من همون نوجوونم که با دعوا های شما تن و بدنش لرزید

سلام من یه نوجوونم ... ما همه مون نوجوونیم ... اذیتمون نکنین ... گناه داریم ... دعواهاتون رو که می بینیم تن و بدنمون میلرزه ... بدنمون یخ میکنه ... ناراحت میشیم ها ... میدونی ؟.... می شکنیم ... ما ها روح و روانمون ضعیفه ... آخه ما هم احساس داریم ... اینقد غصه تو دلمون نکنین خب ... دلمون میلرزه وقتی داد میزنین سر هم ...اشکمونو تو تنهایی مون درنیارین ...... باور کن اذیت میشیم ... ولی ... بسه دیگه ... دیگه بسه ... من مثه بقیه ساکت نمی شینم زانوی غم بغل کنم و نگرانیم رو بریزم تو خودم ... یخ کردنم رو واسه خلوتم نمیذارم ... چرا بذارم ... من اووووووووومدم .... اومدم که سکوت نکنم ... اومدم ...با دستای مشت کرده هم میام که پاهام شروع نکنه به لرزیدن ... خب ... برییییییم ؟ ... چرا داد میزنی ؟ چرا جیغ میزنی ؟ چرا صداتو میندازی تو سرت و فریاد میکشی ؟ واسه چی ؟ الآن این ینی چی ؟خب آدم باشچرا از این کارا میکنین ... نکنین ... نکنین ... مگه مریضین ؟ ... خب نکن ... اگر مریضی هم برو درمان کن خودتو ... برو یه جای خلوت و هر چی خواستی جیغ بکش ...حرفی داری مثه آدم بشین کلمه ها رو بچین کنار هم و حرف بزن ...یکم رام شو ...چرا آخه ؟ببین منو ... شما فکر کردین بچه تون با گوش دادن به آهنگای پدیده و سلطانِ موسیقی ایران ( تتلو ) از دست میره ... فکر کردی بچت میره فحشای طرف رو یاد میگیره و بعد بی تربیت میشه و از دست میره ...ولی هیچوقت نفهمیدی وقتی داری جیییییییییییییغ میکشی سر شوهرت/زنت ... وقتی داری داد میزنی داری خنجر میکشی به روحمون ... هیچ وقت احساس نکردی اون انگشتای یخ کرده ی منو که به خاطر فریادای تو به این وضع افتادن ...همش جیغ زدی ...همش خواستی داد بزنی به جای حرف زدن با زنت/شوهرت ...بیجا میکنی ... خب نکن دیگه ...چقد آخه ما ها باید با این کارا و رفتارای غلط شما روانمون زخمی بشه ؟چقد باید اشکمون رو دربیارین موقع دعوا با پدرمون/مادرمون ...نکنین ... نکنین ... به خدا گناه داریم ... اذیتمون نکنین ...میدونم .. شما ها خیلی زحمت کشیدین واسمون و باید همیشه دست بوستون باشیم وبهتون احترام بذاریم ...ولی آخه با همین کاراتون دارین ما رو استرسی بار میارین دیگه ... بعد مریضِ روانی میشیم و بعد با این فرهنگ لجنتون رومون نمیشه بگیم نیاز داریم به مشاور ... که هر چند خودِ شما باید رفتن پیشِ یه روانشناس رو واسه من تبدیل به یه کار خیلی طبیعی میکردین ... چطور دستمون اوخ شد می بَریدِمون پیش دکتر ولی وقتی روح و روانمون زنگ زد و پوسید یا پاره پوره شد و یا پر شد از زخم زود میرین قایم میشین ... چطور وقتی بهت میگم نوجوونا تو خونه دارن خودارضایی میکنن میخوای گوشاتو بگیری که نشنوی ؟ ...آخه چقد باید استرس داشته باشیم به خاطرِ شما ؟چرا من اگه یه کارِ اشتباه کردم به جای توبه کردن و جبران کردن اشتباهم باید بشینم یه گوشه و شروع کنم به جوش زدن و حرص خوردن ... شروع کنم به فکر کردن به هزار تا چیز ... به اینکه نکنه الآن شما ها ناراحت بشین یا اینکه غصه بخورین و لبتون رو گاز بگیرین یه دونه هم بزنین پشت دستتون و بگین بچه مون از دست رفت ؟چرا من باید این همه قضاوتای شما رو ببینم ؟میای هر غلطی دلت میخواد میکنی .. هر چقد دوست داری دااااااااااااد میزنی بعد میخوای بچت سالم بمونه ؟ ... بیلاخ ...میدونم ... میدونم شما ها همیشه به فکر ما هستین و صلاحمون رو میخواین و واسمون از جونتون حتی میگذرین ...ولی شما ها فکر کردین خون از دستمون اومد چیزِ مهمیه و باید بریم دکتر و سریع خوب بشیم ... ولی وقتی خودتون داشتین روانمون رو پاره پوره میکردین تاثیرایی روی روح و روان ما موند که خوب کردنش نیاز داره به یه آدمِ مهربون ولی قوی و حالا حالا ها کار داره ... اگر هم خوب نشیم تا آخر عمرمون باید همین طوری با این زخما زندگی کنیم و حتی ممکنه خودمونم بقیه رو زخمی کنیم ... آخه شما ما رو بزرگ کردین دیگه ...چرا من باید از شما بترسم واسه یه چیزای مسخره ؟مثلا چی ؟ مثلا داشتن یه دوست ... تاکید میکنم یه دوست که دختر باشه ؟ ... چرا واقعا ؟ ...نکنین ... ما نوجوونا گناه داریم دیوونه ها ... چرا اینقد مریضین آخه ؟من هر چی دلم بخواد میگم بهتون ... ولی از اون طرفم میگم که ... شما ها فرشته این ... فزشته ... و باید همیشه دستتون رو بوسید ...حرفای من حرفِ دلِ کلی نوجوونه که جیغ و دعوا های شما ها رو دیدن ...آخه من چرا باید خواهر کوچیکم با صدای نعره های شما بپره تو اتاقش و گوشاشو بگیره و قلب کوچولوش تند و تند بزنه و تنش شروع کنه به لرزیدن ...تازه حالا خوش بخ حال اونی که تو این موقع ها میره گریه میکنه راحت و یکم سبک میشه ...ولی من نه ... من چی آقا ؟ ... من چی که نمیتونم گریه کنم ؟ ... من چه غلطی کنم ؟ ... هان ؟ ....معلومه دیگه ...باید همین طوری بریزم توی خودم و بسوزم و بسوزم و بسوزم ... البته من حتی اگه بسوزم سعی میکنم خیلی قشنگ بسوزم ... جوری بسوزم که نورِ سوختنم تاریکی ها رو روشن کنه ...شایدم اینطوری نشه ... شایدم پر بشم ... شاید هی پُر بشم و پر بشم و پر بشم و پر بشم و بعد یکهو بترکم و منفجر بشم و همه تون از آتیش توی دلم گر بگیرید ... شایدم اونقدر پر بشم که یه روزی منفجر بشم و هر چی از دهنم دربیاد بگم و از توی دهنم به سمت خیلی ها آتیش پرتاب کنم ....هیچی معلوم نیست ...ولی اینو میدونم که کاراتون اشتباهه ... بابا دارین گند میزنین بهمون دیگه ...از اون طرف تا خواستیم بریم بیرون گفتین این همه میره پیشِ دوست و رفیقاش ... تا خواستیم بریم دنبال یه دوست که جنسیتش دختر بود به خاطر عقیده های مزخرف و لجن زده ی شما دستمون .. دلمون ... پاهامون ... تنمون .. شروع کرد به لرزیدن ... از اون طرفم تا خواستیم یه کار خوب و مشتی بکنیم ( مثلا خواستیم بریم توی یه رژیم غذایی سالم و غذامون رو کم کنیم ) گفتین جو گیر شد باز ...تا کِی قراره همین طوری گند بزنین ؟ ...تا کی میخواین به زور مجبورمون کنین به درس خوندن به این حساب که دارید به صلاااااااااااااااااااااااااااح بچه تون اهمیت میدین ... ولی من که میدونم تهش یه بیلاخ نصیبتون میشه از فکر و خیالاتون که توش یه پسرِ شاااااااااااخِ شمشاد دارین و بهش دارین افتخار میکنین ... این خیالاتون رو بریزین بیرون ... اینکه دارین اون روزی رو می بینین که پسرتون داره پول پارو میکنه توی دندون پزشکیش ... خب شمایی که ارواحِ سَرِت این همه ادعای تجربه داشتن میکنی ... مگه خودت نمیدونی همه چیز پول نیست؟تا کی میخوای تو خواب و خیالت همه دخترت رو خاااااااااانم دکتر صدا کنن و زیرِ پاش یه لگنِ شاسی بلندِ چهار چرخ باشه ؟ینی واقعا شما ها آینده بچه تون رو توی همینا می بینین ؟آقا من دیگه حرفی ندارم ... قشنگ معلومه رددددددد دادین دیگه همتون ....ولی من از طرف همه ی همسن های خودم بهتون میگم بیلاااااااااخ ... بیلاااااااااااخ ... بیلاااااااااااااااخچون بچه تون میتونه یه قهرمان بشه ... چون همین نوجوون میتونه یه اسطوره بشه ... ولی تو میخوای برسه به جایی که خودش هیچوقت آرزوی رسیدن بهش رو نداشته ... تو داری انرژی و علاقه ی نوجوونت رو به صلیب میکشی و میذاریش توی فاصله ی یه سانتی متریِ خورشید که مثلا بهش نور بتابه ... ولی حواستون نیست همین خورشید داره می سوزونه مون ... همه ی استعداد و علاقه و مهارت و آرزو ها مون رو ...همه ی خوشبختیمون ...ولی بعضی ها هم دیگه زیرِ فشارِ شما کم میارن ... خدا رو چه دیدی ؟ ... شاید منم کم آوردم وقتی هی می بینم شما ها دارین فقط و فقط به درسم اهمیت میدین و هی بهم استرس درس رو میدین و آزادم نمیذارین ...شاید کم بیارم و برم سراغِ سیگار ... سراغِ گُل و هزار تا کوفت و زهرِمار ... سراغِ یه خودکشی شاید ...ولی نه ... همه ی کسایی که دارین اینو می خونین ... نباید کم بیاریم ... باید دستمون رو بدیم به هم و همه چیز رو درست کنیم ... نباید زیرِ فشارایی که رومون هست کم بیاریم ... نباید تسلیم بشیم ... باید تا تهِ تهِ تهِش خودمون رو زنده و پاک و سالم و قوی و زیبا نگه داریم و بریم واسه ساختنِ یه دنیای قشنگتر ... یه دنیا که به روحت بیشتر از جسمت اهمیت داده بشه توی خونواده ...پ . ن : آهنگ مهمونی از امیر تتلو توی این پست همراهیم کرد ...امیرمعین