بازی های محلی در رازقان:الیاس امیر حسنی

در گذشته بازی های فراوانی در رازقان رایج بود که الان خبری از آن ها نیست .1- بازی کلشکلش گیوه ی مخصوصی بود که بیشتر مردم دهات به پا می کردند .این گیوه ها را کفاش های محلی خودشان می بافتند .این بازی که از آن نام بردیم به این صورت بود که یکی از جوان ها یک لنگه کلش به دست می گرفت و عده ای از جوان ها را با این لنگه کفش دنبال می کرد و تا فاصله ای بسیار دور می برد .وقتی که فاصله شان تا مرکز زیاد می شد .در مرکز بازی فردی بود که صدای بلندی داشت او بلند فریاد می زد : کلش جوان ها وقتی این صدا را می شنیدند به دنبال جوان کلش به دست می افتادند و او وظیفه داشت که کلش را به مرکز بازی وبه فرد صدا کننده برساند .اگر او را در بین راه می گرفتند باید ضربه های دست و کلش جوان ها را تحمل کند . این بازی خودش یک جور ورزش بود و می شد گفت بازی دو است .2- اللکبازی اللک با چوب انجام می شد .به این صورت که در یک مسیر هموار مثل جاده با دوقطعه سنگ اجاق مانندی درست می کردند و یک چوب نازک به اندازه ی 30 سانتی متر روی اجاق می گذاشتند و جوانی با چوب دستی بزرگتر ومحکم تر که در زیر چوب نازک 30 سانتی می گذاشت آن را پرتاب می کرد .در جلو ودر یک فاصله ی معین جوان ها با چوب هایشان که روی سرشان می گرفتند ایستاده بودند . وقتی این چوب پرتاب می شد اگر به چوب هایی که این ها بالا برده بودند می خورد باید این چوب را بر می داشتند و از آن فاصله چوب دستی جوان پرتاب کننده را که داخل اجاق می گذاشت می زدند اگر می توانستند که سوخته بود اگر نمی توانستند او با چوب بزرگش چوب 30 سانتی را با ضربه پرتاب می کرد و تا فاصله ی بسیار دوری آن ها را عقب می برد و از آن جا باید زو می کشیدند و به نوبت تا اجاق فرد برنده می آمدند و اگر نفسشان بند می آمد فرد پرتاب کننده را سوار خود می کردند وتا مرکز بازی می آوردند .3- قاب بازی یا عاشوققاب بازی یکی از بازی های معروف بود که در اصطلاح محلی به آن عا شوق گفته می شد . این بازی از بازی های دیگر پیچیده تر بود و اصطلاح های گوناگونی داشت مثل جیک بوک شک وغیره .این بازی را می توان تقریبا از انواع بازی نرد محسوب کرد .قاب یکی از استخوان های مفصل گوسفندان است که در اندازه های مختلف بود و جوان ها آن ها را جمع آوری می کردند رنگ می کردند وحتی برای سنگین شدنشان سرب درونشان قرار می دادند .بازی به این صورت بود که دور هم می ایستادند و به نوبت قاب های خود را روی زمین با دو انگشت شست وانگشت کنار شست پرتاب می کردند.اگر قابها مثل هم می ایستادند که هیچ اما اگر چند تا مثلا جیک بود ویکی شک . قاب شک باید قاب های دیگر را می زد اگر به صورت دیگر بر می گشت برنده بود .نحوه ی دیگر این بود که هر کدام قابشان را در یک خط می چیدند و از یک فاصله ی معین آن ها را به نوبت می زدند هر کس می توانست بزند آن ها را صاحب می شد . مثل گردو و بادام بازی که با یک سنگ گرد به نام تشله باید بادام یا گردوها را می زدند .4- کمر بازیبازی به این صورت بود که جوان ها دو گروه می شدند . دایره ی بزرگی روی زمین می کشیدند که به آن جیزیخ می گفتند .یک گروه داخل دایره قرار می گرفتند وگروهی بیرون دایره روی خط دایره کمربند ها را به فاصله ای می چیدند . گروه داخل هرکدام مواظب یکی از کمربند ها بودند وگروه بیرون سعی داشتند این کمربند ها را بگیرند اگر کمر بند به دستشان می افتاد می توانستند با کمربند افراد داخل دایره را بزنند و اگر آنان می توانستند یکی از این ها را بگیرند و داخل دایره ببرند و با پا به پایشان بزنند کار تمام بود وباید جا به جا می شدند .5- ات ، قندبازی با سنگ بود به صورت که چند نفر جمع می شدند و هر کدام سنگ صافی انتخاب می کرد و در فاصله ای معین سنگ گردی را قرار می دادند و به نوبت با سنگ صاف آن را می زدند و هرچه قدر حرکت می کرد آن را با جلوی هم قرار دادن پاها می شمردند و هر کس نمی توانست بزند نوبت دیگری می شد تا این که یک نفر می سوخت و از ان جا که سنگ گرد تا آن جا حرکت کرده بود تا مرکز بازی باید کولی می داد .6- اشک بئلی سیندیر مهاین بازی در همه جای ایران با نام های دیگری مرسوم است و به این طریق است که افراد به صورت ( دست ها بر روی زانو به شکل رکوع )خم می شدند و به نوبت از روی هم می پریدند و هر جا که می افتادند و نمی توانستند بپرند همان جا به صورت خمیده می ایستادند تا دیگران بپرند .7- جیجیخ پوزمااین بازی شبیه قایم باشک بود . دراین بازی فردی که انتخاب می شد می رفت و در جاهای مخفی روی دیوار و سنگ تعدادی خط می کشید و دوستانش باید می رفتند و آن ها را پیدا می کردند و رویش خط می کشیدند و تعداد خط ها شمرده می شد وامتیاز داده می شد . این بازی برای تقویت هوش و ریاضی خوب بود .ازاین بازی ها گذشته بازی های دیگری مثل تخم مرغ بازی و کشتی مرسوم بوده است و بازی های دخترانه هم مثل لی لی ، عمه منی قوردا ورمه ، یک قل دوقل ، عمو زنجیر باف و غیره مرسوم بوده است .شاید نتوانسته باشم چنان که باید این بازی هارا شرح دهم و بعضی از قلم افتاده باشد ، لذا از آگاهان خواهشمندم که اطلاعات خود را در این زمینه ها برایم ارسال کنند .