راهنمای جامع هپاتیت

هپاتیت به بیماری التهابی کبد اشاره دارد. این معمولا توسط عفونت ویروسی ایجاد می شود، اما علل احتمالی دیگر برای هپاتیت نیز وجود دارد. این شامل hepatitis autoimmune و hepatitis است که به عنوان یک نتیجه ثانویه از داروها، مواد مخدر، سموم و الکل رخ می دهد. هپاتیت اتوایمیون بیماری ای است که وقتی بدن شما آنتی بادی را در برابر بافت کبد شما ایجاد می کند، رخ می دهد.کبد شما در قسمت فوقانی سمت راست شکمی قرار دارد. این عملکردهای مهم بسیاری را که متابولیسم بدن را تحت تاثیر قرار می دهد انجام می دهد، از جمله:تولید صفرا، که برای هضم ضروری استفیلتر کردن سموم از بدن شمادفع بیلی روبین (محصول گلبول قرمز شکسته)، کلسترول، هورمون ها و داروهاتجزیه کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین هافعال شدن آنزیم ها، که پروتئین های تخصصی برای عملکرد بدن ضروری استذخیره سازی گلیکوژن (شکل شکر)، مواد معدنی و ویتامین ها (A، D، E و K)سنتز پروتئین های خون مانند آلبومینسنتز عوامل لخته شدنبا توجه به مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، حدود 4،4 میلیون آمریکایی در حال حاضر مبتلا به هپاتیت مزمن B و C هستند. بسیاری از مردم حتی نمی دانند که هپاتیت دارند.گزینه های درمان بسته به نوع هپاتیت شما متفاوت است. شما می توانید برخی از اشکال هپاتیت را از طریق ایمن سازی و اقدامات احتیاطی در مورد شیوه زندگی جلوگیری کنید.5 نوع هپاتیت ویروسیعفونت های ویروسی کبد که به عنوان هپاتیت طبقه بندی می شوند عبارتند از: هپاتیت A، B، C، D و E. ویروس های مختلف مسئول هر نوع انتقال هپاتیت ویروسی هستند.هپاتیت A همیشه یک بیماری حاد و کوتاه مدت است، در حالی که هپاتیت B، C و D به احتمال زیاد بیشتر در معرض ابتلا به بیماری مزمن است. هپاتیت E معمولا حاد است اما می تواند به خصوص در زنان باردار خطرناک باشد.هپاتیت Aهپاتیت A ناشی از عفونت با ویروس هپاتیت HAV است. این نوع هپاتیت اغلب توسط مصرف مواد غذایی یا آب آلوده و مدفوع از فردی که مبتلا به هپاتیت A است، منتقل می شود.هپاتیت Bهپاتیت B از طریق تماس با مایعات بدن عفونی مانند خون، ترشحات واژینال یا مایع منی حاوی ویروس هپاتیت (HBV) منتقل می شود. مصرف تزریقی مواد مخدر، داشتن رابطه جنسی با یک شریک آلوده و یا اشتراک گذاری پوست با افراد آلوده، خطر ابتلا به هپاتیت B را افزایش می دهد.توسط CDC تخمین زده شده است که 1.2 میلیون نفر در ایالات متحده و 350 میلیون نفر در سراسر جهان با این بیماری مزمن زندگی می کنند.هپاتیت Cهپاتیت C از ویروس هپاتیت HCV می آید. هپاتیت C از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن آلوده منتقل می شود، به طور معمول از طریق تزریق مواد مخدر و تماس جنسی شایع است. HCV یکی از رایج ترین عفونت های ویروسی خون در ایالات متحده است. تقریبا 2.7 تا 3.9 میلیون آمریکایی در حال حاضر با شکل مزمن این عفونت زندگی می کنند.هپاتیت Dهمچنین هپاتیت دلتا نامیده می شود و هپاتیت D بیماری جدی کبدی ناشی از ویروس هپاتیت HDV است. HDV از طریق تماس مستقیم با خون آلوده انتقال داده می شود. هپاتیت D یک نوع نادر از هپاتیت است که فقط در ارتباط با عفونت هپاتیت B اتفاق می افتد. ویروس هپاتیت D بدون وجود هپاتیت B نمیتواند اتفاق بیفتد. این در ایالات متحده بسیار غیر معمول است.هپاتیت E یک بیماری در آب است که توسط ویروس هپاتیت HEV ایجاد می شود. هپاتیت E عمدتا در مناطقی با بهداشت و سلامت ضعیف یافت می شود و به طور معمول ناشی از مصرف مواد مدفوعی است که آب را آلوده می کند. این بیماری در ایالات متحده غیر معمول است. با این حال، موارد هپاتیت E در خاورمیانه، آسیا، آمریکای مرکزی و آفریقا گزارش شده است.علل هپاتیتالکل و دیگر سموممصرف الکل بیش از حد می تواند باعث آسیب کبدی و التهاب شود. این گاهی اوقات به عنوان هپاتیت الکلی شناخته می شود. الکل به طور مستقیم سلول های کبد شما را آلوده می کند. با گذشت زمان، می تواند باعث آسیب دائمی شود و منجر به نارسایی کبد و سیروز، ضخیم شدن و آسیب زدن به کبد شود.سایر موارد هپاتیت سمی شامل مصرف بیش از حد داروها و قرار گرفتن در معرض سموم است.واکنش سیستم ایمنی بدندر برخی موارد، سیستم ایمنی بدن کبد را به عنوان جسم مضر اشتباه می گیرد و شروع به حمله می کند. این باعث التهاب جسمی می شود که می تواند از خفیف تا شدید باشد، که اغلب مانع عملکرد کبد می شود. این در زنان سه برابر بیشتر از مردان شایع است.علائم شایع هپاتیتاگر شما اشکال عفونی هپاتیت دارید که مزمن هستند مانند هپاتیت B و C، ممکن است در ابتدا علائم ایجاد نشود. علائم ممکن است رخ ندهد تا آسیب بر عملکرد کبد تاثیر بگذارد.علائم و نشانه های هپاتیت حاد به سرعت ظاهر می شود. آنها عبارتند از:خستگینشانه های آنفولانزاادرار تیرهمدفوع کمرنگدل درداز دست دادن اشتهاکاهش وزن غیر قابل توضیحپوست زرد و چشم، که ممکن است علائم زردی باشدهپاتیت مزمن به آرامی رشد می کند، بنابراین این نشانه ها و علائم ممکن است بیش از حد ملایم باشد.تشخیص هپاتیتتاریخ و معاینه فیزیکیبرای تشخیص هپاتیت، ابتدا پزشک شما تاریخی را برای تعیین هر گونه عوامل خطر برای هپاتیت عفونی یا غیر عفونی انتخاب خواهد کرد.در طول یک معاینه فیزیکی، پزشک شما ممکن است به آرامی بر روی شکم فشار وارد کند تا ببینید درد یا حساسیت به لمس وجود دارد. پزشک ممکن است احساس کند که کبد شما بزرگ شده است. اگر پوست یا چشم هایتان زرد باشد، پزشک آن را در طول امتحان یادداشت کنید.آزمایش عملکرد کبدآزمایش های عملکرد کبدی از نمونه های خون برای تعیین میزان کارایی کبد شما استفاده می کنند. نتایج غیرطبیعی این آزمایش ممکن است اولین نشانه ای از یک مشکل باشد. سطح آنزیم های کبدی بالا ممکن است نشان دهد که کبد شما تحت تأثیر قرار گرفته، آسیب دیده یا ناکارآمد است.سایر آزمایشهای خوناگر آزمایشات عملکرد کبد شما غیر طبیعی باشد، پزشک شما احتمالا دستورالعمل های دیگری را برای تشخیص منبع مشکل ایجاد می کند. این آزمایشات می تواند برای ویروس هایی که هپاتیت ایجاد می کنند را بررسی کند. آنها همچنین می توانند برای بررسی آنتیبادی هایی که در شرایطی مانند هپاتیت اتوایمیون رایج هستند مورد استفاده قرار گیرند.سونوگرافیسونوگرافی شکمی از امواج فراصوتی برای ایجاد یک تصویر از اندام در شکم استفاده می کند. این تست اجازه می دهد تا پزشک شما در کبد و ارگان های اطراف مسلط شود. این می تواند موارد زیر را نشان دهد:مایع در شکم شماآسیب کبدی یا بزرگ شدنتومورهای کبدیناهنجاری های کیسه صفرا شماگاهی اوقات پانکراس نیز در تصاویر اولتراسوند نشان داده می شود. این می تواند یک آزمایش مفید در تعیین علت عملکرد غیر کبدی شما باشد.بیوپسی کبدیبیوپسی کبدی یک روش تهاجمی است که پزشک شما با استفاده از نمونه ای از بافت از کبد شما را درگیر می کند. این را می توان از طریق پوست خود با یک سوزن انجام داد و نیازی به عمل جراحی ندارد. به طور معمول، سونوگرافی برای هدایت پزشک شما در هنگام نمونه برداری بیوپسی استفاده می شود.این آزمایش اجازه می دهد تا دکتر تعیین کند که چگونه عفونت یا التهاب روی کبد شما تاثیر می گذارد. همچنین می توانید برای نمونه برداری از هر بخش در کبد که غیر طبیعی است ظاهر می شود.درمان هپاتیتگزینه های درمان با توجه به نوع هپاتیت و اینکه آیا عفونت حاد یا مزمن است یا خیر تعیین می شوند.هپاتیت Aهپاتیت A معمولا به درمان نیاز ندارد زیرا این یک بیماری کوتاه مدت است. اگر علائم باعث ناراحتی زیادی می شود، می توان از استراحت استفاده کرد. اگر استفراغ یا اسهال دارید، دستورالعمل پزشکان خود را برای هیدراتاسیون و تغذیه دنبال کنید.واکسن هپاتیت A برای جلوگیری از این عفونت در دسترس است. اکثر کودکان واکسیناسیون بین سنین 12 تا 18 ماه را آغاز می کنند. این مجموعه ای از دو واکسن است. واکسیناسیون برای هپاتیت A نیز برای بزرگسالان در دسترس است و می تواند با واکسن هپاتیت B ترکیب شود.هپاتیت Bهپاتیت حاد B نیاز به درمان خاصی ندارد.هپاتیت B مزمن با داروهای ضد ویروسی درمان می شود. این فرم درمان می تواند گران باشد زیرا باید چندین ماه یا چند سال ادامه یابد. درمان هپاتیت B مزمن نیز نیازمند ارزیابی های پزشکی منظم و نظارت است تا تعیین شود که آیا ویروس به درمان پاسخ می دهد یا خیر.هپاتیت B را می توان با واکسیناسیون پیشگیری کرد. CDC توصیه می کند واکسیناسیون هپاتیت B برای همه نوزادان الزامی است. مجموعه ای از سه واکسن به طور معمول در شش ماه اول دوران کودکی کامل می شود. واکسن نیز برای تمام کارکنان مراقبت های بهداشتی و پزشکی توصیه می شود.هپاتیت Cداروهای ضد ویروس برای درمان هر دو شکل حاد و مزمن هپاتیت C و کسانی که دچار هپاتیت مزمن C هستند معمولا با ترکیبی از درمان داروی ضد ویروسی استفاده می شود. آنها همچنین ممکن است نیاز به آزمایش بیشتری برای تعیین بهترین فرم درمان داشته باشند.کسانی که دچار سیروز (زخم شدن کبد) یا بیماری کبد به عنوان یک نتیجه از هپاتیت C مزمن شده اند ممکن است نامزد برای پیوند کبد باشند.در حال حاضر هیچ واکسنی برای هپاتیت C وجود ندارد.هپاتیت Dدر حال حاضر هیچ داروهای ضد ویروسی برای درمان هپاتیت D وجود ندارد. با توجه به مطالعه سال 2013، دارویی به نام اینترفرون آلفا می تواند برای درمان هپاتیت D استفاده می شود، اما تنها نشانه بهبود در حدود 25 تا 30 درصد از مردم است.هپاتیت D را می توان از طریق واکسیناسیون برای هپاتیت B جلوگیری کرد، زیرا عفونت با هپاتیت B برای توسعه هپاتیت D ضروری است.هپاتیت Eدر حال حاضر هیچ درمان خاصی برای درمان هپاتیت E وجود ندارد. از آنجا که این عفونت اغلب حاد است، به طور معمول آن را به طور جداگانه حل و فصل می کند. افراد مبتلا به این نوع عفونت اغلب توصیه می شود برای استراحت مناسب، مایعات زیاد، مواد مغذی کافی دریافت کنند و از الکل جلوگیری کنند. با این حال، زنان باردار که این عفونت را توسعه می دهند، نظارت دقیق و مراقبت نیاز دارند.هپاتیت اتوایمیونکورتیکواستروئیدها، در ابتدای درمان هپاتیت اتوایمیون بسیار مهم هستند. آنها در حدود 80 درصد افراد مبتلا به این بیماری موثر هستند.نکاتی برای پیشگیری از هپاتیتبهداشتپیگیری بهداشت خوب یکی از راه های کلیدی برای جلوگیری از هپاتیت A و E است. اگر مسافرت به کشور در حال توسعه می کنید، باید از موارد زیر اجتناب کنید:آب محلییخکلوچه و صدف های خام یا نوشیدنیمیوه و سبزیجات خامهپاتیت B، C و D از طریق خون آلوده می تواند از طریق:سوزن های به اشتراک گذاشتهاستفاده از مسواک شخص دیگریتماس خونهپاتیت B و C نیز می تواند از طریق رابطه جنسی و تماس جنسی گسترش یابد. تمرین سلامت جنسی با استفاده از کاندوم می تواند به کاهش خطر ابتلا به عفونت کمک کند.واکسناستفاده از واکسن کلید مهمی برای جلوگیری از هپاتیت است. واکسیناسیون برای جلوگیری از رشد هپاتیت A و B در دسترس است. کارشناسان درحال حاضر واکسن هایی را علیه هپاتیت سی ایجاد می کنند. واکسن هپاتیت E در چین وجود دارد، اما در ایالات متحده در دسترس نیست.عوارض هپاتیتهپاتیت مزمن B یا C اغلب می تواند به مشکلات جدی تر سلامتی منجر شود. از آنجا که ویروس بر کبد تاثیر می گذارد، افراد مبتلا به هپاتیت مزمن B یا C در معرض خطر هستند:بیماری مزمن کبدیسیروزسرطان کبدهنگامی که کبد شما به طور طبیعی متوقف می شود، نارسایی کبدی رخ می دهد. عوارض نارسایی کبدی عبارتند از:اختلالات خونریزیایجاد مایع در شکم شما، به نام آسیت شناخته شده استافزایش فشار خون در ورید های پورتال که وارد کبد شما می شوند و به عنوان پرفشاری خون پورتال شناخته می شودنارسایی کلیهآنسفالوپاتی کبدی، که می تواند شامل خستگی، از دست دادن حافظه و توانایی های ذهنی کاهش یافته به علت ایجاد سموم، مانند آمونیاک، که بر عملکرد مغز تاثیر می گذاردسرطان کبدمرگافراد مبتلا به هپاتیت مزمن B و C تشویق به اجتناب از الکل هستند زیرا می توانند بیماری کبد و نارسایی را تسریع کنند. بعضی از مکمل ها و داروها همچنین می توانند عملکرد کبد را تحت تاثیر قرار دهند. اگر هپاتیت مزمن B یا C داشته باشید، قبل از مصرف هر داروی جدید، با پزشک خود مشورت کنید.کلینیک اکسیر