داروی مسکن

مکمل‌های تخصصی مختلفی وجود دارند که می توانند دردهای کوتاه مدت و طولانی مدت را درمان کنند.برخی از داروهای مسکن «بدون نسخه» در دسترس هستند، در حالی که برخی دیگر نیاز به نسخه پزشک دارند.درد طولانی مدت (مزمن) بهتر است با ترکیبی از قرص تسکین درد و گزینه های غیر دارویی مانند ورزش و مدیتیشن مدیریت شود.اگر داروهایتان به شما در مدیریت درد کمک نمی کند یا اگر عوارض جانبی دارید با پزشک خود صحبت کنید.داروی مسکن چیست؟داروهای مسکن به عنوان بخشی از یک استراتژی برای مدیریت درد کوتاه مدت (حاد) یا طولانی مدت (مزمن) استفاده می شود. آنها با هدف قرار دادن علت درد یا کاهش احساس درد کار می کنند.برخی از مسکن‌ها را می‌توان «بدون نسخه» (OTC) خریداری کرد، به این معنی که برای دسترسی به آنها نیازی به نسخه پزشک ندارید.اگر درد شما ادامه دارد، به اندازه کافی کنترل نمی شود یا مطمئن نیستید که چگونه با درد خود کنار بیایید، باید با پزشک خود صحبت کنید. آنها ممکن است استراتژی‌های مختلفی را برای مدیریت درد طولانی‌مدت (مزمن)، از جمله داروهای تجویزی، و همچنین استراتژی‌هایی که شامل دارو نمی‌شوند، توصیه کنند.انواع مختلف داروهای مسکن چیست؟از آنجایی که تجربه همه افراد از درد متفاوت است، افراد به روش های مختلفی برای کمک به مدیریت درد خود نیاز دارند. گزینه های مختلف تسکین درد نیز با شرایط خاص مناسب است.داروهای بدون نسخه (OTC) عبارتند از:پاراستامولداروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، مانند ایبوپروفن، آسپرین یا دیکلوفناکژل ها و کرم های حاوی داروهایی - مانند NSAID ها و کپسایسین - که از طریق پوست شما جذب می شوند (داروهای موضعی)پزشک شما همچنین ممکن است یک داروی تجویزی مانند:داروهای ضد صرع، مانند پره گابالین، گاباپنتین یا کاربامازپینداروهای ضد افسردگی، مانند آمی تریپتیلین یا دولوکستینمواد افیونی، به عنوان مثال کدئین، مورفین یا ترامادولانواع دیگری از داروهایی که علت درد شما را درمان می کنند، مانند شل کننده های عضلانی یا کورتیکواستروئیدها.همچنین راه‌های زیادی برای کاهش درد وجود دارد که شامل دارو نمی‌شود، مانند مدیریت استرس، مدیتیشن یا ورزش. با پزشک عمومی خود صحبت کنید که کدام گزینه ممکن است برای شما مفید باشد.مکمل تخصصی بدون نسخه برای تسکین دردبرخی از داروهای مسکن برای دردهای خفیف تا متوسط را می توان بدون نسخه از داروساز خود خریداری کرد.در حالی که دسترسی به داروهای OTC آسانتر است، اما همچنان خطراتی را به همراه دارند. این داروها گاهی اوقات می توانند عوارض جانبی ناخواسته ای ایجاد کنند و بر عملکرد سایر داروها، به ویژه داروهای نسخه ای تاثیر بگذارند.داروساز می تواند به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید که آیا مصرف داروهای OTC برای تسکین درد در کنار سایر داروهای خود بی خطر است یا خیر.دو نوع رایج از داروهای ضد درد OTC وجود دارد:پاراستامول: در صورت داشتن درد کوتاه مدت اغلب به عنوان اولین دارویی که باید امتحان کنید توصیه می شود.داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): گروهی از داروها که با کاهش تورم و التهاب و تسکین درد عمل می کنند. اینها شامل آسپرین، ایبوپروفن و دیکلوفناک است.داروهای تجویزیبرای دسترسی به داروهای خاصی از داروساز، به نسخه پزشک نیاز دارید. دندانپزشکان و برخی از پرستاران مجاز نیز می توانند این داروها را تجویز کنند.NSAID های تجویزیبرخی از NSAID ها، که می توانید بدون نسخه در دوزهای پایین خریداری کنید، با مقادیر بالاتر در نسخه موجود هستند (مانند دیکلوفناک و ناپروکسن). سایر NSAID ها (مانند ملوکسیکام) و مهارکننده های COX-2 (مانند سلکوکسیب) فقط با نسخه در دسترس هستند.این داروها ممکن است برای افرادی که مشکلات معده، مشکلات کبدی، فشار خون بالا (فشار خون بالا) یا آسم دارند، مناسب نباشند.مواد افیونیمواد افیونی (مانند اکسی کدون، مورفین و کدئین) را می توان برای درمان دردهای متوسط تا شدید کوتاه مدت (حاد)، از جمله پس از جراحی یا جراحت، یا برای دردهای مزمن در افراد مبتلا به سرطان استفاده کرد. آنها فقط زمانی باید استفاده شوند که پزشک شما تشخیص دهد که سایر درمان ها قادر به مدیریت درد شما نیستند یا نمی توانید آنها را تحمل کنید.شواهد روشنی مبنی بر اینکه مواد افیونی در مدیریت درد مزمن غیر سرطانی مفید هستند وجود ندارد.مواد افیونی می توانند اعتیادآور باشند و ممکن است عوارض جانبی جدی مانند مشکلات تنفسی تهدید کننده زندگی ایجاد کنند. حالت تهوع، استفراغ، یبوست و خواب آلودگی نیز ممکن است رخ دهد.هر چه فرد مدت بیشتری از مواد افیونی استفاده کند، احتمال بروز عوارض جانبی ناخواسته بیشتر می شود. بهتر است برای شورت از مواد افیونی استفاده کنید.