خاطره چهارم: چطور بار اول جن شکار کردم (قسمت دوم)

در ابتدا عرض کنم اگه قسمت اول این خاطره رو تاحالا نخوندین اول اون رو مطالعه کنید چون به این خاطره ربط داره در ضمن تشکر می کنم از همه دوستایی که خاطرات منو دنبال می کنن و و از صمیم قلب ممنونم که در گذشته من شریک شدید . با سپاس از همه دوستان خوبم آرادآزاد ******************************************************** عرض کردم رویای کودکی آرادک تو همون شبی که احمد چپق داستان جن گرفتن عموش و اینکه الان به واسطه اون جن عموش خیلی پولداره و مهمتر از همه اینکه جن ها جای همه گنج ها رو بلدن شکل جدیدی گرفته بود و تا چند روز این فکر که میشه با گرفتن جن پولدار شد ذهن آرادک رو غلغلک می داد اما جن چیزی نبود که یه بچه بتونه به ترس از ناشناخته بودنش غلبه کنه. اما مشکل اصلی آرادک این بود که اصلا بر فرض هم بخواد شکار کنه ،کجا می تونه جن پیدا کنه و کم کم فکر شکار جن و فرو کردن سنجاق قفلی تو بدنش داشت از ذهنم بیرون می رفت که اتفاق جدیدی افتاد . یه شب که رفتم خونه دیدم مهمون داریم و عمو جلیل خونه ماست ( عموی من نیست، اما ما عمو صداش می کردیم) یه آدم باحال و لات و خیلی خوش مرام و هیکلی که من اولین جمله قصاری که بابتش کتک خوردم از اون یاد گرفته بودم و اون کلمه چیزی نبود بجز (بی ادبی منو می بخشید) جاکش عمو جلیل گفته بود هر کی زد پس گردنت سریع بهش بگو جاکش و من یه روز وقتی پدر النا اومده بود تا بابت کاری با پدرم صحبت کنه خیلی آروم زد پس گردن من و تا اومد نیشش رو باز کنه خب معلومه چی شنید : جاکش !!! راسش بابام لال شده بود و فقط معذرت خواست و از منم خواست عذر بخوام اما به نظر شما آرادک عذر خواست؟ هرگز ! استدلالم این بود که عمو حلیل باحاله، پس حرفاش درسته، اونم زد پس گردنم ... در نتیجه جاکشه!!!! ولی یه کشیده از بابام خوردم ( در مجموع میزان کتکهایی که من در دوران کودکی خوردم عمرا زندانیهای گوانتانامو و ابوقریب خورده باشن) بگذریم ، اونشب عمو جلیل داشت از یه کتابی حرف می زد و رسید به اینجا که بابا جان! جن وجود داره ولی پدر من قبول نمی کرد و می گفت مزخرفه تو همین کش و قوسها، مادرم همراه عمو جلیل گفت: نه! حتما جن هست ، آقا تو قرآن اومده و این کلمه پدر منو ساکت کرد . فارغ از اینکه آرادک با گوشهای تیز و با قیافه ای که به کوچه علی چپ خودشو زده داره به حرفاشون گوش می ده. عمو جلیل ادامه داد که : اتفاقا جنها همه جا هستن مخصوصا تو جنگلا و اتفاقا زن و مرد هم دارن و زاد و ولد می کنن . نکته اول : آرادک فهمید کجا می تونه جن بگیره ، جنگل .چیزی که در لب ساحل خونه ما فراوون بود. مادرم ادامه داد: آره می گن اتفاقا خیلی هم قشنگن، مادر ساده من به قدری با اطمینان و جذابیت این جمله رو بیان کرد که من حس کردم داره ناهید خانوم همسایمون رو تصویر سازی می کنه ، آخه به هاون طنازی که می گفت فقط ناهید خانوم اون شکلی بود و این باعث شد آرادک نه تنها از جن نترسه بلکه یاد احمد چپق بیافته که بابا بعضی از جنا زشتن، بقیه به گفته مادرم شبیه ناهید خانومن . در انتها هم مامان وقتی دید 6 تا بچه دارن با تعجب و وق زده نیگاش می کنن، گفت والا اون موقع می گفتن من چی می دونم و چون سوتی بدی بود بلند شد تا بره چایی بیاره . اما من تصمیم خودموگرفته بودم ، شکار جن . خلاصه فردایی صبح دامن مامانمو چسبیدم که : من سنجاق قفلی می خوام و مامانم سئوال می کرد می خوای چیکار؟ می زنی تو چش و چال مردم ، می خوای توپ کی ر و سوراخ کنی؟ و هزاران سئوال دیگه ومن اصرار که نه و قسم و درانتها با قسم دادن جون پدر خدا بیامرزش یه سنجاق قفلی به من داد . اما من اینو نمی خواستم و اصرار که این کوچیکه و مادرم که ذله شده بود رفت یه سوزن جوال دوز به من داد و گفت از جلو چشاش دور نشم . خب مرحله اول آماده کردن سلاح بود برای شکار جن واسه همین رفتمو یکم کش قیطونی ورداشتم و کردم تو سوراخ جوالدوز و سر دیگشم بستم به بازوم تا هم اینکه اگه جن و دیدم از دستم نیافته هم اینکه بتون به راحتی از خونه ببرمش بیرون . با خودم فکر می کردم اگه جن و ببینم و شبیه ناهید خانوم باشه روم میشه جوال دوز رو بهش فرو کنم؟ اگه نتونم چی؟ اینقدر به خودم تلقین کردم که می تونم تا اینکه مطمئن شدم من جوال دوزه فرو می کنم. اما من به یه کمک نیاز داشتم تا اگه مشکلی برام پیش بیاد بتونه به بابا اینا بگه و بیان منو نجات بدن واسه همین به رامتین داداشم که از من چند سالی بزرگتر بود گفتم و کلی توضیح دادم که وقتی جن و بگیرم پولدار میشیم ولی اون قبول نمی کرد و می گفت: اول بگو اگه جن و گرفتی چی به من می رسه و در انتها قرار شد من یه هواپیما و مغازه سرور خانوم رو براش بخرم و اونم قبول کرد. تابستون بود و من هر چی به شب نزدیک می شدیم بیشتر دلهرم می گرفت چون به زمان ماموریت نزدیک می شدیم رامتین هم بدتر از من ، تصور کنین، مرده چه مرده ای بوده که مردشور براش گریه می کرده و من به رامتین دلداری می دادم خلاصه شب شد وساعت حدود 9شب اواخر مرداد ماه و ما رسیدیم به جنگلهای کنار ساحل (که به لطف همه خدمتگزاران الان تبدیل شده به ویلاهای اختصاصی آقازاده ها) خفاشها پرواز می کردن تا حشرات رو بخورن و وزوز پشه ها هم اذیت می کرد رامتین قرار شد همونجا بمونه و اگه من دیر کردم بره دنبال بابا اینا و چون عمو جلیل هنوز خونه ما بود دلم قرص تر شده بود که اونو بابا حتما از پس جنه بر میان . خلاصه چند باری اسلحه خودمو چک کردمو پا گذاشتم تو جنگل و آخرین نگاهمو به رامتین انداختم و اونم با دست تائید کرد حواسش به نقشمون هست از خونه ما تا لب دریا شاید پونصد متری فاصله بود و اون می تونست سریع بره دنبال خونوادم . هوا رو به تاریکی مطلق می رفت و من با دهنی خشک شده فقط سایه اجسام رو می دیدم صدای پارس سگها و فرار خزنده ها از زیر دست و پام و بوته های به هم فشرده گزنه و تمشک پیشروی رو برام خیلی سخت کرده بود و دائم لباسام به تیغ های تمشک گیر می کرد و چند جای بدن و پام هم زخمی شده بود خون کمی میومد. اما برای رسیدن به هدف آرادک می دونست باید عزمش و جزم کنه لذا سلاحش و چند بار بطور فرضی تو بدن جن ف فرو کرد و وقتی مطمئن شد دست به اسلحش عالیه پیش رفت یکدفعه بدنم به یه شاخه بزرگه تمشک وحشی گیر کرد و هر چی زور زدم در نیومد و در انتها که در اومد تعادلم و از دست دادم و خودم زمین تو دستام گزنه رفته بود و درد داشت و دیدن موشهایی که انگار نه انگار آدم دیدن برام منزجر کننده بود اما خوشبختانه من از موش نمی ترسیدم یه پانزده دقیه ای می شد که تو جنگل بودم اما خبری نبود دیگه ناامید شده بودم،خیس عرق از گرمای شرجی شمال بودم و به خودم بد و بیراه می گفتم و پاهام می خارید داشتم به سمتی حرکت می کردم که خروجی جنگل بود ، یه بخش وسیع و مسطح ،علفزار کوتاهی بود که نور ماه می روشنش می کرد، ترسم ریخته بودو داشت خارج می شدم که: باورتون نمیشه دوتا جن دیدم ، اتفاقا همونطور که مامانم گفته بود جنه زن بود، مثل ناهید خانوم و با دقت و نفس حبس شده و پاهای خشک شده و چشمانی بیرون زده از کاسه، مطمئن شدم جنه که دیدم روسری نداره و موهاشم بلنده و یه جن دیگه داشت از گردن اون خون می خورد. من لرزون و ترسون در حالیکه اسلحه تولیدی خودم جوالدوز تو دستم بود نشستم زمین از ترس از چشمام اشک میومد و پاهامو توسینه ام جمع کرده بودم اما بعد یه مدتی فکر اینکه اگه این جن و بگیرم همه چه افتخاری به من می کنن منو از جام بلند کرد: یه لحظه تحسین همه کسایی که دوسشون داشتم جلو چشام رژه رفت اول النا ، بابا ، مامان ، احمد چپق ، داداشام ، مامان ، عمو جلیل ، پدی طلا و.... عزمم رو جزم کردم و یه دفعه با فریاد و داد به سمت جن ها حمله کردم و همینطور که جوالدوز و جلو چشمم گرفته بودم با فریادی که باور م نمیشه از گلو خودم بود و چشمانی بسته به سمت جنا حمله کردم . تا من داد زدم و که حمله وایساااااااااااااااااااااااا دیدم جن ماده هم یه جیغی کشید و دوید فکر کنم فهمیده بود یه شکارچی جن اومده بود و اسلحه مخصوص رو هم داشت . جنا هر کدوم پا گذاشتن به فرار جن مرد خیلی زود فرار کرد اما من جنی که کند بود و شبیه ناهید خانوم رو دنبال کردم جن بد بخت هم به طرف خروجی جنگل می دوید و و در حالیکه می دوید آروم التماس می کرد اما من هدفم مشخص بود خلاصه تو خروجی جنگل بهش رسیدم و جوالدوز و فرو کردم و با صورت افتادم زمین، اما وکشی که با اون سوزن رو به بازوم بسته بودم پاره شد و محکم خورد تو بدنم درد محلکی بود سوختم و جن ماده رفت بیرون جنگل و من هاج واج که چرا خشک نشد و دویدم که شاید جلوتر خشک شده باشه همینکه رسیدم بیرون جنگل دیدم پدرم سر جن رو گرفته تو دستش که چی شده نترس اونجا چیکار می کردی مریم جان؟ مریم جان ؟ اسمه جنه بود؟ عمو جلیل با ترس به سمت من اومد و گفت تو جنگل چه غلطی می کردی؟ تا کی باید این مادر بیچارتو دق بدی ؟ آخه جن کجا بوده پدر صلواتی نیمه عمر کردی ما رو. تازه فهمیدم رامتین که دیده من دیر کردم رفته خمونمون همه رو آورده اونجا دنبال من .وقتی از من سئوال شد چرا سوزن و فرو کردی باسن مریم گفتم بابا این جنه تو جنگل بود یکی دیگه هم بود که داشت از گردنش خون می خورد . در همین لحظه یه پسره از طرف دیگه بیرون اومد و تا ما رو با مریم دید حالا ندو کی بدو منم داد زدم اونا اون بود . همه ساکت بودن و مریم داشت گریه می کرد که تو رو خدا به باباش نگیم و.... پدر منم به همه گفت اگه بفهمه کسی چیزی گفته با سیخ داغمون می کنه شب رفتم خونه و بعد حموم وقتی اومدم بیرون بابام با حالتی که مثلا می خواست خودشو عصبی جلوه بده گفت : جن گرفتی؟ عمو جلیلم یهو مثل اینکه چیزی یادش اومده باشه خنده ای کرد و در حالیکه از خنده اشک از چشاش میو مد ،با اون هیکلش غلط می زد رو زمین گفت : بابا جون حالا جن یا جنده خلاصه گرفته و در حالیکه از خنده شدید منقطع حرف می زد ادامه داد : فقط عمو جون این دفعه مارو هم ببر . پیدا کردن جن از تو و از خنده اشک از چشای پدرم و عموم سرازیر بود گفت : سوزن زدن از من و بابات و پدرمم که اونجا با من و عمو تنها بود یه دفعه نشست رو زمین و سرش و گذاشت رو پشتی و درحالکه از خنده نمی تونست حرف بزنه گفت :برو بیرون پدر سوخته تا یبام حالیت کنم. هنوزم که 25 سال از اون روز می گذره و عمو جلیلم هیکلش تا شده ولی هنوز منو جن گیر بزرگ صدا می کنه. در پناه حق قربان نگاه مهربان شما آرادک