بی اشتهایی کودک؛ کوتاه و کاربردی

(توجه بشه که این توضیحات، یک سری توصیه های کلی هست و در اصل، فرد به فرد و برای سن های مختلف کودک متفاوت هست. و اگر فرصت بشه در نوشته های بعدی توصیه های مربوط به هر سن رو توضیح میدم. پس اگه جایی تو متن دیدین موضوع به سن بچه شما نمی خوره، تعجب نکنین.) شکایت خیلی از مادر و پدرها ست و خیلی اصرار دارن که یک شربت اشتهاآور خارجی قوی معرفی کن که بچه مون پراشتها شه، غافل از اینکه با این کار، ممکنه بچه یه مدت اشتهاش خوب شه، ولی آتیش زیر خاکستر همچنان باقیه و جدا از اینکه ممکنه بعد از اتمام شربت بی اشتهایی برگرده، باعث میشه ما از درک مشکل اصلی فرزندمون غافل بمونیم و نتونیم مشکلشو حل کنیم. حالا کار هایی که باید انجام بدیم رو خدمتتون میگمچنتا مورد مهم رو باید بررسی کنیم: ۱. آیا رشد بچه خوبه؟ این آیتم براحتی با اندازه گیری قد و وزن فرزندمون و بررسی اون توسط پزشک(با توجه به قد و وزن های قبلی کودک و با استفاده از نمودار های رشد) قابل ارزیابیه. اگه خدایی نکرده مشکلی بود، که باید بررسی علت هاش توسط پزشک انجام بشه. اما اگر نرمال بود، باید علل دیگه بررسی بشه. ۲. ممکنه کودک ما کمبود آهن داشته باشه. چرا که کمبود آهن و کم خونی فقر آهن دقیقا اشتها رو مورد هدف قرار میده و مختلش میکنه. یک سوال مهم رو مادر باید جواب بده: آیا قطره آهن کودکش رو تا دو سالگی کامل داده یا یه بهانه های مختلف(که شایعترین دلیلش ترس از سیاه شدن دندوناست)قطره رو نداده؟ اگه احتمال داده بشه که کودک فقرآهن داره، ممکن هست پزشک بسته به مورد براش آزمایش کم خونی و یا شروع آهن بدون آزمایش رو مد نظر قرار بده. ۳. علت شایع دیگه کم اشتهایی بچه ها، خوردن هله هوله هاست. بچه ای که کیک و آب میوه و بستنی و شکلات، جزء رژیم غذایی هر روزه ش هست، انتظار خوردن غذا سر سفره نباید ازش داشت. یک کودک ممکنه با خوردن یک آبمیوه کارخانه ای یا شیرموز کارخانه ای یا بستنی یا خیلی چیزهای دیگه بازار به اندازه یک وعده غذایی کامل کالری بدنش تامین بشه و اشتهایی براش باقی نمونه. در واقع اگه بچه ای که بی اشتهاست، عادت به خوردن هله هوله بازاری داره، اولین قدم ما حذف هله هوله از رژیم غذاییشه. هر چند این موضوع خیلی ساده به نظر میاد ولی خیلی از اوقات حذف هله هوله ها برای خانواده خیلی سخت خواهد بود. و نکته مهم اینه که حتی یک آب میوه کارحانه ای و شیرموز یا شیرکاکائو کارخانه ای میتونه کلا اشتهای اون وعده رو از بین ببره. ۴. عادات غذایی نامناسب ذهن کودک مثل یک کاغذ سفیده. هر چی پدر و مادر رو اون بنویسن، بچه تبدیل به همون میشه. عادت های غذایی انسان معمولا تو کودکی شکل میگیره و تو ناخودآگاه نقش میبنده و معمولا تا آخر عمر همراهمون هستن. پس اگه عادت غذایی نامناسبی رو تو ذهن بچه مون بکاریم، نه تنها تو اشتهای الانش تاثیر میذاره، بلکه تا آخر عمر درگیرش خواهد بود. ● پدر و مادری که از ابتدا با شعر و تشویق و تزئینات و ناز کشیدن و دنبال بچه دویدن و یا برعکس تهدید و اجبار غذا به بچه خوروندن، عادت غلطی رو روی ذهن بچه حک کردن که بچه در ناخودآگاهش برای رفع حس گرسنگیش نیست که غذا می خوره، بخاطر اینکه برای غذا خوردن تشویق میشه یا برای نخوردن تنبیه میشه، غذا میخوره. و وقتی این تشویق و تنبیه برای چند سال ادامه پیدا کنه، تاثیرشون رفته رفته کمتر میشه. و بچه می مونه و عادت غذایی نامناسب. بچه باید از همون ابتدا تو غذاخوردن خودکفا بار بیاد. نه اینکه مادر با قاشق دنبالش راه بیفته. ● بچه ها رو اجبار به هیچ کاری در غذاخوردن نکنین. مثلا اجبار به اینکه حتما باید ماستت رو همراه غذات بخوری، یا اینکه حتما باید غذات رو تا انتها بخوری، کاملا اثر عکس خواهد داشت. از بکار بردن حرفایی مثل تا وقتی گوشتت رو نخوری نمی برمت پارک که جنبه تنبیه داره خودداری کنین. یک پیشنهاد کاربردی: از جلوی راه کودکتان پا شید و بذارین بچه هر طور که دوست داره غذا بخوره. خواهشا به کودک گیر ندین?? ● از طرفی بعضی خانواده ها بخاطر وسواسی که دارن، نمی ذارن بچه خودش قاشق دستش بگیره غذا بخوره. مثلا مادر میگه اگه من غذا ندم تو دهنش، همه غذا رو میریزه رو فرش و یا با دستش غذا برمیداره و کثیف کاری میکنه. این رفتار والدین باعث ایجاد عادت غذایی غلط دیگه ای میشه که تو ناخودآگاه کودک میمومه و حل کردنش کلی دردسر داره. ● بعضی مادر و پدر ها از روی محبتشون، سعی میکنن همیشه لقمه آماده بدن به بچه. مثلا به جای اینکه سیب رو بدن دست بچه گاز بگیره، سیب رو رنده میکنن یا خیلی خوشگل کوچک کوچک برش میزنن و تزئین میکنن یا اینکه آبشو میگیرن میدن بچه بخوره. این موضوع هم عادات تغذیه ای نامناسبی برای بچه ایجاد میکنه. ● برای بچه اولین الگو پدر و مادر هستن. پدر و مادر که اهل صبحانه خوردن نیستن، یا پدری که همیشه سر سفره از غذا ایراد میگیره و غر میزنه، معلومه که بچه هم همون طوری میشه. یا وقتی پدر و مادر موقع غذا خوردن به کارهایی دیگه مثل تلوویزیون نگاه کردن مشغول باشن، کودک هم دقیقا همین کار رو می کنه. ● سعی کنین بچه ها رو در مراحلی از غذا پختن که براشون بی خطر هست و اماده سازی سفره شریک کنین. ● از بچه ها در مورد غذاهایی که بهشون خیلی علاقه داره بپرسین و با توافق اونا مثلا هفته ای ۲ نوبت غذای مورد علاقه اونا رو تو برنامه غذایی بچینین و توافق کنین بقیه روزهای هفته غذاهای مورد علاقه سایر اعضای خانواده رو باید همگی بخورن. کلا نوشتن برنامه غذایی با شراکت دادن نظر بچه ها و با کمک اونا روش خوبی برای علاقه مند کردن اونا به مصرف غذاهای مغذی هست. ● ایراد گرفتن کودک از غذا را امری طبیعی تلقی کنین. جبهه نگیرین. صبور باشین. اگه بخواین با زور و اجبار غذایی که دوست نداره رو بهش بدین بدترین نتیجه رو خواهید گرفت. ۵. علل نیاز به بررسی تخصصی ممکن هست پزشک با توجه به شرایط و شرح حال و معاینات و سابقه پزشکی کودک، انجام آزمایش و بررسی های پاراکلینیکی رو توصیه کنه. چرا که فراموش نکنین بی اشتهایی یک بیماری نیست، بلکه یک نشانه ای هست که میتونه نشانگر بیماری های متفاوتی باشه. پس هیچ گاه توصیه های گفته شده جایگزین نظرات پزشک فرزند شما نیست.لینک مطلب در وبسایت من: https://drhamideslami.com/2021/09/28/lossofappetite/