بیماری HPV چیست؟

ویروس پاپیلومای انسانی که معمولا به عنوان HPV شناخته می شود، ویروسی است که پوست و ناحیه تناسلی را آلوده می کند. بیش از 130 نوع HPV شناسایی شده است. برخی از آنها پوست را در جایی که می‌توانند زگیل ایجاد کنند، آلوده می‌کنند، درحالی که برخی دیگر دستگاه تناسلی را آلوده می‌کنند و می‌توانند باعث زگیل یا در زنان منجر به سرطان دهانه رحم شوند. HPV همچنین می تواند باعث سرطان واژن، آلت تناسلی، مقعد، دهان و گلو شود. تفاوت بین HPV پرخطر و HPV کم خطر چیست؟ هنگامی که ویروس HPV با سلول های انسانی تماس می گیرد، می تواند تغییراتی به نام "ضایعات" ایجاد کند. انواع HPV با خطر انکوژنیک بالا می توانند در DNA سلول ادغام شوند و رفتار آن را تغییر دهند که می‌تواند منجر به سرطان شود. انواع پرخطر HPV تقریباً همه سرطان های دهانه رحم را ایجاد می کنند. آنها همچنین می‌توانند باعث سرطان مقعد، آلت تناسلی، واژن و فرج شوند. علاوه بر این، شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می‌دهد انواع پرخطر HPV نیز ممکن است در برخی سرطان‌های دهان و گلو دخیل باشند. برعکس، انواع کم خطر HPV باعث سرطان نمی شوند. برخی از انواع کم خطر HPV می توانند باعث زگیل تناسلی (کاندیلوما)، ضایعات دیگر بدون عواقب پزشکی یا بدون ضایعه شوند. در حالی که برخی ممکن است توسط زگیل تناسلی آزاردهنده باشند، این زگیل ها تهدید کننده زندگی نیستند و به ندرت در عوارض پزشکی دخیل هستند. زگیل تناسلی می تواند بسیار آهسته یا خیلی سریع رشد کند، با چشم غیرمسلح قابل تشخیص نباشد و بدون درمان ناپدید شود. بیماری HPV چگونه منتقل می شود؟ بیماری HPV که ناحیه تناسلی را آلوده می کند از طریق جنسی منتقل می شود. این ویروس آنقدر شایع است که بیش از 75 درصد از مردان و زنان در مقطعی از زندگی خود به این نوع عفونت مبتلا می شوند. علاوه بر این، بین 10 تا 70 درصد از زنان و مردان ناقل هستند. HPV بیشتر در مردان و زنان جوان، از اواخر نوجوانی تا اوایل بیست سالگی، شایع است.بیماری HPV می تواند از طریق تماس پوستی در طول رابطه جنسی نفوذی یا غیر نفوذی منتقل شود. از طریق دخول واژینال یا مقعدی، رابطه جنسی دهانی و خودارضایی متقابل (لمس اندام تناسلی) قابل انتقال است. رابطه جنسی مقعدی یا واژینال به ویژه باعث انتقال HPV می شود و خطر انتقال در هنگام رابطه جنسی بدون کاندوم بیشتر است. گفته می شود، HPV همچنین در قسمت های خاصی از بدن مانند فرج، کیسه بیضه و قسمت داخلی ران ها وجود دارد که از پوشیدن کاندوم محافظت نمی شوند. بنابراین، HPV حتی در صورت استفاده از کاندوم قابل انتقال است. بیماریHPV می تواند از طریق رابطه جنسی واژینال، رابطه مقعدی، رابطه جنسی دهانی یا تماس پوست به پوست دستگاه تناسلی منتقل شود. علائم عفونت HPV چیست؟ انواع HPV که باعث زگیل تناسلی می شوند باعث سرطان نمی شوند. زگیل تناسلی (کاندیلوما) می تواند صاف یا شبیه گل کلم های کوچک باشد. آنها می توانند در فرج، دهانه رحم، آلت تناسلی، کیسه بیضه، راست روده یا ران ظاهر شوند. انواع HPV که می‌توانند باعث سرطان شوند اغلب منجر به عفونت نهفته می شوند. در واقع، افراد هیچ علامت یا نشانه ای از خود نشان نمی دهند و در بیشتر مواقع از ابتلای خود غافل هستند. برای زنان، نگرانی اصلی باید عفونت سلول های دهانه رحم باشد. در واقع این عفونت ها باعث ایجاد تغییراتی در سلول های مغز می شود که در طی تست پاپ با میکروسکوپ قابل مشاهده است. چگونه از عفونت HPV محافظت کنیم؟ هر فردی که از نظر جنسی فعال است در معرض خطر ابتلا به عفونت HPV است. اقدامات جنسی ایمن تر، از جمله پوشیدن کاندوم، می تواند خطر ابتلا به عفونت های مقاربتی را کاهش دهد. با این حال، تحقیقات علمی در مورد اثربخشی کاندوم برای محافظت در برابر HPV تقسیم شده است. مطالعات بیشتر، مانند مطالعه کوهورت LIMIT-HPV ما، برای تعیین اینکه آیا کاندوم واقعاً خطر عفونت HPV را کاهش می دهد، مورد نیاز است. افرادی که دارای شرکای جنسی متعدد هستند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت HPV هستند. اثرات کوتاه مدت و بلند مدت عفونت HPV چیست؟ در مردان جوان، خطر واقعی ناشی از عفونت پرخطر HPV بسیار کم است. سرطان های مرتبط با HPV در مردان بسیار نادر است.در برخی موارد خاص، خطر ناشی از HPV ممکن است بیشتر باشد. این مربوط به افرادی است که سیستم ایمنی آنها تحت تأثیر قرار گرفته است، به عنوان مثال، با بیماری همبودی با ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV). سرطان های مرتبط با HPV، مانند سرطان دهانه رحم و سرطان مقعد، در زنان و مردان آلوده به HIV شایع تر است. آیا آزمایش غربالگری HPV وجود دارد؟ در حال حاضر، آزمایش DNA HPV در کانادا برای زنان تایید شده است، اما برای مردان تایید نشده است. با این حال، تشخیص زگیل های آنوژنیتال، که شایع ترین پیامد عفونت HPV در مردان است، امکان پذیر است. زگیل های تناسلی با بازرسی بصری در طی معاینه فیزیکی توسط متخصص مراقبت های بهداشتی تشخیص داده می‌شوند. شایان ذکر است که شما ممکن است زگیل های آنوژنیتال داشته باشید حتی اگر نتوانید آنها را ببینید. آنها ممکن است کوچک باشند یا در جایی که قابل مشاهده نیستند، مانند داخل راست روده. مهم است که به طور منظم توسط یک متخصص بهداشت معاینه شود. در حال حاضر هیچ برنامه غربالگری عمومی برای سرطان آلت تناسلی یا مقعد وجود ندارد. تست پاپ (Papicanolaou) می تواند برای تشخیص تغییرات سلولی در مقعد (تغییرات پیش سرطانی و سرطانی) به همان روشی که انجام می شود استفاده شود.در زنان برای تشخیص تغییرات در دهانه رحم استفاده می شود. محققان هنوز در تلاشند تا مشخص کنند که آیا این یک راه رضایت بخش و اقتصادی برای تشخیص سرطان مقعد است یا خیر. در غیاب برنامه‌ها یا آزمایش‌های غربالگری مؤثر، مهم است که به طور منظم معاینه شوید و علائم و نشانه‌هایی را که دارید به متخصص مراقبت‌های بهداشتی خود بگویید. اگر به HPV مبتلا شوم، آیا برای مدت نامحدود ناقل آن خواهم بود؟ اکثر عفونت های HPV در مردان و زنان جوان گذرا هستند و بین یک تا دو سال طول می کشند. معمولاً بدن به خودی خود عفونت را از بین می برد. تخمین زده می شود که عفونت ممکن است تنها در 1٪ از زنان باقی بماند. تداوم این عفونت است که می تواند منجر به ایجاد سرطان شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهد که ویروس می‌تواند برای چندین سال در غشاهای مخاطی یا پوست پنهان شود و آن را غیرقابل شناسایی کند. به این "عفونت نهفته" می گویند. گرفتن یک نتیجه مثبت HPV و به دنبال آن یک نتیجه منفی می تواند دو چیز را نشان دهد: این که ویروس توسط بدن پاک شده است یا اینکه عفونت آنقدر کوچک است که آزمایش قادر به تشخیص آن نیست. بنابراین، HPV می تواند سال ها پس از عفونت اولیه (چه درمان شده باشد و چه نشده باشد) زمانی که سیستم ایمنی ضعیف شده است (به دلیل افزایش سن، بارداری، بیماری و غیره) "دوباره" ظاهر شود و باعث آسیب شود. در حال حاضر مشخص نیست که چه نسبتی از عفونت های HPV در مقایسه با عفونت هایی که توسط بدن پاک می شوند، نهفته باقی می مانند. اگر قبلاً ناقل HPV بودم، آیا می توانم دوباره به آن مبتلا شوم؟ ممکن است. انواع مختلفی از HPV وجود دارد و عفونت با یک نوع HPV باعث ایمنی نسبت به انواع دیگر نمی شود. همچنین، تحقیقات مشخص نکرده اند که آیا عفونت پاک شده توسط بدن در برابر عفونت های بعدی همان نوع HPV ایمنی ایجاد می کند یا خیر. آیا درمانی وجود دارد؟ هیچ درمانی برای عفونت HPV وجود ندارد، اما درمان برای اثرات HPV وجود دارد. زگیل تناسلی را می توان با ژله، کرم های دارویی یا با جراحی برداشت. اگر در طی تست پاپ اسمیر، یک ناهنجاری جزئی در سلول‌های دهانه رحم تشخیص داده شود، پزشک از بیمار می‌خواهد تا شش ماه بعد به منظور انجام آزمایش غربالگری جدید مراجعه کند. اگر ناهنجاری قابل توجه باشد، زن باید به یک کلینیک زنان مراجعه کند تا پزشک برای مشاهده دقیق سلول های دهانه رحم (کولپوسکوپی) اقدام کند. ضایعات را می توان با جراحی برداشت. آخرین پیشرفت های پزشکی در مورد پیشگیری از عفونت HPV چیست؟ در سال 2006،دکتر Health Canada واکسن Gardasil® را تأیید کرد که نشان داده شده است که در برابر عفونت HPV انواع 6، 11، 16 و 18 مؤثر است. دختران و زنان جوان بین 9 تا 45 سال و همچنین مردان بین 9 تا 26 سال می توانند Gardasil® دریافت کنند. واکسن دیگری به نام Cevarix® برای دختران و زنان 10 تا 25 ساله تایید شده است و از عفونت های HPV نوع 16 و 18 محافظت می کند. همچنین، Health Canada Cevarix® را برای مردان تأیید کرده است. در سال 2008، در کانادا واکسنی را معرفی کرد که به صورت داوطلبانه ارائه شد. Gardasil® به عنوان بخشی از برنامه ای که توسط دولت به دختران در سال چهارم ابتدایی ارائه می شود. دختران و زنان جوان می توانند تا سن 18 سالگی واکسن Gardasil® را به صورت رایگان در کانادا دریافت کنند،