جوابشو نمی‌دونم: چگونه یک تصمیم سخت بگیریم...؟

1- میگن یکی از اصلی‌ترین کارویژه‌های یک مدیر، تصمیم گیری است. یعنی مدیر باید سعی کنه با بررسی دقیق شرایط و با خلاقیت خودش، انتخاب‌ها و گزینه‌های مختلفی کشف و خلق کنه و از بین این گزینه‌ها، بهترین رو انتخاب کنه. به بیان دیگه، یکی از اصلی‌ترین سنگ محک‌های ارزیابی یک مدیر عالی (professional) از یک مدیر خوب همینه. این که چقدر خوب می‌تونه از بین گزینه‌ها، بهترین گزینه رو انتخاب کنه. 2- معمولا هر چقدر گستره زمانی تاثیر یک تصمیم بلند مدت‌تر باشه، یا به عبارت دیگر یک تصمیم هر چقدر long term تر باشه، گرفتنش سخت تره!! مثلا وقتی می‌خوایم یه کالایی بخریم که نهایتا قراره 1 ماه ازش استفاده کنیم، آسون تر به تصمیم و جمع بندی می رسیم تا وقتی که می خوایم یه چیزی بخریم که قراره 10 سال ازش استفاده کنیم. 3- هر چقدر یک تصمیم هزینه بر تر باشه، بازم گرفتنش سخت میشه. مثلا رسیدن به جمع بندی برای خرید یک فلش مموری خیلی آسون تر از رسیدن به جمع بندی برای خرید یک لپ تاپه.4- یکی دیگه از پارامترهای سخت (یا آسون) کننده تصمیم گیری، گستره عرضی تاثیرگذاریش هست. (فرض کنیم زمان، گستره طولی باشه) منظورم از گستره عرضی، اینه که تاثیر عمده و وزن اصلی تاثیرگذاری این تصمیم در چه حوزه‌هایی خواهد بود. مثلا یه وقت، لود اصلی گرفتن یک تصمیم در حوزه حرفه فرد خواهد بود. یا مثلا وزن اصلی تاثیرگذاری یه تصمیم در حوزه تحصیلی شخص می‌تونه باشه، یا یه تصمیم عمده تاثیرش در مسایل خانوادگی هست. البته می دونم می دونید که این کار و تحصیل و خانواده و ... خیلی روی هم تاثیرگذار هستن و در یک نگاه سیستمی درست، کاملا به هم مربوط هستند. اما به صورت نسبی اگر به تصمیم‌ها نگاه کنیم، بعضیاشون روی چنتا از این حوزه‌ها به صورت جدی تاثیر می ذارن... خب حالا فرض کنید می‌خواید یه تصمیمی بگیرید که در در هر کدوم از پارامترهای بالا، در اوج سختی و پیچیدگی قرار داره. (واژه پیچیدگی به نظر علمی‌تره. اما "سخت" جنبه اذیت کنندگی قضیه رو بیشتر می‌رسونه...) یعنی تصمیمی می‌خواید بگیرید که:قراره تاثیر اون رو در تمام عمرتون ببینیدهزینه خیلی سنگینی داره و حسابی باید دست به جیب بشید براشو در همه حوزه‌های زندگی یعنی خانواده، شغل، تحصیل، مهاجرت و هر چیزی که فکرشو بکنید قراره تاثیر بذارهاگر شماره یک این متن تو ذهنتون باشه، خیلی راحت می گید خب آدم باید بشینه گزینه ها رو بذاره روی میز، بررسی و مشورت کنه و در نهایت یک گزینه رو انتخاب کنه... اما قضیه سخت‌تر از این حرفاس...شرایطی رو فرض کنید که:- مشاورینتون، نظرات مختلف دارند...- خودتون هم بین گزینه‌ها نمی تونید به جمع بندی برسید و همه گزینه ها براتون وزن مساوی دارند... (یعنی حتی اگر یک گزینه یک دهم درصد سنگینی می‌کرد، می‌رفتید سمت همون اما متاسفانه این طوری نیست...)- نمونه‌های قبلی هم توزیع آماری قابل اتکا و استنتاج ندارند ( و تازه اگر هم داشتند، اگر کتاب قوی سیاه از نسیم نیکلاس طالب رو خونده باشید کلا تو این فضایید که در این دنیا که دنیای بی کران هاست، خیلی نمیشه به استقراهای آماری دلخوش کرد...)حالا در این شرایط به نظرتون چجوری میشه به تصمیم رسید...؟!جوابهایی که تا الان شنیدم اما برام راضی کننده نبوده:1- اعتماد به شمّ / صدای دل: یه عده کلا تو این فضان که ببین دلت چی میگه. یه خلوتی پیدا کن و در نهایت یه تصمیم بگیر... طبیعیه که این جور تصمیم گرفتن خیلی خوب و سریع آدم رو از فشار کوبنده‌ی تصمیم خارج می‌‌کنه و کار رو راه می‌اندازه و اصلا تو مدیریت پروژه و کارای اجرایی لازمه. اما در چنین تصمیم پیچیده‌ای که شرحش رو گفتم، خیلی به نظرم منطقی نیست... 2- توکل کن / استخاره کن: این جوابیه که از عموم رفقای یه کم مذهبی‌ترم شنیدم... در مورد توکل، احساس می‌کنم مثل مورد قبل، قراره مسئولیت تصمیم‌گیری کلا بیافته رو دوش یکی دیگه (خدا) و خیالمون راحت شه. توکل درست. اما تصمیم رو باید بگیریم بعد توکل کنیم... دوستداران استخاره هم کلا تصمیم گیری رو بر عهده خدا می‌ذارن و خودشون رو خیلی اذیت نمی‌کنن... کلا من سنخیتی با استخاره ندارم...3- برو و با فردی که خیلی خیلی قبولش داری و مشی‌ات بش نزدیکه، مشورت کن: من کلا جوری نظام ذهنی ام شکل گرفته که هیچکی رو اینقدر قبول ندارم... توی زندگیم الگو دارم اما فردی که به این شکل قبولش داشته باشم، خیر... یعنی به نظرم در نهایت هر کسی هر حرفی بزنه، باید با سنگ محک عقل سنجیده بشه و اگر عقل حرفش رو رد کرد (یا تائید نکرد) اون حرف باید بخوره تو دیوار... از هر کی میخواد باشه... (البته به غیر از معصوم. که البته ایشون هم حرف خلاف عقل نمی زنن)حالا در چنین شرایطی، به نظرتون چجوری باید تصمیم گرفت...؟!یه سوال دیگه اینه که اصلا در چنین شرایطی تعریف تصمیم درست چیه...؟ تصمیمی که دلگرمت کنه یا ...؟