صحبت‌کردن تو جمع؟ یا خدا!

سلام به همه? چگونه‌اید؟ احوالات خوب است؟از پست پیشین خویش خوشمان نمی آید ولی تصمیم گرفتم پاکش نکنم چون هر وقت بهش رجوع میکنم، میبینم درسته که خسته شدم ولی بعد اتفاقاتی میوفته که خستگی رو از تنت در میکنه!بر خلاف هفته گذشته که سرمان شلوغ بود، این هفته به لطف تعطیلی‌ها، مقداری وقت آزاد آورده‌ایم. بگی نگی میخوام برم بالا منبر و از تجربه هایی که هفته پیش به دست آوردم حرف بزنم. شاید مفید باشن و به یه دردی بخورن. (والا تا امروز که چیز های مفیدی ننوشتم? لااقل تو این پست جبران کنم.)من در سخن گفتن در جمع یه سری مشکلاتی دارم. تا حدودی طبیعیه و برای هرکسی که بخواد در جمع صحبت کنه پیش میاد. ولی اتفاقاتی افتاد که الان منتظرم دوباره ارائه بدم و در جمع فعالیت کنم.هفته گذشته چهارشنبه، سر زنگ زیست‌شناسی باید درسی رو ارائه میدادم (یه چی مثل کنفرانس) خب شب قبل درس رو مطالعه کردم و مطمئن شدم که تسلط کافی رو دارم‌. ولی فرداش که رفتم جلوی کلاس ایستادم و چشمم به ۲۲ جفت چشم افتاد، دگرگون شدم. در یه همچین شرایطی اولین واکنش عصبی که بدنم میده اینه که دستام عرق میکنه. من ‌کلا در شرایط عادی هم این مشکل رو دارم ولی در مواقعی بیشتر و بیشتر میشه و کنترلش هم اصلا دست من نیست‌. دومین واکنشی که متوجهش شدم تنگی نفسم بود! بخشی از این تنگی نفس مربوط به ماسک بود که وقتی برداشتم بهتر شد اما بخشی مربوط به استرس بود. سومی خشکی دهان بود. یعنی یه جوری دهنم خشک شده بود که زبونم می‌چسبید به سقف دهنم بعد زبونم تکون نمی‌خورد تا حرف بزنم??دیگه فقط داشتم سعی می‌کردم تمرکزم رو بزارم روی چیزایی که میگم. خلاصه که این کنفرانس تموم شد و وقتی رفتم نشستم سر جام احساس کردم معده‌ام ضعف میره?‍♀️ روز بعدش که میشه پنجشنبه یه ارائه دیگه هم داشتم. یه کلاسی میرم که برای افرادیه که میخوان معلم زبان بشن (TTC). اون پنجشنبه من باید یه صفحه درس زبان رو درس میدادم مثل معلم... همه افرادی که تو اون کلاس هستن افراد بزرگسال هستند(به جز من و یه نفر دیگه که ۱۵ ساله‌ایم?) خب طبیعتا استرس زیادی داشتم. شب برای خودم لسن پلن نوشتم که تو کلاس میخوام چه کار هایی انجام بدم. خودم رو آماده کردم و صبح رفتم کلاس. قبل من یه نفر دیگه ارائه داد که واقعا از کارش لذت بردم. همین شد که یهو ته دلم خالی شد و با خودم گفتم ستایشششش! تو در برابر اون عملا چیز خاصی نداریییی!!! به استادم گفتم خیلی آمادگی ندارم ( در واقع آمادگی داشتم ولی اعتماد به نفس نداشتم?‍♀️) ولی استادم بهم گفت لازم نیست آنقدر نگران باشم و بهم گفت کارم رو شروع کنم.باورتون نمیشه اگه بگم چقدرررر کارم خوب پیش رفت! خودم باورم نمیشد که تهش اینقدر ازم تعریف بشه! در طولی که داشتم درس میدادم سعی کردم ببینم اوضاعم چطوره. مثل زنگ زیست‌شناسی نبودم. خیلی خیلی بهتر بودم! دستم آنچنان عرق نکرد، دهنم اونقدرا که فکر می کردم خشک نشد، تنگی نفس اصلا به هیچ وجه نداشتم و معده ام هیچیش نشد:))))))) با اینکه استرس داشتم.خیلی جاها تونستم خودم رو با شرایط وفق بدم و خودم رو کنترل کنم و حتی طبق پلن پیش نرم. بیس و پایه کارم چیزی بود که برنامه اش رو دیشبش ریخته بودم ولی تغییراتی در حین اجرا انجام دادم که بسیار از آن خرسندم! نتیجه کار خوب نبود، عالیییی بود! و آخرش استاد کلی از تدریسم تعریف کرد (در کنار دو سه تا اشکالی که داشتم و خب طبیعیه چون اولین بارم بود. ولی در کل اینقدر این ارائه و صحبت هایی که تو کلاس راجبش شد بهم انرژی داد که هنوز تو حال خوب اون موقع موندم?)و علاوه بر اینا بعد از ۵ جلسه یخ‌م آب شد? یعنی اصلا موقع حرف زدن حس بدی نداشتم و حتی این ارائه ای که داشتم نظرم رو درباره افراد کلاس عوض کرد و هم یه اعتماد به نفسی بهم داد.پس بریم سراغ نتایج اخلاقی: ( اینا رو به عنوان کلیشه می‌شناسن ولی من عینی تجربه کردم)بار اول ترسناکه ولی بار دوم به ترسناکی بار اول نیست.بار اول سخته اما بعدش آسون تر میشه?نگران نباش چطور پیش میره چون معمولا بهتر از اون چیزی که فکر کردی پیش میره (برگرد دوباره جمله رو بخون?)حالا شاید اون چیزی نشه که میخواستی، ولی هر کاری که میکنی یه تجربه اس که بهت تو دفعات بعدی کمک میکنه( مثلا سر زنگ زیست‌ اون چیزی که من میخواستم نشد ولی برام یه تجربه بود که باعث شد تو ارائه بعدی بهتر عمل کنم)در هر شرایطی، به کاری که میخوای بکنی و به خودت اعتماد داشته باش.( اعتماد به نفس در هر کاری مهمه ولی به شرطی که مراقب باشی تبدیل به اعتماد به نفس کاذب و بیش از حد نشه!)گاهی پیش چندتا آدم غریبه خیلی حال بهتری داری تا پیش همکلاسی‌هات?شما نتیجه‌ی دیگه‌ای به ذهنتون میرسه؟؟؟ از این تجربه ها داشتین؟.