کریپتوکارنسی چیست و چه کاربردی دارد؟

کریپتوکارنسی یک پول اینترنتی است که با استفاده از رمزنگاری امنیتش تامین شده است. کریپتوکارنسی در واقع از دو کلمه‌ی کریپتو به معنی رمزنگاری و کارنسی به معنای ارز یا پول دیجیتال می‌باشد و اولین و معروفترین کریپتوکارنسی، بیت کوین می‌باشد.کریپتوکارنسی (Cryptocurrency) که به آن رمز ارز و ارز رمزنگاری شده هم گفته می‌شود، پول دیجیتالی است که در واحد داده(به نام توکن یا کوین) وجود دارد که شخص می‌تواند آن را در کیف پول دیجیتال آنلاین ذخیره کند. ایده پشت کریپتوکارنسی این است که وسیله‌ای برای مبادله ارزی با عرضه محدود، مستقل از یک مرجع مرکزی، مانند بانک یا دولت فراهم کند. کریپتوکارنسی به صورت الکترونیکی منتقل می‌شود؛ بنابراین، هیچ سکه یا اسکناس فیزیکی وجود ندارد و هیچ نهاد شخص ثالثی در ایجاد یا انتقال آن دخیل نیست. کمیسیون تجارت فدرال(FTC) حقایق مفید را در مورد کریپتوکارنسی در وب‌سایت خود به اشتراک گذاشته است:ارزهای رمزنگاری شده مانند سپرده‌های بانکی ایالات متحده توسط دولت بیمه نمی‌شوند.بر اساس FTC، ارزش کریپتوکارنسی می‌تواند ساعت به ساعت تغییر کند. سرمایه گذاری که ممکن است امروز معادل هزاران دلار آمریکا ارزش داشته باشد ممکن است فردا فقط صدها دلار ارزش داشته باشد. اگر این مقدار کاهش یابد، هیچ تضمینی برای افزایش دوباره آن وجود نخواهد داشت.برخلاف کارت‌های اعتباری و بدهی که در صورت بروز اشتباه، از حمایت قانونی برخوردارند، کریپتوکارنسی هیچ گونه حمایت قانونی ندارد و پرداخت‌ها معمولاً برگشت پذیر نیستند. هنگامی که هزینه‌ای را با کریپتوکارنسی پرداخت کردید، فقط در صورت پس دادن فروشنده می‌توانید پول خود را پس بگیرید.کنترل غیرمتمرکزکریپتوکارنسی با کنترل غیرمتمرکز شناخته می‌شوند. میزان عرضه و ارزش کریپتوکارنسی توسط فعالیت‌های کاربران و پروتکل‌های بسیار پیچیده موجود در کدها کنترل می‌شود نه تصمیمات آگاهانه بانک‌های مرکزی یا سایر مراجع نظارتی. در این میان، فعالیت‌های استخراج کنندگان(Miners) برای ثبات و عملکرد روان ارزها بسیار مهم است. ماینرها کاربران کریپتوکارنسی هستند که از قدرت محاسباتی زیادی برای ثبت معاملات، واحدهای کریپتوکارنسی تازه ایجاد شده و هزینه‌های معاملاتی استفاده می‌کنند.مفاهیم مهم کریپتوکارنسی که باید بدانیدبلاک چین(Blockchain)بلاک چین در کریپتوکارنسی، بستری است که کلیه معاملات و فعالیت‌های قبلی را ثبت و ذخیره می‌کند و همچنین مالکیت تمام واحدهای ارزی را در زمان مشخص تأیید می‌کند. به عنوان سابقه کل معاملات کریپتوکارنسی تا به امروز، بلاک چین دارای یک محدودیت است به عبارت دیگر شامل تعداد محدودی تراکنش است که با گذشت زمان افزایش می‌یابد.نسخه‌های کپی بلاک چین در هر گره(Node) از شبکه نرم‌افزاری کریپتوکارنسی، ذخیره می‌شوند. شبکه نرم‌افزاری کریپتوکارنسی همان شبکه مزارع سرور(Server Farms) غیرمتمرکز هستند که توسط افراد خبره حوزه کامپیوتر یا ماینرها، اداره می‌شوند و به طور مداوم معاملات کریپتوکارنسی را ضبط و تأیید می‌کنند. معامله کریپتوکارنسی از نظر فنی نهایی نمی‌شود تا زمانی که به بلاک چین اضافه شود که معمولاً در عرض چند دقیقه انجام می‌شود. پس از نهایی شدن معامله، معمولاً این فرایند غیرقابل برگشت است. برخلاف پردازشگرهای پرداخت سنتی، مانند PayPal و کارت‌های اعتباری، اکثر کریپتوکارنسی‌ها چیزی به نام عودت وجه(Refund) ندارند، اگرچه برخی از کریپتوکارنسی جدید دارای ویژگی‌های اولیه بازپرداخت هستند.واحدها در طول زمان تأخیر بین شروع معامله و نهایی شدن آن، برای استفاده هیچ کدام از طرف‌ها در دسترس نیستند. در عوض، آن‌ها به نوعی برای مقاصد و اهداف خاصی مصون نگه داشته می‌شوند؛ بنابراین بلاک چین از هزینه‌های مضاعف یا دست‌کاری کد کریپتوکارنسی جلوگیری می‌کند تا واحدهای ارزی مشابه تکثیر و به چندین گیرنده ارسال شوند.کلیدهای خصوصی(Private Keys)هر دارنده کریپتوکارنسی دارای یک کلید خصوصی است که هویت آن‌ها را تأیید می‌کند و به آن‌ها امکان می‌دهد واحدها را مبادله کنند. کاربران می‌توانند به دو صورت کلیدهای خصوصی خود را بسازند یک روش این که از اعداد کامل با طول 1 تا 78 رقم فرمت شده، استفاده کنند یا از مولد اعداد تصادفی برای ایجاد یک کلید خصوصی استفاده کنند. با داشتن یک کلید، کاربران می‌توانند کریپتوکارنسی را تهیه و آن را خرج کنند. بدون کلید، دارنده نمی‌تواند کریپتوکارنسی خود را خرج یا تبدیل کند.این یک ویژگی امنیتی حیاتی است که باعث کاهش سرقت و استفاده غیرمجاز می‌شود، اما همچنان احمقانه است. گم کردن کلید خصوصی معادل این است که با دست خود کیف پولتان را به یک دستگاه زباله سوز بی اندازید؛ به عبارت دیگر شما می‌توانید کلید خصوصی دیگری ایجاد کنید و دوباره کریپتوکارنسی را شروع کنید اما نمی‌توانید منابع محافظت شده توسط کلید گمشده قدیمی خود را بازیابی کنید؛ بنابراین کاربران باهوش کریپتوکارنسی از کلیدهای خصوصی خود محافظت می‌کنند و معمولاً آن‌ها را در مکان‌های مختلف دیجیتال(که البته به طور کلی برای اهداف امنیتی به اینترنت متصل نمی‌شوند) و آنالوگ(کاغذ) ذخیره می‌کنند.کیف پول(Wallet)کاربران رمز ارز، دارای کیف پول‌هایی با اطلاعات منحصر به فرد هستند که کاربران را به عنوان صاحبان موقت واحدهای خود تأیید می‌کنند. در حالی که کلید خصوصی صحت معامله کریپتوکارنسی را تأیید می‌کند، کیف پول خطر سرقت برای واحدهایی که استفاده نمی‌شوند را کاهش می‌دهد. کیف پول‌های استفاده شده در مبادلات کریپتوکارنسی تا حدی در معرض هک شدن هستند. به عنوان مثال Mt. Gox یک صرافی بیت کوین مستقر در ژاپن بود که چند سال قبل از بازار خارج شد و اعلام ورشکستگی کرد، زیرا هکرها به طور سیستماتیک بیش از 450 میلیون دلار بیت کوین مبادله شده از طریق سرورها را تخلیه کردند.کیف پول‌ها را می‌توان در فضای ابری، هارددیسک داخلی یا دستگاه ذخیره سازی خارجی ذخیره کرد. صرف نظر از نحوه ذخیره کیف پول، حداقل داشتن یک نسخه پشتیبان، اکیداً توصیه می‌شود. توجه داشته باشید که تهیه نسخه پشتیبان از کیف پول، واحدهای واقعی کریپتوکارنسی را کپی و تکثیر نمی‌کند بلکه فقط از سابقه وجود آن‌ها و مالکیت فعلی آن‌ها بکاپ می‌گیرد.ما در همیار آکادمی به طور کامل، کریپتوکارنسی را معرفی کرده ایم که با مراجعه به صفحه کریپتوکارنسی چیست؟ می توانید آن را مطالعه کنید.