ویروس کرونا پیش‌می‌رود، دنیا چه باید بکند؟

چاپ‌شده در: مجله Science به تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۰نویسنده: Jon Cohen, Kai Kupferschmidtلینک مقاله اصلی: https://www.sciencemag.org/news/2020/02/coronavirus-seems-unstoppable-what-should-world-do-nowپیشروی جهانی COVID-19 شروع به غیرقابل توقف شدن کرده‌است. تنها در هفته گذشته، شیوع بیماری در سراسر کشور ایران آغاز شد و موارد بیشتری را در عراق، عمان و بحرین ایجاد کرد. پس از انتشار سریع ویروس، ایتالیا ۱۰ شهر را در شمال کشور قرنطینه کرد. یک پزشک ایتالیایی این ویروس را به جزیره اسپانیایی تنریف، که مکانی محبوب برای گذراندن تعطیلات در شمال اروپا است، منتقل کرد و اتریش و کرواسی اولین موارد بیماری خود را گزارش کردند. در همین حال، شیوع بیماری کره‌جنوبی به رشد انفجاری خود ادامه داد و ژاپن موارد بیشتری را در پی قرنطینه کامل یک کشتی کروز گزارش کرد.ممکن است ویروس به طور مخفیانه در بسیاری از نقاط دیگر گسترش یابد. یک گروه مدل‌سازی در کالج امپریال لندن تخمین زده‌است که حدود دو سوم موارد صادر شده از چین هنوز شناسایی نشده اند.سازمان بهداشت جهانی (WHO)هنوز هم از استفاده از کلمه «اپیدمی» برای توصیف بحران در حال رشد امروز خودداری می‌کند، به جای آن درباره «بیماری‌های همه‌گیر در بخش‌های مختلف جهان» صحبت می‌کند. اما بسیاری از دانشمندان می‌گویند که بدون توجه به آنچه که آن را «پنجره مهار» می‌نامند، اکنون تقریبا به طور قطع بسته شده‌است. کریستوفر دای، اپیدمیولوژی‌شناس دانشگاه آکسفورد می‌گوید: «به نظر من این ویروس واقعا از چین فرار کرده و به طور گسترده منتقل شده‌است.» نانسی مسیوننیه، که رهبری واکنش کرونا ویروس برای ایالات‌متحده را بر عهده دارد، می‌گوید: «من اکنون بسیار بدبین هستم که می توان آن را کنترل کرد.» مراکز کنترل و پیش‌گیری از بیماری‌ها در ۲۵ فوریه هشدار دادند.«ما از مردم آمریکا می‌خواهیم تا با ما کار کنند تا برای این انتظار که این کار بد خواهد بود آماده شوند.»دای و دیگران می‌گویند زمان آن رسیده‌است که در مورد پاسخ سلامت عمومی تجدید نظر کنیم. تا کنون، تلاش‌ها بر مهار این ویروس متمرکز بوده‌است: کاهش سرعت انتشار ویروس در چین، جلوگیری از صدور آن به کشورهای دیگر، و زمانی که بیماران از مرزها عبور می‌کنند، به شدت هر کسی که با آن در تماس بوده را ردیابی کرده و آن افراد را به مدت ۲ هفته قرنطینه می‌کنند. اما اگر ویروس، به نام SARS-CoV-۲، جهانی شده باشد، محدودیت‌های سفر ممکن است نسبت به اقداماتی که برای محدود کردن شیوع و کاهش تاثیر آن‌ها صورت می‌گیرد، کم‌تر موثر باشند - برای مثال، با بستن مدارس، آماده‌سازی بیمارستان‌ها، یا حتی تحمیل نوعی قرنطینه بیرحمانه بر شهرهای بزرگ چین.لوچیانا بوریو، کارشناس سابق آمادگی دفاع زیستی در شورای امنیت ملی ایالات‌متحده که در حال حاضر معاون رئیس‌جمهور در شرکت سرمایه‌گذاری غیرانتفاعی In-Q-Tel است، می‌گوید: «اقدامات مرزی به اندازه و یا حتی عملی نخواهد بود و تمرکز بر روی اقدامات کاهش جمعیت خواهد بود تا زمانی که یک واکسن به مقادیر کافی در دسترس قرار گیرد.» الساندرو وسپینیان، یک مدل بیماری عفونی در دانشگاه شمال شرقی، اضافه می‌کند: «در حال حاضر مبارزه کاهش می‌یابد، سیستم مراقبت‌های بهداشتی را فعال نگه می‌دارد، و وحشت نکنید. این مساله نتایج مختلفی دارد، از یک فصل بسیار بد آنفولانزا گرفته تا چیزی که شاید کمی بدتر از آن باشد.»با این حال، کارشناسان بهداشت عمومی در مورد اینکه چگونه محدودیت‌های مسافرتی که در مرحله اول اپیدمی مشخص شده‌اند باید به سرعت کاهش یابند، اختلاف‌نظر دارند. در اوایل این هفته، تعداد کل موارد بیماری بیش از ۸۰۰۰۰ مورد با ۲۷۰۵ مورد مرگ بوده‌است که ۹۷ % از کل موارد بیماری هنوز در چین است. برخی از کشورها تا کنون تمام پروازها به چین و از آن را ممنوع کرده‌اند؛ قرنطینه ایالات‌متحده هر کسی که در استان هوبی سخت گیر بوده و اگر در طول دو هفته گذشته در هر جایی از چین بوده باشد از ورود به کشورهای خارجی خودداری می‌کند. چندین کشور نیز محدودیت‌هایی را بر ضد کره‌جنوبی و ایران اعمال کرده‌اند.دانشمندان می‌گویند که این محدودیت‌ها تا حدی موثر بوده‌اند. آنتونی فوجی، که ریاست ایالات‌متحده را بر عهده دارد، می‌گوید: «اگر ما محدودیت مسافرتی نداشتیم، موارد بسیار، بسیار و بسیاری مرتبط با سفر داشتیم» اما بسیاری از اپیدمولوژیست ها ادعا کرده‌اند که مسافرت زمان بیشتری را برای خرید ممنوع می‌کند و سازمان بهداشت جهانی از آن‌ها حمایت نمی‌کند به عنوان مثال، این ممنوعیت می‌تواند با محدود کردن جریان تجهیزات پزشکی لازم و از بین بردن اعتماد عمومی نتیجه معکوس به بار آورد. و با رشد لیست کشورهای آسیب‌دیده، اعمال این ممنوعیت‌ها سخت‌تر شده و معنی کمتری پیدا خواهد کرد: اگر شما در حال حاضر هزاران نفر در کشور خود دارید، صرف مقادیر زیادی از منابع برای دور نگه داشتن افراد مبتلا گاه به گاه، فایده‌ای ندارد.این محدودیت‌ها قیمت بالایی دارند. اقتصاد چین پیش از این نیز مانند صنعت هواپیمایی، ضربه بزرگی از سوی COVID-۱۹ خورده‌است. چین همچنین بسیاری از محصولات، از داروسازی گرفته تا تلفن همراه، را صادر می‌کند و اختلالات تولید باعث ایجاد مشکلات عظیم در زنجیره تامین می‌شود.مارک لیپسیچ، متخصص بیماری‌های مسری دانشگاه هاروارد می‌گوید: «از نظر سیاسی بسیار سخت است و شاید حتی عاقلانه نباشد که فردا محدودیت‌های سفر را کاهش دهیم. اما در عرض یک هفته، اگر اخبار با سرعتی که در چند روز گذشته بوده‌است ادامه پیدا کند، من فکر می‌کنم روشن خواهد شد که محدودیت‌های سفر دیگر یک اقدام متقابل اصلی نیستند.»بروس آیلوارد از سازمان بهداشت جهانی که در ۲ هفته گذشته رهبری یک ماموریت بین‌المللی به چین را بر عهده داشته‌است، می‌گوید که تلاش‌های برای مهار مقیاس کوچک‌تر مفید خواهد بود.این گروه در گزارشی از این ماموریت که آیلوارد در مورد آن صحبت کرد اما به صورت عمومی منتشر نشد، نتیجه‌گیری کرد که اپیدمی چین بین ۲۳ ژانویه و ۲ فوریه به اوج خود رسید و تلاش‌های گسترده این کشور برای مهار این ویروس در هوبی، که حداقل ۵۰ میلیون نفر در آن گرفتار شده‌اند، به استان‌های دیگر فرصت داد تا برای این ویروس آماده شوند و در نهایت از «احتمالا صدها هزار» مورد جلوگیری کنند. مهم است که کشورهای دیگر در مورد این مساله فکر کنند و فکر کنند که آیا چیزی را به کار می‌گیرند - نه لزوما در همه جا محاصره کامل، بلکه در همان رویکرد جدی.لورنس گوستین، متخصص سیاست سلامت جهانی در مرکز حقوق دانشگاه جورج تاون می‌گوید، با این حال محدودیت‌های داخلی چین برای افراد هزینه سنگینی دارد. او این سیاست‌ها را «متحیر کننده، بی‌سابقه و قرون‌وسطایی» می‌داند و می‌گوید که او به طور خاص نگران سلامت جسمی و روانی افرادی در هوبی است که در خانه هستند و تحت نظارت شدید قرار دارند و با کمبود خدمات بهداشتی مواجه هستند. او می‌گوید: «این امر احتمالا در هر کشوری در جهان غیر از چین غیرقابل‌تصور خواهد بود.» (قرنطینه ایتالیا برای شهرهای نسبتا کوچک است، نه شهرهای بزرگ)‌ دای می‌گوید، چین به آرامی شروع به برداشتن محدودیت‌های مناطقی کرده‌است که خطر کمتری دارند، که می‌تواند تعداد زیادی از مردم را در معرض این بیماری قرار دهد. او می‌افزاید: «اگر زندگی عادی در چین احیا شود، ما می‌توانیم انتظار تجدید حیات دیگری را داشته باشیم.» لیپسیچ می‌گوید: با این حال، تاخیر در بیماری می‌تواند نتیجه بزرگی داشته باشد. این به معنای فشار کم‌تر بر بیمارستان‌ها و شانس آموزش بهتر کارکنان آسیب‌پذیر در زمینه چگونگی حفاظت از خود، زمان بیشتر برای آماده‌سازی شهروندان، و زمان بیشتر برای آزمایش داروهای بالقوه نجات‌بخش زندگی و در دراز مدت، واکسن‌ها خواهد بود.لیپسیچ می‌گوید: «اگر امروز [ COVID - ۱۹ ] را انتخاب می‌کردم یا ۶ ماه دیگر آن را می‌گرفتم، قطعا ترجیح می‌دادم که ۶ ماه دیگر آن را بگیرم. او می‌گوید، شیوع اپیدمی ایدز همچنین به این معنی است که افراد کمتری به طور کلی آلوده می‌شوند.کشورهای دیگر تنها می‌توانند عناصر مشخصی از استراتژی چین را به کار گیرند. یک تحلیل به روز شده با هم‌کاری دای و پست شده بر روی medRxiv به این نتیجه رسید که تعلیق حمل و نقل عمومی، بستن مکان‌های تفریحی، و ممنوعیت اجتماعات عمومی موثرترین مداخلات برای کاهش آلودگی در چین بودند. دای می‌گوید: « البته ما مدرک مستقیمی نداریم، زیرا ما آزمایش کنترل‌شده درستی نداریم.» یک سوال این است که آیا تعطیلی مدارس کمک خواهد کرد.لیپسیچ می‌گوید:«ما فقط نمی‌دانیم بچه‌ها چه نقشی در این بیماری همه‌گیر دارند. این چیزی است که هر کسی که ۱۰۰ مورد یا بیشتر دارد می‌تواند شروع به مطالعه کند»برخی از کشورها ممکن است تصمیم بگیرند که بهتر است بیش از حد مانع جریان آزاد مردم نشوید، مدارس و شرکت‌ها را باز نگه دارید، و از ترکیب شهرها دست بکشید. دای می‌گوید: «این تصمیم بسیار بزرگی در رابطه با سلامت عمومی است، زیرا در اصل، می‌گوید، ما اجازه خواهیم داد این ویروس برود»بیمارستان‌ها برای آماده شدن برای آنچه در راه است می‌توانند تجهیزات تنفسی ذخیره کرده و تخت اضافه کنند. استفاده بیشتر از واکسن‌ها در برابر عفونت‌های آنفولانزا و پنوموکوکی می‌تواند به کاهش بار بیماری‌های تنفسی در سیستم مراقبت‌های بهداشتی کمک کند و شناسایی موارد COVID-19 که علائم مشابهی را ایجاد می‌کنند را آسان‌تر کند. دولت‌ها می‌توانند پیام‌هایی در مورد اهمیت شستن دست‌ها و ماندن در خانه در صورت بیماری شما منتشر کنند. آیلوارد می‌گوید که بقیه دنیا هر کاری که انجام دهند، ضروری است که به زودی اقدام کنند و او امیدوار است که کشورهای دیگر از چین یاد بگیرند. او می‌گوید: «بزرگ‌ترین درس این است: سرعت همه چیز است. و می‌دانید چه چیزی بیش از همه مرا نگران می‌کند؟ آیا بقیه دنیا از سرعت درس گرفته‌اند؟»این مقاله توسط مترجم هوشمند مقالات تخصصی - علمی و به صورت خودکار و با حداقل بازبینی انسانی ترجمه شده و می‌تواند به صورت محدود دارای اشکالات ترجمه باشد.