عشق یک طرفه

www.zehndarmani1.irبه نام خالق عشقنویسنده: روانشناس زهرا رضایی(داستانها تلفیقی از تجربیات کاری سالهای مشاوره، خلاصه کتابها ومقالات به روز و تخصصی روانشناسی و سبک های درمانی متعدد و آموزش های تکنیکهای درمانی است)"امیدوارم بهترین تاثیر رو روی زندگی شما داشته باشه وشروع معجزه ی تغییر زندگیتون باشه"کنار هم ولی فرسنگها دور از همیم(موثر در شناخت اختلال اسکیزوئید و شخصیت منزوی و شفاف سازی شرایط ازدواج با این افراد)پدرم اجازه نمیداد شهر دیگه رو تو انتخاب رشته بزنممیگفت من غیرتم اجازه نمیده دخترم دور از من بمونهیکی نبود بگه آخه بابای من ، عشق من خیلی خونه ی پر مهر و محبتی برای بچه ات ساختی حالا میخوای به زور نگهش هم داری!!!www.zehndarmani1.irهر قدر گفتم بابا من خودم انقدر به پختگی رسیدم که گول نخورم و اشتباه نکنم پس بذار شهرهای دیگه رو هم انتخاب کنم و شانس قبولیم رو بالا ببرماز هر راهی رفتم بابام قبول نکرد و گفت خوم بالای سرت باشم خیالم راحت ترهخدارو شکر من همون شهر خودمون قبول شدمو و موندم و درسمو خوندمدانشگاه حال و هواش فرق میکرد مثل مدرسه نبودبه خودم قول دادم سرمو بندازم پایین و فقط درسم رو بخونم و درگیر عشق و عاشقی های دانشگاه نشممثلا مامان بابام که با عشق تو دانشگاه با هم آشنا شده بودن چه گلی به سر ما زدن که من با تکرار همون اشتباه چیزی نصیبم بشهخیلی به خودم اطمینان داشتمغافل از اینکه دل و ذهن آدمی هزاران بازی بلده و خوب میتونه بدون اینکه متوجه بشی قانعت کنهترم سه بودم که تو یکی از کلاسهای عمومی حمید رو دیدماولش تو خودش بودنش نظرم رو جلب کرد فکر کردم اتفاقی افتادهبعد به خودم گفتم به من چه؟این همه آدم اطرافشه یکی بالاخره پیدا میشه حالشو بپرسهبعد دیدم هفته های بعد هم همون طورهآرو و بی صدا و کنده از جمع و تنها تو خودشبه مرور زیر چشمی نگاش کردن شد عادتمکم کم دلیل نگاهام از کنجکاوی به دلتنگی تغییر کردتو نگاه اول یه پسر آروم و نجیب و معقول به نظر میومد، که یه غرور مردونه ی خاصی داشتحمید چهره و تیپ جذابی داشت، یا شایدم برای من جذاب بودبی تفاوت بودنهاش، سردی هاش به دخترها،مرموز بودن و دور از جمع بودنش منو عاشق خودش میکرد و حس دست نیافتنی بودنش رو بهم میدادنمیدونم شایدم چون ازش خوشم اومده بود همه چیزش به نظرم خوب و عالی میومددست خودم نبود هر وقت هر جا میدیدمش دلم یه جوری میشد و میلرزیدسر کلاس نمیتونستم چشم ازش بردارمیه بار که حواسش نبود با کلی اضطراب و ترس به هوای عکس گرفتن از تابلوی اعلانات دانشگاه ازش عکس گرفتمنمیدونم شاید دلم میخواست هر وقت اراده کردم جلو چشمم باشهمیدونم کارم احمقانه بود ولی چه کنمبه نظرم خیلی جذاب بوداما وقتی به دوستای صمیمیم نشونش میدادم، بیشتر اینو میشنیدمآخه مریم خول شدی، عاشق چیش شدی؟؟نه قیافه داره، نه تیپ و نه استایل خاصی داره، بدتر از همه ماشین توپی هم که ندارهمریم وقتت رو با این پسر تلف نکن، خیلی شل و وارفته ونچسب و مغروره!!!!!!!!!نمیدونم جوابی نداشتم بهشون بدمwww.zehndarmani1.irشاید همیشه آروم و بی هیاهو و بی تنش بودنش جذبم کرده بودحمید مثل یه برکه ی آروم و مستقل از همه دنیا بود که انگار فارغ از همه ی هیجانات و هیاهوهای جامعه و محیط اطرافش بوداصلا عین خیالش نبود که تو دانشکده این همه حاشیه و حرف و حدیث مختلف بودکلاس از اعتراضها یا شوخی و دست انداختن های بچه ها، یا سختگیری استادها منفجر هم میشد، این پسر تکون نمیخورد و هیچ عکس العملی نشون نمیدادبرای من که تو خانواده ای قد کشیده بودم که همیشه صدای داد و بیداد و درگیری از خونه ی ما میومد و دیگه آبرو حیثیتی جلو در همسایه و حتی فامیل برامون نمونده بود، واقعا دلم آرامش میخواستحمید برای من انگار همون آرامش گمشده ی زندگیم بودپدرم به شدت مرد ایراد گیر، دقیق و حساس و به مرور شدیدا عصبی ای شده بود و مادرم به شدت بی خیال و بی برنامه وسهل انگار و بی تفاوت بودبا اینکه هر دوشون آدمهای مهربون و خوبی بودن ولی مثل بنزین رو هم عمل میکردن!!!!!!!کارهای بابام مادرم رو به جنون میکشوند، کارهای مادرم آرامش و خواب و خوراک رو به پدرم حروم کرده بودخلاصه با کوچکترین جرقه ای زندگی ما رو هوا بود و من یه لحظه ی با آرامش ، بدون اضطراب و تنش رو آرزو داشتم و نداشتمشتو تخیلات خودم نمیدونم شاید برای اینکه از مشکلاتم فرار کنم حمید رو راه نجاتم میدیدم و این همه آرامشش برام مثل ستون محکمی بود که میتونستم بهش تکیه کنم و حداقل بقیه ی زندگیمو تو آرامش بگذرونمکارم شده بود یه گوشه بشینم و برای خودم خیال پردازی کنمکه فردا دیگه حتما میاد و به یه کافه ای ، جای دنجی دعوتم میکنه و میخواد که بیشتر با هم آشنا بشیمولی زهی خیال باطل اصلا اون تو این دنیا نبود و غرق خودش بود به هیچ کسی هم توجهی نداشتیا انقدر گیج بود که متوجه این همه شیفتگی و خول بازی های من نمیشدیا انقدر مغرور بود که کسر شأنشون میشد بیاد و پیشنهاد بدهیا منتظر بود که من باید برم و پیشنهاد بدم یا شاید اصلا کسی تو زندگیش بود به کسی تعهد داشت، نمیدونم!!روزها میومدن و میرفتن و این گیج خان از کنار من مثل ارواح رد میشد و هیچ عکس العملی نشون نمیداددیگه داشت حرصم درمیومد و میخواستم کلا قیدشو بزنممن که اینهمه پیشنهاد ازدواج، دوستی و چیزهای دیگه رو رد کرده بودم نمیدونم این چی بود گرفتارش شده بودمخودمم نمیدونستم ولی دیگه باورم شده بود که حتما چیز خاصیه که انقدر خودشو دست بالا میگیرهخلاصه دوستای منوحمید که حس و حال منو فهمیده بودن ، یه برنامه مثلا دسته جمعی گذاشتن تا شرایط ایجاد کنن بلکه یه فرجی بشه و این پسر جلو بیادیه روز همگی با هم رفتیم کوهبچه ها تو یه فرصتی مارو تنها گذاشتن تا اون بتونه جلو بیاد و حرفش رو بزنهمن که از قبل آماده بودم و منتظر بودم، از سکوتش حسابی کلافه شدمخودم شروع کردم از کلاس و دانشگاه و خلاصه هر چی به ذهنم میرسید گفتم تا سر صحبت رو باز کرده باشمبعد که دیدم طرف اصلا تو باغ نیست به بهانه ی رفتن پیش بچه ها داشتم خداحافظی میکردم که بالاخره یخ ایشون باز شد و آقا زحمت کشیدن و با سردی کامل و یا شاید از خجالت بود با چند کلمه ی ساده خواست با هم آشنا بشیممنم که مدتها بود منتظر این حرف بودم خیلی سعی کردم معلوم نباشه دارم ذوق مرگ میشمبا کلی وقار و بی تفاوتی قبول کردم!!!www.zehndarmani1.irاون موقع این رفتارش خوشحالم میکرد و بهم حس امنیت میداد که تو این وضع جامعه که آدم سالم سخت که هیچ، اصلا پیدا نمیشهبا این وضع ارتباط برقرار کردنش معلوم بود تا الان هیچ ارتباطی رو تجربه نکردهبا اینکه حمید چهره ی جذابی داشت ولی با این سرد بودنش خیالم راحت بود سمت کسی نمیره و هیچ دختری مثل من خول نیست که جذبش بشهمنم دیگه لازم نیست نگران از دست دادنه رابطه ام باشماونجا بود که اولین لبخند حمید رو دیدم و اون رو شروع یه عشق آتشین تفسیر کردم ولی......رابطه ما کم کم و البته به کندی تمام شکل گرفت و من مدام به خودم میگفتم صبر داشته باش به مرور همه چیز بهتر میشهکنارش حس آرامش داشتم اون آروم و بی آزار بودولی کنار هم همه چیز به سرعت تکراری و حوصله سربر میشد برامراستی اون کوه رفتن اولین و آخرین فعالیت جمعی من و حمید و دوستامون بوداون به قول خودش از این رفیق بازی ها متنفر بود و اصلا تو جمع بهش خوش نمیگذشت و به شدت معذب بوداگر به زور هم به مهمونی یا دور همی میبردمش بهش خوش نمیگذشت که هیچ ، حالش بد میشد و حتما حال منم بد میکردبعد از یه مدتی خیلی واضح و قاطع بهم گفت از فعالیت های گروهی و دوست و رفیق بازی متنفره و اگر قرار رابطمون ادامه داشته باشه یکی از شرایطش خط کشیدن دور دوستامه!!!برام سخت بود، منی که کل انرژیم رو از دوستام میگرفتم، باهاشون تفریح میرفتم، درد و دل میکردم و برای همه کارامون با هم برنامه میریختیمwww.zehndarmani1.irخرید کردنمون هماهنگ بود ، درس خوندمون با هم بودخیلی شرایط سختی بود دل کندن ازشونخلاصه مونده بودم تو بد دوراهی ایولی آروم و بی صدا جوری که یعنی خودم این طوری راحت ترم ، کم کم دوستام و آشناهام رو کنار گذاشتمدیگه همه چیزم شده بود حمیدمخصوصا که به خانواده اش هم گفته بود که دیگه انتخابش رو کرده و قرار شد بعد امتحاناتمون رسما با خانواده بیان خواستگاریدل تو دلم نبود، خوشحال بودم و حاضر بودم برای کنارش بودن همه چیزم رو فدا کنمآزادی هام، لذت هام، دوستام، علایقم ، هر چی اون بخواداصلا گور بابای همه دنیامهم این بود که کنار هم باشیم عشق همه مشکلات رو حل میکنهچه فکر خطرناک و گول زننده ای!!!!!!حمید آروم و بی تفاوت بود، بر عکس من کلی ذوق و شوق داشتم و عاشق رمانتیک بازی بودماون انگار هزارمین عشقش رو تجربه میکردخیلی عادی و بی تفاوت رفتار میکرد، انگار که رابطمون، این روزهای کنارهم بودنامونبراش تکراری و کسل کننده بوداین رفتاراش هم خیلی کلافه و عصبیم میکرد هم از درون خورد میشدمیعنی من جذاب نیستم؟ یعنی داشتن من بهش حس خاصی نمیده؟یعنی .... ؟به شدت اعتماد به نفسم کنارش پایین میومد و احساس ارزشمندیم نابود میشدولی هر دفعه یه جور سر خودمو شیره می مالیدم، که اشتباه بود خودمم میدونستم ولی....خیلی جالب بود برام ، تنهایی خونه موندن، فیلم دیدن، تنهایی رو پرژه ی دانشگاه کار کردن و خلاصه هر کار فردی ای رو به کنار جمع بودن حتی کنار من بودن ترجیح میدادنه تنها مسایل عاطفیش تعطیل بود، میل جنسیش هم صفر یا نزدیک به صفر بودمیدونستم به هیچ وجه نباید قبل از ازدواج باهاش رابطه ی جنسی داشته باشم چون تو دوستام بارها بارها دیده بودم بعد از رابطه جنسی، مرد به شدت ممکنه از رابطه زده بشه یا حس کنه خوب این رو تجربه کردم برم سراغ کسی که تجربه نکردمش!!!میدونستم معمولا حس عذاب وجدان و مورد سوء استفاده قرار گرفتنش هم برای دخترا میمونهبرای همین میترسیدم سمتش برم از روحیه ی جنسیش سر در بیارممخصوصا حمید که همین طوریشم سرد بودببین بعد از اون قضیه و داشتن سکس دیگه چی میشد!ولی این همه سردیش منو به شک انداخت که نکنه مثل همون فامیلمون که دقیقا همین رفتارهارو داشت و بعد از طلاق خانومش گفت از نظر جنسی هم مشکلات حاد داشتننکنه حمید هم دلیل این همه سردیش نبود حس جنسی به من بودبه شک افتادم، سعی میکردم با سئوالاتی که ازش میپرسم سر از این قضیه در بیارم ولی فایده ای نداشت یه کلمه هم نم پس نمیدادحتی زمانهایی که عملی هم دست به کار شدم و کلی شیطونی میکردم باز اصلا تحریک نمیشد و هیچ هیجانی نشون نمیدادهم گیج شده بودم که آیا من مشکلی دارم یا اون؟هم کلافه که میخوام آینده مو چه جوری با این آدم بسازم؟انقدر مرموز و پیچیده بودکه کلا هیچ چیزشو نمیفهمیدمنمیدونم من خنگ بودم یا اون زیادی پیچیده بودمنی که همیشه به پسرها حدشون رو گوشزد میکردم و حالشون رو میگرفتممنی که همیشه در مقابل هر مدل پیشنهادهای جنسی مقاومت میکردم و ردشون میکردم و طرف رو جوری نقره داغ میکردم که دیگه از این فکرها به سرش نزنههمه تلاشم رو کردم تا جایی که ممکن بود پیش رفتم تا سر در بیارم حس و حال جنسش چه جوریهفقط برای اینکه به خودم ثابت کنم جذابم و هیچ مشکلی ندارم یا بهم ثابت بشه اون مشکلی داره یا نه همه جوره تلاشم رو کردمولی هیچ فایده ای نداشت، فقط خودمو کلی سبک کردمهر بار فقط نگاه متعجب حمید نصیبم شدwww.zehndarmani1.irانگار با چشماش میگفت خجالت بکش این کارها چیه؟؟اصلا معاشقه و حتی شوخی های جنسی هم براش بی مفهوم بودخدایا تصویری که من از پسرها داشتم زمین تا آسمون با این فرق میکنه مگه داریم اصلا همچین پسری!!!نمیدونم چرا با اینکه ایمان داشتم هیچ مشکلی ندارم و خیلی هم دلبرم، باز اعنماد به نفسم رو کنارش از دست داده بودمبه مرور فهیدم مسئله فقط مسئله ی جنسی نیست، اون از هیچ چیز دیگه ای هم لذت نمیبرهتا حالا ندیدم هوس غذایی رو بکنه یا مثلا ناگهانی چیزی رو ببینه و با هیجان بخرهبرای هر کاری مدتها فکر میکنه و همه چیز رو میسنجهاوایل این خصوصیاتش برام خیلی عالی بود و نشونه ی پختگیش و اقتصادی بودنش بودولی به مرور دیدم دیگه واقعا داره افراط میکنهاین اخلاقش باعث شده بود، اصلا زندگی اش در جریان نباشه وهمیشه راکد باشه و همه چیزش با احتیاط و قدم به قدم باشهاین همه نکته سنجیش واقعا عذابم میداد، این نوع زندگی برام مثل مرگ بودمخصوصا برای من که بیشتر هیجانم کار میکرد تا عقلم!!خدایا تو چه پارادوکسی گیر کردم یا بهتره بگم گیر کردیم!!اون بدبخت هم کنار من آرامشش بهم خورده بود و همین قدر که کارهای اون حال منو بد میکرد و برام عجیب بود، کارهای منم حال اونو بد میکرد و براش عجیب بودانگار من از یه سیاره ی دیگه اومده بودموقتی بهش میگفتم چرا انقدر سخت میگیری زندگی خیلی لذت بخش تر از این حرفهاساونکه عادت داشت همیشه خوددار باشه و هیجاناتش رو سرکوب کنه خیلی محکم و قاطع میگفت که آنی کاری رو کردن و ابراز هیجانات نشونه ی ناتوانی، بی عرضگی و ضعیف بودنه!!!!!!!!نمیدونم حتما حمید این سبک زندگی رو یاد گرفته بود یا شایدم اونم مثل من تو کودکیش یه آسیبی خورده بود و برای فرار از دردهاش این سبک زندگی رو انتخاب کرده بودواقعا نمیدونمکم کم میدیدم به جز اعضاء خانواده اش هیچ کسی رو تو زندگیش ندارهجالب بود از این موضوع راضی و خوشحالم بود و اصلا لزومی به داشتن ارتباطات به قول خودش اضافه و وقت تلف کن نمیدیدwww.zehndarmani1.irبا منم بهتر از دیگران نبودتا آخرش هم من نفهمیدم من چیش بودمدوست دخترش بودم، دوست اجتماعیش بودم، نامزدش بودم، چیش بودم؟؟؟؟فقط اینو یقین دارم که عشقش نبودمقلبم میسوزه اینو میگمبا اون حس شدیدی که من بهش داشتم و شروع کردیم فکر میکردم با هم دنیا رو فتح میکنیمدنیا که هیچ قلبهای همدیگروهم فتح نکردیم و روز به روز تفاوتهامون دورمون کردآروم آروم درد هایی که تو این رابطه کشیدم چشمام رو باز کرد تا پیچیدگی آدمها رو بفهمم و روز به روز پخته تر و آگاه تر شدم و فهمیدم همه چیز عشق نیستاوایل شوکه میشدم میدیدم نه تعریف کردن ، نه قربون صدقه رفتن، نه تهدید و نه سردیهیچی روش تاثیر ندارهخیلی روزهای سختی بود، جسمش کنارم بود ولی ...شونه ام به به بازوش میخورد وقتی کنار هم قدم میزدیمولی با همه وجودم احساس تنهایی میکردمچشمام پر میشد و گاهی هم اشکام بی صدا سرازیر میشدولی نمیذاشتم ببینه، یعنی میخواستمم اون نگاهم نمیکرد که بخواد متوجه بشهوقتی میگفت داره کارهام جور میشه خانواده ام رسمی میان جلودائما این فکرها تو سرم رژه میرفتن که الان که اولشه تو انقدر سردی، ازدواج کنیم، بچه بیاریم و چند سال بگذره چی میشی مگه از این که هستی سرد تر و دورتر هم داریمبعضی وقتها هم یه فکرهای بچه گانه ای میومد تو سرم که بذار بیان خواستگاریبهش میرسی، عروس میشیچیزی که انقدر از بچگی آرزوشو داشتی، عروس شدن!!!!ولی خوب که چی خیلی مهمه حالا همین که عروس بشم، خوب بعدش چی؟با همه وجود میدونستم این خطرناک ترین تصمیمیه که یه دختر میتونه برای آینده اش بگیرهدائم با خودم در کشمکش بودماز یه طرفی تو رفتارهاش میدیدم و به یقیق رسیده بودم، بود و نبود من هیچ فرقی براش نداره از طرفی خودش در حرف فقط میگفت نه اشتباه میکنی من دوستت دارمآخه دوست داشتن بدون نشونه و بروز دادن چه فایده ای دارهاونم برای زنها که منبع تمام انرژی هاشون شنیدن و دیدن عشق از عشقشون یا اطرافیانشونهحمید اصلا پسر بدی نبود ولی متاسفانه اصلا جنس دختر رو نمیشناختنیازهاش رو ، علایقش رو، روحیاتش رو، هیچیانگار من یه پسر بودم با من مثل اینکه من پسرم رفتار میکرداونم گیج شده بود، از طرفی میخواست رابطه رو حفظ کنه از طرفی هیچی از رابطه ی عاطفی و حل چال هاش نمیدونست و هر کاری میکرد حال منو بد و بدتر میکردنمیدونم موندن تو این رابطه حماقت بود، عشق بود، ترس بود ، چی بود نمیدونمگاهی به خودم میگفتم درسته این رابطه مشکلات زیادی داره ولی عوضش حمید برعکس خیلی از مردهای دیگه پر تنش و پر تلاطم نیستکنارش یه زندگی آروم و با ثباتی داریwww.zehndarmani1.irولی سریع به خودم میگفتم که هر چیزی متعادلش خوبه و لذت بخشههمه کم بودنش عذابه، هم زیاد بودنشاول فکر میکردم حمید خجالتیه یا جرات ابراز وجود و ابراز نظرش رو نداره که انقدر از همه کنار میکشه یا همیشه سکوت میکنهولی بعدها تو حرفها و رفتارهاش فهمیدمانگار عمدا از همه دوری میکنه و دیگران رو اصلا به حساب نمیاره و از این خودمحوری و استقلالش لذت هم میبرهچی فکر میکردیم چی شداوایل که چهره ی آروم و به نظر خودم غمگین حمید رو میدیدم پیش خودم میگفتممن همون ناجی ای هستم که اگه یه راهی به زنگیش باز کنهاینهمه انرژی و شور و هیجان من با اون خل بازی های معروفم، میتونه شادی و خوشبختی رو به زندگیش بیاره و اونو زیر و رو کنهولی الان میبینم نه تنها اون زندگیش تغییری نکردهبلکه من هم روز به روز افسرده تر و درخود فرو رفته تر میشمراست میگن که وقتی دستت رو برای کمک به کسی که مشکلات روحی داره دراز میکنی، تو اونو نمیکشی اون تورو طرف باتلاق خودش میکشه و تو هم بخوای نخوای غرقش میشیفقط روانشناس و متخصصای مشکلات روحی و روانی با تخصصی که دارن با تکنیکها و هوشیاریشون از مشکلات این افراد، میتونن بهشون کمک کننواقعا هر کاری رو باید به متخصصش سپرد وگرنه نتیجه ی دخالت با بی فکری و ساده انگاری میتونه وحشتناک باشهمثل حال الان مناومدم یکی رو از چاه در بیارم خودمم افتادم تو چاه!!!تازه اون از چاهش خیلی هم راضی بود و من این وسط باختمحمید هم از طرفی گلایه ها و بی تابی های منو میدید میخواست بیشتر تو ارتباط با من گرم بشه، تفریح کنه و با دیگران ارتباط برقرار کنهwww.zehndarmani1.irولی انگار نقش بازی کردن بود اصلا واقعی نمیتونست و عذاب هم میکشیدبرای منم این رفتارهای موقتی و مصنوعیش هیچ لذتی نداشتدر آغوش کشیدنی که هیچ حسی توش نیست، خندیدنی که مصنوعی بودنش داد میزد، تفریح اومدنی که لحظه شماری میکرد تموم بشهاین تلاشهای حمید حال منو بهتر که نکرد هیچ، منو مصمم تر میکرد که ما نیمه وجود هم تحت هیچ شرایطی نیستیم و با رها کردن هم ، هر دو راحت میشیم و یکم زمان بگذره هم میتونیم باهاش کنار بیایم و به زندگی عادیمون برگردیمولی باز ترس از جدایی و از دست دادنش منو منصرف میکرد هر بار یه جور خودمو گول میزدمهر دفعه که با ذوق و امید به درست کردن رابطمون میرفتم سمتش، پیشنهادی میدادم یا ابراز عشقی میکردم تا به فکر خام خودم یه جون دوباره به رابطمون بدم یا اصلا حس دورنم رو بهش بگمبا چنان واکنش سرد و بی تفاوتی مواجه میشدم که میخواستم سرمو بکوبم به دیوارنهایت حرف زدنش، آره، نه، باشه، خب که چی، من نمیام و نمیتونم، حوصله اش رو ندارم و چهار تا کلمه ی دیگه بود ، همیناین بود کل ارتباط کلامی ماارتباط عاطفی و عاشقانه هم که نگم برات بود، یه چیزی تو مایه های خواهر برادری های سرد و خیلی سردتر و کمتر از اونیادم نمیاد برای کوچکترین تفریحی پیشنهاد داده باشه ، همیشه پیشنهادات از طرف من بودتازه نود درصدش هم رد میشدده درصدش هم به زور، که دهن منو ببنده ، انقدر نگم حوصله ام سر رفت، قبول میکردکلا کنار من بودن با یه فیلم دیدن، تعمیر ماشینش، آماده کردن درسهای دانشگاهش، همش یه حس واحد به حمید میداد و فرقی براش نداشت و این منو عذاب میدادکارهایی که نهایت کسل کنندگی رو دارن و هر موجود زنده ای از انجام دادنش کلافه میشه رو به راحتی انجام میداد و با انجامش راحت بود اعتراضی هم که نمیکرد هیچ، لذت هم میبرددرسته این آرامش همیشگیش به من که آدم پر هیجان و با یه زندگی سراسر تلاطم بودم حس امنیت و آرامش میدادولی هر چی پیش میرفتیم بیشتر میفهمیدم، فرقی نداره دو سر این طیف عذاب آورهچه مردی که همیشه دنبال تنش و درگیری و بهانه گیری و استرس دادنه ، چه مردی که هیچ حس و هیجان و تنش و نظر و ارتباطی با کسی ندارهمن یه آدم بین این دو رو میخواستم، که متعادل باشهواقعا از چاله دراومده بودم افتاده بودم تو چاهتو کل این مدت ،نه در آغوش میگرفت منو نه حتی بهم دست میزد نه دستم رو میگرفتاوایل فکر میکردم به خاطر محرم نامحرم بودنمونهبا اینکه میدونستم خیلی دارم خودمو کوچیک میکنم و خیلی پیشنهاد بدیه ولی فقط برای اینکه رابطمون از اون خشکی عذاب آور دربیادخودم پیشنهاد دادم که صیغه ی محرمیت بخونیم که اونم راحت باشهحمید هم نپذیرفت، اصلا عصبانی شدگفت مگه میخوایم چی کار کنیم نه اصلا نیازی نیستبعد از خواستگاری عقد میکنیم دیگه!!!!!یکبار ناگهانی بوسیدمش، آخه برعکس اون که هیچ حسی نداشت، من یه زمانی میمردم براشبیچاره خشکش زده بود انگار اولین باری بود که یکی این کارو باهاش میکردهیچ عکس العملی نشون ندادبعد که دید من حالم گرفته شد از واکنشش وکلی خالت کشیدم برای کار نسنجیده اماونم منو بوسیدولی انقدرسرد و بی روح و بی احساس بود که فقط یه نفس سرد رو گونه ام رو حس کردم همیناین یکی از خاطراتیه فکر کنم بمیرم هم باز تو ذهنم بمونهکلا تمام کارهاش رو من باید بهش دیکته میکردمهر چیز بدیهی رو که هر پسری میدونه رو هم باید بهش آموزش میدادمالان این جمله رو بهم بگو، اینجا باید این کارو کنیتو این شرایط دخترا اینو میخوان بشنونخلاصه مثل یه ماشین کوکی که باید کوکش میکردم تا خواسته هامو برآورده کنهخوب معلوم بود که وقتی خودم بگم و کاری کنه دیگه برام نه حسی داشت نه لذتیاونم دیوونه میشد از این همه اعتراض منwww.zehndarmani1.irهر چیزی رو که اون عادی میدید برای من عجیب ترین حالت ممکن بود و بالعکسهر دوبه نرمال بودنمون شک میکردیم و شروع میکردیم به اثبات اینکه تو غیر عادی هستی و من درست میگم و افتادیم تو یه جنگ تموم نشدنیسادگیش، ساده لوحیش، بکر بودنش، تک پر بودنش ، از اینکه حس مالکیت کامل روش داشتم ، برام جالب بود ولی دیگه دلیل کافی برام نبود تا بتونم رابطه رو ادامه بدمواقعا هر رفتاری وقتی شورش در میاد دیگه از جذاب بودن میوفته و دل آدم رو میزنهخیلی اوقات فکر میکردم نکنه من دارم بهانه گیری میکنم و قدر خوبی های حمید رو نمیدونمتو این دوره زمونه که همه هفت خط هستن مثل حمید دیگه پیدا نمیشهولی حال خراب من چیز دیگه ای میگفتدوستام و هر کسی که منو میشناخت تا منو میدید میگفت مریم اصلا یه آدم دیگه شدیآروم ، بی حوصله، کلافه و افسرده شدیراست میگفتن اصلا دیگه خودم نبودمبه خودم میگفتم مگه اینکه حس امنیت و آرامش ازش میگیرم کافیهپس ارتباط عاشقانه ای که همیشه با همسرم تصورش میکردم چی میشه، پس سکسی که این همه مدت خودم رو نگه داشتم تا با همسرم تجربه اش کنم چی میشهارتباطاتم ، دوستام، فامیلم اینها چی؟بچه ی من بعدا یه پدر پر انرژیه و شاد نمیخواد؟اینکه همدم و هم فکر هم صحبت ندارم رو چقدر ، چند سال میتونم تحمل کنم؟نکنه چند سال بعد به خاطر کمبودهام بهش خیانت کنم؟خیلی به حمید گفتم بیا بریم پیش روانشناس مشکلاتت رو حل کن رابطمون رو از این وضعیت دربیاریمولی از نظر اون وضعیت خاصی نبود و همه چیز عادی بودمن فقط الکی بهانه میگرفتم و به خاطر چهارتا مهمونی و دوستای بی ارزشم، داشتم رابطمون رو خراب میکردمهر قدر مشکلات رو بهش توضیح میدادم براش معنایی نداشت و فقط اونها رو بهانه گیری و زیاده خواهی عاطفی من میدیدآخرش هم همه چیز سر من خراب شداز نظر اون، این من بودم که بی دلیل رابطه رو رها میکردم و داشتم همه چیزرو خراب میکردمولی وقتی با مشاورمم کامل جریان رو بررسی کردم و بهش اطمینان دادم امکان نداره حمید برای درمان بیاد به این تصمیم قطعی رسیدم که ادامه ی این رابطه برای من غیر ممکنه و هر چه زودتر تمومش کنم آسیبهای کمتری بهم میرسهروانشناسم هم توضیح دادن که در صورت عدم درمان چقدر رابطه با این افراد پیچیده و سختهاوایل فکر میکردم با گذشت زمان خیلی چیزها عوض میشه یا من توان و خصوصیات درست کردن خیلی چیزهارو دارمولی الان تجربه ی این مدت رابطه یادم داد آدمها خیلی از خصوصیاتشون ثابته و سخت تغییر میکنهبه قول مشاورم به جای اینکه این همه انرژی بذاری یکی رو تغییر بدی و آخرش هم ناامید و سرخورده بشیبگرد شبیه ترین آدم رو به خودت و ایده آل هات رو پیدا کن و برای بهتر شدن رابطه ات هر روز تلاش کنچیزی که از پایه خراب و مشکل داره هر قدر هم براش تلاش کنی و انرژی بذاری، عمر هدر دادنه و هر روز یه تاوان ازت میگیرهwww.zehndarmani1.irتصمیمم رو گرفتم، با اینکه تا آخرش هم حمید مشکلاتمون رو نپذیرفت و همه تقصیر هارو گردن من انداختخیالم راحته با مشورتهایی که گرفتم و همه جوانب رو سنجیدم و بالاخره تمومش کردمبرام مثل جون کندن بودولی به خاطر مسئولیتی که نسبت به زندگیم، آینده ام، آینده ی بچه هام داشتم این تصمیم رو گرفتمهنوز هم بعد هفت ماه بعد از تموم کردن رابطمون گهگاهی میبینمشحتی رفتن من هم ذره ای تغییر تو سبک و شرایط زندگیش ایجاد نکردفقط خشم و نفرت رو تو چشماش میبینم و اینکه بیشتر از قبل از آدمها دوری میکنهمن اومدم تو زندگی حالش رو خوب کنم ولی هم حال خودمو بد کردم هم حال اونوولی درس بزرگی گرفتمبه زور نمیشه ذره ای آدمها رو تغییر داد حتی ذره ایهر آدمی فکر میکنه درست ترین سبک زندگی رو داره و تلاشهای تو فقط اونو مقاوم تر میکنه مگر اینکه خودش بخواد تا بتونه تغییر کنهدرس سختی بود و چه کنیم زندگیه دیگههمیشه کلی چیز ازت میگیره تا یه درس بهت بدهامیدوارم دخترها و پسرهای دیگه راه منو نرن و خودشون این درد رو تجربه نکننامیدوارم هر کدوممون عشقمون رو پیدا کنیم و کنارش با آرامش زندگیمون رو بسازیممهم اینکه هر جای راه فهمیدی داری اشتباه میری سریع برگردی و تا آخر عمر به اشتباهاتت ادامه ندیمن تونستمپایان: آدرس سایت www.zehndarmani1.irکانال تلگرامt.me/ZahraRezaeiPsychologyکانال روبیکا@ZahraRezaeiPsychology1پیج اینستاگرامmoshavere_ravanمشاوره ی حضوری کلنیک راه آرامش 02633310656مشاوره ی تلفنی 09191760816(لطفا جهت رزو وقت فقط پیامک ارسال بفرمایید)