کنترل جمعیت گربه‌های محلی – قسمت اول

تعداد زیاد گربه‌ها برای خیلی از محله‌ها دردسر است. اما با این گربه‌ها چه باید کرد؟ افزایش جمعیت گربه‌ها، در محله‌ها و مجتمع‌های مسکونی بزرگ، یکی از مشکلات شایع و مهمی است که بسیاری از مراکز جمعیتی شهری با آن رو به رو هستند. این موجودات زیبا، کم کم تبدیل به دردسرهایی دائمی می‌شوند که سر و صدا و کثیف‌کاری‌های گاه و بی‌گاهشان کفر بعضی از ساکنین را در می‌آورد. اما راه حل چیست؟ در این مقاله، که در اصل با عنوان «نگاهی نزدیک‌تر به گربه‌های محلی» منتشر شده، انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا به بررسی روش‌های علمی و انسانی کنترل جمعیت گربه‌ها پرداخته است. این مقاله در دو قسمت منتشر می‌شود.این مقاله از وبلاگ هومر در ویرگول بازنشر می‌شود.قسمت اول —تصورات غلط رایج و راه چارهبا وجود این که تخمین زده می‌شود تعداد گربه‌های محلی در ایالات متحده به ده‌ها میلیون برسد، متاسفانه هنوز هم بسیاری از محلات برای کنترل جمعیت آن‌ها از روش‌های منسوخ و بی‌نتیجه استفاده می‌کنند – کارهایی مثل کشتار گربه‌ها یا کوچاندن آن‌ها. در کل کشور، هر ساله، درصد بالایی از گربه‌هایی که از روی ترحم کشته می‌شوند گربه‌های محلی‌ای هستند که سر از مراکز نگهداری گربه‌ها در آورده‌اند. انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا (ASPCA) روش به‌دام‌اندازی-عقیم‌سازی-آزادسازی [Trap-Neuter-Return یا TNR] را، به عنوان تنها روش انسانی و موثر مدیریت جمعیت گربه‌ها، توصیه و ترویج می‌کند.گربه محلی چیست؟گربه‌های محلی شامل دو دسته زیرند:گربه‌هایی که در فضای وحش به دنیا می‌آیند و رشد می‌کنند.گربه‌هایی که گم یا رها شده‌اند و برای ادامه زندگی به خوی وحشی رو آورده‌اند.هر چند بعضی از گربه‌های محلی تماس‌های حداقلی با انسان را تحمل می‌کنند، بیشتر این گربه‌ها آن قدر ترسو و وحشی هستند که نمی‌توان به آن‌ها دست زد. گربه‌های محلی معمولا در گروه‌هایی، که کولونی نامیده می‌شوند، زندگی می‌کنند و هر جا غذا پیدا کنند خانه می‌کنند. معمولا هم دنبال خانه‌های متروک و خودروهای رها شده می‌گردد – و حتی گاهی توی زمین چاله‌هایی می‌کنند – تا زمستان خودشان را گرم و تابستان خنک کنند.گربه‌های محلی با مشکلات زیادی مواجهند:باید وضعیت‌های ناجور آب و هوایی، مثلا سرمای شدید و برف، گرما و باران، را تحمل کنند.گربه‌های محلی با گرسنگی، عفونت و حمله‌های حیوانات دیگر دست و پنجه نرم می‌کنند.متاسفانه، تقریبا نیمی از بچه‌گربه‌هایی که در فضای آزاد به دنیا می‌آیند تا پیش از یک سالگی از بیماری، سرما یا انگل می‌میرند.گربه‌های محلی توسط انسان‌ها هم قلع و قمع می‌شوند. زهر خوراندن، به دام انداختن، مسموم کردن با گاز و استفاده از تله‌های فلزی که پای گربه‌ها را گیر می‌اندازند و زخمی می‌کنند، همگی، راه‌هایی هستند که انسان‌ها – از جمله بعضی بنگاه‌های دولتی و کنترل جمعیت حیوانات – برای کم کردن جمعیت گربه‌ها از آن‌ها استفاده می‌کنند.گربه‌های محلی‌ای که بدون کمک و برای خودشان زندگی می‌کنند، اگر از دوره بچگی جان سالم به در ببرند، معمولا کمتر از دو سال عمر می‌کنند. اگر خوش‌شانس باشند و در کولونی‌ای زندگی کنند که کسی مراقبش باشد، می‌توانند به 10 سالگی هم برسند. گربه‌های محلی‌ای که در کولونی‌های مدیریت شده زندگی می‌کنند – یعنی کولونی‌هایی که متولی و مراقبت دائمی دارند و خدمات اخته‌سازی/عقیم‌سازی، تغدیه منظم و مسکن مناسب برایشان فراهم می‌کنند – می‌توانند زندگی بسیار شاد و سرزنده‌ای داشته باشند.هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است که، با امکاناتی مثل هوشمندسازی پارکینگ، ثبت و کنترل ورود و خروج خودرو، امکان پرداخت شارژ ساختمان از طریق گوشی و ایجاد امکان مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع، تلاش می‌کند تا تجربه زندگی آپارتمانی را ارتقاع دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و بازدید ازسایت هومر روی این کلمه کلیک کنید.تفاوت گربه ولگرد و گربه محلیگربه محلی، در درجه اول، در فضای وحش بزرگ شده و یا با زندگی در محله خو گرفته. طبق تعریف انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا (ASPCA) گربه ولگرد حیوان خانگی‌ای بوده که گم یا رها شده است.گربه‌های ولگرد معمولا با انسان‌ها رام و راحت هستند.معمولا خیلی خودشان را به پاهای مردم می‌مالند و رفتارهایی مثل خرخر کردن و میو میو کردن دارند. در مقابل، گربه‌های محلی به وضوح ساکتند و فاصله‌شان را حفظ می‌کنند.گربه‌های محلی معمولا سعی می‌کنند نزدیک آدم‌ها خانه کنند – جاهایی مثل پارکینگ خودروها، ایوان جلویی یا حیاط پشتی.بیشتر گربه‌های ولگرد برای پیدا کردن غذا به طور کامل به انسان وابسته هستند و نمی‌توانند با زندگی در خیابان کنار بیایند.استفاده از روش به‌دام‌اندازی-عقیم‌سازی-آزادسازی (TNR) برای مدیریت کولونی گربه‌های محلیروش TNR روش انسانی به دام‌اندازی گربه‌های محلی، عقیم یا اخته کردن آن‌ها و زدن واکسن هاری، و بازگرداندن آن‌ها به کولونی‌شان برای ادامه زندگی است. علاوه بر این، در TNR یک متولی کولونی هم وجود دارد که غذا و مسکن مناسب برای گربه‌ها فراهم می‌کند و سلامتشان را ارزیابی می‌کند. ثابت شده که TNR کم‌هزینه‌ترین، انسانی‌ترین و پربازده‌ترین روش کنترل جمعیت گربه‌های محلی است. TNR باعث تثبیت جمعیت گربه‌های محلی و کاهش آن به مرور زمان می‌شود. رفتارهای دردسرسازی مثل ادرار کردن برای تعیین قلمرو، سر و صداهای شدید و بی‌وقفه و جنگ و دعوا تا حد زیادی از بین می‌روند و بچه‌گربه جدید هم به دنیا نمی‌آید.با تثبیت جمعیت، طبیعتا گربه‌ها فضا، خانه و غذای بیشتری در اختیار خواهند داشت و خطر بیماری کاهش می‌یابد. بعد از عقیم یا اخته شدن، گربه‌های کولونی معمولا وزن زیاد می‌کنند و زندگی‌های سالم‌تری دارند. احتمال ابتلای گربه‌های عقیم شده به سرطان پستان کمتر است و خطر سرطان تخم‌دان و رحم نیز رفع می‌شود. نرهای اخته شده هم سرطان بیضه نمی‌گیرند. از آن‌جا که نرهای اخته نشده غریزه‌ای طبیعی برای دعوا با گربه‌های دیگر دارند، اخته کردن گربه‌های نر خطر جراحت و عفونت را هم کاهش می‌دهد. یک نتیجه دیگر عقیم‌سازی این است که گربه‌های ماده وضعیت آمادگی برای جفت‌گیری نخواهند داشت، و این یعنی گربه‌های نر کمتری را به آن منطقه جلب می‌کنند و دعوا کم می‌شود.چه طور به گربه‌های محلی و بچه‌گربه‌های محل زندگی خودتان کمک کنیممتولی کولونی محلی شخصی (یا گروهی از اشخاص) است که مدیریت یک یا چند کولونی را در یک محله بر عهده می‌گیرند. کار متولی این است که حواسش به گربه‌ها باشد – غذا و آب و مسکن برایشان فراهم کند و مراقبت‌های پزشکی مربوط به اخته‌سازی/عقیم‌سازی و شرایط اورژانس را به آن‌ها برساند. حتی بعضی از مراکز نگهداری حیوانات و گروه‌های نجات حیوانات کوپن‌های رایگان یا با تخفیف اخته‌سازی/عقیم‌سازی به متولیان کولونی‌های می‌دهند.اگر می‌خواهید کاری کنید:به متولیان فعلی کولونی‌ها کمک کنید. بعضی از نیازهای جاری آن‌ها این موارد است: غذا دادن، به دام انداختن، حمل و نقل به دام‌پزشکی، مسکن موقت گربه‌ها بعد از انجام عمل، و نگهداری و اجتماعی کردن بچه‌گربه‌ها با هدف پیدا کردن خانه‌های خوب برای آن‌ها.با مراکز نگهداری حیوانات یا گروه‌های بهزیستی اطرافتان تماس بگیرید و ببینید کارگاه‌های TNR در محله‌تان برگزار می‌شوند یا نه.با گربه‌های حیاط پشتی خودتان شروع کنید – سعی کنید در مورد TNR بیشتر بیاموزید و یاد بگیرید گربه‌ها را به دام بیندازید و برای اخته‌سازی/عقیم‌سازی ببریدشان.وبلاگ هومر مطالب و مقالاتی مرتبط با زندگی شهری و آپارتمانی را نشر می‌دهد. وبلاگ هومر را می‌توانید از این‌جا ببینید.چه طور به بچه‌گربه‌های محلی کمک کنیم؟مهم است که بچه‌گربه‌های محلی را به دام بیندازید و، اگر امکانش باشد، آن‌ها را تا وقتی که سنشان مناسب رها کردن و تطبیق‌پذیری با زندگی آزاد باشد، نگهداری و اجتماعی کنید. در صورت امکان، بچه‌گربه‌ها را باید تا چهار هفتگی نگهداری کرد – و این کار را می‌توان با اسیر کردنشان هم انجام داد.بچه‌گربه‌های محلی را آزاد نگذارید – آن‌ها می‌توانند در فضای خیلی کوچک هم پنهان شوند و پیدا کردن و گرفتنشان کاری بسیار سختی است. بچه‌گربه‌ها را در جعبه حمل سگ، خانه گربه یا قفسی که ظرف کوچکی برای دستشویی رفتن، غذا، آب و کنج دنجی برای آرام گرفتن دارد بیندازید.غذا کلید اجتماعی کردن گربه‌هاست. اقلا روزی دو بار کمی غذای تر را به دست به بچه‌گربه‌ها بخوراند – کم‌کم بچه‌گربه‌ها یاد می‌گیرند که بودن شما به غذا ربط دارد. برای بچه‌گربه‌هایی که وحشی‌ترند، در شروع کار می‌توانید غذای نوزاد یا غذای تر را با قاشق و درون قفس بهشان بخورانید.بچه‌گربه‌های جوان‌تر و رام‌تر را می‌شود از همان اول با دست بلند کرد. بچه‌گربه را در حوله بپیچید و بگذارید سرش بیرون باشد. وقتی که بچه‌گربه‌ها دیگر از شما فرار نکنند و برای غذا و نگهداری و لوس شدن دنبالتان راه بیفتند، می‌توانید اجازه دهید در یک اتاق کوچک آزاد باشند.حواستان باشد که حتما آدم‌های مختلف و زیادی به گربه نشان دهید.— پایان قسمت اولقسمت دوم این مقاله را در وبلاگ هومر بخوانید.این مقاله در وب‌سایت انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا منتشر شده است.