معرفی پدیده اپیلاگ

- باورم نمیشه فقط ۲ روز وقت داریم که کل ۳ فاز رو بزنیم!امید این رو در حالی که دست‌هاش می‌لرزید و از استرس به خود می‌پیچید، با خودش زمزمه کرد.- اخه یعنی چی؟ چطوری از ما انتظار دارن دیجی‌کالا رو ۲ هفته‌ای بالا بیاریم! نه نه نه! بازم که باگ خورد!اعصابش خرد شد. کامپیوتر رو خاموش کرد و سرش رو گذاشت روی میز.- خدایا من چرا باید اینقدر بدبختی بکشم... اصلا معنی این همه کار و درس چیه... قراره کجا رو بگیرم؟!+ به نظر میاد که ناراحتی!امید یک لحظه از جا پرید. بلند شد و به اطرافش نگاه کرد. دنبال صدا گشت. قیافه‌اش آشنا بود. به نظر یکی از سال بالایی‌های دانشکده بود؛ ولی هرچی فکر کرد یادش نیومد که اون شخص رو کجا دیده.+ حالت خوبه؟- نه. دیگه بریدم… نمی‌دونم چطوری باید این پروژه رو به ددلاین برسونم.+ «کسی که چرایی زندگی‌اش را بیابد، چگونگی‌اش را نیز خواهد یافت.»- ها؟!+ یک جمله معروف از نیچه‌‌ست.- نیچه؟+ معلومه اصلاً کتاب نمی‌خونیااا!- یعنی میخوای بگی تو میرسی کتاب هم بخونی؟!+ اره. چرا که نه! اتقافاً زیاد وقت نمی‌گیره؛ شاید هفته‌ای حداکثر۲ یا ۳ ساعت. بهت پیشنهاد می‌کنم تو هم کتاب بخونی.- من؟ کتاب؟ نمی‌دونم... بخوام شروع کنم هم خیلی سخته. نمی‌دونم چی دوست دارم بخونم. اصلاً نمیدونم وقت بکنم یا نه. تازه، اگه بخوام تنهایی بخونم، احتمالاً هیچ‌وقت یک کتاب رو هم کامل نکنم.+ خب اینا که همه قابل حل‌ان.- چطوری؟+ ما یک گروه کتاب‌خوانی نسبتاً کوچولو داریم...کمی در جای خود جابه‌جا شد و به افق خیره شد.+ حدوداً پارسال همین موقع‌ها بود که ۴ تا دانشجوی «خود‌فرهیخته‌پندار» تصمیم گرفتن یه کار «فرهیخته‌پندارانه» انجام بدن. پس جمع شدن دور هم و تحت اسم «سبوک»، شروع کردن به کتاب خوندن . گذشت و گذشت تا اینکه رفتن جزء زیرمجموعه‌های «رایانشِ دانشکده کامپیوتر دانشگاه شریف». چون خیلی فرهیخته‌پندار بودن، تصمیم گرفتن اسمشو تغییر بدن به «اپیلاگ».- اپیلاگ؟ اپیلاگ یعنی چی دیگه؟+‌ اپیلاگ یعنی خاتمه، بخش آخر یک کتاب یا فیلم. اون قسمتی از نمایش یا فیلم که کل حرف، توش خلاصه شده.امید سرش رو چرخوند تا افقی که دوستش بهش خیره شده بود رو پیدا کنه. یک نقطه‌ی سیاه پیدا کرد، ولی مطمئن نبود که این نقطه همون چیزیه که دوستمون داره بهش نگاه می‌کنه یا نه.- چه جالب بزرگوار! حالا چه کتابایی می‌خونید؟+ همه چی، از رمان و کتاب‌های توسعه فردی، روانشناسی و فلسفی گرفته تا دستور آشپزی و مجله زن روز! چندتا از کتاب‌های معروفی که خوندیم و شاید اسماشون رو شنیده باشی: «قلعه حیوانات»، «انسان خردمند»، «عادت‌های اتمی» و «انسان در جست و جوی معنا» هستن.- احسنت احسنت... حالا این جلسات به درد کیا می‌خوره؟+ از همه اینجا استقبال میشه؛ نه دانشگاه مهمه نه رشته. اگه کسی بخواد کتاب بخونه ولی ندونه از کجا شروع کنه، می‌تونه بیاد پیش ما تا راه رو نشونش بدیم. شاید بهتر باشه بگیم اپیلاگ به درد کیا نمی‌خوره: کسایی که وقت و حوصله ۲ ساعت کتاب خوندن در هفته رو هم ندارن!- اهان اهان بعد اینکه...بزرگوار سرشو چرخوند، یه نگاه به امید کرد و یکی از ابروهاش رو انداخت بالا.+ چقدر سوال میکنی پسر! بیا این رو بگیر، همه سوالات اونجا جوابش هست.دستشو اورد جلو و یک ورق تاشده به امید داد.- همه؟- فقط بعد اینکه رفتم بازش کن.بزرگوار بلند شد. کتش رو مرتب کرد و به سمت در ورودی رفت. به در که رسید، برگشت و یک نگاه به امید کرد. لبخندی زد و گفت: «امیدت رو از دست نده پسر.» و سپس به راهش ادامه داد.صدای کلام بزرگوار توی سر امید پیچید. امیدت رو از دست نده پسر...، امید... پسر...، امید!+ امید!!!‌ پسر بلند شو دیگه.- ها... چی شده؟امید از خواب پرید. محسن بود، هم‌گروهیش.+ دو دیقه رفتم یکم راه برم. گرفتی خوابیدی؟ یادت رفته داریم به فنا میریم؟!امید که هنوز گیج خواب بود، هاج‌ و واج به محسن نگاه کرد.- چی... فنا... بزرگوار... بزرگوار!یاد کاغذی که بزرگوار بهش داده بود افتاد. مشتشو باز کرد و به طرز عجیبی یک کاغذ تاشده توی دستش بود. کاغذ رو آروم باز کرد. داخل کاغذ فقط یه چیز نوشته شده بود:t.me/EpilogueBookClub