تأمین مالی نوآوری

❞..اهمیت حمایت‌هایی که اداره‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا در ابتدایی‌ترین مراحل توسعه‌ی شرکتمان، Qualcomm، به عمل آورد را نباید کوچک تلقی کنیم. پژوهش‌های پیشرفته‌ی فناورانه می‌توانند اکتشافات تحول‌آفرین فناورانه را پدید آورند، اما کارآفرینان نوآور برای آنکه بتوانند سرمایه‌ی مورد نیازشان را از بخش خصوصی جذب کنند، نیازمند حمایتی اولیه هستند تا قابلیت تکنولوژی‌های نوین، پُر-ریسک و ناشناخته‌ی کسب‌وکارشان را به دیگران اثبات نمایند. اداره‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا این حمایت را برای کسب‌وکارمان فراهم کرد. اگرچه حمایت‌های این اداره تنها منبع تأمین مالی ما در روزهای اول نبوده است، اما به مثابه‌ی "مُهر تأیید"ی بر کسب‌وکارمان بوده است تا بتوانیم به پشتوانه‌ی این مهر تأیید سرمایه‌گذاران بخش خصوصی را مجاب کنیم که در کسب‌وکارمان سرمایه‌گذاری کنند..❝این جملات بخشی از اظهارات اروین جیکوبز، یکی از مؤسسان ابرشرکت تکنولوژی ارتباطات Qualcomm (کوالکام) در صحن کنگره‌ی آمریکاست. در سال ۱۹۸۷، کوالکام کسب‌وکاری خرده‌پا بود که تنها ۳۵ کارگر در استخدام داشت. این شرکت با دریافت منابع مالی از اداره‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا، فرصت پرورش یافت، تبدیل به شرکتی فراملّیتی شد و اکنون ۳۸ هزار کارگر را در استخدام دارد.اداره‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا، تحت برنامه‌ای به نام پژوهش‌های نوآورانه‌ی کسب‌وکارهای کوچک (SBIR)، با مشارکت مالی یازده سازمان عمومی، بیشترین پشتیبانی را از پژوهش و توسعه‌ی کارآفرینان کوچک‌مقیاس و نوآفرین آمریکا به عمل می‌آورد. این برنامه در مرحله‌ی اول، ایده‌های نوین کسب‌وکارهایی که چشم‌انداز تجاری نامطمئنی دارند را تأمین مالی می‌کند تا آنان را امکان‌سنجی نماید. در مرحله‌ی دوم، اگر این ایده‌ها از آزمونشان کامیاب بیرون آیند، منابع مالی بیشتری برای مراحل بعدی توسعۀشان دریافت می‌کنند.برنامه‌ی پژوهش‌های نوآورانه‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا، تأمین مالی محدود و سختگیرانه‌ای برای کارآفرینانی که نیازمند حمایت اولیه‌اند فراهم می‌کند، به طوری که تنها ده درصد از درخواست‌کنندگان تأمین مالی موفق به دریافت حمایت می‌شوند. اما علیرغم این سختگیری، این برنامه 'پنج تا هفت برابرِ' صندوق‌های سرمایۀ خطرپذیر (که مهم‌ترین نهاد تامین مالی استارتاپ‌ها تلقی می‌شوند) توانسته است که کارآفرینان نوآوری که در مراحل آغازین توسعه‌ی کسب‌وکارشان قرار دارند را تأمین مالی کند. این سطح از تفاوت در تأمین مالی بدین خاطرست که در مراحل آغازین توسعه‌ی کسب‌وکارهای نوآفرین، چشم‌انداز تجاری مبهم و نامطمئنی وجود دارد و به همین خاطر انگیزه‌های تجاری تأمین مالی تضعیف می‌شود.علاوه بر آن، حمایت‌های این برنامه از کارآفرینان نوآور، به تأمین‌کنندگان مالی خصوصی سیگنال‌های مهم اقتصادی ارسال می‌کند تا اطلاعات و انگیزه‌ی سرمایه‌گذاری در فرصت‌های بالقوه‌ارزشمند را پیدا کنند. همانطور که اروین جیکوبز اشاره کرده، حمایت‌های اداره‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا یک مهر تائید بر شرکت نوپایمان بوده است. این مهر تائید، سرمایه‌گذاران خصوصی را انگیزه بخشید که در کسب‌وکارمان سرمایه‌گذاری کنند.به طور مشابه، یکی دیگر از نوآورانی که در مراحل اولیه‌ی توسعه‌ی کسب‌وکارش از حمایت‌های SBIR بهره‌مند شد، گری هندریکس بود. هندریکس یک پژوهشگر ارشد در شرکت هوش ماشینی بود. با ورشکستگی این شرکت، روند پژوهش‌های او با وقفه مواجه شد، اما با سرمایه‌ای که از برنامه‌ی پژوهش‌های نوآورانه‌ی کسب‌وکارهای کوچک دریافت کرد، توانست شرکت فناورانه‌ی Symantec را راه اندازد و پروژه‌اش را از سر گیرد. فرآورده‌ی این پروژه، نرم‌افراز بدیع Q&A بود که درآمد حاصل از فروش آن به ۵۰ میلیارد دلار رسید. به گفته‌ی هندریکس، توسعه‌ی این نرم‌افزار، که تنها با حمایت اولیه‌ی SBIR میسّر شد، یازده میلیارد دلارْ تأمین مالی سرمایه‌ی خطرپذیر و عرضه‌ی اولیه‌ی سهام را به سویمان جذب کرد، و در عین حال کارآزموده‌ترین نیروهای انسانی در عرصه‌ی مدیریت، علوم، مهندسی و بازاریابی را برایمان به ارمغان آورد.برنامه‌ی پژوهش‌های نوآورانه‌ی کسب‌وکارهای کوچک، با هدایت اداره‌ی کسب‌وکارهای کوچک آمریکا، از یک سو 'ریسک‌پذیری' و از سوی دیگر 'ریسک‌زدایی' می‌کند: این برنامه با تأمین مالی ابتدائی‌ترین مرحله‌ی توسعه‌ی تکنولوژی، بیشترین ریسک‌های نوآوری را به جان می‌خرد، و در عین حال، با امکان‌سنجی ایده‌های کسب‌وکارهای نوآور، ریسک تأمین مالی نوآوران نوپا را از پیشِ چشم سرمایه‌گذاران خصوصی بر می‌دارد. طبق یک مطالعه، حمایت‌های مالی SBIR موجب می‌شود که میزان ثبت اختراع (نوآوری) توسط کسب‌وکارهای حمایت‌شده دست کم ۳۰ درصد افزایش یابد. این موضوع باعث می‌شود که شانس این کسب‌وکارها در دریافت تأمین مالی از صندوق‌های سرمایه‌ی خطرپذیر بیشتر شود.