بیداری

از خواب بیدار شد. به زحمت و با صدای مادرش که به گرمی او را صدا می‌زد . راس ساعت شش و ده دقیقه درست مانند تمام شصت و نه سال گذشته. دوباره چشمانش را بست اما مادر بازهم او را صدا کرد ._ اوووو . مادر ! من تقریبا صد ساله هستم ، رفقای مهد کودک من سال‌هاست که با خیال راحت خوابیده‌اند ، من چرا باید وقتی هنوز خورشید بیدار نشده از رختخواب جدا بشم؟ _ بلند شو پسرم ، تو باید قرارداد رو اجرا کنی، فقط دو روز دیگه مونده. به سختی خودش را در تخت جابجا کرد و بعد از کلی دردسر توانست لبه‌ی آن بنشیند ، اما معلوم بود برای ادامه دادن نیاز به انگیزه کافی دارد. _ فقط دو روز دیگه پسرم ، به خاطر مادربه آهستگی دستگیره واکر را گرفت و با صدایی کش دار سر پا ایستاد . نیازی به تعویض لباس نبود ، او همیشه با یکدست لباس راحت که خیلی شبیه لباس‌های رسمی است می‌خوابد ، خوب کسی هم از یک پیرمرد نودونه ساله انتظار کت شلوار اتو کشیده ندارد .بدون هیچ معطلی به سمت در خروجی براه افتاد . وقتی از طبقه‌ی پنجم به در خروجی مجتمع رسید تقریبا هوا روشن شده بود . کیف چرمی چرخدار نسبتا بزرگش را با کمک نگهبان از پله ها پایین برد و با یک تکان سر از او تشکر کرد . با این کار یعنی زبان اشاره کمی در مصرف اکسیژن صرفه جویی می‌کرد .کیف را به دنبال خود می‌کشید و زیر لب با خودش غر و لند می‌کرد. _ " آخه کدوم احمقی اولین بار فکر کرد میشه مغز آدم‌ها را به صورت مصنوعی زنده نگه داشت و باز کدوم احمقی حاضر شد این کار رو امتحان کنه؟ "_ " پسرم ، من واقعا ازت ممنونم، فقط دو روز دیگه مونده، بعد می‌تونی کیف رو بندازی توی دریا و بری پی زندگی خودت ."_ "زندگی خودم ؟ واقعا توی اون کیف بهت خوش می‌گذره نه ؟ حتماً خیلی سر خوش هستی که گذر زمان رو حس نمی‌کنی، من نود و نه سالمه‌ و هفتاد سالش رو از صبح تا شب دنبال قرارهای عاشقانه تو بودم ."_ "پسرم ، واقعا امیدوارم بتونی بقیه عمرت رو خوشحال باشی ، لااقل این چندسال با گرفتن بیمه عمر من از سر کار رفتن خلاص بودی ، ولی فقط دو روز دیگه مونده بعد می‌تونی چمدان رو بندازی توی دریا و خلاص بشی ."_ "همش همین رو میگی ، مطمئنم حتی زیر آب هم چند سال دیگه می‌خوای زنده بمونی ، ولی من دیگه فقط باید امیدوار باشم مرگ آرامی داشته باشم ."_ "اینطور نیست ، من مطمئن هستم امروز یا فردا اون میاد ."_ "امیدوارم ، مادر ، می‌خوام مطمئن باشی که به هر حال فردا قراداد بیمه عمر تمام می‌شه و بعد و هردو زندگی زیر آب رو تجربه خواهیم کرد." تقریبا ظهر بود که پیرمرد کنار خط ساحلی روی یکی از صندلی ها نشست . کیف را جلوی پایش گذاشت. _ "اوه ! مادر بس کن ، اون پیرمرد هرروز میاد اینجا و تو تا حالا هزار بار اون رو دیدی . اون نمیاد نه امروز نه فردا، درست مثل هفتاد سال گذشته .اونجا رو ببین ، اون زن که اونجاست !"_ " اون زن هرروز میاد و روی همون نیمکت می‌شینه ."_ " درسته ، حالا که فقط یک روز دیگه از قرار ما باقی مانده چطوره بریم و با اون صحبت کنیم ، لااقل گذر زمان رو کمتر حس می‌کنیم ، اصلا کنجکاو شدم که اون چرا این همه سال میاد و روی همون نیمکت می‌شینه." _ "سلام خانم ."_ "سلام آقا ."_" شما همیشه روی این نیمکت می‌نشینید. تو تمام این چند سال ."_ "بله، و شما هم توی تمام این سالها روی اون نیمکت می نشینید ."_ "می‌شه بپرسم چرا ؟"پیرزن کلاهش را از روی سرش برداشت و روی نیمکت گذاشت ._ "مردی سال‌ها قبل عاشق زنی شد که هرگز او را ندیده بود ، اونها همدیگه رو توی یک شبکه اجتماعی قدیمی پیدا کرده بودند، زن به او گفت بود عاشق اینکه هرروز بعد از ظهر بیاد اینجا و کنار ساحل روی نیمکت ۲۵ خط ساحلی بشینه ، بعد بنابه دلایلی اون شبکه بدون دلیل از کار می‌افته . پدرم ، اون تمام اعضای بدنش رو فروخت و خودش رو توی این کیف جادوانه کرد به امید این که یک‌روز عشق خودش رو اینجا ببینه ."پیرزن کیف چرمی بزرگی را از کنار نیمکت روی زمین کشید و جلوی خود قرار داد ، نسیم ملایمی بوی تلخی آب دریا را توی هوا پخش می‌کرد ._ "هیجان زده نشو مادر ! از روی کیف معلوم نمیشه که اون موهای خرمایی رنگی داره یا نه !"پیرزن چشمهایش را ریز کرد و فریاد زد "خدای من !"پیرمرد گفت: ولی نیمکت 25 اون یکیه. از اونطرف حساب میشه. لحظاتی در سکوت گذشت و هردو به هم خیره شدند بدون اینکه بدانند چه باید بگویند. _ "شما چند ساله هستید؟ "_ "هفتاد و پنج سال." _ "اووو ، چقدر عالی "دوباره برای لحظاتی نه چندان کوتاه سکوت بین آن دو فقط با صدای امواج دریا پرشد. "بیمه عمر مادرم فردا تموم می‌شه و من باید از پس فردا کاری برای خودم دست وپا کنم ."_ "خوب اگر مایل باشید تو قناری فروشی پدر من همیشه برای پسری با وقار یک شغل خوب پیدا میشه."_ "این خیلی عالیه! خوب البته بازهم فکر کنم مجبورم آپارتمانم رو پس بدم، چون اجارش بالاتر از حقوق یک شاگرد قناری فروش باشه. "_ "خوب، چرا به آپارتمان من نمی‌آیید؟ من تنها زندگی می‌کنم و اتاق پدر همیشه برای پذیرایی از مرد مودبی مثل شما آمادست. "مرد گوش های خود را تیز کرد و دستش را روی گوشی کوچک داخل گوشش گذاشت ._ " اووو، دست بردار مادر ، من از کجا بدونم اون مرد صدای دورگه داره یا نه ؟ خدای من شما ها چه مرگتون بوده؟ چرا مثل آدم اسم واقعی تون رو به هم نمی‌گفتید ؟" بعد رو به خانم پرسید:_ "خوب اگر مایل باشید بهتره قبل از اینکه هوا تاریک بشه توی ساحل قدم بزنیم ."پیرمرد و پیرزن در حالی که دست در دست هم توی شن های خیس قدم می‌زدند به سمت انتهای ساحل و ایستگاه اتوبوس رفتند .East star: bache hay emrozi kheyle zod ba ham joor mishanVirus: bale . Vaghean zood. ?Virus:asl plz.....دو تا چمدان چرمی بزرگ کم کم توی آب فرو می‌رفتند ._ "فکر می‌کنی چند سال دیگه طول می‌کشه؟"_ "نمیدونم ، امیدوارم آب دریا باعث بشه زودتر باتری اون دستگاه جهنمی از بین بره ."پایان.