معرفی کتاب «خرمشهر از اسارت تا آزادی»

? نام کتاب: خرمشهر از اسارت تا آزادی: پا به پای جنگ از دشت خوزستان تا مرز✒ مولف: رضا خدری? ناشر: دیلماج?تعداد صفحات: ۲۰۸◼ معرفی:کتاب «خرمشهر از اسارت تا آزادی» نوشته رضا خدری از خبرنگاران و عکاسان جنگ تحمیلی است که به بیان حوادث خوزستان از زمان حمله صدام به ایران تا زمان آزادسازی آن می‌پردازد. کتاب با بیانی شیوا و نثری ساده به توصیف فضای شهری حوادث و وقایع جاری آن روزها پرداخته است که در سراسر آن عکس هایی از زمان جنگ در خرمشهر گنجانده شده است.کتاب در ده فصل آغاز جنگ، پیشروی عراق به سوی آبادان، روزهای پس از سقوط خرمشهر، جنگ در سال ۶۰، آزاد شدن جاده آبادان-بندر ماهشهر، جبهه های سوسنگرد و دهلاوه، عملیات فتح المبین، عمیات بیت المقدس، هویزه و پادگان حمید و در پایان آزادسازی خرمشهر را روایت میکند.در قسمتی از کتاب میخوانیم:خرمشهری ها کشته می‌شدند اما حاضر به عقب‌نشینی نبودند. در شهر علاوه بر مردم، تکاوران نیروی دریایی، پرسنل شهربانی، ژاندارمری، پلیس راه و بچه های سپاه پاسداران حضور داشتند. رادیو نفت آبادان مرتب از مردم شهر کمک می‌طلبید. سیل مردم از شهر به سوی خرمشهر بحرکت درآمد. هرچند که خود آبادان هم از حمله هوایی لحظه‌ای در امان نبود و دائم زیر آتش توپخانه دشمن قرار داشت. بیمارستان مصدق خرمشهر که مملو از مجروحین بود. بطرز ناجوانمردانه‌ای توسط توپ های عراقی و خمپاره ها مورد حمله قرار گرفت. عده ای از مجروحین در اثر این حمله در بیمارستان شهید شدند. طبق برآوردی که به عمل آمد حدس زده می‌شد که حدود ۵۰ تا ۶۰ تانک دشمن وارد شهر شده است ولی در نبرد شدیدی که طی آن عدهای برادران ما بشهادت رسیدند، بیش از ۳۰ تانک عراقی تبدیل به آهن پاره شدند.در بخشی دیگر و در توصیف شهر آبادان هنگام محاصره میخوانیم:در آذرماه سال ۵۹ مجددا وارد آبادان شدم. شهر با وجودی که هنوز در محاصره بود ولی مردم از روحیه خوبی برخوردار بودند. ادارات اصلی مثل فرمانداری، شهرداری، آب و برق و مخابرات و شهربانی و ژاندارمری و بیمارستانها به کار روزانه خود مشغول بودند.خدایا هر لحظه زندگی کردن در آبادان چه لذتی دارد. در این شهر همه اقشار از ترک و کرد و لر و عرب و عجم علیه مزدوران بعثی در ستیز هستند و چه بی‌باکند مردمی که در این شهر زندگی می‌کنند و چقدر شهادت برایشان آسان است. وقتی که جنگنده های دشمن چه در گرمای سوزان ظهر و چه در تاریکی و سیاهی مطلق شب به حریم آبادان تجاوز می‌کردند، ضد هوایی رزمندگان اسلام حلقه هایی از آتش بسویش می‌گشودند.در قسمتی دیگر آمده است:متاسفانه خرمشهر با تمام تلاشها و ایثار و از جان گذشتگیهای مردم به دلایلی سقوط کرد. در آن روز، لحظه به لحظه جریان زمان در تک تک گلوله سربازان اسلام بر سینه جمعیت کفر جاری می‌شد. مظلومیت سربازان اسلام و میدان امام اسوه پایدار و استقامت امتی بود که بهای چگونه زیستن را در جامعه اسلامی با خون عزیزترین یاران خود پرداختند. این ها بیش از هر کس دیگر مشتاق زندگی کردن، خوب‌تر زندگی کردن و عمل صالح انجام دادن بودند، اینان جوانانی بودند که آرمان جامعه توحیدی و ظهور مهدی (عج) را بیش از هرکس دیگر مشتاق بودند، اینان دقیقا جور دشمن غاصب را لمس کردند.در قسمتی دیگر میخوانیم:در دزفول به یکی از اردوگاه های محل استقرار اسیران عراقی رفتیم. عدهای از خبرنگاران خارجی نیز به منطقه آمده بودند. با اسرا به گفتگو پرداختند و این واقعیت را از نزدیک لمس کردند و گروهی از آنها لشکریان صدام را که در ابتدا می‌خواستند یک هفته خوزستان را تصرف نمایند از نزدیک دیدند که در اسارت ایرانی ها هستند. یکی از اسرا می‌گفت: در منطقه کرکوک عراق معلم بودم که بر اثر اجبار برای جنگ به این منطقه اعزام شدم، مدت ۴ ماه در جنگ بودم و چند روز قبل در منطقه شوش دستگیر شدم. در این مدت رفتار برادران مسلمان ایرانی با ما خوب بوده است. وی در حالی که عکس فرزندش را به ما نشان می‌داد، می‌گفت: صدام با به راه انداختن این جنگ باعث بدبختی ما گردیده است.defapress.ir⬛@sut_kongere_shohada⬛