سفر کوتاهی به روز کنکور:))

سلام:))محبی هستم؛راهنمای تور گردشگری شما.قراره در حد ۴_۳ دقیقه،یک بازدید فوق العاده کلی و مختصر از روز کنکور داشته باشیم.خب یه نفس عمیییق بکشین؛چون قراره با شنیدن یه چیزایی نفستون بند بیاد.برای شروع خودتون رو در کالبد یکی از دانش آموزان ما قرار بدین...از جلسه خارج میشم؛نمیدونم چجوری باید با خانوادم روبه رو بشم؟؟؟اصلا چی باید بگم؟؟شرمندگی،کل وجودم رو گرفته.سالی که پشت سر گذاشتم مثل فیلم از جلوی چشم هام رد میشه؛درسته که ،درست و حسابی درس نخوندم ولی طوری هم نبوده که بهم خوش گذشته باشههرچند هم که ظاهرم بیخیال نشون بده؛باز هم روز های سختی رو پشت سر گذاشتم:((یعنی آیندم چی میشه؟؟باید چیکار کنم؟؟بابا وقتی میفهمه که خراب کردم سکوت میکنه و حتی یک کلمه هم باهام صحبت نمیکنه.اما مامان شروع میکنه و همه کوتاهی هایی که درسال انجام دادم رو بهم یادآوری میکنه اگه بیشتر میخوندم اگه رفیق باز نبودم اگه با فلانی دمخور نبودم در آخر هم میرسیم به مرحله مقایسه من و بچه های مردم:///بعد از ۱ ساعت خسته میشه و دست از سرم برمیداره؛اما بابا هنوز یک کلمه هم حرف نزده:((کاش سرزنشم میکردبین این همه اتفاق دلم میخواد به کسی پناه ببرم که بکم آرومم کنه اما کی؟؟تصمیم میگیرم که بخوابم؛شاید فقط برای چند ساعتی،توی این دنیا نباشم...نمیدونم چجوری خوابم برد اما به خودم که میام با صدای صحبت های مامان با ناشناسی که پشت تلفنه بیدار میشم تلفن قطع میشه که به فاصله ۵ دقیقه دوباره زنگ میخوره؛بله نفر بعدی و همون حرف های تکراری،گاهی با چاشنی اشک و آه مامان...واقعا چراااااا؟؟؟من الان حس میکنم بزرگ ترین شانس زندگیم رو از دست دادم من عزادارم چرا با زنگ زدنشون نمک به زخمم میپاشن؟؟یعنی نمیفهمن؟؟آخه یکی نیس بگه خبر خوب خودش میاد؛اگه خبری نشده یعنی اوضاع خوب نیس واقعا چرا پیگیری میکنین؟؟ مثل این میمونه که تو عزیزتو از دست داده باشی زنگ بزنن ؛ بگن واااقعا مرده؟!!!یعنی دیگه امیدی نیست؟!! به خدا که این سوالااا تا فیهاا خالدون آدم رو میسوزونه://خب آدم حسابی،طرفو خاک کردم؛تو بهم میگی امیدی هست؟!!!این آدم ها اکثرا همون آدمایی هستن که باعث شدن من از این آزمون،برای خودم بت بسازم که فقط با موفقیت در اون میتونم موفق باشم...میدونین سوزناک ترین لحظه اونجاییه که طرف تنها اطلاعاتی که از کنکور دارهفقط و فقط همون تبلیغاییه که از تلویزین دیده؛بعد وقتی میگی کنکور سخت بود میگه برای همه سخت بوده:///بله،برای همه سخت بوده ؛اما هیچی از ارزش های اون سهمیه ای که در رتبه لحاظ میشه؛کم نخواهد شد؟؟آیا تا حالا شده بگن،آقااا کنکور سخت بود تاثیر سهمیه رو کم میکنیم؟؟؟نهههههاز عصری اونقدر خودمو به خواب زدم که از صحبت کردن با خاله ، عمه ،دایی و.. در برم؛حالا که شب شده بیخوابی زده به سرم...گویا قراره تا صبح از شدت فکر کردن اووردوز کنم..._____________این فقط و فقط خلاصه ای از روز کنکور،یک دانش آموز بود لطفاا خواهشاا،این آزمون رو انقدر براشون بزرگ نکنین شاید از نظرتون حرف خاصی نمیزنین اما این حرف ها تاثیر فوق العاده زیادی روی آدما دارن خواهشا ،لحظه ای زمان بزارین و فقط با یه سرآمار خودکشی دانش آموزا بعد کنکور رو چک کنین تک تک اون بچه ها هم،همون اول کاری تصمیم به همچین کاری نگرفتن؛بلکه بار این جملات ،اونقدر سنگینه؛که در آخر،به این ماجرا ختم شده:((آیا واقعاً ارزشش رو داره؟!!نه اصلا( ببنین که آمار اعتیاد چجوری در جوونا موج میزنه؛این نسل, دیگه تحمل اضافه کردن یک نرسیدنه دیگه،به لیست سیاهشو نداره...)حرف های شما علاوه بر خود فرد،روی خانوادش هم تاثیر میزاره دانش آموزی رو میشناسم که بابای کارگرش،ماشین پراید زیر پاش رو فروخت که دخترشو کلاس کنکور،مشاور،سالن مطالعه و... بفرسته باید بگم بعد فروختن ماشین،قیمت ها طوری بالا رفت که خریدن دوباره ماشین به لیست رویا های اون پدر اضافه شد:(((اون دختر همه تلاشش رو کرد اما چیزی نشد که باید بشه الان نزدیک به ۴ ساله که پشت کنکور مونده که یک رشته خوب قبول شه و برای خانوادش زندگی خوبی بسازه باید ببینین که چطور روح یک زن ۳۰ ساله در کالبد دختر ۲۰ ساله زندگی میکنه (توی صحبتاش قشنگ میشد فهمید که خستست اما بخاطر عذاب وجدان نمیتونه از این مسیر کنار بکشه) این آدم خودش درد داره حالا این وسط،یه عده به قول خودشون دلسوز،روی زخم هاش نمک میریزن:// مخاطب اولم، همون عده آدمای به اصطلاح دلسوزن فکر کردی خودش نمیدونه که سنش بالا رفته؟؟خودش نمیدونه که سن ازدواج اومده پایین و هیییچ شرایطی از ازدواج رو نداره؟؟نمیدونه هم دوره ای هاش یا دارن لیسانس میگیرن و یا ازدواج کردن؟؟نمیفهمه که خانوادش دارن به پاش میسوزن؟؟لطفاا خفه شیییییید خفه شید و سرتون توی زندگی خودتون باشه:/// شما همونایی هستین که میرن سر قبر طرف؛حلواشو میخورین و اصلا هم به روی خودتون نمیارین که مسبب یکی از اون زخم هایی که این بچه رو به اینجا کشونده خود شمایین:///خواهشا ,خفه شید:///_____________آخر این داستان،مخاطبم روشما مادر و پدری قرار میدم که میدونم بچه هاتون رو،بیشتر از هر کسی توی این دنیا دوست دارین میدونم حرفاتون،رفتاراتون،همه و همه دلسوزیه حقیقیه:)) شما دلسوزترین آدم این کره ،برای بچه هاتون هستین لطفا بازیچه حرف های این افراد نشین نزارین بچه هاتون،نقل مجالس همچین آدمایی بشن بهشون بفهمونین که دوسشون دارین؛همینکه دارن برای آیندشون تلاش میکنن؛برای شما خیییلی ارزش داره:)) چشمتون رو نسبت به فشار هایی که به بچه ها وارد میشه نبندین میدونم و میشناسم همین بچه هارو حرص میخورین،میبینین که دستی دستی داره آیندشو تباه میکنه اما شاید آینده بچه شما توی کنکور نباشه شاید عکاس خوبی باشه و یا خیاط:)) بیان به بچه هامون کمک کنیم؛که حرفه ای که دوسش دارن رو پیدا کنن و بهترین خودشون باشن:))بهترین بودن در یک رشته، خیلی بهتر از بودن در جمع هزاران نفره از یک رشته خوبه:(( الان چقدر وکیل،دکتر،مهندس داریم؟؟ این رشته ها دارن اشباع میشن؛یه روزی میرسه که طرف مدرک بهترین رشته رو داره ولی بیکاره...بزارین بچه ها، حداقل در رشته ای که دوست دارن بیکار باشن:)) اینو میگم ولی اطمینان دارم علاقه ،فرد رو به بهترین اون رشته تبدیل میکنه و برای بهترین ها همیشه کار هست:)) میدونم در جایگاه آدمی نیستم که همچین حرفایی بهتون بزنه اما بدونین همینطور که شما بچه هاتون رو دوست دارین ؛اون ها هم براتون جون میدن(ممکنه چیزی در این باره ،بهتون نگن ولی من به نمایندگی ازشون، میگم خییییلی دوستون دارن:)لطفا تحت تاثیر آدمای سمی اطرافتون قرار نگیرین:))) برای تک تک حرفایی که بهتون زدم ازتون عذرمیخوام؛شما بزرگ ماهستین:)) مخلص شما،یک عدد کنکوری ۹ مهر ۱۴۰۲ پ ن:دوست عزیز من،لطفا اگه با خوندن این متن به یاد کسی افتادی؛به طریقی این مطلب رو به دستش برسون من و شما هستیم که میتونیم صدای بغض دانش آموزایی باشیم که دارن توی این مسیر درد میکشن؛اما چاره ای ،جز سکوت ندارن. از همینجا میگم خیلی خیلی از همکاریت ممنونم:)) پ ن:ما هر یکشنبه ،یک پست مرتبط با کنکور میزاریم؛خوشحال میشم؛همراهیمون کنی:)))