آیا طعم و مواد غذایی مصنوعی مضر است؟

از طعم دهنده ها و رنگ های غذایی معمولاً برای افزایش خواص طبیعی مواد شیمیایی موجود در غذاها استفاده می شود. از رنگ های غذایی ممکن است برای جذابتر نشان دادن غذاها استفاده شود ، در حالی که طعم دهنده های غذایی برای افزایش عطر و طعم موجود یا افزودن عطر و طعم جدید به محصولات غیر نرم اضافه می شوند.با افزایش نگرانی در مورد ایمنی و خطرات احتمالی سلامتی ، به مواد افزودنی غذایی که امروزه استفاده می شود توجه روزافزونی صورت می گیرد. به طور خاص ، تأثیر بر رشد و رفتار کودکان موضوع بحث مداوم است.طعم دهنده های غذایی چیست؟طعم دهنده های غذایی به منظور افزایش طعم دهنده های غذایی به عنوان مثال ، شیرین یا افزودن طعم جدید به محصولات اضافه می شوند. طعم دهنده های غذا همچنین ممکن است به حفظ محصولات کمک کنند یا به اطمینان از تازه ماندن محصول برای مدت زمان طولانی کمک کنند. طعم دهنده های غذایی ممکن است طبیعی یا مصنوعی باشند.میتوان از این موارد به سوربیتول (که برای شیرین کردن بکار میرود) یا اسید فسفریک (که در نوشابه ها بکار میرود) یا انواع اسانس های شیمیایی نام برد.طعم دهنده های غذایی به طور کلی سالم و بی خطر تلقی می شوند ، اما ممکن است همیشه اینگونه نباشد. به عنوان مثال ، بادام طبیعی منبع سیانید هیدروژن سمی است ، در حالی که چنین ماده شیمیایی در طعم دهنده بادام مصنوعی وجود ندارد. طعم دهنده های غذایی ارزش غذایی به محصولات غذایی اضافه نمی کنند ، و ممکن است گاهی اوقات مضر باشند. غذاهای دودی که از قدیم رایج بوده است (مانند ماهی دودی) به ویژه سرطان زا محسوب می شوند ، اما به دلیل عطر و طعم خاص از آنها استقبال می شود.رنگ های خوراکی چیست؟رنگ غذایی هر رنگ ، رنگدانه یا ماده شیمیایی دیگری است که به منظور تغییر یا افزایش رنگ آن ، به یک محصول خوراکی اضافه می شود. ممکن است به غذاها و نوشیدنی ها و همچنین داروها اضافه شوند. رنگ آمیزی ها باعث می شوند تا غذاها جذاب تر به نظر برسند ، همچنین مطابقت با انتظارات مصرف کنندگان از طعم و مزه یک محصول دارد. مطالعات نشان داده است که بین عطر و طعم و رنگ مورد انتظار یک ماده غذایی ارتباط وجود دارد و این رنگ ممکن است بر احساسات هنگام مصرف تأثیر بگذارد. رنگهای خوراکی مورد استفاده ممکن است طبیعی ، مصنوعی یا طبیعی باشند.ایمنی طعم دهنده و رنگ آمیزی غذا چگونه ارزیابی می شود؟تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا از مقررات سختگیرانه ای که توسط سازمان ایمنی غذایی اروپا (EFSA) متعلق به کمیسیون اروپا وضع شده پیروی می کنند. ایالات متحده و بسیاری دیگر از کشورهای جهان نیز قوانین سختگیرانه حاکم بر این حوزه را دارند. توجه به این نکته مهم است که این مقررات با دانش و شواهد علمی موجود در مورد سمیت احتمالی مواد افزودنی غذایی مطابقت دارند. به همین ترتیب ، آنها مداوم در حال بررسی هستند ، زیرا شواهد جدیدی در مورد ایمنی و تأثیر احتمالی سلامتی مواد افزودنی غذایی استفاده می شود.اجازه استفاده از طعم دهنده ها و رنگ های خوراکی منوط به توانایی مواد در عبور از طیف وسیعی از آزمایش های سمیت در هر کشور عضو قبل از تأیید است. لازم به ذکر است که نشان داده شده است که نه رنگی که امروزه در ایالات متحده استفاده می شود ، با ایجاد سرطان زایی ، سمیت ژنی یا حساسیت زیاد تا حدی خطرناک است.برخی از خطرات مرتبط با مواد افزودنی غذایی چیست؟در حالی که مواد افزودنی غذایی باید طی یک آزمایش تست شوند، برخی از مواد به دلیل اثرات مضر احتمالی آنها مورد بحث است. برخی از خطرات بهداشتی مربوط به مصرف مواد افزودنی خوراکی مصنوعی عبارتند از:واکنش های آلرژیک و حساسیت غذاییبدتر شدن علائم آسمدرد شکم ، اسهال و استفراغتوجه روزافزون به گروهی از رنگهای غذایی به نام آزو-رنگ متمرکز شده است که معمولاً برای افزودن رنگهای روشن به محصولات خوراکی استفاده می شود. پس از مصرف ، مواد شیمیایی موجود در رنگهای آزو توسط زنجیره ای از واکنش ها توسط باکتری های روده متابولیزه می شوند و سپس منبعی از محصولات بالقوه سرطان زا می شوند. با این حال ، اثرات بالینی به مقدار رنگ خورده شده بستگی دارد که به طور معمول مقدار ناچیزی است و آزو رنگها نیز جذب ضعیفی در جریان خون می شوند. نگرانی های جدید در مورد سمیت به دلیل توانایی اتصال آنها به آلبومین سرم انسانی ، در استفاده از برخی از رنگ دهنده ها مشاهده شده است.علاوه بر این ، نگرانی در مورد ارتباط احتمالی مواد افزودنی غذایی با رشد عصبی ، از جمله اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) در کودکان وجود دارد. تعدادی از مطالعات بزرگ در سراسر جهان برای بررسی رابطه احتمالی بین رنگهای غذایی و ADHD در کودکان انجام شده است (در سالهای 2004 ، 2007 و 2012) ، اما هیچ مدرک قطعی تاکنون یافت نشده است. با این حال ، یک مطالعه انجام شده در سال 2012 به اثبات رسیده است که کودکان مبتلا به ADHD هنگامی که مقدار ماده رنگی خوراکی در رژیم غذایی آنها محدود می شود ، بهبود قابل توجهی نشان می دهند.هیئت EFSA و FDA از این شواهد اخیر نتیجه گرفته اند که این رابطه نیاز به کاوش بیشتر در مطالعات آینده دارد.افزودنیهای غذایی همچنین ممکن است منبعی از واکنشهای آلرژیک ، از جمله آنافیلاکسی و آسم باشند. واکنشهای حساسیت بیش از حد به بعضی از غذاها بیشتر از هر زمان دیگری خصوصاً در کودکان دیده می شود و نیاز به بررسی بیشتر در مورد پیوندهای احتمالی بین واکنشهای آلرژیک و رنگهای غذایی و طعم دهنده ها است.بررسی شده توسط دکتر لیجی توماس ، MD