نسبت نسل اول حقوق بشر با مانیفیست های مارکس(بخش اول)

از لحاظ سیاسی طرح و تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر و پس از آن میثاق های حقوق مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی و اجتماعی، ریشه در اوضاع مشخص جهان بعد از جنگ جهانی دوم دارد، اما از لحاظ نظری و همین طور سبقه تاریخی ، اسناد فوق الذکر در آرمان های عصر روشنگری و دوره انقلابگری بورژوازی و بویژه اسناد تاریخی، نظیر بیانیه حقوق شهروندان ، انقلاب کبیر فرانسه و بیانیه استقلال آمریکا، نشات گرفته است.این اسناد برمبنای حقوق بنیادین، بویژه حق مالکیت،آزادی، برابری و امنیت تقریر شده است، اما لازم است بدانیم که حقوق بشر قرن هجدهمی با معیارهای امروزه از دو جهت دارای تفاوت عمده است. اولا ) بشر را فقط مرد می پنداشتن ، آن هم مردان ممتاز و مالک . دوما) مطرح بودن سفید پوست ها در جامعه مدنی به نسبت رنگین پوست ها. بدین ترتیب حقوق بشر به صورتی که در قرن حاضر شاهد آن هستیم ، نشات گرفته از دهه ها و نسل ها جنبش کارگران، جنبش آزادی زنان و اقلیت ها، مبارزات مردم محروم و تحت تبعیض می باشدکه سبب گردیدند اعلامیه حقوق بشر در سال 1948 و میثاق های آن در سال 1966 توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب برسد. بدیهی است در این اثنا نمی توان نقش نظرات و آراء اندیشمندانی چون مارکس را با محوریت آنکه ، انسان ، برازنده بهرمندی از حق آزادی و برابری است، در روند جنبش های دهه شصت تا هشتاد میلادی، در نظر نداشت.آراء مارکس بسان شمشیر دولبه ای است که از یک طرف دولت مردان با استناد به آن اما با هدف اعمال زور و قدرت سبب ایجاد دولت های سوسیالیستی گردیدند که پیامدهای چندان مثبتی را دربرنداشت و از طرفی دیگر مارکس با تکیه بر مبانی اقتصادی و اجتماعی، انقلابی در مفاهیم علوم انسانی خصوصا مفاهیم حقوق بشری چون آزادی ، برابری ،برادری ایجاد نمود،که پس از گذشت دهه ها از مرگ وی و پایان مارکسیست در اواسط قرن بیستم آراء وی همچنان از سوی محققین، محل بررسی است.اساسا حقوق بشر از خلال همین طرز تلقی ها و رویدادهای تاریخی غالب ایجادو متحول شده است.از این رو شاهد آن هستیم که در دهه های اخیر تحولات قابل توجهی در دیدگاه جامعه بین المللی نسبت به ارزش هایی همچون آزادی ، صلح و حقوق بشر صورت گرفته است ، به گونه ای که جامعه بشری پس از گذار از جنگ جهانی دوم در چهارچوب اعلامیه جهانی حقوق بشر و نسل های حقوق بشر، حقوق بنیادین را با توجه به نیاز بشر بسط و گسترش داده است و پس از ارائه تعریف آزادی خصوصی در نسل اول حقوق بشر ، آزادی جمعی و مفهوم برابری در نسل دوم و شاهد شگل گیری گونه جدیدی از حقوق بشر به عنوان حق برخورداری بشر از صلح در نسل سوم هستیم. علی رغم پیشرفت های مطروحه و آگاهی وجدان جامعه بشری ، نسبت به صلح و احترام به حقوق بشر ، همچنان جامعه بین المللی به آن جایگاهی نرسیده است که بتواند از وقوع فجایع انسانی پیش گیری نماید و بشریت شاهد بروز مفاهیم ضد حقوق بشری چون منع آزادی بیان ، نسل کشی ، تبعیض در حقوق اقلیت ها می باشد که در صورت عدم توجه ارکان جامعه بین الملل و متخصصین در این باب ، در قرن حاضر بشر با مشکلات عدیده ای مواجه خواهد شد لذا جهت تضمین اجرای قواعد حقوق بشر و پژواک عدالت درصحن حقوق بین الملل ، بایستی دو رهیافت را در نظر گرفت . اولا) تقویت بازوی اجرای قواعد حقوق بشری و ثانیا) بازنگری برخی اسناد حقوق بشری که دارای چنین قابلیتی می باشند که بررسی مجدد این اسناد سبب بروز تحولات جدیدی در ادبیات حقوق بین الملل خواهد شد. در ادامه مقاله، ما با استناد به روش دوم در بخش اول به بررسی نسل اول حقوق بشر و مفهوم آزادی در آن می پردازیم و پس از آن نظرات مارکس در باب حقوق بشر را تصریح می نماییم و انقادات وی را در باب آزادی به تصویر می کشیم و درنهایت به اثبات این امر می پردازیم که آیا نظرات وی در نسل اول جاری و ساری است .