نویسندگی: مواد اولیه داستان‌نویسی چیست؟

در مقاله چرا داستان می‌نویسیم درباره‌ی هدف اصلی نوشتن که ثبت اطلاعاتی برای آینده بود صحبت کردیم و لزوم آگاهی بخشیدن به افراد پس از خود به‌وسیله‌ی ادبیات را در چارچوب تلفیق واقعیات و احساسات بررسی کردیم. حال وقت آن رسیده است که مواد اولیه‌ای که ساختمان داستان را تشکیل می‌دهند موردبحث قرار دهیم. این مواد اولیه به ما کمک می‌کند تا بتوانیم اولین قدم نویسندگی که جمع‌آوری اطلاعات است را برداریم و بر اساس این اطلاعات زیرساخت داستان خود را بنا کنیم.منابع اطلاعاتی نویسنده: احساسات و ایده‌لوژیذهن انسان به دو صورت از محیط پیرامون خود اطلاعات کسب می‌کند، یکی به‌وسیله‌ی ایده‌لوژی و دیگری احساسات. ایده لوژی مجموعه راه‌هایی است که درکِ بخصوصی از محیط و وقایع در اختیار انسان قرار می‌دهد و احساسات هم باهدف زنده نگه‌داشتن ما و تولیدمثل، اطلاعاتی از محیط اطراف به ما مخابره می‌کند.درستی و اعتبار اطلاعاتی که به‌واسطه‌ی این دو راه در اختیار ما قرار می‌گیرد ممکن است باهم تفاوت کند. به‌عنوان‌مثال تصور کنید تنها در خانه‌تان نشسته‌اید و همه‌ی چراغ‌ها خاموش است. ممکن است در این وضعیت احساس کنید که خطری شمارا تهدید می‌کند ولی منطق و تعقل به شما می‌گوید که همه درها قفل است و هیچ‌کس هم در خانه نیست پس هیچ خطری وجود ندارد.در این مثال اطلاعاتی که احساسات شما در اختیار شما قرارداد فاقد اعتبار بود اما همیشه اطلاعاتی که به‌وسیله‌ی احساسات دستگیرتان می‌شود با آنچه قدرت تعقل و یا ایده لوژی به شما می‌گوید مغایر نیست.تصور کنید در جاده‌ی شمال مشغول قدم زدن و درکردن خستگی رانندگی هستید. به منظره‌ای برمی‌خورید که در آن کیسه‌های پلاستیکی بسیار یافت می‌شود. احساس ناراحتی به شما دست می‌دهد و از تک‌تک افرادی که در این منظره زباله ریخته‌اند متنفر می‌شوید. در اینجا ایده لوژی شما که می‌گوید زباله ریختن در طبیعت درست نیست همسو بااحساسی که از محیط کسب کرده‌اید است و هر دو یک‌جور اطلاعات را در اختیار شما قرار می‌دهند.رسالت نویسنده: کشف حقیقت و ملموس کردنش برای خوانندهشاید بپرسید در کدام حالت احساسات و حقایق قابلیت تبدیل‌شدن به مصالح یک داستان رادارند، در حالت اول که احساسات حرفش با واقعیت جداست یا وقتی‌که هردوی آن‌ها یک‌چیز می‌گویند. در اینجا فقط یک قانون است که راهنمای ماست:نویسنده مبلغ حقیقت استآنچه یک نویسنده باید همیشه به خاطر داشته باشد این است که باید طرف حقیقت را بگیرد و آن‌طور همه‌چیز را ترتیب دهد که در آخر حقیقتی که در پی آشکار کردنش بوده است را نمایان سازد، در غیر این صورت هر آنچه به دنبالش بوده است شکستی بزرگ برایش تلقی می‌شود. ازاین‌رو نویسنده باید به دنبال حقیقت باشد.شاید فکر کنید باید به دنبال حقیقت نامبرده در روزنامه‌ها، کتاب‌های فلسفی، کتاب‌های روانشناسی بگردید، البته اگر علاقه‌مند به این‌جور مسائل باشید بد نیست ولی این تنها راه دسترسی به حقیقت نیست.کارآمدترین سرنخ ما برای کشف، احساسات ما هستند. ما انسان‌ها معمولاً ابتدا نسبت به اتفاقات واکنش احساسی نشان می‌دهیم و بعدازآن شروع به فکر کردن به آن اتفاق و سنجیدن درستی و نادرستی واکنشمان می‌کنیم. پس این کار همه‌ی ما انسان‌هاست که احساسی شویم واکنش نشان دهیم و بعدازآن احساسمان را توجیه کنیم.آنچه یک نویسنده را با سایر مردم متفاوت می‌کند این است که پس از احساسی شدن درباره‌ی یک موضوع بدون اینکه در پی توجیه کردن کار خودش باشد به‌صورت ریشه‌ای به موضوعی که درباره‌اش احساسی شده است فکر می‌کند تا به نتیجه‌گیری و جهان‌بینی برسد.ممکن است نویسنده در این مرحله نیاز داشته باشد ایده لوژی مختلف را بخواند و ببیند که کدام‌یک از آن‌ها درک درست‌تری از واقعیت آن واقعه تحویلش می‌دهد یا خودش ابتدا با فلسفیدن به حقیقتی برسد و سپس درستی و غلطی آن را در جامعه و کتاب‌های مفاهیم بیاید. بدین ترتیب نویسنده هم می‌داند حقیقتی که می‌خواهد بگوید چیست و هم احساساتی که موجب رسیدن به آن حقیقت شده است را در دست دارد.اگر احساس با حقیقت همسو بود که از احساس برای رسیدن به حقیقت استفاده می‌کند و اگر هم همسو نبود که اجازه می‌دهد احساسات و حقایق درگیر کشمکشی شوند تا درنهایت خواننده از دام احساس به حقیقت پناه ببرد.یک نکته کلیدی: یادداشت‌برداریآر. وی. کسیل پیشنهاد می‌کند که دفترچه‌ی یادداشتی تهیه کنید و هر آنچه برایتان هیجان‌انگیز است و فکر می‌کنید شمارا به فکر فرومی‌برد یادداشت کنید.روشی که کسیل پیشنهاد می‌دهد بیشتر شبیه درست کردن یک جورچین و ربط دادن قسمت‌های مختلف به یکدیگر است. آنچه بایستی در این روش انجام داد هم زدن دیگی است که مواد اولیه‌ی زیادی در خود دارد و شما به‌عنوان آشپز سعی می‌کنید مزه‌ای که دلتان می‌خواهد را از آن بیرون بکشید.اما تا چه اندازه درست کردن این‌گونه جورچین‌ها در خدمت حقیقت و خودآگاهانه هستند. روشی که این مقاله پیشنهاد می‌کند همان دفترچه‌ی یادداشت است ولی نوع استفاده‌اش به گونه‌ی زیر است: احساس و واکنشی که از اتفاقی در طول شبانه‌روز در لحظه گرفته‌اید را یادداشت کنید. پس‌ازآن اتفاق چه برداشت منطقی از آن داشته‌اید.دلایل خود را برای آن برداشت ذکر کنید.با داشتن این سه مورد شما تمام آنچه را به‌عنوان مواد اولیه‌ی داستان نامبرده می‌شود را در اختیاردارید و حال وقت آن رسیده که با ابزار داستان‌نویسی آشنا شوید و از آن برای رساندن نقطه‌ی آ به ب استفاده کنید. در جلسات بعدی هر یک از این ابزارها هرکدام به‌صورت جداگانه در یک یا چند جلسه تسلیم شما خواهد شد. در ترجمه متن‌های انگلیسی این متن از سرویس دیلماجیو استفاده شده است