دیوید فینچر ؛ شکارچی ذهن ها !

شاید همه دیوید فینچر رو با قاتل های سریالی و جزییات زیاد بشناسن.دیوید فینچر که شکارچی ذهن تمام مخاطبان سینماست. دیوید فینچری که تو تک تک فیلماش از یه قاعده پیروی کرده اونم جذاب بودنه! از آخرین ساختش ، Gone Girl بگیر تا Fight Club و Seven و Zodiac و Game.فینچر همه ی این آثار و بی نقص خلق کرده.سریال شکارچی ذهن یا Mind Hunter سریالی با همون سبک و سیاق اما با تفاوت های کوچیک! با هم در گیمینو به بررسی سریال جذاب شکارچی ذهن (Mind Hunter) می پردازیم:سریال « شکارچی ذهن » در نگاه اول شبیه به سریال های جنایی فراوانی هست که در سالهای اخیر دیده ایم. آثار مشهوری مانند « نظم و قانون » که به حل پرونده های جنایی می پرداخت و در آن ماموران در پی یافتن مجرمان و سپردن آنان به دست قانون بودند. اما این وضعیت ظاهری تنها درباره اپیزود اول سریال صدق می کند و پس از آن تماشاگر متوجه می شود که فینچر اینبار هم قرار است او را غافلگیر کند نه آنکه با الگوبرداری از آثار فوق العاده گذشته اش، صرفاً به بازخوانی خاطرات خوبی که بر جای گذاشته مبادرت بورزد.شاید بهتر باشد ابتدا به داستان سریال اشاره کنیم که در دهه 70 میلادی رخ می دهد. دورانی که پرونده های جنایی حتی هنوز نامگذاری مناسبی هم نشده بودند و به عنوان مثال اصطلاح فراگیر " قاتلین زنجیره ای " هنوز به فرهنگ لغات بصورت رسمی اضافه نشده بود. در این دوران مجرمین اغلب با خشونت پلیس هنگام بازجویی مواجه می شدند تا اینکه مامور جوانی به نام هولدن ( جاناتان گراف ) از راه می رسد و درخواست می کند که به جای بازجویی های خشن از متهمین، اجازه دهند که او با آنها صحبت کند تا از طریق روانشناسی، اطلاعات مفیدی از آنها بگیرد. روشی که او انتخاب می کند اعتماد مجرمان به او را به همراه دارد.سریال شکارچی ذهن کارهای زیادی برای درگیر کردن ما می‌کند و کمتر پیش می‌ آید که ما را راحت بگذارد. شخصیت‌ های پیش برنده این سریال، ستارگان بزرگ هالیوودی نبوده اما بازیگرانی هستند که به اندازه کافی در تلویزیون شناخته‌ شده‌اند. آن‌ها در ادامه در کنار ستاره سریال فرینج یعنی آنا تورف، به عنوان پروفسور دانشگاه هاروارد قرار می‌گیرند.فراتر از این، با چند استثنای جزئی، سریال شکارچی ذهن –مجموعه قاتلان و قربانیان و آدم‌هایی که در طی این پرونده‌ها دچار آسیب‌های جانبی می‌شوند- بازیگرانی دارد که بازی‌ شان قابل‌ قبول است اما شناخته‌ شده نیستند. تقریباً همه‌ شان رفتاری وحشتناک دارند و به شکل منحصر به‌ فردی خاکستری و مرموز به نظر می‌ رسند. این چیزی است که به ما فضای کوچکی می‌دهد تا به خودمان یادآوری کنیم که این بازیگر را در فلان کار دیده‌ ایم و باعث می‌شود تصویر ترس و نا امیدی‌ ای که سریال شکارچی ذهن سعی دارد به ما بدهد سخت‌تر پذیرفته شود.در « شکارچی ذهن » ما نه خشونت چندانی را می بینیم و نه قرار است فرآیند یافتن مجرمین به پازل اصلی این داستان جنایی مبدل شود. در این سریال مجرمان اغلب دستگیر شده هستند و پیش از این در اختیار قانون قرار گرفته اند تا علاوه بر سپری نمودن دوران محکومیت شان، اطلاعاتی هم از آنها دریافت شود و تماشاگر قرار هست شنونده اعترافات مجرمین باشد. اما شاید بسیاری در این اندیشه باشند که این سریال به شدت گفتگو محور می تواند کسل کننده باشد اما باید بگویم که این تفکر کاملاً اشتباه است چراکه ما در هر اپیزود از سریال « شکارچی ذهن » می توانیم نکته های ریز و بی نظیری درباره علم روانشناسی شخصیت ها را در قالب یک داستان شاهد باشیم که تا به امروز در هیچ اثر جنایی به تصویر کشیده نشده است. دیالوگ نویسی هایی که در سریال انجام شده بسیار هوشمندانه و با رعایت ریز ترین تکنیک های روانشناسانه بیان می شود که برای افزایش آگاهی مخاطب مثل یک کلاس درس عمل می کند.اما این تمام ویژگی مثبت سریال جدید فینچر نیست. « شکارچی ذهن » قطعاً نیاز به چیزی بیش از گفتگوهای دو نفره برای جذب مخاطب نیاز دارد! پس نیاز به ساختن شخصیت پردازی و روایت قصه ای مجزا از بازجویی مجرمین نیز هست که در این بخش نیز فینچر درخشان عمل کرده است. همانطور که در آغاز سریال می بینیم، ما با ماموری مسلط به نام هولدن مواجه هستیم که می تواند به ذهن مجرمین وارد شود و با تحریک حس همذات پنداری، اطلاعات مناسبی از آنها بگیرد. هولدن باهوش به نظر می رسد و مسلط به کاری که پیش گرفته. اما سوالی که مطرح می شود این است که تفاوت ما و مجرمین در چیست؟ در سریال ماموران زیادی به این سوال اینگونه پاسخ می دهند که مجرمین مُشتی آدم دیوانه هستند که جنایت مرتکب شده اند و باید همیشه در قفس بازی بمانند!این سریال بسیار جذاب و دیدنی به نظر می‌رسد. فینچر لحن بصری دو قسمت ابتدایی آن را خلق کرده است، سیاهی جذاب آشنا و لحن ممنوعه زمینی او که ما را به دنیای اواخر دهه 70 در شهرهای چرک‌ گرفته و اتاق‌ های پر دود می‌برد. اما سریال، زیبایی‌ شناسی حقیقی و خلاقانه خود را در قسمت سوم پیدا می‌کند زمانی‌که کارگردان آن قسمت ، یعنی آصف کاپادیا وارد می‌شود و نیرویی را وارد کار می‌کند که برای تمام قسمت‌های بعدی وجودش التزام پیدا می‌کند.سریال شکارچی ذهن یکی از سریال‌ های قابل‌ توجه و هنرمندانه شبکه نتفلیکس است. هیچ‌ کدام از کیفیت‌ های دیگر سریال‌ های بی‌ارزش و احمقانه سرویس‌ های استریمی را ندارد. سریال شکارچی ذهن، به عنوان سریالی که رویه ارتکاب جرم را هوشمندانه نشان می‌دهد، بسیار خوب عمل می‌کند. این امر جذابیت‌ های منحصر به‌ فرد آمریکایی را در چنته دارد و در عین‌ حال برای توضیح آن سخت تلاش می‌کند و سریال را از ساده بودن می‌ رهاند. شاید وقتی تماشای سریال شکارچی ذهن به پایان رسید، درک بهتری از چرایی تماشای چنین پرونده‌ های وحشیانه‌ ای پیدا کنیم. با این وجود شاید همه‌ مان با تماشای این سریال درمان شویم.