حقوق مالی زن در عقد موقت

حقوق مالی زن در عقد موقت فقط شامل مهریه است و در عقد موقت به زن نفقه، اجرت المثل ایام زوجیت، تنصیف اموال مرد و ارثیه که از حقوق مالی زن بشمار می رود، تعلق نمی گیرد و فقط زن می تواند مهریه خود را مطالبه نماید.عقد موقتازدواج به عقدی گفته می شود که بین زن و مرد است که طی این عقد زن بر مرد حلال می شود و طبق شرع اسلام عقد نکاح به دو دسته عقد دائم و عقد موقت تقسیم می شود.عقد موقت یا صیغه یا مُتعَه یا نکاح مُنْقَطِع نوعی ازدواج است که زن با خواندن صیغه ای، خود را برای زمانی معین و محدود به ازدواج مرد در می ‌آورد. این نوع ازدواج، در قانون مدنی ایران به رسمیت شناخته شده و ازدواج موقت در ایران به نام صیغه یا صیغه محرمیت معروف می ‌باشد.عقد موقت یعنی زن، شخصاً یا به وسیله وکیلش، خود را برای مدتی معلوم با مهریه تعیین شده به ازدواج مردی درآورد که در ازدواج با او مانع شرعی نداشته باشد.در ازدواج موقت یا صیغه، رضایت طرفین و خواندن صیغه کافی است و نوشتن و شاهد گرفتن ضروری نیست.زن و مرد خودشان می ‌توانند صیغه عقد موقت را بخوانند. ابتدا مدت عقد (از یک ساعت تا چند سال) و میزان مهریه را معین کنند و بعد صیغه عقد موقت را بخوانند.برای دریافت راهنمایی و مشاوره در خصوص کلیه دعاوی طلاق با وکلای طلاق موسسه حقوقی دادآرمان تماس بگیر. (02122904873-02122904874-09128400921-09336267676-09336267878)ثبت ازدواج موقتثبت ازدواج موقت (صیغه) طبق قانون حمایت خانواده در موارد زیر الزامی می ‌باشد:باردار شدن زوجه: هرگاه ضمن عقد موقت زوجه از زوج باردار شود، با عنایت به آثار حقوقی آن عقد موقت باید به ثبت برسد.توافق طرفین: چنانچه طرفین بنا به دلایلی توافق به ثبت ازدواج موقت داشته باشند، می‌ توانند ازدواج موقت را به ثبت برسانند.شرط ضمن عقد: چنانچه یکی از شروط ضمن عقد نکاح موقت یا صیغه به ثبت رسیدن آن باشد، باید براساس توافق طرفین به ثبت برسد.جز در موارد فوق که گفته شد ثبت ازدواج موقت برخلاف ازدواج دائم الزامی نیست، همچنین ثبت عقد موقت بدون ثبت رسمی انجام می‌ شود و در شناسنامه زوجین ثبت نمی ‌گردد.نکته: تنها سند عقد موقت معتبر که مهر برجسته داشته باشد مورد قبول اداره اماکن و هتل ‌ها می ‌باشد.انحلال عقد موقتبرای انحلال ازدواج موقت بر خلاف ازدواج دائم نیازی به ثبت دادخواست و مراجعه به دادگاه خانواده نمی باشد، طبق ماده 1120 قانون مدنی، عقد موقت با پایان مدت و یا بذل مدت توسط زوج منحل می شود و زن و مرد از هم جدا می شوند و طلاق و فسخ نکاح مخصوص عقد دائم است و زوجین در عقد دائم برای پایان دادن به ازدواج و زندگی مشترک خود باید به یکی از دفاتر خدمات قضایی مراجعه و دادخواست طلاق را ثبت کنند.حقوق مالی زن در عقد موقتطبق قانون و همچنین شرع مقدس اسلام به محض عقد نکاح زن و مرد نسبت به یکدیگر دارای حقوق و تکالیفی می شوند و هر یک از زن و مرد برای استحکام و تداوم زندگی مشترک باید تکالیف و وظایف خود را به درستی ایفا کند تا به این ترتیب بین زوجین مودت، محبت و تفاهم حاصل شود.پس از عقد نکاح اعم از عقد دائم و عقد موقت، زن دارای حقوقی مالی و غیرمالی می شود، حقوق مالی و غیرمالی زن در عقد دائم و عقد موقت با هم متفاوت است، در واقع مهمترین تفاوت عقد دائم و موقت در مورد حقوق مالی زوجه است، چرا که برخی حقوق مالی در عقد موقت به زن تعل نمی گیرد.مهریه، نفقه، اجرت المثل ایام زوجیت، تنصیف اموال زوج و ارثیه حقوق مالی زن در عقد نکاح هستند، که در عقد دائم کلیه این حقوق به زن تعلق می گیرد.مهریه در عقد موقتمهریه به مالی گفته می‌ شود که مرد در هنگام وقوع عقد نکاح اسلامی به زن خود می ‌پردازد یا مکلف به پرداخت آن می ‌شود. طبق ماده ۱۰۸۲قانون مدنی، به مجرد عقد، زن مالک مهر می‌ شود و می‌ تواند هر نوع تصرفی که بخواهد در آن بنماید؛ همچنین مهریه مال معینی است که دارای ارزش مالی بوده و ضمن عقد نکاح از سوی زوج به زوجه تملیک و داده می‌شود و گاهی ممکن است به جای مال، انجام کاری به نفع زن باشد.مهریه مهمترین حقوق مالی زن بشمار می رود که هم در عقد دائم و هم در عقد موقت به زن تعلق می گیرد، با این تفاوت که تعیین مهریه در عقد دائم از شرایط صحت عقد نیست و در صورتی که در هنگام عقد دائم مهریه تعیین نشود عقد صحیح است و زوجین می توانند پس از عقد نیز در مورد مقدار مهریه با هم به توافق برسند، اما تعیین مهریه در عقد موقت برخلاف عقد دائم از شرایط صحت عقد بشمار می رود، از این رو اگر در هنگام عقد موقت مهریه تعیین نشود، عقد باطل است.یکی از مهمترین دلایل اهمیت مهریه این است که برخلاف سایر حقوق مالی زن در عقد نکاح، مهریه در هر شرایطی به زن تعلق می گیرد، حتی اگر خیانت و رابطه نامشروع زن با ارائه مدارک محکمه پسند در دادگاه اثبات شود، باز مهریه به او تعلق می گیرد و مرد در عقد دائم یا موقت باید مهریه زن را پرداخت کند. برای کسب اطلاعات بیشتر به مقاله مهریه زن خیانتکار مراجعه کنید.اجرت المثل ایام زوجیت در عقد موقتیکی دیگر از حقوق مالی زن در عقد نکاح اجرت المثل ایام زوجیت است. مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت فقط در زمان طلاق امکان پذیر است و زن می تواند هنگام طلاق آن را مطالبه نماید. اجرت المثل ایام زوجیت در عقداجرت المثل ایام زوجیت عقد موقت (صیغه) به زن تعلق نمی گیرد و فقط در عقد دائم و در زمان طلاق زن می تواند آن را مطالبه کند. اجرت المثل ایام زوجیت مانند تنصیف اموال از حقوق زن در طلاق محسوب می شوند.اجرت المثل ایام زوجیت به دستمزد زن برای انجام امور خانه داری و نگهداری از فرزندان به درخواست مرد و به قصد عدم تبرع (رایگان نبودن) گفته می شود. مقدار اجرت المثل توسط کارشناس و با توجه به برخی معیارها مانند تعداد سال های زندگی مشترک، تعداد و جنسیت فرزندان، شاغل یا خانه دار بودن زن و... بستگی دارد.نفقه در عقد موقتطبق ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی، نفقه شامل همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن مانند مسکن، پوشاک، غذا، اثاثیه منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و حتی خادم البته در صورت عادت زن یا احتیاج به واسطه نقصان یا بیماری می باشد.نفقه نیز مانند مهریه از جمله مهمترین حقوق مالی زن در عقد نکاح است که با جاری شدن عقد و تمکین زن از شوهر به او تعلق می گیرد. در عقد موقت هر چند که زن از شوهر تمکین کرده باشد، اما به زن نفقه تعلق نمی گیرد. در عقد موقت بدهی شوهر بر دادن نفقه زن براساس رضایت زن و شوهر است و شوهر در صورتی به زن نفقه می‌ دهد که به صراحت شرط شده یا عقد موقت مبنی بر آن جاری شده باشد. طبق ماده 1113 قانون مدنی، در عقد موقت یا صیغه زن حق نفقه ندارد، مگر اینکه شرط شده یا آنکه عقد مبنی بر آن جاری شده باشد و فقط در عقد دائم به زن نفقه تعلق می گیرد به طوری که ترک انفاق مرد از موجبات طلاق زن محسوب می شود و در صورت اثبات ترک انفاق مرد زن می تواند از دادگاه تقاضای طلاق نماید.تنصیف اموال زوج در عقد موقتیکی از شروط موجود در عقدنامه شرط تنصیف اموال مرد است که به موجب این شرط در زمان طلاق تا نصف دارایی شوهر از 1 تا 50 درصد که پس از ازدواج به دست آورده است، به زوجه تعلق می گیرد، که مقدار آن توسط دادگاه تعیین می شود و دارایی های زوج پیش از ازدواج و ارثیه ای که بعد از ازدواج به او می رسد، در هنگام طلاق به زوجه تعلق نخواهد گرفت.تنصیف اموال مرد فقط در زمان طلاق و به موجب قبول این شرط از سوی زوج در هنگام عقد دائم و امضای این شرط در عقد نامه به زن تعلق می گیرد، همچنین طلاق باید از طرف مرد باشد و دلیل طلاق نیز نشوز زن نباشد، از این رو با توجه به شرایط تعلق گرفتن تنصیف اموال مرد، این شرط در عقد موقت به زن تعلق نمی گیرد و در زمان انحلال عقد موقت، زن هیچ سهمی در اموال مرد نخواهد داشت.با توجه به آنچه گفته شد در طلاق از طرف زن و طلاق توافقی و یا طلاق از طرف مرد به دلیل نشوز زن مانند سوءمعاشرت زن، خیانت و رابطه نامشروع زن و عدم تمکین زن از مرد و غیره حتی در عقد دائم نیز به زن تنصیف اموال تعلق نخواهد گرفت.ارثیه در عقد موقتزن و مرد در عقد موقت از یکدیگر ارث نمی برند، بنابراین اگر زوج فوت کند، فقط به همسر دائمی وی ارثیه تعلق می گیرد و زن در عقد موقت ارثیه ندارد.ارثیه زن در عقد دائم در صورتی که مرد فرزندی نداشته باشد، یک چهارم و اگر مرد فرزند داشته باشد، یک هشتم از ماترک شوهر است، علاوه بر اینکه زن می تواند مهریه و اجرت المثل ایام زوجیت خود را نیز پس از فوت شوهر از وراث او مطالبه نماید و ورثه متوفی باید مهریه و اجرت المثل زن را از ترکه او به زن پرداخت کنند.