هنر جنگ،دانشگاه سوهانک

دفاع مقدسنقد و تحلیل فیلمماجرای نیم‌‌ر‌وز ۲(رد خون)-این نقد و تحلیل کاملا شخصی‌ست و به سلیقه‌ی هیچ مخاطبی و توانایی‌وسواد هنریِ کارگردان و عوامل فیلم توهینی نمی‌باشد،صرفا نظر شخصی بنده می‌باشد.در ابتدا به نظر می‌رسد که نقطه قوت در رد خون این است که درام ارجعیت پیدا کرده تا وقایع سیاسی،به نظرم رد خون دراماتیک تر ازماجرای نیم‌ر‌وز ۱ است و نقطه تمرکز کارگردان بر درام بودن وقایع است.هرچند که کماکان موضوعیت سیاسی خود را حفظ کرده‌ست.مهدویان با فیلم‌برداری از زنان در پایگاه اشرف مجاهدین خلق و تمرکز روی زنان درام را کمی بیشتر در فیلم آورده‌ است.در این فیلم ارتباط مخاطب با مجاهدین خلق بیشتر از فیلم اول است.از نگاه کارشناسان زاویه دوربین در سکانس کشتار مردم بی‌گناه توسط منافقین،کاملا غلط و درواقع طرف گروهک منافق است،زاویه دوربین به صورتی‌ست که همدلی با مردم ندارد و صرفا می‌خواهد کشتار وحشیانه‌ی منافقین را نشان دهد و این سکانس را از لازمه‌ی آن یعنی درام دور می‌کند.به نظر می‌رسد رفاقت و هم‌بستگی و گروهی بودن عملیات‌های ماموران اطلاعات کمرنگ‌تر از فیلم اول است.گویی دیگر به یکدیگر اعتماد ندارند!درواقع انگار که ماموران اطلاعات در این فیلم سفت و سخت و خشک‌تر از فیلم ماجرای نیم‌روز ۱ بودند و نمیتوانم بگویم چرا؟!شخصیت پردازی در این فیلم بسیار ضعیف‌تر از فیلم اول است؛برای مثال، کمال(هادی حجازی‌فر) به مخاطب نمی‌رساند دقیقا چه آدمی‌ست؟ فردی که به دنبال انتقام شخصی‌ست و یا میهن‌پرستی،آزادی‌خواه و ناموس پرست؟شخصیت کمال انگار دیگر بچه‌ی جبهه و جنگ نیست! و آنقدر از شخصیتش در ماجرای نیم‌روز ۱ دور شده‌ست که مخاطب دیگر نمیتواندبه او نزدیک باشد.گویی بسیار بی‌منطق و خشمگینِ افراطی و قلابی باشد!.شخصیت‌ها در فیلم اول نوعی قهرمان بودند اما در این فیلم این احساس از بین رفته‌ست.از نظر کارشناسان در این فیلم مظلومیت در دل منافقین دیده می‌شود تا بین بچه‌های اطلاعات!که این نیز میتواند انتخاب کارگردان باشد.فقط شخصیت کمال نیست که تغییر کرده‌ست؛برای مثال صادق(جواد عذتی) در رد خون انگار همیشه آماده‌ی استعفاست،آماده آزار وبی‌رحمی و حتی در سکانس‌های پایانی منفعل و بی‌تفاوت است!شاید به دلیل شهید شدن رفقایش و دیدن آن همه ظلم، شکاک و تلخ وخشمگین و کمی بی‌رحم شده باشد!در هر حال تغییر شخصیت‌ها از فیلم اول تا این فیلم بسیار قابل مشاهده‌ست.شاید هم چون شخصیت‌ها در فیلم اول کاملا و دقیق پردازش شدند در این فیلم شخصیت پردازی کمرنگ است.شاید این فیلم نسبت به ماجرای نیم‌روز ۱ دراماتیک‌تر باشد اما بازهم درامی ضعیف است و گویی کارگردان در دراماتیزه کردن داستان کمیتش لنگ است!شاید هم انتخاب خود کارگردان چنین باشد.به نظر بیشتر از اینکه تمرکز بر روی عملیات مرصاد که درواقع موضوع فیلم است باشد،روایت فیلم به کلی تغییر کرده و آنگونه که باید این عملیات در فیلم بسط داده نشده‌ست.این نکته مهم است که عملیات مرصاد،عملیاتی بسیار مهم برای سازمان مخوف و بی‌رحم منافقین است و نابود شدن ناگهانی آن توسط یک هلیکوپتر بدون حضور نیروهای خودی در سکانس ،داستان را باورناپذیر می‌کند و انگار وقایع را آنطور که اتفاق افتاده بازگو نمی‌کند.از طرفی تناقضی بین حرف‌های زن منافق که می‌خواهد به ایران بازگردد تا فرزندش را ببیند با کشتار کودکان و مردم توسط آنها وجوددارد که کارگردان این تناقض را حل نکرده‌ و آن را رها کرده‌ست!.شاید هم کارگردان می‌خواهد شخصیت‌های منافق را نوعی قربانی شست‌وشوهای مغزی نشان دهد و درواقع مطلق سیاه و سفید نبودن شخصیت‌ها را به تصویر بکشد!در سکانس پایانی فیلم که کمال به خواهرش شلیک نمیکند و اورا رها می‌کند!در صورتی که نباید اینگونه می‌بود،درست است که از نظر منِ مخاطب درست‌ترین کار شلیک نکردن بود اما اینکه اورا رها کرد درست نمی‌بود!اینکه شلیک نکرد میتواند دالی بر هم‌خونی باشد.این دوراهی انگار که نشان می‌دهد کارگردان بی‌موضع است! نه طرف شلیک کردن است و نه طرف رها نکردن!و به نظر من بی‌موضعی کارگردان و نحوه‌ی تمام شدن فیلم مناسب نبود.