سفر تا سیمرغ

بسم الله الرحمن الرحيمسفر تا سيمرغمصطفي الهی بلخیکلام اندر کلام با حضرت حافظ قدس الله سره!گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهیگفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائیگفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتیگفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائیگفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرجگفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائیگفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائیعصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شدآن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نماییگفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائیگفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.3/53غلام ِ بوتراب!نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطمعاشقِ شاخِ نباتم که دوصد عیدو براتمهمه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایمشده غواص ِ معانی دُرِ ناب میستایمهمه شمعم همه شهدم همه جان عهدِ الستممن و مژده وصالت که ز دام نفس رستمنه بخفتم نه گسستم که سراپا می و مستمچو خلیل آمدم من بتِ بتخانه شکستمنه رهیدم نه بریدم می و سجاده گذیدمنه عجب که تو همانی نه که من یارِ قدیممنه من اینم نه من آنم به درِ پیرِ مغانمنه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابممی و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابمبه استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.میخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجدخلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائیدر حد کمالی تو از عیب مبرائیکوته سخنم جانا هرچند که بیحد است#مصطفی_الهیدر نزد مطربان سر ایشان سلام توهمراه اهل دل خِرد تو خدای مندر پیش صوفیان برسیده امام منلیکن ورای وهم رسیده قیام منبر دست پیرِ مست بُوَد خود زمام منغم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ منحال زار پدرت همچو زلیخا باشدید مقطوع ابوالفضل مرا این میگفتبال پروازم و بابام ید الله باشدمصطفی مصحفِ سیمرغ و سفر بنوشتیخود چو گنجشکی و سلطان تو عنقا باشدباز آمدم در میکده تا باده در مینا کنمدر کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سراکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنمملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنمای دل سفر کن در چمن هرگز مترس از اهرمنباز آمدم تا روح و جان تسلیم آن عنقاء کنممصطفیگر تو به من نظر کنی زیرِ جهان زبر کنمبداههاین مُشکِ ختام است به پیمانه درویشغافل ز جهان بیخبر از خویش بر یارسیر است از این نقش جهان در طلب دوستهم عطا اش از سر بیمنتیاز سرای خوف و حزن و اضطرابشوکت و شأن و وقار و صولتتجامهای سرمدی نوشی که عقلپیش سرمستی کند اقرار جهلالهی5/53در میکده بزم است بیا جانِ خراباتجام است و ربابی به دبستانِ خراباتخلقیست شده واله و حیرانِ خراباتآزادی عشاق خودش کید و کمین استصد یوسف مصریست به زندانِ خراباتنای است در این بزم ولی نورِ نظر کو؟دادِ مظلومان ستاند او ز نمرود زمان6/53الا ای مظهر معنی که بین درب و دیواریبهینی از همه خلقان که رشک جمله احراریالا ای عرشی عصمت علوء رتبه عفتتوئی آن لیلة القدری که مدحش میکند قرآنجهان و جانستانرا نقطه پرگار ایثاریهمای چرخِ دوارینزول ان اعطینا سلاماً تا به فجرِ جانهمای چرخِ دواریمن مهدیاورم و مرا سرکشی سزاستاز بندِ ماده اش برهیدیم و مدتشپیرِ مغان به کشتی ما همچو ناخداستهرجا حدیث حُسن بوَد جلوه خداستدر سال بیاید و مرا عیدِ مدام استدر میکده شمسیست که دائم به قیام استعید است و عروسیست بحق جرگه عشاقهر لحظه وصال است و نوید است و خرام استچون زلف شکن در شکن یاراز بخت بدم نیست دگر سوز و گدازیسید علی خامنه ایای آنکه تو وارسته ز ما و من خویشیبر طورِ فلک موسی ٕ عِمرانی خویشیواقف توئی از سرّ نهان ای شه خوبانخود سرّ شده در بی سر و سامانی خویشیدر عشق شده عشقهِ پیچانی خویشیروح اله ثانی و جمارانی خویشیالمنت لله که خوشی از سفر خویشخود یوسف کنعان و خراسانی خویشی9/53ما عاشق و مستیم توکلت علی اللهپیمانه شکستیم توکلت علی اللهزاهد تو برو توبه نما از صفت خویشصوفی تو مزن تعنه به کردار الهی#مصطفی_الهیمژده که یار میرسد،سرو به بار میرسدباغ و بهار میرسد ، زودتر از تصورترفته فراق و ابرِ غم، تنگ به بر کند صنم10/53Both of Them are pure LightsOne Chosen as a ProphetOne Chosen as a walyدنیا کی اندهیری می تو سورج هی محمدمستغرق نعمات بنا یوسف مصریWenn du gierig bist ,bist du in Käfigخذ الحجاب من الوجه بتمکینِ و جود11/53شیخِ مجلس رند گشت انگورِ ماهم باده شدوادی سیناست کوه قاف یا طورِ کلیم؟!مصطفی را خرقه سترِِ جمله گی انبیاستآدم ار آمد به ناسوت از خطامصطفی معراج رفت و رشک شد جبرئيل راآن سلامِ سرد و ریحان از صفای مصطفی ستموسی عمران اگر دریا شگافد با عصابا اشارت آن قمر شق معجزه از مصطفی ست29/53یا حیدر کرار!اینجا به رَجَز ما سخن آغاز کنیمدر مدح علی عصا و اعجاز کنیمنازم به علی شاه نجف ظل اللهاز سوریه رانده گشته ئی با ذلتبیخ تو ز ریشه کنده شد با همتما آل سقوط را برانداز کنیماز اوج در افتند به حال مضطربر پرده کعبه یا حسین نقش شوداز یُمن وجود اقدس روح اللهابجد آموز مکتبِ کراریمماراست خدا ولی ترا طاغوت استمنصور دو عالمَین انصار الله ستتو اسفل سافلین و ما بر علیاعشق به حق و علی و آل طه.لبیک یا آل اللهشب تا به سحر زجر کشیدیم وکشیدیمتا پرده پندار دریدیم و دریدیمدی گفت که معشوق نه دور است که چندانآن یار که گم کرده دل پر هوس منبشکسته قلم وادی سینا و چونعلییمعشوق که بر سجده نمود امر و سر مامیخانه محمدی ص!در عهد می پرستی مجنون و میگسارماز جمله اولیایش جامی ز می ستاندمساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادمشربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ راخمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشیتا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ راجامی بداد داوود ، افزونگر خرد بودمستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سوداجامی بداد موسی، از یمن دست بيضااز سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا راجام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندماین میپرست گشته، مهمان بر مسیحاداد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستمنه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع رامیخواره چو من را، بدریده پیرهن راخمرِ دگر بباید ، از جنس انطهوراخمره گشاد احمد ، یاد از الست آمداز بوی آن شرابش برپاست حشر کبرایک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتممستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارامیخانه محمد، جام شراب احمداز جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا راخمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبستبر میکشان مزید است، هر درد از او مداوامستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمدبر عاشقان بشارت، یا ایها السکاراجنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرششز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی راای مه فرخ لقاء مهدی موعود مایوسف زهرای عشق ای تو ولی خداوالقلم و یسطرون در کف تسخیرتانکارگه معرفت رمز و سرّ کبریانای تو و طبل تو چنگ تو و ارغنوننعره تکبیر تو حمد و قنوت و دعاهمت پیر مغان صف ز رقیبان شکستاز قدم شاه دین حاجت مستان رواسایه رحمن توئی روح سلیمان توئیظل بفکندی تمام بر حرم ماسواسوره والعصر تو آیه والنصر تولیله الاسرای قرب انتَ بحق والضحیسینِ سلامی رسان هدیهِ جانی رسانجان به جهانی رسان گوهر آل عباعشق بیار ارمغان مهدی صاحب زماننور دو چشم علی ذریه مصطفیلبیکالهی35/53چو از بهر هر کس دُری سفتنیستسرودی هم از بهر خود گفتنیست.شناسنامه ام!پرسند الهی کیستی من مست این میخانه امیک لا قبای دَیرم و عهدیست با پیمانه اممجنون ولی بی سلسله شمع و شراب و آبلهز اهل جنون آموخته مستی به ره دیوانه اممیبست او مستان خود بر پای دل زنجیر مودم از جنون زد عقل من مسحور او مستانه امنوشم از او هوشم از او گویای خاموشم از اودار است او بر گردنم بر پا از او زولانه امعقل از کسی او کی خرد مستی بباید فانفلقمدهوش لیلایم اخص از عقل ها بیگانه اموقف خراباتم من و لا شرقیاً لا غربیامشکات فی مصباحم او آن جانِ جان جانانه امبداههالهی36/53یکی بود یکی نبودغیر خدا هیچکس نبودحالا هم هیچ کسی نیستغیر حق جمله فنالا اله الا اللهحق همان آدم و نوححق تمام انبیاحق مسیح و موسیحق محمد و علیحق حسین و زینبحق امام سجادحق امام صادقحق امام مهدیحق حسینِ ابن روححق حلی دورانحق همان منصور استبایزید بستامحق فضیل ابن العیاضحق که ابن سیناستحق همان مولانااوست ملا صدرامیر داماد هم اوستسهروردی شهیدحق همه حافظ هاحق بود بیدل دهرحق همان فارابیحق همان سید علی قاضیحق همان روح اللهحق همان نور جلی ازلیحق همان سید علی خامنه ایحق همان حمد ثنای سبحانحق همان رجم شیاطین زمانفاش گویم که کجا ختم شود این دستانپیرو رهبر باش ای تو مسعود زمانبر همه پاکدلان سلم و سلاممصطفی37/53چون لا بگویم از دو جهان در گذشته اماز پرتو اله ست براتِ خجسته امبا وحدهُ ز مُلک و مَلک میبرم تمامصد شیشه گر به راه گذاری شکسته امگفتا سروش عالم لاهوت پندِ خوشمردگان در راه کسب علم شهیدند و شهدا زنده!یادی از رهبر فرهیخته قدس الله سره !معجزه جاودان محمد ﷺاز سوی حق رسیده،نور و دلیل و برهانهرگز کسی ندیده،مصحف به مثل قرآنصدها کتاب دیدم، صد پرده را دریدمهمتای او ندیدم، دل مبتلای قرآندارالسلام خلد است،پا نه دمی به گلشنتا نو گلی بچینی،از گلسرای قرآنتا نامه را نخواندی، در عرصه اش نراندیای بیخبر چه دانی،از ماجرای قرآن؟!سرّ نهانِ حق است، آنچه در او ببینیگنجی گران نهفتست ،در لابهلای قرآنشهنامه شهان است،ذکر است و ورد جان استبر عاشقان حرام است،دوری ز روی قرآنبر آسمان رساند، این ریسمانِ رحمنهرگز گسستنی نیست،حبل المتین قرآنوحی است و آبِ حِیوان،عشق است و نامه جاننوریست بس درخشان،حصنِ حَصینِ قرآن.اللهم احشرنا مع #القرآنمصططفی48/53عزم کوی یارم افتاده به سر خنجرِ کاری نشسته بر دلمرقص بسمل واجب آمد بر شهیدپرده از چشمان دل برداشتی شیخِ شهر از این فسانه در حسدغبطه بر حالم خورد مفتی که من باوفا را زیبد انجامِ وحید لطف مولا غالب آمد بر پلید بهر بستادن نهد پا تا خریدبا اهل عقل کی بتوان گفت از نگاربا اهل عشق راست بیاید کلام منمعراجِ یوسف است همان چاه و ابتلادیدیم الهی که کشیده سپرِ عشقگر غم چو گرگ غره زند بر شبانِ منیاهوهم او یوسف بازار و هم او یوسف زهراخماریم و نمائید به ما باده صافیشرابیست که از حضرت خمار رسیدستگر محتسب دیَر مرا زشت نگاریدشأن است مرا آنچه ز اغیار رسیدستلبیکاللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصریارِ میآید ز ره یوسف به مصرِ جان رسدمنم دریا همان خنیاگرِ سابقمنم صحرا همان صحرای صد وادیمنم آن نعره الله اکبر بانگ آزادیسیمرغ رحمتی که ز دیدار آمدهخمخانه علیست سماوات و ماسوای ممدوح لافتیکوثر از اوست ساقی خمار آمدهدر جمله حاضری و پر از توست ملک حق ای جلوه فلقنقش جمال توست به ابصار آمدهآغاز و مبدعی شه مردان روزگار ای نقطه پرگارموسى ز طور با دوصد اطوار آمدهیا مولا علی مدد#مصطفی_الهییا هو!هرکه رویت بدید زیبا شدآنکه وصفت شنید برنا شدهرکه وجه تورا عیان نگریستهمچو یعقوب دیده بینا شدآنکه بویت کشید غالیه گفتمست اندر سبوی مینا شدطوطی دام تو به شوقِ وصالصوفی دَیر به میخانه برفتبود گنجشک به بامِ تو نشستگشت سیمرغ و عینِ عنقا شدلن ترانی شنید و باز نرفتارَنی گفت و مثلِ موسی شدلبیک یا مهدی عجم.انائبِ یوسف زهرا شده ایقاب قوسینی و ادنی شده ایفخر دورانی خراسانی عشقنور موسی یدِ بیضا شده ایبتِ عشقی و در این میکده بازحرمِ عشق و مطلا شده ایبهر مستضعفين جهانتو خمینی و مسیحا شده‌ ایلبیک#مصطفی_الهییا مهدی!آرزویی در دل ما جز ظهور یار نیستما فدا گشتیم و ابنِ حیدرِ کرار نیستخرقه را دادیم در میخانه تا جامی دهنددر سر ما شوقِ دلق و خرقه و دستار نیستخضرِ راهی در طریقت بر یدِ بیضا دهیطورِ سینای زمان را موسي اطوار نیستلبیک یا مهدی عجبداههم.اسرشارِ امیدم که شهنشاه شده اممستغرق شکرم که مسیحا شده‌ امرمزیست دلا امیدوارِ دلبر بودندر مجلس حسنِ خوب رویانِ مغانرقصیدم و بر مطربی شیدا شده اماز عشوه اولش به یغما شده‌ امسرمست تر از گدا به میخانه نبوددریا نوشم اسیر مینا شده‌ اماندر طلب یوسف زهرای بتولاو نیم نگاهی به گدایش افکندفرعونی بودم و مصطفی شده امرد نشو رفیق حتما بخوان،مختصره!لایک لازم نیست فقط تفکر کن!در فاز نوشتن کنار شعر!توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.که یکی هست و هیچ نیست جز اویکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،نفی خود و اثبات وجود حق کناین معنی لا اله الا الله است.به قول حضرت حافظ قدس الله سرهمن همان دم که وضو ساختم از چشمه عشقآسوده شبی باید و خوش مهتابیمصطفی الهیمنجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضرهر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثراز خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفترآیت الله ست ندانی که بود از اسرارمرد پیکار که در حرب ز صلب کرارعارف بلحق و پاکیزه و ترک دنیاستمدح ممدوح نگارم نه بگنجد به ورقنه قلم راست در این وادی لاوصف قرارای الهی تو کجا وصف نگارت به کجا؟!مجرمی بیش نه ای لیک نگارت دادار.الهی