گاه جوی دانش

تیک تاک...تیک تاک...ثانیه ها در حال سپری شدن بودند...او در حالی که سعی می کرد همزمان با در نظر داشتن تکنیک زمان های نقصانی(۱) از وقت سوالات ریاضی و فیزیک برای زیست و شیمی بودجه برداری کند همزمان در حال اجرای تکنیک ضربدر منها(۲)بر روی سوالات ریاضی بود...پیچ سوالات امار رو رد کرد ولی سر احتمالات دوباره زمین خورد...یادش اومد توی همین ازمون جامع اخری هم اینجا شده بود پاشنه ی اشیل...یک قولوپ اب خورد و زیر چشمی ساعت مچی رو نگاه کرد و با یک نه ی سنگین(۳) از این سوال هم رد شد.از میدون مین گذاری شده معادلات پرید تو کانال فیزیک که از آتش سوالات ریاضی نفس راحتی بکشد ولی امان از مسلسل دینامیک که بی وقفه رگبارش رو شروع کرد...یادش اومد قرار بود پشت سنگر چند تا از ده تا(۴) کمین کند و فقط سرکرده های بی حواس را با چند تا headshot(۵) زمین گیر کند پس نفسش رو حبس کرد شلیک کرد...بلافاصله به سمت سوالات زیست یورش برد که اول کاری در تله ی سوالات ژنتیک گیر کرد و کلی وقتش رو گرفت...از جنگل مهره داران و بی مهره ها به زحمت گذشت و به سختی از مرداب نهاندانگان و بازدانگان گذر کرد ولی به صحرای شیمی که رسید همزمان پدیده ی جوشش و شکافت هسته باعث شد چند دقیقه موج او را بردارد و گیج و منگ به در و دیوار نگاه کند...سوسوی صدای مهربان مادر و گرمای دلنواز لبخند پدر که در سیناپس ها ذخیره کرده بود به او کمک کرد تا در این صحرا کوانتیده نشود و در ابر الکترونی فرو نرود...در نهایت پس از یک مبازره ی ذهنی نفس گیر حدود ۴ ساعته ، وقتی از محل آزمون بیرون آمد اولین حسی که تجربه کرد «هیچی فرق نکرده بود» بود...پس از برنامه ریزی برای تجربه کردن تمام آنچه که یک سال نقشه ی آن را میکشید ، قبل از اینکه اولین پلن(۶) رو اجرایی کند نتایج کنکور اعلام شد،تا به خود بیاید انتخاب رشته کرد و تا نیت کند که برنامه ی قبلی را چک کند ، نتیجه ی قبولی او در یک رشته در یک دانشگاه به دستش رسید...چون از زاده ی ادم بعید است که به آنچه دست پیدا می کند راضی باشد ، او هم به نیاکان خود پشت نکرد و همچون تمام هم قطاران خود واژه ی «کاش» را تا فرصت آن پیش می آمد، در دیدار های فامیلی و دورهمی های دوستان، استفاده می کرد...ولی کار از کار گذشته بود و او دانشجو شده بود....طبق یک تعریف باستانی دیگر قرار نبود او دانش را بیاموزد ، باید دانش را بجوید ؛ولی طبق تعریف یک روشنفکر معاصر : دانشجو یعنی جوانِ طالب علمی که آینده در دست اوست ، یعنی کسی که ناظر به آینده و متعلّق به آینده است؛ آینده هم متعلّق به اوست.(۷)بنابراین اگر خصوصیاتش همان «فکر نو»، «نگاه و توقعات آرمانی» و «زبان ویژه‌ی برخاسته‌ی از آن نگاه» محفوظ بدارد ، آن وقت جوانِ دانشجو نقش موتور را در یک قطار ایفا خواهد کرد؛ به حرکت درآورنده، پیش‌برنده و جهت‌دهنده خواهد بود(۸)... از طرفی از فضایی شاد و مفرح به نام مدرسه به بستر مبدا تحولات ، دانشگاه ، وارد شد...البته دانشگاه نه به معنای محل رشد و نمو جاندارانی موذی که انگل وار پول خانواده را می مکند و در عین اعتقاد عملی به خواندن دروس صرفا برای پاس کردن و استفاده از تمام روش های ممکن،ناممکن،نامعقول، محیر القول و معدوم بالذات برای اخذ نمره حداقلی برا بقا در رشته ی پذیرفته شده ، دارای تیپیولوژی یک منتقد و مصلح جامعه با خامه ی روشن فکری به قطر ۳۲ سانتی متر بر روی درون خرد و شکننده و منزوی خود هستند...دانشگاه به معنا ی ...«نقطه‏ای اساسی در هر جامعه و کشوری که با دو ویژگی ممتاز است، که این دو ویژگی در کمتر جایی هست.اول، روشنفکر بودن و با دیدگاه های نو آمیزش و سروکار داشتن؛ دوم، جوان بودن(۹)...به عبارتی دانشگاه، هم جوان است، هم نوگراست، هم نگاه و گرایش به تازه‏ها و پدیدارهای بی‏سابقه و پذیرش چیزهایی که در یک قشر متحجر و شکل گرفته، آسان قابل پذیرش نیست، دارد، و هم شور جوانی دارد که آن گرایش را می‏تواند متعرضانه جلو بیندازد و دنبالش راه بیفتد و حرکت ایجاد کند و حرف بزند و اظهار عقیده کند»(۱۰)از طرفی نیز «به دانشگاه با دو چشم و از دو دیدگاه باید نگاه کرد و می‏شود نگاه کرد: یکی از بعد علم و آینده‏ی علمی، و یکی از دیدگاه نگاه به یک کانون پیشرو اجتماعی. نگاه دوم به دانشگاه، نگاه به عنوان یک مرکز و یک کانون پیشرو در جامعه است، که همه جای دنیا هم همین‏طور است.دانشگاه، یکی از مراکزی است که نشان دهنده و منعکس کننده‏ی کیفیت فکری و حرکت موجود در جامعه است»(۱۱)پس «اگر دانشگاه اصلاح بشود، آینده‏ی آن جامعه اصلاح خواهد شد. و اگر دانشگاه فاسد بشود، سرنوشت آن جامعه فساد است.»(۱۲)حال او مخیر است به انتخاب سرنوشت خود...یا با وضع اسفناک این مقطع را طی کند و باری شود بر خانواده ، جامعه و کشور خود...یا با وضع مثال زدنی این مقطع را طی کند و با ترک این سرزمین و رها کردن خانواده ، جامعه و کشور خود تیشه به هویت خود بزند و شروعی بر افسوس های سی چهل سال بعد خود باشد...و یا با تمام تلاش مشکلات و مسائل جامعه و کشورش را در طول دانشجویی بررسی و پیدا کند و با کسب آمادگی علمی و عملی لازم ، به محض فارغ التحصیلی سعی کند باری از دوش خانواده ، جامعه و یا کشورش بردارد و تا توان دارد فارغ الخدمت نشود...و این «او» همان تو هستی...من هستم...ما هستیم.................................................................................................................................................................................۱.تکنیکی کنکوری به منظور ذخیره کردن وقت جهت استفاده ی بهینه برای سوالات دیگر۲.تکنیکی کنکوری برای مشخص کردن سوالات سخت و شک دار۳.نه گفتن به یک سوال سخت همچون نه گفتن به یک رفیق ناباب است(از جملات ناب پشتیبان مون)۴.تکنیکی کنکوری که از پیش از شروع ازمون ، داوطلب مشخص می کند از هر ده سوال قصد دارد چه تعدادی را درست حل کند.۵.ضربه مستقیم به سر توسط تک تیرانداز۶.همون plan به معنای برنامه۷.بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار با اعضاي بسيج دانشجويي دانشگاه تهران،1376/11/11۸.بیانات در دیدار دانشجویان نمونه و نمایندگان تشکل های مختلف دانشجویی۱۳۸۵/۰۷/۲۵۹ و ۱۰ و ۱۱. سخنرانی در دانشگاه، تهران به مناسبت آغاز سال تحصیلی ۶۶-۶۵ ۱۳۶۵/۷/۷۱۲. بیانات در دیدار با خانواده‏های شهدای دانشگاه تربیت مدرس ۱۳۷۰/۶/۱۴