خاطرات خانم فوریت

آتل پاکارآموزی اورژانس فرقانی (در قم) بودیم. من و یکی از همکلاسی هایم در اتاق آتل بودیم. یک خانم کمی مسن و پسر بزرگشان آمده بودند. پسرشان از من پرسید:« شما انجام میدید؟» من کم نیاوردم و گفتم:« بله.» اندازه گرفتیم و شروع کردم. شنیدم که به مادرش گفت:« کم سن و سال میزنه!» اولین بار بود که این حرف را می شنیدم. بیشتر اوقات بهم اعتماد می شود. ولی اصلا به خودم نیاوردم و حرفه ای شروع به کار کردم. آتل گچی را به فرم پا در آوردیم. آن روز اولین بارها بود که بدون مربی، آتل می گرفتیم و بین خودمان باشد سه چهار تا آتل گرفتیم که نمره قابل قبول می گرفتند. آتل کوتاه پا حاج خانم خیلی خوب شده بود و نمره هجده به بالا می گرفت، بهترین آتلی بود که تا آن لحظه گرفته بودم. حالا مدام پسر حاج خانم می پرسید:« ( آتل) خوبه؟» من هم به آتل دست می زدم و می گفتم:« بله.»در آخر گفتم:« سعی کنید پاتون آویزون نباشه، زیرش بالش بذارید و با آتل راه نرید.» پسر به مادرش گفت:« پس مامان راه نرو باش.» حاج خانم گفت:« اگه من راه نرم، کی کارای خونه رو بکنه.» مادرها حتی وقتی بیمار هستند، استراحت ندارند.حالا چجوری درس بخونم؟اتاق آتل اورژانس فرقانی بودیم. یک آقا پسر با پدرش آمد. برایش آتل کوتاه پا گرفتیم. بچه مدرسه ای بود. به نظر کلاس ششمی یا هفتمی می آمد. گفت:« حالا چجور درس بخوانم؟» من هم گفتم :« اگه درس خونی، الآن هم می خونی.» بعد گفت :« نه حوصلش رو ندارم.» خیلی جالب بود، همان روز یک پسر دوره اول متوسطه هم آمد. انگشت وسط دست راستش آسیب دیده بود. چندین بار پرسید:« میشه این انگشتم رو با انگشت حلقه، آتل بگیرید، که بتونم بنویسم.» مادرش هم نگران دغدغه درسی پسرش بود. در آخر هم آتل آلومینیومی انگشت وسط را بستیم با انگشت حلقه.چقدر عجیب است که یک نفر به خاطر آتل پا می خواهد درس نخواند ولی نفر دیگر با وجود آتل در دست غالب، نگران چگونه درس خواندنش هست.یعنی اونایی که خوابن نمیگیرن؟سر کلاس درس دانشگاه بودیم. زبان تخصصی داشتیم. استاد داشت درباره انواع بیماری هپاتیت می گفت. هپاتیت بیماری ویروسی است. و باید مراقب سوزن آلوده باشید که توی کارآموزی تو دستتان نرود. هپاتیت سی (C) که واکسن برای پیشگیری ندارد. هپاتیت بی (B) واکسن برای پیشگیری دارد. استاد گفت :« کسایی که هپاتیت بی دارن، هپاتیت دی (D) هم ممکنه بگیرن. هپاتیت دی رو همین جوری نمیگیرن.» یکی از بچه های خواب آلود ردیف دوم کلاس گفت:« یعنی استاد اونایی که بیدارن فقط می گیرن، اونایی که خوابن نمی گیرن؟» یک بار دیگه هم حرفش را تکرار کرد و کلاس رفت روی هوا! بعدش خواست جمعش کند، گفت:« استاد، ما که انگلیسی زبون نیستیم که این قدر سریع حرف می زنید.»اومده بودم ارشد بگیرمهنوز مربی کارآموزی نیومده بود. هوای اورژانس خفه بود. رفته بودم بیرون، توی محوطه. یک خانمی ازم پرسید:« چطور می تونم برم دکتر، برم سزارین.» فارسی را با لهجه صحبت می کردند.‌ فکر کنم عرب بودند. من می خواستم ببرمشان، بخش اورژانس زنان، فکر کردم فشار خونشان بالا رفته است. چون در حرف هایشان به فشارخون گرفتن اشاره کرده بودند. بعد بهم گفتند:« فکر کنم نفهمیدی چی گفتم.» با تعجب نگاهشان کردم و بیشتر فکر کردم. خانم گفتند که دانشجوی ارشد هستند، می خواستند درس بخوانند ولی باردار می شوند. رفتیم ساختمان بیمارستان و از نگهبان پرسیدیم. «کجا میشه نوبت سزارین زد؟ بیمارستان دکتر زنان داره؟» نگهبان هم گفت که درمانگاه دکتر هست. به خانم آدرس درمانگاه را دادم. کاش حداقل رشته تحصیلیشان را می پرسیدم.کار سختترم سه که بودم. برادرم مریض شده بود. داشتم با پدرم یک بحث کوچولو می کردم. می خواستم با دوستانم بروم بیرون ولی پدرم می گفت:«بهت اجازه نمیدمو، فقط روی درس متمرکز شو، درس بخون، سه ترم خوندی، دیشب که داداشت مریض بود، چی کار باید کرد؟»گفتم:« من این مریضیای ساده رو بلد نیستم، مریضیای سخت رو بلدم مثل شوک هموراژیک. (شوکی ناشی از دست دادن مایعات بدن)»پدرم خندید و گفت:« حالا یک نفر ازت سوال بپرسه، میگی من فقط مریضیای سخت رو بلدم!»بیکارکارآموزی بودیم، بخش تریاژ. به علائم بیمارها توجه می کردیم. خلوت شد. چند تا از دیگر از بچه های گروه، آمدند تریاژ. داشتند فشار خون هم دیگر را می گرفتند. یک آقایی آمد. به نظر می آمد، از کادر درمان است ولی از پرستارهای اورژانس به نظر نمی آمد. گفت:« آرایشگرا وقتی بیکار میشن و مشتری ندارن، موهای همو میزنن، شما، کارآموزا هم وقتی بیکار میشید، فشارخون هم رو میگیرید!»