معروف ترین لباس محلی های مازندران

لباس محلی مازندران مانند چادر، چاقچور، نیم ساق، روبند، نقاب، چارقد، شلیته و تنبان تقریبا از بین رفته و به جای آن پوشش های غیر منطبق با فرهنگ ایران جایگزین شده است. لباس های محلی مردانه با توجه به نوع کار، کشاورزی یا دامداری، فصول سال و … تنوع زیادی داشته است و رنگ بندی و طراحی آن نیز مختص مردان است.?۱. چارقدچارقد به روسری چهارگوش گفته می‌شود که دارای طرح گل‌دار و رنگ روشن است. جنس چارقد می‌تواند چیت، ململ، وال و یا ابریشم باشد. زنان مازندرانی در جشن‌ها چارقد رنگ روشن به همراه آرایه‌های نقره‌ای به نام سرچنگک که در محل شقیقه‌ها استفاده می‌شود، می‌پوشند.?چارقد سفید گلدار۲. مندلمندل نوعی سربند است که به صورت سه گوش بر روی چارقد قرار می‌گیرد. جنس مندل کتان است و بیشتر برای کار‌های روزمره و کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرد.۳. سراقوچبه نوعی کلاه زنانه گفته می‌شود که دارای لبه‌ای چین کش است. جنس سراقوچ نخی بوده و الگویی شبیه کلاه نوزاد دارد و در نگهداری گیسوان بافته شده به کار می‌رود.۴. گیس بند یا موبافگیس بند برای بستن گیسوان بافته شده به کار می‌رود و شامل یک بند نازک با رشته‌های تابیده شده نخ برن است. معمولا رنگ بند را سفید انتخاب می‌کنند.تن پوش لباس محلی مازنیتن پوش لباس محلی مازندرانی زنانه شامل شلیته یا چرخی شلوار یا تمبون قمبلی، جومه، نیم تنه، کلیجه، و چادرشو است.۱. شلیتهشلیته یا چرخی، به دامن پرچین و کوتاه (یا بلندی) گفته می‌شود که دور لبه پایین آن را با نوار سیاه رنگی به نام سیاهک تزیین می‌کنند. از شلیته در جشن‌ها و به ویژه در رقص‌های محلی استفاده می‌شود. جنس شلیته ابریشم یا کتان ظریف است. ?لباس های محلی با شلیته های رنگی۲. جومهبه پیراهن و دامن یک سره گفته می‌شود که از شانه تا زیر زانو‌ها ادامه دارد. جنس جومه کتان یا چیت است. لباس محلی مردم چهارمحال و بختیاری۳. نیم تنهنوعی جلیقه جلوباز دکمه دار است. نیم تنه زنانه مازندرانی یقه هفت بوده و شبیه به جلیقه مردانه است. جنس نیم تنه معمولا از پارچه پشمی یا مخمل سرخ یا زرد است و در قسمت پشت آن آستری دوخته می‌شود. این جلیقه‌ها را برای استفاده در مراسم‌های عروسی و عید‌ها با سکه و پول‌های قدیمی تزیین می‌کنند و می‌پوشند.?جلیقه یقه دار مخمل قرمز با سکه تزیین شده۴. کلیجهبه کت بلند گفته می‌شود که دارای آستین‌های بلند بوده و معمولا در زمستان استفاده می‌شود. به کلیجه سکه‌های عراقی و رضاشاهی وصل است و بر روی آن یراق دوزی کار شده است. نوع دیگر کلیجه که چکبن نام دارد دارای آستینی است که تا روی آرنج می‌رسد. جنس کلیجه مخمل رنگی است.۵. چادر شوچادر شو به معنی چادر شب است. چادر شو مربعی شکل بوده و چهارگوش است که آن را به حالت سه گوش درآورده و به دور کمر در پشت گره می‌زنند. از چادر شو هنگام عروسی و برای پوشاندن چهره عروس نیز استفاده می‌کنند. جنس چادر شو ابریشم بوده و در خانواده‌هایی که توانایی خرید ابریشم اعلا ندارند، ابریشم درجه سه (ابریشم کج) استفاده می‌شود.پاپوش زنانه مازندرانیپاپوش در پوشش زنان مازندرانی شامل تمبان، نیم ساق، جوراب، کوش، گالش، چاروق و پاتوئه است.۱. تمبان، تنگه تمبان یا پشمبالبه شلواری گفته می‌شود که با الگویی ساده و معمولا تیره رنگ دوخته می‌شود. در کمر تمبان از یک نوار بلند کتانی به جای کش استفاده می‌شود. جنس تمبان از پارچه‌های سنتی کرباس یا از پارچه‌هایی معروف به دبیت اکبری است.۲. نیم ساقنیم ساق به شلوار تنگ گفته می‌شود. معمولا زنان و دختران جوان در زیر پیراهن خود نیم ساق می‌پوشند. جنس نیم ساق ابریشم یا مخمل در رنگ‌های سفید، سرخ یا سبز است. معرفی لباس محلی مردم همدان۳. جورابجوراب در رنگ‌های تیره تولید شده و جنس آن پشمی است.۴. کوشکوش یا کفش به کفش‌های به رنگ قهوه‌ای و مشکی می‌گویند که دارای جنس چرم دباغی شده است.۵. گالشاین نوع کفش را بیشتر برای رفت و آمد‌های روزانه استفاده می‌کنند. جنس این نوع کفش لاستیک سیاه است. گالش دارای کف قرمز رنگ است.۶. چاروقچاروق نیز نوعی کفش است که در بین زنان و مردان مشترک است. این نوع کفش دارای سایزی بزرگ‌تر از پا بوده و لبه‌ی کفش حالت چین کش دارد. جنس چاروق از نمد یا چرم گاو و گاومیش است.۷. پاتوئهبه پاپوشی گرم گفته می‌شود که مخصوص روز‌های سرد است. پاتوئه در واقع یک شال بلند است که به دور پا پیچیده و با ریسمان‌های بلند آن را می‌بندند و ثابت می‌کنند. جنس پاتوئه ابریشم است.حتما ببینید: عکس‌ های زیبا از لباس محلی زنان سیستانی