خلاصه کتاب مامان و معنی زندگی

همان‌طور که اشاره کردیم کتاب مامان و معنی زندگی شامل شش داستان است که مانند دیگر کتاب‌های یالوم به زبان ساده نوشته شده است و مخاطب عام هم می‌تواند آن را درک کند و از آن لذت ببرید. ترجمه مامان و معنی زندگی هم که توسط سپیده حبیب انجام شده، ترجمه‌ای خوب و روان است.یالوم برخلاف بیشتر روان‌درمانگران‌ها، موضوعات مورد نظر خودش را با استفاده از کلمات و اصطلاحات سنگین و تخصصی بیان نمی‌کند. او از شیوه داستان‌سرایی و قصه گویی استفاده می‌کند. خواننده کتاب‌های او در حین خواندن یک داستان جذاب، مفاهیمی را یاد می‌گیرد که یالوم سال‌ها روی آن تحقیق و بررسی داشته است. و این هنر یالوم است.داستان اول: کتاب مامان و معنی زندگینام کتاب از این داستان گرفته شده است که در آن شخصیت اصلی درگیر گذشته‌ی خود است و تلاش می‌کند معنایی برای زندگی پیدا کند.داستان دوم: همنشینی با پائولااین داستان کاملا واقعی است و ماجرای زنی را روایت می‌کند که سرطان دارد.داستان سوم: تسکین از نوع جنوبیداستان در یک گروه درمانی بیماران بستری شده در بخش حاد روایت می‌شود و بیماران هدایت دکتر، با یکدیگر آشنا می‌شوند و جنبه‌های مثبت فردی و جسمی خود را بیان می‌کنند.داستان چهارم: هفت درس پیشرفته در درمان سوگاین داستان ماجرای زنی است که همسر خود را از دست می‌دهد. یالوم در این داستان هفت درس را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد تا با استفاده از آن رنج‌های خود را کاهش دهد.داستان پنجم: رویارویی دو جانبهاین داستان روایت زنی است که در زندگی اجتماعی خود بر اساس تجربیات تلخ دوران کودکی دچار مشکلاتی در ارتباط با دیگران است. ماجرای این داستان تخیلی است.داستان ششم: طلسم گربه‌ی مجارروایتی است از بیمارانی که تصمیم می‌گیرند روند درمان خود را متوقف کند. این داستان نیز واقعی نیست.درباره کتاب مامان و معنی زندگیاگر بخواهیم از دید تخصصی نگاه کنیم می‌توان گفت موضوع این کتاب مامان و معنی زندگی ، و یا کتاب‌های دیگر یالوم، روش‌های مختلف و تکنیک‌های روان درمانی، با درونمایه‌ی سنگینِ فلسفی است. ولی یالوم انقدر ماهرانه تمام این‌ها را به شکل داستان بازگو می‌کند که تو متوجه بارِ سنگینِ کتاب نمی‌شوید. و در حالی که از خواندن رمانِ جذابی که در دست دارید لذت می‌برید، ناخوداگاه مفاهیمِ روانشناسی و فلسفیِ عمیقی ذره ذره در ذهنت تزریق می‌شوند.مامان و معنی زندگی آنقدر واقعی است، که به ما تجربه هرکدام از دلهره‌های هستی، از جمله:از ترس از دست دادن عزیزانانکارِ مرگسوگواریپوچیتنهاییو…را به ما می‌دهد. انگار که در هر جلسه روانکاوی، این ما هستیم که با هرکدام از این ضعف‌هایمان، روبروی دکتر یالوم می‌نشینیم، و با او هم صحبت می‌شویم. درک می‌شویم و درک کردنِ متقابل را یاد می‌گیریم.به نظرم این کتاب بیشتر از همه، به مساله مرگ پرداخته است و در اخر به ما توانایی پذیرفتنِ مرگ و در نتیجه زندگی را می‌دهد. زندگی‌ای که به قولِ نیچه، جرقه‌ای میانِ دو تاریکیِ مطلق است، تاریکی قبل از تولد و تاریکی بعد از مرگ. این جرقه، تنها چیزی ست که در دست داریم، پس باید بدون در نظر گرفتن تاریکیِ مرگ، از روشناییِ همین جرقه‌ی کوتاه لذت ببریم.قسمت‌هایی از متن کتاب مامان و معنی زندگیولی تو متوجه نشدی، مامان. ما باید از هم جدا بشیم، نباید همدیگه رو به زنجیر بکشیم. انسان شدن این‌جوریه.در اصل هر آدمی تو دنیا تنهاست. این سخت است. ولی این جوریه دیگه و ما باید با این مسئله روبه‌رو بشیم.نیچه گفته است ما نیازمند هنریم تا حقیقت هلاکمان نکند.ما موجوداتی در جست‌و‌جوی معنا هستیم که باید با دردسر پرتاب شدن به دنیایی که خود ذاتا بی‌معناست کنار بیاییم.می‌دانم احساس خوبی نسبت به خونه‌ات، پاهات و پوستت نداری. ولی این‌ها «تو» نیستند. این‌ها فقط چیزایی «درباره‌ی» تو هستند، نه «تو»ی اصلی و حقیقی. به اصل خودت نگاه کن. آنجا چه چیزی را می‌خواهی تغییر بدهی؟بعضى افراد، ‏سراسر زندگى را جنگى کین‌خواهانه می‌بینند که باید در آن پیروز شد.من متقاعد شده‌ام که رویارویی صریح با موقعیت اگریستانسیال، ممکن است برای فرد ترس و دلهره به همراه آورد، ولی در نهایت شفابخش و پربار است.اگر راهی به سوی بهترین باشد، همانا دیدن تمام و کمال بدترین است.انسان بیش از آنکه از مرگ بهراسد از انزوای محضی که مرگ را همراهی میکند می ترسد. ما می کوشیم زندگی را دو نفری تجربه کنیم ولی هر یک از ما مجبوریم تنها بمیریم. کسی قادر نیست با ما یا به جای ما بمیرد، تصوری که یک انسان زنده از مردن دارد، به خود رها شدنی مطلق و بی چون و چراست.بعضی از مردم انقدر از بدهی مرگ می‌ترسند که وام زندگی را رد می کنند.تنها حقیقت راستین؛ حقیقتی ست که خودمان کشفش کنیم.یادگرفته ام آن هایی که بیش از بقیه از مرگ می ترسند کسانی هستند که با حجم زیادی از زندگی نزیسته به مرگ نزدیک می شوند. بهتر است از همه زندگی استفاده کنیم. برای مرگ چیزی جز تفاله باقی نگذاریم، هیچ چیز جز یک قلعه ی سوخته.