«آپولو»؛ بازسرایی ترانه‌ای از «آلفاویل»

«آپولو» (Apollo) ترانه‌ای است از گروه موسیقی سینث‌پاپ آلمانی «آلفاویل» که در ایران و جهان، بیشتر با دو شاهکار «Forever Young» و «Big in Japan» شناخته و شنیده شده است.بیشتر شهرت این گروه در دهۀ 80 میلادی بود اما آپولو در آلبومی به نام «Prostitute» به سال 1994 منتشر شده است. آلبومی بسیار Underrated که بسیار کم شنیده شده، در حالی که به زعم من، دست‌کم چند شاهکار را درون خود جای داده است، از جمله «Ascension Day» که به نظرم زیباترین کاری است که این گروه تا به امروز ارائه کرده است. خب راستش سلیقۀ شخصی است؛ شاید دیگران موافق نباشند... شاید روزی به سراغ ترانۀ این شاهکار هم بروم!اما «ماریان گُلد»؛ خواننده و مغز متفکر گروه، چندی پیش تعدادی از بهترین کارهای گروه خود را با سازهای سمفونیک از نو بازخوانی کرده و در آلبومی جدید به نام «Eternally Yours» (2022) به بازار عرضه کرده است که اتفاقاً «آپولو» نیز با خوانشی متفاوت در میان آن‌هاست.متن زیر البته، بیش از آن که برگردان ترانه باشد، برداشت و بازسرایشی آزاد (و کمی تاریک!) از ترانۀ آلفاویل است به سبک و سیاق کارهای پیشین خودم! امیدوارم دوست داشته باشید.◄ خوانش این متن به همراه خود ترانه را اینجا بشنویدخدای‌وارهجایی به من نُمایکه زیستن رادوزخ نباشدمرا مجالی دِهاز برای دمی،یا بازدمی،که همین‌ام بس،تا این تن‌ام بر خاک نیافتدوگر خنیای خوش‌نواخوراک است و نوشاکعشق رابنواز و بکوب و بِدَمبسیار و بسیاربگذار امابگریزم از این دیولاخ بی‌برگ و بارزین خشکسارسرانجاممی‌بالم و می‌برازم از خاکستر خویشچالاک و سبک‌خیزچونان گلیسربرآورده از گندابه‌هاشکوفیده از بیغوله‌هاشود آیا چنین؟سیاهی در سیاهیاین‌همه تیرگی رانـــــور می‌بایدمتا شب تیره پایان بگیردروز از پی روزهماره کوشیده‌ام تاپر باز کنمتا پرواز کنمدریغ اما دریغ، هر بارنادلآسوده،روان‌خسته و دم‌گسسته،در گردابی تیرهبرجای مانده‌اممن اما بازاز خاکستر خویشخواهم آمد فرازپای در پای توهمراه تواینک،از پشت این دیواراین زندان ناهمواربا شمایانم!شما!زندانیان سرخوشیزندانیان باددستیشادمستی!هان! شمایان!با دهانی خون‌چکاناز خون فرزنداننشستهبر گُردۀ آیندگان!آنک،این آیینۀ شکسته ورسواییِ این زمانۀ زنگارِبسته!بیا تا هاژ و واژ و سرگشتهبیا تا سوده و فرسوده وبس پاره‌پارهزین میانه بگذریم وپای در راه بگذاریم وبندهامان بگسلیم.شاید که توراه و رسم پیروزمندی رابارها و بارهاجُسته باشییا که گونه‌ای از راستی راتا به امروزفرادست آورده باشیمرا امامجالی تا دم برآرمهمین‌ام بسمجالی برای دمی،تو را و مرامابی‌پرهیزانِ ناپرواماآدمیزادگان میرا،اندامَکانِ پیکره‌ای رخشان،رویاروی این سراپردۀ دیرندۀ جان‌سِتانپس اینک،این تو و این دستان من!دستم بگیر و پیش آی!پای در راه بِـنِـهتا به گذار از این گذرگاهپیش از آن که از پای دراُفتیپیش از فسردنی سرد و غمباردر این میانهیاری‌ات کنم.کرانه کن!وا بِـنـِه!دوری بجوی و فراز آی،از همهاز این همه همهمه!خواهمت بُردزینجا که هستیم...زینجا که هستیمخواهمت بُرد...دیگر به جز این‌مانراهی نیست!آنک،پردۀ آخر!راست بودم و درست،یا کژ و کوژ؟نمی‌دانم!نمی‌دانم نازنین! نمی‌دانم!بی‌کم و کاست اما،نیک می‌دانم که نبودم!اینک امادر درون خویشکودکی نوزاده‌ام،خدای‌واره‌ای بشکوهبر شبنمی آرمیدهگردن‌افراختهبا نیشخندی به آسمانبه گاهِ پگاهان!پس بازاز خاکستر خویشخواهم آمد فرازپای در پای توهمراه تو!گوهردشت کرج – سی‌وسوم آبان 1401آلفاویل دهۀ 80APOLLOShow me a place that ain't hellIf there's spaceGive me room to breatheThat's all that I needFor this body can't failAnd if music be the food of lovePlay on, give me excess of itLet it all outBut please let me out of hereAnd I shall rise from the ashesGrow like a rose from the ruinsThere must be light in the darknessHope at the end of the nightYes, I've been tryin' all my lifeTo get to heavenBut awoke in the eye of the stormBut I shall rise from the ashesGrow from the ruinsAnd return back home to youThis is a call from the jailsComing up to those prisoners of pleasureDrunk on the bloodOf the next generationsAnd I've been through many strange confusionsSplitting myself into too many facesNow, the mirror is brokenI can see the worms behindAnd I shall rise from the ashesGrow like a rose from the ruinsThere must be light in the darknessHope at the end of the nightYes, I've been tryin' all my lifeTo get to heavenBut awoke in the eye of the stormBut I shall rise from the ashesGrow from the ruinsAnd return back homeYou may well have your ways of triumphYou may well have your ways of truthJust give me some room to breathe...That's all that I needMe and my strange friends, You knowWe all belong to that grand astral bodyAnd there's you in front of those legendary curtainsTake my hand before you wither in the crowdAnd I'll take you out of here...Just give me your handsAnd I'll take you out of here...Take you out of hereThis is the end of the showI don't know, was I wrong? Was I right?Oh, love, I don't knowI wasn't perfect for sureBut now I feel like a new born babyLying in the dew of the morningLaughing at the skyLike a brave new ApolloAnd I shall rise from the ashesGrow like a rose from the ruinsThere must be light in the darknessHope at the end of the nightYes, I've been tryin' all my lifeTo get to heavenBut awoke in the eye of the stormBut I shall rise from the ashesGrow from the ruinsAnd return back home to youBack home to youآلبوم سمفونیک آلفاویل 2022