وصیت‌نامه شهید سید حسن موسوی خلخالی

?شهید سید حسن موسوی خلخالی، ۱۶ شهریور ماه ۱۳۳۹ در شهر تبریز به دنیا آمد. بعد از پایان تحصیلات متوسطه، در رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۳۶۵ در منطقه مهران و در عملیات کربلای یک به درجه رفیع شهادت نایل آمد.◼ متن وصیت‌نامهبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ»به نام آنکه رگ حیاتم در دست اوست، به نام آنکه آزادیم به دست اوست. به نام آنکه آگاه از فقر و بیچارگی و تهیدستی بندگان مغرورش است. به نام عالم، به تمام مسکنت بندگان در اطاعات از تواصوا بالحق و با توسل به عنایت حجت ابن الحسن ارواحنا له فقداء، چند کلام حق که از گوشه و کنار آموختم را می‌نگارم تا شاید به عنایت هادی مطلق با این سبب که سخن، سخن کسی است که زندگی دنیا را چشید و اکنون به اذن پروردگار، آن را پشت سر گذاشت و در کنار اعمالش که تجسم عینی یافته‌اند به انتظار حساب نشسته است، مؤثر افتد و باعث هدایت شود.اولین و مهم‌ترین جمله‌ام یک خبر است؛ یک خبر وحشتناک. یک خبر که هیچ‌کس آن را انکار نمی‌کند ولی تقریبا هیچ کس هم آن را باور نمی‌کند؛ آن خبر خبر مرگ است. الا ای هر کس که این نوشته را می‌خوانی یا می‌شنوی بدان، هشدار که تو هم می‌میری، بله تو هم می‌میری اگر خیلی به حساب خودت زرنگ باشی فقط چند سال، بله چند سال مرگت را عقب می‌اندازی ولی چه سود تو را درک خواهد کرد. تو روزی این جسم پر سر و صدایت باید زیر خاک‌ها دفن شود و از بین برود؛ جمالت، مالت، ثروتت، شهرتت، مدرکت، خانه‌ات، ماشینت، همه و همه در پشت تو می‌ماند ولی تو هستی و اعمالت. اینقدر بی خیال نباش، من که روزگاری در روی زمین کنار شما بودم و با غفلت زندگی می‌کردم؛ بدانید، باور کنید از غفلتم از خدا، فراموشیم، از بی‌خیالیم پشیمانم، پشیمان بیایید و شما چنین نباشید. همه همواره در حال امتحان هستیم آنها را از دست ندهید خطرناک است، ای آشنایان، به اطرافیان خود نگاه کنید، به مرگ من نگاه کنید، عبرت بگیرید، زندگی را جدی بگیرید. حیات انسان غیر از حیات گوسفند است، فقط نان و مسکن نیست که خانه چگونه باشد، مسکن فلان کس بسوزد، آیا نمی‌خواهد پس از مرگ باقی باشد؟! آیا به خودش نمی‌خواهد برسد؟! چرا انسان‌ها هر چه پیرتر می‌شوند به همان اندازه مرگ را قلبا از خود دورتر می‌بینند؟! تا کی غفلت؟! تا کی بی خبری؟! پس خدا کجاست؟!مگر قلب مومن خانه خدا نیست؟! چرا خدا را در آن راه نمی‌دهید؟! والله قسم همه بزودی به پیش همانکس برمی‌گردیم که از پیش اوییم، او که بیجا ما را در این خلقت پیوسته و پیچیده نیاورد. «أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا» گمان کردید شما را بیهوده آفریدیم، شما ای آنها که آگاهانه با فرزند پاک زهرای اطهر، سلام الله علیها (خمینی) در افتادید، البته منظور آنهایی نیست که منافقانه و یا ملحدانه درصدد براندازی نظام خدا هستند، بلکه آنها که فریب شیطان های درونی را می‌خورند و به بهانه‌های مختلف نق می‌زنند، ای شما که نفهمیده و نسنجیده از جنگ ناله می‌کنید، آیا شما را خدا از عقل بی بهره گذاشته است؟! مخصوصا شمائی که به اصطلاح سواد هم دارید و از قرآن و تاریخ آگاهید چرا اینقدر کور مسلکانه اندیشه می‌کنید؟! فریاد، فریاد که خمینی حق است و ابر مرد یکتای تاریخ، پس از حجت حق، امام عصر، فرمانش فرمان خداست و سرپیچی از آن خواری، ذلت، فشل، تفرقه و بالاخره آتش آور است.دوم: روی سخنم با آنهاست که در خط انقلابند و به فعالیت مشغول، بترسید از اینکه در عمل غیرخدا باشد که آنگاه نباید از خدا انتظار پاداش داشت بسیار خطرناک است و مصداق «خسرالدنیا والاخره» است، اگر فعالیت زیاد باشد ولی در عمل غیرخدا زیاد باشد و خدا کم، مبادا به توجیهات مختلف، اعمال خلاف شرع را مرتکب شویم و گمان کنیم در راه خدا قدم برمی‌داریم. مبادا برادرانی به بهانه به جبهه آمدن، از نهاد مقدس و تقدس یافته به خون شهیدان بزرگوار، سپاه را ترک کنند که این بزرگترین خطاست.مبادا به بهانه نشر خط امام و خطوط خاص سیاسی در ارگان های نظامی بخصوص سپاه خط بازی‌ها رونق بگیرد، خدا شاهد است وقتی انسان تصور این‌ها را می‌کند و انتهای امر را، که جز تفرقه و شکست قرآن چیزی نیست، می‌بیند؛ خوف تمام وجود آدمی را فرا می‌گیرد.به تقوا و ورع و حسابرسی از سخن خود و حرکات خود باید پاسداری کرد که مبادا در لباس پاسداری اسلام، ضربه بر اسلام وارد آید.در این قسمت یکبار دیگر به آشنایان و هرکس که بخواهد بشنود، می رسانم که این جنگ نعمت است، فرزندان خود و بستگان خود را به بهانه‌های واهی از این نعمت ابدی محروم نسازید که «ان الجهادباب من ابواب الجنه» جهاد دری از درهای بهشت است که آنرا بروی هر کسی نمی‌گشایند، سبقت بگیرید در امر شرکت در جنگ که رستگاری ابدی در آن است. دینا دو روز، چهار روز بالاخره تمام می‌شود، باید آنرا چنانچه از باب هستی خواسته است به انتها رساند.اما پدر و مادر، والدین بزرگوار، مربیان والاقدر، نمی‌دانم چگونه خدا را سپاس گویم که مرا بدست شما پروراند، هر چند که از خدا بسیار دورم ولی مسلمانیم را مدیون شما هستم. خدا شما هوشیاران، آگاهان و صابران را همراه اولیاء خود محشور سازد. چنانکه ما را هم بدانجا راه بدهند و می دانم بخاطر صبرتان بزودی در کنار جدمان امیرالمومنین، مولای موحدین و جده‌مان، فاطمه زهرا، سلام الله علیها رستگار خواهید بود، برایم دعا کنید که من نیز کنار شما باشم.برادرانم سعید و علیرضا، هر دو دوست دارم که در خط خدا باشند. ان‌شاءالله در تحت هدایت امام زمان، علیه السلام و تربیت شما به رستگاری ابدی وارد شوند.لطفا از تمام آشنایان و خویشان، هر که را دیدید برایم حلالیت بطلبید، به خدای لایزال قسم، اگر حقی برگردنم باشد بیچاره‌ام، بیچاره من که از هرکسی هر حقی برگردنش داشتم گذشتم.سخن به درازا کشید، همه را به خدای یکتا می‌سپارم، ان‌شاءالله به زودی با اولیاء خاص خدا، ائمه معصومین در صحرای محشر به فضل خدا نجات می‌یابیم و به جنت رضوان او داخل می‌شویم. خدایا این امید را نا امید مگردان.خداحافظ.خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی تو را به جان مهدی، خمینی را نگهدار.همه عالم به فدای خمینی.سید مجتبی موسوی خلخالی⬛@sut_kongere_shohada⬛