سفر به چین: گذر از دروازه ی بهشت (سفرنامه چین)

سلام. نوشتن این سفرنامه چندین ماه، البته نه پیوسته، زمان برد. هرگز فکر نمیکردم که وقتی که دارم سفرنامه ام را به چین می نویسم و خوانندگان خودم را دعوت به دیدن چین و مردم دوست داشتنیش میکنم، ویروسی که روزی نیست، خبری ازش در دنیا نباشه، اول مردم چین و بعد هم در مقیاسی خیلی بزرگتر، مردم کل دنیا را تا این حد درگیر خودش بکنه. از طرفی هم احتمالاً چون منشا احتمالی گسترش این ویروس در کشورمون چین بوده باشه، شاید خیلی ها دیدشون به این کشور منفی شده باشه. در این شرایط شاید نوشتن از چین و زیبایی هاش، در حالی که اساساً سفر رفتن کار صحیحی نیست، کار بیهوده ای به نظر برسه اما به نظرم، بشر در طی قرنها یاد گرفته که چه جور با مشکلاتش کنار بیاد و با امید بر اون فائق بشه.دلم نیومد حال خوب لحظاتی که در نوشتن این سفرنامه داشتم و میتونه روی خواننده هم حس خوبی ایجاد کنه، در ویرایش مجدد تغییر بدم. پس اگر متن را خوندید و جایی از عدم تطابق شرایط موجود با توصیفات من تعجب کردید، بدونید که سفر ما به چین و نگارش متن این سفرنامه، در فاصله ی کمی قبل از شیوع بیماری کرونا شکل گرفته. جایی که من واقعاً باید خدا را به خاطر اینکه بهم این فرصت را داد که درست به فاصله ی بسیار کوتاه قبل از شیوع کرونا، از لذت این سفر سیراب بشم، شکر گذار باشم.علاوه بر این، در صورت برنامه ریزی برای سفر به چین، حتماً شرایط خاص ایجاد شده به واسطه ی شیوع کرونا را مدنظر قرار بدید. با این پیش گفتار شما را به خوندن این سفرنامه دعوت میکنم.جرقه ی شروع سفر از منزل پدر زننوروز 98، مثل همیشه که اراک، خونه ی پدر زن عزیز میریم، در حال سر و شکل دادن به زمانهای پرتی بودم که اونجا دارم. معمولاً گزینه های من هم برای این جور مواقع معلومه و در صدر همه ی این گزینه ها جستجوی صفحات اینترنتی مرتبط با سفر، خوندن سفرنامه ها و این جور چیزهاست. اینجوری حتی وقتی سفر فیزیکی نمیرم، ذهن و روحم را به سفر میفرستم. خدا میدونه که اینجوری تا حالا کجاها نرفتم! اما مسیر برگشت من، از این سفرهام خیلی خیلی کوتاهه! صدای همسرم که منو چندبار صدا میکنه: علیرضا! علیرضا! و شاید لحظه ای بعد کیلومترها راه را در لحظه ای برمیگردم و به نقطه ای که هستم میرسم.بعد از سفر به اروپا (که قبلاً هم سفرنامش رو در سایت لست سکند نوشتم)، علاقه ی من به تجربه های متفاوت بیشتر و بیشتر شد. جاهایی که بتونم با دیدنش دنیای خودم را توسعه بدم. سفر به جاهایی که شاید کمتر بهش فکر بشه. سفر به کشورهایی که آدمها و فرهنگهای متفاوتی دارن یا به اندازه ی کافی چیزی دارن که از حال و هوای ما ایرانی ها به دور باشه و منو جذب خودش بکنه: آفریقا، برزیل، قطب، ژاپن، جزایر دور افتاده در اقیانوسیه و آمریکای جنوبی، کوبا و ... . به نظرم، اینها مقصدهای خوب برای سفره و نه کشورهای همسایه که تا همین چند دهه پیش، شاید خیلی هاشون استانهای خود کشور ما بودن. البته تدریجاً نظرم با افزایش نرخ ارز تعدیل شده و چاره ای نیست و باید از همه جا لذت برد.لابلای سفرنامه هایی که میخوندم چند سفرنامه به چین هم توجهم را به خودش جلب کرد. حس خاصی به چین پیدا کردم. تا به خودم بیام، تمام سفرنامه های چین توی سایت لست سکند و چندین و چند سایت دیگه را خونده بودم. جستجو در مورد جاذبه های چین هم بیشتر جذبم کرد. قدم بعدی برآورد هزینه های سفر بود. اگرچه همچین کم هزینه نبود اما خب! بالاخره از مقاصد دیگه ای که گزینه های من بود (مثل آفریقا، ژاپن و برزیل و ..) ارزونتر درمیومد. خلاصه اینجوری فکر سفر به چین تو سر من افتاد. موضوع سفر به چین و متفاوت بودنش و همراه کردن همسر برای این سفر، موضوع صحبت ما در مسیر برگشت از اراک به تهران و سفر داخلی ایام نوروزمون شد.به جای چین سر از روسیه در می آوریم!تعطیلات نیمه ی خرداد، بهترین زمان برای عملی سازی برنامه ی ما برای سفر به چین بود. واسه همین باید اقدامات عملیمون برای ویزا، رزرو هتل، پرواز و ... را از اردیبهشت ماه شروع میکردیم. با وسواس فکری که من دارم، لابلای سرچهای جدیدمون، انواع و اقسام موضوعات و استرسهای جدید بود که کشف میشد. ترس از فرهنگ چینی ها، فیلترینگ اینترنت در چین و مشکلاتی که بخاطر اون در مسیریابی باهاش مواجه میشیم، کامنتهای هتلها که توش کلی نکته ی منفی در مورد چین گفته شده بود. از بوی بد برخی چینی ها، بوی دائمی سیگار در فضای اتاق و معابر عمومی، کثیفی اتاقها و ... همه و همه باعث شد که من در تصمیمم برای سفر به چین دو دل بشم.توی یه برنامه ی سالانه ی شرکت بودیم که اینبار برعکس همیشه، همسرم با ارسال اطلاعات از جاذبه های روسیه و توضیح دادن تعریفهایی که از همکارهاش درباره ی روسیه شنیده بود، گزینه ی سفر به روسیه را برای دومین سفر خارجی به ذهن ما خطور داد. خلاصش کنم، دو سه هفته ای اسیر جستجو و قیمت یابی و ... در مورد چین و روسیه بودیم. روزها میگذشت و دیگه زمانی به تعطیلات نیمه ی خرداد نمونده بود. بالاخره جلسه ی جمع بندی بین من و همسر عزیز شکل گرفت.بعد از کلی مباحثه و فکر و هم اندیشی در مورد مزایا و نقطه های مثبت و منفی گزینه ها، یهو یادم افتاد که خواهرم چند سال قبل برای یه ماموریت کاری به چین رفته بود. با خودمون فکر کردیم که شاید تجربه ی خواهرم بتونه راهگشا باشه. سریع گوشی را برداشتم و به خواهرم زنگ زدم. اگرچه خواهرم جوری حرف نزد که بخواد کلاً تصمیم ما برای سفر به چین را هوا بکنه اما در زدن زیر آب همکارهای چینیش و صحه گذاری بر کامنتهای منفی ای که در مورد چینی ها خونده بودیم، هم کم نگذاشت. مقایسه ی نهایی هزینه های سفر به چین و روسیه هم باعث شد که هواپیمای حامل ما در دومین سفر خارجی عمرم، به جای چین و پکن، در مسکو به زمین بنشینه.فکر مجدد سفر به چینسفر ما به روسیه به خوبی و خوشی انجام شد و شاید اگه عمری باقی باشه، بعداً سفرنامه ی اون را هم بنویسم. اما یه آدم عاشق سفرا، نمیشه یکجا نگه داشت و مجدداً سفرهای خیالی من به کل دنیا شروع شد. در بین این سفرهای خیالی، با دیدن چندتا صفحه اینستاگرامی و چند سفرنامه ی جدید در مورد چین، متوجه جاذبه های بیشتری در شهرهای دیگه ی چین به جز پکن و شانگهای شدم (قبلاً که توی اردیبهشت در مورد چین سرچ کرده بودیم، برناممون مثل باقی تورها و سفرهای اکثر ایرانیها، معطوف به پکن و شانگهای بود). علی الخصوص شهر ژانگ جیاجی و دروازه ی بهشت به نظرم معرکه بود. البته اون موقع به چین به عنوان مقصد نهایی سفر فکر نمیکردم اما بازم بدم نمیومد که پیجها و مطالب بیشتری را در مورد چین بخونم.مرداد ماه بود که با نگاهی به تقویم و کشف هفته ی طلایی اوایل آبان ماه، با دو روز تعطیل رسمی، جرقه های یه سفر دیگه در ذهن من زده شد. دو روز تعطیلی در یک هفته، باعث میشد که بتونیم با احتساب تعطیلات آخر هفته هامون، با یه مرخصی سه روزه به یک سفر 9 روزه بریم. سریع جستجو و سرچ های اینترنتیم را استارت زدم. بعد کلی سرچ، سه گزینه را به عنوان گزینه های نهایی مورد بررسی بیشتر قرار دادم: آفریقای جنوبی، ترکیب اسپانیا و یونان و گزینه ی دیگر هم که الان شما بهتر میدونید. هزینه های سفر و جاذبه های اصلی مدنظر برای هرکدوم از این گزینه ها را با تقریب خوبی استخراج کردم. توی سفر داخلی ای که چند روز آخر مرداد و اوایل شهریور با همسر عزیز داشتم، فرصت خوبی دست داد که باهم در این مورد صحبت کنیم.با توجه به تجربه ی دو سفر قبلی اروپاییمون و اینکه همسرم قبلاً در یک سفر کاری به اسپانیا رفته بود، این گزینه از فهرست خارج شد اما سودای سفر به یک جای متفاوت هر دو گزینه ی آفریقا و چین را تا اوایل مهرماه حفظ کرد. با جستجوی دقیقتر متوجه شدیم هزینه های سفر به آفریقای جنوبی و دیدن پارک ملی کروگر در اون بیشتره اما برای دیدن چین و علی الخصوص با اضافه شدن شهر ژانگ جیاجی و کشف تازه ی من یعنی شهر فنگ هوانگ (ققنوس) به شهرهای برنامه ریزی شده برای بازدیدمون، به زمان بیشتری احتیاج داشتیم. در این شرایط بود که نگاه همسرم به تقویم و کشف تعطیلی 27 مهرماه راهگشا شد. به این شکل که اگه میتونستیم هفته ی پایانی مهرماه را به تعطیلات هفته ی اول آبان اضافه کنیم، فرصت 16 روزه ای برای سفر حاصل میشد. با کلی برنامه ریزی برای نحوه ی طرح درخواست مرخصی، تونستیم مرخصیمون را به مدت 7 روز کاری نهایی کنیم. بعد از این، تمرکز خودم را در سرچ ها روی چین گذاشتم تا بتونم برنامه ریزی کاملی برای این سفر داشته باشم. براتون خواهم گفت که چه جوری برناممون تغییر کرد و شروع سفر ما از 3 آبان 98 و به مدت 14 روز کلید خورد.بخش اول سفرنامه ی من، یه جورایی راهنمای سفر به این کشوره. دلایل انتخاب چین و نحوه ی برنامه ریزی این سفرا در این بخش توضیح دادم که اگه حوصله داشته باشید، ماجراها، سختی ها و شیرینی های برنامه ریزی این سفرا تو این بخش خواهید خوند. اگرم حوصلتون نیومد، به جز عنوان اول این بخش، میتونید باقی عنوانهای این بخش را بیخیال بشید. در بخش دوم به گزارش سفر پرداختم و نهایتاً در بخش آخر نکات کلی ای که در مورد این سفر به نظرم رسیده را نوشتم. با توجه به زمان زیادی که برای جستجو در مورد این سفر گذاشتم، فکر کنم این سفرنامه برای اونهایی که نیت سفر به چین را دارن، میتونه خیلی مفید باشه. البته پیشاپیش از طولانی شدن سفرنامم عذرخواهی میکنم.