در قلمرو پاییز

مادرسکانس 1 دفتر معلمین روز داخلیمژده دارد به حیاط نگاه می کند .نظرش به چیزی جلب شده.سکانس 2 نما از پنجره حیاط مدرسه روز خارجیعلی رضا دور از بچه ها تکیه داده به دیوار. زنگ می خورد وعلی رضا به طرف ساختمان مدرسه می آید.سکانس 3 کلاس درس روز داخلیمژده رو به تخته دارد بهت زده به کلمه مادر نگاه می کند.به خود می آید وبا لبخند می نشیند.مژده(با لبخند تصنعي) خب بچه ها موضوع انشاء ما براي روز مادر ،خود مادرههفته بعد سر كلاس در حضور مادراتون انشاتونو مي خونین.زنگ به صدا در مي آيد وبچه ها با عجله وسايل خود را جمع مي كنند از مژده خدا حافظي مي كنند وبيرون مي رودند.علي رضا در حال بيرون رفتن است.مژدهعلي رضاعلي رضابله خانممژدهبمون مي رسونمتعلي رضانه خانم ممنون خودم مي رممژدهمي خوام بيام با والدينت صحبت كنم .علي رضا(با نگراني)خونه نيستن مي گم خودشون ميانمژدهچند بار بهت نامه دادم بهشون بدي كه بيان ولي نيومدن . نامه ها رو ندادي به پدر مادرت يا نخواستن كه بيانعلي رضا سر را پايين مي اندازد وچند لحظه سكوت مي كند .سر را بالا مي آورد.علي رضاخودم بهش ندادم . پارشون كردم .مژده(با تعجب)چرا؟علي رضاچون مهم نبود . چون مهم نيست. چون (مكث)مهم نيستم.بعد به سرعت مي دود بيرون .مژده به دنبالش تا در کلاس.مژدهعلي رضا علي رضاسکانس 4 خیابان روز خارجیعليرضا در حال رفتن به خانه است. مژده با اتومبيلش مي رسد ونگه مي داردعلي رضا بعد از تعارف كردن سوار مي شود.سکانس 5 اتومبیل روز داخلیمژدههميشه پياده مي ري خونتون؟علي رضابله خانممژدهاين همه راهو؟علي رضابله خانممژدهاز اين به بعد اگه كمي منتظر بموني مي تونم برسونمتعلي رضانه خانم معلم مزاحم نمي شممژدهمن هم همون طرفي مي رم كه تو مي ريعلي رضا سكوت می کند.مژدهدرباره ي اون روز (مكث)اگه مشكلي داري مي توني به من بگيهردو سکوت می کنند.مژدهمي خواي با هم حرف بزنيم؟علي رضا جوابي نمي دهد.مژده مي پيچد ونگه مي دارد .در حال باز كردن كمربند ايمني.مژدهاين جا يه پاركه. دلت مي خواد چيزي بخوري؟علي رضاديرم مي شهمژده(با لبخند)خودم مي رسونمت.سكانس6 پارك ريز آلاچيق روز خارجيعلي رضا زير آلاچيق نشسته است. مژده با يك سيني با دوشكلات داغ وارد كادر مي شود ومي نشيند كنار علي رضا.مژدهشكلات داغ دوست داري ؟بيا .علي رضاممنون خانم معلممژده(شمرده شمرده وبا خنده) خواهش مي كنم قابل ندارهسكوت.مژدههر وقت دلم می گیره میام این جا.قبلا بیشتر می اومدم. منو پسرمعلي رضادیگه نمیاین؟مژده(به فكر فرو رفته)نهعلي رضاچرا؟مژده(بريده بريده)چون.پارسال.مژده سعي مي كند از ريزش اشكهايش جلوگيري كند.مژدهازدست دادیمش.علی رضا سر را پایین انداخته. دارد با شکلات داغ بازی می کند.مژدهدرسات خیلی ضعیفه ،باید بیشتر درس بخونی،علی رضاچشم خانم معلممژده(مهربانانه)از فردا زنگای تفریح درس هایی که سختته باهم کار می کنیم.خوبه؟علی رضابله خانممژدهخب دیگه بخور بریمسكانس7 كلاس درس روز داخلي.مژده در حال ديكته گفتن در كلاس قدم مي زند .سر نيمكت علي رضا مي ايستد مكث مي كند .خم مي شود .مژده(آهسته )اينو غلط نوشتي.هر دو لبخند می زنند.سکانس 8 خانه لیلا شب داخلیمادر لیلا در بستر دارد از تب می سوزد. لیلا دست به پیشانی مادر گذاشته نگران است.سکانس 9 داروخانه روز داخلیلیلا داروها را از متصدی داروخانه می گیرد وپولش را حساب می کند.سکانس 10 کلاس درس روز داخلیسرو صدای بچه ها در کادر . علی رضا ومژده در کلاس خالی دارند ریاضی کار می کنند.مژدهحالا اگه تقسیمشون کنی چند می شه؟علی رضا(آهسته)می شه شونزدهمژدهآفرین ،حالا اینو حل کن.سکانس 11 خانه مژده روز داخلیمژده خوشحال به خانه می آید. شوهر مژده خانه است.مژده(با لبخند)سلامشوهر مژده(با لبخند) سلام خانم ،خوشحالیبه طرف اتاق می رود تا لباس هایش را عوض کند.صدای مژده در کادر.مژدهچی می خوری برات درست کنم.شوهر مژدههر چی خودت می خورینگفتی چرا خوشحالیمژدهچرا نباشم ،دلت می خواد منو غمگین ببینی؟شوهر مژدهنه فقط سوال کردم .مژدهاصلا امشب بریم بیرون برای شام.شوهر مژدهباشه بریم.سکانس 12 دفتر محمد رضا روز داخلیلیاقی رو به پنجره پشت به محمد رضا .لیاقیچهارده سالم بودمحمد رضاچیلیاقیچهار ده سالم بود وقتی پدرم فوت کرد(مکث)بعضی موقعها به این فکر می کنم که چه بلایی سرمون می اومد اگه مادرم فوت می کرد.(مکث)خیلی سختی کشیدیم. مادرم صبح تا شب ورنی می بافتمحمد رضاورنی دیگه چیه ؟لیاقییه چیزی شبیه فرش چیزی که اگه یکم ببافی دستات درد می گیره اگه بیشتر ببافی دستات بیشتر درد می کنه واگه مجبور باشی هر روز بیشتر وبیشتر ببافی شبها نمی تونی از درد مچ دستات بخوابی ومجبور می شی تا صبح ناله کنی واگه چند تا بچه قدو نیم قد داشته باشی ...لیاقی زل زده به نقطه ای وبهت زده اشک هایش از چشم سرازیر می شود.لیاقیدیگه نمی تونی ناله کنی آخه بچه ها بیدار می شن.لیاقی اشک هایش را با آستینش پاک می کند.لیاقیفردا شام بیایین خونه مامحمد رضا به فکر فرو رفته است.محمد رضاچی گفتیلیاقی به طرف در.لیاقیفردا شام خونه مامحمد رضا در فکر است.محمد رضا(آهسته) باشهسکانس 13 خانه علی رضا شب داخلیعلی رضا در حال جمع کردن سفره .محمد رضاچند وقتیو باید بری خونه مادر بزرگعلی رضاچرامحمد رضاباید بریم یه جای بزرگ ترعلی رضاچرا؟محمد رضااین قدر نگو چرا چرا .برو دو تا چایی بریزعلی رضا بلند می شود.سکانس14 پارک روز خارجی(نما از داخل اتومبیل)مژده وعلی رضا هر دو خندان در پارک قدم می زنند.سکانس 15 اتومبیل روز داخلیشوهر مژده دارد به مژده وعلی رضا نگاه می کند.سکانس 16 خانه مژده شب داخلیشوهر مژده به خانه می آید.شوهر مژدهسلاممژدهسلام ؛امروز زود اومدیمژده به طرف اتاقش می رود.شوهر مژدهبر عکس شمامژدهرفته بودم جایی(از اتاق)شوهر مژدهکجا؟مژدهداری بازجویی می کنی؟شوهر مژدهاون پسره کیهمژدهپس آقای کارآگاه تعقیبم کردنمژده از اتاق بیرون می آید.شوهر مژدهنگفتی کیه؟مژدهیکی از بچه های کلاسمشوهر مژدهبا همه ی بچه های کلاست می ری پارکمژدهنهمژده به طرف آشپر خانه . شوهرش بازویش را می کشد.شوهر مژدهجواب منو بدهمژده(عصبانی)تو مشکلت چیهشوهرش سعی می کند بر خود مسلط باشد.شوهر مژدهنگرانتم مژده (مکث)می خوای چیکار کنی ؟مژدهنمی خواد نگران من باشی.شوهر مژدهدوست دارممژدهکاری به کارم نداشته باشبه چشمان هم خیره می شوند.مژده از کادر بیرون می رود.سکانس 17خانه علی رضا شب داخلیعلی رضا و پدرش در حال بگو مگوعلی رضامن نمی رممحمد رضا(عصبانی)تو غلط می کنی.با همین کمر بند آدمت می کنم.علی رضامن نمی رممحمد رضا به صورت علی رضا سیلی می زند.علی رضا دست می گذارد روی صورتش ،به چشمان پدر خیره می شود نفس های کوتاه وپشت سر هم می کشد. بسیار عصبانی است.محمد رضا می رود گوشه ی دیگر اتاق می نشیند.محمد رضاببخشید که زدمت . (مکث)اگه یه چند روز بری خونه مادر بزرگ قول می دم همه چیز درست بشهبالاخره باید یکی باشه که برات مادری کنه یا نه؟یکی باید باشه تنهایی بین ما رو پر کنه.علی رضامن نمی خواممحمد رضاچی رونمی خوای؟از این زندگی خسته نشدی بچهعلی رضامن بچه نیستم.محمد رضا(آرام)بیا بشین اینجا کارت دارمعلی رضاکارت چیه بازم می خوای بزنی(با گریه)مادرم هم تو کشتی با همین کاراتمحمد رضا با عصبانیت بلند می شود و علی رضا را دنبال می کند.علی رضا فرار می کند تو کوچه.سکانس18 کوچه شب داخلیعلی رضا در حال رفتن است دست روی جای سیلی گذاشته برخورد می کند به حیدر .حیدر خم می شود ودست علی رضا از روی صورتش کنار می کشد.سکانس 19 خانه حیدر شب داخلی.حیدر استکان چایی را جلوی علی رضا می گذارد.شروع می کند به داستان گفتن.حیدریکی بود یکی نبود . زیر گنبد کبود زنی بود که توی یه عبادتگاه بزرگ زندگی می کرد که غیر خدا هیچ کس رو نداشت. دلی داشت به اندازه آسمون ؛ از ایمان قلبش همه خبر داشتن حتی پرنده ها که در فصل کوچ می رفتن اون سر دنیا و درختانی که هر غروب زیر انبوهی از مه ینهان می شدن.سکانس 20 عبادت گاه شب داخلیمژده در جایی شبیه محراب در حال دعا خواندن است. لباس بلند وسفیدی پوشیده است.صدای حیدر در کادر.حیدر(کار زن روزها کار بود و شب ها عبادت؛ قلبش به جز ایمان چیز دیگری نمی شناخت )سکانس 21 خانه حیدر شب داخلیحیدرزن زمین را شخم می زد وبذر را با ایمانش در دل خاک می کاشت . ولی وقتی گرگ ها تنها همدمشو دریدند غمی بزرگ تو دلش نشست. همه جا رنگ آسمونی رو گرفت که خورشیدش می خواد برهسکانس 22 عبادت گاه شب داخلیمژده با چشمان گریان به خواب رفته است.صدای حیدر در کادر.حیدرآنقدر گریه کرد که همانجا خوابش بردنور از بالای سر مژده حرکت می کند تا روی سینه اش.حیدرهمون شب فرشته ای رو خواب دید .فرشته مهربونیو تو قلبش کاشت . از اون جا که خدا خبر داشت از قلب پر از ایمان ومهرش، هدیه ای بهش داد .سکانس 23 مزرعه روز خارجیمژده با شکم بر آمده در حال کار در مزدعه .صدای حیدر در کادر.حیدراون هدیه هر روز در وجود زن رشد کرد ورشد کرد و رشد کرد.سکانس 24 عبادت گاه روز داخلیمژده نوزادی را در آغوش گرفته است.صدای حیدر در کادرحیدرواز رَحم مادر فرزندی زاده شد و زن دیگه تنها نبودسکانس 25 کلاس درس روز داخلیزنگ به صدا در می آید وهمه بچه ها یک پس از دیگری می روند. علی رضا ناراحت است.مژدهعلی رضاعلی رضابله خانم معلممژدهطوری شده امروز ناراحتیعلی رضانه خانم معلممژدهصبر کن برم دفتر کارامو انجام بدم بعد با هم صحبت کنیم باشه؟(لبخند)علی رضاچشم خانمسکانس 26 پارک روز خارجیعلی رضا ومژده در آلاچیق.علی رضا(با بغض)پدرم می خواد ازدواج کنه .می خواد منو بفرسته پیش مادر بزرگ .مژدهشاید هم همش به خاطر خودته(مکث)دلت نمی خواد مادر داشته باشیعلی رضااگه مهربون باشه. مثل شمامژده(مکث)دلت می خواد(مکث) من مادرت باشم؟علی رضا به چشمان مژده نگاه می کند.مژدهتو هم می شی پسر منهر دو لبخند می زنند.سکانس 27 تراس خانه مژده شب خارجیمژده دست به سینه ایستاده دارد به شهر نگاه می کند.شوهرش پشت سر مژده به در تکیه می دهد.شوهر مژدهچی شده؟مژدهپدر علی رضا می خواد ازدواج کنه.شوهر مژدهاون پسره ،خب این که خیلی خوبهمژدهمی خواد بفرستتش پیش مادربزرگششوهر مژدهخبمژدهمی خوام به فرزند خوندگی قبولش کنم.می چرخد سمت شوهرش.مژدهکمکم می کنی؟شوهرش به فکر فرو می رود.سکانس 28 دفتر محمد رضا روز داخلیمحمد رضا در حال نوشتن است.مژده و شوهرش وارد می شودند.مژدهسلامشوهر مژدهسلامسر بلند می کند.محمد رضاسلام،بفرماییدمژدهشما پدر علی رضا هستید؟محمد رضابله شما؟مژدهمن معلم علی رضا هستمشوهر مژدهمی خواستیم در مورد موضوع مهمی باهاتون صحبت کنیم.سکانس 29 کافی شاپ روز داخلیهر سه سر میز.محمد رضاخب بفرماییدشوهر مژدهدر باره پسرتونمژدهباهاش مشکل دارینمحمد رضااز همون مشکلاتی که بین پدر و یه پسر بی مادر هست.علی رضا مشکل درست کرده؟مژدهنه اتفاقا علی رضا پسر معدب و باهوشیهمحمد رضاخب پس چی شده که اومدین به محل کارمشوهر مژدهببینید آقا من وهمسرم می خوایم (مکث)چطور بگم (مکث)امیدوارم سوء تعبیر نشه...مژدهاگر مایل باشین علی رضا چند وقتی پیش ما زندگی کنهمحمد رضاچی؟شوهر مژدهمی خوایم پسرتونو به فرزند خوندگی ...سکوت.محمد رضا نگاه می کند به صورت هر دوی آنها.وناگهان بلند می شود وچند قدم دور می شود. ولی برمی گردد وبا کف دست روی میز می زند.محمد رضا(به حالت تهدید)دیگه، دور بر پسر من پیداتون نمی شه. می فهمین.من فقط به خاطر علی رضا دارم ازدواج می کنم.فقط به خاطر پسرم.سکانس 30 اتومبیل روز داخلیشوهر مژده در حال رانندگی مژده در فکر است.شوهر مژدهکارمون ابلهانه بودمژده به فکر فرو رفته است.سکانس31 کلاس درس روز داخلیبچه ها در حال حل تکلیف خود سر کلاس دارند با هم حرف می زنند .مژده نگاهی به جای خالی علی رضا می اندازد.اشک در چشمانش حلقه می زند.سکانس32 خانه علی رضا روز داخلیمحمد رضا(با فریاد)دیگه حق نداری بری مدرسه ،فردا با هم می ریم خونه ی مادر بزرگعلی رضامن نمی رم.محمد رضاتو غلط می کنیعلی رضااز خونه فرار می کنممحمد رضاچی ؟ چی گفتی؟محمد رضا عصبانی به سمت علی رضا حمله می کند .حیدر داخل می شود وجلوی محمد رضا را می گیرد.حیدرچیکار می کنی مرد؟محمد رضابه تو چه پیرمردحیدر سیلی به صورت محمد رضا می زند.علی رضا خشمگین گوشه اتاق ایستاده است.علی رضا(خطاب به پدرش)کاش به جای مادر تو مرده بودیعلی رضا انشایی که نوشته برمی دارد واز خانه خارج می شود.محمد رضا خود را به آغوش حیدر می سپارد وگریه می کند.سکانس33 درب خانه مژده روز خارجیعلی رضا زنگ در خانه مژده را می زند. چند قطره باران روی صورت علی رضا می چکد.سکانس 34 خانه مژده روز داخلیزنگ در به صدا در می آید مژده از جا می پرد که در را بگشاید.شوهر مژدهدرو باز نمی کنیمژدهداره بارون می بارهشوهر مژدهبدترش نکن مژدهسکانس 35 اتاق خواب مژده روز داخلیزنگ در باز هم به صدا در می آید و مژده در حال اشک ریختن است.ناگهان بلند می شود وبه سمت در می رود.سکانس 36 پذیرایی روز داخلیشوهر مژده لم داده روی مبل .با دیدن مژده بلند می شود که مانع رفتن مژده بشود.شوهر مژدهمژده مژده صبر کن.سکانس 37 راه پله روز داخلیشوهر مژده می رسد بالای راهشوهر مژدهصبر کن مژده مژدهمژده به سرعت از پله ها سرازیر می شود. وناپدید می شود.صدای حیدر در کادرو خداوند نام زن را مادر گذاشت وگفت بهشت زیر پای توست ای مادر. مادر مهربانی را به زمین آورد وآن را گسترش داد واز آن وقت بود که قلب انسان شروع به تپیدن کردو محبت در خونش جریان یافت.سکانس38 خانه لیلا روز داخلیلیلا تکیه داده به دیوار به سمت پنجره می رود تا رفتن مرتضی را تماشا کند.پرده را آرام کنار می زند.علی رضاخاله یه چیزی درباره ی مادر می گی بنویسملیلابنویس(مکث)(با بغض)لیلی گفت کاش مادر می شدم مجنون بچه اش را بغل می کرد.خدا گفت :مادر بهانه ی عشق است. تو بی بهانه عاشقی تو بی بهانه می سوزی.