روزت مبارک!

یه فضانورد.یه کارآفرین.یه استاد دانشگاه.یه رئیس جمهور.یه ژنرال ارتش.برنده جایزه نوبل.کسی که بهترین عملکرد رو در المپیک داشته.یا بازیکن فوتبال فوق العاده.یه نویسنده توانا.یه شاعر بی نظیر.به دانشمند نابغه.اگه با خوندن تمام کلمات بالا، تصویر یک مرد در ذهن شما نقش بسته، هیچ ایرادی در کار نیست! این ذهنیت مختص اکثریت جامعست! من نمیدونم چطور باید با یه مقدمه بندی شیرین و جذاب برم سر اصل کار... ولی امروز یعنی 11 اکتبر (بر طبق چیزهایی که شنیدم) روز جهانی دختره!دوست داشتم در این فرصت راجع به یکی از مسائل به شدت مهم جامعه دخترها صحبت کنم یعنی ذهنیت!همونطور که خودتون اطلاع دارید توی جامعه فعلی ما تا حدود زیادی بین زنان و مردان تبعیض گذاشته میشه، که اینجا فرصت صحبت راجع بهش وجود نداره؛ اما طبق این ذهنیت مردان، قادر به انجام کارهای بزرگتری هستند! و اگه بخوایم بر طبق آمار بررسی کنیم این باور اونقدر ها هم کذب نیست.لیست دانشمندان و نوابغ در تمامی زمینه ها پر از اسامی مردانه! اما میدونید که ممکنه این آمار از همون پایه بر اساس نابرابری به وجود اومده باشه؟اولین کسانی که حق تحصیل داشتند مردان بودند!حکمرانان امپراطوری ها مردان بودند!کسانی که حق رسیدن به بسیاری از درجات رو داشتن مردان بودند!و این تبعیض ها تا به امروز هم جای خودشون رو حفظ کردند!خب... در چنین شرایطی این ذهنیت برای دیگر دسته جامعه به وجود میاد که شاید ما اصلا برای چنین جایگاهی ساخته نشدیم!و خب از اونجایی که زندگی و رفتار انسان بر اساس ذهنیت اون فرد شکل میگیره، طبیعیه که زنان به علت نگرششون، در بسیاری از مسائل حتی به فکر سرآمد شدن هم نباشند! (صرف نظر از تمام محدودیت ها)من و دوستام، تا سال پیش، هر ساله در مسابقات ریاضی و یا سایر علوم شرکت میکردیم؛ توی شهر و رده سنی ما پسری وجود داره که از لحاظ ذهنی نابغه محسوب میشه! من به یاد دارم که هر بار موقع مسابقه شرکت کردن با این ذهنیت وارد صحنه میشدم که پسرا اول و شاید دوم میشن و ما بهتره برای رده سوم تلاش کنیم!میدونم احمقانست... اما همیشه دیدگاهم نسبت به این موضوع این بود که به هر حال اون پسره و مشخصه که رتبه اول رو میاره! و همین نگرش باعث شده بود که من هیچوقت به جایگاه اول فکر نکنم و در نتیجه براش تلاش هم نکنم؛ خودم رو اصلا در سطح جایگاه اول و اون آدم نمیدیدم و فکر میکردم اگه تلاشی هم انجام بدم بی فایدست!متوجه شدید که چی شد؟ من چون از اول باور داشتم که اون پسر اول میشه، حتی از خودم نپرسیدم هم که اون پسر چرا اول میشه؟ و همین باعث میشد که هیچوقت به فکر جایگاه اول نباشم و به دستش هم نیارم!خب، خیلی طول کشید تا متوجه بشم که اشتباه کارم کجا بوده!من انسان هارو (همونطور که جامعه بهم یاد داده بود) در دسته دختر و پسر جا میدادم و مقایسه میکردم، نه انسان های واحد!از خودم میپرسیدم که دوست دارم چه جور دختری باشم... نه چه جور انسانی!میدونید، همین واژه دختر باعث میشه که به طور ناخودآگاه محدودیت های زیادی در ذهنمون شکل بگیره، حتی در بهترین حالت فرد با شنیدن واژه لیدی‌باس و امثالش، حس میکنه که برای موفقیت و رسیدن به اون رده باید راه متفاوت تری رو در نظر بگیره! (که مختص دختران باشه، و از نظر من این هم یه سد ذهنیه!یه دختر قوی همیشه لباسهای خاص نمیپوشهاونقدرها هم پولدار نیست!همیشه مغرور و خشن نیست!همیشه به دور از روابط عاطفی و دوستی و مردم نیست!حتما توی کار بیزینس یا معروف نیست!اون فقط دختریه که خودش رو پیدا کرده و تا بهترین درجات پرورش داده)!پس اولین مرحله ای که باید برای قدرتمند شدن ازش رد بشید سد افکار و باورهاتونه!دخترا...میدونم که جامعه کار رو سخت کرده، میدونم که ممکنه خیلی از مسائل با باورهای خانوادتون در تضاد باشن، میدونم فراتر رفتن از حدود مشخص شده طاقت فرسا و دردناکه؛ ولی:خودتون و بقیه انسان هارو در صرفا در جایگاه انسان ببینید، نه مرد و زن!موقع رویا پردازی بیخیال استاندارد های جامعه برای زنان بشید!تبدیل بشید به اون آدمی که دوست دارید باشید!کاری رو انجام بدید که میخواید انجامش بدید!یادتون باشه، حتی اگه کلیشه ای مثل زنان لطیفند درست هم باشه، خودش باید خودش رو نشون بده، نه اینکه شما سعی کنید اون اصل رو وارد زندگیتون کنید!شما نه پایین ترید و نه برتر!دختر بودن شما هیچ تفاوتی رو در شما ایجاد نمیکنه!(بیاید به این مسئله توجه داشته باشیم که تفاوت های پایه ای میان زنان و مردان هست، که اگر انسانی خود واقعیش رو پیدا کنه و به ندای قلبش گوش کنه اون تفاوت ها هم رعایت خواهند شد. اما همون تفاوت ها هم به قدری و شدتی که بهمون گفته شده نیستند!)بی مرز فکر کن؛از زندگیت چی میخوای؟ دوست داری کی باشی؟ چه مهارتی رو احتیاج داری؟ چه جایگاهی رو برای خودت در نظر گرفتی؟ بهم جواب بده! به خودت جواب بده! و حالا برای رسیدن به اون جایگاه تلاش کن! بهونه نیار و روزت هم مبارک دختر!نمیدونم چقدر موفق بودم... فقط میخواستم بهتون بگم که انسان هارو به دسته زن و مرد تقسیم نکنید،خودتون رو دست پایین نگیرید و توی رویا پردازی بی پروا باشید! دقیق تر به محدودیت ها و کلیشه ها نگاه کنید و ببینید که آیا حقیقت دارند یا خیر! این باور های غلط رو کنار بزنید و مجددا خودتون رو کشف کنید، عمیق تر نگاه کنید!!و هیچوقت این جملات رو نگید:منم اگه پسر بودم اینطوری میشدم!بابا اون پسره!پسرا اول میشن، من برای رده دوم تلاش میکنم!این کار بیشتر به مردا میاد!و...حتی به طور نامحسوس توی ذهنیتون!بقیش رو به خودتون میسپارم... و البته دو کتاب خودت باش دختر و معذرت خواهی بسه از ریچل هالیس هم به همین موضوع پرداخته اند... اگر علاقمند به مطالعه بیشتر هستید توصیه میشن! (خیلیا این کتاب هارو توی رده بندی کتاب های زرد قرار میدن، اما به نظر من خوندنش خالی از لطف نیست!)و دوباره هم میگم، روزمون مبارک!دوستتون دارم؛