بررسی مزاحمت های خیابانی و رابطه آن با آرایش

بررسی رابطه میزان استفاده از لوازم آرایشی و مزاحمت های خیابانی برای زنانچکیدههدف اساسی این مقاله، بررسی رابطه بین میزان استفاده از لوازم آرایشی و مزاحمت های خیابانی برای زنان میباشد. این پژوهش با استفاده از روش پیمایش و از طریق ابزار پرسشنامه استاندارد شده انجام شد. جامعه آماری مورد مطالعه زنان بین سنین 14 تا 50 سال استان کرمانشاه می باشد که تعداد 730 نفر از جامعه آماری به شیوه تصادفی طبقه ای برای مطالعه انتخاب شدند. از اعتبار صوری برای روایی و آلفا کرونباخ برای پایایی ابزار پژوهش استفاده به عمل آمد و از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس برای آزمون فرضیات و تکنیک رگرسیون برای سنجش مدل پژوهش استفاده شد. براساس یافته های پژوهش، بین متغیرهایی چون میزان استفاده از لوازم آرایشی و ابعاد پنج گانه میزان مزاحمت های خیابانی رابطه معناداری وجود دارد. هم چنین نتایج نشان می دهد که نوع آرایش، سطح تحصیلات، وضعیت شغلی، سن و شهر محل سکونت بر میزان مزاحمت های خیابانی تأثیر معناداری دارد. نتایج حاصل از رگرسیون چند متغیره نشان می دهد چهار متغیر میزان استفاده از لوازم آرایشی، نوع آرایش، سطح تحصیلات و شهر محل سکونت توانسته اند 44 درصد از تغییرات درونی متغیر وابسته را تبیین نمایند.کلیدواژه‌هامزاحمت های خیابانی و لوازم آرایشی زنانمقدمهیکی از نمودهای آزار جنسی که بانوان ایرانی به ویژه در شهرهای بزرگ با آن روبرو هستند، مزاحمت یا آزار خیابانی است. پدیده ای که آسایش و امنیت شهروندان و به خصوص زنان را به مخاطره انداخته است و خیلی از شهروندان به طور علنی شاهد این مسأله اجتماعی هستند و کم و بیش اکثر خانواده ها را تهدید می کند. امروزه پدران و مادران نگران و دلواپس دختران شان هستند. این پدیده بیشتر به شکل لفظی، سد معبر کردن و گاه درگیری فیزیکی رخ می دهد. شاید حجم مزاحمت هایی که زنان در خیابان ها با آن روبرو هستند به قالب آمار درنیاید. اما فقدان آمار به معنای نبودن چنین مسأله ای نیست. تقریباً همه زنان در هر موقعیت سنی و با هر نوع حجاب و پوشش و با هر ترکیب ظاهر و چهره در تمام ساعات شبانه روز با این مزاحمت های خیابانی روبرو می شوند. میزان وقوع و مشاهده آن توسط مردم آن قدر زیاد می باشد که گویا بروز چنین پدیده ای در روابط میان زنان و مردان جامعه اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. از دیدگاه روان شناختی و جامعه شناختی اهمیت طرح این موضوع بیشتر از آن رو است که زنان آسیب دیده از این آزارهای جنسی چنان سرخورده و منفعل می شوند که گاه برای مقابله با عواقب آن حضور اجتماعی خود را محدود می کنند.مزاحمت خیابانی یکی از اشکال ممنوع تبعیض جنسی علیه زنان است که عرصۀ عمومی را به محیطی ناامن و نامطلوب برای فعالیت اجتماعی آنان تبدیل می­کند. سکوت زنان در برابر این مزاحمت­ها یکی از دلایل شیوع آن در جامعه قلمداد می­شود، از این­رو مطالعۀ تجربۀ زنان از مزاحمت­های خیابانی و واکنش آنان در برابر این مزاحمت­ها ضروری به نظر می­رسد(ایمان و همکاران،مزاحمت های خیابانی از جمله معضلات مهم جامعه شهری در مقطع کنونی است. این پدیده نامطلوب بیش از همه زندگی و سلامت شهروندان را در معرض خطر قرار داده است و دستگاه قضایی و انتظامی را به چالش کشیده است(کلانتری و همکاران، 1388: 133). براساس تعریف گاردنر[1] (1995) مزاحمت­های خیابانی، رفتارهای کلامی و غیرکلامی دارای ماهیت جنسی (مانند توهین کردن، کنایه زدن، فریاد کشیدن، نوازش کردن، خیره شدن و ...) را شامل می­شوند که معمولاً توسط مردهای غریبه در مکان­های عمومی یا نیمه­عمومی نسبت به زنان اعمال می­شوند و نمی­توان آن­ها را براساس سن، قومیت یا طبقه­ی اجتماعی پیش­بینی کرد.در بروز مزاحمت و آزار خیابانی می توان ردپای عوامل زیادی را جستجو کرد. وجود پدیده هایی مثل بالارفتن سن ازدواج، بیکاری، نبود تفریحات سالم، سست شدن پیوندهای خانوادگی، تضعیف اخلاق عمومی، پوشش نامناسب، آرایش و خودنمایی زنان با استفاده از لوازم آرایشی، وجود خلاء قانونی، کاهش حساسیت عمومی و افزایش حضور زنان در جامعه موجب می توانند در ایجاد مزاحمت خیابانی مؤثر باشند. هم چنین، نداشتن اعتماد به نفس و به خود باوری نرسیدن زنان و نوع برخوردهای اجتماعی و مقصر اصلی جلوه دادن زنان به دلیل بافت فرهنگی و تربیتی خانواده ها، حاشیه امن را برای مردان مزاحمت آفرین بیشتر می کند.کرل[2] (2011) در مقالۀ خود، مزاحمت­های خیابانی برای زنان را یکی از مهم­ترین معضلات زنان در سراسر جهان می­داند. مزاحمت­هایی نظیر سوت زدن، متلک پرانی، دست­درازی و حتی رفتارهای گستاخانه­تری که زنان در مکان­های عمومی همواره در معرض مواجهه با آن هستند. به گفتۀ کرل، بیش از 80 درصد از زنان مصاحبه شده در کشورهای کانادا و مصر و 100 درصد از زنانی که در ایالات متحده مورد پرسش واقع شده­اند، گفته­اند که در خیابان مورد آزار و اذیت قرار گرفته­اند. در کشور یمن این رقم بیش از 90 درصد اعلام شده، حتی زنان متواضع و محجبه نیز از مزاحمت­های خیابانی در امان نبوده­اند.ادامه دارد...