حذف حسرت ها و ای کاش های زندگی

حسرت ها و ای کاش های زندگیکلمه حسرت؛ یادآور موقعیتی مناسب است که از دست داده ایم. این موقعیت ممکن است مالی، احساسی، کاری و هر چیزی باشد. بدترین این حسرت ها، حسرت هایی است که دیگر قابل جبران نیست و با گفتن ای کاش ها همراه می شود؛ چه زمانی دیگر تحت هیچ شرایطی حسرت ها قابل جبران نیستند؟ زمان ترک دنیا!اگر قبل از این روز مهارت های زندگی را فرا بگیریم، ممکن است از این حسرت ها و ای کاش ها دور باشیم.یک پرستار استرالیایی به نام "برونی ویر" که در بخش ویژه نگهداری بیماران در آستانه مرگ فعالیت داشته است، در گفت و گو با آنها، پنج حسرت که بین بیشتر آن ها مشترک بوده است را مشخص و در قالب کتابی با عنوان "پنج پشیمانی بزرگ در لحظه مرگ" منتشر کرده است.این حسرت ها به شرح زیر است:1- ای کاش جرات‌اش رو داشتم اون جوری زندگی می‌کردم که می‌خواستم٬ نه اون جوری که دیگران ازم توقع داشتناین موضوع، از عمده ترین موارد پشیمانی در بین اغلب افراد است. وقتی لحظات پایانی زندگی فرا می رسد، خیلی از افراد به وضوح متوجه می شوند بخش همده ای از خواسته های واقعی خود را عملی نکرده اند.2- ای کاش این قدر سخت و طولانی کار نکرده بودم.معمولا بیماران مرد از این نکته شکایت داشتند. آن ها دوران کودکی فرزندان و همدمی با همسر خود را به خاطر ساعات کار طولانی از دست داده بودند.در مورد نسل قدیم که درصد کم تری از زنان، شاغل بوده اند، این موضوع، کم تر در بین بیماران زن رایج بود.تمامی مردانی که در بستر مرگ با آن ها صحبت شده است، از سپری کردن ساعات و روزهای طولانی در محیط کار پشیمان بوده اند.3- ای کاش شهامت بیان احساسات خودم را داشتم.خیلی از افراد در مقاطع مختلف زندگی یا در شرایط گوناگون، به دلیل تعارفات از بیان صرح احساسات خود طفره می روند. به همین خاطر زندگی آن ها از آن چیزی که واقعاً باید باشد، فاصله می گیرد یا آن ها هیچ گاه آن کسی نخواهند شد که آرزو یا توانایی آن را داشته اند.4- ای کاش ارتباطم را با دوستانم حفظ کرده بودم.خیلی از افراد تا لحظات پایانی عمر، قدر دوستان خوب یا ارزش حفظ تماس با دوشتان قدیمی را نمی دانند؛ و معمولا در فرصت کوتاه قبل از مرگ امکان جست و جو و پیدا کردن این دوستان قدیمی فراهم نیست.خیلی از افراد چنان در زندگی خود غرق می شوند که به سادگی تماس با دوستان را فراموش یا کلا حذف می کنند. بسیاری در لحظات پایان عمرشان از این که برای دوستی و روابط خود ارزش کافی قائل نبوده اند، دچار پشیمانی می شوند.5- ای کاش به خودم اجازه می دادم شادتر باشم.این مورد از پشیمانی، با تعجب فراوان، به شدت عمومیت دارد. خیلی ها تا لحظات پایانی عمرشان متوجه نشده بودند که شادبودن در حقیقت یک انتخاب است.خیلی ها سال های عمر خود را با تکرار عادت ها و الگو های همیشگی زندگی خود طی کرده بودند.خیلی ها به اصطلاح " آرامش" ناشی از تکرار الگو و عادت های همیشگی را بر تغییر ترجیح داده بودند و این هراس از تغییر، جنبه های احساسی و عاطفی زندگی را در بر می گیرد.می بینید! در این ای کاش ها و حسرت ها...کسی نگفت کاش برای کسب درآمد یا خرید یک ماشین خاص، عمرم را اختصاص می دادم!پس واقعا ضروری است یاد بگیریم بهتر زندگی کنیم و بتوانیم از عمر خود بهره ی بیشتری ببریم.انتخاب شاد بودن و حسرت نخوردن با مهارت های زندگیحالا دیگر با حسرت ها و ای کاش ها آشنا شدیم، وقت تغییر است. همان طور که گفته شد، تغییر کردن و شاد بودن یک انتخاب است.من مهدی رضایی هستم و با افتخار خود را دانش آموز مکتب تغییر می دانم. در پی آن هستم تا رسالت زندگی خودم را پیدا کنم و به دیگران هم کمک کنم که این مسیر را راحت تر و با سرعت بیشتر طی کنند و به واقعیت به دنیا آمدنشان پی ببرند.وقتی حرف از انتخاب می آید به وجد می آیم؛ چرا که از زمانی که با این کلمه و دنیای پشت سر آن آشنا شدم، متوجه شدم چقدر انسان ها به خاطر ندانستن همین کلمه و دنیای آن زندگی را به کام خود و دیگران تلخ می کنند.انتخاب یعنی به دست گرفتن سرنوشت، حذف تقدیر قربانی بودن و سرباز بودن. یعنی به دست آوردن مهارت های زندگی که موجب تغییر در منش و روش زندگی خواهد شد. بیایید بریم سر اصل مطلب و به آن بپردازیم.اما این مهارت های زندگی چیست و چرا اینقدر مهم است؟برای مطالعه اصل مقاله به سایت مهدی رضایی مراجعه کنید.