بولگاری و خون (قسمت بیستم)

همه رفته بودند و کوک هنوز روی سن جلوی صد ها صندلی خالی قسمت اوج آهنگ را تمرین می کرد . یئون سوک روی سن رفت و گفت: سلام ، من مدیر اجرایی برنامه هستم ، ای ...ولی همین که امد خودش را معرفی کند ، تلفنش زنگ خورد و گفت : ببخشید- الو ، چیزی شده ؟سرآشپز که پشت خط بود جواب داد : یکی از کارگر ها اشتباهی توی انبار پلاستیک گوشت ها رو گذاشته روی صدف ها و آب گوشت راه افتاده و ریخته توش ، دیگه قابل استفاده نیست- من که ازتون خواهش کردم به چیدمان مواد توی سردخونه نظارت داشته باشید ، این کارو نکردین؟سرآشپز دوباره گفت: موقع دپو شدن توی سرد خونه همه چیز خوب بود ، این اتفاق وقتی کارگرا مواد رو اوردن تو آشپزخونه و یخ گوشت ها آب شد افتاد، اونا بی توجه به چیدمان فقط مواد رو انتقال دادن.سوک کمی با نرمی دست پیشانی اش را فشار داد و چشم هایش را بست و گفت: نمیشه غذاهایی که با صدف هستن رو جایگزین کنیم؟سرآشپز گفت: میشه ، ولی من سس رو آماده کردم ، مشکلی نیست که بریزمش دور؟سوک گوشی را از دهانش فاصله داد و زیر لب غر زد : معلومه که هست کلی پول موادش رو دادیمکمی فکر کرد ، گوشی را به دهانش نزدیک کرد و ادامه داد: این ساعت از روز سخت میشه صدف پیدا کرد ، همه رو صبح می فروشن ، خیلی هم تا شام فرصت نداریم، شما مواد مورد نیاز برای یه غذای ارزون و سریع جایگزین رو بفرستید تا اگه نتونستم صدف پیدا کنم اونا رو تهیه کنم ، سس هم فعلا دور نریزیدسرآشپز گفت: متوجهم ، لازمه کارگری که مسئول این اتفاقه رو پیدا کنیم ؟ برای پرداخت خسارت؟سوک جواب داد: نه ، مسئولیتش تماما با منه ، خسارت مالی ش هم همین طورو تلفن را قطع کرد ، حواسش بالکل توی آشپزخانه بود و فکر می کرد که اگر پول کافی داشت تا از نیروی خدماتی متخصص استفاده کند هرگز این اتفاق نمی افتاد ، همه ی پولش را خرج کرده بود و همین مواد را هم با هزار بدبختی جور کرده بود. سرش گیج می رفت ، فراموش کرد که خودش را معرفی نکرده است و هر چه فکر می کرد اسم کوک را یادش نمی آمد ، چند لحظه ای در سکوت فکر کرد و به نتیجه ای نرسید ؛ وقفه ای که باعث شد کمی ارام تر شود ولی هنوز تمام بدنش از استرس یخ کرده بود. رو به کوک کرد و گفت : اممم ... اممم ....ببخشید اسم شما چیه؟- جونگ کوک- آها ، جونگ کوک شی ، من اینجام چون دو نفر رو فرستادم که شما رو از سن بیارن پایین ولی شما قبول نکردین، باید بگم مراسم یک ساعت دیگه شروع میشه، میکاپ آرتیست هامون دارن از ترس به خودشون می لرزن و شما هنوز اینجایینکوک با خجالت جواب داد: من میدونستم که یک ساعت دیگه مونده ، دیر نمیرسمسوک گفت: مسئله اینه که ما تو این شهرک سینمایی فقط ده تا اتاقک حمام داریم و نزدیک صد نفر دارن توی هوای گرم کار می کنن که برای گرما زده نشدن مجبورن دوش آب سرد بگیرن و با این حال من یه اتاقک رو برای شما و بقیه ی اعضا نگه داشتم و اجازه ندادم کسی استفاده کنه تا دیر به اجرا نرسید ؛ الان دقیقا نیم ساعته که خالیه ، من می تونم تا ده دقیقه ی دیگه هم خالی نگهش دارم ولی بیشتر ن...آقای گو به سمت سن دوید و بدون هیچ مقدمه ای عاجزانه و با صدایی شبیه گریه گفت: کار من بود ، واقعا متاسفم ، نمی دونم باید چیکار کنمسوک رو به آقای گو کرد و پرسید: چقدرش خراب شده؟آقای گو جواب داد: تقریبا نصفشو باید مستقیم ریخت دورسوک گفت: شما برین ماشین رو روشن کنید و بیارید تو محوطه ، من باید قبل رفتن یه چیزی رو چک کنم بعد انگار تازه یادش افتاده باشد چیزی توی دست هایش دارد ، نگاهی به آب معدنی و شکلات هایی که سئون هی به او داده بود کرد و بسته ی آب معدنی هایی را که گوشه ی استیج گرم شده بود از نظر گذراند ، سپس به کوک گفت: از وقتی اومدی روی استیج بهت چیزی برای خوردن دادن؟کوک سرش را به علامت منفی تکان داد ، سوک دستش را دراز کرد و شکلات ها و آب معدنی خنک را به کوک داد ، کوک می خواست بگوید نیازی ندارد ولی تا فرصت کند و دهانش را بجنباند ، سوک یک باکس آب معدنی را زیر بغل زده بود و داشت با کفش های پاشنه بلندش با احتیاط از پله ها پایین می رفت.کوک در حالی که چشمش روی گل سر پروانه ای یئون سوک بود بطری آب معدنی را سر کشید و بدنه اش را بویید . بطری عطر ملایم وانیل و یاس میداد...قسمت بعدی: https://vrgl.ir/dWqO0 قسمت قبلی: https://vrgl.ir/FHb6F