روی خط پیشرفت

روایت بازدید دو روزه ۱۶۰ نفر از دانشجویان پسر از بندرعباس و قشماول دفتر«هدف سفری که با هم شروع کردیم، آشنایی با پیشرفت‌های کشور عزیز و مسیر خون دل خوردن‌های بسیار برای رسیدن به این جایگاه است. در این مسیر با دستاوردهای مختف علمی آشنا می‌شوید که شاید بعدها دیگه آنها رو نبینید، می‌توانید از همین الان که داخل ایلوشین هستیم شروع کنیم! در گروه‌های ۴ نفره، به ترتیب از کابین خلبان بازدید کنید...» با این بخش صحبت‌های آقای بابایی اردو شروع شد و بچه‌ها از کابین خلبان بازدید کردند. روز اول با افتتاحیه‌ شروع شد و دانشجویان در یک ارائه‌ با اهمیت دریا در اقتصاد، فرهنگ، سیاست و... آشنا شدند، از اهمیت دسترسی به دریا برای ترانزیت، شهرسازی، حمل‌ونقل، شیرین‌سازی و صنایع تا پالایشگاه، نفت، معادن دریایی و...بازدیدهای سه‌گانهگشت‌وگذار در ساحل‌بندرعباس بخش بعدی برنامه بود و در ادامه به اولین مکان بازدیدی قدم گذاشتیم؛ مجتمع کشتی‌سازی و صنایع فراساحل ایران یا ایزوایکو. پس از استراحت، به محل ساخت سکوهای نفتی رفتیم، سازه‌ای که شرکت‌های خارجی در یک ماه می‌ساختند و پس از تحریم، به ساخت آن در ۲۰ روز دست یافتیم. «حوض عظیم» مقصد بعدی بود؛ محل افتخاراتی مثل ناوهای نفتکش ونزوئلایی و... که متخصصانش توانستند اولین ناو را بدون شکست، بسازند. ناو پهپادبر شهید باقری هم پشت سرمان بود، ناوی که به زودی به ناوگان کشور ملحق خواهد شد. پس از استراحتی کوتاه، ساعت ۱۹ به مکان بعدی یعنی ستاره خلیج فارس رفتیم. ستاره‌ای در قلب خلیج عزیز فارس. سال ۸۴ به فکر کمبود بنزین به دلیل تحریم‌ها افتادند. در سال ۸۵ کلنگ کار را زدند و تا سال ۹۶ پروژه شکست خورد. شرکت زیمنس چندین بار قرارداد خود را به دلایل متعدد لغو کرد. کاری که توتال با ما کرد، رفته‌رفته حتی از نتایج ترکمان‌چای هم بدتر و کشور به بحران بنزین نزدیک می‌شد. همین روزها، تعدادی از بچه‌های ایرانی دست‌به‌کار شدند تا ما حالا در بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی جهان نشسته باشیم! بله درست خواندید. بزرگ‌ترین پالایشگاه میعانات گازی جهان که بیش از ۵۰ درصد بنزین کشور را تامین می‌کند. این پالایشگاه به اندازه ۷ بار پیمایش مسیر دانشگاه تا پالایشگاه، لوله کشی زیرزمینی دارد و حالا زیمنس ایمیل داده و درخواست همکاری می‌دهد!بازدید با چاشنی نظامیاولین بازدید روز دوم، منطقه یکم نیروی دریایی سپاه بود که به دو گروه برای بازدید از دستاورها تقسیم شدیم. ماجرای شهید مهدوی، اولین داستان صبح جمعه بود که با مین‌گذاری آبی و قایق‌های عادی‌ این مسیر را شروع کردند. مین‌گذاری‌ای که اولین فرار آمریکایی‌ها را تقریبا شکل داد و حالا از سرعت ۴۰ کیلومتر به سرعت ۱۹۰ کیلومتر و شلیک موشک در حین حرکت تندرو‌ها رسیدیم. دستاوردی که تعداد ناوهای دریایی خلیج فارس را از ۱۵۰ به ۲ یا ۳ رساند. آشنایی با دستاورهای پدافندی و موشکی در حوزه دریایی و اژدرها هم بخش بعدی بازدید جمعه بود. اصل ماجرا، بازدید از ناو شهید سلیمانی بود که توصیف اهمیت و عظمت آن، با کلمات چندان راحت نیست.حسن ختام با جزیرهسپس با ناو شهید ناظری به قشم رفته و از نفت‌کش و کشتی توقیفی آمریکایی و انگلیسی دیدن کردیم. به قشم رسیدیم. جایی که میزبان ما به عنوان ایستگاه آخر بود و یکی از شگفت‌انگیزترین و امنیتی‌ترین نقاط کشور و بلکه خاورمیانه بود. نیروی پهپادی هوافضای سپاه. تازه فهمیدیم تمام حرکاتمان در بی‌خبری زیر نظر پهپادها بوده و از ما فیلم می‌گرفت! در ادامه هم با مسیر رشد پهپادی ایران آشنا شدیم. در ادامه برنامه، شاهد ۱۲۹ که ما را زیر نظر داشت، چندین بار از بالای سرمان رد شد تا ناگهان شاهد ۱۹۱ بمب‌انداز، با کاغذ رنگی از ما استقبال کند! و در ادامه با ویژگی‌های شاهد ۱۲۹ و عملیات‌های مختلف پهپادی در سوریه و... آشنا شدیم، این خانواده علاوه بر امنیت نظامی، در امنیت اقتصادی و جغرافیایی با موتور برقی و بارور کردن ابرها نیز شریک است. حسن ختام اردو دو روزه ما هم عکس یادگاری با شاهد ۱۲۹ای بود که حافظ ما در این بازدید نیم‌روزه قشم بود و با بازگشت به بندرعباس و نهایتاً تهران، بازدید دو روزه پسران در خط پیشرفت به کار خود پایان داد و بازدید دختران هم اواخر آذر برگزار خواهد شد.