5 سال گذشت و ما هنوز به هم نرسیدیم !

تو مطلب قبلی گفتم که خانم محمدی میخواست از مغازه بره ولی موقتا منصرف شد! و این موقت موندن خ محمدی شد 5 سال ، تو این مدت بهم دیگه هر شب اس ام اس میدادیم ، اون اوایل فقط اس ام اس بود تا این که کم کم رد پای پیام رسان هایی مثل وایبر ، واتس اپ و تلگرام پیدا شد.اس ام اس دادن سخت بود اخه محدودیت متن داشت ، بعد باید صبر میکردی چند 10 ثانیه پیامت برسه دست مخاطبت ، از اونطرف دوباره اون طرف تا تایپ کنه و ارسال کنه باز چند 10 ثانیه طول میکشید تا جواب بیاد ... منتها اوضاع اس ام اس دادن با اومدن وایبر بهتر شد ، ولی ما مشکلمون وایبر یا sms نبود ، مشکل ما بهم رسیدن و وصال بود.شاید براتون جالب باشه ولی تو این 5 سال کاملا با لفظ شما شما صحبت میکردیم و اون sms ها بیشتر در حد احوالپرسی بود ولی احوالپرسی که هرشب انجام میشد.اخه خانم محمدی از این 5 سال 2 سال پیش من بود و 3 سال تو شعبه دیگه مغازه مون بود و تنها راه ارتباطی ما sms و مسنجر ها بود و حتی حدود 1 سالی هم پیش بابام تو یکی از شعبه ها کار کرد ، تنها دیدن حضوری من وخ محمدی وقتی بود که میومد شعبه ما واسه جنس بردن یا آوردن ، ولی همیشه یه فاصله ای بینمون بود که تو sms اون فاصله کمتر بود .....تو این مدت 5 سال ،هر مدت یبار توی خونمون بحث خواستگاری رو یا من پیش میکشیدم یا خود خانواده ام ، البته اینطور بود که خانوادم میخواستن منو جای دیگه دوماد کنن و من میگفتم هنوز خ محمدی رو میخوام یا خودم بحث رو پیش میکشیدم . تو این مدت هم خ محمدی خواستگارای زیادی داشت و همشونو یجوری میزد تو دیوار ! و تلاش های من برای راضی کردن خانوادم به نتیجه نرسید.خیلی وقتا وقتی که میفهمیدم خواستگار داره خودمو گم و گور میکردم که مانع انتخابش نشم ... هرچند هر دو دلمون پیش هم گیر بود،بار ها پیش روانشناس مختلف رفتم یا خ محمدی رفت از بس تحت فشار روانی بودیم و البته کاری از پیش نمیرفت حتی یکی از روانشناس ها گفت من با پدر و مادر داماد صحبت میکنم و راضی شون میکنم و البته اونم وقتی با پدر و مادرم صحبت کردم گفته بود بهشون که میتونه منو منصرف کنه ، دقیقا نفهمیدم قصدش چی بود! کمک به ما ، یا جدا کردن من و خانم محمدی ! معلوم نبود با خودش چند چند هست و صرفا این وسط با گذاشتن جلسات پول به جیب میزد.پس یه کلاش بود و بس بنا به شرایطی چون من از خواسته خودم مطمئن بودم ، تحمل این وضعیت برام راحتتر بود ولی برای خانم محمدی روز به روز بدتر میشد این اوضاع تا این که وضعیت جسمی بابای خ محمدی بدتر شد، اخه 3 سالی بود باباش برگشته بود ایران و میرفت کارگری ، البته با یکی از پسر هاش میرفت سرکار و بیشتر کارهای سبک میکرد و چون پسرش استاد بنا اون کار بود نمیذاشت رو باباش فشار بیاد ،برسیم به بیماری بابای خ محمدی ، موضوع این بود که خ محمدی متوجه شده بود چشمای باباش یه مدته زرد شده و خ محمدی اونو برده بود دکتر کبد اخه باباش تو جوونی هاش هپاتیت داشته که همون موقع کنترل شده بوده ، دکتر چند تا آزمایش نوشت و وقتی جواب رو برده بود پیش دکتر گفته بود باید یه فوق تخصص نظر بده ، برای خ محمدی وقت فوق تخصص گرفتم و خودم همراهش رفتم دکتر ، اخه از خانواده خ محمدی کسی بابت دکتر فوق تخصص خبر نداشت . خلاصه رفتیم پیش دکتر فوق تخصص کبد و اونجا فهمیدیم بابای خ محمدی سرطان داره و خیلی هم پیشرفت کرده و باید اینو به خانواده اش میگفت ! البته چند تا دکتر دیگه هم نتایج آزمایشات باباش رو بردیم حتی به بهانه های مختلف باباشو برده بود آزمایش های جدید ( به بهانه چک اپ) بردیم ولی دکتر ها سرطان پیشرفته رو تایید کردن و برخی عمل رو پیشنهاد دادن و برخی دیگه چون سن باباش بالا بود صرفا برا کند کردن روند پیشرفت این سرطان دارو تجویز کردن، تو این مرحله دیگه خ محمدی بیش تر از قبل زیر بار این مشکلات شکست و افسرده شد و وقتی پیش روانشناس ( یه روانشناس مجرب) رفته بود ، روانشناسه گفته بود اگه همین وضع رو ادامه بدی چیزی تا خودکشی فاصله نداری و تنها راه علاج اون اینه که از این مغازه بری و موضوع سرطان باباش رو هم به خانواده اش بگه ! بهش گفته بوده هر راه ممکن تو این 5 سال رو برای رسیدن بهم دیگه انجام دادین ولی نشده! گفته بود بهش، اجبار یا تشویق به ازدواج با کس دیگه ات نمیکنم ولی تاکید دارم و میگم از اون مغازه برو ! برو و به بابات برس !خانم محمدی این رو بهم گفت و بعد از یک هفته برای همیشه از مغازه ما رفت ، حتی چند تا کتاب انگلیسی و... که پیشش امانت بود رو گذاشته بود مغازه و سپرده بود بهم بدن و رفت و رفت و رفت ...قبل رفتن بهم گفت حتی دم خونه شون هم نرم و بذارم راحت و آزاد باشه ! البته هر از گاهی میرفتم دم خونشون و از دور میدیدمش ، ولی این دیدن چه فایده داشت ! حدود 2 هفته گذشت و دل رو یه دل کردم و بهش sms دادم که تو جواب نوشت هیچ وقت بهم پیام نده ! حتی نوشتم میام از راه دور میبینمت ، گفت بیشتر از این نابودم نکن ! با این کارات منو سمت نابود شدن هل میدی و حال روحیم رو بدتر میکنی و....سه ماه گذشت ، فهمیدم خ محمدی کجا داره کار میکنه ولی هیچ ارتباطی با هم نداشتیم تا این که یه روز بهم پیام داد حال باباش خیلی بده. یه روز جمعه من رفتم خونشون دیدنی باباش ، باباش بخاطر عوارض دارو فراموشی موقت پیدا کرده بود و من رو نمیشناخت ، مثلا یه روز همه رو میشناخت و فرداش هیچ کی رو نمیشناخت، خود خ محمدی هم پوست و استخون شده بود . البته مثل سابق بهم دیگه پیام نمیدادیم ولی هفته ای یکبار فقط احوال باباشو میپرسیدم . منم حال روحی خوبی نداشتم و خیلی وقتا گوشیم تو خونه بود یا روز میرفت و میومد نگاه گوشی نمیکردم تا این که یه روز حدود ساعت 9 صبح دیدم که دیشب خ محمدی یه پیام بهم داده که من نخونده بود ، اون تو پیامش نوشته بود " بابام رفت ! "بدنم یخ کرد ، زنگش زدم و داشت گریه میکرد و صدای گریه دیگرون هم میومد ، گفتم من الان پیامتون رو خوندم چی شده ؟ کجایید؟ گفت غسالخونه هستیم و تا یکساعت دیگه میریم قطعه اتباع بیگانه واسه دفن بابام و زد زیر گریه !خودمو رسوندم خلدبرین ( خُلدِبَرین اسم قبرستون یزده مثل تهرون که میگن بهشت زهرا) و رفتم قطعه اتباع بیگانه و همزمان دیدم یکی رو دارن تششیع میکنن که همون بابای خ محمدی بود............ ادامه داره ....... حمایت مالی : https://hamibash.com/yeashegh