خانه جن زده

همه جا تاریک بود . فقط راهرویی که پیش رویم بود را می توانستم ببینم .راهروی باریک و درازی که رنگ دیوارهایش زرد بود . به همین خاطر روشن تر دیده میشد و در تاریکی خانه نورانی به نظر میرسید .صداها هر لحظه بلند و بلندتر میشدند . شنیدن صداها آزارم میداد . باعث رنجم میشد انگار که این صداها تا مغز استخوانم نفوذ میکرد . چاره ای نداشتم باید از این راهرو رد میشدم . راهرویی که نمیدانستم در انتهایش چه چیزی انتظارم را میکشد . صداها هر لحظه نزدیک تر و زجر آورتر میشدند . حس عجیبی داشتم . درست همان حسی که در اولین لحظه ورودم به خانه داشتم . صداها بازهم بلند تر شدند و حالا کاملا احساس میکردم که نزدیک گوشم هستند . چیزی نمی دیدم و فقط میشنیدم . همین بیشتر آزارم میداد . قدم اول را گذاشتم و بلافاصله قدم دوم . حالا در ابتدای راهرو بودم . صداها قطع شدند . کمی آرامش گرفتم اما عرق سردی بر روی پیشانیم بود . جلوتر رفتم و بازهم جلوتر اما انگار این راهرو پایانی ندارد . صداها به گوش میرسیدند اما اینبار فرق میکرد . صداهای گریه زنی به گوشم میرسید . لکه ی سیاهی جلوتر ظاهر شد انگار که به پایان راهرو میرسیدم هرچه نزدیک تر میشدم لکه نیز بزرگتر میشد و صدای گریه زن بلندتر از قبل . لکه سیاهی در کار نبود . سایه ی دری بود که در انتهای راهرو قرار داشت . به آرامی به طرفش رفتم .در را باز کردم و داخل شدم . آنجا هم تاریک بود اما لحظه ای بعد چشمانم به تاریکی عادت کرد و توانستم نور ضعیف شمعی که روشن بود را ببینم . وسط اتاقی ایستاده بودم که زنی پشت یک میز و بروی صندلی نشسته بود و شمع روشن درست روبه روی زن قرار داشت . سرش را میان دو دستش قرار داده بود و گریه میکرد . از وقتی وارد آن خانه شده بودم اولین کسی بود که میدیدم و اینقدر در آن مدت کوتاه کا آنجا بودم اتفاقات غیر منتظره رخ داده بود که دیدن یک زن در آن خانه مخروبه و خالی از سکنه برایم عجیب نبود . جلو رفتم و صدایش کردم : خانم . اما جوابی نداد و به گریه کردن ادامه داد .با صدای بلند تری گفتم : میبخشید خانم نمیخواستم مزاحم بشوم . فکر نمیکردم کسی اینجا زندگی کند . دوستانم به من گفته بودند که در این خانه کسی زندگی نمیکند . ناگهان گریه آن زن قطع شد . سرش را آرام بالا آورد و به من نگاه کرد . حالا میتوانستم کاملا چهره اش را تشخیص بدهم . زن جوان و زیبایی بود که موهای خاکستری داشت و شال سبز رنگی را بروی شانه اش انداخته بود . از دیدن چهره اش حس عجیبی گرفتم . انگار که آب سردی از فرق سرم ریخته شده باشد و تا نوک پایم جریان پیدا کرده باشد . چهره ی زن علی رغم زیبایی برایم ترسناک بود . چهره اش را قبلا دیده بودم . آنهم در تابلویی که بروی تالار ورودی آن خانه نصب شده بود . تابلویی که از روی صورت خانم سابق آن خانه کشیده شده بود . خانمی که سالها قبل از بدنیا آمدن پدرم در آنجا به دست شوهرش کشته شده بود . زبانم بند آمده بود و پاهایم نیز توان رفتن نداشت . لحظه ای ایستادم و دیدم که شبح زن به طرف من میاید . اما در اتاق باز شد و شبح دیگری وارد اتاق شد . یک مرد تنومند و با صورتی خشن . به طرف زن حمله ور شد . کتکش میزد . احساس کردم پاهایم که بخاطر ترس قدرتی نداشت حالا نیرویش را باز یافته است . با تمام سرعتی که داشتم از اتاق خارج شدم ولی اینبار از آن راهروی منفور خبری نبود . راهرویی تاریک و غبار گرفته رو به رویم بود . از راهرو عبور کردم و از پلکان سریعا پایین رفتم و به تالار ورودی رسیدم . صدای تپش قلبم و نفس های تند خودم را میشنیدم . به تالار که رسیدم ایستادم و بی اختیار به تابلو خیره شدم . چهره آن زن را دیدم که حالا از چشمانش خون میامد . زن بیچاره خون گریه کرده بود . بعد از دیدن تابلو از خانه خارج شدم و به طرف ماشینم حرکت کردم . سوئیچ را چرخاندم و ماشین را روشن کردم و با بیشترین سرعت از آن خانه نفرین شده خارج شدم ................................................... در راه برگشت در فکر اتفاقات عجیبی بودم که آن شب برایم رخ داده بود . بی دلیل نبود که دوستانم میگفتند آنجا نرو . ارزش امتحان کردن ندارد . و.لی منکه آدم کله شقی بودم گوش نکردم و رفتم .قصه های زیادی در مورد خانه خارج از شهر شنیده بودم و دوست داشتم آنجا را ببینم . در کل شهر همیشه میگفتند که آن خانه نفرین شده است . بارها از پدر بزرگم قصه آن خانه را شنیده بودم . شنیده بودم که میگفت روزی روزگاری در خانه خارج از شهر زن و شوهر جوان و ثروتمندی زندگی میکردند و در کنار هم بسیار خوشبخت بودند تا اینکه روزی مرد خانه به همسرش شک میکند و بعد از آزار و اذیت های فراوان او را میکشد . و بعد از آن خوشی از آن خانه برای همیشه میرود و بعد از مدتی تبدیل به خانه ای متروک میشود .اتفاقات آنروز برای لحظه ای از جلوی چشمانم رد شدند . قراری که با دوستانم گذاشتم برای سنجیدم شجاعت من و اینکه قبول کردم به آن خانه بروم . لحظه ورودم به خانه شنیدن آن صداهای زجر آور و دیدن شبح صاحبان آن خانه . همه چیز برای یک لحظه از جلوی چشمانم عبور کردند . حالا میدانستم که برای چه به آن خانه میگویند ( خانه جن زده )