در مصرف محبت صرفه جویی بکنیم یا نه؟

وقتی این عنوان رو دیدین کدوم نوع رابطه ی عاطفی تو ذهنتون اومد؟دقیقا به چی فکر کردین؟به خودتون؟به رابطه تون ؟خب رابطه ی عاطفی انواع مختلفی داره ،رابطه ی مادر فرزندی ،همسری،دوستی ،من از عاطفه هایی حرف میزنم که نمیدونم اگه زیاد باشن به آدم ضربه میزنن یا آدمو خوشحال میکنن ،به کسی که بهش محبت میکنم واقعا خوش میگذره یا خوشش نمیاد . ذهن آدم در این جور مواقع شبیه علامت سوال میشه وبه طرز عجیبی سوال تولید میکنه .اصلا محبت زیادی یعنی چی؟چرا میگن آدمو خراب میکنه ؟چرا خوبی که از حد بگذرد نادان خیال بد کند؟از کجا بفهمیم طرف دانایی داره وخیال بدی نمیکنه ؟چرا لطف مکرر میشه حق مسلّم ؟محبت از چه حدی که بگذره میشه زیاد؟دوز نرمالش چقده؟برای هرکسی تعریف محبت نرمال و زیادی متفاوته؟ واقعیت اینه که ما در نهایت کار خودمونو میکنیم و کاری نداریم علم و روانشناسی در این باره چی میگن ،چون هر کسی یه تعریف و دیدگاهی تو ذهن خودش داره و یه استراتژی ،که طبق همون رفتار میکنه .آدمای احساساتی همچنان محبت میکنن و اونایی که بیشتر منطقی ان به اعتدال و بعضا دریغ کردن ادامه میدن .این روند تا وقتی که خلاف چیزی که در ذهن ماست اتفاق نیفتاده ادامه داره ،خب در حقیقت وقتی که ما از محبت کردن نتیجه ای که انتظار داریم رو نمیگیریم اون وقته که سوالای بالا ذهنمون رو درگیر میکنه ،به هر دلیلی احساس خطر میکنیم و میریم سرچ میکنیم که ببینیم کجای کار داره میلنگه!اینو که نمیشه کتمان کرد که اعتدال در هرکاری خوبه ،ینی لازمه.ولی معمولا رعایت کردنش خصوصا در موارد عاطفی خیلی سخته ،روابط عاطفی یا به سمت افراط میره ویا دچار تفریط میشه و رسیدن به یه ثبات ،تازه اونم از نوع نسبی سخت و زمانبره .ولی فکر میکنم حتی اگه یه آدم احساساتی باشیم یا کسی که منطقش اغلب اوقات میچربه بازم بد نیست یه نگاهی به خودمون و رابطه هامون بندازیم و ببینیم داریم چکار میکنیم ،اگه من توی روابطم زیادی محبت کنم چی میشه؟چه ضربه هایی به خودم و آدما میزنم ؟یا برعکس اگه محبتمو کم کنم یا نشون ندم چی میشه؟اگه یکیشو بدونم کافیه و در مورد اون یکی حالت هم برعکسش میتونه صدق کنه .خب چنتا از ضررایی که میگن محبت زیادی داره رو باهم ببینیماجازه نمیده طرفمون رشد کنه :وقتی به کسی زیادی محبت میکنیم جلوی قدرتمند شدن روح وشخصیت ویادگیری مداوم اونو میگیریم ،چون همیشه محبت دیده ومستقل بار نیومده بنابراین ضعیفه ومتوجه اشتباهات خودش نمیشه .به خاطر غرور کاذبی که بهش دست میده از رشد عقب میمونه ،چون در هر حالتی ما مقابل اون از خودگذشتگی و محبت زیادی نشون دادیم و‌فرصت رشد ‌ویادگیری رو ازش گرفتیم.به مرور به وظیفه تبدیل میشه :بعضی آدما استقلال و قدرت تجزیه وتحلیل رو ندارن و وقتی شما بهشون بیش از حد محبت میکنین به مرور این محبت میشه حق مسلّم اونا .در واقع اینکار باعث ایجاد توقع بیجا میشه.افرادی که توقع بیجا دارن معمولا کم ظرفیتن وبه محض اینکه شما محبت کمتر یا بیشتری بکنید واکنش نشون میدن و دچار خودشیفتگی میشن!واین محبت ها رو حق خودشون میدونن.باعث ایجاد اختلاف میشه:همه ی آدمها درک یکسانی از محیط اطراف و آدما ندارن ،بعضی وقتا ممکنه محبت زیادی باعث سوء برداشت بشه یا محبت شما یجور دیگه ای برداشت بشه ،مثلا وقتی زیادی به همسر یا شریک عاطفیتون زنگ میزنین یا مدام پیام میدین ممکنه به جای برداشت محبت فکر کنه چون ضعیفه یا چون بهش شک دارین اینکارو میکنین .هرچند فرد در کج فهمی زیادم مقصر نیست چون افراط توی هیچ کاری خوب نیست و درنهایت باعث اختلاف میشه.آزادی رو از طرفتون سلب میکنه:همه ی آدما دوست دارن آزاد باشن ،یه زمانهایی تنها باشن ،شاید دوست داشته باشن بعضی از مشکلات رو خودشون تنهایی حل کنن ،وقتی تو این شرایط زیادی محبت میکنید و دورو بر فرد هستید مثل اینکه که یه قفس ساختین و حبسش کردین و آزادی رو ازش گرفتین .چون این آزادی رو به عنوان یک هویت برای خودش میدونه این رفتارهای طرف مقابل رو نشونه ی محدودیت میدونه وبه مرور واکنش نشون میده.باعث میشه خودتون رو نادیده بگیرین:وقتی برای خوب نشون دادن خودتون،عمدا،یا بخاطر شخصیت خوبی که دارین زیادی محبت میکنین خودتون رو نادیده میگیرین و از ارزش و احترام شما کم میشه ،چون اصلا فرصت اینکه به برنامه های شخصی خودتون بپردازین یا دنبال علایقتون برید رو ندارین وخودتونم دچار محدودیت و سلب آزادی میشین .بنابراین رابطه دچار آسیب میشه.جلوی ابراز احساسات شما گرفته میشه:وقتی که زیاد از خودگذشتگی وبیش از حد محبت میکنین ،مواقع عصبانیت و ناراحتی و زمانی که احساسات منفی دارین هم اینارو نشون نمیدین و رفتارتون رو پشت ماسک زیبایی که ساختین پنهان میکنین.بااینکار احساسات شما روی هم تلمبار میشه ،این به نفع شما نیست وشاید کنترل کردن اون گاها سخت باشه .روانشناسان تاکید میکنن که احساسات خودتون رو نادیده نگیرین ،هرجایی که لازمه تخلیه ش کنید تا بامشکل روحی برخورد نکنین ،نباید احساستون رو قربانی کنید ،باید خوده واقعیتون باشید.از شما سوء استفاده میشه:وقتی که توی محبت کردن افراط میکنین بعد از یه مدت ،خودآگاه یا ناخودآگاه طرف مقابل شما از این موضع سوءاستفاده میکنه وحتی گاهی پیش میاد که افراد کارهای شخصی خودشون رو هم به عهده ی شما میذارن ،اگر جزو اون کسایی هستین که آدما از محبت شما سوء استفاده میکنن بهتره اوضاعی که توش هستید رو دوباره بررسی و مرور کنید تا دلیل رفتارتون رو پیداکنین و اصلاحش کنین.جذابیت رابطه تون از بین میره:وقتی که در زندگی مشترک یا رابطه تون زیادی محبت میبینید یا دریافت میکنید جذابیت رابطه از بین میره و دیگه طرفتون میلی به بودن کنار شما نداره ،در واقع دارین به ریشه ی رابطه ضربه میزنین وحس بدی هم نسبت به خودتون پیدا میکنین چون رابطه تون همیشه یکنواخت وتکراریه و رنگ وبوی تازگی نداره ،زندگی یکنواخت میشه واون فراز ونشیب هایی که باعث میشن رابطه جذاب بشه ناپدید میشن و دیگه لذت نمیبرین.و البته بااینکه تمام این موارد منطقی به نظر میرسن اما یک نظر شخصی رو هم بهش اضافه میکنم .من فکر میکنم هیچ چیزی قطعی نیست ،همیشه تو زندگی ،تو دنیا،بین آدما ،استثناء وجود داره ،چیزایی هستن که وجود دارن ولی توضیح منطقی براشون وجود نداره .یه وقتایی بعضی آدمها خلاف یک چیز ِحتی علمی و ثابت شده رو نشون میدن ،و درمورد محبتم ،هستن آدمهایی که کم ظرفیت نیستن ،محبت زیادی خرابشون نمیکنه ،همیشه قدر دان محبت شما هستن واز اینکه بهشون بیشتر محبت کنید همیشه حس بهتری دارید.