هفت جهان، یک سیاره، جنوبگان

از سری مستندهای بی بی سی در مورد طبیعت و محیط زیست که توسط دیوید اتنبورو نقل می شود. قسمت اول در مورد جنوبگان است، قاره یخ زده. به فارسی ترجمه شده، ترجمه بیشتر از قابل قبول و خوب است، آخر برخی جمله ها مفهوم نیست، دانلود فیلم رایگان است و باید از دوبله کنندگان تشکر کرد.مقوله محیط زیست، برای خیلی از مردمان، مقوله دردناکی است. البته این خیلی ها، وقتی قرار است برای حفظ محیط زیست قدم عملی بردارند به گروه کوچکی تقلیل پیدا می کنند. به هرحال، بشر، به عنوان یکی از اجزای محیط زیست، به مرحله تخریب بی بازگشت محیط زیست قدم گذاشته است. در این کوتاه سخن، قصد داریم از منظری فراموش شده، به این مقوله بپردازیم.بشر، خود بخشی از محیط زیست است. گرچه خود را خیلی برتر میداند، گرچه نه امیدوار که مطمئن است که قوانین محیط زیست روی او اثر ندارد. با این همه علم و دانش، این سطح از حماقت تاسف انگیز است. بر اساس اصول علمی، و نه من درآوردی و تخیلی هالیوودی، ما از آسمان نزول پیدا نکرده ایم و بخشی از طبیعت هستیم. این بلایی که سر طبیعت می آوریم مستقیماً خود ما را هم درگیر خواهد کرد. گرچه به اصطلاح دانشمندان، علم دارند اما ایمان ندارند. طبیعت می تواند ما را منقرض کند، به راحتی. می شود ایمان داشت، البته این یک انتخاب است.طبیعت یک آفریده است، یک آفرینش، بخشی از این آفرینش هم ما هستیم. اگر این آفرینش، آفریدگار هم دارد، این آفریدگار می دانسته که چه آفریده و می دانسته حد نفوذ و توان این آفریده اش چقدر است. میدانسته که در نهایت چه خواهد کرد. مرگ و زندگی در طبیعت یک حلقه اند. جزو نادرترین موجودات هستیم که برای مرگ غمگین می شویم، ولی مرگ بخشی از تبدیل است، چیز جالبی است. صحنه شکارچی پنگوئن در آخرین لحظه خیلی جالب بود، به نظرمیرسید که شکارچی سیر است و وظیفه دارد پنگوئن را تعقیب کند که وارد آبهای آزاد شود، پنگوئن و شکارچی وارد مسابقه داد و بیداد می شوند! شکارچی هم آخرش ول می کند و میرود....طبیعت بخش پیدا و پنهان دارد، بخش پنهان آن نفس زندگی و حیات است. ما به نوعی آگاه به این بخش هستیم، این آگاهی در ذات ماست. پس طبیعت بخشی دارد که توسط ما ساخته می شود، بخشی که نمی بینیم و با وسایل معمول اندازه نمی گیریم. بخشی که درجایی نگهداشته می شود.این بخش، از زشت کاری های انسانها و خوب کاری های انسانها نسخه بر میدارد و جهانی را می سازد، جهانی پوشیده و نادیده. گرچه برای انسانها خیلی هم نادیده نیست، انسانهای خوب کار، انسانهایی هستند که نه ترسی بر آنان هست و نه اندوهگین می شوند. انسانهایی که از خوبکاری، انرژی می گیرند و زندگی می کنند، انسانهایی که از محبت و نیکی زنده اند نه از خواب و خوراک. انسانهای زشت کار هم، رنجی نهان دارند، رنجی که از آن فرار کردن ممکن نیست، رنجی که در تغییر چهره شان قابل دید است. چرا که ذات و فطرت انسان قابل تغییر نیست، گرچه که بسیاری از انسانها، تلاش دارند که آن را تغییر دهند، تلاشی بی فایده.آیا ما برای این هفت جهان، کاری از دستمان بر می آید؟ شاید و شاید هم نه، خیلی هم مهم نیست. ما برای آن جهان پوشیده و پنهان هر کاری می توانیم بکنیم، تنها جهانی است که با دستهای ما ساخته می شود، ظریف تر از سفال گران و قالی بافانمان، دقیق تر از تمامی طرح های گلدوزی و توربافی. ما باید هر کاری می توانیم برای طبیعت بکنیم، اما این که چقدر موفق باشیم معلوم نیست، گرچه کاملا ًامیدوارانه و خوشحال کننده است. همین که ما می توانیم در این جهان، بخشی از ساختن طبیعت باشیم نه زشت خویی و بی رحمی، همین که ما بیننده ای ناتوان نیستیم و توانایی تغییر داریم خوشحال کننده است، این را بگذارید کنار آن که برای ساختن آن دنیای پوشیده کاملاً موفق خواهیم بود در حدی که تلاش کنیم. اگر هم منقرض شدیم در همین جهان خاکی منقرض خواهیم شد، جهان پوشیده را هیچ انسان زشت کاری نمی تواند از ما بگیرد. پس خوشحال باشیم و تلاش کنیم، از نجات هر موجود زنده ای خوشحال باشیم، هر هر کمکی به طبیعت خوشحال باشیم، از این که بخشی از تلاش زندگی هستیم خوشحال باشیم. اگر زباله هایمان را تفکیک می کنیم خوشحال باشیم، اگر آب سرد حمام را جمع می کنیم خوشحال باشیم، اگر در کمترین میزان آب مصرف می کنیم خوشحال باشیم، اگر ظرف یک بار مصرف نداریم خوشحال باشیم، ما انسان هستیم، انسانی با توانایی تغییر... خوشحال باشیم.پایان بخش اولبخش دوم: هفت جهان، یک سیاره، قاره آسیا