حواسمان باشد...

این روز‌ها هر کلمه‌ای که در ذهن مخاطب می‌کاری، زود برداشت می‌شود! چه با فحاشی و توهین، چه با تعریف و تمجید. من که نمی‌دانم! فقط این یادداشت را محض یاد‌آوری موضوع مهمی نوشتم که ممکن است فراموشش کرده باشیم. شاید هم شمایی که این یادداشت را می‌خوانی، از مفهوم تک‌تک کلماتی که می‌نویسم آگاه باشی و حواست به خودت باشد. امّا خواندنش ضرری ندارد. حداقل من که این‌طوری فکر می‌کنم!توجه: این یادداشت جنبۀ سوگیری ندارد. اصلاََ متنی سیاسی هم نیست! فقط موضوعی است برای خواندن و اندیشیدن. همین و بس!حواسمان باشد جوگیر نشویم:دوستان باید خوب حواسمان را جمع کنیم که با دیدن یک فیلم، با شنیدن یک خبر، با گوش دادن به یک موسیقی، با خواندن یک متن و... جوگیر نشویم.بیایید فکر کنیم و موقعی که مغزمان خوب کار نمی‌کند واکنش نشان ندهیم. اصلاََ چرا ما این‌قدر به واکنش‌های تند و سریع علاقه داریم؟ مگر کسی مجبورمان کرده است هرکه هرچه گفت با رگباری از استدلال‌های بیخود و بی‌پایه و اساس آتش خشم خودمان را در چشم بقیه فرو کنیم؟ ممکن است خشمگین شویم، ممکن است خوشحال شویم، ممکن است ناراحت شویم، ممکن است شوکه شویم...ما حق داریم هر احساسی داشته باشیم، ما حق داریم احساسات‌مان را بیان کنیم، امّا حواسمان باشد جوگیر نشویم و سعی کنیم هر تفکر و دیدگاهی که داریم را، کمی پخته‌تر تحویلِ بقیه بدهیم. (باز هم تکرار می‌کنم: این متن جنبۀ سوگیری ندارد!!!)حواسمان باشد فریب نخوریم:این‌روز‌ها هر کس می‌تواند ما را فریب بدهد. منظور از هر کس لزوماََ بقیه نیستند. بلکه خودمان هم هستیم. این‌که آن‌چه را که دوست داریم باور کنیم می‌تواند خیلی خیلی خطرناک و تهدید کننده باشد. مردم دروغ‌های شیرین را به حقیقت‌های تلخ ترجیح می‌دهند. بنابراین انکار حقیقت از سوی برخی از مردم، آن‌قدر‌ها هم که فکر می‌کنیم بعید نیست. درک حقیقت و پذیرش آن‌ به تنهایی شکنجه‌ای کافی است تا مردم را از پای در آورد. امّا بعد از این‌که این شکنجه تمام می‌شود و حقیقت زهر تلخی خودش را نشان می‌دهد، آن وقت است که مردم به خودشان می‌آیند.پس یک عمر خودمان را با دروغ‌های شیرین و دلپذیر فریب ندهیم. اگر دوست داشتید می‌توانید این پست را هم بخوانید.مرا با حقیقت بیازار. امّا با دروغ آرامم نکن! (جان شیفته~رومن رولان)حواسمان باشد هر چیزی را زود قبول نکنیم!یادم است روزی استادی به من و چند شاگرد دیگرش گفت: «اگه من می‌گم مدادتو بهم بده، زود در نیارش به من بده! بپرس "چرا؟". بی دلیل چیزی رو قبول نکنین!»همین حرف سبب شد تا دیگر همه‌چیز را زود باور نکنم! همه‌چیز را زود قبول نکنم. آخر می‌دانید؟ مردم زیاد دروغ می‌گویند. رسانه قدرتمند‌تر از آن‌چیزی است که در ذهن من و شما می‌گنجد. رسانه چه داخلی، چه خارجی، می‌تواند تاثیرات زیادی در برنامه‌نویسی ذهنمان داشته باشد. هرچه بیشتر دروغ در ذهنمان بکارند، به همان اندازه ما هم دروغین فکر می‌کنیم. به همان اندازه دروغین رفتار می‌کنیم. و به همان اندازه هم دروغین زندگی می‌کنیم. رسانه بهترین ابزاری است که می‌تواند آن‌چه که واقعیت است را از آن‌چه خلاف واقعیت است تفکیک کند و با سلیقه و هدف خاص خودش آن را در ذهن من و شما قرار جاساز کند.اگرچه خورشید هیچ‌وقت پشت ابر پنهان نمی‌ماند، بهترین سلاح ما طرز فکرِ انتقادی ما است که این‌روز‌ها از نان شب هم واجب‌تر است.حواسمان باشد به حرف دشمنانمان و رقیبانمان بیشتر از تعریف و تمجید‌های طرفدارانمان توجه کنیم!چه پرسپولیسی، چه استقلالی، چه این‌وری، چه آن‌وری، چه طرفدار، چه رقیب، اوّل به حرف طرف مقابلتان توجه کنید. ما آن‌قدر در توهم درستی و برتری غرق می‌شویم که گاهی به طرف مقابل توجهی نمی‌کنیم. همین می‌شود که هر روز پسرفت می‌کنیم و غرورمان هم به تدریج خرد می‌شود. باید انتقاد‌ کنیم و انتقاد‌پذیر باشیم. همیشه شنیده‌ایم که برای سرکوب دشمن اوّل باید او را خوب بشناسیم و از نقطه ضعف‌هایش خبردار باشیم. در کنار آن اگر می‌خواهیم با کسی سرِ رفاقت و دوستی را باز کنیم، اوّل با شخصیت و نوع گفتار و رفتارش آشنا و بعد با او صمیمی شویم. درنهایت باز هم حواسمان باشد...خلاصه که این‌روزها حواستان به خودتان باشد.یادداشت پیشین https://virgool.io/chaleshehafteh/150-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%88-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%D8%9F!-y27ngn2upyw5