لحظه سرد

رمان لحظه سرد سلام من آنا هستم آنا آفشار ،دختری با آرزو های زیادو بزرگ از بچگی آرزو داشتم کنار یه همسر لیده آل زندگی کنم ازدواج زود رو دوست نداشتم من از بوشهر هستم اینجا با وجود مردمانی با پوست های تیره و قلب های مهربون همیشه دارای مهربونی بوده من عاشق شهرم هستم و خیلی هم دوستش دارم بوشهر شهر دریاست شهر زیبایی هاو دیدنی های قشنگ خیلی زیاد خیلی بیش از اونچه فکرشو لکنید من یه داداش کوچیکتر از خودم دارم من ۱۸ سالمه و اون ۹ سالشه به علت اختلاف سنیمون زیاد ارتباط خوبی باهم نداریم میدونین خیلی بهش حسودیم میشد واقعا حسودیم میشد آخه از بست تپل و مپل و سفید بود همه دوستش داشتن بزارین از خودم بگم بنده از نظر اندام اسکلتی بیش نیستم چشمای عسلی با مژه های بلند صورت سفید و ل بای عادی کلا قیافه ی عادی داشتم اوایل دیماه بود و من غرق درس خوندن برای کنکور پدرو مادرم رو بگم مادرم با وجود داشتن فوق لیسانس معماری خوندار بود اون ما رو به درسش ترجیح داده بود خیلی فداکار و دلسوز بود میشه گفت عشق زندگیم پدرم هم شرکت تبلیغات داشت خانواده ی خوبی بودیم خیلی صمیمی و از همه نظر خوب اما .....امشب مادر و پدرم قرار بود به اسرار همیشگی داداشم برن خونه عموم عموم اسمش محسنه و لابام حسیم مادرم هم مهربانو و داداشم آرش عمو محسن من خانومش بچه دار نمیشد به همین دلیل رفتن از بهزیستی یه بچه لوس و ننر آوردن که تقریبا همسن داداشمه به همین دلیل همیشه داداشم خونشون آویزونه خب داشتم میگفتم مثل همیشه غرق در درس خوندن بودم که مادرم اومد تو اتاقم مامان:آنا جان دخترم امشب ما میریم خونه عمو محسن توام که مص همیشه نمیایی در رو قفل میکنم مامان کسی زنگ زد جواب ندی در رو هم که اوه یادمه قفل میکنم غذا هم گذاشتم برات یادت نره مادر بخوری مرده شور این کنکور رو ببرن از خودت که بهتر نیس یادت نره دخترم-اوکی مامان بچه که نیستم خودم میدونم در ضمن در رو خودم از پشت قفل میکنم گوشی رو هم که تلفن ثابته از پریز میکشم غذاهم میخورم تموم شد مامانبزرگ .....مامانم رف بیرون خیلی زوره واقعا زوره ۱۸ سالت باشه گوشی نداشته باشی اووووووف خدا میدونه چقدر از علوم تجربی بدم میومد ولی به اسرار مامانم اینا رفتم تو این رشته حالا به هر حال خودکرده را تدبیر نیست ......بلاخره رفتن خونه ما دو طبقه بودو من اتاقم طبقه ی دوم چون درس میخوندم رفتم پایین تا چای بریزم برا خودم اووووف که تنهایی چه حالی میده یه چای داغ با آبنبات دیگه از درس خوندن خسته شده بودم گفتم رومبل بشینم کمی فیلم ببینم از خوش شانسی ماهمکه جومونگ رو داشت یهو تبلیغ کیک منتشر شد وای چقدر دلم کیک کشید ایکا ش کیک بود با چای میزدیم تو رگ تصمیم گرفتم برم بخرم اما از یه طرف ساعت ۹ شب بود و من تنها خیلی ترسناک بود ولی خب به من میگن آنا تصمیم گرفتم برم زمستون بود و هوا کمی سرد لباس گرم‌پوشیدمو رفتم اول در حالو باز کردم حتی لامپ هارم خاموش نکردم مغازه سر کوچه بود واه خدای من اولین باره دارم تنهایی میرم بیرون در حیاط رو بستم و با ترس قدم برمیداشتم کوچه خلوت بود کسی نبود رفتم تو سوپر مارکت فک کردم بازه اوووخ سرم خورد به شیشه مرده شورشونو ببرن یکی نیس بگه آخه گاگولا وقتی میرین چرا لامپ مغازه رو روشن میزارین خیلی ترسیدم با اینهمه ترس اومدم آخرشم هیچ اوووف تو راه برگشت بودم و از شدت عصبانیت هیچی نمیدیدم خیلی عصبی بودم یهو خودم به یه جسم سخت سرمو بالا آوردم دیدم یه آقایی که بهش میخورد ۲۴ یا ۲۵ باشه رو به روم وایستا ده بود یکی نیس بگه چرا اینقدر مکمل غذایی میخورین کع گاومیش بشین ولی خدایی چشماش خیلی خوش رنگ بود حیف رنگش تو تاریکی مشخص نمیشد پسره :ببخشید خانم معذرت میخام میشه کمکم کنین-دوره عوض شده بخدا چقدر شما پرو تشریف دارین هیکل کورو کودیلتو زدی به من همه چشم چالم در اومد اونوقت دوقتو و نیمتم باقیع میگی کمکم کن مگه تو نهنگ قاتلم طوریت شدپسره : ببخشید خانم ولی شما جلوتون رو ندیدین حالا به هر حال من معذرت میخام من ماشینم خراب شده اینجا هم که آب نیس فقط یه بطری آب میخام اگه میشه بدین-به نظرتون من شبیه مخزن آبم؟؟؟پسره:اخه گفتم شاید از همین محله باشید باشه اشکال نداره شبتون بخیر دلم براش سوخت صورت معصومی داشت از طرفی هم کلافه بود از طرف دیگع هم غریبه بودم و من نمیتونستم تو خونه راهش بدم ولی خب منکه نمیترسم???-باشع بابا حالا ادا طفلان مسلم رو درنیار آره من از همین محله ام خونمونم ته کوچه اس ماشینتو بیار دم در بیا آب ببر از تو حیاط پسره:اوکی ممنونم فقط تا سر کوچه خیلی راهه بیایین سوار شین با هم بریماولش ترسیدم ولی باز گفتم ولششش بابا یه حالیم میکنیم پسره در رو باز کرد:بفرمایید سوار شین راستی میتونم اسمتونو بپرسم ؟؟؟؟؟؟؟-وایی خدا این چقدر پروووئه و لی خب من که پرو نیستم با غرور گفتم :آنا افشار -خوشبختم خانم افشار منم علی وارث هستم اوه چه فامیلی عم داشت منم به تبعیت از اون گفتم :منم خوشبختم واه چه ماشینی ام داشت خیلی توش توپ بود ولی خب شب بود و تاریک ندیدم بیرونشد بفهمن چیه !!!پسره :شما تنها زندگی میکنین؟؟؟؟-فک نکنم به کسی ربطی داشته باشه همینی که دارم بهت لطف میکنم و آب بعت میدم باید خدا تو شکر کنی!!!--اوکی ببخشید یه دیوونه ای زیر لب نثارم کرد و حرکت کردیم تا رسیدیم پیاده شدم اونم به احترام من پیاده شد گفتم:همینجا مص بچه آدم وامیستی تا آب بیارم نبینم اومدی تو سرک کشیدی ها!!!!رفتم تو حیاط باز خوبه برقا روشنه فک میکنم کسی خونس بطری رو پر آب کردم و رفتم بهش نگاه نکردم رفتم بطری رو بدم دستش که پام لیز خورد وای خدای من الانه که بخورم تو زمین کمپوت بشم یهو دیدم رو هوام سرمو بلند کردم دیدم با یه دستش منو گرفته بود و با یه دستش بطری رو اوه ملی گاد باورم نمیشه چشماش سبز عسلیه !!!!از فاصله نزدیک مشخص شده بود سرمو بلند کردم گفت:ببخشید مص اینکه خیلی عصبی بودین حواستون نبود ممنونم بابت آب -خاهش میکنم شبتون بخیرپسره ی گاو به من میگه عصبی واقعا اون لحظه دوس داشتم خر خرشو بکنم رفتم تو و در رو محکم بستم *علی*چه دختره ی دیووونه ی بی اعصابی بود راستش منکه ماشینم خراب نبود رفتم سوپری بسته بود دیدمش که سرش خورد به شیشه سوپری خیلی دختر باحالی بود واقعا خیلی ام زبونش دراز بود کاش میشد الهامم مص این بود دیووونه حتی نپرسید با ماشینی که خرابه چطوری رفای سر کوچه خب مجبور بودم یه جورایی اش خوشم اومده بود ولی خب الهامم چی عشق اجباریم چی مجبور شدم بهش دروغ بگم اسم من علیه یه داداش دوقلوهم دارم اسمش رضاس ۲۲ سالمونه خونمونم تهران بخاطر کارای امیر اومدم اینجا امیر داداش کوچیکمه ۲۰ سالشه و عشق مامانه نگو آقا واسه ما دانشگاه تهران دندونپزشکی قبول شده به اجبار مامانم گفته منو و رضا هم کار خونه رو ول کنیم بیاییم اینجا آقای امیر خان و رضا خونه بودن و داشتن فوتبال گوش میدادن منم اومدم تخمه بگیرم پدر من یکی از ملیار در های شهر تهرانه و مامانم هم یه خواهر داره پدرم تک فرزنده واسه همین همه دارایی بابا بزرگم رسید بهش من یه دختر خاله دارم اسمش الهامه از بچگی مامانم بهش میگفت عروس قشنگم مال علیه نگو من بد بخت ۱ دقیقه فقط از رضا بزرگتر بودم چرا باید بزور ببندنش به ریش ما ^اووووووقم میگیره وقتی نگاش میکنم خیلی خوشگله ها همش عمله ولی خب من دلم امشب رف برا افشار یا همون آنا جووووون اگه بدونه دارم پشت سرش حرف میزنم حتما میخورتم ولللششششش از افکار مسخره و خیال پردازی هام بیام بیرون برم خونه تا رضا دل و روده ی امیرو نکشدیده بیرون آخه امیر خیلی دختر بازه !!!!°•°°°°°°°°°°♤♤♤!!!!*آنا*عجب چیزی بود ها لامصب در رو باز کردم اومدم تو و باز قفلش کردم لباسام رو در آوردم و رفتم بالا و بیخال چای شدم دوباره رفتم پای درس اوووووف مرده شور فیزیکو ببرن چقدر سخته اینقدر خوندم که خابم برد صبح مص همیشه البته ظهر شما ساعت ۴ عصر بیدارم کردن-پاشو دخار پاشو ساعت ۴ هه خجالت نمیکشی اینقدر میخابی فردا برات خاستگار بیاد چی بگم بگم فقط بلده بخابه پاشو بچه پاشو ول کن این خاب لعنتیو من:باشه مامان باشه اینقدر غر نزن بابا تموم شد یه هفته دیگه کنکوره دیگه خابیدنم تموم میشه این خابیدنا بخاطر خوندناس مامان خانم کی مص من درس میخونه ها بگو؟؟؟؟-بروووو عمو توام با این درس خونونت بعدشم رفت بیرون ای خدا اینم از مامانمون بلاخره اومد نتایج کنکور سراسری پزشکی دانشگاه بوشهر یه لحظه هایی هست که هیچ کس تو رو نمیفهمه لحظه هایی که در عین بغض میخندی آره من برای پزشکی قبول شدنم خوشحال نبودم چون رشته مورد علاقه ام نبود اما بقیه چرا خیلی خوشحال بودن مادرم جشن بزرگی گزفت و همه همسایه هاو فامیل رو دعوت کرد همه تبریک میگفتن عده ای میپرسیدن که چطوری درس بخونیم بعضی ها میگفتن پارتی بوده بعضی ها حسادت بعضی ها تنفر و بعضیا احساس افتخار اما من.......یه احساس خنثی بودن و رهاشدن از درسا داشتم خیلی ناراحت بودم عاشق نقاشی بودمو به اسرار بابا رفتم پزشکی لحظع ها میگذرند پس صبوریت را به رخ ثانیه بکش و به اونشان بده که عددی نیست................این داستان ادامه دارد ..............