امامِ ایمان و امیدِ ما...

هو الحکیمما مظلومیم، اما مقتدر مثل مولایمان علی علیه السلامآن زمان که روح خدا و تجسّد اسلام، این کوه که سینۀ آسمان تاریخ را خراشیده است، با قلبی آرام و مطمئن به آغوش یگانه محبوبش رسید و امتی در نیمۀ خرداد به عزا نشت، شاید کسی فکر نمی‌کرد که اکنون چنین وضعیتی داشته باشیم. اگر مرگ ظاهریِ عالِم رخنه‌ای در پیکرۀ اسلام است، کدام رخنه در دوران غیبت شدیدتر از نیمۀ خرداد 68؟رابطه ایمان و امیدشاید آن سال و در آن لحظات کسی از امت به‌داغ‌نشستۀ اسلام تصور نمی‌کرد که دست خدا کسی را جای خمینی بنشاند که بتواند، مثل خمینی امت را راه‌بری کند و رشد دهد. شاید کمتر کسی بود که آیت‌الله خامنه‌ای را نمی‌شناخت، اما به مخیّلۀ کمتر کسی خطور می‌کرد که او بتواند مثل امام، امامت کند. بسیاری از انقلابی‌ترین انسان‌ها هم چنین امیدی نداشتند. اما او توانست... .او توانست جریان حزب‌الله را از کوران این چند دهه عبور دهد. آن زمان که برخی از بزرگان انقلاب از راه برگشتند، او کسی بود که دست جریان مظلوم و مقتدر حزب‌الله را گرفت و نگذاشت انحراف بزرگان به این جریان اصیل انقلاب سرایت پیدا کند. او بود که صبورانه و پدرانه این جریان را رشد داد و شمع امید را در دل‌ها روشن نگاه داشت تا از دوران انحراف حضرات پشیمان عبور کنیم، تا از دوران بسط سرمایه‌داری و لیبرالیسم به اسم اسلام عبور کنیم. او بود که از این تهدیدها فرصتِ رشد ما را فراهم کرد.امید دائمیاو در وصف امام گفته بود که «ما مُرده بودیم. امام ما را هدایت کرد و ما گمراه بودیم. امام ما را هدایت کرد.» اکنون به‌حق می‌توانیم بگوییم که ما مُرده و گمراه بودیم. ما اگر در فضای غبارآلود این سال‌ها دستمان در دست امام خامنه‌ای نبود، به هلاکت انحراف می‌مردیم... . او ما را حیاتی دوباره بخشید.او بود که ما را از فتنه‌ها عبور داد. او دست دشمن را در منطقه خواند. تدبیر او بود که آمریکا بعد از هزینۀ هفت تریلیون دلاری، دستاوردی در منطقه ندارد. او نگذاشت فشار حداکثری غرب، مقابل مقاومت اسلامی پیروز شود. او بود که با صبر و بصیرت عمق نفوذ راهبردی جمهوری اسلامی را تا هزاران کیلومتر آن‌طرف‌تر از مرزهای ایران کشاند.هر کس ایران را دوست دارداو که پدر این جریان است و از ابتدای نهضت در متن مبارزه بوده است، او که مزّۀ تاریخ را اولین بار در کتاب‌های او چشیدیم، همو امروز امام ماست. امروز، جریان تحجر بسیار ضعیف‌تر از زمانی است که امام در منشور روحانیت از خون‌دل خوردن‌های پدر پیرمان می‌گفت... امروز آمریکا به‌مراتب ضعیف‌تر از زمان نیکسون و کارتر است... امروز جریان لیبرال دیگر تا بیت شخصیت دوم نظام نفوذ ندارد... امروز دیگر منافقین نمی‌توانند انقلابی‌ترین جوان‌های ما را جذب خود کنند و شخصیت‌های طراز اول کشور را ترور کنند. آن‌ها در کشوری دور از ایران، سال‌های آخر عمرشان را می‌گذرانند. امروز دیگر مخالفت با جریان لیبرال «دشمنی پیغمبر» محسوب نمی‌شود. امروز دیگر حنای حضرات همیشه طلبکار دیگر رنگی ندارد و دیگر «آبراهام لینکلن» مجاهد شهید نیست! امروز مردمی داریم که زیر آتش همه‌جانبۀ اقتصادی و رسانه‌ای و فرهنگی و زیر تیغ تلخ خیانت برخی مسئولان پای انقلاب ایستاده‌اند... امروز پسر کارگری در مناطق پایین‌شهر در خانۀ اجاره‌ای جانش را نثار انقلاب می‌کند و خانواده‌اش به او افتخار می‌کنند. از روح‌‌الله عجمیان می‌گویم! او که مجسمۀ مظلومیت و اقتدار ماست. ما در دورانی زندگی می‌کنیم که فشار یک رسانه و حزب در آمریکا، موجب تصرف مجلس این کشور می‌شود. حساب توییتری رئیس‌جمهورش را می‌بندند تا اوضاع را کنترل کنند، اما ده‌ها و بلکه صد‌ها رسانه علیه مردم ایران به خط کرده‌اند. نان و داروی آن‌ها را گروگان گرفته‌اند، فتنه و اغتشاش راه می‌اندازند، اما این مردم در 22 بهمن به‌گونه‌ای پای انقلاب ‌می‌ایستند که گویی خاک یأس به چهرۀ دشمنان اسلام پاشیده‌اند... .مشکلات نباید امید را تضعیف کندما مردمی شکورتر و صبورتر از این مردم نمی‌شناسیم، جز اصحاب عاشورایی سیدالشهدا... . گله‌مندند، درد نان دارند، درد تبعیض و بی‌عدالتی دارند و این دردها عین انقلابی‌گریست.ما مقتدایمان امام این مردم است. همین مردمی که دیر یا زود از این گردنه‌ها عبور خواهند کرد و روسیاهی به مدّعیان ظاهرالصلاح خواهد ماند. ما درد یک تاریخ را در سینه و آرمان ظهور را در سر داریم. ما از فریاد این حرف‌ها خجالت نمی‌کشیم. ما بی‌شناسنامه نیستیم. ما راست‌قامتان جاودانۀ تاریخیم.رَگ‌رَگست این آبِ شیرین، آبِ شور در خـلایق مـی‌رود تا نفـخ صور...مرتضی ترابیخرداد 1402