نقش آلمان در کشتار انسان‌ها در قرن ۲۰ و ۲۱

نقش آلمان در کشتار انسانها در قرن ۲۰و۲۱مجله اشپیگل در گزارش دیگری نوشت: اینک در عراق در «سلمان پاک» در ساحل رودخانه دجله آزمایشگاه‌های تحقیقاتی تهیه گاز شیمیایی قرار دارد. در شهر «فلوجا» مواد خام اولیه تهیه می‌شود و بالاخره در شهر «سامره» گازهای خردل و گاز عصبی تابون به‌طور انبوه تولید می‌شود. بنابر این گزارش در هر سه شهر، شرکت‌های مختلف آلمان غربی حضور داشته و در ساختمان و تکمیل این کارخانه از آزمایشگاه تا تولید انبوه سهیم بوده‌اند.» مواد خام اولیه تهیه می‌شود و بالاخره در شهر «سامره» گازهای خردل و گاز عصبی تابون به‌طور انبوه تولید می‌شود. بنابر این گزارش در هر سه شهر، شرکت‌های مختلف آلمان غربی حضور داشته و در ساختمان و تکمیل این کارخانه از آزمایشگاه تا تولید انبوه رساندهگزارش ­خبرگزاري اسپوتنيک، بسياري از سلاح هاي استفاده شده از سوي امپراتوري عثماني براي کشتار ارامنه در زمان جنگ جهاني اول از سوي آلمان تامين شده بود.وولفگانگ لندگربر روزنامه نگار و فيلم ساز آلماني در گزارشي که به تازگي تهيه کرده است اعلام کرد مشاوران نظامي پروس (آلمان سابق) در ارتش عثماني نيز «بنيادهاي ايدئولوژيک» کشتار ارامنه را تشکيل دادند.در اين گزارش آمده است «افسران آلماني حاضر در ارتش عثماني به شکلي فعالانه به انجام کشتار ارامنه کمک و بسياري از سربازان مهاجم به ارامنه از سلاح هاي ساخت آلمان استفاده مي کردند.پارلمان آلمان در سال 2016 ميلادي به طور رسمي، کشتار ارامنه را به رسميت شناخت که به موجي از واکنش هاي شديد توام با عصبانيت در ترکيه منجر شد و مقامات ترکيه از آن با عنوان «اشتباهي تاريخي» ياد کردند.بيش از يک و نيم ميليون ارمني تبار در فاصله سال هاي 1915 الي 1917 کشته شدند اما ترکيه همواره دخالت داشتن در اين نسل کشي را رد و اعلام کرده است کشته شدگان تنها تلفات جانبي جنگ بوده اند و هيچ تلاشي براي کشتار عمدي آنها صورت نگرفته است.در اين گزارش به جزئياتي دقيق از نقش شرکت هاي بزرگ آلماني توليد سلاح در کشتار ارامنه اشاره شده است.آلمان و عثماني در زمان جنگ جهاني اول متحد بودند و در برابر روسيه، انگليس و فرانسه قرار داشتند.پس از اینکه عراق سلاح‌های شیمیایی را به ‌کار گرفت، به دعوت جمهوری اسلامی هیئتی از کارشناسان سازمان ملل متحد از ۲۳ اسفند ۱۳۶۲ به‌مدت یک هفته به ایران سفر کرد. این هیئت پس از بررسی و بدون آوردن نام عراق، در ۷ فروردین ۱۳۶۳ کاربرد بمب‌های شیمیایی علیه نیروهای ایرانی را در جریان عملیات خیبر تأیید کرد.آغاز عملیات خیبر در اسفند ماه ۱۳۶۲، ارتش عراق به‌کارگیری گسترده گازهای تاول‌زای خردل را علیه رزمندگان اسلام آغاز کرد. ارتش بعثی در جریان عملیات خیبر، سلاح شیمیایی را به‌عنوان یکی از مؤثرترین ابزارهای مقابله با رزمندگان پیاده به کار گرفت. بر اثر حملات شیمیایی عراق در روزهای اول عملیات خیبر ۴۰ نفر از رزمندگان اسلام شهید و ۲۷۰۰ نفر مصدوم شدند (۳).فقط در ۴۸ ساعت اول حملات شیمیایی، تعداد ۱۰۰ بمب گاز خردل با وزن حدود ۵ تن بر سر رزمندگان اسلام فروریخت که درنتیجۀ آن ۱۱۰۰ نفر مصدوم شدند. حال ۱۵۰ نفر از آنان نیز وخیم بود (۴). همچنین بیشترین بمباران‌های شیمیایی هواپیماهای عراقی در شط علی که عقبۀ نیروهای ایرانی در هور محسوب می‌شد، انجام گرفت.نخستین گروه مصدومان شیمیایی این حملات که ۸ هواپیمای عراقی آنان را بمباران شیمیایی کرده بودند، در عصر روز ۷ اسفند ۱۳۶۲ بر روی یک بیمارستان صحرایی تخلیه شدند(۵). کسانی که در معرض این گازها قرار گرفته بودند، دچار سوختگی شدید در نقاط مرطوب بدن مانند ریه‌ها، چشم‌ها و سوختگی صورت و دست‌ها شده بودند. درمجموع در عملیات خیبر ۸ درصد مصدومان شیمیایی شهید شدند. در سه ماه نخست جنگ، از پاییز ۱۹۳۹ تا بهار ۱۹۴۰، حدود ۶۰٬۰۰۰ مقام دولتی سابق، افسران نظامی ذخیره، زمین‌داران، روحانیون و روشنفکران لهستان منطقه به منطقه در جریان عملیات موسوم به اینتلیگنتساکتسیون اعدام شدند،[۴۱] و این شامل بیش از ۱۰۰۰ اسیر جنگی نیز می‌شد.[۴۲][۴۳][۴۴][۴۵] اعدام‌های خودسرانه لهستانی‌ها توسط کلیه نیروهای آلمانی بدون استثنا از جمله، ورماخت، گشتاپو، اس‌اس و Selbstschutz بر خلاف توافقنامه‌های بین‌المللی انجام شدند.[۴۶] این کشتارهای جمعی بخشی از عملیات پنهانی تاننبرگ بودند و نخستین اقدام در جهت جایگزینی مردم محلی با شهرک‌نشینان آلمانی طبق «طرح جامع برای شرق» به‌شمار می‌رفتند. مسیحیان لهستانی و همچنین یهودیان یا در گورهای دسته جمعی که با شتاب کنده شده بودند، کشته شده، یا به زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری آلمان فرستاده شدند. هیتلر دستور داده بود:[۴۷] «هر آنچه را که به شکل طبقه فرادست در لهستان پیدا شود، می‌بایست پاکسازی شود.»[۴۸] در جریان اینتلیگنتساکتسیون در پومرانی، استان پومرانی، ۲۳٬۰۰۰ لهستانی کشته شدند.[۴۹] این کارزار توسط عملیات ویژه آرام‌سازی آلمان در لهستان در اواسط دهه ۱۹۴۰ ادامه یافت.[۵۰] عملیات ویژه آرام‌سازی (AB-Aktion) شامل کشتار استادان لووف و اعدام حدود ۱۷۰۰ لهستانی در جنگل پالمیری بود. چندین هزار قربانی غیرنظامی اعدام یا زندانی شدند. آینزاتس‌گروپن همچنین مسئول قتل بی‌رویه یهودیان و لهستانی‌ها در هنگام حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۴۱ بود.[۵پاکسازی قومی و اخراج اجباری دسته‌جمعیآلمان برنامه داشت تا جمعیت بومی لهستان را با معرفی قلمرو تازه‌ایجاد شده رایخس‌گائو وارته‌لاند در سال ۱۹۳۹ به شکل کامل از میان ببرد. طبق هدف و ایدئولوژی لبنسراوم، سرزمین‌های پیشین لهستانی می‌بایست توسط مهاجرنشینان نظامی و غیرنظامی آلمان از جمله فولکس‌دویچههای اروپای شرقی تصرف می‌شدند. «آلمانی‌سازی» سرزمین‌های اشغالی توسط رایش بارها توسط دادگاه نورنبرگ محکوم شد، و گفته شد که اقدام به اخراج غیرنظامیان «نه تنها مغایر با قواعد تثبیت شده حقوق بین‌الملل بوده، بلکه در تقابل کامل با اصول اولیه بشریت بوده‌است.»[۸۲] در طول اشغال لهستان، تعداد لهستانی‌های بیرون شده از خانه‌های خود توسط مقامات آلمانی حدود ۲٬۴۷۸٬۰۰۰ تن تخمین زده شده‌است.[۸۳][۸۴] به منظور بازکردن جا برای استقرار شهرک‌نشینان خارجی، تا حدود ۹۲۸٬۰۰۰ لهستانی‌تبار پاکسازی شدند.[۸۵]تعداد اتباع لهستانی آواره شده در چهار سال اشغال آلمان شامل این‌ها می‌شدند: از منطقه وارته‌گائو ۶۳۰٬۰۰۰ لهستانی. از سیلزی ۸۱۰۰۰؛[۸۳] از پومرانی ۱۲۴٬۰۰۰؛[۸۳] از بزیرک بیاویستوک ۲۸٬۰۰۰؛[۸۳] و از منطقه تسیخانوو ۲۵۰۰۰ لهستانی و یهودی.[۸۳] در جریان عملیات به اصطلاح «اخراج شتابزده» در پومرلیا، حدود ۳۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ لهستانی اخراج شدند،[۸۳] و از دولت عمومی (به سوی «استقرارگاه‌های» آلمانی) حدود ۱۷۱٬۰۰۰ لهستانی و یهودی.[۸۳] برای پدیدآوردن لاتیفوندهای استعماری جدید، ۴۲ درصد از کشتزارهای ضمیمه‌شده نابود شدند. حدود ۳ میلیون لهستانی برای بردگی به رایش فرستاده شدند.[۸۳] ۵۰۰٬۰۰۰ تن لهستانی‌تبار دیگر نیز پس از قیام ورشو با ۱۸۰٬۰۰۰ کشته، اخراج شدند.[۸۳][۸۶]اخراج‌ها آنقدر سریع انجام شدند که آلمانی‌تبارهای اسکان داده شده از گالیسیای شرقی، وولینیا و بوکوفینای رومانی در هنگام به اختیار گرفتن خانه‌های لهستانی‌ها، با وعده‌های غذایی نیمه خورده روی میزها و تخت‌های مرتب نشده که بچه‌های کوچک هنگام اخراج در آنجا خوابیده بودند، مواجه می‌شدند.[۸۷] اعضای جوانان هیتلری و اتحادیه دختران آلمان وظیفه نظارت بر اخراج را بر دوش داشتند تا اطمینان حاصل شود که لهستانی‌ها بیشتر وسایل خود را برای استفاده توسط مهاجران پشت سر گذاشته‌اند.[۸۸] هیملر قول داد که در نهایت همه لهستانی‌ها را به روسیه اخراج کند. در تصور او، پایان نهایی لهستانی‌ها با سوءتغذیه و کار بیش از حد، احتمالاً در مرداب‌های پریپت، جایی که همه لهستانی‌ها در هنگام کاشت در باتلاق‌های مردابی می‌مردند، رقم می‌خورد. برنامه‌هایی برای انتقال دسته‌جمعی و ایجاد اردوگاه‌های کار اجباری برای حداکثر ۲۰ میلیون لهستانی نیز تهیه شده بودند.[۸۹]نابودی ورشو در ۱۹۴۴در جریان سرکوب قیام ۱۹۴۴ در ورشو، و در پی دستور هیتلر برای با خاک یکسان کردن شهر، نیروهای آلمانی جنایات زیادی را علیه غیرنظامیان لهستانی صورت دادند. بدنام‌ترین آن‌ها کشتار در وولا بود که در آن در ابتدای اوت ۱۹۴۴، میان ۴۰ تا ۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی (مرد، زن و کودک) به شکل روش‌مند به‌صف کشیده شده و توسط آینزاتس‌کماندوی زیخرهایتس‌پولیتزای به فرماندهی هاینز راینفارت و بزهکاران مورد بخشش قرار گرفتهٔ آلمانی از تیپ دیرلوانگر، اعدام شدند. دیگر کشتارهای مشابه در مناطق شرودمیشچیه (مرکز شهر)، ستاره میاستو (شهر قدیم) و مناطق ماریمونت روی دادند. در اوخوتا، زنجیرهٔ از قتل‌های غیرنظامیان، تجاوزها و غارت‌ها توسط همدستان روسی RONA رخ داد. پس از سقوط ستاره میاستو، در اوایل ماه سپتامبر، ۷۰۰۰ بیمار به شدت مجروح بیمارستان‌ها اعدام یا زنده زنده سوزانده شدند. جنایات مشابهی بعدها در منطقه چرنیاکوف و پس از سقوط مناطق پوویشله و موکوتوف روی دادند.[۱۳۶][۱۳۷]آلمانی‌ها تا اواخر سپتامبر ۱۹۴۴ مبارزان مقاومت لهستان را جنگجو قلمداد نمی‌کردند؛ بنابراین، در صورت دستگیری، آن‌ها بدون دادگاهی شدن یا اسارت اعدام می‌شدند. صد و شصت و پنج هزار غیرنظامی بازمانده به اردوگاه‌های کارگری، و ۵۰٬۰۰۰ نفر به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند،[۱۳۸] در حالی که شهر ویران شده به شکل هدفمندی تخریب می‌شد. نه راینفارت و نه اریش فون دم باخ-زلوسکی هرگز به جرم جنایاتی که هنگام سرکوب قیام مرتکب شده بودند، محاکمه نشدند.[۱۳۹] درخواست لهستان از آلمان برای استرداد ویلهلم کوپ عفو شده نیز رد شد.[۱۴۰]«فتنه‌انگیزی‌ها و خباثت‌های آلمان علیه ایران»؛ از تسلیح شیمیایی صدام تا تحدید ایران دربرجاموزیر امور خارجه آلمان، هایکو ماس در گفت‌وگو با سایت رادیو آلمان تاکید کرد: «من اعتقاد دارم توافق هسته‌ای باید با مسائلی از جمله نقش منطقه‌ای و برنامه‌های موشکی ایران تکمیل شود.» این اظهارات وزیر خارجه آلمان نشانه جدید فریبکاری و عدم پایبندی اروپایی به ضد توافق با ایران است. وی حتی یک جمله هم درباره تعهدات نقض‌شده آمریکا و اروپا در برداشتن تحریم‌ها نگفته است. ولی در عوض منافع اسراییل را دارد دنبال می‌کند. چنانچه وی گفت: «این مسئله باید برای آلمان نگرانی بزرگی ایجاد کند، چراکه امنیت اسرائیل برای ما بسیار مهم است.»این موضع آلمان کاملا منافقانه است، زیرا نه تنها به تعهدات برجامی خود عمل نکرده؛ بلکه بدنبال گرفتن امتیازات جدید از ایران است و درعین حال، روز سوم دسامبر نخستین فروند از چهار ناو جنگی پیشرفته را به اسرائیل غاصب نیز تحویل داده است.هشدار‌هایی که مورد توجه قرار نگرفتروز ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، یعنی فردای خروج آمریکا از برجام و وعده اروپایی‌ها به ایران، رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار هزاران نفر از دانشجویان و معلمان در دانشگاه فرهنگیان، فرمودند: «بار‌ها گفته بودیم، به آمریکا اعتماد نکنید، این هم نتیجه‌اش. درباره مذاکره با سه کشور اروپایی هم می‌گوییم به این‌ها هم نباید اعتماد کرد و برای هر قرارداد باید تضمین‌های واقعی و عملی بگیرید وگرنه نمی‌شود به این شکل حرکت را ادامه داد.»رهبر معظم انقلاب اسلامی در خطبه‌های نماز جمعه ۲۷ دی ۱۳۹۸، ضمن اشاره به تلاش اروپایی‌ها برای تحت‌الشعاع قراردادن حماسه آفرینی‌های اخیر مردم ایران و سپاه پاسداران در تشییع پیکر مطهر حاج قاسم و در هم کوبیدن عین‌الاسد، با فعال کردن مکانیسم ماشه علیه ایران، گفتند: «یکی از کار‌های دیگری که برای تحت‌الشّعاع قرار دادنِ این حوادث بزرگ انجام دادند، همین کاری است که این سه دولت اروپایی کردند؛ دولت خبیث انگلیس، دولت فرانسه، و دولت آلمان؛ تهدید ایران که ما مسئله‌ی هسته‌ای را بار دیگر به شورای امنیّت می‌بریم؛ این سه کشور همان سه کشوری هستند که در دوران جنگ تحمیلیِ به ما، تا توانستند، به صدّام حسین کمک کردند؛ دولت آلمان ابزار، وسایل شیمیایی و سلاح شیمیایی را در اختیار صدّام حسین گذاشت که شهر‌ها و جبهه‌ها را با آن سلاح هدف قرار بدهد، که هنوز آثارش در بین رزمندگان قدیمی ما وجود دارد؛ در خدمت دشمنان ما بود، در خدمت صدّام بود. این‌ها این جوری‌اند، سوابقشان این است، امروز هم این جوری دارند عمل می‌کنند.»سخن پایانیمشارکت آلمان در تسلیح عراق و حمایت‌های سیاسی اقتصادی از صدام جنایتکار، اتهام زنی به ایران، شانتاژ و فشار سیاسی علیه حکم شرعی امام خمینی مبنی بر ارتداد سلمان رشدی، مشارکت در آشوب‌ها، نقش در برجام و برجام اروپایی و تلاش آلمان برای تحمیل برجام خطرناک‌تر همه مبین ماهیت دشمنی المان با ملت و کشور ایران است.طی حدود ۴۳ سال اخیر این آلمان به همراه انگلیس مکار و فرانسه تروریست پروردر معیت آمریکای جنایتکار جنگی، به انواع و اقسام اقدامات ضدایرانی مبادرت ورزیده وهمچنان ادامه دارد.اروپایی‌ها واز جمله آلمان در قضیه برجام نشان دادند که مانند آمریکا، به هیچ وجه قابل اعتماد نیستند، بلکه به نیابت از طرف آمریکا به دنبال سنگ اندازی، دردسرسازی، تداوم بخشی و اثر بخشی تحریم‌های ظالمانه علیه ایران و فشار بر ایران و امتیاز گیری هستند؛ لذا به هیچ وجه نبایستی به آنان اعتماد کرد.آیا با وجود این همه خیانت آلمان‌ها، می‌توان تصور کرد که دولت آلمان اندکی برای تامین حقوق مشروع و منافع ایران دلسوز باشد؟