ویروس کرونا:

متاسفانه ویروسی وارد کشور ما شده است که مردم را به ترس واداشته است.علت های زیادی برای به وجود آمدن این ویروس گفته شده است که طبق قوانین علمی درست می باشد؛ اما امروز می خواهم علت دیگر به وجود آمدن این گرفتاری ها و مشکلات برای انسان ها را بیان کنم.برای بیان علت این گرفتاری ها به سراغ قرآن رفتم.(البته ممکن است برخی از افراد این بیانات را قبول نداشته باشند و حتی بیان کنند که، باید به دید علمی به این قضایا نگاه کرد؛ که از همه ی این افراد تشکر می کنم؛ اما بنده اعتقادم این است که خالق آسمان و زمین و انسان ها و گیاهان و حیوانات، از همه ی علومی که انسان ها به آن دست یافته اند، بیشتر و بهتر می داند)ابتدا نکته ای را باید عرض کنم که، این مطالب به هیچ عنوان به این معنا نیست که الان که این مشکلات پیش آمده، در منزل بنشینیم و دعا کنیم تا مشکل حل شود.زیرا خدا هم آن را قبول ندارد.به این داستان دقت کنید:روزی حضرت موسی(ع) مبتلا به قولنج گردید و هنگامی که برای مناجات با خدا به کوه طور رفت، عرض کرد: خداوندا مریض شده ام، مرا شفا عنایت فرما. خطاب شد: یا موسی به طبیب مراجعه نما. موسی گفت: خداوندا؛ پاسخ مردم را چه بگویم؟در حالی که خواهند گفت که تو کلیم اللهی و مرده را زنده می کنی و کور را شفا می دهی، آنگاه برای بیماری خود به طبیب مراجعه می کنی؟خطاب شد: ای موسی؛ ما این گیاهان را بیهوده نیافریدیم، و علم طب را عبث به انسان ها الهام نکردیم، حال آیا چون تو موسی هستی انتطار داری که این همه را عبث بگذاریم و بی سبب بیماری تورا شفا دهیم،در حال که درمان تو نزد طبیب می باشد؟در ضمن امام صادق(ع) می فرمایند: خداوند درد را می دهد و درمان آن را نیز قرار می دهد؛ و بیماری را خلق نمی کند مگر اینکه برای آن دوایی قرار داده است، پس داروها را بخورید و نام خداوند را ببرید.پس باید از دارو و درمان کمک بگیریم؛ اما باید برای بهتر متوجه شدن علت این مشکلات، به سراغ قرآن برویم.قرآن در آیات متفاوتی می فرماید:خداوند انبیا ومؤمنان را به قهر خود گرفتار نمى‌کند. یونس/۱۰۳: تفسیر نور.از سنّت‌هاى الهى و از جمله حقوقى که مؤمنان بر خدا دارند، نجات و حمایت آنان به هنگام عذاب و خطر است. یونس/۱۰۳: تفسیر نور.پیامبران و یاران و پیروانشان از قهر الهى مصون هستند. هود/۵۸: تفسیر نور.پس چگونه می شود که برخی بلاهای طبیعی و یا بیماری های خطرناک، به سراغ مومنین نیز می رود؟دلیل آن را قرآن بیان کرده است.بلاهاى طبیعى همچون زلزله، سیل و یا امراض خطرناک، ممکن است هر دو قشر مؤمن و کافر را فرا گیرد، نظیر بى‌احتیاطى‌هایى که از انسان‌ها صادر مى‌شود و آثارش به همه‌ى افراد سرایت مى‌کند.امّا آنجا که قهر الهى باشد، مؤمنان در امان خواهند بود، مگر اینکه آنها نیز به واسطه‌ى سکوت در برابر ظلم و یا ترک نهى از منکر، مستحق عذاب شده باشند. هود/۶۶: تفسیر نور.و در جای دیگری قرآن می فرماید:سؤال: به تجربه مشاهده کرده‌ایم که گاهى خوب و بد (خشک و تر) با هم مى‌سوزند؛ و در آیه‌ى ۲۵ سوره‌ى انفال نیز هشدار مى‌دهد که بترسید از فتنه‌اى که تنها به ستمگران نمى‌رسد، بلکه به مؤمنان نیز مى‌رسد، بنابراین چگونه این آیه مى‌فرماید: مؤمنان را به هنگام نزول بلا نجات مى‌دهیم؟پاسخ:اهل ایمان اگر در میان کفّار و مجرمان ساکت باشند، قهر خدا همه را فرا مى‌گیرد، ولى اگر به وظیفه‌ى الهى خود، یعنى نهى از منکر عمل کنند، خداوند هنگام خطر آنان را نجات مى‌دهد. یونس/۱۰۳: تفسیر نور.نکته:البته به نظر من، این جا مومن به این معنا است که هر کس بر طبق دینی که به آن رسیده باید مومن باشد.یعنی ممکن است که دین فردی در کشور دیگری با دین من در ایران متفاوت باشد، اما آیا او هم بر طبق دین خودش رفتار می کند؟امر به معروف هم این گونه است.ممکن است کسی خوبی و بدی را به گونه ای متفاوت از من ببیند.اما آیا از آن بدی که برای خودش تعریف کرده، ممانعت می کند؟می خواهم مثال هایی بزنم که در کشور ما و دیگر کشورها انجام می شود؛ و متاسفانه صدای کسی به عنوان نهی از منکر در نمی آید.در مجلسی نشسته ای و از دیگران بدگویی می شود؛چند ثروتمند، ثروت خود را به رخ دیگران می کشند؛کمک کردن به مردم دیگر کشورها، تقبیح می شود؛به راحتی رشوه می دهیم و رشوه می گیریم؛کشتن انسان ها را توسط سربازان کشورمان می بینیم و ساکت می نشینیم؛خودمان را کشور برتر می بینیم و دیگران را جهان دوم و سوم خطاب می کنیم؛کسی اعمال عبادی انجام می دهد، مسخره می کنیم و…با هر دینی و هر مذهبی؛برخی از رفتارها اشتباه است و صدای کسی هم در نمی آید.این ها باعث بلاهایی می شود که به سراغمان می آید.بیاییم با استغفار به درگاه الهی بابت اشتباهاتی که انجام داده ایم، این بلاها را از خودمان و مردم دنیا دور کنیم.پیش به سوی جامعه ی آرمانی