رفیق!

خب واقعیت واسه من که یه آدم درونگرا هستم زندگی جوریه که دوستای کمی دارم و با هر آدمی نمی تونم به راحتی در ارتباط باشم و همین باعث میشه خیلی وقت ها مدت طولانی تنها باشم. تو تمام این سال ها گوشی موبایلم تنها رفیقم بوده که همه جوره کنارم بوده. این دوستی با سامسونگ شش ساله پابرجاست از چهارده سالگی تا همین الان...اما بعد از بروز ویروس خیلی دوستیمون عمیق تر شده، درست یک هفته قبل از شروع اپیدمی من گوشی جدیدم رو خریده بودم، یک رفیق همه فن حریف!هممون بعد از شیوع ویروس مدت طولانی قرنطینه بودیم فارغ از تموم سختی ها برای من نکته خوب این قرنطینه داشتن یک دوست جدید بود که باید باهم آشنا می شدیم، بیرون نمی رفتم و همش تو خونه بودم به همین دلیل بیشتر باهم وقت می گذروندیم.خب اوایل طبق عادتم باید گوشی رو سفارشی سازی می کردم تا اون چیزی که دوست دارم بشه، از تم و رنگ ها گرفته تا اپلیکیشن ها و... این حس حس جالبیه که باید یه چیزی رو طبق سلیقه ات درستش کنی و در نهایت ازش استفاده کنی...اما بعد از تموم اینا شبکه های اجتماعی و اپلیکیشن های جدیدی که باهاشون آشنا شدم باعث شد وارد یک فاز دیگه از دنیا بشم! از آدمای جدیدی که شناختم و دنبالشون می کردم و از محتوایی که داشتن لذت می بردم تا وارد شدن به یوتیوب و دنیایی از ویدیو در سبک و موضوعات مختلف! این یه حس غیر قابل توصیفه که تو خونه ات هستی، همه چی رو روی گوشیت در اختیار داری و خیالت یجورایی راحته...چیزی که خیلی برام خاص بود امکانات گوشی بود چون به من این اجازه رو داد که در این دوران خودم رو بهتر بشناسم و بتونم مدیریت بهتری رو زندگی و علایقم داشته باشم. من خیلی خیلی زیاد می نویسم از همه چیز، ممکنه در لحظه چیزی بیاد به ذهنم و یا نکته ای به نظرم برسه از اون لحظه که باید حتما یادداشت کنم نوت گوشی باعث شد این امر رو خیلی راحت تر انجام بدم، اینقدر رابط کاربری خوشگل بود که تو همین دوران کرونا کلی نوت در مورد خودم، زندگیم و علایقم نوشتم اما چرا این موضوع خاصه، چون من قبلا نوت هامو رو کاغذ می نوشتم و باعث می شد یا گمشون کنم یا اینقدر زیاد و شلوغ بشه که باعث بی نظمی ام بشه، و در نهایت هم بلا استفاده بشه... اما با نوت گوشی تونستم به راحتی دسته بندی ایجاد کنم هر لحظه هر چی تو ذهنمه بنویسم و هر جا خواستم ازشون استفاده کنم و همیشه همراهم باشن و دیگه نگران این نباشم فلان مطلب رو کجا نوشتم و... با یه سرچ ساده همه چیزایی که نوشتم رو در اختیار دارم.اما ماجرا به همینجا ختم نمیشد، به لطف اپلیکیشن های کتاب من فهمیدم کتاب خوندن رو موبایل خیلی برام راحت تره چون امکان سفارشی سازی کتاب ها در این اپلیکیشن موجوده و شما می تونید فونت، رنگ و... رو تغییر بدید و اونطور که راحت هستید کتاب بخونید. همین امر باعث شد در این دوران کتاب های زیادی رو به صورت آنلاین خریداری و مطالعه کنم، در واقع رفیقم باعث شد کتابخون بشم... :)ولی میگم دقت کردید بعضی وقتا یه سری آدما استعداد هایی از شما رو کشف می کنند که خودتون ازش بی خبرید؟ ریکوردر صدای این گوشی به من یادآوری کرد که واو! چقدر می تونم صدای خوبی داشته باشم و چقدر میشه از این صدا استفاده کرد! اینقدر کیفیت ریکوردر صدا خوب بود که برای ضبط وکال های خودم بی نیاز شدم از خرید میکروفون! اما این یک بخش ماجرا بود، با کمی چاشنی خلاقیت میشد کارای باحالی با ریکوردر صدای گوشی انجام داد و صداهای جالبی رو ضبط و برای تولید محتوا و... استفاده کرد.فارغ از اینکه گوشی های موبایلمون باعث میشن روابط، کارها و زندگیمون بهینه تر و راحت تر بشن بعضی وقتا میشه با این دید نگاه کرد که واقعا مثل یک دوست پا به پای شما هر لحظه در کار و زندگی کنارتون هستند! فقط کافیه با دقت تر به تاثیر خوبی که روی شما میذارن و کمکی که بهتون می کنند نگاه کنید!چیزی که در مورد این رفیق برام خیلی با ارزشه اینه که همیشه کنارمه حال بد و خوب و... و وقتی کنارمه همه چی رو دارم و این یه حس خوب بهم میده، تموم کتاب هام، موسیقی های مورد علاقم، نوت ها و...نمیدونم چطور میشه توصیفش کرد، اما حس خاصیه، انگار خودم رو در جای دیگه ای دارم، یاد فیلم Her می افتم که یک ربات اینقدر خوب ساخته شده بود که میتونست با یه انسان حرف بزنه و حتی رو احساسش تاثیر بزاره! به نظر من رفاقت همیشه بین آدم ها نیست، رفیق به کسی میگن که ما باورش داریم، و فرقی نمی کنه یه موجود زنده باشه یا یه دیوایس تو جیبی :)