اگه دین‌داری بهت حال نمیده، بخون. کلید حال خوب چیه؟

عجیب نیست اگه دین‌داری به مردم حال نمیده! و ازش لذت نمی‌برن. و شاید همین میشه که به پیشنهادهای لذتبخش‌تر جذب میشن و بمرور از دین فاصله می‌گیرن! اما این موضوع یک گیر اساسی داره: آیا میشه خدایِ باحال، روشی رو برای زندگی به بنده‌هاش بگه که باحال نباشه؟ بذارید صورت مساله رو بازتر کنیم:عشق و ازدواج و سکس خانگی‌مون، کم لذت شده...نماز و دعامون شده ادای تکلیف...حجاب برای بعضی‌مون توی دست و پاست و باعث گرما کشیدن...تفریحات و دورهمی‌هامون، 'صله رحم‌ها'، کم‌رنگ و بو شده...روزه، تبدیل شده به گرسنگی و تشنگی...صدقه و خمس رو ببین که کاملا بی‌لذت و صرفا برای ردّ مال که مدیون نباشیکار کردن و طلب رزق حلال برای بسیاری‌مون فقط شده حرص خوردن و حرص زدن...و ذکر گفتن، شمردن دانه هاست نه لذت همنشینی با او???اگه دین‌داری بهت حال نمیده، بخون. کلید حال خوب چیه؟ قرآن کریم یک‌جایی اون آخرای نزولش فرموده: یهودی‌ها و مسیحی‌ها، قسمت باحال دینشون رو فراموش کردن، کِیفِ دین‌داری شون رو از یاد بردن -۱-. احتمالا این درباره مسلمانها هم صادقه. دین‌داری اگه قسمت باحالش بره، فقط رنج‌هاش بجا می‌مونه، فقط اجرای خسته‌کننده احکام.اما لذت دین‌داری چیه؟ قسمت باحال دین کجاشه؟علامه طباطبایی در تفسیر اون آیه گفته:ﻭ ﻣﻌﻠﻮم ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺣﻈّﻰ ﻛﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻨﻴﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺳﻌﺎﺩﺗﺸﺎﻥ ﺩﺍﺋﺮ ﻣﺪﺍﺭ ﺁﻥ ﺍﺻﻮﻝ ﺑﻮﺩﻩ، ﺍﺻﻮﻟﻰ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﻧﻜﺮﺩ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﺩﺍﺋﻤﻰ ﺭﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺴﺠﻞ ﻧﻤﻮﺩ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﺠﺎﻯ ﻣﻨﺰﻩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺧﺪﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﺒﻴﻪ ﻛﻪ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻦ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺷﺪﻧﺪ، ﻭ ﻳﺎ ﻣﻮﺳﻰ ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻢ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺷﻤﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﺪ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ ﻧﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺍء ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻋﻘﺎﺋﺪ ﺑﺎﻃﻞ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺷﺪﻧﺪ.بدون شک، لذت دین‌داری در توحیدشه! این چندتا جمله رو بخونید، حرفمو می‌پذیرید:تعداد کمی انسان باایمان دور هم جمع میشن و میگن ما نمی‌تونیم جلوی یک ستمگر، تعظیم کنیم. ما فقط خدا رو بندگی می‌کنیم... خداوند اونا رو ۳۰۰سال به خواب برد و در روزگاری جدید بیدار کرد! چه لذتی ازین بالاتر!حامد علیرغم اینکه شغلش درآمد کمی داره، با خدا حرفشو میزنه و ازدواج میکنه. هروقت درآمدش کفاف نمیده، خدا به طریقی براش هدیه‌ای فرستاده. و اینجور اتفاقات اونقدر براش پیش اومده که برخلاف ساکنینِ این روزگار، اون داره حال میکنه.پویا روز تولدش یک کفش ورزشی شیک براش هدیه آوردن. فرداش معلمشون درباره کسانی که کفش و لباس ندارن می‌گفت و از بچه‌ها می‌خواست اگه میتونن بهشون کمک کنن. پویا کفشش رو داد. دو روز بعد، عمه‌ش از سفر اومد و براش مشابه همون کفش رو سوغاتی آورد. ذوق کفش جدید، یک طرف، لذت دیده شدن پیش خدا خیلی بالاتر از اون!یوقت نگید اینا آدمای خاص بودن! خیلی از این افراد، گناهکارهای حرفه‌ای بودن و هنوز هم پاکِ پاک نیستن.اگه دین‌داری بهت حال نمیده، بخون. کلید حال خوب چیه؟ پس کلید حال خوب چیه؟اینقدر در شبانه‌روز "مشغول خودِ محدود" هستیم که حالمون بد میشه. این دلیل بدحالی مونه!پس تکلیف روشنه! کلید حال خوب، بی‌توجهی به خودِ محدودمون و از اون طرف توجه کردن به خودِ نامحدود و بی‌نیازمونه. جمله عجیبی بود؟ توضیح میدم:ما یک خودِ نامحدود داریم که کپی خداست. و بین همه‌مون مشترکه. بی‌نیاز و دارا هست. فقیر نمیشه پس غمگین هم نمیشه. قویه پس خسته نمیشه. همیشه زنده خواهد بود، پس ترس از مردن یا کشته شدن نداره. درونمون پر از چیزهای جذابه پس حوصله‌مون سر نمیره -2-. به این میگیم: "منِ الهی". توجه به این منِ نامحدودِ یگانه، ما رو خوش حال میکنه.یک چیزی هم در توهماتمون داریم که بهش میگیم: من، خودم، براش اسم میذاریم: آبتینم، فاطمه‌ام، مسعودم. و از بقیه آدمها جدا میدونیمش. این دومیه، علت موندن در حالِ بده! چرا؟ چون از این "منِ توهمی" انتظار داریم ما رو به اهداف بالا برسونه اما ناتوانه، همیشه در تهدیده، همیشه فقیره، ترس داره از مریضی و مرگ، ترس داره از دزد، کم آبرو هست و دائما از سمت افراد جاهل مورد بی احترامی قرار میگیره... همین چیزایی که حالمون رو بد میکنه.تکرار میکنم: کلید حال خوب اینه: بی‌توجهی کردن به خودِ محدودمون و توجه کردن به خودِ نامحدود و بی‌نیازمون یابی‌توجهی کردن به منِ توهمی و توجه کردن به منِ الهیاینا رو برای نمونه، یکبار امتحان کنید تا لذت دین‌داری و زندگی توی دنیا رو بچشید:یک روز برو سر کار ولی اصلا به این فکر نکن که چقدر در میارم. فکرت فقط این باشه؛ کمک کنم کار مخاطبانم راه بیفته.یک دور تسبیح رو با ذکر بگردون و فقط به بزرگی و زیبایی و علم خدا فکر کن نه به حاجت هات.یکبار که با همسرت وارد رابطه میشی، فقط به لذت بردنِ اون فکر کن و نه خودت.یکبار که رفتین تفریح یا منزل اقوام، بجای گفتن و شنیدنِ بی‌حاصل، فقط ببین کی نمیخوره، بهش برس، کی سکوت کرده، باهاش سر حرف رو باز کن، کی دستش سنگینه، وسایلشو بیار.یکبار که کسی بهت بی احترامی کرد، یقینا به منِ الهی توهین نکرده. چون اون متعالیه و بین همه مون مشترکه، یگانه هست. اون به منِ توهمی تو، یک چیز ناخوشایند گفته. بیا خوشایندش کن: اگه به منِ توهمی فحش بدن، ناراحت نمیشم. می دونم که منِ توهمی (همین که بهش میگیم: خودم، من) پر از اشتباه و خطا هست -3-چند دقیقه به این فکر کن که یک من بیشتر نیست و اون خداونده. منِ دوم در کار نیست. هرچه هستم و هرچه هست، اوست.چند دقیقه به این فکر کن که ما همگی منِ الهی هستیم، بی‌نهایت زیبا، بی‌انتها توانمند و داراو... این 'بی‌توجهی به منِ توهمی' و 'توجه به منِ الهی'، غوغا میکنه!اگه دین‌داری بهت حال نمیده، بخون. کلید حال خوب چیه؟ منابع-۱- نسوا حظاً مما ذکّروا به ... ۱۳ و ۱۴ سوره مائده-2- إنّ الصورة الإنسانيّة هى أكبر حجج اللّه على خلقه، و هى الكتاب الذي كتبه بيده، و هى الهيكل الذى بناه بحكمته، و هى ...-3- ...اگر کسی تو را دشنام داد، به او بگو: اگر در گفته ات صادقی، از خدا میخواهم مرا بیامرزد و اگر در گفته ات دروغ گفته باشی، از خدا میخواهم تو را بیامرزد. حدیث عنوان بصری