داستان سفر راز آلود 7

درود و شادباشادامه داستان...از روی صندلی بلند شدم و بکنار پنچره آمدم . منظره بسیار زیبا و طبیعی بنظر می رسید.خورشید گفت تمایل دارید برویم کمی اطراف را ببینید،شاید نظرت عوض شود.گفتم : در اول ورود چنان شوکی به من وارد شد که خیال کردم وارد جهنم شدم.ولی حالا اینجا چیز دیگری است.خورشید لبخندی زد وگفت: دروازه ها معمولا مستقیم به اماکن عمومی باز نمیشوند، دروازه های جدید همه محدود و تحد کنترل هستند. آن دروازه ای که شما از آن آمده اید یک دروازه قدیمی است که احتمالا از محل اصلی آن جابجا شده است. در غیر این صورت تا حال شناسایی و محدود میشد.احتمالا تا حال چندین نفر از آن جابجا شده اند و زمان و جایی دیگری منتقل شده اند.پرسیدم: مگر هردروازه برای مکان و زمان خاصی است . چرا آنها را محدود می کنید.خورشید: زمانی دروازه ها زیاد شده بود و هر حاکمی دروازه ای داشت و از استفاده می کرد . بعد از مدتی هرج و مرج بوجود آمد و دروازه ها دردسر ساز شدند و جنگهای برای تصاحب آنها بین حاکمان و حکومتها در گرفت و خیلی از دروازه ها از بین رفته و بعضی مفقود شدند.دروازه ها برای مکان و زمان خاصی طراحی و کنترل شده اند.بعد از مدتی تصمیم بر این شد که استفاده از دروازه ممنوع و محدود شود و فقط در صورت نیاز از آنها استفاده شود آنهم در قالب یک سازمان خاص و بین المللی. این دروازه ای که شما از آن آمده اید یکی از دروازه های قدیمی است و سالهاست کنترلی روی آن نبوده و خروجی آن ممکن است متغییر باشد که احتمالا هم به همین صورت است ، چون تا حال کسی اینجا وارد نشده است.شروع کردیم در محوطه گردش کردن شهر زیبایی بود، در اطراف دنبال منبع روشنایی و آثار تکنولوژی می گشتم که خورشید متوجه شد و پرسید دنبال چی هستی؟گفتم : دنبال منبع نورگفت: اینجا نور از داخل کریستال های مخصوصی که در بناها کار شده است تولید میشود این کریستالها برای مدتها طولانی بعد از شارژ نور تولید می کنند . تمام سنگهای نمای این بناها از همان کریستال ها ساخته شده است . بعد به کنار دیواری رفت و به ردیف های مختلف سنگهای بنا اشاره کرد و گفت : نگاه کن سنگهای بنای این دیوار را بین رنگهایش با هم فرق میکند و این نشان می دهد هر ردیف در تاریخ خاصی تعویض شده اند و زمانی که تیره شوند باید با سنگهای جدید تعویض شوند.بسیار جالب بود، سنگها دارای رنگ های مختلف بودند و درخشش داشتند . چون کل این محوطه و مکان به همین شکل بود به چشم نمی آمد.خورشید من را به طرفی برد که عده ای در حال تعویض قسمتی از یک دیوار بودند، سنگی اندازه یک آجر معمولی را برایم آورد که از یک طرف می درخشید . مثل شیشه یا آچ بود و خیلی سبک ، صاف و یک دست . کمی آن را زیرو رو کردم چیزی دستگیرم نشد. از خورشید پرسیدم : اینها چطوری شارژمی شوند.خورشید یک سنگ به همان اندازه به من داد که درخششی نداشت . این سنگ شارژش تمام شده است . اینها سنگهای معدنی خاصی هستند که حالت مغناطیسی دارند و در محل معدن به آنها پرتودهی میشود. چون حالت مغناطیسی دارند به راحتی به هم می چسبند . این سنگها در شکل و اندازه های مختلفی برش خورده اند و در تمام این شهر استفاده شده اند.در قسمتی که پائین تر از آنجای که ما بودیم مثل یک استادیوم ورزشی بود و خیلیها در حال ورزش بودند . چند استخر ، مسیرهای دو ، تیراندازی با کمان و تفنگ ونیزه آنجا در حال انجام بود. بعضی در حالت دو سرعت زیادی داشتند و کمی غیر طبیعی بود. کشتی و ورزشهای رزمی و وزنه برداری در حال انجام بود . چند دقیقه ای ورزشکاران را در نظر گرفتم. بعد از هر ورزشی وارد استخر می شدند و بعد از استخر باز ورزش و حرکت جدیدی را شروع می کردند.خورشید کمی نزدیک تر آمد و گفت: اینجا یک شهر علمی و آموزشی است ، کسانی که اینجا هستند همه گزینش شده هستند و تحد تعلیم تا در آینده مسولیتهای مختلف را قبول کنند و به مراحل بالاتری بروند. بعد به ساختمانی اشاره کرد و گفت دوست داری برویم کتابخانه...ادامه دارد...