بیت کوین چیست و چگونه کار می‌کند؟

مشکلات اقتصادی در تمامی کشورها، باعث شده است تا افراد به دنبال راه‌حل‌های جایگزین برای کسب درآمد باشند. دراین‌بین، بازار کریپتوکارنسی و دنیای رمزارزها، یکی از بازارهای محبوب طی سال‌های اخیر بوده است. اگر شما هم به این بازار علاقه‌مند بوده یا به‌تازگی وارد این بازار شده‌اید، تا انتهای مقاله با ما همراه باشید تا همه چیز در خصوص بلاکچین بیت کوین و ارز دیجیتال بیت کوین را با شما به اشتراک بگذاریم.ارز دیجیتال بیت کوین چیست؟به احتمال زیاد، اکثریت افراد در سراسر جهان، نام بیت کوین و بازار ارزهای دیجیتال را شنیده‌اند. تأثیرگذاری و گستره این بازار مالی طی سال‌های اخیر، به طور شگفت‌آوری افزایش یافته است. امروزه فناوری بلاکچین و دنیای ارزهای دیجیتال، یکی از موضوعات و اخبار داغ در سطح جهانی است. دراین‌بین، بیت کوین به عنوان اولین ارز دیجیتالی که خلق شده است، تأثیر بسیار زیادی بر نوسانات و قیمت کل بازار کریپتوکارنسی دارد؛ لذا شناخت کامل و صحیح این ارز دیجیتال، برای تمامی فعالین و دوستداران بازار مالی رمزارزها ضروری است.بر اساس وایت پیپر بیت کوین (Bitcoin)، این رمزارز نوعی «سیستم پولی الکترونیکی همتا به همتا» است. این ارز دیجیتال که با حروف اختصاری BTC شناخته می‌شود، به کمک فناوری بلاکچین، اولین اکوسیستم مالی غیرمتمرکز را خلق کرده است. بیتکوین در کنار امنیت بالا و شفافیت، فرایند ساده و در عین حال پیچیده‌ای دارد. اگر بخواهیم فرایند خلق ارز دیجیتال بیت کوین را به چیزی تشبیه کنیم، می‌توان آن را نوعی بازی حدس زدن اعداد دانست. به این معنا که ماینرها یا استخراج کنندگان این رمزارز، بر اساس تکنولوژی خاصی که به برق زیادی هم نیاز دارد، الگوریتم‌های ریاضی را در رقابت با هم حل می‌کنند.بیت کوین: نوعی بازی حدس زدن اعداددر بازی حدس زدن اعداد، هر کسی که یک معادله را زودتر حل کند، جواب را به شکل یک عدد 64 رقمی منحصربه‌فرد که به آن هش می‌گویند، در زنجیره بلاکچین ثبت می‌نماید و از این طریق جایزه دریافت می‌کند. هر هش، نشان‌دهنده یک تراکنش خاص بر بستر شبکه بلاکچین بوده و همچون بارکد، صرفاً به یک تراکنش تعلق دارد و تکراری نخواهد بود.بگذارید برای روشن شدن بحث از یک مثل استفاده کنیم. تصور کنید یک پول کاغذی یا اسکناس در کیف پول خود دارید و می‌خواهید از آن برای خرید استفاده کنید. اگر به اسکناس خود نگاه کنید، می‌بینید که یک شماره خاص بر روی آن هک شده است. این شماره یا کد، فقط به این اسکناس تعلق دارد و هرگز نمی‌تواند تکراری باشد. حال شما به سوپرمارکت محله خود می‌روید و در ازای خرید یک بطری آب، این اسکناس را به فروشنده می‌دهید.ازآنجاکه دولت مرکزی شما مشخص کرده است که اسکناس شما چه میزان ارزش دارد، فروشنده در ازای دریافت آن اسکناس، به شما یک بطری آب می‌دهد. ارزهای دیجیتال نیز بسیار شبیه به اسکناس‌های چاپی عمل می‌کنند؛ اما دو تفاوت عمده دارند: اول اینکه برای تعیین ارزش یک واحد ارز دیجیتال، هیچ سازمان یا نهاد مرکزی تصمیم گیرنده نیست، بلکه تمامی افرادی که از این رمزارز استفاده می‌کنند، ارزش آن را مشخص می‌نمایند. دومین تفاوت این است که ارزهای دیجیتال، همچون پول کاغذی، به عنوان یک شیء، وجود خارجی ندارند؛ بلکه مجموعه‌ای از اعداد و ارقام هستند.لذا، ارز بیت کوین ارزش ذاتی ندارد و صرفاً یک عدد است. این عدد ممکن است دارای ارزشی باشد که بین دو نفر توافق شده است، اما به‌خودی‌خود هیچ ارزشی ندارد. درعین‌حال، به یاد بیاوریم که ارز دیجیتال بیت کوین توسط گروهی از افراد که یک بازی حدس زدن اعداد را انجام می‌دهند، خلق می‌گردد.دلیل اهمیت بازی اعداد در بیت کوینخب، اصلاً انجام این بازی چه فایده‌ای دارد؟ این بازی بسیار مهم است، زیرا تکنیکی است که به تأیید و امنیت تاریخچه تراکنش‌های شبکه بیت کوین کمک می‌کند. هرکسی که می‌خواهد تراکنش‌های جدیدی را در شبکه ثبت کند، ابتدا باید با انجام این بازی اعداد، برنده شود، سپس تراکنش در زنجیره بلاک‌ها ثبت شده و سایر بازی‌کنندگان یا ماینرها آن را به عنوان یک تراکش صحیح می‌پذیرند. همچنین برای انجام حتی یک بازی یا ثبت یک تراکنش، به قدرت محاسباتی بالایی نیاز است. به همین دلیل نیز امکان هک کردن تمامی سیستم و تقلب در این سیستم بسیار بعید است.نحوه کارکرد ارز بیت کوینبرخلاف ارزهای فیات، ارز بیت کوین نه توسط بانک مرکزی صادر می‌شود و نه توسط دولت خاصی پشتیبانی می‌شود. درنتیجه، نرخ‌های تورم، سیاست‌های پولی و شاخص‌های رشد اقتصادی که به طور سنتی بر ارزش پول تأثیر می‌گذارند، روی ارز دیجیتال بیت کوین تأثیری نخواهند داشت.در مقابل، ارز بیت کوین بر روی زنجیره‌ای از بلاک‌ها خلق شده است. این زنجیرة بلاک درواقع یک دفتر کل دیجیتالی توزیع‌ شده است. بلاکچین مجموعه‌ای از داده‌های مرتبط است. این بستر از واحدهایی به نام بلاک‌ تشکیل ‌شده که زنجیروار به هم متصل هستند. هر بلاک حاوی اطلاعات مربوط به یک تراکنش است. اطلاعاتی مانند خریدار و فروشنده، زمان و تاریخ، ارزش کل و یک کد شناسایی منحصربه‌فرد برای هر تراکنش که به آن هش (Hash) می‌گویند. تراکنش‌ها و بلاک‌ها به ترتیب زمانی به هم متصل شده و یک زنجیره دیجیتالی از بلاک‌ها را شکل می‌دهند.هنگامی‌که یک بلاک جدید در بلاک‌چین ایجاد می‌گردد، اطلاعات بلاک جدید در دسترس تمامی کاربران قرار می‌گیرد. درنتیجه یک بلاک مانند یک سند عمومی از تراکنش‌های ارز دیجیتال عمل می‌کند. بلاکچین غیرمتمرکز است، به این معنا که یک ‌نهاد واحد آن را کنترل نمی‌کند. زنجیره دیجیتال بلاک‌ها مشابه Google Doc است و هرکسی می‌تواند آن را ویرایش کند. این زنجیره متعلق به کسی نیست، اما هر کس با یک لینک می‌تواند در ویرایش آن مشارکت کند. هم‌زمان با اینکه، افراد مختلف تغییراتی در آن زنجیره ایجاد می‌کنند، نسخه شما نیز از آن زنجیره به‌روز می‌شود.این ایده که همه افراد قادر به ویرایش بلاک‌چین هستند ممکن است ناامن به نظر برسد، اما این دقیقاً همان چیزی است که بیتکوین را قابل ‌اعتماد و ایمن می‌کند. نکته اینجاست که، برای ایجاد تغییر در بلاک‌چین بیت کوین، یک تراکنش جدید برای ثبت در زنجیره بلاک‌ها، باید توسط اکثر ماینرهای شبکه، تأیید شود.همچنین کدهای منحصربه‌فرد مورد استفاده برای شناسایی کیف پول و تراکنش‌های کاربران، باید از الگوی رمزگذاری صحیح پیروی کنند. ازآنجایی‌که این کدهای منحصربه‌فرد، اعداد تصادفی طولانی هستند، جعل آن‌ها بسیار دشوار است. همین مؤلفه تصادفی بودن کدهای تأیید موردنیاز برای هر تراکنش، به طور چشمگیری احتمال انجام تراکنش تقلبی بیت کوین توسط هرکسی که به شبکه متصل است را به حداقل می‌رساند.دلیل ایجاد ارز بیت کویندر طی قرن‌های 19 و 20 میلادی، تعداد زیادی از رایج‌ترین ارزهای جهان را می‌شد به مقادیر ثابتی از طلا یا سایر فلزات گران‌بها تبدیل کرد. بین دهه‌های 1920 تا 1970، اکثر کشورها این استاندارد طلا را کنار گذاشتند. این اتفاق تا حدی به دلیل فشارهای مالی ناشی از دو جنگ جهانی و ناتوانی تولید جهانی طلا، همگام با توسعه اقتصادی بود.اقلام با ارزش فیزیکی مانند طلا و نقره قبلاً برای انجام معاملات کالا و خدمات استفاده می‌شد. از آنجا که دارایی‌های فیزیکی، حمل‌ونقل دشواری داشتند و همیشه امکان از دست دادن و یا سرقت وجود داشت، بانک‌ها این اموال را برای صاحبانشان نگه می‌داشتند و یادداشت‌هایی تهیه می‌کردند که دارایی‌های بانکی دارندگان را، تأیید می‌کرد.در این وضعیت، صاحبان اموال برای حفظ ارزش پول خود و محافظت از وجوه خود، به بانک‌ها متکی بودند. با این ‌وجود، بین سال‌های 2008 و 2009، چندین بانک همراه با سازمان‌های مالی در سراسر جهان شکست خوردند و دولت‌ها مجبور شدند با هزینه پرداخت‌شده از سوی مالیات‌دهندگان، آن‌ها را نجات دهند.شکست بانک‌ها (به‌عنوان حافظان وجوه عمومی) پس از بحران‌های مالی جهانی، نشان می‌دهد که سیستم مالی مدرن چقدر می‌تواند شکننده باشند. همچنین این رخداد نیاز به تمرکززدایی خدمات مالی برای بهتر کردن تجربه مشتریان را نشان می‌دهد. درنهایت، بیت کوین به‌عنوان پاسخی به «بحران مالی بزرگ»، به عنوان اولین بازار مالی بدون واسطه به جهانیان معرفی شد.ساتوشی ناکاموتو تصور حذف بانک‌ها از تراکنش‌های مالی و جایگزینی آن‌ها با سیستم پرداخت همتا به همتا (P2P) را داشت. این سیستم نیازی به تأیید شخص ثالث ندارد و همچنین، نیاز به تأیید هر تراکنش توسط بانک‌ها را از بین می‌برد. همان گونه که گفته شد بلاکچین، یک دفتر کل مبتنی بر شبکه است. بدین نحو بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال در بین کاربران، اعتماد ایجاد کردند. سؤال بعدی این است که ارز بیت کوین چه زمانی ایجاد شد؟تاریخچه ثبت اولین بلاک بیت کوینهنگامی‌که اولین بلاک، با نام بلاک پیدایش (genesis block)، در 3 ژانویه 2009 استخراج شد، بلاکچین بیتکوین رسماً راه‌اندازی شد. یک هفته بعد، اولین معامله آزمایشی انجام شد. در ابتدا، بلاک‌چین بیت کوین تنها برای استخراج‌کنندگانی که تراکنش‌های بیتکوین را در چند ماه اول ایجاد و راه‌اندازی خود تأیید می‌کردند، در دسترس بود.ارز دیجیتال بیت کوین در این مرحله، ارزش پولی واقعی نداشت. ماینرها (همان مسابقه دهندگانی که مسائل پیچیده ریاضی را برای کشف بیت کوین جدید حل و تأیید می‌کردند تا تراکنش‌های موجود بیت کوین معتبر و دقیق باشند)، در ابتدا ارز بیت کوین را برای سرگرمی، مبادله می‌کردند.تکمیل اولین تراکنش مالی بیش از یک سال طول کشید، زمانی که مردی از فلوریدا موافقت کرد که دو پیتزای 25 دلاری را به قیمت 10000 بیت کوین در 22 می 2010 تحویل دهد. از آن زمان به بعد، این روز را به‌عنوان، روز پیتزای بیت کوین جشن می‌گیرند. به دلیل انجام همین تراکنش، قیمت یا ارزش اولیه ارز بیت کوین در دنیای واقعی، چهار بیت کوین به‌ازای هر پنی تعیین شد.وایت پیپر بیت کوینارز دیجیتال بیت کوین پس از بحران مالی سال 2008، از طریق یک وایت پیپر نوشته‌ شده توسط یک‌ نهاد با هویت مستعار یا گروهی از افراد با نام ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد. این بحران به‌عنوان یک محرک قوی برای توسعه ارز بیت کوین عمل کرد. بحران مالی سال‌های 2007 و 2008 که اغلب آن را با نام بحران وام مسکن آمریکا می‌شناسند، رویدادی جهانی بود. این بحران که به انقباض قابل‌توجه نقدینگی در بازارهای مالی جهانی (که از ایالات متحده آغاز شد) انجامید، به دلیل فروپاشی بازار مسکن رخ داد.درحالی‌که جهان در یک رکود عظیم که ناشی از سفته‌بازی بیش ‌از حد بازارهای مالی سنتی و به خطر انداختن میلیون‌ها دلار از وجوه سپرده‌گذاران به‌وسیلة بانک‌ها غرق‌شده بود، وایت پیپر ساتوشی ناکاموتو زمینه را برای خلق اولین پول دیجیتال کاملاً کاربردی مبتنی بر فناوری دفتر کل توزیع‌شده (DLT) به نام بلاکچین، فراهم ساخت.وایت پیپر ارز بیت کوین اولین سندی بود که مبانی یک سیستم پرداخت الکترونیکی همتا به همتا (P2P) را مطرح کرد. این سیستم از نظر رمزنگاری ایمن و بی‌همتا است. بلاکچین بیت کوین اساساً به‌گونه‌ای طراحی ‌شده است که در برابر سانسور مقاوم و البته شفاف باشد. یکی از منحصربه‌فردترین ویژگی‌های این بازار مالی جدید این است که، توانایی بازیابی قدرت مالی افراد بدون وابستگی به دولت‌ها را دارد.ارز دیجیتال بیت کوین به‌عنوان جایگزینی برای ارزهای فیات موجود ایجاد شد. امروزه، ارزهای فیات مانند پوند انگلیس و دلار آمریکا، پرمصرف‌ترین انواع پول در سطح جهان هستند. ارزهای فیات ازنظر عرضه و ایجاد توسط یک دولت ملی کنترل می‌شوند و با اعتماد و اطمینان به همان دولت نیز پشتیبانی می‌شوند.در مقابل، ارز بیت کوین از فناوری همتا به همتا برای تسهیل تراکنش بین طرف‌هایی که معتقدند این دارایی در حال انتقال، ارزش ذاتی دارد، استفاده می‌گردد. P2P یا همتا به همتا، به معنای مبادله مستقیم هر دارایی، «برای مثال بیت کوین»، بین افراد و بدون دخالت یک مقام مرکزی است.استخراج ارز بیت کوینفرایند افزودن تراکنش‌های جدید به بلاکچین بیت کوین، به‌عنوان استخراج این رمزارز شناخته می‌شود. استخراج بیتکوین کار سختی است؛ استخراج‌کنندگان ارز بیت کوین از فرایند اثبات کار یا (Proof of Work) استفاده می‌کنند که در آن ماینرها، برای حل معادلات ریاضی که تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند، رقابت می‌کنند.به‌طورکلی، ماینرها تلاش می‌کنند تا یک عدد شانزده شانزدهی یا هگزادسیمال 64 رقمی که به آن هش گفته می‌شود، تولید کنند. این هش باید کمتر یا مساوی با هش هدف باشد. نرخ هش ارز دیجیتال بیت کوین، نشان‌دهنده تعداد تخمین زده‌ شده، از هش‌های ایجادشده توسط ماینرها است.نرخ هش ارز بیت کوین با هش در ثانیه یا H/s اندازه‌گیری می‌شود. ماینرها برای استخراج موفقیت‌آمیز بلاک‌ها، به نرخ هش بالایی نیاز دارند. نرخ‌های هش برحسب مگا هش در ثانیه (MH/s)، گیگا هش در ثانیه (GH/s) و ترا هش در ثانیه (TH/s) اندازه‌گیری می‌شوند.بلاکچین بیت کوین به استخراج‌کننده‌ای که معادله را زودتر حل کرده و تراکنش را در بلاک ذخیره کند، پاداش می‌دهد. بدین ترتیب ماینرها تشویق می‌شوند تا برای حل معماها و حفظ کل سیستم مسابقه دهند. به‌این‌ترتیب، تراکنش‌های جدید به سیستم بلاکچین اضافه می‌شوند.توجه به این نکته ضروری است که نرخ هش بیتکوین هیچ تأثیری بر سرعت حل هر بلاک ندارد. مقدار سختی استخراج بیتکوین (که به سمت بالا یا پایین در هر بلاک تنظیم می‌شود) تضمین‌کننده آن است که بلاک‌ها در یک چارچوب زمانی ثابت به نام «زمان بلاک» حل می‌شوند. به زبان ساده‌تر، هر بلاک برای ثبت در زنجیره بلاکچین، به زمان ثابتی نیاز دارند. در زنجیره بلاکچین بیت کوین، زمان ثبت هر بلاک، 10 دقیقه است.پاداش ثبت بلاک در بلاکچین بیت کویناستخراج بیتکوین نسبت به گذشته به طور قابل‌توجهی بازدهی و سود کمتری دارد. از سوی دیگر، جبران هزینه‌های مصرف برق که به‌ازای آن می‌توان به قدرت محاسباتی و اجرای بهتر دست‌ یافت، دشوارتر شده است.هنگامی‌که این سیستم برای اولین بار در سال 2009 معرفی شد، ماینرها در هر بار استخراج، مقدار بیتکوین بیشتری نسبت به استخراج‌های کنونی دریافت کردند. در یک قانون کلی، پاداش ثبت بلاک، پس از هر 210000 بلاک (تقریباً هر چهار سال، یکبار) به نصف کاهش می‌یابد.بدین ترتیب، یک بلاک بیتکوین زمانی که در ابتدای سال 2009 استخراج شد، 50 بیت کوین ارزش داشت. این میزان در سال 2012 به 25 بیتکوین کاهش یافت. در سال 2016، دوباره به نصف کاهش یافت و 12.5 بیتکوین بود. این پاداش دوباره در 11 می 2020 به 6.25 بیتکوین کاهش یافت. به این رویداد که هر 4 سال یکبار رخ می‌دهد، هاوینگ (Halving) بیتکوین می‌گویند.پیش‌بینی می‌شود تا سال 2040، ارز بیت کوین به طور کامل در گردش آزاد شود و استخراج‌کنندگان چاره‌ای جز تکیه ‌بر کارمزد تراکنش‌ها برای کسب سود از اعتبارسنجی شبکه نداشته باشند.کیف پول ارز دیجیتال بیت کوینکیف پول بیت کوین یک کیف پول یا ولت دیجیتال است. این کیف پول، ارز بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال مانند اتریوم (ETH) را در خود ذخیره می‌کند. ولت بیت کوین (یا هر کیف پول رمزارز دیگری)، کلیدی رمزگذاری شده را ذخیره می‌کند. این کلید امکان دسترسی به آدرس عمومی بیت کوین را به افراد می‌دهد و برای صاحب ولت، امکان انجام هر نوع تراکنش را فراهم می‌کند. پنج نسخه از کیف پول بیت کوین وجود دارد: نسخه موبایلی، نسخه تحت وب، نسخه دسکتاپ، نسخه سخت‌افزاری و کیف پول کاغذی.کیف پول‌های ارز بیت کوین نه‌تنها ارز دیجیتال شما را ذخیره می‌کنند، بلکه آن‌ها را با یک کلید خصوصی منحصربه‌فرد محافظت می‌کنند. شما به‌وسیلة این کد خصوصی می‌توانید به کیف پول و محتویات آن دسترسی داشته باشید. یک کیف پول کریپتو به شما امکان ذخیره، ارسال و دریافت کوین و توکن‌های مختلف را می‌دهد.صرافی خرید و فروش بیت کوینصرافی ارز دیجیتال، بازاری دیجیتالی است که در آن معامله‌گران می‌توانند ارز بیت کوین را با استفاده از ارزهای فیات و آلت کوین‌های مختلف خریداری کرده و یا بفروشند. این صرافی‌ها نوعی پلتفرم آنلاین هستند و به‌ عنوان واسطه بین خریداران و فروشندگان بیتکوین یا سایر رمزارزها شناخته می‌گردند.معامله‌گران می‌توانند ارز بیت کوین را با استفاده از یک سفارش بازار یا مارکت اوردر و یا یک سفارش محدود یا همان لیمیت اوردر خریداری کرده و یا بفروشند. انجام این معاملات درست مانند بورس معمولی است. برای معامله بیتکوین در صرافی یا اکسچنج (exchange) ارز دیجیتال، کاربر ابتدا باید در صرافی ثبت‌نام کند و سپس فرایندهای احراز هویت را طی نماید. پس از احراز هویت موفقیت‌آمیز، حساب کاربری ایجاد می‌شود. در این مرحله فرد باید قبل از خرید یا فروش ارز دیجیتال بیت کوین، مقدار وجهی را که می‌خواهد با آن خرید و فروش انجام دهد، در حساب صرافی خود شارژ نماید. سپس به‌راحتی می‌تواند خرید و فروش را انجام دهد.ره‌گیری ارز بیت کوینبیتکوین اغلب «بی‌نام» خوانده می‌شود؛ به این معنا که کاربران بدون اینکه نام و هویت خود را فاش کنند، صرفاً به کمک کلید عمومی می‌توانند، تراکنش‌های خود را انجام دهند. البته به کمک روندهای خاصی می‌توان هویت افراد را فاش کرد، اما این کار بسیار سخت و پیچیده بوده و هر کاربری از عهده آن بر نمی‌آید.ارسال و دریافت بیت کوین مانند نوشتن به‌صورت ناشناس است. اگر نام مستعار یک نویسنده به هویت او مرتبط شود، هر آنچه تابه‌حال تحت آن نام نوشته نیز، به او مرتبط خواهد شد. نام مستعار شما، همان آدرسی است که ارز بیت کوین را در آن دریافت می‌کنید. هر تراکنشی که شامل آدرس می‌شود همیشه در بلاکچین ثبت می‌شود. اگر آدرس شما با هویت شما مطابقت داشته باشد، هر تراکنش به شما مرتبط می‌شود. پس می‌توان گفت، بیتکوین به‌جای آنکه ناشناس باشد، دارای هویت مستعار است.ویژگی‌های ارز بیت کوینبلاکچین بیت‌کوین و رمزارز بیتکوین دارای مزایا و حتی معایب خاص خود است. در این بخش از مقاله قصد داریم، تمامی ویژگی‌های بیتکوین را با شما مرور نماییم.مزایای ارز بیت کوینهیچ دولتی شبکه بیتکوین را کنترل نمی‌کند. هر کاربری که در شبکه بیتکوین مشارکت دارد، به طور خودکار عملکرد و امنیت شبکه را تضمین می‌کند. کاربران بیت‌کوین در مقایسه با زیرساخت‌های سازمان‌های مالی سنتی، کنترل بیشتری بر ساختار این رمزارز دارند. مثلاً برخلاف باز کردن یک حساب در بانک یا انتقال میزان مشخصی از پول که نیازمند احراز هویت است، در بازار کریپتوکارنسی به راحتی و با داشتن یک کیف پول، کاربران می‌توانند دارایی خود را به سایر افراد در سراسر جهان منتقل کنند.همچنین کاربران ارز بیت کوین با خطرات کمتری برای سرقت هویت خود نسبت به کاربران ارزهای فیات و سایر اشکال پرداخت دیجیتالی مانند کارت‌های اعتباری و غیره روبرو هستند.هنگامی‌که کلاهبرداران در دنیای واقعی به اطلاعات کافی در مورد هویت فرد مانند نام، آدرس فعلی یا قبلی یا تاریخ تولد وی دسترسی پیدا می‌کنند، مرتکب سرقت هویت می‌شوند. اما در بازار کریپتوکارنسی، هنگام استفاده از رمزارزها، به دلیل کلیدهای خصوصی رمزنگاری که هویت کاربران را در پشت آدرس کیف پول مخفی کرده است، از خطر سرقت هویت خبری نیست.نرخ هش شبکه بیتکوین که همان معیار برای سنجش قدرت جمعی رایانه‌ای در تأیید تراکنش‌ها در بلاکچین بیتکوین در هر زمان است، به طور مداوم در حال شکستن رکورد است. خوشبختانه، با انعطاف‌پذیری بلاکچین بیت‌کوین در برابر احتمال حمله 51 درصدی یا حمله اکثری، امنیت این شبکه افزایش یافته است. این میزان امنیت تضمین می‌کند که دفتر کل بلاکچین همواره محافظت می‌شود. البته تهدید حمله 51 درصدی همیشه ممکن است.هنگامی‌که یک یا چند ماینر کنترل بیش از 50 درصد از قدرت استخراج، قدرت محاسباتی یا نرخ هش شبکه را به دست بگیرند، یک حمله حداکثری رخ خواهد داد. یک حمله 51 درصدی به ماینرهای آن اتک حداکثری، اجازه می‌دهد از ثبت تراکنش‌های جدید جلوگیری کنند، مانع تأیید یا تکمیل تراکنش‌ها شوند، ترتیب تراکنش‌ها را تغییر دهند، سایر ماینرها را از استخراج سکه یا توکن‌ها در شبکه محدود کنند و تراکنش‌ها را معکوس کنند تا سکه‌ها را دو بار خرج کنند.برای تعریف موقعیت دو بار خرج کردن یا دابل اسپندینگ می‌توان یک مثال زد. در یک وضعیت دو بار خرج کردن یا دابل اسپندینگ، ماینرها این امکان را پیدا می‌کنند که بهای چیزی را با ارز دیجیتال پرداخت کنند و بعداً تراکنش را معکوس کنند. این بدان معناست که ماینرها علاوه بر آنچه خریداری کرده‌اند، ارز دیجیتال مورد استفاده در تراکنش را نیز نگه می‌دارند. درنهایت نیز فروشندة آن محصول، فریب‌خورده است. اما هرچه ماینرهایی که به یک بلاکچین وصل می‌شوند بیشتر باشد، امکان حمله 51درصدی کاهش یافته و امنیت شبکه تضمین می‌شود. در حال حاضر، امکان هک شدن بلاکچین بیت کوین به این دلیل تعداد بسیار زیاد کاربران، بعید به نظر می‌رسد.معایب ارز دیجیتال بیت کوینیکی از مواردی که امکان دارد رخ دهد آن است که دولت‌ها تلاش کنند تا استفاده و فروش ارز بیت کوین را محدود، تنظیم یا غیرقانونی کنند. البته قبلاً در زمینه برخی اختیارات قانونی ارز دیجیتال بیت کوین از سوی دولت‌ها اقداماتی انجام ‌گرفته است. علاوه بر این مورد، نوسانات بیتکوین همیشه در صدر اخبار قرار دارد. همین امر نیز دلیلی مهم برای اجتناب از پذیرش بیتکوین به‌عنوان نوعی پرداخت برای بسیاری از معامله‌گران شده است؛ زیرا آنان از کاهش قیمت می‌ترسند.در موردی دیگر باید گفت که متأسفانه هنوز از بیتکوین برای انجام عملیات پرداخت غیرقانونی و پول‌شویی استفاده می‌شود. از سوی دیگر، آژانس‌های مخفی در سرتاسر جهان در حال تقویت قابلیت‌های امنیت سایبری و ضد جرائم رمزنگاری خود هستند.باید گفت برگشت‌ناپذیری تراکنش‌های بیت کوین همیشه چیز خوبی نیست. در صورت حمله، ناموفق بودن تراکنش، یا یک مبادله جعلی محصولات، همین برگشت‌ناپذیری می‌تواند به‌سرعت به یک مشکل بزرگ تبدیل شود.طبق یک اصل بنیادی مالی مدرن، هر چیز الکترونیکی باید برگشت‌پذیر باشد. اگر بیت کوین واقعاً اینترنتی است که با پول ادغام‌شده، باید دکمه «بازگشت» نیز داشته باشد. گفته می‌شود که جلوگیری از تقلب تنها بدون وجود دکمه بازگشت امکان‌پذیر است. بااین‌حال، پس از پی بردن به هر اتفاق مشکوک و تصحیح آن، تقلب را می‌توان با یک گزینه لغو شناسایی کرده و میزان آن را به حداقل رساند.در نقطه مقابل، برای سرقت ارز بیت کوین، یک سارق به کلید خصوصی یک ولت نیاز دارد تا مثلاً یک ‌میلیون دلار بیتکوین را از یک کیف پول بدزدد. ازآنجایی‌که نقل و انتقالات بیتکوین برگشت‌ناپذیر است، در صورت سرقت بیتکوین توسط هکرها، هیچ راهی برای بازپس‌گیری آن وجود ندارد. از سوی دیگر رمز عبور کیف پول بیتکوین قابل بازیابی نیست و اگر کاربری رمز عبور خود را فراموش کند، پول موجود در کیف پول وی باقی خواهد ماند و بی‌ارزش خواهد بود.آینده بیت کوینده سال آینده می‌تواند برای توسعه بیتکوین حیاتی باشد. جدای از انقلاب‌های مالی، جنبه‌هایی از بیتکوین وجود دارد که سرمایه‌گذاران باید به آن‌ها توجه ویژه داشته باشند. در حال حاضر، کریپتوکارنسی بین دوراهی تبدیل ‌شدن به ذخیره کننده ارزش و یا واسطه‌ای برای انجام تراکنش‌ها قرار دارد.باوجودآنکه برخی دولت‌ها در سراسر جهان مانند ژاپن متوجه شده‌اند که بیتکوین می‌تواند وسیله‌ای مناسب برای پرداخت وجه کالاها باشد و آن را به رسمیت شناخته‌اند، سرمایه‌گذاران نهادی مشتاق‌اند تا در این بازار شرکت کنند و از نوسانات قیمت‌گذاری در بازار بیتکوین سود ببرند.بااین‌حال، مشکلات مربوط به مقیاس‌پذیری و امنیت، بیتکوین را از تبدیل‌شدن به یک واسطة بی‌رقیب برای انجام مبادلات بازداشته است. همچنین، نگرانی در مورد امنیت، نگهداری و کارایی سرمایه همچنان چالشی است که باید به آن پرداخته شود.ارز دیجیتال بیت کوین در چند خطبیتکوین به عنوان اولین ارز دیجیتال بر بستر بلاکچین از سال 2009 توسط شخص یا گروه نامعلومی با نام ساتوشی ناکاموتو به بازار معرفی شد. این رمزارز با هدف واسطه‌ها از بازار مالی و پس از بحران مالی سال‌های 2007 و 2008 به بازار معرفی شد. امنیت و شفافیت را می‌توان دو مشخصه اصلی این اکوسیستم دانست.ماینرها یا استخراج‌کنندگان در بلاکچین بیت کوین، بر اساس الگوریتم خاصی با نام Proof of Work، تراکنش‌ جدید را در بلاک ثبت نموده و جایزه دریافت می‌کنند. زمان پاداش بلاک در این بلاکچین ثابت بوده اما پاداش ماینرها هر 4 سال یکبار نصف می‌شود که به آن هاوینگ بیتکوین می‌گویند.کاربران می‌توانند رمزارز خود را در ولت بیت کوین و یا سایر کیف‌پول‌های معتبر ارز دیجیتال نگهداری نمایند. همچنین کاربران یک کلید خصوصی و یک کلید عمومی در اختیار دارند. کلید عمومی همچون آدرس ایمیل شما است که دیگران به کمک آن می‌توانند برای شما پیام‌های رمزنگاری شده را بفرستند. اما کلید خصوصی همچون پسورد ایمیل است که پیام ارسال شده را رمزگشایی کرده و ضروری است تا فقط در اختیار خود کاربر باشد.به طور کلی اکوسیستم مالی کریپتوکارنسی و بلاکچین و رمزارز بیت کوین، با وجود مزایا و امنیت بالای خود، دارای معایبی نیز است. مثلاً درصورتی‌که کاربری کلید خصوصی خود را گم کند، هیچ راهی برای بازیابی آن وجود نداشته و عملاً تمامی دارایی ارز دیجیتال وی از بین می‌رود. هرچند که این مسئله به امنیت بالای اکوسیستم مالی کریپتوکارنسی مربوط است، اما ممکن است مشکلاتی را نیز برای کاربران به وجود آورد. البته با وجود اقبال گسترده نسبت به این بازار مالی در سراسر جهان، انتظار می‌رود در آینده نزدیک این مشکلات و معایب نیز رفع گردند.Source: cointelegraph