شرح نابودی هرچی ساختم

تاریخ از دستم دررفته و فقط با شمارش معکوس می‌شناسم زمان رو.الان در روزی که ۲۵ روز تا کنکور مونده احساس به شدت بدی دارم. تمام احساسات منفی و مزخرف رو پشت سر هم دارم تجربه می‌کنم که اجازه بدین کامل براتون شرح بدم.خشماز خودم خشمگینم. از اشتباهی که مطمئن نیستم حتی اشتباهه. ولی تصمیمی بود که تو اوج خشم و قاطی کردن احساسات دیگه گرفتم و الان پشیمونم.احساس تنهاییخراب کردم. همه رو از خودم دور کردم. پارسال همین موقع درسته حال روحیم هزاربرابر بدتر بود و گند بزنن به اون روزا. ولی اون روزا سه تا دوست به شدت زیاد صمیمی داشتم که حس می‌کردم قراره تا آخر دنیا با هم بریم. دوستایی که برام تولد گرفتند و هیچ چیزی بیشتر نمی‌تونست من رو اون‌روزا سرپا نگه داره. ولی الان همشونو از دست دادم. همشونو. تقصیر خودمه؟ بازم مطمئن نیستم. بازم نمی‌تونم با قطعیت بگم.تنفر بسیار از خودچون که کلی دلیل براش دارم. اولیش اینه که اشتباه کردم. این کلمه اشتباه به معنای واقعی توصیف هرچیه که توی ذهنمه. همچنین درس نخوندم امروز. خیلی عصبی‌ام. این روزا حسابی می‌تونم درصدمو ارتقا بدم ولی دارم گند می‌زنم. این گند می‌زنم هم یه توصیف همه‌جانبه است.استرس و اضطرابخیلی استرس دارم که نکنه دارم با همین ساعتای از دست رفته دانشگاهم و شاید حتی رشته‌مو عوض می‌کنم؟ به چی دل خوش کردی؟ درصدای مسخره کنکور دی‌ت و معدل گل‌بارونت؟ترس از آیندهمی‌ترسم. نمی‌دونم از کی یا چی. ولی مامانم از بچگی بدجور بهم یاد داده که هر یه کار بد و آسیب زدن به مردم بهت برمی‌گرده. و من الان می‌ترسم اینکه ممکنه کاری کرده باشم که شاید ذات اشتباهی نداشته ولی به طرف اون لحظه آسیب زده و باعث شدم زجر بکشه.. بله باز هم دارم به خودم فکر می‌کنم. من می‌ترسم که اینکارم اشتباه قطعی بوده باشه و پس فردا بدبخت شم. که دارم اینکارو می‌کنم با هدر دادن امروز لامصب.couch potatoنمی‌دونم این تو کدوم کتاب زبانمون بود. ولی بدجوری ورد زبون من و داداشم شده. و سال کنکور من رو تبدیل به همچین چیزی کرد (حال ندارم زبان رو عوض کنم). به این گوگولی که اسمشو یودا گذاشتم نگاه می‌کنم و می‌گم آيا من یه روزی واقعا قراره بشینم پشت این و مثل قدیما یاد بگیرم و زحمت بکشم و وقت بگذرونم؟ آيا قراره اصلا از این بی‌خاصیتی دوران کنکور که کل وظیفه‌م شده‌بود پر کردن ساعت مطالعه دربیام؟دیگه چیز خاصی برای گفتن ندارم. فقط کاش یکی بیاد بزنه تو گوشم مثل عید بشینم درست حسابی عرق بریزم پای درس خوندن. دارم خراب می‌کنم هرچی ساختم. دارم خراب می‌کنم. شاید به قول اون واقعا از سیرترشی هم کم‌ارزش‌ترم.ولی امروز بخشای خوبی هم داشت. داداشم اومد اتاقم و با هم آهنگ گوش کردیم و در آخر رو تختم خوابش برد و من یدفعه دیدم چقدر پتو گرم و نرمه و رفتم کنارش و واقعا خواب نرمی بود.راستی متوجه شدم تا وقتی که آدم نشم و به خودم نیام حتی اگه کنکور تموم شه قرار نیست خوشحال باشم و جادویی درکار نیست که مثلا یدفعه بخواد همه‌چیز گل و بلبل بشه.برای بعد کنکور با داداشم قراردادی بستم. اون رانندگی کنه و بزنیم به دل جاده. هرجا که خوب بود وایسیم و من کلی عکس بگیرم و تو راهم کلی بخوریم و حرف بزنیم و آهنگایی گوش کنیم که دوتامون دوست داریم. مثل:پرتقال من/ جادوی رقصیدن/ جان مریم سارا نا‌ئینیو بقیه هم تحمل سلیقه‌های هم و غرغر و مسخره کردن پلی‌لیستای بقیه.دیگه دوست دارم یه سریال ببینم. دوست دارم اکانت طاقچه بی‌نهایت بخرم و کلی کتاب بخونم. دوست دارم برم خونه zs. دوست دارم همش جی‌تی‌ای بازی کنم و فرانکلین رو به نون و نوایی برسونم. فعلا هم حال و حوصله یادگیری و پول درآوردن و مفید و موفق بودن ندارم. من دوست دارم یه انگل باشم. دوست دارم برم مسافرت و کویر رو ببینم. دوست دارم برم بالارود و تو اون آب و هوا زندگی کنم.فکر کنم پل حافظهمی‌دونید تنها کاری که الان ازم برمیاد چیه؟ خوابیدن برای اینکه فردا خوب درس بخونم.