سخنرانی شب ۳۰ صفر ۹۸_حجت الاسلام هدایت

اعوذ بالله من الشیطان الرجیمبسم الله الرحمن الرحیمحسبنا الله و نعم الوکیل نعم المولی و نعم النصیر الحمد لله رب العالمین الصلاه و السلام علی سیدنا و نبینا حبیبنا و حبیب اله العالمین ابا القاسم المصطفی محمدو علی آله الطیبین الطاهرین المعصومیناَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً و َناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاًعرض تسلیت محضر امام زمان بر مصیبت جد عزیزشان آقا امام رضا، در شب شهادت غوث هذه الامه و غیاثها، صلوات بفرستید.فضیلت زیارت امام رضا(ع)پارسال همین موقع ما یک سوالی را مطرح کردیم. که تقریبا بعد از جلسه ما، بیش از ده، بیست نفر آمدند و گفتند بحث جا نیفتاد، یعنی جواب این سوال باید بیشتر پخته شود. بنده به این جمع‌بندی رسیدم که اگر پنج، شش سال این سوال را مطرح کنم، و از زوایای مختلف به پاسخش بپردارم، جا دارد. سوالی که مطرح کردیم، این بود، فضیلت زیارت امام حسین خیلی عظیم است، "اگر مردم می‌دانستند فضیلت زیارت امام حسین چقدر هست از شدت شوق می‌مردند، بدنشان تکه تکه می‌شد" انقدر فضائل هست که نمی­خواهم به آن بپردازم. از طرف ما روایات صحیح السند در عیون اخبار الرضا و جاهای دیگر داریم که وقتی از ائمه در افضلیت کدام یک از زیارات سوال کردند، جواب، زیارت امام رضا بود. عبدالعظیم حسنی از امام جواد(ع) سوال کرد "قد تخیرتُ" من گیج شدم، بروم زیارت امام رضا یا زیارت امام حسین؟ حضرت فرمودند زیارت پدرم امام رضا(ع). ببینید این حاصل یکی دو تا روایت نیست. از مرحوم ایت الله العظمی خویی استفتاء کردند، زیارت کدام یک از ائمه بر اساس جمع بندی روایات افضل است بر سایر ائمه اطهار. فرمودند بر اساس ادله و در جمع بندی مجموعه روایات زیارت علی ابن موسی الرضا افضل بر سایر ائمه است. این در کتاب مفاتیح الجنان هم هست. علتش چیست؟ چرا زیارت امام رضا بالاتر از زیارت امام حسین، بالاتر از زیارت پیامبر اکرم و همه اهل بیت است؟ چرا؟ مگر ایشان چه کاری را انجام داده­اند؟ چرا وقتی می‌رسد به امام صادق، حضرت "فاشارت الی ابنه موسی" حضرت به فرزندشان موسی ابن جعفر اشاره کردند. "فقال فی صلبک (از صلب شما) غوث هذه الامه و غیاثها؟" فریادرس امت من از صلب تو فرزند عزیزم به دنیا می­آید. فریاد رس یعنی چه؟ ما این تعبیر را برای هیچ یک از اهل بیت نداریم. فریادرس امت پیغمبر اکرم به دنیا خواهد آمد. می‌دانید امام رضا موعود اهل بیت است. یعنی اهل بیت وعده می‌دادند. یامبر اکرم شروع کردند به امام رضا وعده دادند. "بضعه منی بخراسان" پاره جگر من در خراسان دفن می‌شود. بعد می­خواهند هی اشتیاق ایجاد بکنند و دعوت بکنند مردم را به زیارت امام رضا(ع). " مَا زَارَهَا مکروب الَّا نَفَّسَ اللَّهُ کربته" هر غصه داری او را زیارت کند، غم و غصه از دل او برداشته می‌شود. چرا؟ چرا امام رضا این شکلی­ست؟ می‌رسد به همه اهل بیت. می­رسد به امام صادق (ع)، حضرت فرمودند: فرزند من به دنیا می‌آید. بضعه منی را شوخی نگیرید. پیغمبر این را برای فاطمه زهرا گفتند. فاطمه بضعه منی. فاطمه زهرا پاره تن من است. این جمله را برای امام رضا هم فرمودند. "فتدفن بضعه منی بخراسان" امام صادق بعد از اینکه فرمودند "غوث هذه الامه و غیاثها" یک جمله خیلی سنگین فرمودند. فرمودند "لیتی ادرکته" ای کاش من امام صادق می‌توانستم ببینمش. آن وقت امام رضا کنار ماست. تمام افتخارمان به قول امام خمینی این است که در کشوری هستیم که امام رضا در آن مدفون است. امام صادق می‌فرماید "لیتی ادرکته" من رییس مکتب جعفری، رییس مکتب تشیع، ای کاش می‌توانستم زیارتش کنم. حضرت آیت الله عظمی وحید در درس خارجشان فرمودند. قسم خوردند. به خدا قسم از شیخ مفید تا فقهای امروز اگر در این هزار سال همه با هم جمع بشوند همین یک جمله امام صادق را بخواهند تفسیر بکنند، که یک معصوم بگوبد من آرزو دارم نوه خودم را درک کنم، جا دارد و نمی­توانند به آن برسند که یعنی چه این جمله؟ شبیه این جمله را امام صادق در مورد امام زمان هم فرمودند. اسم خاص آورده­اند. حالا من می­گویم مهدی. هل ولد المهدی؟ حضرت فرمودند "ادرکته لخدمته ایام حیاتی" می‌دانید این جمله یعنی چه؟ یعنی اگر می­بینی من الان جلوی تو نشستم، چون مهدی ما به دنیا نیامده، اگر مهدی ما به دنیا می­آمد من اینجا نبودم، می‌رفتم نوکری­اش را می‌کردم. "لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی" یعنی اینکه می­بینی من اینجا هستم، در خدمت آن آقازاده نیستم، علت این است که هنوز به دنیا نیامده. این جمله را برای امام رضا هم فرمودند. "لیتنی ادرکته" ای کاش می‌توانستم زیارتش بکنم. مگر امام رضا چه کار کردند؟ مگر چه اتفاقی را برای امت رقم زدند؟ که این مقام را نزد اهل بیت دارند. من خیلی روایت در این زمینه دارم. نمی‌خواهم در این مقدمه نگه دارم. عزیزان بحث پارسال را گوش بدهند. ما در این مقدمه مفصل بحث کردیم. روز قیامت زوار اهل بیت در صحرای محشر جمع می‌شوند. محبوب­ترین زوار بین اهل بیت زوار علی ابن موسی الرضا هستند. من زاره کمن زار الله فوق عرشه. هر کس امام رضا(ع) را زیارت کند خدا را زیارت کرده است. "من بات عنده لیله" یک شب کنار علی ابن موسی الرضا بخوابد. "بات" یعنی شب را به صبح برساند. حالا گاهی اوقات بیدار باشد، گاهی اوقات هم بخوابد . گاهی در حرم یک چرتی هم می‌زنیم کنار آقایمان. خیلی به ما لذت می‌دهد. خیلی خوب است. حتی بیایند با پرها ما را بیدار بکنند. چند وقت پیش بود. هوا هنوز خوب بود رفته بودم حرم امام رضا و آنجا در صحن گوهرشاد خوابم برد. مرا بیدار کردند. به اما رضا گفتم آقا دیدی گداهایی که می­آیند در خانه خوابشان می­برد. ما هم می‌آییم می‌خوابیم و بیدار می‌شویم. گفتم بده ما برویم، سائل آمده در خانه شما. این شکلی است دیگر. "من بات عنده لیله" هر کسی که یک شب را در کنار امام رضا به صبح برساند، "کمن زاره الله فوق عرشه" خدا را فوق عرشش زیارت می‌کند. چرا انقدر تشویق به زیارت امام رضا کردند؟ سوال اصلی بحث ما است. یک روایت دیگری هم بخوانم، عرض می‌کنم در جلسات گذشته همه روایات را گفته‌ام. خود امام رضا(ع) فرمودند " فقال له الرضا" در کتاب من لایحضره الفقیه هست که جزء منابع اصلی شیعیان است. فرمودند" انا مدفون فی ارضکم" یکی از ایران آمد خدمت حضرت، حضرت فرمودند من در زمین شما دفن می‌شوم. " انا مدفون فی ارضکم و انا بضعه من نبیکم" من پاره جگر رسول الله هستم. بعد حضرت فرمودند هر کس مرا زیارت کند، " کنا شفعاءهو و نجا کما کان علیه مثل وزر ثقلین من الجن و الانس" نجاتش می‌دهیم حتی اگر گناه جن و انس روی دوشش باشد. ما نجاتش می‌دهیم. "غوث هذه الامه و غیاثها" دستگیر امت است . یعنی چه؟ پاسخش.زیارت عاشورا حدیث قدسی استبرای اینکه بخواهم وارد پاسخ شوم باید برگردم سراغ آقای عزیزمان امام حسین(ع). یک زیارتی هست به نام زیارت عاشورا. با زیارت عاشورا آشنا هستید. شخصی به نام علقمه می‌آید نزد امام باقر(ع)، می‌گوید من در مدینه هستم. امام باقر گفتند از پدرم شنیدم، پدرم از پدرش، سلسه الذهب تا برسد به جبراییل، جبراییل به پیامبر اکرم اینگونه فرمود که خداوند متعال امام حسین را اینگونه زیارت می‌کند. السلام علیک یا ابا عبدالله. السلام علیک یا ابن الرسول الله... و زیارت عاشورا را انشا فرمودند. زیارت عاشورا مال خداست، تک تک کلماتش حدیث قدسی است. در زیارت عاشورا داریم "عَظُمَتِ المَصیِبَهُ" یا اباعبدالله، سنگین­ترین مصیبت عالم، مصیبت شماست. "لَقَد عَظُمَتِ الرَّزِیه وَ جَلَّت وَ عَظُمَتِ المَصیِبَهُ بِکَ عَلَینَا وَ عَلَی جَمِیعِ أَهلِ الإِسلَام" سنگین­ترین مصیبت، مصیبت شماست. خدا دهان بعضی­ها را ببندد که دختر آبی خودسوزی می­کند، می­گویند: یا اباعبدالله مصیبت تو مصیبت نیست. سریع مقایسه می­کنند. نمی­فهمند، چه کنند؟ بعد در ادامه­اش در علت اینکه چرا سنگین­ترین مصیبت در عالم مصیبت امام حسین است، پاسخش را خود زیارت عاشورا می­دهد.یک فرهنگ امام حسین را کشت"وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ" یک نفر امام حسین را نکشت، یک گروه نبودند، یک حزب نبودند، یک جامعه نبودند، یک امت بودند. امت در فرهنگ قرآنی، فرهنگ است. مجموعه جهان اسلام و فرهنگی که در تمام جهان اسلام یک امر بدیهی شده بود، این بود که به قول امام رضا : "هتک حرمته" حرمت امام حسین شکسته شد. فرهنگ شده بود. لذا طوری شده بود که امام حسین مدینه برایش تنگ شده بود. خود حضرت فرمودند که مالم را غارت کردید، صبر کردم. به ناموسم فحاشی کردید. خونم را می­خواهید بریزید، بیرون می­روم. ببینید فرهنگ جهان اسلام طوری شده بود که امام حسین را می­خواهند خاکمال کنند. من معذرت می­خواهم. علامه طبابایی می­فرمایند سی و پنج هزار حدیث را بررسی کردم، یک سوال فقهی از امام حسین نپرسیدند. امام حسین ده سال امام در مدینه بودند، یک سوال از امام نپرسیدند. یک بچه طلبه یقه آخوندی به مسجد برود سه سوال از او می­پرسند. مردم دوست دارند سوال بپرسند. حالا متن روایت را برایتان می­خوانم. توحید صدوق، صفحه 180، از کی؟ از اکرمه "بَيْنَمَا اِبْنُ عَبَّاسٍ يُحَدِّثُ اَلنَّاسَ" در منبر مدینه، ابن عباس دارد تفسیر قرآن می­گوید، نافع بن ازرق می­آید و می­گوید تفسیر نگو! توضیح بگو. از توحید برای من صحبت کن. در توحید صدوق روایت مفصل است. امام حسین در گوشه مسحد مدینه نشسته­اند. می­دانند ابن عباس در خط توحید نیست، نمی­تواند جواب دهد. به سینه خودشان اشاره کردند، فرمودند "إِلَيَّ يَا اِبْنَ اَلْأَزْرَقِ" بیا پیش من، توحید اینجاست. چه تصوری دارید؟ اینجا ابن ازرق چه جوابی به امام حسین داده باشد خوب است؟ "لَسْتُ إِيَّاكَ أَسْأَلُ" از تو نپرسیدم! توحیدی که تو می­خواهی به من درس دهی، نخواستم. این فرهنگ جهان اسلام است. "وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ" در جامعه­ای که امام حسین خودش می­گوید، بیا به تو توحید یاد دهم. امام حسین را در حد یک معلم توحید قبول ندارند، نه امام. ببینید جمله من را خوب دقت کنید. جامعه اسلامی امام را در این حد قبول ندارد، که حسین بن علی فرزند پیغمبر است. چرا؟ روز عاشورا. شیخ عباس قمی، می­گوید وقتی هیچ کس را ندارد، می­آید و می­گوید چه می­خواهی؟ من پسر پیغمبر شما نیستم؟ سکوت کردند. قبول نداشتند. امام نه، معلم نه، اصلا بگو فرزند پیغمبر است. آقازاده است. آقازادگی­اش را هم رد کردند. حضرت نگاهی کردند و دیدند انس بن مالک آنجاست، فرمودند از انس بپرسید. انس زمان پیغمبر بوده. دیده پیغمبر روی سینه خودشان مرا جا دادند. ببینید انس بن مالک به شهادت امیرالمومنین در نهج البلاغه دروغگو است، کار حسین به جایی می­رسد که شاهدش یک آدم دروغگو است. می­گوید باشد، بلکه همین دروغگو می­آید شهادت می­دهد. انس بن مالک پای منبر امیرالمومنین در نسل سوم پیامبر اکرم، وقتی که نسل سوم توسط تبلیغات رسانه­ای اصل رشادت­های امیرالمومنین داشتند انکار می­کردند، گفت پیامبر اکرم روز غدیر دست من را بالا برد، همه این را مسخره کردند. ابن ابالحبیب در شان نهج ابلاغه می­گوید، پای منبر امیرالمومنین مسخره­اش کردند. حضرت فرمودند از انس بپرسید. انس گفت چی را بپرسند؟ من فراموش کردم! آن وقت پای منبری­ها همه به امیرالمومنین خندیدند. ببینید رسانه چه می­کند؟ فرهنگ را چگونه عوض می­کند. نسل سوم بعد از پیامبر اکرم، بدیهیات پیامبر اکرم و حرکت او را قبول نداشتند. فرهنگ توسط رسانه جابجا می­شود. یک پله عمیق­تر بکنم، باداباد هرچه شد.مسئول منافق، فرهنگ را جابجا می­کندمنافق وقتی بشود مسئول جامعه، ظرف مدت چهل تا پنجاه سال فرهنگ جامعه چنان عوض می­شود، که امام حسین روی سینه پیغمبر چنان شهید می­شود، که خاکش نمی­کنند، می­گویند کافر حربی را نباید خاک کرد. چرا؟ چون خدا در سوره توبه شهادت می­دهد. " الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ" جبهه تشکیل می­دهند، ارکان جامعه را می­گیرند. مسئولیت می­گیرند، رده­های بالا می­نشینند. بعد " يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ" جای معروف و منکر را عوض می­کنند. معروف یعنی فرهنگ، سرت کلاه نرود. خدا نفرموده، یامرون بالواجبات، یامرون بالخیرات، فرموده یامرون بالمعروف، معروف از ماده عرف است.امر به معروف امری اجتماعی و رسانه­ای استدر سوره لقمان، لقمان حکیم به فرزند خودش می‌گوید:" وامُر بِالمَعرف" برو به عرف امر بکن. عرف، یعنی آن چیزی که در همه‌ی جامعه فرهنگ می‌شود، امر به معروف به قول شهید مطهری یک کار سازمانی است، یک کار حکومتی است، یک کار رسانه‌ای است، یک کار فردی نیست. ما به صورت فردی می‌توانیم تبلیغ بکنیم. "بلاغ"، برسانیم،حجاب این است، اما نمی‌توانیم فردی فرهنگ‌سازی بکنیم. فرهنگ‌سازی توسط رسانه است، توسط حکومت است، توسط مسئولین است. آن‌هایی که بالا نشستند و عموم جامعه را هدایت می‌کنند. اینها اگر منافق باشند "یامُرونَ بالمنکَر" انجام می‌دهند. در جامعه‌ای که مسئولینش ۴۰، ۵۰ سال یامُرونَ بالمُنکَر داشته باشند، امام حسین(ع) به گودی قتلگاه می‌رود. این موضوع واضحی است.گام‌های فرهنگی تغییر جامعهگام های تغییر فرهنگی هم، کارشناس فرهنگی، مجتهد فرهنگیمان فرمودند چند ساله است؟ ۴۰ ساله است، لذا ۵۰ سال بعد از پیغمبر اکرم(ص) چنان فرهنگ عوض می‌شود که این اتفاق می‌افتد. دیشب گفتیم آن‌هایی که نگذاشتند آب وضوی پیغمبر برروی زمین بریزد این بلا را بر سر پسرش آوردند. واضح است. حالا شما بروید بگویید خانم حجاب داشته باش! دائم بگویید، ولی می­دانید چه رویکردی درباره کلمه حجاب در جامعه وجود دارد؟ آیا حجاب حالت "نکراه" پیدا نکرده؟ نکراه یعنی چیزی که انسان قلبا نسبت به آن تنفر دارد. منکر یعنی اموری که در جامعه نسبت به آن تنفر وجود دارد. رسانه‌ای که فیلمی درست می‌کند به نام "مغزهای زنگ زده" شما به صورت رندم بروید فیلم­ها را ببینید، یبینید که به صورت ثابت در هر فیلمی حجاب را ضایع می‌کند، خب اینطوری آرام آرام فرهنگ عوض می‌شود .وقتی ۴۰ سال بالای منبر امیرالمومنین را نفرین کردند، می­شود اسم امیرالمومنین را آورد؟ شامی می‌گوید حسن‌بن‌علی، شروع می‌کند به امیرالمومنین فحش دادن. این‌ها ۴۰ سال بالای منبرشان به امیرالمومنین فحش دادند، این موضوع دیگر تبدیل به فرهنگ شده است.مغزهای زنگ زده، ابزار فرهنگیمی‌آیند فیلم مغزهای زنگ‌زده را درست می­کنند، این فیلم به صورت رندم به خاطرم آمد، در این فیلم دختر خانوم سوار ماشین غریبه می‌شود، بعد به او می‌گویند روسریت را بردار، از او فیلم می‌گیرند، تا اینجا خیلی خوب، واقعیت جامعه را نشان می‌دهد، بعد از اینکه فیلم را در محله پخش می‌کنند داداش‌هایش غیرتی می‌شوند، می­روند موبایل‌ها را از‌ بین می‌برند، بارک‌الله، غیرت را نشان می‌دهد، خیلی خوب، آخر فیلم، ۱۰ جلد کتاب می‌نویسند برای یک خطی که در فرهنگ سازی کار بکنند، آخر فیلم داداش می‌آید و به خواهرش می‌گوید چادرت را سرت بکن، خواهر چادر نداشت، بعد گفت رویت را سفت بگیر، رویش را مثل مادرهای ما قشنگ گرفت، خواهر، کسی تو را نشناسد، بیا سوار موتور بشو تا ازین محله برویم، تو خراب کردی، ما در این محله دیگر آبرو نداریم، رویش را گرفت و خیلی قشنگ و با حجاب کامل سوار شد و رفت. همینطور دوربین از این صحنه فیلم گرفت و رفت، یعنی می­شود؟ یعنی آن‌هایی که مثل مادران ما حجاب دارند چه؟ آرام آرام این صحنه‌ها تنفری ایجاد می‌کند. شخصی جرم کرده به دادگاه می‌رود رویش را می‌پوشاند، یعنی چادر برای مجرم است، برای کسی است که می‌خواهد در جامعه شناخته نشود، یک غلطی کرده. هر موقع بدبختی و بیچارگی هست، چادر، هر موقع شادی هست. خب این آرام آرام یک فرهنگی را ایجاد می‌کند، تنفر قلبی، نکراه قلبی نسبت به چادر و حجاب ایجاد می‌شود‌.*آرام آرام معروف می‌شود منکر، بعد منافق راحت می‌تواند به آن امر کند، "یامُرونَ بالمُنکَر". منکر وقتی صورت منکر داشته باشد که نمی‌شود به آن امر کرد، باید منکر صورت معروف پیدا کند تا بشود به آن امر کرد، و الّا فطرت نمی‌پذیرد. بحث فرهنگی خیلی مهم است.*خروج امام حسین برای جنگ فرهنگی نه نظامی*آقا امام حسین(ع) چرا از مدینه خارج شدند؟ امام حسین به خاطر جنگ فرهنگی خارج شدند نه جنگ نظامی، این خیلی واضح است.* "انما خرجت لطلب الاصلاح فی امة جدی " امت را فرهنگ ترجمه کن. کسی بخواهد جنگ نظامی کند با حضرت عباس و حضرت علی اکبر فقط خارج می‌شود. قاسم هم نمی‌برد چون قاسم مرد جنگی نیست، در سن نوجوانی­اش است. باشد خیلی اصرار باشد قاسم هم می‌برد، دیگر چرا حضرت رقیه را ببرد؟ چرا بچه شش ماهه ببرد؟ چرا همسری ببرد که شش ماهه باردار است؟ در حلب فرزندی از امام حسین(ع) مدفون است که بر اثر ضرباتی که بر همسرش زدند سقط شده. در جنگ نظامی که زن باردار نمی‌آورند. کدام جنگ است که خانواده در آن سلاح اصلی است؟ کدام جنگ است که در آن رابطه پدر فرزندی، پدر و دختری، عواطف بین دختر و پدر در آن کار اصلی را می‌کند؟ فرهنگ سازی اصلی را دارد انجام می‌دهد؟ آن چیزی که الان رسانه ما الان دارد زمینش می‌زند. خانه پدری درست می‌کنند. دیگر نگذار بگویم. خداراشکر دارد جمع می‌شود. خانه پدری اصلا از رویش پیداست، تمام فرهنگ ما در خانه پدری است. همان جا را محکم می‌زنند. دقیقا کاری که امام حسین(ع) انجام داد، خانه پدری را حمل کرد. خدا رحمت کند آقا مجتبی تهرانی را، ایشان می‌فرمایند من خیلی این کتاب را گشتم.زهیر چه دید؟ چون من هیچ چیز پیدا نکردم که امام حسین(ع) حرفی به زهیر زده باشند. که زهیر عثمانی که در زمان امیرالمؤمنین به امیرالمؤمنین تهمت قتل عثمان را زد، عثمانی مذهب یعنی این یعنی به امیرالمؤمنین تهمت زدند که تو عثمان را کشتی. همین تهمت جنگ صفین را راه انداخت. معاویه پیرهن عثمان را به قول معروف پیرهن عثمان کرد‌. این زهیر که سردسته تهمت زنندگان به امیرالمؤمنین است، یک ملاقات با امام حسین(ع) کرد، شد فرمانده سمت راست لشکر امام حسین(ع). اقا مجتبی می‌گوید خیلی تلاش کردم که امام حسین(ع) چه گفت، دیدم چیزی نگفت. به این رسیدم یا امام حسین(ع) فقط نگاه ‌کرد، از آن نگاه‌هایی که من و تو را به مجلس آورده، یا زهیر یک صحنه‌ای دید. آن صحنه را اقا مجتبی اینگونه می‌گوید، می‌گوید امام حسین(ع) با بچه‌هایش آمده است. این بچه‌ها دل‌ها را از این رو به آن رو می‌کرد. زهیر آمد روابط پدر با دختر را در خیمه دید. دید رقیه چه جوری در دامن امام حسین(ع) نشسته یک مرتبه متحول شد. گفت این‌ها بر حق‌اند. اینها یک هدف دیگری دارند، صرفا برای جنگ نیامدند، آمدند دل‌ها را بخرند. دل خود زهیر خریده شد. چقدر دل علی اصغر در عالم خرید. امام حسین(ع) می‌گوید " لطلب الاصلاح فی جدی" لذا سلاحش می‌شود شش ماهه، سلاحش می‌شود همسرش، سلاحش می‌شود فرزندش.مقایسه اشتباه رهبر جامعه اسلامی با عقل جمعیاین فرهنگ که در اوج نامردی بود، رهبر جامعه اسلامی با عقل جمعی مقایسه می‌شود و اگر کاری را انجام دهد که عقل جمعی نپسندد، به سر رهبر می‌زنند. کاری که با امام حسین(ع) کردند. ابن عباس می‌گوید حسین، این کاری که انجام می‌دهی، کار غیرعاقلانه است. یکبار دیگر جمله را برگردانم، در جامعه‌ای که عقل اکثریت را به سر رهبر می‌زنند و می‌گویند این کاری که انجام می‌دهی با عقل جمعی نمی‌سازد. نمی‌آیند بگویند شاید تو براساس کلام معصوم استنباطی کرده باشی که امروز عقل جمعی نمی‌فهمد، این را نمی‌گویند! می‌گویند عقل تو با عقل جمعی نمی‌سازد. عبدلله ابن عمر، ابن عباس گفتند حسین خود را ذلیل نکن، کار تو غیرعاقلانه است. شهید مطهری دو صفحه در حماسه حسینی نوشته، کار امت اسلامی به جایی رسیده که امام معصوم وقتی می‌خواهد کاری را انجام دهد، ]نوشتند یک ماشینی بد جا پارک کرده، ما داریم در مورد فرهنگ صحبت می­کنیم، این هم یک فرهنگ است. راه مردم را بسته است. پرشیا قهوه‌ای. سه تا شماره‌اش هم می‌خوانم ۸۵۶[ یک صلوات بفرستید. ابن عباس می‌گوید: " انت سید العرب و العجم" این چه کاری است که انجام می‌دهی؟ آراء جمعی مردم کار تو را نمی‌پسندند کار زشتی است‌. این زشتی و زیبایی عقل جمعی و آراء مردم می‌شود.کار فرهنگی امام حسیندر این جامعه امام حسین(ع) ناامید نشدند، گام دوم انقلاب فرهنگی را برداشتند، چهل سال دوم. گام‌های فرهنگی چهل ساله است. گام دوم که تخصص امام حسین(ع) است، با خون امام حسین توسط رسانه کربلا شروع شد، به قول شهید مطهری کربلا یک نمایشنامه و یک تراژدی است. تمام اقشار فرهنگی جامعه را نگاه کرد و مناسب با این قشر فرهنگی، فرهنگ سازی می‌کند. دختران کودک، دختر نوجوان، دختر جوان، خانم بزرگسال، نوجوانان پسر، کودکان پسر، نوجوان بزرگ حضرت علی اکبر(جانمان فدایشان)، آدم‌های بامعرفت غیرتی باوفا(حضرت عباس)، تمام این رده‌ها را دارد. حماسه درست می‌کند. به قول شهید مطهری با خون خودشان امضا کرده و تا قیام قیامت ماندگارش کرده ‌است . این قدم اول انقلاب فرهنگی است. البته خون می‌خواهد. ان‌شاءالله زمانش می‌رسد. مرتبه بعدی چهل سال امام سجاد(ع) کار را به جایی رساندند که وقتی امام باقر(ع) که در کربلا پنج سالشان بوده ‌است، سی و پنج سال امام سجاد حرکت فرهنگی را ادامه دادند و امام باقر در چهل سالگی به امامت رسیدند "و جاء العلما من کل افق یقصدونهم بالمدینه"، چهل سال پیش برای امام حسین(ع) در مدینه چه اتفاقی افتاد، یک نفر سوالی داشت امام حسین فرمودند از من بپرس و او گفت:"الیک فلا" از تو نمی‌پرسم.گام دوم انقلاب اسلامیوقتی رهبر در بیانیه گام دوم انقلاب می‌فرمایند ناامیدی سم است اگر اراده کنیم همه چیز درست می‌شود. این ظرافت‌ها را با هم باید رعایت کنیم. کار فرهنگی ظریف است. شیطان گاهی ما را با یک امر زیبای فرهنگی سروکار می‌گذارد، دیشب عرض کردم معاویه برای اینکه امام حسن(ع) را بکشد باید نماز شب در مسجد بخواند، کارهای فرهنگی گاهی اوقات خیلی قشنگ ولی در مسیر برگشت هستند. یک سخنی عرض کنم که موکب زدن برای امام حسین(ع) کار فرهنگی خیلی عالی است، ولی بعضی موکب‌ها چشم و هم چشمی دارند.رفتیم آنجا، این عراقی­ها در خونشان، عشقشان بود. می­کشتند خودشان را که میزبان زائر امام حسین باشند. دوست داشتند بگویند امام حسین در خانه ماست، شما مهمان ما هستید، ما برای شما خودمان را می­کشیم. می­آمد جلوی اتوبوسی که با سرعت دویست تا می­رفت می­ایستاد، اتوبوس ترمز می­کرد، جانش در خطر بود که ما برویم ماهی­اش را بخوریم. کار فرهنگی چقدر قشنگ است؟ چقدر آثار فرهنگی دارد؟برادری ایران و عراقخداوکیلی آن ده گونی تخم شربتی که از بندرعباس آورده بود، خودش به من گفت، اگر صبر می­کردیم ۲۸ صفر می­رفتیم مشهد پخش می‌کردیم و آن موقع دست و پای آن عراقی را می‌بوسیدیم و می‌گفتیم آمدی مشهد بیاید شربت ایرانی بخورید. دوستی تعریف می‌کرد یکی از فامیل‌های عرب ما در مشهد به داروخانه رفته و دارویی را که قیمت آن ۳۳ هزار تومان بوده را ۴۰۰ هزار تومان داده است. همه می‌دانیم که ازین اتفاق ها زیاد می‌افتد، ما وقتی آنجا رفتیم از آن‌ها بدی ندیدیم، واقعا ندیدیم، واقعا از آن­ها اخلاص دیدیم، این تجربه من بوده است. در خانه‌ی کسی رفتم، سه عکس شهید (کشته) روی دیوارش بود، گفتم این‌ها چه کسانی هستند؟ بعد از صحبت فهمیدیم که آن‌ها در جنگ تحمیلی کشته شدند، بعد پرسیدم کدام منطقه و چه سالی؟ او نمی­خواست بگوید، ولی خب بالاخره فهمیدیم، بعد او رفت عکس­ها را جمع کرد و کنار گذاشت، گفت حاج‌آقا شما ناراحت شدید، بعد عکس­ها را بیرون برد گفت نمی­خواهم شما ناراحت شوید. ما الان با هم برادریم، با هم دوست هستیم. بعد می­خواست به من بگوید که صدام برادران مرا به زور برد، آن‌ها نمی‌خواستند بروند به زور رفتند.فرهنگ مهمان نوازی از عراقی‌هامن معتقد هستم که کار فرهنگی خیلی دقیق است، کاش موکب‌های ایرانی را جمع کنیم، به جای آن در مسیر قم تا مشهد مسیری را بین این خواهر و برادر ایجاد کنیم، واقعا از عراق دعوت بکنیم که بیایند و دست و پایشان را ببوسیم، خودمان میزبان باشیم و اربعین هم میزبانی آن‌ها را قبول بکنیم. متاسفانه این کار را نمی‌کنیم. قائم‌ مقام استاندار کربلا، ایام اربعین که من آنجا بودم آمد و با من صحبت کرد، گفت ما یک ناراحتی داریم، گفت ایرانی­ها جوری آمدند اینجا که انگار اینجا کشور خودشان ایران است، گفتم مگر ایرادی دارد؟ گفت نه خیلی خوب است، ولی عراقی‌ها دوست دارند میزبان باشند، و ایرانی‌ها با حالت مهمان بیایند و از آن‌ها پذیرایی بشود، دوست دارند که سر سفره آن‌ها بنشینند، دوست‌دارند، به پذیرایی علاقه دارند. بعضی‌ها از این موضوع فرار می‌کنیم، می‌گوییم اینجا برای خودمان است، خودمان هم میزبان هستیم، خودمان هم پذیرایی می‌کنیم، و بعد این عراقی‌ها موقعی که مهمان ما می‌شوند از آن‌ها پذیرایی نمی‌کنیم، این چه فرهنگی است که ما داریم؟ یک مقداری قیمت دینار بالا رفت، ببینید چه اتفاقی در بعضی از شهرهای زیارتی ما افتاد.فرهنگ‌سازی امام سجاد(ع)در چهل سال امام سجاد(ع) کاری کرد که وقتی به امام باقر(ع) که رسید، فرهنگ عوض شد. امام حسین(ع) اینطوری رفتار کرد، لذا شما ببینید یزید ‌که امام حسین(ع) را به شهادت رسانده چه گفت؟ گفت "قُتِلَ الحُسَین بالسَّیفِ جَدِّه" ، من کشتم خوب هم کردم، به دستور پیغمبر هم او را کشتم. ببینید چقدر فرهنگ عوض شده، که وقتی دشما امام حسین(ع) را می‌کشد می‌گوید من کردم و خوب هم کردم، به دستور پیغمبر او را کشتم. از بعد از امام سجاد(ع) خود امام سجاد(ع)، هر کس ائمه ما را کشت، مخفیانه بود، هیچکس هم جرأت نکرد بگوید من کشتم، الان شما می­دانید امام سجاد(ع) را چه کسی کشت؟ نمی‌دانیم. این تغییر فرهنگی است. یک دشمن جرئت نکرد بگوید من کشتم، با شمشیر بیاید و بکشد، با سم، مخفیانه می‌کشند. حالا می‌خواهیم آرام آرام وارد بحث بشویم، این‌ها همه مقدمه بود. می­رسیم به امام رضا(ع).قدرت یافتن شیعه و شیوه­ی دشمنی دشمنان در زمان امام رضافرهنگ طوری می­شود؛ ببین یادت باشد، امام رضا علیه السلام حدود بیست سال در مدینه امام بوده­اند؛ کلی فرهنگ سازی کردند. فرهنگ طوری می­شود که مامون برای اینکه بتواند با امام رضا دشمنی کند، خودش را جای شیعه­ی شش آتیشه جا می­زند. طوری که بعضی از علمای بزرگ ما مثل سید بن طاووس یک جا یک خبط قلمی می­کند، لغزش قلمی می­کند، می­گوید من باورم نمی­شود مامون امام رضا را به شهادت رسانده باشد. چون مامون شیعه­ی خالص است. شهید مطهری در کتاب سیری در سیره­ی ائمه اطهار می­گوید اگر سیاست­های امام رضا علیه السلام نبود، امروز مامون در بین ما به عنوان یک قدیس به عنوان یک عالم بزرگ شیعی شناخته می­شد. چرا؟ چون شیعه قدرتی پیدا کرده است که دشمن امام رضا باید دشمن خاکستری بشود. تا بتواند دشمنی کند.شباهت دوره ی امام رضا با زمان ما/امام رضا با مامون مذاکره نکرداگر بگویید در انقلاب اسلامی جریان دشمنی تبدیل شد به دشمنی خاکستری؛ در زیر لوای لباس روحانیت، در زیر لوای ریش و پشم، در زیر لوای یقه آخوندی؛ بدانید اولا انقلاب اسلامی خیلی پیشرفت کرده است، و ثانیا ما در مرحله­ی بسیار حساسی هستیم. در این مرحله­ی بسیار حساس است که که یک امام رضا باید باشد؛ "غوث هذه الامه و غیاثها " و من در این جنگ فرهنگی دقیقا می­فهمم که ما باید برویم خیلی روی امام رضا کار کنیم. نوع برخورد امام رضا با دشمنش. خدا لعنت کند کسی که بر عکس امام رضا را معرفی می­کند؛ امام رضا را برای ما تحریف می­کند؛ وقتی که می­داند الان امام رضا در کشور ما کارکرد دارد؛ می­آید می­گوید امام رضا امام مذاکره است. چرا تحریف می­کنند؟ چون می­داند که در این جنگ فرهنگی اگر ما درست امام رضا را معرفی کنیم پیروز میدان هستیم؛ دقیقا تحریف امام رضا شروع می­شود. چه کسی گفته است امام رضا امام مذاکره بوده است؟ بگذارید الان تک تک سیره­ی امام رضا را برایتان بگویم؛ کجا امام رضا امام مذاکره بوده است؟ کجا امام رضا جلوی مامون کوتاه آمد؟ کجا امام رضا گفت مامون حق با تو است؟ یک چیز را من کوتاه می­آیم یک چیز را هم تو کوتاه بیا؟ کجا اینجوری بود؟ مامون گفت که شما ولی عهد هستی. گفتند تو کی هستی که می­خواهی به من مقام ولیعهدی بدهی؟ می­دانید این اسم ولیعهدی را امام رضا قبول نکردند؛ بعدا مامون این موضوع را شایعه کرد؛ نه اینکه امام رضا این موضوع را قبول کرده باشند، امام رضا گفت تو کی هستی که می­خواهی به من ولیعهدی بدهی؟ تو اصلا خودت در جایگاه ناحقی هستی. من امام مسلمانان هستم، تو چه کسی هستی ؟ یک نفری آمد سرقت کرد از مامون، یعنی از خزانه­ی بیت المال، ببینید؛ این امام است؛ این "غوث هذه المه و غیاثها" است؛ این مذاکره کرد؟ از محمد بن سنان: "ان رجل سرق، قال فعلت ذالک اضطرارا " من مجبور شدم؛ ناعدالتی و بی عدالتی این مامون محبین اما رضا علیه السلام را در مضیقه­ی اقتصادی قرار داد، این مرد هم آمد به نحوی توانست از بیت المال استفاده­ی خودش را بردارد، آن نیاز خودش را بردارد، "فلتفت المامون الی الابا الحسن الرضا " مامون نگاه کرد به اما رضا علیه السلام، گفت نظرت چیست؟ "ما تقول؟" فقال: " انه یقول سرق فسرق" از او دزدیدی او تقاص کرد؛ نگو دزد است، تو قبلا ازش دزدیده بودی؛ با ناحقی­هایت، با بی انصافی­هایت، او را تقاص کرد، ما در فقهمان داریم؛ اگر کسی مال کسی را بردارد، بعد هم انکار کند، هیچ کسی هم نباشد که حقش را بدهد. خب این حق دارد خودش برود حقش را بردارد " فلتفت المامون الی الابا الحسن الرضا" مأمون به ‌شدت ناراحت شد و با عصبانیت به امام رضا(ع) نگاه کرد و امام رضا(ع) را به‌شدت تحت نظارت قرار داد. و باعث به ‌وجود آمدن کینه مأمون نسبت به امام رضا (ع) شد. آیا این کار مذاکره است؟ اگر مذاکره بود امام رضا هم باید به آن شخص تذکر می‌دادند که کار بدی انجام دادی ولی به مأمون گفتند تو از او دزدیدی او هم مال خود را برداشت. چرا امیرالمومنین معیار جنة و نار (بهشت و جهنم) است؟ بغض امیرالمومنین کفر است ولایت امیرالمومنین ایمان است. بعد فرمودند ای مأمون نگاه بکن چقدر شیعه و پیرو امیرالمومنین هستی؟ به‌ میزانی که شیعه واقعی امیرالمومنین باشی جای تو در بهشت خواهد بود وگرنه در جهنم خواهی بود. آیا گفتن حق مذاکره است؟ برخی معتقدند که امام رضا(ع) غدیر الثانی بودند.امامت شرط رستگاری استتا زمان امام رضا(ع) هیچ‌کدام از امامان ما نتوانسته‌اند خودشان را به ‌عنوان امام به جامعه معرفی بکنند. امام حسین(ع) وقتی می‌خواستند بگویند که من نوه‌ی پیغمبر هستم ایشان را انکار کردند. امام سجاد(ع) در دعای ۴۵ صحیفه ‌سجادیه برای امام زمان وقت خود دعا می‌کند "که خدایا امام زمان را حفظ کن" ولی نمی‌گوید که من امام‌ زمان هستم. در زمان امام باقر(ع) که تحول و رشد فرهنگی زیادی در جامعه رخ داد یکی از شاگردان آن حضرت به نام محمد بن مسلم چهل و شش هزار حدیث برای ایشان و امام صادق(ع) نقل کرده ‌است. یعنی همان سوالاتی که مردم نمی‌توانستند از امام حسین(ع) بپرسند در زمان امام ‌باقر یک شاگرد این مقدار حدیث از امام باقر(ع) روایت می‌کند. امام باقر(ع) در این زمان امام نیست بلکه مانند معلم است. وقتی زمان امامت امام رضا(ع) می‌رسد سی ‌هزار راوی حدیث در نیشابور جمع شده‌اند فقط برای اینکه یک حدیث از امام‌ رضا(ع) بشنوند و آن را یادداشت کنند. منت امام رضا(ع) را کشیدند. آستان قدس کتابی را منتشر کرده ‌است که حالتی که مردم در نیشابور تجمع کرده ‌بودند برای‌اینکه یک روایت از ایشان بشنود ذکر شده که ایشان فرمودند: "كَلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْني فَمَنْ دَخَلَ حِصْني اَمِنَ مِنْ عَذابي" کلمه لا اله الا اللّه (توحید) حصار من است و هر کس وارد حصار من شود از عذابم در امان است. امام رضا سر خودشان را در کجاوه کردند و تمام نفس‌ها حبس شده بود و ادامه دادند: "بشروطها و انا من شروطها" اما این شرط‌هایی دارد و من از شرط‌های آن هستم. (پذیرش امامت من است.) (حدیث سلسة الذهب) مردم در آن زمان فکر می‌کردند بدون امام می‌توانند به خدا برسند ولی امام رضا این تفکر را تغییر داد و گفت من شرط رسیدن به خدا هستم. امام تازه به جامعه معرفی شد و امام هادی بعد از این اتفاق در زیارت جامعه کبیره خود را به مردم معرفی کند راه اصلی، شما امامان هستید. تازه امامت معرفی شد. امامت، حاکمیت، فرمانروایی، بردن قلوب به سمت خدا. مأمون نگذاشت که امام رضا(ع) به خوبی به جامعه معرفی بشود. امام رضا برای خواندن یک نماز تمام قلوب را به سمت خودشان جمع می‌کردند. "غَوْثَ هذه الأمَّةِ وَغِیاثِها" امام صادق(ع) درمورد امام کاظم (ع)، فرمودند خداوند تبارک و تعالی از وجود مقدّس و نازنین او کسی را به دنیا می‌آورد که پناه امّت است، "یُخْرجُ اللهُ مِنْهُ غَوْثَ هذه الأمَّةِ وَغِیاثِها"، فریادرس و پناهگاه این امّت را از او به دنیا می‌آورد و هدیه می‌دهد به همه، "وَ عِلمَها وَ نورَها"، یعنی علم امّت و نور امّت، "خَیرَ مَولود"، بهترین مولود وجود مقدّس حضرت رضا(علیه السّلام).جنگ فرهنگی امام ‌رضا(ع) و پیروزی‌های امام رضا (ع) ادامه داردتا زمان امام ‌رضا(ع) عالم اسلام و مسلمانان متفرق و گروه گروه می‌شدند مثل واقفیه وکیسانیه و ... امام رضا این گروه‌ها را به‌گونه‌ای سامان داد که وقتی امام ‌جواد در هفت ‌سالگی به امامت رسیدند در این‌زمان دیگر مردم متفرق نشدند و شبه برایشان به‌وجود نیامد که آیا فرزند ایشان امام هست یا امام نیست؟ همگی قبول کردند که امام جواد(ع) امام آن‌هاست و گروه‌های متفرقه ایجاد نشد. این فرهنگ جهانی اسلام است. لذا بعد از زمان امام رضا(ع) فضای امامت اهل‌ بیت تغییر کرد رشد فرهنگی ایجاد شد و جامعه برای امامت غیرمستقیم آماده شد و‌ مردم آماده شدند برای دوران غیبت. ما الان به حرکت امام‌رضا(ع) حرکت روبه جلو و رو کردن دست دشمن خاکستری به ‌شدت نیازمندیم. خوب گوش‌هایتان را تیز بکنید. چشم‌هایتان را تیز بکنید. اجازه ندهید امام رضا تحریف شود. امام رضا چه‌ جوری مبارزه کرد با دشمن خودش. یک جملۀ دیگر هم بگویم. "و جاهدهم جهادا کبیرا" با این قرآن در برابر دشمنتان بایستید. "اذا اقتبس علیکم الفتن فعلیکم بالقرآن" یکی از کارهایی که امام رضا علیه السلام کرد، آن نشر فرهنگ ناب قرآنی بود. لذا تمام حرف‌هایی که امام رضا می‌زدند با قرآن بود. مأمون آمد به امام رضا علیه السلام اینطور عرضه کرد: گفت آقا من یک سؤالی دارم. به نظرم در شیعه یک بدعتی ایجاد شده است. سؤالش خیلی بودار بود. امام رضا فرمودند چه بدعتی. گفت آقا خداوند متعال در سورۀ احزاب می‌فرماید "ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین امنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما" صلوات حضار. قاعدتاً اگر ما بخواهیم مسلمان واقعی باشیم باید بر پیامبر صرفاً صلوات بفرستیم که آن هم من دربارۀ صلوات یک جلساتی صحبت کرده‌ام. صلوات به‌معنای درود نیست؛ به‌معنای نشان دادن است. خدایا پیغمبر را به من نشان بده. حالا این یک بحثی است. ما باید بر پیغمبر صلوات بفرستیم؛ خداوند متعال بر پیغمبر صلوات فرستاده است. چرا شما بر آل پیغمبر صلوات می‌فرستید؟ یک وقت امام رضا فرمودند: من تکی جواب تو را نمی‌دهم. برو علما را جمع بکن. یکی از کارهایی که ما باید در جنگ فرهنگی انجام بدهیم، رسانه‌ای عمل کردن است. رسانه‌ای عمل کردن است. مجلس تکی فایده ندارد. هر کاری که می‌خواهی انجام بدهی، حق را می‌خواهی منتشر بکنی، برو تو فضای اینستا، ایسنا، برو تو فضای شبکه­های ارتباط جمعی، برو تو فضای کلیپ سازی خیلی موضوع مهمی است. الان نگو که من اگر کلیپ سازی بکنم با اخلاص نیست، نه اخلاص را کنار بگذار. اخلاص الان این است که من حرفم را در کلیپ بزنم، در رسانه بزنم. جنگ فرهنگی، جنگ رسانه است. امام رضا علیه السلام فرمودند برو علما را جمع کن. مامون می­دانید اینکه می­گویند مناظره، علتش این بود. امام رضا وقتی می­خواست پاسخ مامون را بدهد، توی جمع علمای جهان اسلام پاسخ می­داد فقط. لذا مامون مجبور بود که علما را جمع کند. این است که فرق دارند برای شما می­گویند. بعضا آن­ها گفتند. خلاصه علما جمع شدند، امام رضا علیه السلام فرمودند "بسم الله الرحمن الرحیم یس والقران الحکیم انک لمن المرسلین" حضرت فرمودند "انک" خطاب به کیست؟ همه گفتند "لمن الشکر محمد صلی الله علیه و اله" صلوات حضار. تو پیامبر، پیامبری، قبول؟ همه گفتند بله. حضرت گفتند پس یس اسم پیغمبر است. همه گفتند بله. "یس! انک لمن المرسلین" بعد حضرت فرمودند خب برویم سوره صافات. قرآنتان را ورق ، می­رویم سوره صافات. "بسم الله الرحمن الرحیم سلام علی نوح فی العالمین، سلام علی ابراهیم، سلام علی موسی و هارون" تا می­رسد به پیغمبر، "سلام علی ال یاسین، قرایت از قاسم ال یاسینه، قرایت ورش و دیگران آل یاسینه. امام رضا با قرائت ال یایسن فرمودند. این قرائت­های مختلف است. آل یا ال قرائت است. سلام علی آل یاسین. یس کی بود؟ همه گفتند پیامبر. آل یس کیه؟ آل پیغمبر. اللهم صل علی محمد و آل محمد. صلوات حضار. این جنگ فرهنگی است. مستدل، قوی "و جاهدهم به" علامه می­فرماید ضمیر "به" می­خورد به قرآن: "بالقران جهادا کبیرا" اگر آقا فرمودند ما الآن در جهاد کبیر هستیم، یعنی با قرآن باید کار بکنیم. خیلی محکم. مذاکره با دشمن کجای قرآن هست؟ بروید نگاه کنید، دلیل بیاورید. آن حرفی که ایشان قبلا زد، با دلیل قرآنی اثبات کردیم که اینکه به پیامبر می­گفتند هر حرفی که می­گویی از خودت است یا از خدا؟ طبق آیه قرآن این حرف را منافقین می­زدند، نه مسلمین. با قران باید استدلال فرهنگی کنیم. برویم زیارت امام رضا علیه السلام