تجربیات یک سال حضور من در استارتاپ پی‌پینگ

معمولاً وقتی آدم‌ها در جایی مشغول به کار می‌شوند، تجربیات جدیدی کسب می‌کنند. من قصد دارم در این مطلب، راجع به تجربیات حضورم در پی‌پینگ و تیمی که داشتم بنویسم. اما قبل از آن باید توضیح بدهم که اصلاً خود پی‌پینگ کارش را از کجا شروع کرد. پی‌پینگ تقریباً دو سه سالی است که کار خود را به‌عنوان استارتاپ، از شتابدهندۀ آواتک شروع کرده است. البته پی‌پینگ کار خود را با عنوان صندوق قرض‌الحسنۀ خانگی آغاز کرد. بعد از مدتی متوجه شدند که ایده‌شان به درد آدم‌های زیادی نمی‌خورد و نیاز همۀ افراد نیست؛ بنابراین تصمیم گرفتند چیزی را شروع کنند به اسم پی‌پینگ. جالب است بدانید که پی‌پینگ به‌تازگی توانسته سرمایه‌گذار جذب کند و همچنین توانسته تقریباً برای پانزده نفر کارآفرینی کنند.پی‌پینگ دو دفتر دارد: یکی در مشهد و دیگری در تهران. بچه‌های مشهد تیم فنی پی‌پینگ هستند و بچه‌های تهران فروش و بازاریابی و پشتیبانی هستند. تیم پی‌پینگ از برنامه‌نویس، گرافیست، سوشال مدیا منیجر، دیجیتال‌مارکتر و تیم فروش تشکیل شده‌ است و من هم به‌عنوان مدیر بازاریابی تیم فعالیت می‌کردم.تیم مارکتینگهمان اوایل که می‌خواستم تیم را جذب کنم، خیلی با بچه‌ها چالش داشتیم. بچه‌ها معتقد بودند که از دستگاه‌های انگشت‌زنی استفاده کنیم تا بتوانیم در آخر ماه گزارش‌ها را تکمیل کنیم. ولی من شخصاً اعتقادی به این نظام کارمندی ندارم و ترجیح می‌دادم که اعضای تیم را وظیفه‌گرا پیش ببرم. با اینکه گاهی پیش می‌آمد که بچه‌ها نمی‌توانستند سرکار حاضر شوند یا اینکه دیر سر کار می‌آمدند، این اطمینان را داشتم که همان خروجی مدنظر را خواهند داشت. سعی می‌کردم محدودیتی برای بچه‌ها در نظر نگیرم تا آزادتر و راحت‌تر باشند. با اینکه این مسیر سختی‌های خودش را داشت، این‌گونه از تیم خودم نتیجۀ مدنظر را می‌گرفتم.البته ما با بچه‌ها قرارداد داشتیم و امنیت شغلی آن‌ها تأمین شده بود، اما دربارۀ رفت‌وآمد آن‌ها صدق نمی‌کرد. کلاً معتقدم که ما باید تعصب کاری را در اعضای تیم ایجاد کنیم تا از جان و دل برای کارشان وقت بگذارند.تیم مارکتینگ چه کار می‌کرد؟آن زمان که در پی‌پینگ بودم، یک تیم چهارنفره داشتم. طبق مارکتینگ‌پلنی که آماده کرد‌ه بودم، وظایف و هدف تیم را تا آخر سال مشخص کرده بودم. در این مارکتینگ‌پلن همۀ چیزهای کلی و جزئی را مانند لایک‌های شبکه‌های اجتماعی و... مشخص کرده‌ بودم که طبق آن پیش برویم. ما هر هفته با بچه‌های گرافیست، دیجیتال‌مارکتینگ منیجر و سوشال مدیا منیجر جلسه تشکیل می‌دادیم و دیتاهای هر هفته را تحلیل و بررسی می‌کردیم و به چالش می‌کشیدیم تا مشخص شود که در طول هفته چه چیزهایی خوب پیش رفته است و چه چیزهایی نتیجه نداده است تا پلن را برای هفتۀ آینده دوباره بهینه‌سازی کنیم. به‌طور‌کلی مسائل مقطعی که پیش می‌آمد سرفصل می‌کردیم و آن‌ها را بررسی می‌کردیم تا بتوانیم به KPIهای خودمان و OKRهایی که برای هرکس تعریف کرده بودیم، برسیم.بعد از تعیین اهداف هر هفته، هرکس موضوعاتی را که مشخص می‌کردیم پیش می‌برد و آماده می‌کرد. مثلاً اگر قرار بود در طول هفته سه بلاگ‌پست بنویسیم، موضوعات را در اول هفته مشخص می‌کردیم و سپس شخص مدنظر آن‌ها را در طول هفته آماده می‌کرد و پیش می‌برد. من هم در طول هفته روی این موارد نظارت می‌کردم و سعی می‌کردم به بچه‌ها این فرصت را بدهم که خطا بکنند و خودشان در طول مسیر تجربه به دست آورند؛ یعنی بحث رئیس و کارمندی در شرکت مطرح نبود و هرکس مسئول بخش خودش بود.فضای شرکت به گونه‌ای بود که بچه‌ها خودشان مایل بودند در شرکت حضور داشته باشند. گاهی بچه‌ها با هم می‌نشستند، فیلم می‌دیدند، صحبت می‌کردند و فضای پرجنب‌وجوشی را می‌ساختند. کلاً هیچ اجباری برای هیچ‌کدام از بچه‌ها نبود؛ چون می‌دانستم بچه‌ها کارشان را در هر ساعتی از شبانه‌روز که باشد، به‌درستی انجام خواهند داد.تحریم دیجیتال، چالش اصلی تیم مارکتینگمسئلۀ دیگری که بهتر است به آن اشاره کنم این است که ما علاوه بر تحریم‌های دارو و نفت، تحریم دیجیتال هم داریم که می‌تواند آسیب جدی به استارتاپ‌ها بزند. حقیقت ماجرا این است که ما چین نیستیم که اگر فیلتر شویم، بتوانیم به سرویس‌‌های داخلی خیلی بهتری دسترسی داشته باشیم. ما زیرساخت داخلی خیلی خوبی نداریم و در حال حاضر در حال تلاش برای بهتر‌کردن اوضاع هستیم. مثلاً بعد از تحریم چت آنلاین، با اینکه در ایران رایچت را داریم، این سرویس نمی‌تواند خدماتی همپای چت آنلاین‌های خارجی ارائه دهد. آن‌ها بیزینس‌های کلان هستند؛ اما رایچت در اندازۀ آن‌ها نیست. در کل ما گزینه‌های زیادی برای انتخاب نداریم و دستمان بسته است و هر لحظه ممکن است که تلاش‌های چند ماهمان زیر سؤال رود. مثل فیلتر تلگرام که کلی مشکلات برای بیشتر کسب‌وکارهای آنلاین به وجود آورد. اما از طرف دیگر همین موضوع باعث شد مردم با فیلترشکن آشنا شوند و به‌نوعی سواد رسانه‌ای مردم افزایش پیدا کند.شاید پنج سال پیش کارواش آنلاین برای شما عجیب و غریب بود، اما الان کاملاً جا افتاده و پذیرفته شده است. شاید برای شهرستان‌ها که هنوز ترافیک آن‌چنانی وجود ندارد، این سرویس زیاد مناسب نباشد، اما در تهران که ترافیک آزاردهنده است، حتی سرویس‌های سفارش نان هم به‌خوبی کار می‌کنند. منظورم این است که با ماشینی‌شدن زندگی‌مان، چنین سرویس‌هایی می‌توانند به کمکمان بیایند.در آخر هم آرزوی موفقیت دارم برای این تیم پر تلاش ♥