چند نکته درباره مطالب جدید

مقدمهچند وقتی است که در ویرگول بر عکس همیشه که تمام مطالب را خودم می‌نوشتم، گاهی شعری از یک شاعر مشهور پارسی زبان برایتان می‌گذارم و نهایتا در یک همچین مقدمه‌ای، مختصر توضیحی در مورد دلیل گذاشتن آن شعر می‌دهم. در این یادداشت، اندکی بیشتر در این مورد و موارد مرتبط حرف می‌زنم. همراهم باشید.چرا از شعر دیگری استفاده می‌کنم و خودم نمی‌نویسم؟برای پاسخ به این پرسش، می‌توانم چند دلیل گوناگون و متفاوت بیاورم؛ اما دلایل اصلی‌ام این‌ها هستند:شعرخوانی: یکی از بدترین ویژگی‌های من و دوستان همسن و سالم، احتمالا عدم‌ توانایی‌مان در درک شعرها و حتی خوانش آنهاست. به همین دلیل، قصد دارم با استفاده از اشعار شاعرانی مثل فردوسی بزرگ، سعدی، سیف فرغانی و ... در مطالب، خودم را مجبور به خوانش و آشنایی بیشتر با این بزرگان کنم.وقت‌ محدودتر: با ورودم به پایه دهم و حساسیت زیادی که روی یادگیری درس‌ها و اولویت بندی این موارد دارم، به طور خیلی محدودتری فرصت برای نوشتن یادداشت در ویرگول دارم و اگر بنا باشد چیزی هم بنویسم، آنقدر ذهنم مشغول درس‌ها و کارهای متفرقه است که خیلی سخت بتوانم به نوشتن مطلب جدید فکر کنم. تجربه نوشتن یادداشت" عجب الگوریتم بیشرفی دارد ویرگول!" به من این موضوع را بیش از پیش ثابت کرد. در نتیجه، استفاده از اشعار و حرف‌های دیگران که با آنها هم‌نظر یا به شکلی می‌توان گفت روی من تاثیرگذارند، دستم را برای فعالیت باز می‌گذارد؛ اما در هر صورت تلاش می‌کنم که مطالب و نظرات خودم را هم به هر نحو که هست، بنویسم.حرف تکراری: خیلی از حرف‌ها و نوشته‌های ما تکراری و تحریف شده سخنان دیگران است که پیش از ما گفته‌اند. به قول فردوسی:« سخن هرچه گویم همه گفته‌اند/ برباغ دانش همه رُفته‌اند». خب بهتر است آنجا که حرفمان را شخصی دیگر تاثیرگذارتر و ظریف‌تر زده، از گفته‌های آن شخص استفاده کنیم.گسترش شعرخوانی: تجربه به من نشان داده حتی شعرنخوان‌ترین اشخاص دنیا هم موقعی که با یک شعر خوب رو به رو می‌شوند حداقل یک بار بعدا به سراغش می‌روند. با استفاده از اشعار، به گمانم ممکن است چند نفر دیگر هم همانند خودم به خواندن شعر و آشنایی با اشعار شاعران‌مان علاقه‌مند شوند.بزرگترین شاعران پارسی‌زبان!مرور کتاب‌ها | راهی برای عمیق‌خوانییکی دیگر از کارهایی که به شدت دوست دارم آن را انجام دهم، نوشتن مرورنامه‌هایی برای کتاب‌ها و آثاری است که می‌خوانم و فکر می‌کنم که این شکل از کتابخوانی و مطالعه کتاب، حداقل برای کتاب‌های غیرداستانی می‌تواند بسیار مفید، ارزشمند و سودمند باشد و مانع فهم غلط آنها شود. از طرفی، هرچه که بخواهم مرورنامه نوشته شده بهتر و جامع‌تر باشد، باید کتاب را عمیق‌تر و کامل‌تر درک کرده باشم. به عبارتی دیگر:مرورنامه خوب = درک کامل و جامع کتاباحتمالا در مرورنامه‌ها موارد زیر را بررسی کنم:نویسنده:سبک و روش نویسنده در نوشتن کتاب و هدفش از نگارش کتاب.فحوای کلام کتابدلیلم برای مطالعه کتاب(چطور با کتاب آشنا شدم و چرا انتخابش کردم؟)مرور فصل به فصل کتابو....تغییر روند آماده کردن پستروند قبلی آماده کردن پست‌ها به این نحو بود:ایده پست را پیدا می‌کردم. پیش‌نویس را می‌نوشتم. عکسی پیدا می‌کردم. یک ویرایش انجام می‌شد و بعد انتشار. بعد هم اگر دوباره توی مطلب اشتباه نگارشی می‌دیدم آن را اصلاح می‌کردم.اما روند جدید به این شکل خواهد بود:آماده سازی ایده.نوشتن پیش‌نویس.تهیه کاور اختصاصی پست و عکس‌ها.ویرایش محتوای پیش‌نویس و اضافه کردن منابع یا مطالب دیگر.ویرایش و بازبینی نگارشی مطلب.بازبینی پایانی و انتشار.ویرایش در صورت لزوم پس از چند هفته یا چند ماه!حرف آخرتغییراتی که در نحوه تهیه پست‌ها داشتم و دارم، از یک سو به گمانم موجب افزایش تعداد پست‌ها می‌شود و از یک سو، کیفیت محتوا را تا حدودی تضمین می‌کند و آنچه که هدف‌ نهایی است، این است که صفحه‌‌ی ساخته شده در ویرگول، فعالیتش هم موجب افزایش اطلاعات دیگران شود و هم در مرحله اول، موجب افزایش مطالعه و اطلاعات نگارنده که بنده‌ام. بنابراین، به گمانم طبیعی است که این نوشته‌ها، پربارتر نخواهند شد مگر با انجام برخی اقدامات از سوی من و ارائه نظرات از سوی شما.ممنون که همراه من هستید!