سرچشمه جوانی: کاهش کالری‌ها و خوردن در زمان مناسب روز به زندگی طولانی‌تری منجر می‌شود.

شکل ۱. با توجه به تحقیقات جدید انجام‌شده بر روی موش‌ها، خوردن در طی فعال‌ترین زمان روز، در حالی که از رژیم کم‌کالری پیروی می‌کنید، ممکن است منجر به زندگی بسیار طولانی‌تری شود. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۱۴ می، ۲۰۲۲لینک منبع: Fountain of Youth: Cutting Calories and Eating at the Right Time of Day Leads to a Longer Lifeیک دستورالعمل سلامتی برای تمام طول عمر ساده است اما ممکن است دنبال کردن آن آسان نباشد: کم‌تر بخورید. محدود کردن کالری می‌تواند منجر به زندگی طولانی‌تر و سالم‌تر شود، همان‌طور که مطالعات در انواع حیوانات نشان داده‌اند.اکنون، تحقیقات جدید نشان می‌دهند که ریتم‌های روزانه بدن نقش مهمی در این تاثیر طول عمر بازی می‌کنند. جوزف تاکاهاشی، محقق موسسه پزشکی هاوارد هیوز (HHMI) و همکارانش در مجله Science در روز ۵ ماه می سال ۲۰۲۲ گزارش دادند که خوردن تنها در طی فعال‌ترین زمان روز، به‌طور قابل‌توجهی طول عمر موش‌ها را بر روی یک رژیم کم‌کالری افزایش داد.در بررسی تیم او از صدها موش در طول چهار سال، یک رژیم کم‌کالری به تنهایی حیات حیوانات را تا ۱۰ درصد افزایش داد. اما غذا دادن به موش‌ها تنها در شب، زمانی که موش‌ها بسیار فعال هستند، حیات را تا ۳۵ درصد افزایش می‌دهد. این رژیم ترکیبی -یک رژیم کم‌کالری به‌علاوه یک برنامه غذایی شبانه- نه ماه بیشتر به طول عمر متوسط دو ساله حیوانات اضافه کرد. برای مردم، یک برنامه معادل غذا خوردن را به ساعات روز محدود می‌کند.آزمایش‌هایی که طرح‌های مختلف رژیم غذایی را در موش‌ها مورد آزمایش قرار دادند، نشان دادند که حیوانات در رژیم غذایی کم‌کالری با دوره‌های روزه‌داری روزانه، بیش‌ترین طول عمر را دارند.تاکاهاشی، زیست‌شناس مولکولی در دانشگاه مرکز پزشکی جنوب غربی تگزاس می‌گوید: این تحقیق به رفع مناقشات حول برنامه‌های رژیم غذایی که تنها در ساعات خاصی از روز بر خوردن تاکید دارند، کمک می‌کند. همان‌طور که اخیرا در مجله پزشکی نیوانگلند گزارش شده‌است، چنین طرح‌هایی ممکن است کاهش وزن در انسان‌ها را سرعت نبخشند، اما آن‌ها می‌توانند فوایدی برای سلامتی داشته باشند که طول عمر بیشتری را به همراه دارد.سای کروپا داس، دانشمند تغذیه در مرکز تحقیقات تغذیه انسانی ژان مایر USDA در مورد پیری، می‌گوید که یافته‌های تیم تاکاهاشی نقش حیاتی متابولیسم در پیری را برجسته می‌کند. او می‌گوید: «این یک مطالعه بسیار امیدوارکننده و برجسته است.»سرچشمه جوانیدهه‌ها تحقیق کشف کرده‌است که محدودیت کالری طول عمر حیوانات از کرم و مگس گرفته تا موش، موش صحرایی و پستانداران را افزایش می‌دهد. این آزمایش‌ها کاهش وزن، بهبود تنظیم گلوکز، کاهش فشار خون و کاهش التهاب را گزارش می‌کنند.داس می‌گوید، اما مطالعه سیستماتیک محدودیت کالری در افرادی که نمی‌توانند در یک آزمایشگاه زندگی کنند و غذاهای اندازه‌گیری شده را برای کل زندگی خود بخورند، دشوار است. او بخشی از تیم تحقیقاتی بود که اولین مطالعه کنترل‌شده در مورد محدودیت کالری در انسان‌ها را انجام داد، که ارزیابی جامع اثرات طولانی‌مدت کاهش مصرف انرژی، یا کالری نامیده می‌شود. داس می‌گوید، در آن مطالعه، حتی کاهش مختصر کالری برای کاهش نشانه‌های پیری «به‌طور قابل‌توجهی مفید» بود.دانشمندان تازه شروع به درک این کرده‌اند که چگونه محدودیت کالری، پیری را در سطح سلولی و ژنتیکی کاهش می‌دهد. به‌عنوان یک سن حیوانی، ژن‌های مرتبط با التهاب، بیشتر فعال می‌شوند در حالی که ژن‌هایی که به تنظیم متابولیسم کمک می‌کنند، کم‌تر فعال می‌شوند. مطالعه جدید تاکاهاشی نشان داد که محدودیت کالری، به‌ویژه زمانی که موش‌ها به دوره فعال شبانه زمان می‌رسند، به جبران این تغییرات ژنتیکی با افزایش سن موش‌ها کمک می‌کند.سوال زمان حالسال‌های اخیر شاهد افزایش بسیاری از برنامه‌های رژیم غذایی محبوب بوده‌ایم که بر آنچه به‌عنوان روزه‌داری متناوب شناخته می‌شود، مانند روزه گرفتن در روزهای متناوب و یا خوردن تنها در طول یک دوره ۶ تا ۸ ساعته در روز، تمرکز می‌کنند. تیم تاکاهاشی برای حل اثرات کالری، روزه، و روزانه یا شبانه‌روزی بودن و ریتم‌ها بر طول عمر، یک آزمایش گسترده چهار ساله را انجام داد. این تیم صدها موش با فیدرهای خودکار را برای کنترل زمان و میزان مصرف هر موش برای تمام طول عمر خود در خود جای داده‌است.برخی از موش‌ها می‌توانند هر چقدر که بخواهند بخورند، در حالی که برخی دیگر کالری خود را بین ۳۰ تا ۴۰ درصد محدود کرده بودند. و آن‌هایی که رژیم غذایی محدود به کالری دارند، در برنامه‌های مختلف غذا می‌خورند. این تیم کشف کرد که موش‌ها در طول شب رژیم کم‌کالری خود را در طول یک دوره دو ساعته یا ۱۲ ساعته مصرف می‌کردند و طولانی‌ترین عمر را داشتند.همان‌طور که مجله پزشکی نیو انگلند اظهار کرده‌است، نتایج حاکی از آن است که رژیم غذایی محدود به زمان، حتی اگر باعث کاهش وزن نشود، اثرات مثبتی بر بدن دارد. تاکاهاشی خاطرنشان می‌کند که مطالعه او نیز هیچ تفاوتی در وزن بدن موش‌ها در برنامه‌های غذایی مختلف پیدا نکرد - «با این حال، ما تفاوت‌های عمیقی در طول عمر پیدا کردیم».رافائل دو کابو، محقق پیری‌شناسی در موسسه ملی پیری در بالتیمور می‌گوید که مقاله علمی «یک نمایش بسیار زیبا است که حتی اگر شما کالری‌های خود را محدود می‌کنید اما [در زمان مناسب غذا نمی‌خورید]، مزایای کامل محدودیت کالری را به دست نخواهید آورد.»تاکاهاشی امیدوار است که یادگیری این که چگونه محدودیت کالری ساعت‌های داخلی بدن را با افزایش سن تحت‌تاثیر قرار می‌دهد، به دانشمندان کمک کند تا روش‌های جدیدی برای افزایش طول عمر سالم انسان‌ها پیدا کنند. این می‌تواند از طریق رژیم‌های غذایی محدود به کالری، یا از طریق داروهایی که اثرات آن رژیم‌ها را تقلید می‌کنند، ایجاد شود.در همین حال، تاکاهاشی از موش‌های خود درس می‌گیرد -او خوردن خود را به یک دوره ۱۲ ساعته محدود می‌کند. اما او می‌گوید، «اگر دارویی را پیدا کنیم که بتواند ساعت شما راتقویت کند، می‌توانیم آن را در آزمایشگاه آزمایش کنیم و ببینیم آیا طول عمر آن افزایش می‌یابد.»این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات تغذیه ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.