اگر به ترکیه رفتید از دیدن این مناظر غافل نشوید

سرتاسر سرزمین بهشتی پر از مناظر باشکوه است. این مناظر همیشه در جاهایی که به آن ها می رسیم نیستند، بلکه گاهی حتی در جاده ها هم هستند. برخی می گویند مقصد مهم نیست، مسیر مهم است. و اگر یک منظره به بالای آن اضافه کنید!چرخ های فرمان بر خلاف مناظر زیبا، همراه با ملودی هایی که دوست داریم، ما را به لرزه در می آورد. با ورود به تابستان، می توانید با تور ترکیه مسیرهای رانندگی که برای خود ایجاد می کنید، یک تجربه تعطیلات فراموش نشدنی داشته باشید.برنامه های تعطیلات، تغییرات زندگی، احساس بودن در جاده بسیار هیجان انگیز هستند. برای مدتی کارهای روزمره خود را به جای دیگری منتقل می کنید.بهترین قسمت تور لحظه اخری ترکیه با خانواده، معشوق، اقوام یا تنهایی انجام خواهید داد، عبور از جاده های دیدنی خواهد بود.اگر مجبور هستید زمان زیادی را در جاده ها بگذرانید یا اگر علاقه زیادی به جاده بودن دارید، می توانید این مسیرها را تقریباً از هر منطقه ای از کشورمان انتخاب کنید و آنها را ارزیابی کنید.در این لیست، من مسیرهای رانندگی ایجاد کرده ام که شهرهای منحصر به فرد ما را به هم متصل می کند و آنها را عمدتاً از غرب به شرق مرتب می کند. این یک مقاله بسیار توصیفی خواهد بود، اجازه دهید از قبل به شما هشدار دهم.بیایید با هم جاده های دیدنی زیبا را کاوش کنیم و سفر خیالی خود را آغاز کنیم! سفر در زندگی پایانی ندارد. پیشرفت بهترین است…جاده Kırklareli به İğneada ارزش دیدن را دارد. ردیف درختانی که در طول مسیر خواهید دید شما را به یک نقاشی رنگ روغن سورئال می برد و شما را به جذاب ترین حالت طبیعت می برد. اگر می خواهید سفری آرام را به تنهایی با طبیعت تجربه کنید، باید از جاده ایگنیادا عبور کنید.جنگل های لونگوز در این جاده قرار دارند. در پارک ملی دریاچه حمام و دریاچه مرت وجود دارد که آب های آن را به دریا متصل می کند. با پیاده‌روی‌ها، پیک‌نیک‌ها، مناظر بی‌پایان چشمگیر و هوای تازه، فرصتی عالی برای سفر است.گذراندن وقت در اعماق جنگل بین یک جاده خوش منظره و رسیدن به ساحل شنی ایگنیادا... چه چیزی بیشتر می تواند بخواهد!2) جاده شیله – آغواشیله- آغوا، یکی از زیباترین جاده های مرمره. یک مسیر رانندگی با فضای سبز فراوان، که در آن به آرامی از میان کوه ها عبور خواهید کرد.کسانی که نمی دانند برای فرار از استانبول کجا بروند نگران نباشند. جاده آنقدر آرام است که حتی رانندگی هم می تواند چشمان شما را راضی کند.وقتی خیلی به ساحل دریای سیاه نزدیک شدید، می گوییم که نباید بدون دیدن Kerpe که در کنار دریای Kocaeli قرار دارد، برگردید. با صخره های صورتی و فضای آرام خود روح شما را سوراخ خواهد کرد.3) جاده آبانتآبانت - بولو آبانت یولو با رنگ های خیره کننده خود مناظر خیره کننده ای را ارائه می دهد، جایی که شاخه های درخت بر فراز جاده ها آویزان است.آبانت بولوگذر از طبیعتی که در تابستان دارای هر تن رنگ سبز و رنگ های متنوعی است که در پاییز نمی توانید آنها را بشمارید و در زمستان با درختان پوشیده از برف خود مناظری زیبا را به نمایش می گذارد. از هر طرف می توان هارمونی موجود را تماشا کرد.در صورت تمایل می توانید سفر خود را با فعالیت های مختلف کامل کنید. به یاد داشته باشید که دریاچه آبانت و فلات های مجاور آن.4) جاده بارتین- سافرانبولوسافرانبولوزمان دریای سیاه است، منطقه ما که در آن سبز هرگز شکوه خود را از دست نمی دهد.شما با حیرت به جاده های تونل درختی خیره کننده سافرانبولو خیره خواهید شد و دوربین های خود را محکم در آغوش خواهید گرفت. در این خط که بین تمدن و طبیعت کشیده می شود، می توانید فراموش کنید زمان چگونه گذشت و حتی کجا رفتید! در حالی که سافرانبولو در حال حاضر مکانی شبیه افسانه است، جای تعجب نیست که جاده های منتهی به آن به این شکل باشند.5) İnebolu- Cide Roadİnebolu- Cide Roadجاده Inebolu-Cide در بخش ساحلی دریای سیاه قرار دارد. این جاده که 133 کیلومتر بین مناطق در کاستمونو قرار دارد، دارای پیچ‌های تند است که گاهی به ساحل نزدیک می‌شود و گاهی از شیب‌هایی بالا می‌رود.در این جاده که با دریای خشن، طبیعت شلوغ و تغییر رنگ، ضیافتی بصری ارائه می دهد، تجربه های فراموش نشدنی در انتظار شماست.در اینبولو؛ بنای یادبود شهید شریفه باجی، خانه‌های اینبولو، عمارت صورتی، خانه فرهنگ نزیه بتال، تپه آپش، تپه گلیش، روستای اوزلوچه. در Cide; خلیج گیتروس، دره لوچ، والا کانیون و آبشار ایلیکا از جمله مکان هایی هستند که باید دید.6) جاده چاناکاله - کارابرونسیگاجیک، ازمیرحالا بریم سمت جنوب، به سمت گرما. یک جاده معمولی دریای اژه با دریا در یک طرف و کوه ها در طرف دیگر، که قلب شما را آب می کند... ما را به ازمیر می برد!این یک مسیر رانندگی 500 کیلومتری است که دریای اژه شمالی را پوشش می دهد. اگرچه این جاده طولانی است، اما توقف های زیادی وجود دارد که می توانید در آنجا استراحت کنید. Cunda، Altınoluk، Ören، کوه های Kaz، Akcay، Dikili، Foçaقدیمی. هر نقطه ردی متفاوت از خود به جا می گذارد و انتخاب این مسیر شما را مملو از منظره می کند.اگرچه با جاده باریک و پر پیچ و خمش ترسناک است، اما منظره آن ارزشش را دارد. امیدوارم بتوانید آغوش سبز و آبی را تا ته دل تماشا کنید.7) جاده Kapıkırı- Gölyaka- Bafaپارک طبیعی دریاچه بافابا عبور از اطراف دریاچه بافا، این جاده بین آیدین و موغلا باقی می ماند.نوستالژی با خانه های روستایی را از جایی به جای دیگر تجربه خواهید کرد و نمی توانید چشم از سرسبزی که صخره های غول پیکر و اطراف را پوشانده است، بردارید!مکان‌های پنهانی وجود دارد که می‌توانید ماشین خود را کنار بزنید و بروید. صومعه یدیلر، پارک طبیعی دریاچه بافا، مقبره سنگی شهر باستانی لاتموس، هراکلیا، لاتموس آگورا…اگر به صومعه یدیلر بروید، بخشی از مسیر Carian Way از اینجا می گذرد. برای دیدن منظره دریاچه چشمگیر در میان خرابه های باستانی و سرسبزی ارزش پیاده روی را دارد.8) جاده اکالیپتوس گوکواجاده اکالیپتوس گوکواواقع بین موغلا و مارماریس. جاده ای که به جاده عشاق نیز معروف است... زیر سایه درختان چند صد ساله احساسات عمیقی را به انسان دست می دهد. این جاده گذشته ای غم انگیز اما امیدوارکننده دارد.در سال 1938، مردم منطقه گوکووا با بیماری های ناشی از باتلاق دست و پنجه نرم می کردند. کسانی که به مالاریا مبتلا شده بودند، به ویژه کودکان در حال مرگ بودند.دهکده Mehmet Gökovalıمتأسفانه 4 فرزند خود را به دلیل این مشکل از دست داد. گوکوالی به دنبال راه حلی برای جلوگیری از انتقال این بیماری به آخرین پسر متولد شده است. پس از یک تحقیق خوب به این نتیجه می رسند که راه حل آن درختان اکالیپتوس است.پس از آن، Cevat Şakir Kabaağaçlı(ماهیگیر هالیکارناسوس) نهال های درختی را از استرالیا می آورد و روستاییان دست به دست هم می دهند تا صدها نهال بکارند. این اجازه می دهد تا باتلاق با 1000 لیتر آبی که می تواند در خود داشته باشد خشک شود. و این بیماری تمام شده است، دیگر هیچ مردی وجود ندارد.او همچنین شاهد صحنه «آن» فیلم پدرم و پسرم است…حالا که داستان این جاده را یاد گرفتیم، از این به بعد معنادارتر به اطراف نگاه می کنیم. جاده ها پر از داستان است!9) جاده Kaş- Finikeجاده Kaş- Finikeبعد، سواحل معطر پرتقال و آفتاب زیاد، ما در آنتالیا هستیم. جاده های دیدنی مدیترانه بسیار معروف هستند، به طوری که حتی موضوع ترانه ها نیز بوده است. جاده های آنتالیا، به زیبایی بهشت، جایی که گرمای بزرگراه عمیقاً احساس می شود…ترکیب طبیعت سرسبز آن با دریای وسیع؛ مناظری دارد که نمی توانید چشم از جاده بردارید.آغوش گرم خورشید، نوسان خنک دریا، افکاری که باید با زمزمه درخت ساخته شوند، رویاهایی که باید ساخته شوند...اگر از کنار این جاده بگذرید، خرابه ها، شهرهای باستانی، یاروهای کمیاب و ویرانه های جذابی وجود دارد که بسیاری از ارزشمندترین سرمایه های فرهنگی را در مرزهای کشورمان در خود جای داده است. شما می توانید Heroon of Trysa، شهر باستانی Myra، شهر باستانی Kekova، خرابه های Andriake، پناهگاه پرندگان Demre، Soura، Finike Cavern Bay و خلیج های پنهان آنتالیا را کاوش کنید. بدون کاوش در این مکان ها به جاده ادامه ندهید!هر نقطه حاوی زیبایی های منحصر به فردی است و آنها را به سمت خود می کشاند ... شما نیازی به رسیدن به جایی ندارید، فقط باید راه بیفتید!10) راه لیسیاییراه لیسیایی فتحیه، موگلامقاله خود را با یک مسیر پیاده روی ادامه می دهیم. اگر از راه لیسیایی که مسافران ماجراجو از سراسر جهان در آن تردد می کنند، نامی نمی بردیم، درست نیست...این یکی از بهترین مسیرهای پیاده روی مسافت طولانی در جهان است. منظره فانوس دریایی گلیدونیا در این مسیر باستانی به عنوان زیباترین منظره ترکیه در سال 2007 انتخاب شد.شما می توانید اطلاعات دقیقی را با مقاله راه Lycian ما پیدا کنید.11) طریق موت خواجهما دوباره بلند شدیم، در آناتولی! می توانید از این جاده باقی مانده در کارامان برای عبور به مرسین یا قونیه استفاده کنید.یک جاده آسفالته نازک در لبه صخره که شما را در میان دره سرسبز و شیب دار هشدار می دهد، سفری هیجان انگیز است. در حالی که در جاده هستید، جاده شما را همراهی می کند…12) جاده نوشهیر اورگوپجاده نوشهیر اورگوپراهی که می توانید از دنیا فرار کنید، دروازه ای به بعد دیگری است. شما در میان این تشکل های غول پیکر سر می زنید و سفری فراموش نشدنی را با دودکش های پری با اشکال شگفت انگیزشان تجربه خواهید کرد. به دوستداران جاده اعلام شد! غیرممکن است که از منظره به اندازه کافی سیر شوید... بهتر است ماشین خود را کنار بکشید و خود را به لحظه لحظه بگذارید.اگر به سفر در جغرافیای آناتولی فکر می کنید، این جاده زیبا را از دست ندهید.13) جاده دره سوگانلیدره سوگانلی قیصریاین شهر به اندازه کاپادوکیه شناخته شده نیست، اما یکی از چشمگیرترین مناظر را برای جغرافیایی مشابه ارائه می دهد. دره سوغانلی که در کایسری قرار دارد، با خانه‌های سنگی کوچکش که روی جاده ساخته شده، به نظر می‌رسد که متعلق به دوره ماقبل تاریخ است. در اینجا می توانید حس اولین قدم گذاشتن روی زمین را بچشید…14) جاده تونجلی اواجیکدره مونزور تونجلیبوی خاک آناتولی که به محض اینکه سرتان را از شیشه ماشین بیرون بیاورید حس خواهید کرد جای دیگری است. همانطور که مشاهده می شود این جاده دارای سرسبزی متراکم نیست و همین بایر بودن و صعب العبور بودن آن را جالب می کند.علاوه بر این در پارک ملی دره Munzur یکی از بزرگترین پارک های ملی ترکیه که در مسیر جاده قرار دارد، محیطی مناسب برای کمپینگ، پیک نیک و طبیعت گردی و همچنین ورزش های آبی و طبیعت گردی مختلف در انتظار شماست.15) جاده های ارزرومایسپیر یدیگولر، ارزرومجاده های ارزروم به قدری زیبا هستند که صحبت از یک مسیر واحد در حق دیگران بی انصافی است.می توانید این تنوع جغرافیایی ارزروم را که در هر دو منطقه (شرق آناتولی- دریای سیاه) قرار دارد، از جاده های آن بیابید. جاده روستای بالیکلی که بین ارزروم و آرتوین واقع شده است، چشم انداز شگفت انگیزی را در میان درختان صنوبر نازک و راست که در دامنه کوه ساخته شده اند، ارائه می دهد. دریاچه تورتوم در طول مسیر شما را همراهی می کند.ذخیره‌گاه طبیعی کاملی گورگیتما در جاده Rize-Ispir با سبزی‌های تیره و هوای دوده‌ای، با نهر به آرامی در مجاورت هستیم. هر نکته این است که خودرو را متوقف کنید و عکس بگیرید…در جاده ارزروم-ارداهان، هوای آناتولی را در دره های هموار و متروک تنفس می کنیم. باعث نمی شود مردم بخواهند غلت بزنند!و سرانجام، جاده Çoruh- İspir... چه عجب! احتمالا می گویید. اگر باعث می‌شود اینقدر درباره خودش صحبت کنید، غیرممکن است که از آنجا رد شوید... فراموش نکنید که چشمانتان را به منظره قلعه İspir، که در آن سوی رودخانه Çoruh است، تشویق کنید.دیوریگی در مثلث سیواس، ارزنجان و مالاتیا، در قسمت بالایی حوضه فرات، نزدیک به آناتولی مرکزی واقع شده است. این شهر که توسط کمالیه، ایلیچ در شرق، آراپگیر، ارگووان و حکیمان در جنوب احاطه شده است، کمی مالاتیا و کمی ارزنجان در نظر گرفته شده است.جغرافیای آن که می توان آن را منطقه ای کوهستانی توصیف کرد، مملو از شیب های تند و دره های عمیق است که نهرها به فرات می ریزند. طبیعت سرسبزی ندارد اما قله های برفی مرتفع، جاده های چالش برانگیز که از میان دره ها ادامه می یابد، فلات هایی که در فصل بهار به باغ گل تبدیل می شوند و بکر بودن آن، مردم را به خود جذب می کند.تاریخ دیوریگی مانند تصویر کوچکی از تاریخ آناتولی است که در آن رنگ‌های مختلف در هم می‌آمیزند. تاریخ شناخته شده آن به هیتی ها باز می گردد. دیوریگی که در منابع یونان باستان اپبلیک و در منابع بیزانسی تفریس (تفریک) نامیده می شد، در منابع عربی ابریک یا ابریک نامیده می شد. در دوره عثمانی به آن دیوریک می گفتند و مردم دیوریگی معمولاً خود را دیوریکلی می نامند.پس از هیتی ها به سرزمین های ایالت های مختلف از جمله پارس ها، مقدونی ها، پادشاهی کاپادوکیه، روم شرقی و ساسانیان پیوست. تاریخچه آن که بر اساس اسناد و مدارک واقعی است، IX است. با پاولیکیان آغاز می شود که در قرن نوزدهم فرقه ای مخالف مسیحیت به شمار می روند. حتی یک بنای یادبود به نام پاولیکیان در مرکز دیوریگی وجود دارد.دیوریگی که در زمان پاولیکیان مانند یک منطقه حائل بین اعراب مسلمان و بیزانسی ها بود، با نبرد مانزیکرت تحت حمایت حاکمیت منگوچک قرار گرفت. پس از آن پس از خطر نزدیک شدن تیمور به عثمانی در زمان ممالیک و یلدریم بایزیت به ممالیک داده شد. با پیروزی مرسیدابیک به طور قطع تحت سلطه عثمانی قرار گرفت.مرکز دیوریگی بر روی یک دره وسیع که به جریان چالتی در دامنه کوه ایگیمبات می پیوندد، گسترده شده است. اولین سکونت در تاریخ، قلعه بالای ایگیمبات و دامنه‌های مسجد اولو، درست در کنار قلعه بود.بازار دیوریگی اکنون متشکل از چندین خیابان سنگفرش است که درست در سمت چپ مسجد باشکوه پایین آمده اند. با بازاری که حداکثر با خانه‌های دو یا سه طبقه، جاده‌های کمی شیب‌دار با سنگفرش‌ها، خیابان بازسازی‌شده Hüma Hatun، و چند مغازه فروش معروف divriği döner، به جز در ماه‌های تابستان بسیار آرام است.چیزی که دیوریگی را که شبیه یک شهر ساده آناتولی به نظر می رسد جذاب می کند، بدون شک مسجد اولو است که به عنوان یکی از زیباترین نمونه های سنگ کاری در جهان در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. بنای باشکوهی است، با تمام جزئیاتش بی نظیر است، اما فکر می کنم ارزشش معلوم نیست و به اندازه کافی تبلیغ نمی شود.من اهل دیوریگی هستم و افراد زیادی در اطراف من هستند که اهل دیوریگی هستند اما هنوز این مسجد را ندیده اند. وقتی به دیوریگی می روم از دیدن چند توریست ژاپنی و چینی بسیار خوشحالم. حیف که برای ما چندان شناخته شده نیست. با این حال، کسانی که از هزاران کیلومتر دورتر برای دیدن معجزه در سرزمین ما آمده بودند و کسانی که با کنجکاوی در جاده ها افتادند، مدت ها قبل از ما متوجه این کار بی نظیر شدند.در سال‌های اخیر، عده‌ای نیز هستند که نه تنها از مسجد جامع، بلکه عمارت‌های تاریخی بازسازی‌شده در این منطقه که به موزه تبدیل شده‌اند، زیبایی‌های طبیعی دست‌نخورده و مناظر نفیسی که از طریق آن به چشم می‌خورد، می‌آیند. ریل قطار می گذرد خیابان های شهر که قبلاً خلوت بود، حتی در روزهای سرد زمستان نیز سرزنده است.توریستی ایسترن اکسپرس 2.5 ساعت در دیوریگی استراحت می کند. در این استراحت کوتاه کافی است مسجد اولو، قلعه و خیابان هوما هاتون را به سرعت ببینید. قلعه، مسجد اولو و خیابان هوما هاتون در چند قدمی یکدیگر قرار دارند.عمارت‌ها را به مکان‌های دیدنی در دیوریگی اضافه کنید. بیش از 100 عمارت ثبت شده وجود دارد. برخی از آنها بازسازی شده و برای گردشگری باز شده اند. در یک طرف جاده اصلی به سیواس، محله Hacı Osman Mesciti با بازار و عمارت‌ها در طرف دیگر باقی مانده است.می توانید به راحتی از بازار به منطقه ای که عمارت ها در آن واقع شده اند، پیاده روی کنید. اگر بینایی خوبی دارید، وقتی از قلعه یا مسجد بزرگ نگاه می کنید، می توانید تعدادی از عمارت ها را درست روبروی بازار دیوریگی ببینید.مکان هایی برای بازدید از DIVRIGیک روز کامل برای بازدید از مرکز دیوریگی کافی است. اگر می خواهید چند روستا را ببینید و اطراف آن را کشف کنید، به شما توصیه می کنم یک شب اقامت داشته باشید. دیوریگی 70 کیلومتر از کمالیه و 80 کیلومتر با آراپگیر فاصله دارد. می توانید این دو شهر زیبا را به مسیر خود اضافه کنید.من با راهنمای دیوریگی، مصطفی یلدیریم، از مسجد و عمارت های دیوریگی اولو بازدید کردم. او راهنمایی است که کارش را درست انجام می دهد و در بازار دیوریگی مغازه کوچکی به نام سوغات اولو کامی دارد. مخصوصاً برای درک مسجد اعظم باید با راهنما رفت.مجدداً، پس از تور فرات من از مسیر الازیغ، تونجلی، بینگول و مالاتیا، می‌خواهم از شرکت اجاره خودرو otorento.com.tr برای پشتیبانی خودرو برای گسترش مسیر با سیواس و ارزینجان تشکر کنم.هنگام بازدید از Divriği، در هتل Divriği در Salavattepe اقامت داشتم. نمای کف تراس هتل بسیار زیباست، می توانید کل شهر را ببینید. فضای داخلی هتل، اتاق ها، غذا و سرعت اینترنت نیز خوب است. این هتل بهتر از آن چیزی بود که با استانداردهای Divrigiانتظار داشتم. من توصیه میکنم.بعد از دیوریگی به سیواس رفتم و از مرکز دیدن کردم. مدرسه‌ها، مساجد، مسافرخانه‌ها... مکان‌های تاریخی آنقدر زیاد است که همه آن‌ها بسیار نورانی هستند، باید آهسته سفر کرد، نه یک سفر عجولانه. یک روز به مرکز سیواس