نقش روابط بر سلامت روان

پیشگفتاریکی از شاخصه‌های سلامت روان این است رواب سیال و دوسویه داشته‌باشیم. روابط سیال و دوسویه یعنی اینکه بتوانیم هوشمندانه و زیرکانه و به شکلی قاطع، آزادانه و راحت با دیگران تعامل داشته‌باشیم، نه اینکه سعی کنیم بر آن‌ها تسلط یابیم یا منفعلانه رفتار کنیم.جهنم جایی است که دیگران حضور دارندبرخی از افراد در هر محیط، موقعیت و شرایطی که باشند با دیگران دم‌خور نمی‌شوند یا به شکل نامناسبی ارتباط می‌گیرند. بدترین چیز برای این افراد این است که حداقل اندازه‌ی یک روز با دیگران در یک اتاق زندگی کنند. دیگران، برای این افراد چالشی بزرگ هستند.دوستانمان ما را از خودشان ناامید می‌کنند و یا باتکرار اشتباهات همیشگی‌شان مدام آویزان ما هستند.همکاران زرنگ‌بازی در می‌آورند یا زیرآب ما را می‌زنند.همسرانمان بی‌دلیل در کارهایمان دخالت می‌کنند و با سوالاتشان ما را شکنجه می‌دهند.بچه‌هایمان اعصاب‌خردکن هستند و مدام گریه‌های بی دلیل و خواسته‌های بی‌پایان دارند.خواهر و برادرهایمان پرتوقع‌اند و از ما انتظار دارند.اما کسانی که از سلامت عاطفی برخوردارند چنین وضعی ندارند؛ برای آن‌ها حضور دیگران از بزرگ‌ترین نعمت‌هاست.روابط سالم میان افرادی که سلامت روان دارند چگونه است؟این افراد ضمن گوش‌دادن به دیگران، بر عقاید خودشان نیز تاکید ورزند و احساسات حقیقی خود را بازتاب دهند.این افراد بیش‌اندازه شکاک نیستند.این افراد گاهی مانند انسان‌های دیگر ناراحت می‌شوند اما افسرده نیستند یا اگر افسردگی بگیرند کوتاه مدت و با شدت کم افسردگی می‌گیرند.همینطور با توجه به موضوع این مقاله، دیگران به زندگی شخصی و حرفه‌ای آنان غنا می‌بخشند و همینطور آن‌ها نیز برای دیگران چنین می‌کنند.الگوهای وابستگیاگر میان شش ماهگی تا سه سالگی مراقبت‌های اولیه‌ی خوب یا بدی داشته باشیم به شدت در اینکه دیگران مایه‌ی خوشبختی ما باشند یا مایه‌ی آزار ما تاثیر گذار است.نمونه‌های الگوهای وابستگی ناایمن· اگر مراقبت‌های اولیه از ما به گونه‌ای باشد که حس کنیم ما را پس می‌زنند و نسبت به ما بی‌توجه‌اند، کناره‌گیر می‌شویم.· اگر مراقبان اولیه ما را در دوران نوپایی (شش ماهگی تا سه سالگی) رها کرده‌باشند، ما به طور پیش فرض تصور می‌کنیم که این بلا همواره سر همه‌ی روابطمان خواهد آمد. در ادامه این حس را با درماندگی و تلاش برا چسبیدن به طرف مقابل بروز می‌دهیم. اگر طرف مقابل پاسخ مثبتی دهد بی‌میلی گیج‌کننده‌ای در گرم کردن روابط با او داریم.· اگر مراقبت از ما در دوران نوپایی آشفته و کاملا آزاردهنده بوده‌باشد مل بدرفتاری‌ها و سورفتارهای حد، در بزرگسالی ترکیبی گیج‌کننده از ردکردن، درماندگی و انفصال را در روابطمان نشان می‌دهیم.روابط عاشقانه و سلامت روانیکی از ناهنجاری‌هایی که از کودکی‌مان به درون روابط‌مان می‌آوریم و مخل سلامت عاطفی‌است (عدم امنیت) است. ما از کودکی عادات بدی مانند پریدن وسط حرف دیگران، خجول و پنهان‌کاری را از مراقبانمان یاد می‌گیریم.سناریوی پیچیده تر زمانی است که هر کاری بکنی نزد والدینتان اشتباه است. اگر اول صبح آب بخوری می‌گویند اشتباه است. وقی که نمی‌خواهی اول صبح آب بخوری می‌گویند چرا آب نخوردی؟ اینجا چه اول صبح آب بخوری و چه آب نخوری اشتباه است. این رفتار از میان خانواده و مراقبانمان ما را دیوانه می‌کند. و بدترین سناریو این است که ما این رفتارها را به روابط عاشقانه‌ی خود بیاوریم.ممکن است کسانی که این الگوی ناایمن را از کودکی داشته‌اند در روابط جنسی نیز خود را به دردسر بیندازند.معمولا دخترانی که که پدرشان پیش از ده سالگی آن‌ها خانه را ترک کرده و یا طلاق گرفته، به طور میانگین شش ماه زودتر از دیگر دختران به بلوغ کامل می‌رسند. بلوغ زودرس هم معمولا منجر به شروع روابط جنسی در سنین پایین می‌شود. شروع زودهنگام این روابط نه‌تنها احتمال بروز انواع مشکلات جسمانی مل سرطان رحم و امراض مقاربتی را بیشتر می‌کند، بلکه یکی از دلایل عملکرد ضعیف تحصیلی و افزایش احتمال مشکلات عاطفی است. همینطور خطر بارداری در نوجوانی و روابط متزلزل با مردان را در پی دارد. گذشته‌ی این دختران باعث عدم سلامت عاطفی و روانی شده‌است، مگر آنکه تشخیص دهند که رفتن پدرشان باعث شده که کارهای پرخطر انجام دهند.رابطه‌ی ما با پدر (در مورد دختران) و مادر (در مورد پسران) در تعیین اینکه چه چیزهایی برای ما جذابیت دارد، تاثیرگذار است. نکته‌ی تاسف بار این است که ما گرایش اسفناکی به تکرار گذشته‌ داریم و همینطور کسانی را به دوستی و همسری برمی‌گزینیم که رفتارهای والدینمان را تکرار کنند. حتی اگر کار با شریک عاطفی‌مان به طلاق و جدایی بکشد، بازهم مستعد این هستیم که فرد دیگری شبیه به شریک زندگی سابقمان پیدا کنیم.اکنون برای بهترشدن روابطمان چه کنیم؟معمولا افرادی که سلامت عاطفی دارند باهم ازدواج می‌کنند و همینطور معموا کسانی که سلامت عاطفی و روانی ندارند نیز یکدیگر را جذب می‌کنند. اگر سلامت عاطفی و روان ندارید نیز خوب است که پیش از بچه‌دارشدن سلامت عاطفی و روانی بیشتری به دست آورید. اگر سلامت روانی چندانی ندارید و عاشق فردی شدید که این سلامت را داراست، قانع کردن او برای اینکه شریک شما باشد عالی است. چون سلامت روانی و عاطفی او به شما هم سرایت پیدا می‌کند.برای کسانی که قصد جدی دارند تا سلامت روانی و عاطفی خود را در روابطشان بالا ببرند راهکارهای زیر را پیشنهاد می‌دهیم:· در دوران کودکی خود جست‌وجو کنیدگام ول این است که ان مرحله را جدی بگیرید و به‌طور درازمدت در دوران کودکی‌تان تامل کنید. تفکر کنید و ببینید که کودکی‌تان چه تاثیری بر انتخاب شزیک زندگی امروزتان داشته. مطمئن شوید که شریک‌تان ویژگی‌های پدر و یا مادرتان را نخواهد داشت.باید با خودتان گفت‌وگویی را آغاز کنید که گذشته‌تان چه تاثیری بر حال‌تان داشته تا بتوانید علف‌های هرز را بچینید و روابی را برقرار سازید که الگوهای گذشته ا بشکند.· بپذیرید که جدایی تیر آخر ترکش استاین مرحله بسیار دردناک است اما اگر بچه‌دار شده‌اید بپذیرید حالا که بچه‌دار شده‌اید باید حتما دلایل خیلی موجهی برای جدایی و طلاق داشته‌باشید.شاید در تیره‌ترین لحظات رابطه به ترک همسرتان بیندیشید و گاهی هم خیلی عصبانی هستید او را به جدایی تهدید کنید.قبل از اینکه پا در این مسیر بگذارید، باید ابعاد خرابی‌ای را که این تادف به بار می‌آورد را کاملا درک کنید. اگر زمانی که فرزند هنوز بچه است، پدرومادر جدا شوند ، احتمال بروز اتفاقات و تجربیات بد در بزرگسالی برای او دوبرابر می‌شود؛ به طور کلی جدایی یا طاق باری بر دوش فرزندانتان می‌گذارد.بهتر است با درنظرگرفتن عواقب مسئله تصمیم بگیرید.· نزدیکی و صمیمیت را بیشتر کنید.سومین گام در روابط سالم با دیگران این است که به دنبال صمیمیت و نزدیکی بیشتر در زندگی‌تان باشید. صدالبته منظور این نیست که (روابط نامشروع) برقرار کنید یا آویزان دیگران شوید.روابط ما به ویژه روابط پرنشاط و صمیمی، نقش حیاتی در سلامت روان ما و سلامت رواننیز نقش حیاتی در این گونه رواب دارند و این کاملا دوطرفه است.یادتان باشد که بشاشیت و بازیگوشی را به جای دلربایی به کار بگیرید و صمیمیت پایدار رابه جای نزدیکی جسمانی به کار گیرید.هیچ وقت رواب جنسی آزاد را با صمیمیت اشتباه نگیرید. اگر به کودکی خود بازگردید احتمالا متوجه می‌شوید که احتمالا در کودکی دوست داشته‌نشدید و در بزرگسالی می‌خواهید این خلا را با نزدیکی بدن‌هایتان پر کنید. اما هرچه روابط جنسی بیشتری با دیگران برقرار کنید تنها باعث می‌شود انزوای روانی بیشتری را تجربه کنید.وقتی روابطتان چه در خانه و چه در محل کار، منبع درد و رنج و سرخوردگی شماست، باید به درون خودتان نظر کنید. طرف مقابل و محیط مسموم را نمی‌توانید تغییر دهید اما وقتی الگوهای رابطه‌ای خود را بشناسید ، می‌توانید خودتان را نیز تغییر دهید. در این ورت دیگران نه تنها جهنم شما نیستند بلکه بهشت شما می‌شوند.حنانه مظاهری is typing