لطفا از این تله ی مصنوعی اما ظاهری رویایی دوری کن!

چیزی نمانده تا زمانی که هیچکس روی زمین یادش نیاید دنیا پیش از اینترنت چگونه بود، فقط (واپسین معصومان ) یا (مهاجران دیجیتال) هستند که دنیای قبل اینترنت را گذرانده اند ، باید بگویم جامعه شناسان به اخرین نسلی که بدون اینترنت بزرگ شده اند ، می گویند.در بریتانیا قانونی در حال تصویب است ، ایینی که انتظار می رود پاییز امسال در مجلس ارائه شود و اینترنت را از بن و ریشه برای کودکان بریتانیا تغییر می دهد.این ایین یعنی حفاظت از داده که استاندارد های ان محدودیت های سختگیرانه برای محتوا ، اپ ها ، بازی ها و...... که کم سالان را هدف میگیرند،وضع می کند. افراد در بریتانیا سعی می کنند که کودکان خود را دور از اینترنت بزرگ کنند، چون دانشمندان بر این عقیده اند که مهاجران دیجیتال افرادی منحصر به فرد اند به دلیل اینکه انها در حال انقراض و اخرین منابع حی و حاضر از یک پهنه تجربه بشری هستند که چیزی نمانده از دست بروند.( ترجیح می دهی کدام از انها باشی:فردی فقیر با دوستانی فراوان ، یا فردی پولدار بدون دوست؟)اگر نظر مهاجران دیجیتال را بخواهیم قطعا اولی را انتخاب می کنند،و اما.....افرادی که در عصر دیجیتال بزرگ شدند قطعا دومی را انتخاب می کنند ، چون نظریه انها این است که :(در خانه ام می مانم و پولدار هستم و با دوستان دیجیتالی معاشرت می کنم.)بومیان دیجیتال معاشرت در اینترنت را مانند، و یا گاهی بهتر از معاشرت رو در رو می دانند. استفادۀ طولانی از اینترنت «تغییرات حادّ و پایدار در نواحی خاصی از بخش شناختی » ایجاد می‌کند که می‌تواند منعکس‌کنندۀ تغییرات درازمدتی در مغز باشد که بر بازۀ توجه، حافظه و تعامل‌های اجتماعی اثر می‌گذارد.اقای دکتر ژورف عصب شناس مو گویید :( به نظر می‌رسد مغز انسان معاشرت و اتصال آنلاین را تقریباً شبیه نسخۀ رودرروی آن تفسیر می‌کند (که خبر خوبی برای آن فوق‌ ثروتمندان بی‌دوستِ خانه‌نشین است)، ولی ثابت شده است که سایر کارکردهای شناختی تضعیف می‌شوند. او گفت: مثلاً مغز نسبتاً سریع عادت می‌کند که با اینترنت مثل یک‌ نوع بانک حافظۀ برون‌سپاری‌ شده برخورد کند، که به مرور زمان به کاهش «کارکرد حافظۀ تعاملی» خودمان منجر می‌شود. این کارکرد همان فرآیندهای مرتب‌سازی ذهنی است که ذهن پیاده می‌کند تا یک واقعیت یا تصویر ذهنی را جایابی کرده و بردارد. مشکل اینترنت این است که به نظر می‌رسد مغزمان سریعاً می‌فهمد اینترنت وجود دارد، و [کارهای خودش را] برون‌سپاری می‌کند.)حال چه کسی اولین فضای مجازی را ایجاد کرد؟مارک زاکربرگ خالق فیس بوکمارک زاکربرگ برای ظاهرشدن در قامت میلیاردری کاریزماتیک ،که می‌تواند جزء رهبران جهان به حساب بیاید، مشکلات متعددی داشته است. نه خوش‌قیافه است و نه سخنرانی‌های خوبی می‌کند. اما احتمالاً بدتر از همه، فقدان شدید چیزی است که می‌توان آن را «تجربۀ انسانی» نامید. او دانشجوی کامپیوتر بوده است و بعد بلافاصله مدیرعامل شرکتی که هیولاوار بزرگ و بزرگ‌تر شده است. این فقدان اثر خود را در نوع تصوری که او از «اجتماع» انسانی دارد نشان داده است. او در مصاحبۀ کانزاس گفت: «به گمانم امسال را مثل یک مهندس آغاز کردم و حالا طوری دارم این سال را به پایان می‌برم که بیشتر خود را یک سازندۀ اجتماع می‌دانم».سیزده سال گذشته و دو میلیارد نفر وارد این عرصه شده‌اند، زاکربرگ نشان می‌دهد که در حال دگرگونی است و تلویحاً بیان می‌کند که فیس‌بوک، آنگونه که او آن را ساخته، هنوز وارد حمایت از اجتماعات واقعی نشده است.ظاهراً مفهوم‌سازی او دربارۀ اجتماع در فیس‌بوک سه دوره داشته است. دورۀ اول ساده بود: فیس‌بوک یک پایگاه داده از آدم‌ها بود، جستجوپذیر و کاربردی. دورۀ‌ دوم قدرت‌نمایانه بود. در ۲۰۱۱ آغاز شد اما در ۲۰۱۴ به اوج خود رسید و نشانۀ آن رضایت آشکار دربارۀ دستاوردهای برقراری ارتباط میان افراد در فیس‌بوک بود. سپس در ۲۰۱۶، ابهام جدیدی در برداشتِ زاکربرگ از جهان و شبکۀ اجتماعی پدیدار شد. طی ۲۴ ماه گذشته، فیس‌بوک گرایش به جهانی‌شدن و «پیشرفت» تکنولوژیک را وارونه کرده و چرخشی «درونی» برای تقویت پیوستگیِ انسان‌ها به همدیگر را آغاز نموده است. گروهی از خلاق‌ترین مهندسان سیلیکون‌ولی، کسانی که لایکِ فیس‌بوک را به وجود آوردند، یا آن‌هایی سیستمِ رفرش‌کردن توییتر را با کشیدن انگشت به سمت پایین صفحۀ نمایش طراحی کردند، امروز از اختراعات خود پشیمان شده‌اند. آن‌ها می‌بینند محصولاتشان، مثل قمار یا مواد مخدر، روزانه میلیون‌ها انسان را به رفتاری اعتیادگونه وامی‌دارد. آن‌ها مسیر اعتراض و مقاومت را آغاز کرده‌اند: اطلاع‌رسانی دربارۀ خطرات اعتیادِ دیجیتال و کناره‌گیری شخصی از دنیای فناوری.کم کم زاکربرگ شرکت ها و برنامه های فضای مجازی مثل اینستاگرام و تلگرام و واتساپ را خرید و به نام خود زد.باید بگویم که فضای مجازی بیشتر از فواید خود مضراتی دارد . مثلا افراد به جای اینکه از چیزی لذت ببرند از ان عکس گرفته و در فضای مجازی می گذارند ، و یا افراد برای مردم لذت های زندگی خود را نشر می دهند و.......شاید دیده باشید که زنانی در اینستاگرام برای جلب توجه و یا بالا بردن فالور های خود ، خانه و یا غذاهای خود را تزئین کرده و ان را نشر می دهند، انها تنها ظاهری هستند و نه باطنی چون اصلا معلوم نیست در واقعیت اینگونه باشد یا نه !مهم ترین نکته اینجاست که انها به جای لذت بردن از غذای زیبای خود ، لذت ان را به دیگران می بخشند و تنها خود را با دیدن فالور ها و کامت های مثبت سرگرم می کنند.امیدواریم هیچ کس در دام فضای مجازی نیافتد . بیایید به جای تبدیل فضای مجازی به البوم عکس های خود ، به جای چت با دوستان و خوشحال شدن از کامنت های مثبت و جذب فالور و... لذت های واقعی را ببینیم.لذتی که در دورهمی ها با خانواده داریم ، شیرینی دیدن چهره دوستان و اشنایان و یا لذت شنیدن حرف های والدین و .... از تمام چیز های مصنوعی فضای مجازی شیرین تر است ،پس لطفا خودت را از این تله ی مصنوعی بیرون بکش.خودت را از این منجلاب بیرون بکش