آنچه گذشت

مروری بر ۹ ماه فعالیت روزنامه در دوره جدید به بهانه انتشار شماره ۹۰۰آغاز به کار روزنامه در دوره جدید، از اوایل شهریور پارسال آغاز شد؛ اگرچه فرایند انتقال هنوز کامل سپری نشده بود و فضای مجازی کمی‌بعدتر و با چالش‌های مختلف واگذار شد اما فعالیت ما از شهریور ماه راه افتاد و چون زمان زیادی تا شروع سال نداشتیم، چندان امکان برنامه‌ریزی بلندمدت و عمیق درباره روند کلی روزنامه در آن بازه پیدا نکردیم که البته به مرور آن را رفع کردیم و اولین پروژه مهم روزنامه طراحی و تدوین ویژه‌نامه ورودی‌های ۱۴۰۱ شد که اگرچه روزهای اول مهر چاپ شد اما با توجه به تعویق اردوی ورودی‌ها، آبان ماه به دست‌شان رسید‌.پاییز؛ پر از التهاب کم‌سابقهشروع ترم جدید با وقایعی همراه بود که اگر نگوییم بی‌سابقه، اما حتماً در تاریخ شریف کم‌سابقه بود و هر کس در هر نقطه‌ای که حضور داشت، نمونه‌ای مثل آن‌را در دوران زندگی‌اش در شریف حتی در سال‌های پرماجرایی مثل ۸۸ یا قبل از آن تجربه نکرده بود؛ استاد تجربه اولش بود، دانشجو همین‌طور، هیئت‌رئیسه و مسئولین دانشگاه هم تجریه اولشان بود و ما هم به همین اندازه اولین روزهایمان را با این وقایع آغاز کردیم.دورانی که در کنار آنچه در شریف و اطرافش می‌‌گذشت، پوشش خبری آن هم حائز اهمیت فراوانی بود و در دو قطبی شدید و ناراحت‌کننده‌ای که آن روزها در دانشگاه شکل گرفت و بی‌سابقه بودن واقعه و اوایل کار ما، هم ممکن بود خطا داشته باشیم، هم متفاوت قضاوت شویم و هم نتوانیم آن‌طور که باید و شاید ظاهر شویم و همین کار را بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کردیم سخت کرد.کاغذی، پس از سه سالنسخه‌های کاغذی روزنامه که قدمت‌شان به اواخر سال ۷۹ می‌رسد، همیشه برای شریفی‌ها ارزشمند بودند و در سه سالی که روزنامه به علت کرونا چاپ نشد، خیلی‌ها را منتظر چاپ خود گذاشت تا جایی که در همان ماه‌های اول، بعضی‌ها که شریف قبل از کرونا را هم دیده بودند، پیگیر وضعیت چاپ نسخه‌های کاغذی بودند و ما هم تمام سعی خود را برای آغاز انتشار آن‌ها کردیم و اگرچه ویژه‌نامه ورودی‌ها در همان اوایل کار منتشر شد اما انتشار نسخه‌های کاغذی اواسط اسفند از شماره ۸۹۲ هر شنبه از سر گرفته شد و تا امروز به شماره ۹۰۰ رسید.از طرفی مدیریت نسخه‌های کاغذی هم ابتدا قرار بود توسط یکی از دانشجویان داوطلب به عنوان سردبیرِ شماره‌هایِ کاغذیِ روزنامه، انجام شود و برخی دوستان علاقه‌مند هم به ایشان کمک کنند. بر این اساس ویژه‌نامه ورودی‌های ۱۴۰۱ منتشر شد. مدتی بعد به علت مشغله‌ها و اولویت های معمول یک دانشجوی دوره دکتری، امکان و فرصت انجام وظایف سردبیری به تنهایی میسر نبود. از اینرو تصمیم جمعی بر آن شد تا تعدادی از دانشجویان علاقمند حاضر در روزنامه با سبقه فعالیت مطبوعاتی، نقش موثرتری در کنار سردبیر روزنامه و در قالب شورای سردبیری برای تقسیم وظایفی که به صورت پیوسته در حال گسترش بود به عهده بگیرند.همچنین تلاش ما این بود که نسخه کاغذی با اخبار روزمره که در کانال‌های روزنامه منتشر می‌شوند، متفاوت باشند و با نگاهی تحلیلی به همراه یادداشت‌های اساتید و دانشجویان و گزارش مفصلی از رویدادها روی میز شریف برود و از ظرفیت فعالین گوناگون و دست‌به قلم‌های مختلف شریف در آن استفاده شود که تا حد خوبی در آن موفق بودیم و البته همچنان تا نقطه مطلوب فاصله زیادی داریم‌.به تلگرام منحصر نشدیمیکی از چالش‌هایی که خصوصاً در روزهایی که شدت فیلترینگ بیشتر می‌شد یا سرعت اینترنت پایین می‌آمد، با آن روبرو بودیم، عدم امکان اتصال به تلگرام بود که باعث می‌شد بسیاری نتوانند از اخبار روزمره و گاهاً لحظه‌ای دانشگاه مطلع شوند و برخی هم علاقه‌ یا امکان حضور در پیام‌رسان خارجی را نداشتند که تصمیم گرفتیم تا در پیام‌رسان‌های داخلی بله و سروش پلاس هم حضور پیدا کنیم و در حال حاضر هر کدام مخاطب خاص خود را دارند و خیلی‌ها روزنامه را از طریق آن‌ها دنبال می‌کنند.دفتر نو نواربازسازی ساختمان‌های قدیمی دانشگاه همیشه در ذهن مسئولینش بوده و برای آن طرح‌های مختلفی هم ارائه شده است؛ در این طرح‌ها، ساختمان‌هایی که امکان هیچگونه بازسازی ندارند تخریب می‌شوند و ساختمان‌هایی هم که می‌توانند بازسازی شوند به مرور بازسازی می‌شوند؛ از مرکز راهبردی دانشگاه گرفته تا دانشکده مکانیک و این‌بار روزنامه.از همان اوایل شروع به کار یکی از چالش‌های پیش رو فرسوده بودن دفتر روزنامه، نم‌زدگی، پوسیدگی لوله‌ها، نبود اینترنت، ظاهر نامناسب دیوارها و استاندارد نبودن درب ورودی و پنجره‌ها، سیم کشی های پر خطر شبکه برق و... بود که با پیگیری های فراوان و مساعدت دانشگاه، طرح بازسازی روزنامه که از قدیم در ذهن مسئولین اداره تاسیسات بود تسریع شد و دفتر روزنامه مورد بازسازی قرار گرفت.در این چند ماه، کمی به مساحت دفتر اضافه شد، لوله‌ها و سیستم برق‌کشی نو و توکار شد، اینترنت به دفتر روزنامه آمد، پنجره‌ها دوجداره شد، لامپ‌ها و درب ورود تعویض شدند و برخی چالش‌های دیگر که از قدیم چالش‌زا بودند هم برطرف شد.اولین ایستگاه رسانگاریکی از خلا‌های دانشگاه در سال‌های گذشته که خیلی‌ها آن را احساس می‌کردند، نبود دوره رسانه‌ای بود که فشرده و کاربردی به آموزش مهارت‌های روزنامه‌نگاری بپردازد؛ برگزاری دوره رسانه‌ای با هدف توانمندسازی نوشتاری شریفی‌ها، از ابتدا در ذهن‌مان بود و به دلایل مختلفی تا بهار امسال فرصتش پیش نیامد تا اینکه اوایل خرداد، اولین دوره رسانه‌های نوشتاری رسانگار در دفتر روزنامه برگزار شد تا شروعی باشد بر روند افزایش کیفیت آنچه ما در شریف می‌نویسیم و بتوانیم در ماه‌های بعد هم آن را ادامه دهیم.خلاصه روزنامه در این ماه‌ها، روزهای پر فراز و نشیبی را گذراند، سختی داشت، شیرینی و تلخی داشت، اشتباه و خطا داشت، بی‌مهری بعضی‌ها در حق خود داشت، کارهای درست و به‌جا هم داشت؛ مثل هر جای دیگری.اختلاف دیدگاه هم آنقدری بود که نقد و نظرات مختلفی درباره فعالیت‌های ما به دستمان برسد که بسیاری از آن‌ها توسط اعضای هیات علمی، دانشجویان گرامی یا کارمندان محترم به بنده یا سایر دوستان روزنامه منتقل شد و توانستیم تا حد ممکن خود را با آن موارد تطبیق دهیم و البته در اصلاح برخی ضعف‌های خود نیاز به زمان بیشتری داریم و در حال حاضر نه در پایان راه که در اوایل آن هستیم و امیدواریم همه شما در این مسیر همراه ما باشید تا بتوانیم به عنوان رسانه محلی خانواده شریف، نقطه پیوند خوبی میان سه ضلع اساتید، کارکنان و دانشجویان آن باشیم.