به هر سیزده ای

به قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان یاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفت حال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفت راستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفتنه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفتکهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفتاین همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردباز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفتزهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفتخاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن استگهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفتلطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفتبخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفایسیصدو سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفتیقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانیهر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفتبشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهدبه قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان باز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفتحال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفتراستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفتنه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفتکهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفتاین همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفتزهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفتخاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن استگهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفتلطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفتبخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفایسیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفتیقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانبه قول هر عیدی سیزده ای آمد و رفت به خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفت رفتنی به خوبی و مهربان یاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفتحال احوال مان چگونه بگذرد بر این حال هر چه شو دو نشد از ما گذشت و برفتراستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفتنه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفتکهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفتاین همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفتزهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفتخاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن استگهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفتلطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفتبخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفایسیصدو سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفتیقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانیهر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفتبشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهدددباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفتخاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن استگهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفتلطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفتبخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفایسیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفتیقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانیهر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفتبشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهددسیزده ای آمد و رفتبه خوشی خوش به حالی رختی انداخت و رفترفتنی به خوبی و مهربانیاز هر گوشه و کناری از همه آمدو رفتحال احوال مان چگنه بگذرد بر این حال هر چه شو و نشد از ما گذشت و برفتراستگویی هر چه در زبان آید می‌گذرد به هر نشانی خواهد آمد و رفتنه به اخر هر خطی نقطه‌ای پدید نایدزگوهره این راه از هر راهی آمد و رفتکهکشان نوری از آن بالا و بالاتر که سکوت و است و سوگند به هر نشانی سیاره ای آمد و رفتاین همان نشانی ست بر گرده زمین شانه به شانه بگردیاز هر بیننده و یابنده ای آمد و رفتزرهر چه به نورش بقدرت ش بنازدباز همان نور است که بر همگان آمد و رفتبشور ش رانه شعف شهادت نامه عاشقان را به هر نظر که نظر کند همان شعف ست بخواهی و نخواهی آمد و رفتخاک به کیمیا سجده کند که آدم و حوا بهتر به نشانه هر چه در عالم نشان باشد بر ما و همگان آمد و رفتبگردان سوره آیه خداوندی را به هر زبان که باشی به خدا و ایمان بیاوری باز ناز کردن ش. به آمدن و رفتن استگهواره نام چه یادی به جای گذاشته ست که به هر نامه ای نامی آشنا بگذاشت و به دامن فجر خواهانه آمد و رفتلطف هر نوشته ای باز شدن و گشایش سفر نامه ای بی پایان ستبه هر خانی خالی به دامن سورانه آن همه مهربانی به گفتن ش آوری آمد و رفتبخوان نا تمام نگردی به لاله گرد زبان خویش عطر و گل و باغ و هوشیاری به عهد و صفایسیزده سیزده به نورانی ش بیارزد که ما به جستجویش خام و خاص بگردیم باز به نورو حقانیتش آمد و رفتیقین ز پرده برون آید ماه این مجلس به چهارده و دوازده نور و صدو بیست و چهار و پنج و هر چه بگویی خواهد آمدشکه تجلی کند بر همگان خواهد آمدن که بدانیهر لطفی ست بر زبان هر پیشانی به حق تعالی رسدخواهند و آمد و رفتبشفا بگشایید درب روشنایی ها را که اینچنین باشد رهرو خال آن چهره نورانی خواهد آمد و رفتسیزده تان پر از باز شدن گره های تو در تو به فجرانه آن امام زمان عج فرود آید و بیایدکه خجسته باشدهر آن سویی که خوش آمدو رفتسیزده تان بدرود