100 متن احساسی عاشقانه + جملات عاشقانه کوتاه

بیا دلتنگی‌ هایمان راتقصیر پاییز و زمستان نیندازیمچه فرقی می‌کند بهار باشد یا پاییززمستان باشد یا تابستان ؟تو که نباشی همه‌ی فصل‌ هابرایم یک اسم دارند: «فصل دلتنگی»_____________________دلم بی قرار استبه آسمان می‌ نگرمشب چادرش را پهن کرده استماه در آن سیاهی می‌ تابدستاره‌ ها جشن نور راه انداخته‌ اندآرام می‌ شومبی شک می‌ دانمتو زیر این چادر شب به آسمان می‌ نگری_____________________عاشق که باشی شعر شور دیگری داردلیلی و مجنون قصه‌ی شیرین‌ تری دارددیوان حافظ را شبی صد دفعه می‌ بوسیهر دفعه از آن دفعه فالِ بهتری دارد_____________________هر چیزی که به تو ربطی داشته باشددوست داشتنی ستاز دلتنگی‌ ام بگیرتا جای خالی‌ ات …_____________________و من یقین دارمزیباترین اتفاق برای من_____________________بوسه را گذاشته‌ اندبرای همین جور موقع‌ ها دگر عزیزِ جانمهمین جور موقع‌ هایی کهآوازک چت دارم جوابگویحسی نیست که من به تو دارم_____________________یک چیزی باید باشدکه در هجوم شب دلت را قرص کندیک چیزیمای چت مثل آرامش نگاهشمثل امنیت شانه‌ هایشمثل گرمای نفس‌ هایشمثل بودنش_____________________نگاه کنغروب که می‌ شودخاطرات نبض مرا می‌ گیرندتو زنده می‌ شویو من می‌ میرمای زیباترین حس دنیاحالا که دوریخیال و شب و تنهایی و بارانکدام یک مال من است ؟!_____________________اما، براى آن کسى ‌کهعاشقانه دوستش داشتبهشت، همانجا بودکه کنار هم بودند_____________________باران ببارد، عشق هم باشدیک یار شیرین در بَرَت باشداصلاً چه بهتر زیر این بارانوقتی که عشقت، همسرت باشدتو باشی و یک هوای بارانیچتر نیازی نیستبگذار باران، عطر بودنت رادر هوا پخش کند_____________________چشم های سیاه توخاورمیانه‌ ی دوم استیک دنیا برای تصرفشنقشه می‌ کشند!_____________________از دوست‌داشتن که می‌ نویسمدست‌ هایم می‌ لرزدانگار تو زیر پوستمتکثیر می‌ شوی_____________________گوشه‌ قلب تمام آدم‌ هایک صندلی خالی‌ ست!و باد همیشه از همان سمتآدم ها را می‌ برد سمتی کهکسی باید باشد و نیست_____________________به خدا كه تو حال خوب منىو حالى بهتر از كنار تو بودنسراغ ندارم_____________________می‌ شود با یکی چای بخوریبا یکی سفر برویبا یکی عکس بگیریراه بروی …اما فقط یکی‌ ستکه برایش چای می‌ ریزیبا او حرف می‌ زنیراه می‌ رویو دوستش می‌ داری_____________________در دهانت دوستت دارم های زیادیپنهان کرده‌ ایکه جز به بوسه کشف نخواهند شد!می‌ بوسمت تا هر دو عاشق شویمتو از بوسه‌ های منمن از شنیدن عاشقانه‌ های تو_____________________تو كه باشىدوستت دارم قشنگ‌ ترينتكرار مكررات عالم استتنها تكرار من دوستت دارماجازه بده پنج دقیقهفقط پنج دقیقهسرم را روی شانه‌ ات بگذارمچشم ها را ببندمو زمین از نو آرام شود_____________________به شنبه‌ های من رنگ آمدن بزنهیچ شنبه‌ ایبدون رنگ حضورت بخیر نیست_____________________امشب یک فانوس بیشتر در انتظارت می‌ ایستمامشب طوری عاشقانه در انتظارت می‌ ایستمکه آنگاه خورشید به خود بیایدو ببیند که چگونه تمامم رادر کنار اسکله‌ تنهایی‌ امبی صدا فدایت کرده‌ ام_____________________دلم روشن است می‌ آییهوا دوباره خوب می‌ شوددلم دوباره پر می‌ گیرددوباره هزار بار عاشقت می‌ شومتو یک بار می‌ گویی دوستت دارمو من از شوق هزار بار می‌ میرمدلم روشن استدوباره عاشقم خواهی شد_____________________بالاﺧﺮﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪﺁﻥ ﺷﺐ ﻫﺎیی ﮐﻪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﻤﺎﻧﻢﺳﺮﺕ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡﻭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺕچقدﺭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﻫﺴﺘﻢ_____________________آلبومی دارمپر از عکس‌ های توکه فقط پنجشنبه‌ ها بازش می‌ کنمو می‌ نشینم به تماشایتقهوه‌ ای را تلخ می‌ نوشمو با شیرینی نگاهت خودم رابه جمعه‌ ای دیگر می‌ رسانمتو تنها دلخوشی پنجشنبه‌ های منی_____________________محبوبم اشتباه نکن!من سعی ندارم دنیا را زیبا ببینمدنیا برای من زیباست، چرا که مندر همین جهان به تو رسیدمو عشق را آموخته‌ ام_____________________خنده‌ هایتمیدان مینی‌ ستکه انگشت شمارندآدم‌ هایی که از آنجان سالم به در برده‌ اند!دستت را به من بدههر چه می‌خواهى خدايى كنمن بنده نفس‌ هاى توامكه نمی‌ دانم با اين همهمجنونى چه كنم ؟!_____________________دیگر با صدای بلند نمی‌ خندمبا صدای بلند حرف نمی‌ زنمدیگر گوش نمی‌ دهمبه صدای باد، دریا، پرنده، پاواروتیپاورچین پاورچین می‌ آیم و می‌ رومبی‌ سروصدا زندگی می‌ کنمتو در من به خواب رفته‌ ای_____________________همیشه یک نفر هستکه زندگی را به دو قسمتِقبل و بعد از خودش تقسیم می‌ کند!قبل از او منتظر آمدنش هستیاما بعد از او منتظر هیچ‌ چیز نیستیاین منتظر «هیج چیز»هااز همه چیز کشنده‌ ترست_____________________آکنده از توامو چه خوب استحال این روزهای منو چه خوب‌ ترکه این حال استمراری بماند_____________________سنی ندارد عاشقی کردنفرقی ندارد، کودکی، پیریهروقت زانو را بغل کردییعنی تو هم با عشق درگیری_____________________از تو که می‌ نویسمبعد از صدها کلمهنوبت به نام تو می‌ رسدسکوت می‌ کنم و این شعرتا ابد باز می‌ ماند …_____________________تو نیستی و خیابانبدون تو سرد استو کافه‌ ها که ندارند میز یک نفره …_____________________مگر می‌‌ شود تو دوست داشتن بلد باشی‌و من تنها سفر کنمتنها عکس بگیرمتنها قدم بزنمحتی تنها با خودم حرف بزنمو من چقدر دلم می‌‌ خواهدیک نفر همیشهدلش برایم تنگ شود …_____________________اصفهان با آن همه وسعتشده نصف جهانیک وجب قد داری‌ وکل جهانم گشته‌ ای …_____________________دوباره زنده كناين خسته‌ خزان زده راحلول كن به تنمجان ببخش و جانان باشدوستم‌ داشته‌ باش‌از رفتن‌ بمان‌دستت‌ را به‌ من‌ بده‌که‌ در امتدادِ دستانت‌بندری‌ ست‌ برای‌ آرامش‌_____________________با هر طلوع همراه می‌ شومبا قاصدک و بادبرای رساندن این پیغام به توصبح بخیرای دلیل خوب آغاز هر روز من_____________________هرچه بیشتر فکر می‌کنمکمتر به یاد می‌ آورم خودم راپیش از عاشقت بودن!الان دقیقا کیستم؟ته‌ مانده‌ای از خودمیا تمام تو ؟!_____________________به ناچار عاشقت شدمنه برای آنکه زیباترینی، نهبرای آنکه عمیق‌ ترینی_____________________تو به روی من نمی‌آوریکه دوستم داریمن به روی تو نمی آورمکه دلتنگم …_____________________تو را دوست داشتمچون به تو مبتلا بودمتو را دوست دارمچون به تو مبتلا هستمتو را دوست خواهم داشتچون به تو مبتلا خواهم بودمثل صبح، مثل عصر، مثل شبیک تکرار بی‌ اتمام …_____________________می‌نویسم برایت دوستت دارمنمی‌ دانم …شاید نخوانیشاید هم بخوانیو بی‌ اهمیت از آن گذر کنیاما من همین کهدوست داشتنت را تکرار می‌ کنمبرایم به معنای زندگی‌ ست_____________________در تمام بن بست‌ های زندگی‌ امآغوش تو می‌ شود همان آسمانکه راهش باز است و بعد از آنبن بست بی‌ معنی‌ ترین واژه می‌ شودتا به حال صدایی بلندتراز صدای چشم‌ها شنیده‌ ای؟تا به حال کسیهمزمان از دو پنجرهفریاد زده دوستت دارم ؟_____________________دست‌ های تو کلید صبح استکه سوی مشرق می‌ چرخدو سپیدی را از پسِ نرده‌ی سایه روشنبه سوی پنجره‌ها می‌ خواند_____________________سخن گفتن راباید به دست‌ ها سپردلب‌ ها رسالت‌ شان بوسیدن است_____________________دلگیر است شب‌ های ابریوقتی تمام آسمان را می‌ گردمو مهتابِ چشم‌ هایتلابه‌لای ستاره‌ هایش نیست_____________________نمی‌ دانم چراوقتی به آغوش می‌ گیرمتدیگر به هیچ چیز فکر نمی‌ کنمشاید آغوش توبُن بستِ تمام افکارم است_____________________خوشبختیهمین عطر محوو مختصر تفاهم استکه در سرای تو پیچیده است_____________________دوست داشتن خوب استاما از نزدیکمثل یک بوسهمثل یک آغوشمثل یکراستی! چه خبر؟!_____________________خیال می‌ کنم شهرهای دنیانقطه‌ هایی خیالی‌ اندروی نقشه‌ جغرافیاهمه شهرها، جز یک شهرشهری که عاشقت شدم آنجاشهری که خانه‌ من شد بعد از توبيا اى روشناى روشن‌تر از لبخندشبم را روز كندر زير سرپوش سياهى‌ هادلم تنگ است_____________________و عشق، تنها عشقمرا به وسعت اندوه زندگی‌ ها بردمرا رساند به امكان یک پرنده شدن_____________________چه زیباست اندیشیدن به تودر میان اخبار مرگ و پیروزیچه زیباست اندیشیدن به تو_____________________سرد شده‌ ایدرست مثل این چایاما نمی‌ دانم چرااز دهان نمی‌ افتی_____________________دستانم را بگیر و ببرجایی دور از این آدم‌ هادور از این هیاهوجدا از این همه جدایی‌ هاببر به کورترین نقطه جهانجایی که با آرامشبوسه بر پیشانی‌ ات بنشانم_____________________تکرار می شودهر شب راس ساعت دلتنگیتا سحر کلنجار رفتنبرای ساعتی خواباما خیالت مگر می‌ گذارد_____________________ساعت همیشهبه وقت تنهایی کند نمی‌ گذردگاهی به وقت انتظارجان به لب می‌ رسد_____________________دلتنگم و بعد از تو وجودم سرِپا نیستیک دم غم دوری تو از من که جدا نیستمن با دل و جان پیرو آیین وفایمچیزی که از آن ذره‌ ای در ذات شما نیسترج به رجمی‌ بافم خیالت رامی‌ شود بیاییاین دوست داشتن رادورِ گردنت بیندازم؟_____________________تو آن آزار شیرینیکه دلخواه است تکرارتو من هر بار، از هر باربیشتر دوستت دارم_____________________و عشق تو مثل گل یاسِحیاطمان می‌ ماندکه هر صبحاز عطر آن مست می‌ شومچشم هایم را می بندمنفس می‌ کشم تو رابویت هوای ریه‌ هایم را تازه می‌ کندو من پُر می‌ شوماز عطر دوست داشتنت_____________________حیف از امروز که بی‌ عشقشب آمد ای عشقکاش خورشیدِ تو آغاز کندفردا را …_____________________چرا نگفتمبه بودنش تکیه کرده‌ امبه اینکه اگر برودزمین لرزه از شانه‌ های منشروع می شود …_____________________گاهی باید چترت را ببندیبگذاری باران آتشی را کهدر قلبت روشن استنم نم خاموش کند_____________________من كه هرشب با خيالتگرمِ صحبت می‌ شومهر كجا هستى بخوابآرامِ جانم «شب بخير»_____________________با پای دل قدم زدن آن هم در کنار توباشد که خستگی بشود شرمسار تودر دفتر همیشگی من ثبت می‌ شوداین لحظه‌ ها عزیزترین یادگار توانگشت‌ هایم تحمل دستم را ندارنداز وقتی که دست‌های تو را دیده‌ اندمی‌ خواهند بگریزند به درون شعریو کاری کنند_____________________آن روز كه چشمانِ تودر من نگريستمی‌ بايد مُردو باز می‌ بايد زيست_____________________تنهایی منشکل فنجان چایی‌ ام شده استکوچک، غمگین، کم رنگاما همیشه داغاما همیشه تازه_____________________آغوشت برای منحکمِ خانه را برای مادربزرگ داردکه هر بار بعد هر مهمانی می‌ گوید:هیچ کجا خانه‌ی آدم نمی‌ شود!_____________________نسیم خنکیکه موهایت را تکان می‌ دهدصدای من است …بارها از تو می‌ گذردو تو او را نخواهی شناخت_____________________تو که نمی‌ دانیهر آدمی دلتنگی‌ هایمخصوص خودش را داردو تو پنهانی‌ ترین دلتنگی منی …_____________________منِ سرمازده راگرم در آغوش بگیربه هوای بغلت بودکه سرما خوردم_____________________از بی‌کسیِ این شنبه‌ هاتا سکوت جمعه‌ هاآنچه گسترده استدوست داشتنِ توستدر این هوا فقطیک وعده آغوشِ تو می‌ چسبدلب‌ سوز و لب‌ دوزچای را بعدا هم می‌ شود خورد_____________________شده باران بزندخاطره‌ ای درد شود ؟بی تو هر شب منم وصد شب بارانی و درد …_____________________به تمام آنها، به همه‌ شانکه معجزه‌ای دارند بگومعجزه یعنی امروز هم منبدون او زنده ماندم_____________________مرا جوری در آغوش بگیرکه انگار فردا می‌ میرمو فردا چطور!؟جوری در آغوشم بگیرکه انگار از مرگ بازگشته‌ ام