عزم سازی با کارهای سخت

اعوذ بالله من الشیطان الرجیمبسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین. اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.مولود کعبهمیلاد امیرالمومنین علیه السلام را خدمت همه شیعیان مولا تبریک عرض می‌کنیم. میلاد حضرت، وقتی بود که خدا با زبان حادثه صحبت کرد. یعنی این خانه صاحب‌خانه‌ای دارد. و ولایت از دل توحید می‌جوشد. این حادثه‌ای بود که طبیعی نبود. همه می‌دانستند که کعبه زایشگاه نیست و حرمت دارد و اینکه مادر امیرالمومنین به سمت کعبه حرکت می‌کند، اینها با وحی الهی صورت می‌گیرد. همانطور که در مورد مادر حضرت موسی علیه السلام هست که «وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي ...."»{قصص، ۷} همانطور به مادر امیرالمومنین هم این وحی شد که برو در خانه کعبه بزا. نماد ولایت و خاتم الاوصیاء باید از نماد توحید استخراج شود و این یک زبان حادثه است. خداوند می‌گوید این خانه صاحب دارد.اتمام حج به لقاء امام استهمانطور که راجع به حضرت ابراهیم و بحث خانه‌ی کعبه «وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ » {حج، ۲۷}؛ شما ندا بده به حج که بیایند نزد تو! نه پیش این گِل، پیش این سنگ. یاتوک رجالا یعنی پیاده نزد تو بیایند. از هر دره‌ای خودشان را به تو برسانند. یعنی آدم باید خودش را به امام برساند. برای همین است که گفته‌اند «تَمَامُ الْحَجِّ لِقَاءُ الْإِمَام‏»{صدوق، محمد، عیون‌اخبار الرضا‌(ع)، ج2، ص262} اتمام حج به لقاء امام است. نگفتند بیایید حج که خودتان را به این در و دیوار برسانید بلکه گفتند بیایید کعبه تا به امام برسید. آنجا صاحبخانه امام است. برای همین است که در روایات هست که وقتی کسانی دور کعبه می‌چرخیدند، می‌گفتند ...فعالک فعال الجاهلیه... فعل تو یک فعلی شبیه جاهلیت است و فرقی ندارد. این حج‌ها و دورگردی‌ها در دوران جاهلیت هم بود. اینها نماد است برای اینکه انسان باید دور امام بگردد. کلمه‌ی امام و پرچم امام را بالا بیاورد. وظیفه را از امام بگیرد اجرا کند. در روایات ما این را تصریح کردند که خدا در حقیقت وقتی خواسته به تمام نمای خودش تجلی کند در وجود امام تجلی می‌کند. در وجود انبیا تجلی می‌کند اما وقتی که انبیا پشت سر هم می‌آیند «... أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَى ... »{مومنون، ۴۴} به رکورد انبیا می‌رسد. عرض کردیم ماه رجب ماه رکورد انبیا است‌. ماه رکورد انسانیت است؛ یعنی کسی این رکورد را زده‌ و بالاتر از این نداریم. مثل قله‌ی اورست که بالاتر از آن در زمین نمی‌توان قله زد. «وَأَنَّ إِلَى رَبِّكَ الْمُنْتَهَى منتهی»{نجم، ۴۲} ربِّ توی پیغمبر است. همه‌ی انبیا هم باید خودشان را به وجود نازنین پیغمبر برسانند.«...وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ» {مائده، ۱۶} انبیا به صراط مستقیم هدایت می‌شوند. راجع به پیغمبر اکرم داریم که «إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ، عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ» {یس، ۳و۴} صراط مستقیم از تو می‌جوشد. علوّ بر صراط مستقیم داری‌. بقیه باید خودشان را به صراط مستقیم برسانند. پیغمبر خودش صراط مستقیم است. اینها همه تجلیات و صفات صراط مستقیم است.علم امیرالمومنیندر روایات ما هست که هیچ علمی با یک نبی خدا پایین نمی‌آید مگر اینکه دیگر بالا نمی‌رود و کسی باید همان حد علم را بگیرد. که این حضرت وصی می‌شود. مسئله‌ی وصی و وصایت در معارف ما که روایات متعدد دارد که الان بحث ما نیست و به تدریج در بحث امام‌شناسی خواهیم آورد‌. بحث وراثت که علم را به وراثت می‌گیرد. که وراثت هم درس خواندنی نیست. مثل موروثی که به واسطه صرف موروث بودن، ارث می‌برد و مال پدر را صاحب می‌شود. اینطور نیست که اگر کسی تلاش کند امیرالمومنین شود. نه، اینطور نیست. ...تحت کل شرف بشرفها... همه‌ی سرها اینجا خم است. همه‌ی سرها پایین است. «إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاه» َ{فرازی از زیارت جامعه کبیره} همه‌ی خیر شما هستید. مقام امیرالمومنین را تصور نمی‌توان کرد. حضرت ختمی مرتبت که از دنیا رفتند این علم و تمام آنچه که دارد باید به کس دیگری برسد. به همین دلیل است که گفته‌اند بر مقام ما به سوره‌ی قدر استدلال کنید. «تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ» {قدر، ۴} این تَنَزَّلُ فعل مضارع است یعنی در طول زمان نازل می‌شود. الان که پیامبر صلوات الله علیه و آله نیست، کجا نازل می‌شود؟ در قلب امام نازل می‌شود. قلبی باید باشد که تحمل این مقدار نزول را داشته باشد. ائمه همه قرآن دریافت می‌کنند؛ بالوراثه. ائمه همه پیغمبر خدا هستند؛ بالوراثه، بالوصایه. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ. خدا را شکر که ما با این فرهنگ آشنا شدیم منتها به شرط اینکه به هر مقداری که آشنا شدیم، پای کار بیاییم. رانتی نیست که بالاخره آشنا شدیم با این فضای اهل بیت و با بیانات نورانی، با نهج‌البلاغه مولا.آیینه تمام نمای خداوندبا این آینه‌ی تمام نمای خلقت آشنا شدیم. که اصلا خدا در حدیث فرموده «کنت کنزاً مخفیاً فأحببت أن اُعرف فخلقتُ الخلق لکَی اُعرف» من یک گنج پنهان بودم می‌خواستم شناسایی شوم خودم را بیرون ریختم، می‌خواستم در همه جا متجلی شوم، یک جایی هم خواستم در حد خودم متجلی شوم. این شد حضرت ختمی، شد حضرت امیرالمومنین علیه‌السلام، یک جایی هم خواستم در حد خودم متجلی شوم. می خواستم تمام قد خودم را در آینه قدی مشاهده کنم، شد قسیم النار و الجنه، شد خدای وصفی، شد الله وصفی، این­ها چیزایی هست که خود ائمه میگویند که ا«ِنَّ الَّذِیْنَ یُبَایِعُوْنَكَ اِنَّمَا یُبَایِعُوْنَ اللّه» {فتح، 10}کسی که دستش را در دست پیغمبر بگذارد، دستش را در دست خدا گذاشته است.در این آیه «وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ» {احزاب، ۲۵} در احزاب گفته خدا کفایت می‌کند، بعد که امیرالمومنین عمربن عبدود را زمین انداخت، ابن مسعود گفت اها یعنی این خداست پس «وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ» اینا خودشون خدان نه خدای ذات یعنی همینی که گفتم تمام نما قدی خدا میشه امیرالمومنین، آینه قدی خدا امیرالمومنین هست.ائمه دیگه تازه لنگ می‌­انداختن و هرچیزی می‌شد می‌گفتند پدرمان علی یک چیز دیگر بود این است که جرج جرداق میگوید اگر تاریخ چنین فردی را اثبات نمی­کرد من منکر می­شدم. نمیشه باور کرد یک نفر در اوج عرفان، در اوج عبادت در اوج علم در اوج فقاهت در اوج رشادت در اوج معنویت در اوج همه چیز! یعنی همه چیز در اوج بود و کلمات مولی تقریبا احتیاج به سند ندارد. در بین علما و فقها می‌گویند کلمات مولا احتیاج به سند ندارد چون وقتی نگاه میکنی میگویی این کلام، کلام مولاست بیان الامیر و امیر البیان هست در بیان مشخص است. یعنی کسی که معادلش را نمی­تواند بگوید، این را نمیشود معادل گفت، برای همین می‌گویند از سند بی نیاز است. چون که از کلام خودش تراوش میکند. خداروشکر که ما از محبان حضرت هستیم ان شاءالله از شیعیان حضرت هم باشیم.صبر بر معصیتچون الحمدالله روز امیرالمومنین و روز عبا‌دت شما هم هست. بحثی که داشتم از یک زاویه­‌ی دیگر تکمیل می­کنم بعدا وارد روایتی که داشتیم میخواندیم میشوم. من جلسه گذشته راجع به صبر در ناحیه معصیت و معصیت نکردن صحبت کردم که معصیت نکردن خودش یک عامل رشد است. جهتش هم عرض کردم ما مثل یک بالن‌­هایی هستیم که یک مکان اصلی داریم در این مکان اصلی اگر کیسه­‌ها پایین بیفتد خودش در مکان اصلی می­رود، الورع از محارم الله خودش یه نکته بسیار مهمی است. اگر کسی بتواند یا بتوانیم این تلاش می‌خواهد، صبر و پایمردی می‌خواهد، با یک صبر و پایمردی کسی بتواند کمتر گناه کند خود به خود می‌بیند که روحیات و حالاتش عوض شد.تغییرات برای سلوکآقا این رجب شعبان رمضان هم همین عرض کردم اینجا فصلش است ماهش است فصل سلوک است یک کم دقت کنید خودتان رو از این فضای مجازی بیرون بکشید. از این طائر خیال که دائما این طرف و آن طرف که شما در صفحات مجازی دائما مبتلا به این داستان هستید بیرون بیاورید، آقا شما اینستا را یک مدت حذف کنید بعد ببینید چی اینستال می­شود. ببینید حالاتتون داره عوض میشه ارتباطاتتون داره عوض میشه حالات روحیتون داره عوض میشه یک ۴۰ روز این کار را بکنید ببینید می­شود یا نمی­شود. یک پیشنهاد دیگر، پیشنهاد خیلی سخاوتمندانه که حالات آدم عوض بشود، شب برای نماز شب بیدارتان میکنن نیاز نیست خودتان بیدار شوید ساعت هم نمی‌­خواهید بگذارید. بیدارتان می کنند شما یه ذوقی به خرج بدهید بگویید یا امیر المومنین من به خاطر شما این ماه اینستاگرامم رو ۴۰ روز uninstall می­کنم ببین چه اتفاقی می‌­افتد. حالا اگر کسی بگویید من هیچ کاری نمی‌خواهم بکنم بالاخره این هم یک توهمی است که کسی نخواهد هیچ کاری بکند به همه چیز هم برسد میشود هوس آقای بهجت داشتن!صبر بر طاعتالان که مشغول عبادت هستید می خواهم یک بعد آن سویی این مسئله رو هم به شما بگویم. ما یک چیزی در کنار صبر بر انجام ندادن معصیت داریم، یک چیزی داریم که خیلی جدی است. صبر بر طاعت. نگویید برای ما از اطاعت حرف نزن ما هنوز درگیر معصیت هستیم درگیر چشم و گوش و زبان و فوروارد کردن و زبانمان دروغ می گوید و اینا هستیم فعلا راجع به اطاعت و نماز و اعتکاف و نماز شب و نماز جعفر طیار و قرآن خواندن و اینا صحبت نکن بگذار ما این خانه را جارو کنیم بعدا مهمان دعوت کن. این حرف حرف خوبی است. اما حرف کاملی نیست قرآن یک روش دیگری رو پیشنهاد می دهد که خیلی مهم است و آن این است که «إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ» {هود، 11۴}یعنی شما می­خواهید این استخر را تمیز بکنید یک روش این است که آبش رو تصفیه کنید یک کار دیگر این است که بگذارید آب تمیز وارد استخر شود این خودش می­شوید و می­برد یعنی در کنار اینکه شما می­خواهید معصیت نکنید یک روش این است که اطاعت کنید. سیلی از اطاعت راه بینداز «نَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ»حسنات؛ سیئات را می­شوید و می­برد. آقا این جمله «دیو چو بیرون رود فرشته درآید» حرف کاملی نیست بلکه حرف نسبتا غلطی هم هست درستش این است «دیو بیرون رود چو فرشته درآید» «وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا »{اسرا، 81} حق که بیاید باطل می­رود یعنی جریان حق را راه بینداز اون موقع هست که باطل می­رود. باطل در وجود انسان چه زمانی از بین می­رود؟ زمانی که جریان حق درون انسان راه بیفتد. «وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ» دیو بیرون رود چو فرشته درآید نه اینکه دیو چو بیرون رود فرشته درآید. «إِنَّ ٱلصَّلَوةَ تَنهَى عَنِ ٱلفَحشَاءِ وَٱلمُنكَرِ»{نحل، 90} تو نماز را با دقت بخوان، یک ویژگی مهم دارد این فریضه. این عبادت جامع یک ویژگی دارد، خودش حالی درست می کند در شخص که رفته رفته چیزی از درون او زمزمه می کند ملکی از درون زمزمه می­کند که این فحشا را انجام نده . به قول حضرت علامه نماز مبدا میل را عوض می­کند. نماز شب مبدا میل رو عوض می کند چرا؟ چون «تنهی عن الفحشا و المنکر» هست خودش از درون داره ناهی از فحشا و منکر می‌کند اصلا از رغبت می اندازد. مگر ما همین رو نمی­‌خواهیم که این چیز­ها به دهنمان هم شیرین نیاید؟ خب، نماز کاری میکند که فحشا و منکر دیگر به دهن شیرین نمی‌­آید تلخ می‌­شود مزه‌­اش تلخ می­شود مبدا میل رو عوض می کند. شما نماز را راه بینداز، آن خودش از درون انسان داد می زند که دور فحشا و منکر نرو اصلا حال انسان رو در فحشا و منکر می‌­گیرد این خاصیت نماز است شما شروع کن نماز را با دقت بخوان اصلا نمی­­‌خواهد بگویی نه یک نماز اول بخوان مثل آقای بهجت نه اینطوری نه شروع کن همان مقداری که می توانی بخوانی همان مقدار. نماز جعفر طیار را بخوان. آقای جاودان به من گفتند ۳۰الی ۴۰ نفر از طلبه­‌های شما هر روز نماز جعفر طیار می‌­خوانند در حوزه علمیه­‌ی ما. آقا این حوزه­ی علمیه­ی ما به جهت معنویت متحول شد .به جهت روحانیت متفاوت شد.ایشان می‌فرمودند نماز جعفر طیار ظرف وجودی انسان را می‌شکند، یک موقع هست شما ظرفی داری ۲۵۰ سی‌سی در آن جای می‌گیرد، نه بیشتر، اگر فشار بیاوری می‌شکند، قالب آدم می‌شکند، قرآن بخوان، نیم جز بخوان، هر روز بخوان، صبر بکن در خواندن، پایمردی داشته باش.عزم سازی با کارهای سختعزمی که ما نداریم را امام در چهل حدیث در آداب الصلاه مدام می‌گوید که این چله گیری‌ها برای عزم‌سازی است! ۳روز خوب است، ولی چهل روز خوب است، ۴۰روز خوب است ولی یک سال خوب است! ولی چله به چله اگر کسی با عزم برود، عزم ساز می‌شود.آن چیزی که یک دور برایش خیلی کار مشکلی بود، خیلی کار عجیبی بود، عزم برایش درست می‌شود و ما در وقتی واقع هستیم که گیر عزم پیدا کردیم. کوه برو، اردو جهادی برو، من آن‌ها را مهم می‌دانم. خیلی مهم است انسان جوان و نوجوان در ابتلائات اختیاری برود، رزمایش‌های صبر را تجربه کند. گفتند روزه بگیرید یک رزمایش صبر است. « اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ»{بقره،153} استعانت به صبر است و خیلی خوب است.صبر در طاعت، با ابتلائاتی که شخص خودش درست می‌کند، من بارها عرض کردم که مسافرت مشهد خیلی خوب است، ولی ۴ روز برو در کوهستان، آن‌جایی که به جد و آبادات هم فحش می‌دهی، آن‌ها آدمت می‌کند، آن‌ها آدم‌ساز است.چرا جبهه می‌رفتند؟ یک مشت بچه سوسول می‌رفتند، برمی‌گشتند یک چیز دیگر شده بودند. فیلم موقعیت مهدی رو دیدید؟ این‌ها خیلی وقت‌ها اینطوری شده بودند که اگر کنارشان خمپاره ۶۰ می‌خورد، انگار تیر و ترقه‌های چهارشنبه سوری خورده باشد، بزرگ شده بودند. صبر بزرگ می‌کند، امتحانات بزرگ می‌کند، ابتلائات بزرگ می‌کند. موارد سخت بزرگ می‌کند، موارد سخت است که رشد می‌دهد.این‌هایی که فکر می‌کنند باید برای بچه‌هایشان خیلی امکانات رفاهی درست بکنند تا بچه‌ها را رشد بدهند، کار درستی نیست.رشد در انجام کارهای سخت است. امیرالمومنین می‌فرماید «أَلَا وَ إِنَّ الشَّجَرَةَ الْبَرِّیةَ أَصْلَبُ عُوداً وَ الرَّوَاتِعَ الْخَضِرَةَ أَرَقُّ جُلُوداً» آن گیاهان بیابانی پای انقلاب‌ها و دین‌ها می‌مانند، ساقه‌های سفت دارند. آن علف‌های بهاری که کنار رودخانه در می‌آید و شترها می‌خورند، ازشون چیزی در نمی‌آید.اردو جهادی بروید، مشهد بروید، اردوی جهادی هم وقتی بروید که قشنگ له بشوید زیر بیل زدن! نگویید من مهندسم! این‌ها رو بگذارید برای جای دیگر، این را برای خودسازی خودت برو. و زحمت بکش و بیل بزن. کار سخت بکن. اردو سخت برو. ورزش سخت بکن. برنامه‌های عبادی سخت داشته باش. همین چیزی که الان درش هستید(اعتکاف) یک مدل است، ولی چهل روز. نه چهل روز اینطوری، برنامه بگذارید.یوسفی زندگی کردن«بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَي الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ» {انبیا، 18} حق که بیاید می‌شورد و می‌برد، در موقعیت گناه آن ملک می‌آید. حضرت یوسف را ببینید. «وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا»{یوسف، ۲۴} اگر آن برهان را ندیده بود، این‌ها مخصوص یوسف نیست، یوسفی زندگی کردن این­گونه است. اگر آن برهان را ندیده بود، این برهان عقلی نیست، برهان عقلی را نمی‌توان دید، یک چیزی دارد می­بیند و می‌فهمد که خودش را از معصیت کنار می­کشد و حتی نه تنها خودش رو از معصیت کنار می­کشد، قرآن می­گوید «كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ» {یوسف، ۲۴} نه اینکه «لِنَصْرِفَ فهُو عنه السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ» نه اینکه ما او را از گناه آوردیم بیرون، بلکه نگذاشتیم گناه به ساحت او برسد.این­ها چیزها خوشگل نیست؟ قشنگ نیست؟ آدم یک طوری باشه که خدا نگذارد گناه به ساحت او برسد، نه اینکه در ساحت گناه باشد و خدا از ساحت گناه دست او را بیرون بکشد.یک موقع به آقای جاودان گفتیم: آقا در تهران نامحرم می‌­بینیم چه کار بکنیم؟ حاج آقا نگفت که چشمات رو بنداز پایین گفت: شما نامحرم می‌بینید؟ گفت اشتباه می‌­کنید می‌بینید، یعنی شما معلومه کاری که باید می‌کردید و نکردید که نامحرم به چشمت میخورد، اون کاری که باید میکردی و نکردی! چون که «لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ» یعنی اصلا اون سو و فحشا رو می­کشند که به اون مرحله نرسد.خلاصه سیلی از عبادات و طاعات رو راه بندازیم چون فصل و ماه سلوک است. این‌طوری هست که این‌­ها راه بیفتد، در دشمن بیرون این هست و در دشمن درون هم این هست.شما در ماجرای سوره مبارکه مائده هست حضرت موسی می­گوید که «يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ»{مائده، 5} این عربی ها قرآنه! حرف خداست!میگوید که ای قوم من! به سرزمین مقدسی که خدا برایتان مقرّر فرموده وارد بشوید. میگوید «إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَنْ نَدْخُلَهَا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ» {مائده، 22} آن­جا یک دشمن سرسخت هست بگو بیاد بیرون تا ما برویم.دیو چو بیرون رود فرشته در آید! این­جا دو نفر بلند شدند «قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ» {مائده، 23} آقا شما تا دم در برو، دیو بیرون رود! تا جریان حق به باطل نزند باطل سر جای خودش قرار خواهد گرفت، هر موقع جریان حق با باطل مقابله کرد، آنجاست که باطل می­رود «اِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا» {الاسرا، 81} وگرنه نمی­شود بگذاریم باطل برود تا ما بیاییم. جریان حق باید مردانه به صحنه بزند تا آن اتفاق بیفتد.دشمنان با منطقآیه ۲۱۳ سوره مبارکه بقره یکی از غرر الایات است! اما از آیه ۲۰۴ پی‌­ریزی بحث می‌شود یک مقدمه بحث در آیه ۲۰۴ دارد.دو مدل آدم رو می­گوید: یک مدل دشمنانی که «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ»{بقره، ۲۰۴} این ها لدود­ترین دشمنان هستند با منطق دین به جنگ دین می‌­آیند در جامعه سرسخت ترین آدم­ها کسانی هستند که با ادبیات و حرف­های دینی در اقتصاد و نسل و زن و فرزند و تربیت و روانشناسی و...حرف­ها رو طوری دینی می‌کنند که همه تعجب می­کنند. به پیغمبر می‌­گوید «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا»{بقره، ۲۰۴}قضاوت پیغمبرآقا مگر می­شود به پیغمبر؟ به جهت ظاهری بله. اولا خیلی از این بیانات که به پیغمبر می‌گویند، به در می‌گویند که دیوار بشنود، این را ما داریم که خود پیامبر در روایات کتاب اقوام می‌گویند: من پیغمبر، من معصوم، اما من به روال محاکم قضایی قضاوت می­کنم. یک نفر می‌­آید در دادگاهی که من قاضی هستم که خیلی زبان‌­آور است و بلد است حرفش را بزند. من پیغمبر، یک حکم قضایی اشتباه می‌­دهم به نفع آن طرف­، چرا؟ چون من قرار نیست بر اساس علم غیب قضاوت کنم! «إِنَّمَا أَقْضِی‏ بَیْنَکُمْ‏ بِالْبَیِّنَاتِ وَ الْأَیْمَانِ»من با بینات و ایمان دارم قضاوت می­کنم. بعضی­ها سخن‌ورتر هستند، می‌­آید یک چیز را به اشتباه برمی‌دارد و حرام از دادگاه بیرون می‌برد. نگویید بعدا بگوید ما از دادگاه پیغمبر چیزی برداشتیم آوردیم بیرون «انما قطعتم لهم قطعه من النار» من یک تکه آتش برای او بریدم. شما جایی که پیغمبر وقتی که قرار نیست به علم غیب عمل بکند اینطور میشود دیگر، حکایت بقیه روشن است.خیلی وقت­ها در این زبان آوری­ها و زبان­داری­ها و بیایند فلان چیز را جدی بکنند برای مسئول کشور و فلان حکم رو بگیرند و این ها دیگر فکر نکنید! از این جور آدم ها ما داریم. «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ »{بقره، ۲۰۴} کسانی که یک عزت­های وهمی برای خودشان دارند این ها می­‌خواهند به حکومت‌ها برسند. «وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ»»{بقره، ۲۰5} این‌ها رو بعدا توضیح می‌دهیم. «وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ» {بقره، ۲۰6} عزت­های وهمی به اسم ما دین را داریم و این­ها برای خودش هم دین و منطق خودش را دارد.حجت عقلاین حجت عقل است. بروید روایت عقل را بخوانید بعد آیه‌ی که شأن نزول آن امیرالمومنین است. این عقل حجت است می‌گوید: «إنَّ للّه ِ عَلَى النّاسِ حُجَّتَينِ : حُجَّةً ظاهِرَةً ، و حُجَّةً باطِنَةً» خدا دو حجت دارد یکی رسل و یکی عقل اون عقلی که رو به وحی است نه عقل خود مختاری که در امروزه می‌گویند آن حجت نیست.در روایات هست که خداوند وقتی عقل را آفرید «فَقالَ لَهُ: أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ»به او گفت بیا جلو رویت را به من کن، عقل رویش را به خدا کرد بعد به آن گفت «مَنْ أَنَا وَ مَنْ أَنْتَ» من که هستم و تو که هستی؟ دیده بود رو به خدا نورانی، گفت «قالَ: أَنَا أَنَا، وَ أَنْتَ أَنْتَ»من من ، تو تو «ثُمَّ قالَ لَهُ: أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ» حالا پشتت را بکن، پشتش را که کرد گفت حالا بگو «منْ أَنَا وَ مَنْ أَنْتَ» من که هستم و تو که هستی؟ دیگه نوری ندارد این، دیگر نمی‌توانست بگوید «أَنَا أَنَا، وَ أَنْتَ أَنْتَ» گفت «أَنْتَ الرَّبُ الْجَليلُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِيلُ » تو آن بزرگی، من هیچی نیستم، عقلی که وقتی پشتش را می‌کند و باز هم حرف داره آن دیگه عقل نیست، پشت به وحی می‌کند باز هم حرف دارد، آن اصلا نور نیست آن یک توهم است، اصلا آن عزت نیست، عزت اگر باشد زیر پر خداست.سنت ایجاد خوب­ترین آدم­هامی‌گوید آقا بیا در راه خدا، آن عزت پوشالیِ وهمی خودش او را به گناه می‌کشد. یعنی آن محدوده های خودش را با خدا جدا می‌کند. حالا این تکه را داشته باشید! این را باز برمی‌گردیم توضیحاتی می‌دهیم. می‌گوید دیدی یک قوم این‌طوری پیدا می‌شود؟! من یک سنتی دارم؛ اگر بدترین آدم‌های «أَلَدُّ الْخِصَامِ» این‌طوری درست می‌شود، من خوب‌ترین‌ها را هم درست می‌کنم! آقا نگران آخرالزمان نباشید! من حاج قاسم‌ها را هم تولید می‌کنم! سنت من است! من نمی‌گذارم. این، «کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً» است. یعنی به شدت به سمت دو قطبی شدن می‌رود. اگر «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ... وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ»، «وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَاد». یک کسانی هم پیدا می‌شوند، کارشان دیگر «فِی سَبِیلِ اللَّهِ» نیست! کارشان «ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ» است. می‌خواهد همه چیز را بیاورد زیر پر توحید. کارشان این است! این‌ها مشغول این کارند. دیگر حتی «جِهادِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ» هم نمی‌کنند. شما این آیات مربوط به انفاق فی سبیل الله و انفاق مرضات الله را در قرآن ببینید؛ می‌گوید «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ...». کسانی که فی سبیل الله انفاق می‌کنند، «مَثَلِ حَبَّةٍ». چند آیه می‌رود جلو می‌گوید: «وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ...كَمَثَلِ جَنَّةٍ». این حَبَّةٍ و جَنَّةٍ را با یک ابلاغ می‌نویسند. این حبه و جنه را با یک املا می‌نویسند. چند نقطه بالا و پایین آن با هم فرق دارد.نقطه را از آن‌ طرف پایین بیاوری، این حَبَّهِ آن جَنَّهِ. بعضی‌ها دیگر هیچی برای خودشان نگذاشتند، هر چی می‌خواهند برای خدا می‌خواهند. یک موقع موسی(ع) به خدا گفت که خدایا، من در نزد تو چطوری‌ام؟گفت: ببین من در نزد تو چطوری­ام. و می‌دانید این شان نزولش شب لیله‌المبیت است. چهل نفر آمده ‌بودند اولا پرده و روبند را کنار می‌کشیم که ببیند و تحقیر شود که ما پیغمبر را می­زنیم. امیرالمومنین(ع) رفته بود که تمام، تا رو را کنار زدند دیدند که امیرالمومنین است.همه جا مدافع درجه یک است که گارد ویژه نه، کسی که «....یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ....»{بقره-۲۰۷}از جان خود در راه رضای خدا درگذرند. اوج آن امیرالمومنین است.کسانی که کاراییشان و کارشان در دنیا فقط این است که می‌خواهند کلمه توحید را به زمین بکوبند! هیچ کار دیگری را هم برای خودشان فرض نگرفته‌اند، این‌ها را خدا درست می‌کند.اصلا سنتشان را درست می‌کند.سوره مبارکه انعام خدا وقتی ذکر پیغمبران مختلف را می‌گوید، می‌گوید: «أُولَئِكَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ....» {انعام،۸۹} آنها کسانی بودند که ما به آنها کتاب و فرمان و مقام نبوّت عطا کردیم.این‌ها کسانی بودند که ما به آن‌ها حکم و نبوت و کتاب دادیم.بعد می‌‌گوید «..فَإِنْ يَكْفُرْ بِهَا هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا‌ لَيْسُوا بِهَا بِكَافِرِينَ» {انعام،۸۹} اگر اين قوم بدان ايمان نياورند قوم ديگرى را بر آن گمارده‌ايم كه انكارش نمى‌كنند. اگر یک عده‌ای هستند که جواب این‌ها را نمی‌دهند، من یک عده را وکیل می‌کنم، یک عده را من راه می‌اندازم که این‌ها در مقابل آن‌ها صف‌آرایی کنند. یعنی من نمی‌گذارم یک قطب همین‌جوری بکشد و ببرد.شما بدانید اگر ما اوج کفرها، شرک‌ها و مبارزات اینجوری را داریم، اوج حاج قاسم و این‌ها را هم داریم. تازه حاج قاسم شهیدی که مهم‌تر از حاج قاسم زنده است. حاج قاسم شهید مهم‌تر از حاج قاسم زنده است. اینی که می‌گوید: «وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ» {بقره،۱۵۴} نه بگویید، یک جای دیگر می‌گوید نه اصلا بحث این نیست که بگوئید یا نگویید: «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» {آل عمران،۱۶۹}اصلا همچین حسابی نکنید، حاج قاسم شهید این را حسابش را این‌گونه بکنید دیگر روی تیشرت نوجوان‌هاست، در نقاشی کودکان است، روی عزم و اراده جوانان است، روی منطق و چشم‌انداز خیلی مومنین و مومنات است. این ها چی است؟ این‌ها همان حاج قاسم‌های شهید است. «ولا تحسبن الذین..» این‌ها یک حیات ویژه‌ پیدا می‌کنند تازه می‌ترکانند. تازه کارشان از این به بعد شروع می‌شود. تازه کار اصلی‌شان است. این‌ها هیچ کاری ندارند. یک عده آدم درست می‌شود، خدا ان‌شاءالله ما را جزو آن عده قرار بدهد که در مقابل «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ...»{بقره-۲۰۴}، اینطوری باشد که «وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ ...» {بقره-۲۰۷}؛ دیگر با رضایت الهی دارد جان عوض می‌کند. هیچ کار دیگری نمی‌کند. کجا خدا راضی است؟ من همان کار را می‌کنم. و این شان نزولش در اوج امیرالمومنین است. خدا ان‌شاءالله خدا ما را در سربازان حضرت قرار بدهد، در سرداران مولا قرار بدهد. که مثل جعفر و حمزه و ... که بزرگانی بودند، عظمت داشتند، این‌ها معادلات پیغمبران را عوض می‌کردند. این‌ها دیگر برای خودشان نبودند‌، زندگی خودشان را نمی‌کردند. حالا یک موقعی هست فی سبیل الله است. این جهاد فی سبیل الله خیلی خوب است، ولی خیلی خوب ترش این است که «...یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ...» فرق جنه با حبه، ان‌شاءالله که این میلاد بزرگ بر شما مبارک باشد. دیگر من تند تند بحث‌ها را خدمت شما گفتم، انشاءالله تفصیلش را در هفته‌های بعد. حالا هفته‌ی بعد که من نیستم، انشاءالله در هفته‌های بعد. یک صلوات بفرستید.