مشاطه گر: الیاس امیرحسنی

مشاطه گروقتی دختر بود و زیبا آن قدر مشکل پسند بود که هر خواستگاری به خانه شان آمد به بهانه ای رد کرد .پدر و مادرش هم در بند این نبودند که او ازدواج بکند یا نکند .در هر حال زندگی مرفهی داشتند و خوب می خوردند و خوب می پوشیدند و خوش می گذراندند . آلما زیبایی خیره کننده ای داشت موهای طلایی که تا کمرش ریخته بود . چشمان زاغ که به سبزی می زد . بینی پره دار و کوچک که می شد شماره ی نفس هایش را شمرد . پوست نازک و بدن سیمین و لطیف که هنگام آب خوردن خط سیر آب در گلویش کاملامشخص بود. زیر چانه اش گود رفته بود و در کنج لبش خال سیاهی نقش بسته بود .آلما در تحصیل موفق نشد . چون اعتقادی به در س و کلاس نداشت او می گفت اجتماع کلاس درس است باید از جامعه ومردم تجربه آموخت . تنها باید نگاه کرد آن گاه بهترین راه را انتخاب کرد و همیشه خانم و سر افراز بود . برای همین تا سوم راهنمایی بیشتر درس نخواند . به کار های هنر ی رو ی آورد خیاطی گلدوزی آرایشگری ودر هر کدام از این ها برای خود استادی شد .آلما هم در زندگی اش لحظه های وسوسه آلود و هوس انگیز داشت بعضی اوقات دلش می خواست سر روی سینه ی مردی گذارد وبه خواب خوش فرو رود . بعضی اوقات دلش می خواست سینه اش در دست مردی قوی فشرده گردد و لب هایش با لب جوان زیبارویی آشنا گردد . بسیاری اوقات در رویاها و آرزوهای خودش غوطه می خورد وقتی گلدوزی می کرد سعی می کرد گل هایی را نقش بزند که چشم هر بیننده ای به او آفرین بگوید .به ملیله دوزی و پرده دوزی هم علاقه نشان داد و تقریبا از را ه هنرش ارتزاق می کرد و به معاش خانواده هم هم کمک می کرد .آن قدر گل و پرده و لباس رنگارنگ درست کرده بود و در خانه آویزان کرده بود که خانه شان به شکل یک موزه ی هنری در آمده بود . او در آشپزی هم ماهر بود سفره را چنان خوب می آراست و غذاهای خوشمزه چنان می پخت که هرکس آرزو داشت همسری چون او داشته باشد اما او تن به ازدواج نمی داد و این بر می گشت به خاطره ی سال ها پیش که جوانی خوب و زیبا اما یتیم و بی کس و کار به خواستگاری اش آمده بود و او علی رغم میل باطنی اش جواب رد به او داده بود . خیلی ها می گویند به نفرین او دچا ر شده بود و دیگر نمی توانست دل به کسی ببندد . آلما آن جوان را دوست داشت اما با حرف اطرافیان پا روی خواسته اش گذاشت و برای جبران جفایش به پسرک بیچاره تصمیم گرفت در عروسی ها و شادی های ضعفا و بیچارگان شرکت کند و تا می تواند گرهی از مشکلات آن ها باز کند تا عقده های دلش را هم بگشاید . او شد آرایشگر عروس خانم ها چنان با دقت مو بر می داشت وسمه می کشید سرخاب می مالید و به موها حالت می داد که هر دامادی عروسش را بهترین عروس دنیا می دید .او با نهایت دقت با کمک دیگران اتاق حجله را می آراست روی سر داماد و عروس قند می سابید و منتظر می ماندتا در وقت خدا حافظی داماد چشمکی به او بزند و این کلید پایان ماجرا بود او اسیر همان یک چشمک بود . اگر در یک عروسی شرکت می کرد که در پایان کار چشمک داماد حواله اش نمی شد می افتاد مریض می شد و این مریضی یکی دو هفته ادامه پیدا می کرد . او به هر صورت بود باید این چشمک داماد که دست مریزاد و سپاس او از آرایشگر بود را دریافت دارد وگرنه بیماری بود و بد حالی . او سال های سال بی شوهر ماند اما هنرمندی بزرگ شد .وهمه ی داماد ها یی که اینک خود مردانی میان سال شده اند و صاحب فرزند و زندگانی اند خود را مرهون هنر او می دانند و او از لذتی که از چشمک آنها برده است عمرش را گذرانده است و باز هم به شغلش ادامه می دهد .راستی را که قصه های عشق و نا کامی عجیب اند و کارهایی که عشق کرده قابل وصف وبیان نیست آیا شما دلتان نمی خواهد از کسی که زحمتش را می کشید و او را می آرایید و مراقب و مواظبش هستید گوشه ی چشم عنایتی ببینید هر چند به یاد معشوقی باشد که دستتان از دامنش کوتاه گردیده است .