شاهنامه خوانی؛قسمت پنجاه و سوم

توی قسمت قبل دیدیم که منوچهر به مناسبت برگشتن زال پس از ۱۵ سال را جشن گرفت.این بزرگوار کل کشور سور داد(البته بعد از جشن اگه یه نگاهی به خرج مخارج بکنه، لبخند رو لبش بماسه!)بعد هم به سام گفت این بچتو میاری ببینم؟سام هم دست زالو گرفت و با هزار قر و اطوار زالو آورد و شاه تا زالو دید،خشکش زد!به سام گفت:«مرتیکه دوزاری!این بچه چش بود که پونزده سال آزگار تو کوه ولش کردی؟قیافش به این خوشگلی !اصلا ریخت خودتو تو آینه دیدی؟ صورتت دو مدل از طرح فولکس پایین تره، اون وقت میای به موی سفید بچه ایراد میگیری؟موی خودتو دیدی؟ اگه موش قطبی رو بردارن رو کله ات بندازن احساس تغییر مکان نمیکنه!تو اصلا یه موی سیاه داری؟!...ببین این دفعه را ازت گذشتم دفعه بعدی ببینم بچتو تو کوه و بیابون ول کردی،از گوشات دم کنی درست میکنم!...حالا بگو ببینم چجوری بچه رو پیدا کردی؟»سام گفت:«والا یه خوابی دیدم که توش بچم زنده بود و این برام یه نشونه بود و به خدا گفتم...»قسمت پنجاه و سوم را تقدیمتون میکنم!ابا داور راست گفتم به راز/(سام تعریف میکند)و توی خلوت به خدا گفتم:«آق خدا!که ای آفرینندهٔ بی‌نیاز/ای که آفریننده ی بی نیازی رسیده به هر جای برهان تو/ و تو هر جا دلیل وجودت مشخصهنگردد فلک جز به فرمان تو/ چر خ و زمین و آسمون به دستت میچرخهیکی بنده‌ام با تنی پر گناه/یه بنده ی رو سیاهم و اصلا روم نمیشه تو چشات نگاه کنمبه پیش خداوند خورشید و ماه/پیش خدای خورشید ماهامیدم به بخشایش تو است بس/ به امید اینکه منو ببخشی اومدم به چیزی دگر نیستم دسترس/ به هیچ کس هیچ چیزی هم امید ندارم تو این بندهٔ مرغ پرورده را/تو این بنده ای که کفتر(سیمرغ) بزرگش کرده رابه خواری و زاری برآورده را / که به خواری و زاری بزرگ شدههمی پرّ پوشد به جای حریر/که بجای لباس پر پوشیدهمزد گوشت هنگام پستان شیر/و بجای شیر گوشت خورده (حالا هی بگید از کودکن گرسنه اتیوپی بدبخت تر نداریم! بیا! طرف تا ۱۵ سالگی فک میکرده مرغ نارسه!)به بد مهری من روانم مسوز/به بی رحمی و بیشعوری من نسوزون(خدایا...خودت میدونی...من خر نیستم!خیلی خرم!)به من باز بخش و دلم بر فروز/ این بچه رو به من پس بده و دلم را روشن کن (این بچه را بده ایندفعه دیگه میندازمش تو دریا...تو کوه انداختن دیگه جواب نمیده)به فرمان یزدان چو این گفته شد/ به ا‌‌‌ذن خدا تا اینو گفتنیایش همانگه پذیرفته شد/خدا قبول کردبزد پرّ سیمرغ و بر شد به ابر/ سیمرغ پر زد از ابر ها گذشتهمی حلقه زد بر سر مرد گبر/ با یه فرود تهاجمی عین عقاب اومد بالا سر مرد زرتشت(سام)ز کوه اندر آمد چو ابر بهار/ مثل ابر بهاری از پشت کوه در آمدگرفته تن زال را بر کنار/ بدن زال را در بغل گرفته بود( واسه این استنثا لک لک بچه را آورده!)به پیش من آورد چون دایه‌ای/مثل دایه بچه را داد به من(این لغت «بچه»خطاب به یه نره غول ۱۵ سالست!خواستم در جریان باشید!...)که در مهر باشد ورا مایه‌ای/ که با هاش مهربون باشهمن آوردمش نزد شاه جهان/من حالا این بچه را اوردم نزد شماهمه آشکاراش کردم نهان/ از پنهان بودن درش اوردم(اهوییی ملت!من یه بچه دارم!)بفرمود پس شاه با موبدان/ شاه به موبد ها(واقعا انقدر معنیشو گفتم دیگه حال گفتنشو ندارم) گفتستاره‌شناسان و هم بخردان/ به ستاره شناسان و دانشمندانکه جویند تا اختر زال چیست/ که بگردند دنبال ستاره ی زال(تاحالا ندیده بودم این همه آدمو یکجا بفرستن دنبال نخود سیاه!)بر آن اختر از بخت سالار کیست/ و اون ستاره نمایانگر چیه!چو گیرد بلندی چه خواهد بدن/ وقتی بزرگ بشه چیکاره مشه(وهمچنین آیا قاتل بروسلی را به سزای عملش میرسونه یا نه!؟با ذکر مثال توضیح دهید!)همی داستان از چه خواهد زدن/سرنوشتش چی میشخستاره‌شناسان هم اندر زمان/ستاره شناسا همون موقع نتیجه را اعلام کردند(داداش اصلا موقعیت داستان روزه!چجوری آخه...؟ناسام نمیتونه ستارهه رو پیدا کنه!)از اختر گرفتند پیدا نشان/وستاره رو پیدا کردند(اینا انقدر رفتن دنبال نخود سیاه در این رشته حرفه ای شدن!سروران خسته نباشید!)بگفتند با شاه دیهیم دار/به شاه گفتنکه شادان بزی تا بود روزگار/ که جاوید شاه!که او پهلوانی بود نامدار/او پهلوانی مشهور میشهسرافراز و هشیار و گرد و سوار/ سربلند و با هوش و پهلوان و سوار کارچو بشنید شاه این سخن شاد شد/ شاه وقتی فهمید شاد شددل پهلوان از غم آزاد شد؟/نگرانی سام برای اینده بچش هم برطرف شدیکی خلعتی ساخت شاه زمین/ شاه یه لباس قیمتی و مد روز تهیه کردکه کردند هر کس بدو آفرین/ که هرکی میدید میگفت بابا دم خیاطش گرم!از اسپان تازی به زرین ستام/ و از اسب های عربی با لگام های طلاز شمشیر هندی به زرّین نیام/ و شمشیر های هندی ز دینار و خز و ز یاقوت و زر/ و از جمله دینار و دلار و طلا و...ز گستردنی‌های بسیار مر/ سفره های زیباغلامان رومی به دیبای روم/ و نوکر های رومی و دیبای رومهمه گوهرش پیکر و زرش بوم/ همشون همراه با طلا و جواهرزبرجد طبق‌ها و پیروزه جام/ طبق طبق زبرجد(نوعی سنگ قیمتی)و جام های فیروزه ایچه از زرّ سرخ و چه از سیم خام/ چه طلا قرمز و چه نقره ی خام(نقره خالص)پر از مشک و کافور و پر زعفران/ پر از عطر و ادویه و زعفرانهمه پیش بردند فرمان بران/همه را بردندهمان جوشن و ترگ و برگستوان/ زره و زین و زره اسب همان نیزه و تیر و گرز گران/ نیزه و تیر و گرز سنگینهمان تخت پیروزه و تاج زر/ تخت فیروزه و تاج طلاهمان مهر یاقوت و زرین کمر/ مهر یاقوت و کمربند طلایی را برای سام بردندو زان پس منوچهر عهدی نوشت/ و از آن به بعد منوچهر یه قرار داد نوشتسراسر ستایش به سان بهشت/ که خیلی قرارداد خوبی بودهمه کابل و زابل و مای و هند/ از زابل تا کابل و مای و هندز دریای چین تا به دریای سند/ و از رود تسه یانگ تا رود سندز زابلستان تا بدان روی بست/ و همشو داد به سام!(شاه الان سرخوش دو روز دیگه میفهمه چه حرکت سمی زده!)به نوّی نوشتند عهدی درست/ یه قرار داد خیلی خوبی نوشتندچو این عهد و خلعت بیاراستند/و با این قرارداد و لباس های شاهانهپس اسپ جهان پهلوان خواستند/ گذاشتن تو خورجین اسب سامچو این کرده شد سام بر پای خاست/ و اینا انجام شد سام بلند شدکه ای مهربان مهتر داد و راست/(فکو گرم کرد واسه عرض تملق و چاپلوسی)که ای بزرگوار و مهربانز ماهی بر اندیشه تا چرخ ماه/ که از ماهی تا ماه بهشون فکر میکنیچو تو شاه ننهاد بر سر کلاه/ شاهی مثل تو تاج نذاشته(بزا پاتو ببوسم...نه بزار...!)به مهر و به داد و به خوی و خرد/ مهربونی و اخلاق و عدالت و فکرت از همه بهتذهزمانه همی از تو رامش برد/روزگار از وجودت لذت میبرههمه گنج گیتی به چشم تو خوار/همه مال دنیا واست چرک کف دسته(کفتار داره یکاری میکنه بازم طلا بگیره!)خب این قسمت هم با تعریف کردن داستان پیدا شدن زال به پایان رسید تا قسمت بعد خدا نگهدار