کوله پشتی های من و سالهایی که تنها شدم

از سال۹۷ و قبلترش چند سال بود که پشت سر هم یا با فاصله دو سه ساله با بچه ها مسافرت میرفتیم یه گروه چهار نفره بودیم . سال اول گمونم اصفهان و شیراز رفتیم با یه پیکان سفید که نزدیک بود بین اصفهان و شیراز اون را باد ببره راستش اصفهان با اون قوانین و قواعد توریستیش خیلی اذیتمون کرد .پیدا کردن یه کمپ اونم تو شب توی کلانشهری که هر جایی نمیتونستی چادر بزنی واقعا سخت بود . با کلی تلاش و زحمت یه پارک پیدا کردیم و بابت استقرار تو پارک هم ۱۰ هزار تومان دادیم شاید برای سال ۹۲ بود و پول زیادی بود ظهرش هم چند جا را گشتیم و فرار را بر قرار ترجیح دادیم شب هم گمونم تو شهرضا خفتیم ، البته خفتن که چه عرض کنم مگه میشد تو اون سرما خفت . تا صبح یخ زدیم ، بعد از خلاصی از سرمای شهرضا رخش سفید را به سوی شیراز تاخت زدیم :)خداییش شیراز تو عید حال آدمو خوب میکنه و بر عکس محیط خشک اصفهان محیط شاد و زنده ای داره، حتی آدماش هم یه جور دیگه ان سعدیه و حافظیه و چند باغ دیگرش را تاخت زدیم و گمونم بعدش با رخش سفید به تخت جمشید تاخت زدیم شاید هم قبلش بود نمیدونم بامزه ترین سوتی ای که دادم گمونم تو همین شیراز بود با چادر مسافرتی ای که بر دوشم بود دنبال چادر مسافرتیمون بودم :)خلاصه بعد دو سه روز گشت و گذار رخش سفید را به مقصد خانه تاخت زدیم موقع برگشت هم سرکی به کاشان کشیدیم البته یکی دو جا بیشتر نرفتیم اونم گمونم حمام و باغ فین بود که من فقط باغ فین را دیدم و حمامش را ندیدم .بعد دیدن کاشان هم با رخش سفید به خانه برگشتیم کل سفر اصفهان و شیراز و کاشان سه چهار روز بیشتر طول نکشید . جوری زود اومده بودیم که یکی از فامیلا تعجب کرده بود :)سال بعدش گمونم با قطار به مشهد رفتیم البته من خودم قبلا یکبار تنهایی رفته بودم و به بچه ها نگفته بودم ولی اونجا لو دادم اون سال گمونم سه نفره رفته بودیم ولی سفر اصفهان شیراز چهار نفره بودیم تو این سفر مشهد هم یکی از بچه ها دائم الحرم بود تقریبا و گمونم هر بار هزار رکعتی نماز تو حرم میخوند این رفیقمون حسابدار سفر بود و حساب کتاب سفر با این رفیقمون بود . ریز درشت را هم مینوشت حتی دو جا دقیقا همون لحظه دخل و خرج ها را نوشت گمونم بار اول تو دیوار مرگ بود بار دوم تو ساندویچی یعنی تو لحظه ای که تو دیوار مرگ موتور داشت ویژ میداد رفیقمون همون لحظه مینوشت . تو ساندویچی هم گمونم هنوز لقمه آخر از گلومون پایین نرفته بود که نوشت ولی با این وجود باز یه اختلاف بوجود اومد که گمونم اونم به خاطر جوجه کتابی بود که تو قطار خورده بودیم مشهد جز حرم دو سه جا بیشتر نرفتیم کوه سنگی یا پارک جنگلی بود و بازار و مقبره نادر شاه مشهد را گمونم با قطار کوپه ای رفتیم و با اتوبوس برگشتیم بار سوم هم بچه ها شمال رفتن ولی من نرفتم هم به خاطر آب و هوایی که تو عید داشت و هم به خاطر اعصاب خوردگی که سر حساب و کتاب با صاحبکارم پیدا کردم این سفر باز سه نفره بود راننده و حسابدار و اون رفیقمون که تو شیراز هم بود تو شمال هم یکی از بچه ها که سرباز بود بهشون اضافه شده بود وقتی برگشتن اون رفیقمون که راننده بود بهم گفت که حق با من بوده و جز مه و باران چیزی ندیدن :)بار چهارم گمونم دو سه سال بعد بود . این دفعه اصلا همه چی یه جور دیگه پیش رفت من و اون رفیقی که تو سفر مشهد نبود قرار بود دو نفره با هم مشهد بریم حتی بلیطش را هم گرفته بودیم ولی بعدش یه جور دیگه پیش رفت قرار شد سفر مشهد را لغو کنیم و چهار نفره باز شیراز بریم ایندفعه رخش سفیدمون پراید بود . پرایدی که رفیقمون همون نزدیک های عید گرفته بود . ازون پرایط هاچ بک ها که دم نداره ?راستش تا وقتی که رفیقمون صندوق عقبش را باز نکرده بود فکر نمیکردم صندوقش اونقدر کوچیک باشه به زور چند تا پتو جا میشد این رخش سفید رفیقمون یه عیب بامزه داشت و اون این بود که درِ پشت کمک راننده از بیرون باز میشد و از داخل باز نمیشد و برای باز کردن از داخل باید شیشه را پایین میدادی اون عیبم گمونم قبل تاخت زدن به شیراز درست کرد این دفعه فقط یه نهار تو اصفهان خوردیم و زود رخش سفید را به مقصد شیراز تاخت زدیم . تو این سفر پاسارگاد هم رفتیم دفعه قبل نرفته بودیم تا نزدیکی نقش رستم هم رفتیم ولی رفیق حسابدارمون گفت فقط سنگه و ارزش بلیط خریدن نداره ، لذا از همون دور تماشایش کردیم ?این سفر آخری به علت اختلاف نظرها و کدورت ها زود بار و بندیل را بستیم و راه خانه را پیش گرفتیم شب را هم توی یکی از اتاق های مدارس فرهنگیان اصفهان اتراق کردیم ، اتاق را هم همون حسابدارمون گرفته بود . چند سالی بود به جرگه فرهنگیان پیوسته بود چند ماه بعد این سفر اون دوست رانندمون که فامیل من هم بود به رحمت خدا رفت ویکی از رفقا هم قاطی مرغ هاشد و به یه شهر همجوار رفتپنج سال ازون آخرین سفر میگذره و اون سفر تا الان آخرین سفر شده راستش قبل عید خواستم مخ اون رفیقی که قاطی مرغ ها شده بود را بزنم که نشد خلاصه گاهی پول هست ولی رفیقی نیست گاهی درد بی پولی نیست تنهایی است من از سال ۹۷ ،۹۸ به بعد خیلی تنها شدم . به نظرم هیچی سخت تر از تنهایی نیست