رمز ارز ها (#رمزنویس)

#رمزنویس #رمزنویسرمزارزها یا کریپتوکارنسی از بحث برانگیزترین فناوری های موجود در این روز ها محسوب می‌شود. از نظر برخی از افراد، این جنجال ها در درجه اول به دلیل ناتوانی دولت ها در کنترل عرضه و تقاضای دارایی های دیجیتالی بوده است.به زبان ساده، رمزارز ها شکل مجازی پول هستند. یا به نوعی می‌توان گفت انواع متفاوت ارزهای مجازی است که در طراحی آن از فناوری رمزنگاری استفاده شده است. در نتیجه، ما اغلب از آن به عنوان پول مجازی یا دارایی دیجیتال یاد می‌کنیم.در تعریف کامل‌تری از رمزارز ها می‌توان گفت که رمزارز از جمله پول های دیجیتال است که برای تولید آن و انجام معاملاتی مانند نقل و انتقالات، توسط یکسری الگوریتم های مربوط به رمزگذاری کنترل می‌شود. رمزارز ها معمولا به طور غیرمتمرکز یعنی بدون هیچ وابستگی به بانک ها کار می‌کنند و می‌توان از آنها در زمینه های مختلفی استفاده کرد.ویژگی‌های قابل توجه رمزارزها -که توسط ساتوشی ناکوموتو در سال ۲۰۰۹ مشاهده شده است- به ما امکان می‌دهد معاملات فوری، ایمن، ارزان و ناشناس مختلفی را انجام دهیم. همه این ویژگی‌های شگفت انگیز نتیجه فناوری اساسی و بهینه رمزارز ها، بلاک چین است که اجازه غیر مقاوم سازی و مقاوم سازی در برابر دستکاری دفترهای کل را می‌دهد.بیت کوین از اولین رمزارز هایی است که بوجود آمد و همچنان به عنوان کانون اصلی بازار رمزنگاری باقی مانده است. در حقیقت، بسیاری از مردم هنوز فقط از شکست ها و پیروزی های بیت کوین برای قضاوت در مورد پیشرفت های انجام شده در دنیای رمزنگاری استفاده می‌کنند. اگر بخواهیم بیش از ۲۰۰۰ رمزارز های دیگر را در نظر بگیریم، می‌توان نتیجه گرفت که به نظر می‌رسد این ابزار ارزیابی (بیت کوین) منسوخ شده است.با این حال، نباید فراموش کنیم که بسیاری از این رمزارز ها تقلید یا ارتقائی از بیت کوین هستند. شبکه بیت کوین در نتیجه ساختار اجماعی به نام ساز وکار جهت اثبات کار رونق می‌یابد. این امر عدم تمرکز را ایجاد می کند و عملکرد روان سیستم را حفظ می‌کند. همچنین، بیت کوین از طریق یک فرآیند دقیق استخراج می شود که شامل استفاده از قدرت کامپیوتر برای حل مسائل ریاضی است.آلت کوین ها جایگزینی برای بیت کوین است و در اصل به روزرسانی یا گونه دست کاری شده از بیت کوین محسوب می‌شوند. در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰ آلت کوین وجود دارد و برخی با معرفی ویژگی های نفسگیر در جهان ما اثری برجای گذاشته‌اند. به عنوان مثال، جامعه رمزنگاری از محبوبیت لایت کوین به عنوان برادر کوچکتر بیت کوین یاد می‌کند. در واقع، این رمزنگاری بر اساس پروتکل بیت کوین تولید شده است.با این حال، ویژگی های قابل توجه و به روزرسانی لایت کوین از دلایلی است که امروزه همچنان مورد توجه است. سایر آلت کوین های بزرگ دارای یک یا چند ویژگی مورد استفاده هستند که آنها را به یکی از مهمترین موارد اضافه شده در لیست رو به رشد رمزارز ها تبدیل کرده است.توکن ها منحصر به فرد هستند زیرا به طور معمول به عنوان رمزارز ها کار نمی‌کنند. در عوض، از آنها در برنامه های غیرمتمرکز (dapps) استفاده می‌شود. بنابراین، کاربران به جوایز، خریدهای درون برنامه‌ای، دسترسی به ویژگی های برتر و همچنین حق رأی دسترسی پیدا می‌کنند. علاوه بر این، توکن ها با داشتن و استفاده از انواع مختلف بومی dapps واجد شرایط تخفیف هستند.علاوه بر رمزارز های نام برده می‌توان رمز ارز های دیگری را معرفی کرد که محبوبیت بسیار زیادی در زمان حال حاضر دارند. از جمله این رمزارزها می‌توان به اتریوم، اتریوم کلاسیک، بیت تیوب، بیت کوین گولد، مونرو، اوبیک، بایننس کوین و ..... اشاره کرد. برای آشنایی بهتر و کامل‌تر این رمزارز ها و نحوه کار با آنها نیازمند آموزش کافی و حرفه ای در این زمینه خواهید بود که توسط شرکت های محبوب در این زمینه انجام می‌شود.شرکت آکوچین در این زمینه با ارائه آموزش های عالی و بسیار حرفه‌ای می‌تواند یک گزینه مناسب برای یادگیری رمزارز ها باشد.توضیح فناوری بلاک‌چین که پایه‌ی تمامی رمز ارزهاست می‌تواند گاهی گیج‌کننده و حتی دشوار باشد. ارزهای مختلف از عبارت‌های مختلفی برای توضیح عملکرد این شبکه استفاده می‌کنند. در صنعت رو به رشد رمز ارزها که با سرعتی زیاد در حال توسعه است، هماهنگی با عبارت‌های جدید کمی دشوار است.شاید تا به‌حال بعضی از این اصطلاحات را شنیده باشید، از جمله سازوکارهایی که در آن‌ها از کلمه‌ی Proof (اثبات) استفاده شده است. مکانیزم‌های اجماع (Consensus Mechanisms) انواع متفاوتی دارند و از مفاهیم ابتدایی مانند اثبات سهام (Proof of stake) تا سازوکارهای کمتر شناخته شده مانند اثبات سوزاندن (Proof of Burn) را در برمی‌گیرند.به فرآیند معتبر ساختن تراکنش افراد دیگر توسط کامپیوتر و سپس افزودن آن‌ به یک لیست بلند و عمومی به نام بلاک چین که تراکنش‌های دیگر را نیز شامل می‌شود، «Mining» یا استخراج ارز دیجیتال می‌گویند.در حقیقت، استخراج ارز دیجیتال فرآیندی است که در آن تراکنش بین کاربران تایید شده و به دفترکل عمومی بلاک چین اضافه می‌شود.فرآیند ماینینگ همچنین وظیفه‌ معرفی کوین‌های جدید در جریان موجود را بر عهده دارد و به کریپتوکارنسی‌ها این امکان را می‌دهد تا به‌عنوان یک شبکه‌ غیرمتمرکز همتا به همتا، بدون نیاز به یک مقام مرکزی فعالیت کنند.افراد در صرافی‌ها، با انجام فرایندهای ماینینگ «کریپتوکارنسی پاداش» دریافت می‌کنند. جالب است بدانید که هر کسی با داشتن یک کامپیوتر و دسترسی به اینترنت می‌تواند به یک ماینر تبدیل شود.ماینرها عملکرد مهمی مانند حل مسائل ریاضی و تائید کردن تراکنش سایر کاربران از طریق اینترنت را در شبکه‌ بلاک چین ایفا می‌کنند.آنها از بلاک چین‌ها در برابر کلاه‌برداری و حملات هکرها محافظت کرده و عدم تمرکز شبکه را تضمین می‌کنند. اما باید بدانید که فرآیند ماینینگ همیشه سودآور نیست. بسته به عوامل مختلفی – مثلا اینکه کدام ارز دیجیتال را استخراج می‌کنید یا سرعت کامپیوتر و هزینه برق در منطقه‌تان چگونه است – ممکن است درنهایت هزینه‌ای که می‌کنید بیشتر از سود انجام این کار باشد.طی ۷ مرحله فرآیند استخراج ارز دیجیتال را به شما توضیح می‌دهیم:مرحله ۱: یک کاربر از طریق کریپتوکارنسی‌های موجود در کیف پول خود تراکنشی را انجام می‌دهد و سعی می‌کند تا ارز دیجیتال یا توکن مدنظر خود را به شخص دیگری ارسال کند.مرحله ۲: این تراکنش از طریق برنامه‌ کیف پول پخش می‌شود و در آن لحظه منتظر می‌ماند تا توسط یک ماینر، روی این بلاک چین انتخاب شود. تا زمانی که ماینری آن را انتخاب نکرده است، این تراکنش در «استخر تراکنش‌های تأیید نشده» معلق می‌ماند.این استخر، مجموعه‌ای از معاملات تأیید نشده در شبکه است که در انتظار پردازش هستند. معاملات تأیید نشده، معمولاً در یک استخر بزرگ جمع‌آوری نمی‌شوند، بلکه بیشتر آن‌ها در استخرهای طبقه بندی شده‌ کوچک قرار می‌گیرند.مرحله ۳: ماینرهای موجود در شبکه – که گاهی به آن‌ها نود نیز گفته می‌شود – تراکنش‌ها را از این استخرها انتخاب کرده و آن‌ها را به شکل یک «بلاک» درمی‌آورند. یک بلاک در اصل شامل مجموعه‌ای از تراکنش‌ها – که در این لحظه شامل تراکنش‌های تأیید نشده است – به‌علاوه‌ی برخی اطلاعات اضافی دیگر مانند امضای دیجیتال، زمان‌سنج و غیره می‌شود.هر ماینر، بلاک تراکنش‌های خود را ایجاد می‌کند و چندین ماینر می‌توانند تراکنش مشابهی را انتخاب کنند که در بلاک آن‌ها گنجانده شود.برای مثال: دو ماینر A و ماینر B را در نظر بگیرید، هر دو ماینر A و B می‌توانند تصمیم بگیرند که تراکنش X را در بلاک خود بگنجانند. هر بلاک چین، حداکثر اندازه‌ بلاک خاص خود را دارد. در بلاک چین بیت کوین، حداکثر اندازه بلاک، ۱ مگابایت داده است. ماینرها قبل از افزودن تراکنش به بلاکشان، باید بررسی کنند که آیا این تراکنش – با توجه به تاریخچه‌ی بلاک چین – برای اجرا واجد شرایط است یا خیر.اگر تراز کیف پول فرستنده‌ ارز، با توجه به سوابق موجود در بلاک چین، از بودجه کافی برخوردار باشد، تراکنش معتبر تلقی می‌شود و می‌توان آن را به بلاک اضافه کرد. ماینرها معمولاً تراکنشی را در الویت قرار می‌دهند که هزینه‌ی تراکنش بالایی داشته باشد، زیرا در این صورت پاداش بالاتری را برای آن‌ها فراهم می‌کند.مرحله ۴: ماینرها با انتخاب تراکنش‌ها و افزودن آن‌ها به بلاک خود، بلاکی از تراکنش‌ها را ایجاد می‌کنند. آنها در بلاک چین برای اضافه کردن این بلاک از تراکنش‌ها به یک امضا نیاز دارند. این امضا که به آن اثبات کار یا «proof of work» نیز گفته می‌شود با حل یک مسئله‌ بسیار پیچیده‌ ریاضی ساخته شده و برای هر بلاک از تراکنش‌ها منحصر به فرد است. هر بلاک یک مسئله‌ ریاضی متفاوت دارد.بنابراین هر ماینر روی یک مسئله متفاوت و مختص به بلاک خود، کار خواهد کرد. حل کردن هرکدام از این مسائل به اندازه‌ای دشوار است که برای حل آن باید از قدرت محاسباتی بالا و برق بسیار زیادی استفاده شود. این همان فرایندی است که به آن ماینینگ می‌گویند.مرحله ۵: ماینری که بتواند اولین امضای واجد شرایط را برای بلاک خود پیدا کند، این بلاک و امضای آن را برای سایر ماینرها منتشر خواهد کرد.مرحله ۶: اکنون باید سایر ماینرها صحت امضا را با استفاده از داده‌های بلاک پخش شده، تأیید کنند و بررسی نمایند که آیا هش خروجی با امضای موجود مطابقت دارد یا خیر. اگر تطابق داشته باشد، سایر ماینرها اعتبار آن را تأیید می‌کنند و درنتیجه این بلاک می‌تواند به بلاک چین اضافه شود.در واقع، ماینرها به اجماعی می‌رسند که همگی با یکدیگر توافق نظر دارند، ازاین‌رو به آن «الگوریتم اجماع» می‌گویند. در حقیقت امضا، اثبات کار ‌صورت گرفته و قدرت محاسباتی استفاده شده است. اکنون این بلاک می‌تواند به بلاک چین اضافه شده و به تمام نودهای دیگر در شبکه فرستاده شود.نودهای دیگر نیز این بلاک را می‌پذیرند و تا زمانی که تراکنش‌های موجود در بلاک به‌درستی با ترازهای کیف پول فعلی – تاریخچه‌ی تراکنش – در آن مقطع زمانی مطابقت داشته باشند، آن را در داده‌های تراکنش خود ذخیره می‌کنند.مرحله ۷: بعدازاینکه یک بلاک به زنجیره اضافه شد، هر بلاک دیگری که پس‌ازآن اضافه می‌شود، «تأییدیه» برای آن بلاک به‌حساب می‌آید.به عنوان مثال، اگر تراکنش شما در بلاک ۵۰۲ ثبت شده باشد و بلاک چین دارای ۵۰۷ بلاک باشد، به این معناست که تراکنشتان ۵ تائیدیه – ۵۰۲ تا ۵۰۷ – دارد.دلیل اینکه به آن تأییدیه گفته می‌شود این است که هر بار که بلاک دیگری پس‌ازآن افزوده شود، بلاک چین مجددا در خصوص تاریخچه تراکنش – ازجمله تراکنش و بلاک شما – به‌طور کامل به اجماع می‌رسد.درنتیجه می‌توانید بگویید تراکنش شما ۵ بار توسط بلاک چین تأیید شده است. این درواقع همان چیزی است که سایت «Etherscan» هنگام نشان دادن جزئیات تراکنشتان، به آن اشاره می‌کند.هرچه تراکنش شما تأییدیه بیشتری بگیرد، یعنی هرچه یک بلاک عمیق‌تر در زنجیره جای گرفته باشد، تغییر آن برای هکرها بسیار سخت‌تر خواهد بود. پس از اینکه یک بلاک جدید به بلاک چین اضافه شد، تمام ماینرها باید مجددا از مرحله سوم شروع کنند و یک بلاک جدید از تراکنش‌ها را تشکیل دهند.و در آخر میخوام بهترین روش برای خرید و فروش رمز ارز ها رو بهتون معرفی کنم که خودم واقعا راضیم ازش :«اپلیکیشن اوکی اکسچنج » منوی کاربری آسانی دارد و هر کسی میتواند به راحتی کار با آن را یاد بگیرد و وارد دنیای ارز دیجیتال شود.امیدوارم به دردتون بخوره??