قرنطینه و فاصله گذاری از منظر متون دینی

?قرنطینه و فاصله گرفتن از محل شیوع احتمالی بیماری از منظر متون دینی در منابع دینی به سرایت برخی از بیماری‌ها تصریح شده است، به طوری که نمی‌توان در اصل آن تشکیک نمود؛ در روایتی از پیامبر گرامی اسلام(ع) نقل شده است که فرمودند:?لا یورد ذوعاهة علی مُصحّ؛ مریض را بر سالم وارد نكنند(مجلسی، 1404ق، ج62، ص82).ظاهر روایت بر این دلالت دارد که هرگونه عیادت از بیمار را منع می‌کند، البته این روایت با روایات متعدد در استحباب عیادت از بیمار تعارض دارد و این تعارض تنها با حمل مورد روایت به مجهول بودن نوع بیماری به لحاظ سرایت، قابل فهم است.مطابق این روایت، اصل در بیماری‌ها سرایت است، چرا که حضرت(ع)، به‌طور مطلق از? حضور فرد بیمار در میان افراد سالم منع کرده اند؛ ولی این بدان معنا نیست که اگر ما از عدم سرایت بیماری اطمینان داشتیم، از حضور بیمار در میان افراد سالم مانع شویم یا به تعبیر دیگر به عیادت فرد بیمار نرویم، در واقع این روایت در مقام بیان این مطلب است که در صورت عدم شناسایی بیماری، اصل را بر سرایت بگذارید و از تماس بیمار با افراد سالم جلوگیری کنید تا وضعیت بیمار روشن گردد.همچنین از آن حضرت(ع) نقل شده است: فِرَّ مِنَ الْمَجْذُومِ فِرَارَكَ مِنَ الْأَسَدِ؛ فرار کن از جذامی چنان که از چنگال شیر می‌گریزی ? بنگرید به (مجلسی، 1404ق، ج72، ص131).در ماجرای دیگر، فرد جذامی به نزد پیامبر(ص) می‌آید تا با آن حضرت بیعت كند، اما پیامبر(ص) دستش را به سمت او دراز نكرده و می‌فرماید: دستت را نگه‌دار، بیعتت را گرفتم (مجلسی، 1404ق، ج62، ص83).برخی، روایات فوق را با مواردی که از پیامبر(ص) بنگرید به ?(مجلسی، 1404ق، ج62، ص82) و اهل‌بیت(ع) (کلینی، 1407ق، ج2، ص123) نقل شده است به این معنا که با جذامیان هم غذا شده‌اند، در تعارض دانسته و در تلاش برآمده‌اند با توجیهاتی نه چندان موجه، این روایات را سازش دهند و این در حالی است که بیماری جذام دو گونه است؛ یک نوع آن خشک است و سرایتی به دیگران ندارد؛ و نوع دیگر آن مسری است. لذا جذامیانی که بیماری مسری دارند از ورود به شهرها و میان مردم منع می‌شدند، به احتمال زیاد جذامیانی که با معصومین(ع) هم غذا شده‌اند، بیماری‌شان مسری نبوده است.مردم به لحاظ حس بدی که نسبت به چهره و بدن آن‌ها دارند، از بیماران جذامی غیرمسری نیز دوری می‌کنند؛ لذا این امر چیزی از بزرگواری معصومین(ع) نمی‌کاهد، بلکه مقام علمی ایشان را به رخ می‌کشد.بر این اساس جذامیانی که توصیه شده از آنان دوری شود، کسانی هستند که بیماری‌شان مسری است، اما پیام روایت این است که در صورت عدم آگاهی از نوع جذام، اصل بر مسری بودن است و باید از فرد بیمار دوری شود.بنابراین نه تنها اسلام به واقعیتی با عنوان سرایت معتقد است، بلکه اصل را در بیماری، مسری بودن آن می‌داند، مگر خلافش معلوم شود؛ نبی مکرم اسلام(ص) همچنان که امر به دوری از بیماران مسری می‌فرمود، خود نیز بدان عمل می‌کرد، به طوری که نقل شده است که آن حضرت از همسری که دچار درد چشم (خاصی) می‌شد، دوری میکردبنگرید به ?(متقی هندی، 1401ق، ج7، ص130).?در روایت نقل شده است فردی از امام کاظم(ع) می‌پرسد:اگر طاعون توسط کسانی به شهری وارد شد و من آن‌جا بودم، باید از آن‌جا خارج شوم؟ فرمودند: بله. پرسید اگر در روستایی بود چه؟ فرمودند: بله. پرسید اگر در خانه بود چه؟ فرمودند: بله خارج شوید. گفتم؛ ما از رسول‌خدا(ص) این‌گونه حدیث می‌کنیم که فرمودند: فرار کردن از طاعون مانند فرار کردن از جهاد است! امام(ع) فرمودند:? پیامبر خدا(ص) این را برای کسانی فرمودند که در نقاط حساس مبارزه با دشمن در مرزها بودند و وقتی آن‌جا طاعون آمد، سربازان از ترس فرار کرده و جبهه را خالی کردند و پیامبر(ص) این مطلب را به ایشان فرمودند، بنگرید به ? (حرعاملی، 1416ق، ج2، ص430)?فاصله گذاری اجتماعی و سرایت از منظر اسلامدر روایتی نقل شده است که پیامبر(ص) می‌فرماید: به افراد مبتلا به خوره زیاد نگاه نکنید و وقتی با آنان گفت وگو می‌کنید، به‌ اندازه یک نیزه از آنان دور باشید ،بنگرید به ? (مجلسی، 1404ق، ج62، ص83).?این که می‌فرمایند زیاد به آن افراد نگاه نکنید جنبۀ بهداشت روانی دارد، چرا که نگاه زیاد به این اشخاص می‌تواند باعث ایجاد آسیب‌های روانی در شخصِ مبتلا به بیماری بشود?اما فاصلۀ لحاظ شده هم جالب توجه است، چرا که طول یک نیزه حدود دو متر است و این اندازه میزانی است که امروز هم برای جلوگیری از سرایت بیماری توسط متخصصین توصیه می‌شود.?️‍?️در دعای امام سجاد(ع) برای گرفتاری دشمنان اسلام آمده :اللَّهُمَّ وَامْزُجْ مِیاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ وَأطْعِمَتَهُمْ بِالأَدْوَاءِ؛ خدایا! آب‌هایشان را به وبا و غذاهایشان را به دردها بیامیز (صحیفه سجادیه: دعای27).در این دعا امام(ع) ضمن معرفی بستر برای ایجاد میکروب وبا ، که آب است، از خدا می‌خواهد که آب دشمنان را به این میکروب بیامیزد تا بدان مبتلا گردند، پس امام(ع) به سرایت معتقد است و وجود بیماری مسری از مسلمات اسلام است.#پیشگیری#فاصله_گذاری#فقه_الحدیث