سرقت

در دفتر مدرسه پشت میزم نشسته بودم ودرحال کامل کردن صورتجلسه ای که ناقص مانده بود،بودم. که ناگهان دختری خودش را به داخل اتاق دفتر پرت کرد وگفت تو رو خدا به دادم برسید جونم در خطره و دایم داد میزد وگریه می کرد. مشاور مدرسه هم دوان دوان پشت سرش وارد دفتر مدرسه شد.من که مشغول نوشتن بودم به حالت بهت زده به دختر نگاه می کردم. دفترم را بستم واز جا بلند شدم و به طرف دختری که کف اتاق دفتر نقش زمین بود رفتم. دستم را زیر سرش کردم وبا دستمالی چشمان گریانشو پاک کردم خیلی حیرت زده شده بودم چون این دختر از دانش اموزان مدرسه ما نبود اورا از جا بلند کردم وگفتم توکیستی ؟ اینجا چکار میکنی؟ اسمت چیه چرا امدی توی این مدرسه ؟ چی شده؟ مشاور مدرسه هم همین حرفهای منو تکرار کرد. و گفت : چرا لباس فرم این مدرسه را پوشیدی ودلیل اینکارت چیه؟دختر ناراحت ونگران درحالیکه روی صندلی می نشست وگریه میکرد تند تند میگفت توروخدا نگین مال اینجا نیستم لطفا منو دانش اموز خودتون بدونید تا نجات پیدا کنم.بالاخره کمی اروم شد و شروع کرد به توضیح دادن. گفت: خانواده ام منو مجبور کردن که در پارک نزدیک این مدرسه مواد مخدر ومشروب بفروشم وکارم اینه که هر روز در ساعت تعطیلی مدرسه شما همزمان با بچه هاوارد خیابان میشم میرم تو پارک وانجاهستم تا مال خر بیادو جنسامو بخره وچون لباس فرم مدرسه بتن دارم کسی متوجه نمیشه البته اینو پدرم یادم داده که ازین طرفند استفاده کنم.با اصرار من ومشاور ادرس منزلش وخواستیم اما جواب نمیداد فقط گریه میکرد که دنبالم هستند و اگر گرفتارشون بشم ابروی پدرو مادرم می رود.جا خوردم، به او گفتم توکه میگویی پدرم مرا مجبور به این کار کرده حالا چرا ناراحت ابروریزی هستی؟بالاخره به اوگفتم این مورد قبولم نیست اگر درست صحبت نکنی ممکنه بخاطر جعل لباس وموقعیتی که واسه خودت درست کردی پلیس خبر کنم،. دختر رنگش پریدولرزه به اندامش افتاد نگران تر با حالت ترس ولرز گفت: خوب میگم. پدرم وکیل بازنشسته است. ومادرم فرهنگی. ما زندگی بسیارخوبی داشتیم تا اینکه همه را در بک سرقت از دست دادیم منزلمان جای خوبی از شهرمون قرار داشت وپدرم بخاطر اینکه نمی توانست دست نیاز بطرف اقوامش دراز کنه برای درست کردن یک زندگی بهتر مجبور به فروش خانه و ماشینش شد وما که خانواده چهار نفری هستیم مجبور شدیم به محله ای دیگر با نرخ پایین تر جابجا شویم وچون وسایل خانه هم نداشتیم با کمی از ان پول خانه ای کوچک در جنوب شهر با یک سری وسایل عادی خریداری کردیم تا اینکه بتوانیم زندگیمونو بگذرانیم از انجاییکه خانواده پدری من بسیار وضعیت خوبی از نظر مالی داشتند دایم پدرم را زیر سیوال می بردند که چرا در این منطقه با این وضعیت زندگی می کنی واین باعث بی ابرویی ما می شود و این حرفها،پدرم هم بخاطر اینکه ازین مهلکه خود وخانواده اش بتونه نجات بده دست بکاری زد که این عاقبتش هست. در حیاط خانه مشغول کشت گیاه خش خاش شد که ازون تریاک درست می کرد وچون به ادما اطمینان نداشت با من وخواهرم در مورد فروش موادش هماهنگی می کرد من وخواهرمو در این پارک نزدیک که شنیده بود مالخر. مواد توش زیاده با لول تریاک رها میکرد وخودش هم درماشین پیکان دست چندمی که گرفته بود نگهبانیمونو می دادالبته ایده لباس مدرسه راهم خودش داد که رد گم کنیم وکسی شک نکنه روزها میگذشت و کم کم قیمت اصلی دستمان امده بود وگرانتر میفروختیمجالب این بود که ادما راحت خریداری می کردندو میرفتن وهر روز ادمای جدید می امدندبیچاره مادرم که معلم بود و روحش ازین جریان بی خبر بود البته متوجه کشت خشخاش شده بود اما چون پدرم تریاک مصرف میکرد دراین فکر بود که برای مصرف خودشه.ودایم نق می زد که اگر همسایه ها ازین بو شکایت داشته باشن دیگه کجارا داریم که برویم کم کم وضع مالی پدرم خوبتر شد ازان خانه به خانه ای دیگر در همان محل رفتیم مادربیچاره ما هم خوشحال که پیشرفت کردیم .بالاخره کار ما رو به رشد بود تا اینکه امروز توی پارک اقایی منو دنبال کرد وپشت مقنعه ام را کشیدو دنبالم کرد من هم که وحشت کرده بودم خودمو دوان دوان به اینجا رسوندم وخودمو تو مدرسه انداختم. توروخدا کمکم کنید منو تحویل این اقا ندین.نمی دانستم چکار کنم دخترک را به بیرون مدرسه هدایت کنم یا ان اقا را به داخل مدرسه بیاورم که درهردو صورت کار خراب میشود این شد که از دختر تلفن منزل یامحل کار مادرش را خواستم که اوهم پافشاری می کرد که تورو خدا پای مادرمو وسط نکشید تا اینکه راضی شد به مادرش زنگ زدم ازو خواستم که به مدرسه ما بیاید علت را پرسید گفتم که دخترش از ان مدرسه با نظر مدیر به این مدرسه انتقال یافته وبرای تکمیل پرونده دخترتون باید درخدمتتون باشیم. خیلی تعجب کرد اما قبول کرد که بیادادرس ونام مدیر مدرسه دخترک را پرسیدم ازوهم خواستم که به مدرسه ما بیاید علتش را که پرسید گفتم: در مورد یکی از دانش اموزان شما مشکلی پیش امده که جهت حل ان به شما نیاز استوچون من نماینده کل مدیران ان مقطع از مدارس دران ناحیه بود مپذیرفت.دو سه ساعتی در انتظار ماندیم تا هردو امدند ،. مادر با رنگ وروی وارفته مدیر هم باحالتی متعجبمادر تا فرزندش را دید ناخوداگاه گریه اش گرفت ومدیر با دیدن دانش اموزش که ملبس به فرم مدرسه ما شده بود باعصبانیت دختر بیچاره را مورد اعتراض قرارداد وابراز قدرت میکرد.من تا این وضعیت را دیدم شروع کردم به سین جین کردن مدیر که مشکل اصلی شمایید چون از دانش اموزتون فقط درس وممتاز بودنشو میخواستی درحالیکه از حال وروز درونش بیخبر بودی،مادر بیچاره که بهت زده بود پرسید چی شده اورا به اتاق مشاور بردم وبرایش توضیح دادم چون قول داده بودم که ابروی مادر فرهنگی وپدر وکیل و حفظ کنم.واگاه کردن مدیری نادان ازین وضعیت حال دخترک را بدتر میکرد.مادر تا متوجه قضیه شد شروع کرد به سروصورت خودش زدن واینکه خودشو بچه هاشو میکشد ،خیلی ناراحت شدم لیوان ابی به او دادم و اورا کم کم ارام کردم که تا انجاییکه بتونم کمکشون میکنم وازو خواستم به خودش مسلط باشه،از اتاق مشاور بیرون امدیم از مدیر نا اگاه دخترک درخواست کردم که چون ادرس دخترک نسبت به مدرسه ما تغییر کرده سریعا اورا به اینجا انتقال بدهد پس از کلی دادو بیداد که این شاگرد ممناز مدرسه هست و برای مدرسه مفید بوده. بالاخره قبول کرد و رفت تا کارای انتقالی دانش اموزشو به این مدرسه ترتیب بدهد،دختر هم درتمام ابن مدت از ترس ابرو ریزی درخودش می لرزید،با رفتن مدیر از انجا انها کمی ارام گرفتن توضبح دادم که با چه شرایطی میتواند در اینجا نامنویسی کند ، اینکه در درجه اول با سرویسی که ما معین میکنیم از منزل به اینجا رفت وامد کند . ومهمتراز ان پدرش در اسرع وقت به این مدرسه بیاید تا با او درباره مسایلی که باعث بهم ریختگی زندگیشون شده صحبت و رفع مشکلشون کنیم.قبول کردند سرویس مدرسه که یکی از اعضای فعال انجمن ان را رانندگی میکرد خبر کردم که با ماشینش بداخل مدرسه امد مادر ودختر را سوار کرد و درحالیکه دختر در دامن مادرش درازکش خوابیده بود از مدرسه بیرون رفت.با پلیس محل که قبلا برای مدرسه ماموریت گرفته بود تماس گرفتم که هرچه سریعتر با پوشش عادی به محل مدرسه بیایند وان مرد که هنوز پشت درب مدرسه انتظار دخترک را می کشید دستگیر کنند .انجام شد و من هم که با تلفن به مادر دختر تماس گرفته بودم انتظار کشیدم که از فردا دختر بهمراه پدرش به این مدرسه بیاید .سه روز گذشت وخبری از دختر وپدر ومادرش نشد با مدیر مدرسه قبلش تماس کرفتم اوهم خبری نداشت،با مشاورم هماهنگی کردم وطبق ادرسی که سرویس مدرسه انروزدختر ومادررا برده بود رفتیم چه محله ای بود خیلی نگران شدم ویک ان دلم به ولولا افتاد نمیدانم چرا به محل که رسیدیم راننده گفت شما پایین نیایید چون سه تا کوچه را باید پیاده برویم تا به ان خانه برسبم و در این محل برای شما که زن هستید و نا اشنا صحیح نیست بهتره من بروم وصداشون کنم که بیایند پذیرفتیم واو رفت .بعداز سه ربع ساعت که راننده امد با چشمای گریان وپریشانحالی وتنی لرزان با من من کنان حرف میزد از ماشین پیاده شدیم گفتیم چی شده دایم گریه می کرد. گفت:گویا اون روزیکه من اینها را رسوندم درب خانشون در بدو ورود به خانه مشاهده می کنند که پدر سکته کرده ودرازکش کف حیاط افتاده سریعا اورژانس خبر می کنند وچون اورژانس تا اینجا میتونه با ماشینش بیاد مجبور میشن که بیرون خانه بایستند تا مامورین اورژانسو ببینند دونفر موتورسوار که درحال رد شدن بودن هرسه نفر مادرودخترها را به گلوله می بندند. ، ودر کل همه اعضای خانواده می میرند.خشک شدم مثل فیلمهای جنایی بود. نمیدانستم چی بگم هرسه تامون فقط زار میزدیم واشک می ریختیم شوک شده بودیم. . داد میزدم خدایا جرا بمن فرصت کمک کردن به این خانواده را ندادی؟چرا رهایشان کردم مثل دیوانه ها شده بودم مردم هم دور ما جمع شده بودند. تا اینکه خانم پیری زد توگوشم که من بخودم اومدم ودیدم ما بین جمعیتی ایستادم وداد میزنم کمی بخودم امدم وسوار ماشین شدم این مسیله باعث شد که حدود یکسالی دچار افسردگی بشوم وقادر نبودم حتی با خانواده خودم ارتباط خوب داشته باشمتا اونموقع تا اینحد احساساتی نشده بودم.بالاخره با کمک همسرم و درمانهای مشاوره ای بخودم امدم که اولین صحبتم سرصف برای دانش اموزان این بود که ساده زندگی کنید حسرت مال از دست رفته خودتونو نخورید در کارهای درست رقابت کنید زحمت وسختی شمارا برای خوب زندگی کردن میسازد. چشم هم چشمی نکنید.زندکی خوب وسادتونو در معرض سرقت گناه وبدبختیها قرار ندهید