یه راه کم خرج برای جذابیت بیشتر

توی زندگی حقایق زیادی وجود داره که در مراحل مختلفی از زندگی برامون روشن میشن. بعضی از این حقایق تلخن، بعضی عجیب و بعضی هم برای پذیرفتن سخت! شاید همین الان، یه عالمه چیز اومد توی ذهنت که فکر میکنی پذیرفتنشون خیلی سخته. درست مثل قهوه تلخی که خواب از سرت میپرونه و کلی سر حالت میکنه، چیزایی که قراره بخونی طعم تلخی دارن اما تأثیر زیادی روی انرژیت میذارن. حالا حاضری یه قهوه تلخ بزنی؟ چوب جادوی کاریزما میخوام بدون اینکه صحبتامو پر پیچ و خم کنم، یه راست برم سر اصل مطلب. یکی از حقایقی که لازمه هممون با وجود سخت و عجیب بودنش قبولش کنیم، همون اصل آینه است. اصل آینه میگه دنیای بیرون و هر چی که توش هست، فقط آینه خود ما هستن. چجوری؟ اینجوری که هر چی اون بیرون هست، انعکاس دهنده چیزاییه که در اعماق درون ما وجود داره. ساده تر بگم. رفتاری که ما آدما با خودمون میکنیم، تعیین کننده نوع رفتار دیگران با ماست. یعنی چی؟ یعنی هرجوری که خودمون با خودمون تا کنیم، دیگران هم همونجوری باهامون تا میکنن. و حقیقت بعدی اینکه هر حسی که ما در اعماق درونمون به خودمون داریم، دیگران هم همون حس رو به ما منتقل میکنن. و نکته بسیار جالب این قضیه هم اینه که «دیگران» نمیدونن که آینه رفتار «ما» با «خودمون» و حس «ما» به «خودمون» هستن! به مطالبی که داری میخونی خیلی خوب دقت کن! اگه درکش کنی، انقلابی توی دنیای درونت اتفاق میفته و کاریزمای بالایی پیدا میکنی. حالا این حقایق چه ربطی دارن به کاریزماتیک شدن؟داستان اینجوریه که وقتی خودت نیازها، علایق، حقوق و احترام به خودتو در اولویت قرار نمیدی و در دنیای واقعی، عملاً دیگران نفر اول زندگیت هستن، دیگران هم تو رو کمتر میبینن، به نیازها و علایقت توجهی نمیکنن، حقوقتو رعایت نمیکنن و بهت کمتر احترام میذارن! چرا؟ چون اونا اندازه ای که خودت به خودت اهمیت دادی بهت اهمیت میدن.اینجوریه که وقتی خودت خودتو یه آدم بی دست و پا، بی عرضه، بی ارزش، حقیر، سطح پایین، بی فایده، شکست خورده و غیره میبینی؛ وقتی خودت، پیشرفتها و دستاوردهای خودتو نمیبینی، خودتو باور نداری، به خودت تردید داری، از خودت خجالت میکشی، خودتو نمیبخشی، خودتو لایق نمیبینی، خودتو پر از عیب و نقص میبینی، خودتو ضعیف میبینی، خودتو قربانی میبینی، پر از احساس گناهی و امثالهم، دیگران هم همین حس رو از تو میگیرن و کاملاً «ناخودآگاه» این حس رو با حرفها و برخوردهاشون بهت برمیگردونن!در واقع، ما هر نُتی بدیم، دنیا هم همونو برامون مینوازه!آدمها، آینه تمام قد درونیات ما هستند.برای اینکه بیشتر از فلسفه آینه بدونی، میتونی کتاب محدودیت صفر منو بخونی. یه مقاله خیلی مغزدارم در موردش نوشتم که حتماً برات جالب خواهد بود: رمزگشایی کتاب مرموز محدودیت صفر: یکبار برای همیشه.با فهمیدن و پذیرفتن این قاعده مهم، دیگه برات عجیب نیست اگه بشنوی وقتی حرف یا رفتار ناخوشایندی از آدما میشنوی و میبینی، فقط داری خودتو تجربه میکنی؛ داری انعکاس واقعیتِ درونی خودتو مشاهده میکنی.طبق این قاعده، آدم، حرف یا رفتارهای آزار دهنده از صدر جدول سقوط میکنن و اهمیتشون کمتر میشه. وقتی میفهمی آدما طبق رفتار و احساسات خودت نسبت به خودت، باهات ارتباط برقرار میکنن، میفهمی که موضوع اصلاً آدما و داستانهایی که پیش میارن نیست! موضوع اصلی، خودِ تویی و چیزی که دنیا داره سعی میکنه از طریق آدمها، حرفها و برخوردهاشون به تو بفهمونه. هر چی بیرون از خود هست فقط ظاهر میشه تا تو رو به «خودت» نشون بده! ممکنه الان به چیزایی که خوندی واکنش نشون بدی. چون دلت نمیخواد قبولشون کنی. اما قبل از هر نوع واکنشی، پاراگراف بعدی رو بخون و چیزی که ازت خواستم رو انجام بده. حتماً نظرت عوض میشه!راه کم خرج و کم گذر جذابیت تا اینجای ماجرا دیگه باید فهمیده باشی جذابیت یه کالای لاکچری نیست که بتونی از مغازه بخری. جذابیت واقعی اصلاً اون بیرون پیدا نمیشه. جایی که میتونی بهش دست پیدا کنی، عمق وجود خودته. طبق نظریه های روانشناسی، آدما با کار کردن روی درونیاتشون که شامل فکرها، حسها و باورهاشون درمورد خودشون، آدما و دنیاست، میتونن دنیای بیرون رو تحت تأثیر قرار بدن. مسیر جذابیت از درون به بیرونه.خب حالا این کارایی که میگم رو انجام بده. وقت و انرژی زیادی ازت نمیگیره. فقط یکم تمرکز میخواد. برای شروع، به لحظه ها و موقعیتهایی که حس بدی از آدمها (هر آدمی)، حرفها و رفتاراشون گرفتی فکر کن. بعد یه سوالی از خودت بپرس. مهمه ها! حتماً بپرس. از خودت بپرس اون حس بدی که گرفتی چی بوده؟! حس بی ارزشی؟ دیده نشدن؟ دوست داشته نشدن؟ شایسته نبودن؟ تأیید نشدن؟ حمایت نشدن؟ حقیر بودن؟ احمق بودن؟ ساده لوح بودن؟ بی فرهنگ بودن؟ نادون بودن؟ اول حسی که توی اون لحظه بهت فشار آورده رو برای خودت روشن کن. بقیه راه خیلی مهمتره. بعدش ببین کجاها خودت این حس رو نسبت به خودت داشتی؟فقط خودتی و خودت. پس با خودت صادق باش! به این کار میگن خود اکتشافی. خودتو کند و کاو کن. به چیزای جالبی میرسی. ادامه کار آسونتره. یه مورد از زندگی خودم برات مثال میزنم. یه برهه ای از زندگیم، روزای چالش برانگیزی رو تجربه کردم که به تصمیمات خیلی سختی ختم شد. توی اون دوره، خیلی هوای خودمو داشتم و خود مراقبتی میکردم تا یوقت تحت تأثیر اون شرایط سخت، توی دام ذهن دروغگوم گرفتار نشم. خیلی هم خوب ظاهر شدم. از خودم راضیم. لایک دارم واقعاً. یه روز که داشتم با مامانم حرف میزدم، یهو مامانم جمله ای بهم گفت که اصلاً منتظر شنیدنش نبودم! «تو از همه دوستات عقب موندی.» حس خیلی بدی بهم دست داد. آخه میدونی که شنیدن یه سری حرفا از یه سری آدمای خاص زندگی، سنگین ترن برای آدم. شاید اگه همون حرفو از یه آدم دیگه بشنوی، انقدر ناراحت نشی!خلاصه که جمله مامانم انقدری بهم فشاور آورد که کل روز ذهنم درگیرش بود. چرا مامانم چنین نظری درباره زندگی من داشت؟ رفتم سراغ خودم تا ببینم سهم خودم توی تجربه این ماجرا چی بوده؟ و آخرش یافتم! دیدم بله. خود محترمم هم همین حس و نظرو درباره خودم داشتم. من به خاطر تیپ شخصیتی رقابتی که دارم، ناخودآگاه خودمو با همسالام خیلی مقایسه میکنم و توی اون برهه از زندگیم، احساس «تو نسبت به اونا عقبتری» در اعماق ذهنم نقش بسته بود. خب تعجبی هم نداشت که این حس از طریق آدم دیگه ای بهم منتقل باشه! آدما مارو همونجوری میبینن که خودمون میبینیم.حالا چیکار کنیم که رفتار آدما باهامون عوض شه؟ سادست. خیلی شیک و مجلسی، توام برو سراغ خود بزرگوارت. حست رو نسبت به خودت عوض کن! فکرا و باورهاتو درباره خودت تغییر بده! با این کار، برای خودت جادو میکنی! دوست داری باهات چجوری رفتار بشه؟ دوست داری چه حسی بهت منتقل بشه؟ محترم بودن؟ باهوش بودن؟ آدم حسابی بودن؟ دوست داشتنی بودن؟ قوی بودن؟ مورد حمایت بون؟ مورد توجه بودن؟ خودتو در حالتی تصور کن که همین حسا در تو غالبه. تنبلی نکن! همین الان احساسش کن! خیلی تجربه قشنگیه! ما جادوگریم اما خودمون خبر نداریم. چوب جادو دستمونه اما به جای تکون دادن چوب جادو برای پاشیدن جادوی سپید روی زندگیمون، اسیر جادوی سیاه خود فراموشی شدیم. راستی! نکنه تهش با خودت بگی «ای بابا! اینم یه مقاله زرد دیگه!» خدایی ناراحت میشم. لب کلام کلی مطلب علمی رو به زبان خیییلی ساده برات نوشتم. اگه از منبع حرفام میپرسی، منبعش استاد بی نظیرم خانم دکتر بیتا حسینیه. از من به تو نصیحت و وصیت که مراقب باش خودتو از آگاهیهایی که میتونه زندگیتو تکون بده غافل نشو. خودتو درگیر این رنگای سیاه و قرمز و زردم نکن. خواهر من! برادر من! هر چیزی که بتونه نقشی در تغییر دادن ذهنیت و رفتار تو داشته باشه، فقط یه اسم داره اونم بیداریه. حالا هر رنگی دلت میخواد بهش بده. و آخرش اینکهبه قول استادم، برای اینکه تغییرو زندگی کنی باید براش وقت بذاری، تمرین کنی، تکرار کنی تا بیاد توی وجودت. قدرت تغییری که در وجودت هست رو باور کن و با اشتیاق برو سراغ «خودت» و «خودی» از «خودت» بساز که همیشه دوست داشتی! این بزرگترین و مهمترین کاریه که باید برای «خودت» بکنی. و تغییرات مثبتی که در «خودت» ایجاد میکنی، بزرگترین دستاورد و منبع اعتماد به نفس حقیقی تو خواهد بود! آدمای عاقل و آگاه که معنای واقعی زندگی رو فهمیدن، برای جذاب شدن، دنبال ساعت و عطر و لباس و ماشین و چیزای لوکس دیگه نمیرن. سراغ خودشون میرن. چون میدونن این چیزا جذابیت گذری و توخالی میاره. چون باور کردن که فقط خودشون میتونن تجربیات خودشونو عوض کنن. آرتور شوپنهاور (فیلسوف و نویسنده آلمانی) گفته: «به طور قطع نمیتوان به کسی جز خویشتن امید بست!»امروز چشمای قشنگت که تمام هستی توشه، مطالب مهمی رو خوند! مطالبی که شاید باید سالها وقت بذاری، کتابای خفن بخونی، دوره های مختلف روانشناسی بری و سر کلاس استادای جورواجور بشینی تا بهش برسی. پس خواهشاً ساده ازش نگذر! خوب بهشون فکر کن! و اینم بدون که تو اتفاقی به این مطلب بر نخوردی همونطور که من اتفاقی این متن رو ننوشتم. آخه در چنین عظمت بی پایانی، هیچی اتفاقی نیست!زندگیت پر از عشق و نور و برکت ❤️آدرس منو توی اینستاگرامم داشته باش:https://www.instagram.com/vdakarami/