رفراندوم برای جمهوری اسلامی

*❌رفراندوم برگزار کنید آقااااا❌*¤خیلی وقت بود که این فامیلمون را ندیده بودیم. چون دور هستند. قسمت شد خونه مادربزرگم ملاقاتشون کنیم.¤ آقای افخم آدم جدی ای بود. بازنشسته ارتش که زمان پهلوی خدمت می کرده.در مورد آب و هوا و ترافیک و همه موضوعات کلیشه ای صحبت کرده بودیم و مجلس دیگه ساکت بود.با اشاره مادربزرگ، یه دور دیگه چایی و شیرینی تعارف کردم.شیرینی نخودچی بود.¤پدربزرگم به آقای افخم گفت: یادش بخیر پسر عمه. شیرینی نخودچی های زمان بچگیمون را میگم. تو عالم بچگی، از همه خوردنیهای دنیا خوشمزه تر بود.¤آقای افخم سرش را به علامت تایید تکون داد و گفت: البته اون موقع همه چیز واقعا بهتر بود. اگرم این آخوندا دست از سر ما بردارن، باز همه چیز درست میشه.¤دایی ساکت نشسته بود. اما می دونستم که حالا دیگه سکوتش را میشکنه.دائیم حدود ۴۰ سال داره. یک معلم آموزش و پرورش، شوخ طبع، خون گرم، یه کمی تپل و خوش لباس و مرتب.¤با خنده اما خیلی مودبانه گفت: حیف که نمیشه دست از سرمون بردارن. آخوندا را میگم. اصلا جا نداره.¤آقای افخم: چرا نمیشه؟ یک رفراندوم. چاره کار همینه.فقط یک رفراندوم بذارن و ببینن نتیجش چی میشه.¤دائی با لبخند همیشگی صورتش گفت:شاید ایراد از منه. یک عمره که معلم ریاضی هستم. معمولا برای همه چیز یه حساب کتاب عددی دارم.¤آقای افخم: اعدادتون را بگین شاید منظورتون را فهمیدیم.¤دائی گفت: فرض بگیریم که همه پرسی برای بودن یا نبودن جمهوری اسلامی انجام شد. ببینیم در عمل چی می شه.¤در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰، میزان مشارکت مردم، حدود ۴۹ درصد بود. یعنی ۴۹ درصد از مردم درواقع به حکومت رای داده اند.¤محسن، پسر دائیم، که ۱۲ سالشه گفت: ببخشید بابا! میشه یه سوال بپرسم؟¤دائی: بله پسر بابا. بپرس عزیزم.¤پسر دائی: تو انتخابات ۱۴۰۰ که مردم به رئیس جمهور رای دادن. نه حکومت. ¤دائی: پسرم! مشارکت مردم در رای گیری ها، هر کجای دنیا که باشه، رای به حاکمیت اون کشوره. یعنی حکومت را قبول دارن که تو رای گیری شرکت می کنند.¤پسر دائی: آهان¤دائی ادامه داد: بله. میگفتم. ۴۹ درصد که در انتخابات شرکت داشتند و این یعنی قبول حاکمیت.¤می مونه حدود ۵۰ درصد بقیه.که ببینیم اینها چه حکومتی می خوان.¤ حدود ۲۰ درصد از اینها، اهمیتی به مباحث سیاسی نمیدن و در هیج رفراندومی شرکت نمی کنند. البته نه اینکه فقط در ایران اینطور باشه. در تمام کشورها، یک چنین درصدی وجود دارند که نسبت به مسائل سیاسی بی تفاوتند.¤متینه(دختر دائی ۹ ساله ام): بابا!می مونه ۳۰درصد.¤دائی یه نگاهی به متینه کرد و پیدا بود دلش ضعف رفته براش و گفت: احسنت به دختر خودم.¤و ادامه داد: بله. ۳۰ درصد باقی مونده که البته نظراتشون خیلی متفاوته و به وحدت نمی رسند تا مثلا به یک گزینه واحد، به جای جمهوری اسلامی رای بدن.¤آقای افخم: چرا اتفاقا. نظر همشون یکی هست. هیچ کدوم جمهوری اسلامی را نمی خوان.¤دائی گفت: خیر جناب افخم.حداقل نیمی از آنها، یعنی ۱۵ درصد،هم وطنانی هستند که از مشکلات اقتصادی خسته اند و با اصل نظام مشکلی ندارند. ¤ میمونه ۱۵ درصد آخر‌.اینا چه کسانی هستند؟سلطنت طلبان، منافقین، ملی مذهبی ها، لائیک ها، تجزیه طلبان و ... که هیچ سازشی با هم ندارند. تنها وجه مشترکشون دشمنی با جمهوری اسلامی است.¤حالا به نظر شما، سهم هر کدام، چقدر از آرا می شه؟ ¤محسن: خیلی کم میشه بابا. جوری که به حساب نمیاد.¤پدربزرگ که تا الان ساکت بود گفت: یعنی اصلا یک اپوزیسیون قدرتمندی که جایگزین جمهوری اسلامی بشه و حمایت نسبی داشته باشد، وجود ندارد. ¤دائی: در نتیجه حذف جمهوری اسلامی به فرض برگزاری همه پرسی هم ممکن نیست.¤زن دائی با لحن خیلی مودبی گفت:حالا اینا را بگذارید کنار تجمعات حمایت از نظام. مثل راهپیمایی ۲۲ بهمن، ۱۳ آبان سال گذشته، فراخوان سلام فرمانده، تشییع حاج قاسم عزیز و همین نماز عید فطر به امامت مقام رهبری.¤دائی:در مقابلش تعداد شرکت کنندگان در اغتشاشات بود که سرجمعشون به ۵۰۰ هزار نفر هم نرسید. یعنی کمتر از یک درصد مردم ایران.¤آقای افخم سرخ شده بود بنده خدا.بلند شد و گفت: رفع زحمت میکنم.¤پدر بزرگ و مادربزرگ خیلی تعارف کردند که ناهار در خدمت شما باشیم.اما آقای افخم نپذیرفت.✍لیلا گل یار