چطور مانند یک حرفه ای در مصاحبه شغلی حاضر شویم؟ (قسمت اول)

داشتن شغلی مناسب رویای طلایی خیلی از ما آدمهاست. شغلی که بتوانیم با افتخار و لبخندی به پهنای چهره در موردش برای دیگران حرف بزنیم، از مزیت های مادی اش بگوییم، از رییس و همکاران همدلی که تبدیل به بهترین دوستانمان شده اند. از اینکه صبح ها حاضریم با طیب خاطر قید رختخواب و خانه مان را بزنیم و کیف به دست راه منزل تا شرکت را طی کنیم، چون آنجا مثل خانه دوممان است و راحتیم. در لیست آرزوهای فردی ما، داشتن شغلی با درآمد خوب جزو یکی از اولین هاست. در واقع، برایمان خیلی لذت بخش است که بتوانیم آخر ماه دست در جیبمان کرده و از دیدن پولی که بابت حقوق دریافت کرده ایم کیف کنیم! آخیش بگوییم و خوشحال باشیم و به لیاقتمان در کار افتخار کنیم.مصاحبه شونده ای در حال یادداشت برداری اما رسیدن به این رویای زرین، نیازمند یک سری مقدمه چینی هاست. بالاخره هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد! برای رضایت در زندگی شغلی و نزدیک شدن به مناصب بالاتر و متخصص شدن در کار، روی مصاحبه ها حساب دیگری باز کنید. از هر مصاحبه کاری درس بگیرید و رفتار خودتان و مصاحبه شونده را تحلیل کنید. دقیقا مثل حرفه ای ها رفتار کنید. یعنی بدانید که محیط کاری شبیه گذشته نیست و حرفه ای تر شده، پس شما هم باید قبل از حاضر شدن در مصاحبه، اطلاعات کاملی داشته باشید.شاید قبل ترها توصیه، آشنایی، و صرفا همان اطلاعات محدودی که شما در جلسه تشریفاتی مصاحبه به کارفرما ارایه می کردید برای استخدام شدن کافی بود. اما حالا رقابت سخت تر شده و شرکت ها هم سختگیرتر شده اند. کارها تخصصی شده است و پیدا کردن نیروی خوب که در بدنه سازمان ها جا بیفتد کاری تخصصی است. ایجاد بخش منابع انسانی (اچ آر) هم در همین راستا بوده است. هزینه از دست دادن نیروی کاری مفید و جذب کردن جایگزین برای شرکت ها، آنقدر بالا هست که حتی اگر شرکت ها به شما چیزی نگویند، خودشان را برای ارزیابی تک تک کاندیداها کاملا آماده می کنند و بعد با شما قرار می گذارند. پس اگر دوست دارید دست پیش را در مصاحبه بعدی تان بگیرید این مطلب را با حوصله بخوانید و برای دوستان و آشنایانی که در موقعیتی مشابه هستند ارسال کنید.اول، ذهنیتی حرفه ای را ساماندهی کنیداز قدیم درباره شغل و بازار کار هم افسانه های زیادی وجود داشته. از جمله این افسانه ها کافی بودن یک رزومه استخواندار (ترجیحا با مهر فارغ التحصیلی از یک دانشگاه اسم و رسم دار) و داشتن ظاهری خوب برای استخدام شدن است. خیلی ها واقعا این ها را امتیازهای اصلی برای استخدام شدن می دانند. البته این دو مسله واقعا مهم هم هستند، اما شغل شما یک شبکه از روابط انسانی است، و بسیاری از افراد با رزومه ها و سوابق تحصیلی عالی، به علت ضعف در روابط انسانی نمی توانند کمکی به پیشرفت سازمان و همکاران بکنند. روابط انسانی یعنی بلد باشید با دیگران چظور صحبت کنید، چطور همکاری شان را جلب کنید، چطور هدایتشان کنید و اگر دچار اختلاف شدید چطور اختلاف ها را حل کنید؟داشتن یک شغل فراتر از مهارت های ساده ای است که برای انجام کارهای روزانه نیاز دارید نکته دیگر اینکه بعضی ها به شانس باور دارند، باز هم به نظر می رسد استخدام شدن تا حدی به شانس شما هم ربط داشته باشد ، اما نه تماما و نه خیلی از قسمت های آن. بعضی از متقاضیان مشاغل، کمترین اطلاعی از آیین نامه مصاحبه رفتن ندارند و از جزییاتی مثل رعایت نظم، چگونگی صحبت کردن و آراستگی که جزو فاکتورهای پنهان یک متقاضی حرفه­ای است بی اطلاعند. در مقابل، کسانی هستند که از نظر دارا بودن یک یا چند فاکتور روانی، در مصاحبه خوب می درخشند و موقعیت را از شما می قاپند. عموما به این افراد برچسب خوش شانس زده می شود. هرچند شاید هیچ شرکتی صددرصد آن چیزی نباشد که به دل شما بنشیند، اما با فکر کردن به این مطالب با دیدی واقعی جلو می روید.قبل از رفتن سراغ مدیریت مصاحبه شغلی، همواره به خاطر داشته باشید که با ذهنیتی درست سراغ تقاضا برای یک شغل بروید. درست است که گاهی وضعیت مالی آنچنان دست ما را می بندد که به اولین جایی که به ما پاسخ مثبت بدهد بله می گوییم، اما در درازمدت ناچار هستیم این مسیر را دوباره طی کنیم. منظور مواقعی است که از روی احتیاج و استیصال به شغلی مشغول می شویم . این وضعیت برای عده زیادیرخ داده است. امری که به خودی خود بد نیست، و در سال های اوایل ورود به بازار کار حتی طبیعی است، اما نباید به عنوان روال در زندگی شغلی شما جا باز کند.کارمند دفتری همین سکه روی دیگری هم دارد، از خودتان بپرسید چه موقعی بوده که شغلی را قبول کرده اید چون خودتان ته دلتان اعتقاد داشته اید که توانمندی هایتان اجازه پیدا کردن کاری بهتر را نمی دهد و "کاچی بهتر از هیچی است"؟. اگر خودتان به کاربلد بودنتان معتقد نباشید و نتوانید این را نشان بدهید، چطور می خواهید یک نفر دیگر را متقاعد کنید تا به شما بابت انجام کاری پول بدهد؟ آیا اگر خودتان جای کارفرما بودید حاضر می شدید این فداکاری را انجام بدهید؟ البته که نه!با تمام این اوصاف چاره چیست؟ اینکه واقعا حرفه ای بشوید، مهارت های جدید را عملی کسب کنید، از چالش ها در محل کار استقبال کنید و خطر خراب شدن کار را به عهده بگیرید، روی مهارت های نرم و سختتان سرمایه گذاری کنید و شبکه ای از افراد حرفه ای در شغل خودتان را درست کنید. برای شبکه سازی، سراغ اینترنت بروید که بهترین منبع برای گرفتن اطلاعات است. از این منبع غافل نشوید که برایتان معجزه می کند! سایت هایی مثل لینکدین، ایران تلنت، جاب ویژن، جابینجا، کارومه و کاربوم علاوه بر اگهی های دسته بندی شده و امکان ساخت رزومه به صورت استاندارد، تست هایی را برای سنجش توانایی شما در زبان انگلیسی، هوش، استعدادیابی و علاقمندی های شغلی در اختیار می گذارند. این سایت ها بخش دیگری به نام بلاگ یا مجله هم دارند که مقالات مرتبط با شغل و شغل یابی در آنها منتشر می شود و دریایی از اطلاعات مجانی را برای خوانندگان فراهم کرده اند.