پرواز یا سقوط؟

خانم بزرگ همیشه برام الگو بود. یه جور واقعی قوی بود. ازون آدما که انگار هیچ مشکلی براشون مطرح نیست همه رو مثل تراکتور حل میکنن و میرن جلو. از بچگی که مادرش رو از دست داده بود و کل خواهر برادراش رو بزرگ کرده بود تا بعدش که ازدواج کرد با هزار تا مشکل و سختی و موقعی که اومد یه نفس راحت بکشه آقاجون خدابیامرزم مرد و تا همین حالا که هر مشکلی که توی زندگی ماهاست یه پایه ثابت مشورته. همیشه دوست داشتم همونقدر قوی باشم و متمایز و اینجا باید برسیم به مهارت جذابه مدیریت بحران. در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن اول قدم آن است که مجنون باشیهر شخصی هر دو سه ماه یکبار ؛ با بحران های شخصی، مالی، کاری، خانوادگی و جسمی رو به رو میشه. مشکلات همیشه هستند و هرکدوم حل بشن بعدی از راه میرسه. شما هرگز نمی تونید اونارو متوقف کنید. چیزی که می تونید مشخص کنید نوع واکنش تونه. بحران مثل یه جنگه؛ جنگی که شما فرمانده یکطرف اونید؛ جنگی که فرمانده اون باید مثل یک فرمانده فکر کنه و مثل یک فرمانده عمل کنه و گاهی اونقدر اوضاع بیخ پیدا میکنه که باید تصمیم های فوری و عمل های فوری تر رو چاشنی کارتون کنید. تئوری چالش_واکنش :در زمان های قدیم هر امپراطوری، از یک قبیله کوچیک گرفته تا یک کشور پهناور بعد از ایراد امپراطوری مورد حمله امپراطوری های دیگه قرار می گرفت و اگر خواهان بقای امپراطوری بود باید سریع دست به سازماندهی مجدد نیروهاش میزد. تصمیم های درست یا غلط اون حاکم موجب پیروزی یا شکست اون میشد. هرچقدر قبیله بزرگتر یا منسجم تر میشد چالش های آن هم بزرگتر میشد. چالش ها و مشکلات همزاد مسیر موفقیت شما هستند و تنها چیزی که شما در زندگی میتونید تحت کنترل قرار بدید واکنش هاتون به این چالش هاست پس خیلی مهمه که بتونید در مسیر موفقیتتون برای مواجهه قدرتمند با چالشهاتون به رشد شخصی برسید. فراموش نکن چیزی که تو رو نکشه قوی ترت میکنه. چیزی که توی لحظه بروز چالشی در زندگی نیاز داری تمرکز روی راه حله نه روی مشکل. موفقیت توانایی حل مشکلاته. کارآمد ترین انسان های دنیا چیز خاصی نداشتند فقط وقتی توی چالش قرار می گرفتند بهترین واکنش را نشون می دادند و بهترین تصمیم رو میگرفتن و به بهترین نتیجه هم می رسیدند. شما داری خروجی اون انسان قوی و موفق را می بینی که نتیجه پیدا کردن بهترین راه حل برای اون چالش هاست.اولین اصل استراتژی مدیریت بحران اصل هدفه. اگه هدف انتخاب نکردید دلیلی نداره که بجنگید، زخم بزنید و زخم بخورید و نفس نفس بزنید. پس بدون برای چی داری میجنگی؟ یه نگاه بنداز به سر تا پات و به خودت بگو اصلا این همه زخم برای چی؟ جوابی که به خودت میدی خیلی میتونه تو رو قدرتمند تر کنه یا حتی ضعیف تر ما به نادانسته ها و ناشناخته هامون هیچ تعهدی نداریم و آدم بی تعهد یعنی هیچی.اصل دوم جسارته؛ میدونم ریسک آزاردهنده است، میدون ترس همیشه کنج جاده موفقیت کمین کرده و از یه جا که فکرشم نمیکنی ضربه رو بهمون میزنه و در میره اما یادت نره تو هیچ جنگی پیروزی از موضع دفاع به دست نیومده. من قبول دارم وقتی بحران ابرو در هم می کشه و چین به پیشونی میندازه و صورت زشت و زمختش رو زشت تر و زمخت تر میکنه؛ میترسیم اما باور داشته باش گاهی هیچ راهی به جز مقاومت در برابر همین زشترو عنق نیست. اصل سوم تجمع منابعه باید اصلی ترین نقاط قوتت رو، بهترین افرادتون، بهترین دوستانتون رو با وجود محدودیت هایی که دارید روی بخش هایی متمرکز کنید که احتمال پیروزی اونجا بیشتره. اصل چهارم انعطاف پذیریه قطعا هرکسی یه غروری، باورهایی و یا افکاری داره اما یادت نره تو با افکار قبلیت به اینجا رسیدی که اسمش بحرانه. قرار اتفاق جدیدی اتفاق بیفته پس لازم تصمیمات، افکار و باورهای جدیدی زاییده بشه لطفاً به خودت اجازه کمی خلاقیت و متفاوت نگاه کردن رو بده و حتی به دیگران هم اجازه نظردهی بده همه راه‌ها را باز بگذار. اصل پنجم جمع آوری اطلاعاته. سوال کن، تماس بگیر، دست به دامن گوگل شو و خلاصه اینقدر اطلاعات دقیق و کاملی به دست بیار که بهترین تصمیم رو بگیری. با اطلاعات محدود قبلیت سراغ بحران نرو باید کمی آپدیت باشی.اصل ششم کار گروهیه. اول و آخر ماجرای موفقیت تنها نبودنه. اگه تنهایی خیلی بهت قول نمیدم موفق بشی. پس یه گروه بساز یا قاطی یه گروه شو و از همه پتانسیل همه اعضای گروهت استفاده کن.اصل هفتم شانس بد. به ناپلئون گفتن به شانس اعتقاد داری؟ گفت بله به شانس بد معتقدم. همیشه یک شانس بد خواهم داشت پس برای اون نقشه میکشم. اصل هشتم مسئولیت‌ پذیریه. فراموش نکن تو مدیری؛ توی کسب و کارت، توی زندگی شخصی و خانوادگیت، توی رفاقتت و هر جای دیگه ای. اگه گل بکاری یا گند بزنی تویی که اینکارو کردی.یک دو سه حملهههههه!!هرکی خواست به عوامل بیرونی غلبه کنه اول باید به هیجانات درونی خودش مسلط بشه. اولین قدم مدیریت بحران های زندگی کنترل افکار و احساساته. وقتی کارها طبق نظر ما پیش نمیره دچار واکنش های افراطی به شیوه منفی میشیم و همین اتفاق قسمت های مربوط به تفکر در مغز ما رو مختل می‌کنه. اگه نتونی هنگام مواجهه با مشکل از مهارتهای مغز جدید استفاده کنی؛ مغز قدیم از یکی از دو استراتژی حمله یا فرار استفاده میکنه که این دو تا استراتژی بدترین اقدام خواهد بود. اولین اقدام برای کنترل افکار و احساسات اینه که مخالف با وضع موجود عمل کنید یعنی از زبان بدن تون کمک بگیرید. آدم هایی که دچار تنش میشند چه رفتارهایی از خودشون نشون میدن؛ چه رفتارهای نشون نمیدن؟ دقیقاً مخالف اینارو عمل کنید. باور داشته باش احساسات منفی که الان تو رو در برگرفته کمک به حل مشکل تو نمیکنه پس آروم باش و درست تصمیم بگیر. در قدم بعدی نیاز به نگاه واقع‌بینانه به بحرانتون دارید. مغز شما مدام اتفاقات و نتایج بد رو بهت یادآوری می‌کنه متوقفش کن و بهش خط مشی بده. مشکلتو مثل یه آدم مجسم کن و باهاش بحث کن. اینقدر باهاش بحث کن که یا تو قانع بشی یا مشکلت. مطمئن باش بعد از این بحث مفصل خیلی بهتر با مشکلت و راه حل مشکلت مواجه میشی. مشکلات رو مصور کن و از تمام زوایا باهاش بحث کن. این وسط از مشورت با بقیه غافل نشو. دنبال درس برو. هر مشکل حل میشه؛ میگذره پس وقتی گذشت بین از این مشکل چه چیزی میتونی بیرون بکشی که زندگیت عوض بشه.یه راه فوق‌العاده مواجهه با بحران‌ها استفاده از بارش فکری معکوسه. بدترین اتفاقی که میتونست بیوفته چیه؟ چیکار کنم که به این نقطه نرسم؟ اگه به این نقطه رسیدم چه راهکاری داره؟ و مطمئن باش گاهی تو همه جوانبو سنجیدی ولی بازم اونطور که میخوای پیش نمیره. یادت نره تمام دنیا سعی می کنن تو رو بکشوننت عقب. تغییر و موفقیت درد داره ولی تو ناامید نشو. وقتی یه بحران سراغت اومد خودتو بین مرگ و زندگی تصور کن یعنی یا این بحران رو حلش می کنم یا میمیرم. زندگی کردن و زنده بودن رو انتخاب کن.منتظر نباش بحران بیاد و بعد بری تو حالت بحران. یه قلم و کاغذ دست بگیر و حالت بحران رو برای خودت تعریف کن. حالا که منطقی نگاه می کنی می دونی باید چیکار کنی تا وقتی که دست و پات شل شده. اگه حالت بحران رو تعریف کنی میدونی کی توی بحرانی و اگه بحران اومد باید چیکار کنی.موقعیت های بحرانی رو بشناس. هرچقدر اطلاعاتت در مورد شرایط مطلوب و نامطلوبت بیشتر باشه بهتر میتونی شکست رو بپیچونی. دنیا رو همون طور که هست ببین نه همون طور که دوست داری. اگه با بحران مواجه شدی کمی کنار بکش و شروع کن به جمع آوری اطلاعات حقیقی در مورد مشکلت نه تخیلی و احساسی. پس از خودت بپرس دقیقاً شرایط چیه؟ چه اتفاقی افتاد؟ چطور این اتفاق افتاد؟ چه زمانی این بحران شروع شد؟ اصلا این بحران از کجا شروع شد؟ چه حقایقی در مورد من و زندگیم و این بحران وجود داره؟ چه افراد دیگه ای درگیر این بحرانند؟ قبل من چه کسی درگیر این بحران بوده؟ اگه بوده چطور تونسته از پسش بربیاد؟ تمام بحران های زندگی یا قابل حل هستند یا تحمل. پس باید واقعیت را بپذیری تا وقتی که حل بشه. نیرو و انرژی روی چیزی نزار که نمیتونی تغییرش بدی.تضمینی نیست همیشه درست تصمیم بگیری ولی برای اینکه کمی بهتر این روند رو طی کنی از خود بپرس چه فرضی در مورد این بحران و حل این بحران وجود داره؟ اگه فرضیاتم غلط از آب دراومد تکلیف چیه و چه اتفاقاتی رخ میده؟ چه جایگزین هایی رو میتونم برای هر کدوم از این فرضیات قرار بدم؟ سعی کنید از کسی که مستقیماً با مشکل شما درگیر نیست کمک بگیرید. گاهی یه آدم از خارج خیلی بهتر میتونه بحران ما رو تحلیل کنه و حتی راهکار بده. سعی کنید گاهی خودتون رو یه کارمند تصور کنید که دنبال آنالیز کردن یه بحرانه برای کارفرماش و قراره تحلیل رو به کارفرماش تحویل بده. قبل از بحران آدمهایی که موقع بحران می‌تونند کمکت کنند رو باهاشون ارتباط بگیر. بیشتر مواقع برای عبور از یه بحران علاوه بر مهارت های زندگی به وجود دیگران نیاره.مشکلت رو بنویس و دقیقاً شرح بده و بگو چه چیزی از این مشکل باعث ایجاد این بحران شده؟ بنویس چه چیزی باعث بحران شده؟ چه چیزی بحران رو تشدید می‌کنه؟ و در نهایت چه راه حلی برای بحران داری؟ راه حل ها دو دسته هستند یه سری راه حل های پیچیده و یکسری راه حل های ساده. مهمترین و اثرگذارترین اقدام را انتخاب کن و روی همون تمرکز کن. در سال ۱۳۴۲ میلادی ویلیام اکام یک مسئله مطرح کرد به اسم تیغ برنده اکام؛ که میگه در مواجهه با هر مسئله پیچیده آسون ترین و سریعترین راه حل معمولاً درست ترین راهه. پس ذهنت رو اول درگیر ساده ها کن مثلاً اگر که شما با چندین طلبکار روبرو هستید اول از همه باید برید و باهاشون صحبت کنید و یه محبت برای برگردوندن پولشون تعیین کنید. خودت رو درگیر بحران‌های غیرقابل حل نکن و همینطور بحران‌هایی کم اهمیتی که چه حل بکنی و چه نه هیچ اثری نداره. ما انسان ها فقط با مقدار مشخصی از اضطراب و بحران میتونیم کنار بیاییم و اگر قرار باشد روی تمام مشکلات جامعه همزمان با مشکلات خودمون متمرکز بشیم به سرعت از پا در می آیم. بهتره انرژیتون رو صرف مشکلات مربوط به زندگیتون کنید و تنها به اخباری که روی وضعیتتون تاثیر مستقیم داره توجه کنید. باید بیاموزد انرژی عاطفی تون رو عاقلانه مدیریت کنید و به جای اینکه نگران تمام مسائل جامعه و دنیا باشی بحران زندگی خود رو کنترل کنی. همونطور که خوشی ها پایدار نیستند بدی ها نیز میگذره. هرگاه به این مسئله که امروز تموم شدنیست و به زودی به دیروز تبدیل می شه توجه کنی متوجه میشی که بحران ها هم گذراست و در نهایت درد ناشی از اونها تموم می شه. با این فکر ذهنتون مشوش نخواهد شد و می‌تونی با آرامش به حل مشکلاتت بپردازی