چگونه هدف خود در زندگی را بیابیم و به سوی آن حرکت کنیم؟

همه بزرگان موفقیت بارها به این موضوع اشاره کرده اند که کاری که به آن عشق می ورزید مسیر موفقیت شماست. اغلب ما در کاری خستگی ناپذیر نشان می دهیم و از آن به قدری لذت می بریم که می توانیم بدون توجه به گذر زمان غرق در کار شویم. اما مشکلی وجود دارد. ما نیاز به راهبردی اقتصادی داریم. مثلا فردی که 10 سال است کارمند دولت است و با قسط وحقوق ماهیانه خودش را عادت داده است، حالا چگونه می تواند در چشم بهم زدنی همه چیز را رها کند به دنبال حرفه نجاری برود؟ او عاشق چوب ونجاری است. اما نه بازار روز را می شناسد و نه مشتریان و کارگاهی برای اینکار دارد. این فرد اگر متاهل باشد شرایط سختتری را هم پیش رویش دارد و به مرور متوجه می شود تغییر برایش غیر ممکن است. اما نا امید نشوید.اینکه به دنبال کاری که دوستش دارید بروید، یا کاری را انجام دهید که دوستش دارید یا کارتان را به روشی انجام دهید که دوستش داشته باشید یا حتی بخشی از کارتان را پیدا کنید که مورد علاقه شماست همه واقعیت هایی انکار ناپذیر است که بارها در سخنرانی ها یا کتابهای مختلف با آن مواجه شده ایم، اما تنها چیزی که برای ما باقی می ماند این سوال است: " آیا من به راستی عاشق آن کار هستم؟"چند نفر از ما با میل و اشتیاق زیادی یک کار را آغاز کرده ایم یا در آغاز کارمان را دوست داشته ایم اما در مرور زمان گرفتار عادت و روزمره‌گی و بی حوصلگی و حس بیهودگی شده ایم و آنچه سراغمان را گرفته افسردگی بوده است؟کاری که در گذشته عاشق آن بوده اید در آینده شمارا سیراب نمی کندمثالی در این باره می زنم؛ فکر کنید دوست زمان کودکی‌تان را بعد از 20 سال می بینید. دوستی که با او پر از خاطره و بازی گوشی وشیطنت بوده اید. حتی می تواند این دوست تا زمان جوانی شما را همراهی کرده باشد. در دیدار دوباره پر از شور واشتیاق می شوید. یکدیگر ا در آغوش می گیرید و کلی از خاطراتتان باهم می گویید و خوش می گذرانید. دوستی شما در گذشته به قدری صمیمی بوده که از ابتدای دیدار همه ناگفته های زندگی را باهم در میان می گذارید. بعد از چند روز متوجه می شوید شرایط زندگی دوستتان با شما متفاوت است. اخلاق های خاص خود را دارد، در آداب و معاشرت آنچنان که شما فکر می کنید برخورد نمی کند و حتی کلماتی که استفاده می کند با دایره واژه شما متفاوت است. صرف نظر از اینکه هر یک چه شغلی دارید یا هردو در یک صنف مشغول کار هستید، خیلی زود از این رابطه جدید دلسرد می شوید. کم کم دوستی شما کمرنگ تر می شود وترجیح تان این است با خاطرات هم دوست بمانید تا با فردی تغییر یافته وجدید.داستان اشتیاق به شغل هم این چنین است. اگر شما در کودکی یا جوانی عاشق نجاری بوده اید، حالا که چند سالی است پشت میز نشین شده اید، نباید از خودتان توقع داشته باشید نجاری شغل مناسب یا همان رویای شما باشد. نکته: نجاری یا پشت میز نشینی یک مثال است. می توانید هر شغل دیگری را جایگزین این دو کنید.این پرسش برای ما پیش می آید پس چگونه کاری انجام دهم که عاشق آن باشم. خواننده عزیز باید به شما واقعیتی مهم را بگویم. چیزی که همیشه از نوشتارها جامانده است. شما باید بدانید چه چیزی را دوست دارید. باید بدانید برای چه نجاری را دوست دارید؟ کارمندی یا طبابت را دوست دارید؟ به عبارتی آن چیزی که شما را از سرگردانی نجات می دهد در وهله اول پاسخ گویی به چرا هاست؟ اگر عاشق نجاری هستید از خودتان بپرسید چرا؟ اگر عاشق سفر هستید، ازخودتان بپرسید چرا؟ذهن ما در مقابل پاسخ حقیقی مقاومت می کند. اغلب ما برای اینکه با خود حقیقی مان روبه رو نشویم ناخودآگاه جوابهایی به زبان می آوریم که خود حقیقی مارا نشانمان نمی دهند. شاید این مبحث به موضوعات روانشناسانه بازگردد. شاید به کودکی ما و شاید به الگوهای ذهنی ما.خیلی از ما اگر در خانواده فقیر یا متوسطی بزرگ شده باشیم با این الگو رشد کرده ایم که پولدارها انسانهایی خسیس یا کلاهبردار یا شیاد هستند. اغلب یادگرفتیم وقتی یک فرد ثروتمند را می بینیم به جای تحسین او تقبیحش کنیم. این موضع در جوامع جهان سومی به ویژه کشوری مثل ایران بسیار پررنگ تر است چرا که ما با انواع اختلاس ها و رانتها روبه رو هستیم و آسیبهایی که کارآفرینان به بهانه های مختلفی می بینند. با خودتان رو راست باشید تغییر الگوها کار سختی است و نیاز به جملات تلقینی و تکرار زیاد در عمل دارد. اینکه بگویید نه نگاه من به سرمایه داری متفاوت است.. از ذهنتان بپرسید آیا او نیز در تصمیم گیری و قضاوت انسانها گفته شمارا قبول دارد؟چیزهایی مثل ثروت و قدرت برای ما تبدیل به بخش تاریک وجودمان شده اند وترجیح می دهیم از آنها دوری کنیم. این تمایل نه تنها به ما اجازه نمی دهد شخصیتی ثروتمند از خودمان خلق کنیم بلکه کمک می کند هرزمان که ثروت به سراغمان آمد وپولی به دستمان رسید به راحتی آن را از دست بدهیم. با اینکه ما در رویاهایمان بهترین ماشین وخانه وسفر را انتخاب می کنیم اما نمی توانیم مقصد خودمان را بیابیم. بارها آموزش می بینیم و در سمینارهای مختلفی شرکت می کنیم اما راه به جایی نمی بریم.چگونه هدفم را بیابم؟در بخش قبلی به ارزش چراها اشاره کردیم. حالا از شما می خواهم یا با خودتان در پاسخ به چراها روراست باشید یا از یک کوچ (مربی فردی) کمک بگیرید تا شمارا با خود واقعی تان رو به رو کند. بعد از رویارویی با خود واقعی تان بی شک آنچه را باید می یابید. چیزی که از ابتدا در درون شما بوده است و بی جهت در میان کتابها جست جویش می کردید.نگران سن وسال نباشید. پاسخ های راسخ و واقعی به چراهای تکرار شونده همیشه نتیجه بخش خواهد بود.