قدمهای اول برنامه نویسی با python ،جلسه دوم :

خوب میریم که جلسه دوم آموزش رو داشته باشیم ;)قبل از شروع جلسه دوم بهتره برنامه ی ++notepad رو نصب کنیم.عملگرهای ریاضی ، با علائم اختصاری زیر نمایش داده می شود:جمع + تفریق - ضرب * تقسیم / باقیمانده % توان ** تقسیم اعشاری //عملگرهای اختصاص دادنی assign : x = 5مقدار x را 5 در نظر میگیرد و 5 تعریف میشود x += 5مقدار x را با 5 جمع میکند x -= 5مقدار x را منهای 5 میکند x *= 5مقدار x را در 5 ضرب میکند x /= 5مقدار x را بر 5 تقسیم میکند x ** 5مقدار x را به توان 5 میرساند x %= 5مقدار x را در 5 ضرب میکند x //= 5مقدار تقسیم x را بر 5 بصورت اعشار تعریف میکند مثال :x %= 5 #Barabar ast ba x = x % 5 agar meghdare x barabare 2 bashad :باقیمانده تقسیم 5 بر 2 برابر 1 میشودنکته: کامنت # : در زمان برنامه نویسی گاهی نیاز است توضیحاتی برای خود یا سایر خوانندگان کد داشته باشیم، بمنظور عدم اجرا شدن توضیحاتمان از علامت # قبل از توضیح مورد نظر استفاده می نماییم،مانند مثال بالا.حتی میتوان از # در اول سطر مورد نظر نیز استفاده کرد.عملگرهای مقایسه ای :برابری == عدم برابری =! کوچکتر< بزرگتر > کوچکتر مساوی <= بزرگتر مساوی >=کلیه ی عملگرهای مقایسه ای دو مقدار True و False را برمی گرداند و به کمک این نتیجه می توان مقادیر مختلفی را با هم مقایسه کرد برای مثال در عبارت x>=y اگر مقدار x کوچکتر و یا مساوی y باشد نتیجه ی این محاسبه True خواهد بود که در آینده می توانیم از این نتیجه در تصمیم گیری های برنامه نویسی استفاده کنیم.عملگرهای منطقی :عبارت and : نتیجه ی آن True خواهد بود اگر عبارت دو طرف آن هر کدام نتیجه ی True داشته باشد، مثال:x == 5 and y < 2فرض کنیم مقدار x برابر 5 و مقدار y برابر 2 باشد در اینصورت نتیجه ی کلی عبارت بالا False است.عبارت or : نتیجه ی True می دهد اگر یکی یا هر دو عبارت طرفین True باشد.عبارت not : نتیجه ی False میدهد اگر عبارت داخل پرانتز True باشد.متغیرها variable :بخشی از حافظه است که آن را نامگذاری و تعریف می کنیم که می تواند مقداری همچون مقادیر عددی و کاراکتری را در خود ذخیره نماید، در اکثر زبان های برنامه نویسی نیاز است ابتدا متغیر و نوع مقداری که قرار است در متغیر ذخیره شود از قبل تعریف شود ولی در python صرفاً کافیست یک نام انتخابی داشته باشیم تا مقداری را در آن ذخیره کنیم تا python آن را به عنوان یک متغیر با نوع مقداری خاص بشناسد. مثال :saeed = 5 در این جمله saeed به عنوان متغیر عددی تعریف می شود.نکته 1: مقدار متغیرها در طول برنامه قابل تغییر هستند.نکته 2: از کلیه ی عملگرهای معرفی شده جهت کار با متغیرها می توان استفاده کرد.مثال: A = 1print( A )مقدار 1 را روی صفحه تایپ می کند.B = 5B = 4print( B )مقدار 4 را روی صفحه تایپ می کند.C = A + Bprint( C )مقدار 5 را روی صفحه تایپ می کند.x = " salam "y = " saeed "print( x + y )عبارت salamsaeed را بدون فاصله بینشان تایپ می کند.نکته : x = 5y = " saeed "اجرای دستور فوق منجر به خطا می شود زیرا می خواهیم دو نوع داده ای رشته ای و عددی را با هم جمع کنیم چون یکی ارزش عددی دارد و دیگری ارزش متنی، اگر اصرار بر جمع این دو متغیر بود بایستی عدد را هم داخل " " و بصورت متنی ذخیره کنیم که این کار باعث می شود عدد مذکور به عنوان یک رشته متن عمل کند و در صورت انجام عملیات های ریاضی بر روی آن نتایج متفاوتی خواهیم داشت. مثال:x = " 5 " y = " 6 "print( x + y )جواب روی صفحه 56 خواهد بود.تبدیل نوع عددی :عبارت ( )int : عددی را دریافت کرده و آن را به عدد صحیح تبدیل میکند.x = int( 2.8 )print( x )در x مقدار 2 ذخیره می شود و 2 را روی صفحه تایپ می کند.عبارت ( )float : عددی را دریافت کرده و نتیجه ی اعشاری آن را برمی گرداند.x = float( 1 ) print( x )مقدار 1.0 را روی صفحه تایپ می کند.x = " 5 " y = float( x ) مقدار 5.0 را بصورت عددی داخل y ذخیره می کند و x همچنان مقدار رشته ای 5 را دارا خواهد بود.حالا چندتا تمرین حل کنیم :تمرین 1 : برنامه ای بنویسید که نمرات 4 درس را داخل متغیر ذخیره کند و جمع نمرات و میانگین نمرات را در خطوط جداگانه نمایش دهد.تمرین 2 : برنامه ای بنویسید که اسم 3 نفر از دوستان شما را در متغیر ذخیره کند و در نهایت در خروجی عبارتی شبیه عبارت زیر نمایش دهد.doste aval va doste dovom behamrahe doste sevom az dostane man hastandتمرین 3 : برنامه ای بنویسید که نمایش دهد اگر تمامی نمرات شخص در تمرین اول قبول ( بالاتر از 10 ) بود True تایپ کند و اگر حتی یک نمره زیر 10 بود False تایپ کند.دوستان تمرینات بالا را بنویسید، در جلسه ی بعد جواب تمرین ها رو میذارم.