شهر است وجود ادمی (قسمت اول) نوشتار در باب روانشناسی و خودشناسی

بسم الله الرحمن الرحیم مقدمه :در این دنیای مجهول و پر رمز و راز ، گویا ما در داخل اتاقی تاریکی هستیم که تلاش می کنیم با ایجاد شکافی بر روی دیوار این اتاق ، بتوانیم قسمتی از واقعیت جهان را نظاره گر باشیم . هر دانشمند اعم از فیلسوف و روانشناس و جامعه شناس و..از یک زاویه و از یک شکاف قسمتی از واقعیت را برای ما شرح می دهد و روز به روز شکاف های بیشتری روی دیوار ایجاد می شود . شاید روزی این دیوار های جهالت و نادانی بشر برداشته شود اما تا به ان روز باید سعی کرد از این یافته ها به خوبی استفاده کرد .یکی از این مجهول ها ، خود وجود آدمی است که هر روانشناس یا فیلسوفی توانسته کمی از این جهالت بکاهد . اما انچه در این نوشتار قصد کرده ام، نظریه پردازی و نقد و کار علمی نیست ؛ بلکه تلاش من بر این بوده که منتخب نظریات انسان شناسی را به گونه ایی صلح آمیز در کنار هم به تصویر بکشم . برای فهم بیشتر وجود انسان را به شهری تاریک تشبیه کرده ام که هر نظریه پردازی توانسته قسمتی از این شهر را برای ما روشن کند و ما را بدان اگاه کند .بعدها وقتی این ایده را برای دیگران مطرح کردم یکی از دوستان گفت : (( عجب ! جناب عطار هم در این باب شعری دارند: شهری است وجود آدمی زاد بر باد نهاده شهر بنیاد / دل خسرو شهر و عقل دستور شهوت چو عوام و خشم جلاد))سعی ام بر این بوده که نظریات آکادمیک و علمی را به وسیله تصویر به زنجیر بکشم تا فهم ان برای همگان آسان شود .امروزه مهارت خوداگاهی و خودشناسی از مهم ترین مهارت های قرن 21 ام است ، که امید وارم این نوشته گام کوچکی باشد برای مسیر طولانیه خودآگاهی ! نمی دانم که در کجای مسیر قرار دارید ، شاید هم اصلا شروع نکردید ولی راهی است که دیر یا زود باید طی شود.شهر است وجود آدمی !می خواهیم سفری داشته باشیم به خود ! سفری که برخی به ان خود شناسی می گویند و برخی هم سیرو سلوک اما کاری ندارم که نام این حرکت چیست ولی می دانم که باید رفت !در این سفر ما نیاز به راهنما داریم ! همان کسانی که عمر خود را گذاشتند تا کمی از تاریکی این شهر را برای ما روشن کننداز یونان باستان تا به امروز در مورد این شهر قصه ها گفته شده است اما می خواهم داستان این شهر عظیم رو از فروید آغاز کنم . کسی که گفت این شهر دارای دو بخش خودآگاه و ناخودآگاه است؛ او بر این باور بود که این شهر مانند یک کوه یخی است که ما فقط بخش کوچکی را از ان می بینیم و بخش عظیمی از ان پنهان و زیر آب است که همان تشکیل دهنده بخش تاریک وجودی یا همان ناخوآگاه می باشد .فروید یک روانشناس بود! اما قصه کشف و شناخت این شهر از روانشناسان آغاز نمی شود . بیایید کمی هم به عقب باز گردیم انجا که افلاطون در آتن 300 سال پیش از میلاد مسیح درباره ی این شهر می اندیشید و به این فکر بود که چگونه این شهر را آباد کند و انرا تبدیل به مدینه فاضله کند !؟ او با خود گفت همان گونه که دنیای بیرونی را با برقراری عدالت می توان آباد کرد برای شهر درون هم باید عدالت حاکم شود تا انسان سعادت مند بشود ، انچه می خواهم بگویم این است که قدمت بحث درباره ی آبادی این شهر به قدمت ادمی باز می گردد .بیایید سفری داشته باشیم به مقصدی آشنا با راهنماهایی به قدمت تاریخ بشریت ! می توان گفت که راهنما های ما در این سفر : فیلسوفان روانشناسان جامعه شناسان تاریخ دانان انسانشناسان و عارفان و... هستند .مطمئنا ما نمی توانیم که تمام بخش تاریک را روشن کنیم اما با کمک این راهنمایان بزرگوار می خواهم کمی از ناخواگاهی خود را تبدیل به خوداگاهی کنیم که به بیانی می شود خود شناسی ! یعنی به بخش های تاریک این شهر اگاه شویم .پیوست : ایده این بحث مربوط به خود حقیر است ولی بنده نه نظریه پرداز هستم و نه پژوهشگر . من یک مدرس هستم و کار ام این است که خوب بفهمم و خوب بفهمانم . امید وارم این مجموعه برای شما جذاب باشد و بتوانید گام مهمی در جهت خود اگاهی و خودشناسی بردارید .