اگه برمیگشتم به ۱۲ سال قبل چه مسیری رو میرفتم؟

این اولین تجربه نوشتن من تو ویرگوله و امیدوارم استارتی باشه تا بتونم خیلی تجربیات دیگم که تو قالب توییت نمیگنجه رو اینجا بنویسم. الان که دارم این بلاگ رو مینویسم ساعت نزدیک ۲ بامداد جمعست و از لحاظ فیزیکی خیلی خستم اما فکرم مشغول چند تا موضوع بود و باعث شد از یکیشون شروع به نوشتن بکنم.عدد ۱۲ از کجا اومد؟خب ۵ سال از وارد شدن من به دانشگاه و ۱۲ سال از وارد شدن من به مقطع راهنمایی میگذره و مسیر زندگیم از جهات مختلفی توی دانشگاه تغییرات زیادی(خوب یا بد) داشته. موضوع اینه با تجربیاتی که تا الان به دست آوردم اگه برمیگشتم به ۱۲ سال قبل چه مسیری رو میرفتم؟راهنمایی، شروع مسیرخوشبختانه من خانواده ای دارم که بیشتر مواقع دست من رو برای انتخاب مسیر زندگی و تحصیل باز گذاشتن و این باعث شد بتونم حوزه های مختلفی رو تو زندگیم تست کنم. شروعش آماده کردن شرایط از سمت خانواده برای شرکت تو آزمون ورودی راهنمایی احسان، روزبه، مفید و چند تا مدرسه دیگه بود. هر کدوم این مدرسه ها دو مرحله آزمون ورودی داشتن و من با قبول شدن تو آزمونای احسان و مفید کاوه و یه مدرسه دیگه که اسمشو یادم نیست باید انتخاب میکردم. با اون سنم خیلی قاطع گفتم مدرسه احسان چون یادمه فضاش نسبت به بقیه مدرسه ها خیلی به من حس بهتری میداد. این شروعی بود برای ۷ سال درس خوندن تو یه مدرسه مذهبی با سطح علمی متوسط رو به بالا. الان اگه برگردم به اون زمان به یقین همین مسیرو انتخاب میکنم.دبیرستان، پیدا کردن توانایی هامیکی از خوبیای دبیرستان و پیش دانشگاهی ای که توش درس خوندم رفقایی بود که هنوز هم با خیلیاشون در ارتباطم. من تو کل ۷ سال راهنمایی و دبیرستان روز به روز رتبه درسی خودمو بالاتر آوردم و تو کنکور تونستم نتیجه ای که دنبالش بودمو به دست بیارم. از این نظر اگه برگردم عقب نه کمتر و نه بیشتر ازون چیزی که برای درس وقت گذاشتم، وقت نخواهم گذاشت. اما دبیرستان یه نقطه عطف دیگه تو زندگی من داشت و اونم جمع کردن یه تیم ۴ نفره برای کار کردن روی پروژه سقف متحرک Pantograph بود که با مخالفتایی که از سمت مدرسه و خانواده ها داشتیم، با جدیت سال دوم و سوم و پیش دانشگاهی سرش وقت گذاشتیم و تونستیم رتبه استانی و کشوری جشنواره خوارزمی رو براش به دست بیاریم. اینجا یکی از جاهایی بود که من خیلی از توانایی های خودمو کشف کردم و خوشحالم مدرسه تا حد امکان فضا و شرایط کار رو برای ما فراهم کرد. (اتفاقی که متاسفانه بعد از ما هر سال کمرنگ تر شد) اگه برگردم عقب سال اول دانشگاه پیگیر ثبت اختراع و فروختن این طرح میشم. چیزی که تا الان هنوز اتفاق نیفتاده :)دانشگاه، اصل داستانمتناسب با پروژه و وقتی که ۳ سال صرف کرده بودم، طبیعتا علاقه داشتم رشته عمران قبول شم. توی لیست انتخاب رشته ۳۴ تا رشته رو نوشتم و اولویتم عمران بود و مطمئن بودم حداقل عمران علم و صنعت قبول میشم. بعد از اون هم کامپیوتر و روانشناسی رو زدم. آخرین انتخاب هم جاست فور فان برق شریف رو زدم. (میدونم پوکر شدین نسبت به رشته ها :) ) خوشبختانه یا متاسفانه سال ۹۳ خیلی از سهمیه ها تغییر کرد و شرایط اونطوری که خیلیا انتظار داشتن پیش نرفت. این باعث شد من خودمو روی صندلیای رشته کامپیوتر بهشتی ببینم. خیلی شوکه بودم و ناراحت و خب ترم اول تمام تلاشم برای تغییر رشته رو کردم و تمامش بی نتیجه موند. باید با شرایط کنار میومدم. از طرفی با دکتر محمودی که درس مبانی کامپیوتر و برنامه نویسی ترم ۱ ما رو درس دادن آشنا شده بودم و مشورت هایی که تو چندین جلسه با ایشون داشتم باعث شد من بتونم ذهنیتم رو از عمران به کامپیوتر تغییر بدم و بتونم مسیر رو ادامه بدم. (کما این که به مرور خدا رو شکر کردم که عمران قبول نشدم) الان اگه برگردم و بخوام انتخاب رشته بکنم مهندسی نرم افزار رو به جای سخت افزار که خوندم تو اولویت و بالاتر از عمران قرار میدم.آشنا شدن با حسین اسلامی تو قالب یه پروژه انجمن علمی تو سال دوم دانشگاه منو وارد یه وادی جدید به اسم هنر کرد. (که به هیچ وجه تا الان داخلش عمیق نشدم) این جایی بود که اگه ۲ سال قبلش به من میگفتن تو قراره تو یه پروژه هنری-دانشجویی یه نقشی داشته باشی میخندیدم بهش. تو قالب این پروژه من با محمد کمانکش هم آشنا شدم. آدمی که الان نزدیک ترین رفیق و شریک منه.فعالیتای دانشجویی و گرفتن یه سری پروژه های بیرونی باعث شد تا همون سال دوم وارد بازار کار بشم و یک سال بعد با دوستام شرکت مهتاب رو تو سال ۹۶ تاسیس کنیم.من تو دانشگاه زیاد درس نخوندم، خیلی کم هم نخوندم. تجربه، دوستان و ارتباطات خیلی زیادی به دست آوردم و اگه به سال ورود دانشگاه برگردم، دقیقا همین مسیری که تا الان طی کردمو طی میکنم با تنها یه تفاوت: خوندن کتاب های متفرقه خیلی بیشتر.قطعا حضور خدا رو تو یه سری بازه های حساس زندگیم حس کردم و میدونم این لطفی بوده که به من کرده تا از مسیری که تا الان اومدم به صورت کلی پشیمون نباشم. امیدوارم ازین به بعد هم بتونم انتخاب های درستی داشته باشم.مرسی که تا اینجا خوندین ؛)