یادداشت ده

امروز عصر وقتی آخر وقت خانم ف. از من خواست تا بخشی از گزارش خرید و مکاتباتم را به او نشان دهم با دیدن کارم با خوشحالی لبخند زد و گفت:آفرین، خیلی عالیست!البته خودم هم قبول دارم که واقعا بهتر از خودش کار کردم و تقریبا سنگ تمام گذاشتم. البته همه کار من به مکاتبات خارجی ختم نمی شود و البته خدا را شکر می کنم که همیشه دلم می خواست در یک چنین شرکتی کار کنم و زیر نظر یک خانم، بتوانم همه اصول و جزییات واردات و صادرات را یاد بگیرم و خوشبختانه، خانم ف. که در طول روز یکسره در حال بالا و پایین رفتن از پله های دفتر مدیران در طبقه بالاست و مدام باید با هزار نفر تلفنی یا رو در رو سروکله بزند و در عین حال گروه بازرگانی را مدیریت کند از من غافل نمی شود. کم کم دارم کارهای تخصصی تر را یاد می گیرم. مثلا کار با سیستم ثبتارش در بخش واردات و بعد هم صادرات. البته یقینا شما بیشتر از من بلدید من فعلا اطلاعات کمی دارم. فقط دلم می خواسته یک روز بتوانم مدیر بازرگانی شوم که به نظرم از استاد دانشگاه بودن جالب تر است برایم! البته برای من فقط! چون همیشه دوست داشتم دانشجوهایم بالاترین نمرات را بگیرند و همیشه هم وقتی آنها واقعا نمرات بالایی می گرفتند توبیخ می شدم که شاید من دارم بهشان نمره می دهم! خلاصه بماند، داشتم می گفتم که امروز بخشی از کارم به دلم چسبید.دومین اتفاقی که افتاد این بود که وقتی داخل کوچه خوابگاه پیچیدم یکهو کسی توی دلم بهم گفت که بس است هر چقدر غمگین بودی، حالا وقت آن است که شاد باشی و اصلا به روی خودت نیاری که چقدر شرایط زندگی در خوابگاه برایت سخت است. اصلا تو باید به این شرایط مسلط شوی نه شرایط به تو. برای همین با خوشحالی وارد اتاق شدم، با صدای بلند سلام کردم، چای دم کردم، شام درست کردم و با دوستم خوردیم و گفتیم و خندیدیم. و همین. کار خاصی نکردم فقط آن لحظه که همیشه ساکت و توی خودم بودم را شاد زندگی کردم و لذت بردم.سومین اتفاق... تماس ناشرم بود. فکر می کنم از شدت استرس قلبم داشت توی دهنم می آمد. به من خبر داد که نسخه الکترونیکی از کتابی که در حال ترجمه آن هستم را دیده است و این یعنی که من خیلی دیر کرده ام... معمولا من عقیده ام این است که ترجمه باید خوب در بیاید. من روی کارم وسواس دارم. کتاب من 180 صفحه بود که باید یک ماهه تحویل می دادم. خب، بله شما که غریبه نیستید. من می توانستم سریع تر ترجمه کنم و با کیفیت قابل قبول ولی دلچسب خودم نبود، من نیاز به زمان زیادی داشتم ولی ما مترجم ها گاهی مجبوریم همان کاری را کنیم که ناشر می خواهد گرچه من در فرصتی که تا چاپ کتاب دارم تا جایی که دانشم اجازه دهد بهترین ترجمه را برای شما آماده می کنم طوری که از خواندنش لذت ببرید... خلاصه امشب کتاب اولم از این نوع کتاب ها - و چهارمین کتابم - برای گرفتن مجوز و امور مربوط به چاپ و انتشار کتاب می رود و ته دلم خوشحالم که این پروژه هم به لطف خدای خیلی خیلی مهربان تمام شد و انشاالله به زودی کتاب بعدی ام را شروع می کنم.دوستان عزیزم، گهگاهی دلم می گیرد به خصوص وقتی مادرم زنگ می زند و بی تابی می کند دلم می خواهد همان لحظه بروم قراردادم را فسخ کنم و برگردم بروم پیش مادرم ولی... مادرم باید صبر کند... با این وضعیت کار و فرصتی که برایم پیش آمده ناچارم بمانم و ادامه دهم. به خدا هم سفارش کرده ام هوای خانواده ام را داشته باشد. به هر حال، من هم مثل خیلی از شماها استارتاپ داشتم و موفق بودم ولی زمینم زدند. همین دیشب بود که سامانه ثنا را باز کردم تا آخرین ابلاغیه هایم را چک کنم و دیدم ابلاغیه مربوط به نظر کارشناسی اموال را ندیده ام :( و حالا باید برای مزایده اموال شرکتم به شهرستان بروم... واقعا انصاف نیست. این که یک آدم کلاهبردار اینقدر راحت بتواند انصاف و وجدان را کنار بگذارد و از چک حامل شما که روزی از روی اعتماد برای سرمایه گذاری در اختیارش گذاشتید برای خاکستر کردن زندگیتان استفاده کند... ولی اتفاقی بود که افتاد و بهایش از دست دادن سلامتی پدرم و خیلی چیزها بود ولی درس های زیادی به من داد... اما من این را به شما قول خواهم داد به شرط حیات، خداوند همه چیز را درست خواهد کرد. یادتان نرود برایم دعا کنید و اگر دوست داشتید همچنان دوست بمانید...پی نوشت: دوستان، کامنت هایتان را حتما پاسخ خواهم داد. ممنونم که می خوانید و همراه هستید واقعا از خواندن نوشته هایتان لذت می برم و ممنونم که دوست هستید.