سیستم مالی غیرمتمرکز در بلاکچین و بازارهای مالی مبتنی بر قرارداد هوشمند- بخش اول

نوشته فابیان شار ترجمه و ویرایش هادی دلشاد - علی دزفولیاناصطلاح سیستم مالی غیرمتمرکز (DeFi) به زیرساخت های مالی جایگزین ساخته شده بر روی بلاک چین اتریوم گفته می شود. DeFi از قراردادهای هوشمند برای ایجاد پروتکل هایی استفاده می کند که خدمات مالی موجود را به روشی بازتر، قابل تعامل و شفاف پیاده می کند. این مقاله به فرصت ها و خطرات احتمالی اکوسیستم DeFi اشاره می کند. من یک چارچوب چند لایه برای تجزیه و تحلیل معماری ضمنی و بلوک های مختلف DeFi از جمله استانداردهای توکن، مبادلات غیرمتمرکز، بازارهای بدهی غیرمتمرکز، مشتقات بلاکچین و پروتکل های مدیریت دارایی های زنجیره ای پیشنهاد می کنم. نتیجه می گیرم که DeFiهنوز یک بازار طاقت فرسا با خطرات خاصی است اما از نظر کارایی، شفافیت، قابلیت دسترسی و ترکیب پذیری نیز دارای ویژگی های جالبی است. به این ترتیب، ممکن است DeFi در زیرساخت های مالی قوی تر و شفاف تری همکاری کند.فابیان شیر استاد فن آوری دفترکل توزیع شده و فین تک در دانشگاه بازل و مدیر عامل مرکز مالی نوآورانه در دانشکده تجارت و اقتصاد، دانشگاه بازل است. نویسنده از دو داور ناشناس به خاطر نظرات ارزشمندشان و به ویژه از فلوریان بیترلی، رافائل نشتلی، و توبیاس واگنر برای پشتیبانی آنها با جمع آوری و تجسم داده ها و اما لیتلجان و آمادئو برندز برای تصحیح تشکر می کند.مقدمهسیستم مالی غیرمتمرکز (DeFi) یک زیرساخت مالی مبتنی بر بلاکچین است که اخیراً مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. این اصطلاح به طور کلی به یک پشته پروتکل باز، غیرمجاز و بسیار قابل تعامل اشاره دارد که در سیستم عامل های قرارداد هوشمند مانند بلاکچین اتریوم ساخته شده است (مراجعه کنید به Buterin، 2013). این خدمات مالی موجود را به روشی بازتر و شفاف تر پیاده می کند. به طور خاص، DeFi به واسطه ها و نهادهای متمرکز اعتماد نمی کند. در عوض، این پروتکل بر اساس پروتکل های باز و برنامه های غیرمتمرکز (DApps) است. توافق نامه ها توسط کد اجرا می شوند، معاملات به روشی مطمئن و قابل تأیید انجام می شوند و تغییرات قانونی وضعیت در بلاکچین عمومی به قوت خود باقی می ماند. بنابراین، این معماری می تواند با شفافیت بی سابقه، حقوق دسترسی برابر، و نیاز کم به متولیان، سیستم های کلرینگ مرکزی یا خدمات سپرده گذاری، یک سیستم مالی تغییرناپذیر و بسیار قابل تعامل ایجاد کند، زیرا بیشتر این کار ها را می توان با استفاده از "قراردادهای هوشمند" بر عهده گرفت.در حال حاضر DeFi طیف گسترده ای از کاربردها را ارائه می دهد. به عنوان مثال، می توان دارایی های متصل به دلار آمریکا ( ارز های با ثبات) را در صرافی های غیرمتمرکز خریداری کرد، این دارایی ها را به یک سیستم وام دهی به همان اندازه غیرمتمرکز منتقل کرد تا سود کسب کند، و متعاقباً ابزارهای سود ده را به مجموعه نقدینگی غیرمتمرکز یا صندوق سرمایه گذاری زنجیره ای اضافه کنید.ستون فقرات تمام پروتکل ها و برنامه های DeFi قراردادهای هوشمند است. قراردادهای هوشمند معمولاً به برنامه های کوچکی که در زنجیره بلوکی ذخیره شده و به طور موازی توسط مجموعه بزرگی از اعتبار سنج ها اجرا می شوند، اطلاق می شود. در زمینه بلاک چین های عمومی، شبکه به گونه ای طراحی شده است که هر کاربر می تواند در انجام صحیح هر عملی دخیل باشد و آن را تأیید کند. در نتیجه، قراردادهای هوشمند در مقایسه با رایانش متمرکز سنتی تا حدودی ناکارآمد هستند. با این حال، مزیت آنها سطح بالایی از امنیت است که قراردادهای هوشمند همیشه به صورت مشخص اجرا می شوند و به هر کسی اجازه می دهند تغییرات وضعیت حاصل را به طور مستقل بررسی کند. در صورت اجرای ایمن، قراردادهای هوشمند بسیار شفاف بوده و خطر دستکاری و مداخله خودسرانه را به حداقل می رساند.برای درک تازگی قراردادهای هوشمند، ابتدا باید به برنامه های وب مبتنی بر سرور منظم نگاه کنیم. وقتی کاربری با چنین برنامه ای ارتباط برقرار می کند، نمی تواند منطق داخلی برنامه را مشاهده کند. علاوه بر این، کاربر کنترل محیط اجرا را ندارد. می توان یکی (یا هر دو) را دستکاری کرد. در نتیجه، کاربر باید به ارائه دهنده خدمات برنامه اعتماد کند. قراردادهای هوشمند هر دو مشکل را کاهش می دهد و اطمینان حاصل می کند که یک برنامه مطابق انتظار اجرا می شود. کد قرارداد در زنجیره بلوک اصلی ذخیره شده و بنابراین می تواند به طور عمومی و توسط همه مورد بررسی قرار گیرد. رفتار قرارداد قطعی است و تماس های عملکردی (به صورت معاملات) توسط هزاران کاربر شبکه به صورت موازی پردازش می شود و از قانونی بودن اجرای آن اطمینان می یابد. وقتی این اجرا منجر به تغییرات وضعیت شود، به عنوان مثال، تغییر مانده حساب، این تغییرات تابع قوانین اجماع شبکه بلاکچین است و توسط درخت وضعیت بلاکچین منعکس و محافظت می شود.قراردادهای هوشمند به مجموعه ای ازدستورالعمل های غنی دسترسی دارند و بنابراین کاملاً انعطاف پذیر هستند. علاوه بر این، آنها می توانند مجموعه های رمزنگاری شده را ذخیره کرده و از این طریق نقش متولی را بر عهده بگیرند، با معیارهای کاملاً قابل تنظیم برای اینکه چگونه، چه موقع و برای چه کسی می توان این دارایی ها را آزاد کرد. این برای طیف گسترده ای از برنامه ها و اکوسیستم های جدید کارایی دارد.مفهوم اصلی قرارداد هوشمند توسط Szabo در سال 1994 ابداع شد. Szabo در سال 1997 از مثال ماشین فروش برای توصیف این ایده بیشتر استفاده کرد و استدلال کرد که بسیاری از توافق نامه ها "می توانند در سخت افزار و نرم افزاری که ما با آنها سر و کار داریم جاسازی شود، به گونه ای که نقض قرارداد برای متخلف گران تمام شود" " Buterin در سال 2013 یک پلت فرم قرارداد هوشمند مبتنی بر بلاکچین غیر متمرکز برای حل مشکلات اعتماد در مورد محیط اجرا و ایجاد امکان امنیت کشورهای جهانی پیشنهاد کرده است. علاوه بر این، این سیستم عامل به قراردادها امکان تعامل و ایجاد روی یکدیگر را می دهد (قابلیت ترکیب). این مفهوم بیشتر توسط Wood در سال 2015 رسمیت یافت و با نام اتریوم پیاده سازی شد. اگرچه گزینه های زیادی وجود دارد، اما اتریوم از نظر ارزشبازار، برنامه ها و کاربری های موجود و فعالیت توسعه محور، بزرگترین پلت فرم قرارداد هوشمند است. هنوز یک گوشه بازار با حجم نسبتاً کم DeFi را در اختیار دارد- با این حال، این اعداد به سرعت در حال رشد هستند. ارزش وجوهی که در قراردادهای هوشمند مرتبط با DeFi قفل شده اند اخیراً از 10 میلیارد دلار عبور کرده است. ضروری است که درک کنیم اینها حجم معامله یا تعداد کل بازار نیستند. این مقدار به ذخایر قفل شده در قراردادهای هوشمند برای استفاده به روش های مختلف اشاره دارد که در این مقاله توضیح داده خواهد شد. شکل 1 اتر (ETH، رمزگذاری بومی اتریوم) و مقادیر دارایی های قفل شده دلار آمریکا در برنامه های DeFi را نشان می دهد. اتر (ETH، رمزگذاری بومی اتریوم) و مقادیر دارایی های قفل شده دلار آمریکا در DeFi رشد چشمگیر این دارایی ها در کنار برخی پروتکل های کاملاً نوآورانه حاکی از آن است که DeFiممکن است در زمینه ای بسیار گسترده تر مورد توجه قرار گیرد و موجب جلب توجه سیاست گذاران، محققان و موسسات مالی شود. این مقاله برای افرادی از این سازمان ها با سابقه اقتصادی یا حقوقی هدف گذاری شده است و به عنوان یک نظرسنجی و مقدمه ای برای موضوع استفاده می شود. به طور خاص، این فرصت ها و خطرات را شناسایی می کند و باید به عنوان پایه ای برای تحقیقات بیشتر دیده شود.بخش های دیگر این مطلب از در اینجا بیابید:بخش دومبخش سومبخش چهارمبخش پنجم