خیانت دربند

اواسط پاییز بود و هوای تهران حسابی سرد شده بود ،بارون ریزی میبارید و هوا ابری و گرفته بود ،علی در حالی که آخرین صندلی رو جابجا میکرد نگاهی به ساعتش انداخت،چهار وبیست دقیقه ،رستوران خلوت بود ،امروز زودتر اومده بود تا نوشین بیاد وباهاش حرف بزنه و هنوز فرصت داشت ،از پنجره نگاهی به خیابون کرد و آهی کشید ،یه پیام روی گوشیش اومد ،سریع پیامو باز کرد ،نوشین بود ،نوشته بود:"منتظرم نباش نمیتونم بیام مامان تو آرایشگاه سرش شلوغه گلی و آتوسا هم نیومدن وایسادم کمکش". چند لحظه به اسم بالای صفحه خیره شد "زندگیم" ،رو صندلی نشست و پیام خیلی کوتاهی تایپ کرد :"باشه" و زیر لب گفت باشه ...از تقریبا پنج سال و نیم پیش تصمیم گرفته بود کار کنه ،اون موقع بیست وسه سالش بود ودانشجو و براش فرقی نمیکرد چه کاری باشه ،فقط کافی بود بتونه هزینه ی دانشگاهشو بده .برای همین اولین کاری که گارسونی توی یه رستوران لوکس بالای شهر بود و علیرغم میلش انتخاب کرد و مشغول شد ، حقوق نسبتا خوبی داشت ،تونسته بود پرایدشو عوض کنه ویه 206 آلبالویی بخره ،همون رنگی که نوشین دوست داشت ،علی خیلی شبیه پدرش بود،قد بلند وچهارشونه ،باچشم ابروی مشکی و صورت بی نقصی که بیشتر شبیه دخترا بود ،با پشتکار و مغرور و در عین حال احساساتی و شکننده .به خاطر همین پشتکار و غروری که داشت و بخاطر رضایت وخوشحالی نوشین تونسته بود تو این مدت هر جوری شده توی یه شرکت کار مربوط به رشته ش که عمران بود وحقوق بیشتری داشت رو پیدا کنه و قرار بود تا آخر ماه برای قرارداد بره و از کار توی رستوران خلاص بشه .همونجا نشست وتو خیالاتش غرق شد ،درست پنج سال پیش بود ،یه روز بارونی مثل امروز،کافه ی رستوران شلوغ بود،بوی عطر وقهوه وصدای خنده وصحبت مشتریا در هم آمیخته بود،"مِنو" رو برد طرف ميزي كه سه تادختر نشسته بودن ،معمولا عادت نداشت به قيافه ي مشتري خيره بشه ،وايساد وگفت :"خوش اومدين چي ميل دارين ؟"دختري كه پالتوي قرمزي تنش بود وصداي خيلي قشنگي داشت گفت :"من همون هميشگي, بچه ها شما چي ؟"دختري كه صورت خيلي زيبايي داشت وروسريش تقريبا داشت ازسرش مي افتاد خنديد وگفت :"توام كه فقط قهوه اسپرسو بخور لاغر مردني "،و روبه علي كردوگفت :"من آب پرتقال با كيك شكلاتي "وروي صورت علي مكث كرد ،دخترپالتو قرمز گفت :"آتوسا تو چي ؟"و دختر سوم درحالي كه تند تند باگوشيش تايپ ميكرد گفت :"فرقي نميكنه چايي بيار "وهرسه تاشون باصداي بلند خنديدن .وقتي رفت تاسفارشو بياره دوباره همون حس بهش دست داد ،دستاش عرق كرده بود وقلبش تندتند ميزد ،پاهاش ميلرزيد وچيزي تودلش فرو ميريخت ،يني دلشو باخته بود؟اين دفعه ي پنجمي بود كه اونو ميديد وهنوز نتونسته بود احساسشو بهش بگه،حس ميكرد اونم همين حسو بهش داره .بالاخره يه روز كه طبق معمول ِچهارشنبه ها نوشين تنهايي اومده بود كافه دلشو به دريا زد،شمارشو روكاغذ نوشت و زيرشم نوشت :"خواهش ميكنم تماس بگيريد" و كاغذو گذاشت كنار فنجون قهوه وسرميز برد ،ودو هفته بعد روز چهارشنبه ،سرهمون ميز ،نوشين وعلي باهم قهوه ميخوردن ،نوشين يه ريزحرف ميزد وعلي با لبخند بهش خيره شده بود ،به همون دختر پالتو قرمز شوخ وشنگ بااون صداي جذاب ،صورت گندمي ِبدون آرايش ، چشماي عسلي و ابروهاي كشيده .حالا پنج سال از اون روز ميگذشت ،علي گيج ومات بود،مجموعه اي از سوالات لاينحل روحشو آزار ميداد،نميخواست به چيزي كه دائم مثل خوره روحشو ميخورد فكر كنه ،اما اين چيزي رو عوض نميكرد وهمه ي چيزايي كه ميديد وميشنيد گواه يه چيز بود ،نوشين ديگه دوسش نداشت ...يه مدت بود كه بي تفاوت وسرد شده بود ،به هر بهونه اي از ديدن علي طفره ميرفت،جواب پياماشو يه درميون ميداد وسرهرچيز كوچكي دعوا راه مينداخت وميگفت كه ديگه خسته شده ،مدام علي رو باحرفاش تحقير ميكرد وميگفت نتونسته اون چيزايي كه دوست داره رو براش فراهم كنه ،بلند پرواز بود ،آرزوهاي دور ودرازي تو سرش بود وتلاش عاشقانه ي علي در مقابل خواسته هاش ناچيز بود،كارايي كه قبلا علي براش ميكرد وخيلي خوشحالش ميكرد حالا براش بي ارزش وخنده دار بود و راضيش نميكرد،بااينكه ميديد علي چقدر سرسختانه داره كار ميكنه تابتونه يه خونه دست وپا كنه و زودتر بره خواستگاري وهمه چي رو رسمي كنه اما ميگفت كه نميتونه ديگه منتظر بمونه تاآخرشم يه خونه ته شهر اجاره كنه وببردش اونجا،همون كسي كه به علي ميگفت توي يه اتاقم حاضره باهاش زندگي كنه .كجاي كارش اشتباه بود ؟چرا همه چي توي دو سه ماه انقد عوض شد ؟ازعشق ودوس داشتن چي كم گذاشته بودكه تنها دختر روياهاش اينقدر بي مهروسرد شده بود؟يني نوشين ديگه دوسش نداشت؟چقدر مستاصل ودرمونده بود ،نميتونست به زندگي بدون نوشين فكر كنه ،نميتونست حتي يك روز رو بدون اون تصور كنه ،نميتونست ديگه باحرفاش روي نوشين تاثيربذاره ،ازبرنامه هاش بگه وبرق خوشحالي وعشقو توي چشماي نوشين ببينه ،چه اتفاقي داشت مي افتاد،داشت نوشين رو ازدست ميداد ونميتونست كاري كنه ،نوشين حتي حاضر نبود بيادو به حرفاش گوش كنه و براي چندمين بار قرار و بهم زد وگفت كه نميتونه بياد وعلي ميدونست همه ي اينا فقط بهانه س .بايد هرجوري بود باهاش حرف ميزد بايد دلشو دوباره بدست مي آورد بايد دوباره به روزاي شادشون برميگشت وخنده هاي نوشين و ميديد،آره حتما ميتونست دوباره روزاي خوبشون رو برگردونه ،شايد نوشين خسته بود شايد به يه كم استراحت نياز داشت ،شايد بايد بهش فرصت ميداد تادوباره مثل قبل بشه ،حتمانوشين دوسش داره، مگه ميشد كه نداشته باشه، مگه ميشد اون همه عشق به يكباره از بين بره وجاش بي تفاوتي بشينه ،نه امكان نداشت .تصميم گرفت يه هديه ي خوب براش بگيره و ازش بخواد كه بشينن وحرف بزنن ومشكلات رو برطرف كنن.بخودش كه اومد ديد ساعت ازشش گذشته ،ازجاش بلند شدوبانور اميدي كه هنوز توي دلش سوسو ميزد سراغ كارش رفت.روز بعد علي رفت طلافروشي دوستش نيما تا يه چيز خوب و مناسب براي نوشين بخره،توي دلش هنوز اميد داشت و عشقي كه همچنان سرجاش بود ،رفت داخل مغازه ،نيما مغازه بود وعلي خوشحال شد كه خوده نيما هست چون ميتونست تو انتخاب كمكش كنه ،نيما از دوستاي قديمي وفابريكش بود وتوي پاساژ بالاي شهر جواهرفروشي داشت ،احوالپرسي گرمي كردن ونيما گفت :"چته خوش تيپ باز كشتي يات غرق شده؟"علي لبخندي زد وگفت :"طوريم ني درست ميشه ،يه گوشواره ي شيك ومناسب ميخوام ،"نيما گفت:"چشم آقا درخدمتيم ،آخرش اين خانم خوشبخت و ما زيارت نكرديم ها يادت باشه "علي نگاش كردوگفت:"تو كه ماشالا سرت اينجاخيلي شلوغه ،يه درميونم پات اونوره ،ماهم نامزد شمارو زيارت نكرديم اين به اون در "نيما خنديدوگفت:"كدومشونو؟؟"وباصداي بلندتر قهقهه زد ،علي گفت :"خداعقلت بده دخترخاله تو كاشتي اونور دنيا اينجا داري ول ميچرخي"،نيما سريع گفت:"نه بابا كارامو كردم دارم تايكي دوماه ديگه ميرم ،ميرم كه جام زهرو بنوشم" وباز خنديد.علي گفت :"الهي دلت خوش باشه وخوشبخت بشي "نيما دستي رو شونه ي علي زد وگفت:"خيلي چاكريم توام همينطور آقا "،و قاب گوشواره ي تو ويترين رو آورد تا به علي نشون بده .جعبه رو باز كرد وبراي چندمين بار گوشواره رو نگاه كرد ،گوشواره قفسی بود که یه پرنده توش بود ،مرغ آمين .حتمانوشين خوشش ميومد ،سليقه شو ميشناخت،درجعبه رو بست و گوشيشو برداشت وبه نوشين پيام داد :"فردا يادت نره نوشينم منتظرم ".گوشي تو دستش بودومنتظر جواب ،ولي جوابي نيومد وهمونطور كه گوشي توي دستش بودخوابش برد.فردا سرساعت پنج كنار پنجره سرهمون ميز هميشگي منتظر نوشين بود ودرحالي كه دلشوره ي عجيبي داشت مدام به ساعتش نگاه ميكرد...ساعت ازپنج ونيم گذشته بود واين نيم ساعت مثل يه كوه سنگيني ميكرد،دوباره تماس گرفت ولي نوشين در دسترس نبود،پيام داد: كجايي نوشين ؟جوابي نيومد ،ساعت شش بود وعلي نگران ومضطرب از رستوران بيرون اومد ،بارون شديدي ميباريد وهوا خيلي سرد بود اما علي چيزي حس نميكردنميدونست كجاداره ميره ،نفهميده بود چقدر پياده راه رفته ،رسيده بود كافه دربند ،حسابي خيس شده بود وديگه رمق نداشت ،رفت تو ويه جاي خالي كه توي ديد نبودپيداكرد ونشست وبه نوشين فكركرد، صداي خنده هاش تو گوشش پيچيد وسرش سوت كشيد،تمام بدنش بي حس شده بود ،سرش سنگين بود وچشاش جايي رونميديد،يهو صداي آشنايي به گوشش خورد،"علي"..."علي" "اينجا چكار ميكني ؟!ازدور ديدمت شك كردم توباشي ،اين چه سروريختيه ؟مث موش آب كشيده شدي پسر ،تو چت شده دو روزه؟"نيما بود ،علي چندلحظه فقط به نيماخيره شد وبعد گفت :سلام ،چيزيم نيس قدم ميزدم.نيما گفت :"پاشو پاشو بيا پيش ما بشين، پاشو بيا ببينم چته "،علي گفت :"برو الان ميام "،نيما گفت:"بدو من ميز هفتَم اومدي ها "،نيما رفت وعلي چند لحظه بعد درحالي كه پاهاشو دنبال خودش ميكشيد رفت پيش نيما تا يكم آرومتر بشه و با اين حالش نره خونه ،،دنبال ميز هفت ميگشت ،نيما ازجاش بلند شد ودستشو بالا برد تا علي ببيندش ،علي رفت جلو تا با نيما دست بده ،نگاهش به دختري افتاد كه سرميز روبروي نيما نشسته بود ،صورت گندمي با چشماي عسلي وابروهاي كشيده ...نوشين بود...ولي چه آرايش غليظي داشت ...باهمون روسري گلدار كه علي براش خريده بود ...ونیمه ی قفسی که از كنار روسروي پيدا بود....