چگونه این بنیان‌گذار از 411 دلار در بانک، به یک کسب وکار گلخانه‌ای قدرتمند 23 میلیون دلاری رسید؟

در سال 2010، کرستینا استمبل دچار یک وسوسه شد. او می‌خواست یک کسب وکاری را شروع کند که کلان اما پایدار، با رشد بالا اما بدون کمک دیگران راه‌اندازی شده باشد. او توجه خود را به سمت دسته‌های گل برد و کسب وکار گلخانه‌ای Farmgirl Flowers را بنیان‌گذاری کرد.برای استمبل، راه‌اندازی کسب وکار خود بدون سرمایه‌گذاری خارجی، طبیعی به نظر می‌رسید. اما کمتر از دو سال، حساب‌های بانکی او خالی شد و او از محل کار خود، بیرون رانده شد. خوشبختانه، همزمان با وخیم شدن شرایط، او یک نشانه غیرمنتظره دریافت کرد که تقریبا همه چیز را عوض کرد.من از کشوری با محصولات کشاورزی در ایندیانا برمی‌گشتم که کشت ذرت و سویا برای وجود جامعه حیاتی بود. زمانی‌که به سانفرانسیکو برگشتم، من به فرهنگ استارتاپی شهر علاقه‌مند شدم که در آن افراد، دقیقا به سراغ صنعتی می‌رفتند که در 20 سال گذشته تغییر نکرده است و با بازبینی مجدد در آن، آنرا دوباره بهبود بخشیدند. من این ایده را می‌خواستم. در طول یک هفته، 5 ایده تجاری پیدا کردم. من می‌خواستم چیزی را به وجود آورم که تاثیر واقعا مثبتی در جهان داشته باشد و می‌خواستم مشکلی را به روش جدیدی حل کنم. هم‌چنین، می‌خواستم آن را بدون کمک دیگران پیاده سازی کنم.من 49000 داشتم. من به کشاورزی برگشتم. من می‌دانستم که در کالیفرنیا، کشت گل بخش بزرگی از کشارزی آن منطقه تا اوایل دهه 90 بوده است. دسته گل، یک صنعت عظیم با یک مدل نقض شده است که هیچ کسی به آن نپرداخته است و بیش از 20 سال است که کنار گذاشته شده است. زمانی‌که برای مادرم گل فرستادم، از تجربه خود احساس تنفر داشتم و پایان این تجربه ارسال محصول، کسل آور بود. من می‌دانستم که می‌توانم در این حوزه با مصرف‌کنندگان جوانتر و زرنگتر فعالیت بهتری داشته باشم.من به خودم دو فرصت دادم : دوسال زمان یا تمام شدن پولم؛ تا ببینم که آیا ایده من نتیجه دارد یا نه. همه افرادی که من را می‌شناختند، می‌گفتند دیوانه شده‌ای.من گلها را از بازار گل می‌خریدم. آنها را به خانه آورده و در فضایی به وسعت 100 فوت مربع، آنها را با آموزشهایی از یوتیوب، آرایش می‌دادم و سپس آنها را به کافی‌شاپ‌ها در اطراف شهر می‌بردم. اگر کافی‌شاپ به من اجازه می‌داد سبدهای گل را در بیاورم، در کنار آنها کارت بازاریابی قرار می‌دادم. سپس هر هفته به کارت‌ها سر زده تا ببینم چه مقدار از آنها فروش رفته و آیا کار من نتیجه‌بخش است یا نه.من در دو سال اول، هیچ بودجه بازاریابی نداشتم. پس هر شب به دو یا سه رویداد شبکه‌سازی با سبدهای گل و کارتهایم می‌رفتم و از آنها درخواست می‌کردم تا آنها را روی میز ثبت‌نام قرار دهم. این کار،کاملا با بودجه کم و با بازاریابی دهان به دهان انجام شده است.بعد از یک سال و نیم، من تنها 411 دلار در بانک داشتم که واقعا کم بود. سپس مجبور بودم محل کارم را از خانه بیرون بیاورم. پس در بازار گل سانفرانسیکو، کوچکترین فضای ممکن را اجاره کردم. باید دو اجاره پرداخت می‌کردم. میزان فروش من تنها در زمان پرداخت قبوض، افزایش پیدا می‌کرد. من سرمایه‌گذاری خارجی نداشتم، پس هرگونه اقدام، برای من سودآور بود.تعداد دسته‌گلهایی که من می‌توانستم در یک روز درست کنم،40یا 50 تا بود؛ پس نیاز به استخدام کارمند داشتم و این کار را انجام دادم.درست در پایان سال2013 و همزمان با اجاره غرفه‌ای در بازار گل، زمانی‌که من در حال بردن دسته گلها به درون ماشینم بودم؛ تعدادی خانم که در حال عبور بودند، دسته گلها و برند من را دیدند و به آنها ابراز علاقه کردند. من متوجه شدم که دیگر برند خودم را ساخته‌ام.سال گذشته، من 23 میلیون دلار درآمد داشته‌ام. بیش از 100 نفر برای من خارج از یک انبار بزرگ در نزدیکی محله پتریرو کار می‌کنند. ما روزانه در سراسر آمریکا، صدها دسته گل را ارسال می‌کنیم.https://www.inc.com/christine-lagorio/farmgirl-flowers-christina-stembel-founders-project.html?cid=hmsub2