به زبان ترس

آقای صحرا که تازه خونه جدیدش رو گرفته بود. بعد از اسباب کشی مفصلی که داشت خسته روی مبلش نشست تا یک لیوان چاییِ داغی که ریخته بود را بخورد. ناگهان کسی در زد. او رفت در را باز کند. که صدای شکستن چیزی از حیاط بلند شد. پس از مکثی او راهش را به طرف در ادامه داد و در را باز کرد. اقای دریا بود.- سلام من دریا هستم. همسایه کناریتون. خیلی خوشحالم از این‌که شما رو می‌بینم.+ سلام مرسی از شما. خوش‌وقتم از آشناییتون.- ام… ببخشید مزاحم شدم. ام… گمون کنم این جعبه مال شماست. درسته؟ پشت در جا مونده بود.+ اوه بله . به کلی فراموش کرده بودم که این رو جا گذاشتم. ممنون. راستی بفرمایید داخل- نه ممنون مزاحم نمی‌شم فقط میخواستم هم آشنایی بدم هم این جعبه رو به دستتون برسونم تا "چیزی" اونو برنداشته؟+ چیزی؟ هه. چه شوخ طبع. اینجوری که نمیشه . تشریف بیارید داخل هم با هم چایی بخوریم و هم خونم رو نشونتون بدم. مطمئنم می‌تونم از نظرتون درباره دکور جدیدم بهره مند بشم.- اوه.. راستش… باشه چی بهتر از این. یه همسایه جدید. یه دوست جدید.آقای دریا وارد خونه شد و به آرومی و با احتیاط رفت و روی کاناپه وسط حال نشست.صحرا هم رفت آشپزخونه و یک لیوان چاییِ تازه‌دم براش ریخت. بعدشم نشست رو مبل جلویی آقای دریا.+ بفرمایید. اینم چایی شما. راستش پیش پای شما منم برا خودم چایی ریختم. ببینید هنوز هم داغه…ـ وای ممنون. راستی شما اولین شبه اینجایید؟+ بله.- اولش باید بگم که خیلی خونتون قشنگه. امیدوارم از اقامتتون اینجا لذت ببرید. شما تنها هستید؟+ بله- پس پیشنهاد می‌کنم. شبا خیلی قفل و بست سفتی به در و پنجره ها نزنید. آخه می‌دونید این محله خیلی امنه اصلا نباید نگران دزد و این چیزا باشید… فقط …+ چقدر خوب. از این بابت خیلی خوشحالم، می‌دونستم این محله خیلی خوبه مخصوصا این خونه. حیف نبود همچین خونه ای مدتهاست که متروک افتاده؟ واقعا خونه قشنگیه. حالا کار از محکم کاری عیب نمیکنه. من درا رو قفل می‌کنم. اینجوری بهتره…- نه آخه چیزه. ببینید منم تنها زندگی می‌کنم. دقیقا تو خونه پشتیتون. هر وقت احساس ترس خاصی کردید. می‌تونید بیاید پیش من.+ ترس از چی آقا.. هه. این حرفا چیه؟- راستش. چیزی درباره ساکنای قبلی اینجا شنیدید؟+ نه والا. ‌‌‌"املاکی"، که اینجا رو به من فروخت، قیمت خیلی خوبی پیشنهاد داد و منم از خدا خواسته خریدمش. گفت ساکنانش از این کشور رفتن. به من وکالت دادن. منم تا دیدم سند داره و خودشم مرد کار درستیه،‌ سریع باهاش معامله رو بستم. همچین متراژی تو این شهر با این قیمت خودِ بورسه.- مم.. راستش در و همسایه های قدیمی نقل می‌کنن که اینجا خونهٔ جناست. اصلا برا همینم هرکی میاد اینجا دو سه روز بعد بلند میشه از اینجا میره…+ راستش آقا من اصلا به این چیزها اعتقادی ندارم. تازه اگرم داشته باشم من با اونا کاری ندارم. اونام با من کاری ندارن؟-منم بعید می‌دونم که اونا بخوان به ما آسیب بزنن، فقط خدا بیامرز پدربزرگم می‌گفت اونا گناهی ندارن فقط زبانشون زبان ترسه.+ زبان ترس؟ این چیه که می‌گی؟- اره زبان ترس. یعنی نه که مثلا ما با هم به این ادبیات صحبت می‌کنیم اونا هم برای ارتباط گرفتن با هم از زبان خاصی استفاده می‌کنن. اونا به زبان ترس با هم صحبت می‌کنن. آخه اعتقاد داشت ترس با ترس خیلی فرق میکنه ولی ما به همه اون احساسات می‌گیم ترس. بذار برات چند تا مثال بزنم: مثلا ترسی که موقع دیدن یه خفت‌گیر می‌بینی تو دنیای اونا یعنی چقدر زیبا شدی. یا مثلا ترسی که موقع افتادن از بالا بلندی می‌گیری یعنی ازت بدم میاد. یا مثلا ترسی که موقع رفتن برق و قرار گرفتن تو تاریکی بهت دست میده یعنی با من دوست شو…صحرا به فکر فرو رفت. بلند شد و به طرف پنجره بالکن رفت. از اون بالا پایین رو نگاه کرد و دید یک گلدون بزرگ سنگین که روی بالکن بوده. پرت شده و افتاده تو حیاط و شکسته. همون طور که پشت به آقای دریا ایستاده بود به پایین نگاه می‌کرد پرسید:+ تو گفتی… تو گفتی ترس از شکستن یه ظرف یعنی چی؟- یعنی "سلام" …صحرا از شدت ترس سریع برگشت و به آقای دریا نگاه کرد اماآقای دریا اونجا نبود.و برق رفت....میرا آذر ماه ۱۴۰۰