طرح معاملاتی

طرح معاملاتی چیست؟طرح معاملاتی به یک رویکرد سیستماتیک اشاره دارد که برای شناسایی و داد و ستد اوراق بهادار بر اساس چندین متغیر مانند اهداف سرمایه گذاری، ریسک ها و زمان استفاده می شود. یک طرح معاملاتی رویه‌ها و شرایطی را برای جستجوی طبقات دارایی و اجرای معاملات تعیین می‌کند.طرح معاملاتیعناصر اساسی یک طرح معاملاتی شامل شرایط خرید و فروش اوراق بهادار، اندازه موقعیتی که باید اتخاذ شود، نحوه مدیریت موقعیت ها، انواع اوراق بهادار برای معامله و غیره است. متخصصان سرمایه‌گذاری مشاهده می‌کنند که معامله‌گران نباید تا زمانی که یک طرح معاملاتی تدوین شده باشد، سرمایه را به خطر بیندازند. به عنوان یک سند مکتوب، این طرح معمولاً بر اساس تحقیقات انجام می شود تا به معامله گران کمک کند تا از خطرات تجاری بالقوه و رایج اجتناب کنند.بیشتر بدانید:معاملات روزانه خلاصه طرح معاملاتی به مجموعه کاملی از قوانین مبتنی بر تحقیقات اشاره دارد که اهداف، زمان و تحمل ریسک سرمایه گذار را برای پوشش هر جنبه ای از یک دوره تجاری در بر می گیرد. طیف وسیعی از ویژگی های معماری موجود و قیمت، انتخاب یک پلت فرم معاملاتی را نشان می دهد. یک طرح معاملاتی به عنوان راهنمای معامله گران و سرمایه گذاران برای به حداکثر رساندن سود و به حداقل رساندن ریسک های بازار عمل می کند.درک برنامه های معاملاتیفلسفه اصلی این است که برنامه های معاملاتی مطابق با اهداف و اهداف شخصی سرمایه گذاران سفارشی می شوند. جزئیات و میزان راهنمایی یک طرح معاملاتی به نوع معامله گر بستگی دارد. به عنوان مثال، برنامه های معاملاتی برای معامله گران نوسان یا معامله گران روزانه بسیار طولانی است و حاوی اطلاعات دقیق است.برنامه های معاملاتی می توانند در عین حال ساده باشند. به عنوان مثال، معامله‌گری که قصد دارد از همان صندوق‌های مشترک برای سرمایه‌گذاری خودکار هر ماه تا زمان بازنشستگی استفاده کند، ممکن است به یک برنامه معاملاتی ساده نیاز داشته باشد. سرمایه گذاران با طرح خود می توانند بر عملکرد خود نظارت کرده و استراتژی های سرمایه گذاری خود را ارزیابی کنند.در مورد معامله گران آماتور بدون برنامه معاملاتی، آنها اغلب با اطلاعاتی در مورد اهداف و خطرات سود وارد بازار نمی شوند. از این رو، به دلیل خرید اوراق بهادار بیش از حد سفته بازانه یا معامله بر اساس احساسات، در برابر ضررهای بازار آسیب پذیر هستند.طرح های معاملاتی ساده و سرمایه گذاری های خودکارطرح‌های مشارکت دوره‌ای، سرمایه‌گذاران را قادر می‌سازد تا معاملات خودکار را به طور مداوم و به صورت دوره‌ای منظم انجام دهند. سرمایه گذاران معمولاً روش سرمایه گذاری خودکار را ترجیح می دهند تا هر ماه مقدار مشخصی از پول را در صندوق های سرمایه گذاری مشترک یا سایر دارایی ها جمع کنند.یک طرح معاملاتی مستند و دقیق به عنوان مبنایی برای فرآیند معاملات عمل می کند. آماده سازی سرمایه گذاران برای نتایج بالقوه و ارائه گزینه های جایگزین در صورتی که بازار مطابق انتظار عمل نکند.به عنوان مثال، یک کارمند مرد 35 ساله ممکن است تصمیم بگیرد که هر ماه 250 دلار به یک صندوق سرمایه گذاری مشترک واریز کند. پس از بررسی موجودی پس از چهار سال، ممکن است متوجه شود که پول خود را از دست داده است. او توانست 12000 دلار واریز کند و دارایی او تنها به 10000 دلار رسید. یک طرح معاملاتی بهتر نحوه نظارت بر سرمایه گذاری ها و کارهایی که برای ورود و خروج از موقعیت ها باید انجام شود را مشخص می کند.سرمایه‌گذاران، مانند سرمایه‌گذاران خرید و نگهداری، ممکن است تصمیم بگیرند تا زمانی که بازنشسته شوند، بدون انجام کار دیگری سرمایه‌گذاری کنند. در موارد دیگر، سرمایه گذاران ممکن است پس از سقوط بازار سهام با حاشیه مشخصی مانند 20% یا 30% سرمایه گذاری کنند. این امر آنها را وادار می‌کند تا کمک‌های ماهانه قابل توجهی را به صندوق‌های مشترک انتقال دهند.از طرف دیگر، برخی از سرمایه‌گذاران ممکن است هر ماه به صورت خودکار سرمایه‌گذاری کنند، اما اگر سرمایه‌گذاری‌هایشان به میزان قابل‌توجهی کاهش یابد، قوانین توقف ضرر دارند. بنابراین، یک طرح معاملاتی می‌تواند به گونه‌ای طراحی شود که در سرمایه‌گذاری خودکار مفید باشد، با کنترل‌هایی برای شناسایی زمانی که یک اقدام باید انجام شود.برای یادگیری استراتژی فارکس موفق کلیک کنید!برنامه های تجاری تاکتیکیسرمایه گذاران با اهداف کوتاه مدت و بلند مدت باید یک برنامه تجاری تاکتیکی ایجاد کنند. هدف یک معامله گر ورود و خروج از یک موقعیت در یک سطح قیمت دقیق یا تحت شرایط خاص در سرمایه گذاری تاکتیکی است.یک طرح معاملاتی تاکتیکی حاوی قوانینی است که بر اساس حرکت قیمت، سوگیری آماری، الگوهای نمودار و شاخص های فنی و سایر عوامل، معامله گر را راهنمایی می کند که چه زمانی وارد معامله شود. این طرح همچنین باید مشخص کند که چگونه یک سرمایه‌گذار باید موقعیت‌های خود را با سود یا زیان ترک کند.معامله‌گران تاکتیکی معمولاً از دستورات محدود استفاده می‌کنند تا گزینه‌ها را با سود باقی بگذارند، در حالی که دستورهای توقف زمانی مفید هستند که سرمایه‌گذاران بخواهند ضرر خود را ترک کنند. میزان سرمایه در معرض ریسک در هر معامله و نحوه توسعه اندازه موقعیت نیز از عناصر برنامه های تجاری تاکتیکی است.قوانین دیگری نیز وجود دارد که زمان مناسب و نامناسب معامله را مشخص می کند. به عنوان مثال، یک قانون ممکن است استدلال کند که اگر نوسانات کمتر از یک سطح مشخص باشد، یک معامله گر روزانه مجاز به معامله نیست زیرا حرکت بازار و فرصت ممکن است کافی نباشد.تنظیم یک برنامه معاملاتیجزئیات موجود در یک طرح معاملاتی از اطلاعات بازاری تشکیل شده است که توسط یک سرمایه گذار یا معامله گر تحقیق شده است. این اطلاعات یک نقشه راه برای آنچه معامله گران و سرمایه گذاران دیگر برای دستیابی به حداکثر سود از بازارها انجام داده اند ارائه می دهد.برنامه های معاملاتی نباید در مواجهه با زیان یا زمانی که چالش های زیادی وجود دارد، تغییر یابد. اطلاعات مبتنی بر تحقیق باید معامله گران را برای هر موقعیت چالش برانگیز مرتبط با سرمایه گذاری و تجارت آماده کند. با این وجود، اگر یک طرح معاملاتی همه شرایط سرمایه گذاری را پوشش نمی دهد، باید تغییر کند.برای آشنایی بیشتر با طرح معاملاتی روی لینک زیر کلیک کنید:https://corporatefinanceinstitute.com/resources/wealth-management/trading-plan/