پیشول یه گربه عادی (5)

اندکی حرف با خواننده ی عزیز : از اونجایی که داستان ها و رمانای پارتی در ویرگول طرفدار زیادی نداره و من ترجیح میدم داستانای پارتی و رمانامو برای خودم نگه دارم ، بنابراین فقط به خاطر مایا و دیگر طرفدراران پیشول اینو پست میکنم . پارتای داستان پیشول کمتر از 10 تاست و احتمالا 8 تا پارت داشته باشه . پس از اتمام داستان پیشول شاید این داستانو برای خودم ویرایش کنم و در حد یه رمان گسترش بدم ولی متاسفانه وبا عرض شرمندگی پستش نخواهم کرد و البته بعد از پیشول دیگه داستان پارتی پست نمیکنم و معمولا داستان های کوتاه پست خواهم کرد . باتشکر از همراهی گرانقدرتانقسمتای قبلی :یکدوسهچهارپارت پنجم :- ببین چیزه ، اممم من یه جانورنمام ، خب توی این جهان این اصلا چیز عجیبی نیست ولی قاعدتا واسه تو خیلی عجیبه ، به آدمایی که میتونن به یه حیوون تغییر شکل بدن میگن جانورنما ، حیوونی که من بهش تغییر شکل میدم کلاغه ، پیشول هم منظورش همین بود ، خب من باید باهات صادق باشم ، گفتم هر چه زودتر بهت بگم بهتره چون اگه بیشتر به تعویق مینداختمش احتمالا تا ابد بهت نمیگفتمش. مشکل اینجاس که توی جهان ما تبدیل شدن به یه کلاغ نشونه ی خوبی نیست. خب الان میخوام بهت نشون بدم . در تمام مدتی که داشت حرف میزد ماتم برده بود و حس میکردم روح دوباره داره منو توی خودش میکشه . لحن حرف زدنش آروم بود ولی انگار کمی نگرانی لابه لای حرفاش پیچ و تاب میخورد . وقتی حرفاش تموم میشه موهای سیاهش کم کم به پر های کلاغ تبدیل میشن ، پاهایش تبدیل به پاهای کلاغ میشه و......جیغ کوتاهی میکشم ، صادقانه بگم صحنه ی خوشایندی نیست . توی هوا پرواز میکنه و بعد از کمی دور زدن تو آسمون دوباره روی زمین برمیگرده . اینبار وقتی میخواد به شکل عادی برگرده رویم رو برمیگردونم .-خب منو میبخشی ؟جواب میدم:"آره بابا اشکالی نداره فقط یه خورده بیش از حد شوکه شدم"هر دو میخندیم ....-نزدیک ترین آپارتمان مال ماست ، بیا دنبالم . دنبالش به سمت نزدیک ترین آپارتمان میرم . کلید رو از جیبش در میاره و درو باز میکنه . داخل آپارتمان ،دیوارای طوسی ، راه پله، آسانسور و چندین انباری با درهای سفید که بالاشون نام واحدی که از انباری استفاده میکنه رو نوشته ،میبینم. سوار آسانسور میشیم . تو اتاقک آسانسور طبق معمول آینه ست، دیوارهای دورش و دکمه ی طبقه ها . آممم همه چیز بیش از حد عادیه...به آخرین طبقه یعنی طبقه ی پنجم میریم و وارد واحد 9 میشیم . در قسمت پذیرایی یه فرش دستبافت گل گلیه با رنگ سرخ آتشین ، بقیه ی خونه پارکته ، مبلمان بنفش ، دیوارای سفید و قابی از ایلیا و خونواده ش : پدرش با موهای طلایی ، پوست سفید ،چشمای آبی یخی ، کت وشلوار مشکی وقد بلندش . مادرش با موهای مشکیش که دم اسبی بسته ، چشمای سبزش ،پوست سفیدش ، قد متوسط و پیراهن بلند سیاهش که تا پایین عکس رسیده. دوتا خواهر بزرگترش ، اونی که بزرگتره کاملا شبیه پدر ایلیاس ، پیراهنش درست مثل پیراهن مادر ایلیاس با این تفاوت که رنگش زرده ، اونم موهاشو دم اسبی بسته . خواهر دومی که کاملا شبیه مادرشه ، موهاشو بافته و اونم یه پیراهن سیاه شبیه مادرش پوشیده . خود ایلیا هم با کت و شلوار سفیدش. و در آخر برادر کوچیکه ، موهای سیاه و چشمای آبی یخی ،حالت چهره ش ترکیبی از پدر و مادرشه و به نظر میاد سنش کمتر از 15 سال باشه .-به نظر میاد خیلی مجذوب این قاب عکس شدی.میخنده و ادامه میده :"بزرگترین خواهرم اسمش ساراست و 24 سالشه ، دومین خواهر بزرگم تینا 20 سالشه ، خودم 16 سالمه و برادر کوچیم آرتین 12 سالشه . اونا رفتن مسافرت ، چون من امتحان ورودی داشتم منو نبردن ، واقعا بی انصافیه ."برام سواله که امتحانی که داده برای ورودیِ چیه ؟ سازمان ؟ مدرسه ؟ ولی نمیدونم چرا جرعت پرسیدن این سوالو ندارم و به جاش چیز دیگه ای میپرسم :"پس این چند روزو تنهایی؟"-آره ، چند دقیقه همین جا منتظر باش تا برم نقشه ی کشورو بیارم و سیرتاپیاز جهانمونو برات بگم ، بشین روی یکی از اون مبلا .سرتکان میدم و میشینم روی مبل تا برگرده . خیلی مشتاقم که بالاخره به جواب سوالام میرسم .به دور و اطراف نگاه دقیق تری میندازم . این واحد 3تا اتاق خواب داره که در های دوتاشون بسته س و وقتی ایلیا وارد سومین اتاق میشه در اونم میبنده . پنجره ها با پرده ی بنفشی پوشانده شدن و نمیشه بیرونو دید . آشپزخونه هم از اینجا معلوم نیست ...نمیخوام زیاد فضولی کنم ، شایدم روحی که تسخیرم کرده اینو نمیخواد ، فکر نکردن بهش سخته وقتی درست توی توعه . بالاخره با یه نقشه ی نسبتا گنده از اتاق سومی بیرون میاد و درشو محکم میبنده . روی مبل بنفش روبه رویی میشینه و شروع به صحبت میکنه :"وسط حرفم نپر باشه؟"غرغرکنان میگم :"باشه باشه"-"خب ما سیاره مون خیلی از سیاره ی شما کوچیک تره و جهانمون هم خیلی خیلی کوچیکه . اینجا یه سیاره ی کوچیک به اسم نیمتانیاست و توی کهکشان ویچناس که البته تو این کهکشان فقط سیاره کوچولوی ما هست و خورشید و ماه ،خبری از سیاره های دیگه یا ستاره ها نیست و اگر یه خورده توی فضا جلو بری به یه سیاهچاله به سوی جهانتون میرسی و اونجا انتهای دنیای ماست.ما به جهان شما میگیم جهان بی نهایت چون اینطور که به نظر میاد پایانی نداره ، جهان شما از طریق یه سیاهچاله تو کهکشان راه شیری به جهان ما میرسه ولی راه بازگشت نداره ، بنابراین ما از طریق سیاهچاله ها سفر نمیکنیم.از لحاظ تاریخی ویچنا از زمان پیدایش بی نهایت وجود داشته ولی با این تفاوت که اونجا فاقد از هر نوع انسانی بوده و دیگر گونه ها فعالیت های وابسته به بینهایت رو به سختی انجام میدادن ، اونها به تدریج متوجه شدن نیاز به گونه ی انسان ها دارن تا بتونن فعالیت هاشونو راحت تر انجام بدن... پس تصمیم گرفتن کاری کنن که هر سال 4 انسان به طور تصادفی دارای ویژگی خارق العاده ای بشن و با جهان ویچنا آشنا شن و مهم تر از همه در صورت تمایل اونجا کار وفعالیت کنن، فرزندان هر 4 تا انسان این ویژگی خارق العاده رو به ارث میبرن .اونها که از همون اول وسیله ای آینه مانند با حرف v داشتن و با اون وسیله به بینهایت سفر میکردن تصمیم گرفتن گونه ی گربه های سخنگو رو مسئول راهنمایی این انسان ها و معرفی جهان ویچنا کنن و به هر گربه و انسانی از این وسیله ها بدن تا راحت با جهان ویچنا و بینهایت در ارتباط باشن و به راحتی سفر کنن.4 تا ویژگی خاص ، 4 تا انسان خاص :1 جانورنما ها : مثل خود من با این تفاوت که جانورنماهای ویچنا معمولا حیوونای درنده و قوی ای هستن تا بتونن نقش محافظ داشته باشن واسه همین کلاغ شدن من مساویه با به درد نخور بودنم . تو کشور ما کلمه ی ارچی یعنی بیکار و به درد نخور و یه جورایی فحشه .اولین جانورنما مثل من به کلاغ تبدیل میشده و اسمش ویانا بوده ، به من ربطی نداره که کدوم آدمی تو زمان عهد بوق از این اسمای جدید خبر داشته و اسم بچه شو گذاشته ویانا ! خلاصه که من تو این قضیه دستی ندارمم2 همیشه جاودان ها : نمیرن بهشت یا جهنم عوضش تبدیل به روح میشن تا ابد و وقتی که روح بشن یه قدرت جدید به دست میارن مثل تسخیر کردن تو ، به نظرم مزخرف ترین گونه س .اولین همیشه جاودان اسمش چنگیز بوده ، منظورم چنگیزخان مغول نیست منظورم یه خدابیامرز دیگه س .3 ذهن خوان ها : معلومه دیگه ذهنتو میخونن . با دو تا از ذهن خوان ها که دوقلو هستن دوستم ولی مامانم میگه بهشون نچسبم چون اگه جاسوس باشن اطلاعات درباره ی تو رو راحت از مغزم میکشن بیرون ولی به نظر نمیاد جاسوس باشن .اولین ذهن خوان اسمش ن نمیدونم چی چی بوده یه آقایی بوده حرف اول اسمش ن بوده معلوم نیست اسم واقعیش چی بوده به هر حال انگار آمریکایی بوده . 4 تابندگان : خب این یکی خود تویی . تابندگان به خاطر غول ها این نیرو رو دداد میزنم :"شب شده باید برگردیم"وبه ساعت اشاره میکنم ، ساعت 7 شبه و هوا این موقعا آروم آروم رو به تاریکی میره.دلم میخواست بقیه ی حرفاشم بشنوم و واقعا ناراحتم که حرفاش نیمه تموم میمونه ، تازه کلی سوال جدیدم توی ذهنم شکل گرفته؛ ولی قول داده که قبل از تاریکی برگردیم، پس منم جلوی وسوسه م برای بیشتر شنیدن رو میگیرم . (اینکه وسوسه نشم کار خیلی سختیه چون تازه میخواست نیروی منو بهم بگه) علاوه بر اینا غولا شبا میان بیرون بنابراین این که بیخیال بشم و برگردیم به تنها جای امن(خونه ی پیشول) بهترین کاره. با اکراه جواب میده :" پریدی وسط حرفم . یکم دیر بشه مگه مهمه ؟ مگه نمیخوای همه چیو در مورد اینجا بدونی؟ این بهترین فرصته ، تازه میخواستم بگم نیروی تو چیه بعد میگی برگردیم ؟ ما جایی نمیریم ."در حالی که نگاهم به سقفه میگم:" پس غولا چی ؟ شبا میان بیرون."-چندشبیه از دنبال تو گشتن ناامید شدن و دیگه نمیان ، مامانت بیش از حد حساسه . البته به من اعتماد زیادی داره چون مامانامون سال هاست که دوستای صمیمی هستن؛مگرنه بهم اجازه نمیداد تو رو با خودم ببرم ، اگه آدم بدی بودم میتونستم کلی بلا سرت بیارم . بیخیال مگه قراره چی بشه ؟ اصلا تا نیمه شب اینجا باشیم بعد برگردیم چه اشکالی داره ؟ مامانت یه خرده نگران میشه همین . پس واسه همین مامانم انقدر راحت اجازه داد... ولی ایلیا با این کارش قابل اعتماد بودنش رو خدشه دار میکنه ، شاید دیگه مامانم بهش اعتماد نکنه . رفتار ایلیا خیلی احمقانه ست ، یعنی چی که بیخیال ؟ حس میکنم دمای بدنم بالا میره و از عصبانیت آتیش میگیرم. کلمات مثل ماهی ای که از تنگ فرار میکنه از دهنم بیرون میریزن :"تو دیوونه ای"تزئینی و بسیار بی ربطپی نوشت : با تشکر از تاتسو که به من در نوشتن این داستان کمک بسیاری کرد . ممنون که خوندین و امیدوارم لذت برده باشید ??