آنچه در هفتمین دوره WSS گذشت...

دوران دانشجویی به خودی خود یکی از بهترین دوره‌های زندگی هر آدمیه؛ حالا تصور کنید که توی این دوران درگیر رویدادهای دانشجویی هم بشید، دیگه عالی میشه. من، مهدی آخی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی نرم‌افزار هستم و قصد دارم در این مطلب، شما رو با خودم و دوستان عزیزم همراه کنم تا یکی از بهترین و بزرگ‌ترین رویدادهای دانشجویی ایران رو از دید دیگه‌ای ببینید. برای من که از دید یک دانشجوی کارشناسی ارشد با دوستانم توی کارشناسی همکار شدم و کلی حالمون خوب بود کنار هم و چیزای جدیدی یاد گرفتیم، یک تجربه‌ی شگفت‌انگیز بود؛ امیدوارم با نوشتن این مطلب گوشه‌ای از این احساس رو به شما هم منتقل کنم.معرفی"سری سمینارهای زمستانه‌ی دانشگاه صنعتی شریف"، که خیلی‌ها اون رو با اسم (WSS (Winter Seminar Series می‌شناسن، یک رویداد سالانه است که حول موضوعات تخصصی در حوزه‌های علوم و مهندسی کامپیوتر برگزار می‌شه. داستان از این قراره که متخصصین ایرانی خارج از کشور هر سال در زمان تعطیلات کریسمس به ایران میان و این می‌تونه فرصت خیلی خوبی برای تعامل با این افراد و باخبر شدن از جزئیات فعالیت‌هاشون توی دانشگاه‌ها و یا شرکت‌ها باشه. انجمن علمی دانشکده کامپیوتر هم هر سال زمستون به همین بهانه رویدادی رو برگزار می‌کنه تا زمینه‌ساز شکل‌گیری این ارتباط باشه.البته توی دو سال اخیر به خاطر بیماری کرونا و محدودیت‌های سفر و حضوری بودن دانشگاه، این رویداد به صورت آنلاین برگزار شده که خوبی‌ها و بدی‌های خودش رو داشته. امسال، در سال 1400 (2022 میلادی) این رویداد هفتمین دوره برگزاری خودش رو به چشم دید و باز هم کلی اتفاق خوب رو رقم زد.داستان هفتمین دوره WSSرویدادی به بزرگی WSS نیاز به برنامه‌ریزی و کار چند ماهه داره. افراد زیادی پشت پرده هستن که به صورت مستقیم و غیر مستقیم در تلاش هستن تا این رویداد در بالاترین کیفیت ممکن برگزار بشه. این افراد در قالب تیم‌های مختلف وظایفی رو به عهده می‌گیرن و شروع می‌کنن به انجام کارهایی که نیاز هست تا رویداد برگزار بشه. امسال هم برای برگزاری رویداد، بچه‌ها در هشت تیم تقسیم شدن. تیم علمی، اجرایی، فنی، گرافیک، شبکه‌های اجتماعی (مدیا)، اسپانسرشیپ، برندینگ و نشاط (نیروی انسانی). خیلی از تیم‌ها مثل تیم علمی و فنی از همون اوایل تشکیل تیم (آبان ماه) کارشون با فشار شروع می‌شد و باید کارها رو دقیق و سر وقت پیش می‌بردن. بعضی از تیم‌ها هم نزدیک رویداد کارشون شروع می‌شد ولی با فشار بالاتر. جو دوستانه‌ای که برای رسیدن به یک هدف ارزشمند شکل می‌گیره، ارزش زیادی رو برای افراد حاضر در اون خلق می‌کنه. بچه‌ها از ورودی‌های متفاوت با سن و علایق متنوع دور هم جمع می‌شن و سعی می‌کنن کاری که بهشون محول شده رو به نحو احسن به پایان برسونن. جالبه که برای خیلی‌ها، وظایفی که به عهده می‌گیرن و فعالیت‌هایی که انجام می‌دن، برای اولین بار هستش و تا اون زمان، اصلا سابقه‌ای توی اون کار نداشتن. در واقع مسیر برگزاری رویداد WSS مسیریه که جدای از هدف و مقصد پایانی ارزشمندی که داره، پر از چالش‌ها و تجربه‌های جذاب و به‌یادموندنی برای برگزار کننده‌ها هست که اگر بیشتر از هدف پایانی نباشه، کمتر هم نیست.هرچی به روزهای برگزاری رویداد نزدیک‌تر می‌شدیم کارها پیچیده‌تر و سنگین‌تر می‌شد. وابستگی بین کارهای تیم‌های مختلف بیشتر می‌شد و همین باعث می‌شد که بچه‌ها، بیشتر با هم آشنا بشن و سعی کنن هر چه زودتر به یک درک مشترک از کاری که باید انجام بشه برسن. مثلا تیم علمی بعد از مشخص کردن لیست مهمون‌ها باید اسامی و مشخصات این عزیزان رو به بچه‌های تیم گرافیک می‌رسوند تا اونها زحمت طراحی پوسترها رو بکشن و بعدش باید این محتوا به دست بچه‌های شبکه‌های اجتماعی و فنی می‌رسید که بتونن اون رو توی سایت و شبکه‌های اجتماعی مختلف در اختیار مخاطبان قرار بدن. اگر این رو در نظر بگیرید که خیلی از مهمون‌ها در لحظه‌ها و روزهای آخر باقی‌مونده به رویداد مشخص می‌شدن، احتمالا حساسیت و فشار این یک مثال رو بیشتر درک می‌کنید.دعوت و هماهنگی با مهمون‌ها کاریه که از اولین لحظه تصمیم به تشکیل WSS شروع می‌شه و تا آخرین لحظه برگزاری ادامه داره. وظیفه‌ی این بخش به عهده تیم علمی هست. افراد مختلف از سراسر دنیا باید شناسایی بشن، در مورد کیفیت و ویژگی‌هاشون باید تحقیق بشه تا عیار هر فرد برای حضور در WSS مشخص بشه. بعد از اون باید لیستی از افراد منتخب آماده بشه تا ازشون دعوت بشه. از اونجایی که این افراد از تمام نقاط کره زمین هستن و هرکدوم در بالاترین سطح دانشگاهی و صنعتی فعالیت می‌کنن، چالش‌هایی مثل اختلاف زمانی، پاسخ دادن به ایمیل‌ها، احساسات و اخلاق منحصر به فرد هر کس و… به شدت پررنگ می‌شن و کنار اومدن با این چالش‌ها کار راحتی نیست.کم‌کم و با مشخص شدن تعداد خوبی از مهمون‌ها، کار استخراج و دسته‌بندی اطلاعات مورد نیاز برای معرفی اون‌ها به شرکت‌کننده‌ها شروع می‌شه. بچه‌های مدیا شروع به طراحی پوسترها و طرح‌های گرافیکی لازم می‌کنن. بچه‌های اجرایی دنبال کارهای چاپ پوستر و پخش اون‌ها توی دانشگاه‌های مختلف و بچه‌های مدیا و برندینگ هم درگیر معرفی مهمون‌ها به شرکت‌کننده‌ها از طریق رسانه‌های مختلف هستن. هرچی به رویداد نزدیک‌تر می‌شیم این جنب‌و‌جوش و هیجان بیشتر می‌شه و خروجی‌ها بیشتر لمس می‌شن. از اینجا به بعد کم کم کارهای حضوری رویداد و دورهمی‌ها و سر‌و‌کله زدن‌ها شروع می‌شه. گذروندن شب‌ توی دانشگاه، اسنپ‌هایی که آخر شب میان دم دانشگاه تا بچه‌ها رو خسته و کوفته ببرن خونه، جلسه‌های آخر شب، تماس‌ها و پیام‌های دم صبحی، بطری نوشابه‌های کانادا درای توی اتاق آکواریوم و کلی چیزای کوچیک و باحال دیگه که نشون از این بودن که رویداد از رگ گردن به ما نزدیک‌تره.سرانجام پنجشنبه 5 اسفند ماه می‌رسه، روز اول رویداد و اولین جلسه لب‌تاک (Lab Talk) که قرار برای اولین بار در WSS تشکیل بشه و به امید خدا تا همیشه ادامه داشته باشه. من به عنوان یک دانشجوی کارشناسی ارشد تقریبا با 99% بچه‌ها برای اولین بار بود که به صورت حضوری و از نزدیک آشنا می‌شدم. با شوق و ذوق زیادی وسایل و لباس‌هام رو جمع کردم و رفتم به سمت دانشگاه. سالن خواجه نصیرالدین برای اداره‌ی رویداد و مدیریت جلسات ارائه در نظر گرفته شده بود. کم‌کم بچه‌ها میومدن و خیلی‌ها یا برای اولین بار یا بعد از مدت‌‌ها هم‌دیگه رو می‌دیدن. این شروع 4 روز تکرار نشدنی برای همه‌ی ما بود که با توجه به این که دو سال از دانشگاه دور بودیم یه حال اساسی به همه‌مون داد و باعث شد کلی شارژ بشیم.توی مدت زمان برگزاری رویداد، همه بچه‌ها با جون‌ و‌ دل، از راه دور و نزدیک پای کارها بودن. خیلی از کارها شب تا صبح انجام می‌شد، به محض اینکه برنامه‌ی یک روز تموم می‌شد باید برنامه روز بعد مرور می‌شد. جزئیات و مواردی که نیاز به هماهنگی بین تیم‌ها داشت، شب‌ها در جلسات خودمونی که داشتیم مرور می‌شد. بعضی از اساتید بودن که دقیقا شب رویداد برنامه فردا رو تغییر می‌دادن و ما باید این موارد رو مدیریت می‌کردیم تا از برنامه خارج نشیم و کم‌ و کاستی به وجود نیاد.از نظر شخصی برای من این رویداد بهترین اتفاق دوران کارشناسی ارشدم توی دانشگاه شریف بود. پیدا کردن کلی دوست خوب، گذروندن اوقات خوش بعد از یک ترم سنگین و البته بعد از دو سال قرنطینه و دوری از جمع‌های این چنینی از جمله بهترین چیزهایی بودن که برای من به یادگار موندن. آشنایی با فرهنگی که توی شریف و بین بچه‌ها بود، برای من خیلی جذاب بود، این که مهم نیست برای اولین باره داری یک کار رو انجام می‌دی، اینجا این فرصت رو داری که کنار دوستات یاد بگیری، تلاش کنی و پیشرفت کنی. مهم نیست که جایی رو اشتباه بری، مهم اینه بی‌حرکت نباشی، پویا باشی. زمانی که ایده‌ی برگزاری لب‌تاک رو با بچه‌ها درمیون گذاشتم دیدم که چقدر استقبال کردن و برای برگزاری اون چقدر از من حمایت کردن. از تمام تیم‌ها افرادی که لازم بود با من ارتباط برقرار کردن و ازم می‌پرسیدن که دقیقا چیکار باید بکنن و می‌خواستن که بهشون توضیح بدم که چی توی ذهنمه و می‌خوام آخرش به چی برسم و این برای من فوق‌العاده بود. امیدوارم تمام دست‌اندرکاران این رویداد هم حسی مثل من حس من رو تجربه کرده باشن و بعد از این و تا همیشه، هر جا که هستن، همین حس خوب رو داشته باشن و اون رو توی دنیا پخش کنن.ارزش WSSتمام این قصه‌ها و سختی‌هایی که تحمل شده و هر سال هم تکرار می‌شه برای هدفی هست. هدفی که در نهایت تحمل این چالش‌ها رو شیرین‌تر می‌کنه و به این تلاش‌ها معنی می‌ده. WSS سعی داره تا متخصصین ایرانی شاغل در خارج از کشور رو دور هم جمع کنه و بستری رو در اختیارشون قرار بده تا به ارائه دستاوردها و پژوهش‌هاشون بپردازن. سمت دیگه قضیه، شرکت‌کننده‌های این جلسات ارائه هستن که می‌تونن به صورت مستقیم و بدون واسطه با این افراد آشنا بشن، از کارها و فعالیت‌هاشون باخبر بشن و تا حدودی از دستاوردهای اون‌ها هم استفاده کنن. جایگاه WSS در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی یک جایگاه ویژه است. این رویداد به اون‌ها اجازه می‌ده مستقیما با افراد سرشناس در حوزه‌های مرتبط با پژوهش‌های خودشون در ارتباط باشن و سوالاتشون رو مطرح کنن. با مهمان‌ها تعامل داشته باشن و راه‌های همکاری رو باز کنن. برای دانشجویان دانشگاه‌های غیر تهرانی و یا کوچک، این رویداد یک فرصت بسیار خوب محسوب می‌شه تا بتونن به واسطه این رویداد با افراد سرشناس در کشور خودمون و همچنین سایر نقاط دنیا ارتباط برقرار کنن و زمینه‌های همکاری رو گسترش بدن. برای افرادی هم که دانشجوی تحصیلات تکمیلی نیستن یا در بدو ورودی به دنیای تحقیق و پژوهش هستن، این رویداد یک فرصت خوب هستش تا بتونن توی مدت‌زمان کوتاهی با حوزه‌های مطرح دنیای علوم و مهندسی کامپیوتر آشنا بشن و مسیرشون رو انتخاب کنن.اما این تنها ارزشی نیست که WSS به طرفین ارائه می‌ده. WSS سعی داره تا قهرمان‌های واقعی این کشور رو که توی هیاهوی پوچ رسانه‌های اجتماعی گم شدن و افرادی بی‌ارزش جاشون رو گرفتن، به جامعه و به خصوص افراد اهل علم معرفی کنه. افرادی که فرزندان این سرزمین هستن، در همین کشور رشد کردن و حالا شنیدن اسم و افتخاراتشون، هر ایرانی‌ای رو توی هر جای دنیا سربلند می‌کنه. مهمون‌های WSS افرادی هستن که از همین دانشگاه‌ها و با همین شرایط درس خوندن، رشد کردن و حالا توی بهترین جاهای دنیا برای خودشون نام و نشانی دارن. امید ما، برگزارکنندگان WSS، این هست که شما این افراد رو بشناسید و راه و روش این عزیزان رو سرلوحه زندگی خودتون قرار بدید. از طرفی برای مهمان‌ها هم بسیار جذاب و مهم بود که می‌تونستن به هم‌زبان‌ها و هم‌وطن‌های خودشون چیزهایی که یادگرفتن رو یاد بدن و بدون واسطه با اون‌ها صحبت کنن. برای نمونه، وقتی یکی از مهمون‌ها با مشکلی رو‌به‌رو شد، به ما ایمیل دادن و تاکید کردن که حتما می‌خوان ارائه رو داشته باشن و هر زمان دیگه‌ای که توی رویداد وقت باشه، می‌تونن شرکت کنن و مطالبشون رو ارائه بدن. حالا و بعد از هفت دوره برگزاری، این رویداد به چیزی بیش از یک دورهمی تبدیل شده و به سمت جایگاهی می‌ره که پلی باشه بین متخصصین داخلی و خارجی، آیینه‌ای باشه برای نشون دادن افراد ارزشمند این کشور که متاسفانه اون طور که باید و شاید اسمی ازشون نیست.به عنوان کوچک‌ترین عضو این مجموعه از صمیم قلبم آرزو می‌کنم که روزی شما مهمان این رویداد باشید و تیم WSS مشتاقانه و با افتخار، منتظر هماهنگی با شما برای حضور در رویداد باشه.WSS از نگاه اعداددر این دوره از رویداد‌های WSS ما 28 مهمون داشتیم که از سه قاره‌ی آسیا، اروپا و آمریکا دعوت شده بودن: