ایام فراق، غافلگیر کننده رسید، ترکیدم

یه روز که کلاس داشتم بعد کلاس حدود ساعت 12 بود که رفتم مغازه و خ محمدی با یه لبخندی گفت که از فردا نمیاد، گفتم چرا هنوز که اخر اردیبهشته و هنوز خرداد نشده !! جواب داد که داره میره مسافرت و احتمالا دو هفته ای نباشه ، گفت خانوادش دارن میرن زاهدان و اون هم همراهشون میره ، گفتم همه دارن میرن ؟ گفت آرهاخه تو زاهدان فامیل داشتن و داشتن میرفتن عروسی فامیلشون . تو دلم عزاداری بود که بیا و ببین ولی گفتم خوب حداقل تو این 2 هفته میتونم بهتر فکر کنم و شاید نبودن خانم محمدی کمک کنه بهتر بفهمم تصمیمم چیه! ولی اینطور نبود.از روزی که رفت تا روزی که برگشت 20 روز شد و من تو این مدت به شدت لاغر شدم جوری که همه فکر میکردن یه مریضی لاعلاج گرفتم. اشتهام به شدت کم شد ولی من که اضافه وزن داشتم و شکم داشتم و سایزم 48 بود شدم سایز 42 ، بله تا این حد لاغر شدم و شاید باورش برای شما هم سخت باشه ، من غذام کم شده بود ولی نه اندازه ای که اینقدر، اونم تو 20 روز لاغر بشم اما واقعیت میدونید چی بود ؟!!!! از داخل داشتم میسوختم و می سوختم .اوایل رفتن خانم محمدی تا 2 سه روز اول اینقدر اوضاع وخیم نبود ، دلتنگ بودم ولی ظاهرا اوضاع عادی بود ، اتفاقا روز سوم خود خانم محمدی زنگ گوشیم زد و احوال پرسی کردو مثل یه مرحم بود برام و خیلی آروم تر شدم ، تو پرانتز باید بگم رابطه من و خانم محمدی کاملا رسمی و با لفظ شما شما و... بود .خلاصه عصر روز سوم یکی از فروشنده ها گفت میخواد زنگ خانم محمدی بزنه و زنگش زد ولی او جواب نداد ، نیم ساعت بعدش خودش زنگ همون فروشنده زد و گفت حموم بوده و نتونسته جواب بده ، خلاصه خ محمدی و فروشندهه با هم صحبت کردن و وقتی صحبتشون تموم شد گفت میدونید چی شد ؟ گفتم نه !گفت خانم محمدی امروز خواستگار داره ، ظاهرا اونجا که رفته براش خواستگار پیدا شده ، اصلا نفهمیدم چی شد هیچی یادم نیست فقط میدونم چشمام پر از اشک شد و دست دلم رو شد ، زودی خواستم خودمو جم و جور کنم ولی فروشندهه فهمید چی به چی شد ، و خداییش راز منو پیش خودش نگه داشت ، راز گریه من و دلداری منو نگفته فهمید و از اون ساعت از داخل شروع کردم به سوختن ! از مغازه رفتم بیرون و حدود یک ساعتی گریه کردم .....چه سخت بود،چه سخت خلاصه شبش به خانم محمدی اس دادم و در حد احوال پرسی که خانم محمدی گفت شاید سفرش طول بکشه ! گفتم چرا ؟ تا این اس ام اس چرا من ارسال بشه و جوابش بیاد حدود 2 سه دقیقه شد ولی برای من انگار چند ساعت گذشت و تمام احتمالات رو برای خودم تو ذهنم مرور میکردم تا جواب اومد که شاید از زاهدان قاچاقی برن پیش باباش تو افغانستان و باز قاچاقی برگردن ایران !!گفتم چرا این کارو میکنید ممکنه هیچ وقت نتونید برگردین ایران ، گفت ایران رو دوست دارم و بدون ایران زنده نمیمونم ولی الان هم شرایط روحیم خرابه و شاید دیدن بابام حال و هوامو عوض کنه . نمیدونستم چی بگم ،گفتم خوب بابات بیاد زاهدان که گفت الان وسط سال تحصیلی هست و نمیتونه مرخصی بگیره ،بعدش یه اس جداگونه از خانم محمدی اومد که هر جا باشم خواهرت هستم و این مدت برام برادری کردی .یه گوشی نوکیا 1100 اونموقع داشتم ، چند بار تایپ کردم که من میخوامت و دوست دارم ولی سر اخر پاک کردم و ارسالش نکردم و روز به روز حالم بد شد . از اون روز به بعد تقریبا هر شب حدود ساعت 11 اس میدادم و احوال پرسی میکردم و سعی میکردم زیر پوستی ازش حال و احوالشو بپرسم و خبرشو داشته باشم ولی هیچ وقت نتونستم بابت خواستگار ، درصد قبولی و ازدواج و... بدونم و منم هزار جور فکر و خیال میکردم و میگفتم تو دلم احتمالا این خواستگاری جدی هست که دارن میرن پیش باباش .... از اونطرف که از فروشندها خبری جدید بابت ازدواج خ محمدی نداشتن و فقط در مورد همون خواستگاری خبر داشتن و نمیدونستن حتی نتیجه خواستگاری چی شده !!حدود روز 10 اُم مسافرت خ محمدی ، عروسی اون فامیلشون که بخاطرش رفته بودن زاهدان انجام شد و پرسیدم کی میرید اونطرف و برمیگردید که گفت نمیریم و کنسل شده و گفتن واسه خانم ها قاچاقی رفتن خطرناکه و... و تا چند روز دیگه برمیگردیم یزد ! اون وقت تو دل من عروسی بود ❤???? به خودم گفتم احتمالا اون خواستگاری به نتیجه نرسیده و از همه مهمتر خ محمدی داره میاد یزد ! فرداشبش که به خانم محمدی اس دادم گفت تا 10 روز دیگه برنمیگرده و بعد از 10 روز میاد و اینجا میخوان برن خونه اقوام دیدنی و...حدودای روز بیستم بود که یهو خ محمدی از مغازه یزد به گوشیم زنگ زده و گفت که اومده یزد و من اون موقع دانشگاه بودم ، گفتم چطور بیخبر ... خلاصه،دل تو دلم نبود که الان که میرم مغازه تو دست خانم محمدی حلقه ای چیزی هست یا نه که خدا را شکر حلقه ای چیزی نبود ولی تا منو دید شوکه شد که چرا اینقدر لاغرو وداغون شدم و منم یه چیزی الکی پروندم و گفتم رژیم گرفتم. تا اخر خرداد 10 روز فقط مونده بود وقرار بود از اول تیر خ محمدی بره پیش داداش صاحب کار قبلیش و تو خونه کار سنگدوزی مانتو بکنه .شب 31 خرداد رسید و خ محمدی از همه و من خداحافظی کرد و گفت از فردا نمیاد و هرچی من و داداش بهش گفتیم بمون و من تقریبا به التماس افتیدم قبول نکرد و از مغازه رفت . شبش هم اس ام اس داد تا از دلم بیرون بیاره که مغازه نمونده و از این صحبتا که صاحب کارش خیلی گردنش حق داره و.... و منم بهش گفتم هرجا که میبینی خوشحالی و آرومی برو ، اگه میبینی تو خونه بشینی و سنگ دوزی کنی و اینجور خوشحالی همین کارو انجام بده .اخ که چقدر اس ام اس دادن زمانبر بود ، یه سوال جواب شاید حدود 3 دقیقه زمان میگرفت و این خودش مزید بر علت برای اعصاب خوردی بود.اون شب تا صبح باز خوابم نبرد و داشتم فکر میکردم چطور میتونم و با چه بهانه هایی میتونم خ محمدی رو ببینم و نهایت یه راه حل واسه یبار پیدا کردم ، یادم اومد کتاب های زبانش رو تو مغازه جا گذاشته ... گفتم با یه بهانه میرم دم خونشون تا کتاب رو بهش بدم و همونجا موضوع خواستگاری رو بهش میگم و حدودای 4 صبح خوابیدم و منتظر بودم ساعت 8 بشه تا حاضر بشم برم مغازه تا کتابای خ محمدی رو ببرم