سال نبود، بلکه در جلسات vclass مدرس اغلب متکلم وحده است و در نتیجه مکث‌های مرسوم در حین درس از بین می‌رود که خود باعث افزایش سرعت تدریس می‌شود. شخصاً برای اینکه به این مشکل دچار نشوم، مطابق با سرعت نیم‌سال‌های گذشته بر حسب شماره‌ی اسلاید پیش می‌رفتم ( از قدیم، انتهای هر جلسه در یک فایل شرح مختصری از جلسه را برای خودم درج می‌کنم).برای جلوگیری از تقلب، تدابیر مختلفی اتخاذ شد که یکی از آن‌ها کاهش وقت امتحان بود. آیا در ارزشیابی‌های خود زمان تخصیص داده شده را عادلانه می‌دانید؟برگزاری آزمون از بزرگ‌ترین چالش‌های درس‌های من در نیم‌سال قبل بود. به طور کلی مخالف امتحانات با وقت کم هستم و امتحاناتی که تاکنون گرفته بودم نیز این موضوع را تأیید می‌کرد. اما شرایط خاص کرونا و امکان تقلب باعث شد تا مجبور به استفاده از امتحانات تستی با وقت نسبتاً کم در امتحانات درس کارشناسی بشوم. از این موضوع راضی نیستم ولی گزینه‌ی بهتری هم نداشتم. البته در هر امتحان، قسمتی تشریحی با وقت مناسب هم بود اما قسمت قابل توجهی از نمره به تست و سوالات جواب کوتاه اختصاص داشت.با توجه به وضعیت آموزش مجازی، کدام شیوه‌ی نمره‌دهی را بیشتر می‌پسندید؟با نحوه‌ی P/F در نمره‌دهی موافق نیستم؛ چون نه تنها انگیزه‌ی دانشجویان برای یادگیری و درس خواندن را کاهش می‌دهد، بلکه انگیزه‌ی اساتید برای انتقال مفاهیم را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. البته نمره‌ی عددی نیز خیلی عادلانه نیست و به شخصه نمره‌ی کیفی را ترجیح می‌دهم.در نهایت سپاس‌گزار می‌شوم نظر کلی خودتان در مورد آموزش مجازی را در چندخط بیان بفرمایید.آموزش مجازی در تعدادی از دروس مقطع ارشد حتی کیفیتی فراتر از حضوری داشته است که قابل تقدیر است. اما در مقطع کارشناسی کیفیت به صورت تقریبی بین ۱۰ تا ۵۰ درصد (بسته به درس) افت داشته است. متأسفانه در حال حاضر گزینه‌ی دیگری به جز آموزش مجازی وجود ندارد؛ البته، دانشگاه قصد دارد تا در نیم‌سال آینده، تعداد کمی از دروس را به صورت اختیاری با حضور تعداد محدودی از دانشجویان ( و هم‌زمان مجازی) برگزار کند اما آموزش به صورت غالب مجازی خواهد بود. با وجود تمام کاستی‌های آموزش مجازی، قابل ذکر است که دانشگاه شریف در این زمینه بسیار بهتر از دانشگاه‌های دیگر عمل کرده است. باید به این نکته توجه کرد که دانشگاه به صورت کاملاً ناگهانی در شرایط پیش‌بینی نشده قرار گرفت و نهایت تلاش خود را کرد تا با شرایط جدید هم‌راه شود. در چنین شرایطی توقع کیفیت عالی کاملاً دور از ذهن است. از دید بنده، با لحاظ کردن شرایط، عملکرد دانشگاه در آموزش مجازی خوب بوده است.ما را در تلگرام دنبال کنید.