ما چه داریم، چه میبایست می داشتیم

پدری که برای درمان فرزندش کلیه فروخت!+تصاویرالان ما پالم داریم، ما قندو شکر ، گلوکز بجای مویز و عسل داریم، خوراکیهای تقلبی و بیماری زا داریم، نوزادهای نارس داریم داریم، بیمارستانهای شلوغ و پر از بیمار داریم. دروغ را بسیار پذیرفته ایم. نقاب داریم. الان ما دزد داریم گرسنه و فقیر داریم، برده داریم، آواره و جنگ زده داریم، تورم داریم تلویزیون پر از اخبار و تبلیغات داریم و اینترنت پر از کلاهبردار و ناله و غصه داریم و قطعی داریم، بجای سکه طلا پول کاغذیی به اسم دلار داریم، دانشگاه های تئوری پرور و مدرک گرا داریم، مسئول همجنسگرا داریم، برجام داریم، بانک رباخوار و بیمه شامل شما نمی شود داریم، جنگ روسیه و چین با بقیه اروپا و آمریکا را داریم،دانشجو و بی سواد بیکار داریم،چاپلوس و سیاست باز داریم،کلاهبردار داریم،رشوه گیر داریم.مردان و زنان بی هدف و مایوس داریم، ساختمان پوست تخم مرغی داریم، صفهای شلوغ مترو، ترافیک های چند ساعته و گاهی چند روزه داریم، حیوانات منقرض شده داریم، آلودگی هوا و آلودگی دریا و حتی خاک داریم، سی تا پنجاه درصد طلاق داریم ،دزد ناموس داریم، شوراهای مدرسه و دانشگاه داریم، رئیس خسیس و بد اخلاق داریم،اختلاسگر داریم. تور سواحل مدیترانه و شرق آسیا داریم با مجموعه ای از انواع بیماریهای سخت. مغز بمباران شده با اخبار بد و سیاه داریم. بدخواه و دشمن تا دلت بخواهد داریم.فراماسیونری داریم. کیدراما داریم، کی راما داریم، مشکلات هویتی و روانی داریم، بیماریهای صنعتی داریم، کنکور داریم ، تعنه زن و بچه مردم از تو بهتره داریم، ما همه چیز داریم بجز سلامتی و شادی و وقت، خلاقیت. ما هیچ یاوری نداریم چون خدا را هم داریم فراموش می کنیم.سالها پیش ما ابزارهای بروزِ چوبی، فلزی و سنگی داشتیم و قنات و فواره داشتیم، خلاقیت داشتیم، مهارت داشتیم و راستی و همدلی داشتیم، وقت زیادی داشتیم تا به خودمان و خانواده و شغلمان برسیم، عمرهای بلند و بخت های سبز داشتیم، آن موقع رئیس نداشتیم، حتی کد خدا نداشتیم، بلکه بابا ریش سفید داشتیم، او آنقدر پیر بود که آنگاه پدر بزرگ ما نوزاد بود او را روی پاهایش گذاشته بودند تا با دست مهربانش بر سرش دست بکشد و پس از بوسه بر گونه های نوزاد قنداق شده، برای خوش بختی اش آرزو و دعا کند، بابا ریش سفید عمرش آقدر زیاد بود که صد وبیست سال را رد کرده بود. در گذشته قانون نوشته ای با مجری شلاق بدست وجود نداشت، فقط عرف و اخلاق عمومی رواج داشت، مردم باحیا و دل نازک بودند، هر کس اشتباه می کرد از شرمندگی روزها در کنج خانه می ماند و می گریست تا مردم خودشان بیایند و با ترحم و دلجویی بگویند :" جان دلم اشکالی ندارد سعی کن جبران کنی ". اینگونه نبود که مثل امروز شخصی هزار گناه و جنایت کند و به راحتی بتواند در شهر یا روستا بگردد و مردم با او سخن بگویند یا معامله کنند یک لبخند نمی توانست بدست بیاورد، همه از او بدشان می آمد بطوری که از بی غذایی و بی توجی مجبور به ترک آنجا می شد. خواستگاری ساده بود کافی بود پسرجوان، دختری را در هنگام برداشت محصول دیده باشد و با حیا و احترام به پدر دختر بگوید وصال ممکن و فرزندان و اولاد حلال و شایسته از آنها برجا می ماندند. کسی به زن کسی نگاه بد نمی کرد و اگر اتفاقی نگاهش می افتاد سر بزیر می انداخت و تا زمانی که آن تصویر در ذهنش کمرنگ نگردد از رفت و آمد با آن خانواده دوری می کرد که مبادا خداوندجهان از او نومیدگردد. بانک نبود، اما اگر کسی نیازی داشت فقط یک اعلام زبانی کافی بود تا هم آب و نانش دهند و هم جا و مکان، و فقط کافی بود از بعداً به آنها کمک کند فقط همین، نه بردگی و نه شلاق در مرام مردم این سرزمین نبود. اسیر و برده نمی گرفتند و از پشت به فراریان حمله نمی بردند، چون هیچ کس از بچگی دروغ نمی گفت کلمه ای برایش وجود نداشت. پارچه بقدری زیاد بود که کسی برهنه نباشد. بجز ابریشم چین، پشم گوسفندان حتی بیش از نیاز بود و در فرش و گلیم استفاده می شد. آنقدر در انبارها آذوقه بود که کل سال و بیشتر را کفایت می کرد. دزدی تعریفی نداشت و کسی دزدی نمی کرد، همه همدیگر را بخوبی می شناختند و در کشاورزی و دام پروری به هم کمک می کردند. البته دلیلی برای دزدی نبود زیرا همه مانند خواهر وبرادر بودند و کسی مجبور به دزدی نمی شد بنابرین جوانان حتی این کلمه را نشنیده بودند. غذاها غالبا از گیاهان یا از شیر بودند و گاهی از گوشت، آنهم بین همه محل تا جایی که بوی غذا می رفت با همسایگان تقسیم می شد. در جشنها هرکس بخشی از مواد آش یا غذای آن جشن را می آورد و پس از پخت با نظارت پیرزنها آن را تقسیم می کردند، حیوانات اهلی باشادی و بدون آزار و اذیت در دشتها و کوهها در چَرا بودند، کسی از روی تمسخر یا بر درد دیگری نمی خندید و دلیل خنده فقط از شادی زیاد بود که البته دختران آستین در روی خود گرفته می خندیدند. دعواها و اختلاف، خیلی کم پیش می آمد و با کمک ریش سفیدان به خوبی حل می شد. وقتی دروغ و سوء استفاده و بردگی ودزدی وجود نداشت یا آنقدر کم بود، کلاهبرداری و فسادی نیز وجود نداشت. اقوام بت پرست و وحشی از صحراهای داغ و یا سرزمین های یخ زده شمالی گاهی برای حمله به سرزمین های آباد جنوب غرب و شمال شرق حمله می کردند، که به دلیل اتحاد مردم ناکام و شکست خورد بر می گشتند و تا بیست سال بعد که نوزادهای آنها به سن جوانی برسند و دوباره بتوانند لشکر کشی کنند از آنه خبری نمی شد. قسمت های دیگر این سرزمین در آرامش دلچسبی در حال زندگی و تلاش بودند. اقوام مهاجم، خود دچار نادانی و تیره روزی بودند و راه مشخصی در زندگی سیاه و نکبتبار خود نداشتند از این روی به سرزمینهای مجاور چشم داشتند غافل از اینکه بیچارگی آنها فقط آذوقه نیست بلکه نادانی،خشونت و خودپرستی ریشه آن است.در سلسله های پادشاهی پارت ، پارس و ماد کم کم ظلم و فساد رشد کرد علتش استفاده نابجا از ثروت و قدرت بود که به دلیل رشد قلمرو و شلوغی شهرها، قوانین و روشهای حمورابی و سیاستهای آلوده سرزمینهای وحشی و خشن اعمال می شد، برای مجازات بدون در نظر گرفتن انسانیت با شلاق مانند رومیان و میخ زدن انسانها بر درختان مانند آشوریها و... رواج یافت اکنون شاهان دیگر پدرانی دلسوز نبودند بلکه از طبقه خدایان حلول یافته و موجودات فرابشری بودند که دستورهای ظالمانه و پر از نادانی آنها جای راهکارهای بابا ریش سفیدها را گرفته بود، کدخدا جانشین خداوندجهان و شاه بود و به مردم روستا به چشم فرزندانش نمی نگریست و قدرت او که نه از مردم بلکه از همان شاهی می آمد که موبدان به حد پرستش رسانده بودندش. موبدان برای خود طبقه ای در بالای هرم طبقاتی، پس از شاه و شاهزادگان پدید آورده بودند، دروغ و نیرنگ چنان رواج یافته بود که فساد یک دوم جهان قدیم را آلوده کرده بود، اروپاییان که زودتر و تحت تاثیر همسایگان شمالی خود فساد را وارد تمام ارکان ارزشی خود کرده بودند حتی از زمانهای دورتر و از سیاستهای اسکندر و اجداد تندخویش پیروی کرده بودند چون زندگی سراسر ملال و پر رنجی داشتند، حیفشان آمد به آن روش شوم زیستن را با سرزمینهای حاصل خیز پارس تا مرزهای قوم زرد یعنی چین و شرق دور به اشتراک نگذارند که در تاریخ به صورت سلوکیان و... آمده. این شد که دنیای ما بجای ایجاد ابزارهای بهتر در جهت رفاه و صمیمیت به سمت بمب، موشک و حتی استفاده های نادرست از همین اندک دانش و خرد در اداره جهان کرد، اکنون شما کمترین بودجه را برای تولید خانه های هوشمند و آب و غذای سالم و باقی روشهای درست می بینید، ولی بیشتر بوجه صرف موشکهای اتمی قاره پیما یا مسابقات ساخت هواپیماهای جنگی و رزم ناوها را می شود، رفتارهای وحشیانه پلیس با مردم در سراسر جهان، قتل و دزدی و گرسنگی، ما کجا میرویم... تولید دامها و طیور تغییر ژنتیکی یافته را بجای بزرگتر کردن وسعت دامپروریها و بجای استفاده از پهباد و روبات در دامداریها، موبایل آیفون در دست مهندسان،کارگر، چوپانان و کشاورزان باید ریموت کنترهای روباتها مختلف و تراکتورهای دیجیتال باشد نه کامنت دختر دلشکسته ای رپ می خواند آنهم در کره یا برزیل که نه بحال او و نه بحال این تاثیر ندارد.