هنر جنگ دانشگاه سوهانک.استاد علی اکبر حسنوند.دانشجو تینا ایرجی رشته کارگردانی

حمله شیمیاییفیلم درخت گردوبمباران شیمیایی جنایتی عظیم توسط نیروهای عراقی به تاریخ هفت تیر۶۶ در سردشت ایران رخ داد که طی این عملیات بالای ۸۰۰۰تندر معرض گاز قرار گرفته و مسموم شدند(که تا چندین سال هم تاثیر آن از هر نظر روی مردم و این منطقه از بین نرفت)و عده ی زیادیهم فوت کردند.این عمل در اکثر کشور ها و قدرت ها جنایت شمرده میشود و انرا عملی شنیع میدانند ولی در عین حال در آن زمان کشور های اروپاییاین جنگ افزار شیمیایی را در دسترس صدام حسین قرار دادند و طی دستور حسن المجید معروف به علی شیمیایی،پسر عمویصدام،وزیر دفاع عراق،این عملیات رخ داد.این خلاصه ای از جنایت صدام در تاریخ ایران بود اما در سال‌های اخیر ما شاهد چندین فیلم سینمایی ارزشمند و قابل تامل در اینراستا بودیم منجمله.لاک پشت ها پرواز میکنند•اثر بهمن قبادی - حکایت عاشقی•احمدرمضان زاده و …+ در تعداد زیاد فیلم هم اشارههایی به موضوع مشکلات تنفسی پسا جنگ و اتفاقات پس از بمباران را مشاهده کرده ایم اما اینبار محمد حسین مهدویان این فاجعه رادر قالب یک خانواده کوچک برای ما نمایان کرده است،در این فیلم هرچند که این مسئله متمرکز و کوچک تر و تنها در خانواده قادر(بابازی درخشان پیمان معادی)رخ می‌دهد اما همراستا با آن،بخوبی در گستره ی وسیع تر هم این رخداد را به تصویر میکشد و ما درابتدایی فیلم شاهد لانگ شات ها و همه گیر شدن جریان در شهر و صحنه های هولناک ماجرا هستیم.مهدویان بخوبی میداند که برای نشان دادن مسئله ی بزرگ و جنایت های بشری در این فیلم لازم نیست به ریسمان های مختلف برایبزرگنمایی جریان چنگ بزند و آن را در حد خانواده قادر به ظاهر کوچک کرده است و این خانواده را به جریان و مسائل آن تاریخ مرتبطمیکند.قادر کاراکتری کم حرف و ساده نماد مردم غیور کورد که اکثرا در پی زندگی سالم و حلال و مهیا کردن شرایط برای خانواده‌شان هستندمیباشد که نا خواسته و بی هوا مانند همه ی مردم بی گناه کشور دچار این رخداد هولناک میشود،فیلم به خواسته خود رسیده و ما در تکتک سکانس ها وقتی همراه این شخص هستیم بار ها با خود میگوییم گناه این خانواده چه بود؟مگر یک انسان،هرچقدر رزل و کثیف و بیعاطفه می‌تواند هزاران تن از مردم را دچار این بدبختی و فروپاشی همیشگی کند؟پس قانون تصویب شده برای زن و بچه ها چه میشود؟آیا نهایتا به سزای اعمال خود در این دنیا رسید؟پشت این ماجرا چه قدرت هایی ایستاده اند؟با دیدن فیلم و با هوشمندی فیلمنامه نویس و کارگردان که دست روی احساسات مخاطب میگذارد و بشدت او را همراه میکند تمامی اینسوال ها ذهن مارا درگیر میکند و باعث میشود باره‌دیگر یا حتی برای اولین بار به این سوالات رجوع کنیم،به جنگ بازگردیم،به دهه هاییکه جان های وطن بی هیچ توقعی خود را از آغوش گرم خانواده به میدان توپ و تانک میبردند،از ارامش های سلب شده ی خانواده ها،ازشهدای اسیر شده و گمنام،از رنج های تحمیل شده و آثار باقی مانده اش تا به امروزحداقل من نوعی شخصا پس از دیدن فیلم و بر انگیخته شدن احساساتم به تمامی اینها بازگشتم و آن را مرور کردم.کارگردانی این فیلم قابل قبول است و شیوه ی قصه گو و روایت گری را برای این موضع انتخاب کرده که روی فیلم و داستان خوب نشستهاست،از نظر من مسئله ای به این بزرگی را نمی‌شود تقلیل داد در نتیجه نمیتوان گفت مهدویان برای تاثیر بیشتر سوزش فیلم را بالا بردهو غلو کرده،چیزی که ما میبینیم شاید یکصدم چیزی باشد که آنها در آن زمان حس کرده اند،بازی مینو شریفی و پیمان معادی به اندازه و درست و مناسب کاراکتر است و پیمان معادی بخوبی بازی زیر پوستی و تحلیل رفتن یک مردخانواده که همه چیز آن رو به زوال است را در آورده اما مهران مدیری بازی خوبی از خود ارائه نداده،او میتوانست تنها با دیدن چند فیلماز کسانی که مشکل لکنت دارند یا حضوری دیدن این اشخاص،بهتر این ویژگی را در بازی از خود نشان دهد و باور پذیر شود ،گریم کاراکتر ها به خوبی و به اندازه و قابل قبول است و فیلمبرداری هم به روایت گونه کردن فیلم کمک میکند و مارا همراه میسازد،نقطهعطف دیگر فیلم موسیقی و آوا ها و لالایی های زبان کوردی است که به تنهایی سوزناک و غمگین است و به خوبی در سکانس هایی ازفیلم جا گرفته.