امامت و رهبری شهید مطهری18

جواب: شما مسئله مرز را خودتان مطرح کردید. من که اصلاً کلمه مرز را به کار نبردم و صحیح هم نمیدانم که به کار برده شود. من عرض کردم که امامت در میان شیعه در سطحی بالاتر از حکومت مطرح است که حکومت یکی از شئون امامت خواهد بود و آن سطح بالاتر سطح بیان و توضیح اسلام و مرجع بودن برای احکام دین است در سطح عصمت و خطا ناپذیری. ما می گوییم یکی از شئون پیغمبر اکرم حکومت بود. این که مرز نیست. یکی از شئونی که پیغمبر در میان مردم داشت حکومت بود ولی این حکومت از ناحیه و حقی نبود که مردم به او داده باشند، حقی بود که خدا به او داده بود به دلیل اینکه او بشری بود فوق بشر های دیگر. به دلیل اینکه مبیّن احکام الهی بود و با عالم غیب اتصال معنوی داشت. من که نخواستم مرزی میان دنیا و آخرت قائل بشوم و تفکیکی کرده باشم میان امام و حاکم و بگویم امام مربوط به آخرت مردم است و حاکم مربوط به دنیای مردم. اگر من اینطور گفته بودم، ایراد شما وارد بود. ما می گوییم در میان شیعه مسئله دیگری مطرح است که اگر آن مسئله را ثابت کنیم، حکومت هم خود به خود ثابت شده است. ما مقامی تالیِ مقام نبوت قائل می شویم که با وجود و حضور آن مقام دیگر سخنی از حکومت غیر مطرح نیست. همین طور که با وجود پیغمبر سخنی از حکومت غیر مطرح نیست، با وجود امام در سطحی که شیعه معرفی می کند نیز سخن از حکومت غیر مطرح نیست.سخن از حکومت به آن معنا که امروز مطرح است در وقتی مطرح است که ما فرض کنیم امامی در دنیا وجود نداشته باشد یا مثل زمان ما امام غائب باشد، و الّا با وجود و حضور امام در سطحی که شیعه می گوید تکلیف مسئله حکومت خود به خود روشن شده است.سؤال:آیا اهل تسنن روایت مربوط به غدیر خم را واحد می دانند و متواتر نمی دانند یا آن روایتی را که فرمودید حضرت رسول فرمودند: سلام کنید به علی که امیر شماست؟جواب:این قسمت از روایت غدیر را که : مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلِیٌّ مَولاهُ شاید حتی سنّی ها هم نتوانند انکار کنند که متواتر است گو اینکه ملاعلی قوشچی می گوید این قسمت هم متواتر نیست. این قسمت آنقدر زیاد نقل شده که اهل تسنن هم انکار نمی کنند(1). عده بسیار زیادی بوده اند که قسمت اولش را هم که می فرماید: اَلَستُ اَولی بِکُم مِن اَنفُسِکُم نقل کرده اند. شیعه این قسمت را هم متواتر می داند. ولی حدیث سَلِّموا عَلی عَلِیًّ بِاَمرَةِ المُؤمِنینَ را سنّی ها هیچ قبول ندارند که متواتر باشد و می گویند این خبر واحد است. شاید ما هم نتوانیم متواتر بودن این حدیث را اثبات کنیم ( حالا من درست نمی دانم ) و لزومی هم ندارد ولی تواتر اصل این مطلب که پیغمبر فرمود : اَلَستُ اَولی بِکُم مِن اَنفُسَکُم و مردم گفتند: (( بلی )) و بعد فرمود: مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلِیٌّ مَولاهُ، اَللّهُمَّ و الِ مَن والاهَ وَ عادِ مَن عاداهُ(2) از نظر ما بدیهی است. بعلاوه علمای اهل تسنن در این گونه مسائل اتفاق نظر ندارند که همه گفته باشند این خبر متواتر است یا همه گفته باشند واحد است. بعضی از ایشان گفته اند خبر واحد است و بعضی دیگر گفته اند خبر متواتر است ولی معنایش آن نیست که شیعه می گوید بلکه پیغمبر فرمود هر کس که دوست من است و مرا دوست دارد، علی را هم دوست داشته باشد. ما می گوییم این چه حرفی است که پیغمبر در غدیر خم مردم را جمع کند که هر کس مرا دوست دارد علی را هم دوست داشته باشد! این چه خصوصیتی دارد؟ علی را فقط دوست داشته باشید؟! مخصوصاً با ضمیمه شدن اَلَستُ اَولی بِکُم مِن اَنفُسِکُم و نیز با توجه به کلمه (( مولا )) که اساسا|ً در هیچ جا به معنی دوست نیامده است.سؤال: آیا آیه اَلیَومَ اَکمَلتُ لَکُم دینَکُم وَ اَتمَمتُ عَلَیکُم نِعمَتی وَ رَضیتُ لَکُُم الاِسلامَ دیناً بعد از واقعه غدیر خم نازل شده است؟جواب: خیر، در غدیر خم بوده است. آیه (( الیوم یئس)) و مسئله امامتدر جلسه گذشته عرض کردیم که اساس فکر شیعه در مسئله امامت با فکر اهل تسنن مختلف است و این دو فکر از ریشه با یکدیگر اختلاف دارند. لهذا به این صورت درباره این مسئله بحث کردن که ما قائل به امامتیم، آنها هم قائل به امامت، ولی شرایط امامت از نظر ما و آنها متفاوت است، اساساً درست نیست. چون آن چیزی که شیعه به نام امامت معتقد است، غیر از آن چیزی است که آنها به نام امامت معتقدند. کما اینکه مسئله ای که به این شکل طرح می شود که آیا امامت به نصّ است یا به شورا یعنی آیا امام را پیغمبر باید تعیین کرده باشد یا مردم باید او را انتخاب کنند نیز به این صورت صحیح نیست، زیرا آنچه شیعه در باب امامت می گوید و می گوید به نصّ است، غیر از آن چیزی است که اهل تسنن می گویند و می گویند به شوراست. نه اینکه درباره یک چیز بحث می کنند و یکی می گوید آن چیز به نصّ است و دیگری می گوید همان چیز به شوراست.1 .علت زیاد نقل شدن این قسمت آن است که در آن زمان از سخن پیغمبر نسخه برداری نمی کردند که همان جا بنویسند بلکه به ذهنشان می سپردند. طبعاً آن جمله ای از این حدیث که بیش ز هر جمله دیگر به یاد افراد می ماند آنجایی است که اسم علس(ع) بدره شده: مَن کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلِیٌّ مَولاهُ .2.سفینة البحار ، ج 2/ ص 306