تقاضای دواپس

برای داشتن دید بهتر نسبت به درک و دانش مردم در مورد یک مسئله، کافیست به شبکه های اجتماعی رجوع کنید.این پیام از سوی یک شرکت برای جذب یک رهبر دواپس من را در مورد درک و فهم بازار در مورد دواپس به فکر فرو برد.اما آیا واقعا دواپس با چنین نقشی در سازمان دیده می شود؟ در ابتدا، دواپس چیست؟تعریف دواپسدر کتابخانه ویکی پدیا این چنین تعریف شده است:” حرکتی فرهنگی و حرفه ای که بر ارتباطات، همکاری و ادغام های بین توسعه دهندگان نرم افزار و متخصصان عملیات IT در زمان خودکار سازی فرآیند تحویل نرم افزار و تغییرات زیرساختی تأکید می کند.”اساساً درک و تفسیر من از دواپس اینگونه است:روشی که با هدف ایجاد همدلی متقابل بین دو گروه انجام می شود. تیم توسعه (Development) و تیم عملیات (Operations) که اهدافی دارند که مقابل یکدیگر قرار می گیرند. بنابراین دواپس امکان تحقق اهداف خاص برای هر گروه را در عین احترام به مسئولیت های گروه دیگر فراهم می آورد.من در اینجا ۲ تیم را ذکر کرده ام که در حالت ایده آل باید یک تیم باشند اما متاسفانه بر اساس تجربیات گذشته و حتی امروزه ۲ گروه مجزا هستند که اهداف مشترکی ندارند. هدف یکی از آنها تحویل هرچه سریعتر ارزش تجاری است در حالی که در مورد دیگری داشتن پایدارترین زیرساخت ممکن است.باید بگوییم برای به کار گرفتن دواپس دو چیز مورد نیاز است. اول یک چارچوب که فرآیند تحویل ارزش تجاری را ساختار دهد و سازمان دهی کند، برای مثال اسکرام یا کانبان. رویکرد اجایل انتخاب شده، به سازمان ها و تیم های توسعه امکان می دهد تا در هر چرخه تکرار (iteration) و حتی هر روز یک ارزش گرانبها تولید کنند.دوم، لازم است مجموعه ای از ابزارهای خودکار وجود داشته باشد که به Ops و Dev اجازه می دهد ضمن احترام به اهداف و مسئولیتهای هر گروه ، میزان تحویل ارزش تجاری سازمان را نیز رعایت کنند.نقش اسکرام یا کانبان در دواپسبرای به حداکثر رساندن شانس اجرای یک عملیات دواپس در یک سازمان ، ضروری است که این دو معیار اساسی وجود داشته باشند: یک چارچوب و مجموعه ای از ابزارهای مرتبط برای سازماندهی فرآیند تحویل ارزش تجاری. اگر تمایل به اجرای دواپس صرفاً از سوی تیم IT باشد ، سازمان با پرداخت هزینه بدون ایجاد ارزش واقعی، قادر نخواهد بود ابتکار را دنبال کند و نتایج آن را ببیند. اگر تمایل صرفا از سوی سازمان باشد و تیم IT دانش و ابزار لازم را نداشته باشد ، اجرای این تمرین فشار زیادی را به سازمان وارد می کند و موفقیت های مورد انتظار را در پی نخواهد داشت.بنابراین اولین مرحله برای ایجاد چارچوبی برای ساختار دهی و هدایت گردش کار برای ایجاد ارزش، به عنوان نمونه Scrum یا Kanban است. این سازمان با استفاده خوب از Scrum یا Kanban قادر به پشتیبانی از تحویل مکرر یا حتی روزانه نیاز مشتری از تحقق تا تحویل آن خواهد بود.از طرف دیگر ، برای اینکه بتوانید یک عملیات دواپس را پیاده سازی کنید لازم است که فرایند تحویل ارزش تجاری درون سازمان به مرحله خاصی از بلوغ رسیده باشد.منظور من از این مسئله این است که معمولاً وقتی یک سازمان تصمیم می گیرد مباحث اجایل را با استفاده از Scrum یا Kanban بکار گیرد، استفاده از چارچوب فقط به تیم توسعه متصل می شود. با بلوغ روزافزون تیم Agile ، تیم با لحاظ کردن هر دو جنبه بازاریابی و عملیات تولید و توسعه، دسترسی به چابکی را گسترش می دهد.جعبه ابزار لازمبه همین دلیل ضروری است که تیمها برای دستیابی به این اهداف یک جعبه ابزار داشته باشند که شامل تمام ابزارها باشد. معمولاً برای هر یک از دسته های زیر نیاز به یک یا چند ابزار وجود دارد:کنترل نسخه و مخازن مرتبط (Version control and repositories)ادغام مداوم / تحویل مداومکنترل کیفیتابزار تست خودکار (از جمله آنالیزورهای کدهای استاتیک / چارچوب های تست خودکار)ابزار تست عملکردابزارهای انتشار / استقرار خودکارزیرساخت بر پایه کد: مدیریت پیکربندی تعریف شده توسط نرم افزارفناوری های مجازی سازی و کانتینر سازیاگر بخواهم به ابتدای مقاله برگردم و به پست لینکدین شرکتی که به دنبال رهبر دواپس بود بپردازم، به این نتیجه می رسیم که ممکن نیست فقط یک نفر یا حتی یک گروه مسئولیت پیاده سازی و رهبری دواپس را بر عهده بگیرد. بنابراین اگر می خواهید یک دواپس عملی را در سازمان خود ایجاد کنید ، اطمینان حاصل کنید که هم معیارهای اساسی را در کار خود داشته باشید و هم به جای یک تیم یا یک شخص، کل سازمان را پرورش داده و توانمند کنید.لینک مقاله اصلیپیج لینکدینپیج اینستاگرامپروفایل در scrum.org