بازسازی یک رویداد نسبتا تلخ

خب الان که تو حال خودم نیستم و دستم گرم شده و مغزم به کلی از کنترل خارج شده اینم می‌خوام بنویسم. دلم می‌خواد امشب اینقدر بنویسم که بمیرم. نمی‌دونم چه مرگمه اما شاید برای اولین بار تو چند سال گذشته دوباره سر نوشتن ضربانم رفته بالا و احتمالا میلی گرم‌ها آدرنالین توی خونمه، چرا؟ نمی‌دونم.خب پست قبلی داشتم توضیح می‌دادم که خریدن کادوی تولید خانم ک و دوست عزیز چرا اینقدر برام مهم بود و در آخر به کجا رسید. دوتا چیز هست، اولیش اینکه چرا گفتم احتمالا نخواهم دیدش و دومیش اینکه چرا اینقدر می‌گم انزوا. می‌خوام از دومیش شروع کنم که برسم به اولیش، پس، انزوا. راستش رو بگم همه‌ی انزواهایی که درش قرار گرفتم به خواست خودم نبوده، حداقل همش به خواست خودم نبوده بعضی وقتا شرایط باعث شده منزوی بشم. این یه کیس هم یکی از چیزایی هست که من 100% نخواستم منزوی بشم و شرایط باعث این قضیه شده و تا مورد یک رفته، یعنی بهتره همدیگر رو نبینیم.داستان خیلی احمقانه‌تر از چیزی هست که هرکسی بتونه حدس بزنه پس بهترین کاری که می‌تونم بکنم اینه که داستان رو خیلی کامل تعریف کنم، بدون سانسور و یکبار برای همیشه.برای اینکه داستان بیش از حد طولانی نشه یه مقدارشو کات می‌زنم و می‌رسم به جایی که من و عزیز توی یه تایمی به صورت اتفاقی و شاید آشنایی تو آشنایی با دو نفر دوست شدیم که از قرار باهم دوست بودند و دوست صمیمی. خب عزیز با خانم ک‌ای که گفتم و منم با خانم گ یا بهتره بگم مللون (Mel-lon) دوست شدم. اینکه چرا مللون صداش میکردم و الان صداش میکنم مهم نیست، قطعا از خانم گ بهتره. چند ماه اول خیلی خوب و خوش و همه در کنار هم خوش می‌گذشت تا سر و کله اولین اتفاقات پیدا شد. درگیری‌های احمقانه و همش از سوء تفاهم‌های بدتر بین عزیز و خانم ک و دو نفر دیگه. (که ما نبودیم البته)ولی وقتی شهر رو دارن آتیش می‌زنن همه چی باهم میسوزه و اولین تلاطم‌هایی بود که میتونست وارد شه. حالا من و مللون باید انتخاب می‌کردیم سمت کدوم بخش این دعوای احمقانه و حسودانه باشیم. من تکلیفم مشخص بود حتی اگه عزیز هم مقصر باشه من همیشه ازش دفاع می‌کنم، دقیقا حتی اگه بدونم اون مقصره چون عزیز برام خیلی عزیزه. خب اونور قضیه موند مللون که باید انتخاب می‌کرد طرف خانم ک و عزیز باشه یا طرف اون دو نفری که از قضا یکیشون، براش عزیزترین دوستشه. نمی‌دونم اشتباه بود یا غلط من و مللون تصمیم گرفتیم هیچ دخالتی نکنیم و فقط برای اینکه مللون یه سری چیزا بفهمه بهش پیشنهاد دادم بیا بریم حرفای همشون رو گوش کنیم و رفتیم. اول مللون با خانم ک صحبت کرد. بعد باهم رفتیم با اون دو نفر حرف زدیم و در نهایت شب رفتیم پیش عزیز و حرفای عزیز رو گوش کردیم. دیگه حتی لازم نبود بخوام مللون رو قانع کنم این وسط چه فکرای اشتباهی می‌کرده و خودش فهمید که چقدر عزیز و خانم ک راست میگن، البته عزیز هم کم نریده بود. خلاصه این ماجرای مسخره تا پاره شدن ارتباط ما 4 نفر با اون دو نفر پیش رفت و تمام. حالا موندیم ما 4تا و یه فکر توی سرم که چی شد اینطوری شد؟ چرا اینقدر همه چی مسخره شد؟ دروغ چرا با این همه فشاری که به مللون اومده بود که اعصاب خوردیش می‌خواستم فرار کنم از این جماعت اما خب من اینقدر مللون رو دوست داشتم که سعی کردم حال خودشو خوب کنم. شروع این فضای متشنج یه دری رو باز کرد که هیچوقت بسته نشد و دقیقا شروع همه اتفاقای بد بود.یه سری اختلافای من و مللون اینقدر بزرگ شد که یه شب برخلاف همه عقل و وجودم رفتم با خانم ک صحبت کردم. می‌دونید چرا؟ به نظرم هیچوقت در مورد این اختلافات نباید آدمای دیگه درگیر کنید چون بعدش اتفاقای خوبی نمیوفته و از قضا این اتفاقای بد بودن که افتاد. وقتی که این ماجرای اختلاف ما هرگز حل نشد و بزرگتر و بزرگتر شد رسید به جایی که همه چی از هم پاشید و من موندم و یه سری افکار. بگرد دنبال مقصر. تو این ماجرا همه از نظرم مقصر بودن، حتی خودم. ولی به غلط خودم کمتر از همه. جدایی از مللون و دیگه هیچ صحبتی که بین من و خانم ک انجام نشد چون خب طبیعتا کم نریده بودم که ازدستم ناراحت نباشه.همه اینا گذشت تا تولد عزیز و شکننده‌ترین حالت روحی من و در نهایت آشتی با خانم ک. یادم نمیره دوتا جملشو. جمله اول اینکه دیگه هیچ چیزی نمی‌خوام از ممل بشنوم و جمله دوم سر تولد که ممل که ما با هم دوست بودیم.بذارید از جمله اول شروع کنم که دیگه هیچ چیزی نمی‌خوام از ممل بشنوم باعث شد عزیز بمونه تو این منگنه که حالا ممل یا ک؟ جفتش. ولی هیچوقت جفتش ممکنه نیست و این شد شروع انزوایی که دلم نمی‌خواست. تا تولد و جمله دوم. بله آشتی کردیم و همه چی گویا خوب شده بود اما انگار همیشه یه جمله سومی هست که میتونه بزنه زیر میز. دقیقا جمله سوم همه چیو خراب کرد، فکر می‌کنید از کی می‌تونست باشه؟ بله مللون. دور از این قضایا. جمله این بود که دلیلی نداره تو با ممل دوست باشی یا ارتباط داشته باشی. حالا خانم ک مونده بود تو منگنه. اما خب منگنه‌اش خیلی طولانی نبود چون من و مللون فکر کردیم باید برگردیم پیش هم، شاید برای چفتمون بهتر باشه. یه مدت مخفیانه و در نهایت شروع کردیم به بقیه گفتیم. اول به عزیز بعد به خانم ک و بقیه.راستش عزیز خیلی خوشحال شد و خانم ک نه. دلیلش رو چندوقت پیش فهمیدم که عزیز از اینکه دوباره خوشحالم خوشحاله و ک از اینکه دوباره درست نمیشه بین من و مللون. جفتشون حق داشتن. اما بگذریم، رسید به دوره‌ای که به نظر اختلافات تموم شده بود و ما 4 نفر دوباره می‌شد کنار هم باشیم، هرچند که این کنار هم بودنه الزامی نداشت ولی می‌تونست خوب باشه.اما نشد. چون عزیز و خانم ک وقتشونو با کسایی میگذروندن که من و مللون حاضر نبودیم کنارشون باشیم. در این مورد بدون تعریف حق رو بدید به من، واقعا آدمای جالبی نبودن و نیستن. خب شاید هر چند ماه یه بار همدیگه رو می‌دیدیم. این ماجرا ادامه دار شد تا من و مللون برای بار آخر قید همو زدیم و رفتیم پی زندگیمون.اصل ماجرا همینه، من بدون مللون، خانم ک که دلیلی نداره با من ارتباط داشته و اون آأمایی که بهتون قول دادم آدمای جالبی نیستن، اطراف عزیز و ک. هر کدوم از این دلایل کافی بود تا این انزوا اختیاری و غیراختیاری ادامه پیدا کنه با این تفاوت که این دفعه می‌دونم دقیقا چی شده و بی‌پایانه.بله، اینم یه داستان کم اهمیت دیگه از زندگیم و یکی از 100تا دلیلی که چرا نباید موند، فعلا.