برای تولید پادکست هیچ چیزی نیاز نداری به جز یه فضای ساکت (2)

تو قسمت قبلی تو نباید های تولید پادکست به سه مورد اشاره کردم که صرفا توهمه و واقعی نیستن. اگه اون مقاله رو نخوندی همینجا دست نگه دار و اونو از اینجا بخون و بعد برگرد همینجا. 4 دقیقه بیشتر وقتتو نمیگیره!4) این موضوع الان باب شده؛ برم سمتش!میدونم که یکی از دغدغه های شروع تولید پادکست، موضوع پادکسته. اینجا باید بگم که بگرد ببین چیه که اگه بزارنت، تا صبح میتونی راجع بهش یه ریز حرف بزنی. همونو عینا موضوع پادکستت بکن. مهم نیست جامعه مخاطبانش کمه یا زیاد. مهم نیس میشه با این موضوع پول درآورد یا نه. فقط همون موضوعی رو انتخاب کن که عاشقش هستی.بعضی از موضوعات هستش که زیادی دیگه کلیشه ای شده و خیلیا میخوان برای جذب مخاطب بهتر، برن سمتش. موضوعاتی مثل روانشاسی و خودباوری، دیجیتال مارکتینگ، مصاحبه با افراد موفق، مدیتیشن، خلاصه کتاب و...چرا اینا نه؟! چون افراد قَدَری تو این حوزه ها فعالیت میکنن و دیگه تقریبا اشباع شده. به عنوان مثال، در زمینه خودباوری و روانشناسی، پادکست هایی مثل هلی تاک، صلح درون، رادیوراه، جافکری و... هستن که احتمالا نوبت گوش دادن به من و تو نمیرسه دیگه. مگر اینکه در این زمینه ایده های جدید تری داشته باشی.تو حوزه مصاحبه هم، پادکست هایی مثل رادیو کارنکن، 10 صبح، مستی و راستی، دیالوگ هستن.اما از طرف دیگه بعضی از پادکست ها با موضوعاتی خیلی خاص وجود دارن که کارشون خوب گرفته. مثل هاگیرواگیر که چند نفر آدم میشینن و راجع به هر چیز مزخرفی که به ذهنشون اومد حرف میزنن! و یا پادکست گپ دایو که صرفا فوکوس کرده روی موسیقی متن فیلم ها و مخاطبان خوبی داره. دقت کنید که نه موسیقی و نه سینما. فقط موسیقی متن فیلم ها!5) نشد؛ این تیکه رو یه بار دیگه ریکورد کنیم!میدونم سخته که وقتی دکمه پلی رو زدی، یه ریز حداقل نیم ساعت صحبت کنی. اما باور کن اینکه دست به دکمه پاوز نزنی، به مرور اعتماد به نفستو زیاد میکنه. ولی اینکه هی بگی نشدو از اول و دوباره از اول و... اون شیرازه ذهنیتو از هم میپاشونه و یادت میره اصلا داشتی چیکار میکردی. ریکورد رو بزن و شروع کن به صحبت کردن تا تهش! مگر اینکه یه اشتباه خیلی فاحش داشته باشی تو صحبت هات.میپرسی خب تپق زدن هام رو چیکار کنم؟! بزار همونجوری بمونن! میدونم عجیبه اما باور کن اینطوری حس خیلی صمیمانه تری پیدا میکنه پادکستت. مخاطب میفهمه که تو خودتی و روبات نیستی. حس میکنه که به طور زنده داری باهاش صحبت میکنی. یادت باشه، تو می خوای پادکستر بشی، نه گوینده خبر!برا مثال هم دوباره برمیگردم به پادکست طبقه 16 که توش سهیل علوی، خیلی راحت و خودمونی میشینه صحبت میکنه. و حتی سلام هم نمیده!6) آخه من درونگرا ام؛ نمیشه!اگر به کتاب های روانشناسی واقعی و علمی(و نه این کتاب های زرد)، رجوع کنی، متوجه میشی که کسی که کم صحبت میکنه لزوما درونگرا و کسی که زیاد صحبت میکنه، لزوما برونگرا نیست. بلکه، این دو تا برمیگرده به اینکه منبع انرژی تو کجاست.اگر تو کسی هستی که وقتی تنها میمونی، میتونی فکر هاتو بزاری رو هم و انرژی درونیت بیشتر میشه، تو درونگرا هستی. و اگر وقتی با دوستات حرف میزنی، باعث میشه انرژی بگیری، پس تو برونگرایی (و ممکن هم هست که بینابین باشی. پس الکی برچسب درونگرا یا برونگرا به خودت نزن!).کسایی که من رو میشناسن میدونن که من معمولا تو جمع ها زیاد صحبت میکنم. تو پادکست هم این مشخصه یجورایی. اما جالب اینجاست که من آدم درونگرایی ام و تیپ شخصیتی ام هم INFJ هست.پس این کلیشه ها و برچسب زنی ها رو بنداز دور. اگه حس میکنی با صحبت کردن راحتی، احتمالا میتونی پادکستر خوبی بشی. و اگر هم راحت نیستی، کسی مجبورت نکرده حتما وارد این حوزه بشی.فضای ساکت؛ مهم ترین مسئلهو در نهایت رسیدیم به مهم ترین و اصلی ترین دغدغه ای که باید نگرانش باشی: فضای ضبط.چالشی که ما خودمون هم مدت زیادی درگیرش بودیم، همین مسئله بود. اگر پادکست تو، ماهیتش انفرادیه؛ یعنی خودت میشینی و صحبت میکنی، که مشکل چندانی نداری. برو داخل کمد لباست و یا گوشه های خونه و همونجا ریکورد کن. شاید عجیب به نظر بیاد، اما تو یه پست مفصل تر نحوه این کار رو توضیح میدم.اما مشکل وقتیه که پادکست تو (مثل پادکست ما؛ یعنی اتوپیا)، به صورت گفتگو باشه و یا پنلی با حضور چند نفر باشه که تو چنین شرایطی طبیعتا کمد لباس گزینه مناسبی نیست:). تو همچین موقعیت هایی بگرد دنبال یه فضای کاملا ساکت که مسئله ضبطت رو حل کنه.اگر خواستی پادکست ما رو (به اسم اتوپیا) که تو این تاریخ که دارم این مقاله رو مینویسم(1400/8/22) مدت کوتاهیه که استارت زدیم، رو گوش بدی، میتونی روی لینک زیر کلیک کنی و روی هر پلتفرمی که خواستی گوش بدی.https://redl.ink/utopia/linksو یا هم مستقیما توی کست باکس، اتوپیا رو سرچ کنی و لوگوی سرمه ای و زرد ما برات ظاهر بشه.این هم بخش دوم و آخر از مقاله ی نباید های تولید پادکست بود. این 6 مورد، مواردی بودن که به نظرم کلیشه های غیر منطقی ای برای قدم گذاشتن تو این راهه. خود ما هم اولش با همین مسائل کمابیش درگیر بودیم و خواستم این تجربه اندکم، روحیه بخش تویی که می خوای پا تو این عرصه بزاری باشه. سوالی باشه، حتما کامنت ها رو جواب میدم.ذهنت خلاق و تنت سلامت:)