زیباترین مخلوق خدا

امروز یه جمعه خیلی معمولیه،من این جمعه برخلاف بقیه جمعه ها خونه ام،تو سرکاری من برات تاس کباب بارگذاشتم،نم نم بارون حیاطو خیس کرده تلویزیون داره فرار از زندان نشون میده هوای خونه گرمه خرگوشا تو بالکن سروصدامیکنن چی میگن بهم؟اگه اینجا بودی میگفتی_شوهرش لابد داره قربون صدقه خانومش میره مثل من که همش باید قربون صدقه تو برمچندروزی میشه که انگار توی من اتفاقاتی افتاده تو میگی بخاطر متنایی که مینویسم،بخاطرکارمه ذهنمو الکی مشغول کردم.میگی دیگه ناراحت ننویس از جدایی ننویس از غم ننویس از چیزایی که هیچ وقت قرار نیست تو زندگیمون اتفاق بیفته ننویس.چرا عزیزدلم؟مگه بقیه میدونستن که شوهرشون قراره بهشون خیانت کنه یا وقتی که سوار تاکسی میشن قراره با صورت اشکی برگردن خونه؟ببین عزیزدلم من و تو آدمیم آدمای عادی یه زندگی عادی روزمرگی های عادی،همین!وقتی برات داستان خیانتی ک نوشته بودمو خوندم تو حسابی حالت گرفته شد،روز بعدش وقتی از سرکار اومدی به جای یه شاخه گل یه دسته گل بزرگ گرفتیچرا عزیزم؟توچرا عذاب وجدان گرفتی؟توکه بهترین آدم رویِ این زمینِ لعنتی،یاوقتی برات داستان اون دختر وپسر عاشقو خوندم توازم پرسیدی چرا ماسنتی ازدواج کردیم؟چرا مامثل زوجای دورمون عاشق نشدیم بعد ازدواج کنیم؟البته من همون اول که برام چایی آوردی تویه نگاه عاشقت شدماااراست میگی عزیزمن؟مطمعنی اصلا نگام کردی؟توکه از خجالتت سرتم بلندنمیکردیمیدونی مثل بی حسی میمونه وقتی که میری دندون پزشکی اولاش نمیفمی چه حفاری عمیقی تو لثت کردن بعد که اثرش میره انگار چاه کندن تو اون یه ناخن جا.وقتی رفتیم تو اتاقم که حرفامونو بزنیم باخودم فکرکردم الان شروع میکنی از زن رویاهات گفتن،معیارهای یک زن ایده آل چیست،بایدهاونبایدهای ازدواج،یانه شروع میکنی میگی من فلانم من بیسارم انقدر دارم انقدر ندارم.ولی تو هیچی نگفتی حتی نگامم نکردی زل زده بودی به میزم به اون قلم و دفتری که قبل تو غار تنهاییام بود_داستان مینویسید؟_بله_چه عالی،من عاشق داستان وقصه وکتابم اما خب خودم هیچ وقت نتونستم بنویسم(بعد طبق عادتت دست میکشی روسرت)از کتابایی که خوندی میگی از اینکه چقدر محصور کتاب" چشم هایش" شدی،از اینکه دوست داشتی تو زمان کتاب"همسایه ها"زندگی میکردی من گفتمو تو گفتی وهمینطور یک ساعت گذشتتو ومادرت بلندشدین که برین،تو باهمه خدافظی کردیو برای من یه سرتکون دادی،همین!نه نگاه عاشقانه ای،نه حرف دلربایی نه بوسه روهوایی هیچیِ هیچی اونوقت من انگاری یه چیزی تو دلم سقوط کرد،مثل اینکه یه چیزیو گم کرده باشم مثل وقتایی که عینکمو گم میکنم دیگه هیچ کاری نمیتونم بکنم،چونکه نمیدونم باید چیکارکنم اینهمه سال من بدون عینک رفتمو اومدم حالا اگه یه دقیقه نباشه تعادلمم از دست میدم این حکایت توعه عزیزم،وقتی رفتی نشستم پشت میز تا بنویسم که شاید صداهای مغزم ساکت بشن نوشتم نوشتم نوشتمدیدم همش شدتو فقط تو انگار کلمات مثل صورت تو شده بودن،به گرمی وقتی حرف میزدی بوی باروتی که میدادیاستادم میگفت تو نمیفهمی ولی قلبت همونجا از پا درمیاد،این عشقهقلبم از پادراومده عزیزمآخه فقط توعه لعنتی یه سرتکون دادیپس اون خزعبلات عاشقانه ای که مینویسم چیشد؟هفته بعد وقتی که مامانت از پشت تلفن بله نصف ونیمه منو از دهن بابام شنید همه ناراحت بودن،چونکه تو یه قیافه معمولی،یه آدم معمولی،یه خونه معمولی،یه ماشین معمولی داشتیعمه ام میگفت هیچ فکرشو نمیکردم از بین هزارو یک رنگ خواستگاری که برات اومده تویه کچلشو انتخاب کنی.تواز باریدن بارون ذوق میکنی،تو رویش یه گل خدارو میبینی،شیرینی کشمشی دوس داری،شیرچایی میخوری،توخونه کلاه میذاری،یه فیلم باعث میشه تو گریه کنی،قهوه رو دوس نداری چونکه تلخ،وقتی عصبی بددهن میشی،شبا خروپف میکنی،وقتی صورتتو اصلاح میکنی گونتو زخم میکنیخیلی فوق العاده ایتوخودِعشقییه مصداق زمینی از عشقهردفعه که نگام میکنی انگار پروانه ها گونمو میبوسن،انگار از یه سربالایی تندیهوو میام پایین،دلم تو خودش جمع میشه،هردفعه که بغلم میکنی بوی باروت تو صورتم پخش میشه بوی روغناما صدات...اصلا نمیدونم چی باید راجبش بنویسم اینکه زیادی بمه یا اینکه گرمه یا اینکه یه آهنگ خاصی دارههرچی هست آدمو بدجور غل و زنجیر خودش میکنه.الان چندساعتی میگذره،بارون بنداومده،تاس کباب جاافتاده،فیلم تموم شده،هوا کم کم داره تاریک میشه،خرگوشا رفتن تو لونشون.گوشیم رو مبل روشن میشه عکس تو میاد روصفحه چقدر قشنگ خندیدی اینجا،یادت میاد؟اگه الان اینجا بودی میگفتی نه گل جان من فقط یادمه باتو بودم.خب پس بزار من بگم،برای ماه عسل رفته بودیم اولین عکسِ تو برای مناولش رفتیم مشهد،وقتی تو صحن نشستیم،تو یواش قران میخوندی چقدر قشنگ کلمات عربی از دهنت میومدن بیرون.بعد رفتیم بازار توبرام یه چادر سفید گل گلی خریدی،بعد انداختی روسرم زل زدی تو چشمام چقدر سخت بود خوندن صفحه صفحه نگاهت،اون لحظه به چی فکرمیکردی که چشمات پرشدن؟سرمو بوسیدی دستمو گرفتی و توبازار راه رفتیم تو حواست به رنگارنگی بازار بود و من حواسم به دستامون بودکه چقدر خوب مثل قطعه های یه پازل چفت هم شدن،که چقدر باشکوهه این قاب.بعدرفتیم یه جیگرکی،من جیگر دوس ندارم ولی تو برام لقمه گرفتی از بچگیات گفتی که سخت بوده بدون بابا،از اینکه آرزو داری یه تعمیرگاه بزرگ بزنی،ازاینکه دوس داری۵تا بچه داشته باشی و من شنیدم از دهن تو،زیباترین مخلوق خدا همه چیز جذابه حتی اگه فحش بدی.بعدش تو راه بازگشت رفتیم شمال،جنگلو یه چایی ذغالی عالی،هوای نم دارعالی،توی چادریه عکس پرازتو با پس زمینه سبزی جنگل که انگار چشمات یه خوردشو تو خودشون جاداده بودنبیشتر ازاین منتظرت نمیذارم_جانم سلام_به سلام ناز بانو،چیزی نمیخوای دارم میام خونه_نه عزیزم،یه وقت ماسکتو درنیاریاا،یادت نره دستتو ضدعفونی کنی._ای به روی دودیده مگه میشه حرف شما یادم بره الانه میرسم.ینی میشه یه روزی بیاد که حرفای منو یادت بره؟ از من خسته بشی، دیگه وقتی میای خونه برام گل نگیری،دیگه برام کتاب نخونی،دیگه بعدشام باهام فیلم نبینی به تحلیل فیلمم گوش ندیینی میشه؟اون روز چه شکلی میشی؟بازهمینقدر برام جذاب هستی؟بازهمینقدرخوبی؟بازهمینقدر دوست دارم؟نمیدونم،شاید نمیخوام که بدونمتو همیشه گله میکنی که چرا شخصیت مرد داستانام هم اسم توعه،هیچوقت بهت نگفتم اما میخوام به خودم بقبولونم که این چیزا برای داستانامه نه زندگی واقعی من و تو.صدای آیفون میاد،باز کلیدتو یادت رفته که عزیزدلم...ح.م