توقف‌ناپذیر | روایتی صادقانه از شجاعت

«توقف‌ناپذیر» خودزندگی‌نامه‌ی ماریا شاراپووا قهرمان تنیس است. او در این زندگی‌نامه‌ از کودکی، مسیر سختش برای رسیدن به دنیای تنیس واقعی، دوران بازی حرفه‌ای، پیروزی‌ها و شکست‌ها صحبت می‌کند. صداقت و شجاعتی که در خط به خط گفته‌های شاراپوا وجود دارد به خوبی می‌تواند برای مخاطب یک آموزگار باشد.[این معرفی کتاب را به قلم شقایق ابراهیم‌زاده، نویسنده‌ی وبلاگ طاقچه، می‌خوانید.]ماریا شاراپووا، چرنوبیل و ترک روسیهماجرای توقف‌ناپذیر از کمی پس از فاجعه‌ی چرنوبیل شروع می‌شود. وقتی مادر ماریا او را باردار بوده، خانواده‌ی او در نزدیکی چرنوبیل زندگی می‌کردند و کمی پس از این فاجعه‌ی هسته‌ای ماریا به دنیا می‌آید. ماریا با طنازی خاص خودش این واقعه را به قد بلند خودش ربط می‌دهد! به عقیده‌ی او این واقعه بی‌تاثیر نبوده و باعث شده تا برخلاف دیگر اعضای خانواده‌اش، قد و قواره‌ای حدود ۱۷۰ سانتی‌متر داشته باشد!‌ماریا با صداقتی باورنکردنی عشق و علاقه‌اش به تنیس را کاملا اتفاقی می‌داند و داستان آن را اینطور تعریف می‌کند که پدرش (یوری شاراپوا) یک راکت تنیس کادو گرفته بود! چنین کادویی در آن سال‌ها یک شوخی مسخره به حساب می‌رفت! چرا که فقط ثروتمندان روسیه می‌توانستند تفریحی گران‌قیمت مثل تنیس داشته باشند! در حالی که یوری فقط یک معلم ساده بود!پس از آن یوری به شکلی تفریحی تنیس را شروع کرد، اما ماجرا وقتی سر و شکلی جدی به خود گرفت که ماریا در شش سالگی راکت تنیس پدرش را از ساک برداشت و شروع به ضربه زدن می‌کند. در همین نقطه خودش و کمی بعد پدرش متوجه شدند که این دختر کوچک ضربه‌هایی محکم و هدفمند می‌زند و هیجان و انرژی خودش را با ضربه زدن تخلیه می‌کند. به همین دلیل سر از بهترین باشگاه تنیس شهر کوچکشان در‌آوردند.این دختر کوچک چنان استعدادی از خود نشان داد که مربی‌اش به پدرش گفت چنین استعدادی در روسیه جای رشدی نخواهد داشت و هرطور که شده باید به آمریکا برود تا آینده‌ای شایسته داشته باشد! همین گفته کافی بود تا یوری عزمش را جزم کند و دست در دست دختر شش ساله‌اش با چهارصد دلار خودش را به‌ آمریکا برساند! البته که این تازه آغاز دردسرهای این پدر و دختر روس در آمریکا است که حتی یک کلمه انگلیسی هم بلد نبودند!شروع زندگی حرفه‌ای ماریا شاراپوواماریا شاراپوا در ادامه‌ی کتاب تمام تلاش‌های شبانه‌روزی پدرش، دردسرها و اتفاقات کوچک و بزرگی که از سر گذراندند را تعریف می‌کند.یاد گرفتن زبان انگلیسی و تغییر اسم از ماشا به ماریا از اولین تصمیم‌های ماریا برای تطبیق با آمریکا بود. اسم او در اصل ماشا بود، اما تلفظ این اسم برای آمریکایی‌ها سخت بود و به همین شکل او وارد جامعه‌ی آمریکایی شد.ماریا وارد باشگاه تنیس آمریکایی شد که او را بورسیه کرد. در این باشگاه از تمام دخترانی که بابت حضورشان در باشگاه شهریه هم پرداخت می‌کردند، درخشان‌تر و حرفه‌ای‌تر بازی می‌کرد و دائما شکستشان می‌داد. همین موضوع باعث شد تا والدین آنها اعتراض کنند و ماریا از باشگاه اخراج شود.اخراج می‌توانست مرگ آرزوهای ماریا و یوری باشد، اما این پایان کار ماریا شاراپووا نبود! چرا که این دو با تلاش‌های توقف‌ناپذیرشان هر مشکل غیرقابل‌حلی را تبدیل به سکوی پرش کردند و کار را به جایی رساندند که ماریا در هفده سالگی در مقابل سرنا ویلیامز (ابرقهرمان دنیای تنیس) قد علم کند و بتواند قهرمانی‌های پی در پی را برای خود به ارمغان بیاورد.شکست و پیروزی تنها ماجراهای زندگی حرفه‌ای ماریا نبودند! چرا که او در ۲۸ سالگی با یک ماجرای عجیب و غریب دست به گریبان شد که به راحتی می‌توانست کمر هر بازیکن حرفه‌ای را بشکند! در حالی که ماریا با دفاعی تمام قد در دادگاه توانست ثابت کند که دوپینگی نیست و تنها یک سهل‌انگاری ساده او را در یک قدمی سقوط قرار داده است.ماریا شاراپووا اکنون ۳۸ ساله است و موفق شده تا پنج بار قهرمانی گرنداسلم تنیس جهان را به دست بیاورد. او از دنیای تنیس حرفه‌ای خداحافظی کرده، اما هنوز در دنیای تبلیغات چهره‌ای محبوب و موفق به شمار می‌رود. آخرین خبر از ماریا شاراپوا این است که به تازگی طعم شیرین مادر بودن را چشیده و این اتفاق را با افتخار در شبکه‌ی اجتماعی‌اش با طرفدارانش به اشتراک گذاشته است!بریده‌هایی از این کتاب را با هم بخوانیم:من را از روی پیروزی‌هایم قضاوت نکنید، از روی تعداد دفعاتی که زمین خوردم و دوباره بلند شده‌ام قضاوت کنید.بازیکنانی که ۵ دقیقه بیشتر از بقیه تمرین می‌کنند، آن‌هایی که تا دیر وقت زیر باد و باران کار می‌کنند برنده می‌شوند. استعداد من این بود. نه قدرت و نه سرعت، استقامت بزرگترین استعداد من بود. هرگز خسته نمی‌شدم.می‌دانید که ایتالیایی‌ها چه می‌گویند: مردم نقشه می‌کشند، خدا لبخند می‌زند.همه در زمان پیروزی و وقتی همه چیز طبق نقشه پیش می‌رود آرام و خونسرد هستند. اما با چند شکست پیاپی چطور کنار می‌آیید؟ سوال بزرگ این جاست، این چیزی است که حرفه‌ای‌ها را از رویاپردازها جدا می‌کند.چه چیزی بازیکنان خوب را از بازیکنان بزرگ جدا می‌کند؟ بازیکنان خوب وقتی همه چیز خوب پیش می‌رود پیروز می‌شوند. بازیکنان بزرگ وقتی پیروز می‌شوند که هیچ چیز خوب کار نمی‌کند، حتی وقتی بازی زشت است، حتی وقتی فوق العاده بازی نمی‌کنند. چون هیچ کس نمی‌تواند هر روز فوق‌العاده باشد. سوال این جاست آیا می‌توانید در روزی که همه چیز زشت است و احساس یک سطل آشغال را دارید پیروز شوید؟اگر می‌خواهید شکست نخورید باید روی لحظهٔ ضربه زدن تمرکز کنید، اما اگر می‌خواهید پیروز شوید باید بیست ثانیه بعد از ضربه را هم ببینید.توقف‌ناپذیر با ترجمه‌ی ماشااله صفری و توسط انتشارات گلگشت منتشر شده است. برای خرید اینترنتی کتاب می‌توانید از طریق لینک زیر به سایت طاقچه مراجعه کنید. https://taaghche.com/book/34206/%D8%AA%D9%88%D9%82%D9%81-%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1