خدمت=اتمام رابطه

خب، از کجا شروع کنم بهتره?قبل رفتن به خدمت با دختر خانمی آشنا شدم که تمام خصوصیاتی که من از یک همسر ایده عال میخاستم رو داشت، نه روی اینو داشتم برم باهاش صحبت کنم فیس تو فیس نه میتونستم به کسی بسپارم تا بهش بگه ازش خوشم میاد، داداششو می‌شناختم از طریق اینیستاگرام داداشش پیداش کردم و از همون طریق باهاش وارد ارتباط شدم بعد یک هفته قبول کرد، خوشحال بودم نمیخام زیاد کشش بدم سریع رد میشم، 4 ماهی گذشت و من به شدت بهش علاقه مند بودم اونم همین طور کلی برای هم وقت میذاشتیم، خلاصه با اصرار مادرم باید میرفتم خدمت☹️خودم که دوست نداشتم برج 3 دفترچمو پست کردم و 4/19، اعضامم بود به مرکز آموزش 04 بیرجند، یک روز قبل رفتنم رفتم دیدمش خیلی ناراحت بود شبشم اصلا نخوابیده بود و گریه میکرد خودمم خوابم نبرد حس بدی داشتم، صبح شدو رفتم ترمینال که برم قبلش تلفنی باهاش حرف زدم و برای آخرین بار خدافظی کردم گوشیمو دادم خانواده و رفتم، توی اتوبوس پر سرباز کچل بود اونا که نامزد داشتن صدا گریشون به گوش می‌رسید، بعد 9 ساعت رسیدم به 04 پادگانی وسط بیابون سرباز دژبانی اومدو وسایلامونو ریخت بیرون و گشت مارو رفتیم داخل حس خوبی نداشتم از همون لحظه دل تنگ بودم هم خانواده هم عشقم، خلاصه از شکستن غرور بهتون نگم که در جریان هستین یک سربازی که سنش دو رقمی مثبت نشده میادو بهت میگه چیکار کنی و چیکار نکنی و حق اینم داره اگر گوش ندی تنبیهت کنه 4روز گذشت و من هنوز نتونستم تماس بگیرم بعد چهار روز آموزش سخت تو اون هوای سوزان توجیه نگهبانی داشتیم و مارو بعدش گذاشتن نگهبان من نگهبان منبع آب وسط بیابون ته ته پادگان بودم یک پاستار چند متری من بود ک اونم داشت پست میداد گفت تازه واردی گفتم آره گفت با خانوادت تماس داشتی گفتم نه گوشیشو در آورد گفت بیا زنگ بزن بقران تو عمرم اینقدر کسی خوشحالم نکرده بود خییییلی خوشحال شدم گوشیو گرفتم زنگ زدم عشقم تا صدامو شنید زد زیر گریه خودمم بغض کرده بودم یک دقیقه اول فقط سکوت بودو گریه هیچ وقت اون لحظه رو یادم نمیره باهاش حرف زدم میگفت چرا 4 روزه زنگ نزدی گفتم نمیتونم نه گوشی دارم نه کارت تلفن دارم، گفتم تنها راه ارتباط اینه که خودت زنگ بزنی پادگان، دوست نداشتم زنگ بزنه چون پیش تلفن هر زمان یک سرباز بود که اول باید اونا باهاش صحبت میکردن بعد منو صدا میزدن ولی چون دل تنگ بودم شماره رو دادم گفت فردا ساعت 6 صبح زنگ میزنم، صبح منتظر زنگش بودم فرمانده اومده بود توی میدون گردان به خط شده بودیم یهو منو صدا زدن اوووه چه حس نابی بود بدو رفتم اجازه گرفتمو رفتم جای تلفنی صداش انرژی بود بهش گفتم هر روز ساعت 6 منتظرم گفت باشه ناگفته نمونه 12 ظهرم بود 5 عصرم??حالا 12 ظهرو 5 عصر چون بقیه هم تلفن داشتن دور تلفن شلوغ بودو همه منتظر زنگ بودن ولی 6 صبح دیگه هیچ کسی دورش نبود گوشی رو هم کسی بر نمی‌داشت می‌دونستن با من کار دارن دیگه بچها هم توجیه بودن ?خلاصه نگم براتون صداش انرژی بودو منم بد عادت شدم آموزشیم خیلی سخت بود ما ناهار میخوردیم نمیزاشتن بره پایین توی هوای گرم 45 درجه سر ظهر با معده پر میبردن تو میدون تمرین رژه حالا آبم نیست یعنی از تشنگی هلاک می‌شدیم بعد از آبش نگم براتون شور و سنگین هر چقدر میخوردی سیر نمیشدی تازه گرمم بود یخ میاوردن ولی کی آب یخ درست کنه همه خسته‌ از سختیش نمیگم که سرتون درد میارم خیییلی سخت بود همینو بدونین کافیه گذشت 6 هفته مارو میبردن اردوگاه تو یک بیابونی 12 تا سرباز تو یک چادر 8 نفره وسط بیابون و کوه 5 روز بدون حموم بعد از همه بدتر تو چادر می‌خوابید نصب شبی بلند میشدی بعد می‌دیدی پای طرف جلو صورتته یک پایی که 14 ساعت تو بوتین بوده نگم براتون از بوش و کثیفی خلاصه صبح میبردن تو کوه با اسلحه و کوله پشتی یهو میگفن بشمار 3 بالای اون تپه آخه ما چطور با شماره 3 با این حجم سنگینی بریم اونجا ??بعد نمیرفتی سینه خیز رو سنگو خارو خاشک خلاصه هر جور بود تموم شد اردوگاه تو راه که میومدیم فقط به فکر این بودم برم اولین کاری که میکنم زنگ میزنم به عشقم یک کارت تلفن گیر آوردم از بچها که داشتن و خریده بودن اسلحه رو دادم به یکی بره تحویل بده کولمو به یکی خلاصه هرچی داشتم به بقیه دادم و فقط میخاستم برمو زنگ بزنم با هزار ذوق و اشتیاق زنگش زدم میگم کارت تلفن مال بچهاس زنگ بزن پادگان گفت چرا زنگ بزنم میگم زنگ بزن صحبت کنیم 5 روزه نبودم دلم برای صدات تنگ شده میگه لازم نکرده فکر کردم داره شوخی میکنه باهام میگم من خستما جای شوخی نیست زنگ بزن برات تعریف کنم چیا به سرم اومده هیچی نمی‌گفت، میگم الو صدامو داری با لحن خیلی سرد گفت من حالم خوب نیست قطع میکنم منم شوکه هیچی نگفتم یهو قطع کرد دوباره زنگش زدم میگم چته تو، هیچی نگفت میگم چی شده بازم هیچی نگفت دیگه به قول گفتنی شصتم خبر دار شد اتفاقات جالبی قرار نیست رخ بده شارژ این کارت طفلی پسره تموم شد منم حالم گرفته و نگران با خودم گفتم یعنی چی چرا اینطوری کرد گفتم بزار فردا بهم زنگ میزنه فردا شد ساعت6شد منتظر موندم خبری نشد گفتم شاید خواب مونده بزار دوازده 12 شد بازم خبری نشده دیگه حالم گرفته شد باز رفتم گشتم یک کارت پیدا کردم طرف گفت پولیه گفتم هرچقدر هست فقط بده دادو زنگ زدم گفت میخام تمومش کنم، منو میگی لال شدم هیچی نمیگفتم، پرسیدم چی شده چته تو میگفت نمیخام ادامه بدم، خب دلیل، دلیلی نداشت جز سکوت ازون مکالمه زیاد نمیگم تمومش کرد بدون اینکه بگه چرا، 2 هفته دیگه از آموزشی من مونده بود و اندازه 2 سال گذشت هر روز منتظر بودم ساعت 6 ولی خبری نبود نه 6 نه 12 و نه 5خییییییلی بد گذشت اون 2 هفته با خودم گفتم چرااااا، خب میذاشتی آموزشیم تموم بشه بیام مرخصی بعد تموم کن خدمت همین جوری سخته و نمیگذره بعد توام که دلخوشی من بودی بی دلیل گذاشتی رفتی،، نزدیک یک سال میشه هنوز بهش فکر میکنم و هنوزم نفهمیدم چرا تمومش کرد......