نیم نگاهی به کتاب مرگ ایوان ایلیچ  به نوشته لئو تولستوی

لئو تولستوی Leo Tolstoyنظر شخصیتعامل مرگ با زندگیکتاب مرگ ایوان ایلیچ در سال (1886) به زبان روسی نوشته شده است و لئو تولستوی در هنگام نوشتن این کتاب درسن شصت سالگی قرار داشته که در اوج پختگی خود بوده.این کتاب اولین اثر نویسنده بعد از دوران تحول فکری تفکری، و با نگاهی جدید به مسیحیت است،این کتاب با وجود حجم نچندان زیادش اما به یکی از بهترین آثار کلاسیک تبدیل شده است، این کتاب بارها به زبان فارسی ترجمه شده است.تولستوی با جرات تمام، در این داستان به سراغ مرگ و نیستی رفته است و به تعامل و یا تقابل با مرگ و زندگی اشاره میکند، بنیادی ترین و استخوان اصلی داستان <<مرگ>> است، داستان بامرگ شروع میشود و با مرگ پایان میابد؛ کتاب شامل چهار بخش و دوازده فصل است که تداعی گر فصول و ماهایی سال است و گذشتن عمر شخصیت داستان اشاره میکند و مرگ ایوان ایلیچ در آخرین ماه ها سال است به معنا زمستان و همچون مثل طبیعت که به زمستان به خواب (مرگ) میرود و بعد در بهار به زندگی ادامه و حیات ادامه میابد در مورد ایوان ایلیچ هم همینطور است که بعد از مرگش چرخ حیات می چرخد و به زندگی در جهان دیگری اشاره می شود.همان طور که قبل اشاره شد شاکله اصلی داستان مرگ است و هر انسانی باید با آن روبه روشود و تولستوی قصد دارد به بیشتر به آشنا شدن انسان به این اتفاق طبیعی و آماده کردن خود بروی آن روز به بپردازد، و درکل داستان بیشتر به ارزش های انسانی و زندگانی هم اشاره های زیادی دارد که هر انسان به چه دلیلی زنده است و یا به چه دلیلی زندگی میکند و انگیزه زندگی دارد.اتفاقات داستان در روسیه سده 19 میلادی اتفاق میفتد، شروع کتاب با مرگ ایوان ایلیچ آغاز میشود و اتفاقات پیرامون آن اشاره میکند و بعد از به زندگی کلی و ایوان که قاضی ارشد بوده است میپردازد و به احوالات و تفکرات اطراف ایوان و خود ایوان که چه قدر به مرگ نزدیک است و یه مریض می تواند سربار باشد و حتی سختی های نگه داری بیمار و بد اخلاقی های بیمار اشاره میکند حتی در داستان به علت بیماری و مرگ ایوان اشاره میکند که دلیل بسیار ساده هم داشت که پهلو او به قاب پنجره خورده بود و که نویسنده در اینجا قصد دارد بگوید همیشه علت بیماری و حتی مرگ نمی تواند یه اتفاق خاص باشد می توان یه اتفاق بسیارساده مثل لیز خوردن پای انسان علت مرگ او می شود."خوبه که اندام ورزیده ای دارم. اگه کس دیگه ای بود شاید کشته می شد، اما فقط پهلوم به قاب پنجره خورد، وقتی لمسش میکنم درد مگیره ، اما داره خوب میشه، فقط کبود شده." فصل سوم ص 37بعد از بیماری ایوان ایلیچ نحوه برخورد به واقعیت تا لحضه ای مرگ تولستوی نشان میدهد که به پنج مرحله تقسیم می شود:۱-مرحلهٔ عدم پذیرش یا انکار۲-مرحلهٔ خشم۳-مرحلهٔ معامله۴-مرحلهٔ افسردگی۵-مرحلهٔ پذیرشدر اولین قدم، ایلیچ خود را با انکارکردن و قبول نکردن بیماری و درداش را تسکین میدهد، سپس با مقصر دانستن دیگران ، از انها خشمگین واعصبانی است،درقدم بعد سعی دارد با خدا در قبال عمر و زندگی بیشتر معامله کند،و درمرحله بعدی دیگر نا امید شده است و حسرت عمر گذشته را میخورد چرا از این عمر بهتر استفاده نکرده است ، ومرحله اخر، دیگر قبول کرده است و به سکوت و تامل می گذرد."این روزها و شب های بی پایان، ای کاش زود تر برسد! چه چیزی ؟مرگ و تاریکی؟ نه،نه! هرچیزی به جز مرگ!" فصل چهارم ص 75درداستان در ایوان ایلیچ هنگام بیماری خواب یک ساک مشکی را می بیند و تصور می کند که با بودن در آن، خود را بیشتر و صادق تر می بیند ولی آن موقع میترسد و مقاومت میکند که در آن سقوط نکند ، و در اخر داستان اشاره میشود که ایوان می بیند در اون این ساک می افتد اگر این ساک نماد مرگ باشد به مرور ایوان به مرگ نزدیک تر میشود و نماد خود ساک نشانه سفر است که اشاره به شروع یک زندگی دیگر دارد.پایان مرگ و لحظه مرگ ایوان ایلیچ در داستان گفته میشود که بنظرمن تمام این اتفاقات لحظه قبل مرگ اوست که در ذهن او مرور میشود و ایا انسان برای چه زندگی میکند!"به دنبال ترس آشنای سابق از مرگ گشت و نشانی از آن نیافت <<کجاست؟مرگ چی شد>>" فصل چهارم ص 75خب بیشتر وارد اصل داستان و جزییات نمیشم که شیرینی داستان ازبین نرود و حتما پیشنهاد میشود این کتاب از دست ندهید که یکی از بهترین کتاب های تولستوی و ادبیات جهان است .مرگ ایوان ایلیچلئو تولستوی ترجمه (مهرداد یوسفی)The Death of Ivan IlyichLeo Tolstoy