من - قسمت پنجم

بله گفتم من پایین پله مترو منتظر همسری بودم تا بیاد و با التماس من رو برگردونه ولی هر چی منتظر شدم نیومد و برگشتم بالا دیدم نیست و در کمال ناباوری نمیدونستم باید چکار کنم و کجا برم و چی شده و چی میخواد بشه رفتم توی یه کافی شاپ همون تو مترو و یه چای رو خوردم و سرگردون سوار مترو شدم برم سمت خونه برادرم ولی نمیدونستم واقعا میخوام برم اونجا منی که همیشه خودم رو نگه داشته بودم تا همه فکر کنن خوشبختم میتونستم برم اونجا رفتم سمت یه پاساژ و وسط راه همسری پیغام داد برگرد و من محل ندادم و بعدش پسرمون پسرمون نوشت و من تماس گرفتم چی شده گفت هیچی الکی گفتم بتونی بیای خوشحال میشیم و من رفتم تو پاساژ و چند دقیقه ای خرید برای مشتریها با چشمونی اشکبار و بعدش تو کافی شاپ حسابهای مزون رو بستم و ساعت ۱۰ که پاساژ بست یک دختر تنها مونده بودم کجا برم خونه یا پیش برادرم یا ؟؟؟؟راه افتادم رفتم مترو و چند دقیقه ای بین راست و چپ مترو شک داشتم باید برم کدوم ور ؟؟؟؟؟ مشکل بزرگ و همیشگی من همین بود ..... خیلی فکر میکردم ..... منطق گرا بودم نه لحظه ای و احساسی .....رفتم مترو سمت خونه و از مترو که اومدم بالا ساعت ۱۱.۵ شب بود و برف میبارید و پیاده تا خونه توی یک راه خلوت و تاریک و ترسناک حدودا نیمساعتی رفتم و کنار قبرستون (اینجا هر محله چند تایی قبرستون داره و عادیه ) یک سگ کنارم اومد و منم که از سگهای بزرگ وحشتناک میترسم و خدا خدا میکردم کاری به کارم نداشته باشه و خدا رو شکر رفت و منم ادامه راه . رفتم تو مجتمع و از درب پشت رفتم تو حیاط و یه گوشه نشستم . بعدش پشیمون شدم و بلند شدم برم خونه برادرم و باز پشیمون شدم و برگشتم حیاط و از پنجره توی خونه رو دیدم . بچم داشت گریه میکرد و همسری خوابیده بود زدم به شیشه و درب رو باز کرد و من اومدم پسری رو خوابوندم و همسری رفت پیاده رویراستش دوست ندارم کل ماجراها رو بگم خلاصه همسری توی بدترین زمان و دوره ممکن بهم با خواهر دوستم خیانت کرد و اصلا مردونه هم خیانت نکرد دايم با بازی و دروغ و بچگی و همه چیز همه چیز رو تعریف کردن و کمک خواستن از من و ..... ده بار گفتن اینکه تموم شده و باز میفهمیدم ادامه داره و اوردن اون خونمون و داد و بیداد و فهمیدن خونواده ها و .... بعد از ۶ ماه برگشتم ایران و ولش کردم و بعد از دوهفته باز بازی و بازی و بازی .... اومد دنبالم و مشاور رفتیم و کتاب خوندیم و باز یک بازی ۴ ماهه تا اینکه به مامان فلانی زنگ زدم و یک دعوای اساسی با دوستم و خواهرش داشتیم و تموووومبرای اولین بار بعد از ده ماه آروم فهمیدم تموم شده و نشستم فکر کردن که میخوام با این بچه نامرد بمونمده ماه نه ۱۶ سال با نامردترین و بچه ترین مرد دنیا زندگی میکردم و هر ثانیه میگفتم ایکاش با این آشنا نمیشدمخیانت سخخخخخخخخخته نمیتونم بگم کدوم قسمتش سخته : شک اولش ، دنبال مسیجها گشتن که نمیدونی منتظری چیزی بیابی یا دعا کنی چیزی نیابی ، شکهای ثانیه ای ، تحمل نامردی نامردها ، بزرگ کردن نامردها ، صحبت و دعوا با خونواده هایی که همیشه میخواستی ثابت کنی خوبی و خوشی ولی دیگه حرفی برات نمونده و همه چیزت شکسته همه اعتبار و صفاتت ، شکستن همه اعتماد و اطمینان و آرامشی که باید از شریک زندگیت میگرفتی ، کوبوندن خودت و گذشتن از جسمت و روحت برای بردن رقابت ، بهم خوردن آرامش بچت ، ول کردن کار و رویاهات چون نامرد زندگیت میخواد ، گوش دادن به قصه ها و دردهای عاشقی همسری ، گوش دادن به هر آدمی کنارته و شنیدن نصیحت تمام آدمهایی که تو قبولشون هم نداری ولی چون تو شکست خوردی باید گوش کنی ، مرد دیدن همسری چون اون تونسته خیانت کنه و من مشکل داشتم ، اعتماد به نفس زیاااااااااد همسری و کوبوندن هر ثانیه من و کلا نابود شدن من و اعتماد به نفسم ، صحبت با فلانی و خواهرش و ...... ولی برای من بدترین قسمتش یک چیز بود :تمام بت من برای خودم شکسته بود ، منی که خودم رو خیلی خوب و دانا و کامل میدیدم .من شکسته و نابود شدم و بیشتر توسط خودم ....