کتاب هایی که تا اینجای نوروز خواندم، قسمت دوم

خب باید جمله ام رو اصلاح کنم، کتاب هایی که تا پایان نوروز خواندم! بله .. نوروز هم گذشت و چه زود گذشت:) ولی خب باید بگم کم کم داشتم از تعطیلات هم خسته میشدم و دلم برای روزهای پرکار تنگ شده بود! بریم برای ادامه ی کتاب ها که این تعطیلات با اینکه زود گذشت به من فرصت خوندن کتابای خیلی زیادی رو داد!روی چرخ زندگیخب همونطور که از اسم و همینطور از تصویر کتاب فهمیدین این داستان درباره دختری معلوله. لی لی (که دوست داره الی صداش کنن!) فلج مغزی هست و از کودکی با مشکلات جسمی زیادی از جمله صرع دست و پنجه نرم کرده و از اینکه براش دل بسوزونن و فرد غیر عادی قلمدادش کنن متنفره! اتفاقاتی برای پدربزرگش که الزایمر داره می افته و مجبور میشه با مادرش( الی با مادرش زندگی می کنه) به شهر پدربزرگ و مادربزرگش برن و در ادامه الی طی یکسری ماجراها می فهمه غیرعادی بودن چندان هم بد نیست ...!بالاخره می زنم زیر گریه، راهم را می پیچم و می روم. به سرعت از راهرو می گذرم. می پیچم وارد سالن ورزش می شوم و در تمام طول سالن ورزش بالا می آورم. اتاق زیادی روشن است. این را حتی قبل از بازکردن چشم هایم می توانم حس کنم. یک چیزی هم روی صورتم هست که دارد خفه ام می کند. خیلی فشار می آورد. نمی توانم نفس بکشم، به آن چنگ می زنم اما دست هایم بی حس است و نمی توانم آن را بگیرم.کلر بودن آسان نیستبله! کلر بودن آسان نیست! چون پدر کلر، پدر شوخ طبعی که همیشه انرژی بخشش بوده و حمایتش کرده، سکته می کنه و حتی نمیتونه درست حرف بزنه! اونم وقتی که قبلا نویسنده بوده ...! و این بار کلر باید از پدرش حمایت کنه ...:)اگر می‌دانستم برای بدترین روز زندگی‌ام آماده می‌شوم، احتمالاً جوراب‌های سیاهم را می‌پوشیدم. یا حداقل تی‌شرت با عکس پاندا نمی‌پوشیدم. صبح روز ۱۰ سپتامبر با خوشحالی بیدار شدم، چون یکشنبه بود و مدرسه‌ها تعطیل. موهایم را بافته بودم و همه‌چیز قشنگ و دخترانه بود. جست‌وخیزکنان رفتم پایین تا صبحانه بخورم. روزهای یکشنبه معمولاً اولین نفری بودم که بیدار می‌شد، اما آن روز مادر و برادرم قبل از من بیدار شده و بیرون رفته بودند.کنسرت طبل های غمگینبرادر استیون، برادری که همیشه نقش عامل مزاحم و رو اعصاب در همه چیز رو توی زندگی اون بازی می کنه، این بار با مبتلا شدن به سرطان خون، زندگی اونو بهم می ریزه و استیون باید با زندگی جدیدش کنار بیاد و در عین حال خودش رو از افسردگی نجات بده ...!«پس عصبانی نیستی؟ واسه اون ماجرای...»«گفتم خوبم.»«باشه. فقط سؤال کردم. جدیداً خیلی عوض شدی.»«من جدیداً عوض نشدم.»«چرا، شدی. دیگه اصلاً تکالیفت رو انجام نمی‌دی. کل روز حواست پرته، مگه اینکه توی گروه موسیقی باشی. نصف وقت‌هایی که سعی می‌کنم باهات حرف بزنم هم سرم داد می‌کشی.»«این‌جوریه؟ پس اگه این‌قدر عوض شدم، چرا هیچ‌کس دیگه چیزی متوجه نشده؟»«خب، فکر کنم...»«جدی می‌گم آنت! چیزی نشده. همه‌چی عادیه. من فقط... از مدرسه خسته شده‌ام، همین. مامانم هم اومد دنبالم چون باید می‌رفتیم جایی.» باید از من تقدیر شود که در این مورد به او دروغ نگفتم.«خیلی‌خب استیون! هرجور راحتی.»معمولی مثل بقیهنورا بعد دو سال بستری شدن در بیمارستان بعد گذرندون درمان های سخت سرطان به مدرسه بر می گرده و باید با خیلی چیزا کنار بیاد! با دوست هایی دیگه دوستش نیستن، با طعنه های بقیه که میگن دنبال جلب توجه با مریضیه! با معلمایی که هر لحظه انتظار دارن حال نورا بد بشه و بیش از حد مراعاتش می کنن! حتی با موهای کوتاهی که اونو شبیه پسرا کرده! و اون باید از تک تک این چالش ها رد شه ... .«نورا لوی؟» خانم قدبلند و تپلی که موهای رنگ‌نشده‌اش تا شانه می‌رسید و گوشواره‌هایی با طرح شلوغ به گوشش آویزان بود، یکهو بغلم کرد. آغوشش نمدار بود و بوی قهوه می‌داد. دکترها گفته بودند، هیچ دلیلی نداره هنوز به بوها حساس باشی و الان دیگه این حساسیت فقط ذهنیه، نورا.خانم کاسترو بالاخره ولم کرد و گفت: «من خانم کاسترو، مشاورت هستم. بذار یه چیزی بهت بگم، از برگشتنت خیلی خوشحالم. دیگه بیشتر از این نمی‌تونستم خوشحال باشم.»چه عجیب! آن خانم تا یک دقیقه قبل حتی یک بار هم من را ندیده بود. چطور از برگشتنم این‌قدر خوشحال بود؟«ممنونم. واقعاً خیلی خوشحالم که برگشتم. منظورم اینه که به مدرسه برگشتم.»خانم کاسترو چشم‌های درشت و دلسوزش را روی من میخ کرد و گفت: «حتی نمی‌تونم تصور کنم، این دو سال چه‌جوری بهت گذشته.»سرم را تکان دادم و اگر بی‌ادبی نبود، جواب می‌دادم، بله، درسته. تصورش رو هم نمی‌تونین بکنین. اما شاید بهتر بود فقط سرم را تکان بدهم.خب! باید اعتراف کنم که هنوز هم چندتا کتاب دیگه هست! ولی خب قبول دارید که اگه زیاد باشه شما هم نمی تونید بخونین! پس کتاب های بعدی رو در پست های دیگه میگم! و هنوز هم شما رو به این چالش نوروزی جزیره کتاب دعوت می کنم:)