۵ نکته مهم تا حجم مطلب مناسب!!

مطلب طولانی ما رو خسته و مطلب کوتاه ما رو گیج می‌کنه!سلام.وقتتون بخیر.امیدوارم روز و هفته رو عالی و باب میل‌مون بسازیم ان‌شاءالله.* اگر مطلب براتون جالب بود، من رو دنبال کنین که کلی مطلب جالب‌تر هم داریم ?* راستی اگه مطلب رو دوست داشتید، با کسایی که دوست‌شون دارید هم به اشتراک بگذارین ?✌سؤال امروز خودم از خودم؛ چند کلمه روزانه بنویسم کفایت می‌کنه؟مسئله‌ای که الان دارم، درگیر امتحانات پایان ترم دانشگاهم و چندتا پروژه کاری هم قبول کردم وعملاً زمان کمی برای نوشتن مطلب دارم. این چند روز اخیر، پست‌هام رو حوالی ساعت ۲۰:۰۰ می‌نویسم.از طرفی من دوست دارم مطلب و محتوایی که به اشتراک می‌گذارم، به دانش خودم و شما، اضافهکنه و ما رو به جلو حرکت بده. امشب اومدم مطلب بنویسم،‌ از همون ترفند‌های مطلب قبلم برایایده‌یابی استفاده کردم؛ سؤالی که خودم درگیرش بودم رو به عنوان موضوع پست امروزم انتخابکردم. مطلب قبلی: (دوستان طرفند نیستا ترفندِ ? اون غلط املایی هم عمدیه)۶ طرفند ایده‌یابی برای نوشتنبرای تعیین میزان حجم مطلب، به چه چیزهایی باید توجه کنیم؟ ۱- موضوع مطلب ما چیه؟درباره چی داریم می‌نویسم؟ موضوع تخصصی است یا اخباره؟ گزارشی از یک مقاله علمیه یا داریماز تجربه شخصی خودمون می نویسیم؟۲- قالب مطلب ما چیه؟داستانِ؟ خبریِ؟ تحلیلهِ؟ گزارش عملیهِ؟ آماریهِ؟ و ...۳- مخاطب ما کیه؟متنی که می‌نویسیم برای یه نفری هست که بخونه دیگه. اگر جوری بنویسیم که اون رو گیج کنه یاتوضیحات کم یا زیادی بدیم، مخاطب مطالب مارو دنبال نمی‌کنه. مثلاً خود من یکی از علت‌هایکتاب‌خوندنم، اینه که خیلی سریع می‌تونم تجربه و دانش زیادی رو دریافت کنم و نیازی نیستبخوام چند ساعت سر کلاس، برای یادگیری مباحث بگزارم (البته این کاملاً به موضوع وابسته‌س).سه تا موضوع هست:سن: کودک، نوجوان، جوان و ... . هر کدوم‌شون یه شیوه‌ی خاصی از مطلب بیشتر جلب میشن.جنس: اگر برای آقایونه، میشه منطقش رو بیشتر کرد، اگر برای خانوم‌هاست، میشه از کلمات احساسی بیشتری استفاده کرد. باز این قضیه به مطلب ما وابسته هستا... نیاید گزارش علمی رو احساسی بگید ?سطح تخصص: مثلاً، مطلبی درباره داروی پزشکیه، اگر مخاطبین عام مردم‌ند، نیاز به توضیحاتسطح پایین‌تر و بیشتریه ولی اگر برای پزشکان و متخصصانه، میشه خیلی خلاصه و مفید براشوننوشت.۴- برنامه ما برای انتشار محتوا چیه؟یه سری مطالب هست، در چند بخش ارائه میشه. دلیل‌های مختلفی داره؛ مثلاً میزان تخصصیبودن یا حجم مطلب یا اینکه پروسه آموزشی هست و افراد باید روی مطالب تأمل کنن.۵- میزان فهم مخاطب چقدر باشه؟منی که الان دارم اینجا می‌نویسم، بیشتر هدفم اینکه دانش کلی رو ارائه بدم یا همون دانش عمومیرو بیام سازماندهی کنم و در قالب راحت‌تری ارائه بدم.میزان فهمی که برای شما انتظار دارم، دانش کلی هست، ۵۰ درصد. می‌خوام یه تصویر کلی شکل بگیرهبرای همینم خودم رو زیاد درگیر نوشتن جزئیات نمی‌کنم.خب دیگه... کفایت می‌کنه ?✌راستی:شما از کجا متوجه می‌شید که به اندازه کافی نوشتین؟اون پایین یه چیزی هست برای تعامل من و شما ?اگر مطلب رو جالب و مفید می‌دونین، به اشتراک بگذارین ?✌منتظرتون هستم.??مطلب امروز رو چطور نوشتم؟ساعت ۸:۳۰ اومدم اتاق، داشتم لیست کارهام رو بررسی می‌کردم که چه کارایی مونده، یادم افتادباید یه مطلب تو «ویرگول» بنویسم. سریع لپ‌تاپ رو برداشتم اومدم اینجا. داشتم به ایده برای نوشتنفکر می‌کردم که یهو این به ذهنم رسید که من گفتم باید یه مطلب حداقل ۳۰۰ کلمه‌ای هر روزبنویسم.اصلاً چرا ۳۰۰ کلمه؟ چرا کمتر نه؟ چرا بیشتر نه؟بعدش این سؤال برام مطرح شد که اصلاً میزان مناسب و کافی برای یه نوشته چیه؟شروع کردم به نوشتن و خود به خود ایده‌ها و نکاتی رو که باید در نظر می‌گرفتم به ذهنم رسید.البته قبلاً در مطلب «از خودمون بنویسیم یا کپی کنیم؟!» و «۶ طرفندِ ایده‌یابی برای نوشتن!»،درباره روش‌های ایده‌یابی گفتم. دوست داشتید بخونید. من خودم در طی مسیر نوشتن، سؤالاتیرو برای خودم مطرح می‌کنم و به همون سؤالات پاسخ میدم و بلافاصله اینجا ثبت می‌کنم.به مرور زمان و با تمرین، میشه به جایی رسید که محتوا رو خیلی راحت از جانب خودتون تولیدکنید. مثلاً این مطلب به هیچ وجه از هیچ جا کپی نکردم و هیچ سرچی انجام ندادم. شاید شبیهبهش باشه که مسلماً هست، بلاخره من تنها آدم روی زمین نیستم و افراد دیگه‌ای هم هستندکه فکرشون شبیه به من هست.خب بسه دیگه... فعلا تا مطلب بعدی... راستی نظرات و انتقادات فراموش نشه.