هوش مصنوعی چیست؟

هوش مصنوعی (Artificial intelligence) که به اختصار، AI نیز گفته می‌شود، شبیه سازی فرایندهای هوش انسانی توسط ماشین‌ها، به‌ویژه سیستم‌های رایانه‌ای است. برنامه‌های خاص هوش مصنوعی شامل سیستم‌های خبره، پردازش زبان طبیعی (NLP)، تشخیص گفتار و بینایی ماشین است. برنامه نویسی هوش مصنوعی روی سه مهارت شناختی متمرکز است: یادگیری، استدلال و اصلاح خود.فرایندهای یادگیری: این جنبه از برنامه نویسی هوش مصنوعی بر دستیابی به داده‌ها و ایجاد قوانینی برای چگونگی تبدیل داده‌ها به اطلاعات عملی متمرکز است. این قوانین که الگوریتم نامیده می‌شوند، دستورالعمل‌های گام به گام برای نحوه انجام یک کار خاص را به دستگاه‌های محاسباتی ارائه می‌دهند.فرایندهای استدلال: این جنبه از برنامه نویسی هوش مصنوعی بر انتخاب الگوریتم مناسب برای رسیدن به نتیجه دلخواه تمرکز دارد.فرایندهای خود اصلاح: این جنبه از برنامه نویسی هوش مصنوعی برای تنظیم دقیق مداوم الگوریتم‌ها و اطمینان از ارائه دقیق‌ترین نتایج ممکن طراحی شده است.هوش مصنوعی چیست و چگونه کار می‌کند؟هوش مصنوعی از یادگیری ماشین برای تقلید از هوش انسان استفاده می‌کند. کامپیوتر باید یاد بگیرد که چگونه به برخی از اقدامات پاسخ دهد، بنابراین از الگوریتم‌ها و داده‌های تاریخی برای ایجاد چیزی به نام مدل استفاده می‌کند. سپس این مدل‌ها شروع به پیش بینی می‌کنند. هوش مصنوعی با استفاده از الگوریتم‌ها همراه با محدودیت‌ها و عناصر دیگری مدل‌ها را به سمت تفکر، درک و عمل هدایت می‌کند. Artificial intelligence می‌تواند با یادگیری عمیق یا یادگیری ماشینی تأمین شود، یا می‌تواند توسط فرایندهای ساده قوانین ایجاد شود. ابتدایی‌ترین نوع هوش مصنوعی چندان پیچیده نیست که به نظر می‌رسد؛ یعنی می‌تواند یک کامپیوتر برنامه ریزی شده باشد که به روشی خاص رفتار کند یا بر اساس قوانین خاصی خروجی خاصی را بدهد.تاریخچه هوش مصنوعیمفهوم اشیاء بی جان که دارای هوش هستند از دوران باستان وجود داشته است. خدای یونانی هفائستوس در افسانه‌ها به‌عنوان خالق بندگان ربات مانند از طلا به تصویر کشیده شده است. مهندسان در مصر باستان مجسمه‌هایی از خدایان ساخته‌اند که توسط کشیشان متحرک شده‌اند. در طول قرن‌ها، متفکران از ارسطو تا حکیمان اسپانیایی قرن سیزدهم رامون لول تا رنه دکارت و توماس بیز، از ابزار و منطق زمان خود برای توصیف فرایندهای تفکر بشری به‌عنوان نمادها استفاده کردند و مفاهیم هوش مصنوعی مانند بازنمایی دانش عمومی را پایه گذاری کردند.اواخر قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم، چهارمین کار بنیادی انجام شد که باعث ظهور رایانه مدرن شد. در سال 1836، ریاضی دانان دانشگاه کمبریج چارلز بابیج و آگوستا آدا بایرون، کنتس لاولایس، اولین طرح را برای یک ماشین قابل برنامه ریزی اختراع کردند. در دهه 1940، ریاضیدان پرینستون، جان فون نویمان، ایده معماری کامپیوتر با برنامه ذخیره شده را بیان کرد؛ یعنی برنامه کامپیوتر و داده‌هایی که پردازش می‌کند را می‌توان در حافظه کامپیوتر نگه داشت. همچنین وارن مک کالوخ و والتر پیتس، پایه و اساس شبکه‌های عصبی را بنا نهادند.با ظهور رایانه‌های مدرن، دانشمندان می‌توانند ایده‌های خود را در مورد هوش ماشین آزمایش کنند. یک روش برای تعیین اینکه آیا کامپیوتر از هوش برخوردار است یا خیر توسط ریاضیدان انگلیسی و رمزگشای جنگ جهانی دوم، آلن تورینگ در سال 1950 ابداع شد. آزمون تورینگ آزمونی است که برای سنجش هوشمندی ماشین و رفتار شبیه به انسان ماشین انجام می‌گیرد.در اواخر دهه 1950، نیول و سایمون الگوریتم عمومی حل مسئله(GPS) را منتشر کردند که در حل مشکلات پیچیده آن‌چنان توانا نبود اما پایه‌های آن را جهت توسعه معماری‌های پیشرفته شناختی ایجاد می‌کرد. مک کارتی زبان Lisp را برای برنامه نویسی هوش مصنوعی توسعه داد که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اواسط دهه 1960 پروفسور MIT، جوزف وایزنباوم، ELIZA را ایجاد كرد، یک برنامه اولیه پردازش زبان طبیعی كه پایه و اساس چت بات‌های امروزی را بنا نهاد.ما در همیار آکادمی به طور کامل در مورد هوش مصنوعی توضیح داده ایم که با مراجعه به صفحه هوش مصنوعی چیست؟ می توانید آن را مطالعه کنید.