قانون گودهارت و مشقت اندازه گیری

مدیر یک مرکز تلفنی خدمات مشتریان سیاست کاری جدیدی را با هدف افزایش درآمد اجرا می کند: به جای دستمزد ساعتی، ازین پس کارمندان بر مبنای تعداد تماس های تلفنی صورت گرفته حقوق دریافت می کنند. پس از یک هفته بنظر میرسد این روش بسیار موفقیت آمیز بوده است و تعداد تماس های پاسخ داده شده دو برابر می شود. مدیر مربوطه که از نتیجه بسیار راضی است یک روز تصمیم می گیرد سری به محل کار کارمندانش بزند ولی از شنیدن آنچه می گذرد شوکه می شود. کارمندان در پاسخگویی به تماس ها تلفن را برداشته، چند پاسخ کوتاه داده و بدون خداحافظی تلفن را قطع می کنند. این مدیر با قضاوت کارایی بر مبنای تعداد تماس، بدون اینکه خودش بخواهد به کارمندانش این انگیزه را داد که کیفیت را فدای سرعت کنند. در واقع او قربانی پدیده ای شد که به قانون گودهارت شهرت دارد."وقتی یک شاخص اندازه گیری تبدیل به هدف گردد، دیگر شاخص خوبی نخواهد بود". به عبارت دیگر وقتی یک سری اهداف بخصوص را تعیین کنیم، مردم تلاش خواهند کرد رفتار خود را بر مبنای آنها بهینه کنند، بدون توجه به نتایج آن، و این ندیده گرفتن سایر جنبه ها هم باعث مشکل می شود.در هند دولت برای کاهش تعداد مارهای کبرای خطرناک رها در جاده ها برای کسانی که جسد آنها را تحویل دهند جایزه تعیین کرد تا افراد بیشتری به شکار آنها تشویق شوند. در ابتدا به نظر می رسید این سیاست موفق آمیز بود و مردم مارهای رها را برای دریافت جایزه می کشتند. اما پس از مدتی مردم شروع به پرورش و ازدیاد نسل کبرا کردند و آنها را برای گرفتن جایزه به دولت تحویل می دادند، بنابراین دولت تصمیم به کنسل کردن برنامه گرفت که در نتیجه آن مردم مارهای پرورش داده را آزاد کردند و ناگهان تعداد مارهای رها افزایش یافت.مثال مهم دیگر سیستم آموزشی است. در مدرسه به ما تنها یک هدف داده می شود: گرفتن بهترین نمره، درحالیکه این تمرکز بر یک عدد می تواند برای خود فرآیند یادگیری مضر باشد. دوره دبیرستان مانند یک مسابقه طولانی حفظ کردن برای امتحانات است و سپس فراموشی همه آنها، تا دوباره مغز خود را با مجموعه دیگری از اطلاعات پر کنیم بدون توجه به یادگیری مفاهیم. این استراتژی البته برای موفقیت در مدرسه بسیار کارا است ولی نه برای فرآیند کلی آموزش.نمونه دیگر قانون گودهارت در فضای آکادمیک و تمرکز بر انتشار مقاله است. انتشار مقاله هم عموما نیازمند بدست آوردن نتایج مثبت است و قضاوت بر مبنای این شاخص به دستکاری های عددی و پی-هکینگ منجر می گردد.چارلز گودهارت اقتصاددان بریتانیایی و استاد دانشکده اقتصاد لندنمثال مشهور دیگر بهینه سازی موتورهای جستجوی اینترنتی است. برای سال ها گوگل از سیستمی بنام PageRank استفاده می کرد که از لینک های پشتی صفحات برای بررسی کیفیت شان و رده بندی سایت ها جهت نمایش بهترین نتایج به کاربران بهره می برد. اما در مقابل گردانندگان وبسایت ها به جای بهبود محتوا به تاکتیک هایی جهت افزایش تعداد این لینک ها روی آوردند مثلا مدیران سایت ها به تبادل لینک با یکدیگر پرداختند. در نتیجه گوگل هم الگوریتم هایش را مجددا اصلاح کرد ولی اینبار جزئیات روش آن اطلاع رسانی عمومی نشد.وقتی یک شاخص به هدف تبدیل شود، همبستگی آن با اهداف اصلی شکسته می شودچگونه بر این مشکل غلبه کنیم؟یک راه حل استفاده از شاخص های اندازه گیری بهتر است که چندین فاکتور را در نظر می گیرند. هرچند بیشتر مردم دوست دارند در نهایت یک عدد را به عنوان آنالیز نهایی ببینند اما عملا در بیشتر موارد گزارش کردن چندین فاکتور با در نظر گرفتن میزان عدم قطعیت مفیدتر است. همچنین در مواردی که نیاز به عمومی کردن شاخص نیست میتوان به افراد خاصی قدرت تصمیم گیری داد تا نتیجه کلی را براساس عقل سلیم خود بهینه کنند و در تله یک شاخص اندازه گیری بخصوص نیافتند. به علاوه اجتناب از گروه های خیلی بزرگ می تواند نیاز به وارد کردن شاخص های کلیدی اندازه گیری (KPI) را برطرف کند. گروه های کوچک طبیعتا فاکتورهای زیادی را به عنوان عامل موفقیت در نظر می گیرند.منابع: https://bit.ly/2OvNzLEhttps://bit.ly/2OvNCHk