اونقدرها هم که می‌گن آینده کره زمین تاریک نیست!

تو دنیای امروز مدام اخبار منفی راجع به محیط زیست، حیواناتی که در حال انقراض هستند، گرمایش جهانی، خشک شدن رودخانه و دریاچه‌های مختلف به گوشمون می‌رسه و اعصابمون تا حد بسیار زیادی خورد می‌شه. اما به نظر من اگه از یک زاویه دیگه به این مسائل نگاه کنیم شاید اونقدرها هم که فکر می‌کنیم این ماجرا تلخ نباشه.معمولا این نگرانی‌ها درباره محیط زیست و حیوانات و مشتقاتشون از دو حالت خارج نیست، یکی اینکه ما نگران آینده خودمون هستیم چرا که زمانی که محیط زیست و حیوانات نابود بشند ما هم نابود خواهیم شد و در حالت دیگه نگرانی ما می‌تونه به خاطر خود حیوانات و موجودات زنده باشه.حالا بهتره که یه نگاهی به تاریخچه زمین و اتفاقات هولناکی قبل از به وجود آمدن ما براش افتاده بندازیم. برخورد یک سیارک به زمین و انقراض بسیاری از موجودات زنده و بلاخص دایناسورها حدود ۶۶ میلیون سال پیش.فوران آتشفشان‌های فراوان در هند امروزی و نابودی بسیاری از محیط زیست آن منطقه در حدود ۲۰ میلیون سال پیش.در دوران میوسن، بین ۵ تا ۲۳ میلیون سال پیش، میزان گیاهان و جنگل‌ها به دلایل مختلفی به شدت کاهش پیدا می‌کند.دوره پلئیستوسن، بین ۲.۵ میلیون تا ۱۰ هزار سال پیش، به علت تغییرات شدید آب و هوایی در بخش هایی از کره زمین مجددا بسیاری از جانداران منقرض و یا تغییر مکان دادند.از این دست موارد زیاد می‌شه در تاریخ کره زمین پیدا کرد، مثل زمین‌لرزه‌ها، سونامی‌ها، تغییرات اقلیم و تفاوت‌های کوچیک در چرخش کره زمین و غیره که باعث تغییرات مهمی در محیط زیست و گونه‌های جانوری شدن، ولی هیچ کدوم از این اتفاقات هولناک باعث نابودی حیات روی این کره خاکی نشده! یعنی هر اتفاقی که افتاده طبیعت خودش رو با شرایط وفق داده و نابود نشده. در واقع می‌شه گفت مهم ترین ویژگی طبیعت، تغییر و وفق‌پذیری اون باشه. حتی این ویژگی رو در خودمون هم می‌بینیم چون خودمون هم جزوی از این طبیعت هستیم!پس می‌شه یه جورایی برای کسایی که نگران محیط زیست هستند و مثلا می‌گن بطری پلاستیکی رو توی جنگل اینطور استدلال کرد که نیاز نیست اینقدر نگران آینده حیات روی کره زمین باشن، کره زمین چند میلیارد ساله که داره اتفاقات عجیب غریبی توش می‌افته و دوام اورده و حتی ما اگه داریم در کوتاه‌مدت بهش آسیب می‌زنیم اون خودش راه حل رو در بلندمدت پیدا خواهد کرد. مثلا چند وقت پیش یه مقاله داشتم می‌خوندم درباره این که باکتری‌هایی توی طبیعت پیدا شدن که پلاستیک رو در چند روز تجزیه می‌کنن! منطقی هم به نظر می‌رسه چون این ماده‌ای که گفته میشه ول کردنش توی طبیعت باعث ضرر می‌شه، نتیجه ترکیب شیمایی چند ماده دیگه از خود همین طبیعته و قطعا خود طبیعت بلده چجوری باهاش رفتار بکنه!از طرف دیگه اصلا خود رفتار ما انسان‌ها که داریم با استفاده بیش از حد منابع زیر زمینی به کره زمین آسیب می‌رسونیم هم بخشی از طبیعته. خود طبیعت و ذات این دنیا باعث شده که ما به فکر منافع خودمون به هر قیمتی باشیم و این آسیب‌هارو بهش بزنیم. چرا وقتی یک شیر یک آهوی زیبا روی به شکل وحشیانه‌ای شکار می‌کنه، همه میگن نباید جلوش رو گرفت چون رفتار طبیعی این حیوان اینه و ما با دخالتمون نظم طبیعت رو به می‌زنیم ولی مثلا وقتی انسان بیاد بیش از حد شکار بکنه یا بمب هسته‌ای آزمایش بکنه، رفتارش غیر طبیعیه؟ اگر غریزه یک شیر شکار وحشیانه است، غریزه انسان هم استفاده از منابع برای رسیدن به منافعشه. قرارم نیست ما بتونیم این طبیعت رو نابود بکنیم، در واقع ما عددی نیستیم:)اما بریم سراغ اون دسته‌ای که بیشتر نگران آیندگان و نوادگانشونن تا محیط زیست. مثلا میگن آب رو برای آیندگان نگه داریم. نظر این دوستان باز یکم منطقی‌تره و به نظرم به خاطر خودمون باید با طبیعت مهربون‌تر باشیم تا لذت بیشتری رو ازش ببریم چون قطعا ما هم مثل گونه‌های دیگه منقرض خواهیم شد و از این قاعده مستثنا نخواهیم بود، فقط لازمه در این دو روز دنیا تا جایی که توانشو داریم از طبیعت مراقبت کنیم تا ازش بتونیم لذت بیشتری ببریم و زیاد به این نکات منفی فکر نکنیم. ما مسافری بیش نیستیم:)