خرگوش و کمی خاطره...

خب خب پرده از راز نهان بردارم...حدود سه سال پیش بود که انیمه دیدن رو شروع کردم...هیچ وقت اوتاکو نبودم و نخواهم بود? اما این انیمه دیدن ها باعث دو تا اتفاق تو زندگی من شد:۱)یه دعا که برآورده شد!۲)ورودم به ویرگولاول اولی اتفاق افتاد...از اعماق وجودم گفتم:ای کاش مثل ژاپنی ها گروه هایی در مدرسه داشتیم که باهم کار های خفن بکنیم!اون روز ها کلاس کیف دوزی می‌رفتم.فکر می‌کنم یه هفته بعد از این دعا بود که یه اتفاق خفن کل زندگی من رو تغیر داد...یه خانومی به اسم صدیقه جلالی اومد فنی حرفه ای...گفت قصد دارن یک باشگاه به اسم باشگاه کار آفرینان کانو بزنند...باشگاهی که هیچ هزینه ای ندارد!...راستش دروغ نبود...جدی بود...نه چون هزینه نداشت که اگر داشت هم احتمالا شرکت می‌کردم!آنجا راه من به سرزمین آگاهی باز شد...سال ۹۸ بود. قبل از کرونا. یک اردو هم باهم رفتیم. یک چیز جالب اینکه مسئول آموزش دانشکده من یکی از افرادی بود که به آن اردو آمده بود تا به ما کارآفرینی یاد بدهد?...وقتی برای اولین بار وارد دفتر آموزش شدم و ایشان را دیدم پیش خودم گفتم یک سه سالی از بقیه جلو تر هستم?...از آن که بگذریم می‌رسیم به کار باشگاه...کرونای لعنتی آمد و همه چیز بهم ریخت!من ارتباط خودم را با آن خانوم مهربان قطع نکردم...گاهی تماس گرفتم، گله کردم، قرار پیاده روی گذاشتم?.هرچی که بود دو سال درگیر کنکور شدم. انگار یکی از فامیل های نزدیک من به نحوی با یک باشگاه به نام باشگاه حال خوب آشنا شده بود. از طرفی خانوم جلالی هم می‌گفتند فلان جا کلاس دارند...اما چه کنم که کنکور امانم را بریده بود!تا اینکه بلاخره کنکور دست از سرم برداشت...نزدیک غروب مثل همیشه احتمالا سوالی داشتم و بازهم مزاحمت ایجاد کرده بودم...با خانوم جلالی تلفنی حرف می‌زدم که گفتند: سحر ساعت پنج فلان جا کلاس هست بیا تا همدیگر را ببینیم و در کلاس هم شرکت کنی...منم ذوق زده شال و کلاه کردم و سریع خودم را سر ساعت رساندم(چجوری مشتاق بودنم رو نشون بدم نمی‌دونم?) راستش آنجا فامیلم را هم دیدم?از آنجا همه چیز شکل عجیب تری گرفت هرچه در این سه سال به نحوی فهمیده بودم یک طرف. هرچه در کلاس ها فهمیدم طرف دیگر...سه ماه بیشتر نیست که به کلاس ها می‌روم...به سبب آشنایی قدیمی ام با این خانوم جایم را در کلاس ها پیدا کردم...در کلاس ها با آدمی شاد و شنگول و خفن آشنا شدم...رضا تاتاراز معدود کسانی که وقتی صفحه ویرگولم را معرفی کردم توجه کرد...و وارد شد! https://virgool.io/@m_171469 راستش مدتی هست که این تیم در فکر ایجاد باشگاه حال خوب در فضای مجازی است...البته با جست و جوی کلمه صدیقه جلالی در اینستاگرام ایشان را نیز پیدا خواهید کرد.هرجا دیدید خرگوش حرف عجیب می‌زند بدانید از کجا آب می‌خورد?راستش در تمام این سال ها جسته گریخته به دانسته هایم و ماجرای آشنایی ام پرداختم اما نه در یک پست(:من در این کلاس ها یاد گرفتم...لاتحزن و لاتخفمن از این خانوم یادگرفتم آدم ها بد نیستند فقط بلد نیستند?من یاد گرفتم من کامل نیستمیاد گرفتم من هیچ نمی‌دانم!من یاد گرفتم همه را واقعا دوست بدارممی‌دانید خیلی چیز ها یاد گرفتم و سعی کردم با قلمم این اندوخته ها را به شما منتقل کنم...نمی‌دانم چقدر موفق شدم...نمی‌دانم آیا توانستم حال خوب منتقل کنم؟ آیا لبخند بر لب یک نفر آورده ام؟ نمی‌دانم...اما می‌دانم جزیره آگاهی همیشه بهار است...راستی حیفم می‌آید ماجرای آشنا شدنم با ویرگول را نگویم... گفتم تازه با انیمه آشنا شده بودم؟ اصلا نمی‌دانستم انیمه چیست...در اینترنت سرچ زدم و یک صفحه برایم بالا آورد...اولش هیچ کار نکردم...چند روز بعد دوباره برگشتم و آن صفحه را خواندم...عضو شدم و نظر دادم...ماه ها بعد جرئت نوشتن را پیدا کردم...پس نوشتم.از نوشتن این شروع کردم: https://virgool.io/@rabbit1381/list/xgso1gddeqnf بعد از آن کم‌کم جایم را در اینجا پیدا کردم...کم‌کم در مسابقات آقای دست انداز شرکت کردم...نوشتم و نوشتم نوشتم...خل شدم یهو حذف کردم???شاید در جریان باشید که یکبار دیگر خل شدم و همه ی نوشته های قبلی ام را یک شبه پست کردم?(عجب شب باحال و هفته باحالی بود...یه هفته همه بهم پیام می‌دادن چت شده???)این بود خلاصه این دو ماجرا...به نظرم کافی است...بیایید شادتر زندگی کنیم(:باشگاه حال خوبحال خوب در مسیر رشدفردی حاصل می‌شود...فقط خودت میتونی حال خودتو خوب کنی،گروه در تلگرام،واتساپ، ایتا، اینستا،روبیکا@goodmoodclubهمه جا می‌توانید پیدایش کنین?باور کنین روانشناسی زرد نیست...باور کنین ما عمری غلط زندگی می‌کنیم!ما قربانی قربانیانیم!پ.ن: اگه بچه های خوبی باشین و دعا کنین دوباره بتونم برم باشگاه شااایییدددد فیلم و عکس تهیه کنم و براتون بزارم? دعا کنین کار های با کیفیت درست کنم(: