خلق محصول تجربه خلق و ساختن استارتاپ و ریسک پذیری در استارتاپ

خب خب قراره راجب خلق کردن صحبت کنیم من تازه نوشتنو شروع کردم و شاید نوشته هام نگارش درستی نداشته باشه اما دوست دارم تجربمو به اشتراک بذارم که ی چیزی گفته باشم. من داستان شکل گیریمونو توی این مقاله که دیشب ساعت 3 صبح نوشتم اینجا نوشتم میتونید بخونید خب بریم سرغ اصل مطلب داشتان زندگی شما با خلق ی سری ژن های با ی سری الگوریتم ها تو بدن شکل میگیره پس از لحاظ علمی جهان خالق بزرگیه و مدام با کارماش زندگی رو خلق میکنه خیلی خوب پس هدف مشخص شد هدف خلق چیزای باحاله حالا یا میتونه خلج ارزش های جدید باشه یا کارای باحال کردن یا ساختن چیزی که انگیزه بودن رو به ادما میده من کلا این ایده رو دارم که چیزی که خلق میکنی باید ی دردی رو دوا کنه یعنی نمشه ادم مثلا ی وسیله بسازه اما در واقع انچان فرقی نکنه ادم باید چیزیو خلق کنه که که دنیارو به قبل و بعد اون ارزش و چیز که خلق شده تقسیم کنه اما حالا تو جامعه خاق ها دیگه ویژن درستی رو ندارن و از تجربه خلق چیزی انگار نمیدونن البته اونا بیشتر از منو شما میدونن اما میخوان که چیزی رو ندونن چون اینجوری به کارشون ارزش میدن و فقط اینجوریه که یک چیز کوچیک رو اونقد ارزشمند میکنند که اسمشونو میزارن خالق اونا از نظ من خالق نیستن سازنده هست فرث هست بین دو واژه خلق و ساختن اصولا خالق کسی هست که با یک انگیزه و ایده ذهنی سعی میکنی چیزی که دیشب سر میز غذا ذهنش رو مشغول کرده و یا از جایی الهام گرفته رو خلق کنه اما سازنده فقط دستور میگیره پیو بسازه و مثلش رو میسازه و براش هیچ فرقی هم نمیکنه که چی میسازه فقط یک کارگره و باید بسازه حالا هر چیزی رو که بهش بگن چه یک نرم افزار یا یک ساختمان یا یک تکنولوژی زیر دست هست این ادم من به این ادما میگم ادمای تکراری چرا چون کاری که پول در بیارن نه اینکه تو کارشون استراتژی داشته باشن درس میخونن که مدرک بگیرن و باهاش پز بدن نه اینکه علاقه و هدفی رو برای خلق ارزش یا چیز جدیدی دنبال نمیکنن و فقط برای زندگی زندگی میکنن اما ادمایی که برای هدفی زندگی میکنن حتی اگر ی روز به اون هدفه هم نرسن مطمعنم که به نزدیکش میرسن و ی جورایی دست خالیم بیرون نمیرم ولی من همیشه اینو همه جا میگم ادم اگر چیزی رو بخواد و براش تلاش کنه حتی اگر درجهان خدا یا معبودی نباشه کارمای روزگار و انرژی مغز خود اون ادم تلاش هاش رو نادیده نمیگیره و با اندیشیدن به تلاش هاش اونا رو با ارزش میکنه شاید حرفام برای یک ادم 14 ساله تو سن من یکم بزرگ باشه اما من اینا رو واقعا دارم از تجربه هام میگم من با اینکه سنم کمه ولی کارای زیادی کردم تو زمینه تکنولوژی و کلا همه زمینه ها و به خودم افتخار میکنم و جورایی ی ادم از خود راضیم چون از اینی که الان هستم رضایت دارم شاید توی این مدت از زندگی چیزی به دست نیاوردم اما کارایی که دوست داشتمو تو وقتی که دلم خواسته کردم و از این شخصیتی که الان دارم راضیم شاید ادمو از روی سن قضاوت کنید و بگید این هنوز 14 سالشه اما شاید باورتون نشه من از بچگی بزرگ شدنو دوست نداشتم توی دوستام و اشنا ها میدیدم کسایی رو که بچن و خیلی دوست دارن بزرگ باشن و همش سنشونو وقتی ازشون میپرسی چند سال بزرگتر میگن اما من همش سنم رو کوچیک تر میگفتم ولی من هیچوقت تضاهر نمیکردم بزرگم بچه بودم و هنوزم هستم اما کارای بزرگی انجام دادم که شاید خیلی از ادم بزرگا انجام ندادن پس خالق بودن خیلی مهمه شما میتونید ی کارگر ساده باشید اما خالق ی استراتژی جدید تو کارتون باشید من توی اسن سن خیلی تغییر کردم و این اریا بهروزیانی که الان این مقاله رو مینویسه شاید قدیما اصلا حوصله یک خط حرف زدنم نداشته من کلا کسی چیزی از درونم نمیدونه که داخلم چی میگذره و همه از بیرون قضاوتم میکنن شایدم این بخاطر اینه که من از ادما میترسم و هیچ کسی رو بهش اعتماد نمیکنم که از درونم براش حرف بزنم اگر از سبک پادکست ها و نوشته های من خوشتون میاد میتونید من رو دنبال کنید هم توی اسپاتیفای و توتیوب و ویرگول هم برای نوشتم لینک ها رو زیر میزارمapp.spacify.irinstagram aryia behroziuanhttps://www.youtube.com/channel/UCBRi1oF9Gf-h1rFJNagvFOg