خالکوب آشویتس

هم تختی دیگر او روی ارنجش تکیه داد و بلند شد :«فکرهای گنده گنده انداختی تو کله اش دلش میخواست یه نفرو نجات بده.»لالی جمله اش را تکمیل کرد :« و نجات یه ادم یعنی نجات یه دنیا.»کتاب خالکوب اشویتس نوشته ی «هدر موریس» این کتاب بر اساس یک داستان واقعیست ادامه ی مطلب توضیحاتی درباره این کتاب?در آوریل سال ۱۹۴۲ و در بحبوحه‌ی جنگ جهانی دوم، خواهرِ لالی، سوکولوف با پوستری به خونه بازمی‌گردد که روی این پوستر نوشته شده: هرخانواده یهودی باید یکی از فرزندان بالای ۱۸ سال خود را برای کارکردن به دولت آلمان معرفی کند و اگر خانواده‌ای فرزند واجد شرایطی داشته باشه و تحویل ندهد، همه‌ی خانواده به اردوگاه کار اجباری فرستاده خواهند شد. در نتیجه این اعلامیه، لالی برای در امان ماندن خانواده‌اش حاضر می‌شود تا خود را تسلیم کند.خیلی زود متوجه وخیم بودن اوضاع لالی می‌شویم. هیچ‌چیز عادی نیست. در واگنی که آن‌ها را به جایی نامعلوم منتقل می‌کنند ترس موج می‌زند و حتی جایی برای نشستن وجود ندارد. پس از مدتی آن‌ها را در آشویتس پیاده می‌کنند. جایی که بر دروازه آهنی آن این متن دیده می‌شود: کار، آزاد می‌کند. و همین تنها درس زندانیان است. باید سخت کار کنند تا آزاد شوند!لالی در آشویتس به‌واسطه تیزهوشی و غریزه‌ی زنده ماندنش که می‌توان آن را میل به بقا دانست، مسئول خالکوبی شماره‌های شناسایی روی دست زندانیان تازه‌وارد می‌شود. شماره‌هایی که در اردوگاه هویت هر شخص را از او می‌گیرد و از این به بعد فقط با همان شماره شناخته خواهد شد.خالکوب بودن در آشویتس امکانات بیشتری مثل جیره‌ی غذایی بیشتر و زندگی با آسایش بیشتری برای او فراهم می‌کند، اما لالی باشجاعت و فداکاری جیره‌ی غذایی اضافی خود را با بقیه زندانی‌ها شریک می‌شود و حتی با ارتباط با بیرونِ اردوگاه برای آن‌ها دارو و غذا تهیه می‌کند تا در یک مکان پر از ترس، وحشت و تاریکی، تبدیل به یک کورسوی امید شود.اما داستان کتاب از جایی شکل می‌گیرد که در همین اردوگاه با عشق زندگی‌اش، گیتا، آشنا می‌شود و خیلی سریع عشق را تجربه می‌کند. در واقع این نیروی عشق و امید به رهایی بود که باعث شد همه آن اتفاقات وحشتناک را تحمل کنند و زنده بماند.چیزی نمیگذرد که المانی ها متوجه میشوند لالی با افراد بیرون ارتباط دارد . او با دادن الماس و وسیله های گرانبهایی که از لباسهای افراد تازه وارد که به محض ورود با لباسهای جدید عوض میکردند میتوانست با کارگرانی که از بیرون می امدند برای گرفتن خوراکی معامله کند.لالی را به زندان میبرند و در انجا یک نفر که قبلا لالی به ان از جیره های غذایی داده بود مسئول شکنجه و اعتراف گرفتن از او بود، ان مرد به جبران لطف لالی او را کمتر شکنجه میکند و در اخر میگوید لالی با تمام لطفی که من کرده ای ترجیح میدهم تو را بکشم تا اینکه بخواهم از تو اعتراف بگیرم و چند نفر دیگر هم کشته شوند.وقتی المانی اعتراف نکردن لالی را میبینند در کمال تعجب او را اعدام نمیکنند و به اردوگاه دیگری منتقل میکنند. لالی با حال بد به انجا منتقل میشود و در انجا باز مردانی بودند که لالی به انها از غذایی که از بیرون بدستش رسیده بود داده بود ، پس باز هم لالی باوجود حال بد اما جیره ی غذایی دوستانش را میخورد و کمی سرحال میشود.لالی با یک نفر از افسران اس اس در زمان خالکوبی ارتباط نزدیکی پیدا کرده بود وقتی او را میبیند از او میخواهد از سلامت خودش به گیتا و دوست گیتا خبر دهد و تاکید میکند که حتما به دوست گیتا بگوید که لالی در اردوگاه شماره سیزده مشغول است.وقتی خبر سلامتی میرسد و تاکید لالی بر اینکه دوست گیتا هم این موضوع را بفهمد به این نتیجه میرسند که حتما از دست او کاری برمی اید.دوست گیتا برخلاف میل باطنی اش اما بایکی از افسران اس اس رابطه دارد و از این طریق توانست لالی را از ان اردوگاه که هرروز یک نفر حتما کشته میشد نجات دهدلالی به کار خود در خالکوبی باز میگردد چون کسی به اندازه ی او مهارت نداردلالی به کار خالکوبی خود ادامه میداد هرروز به حجم کاری او اضافه میشد . بعد از مدتی متوجه شدند سربازان و فرماندهان اس اس پریشان حال هستند و بنظر می آمد که استرس وجودشان را فراگرفته ، در انجام دادن قوانین نیز مثل سابق سختگیری انجام نمیشد.یک روز افراد جدیدی وارد اردواگاه شدند ، با آمدن آنها لالی بعد از پرس و جو متوجه شد سربازان روسی در حال نزدیک شدن به اردوگاه هستند و این خود یک امید و انگیزه به انان میداد و البته ترس.بعد از مدت کوتاهی زنان را از اردوگاه خارج کردند و لالی و گیتا برای اخرین بار میان جمعیتی که همدیگر را هل میداد از هم خداحافظی کردند .صبح روز بعد دروازه های اصلی بازِباز بود و مردان زیادی از در خارج میشدند اما هنوز نرفته از سوزِ سرما برمیگشتند . سربازانی بیرون بودند و انهارا به سمت قطار هل میدادند. لالی سوار بر قطار شد و برروی مردانی که مانده بودند اتش گرفتند.دخترها پیاده میرفتند و در راه از تعداد انها کم میشد ، ضعف و بیماری انهارا از پا درمی آورد ، زنها در تاریکی شب تلو تلو میخوردند و هرازگاهی صدای گلوله می امد اما کسی برنمیگشت تا ببیند چه کسی کشته شده ، روز که شد انها در محوطه ای کنار خط راهن ایستاده بودند تا سوار لوکوموتیوی که چند واگن حمل احشام به ان وصل بود شوند ، آن طرف محوطه خانه ای تک قرار داشت که پشت ان جنگلی انبوه بود .گیتا و چند دختر به خود جرات دادند و فرار کرده وارد آن خانه شدند در انجا به کمک صاحب خانه به روستایی آن طرف جنگل رفتند . بعد از چند روز ،روسی ها ان روستا را گرفتند ، گیتا به کمک یک سرباز روسی توانست با کامیونی که به سمت براتیسلاوا میرفت به شهر خود برود.در انجا همه ی اعضای خانواده اش بجز دو برادر او کشته شده بودند و گیتا خوشحال بود که حداقل انها هستند.لالی و دیگر مردان به جایی جدید منتقل شدند و در انجا تقریبا هرروزشان را با بیکاری میگذراندند. لالی به سربازی که انجا بود از تسلط خودش به چند زبان و مهارت هایی که دارد گفت و اینکه چقدر دوست دارد بجای عاطل و باطل گشتن کاری کند.بعد از چند روز لالی را به یک اردوگاه در وین منتقل کردند . در انجا مدتی نگهبانان و اوضاع را بررسی کرد و یک روز از حصار ان زندان به بیرون زد و درختان جنگل او را از دید المانی ها حفظ میکردند.بعد از کمی راه رفتن و شب را گذراندن توانست به یک روستا وارد شود که روس ها انجارا گرفته بودند ، بخاطر تسلطش بر زبان روسها کاری به او دادند ، بعد از مدتی که توانست به اندازه ی کافی الماس و زمرد برای خودش ذخیره کند از انجا فرار کرد و در نهایت به سختی به کشور خودش اسلواکی رسید.از تمام خانواده ی لالی تنها خواهرش مانده بود . به خواهرش از عشقی که در دلش جوانه زده و از قولی که به گیتا داده بود گفت .خواهرش از لالی میخواهد که به دنبال سرنوشت خود برود وگیتا را پیدا کند. لالی به کمک ذخیره ای که داشت توانست یک گاری تهیه کند و به سمت براتیسلاوا حرکت کرد.چند روز در راه بود تا توانست به انجا برسد ، در ان شهر توانست گیتا را پیدا کند و در نهایت بعد از سختی ها بهم رسیدند.لالی و گیتا بعد از بهم رسیدن نیز سختی های زیادی را تحمل کردند و به مردمان زیادی کمک کردند . انها صاحب فرزند شدند و در ملبورن به زندگیشان ادامه دادند?* در این کتاب ، انسانیت به زیبایی نشان داده شده و این انسان بودن برای شخصیت اصلی داستان «لالی» بسیار کمک کننده بود.* مادر لالی چگونگی رفتار با خانمها را به خوبی به او نشان داده بود و این رفتار زیبا در بسیاری مواقع برای او سبب منفعت شد.* نویسنده کتاب در یادداشتی در انتهای کتاب توضیح می‌دهد که لالی بعد از مرگ همسرش تصمیم می‌گیرد داستان زندگی‌اش نوشته شود و به هدر موریس مدام گوشزد می‌کند که می‌خواهد سریع‌تر کار نوشتن را انجام دهد چرا که وقت ندارد! وقتی هدر موریس از لالی می‌پرسد: چقدر وقت دارد و آیا می‌خواهد جایی برود؛ لالی جواب می‌دهد: باید پیش گیتا بروم.کتاب خالکوب آشویتس در یک نگاه کلی داستان عشق، زندگی، امید و فداکاری است. یک داستان پر از محبت و شفقت در دورانی آکنده از اندوه و وحشت و قساوت‌های بشری که به شکل ساده و روانی هم نوشته شده است. از نظر ادبی چندان کتاب شایسته‌ای (در مقایسه با دیگر کتاب‌های این زمینه) محسوب نمی‌شود اما همان‌طور که خود لالی اشاره کرد: داستانی است که شاید ارزش گفتن داشته باشد.