بافت،نور و رنگ در طراحی

تعریف بافتشناخت مفاهیمی نظیر بافت،نور و رنگ در دکوراسیون داخلی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.بافت، خصیصۀ ویژه‌ای از سطح است که از ساختار سه‌بعدی آن ناشی می‌شود. از بافت اغلب اوقات برای توصیف نرمی یا زبری سطح استفاده می‌شود. همچنین می‌توان از آن برای توصیف خصیصه‌های ویژۀ سطح مصالح آشنا، همچون زبری سنگ، رگه‌های چوب و بافت پارچه استفاده کرد.انواع بافتدو گونۀ اصلی بافت وجود دارد. بافت لمسی که واقعی و لمس‌پذیر است؛ بافت دیداری که با چشم دیده می‌شود. همۀ بافت‌های لمسی، بافت دیداری نیز هستند. از سوی دیگر، بافت دیداری می‌تواند واقعی یا غیرواقعی باشد.حواس بینایی و لامسه‌ی ما بشدت درهم تنیده‌اند. وقتی چشمانمان بافت دیداری سطح را می‌خواند، اغلب بدون لمس واقعی آن، به کیفیت ظاهری لامسۀ آن واکنش نشان می‌دهیم. این واکنش‌های فیزیکی نسبت به کیفیت بافت سطح را، بر مبنای ارتباطات پیشین با مواد مشابه، پایه‌گذاری می‌کنیم.نمونه ای از طراحی داخلیمقیاس و الگوی بافتمقیاس، فاصلۀ دید و نور، مهم‌ترین عوامل تعدیل ادراکمان بافت یا سطح هستند.همه‌ی مواد تا حدی از بافت برخورداراند. اما هرچه مقیاس الگوی بافت کوچکتر باشد، بافت نیز صاف‌تر به نظر می‌رسد. حتی وقتی بافت‌های زبر را هم از دور می‌بینیم، کمابیش صاف به نظر می‌رسند. به محض نزدیک‌تر شدن، زبری بافت رخ می‌نماید.مقیاس نسبی بافت می‌تواند از شکل ظاهری و موقعیت صفحه در فضا تاثیر بپذیرد. بافت‌هایی با رگۀ راستادار می‌توانند طول یا عرض صفحه را برجسته سازند. بافت‌های زیر می‌توانند باعث نزدیک‌تر به نظر رسیدن صفحه شوند، از مقیاس آن بکاهند و بر وزن دیداریش بیافزایند. بافت‌ها، بطورکلی، تمایل دارند تا از لحاظ دیداری فضایی را که در آن قرار گرفته‌اند را پر کنند.نمونه ای از طراحی داخلیتاثیر نور بر ادراکمان از بافتنور بر ادراکمان از بافت تاثیر می‌گذارد و به همین ترتیب از بافتی که روشنش می‌کند، تاثیر می‌گیرد. نور مستقیمی که بر سرتاسر سطحی با بافت فیزیکی می‌تابد، بافت دیداری آن‌را افزایش می‌دهد. نورپردازی پخشیده از اهمیت بافت فیزیکی کاسته، حتی می‌تواند ساختار سه بعدیش را نیز محو کند.سطوح صاف و براق، نور را با درخشش بسیار باز می‌تابانند، به وضوح متمرکز به نظر می‌رسند و توجه ما را به خود جلب می‌کنند. سطوحی با بافت مات یا نیمه-زبر، نور را بطور ناهموار جذب و پراکنده می‌کنند و بنابراین از سطحی با همان رنگ ولی صاف‌تر، درخشش کمتری دارند. وقتی سطوح بسیار زبر با نورپردازی مستقیم روشن می‌شوند، الگوهای متمایزی از نور و تاریکی شکل می‌گیرد.تاثیر تضاد بر بافتتضاد بر چگونگی قوی یا ظریف به نظر رسیدن بافت تاثیر می‌گذارد. بافتی که در برابر پس‌زمینه‌ای کاملاً صاف دیده می‌شود، نسبت به حالت مجاورت با همان بافت، واضح‌تر به نظر می‌رسد. وقتی بافت در برابر پس‌زمینه‌ای خشن‌تر قرار گیرد، ظریف‌تر به نظر خواهد آمد و از مقیاسش کاسته می‌شود.آخر اینکه، بافت، عامل نگهداشت مصالح و سطوح فضاست. سطوح نرم، ظاهری چرک و کهنه دارند اما کمابیش براحتی تمیز می‌شوند، حال آنکه سطوح زبر شاید کثیفی را پنهان سازند اما نگهداشتشان سخت است.نمونه ای از طراحی داخلیالگو در طراحی دکوراسیون داخلیبافت و الگو، عناصر بهم پیوستۀ طراحی هستند. الگو، طراحی تزیینی با تزیین سطحی است که تقریباً همیشه بر تکرار نقش‌مایه -رنگ، فرم یا شکلی متمایز و تکراری در طرح- تکیه دارد. ماهیت تکراری الگو اغلب به سطح تزیین‌شده، بافت هم می‌دهد. وقتی عناصر پدیدآور الگو آنچنان کوچک می‌شوند که هویت انفرادی‌شان را از دست می‌دهند و با رنگمایه در هم می‌آمیزند، بیشتر به بافت تا الگوبدل خواهند شد.الگو می‌تواند ساختاری یا کاربردی باشد. الگوی ساختاری از ماهیت ذاتی مصالح و شیوه‌ی عمل‌آوری، ساخت یا مونتاژ آن ریشه می‌گیرد. الگوی کاربردی، پس از تکمیل سازه، به سطح افزوده می‌شود.نمونه ای از طراحی داخلیتاثیر بافت در طراحی دکوراسیون داخلیبافت، خصیصه ذاتی مصالحی است که برای تعریف، مبلمان و تزیین فضای داخلی از آن‌ها سود می‌جوییم. چگونگی ترکیب و تشکیل بافت‌های متفاوت، دقیقاً به همان اندازه‌ی ترکیب رنگ و نور اهمیت دارد و باید مناسب شخصیت دلخواه و استفاده از فضا باشد.مقیاس الگوی بافت باید با مقیاس فضا، سطوح اصلیش و همچنین اندازه‌ی عناصر فرعی فضا مرتبط باشد. ازآنجا که بافت ازلحاظ دیداری فضا را پر می‌کند، هر بافت اتاق کوچک باید ظریف یا اندک باشد. دراتاقی بزرگ می‌توان از بافت برای کاهش مقیاس فضا یا تعریف ناحیه‌ای خودمانی‌تردرون آن سود جست.اتاقی با بافت ناچیز ممکن است بی‌روح باشد. ترکیب بافت‌های سخت و نرم، هموار و ناهموار و براق و مات را می‌توان در پدید‌آوری تنوع و کشش به‌کار بست. در انتخاب و توزیع بافت‌ها باید میانه‌روی صورت گیرد و به نظم و توالی آنها دقت شود.هماهنگی میان بافت‌های متضاد را می‌توان حفظ کرد منتهی بشرط آنکه از خصیصۀ مشترکی همچون میزان بازتاب نور یا وزن دیداری سود برند.حجم در طراحی داخلیصفحه‌ای که در راستایی غیر از راستای سطحش امتداد یابد، حجم را شکل می‌دهد. حجم، از لحاظ مفهومی به واقع، سه‌بعدی است.فرم، دانش‌واژه‌ای است که برای وصف کناره‌نما و ساختار کلی حجم از آن سود می‌جوییم. فرم ویژۀ حجم توسط شکل و ارتباط مشترک خط و صفحه‌ای تعیین می‌شود که مرزهای حجم را وصف می‌کنند.حجم، به عنوان عنصر سه‌بعدی معماری و طراحی داخلی، می‌تواند توپر (فضا بوسیله تودۀ ساختمان یا عنصر ساختمانی از میان برداشته می‌شود) باشد یا توخالی (فضا با صفحات بام، سقف، کف یا دیوار تعریف و در برگرفته می‌شود). ادراک این دوگانگی در برگیری در برابر از میان‌برداری – بویژه به هنگام خوانش برش‌ها، نماها و صفحه‌های خطی اهمیت بسیار دارد.رنگ در طراحی داخلیرنگ، همچون بافت و شکل، خاصیت دیداری ذاتی همۀ فرم‌هاست. رنگ فضای محیط‌مان را فرا گرفته است. با وجود این، رنگ‌هایی را که به اشیاء نسبت می‌دهیم، منبع خود را در نوری می‌یابند که فرم و فضا را روشن و نمایان می‌سازد. بدون نور، رنگی هم وجود ندارد.علم فیزیک با رنگ همچون خاصیتی از نور رفتار می‌کند. رنگ، درون طیف نور مریی، با طول موج تعیین می‌شود؛ پس از شروعی با قرمز-بلندترین طول موج- از نارنجی، زرد، سبز، آبی و نیلی گذر می‌کنیم و در نهایت به بنفش -کوتاه‌ترین طول موج مرئی- می‌رسیم. وقتی مقدار این نورهای رنگی در منبع نوری کمابیش یکسان است، آن‌ها با هم ترکیب می‌شوند و نور سفید -نوری که ظاهراً بی‌رنگ است- را تولید می‌کنند.تغییرات ظاهری رنگ شیء می‌تواند از آثار نور و مجاورت رنگ‌های پس‌زمینه یا پیرامونی ریشه بگیرد. این عوامل برای طراح داخلی، اهمیتی ویژه می‌یابند زیرا وی باید به دقت به چگونگی برهم‌کنش رنگ‌های عناصر فضای داخلی و چگونگی تعبیرشان توسط نور روشن‌کننده‌شان توجه داشته باشد.نمونه ای از طراحی داخلیتاثیر نور در طراحی داخلیبه ندرت از نور فامی خاص، به جز سفید، برای روشنایی عمومی استفاده می‌کنیم. با وجود این، طیف همۀ چشمه‌های نور سفید به خوبی متعادل نشده است. لامپ‌های التهابی، نوری گرم دارند حال آن‌که بسیاری از لامپ‌های فلورسنت، نوری سرد دارند. روشنایی روز نیز، بسته به موقع روز و راستای ورود، می‌تواند گرم یا سرد باشد. حتی رنگ یک سطح بزرگ بازتابنده هم می‌تواند ته‌رنگی به نور فضای داخلی بزند.نور گرم به تشدید رنگ‌های گرم و خنثی‌سازی فام‌های سرد گرایش دارد، حال آن‌که نور سرد بر شدت رنگ‌های سرد می‌افزاید وفام‌های گرم را ضعیف می‌کند. اگر نور با فامی خاص ته‌رنگی بگیرد، شدت رنگ‌های آن فام را بالا می‌برد و رنگ‌های فام مکمل را خنثی می‌کند.با میزان نور مورد استفاده برای روشنایی می‌توان ارزش ظاهری رنگ را تغییر داد. کاهش میزان روشنایی، ارزش رنگ را تیره و فام آن‌را خنثی می‌کند. بالابردن سطح روشنایی، ارزش رنگ را روشن می‌سازد و بر شدت آن می‌افزاید. با وجود این، سطوح بالای روشنایی تمایل دارند تا رنگ‌ها کمتر اشباع یا رنگ و رو رفته به نظر برسند.از آنجا که نوسان طبیعی نور در محیط داخلی اغلب بصورتی نامحسوس رنگ‌ها را تغییر می‌دهد، همیشه بهترین کار ممکن این است که رنگ‌ها را در محیطی که قرار است دیده شوند، در شرایط روشنایی روز و هم شب هنگام، مورد آزمایش قرار دهیم.تضاد در دکوراسیون داخلی اثر می‌گذارد و باعث می‌شود که مطابق با ارزش رنگ پس‌زمینه‌اش، تیره‌تر یا