گم شده در باتلاق دنیا

در دهه های ۲۰ زندگیم به سر می برم. خیلی دوران پر هیاهو و هیجان انگیزی به نظر میرسید. البته از دور!از یک جوان انتظار پرشور بودن و شوق برای زندگی دارید مگه نه؟ که به قول معروف بگوییم :جوانی برو عاشق شو و جوانی کنولی مطمئن باشید حداقل در بین پسر ها ،‌ اکثرا نا امیدیم. چطوری جوانی کنم؟! اگر روحیه من انسان بود و چهره داشت قطعا این شکلی میشد:‌البته غیر از قسمت سیگار. من خود زنی نمیکنم. سیگار مضره ! تا حالا لب به سیگار نزدم. بسیار حس نزدیکی به دهه شصتی ها دارم. تقریبا میتونم بگم کلا از نسل خودم جدا شدم. اون ها به نسل سوخته معروف شدند. منم انگار از همون هام.فقط شدم رباتی که میره بیرون، میاد خونه ،‌ شب و روز با کامپیوتر کار میکنه. یا تو محل کار یا تو خونه. رفته رفته شیفته نیچه و نهیلیسم میشم.نهیلیسم همون پوچ گرایی هست.اوایل دوران دانشگاهم که بود ، فهمیدم که از نسل خودم خیلی فاصله دارم. اکثرا بخاطر آشنایی با جنس مخالف ذوق مرگ میشدند.اما من همیشه و در کل ?هیچ چیزی برام جالب نیست!یادمه چقدر دوست داشتم یک SSD برای کامپیوترم بخرم و وقتی که خریدم باز هم همینطوری بودم ?.دیگه هیچی روم تاثیر نمیزاره. حتی اون چیزی که دوست دارم داشته باشم رو کسی به من هدیه کنه فقط میتونم یه تشکر خشک و خالی ازش بکنم.من اولین حرفی که اون روز دانشگاه به زبونم اومد ، این بود:یا خدا این ها چه جانور هایی اند!در کل هنوز داستان رل و بوی فرند و جی اف و فلان و بهمان رو نمی فهمم. حتی طرز تفکرمون هم فاصله گرفته. من دنبال خنده درست کردن برای خودم نیستم. اکثر اوقات حتی از اطرافیانم می شنوم که میگند خیلی بی روحی یا اینکه شبیه ۴۰ ساله ها حرف میزنی. عامو. جوانی برو عاشق باش جوانی کن یعنی چه؟ ای چه صیغه هِ ؟!اگه بدبخت هایی که باید براش چاره کنم رو لیست کنم و اولویت هامو بنویسم. زندگی کردن آخرین موردش میشد!و میدونم که تنها نیستم. فقط من میتونم حرف بزنم. حداقل سبک تر میشم. یه عده تو درد خودشون هم تنها اند.تو این باتلاق دنیا گیر کردم.اولین روز کاریم رو با انرژی شروع کردم و ماه ها با تعهد کاری تمام ، حتی تا ساعت ۲ نصف شب کار کردم و کد نوشتم. اما نتیجه تلاشم چی بود؟اگر "احسان فشاری" رو میشناسید. دقیقا باید بدونید که به اون میگن دابل بیلاخی!نتیجه ش این شد که کارفرما هر وقت دلش بخواد حقوق بده. از سر برج رفتیم پنجم به پنجم و بعدش هم پرداخت ، اواسط ماه بعد!از اونجا بیرون اومدم. ولی دیگه برای کار کسی دل نمی سوزونم. هر کسی که تاقچه بالا میزاره و shit code تحویل میده. اون روی بورس بود!حالا کارفرما ها میگن کسی نمیاد کار کنه. جوان ها تنبل شدند! تنبل شدند. زده شده اند! از آدمهای عوضی که عین طاعون پخش شدند تو جامعه ما ! از سو استفاده و بهره کشی از کارگر و حقوق ندادن به موقع.تلاش کردم و شب و روز بخاطر قبول شدن تو دانشگاه دولتی درس خوندم. قبول هم شدم. اما نتیجه ش چی شد؟‌ پرسنلی که با دانشجو پدر کشتگی دارند و دانشگاهی که سگ صاحبش رو تو اون نمیشناسه! فقط اسم در کردند!الان هم وضع کسی رو دارم که داره می میره! البته نه اینکه مریضی داشته باشم یا بخوام بلایی سر خودم بیارم. نه خیر.به فارغ التحصیلیم دوسال بیشتر نمونده.جشن بگیرم؟ عین خارجی ها کلاهم رو پرت کنم؟!جشن چی رو بگیریم؟‌جشن اینکه الان یک مجرم تحت تعقیب نظام وظیفه ام؟‌! جشن اینکه الان یک مهاجر غیر قانونی افغان که گذشته ش هم معلوم نیست حق و حقوقش قراره بیشتر از من باشه؟‌که جشن بگیرم که قراره دوسال حمالی فلان درجه دار قالتاق ارتش رو قراره بکنم درحالیکه دختری پشت باد کولر اداره دولتی از مظلوم بودنشون پست میزاره؟!این بیشتر برای من کابوسه. اگر نتونم طی دوسال از جهنمی که اسمش ایران هست فرار کنم. دیگه من مُرده ام!‌ این هم فرقی با حیات نباتی نداره.همه دانسته ها و تجربیاتت رو از دست بدی و دوسال تو کشوری که ۵۰۰ درصد تورم داره و هزینه چاپ کاغذ پولش از خود پول بیشتره ، از همه چیز عقب بمونی.بیش از حد کار کردن و فکر کردن، شده عین یک موریانه که داره منو از داخل میخوره. گردن درد و سردرد که همنشین همیشگی و وفادار من هست. چقدر بایستی کار کرد تا توانایی خرید یک خانه داشت؟ حتی اجاره ها هم در حدی نجومی اند که انگار مردم موقع دستشویی رفتن پول می... که انقدر باید اجاره و پول پیش بدند!از اون تکنولوژی نانو کشور "عزیزمان" که فقط جورابش به ما رسید!از اون "ابر قدرت منطقه" فقط بدبختیش به ما رسید!منطقه کی ها اند؟ افغانستان و عراق و سوریه جنگ زده؟‌ یمن؟! امارات و بحرین و سعودی که پی در پی درحال ساختن مراکز توریستی برای دوران پسا نفت هستند؟! در بین کی ها اولیم؟قدرت اول منطقه یعنی در بین بدبخت ها ما کمتر بدبختیم!اما از ایران برم هم زخمم درمان نمیشه. فقط ورم نمیکنه!وقتی که مرد بدنیا میای، پیشفرض تبدیل میشی به دارایی برای دولت! تو متعلق به دولتی. تو فقط یک عددی!‌ که کم و زیاد شدن یدونه یا حتی هزاران هزار، تغییری به وجود نمیاره!تویی که جنگ بشه باید اعزام شی به کشتارگاه.تویی که همیشه "دودول طلا" حساب میشی. (به نقل قول از هرزه های فمینیست).تویی که همیشه باید چیزی ارائه بدی وگرنه طرد میشی!اوایل جنگ اوکراین، ویدیویی از CNBC دیدم. که مردها حق خروج نداشتند و زن ها از طریق مرز لهستان فرار کردند. الان هم مردان بین ۱۸ تا ۶۰ سال حق خروج از اوکراین رو ندارند.۲۰ هزار نفر کشته شدند که به نظرم آمار درست حدود ۷۰ هزار نفر هست.همه شون تاوان مرد بودنشون رو پس دادند!اگر روزی بمیرم و بدونم خدایی اون بالا بوده. من یقه ش رو میگیرم و سوال جوابش میکنم! که چرا همچین خلقت بی سر و تهی پایه گذاشت که قربانیانش من و افرادی مثل من بودند!ازش می پرسم که چه گناهی کردم که انقدر عذابم داد! و چه پدرکشتگی با مردها داشت که اونارو به ابزار و اشیا برای دولت ها خلق کرد!به قول یکی از کارگران اردوگاه های مرگ آلمان:اگر خدایی وجود داشته باشد، برای اینکه او را ببخشم مجبور است به من التماس کند