آموزش دیزاین پترن ها به زبون آدمیزاد (۲۳ الگو معروف)

? توضیح ساده دیزاین پترن‌ها ! ?متاسفانه کمی مطلب توی ویرگول مخصوصا توی بخش نمایش کد ضعیف هست و مشکلاتی داره. پیشنهاد میکنم متن رو از این لینک که گیت هاب قرار داره مطالعه کنید.فهمیدن دیزاین پترن‌ها از اون موضوع‌هاست که ذهن رو به چالش میکشه. اینجا سعی می‌کنم با مثال‌های ساده از دنیای واقعی و دنیای کد ، اونو راحت وارد ذهنتون کنم.منبع اصلی این ریپازیتوری این ریپازیتوری هست که خودش نسخه پایتونیزه شده این ریپازیتوریه.در ترجمه، تعاریف و مثال‌ها از منابع مختلف فارسی و انگلیسی استفاده شده تا بهترین نتیجه حاصل بشه :)&lt;br/&gt;? مقدمهدیزاین پترن‌ها یک سری دستور العمل برای مقابله با یک سری مشکلات رایج هستند.اونا یک سری کلاس، پکیج یا کتابخونه نیستند که با اضافه کردنشون به پروژه‌تون جادو کنن. در عوض یک سری راه حل بهتون میدن که در شرایط خاص به مشکل نخورین.پس دیزاین پترن‌ها راه حلی برای مشکلات رایج هستن.ویکی‌پدیا دیزاین پترن‌ها رو اینطوری توصیف میکنه:در مهندسی نرم‌افزار، الگوی طراحی یک راه‌حل عمومی قابل تکرار برای مشکلات متداول در زمینه طراحی نرم‌افزار است. الگوی طراحی، یک طراحی تمام‌شده نیست که به صورت مستقیم بتواند تبدیل به کد منبع یا ماشین شود؛ بلکه، یک توضیح یا قالب برای حل یک مسئله در شرایط مختلف است. الگوها در واقع بهترین روش ممکن هستند که یک برنامه‌نویس می‌تواند در هنگام طراحی یک برنامه برای حل مشکلاتش از آن‌ها استفاده کند.⚠ هشدارالگو‌های طراحی برای همه مشکلات راه حل ندارن.سعی نکنین حتما توی پروژه‌هاتون از اونا استفاده کنین و یادتون باشه دیزاین پترن‌ها راه حلی برای مشکلات هستن، نه راه حلی برای پیدا کردن مشکلات، پس خیلی درگیر پیدا کردن دلیل برای استفاده ازشون نباشین.اگه از اونا جای درست استفاده کنین، شما پروژه رو از مشکلات نجات دادین درغیر اینصورت قراره فاجعه به بار بیاد.Creational Design Patternsبه زبون ساده:الگو‌های طراحی سازنده، به مشکلات مربوط به ساخت ابجکت‌ها می‌پردازن.ویکی پدیا:In software engineering, creational design patterns are design patterns that deal with object creation mechanisms, trying to create objects in a manner? Simple Factoryیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید درحال ساخت یک خونه هستین و توی بخش‌های مختلف به درب نیاز دارین، خب اگه برای هر کدومش بخواین لباس نجاری بپوشین و درگیر ساختنش بشین، قراره کلی هرج و مرج تجربه کنین. به همین دلیل مردم ترجیح میدن برای حل این مشکل اونو از یک کارخونه تهیه کنن.به زبون ساده:این دیزاین پترن برای کاربر اون چیزی که نیاز داره رو میسازه بدون اینکه درگیر منطق پشتش بشه.ویکی پدیا:In object-oriented programming (OOP), a factory is an object for creating other objects – formally a factory is a function or method that returns objects of a varying prototype or class from some method call, which is assumed to be " new".مثال برنامه نویسیتوی این مثال میخوایم از اون مثال ساخت درب استفاده کنیمپس اول ما اینترفیس مربوط به درب رو میسازیم و در ادامه یک نمونه پیاده‌سازی براش پیاده‌سازی میکنیم:class Door: def getWidth(self): pass def getHeight(self): pass class WoodenDoor(Door): width = None height = None def __init__(self, width=5, height=5): self.width = width self.height = height def getWidth(self): return self.width def getHeight(self): return self.heightو حالا یک کلاس factory برای ساخت درب میسازیم:class DoorFactory: @staticmethod def makeDoor(width, height): return WoodenDoor(width, height)حالا بیاین ببینیم چطوری می‌تونیم ازشون استفاده کنیم:door = DoorFactory.makeDoor(10, 10) print(door.getHeight()) print(door.getWidth())? Factory Methodیک مثال از دنیای واقعی:یک مدیر رو فرض کنید که وظیفه استخدام افراد رو به عهده داره. مطمئنن براش غیر ممکنه که مصاحبه با همه افراد در پوزیشن‌های مختلف شرکت رو خودش انجام بده! پس میاد با توجه به پوزیشن تصمیم میگیره که مسئولیت مصاحبه رو به عهده یکی از کارمند‌هاش بزاره.به زبون ساده:این دیزاین پترن میگه جای اینکه خودمون مستقیم درگیر ساخت ابجکت بشیم، این کار رو به عهده کلاس‌های فرزند بزاریم.ویکی پدیا:In class-based programming, the factory method pattern is a creational pattern that uses factory methods to deal with the problem of creating objects without having to specify the exact class of the object that will be created. This is done by creating objects by calling a factory method—either specified in an interface and implemented by child classes, or implemented in a base class and optionally overridden by derived classes—rather than by calling a constructor.مثال برنامه نویسیبیاین از مثال مدیر استخدام برای درک بهتر استفاده کنیم.پس اول یک اینترفیس برای مصاحبه کننده‌ها میسازیم و چند پیاده‌سازی هم برای اون ایجاد می‌کنیم:class Interviewer: def askQuestions(self): pass class Developer(Interviewer): def askQuestions(self): print 'Asking about design patterns' class CommunityExecutive(Interviewer): def askQuestions(self): print('Asking about community building')خب حالا HiringManager رو میسازیم:class HiringManager: def makeInterviewer(self): pass def takeInterview(self): interviewer = self.makeInterviewer() interviewer.askQuestions()در نهایت هر فرزند میتونه ازش ارث بری کنه و متد makeInterviewer خودش رو داشته باشه:class DevelopmentManager(HiringManager): def makeInterviewer(self): return Developer() class MarketingManager(HiringManager): def makeInterviewer(self): return CommunityExecutive()و برای استفاده ازش به این صورت عمل می کنیم:devManager = DevelopmentManager() devManager.takeInterview() marketingManager = MarketingManager() marketingManager.takeInterview()چه موقع باید ازش استفاده کنیم؟اساساً زمانی ازین الگو استفاده میشه که چندین کلاس با ریشه مشترک داریم (یعنی چندین کلاس یک کلاس parent رو پیاده‌سازی می‌کنند) و با توجه به شرایط تصمیم میگیریم از یکی از اون‌ها استفاده کنیم.? Abstract Factoryیک مثال از دنیای واقعی:بیاین از مثال مربوط به Simple Factory اینجا استفاده کنیم. فرض کنید در حال ساخت خونه هستین و نیاز به چند درب مختلف دارید ولی اینبار نیاز به درب چوبی، درب ضد سرقت، درب شیشه و ... دارین. به طبع برای خرید باید به مغازه‌های مختلفی مراجعه کنید ، از طرفی برای استفاده ازشون هم ممکنه نیاز به متخصص مربوطه داشته باشین. برای مثال ما برای درب چوبی به چوب فروشی میریم و برای نصبش هم از یک نجار کمک میگیریم یا برای درب شیشه ای به مغازه و متخصص مربوط به خودش مراجعه میکنیم.به زبون ساده:این دیزاین پترن تا حد زیادی مشابه simple factory هست با این تفاوت که مجموعه ای از اشیا مرتبط بهم رو ایجاد میکنه.ویکی پدیا:The abstract factory pattern provides a way to encapsulate a group of individual factories that have a common theme without specifying their concrete classesمثال برنامه نویسیخب همون مثال ساخت خونه و نیاز به درب‌های مختلف رو ترجمه میکنیم.اول باید اینترفیس درب رو بسازیم و چند پیاده‌سازی ازش ایجاد کنیم :class Door: def getDescription(self): pass class WoodenDoor(Door): def getDescription(self): print('I am a wooden door') class IronDoor(Door): def getDescription(self): print('I am an iron door')در مرحله بعد برای هر درب متخصص مربوطه رو ایجاد می‌کنیم:class DoorFittingExpert: def getDescription(self): pass class Welder(DoorFittingExpert): def getDescription(self): print('I can only fit iron doors') class Carpenter(DoorFittingExpert): def getDescription(self): print('I can only fit wooden doors')حالا اینجاست که ما سراغ پیاده‌سازی دیزاین پترن‌مون میریم.برای مثال کلاس WoodenDoorFactory زمانی استفاده میشه که نیاز به درب چوبی داریم و کارش اینه که برای ایجاد ابجکت درب (که اینجا درب چوبی هست) از کلاس WoodenDoor و برای ایجاد ابجکت متخصص (که اینجا نجار هست) از Carpenter استفاده کنه.این موضوع برای درب آهنی و ... هم بطور مشابه پیاده‌سازی میشه.class DoorFactory: def makeDoor(self): pass def makeFittingExpert(self): pass class WoodenDoorFactory(DoorFactory): def makeDoor(self): return WoodenDoor() def makeFittingExpert(self): return Carpenter() class IronDoorFactory(DoorFactory): def makeDoor(self): return IronDoor() def makeFittingExpert(self): return Welder()روش استفاده ازش هم به این صورت هست:woodenFactory = WoodenDoorFactory() door = woodenFactory.makeDoor() expert = woodenFactory.makeFittingExpert() door.getDescription() expert.getDescription() ----------------------------------------------- ironFactory = IronDoorFactory() door = ironFactory.makeDoor() expert = ironFactory.makeFittingExpert() door.getDescription() expert.getDescription()همونطور که میبیند، می‌تونیم بطور مشابه با هر دو نوع درب برخورد کنیم و ازین موضوع مطمئن باشیم که متخصص اشتباه برای یک درب انتخاب نمی‌کنیم.چه موقع باید ازش استفاده کنیم؟زمانی که وابستگی‌های منطقی نه چندان ساده برای ایجاد وجود داره، میتونیم ازین دیزاین پترن استفاده کنیم.? Builderیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید به یک رستوران رفتید و شما یک همبرگر معمولی سفارش می‌دید. این یک مثال از Simple Factory هست یعنی بدون اینکه سوال اضافه ای بپرسن اون رو براتون میارن. توی بعضی موارد پیش میاد که نیاز به یک سفارش سفارشی تر دارین. یعنی میخواین نوع نون رو مشخص کنید یا نوع سسی که براتون استفاده میکنن، توی این شرایط Builder به کمکمون میاد.به زبون ساده:در واقع کار Builder اینه که توی ساخت ابجکت‌های پیچیده یا ابجکت‌هایی که نیاز به شخصی سازی زیادی دارن، بهمون کمک بکنه.در واقع روش کارش به این صورت هست که بجای اینکه تعداد زیادی پارامتر رو از ورودی تابع سازنده دریافت کنیم (__init__) ، اون دیتارو بصورت مرحله به مرحله دریافت کنیم.برای همه ما پیش اومد که یک تابع سازنده به این شکل ببینیم:def __init__(self, size, cheese=True, pepperoni=True, tomato=False, lettuce=True)در این شرایط معمولا Builder میتونه به دادمون برسه.ویکی پدیا:The builder pattern is an object creation software design pattern with the intentions of finding a solution to the telescoping constructor anti-pattern.مثال برنامه نویسیدر بخش برنامه نویسی هم میخوام مثال برگر رو براتون ترجمه کنم.اولین مرحله اینه که یک کلاس برگر معمولی داشته باشیم:class Burger: _size = None _cheese = False _pepperoni = False _lettuce = False _tomato = False def __init__(self, builder): self._size = builder.size self._cheese = builder.cheese self._pepperoni = builder.pepperoni self._lettuce = builder.lettuce self._tomato = builder.tomatoدر ادامه کلاس Builder رو براش ایجاد میکنیم:class BurgerBuilder: size = None cheese = False pepperoni = False lettuce = False tomato = False def __init__(self, size): self.size = size def addPepperoni(self): self.pepperoni = True return self def addLettuce(self): self.lettuce = True return self def addCheese(self): self.cheese = True return self def addTomato(self): self.tomato = True return self def build(self): return Burger(self)روش استفاده از کلاس Builder هم به این صورت هست:burger = BurgerBuilder(10).addPepperoni().addLettuce().addTomato().build() print(vars(burger))چه موقع باید ازش استفاده کنیم؟همونطور که قبل تر اشاره کردم این دیزاین پترن رو معمولا برای ساخت ابجکت‌های پیچیده یا ابجکت‌هایی که نیاز به شخصی سازی زیادی دارن استفاده میکنیم.? Prototypeیک مثال از دنیای واقعی:چیزی درمورد دالی شنیدین؟ (اگه نه اینجارو بخونید)خیلی اینجا توضیح نمیدم، فقط بدونید همه‌چیز مربوط به شبیه سازیه!به زبون ساده:مشکل از اینجا شروع میشه که یک ابجکت دارید و نیاز دارید از اون یک کپی ایجاد کنین. چطوری این کار رو میکنین؟ اول باید یک ابجکت جدید از همون کلاس ایجاد کنین بعد باید مقادیر ابجکت اصلی رو در ابجکت جدید کپی کنید. حالا از همین پروسه طاقت فرسا که بگذریم، این مشکل وجود داره این هست که به متغیر‌های خصوصی دسترسی ندارید.دیزاین پترن Prototype میگه یک Interface مشترک داشته باشید که وظیفه‌ش ساخت یک ابجکت کپی از روی ابجکت فعلی باشه.ویکی پدیا:The prototype pattern is a creational design pattern in software development. It is used when the type of objects to create is determined by a prototypical instance, which is cloned to produce new objects.مثال برنامه نویسیفرض کنید کلاس SomeComponent به این صورت تعریف شده:class SomeComponent: def __init__(self, some_int, some_list_of_objects, some_circular_ref): self.some_int = some_int self.some_list_of_objects = some_list_of_objects self.some_circular_ref = some_circular_refپایتون magic method‌هایی برای این مساله در نظر گرفته که ماهم از همون دو تابع معروف copy و deep copy استفاده میکنیم:def __copy__(self): some_list_of_objects = copy.copy(self.some_list_of_objects) some_circular_ref = copy.copy(self.some_circular_ref) new = self.__class__( self.some_int, some_list_of_objects, some_circular_ref ) new.__dict__.update(self.__dict__) return new def __deepcopy__(self, memo={}): some_list_of_objects = copy.deepcopy(self.some_list_of_objects, memo) some_circular_ref = copy.deepcopy(self.some_circular_ref, memo) new = self.__class__( self.some_int, some_list_of_objects, some_circular_ref ) new.__dict__ = copy.deepcopy(self.__dict__, memo) return newتفاوت Shadow Copy و Deep Copy ؟توی Shadow Copy، یک متغیر ساخته می‌شود و به مکانی توی حافظه، که مقدار متغیر قبلی توش قرار گرفته، اشاره می‌کنه. پس اگر شما مقدار متغیر اول رو تغییر بدین، متغیر دوم هم تغییر می‌کنه. و همین‌طور اگر مقدار متغیر دوم رو تغییر بدین، مقدار متغیر اول هم تغییر می‌کنه.ولی توی deep copy، یک متغیر ساخته می‌شه و مقدار متغیر قبلی توی اون کپی می‌شه. در نتیجه تغییر ابجکت اول یا ابجکت کپی تغییری توی اون یکی به وجود نمیاره.? Singletonیک مثال از دنیای واقعی:در هر زمان فقط یک رئیس جمهور میتونه برای کشور وجود داشته باشه. در نتیجه هرجا به رئیس جمهور نیاز هست باید خودش وارد عمل بشه. رئیس جمهور توی این مثال singleton هست.به زبون ساده:این دیزاین پترن تضمین می‌کنه از یک کلاس خاص فقط یک ابجکت وجود داشته باشه.ویکی پدیا:In software engineering, the singleton pattern is a software design pattern that restricts the instantiation of a class to one object. This is useful when exactly one object is needed to coordinate actions across the system.⚠️ دیزاین پترن singleton در واقع یک آنتی پترن شناخته می‌شه و باید از استفاده زیاد اون جلوگیری کنیم. لزوما بد نیست و میتونه کاربرد‌های خوبی داشته باشه ولی باید با احتیاط ازش استفاده کرد چون تغییر توی هر بخش برنامه، میتونه روی بخش‌های دیگه هم تاثیر بزاره که ابن خودش دیباگ کردن پروژه‌هارو خیلی سخت می‌کنه.مثال برنامه نویسیبطور کلی برای ساخت singleton باید تابع سازنده private بشه، cloning و متود‌های copy بسته بشن و تابع استاتیکی برای ساخت ابجکت تعریف بشه.ولی توی پایتون راه حل ساده تری وجود داره که اون استفاده از metaclass هاست:class SingletonMeta(type): _instances = {} def __call__(cls, *args, **kwargs): if cls not in cls._instances: instance = super().__call__(*args, **kwargs) cls._instances[cls] = instance return cls._instances[cls] class Singleton(metaclass=SingletonMeta): def some_business_logic(self): passنحوه فراخوانی هم در این روش تفاوتی نمیکنه:if __name__ == &quot__main__&quot: # The client code. s1 = Singleton() s2 = Singleton() if id(s1) == id(s2): print(&quotSingleton works, both variables contain the same instance.&quot) else: print(&quotSingleton failed, variables contain different instances.&quot)این روش Thread Safe نیست. برای اطلاعات بیشتر سرچ کنید :)Structural Design Patternsبه زبون ساده:بطور کلی الگو‌های طراحی ساختاری با روابط بین موجودیت‌ها و ترکیب کردن اونا کار دارن.ویکی پدیا:In software engineering, structural design patterns are design patterns that ease the design by identifying a simple way to realize relationships between entities.? Adapterیک مثال از دنیای واقعی:واضح ترین مثال برای این الگوی طراحی خوده آداپتور‌ها هستن. (برای مثال، آداپتور‌های شارژر که سه شاخه رو به دو شاخه تبدیل میکنن)یامترجمی که کلمات یک نفر رو برای فرد دیگه ترجمه میکنه.به زبون ساده:آداپتور بهتون کمک میکنه تا یک شی ناسازگار رو سازگار کنین تا بتونین توی کلاس‌های مختلف ازش استفاده کنین.ویکی پدیا:In software engineering, the adapter pattern is a software design pattern that allows the interface of an existing class to be used as another interface. It is often used to make existing classes work with others without modifying their source code.مثال برنامه نویسیفرض کنید یک شکارچی به شیر‌ها حمله میکنه و اون‌ها غرش میکنن.خب اول باید یک اینترفیس lion بسازیم که شیر‌های مختلف ازش استفاده کنن:class Lion: def roar(self): pass class AfricanLion(Lion): def roar(self): pass class AsianLion(Lion): def roar(self): passخب حالا شکارچی وقتی شکار انجام بده اون شیر غرش انجام میده:class Hunter: def hunt(self, lion): lion.roar()حالا فرض کنید یک موجودیت جدید مثل سگ وحشی به برنامه اضافه شده.خب سگ غرش انجام نمیده بجای اون bark انجام میده.خب اینجا سگ وحشی با تابع hunt شکارچی ناسازگار میشه. (چون در زمان شکار تابع roar رو صدا میزنیم و سگ شکاری این تابع رو نداره!)برای حلش به این صورت میتونیم براش آداپتور تعریف کنیم:class WildDog: @staticmethod def bark(): pass class WildDogAdapter(Lion): _dog = None def __init__(self, dog): self._dog = dog def roar(self): self._dog.bark()در ادامه هم نحوه استفاده ازش رو میبینید:wildDog = WildDog() wildDogAdapter = WildDogAdapter(wildDog) hunter = Hunter() hunter.hunt(wildDogAdapter)در واقع مثال واقعی و قابل حس نیست ولی مفهوم رو به خوبی منتقل می‌کنه.پیشنهاد میکنم برای درک بهتر این الگو، یک آداپتور برای این سناریو پیاده‌سازی کنید:کلاس اول شما خروجی excel میده ولی کلاس دوم ورودیش csv هست.? Bridgeیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید یک وبسایت دارید و می‌خواید با توجه به تنظیمات کاربر از قالب‌های مختلف پشتیبانی کنید.برای انجام این کار چطور عمل می‌کنین؟به ازای هر قالب یک کپی از وبسایت ایجاد میکنید و قالب مخصوص براش اضافه میکنید؟یا قالب‌های مختلفی ایجاد میکنید با توجه به تنظیمات کاربر اون‌ها رو بارگذاری میکنید؟الگوی طراحی Bridge به شما کمک میکنه راه حل دوم رو پیاده‌سازی کنید.به زبون ساده:این الگوی طراحی درمورد ترجیح دادن ترکیب نسبت به ارث‌بری صحبت میکنه.ویکی پدیا:The bridge pattern is a design pattern used in software engineering that is meant to "decouple an abstraction from its implementation so that the two can vary independently"مثال برنامه نویسیبیاید همون مثال سایت و قالب که بالاتر درموردش صحبت کردیم رو پیاده‌سازی کنیم.در مرحله اول کلاس WebPage و پیاده‌سازی‌هایی از اون رو داریم:class WebPage: _theme = None def __init__(self, theme): self.theme = theme def getContent(self): pass class About(WebPage): def getContent(self): return &quotAbout page in &quot + self.theme.getColor() class Careers(WebPage): def getContent(self): return &quotCareers page in &quot + self.theme.getColor()برای قالب هم، باید کلاس و پیاده سازی‌های مختلفی بنویسیم:class Theme: def getColor(self): pass class DarkTheme(Theme): def getColor(self): return 'Dark Black' class LightTheme(Theme): def getColor(self): return 'Off White' class AquaTheme(Theme): def getColor(self): return 'Light Blue'حالا میتونید نحوه ترکیب کردن این دو تاروو باهم ببینید:darkTheme = DarkTheme() about = About(darkTheme) careers = Careers(darkTheme) print(about.getContent()) print(careers.getContent())? Compositeیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید شما یک کلاس ارسال مرسوله طراحی میکنید:![](https://refactoring.guru/images/patterns/diagrams/composite/problem-en.png) > >هر کلاس یک جعبه هست که میتونه شامل چند جعبه دیگه یا شامل چند شیء باشه. > > برای ثبت یا محاسبه قیمت چطور عمل میکنید؟ > > در هر جعبه رو باز میکنید و اشیای توش رو بررسی میکنید؟ > > این قضیه توی دنیای واقعی شاید قابل انجام باشه ولی توی دنیای برنامه نویسی یا نشدنیه یا خیلی طاقت‌فرسابه زبون ساده:در واقع این دیزاین پترن این امکان رو بهتون میده که ساختار‌های درختی بسازید و سپس با این ساختار‌ها طوری کار کنید که انگار با یک ابجکت منفرد کار کردید.ویکی پدیا:In software engineering, the composite pattern is a partitioning design pattern. The composite pattern describes that a group of objects is to be treated in the same way as a single instance of an object. The intent of a composite is to " compose" objects into tree structures to represent part-whole hierarchies. Implementing the composite pattern lets clients treat individual objects and compositions uniformly.مثال برنامه نویسیبطور کلی توی دیزاین پترن composite ما دو مدل دیتا داریم:یک: اینکه Composite که میتونه برای خودش زیرمجموعه داشته باشه. (هرچند خودش هم وظایفی داشته باشه)دو: Leaf که در واقع زیر مجموعه نداره و فقط یک سری وظیفه داره.خب اول بیایم یک اینترفیس پایه برای کامپوننت‌هامون بسازیم و در ادامه هم اینترفیس‌های Composite و Leaf رو بسازیم:class Component(): def add(self, component: Component) -> None: pass def remove(self, component: Component) -> None: pass def operation(self) -> str: pass class Leaf(Component): def operation(self) -> str: return &quotLeaf&quot class Composite(Component): def __init__(self) -> None: self._children: List[Component] = [] def add(self, component: Component) -> None: self._children.append(component) def remove(self, component: Component) -> None: self._children.remove(component) def operation(self) -> str: results = [] for child in self._children: results.append(child.operation()) return f&quotBranch({'+'.join(results)})&quotاستفاده ازش هم خیلی راحته:tree = Composite() branch1 = Composite() branch1.add(Leaf()) branch1.add(Leaf()) branch2 = Composite() branch2.add(Leaf()) tree.add(branch1) tree.add(branch2) print(f&quotRESULT: {tree.operation()}&quot, end=&quot&quot) # RESULT: Branch(Branch(Leaf+Leaf)+Branch(Leaf))☕ Decoratorیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید یک مغازه خدمات خودرویی دارید که خدمات متنوع ای ارائه می دهید. فاکتور نهایی رو چطور محاسبه می کنید؟ شما یک سرویس رو انتخاب می کنید و به صورت پویا قیمت خدمات ارائه شده رو به اون اضافه می کنید تا به هزینه نهایی برسید. در اینجا هر نوع خدمات یک دکوریتور است.به زبون ساده:دکوریتور به ما کمک میکنه به یک ابجکت یک Behavior اضافه کنیم بدون اینکه اون ابجکت رو تغییر بدیم.مفهوم Behavior = رفتاری که یک شیء می‌تواند از خود بروز دهد.ویکی پدیا:In object-oriented programming, the decorator pattern is a design pattern that allows behavior to be added to an individual object, either statically or dynamically, without affecting the behavior of other objects from the same class. The decorator pattern is often useful for adhering to the Single Responsibility Principle, as it allows functionality to be divided between classes with unique areas of concern.مثال برنامه نویسیبرای مثال قهوه را در نظر بگیرید. اول از همه ما یک قهوه ساده داریم که رابط قهوه را پیاده سازی می کند.class Coffee: def getCost(self): pass def getDescription(self): pass class SimpleCoffee(Coffee): def getCost(self): return 10 def getDescription(self): return 'Simple Coffee'ما می‌خوایم کد رو توسعه‌پذیر کنیم تا در صورت نیاز، گزینه‌ها بتونند اون رو تغییر بدند.پس بیاید چند دکوریتور براش بسازیم:class MilkCoffee(Coffee): _coffee = None def __init__(self, coffee): self._coffee = coffee def getCost(self): return self._coffee.getCost() + 2 def getDescription(self): return self._coffee.getDescription() + ', milk' class WhipCoffee(Coffee): _coffee = None def __init__(self, coffee): self._coffee = coffee def getCost(self): return self._coffee.getCost() + 5 def getDescription(self): return self._coffee.getDescription() + ', whip' class VanillaCoffee(Coffee): _coffee = None def __init__(self, coffee): self._coffee = coffee def getCost(self): return self._coffee.getCost() + 3 def getDescription(self): return self._coffee.getDescription() + ', vanilla'و حالا نحوه ساخت قهوه سفارشی:someCoffee = SimpleCoffee() print(someCoffee.getCost()) print(someCoffee.getDescription()) someCoffee = MilkCoffee(someCoffee) print(someCoffee.getCost()) print(someCoffee.getDescription()) someCoffee = VanillaCoffee(someCoffee) print(someCoffee.getCost()) print(someCoffee.getDescription()) someCoffee = WhipCoffee(someCoffee) print(someCoffee.getCost()) print(someCoffee.getDescription())همونطور که میبینید خیلی ساده میتونیم هر ابجکت رو به عنوان ورودی تابع بعدی بدیم و اینطوری چندین مرحله افزودنی رو خیلی راحت به ابجکتمون اضافه کردیم!? Facadeیک مثال از دنیای واقعی:اگه ازتون بپرسم چطور یک لپ تاپ رو روشن میکنید؟ جواب شما این هست که "دکمه پاور رو میزنم"خب این چیزیه که شما بهش باور دارین، ولی در واقع دارین از یک رابط کاربری ساده میخواید تا یک عمل پیچیده با مراحل زیاد رو انجام بده.به زبون ساده:این دیزاین پترن یک رابط ساده برای یک سیستم پیچیده دراختیار ما میزاره.ویکی پدیا:A facade is an object that provides a simplified interface to a larger body of code, such as a class library.مثال برنامه نویسیبیاین همون مثال مربوط به کامپیوتر رو پیاده‌سازی کنیم!اول باید کلاس کامپیوتر رو بسازیم:class Computer: def getElectricShock(self): print(&quotOuch!&quot) def makeSound(self): print(&quotBeep Beep!&quot) def showLoadingScreen(self): print(&quotLoading...&quot) def bam(self): print(&quotReady to be used...&quot) def closeEverything(self): print(&quotBup bup bup buzzz!&quot) def sooth(self): print(&quotZzzzz&quot) def pullCurrent(self): print(&quotHaaah!&quot)کلاس Facade به این صورت پیاده‌سازی میشه که یک ابجکت رو به عنوان ورودی دریافت میکنه و با هر تابع خودش یک سری عملیات رو روی اون ابجکت اعمال میکنه.به نحوه پیاده‌سازی Facade برای کلاس کامپیوتر دقت کنین:class ComputerFacade: _computer = None def __init__(self, computer): self.computer = computer def turnOn(self): self.computer.getElectricShock() self.computer.makeSound() self.computer.showLoadingScreen() self.computer.bam() def turnOff(self): self.computer.closeEverything() self.computer.pullCurrent() self.computer.sooth()نحوه استفاده از یک کلاس فساد هم به این صورته:computer = ComputerFacade(Computer()) computer.turnOn() computer.turnOff()? Flyweightیک مثال از دنیای واقعی:تا حالا به غرفه‌های چای فروشی رفتین؟ توی این غرفه‌ها چند فنجان چای آماده میکنن و شما از هر مدل چای که بخواید براتون یک فنجون میریزن. با اینکار کلی توی زمان و انرژی و ... صرفه جویی میکنن. بطور خلاصه این الگوی طراحی در رابطه با اشتراک گذاری منابع هست.به زبون ساده:در واقع کار این دیزاین پترن این هست که با اشتراک گذاری بخش‌های مشترک شیء‌ها، استفاد از حافظه و هزینه‌های محاسباتی رو بهینه کنه.ویکی پدیا:In computer programming, flyweight is a software design pattern. A flyweight is an object that minimizes memory use by sharing as much data as possible with other similar objects; it is a way to use objects in large numbers when a simple repeated representation would use an unacceptable amount of memory.مثال برنامه نویسیبیاین مثال غرفه چای رو پیاده سازی کنیم. اول باید انواع چای رو پیاده سازی کنیم و بعدش چای ساز:class GreenTea: pass class TeaMaker: _availableTea = {} def make(self, preference): if not preference in self._availableTea: self._availableTea[preference] = GreenTea() return self._availableTea[preference]توی مرحله بعد ما یک کلاس TeaShop داریم که وظیفه ثبت سفارش و آماده کردن اون‌هارو به عهده داره:class TeaShop: _orders = {} _teaMaker = None def __init__(self, teaMaker): self._teaMaker = teaMaker def takeOrder(self, teaType, table): self._orders[table] = self._teaMaker.make(teaType) def serve(self): for table, tea in self._orders.iteritems(): print(&quotServing tea to table #&quot + str(table))روش استفاده ازش هم به این صورت هست:teaMaker = TeaMaker() shop = TeaShop(teaMaker) shop.takeOrder('less sugar', 1) shop.takeOrder('more milk', 2) shop.takeOrder('without sugar', 5) shop.serve() # Serving tea to table# 1 # Serving tea to table# 2 # Serving tea to table# 5? Proxyیک مثال از دنیای واقعی:درب‌هایی که با کارت باز میشن رو دیدین؟ یا درب‌هایی که با رمز عددی باز میشن؟ در واقع این دو روش به عملکرد اصلی درب اضافه شدن تا کار مارو راحت تر کنن.به زبون ساده:هدف اصلی Proxy راحت تر کردن استفاده از کلاس یا دسترسی کنترل‌شده هست.ویکی پدیا:A proxy, in its most general form, is a class functioning as an interface to something else. A proxy is a wrapper or agent object that is being called by the client to access the real serving object behind the scenes. Use of the proxy can simply be forwarding to the real object, or can provide additional logic. In the proxy extra functionality can be provided, for example caching when operations on the real object are resource intensive, or checking preconditions before operations on the real object are invoked.مثال برنامه نویسیخب بیاید مثال درب رو پیاده سازی کنیم.اول اینترفیس درب رو میسازیم و بعدش یک مدل درب پیاده سازی میکنیم:class Door: def open(self): pass def close(self): pass class LabDoor(Door): def open(self): print(&quotOpening lab door&quot) def close(self): print(&quotClosing the lab door&quot)حالا ما میخوایم یک پروکسی برای اضافه کردن امنیت به درب بسازیم:class SecuredDoor(): _door = None def __init__(self, door): self.door = door def open(self, password): if self.authenticate(password): self.door.open() else: print(&quotBig no! It ain't possible.&quot) def authenticate(self, password): return password == '$ecr@t' def close(self): self.door.close()نحوه استفاده از اون هم به این صورته :door = SecuredDoor(LabDoor()) door.open('invalid') # Big no! It ain't possible door.open('$ecr@t') # Opening lab door door.close() # Closing Lab DoorBehavioral Design Patternsبه زبون ساده:این الگوها به شما اجازه میدهند که رفتار کلاس‌ها رو تغییر بدین و یا اینکه این رفتار رو به کلاس‌های دیگه اضافه کنین.ویکی پدیا:In software engineering, behavioral design patterns are design patterns that identify common communication patterns among objects. By doing so, these patterns increase flexibility in carrying out communication.? Chain of Responsibilityیک مثال از دنیای واقعی:یکی از مثال‌های خوب این الگو، یک سیستم پشتیبانی هست. اگر یک کاربر یک مشکل داشته باشه، اون مشکل به یکی از مراحل پشتیبانی ارسال میشه. اگر مشکل در این مرحله حل نشد، مشکل به مرحله بعدی ارسال میشه و این کار تا زمانی که مشکل حل نشد ادامه پیدا میکنه.مثال دیگه ای که میشه زد اینه که شما سه تا حساب دارید که اولی ۱۰۰ تومن پول داره دومی ۳۰۰ و سومی ۱۰۰۰، حالا میخواید یک جنس که ۲۱۰ تومن قیمت داره رو بخرید، خب اول سعی میشه از حساب اول خرید بشه وقتی موجودی نداشت، با حساب دوم تلاش میشه و پرداخت انجام میشه!به زبون ساده:به زبون ساده این الگو سعی میکنه در یک مسیر سعی در انجام یک کار داشته باشه و اگر اون کار در مرحله اول انجام نشد، اون کار رو به مرحله بعدی انتقال بده.ویکی پدیا:In object-oriented design, the chain-of-responsibility pattern is a design pattern consisting of a source of command objects and a series of processing objects. Each processing object contains logic that defines the types of command objects that it can handle; the rest are passed to the next processing object in the chain.مثال برنامه نویسیمیخوایم همون مثال پرداخت رو باهم پیاده سازی کنیم:import inspect class Account: _successor = None _balance = None def setNext(self, account): self._successor = account def pay(self, amountToPay): import inspect myCaller = inspect.stack()[1][3] if self.canPay(amountToPay): print &quotPaid &quot + str(amountToPay) + &quot using &quot + myCaller elif (self._successor): print &quotCannot pay using &quot + myCaller + &quot. Proceeding ..&quot self._successor.pay(amountToPay) else: raise ValueError('None of the accounts have enough balance') def canPay(self, amount): return self.balance >= amount class Bank(Account): _balance = None def __init__(self, balance): self.balance = balance class Paypal(Account): _balance = None def __init__(self, balance): self.balance = balance class Bitcoin(Account): _balance = None def __init__(self, balance): self.balance = balanceخب توی کد بالا یک کلاس مرجع ساختیم که اسمش Account هست. این کلاس یک متد داره که اسمش pay هست. این متد یک مقدار رو میگیره و سعی میکنه اون مقدار رو از حساب خود پرداخت کنه. اگر موفق نشد، اون مقدار رو به حساب بعدی انتقال میده.تابع inspect.stack یک تابعیه که میتونه اطلاعاتی از فراخوانی تابع رو برگردونه. مثلا اگر ما از این تابع در یک تابع دیگه استفاده کنیم، این تابع میتونه اسم تابعی که از اون استفاده شده رو برگردونه.خب حالا میخوایم یک حساب بانکی، یک حساب پی پال و یک حساب بیت کوین بسازیم:bank = Bank(100) # Bank with balance 100 paypal = Paypal(200) # Paypal with balance 200 bitcoin = Bitcoin(300) # Bitcoin with balance 300 bank.setNext(paypal) paypal.setNext(bitcoin) bank.pay(259) ''' Output will be ============== Cannot pay using bank. Proceeding .. Cannot pay using paypal. Proceeding ..: Paid 259 using Bitcoin! '''همونطور که میبینید اومدیم و بعد از ساختن این حساب‌ها اونارو به هم متصل کردیم!سیستم اول سعی کرده با حساب بانکی پرداخت کنه ولی موجودی کافی نداشت، بعدش سعی کرده با حساب پی پال پرداخت کنه ولی موجودی کافی نداشت، و در نهایت با حساب بیت کوین پرداخت میکنه!? Commandیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید توی یک رستوران یک غذا سفارش میدید! شما (client) از گارسون (Invoker) میخواید که براتون مقداری غذا بیاره (Command)! گارسون درخواست شمارو به آشپز میرسونه و آشپز اطلاعات و مهارت کافی برای اجرای درخواست شمارو داره!به زبون ساده:ایده اصلی پشت این الگو اینه که مشتری رو از آشپز جدا کنه! یعنی Client یا درخواست کننده از Receiver یا همون اجراکننده کار جدا بشه.ویکی پدیا:In object-oriented programming, the command pattern is a behavioral design pattern in which an object is used to encapsulate all information needed to perform an action or trigger an event at a later time. This information includes the method name, the object that owns the method and values for the method parameters.مثال برنامه نویسیمیخوایم یک کنترل برای لامپ درست کنیم (Receiver):class Bulb: def turnOn(self): print(&quotBulb has been lit&quot) def turnOff(self): print(&quotDarkness!&quot)اول باید یک ساختار برای دستورات درست کنیم (Command):class Command: _bulb = None def __init__(self, bulb): self._bulb = bulb def execute(self): pass class TurnOn(Command): def execute(self): self._bulb.turnOn() class TurnOff(Command): def execute(self): self._bulb.turnOff()و در نهایت باید کنترل رو بسازیم که میتونه دستورات رو اجرا کنه! (Invoker)class RemoteControl: def submit(self, command): command.execute()نحوه استفاده از این کنترل به این صورته:bulb = Bulb() turnOn = TurnOn(bulb) turnOff = TurnOff(bulb) remote = RemoteControl() remote.submit(turnOn) # Bulb has been lit! remote.submit(turnOff) # Darkness!توی این کد هم اول یک لامپ میسازیم و بعدش کامند‌های روشن کردن و خاموش کردن رو ایجاد میکنیم!در نهایت وقتی نیاز به خاموش کردن یا روشن کردن داشته باشیم این کامند‌هارو به کنترلمون میفرستیم و اون اجراشون میکنه!➿ Iteratorیک مثال از دنیای واقعی:یک رادیو رو در نظر بگیرین که میتونین بین فرکانس‌های مختلفش جابجا بشین! در واقع این رادیو یک Iterator هستش!چون میتونین از یک فرکانس به فرکانس دیگه بروید و از اونجا به فرکانس دیگه و ... بدون اینکه درگیر فرکانس قبلی یا بعدی بشین!به زبون ساده:دسترسی پی در پی به عناصر مختلف یک مجموعه هست بدون اینکه نیاز باشه به جزئیات بقیه عناصر نگاه کنیم!ویکی پدیا:In object-oriented programming, the iterator pattern is a design pattern in which an iterator is used to traverse a container and access the container's elements. The iterator pattern decouples algorithms from containers; in some cases, algorithms are necessarily container-specific and thus cannot be decoupled.مثال برنامه نویسیاین مثال رو میخوایم یکم پایتونیک پیش بریم! میدونید که توی پایتون دو تا مفهوم Iterable و Iterator رو داریم پس میریم ازشون استفاده کنیم!from __future__ import annotations from collections.abc import Iterable, Iterator from typing import Any, List class AlphabeticalOrderIterator(Iterator): _position: int = None def __init__(self, collection: WordsCollection, reverse: bool = False) -> None: self._collection = collection self._reverse = reverse self._position = -1 if reverse else 0 def __next__(self): try: value = self._collection[self._position] self._position += -1 if self._reverse else 1 except IndexError: raise StopIteration() return valueاین کلاس یک Iterator هستش که میتونه توی یک WordsCollection جابجا بشه و عناصرش رو برگردونه!class WordsCollection(Iterable): def __init__(self, collection: List[Any] = []) -> None: self._collection = collection def __iter__(self) -> AlphabeticalOrderIterator: return AlphabeticalOrderIterator(self._collection) def get_reverse_iterator(self) -> AlphabeticalOrderIterator: return AlphabeticalOrderIterator(self._collection, True) def add_item(self, item: Any) -> None: self._collection.append(item)این کلاس یک Iterable هستش که میتونه توی یک WordsCollection جابجا بشه و عناصرش رو برگردونه!if __name__ == &quot__main__&quot: collection = WordsCollection() collection.add_item(&quotFirst&quot) collection.add_item(&quotSecond&quot) collection.add_item(&quotThird&quot) print(&quotStraight traversal:&quot) print(&quot\n&quot.join(collection)) print(&quot\n&quot) print(&quotReverse traversal:&quot) print(&quot\n&quot.join(collection.get_reverse_iterator()), end=&quot&quot)توی این کد هم میتونید ببینید که چطوری میتونیم از Iterator‌ها استفاده کنیم!? Mediatorیک مثال از دنیای واقعی:وقتی دارین با یک نفر با کمک اینترنت چت میکنید، شبکه اینترنت بین شما و اون فرد قرار داره. این شبکه mediator هست!به زبون ساده:این الگو یک ابجکت که ما mediator بهش میگیم بین دو ابجکت قرار میده که ارتباط بین این دو ابجکت (که بهشون colleagues میگیم) رو مدیریت میکنه! حالا چرا بهش نیاز داریم؟ چون در این صورت دیگه این دوتا نیاز نیست درمورد پیاده سازی طرف دیگه چیزی بدونن و این باعث کاهش coupling بین دو ابجکت میشه!ویکی پدیا:In software engineering, the mediator pattern defines an object that encapsulates how a set of objects interact. This pattern is considered to be a behavioral pattern due to the way it can alter the program's running behavior.مثال برنامه نویسیمیخوایم یک ساختار چت روم بسازیم! (Mediator)class ChatRoomMediator: def showMessage(self, user, message): pass class ChatRoom(ChatRoomMediator): def showMessage(self, user, message): time = datetime.datetime.now() sender = user.getName() print(str(time) + '[' + sender + ']: ' + message)خب حالا بخش یوزر‌ها: (Colleagues)class User: _name = None _chatMediator = None def __init__(self, name, chatMediator): self.name = name self._chatMediator = chatMediator def getName(self): return self.name def send(self, message): self._chatMediator.showMessage(self, message)نحوه استفاده ازشون هم به این صورته :mediator = ChatRoom() john = User('John', mediator) jane = User('Jane', mediator) john.send('Hi There!') jane.send('Hey!') # Output will be # Feb 14, 10:58 [John]: Hi there! # Feb 14, 10:58 [Jane]: Hey!به همین راحتی :)? Mementoیک مثال از دنیای واقعی:ماشین حساب‌های گوشی رو دیدید؟ وقتی محاسبه‌هاتون پیش میره، یک قسمت حافظه داره که محاسبه‌های قبلی رو بهتون نشون میده و هروقت بخواید میتونید مقدار فعلی رو برگردونید به محاسبه‌های قبلی!به زبون ساده:به زبون ساده این الگو یک حافظه از حالت‌های قبلی داره که قابلیت برگشت بهشون وجود داره!ویکی پدیا:The memento pattern is a software design pattern that provides the ability to restore an object to its previous state (undo via rollback).مثال برنامه نویسیمیخوایم یک ادیتور متن بسازیم و قابلیت ذخیره کردن و بازگردانی بهش اضافه کنیم!class EditorMemento: _content = None def __init__(self, content): self._content = content def getContent(self): return self._contentخب اول یک کلاس به عنوان حافظه ادیتور میسازیم! مشخصه که وظیفه‌اش فقط نگهداری یک مقدار هست!در ادامه یک کلاس ادیتور میسازیم که قابلیت تایپ کردن، خالی کردن، سیو و برگشت حافظه داره!class Editor: _content = '' def type(self, words): self._content = self._content + ' ' + words def getContent(self): return self._content def save(self): return EditorMemento(self._content) def restore(self, memento): self.content = memento.getContent()و در مرحله آخر هم نحوه استفاده‌اش رو ببینید:editor = Editor() editor.type('This is the first sentence') editor.type('This is the second.') saved = editor.save() editor.type('And this is the third') print(editor.getContent()) ## This is the first sentence. This is second. And this is third. editor.restore(saved) print(editor.getContent()) ## This is the first sentence. This is second.? Observerیک مثال از دنیای واقعی:یک سری سایت کاریابی وجود داره که شما میرید و مهارت‌هاتون رو به پروفایلتون اضافه میکنید تا هروقت شغل مناسبی براتون پیدا بشه، براتون ایمیل اطلاع رسانی ارسال میشه!به زبون ساده:یک سری ارتباط بین ابجکت‌ها ایجاد میکنه و هروقت تغییر در وضعیت اونا رخ بده به ابجکت‌های وابسته‌شون اطلاع داده میشه!ویکی پدیا:The observer pattern is a software design pattern in which an object, called the subject, maintains a list of its dependents, called observers, and notifies them automatically of any state changes, usually by calling one of their methods.مثال برنامه نویسیدر بخش اول یک کلاس برای ذخیره کردن یک شغل میسازیم و در بخش بعدی یک کلاس برای جویندگان کار میسازیم!class JobPost: _title = None def __init__(self, title): self.title = title def getTitle(self): return self.title class JobSeeker: _name = None def __init__(self, name): self.name = name def onJobPosted(self, job): print('Hi ' + self.name + '! New job posted: ' + job.getTitle())و حالا باید یک کلاس برای دسته بندی‌های مختلف کار ایجاد کنیم و جویندگان کار میتونن بهش اضافه بشن و اگه شغلی توی اون دسته بندی ارسال بشه به اونا اطلاع رسانی میشه!class JobCategory: _observers = [] def notify(self, jobPosting): for observer in self._observers: observer.onJobPosted(jobPosting) def attach(self, observer): self._observers.append(observer) def addJob(self, jobPosting): self.notify(jobPosting)نحوه استفاده ازش رو ببینید:johnDoe = JobSeeker('John Doe') janeDoe = JobSeeker('Jane Doe') jobPostings = JobCategory() jobPostings.attach(janeDoe) jobPostings.attach(johnDoe) jobPostings.addJob(JobPost('Software Engineer at XXX')) # Output # Hi John Doe! New job posted: Software Engineer # Hi Jane Doe! New job posted: Software Engineer? Visitorیک مثال از دنیای واقعی:شما یک وبسایت فروشگاهی دارید که دسته بندی‌های مختلفی دارید، این الگو به شما کمک میکنه درصد تخفیف متفاوتی روی دسته بندی ‌های مختلف اعمال کنید یا همینکار رو در زمینه دسترسی داشته باشید مثلا یک دسترسی ویژه برای دسته بندی وسایل اداری ایجاد کنید!به زبون ساده:این الگو به شما این امکان میده که بدون نیاز به تغییر ابجکت‌ها عملیات بیشتری را بهشون اضافه کنید.اون ابجکت‌هایی که بهشون امکانات اضافه میشه، Visitee گفته میشن و اون کلاس‌هایی که ویژگی رو به ابجکت‌ها اضافه میکنن Visitor گفته میشن!ویکی پدیا:In object-oriented programming and software engineering, the visitor design pattern is a way of separating an algorithm from an object structure on which it operates. A practical result of this separation is the ability to add new operations to existing object structures without modifying those structures. It is one way to follow the open/closed principle.مثال برنامه نویسیفرض کنید یک باغ وحش مجازی داریم و میخوایم یک عالمه امکان رو به حیوون‌های مختلف اضافه کنیم! مثلا صداشون، نحوه پریدنشون و ...خب بریم Visitee و Visitor برای این مثال بسازیم:# Visitee class Animal: def accept(self, operation): pass # Visitor class AnimalOperation: def visitMonkey(self, monkey): pass def visitLion(self, lion): pass def visitDolphin(self, dolphin): passخب حالا حیوون‌هامون رو بسازیم و صداشون رو هم به کلاس خودشون اضافه کنیم:class Monkey(Animal): def shout(self): print('Ooh oo aa aa!') def accept(self, operation): operation.visitMonkey(self) class Lion(Animal): def roar(self): print('Roaaar!') def accept(self, operation): operation.visitLion(self) class Dolphin(Animal): def speak(self): print('Tuut tuttu tuutt!') def accept(self, operation): operation.visitDolphin(self)حالا بیاید کلاس رو برای دیدن صداشون اضافه کنیم:class Speak(AnimalOperation): def visitMonkey(self, monkey): monkey.shout() def visitLion(self, lion): lion.roar() def visitDolphin(self, dolphin): dolphin.speak()فراخوانیش رو ببینید:monkey = Monkey() lion = Lion() dolphin = Dolphin() speak = Speak() monkey.accept(speak) # Ooh oo aa aa! lion.accept(speak) # Roaaar! dolphin.accept(speak) # Tuut tutt tuttt!حالا اگه بخوایم قابلیت پریدن رو به حیوونا اضافه کنیم، کار خیلی راحته ببینید:class Jump(AnimalOperation): def visitMonkey(self, monkey): print('Jumped 20 feet high! on to the tree!') def visitLion(self, lion): print('Jumped 7 feet! back on the ground!') def visitDolphin(self, dolphin): print('Walked on water a little and disappeared')حالا نحوه فراخوانیش رو در کنار صدای حیوونا ببینید:jump = Jump() monkey.accept(speak) # Ooh oo aa aa! monkey.accept(jump) # Jumped 20 feet high! on to the tree! lion.accept(speak) # Roaaar! lion.accept(jump) # Jumped 7 feet! Back on the ground! dolphin.accept(speak) # Tuut tutt tuutt! dolphin.accept(jump) # Walked on water a little and disappearedیعنی بجای اینکه کلاس حیوونا رو تغییر بدیم کلاس‌های جداگانه ای برای صدا و پرش و ... میسازیم و به عنوان ورودی به حیوونا میدیم :)? Strategyیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید که شما یک سرباز درحال جنگ هستید که چندین سلاح همراه خودتون دارید از جمله کلت، کلاش و نارنجک. حالا مشخصه که در شرایط مختلف با توجه به شرایط تصمیم میگیرید که یکی از اونا استفاده کنید! به این انتخاب‌های مختلف با توجه به شرایط استراتژی میگن!به زبون ساده:این الگو به شما امکان میده الگوریتم یا استراتژی را بر اساس موقعیت تغییر بدین.ویکی پدیا:In computer programming, the strategy pattern (also known as the policy pattern) is a behavioural software design pattern that enables an algorithm's behavior to be selected at runtime.مثال برنامه نویسیمیخوایم یک سرویس پیاده سازی کنیم که با توجه به داده‌هامون تصمیم بگیریم از یک نوع از مرتب سازی استفاده کنیم!بخش اول پیاده سازی استراتژی‌هامون هست:class SortStrategy: def sort(self, dataset): pass class BubbleSortStrategy(SortStrategy): def sort(self, dataset): print('Sorting using bubble sort') return dataset class QuickSortStrategy(SortStrategy): def sort(self, dataset): print('Sorting using quick sort') return datasetحالا باید یک کلاس بسازیم که وظیفه‌اش مدیریت این استراتژی‌ها باشه:class Sorter: _sorter = None def __init__(self, sorter): self._sorter = sorter def sort(self, dataset): return self._sorter.sort(dataset)نحوه استفاده ازش هم خیلی راحته:dataset = [1, 5, 4, 3, 2, 8] sorter = Sorter(BubbleSortStrategy()) sorter.sort(dataset) sorter = Sorter(QuickSortStrategy()) sorter.sort(dataset)? Stateیک مثال از دنیای واقعی:نرم افزار paint ویندوز رو یادتونه؟ میومدیم خودکار رو انتخاب میکردیم و شروع میکردیم به نقاشی کردن. بعد توی قسمت پالت رنگ قرمز کلیک میکردیم و بعدش خودکارمون قرمز میشد و میتونستیم ادامه بدیم! حتی میتونستیم خودکار رو به قلمو تغییر بدیم! این مفهوم به یاد داشتن حالت و ادامه کار مشابه الگوی State هست!به زبون ساده:به شما اجازه میده یک سری ویژگی رو مشخص کنید و حالت‌شون رو به یاد داشته باشید!ویکی پدیا:The state pattern is a behavioral software design pattern that implements a state machine in an object-oriented way. With the state pattern, a state machine is implemented by implementing each individual state as a derived class of the state pattern interface, and implementing state transitions by invoking methods defined by the pattern's superclass. The state pattern can be interpreted as a strategy pattern which is able to switch the current strategy through invocations of methods defined in the pattern's interface.مثال برنامه نویسیمیخوایم یک ادیتور بسازیم که قابلیت‌هایی مثل این داشته باشه که متنی که تایپ میشه حروف کوچیک باشه یا همش حروف بزرگ باشه یا معمولی باشه!اول بیاید کلاس‌هامون بر پایه الگوی State رو بسازیم:class WritingState: def write(self, words): pass class UpperCase(WritingState): def write(self, words): print(words.upper()) class LowerCase(WritingState): def write(self, words): print(words.lower()) class DefaultText(WritingState): def write(self, words): print(words)حالا ادیتور رو بسازیم و بهش یاد بدیم این کلاس‌ها رو توی خودش نگه داره و ازشون استفاده کنه!class TextEditor(): _state = None def __init__(self, state): self._state = state def setState(self, state): self._state = state def type(self, words): self._state.write(words)نحوه استفاده ازش هم به این صورته:editor = TextEditor(DefaultText()) editor.type('First Line') # First line editor.setState(UpperCase()) editor.type('Second Line') # SECOND LINE editor.type('Third Line') # THIRD LINE editor.setState(LowerCase()) editor.type('Fourth Line') # fourth line editor.type('Fifth Line') # fifth line? Template Methodیک مثال از دنیای واقعی:فرض کنید قصد خونه سازی دارید! مراحلش به این صورته که اول باید زیربنا رو درست کنید بعد دیوار بسازید و بعد برید سراغ سقف! مشخصا شما نمیتونید اول سقف بزنید و بعد زیر بنا! پس این قضیه یک ترتیب داره که شما فقط میتونید مثلا جنس دیوار رو عوض کنید یا نحوه ساخت زیربنا رو عوض کنید ولی ترتیب و کلیت قضیه تغییر نمیکنه.به زبون ساده:درواقع توی این الگو ما یک الگوریتم مشخص داریم که از قبل پیاده سازی شده و فقط میتونیم مراحل اون رو ما پیاده سازی کنیم یا تغییر بدیم!ویکی پدیا:In software engineering, the template method pattern is a behavioral design pattern that defines the program skeleton of an algorithm in an operation, deferring some steps to subclasses. It lets one redefine certain steps of an algorithm without changing the algorithm's structure.مثال برنامه نویسیفرض کنید ما یک زیرساخت برای ساخت اپلیکیشن‌های گوشی نیاز داریم!خب مراحل تقریبا مشخصه و فقط ما باید مراحل build, lint , test و deploy رو پیاده سازی کنیم!خب زیرساخت رو اینطوری میسازیم:class Builder: def build(self): self.test() self.lint() self.assemble() self.deploy() def test(self): pass def lint(self): pass def assemble(self): pass def deploy(self): passخب حالا پیاده سازی برای اندروید و آی او اس رو میسازیم:class AndroidBuilder(Builder): def test(self): print('Running android tests') def lint(self): print('Linting the android code') def assemble(self): print('Assembling the android build') def deploy(self): print('Deploying android build to server') class IosBuilder(Builder): def test(self): print('Running ios tests') def lint(self): print('Linting the ios code') def assemble(self): print('Assembling the ios build') def deploy(self): print('Deploying ios build to server')نحوه استفاده ازش هم به این صورته:androidBuilder = AndroidBuilder() androidBuilder.build() # Output: # Running android tests # Linting the android code # Assembling the android build # Deploying android build to server iosBuilder = IosBuilder() iosBuilder.build() # Output: # Running ios tests # Linting the ios code # Assembling the ios build # Deploying ios build to server? کمک کردن به این پروژه!این ریپو رو برای دوستاتون بفرستید!این پروژه رو fork کنید و به زبون‌های برنامه نویسی دیگه توسعه بدید! ( لینک ریپو )اشتباهاتی که وجود داره رو با issue و یا pull request فیکس کنید! ( لینک ریپو )مثال‌ها بهبود ببخشید و با issue و یا pull request به اشتراک بسازید! ( لینک ریپو )با ⭐ به پروژه از من و این ریپو حمایت کنید و باعث دیده شدن بیشترش بشید! ( لینک ریپو )