برگ برنده هر کس در گذشتست

اینو زیاد شنیدیم یا خوندیم که گذشته دیگه گذشته و باید فراموشش کنیم و در حال زندگی کنیم و برای آینده برنامه ریزی و تصویرسازی ذهنی داشته باشیمقبول و هیچ شکی نیست که گذشته دیگه تموم شده و نباید بهش فکر کرد ولی نکته اصلی اینجاست که منظور از این جمله یعنی دیگه همه چی رو فراموش کنیم و خلاص ؟؟؟؟؟ما برای اینکه بتونیم آینده خوبی و یا حال حاضر خوبی رو برای خودمون رقم بزنیم نیاز به این گذشته ی هر چند تلخ و یا شیرین داریم و باید سرکشی و برخی از اتفاقات رو مرور کنیم.برای هر کدوم از ما یه اتفاقاتی توی گذشته افتاده چه خوب یا چه بد و یا اصلا نه خوب نه بد و نمیشه اینو هیچ وقت انکارش کرد . این اتفاقات تجربه ما توی زندگی هستند و این تجربست که میتونه باعث عدم تکرار و یا تکرار اون اتفاقات بشه .مثلا من تو گذشته کاری کردم که بعدا ازش پشمون شدم و تجربه این پشیمونی رو به قیمت از دست دادن پول و وقتم بدست آوردم ، من میتونم دو جور با این اتفاق برخورد کنم یکی اینکه به کل فراموشش کنم و 5 سال یا 10 سال دیگه دوباره اون کار رو تکرار کنم یا میتونم از این تجربه گرون استفاده کنم و مانع از بوجود اومدن یه پشیمونی بشم .بزارید یه مثال از خودم بزنممن تقریبا 10 سال پیش با یکی از دوستای صمیمی و نزدیکم تصمیم گرفتیم که یک مغازه شیرینی فروشی بزنیمبدون اینکه یه سری پارامترها رو در نظر بگیریم و قراردادی بنویسیم شروع کردیم به کار (مغازه گرفتیم ،دیزاینش کردیم و ...)بعد از تقریبا 4 ماه که داشتیم مشتری های خودمونو پیدا میکردیم این دوست و رفیق ما که هزینه آنچنانی هم از جیب نزاشته بود خیلی راحت گفت من دیگه نمیام و نمیتونم ادامه بدم .مغازه باشه برای خودت (که البته مشکلاتی براش بوجود اومده بود ) و چون صد در صد بحث پخت و پز با اون بود کلا ماجرا رفت رو هوا ، منم چون صبح ها میرفتم سر کار و بعد از ظهرا میومدم مغازه به یه چالش خیلی سخت برخورد کردم و با تجربه کمی که تو اون زمان داشتم مجبور شدم به یه ضرر زیاد مغازه رو جمع کنم (هم ضرر مالی ،هم ضرر زمانی و هم فشار اعصاب و روان) تجربه ای که برام گرون تموم شد (اولین شکست کاریم بود و اگه تجربه الان رو داشتم مغازه رو جمع نمیکردم )ولی دوباره یه اتفاق مشابه این موضوع 3 سال پیش افتاد (7 سال بعد از اون ماجرای مغازه) و دوباره بدون نوشتن قرارداد و تفاهمنامه شروع کردیم به کار (با یه نفر دیگه ) و همون ضررهای مالی و زمانی و ...بعد از اتفاق دوم ،زمانی که داشتم فکر میکردم که چرا این اتفاق افتاد و کجای کار اشتباه بود یاد 7 سال پیش افتادم که یهو برق 3 فاز از سرم پرید که چرا دوباره چرا دوباره آخه ؟؟؟میدونید دلیل تکرار چی بود ؟؟ من به کل اون اتفاقات شیرینی فروشی رو فراموش کرده بودم و زمانی که اتفاق دوم برام افتاد یهو همه چی برام تداعی شد (در صورتیکه اگر من تجربیات شکست اول یادم بود از این برگ برنده استفاده میکردم و مسئله دوم اتفاق نمیفتاد)که البته این هم شد جزیی از تجربه ای که باعث شده حواسم به تجربیات گذشتم باشه .حالا شما با توجه به این تجربه میدونید که برای راه اندازی یک کسب و کار باید یه پارامترهایی رو در نظر بگیرید که میتونید تو مقاله قدم اول برای راه اندازی و توسعه بخونیدش .و حتی شما احتیاج نیست که هی شکست بخورید تا تجربه کسب کنید ، از تجربیات و شکست های دیگران استفاده کنید و سرگذشتشونو بخونید و مشورت بگیرید (مشورت گرفتن عجب چیز خوبیه)علاقه های ما از کجا میان؟و اما یه چیزی که خیلی از ماها ازش غافلیم اینه که ما برای رسیدن به اون برگ برنده در آینده باید تو زندگی کاری ، مالی ، خصوصی و ... با علایقمون سر و کار داشته باشیم یعنی باید عاشق کارمون باشیم ! عاشق نحوه زندگی کردنمون باشیم ! و ...خوب حالا من از شما یک سوال میپرسم و شما توی دهنتون به این سوال جواب بدید؟به چه چیزهایی علاقه دارید؟ (این سوال خیلی کلیه ولی شما برای خودتون این سوال رو جزیی ترش کنید مثلا : به چه شغلی علاقه دارید ؟ به چه سبک از زندگی علاقه دارید ؟ و ...)خیلی از مردم جهان برای جواب دادن به این سوال احتیاج به فکر کردن دارن یا حتی بعد از ساعتها نمیتونن جواب بدن و این خیلی خیلی ناراحت کنندست (ممکنه ما هم جز همین دسته باشیم الیته من جز این دسته نیستم :)حالا برای پیدا کردن علاقمون باید چیکار کنیم ؟؟؟ این سوال خیلی زیاد پرسیده میشهما برای پیدا کردن علاقه هامون و چیزایی که واقعا دوستشون داریم و حال مارو خوب میکنه باید برگردیم به گذشته های خیلی دورمون یعنی دوران 3 یا 4 سالگی یا هفت سالگی و مرور کنیم ، نقطه های خوشحال کننده اون سالها رو بکشیم بیرون و یادداشت کنیم.و همینطور بیاییم جلو تا برسیم به الان و البته زیاد روی این چند سال اخیرتون حساب نکنید چون علاقه های واقعی شما بواسطه شرایط محیطی و جامعه ناخواسته دستخوش تغییراتی شده که حتی وقتی بهشون میرسید خوشحال نیستید.پس برگردید به گذشته ی کودکی و کنکاش کنید و فکر کنید .(علایق دوران کودکی و بعضا نوجوونی علایق اصلی ما هستند چرا که به محدودیت ها و شرایط وابسته نبودند و از واقعیت وجود ما سرچشمه گرفتن)حالا دیدید که گذشته رو نباید کامل فراموش کرد .به خود اون اشتباه یا شکستی که در گذشته داشتیم فکر نکنیم تجربه ای که اون شکست برامون داشته رو برداشت کنیم و هیچ وقت فراموش نکنیم و پرونده اون اشتباه یا شکست رو توی ذهنمون ببنیدیم و تماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام .