کیف پول اتریوم: راهنمای مبتدیان برای ذخیره ETH

انواع مختلفی از کیف پول های اتریوم وجود دارد که می توانید از میان آنها یکی را انتخاب کنید، از جمله برخی از آنها که روی دسکتاپ یا دستگاه تلفن همراه شما نگهداری می شوند و برخی که به صورت آفلاین از طریق یک تکه کاغذ، تیتانیوم یا سخت افزار نگهداری می شوند. در اینجا همه چیزهایی است که باید در مورد نحوه انتخاب کیف پول اتریوم و یادگیری بهترین راه برای ذخیره اتریوم بدانید.کیف پول اتریوم چیست؟ کیف پول اتریوم یک نرم افزار یا سخت افزار است که به کاربران اجازه می دهد با بلاک چین اتریوم تعامل داشته باشند. کیف پول به کاربران اجازه می دهد تا حساب های خود را در شبکه اتریوم مدیریت کنند. حساب اتریوم نوعی حساب است که می‌تواند تراکنش‌ها را ارسال کند و موجودی آن را پیگیری کند، با هر تعداد آدرس اتریوم که بخواهد وجوه ارسال و دریافت کند، قراردادهای هوشمند ایجاد کند، با برنامه‌های غیرمتمرکز تعامل داشته باشد و موارد دیگر. البته حتما میب دانید که برای ذخیره دارایی eth در کیف پول خود ابتدا باید اقدام به خرید اتریوم با کارت بانکی یا هر نوع روش پرداخت دیگر بکنید. آدرس اتریوم یک رشته عمومی از حروف و اعداد است که با "0x" شروع می شود. تعادل هر آدرس اتریوم را می توان در بلاک چین مشاهده کرد، اگرچه چه کسی کدام آدرس را کنترل می کند مشخص نیست زیرا یک آدرس در شبکه از طریق رشته ای از اعداد و حروف نشان داده می شود. کیف پول‌ها نرم‌افزار یا سخت‌افزاری هستند که به کاربران این امکان را می‌دهند تا هر تعداد آدرس را که لازم است کنترل کنند.آشنایی با کیف پول اتریومکیف پول‌های اتریوم در اشکال و اندازه‌های مختلف هستند، اما همه آنها ویژگی‌های یکسانی ندارند. برخی از کیف پول‌ها فقط به کاربران اجازه می‌دهند اتر (ETH) را بین آدرس‌ها ارسال کنند، در حالی که برخی دیگر قابلیت‌های بیشتری دارند و حتی به کاربران اجازه می‌دهند قراردادهای هوشمند بسازند، که قراردادهایی خوداجرای هستند که با کد نوشته شده‌اند. راه اندازی کیف پول اتریوم اغلب شامل دانلود یا نوشتن یک کلید خصوصی یا عبارت seed است. کلیدهای خصوصی به کاربران این امکان را می دهند که رمزنگاری خود را ارسال یا خرج کنند و عبارت seed به آنها امکان دسترسی به کیف پول خود و تمام کلیدهای خصوصی در کیف پول را می دهد. کلیدهای خصوصی یا عبارات اولیه برای تامین وجوه بسیار مهم هستند و کیف پول رمزنگاری به عنوان یک مدیر رمز عبور برای دارایی‌های ارز دیجیتال کاربران عمل می‌کند. تا زمانی که کاربران رمز عبور اصلی خود را بدانند (عبارت اولیه)، می توانند به وجوه رمزنگاری خود دسترسی داشته باشند. ذخیره کلیدهای خصوصی با استفاده از برنامه های شخص ثالث مانند برنامه ها ممکن است جایگزین آسانی به نظر برسد، اما اگر دستگاه کاربران به خطر بیفتد، عوامل مخرب ممکن است به این خدمات دسترسی داشته باشند زیرا دسترسی به کلیدها به معنای دسترسی به وجوه است. دو نوع اصلی از حساب‌های اتریوم وجود دارد: حساب‌های متعلق به خارجی (EOA) و حساب‌های قراردادی. حساب های دارای مالکیت خارجی از جفت کلیدهای رمزنگاری عمومی و خصوصی تشکیل شده اند. کلیدهای عمومی و خصوصی با اثبات اینکه فرستنده واقعاً معامله را امضا کرده است از جعل جلوگیری می کند. از آنجایی که کاربران از کلید خصوصی خود برای امضای تراکنش ها استفاده می کنند، به آنها امکان کنترل وجوه موجود در حسابشان را می دهد.انواع کیف پول اتریومبرخی از صرافی‌های ارز دیجیتال و سایر خدمات از جمله بازارها و خدمات وام‌دهی ارائه شده توسط کیف پول‌ها برای کاربران برای ذخیره دارایی‌های اتریوم خود استفاده می‌کنند. به این کیف پول‌ها، کیف‌پول‌هایی گفته می‌شود که کلیدهای خصوصی کاربران را برای خود نگه می‌دارند. اینها دارای یک مبادله هستند زیرا این سرویس کلیدهای خصوصی کیف پول را کنترل می کند و به کاربر اجازه می دهد به جای اینکه کاربر مستقیماً وجوه را کنترل کند به وجوه موجود در آنها دسترسی داشته باشد. ذخیره وجوه با شخص ثالث از طریق کیف‌پول‌های نگهبانی، ریسک طرف مقابل را افزایش می‌دهد - خطر عدم تعهد طرف دیگر به تعهدات خود. به عنوان مثال، سرویسی که کلیدهای خصوصی را در اختیار دارد ممکن است هک شود یا سرکش شود. برای استفاده کامل از برنامه های غیرمتمرکز (DApps) ساخته شده بر روی اتریوم، کاربران نیاز به دسترسی به کلیدهای خصوصی خود دارند. برنامه های غیرمتمرکز برنامه های دیجیتالی هستند که روی بلاک چین اجرا می شوند. کیف پول های مختلف ممکن است برای انواع مختلف کاربران مفید باشد. اکثر کیف پول ها فقط به کاربران اجازه می دهند اتریوم یا توکن های ساخته شده در شبکه را با استفاده از استاندارد ERC-20 ارسال و دریافت کنند. استاندارد توکن ERC-20 فهرستی از قوانین را برای صدور توکن در شبکه اتریوم تعریف می کند. با این حال، همه کیف پول‌های اتریوم ویژگی‌های یکسانی ندارند. برخی از کیف پول‌های اتریوم را می‌توان به کارت اعتباری یا نقدی متصل کرد تا به کاربران اجازه دهد ارزهای دیجیتال را مستقیماً به کیف پول خود بخرند. ویژگی‌های دیگر شامل اجازه دادن به کاربران برای نگهداری توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) است که دارایی‌های رمزنگاری شده روی بلاک چین با داده‌های شناسایی منحصربه‌فرد هستند. در حالی که اتر، برای مثال، قابل تعویض است زیرا 1 ETH همیشه ارزش 1 ETH را دارد، هیچ دو NFT شبیه هم نیستند.جمع بندی اگر به دنبال تنوع بخشیدن به سبد خود با استفاده از دارایی های فراتر از بیت کوین هستید، ممکن است بخواهید به اتر نگاه کنید. با این حال، از آنجایی که بازار کریپتو بسیار بی ثبات و غیرقابل تنظیم است، باید با احتیاط سرمایه گذاری کنید. بنابراین، سرمایه گذاری در اتریوم تنها در صورتی تصمیم عاقلانه است که بتوانید با دقت سرمایه گذاری کنید، از اقدامات مدیریت ریسک سختگیرانه استفاده کنید و برای کسب سود کوتاه مدت معامله کنید. اگر یک سرمایه گذار بلندمدت هستید، می توانید ETH را از شش ماه تا یک سال یا بیشتر نگه دارید تا از مزایای رشد ارزش ETH در طول زمان بهره مند شوید. با این حال، آگاه باشید که هیچ چیز در یک بازار پر نوسان اجتناب ناپذیر نیست، و شما نباید بیش از آنچه که می توانید از دست بدهید، سرمایه گذاری کنید.