انقلاب باقلوایی در بامداد یک مغازه

قسمت دومباقلوای جوان خوشحال از قهر باقلوای پیر ادامه داد " دوستان من با دقت به ورود و خروجهای امروز رو نگاه کردم همشون از در ورودی با صدای زنگ وارد میشن و هیچ راه دیگه ای وجود نداره، باید بعد از کارگر جوان و خانم حسابدار ورودی مغازه را به دست بگیریم و آن چفت پشت در رو بندازیم تا انسان دیگه یی وارد نشه و بعدش از شر این دو کاسب عمرمون راحت بشیم..." همه باقلواها با اشتیاق و هیجان حرفهای او را گوش میکردند اما هیچ کدام تا بحال از ویترین خارج نشده بودند، باقلوای یزدی لوزی شکل با تردید و نگرانی گفت " اما ما بیرون از قفسه بیشتر از چند دقیقه دوام نمیاریم!!! چطور میتونیم خارج شیم؟" باقلوای جوان گفت این ها همه اش خرافات است من امروز چند لحظه در دست شاگرد مغازه بودم و از قفسه بیرون برده شدم و دوباره به داخل پس فرستاده شدم" و با اشاره به پشت خود جای فرو رفتگی انگشت شاگرد در کمرش را نشان داد " اینها این هم نشانه ش" صدای پچ پچ بار دیگر بلند شد اما باقلوای جوان که حالا جسارت بیشتری پیدا کرده بود گفت" دوستان به من اعتماد کنید، فردا روز موعودی در تاریخ جهان مغازه ای یمان هست، چند نفر داوطلب برای خروج از قفسه و تهیه چنگال و چاقو نیاز داریم، هر کسی داوطلب است دستش بالا" همه ساکت شدند... باقلوایی جرات اعلام حضور برای خروج از قفسه را نداشت، طبق کتب شکر مقدس، خروج از قفسه معنای مرگ میداد...ناگهان باقلوای قزوینی پودر نارگیل داری با تردید و ترس دست خود را بالا برد، همه خیره به او شدند که از ترس دستش میلرزید، با قلوای جوان با هیجان گفت " آفرین قزوینی، دیگه کی؟ دیگه کی کمک میکنه؟" کیک باقلوایی و باقلوای لوله ای گریان نیز دستشان را بالا بردند... با دیدن این چند نفر نفرات بیشتری داوطلب شدند و چندین باقلوا آماده خروج از قفسه و انجام ماموریت شده بودند.باقلواها در حال خداحافظی با دوستان و آشنایان خود بودند، کیک باقلوای پر شیرینی ای به کیک باقلوا گفت حالا مطمنی میخوای بری؟ کیک باقلوا گفت " شاید این تنها راه نجات باشه" و همدیگر را بغل کردند، باقلوای لوله ای در میان دوستان خود گفت " میدونم اگه اونم اینجا بود منو برای رفتن تشویق میکرد، پس برای موفقیتم دعا کنین دوستان" بقیه باقلواها نیز آماده بودند، همگی با هم به آرامی پا از قفسه بیرون نهادند، ترس تمام وجودشان را گرفته بود، آنها اولین باقلواهایی بودند که پا بیرون از قفسه میگذاشتند، کیک باقلوایی که با هیکل گنده و تزیین شده خود میلرزید گفت" ما اولین باقلواهایی هستیم که اینقدر دیوانه ایم، امیدوارم اشتباه نکرده باشیم" باقلوای رشته ای جوان گفت" از هیکلت خجالت بکش کیک گنده، دنبالم بیاین اگر قرار بود چیزی بشه تا حالا شده بود" این را گفت و پا بر زمین کف مغازه گذاشت... از این کشف چنان شادمان بود که بالا و پایین میپرید و رو به هم قفسه های خود گفت" دیدین گفتم؟ دیدین گفتم اتفاقی نمیوفته" همه باقلواهای داخل قفسه فریاد شادمانی سر میداند و باقلواهای شجاع را تشویق میکردند، بقیه باقلواها هم پایین پریدن و اولین سفر خارج از قفسه خود را جش گرفتند.باقلوای جوان پیشاپیش بقیه در حالیکه به کشوی چاقو ها و چنگاها رسیده بود گفت " دوستان هر چقدر میتونیم باید چاقو و چنگال با خودمون حمل کنیم تا بتونیم باقلواهای بیشتری رو مجهز کنیم" و در حالیکه در کشو را باز میکرد گفت " هی یزدی سعی کن تا میتونی چنگال برداری، کیک باقلوا تو و قزوینی هم کمکش کنید، من و لوله ای هم چاقو ها را میاریم" چندین چاقو و چنگال با کمک هم از کشو خارج کردند و به سمت قفسه حرکت کردند، سرعت کم و چسبندگی آنها روی زمین خیلی بیشتر شده بود و زمان زیادی رو از دست داده بودند، چیزی نمانده بود صبح بشود و حسابدار و کارگر جوان از راه برسند، به پای قفسه که رسیدند اما ناگهان کرکره ها بالا رفتند، کارگر جوان برای باز کردن مغازه حاضر شده بود با دیدن کارگر بلوایی برپا شد و باقلواها با وحشت و فریاد سعی بر فرار و برگشتن سر قفسه و جای خود را داشتند، هرچه باقلوای جوان رشته ای فریاد میزد کسی گوش نمیکرد، بلاخر جوان در را باز کرد و باقلواهای خارج شده مجبور به قایم شدن کردن، نفسهایشان در سینه حبس شده بود، مرد جوان چراغها را روشن کرد، به پشت ویترین رفت، روپوش خود را بست، کلاه مخصوص را بر سر نهاد و جارو را برداشت تا شروع به تمیز کردن کف مغازه کند، شروع کرد به تمیز کردن که متوجه وجود شیره بر کف زمین شد، با تعجب خم شد و با دست سعی کرد ببیند این چیست که بر زمین ریخته است، متوجه شد شیره است که ناگهان چشمش به درب باز کشو افتاد! با تعجب به سمت کشو رفت، با خود فکر کرد چه اتفاقی افتاده؟ شاید آشپز یا حسابدار فراموش کرده اند آن را ببندند، در کشو را بست و شروع به تمیز کردن کرد نزدیک قفسه که شد برق زدن چیزی زیر قفسه توجهش را جلب کرد، انگار تلالو چاقویی فلزی زیر قفسه بود، خم شد آن برا بردارد، در این بین باقلواها آنچنان ترسیده بودند که شیره شان داشت آب میشد و کسی صدایش در نمی آمد، باقلوای جوان رشته ای اما نفس عمیقی کشید سعی کرد آرام باشد، شاید این موقعیتی بود که منتظرش بوده، راهی برای خود جز مقابله با کارگر جوان نمیدید، چاقو را مثل نیزه به سمت جلو گرفت.....ادامه دارد