سفر تا سیمرغ مصطفی الهی بلخی

بسم الله الرحمن الرحيم یا هو یا من لا هو الا هوسفر تا سيمرغمصطفي الهی بلخی بنی هاشمی جهان از سخن کرده ام چون بهشت از این بیش تخم سخن کس نکشتبنا های آباد گردد خرابز باران و از تابش آفتابپی افکندم از نظم کاخی بلندکه از باد و باران نیابد گزند نمیرم از این پس که من زنده امکه تخم سخن را پراکنده امفردوسی طوسی قدس الله سره. حکیم نظامی گنجوی اعلی الله المقامهبه داوودی دلم را تازه گردان ذبورم را بلند آوازه گردانسوادش چشمرا پرنور داردسماعش گوشرا مخمور داردعروسی را که پروردم به جانشمبارک رویگردان در جهانشحکیم نظامی گنجوی اعلی الله مقامهالشعر سحر الحلال، شعر سحر حلال است.حدیث لله كنوز تحت العرش مفاتيحها ألسنة الشعراءخدارا گنجهایست در زیر عرش که کلید آن لسان شعراست .حدیث قدسییجوز له شاعر ما لا یجوز لغیره، برای شاعر جایز است آنچه‌ برای غیر او جایز نیست،حدیث قدسیسحر حلالم سحری قوت شدنسخ کن نسخه هاروت شد.حکیم ظامیپیش و پس بستند چو صف انبیاشاعران آمد ز بعد انبیامولوی بسم الله والحمد لله الذی خلق الانسان و علمه البیان.!شروع اشعار خودم!کلام اندر کلام با حضرت حافظ قدس الله سره!گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهیگفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائیگفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتیگفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائیگفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرجگفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائیگفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائیعصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شدآن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نماییگفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائیگفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.3/55غلام ِ بوتراب!نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطمعاشقِ شاخِ نباتم که دوصد عیدو براتمهمه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایمشده غواص ِ معانی دُرِ ناب میستایمهمه شمعم همه شهدم همه جان عهدِ الستممن و مژده وصالت که ز دام نفس رستمنه بخفتم نه گسستم که سراپا می و مستمچو خلیل آمدم من بتِ بتخانه شکستمنه رهیدم نه بریدم می و سجاده گذیدمنه عجب که تو همانی نه که من یارِ قدیممنه من اینم نه من آنم به درِ پیرِ مغانمدلق بفروخته رندم می ناب میستانمهمه نورم همه نایم به همه درد دوایمشده در وادی سینا یدِ بیضا و عصایمنه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابممی و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابممصطفی یا منیا هودر نزد مطربان سر ایشان سلام توهمراه اهل دل خِرد تو خدای منمهدی همیرسد ز سفر چشمها به راهدر پیش صوفیان برسیده امامِ منبا اهل عقل کی بتوان گفت از نگاربا اهل عشق راست بیاید کلام منمعراجِ یوسف است همان چاه و ابتلالیکن ورای وهم رسیده قیام منهشیار زبون است در این میکده عشقبر دست پیرِ مست بُوَد خود زمام مندیدیم الهی که کشیده سپرِ عشقغم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ من بداههبه استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.ای پادشه خوبان بر درد مداوائیدل بی تو بجان آمد ای یار اهورائیمیخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجدگلزار شود گلخن در بزم چو مینائیدر یثرب جان نورت از شیونِ آن صور اتخلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائیدل گم کنم اندر ره هستی شودم ذرهچون جلوه کنی در دَیر ای مظهر زیبائیموسی کلیمم من در طور فلک جویانهمراهی خضرم من در نارِ صفورائیبی‌عیب ترین باشی ای ساقی مهرویاندر حد کمالی تو از عیب مبرائیکوته سخنم جانا هرچند که بیحد استمدح رخت اندر شعر بر دیده بینائیلبیک یا مهدی عج#حضرت_حافظ#مصطفی_الهییاهوغم مخور دل که طبیب تو مسیحا باشدنیل اگر هست عصا هم کف موسی باشداژدها میشودت چوب به دست برهانجمله اعجازی گرت آن ید بیضا باشدتو همان یوسف مصری نظری بر یعقوبحال زار پدرت همچو زلیخا باشدید مقطوع ابوالفضل مرا این میگفتبال پروازم و بابام ید الله باشدحالیا خانه برانداز دل مجنون استلیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشدای نگاری که دوصد خضری و صدها عیسیهر که رخسار ترا دید به یغما باشدمصطفی مصحفِ سیمرغ و سفر بنوشتیخود چو گنجشکی و سلطان تو عنقا باشدمصطفییا هوباز آمدم باز آمدم تا عشق را معنا کنمباز آمدم بی دلق و دل تا خویشرا رسوا کنمدر دَیر کار ما نشد بتخانه یار ما نشدباز آمدم در میکده تا باده در مینا کنممشکِ ختام و پیرهن آن یوسف و این برهمنمرغان خوشخوان چمن صد نوحه من نجوا کنمدر کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سرباز آمدم در مکتبش تا نامه را انشاء کنممجنون شدم تا دیدمش از جملگی بگزیدمشاکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنمرندان خمار چشم تو ، خاتم فدای شست توملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنمای دل سفر کن در چمن هرگز مترس از اهرمنباز آمدم تا روح و جان تسلیم آن عنقاء کنم.یاهوشیشه نهد به راه من آن مه دلربای منهرچه بیابم شکنم هرچه نهد گذر کنمای که جفاست رسم تو جان جهان به دست توعهد الست مست تو سوی تو من سفر کنممرغ سلیمان به درم پیر جماران پدرمغیر نگارم ز همه ماه رخان حذر کنمتوت و انار و سرو را من نکنم تبر اگراره فتد به دست من تیرو تبر شکر کنممُلک و مَلک غلام تو جام و جهان به کام توگر تو به من نظر کنی زیرِ جهان زبر کنمگرگ نگر به بزم ما یوسفِ با صفا شدهتیغ دهی قدح دهم خاک دهی گهر کنم.بداهه. https://youtu.be/YiFAp0XIAIc تقدیم و نوش روان عاشقان شعر و شعور ،غزالان تغزل و کبوتران سپید ترنم!ترجمه و تبدیل غزلی ناب از شاعر عارف هندی اردو زبان "کوثر سلیم" به شعر فارسی به آواز نصرت فتح علی خان مرحوم توسط خودم!چو خیالی ام به سر کسی،چو بسنجدم کسی دیگر استسر آینه بُوَد عکس من ، پس آینه کسی دیگرست طلبد مرا ز خدا کسی،گهی در دو دست دعای کسکه منم نصیب کسی دگر،چو بخواهدم کسی دیگرستشده بیخبر تو ز دشمنان، من و بیخبر چو ز دوستانز تو داستان همه دیگرو، من و واقعه بسی دیگرستاگر ای صنم رسی از سفر ،نظری مکن به ره دگرکه خبر رسیده مرا نهان،که ره خدا ره دیگرستچو ریاضتم دل نیمه شب،نه سلیمِ صبح رساندمکه نتیجه این شده در مکان ،که خدای من کسی دیگرستسر آینه بُوَد عکس من ، پس آینه کسی دیگرست..الهی بنی هاشمیمیں خیال ہوں کسی اور کا مجھے سوچتا کوئی اور ہے سر آئینہ مرا عکس ہے پس آئینہ کوئی اور ہے میں کسی کے دست طلب میں ہوں تو کسی کے حرف دعا میں ہوں میں نصیب ہوں کسی اور کا مجھے مانگتا کوئی اور ہےتجھے دشمنوں کی خبر نہ تھی مجھے دوستوں کا پتا نہیں تری داستاں کوئی اور تھی مرا واقعہ کوئی اور ہےکبھی لوٹ آئیں تو پوچھنا نہیں دیکھنا انہیں غور سے جنہیں راستے میں خبر ہوئی کہ یہ راستہ کوئی اور ہے جو مری ریاضت نیم شب کو سلیمؔ صبح نہ مل سکی تو پھر اس کے معنی تو یہ ہوئے کہ یہاں خدا کوئی اور ہے.کوثر سلیم https://youtu.be/neb8U7VcS-w مصطفیشب آمد و یاد صنم اندر سر صوفیپر گشته ز می بار دگر ساغر صوفیاین مُشکِ ختام است به پیمانه درویشمه ساقی و گل مطرب و عود عنبر صوفیغافل ز جهان بیخبر از خویش بر یارصد باغ هویداست در این منظر صوفیسیر است از این نقش جهان در طلب دوستمیخانه گذیدست و خدا یاور صوفیدیوانه لیلیست در این گنبد دواراندر نظر ما عقلا چاکر صوفیالهی4/53یاهوسهل پندارم پریدن ز این قفسقفل بشکستن هوارا و هوسگر هوارا بشکنی پر پر زنیبر در آن یار جانی سر زنییار را دان رحمت محض و کرامفضل و جود و بخشش و عفو مدامهم عطا اش از سر بیمنتیهم سلامش جام نابِ سرمدیانس گیری همچون رندان با شرابزنده گردی حق ببینی نه سراباز سرای خوف و حزن و اضطرابره بری بر ملکِ باقی بی عِقابشوکت و شأن و وقار و صولتتدوست گردد تنگ گیرد در برتاینکه گویندت که یک بین یک شنویک بگو و یک بجو و یک بداناین یکی واحد بسازد مر تراعارفت سازد به دم هم سودهاجامهای سرمدی نوشی که عقلپیش سرمستی کند اقرار جهلالهی5/53یا هو!در مدح خرابات!در میکده بزم است بیا جانِ خراباتصد جانِ گرامیست به قربان خراباترندان همه مست اند صراحی و چغانهجام است و ربابی به دبستانِ خراباتاز حُسن صنم جملهِ مردم متحیرخلقیست شده واله و حیرانِ خراباتآلوده دامن است مرا لیک باک نیستپاک است پاک دامنِ خوبانِ خراباتجان است مرا پیرِ مغان صومعه را گوهر مسجدیست مایلِ مردانِ خراباتآزادی عشاق خودش کید و کمین استصد یوسف مصریست به زندانِ خراباتلبیک یا مهدی عجیاهو!مست آمدم ای صوفی و مستان دگر کو؟تو ماه شدی ساقی من شمس و قمر کو؟مطرب به ترنم بزند طبل عراقینای است در این بزم ولی نورِ نظر کو؟بر هر چه ببینم رخ الله ست به چشمممحو است بر این دیده سماوات و شجر کو؟هم لات شکسته است و منات و حبلِ شرکاین دستِ خلیل است بر این دست تبر کو؟بداههم.ایار میآید ز راه گلزار میآید ز راهصلب پاک حیدر کرار میآید ز راهنور میآید ز راه منصور میآید ز راهموسی عمران ما از طور میآید ز راهخانه دل کن مصفا زلف وحدت شانه زنشرح صدرت میرسد انوار میآید ز راهدانه تسبیح کجا مستت کند بگذر از اورطل سنگینتر گذین زنار میآید ز راهسرّ مستودع بوَد آن یوسف زهرای مارمز مخفی مخزن الاسرار میآید ز راهدادِ مظلومان ستاند او ز نمرود زمانمژده بر مستضعفین دادار میآید ز راه6/53یاهو الا ای بانوی افلاکی هستی که سالاریالا ای مظهر معنی که بین درب و دیواریبهینی از همه خلقان که رشک جمله احراریهمای چرخِ دواریالا ای عرشی عصمت علوء رتبه عفتالا ای کوثر و زمزم الا ای نسخه اعظمبه نزد اهل دل خود رمز اسراریهمای چرخِ دواریجمیله از جمال حق جلیله از جلال حقتجلیء صفات الله و ظلی از حق مطلقبه ظاهر بانو و باطن دقیقا عین کراریهمای چرخِ دواریپدید آید هزاران عالم از نیم نگاهتانتوئی آن لیلة القدری که مدحش میکند قرآنجهان و جانستانرا نقطه پرگار ایثاریهمای چرخِ دوارینزول ان اعطینا سلاماً تا به فجرِ جانشهود و شهد و تسبیح ملائک آیه ایمانتو هم مدحی و هم ممدوح تو نورِ جمله انواریهمای چرخِ دواریالهی7/53منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضرهر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثرپر بر فلک گشایی، سیمرغ دهر گردیاز غصه ها رمیده ،چون باز از کبوتردستان عشق گویی ،صد شعرِخوش نویسیاز خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفترگر طالب وصالی، راهی گشا به مولاچون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدریا هو!چرخ افکنم از پای اگر غیرِ کامِ ماستمن مهدیاورم و مرا سرکشی سزاستاز بندِ ماده اش برهیدیم و مدتشپیرِ مغان به کشتی ما همچو ناخداستدردم ز ساقی است و لیکن وصال یارخمریست خوش که دُردی او بهتر از دواستمیخانه مسجد است اگر نیک بنگریهرجا حدیث حُسن بوَد جلوه خداستدر بزم خرابات خبر روی نگار استهرجا که حرف عشق بوَد شعرِ مصطفی ست.یاهوعیدانه ظهورعید آمد و یار عشوه کنان بر لب بام استاوقات خوش و مطرب و معشوقه بکام استرندانِ خراباتِ مغان را بپذیرندامضاء تو بر نامه ی عشاق تمام استمیپرس ز زاهد ز چه رو عید تو یکباردر سال بیاید و مرا عیدِ مدام استعکس رخ لیلیست در آینه مجنوندر میکده شمسیست که دائم به قیام استعید است و عروسیست بحق جرگه عشاقهر لحظه وصال است و نوید است و خرام است8/53یا نائب مهدیبه استقبال غزل معروف از امام خامنه ای دام العالیه!عمریست که در بندم و زندانی خویشمدلبسته راز دل طوفانی خویشمچون زلف شکن در شکن یاردر پیچ و خم غصه پنهانی خویشماز بخت بدم نیست دگر سوز و گدازیمن سردتر از بخت زمستانی خویشممجروحم و دلخسته به پرواز شب تاردر حیرت کوچ از دل ظلمانی خویشمآرام دل و مطمئنم از سفر خویشتا در ره آن یار جمارانی خویشمسید علی خامنه ایای آنکه تو وارسته ز ما و من خویشیبر طورِ فلک موسی ٕ عِمرانی خویشیواقف توئی از سرّ نهان ای شه خوبانخود سرّ شده در بی سر و سامانی خویشیچون زلف پر از پیچ و خمی طره طراردر عشق شده عشقهِ پیچانی خویشیاز بخت نکو نائب آن یوسف زهراخود نور شده شمع شبستانی خویشیسیمرغ توئی شهپرِ همت بگشودیروح اله ثانی و جمارانی خویشیالمنت لله که خوشی از سفر خویشخود یوسف کنعان و خراسانی خویشیالهی بلخی9/53یا هو!ما عاشق و مستیم توکلت علی اللهپیمانه شکستیم توکلت علی اللههرگز نپرستیم منات و هبل و بتالله پرستیم توکلت علی اللهصد خم بشکستیم ز خم خانه ساقییک دل نشکستیم توکلت علی اللهگر پیر مغان است مرا مرشد این راهقولیست که بستیم توکلت علی اللهشرمنده شیخیم که در مسجد زهادتسبیح به دستیم توکلت علی اللهزاهد تو برو توبه نما از صفت خویشما مطرب و مستیم توکلت علی اللهاز روز ازل در طلب صورت یاریماز نفس برستیم توکلت علی اللهصوفی تو مزن تعنه به کردار الهیبر عهد الستیم توکلت علی الله#مصطفی_الهیمژده ويژه مژده که یار میرسد،سرو به بار میرسدباغ و بهار میرسد ، زودتر از تصورترفته فراق و ابرِ غم، تنگ به بر کند صنمجلوه کند به جام جم، زودتر از تصورتیوسف ما همی رسد نفخه به صور میدمدماه ز میغ میرمد ،زودتر از تصورتعطر رسد ز پیرهن، قند فتد در این دهنکوچ کند زاغ و زغن، زودتر از تصورتموسیء عمرانی ما یار خراسانی ما رهبر ربانی ماجشن بگیرد به چمن ،زودتر از تصورت10/53یا هواشعاری که به زبانهای زیبای انگلیسی،عربی،ترکی،هندی، و آلمانی سروده بودم تقدیم عاشقان شعر و شعور.The Prophet is a MagnetThe Attraction is AliBoth of Them are pure LightsExistence incloud is heavyOne Chosen as a ProphetOne Chosen as a walyدنیا کی اندهیری می تو سورج هی محمدرحمت کی سمندر می سکندر هی محمدلاهوت می تکبیر کی نعری چو لگالیناسوت می سنهی کی تصور می لپیتهیمعراج گیا تاج لیا تحفه اخلاصمحشر کی شفاعت کا مقدر هی محمدمستغرق نعمات بنا یوسف مصریاسرارِ کلیمی و مسیح صدرِ محمدGülum eshkem sabalardan da GeliyorFezaler kehkeshanlardan da GeliyorBenem yarem bir Az ashek olorsaZaman varsa ofuklardan da GeliyorترکیSei verliebt und bist du dann ewigWenn du gierig bist ,bist du in KäfigOpfere dich für die Liebe ein MalUnd nur dann bist du dafür fähigآلمانیخذ الحجاب من الوجه بتمکینِ و جودأنا في لیلتة حزناً و فراقاً و سجودأنا لست من ريا، لأدعي أنني بخيرهذا الخوف من النار و کذباً و سقوطباده شیخِ مجلس رند گشت انگورِ ماهم باده شدکیمیای عشق اینسان میبرد زنگار راسینه مریم شد از سّرِ مسیحا در سماعسبح بنهاده ز کف بر شانه شد زنار راوادی سیناست کوه قاف یا طورِ کلیم؟!فا خلع نعلیک آمدو بر دل بزد اطوار راشمس تبریزیست الحق پیرِ مولانای بلخپُر نمود از مدح یار این گنبد دوار را.یا محمد مصطفی صسوره یوسف اگر شأن جمالِ یوسف استتک تک ِ آیات قرآن شأن روی مصطفی ستجا مه یوسف اگر باشد شفأ یعقوب رامصطفی را خرقه سترِِ جمله گی انبیاستآدم ار آمد به ناسوت از خطامصطفی معراج رفت و رشک شد جبرئيل رانوح بعد از مدتی نفرینِ قوم خویش کردفصبرو صبراً جمیلاً شأن و قرب مصطفی ستگشته ابراهیم اسیرِ آتش نمرودیانآن سلامِ سرد و ریحان از صفای مصطفی ستموسی عمران اگر دریا شگافد با عصابا اشارت آن قمر شق معجزه از مصطفی ستگر مسیح وردی بخواندو مرده گان را زنده کردخود مسیح زنده ز پاک حِیوانِ آب مصطفی ست29/53یا حیدر کرار!مرگ بر آل سقوط!یا هواینجا به رَجَز ما سخن آغاز کنیمدر مدح علی عصا و اعجاز کنیمنازم به علی شاه نجف ظل اللهلیکن به چه نازی توی اعدا الله؟!ای ابن معاویه مرا باب علیستتو کور و مرا به دیده صد نورِ جلیستبا یاری رهبرم عراق آزاد استبا آل علی در اوفتد بر باد استاز سوریه رانده گشته ئی با ذلتبیخ تو ز ریشه کنده شد با همتما آل سقوط را برانداز کنیمبا لطف خدا قصه نو ساز کنیمبر پرچمشان حک بشود یا حیدراز اوج در افتند به حال مضطربر پرده کعبه یا حسین نقش شودبحرین و قطر ابوظبی فرش شوداز یُمن وجود اقدس روح اللهاز فضل علی خامنه ای مرد خدادر عرصه دهر نقطه پرگاریمابجد آموز مکتبِ کراریمکم مانده که فتح دگر آغاز کنیممقداد شده باب دگر باز کنیمماراست پدر حیدر و مادر زهراتکفیر توئی مگس و ما چون عنقاای خورده شکست از یمنِ مستضعفبا ایران چه کرد خواهی ای خس؟!ما طوفانیم و صد چو تو نابود استماراست خدا ولی ترا طاغوت استاین گامِ جهانی شدنِ حزبِ خداستمنصور دو عالمَین انصار الله ستتو اسفل سافلین و ما بر علیاما تکیه بر الله و تو بر آمریکااز پاکی مادران ماست حمدً للهعشق به حق و علی و آل طه.لبیک یا آل اللهمصطفی الهیسجده حورشب تا به سحر زجر کشیدیم وکشیدیمتا پرده پندار دریدیم و دریدیمدی گفت که معشوق نه دور است که چنداناز بهر لقائي دل دلدار دویدیم و دویدیمتا صبح اذل وصل شده صد سر مخمورببریده و تا بام لقاء بال کشیدیم و کشیدیماز خود برهیدن نه چنان سهل نمایداندر پی معشوقه به افلاک پریدیم و پریدیمآن یار که گم کرده دل پر هوس منآن سر که به سودای جهان گشته بریدیم و بریدیمآن شارب خمار هم از غصه و شادیهرچه به دهان ریخت چشیدیم و چشیدیمباقی نه بود یک نفس سهل در این دیراز شعله شمع موم گزیدیم و گزیدیمبشکسته قلم وادی سینا و چونعلیناز بهر تعلق همه از غیر کشیدیم و کشیدیممعشوق که بر سجده نمود امر و سر مااندر هوس حور خمیدیم و خمیدیم.32/53میخانه محمدی ص!در عهد می پرستی مجنون و میگسارماز جمله اولیایش جامی ز می ستاندمساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادمشربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ راخمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشیتا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ راجامی بداد داوود ، افزونگر خرد بودمستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سوداجامی بداد موسی، از یمن دست بيضااز سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا راجام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندماین میپرست گشته، مهمان بر مسیحاداد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستمنه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع رامیخواره چو من را، بدریده پیرهن راخمرِ دگر بباید ، از جنس انطهوراخمره گشاد احمد ، یاد از الست آمداز بوی آن شرابش برپاست حشر کبرایک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتممستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارامیخانه محمد، جام شراب احمداز جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا راخمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبستبر میکشان مزید است، هر درد از او مداوامستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمدبر عاشقان بشارت، یا ایها السکاراجنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرششز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را33/53یاهوای مه فرخ لقاء مهدی موعود مایوسف زهرای عشق ای تو ولی خداوالقلم و یسطرون در کف تسخیرتانکارگه معرفت رمز و سرّ کبریانای تو و طبل تو چنگ تو و ارغنوننعره تکبیر تو حمد و قنوت و دعاهمت پیر مغان صف ز رقیبان شکستاز قدم شاه دین حاجت مستان رواسایه رحمن توئی روح سلیمان توئیظل بفکندی تمام بر حرم ماسواسوره والعصر تو آیه والنصر تولیله الاسرای قرب انتَ بحق والضحیسینِ سلامی رسان هدیهِ جانی رسانجان به جهانی رسان گوهر آل عباعشق بیار ارمغان مهدی صاحب زماننور دو چشم علی ذریه مصطفیلبیکالهی34/5335/53چو از بهر هر کس دُری سفتنیستسرودی هم از بهر خود گفتنیست.شناسنامه ام!پرسند الهی کیستی من مست این میخانه امیک لا قبای دَیرم و عهدیست با پیمانه اممجنون ولی بی سلسله شمع و شراب و آبلهز اهل جنون آموخته مستی به ره دیوانه اممیبست او مستان خود بر پای دل زنجیر مودم از جنون زد عقل من مسحور او مستانه امنوشم از او هوشم از او گویای خاموشم از اودار است او بر گردنم بر پا از او زولانه امعقل از کسی او کی خرد مستی بباید فانفلقمدهوش لیلایم اخص از عقل ها بیگانه اموقف خراباتم من و لا شرقیاً لا غربیامشکات فی مصباحم او آن جانِ جان جانانه امبداههالهی36/53یکی بود یکی نبودغیر خدا هیچکس نبودحالا هم هیچ کسی نیستغیر حق جمله فنالا اله الا اللهحق همان آدم و نوححق تمام انبیاحق مسیح و موسیحق محمد و علیحق حسین و زینبحق امام سجادحق امام صادقحق امام مهدیحق حسینِ ابن روححق حلی دورانحق همان منصور استبایزید بستامحق فضیل ابن العیاضحق که ابن سیناستحق همان مولانااوست ملا صدرامیر داماد هم اوستسهروردی شهیدحق همه حافظ هاحق بود بیدل دهرحق همان فارابیحق همان سید علی قاضیحق همان روح اللهحق همان مرگ بر این آمریکاحق همان نور جلی ازلیحق همان سید علی خامنه ایحق همان حمد ثنای سبحانحق همان رجم شیاطین زمانفاش گویم که کجا ختم شود این دستانپیرو رهبر باش ای تو مسعود زمانبر همه پاکدلان سلم و سلاممصطفیچون لا بگویم از دو جهان در گذشته اماز پرتو اله ست براتِ خجسته امالا چو میرسد همه جان مست میشومدست هزار باده کش از پشت بسته امالله رسید و باز پریدم ز خویشتناین نام را به صفحه دل بر نوشته امبا وحدهُ ز مُلک و مَلک میبرم تمامصد شیشه گر به راه گذاری شکسته اماز لا شریک له چو خلیلم مناتِ نفسبشکسته شد عزای و ز لاتش برسته امزآن دم که بندگی صنم ارمغان رسیددر حیرتم که جام ِ جمم یا فرشته امگفتا سروش عالم لاهوت پندِ خوشنورین نصیحتی که به دل برشنفته امکم زن الهی از دم لیلی به پیش غیرای کوزه یی که از گِل و خمرت سرشته امیاهومردگان در راه کسب علم شهیدند و شهدا زنده!یادی از رهبر فرهیخته قدس الله سره !رادمردی که سراپا همه دانایی بودمحسنی بود که او دشمن گمراهی بودتک فقیهی که همه عمر عبودیت کردشیعه را با عَلم سبز علی زینت کردشهسواریست به برهان و یلی در تفسیرپیر دَیر است و چو حلاج دلیرزاهد اهل طریقت که مسیحا دم بوداو به اسرار همه میکده ها محرم بودچلچراغی که چو خورشید شعاع میبخشیددر همه عصر کجا چشم خرد چون او دید؟!زنده تر از من دلمرده تویی ای رهبر!این منم مرده که افتاده ام از راه بدرکی توان مرده بپنداشت ترا آب بقازنده تر از منی ای خفته در آغوش خداسقف مینای ترا صورت جان مندک نیستهدهد آن حرم قدسی و در این شک نیستای تو سیمرغ صفت پیر طریقت بدرودمحسنی موسی عِمرانی ما بر تو درودالهی38/53معجزه جاودان محمد ﷺاز سوی حق رسیده،نور و دلیل و برهانهرگز کسی ندیده،مصحف به مثل قرآنصدها کتاب دیدم، صد پرده را دریدمهمتای او ندیدم، دل مبتلای قرآندارالسلام خلد است،پا نه دمی به گلشنتا نو گلی بچینی،از گلسرای قرآنتا نامه را نخواندی، در عرصه اش نراندیای بیخبر چه دانی،از ماجرای قرآن؟!سرّ نهانِ حق است، آنچه در او ببینیگنجی گران نهفتست ،در لابهلای قرآنشهنامه شهان است،ذکر است و ورد جان استبر عاشقان حرام است،دوری ز روی قرآنبر آسمان رساند، این ریسمانِ رحمنهرگز گسستنی نیست،حبل المتین قرآنوحی است و آبِ حِیوان،عشق است و نامه جاننوریست بس درخشان،حصنِ حَصینِ قرآن.اللهم احشرنا مع #القرآنمصططفی48/53معصیت را روز آخر در رسید اشتیاقِ توبه اندر جان دمیدعزم کوی یارم افتاده به سر دور میل باطل از دل برجهیددر سرم آمد هوای بنده گی مرغ جان از باغ شهوت بر پریدلیلیِ آفاق افکندم نظر خاطر از غم امن گشته آرمیدخنجرِ کاری نشسته بر دلمرقص بسمل واجب آمد بر شهیدپرده از چشمان دل برداشتی صورت بیمثلِ دلبر شد پدیدمژده ای یاران که دیدم روی دوست نیست دیگر آرزویم که او حسیبشیخِ شهر از این فسانه در حسدمحتسب در رشک و در حسرت خطیبغبطه بر حالم خورد مفتی که من از بلا وارستم و اینم نصیبشد محقق وعده دلدار ما باوفا را زیبد انجامِ وحیددیوِ ملعون در کمین دل بودی لطف مولا غالب آمد بر پلیدقصه کوتاه شد مُیَسَر کام دل شد یقینم بر خداوند مجیبیوسفم بنشسته بر بازار دنیا تا که دوست بهر بستادن نهد پا تا خریدیاهودر نزد مطربان سر ایشان سلام توهمراه اهل دل خِرد تو خدای منمهدی همیرسد ز سفر چشمها به رهدر پیش صوفیان برسیده امام منبا اهل عقل کی بتوان گفت از نگاربا اهل عشق راست بیاید کلام منمعراجِ یوسف است همان چاه و ابتلالیکن ورای وهم رسیده قیام منهشیار زبون است در این میکده عشقبر دست پیر عشق بُوَد خود زمام مندیدیم الهی که کشیده سپرِ عشقگر غم چو گرگ غره زند بر شبانِ منیاهوبشورید و برقصید که دلدار رسیدستهمان موسی مقصود به اطوار رسیدستهم او یوسف بازار و هم او یوسف زهرابکوبید دهل ها که خریدار رسیدستخماریم و نمائید به ما باده صافیشرابیست که از حضرت خمار رسیدستگر محتسب دیَر مرا زشت نگاریدشأن است مرا آنچه ز اغیار رسیدستاز اهل یمین است در این میکده صوفیاین رتبه قرب است و به ابرار رسیدستتسبیح گسستیم و ز سجاده رهیدیمما بار به دوشیم چو زنار رسیدستطوطی صفتانیم در این دَیر خراباتشیرین شکر عشق به منقار رسیدستاو شیر خدا است هم او خسرو مردانقتالِ زمان است چو کرار رسیدستافسوس الهی نشد از سرّ تو آگاهچون یار رسد مخزن اسرار رسیدست.لبیکاللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصریا هو!در مقام شکر حضرت حق!فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ.پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و شکر نعمت من به جای آرید و کفران نعمت من نکنید.آیه ۱۵۲ سوره بقرهشُکرِ حق شیرینتر آمد از شِکر اندر وصالنعمتت افزون نماید شُکرِ دیدارِ جمالمنتخب گردی تو مهدی را اگر شکرش کنیشاه گردی ملک اورا صد سعادت در قبالمن نمودم شُکرِ او آغوش گیرِ او شدمدر رسید از ره جوابم بر تمامیِ سوالیارِ میآید ز ره یوسف به مصرِ جان رسدغصه از دلها رود عاشق رسد اندر کماللبیکم.امنم دریا منم دریامنم دریا همان خنیاگرِ سابقمنم چشمه من آن تک چشمه عاشقمنم صحرا همان صحرای صد وادیمنم آن نعره الله اکبر بانگ آزادیحدیث عشق میگویم ترا در شعر میجویممنم آن موج طغیانگر که هم دریا و هم جویممنم دریا منم دریامن آن رنگینکمان هفت رنگِ رقص انوارمسحر خیز عاشقم اندر سحر چون شمس بیدارممنم دریای بیدل هم سلام آن سلیمانممنم هدهد که تصنیف و غزل از عشق میخوانممنم دریا منم دریایاهومیلاد و عید حیدر کرار آمدهزوج بتول حقیقت اسرار آمدهباب حسین و زینب کبری و بوالحسن ،بر تر ز ما و منروح القدس به عرصه خریدار آمدهمولود کعبه هم تو و خیبر گشای حرب، ای تک دوای دردبابِ الهست باب به زنهار آمدهدرب علوم و معرفت مصطفی شما، ای فخر مهر و ماهتسبیح و ذوالفقار چو زنار آمدهنفس نبی و سوره فجر مجسمید، چون جان احمدیدقرآن ناطقی که به گفتار آمدهقرآن تمام شأن شما هست و شرحتان، ای نینوای جانتمجیدِ مرتضی ست به تکرار آمدهاین حضرت شماست که در باء بسم الله ست،سلطان کبریاستسیمرغ رحمتی که به دیدار آمدهخمخانه علیست سماوات و ماسوای ،ممدوح لافتیکوثر از اوست ساقی خمار آمدهدر جمله حاضری و پر از توست ملک حق، ای جلوه فلقنقش جمال توست به ابصار آمدهآغاز و مبدعی شه مردان روزگار، ای نقطه پرگارموسی ز طور با دوصد اطوار آمده. یا مولا علیه السلام مدد#مصطفی_الهییا هوهرکه رویت بدید زیبا شدآنکه وصفت شنید برنا شدهرکه وجه تورا عیان نگریستهمچو یعقوب دیده بینا شدآنکه بویت کشید غالیه گفتمست اندر سبوی مینا شدطوطی دام تو به شوقِ وصالعندلیب و هزارِ گویا شدصوفی دَیر به میخانه برفتجرعه ئی در کشید و دانا شدبود گنجشک به بامِ تو نشستگشت سیمرغ و عینِ عنقا شدلن ترانی شنید و باز نرفتارَنی گفت و مثلِ موسی شدلبیک یا مهدی عجم.انائبِ یوسف زهرا شده ایقاب قوسینی و ادنی شده ایفخر دورانی خراسانی عشقنور موسی یدِ بیضا شده ایبتِ عشقی و در این میکده بازحرمِ عشق و مطلا شده ایبهر مستضعفين جهانتو خمینی و مسیحا شده‌ ایلبیک#مصطفی_الهییا مهدی!آرزویی در دل ما جز ظهور یار نیستما فدا گشتیم و ابنِ حیدرِ کرار نیستخرقه را دادیم در میخانه تا جامی دهنددر سر ما شوقِ دلق و خرقه و دستار نیستخضرِ راهی در طریقت بر یدِ بیضا دهیطورِ سینای زمان را موسي اطوار نیستلبیک یا مهدی عجبداههم.اسرشارِ امیدم که شهنشاه شده اممستغرق شکرم که مسیحا شده‌ امرمزیست دلا امیدوارِ دلبر بودنپنهان بودم کنون هویدا شده امدر مجلس حسنِ خوب رویانِ مغانرقصیدم و بر مطربی شیدا شده اماز دست برفت هست و بودم در دماز عشوه اولش به یغما شده‌ امسرمست تر از گدا به میخانه نبوددریا نوشم اسیر مینا شده‌ اماندر طلب یوسف زهرای بتولمجنونم و سر به کوه و صحرا شده اماو نیم نگاهی به گدایش افکندفرعونی بودم و مصطفی شده املبیکیا حکیم رد نشو رفیق حتما بخوان،مختصره!لایک لازم نیست فقط تفکر کن!در فاز نوشتن کنار شعر!توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.که یکی هست و هیچ نیست جز اووحدهُ لا اله الا هو .یکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،عارف که ز سر معرفت آگاه استبیخود ز خود است و با خدا همراه استنفی خود و اثبات وجود حق کناین معنی لا اله الا الله است.لا اله الا الله یعنی نه اینکه غیر از خدا خدای دیگری در هستی نیست و یک خدا هست و دو خدا نه بلکه هیچی در عالم غیر از حق نیست،لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.به قول حضرت حافظ قدس الله سرهمن همان دم که وضو ساختم از چشمه عشقچهار تکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست.چیست توحید خدا افروختنخویشتن را پیش واحد سوختن.اللهم ارزقنا معرفتک.آسوده شبی باید و خوش مهتابیتا باتو سخن گویم و از هر بابیلبیک یا مهدی عجدرودتان دوست فرهیخته.ادامه دارد.مصطفی الهییا هو!منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضرهر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثرپر بر فلک گشایی، سیمرغ دهر گردیاز غصه ها رمیده ،چون باز از کبوتردستان عشق گویی ،صد شعرِخوش نویسیاز خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفترگر طالب وصالی، راهی گشا به مولاچون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدر.رهبر عزیزماو حسینی مزاریست که است از ابرارآیت الله ست ندانی که بود از اسراررادمردیست که او قلعه گشاید به دمیمرد پیکار که در حرب ز صلب کرارعارف بلحق و پاکیزه و ترک دنیاستشهسواریست چو حلاج که رفته سرِ داراستقامت شه ما را چو نگین است به راهرستم آسا به مصافِ همه استکبارشهر مولاست ترا مهمن و از مولاناستسایه عالی شاهنشه صاحب دربارعاشق صادق و رفتست به طور سیناخود همان موسی عمران که شده بر اطوارآیت الله به حق ای تو مرا نورِ نظرای ترا نام و نشان بر نگه ام صد انوارمدح ممدوح نگارم نه بگنجد به ورقنه قلم راست در این وادی لاوصف قرارای الهی تو کجا وصف نگارت به کجا؟!مجرمی بیش نه ای لیک نگارت دادار.الهینثار عاشقان!ترجمه شعری ای جنی راسکین به شعر فارسی مصطفی الهی Once upon a time there was a tavernWhere we used to raise a glass or twoRemember how we laughed away the hoursAnd think of all the great things we would doThose were the days my friendWe thought they'd never endWe'd sing and dance forever and a dayWe'd live the life we chooseWe'd fight and never loseFor we were young and sure to have our wayLa la la la la laLa la la la la laLa la la la La la la la la laThen the busy years went rushing by usWe lost our starry notions on the wayIf by chance I'd see you in the tavernWe'd smile at one another and we'd sayThose were the days my friendWe thought they'd never endWe'd sing and dance forever and a dayWe'd live the life we chooseWe'd fight and never loseThose were the days, oh yes those were the…Gene Raskin شاعرزمانی در محل میخانه ای بودو ما یک یا دو تا پیمانه پیمودیمبه یادت است آیا خنده‌های ماکه با آن بارها تصنیف بربودیم؟به فکر خوب یک آینده یی بودیمفقط آن روزها ما را بقای بودو ما هر لحظه آن پنداشتیم از هم جدا هرگز نمیگردیماز این منظر همیشه شاد و خندان رقص میکردیمو ما هم زندگی خویشتنت را زندگی کردیمو هم خود زندگانی را بنا کردیمبرای این بقا پیکارها کردیمو هرگز زیر دست جبر دوران ها نمیرفتیمولیکن عاقبت آن روزها رفتند و فانی شدمن و تو راه را گم کرده اندر پشت در مستور افتادیماگر روزی دوباره اندر آن میخانه ات بینمدوباره بر تو لبخندی نمایانمو این گویم فقط آن روزها ما را بقایی بودو ما هر لحظه این پنداشتیم از هم جدا هرگز نمیگردیمزمانی در محل میخانه یی بودو ما یک یا دوتا پیمانه پیمودیم.ترجمه#مصطفی_الهیعارفان هر دمی دو عید کنند عنکبوتان مگس قدید کنند مولانای بلخ. در فاز نوشتن. نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم. مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی. آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد. هر دم از این باغ بری میرسد تازه تر از تازه تری میرسد، یا به قول حضرت حافظ چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازه براتم دادند. یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی. در تجلیات الهی تکرار نیست. حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند هر زمان نو میشود دنیا و ما بیخبر زین نو شده اندر بقا پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست مصطفی فرمود دنیا ساعتیست آزمودم مرگ من در زندگیست چون رهی زین زندگی پایندگیست. به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون بر میآید مفرح ذات هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب، از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش بدر آید عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن. عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند، هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری. این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود. مصطفی الهی ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘????یا هوعارفان هر دمی دو عید کنندعنکبوتان مگس قدید کنندمولانای بلخ. در فاز نوشتن.نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم.مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی.آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.هر دم از این باغ بری میرسدتازه تر از تازه تری میرسد،یا به قول حضرت حافظچه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبیآن شب قدر که این تازه براتم دادند.یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیستبه قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی.در تجلیات الهی تکرار نیست.حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند هر زمان نو میشود دنیا و مابیخبر زین نو شده اندر بقاپس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیستمصطفی فرمود دنیا ساعتیستآزمودم مرگ من در زندگیست چون رهی زین زندگی پایندگیست.به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی رههر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات استو چون بر میآید مفرح ذات هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب،از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش بدر آیدعارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن.عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،هر لحظه مرا تازه خدای دیگری استبیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری.این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شودبگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود.مصطفی الهی ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘???یا هورد نشو رفیق حتما بخوان،مختصره!لایک لازم نیست فقط تفکر کن!در فاز نوشتن کنار شعر!توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.که یکی هست و هیچ نیست جز او وحدهُ لا اله الا هو .یکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند، عارف که ز سر معرفت آگاه استبیخود ز خود است و با خدا همراه استنفی خود و اثبات وجود حق کناین معنی لا اله الا الله است.لا اله الا الله یعنی نه اینکه غیر از خدا خدای دیگری در هستی نیست و یک خدا هست و دو خدا نه بلکه هیچی در عالم غیر از حق نیست، لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.به قول حضرت حافظ قدس الله سره من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشقچهار تکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست.چیست توحید خدا افروختنخویشتن را پیش واحد سوختن. اللهم ارزقنا معرفتک. آسوده شبی باید و خوش مهتابی تا باتو سخن گویم و از هر بابیلبیک یا مهدی عج درودتان دوست فرهیخته.ادامه دارد. مصطفی الهیآتش سوزان حسدنکته های به ادامه مطلب قبلی صفت سیاه و زشت حسد که خواندنش خالی از لطف نخواهد بود! دوستم یوسف را خواهرش یهودای حسد ..به جرم سرباز مهدی بودن در چاه انداخت و... با تیر تهمت و بدخواهی اورا سخت مجروح کرد..فیلسوف جاپانی عارف چه زیبا می‌فرماید که ای حسود اگر دوست داری مدیر شوی دعا کن و آرزو تا مدیر فعلی رئیس شود و تو جای او مدیر شوی ،چرا دنبال حذف و زوال دیگرانی و برای بلندتر شدن دنبال سرنگونی بقیه ،برو جایگاه خودرا پیدا کن، و ناراحت کردن دیگران و بدخواهی منعمانِ نظر کرده به شادی و سعادت نمی انجامد ،آخر این عالم قانون دارد ، و حقیقت پیروز می‌شود و باطل محو و مغلوب و این وعده الهیست که حضرت او هرگز خلاف وعده نخواهد کرد.به قول استدعای خواجه شیراز ره ،خطاب به حضرت حق می‌فرماید که،پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان خیر نهان برای رضای خدا کنند. از آتش حسد پناه به خدا.حسادت ایمان و حسنات را محو می‌کند آنچنان که آتش هیزم را.حضرت مولا ع.حسد آتشیست که اول حمل کننده خود را می‌سوزاند قبل از ضرر رساندن به محسود.حضرت مولا ع.بدخواه کسان هیچ به مقصد نرسدیک بد نکند تا به خودش صد نرسدمن نیک تو خواهم و تو خواهی بد منتو نیک نبینی و به من بد نرسد... حسود خیرخواه خودرا بدخواست و عجب بیماری و عیب زشتیست این صفت سیاه و عذابیست عظیم این آرزوی زوال نعمت دیگران، حسد یعتی من کمم و او زیاد ،و راه حل همین است که اگر حسود اولا حسد را کنار بگذارد دفعتا زیاد می‌شود خود این موهبت بزرگیست ثانیا حسود بره کمالات خود را بیشتر کند نه آرزوی کم کردن و زیر کشیدن دیگران.ای برادر تو حسد شعله نمرود انگار بر من آن شعله چنان است که بر ابراهیمشهادت در راه مهدی کار ساده نیست..قلبت را بو می‌کنند و بعدا اذن شهادت می‌دهند ،اگر بو داد رد میکنند و مردودی .در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشندگر عاشق صادقی ز کشتن مگریزمردار بود هرآنچه او را نکشند.م.ایا هو یا علی مولا مدد!خالی از فضل و سود نیست بخوانی رفیق فرهیخته!در دنیای محدود و فانی ،ساختن ابدیت، وجاودانگی نامتناهی!خطاب به خودم و همه یاران با صفا!با خدا نجنگیم!جنگ با بیگناهی جنگ با خداست..حسین حقیقت و جوانمردی را شهید نکنیم..یوسف زیبائی را در چاه نیندازیم. .در مقابل حقیقت وقتی می‌دانیم با فلان نفر است تعظیم کنیم و سجده و اقرار کنیم که کتاب آقا از مال من بهتره، خط ایشان بهتر از من است ،این را اقرار کن و اعلان و از حرف ابلیسی ،أنا خير منه، من از او بهترم سخت بپرهیز و با ساجدان در مقابل حق و زیبایی تسلیم شویم و تعظیم کنیم،این معنی سجده است، اون سجده نماز یک مدله که ما خاک بشیم و گرنه تعظیم در مقابل حق وسط بازار و با زن و بچه و همه اوقات ماست..بنده خدا باشیم نه شیطان..اگر بنده خدایی به امر او نَفَس بکش و تحت پرورش او باش نه شیطان‌..افکار ، گفتار،خور ،خواب و جنبش ما به امر شیطان نباشد.این شروع مسلمانیست. زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شداز سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد به قول حضرت حافظ قدس الله سره که مایان یک پیمان و عهد بیخودی با شیطان بستیم که هی همیشه از او متابعت کنیم و هرچه گفت تسلیم او باشیم.. اَلعَبدُ كَالمَيِّتِ بَينَ يَدَيِ الغَسّال (بَينَ يَدَيِ الغَاسِل) يُقَلِّبُهُ كَيفَ يَشاءُ؛ «عبد حقيقی بين دو دست جمال و جلال الهی، مثل جنازه‌اي است بين دو دست مرده‌شوي كه او به هر سو كه می‌خواهد جنازه را می‌چرخاند و جنازه از خود مقاومتی نشان نمی‌دهد.مسلمان قبل از امر خدا کاری نمی‌کند.. وقتی در راه حق باشیم ودر راه او بی سر و پا شویم سراپا نور و تشعشع می‌شویم و واحد و موزون ،مقبول و بر صراط مستقیم و دوست داشتنی و عزیز، تائید شده به روح که اعظم من جبرائیل است می‌شویم و زنده و آنچه که نه در زبان آید و نه عقول را بر آن ره است..به قول شاعر عارفسرتا به پای تو همه نور خدا شوددر راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی.بیایید به همه افول کنندگان که لاف منی می‌زنند خلیل وار لا احب بگوییم و بت نفس را بشکنیم..باید اول عبد شد تا به ربوبیت رسید..عجب شأن عظیمی داره انسان الله اکبر.مولوی گفتصورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطربنده و خر بنده بودم شاه و خداونده شدم.بندگی همچنین خدایی شاهنشاهی بر هفت اقلیم‌ عالمه بنده کم خدایی نیستی،به ولای تو اگر بنده خویشم خوانیاز سر خواجگی کون و مکان برخیزم. یا به قول ملای رومی رهیکی تیشه بگیرید پی حفره زندانچو زندان بشکستید همه شاه امیرید.مولانای بلخ ره در غزل معروف ،من مست تو دیوانه آورده در شأن خودش که،چون کشتی بی لنگر کژ میشد و مژ میشداز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه.یا آورده کهعقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش استعاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما.بیائید به عقل معاش اندیش دنیا بين که فقط راه بانک رفتن را یاد می‌دهد نه بگوئیم و دیوانه بشیم و در فکر و ذکر و حضور و جمال بیمثال معشوق، بی خویش و مدهوش شوییم..آزمودم عقل دور اندیش رابعد از این دیوانه سازم خویش را.پیر رومی ره.بیاییم خدا را بپرستیم و تحت پرورش او باشیم.بیایید مست باشیم،مستی و راستی.طولانی شد مطالب ولی یکی از هزاران مطلب افاده نشد، به قول حضرت حکیم نظامی گنجوی رحمه الله علیه که گفت،لباب قصه بماندست و گفت ممکن نیست نگر به دانش داوود و کوتهی زبور.اللهم توفنا مع الابرار.و ارزقنا معرفتک و معرفت اولیائک محمد و آل طاهرین.ادامه دارد.م.ادر مدح روح الله قدس الله سرهسلسله عشق چیست؟! موی حسین است و بس شارب خمخانه کیست؟! پیرِ خُمین است و بسهم خُم است و هم می است و هم نَی استاوست روح الله و نصرت با وی است.سلام الله علی روح الله بعدد ما احاطه به علم اللهای نفخه الهی و قدسی دمیده در کالبد بی‌جان مستضعفین در برهوت ذیزرع آخرالزمان ای روح مجرد و وارسته از دام عوالم محدود ماده و مدتای پیر خردمند میخانه وحدتای صدر نشين مجلسیان دیر مغان مستانای محرم اسرار تفلسف شرقِ آفرینش و اشراق نورانیت مشرقین عالمای ذوالقرنین عصر و رسید به مطلع الشمس هستیای مسافر وادی طور و هدهد سلیمانی قاصد هفت شهر عشقای خضر رسیده به مجمع البحرین راز و سیراب از آب حیات سرزمین ظلمات ای وارث حکمتِ روی در نور خسروانی فیلسوفان مغانِ سهروردی سرشت مست الست عهد قدیم ای آشتی دهنده بوعلی سینای علم و ابن عربی شهودتو آنی که نه تنها حقیران اسیری چون بنده مطلقا مقرند و معترف و سراپا تسلیم در این باب که نمی‌دانیم تو کی بودی بلکه در شأن حضرتتان امثال همچون علامه حسن زاده آملی های ذوفنون دوران و عالم بر همه علوم خفیه و غریبه فرمودند عاجزانه که شمارا نشناختند و نیاز به حجت ابن الحسن المهدیی است تا تو را معرفی کند ای سفیر سیمرغ از جبل قاف اسرار عالم و آمده از اعلا علیین هستی،پس خودت بگو تو کی بودی؟!لبیک یا روح الله الکبیر ،وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا.مصطفی الهی https://youtu.be/qlhpm8fEpqU https://youtu.be/vETX2O-RIQs https://youtu.be/Ffh8HXnXgD0 https://youtu.be/Sn6jgpLDE88 https://youtu.be/4nPkrWQWS9g https://youtu.be/9TO_aUF57e4 https://youtu.be/s94QPKO04aE https://youtu.be/48dN8V88DJc https://youtu.be/T4GeyiIUTV0 https://youtu.be/XIC3PlLkbms https://youtu.be/aHQasgVAuYc https://youtu.be/9TO_aUF57e4 https://youtu.be/4nPkrWQWS9g https://youtu.be/Ffh8HXnXgD0 https://youtu.be/Sn6jgpLDE88 هرچه کردی در حقم من هرچه دیدم بگذریمتنگ در آغوش کرده پرده کین بردریمبزر خصم افشانده شیطان در میان دوستانیا علی گفته درخت نفرت از بن برکنیمباز خوش میآیی اندر بزم عاشق پیشگان!تا به بال همدگر تا عرش اعلا بر پریم.یا مولا علی، شاه مردان شیر یزدان مدد.عاشق همه..گهـو اللهیکی ازآیات عمیق قرآن دراواخرسوره حشراست که درآن خداوند سبحان خویش رامی شناساند : (هُوَ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ) [الحشر: 59/23]،