چرا بیشتر جوگیریم تا متفکر؟

جوگیرینیازی به دقت آنچنانی نداره که متوجه بشیم مطالبی که به کمترین سطح از تفکر نیاز داره مخاطبای بیشتری داره، ولی چرا واقعاً؟پیشتر(قبلتر) فکر می‌کردم مردم همینن دیگه اصلاً تفکر رو رشد ندادن و نمی‌خوان بدن و تنبلن، دوست دارن دنبال چیزهای سطحی برن، چجور بیشتر پول در بیاریم؟ روشهای لاغری سریع و زیبایی بیشتر چیست؟ کمدی‌ترین فیلم سال رو ببینیم و چیزهایی از این دست...ولی الان فکر می‌کنم مردم دنبال راحتی و فکر نکردن و این چیزها نیستن، مردم دنبال مد هستن، دنبال چیزی که در جامعه شایع و رایج میشه، حتی اگه سخت باشه، حتی اگه رو مخشون راه بره...مثلاً در زمان ما دهه شصتی‌ها کنکور قبول شدن مد بود ولی آیا آسون هم بود؟ آیا دم دستی بود؟ آیا خریدنی بود؟ حتی اون موقع تا حدی دانشگاه آزاد رفتن، کسر شأن بود، یعنی نشون می‌داد دولتی قبول نشدی... خیلی از بچه‌ها تحت فشار اجتماع رفتن دانشگاه و این برای اون زمان کار سختی بود.ولی چرا؟درسته ما نیاز به تأیید اجتماعی داریم، در جامعه خواه ناخواه تأثیر می‌پذیریم و هزار و یک دلیل میشه آورد که به اجتماعی بودن ما آدمها ربط داره. اما اینها دلیل اصلیش نیست. دلیلی اصلیش اینه که ما مردم یه سری گیر و گور شخصیتی داریم که نه خودمون حال داریم درستش کنیم و نه اونایی که از این گیر و گورها سود می‌برن(که نمی‌دونم کیا هستن) اجازه میدن ما به نقص‌هامون فکر کنیم.اون نقص‌ها چیه؟ما خودمون رو نمی‌شناسیم. نمی‌دونیم تناسب اندام برامون مهم‌تره یا سلامتی؟ درس خوندن رو دوست داریم یا کار کردن؟ کتاب دوست داریم بخونیم یا بازی کنیم؟ نمی‌دونیم ازدواج زود برامون جذابتره یا دیر؟ و اصلاً زندگی خانوادگی مناسب طبعمونه یا انفرادی؟ آیا بچه می‌خوایم یا نه؟ فست فود دوست داریم یا بهش عادت کردیم؟ و هزاران نمی‌دونم دیگه...وما فکر کردن بلد نشدیم. به مسائل، خودمون فکر کنیم نه اینکه چکیده‌ای باشیم از جملات قصار کتاب‌ها و دیالوگ‌های ماندگار فیلم‌ها. به جای اینکه تفکر نقاد و خلاق در درون ما رشد کنه مغزمون پر شده از اطلاعات جذاب و خوب و همه‌پسند ولی بی‌ربط و بی‌کاربرد. هارد مغزمون رو بی‌خودی پر کردیم.ورک باشیم با خودمون، خیلی زیاد اهل چشم و هم چشمی هستیم. فکر می‌کنیم اگه جوری نباشیم که دیگران هستن عقب موندیم و البته که داریم می‌بینیم شبکه‌های اجتماعی چقدر خوب و تابلو دارن از این ویژگی انسان استفاده می‌کنن.نکته جالب قضیه می‌دونید چیه؟ اینکه اگه یکی بخواد همین سه مشکل رو حل کنه باز هم درگیر مد میشه!برای خودشناسی، با حجم قابل توجهی از کتاب و فیلم به دردنخور مواجهیم. داشتن مشاور و روانشناس مد شده که البته مثل پزشک متخصص خوب، روانشناس متخصص خوب هم کمیابه پس خیلی از مردم به روانشناسای به درد نخور رجوع می‌کنن. از طرف دیگه کلاسهای متنوع خودشناسی و فنون گوناگون خودآگاهی که بیشتر یه جور مده تا ایجاد یک مهارت درونی در ما هم فراوونه.برای تفکر هم همین‌طور و برای چشم و هم چشمی هم...جهانی که بر پایه جوگیرکردن من داره درآمد کسب می‌کنه همه کار می‌کنه که من مستقل فکر نکنم و با جمع پیش برم، اگر گاهی افراد انگشت‌شماری از این جمع فاصله بگیرن معمولاً یا طرد میشن یا دیده نمیشن که بخوان اثری رو کسی داشته باشن. ما انسان‌ها پیروی جمعیتیم و نه افراد! حتی اگه جمعیت برن توی چاه و افراد کنار چاه بایستند. شاید ته چاه دری به دنیای جدیده، بالاخره این همه آدم بیخود که نمی‌رن توی چاه؟ مگه نه؟به عمد از واژه جوگیر شدن استفاده می‌کنم و تحت تأثیر قرار گرفتن رو به کار نمی‌برم چون به نظرم ما جوگیریم و نه متأثر از چیزی. مدل موی مد شده الزاماً ما رو تحت تأثیر قرار نمیده ولی جوگیرمون می‌کنه.البته بگم این خصلت انسان در همه جا و همه زمان بوده، به نظر من خیلی از انقلابها و اعتراضات هم به خاطر جوگیریه و مردم اغلب بهش چندان فکر نمی‌کنن بیشتر پیروی می‌کنن. حالا این بحثش مفصله شاید زمانی دیگه ازش حرف زدم. ولی به عنوان آخرین کلام باید یه چیز مهم رو بگم:من همیشه گفته‌ام، کاش مردم کتاب نخون باشن تا اهل خوندن کتابهای مد شده! اونی که کتاب نمی‌خونه تکلیفش با خودش روشنه و از هزاران راه دیگه‌ای که میشه اطلاعات کسب کرد میشه به چیزی که می‌خواد یا باید یا لازمه برسه (حالا یا میرسه یا نمیرسه) ولی کسی که بر مبنای مد کتاب می‌خونه به نظر من وضعش خیلی بده!خواهش می‌کنم هر کاری می‌کنید دو تا کار رو با مغز و روح عزیزتون نکنید:کتاب رو به انتخاب جامعه نخونیم و خودمون انتخاب کنیم. حتی اگه بدترین کتاب تاریخ رو بخونیم چون انتخاب خودمونه باعث رشدمون میشه حداقلش اینه که کم‌کم انتخابمون بهتر میشهفیلم رو به انتخاب جامعه نبینیم، در مورد فیلم تأکیدم بیش از کتابه چون چنان زیرپوستی در روح ما رخنه می‌کنه که اصلاً متوجه تأثیراتش نمی‌شیم.امیدوارم همه خودمون رو بهتر بشناسیم، با تفکر خودمون زندگی کنیم و خودمونو با هیچکس مقایسه نکنیم.