شمشیری در میان لاله ها (قسمت اول: پادشاه خائن)

در دشت های وسیع و بی آب و علف ایول پلین (Evil plain) که چیزی جز کوهها و سنگ های سیاه و خاکستری نداشت. در زیر آسمان همیشه آبی که به ندرت ابری بود و در بلندایی پهناور در دل دشت، دیوارهای قلعه کهن سورد کسل (Sword Castle) نمایان بود.دیوارهای قهوه ای رنگ ضخیم و مستحکم که به بلندی بلندترین برج های اون زمان بود سرتاسر شهر رو احاطه کرده بود. در وسط این دیوارهای سخت و نفوذ ناپذیر دروازه ی چوبی مستطیل شکل بزرگی خود نمایی میکرد. دو طرف دروازه از بالای دیوارها دو پرچم بزرگ و قرمز رنگ که با نسیم در حال رقص بود آویزان شده بود. لبه ی پرچم ها با نخ هایی طلایی رنگ دوخته شده بود که سر یک ببر که تاجی بر سر داشت رو احاطه کرده بودن. ببر در حال غرش بود و مبارز میطلبید.در بالای دیوارها سربازها با کلاه خود و زره نقره ای و شمشیرهایی در غلاف های همرنگ زره شون در حال گشت زنی بودن. چکمه های سیاه رنگشون تا زانو امتداد داشت و شلوار زرشکی رنگشون داخل اون ها فرو رفته بود. نشان ببری که روی دیوار بود بر روی زره شون با رنگ طلایی میدرخشید. کمربندها به رنگ شلوار بود و با دور دوزی نقره ای و گره ای در انتها تزیین شده بود.چند ده سالی میشه که خاندان هانتر (Hunters) بر سورد کسل حکمرانی میکنه، از زمانی که اونها با خیانت و در کمال بی رحمی تاکرها (Tuckers) رو قتل عام کردن و وارث ناحق این فرمانروایی شدن سالها میگذره. از زمانی که ادر (Edder) با زیرکی و ایجاد اعتماد در دربار کینگ آلن (King Allen) تونست به اون نزدیک بشه و تا مقام نخست وزیری پیش بره و در نهایت یک شب با فرو کردن شمشیر در قلب اون پرچم تاکرها رو از روی دیوارهای سورد کسل پایین بکشه، سالها میگذره. از زمانی که ادر تمام تاکرهارو قتل عام کرد و زنها و بچه هاشونو در ایول پلین رها کرد تا خوراک شغال ها و کرکس ها و مارها بشن سالها میگذره. حتی دیگه کمتر کسی یادشه که پیتر (Peter) فرزند ارشد کینگ آلن برای انتقام از هانترها قیام کرد و در آخر از دروازه های سورد کسل آویزان شد.دیگه مردم سورد کسل ناامید شدن از اینکه از شر ادر پیر راحت بشن. ادر فرمانروایی بزرگ و بی رحمی ساخته که کمتر کسی فکر میکنه بشه نابودش کرد. همه زمانی منتظر پیتر بودن که بیاد و نجاتشون بده، اما وقتی که پیتر قیام کرد دیگه خیلی دیر شده بود. ادر به محض اینکه متوجه شد پیتر داره به سمت سورد کسل حمله میکنه ارتش بزرگی رو به سمت تولیپ (Tulip) فرستاد و گردن تمام تاکرها رو از دم تیغ گذروند.در اون زمان برنت (Brent) دوست صمیمی و دیرین کینگ آلن بر تولیپ حکمرانی میکرد. برنت فردی خوش اخلاق و وفادار بود که از بیماری نقرس رنج میبرد. خانواده شاه آلن و برنت روابط بسیار صمیمی و گرمی با هم داشتند. بعد از خیانت هانترها، برنت به پیتر و بقیه تاکرها امان داد تا بتونن دوباره سرزمینشونو از ادر پس بگیرن اما بر خلاف پیش بینی برنت، تاکرها شکست خوردن و روابط هانترها و تیلرها (Tillers) رو به تیرگی رفت. از اون زمان تمام روابط بین دو فرمانروایی و همه ممالک تحت حاکمیتشون قطع شد.تولیپ بزرگترین زمینهای کشاورزی رو داره و به تمام فرمانروایی ها محصولات کشاورزی صادر میکنه و سورد کسل هم از هزاران سال پیش به داشتن معدنهای بزرگ آهن مشهور بوده. اما روابط تیره بین دو فرمانروایی تیلرها رو خیلی متضرر کرد و اونارو مجبور کرده که از بُلدها (Bolds) که اون طرف دریای سیاه (Black Sea) هستن و بسیار در تجارت سرسختن و هیچ اعتمادی به تیلرها ندارن و هر لحظه ممکنه شمشیرشون رو از غلاف دربیارن آهن بخرن. البته اوضاع زیاد برای هانترها هم خوب نیست خیلی از مردم پشت دیوارهای سورد کسل به سختی میتونن چیزی برای خوردن پیدا کنن. البته اوضاع برای نجیب زاده ها و اشراف زیاد بد نیست و اونها براشون شکم خالی مردم شهر اهمیتی نداره. اما ادر پیر که همیشه فرد باهوشی بوده متوجه شده مردم فقیر زیاد برای حکومتش احترام قائل نیستن و حتی ممکنه هر لحظه بخان شورشی بر ضد حکومت راه بندازن.پس از مرگ برنت، یکی از مشاوران باهوشش به نام پن (Penn) توسط مجلس دانایان (House of Knowledge) تولیپ به مقام فرمانروایی رسید. اون در مدت حکومتش تونسته بود تمام فرمانروایی رو یکپارچه کنه و مردم ناراضی از حکومت رو راضی نگه داره. تنها مشکلی که پن با اون روبرو بود مشکل واردات آهن بود که فقط توسط هانترها میتونست حل بشه. پن به یاد میاره که در زمانی که تاکرها بر سورد کسل فرمانروایی میکردن چقدر صنعتشون با واردات آهن از اونجا رشد کرده بود. اما الان بجز کشاورزی و ساخت لوازم چوبی دیگه صنعت خاصی براشون باقی نمونده بود.تمام این مشکلات در دو فرمانروایی باعث شده بود تا اونها خواستار مذاکره هر چند پنهانی با همدیگه باشن. حتی بعد از قحطی بزرگی که بعد از شورش پیتر تا 5 سال ادامه پیدا کرد مشاوران ادر و برنت یکبار با هم دیدار کردن که با زیاده خواهی های ادر و عدم پذیرش برنت مذاکرات همونجا در نطفه خفه شد. اما حالا با مرگ برنت و روی کار اومدن پن و سیاست های مسالمت آمیزش نشانه های مذاکره در دو طرف دوباره پدیدار شده.