نامه بسیج دانشجویی دانشگاه مذاهب اسلامی و 7 دانشگاه دیگر به آیت الله رئیسی

جناب آیت الله سید ابراهیم رئیسیریاست محترم جمهوری اسلامی ایرانسلام علیکمدر پنجمین سالگرد توافق جامع اقدام راهبردی یا همان برجام، کشور در شرایطی قرار دارد که نه تنها هیچ بهره‌ جدی ای از این توافق نبرده، بلکه با اجرای یک‌طرفه تعهدات و اعمال کامل محدودیت‌ها صنعت هسته‌ای، کشور دچار آسیب جدی شد. اشتباه‌های فاحش و غیرقابل بخشش تیم مذاکره‌کننده دولت سابق، در نگارش مفاد توافقنامه و عدم توجه به توازن قرارداد در سایه خوش‌خیالی نسبت به طرف‌های غربی به خصوص دولت آمریکا کشور را به نقطه‌ای رساند که نه چرخ اقتصاد می‌چرخید و نه چرخ صنعت هسته‌ای! میراث دولت قبل در سیاست خارجه چیزی جز ترجیح منافع حزبی و جناحی بر منافع ملی و مصلحت کشور در سایه‌ی اعتماد و خوش‌خیالی به طرف‌های مقابل و معطل کردن اقتصاد کشور و پشت کردن به سرمایه‌های داخلی نبود. توافقی که نه تنها "تقریبا هیچ" نبود بلکه "خسارت محض" بود.تداوم خط انفعال در سیاست خارجه کشور منجر به ترور شهید فخری‌زاده دانشمند برجسته‌ی هسته‌‌ای شد. تروری که مقدمه ورود جدی مجلس شورای اسلامی و سایر نهادهای مسئول برای ایستادن در برابر این خط انفعال بود. تصویب قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها توسط مجلس شورای اسلامی و اقدامات سایرنهادهای مرتبط قدمی هر چند ناکافی اما قابل قبول برای ایستادن در برابر این خط انفعال بود. عدم همراهی هسته اصلی دولت سابق که به توافق مجدد با آمریکا و برگشت این کشور به توافق پس از روی کار امدن دولت جدید امریکا به این توافق امیدوار بودند و هر توافقی را بهتر از توافق نکردن می‌دانستند می‌رفت تا بار دیگر مصالح ملی کشور زیر پای منفعت جناحی یک جریان خاص سیاسی قربانی شود.رهبر معظم انقلاب با ترسیم دقیق موضع طرف ایرانی نسبت به لغو تمامی تحریم به صورت یکجا تاکید و راه‌ را بر کسانی که هر توافقی را بهتر از توافق نکردن می‌دانستند بسته و از ورود کشور به یک چرخه خسارت‌بار دیگر جلوگیری کردند.حال که دیگر دولت معروف به غربگرا سکان کشور را به دست ندارد و طراحی تمامی سیاست ها و اجرای هر اقدامی در زمینه هسته ای و مذاکرات مربوطه در دستان شما و مشخصا شورای عالی امنیت ملی است دیگر نباید بهانه و یا به اصطلاح مصلحتی را برای پیشبرد اهدافی به دست گرفت که کشور را به پرتگاه بکشاند و صدالبته نباید پشت پرده و دور از نظر مردم نخبگان و کارشناسان پیش رفت.اما در آستانه شروع مذاکرات و با توجه به اقدامات صورت گرفته در این چند ماه جمعی از دلسوزان و دانشجویان ایران اسلامی مراتب نگرانی خود را به سمع و نظر شما میرسانند. در این مدت آنطور که مشخص است مصوبه مجلس همچنان بر زمین مانده و بخش مهمی از بند های آن (بندهای 5، 6، 7، 8) که اجرایش میتوانست ایران را در مذاکرات آینده کمک کند و برگ برنده ای در مقابل طرف های غربی باشد نادیده گرفته شده. ضمن ارج نهادن به تلاش‌های مسئولین دستگاه سیاست خارجه در این مدت، شاهد هیچ رویکرد و ایده اصلی مشخص نسبت به غرب و مذاکرات هسته‌ای نبوده‌ایم. بعنوان مثال از ابتدا شروع دولت جدید تاکید بسیاری بر مسئله رفع تحریم‎‌ها انجام شده است حال آنکه اقدام عملی، مشخص و واضحی در این زمینه صورت نگرفته است. مسئله‌ای که در صورت تداوم می‌تواند آسیب‌های جدی را نسبت به سیاست خارجه ایران و نقش جهانی و منطقه‌ای کشور وارد کند. امروز در شرایطی به سر می‌بریم که نیاز به واقع‌نگری و در نظرگرفتن صرف منافع ملی در سیاست خارجه بیشتر از هر زمان دیگری دیده می‌شود. کشور باید از گفتمان‌هایی که این وضعیت خسارت‌بار را برای کشور به وجود آورده عبور کند. عدم موضع‌گیری شفاف و واضح نسبت به گستاخی‌ها و اظهارات طرف‌های مذاکرات و ایده‌های مطرح شده‌ای مانند توافق موقت و عدم اجرای برخی از بندهای قانون اقدام راهبردی لغو تحریم‌ها و تمدید چندباره دسترسی دوربین‌های آژانس به نوعی ادامه همان خط انفعال دولت قبل به صورتی دیگر است که می‌تواند کشور را وارد چرخه فاجعه‌بار دیگری کند.فقر ایده کلان و نداشتن استراتژی در سیاست خارجه نسبت به غرب حتی برای دولتی که منطقه و همسایگان را در اولویت خود قرار داده و بر تکیه بر توان داخلی نیز تاکید دارد می‌تواند خسارت جدی در بر داشته باشد.اگر راهبردی جدی در این زمینه بصورت عینی و مشخص وجود دارد متاسفانه با عدم اعلام و تبیین، نخبگان، مردم و حتی کارشناسان را در ابهام جدی قرار داده اید و در صورت عدم وجود این راهبرد در سطح کلان نمی‌توان هیچ آینده روشنی را برای مذاکرات پیش‌رو متصور بود خروجی این مذاکرات چیزی جز «خسارت‌ محض» نخواهد بود.