? احساس پوچی در زناشوئی(خودشناسی جنسی)

ھر رابطه ای که استمرار و وسعت و کمیّت بیشتری داشته باشد برای بقایش مستلزم کیفیت و معنا و عمق و رشد بلاوقفۀ بیشتری است و گرنه بسرعت دچار بطالت و پوچی و سهویّت و بتدریج کراهت وعداوت می شود. و ھیچ رابطه ای جامعتر از زناشوئی نیست که عمدۀ عمر ھر فردی را بخود اختصاص می دھد ھر سطحی محتاج عمقی بهمان نسبت است و گرنه دچار انهدام می شود ھمانطور که ھر درختی که قد وفضای بیشتری داشته باشد محتاج ریشه ای عمیقتر و گسترده تر است و گرنه در ھر طوفانی ریشه کن میشود. عمق و ریشه ھای ھر رابطه ای ھمان میزان صدق و صمیمیت و نفوذ و تداخل و مشارکت متقابل است . ھر جنبه ای از ذھن و احساس و روان زن و شوھر که دخیل در اشتراک و صمیمیت و اتحاد نباشد دچار آفت و مرض شده و بجان کل رابطه می افتد . ھر جنبۀ فردی و منفک و خصوصی و محرمانه ای که از نگاه طرف مقابل دور و پنهان باشد ھمان قلمرو نفوذ بیگانه است که دشمن زندگی زناشوئی شده و ھمه ابعاد عاطفی و معیشتی و جنسی رابطه را خدشه دار و بیمار ساخته و آن دو را از یکدیگر بیگانه نموده و به طلاق باطن می افکند . این امر دربارۀ زن دو صد چندان مھمتر و شدیدتر عمل می کند زیرا زن موجودی پذیرنده و نفوذ پذیر است و آن جنبه ھائی از وجودش را که از شوھر پنهان می دارد در معرض نفوذ و رسوخ بیگانگان قرار گرفته و او را از شوھرش بیگانه می کند و نخستین وجھی از رابطه که این بیگانگی را آشکار می کند ھمان رابطه جنسی است که رابطه تماماً جسمی – روانی– قلبی می باشد و رابطه کامل است ولذا نقص و امراض و خلاء رابطه را می نمایاند و لذا رابطه را فلج و عذاب آور و ناکام می کند و از اینجاست که طلاق رخ می نماید چه علنی و چه پنهانی ، چه رسمی و چه غیر رسمی ، لذا کسی که با دروغ و مکر و اندیشه ای پنهان ازدواج کرده است بی تردید به بن بست و پوچی می رسد .عدم صداقت در ھر رابطه ای بنوعی جبران پذیر و قابل جایگرینی است الا در رابطه زناشوئی که جز به زنا و خیانت و تباھی نمی انجامد. فساد اخلاقی و خیانت در رابطه زناشوئی معلول جبری عدم صداقت و جنبه ھای پنهان رابطه از ھمدیگر است . معنویت و رشد و خلاقیت زناشوئی محصول ھمدلی و ھمفکری است .آنچه که ولایت پذیری زن در رابطه با شوھر نامیده می شود و امر اول دین خدا به زن است فقط معلول صمیمیت و صدق و ھمدلی و ھمفکری و ھمراھی و اطاعت زن از شوھر می باشد. زیرا در ھرانکار و عداوت و خودسری زن جنبه ای ازنیازش دچار خلاء و قحطی شده و جبراً روی به بیگانه می کند . زنی که از شوھر اطاعت صادقانه نداشته باشد این اطاعت را در رابطه با بیگانگان خواھد داشت . افسردگی جنسی و احساس پوچی و بطالت در وجود زن واضح ترین نشانه ولایت ناپذیری زن از شوھر است . زن در واقع عاطفه خودش را از شوھرش می دزدد و لذا این حریم دزدی شده در معرض دزدی بیگانگان قرار می گیرد و این امری اجتناب ناپذیر می باشد . ھر جنبه ای از وجود زن که از شوھر پنهان میماند مخفیگاه شیاطین و اجنه و بیگانه می شود و او را نسبت به شوھرش بیگانه ساخته و به عداوت می کشاند زیرا رابطه جنسی به عذاب می افتد و رابطه جنسی عذاب آور برای زن علت العلل ھمه کینه ھایش به شوھر است و این عذاب عظیمی برای عدم صمیمیت و ولایت ناپذیری زن است . زنی که صادق باشد طبعاً ولایت پذیر ھم ھست زیرا شوھرش جز سعادت و عزت زنش را نمی خواھد. آنچه که زن را محبت ناپذیر می سازد عدم صداقت و دل ندادن به شوھر است .✓ برگرفته از کتاب دائرةالمعارف عرفانی_ جلد اول _ فصل اول _ فلسفه آدم و حوا« اثر استاد علی اکبر خانجانی»بیش از 170جلدکتاب pdf , صوتی و رایگان از همین مولف در لینک های زیر:https://drive.google.com/file/d/1zXuKPJ1PuKONLewyXIe0huzfIxfU_GmT/view?usp=sharinghttps://up.20script.ir/do.php?filename=c861-ketab1401.rarhttps://www.khanjany.org