ازدواج سنتی یا صنعتی:)

توييتر پر شده از نظرات مختلف افراد راجع به ازدواج سنتي :) و طبق معمول هم هر كسي بسته به جنسيت و موقعيت خودش موافق يا مخالف اين نوع ازدواج هست. در طول اين ٢٤ سال، من رابطه جدي با كسی نداشتم اما به واسطه فعاليت های دانشجوييم با آدمای زيادی در ارتباط بودم و تمام خواستگاری هايی كه داشتم هم كاملا سنتی بوده: يه فرد معرف، دو خانواده رو معرفي كنه و اونا میان خواستگاری.اینجا میخوام دلایلم رو بنویسم که چرا تحت هیچ شرایطی حاضر نیستم به ازدواج سنتی فکر کنم و این سبک ازدواج رو نمیپسندم( وی تجربه ۱۵ خواستگاری داشته):• به نظر من پسری که ازدواج کاملا سنتی رو انتخاب میکنه فاقد استقلال شخصیتی هست به این معنا که در مورد مهم ترین جنبه زندگیش نظر پدر و مادرش رو مقدم بر خودش میدونه و احتمالا این فرد بعد ازدواج هم نمیتونه بدون کمک پدر و مادرش تصمیمی بگیره و اصطلاحا دهن بین و مانع استقلال زندگی زناشویی میشه. یکی از دلایل اصلی طلاق در ایران دخالت خانوادست و خب پسری با این ویژگی و صد البته دختری که صرفا حرف والدینش رو درست میدونه نمیتونند مانع دخالت اطرافیان در زندگیشون بشند.• در جامع امروز شما میتونید تو محل کار ، دانشگاه و ...(مکان هایی که باعث شناخت نسبی میشند مسلما منظورم خیابون و پارک نیست) از کسی خوشتون بیاد و نظر مثبت فرد مقابل رو هم جلب کنید و بعد خانواده ها آشنا بشند، ولی مثلا پسر یا دختری که تحصیل کرده هست ،کار میکنه ولی تمام سال های فعالیت اجتماعیش نتونسته به کسی علاقه مند بشه چجوری میخواد تو ازدواج سنتی به شما به عنوان فردی که باید بهش تعلق خاطر داشته باشه نگاه کنه؟ به علاوه چجوری میشه مطمئن شد که اون فرد به خاطر مشکلات اخلاقی یا اجتماعی و ... نتونسته با بقیه ارتباط سالمی داشته باشه؟ من این نمونه رو در دانشگاه زیاد دیدم.• گذشته فرد هم مهمه، مثلا اون آدم ممکنه شکست عاطفی خورده باشه یا کسی رو انتخاب کرده که مورد تایید خانواده نیست، خانواده هم بدون در نظر گرفتن شرایط فرد و صرفا به اسم کمک،تلاش میکنند که اون فرد زودتر ازدواج کنه و خب این وسط دختر یا پسر قربانی مصلحت خانواده میشه. متاسفانه من این مورد رو هم زیاد میبینم.• ازدواج سنتی به این دلیل بین خانواده ها محبوب هست که مانع دخالت عواطف میشه و همه چی منطقی جلو میره. وقتی احساسی وجود نداره دیگه صرفا معاملست دختر باید از چشم داماد کاملا زیبا و بی نقص باشه و پسر هم از نظر شرایط اقتصادی در سطح خوبی باشه وگرنه منطقی نیست، چون به قول قدیمی ها عاشق چشم و ابرو طرف که نشدید. و خب چند درصد افراد جوان جامعه این ویژگی ها رو دارند و این مساله کار رو برای پسر ها سخت تر میکنه. مثلا من خودم حاضر نیستم که با پسری که صرفا دانشجو و کار نداره ازدواج کنم مگر اینکه علاقه ای باشه و حاضر باشم شرایط رو به خاطرش تحمل کنم.•و اما مهم ترین دلیل شناخته، دوستی قبل ازدواج نفی میشه چون گفته میشه که شناخت درست شکل نمیگیره و صرفا به خاطر عواطف جلو میره اما تو ازدواج سنتی به مراتب بدتر هست. شما یه مدت محدود مثلا ۲-۳ ماه با اون فرد و خانوادش ملاقات میکنید، هر دو سعی میکنید در بهترین حالت خودتون باشید، خوش اخلاق و خوش مشرب مثلا کسی که زود عصبی میشه یا استرسی هست یا منطقی نیست و... توی ۳-۴ ساعت تایم جلسات آشنایی نشون نمیده یا حتی ممکنه سانسور کنه. برای خانواده ها هم همین مثلا مادر زن یا مادر شوهر اگر آدم خوبی نباشند توی جلسه خواستگاری نشون نمیدند و اصلا قربون صدقتون هم میشند:).( داخل پرانتز بگم خیلی ها فکر میکنند چون بیشتر از یکی دو جلسه شد همه چی حله و باید این دو نفر ازدواج کنند و این خودش بزرگ ترین مشکل این نوع ازدواج هست)• موضوع آخر جدا شدن هست. شما ازدواج هم میکنی بعد میبینی نمیتونی با این آدم زندگی کنی، قوانین طلاق در ایران سخت هست و برای جدا شدن پدرت درمیاد به علاوه چون به خاطر خانواده ازدواج کردید دخالت اون ها هم مانع بزرگی برای جدایی هست و اصطلاحا سعی میکنند با ریش سفیدی قضیه رو ختم به خیر کنند اما خیر از نظر خودشون و نه شما. نهایتش هم گرفتار جهنمی به اسم طلاق عاطفی میشید.یه دلیل خیلی دخترونه هم هست که شاید پسرا هم درکش کنند اونم احساس کالا بودن که وقتی فرد با خانوادش یا اصلا بدتر فقط خانمای خانوادش میان دفعه اول شما رو ببینند بهتون دست میده و از اون بدتر وقتی که خبر میدند نپسندیدیم، هر چقدر هم منطقی فکر کنیم این جمله آزار دهنده و باعث آسیب به اعتماد به نفس آدم میشه.تمام:)