سرگذشت دختری که موهایش بیرون بود

خانواده من خیلی مذهبی بودناما خاله ها و داییها و عمه ها و عمو اصلا مذهبی نبودن برعکس خیلی هم مخالف خیلی چیزا بودناما پدر و مادرم خیلی مقید بودنمادر سواد زیادی نداشت اما همزمان با ما درس میخوند خوندن و نوشتن رو یاد گرفته بودهر دو اهل مطالعه بودن مخصوصا مادرمرمان هم میخوندن حتیمنم خیلی به مطالعه علاقه داشتم کلا آدم خیال‌پردازی بودم و هستمپدرم تو همه چیز همراه ما بودنبا اینکه خودشون مداح و قاری قرآن بودن اما وقتی تمایل خواهر و برادرم رو برای یادگیری موسیقی دیدن همراهی کردن! براشون سه تار خریدن و امکانات لازم رو در اختیارمون گذاشتن!توی پوشش هم همین بودما اجازه داشتیم انتخاب کنیماصرار برای چادر نداشتنخواهر بزرگم از اول محجبه بودن خیلی هم به من اصرار میکردن برای حجاباما من دوست نداشتم اصلا خوشم نمیومد ازچادردوست داشتم آزاد باشم دوست داشتم بهم توجه بشه دیده بشممانتو تنگ و کوتاه و موهای بیرون...:pensive:حتی زمانی که تازه شلوار کوتاه مد شده بود منم میپوشیدم:pensive:از ۱۱_۱۲سالگی رمان خوندن رو شروع کردمرمانای عاشقانه و زرد۱۳سالم بود بوف کور و صادق هدایت رو خوندمهرچی بیشتر. ازین رمانا میخوندم بیشتر دلم میخواست مثل شخصیتهاش باشمخواهرم برعکس من کتابهای شهدایی میخوندمن علاقه نداشتمغرق شده بودم تو رماندوستای خوبی هم نداشتمهمه دوست پسر داشتن ولی من علاقه ای به این روابط نداشتم فقط دوست داشتم دیده شم همینکه بهم پیشنهاد میدادن و دنبال دوستی باهام بودن برام کافی بود.هر روز تو راه هنرستان با واسطه و بی واسطه پیشنهاداتی داشتم.یکی دوتاشون هم خیلی سمج بودنبرای بیرون رفتن با دوستانم هم آزاد بودمالبته مادرم بهم اعتماد داشت منم هر اتفاقی میفتاد براشون میگفتممنم دختر بدی نبودمفقط اهل حجاب نبودمخلاصه اینکه همه چیز اینطوری پیش می‌رفت کم کم احساس کردم با این وضع دلم آروم نیستیه چیزی کم بودیه چیزی که انگار باید می‌بود اما نبود!یعنی آرامش نداشتمگاهی دلم میخواست برم بیرون بدون مزاحمت راحت باشمیه جورایی حس میکردم دیگه این دیده شدن آرومم نمیکنهیه چیز بهتر یه چیز بالاتر میخواستم [منظورش شوهره]اما پیداش نمیکردمبا خودم درگیر بودم احساسات نوجوانی بود که همه چیزو بهم ریخته بودخیلی احساس تنهایی میکردم اما نمی‌تونستم خومو قانع کنم که با پسری رابطه داشته باشموقتی با دوستام می‌رفتیم بیرون خب..یه خورده بازیگوش بودمخیلی احساس تنهایی میکردم اما نمی‌تونستم خومو قانع کنم که با پسریهمون موقع ها بود که به یه شهرک اطراف استان نقل مکان کردیماز دوستانم دور شده بودم اما اجازه داشتم بهشون سر بزنم هنوز باهم قرارای هفتگی داشتیم و شنبه‌ها ناهار دورهم بودیماز دوستانم دور شده بودم اما اجازه داشتم بهشون سر بزنم هنوز باهماما مسافت دور بود و رفت و آمد با اتوبوس و اینا یکم سخت شد.این بود که کم کم دوستام عوض شدناما مسافت دور بود و رفت و آمد با اتوبوس و اینا یکم سخت شد این بود.دوتا دوست تو محله جدید پیدا کردم هر دو محجبه!تو همین موقع ها رفتیم منزل خواهرم که تازه ازدواج کرده بود و رفته بود تهرانخواهرم موقع برگشت ما بهم یه کتاب داد گفت تو راه حوصله ت سر می‌ره بخون کیف کن!گرفتمش اما اسم کتابو که دیدم گذاشتم تو کیفم حوصله خوندن کتابای اینطوری رو نداشتمحالا کتاب چی بود؟کتاب اینک شوکران، زندگی شهید مدق به روایت همسر شهید!زمستون بود و هوا سرد و برف باریده بود ترافیک سنگین و اتوبوس حوصله سربر!مجبور شدم کتابو بردارم بخونم!شروع که کردم دیگه نتونستم بذارمش کنارتا برسیم خونه نصف بیشترشو خونده بودم.یه مقدارش موند که اومدم خونه خوندمچقدرررررر با این کتاب گریه کردمقبلاً با کتابا گریه کرده بودم اما اینبار فرق داشتاصلا دیدم نسبت به کتابای شهدا عوض شدشروع کردم به خوندن کتاب شهداپیشنهاد بعدی خواهرم کتاب دا بود اینو دیگه دوستام نداشتن رفتم خریدمهمینطور که کتابای شهدا رو میخوندم رفت و آمدم با دوستان قبلی کمتر و کمتر میشد و بیشتر با دوستای جدیدم بودم.باهم می‌رفتیم استخر پارک و بیشتر از همه مسجد!باورتون میشه من دیگه چادر سرمیکردم! قرارای پارکی با دوستای قبلی جاشو داده بود به قرارای مسجدی با دوستای جدیدحالا دیگه غرق شده بودم تو کتابای شهداحس آرامشی که دنبالش بودم پیدا کردمولی هنوز حس تنهایی رو داشتم..نیازهایی که هر دختر و پسری تجربه میکننشبا بیشتر با خدا خلوت میکردمو ازش خواستم خودش برام درستش کنهو کردبعد از اینکه حجاب کامل رو انتخاب کردمهمسرم اومدن خواستگاری