آزادی?

(میدونم پست صوتی پاک میشه ولی تا وقتی که هست ، دوست دارم لطف کنید و پست رو با موزیک attack on titan بخونید:)آزادی، کلمه ۵ حرفی که برای رسیدن بهش باید هفت خان رستم رو هم رد کنی، کلمه ای که برای رسیدن بهش آدمای زیادی توی تاریخ کشته شدن. حکومت ها میدونستن اگه مردم آزادی رو درک کنن دیگه تن به خفت نمیدن، دیگه نمیتونن برای جنگ ها و منافع شخصی شون ، جوان ها رو به جنگ ببرن و خودشون عقب وایسن و تخمه بشکنن و نوشیدنی هاشونو بنوشن و کشته شدن اونا رو ببینن و اشک تمساح بریزن.حکومت ها شروع کردن به مقدس سازی، عشق به حاکم سرزمین رو از بچگی توی قلب بچه ها کردن ، برای حاکم ها شعر های مختلف سرودن و بچه ها رو مجبور کردن تا اونا رو حفظ کنن و با صدای بلند بخونن ؛ هر کسی هم این شعر ها رو بهتر حفظ میکرد یه لبخند رضایت بخش از سمت مسئولین میگرفت و هدیه ای که اون بچه رو در اون لحظه خوشحال میکرد... انگار که بهش دنیا رو دادن... ولی شاید اون بچه باید بزرگتر بشه تا بیشتر فکر کنه و بفهمه اتفاقا تمام دنیاش رو همون لحظه از دست داد... همون لحظه که یه صد آفرین بخاطر بله قربان گو بودنش گرفت، همونجا که ترجیح داد جایزه بگیره و اگه مشکلی بود اعتراض نکنه، همونجا که تصمیم گرفت بخاطر جایگاه نسبتا خوبش پیش مدیر مدرسه و... همیشه موقع مشکلات سکوت کنه.البته این به این معنا نیست که هر چی مدیر گفت برید جلوش قاطی کنید، میدونید منظورم رو ؛ میگن اونی که بخواد حرفاتو بفهمه تو یه جمله هم بگی اون تا تهشو میفهمه ، اونی هم که نخواد بفهمه صد بارم بهش توضیح بدی باز خودشو میزنه به نفهمیدن...چون سودش توی نفهمیدنه.این چیزا توی وجود یه سری افراد نهادینه شده ، مدرسه در ظاهرش برای یادگیری علم هست اما زیرلایه ی اون داره چه اتفاقی میفته؟ داره چه چیزایی رو توی وجود ما نهادینه میکنه؟ بنظرم یه بار دیگه مرور کنید تمامی اتفاقاتی که توی مدرسه براتون افتاده و از این زاویه بهش نگاه کنید.البته همه ما معلم هایی داشتیم که واقعا از ته دل ، دلسوز ما بودن و یه سری نصیحت هایی کردن که باید بزرگتر میشدیم تا حرفشونو درک میکردیم...مقدس سازی که از طرف حاکم های جوامع شکل گرفت در واقع تمام ارزش هایی که مفهوم داشتن رو کمرنگ کردن ، من آدم مذهبی نیستم، اما اطرافم آدم مذهبی زیاد هست و اونا هم دیگه خسته شدن از این همه سواستفاده از دین‌. دین حرف اصلیش ساده س ؛ آزاده باشید؛ حتی اگه دین ندارید... بنظرم توضیح بیشتری نیاز نیس:)توو دلم مونده این بود این حرفا، یه حسی میگفت بگو یه حسی میگفت نگو... اما من اومدم توی ویرگول تا بگم ... هر چقدر توی زندگیم نگفتم، اینجا میگم... البته که الان دیگه وقت عمل هم هست.‌‌‌.‌. ( صدای مادرش در سرش پخش میشود که برای بار هزار و هفتصد و پنجاه و سوم میگوید مهدی یه وقت حرفی نزنیا)...خلاصه من بیماری زمینه ای ندارم ، فقط توی موقعیت های نامناسب یهو خندم بگیره هیچ جوره هم جلو خندمو نمیتونم بگیرم، بابت همین موضوع توو مدرسه کتک هم خوردم :) فرض کنید یه غروب پاییزی ساعت ۶ اینا توی نماز خونه، شاگرد اول رو کشیدن بیرون زااارت زدن توو گوشش:)) صحنه برگ ریزانی بود، ولی خوبیش این بود فهمیدم کتکه اونقدر هم ترسناک نیس که بخوام بخاطرش حرفامو بخورم:) . Some of my best friends are songs?یه آینده که توش خبری از آدم هایی که تا کمر توی سطل های زباله شدن ، انسان هایی که به جرم شریف بودن توی عذاب و سختی هستن، عشقی که بخاطر هزار و یک دلیل احمقانه سرکوب شده،دوست داشتنی که جرم شده باشه، سینه هایی که تبدیل به یه صندوق مخزن غم و غصه شدن ،بغض هایی که گلوها رو چسبیدن، پدر و مادرهایی که بخاطر فقر پول خرید دارو برای بچه هاشونو ندارن، بچه ای که پولی توی جیبش نداره و عاشق اسباب بازی شده که اون سمت ویترین هست، آدمایی که اعتقاداتشونو به زور توی چشم طرف مقابل میکنن؛ نباشه.به امید روزهای روشن ، لبخند های از ته دل، حتی اگه ما نبودیم، به جای ما هم شادی کنید و آینده این کشور رو بسازید....Freedomبه امید روزهای خوب? https://www.aparat.com/v/hqHDt We will see the endWe will be the end...