خاطره بندر عباس

سلام من اهل کرمانم برای خرید یک ماشین به یکی از شهرهای جنوبی سفر کردم از آنجا که صاحب اصلی آن دریکی از روستاهی جنوب بندر عباس بود بهم گفت که ماشین میخواهی بیام شهر بندرعباس اونجا تمامی کارهای نقل انتقالات سند انجام بدم اگه ماشین پسند کردم پیش پرداخت ۳۰درصد پول درخواستی واریز کنم من که از ماشین خوشم می آمد پیش پرداخت واریز کردم همراه برادرکوچیکترم راهی بندرعباس شدیم ساعت ۱۰شب بود که به بندر رسیدیم کنار اسکله اول شهر ایستادیم هردو خسته بودیم گرسنه داداشم گفت اول زنگی بزن خانه صاحب ماشین آدرس دقیق بپرس خدا رو چه دیدی یا فال یافیتال شاید مردم مهمانوازی بودن شب برای استراحت رفتیم خونه شون اما هرچی تماس گرفتیم جواب ندادن از آنجا خسته گرسنه بودیم کلیه ذهنمون مخشوش شده بود که شاید کلاه سرمون گذاشتن وماشین قالبمون کردن هی خودخوری بگو مگو با برادرم به داداشم گفتم حالا هرچی شده باحرص جوش کاری درست نمیشه بریم شام بخوریم جایی برای استراحت پیدا کنیم از فرط خستگی کور شدیم بندرم مملو از مسافر بود توی یک رستوران نزدیک اسکله سفارش غذا دادیم نه بارک الله نه ایول داشت رستورانه خصوصا آشپز خدمتگذارهای رستوران واقعا کارشون یک بود حتی غذای دریایی صدف خرچنگ کوسه وخورک مخصوص بندر هم داشت ماهی پلو سفارش دادیم ازیکی از خدمه ها آدرس جایی برای استراحت پرسیدیم که پارگینگ برای ماشین هم داشته باشه چراکه میترسیدیم ماشین دزد بزنه اما متاسفانه جایی نبود هوا شرجی گرم بود همراه ما هم زیر انداز نبود کلر ماشین هم خراب بود از شامس بدمان کسی رو بندر عباس نداشتیم کفرمان در اومده بود به بنگاهی که خرید ماشین معرفی کرده بود زنگ زدیم پسر کوچکش برمیداشت میگفت که پدرم نیست دیگه صابون کاهبرداری به تنمون زدیم نه جواب تماسی نه آدرسی ناامید به داداشم گفتم شبی توماشین سر کنیم چرتی بزنیم فردا برمیگردیم تکلیفمون با بنگاهی روشن میکنیم ساعت ۳نصف شب بود گوشی زنگ خورد از خوشحالی صدا زدم صاحب ماشین زنگ زد خدا را شکروقتی جواب دادم مادرم باداد فریاد گفت شما هم آدم هستید نمیشه یک خبری میدادین کجا گم گور شدین با این ماشین خریدن ما رونگران کردین از آنجا که نخواستیم مادر از موضوع خبر دار نشه ناراحتشون نکنیم گفتم که خانه صاحب ماشین هستیم برای کارها ماشین موکول شده به فردا بعد از خداحافظی برادرم گریه شد گفت از شامس بد کج ما اول راه گفتم ماشین بخرم باهاش هم باهاش سر کار برم هم دانشگاه حالا ببین چی شد به داداشم گفتم ناراحت نباش پولمون حلال گم نمیشه خدایا شکر خواستت هرچی باشه راضیم به رضای تو نزدیک اذان به داداشم گفتم بلند شو نمازت بخوان تا قضا نشه گفت بخونیم سریع برگردیم تا به جیرفت برسیم پنج شنبه بتونیم کاری بکنیم بهش گفتم حالاسخت نگیر کاری که شده من جونم از سراه نیاوردم از همه چی افتادیم بیخوابی کشتمون با این سر وضع نه من نه تو قادر به رانندگی پس نمازت بخوان استراحت کن تا صبح خدا بزرگه داداشم گفت تو خیالت راحت پول من بر باد رفته حقت تو که نبایدجوش هیچی بزنی اصلا اهمیت میدی دریا هوای شرجی ملسه نه خبنگی هوایی داره گفتم رسیدیم خونه پولت من میدم اینقدر جوش مزن حالمون خرابه نق نق کردن تو یکی حوصله ندارم بعد از نماز چرتی زدیم که ساعت ۹صبح بود که با صدای زنگ گوشی از خواب پریدم بنگاهی بود گفت چی شده چکار کردی گفتم دم شما گرم خوب ماشینی معرفی کردی صاحب ماشین گوشی رو خاموش کرده نه آدرسی نه نشانی این کیه که معرفی کردی من حاجی شما رو میشناسم بنگاهی گفت بنده خدا اینکاره نیست آدم درستی صبر کن من توی دفتر نگاه کنم آقای رضایی آهان منطقه ۲۰۰۰۰شهرک شهید مهناوی بلوک ۱۱ ومیگفت یک رستوران توی شهر داره ناراحت نباش معامله ماشین باما هم کرده ما هم سند نزدیم فوقش جلو سندش میگیریم طرف ندیدی برگرد درست میشه داداشم بیدار کردم گفتم آدرس صاحب ماشین گرفتم گفتم ناراحت نباش بریم رستوران دیشب صبحانه ای بخوریم بریم دنبال آدرس داداشم گفت الانه بریم چه قدر به تو خوش میگذره بهش گفتم بریم صبحانه بخوریم باشه داخل رستوران از کارکنان رستوران پرسیدم آقای رضایی میشناسی رستوران داشته باشه تو بندر گفت چرا چطور مگه داستان تعریف کردم کارمند گفت چرا دیشب چیزی نگفتی ای همون رستوران حاجی رضایی دیشب اینجا بود زبون هم شما نداشتید بیاد این آدرس خونشه همون آدری که بنگاهی داده صبحانه که خوردیم رنگ رخسار داداش باز شد خنده ای کردم گفتم دیدی خدا بزرگه پس از پرس جو خانه جابجایی حاجی رضایی به خانه جدید دوتا خیابون بالاتربا تردید که شاید خانه رضایی نباشه درب خانه داداشم محکم کوبید بهش گفتم یواش سر آوردی در کندی کارت خیلی زشت بعد از مدتی یک دختری که نقاب به صورت داشت درب باز کرد داداشم مثل اینکه برق گرفته باشه خشکش زده بود هرچی مپرسید آقا بفرمایید کاری داشتید مهو چهره دختر خانم لهجه زیبای بندری شده بود سر شونش زدم گفتم سر کار خانم باشماست کجایی برادرم به خودش اومد دختره زد زیر خنده برادرم حال رنگش بد عاشق دختره شده بودگفتم به دختر خانم خانه حاجی رضایی گفت بله امرتون حاجی خانه گفت بله خواب کاری داشتیدگفتم آره بابت خرید ماشین گفت آهان باشه بفرمایید الانه بیدارشان میکنم حاجی اومد بعد از کمی صحبت گفت کاش دیشب گفته بودید حداقل دیشب پیش ما مهمان بودید اذیت نمیشدید یکهوا داداشم گفت ای کاش همه نگاها به داداشم رفت لبهامو گاز گرفتم سری تکان دادم حاجی گفت نه داداشت خیلی دلش پره صبر کنید چند دقیقه آماده بشم بریم محضر ار قبل کاراش انجام دادم فقط امضا میخواد محضر سر همین خیابان رو به دخترش کرد گفت مهسا بابا یک غذا بار بزار آقایون صفایی ظهر پیش ما هستند گفتم نه حاجی دیگه زحمت نمیدیم گفت ما هر چقدر فقیر باشیم اما یک لقمه نان توی سفره مون پیدا میشه بریم که پنج شنبه محضر تا ساعت ۱۱بیشتر باز نیست خدا رو شکر کارها با وفق مراد تموم شد برادرم توی فکر بود حاجی گفت خیر آقا صفا تو فکری هنوز گفت نه وقتی به خانه رسیدیم یک تدارک جانانه مهسا خانوم گرفته بود بوی غذاش کل محله رو برداشته بود صدای اذان بلند شد همه به نماز ایستادیم بعد از نماز عجیب بود انگار که به جزء حاجی دختر خانومش کس دیگه ای در خانه نبود سفره پهن کرد به طرح رسوم جنوبی جای شما خالی چلو گوشت معروف بندری با ترشی انبه دوغ نگو نپرس بعد از صرف غذا داداشم بامادرم تلفنی از اوضاع حال گپی زد داداشم صدایم زد گفت که مادر کارم داره همین که صحبت کردم گفت حالا این همه راه رفتی ننه سر پوست کردی گاو مرکد خدایی برو جای من پدر خدا بیامرزد کار داداشتم سرانجامی بده دهنم وا مونده بود رو به داداشم کردم گفتم دمت گرم دیدم حالت خرابه نه اینقدر داداشم صورتن بوسید گفت خواهشن گفتم بریم تا خدا چی میخواد همین که کنار حاجی رضایی نشستیم حاجی گفت خوب از خودتان بگید چه کاره اید شغلتان چیه از اوضاع حال خودم خصوصا داداشم از سیر تا پیاز گفتم همین که از فوت پدرم گفتم حاجی رضایی از خودش گفت من همین دخترم هستیم ودخترم در دانشکده پرستاری شهر شماست یک خانه آنجا برایش خریدم که راحت باشه بعد از تمام صحبت حاجی دودل بودم چی بگم حاجی رو بمن کرد گفت چیزی میخوای بگی آقا صفا بسم الله گفتم موضوع خواستگاری مطرح کردم حاجی گفت تو فکر بودن داداشت این بود هرچی دخترم بگه دختر خانمش سری تکان داد حاجی گفت از قبل از خدا خواستم یک جوان سالم باخدا نصیب دخترم بشه که پیش مادرش رو سفید باشم اقبال آدمی تقدیرش چه میکند این شد سالها بعد از گذشت چند سال بهترین خاطره ای که خرید از سایت دیوار داشتم محقق ونویسنده جلال صفایی از کرمان از سایت دیوار متشکرم