چرا آمریکا به ما لبخند نمی زند؟ خسته شدیم!

اگر در ایران زندگی می کنید قطعا می دانید که تمام دولت های ایران پس از جنگ به دنبال مذاکره با آمریکا بوده اند از آقای هاشمی تا همین امروز که آقای رئیسی بر مسند قدرت نشسته مذاکرات فراوانی با هدف کاهش تنش بین ایران و غرب صورت پذیرفته.اما چرا تنش ها با وجود مذاکرات همچنان رو به وخامت می رود ؟چرا تلاشهای انجام شده برای ارتباط با آمریکا موفق نبوده است.کتاب U.S. Foreign Policy in Perspectiveتوسط نشر ROUTLEDGE در سال 2009 توسط دو نویسنده زیر که جایگاه علمی شان مشخص است، منتشر شده است.اینگونه کتاب هایی که سیاست خارجی آمریکا را توضیح می دهند دارای یک فصل مختص کشور های دشمن آمریکا هستند (کتاب فوق خیلی کتاب جالبی است وقت کردید آن را بخوانید، جواب سوال دنیا دست کیه؟ را متوجه می شوید).کشور ایران سالهاست جزو کشور های دشمن در آمریکا محاسبه می شود و به اندازه همین سالها ها هم دُوَل مختلف سعی در خارج کردن ایران از این لیست داشته اند.اما نتوانسته اند. حتی دکتر جواد ظریف هم نتوانست!دو نویسنده ، سیاست خارجی 100 سال گذشته آمریکا را مطالعه کرده اند تا متوجه شوند دکترین(راهبرد) سیاسی آمریکا چه رویکردی داشته است.مستقیم می روم سر اصل مطلبصفحه 180 کتابنوشته: اگر دشمن بر سر موضوعی خاص با آمریکا بر سر توافقی مذاکره کند، این امر معمولاً در واشنگتن به عنوان نشانه ای تلقی می شود که سیاست قبلی آنها در حال نتیجه دادن است و از این رو زمینه ای برای ادامه یا حتی تشدید بیشتر اشکال فشار است.به نظرتان سیاستمداران ما این کتاب را خوانده اند؟ فکر نکنم!یعنی هموطن من، اگر مثل دولت فخیمه قبل با جان کری دست هم بدهی و امضای تضمین شده هم ازش بگیری، همچنان راهبرد کشور آمریکا وارد کردن فشار بیشتر بر تو خواهد بود و دونالد ترامپی آن توافق را که سرنوشت ملتت را به آن وابسته کرده ای پاره خواهد کرد.صفحه 177 کتابنوشته : هیچ صلح واقعی با آن کشور(دشمن) وجود نخواهد داشت مگر اینکه و تا زمانی که نه تنها سیاست خارجی، بلکه بالاتر از همه ترتیبات قدرت داخلی خود را کامل تغییر دهد.یعنی چه اتفاقی بیفتد که یک ایرانی بدون ویزا برود نیویورک دور دور ؟1.تمام سیاست خارجی ایران عوض شود.2.ساختار داخلی قدرت هم عوض شود(منظورش همان تعویض حکومتِ دشمنِ قبلی و تمام قوانین تصویب شده اش است).آمریکا می گوید این حکومتی که یکبار برایم شاخ شده حتی اگر توافق هم کنم بازهم ممکن است برایم شاخ شود پس نمی خواهم باشد و اذیّتم کند.این همان حرفی نیست که آقای خامنه ای سالهاست تاکید می کند و می گوید ای ایرانی گول نخور، خواسته های آمریکا حد یقف ندارد؟ دیدید حرف او نیست، حرف خودشان است!!!#کار_خودشونهآمریکا در مواجهه با دنیا کشور ها را به چهار دسته تقسیم کرده با هر یک به گونه ای رفتار می­کند.کشور های دسته اول مثل رواندا و بوروندی که نه منابع طبیعی دارند نه قدرت.کشور های دسته دوم هم منابع طبیعی و هم قدرت ژئوپلتیک دارند تازه صاحب بمب اتم هم هستند، مثل روسیه، چین، هند.کشور های دسته سوم همراه و همسو هستند و منافع مشترک باهاشان دارند، اصطلاحا بهشان میگویند(client) مثل کره جنوبی، فرانسه، انگلیس، نیوزیلندکشور های دسته چهارم گروه کشور های کاملا دشمن است، مثل ایران، کوبا، ونزوئلاقرارداد برجام قرار بود ایران را از دسته چهارم خارج و وارد دسته سوم کند.آقای بایدن روز اول ریاست جمهوری اش آمریکا را به پیمان آب و هوای پاریس برگرداند اما تا امروز و پس از خارج شدن از برجام توسط ترامپ، آمریکا را دوباره مثل پیمان پاریس به برجام باز نگردانده در حالی که قدرتش را داشته.چرا؟چون ما جزو کشور های دسته چهارم هستیم.می گویند ترکیه را ببین، عربستان را ببین، اینها فرقشان با ما چیست که اینقدر راحت در پیمان های بین المللی مشارکت می کنند و کسی در تجارت کاری بهشان ندارد.چرا ایران نمی تواند ؟شاید حرف شما را بدون جمهوری اسلامی و انقلاب 57 بشود معنا کرد، شاید اگر این روز ها آقای رضا پهلوی صاحب مملکت بودند ایران هم داشت آن وسط ها برای آمریکا خوش رقصی می کرد ولی خوب نیستند دیگر! چه کنم ؟ ساعت را بردارم برعکس بچرخانم به عقب برگردم؟چین هم دشمن آمریکاست اما با آمریکا روابط دارد این را چگونه توجیه می کنی؟چین هم با آمریکا روابط خود را عادی سازی کرده و از روز اول اینگونه نبوده اما هنگام عادی سازی چیزی داشته که ما نداریم!بمب اتمعجب چیزیست این بمبفرض کنید در ایران ، انقلاب 1401 جوانان غیور و با شرف و با ادب عزیزمان پیروز شده و دولت انتقالی جدید مستقر شده است و به جای پخش آخوند ها از صدا و سیما جوانانی اتو کشیده با کروات های آبی و قرمز در صفحه صدا و سیمای جمهوری دموکراتیک ایران سخنرانی می کنند. چه سیاستی را باید در برابر آمریکا پیش بگیرند؟کافی است فقط یک دیکته نوشته شده را رعایت نفرمایند تا به لطف کدخدا با سر به زمین برخورد کنند.نمونه می خواهید؟جناب مستطاب نخست وزیر سابق عراق دکتر عادل عبدالمهدیجرم ایشان گسترش روابط دولت عراق با کشور چین برای گسترش امکانات زیرساختی کشورش بود که خط قرمز های سفیر عالی رتبه ایالات متحده را رد کرد و تمام.شهر شلوغ شد، آدم ها کشته شدند و ایشان ناچار به استعفا شد.در دنیای سیاست خارجی مذاکره بین دو کشور متخاصم از دو راه امکان پذیر است :1.مذاکره مستقیم دولتها برای رفع تنش2.مذاکره غیر مستقیم افراد غیر دولتی برای رفع تنشپس از جنگ ایران با عراق جناب رئیس جمهور هاشمی رفسنجانی، طی فراخوان گسترده ای از تمام شرکت های نفتی اروپایی و آمریکایی دعوت فرمودند جهت سرمایه گذاری در میادین نفتی ایران، تشریف آورده، لطف بفرمایند به مهندسان و جوانان ایرانی کار آموخته و مطابق قرارداد­هایی برای مردم شریف ایران درآمد زایی کنند. به این ترتیب با باز کردن بازار به روی آمریکا روی خوش نشان داده توقع داشتند حالا که منافع شرکت های آمریکایی در ایران گسترده می شود و منافع این شرکت ها به معنای منافع دولت آمریکا خواهد بود، آمریکا از ایران به خاطر دادن این فرصت طلایی تشکر کرده و برای عذرخواهی از اقدامات خصمانه قبلی سفیر پشت سفیر به ایران دیپلمات ارسال کنند.نتیجه چه شد؟دولت آمریکا دید شرکت های نفتی اش اگر بروند در ایران جای بگیرند نمی تواند جمعشان کند، قانون تصویب کرد که هیچ شرکت آمریکایی حق حضور و سرمایه گذاری در ایران را ندارد، همان شرکت ها رفتند در دادگاه شکایت کردند که آی این چه قانونی است که ما را از بازار خارج می کنید ولی راه برای رقبایمان در بقیه دنیا باز است؟قانون جدید تصویب شد.آمریکا حتی سایر شرکت های کشور های دیگر را هم از حضور در بازار نفت ایران منع کرده و ایران را به صورت کامل تحریم نمود.نیت آقای هاشمی بد نبود، می خواست از روش دوم مذاکره استفاده کند، اما راهبرد سیاسی آمریکا را متوجه نبود که حاضر نیست با حکومتی(دولتی) که حتی یکبار از آن زخم خورده به هیچ وجه همکاری کند و هیچ رفاقتی نیست، به لطف طرح ایشان تمام دنیا از میادین نفتی و پروژه های نفتی ایران خارج شدند. شاید اگر به جای دعوت آمریکایی ها به همان ژاپنی ها رضایت می داد اتفاقات خیلی بهتری می افتاد.دولت آقای خاتمی هم همچین چیزی را نه در میادین نفتی که در بحث افغانستان و همکاری با آمریکا در افغانستان پیش برد، نتیجه چه شد؟ جنگ های خانمان بر انداز و تشکیل و ­­ریشه یابی گروه طالبانمذاکرات با آمریکا در دوره احمدی نژاد به نتیجه نرسید چون آمریکا متوجه شده بود احتمالا با دولت بعدی ایران راحت تر کنار خواهد آمد و امتیازات خیلی کمتری لازم است بدهد(همینگونه هم شد).و اما میوه سرسبد تلاش همه این سالهای دانشمندان علوم سیاسی و مذاکره کنندگان فرهیخته کشورمان بالاخره نتیجه داد و نامش شدبرنامه راهبردی جامع اقدام مشترک – برجامهمانطور که می بینید، این روزها برجام هم روحش هم جسمش مرده است.خدا رحمتش کند.حقیقتش را بخواهید مشکل، مذاکره کننده یا سیاست های ایران طی همه این سالها نبوده، مشکل آدم های سرکار یا دیدگاه هایشان نبوده ، همانگونه که می بینید و اگر کمی تاریخ عجیب معاصر ایران را پس از انقلاب بخوانید همه این سالها ایران با آمریکا مذاکره کرده و امتیازات خیلی زیادی هم داده، اجرا هم کرده اما هیچ پاسخی از طرف مقابل نگرفته.واقعا چرا؟یکنفرباید پاسخ بدهد دیگر!، نمی شود که اینقدر آینده میلیون ها آدم را به مذاکره و توافق حواله داد اما مردم نفهمند آخرش چه شد؟ چرا دلار هر روز گرانتر میشود؟ چرا رئیس جمهور آمریکا به ما لبخند نمی زند؟مشکل اصلی حکومت است، تا زمانی که حکومتی در ایران باشد که در شعارش واژه استقلال نهفته باشد، دوستی با کشوری مثل آمریکا را فقط در خواب خواهید دید. آمریکایی ها از روحیات مردمی که به دنبال توانمند کردن خودشان باشند و بمب اتم هم نداشته باشند و در دسته چهارم هم باشند، خوشش نمی آید، ایران باشد یا هر جای دیگر همین آش است و همین کاسه.در قوانین دنیا برای انسان ها برخی ظرفیت ها ذاتی است برخی اکتسابیدر عالم سیاست هم همینطور است.ذاتی مثل منابع طبیعی و فرهنگِ اصیل و غنی است.اکتسابی مثل صنعت پیشرفته و قدرت نظامی است.(بمب اتم)تا زمانی که ایران فقط ظرفیت ذاتی داشته باشد(زمان شاه مخلوع) ایران برایش فقط یک رقیب ساده است. حالا که ایران می خواهد ظرفیت های اکتسابی را در خودش پرورش دهد، مشکلات یکی یکی شروع می شود و ایران از رقیب به دشمن برایش تغییر ماهیت می­دهد.آمریکایی ها یک زمانی خیلی پیگیر تجزیه ایران نبودند ولی حالا حرفشان این است که فقط حکومت فعلی برود، تجزیه هم شد به درک، عیبی ندارد.حالا شما برو ندای تجزیه سر بده و فقط قسمت نفت خیز ایران را جدا کن، فقط کویر و کوه بماند برایت چه می شوی؟ افغانستان (ماشاالله صنعت قدرتمند و مهندسی شده ای هم نداریم، کارخانه فولادمان به لطف شاه و کارشناسان اسرائیلی اش وسط کویر است و...).چه دوست داشته باشی چه نه این نظام جمهوری اسلامی است که ایران را ایران نگه داشته.اگر کسی وطن برایش مهم است و نسبت به ایران و ایرانی دغدغه هم دارد باید از جمهوری اسلامی تشکر هم بکند.250 سال قبل از انقلاب 57 مساحت زمینی ایران دو برابر بوده، می فهمی یعنی چه؟آیا امکان اینکه ایران کوچکتر و کوچکتر بشود و زمین از دست بدهد هنوز هم وجود دارد؟بله صد درصدایران یک کشور ثروتمند در دنیاست، باید از این ثروت ها محافظت کرد، اگر جمهوری اسلامی فقط یک هنر داشته و آنکه در همه این 44 سال با وجود اینهمه گروه تروریستی و اینهمه دشمن تا دندان مسلح با دادن این همه کشته هنوز نگذاشته یک متر از خاک کشور جدا شود و ده ها قومیت را زیر یک پرچم نگه داشته باید به آن آفرین گفت.ما مردم ایران خودمان را باید حفظ کنیم و به تبعش حافظ کشورمان باشیم، وطن خود را دوست بداریم، در اعتراضات اخیر عده ای از وطن خودشان رو برگرداندند، به پرچمش اهانت کردند و همه چیز را زیر سوال بردند، بدان هر که از کشور خودش روی برگردانَد و وطن فروشی کند، آواره دنیا خواهد شد و روی خوش نخواهد دید(مگر در حالت مستی).آمریکا کشوری رو به افول است(حرف خودشان است خواهم گفت) و دارد دوره گذار از تک ابر قدرتی جهان را به سوی یک قدرت معمولی طی می کند.اما دقیقا در همین حین مثل یک گرگ زخمی در حال چنگ انداختن برای کند کردن این اتفاق است(حقیقتا بخش بزرگی از مهره های اعتراضات ماه های اخیر آخرین تیر های ترکش آمریکا و انگلیس برای ضربه زدن به ایران بودند که شلیک شدند و تمام).داستان آمریکا با ایران حل شدنی نیست، خبر خوب اما این است که فرایند افول آمریکا در حال تکمیل شدن است، وقتی آمریکا افول کند و تبدیل به یک قدرت معمولی شود، به طور کامل صورت مسئله تقابل ایران و آمریکا هم پاک خواهد شد(البته نه به این سادگی ها که فکرش را بکنید هنوز خیلی با هم کار داریم).قرن 16 قرن ابر قدرتی پرتغالی ها در کره زمین بودقرن 17 اسپانیایی هاقرن 18 فرانسوی هاقرن 19 انگلیسی هاقرن 20 آمریکایی هاهم اکنون در قرن 21 و سال 2023 به سر می بیریمو آمریکا هم مثل تمام کشور های ابر قدرت دیگر در حال افول است ، یعنی آمریکا به تدریج در حال تبدیل شدن به یک کشور عادی است، یعنی یک برزیل جدید که کشور بزرگ و با منابعی است اما در دنیا نمی تواند حرف آخر را بزند.دنیا در حال گذر از یک نظم به سوی نظم نوینی است، کشور ها در حال ریسک کردن و به دنبال سهم خواهی های بیشتر از اقتصاد و پول جهانی اند. (واقعا فکر کرده اید برای چه روسیه به اوکراین حمله کرده و دنیا را تحت تاثیر قرار داده؟)همیشه دوره های گذار دوره ی بسیار سخت و سنگینی است و تمام مردم دنیا هم اکنون در دوره گذار هستتند. دنیا پس از قرن ها در حال روی آوردن به سمت شرق و آسیاست. برآورد ها می گویند به لطف جمهوری اسلامی، یکی از قطب های آینده دنیا هم ایران است.می گویید نه ؟در آمریکا 16 نهاد اطلاعاتی وجود دارد(مقایسه کنید با ایران که فقط سه نهاد اطلاعات سپاه، وزارت اطلاعات و اطلاعات فراجا داریم)، یکی از این نهاد ها به نام شورای ملی اطلاعات(National Intelligence Council)است که در سال 2012 سندی را با عنوان: روندهای جهانی 2030: جهان های جایگزین(Global Trends 2030: Alternative Worlds)منتشر کرده است.(می توانید دو سند معرفی شده را از اینترنت دانلود کنید)صفحه 7 را ببینید تا بفهمید در حال شعر گفتن نبوده ام و این حرفها از حلق آخوند های جمهوری اسلامی درنیامده (توجه کنید که این سند برای 10 سال پیش است و به قدرت علم و صاحب علم ایمان بیاورید و خوب درستان را بخوانید جان مادرتان تا بی سواد آویزان این و آن نشوید).ذیل صفحه بخش مرور اجمالی بخش اَبَر روند ها گزینه توزیع قدرت داریم:هیچ قدرت هژمونیکی وجود نخواهد داشت. قدرت به شبکه‌ها و ائتلاف‌ها در دنیای چندقطبی تغییر خواهد کرد.در صفحه 36 نوشته :اقتصاد سایر کشورهای غیرغربی مانند کلمبیا، مصر، اندونزی، ایران، آفریقای جنوبی، مکزیک، ترکیه و سایر کشورهایی که امروزه در سطح متوسط قرار دارند، می‌توانند تا سال 2030 رشد کنند. البته اکثر این کشور ها در مرتبه دوم قرار خواهند گرفت زیرا بازیکنانی چون چین و هند بسیار بزرگ و قوی هستند. با این حال، به عنوان یک گروه جمعی، آنها تا سال 2030 از نظر قدرت جهانی از اروپا، ژاپن و روسیه پیشی خواهند گرفت. برای مثال، مدل‌سازی ما نشان می‌دهد که این گروه از کشورهای سطح متوسط به سرعت در حال توسعه، تا سال 2030 مجموعاً از 27 کشور کنونی اتحادیه اروپا در قدرت جهانی پیشی خواهد گرفت.(خدایا یعنی میشه ما نخبه های انگلیسی و فرانسوی رو بیاریم ایران برامون کار کنن؟؟؟) وقتی این(کشور های) ردیف دوم با غول های غیر غربی چین و هند ترکیب شود، تغییر قدرت از غرب به جهان نوظهور یا غیرغربی آشکارتر می شود. عظمت این تغییر در قدرت ملی در تعداد انتقال قدرت منطقه ای منعکس شده است که تا سال 2030 ادامه خواهد داشت، برخی از پویایی های بیشتر در خارج از آسیا رخ خواهند داد، جایی که چین و هند در حال حاضر در حال تحکیم موقعیت های منطقه ای خود هستند.(برایتان عجیب نیست که کشور هایی همچون عربستان، امارات و قطر را که هر روز پیشرفتهایشان را در سر خود می کوبید در این گزارش کجا هستند؟)(باز هم دوست دارید به جمهوری اسلامی فحش بدهید؟ خوب بدهید، واقعا کوچکترین اهمیتی ندارد).حتی اگر بخواهم قیاس بچگانه ای درباره تعداد تکرار کلمه عربستان سعودی و ایران در این سند بکنم که درباره تمام دنیا نوشته شده است، باز هم قدرت و اهمیت کشورم را بهتر در می یابم.از اینکه اینگونه مسائل موجود در متن فوق را کسی در برابر مردم مظلوم کشورم تبیین نمی کند و توضیح نمی­دهد، اما به هزار و یک مسئله بی اهمیت دیگر هزاران برابر توجه می شود رنج می برم.چرا چشمهایت را به روی فرصت های پیش رویت باز نمی کنی ؟، چرا از تله های ذهنی و گره های طویل المدت زندگی ات خلاص نمی شوی؟، چرا برای اعتماد به نفس خودت هم که شده کمی درست و با غیرت برای خودت و خانواده ات کار های مفید نمی کنی؟، چرا اینقدر از علم و دانش واقعی و آموختن آن فرار می کنی؟، چرا اقدام به تشکبل شبکه های انسانی و مستحکم کردن روابط خود نمیکنی؟، چرا دنیای واقعی را نمی بینی؟ واقعا چرا تبدیل به یک انسان بزرگ منش و متفکرِ خردمند نمی شوی؟، امروز وقتش نیست؟ پس کی؟ببیناز معدود کشور هایی هستیم که فرصت کار درست و جهادی واقعی مردم سرزمینم تا سال 2040 امتداد دارد، فرصت هایت(عمرت) را نسوزان.می گوید حالا که چه؟ با این همه گرانی و مشکل فعلی چه کنم با قیمت هایی که ثانیه ای رو به سمت بالا پرواز می کنند چه کنم؟ دارم از گرسنگی می میرم تو از سال 2030 حرف میزنی؟می گویم تنها راه برون رفت از وضعیت کنونی خارج شدن از صفحه بازی طراحی شده توسط آمریکا و متحدانش است، بخواهی یا نخواهی هر روز قیمت ارز دلار در ایران افزایش خواهد یافت و وقتی در افکار عمومی ایران این افزایش = افزایش تمام کالا های دیگر است(تمام اقتصاد نوعا به آن وابسته است)، نمیتوانی آن را کنترل کنی، کنترل کردن اصلا بی معناست، تا زمانی که مردم و حاکم در این کشور قدرت حدود 700 میلیون نفر آمریکایی و اروپایی را >(بزگتر از) قدرت 6 میلیارد نفر دیگر ببیننند همین آش است و همین کاسه.صفحه بازی را باید تغییر داد، به روش دیگری باید بازی کرد، راه دیگری نیست.