آغاز نگاه تربیتی با حائری شیرازی

اصولا در مباحث تربیتی و به خصوص تربیت فرزند و کودک و نوجوان دو نگاه وجود داره.نگاه اول اینه که ما، یعنی پدر،مادر،مربی یا هرکس دیگه ای تربیت رو انجام میدیم نگاه دوم که میگه ما،یعنی همون پدر،مادر،مربی یا هر کس دیگه ای تربیت رو انجام نمیدیم،یا ساده بگم ما کسی رو تربیت نمیکنیم اونه که خودش خودش رو تربیت میکنه.اگر بخوام خیلی ریشه ای و آکادمیک این بحث رو باز کنم و بسطش بدم شاید لازمه نوشتن صد ها شاید هزاران صفحه مطلب باشه که هم از حوصله خودم خارجه هم از حوصله مخاطباما از اونجایی که قرار نیست توی این مطلب کل مباحث تربیتی رو ریشه یابی کنیم من در حد اینکه این مطلب سر نخ برای مطالعه عمیق تر مباحث تربیتی باشه یک سری توضیحات میدم که آغاز استارت مطالعه در بحث تربیت باشهخب،برای تربیت انسان اول از همه باید به این نگاه کنیم که چی میخوایم،یا نه، از کی چی میخوایم.یعنی هم باید بدونی که انسان چیه و کیه و هم وقتی فهمیدی باید چیزی که از تربیت اون انسان میخوای رو طبق چیستی انسان انتخاب کنیمثلا شما هیچ وقت نمیتونی یه موش رو جوری تربیت کنی که مثل گاو شیر بده هر چقدر هم که میخوای استاد تربیت حیوانات باشدر مرحله اول باید رفت انسان رو شناخت،باید رفت دید که اصلا این انسان چی هست ، چه خصوصیاتی و چه ویژگی هایی دارهبعد که شناخت بهش پیدا شد تازه باید اومد و طبق شناخت براش هدف گذاری کرد،چون اگه شناخت اول شکل نگیره قطعا در مرحله هدف گذاری هم به مشکل میخوریممثل این میمونه که من برم داخل یه پیتزا فروشی بگم یه کاسه آب مغز بده،قطعا بعد از شوکه شدن من رو از اونجا میندازن بیرونحالا من هر چقدر هم آدم خفنی باشم پیتزا فروشی به من آب مغز نمیده که،چرا؟چون اصلا نمیتونه این کار رو بکنه،آفرینشش یه چیز دیگه بوده،وظیفه اش یه چیز دیگه بودهپس تا الان دو کار مهم برای شروع مطالعه و علم تربیتی رو گفتیم با هماول شناخت متربی یا همون انسان در بحث مادوم هدف گذاری با توجه به قابلیت های متربیاما الان بحث ما اینجا نیستگره بحث ما یکم عقب تره که آیا اصلا انسان رو تربیت میکنن یا تربیت میشه خودشگره و سوال جدی این سوالهبرای جواب دادن هم باید علاوه بر انجام اون دو کار باید نسبت به اصل خود کلمه و کار تربیت هم آگاهی کامل پیدا کردتربیت یعنی چیاصلا چرا تربیت؟چرا تعلیم نه؟تفاوت این ها چیهدو کتاب مربی و تربیت و تربیت دینی کودک که مجموعه صحبت های آقای حائری شیرازی در باب تربیت جمع آوری شده خیلی میتونه مقدمه ای مفید و کاربردی برای شناخت مباحث مطرح شده بالا باشهالبته بعد از خوندن این کتاب ها تازه جرقه فکر کردن به مدل های تربیتی مختلف توی ذهن آدم میخوره و یه جورایی استارت کار کسیه که میخواد در فضای تربیت کودک و نوجوان شروع به مطالعه مبنایی کنهحتی برای کسایی که نگاه دینی هم ندارند این دو کتاب میتونه خیلی مفید باشهیکی از خوبی های کتاب اینه که هم لحن و کلام حائری شیرازی خیلی ساده و روانه و هم اینکه مثال های خیلی خوبی برای جا انداختن بحث برای عموم به کار برده.حائری با نگاه جامعی که نسبت به مسائل مختلف حول کار تربیتی داره میتونه خیلی از دیدگاه های مختلف رو به سوی خودش جذب کنهمی توانید جامعه شناسی را از خانه کشف کنید و خانه را از جامعه شناسی کشف کنید.محیط مدرسه جایی برای تجربه جامعه شناسی و مسائل جامعه شناسی است.در کل این دو کتاب رو میتونم به دو عده خیلی پیشنهاد بدماول پدر،مادر،معلم یا مربی ای که دغدغه تربیت و آینده فرزند یا شاگردشون رو دارن و نمیخوان مثل بیشتر مردم شاگرد یا فرزندشون رو به صورت دیمی تربیت کننددوم هم برای تمام علاقه مندان به موضوعات دینی،انسان شناسی،خدا شناسی،جامعه شناسی،و حتی خود شناسی به شدت این کتاب رو پیشنهاد میدمالبته از اقای محی الدین حائری شیرازی حدود ده دوازده تا کتاب بیرون اومده که خوندن اون کتب هم خالی از لطف نیستاز جمله کتاب های تعلق و تفکرشما هم اگر با کتاب هایی با این مضمون برخورد داشتید حتما برای من بنویسیدهر سوال یا نظری داشتید میتونید این زیر بنویسید تا همه بخونیماگه انتقادی هم بود بدون فوت وقت، حتما حتما توی قسمت کامنت بنویس