رفیق توله سگ

_اگر امروز این بچه خونه بمونه، یا اون را می کشم یا خودم را.دستی محکم شلوار توله سگ را بلند می کند و به سمتی پرت می کند. از جیب شلوار قل می خورم و می افتم کنار ی. صورتش را ، با چشمهایی که به زور باز می کند و سریع چنگ می زند و من را تو مشتش می گیرد، لگدی او را از جا بلند می کند. پاشو توله سگ، دیر برسم، کار بی کار.توله سگ بلند می شود و شلوارش را می پوشد و من را ته جیب می اندازد و به مخفی گاه امن می فرستد.اسم اصلی توله سگ، عماد است. از وقتی که من رفیق او شدم فقط یکبار شنیدم کسی اسم او را بگوید، آنهم تو صف نان که یک نفر پرسید تو علی پسر کَل عباسی و شاگرد نانوا بدون اینکه بگذاره توله سگ جواب بده گفت:_عماد است پسر علی حَمّال.پدرش علی آقا، از صبح سر چهار راه با عده ای زیادی می نشستند تا کسی بیاید و آنها را برای کارگری ببرد. چند باری همراهشان شدم. یکبار مردی با یک نیسان آبی ایستاد وهمه آدمهای سر چهارراه دورش ریختند تا آنها را برای کار ببرد ولی او علی آقا را انتخاب کرد ولی وقتی دید دست توله سگ را میکشید و به سمت نیسان می رفت، عصبانی شد و گفت:_مردک مگه بچه بازیه؟ این را نیار.علی آقا هم گفت:_پسرمه، خیلی کاریه، خواستی پول بهش نده ولی نمی تونم اینجا ولش کنم.مرد گفت:_توله سگ را می ذاشتی پیش ننه اش، نمیخام بیای.از آن روز علی آقا دیگر توله سگ را نمی برد و او در خانه می ماند، مادر توله سگ خیلی بداخلاق بود. خب، البته حق داشت چهار تا پسر از توله سگ کوچکتر و سه تا دختر بزرگتر، از صبح روی سر و کله ی همدیگر بودند و او هیچ حوصله ی آنها را نداشت. از صبح همه ی زنهای کوچه را توی حیاط جمع می کرد و اختلاط می کردند وقتی نزدیک ظهر می شد یک قابلمه بزرگ روی گاز می گذاشت و با یک ملاقه دائم چیزی را در آن هم می زد تا شکم اهالی خانه را پر کند. حین این کار یک بند غر می زد و بد و بیراه می گفت._چه بخت سیاهی داشتم من که گیر شماها افتادم، از صبح بشورو بساب و با این کور و کچلها سرو کله بزن.توله سگ خیلی دم پر مادرش نمی شد، چون مادرش خیلی دل خوشی از او نداشت بعضی وقتها تو روی مادرش می ایستاد و فریاد میزد:_ راستش را بگو من تخم و ترکه ی کی هستم که اینقدر من را نمی خواهی؟و مادرش هر چی دم دستش بود بر می داشت و به سمت او پرتاب می کرد.توله سگ هم از خدا خواسته، به کوچه می زد و با بچه محلها تیله بازی می کرد. با من خیلی پز می داد و هر وقت برنده می شد یک بوسه آبدار بهم می زد. به همه می گفت:_این تیله برام شانس آورده، تا حالا از کسی نباختم.هر بار از کسی می برد، ازش خوراکی می گرفت، چون می دانست خانه برود کسی و چیزی، جز کتکهای پدرش که حسابی مادرش او را پر کرده بود در انتظارش نبود و ترجیح می داد تا دیروقت به خانه نرود. بیشتر زمانی بر می گشت که مطمئن بود پدرش خوابیده و از روی دیوار داخل حیاط می پرید و بی سر و صدا گوشه اتاق کز می کرد و می خوابید. اهل غصه خوردن نبود از زندگی اش راضی بود چون تکرارش می کرد و برای انجام این تکرار هر روز هیجان داشت.توله سگ شبها قبل از خواب کلی باهام حرف می زد. من را بین انگشتهایش قل می داد و می گفت:_تو تنها رفیق منی، هیچ کس ما را از هم جدا نمی کنه، نمی دونی وقتی بهت تلنگر می زنم قلبم میریزه، میگم نکنه بری و نتونم دوباره بگیرمت. یادت باشه هیچ حا نباید بری. ما رفیق همدیگه ایمآن روز صبح هم علیرغم میل پدرش و بخاطر خلاصی از دست غرغرهای مادرش، همراه او شد.تا سوار موتور شدند، گوش توله سگ در دستهای پدر بود و برایش خط و نشان می کشید که چرا به جای اینکه کمک دست او باشد همیشه یک دردسری درست می کند.توله سگ ترک موتور نشست و محکم کمر پدرش را چسبید، پسر شجاعی بود ولی از موتورسواری می ترسید. سر خیابان که رسیدند حسن وراج انگاری منتظر علی آقا بود، با نیش ترمزی، سلامی کرد و نشست ترک موتور. توله سگ یک آن حس کرد الان خفه می شود ولی کم کم جاباز کرد، حسن وراج یک بند حرف می زد و کاش پدرش دائم نمی پرسید، چی میگی؟ آخر حسن وراج خودش را بیشتر به تولد سگ می چسباند تا صدایش به علی آقا برسد.مسیر طولانی نبود و نیم ساعتی شد که رسیدند. حسن وراج پرید پایین و یک کشیده، پس گردن توله سگ زد و گفت:_فعلا، همسفرآن روز کسادی کار بود، همه لبه جدول ها نشسته بودند و هر چه به ظهر نزدیک می شدیم ناامید می شدند و غرولند کنان می رفتند ولی پدرش هنوز نشسته بود ترجیح می داد اینجا باشد تا خانه برگردد و بخواهد جواب غرغرکردن های زنش را بده و دعوا کنند. پاشد و رفت تو چمنهای وسط میدان دراز کشید و روبه عماد کرد و گفت :_حواست را جمع کن، کسی اومد بگو بلند بشم.او هم کمی که مطمئن شد پدرش خواب رفته، گوشه ای نشست و شروع کرد به نوازش کردن من و درددل._تا عمر دارم میخام تو را نگه دارم، توبرام شانس و اقبال میاری، راستی فکر کنم میترا واقعا عاشقم شده، ولی دیروز خیلی دلم سوخت که این طور کتک خورد، واقعا این پدر و مادرش عجب آدمهای منحرفی هستند، بقول مامانم هر کی یک ریگی به کفشش باشه، اینطور نسبت به بقیه هم شکاکه.درددلهای توله سگ بر می گشت به اتفاقی که دیروز افتاده بود، مدتی بود که جیب توله سگ سوراخ بود، وقتی به میترا، دختر بدری خانم، همسایه دو تا خانه آن طرف ترشان گفت، میترا خواست کمکی کرده باشد و گفت شلوارت را در بیار تا جیبت را بدوزم، تو همین حین، مامان میترا سر رسید و قیامت کرد، توله سگ شلوار به دست و پای لخت تا خانه خودشان دوید ولی نتوانست از کتک برادر و پدر میترا خودش را نجات بدهد. صدای جیغ و شیون میترا را هم می شنید. خیلی التماس می کرد و دایم قسم می خورد کاری نمی کرده، ولی هیچ کس حرف آنها را قبول نکرد.شاید علت اصرار مادرش برای همراه کردن او با پدرش همین بود تا او کار اشتباهی نکند.صدای بوق یک ماشین شاسی بلند او را به خودش آورد، پدرش هم بیدار شده بود و مثل بقیه آویزان در ماشین و در حال صحبت با راننده، همه بلند بلند حرف می زدند، پدرش از بین جمعیت بیرون آمد و سریع دست توله سگ را گرفت و به سمت ماشین کشید و دستگیره در را گرفت و با زور و فشار به بقیه توانستند سوار ماشین شوند.راننده گازش را گرفت و خود را از بین جمعیت خلاص کرد، نگاهی به توله سگ انداخت و گفت،_پارک که نمیریم این را برای چی آوردی؟_آقا خیلی زرنگه، هر کاری باشد انجام می دهد.مردی که کنار دست راننده بود نگاهی به توله سگ کرد و گفت:_شاید به درد بخورد، جثه اش کوچیکه.توله سگ انگار خیالش راحت شد که به درد می خورد، از فشاری که به من می آورد کم کرد و کمی دستهایش را آزاد کرد.ظاهرا به توله سگ خیلی خوش می گذشت، لم داده بود او تا به حال سوار همچنین ماشینی نشده بود، فوقش پشت وانت مش کاظم، ولی عاشق این بود کف وانت بخوابد و آسمان را نگاه کند و با ابرها حرف بزند و کلی از من و زندگی اش برایشان تعریف کند.کمی بعد، مردی که کنار راننده بود، دو چشم بند به پدر توله سگ داد و گفت،_چشمهایتان را ببندید، حواست باشد گفتی هر کاری می کنم.بعد از حدود نیم ساعتی رانندگی،بالاخره ماشین ایستاد، راننده گفت پیاده شویدو چشم بندها را بردارید، کوچه باغی سر سبز بود و یک باغ بزرگ ته کوچه._پسره را بفرست از این راه آب بره داخل و خودت هم از سر دیوار برو، هر چیزی که این علامت روی آن هست را بردار و بیار، خیلی وقت نداری، اگر در این حین کسی آمد، شتر دیدی ندیدی، اگر چیزهایی را که می خواهم بیاوری، 1 میلیون می گیری، برای پسرت هم 200 می دهم. ولی کار درست می خواهم. سگی در باغ است این تکه گوشت را بگیر و وقتی بالای دیوار رسیدی جلویش بنداز کمی که بخورد بی هوش می شود.دیوار باغ خیلی بلند بود ولی پدرش می توانست بالا برود از بچگی در مسابقه بالارفتن از دیوار باغها و چیدن میوه های نوبری برنده می شد این از افتخاراتش بود که بارها برای توله سگ تعریف کرده بود.ولی توله سگ از راه آب کثیف و تنگی تا به حال گذر نکرده بود.کار شروع شد، پدرش به او گفت، نترس زود تمام می شود. در نگاه پدرش شادی از کاری که بعد از مدتها گرفته بود ولی ترسی هم نهفته بود، هر وقت می گفت نترس، یعنی یک مشکلی هست باید حواست را جمع کنی.راه آب خیلی تاریک بود و کف ان آبی راکد ایستاده بود، تمام تن توله سگ خیس شد، سعی کرد سریع تر برود می ترسید در این آب مار و عقربی باشد، همین که به انتهای راه آب رسید، باغی سر سبز با عمارتی بزرگ و زیبا میان آن را دید، محو تماشا بود که با پارسهای سگ به خودش آمد پدر که از سر دیوار پرید، گوشت را جلوی او انداخته بود ولی سگ با دیدن توله سگ انگار خیلی تمایلی به خوردن گوشت نداشت و به سمت او حمله ور شد، پدرش با چوبی بر سر سگ کوبید تا توانست او را از دست آن سگ رها کند. پای توله سگ غرق خون بود و شلوارش حالا دیگر پاچه هم نداشت.اشک در چشمان پدرش جمع شده بود، با دستمالی که همیشه در جیبش داشت، محکم پای او را بست و گفت تو همین جا باش من بقیه کار را انجام می دهم ولی توله سگ رفیق نیمه راه نبود، به سختی بلند شد و گفت، با هم .هر دو وارد عمارت شدند، کسی نبود، درها را پدرش به راحتی باز کرد او رکورد دار باز کردن در با سنجاق سر بود. برگه ای را که در دستش بود به توله سگ نشان داد و گفت این علامت، برو ببینم چکار می کنی.عمارت پر از اتاق بود، پر از وسیله، هر اتاق پر از کمد و جای زیادی را باید می گشتند تا هر چه این علامت را دارد، پیدا کنند. همین طور که مشغول گشتن بود یکدفعه گفت، رفیق! یک دوست برایت پیدا کردم و گلوله ای رنگی را کنار من گذاشت، و گفت، ولی هیچی جای تو را نمیگیرد.بالاخره داخل کمدی توانست دو پوشه که آن علامت رویش بود را پیدا کند و با خوشحالی فریاد زد، پیدا کردم و به سمت در خروجی رفت، پدرش کیسه ای را که به سختی می کشید، روی دوشش گذاشت و گفت_اینها را هم من پیدا کردم برویم.اینبار به راحتی از در باغ بیرون رفتند و توله سگ خوشحال بود که مجبور نیست از راه آب تنگ و تاریک و نمور بگذرد.همین که بیرون رفتند دو مرد منتطر آنها در ماشین نشسته بودند و سریع علامت دادند سوار شوید و حرکت کردند. چشم بندها را دوباره بستند و ماشین راه افتاد.راه برگشت انگار طولانی تر شده بود، پدرش گفت، نرسیدیم ؟راننده گفت:_کم حوصله شدی، چشم بندها را بردارید رسیدیم.بر و بیابان بود، گفت پیاده شوید.پدرش خواست اعتراض کند که با زور آن دو مرد هردوی آنها را بیرون انداختندو کمی هم آنها را کتک زدند و دو تا تراول 100 تومانی انداختند و گازش را گرفتند و رفتند.پدر کمی دنبال ماشین دوید و فحشهایی داد که توله سگ اگر آنها را می داد پدرش او را در انبار حبس می کرد.پدرش اطراف را نگاه کرد از جاده اصلی خیلی فاصله داشتند. بالاخره با مکافات خودشان را به جای اول رساندند هوا تاریک شده بود سوپری که موتور را به آن سپرده بودند داشت تعطیل می کرد و کلی غر غر کرد که دیگر حق ندارند موتورشان را به میله های مغازه اش ببندند و گفت باید پولی به او بدهند که تا این موقع مجبور شده به خاطر آنها باز بماند.ولی پدر که آن روز زخم دیده بود، با سوپری درگیر شد و کلی کتک خورد،توله سگ هم نمی توانست کاری بکندو پا به پای پدر کتک خورد. اگر رو به راه بودند کتک نمی خوردند ولی خیلی خسته بودند آخرمسافت زیادی را مجبور شده بودند پیاده گز کنند تا به اینجا برسند.توله سگ کمک کرد پدرش بلند شود و ترک موتور نشست و به سمت خانه راه افتادند، توله سگ هم نایی برایش نمانده بود، من و رفیق جدیدم را گوشه ی سالم جیب شلوارش گذاشت و همین که کمر پدرش را گرفت خوابش برد. نمی دانم کجا بود که پدرش از روی دست اندازی با سرعت حرکت کرد و تکان محکمی خوردیم. تکانی که توله سگ بیدار نشد خب خسته بود چه انتطاری میشد داشت دیروز کتک خورده بود، سگ پایش را گاز گرفته بود امروزهم در دو نوبت کتک خورده بود.من از پارگی جیبش بیرون افتادم و کنار جدول خیابان به سرعت به سمت پایین قل خوردم. اگر گلوله رنگی نبود من بیرون نمی افتادم ولی خدا را شکر گلوله رنگی هست تا توله سگ بی رفیق نماند و در نبود من غصه نخورد.