درد دنبالچه

اگر تا به حال هنگام نشستن در استخوان دنبالچه‌تان احساس درد کرده‌اید، شما هم یکی از افراد بی‌شماری هستید که عارضه‌ای به نام کوکسیدینی یا همان درد دنبالچه را تجربه کرده‌اید. درد دنبالچه یا کوکسیدینی عارضه دردناکی است که گاهی اوقات طاقت‌فرسا و ناتوان کننده می‌شود. هرچند درد دنبالچه درد آزاردهنده‌ای است که می‌تواند زندگی روزمره را مختل کند، اما درد اکثر بیماران ظرف چند هفته تا ماه بهبود می‌یابد. برای آشنایی بیشتر با این درد و درمان آن تا انتها این مطلب همراه کلینیک خانه درد باشید.آناتومی دنبالچهدنبالچه (Coccyx) یا استخوان دم (Tailbone) دورترین قسمت ستون فقرات در پستاندارانی است که دم ندارند، از جمله انساناست که از سه تا پنج مهره آخر ستون فقرات (معمولاً چهار) تشکیل شده است. در 20 سال اول زندگی در انسان، دنبالچه از مهره های دنبالچه ای جداگانه تشکیل شده است که سپس از 20 الی 30 سالگی با هم ترکیب می شوند و یک استخوان اسفنوئیدی را می سازند و شکل گیری آن کامل می شود که بیشتر به عنوان دنبالچه شناخته می شود.بحثی بین متخصصان ستون فقرات و دیگران در مورد اینکه آیا دنبالچه بخشی مرتبط و مفید از آناتومی انسان است یا خیر وجود دارد. درد دنبالچه (Coccydynia) در افراد مختلف امکان دارد زیاد اتفاق بیوفتد. معمولاً در اثر ضربه ناشی از زمین خوردن آسیب می بیند و می تواند محل درد ایدیوپاتیک (غیرقابل توضیح) باشد، یعنی دردی که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی علت آن را نمی دانند.علائمدرد دنبالچه به درد و التهابی گفته می‌شود که در انتهای استخوان دنبالچه، بین دو باسن حس می‌شود. این درد غالباً پس از نشستن روی یک سطح سخت تشدید می‌شود. این مشکل با علائم زیر همراه است:دردی که هنگام نشستن تشدید می‌شود.درد موضعی در ناحیه دنبالچه که در صورت لمس یا تحمل فشار بروز می‌یابد.دردی که با تغییر وضعیت از حالت نشسته به ایستاده تشدید می‌شود.دردی که در اثر یبوست شدیدتر و پس از دفع کمتر می‌شود.درمان بدون جراحیبرای درمان درد دنبالچه شما هم می توانید از روش های جراحی استفاده کنید و هم غیر جراحی؛ البته که در موارد اول سایر روش های درمانی برای بیمار تجویز می شود و در صورت جوابگو نبودن آن ها به صورت جراحی می رویم.روش های غیر جراحی موجود برای درد دنبالچه شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئید (NSAIDs) شامل ایبوپروفن و سایر داروهای مسکن مانند آن، حداقل کردن زمان نشستن، نرم کردن مدفوع، استفاده از بالش دنبالچه و نیز ایجاد تغییر در وضعیت قرارگیری بدن، یخ درمانی در مراحل اولیه درمان و سپس استفاده از گرما درمانی مرطوب در روزهای بعد، درمان با استفاده از امواج مافوق صوت و نیز استفاده از روش های درمان دستی مثل ماساژ است. در این حالت فرد می تواند از چوب زیر بغل نیز استفاده کند. علاوه بر این با استفاده از تمرین های حرکتی خاص می توان دنبالچه را به محل صحیح آن باز گردانده و درد بیمار را کاهش داد.دارو درمانیتزریق مواد بی حسی به دنبالچه می تواند باعث کاهش درد دنبالچه برای چند هفته شود. در این حالت می تواند از بعضی داروهای ضد افسردگی و ضد صرع استفاده کرد.فیزیوتراپیمتخصص فیزیوتراپی می تواند به شما تکنیک های ریلکس کردن عضلات کف لگن را آموزش دهد که برای مثال از این روش ها می توان از نفس کشیدن عمیق و ریلکس کردن کامل عضلات کف لگن در هنگام ادرار و مدفوع نام برد.امواج مافوق صوتفیزیوتراپی با امواج مافوق صوت می تواند نقش مفید در کاهش درد دنبالچه داشته باشد.حرکات کششیکشیدن آرام رباط های متصل به دنبالچه می تواند برای کاهش درد دنبالچه مفید باشد. برای انجام این کار می توان از خدمات یک متخصص فیزیوتراپی یا متخصص درمان دستی یا سایر افراد متخصص در این زمینه استفاده کرد و نکات و دستورالعمل های مربوط به نحوه انجام صحیح این حرکت ها را فرا گرفت.عمل جراحیبرای افرادی که دچار درد مداومی هستند که با درمان غیرجراحی و اصلاح فعالیت‌ها کاهش نمی‌یابد یا به خوبی کنترل نمی‌شود، یکی از گزینه‌های درمانی برداشتن تمامی یا قسمتی از دنبالچه از طریق عمل جراحی است.جراحی زمانی توصیه می شود که بیمار به درمانهای اولیه پاسخ ندهد معمولا در بیش از 90 در صد موارد مشکل بیمار بدون جراحی حل می شود.این عمل به ندرت انجام می‌شود، به طوری که حتی روش انجام آن در بسیاری از کتاب‌های آموزشی جراحی ستون فقرات وجود ندارد. اگر چه خود این عمل نسبتاً ساده‌ است، اما بهبودی بعد از انجام آن برای بیمار فرایندی طولانی و ناراحت کننده خواهد.امیدواریم که این مقاله برای شما مفید بوده باشد.