در توییتر چه می‌گذرد؟!

ای برادر تو همان اندیشه‌ای ما بقی تو استخوان و ریشه‌ایگر گلست اندیشه‌‎ی تو گلشنی ور بود خاری، تو هیمه‎‌ی گلخنی (مولانای جان)بر خلاف آن دسته از دوستان که از بودن در اینستاگرام و توییتر اظهار پشیمانی می‎‌کنند، بنده از دور بودن از این فضاها، اظهار پشیمانی می‎‌‌کنم. در هر دو فضا، مانند زندگی، همه چیز یافت می‎‌شود. اینستاگرام و توییتر همان خود ما هستیم که با هزاران طرز تفکّر داریم کنار همدیگر زندگی می‌‎کنیم و در این زندگی گاهی قربان صدقه‎‌ی هم می‎‌رویم و گاهی هم همدیگر را فحش‌‎باران می‎‌کنیم و یا دست به یقه می‌شویم. امّا حکومت اگر زیرک باشد و برایش مهم باشد به راحتی می‌تواند بیلان کاری و کم‎کاری خودش در تمام عرصه‌‎ها (به خصوص اقتصادی و فرهنگی) را در این دو فضا رصد کند. می‌تواند نتیجه‌ی سیاست‌‎های غلطی که کشور را به سمت دو قطبی شدید بُرده نظاره کند. دو قطبی‎ای که غالباً ماکیاولیانه (!) هر چه در توان می‌‎گذارند تا بلکه بتوانند قطب دیگر را از کشور و حتی اگر شد از صحنه‎ی روزگار خارج کنند! متاسفانه با تماشای جنگ تن به تنِ میان این دو قطب، بر خلاف میل باطنی‌‎ام، به این نتیجه می‎‌رسم که این مملکت دیگر به این راحتی‌ها درست‌‌شدنی نیست و ایران و ایرانیانِ دیگری بباید ساخت و یا کلاً بی‎‌خیال هر جفتش شد!اینستاگرام و توییتر مصداق این شعر مولانا هستند: هر کسی از ظن خود شد یار مناز درون من نجست اسرار من یک نفر تصویر رهبری را بارگذاری می‎‌کند و می‌نویسد: «ابهت اگر عکس بود این شکلی بود موافقید.» یک نفر هزار تومانی با تصویر امام را کنار اسنکی با تصویر میمون می‎‌گذارد و می‎‌گوید دوازده هزار تومانی با عکس امام را داده‌‎ام و یک اسنک با عکس میمون گرفته‌‎ام!یک نفر تصویر مو در آوردن پدرش بعد از پُشت سر گذاشتن سرطان را بارگذاری کرده و ابراز خوشحالی کرده است.چند نفری با هدف براندازی می‎‌نویسند و می‎‌گویند رفع تمام مشکلات در گرو رفتن تمام آخوندها است.چند نفری هم محکم و استوار از هر کاری که نظام انجام بدهد دفاع می‎‌کنند و نظام را مصداق تمام و کمال مملکت امام زمان (عج) می‎‌دانند.چند نفری برای دریاچه‎‌ی ارومیه که رو به خشکی و نابودی کامل می‎‌رود، با بارگذاری تصویرهای تاسف‌بار از وضعیت دریاچه، ابراز نگرانی کرده‌‎اند.و خلاصه این‎‌که هر دو فضا، برای اکثریت مردم ما، تبدیل به جایی شده است برای درد و دل‌‎های چپ و راست و موافقان و مخالفان نظام، با لحنی بی‌پرواتر. شاید بتوان استقبال ما ایرانی‎‌ها از این دو فضا را به این دو علّت ربط داد:فضای بسته‌ی کشور برای حرف‎های درست یا نادرستی که بیان علنی آن‎‌ها در فضای کشور، اصلاً راحت نیست.میل به ریا، مخفی‎‌کاری و شناخته نشدن، برای حرف‌‎ها و کارهای یواشکی کمتر درست و بیشتر نادرستمان.امّا ناگفته نماند که چند نفری هم هستند که برای درد و دل و یک لقمه نان در این دو فضا، حضور دارند. درد و دل‎‌ها گاهی شاعرانه و احساسی هستند، گاهی با طنز ، هزل و هجو آمیخته‎‌اند و گاهی آن‌قدر تلخ هستند که انگار جملات قبل از خودکشی نویسنده‌شان هستند. جویندگان نام و نان، مانند همین فضای ویرگول، در دو فضا توئیتر و اینستاگرام نیز بسیار هستند. یکی از هموطنان، واقعیّت توییتر را در چند کلمه نوشته بود:لُبّ کلام این‌که شما هر چیزی که بخواهید در توییتر و ایسنتاگرام یافت می‎‌شود. باید ببینید چه چیزی را برای رسیدن به چه هدفی می‎‌خواهید؟ اگر این مولانا نبود نمی‌دانستم برای رساتر شدن این یادداشت، چه گلی به سرم بزنم. پس دوباره می‎‌روم سراغش:تا در طلب گوهر کانی کانیتا در هوس لقمه‌‎ی نانی نانیاین نکته‎‌ی رمز اگر بدانی دانیهر چیز که در جستن آنی آنیو مثل همیشه و همه‌جا کسانی نیز هستند که دو کلمه حرف حساب بزنند:چند پُست‎ که کمتر موارد غیراخلاقی دارند ولی نمادی از طرز تفکّر جامعه‎‌ی ایرانی فعّال در توئیتر هستند:هسه یادداشت پیشین: https://virgool.io/WwwwAbi/%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%AE%D9%88%D8%A8-%D8%B1%D9%81%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-rjczoqe2czmv https://virgool.io/@Jalal-Mohseni-Sh/%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B4-%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%DB%8C%D9%85-ghjl51gx3c6p https://virgool.io/chaleshehafteh/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-ssv6nft5xugx برای دستیابی به لینک نوشته‌‎هایم، می‌توانید به «پست‌های دست‌انداز به ترتیب تاریخ انتشار» و «پست‌های دست‌انداز(از الف تا ی)»، برای دستیابی به فهرست کتاب‎‌هایی که تاکنون در یادداشت‌‎هایم از آن‎‌ها نام برده‌‎ام به «دست‌انداز و کتاب» و برای دستیابی به فهرست فیلم‎‌هایی که تاکنون در یادداشت‌‎هایم از آن‎‌ها نام برده‌‎ام به «فیلم‌‎های دست‌‎انداز» که زحمت جمع‌آوری تمام آن‌‎ها را دوست خوبم، آقای حجت عمومی کشیده است، مراجعه فرمایید.اگر دوست داری بنویسی ولی نمی‌دونی چی بنویسی، یه سری به پُست پایان‌نامه‌‌‌ی دست‌انداز! (آخرین گاهنامه) بزن!اگر وقت دارید: به نوشته‌های هشتگ «حال خوبتو با من تقسیم کن» سر بزنید و اگر خودتان حال خوبی برای تقسیم داشتید، لطفاً دست دست نکنید و آن را با این هشتگ بین دوستان خودتان تقسیم کنید. بِسم‌ِ‌الله.حُسن ختام: گوش بدهید تا بشورد ببرد. ? https://www.aparat.com/v/JTGfQ/%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF_%D9%84%DA%A9%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D8%AF_%D8%B2%D9%86%DA%AF%D9%88%D9%84%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C