حمله موشکی به لهستان و حملات تروریستی به ایران

همانطور که پیش بینی می شد، جنگ ناتو علیه روسیه در اوکراین به نقطه عطفی نزدیک می شود که به هیچ عنوان مطلوب غرب نیست.خبر حمله موشکی به خاک لهستان که ابتدا به روسیه نسبت داده شد، فی نفسه نشان دهنده ورود تنش میان روسیه و ناتو به سطحی بالاتر است. اما پس از مدتی مشخص شد این حمله توسط یک موشک روسی نبوده. بلکه یک موشک پدافند S-300 اوکراینی به خاک لهستان اصابت نموده و دو نفر لهستانی را به قتل رسانده است. اولین شخصی که این واقعیت را فاش نمود کسی نبود جز جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا. در حالی که زلنسکی ادعا می کرد این حمله کار روسیه بوده، بایدن که برای شرکت در کنفرانس G-20 به اندونزی سفر کرده، به خبرنگاران گفت که پدافند اوکراین عامل این انفجار بوده است.تا زمانی که مشخص نشده بود حمله موشکی از جانب روسیه نبوده، نگرانی اصلی این بود که چون لهستان عضو پیمان ناتو است، احتمال وقوع جنگ تمام عیار و مستقیم میان ناتو و روسیه وجود دارد. جنگی که نه اروپا آمادگی آن را دارد و نه فعلا روسیه. هر چند اوکراین تمایل زیادی به کشاندن سایر ارتش های اروپایی به جنگ با روسیه دارد، اما در حال حاضر تدبیر کدخدا همین است که اوکراین باید برای حفظ امپراطوری غرب قربانی شود.مدتی بعد، مقامات آمریکایی و ناتو اظهار داشتند حتی اصابت موشک پدافندی اوکراین به لهستان هم به دلیل حملات روسیه به اوکراین بوده و روسیه مسئول اصلی این حادثه است. یعنی اگر روسیه به اوکراین حمله نمی کرد، اوکراین مجبور نمی شد از سامانه پدافندی خود استفاده نماید، و نتیجتا موشک اوکراینی هم به اشتباه به سمت لهستان شلیک نمی شد، پس شهروندان لهستانی هم کشته نمی شدند. https://www.cnbc.com/2022/11/16/russia-ukraine-live-updates.html طرداً للباب یک لحظه از فضای اوکراین و لهستان و روسیه و ناتو بیرون بیاییم و حادثه ساقط شدن هواپیمای مسافربری اوکراینی توسط پدافند هوایی سپاه پاسداران خودمان را به یاد بیاوریم. آیا این استدلال ناتو برای آن حادثه صادق نیست؟ آیا غیر از این بود که اگر آمریکاییها ارشدترین فرمانده نظامی ایران را که برای ماموریتی دیپلماتیک به کشور همسایه رفته بود، بصورت غیرقانونی و بدون تایید یا حتی اطلاع کشور میزبان، با حمله موشکی ترور نمی کردند، در آنصورت نیازی به پاسخ دهی متقابل ایران و بالا رفتن سطح تنش نبود و پدافند هوایی سپاه به حالت آماده باش در نمی آمد و نتیجتا به سمت هواپیمای اوکراینی هم شلیک نمی کرد و کسی هم کشته نمی شد؟!در حال حاضر روایت آمریکاییها و اوکراینی ها و لهستانی ها این است که سامانه پدافندی اوکراین برای مقابله با حمله موشکی روسیه فعال شده و نتیجتا مسئولیت حادثه اصابت موشک به خاک لهستان هم به عهده روسیه است.اما سوال اینجاست که اگر سامانه پدافند اوکراین قصد مقابله با موشک های روسیه را داشته، چطور این موشک پدافندی 180 درجه در جهت مخالف پرواز کرده و به سمت لهستان رفته است؟علی القاعده اوکراینی ها برای اثبات ادعای خود باید شواهد و مستدلات و گزارشات دقیق فنی و میدانی ارائه نمایند. چون در غیر اینصورت این امکان وجود دارد که این موشک پدافندی تعمداً توسط اوکراینی ها به سمت لهستان شلیک شده باشد تا زمینه برای افزایش سطح تنش میان ناتو و روسیه فراهم گردد. یعنی امری که مدتهاست یکی از بزرگترین آرزوهای زلنسکی و رژیم اوکراین بوده است.تا اینجای کار جزو بدیهیات است. اما با توجه به سرعتی که در اظهارات جو بایدن در خصوص ماهیت این حادثه وجود داشت، بعید به نظر می رسد این یک حادثه تصادفی بوده باشد. به احتمال بسیار زیاد کل این سناریو از مدتها قبل طرح ریزی و آماده شده بود. (کار خودشونه!)صحبتی که اکنون پس از این واقعه مطرح است، گسترش پدافند ناتو به درون خاک اوکراین است. یعنی از یک طرف ناتو به دلیل ضعف و عدم آمادگی، تمایلی به درگیری مستقیم با روسیه ندارد، و از طرف دیگر نمی تواند در برابر پیروزی قاطع روسیه در اوکراین ساکت بنشیند و باید به نوعی به روسیه چنگ و دندان نشان دهد.همین مطلب ثابت می کند ادعای رسانه های غربی که روسیه را در حال شکست و اوکراین را در حال دستیابی به پیروزی های خیره کننده می دانند کاملا وارونه و غیر واقعی است. اگر واقعا روسیه در اوکراین دست پایین را داشته و اوکراین توانسته بود ابتکار عمل را در میدان نبرد به دست بگیرد، پس چه نیازی به چنین عملیات تحریک آمیزی برای افزایش سطح تنش میان ناتو و روسیه وجود داشت؟پر واضح است که تحولات میدانی در جنگ اوکراین، مطلوب ناتو نیست و غرب موقعیت خود را در لبه پرتگاه می بیند و برای جلوگیری از سقوط خود دست به هر کاری می زند.همزمان با خبر حمله موشکی به خاک ناتو در لهستان، فشارها علیه ایران هم تشدید شده است. ابتدا یک «فراخوان» برای اعتصابات سراسری در ایران در رسانه های معاند، بخصوص داعش اینترنشنال و فضای مجازی، منتشر گردید. اکنون مشخص شده این قبیل فراخوان ها برای دعوت مردم ایران به اغتشاش و سرگرم کردن نیروهای امنیتی و نظامی و انتظامی ایران، معمولا مقدمه ای است برای عملیات ها و حملات بزرگتر که بطور مستقیم از سوی دشمنان ایران سازماندهی می شود. اغتشاشگران و جمعیت غربگرای ایرانی که مستعد جوگیری هستند، بخشی از استعداد و توانایی دشمن جهت ضربه زدن به ایران محسوب می شوند. برای منهدم کردن ادارات دولتی و خصوصی مانند بانک ها، تجهیزاتی مانند خودروهای آمبولانس، پلیس، آتش نشانی، و ایجاد خسارات مادی و جانی، الزاماً نیازی نیست از موشک های کروز یا بمب های هوشمند استفاده شود. یک شهروند جوگیر با یک بطری بنزین و یک فندک هم می تواند همین خسارات را به کشور وارد نماید. پدافندهای پیشرفته کشور توان مقابله با موشک های کروز و هواپیماهای جنگی دشمن را دارند، اما در برابر شهروندان جوگیر ناتوانند. اینجاست که ضعف کشور در حوزه حکمرانی در فضای رسانه ای اهمیت پیدا می کند.این بار قرار بود با اجرای آتش پشتیبانی اغتشاشگران غربگرا و جوگیر، حملات تروریستی گسترده ای در کشور ما اجرا شود که سه مورد از آنها با موفقیت اجرا گردید. حملات تروریستی در ایذه، قُروه، و اصفهان که به شهادت و مجروح شدن چندین نفر از هم وطنان منجر شد، در سایه اغتشاشات سازماندهی شده با عنوان «اعتصابات سراسری» صورت پذیرفت.به نظر می رسد، علاوه بر این حملات تروریستی کوچک، مجددا قرار بود حمله گسترده ای توسط گروهک های تروریستی مستقر در اقلیم کردستان عراق هم اجرا شود. لیکن این توطئه با هوشیاری دستگاه اطلاعاتی ایران و تهاجم گسترده دوم سپاه پاسداران به مواضع تروریست ها خنثی گردید.همزمان با این حملات، بیانیه ضد ایرانی جدیدی در شورای حکام آژانس انرژی اتمی در دستور کار است که به وضوح تلاش می نماید سطح تنش غرب با ایران را بالاتر ببرد.همچنین صحبت از تحریم شرکت هواپیمایی ایران ایر به دلیل حمایت ایران از روسیه با ارسال پهپادهای انتحاری به روسیه جهت استفاده در جنگ اوکراین هم مطرح است. این مطلب به خوبی نشان می دهد تمامی این تحرکات و فشارهای اخیر، از اغتشاشات و حملات تروریستی گرفته، تا فشارهای دیپلماتیک غرب علیه ایران، همگی در واکنش به فشارهایی است که غرب در میدان جنگ اوکراین علیه خود حس می نماید.با تنگ شدن عرصه به دولت های غربی، از هر فرصتی برای ضربه زدن به ایران و روسیه استفاده می شود. لیکن تا اینجای کار بازنده اصلی همان غرب و کسانی هستند که مانند اوکراین سرنوشتشان را در اختیار غرب قرار داده اند.نکته جالب توجه در این میان، شکل و سیاق عملکرد کلی در دو طرف این درگیری بزرگ است.شیوه غرب بطور خلاصه عبارت است از ایجاد نفرت نسبت به طرف مقابل و هوچیگری و تخریب شخصیت هر کسی که هر گونه نظر مخالفی ابراز نماید. از کنسل و طرد کردن ورزشکاران و هنرمندانی که از فحاشی و ابراز انزجار و تنفر نسبت به پوتین و روسیه (یا ایران و جمهوری اسلامی و رهبران ایران) خودداری کرده اند، تا حتی بیرون کشیدن جنازه کشته شدگان روس در جنگ جهانی دوم که در کنار کشته شدگان اوکراینی در قبرستان های آلمان دفن شده بودند! (توجه داریم که آن زمان اوکراین و روسیه هر دو بخشی از یک کشور بودند)اوکراینی ها هرگاه مناطقی که قبلا در اختیار نیروهای روسیه بوده را در اختیار می گیرند، عملیات ترور گسترده ای براه انداخته و هر کس مشکوک به هر گونه همکاری با روسها بوده باشد را سلاخی کرده و در گورهای دسته جمعی می اندازند. و البته بعد هم اعلام می کنند «کار خودشون بوده» و با حمایت رسانه های غربی انگشت اتهام را به سمت روسیه دراز می نمایند. از جمله در بوچا، خارکف، و اخیرا در خرسون.ولی در مقابل، روسها اصرار دارند «اوکراینی ها برادران ما هستند». این مطلبی است که هم ولادیمیر پوتین بطور رسمی اعلام نمود و از جنگ در اوکراین با تعبیر «دعوای خانگی» یاد کرد. و هم به گواه خبرنگاران غربی بی طرفی که به اوکراین رفته و با روس ها مصاحبه کرده اند، تمامی ژنرال ها و سربازان روس ادعا می کنند اوکراینی ها را از خودشان می دانند و آنها را دوست دارند و «تنها با نئونازی ها و فاشیست ها» می جنگند. همان فاشیست هایی که فحاشی می کنند. همان فاشیست هایی که تخم نفرت و ترور و خونریزی را در افکار عمومی می کارند.در ایران هم دقیقا مشابه همین وضعیت وجود دارد. از یک طرف اغتشاشگرانی را می بینیم که جز کشتن و خونریزی و نابود کردن و فحاشی کردن و حواله دادن آلت های مردانه (چه از سوی مردان و چه از سوی زنان) هیچ کار دیگری بلد نیستند. و در طرف دیگر موضع رسمی و عملی نظام این است که «اینها هم فرزندان ما هستند» و باید میان کسانی که «جو گیر» شده و با دشمن همراهی کرده اند با اغتشاشگران و لیدرها تمایز قایل شد.در تصویر کلی، چیزی که می بینیم نه شکست روسیه در اوکراین است و نه انقلاب در ایران!این یک جنگ تمدنی است. جنگی که تازه شروع شده و سال ها ادامه خواهد داشت. اینکه در طول این جنگ چه اتفاقاتی می افتد دقیقا مشخص نیست. اما یک مطلب را با قطعیت می توان مشاهده و پیش بینی کرد. اینکه دوران نظم تک قطبی و سروری و سالاری غرب بر جهان به پایان رسیده و دوران جدیدی آغاز می شود که غرب در آن نقشی حاشیه ای پیدا می کند.