کسب و کارهای حوزه‌ی کشاورزی مزرعه تا سفره

مزرعه به سفره یک جنبش اجتماعی است که ارائه غذای محلی در رستوران ها را ترجیحاً از طریق خرید مستقیم از تولید کننده را تبلیغ می‌کند. این کار ممکن است با یک رابطه مستقیم فروش، یک قرارداد کشاورزی مورد حمایت جامعه، ایجاد بازار کشاورزان و یا به وسیله‌ی یک توزیع کننده محلی اجرا شود و یا این که رستوران خودش مواد غذایی مورد نیاز خود را پرورش دهد. کسب و کارهای مزرعه به سفره معمولاً نوعی قابلیت ردیابی غذا را اتخاذ می‌نمایند که در آن منشا اصلی محصول برای مصرف‌کنندگان مشخص می‌شود. اغلب رستوران‌ها نمی توانند تمام مواد اولیه‌ی مورد نیاز غذاها را به صورت محلی تأمین كنند، بنابراین فقط بعضی از غذاها یا فقط برخی از مواد غذایی به عنوان محلی برچسب گذاری می‌شوند.جنبش از مزرعه به سفره کم و بیش همزمان با تغییر نگرش در مورد ایمنی غذا، طراوت غذا، فصلی بودن غذا و اقتصاد مزارع کوچک بوجود آمده است. مدافعان و دست اندرکاران مدل مزرعه به سفره اغلب کمبود مواد اولیه تازه و محلی را ذکر می‌کنند. عطر و طعم ضعیف مواد اولیه حمل شده از دور، یکپارچگی تغذیه‌ای ضعیف مواد حمل شده، از بین رفتن مزارع خانوادگی کوچک، از بین رفتن میوه‌ها و سبزیجات با گرده افشانی باز و خطرات یک سیستم رشد و توزیع مواد غذایی بسیار متمرکز به عنوان محرک تصمیم آن‌ها برای اتخاذ رویکرد بومی به سیستم غذایی مورد توجه قرار می‌گیرد.اخیراً رستوران داران سعی کرده اند با افتتاح رستوران های غیررسمی سریع که غذاهای محلی تهیه می کنند با قیمت نسبتاً مقرون به صرفه ، جنبش مزرعه به سفره را دموکراتیک کنند. به عنوان مثال Sweetgreen ، یک زنجیره سالاد از مزرعه به سفره دیگر از زمان افتتاح در سال 2007 در واشنگتن دی سی رشد چشمگیری داشته و اکنون بیش از 60 شعبه در سراسر ایالات متحده دارد. این شرکت، با فرض امکان تهیه مواد غذایی محلی، آغاز شد و اکنون این شرکت با بیش از 500 کشاورز کار می کند تا مسافت انتقال مواد غذایی را در تمام شعبه‌های خود محدود کند و به هر منطقه نیاز دارد تا با جامعه مزرعه محلی خود ارتباط برقرار کندتقلب در رستوراندر بعضی موارد تحقیقات روزنامه نگاران نشان دهنده‌ی تقلب گسترده در ادعاهای رستوران‌های مزرعه به سفره در بعضی مناطق شده است. در این پرونده‌ها رستوران‌هایی بوده‌اند که در ابتدا مزرعه به سفره محسوب م‌شدند که بعدا توسط افراد دیگری خریداری شده‌اند. اما از آن زمان بدون به روزرسانی فهرست، به تامین کنندگان مختلفی مراجعه کرده‌اند. یک رستوران ادعا می‌کند که از یک کشاورز خرید می‌کند، اما کشاورز کاملا فروش به آن رستوران را انکار می‌کند. رستورانی بوده است که نوعی غذا را که کشاورز یا ماهیگیر هرگز رشد نداده یا صید نکرده است تبلیغ می‌کند. بعضی رستوران‌ها تبلیغ ارائه‌ی محصواتی را می‌کنند که تولیدکنندگان آن‌ها چندین سال است کار خود را متوقف نموده‌اند. چنین شیوه‌هایی پای رستوران‌ها را به پرونده‌های حقوقی هم از جانب كشاورزی كه نامش به تقلب مورد استفاده قرار گرفته و هم از طرف دادخواست‌هایی از مصرف كنندگان باز می‌كند.مزایای زیست محیطیرستوران‌هایی که بر اساس مدل مزرعه به سفره کار می‌کنند با کاهش انتشار گازهای گلخانه ای آلودگی را کاهش می‌دهند. هواپیما، قطار، کامیون یا قایق که به طور سنتی در حمل و نقل محصولات مورد نیاز است، در این مدل مورد نیاز نیست. محصولات موجود در مزرعه تا سفره برای رسیدن به رستوران مسافت کمی را طی می‌کند، زیرا از کشاورزان محلی حاصل می‌شود. پول به جای یک مزرعه بزرگ عملیاتی بزرگ به کشاورز محلی در مقیاس کوچک داده می‌شود. این امر بیشتر از کشاورزی پایدار پشتیبانی می‌کند.حمایت از مزارع محلی در مقیاس کوچک نیز می‌تواند منجر به مشاغل بیشتر در جوامع محلی شود. طبق گفته وزارت کشاورزی ایالات متحده، مزارع کوچکتر به احتمال زیاد تنوع بیشتری از گیاهان را پرورش می‌دهند. این می‌تواند کیفیت خاک را بسیار بهبود بخشد. این به معنای خاک بهتر برای نسل‌های آینده و ریسک کمتر از نظر اقتصادی برای کشاورز است. تنوع محصول همچنین باعث کاهش آفات می‌شود و مقدار سموم دفع آفات مورد نیاز برای مزارع کوچک که کشاورزی ارگانیک انجام نمی‌دهند را کاهش می دهد.کشاورزی در مقیاس کوچک که در مدل معمولی مزرعه به میز استفاده می‌شود، بدون یا با آلودگی محدود یا تخریب خاک، غذا تولید می‌کند. نگهداری انواع محصولات کاشته شده برای آب و هوا در دنیا ضروری است. از آنجا که مزارع کوچک محلی توانایی تمایل به تعداد بیشتری از گیاهان را دارند، شناخت اینكه چه گونه‌هایی به چه نوع محیطی بهتر پاسخ می‌دهند ، باعث سهولت می شود. به عنوان مثال، کشاورزان بهتر می‌توانند تجزیه و تحلیل کنند که ممکن است گیاهان در هوای گرم یا خشک بهتر رشد کنند.