چطور می‌توان با کمبود امکانات همچنان موفق شد؟+فایل صوتی ⭕⭕⭕

این راحتی نیست، بلکه تلاش است، تسهیلات نیست،بلکه سختی است که فرد را می سازد. شاید هیچ جایگاهی در زندگی وجود نداشته باشد که در آن؛قبل از دستیابی به هر معیاری از موفقیت،نیاز نباشد که با مشکلات روبرو شد و بر آن غلبه کرد.سلام بر شما خواننده عزیز محترم و دوست داشتنیمیر کمالی هستم علی میر کمالیاین روزها وقتی پای صحبت جوانان می‌نشینم بسیار از کمبود امکانات شرایط موجود گله‌مند هستند. اکثرشان بر این باورند که با کمبودهای زیادی در زمینه‌های مختلف روبرو هستند. اکثراً می گویند در اینجا شرایط و امکانات برای موفق شدن فراهم نیست نفوذ و گسترش اینترنت و ماهواره باعث شده است در لحظه بتوانند خودشان را با جوانان دیگر در سراسر دنیا مقایسه کنند و وضعیت و شرایط و امکانات مطلوب آنها را خواستار باشند.بیشتر آنها معتقدند که اگر آنها هم مثل جوانان خارجی به امکانات مختلف و متعدد دسترسی داشتند،آنها هم فرد موفقی می‌شدند.یگانه دلیل عدم موفقیت و رکود و سکونشان را کمبود امکانات و دسترسی به چیزهایی می‌دانند که دیگر همسالانشان در کشورهای پیشرفته دنیا به راحتی آنها را در اختیار دارند. نظر آنها این است که توانایی‌هایشان فقط در صورت وجود امکانات است که قابلیت رشد و تعالی دارد می‌تواند موجب موفقیت آنها بشود.دوران جوانی و بودن روی ابرها!از طرفی پدر و مادرها که معمولاً متعلق به نسلی قبل‌تر هستند نظری کاملاً متفاوت دارند.آنها می گویند اتفاقاً جوانان امروز به امکانات بسیار زیاد و فراوانی دسترسی دارند که اگر هر یک از آنها در زندگی ما وجود داشت؛الان خیلی بیشتر از این پیشرفت کرده و فرد موفق‌تری شده بودیم اما جوانان قدر نمی‌دانند و می‌خواهند تنبلی و بی‌حوصلگی خود را اینگونه توجیه کنند. حتی بعضی از والدین معتقدند که اتفاقاً زیاد بودن امکانات برای نسل جدید موجب شده است که آنها اینگونه منفعل و ناموفق باشد.معتقدند آدم اگر خودش بخواهد می تواند در هر شرایطی موفق شود و این حرف جوانان بهانه‌ای بیش نیست تا از زیر کار کردن در بروند.تفاوت نگرش ها!به نظر من هر دو گروه درست می‌گویند اما هر یک از زاویه دید خود و از منظر خودشان به قضیه نگاه می‌کنند. والدین به زمان قدیم نگاه می‌کنند و کبود امکانات آن زمان را با وفور ابزارها و قابلیتها و رفاه کنونی مقایسه کرده و شرایط الان را بسیار مطلوب ارزیابی می‌کنند.از طرفی جوانان که زندگی قدیم را تجربه نکرده‌اند و تصوری از شرایط دوران قدیم ندارند،وضعیت موجودشان را با وضعیت جوانان دیگر در کشورهای پیشرفته دنیا که از بسیاری جهات از ما جلوتر هستند مقایسه می‌کنند.بدون در نظر گرفتن بقیه مسائل فقط به امکاناتی که در اختیار آنها هست توجه کرده و نتیجه گیریشان در این مقایسه این است که من با آنها هیچ فرقی ندارم جز اینکه من اینجا به دنیا آمده‌ام و به خاطر فقدان امکانات نمی‌توانم موفق شوم ولی اگر می‌توانستم به جای آنها باشم از آن همه امکانات بهره‌مند شوم چه بسا،بسیار بیشتر از آنها هم موفق می‌شدم.نگاه نسل امروز به شرایط برای موفق شدن اینگونه است!در اینجا می‌خواهم خاطره واقعی از دوران دبستان خودم یعنی حدود ۳۵ سال پیش برای برایتان نقل کنم. من کلاس پنجم دبستان در مدرسه دولتی به نام وحدت اسلامی درس میخواندم.درس ورزش یکی از زنگ‌های هفتگی مان بود،اما فقط یک زنگ در هفته!اسم معلم ورزشمان به دلایلی خوب خاطرم مانده است آقای مهریزی.آن زمان‌ها در مدارس پسرانه معمول بود که در زنگ ورزش نهایتا یک توپ چهل تیکه به دانش‌آموزان می‌دادند تا خودشان یارکشی کرده و در حیاط مدرسه با همدیگر فوتبال بازی کنند. این بیشترین امکانات ورزشی موجود در آن زمان در مدارس دولتی بود.اما آقای مهریزی خلاقانه کاری کرد که دانش آموزان کلاسش در آن زمان به یک روش جالبی با ورزش‌های دیگر نیز آشنا شوند. آقای مهریزی در ابتدای سال از ما خواست که هر یک یک دفتر ورزش درست کنیم. دفتری که می‌بایست در آن برای حداقل ۶ ورزش تحقیق می‌کردیم.عکس جمع آوری می‌کردیم و با آن دفتر به صورت کولاژ مجله‌ای درست می‌کردیم و این قسمتی از درس ما و نمره امتحانیمان محسوب می‌شد.احتمالا اقای مهریزی الان باید این شکلی شده باشند!اما مشکل بزرگ من این بود که کسی در خانه ما اهل ورزش نبود.نهایت ورزشی که آن زمان من دیده بودم اطرافیانم انجام دهند بازی کردن با مار روبیک بود که معتقد بودند ورزش فکری محسوب می‌شود! اما من مجبور بودم هر طور که شده این دفتر را درست کنم و می‌بایست تحقیقاتم را انجام می‌دادم به همین خاطر به فکرم رسید از مهرنوش خانم، یکی از دختر عموهایم که چند سالی از من بزرگتر بود کمک بخواهم. در خانه عمویم بر خلاف خانه ما مسئله ورزش امر جدی بود.کیهان ورزشی از جمله نشریاتی بود که آنها سال‌ها به طور مرتب می‌خریدند و می خواندند و نگه می‌داشتند و البته بچه های عمو همگی از طرفداران پروپا قرص تیم های فوتبال آن زمان بودند. وقتی مشکلم را با دختر عمویم که من در عالم کودکی ایشان را نوشین صدا می‌کردم مطرح نمودم خیلی با روی باز از من استقبال کرد. نه تنها سخاوتمندانه مجله‌هایشان را در اختیارم قرار داد تا آنها را بریده و در دفترم بچسبانم بلکه همچون یک بزرگتر مسئول برایم وقت گذاشت و تک به تک راجع به ورزش‌های مختلف و نحوه بازی آنها برایم توضیح داد. مرا راهنمایی کرد که چگونه باید درباره آنها مطلب بنویسم و کمکم کرد تا ضمن آشنایی با این ورزش‌ها کار تحقیق و جمع آوری مطلب را در حد ابتدایی یاد بگیرم. اینجا فرصت مناسبی است که به خاطر آن همه مهربانی از ایشان صمیمانه تشکر کنم.تشکر به زبان روسی!به احترام اینکه ایشان دانش آموخته مترجمی زبان روسی هستند. کاری که آقای مهریزی کرد،یک استفاده خلاقانه از حداقل امکانات موجود برای به دست آوردن حداکثر فایده ممکن بود.ایشان هیچ امکاناتی در اختیار نداشتند تا بتوانند ما را با ورزش‌های مختلف آشنا و دمخور کنند. اما،هوشمندی آنها ایشان و عشق به کاری که داشتند یعنی معلم ورزش بودند و اینکه می‌خواستند برای دانش آموزان خود کار مفید و موثری انجام دهند موجب شد که با یک ایده ناب من و سایر دانش آموزان را در آن سن به خوبی با ورزش‌های دیگر آشنا کنند. اطلاعاتی که من در آن زمان با انجام این کار کسب کردم و یاد گرفتم تا سال‌ها از بسیاری از همسالان خودم که در شرایط بهتر تحصیل کرده و امکانات ورزشی بهتری‌ نیز داشتند بیشتر بود.مار روبیک،یکی از معدود وسایل موجود برای ابراز خلاقیت در زمان قدیم بود و البته من هم یکی از آن را داشتم.طرحی که معلم هوشمند ما آقای مهریزی خلاقانه پیشنهاد داده‌اند و البته من با کمک دختر عموی خود نوشین خانم آن را به سرانجام رساندم،تحقق واقعی این جمله است که می‌گوید:«شما باید با استفاده از خلاقیت و نوآوری خود نقاط ضعف خویش را به نقاط قوت تان تبدیل کنید.» اگر امکاناتی در اختیار ندارید و می‌توانید آن را به دست بیاورید؛خیلی هم خوب است.اما به دست نیاوردن امکانات توجیه خوبی برای عدم موفقیت شما نیست. همه هنر شما به عنوان یک انسان هوشمند این است که از مغز خود،از ذهن خود،از خلاقیت خود،از نوآوری خود،از هوش و استعداد خود و... نهایت بهره را برده و ببینید که چطور می‌توانید در نبود امکانات با استفاده از همان داشته‌هایی که دارید،موفق شوید.این کاریست که اگر زندگینامه افراد موفق دنیا را بخوانید؛خواهید دید که همه آنها پیرو این نکته بودند که من همیشه به شما یادآور می‌شوم که برای موفقیت همچنان باید: بگیرید و بدانید و به کاربرید با کمترین خطوط هم می توان خلاق بود.در همین راستا با کمال احترام از شما دعوت می کنم؛پست «یک رفتار باورنکردنی در پمپ بنزین»که من به تازگی در سایت ویرگول منتشر کردم را نیز بخوانید،بدانید و به کار برید. https://vrgl.ir/QH04e اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید،به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید:https//t.me/alimirkamalicoachدر پایان از شما صمیمانه تشکر می کنم که نوشتار من را مطالعه کردید و مشتاقانه امیدوارم که شما همچنان پیگیر مطالب دیگر من نیز باشید.دوستدار شماعلی میرکمالیسه شنبهسیزدهم تیرماه یکهزار و چهارصد و دو1402/4/13