ویروس در پاندمی بعدی: 10 سال دیگر احتمال حمله به زنجیره غذایی

اصطلاح next pandemic را اگر جستجو کنید مشاهده می کنید بسیاری از اتاق های فکر در حال گفتگو درباره آن ابعادش محل شیوع اش و نحوه پیشگیری و مقابله با آن هستند. اما در ایران اما کمتر کسی رقبت کرده است به دنبال این درد و سر برود.اگر توهم نباشد اما می توان به این هم توجه کرد که: جالبه که وقتی صخبت از پاندمی بعدی می شود کره زمین از سمتی که ایران در مرکزش هست بر روی سایت های خارجی دیده می شود :))کرونا سه بار قبل از این آمده بود!طی 20 سال گذشته، سه مورد شیوع ویروس کرونا در انسان وجود داشته است. هر یک از حیوانات وحشی منشأ گرفته اند و یکی از این ویروس ها SARS-CoV2عامل همه گیر COVID19- است. علاوه بر این، چهار سویه کروناویروس وجود دارد که در انسان بومی هستند و باعث سرماخوردگی می شوند. گمان می‌رود که اینها در زمان‌های گذشته از حیوانات پدید آمده باشند. SARS-CoV2- به احتمال زیاد به پنجمین سویه بومی تبدیل خواهد شد.چرا کرونا خیلی کشنده نبود؟عفونت های بسیار کشنده با دوره کمون کوتاه، مانند بیماری ویروس ابولا، بسیار کمتر احتمال دارد که همه گیر شوند. آنها در اوایل عفونت باعث بیماری شدید می شوند که افراد آلوده را ناتوان می کند و می کشد و به ویروس فرصت کمی برای انتقال به دیگران می دهد. از این رو اگر فرضیه انسان ساخت بودن کرونا را قبول کنیم بایستی بپذیریم مجبور بوده است کشندگی کمتری داشته باشد تا بخوبی منتقل شود و از یک اپیدمی به پاندمی بدل گردد. اتاق های فکر هشدار داده اند که در آینده ممکن است که یک سویه کروناویروس کشنده تر ظاهر شود.حالا دقت کنید که بیل گیتس که پاندمی کرونا را حدودا 5-6 سال قبل پیش بینی کرده بود الان پاندمی بعدی برای زنجیره غذایی را هشدار داده است. فیلم بین باشید یاد فیلم بین ستاره ای (اینتراستالر) می افتید که همه مزارع نابود شده بودند بجز ذرت آنها هم حال خوبی نداشتند (البته در فیلم بابت ریزگردها و تغییر اقلیم بود)تاثیر بلایای طبیعی در گسترش ویروس ها:شیوع بیماری های عفونی به احتمال زیاد زمانی رخ می دهد که یک سری عوامل خطر با هم اتفاق بیفتند. یک رویداد آب و هوایی ال نینو در سال 1998 باعث جاری شدن سیل در کنیا، سومالی، سودان و تانزانیا شد که به این معنی بود که گاوها و انسان ها مجبور شدند در زمین های خشک باقی مانده نزدیکتر به هم زندگی کنند. این امر خطر انتقال پاتوژن بین گونه ای را افزایش داد. به دلیل کمبود واکسن، گاوها علیه ویروس تب دره ریفت (Rift Valley Feve)، یک عفونت رایج در بین حیوانات نشخوارکننده در منطقه، واکسینه نشدند. وقوع سیل مکان های بیشتری برای تکثیر پشه ها ایجاد کرد که منجر به افزایش سریع جمعیت پشه شد. پشه ها یکی از راه های انتقال ویروس تب دره ریفت از حیوانات به انسان و از انسان به انسان هستند. این امر ظهور ویروس را در جمعیت های انسانی تسهیل کرد که سپس از انسان به انسان منتقل شد.ماهیت ویروس در پاندمی بعدیپاندمی بعدی ویروسی ست که به گندم و جو یا به دام حمله می کند و هزینه تولید گوشت در دامپروری را به علت تهیه واکسن های گران چندان بالا می برد که مجبور شویم گوشت آزمایشگاهی بخریم! گوشت آزمایشگاهی هم اکنون در یک رستوران در سنگاپور عرضه شده است. اگرچه به لحاظ ژنتیکی دچار ابهام هست اما بعید نیست دست سرمایه داری پشت این بازار از وقوع چنین پاندمی که جمع کننده دامداری ها در سطح جهان باشد خوشحال شود.•کوید19 آسیبی را نشان داده است که ناشی از شیوع بیماری کنترل نشده در سراسر جهان بسیار متصل ما است. اما بیشتر مردم نمی‌دانند که گیاهان نیز به بیماری‌های عفونی تسلیم می‌شوند و باعث کاهش 15 درصدی محصول جهانی می‌شوند و حداقل 220 میلیارد دلار در سال هزینه دارند. در حالی که بسیاری از بیماری‌های گیاهی تنها آسیب‌های جزئی ایجاد می‌کنند که با مواد شیمیایی کشاورزی کنترل می‌شوند، بیماری‌های کنترل‌نشده‌ای وجود دارند که باعث تلفات 70 تا 80 درصدی و شکست کل محصول می‌شوند. تلفات محصول به دلیل بیماری های گیاهی در طول تاریخ رخ داده است و به قحطی و اختلال کمک کرده است - در دهه 1940 در هند (بیماری لکه قهوه ای در برنج)، ایرلند در دهه 1840 (بیماری سیب زمینی بلایت اواخر)، و بازگشت به روم باستان (ساقه گندم). زنگ) . امروزه تهدیدات برای محصولات بیشتر است زیرا سیستم های غذایی ما بر محصولات کمتری متکی هستند که با تراکم بالا در مناطق وسیع کاشته می شوند، با همگنی زیاد، بوفه جذابی برای پاتوژن ها فراهم می کند. لیست طولانی باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروب ها که به محصولات اصلی (گندم، برنج، ذرت، سیب زمینی) و همچنین میوه ها و سبزیجات ما حمله می کنند، مستلزم هوشیاری و فعال بودن در برابر این تهدیدات است. بیماری‌های گیاهی نه تنها باعث تلفات غذا، بلکه مواد زائد - دانه، آب و کود برای پرورش محصول - و همچنین هزینه‌های اضافی نیروی کار، مواد شیمیایی و محیطی برای مبارزه با بیماری می‌شوند.پس اگر ویروس به جان گندم و جو بیفتد راه حل به سادگی تولید واکسن برای کرونا نیست. از آنجایی که چنین تحقیقاتی اغلب یک دهه یا بیشتر طول می کشد تا به گونه ای جدید بذر مقاوم در برابر بیماری منجر شود، سیاست گذاران باید اکنون برای حمایت از منابع بیشتر برای تحقیقات بیماری روی محصولاتی که قرن ها ما را حفظ کرده اند و هرگز در معرض خطر بیشتری قرار نگرفته اند، حمایت کنند. سناتور دیک دوربین و چری بوستوس، نماینده کنگره، اخیراً پیشنهاد افزایش تحقیقات کشاورزی را برای رسیدگی به چالش‌های فعلی و آینده در تولید مواد غذایی داده‌اند، و این یک روند خوشایند است.