سلام آقای دیوانه! (۴)

یه چایی دیگه برات بیارم؟ مریم جان... با شمام!جااان؟ جانم. بله!میگم یه چاییِ دیگه بریزم برات؟ سرد شده فکر کنم.اوووم. نه عزیزم مرسی. عالیه؛ من همیشه همینجوری می‌خورم!فدات شم. راستی، گفته بودی داداشت کجاست! تهران بود دیگه ها؟داداشم؟ ها. آا... آره. اینجا نیست تهرانه. چه چایی خوش‌طعمی. اسمش چی بود! حتما باید برای خونه ازینا خرید کنم.آره. نوشجونت. اسمش...چه بارونی گرفت امشب؛ خوب شد زودتر راه افتادم. اصلا حوصله‌ی شام درست کردن ندارم؛ خدا کنه تخم‌مرغ تموم نکرده باشم. بزار ببینم... وای، روی درِ یخچال چسبونده بودم خرید کنما! آخ که اگه الان مامان اینجا بود می‌گفت: زنِ خونه باید حواسش به همه چیز باشه؛ قبل ازینکه چیزی تموم شه باید...یه چاییِ تازه دم هم حسابی می‌چسبه! یهویی چه هوایی شدم. هههع! خیلی وقت بود به خودم سر نزده بودم: دختر شیطونِ مامان، حالا چه سر و سنگین، روزه‌ی سکوت گرفته!بزار ببینم لیوان تمیز دارم. اووم. عا، اینجاست. برای صبحه دیگه، چیزی نمیشه که؛ مایَش یه آب‌خالیِ! هوسِ نباتم کردم؛ ازون نبات زعفرونی چوبیا! باید توی کابینت چندتایی مونده باشه.چایی داغش خوبه! بابا، جات خیلی خالیه! دختر کوچولوت امشب حسابی باز دلش گرفته. کجایی، باز کنار پنجره روی صندلی بشینی و من رو بنشونی روی پاهات تا روی بخارِ شیشه نقاشی کنم: عکس یه گلِ آفتابگردون که چپ و راستش تو و مامان وایستادین! بعد ازم بپرسی پس داداشی کوش؟ منم با اَخم بهت بگم، باهاش قهرم...عووف، دلم شور خورد: بگو آخه دختر خوب، کی با معده‌ی خالی، خاطره‌بازی می‌کنه؛ اونم با چایی داغ!چی بخورم، چی بخورم...چی بخورررم!؟ آخخجون، به یادِ بچگیا: رُب که هست؛ بزار ببینم نون داریم؛ آااره! خب خانوم شما چی میل دارید؟ مممن! بزار مِنوتون رو یه نگاه بندازم... من می‌خوام شام سبک بخورم. پس واسم یه پُرس نون رب لطفا!از اونجایی که شام، بدونه موسیقی نمی‌چسبه، لازم می‌دونم که یه ترانه‌ی قشنگ ‌انتخاب کنم. کجاس این گوشیِ بنده؟ پیر شدیا دختر! آی گفتی. فکر کنم داخل کیفم جامونده؛ کجا گذاشتمش! آها، آره، اوناهاش؛ توی اتاقه. حالا واجبه اینهمه راه! آره هوس کردم به یاد جَوونیا...خب. اینجاست، اینجاس. عا، اینِ. عه چرا روشن نمیشه باز این؟ ای بابا! تو این هیروبیری تو رو کم داشتما! عَه! باز یکی باید بره دنبال شارژر بگرده. می‌خوای بیخیال شی؟ هیسس.خب ایشالا شامم تموم بشه، شمام شارژ شدی. اشکال نداره. موسیقی هم باشه واسه بعدِ شام؛ کنارِ چایی، بیشتر حال میده.خودمونیما، نون رب هم، نون رب‌های مامان! همیشه هم بعدش گریه می‌کردم. می‌گفتم آخه چرا ربِ ساندویچِ اون، بیشتر از مالِ منه! اونم عمدا خوشمزه خوشمزه می‌خورد و جلوم پُزِ ساندویچش رو میداد که حرصم رو درآره و بعدش می‌گفت: چون من رو بیشتر از تو دوسداره و سریع فرار می‌کرد!اوهومم، بیخیال. اینم خوشمزس. بهتره برم یه دوش بگیرم؛ از صبح کلی اینور اونور رفتم.خب، حالا آهنگ می‌چسبه! مثه یه بچه‌ی خوب می‌ریم تَنبلانه لَم می‌دیمو... بزااار... عجله نکن عزیزم. اول یه لیوان چایی می‌ریزی که باز برنگردی آشپزخونه و... با همون نبات‌های چایی قبلیتون میل می‌فرمایین دیگه! بله متشکرم. نمی‌خوام زیاد شیرین شه؛ آخه می‌دونید که، قند دارم...نه دیگه رسما دیوونه شدم، با درودیوار صحبت می‌کنم. دیگه کم‌کم باید برم گربه‌ها رو از خیابون جمع کنم بیارم... عوارضِ تنهاییه مریم خانوم! در جریان هستی که؟ ...آره.چایی از دهن افتاد؛ بریم آهنگمون رو گوش کنیم!خب بزار ببینم اینجا چی داریم! تماسِ از دست رفته؛ نمی‌شناسمش! این یکی دیگه کیه؟ بزار ببینم: ساعتِ شیش، شیشو ده دقیقه... همشونم پشت‌سر هم! هشت‌بار؟ کی بوده خدایا! صبر کن یه پیام صوتی هم هست. ببینیم چی میگه: سلام عرض می‌کنم خانومه... امیدوارم حالتون خوب باشه. محمدی هستم؛ از بیمارستانِ روانی امید مزاحمتون میشم. متاسفانه باید بگم برادرِ شما امروز...نه! این امکان نداره. مگه میشه؟ حتما اشتباه می‌کنن. آره اشتباه می‌کنن. همینجوری بی دَروپِیکر که نیست، هرکی خواست سرشو بندازه پایین بره بیرون......ما نیروی انتظامی رو هم در جریان قرار دادیم. خواهش می‌کنیم اگه خبری ازشون شد، حتما با ما تماس بگیرید! متشکرم.خدایا چی میگه این! چیکار کنم الان؟ بزار یه بار دیگه گوش بدم؛ شاید اشتباه گرفتن... نه اسممو گفت، می‌شناختمش. چه خاکی به سرم بریزم...باید یه زنگی به عمو بزنم. آره این بهتره. آخ، نه. ساعتو ببین دیوونه؛ دوازده و نیمه شب...سلام آقای دیوانه! (۳)