رفع مشکل یا جایگزینی راه حل جدید

سلام ،فضانوردان آمریکایی به سازمان ناسا گزارش دادن که خودکار توی فضا یعنی شرایط بی وزنی نمی نویسه ، ناسا هم موضوع رو به یه شرکت طرف قرارداد محول کرد ، بعد از چند ماه وقت و صرف چند میلیون هزینه ، بالاخره خودکاری ساختن که هم در شرایط بی وزنی می نوشت ، هم روی کریستال می نوشت و هم زیرآب ، وبه این طریق مشکل حل شد. اما از طرف دیگه فضانوردان روسی به سازمان خودشون اطلاع دادن که نمی تونیم با خودکار در فضا بنویسیم ، راه حل چیه ، سازمان فضایی روسیه هم بهشون پیغام داد که با مداد بنویسید ، به همین راحتی ، حالا حکایت کار خودمه، سالها بود که برای اینکه بوی پام ، دیگران رو اذیت نکنه ، با مشکل مواجه بودم ، یه مدت از کفی کفش ضد بو استفاده کردم ، ولی کم کم خاصیتش رو از دست داد ، یکی گفت ناخنهای پات رو از ته کوتاه کن ، همین کار رو کردم ، بازهم نشد ، یکی گفت صبح ها قبل از اینکه بری سر کار ، پاهات رو بشور ، اگر چه سخت بود ولی انجام دادم ، بازهم کارساز نشد ، یه روز یکی از این پسرهای دستفروش که وسایل کفش می فروخت ، اصرار کرد که ازش یه چیزی بخرم ، توی بساطش نگاه کردم یه اسپری کوچیک دیدم ، پرسیدم این چیه ؟ گفت بوگیر کفش ، سه بار اسپری کنی ، دیگه پات بو نمی گیره ، فقط همین یه دونه مونده ، گفتم باشه بده ، فردا ازش استفاده کردم ، واقعاً جواب داد ، شب که اومدم خونه دیگه پام بو نمیداد ، چند روزی که ازش استفاده کردم ،احساس کردم که چیز خوبیه و دوای درد من همینه ، دنبال لنگه اون اسپری گشتم ، توی هیچ مغازه ای پیدا نکردم ، چند تا از این دستفروشها رو دیدیم ولی اون مارک از اسپری رو نداشتن ، یه روز یه پسر دستفروش دیگه رو دیدم که همون مارک از اسپری رو داشت ، شیش تا داشت همش رو خریدم ، یکی دو هفته بعد باز همون پسره رو دیدم ، تا منو دید گفت از اون اسپری ها آوردم ، نمیخوای ؟ گفتم چند تا داری گفت ده تا ، گفتم همش رو بده ، جا کفشی پر شده بود از این اسپری ها ، عیالم گفت دیگه یواش یواش جا برای کفشها باقی نمی مونه ، گفتم باشه دیکه نمی گیرم ، خیالم جمع شده بود ، فعلاً تا دو ، سه سال اسپری ذخیره داشتم ، یه روز داشتم از خیابون انقلاب رد میشدم ، توی یه مغازه کفش فروشی چشمم به یه کفش افتاد ، از مدلش خیلی خوشم اومد ، اگرچه کفش خودم نو بود ولی مدل اون کفش بهم چشمک میزد ، بالاخره رفتم و خریدمش ، خونه که رسیدم عیالم پرسید چی شد که کفش چرمی خریدی ؟ گفتم از مدلش خوشم اومد ، گفت مبارکه ، گذاشتمش توی کمد ، فردا صبح خواستم برم سر کار ، عیال گفت امروز کفش جدیده رو بپوش شگون داره ، گفتم باشه ، از توی کمد درش آوردم ، همونجا توی اتاق پام کردم و راه افتادم ، یادم رفت اسپری بزنم ، یعنی اصلاً سمت جاکفشی نرفتم ، شب که اومدم خونه ، عیال پرسید کفش جدیده راحت بود ؟ گفتم آره ، وجالبتر اینکه ، اسپری نزدم ولی پام اصلاً بو نمیده ، گفت بخاطر اون کفشهای ماشینی پات بو میداد ، اگه از اول کفش چرمی می خریدی اینقدر دردسر نمی کشیدی ، البته راست میگفت ، شاید به خاطر هزینه بود ، شاید هم به خاطر عادت ، ولی به هر حال پوشیدن کفش چرمی راه حلی بود که مشکل سالهای متمادی رو از بین برد ، سالها فکر میکردم که چطور مشکل بوی پا رو حل کنم ، به این فکر نمیکردم که اصلاً چرا پا بو میده و علتش چیه ، یعنی روی راه حل هیچ تمرکزی نداشتم ، وقتی بعد از سالها نوع کفشم رو عوض کردم ، تازه فهمیدم که اشکال از پای من نبوده ، اشکال از نوع کفشی بود که می پوشیدم ، کفش ماشینی با پای من نمی ساخت ، بخاطر کفش ماشینی بود که پاهای من بو میگرفت ، نه اینکه پاهام ذاتاً بو داشته باشه ، هیچ وقت از این زاویه به موضوع نگاه نکرده بودم ، به عبارتی فکرمیکردم که فقط با خودکار باید بنویسم ، پس اگه خودکار نمی نویسه باید کاری کنم که حتماً خودکار بنویسه ، در حالیکه الزامی برای نوشتن با خودکار وجود نداشت ، ابزارهای دیگری هم برای نوشتن وجود داره ولی من به آنها توجه نداشتم ، درست مثل آمریکایی ها، توی خیلی از کارها اینجوری فکر میکردم ، مثلاً چکار کنم که لاغر بشم ، هیچ فکر نمیکردم که اصلاً چرا چاق میشم ، یا چکار کنم که سیگار رو ترک کنم ، خوب اصلاً چرا باید سیگار بکشم ؟ البته هنوز جواب این یکی رو پیدا نکردم.....