کتابخوانی طاقچه: بیمار خاموش

https://taaghche.com/book/61770/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4 اسم کتاب بیمار خاموش و نویسنده آن الکس مایکلیدیس است. برای اولین بار از طریق اپلیکیشن طاقچه با این کتاب آشنا شدم و کتاب را در بخش پر فروش ها یافتم و بدون اینکه آشنایی قبلی با نویسنده کتاب داشته باشم و یا حتی تعریف کتاب را از کس دیگری شنیده باشم تصمیم به خواندن آن گرفتم و ساعت های لذت بخشی را در دنیای کتاب و ماجراهایش غرق شدم. درباره کتاب توضیحات مختصری را می نویسم چون دوست ندارم داستان را برای کسانی که کتاب را نخوانده اند اسپویل کنم.کتاب یک تریلر روانشناختی است که تاثیر زخم های عمیق دوران کودکی را به خوبی نشان می دهد. داستان با یک قتل شروع می شود. گابریل که یک عکاس مد و فشن است کشته می شود و در صحنه قتل همسرش آلیسیا دیده می شود و ماموران او را در حالی پیدا می‌کنند که با لباسی سفید و حالتی بهت‌زده بالای سر جنازه ایستاده، چاقویی کنار پایش افتاده و رگ دست خودش را هم زده است. تنها متهم پرونده قتل او‌ شناخته می شود. اما به دلایل مرموزی آلیسیا بعد این اتفاق سکوت می کند و دیگر در برابر هر واکنش و جریانی چیزی نمی گوید. آلیسیا در کودکی مادرش را از دست می دهد و به دلایلی خودش را قربانی می داند و بخاطر این قضیه خشم زیادی را با خودش از افرادی که می بایست افراد امنش باشند حمل می کند. بعد از ماجرای قتل و سکوتش آلیسیا در یک آسایگاه به عنوان فردی دارای اختلالات روانی بستری می شود که داستان زندگیش و کشف راز این پرونده و سکوتش برای مردی به نام تئو که یک رواندرمانگر است جالب میشود و .. . در ادامه با ماجرای خواندنی و گیرایی رو به رو می شویم؛ که رازآلود بودن داستان به کشش آن اضافه میکند. بعد تمام کردن کتاب به قدری هیجان زده بودم که دوست داشتم همه را به خواندنش دعوت کنم. لینک کتاب در طاقچه را قرار می دهم. میتوانید کتاب را در طاقچه بی نهایت هم مطالعه کنید.در پایان قسمتی از بریده های کتاب را قرار می دهم«گابریل برنسون شش سال پیش به قتل رسید. چهل و چهار ساله بود. او در بیست و پنجم آگوست و در گرمای غیرعادی تابستان به قتل رسید. شاید یادتان باشد که بالاترین درجه‌ی گرما را در آن زمان ثبت کردند. روزی که او مرد، گرم‌ترین روز سال بود. در روز آخر عمرش صبح زود بیدار شد. ساعت ۵:۱۵صبح ماشینی او را از خانه‌اش که در شمال غربی لندن بود و به همراه آلیسیا در آن‌جا زندگی می‌کرد، به حاشیه‌ی همپستد هیث برد و برای عکاسی به شوردیچ رفت. تمام روز را صرف عکاسی از مدل‌های بالای پشت بام واگو کرده بود. درباره‌ی کارهای آلیسیا چیز زیادی مشخص نیست. او در شرف برگزاری نمایشگاه بود و حسابی مشغول کارهایش بود. به احتمال تمام روز را مشغول نقاشی در انتهای باغ، در آلاچیقی بود که بعدها آن را به استودیو تبدیل کرد. گابریل تا دیروقت مشغول عکاسی بود و تا ساعت یازده به خانه برنگشت. نیم ساعت بعد همسایه‌شان باربی هلمن صدای چند شلیک گلوله را شنید. باربی به پلیس زنگ زد و در ساعت ۱۱:۳۵شب ماشینی از ایستگاه هاور استاک هیل به محل اعزام شد و ظرف سه دقیقه به خانه‌ی برنسون رسید.»«دستم را بالا گرفتم و حلقه ی ازدواجم را چرخاندم. اين حلقه چيزی به تو می گويد. درست است؟ چشمان آليسيا خيلی كند به طرف حلقه حركت كرد. به تو می گويد كه من متاهلم. می گويد كه همسری دارم. ما تقريبا نه سال پيش ازدواج كرديم. پاسخی نداد و فقط به حلقه زل زد. تو حدود هفت سال پيش ازدواج كردی. درست است. پاسخ نداد. من همسرم را خيلی دوست دارم. تو هم عاشق شوهرت بودی؟ چشمان آليسيا حركت كرد و به صورتم خيره شد. به هم زل زديم. عشق همه ی احساسات را در بر می گيرد. مگر نه؟ احساسات خوب و بد را. من عاشق زنم هستم. اسمش كتی است. اما گاهی از دستش عصبانی می شوم. گاهی… از او متنفر می شوم.»