دره سیلیکون - بخش سوم - نهادهای پشتیبان شرکت های نوپا

نهادهای پشتیبان شرکت های نوپادر گذر سالیان و به فراخور نیازهای موجود، نهادهایی برای پشتیبانی و تقویت نوآوری و عرضه تجاری آن دربازار تاسیس شده است. این نهادها به تناسب تغییر نیازها رشد کرده، به بلوغ رسیده و گه گاه مورد افول واقعشده اند. در این بخش ابتدا مروری اجمالی بر برخی از این نهادها داشته و سپس به بررسی دقیق ترسازوکارهای درونی آن ها می پردازیم.پارک های علم و فناوریپارک های علم و فناوری مراکزی هستند که عمدتا در جوار مراکز تحقیقاتی و علمی و دانشگاهی تاسیسشده و در راستای تجاری سازی نوآوری های برآمده از دانشگاه ها عمل میکنند. یکی از اولین نمونههای اینمراکز در دهه 1950 میلادی در کنار دانشگاه استنفورد تاسیس شد و کارکرد اصلی آن فراهم آوردن فضاییبرای استقرار شرکتهای منشعب شده از دانشگاه بوده است. به اقتضای پیوند این پارک ها با دانشگاه ها ومراکز علمی، اهتمام مدیران آن ها بر گزینش و استقرار شرکتهای دانشبنیان در فضایی متمرکز است که باایجاد برهم نهی و تعاملات علمی میان کارآفرینان و دانشگاهها، فضایی مناسب برای خلاقیت و نوآوری ایجادکنند.پارکهای علم و فناوری از جمله اولین نمونه های ایجاد فضای اختصاصی برای رشد شرکتهای دانش بنیان است. تعریف واحدی برای ویژگیهای اصلی این پارک ها وجود ندارد ولی به استناد انجمن بین المللی پارک های علم و فناوری از جمله کارکردهای اصلی آن ها موارد زیر است :· ایجاد بستری موثر برای همکاری در زمینه نوآوری میان دانشگاه و صنعت· تسهیل ارتباط بین شرکتها، کارآفرینان و متخصصان· ایجاد محیطی برای تقویت فرهنگ نوآوری و خلاقیت· تسهیل شکلگیری شرکتها و رشد آن هاپارکهای علم و فناوری در واقع شهرکهایی هستند که به منظور استقرار شرکت های دانش بنیان و برآمدهاز دانشگاهها طراحی و ساخته شده اند و تمرکز آنها بر تسهیل نوآوری از طریق گردهم آوردن و هم افزایی افراد خلاق است. بیش از یک سوم این پارک ها در پردیس های دانشگاهی واقع شده اند. در درون 90 درصد این پارک ها مراکز رشد، مراکز دانشگاهی و تحقیق وجود دارند. یک پارک علم و فناوری عمدتا یک شهرک فناوری با گستره متنوعی از شرکتهاست که مهمترین خدمات آن در واقع ارائه فضای اداری و اجرایی مناسب و امکانات ساختمان و مستقلات است. از این رو اکثر پارک های علم و فناوری به صورت شهرک هایی بزرگ هستند به نحوی که بیش از پنجاه درصد از پارک های علم و فناوری مساحتی بیش از بیست هکتار دارند . در پارک های علم و فناوری مدیریت متمرکزی که بر فعالیت شرکتها نظارت مستقیمی داشته باشد وجود ندارد و صرفا به بررسی حداقل های شرایط لازم برای حضور در این فضای فیزیکی محدود میشود. عموما پارکهای علم و فناوری نفع مستقیمی از موفقیت یا عدم موفقیت شرکتهای زیرمجموعه خود نمیبرند و سهامدار شرکت ها نیستند.در بسیاری از موارد مالکیت این پارک ها در اختیار دانشگاه ها و نهادهای غیرخصوصی است به نحوی که تنها شانرده درصد پارک های علم و فناوری کاملا خصوصی هستند. در عین حال که سهم پارک های خصوصی رو به رشد است ولیکن اکثر پارک ها، به خصوص در ابتدای تاسیس، از نوعی حمایت نهادهای عمومی برخوردارند.مرکز رشدمرکز رشد یا انکوباتور را میتوان لایه بعدی نهادهای تقویت کننده نوآوری، پس از پارکهای علم و فناوری تلقی کرد. مرکز رشد سازمانی است که تسهیلاتی برای شرکتهای نوپا فراهم میآورد که برای آن هادردسرهای راه اندازی یک شرکت را برطرف سازد. این سازمان میتواند خصوصی باشد (مانند پلاگ اند پلی) یا مردم نهاد باشد(مانند هکردوجو) یا دولتی باشد و یا وابسته به دانشگاه (مانند استارتکس) . این مراکز معمولا بسیار کوچکتر از یک پارک علم و فناوری و عموما تحت سیطره یک مدیریت واحد هستند.مراکز رشد کاربردهای مختلفی دارند به طوری که تعداد قابل توجهی از مراکز رشد در واقع نوعی بسترسازیدولت ها برای ایجاد رشد اقتصادی در مناطق محروم می باشند . انجمن ملی مراکز رشد آمریکا حدود 1250 مرکز رشد در آمریکا و بیش از 7000 مرکز رشد در جهان برشمرده است که بیش از نود درصد آن ها درراستای توسعه اقتصادهای محلی هستند. با این وجود آن نوعی از مراکز رشد که در این گزارش مورد توجه وحائز اهمیت می باشد آن دسته از مراکز رشد است که به گسترش فناوری های جدید و نوآوری معطوفمی باشد.مراکز رشد علاوه بر در اختیار گذاردن فضا و امکانات اداری مشترک برای شرکت های نوپا به آنها مشاورهتجاری و مدیریتی نیز می دهند. خدمات مرکز رشد معمولا در قالب یک برنامه میان مدت به شرکتهایتحت حمایت ارائه میشود. ورود به مرکز رشد طی یک فرایند درخواست و گزینش صورت گرفته و مدتمنتفع شدن آنها می تواند تا 3 سال یا بیشتر باشد. تمرکز در مراکز رشد بر حمایت از شرکت های تازه تاسیس از مراحل اولیه توسعه فن آوری تا مرحله درآمد زایی است .خدمات یک مرکز رشد می تواند شامل موارد زیر باشد :· فراهم آوردن امکانات اولیه کسب و کار· ایجاد شبکه ارتباطات انسانی· کمک در امور بازاریابی· اتصال به اینترنت پر سرعت· کمک در زمینه مدیریت مالی و حسابداری· تسهیل در دریافت وام های بانکی و تسهیلات مالی· آموزش مهارت های ارائه طرح های تجاری· تسهیل ارتباط با مراکز دانشگاهی· کمک به یافتن شرکای تجاری· کمک به جذب سرمایه گذاران خطرپذیر· دوره های آموزشی تفصیلی کسب و کار· گروه مشاورین و مربیان· یافتن تیم مناسب مدیریت· شکل دهی به فرهنگ کسب و کار شرکت ها· راهنمایی در راستای تجاری سازی فناوری شرکت ها· مدیریت امور حقوق مالکیتمرکز رشد می تواند میزبان گسترة وسیعی از صنایع باشد، از جمله صنایع فناوری بنیان، عمرانی، نرم افزاری،تجارت الکترونیک، زیستی، هنری، فضایی، تولیدی، گردشگری و رسانهای. بیش از نیمی از مراکز رشدپذیرای مجموعه مختلطی از صنایع هستند و عده ای از آنها به صورت تخصصی روی یک صنعت تمرکزمی کنند .مدت زمانی که یک شرکت مجاز است در مرکز رشد به سر ببرد بستگی به فاکتورهای متعددی دارد کهبطور عمده میتوان به ماهیت کسب و کار شرکت و سطح توانایی تجاری کارآفرین اشاره کرد. شرکت هایمرتبط با علوم زیستی، برای مثال، دوره طولانی تری را برای توسعه فناوری خود طی میکنند و به همینجهت حضور طولانی مدت آن ها در مرکز رشد موجه جلوه می کند. طبق آمار میانگین استقرار یک شرکت در مرکز رشد 33 ماه می باشد. غالب مراکز رشد برای مرخص کردن یک شرکت بیشتر به میزان پیشرفت وتوسعه آن (مثلا سطح درآمد یا اندازه نیروی کار) توجه می کنند و به زمان اهمیت کمتری می دهند .ساختارهای انگیزشی در مراکز رشدهمان گونه که پیش از این گفته شد تمرکز ما در این پست بر آن دسته از مراکز رشد است که بر نوآوری وگسترش شرکت های دانش بنیان تمرکز می کنند . در مقابل این مراکز رشد آن دسته از مراکز قرار می گیرند که عموما توسط دولت ها و در نواحی محروم و برای گسترش اقتصادهای محلی ایجاد می شوند که در عین حال که اثرات مثبت اقتصادی دارند !؟ از حوزه بررسی این تحقیق خارج هستند . !!!برای آن که یک مرکز رشد موفق باشد عوامل متعددی باید دست در دست یکدیگر داده و با نهایت همکاری پیش بروند. برای این که این تعادل و هماهنگی برقرار شود باید ساختارهای انگیزشی مناسبی برقرار باشد که هر یک از بازیگران این عرصه نفع خود را در راستای موفقیت مراکز رشد ببینند.مدیران مراکز رشد به ازای خدماتی که در اختیار شرکت های نوپا می گذارند عموما دو نوع نفع حاصل می کنند. آن ها در وهله اول ممکن است هزینه ثابت ماهیانه به عنوان اجاره یا حق استفاده از امکانات را از شرکت های نوپا دریافت کنند. با این وجود شرکت های نوپا عموما پیوستن به یک مرکز رشد را به صرفهمی بینند زیرا این هزینه ماهیانه معمولا به نسبت هزینه های گزینه های موازی از قبیل ایجاد یک دفترمستقل کمتر است.نوع دیگری از انتفاع نیز در برابر شراکت در این شرکت هاست. مدیران مراکز رشد می توانند با شناسایی شرکت های نوپایِ مناسب و با آینده درخشان، با تامین امکانات لازم از قبیل فضای کار و سایر نیازها، بخشیاز سهام آن ها را در اختیار بگیرند و در واقع در آن ها سرمایه گذاری کنند.کارآفرینان از سوی دیگر به جای پرداختن به حواشی تاسیس یک شرکت نوپا و مراحل دست وپاگیر اداری واجرایی می توانند مستقیما روی ایده اصلی خود تمرکز کنند. به این ترتیب آن ها با صرف نظر کردن از بخشی از منابع مالی فعلی یا سود آتی خود، برای خود امکان تمرکز هرچه بیشتر بر روی موفقیت خود را می خرند.از سوی دیگر به دلیل وجود هزینه های ماهیانه برای اکثر شرکت های نوپا، آنها تلاش می کنند در کمترینزمان ممکن بتوانند توفیق خود را اثبات کرده و نظر مدیران مراکز رشد را برای سرمایه گذاری در آنها جلب کنند.شتاب دهندهشتاب دهنده به سازمانی گفته می شود که با برگزاری دوره های فشرده حمایتی قصد تسریع موفقیت وپیشرفت شرکت های نوپا را دارد. بسیاری از شرکت های تازه تاسیس، در مراحل اولیة رشد، به مشاورهمدیریتی، بازاریابی، مالی و فناورانه نیازمندند و هدف از برگزاری این دوره ها کمک همه جانبه به آنهاست.این پشتیبانی ها معمولا با در اختیار گذاشتن فضای کسب و کار اداری همراه است. علاوه براین، شتاب دهنده با سرمایه گذاری اولیه در هریک از شرکت های تحت حمایت خود بخشی از سهام آتی آن ها را از آن خود می کند. مجموعه سهام های آتی که شتاب دهنده در قبال خدمات خود دریافت می کند منبع اصلی درآمدی آن خواهد بود .شتاب دهنده ها آخرین حلقه از نهادهای تقویت کننده نوآوری و خلاقیت هستند. ایده اصلی یک شتاب دهنده در تسریع فرایندی است که در مرکز رشد رخ میدهد. شرکتها در زمانهای متفاوت به یک مرکزرشد وارد میشوند و پس از مدتی، مدیران مراکز رشد به تصمیمگیری در مورد آن ها میرسند. هدف یک شتاب دهنده آن است که اولا مجموعهای از شرکتهای نوپا را مشابه یک دوره دانشگاهی، به صورت همزمان وارد یک دوره شتاب دهنده کنند و ثانیا با نقش کاتالیزوری، فرایند موفقیت یا شکست آن ها را در یک دوره سریع چند ماهه ارزیابی کنند. به این ترتیب شرکتهایی که وارد مرکز رشد میشوند پس از چند ماه مورد ارزیابی قرار گرفته و اگر دارای قابلیتهای مناسب باشند به کار خود ادامه میدهند وگرنه منحل میشوند. این رهیافت به نوعی عکس العمل طبیعی بازیگران این عرصه به تحولات سریع تکنولوژی در دوران معاصر است.دو جهت گیری اساسی وجه ممیزه یک دوره شتاب دهنده است: مشاوره و حمایت فشرده مالی و فکری ازشرکت های عضو و انتظار متقابل توسعه و ترفیع سریع از آن ها. برای رسیدن به این مطلوب، ساز و کارهاییلحاظ می شود. از میان خیل متقاضیان برای عضویت در این دوره ها فقط تیم های برجسته کارآفرین پذیرفته می شوند. در جهت ارزیابی کارآفرینان، برای مثال، گروه های چند نفره بر متقاضیان انفرادی ترجیح داده می شوند. از این روی که پیشروی کسب و کار همواره با چندپارگی وظایف و مشغله ها در هم تنیده است.شرکت های پذیرفته شده سرمایه محدودی (در حدود 20 الی 50 هزار دلار آمریکا) دریافت می کنند و دریک دوره سه ماهه آموزش و تربیت می بینند. شاید بتوان نردبان ترقی شرکت کننده ها را کلاس هایی دانست که برای آن ها برگزار می شود و تعامل فکری مشترکی که اعضای یک دوره با یک دیگر برقرار می کنند. در پایان این دوره فارغ التحصیلان می بایست گزارشی از تولیدات خود را برای جمعی از سرمایه گذاران ارائه کنند. در برخی از شتاب دهنده ها حتی سرمایه گذاری های بیشتری بعد از اتمام دوره تضمین می شود .به جهت اثرگذاری قابل توجه شتاب دهنده ها در موفقیت شرکت های نوپا، تمایل و تقاضای زیادی برای ورودبه این دوره ها وجود دارد. مالکیت خصوصی شتاب دهنده ها و مدل خاص سودآوری آنان اقتضا می کند گزینش خود را بر پایه ارزیابی دقیق از موفقیت احتمالی مالی شرکت های متقاضی قرار دهند. آمارها نشان می دهد، از میان درخواست کنندگان برای حضور در شتاب دهنده های برتر آمریکا فقط یک تا سه درصد موفق به ورود می شوند. گذر کردن از این رقابت شدید نقش موثری در جذب سرمایه در دوره های بعدی عمر یک شرکت نوپا خواهد داشت .معیارهای موفقیتمعیارهای موفقیت یک مرکز رشد و یا یک شتاب دهنده کم و بیش مشابه هستند و مهمترین آن ها شناسایی و رشد دادن شرکتهای نوپایی است که از سوی بازار مورد اقبال واقع شوند و بتوانند سرمایه گذار مناسب پیدا کرده یا خروج موفقی را تجربه کنند.عضویت در یک برنامه شتاب دهنده برای کارآفرینان بی هزینه نیست. بنابر پژوهشی که اساتید چند دانشگاه از جمله دانشگاهMITانجام داده اند . شتاب دهنده ها در آمریکا به طور میانگین 6 درصد از سهام آتی شرکت های عضو را طلب می کنند در حالی که به طور متوسط تنها 25 هزار دلار سرمایه اولیه در اختیار هر یک قرار می دهند .همین امر لزوم نگاهی دقیق تر به خروجی این برنامه ها را آشکار می کند. در پژوهشی که از آن یاد شد ، معیارهایی نیز برای ارزیابی این دوره های آموزشی و ایجاد شفافیت نسبت به کارآمدی آن ها پیشنهاد شدهاست. کارآمدی یک شتاب دهنده را می توان با اندازه گیری موفقیت شرکت های عضو بعد از فارغ التحصیلی(پایان دوره و خروج از برنامه شتاب دهنده) مشخص کرد. تعدادی از آمارهای موفقیت که مدیران شتاب دهنده های برتر آمریکا بر آن اتفاق دارند در ذیل آورده شده است :· ارزش مالی شرکت ها بعد از خروج (یا نخستین دوره قیمت گذاری)می توان محاسبه این متوسط را به مجموعه شرکت های برآمده از مراکز رشد که به مرحله سهامیعام رسیده یا ارزش آن ها حداقل 4 میلیون دلار (در فضای کسب و کار آمریکا) بوده است محدودکرد.· درصد شرکت هایی که موفق به خروج می شوند .· سهمی از اعضا که پس از پایان دوره موفق به جذب سرمایه شدند· متوسط سرمایه جذب شده از طرف شرکت های عضو پس از فارغ التحصیلیاین که یک شرکت تا یک سال بعد از فارغ التحصیلی چه میزان سرمایه جذب کرده، مازاد بر آن چهبه طور تضمینی از شتاب دهنده دریافت می کند، نشانه ای زودهنگام از رشد بلندمدت شرکت تلقیمی شود. در فضای کسب و کار آمریکا 350 هزار دلار رقم مطلوبی به حساب می آید .· درصدی از شرکت ها که 1 یا 2 سال بعد از فارغ التحصیل شدن هنوز مشغول به فعالیت هستنددر کنار این نشانگرهای آماری می توان به معیارهای زیر نیز اشاره کرد که کمابیش تاثیر گذاری یک دورهشتاب دهنده را نشان می دهند :· تعداد فارغ التحصیلان شتاب دهندهیک شبکه قوی فارغ التحصیلی سرمایه عظیمی برای تک تک اعضا می باشد که امکان ارتباطات بلندمدت انسانی را در جهت بهبود کسب کار فراهم می کند .· رضایت سرمایه گذاران از فارغ التحصیلان یک شتاب دهندهشناخته شده بودن یک شتاب دهنده در میان سرمایه گذاران مطرح و ارزیابی آن ها از قوت آموزشیدوره و مفید بودن شبکه ارتباطی فارغ التحصیلان· رضایت کارآفرینان از دوره ها (با در نظر گرفتن میزان سهام واگذار شده)تفاوت مرکز رشد و شتاب دهندهدر حالی که مراکز رشد از پیش رایج بودند، شتاب دهنده ها پدیده ای نوظهور است. مربی گری و کمک های مشاوره ای در شتاب دهنده ها به صورت مدون و مداوم صورت می گیرد در حالی که خدمات یک مرکز رشد می تواند به ارائه یک فضای مشترک اداری با اجاره کم محدود باشد. زمان بندی ورود و خروج شرکت ها به شتاب دهنده بر مبنای دوره های ثابت از پیش تعیین شده است. برخلاف مرکز رشد که بطور مستمر می تواند پذیرای کارآفرینان جدید باشد. منبع درآمد مراکز رشد عموما اجاره و دستمزدی است که بابت مکان و خدمات مشاوره ای می گیرند. یک شتاب دهنده با سرمایه گذاری در شرکت های هر دوره و پرداخت حقوق به کارمندان آن ها بخشی از سهام آتی شرکت ها را در مالکیت خود می گیرد .از مهمترین تفاوت های شتاب دهنده نوع نگاه آن ها به آینده کسب و کار یک شرکت نوپا است. در انتهایدوره کوتاه مدت دورة شتاب دهنده، هر یک از اعضا به نقطه ای می رسند که می توان گفت در بلند مدتموفق خواهند بود یا شکست می خورند. شتاب دهنده ها تشخیص شکست یا موفقیت نهایی یک شرکت نوپا را سرعت می بخشند در حالی که مراکز رشد درصدد کمک به شرکت هایی هستند که در فضای رقابتی و پرتنش بازار امکان رشد و شکل گیری ندارند، شتاب دهنده ها این شرکت ها را با این واقعیت ها روبرو کرده وکارآفرینان را به این وا می دارند که کسب و کار خود را امکان سنجی کنند .بررسی مراکز رشدمراکز رشد یا به عبارت دیگر انکوباتورها در مراحلِ رشد اِکو سیستمِ درة سیلیکون، در ده، پانزده سال اخیرشکل گرفته اند، ولی امروزه در اکو سیستم درة سیلیکون جایگاه ویژه ای دارند. مراکز رشد به راه های مختلف گروه های نوآور و خلاق را می پذیرند و با آموزش و منتورشیپ، آن ها را مورد حمایت قرار می دهند تا در صورتی که به رشد مطلوب برسند بتوانند مورد توجه سرمایه گذاران خطرپذیر قرار گیرند تا با جذب سرمایه وتوسعه محصول قدم به بازار بگذارند.در مواردی، گروه های نوآور یا شرکت های نوپا ممکن است خود به یک مرکز رشد مراجعه کنند و با دراختیار گرفتن فضای کار و با پرداخت اجاره ماهیانه در مرکز رشد مستقر شوند، در مواردی نیز مراکز رشد با راه اندازی برنامه های شتاب دهنده، گروه های نوآور را شناسایی می کنند و آن ها را برای مدتی می پذیرند و با سرمایه گذاری اندکی از آن ها حمایت می کنند تا به رشد لازم برسند. در هر صورت مهم ترین نکته این است که در مراکز رشد فضای مناسبی برای ارتباط و همکاری و پشتیبانی و آموزش شکل گرفته است که گروه های نوآور و یا شرکت های نوپا در این محیط مراحل رشد را آسان تر طی می کنند تا به پیشرفت لازم دست پیدا کنند.هر چند اصول فعالیت های مراکز رشد کم و بیش به یک دیگر شبیه است ولی در روش های اجرایی و جزییات با هم تفاوت هایی دارند، از این رو به بررسی تعدادی از این مراکز رشد می پردازیم تا با روش های مختلف فعالیت های آنان آشنا شویم.مراکزی را که مورد بررسی قرار می دهیم عبارتند از:· پلاگ اند پلی· نِست· گاراژ· وای کامبیناتور· تای· هَکر دوجومراکز رشد کم و بیش مشابه یک دیگر در کمک به گروه های خلاق و نوآور، در به ثمر رساندن یک محصولتوسط آنان و جذب سرمایه و وارد کردن آن ها به بازار عمل می کنند ولی در برنامه های اجرایی تفاوت هایی دارند که طیف متنوعی را در بر می گیرند. این طیف به طور عمده مراکزی را شامل می شود که به طور انتفاعی و خصوصی اداره می شوند تا مراکزی که یک سازمان مردم نهاد هستند و یا به صورت یک انجمن حرفه ای فعالیت می کنند. مراکز رشد دانشگاهی نیز برنامه های متفاوتی دارند که در بخش جداگانه ای به آن می پردازیم. ویژگی های کلی هر یک از این دسته های مختلف مراکز رشد به طور خلاصه به قرار زیر است.مراکز خصوصی و انتفاعی: نمونه بارز این دسته مراکز که با آن بیشتر آشنا خواهیم شد وای کامبیناتور است. این مراکز گروه های خلاق و نوآور را با بررسی ها و مکانیزم های خاص می پذیرند و با کمک های مالی اندک و تامین فضای کار آن ها را زیر پوشش منتورشیپ و هدایت و راهبری قرار می دهند تا در یک برنامة شتاب دهنده که معمولا ده هفته طول می کشد بتوانند محصول مورد نظر خود را توسعه دهند و در صورت موفقیت در توسعة محصول و موفقیت در جذب سرمایه گذاران، با تشکیل یک شرکت نوپا که بخشی از سهام آنان را در اختیار می گیرند به آن ها در ادامة کار و ورودبه بازار کمک خواهند کرد.سازمان های مردم نهاد: هَکردوجو یک نمونه از این مراکز رشد است که به صورت سازمانی مردم نهادتشکیل شده است، در این نوع مراکز افراد خلاق و نوآور به عضویت در می آیند و در واقع شبکه ای از کارآفرینان و نوآوران شکل می گیرد تا با برگزاری کارگاه های آموزشی به یک دیگر برای پیش رفت کمک کنند و در شبکه ای که شکل می گیرد افراد باب همکاری را با یک دیگر می گشایند تا درصورت شکل گرفتن همکاری و تولید محصول به تاسیس یک شرکت نوپا منجر شود.جامعة کارآفرینان: تای نمونه ای از این دست انجمن های حرفه ای است که کارآفرینان با تجربه وکارآفرینان جوان در کنار یک دیگر قرار می گیرند تا با همکاری با یک دیگر و انتقال تجربیات به توسعة یک محصول و راه اندازی شرکت های نوپا اقدام کنند.در درة سیلیکون ایرانیان کارآفرین در راه اندازی مراکز رشد نیز فعال بوده اندکه با نمونه هایی از آن ها نیز آشنا می شویم. اصول فعالیت این مراکز نیز کم و بیش مشابه فرایند کلی مراکز رشد است ولی هر یک تاکیدهای مورد نظر خود را نیز اعمال می کنند ، بعضی تاکید بر کسب و کار تامین محل را اولویت می دهند و ابتکار جدیدی نیز شکل گرفته است که جذب دانشجویان و جوانان با تجربه در دستور کار قرار داده اند تا با آموزش های اولیه انگیزه نوآوری و خلاقیت را در آنان ایجاد کنند.پلاگ اند پلیپلاگ اند پلی این روزها در درة سیلیکون به نمادی از آن چه که در اِکوسیستم توسعه شرکت های نوپامی گذرد تبدیل شده است و بسیاری از کسانی که گذارشان به درة سیلیکون می افتد اعم از سیاستمداران،تکنولوژیست ها، سرمایه گذاران و غیره، به بازدید پلاگ اند پلی می روند تا با فرایند فعالیت های خلاقانه مبتنی بر ایده سازی و نوآوری و تشکیل شرکت های نوپا و به سرانجام رسیدن آن ها آشنا شوند.پلاگ اند پلی یک مرکز رشد و شتابنده شرکت های نوپا در زمینه فناوری های پیشرفته است که توسط دوبازرگان تیزهوش ایرانی، رحیم و سعید عمید حضور (معروف به عمیدی ها) در کمتر از یک دهة قبل تاسیس شده است. سعید عمیدی مدیرعامل پلاگ اند پلی میباشد . عمیدی ها به کارهای مختلف بازرگانی در نقاط مختلف جهان اشتغال دارند. و علاوه بر کسب و کارهای مختلف، در درة سیلیکون مالک ساختمان شماره 165 در خیابان یونیورسیتی در جنب دانشگاه استنفورد نیز هستند در موجِ راه افتادن و توسعه شرکت های نوپا در جوار دانشگاه استنفورد بعضی از این شرکت ها مثل گوگل ، پِی پَلPayPalو غیره واحدهای مختلف این ساختمان را اجاره می کردند و در شروع کار آن جا مستقر می شدند. برادران عمیدی توجه شان به کسب و کار این شرکت های نوپا جلب شد و با هوش سرشارشان مدل کسب و کار این شرکت ها را شناختند و با تشکیل یک شرکت سرمایه گذاری با هم کاری پژمان نوزاد به نام شرکت سرمایه گذاری عمیدزاد در این شرکت ها شروع به سرمایه گذاری کردند . ساختمان شماره 165 برای شرکت ها خوش یمن است!بعد از مدتی با موفقیت روز افزون شرکت های نوپا آن ها به فکر افتادند که محل وسیع تر و مناسب تری رابرای در اختیار گذاشتن شرکت های نوپا ایجاد کنند به این منظور ساختمان بزرگی با زیر بنای مناسبی درسانی ویل در درة سیلیکون که متعلق به شرکت فیلیپس بود و قصد فروش و واگذاری آن را داشت راخریداری کردند و پلاگ اند پلی در سال 2006 در آن جا تشکیل شد. همان طور که از اسمی که برای اینمجموعه انتخاب کرده اند بر می آید، هدف این است که همة زیر ساخت های لازم برای استقرار یک شرکتنوپا فراهم باشد و شرکت ها مستقر شده، و کار و فعالیت خود را شروع کنند.موفقیتِ پلاگ اند پلی تنها در راه اندازی زیر ساخت و فضای مناسب برای شرکت های نوپا خلاصه نمی شودبلکه به این بر می گردد که توانسته است جامعه ای از دست اندرکارانِ توسعة فناوری و کسب و کارهایمرتبط با آن را تشکیل دهد.گروه های تشکیل دهنده این جامعه به قرار زیر قابل ذکراند:· کار آفرینان· سرمایه گذاران خطرپذیر· شرکت های بزرگ· دانشگاه ها· نهادهای بین المللیدرب پلاگ اند پلی به روی همه باز است . پلاگ اند پلی در حال حاضر به نقاط مختلف جهان اعم از اروپا، آسیا، آمریکای لاتین و غیره نیز گسترش پیدا کرده و یا در حال گسترش است و بیش از سیصد شرکت استارت آپ است و بیش از سرمایه گذار نیز با آن همکاری دارند. همکاری های بین المللی در پلاگ اند پلی جایگاه ویژه ای دارد .هم چنین، بیشتر دانشگاه های معتبر جهان و بسیاری از شرکت های معتبر و بزرگ نیز با پلاگ اند پلی همکاری دارند و پلاگ اند پلی توانسته است در سطح جهان در راه توسعه فن آفرینی گام بر دارد. پلاگ اند پلی با تاسیس نوعی نمایندگی با مشارکت نهادهای محلی در سایر کشورها نیز فعالیت های خود را توسعه می دهد.برنامه ها و ساختاربرنامه و هدف اصلی پلاگ اند پلی در شناسایی گروه ها و افراد نخبه که ایده های خلاقانه دارند و حمایت ومساعدت با آن ها در راه اندازی یک شرکت نوپا خلاصه می شود. کمک به توسعه محصول و یا سرویس موردنظر در شرکت نوپا و به موفقیت رساندن آنان در درون هدف اصلی نهفته است. اما این امر چه گونه اتفاقمی افتد؟ پاسخ در واقع این است که این امر فرایند ویژه ای دارد که به بررسی آن می پردازیم.گام اول: ورود به پلاگ اند پلی· ورود به پلاگ اند پلی از راه های متنوع زیر صورت می گیرد:· مراجعه گروه های کارآفرین و شرکت های نوپا و اجاره فضای کار· شناسایی گروه های خلاق و نوآور در دانشگاه های طراز اول در آمریکا و جذب آن ها بهپلاگ اند پلی و شرکت دادن آن ها در برنامه های شتاب دهنده· شناسایی شرکت های نوپا با ایده های خلاقانه در نقاط مختلف جهان و جذب آنان به پلاگ اند پلیبرای اجرای این برنامه ها برای ورود به پلاگ اند پلی، ساختار اجرایی مناسبی شکل گرفته است، دانشگاه های طراز اول در پلاگ اند پلی نمایندگی دارند که از طریق آنان ارتباط با گروه های خلاق و نوآور در دانشگاه ها برقرار می شود. علاوه بر آن مدیریت ویژه ای نیز مرتبا به رصد کردن فعالیت های نوآورانه در دانشگاه ها مشغول است و گروه های خلاق و نوآور را به پلاگ اند پلی دعوت می کند.مدیریت دیگری نیز در پلاگ اند پلی کار واگذاری دفاتر کار و تامین نیازهای متقاضیان را عهده دار است،مدیریتی نیز همکاری های بین المللی را جلو می برد و شرکت های نوآور و خلاق را از نقاط مختلف دنیا بهبرنامه های شتاب دهنده پلاگ اند پلی دعوت می کند.گام دوم: توانمند سازی و توسعهگروه ها و شرکت های نوپا که به پلاگ اند پلی وارد می شوند بسته به شرایط و موقعیت خود به روش هایمختلف مورد حمایت و پشتیبانی قرار می گیرند ولی از همه مهم تر حضور آن ها در یک فضای کار آفرینیاست و برقراری ارتباط با گروه ها و شرکت های دیگر، منتورها، کارآفرینان موفق و سرمایه گذاران.به طور خلاصه فعالیت هایی که برای حمایت گروه ها و شرکت ها به عمل می آید را می توان به قرار زیربرشمرد:· ورود به شبکة نوآوران، کارآفرینان و سرمایه گذاران· شرکت در دوره های آموزشی و منتورشیپ· شرکت در همایش ها و سمینارهای متنوع· شرکت در برنامه های شتاب دهندهشرکت ها و گروه هایی که به پلاگ اند پلی می پیوندند از امکانات و زیر ساخت آماده و پیشرفته پلاگ اند پلی استفاده می کنند و امکانات فنی و دیتاسنتر نیز برای رفع نیازهای آنان در اختیارشان قرار می گیرد، و علاوه بر این امکانات لازم برای پشتیبانی های حقوقی و ساختاری برای آن ها فراهم است.گروه ها و شرکت های نوپا معمولا پس از یک فصل حضور اولیه در پلاگ اند پلی مورد ارزیابی قرار می گیرند و بعضی از گروه ها که امتیاز کافی داشته باشند با سرمایه گذاری هستة اولیه توسط پلاگ اند پلی و در اختیار گرفتن درصد کمی از شرکت، در پلاگ اند پلی باقی می مانند تا محصول خود را توسعه دهند و مراحل رشد را طی کنند. بعضی دیگر نیز ممکن است از سرمایه گذاران دیگر بتوانند سرمایه جذب کنند و در پلاگ اند پلی باقی بمانند بعضی دیگر نیز ممکن است توسط سرمایه گذاران به بیرون پلاگ اند پلی جذب شوند و گروه هایی نیز ممکن است عدم توفیق در این مرحله را پله اول برای تلاش بیشتر محسوب کنند و به تلاش مجدد روی آورند.پس از طی مراحل اولیه شرکت ها قدم به گام بعدی برای توسعه محصول و توسعه بازار می گذارند. در مرحلة بعد، بعضی با جذب سرمایه در هستة اولیه و بعضی دیگر با کوشش های بنیان گذاران محصول و یا سرویس خود را توسعه می دهند تا بتوانند با گسترش بازار سرمایه گذاران را ترغیب به سرمایه گذاری کنند.گام سوم: مراحل رشدشرکت هایی که صرفا با اجاره جا به پلاگ اند پلی وارد می شوند و شرکت هایی که پس از دوره های شتابدهنده شکل می گیرند و در پلاگ اند پلی ادامه فعالیت می دهند در مراحل رشد و توسعه محصول نیز ازامکانات و پشتیبانی های پلاگ اند پلی به فراخور استفاده می کنند، شرکت در دوره های آموزشی و سمینارها، پشتیبانی و منتورشیپ از جمله این پشتیبانی ها است.معمولا در پایان هر فصل نمایشگاه و جشنواره ای برای ارائه محصولات و توانمندی های شرکت ها برگزارمی شود. شرکت ها می توانند محصولات خود را به نمایش بگذارند و آن ها را ارائه دهند. جشنواره با حضورسرمایه گذاران خطرپذیر برگزار می شود و شرکت هایی که از امتیاز و رشد کافی برخوردار باشند با سرمایه گذاری بیشتر مورد حمایت سرمایه گذاران خطرپذیر قرار می گیرند تا محصول یا سرویس خود را به تکامل رسانده و آماده بازاریابی و ورود به بازار شوند. بعضی از شرکت ها با جذب سرمایه بیشتر و برای توسعه بیشتر در این مرحله از پلاگ اند پلی خارج می شوند و در محل های دیگری به فعالیت های خود ادامه می دهند.تعدادی از شرکت ها نیز در مرحله رشد و توسعه در پلاگ اند پلی باقی می مانند و با در اختیار گرفتن فضای بیشتر به فعالیت می پردازند.گام چهارم: فارغ التحصیلیشرکت های نوپا پس از طی مراحل رشد و توسعه و جذب سرمایه کافی به اصطلاح از پلاگ اند پلی فارغ التحصیل می شوند! معمولا شرکت ها در مراحل رشد به تعداد خیلی بیشتری نیروی انسانی نیاز دارند کهباید فضای بیشتری در اختیار بگیرند لذا ضروری است که در محل دیگری خارج از پلاگ اند پلی مستقر شوند تا امکان رشد و توسعه داشته باشند.علیرضا مسرور، مدیر سرمایه گذاری پلاگ اندپلی،می باشدشرکت ها ممکن است در مراحل رشد و در هر مرحله ای توسط شرکت های بزرگ که مرتبا توسعه شرکت های نوپا را رصد می کنند خریداری شوند و در شرکت های بزرگ ادغام شوند و در این صورت نیز از پلاگ اند پلی بیرون خواهند رفت. شرکت هایی که از پلاگ اند پلی خارج می شوند تا مراحل رشد خود را طی کنند هم چنان مورد حمایت و پوشش هستند به خصوص شرکت هایی که پلاگ اند پلی در آن ها سرمایه گذاری کرده است.این شرکت ها نیز ممکن است در مرحله رشد توسط شرکت های دیگر خریداری شوند و یا به مرحله ای ازرشد برسند که به عنوان شرکت سهامی عام وارد بورس سهام شوند که این دیگر بهترین نوع فارغ التحصیلیاست!همکارانپلاگ اند پلی نه تنها گروه های خلاق و نوآور و شرکت های نوپا را جذب می کند و امکانات رشد آن ها را فراهممی نماید بلکه جامعه ای از ذینفعانِ فعالیت های کار آفرینانه را نیز گرد آورده است و در این رابطه فضایهمکاری و توسعه ویژه ای شکل گرفته است. همکاران فعالیت های پلاگ اند پلی به قرار زیر قابل ذکر اند.شرکت های بزرگشرکت های بزرگ که مرتبا به رصد توسعه تکنولوژی توسط شرکت های نوپا مشغول اند یکی از همکاران ومشتریان پلاگ اند پلی محسوب می شوند. پلاگ اند پلی نقش واسطه برای شناسایی و معرفی شرکت های نوپای متناسب، به شرکت های بزرگی که برای این نوع همکاری با پلاگ اند پلی قرارداد بسته اند، را ایفا می کند.شرکت های بزرگ پس از بررسی شرکت هایِ معرفی شده آن ها را مورد ارزیابی قرار می دهند و ممکن است در مراحل اولیه در این شرکت ها سرمایه گذاری کنند و یا در مراحل بعدی با خرید شرکت ها، آن ها را در اختیار بگیرند.در بین این گروه، شرکت های بزرگ متعددی به چشم می خورد از جمله: کرایسلر، فوجیتسو، هیتاچی،هوآوی، هیوندای، مرسدس بنز، پاناسونیک، رنو، سامسونگ ، فولکس واگن و غیره ....دانشگاه هاپلاگ اند پلی با دانشگاه های طراز اول نیز همکاری دارد. نمایندگان دانشگاه ها در پلاگ اند پلی، و یا مدیران پلاگ اند پلی با حضور در دانشگاه ها، نسبت به شناسایی یا معرفی گروه های خلاق و نوآور برای حضور در برنامه های شتاب دهندة پلاگ اند پلی و یا سرمایه گذاری و جذب و حمایت از شرکت های نوپا ، اقدام می کنند.از جمله دانشگاه های طرف همکاری پلاگ اند پلی می توان از استنفورد، ام آی تی، کرنل، کارنگی مِلون ودانشگاه ایلی نوی ) اوربانا- شمپین) نام برد. دانشگاه های معتبری در سایر کشورها نیز به صورت مستقیم و یا از طریق نمایندگی های پلاگ اند پلی برای همکاری ابراز علاقه کرده اند.سرمایه گذارانپلاگ اند پلی با سرمایه گذاران خطرپذیر معتبر قرار داد همکاری دارد. سرمایه گذاران خطرپذیر در جشنواره های فصلی پلاگ اند پلی حاضر می شوند و با شرکت های نوپا برای سرمایه گذاری احتمالی در آن ها آشنا می شوند. علاوه بر این پلاگ اند پلی در موارد خاص نیز سرمایه گذاران خطرپذیر را برای سرمایه گذاری درشرکت های نوپا دعوت می کند. در بین این گروه نام اکثر سرمایه گذاران خطرپذیر در درة سیلیکون به چشممی خورد.پاویون همکاری های بین المللینهادهای بین المللیپلاگ اند پلی روابط بین المللی گسترده ای نیز ایجاد کرده است که با بعضی از نهادهایی که به نوعیدولت های اروپایی، آسیایی، و یا آمریکای لاتین را نمایندگی می کنند قرار داد همکاری دارد که بر اساس این قراردادها برای شرکت های نوپایی که از آن کشورهای معرفی می شوند امکانات لازم برای حضور درپلاگ اند پلی را فراهم می کند و یا حتی ممکن است برنامه های شتاب دهنده ویژه ای برای مجموعه ای ازشرکت های یک کشور یا یک منطقه ترتیب دهد.علاوه بر این پلاگ اند پلی با ایجاد روابط متقابل با همکاری با گروه های کارآمد در بعضی از کشورها نیز شعبه و ساختار مشابهی ایجاد کرده است که از جمله پلاگ اند پلی سنگاپور و پلاگ اند پلی آلمان قابل ذکراند و در بعضی از کشورهای دیگر نیز شعب پلاگ اند پلی در حال تاسیس است. شعب پلاگ اند پلی در سایر کشورها هر چند به طور نسبی استقلال دارند و از مقررات و قوانین آن کشورها تبعیت می کنند ولی از اصول اساسی پلاگ اند پلی در جذب و رشد دادن شرکت های دانش بنیان پیروی می کنند.درۀ سیلیکون در یک جعبه!شعار پلاگ اند پلی ، درة سیلیکون در یک جعبه است به عبارت دیگر همة اکو سیستم درة سیلیکون را میتوان در پلاگ اند پلی مشاهده کرد که مدل کسب و کار قابل توجهی در آن نهفته است، مدلی که نشانگر گذار از کسب وکار سنتی به کسب و کار پست مدرن است چرا که فن آفرینی، کسب و کار پست مدرن را طلب می کند!پلاگ اند پلی فعال و پویا در حال پیشرفت است و به یکی از جاذبه های درة سیلسکون تبدیل شده است.نِست جی اس ویNest Global Silicon Valleyنست یک مرکز رشد نسبتا تازه تاسیس در درة سیلیکون است که برنامه های متنوعی را در جهت تقویتنوآوری در سطوح مختلف و به خصوص در حمایت از شرکت های نوپای تحت مجموعه خود ارائه می دهد.این مرکز رشد در فضایی حدود هشت هزار متر مربع حدود صد شرکت نوپا، تعدادی از سرمایه گذاران،نماینده هایی از شرکت های بزرگ تکنولوژی و نمایندگانِ برخی دولت ها و دانشگاه ها را در یک مجموعه گرد هم آورده است تا در راستای ایجاد یک اکوسیستم مناسب برای رشد شرکت ها در زیر یک سقف حرکت کند.این مجموعه که در فضایی مشابه یک دانشگاه و با امکانات رفاهی متنوع به راه افتاده است در پی ایجادفضایی پرنشاط و زنده برای کار و فعالیت کارآفرینان جوان است. هدف این مرکز بازتولید اکوسیستم درۀسیلیکون زیر یک سقف است هر چند که به نظر می رسد اکنون که دو سال از تاسیس این مجموعهمی گذرد بنیان گذاران در حال بررسی عمل کرد آن و تجدید نظر در برنامه های مختلف آن هستند تا پویا و استوار به پیش برود ولی به هر صورت آشنایی با ایده های اولیه در شکل گرفتن این مجموعه بسیار قابلتوجه است. برای شناخت بیشتر برنامه های نست گفتگویی با کیوان برومند که از بنیان گذاران این مجموعهبوده و در دورة اول نیز مدیریت مجموعه را به عهده داشته است، انجام داده ایم که در زیر ارائه می شود.· تشکر آقای برومند که وقتتان را به ما دادید، لطفا مختصری از شرح سوابق و فعالیت های خودمی گویید؟کیوان: پدر من ایرانی و مادرم ایتالیایی هستند. من تا نوجوانی خود را در ایران گذراندم و سپس همراهخانواده به شهری نزدیک شرق سانفرانسیسکو آمدیم و دوره دبیرستان را آنجا گذراندم. در دانشگاه ایرواین(در جنوب کالیفرنیا) کارشناسی مدیریت و اقتصاد خواندم ولی در مورد ادامه مسیر خودم مطمئن نبودم. ازطرفی مایل بودم در شرکت های بزرگ کار کنم و از سویی احساس می کردم فضای شرکت های بزرگ ممکن است از تحرک و شادابی زیادی برخوردار نباشد. دوره کارآموزی را در شرکت زیراکس گذرانده بودم واحساس کردم فضای کار مورد نظر مرا دارد. چرا که شرکت زیراکس در عین حال که صدوپنجاه هزار کارمندداشت فضایی شبیه شرکت های نوپا داشت. این ناشی از فلسفه مدیریتی جدیدی بود به نام مدیریت کیفیت جامعTotal Quality Managementکه در واقع شیوه ای بود که آمریکایی ها از ژاپنی ها در دهه هشتاد یاد گرفته بودند. ورود من به زیراکس هم زمان شد با شروع این فلسفه مدیریتی در زیراکس و در این فلسفه تمرکز بر روی رضایت مشتری و رضایت کارکنان گاهی بالاتر از سودآوری و رقابت قرار می گیرد. در هفت سالی که در زیراکس کار کردم با زیر و بم این شیوه مدیریتی آشنا شدم و تجربه های خیلی خوبی پیدا کردم چرا که زیراکس برنامه های آموزشی بسیار خوبی در راستای ارتقای کارکنان اجرا می کرد و این دوران خیلی پربار بود.مدیرعامل وقت، دیوید کرنز، سال ها روی این شیوه مدیریتی مطالعه کرده بود و با جدیت آن را پیش می برد.· چرا از زیراکس بیرون آمدید؟کیوان: در سال 1991 مدیرعامل وقت، به وزارت آموزش آمریکا منصوب شد و مدیرعامل بعدی بیش ازرضایت کارکنان، بر سودآوری تمرکز داشت و فضای شرکت به تدریج عوض شد. کمتر از یک سال بعد منتصمیم گرفتم با پدرم که حسابداری می دانست و خواهرم که وکیل بود یک شرکت مشاورة مدیریت کوچکدر همین ناحیه درة سیلیکون تاسیس کنیم. چند سالی در زمینه مشاوره مدیریت به خصوص در زمینهشرکت های نوپا فعالیت می کردیم و من از تجارب خود در زیراکس استفاده می کردم.در سال 1998 اتفاق جالبی افتاد. ما در شرکت خودمان یک هدف ترسیم کرده بودیم که اگر به آن رسیدیمبه نوعی به خودمان جایزه بدهیم و جایزه من به خودم رفتن به جام جهانی فوتبال فرانسه بود که اتفاقا آنجاایران و آمریکا هم روبه روی هم قرار گرفتند و من حتی پیراهن کریم باقری را بعد از آن بازی از او به یادگارگرفتم! سفر خوبی بود. یکی از اتفاقات جانبی جالب در این سفر این بود که من دو هم سفر ایرانی دیگر همداشتم که چون تور خود را از یک آژانس خریده بودیم، در طول سفر همواره با هم بودیم. آن ها سعیدعمیدی و پژمان نوزاد بودند. سعید و رحیم، برادران عمیدی که از خانواده متمولی بودند که در همین ناحیهیک سری فعالیت های اقتصادی می کردند و پژمان نوزاد هم که چند سالی بود به آمریکا آمده بود در مجموعه عمیدی کار می کرد. آن ها یک شرکت آب معدنی در فرانسه خریده بودند که در مدیریت آن دچارمشکل بودند. در مدت تور جام جهانی ما مدام بین شهرها در یک اتوبوس در حرکت بودیم و در مورد مسائلمختلف از جمله مشکلات مدیریتی شرکت آب معدنی آن ها با هم صحبت می کردیم و من به آن ها یک سری توصیه می کردم. در انتهای سفر سعید عمیدی به من پیشنهاد داد که به فرانسه بروم و مدیریت شرکت را به عهده بگیرم. من مشتاق نبودم ولی او اگر تصمیمی داشته باشد بر آن پافشاری می کند! بعد از بازگشت به آمریکا هم در موقعیت های مختلف این بحث مطرح شد. پدرم گفت چیزی برای از دست دادن وجود ندارد!اگر موفق شدی که خوب است و اگر هم نتوانستی این شرکت را متحول کنی، می توانی دوباره به پایگاهخانوادگی خودت برگردی و کار کنی. برای همین نهایتا پذیرفتم و به فرانسه رفتم.· چه زمانی به فرانسه رفتید؟کیوان: کمی بعد از جام جهان 1998 . فرانسه در اروپا معروف است که قوانین دست و پاگیری دارد و وضعآن شرکت هم خیلی خوب نبود. تعداد زیادی از مشتریان هر روز قراردادشان را با آن شرکت لغو می کردند وکارمندان دلسرد بودند. عمیدی به من گفت تو برو شرایط را بررسی کن و تصمیم بگیر که شرکت را بایدتعطیل کرد یا این که می شود آن را متحول کنی. وقتی من رسیدم پنج نفر از کارمندان نامه استعفایشان را به من دادند و گفتند ما نمی دانستیم باید این نامه را به کی بدهیم! من کارمندان را جمع کردم و برایشانصحبت کردم و گفتم ما حتما این شرکت را متحول می کنیم و به یکی از شرکت های موفق فرانسه تبدیلمی شویم. کار سختی بود. مشکل اصلی ذهنیت کارکنان بود. من خیلی تلاش کردم تا ذهنیت مثبت را قویکنم و موانع ذهنی را مرتفع کنم. تکنیک های مدیریت جامع کیفیت خیلی به کار من آمد. سه سال بعد اینشرکت بالاترین نرخ رشد را در فرانسه داشت و شرکت بزرگ دانون فرانسه این شرکت آب معدنی را به رقمبسیار بالایی خرید. آن ها به من پیشنهاد کردند که بمانم ولی من می خواستم به آمریکا برگردم و آمدم درشرکت سرمایه گذاری عمیدزاد که توسط عمیدی ها و نوزاد تاسیس شده بود کار می کردم. به دلیل رکوداقتصادی بعد از حباب تکنولوژی در 2001 ، خیلی فعالیت زیادی صورت نمی گرفت و ماندن در این شرکتبرایم جذاب نبود و برای همین من به شرکت خانوادگی مشاوره مدیریت برگشتم. مدتی آن جا مشغول مشاوره بودم تا بحث پلاگ اند پلی جدی شد.· بحث پلاگ اند پلی چه سالی مطرح شد؟کیوان: در واقع این ایده مدت ها مطرح بود و حتی در همان عمیدزاد مشابه کوچک آن اجرا شده بود ولی در سال 2005 برادران عمیدی ساختمان بزرگی که حدود پانزده هزار متر مربع زیر بنا داشت خریدند و من به طور جدی وارد آن شدم و مدل جدیدی از مراکز رشد به راه افتاد. من آن روزها در پلاگ اند پلی یک شرکت ارائه خدمات تکنولوژی به سازمان های تجاری تاسیس کردم که از همان ابتدا بسیار هم موفق بود. در پلاگ اند پلی روی گسترش رابطه با سرمایه گذاران، کشورهای خارجی و … کار می کردم و بسیاری از ساختارها در واقع داشت از صفر توسعه می یافت. تجربه بسیار خوب و مفیدی بود.· چرا از پلاگ اند پلی بیرون آمدید؟کیوان: تجربه پلاگ اند پلی موفق بود و سازمان به سرعت در حال رشد بود. منتها چشم اندازی که من برایسازمان در ذهن داشتم با آنچه سعید عمیدی می خواست هم جهت نبود و برای همین به این نتیجه رسیدمکه ماندن آنجا برایم رضایت بخش نیست. برای همین سال 2010 آمدم بیرون.· داستانNestGSVاز همین جا شروع می شود؟کیوان: در واقع خیر! در بعضی ایالت های آمریکا قوانینی وجود دارد که طبق آن وقتی یک کارمند ازمجموعه ای خارج می شود قراردادی امضا می کند که تا مدت معینی از رقابت مستقیم با کارفرمای قبلی خود اجتناب کندNon-compete agreementدر کالیفرنیا این قانون وجود ندارد ولی من با عمیدی به صورت غیر رسمی قرار گذاشتم که تا یک سال با او رقابت نکنم. بعد از یک سال من به دنبال یک سرمایه گذار می گشتم که با کمک او بتوانم ایده خودم در مورد مراکز رشد را عملی کنم .GSV Capitalیک شرکت سرمایه گذاری است که در بازار بورس نزدکNasdaqمعامله می کند و روی شرکت های نسبتا بالغ سرمایه گذاری انجام می دهد. آن ها علاقه مند بودند چنین مرکز رشدی راه بیندازند چرا که علاوه بر درآمدزایی آن، می خواستند بهتر و سریع تر بتوانند شرکت های نوپای با آینده روشن را شناسایی کنند. مدتی را دنبال ساختمان مناسب می گشتم و شاید صد ساختمان مختلف را دیدم تا این که وقتی این ساختمان را دیدم به این نتیجه رسیدم که تصویری که در ذهن داشتم این جا محقق می شود. این جا فضایی شبیه دانشگاه دارد، در میانه راه سان فرانسیسکو و سن خوزه قرار دارد و با اکثر نقاط مهم درة سیلیکون چند دقیقه بیشتر فاصله ندارد. اگر یک دایره 1 مایلی دور این نقطه بزنید هم دانشگاه استنفورد در آن هست هم فیس بوک هم فرودگاه سان فرانسیسکو و هم اوراکل. فضای سبز و امکانات جانبی و اندازه آن هم مناسب بود.· نست چه زمانی شروع به کار کرد؟کیوان: در سپتامبر 2012 ما در این ساختمان مستقر شدیم یعنی حدود پنج سال پیش . الان حدود صدشرکت و یا پانصد نفر این جا کار می کنند. برنامه های مختلف و متنوعی داریم و فضای سرزنده و شادابی برقرار است. یک نکته جالب این که فقط سی و پنج درصد از فضای این ساختمان فضای کار است. شصت و پنج درصد بقیه فضای روابط اجتماعی و همکاری است. مثلا انواع کلاس ها، سالن های اجتماعات، سالنهای غذاخوری و کار گروهی، استودیوی فیلم برداری برای شبکه تلویزیونی کارآفرینی، محل بازی های تفریحی مثل بیلیارد و پینگ پنگ، سالن ورزش، محل پیک نیک،… این جا موجودند. به نظر من باید فضای کارآفرینی فضایی شاداب، محل تبادل نظر، هم فکری و دوستی و در یک کلام محل زندگی باشد.· لطفا مختصری از فلسفه وجودی نست و سازوکار آن بگویید.کیوان: هدف ما در نست ایجاد یک شبکه جهانی به هم پیوسته از مراکز نوآوری است. ما دوستداریم همة این مراکز به یک دیگر کمک کنند تا کسانی که به درة سیلیکون دسترسی ندارند بتوانند از طریق این شبکه به منابعی که در درة سیلیکون وجود دارد دست بیابند. به این ترتیب هدف من این است که اهمیت حضور در درة سیلیکون را کم کنم ! من می خواهم به نوعی درة سیلیکون را به مراکز دیگر نستصادر کنم. دقیقا به همین دلیل است که ما یک استودیوی ضبط ویدیو و یک شبکه تلویزیونی اینترنتی همداریم تا بتوانیم مطالب آموزشی در مورد کارافرینی را به همه برسانیم. در واقع می خواهیم ارتباط بسیار روان و پیوسته ای بین مراکز خارج از درة سیلیکون و مرکز اصلی که این جاست برقرار کنیم. در هر یک از این مرکزها هدف به نوعی بازتولید اکوسیستم درۀ سیلیکون زیر یک سقف است. برای این که بر اکوسیستم تاکید کنیم ما اصطلاحا به جایincubatorبه این مرکزecobatorمی گوییم! ما در زیر این چتر،خدمات مخصوصی را به هر دسته از مشتریان خودمان که شرکت های نوپا، شرکت های بزرگ، دولت ها و سرمایه گذاران هستند ارائه می کنیم. ما این جا انواع برنامه ها را داریم. دوره های فشرده چند ماهه برگزار می کنیم، سمینارهای آموزشی، برنامه های جذب سرمایه گذار، معرفی شرکت های نوپا به شرکت های بزرگ، مسابقات چند روزه ...· بگذارید هر یک از این مشتریان را مرور کنیم. شرکت های نوپا، شرکت های بزرگ، سرمایه گذارانخطرپذیر، دولت ها و دانشگاه ها.کیوان: ما به شرکت های نوپا فضایی بانشاط و کارآمد برای فعالیت ارائه می کنیم. اکثر شرکت های نوپا باید در تامین هزینه های این مجموعه مشارکت کنند. مبلغ نسبتا کمی که می پردازند به مجموعه کمک می کند که رشدی متعادل و پایدار داشته باشد ولی سود زیادی ایجاد نمی کند و مجموعه صرفا سر به سر می شود.سود اصلی ما از شریک شدن در تعداد اندکی از شرکت های نوپای برگزیده است، که تعدادشان زیر ده درصد از کل شرکت هاست. اکثر شرکت ها برای پرداختن مبلغ ماهیانه خود از حمایت بیرونی برخوردارند. مثلا شرکت های بزرگی مثل سامسونگ یا تاتا(هند) یا مایکروسافت ممکن است تامین هزینه های برخی از این شرکت های نوپا را قبول کنند چرا که فکر می کنند این شرکت های نوپا ممکن است محصولات و تکنولوژی هایی را توسعه بدهند که به درد آن ها بخورد. شرکت های بزرگ می خواهند اولین کسانی باشند که از این تحولات و اختراعات مطلع می شوند. یا برخی دولت های طرف قرارداد با ما هزینه فرستادن تعدادی شرکت نوپا به این جا را تقبل می کنند تا از این طریق به انتقال تجربه و تکنولوژی به کشور خودشان کمک کنند و نیز به بازار و فضای نوآوری آمریکا دسترسی داشته باشند. بعضی از شرکت های نوپا هم از سوی سرمایه گذاران به ما معرفی می شوند. این شرکت ها توانسته اند نظر مساعد برخی سرمایه گذاران خطرپذیر را جلب کنند و حمایت مالی اولیه دریافت کرده اند و مبلغ ماهیانه را از طریق آن حمایت مالی تامین می کنند.شرکت های نوپا معمولا دو سه سال که در این جا باشند دیگر به حدی رشد می کنند که باید از این جا بروند. آن ها معمولا سرمایه گذاران جدید پیدا می کنند، افراد جدید استخدام می کنند و ابعادشان از ظرفیت مجموعه ما بیشتر می شود. البته خیلی از شرکت ها اصلا به این نقطه نمی رسند و در مراحل مختلف شکست می خورند و شرکت مضمحل می شود. به هر صورت عموما ما تمایل نداریم که شرکت ها بیش از سه سال این جا بمانند چرا که اگر در سه سال شرکت نتواند خودش را به سرمایه گذاران اثبات کند احتمالا خیلی شرکت موفقی نخواهد بود. در بیزنس مدل ما شرکت های بزرگ نقش مهمی دارند چرا که این شرکت ها به اهمیت ارتباط با فضای پر جنب و جوش شرکت های نوپا واقف شده اند. آن ها به خوبی می دانند که برای آن که از تحولات تکنولوژی جا نمانند باید سریع و چابک باشند. آن ها می دانند که اختراعات و اکتشافاتی که منجر به تحولات شگرف بازار می شود از سوی شرکت های نوپایی مثل فیس بوک، اوبر یا واتس اپ رخ می دهد. اکثر شرکت های بزرگ خودشان گروه های تحقیق و توسعه دارند ولی با نگاهی باز تحولات شرکت های نوپا را دنبال می کنند تا بتوانند شرکت های نوپایی که با نوآوری خود قواعد بازارها را بر هم خواهند زد شناسایی کنند.امروزه نوآوری به شدت و بیشتر از قبل فراگیرتر شده است چرا که هزینة اولیه آن خیلی کاهش یافته. دهسال پیش از این اگر شما می خواستید یک شرکت فروش اینترنتی راه بیندازید باید ده ها هزار دلار برایزیرساخت های آن از قبیل سرور و مدیر شبکه و متخصص آی تی و سیستم های مالی و ... هزینه می کردید تا بتوانید اولین محصول را بفروشید. امروز وجود کلاودCloudباعث شده که همة این هزینه ها به شدت کاهش یابد.حتی شرکت هایی مثل آمازون و گوگل نه تنها سرور مجانی در اختیار شرکت های نوپا می گذارند بلکه یکمقدار اعتبار اولیه هم ارائه می کنند تا بتوانند مشتری جذب کنند. به این ترتیب عرصه برای نوآوری بشدتباز شده است. نرم افزارهای اوپن سورس زیاد شده اند. شرکت های بزرگ نرم افزاریAPIها را در اختیار بقیه گذاشته اند که تکنولوژی ها به صورت نیمه آماده در خدمت شرکت های نوپا هستند.البته در گذشته هم شرکت های بزرگ همیشه به شرکت های نوپا توجه می کردند ولی آن ها برای این که به طور جدی درگیر مواجهه با شرکت های نوپا بشوند می خواستند مطمئن شوند که محصولات آن ها قابل اتکا، سودده و موثر هستند. امروزه سرعت نوآوری آن قدر زیاد شده است که آن ها مدام نگران شرکت های نوپا هستند. برای همین آن ها دوست دارند هر چه زودتر بتوانند تحولات بازار شرکت های نوپا را درک کنند و بعلاوه بتوانند شرکت های مناسبی را که ممکن است بخواهند بخرند زود شناسایی کنند تا هزینه کمتریبرای به دست آوردن آن ها بپردازند. برای همین ما در نست برنامه مفصلی مناسب شرکت های بزرگ طراحی کرده ایم که از بدو جرقه ایده تا توسعه محصول و جذب سرمایه گذار را درون نست برگزار می کنیم وشرکت های بزرگ می توانند با ورود به مجموعه ما میان بری بزنند به دنیای پر جنب و جوش شرکت های نوپا. بعضی از این شرکت های بزرگ مثل تاتا (هند) یا پاناسونیک یک نماینده دائم در این جا دارند.فرایند همکاری با شرکت های بزرگ یک دوره اولیه شش ماهه دارد. ابتدا مذاکرات اولیه و ارزیابی های متقابل صورت می گیرد که این خود چند ماه طول می کشد. پس از آن شرکت های بزرگ علایق و نیازهای خود را به ما اعلام می کنند. از سوی دیگر ما تقاضاهای متعددی از شرکت های نوپا دریافت می کنیم و بررسی می کنیم.ما از بین درخواست های رسیده تعدادی را گلچین کرده و در یک برنامه یک روزه به یکی از شرکت هایبزرگ ارائه می کنیم. آن شرکت، مثلا سامسونگ، تعدادی از شرکت های نوپا را که روی ایده ای کار میکنندکه ممکن است به درد شرکت سامسونگ بخورد انتخاب می کند و حامی مالی آن ها می شود. همین فرایند را برای سایر شرکت های بزرگ هم اجرا می کنیم. مثلاGE Venturesمی آید و ده شرکت را بررسی میکند.Microsoft Venturesهمین طور. یعنی از زمانی که یک شرکت نوپا درخواست می دهد ظرف یکی، دوماه بررسی کرده و نتیجه را اعلام می کنیم و آن ها می توانند شروع به کار کنند.دولت ها مشتری بعدی ما هستند. ما برنامه های همکاری مشترک داریم که به دولت ها اجازه می دهیمشرکت هایی را که می خواهند انتخاب کنند و به این جا بفرستند. گاهی هم آن ها از ما کمک می خواهند که ما به آن ها کمک می کنیم که شرکت های نوپا را انتخاب کنند. آن ها این کار را برای انتقال تجربه و دانش انجام می دهند. بعضی اوقات هم دولت ها برای حل مشکلاتشان از ما کمک می گیرند تا تکنولوژی های مناسب را توسعه بدهیم. مثلا چند وقت پیش دولت کانادا از ما خواسته بود که در زمینه حمل و نقل هوشمند به آن ها کمک کنیم. در زمینه حمل و نقل هوشمند چند نوع ارتباط مهم است: ارتباط خودرو با خودرو، زیرساخت های شهری با خودرو، و خودرو با راننده. هر کدام از این حوزه ها نیازمند تکنولوژی های جدید است.همین همکاری ها خود به مثابه منبعی از ایده ها صورت می گیرد.سرمایه گذاران هم از خدمات ما استفاده می کنند. ما هر چند ماه یک بار برنامه های فشرده ای می گذاریم که در آن ها شرکت های نوپا محصولات و پیشرفت های خود را ارائه می کنند و برخی از سرمایه گذاران بالقوه به این جا می آیند تا فرصت های مناسب سرمایه گذاری را شناسایی کنند. به این ترتیب ما فاصله بین شرکت های نوپا و سرمایه گذاران را پر می کنیم. حتی چند صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر در طبقه دوم همین ساختمان دفتر دارند و هر از چندگاهی به شرکت هایی که توجهشان را جلب کرده اند سر می زنند.ما با دانشگاه ها هم برنامه های مشترک برگزار می کنیم. برای بعضی از دانشگاه ها دوره های کارآموزی برگزار می کنیم. در بعضی دانشگاه ها مسابقات برنامه نویسی برگزار می کنیم و از این قبیل.· روابط با هر کدام از این مشتریان بر چه مبنایی شکل می گیرد؟کیوان: هر نوع از مشتری را با ملاک های خودش ارزیابی می کنیم. مثلا برای این که با یک شرکت نوپا واردرابطه بشویم معمولا از طریق معرفی شرکت های بزرگ، دولت ها، سرمایه گذاران یا سایر شرکت های نوپا است.ما با شرکت های معرفی شده ملاقات می کنیم و آن ها را می سنجیم تا ببینیم مناسب هم دیگر هستیم یا نه. ما معمولا برای شرکت هایی که هنوز در مرحلة ایدة اولیه هستند مناسب نیستیم ولی به جز آن، همشرکت های تازه تاسیس را جذب می کنیم و هم شرکت های کمی پیشرفته تر. ما دنبال شرکت هایی هستیم که ثبت شده اند، یک تیم جدی و متعهد پشت آن هستند و واقعا می خواهند یک محصول جدید را تولید کنند. ما آن ها را ملاقات می کنیم و با ملاک هایی در چند زمینه نمره دهی می کنیم و به مجموع آن نگاه می کنیم. ما برنامه های کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت پیشنهاد می کنیم. حتی اگر آن شرکت نوپا رامناسب پیوستن به مجموعه خودمان ندانیم، هم چنان آن مشاوره را به آن ها ارائه می کنیم چرا که فکرمی کنیم باید به این جامعه کارآفرینان کمک کنیم. شاید چند وقت دیگر دوباره گذرمان به هم دیگر افتاد!شرکت های بزرگ به دو دلیل سراغ ما می آیند: یکی این که می خواهند تکنولوژی های جدیدی را که برایشان هم افزایی ایجاد می کند زودتر از بقیه بیابند و به خدمت بگیرند و دیگر این که شرکت های بزرگ به نسبت کندتر هستند و بوروکراسی دست و پاگیری دارند. برای همین اگر یک شرکت نوپا یک تکنولوژی را توسعه داده باشد برای آن ها به صرفه تر است که کل شرکت نوپا را خریده و در خود جذب کنند و تکنولوژی آماده را وارد شرکت خودشان کنند نه این که از صفر بسازند. از همکاری های این چنینی بعضی نتایج جانبی هم به دست می آید. مثلا ما مسابقات برنامه نویسی، برنامه های سخنرانی و آشنایی مختلف برگزار می کنیم و این ها بستری برای تعامل بخش های تحقیق و توسعه شرکت های بزرگ با شرکت های نوپا می شود. این خود به روابط عمومی و وجهه شرکت های بزرگ که در چنین برنامه هایی مشارکت می کنند کمک می کند. حتی بعضی از شرکت های بزرگ خودشان یک صندوق خطرپذیر تاسیس می کنند که فارغ از محدودیت های اداری مشغول سرمایه گذاری های پر ریسک و در عین حال انقلابی شود.رابطه ما با دولت ها دو مبنا دارد. اولا دولت ها می خواهند تجربه و بهره ای از نوآوری در درة سیلیکون را بهکشور خودشان منتقل کنند. از طرف دیگر باید در جریان تحولات تکنولوژی قرار بگیرند که بتوانند به نیازهای امروز پاسخ بدهند و لذا سعی می کنند با ارتباط با مراکز نوآوری مثل نست جایگاه خودشان را دردنیای عصر جدید حفظ کنند.· در مورد شرکت های نوپا که توسط دولت ها به این جا می ایند توضیح می دهید؟کیوان: دولت های طرف قرارداد ما تعدادی شرکت نوپا را انتخاب می کنند یا ما برایشان انتخاب می کنیمخرج زندگی و نیز هزینه امکانات مجموعه ما را آن دولت متقبل می شود. شرکت های نوپا سه ماه تابستان را در این جا می گذرانند. در این دوره می توانند از کلاس ها و دوره های آموزشی، فضای کاری و مشاوره مدیریت برای توسعه کسب و کار خود استفاده کنند. بعد از آن هم معمولا به کشور خودشان برمی گردند و تجاربشان را منتقل می کنند. ما به ندرت روی این شرکت ها سرمایه گذاری می کنیم مگر این که احساس کنیم محصول خیلی خوبی دارند و جدی هم هستند. این هم بر مبنای یک ارزیابی است برای این که مطمئن باشیم این شرکت ها آماده رقابت جدی و ساختن یک محصول جدید هستند. این ارزیابی در هفت حوزه است که در هر حوزه امتیازی بین یک و چهار به هر زمینه تخصیص داده می شود و نهایتا مجموع آن را نگاه می کنیم.دانشگاه ها منبع استعدادها هستند. ما برای آن ها دوره های کارآموزی راه می اندازیم. حتی با استفاده ازامکانات اینترنتی که راه انداخته ایم دوره فشرده آنلاین برای رشد شرکت های نوپا برگزار می کنیم که بهصورت مجازی به امکانات و مشاوره های ما دسترسی دارند. ما با گروه های کارآفرینی در دانشگاه های مختلف هم در ارتباط هستیم. در آمریکا با پانزده دانشگاه قرارداد داریم. با برخی دانشگاه ها در کره جنوبی و چین و روسیه هم قرارداد همکاری داریم.· کمی در مورد فضای کاری خاص نست توضیح بدهید.کیوان: صد سال پیش ادارات متشکل از یک سری اتاق کنار هم بود که این فرهنگ در پنجاه سال اخیر دردرة سیلیکون از بین رفته است و اتاقک های با دیوار کوتاه رواج یافته چرا که احساس سلسله مراتب را از بین می برد و فضای همکاری و صمیمیت بهتری برقرار می کند. ما در نست از این هم فراتر رفته و هماندیوارهای کوتاه را هم برداشته ایم. در واقع اعضای هر کمپانی دور یک میز نسبتا بزرگ می نشینند ولی چندمتر آن طرف تر اعضای کمپانی دیگری نشسته اند. به این ترتیب فضای کاری ما حداکثر ارتباط و همکاریرا تشویق می کند. من فکر می کنم از دل این همکاری ها و صحبت ها خیلی از ایده ها در می آید.· ولی بعضی ها ممکن است تمرکزشان را از دست بدهند؟کیوان: درست است. اتفاقا من هم به بعضی ها گفته ام که اگر حریم خصوصی می خواهید، نست شاید گزینه مناسبی برای شما نباشد.· شرکت های نوپا تا چه مرحله ای می توانند در نست بمانند؟شرکت های نوپا دوره زندگی خاص خودشان را دارند و اگر بعد از مدتی موفق نشوند، احتمال موفقیتشانکمتر و کمتر می شود. البته ما محدودیت زیادی روی آن ها نمی گذاریم و سعی می کنیم تا زمانی که امید به موفقیت دارند آن ها را نگه داریم. اگر شکست بخورند، این جا را ترک می کنند. از طرفی هم اگر بعد از مدتی شرکت ها بزرگ تر شوند و مثلا پانزده کارمند داشته باشند و دور یک میز جا نشوند، طبقه بالا فضاهایی که کمی اختصاصی تر است به آن ها می دهیم. شرکت های طبقه بالا عموما بین دوتاپنج میلیون دلار سرمایه جذب کرده اند. معمولا وقتی سرمایه زیادتری جذب می کنند و نیروهایشان زیاد می شود خودشان می روند سراغ یک ساختمان مستقل. البته ما این جا شرکتی داریم که سی میلیون دلار سرمایه جذب کرده است ولی هنوز این جا مانده است چون فضای این جا و امکانات این جا را دوست دارند.· شما در شرکت هایی که این جا هستند سهم دارید؟کیوان: در تعداد اندکی. همه شرکت ها یک هزینه ثابت و مشخص، حدود ششصدوپنجاه دلار برای هر نفر، به عنوان هزینه استفاده از امکانات مجموعه می دهند که این معمولا از طرف حامیان آن ها تامین می شود. به علاوه ما به شرکت هایی که از نظر ما شانس بیشتری دارند مشاوره می دهیم و وقت و انرژی بیشتری روی آن ها صرف می کنیم و در ازای همین فعالیت ها سهم کمی در حد یکی دو درصد می گیریم. ما به آن ها برای استخدام ، روابط تجاری، مسائل حقوقی و مالی و بازاریابی مشاوره می دهیم. درصدی که ما میگیریم ناچیز است ولی باید دقت کرد که اگر بنیان گذار شرکت سهم کمی داشته باشد، انگیزه کافی برای تلاش و موفقیت ندارد. در سایر نقاط جهان روابط و مناسبات به نفع صاحب سرمایه است. در درة سیلیکون بیشتر مناسبات به نفع بنیان گذار شرکت ها است.· شرکت های نوپا مشخصا چه نفعی از همکاری با شما می برند؟کیوان: شرکت های نوپا بسیار پرمخاطره هستند. برای همین شاید یک شرکت نوپا روی پای خودش صرفایک درصد شانس موفقیت داشته باشد. کاری که ما می کنیم این است که با مجموعه فعالیت های خود این شانس را پنج برابر می کنیم و مثلا به پنج درصد می رسانیم. ما آن ها را جلوی سرمایه گذاران می آوریم، در بازاریابی و … کمک می کنیم.· در مورد مسابقات فشرده برنامه نویسیHackatonتوضیح می دهید؟کیوان: این ها مسابقات فشرده ای است که ده ها نفر در یک مکان جمع می شوند و ظرف یک یا دو شبانه روز به صورت فشرده مشغول حل یک مساله خواهند بود و اصطلاحاhackمی کنند و چون مثل ماراتن است به آن هَِکتون می گویند. مثلا چند وقت پیش تویوتا در مرکز ما یک هکتون برگزار کرد. در این مسابقات گاهی جرقه های اولیه ای به وجود می آید که بعدا به یک شرکت نوپا تبدیل می شود.· با تشکر از شما، به عنوان آخرین سؤال، حوزه های رشد آتی تکنولوژی را در چه زمینه هاییمی دانید؟کیوان: مساله آموزش همگانی از طریق اینترنت هست. مساله خودروهای بدون سرنشین و متصل به اینترنتهست. دیتاهای عظیم مسائل جالب و مهمی دارند. تجارت الکترونیک هم چنان مهم تر خواهد شد. صنعتتبلیغات متحول خواهد شد. همه این ها نرم افزاری بود. یک تحول سخت افزاری مهم به نظر من رخ خواهدداد و آن هم در زمینه تجهیزات شبکه است.· خیلی سپاس گزاریم.گاراژپژمان نوزاد یکی از سرمایه گذاران خطرپذیر موفق در درة سیلیکون است . او این روزها بیشتر وقت خود را در خانه ای قدیمی در مرکز پالو آلتو همراه با چند تیم کوچک از دانشجویان مستعد از دانشگاه استنفورد و چند دانشگاه دیگر میگذراند. به صورت تاریخی جرقه بسیاری از شرکت های موفق در گاراژِ خانه های درةسیلیکون زده شده است و برای همین گاراژ احساسی نوستالوژیک را برمیانگیزاند. لذا او یک مرکز رشد جمع و جور را به راه انداخته که اصطلاحا از آن به اسم گاراژ یاد می کند و تاکید دارد با انکوباتور متفاوت است . همین تفاوت ما را مشتاقتر میکند که با او در مورد درة سیلیکون و گاراژ صحبتی داشته باشیم.· برای شروع به بحث خوب است قدری در مورد فضای کارآفرینی در درة سیلیکون صحبت کنیم. چه چیزی درة سیلیکون را به قطب نوآوری و فناوری تبدیل کرده است و در گام بعد، ایرانیان چه گونه می توانند از آن استفاده کنند؟پژمان: خوشبختانه ایرانیان موفق زیادی به این جا آمده و میآیند و استنفورد و برکلی فارغ التحصیلانخوبی از آنان، داشته اند. البته ایکاش بعد از فارغ التحصیلی هم بیشتر با یک دیگر تعامل داشتند و شبکه های قویتری تشکیل میدادند. مثلا خوب است هرازچندگاهی برنامه هایی برای گردهمآیی فارغ التحصیلان ایندانشگاه ها و افراد شاغل در شرکت ها فراهم باشد که این افراد با یک دیگر بیشتر آشنا بشوند. حتی اگر برنامه خیلی سفت و سختی هم برای این جلسات وجود نداشته باشد شاید بد نباشد. همین که تعداد زیادی افراد پرانرژی و خوشفکر دور هم جمع شوند حتما باعث تبادل ایده و یادگیری متقابل و شروع همکاری های پربار خواهد بود. مردم در ایران هم میتوانند از درة سیلیکون یاد بگیرند. در مورد درة سیلیکون باید گفت کهبسیاری افراد اصل مطلب را نفهمیدهاند. بعضی ها خیال میکنند عامل اصلی در وجود درة سیلیکون سرمایهیا استعداد یا… است. در حالی که به نظر من مهمترین نکته در مورد درة سیلیکون یک فرهنگ و یک شیوةزندگی است. بر فرض هم که بشود عوامل اصلی را شناسایی کرد باز هم بازتولید آن سخت است. یعنی اینطور نیست که با کنار هم گذاشتن عوامل آن بشود آن را کپی کرد چرا که این فرهنگ باید به وجود بیاید.مثل یک ساختمان که از آجر و آهن و لوله و رنگ تشکیل شده است ولی روی هم ریختن همه این ها برایساختن یک ساختمان کافی نیست. آن مادة چسبنده ای که این عناصر را در موقعیت های مناسب کنار همقرار میدهد همان فرهنگ درة سیلیکون است.بگذارید یک مثال بزنم. در همه دنیا دوربین فیلمبرداری وجود دارد و مردم فیلم هم میسازند. ولی هم چنانهالیوود فیلمهای پرمخاطب و موثر میسازد. این فراتر از دسترسی به امکانات ساختن فیلم است. مجموعه افرادی که آن جا هستند یک فرهنگ را میسازند که به نحوی موثر میتواند فیلم بسازد. درة سیلیکون هم تقریبا همین است. یک فرهنگ است، صرفا یک مکان نیست. این فرهنگ در طول سالیان دراز، از امثالHpشروع شده است.خیلی ها هم سعی کردند آن را کپی کنند ولی موفق نشدند. همه فکر میکنند مساله پول و ساختمان است.ولی با پول ریختن صِرف درست نمیشود و باید این فرهنگ ایجاد شود. البته این فرهنگ اقتضائاتی هم دارد، مثلا نیروی انسانی مستعد ضروری است. این فرهنگ باید به تدریج ایجاد شود.· مهم ترین عوامل را در این فرهنگ چه می بینید؟پژمان: مهمترین فاکتور این فرهنگ تمایل به اختراع و نوآوری و ایجاد یک چیز جدید است. و برای رسیدنبه آن باید ریسک پذیری زیاد باشد. این ریسک پذیری در این ناحیه خیلی زیاد است، البته به خاطر این کهثمره آن ریسکپذیری ملموس و موجود است. همین الان اگر در کافیشاپ های این منطقه بروید تعداد زیادی افراد باتجربه را میبینید که با افراد تازه کار دور میز نشسته اند و هم فکری و همکاری میکنند و بدونهیچ چشم داشتی وقت میگذارند. ممکن است بعد از آن جلسه حتی ارتباط دیگری هم نداشته باشند. البتهممکن است بعضی از این دیدارها به نوعی همکاری هم منجر شود ولی اکثرا بدون نتیجه کوتاهمدت استولی مواردی هم که به نتیجه می رسد بسیار ارزشمند هستند.یک شفافیت بالا و روحیه کاری وجود دارد که همه سعی میکنند سخت کار کنند، به بقیه کمک کنند و یادبگیرند و یاد بدهند. در خلال این فعالیت ها هم موفقیت های بزرگ به دست میآید. همه این اتفاقات معطوف به یک نتایج بزرگ است. یعنی اگر در انتهای افق این تصویر، موفقیت های خیره کننده وجود نداشته باشد، این اتفاقات هم ممکن نمیشود. وقتی چند تا جوان میتوانند در چند سال با هم یک کمپانی بسازند که میلیاردها دلار فروخته می شود و خودشان هم میلیونر می شوند، این برای همه جذاب است. باید یک خط پایانی وجود داشته باشد که بدانند آخرش چه می شود؟ عموما شرکت های نوپای موفق را یا شرکت های بزرگ می خرند و یاIPOمی شوند که در هر صورت در این فرایند عده زیادی ثروت مند می شوند.در این میان زیرساخت های حقوقی هم خیلی مهم هستند. این که در این فرایندها روابط مشخص و تعریفشده است. سهامی که صادر می شود، نحوه تخصیص سود، مدیریت های شرکت ها، نقش و سهم اعضای هیات مدیره،... انواع سهام عادی و ممتاز به خوبی معین شده است. قواعد بازی روشن است و در عین حال که تغییرات بزرگی رخ میدهد، اختلافات بسیار کم است. مردم نگران این نیستند که حقشان خورده شود وبرای همین با خیال راحت انرژیشان را صرف آن کارهایی میکنند که مفید است.فرایند تشکیل یک شرکت نوپا بسیار سرراست است، پیشنویس های انواع قراردادها بسیار ساده شده و روانهستند. این که بنیان گذاران و سرمایهگذاران هریک چقدر سهم میگیرند کم و بیش مشخص است. روال های حقوقی مناسبی برای افرادی که به تازگی به عنوان کارمند به شرکت میپیوندند وجود دارد. آپشن سهام و زمانبندی ثمردهیVesting scheduleبرای این آپشنها تقریبا جاافتاده است. این ها البته در طول سالیان دراز و به تدریج رشد کرده و به کمال رسیده ولی در عین حال در کشورهای دیگر هم میشود از این تجربه ها استفاده کرد و بعضی از این ساختارهای حقوقی را کپی کرد.· معمولا از کجا باید شروع کرد؟پژمان: به نظر من یک نکته خیلی مهم این است که آرزوهای خیلی بزرگ داشته باشیم ولی شروع بایدبسیار کوچک باشد. مثلا یلپ الان یک شرکت بسیار بزرگ و مهم شده است که در بسیاری از کشورهافعالیت میکند و در بسیاری از فعالیت های محلی مثل رستوران و دکتر و تعمیرگاه و … مرجع مردم برایبررسی کسب و کارها است. ولی آن ها نیامدند از بزرگ شروع کنند. شروع بسیار فروتنانه ای داشتند: گفتندمشتریان جوان رستوران های یک محله خاص سانفرانسیسکو، آن ها را امتیازدهی کنند. بعد کم کم به همهگروه های سنی و بعد به همه شهر سانفرانسیسکو تعمیم دادند و الان به جایی رسیدهاند که همه جای دنیا را دارند. مثال دیگر فیسبوک است. زاکربرگ از همان اول ادعا میکرد که می خواهد همه دنیا را به هم وصلکند ولی بسیار محدود شروع کرد، اول فقط در دانشگاه هاروارد بود، بعد چند دانشگاه دیگر، بعد همه دانشگاه های آمریکا، بعد دبیرستان ها و به تدریج آن را به روی همه باز کرد. این خیلی مهم است چون وقتی شما به یک حوزه ناشناخته و جدید وارد میشوید به تدریج تجربه کسب میکنید و یاد میگیرید و میتوانید گام های بزرگ تر بردارید. اگر از اول یک گام بزرگ بردارید ممکن است شکست سختی بخورید. در مورد راه انداختن مراکز نوآوری در نقاط دیگر دنیا، مثلا ایران هم همین طور است. به نظر من باید بسیار گزیده و کوچک شروع کرد، روابط انسانی را تقویت کرد و تیم های واقعا خوب ساخت. در آن صورت تیم های خوب دیگر هم جذب میشوند.· عوامل مهم دیگر در این راستا چیست؟پژمان: یکی دیگر از فاکتورهای مهم در درة سیلیکون، نیروی انسانی طراز اول است. استنفورد و برکلی مثلیک چاه جوشان نیروی انسانی باهوش به بیرون تزریق میکنند. از باقی جاهای دنیا هم آدم های باهوش ومستعد به این جا جذب میشوند.بخش مالی درة سیلیکون هم جالب توجه است. مفهوم صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر یا وی سی مفهوممهمی است. ساختار جاافتاده و مشخصی دارد. روال راه اندازی یک وی سی به این ترتیب است که در گامابتدایی باید یک سرمایه اولیه از سرمایه گذاران جذب شود که خودش یک عمر مشخصی دارد، معمولا دهساله. یعنی اساسا بنا بر این است که سرمایه ای که افراد میگذارند بعد از ده سال با سود آن به آن ها برگردانده شود. مدیر صندوق معمولا دو درصد حق مدیریت برمیدارد و معمولا در نهایت هشتاد درصد از سود حاصله از فعالیت به سرمایه گذار و باقی آن به مدیر صندوق تعلق میگیرد. به این ترتیب هم مدیر مجموعه تکلیفش مشخص است که چگونه سنجیده میشود و هم سرمایه گذار مطمئن است که منافع مدیر صندوق با سرمایه گذار همراستا است. مدیر مجموعه به نیابت از کسانی که پولشان را در صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر گذاشته اند، از طرف آن ها در شرکت های نوپا سرمایه گذاری میکند. این که سرمایه نسبتا زیادی یک جا متمرکز میشود در این که این صندوق بتواند در شرکت های نوپای زیادی که ریسک دارند سرمایه گذاری کند ، موثر است چرا که وقتی تعداد زیاد شد، ریسک کلی کمتر میشود، یک شرکت موفق میتواند ضرر یک شرکت شکستخورده را جبران کند و به این ترتیب کل فعالیت صندوق خطرپذیر توجیه پیدا میکند.در درة سیلیکون فرهنگ ریسک پذیری ونیز کمک به یک دیگر وجود دارد و این بدون وجود امید به ثمردهی در آینده محقق نمیشود. یکی از دلایلش هم این است که نوآوری رشد سرسام آوری داشته است و دارد دنیا را عوض میکند. به نظر من تکنولوژی دنیا را فتح خواهد کرد. پنجاه سال پیش افراد ثروتمند و قدرتمند میخواستند به لندن و نیویورک بروند ولی در آینده بهسان فرانسیسکو خواهند آمد و این جا میشود مرکز دنیا چون تکنولوژی غلبه می کند. شما به این دقت کنید که در سه سال اخیر سه کمپانی با ارزش بالای دویست و پنجاه میلیارد دلار وارد بازار بورس شدند: فیس بوک، لینکدین و توییتر. به تازگی هم که شرکت علی بابا از چین با ارزش بیش از دویست میلیارد دلار وارد بورس نیویورک شد. این نشان میدهد که چقدر سهم تکنولوژی در اقتصاد دنیا دارد زیاد میشود. تکنولوژی امروز ابزارهایی به دست ما داده است که میتواند صنایع زیادی را زیرورو و متحول کند. مثلا صنعت هتل داری را نگاه کنید. تا پیش از این افرادی که در خانه شان اتاق خالی داشتند نمیتوانستند آن را به مسافران اجاره دهند چون اولا نمیتوانستند به راحتیمسافران را پیدا کنند و ثانیا نمیتوانستند به افراد ناشناس اطمینان کنند. امروز اما به مدد تکنولوژی بسیاری از این مسائل حل شده است و مثلا سرویس هایی مثلairbnbراه افتاده اند که اولا از طریق اینترنت صاحبخانه ها را به مسافران متصل میکند و ثانیا می تواند با بررسیهایسوءپیشینه و سیستم امتیازدهی، اعتماد دو طرف به یک دیگر را بالاببرد. الان تعداد اتاق هایی که در نیویورک از طریقairbnbاجاره داده شده اند از تعداد اتاق های هتلی که اشغال شده اند سبقت گرفته و الان ارزش این شرکت به بیش از ده میلیارد دلار رسیده است. این شرکت صنعت هتل داری را با چالش های جدی مواجه کرده است. همین طورUberالان دارد صنعت تاکسی رانی را زیرورو میکند چون روشی فراهم کرده که هرکسی بتواند با خودروی شخصی خود مسافر جابجا کند . خلاصه امروز بسیاری از صنایع واقعا مستعد این هستند که به هم بریزند! صنایع حمل و نقل، صنایع انرژی، بانکداری، بهداشت و درمان در عصر تاریکی به سر میبرند! مثلا شما اگر امروز بروید بیمارستان باید کلی فرم پرکنید. اگر فردا هم مجبور شوید بروید، دوباره باید همان فرم ها را پرکنید. احمقانه است! در حالی که ابزارهای تکنولوژیک لازم برای تحول وجود دارد.· آیا این به خاطر مقررات زائد نیست؟پژمان: درست است ولی به هرحال این خلا وجود دارد و این صنعت تشنه تحول است! من گاهی پیش خودم فکر میکنم ایکاش بیمارستان ها را هم میدادند اپل طراحی میکرد! وقتی داخل میشدی، از روی تلفن همراه اطلاعات لازم را با اجازه خودت دریافت میکرد ،از روی شماره تلفن، پرونده ات را پیدا میکردوعکس ات روی یک مونیتور زیبا ظاهر میشد، یک پیغام به دکتر مربوطه میرفت و روی موبایل میدیدی که کجا باید بروی و دکتر اطلاعات تو را میدید‼ همه این ها از لحاظ فنی ممکن است و دیریازود محقق می شود. این ها همه فرصت هایی است برای افراد توانمند که بتوانند فرصت های جدیدی خلق کنند.یکی دیگر از ویژگی های درة سیلیکون این است که استعدادها را از همه جا جذب میکند. بهترین استعدادهااز همه جای دنیا سرازیر میشوند این جا. یکی از دلایلش هم همین است که قوانین روشن است و تبعیضخیلی کم است. مثلا در فرانسه شما به عنوان یک خارجی نمیتوانید عضو هیات مدیره شوید. در آمریکا چنین محدودیت هایی وجود ندارد و یک خارجی میتواند در هر سطحی سهام دار یا مدیر باشد. گفته میشوددر سکویاکپیتال که یکی از مشهورترین صندوق های سرمایهگذاری خطرپذیر است این که بنیان گذار یکشرکت خارجی باشد امتیاز مثبت به حساب میآید. قوانین و مقررات هم برای این که یک بنیان گذار خارجیدر آمریکا فعالیت کند خیلی راحت است و دردسر ندارد.· شما در دراپباکسDropbox.comو زوسکZoosk.comسرمایه گذاری کردید که بنیانگذاران ایرانی الاصل دارند؟پژمان: بله. من آرش فردوسی را در یک ارائه درY Combinatorدیدم و خیلی از کارش خوشم آمد. برای همین او را به سکویا معرفی کردم و آنها هم سرمایه گذاری کردند و من و چند نفر دیگر هم مقداری سرمایه گذاری کردیم که سوددهی بسیاربالایی داشت. دراپباکس در چند دور سرمایه اولیه خوبی جذب کرد و نکته مهمی که وجود دارد این است که در طول این چند سال افراد کلیدی بسیار مهمی آمدند و رفتند و بعضی ها اخراج شدند و بعضی ها خودشان استعفا دادند ولی همه این ها خیلی بدون دردسر و بی کشمکش انجام شد و چیزی به هم نریخت و دلخوری خاصی مطرح نبود. این جا بعضی وقت ها ممکن است که بنیان گذار یک شرکت مدیرعامل باشد و هیات مدیره شرکت او را از مدیرعاملی عزل کنند و شرکت هم چنان به کار خودش ادامه بدهد، مثال معروفش هم اپل است که استیوجابز را در دهه هشتاد از مدیرعاملی عزل کردند! این که این تغییرات با کمترین تنش صورت می گیرد به خاطر زیرساخت های حقوقی است که حق و حقوق هر کسی را مشخص کرده است و جایی برای اختلاف باقی نمی ماند.· کمی در مورد صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر خودتان توضیح میدهید؟من و همکارم،Mar Hershenson، یک سال پیشPejmanMarرا راه انداختیم. مار، آدم بسیار باهوشی است، دکترای برق استنفورد دارد و خودش کارآفرین بوده و بسیار با بخش فنی آشناست. با هم از پیشتر آشنا بودیم و تصمیم گرفتیم نوع خاصی از وی سی را تاسیس کنیم. اکثرVCها ترجیح میدهند در مراحل بسیار اولیه سرمایه گذاری نکنند ولی ما دوست داریم تیم های قوی و دارای ایده را خیلی زود شناسایی کنیم.ما پارسال یک صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر شروع کردیم و چهل میلیون دلار هم سرمایه جلب کردیم که هم از طرف اشخاص هست و هم از طرف صندوق های سرمایه گذاری دانشگاهی و … که معمولا در مراحل رشد شرکت ها سرمایه گذاری نمیکنند ولی خوشبختانه ما توانستیم نظر آن ها را جلب کنیم. ما معمولا در مرحله هستة اولیه یا سری آ سرمایه گذاری میکنیم. تمرکز خاصی روی حوزه مشخصی نداریم و تقریبا همه پیشنهادها را بررسی می کنیم. مثلا یکی از بچه ها هست که یک ایدهای در مورد تشخیص زودهنگام سرطان دارد که میخواهد با یک نمونه خون سرطان را تشخیص بدهد. نتایج اولیه هم گرفته اند.ما در عین حال خیلی هم سختگیر هستیم. ما واقعا دنبال تیمهایی میگردیم که ایده هایی برای عوض کردن دنیا داشته باشند. اگر کسی بخواهد یک ایده موجود را کمی تغییر بدهد ما علاقه ای به آن نداریم.مثلا بعضیها میگویند ما میخواهیم چیزی مشابه فیسبوک ولی برای افراد مسن بسازیم یا میخواهیم یوتیوب را برای چین بسازیم. این ها برای ما جذاب نیست. یا مثلا نشانه خوبی نیست اگر کسی بگوید ما ده تا ایده داشتیم ، هشت تا را خط زدیم تا به این دو تا رسیدیم. ما دنبال کسی میگردیم که بگوید من چند سال بااین مساله درگیر بوده ام و واقعا میخواهم این را حل کنم. یعنی کسی که یک دغدغه و یک نیروی محرکدرونی برای انجام کار داشته باشد.ما خیلی به تیم ها و ترکیب آن ها اهمیت میدهیم. مثلا خیلی مهم است که افراد تیم هم دیگر را بشناسند و تجربه کار مشترک داشته باشند. اگر تیمی بیاید که هم دیگر را چند ماه پیش در کنفرانس پیدا کردهاند، این برای ما نشانه خطر است. تیم مهمترین فاکتور است. مساله بی پولی، مدیریت، بازاریابی،… را میشود حل کرد. تنها مسالهای که در دنیای شرکت های نوپا نمیتوان حل کرد این است که دو بنیان گذار با هم اختلاف پیدا کنند. این را هیچ کاری نمیتوان کرد. ما داشتیم تیمی را که از یک ایده شروع کرده اند و موفق نشده اند و با یک چرخش یک کار دیگر را شروع کرده اند یعنی حتی محصول را میشود عوض کرد، ولی تیم ناسازگار پایان یک شرکت نوپاست. ما خیلی بزرگ نیستیم و چند ده کمپانی داریم و سعی میکنیم با همةبنیان گذاران رابطه رفاقت داشته باشیم و به آن ها کمک کنیم. یک ویژگی مهم صندوق ما این است که من و خانم مار برای خودمان حقوق برنمیداریم. ما فقط در صورتی منتفع میشویم که شرکت هایی که در آن هاسرمایه گذاری کردهایم موفق شوند. شما چنین مدلی را در باقی صندوق ها نمیبینید. معمولا دو درصدحقمدیریت میگیرند و بیست درصد هم از سود سرمایه گذاری برمیدارند ولی کاری که ما میکنیم این است که فقط آن بیست درصد را میگیریم و از حضور در این جا و کمک به شرکتها درآمد نداریم وحقوق نمیگیریم. ما این کار را کردیم که انگیزه های ما صد درصد همراستا با بنیان گذاران باشد و اتفاقا بنیان گذاران شرکت های ما خیلی این را می پسندند. ما همه تلاشمان را میکنیم که آن ها موفق شوند و اگر موفق نشوند، ما هم هیچ درآمدی نخواهیم داشت.ما معمولا 200 تا 500 هزار دلار به شرکت ها میدهیم که ارقام نسبتا کوچکی به حساب میآید. ما سعیمی کنیم با بنیان گذاران صمیمی و نزدیک باشیم، به آن ها در همه زمینه های ساختن شرکت ها مشاورهمی دهیم. ما سرمایهگذاری صِرف نمیکنیم که مثلا یک چک بنویسیم و برویم. ما یک اجتماع کوچک برایبنیان گذاران ایجاد کردیم و وقت زیادی را با آن ها میگذرانیم. هیات مشاوره ما، هم مدیر دارد، هم طراح، هم متخصص نیروی انسانی، … تا در مورد همه نیازها مشاوره بدهند. من خودم تمام وقتم را صرف مشاوره به شرکت ها میکنم.به علاوه بنیان گذارها هم با یک دیگر صحبت میکنند و یاد میگیرند، برنامه های سخنرانی برگزار میکنیم ومثلا بنیانگذار یاهو و کورا و امثال آن ها را میآوریم در یک جمع کوچک بیست تا بیست و پنج نفره، خیلی تعامل خوبی برقرار میشود. یا هفته قبل از آن مدیر برندینگ تویوتا را آورده بودیم. یا یک بار مدیر یک شرکت ساختمانی بزرگ را آورده بودیم که در مورد مسائلی که آن ها دارند و تکنولوژی میتواند برای آن ها حل کند صحبت کردیم. بعضی وقت ها هم مسابقات برنامه نویسی هدف مند برگزار میکنیم. چند هفته پیش یک مسابقه مخصوص خانم های استنفورد برگزار کردیم. هفته دیگر یک مسابقه با محوریت تیم فوتبال سانفرانسیسکو برگزار میکنیم که درباره مسائل آن ها کار کنیم. هم بچهها یاد میگیرند، هم مدیران شرکت های خودمان افراد مناسب را پیدا میکنند. یا مثلا دو هفته دیگر دویست تا از بنیانگذاران را دعوت کرده ایم در همین حیاط پشتی کباب درست میکنیم و همه با هم معاشرت میکنند.!!!· در مورد برنامه تابستانیتان توضیح میدهید؟پژمان: این برنامه خودش داستان جالبی دارد. ما به شدت سخت انتخاب میکنیم و بهترین ها را پیدا می کنیم. سپتامبر پارسال آگهی زدیم و فقط از استنفورد درخواست میگرفتیم و 55 تیم درخواست دادند وبا بیست تیم مصاحبه کردیم و نهایتا شش هفت تیم از استنفورد را انتخاب کردیم و به آن ها گفتیم ما این فضا را داریم، بیایید در برنامه های ما شرکت کنید و از امکانات استفاده کنید. پولی ندادیم ولی هیچ انتظار خاصی هم نداشتیم. ایده ما این بود که اگر بهترین ها را یک جا جمع کنیم، اتفاقات خوب میافتد. این ها شب ها می آمدند این جا کار میکردند و با اعضای تیم های ما هم مشورت و مصاحبت میکردند و بعضی از آن ها در ژانویه محصولات خوبی هم ساخته بودند. نزدیک تابستان امسال که شد بعضی ها گفتند ما در تابستان می توانیم برویم شهر خودمان، یا برویم کارآموزی و درآمد داشته باشیم. ما تصمیم گرفتیم این برنامه را راه بیندازیم که بچه ها به جای اینکه بروند در شرکت های بزرگ و مشغول کارهای متفرقه شوند همینجا روی مساله های خودشان کار کنند. 0 تیم مشغول کار شدند و ما به هر تیم تقریبا بیست و پنج هزار دلار دادیم و این پول را هم به صورت بدهی قابل تبدیل بدون سقف مشخص است. حتی به آن ها گفتیم اگر موفق هم نشدند اصلا نگران پول نباشند. اواخر آگوست از آن هشت تیم چهارتایشان به نتیجه نرسیدند . چهارتای دیگر نتیجه کارهایشان را ارایه کردند و دو تا از تیمها توانستند نظر سرمایه گذاران را جلب کنند.· در مورد شریکتان، خانم مار کمی توضیح میدهید؟پژمان: من و مار ترکیب خیلی خوبی هستیم و خیلی خوب همدیگر را تکمیل میکنیم. مار دکترای برق ازاستنفورد گرفته و ده سال هم این جا درس میداده است و خیلی با بخش فنی مسائل و نیز توسعه محصولآشناست. من از سوی دیگر بیشتر در فرایند ساختن شرکت ها و کار با بنیان گذاران فعال هستم. شبکه قوی ، ای از سرمایه گذاران و … هم میشناسم و شانزده سال هم سابقه دارم و زیروبم کار را خوب میدانم و درةسیلیکون را خوب میشناسم.یکی از خوبی های همکاری من و مار در این است که طرز فکر ما مشابه است. این جا کسی در مورد پول صحبت نمیکند! ما فکر میکنیم اگر افراد توانمند را دور هم جمع کنیم و با علاقه روی مسائل مهم کارکنند، نتایجی حاصل میشود که پول هم بعد از آن خواهد آمد. برای همین این جا کسی به فکر پول دارشدن به آن معنی نیست.· فرایند شناسایی شرکت های نوپا و… چه گونه است؟پژمان: همان طور که گفتم ما دنبال ایده های بدیع و اصیل هستیم. البته خیلی هم ریسک میکنیم. ایده هایی را انتخاب میکنیم که بخواهند یک تغییر اساسی ایجاد کنند. ما دنبال کسانی هستیم که انگیزه زیادی داشته باشند. اگر کسی با ایدهاش و مسالهای که میخواهد حل کند زندگی نکرده باشد، نمیشود. باید علاقه و دغدغه حل مساله وجود داشته باشد. مثلا ما یکی از شرکت هایی که داریم بچه های دانشگاه کارنگی ملون هستند که دارند روی مساله جستجوی غیرساختاریافته 33 که بسیار مساله سختی هم هستکار میکنند. این طور نیست که دیروز به ذهنشان رسیده باشد. بنیان گذار این شرکت که اتفاقا ایرانی همهست 1 سال با هم تیمیاش در تز دکتری روی این مساله کار کردهاند. آنقدر برایشان مهم بوده که الان ازشهری که تحصیل می کردند، آمدهاند این منطقه، در حالی که بینان گذار دوم 1 تا هم بچه دارد. مسالهشانهم آن قدر بدیع هست که هنوز اصلا بازار خاصی ندارد ولی اگر موفق شوند حتما بازار پیدا میکند. یکفاکتور مهم دیگر این است که بنیان گذاران با هم آشنایی قبلی داشته باشند مثلا هم کلاسی یا دوست باشند.بیشتر شرکت های ما برای خودشان دفتر جداگانه دارند و تعداد کمیشان این جا هستند. البته زیاد رفت وآمد میکنند و تبادل نظر و معاشرت می کنیم و مشاوره میگیرند. ما سعی میکنیم رابطه خیلی صمیمی باآن ها داشته باشیم.· آیا روش سیستماتیکی برای بررسی تقاضاها دارید؟پژمان: روی کاغذ بله ولی نهایتا مساله به این نقطه میرسد که آیا تیم قابلیت انجام کار را دارد یا نه واین که اعضای اصلی تیم با هم جور هستند؟ مثلا ما ترجیح میدهیم که حتما یک نفر فنی جزء اعضایاصلی باشد وگرنه بعد از شروع کار تازه باید دنبال آدم فنی بگردند برای اجرا. ما خیلی هم وقت میگذاریم که بنیان گذارها را بشناسیم و بفهمیم که اعضای تیم با هم چه طور کار میکنند. در شرکت های نوپای تازه کار، تنها چیزی که نمیشود بعدا درست کرد همین جور بودن اعضای تیم است. محصول را میشود عوض کرد، بی پولی را میشود حل کرد ولی اگر تیم با هم نسازند، تمام است. مثلا یک تیم داشتیم که دو تا از دانشکده مدیریت و دو نفر مهندسی بودند و سپتامبر سال گذشته شروع به کار کردند ولی بعد از چند ماه به این نتیجه رسیدند که محصولشان کار نمیکند. از بس تیم خوبی بودند توانستند دور هم بنشینند و تصمیم بگیرند که بروند روی یک موضوع دیگر کار کنند. ولی اگر تیم ناسازگار بود یا اگر خیلی بزرگ بود تا بخواهداین اتفاق بیفتد میلیون ها دلار هدر شده بود.· چقدر طول میکشد تا بعد از بررسی اولیه یک شرکت جواب مثبت یا منفی بدهید؟پژمان: خیلی سریع، شاید چند روز. این خیلی برای اعتبار ما هم خوب است. مثلا سکویاکپیتال هم که یکیاز معتبرترین ها در سرمایه گذاری خطرپذیر است در اکثر موارد ظرف یکی دو روز جواب میدهند. خیلی های دیگر دیر جواب میدهند چون خودشان هم نمیدانند! میخواهند این در را باز نگه دارند که اگر زمانی خواستند بتوانند بروند سراغ آن بنیان گذارها. ولی ما سریع جواب میدهیم و اگر هم شک داشته باشیم بازسریع به آن افراد اطلاع میدهیم و آنها را معلق نگه نمیداریم چون برای آن ها خیلی سخت است.· تفاوت شما با یک انکوباتور چیست؟پژمان: انکوباتورها قوانین خیلی مشخصی دارند و به ازای خدماتی که میدهند سهم مشخصی هم می گیرند. مثلاYCombinatorدر هر دوره سه ماهه هشتاد تا شرکت میگیرد، به هر کدام مثلا بیست و پنج هزار دلارمیدهد و هفت درصد سهام میگیرد. ما خیلی ساختار شناوری داریم، فرایند گزینش ما خیلی سختتر است و نود درصد شرکت ها هم اصلا در فضای ما نیستند. این جا بیشتر به عنوان پاتوق برای کارافرینان مطرح است و محل مشاوره و همفکری.· آینده این جا را چطور میبینید؟ آیا در فکر توسعه هستید؟پژمان: نه زیاد! ما الان به راحتی میتوانیم چند برابر سرمایه از افراد علاقه مند جذب کنیم ولی وقتی کهصندوق بزرگ شود، ابعاد کار لاجرم بالا میرود و در نتیجه این رابطه صمیمانه و نزدیکی که من و مارمی توانیم با بچه ها داشته باشیم ضعیف میشود. الان من تک تک این بچه ها را میشناسم و با آن ها زندگیکرده ام. فعلا ترجیح می دهیم بخش بسیار خاصی از بازار که بهترینهای استنفورد وMITاست را هدف بگیریم. درة سیلیکون همیشه در حال تغییر است. مثلا الان یک وب سایت هایی مثل انجل لیستAngel listیا کیک استارترKickstarterدر حال به هم ریختن فضای تامین مالی شرکت های نوپا هستند چرا که به شرکت هایی که در معرض دیده شدن نبوده اند هم امکان دیده شدن داده اند. خلاصه درة سیلیکون در حال متحول کردن همه چیز از جمله خود درة سیلیکون است!· با تشکر از وقتی که در اختیار ما گذاشتید!وای کامبیناتورYCombinatorوای کامبیناتور یک مرکز رشدِ شتاب دهنده است که در سال 2005 تاسیس شد. وای کامبیناتور مدلجدیدی از سرمایه گذاری در هستة اولیه در شرکت های نوپا را ارائه کرده است، در این مدل علاوه برسرمایه گذاری، با پشتیبانی و هدایت کارآفرینان جوان، آن ها را در راه رسیدن به موفقیت یاری می کند.وای کامبیناتور هزینه های اولیه برای راه اندازی و شروع یک شرکت نوپا را تامین می کند و تا رسیدن بهموفقیت همراه آن ها است.بعضی شرکت ها ممکن است بیش از سرمایه گذاری برای هستة اولیه نیازی به سرمایه گذاری بیشتر نداشتهباشند ولی بعضی دیگر ممکن است تا چند مرحله بعدی نیز ضرورتا به دنبال جلب سرمایه گذار بروند. در بدو شروع و راه اندازی یک شرکت ممکن است حجم سرمایه گذاری مورد نیاز کاملا روشن نباشد، البته حجم سرمایه گذاری بستگی به نوع شرکت نوپا نیز دارد ولی ممکن است میزان سرمایه گذاری لازم در مراحل تکوین شرکت مشخص شود.وای کامبیناتور شرکت های در مرحله تشکیل و راه اندازی را در مراحل اولیة شکل گرفتن و سازمان یافتن باتامین سرمایه، حمایت می کند و جلو می برد. مرحلة اول در یک شرکت نوپا یعنی این که شرکت مورد حمایت قرار گیرد و محصولی در خورِ ارائه درست کند تا سپس بتواند برای توسعه محصول و توسعة بازار سرمایه های بیشتری را جذب کند. وای کامبیناتور برای مرحله بعد، شرکت نوپا را به سرمایه گذاران مخاطره پذیر و یا در بعضی موارد به شرکت های بزرگ برای ادغام در آن ها معرفی می کند.وای کامبیناتور سرمایه گذاری هایی در حدود بیست هزار دلار در شرکت های نوپا که در مراحل اولیة شکل گیری هستند انجام می دهد و در مقابل دو الی ده درصد از سهام شرکت ها را در اختیار می گیرد. معمولاسرمایه گذاران علاوه بر سرمایه گذاری در شرکت ها به آن ها کمک های اجرایی و مدیریتی نیز ارائه می دهند، در مورد وای کامبیناتور پول و سرمایه گذاری در مقابل سایر کمک ها قسمت خیلی ناچیزی محسوب می شود پولی که پرداخت می کنند را بیشتر شبیه کمک هزینه تحصیلی برای دانشجویان منظور می کنند حتی بعضی از شرکت های نوپا ممکن است اصلا به هیچ گونه کمک مالی هم نیاز نداشته باشند ولی مهم ترین کاری که وای کامبیناتور برای شرکت های نوپا انجام می دهد این است که به آن ها برای کار بر روی ایده شان و توسعه آن کمک می کند. مجموعة افراد دست اندر کار در وای کامبیناتور از تجربیات بسیار زیادی برخوردارند آن ها خودشان هم از خوره های کار درست بوده اند لذا به خوبی می توانند تشخیص دهند که یک ایده را چه گونه توسعه دهند و آن را به چه جهتی هدایت کنند تا به سرانجام مطلوب و موفقیت برسد. شرکت های نوپا درمراحل اولیه با ابهامات زیادی نسبت به ایده شان مواجه هستند که آیا این ایده می تواند فراگیر شود و بازار بزرگی پیدا کند؟ و یا در یک مجموعه جمع و جور باقی می ماند، وای کامبیناتور ایده ها را مورد بررسی قرار می دهد و در این موارد به شرکت ها کمک و راهنمایی می کند تا نسبت به ظرفیت ایده کار را جلو ببرند. وای کامبیناتور هر چند هر نوع شرکت نوپایی را برای سرمایه گذاری مورد توجه قرار می دهد ولی در حال حاضر بیشتر به سیستم های تحتِ وب و کاربردهای موبایل توجه دارد، کارشناسان وای کامبیناتور در این زمینه ها تجربیات زیادی کسب کرده اند و به خیلی نکات ریز نیز اشراف دارند تا بتوانند به شرکت های نوپا به نحوی مطلوب یاری رسانند. در واقع وای کامبیناتور برای شرکت ها فضای کاری تامین می کند .کار مهم دیگری که وای کامبیناتور انجام می دهد کمک به شرکت ها در مراحل بعدی است، شرکت هایی که مراحل اولیه را گذرانده اند و برای رشد و توسعه قدم به مراحل بعدی برای جذب سرمایه بیشتر می گذارند، در برخورد با سرمایه گذاران در مراحل بعدی و شرکت های بزرگی که ممکن است بخواهند آن ها را جذب کنند وای کامبیناتور همراه شرکت ها است. وای کامبیناتور معرفی اولیه را به سرمایه گذاران خطرپذیر و یا شرکت های بزرگ انجام می دهد ولی مهم تر از آن این که به شرکت های نوپا نحوه ارائه خود را آموزشمی دهد و علاوه بر آن اگر علاقه ای در طرف مقابل شکل گرفت در قطعی کردن معامله و سرانجام رساندن آن به شرکت ها کمک می کند. وای کامبیناتور شرکت های نوپایی را که با آن ها همکاری می کند به نوعی اعتبار بخشی نیز می کند که با این اعتبار بهتر مورد توجه سرمایه گذاران و شرکت های بزرگ قرار می گیرند. کارها فشرده و تنگاتنگ جلو می رود . وای کامبیناتور کلیه شرکت های نوپایی را که زیر پوشش قرار می دهد نسبت به انجام کارهای اداری و حقوقی مورد حمایت کامل قرار می دهد و برای جلب و استخدام نیروی انسانی مورد نیاز نیز به آن ها کمک می کند.هم چنین به شرکت ها یادآور می شود که کدام یک از دستاورد نوآورانه ای را لازم است به عنوان اختراع ثبت کنند و چه موقعی این کار را انجام دهند. وای کامبیناتور علاوه بر این ها کار حکمیت بین شرکا را در صورت بروز اختلاف های احتمالی انجام می دهد و موجب می شود که اختلاف احتمالی به ضررهای بزرگی برای شرکت منجر نشود.راهنمایی هایی که وای کامبیناتور نسبت به شرکت های تحت پوشش انجام می دهد واقعا به هیچ طریقدیگری قابل دسترسی نیست زیرا که کسانی که به تجربیات ارزشمندی دست یافته اند کمتر ممکن استبتوانند تجربیات خود را در اختیار دیگران بگذارند. در وای کامبیناتور آموزش و راهنمایی نقش مهمی دارد.وای کامبیناتور روش جالب توجهی برای سرمایه گذاری در هستة اولیه را دارا است. شرکت های نوپا بصورت مجموعه ای دو نوبت در سال بررسی می شوند و تحت پوشش قرار می گیرند. نوبت اول هر سال از ژانویه تامارس و نوبت دوم از ژوئن تا اوت را شامل می شود، در هر دوره ای چند شرکت نوپا پذیرفته می شوند و تحت حمایت قرار می گیرند.ارسال تقاضا به وای کامبیناتور نیز روش ویژه ای دارد به جای دریافت برنامه تجاری کسب و کار، متقاضیانباید یک پرسشنامه را تکمیل کنند. پس از بررسی اولیه پرسشنامه ها، متقاضیانی که از شرایط لازم برخوردارباشند به جلسه حضوری دعوت می شوند و پس از آن تصمیم گیری برای سرمایه گذاری خیلی سریع صورتمی گیرد.بیشتر شرکت هایی که مورد پذیرش قرار می گیرند باید برای دوره سه ماهه به درة سیلیکون بیایند و مقیمشوند در این دوره شرکت ها راهنمایی می شوند تا با تمرکز بر روی توسعه محصول کار کنند. برگزاری همایش ها و کارگاه های آموزشی در زمینه های مختلف از فعالیت های دائمی در وای کامبیناتور است و فرصت های ارزشمندی برای توانمندسازی کارآفرینان جوان فراهم می کند.کار گروهی و مشاوره و گفتگو بین شرکت های مختلف یکی از سنت های وای کامبیناتور است که به ارتقایحرفه ای شرکت ها و افزایش بهره وری آن ها کمک می کند. دوره های آموزشی و امکانات سخت افزاری هم به کمک می آیند .در این دوره ده هفته ای، هر هفته، یک شب برنامه شام دسته جمعی برگزار می شود که در این برنامه یکسخنران مدعو در زمینه ها و جنبه های مختلف راه اندازی یک شرکت نوپا سخنرانی می کند. معمولا سخنران ها از بین موسسین شرکت ها، سرمایه گذاران خطرپذیر، حقوق دانان، حسابداران، روزنامه نگاران، ومدیران اجرایی شرکت های بزرگ دعوت می شوند. سخنران ها معمولا با یک مجموعه ای از راهنمایی ها بهشرکت های نوپا سخنرانی خود را ختم می کنند و در مواردی نیز ممکن است به یک شرکت نوپا علاقه مندشوند و در آن سرمایه گذاری کنند.در سخنرانی های بعد از شام سخنرانان برجسته ای نیز حاضر می شوند و شرح زندگانی و کار و تلاش آنان وبیان تجربیاتشان برای کارآفرینان جوان بسیار آموزنده است. بعد از سخنرانی معمولا پرسش و پاسخ برگزارمی شود گاهی اوقات بحث های آموزنده و جالبی در می گیرد. حاشیه های برنامه شام هفتگی اعم از توسعهارتباط کارآفرینان با یک دیگر در یک محیط دوستانه و ارتباط با سخنرانان هم جالب است.بعد از حدود ده هفته یک روزِ ویژة سرمایه گذاران برگزار می شود که همه شرکت های نوپا می توانندمحصولات و کارهای خود را به گروهی از سرمایه گذاران ارائه کنند. ده هفته معمولا دوره زمانی مناسبی است که شرکت های نوپا محصول اولیه خود را آماده کرده باشند و حتی بعضی از آن ها ممکن است سریع تر هم به نتیجه برسند.سرمایه گذاری و تحت پوشش قراردادن شرکت ها به صورت مجموعه ای و در دوره های زمانی ده هفته ای و به صورت گروهی فواید زیادی دارد، برای گرداندگان وای کامبیناتور بهره وری بیشتری حاصل می کند، وشرکت های نوپا هم در کنار یک دیگر بهتر رشد می کنند و با کمک و همکاری با یک دیگر به نتایج مطلوب تری می رسند. از آنجا که وای کامبیناتور شرکت های زیادی را حمایت کرده است، تعداد خیلی زیادی هم شرکت هایی هستند که از وای کامبیناتور بیرون آمده اند و شبکه ارزشمندی را ایجاد می کنند که با همدیگر ارتباط و همکاری های ارزشمندی دارند و در موارد گوناگون به یک دیگر یاری می رسانند.فلسفة وای کامبیناتوروای کامبیناتور فکر می کند خوره های کار درست وقتی در شرایط مناسبی قرار گیرند بهره وری خیلی بهتری خواهند داشت لذا فلسفه اصلی وای کامبیناتور ایجاد محیطی است که شرکت های نوپا بتوانند با بهره وری هر چه بیشتر کارشان را جلو ببرند. در بسیاری از شرکت ها، فعالیت های یکی، دو ماه اول، با بیشترین بهره وری همراه است و در ماه های اولیه شرکت شکل می گیرد و سامان می یابد. لذا هر امری که بتواند به این امور کمک کند برای شرکت ها مغتنم است . وای کامبیناتور فکر می کند در این کار موفق بوده است زیرا بسیاری از موسسین شرکت ها اذعان دارند که ده هفته اول برایشان با بیشترین بهره وری همراه بوده است.وای کامبیناتور سعی می کند هر چه ممکن است کمتر به کار شرکت های نوپایی که در آن ها سرمایه گذاری می کند دخالت کند. وای کامبیناتور عضویت در هیات مدیره شرکت ها را طلب نمی کند، نمی خواهد لزوما در سرمایه گذاری های بعدی حضور داشته باشد، تصمیمات راهبردی شرکت ها را رد نمی کند و به چنین موقعیت های مشابهی که معمولا سرمایه گذاران دنبال آن هستند، توجهی ندارد. در مقابل وای کامبیناتور مقدار زیادی راه کار و توصیه برای شرکت ها به صورت پیشنهادی ارائه می دهد ولی نسبت به پذیرش آن ها هیچ فشاری وجود ندارد و تصمیم گیری نهایی با خود شرکت ها است . وای کامبیناتور دقیقا فهمیده است که مستقل بودن اولین انگیزه ای است که گروهی را به راه اندازی شرکت های نوپا کشانده است و در واقع بدون تردید این امر خود یکی از نکاتی است که شرکت های نوپا را به موفقیت می رساند. سرمایه گذارانی که به کنترل شدید شرکت ها می پردازند، با دست خودشان شرکت ها را به مسیر نابودی می کشند.یک نکته مهم دیگر این است که وای کامبیناتور به شرکت های نوپا اجازه می دهد که شرکت را پس از قواماولیه در صورت تمایل موسسین به شرکت های بزرگ بفروشند. این کار بعضی وقت ها توجیه پذیر است که تا وقتی شرکت هنوز کوچک است در مقابل چند میلیون آن را به فروش برسانند به جای آن که دنبال سرمایه گذاری بیشتر بروند و حرکت را از نو شروع کنند. گوگل، معمولا شرکت ها را در مراحل اولیه خریداری می کند و به نظر می رسد این امر بین شرکت های بزرگ دیگر نیز معمول خواهد شد و لذا این نکته می تواند در آینده اهمیت بیشتری پیدا کند.معمولا شرکت های نوپا اگر پیشنهاد سرمایه گذاری سنگینی از جانب سرمایه گذاران دریافت کنند به آن نهنمی گویند ولی به کرات دیده ایم که پیشنهاد فروش شرکت در مراحل اولیه برای خوره های جوان هم کمجذاب نیست و وای کامبیناتور با این که اگر شرکتی به شرکت سهامی عام تبدیل شود خیلی بیشتر سودخواهد برد ولی تابع نظر و علاقه موسسین شرکت است.چرا وای کامبیناتور این گونه انعطاف پذیر است؟ قطعا به این خاطر نیست که صرفا چون مردمان خوبی هستند لذا با انعطاف برخورد می کنند بلکه از نقطه نظر کسب و کار نیز این کار به مصلحت است و چون باسرمایه گذاری اندک به شرکت وارد می شود، قدرت از سرمایه گذار به موسسین منتقل می شود و در واقعبهترین کار، ارائه بهترین پیشنهادهای ممکن به خوره های کاردرست به عنوان موسسین شرکت ها است.هدف اصلی وای کامبیناتور این است که اولین انتخاب همه شرکت های نوپا برای سرمایه گذاری در هستةاولیه باشد، و برای موفقیت در این راستا باید با همه به طور درست و منعطف برخورد کند، چون در غیر اینصورت اگر موسسین شرکت های نوپا از همکاری با وای کامبیناتور احساس رضایت خاطر نکنند دیگر شرکت ها نیز رغبتی به همکاری با وای کامبیناتور در آینده نخواهند داشت. و همین طور سرمایه گذاران مخاطره آمیز نیز که با یک دیگر در ارتباط هستند، آنان نیز اگر عملکرد بدی از وای کامبیناتور ببینند رغبتشان برای همکاری در آینده کم خواهد شد.تا کنون به نظر می رسد وای کامبیناتور مسیر موفقی را پشت سر گذاشته است. از سال 2005 که شروع بهکار کرده است تا سال 2014 بیش از هفتصد شرکت نوپا تاسیس کرده است و به جامعه ای با بیش از هزاروپانصد موسس شرکت تبدیل شده است و مجموع ارزش شرکت های تاسیس شده بیش از سی میلیارد دلار است.نگاه به آیندهوای کامبیناتور به عنوان یکی از انکوباتورهای برتر با نگاه به آینده زمینه های مورد علاقه خود برای سرمایه گذاری و راه اندازی شرکت های جدید را منتشر کرده است، نگاهی به این فهرست بسیار آموزنده است، ولی باید توجه داشت که مخاطب آن ها عمدتا بازار آمریکا است و در شرایط دیگر باید به بعضی تفاوت ها توجه شود.1- انرژیهزینة انرژی ارتباط قابل توجهی با کیفیت زندگی دارد. در طول زمان، هر گاه که هزینة انرژی، میزان قابل توجهی کاهش یافته (به عنوان مثال با اختراع موتور بخار) کیفیت زندگی نیز به شدت بهبود یافته است. انرژی ارزان قیمت سهم زیادی در کاهش فقر ایفا می کند. همچنین منابع جدید انرژی، به محیط زیست، اقتصاد، کاهش جنگ، تضمین آیندة پایدار، تولید آب وغذای فراوان تر و بسیاری موارد دیگر کمک شایانی می کند. بعد اقتصادی مساله مسلط بر جنبه های دیگر است، منابع جدیدباید ارزان تر از منابع قدیمی باشند و به نیاز جهانی پاسخ دهند. علاوه بر تولید، انتقال و ذخیره سازی انرژی نیز بسیار مهماست. باتری های تا ده برابر بهتر، می توانند برای انرژی های جدید، عالی باشند و همچنین انتقال انرژی را راحت تر کنند. توسعة توانایی ذخیره سازی باطری ها یکی از موارد بسیار مورد توجه است.2- هوش مصنوعیهوش مصنوعی به نسبت تاثیر بالقوهای که دارد، ولی به نظر می رسد که تعداد کافی انسان های باهوش روی این مساله کارنمی کنند! انسان های باهوش بسیاری در مورد هوش مصنوعی با ترس و حیرت صحبت می کنند، و دلایل خوبی برای هر دوی این حس ها دارند. اما به نظر می رسد که این مساله می تواند تکنولوژی را در طول تاریخ به دو بخش کاملا متفاوتِ قبل از هوش مصنوعی و بعد از آن تقسیم کند.3- رباتیکرباتها، وسیله اصلی ما برای انجام کارها در جهان فیزیکی خواهند بود. تعریف ما از ربات، بسیار گسترده است. به عنوان مثال،ما یک اتومبیل تمام اتوماتیک را یک ربات می دانیم. ربات ها هستند که به ما کمک میکنند که فضا را کشف کنیم و حتی بدن خود انسان را.4- بیوتکنولوژیبه نظر می رسد که ما در نهایت به پیشرفت های واقعی و زیادی در زیست شناسی دست خواهیم یافت. دستورالعمل های زیادیوجود دارد برای این که ما بتوانیم به مبارزه با بیماری ها برویم؛ کند کردن پیری، ادغام انسان و کامپیوتر، دانلود خاطرات، برنامه نویسی ژنتیکی و ... . مشخص است که این مساله به شگفت انگیزترین، قدرتمندترین و بحث برانگیزترین مساله در چند دهة آینده تبدیل خواهد شد. چیزی شبیه به بحث ریزرایانه ها در دهه 1970 . خواندنDNAفوق العاده سریع و ارزان شده است.کاربردهای جالب بسیاری وجود دارد. حتی شاید کاربردهایی بسیار جالب تر از نوشتنDNAما به ویژه به کاربردهای بیوتکنولوژی در جلوگیری از بیماری ها علاقه مندیم. برای مثال اگر میکروبها می توانند به سرعت باعث ایجاد بیماری های عفونی شوند، می توان با استفاده از همان میکروبها، درمان و واکسن های سریع و خوب تهیه کرد.5- بهداشت و درمانسیستم بهداشت و درمان در ایالت متحده به شدت مشکل دارد. نزدیک به بیست درصد از تولید ناخالص داخلی ما صرفهزینه های بهداشت و درمان می شود. این مساله غیرقابل تحمل است. ما علاقه مندیم به راه هایی برای ایجاد خدمات بهداشتی و درمانی با هزینه کم، نه در شرکت هایی که سیستم را با هزینههای گزافِ غیرواقعی اداره می کنند. ما به ویژه به مراقبت های پیش گیرانه علاقه مند هستیم، شاید این راه بهترین و بهینه ترین راه برای بهبود سلامت باشد. حسگرها و داده ها از جهات بسیاری قابل توجه هستند، و به ویژه در مبحث مراقبت های بهداشتی. کار روی تجهیزات پزشکی نیز زمین حاصلخیزی برای کسب و کارهای جدید محسوب می شود.6- داروتولید دارو، کندتر و گران تر شده است. ما به دنبال شرکت هایی هستیم که از راه های جدید، دارو را تولید میکنند. ما در اینزمینه نگاه گسترده ای داشته ایم. توجه به داروهای جدید و روش های جدید تولید دارو مورد توجه ما است.7- آب و غذادر آینده ای نزدیک، از نظر در دسترس بودن آب و غذا با مشکل مواجه خواهیم شد. به طور قطع، تکنولوژی می تواند اینمساله را بهبود بخشد. نوآوری های بزرگ امکان پذیر است، ولی ما به پیشرفت دیگری نیاز داریم، چیزی در مقیاس آنچه نورمن بورلاگ انجام داد. او با شکل دادن به انقلاب سبز توانست تولیدات کشاورزی را در جهان به شدت افزایش دهد و گه گاه از او به نام مردی که یک میلیارد نفر را نجات داد یاد می شود .8- آموزشاگر ما بتوانیم آموزش را اصلاح کنیم، هر کار دیگری در این فهرست را نیز میتوانیم انجام دهیم. اولین تلاش برای اصلاح آموزش از طریق استفاده از تکنولوژی، استفاده از اینترنت برای انتقال محتوا به مخاطبان گسترده بود. این خوب است، ولی اینترنت یک رسانه کاملا متفاوت و با قابلیت های بسیار بیشتر است. به خصوص راه هایی که توده ای از تکنولوژی با تک تکافراد در تعامل است، بسیار مورد توجه ماست.ممکن است که این روش، نیازی به پیشرفت تکنولوژی به معنای کلاسیک نداشته باشد، اما حداقل به راه های جدیدی برایانجام کارها نیاز دارد.9- زیرساختهای اینترنتما نمیتوانیم زندگی بدون اینترنت را تصور کنیم. ما می خواهیم مطمئن باشیم که این امکان همیشه در اختیار ما باشد اعم ازحفظ امنیت تا روابط آزاد و زیرساختی. اینترنت یک قدرت تحول آفرین است. ما به کاربردهایی که باعث تغییرات بنیادی درجامعه می شود، علاقه مندیم)بیت کوین یک مثال قابل توجه است). اینترنت به مردم سراسر جهان اجازه می دهد که به صورت هماهنگ، کارهای شان در مورد بیزینس های مهم را انجام بدهند.یک موضوع مهمAPI- ificationاست. هر چه بیزینس ها از طریقAPIدر دسترس تر می شوند، اینترنت قوی تر می شود.10- دولتتعداد بسیار کمی از کسب و کارهای جدید، برای دولت نرم افزار تولید می کنند. اما دولت یک مشتری بزرگ برای نرم افزارهای بد است! علاوه بر این که می خواهیم برای نرم افزارهای قدیمی نسخه های بهتری تهیه نماییم، به کاربرد اینترنت در مقوله های جدید نیز مانند کمک های مالی برای خدمات اجتماعی علاقه مندیم.11- تکامل انسانما به شرکت هایی علاقه مندیم که در جهت تکامل انسان گام برمی دارند. این یک مقوله بسیار کلی است، چون راه های بسیاری برای انجام این امر وجود دارد. بیوتکنولوژی به ما کمک می کند که طولانی تر و هوشمندتر زندگی کنیم. ربات ها به ما کمک می کند که کارهای فیزیکی که نمی توانیم انجام دهیم را پیش ببریم. نرم افزارها به ما کمک می کنند که روی کارهای ساده ای که ما را خوشحال تر می کنند تمرکز کنیم و به گروه های بزرگ ما کمک می کند که خودمان رو بهتر سازماندهی کنیم. و غیره12- واقعیت مجازی و واقعیت تکمیلیواقعیت مجازی و واقعیت تکمیلی، وعده های محقق نشده ای بودند. اما احساس می شود که موجش در حال آمدن است و الان وقت مناسب برای محقق کردن آن هاست.13- دانشبه نظر می رسد که دانش از اعتبار ساقط شده است. مدل های منابع مالی سابق، امروزه کاربردی ندارند و مهارت های سیاسیجایگزین نبوغ علمی شده است.ما به بیزینس های جدید برای تحقیقات پایه نیاز داریم. حوزه های گسترده ای وجود دارد که در آن ها توسعه علمی می تواندکاربردهای تبلیغاتی زیادی داشته باشد؛ مواد، مهندسی بوم شناسی، علوم اعصاب، راه های ارز ان تر و بهتر برای رفتن به فضا.14- حمل و نقل و مسکنتقریبا نیمی از انرژی برای حمل و نقل صرف می شود و مردم حجم زیادی از وقت را با نارضایتی صرف حمل و نقل می کنند.تعامل رو در رو هم چنان از اهمیت زیادی برخوردار است. مردم هنوز نیاز به جا به جایی دارند و مسکن به صورت پیوسته درحال گران شدن است که تا حدی ناشی از مشکلات حمل و نقل است. ما دنبال راهی هستیم برای این که مردم راحت تر، درمکان های بهتر و باتعاملات بهتر در کنار یک دیگر زندگی کنند. به ویژه علاقه مندیم که جابه جایی ها کوتاه تر بشوند و حمل و نقل ها سبک تر.15- یک میلیون شغل در سال !باید شرکت هایی را پیدا کنیم که پتانسیل تولید یک میلیون شغل را داشته باشند. حوزه های مختلفی وجود دارد کهمی توانند نیروی کار را بین مردم و کامپیوتر تقسیم کنند. انسان در بسیاری از موارد بهتر از کامپیوتر عمل می کند و برعکس وبرخی از آن ها به حجم زیادی از نیروی انسانی نیاز دارند و از آن جایی که شرکت های زیادی وجود دارند که نیاز به نیروی کار ماهر و توانا دارند، این یک استراتژی خوب برای کسب و کار است.16- ابزارهای برنامه نویسیتوسعه دهندگان نرم افزار، بیش از پیش زندگی امروز ما را شکل می دهند؛ محصولاتی که آن ها از آن بهره می برند هم چوناهرمی قدرتمند، تاثیرات به سزایی برنوع و کیفیت نرم افزارهایی دارد که توسط آن ها ارائه می شود. ما قصد داریم که به آن ها در ساخت نر م افزارهایی بهتر و سریع تر کمک کنیم. البته این مهم ارتباط مستقیمی با مقوله برنامه نویسی و ویرایش کد دارد. ما معتقدیم که این امر می تواند بسیار مهم باشد که بتوانیم از طریق ساخت محصولاتی نرم افزارهایی را توسعه دهیم که بتوان برای بخش وسیعی از جامعه ما مورد قبول باشدفریم ورک ها به دلیل تمایزی که درهوشمندی زبان برنامه نویسی نسبت به بقیه محصولات دارد، محصول بهتری است و فعالیت ما اغلب حول همین واسط ها می گردد. و حال سوالی که برای ما مطرح می شود این است که پس از زبان برنامه نویسی باید سراغ چه چیزهای دیگری برویم؟17- هالیوود(نسخه 2)مشاهیر جدید توسط استعدادیاب ها کشف نمی شوند، بلکه توسط هوادارنشان در یوتیوب کشف و معرفی می شوند. در سال2017 فیلم ها بدترین آمار تابستانی خود را از سال 1997 داشتند. درست مثل مشاهیر آینده که هیچ شباهتی به مشاهیرینداشتند که در گذشته فعالیت حرفه ای خود را توسط استعدادیابان شروع می کردند؛ مسئله اصلی این است که دیگر آیندگانبه جای حضور در یاترها، رسانه های آنلاین و فضای مجازی را برای رفع نیاز اهداف حرفه ای خود انتخاب می کنند. دیگرمشاهیر امروزه می توانند به طور مستقیم با تمام هوادارانشان ارتباط برقرار کنند. به طور قطع می بینیم کسب و کارهای جدیدی بر این اساس شکل گرفته اند که سهم بسزایی در این تغییرات بزرگ دارند.18- تنوعنیروی کار متنوع هم برای کسب و کار مفید است هم برای جهان ما. جدای از دیدگاه های مختلف، هدف از ارائه محصولات وخدمات ما فراهم کردن فرصت های بزرگ برای بخش زیادی از مردم است؛ ما می خواهیم مرکزی غیر انتفاعی برای ارائهتکنولوژی های نوین تاسیس کنیم که برای اکثر مردم با هر سلیقه، سن، نژاد، جنسیت و فرهنگی جذاب باشد.19- کشورهای توسعه یافتهصدها میلیون نفر از مردم در سراسر جهان، تجربه کار با محصولات هوشمند را دارند. افزایش و توسعه شرکت های میلیوندلاری تکنولوژی محور در آینده بر اساس خدمت به مصرف کنندگان جدیدمخصوصا در کشورهای چین، هندو جموب شرقآسیا تمرکز خواهد کرد. ساخت شرکت ها، در بسیاری از این بازارها به همان اندازه دشوار است چون زیر ساخت حمل و نقل وپرداخت هنوز فراهم نشده است.20- نرم افزارهای شرکتینرم افزارهایی که در کمپانی های عظیم مورد استفاده قرار می گیرد، با وجود ترسناکی و هیبتشان، بسیار سودمندند. این گونهنرم افزارها برای حل مشکلاتی برای هر گونه کسب و کار و تجارت ساخته و ارائه شده اند.دراین جا سه مشخصه اصلی را که برای ما در طراحی و ارائه نرم افزارها بسیار پراهمیت است معرفی می کنیم:ساخت و ارائه نرم افزارهای ارزان با کارایی نرم افزارهای پرهزینهبه دلیل هززینه بسیار بالای نرم افزارهای شرکتی، ما نرم افزارهایی را برای شرکت های تجارتی متوسط و خرد ارائه کردیم که درعین هزینه بسیار کم، کارایی بسیار بالایی را داردمیلیاردها کارگر بعدیکارمندانی که آشنا به این گونه نرم افزارها هستند، کاربران نرم افزارهای شرکتی هستند. موبایل ها و تبلت ها هم به نوبه خود هر نوع کارمند و کارگری را از دیپلم گرفته تا خرده فروش های فروشگاه ها را به یک کاربر آشنا با نرم افزارها بدل می کنند.هر کارخانه ای دیجیتالی می شودهر کارخانه ای به سمت فرمی از تجارت نوین پیش می رود که اطلاعاتشان ، خدماتشان و ... از شیوة سنتی به شیوه های مدرن بدل می شود. این کارخانه ها کسب و کارشان را بر اساس شیوه های مدرن یعنی اعمال نفوذ داده های جدید، افزایش سرعت فرآیندهای کلیدی، و ارائه تجارب دیجیتالی تنظیم کرده اند.21- خدمات مالیذخیرة پول کار سختی است و معمولا آمریکایی ها در این کار خوب عمل نمی کنند. چونکه نرخ پس انداز شخصی تا حد زیادی از اوایل دهة هشتاد در حال سقوط است و ما نمی توانیم با این شوک های اقتصادی در ادوار مختلف زندگی هم چون بازنشستگی یا دوران بیکاری مقابله کنیم. پیدا کردن راه های مناسب برای ذخیره پول یا سرمایه گذاری بسیار ساده است. حساب های پس انداز تنها بخشی از آنچه برای مقابله با تورم لازم است را نگه می دارد. سهام ها و اوراق قرضف هم که در معرض نوسانات بزرگ مالی قرار دارند و در این مورد هیچ تضمینی برای بازگشت سرمایه وجود ندارد. این در حالی است که که سرمایه گذاران می توانند این نوع نوسانات را از طریق مبادلات مختلف یا سرمایه های محدود، تعدیل نمایند. واقعیت این است که عده کمی تخصص کافی را برای سرمایه گذاری، تعدیل و بهینه سازی آن دارند که بتوانند در نهایت بهترین مقدار سرمایه را بازگردانند.حتی اگر سرمایه گذاران قادر به انتخاب استراتژی سرمایه گذاری بهینه بودند، بازهم این سرمایه گذاری مرتبط با نوع عملکردشان می باشد. این برای ما کاملا روشن است که نرم افزارها قادر به حل این مشکل هستند و می توانند تمام مسائلپیچیده را در مقولات سرمایه گذاری یا صرفه جویی در سرمایه برطرف کنند.22- ارتباطات دوربرداسکایپ چهان را تغییر داده است ولی با گذشت هرسال بدتر می شود! با وجود پهنای بند وسیعی که در اختیار ماست، ما هنوزاز ابزارهای ساده برای ابتدایی ترین ارتباطات مخابراتی خود استفاده می کنیم. ما سزاوار داشتن یک راه حل ساده تر و با ارزشتر هستیم.شرکت تایجامعة کارآفرینان هندی تبارتای، جامعة کارآفرینان هندی تبار است که توسط عده ای از کارآفرینان و فناوران هندی تبار در سال 1992 در درة سیلیکون به عنوان یک مجموعة غیرانتفاعی تاسیس شد و هدف آن کمک به توسعه کارآفرینی در زمینه فناوری های پیشرفته به طور عمده با مشارکت افراد هندی تبار است و در حال حاضر در 43 کشور دنیا با ایجاد 68 شعبه فعال است.تای به طور عمده تربیت نسل جدیدی از کارآفرینان هندی که خلاقانه به نوآوری و تولید ثروت در زمینهفناوری های پیشرفته بپردازند، را در دستور کار دارد.تای به ترویج ارزش های کارآفرینانی در درة سیلیکون می پردازد که معتقدند کارآفرینی و تولید ثروت سعیبلیغ و ارزشمند و بی نظیر انسان ها است و هم چنین، حمایت از تلاش و شکوفایی کارآفرینان نوپا را گامتکمیلی در انجام رسالت خود می دانند.راهبردها، و اهداف تای به قرار زیر است:چشم انداز: ایفای نقش سازمانی جهانی برای پروراندن و توسعه کارآفرینیماموریت: ترویج وتوسعه کارآفرینی با هدایت و راهبری، آموزش، و شبکه سازیهدف ها: تشویق و تریت نسل آینده کارآفرینان، حمایت از تولید ثروت، هدایت و راهبری علاقه مندان برای فعالیت های کارآفرینانه، حمایت از توسعه اقتصادی.سازمانتای به طور عمده توسط اعضا اداره و گردانده می شود. کارآفرینان برجسته به عنوان عضو پیوسته به عضویتتای در می آیند و سایر علاقه مندان به عنوان عضو به تای می پیوندند.اعضای پیوسته از کارآفرینان برجسته، مدیران شرکت ها و کارشناسان ارشد که به مراحل بالای حرفه ای دست یافته اند و مایلند به صورت داوطلبانه با سایر اعضا همکاری و مشارکت کنند، تشکیل می شود. اعضای پیوسته فقط با دعوت برای عضویت که بر اساس بررسی ها و تاییدهای لازم صورت می گیرد، پذیرفته می شوند. اعضای پیوسته حق عضویتی معادل هزارو پانصد دلار در سال پرداخت می کنند و علاوه بر رضایت خاطری که با همکاری با کارآفرینان جوان از طریق تای برای آنان فراهم می شود از موقعیت حضور در تای در توسعه شبکه ارتباطی با سایر اعضای پیوسته و داشتن موقعیت همکاری و سرمایه گذارای در شرکت های نوپا سود می برند .علاقه مندان به عضویت در تای کارآفرینانی هستند که مایلند به کمک تای توانایی حرفه ای خود را ارتقادهند و با سایر کارآفرینان و اعضای پیوسته ارتباط برقرار کنند. در حال حاضر بیش از سیزده هزار نفر در شصت و یک شعبه در سرتاسر دنیا عضو تای هستند و از ارتباط با یک دیگر و شرکت در سمینارها و کارگاه های آموزشی بهره می برند. دانشجویان نیز با امتیازات ویژه ای می توانند به عضویت تای در آیند. برای عضویت در تای ارسال درخواست عضویت ضروری است که پس از بررسی لازم و احراز شرایط، متقاضی به عضویت پذیرفته می شود، هر یک از اعضا حق عضویتی که همه ساله تعیین می شود را باید پرداخت کنند.عالی ترین مرجع سیاست گذاری و کنترل و نظارت بر فعالیت های تای، هیات امنا است که از بین اعضایپیوسته و با رای آنان انتخاب می شوند.هیات امنا کمیته های اجرایی ویژه ای برای برنامه ریزی و قبول عضویت و غیره تشکیل می دهد و مدیراناجرایی را انتخاب می کند ولی فعالیت های عمده تای در قالب زیر مجموعه هایی هم چون انستیتو تای، تایانجلز و غیره به قرار زیر صورت می گیرد.انستیتو تایدر تای به طور دائمی موضوع آموزش و انگیزه دادن و آماده کردن کارآفرینان در دستور کار قرار دارد و اینمهم در انستیتو تای به اجرا گذاشته می شود. انستیتو تای برای اعضای تای و سایر علاقه مندان مرتبادوره های آموزشی برگزار می کند تا مهارت های آن ها را افزایش دهد. برگزار کنندگان این دوره ها عمدتااعضای پیوستة تای و شبکه همکاران حرفه ای آنان هستند. دوره های آموزشی و کارگاه های تای به راستیبرای کارآفرینان مفید و مغتنم است. کسانی که در مرحله راه اندازی یک کسب وکار هستند و یا ایده هایاولیه راه اندازی یک کسب وکار را دنبال می کنند و یا حتی در مراحل بدوی تر هستند می توانند به خوبی از دوره های انستیتو تای بهره مند شوند.بعضی از فعالیت های مورد توجه انستیتو تای به قرار زیر است:· مباحث حقوقی در راه اندازی شرکت های نوپا· نحوه تامین بودجه اولیه برای یک طرح· نحوه تامین سرمایه برای یک شرکت نوپا· بررسی مدل های فروش· راه اندازی تیم فروش· توسعه کسب و کار و توسعه بازارهر دوره آموزشی و یا کارگاه به صورت تعاملی توسط خبرگان هر زمینه برگزار می شود. شرکت کنندگان درگروه های کوچک به بحث و گفتگو می نشینند و فرصت کافی برای آن ها برای سوال و جواب و برقراریارتباط با برگزار کنندگان کارگاه و شبکه های وابسته آنان، فراهم می شود. یکی از برنامه های انستیتو تایاست در این نشست ها، کارآفرینان به بیان سرگذشت » داستان من « برگزاری نشست هایی تحت عنوانشرکت نوپای خود می پردازند که چه گونه شکل گرفت و چه گونه مراحل پیشرفت را طی کرد و سرانجام آن چه شد؟ شرکت هایی که در هر مرحله به عنوان شرکت سهامی عام به بورس می پیوندند و یا توسطشرکت های دیگر در اختیار قرار می گیرند و خریداری می شوند به طور ویژه شرح موفقیت های خود را بازگو می کنند تا به نسل جدید کارآفرینان انگیزه دهند. بیان چالش ها و لحظات سخت تصمیم گیری در راه موفقیت از نکات مورد توجه دیگر در این نشست ها است. سخنرانان و آموزش دهندگان افراد خبره هستندشبکه راهبری تایشبکه راهبری تای جامعه ای چالاک و متنوع از مربیان ومدیران برجسته است که با کارهای گوناگون در تای فعال هستند. فعالیت های این گروه شامل ارتباط و تبادل توانمندی ها دریک شبکه ارتباطی، همکاری در برگزاری دوره های آموزشی حرفه ای، و برگزاری کارگاه های تخصصی برای تبادل تجربیات حرفه ای در زمینه کارآفرینی است.تایکانتایکان جشن بیست سالگی اش را درسال 2013 برگزار کرد، تایکان در واقع یک جشنواره سالیانه برایکارآفرینان است که بزرگترین نمونه در سطح جهان محسوب می شود. همه ساله در اواسط بهار، بیش ازسه هزار کار آفرین گرد هم می آیند که در نشست های دو روزه مباحثی در زمینه کارآفرینی و گرایش هایجدید و متنوع در فناوری را به اشتراک و بحث و گفتگو بگذارند.در جلسات و سخنرانی ها و نشست ها سخنرانان مدعو از بین کارآفرینان وفن آفرینان برجسته و سرمایه گذاران موفق به ارائه دیدگاه های خود و چالش های پیش رو می پردازند. حمایت کنندگان برگزاری اجلاس سالیانه تایکان موقعیت گردهم آمدن کارآفرینان علاقه مند از سرتاسر جهان را فرصت مغتنمی برای مطرح کردن فعالیت های خود و جلب همکاری می دانند.تایکان مورد توجه رسانه ها اعم از مطبوعات و یا شبکه های خبری قرار می گیرد و اخبار آن را به نحو بارزیپوشش می دهند.تای اِنجلزموفقیت شرکت های نوپا در مراحل اولیه مرهون دسترسی به منابع مالی لازم و راهنمایی و هدایت عملیاتشرکت است، این امور اهم فعالیت های اعضای پیوسته و حمایت کنندگان تای محسوب می شد و پیرو اینفعالیت ها، اعضای پیوسته تای در درة سیلیکون سازمان ویژه ای برای سرمایه گذاری در مراحل اولیه در یکشرکت نوپا و هدایت راهنمایی آنان تحت عنوان تای انجلز تشکیل دادند. تای انجلز از زمان تاسیس یعنیسال 2010 تا کنون بیش از بیست شرکت نوپا را مورد حمایت و پشتیبانی قرار داده است.هدف اصلی تای انجلز تامین منافع سرمایه گذاران و کارآفرینان است که نقش خود را در سرمایه گذاری هستة اولیه برای یک شرکت نوپا و چالاک فراهم می کند. تای انجلز علاوه بر تامین سرمایه اولیه برای شرکتهای نوپا، ایده های آن ها را مورد بررسی قرار داده و اعتبار بخشی می کند و ساختاری برای تولید ارزش در این ایده ها و رساندن آن ها به مراحل بعدی سرمایه گذاری است.تای انجلز توسط یک شورای راهبری اداره می شود که دستورالعمل های لازم را برای امور اجرایی تدوینمی کند، امور اجرایی شامل ارزیابی های لازم برای بررسی شرکت های نوپا، ارزش گذاری و هدایت و راهبری شرکت ها است. تای انجلز با اعضای تای نیز جلسات مشترکی برگزار می کند تا به تبادل آرا و همکاری های احتمالی دست پیدا کنند.تای لانچ پدتای لانچ پد یک برنامه شتاب دهنده برای شرکت های نوپا است که در هر دوره هشت شرکت برای یک دوره پنج هفته ای پذیرفته می شوند تا فعالیت های شرکت مسیر پیشرفت خود را تحت نظارت و حمایت ویژه طی کند.این برنامه توسط اعضای پیوسته و دیگر حامیان تای برگزار می شود و هدف اصلی آن کمک به کارآفرینانبرای رسیدن به حداقل رشد اولیه است که بتوانند پشتیبانی و حمایت سرمایه گذاران را جلب کنند. اینبرنامه تشکیل مجموعه یکتایی از مغز افزار، پول، و دسترسی به بازار است.گروه های کاریگروه های کاری ساختار ویژه دیگری در تای است که مبنای رده بندی آن ها زمینه های خاصی از فعالیت های فناورانه است و در واقع به نوعی با سرمایه گذاران تخصصی مرتبط هستند. هر گروه کاری سه الی چهار گردهمایی در سال برگزار می کند و در هر گردهمایی زمینه های تخصصی و فناورانه رو به رشد مورد بررسی قرار می گیرند. در حال حاضر گروه های تخصصی در زمینه های زیر مشغول فعالیت هستند.· انرژی· نرم افزار· رایانش ابری· موبایل· اینترنت· علوم زیستی· داده های بزرگهَکر دوجوهَکر دوجو جامعة علاقه مندانِ کارهای خلاقانه در زمینه فناوری های پیشرفته است. خوره های فناوری، کاردرست های کارآفرین در هَکر دوجو جایگاه خود را به سادگی پیدا می کنند تا تیم های کاری تشکیلدهند، جلسات سخنرانی و سمینار و کلاس های آموزشی برای یک دیگر برگزار کنند و زندگی اجتماعیفناورانه را با مشارکت در التذاذِ فعالیت های خلاقانه سامان دهند.هدف و ماموریتهَکر دوجو یک سازمان غیر انتفاعی است که در سال 2009 به منظور گردهم آوردن کارآفرینان،برنامه نویسان، و علاقه مندان به کارهای نوآورانه و خلاقانه در درة سیلیکون تشکیل شد، از هَکر نیز جنبهمثبت و خوره های کاردرستی که علاقه مند به کارهای خلاقانه هستند مورد نظر است. هَکر دوجو فضای کاربرای علاقه مندان فراهم می کند و امکان گردهم آیی برای توسعه توانمندی ها را ایجاد می نماید. هَکردوجو با کمک های داوطلبانه و دریافت حق عضویت از اعضا اداره می شود.ماموریت هکر دوجو گردهم آوردن علاقه مندان و فراهم کردن زیر ساخت لازم برای کمک به توسعه فعالیت های خلاقانه و نوآورانه، تعریف شده است.برنامههَکر دوجو مرکزی برای نوآوری است. هَکر دوجو از یک طرف فضای کاری فراهم می کند، از طرف دیگرفضای آموزشی و برگزاری سمینارها را در اختیار اعضا قرار می دهد و از همه مهم تر بستری برای آشنایی،مراوده و همکاری یک جامعه علاقه مند به کارهای خلاقانه و نوآورانه در زمینه فناوری های نرم افزاری وسخت افزاری به وجود می آورد.َهکر دوجو تفاوت اساسی با مراکز تجاری مشابه دارا است . دوجو خود فراهم کننده کلاس ها و کارگاه های آموزشی نیست، خدمات کاریابی ارائه نمی کند، به سرمایه گذاری و هدایت و راهنمایی کارآفرینان نیز نمی پردازد، در واقع به جای این امور به عنوان یک بستر ساز برای توسعه توانمندی اعضا عمل می کند تا خود اعضا این امور را برای یک دیگر به عنوان اعضای هَکر دوجو فراهم کنند.هدف دراز مدت هَکر دوجو ، تعمیق ریشه های فعالیت های خلاقانه و نوآورانه در درة سیلیکون و فراسوی آن در سطح جهان است.در برنامه های هکر دوجو ارزش ها به قرار زیر در نظر گرفته شده است:· خلاقیت: در زمینة توسعة الگوریتم ها، کاربردها، وب سایت ها، ربات ها، ماهواره ها، پرینتر سه بعدی و خیلی چیزهای دیگر.· جُستار: یادگیری، هدایت و راهنمایی، تبادل اطلاعات با سایرین، تجربه هَکری در درگیر شدن با کار· ارتباطات: سمینارها و گردهم آیی ها، مسابقات، ارتباط با سایرین، ارتباطات آنلاین و مجازی.· منابع: کلاس های آموزشی، سخنرانی ها، گنجینه مطالب ضبط شده، نمایشگاه ها و جشنواره ها· تنوع: گردهمایی برنامه نویس ها، هکرها، شعبده بازها، سازنده ها، هنرمندان، و آدم های متنوع دیگر.فضای فیزیکیهَکردوجو در یک فضای حدود هزاروپانصد متر مربع ایجاد شده است و به عنوان یک فضای کار عمدتا برای تولید پروژه های نرم افزاری فعالیت می کند. در هَکر دوجو مجموعه ای از فعالیت های جانبی نظیر برگزاری کلاس های آموزشی سمینارها و جشنواره ها نیز برگزار می شود و مهم تر از همه در حاشیه این برنامه ارتباطات و همکاری ها شکل می گیرد. فضا برای فعالیت های ورزشی، کتابخانه؛ و غذاخوری نیز فراهم شده است.عضویتاستفاده از امکانات هَکردوجو با عضویت در هَکردوجو فراهم می شود. ولی عضویت در هَکر دوجو به معنایعضویت در یک سازمان یا باشگاه به عنوان مصرف کننده نیست بلکه به معنای ملحق شدن و اضافه شدن به مجموعه ای است که اعضا خود، گردانندگان هَکردوجو هستند. هَکردوجو توسط عده ای که در سال 2009دور هم جمع شدند شکل گرفت تا فضایی برای کار و فعالیت و هم کاری برای خوره های کار درست فراهمکنند، با عضویت در هَکردوجو، عضو جدید نیز خود به مجموعه گردانندگان مجموعه اضافه می شود.حق عضویت در سال 2017 ماهیانه 125 دلار است، مزایای عضویت عبارتند از: حق رای در جلسات ماهیانهبرای تدوین سیاست های هَکردوجو، دسترسی به فضا به صورت بیست و چهار ساعته و هفت روز هفته،شرکت در جلسات شام ماهیانه، استفاده از اینترنت پر سرعت، حق استفاده از تجهیزات سخت افزاری برایطراحی سیستم های مورد نظر، حق استفاده رایگان از مشاوره حقوقی، حق راه اندازی سمینار و سخنرانی وکلاس های آموزشی، حق استفاده از هر یک از کلاس ها و یا سخنرانی هایی که در هَکردوجو برگزار میشود.پس از تکمیل عضویت، عضو می تواند یک کلید درب ورودی مجموعه را از محل مخصوص در لابی ورودی در اختیار بگیرد. اعضا موظف به رعایت ضوابط و مقرراتی هستند که توسط مجموعه اعلام می شود و با اکانت اختصاصی سایر ارتباطات، و هماهنگی های لازم شکل می گیرد.فضای کارهای سخت افزاری و فضای کار نرم افزاری هکردوجو بسیار مناسب است .هیات عاملهَکردوجو توسط یک هیات عامل پنج نفره از بین موسسان مجموعه که مسئولیت های مختلف مالی برای راهاندازی مجموعه را پذیرفته اند اداره می شود. طبق اساسنامه در صورت کناره گیری هر یک از اعضای هیاتعامل، اعضای باقی مانده نسبت به انتخاب فرد جای گزین اقدام می کنند ولی عملا تاکنون برای جایگزینیهر فرد جدید، اعضای باقی مانده با مراجعه به آرای کلیه اعضای مجموعه، عضو جدید را انتخاب کرده اند.فضای کار ابزارهای زیادی را برای خلاقیت میدهد . هیات عامل مسئول هدایت و اداره هَکردوجو در راستای اهداف و ماموریتش است و مسئولیت های حقوقی لازم نیز به عهده آن ها است. مسئولیت مستقیم مجموعه برای دستیابی به اهداف و رسیدن به موفقیت به عهدة هیات عامل است.هیات عامل مسئولیت هایی را به سایر اعضا واگذار می کند ولی انجام کلیه امور لازم در سیاست گذاری مجموعه را خود نیز عهده دار می شود. اعضای هیات عامل در هر ماه دو بار جلسه برگزار می کنند که یکجلسه حضوری و یک جلسه به صورت آنلاین برگزار می شود. اعضای هیات عامل با شرکت در جلسات عمومی نسبت به تدوین سیاست های راهبردی و اجرایی با تبادل نظر با سایر اعضا اقدام می کنند.تاکید این نکته نیز ضروری است که هیات عامل، هیات مدیره نیست و وظایف مدیریتی را عهده دار نمی باشد ، فعالیت های اجرایی روزانه برای گردش امور نیز به عهده هیات عامل نیست. در واقع هیات عامل گردش امور را تنظیم می کند و نسبت به پیش برد مجموعه در راستای اهداف، سیاست گذاری لازم را انجاممی دهد. مسئولیت های اجرایی عمدتا به عهده اعضا است که امور مربوط به خود و برنامه های مورد نظر خود را انجام دهند. هیات عامل در صورت نیاز کارکنانی را برای انجام امور اجرایی به خدمت می گیرد.تنظیم مقررات و آئین نامه ها در زمینه عضویت، فعالیت ها و غیره به عهده هیات عامل است و نسبت به موارد پیش بینی نشده نیز هیات عامل اتخاذ تصمیم می کند. در صورت عدم رعایت مقررات از جانب اعضا، هیات عامل می تواند نسبت به لغو عضویت اقدام کند. هیات عامل با حضور در جلسات عمومی با سایر اعضا تبادل نظر می کند و با تعامل با اعضا سیاست های راهبردی و اجرایی را تدوین می کند.فضای ورزشی و کتابخانه مرتبط و مناسب در داخل اکوسیستم هکردوجو تعبیه شده است .تا کنون از هَکردوجو چندین شرکت نوپا بیرون آمده است که مسیر پیشرفت و توسعه را طی می کنند. اینشرکت ها به طور عمده در زمینه سیستم های نرم افزاری فعالیت می کنند و مصداق هایی برای نشان دادنثمربخشی هدف ها و ماموریت هکر دوجو هستند.هدف و ماموریت های هَکر دوجو با اجرای برنامه های زیر اجرایی شدند:· ارائه فضاهای کار اشتراکی· ایجاد امکان برگزاری کلاس ها و کارگاه های آموزشی، نمایشگاه ها و جشنواره ها· ایجاد بستر لازم برای ایجاد روابط فناورانه بین اعضا، برای همکاری با یک دیگر.موفقیتِ شرکت های نوپای مستقر در هکر دوجو راه را برای کمک به توسعه شرکت های جدید با ایده هایخلاقانه و نوآورانه، هر چه بیشتر خواهد گشود. (فضای عمومی شرکت های نوپا موجب برقراری ارتباط بین افراد داخل و خارج از محیط هکردوجو در حوزه های کاری مختلف و همکاری متقابل و آنلاین میشود چیزی که ما داخل کشور نداریم و شدیدا به آن نیازمندیم!)