گوشی مادرتان را چک کنید! ( هر آنچه که میتوانیم از همدلی با والدینمان یاد بگیریم)

احتمالا شما هم تا به حال به گوشی والدینتان سر زده اید. نور صفحه نمایش کور کننده است،صدا کر کننده است، فونت ها در بزرگ ترین حالت خود هستند، صف طویلی از نوتیفیکیشن ها را در صفحه می بینید و هر برنامه ای که از سال پیش باز شده همچنان در پس زمینه در حال احراست!این صحنه برای شما آشناست؟ برای من یکی که هست.هر زمان که به والدینم سر میزنم ، مادرم گلایه میکنه که گوشیش یه مشکلی داره. مثلا مامانم میگه " باتری گوشیم خیلی ضعیفه"من گوشی رو میگیرم و میبینم که نور رو تا آخر برده بالا. بعد صفحه رو میکشم بالا و سعی میکنم تمام برنامه هایی که از آخرین دیدارمون باز بوده رو ببندم!و بهش میگم دلیلش این بود.وقتی گوشی رو بهش برمیگردونم، یک نویز گوش خراش به صدا در میاد. از جام میپرم. صدای انفجار میده. یعنی صدا از داخل خونه است؟!میگم " این صدا چی بود؟!" مامانم میگه " گوشی پدرته" . " براش یک پیامک اومده!"این صحنه ایه که هممون باهاش آشنا هستیم. این زمانیه که میبینیم استفاده یک نفر از تکنولوژِی ، متفاوت از ماست. به عنوان یک طراح تجربه کاربری، این وظیفه ماست که این تفاوت ها رو ببینیم و هوشیار باشیم. در مورد مثال بالا، من میخواستم ببینم چرا تنظیمات گوشی آیفون والدین من این شکلیه و اینکه چطور احتیاجات پنهانشون رو رفع میکنن. پس از اونا پرسیدم :مامان، چرا نور گوشیت اینقد زیاده؟ اون بهم گفت :" چون نمیتونم ببینم"بابا، چرا صدای گوشیت انقدر بلنده؟ اون گفت : "چون نمیتونم بشنوم"خب به نظرم قانع کننده است. اما من میخواستم عمیق تر بشم.پدر و مادر من هر دو در اواسط 60 سالگی هستند، و آنها بخشی از جمعیت رو به رشد در آمریکا هستند . ولی اون ها خیلی وقت ها توسط تیم های طراحی نادیده گرفته می شوند.بزرگسالان بالای 65 سال، 16 درصد جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند( این عدد در حال حاضر در ایران 10 درصد است ). این تقریبا یک سوم کل بزرگسالان است. در سال 2030 میلادی، این عدد به یک پنجم می رسد. ( اما در سال 1430 در ایران ، این آمار بیش از 32 درصد افزایش می‌یابد. یعنی از هر سه ایرانی، یک نفر بالای 60 سال است. و کشور ما بی‌اغراق یکی از پنج کشور سالمند جهان خواهد بود! ) همینطور که جمعیت ما به سمت پیر شدن می رود، بسیار مهم است که در مورد مشکلات بصری، شنوایی، حسی، ادراکی و شناختی که به کهولت سن مربوط است، بیشتر آگاهی کسب کنیم. هدف غایی این است که اطمینان حاصل کنیم همه کاربران می توانند از تجربه خوبی بهره مند شوند.وقتی توجه بیشتری کردم، متوجه شدم که تنظیمات گوشی والدین من واکنشی به پروسه طبیعی پیری است.مثلا روشنایی زیاد صفحه نمایش مادرم. همانطور که ما پا به سن میگذاریم، چشمان ما تغییر ساختار میدهند. نوری که به شبکیه چشم می رسد کمتر می شود. متخصصان چشم پزشکی محاسبه کرده اند که یک انسان 60 ساله، یک سوم یک انسان 20 ساله نور از محیط دریافت می کند. خوشبختانه در این مورد، ِآیفون به کمک مادرم آمد و توانست تغییرات خودش را اعمال کند.و نوتیفیکیشن های کر کننده گوشی پدرم. این پاسخی به مشکلات شنوایی کهولت سن است. در سن 65 سالگی، بیشتر از نیمی از مردان و 30 درصد زنان دچار ناتوانی در شنوایی می شوند. دلیل بیشتر این مشکلات، بروز تغییرات در گوش میانی است اما می تواند دلایل دیگری مثل بروز تغییرات در راه های عصبی بین گوش و مغز، مشکلات پزشکی و دارویی داشته باشد. خوشبختانه در این مورد هم، ِآیفون به کمک پدرم آمد و توانست صدای قابل شنیدن را برای خودش را تنظیم کند.اما دلیل باز گذاشتن اپلیکیشن ها و توجه نکردن به نوتیفیکیشن ها چیست ؟این فراتر از یک مشکل طراحی است. بعد از آپدیت های بی شمار برای نرم افزار و سخت افزار، آیفون نحوه بستن برنامه ها را تغییر داده است و نسخه جدید بدتر هم شده است. و نوتیفیکیشن های غیر ضروری و چک نشده، مشکل دیگری است که تمام افراد - از جمله خودم - با آن درگیر هستیم. این ترکیبی از الگوی طراحی ضعیف، تنظیمات پیش فرض غیر مفید و نبود روش ساده برای حل کردن این مشکلات است. اگرچه شاهد پیشرفت هستیم. ویژگی نمایش خلاصه نوتیفیکیشن آیفون بسیار دلگرم کننده است . البته تا زمانی که بتوانید پیدایش کنید!خب حالا من کنجکاوم تا از تجربه شما بشنوم. چه چیزهایی در رفتار دیگران با محصولات مشاهده کرده اید که شما را به فکر فرو برده است؟ یا چه تغییراتی در تنظیمات به وجود آورده اید که استفاده از تکنولوژی را برای شما راحت تر کرده باشد؟ در کامنت ها برایم بگویید.(این مطلب ترجمه مقاله *Opens mom’s phone* از Becca Selah بود)( اطلاعات جمعیتی ایران در سایت تسنیم )