قوم و خویش دووووور

ای روزگار ما هر چی از قوم و خویش نزدیک می کشیم حتی یک صد هزارم کشش های ما، بین ما و قوم و خویش دور نمیشه !کلا ما با همه به جای روابط جذب و جلب روابط کششی و گاهی دورانی داریم ! حالا خوبه هر چی می کشیم این رابطه ها پاره نمیشن ! واقعا چرا؟حالا حتما یه حکمتی تو کاره ، چه بدانم ؟! در ما بین این قوم و خویش نسبتا دور یه سری عمو زاده های نازنین هستن که نوادگان یک حاجی پا منبری بوده اند و خلاصه یکی بیاد جلوی اینا رو بگیره !روایت داریم روایت که حاجی بابای مکه ندیده مذکور ، حتی مشهد رو هم به سختی دیده بودن شاید هم ندیده بودن ، منتهی نمی دانم چگونه و از کجا بدون تحصیلات آکادمیک حوزوی ، به مقام علما رسیده و حتی مسجدی به نام خودشان در روستایشان داشته اند !از این رو نوادگان آفتاب مهتاب ندیده ایشان ، جانماز را 10 بار آب کشیده و سه بار غسل می دهند تا شاید پاک و مطهر شود این نخ نمای بیچاره !در لابه لای این همه احساسات دینی ، مذهبی که همچون نقل و نبات در شبکه های اجتماعی پخش و پلا می کنند و گاهی تحلیل های سیاسی شان گوش و چشم فلک را کور و کر شاید هم کر و کور می کند یک دل نازک دارند مثل شیشه ! البته شیشه هم به این راحتی نمی شکند که دل ایشان همچین شکننده است ! اشک ها روان و قهرها در آستین و مرد و زن هم ندارند به بادی بندن مثل کاه ..حالا اینها به من چه ؟بنده در یک حمله انتهاری به یکی از پست های اینستاگرام یکی از این بندگان مطهر خدا شبیخون زده و خواستم که انتقادی کرده باشم و بگویم :"حاجی بی مطالعه ، چیزی را کپی پیست نکن !"آقای صاحب پیج ، خانه به خانه در به در گلایه کرده و فرموده بودن که وا اسلاما یکی آمده از ما نوادگان عالم بزرگ ایراد گرفته ، چه جسارتی؟ مگه این ضعیفه کیست که زبانش اینچنین دراز است؟فامیل درجه یک یکی یکی با ملاقاتهای حضوری و غیر حضوری از ترس اینکه نکند روح عالم بزرگ سیاه و کبودم کند ، مرا راهنمایی و ارشاد فرمودند که باب مذاکره باز است و سعی کن از دل حضرتش دربیاوری!ما هم در همین حال و احوال بودیم که خبر رسید پدر حضرت صاحب پیج، بعد از سالها مصرف اکسیژن فوت کرده اند . از آن جایی که مسجد مذکور سر راهمان بود گفتیم برویم و تسلیتی بگوییم به اندازه ی دارایی مان!شازده جلو در مسجد ما را دید و گل از گلش شکفت بی آنکه به پیراهن مشکی تنش نگاهی بیندازد در کل فامیل چو انداخت که بعد از چله پدرجان با این دختر ازدواج کرده و او را تصاحب خواهم نمود!تصمیمش برای خرید جدی بود و قلکش را هم شکسته بود ، منتهی نمی دانست که بنده یک موجود زنده هستم !ما هم از همه جا بی خبر به بدبختی ها رسیدگی می فرمودیم که هر روز زیر آماج کلی از تبریک ها و تعجب ها بدبختی های قبلی از یاد برده به ازدواج با یک عالم زاده ی سیاست مدار فکر کردیم !یعنی همه ی عالم و آدم منتظر چله پدر شازده (شاهنشاه) بودند که بیایند و شیرینی نوش بفرمایند که در یک حمله انتحاری دیگر پوست طرف را کنده و جلو گربه مان انداختم . بعد مراسم چهلم پدرجان حضرت آقا، داستان خواستگاری به این شکل در بین فامیل های دور و نزدیک چرخید :"ما رفتیم خونه فلانی برای خواستگاری ، دختره پررو گفت که من با مادر مریضت نمی تونم زندگی کنم !"بعد از آن زیر آماج توهین ها مانده و هر روز خاله خان باجی ها به این شکل نطق را شروع می فرمودن :"خودتم قراره پیر شی، مردم که نمی تونن مادرشون رو ول کنن !" و ما بسی لذت میبردیم!یعنی لذتی در کشف یک استعداد بود که در هیچ یک از رویاهای ازدواج . لباس سفید نبود . حضرت آقا با تمام اشرافی که به مسایل دینی ، مذهبی ، سیاسی و اقتصادی داشتن، تخیلی فوق العاده ای در ساختن داستان و البته بردن آبروی مردم داشتن و من چه موقعیت نابی را از دست داده بودم ؟ ای وای بر من !این یکی از داستانهای من است که بعدها شاید تکمیل ترش را با اسناد نشان دادم .داستان ها داریم با دیگران و لابد آنها هم داستانها دارند با من . چه بدانم ؟! کاش بنویسند و مکتوب کنند تا ما هم بخوانیم و لذت ببریم !