هنر، یا زشتی؟

راستی هنر چیست؟ به معنای واقعی آن چقدر فکر کرده اید؟ (اجازه بدید راحتتر بنویسم و تمام دستور زبان ها رو بزارم کنار (｡◕‿◕｡) ) خب من به عنوان کسی که سالهاست نقاشی میکنه میگم که وقتی میگی هنر، عامه مردم فکر میکنن هنر همون نقاشیه، یا مثلا هنر همون درسیه که افرادی که نمیتونن از پس درسای نظری بربیان میرن سراغش و راحت طلبی محضه! و فکر میکنن که هنرمندا کلا دارن حال میکنن برای خودشون! (البته باید بگم این افکار دور از جون آدم حسابی هایی که ارزش هنر رو میدونن باشه) از جمله نقاشی های خودمه که عاشقشم:) اگه یک تاریخچه ریز بخوام از هنر بگم: در واقع از دوران پارینه سنگی یا همون عصر حجر عامیانه خودمون، انسان با تراشیدن سنگ ها تونست اونها رو تبدیل به ابزار کنه و این اولین هنری بود که انسان خلق کرد و بعد تونست از همون ابزارها استفاده بکنه برای تراشیدن تصاویر روی دیواره غار ها، ولی حقیقتش اینه که انسان بدوی به لطف ذوق و عاطفه هنر رو یاد نگرفت بلکه به لطف نیاز و کمبود امکاناتش، صنعتگری رو یاد گرفت و اون فقط نیازش رو رفع میکرد و شاید به فکر اینکه بخواد به مدد هنر جهان رو طور دیگه ای ببینه نبود....! خب، اینها رو گفتم که بهتون ثابت کنم که هنر تعریف ثابتی نداره و در اون زمان به همون رفع نیاز میشد گفت هنر! و در ادوار مختلف تاریخ هم به همین چیزی که ما فکر میکنیم هنر نمیگفتن و همیشه هر کس طبق افکار خودش تعریف خودش رو داشته پس بیاید از تعریف هنر دست برداریم و بریم سراغ اینکه بدونیم تعریف ما ازین هنر که اهمیتش هم واقعا زیاده، چیه؟ اینکه خودمون تعریفی از هنر داشته باشیم باعث میشه سلیقه مون خاص خودمون باشه و تقلید کورکورانه نکنیم چون به هرحال آثار هنری همون غذای روح آدمیزاد هستن و جهان بینی انسان رو تحت شعاع قرار میده. یک اثر دیگه از خودم (◉‿◉) به نظر هنر در واقع همون چشم انداز عمیق تر به دنیاست. ببینید انسان مثل اینکه رسالت داره به خلق چیزهایی که وجود ندارن، و وقتی توانا به خلق اونها میشه یعنی هنرمنده! مثل اینکه در اون روحی که خدا در وجود انسان دمیده ویژگی خالق بودن خودش رو هم منتقل کرده. در حالت عادی ممکن نیست صدایی مثل صدای موزون ترکیبی پیانو و ویالون ایجاد بشه، یا مثلا ممکنه یک نقاش صحنه ای رو خلق کنه که در این عالم یا حتی توی ذهن آدما وجود نداره و تصویر حاصل انتزاع ذهن خودشه. هیچ اتفاق طبیعی وجود نداره که اون رو خلق کنه و خود اون ابزار هم بدون هنرمند هیچ اند، این فقط هنرمنده که میتونه دست به خلقت اون بزنه... یه تعریف میتونه این باشه و یک تعریف دیگه اینکهشاید یک آدم معمولی توانایی اینو نداره که همین جایی که حالا در اون هست رو به زیبایی که باید ببینه چون انسان چند منظوره پره از تزاحم و حواس پرتی و این یه عکاسه که میتونه صحنه ای که باید رو از اون موقعیت شکار کنه و به دیگران ثابت کنه که اونجا و اون لحظه، واقعا زیباست ! ببینید چند تا شاخه با شکوفه هاش ازین زاویه چقدر زیباست:) پس دنیا و بشریت به هنر نیاز داره برای اینکه بتونه حالشو بهتر کنه چون این هنره که داره زیبایی دنیا رو ثابت میکنه و خلع ها رو پر میکنه، اما آدم ها چه نوع هنری رو دوست دارن و براش ارزش میزارن؟ این معیار رو کی تعیین میکنه و سلیقه رو چی تغییر میده؟ این عاملش میتونه خیلی چیزا باشه ولی مهم تر از همه از نظر من نظام سرمایه داری یا افراد مشهور میتونن باشن! و یا شاید هم پدیده اثر تماشاگر(این پدیده وقتی رخ میده که مثلا شما توی یک جمعی هستید و همه مشغول یک رفتار واحدی هستن و شما هم تحت تاثیر اونها همون کار رو انجام میدید) گفتم که توی طول تاریخ تعاریف از هنر تغییر کرده و هر دوره تفاوت های خاص خودشو داشته؛ مثلا شاید در قرون وسطا هرگز و هرگز به این فکر نمیکردن که قراره توی قرن بیست و یک (یعنی الان^_^) به چیزهایی که قابل لمس نیستند و به وسیله چیزی به نام کامپیوتر طراحی شدن گفته بشه هنر، یا مثلا به کسی که همراه با یک صدای موزون شروع میکنه به تند و تند ناسزا گفتن بگن هنرمند و یا بابت نقاشی ای که از روی یه عکس پرینت شده کپی کردن و کشیدنش انقدر تمجید صورت بگیره! خلاصه که کسی نمیدونه شاید بعد ها هم هنر به چیزهایی گفته بشه که مردم بعد از ما به تباهی از ما یاد کنن... خلاصه که بیشتر درمورد هنر فکر کنیم، میدونید من میگم"هنر" به دنیا معنا میبخشه... معنای زیبایی رو:)اگر سخنی بود: mohadesesabahi@gmail.com