داستانی از پلنگ خونه

سال ۹۲ بود که تصمیم گرفتم از پست اداری ام استعفا بدم و برم مث بچه آدم سر معلمی خودم.با هزار منت و زحمت و رودرواسی رییس اداره موافق کرد که برم مدرسه.با یه همکار دیگه مون تصمیم گرفتیم با هم بریم یه مدرسه.۱۱ مهر رفتیم مدرسه.معمولا مدیر جدید اول تابستون معرفی میشه تا بتونه فرآیند ثبت نام رو نظارت کنه ولی ما ۱۱ مهر رفتیم.مدیر قبلی هر کسی رو به هر شکلی دلش خواسته بود ثبت نام کرده بود.متوجه شدیم نوع چینش دانش آموزان یه کم غیر طبیعیه و واقعا زیادی اذیت میکنن.منم هیچ تجربه ی معاون بودن نداشتم.به من گفتن شما چهار تا کلاس اول رو پیگیری کن و مسایل حضور و غیاب و انضباط و ... رو پیگیری کن.معمولا شلوغ ترین بچه ها تو دبیرستانها همون سال اولی ها هستند چون از راهنمایی می اومدند و واقعا نمی دونستند بچه هستند یا بزرگسال.درس خوندشون هم که افتضاح بود.بعد از مدتی فهمیدیدم مدرسه ی ما یه جور تگزاس هست یعنی هر چی دانش آموز بنجل و درس نخون و بی انضباط بوده از مدارس دیگه عذرشون رو خواستن و فرستادن برای مدرسه ی ما.تو اوضاع بلوشوی تغییر مدیر هم کسی براش مهم نبوده .ماه اول واقعا کلافه بودم هر روز غیبت و تاخیر و حضور و غیاب و... دیدم نمیتونم حریف شون بشم.میرفتم سر کلاس میدیدم رسما فحش ناموسی به من میدن و معلوم نبود کی داره بین ۳۵ نفر فحش میده ، اگه تظاهر به شنیدن میکردم باید طرف رو پیدا میکردم و حسابی از خجالتش در می اومدم ، یا باید خودم رو به نشنیدن میزدم که قاعدتا راه حل دومی بهتر بود چون واقعا غیر قابل تشخیص بود.یادمه تو یه ماه دو بار کپسول آنتی بیوتیک انداختند تو بخاری و کلاس تعطیل شد.هر چی دنبال مقصر گشتم پیدا نشد.نم پس نمیدادن.یه روز دیدم یکی اومد گفت در کلاس آتیش گرفته رفتم دیدم در رو شکستن و آتیش زدن.خاموشش کردیم و باز در رو تعمیر کردیم و ادامه کار و باز هم متوجه نشدیم کی بوده.مجددا در رو شکستن و باز هم آتیش زدن انگار متوجه شده بودن نمیتونیم تشخیص بدیم کی بوده.خلاصه این داستانها تکرار شد تا دو بار هم لوله بخاری رو جوری صافش کرده بودند انگار از زیر پرس ده تنی در اومد بود.من بودم و کلاس اولی هایی که بشدت یاغی بودند و تو دوره بلوغ و سرریز و گانگسترهای همه ی مدارس ناحیه بودند.یادمه دانش آموزی داشتیم که به محض اینکه دعوا میکرد و می اومد دفتر شروع میکرد به خودزنی و خودش رو میزد ..مدرسه داشت از دست مون در می رفت.من بی تجربه بودم معاون دیگه مون که با تجربه بود و معاون خوبی هم بود مشکل بزرگی که داشت بعضی وقتها ناراحت که میشد بچه ها رو میزد یادم یه ضربه زد و بینی یکی پر خون شد.منم سریع رفتم و اون بچه رو ساکتش کردم و ختم بخیر شد.بعدش معاون مون بهم گفت سالها ورزش رزمی کار کرده ...اوضاع خیلی بی ریخت بود.عملا مدرسه شده بود پلنگ خونه.یعنی پلنگ خونه نامی بود که از بیست سال قبل رو مدرسه بود و من بی تجربه هم اونجا بودم.خلاصه دیدم بچه ها نم پس نمیدن.فکر کردم چه جوری باید توشون نفوذ کنم.چون اطلاعات فیک هم زیاد میدادن.مدرسه ی ما نزدیک حرم امام رضا ع بود.بچه ها بعضی وقتها میرفتن زیارت.میدیدم که چند تایی هستند که مرتب میرن.یکی شون پسر مذهبی ولی درس نخونی بود.یه روز که همه رفتن بیرون باهاش صحبت کردم که تو مومن هستی و مشخصه که مقیدی ؟ گفت آره.گفتم امر به معروف و نهی از منکر واجب هست درسته گفت بله.گفتم تو ماه قبل دو بار در مدرسه رو شکستن و دو بار لوله بخاری رو صاف کردن و هر لحظه خطر مسمومیت برای همه بود.بنظرت کار اینها درسته یا نه؟ تخریب بیت المال و ضایع کردن وقت کلاس و معلم؟گفت نه.گفتم من ازت میخوام مسببین این مساله رو بهم بگی کی هستند.اول یه کم من من کرد و بعدش گفت باشه.سیگنال شاخهای کلاس رو بهم داد.یواش یواش زوم کردیم روشون.چند تا دانش آموز شلوغ و خرابکار رو که احضار کردم و تعهد از ولی و خودشون گرفتم یواش یواش بین بچه همهمه شد که ما چه جوری داریم اوضاع رو رصد میکنیم؟منم گفتم دوربین های مدار بسته در شکل و اندازه های مختلف نصب شده و کوچکترین حرکتی از دید ما پنهان نیست.در همین حین دو مورد منکراتی هم کشف شد.مورد به اداره ارجاع داده شد و اداره گفت یه هفته کلاس نیاد.منم فوری به همین نکته چسبیدم و گفتم ما از هفته ی دیگه دو نفر رو اخراج میکنیم و واقعا دیدند هفته ی بعد دو نفر دو هفته نیومدند! بهره برداری خوبی شد.بعضی از دانش آموزان بی انضباط رو تنبیه کردیم نه تنبیه بدنی.میگفتیم تا پدر یا مادرت نیاد کلاس نمیری.چند روز علاف می موندند و بقیه دست شون اومد که شاخها چه جوری دارن می شکنن.تقریبا هر روز دو سه تا دانش آموز بی انضباط رو یا تو کلاس راه نمی دادم یا به اولیاشون میگفتم بیان مدرسه.اوضاع خیلی خوب و قابل کنترل شده بود.یواش یواش به اوضاع مسلط شدم.حتی بچه ها درد دل هاشون رو هم گاهی میگفتند.یکی از هکارامون از یکی از بچه ها شارژ گرفته بود که من فهمیدم ولی خوب نتونستم کاری بکنم و به دانش آموز گفتم باج نده.نزدیک عید بود که من از اون مدرسه اومدم بیرون و رفتم جای دیگه.به جای من یه آقایی اومد که مدتی رییس اداره بود و فوق روان شناسی داشت.ادعا میکرد ما روش برخورد بلد نیستیم و او مشاور زندان بوده و خلاصه با تجربه تر از ماست و کلی ادعا..بعد از مدتی از یکی از همکارم از این معاون جدید پر ادعا که سوال کردم گفت اولش خیلی خوب شعار داد و گفت من ال میکنم بل میکنم و از فردا باید بچه ها ۷ صبح اینجا باشن و ...خلاصه...میگفت بعد دو ماه گفت اینها آدم بشو نیستند و بی خیال شده بود....