ای داد ، از آه پریا

امروز دل تنگم ، دل تنگ تمام شادی ها و غم هادل تنگ هر چیزی که دیگر نیست ، دل تنگ چیزهایی که هستند اما انگار وجود ندارند.همیشه وقت دل تنگی به شعر های شاملو پناه می برم. همیشه پناه بی پنهایی من بودن....✨یکی بود یکی نبودزیر گنبد کبودلخت و عور تنگ غروب سه تا پری نشسه بود.زار و زار گریه می کردن پریامث ابرای باهار گریه می کردن پریا.گیس شون قد کمون رنگ شبقاز کمون بلن ترکاز شبق مشکی ترک.روبروشون تو افق شهر غلامای اسیرپشت شون سرد و سیا قلعه افسانه پیر.از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر می اومداز عقب از توی برج ناله ی شبگیر می اومد..." - پریا! گشنه تونه؟پریا! تشنه تونه؟پریا! خسته شدین؟مرغ پر بسته شدین؟چیه این های های تونگریه تون وای وای تون؟ "پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه میکردن پریامث ابرای باهار گریه می کردن پریا***" - پریای نازنینچه تونه زار می زنین؟توی این صحرای دورتوی این تنگ غروبنمی گین برف میاد؟نمی گین بارون میادنمی گین گرگه میاد می خوردتون؟نمی گین دیبه میاد یه لقمه خام می کند تون؟نمی ترسین پریا؟نمیاین به شهر ما؟شهر ما صداش میاد، صدای زنجیراش میاد-پریا!قد رشیدم ببینیناسب سفیدم ببینین:اسب سفید نقره نعلیال و دمش رنگ عسل،مرکب صرصر تک من!آهوی آهن رگ من!گردن و ساقش ببینین!باد دماغش ببینین!امشب تو شهر چراغونهخونه دیبا داغونهمردم ده مهمون مانبا دامب و دومب به شهر میانداریه و دمبک می زننمی رقصن و می رقصوننغنچه خندون می ریزننقل بیابون می ریزنهای می کشنهوی می کشن:" - شهر جای ما شد!عید مردماس، دیب گله دارهدنیا مال ماس، دیب گله دارهسفیدی پادشاس، دیب گله دارهسیاهی رو سیاس، دیب گله داره " ...پریا!دیگه توک روز شیکسهدرای قلعه بسّهاگه تا زوده بلن شینسوار اسب من شینمی رسیم به شهر مردم،ببینین: صداش میادجینگ و جینگ ریختن زنجیر برده هاش میاد.آره ! زنجیرای گرون، حلقه به حلقه، لابه لامی ریزد ز دست و پا.پوسیده ن، پاره می شندیبا بیچاره میشن:سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار می بیننسر به صحرا بذارن، کویر و نمک زار می بیننعوضش تو شهر ما... [ آخ ! نمی دونین پریا!]در برجا وا می شن، برده دارا رسوا می شنغلوما آزاد می شن، ویرونه ها آباد می شنهر کی که غصه دارهغمشو زمین میذاره.قالی می شن حصیراآزاد می شن اسیرا.اسیرا کینه دارنداس شونو ور میدارنسیل می شن: شرشرشر !آتیش می شن : گرگرگر!تو قلب شب که بد گلهآتیش بازی چه خوشگله!آتیش! آتیش! - چه خوبه!حالام تنگ غروبهچیزی به شب نموندهبه سوز تب نمونده،به جستن و واجستنتو حوض نقره جستنالان غلاما وایسادن که مشعلا رو وردارنبزنن به جون شب، ظلمتو داغونش کننعمو زنجیر بافو پالون بزنن وارد میدونش کننبه جائی که شنگولش کننسکه یه پولش کنن:دست همو بچسبندور یاور برقصن" حمومک مورچه داره، بشین و پاشو " در بیارن" قفل و صندوقچه داره، بشین و پاشو " در بیارنپریا! بسه دیگه های های تونگریه تاون، وای وای تون! " ...پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه می کردن پریامث ابرای باهار گریه می کردن پریا ...***" - پریای خط خطی، ل*خ*ت ، عریون پاپتی!شبای چله کوچیک که زیر کرسی، چیک و چیکتخمه میشکستیم و بارون می اومد صداش تو ناودون می اومدبی بی جون قصه می گف حرفای سر بسه می گفقصه سبز پری زرد پریقصه سنگ صبور، بز روی بونقصه دختر شاه پریون، -شما ئین اون پریا!اومدین دنیای ماحالا هی حرص می خورین، جوش می خورین، غصه خاموش می خورینکه دنیامون خال خالیه، غصه و رنج خالیه؟دنیای ما قصه نبودپیغوم سر بسته نبود.دنیای ما عیونههر کی می خواد بدونه:دنیای ما خار دارهبیابوناش مار دارههر کی باهاش کار دارهدلش خبردار داره!دنیای ما بزرگهپر از شغال و گرگه!دنیای ما - هی هی هی !عقب آتیش - لی لی لی !آتیش می خوای بالا ترکتا کف پات ترک ترک ...دنیای ما همینهبخوای نخواهی اینه!خوب، پریای قصه!مرغای پر شیکسه!آبتون نبود، دونتون نبود، چائی و قلیون تون نبود؟کی بتون گفت که بیاین دنیای ما، دنیای واویلای ماقلعه قصه تونو ول بکنین، کارتونو مشکل بکنین؟ "پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه می کردن پریامث ابرای باهار گریه می کردن پریا.دس زدم به شونه شونکه کنم روونه شون -پریا جیغ زدن، ویغ زدن،جادو بودن دود شدن، بالا رفتن تار شدنپائین اومدن پود شدن،پیر شدن گریه شدن،جوون شدن خنده شدن،خان شدن بنده شدن، خروس سر کنده شدن،میوه شدن هسه شدن، انار سر بسّه شدن،امید شدن یاس شدن، ستاره نحس شدن ...وقتی دیدن ستارهبه من اثر نداره:می بینم و حاشا می کنم، بازی رو تماشا می کنمهاج و واج و منگ نمی شم، از جادو سنگ نمی شم -یکیش تنگ شراب شدیکیش دریای آب شدیکیش کوه شد و زق زدتو آسمون تتق زد ...شرابه رو سر کشیدمپاشنه رو ور کشیدمزدم به دریا تر شدم، از آن ورش به در شدمدویدم و دویدمبالای کوه رسیدماون ور کوه ساز می زدن، همپای آواز می زدن:" - دلنگ دلنگ، شاد شدیماز ستم آزاد شدیمخورشید خانم آفتاب کردکلی برنج تو آب کرد.خورشید خانوم! بفرمائین!از اون بالا بیاین پائینما ظلمو نفله کردیمآزادی رو قبله کردیماز وقتی خلق پا شدزندگی مال ما شد.از شادی سیر نمی شیمدیگه اسیر نمی شیمها جستیم و واجستیمتو حوض نقره جستیمسیب طلا رو چیدیمبه خونه مون رسیدیم ... "بالا رفتیم دوغ بودقصه بی بیم دروغ بود،پائین اومدیم ماست بودقصه ما راست بود:قصه ما به سر رسیدکلاغه به خونه ش نرسید،از : احمد شاملو