با تقویت ایمان به خدا اضطراب خودتو کم کن

اضطراب به منزله بخشی از زندگی هر انسان ،در همه افراد در حدی اعتدال آمیز وجود دارد و در این حد ،به عنوان پاسخی سازش یافته تلقی می شود . به گونه ای که می توان گفت اگر اضطراب نبود ،همه ما پشت میز هایمان به خواب می رفتیم . فقدان اضطراب ممکن است ما را با مشکلات و خطرات قابل ملاحظه ای مواجه کند : اضطراب است که ما را وا می دارد تا برای معاینات پزشکی و درمان بیماری ها به پزشک مراجعه کنیم و یا در یک جاده لغزنده با احتیاط رانندگی کنیم و بدین سان ،زندگی طولانی تر ،سازنده تر و بارورتری داشته باشیم. بنابراین اضطراب به منزله بخشی از زندگی هر انسان ،یکی از مولفه های ساختار شخصیت وی را تشکیل می دهد و از این زاویه است که برخی از اضطراب های دوران کودکی و نوجوانی را می توان بهنجار دانست و تاثیر مثبت آنها را بر فرایند تحول پذیرفت چرا که این فرصت را برای افراد فراهم می آورد تا سازو کارهای سازشی خود را در جهت مواجهه با منابع تنیدگی زا گسترش دهند. اما اگر اضطراب از این حد فراتر برود و از حالت سازندگی خارج شده جنبه مزمن و مداوم پیدا کند ،نه تنها نمی توان این صورت را پاسخی سازش یافته دانست بلکه باید آن را به منزله منبع شکست ،سازش نایافتگی و استیصال گسترده ای تلقی کرد که فرد را از بخش عمده ای از امکاناتش محروم می کند و آزادی و انعطاف او را کاهش می دهد و طیف گستر ده ای از اختلال های اضطرابی را در وی بوجود می آورد. اما ایمان چیست ؟ ایمان پذیرش و قبول ویژه ای از ناحیه نفس نسبت به آنچه که قبول کرده است می باشد قبولی که منجر به تسلیم فرد شود . هر گاه این ایمان نسبت به خدا باشد ،آن را ایمان به خدا می گویند. این ایمان به خدا که همان اعتقاد قلبی و انجام دادن اعمال صالح است. حضرت علی (ع) می فرمایند : ایمان بر چهار رکن و پایه قرار داده شده است که عبارتند از صبر ،یقین ،عدل و جهاد .ایمان به خدا یکی از اصلی ترین روشها برای رسیدن به آرامش ،حفظ آن و غلبه بر اضطراب است. حضرت علی (ع) می فرماید: (آمن ثامن ) ایمان بیاور تا در امان باشی . ویلیام جیمز روانشناس معروف قرن بیستم می گوید : ایمان ،بدون شک ،موثر ترین درمان اضطراب است. ایمان به خداوند باری تعالی آثار متعددی دارد که هر کدام به شیوه ای خاص در رفع اضطراب و ایجاد آرامش موثرند . در ادامه به برخی از این آثار و چگونگی آرام بخشی آنها اشاره می کنیم:الف – خوش بینی : یکی از آثار ایمان به خدا ،خوش بینی به جهان خلقت و هستی است. ایمان به تلقی انسان از جهان شکل خاصی می دهد به این نحو که آفرینش را هدفدار و هدف را خیر و تکامل و سعادت معرفی می کند. از نظر چنین فردی علت عقب ماندگی او خودش است نه نظام هستی.ب- روشن دلی : انسان همین که به حکم ایمان مذهبی جهان را به نور حق و حقیقت روشن دید ،همین روشن بینی فضای روح او را روشن می کند و حکم چراغی می گردد که در درونش روشن شده باشد. او آنچنان مشکلات را می بیند و درک می کند و با روشنایی نور ایمان و در پرتو عنایات خداوند متعال ،به حل مشکلات می پردازد و کمتر دچار اضطراب می شود.ج- امید واری : فرد با ایمان با ابراز خوش بینی و در پرتو روشن دلی ،به نتیجه مطلوب تلاش های خود امید وار است. در منطق فرد با ایمان ،جهان نسبت به تلاش های او بی طرف و بی تفاوت نیست ،بلکه دستگاه آفرینش حامی افرادی است که در راه حق و حقیقت و درستی و عدالت و خیر خواهی تلاش می کنند. در قرآن کریم در سوره محمد (ص )آمده است : ان تنصرو الله ینصرکم : اگر خدا را یاری کنید خداوند شما را یاری می کند.د- اطمینان خاطر : انسان فطرتا جویای سعادت خویش است و از تصور رسیدن به سعادت ،غرق در مسرت می گردد ،اما از فکر یک آینده شوم همراه با محرومیت ،سخت دچار دلهره و اضطراب می گردد. آنچه که مایه سعادت انسان می گردد دو چیز است : 1- تلاش 2- اطمینان به شرایط محیط .تکلیف انسان با ایمان با خودش روشن است و از این ناحیه ،اضطرابی دست نمی دهد ،زیرا اضطراب از شک و تردید پدید می آید. انسان درباره آنچه به خودش مربوط است ،شک و تردید ندارد.ه- لذت معنوی : یکی دیگر از آثار ایمان مذهبی برخورداری بیشتر از یک سلسله لذت ها ست که لذت معنوی نامیده می شود. لذات معنوی از لذات مادی ،هم قوی ترند و هم پایدارند. لذت عبادت و پرستش خدا برای کسانی که قدر آن را می دانند از این گونه لذات است.و- کاهش ناراحتی ها : بشر در زندگی همزمان با خوشی ها و شیرینی ها ،رنجها ،مصایب ،شکست ها و از دست دادن ها و ناکامی هایی نیز دارد و روشن است که بشر موظف است با طبیعت دست و پنجه نرم کند ،تلخی ها را به شیرینی تبدیل نماید. ایمان مذهبی در انسان نیروی مقاومت می آفریند و تلخی ها را قابل تحمل می گرداند. انسان با ایمان می داند هر چیزی در جهان حساب معینی دارد و اگر واکنش در برابر تلخی ها به نحو مطلوب باشد ،به نحو دیگر از طرف خداوند جبران می شود.ی- سکینه (آرامش خاطر ): افراد مومن دارای نوعی آرامش و اطمینان هستند که هر گونه وحشت و دودلی از آن ها زایل می شود. این آرامش زاییده ایمان است. افراد با ایمان هنگامی که به یاد قدرت بی پایان خداوند متعال می افتند ،امید وار می شوند و در پرتو آن مشکلات خود را حل شده می بینند.هر اندازه درجه ایمان فرد به خداوند و شناخت او از اسماء و صفات خدا و آگاهی او از برنانه های خداوندی در جهان افزایش یابد ،به همان اندازه توکل او نیز افزایش خواهد یافت همان گونه که انسان در کارهای دنیوی برای خود وکیل می گیرد و بسیاری از امور خود را به او واگذار می کند تا آثار و نتایج سودمند تری در پی داشته باشد ،شایسته است که در همه امور بر خداوند توکل کند و او را وکیل خود قرار دهد تا خواسته هایش بدون هیچ اضطراب و تشویش خاطر تامین گردد. اگر انسان به ربوبیت پروردگارش اذعان دارد و معتقد است که مجموعه جهان هستی زیر سیطره حکومت او قرار دارد و تنها معبود شایسته پرستش ،خداوند است هرگز به دنبال معبود دیگری نمی رود و از کسی جز او استمداد نمی جوید بلکه همواره به خدا اعتماد و فقط از او درخواست کمک می کند.مولف : سعید آوری ، روانشناس و مشاوره خانواده . دارای پروانه فعالیت تخصصی روانشناسی از سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور. مشاوره تلفنی : هماهنگی از طریق ارسال پیام به 09217445713مشاوره حضوری کرج : رزرو نوبت 09026821006