خاطرات یک منحرف جنسی مذهبی۲

خوب الان ساعت پنج صبح و من هنوز خودم رو تو اتاقم حبس کردم این دومین شبانه روزی هستش که تو اتاقم حبسمکارم شده گوش دادن به شیطونیای پسر کوچولوم و صدای قشنگ زنم اما یه جورایی انگار به در یه قفل بزرگ زدنقفلی از حیا که باعث میشه من نتونم در رو باز کنم و قفلی از تنفر که همسرم از پشت به در زده و فقط در روز یکبار وقتی اونا از خونه میرن بیرون سریع میام بیرون و دستشویی میرم و یکم آب و غذا اونم طوری که نفهمند آب و غذا برداشتم برمیدارم و دوباره برمیگردم داخل.من اصلا از تنهایی و این شرایط خسته نمیشم و یجورایی اینطوری بودن و تو تنهایی خودم بودن رو دوست دارم کتابهام باهام هستند، گوشی و لپ‌تاپم همراهمند و در واقع تو اتاق کارم هستم و این آرامش رو دوست دارم اما چیزی که قلبم رو به درد میاره غصه ی همسری هست که عاشقانه هم رو دوست داریم نمیدونم شاید هم داشتیم.میخواستم برم بخوابم ولی خوندن نظرات دوستان بهم انرژی داد تا دوباره شروع کنمبس قهوه ی اسپرسو ی یخی رو که چندین ساعت پیش وقتی خانمم رفته بود بیرون سریع آماده کردم و پنجره ها رو باز گذاشتم تا بوش از خونه بره رو با یه شکلات میخورم و شروع میکنم به نوشتن دوبارهمن تو نوشتن قلمم مثل بیانم بد نیست اما زود حوصله ام سر میره و امیدوارم اینبار خسته نشم و بتونم تا آخر داستانم رو براتون بنویسمخوب میخوام برم به سرچشمه و از اولین روز بدبختیم شروع کنمقبل از هر چیز میخوام دلایلم رو از نوشتن بگماول اینکه دوست دارم افرادی مثل من سریع قضاوت نشوندبله میدونم که اساسا کار مردم قضاوت از روی ظواهر هست اما نه زمانی که از چند و چون قضیه اطلاع دارند و دلیل اینکه من از همسرم کمی دلخورم همین هستمن واو به واو سرگذشتم رو به خانمم توصیف کردم انتظار داشتم کمی با من رفیق تر باشد تا اینهمه غریبه ، بماند به موقع در این مورد بیشتر صحبت خواهم کرد فعلا همه حق رو به همسرم بدین و من رو لعن کنید کما اینکه خود من هم اون رو گناهکار نمیدونم حتی ذره ای فقط انتظارم بیشتر هست چون ما عاشق و معشوق هم بودیم و نه زن و شوهر معمولی و من زمین و زمان رو برایش به هم دوختم تا به وصال هم برسیم ولی خوب همونطور که گفتم فعلا بزار شمر داستان من باشمدلیل دومم از نوشتن این مطلب آگاهی دادن به مردم در مورد انحرافات جنسی هست و اینکه از کجا شروع میشه چطور تداوم پیدا میکنه و چطور میتونه تباهشون کنهدلیل سومم دادن تجربه به اونایی هست که بچه بزرگ میکنند تا بدونند که کوچکترین کارها و اعمالشون میتونه سر بچه هاشون در آینده ای نه چندان دور چه بلاهایی رو بیارهدلیل پنجمم اینکه چون من هنوز درگیر هستم شاید با نوشتن راهی به فکرم رسید و تونستم افیون تباهی رو شکست بدمو دلایل دیگر که الان حضور ذهن ندارم ، مهم هم نیست شاید تو متن یادم افتادن و گفتمبیایین با هم بریم به بچگی ام بعد یواش یواش برسیم به امروزتوی یکی از محله های فقیر و جرم خیز شهر خودم رو شناختمتقریبا ۵ سالم بود که برادر بزرگ یکی از دوستام با این حرف که سهیل داخل خانه منتظر توست تا با تو بازی کند من را داخل خانه کشید سر ظهر بود هوا بسیار گرم بود و کسی در کوچه نبود مادر بیچاره ام هم نتوانسته بود مانع شیطنت من شود و جلوی من رو برای خارج شدن از خانه بگیرد وقتی وارد خانه شدم کسی در خانه نبود برادر دوستم با توجه به اینکه اونطور که در ذهنم مانده ریش داشت و رانندگی میکرد حدودا سی و خورده ای ساله بهش میخورد در را بست و شروع به آزار جنسی من کرد و من نه توانی برای مقابله داشتم و نه فهمی از بد و عیب بودن قضیه داشتم و فقط متعجب و بهت زده بودم یادم نمیاد به مادرم و خانواده ام گفتم یا نگفتم ولی به نظرم گفتم اما چرا دروغ از بقیه ی قضایا بی خبرمماند و چندین ماه بعد وقتی که به تنهایی به آرایشگاه رفته بودم احساس کردم آرایشگر خودش رو در صندلی به من میمالد آرایشگر بیشتر از چهل سال داشت و بلافاصله به خانواده گفتم و فقط یادم هست که پدرم رفت سراغش اما باز بخاطر سن کمم چیزی در خاطرم نیستمادر و پدرم هر دو روستا زاده بودند مادرم خانمی با پتانسیل مذهبی بود چون پدر بزرگم از شخصیت های نورانی روستا بود ولی هنوز پتانسیل مذهبی بودنش شکوفا نشده بود اما پدرم زیاد اهل اعتقادات مذهبی نبود و بعد از نصایح پدربزرگم که نابینا هم بود شروع کرده بود به خواندن نماز اونا با هزار مکافات به شهر آمده بودند پدرم قبلا کارگری میکرد و شاگرد بنا بود و بعدها برای دایی اش در کارگاه سه لای سازی کارگری میکرد و یک مدتی بود در میدان میوه و تره بار به واسطه ی دوست دوران سربازی اش وارد کار حسابداری شده بود و با حقوق ماهیانه نه هزار تومان مشغول بود بنده خدا مرد بسیار بسیار زحمت کش و پرتلاشی بود که برای خانواده اش در تلاش کم نمیگذاشت .صبح در هوای تاریک از خونه میرفت دنبال نان بخور نمیر و شب خسته به خانه بر میگشت آن وقت ها اینطور نبود که موبایل باشد و هر لحظه خانواده با پدر خانواده تصویری صحبت کنند تلفن نبود اگرم تماس ضروری بود باید میرفتی سرمحله از تلفن همگانی با سکه صحبت میکردیاین تلاش های پدرم باعث شد یک چیز بسیار مهم را فراموش کند همسرش و فرزندشمیشه گفت من با پدرم هیچ خاطره ی مشترکی از بچگیم نداریم جز یکی دوبار توپ بازی در پارک و لاغیراصلا چه کسی گفته که بچه ی پنج ساله باید خود به آرایشگاه برود آن هم در آن محله ی جرم خیز و سطح پایین که یک حیوان چهل ساله خودش رو با مالیدن به یک بچه ی پنج ساله سیر کنداین میشود که عدم دقت به مسائل تربیتی باعث میشه بچه های ما در دام کفتارهای کثیفی بیوفتند که هر روز در کوچه و محله از کنار ما میگذرند و ما قادر به تشخیص اون ها نیستیم و به جای باطن شان فقط ماسک های اونا رو میبینیم که بهمان لبخند میزنند. ماسک همسایه ،ماسک پسردایی ،ماسک پسرعمو، ماسک خاله ،ماسک عمه، ماسک همکار ،اما اینکه پشت این ماسک ها و نگاه ها چه حیوانات وحشیی خفته اند که منتظر یک غفلت ما هستند تا طفل های معصوم بی دفاع و نوامیس ما رو ببلعند هیچ وقت برای ما معلوم نمیشهو این ایراد به پدر من وارد بود چرا ؟چون الان هم با اینکه از اون دوران فشار رها شدیم باز پدرم همان پدر بی تفاوت هست که هستمادر بی نوایم هرکجا رفته دکتر رفته آزمایش رفته خرید رفته تنها رفته و پدرم همیشه کار رو بهانه کرده اما شاهد بودم که وقتی کاری هم نداشت میلی به همراهی مادرم نداشت چون پاکی مادرم بیش از اندازه خیالش را راحت کرده بود انگار اگر قرار بود اتفاقی بیوفتد فقط از طرف زنش می بود یکی نبود بهش بگه مرد حسابی اگر کسی قصد زن تنهایت را در مطبی کند در آن لحظه پاکی زنت به چه دردش خواهد خورد مگر پاکی فرزندت وقتی در آرایشگاه زمانی که باید کنارش میبودی و نبودی به دردش خورد؟واقعا باید از خانواده ها قبل از ازدواج و فرزند آوری امتحان گرفته و گواهینامه داده بشه تا هر کسی که بیضه ها و تخمدان هایش آماده شد فکر نکند میتواند صاحب فرزند شودتقریبا ۶ ساله بودم که در روستا وقتی بازی میکردم باز از طرف پسرهای فامیل و بزرگتر از خودم شاهد لواط بودم اینکه من هم دچار شدم یا نه دقیق یادم نیست اما شاهد بودم که چند نفری مشغولند چند ماه بعد بدترین و بزرگترین اتفاق زندگی من افتاد که باعث شد مسیر زندگی من به کلی تغییر کندادامه دارد ...