تقسیم جنایات سیاسی در قانون جدید

تقسیم جنایات سیاسی در قانون مجازات جدیدقانون جنایات سیاسی سرانجام در ماه مه 2016 با هدف حمایت از حقوق متهمان جنایات سیاسی و البته حمایت از آنها تصویب شد. در عمل ، این قانون تصویب و اجرا شد تا جنایات عمومی از جنایات سیاسی جدا شود. قبل از تصویب قانون ، گاهی طیف وسیعی از جنایات به عنوان جرایم سیاسی تلقی می شدند و موارد جنایات سیاسی نامشخص بود و مردم دچار سردرگمی می شدند.دلیل دیگری که تغییر قوانین سیاسی و روشن ساختن تمایز بین جنایات سیاسی و سایر جنایات را ضروری می دانست این بود که نظام حقوقی کشور باید به سمتی حرکت کند که فعالان سیاسی نباید در بین مجرمان حرفه ای باشند.تعریف جرم سیاسیآنچه در ماده 1 این قانون در مورد جرایم سیاسی بیان شده است ، تعیین پرونده است و نه تعریف جامع جنایت سیاسی.بارزترین نقطه ضعف این قانون همین موضوع است و هیچ معیار و معیار دقیقی برای اعلام جنایت انتسابی به عنوان سیاسی ارائه نشده است و این امر را به دادستانی یا دادگاهی که در آن پرونده در حال رسیدگی است واگذار کرده است تا تعیین کند که آیا جنایت انتسابی سیاسی است است.علیرغم تعریف قانونگذار ، بسیاری از حقوقدانان جرم سیاسی را به شرح زیر تعریف کرده اند:"جرمی که ناشی از اندیشه سیاسی یا جنایات یک نهاد یا دستگاه سیاسی باشد ، جرم سیاسی نامیده می شود."جنایات سیاسی مصادیق مختلفی دارد که برای تشخیص بهتر جنایات سیاسی از جنایات عمومی یا امنیتی با آنها آشنا می شویم.تعریف جرم سیاسیدر ماده 1 قانون جرایم سیاسی آمده است:هر یک از جرایم مجاز در ماده (2) این قانون در صورتی ارتکاب می شود که با انگیزه اصلاح امور کشور علیه مدیریت و نهادهای سیاسی یا سیاست های داخلی یا خارجی کشور مرتکب شده باشد. مرتکب قصد حمله به اصل سیستم را دارد. " بودن ".در مجموع ، دو روش برای تشخیص جنایت سیاسی از سایر جنایات وجود دارد که هر کدام مزایا و معایبی دارند.روش اول - شمارش: در روش شمارش ، قانونگذار با برشمردن تعدادی از جرایم به نام جرایم سیاسی ، آنها را از سایر جرایم جدا می کند.روش دوم - تعیین قاعده: در روش تعیین قاعده ، با ارائه تعریف جرم سیاسی ، سعی می شود راه هایی برای شناسایی آن از یک جنایت معمولی ارائه شود.قانونگذار ایران اولین روش یعنی شمارش جنایات سیاسی را انتخاب کرده است و در ماده 2 ، جنایات سیاسی نیز به این نمونه ها اشاره کرده است.در ماده 2 قانون جرایم سیاسی آمده است:جرایم زیر در صورت رعایت شرایط مندرج در ماده (1) این قانون ، جرایم سیاسی محسوب می شوند:توهین یا تهمت به روسای سه قوه ، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ، معاونان رئیس جمهور ، وزرا ، نمایندگان مجلس شورای اسلامی ، اعضای مجلس خبرگان و اعضای شورای نگهبان به دلیل مسئولیت آنها.توهین به رئیس یا نماینده سیاسی یک کشور خارجی که طبق مقررات ماده (517) قانون مجازات اسلامی وارد خاک جمهوری اسلامی ایران شده است.جنایات مذکور در بندهای (د) و (ه) ماده (16) قانون فعالیت احزاب ، انجمن ها ، اتحادیه های سیاسی و کارگری و انجمن های اسلامی یا اقلیت های مذهبی شناخته شده ، مصوب 7/6/1360.جرایم مقرر در قوانین انتخاباتی خبرگان رهبری ، ریاست جمهوری ، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهرها و روستاها ، به استثنای مدیران و ناظران انتخابات.بازگشت به عقبیکی از چالش های عمده این قانون ، کاهش جرایم سیاسی به توهین صرف ، افترا و نشر اکاذیب است که البته نظر قانونگذار موسس را برآورده نمی کند. به ویژه توهین به مقدسات و مقامات عالی رتبه و مراجع عظام تقلید را از وضعیت جرم سیاسی خارج کرده و هنوز آن را جنایت امنیتی می داند.نمونه هایی از جنایات سیاسیچه جنایات سیاسی در نظر گرفته نمی شوددر ماده 3 قانون جرایم سیاسی ، قانونگذار دوباره سعی می کند نمونه های بیشتری از جنایات سیاسی ارائه دهد ، بنابراین ، جنایاتی را که سیاسی تلقی نمی شوند ذکر می کند:ماده 3 قانون جرایم سیاسی مقرر می دارد:هدایت ، مشارکت ، کمک و ارتکاب جنایت جرم سیاسی محسوب نمی شود:الف- جنایات مشمول حدود ، قصاص و دیهب) تعرض به مقامات داخلی و خارجی.ج- آدم ربایی و گروگانگیری.د- بمباران و تهدید آن ، هواپیماربایی و دزدی دریایی.ه) سرقت و غارت اموال ، باعث آتش سوزی و تخریب عمدی.ج- حمل و نگهداری غیرقانونی ، قاچاق و خرید و فروش اسلحه ، مواد مخدر و روانگردان.ز- رشوه ، اختلاس ، تصرف غیرقانونی وجوه دولتی ، پولشویی ، پنهان کردن اموال ناشی از جنایت.ح- جاسوسی و افشای اسرار.I- تحریک مردم به جدایی طلبی ، جنگ ، کشتار و درگیری.د) اختلال در داده ها یا سیستم های رایانه ای و مخابراتی که برای ارائه خدمات ضروری عمومی یا دولتی استفاده می شود."تمام جنایات علیه نجابت و اخلاق عمومی ، از جمله جنایاتی که توسط سیستم های رایانه ای یا مخابراتی یا حامل های داده یا غیر آن انجام شده است."چگونه با جنایات سیاسی برخورد می شود؟همانطور که گفته شد ، از آنجا که قانون جنایات سیاسی تعریف کاملی از این جنایت ارائه نمی دهد ، این به دادگاه بدوی یا دادگاه بستگی دارد که بفهمد آیا این جنایت از لحاظ سیاسی انجام شده است یا خیر.در ماده 5 قانون جرایم سیاسی آمده است:"این امر به عهده دادستانی یا دادگاهی است که پرونده در آن مورد بررسی قرار می گیرد تا سیاسی بودن این اتهام را تعیین کند. متهم می تواند در هر مرحله از محاکمه تا پایان اولین دادگاه اتهام عدم سیاسی بودن خود را مطرح کند. مرجع تجدیدنظر در این باره در هنگام ملاقات اظهار نظر می کند. "روش صدور و اعتراض به این توافقنامه تابع مقررات قانون آیین دادرسی کیفری است."حضور هیئت منصفه در جنایات سیاسیلازم است نحوه برخورد با جنایات سیاسی و مقررات مربوط به هیئت منصفه ، مطابق با قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 توضیح داده شود.هیئت منصفه در جلسات موضوع را بررسی می کند و اگر پس از دفاع متهم سیاسی ، او را بی گناه یا مجرم تشخیص دهند ، نظر خود را به دادگاه ارائه می دهند و اگر هیئت منصفه متهم را مجرم تشخیص دهد ، خواه او مستحق تخفیف است یا خیر و دادگاه ، بر اساس نظر هیئت منصفه ، اقدام به نوشتن و صدور حکم می کند.محاکمه یک جنایت سیاسی به صورت علنی و با حضور هیئت منصفه برگزار می شود و دادگاه نمی تواند آن را به صورت خصوصی برگزار کند.مرجع صالح برای رسیدگی به جنایات سیاسیدادگاه صالح برای رسیدگی به جنایات سیاسی ، دادگاه کیفری یک استان است. اگر دادگاهها و دادگاههای دیگر جنایتی را که در منطقه خود مرتکب شده است از جنایات مندرج در ماده 2 قانون جرایم سیاسی تشخیص دهند ، موظفند پرونده را با عدم صلاحیت آن به دادگاه کیفری یک استان ارسال کنند.همچنین ، اگر در جریان این محاکمه ، دادگاه تجدیدنظر تشخیص دهد که این جنایت جنایت سیاسی است اما در دادگاه غیر کیفری استان محاکمه می شود ، دادگاه تجدیدنظر حکم را نقض کرده و پرونده را به مرجع صالح ، دادگاه کیفری یک استانتفاوت بین جنایتکار سیاسی و جنایتکار غیر سیاسیشخصی که مرتکب یک عمل مجرمانه با انگیزه اصلاح امور کشور می شود ، به طور معمول ، باید در نحوه اجرای مجازات با دیگران متفاوت باشد. این تفاوتها به شرح زیر است:محل زندان مجرم سیاسی با مجرم غیر سیاسی متفاوت است.یک جنایتکار سیاسی لباس زندان نمی پوشد.جنایتکار سیاسی حق دسترسی به کتاب ، روزنامه ، رادیو و تلویزیون را دارد.یک مجرم سیاسی نمی تواند به صورت جداگانه زندانی شود مگر اینکه قانونگذار دستور داده باشدیک مجرم سیاسی می تواند با خانواده خود ارتباط داشته باشد.تفاوت بین جنایتکار امنیتی و جنایتکار سیاسیمرجع رسیدگی به جنایات امنیتی دادگاه انقلاب و جنایات سیاسی در دادگاه کیفری یک استان است.در جرایم امنیتی دادگاه مختومه و در جرایم سیاسی دادگاه علنی است.جنایات سیاسی در قانون تصریح شده است.در جنایات سیاسی ، هیئت منصفه تشکیل می شود ، اما در جنایات امنیتی ، هیئت منصفه وجود نداردانگیزه جنایتکار سیاسی با جنایتکار امنیتی متفاوت است.تکرار جنایت در جنایات سیاسیاگر مجرم سیاسی بعد از گذراندن دوران محکومیت جنایت خود را تکرار کند ، مشمول قوانین تکرار نخواهد شد ، به عبارت دیگر مجازات بعدی وی شدیدتر نخواهد بود.