احمد باباحاجیانی

استاد "احمد باباحاجيانی"، متخلص به "نادر" نويسنده و شاعر و نقاش رئاليست، زاده‌ی ۲۲ آبان ماه ۱۳۳۳ در سنندج و اکنون ساکن تهران است.تحصیلات خود را تا مقطع دبیرستان در زادگاهش گذراند، سپس در دانشگاه تهران به ادامه تحصیل در رشته مدیریت بازرگانی پرداخت.حاجیانی عضور انجمن نقاشان حرفه ای ایران است و سبک نقاشی‌های او «رئال» است و در رشته‌ی نقاشی به صورت آکادمیک تحصیل نکرده و هنرجوی هیچ استادی نبوده است و در مرداد ۱۳۹۳، نمایشگاه نقاشی شاعرانه را در سنندج برپا کرده بود.وی كارمند بازنشسته‌ی گمرك ايران است و تاکنون کتاب‌های زیر را چاپ و منتشر کرده است:- كلمه به كلمه با قرآن (فرهنگ لغات قرآنی) - چهارده به در (شعر فارسی) - ديوان ديوانه (شعر فارسی) - ع ش ق (شعر كوردی)- دلنوشته‌های نادر (شعر كوردی) ▪نمونه شعر:(۱)[غمخوار ندارم] من در دلِ ديوانه به جز عشقِ تو اى يار ندارمدر سر هوسى جز هوسِ وصلِ تو عيّار ندارمجز غصّه و اندوهِ تو در سينه‌ى بى‌تاب نديدمبا اين همه غم، مونس و همصحبت و غمخوار ندارمسرتاسرِ هستى شده از حُسنِ جمال تو گلستانسهمى ز گُل و غنچه از اين باغ، به جز خار ندارمهرچند كه كارِ تو شده، اذيت و آزار دلِ من من قصدِ دل آزردنِ تو، يارِ دل‌آزار ندارمبا عاشق و ديوانه‌ى خود، هيچ مدارا نكنى تو در دامِ نگاهِ تو مگر، قلبِ گرفتار ندارم؟!ويران شده از پايه دگر، خانه‌ى اميدِ من امروزرفتى چو از اين خانه دگر، پايه و ديوار ندارمتكليفِ دلِ عاشق و ديوانه و مجنونى من چيست؟جز فكر تو و يادِ تو در پرده‌ى پندار ندارماى بُرده ز من دين و دل و هستى و عقلم دلتنگِ تو هستم به خدا، طاقتِ بسيار ندارمبازآ كه بگويم غمِ ناگفته و صد راز به خلوتمن جز دلِ سنگ تو دگر، مَحرمِ اسرار ندارممن دوست ندارم دَغل و بازى اين چرخِ فلك رااميد به اين گنبدِ صد چهره‌ى دوّار ندارمترسم بفريبى دلِ ديوانه به اين ناز و كرشمه من تابِ جفاكارى تو، دلبر مكّار ندارمهرچند كه مشتاقِ زيارت شده ديوانه دلِ من من رُخصتِ ديدارِ جمالِ تو چو زوّار ندارمبا حسرت و در آهِ جگرسوزِ دلِ خويش بسوزمدر سينه‌ى پر غصّه بجز رنج و بجز نار ندارمكارم شده هر شب به درِ ميكده‌ها بادِه‌پرستى من خِرقه و پشمينه و سجّاده و دستار ندارمدر بسترِ بيمارى و با رنج فراق و غم دورىاز درد و تب عشق كنم ناله، پرستار ندارممسكين و گدا، مُفلس و محتاج تو هستم در دستِ تُهى، سيم و زر و دِرهم و دينار ندارم«نادر» نكند هيچ گلايه ز غم و گردشِ اين چرختقصير كسى نيست، خريدار به بازار ندارم.(۲)[دعا] وقت سجده، سر گذارم روى فرش در نماز خود ترا بينم به عرشروبروى من توئى وقت دعا كى ترا بينم دوباره؟، در كجا؟بيكس و تنهاى تنها مانده‌امهمسفر در پيش و من جا مانده‌امبُرده‌اى صبر و قرارم، اى صنم كى شود يك بوسه بر دستت زنم تو همه شور و نشاط و خنده‌اممن به اميد وصالت زنده‌امعاشقم، دارم به دل سوز و گدازبا منِ عاشقتر از مجنون بسازگرچه دورى نازنينا، از نظر خاك پاى تو به چشم من چو زربا تو بودن روز و شب ما را خوش است از فراق روى تو، دل ناخوش است دورم از تو، مانده‌ام در انتظارصد سبد غم از تو دارم يادگارگر تو باشى، من نخواهم هيچكس بى‌تو يك زندانی‌ام اندر قفس ز آنچه در وصف تو گويم برترىتو جواهر، سیم و زر، هم گوهریآرزو دارم شوی از غم بریكى دهم بر تو كسى را برترى؟!نزد "نادر"، خاطراتت يادگارغصّه‌اى دارم ز عشقت، ماندگار.(۳)[خوشا نقاش بودن] خوشا نقاش بودن، پَر كشيدن اگرچه با دو چشمِ تر كشيدن كِشى آن پَر، چو پرهاى پرنده بدان پر، سوى دلبر، پَر كشيدن همى ارزد براى ديدنِ يار به هر رَوزن، به هر در، سر كشيدن رسى وقتى به مقصد، در برِ يار ز دستِ او، شرابى سر كشيدن نشينى پيشِ او، محوِ جمالش مَهِ رخساره‌اش، از بر كشيدن رُخى زيباتر از ماهِ رُخش نيست چرا بايد رُخى ديگر كشيدن؟! ميان دلبران، چون بهترين است سعى بايد، رُخش بهتر كشيدن نه با رنگ و نه با روغن، كه بايد جمالِ او به آبِ زر كشيدن اگر هم، آبِ زر پيدا نگرديد به آبِ زمزم و كوثر كشيدن دَهى بر دلبرت، آنچه كشيدى دوباره بهرِ خود، از سر كشيدن بوَد هر لحظه، هر دَم كارِ «نادر» چو مجنون، نازِ آن دلبر كشيدن.(۴)[پابوس] تو رفتی، زندگی پر شد ز کابوسشده پر پیچ و خم، چون راه چالوسچو برگردی دوباره پیش "نادر"گلی آرم، به پیشوازت، به پابوس.(۵)[هشت و پنج] نشينم بى‌تو با، اندوه و رنجم ز تو دور و رفيقِ هشت و پنجم در اين دنيا، توئى تنها گرانقدرتو الماسم، تو مرواريد و گنجم.گردآوری و نگارش:#زانا_کوردستانیمنابع www.kordestan.farhang.gov.ir/fa/news/128859www.shereno.com/profile.php?id=58972www.hamsoraei.com/Profile/10765www.adinehbook.comwww.shaer.ir