انسان موجودی است مجبور به انتخاب!

انتخاب همیشه و همه جاهمه ی ما به صورت ناخودآگاه با مجموعه ای از انتخاب ها، روزهایمان رو سپری میکنیم. از انتخاب لباسی که قراره سرکار بپوشیم تا نوع غذایی که میخوریم.اما برخی انتخاب ها هستند که به شدت روی دوش ما سنگینی می کنند و همه ما در هر رده سنی با ان انتخاب ها سرو کار داریم. برای مثال انتخاب رشته در دبیرستان، انتخاب رشته برای ورود به دانشگاه ،انتخاب دانشگاه، انتخاب شغل، انتخاب شهر و کشور برای مهاجرت و...معنا و هدفزندگی رو میتونیم مانند سفر به سوی شهری به نام معنا و هدف توصیف کنیم . شهری که قراره برای یک مدت موقت در آن سکونت داشته باشیم و خبری از اقامت دایم نیست. شاید بپرسید چرا این اقامت موقت هست. باید در جواب بگم که شهر هدف و معنای ما ،شهری است که تابع شرایط زندگی و خواسته ها و توانمندی و حتی پارامترهای فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی است و چون درجهان تنها تغییر است که ثبات دارد، از این رو شهرمعنا و هدف هم متغیر است .برای رفتن به این شهر در ابتدا باید مقصدمان را مشخص کنیم ولی لازمه ی این امر انتخاب است، حتی زمانی که مقصدمان را انتخاب میکنیم باید مسیر رسیدن به ان را نیز انتخاب کنیم .فرض کنید میخواهیم از شیراز به سمت مشهد برویم .دو انتخاب وجود دارد (انتخاب1:شیراز- یزد- طبس-مشهد. انتخاب2:شیراز-اصفهان -قم - تهران - مازندران - گرگان - بجنورد - مشهد) . آیا واقعا برای رسیدن به مشهد همین دو انتخاب وجود دارد ! آیا کسی که برای رفتن به مشهد مسیر دوم رو انتخاب میکند ،هنگامی که به تهران میرسد به این نمی اندیشد که مسیر تهران - سمنان - مشهد ،هم میتواند او را به مقصد برساند! ایا انتخاب راه سومی برای رفتن به مشهد وجود دارد؟ بی تردید راه های رسیدن از شیراز به مشهد متفاوت و زیاد هست، اما اغلب افراد سعی میکنند بسته به شرایط و موقعیتشان مسیری ایمن و کم خطر و کوتاه تر رو انتخاب کنند که در میزان وقت و انرژی انها هم به نوعی صرفه جویی شود،اما تعداد محدوی هم مسیر متفاوتی رو در پیش میگیرند زیرا شتابی برای رسیدن به مقصد ندارند. برای مثال عده ای دوست دارند از مسیر شمال به مشهد بروند و از مناظر زیبای ان لذت ببرند. اگر به مثال بالابه دقت بیاندیشیم متوجه میشیم که برخی انتخابها ، پس از مدتی انتخاب های بیشتری را برای رسیدن به مقصد درپیش رویمان میگذارند و برخی دیگر انتخاب هایمان رو محدودتر میکنند . برای برخی انتخاب ها باید هزینه و انرژی بیشتری مصرف کنیم وبرای برخی انتخاب ها سرمایه کمتری بپردازیم.انسانها دوست دارند که در مسیر ایمن و قابل پیش بینی قدم بگذارند و از امور بدون تضمین بیزار هستند .البته این ویژگی خیلی هم بد نیست چون عمر و سرمایه همه ما محدوده . این موضوع باعث میشه که انسانها در تعیین شهرهای معنا و مسیرهای منتهی به آن،مانند گذشتگان خود و کسانی که قبلا این مسیر را پیموده،عمل کنند. در واقعا این مسیرها، قبلا توسط افراد قدیمی شناسایی شده، ایمن شده و حتی تبدیل به بزرگراه شده تا انسان برای رسیدن به هدف دچار حادثه و آسیب نشود. هنگامی که انسان مهارت تعیین مقصد و حرکت در مسیر رو آموخت و تجربه کرد ،حال میتواند به تدریج در مسیرهای کشف نشده قدم بگذارد، حتی در برخی موارد خاص میتواند به اولین شهروند شهرمعنا و هدف تبدیل شود.سنگینی برخی انتخاب هاآنچه باعث میشه بعضی انتخاب هامون بر روی دوش ما سنگینی کنه، انتخاب مسیرهایی است که قبلا کسی در آن قدم نگذاشته، یا خودمون باید این مسیر رو کشف کنیم و یا میزان سرمایه و فرصتی است که باید هزینه کنیم .برخی انتخاب ها مثل قدم گذاشتن در بزرگراه هایی هست که تا تصمیم به برگشت بگیریم،نمیتونیم به سرعت وارد مسیر برگشت بشیم و مجبوریم این مسیر را تا اولین دوربرگردان طی کنیم. هرچند که این مسیر قبلا توسط افرادی در گذشته تبدیل به بزرگراه شده ولی ما رو به سمت شهر معنا و هدف خودمون نمیرسونه!! گاهی هم خودمان شهر معنا و هدف جدید رو ایجاد میکنیم و برای رسیدن به آن مسیر جدیدی طراحی میکنیم و راه رو برای افراد بعدی هموار میکنیم.در پایان میتونم بگم همه ی ما در طول زندگی مجبور به انتخابیم ،گاه مسیر رفته دیگری را دنبال میکنیم، گاه مسیرجدیدی میسازیم و گاه منتظر تابلو دور برگردانیم.انسان تنها موجودی است که مجبور به انتخاب است و چقدر زیبا جبر و انتخاب در کنار هم مینشینند.