محمدرضا باتقوا

من محمدرضا باتقوا هستم.۱۶ سالمه و در مشهد به دنیا آمدم و زندگی میکنم.در خانواده ی مذهبی به دنیا آمدم برخلاف اعتقادات جدیدی که درونم در حال شکل گیری است.در حال حاضر من کلاس دهم هستم و در رشته ی تولید و توسعه پایگاه اینترنتی در هنرستان رکاد درس می خوانم.مدرسه من، مدرسه ی خاصی است.اینجا ما یاد می گیریم که هر ایده ای هرچند مسخره، می تواند یک ایده ی پول ساز باشد.یاد میگیریم چطور یک فریلنسر یا بنیان گذار موفق باشیم.اینجا من چیز های زیادی یاد گرفتم مثلا اینکه از بیان ایده های مسخره نترسم، قدرت فن بیانم را بهتر کردم، مهارت های فنی ام را افزایش دادم و خیلی چیز های دیگر... .همیشه من نگران این بودم که شغل آینده ام را دوست نداشته باشم. اما به دنبال علاقه هایم رفتم و علاقه و مهارتم یکی شد.علاقه ی من برنامه نویسی بود و هست.مهارتم هم طراحی وبسایت هست به زبان html ، css و javascript و همچنین وردپرس مسلط هستم. تا امروز چهارمین پروژه ی موفقم را تمام کردم و در یک کارگذاری فارکس کارآموز هستم. به نظر خودم نسبت به زمانی که شروع کردم یعنی شش ماه پیش ،خوب پیشرفت کردم.راستش خیلی خوب پیشرفت کردم.من همیشه برای همه چیز برنامه و هدف دارم.برای کار های روزانه ام، پروژه هام و یا هرچیز دیگه.ممکنه زمان انجام هدف ها و برنامه هام عقب یا جلو بیفتد ولی تمامش می کنم.هدفم برای سال ۱۴۰۰ این است که مهارت های شغلیمو افزایش بدم.راستش دوست ندارم اهدافم فقط شغلی باشد. هدف دیگری که دارم این است که خوشحال باشم و از اشتباهاتم به جای ناراحتی، درس بگیرم و از همه مهم تر بتوانم در موقعیت های حساس همیشه بهترین راه حل را پیدا کنم.همچنین هدف دیگری که برای خودم مشخص کردم این است که هرروز ۴ صبح بیدار شم چون این اطمینان رو به خودم می دهم که هیچکس بیشتر از من تلاش نمیکند.خداروشکر تا امروز که ۱۳ فروردین است توانستم همه ی اهداف امسالم رو پیش ببرم. راستش از بیان چشم انداز های چند سال دیگرم به خودم ترس دارم.از اینکه شاید تا آن زمان نتوانم به اهدافم برسم و آن را پسرفت ببینم. اما صحبت راجع به آینده را دوست دارم حتی اگر به اهدافم نرسم.چشم اندازم برای ۵ سال دیگر مهاجرت به هلند یا آلمان و یا ترکیه است.این یکی از کوچک ترین هدف هام هست.۵ سال دیگر من اولین استارتاپ خودم را بعد از مهاجرتم شروع میکنم.یکم راجع به اخلاقیات و عادت هام بگم:)یکی از بهترین خصوصیت هایی که دارم پس نکشیدن بعد از تلاش ناموفق هست.آنقدر ادامه دادم و می دهم که غیر ممکن را به ممکن تبدیل کنم.اطرافیانم معمولا روی حرف هایم حساب می کنند چون مسئولیت چیز هایی را که بتوانم می پذیرم. از دیگر ویژگی های دوست داشتنی خودم این است که وقتی مسئله ای راجع به موضوع مورد علاقه ام را بلد نباشم دنبالش می روم و یادش میگیرم.این موضوع تا اینجا خیلی به من کمک کرده.خصوصیتی که خیلی از مواقع مرا نجات داده این است که در عصبانیت کنترل زبانم را از دست نمیدهم و فکر شده حرف می زنم.تا وقتی به انجام کاری اشتیاق نداشته باشم کسی نمیتواند به انجام آن کار مجبورم کند.البته خصوصیات و عاد های بد هم کم ندارم.مثلا اینکه در موضوعاتی که هیچ علاقه ای ندارم انتقاد پذیر نیستم و معمولا آن کار را انجام نمی دهم و انتقادی هم نمی شنوم:).در بعضی مواقع به شدت منفی اندیش می شوم انگار کنترل افکارم را از دست میدهم.وقتی در رختخواب سعی به خوابیدن می کنم معمولا دو ساعت خوابم میبرد و این موضوع خیلی اذیتم میکند.این یک بیوگرافی از خودم بود.از تحصیلاتم، مدرسه ام، مهارت ها و علایقم، اهداف و چشم انداز ها و اخلاقیاتم.شاید ۵ سال دیگر که این نوشته را میخوانم به خودم بخندم و بگویم چقدر مثبت اندیش بودم.شاید هم به خودم افتخار کنم که مثبت اندیش بودم و تلاش کردم.خلاصه همه چی به تلاش و امید داشتن بستگی دارد... .امیدوارم خودم را ناامید نکنم.