اتباع امرالله 37 37- God's command followers

314ـ Pوَ جَحَدُوا بِهَا وَ اسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوّاً فَانْظُرْ کَيْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَO. (14/نمل)They impugned them though they were convinced in their hearts wrongfully and defiantly. So observe how was the fate of the agents of corruption! (14)و آن را از روى ظلم و سركشى انكار كردند، در حالى كه در دل به آن يقين داشتند! پس بنگر سرانجام تبهكاران (و مفسدان) چگونه بود! (14 / نمل).315ـ المخبرون الكافرون: هذه الآية مستخدمة جيداً و هي الإيمان الحقيقي بعدم العلم واليقين، و قد يكون الكفر من الإنكار بالرغم من العلم والوعي. بعبارة أخري، حقيقة الأيمان هي تسليم كامل للحق. لذلك إذا كان الإنسان واثقاً، من شيء ما، ولكن ليس في الداخل أو الخارج علي عكس ذلك، فهولا يستسلم له؛ ليس له إيمان، بل به كفر يهودي. و لذلك في حديث الإمام صادق (ع)، مع ذكر أنواع الكفر الخمسة و أعتبر أحد أنواعها كفراً يهودياً، و لإحدي فروعه فيقول: "شيء ينكره الرجل؛ و هو يعلم أن هذا صحيح و هو ثابت معه." ثم بدلي بشهادته علي الآية المعنية.315- Infidel informants: This verse is well used that true faith of non-science and certainty, and disbelief may be from denial, despite science and awareness. In other words, the truth of faith is a complete surrender to right. So if a person is sure of something, but not inwardly or outwardly in contrast he does not give in to it, has no faith; Rather, it has a Judaism disbelief. Therefore Imam Sadiq (as) in a speech, while enumerating the five type of infidelity, he considered one of its types as Jewish infidelity and for one of the branches of Jewish so says: “ Something that man denies; While he knows this is right and he is steadfast with him.” He then gives testimony to the verse in question.315ـ آگاهان کافر: از این آیه بخوبی استفاده می­شود که ایمان واقعی غیر علم و یقین است و ممکن است کفر از روی انکار و با وجود علم و آگاهی سر زند. به تعبیر دیگر، حقیقت ایمان، تسلیم کامل در برابر حق است. بنابراین اگر انسان به چیزی یقین دارد، اما در باطن یا ظاهر در مقابل آن تسلیم نیست، ایمان ندارد؛ بلکه دارای کفر جحودی است. از این رو امام صادق (ع) در گفتاری، ضمن بر شمردن اقسام پنج گانه کفر، یکی از اقسام آن را کفر جحود می ­شمرد و یکی از شعبه­ های جحود را چنین بیان می ­فرماید: «چیزی که انسان آن را انکار کند؛ در حالی که می­ داند حق است و نزد او ثابت است». سپس به آیه مورد بحث استشهاد می­ کند.316ـ Pقِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَ کَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَ أَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ‌O. (44/نمل)It was said to her," Enter the palace." So when she saw it, she supposed it to be a pool of water, and she bared her shanks. He said," It is a palace paved with crystal." She said," My Lord! Indeed I have wronged myself, and I submit with Solomon to Allah, the Lord of all the worlds." (44)آنگاه او را گفتند كه در ساحت اين قصر داخل شو، وى چون كوشک را مشاهده كرد (از فرط صفا و تلألؤ) پنداشت كه لجّه آبى است و جامه از ساقهاى پا برگرفت، سليمان گفت: اين قصرى است از آبگينه صاف، بلقيس گفت: بار الها، من سخت بر نفس خويش ستم كردم و اينک با (رسول تو) سليمان تسليم فرمان يكتا پروردگار عالميان گرديدم. (44 / نمل).317ـ طريقة سليمان التعليمية: هذه الآيات تمثل حادثين محسوبتين للنبي سليمان (ع) مع الملكة سابا التي قادتها إلي الاعتقاد: اولاً، تم أحضار تاجها و عرشها من أرضها إلي أرض سليمان بطريقة غريبة ـ لقد فعلت ذلك بشكل مجهول لاختبار مستوي الفهم. الملكة سبأ، صاحبة ذكاء عال، عند ما رأت عرشها، أدركت أن سليمان أراد أن يفهم مالها من قوة الهية و غير عادية. لهذا السبب أخبرته أنه لا داعي لذلك، و نحن نعلم بالفعل عن قوة سليمان و كنا خاضعين له. ثم يظهر سليمان علامة أخری علی نبوته، اقتيدت إلی فناء قصره، المصنوع من الكريستال المسطح. كانت أرضية الغناء من النوع الذي شعرت الملكة بوجووه في الماء و لهذا السبب، رفعت تنورتها لتخطيها؛ لكنها أدركت أنه لا يوجد مياه هناك و أن البلورة ناعمة للغاية و مصقولة بحيث تبدو و كأنها مياه صافيه. لا شك هنا في أن سليمان ليس رجلاً عادياً و بالتأكيد هو علي اتصال باالله سبحانه و تعالی و وفقاً لعلاماته أخري ـ مثل ظهورالهد هد بهذه الحالة الخاصة، و رفض الهدية و إحضار سريرها من بعيد ـ الذي رأته من سليمان، اعترفت علي الفور بماضيتها المظلم و استسلمت لله و آمنت. نعم، سليمان (ع) بدلاً من الأستقرار في رحلة عسكرية مليئة بنزيف، جعل فكر الملكة مذهولاً لدرجة أنها لم تخطر ببالها علي الإطلاق؛ خاصة أنها كانت امرأة و كانت تهتم بهذه المراسم.317- Solomon’s educational method: These verses represent two calculated incidents of Prophet Solomon (as) with Queen Sheba who led her to believe: First, her crown and throne have been brought from her land to the land of Solomon in a strange way- it anonymously have done to test her level of understanding. Queen Saba, who has high intelligence, when she saw her throne, realized that Solomon wanted to understand her which has divine and extraordinary power. That’s why she told him there was no need for this, and we already knew about Solomon’s power and we were submissive to him. Solomon then to show another sign of his prophecy, was led into the courtyard of his palace, made of flat crystal. The floor of the courtyard was such that the Queen felt that it is watery and for that reason, she raised her skirt to get through it; But she realized that there was no water there and the crystal is so smooth and polished that it looks like clear water. There is no doubt here that Solomon is no ordinary man and surely it is in contact with God Almighty and according to other signs - such as coming up hoopoe with that particular status, rejecting the gift, and bringing her bed from far away-which she had seen from Solomon, she immediately confessed to her dark past and surrendered to God and believed. Yes, Solomon (as) instead of settle on a military expedition full of a hemorrhage, it made the Queen’s thought so startled that it doesn't come to her mind at all; Especially since she was a woman and she cared about these ceremonies.317ـ روش تربیتی سلیمان (ع): این آیات، بیانگر دو برخورد حساب شده حضرت سلیمان (ع) با ملکه سبا است که به ایمان آوردن او منجر شد: یکم این که حضرت سلیمان تخت او را ـ که به شکل خارق العاده از سر زمینش به سر زمین سلیمان آمده بود ـ ناشناس کرد تا میزان فهم و درک او را بسنجد. ملکه سبأ هم که از هوش بالائی برخوردار بود، هنگامی که تخت خود را دید؛ فهمید که سلیمان می خواهد به او بفهماند که دارای قدرت الهی و خارق العاده است. به همین دلیل به او گفت نیازی به این کار نبود و ما پیش از این از قدرت سلیمان خبر داشتیم و در برابر او مطیع و تسلیم بودیم. سلیمان سپس برای نشان دادن نشانه­ ای دیگر از نبوتش، او را به حیاط قصرش که از بلور صاف ساخته شده بود، وارد کرد. کف آن حیاط چنان بود که ملکه سبأ پنداشت آنجا نهر آبی است و به همین دلیل، دامن خود را بالا گرفت تا از آن بگذرد؛ اما فهمید که آنجا آبی وجود ندارد و بلورش چنان صاف و صیقلی است که مانند آب زلال خودنمائی می­کند. در اینجا دیگر برایش شکی باقی نماند که سلیمان یک انسان معمولی نیست و قطعاً با خداوند توانا در ارتباط است و با توجه به نشانه­ های دیگری ـ مانند آمدن هدهد با آن وضع مخصوص، قبول نکردن هدیه و آوردن تخت او از راه دور ـ که از سلیمان دیده بود، بدون درنگ به گذشته تاریکش اعتراف کرد و در پیشگاه خداوند تسلیم شد و ایمان آورد. آری، سلیمان (ع) به جای دست زدن به یک لشگرکشی پر ضایعه و توأم با خونریزی، فکر ملکه را چنان مبهوت و مقهور کرد که اصلا به چنین فکری نیفتد؛ به خصوص که او زن بود و به این تشریفات اهمیت می­داد.318ـ Pوَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ‌O. (45/نمل)Certainly We sent to Thamoud Salih, their brother, [with the summons:]" Worship Allah!" But thereat they became two groups contending with each other. (45)ما به سوى «ثمود»، برادرشان «صالح» را فرستاديم كه: خداى يگانه را بپرستيد! امّا آنان به دو گروه تقسيم شدند كه به مخاصمه پرداختند. (45 / نمل).319ـ Pقَالَ يَا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْ لَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَO. (46/نمل)He said," O My people! Why do you press for evil sooner than for good? Why do you not plead to Allah for forgiveness so that you may receive His mercy?" (46)صالح گفت: اى قوم، چرا پيش از نكوكارى به بدكارى مى ‏شتابيد؟ چرا (از كردار زشت) استغفار به درگاه خدا نمى‏ كنيد تا شايد مورد عفو و رحمت واقع شويد؟ (46 / نمل).320ـ Pوَ مَا أَنْتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلَالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ‌O. (81/نمل)nor can you lead the blind out of their error. You can make only those hear who believe in Our signs and who have submitted. (81)و نيز نمى‏ توانى كوران را از گمراهي شان برهانى؛ تو فقط ميتوانى سخن خود را به گوش كسانى برسانى كه آماده پذيرش ايمان به آيات ما هستند و در برابر حق تسليمند! (81 / نمل).321ـ Pإِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَ لَهُ کُلُّ شَيْ‌ءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌O. (91/نمل)" Indeed I have been commanded to worship the Lord of this city who has made it inviolable and to whom all things belong, and I have been commanded to be among those who submit [to Allah], (91)(اى رسول بگو) من مأمورم كه منحصراً خداى اين بلد (مكّه معظّمه) را كه بيت الحرامش قرار داده و آن خدا مالک هر چيز عالم است، پرستش كنم و باز مأمورم كه از تسليم شدگان فرمان او باشم. (91/نمل)322ـ Pوَ لَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَکَّرُونَO. (51/قصص)Certainly We have concatenated the Word for them so that they may take admonition. (51)و همانا ما براى (هدايت) اين مردم (آيات قرآن را) سخن پيوسته (يعنى مرتب و مربوط به سعادت دنيا و آخرت خلق) آورديم تا مگر متذكر (حقايق آن) شوند. (51/قصص).323ـ Pالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْکِتَابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ‌O. (52/قصص)Those to whom We gave the Book before it are the ones who believe in it, (52)آنان كه ما به آنها پيش از اين، كتاب (آسمانى تورات و انجيل را) فرستاديم (يعنى موسى و عيسى و پيروان حقيقى آنها) به اين (كتاب آسمانى قرآن) البته آنان ايمان مى ‏آورند. (52/قصص)324ـ Pوَ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنَا إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ‌O. (53/قصص)and when it is recited to them, they say," We believe in it. It is indeed the truth from our Lord. Indeed we were Muslims [even] before it [came]." (53)و چون آيات ما بر آنها تلاوت شود گويند: به آن ايمان آورديم كه اين قرآن به حق از جانب پروردگار ما نازل شده، ما پيش از اين نيز تسليم فرمان خدا بوديم. (53 / قصص).325ـ المسلمون قبل الرسالة النبوية من النبي خاتم (صلي الله عليه و آله): أولئك الذين تتحدثت عنهم هذه الآيات، أي اولئك الذين لديهم كتب سماوية وسجدوا للنبي (صلي الله عليه و آله) والقرآن استسلامهم، بجملة (انا كنا من قبله مسلمين) يشرح سبب كونك مستحقاً و أن تكون علي دراية بالقرآن. يقولون بهذه الجملة أننا قبل نزول القرآن، استسلمنا له، أو الدين الذي يدعو إليه القرآن و يسميه إسلاماً كان لنا ايمان. هذه الجملة تشيرإلي وعيهم من صفات نبي الله والكتاب الذي أنزل له فيه، و لأنهم يميزون بوضوح أنهم قد قرأوهفي كتبهم السماوية. فإن القرآن الكريم يقول عنهم: اتبعوا الذين يتبعون رسول الله النبي ايميء نبي توجد صفاته في التورة والانجيل (أي معهم) و قال (اعراف ـ 157): أليست هذه العلامة كافية لهم؟ الإسرائيليون ـ العلماء علي علم بذلك. (الشعراء ـ 197). لمزيد من المعلومات عن وعي هؤلاء بوجودهم في كتب سماويه عن صفات نبي الإسلام، يرجي الرجوع إلي آيات البقرة 89 و انعام 20.325- Muslims before the prophetic mission of the prophet khatam (PBUH): Those whom these verses speak of them, that is, those having heavenly books who have bowed down before the prophet ( PBUH ) and the Qur'an their surrender, with the sentence “ enna konna men qablehi muslimeen “ (I was a Muslim before him) explains the reason to be rightful and be familiar with the Qur'an. They say with this sentence that before the revelation of the Qur'an, we surrendered to it; or the religion that Qur'an invites to that and calls it Islam, we had faith. This sentence refers to their awareness from the attributes of the prophet of God and the book that revealed to him has it because they clearly distinguish that this they had read in their heavenly books, the Holy Qur'an says about them: Those who follow from the messenger of God, the prophet Amy, follow; a prophet whose attributes are found in the Torah and the Gospel (that is with them). (Al-Aaraf-157) also says: Is not this sign for them enough? Israel in scholars well aware of it. (poets-197). for more information of consciousness of those having them heavenly books about the characteristics of the prophet of Islam, please refer to verses Baqarah- 89 and An’am 20.325ـ مسلمانان قبل از بعثت پیامبر خاتم (ص): کسانی که این آیات از آنها سخن می­ گوید، یعنی اهل کتابی که در برابر پیامبر (ص) و قرآن سر تسلیم فرود آوردند، با جمله (انا کنا من قبله مسلمین) علت حق بودن و آشنا بودن قرآن در نزدشان را بیان می­کند. آنها با این جمله می­ گویند که ما پیش از نزول قرآن، در برابر آن تسلیم بودیم: یا اینکه به دینی که قرآن به آن دعوت می­ کند و اسلام می­ نامد، ایمان داشتیم. این جمله اشاره به آگاهی آنها از اوصاف پیامیر خدا و کتابی که بر او نازل می­شود، دارد: زیرا آنها این اوصاف را به روشنی در کتابهای آسمانی خویش مطالعه کرده بودند. قرآن کریم درباره آنها می فرماید: همانها که از فرستاده خدا، پیامبر امی، پیروی می ­کنند، پیامبری که صفاتش را در تورات و انجیل (که نزدشان است) می­ یابند. اعراف ـ 157 رديف­های 152 و 153. نیز می فرماید: آیا همین نشانه برای آنها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل به خوبی از آن آگاهند.شعراء ـ 197. برای اطلاع بیشتر از آگاهی اهل کتاب از ویژگی­های پیامبر به بقره ـ 89 و انعام ـ 20 مراجعه فرمائید.