حیات در سیاره ی زهره

احتمالاً تا کنون راجع به شرایط سیاره زهره زیاد شنیده اید . این سیاره شرایط بسیار سختی دارد. در گذشته به دلیل شباهت ظاهری زمین و زهره، اخترشناسان گمان می کردند که روی سیاره زهره نیز حیات وجود دارد؛ اما بعدها متوجه شدند که امکان حیات روی این سیاره وجود ندارد. اتمسفر زهره دارای اثر گلخانه ای بسیار زیاد است به طوری که دما روی سطح این سیاره به ۴۶۲ درجه سلسیوس می رسد. فشار اتمسفر هم روی این سیاره بسیار زیاد و حدود ۹۰ مرتبه بیش تر از زمین است؛ به طوری که فضاپیما هایی که تاکنون به این سیاره ارسال شدند بیشتر از چند دقیقه دوام نیاورده اند. در جو این سیاره ابرهایی از اسید سولفوریک وجود دارد؛ همان از چیزی که اگر بر روی پوست انسان بریزد باعث سوختگی بسیار شدید می شود. کاوشگرهای Pioneer _ venus ،MagellanوVenera به زهره ارسال شدند و اطلاعاتی را از جو این سیاره ارسال کردند. این اطلاعات نشان می‌داد که در اتمسفر فوقانی سیاره زهره کربنیل سولفید، هیدروژن سولفید و سولفور دی اکسید وجود دارد. Venera اطلاعاتی ارسال کرد که نشان می داد زیر ابرهای زهره کلرسمی قرار دارد.کربونیل سولفید احتمالاً توسط آتشفشان ها تولید شده است و سولفوریک اسید توسط واکنش های فتوشیمیایی روی کربن دی اکسید ، سولفور دی اکسید و بخار آب به وجود آمده است. با دیدن این شرایط سخت دانشمندان و اخترشناسان گمان می‌کردند که امکان وجود حیات در این سیاره وجود ندارد. اما یک کشف روی زمین نظر آن ها را تغییر داد. دانشمندان نوعی میکروارگانیسم هایی را پیدا کردند که قادر بودند در شرایط خیلی سخت زندگی کنند. آن ها به این باکتری ها اکسترموفیل یعنی سخت دوست می گویند. یک دسته از این میکروارگانیسم‌ها اسید دوست و گرما دوست هستند که به آن ها ترمواسیدوفیل گفته می‌شود. یک دسته هم به فشار بالا مقاوم هستند. در واقع این میکروارگانیسم ها می توانستند در شرایط سیاره زهره زندگی کنند. این کشف دانشمندان را امیدوار کرد که بر روی سیاره زهره حیات میکروبی پیدا کنند. علاوه بر این اخترشناسان دریافتند که جو زهره در ارتفاع ۴۰ تا ۶۰ کیلومتری از سطح این سیاره بیش ترین شباهت را به زمین دارد؛ به طوری که تاکنون همچنین شباهتی در سراسر منظومه شمسی پیدا نشده است. فشار اتمسفر در این ناحیه 1 بار و دما ۰ تا ۵۰ درجه سلسیوس است. اما با این وجود این جو مناسب تنفس انسان نیست ولی برای حیات میکروبی مناسب است. همچنین سیاره زهره در منطقه حیات ستاره منظومه شمسی یعنی خورشید قرار دارد. پس از این اکتشافات دانشمندان گفتند که احتمالاً میکروب‌های موجود در جو زهره از نور ماوراء بنفش به عنوان منبع انرژی استفاده می‌کنند و به همین دلیل در طیف سنجی سیاره زهره، در منطقه ماوراءبنفش خطوط تاریک وجود دارد . همین باعث شد که کارل ساگان در سال ۱۹۶۳ مقاله‌ای را منتشر کند که در آن نوشته شده که میکروارگانیسم ها در اتمسفر فوقانی عامل جذب نور هستند. در سال ۱۹۶۷ کارل ساگان مقاله دیگری منتشر کرد که در آن فرضیه حیات میکروبی بر سطح زهره را مطرح کرده بود. در سال ۲۰۰۴ مقاله دیگری منتشر شد که در آن بررسی شده بود که میکروب های احتمالی در سیاره زهره می توانند از گوگرد موجود در جو این سیاره برای تبدیل اشعه فرابنفش به نوری با طول موج دیگری که مناسب فتوسنتزاست، استفاده کنند و به کمک آن فتوسنتز کنند. تحقیق دیگری در سال ۲۰۱۸ انجام شد و این تحقیق بیان داشت که لکه های تاریکی که در جو زهره ظاهر می‌شوند، می‌توانند چیزی شبیه به شکوفه‌های جلبک هایی باشند که به طور مرتب در دریاچه ها و اقیانوس های زمین به وجود می آیند.در آگوست سال 2019 مقاله دیگری منتشر شد که در آن نوشته شده بود که یک سری جذب کننده های ناشناخته در جو زهره باعث جذب نور ماورای بنفش می شوند. این جذب کننده ها می توانند مواد شیمیایی یا کلونی های بزرگ میکروارگانیسم های موجود در اتمسفر باشند. در ژانویه ۲۰۲۰ دانشمندان عنوان کردند که زهره در حال حاضر از نظر آتشفشانی فعال است و باقیمانده چنین فعالیتی می تواند منبع بالقوه ی مواد مغذی برای میکروارگانیسم های احتمالی موجود در اتمسفر زهره باشد. با این حال اغلب تحقیقات گذشته نشان می‌دهند که هر میکروب احتمالی در اتمسفر زهره می تواند تنها طول عمر کوتاهی داشته باشد؛ زیرا از میان ابرها به پایین ترین لایه سقوط می کند و در اثر گرما یا فشار اتمسفر ازبین می رود. اما تحقیقات جدیدی منتشر شده که نشان می‌دهد میکروب‌ها می‌توانند یک چرخه زندگی پایدار داشته باشند و این چرخه به آن ها این امکان را می دهد که حتی برای میلیون ها سال زنده بمانند. این احتمال وجود دارد که میکروارگانیسم ها بتوانند در محیط مایع درون قطرات ابر اسید سولفوریک زندگی کنند. هنگامی که این قطرات که زیستگاه میکروارگانیسم ها هستند بزرگ می شوند بر اثر جاذبه وارد لایه بسیار داغ غیرقابل سکونت زهره می‌شوند. وقتی که قطرات شروع به تبخیر می کنند لایه زیرین به یک محل زندگی نهفته تبدیل می شود. در واقع میکروب ها وارد فاز نهفته ی زندگی خود می شوند و در فاز نهفته مقاوم به حرارت و فشار هستند. سپس جریان های روبه بالا که درون اتمسفر زهره وجود دارد باعث می شود که میکروب ها به سمت ابرهای بالا در منطقه زیست پذیر بروند و دوباره هیدراته و احیا شوند. یعنی این میکروب ها در آن منطقه یک بار دیگر فعال می‌شوند. اکنون مسئله زندگی احتمالی در ابرههای زهره به یک فرضیه ی قابل آزمایش تبدیل شده است.منابع :https://www.universetoday.com/138935/could-there-be-life-in-the-cloudtops-of-venus/ https://www.universetoday.com/147509/could-there-be-life-in-the-cloudtops-of-venus-2/amp/ https://www.google.com/amp/s/www.space.com/amp/40304-venus-clouds-alien-life-search.html https://en.m.wikipedia.org/wiki/Life_on_Venus