همایون، شجریانی ماند! پورناظری ها، زیر چتر توتونچیان

زمانی که کنسرت سهراب پورناظری با سحر بروجردی را دیدم، به شخصیت درونی سهراب شک کردم. او آدمی نبود که فردی را بزرگ کند یا اعتبار خود را به کسی ببخشد. سحر بروجردی، خواننده ای بی نام و نشان چه برای سهراب داشت، که سهراب حاضر شد، تورهای اروپایی و آمریکایی خود را با همایون شجریان کنار بگذارد و به یک تور دو هفته ای با سحر اکتفا کند. آن هم با گروهی 4 نفره.حتما اتفاقی افتاده است!!!حتما ماجرایی است که در سال 1400 سهراب و تهمورث در کنار همایون همیشگی شان نیستند. در کنار همایونی که نردبانی بود برای این دو برادر. همایونی که هر چه داشت، همین بس که شجریانی بزرگ پدرش بود... او کنار هر که بنشیند و برخاست کند، قطعا اعتباری به همایون شجریان افزوده نمی شود...سال 1400، به انتهای خود می رسد و از دوست قدیمی، در یک صبح بهمن، خبر از کنسرت او با همایون شجریان را در اروپا دریافت می کنم. مهرزاد، در واتس اپ پوستر ها را برایم ارسال می کند. تعجب می کنم. همایونی که 7 سال در داخل و خارج، در انحصار کنسرت های پورناظری ها بود، حالا جای کمانچه نواز خود را عوض کرده است و سرپرستی را به آزاد میرزاپور بخشیده است.نه تنها در اروپا، که در دوبی هم غوغایی به پا کرده اند. مطمئن می شوم، که کنسرت سهراب با سحر، کنسرت تهمورث با مهدیه، بی دلیل نبوده است...رابطه ای که تولیدات موفقی در اوایل خود داشت، امروز اثری از آن نیست...محمدحسین خان وارد می شود، تهیه کننده ای که از سال 1386 می شناسمش... محمدحسین توتونچیان... اوست که قدرت تهیه کنندگی را نه تنها با پول، بلکه با سواد رسانه ای ش به رخ می کشد. برای خود لشکرکشی می کند، هر زمان که می خواهد ضرب شستی به رجب پور نشان دهد... گاهی هم برادران حاتم پور را به بیت خود دعوت می کند... اما هرچه باشد، سرمایه ای بر روی رضا خان گذارده است، که وقت برداشت آن شده است.توتونچیان اگر میخواست می توانست تا آخرین لحظات فعالیت همایون، با او در داخل و خارج همراه باشد، اما این باهوش خفته، یکی از سرمایه های جوانش را جایگزین شهرت همایون شجریان 47 ساله می کند. آری رضا بهرام دهه 70ی می تواند حداقل 20 سال دیگر منبع درآمد خوبی برای ققنوس باشد.حالا اینکه چه مشکلی یا چه موضوعی موجب جدایی پورناظری ها از شجریان شده، یک مسئله کاملا خصوصی و قابل احترام برای این هنرمندان است. اما، گرایش تهمورث به رضا بهرام، تهمورثی که به قدری عاقل و بالغ است که کمتر کسی مثل او در این نسل جدید موسیقی ایران پیدا می شود، تامل برانگیز است. بهرام توانایی و استعداد خوبی دارد، اما شخصیتش در موسیقی پاپ ایران شکل گرفته است.وقتی سهراب هم به این موضوع اضافه می شود، موضوع جان تازه ای می گیرد. اینکه تهیه کننده ای که سال هاست پورناظری ها را مدیریت می کند، قطعا با بهره برداری از پروژه سی، حال به دنبال بالا بردن نام دیگری به نام بهرام است.اما ویژگی رضا بهرام برای توتونچیان چیست؟رضا بهرام هم پاپ می خواند و هم سنتی ایرانی. این یعنی در جامعه ای که سطح تحلیل موسیقایی و رسانه ای آن روز به روز کاهش پیدا میکند و نسل جدید آن رو به نادانی اجتماعی است، اهل هر موسیقی ای که باشند، سالن توتونچیان را پر خواهند کرد. از این پس، در کنسرت های بهرام هم شاید باید منتظر خواندن تصنیف پاک "مرغ سحر" باشیم.حال توتونچیان با پروژه "سی صد" و همایون شجریان با تور کنسرت گروه سیاوش، در برابر یکدیگر قد علم کرده اند. یکی موزیسین و وارث نام پدر، که نه تنها قیمت بلیت های خود را گران نکرده است، بلکه به دانشجویان امکان حضور در ردیف VIPرا داده است تا رسانه را از توتونچیان بگیرد. و طرف دیگر پورناظری ها که با تفکر توتونچیان دست به همکاری ای زده اند که هیچ اختیاری از خود نخواهند داشت. تفکری به نام همکاری با یک خواننده پاپ که معلوم نیست از هفت دستگاه موسیقی ایرانی کدام را بلد است. اینکه بهرام خواننده بسیار توانایی است و قدرت بهره برداری از صدای خود را دارد، شکی در آن نیست. اما هر انسان کاراکتری دارد که در طول شغل حرفه ای خود باید آن را حفظ کند.نوازندگانی که روزی در کنار همایون شجریان و بزرگتر از آن محمدرضا شجریان ساز زده اند.... کسانی که روزی آبروی موسیقی کردی این کشور را بر دوش داشتند، امروز در کنار یک خواننده پاپ هستند. این به معنی مخالفت با خلاقیت و کار نو در موسیقی نیست، اما کار نو را نباید پرچم داران یک رشته یا یک حرفه خاص انجام دهند. کسی که پرچم دار است باید از پرچم خود دفاع کند. شاید باید تردید کنیم که پرچمی هم در کار نبوده است، که شاید با تخفیف باید قبول کنیم...حال باید ببینیم بلیت های 500 تا 700 هزار تومانی توتونچیان پر فروش می شود یا بلیت های 400 هزار تومانی و VIP رایگان همایون شجریان... قطعا که هر دو پر فروش می شود، چون همیشه انسان هایی هستند که به زلالی آب و مسیر رودخانه توجهی ندارند، فقط می خواهند از آن بگذرند و با جنگل آن طرف رود عکس سلفی بگیرند...کنسرت سی صد پورناظری ها و سیاوش همایون شجریان