من کجای سپاه حسینم ...؟

چند سالی میشه که غم و عشق حسین را با شیر از مادر گرفتم. ولی امروز بعد از سالها عزاداری از خودم می پرسم: "روز اول که آمدم دستور تا آخر گرفتم "؟ من کجای سپاه حسین هستم؟خیلی وقته هر چه خواستم از امام حسین گرفته ام ولی برای این ارباب مظلوم نمی دونم دقیقا چه کرده ام ؟. آقا اینقدر کریم است که هرکه هر چی بخواهد می دهد حتی انگشتر به ساربان...من! کجای سپاه حسینم ..با خودم گفتم هیئتی هستم! من در هیئت امام حسین نوکری میکنم ؟بعد از خودم پرسیدم واقعا نوکری؟ یعنی دم در و بالا فرقی نمی کنه ؟ یعنی سخنرانی و شور ، میان داری با شستن ظرف در آشپزخانه برات یکی است ؟به ذهنم رسید با این احول من شاید هیئت باز هستم !میام دوستان را می بینم غصه هام یادم میره...توی شور از خود بی خود می شم فریاد می کشم تخلیه می شم بعد ...بعد نداره این شاید برای سال های اولی که با حسین آشنا شده بودم خوب بود.الان چندین سال شده و در مکتب حسین، حسینی نشدم. یعنی دیگران توی رفتارت نمی بیند که واقعا من غلامحسین هستم ! ارباب دارم و آزاد و رها نیستم که مثل بقیه هر کاری بخواهم بکنم .گفتم شاید من واقعا هیئت دوست هستم .یعنی بیام توی جمع باصفایی بشینم گریه کنم با گریه بر حسین گناهانم آمرزیده بشه بعد برم .خودم خجالت کشیدم گفتم ارمنی ها و الواط هم اینطوری میان دم خونه امام حسین !.تازه اونا سرشون بلنده که چیزی را ترک کردن و امدن.! توی دهه نجسی و چاقو را کنار گذاشتن. تو چی کنار گذاشتی که امدی !؟مادرش صاحب عزاست دم در همه را می پذیره ولی تو چه کردی توی این دستگاه ؟یواش یواش در خودم شکستم ؟ واقعا من کجای سپاه حسینم؟ یا لیتنا کنا معکم یعنی چی؟یعنی کاهش باهات بودم ! الان دیگه نیستم ؟انگار این شکست در خود چشمه اشکم را بیشتر از روضه مکشوف داشت روان می کرد..هنوز مداحی شروع نشده بود که اشک های من شروع شده بودمن هیچ کجای سپاه تو نیستم .حس غلام سیاه امام را پیدا کردم که حضرت از او انتظار نداشت و گفت برو .. تو آزادی..همه این اشک ها و روضه ها و قیمه و قرمه ها برای این بود که در مکتب امام حسین من یه چیزی بشم و یه گوشه کار را بگیرماحیای امر ولی بکنم و برای ظهور فرزندش آماده باشممن الان آماده ام؟ یعنی اگر بگن برو فلان جا سینه بزن یا اینطور سینه نزن حرفی نمی زنم ؟اگر گفتند امر به معروف جهاد تبین کن نمی ترسم از چشم ها بیفتم ؟یعنی اگر برای جامعه اسلامی و چادر فاطمی یک سیلی خوردم آمادگی دارم؟ کنار نمی کشم؟من اگر سپاه حسینم و هیئتی هستم چه کار متفاوتی انجام داده ام .که دیگران انجام نداده اند؟.غیر از لباس مشکی و شال سیاه؟ چه تغییر در رفتار من انجام شده ؟در خودم خرد شدم .چندین سال است فقط من با حسین عشق بازی کرده ام و او هم از روی کرم مرا در خانه خودش نگه داشته.داشتم فکر می کردم اگر بگم من سیاهی لشکر حسین بودم بهتر است. ارباب کریم همین را هم از من می خرد ولی کاش مرا به نوکری خود شه مفتخر کندکه و نوکری حرمش پادشی دو سراتو ایران حرم حسینی استهر کاری که برای مردم به نیت امام حسین انجام بدیم می تونیم انتظار داشته باشیم خادم الحسین هستیم . برای ظهور فرزندش خاری از زمین برداشته ایماین شب ها توی روضه احساس می کنم بیشتر نیاز دارم کسی از این حرف ها در گوشم زمزمه کند.از تعداد تیر هایی که جسارت کرده اند خسته شدمبیشتر دوست دارم بدانم صحابه رسول خدا چه مسیری را طی کردند دستشان به خون پسر پیغمبر آلوده شده .بیشتر بی تابم بدانم چی شد که اینقدر کوفیان سنگدل شدند که به شش ماهه آب ندادن و با تیر سه شعبه ای که خورد، در لشکر چند نفر دق نکردند؟دوست دارم بالا منبر یکی به من اینها را یاد بدهد چون من نه نماز شب محکمی دارم !نه حافظ قرآنم! نه در رکاب امیر المومنین شمیشر زده ام .اگر کربلایی پیش بیاید شاید کف خیابان زودتر از بقیه سر ببرم و به "آرمان علی وردی" ها لگد بزنمتعجب ندارد توی همین کشور امام حسین، کم نبودند آدم های که کف خیابان به جنازه ها سنگ می زندند و فیلم گرفتند و افتخار کردند. و هنوز هم هستند افرادی که از مجازات آنها شاکی اند ..این یعنی آن منبری که باید خوب تبین می کرد درست کار نکرده که کار به چوبه دار رسید ..روضه و هئیت جای آموختن این مسائل استما فتنه ها در پیش داریم که اگر در سپاه حسین نباشیم در سپاه یزید هستیمو امروز که در مکتب حسین هستی کنار شور حسینی باید شعور و معرفت بیاموزی چون خارج از این هئیت امتحانات سختی می گیرند که اگر خوب نیاموزی چشم باز می کنی می بینی روی سینه ولی خدا نشته ای یا سنگ در دست "علی اکبری" را از پا می اندازی تا دیگران اربا اربا یش کنند..کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا..لابلای شور و سینه تورا به جان مادرش به این امتحانات فکر کن که خیلی ها توی این کشور از آن سربلند بیرون نیامدند.دست مرا زدست کریمت رها منما عنایت تو فقط زنده مانده ایمالتماس دعا