سکولاریسم پنهان در کمین حزب اللهی ها!

?ترس از هزینه دادن!سکولاریسم در اصطلاح مرسومش یعنی جدایی دین از سیاست؛ جدایی اخلاق از سیاست؛ جدایی زندگی از سیاست؛ جدایی فرهنگ از سیاست؛ جدایی مسجد از سیاست؛ جدایی حزب اللهی ها و متدینین از سیاست! وقتی دین و اخلاق از سیاست جدا شد یعنی این سیاست شیطانی است؛ این هدف سیاست پول و شهوت و شکم و زیرشکم است! آن کسی که در لباس دین، بدنبال سوءاستفاده است بدانید او هم سکولار است و دینش را در سیاستش دخالت نداده! سکولاریسم پنهان اما یعنی فردی که به سکولاریسم در عالم نظر و تئوری اعتقادی ندارد و حتی حاضر است در زبان علیه سکولاریسم سخن بگوید اما در عمل، به علل مختلف خاصه «ترس از هزینه دادن»، بگونه ای عمل کند که در سیاست و مدیریت جامعه و مشکلات مردم هیچ ورودی نداشته باشد!فردی که حاضر نباشد برای آرمان و هدف خود، هزینه بدهد نه به هدف می رسد و نه ماندگار می شود. اگر یک عالِم، نخبه، مسئول، دانشجو، فعال رسانه و ... از هزینه دادن در راه آرمان ها و اهداف خود بترسد و اهل ریسک و خطر کردن نباشد و حاضر به گذشت از جان و مال و عزیزان خود در راه نشود به هیچ جایی نمی رسد!در بین کل ایام سال، شاید بتوان گفت عاشورا، پایدارترین روز است و علت آن هم شهادت حضرت اباعبدالله علیه السلام و فرزندان و برادران و اصحاب باوفای اوست؛ یکی از دلایل اصلی ماندگاری این روز، هزینه ای است که سیدالشهدا در این راه داده. بالاترین هزینه در طول تاریخ را اباعبدالله داده است لذا امام صادق(ع) می فرماید همه ما اهل بیت همه کشتی نجاتیم اما کشتی حسین(ع) سریع تر است.حسین علیه السلام بیشترین هزینه ها را داده؛ جان و مال و فرزندانش را در این راه تقدیم کرده؛ همه هستی خود را هزینه کرده، لذا می بینید عاشورا ماندگارترین روزهاست.اما برخی از حزب اللهی ها را نگاه می کنی، در کسوت روحانی،مداح یا دانشجو؛ که حاضر نیستند با جان و مال و آبروی خود در میدان انقلابی گری و مطالبه ی آرمان های انقلاب حضور پیدا کنند. این ها انتظار دارند بدون برچسب خوردن، بدون فحش خوردن، بدون کتک خوردن، بدون آبرو دادن، بدون گذشت از خانواده و اهل و عیال، اسلام را تبلیغ کنند! لذا وقتی یک مسئول از آنان شکایت کرد یا توسط یک نهاد احضار شدند خودشان را باخته و دچار منگی شده و گوشه گیر می شوند!این محافظه کاری در بین بخش عمده ای از جامعه اسلامی ما رسوخ کرده؛ مردم می ترسند هزینه بدهند. فرهنگ «به من چه، به تو چه»، در جامعه نهادینه شده و باید آن را ریشه کن کرد. یکی از دلایل نهادینه شدن این فرهنگ غلط، ترس از هزینه است.حالا اما ترس از هزینه دادن در بین نیروهای متدین و مذهبی و انقلابی بیشتر آزاردهنده است. افراد فکر می کنند اگر هزینه ندهند کار پیش می رود! جامعه پر از عدالت می شود! حضرت امام(ره) می فرماید: «هرکس برای اجرای عدل قیام کرد سیلی خورد». بله؛ ما نباید به دنبال خوردن سیلی باشیم! اما نباید از هزینه دادن بترسیم. از شکایت؛ از احضار؛ از زندان؛ از کتک؛ از فحش و ناسزا و غیره.برخی ضعیف ها می گویند: آقا اگر ما در فلان جلسه شرکت کردیم یا اگر ما را در کنار فلان سخنران و فلان فعال دیدند دیگر شغل گیرم نمی آید! یا مرا اخراج می کنند! یا ... . لذا می بینید خیلی اهل تدین و تشرع و احکام و نماز و روزه و خمس و مسجد؛ اما از سیاست و مشکلات مردم و جامعه فراری اند! به علت ترس از هزینه دادن دچار جدایی دین از سیاست در عمل می شود که همان سکولاریسم پنهان است!هرکسی در انجام تکلیفش ذره ای تردید کند و از ترس هزینه ها و برچسب ها، کوتاهی کند به درد حضرت صاحب الزمان(عج) نمی خورد! به درد اسلام و به درد جامعه نمی خورد؛ بلکه بار اضافه ای است بر دوش سایرین! اما در عوض هرچه هزینه بالاتر، ماندگاری بیشتر! مواظب باشیم دچار سکولاریسم پنهان نشویم!/ علی ریاحی‌پور