در قلمرو پاییز

ایمانسکانس 1 دفتر منصور روز داخلیمنصور دارد پشت میزش قرار می گیرد و لیلا در آستانه در.منصورخب،بفرمایید.لیلانمی دونستم تو این موقعیتید وگر نه مزاحم...منصور(بلند تر)کارتونو بفرماییدلیلا می نشیند.لیلادرباره کارگاه قالی بافی...منصورفکر کنم قبلا با آقای(مکث) پیران(مکث) دربارهش حرف زدیم.لیلابله اما برای پیدا کردن جای جدید نیاز به زمان هست.منصورو بهش گفتم که هیچ اهمیتی نمی دم.شما شریک آقای پیران هستید؟لیلانه من اونجا کار می کردم.منصوریه کارگر ساده ؟لیلامن آموزش می دادم و نظارتم می کردممنصورپول خوبی هم می گرفتین.لیلانیومدم این جا که در باره این چیزها صحبت کنم. اومدم وقت بگیرم.منصوربرای چی باید بهتون وقت بدم؟منصور کلاه گیسش را برمی دارد وروی میز می گذارد.منصوربه من نگاه کن ،فکر می کنی برام وقتی مونده باشه؟نکنه تو هم اومدی که یه تکه از تن آدمی که داره می میره بکنی وبری ؟منصوربلند می شود و به سمت پنجره می چرخد.لیلابه خاطر خدا اونجا چند تا دختر...منصور(با صدای بلند)خدا خدا کدوم خدا؟منصور آهسته به طرف لیلا می آیدمنصوربهم نشونش بده ؟من که کسی رو نمی بینملیلا پوذخند می زند.لیلافکر می کردم که می تونم ازتون کمک بگیرم.(مکث)ولی انگار اشتباه اومدم.فکر کنم شما نیازمندتریدبا اجازتون.بلند می شود که برود.منصور(عصبانی)وقتی همه کسم رو از دست دادم وتنها شدم کسی نبود که کمکی بکنه خدای تو کجا بود وقتی سرطان همین طوری داشت تا مغز استخونم پیش می رفت کسی نبود .همه ی این(مکث) لاشخور ها وقتی فهمیدن که منصور داره می میره به جای این که کمکم کنن(مکث) دارن بالای سرم می چرخن و منتظرن که کی این مرد نیمه جون می افته که فرود بیان وتکه تکم کنن. (مکث)خدای تو کجاست.لیلا به طرف در می رود.منصورصبر کنسکوت.منصوریه معامله می کنیملیلا می چرخد به سمت منصورمنصوراگه خدای تو بتونه سرطانی که تا مغز استخونم پیش رفته (مکث)به قول شما شفا بده .منم بهتون کمک میکنم. قول می دم.(با تمسخر)البته اگه خدایی هم باشهلیلا لبخند تلخ وزود گذری می زند.لیلادختر بچه ای رو می شناختم که خیلی شبیه شما بود.می خواستم داستان دخترک رو براتون تعریف کنم ولی بهتره بعضی از داستان ها هیچ وقت تعریف نشن.(مکث)ولی اونم خیلی می ترسید مثل الان شما.اونم تنها بود مثل شما .اونم...(مکث)(با لبخند واشک)بگذریم. براتون دعا می کنم.لیلا در را می بندد.منصور خیره به در می ماند.سکانس 2 خانه لیلا شب داخلیلیلا در نور کم ،گوشه اتاق در حال دعا کردن است.سکانس 3 اتومبیل منصور روز داخلیمنصور در حال اشک رختن آهسته با خود حرف می زند. خیابان ها را رد می کند.سکانس 4 خیابان روز خارجینرگس در کنار خیابان ایستاده است چند ماشین نگه می دارند ولی او دودل است وسوار نمی شود. اتومبیل با دوپسر جوان نگه می دارند نرگس سوار می شود و چند متر آن طرف تر پیاده می شود .پسر جوانبرو بابا دیوونهنرگس خشمگین و وحشت زده کنار خیابان می ایستد.باران شروع به باریدن می کند.همه در تکاپو برای رسیدن به سر پناهی . نرگس همچنان ایستاده است.سکانس 5 اتومبیل منصور روز داخلیباران در حال باریدن منصور نرگس را می بیند که خیس آب است چند متر آن طرف تر ترمز می کند. واز آینه به نرگس می نگرد که نزدیک می شود.سکانس 6 خیابان روز خارجیاتومبیل منصور از کنار نرگس رد می شود وچند متر آن طرف تر چراغ ترمزش روشن می شود.نرگس به اتومبیل نزدیک می شود می خواهد جلو بشیند منصرف می شود ودر عقب را می گشاید وسوار می شود.سکانس 7 اتومبیل منصور روز داخلینرگس سوار می شود منصور راه می افتد.نرگس(بی مقدمه)می شه 70 تومنسکوت.نرگس نگاه می کند به منصور که فقط دستان بی رمقش را می تواند ببیند.نرگسوباید روز برگردمسکوت.منصوراز شب می ترسی؟نرگس(معصومانه)آره می ترسم.منصورمنم می ترسم.از مرگ چی؟سکوت.نرگس(با ترس)نگه دار پیاده می شم.سعی می کند در را باز کند . منصور در را قفل می کند.نرگس(با ترس) بهت می گم نگه دار.همچنان سعی می کند در را بگشاید.منصورآروم باش دختر خانم نمی خوام اذیتت کنم.نرگس(به اتماس)درو باز کن تو رو خدامنصورتو به خدا ایمان داری؟نرگسآره آره درو باز کن.منصور می زند روی ترمز.سکانس8 خیابان روز خارجیاتومبیل منصور زیر باران ایستاده است..برف پاکن ها در حال کار .خیابان خلوت است.سکانس 9 اتومبیل روز داخلی.نرگس(گریان)به خدا مجبور شدم .باید پول کرایه خونه رو جور کنم.پدرم رفته نمی دونم کجاست همه جا رو گشتم نتونستم پیداش کنم.تو رو خدا بذار برم.سکانس 10 خانه لیلا روز داخلیلیلا قالی را می برد واز دار جدا می کند. دست می کشد روی قالی که پهن زمین است.سکانس 11 راه پله خانه مژده روز داخلیمژده در حال دویدن صدای نفس نفس زدنش به گوش می رسد. صدای حیدر در کادر.حیدروقتی خدا آدم رو از بهشت زیبا وامنش اخراج کرد و تبعیدش کرد به سرزمینی به نام زمین ،آدم که تا اون موقع معنای ترس رو نچشیده بود(مکث) ترسید .مژده می رسد به در ودر را می گشاید نور می تابد داخل.سکانس 12 حیاط خانه روز خارجیلیلا فرش را لوله کرده وبه در خانه مرتضی تکیه می دهد.صدای حیدر در کادر.حیدرشبها هوا سرد بود وروزها گرم ،و خطر همیشه در کمین جون آدم ،شبها در شکاف کوهی یا میان درختان بلند پناه می گرفت تا این که صبح بشه ووقتی صبح می شد باز هم جانش از حیوانات درنده در امان نبودسکانس 13 خیابان روز خارجیمرتضی در حال رانندگی است که ماشین با جدول کنار خیابان تصادف می کند .مرتضی پیاده به راه خود ادامه می دهد.سکانس 14 کوچه روز خارجیلیلا مادرش را سوار وانت پر از اثاثیه می کند وخود نیز سوار می شود.وانت راه می افتد.صدای حیدر در کادرحیدرهمیشه ترس و تنهایی رو حس می کرد. دلش می خواست برگرده وخطای خودش رو جبران کنه ولی دیگه امکانش نبودسکانس 15 خیابان روز خارجیمژده در خیابان به دنبال علی رضا است صدایش می کند.مژدهعلی رضامژده علی رضا رادر حال عبور از عرض خیابان می بیند.مژدهعلی رضاعلی رضا بر می گردد.صدای حیدر در کادر.حیدرآدم به خاطر آمرزش گناهش از خدا طلب بخشش کردواون قدر در تنهایی اشک ریخت که خدا دلش به رحم اومد وکمکش کرد .سکانس 16 خانه حیدر روز داخلیحیدر تکبیر می گوید ومی ایستد به نماز.سکانس 17 خیابان روز خارجیمژده به طرف علی رضا می دود وعلی رضا هم بی توجه به اتومبیل ها به طرف او. صدای ترمز شدید وچهره ترسیده مژده در کادر.سکانس 18 خیابان روز خارجیمرتضی زخمی لنگان لنگان به طرف خانه. با صورت زمین می خورد.حیدرخدا دست کرد توی سینه آدم وقلبش رو فشار داد .تمام بغض و ترسی که نتیجه گناهش بود همراه با اشک از درون قلب آدم بیرون ریخت.سکانس 19 خانه حیدر روز داخلیحیدر سر سجاده است ودارد ذکر می گوید.تسبیحش پاره می شود.سکانس 20 در خانه نرگس روز خارجینرگس ایستاده ودارد رفتن منصور را نگاه می کند چشمانش پر از اشک است وچکی در دست دارد.سکانس 21 کوچه روز خارجیوانت دارد طول کوچه را طی می کند.وآهنگ فیلم نواخته می شود.سکانس 22 خیابان روز خارجیمرتضی زیر رگبار باران پهن زمین است. انگار مرده است . (موسیقی فیلم)انگشتش تکان می خورد.سکانس 23 کوچه روز خارجیچراغ های ترمزوانت روشن می شود وسر کوچه می ایستد. لیلا هراسان پیاده می شود وبه ته کوچه نگاه می کند.سکانس 24 خیابان روز خارجیمژده وعلی رضا هم دیگر را در آغوش می گیرند.صدای حیدر در کادر.حیدروخدا قلب خالی آدم رو پر کرد از یک نیروی خاص ، نیرویی که تاریکی شبها و وحشت روز ها رو مثل آبی پاک می شوره . نیرویی که وقتی هست دیگه جایی برای تنهایی نیست.نیرویی که هر جا هست امید هم اونجاست. نیرویی به نام ایمان.سکانس 25 خانه حیدر روز داخلیحیدر سر سجاده با لبخند دارد دانه های تسبیح را جمع می کند.سکانس 26 حیاط حرم شب خارجیمنصور در شلوغی وهمهمه تکیه داده به دیوار ودارد به گنبد نگاه می کند.خادمی با پتو می آید وبا لبخند پتو را می کشد روی منصور.منصور(با لبخند)ممنونخادممی رم برات غذا بیارممنصورممنونممنصور همچنان نگاه می کند به گنبد . در همهمه وشلوغی گم می شود.پایان