آزادیِ محبوس تو واژه‌ی «آزادی»

قاضی: لطفاً همه سکوت اختیار کنید. آقای میرزاپور حرفی برای گفتن دارید؟ آقای میرزاپور: من هیچ کار اشتباهی نکردم. شما وقتی [شبکه‌‌ی تلویزیونی‌ای که همزمان دادگاه رو پخش می‌کنه قطع می‌شه] مردمی که آزادی میخوان رو از پشت با تیر می‌زنین، چرا کسی نیست محاکمه‌تون کنه؟ قاضی: [شبکه‌ی تلویزیونی به حالت عادی بر‌می‌گرده] آقای میرزاپور شما دارید طفره می‌رید. از اونجایی که تمایلی به توضیح دادن دلیل کارتون ندارید، [شبکه‌ی تلویزیونی قطع می‌شه] اعتراف کنید مجرم هستید. در غیر این صورت حکم اعدام براتون صادر میشه. [شکبه‌ی تلویزیونی به حالت عادی بر‌می‌گرده] توضیح بدید چه کار هایی برای منحرف کردن افکار مردم کردید. آقای میرزاپور: من اعتراف می‌کنم افکار مردم رو منحرف کردم. در مجلسی که بیست و نه نفر از استان های مختلف اومده بودن، ذهنیت اون ها رو نسبت به حکومت دویست برابر منحرف کردم. این کار رو با بدگویی از حکومت انجام دادم و الان پشیمون هستم. قاضی: جلسه‌ی بعدی ساعت شش غروب امروز برای تصمیم‌گیری راجع به حکم آقای میرزاپور برگزار می‌شه. ختم جلسه. یکشنبه‌ی هفته‌ی بعد آقای میرزاپور اعدام شد.آزادی انواع مختلفی داره: آزادی فکری، آزادی رسانه، آزادی سیاسی و... که همه‌ی اینا در کنار هم «آزادی» رو می‌سازن. حالا انسان زمانی که کمبود آزادی رو حس کنه در برابر قانون قیام می‌کنه. چون قانون رو در تضاد با آزادی می‌بینه. دقت کنید! «می‌بینه». دیدن لزوماً درست نیست. مواردی هست که قانون در راستای آزادی قرار می‌گیره. فرض کنید قانون نباشه و مردم آزاد باشن. زمانی که تجاوزی اتفاق می‌افته، چون قانونی نیست که از فرد مورد تجاوز قرار گرفته دفاع کنه، اینجاست که نبود قانون حس می‌شه. پس می‌تونیم بگیم آزادی و قانون باید باشن، ولی قانون زمانی باید پیداش بشه که آزادی پا از گلیم خودش فراتر بذاره. پ.ن جمله‌ی آخر این چند خط: البته باید دید که این گلیم تو جوامع مختلف چقدر طول و عرض داره و قانون تا کجا نباید پیداش بشه! شاید با هدف آزادی مخالف باشم، اما تو به دست آوردنش مخالف نیستم. آزادی باید باشه، ولی زمانی که انسان به واسطه‌ی قانون محدود شده باشه و از هیچ آزادی‌ای بهره‌مند نباشه، آزادی براش بی‌معنیه. وقتی شما چندین سال تو خونه مونده باشین، دیگه نمیتونین از خونه بیرون برید و از خونه بیرون رفتن براتون حالتی آرمان‌گرایانه پیدا می‌کنه. مگه اینکه کسی که از خونه چندین سال بیرون نرفته، از پنجره بیرون رو ببینه که مردم آزادن و اون موقع فکر آزادی به سرش بزنه. البته اگه پنجره‌ای تو خونه‌اش باشه!چند خط بالا، نظر خودم راجع به آزادی و قانون بود. ولی از الان به بعد، راجع به داستانی که اول خوندید و پیرامون (کلمه‌ی ادبی‌ایه، نه؟) موضوعات داخلش حرف می‌زنم. گفته بودم «مگه اینکه کسی که از خونه چندین سال بیرون نرفته، از پنجره بیرون رو ببینه که مردم آزادن و اون موقع فکر آزادی به سرش بزنه. البته اگه پنجره‌ای تو خونه‌اش باشه!» جمله‌ی آخر رو بی‌دلیل نگفتم. ایران مثل همین خونه‌‌ست ولی پنجره‌اش رو کندیم. خونه‌ای که ما توش هستیم پنجره داره، ولی پنجره‌اش رو در آوردیم. و چون پنجره نداره و می‌تونیم مردم دیگه (مردم دیگه: مردم کشور های دیگه) رو ببینیم، فکر آزادی به سرمون می‌زنه. ولی متاسفانه گلیم آزادی تو ایران طول و عرض کمی داره و به همین دلیل قانون همیشه هست و همیشه هم در برابر آزادی بیدار می‌شه. سانسور شدید خبری ≠ آزادی نمی‌دونم تا چه حد با اخبار صدا و سیما آشنایی دارید. ایران رو ول می‌کنن به کشور های دیگه می‌چسبن. حالا این موضوع دو وجه داره:۱. کشور های رفیق: نظامیان صهیونیست برای پراکنده کردن فلسطینیان از گاز اشک‌آور و بمب های صوتی استفاده کردند و...۲. کشور های نارفیق: در ایالت تگزاس آمریکا ۳۲ نفر بر اثر وزش باد شدید کشته شدند، ۵۴۶ نفر در انگلیس بر اثر کرونا جان باختند و...به جای ایران از اخبار «کشور های رفیق» استفاده می‌کنن. تو مورد دوم حتی اگه قصد جبهه‌گیری هم نداشته باشن، باز با لحن تند راجع به کشور هایی که «مستکبر» بهش می‌گن حرف می‌زنن. که دو تا از مثال هاش رو گفتم. پ.ن بند بالا: جدیداً کانادا هم به کشور های مستکبر اضافه کردن. از اونور هم روسیه و چین رو جزو کشور های رفیق آوردن. 是不是很奇怪我的生命是伊朗的牺牲品پ.ن برای پ.ن: متاسفانه مثل اینکه ویرگول زبون روسی رو پشتیبانی نمی‌کنه، وگرنه روسی هم می‌گفتم.فکر آزادی ممنوع!داخل دادگاه وقتی آقای میرزاپور حرفی می‌گه که خیلی به مذاق مقامات بالایی خوش نمی‌آد، حرف هاش رو تو تلویزیون سانسور می‌کنن. هدف مقامات بالایی از سانسور کردن حرف های آقای میرزاپور اینه که بقیه‌ی مردم فکر آزادی به سرشون نزنه. ولی می‌دونی چرا مقامات تو هدفشون موفق نمی‌شن؟ چون پنجره بازه. وقتی ما می‌تونیم ببینیم مثلاً تو آمریکا چقدر آزادی هست، فکر آزادی ناخودآگاه به ذهنمون می‌آد. ولی وای به حال کسانی که پی عملی کردن این آزادی هستن. تو ۱۹۸۴، هم فکر کردن به آزادی و هم عملی کردنش جرمه. اما تو ایران فقط عملی کردنش جرمه. کسی هم که به چیزی فکر می‌کنه، عملیش هم می‌کنه دیگه، نه؟ یعنی نباید اصلاً به آزادی تو ایران فکر کنی که بخوای عملیش کنی. آزادی اسلامی (یا غیراسلامی)؟ کوچک‌ترین آزادی ها پس چی؟خود «آزادی» تا جایی که می‌تونه، سعی می‌کنه مقید به هیچ چیزی نباشه. ولی وقتی پسوندی کنارش بیاد، دیگه آزادی نیست. آزادی اسلامی هم همینه (غیر اسلامی هم شما بذاری فرقی نمی‌کنه). هر پسوندی کنار اسم آزادی بیاد مقیدش می‌کنه. و همین مقید کردن آزادی رو محدود می‌کنه. از طرفی هم زمانی که مردم از هیچ آزادی‌ای بهره‌مند نباشن، چجوری می‌خوان آزادی های بزرگ رو اجرا کنن؟ اصلاً فعل «اجرا کردن» محدودیت به عبارت می‌بخشه.چند نکته + کلام آخر + وصیت‌نامه‌ی آقای میرزاپور آزادی بحثی نیست که بدون متمرکز شدن رو موضوعات دیگه‌ بشه جمعش کرد. از خود کلمه‌ معلومه: آزادی. محدودیتی نداره. و خب از همین جهت به غیر از آزادی به موضوعات دیگه هم اشاره کردم. توجه داشته باشید:تمام چیز هایی که تو این متن خوندید رو فقط و فقط یه «شهروند عادی» نوشته؛ نه یک سیاستمدار که از پیچ و خم سیاست و آزادی و این کلیدواژه های کلیشه‌ای آگاهه. تمام تلاشم رو کردم از هرگونه تیکه و کنایه‌ای جلوگیری کنم. چندان موفق نبودم؛ ولی اگه جایی تیکه‌ام به ناحق بود ببخشید.تلاش دیگه‌ام این بود که بی‌طرفانه مطلب رو بنویسم و تنها به واقعیت ها و چیز هایی که تو ایران می‌بینم تکیه کنم.قصد نداشتم این پست رو به ایران ربط بدم. ولی ناخودآگاه بحث اونوری رفت. یه سری جا ها هم حاشیه رفتم و از موضوع اصلی دور شدم، ولی بد نبود بگمشون.وصیت‌نامه‌ی آقای میرزاپور:بسمه تعالیهر شروعی، پایانی دارد و هر پایانی شروعی. حرف بسیار است لیکن زمان اندک. نمی‌دانم این وصیت‌نامه در دست کیست، ولی ازش می‌خواهم به حرف هایم گوش دهد. بهای آزادی خون است. ولی من به قدر کافی خون نداشتم که تک‌نفره آزادی را بخرم. از خواننده‌ی عزیز خواهش می‌کنم اگر جایی توان رساندن صدای من را، صدای آزادی را، به گوش دیگران داشت از این کار دریغ نکند. حال می‌خواهد محفلی ده نفره باشد یا صد نفره. ما به نام آزادی یک دقیقه سکوت کردیم و خوابمان برد. وقتش نیست که بیدار شویم؟ صدای پوتین سرباز ها می‌آید. دیگر نمی‌توانم بنویسم. قرار است وداعم با آزادی پای دار باشد. نوشته های دیگه: https://vrgl.ir/opgsL https://vrgl.ir/cajje https://vrgl.ir/th7uE