خاطره بازی با دیوار

بسم الله الرحمن الرحیم#از دیوار بگوخاطره بازی با دیوارپسرم «حسام» تازه خوابش برده بود، خونه آروم آروم بود. فرصت خیلی خوبی بود که بشینم پای یک سری کار عقب افتاده. چند وقت بود که از کارِ خونه و بچه داری خسته شده بودم و یک وقتایی دلم برای دبیرستان و همکلاسی‌های دبیرستانی تنگ می‌شد، مخصوصا که 9 سالی بود که دبیرستان تموم شده بود و ما از محله قدیمی جابجا شده بودیم، بعد هم من ازدواج کرده بودم. با خودم گفتم:ـ« ِای زندگی ِچشم به‌هم زدم 9 سال گذشت...!! »خیلی کنجکاو بودم، بدونم «حنانه» دوست قدیمی‌ام کجا هست؟!! و چیکار می‌کنه؟!! ولی ازش هیچ شماره‌ای نداشتم. نشستم پشت میز و لپ‌تاپ رو روشن کردم، صفحه گوگل رو باز کردم و سرچ کردم «حنانه صرافی». یک لحظه چشمام رو بستم و باز کردم، دیدم نه بابا هیچی به هیچی، یکی دو نفر آورد ولی هیچ کدوم دوست من نبودند. یک لحظه ناامید شدم به خودم گفتم:ـ« بی خیال بابا ؟!»به ساعت نگاه کردم و دیدم نیم ساعت بی‌خودی نشستم پای لپ‌تاپ، یک دفعه زد به سرم که سایت دیوار رو سرچ کنم. خیلی وقت بود که می‌خواستم کالسکه‌ی حسام رو بفروشم. آگهی رو نوشتم و عکس کالسکه رو تو دیوار گذاشتم و شماره موبایلم رو گذاشتم، خیلی راحت آگهی رو گذاشتم. خیالم راحت شد یک نفس راحت کشیدم که حداقل یک کار مفید کردم، چند ساعت گذشت، بعد شوهرم «حمید» از سر کار اومد خونه و یک چایی آوردم خورد، همین طور که پای تلویزیون دراز کشیده بود، بهش گفتم:ـ راستی امروز کالسکه حسام رو تو دیوار گذاشتم.ـ کار خوبی کردی، اگه خوب بخرند یک مقدار هم می‌ذارم روش یک دوچرخه براش می‌خرم.ـ آره فکر خوبیه؛ چون دیگه حالا دوچرخه به درد بچه می‌خوره.هنوز حرفم تموم نشده بود که گوشی‌ام زنگ خورد، یک آقایی بسیار محترمانه سلام و علیک کرد و گفت:ـ ببخشید خانم، آگهی کالسکه‌ی بچه برای فروش گذاشتید تو دیوار ؟ـ بله، بلهـ می‌شه لطفا آدرس‌تون رو دقیق بفرمایید، بیام ببینم؟!ـ حتما. الان براتون آدرس رو پیامک می‌کنم، تشریف بیارید.ـ ممنونم مزاحمتون می‌شم.ـ خواهش می‌کنم.نیم ساعت گذشت و زنگ خونه رو زدند، حمید سریع پرید و گوشی آیفون رو برداشت و گفت:ـ بله بفرمایید.حمید در رو باز کرد. گوشی آیفون رو گذاشت و به من نگاه کرد و گفت :خودم کالسکه رو بهش نشون می‌دهم تو بمون پیش حسام. چند دقیقه بعد دیدم حمید برگشت تو خونه و گفت:ـ دَمت گرم دستت خوبه ها!! طرف پسندید اصلا هم چونه نزد، پولش هم نقد داد. فقط سریع یک لیوان آب خنک بردار بیار پایین خانمش بنده خدا حامله است و آب می خواد.ـ اِ خوب بگو بیاین تو..ـ گفتم بهشون« بفرمایید داخل پذیرایی کنیم»، نمیانـ باشه تو برو الان آب میارم.حمید بچه رو بغل کرد و رفت پایین، من هم معطلش نکردم سریع پارچ آب سرد رو از یخچال برداشتم و با دو تا لیوان گذاشتم توی سینی و مانتوم رو پوشیدم و سینی برداشتم و رفتم پایین، یک آقای خوشتیپ و متین دَم در ایستاده بود. سلام و احوالپرسی کردیم و گفتم:ـ کالسکه هم مبارک باشه. إن شاء الله ببرید به سلامتی استفاده کنید.ـ سلامت باشید ببخشید زحمت دادیم.ـ خواهش می‌کنم، اختیار دارید.بعد رفتم کنار دَرِ ماشین و سَرم رو پایین آوردم و به خانم بارداری که توی ماشین نشسته بود و داشت به گوشی موبایلش نگاه می کرد، سلام کردم و گفتم:ـ خانم بفرمایید آب.اون خانم سرش را بلند کرد و گفت:ـ سلام دست شما درد نکنه....به صورتش نگاه کردم و گفتم:ـ حنانه خودتی؟! باورم نمیشه تو کجا؟!!!! این جا کجا؟!!اون هم چشمهاش از تعجب گِرد شد و گفت:ـ نرگس!!! تو اینجا زندگی می‌کنی؟!!خندیدم گفتم:ـ والا راست می‌گن دنیا کوچیکه، به خدا همین امروز تو فکرت بودم خیلی دلم می‌خواست ببینمت.حنانه با شوق از ماشین پیاده شد و همدیگر رو بغل کردیم، برگشتم به حمید نگاه کردم و گفتم:ـ ببین یک تیر و چند نشون شد با یک آگهی تو دیوار هم کالسکه فروختم، هم دوست دبیرستانم رو پیدا کردم اونم بعد از 9 سال!!! چقدر این دیوار باحاله!!حمید و شوهرِ حنانه با تعجب همدیگر رو نگاه کردند و زدند زیر خنده، بعد حمید گفت:ـ چه خوب پس دیگه تعارف رو بزارید کنار، بفرمایید تو خونه که آشنا در اومدیم.الان چند ماهی از این اتفاق خوب می‌گذره، بچه‌ی حنانه هم دنیا اومده و گاهی با هم قرار می‌گذاریم و می‌ریم پارک، گاهی هم حنانه میاد خونمون.این طوری شد که به کمک‏ دیوار هم کالسکه رو فروختم و هم دوست دبیرستانم رو پیدا کردم، با یک آگهی تو دیوار دو تا نشون رو زدم. دیوار تولدت مبارک، امیدوارم زنده و پاینده باشی مثل دیوارِ چین و هر روز ملیونها نفر بیان دیدنت.#ازدیواربگو