چگونه بر ترس از اشتباه‌کردن غلبه کنیم؟

از ترس خود نترسید!فرهنگ غالب در جوامع انسانی، نترس بودن را ستایش می‌کند.تصویر سنتی یک رهبر معمولا کسی است که باهوش، سرسخت و نترس است. اما ترس، مانند هر احساس دیگری، در راستای یک هدف تکاملی است.نگرانی در مورد اشتباه کردن به این دلیل در ما وجود دارد تا به ما یادآوری کند که در یک وضعیت چالش برانگیز قرار داریم. یک رهبر محتاط ارزشمند است. به ویژه در مواقع سختی مانند دوران کرونا که در آن قرار داریم. بنابراین گرفتار این شایعه مسخره نشوید که : "من نباید خیلی ترسو باشم!"از ترس از اشتباه کردن‌تان نترسید و این احساس را طوری تعبیر نکنید که گویی شما یک رهبر متزلزل، یا ترسو، هستید و اینکه هیچ بینش و آینده‌نگری برای تصمیماتتان ندارید.از مهارت‌های چابکی عاطفی استفاده کنید.ترس از اشتباه می‌تواند آدم را فلج کند. مهارت‌های چابکی هیجانی اولین پادزهر این فلج است. این روند با برچسب‌زدن به افکار و احساسات شما شروع می‌شود، مانند "من احساس اضطراب می‌کنم که نمی‌توانم به اندازه کافی مشتری‌هایم را کنترل کنم تا کارمندانم را ایمن نگه دارم."بیان ترسهای‌تان با صدای بلند به انتشار آنها کمک می‌کند. مثل روشن کردن چراغ در اتاق تاریک است.پادزهر دوم، پذیرش واقعیت است. به عنوان مثال، "من می‌فهمم که مردم همیشه ایده‌آل رفتار نمی‌کنند."هر حقیقتی را که باید بپذیرید لیست کنید.پادزهر سوم، شمردن ارزشهای‌تان است. بگذارید بگوییم یکی از بالاترین ارزشهای شما، باوجدان بودن است. اما این ارزش چگونه در شرایطی مثل روزهای کرونایی اعمال می‌شود؟به عنوان مثال ، اطمینان داشتن از اینکه کارمندان شما در محل کار ماسک‌های خوبی دارند و با خیال آسوده در این شرایط در شرکت شما کار می‌کنند و احساس راحتی و رضایت دارند.پنج ارزش مهم خود را که مربوط به تصمیم گیری در یک بحران است را پیدا کنید. سپس از خود بپرسید که چگونه هر یک از این موارد به انتخابهای مهمی که شما با آنها روبرو هستید، ارتباط دارند.این روند را برای هر یک از ترس‌های خود به کار گیرید. این کار به شما کمک می‌کند تا این واقعیت را تحمل کنید که گاهی اوقات ما نیاز به عمل کردن داریم حتی وقتی که مسیر گام‌برداشتن مشخص نیست و مه‌آلود است و همزمان خودمان را از دام اضطراب‌های رایج درباره اینکه حتما باید ضریب خطر هر تصمیمی که میگیریم صفر باشد، بیرون بیاوریم!روی فرآیندهای خودتان متمرکز شوید.نگران‌بودن می‌تواند به شما در بهتر تصمیم‌گرفتن کمک کند اگر بطور مؤثر از آن استفاده کنید. اما بیشتر مردم اینگونه نیستند! وقتی نگران هستید، باید متمرکز بر پیدا کردن راه‌حل‌ باشید، نه فقط محافظت کردن از خود در برابر تهدید موجود!نگرانی خود را به سمت رفتارهایی سوق دهید که واقعاً شانس شکست را کاهش می‌دهند.ما می‌توانیم فرآیندها را کنترل کنیم نه نتایج را!سیستم و فرآیندهای شما برای جلوگیری از خطا چیست؟ نگرانی‌های خود را به پاسخگویی به سؤالاتی مانند این سوق دهید:آیا داده‌هایی که به آنها اعتماد دارید قابل اعتماد هستند؟ محدودیت‌های آنها چیست؟ چه روشهایی برای کمک به دیدن نقاط کور خود دارید؟ چگونه اطمینان می‌دهید که دیدگاه‌های ارزشمندی از طرف ذینفعان در کسب و کارتان را می‌شنوید؟ فرآیندهای شما برای هشدار سریع به یک مشکل و اصلاح آن در صورتی که یک تصمیم، عواقب غیرمنتظره داشته باشد چیست؟تفکر خود را گسترش دهید.وقتی از اشتباه‌کردن می‌ترسیم، فکر ما می‌تواند بر آن سناریوی خاص متمرکز و محدود می‌شود.تصور کنید که شب هنگام در خیابانی راه می‌روید. از آنجایی که خیابان نسبتا تاریک است و چشمتان خوب نمی‌بیند، مدام نگران سکندری خوردن هستید، بنابراین در طول مسیر مرتبا به پاهای خود نگاه می‌کنید. آنقدر ذهنتان درگیر زمین نخوردنتان است که فراموش می‌کنید در فاصله‌های مشخصی در خیابان، چراغ‌برق وجود دارد و خیابان واقعا تاریک مطلق نیست!یا تصور کنید شخصی که از پرواز کردن می‌ترسد. آنها همه‌جا رانندگی می‌کنند، حتی با اینکه طبق آمار، رانندگی خطرناک‌تر از پرواز کردن است.هنگامی که چشم‌تان را روی ترس‌هایتان باز کنید، می‌توانید بزرگترین ترس‌های خود را در بُعد گسترده‌تری ببینید و آنوقت با منطق بیشتری با آنها مواجه شوید و بتوانید چشم‌انداز بهتری در مورد آنچه از همه بیشتر ترس دارید، بدست آورید.ممکن است غیرمنطقی به نظر برسد که با فکرکردن به سایر نتایج منفی می‌توانید ترس‌تان از اشتباه کردن را کاهش دهید. اما این استراتژی به شما کمک می‌کند تا به سمت مهارت حل_مسئله متمایل شوید و نگرانی ذهنی را درباره یک ترس مشخص که در شما وجود دارد را کمتر کنید.یک رهبر ممکن است آنقدر متمرکز بر به حداقل رساندن یا بهینه‌سازی یک مورد خاص باشد، که نتواند درک کند که سایرین به چیزهای دیگری اهمیت می‌دهند. اولویت‌های سایر افراد را بدانید!ارزش اوقات‌فراغت را بدانید.ترس تمام وجود ما را فرا می‌گیرد؛ به حدی که باعث می‌شود تمام توجه ما به سمت آن ترس باشد. این حالت به گونه‌ای که ما نتوانیم تهدیدها را نادیده بگیریم.برخی از افراد با بیش واکنش‌های نسبتا شدیدی به ترس واکنش نشان می‌دهند. آنها می خواهند همیشه حالت نگهبانی داشته باشند و در پست فرماندهی خود باشند. این حالت ممکن است به عنوان رفتاری چون "تا دیروقت کارکردن" بروز کند.این نوع رفتارهای ناشی از ترشح آدرنالین می‌تواند در بازه‌های زمانی كوتاه ایجاد شود، اما تاثیری عمیق بر ما خواهند داشت. باید اینگونه بیاندیشیم که ما برای عملکرد بهتر، به اوقات فراغت و از همه مهمتر به خواب نیاز داریم. پس به خودمان استراحت بدهیم!دور شدن از قضاوتهمانطور که گفته شد، وقتی افراد ترس دارند، می‌توانند مانند یک نگهبان عمل کنند.ممکن است شما اصرار داشته باشید که مرتباً به آنچه دیگران انجام می‌دهند نگاهی بیندازید، همیشه در رسانه‌های اجتماعی باشید، یا داده‌ها را بیش از حد بررسی کنید. این کار منجر به دریافت بار اطلاعات اضافه می‌شود. ذهن شما می‎تواند چنان غرق شود که شما احساس گیج شدن کنید.به رفتارهای خود با نگاه دقیقی بنگرید و ببینید اگر دچار این موضوع شده‌اید باید به نحوی نظارت بیش از حدتان را محدود و کنترل کنید.نکته:ترس از اشتباه نکردن به خودی خود باعث نمیشود که تصمیم‌های خوبی بگیرید.اگر بیش از حد نگران باشید، ممکن است کارهای اشتباهی انجام بدهید یا سخنان نابجایی بگویید. با این حال، اگر بتوانید ترس‌ها و اضطراب‌هایتان را بشناسید، می‌توانید از آن‌ها برای ایجاد انگیزه در انتخابهای دقیق اما جسورانه و منطقی استفاده کنید.