دانشجوی امروز، مدیر سیاسی فردا ؛ جوانان موتور پیشران حرکت کشورند

تحلیلی بر دیدار رمضانی رهبر انقلاب با تشکل‌های دانشجویییادداشت شفاهی: محمدمهدی فردحسینیکیفیت متون مهم است:شاره ای رهبر معظم انقلاب اسلامی راجع به کیفیت متن‌ها داشتند که دو دفعه هم به آن تأکید کردند که این مطالب منظم، پخته و ادبیات متن بسیار عالی‌ است. ایشان از این موضوع تعریف کردند و فرمودند: «من لذت بردم و به نظرم خیلی با کار ویژه‌ی جریان دانشجویی تناظر دارد.» این همان کار ویژه‌ی دانشجویی است که قرار است به بقیه‌ی اقشار، پیام امام و تغذیه فکری برساند و توضیح بدهد، یعنی باید بتواند مباحث را فرآوری کند و ارزش افزوده ایجاد کند. یک سری حرف‌ها خام است و فرآوری آن را تغلیظ می کند، یک سری حرف ها پراکنده است و فرآوری آن را مرتب می کند. پس ذهن دانشجویی باید این توانمندی را داشته باشد که مطالب خام و پراکنده، درست و غلط را بگیرد و پالایش و فرآوری کند و برای کف جامعه با زبان و بیان خوب آن‌ها را منظم، پخته،با دسته بندی کافی و تعاریف روشن، تبیین کند. رهبرمعظم انقلاب اسلامی به این موضوع اشاره داشتند و فرمودند که من لذت می‌برم! خب الحمدالله این اتفاق خوبی هست و ما باید ان شاء الله بتوانیم به این توجه کنیم و تقویتش کنیم.مرجعیت جریان دانشجویی :وقتی زبان گویا بشود ، اثر گذاری جریان دانشجویی در کنش‌های اجتماعی و یا جریان های سیاسی خیلی مؤثرتر و با کیفیت‌تر و فراگیرتر می‌شود، چون حرف خوب خودش می‌چرخد، حرفی که شسته و رُفته باشد، از گنگی در آمده باشد و ارزش افزوده‌اش مشخص باشد، مخاطب خیلی آن را می‌پسندد و اینطوری جریان دانشجویی می‌تواند مرجعیت پیدا کند. پس این جمله ای که رهبر معظم انقلاب اسلامی درمورد توانمند شدن تشکل‌های دانشجویی به آن اشاره کردند به نظرمن خیلی جمله اساسی و محوری است. خطای نزدیک بینی یک مبحث دیگر که رهبرمعظم انقلاب به آن اشاره کردند این است که «این مباحثی که شما می گویید، توجه داشته باشید حالا به تعبیری قابل خدشه است و پاسخ هایی دارد.» اين هم خیلی مهم و قابل توجه است. ما خطاهای ادراکی مختلفی داریم که یکی از این خطاها، "خطای نزدیک بینی" است؛ شبیه این مفهوم که ما فکر می‌کنیم همه‌جا مانند فضایی است که ما درآن هستیم.صحت سنجی گزاره های اجرایی: مثلأ من تا چند وقت پیش مدرسه و دبیرستان بودم بعد مدتی است که به دانشگاه آمدم و با یک سری مسائل و تحلیل هایی درمورد وضعیت جامعه در حوزه اقتصاد، سیاست، فرهنگ و چیزهای مختلف دیگر آشنا شدم و یک سری نقدها را هم شنیدم؛ خب برای من این‌ها خیلی بدیهی است و می‌گویم وای عجب، واقعاً اینطور است! و از طرفی ممکن است نقدها و رویکردهای یک‌ نفر هم دارای راهکارهای پیشنهادی باشد؛ بعد این تصویر در ذهن من شکل می‌گیرد که چه جالب این مسئله اینقدر راحت حل شدنی است! پس اگر مسئولین مسائل را حل نمی کنند ،یا خائن هستند یا خیلی پرت هستند که در هر دو صورت جای تأسف دارد است و این باعث می‌شود یک حالت عصبانیتی در ما شکل بگیرد. دوستانی که یه مقدار سن و تجربه آنها بیشتر باشد، می‌دانند که اگر کسی این تأملات را ادامه بدهد تقریبا خیلی زود به این نقدها و پاسخ‌ها با همین تحلیل‌ها می رسد و این برایشان جالب است درصورتیکه آنقدر جالب نمی شود به صحت گزاره های اجرایی، به ویژه صحت تحلیل های مدیریت سیاسی جامعه و اداره جامعه رسید. یعنی اینطور نیست که شما فکر می‌کنید چون وقتی می‌خواهید یک تصمیم بگیرید باید به تبعاتش توجه کنیم و همه‌ی موارد را در کنار هم ببینیم.برچسب زدن ممنوع:مثال مشهورش همین قضیه خودرو هست که بعضی ها می‌گویند چرا خودرو اینجوری است؟ بعضی‌ها که به تحلیل علت‌ها و غیره نمی‌پردازند، می‌گویند که باید رقابتی باشد و باید خودرو وارد کنیم! ور دپاسخ به اینکه چرا خودرو وارد نمی‌شود؟ می‌گوید: چون مافیای خودروی داخلی نمی‌خواهد این کار انجام بشود، چون به ضررش است، این شخص در همین نقطه ایستاده است و می‌گوید هر نظری که جلوی واردات خودرو را بگیرد غلط و خائنانه است و ناشی از اراده‌ی مافیای پشت پرده است! در حالیکه سمت دیگر قضیه هم نظرات خوبی وجود دارد که اگر شما واردات خودرو را افزایش بدهید، درست است که کاهش قیمت صورت می‌گیرد ولی خب یک سری تبعات دیگر هم دارد مثلاً مصرف منابع ارزی بالا می‌رود در حالیکه ما در شرایط تحریم منابع ارزی نامحدود نداریم! بعد مثلأ سقف واردات چقدر باشد؟ چگونه باشد؟ وقتی خودرو وارد شد، اگر خودروی تولید جدید بخریم که خیلی روی قیمت ها اثر ندارد، اگر خودروی دست دوم وارد کنیم که آن هم یک تبعات فرهنگی دیگری دارد که بعد از یک مدتی، یک عده‌ای می‌گویند: که ببین در جامعه‌ی ایران باید با دبختی خودروی دسته‌دوم خارجی سوار بشویم! حالا پاسخ این‌ افراد را چه بدهیم؟ دروهله‌ی اول ممکن است که با این سؤالات روبه‌رو نباشیم ولی این هشدار خیلی مهم است که اگر شما هنوز به نظرات دیگر بر نخوردید دلیل نمی‌شود که با این شدت و توپ پُر نقدت را بگویی! باید احتمال بدهی که نظرات متقابلی هم وجود دارد، نباید به همه برچسب بزنی! اگر کسی می‌گوید در مدیریت اقتصادی و انرژی کشور فلان اشکالات هست، یا یک نفر مثلاً راجع به تورم نقد می‌کند، شما این‌ها را یک طرفه نشنوید و به بقیه برچسب نزنید که مثلاً هرکس این حرف‌ها را می زند برای سیاست های نئولیبرالیست ها است، شاید واقعاً اینطور نباشد و حرف های قابل توجهی و محاسباتی وجود داشته باشد. ما نباید اینقدر پر فشار و یک طرفه نقد کنیم و بدانیم که جزئیاتی وجود دارد و اینطور نیست که همیشه مسئولین هیچ‌چیز ندانند، خیلی وقت ها اگر با مسئولین بنشینید و صحبت کنید کلی جزئیات و آمار و دینامیک‌هایی مطرح می کنند که خود شما هم نمی توانید راحت تصمیم بگیرید،! پس این هم یک نکته که ما درنقدهایمان واقع بین باشیم و یک طرفه تحلیل نکنیم. اگر این اتفاق رخ بدهد، خیلی کمتر عصبانی می‌شویم، خیلی واقعی‌تر، خیلی منطقی‌تر و خیلی تعاملی‌تر صحنه را می بینیم.کنشگری دانشجویی:این مورد در جلسه سران قوا هم مطرح شد، رهبر معظم انقلاب اسلامی هم اشاراتی کردند و در گذشته هم شبیه به این هشدار را زیاد داده بودند که خب موقتی است و قرار نیست دائمی باشد و کارکردش درچهار مورد است: که یکی از مهم‌ترین هایش اصلاح ساختار بودجه است که رهبر معظم انقلاب این را از زمان دولت قبل طرح کردند که نسبتی با شرایط جدید کشور،تحریم ها و غیره ندارد و باید اصلاح بشود.به نظر من این یک هشدار برای ما دارد که اگر مسائل واقعاً اینقدر برای ما مهم هستند که باید در دیدار با رهبر انقلاب مطرح شوند، در قبل دیدار و بعد از آن هم همین اهمیت مشخص باشد، مثلاً قبل از اینکه در آنجا مطرحش کنیم چقدر درموردش کنش داشتیم و در این مورد چقدر با سران قوا صحبت کردیم؟ چقدر بحث‌های حقوقی و نامه‌های حقوقی و قانونی نوشتیم؟ چقدر همین قضیه را راجع به هویت شورای سران و کارکردش از لحاظ حقوقی بررسی کردیم ؟ یعنی فقط باید صرفاً در این جلسه مطرح بشود یا قبل و بعدش هم ظرفیت بحث دارد؟ به ویژه قبلش یا به ویژه در همین کارکردهایش که تصریح کردند، در همین قضیه‌ی اصلاح ساختار بودجه ما چقدر کار کردیم؟ الان که رهبر معظم انقلاب اسلامی این را گفتند و مثلأ تصریح شد، که این هم موقت است و کارکرد هایش این است، برای ما مهم است که واقعاً چقدر کار خواهیم کرد؟! این هم به نظرمن یک نکته است.قاب را کامل ببندیم نکته‌ای که ابتدای بحث عنوان شد این عبارتی بود که رهبر معظم انقلاب فرمودند"ادبیات نطق‌ها " عالی بود، این خیلی خوشحال کننده است. من فکر می‌کنم علاوه براینکه متن‌ها دارای انسجام و پختگی مفاهیم بودند و محوریت داشتند و خیلی پراکنده نبودند، یک چیز دیگر هم هست که اکثراً در متن‌ها الحمدالله رعایت شده بود این بود که در بیانشان و در ادبیات وصف، دوستان قاب را کامل بسته بودند! یعنی سعی می‌کنند قاب تصویری که دارند آن را نشان می دهند را کامل ببندند، یعنی کلام جمهوری اسلامی کجا است؟ جایگاهش ، حقانیتش، آرمان هایش و وفاداری و توجهی که ما نسبت به گرانقدری ظرفیت جمهوری اسلامی داریم این بیان شد و در راستای تقویت همین موضوع آن اشکالاتی را هم که می بینند که نیاز به اصلاح هست هم بیان شد. این نبود که صرفاً روی نقاط ضعف و سیاه تمرکز بشود که روی این تمرکز و قاب بسته بشود کلوزآپ و مخرج مشترک گذاشت.وقتی قاب کامل تر از بیرون و صحنه واقعی و چیزی که ما در آن قرار داریم، توصیف می‌شود و در ادبیات و اینها می‌آید، وقتی متن دارای پختگی می‌شود‌، در اینکه محور روشنی داشته باشد و وقتی نسبت همه‌ی بند ها با دال مرکزی بحث روشن باشد، نقاط قوتی را می‌سازد که موجب می‌شود رهبرمعظم انقلاب از این تعبیر استفاده کند.توجه به معنویت:درگذشته رهبر معظم انقلاب بارها اشاره کرده بودند که شما برای کار جدی نیاز به معنویت دارید، معنویت را دو گونه می‌شود تفسیر کرد:1. خب بالاخره ما یک کارهایی داریم، کارهای تشکیلاتی، کارهای سیاسی، کارهای جمعی و اجتماعی و... است. و یک معنویتی هم برای خودمان داریم، بالأخره مسلمان هستیم، بچه مؤمن و متدین هستیم و مثلأ باید به سراغ تلاوت قرآن، تدبر، دعای کمیل و درکل عبادات فردی برویم. 2. این که معنویت به عنوان رکن شخصیتی تشکل انقلابی باشد و به عنوان نیاز اساسی و هویت تشکل اسلامی باشد که این می تواند یک وجه دیگر و تعبیر کامل‌تری باشد، یعنی ما برنامه‌ای مثلأ برای تشکیلاتمان برگزار نکنیم که معنویت در آن جایگاهی نداشته باشد، تنظیم شعائر در آن جایگاهی نداشته باشد! مثلأ ما با یک مناسبتی مواجه هستیم، برنامه را می‌گیریم ولی مثلاً خیلی هیئت در آن مناسبت و در آن زمان جدی نباشد، متن قرآن و تفسیر قرآن نسبتی با کارهایمان، نداشته باشد یا نسبت کارهایمان با نهج البلاغه جدی نباشد، این هم یک تعبیری است که به نظرم قابل تأمل است، چون در گذشته هم مورد اشاره رهبرمعظم انقلاب بوده است، اگر این موضوع را اینطور ببینیم به نظرم کامل‌تر و درست‌تر است.مفهوم عدالت:در مورد مفهوم عدالت به نظرمن بیانات رهبر معظم انقلاب خیلی شفاف و قابل توجه است. اینکه رهبرمعظم انقلاب فرمودند: «عدالت فقط این نیست که ما نسبت به یک فسادی، در یک جایی فریاد بزنیم، خود قضاوت های ما هم شاملش می‌شود. رفتار خود ما هم در قضاوت راجع به رفتار بقیه شاملش می‌شود. عدالت بین المللی که اصلأ سرشاخ شدن با استکبار و خیلی مهم و یکی از مصادیق مهم عدالت طلبی است که حالا باید ببینیم این مغفول بوده است یا نه و چقدر در کارهای ما مغفول است»اهمیت به مبانی:نکته بسیار اساسی دیگری که هم در متن یکی از تشکل ها بود و هم رهبرمعظم انقلاب روی آن تأکید کردند و من هم فکر می کنم امروز در تشکل‌های دانشجویی و در نسل جدید خیلی مهم وقابل توجه است، اهمیت "مبانی" است. یعنی اگر مبانی در بچه‌های تشکل ما جدی، وزین و عمیق نباشد، ما با کم بنیه شدن، سطحی شدن و هیجانی شدن تشکل ها و رفتار های بعضاً بی اثر، کم اثر یا اتفاقاً رفتار های ضد اصلاح و دارای اثر منفی مواجه می‌شویم و کم بنیه می‌شود و به سمت هیجان می‌رود، به سمت نا امیدی می‌رود و از اثر گذاری‌اش کاسته می‌شود،پس خیلی مهم است که ما مبانی را جدی بگیریم . مبانی این است که: ما برای چه کار می کنیم؟ چه هدفی را می‌خواهیم محقق کنیم و به کجا می خواهیم برسیم؟ اصلاً انقلاب چه هدفی داشته؟ اسلام چه هدفی دارد؟چه اهداف اجتماعی دارد؟ من چه نقشی دارم؟ من به عنوان تشکل چه هدفی دارم؟ به عنوان فرد چه هدفی دارم؟ جمهوری اسلامی چه اهدافی در داخل و خارج دارد؟ نسبت من با آن اهداف چیست؟ نقش ضعف مبانی این ها را اگر ما دقیق و روشن نکنیم، اولا انگیزه ما به شدت کاهش خواهد یافت به ویژه کاهش شور جوانی، ناامیدی و پشیمانی و... سراغ ما می‌آیدو اگر هم کسی نداند فکر می کند که این ها از عوارض طبیعی تشکل است و کلاً این کار ها همین است و خیلی هم مهم نیست و آدم هایی که فعال بودن بعداً پشیمان شدند. این نقش ضعف مبانی است، وقتی ما مبانی قوی داشته باشیم، یعنی فعالیت های الان ما این نخ و سلسله‌ی گرایش‌ها است که به آن علت ها و چرایی ها و بایست های اساسی وصل باشد، در این صورت خیلی کارها پخته شده و مؤثر خواهد بود.مفهوم آزادی :رهبر معظم انقلاب چند تا از این مفاهیم اساسی و مبانی را عنوان کردند که خیلی جالب بود و قابل مطالعه است که درواقع ایشان سرخط دادند، مثل مفهوم عدالت، آزادی یا انتظار فرج که خیلی فوق العاده بود و این مفاهیم کارکردی است. بسیجیان به عنوان «پیشگامان رهایی مفهوم آزادی: به نظر می رسد که ما خیلی به بازاندیشی در مورد این مفهوم عمیق احتیاج داریم، من فکر می‌کنم امروز تشکل ما خیلی راجع به اینکه آزادی چقدر مسئله و مهم است یا اینکه چقدر مسئله امروز ما است و برای امروز ما معنی دارد، فکر نمی کند و در ذهنمان انگار که محقق شده و تمام شده است، که ما نهایتاً از رژیم ستم شاهی آزاد شدیم و آمریکا هم در کشور ما تعیین و تکلیف نمی کند! در حالی که در پیام بسیج دانشجویی و طلبه امامرحمه‌الله‌علیه در سال 67 هم هست که ایشان از عبارت شما "پیشگامان رهایی هستید" استفاده می کنند. امام خمینی رحمه‌الله‌علیه از بسیجیان به عنوان «پیشگامان رهایی» یاد می‌کنند و می‌فرمایند: «من دست یکایک شما پیشگامان رهایی را می بوسم و می دانم که اگر مسئولین نظام اسلامی از شما غافل شوند، به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت.»(صحیفه امام؛ ج 21، ص 196) آزادی از اسارت ابر قدرت ها، اسارت تحجر در بیانات رهبرمعظم انقلاب هم است که آزادی از اسارت ابر قدرت ها، اسارت تحجر و امثال این‌ها من فکر می کنم امروز به مسائل کاربردی تشکل ما تبدیل نشده است یعنی سوابق برخی از فعالیت‌ها ستا گذشته‌ی تشکل‌ها نشان می‌دهد که حتی ما با این مفاهیم که متناظر با استکبار ستیزی و این ها هست اصلأ بیگانه شدیم و فکر می‌کنیم که این‌ها خیلی کارکرد ندارند و وجود ندارند و کلاً همه‌ی کنش ما در بحث های داخلی و مسائل خیلی نزدیک و کوچک محلی خلاصه شده است، لازم است که ما در این موضوع باز اندیشی کنیم و دراین مفاهیم تعمق کنیم که اصلأ چه رسالتی نسبت به انسان عصر حاضر داریم؟ آیا انسان عصر حاضر آزاد است؟ واقعاً می تواند آزاد بیندیشد؟ تحت تأثیر فشار شدید روانی موجود هست یا نیست؟ سبک زندگی ها، انتخاب ها، ارزش ها، چقدر آزادانه است؟ چقدر آزادانه می‌توانیم فکر کنیم؟ چقدر انسان امروز می‌تواند آزادانه به ارزش ها پای بند باشد حتی در ایران؟ و ما نسبت به این‌ها چه حالتی داریم؟ و خیلی از انگاره هایی که بشر امروز متحجرانه آن را سلب کرده است از چیز های غلط است، یعنی در انگاره هایی که اتفاقاً انگاره های غلطی است، مصلوبش کرده است و امروز خود این ها تحجر و سنگ شدن است.حقیقت ازادی زن:نگاه های غلطی که نسبت به زن امروز وجود دارد، ما چقدر نسبت به این‌ها احساس رسالت می‌کنیم؟ ما آزادی انسان عصر حاضر را از این قید و بند های جهانی، قید و بندهای جدی مسئله خودمان می‌دانیم؟ به نظر من انسان ایرانی خیلی مغفول است و خیلی جای کار دارد، رهبرمعظم انقلاب هم اشاره کردند که در این یک ساعت نمی‌شود بحث کرد و این‌ها را می‌گویم که شما فکری کنید و این یک ظرفیت مهمی است. انتظار فرج به نظر من مفهوم بسیار اساسی که ایشان با تبیین‌شان یک افق بلندی را برایش ترسیم کردند "انتظار فرج" است. خیلی مهم است که ما واقعاً این مفهوم را نهادینه کنیم که وقتی انتظار فرج وجود دارد، یعنی بن بست وجود ندارد، یعنی از همه نظر خدا شرایط را طوری در عالم طراحی کرده است که مؤمنین می‌توانند حاکم شوند. این فوق‌العاده است! این مفهوم و وعده های قرآن و تشریح سنن الهی است که خود رهبر مغظم انقلاب هم مثال های خیلی قشنگی زدند و به نظرمن این موضوع خیلی ظرفیت فکر، هم اندیشی و گفتگو در تشکل های دانشجویی دارد. مطالبات دانشجویی در مورد مطالبه هم نکته خیلی مهمی را اشاره کردند، اینکه «مطالبه‌ی دانشجو فرصت هست» ولو اینکه حرف درست دارد، حرف غلط دارد، و حتماً حرف غلط هم قاطی حرف هایش هست ولی از این طرف این روابه مسئولین دولتی می گویند: که این فرصت است وگوش کنید. ولی از طرفی هم در توصیه به خود دانشجو می گویند: «که تلاش کن حرف هایت دارای قوام بیشتر، عمیق‌تر، دارای راه حل و آن ویژگی هایی که قبل‌ترمطرح کرده اند، باشد.توجه به لوازم اظهار نظر :طبق بیانات رهبر معظم انقلاب، نفس اظهار نظر کردن، فکر کردن، اندیشیدن فرصت است. حالا به نظر من جا دارد که تشکل دانشجویی انقلابی توجه کنند که نفس اظهار نظر کردن، فکر کردن، اندیشیدن فرصت است ولی نکند که ما فقط اولی را بدون دومی داشته باشیم.! اتفاقاً رهبرمعظم انقلاب می فرمایند: «می تواند اظهارنظر آفاتی هم داشته باشد» که مطابق بیانات قبلی ایشان آن آفات وقتی حاصل می‌شود که ما بدون فکر کاری را انجام بدهیم. سال گذشته هم رهبرمعظم انقلاب اهمیت فکر را توضیح دادند و اینکه ما اتفاقاً چقدر به ابعاد حرفهایمان و به الزام حرف هایمان فکر می‌کنیم، مثلأ می‌گوییم فلان اتفاق بیافتد! مسئولین چرا اینکار را کردند؟ یا مسئولین انگار اصلأ برایشان مهم نیست! تصمیمی که مسئولین گرفتند ناشی از ناآگاهی مطلق بوده است. ‌اگر ما راجع به همین اظهار نظرهایی که می کنیم، فکر کنیم متوجه می‌شویم که واقعاً یک لوازمی دارد! اهمیت فکر کردن به تبعات ادعایی که ما داریم و لوازمش خیلی کمک می کند که اظهاراتمان درست باشد و اگر اینطور نباشد و صرف اظهار نظر باشد، اتفاقاً این اظهارنظر می تواند به ضد اصلاح و ضد پیشرفت تبدیل بشود. خودشان هم اشاره کردند که خطا و اشتباه در جوانی احتمال کمی نیست و اینکه ما به این مشرف باشیم، خودش خیلی مهم است. اگر اینطور نباشد ممکن است که به فکرمان هم نرسد که مگر می‌شود ما اشتباه کنیم؟ و در این‌صورت ما فکر می‌کنیم حتماً درست می گوییم، هر نقدی که می‌گوییم قطعاً وارد است و در مقابلش نظر مخالفی، نکته ای، ملاحظه ای بعید است که وجود داشته باشد و حتماً باید اینطور باشد . رویکرد حل مسئله در مطالبات يک نکته‌ی دیگری که در مورد مطالبه گفتند و من فکر می کنم خیلی مهم و مغفول است و حتی گاهی ما خلافش را در تشکل های دانشجویی می‌شنویم، این است که تأکید دارند مطالبه‌ی شما باید راه حل هم داشته باشد. به نظرم دو نکته راجع به این وجود دارد: 1. اینکه ما قائل باشیم که منِ دانشجو اصلاً لازم نیست راه‌حل بدهم و فقط باید حرفم را بزنم و بگویم که اینجا اشکال وجود دارد؛ این دیدگاه کلاً اثر تربیتی دارد و می تواند منجر بشود به اینکه آدم های بی مسئولیتی را شکل بدهد و تولید کند،که فقز بگویند :آقا ما وظیفه‌مان این بود که داد بزنیم و فحش بدهیم! خب بقیه اش؟! اگر نشد چی؟ دوباره ما داد می زنیم، نشد بیشتر فحش می‌دهیم، بدتر فحش می‌دهیم. این آسیب به این دلیل است که از اول وظیفه خودمان را نمی‌دانیم، واین باعث می‌شود تشکل دانشجویی و کنش گران اجتماعی به جای اینکه به حل مسائل کمک کنند، فقط مقابل دولت قرار می‌گیرند و ممکن است به استهلاک انرژی و برآیندش و به فرایند های مستهلک کننده بیشتر تبدیل بشوند و از نقد هم خارج بشوند و به نق زدن برسد، وقتی که ما خودمان را ملزم به ارائه راه حل ندانیم، یواش یواش می توانیم از واقعیت‌ها فاصله بگیریم و اتفاقاً به جای حرف های دقیق، حرف های کلی می‌زنیم. چون اگر کسی قرار باشد راه حل ندهد، می تواند کلی بگوید: که آقا وضعيت بد است! خب که چی؟ اگر کسی بخواهد مقداری به راه حل فکر کند، باید به جزئیات بیشتری فکر کند، بد یعنی چی؟ کجا بد است؟ چطور است؟ کجا باید چه اتفاقی بیافتد؟ این مارا مسئولیت پذیر می‌کند و حرف هایمان را دقیق می‌کند.آرمان حزب‌الله :رهبر معظم انقلاب در نهایت نکاتی را گفتند که به نظر من آن قاب منفی نگرفتن و فقط مشکلات را نگفتن خیلی مهم است. اینکه ریشه دار بودن حرکت ما و دارای افق جهانی و آرمان بلند بودنش، ایجاد حرکت می‌کند. وقتی ما آرمان های جهانی داشته باشیم-همین طور که اول انقلاب خیلی در ادبیات ما جریان حزب الله پر رنگ بود که ما باید پرچم اسلام را در قله‌های مرتفع جهان به اهتزاز در بیاوریم- امروز این ادبیات نباید ضعیف بشود، اصلأ وقتی این تقویت بشود، فعالیت های ما، هم در داخل و هم برای رفع ناکارآمدی ها و تقویت الگوی جمهوری اسلامی، هم موفقیت بیشتر الگوی جمهوری اسلامی در اداره کشور و همین طور تبلیغ ارزش ها و دعوت به ارزش های جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی در جهان برای ما بسیار کار ایجاد می کند. برساخت رسانه‌ای و تلاش دشمن در القای ناامیدی : یک نکته مهمی که اتفاقأ به نظر من رهبرمعظم انقلاب خیلی دقیق، شجاعانه و درست تصویر کردند این بودکه منشأ اصلی نا امیدی ناکارآمدی های داخلی نیست هرچند که که واقعیت دارند بلکه منشأ اصلی نا امیدی اتفاقاً برساخت رسانه ای و تلاش دشمن است. تلاشش در حوزه برساخت رسانه ای و همچنین چوب گذاشتن لای چرخ برساخت رسانه ای است؛ خیلی از پدیده هایی که امروز واقعاً فکر می کنیم که وضعمان خراب است برآمده از همین تلاش دشمن است که اگر واقعاً مطلع باشیم،که رتبه‌مان در بین جهان چیست؟ دیگر اینطور فکر نمی‌کنیم مثلاً مهم ترین نقطه ضعف کشورمان اقتصاد است، شاید اگر از خیلی فعالان تشکل‌های دانشجویی بپرسیم که درمورد وضعیت اقتصادی و توان قدرت خرید مردممان چندم دنیا هستیم؟ شاید خیلی ها بگویند 10درصد آخرهستیم و از آخر اول هستیم البته بعد از ونزوئلا و سومالی و اینها ! این دیدگاه تشکلی‌های ما است حالا اکر از بچه‌های کف کانال ها و اینها بپرسیم، وهمه می‌گویند ما از کره شمالی و سومالی هم بدترهستیم! حالا شاید مؤید این حرفشان هم تعداد صفرهای پول ملی باشد! ولی مهم ترین چیز در اقتصاد قدرت خرید هست، نه صفر! چون صفر را می‌شود یک شبه یه صورت اعتباری هم از بانک مرکزی و هم از حقوق آدم ها و هم از مخارج حذف کرد ولی مهم این است که با حذف صفر یا بدون حذف صفر قدرت واقعی خرید مردم ایران چقدر است؟ متوسط است؟ سایت های جهانی هستند که این ها را مقایسه می‌کنند و همین کلمه ی how rich am I را اگر دوستان درگوگل بزنند، سه-چهار سایت که هر کدام را بزنید خیلی جالبه حقوق ریالی تعدیل شده اش را نشان می‌دهد یعنی اینکه قابل قیاس باشد، نه اینکه دلار را به 50 هزار تومان تبدیل کند؛ اگر همین بچه‌های ما تعدیل شده‌اش را در این سایت ها که همه‌شان هم خارجی هستند، بزنند از نتیجه‌اش متعجب می‌شوند! اگر این را به مردم بگویید، فکر می‌کنند و به تأمل می‌روند و می‌گویند: ما فکر می‌کردیم که الآن وضع اقتصادی خیلی بد است ولی اینجوری نیست! شما در این سایت‌ها می بینید که مثلأ متوسط مردم ایران بین 20 تا 30 درصد مردم موفق جهان هستند علی‌رغم اینکه وضع اقتصادی این قدر افتضاح شده است و در سال های گذشته نسبت به سال های قبل که خراب‌تر هم شده است! پس این نشان می‌دهد که نقش دشمن خیلی در نا امیدی مهم اس. شما یک وقت نیم درجه تب داری ولی دستگاهی درست می‌کنم که شما را فریب بدهد که فکر کنی تبت 42 به جای 38 درجه و یا 37.5 درجه، 42 درجه است، ناخودآگاه حالت بد می‌شود که تب 38 درجه را می‌شود کنترلش کرد ولی دیگه تب 42 باید به چیزهای دیگه مثل خرید قبر و... فکر کنیم. این تصویر خیلی مهم است، بله تب داریم ولی ارگانیسم های بدنمان خیلی سالم است، قلب این بدن دارد درست کار می کند؛ ریه ها درست کار می کنند؛ حالا یک مقداری سرما خورده است؛ این را او پزشک حاذق می فهمد ولی یه کسی که عامی باشد در این بحث یا به ویژه اگر گولش بزنند، بدن بیمار را ببیند، می‌گوید: جفت این‌ها افتادند و مردند! بابا فرق دارد، سرماخوردگی با سرطان فرق دارد آن کسی که واقعیت را بشناسد می‌گوید این بدن سرطان ندارد و خیلی سالم است، سرماخورده است ولی می تواند حرکت کند.! اين مردم می‌توانند حرکت کنند، این‌ها می توانند مشکلات را حل کنند، این جوان‌ها می‌توانند از لحاظ ظرفیت انسانی، از لحاظ منابع واقعی اقتصاد کشور و فناوری کشور می‌توانند، کار کنند. اصلأ ما خیلی وضعمان خوب است ولی خب حالا اشکالاتی وجود دارد که این اتفاق نیفتاده است ولی یک وقتی می‌بینید ما منابع نداریم،منابع انسانی‌مان ناتوان است، انگیزه نداریم و دشمن هم همین را می خواهد. کارکردی شدن جهاد تبیین همین طور که سد ساختیم، جاده ساختیم، نیروگاه ساختیم و غیره، بقیه‌اش را هم می سازیم. اين اراده‌ی این ملت است که می گوید می‌توانیم. ذهن شما اگر پذیرفت که شکست خوردی، شکست خورده ای اما اگر ذهن نپذیرفت پس شما شکست نخوردی! و این خیلی مسئله‌ی مهمی است و اتفاقاً این باعث می‌شود که جهاد تبیین خیلی جدی، واقعی و کارکردی بشود و این به نظرم یکی از نقاط مغفول است که ما باید در سال آینده در تشکل‌ها به آن توجه کنیم.