فرمول اینرسی سیال

مفهوم واقعی و عملی تکانه در مکانیک کلاسیک برای اولین بار توسط دانشمند تحصیلکرده اسحاق نیوتن از منشاء ساکسون در قالب اولین قانون خود ارائه شد. اما متأسفانه تا پایان عمر ارزشمند و مفید خود برای بشریت نتوانست ماهیت حرکت را برای خود درک و تعریف کند. بلکه او تنها توانسته مفهوم کلی تکانه را به صورت فرمول در قانون دوم خود با سه کمیت نیرو، جرم و شتاب به طور همزمان ارائه دهد.مقاله ترجمه شده تاثیرات نیروهای اینرسی سیال در فیلم های فشاری را می توانید از سایت جزوه دانلود کنید.یعنی هیچ کمیتی به عنوان اینرسی در فرمول فوق لحاظ نشده است. اما مفهوم حرکت به شکلی مبهم و نامحسوس ارائه شده است. بیننده باید چشمانی تیزبین و درک و تحلیل قوی داشته باشد. یعنی برای درک حرکت، باید سه کمیت دیگر را درک کنیم. و اگر چه مشکل ما سه برابر خواهد شد. اما قدرت درک و تحلیل ما بیشتر خواهد شد، چه بهتر! بعدها، ریاضیدانی مانند انیشتین تحقیقات زیادی انجام داد، مطالعه کرد، فکر کرد و فرمول های اشتباهی در مورد آن نوشت و نتوانست ماهیت آن را درک کند. و او نه تنها دلیلی برای آن ارائه نکرد، بلکه مفاهیم گمراه کننده را نیز در آن گنجاند. از جمله اینکه نیوتن اشتباه کرد و فرمول اشتباهی نوشت. چیزی به نام نیروی گرانشی وجود ندارد. فقط در توهم و ذهنیت نیوتن بود و... آنچه هست انحنای فضا-زمان است. این به معنای توهین بزرگ و نابخشودنی به شخصیت نیوتن است. ما ثابت می کنیم که فرمول نیوتن درست است. بلکه انیشتین اشتباه می کرد. ما معتقدیم اگر نیوتن امروز زنده بود و مفاهیم الکترومغناطیس را درک می کرد، اولاً این مفهوم حرکت را می فهمید و ثانیاً این مفهوم حرکت را صورت بندی و ارائه می کرد و انیشتین نه تنها ادعاهای او را نمی پذیرفت، بلکه به شدت با او بحث می کرد. خواسته ما در این مبحث تلاش می کنیم تا یک مفهوم کلاسیک و توجیهی از زبان نیوتن و اعتقاد به حرکت ارائه کنیم. به عقیده ما هر ذره، جسم یا جرمی در درون خود میدانی دارد که شناخته شده و الکترومغناطیسی نامیده می شود که به طور کلی دو نیروی الکتریکی و مغناطیسی و به گفته ما یک نیروی واحد در آن ترکیب می شود و از آنجایی که این دو نیرو دارند. همان مقدار، در نقطه ای یکدیگر را خنثی می کنند و مقدار عددی این دو نیرو صفر می شود. حال اگر بخواهیم این جسم را حرکت دهیم و به آن شتاب دهیم، این دو بردار مقاومتی از خود نشان می دهند، مانند طناب کشیده ای که در زاویه 90 درجه به آن نیرو وارد می کنیم و در نتیجه مانع حرکت جسم می شوند یا. .. بودن. زیرا زاویه آنها باید کمتر از 180 درجه باشد. این بدان معنی است که درک حرکت برای ما که بردارها و الکترومغناطیس را می شناسیم بسیار ساده و آسان است. یعنی اینرسی مقاومت دو بردار 180 درجه ای در داخل جسم در برابر تغییر زاویه ای کمتر از 180 درجه است. به طور کلی، چه جسم در حال سکون باشد و چه در حال حرکت، تکانه مقاومت بردارهای نیروی درون جسم در برابر تغییر زاویه است.این سوال زمانی پیش می آید که به جسمی نیرو وارد کنیم و ... و آن جسم و ... شروع به شتاب گرفتن کند، وقتی نیرو را قطع می کنیم چه اتفاقی می افتد؟ آیا بردارها به زاویه استراحت قبلی خود یعنی 180 درجه برمی گردند؟ پاسخ منفی است. بردارهای زاویه ای به عنوان دو نیروی محرک عمل می کنند و باعث می شوند جسم برای همیشه با سرعت ثابت حرکت کند. بهتر است بگوییم چیزی شبیه بادبان های یک کشتی بادی می شوند. یعنی با اعمال نیرویی جسم دارای انرژی جنبشی است که این دو بردار را در یک زاویه نگه می دارد و آنها را به نیروی محرکه و شاید نیروی الکترومغناطیسی تبدیل می کند. مانند یک کمان کشیده شده یا مانند یک سفینه فضایی سفر کهکشانی که توسط موجودات فوق هوشمند طراحی و ساخته شده است. شاید اگر نیوتن امروز زنده بود، می توانست آن را طراحی و بسازد. اما برای افرادی مانند انیشتین، درک مکانیسم عمل آن حتی در خواب و رویا ممکن نخواهد بود. و سوال دوم اینکه برای برگرداندن بردارهای زاویه تغییریافته به 180 درجه باید چکار کنیم؟ پاسخ آسان است. باید نیرویی برابر با نیروی اصلی در جهت حرکت جسم وارد کنیم تا بردارها زاویه قبلی را پیدا کنند. و سوال سوم چرا این نیروهای محرک بردار باعث حرکت شتابی نمی شوند؟ زیرا این نیروهای محرک با مقدار انرژی جنبشی سروکار دارند. اگر مقدار انرژی جنبشی تغییر کند، زاویه آنها نیز تغییر می کند. یعنی سرعت تابع انرژی جنبشی و زاویه آنهاست و به بیان ساده ترمز هم دارند بدون اینکه به چیز دیگری تکیه کنند. بعداً نشان خواهیم داد که انرژی جنبشی باعث ایجاد نوسانات بین این دو نیروی برداری می شود و حرکت جسم در فضا تبدیل به موج یا موج سینوسی می شود. می بینید که سوال چقدر اساسی است. خداوند هم خود دکارت و هم پدرش را بیامرزد. با درک مفهوم بردار، توانستیم هم مفهوم نیرو و هم مفهوم تکانه و انرژی جنبشی را به طور همزمان درک کنیم. بنابراین فرمول کلاسیک زیر را به روح نیوتن متأخر تقدیم می کنیم. که اگر در عالم برزخ انیشتین و افرادی که در جست و جوی نظریه کوانتومی (گراویتون) یا میدان هیگز و غیره بودند با آن ها اختلاف پیدا کردند و آسایش و آرامش آنها را بر هم زدند، آن را به آنها ارائه دهند. ما کار باقیمانده را انجام خواهیم داد. این فرمول اینرسی را با رنگ زرد (اسحاق) می نویسیم و آن را فرمول زرد نیوتن می نامیم. در این صورت اولین قانون حرکت نیوتن فرمولی خواهد داشت و هرگز بدون فرمول باقی نمی ماند:فرمول اینرسی