اصلی ترین دلایل ریزش مو آقایان

مردان با ریزش مو بیگانه نیستند. بر اساس گزارش انجمن ریزش مو آمریکا ، دو سوم مردان در ایالات متحده تا سن 35 سالگی ریزش مو را تجربه می کنند. در سن 50 سالگی، تقریباً 85 درصد از مردان آمریکایی نازک شدن قابل توجه مو را گزارش می کنند. در حالی که کاهش خطوط مو و نقاط طاسی را می توان به ژنتیک نسبت داد، انواع دیگری از ریزش و نازک شدن مو وجود دارد که در نتیجه رژیم غذایی، شرایط پزشکی، داروها، استرس و موارد دیگر رخ می دهد. در اینجا راهنمای پنج علت شایع ریزش مو در مردان و نحوه درمان آنها است.1. ژنتیکژنتیک (بخوانید: سابقه خانوادگی) مقصر اصلی طاسی در بین مردان است. طاسی با الگوی مردانه (MPB) بیش از 95 درصد از ریزش مو را در بین مردان در ایالات متحده تشکیل می دهد. انجمن ریزش مو آمریکا گزارش می دهد که حدود 25 درصد از مردان در سن 21 سالگی تأثیر MPB را مشاهده می کنند.ریزش موی ارثی معمولاً به دلیل تغییرات هورمونی ایجاد می شود. بنجامین پل، دکتر ، جراح پلاستیک و ترمیمی صورت در نیویورک می گوید: �عدم تعادل هورمونی نقش مهمی در ریزش موی مردانه و زنانه دارد. ریزش موی ژنتیکی اغلب شامل حساسیت به آندروژن‌ها می‌شود، از این رو [اصطلاح] �آلوپسی آندروژنیک� است.همانطور که دکتر پل توضیح می دهد، هنگامی که فولیکول مو به آندروژن ها - به ویژه دی هیدروتستوسترون (DHT) حساس است - ساقه مو کوچک می شود و قطر آن کوچکتر می شود. او می‌گوید: �به مرور زمان، موها ممکن است اصلاً رشد نکنند. او می‌گوید: �درمان‌های زیادی مانند پروپشیا و نخل اره‌ای وجود دارند که مستقیماً DHT را کاهش می‌دهند و رشد و طول عمر مو را بهبود می‌بخشند. همچنین استفاده از محصولات ضد ریزش و رویش مجدد بایوفول کانادا، درمانی قطعی برای شماست.ماینوکسیدیل (معروف به Rogaine) یک داروی موضعی است که مستقیماً روی پوست سر برای تحریک رشد مو استفاده می شود. تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) برای ریزش مو یکی دیگر از گزینه های درمانی کم تهاجمی است که محبوبیت پیدا کرده است. در طول عمل، پزشک خون (معمولاً از بازو) می گیرد و پلاکت ها را با استفاده از سانتریفیوژ جدا می کند تا فاکتورهای رشد را متمرکز کند. هنگامی که PRP به پوست سر شما تزریق می شود، جریان خون را به فولیکول های مو افزایش می دهد، که رشد جدید را تحریک می کند و فاز آناژن (یعنی فعال) چرخه مو را طولانی می کند تا رشد را تقویت کند.مطالب مرتبطتزریق PRP برای ریزش مو چگونه استمردانی که به دنبال راه حلی دائمی تر هستند، ممکن است کاشت مو را در نظر بگیرند. این جراحی شامل برداشتن فولیکول‌های مو از ناحیه اهداکننده (معمولاً پشت سر) و پیوند آنها به ناحیه طاس یا نازک شده است. در استخراج واحد فولیکولی (FUE) ، موهای فردی برداشته می‌شوند، در حالی که پیوند واحد فولیکولی (FUT) شامل برداشت یک نوار مو است. در حالی که این فرآیند بسیار موثر است، نیاز به صبر دارد. مشاهده نتایج کامل ممکن است 12 تا 18 ماه طول بکشد.2. رژیم غذایی و تغذیهدر حالی که رژیم غذایی معمولاً به اندازه زنان نقش مهمی در ریزش موی مردان ندارد، کمبودهای تغذیه ای می تواند منجر به نازک شدن و ریزش ناخواسته شود. این امر به ویژه زمانی صادق است که مردان نتوانند مقدار مورد نیاز رژیم غذایی (RDA) ویتامین ها و مواد معدنی را برآورده کنند. عوامل اصلی رشد مو شامل آهن، روی، ویتامین B و پروتئین است که به طور طبیعی در بسیاری از محصولات حیوانی یافت می شود.دکتر گری لینکوف، جراح پلاستیک و ترمیمی صورت در نیویورک ، می‌گوید: اکثر ما به اندازه کافی بیوتین و سایر ب کمپلکس‌ها را از رژیم غذایی خود دریافت می‌کنیم. "اما، اگر نه، پس مکمل می تواند کمک کند." در حالی که ویتامین ها به تنهایی خط موی شما را بازسازی نمی کنند، اما برای سلامت کلی مهم هستند. او هشدار می دهد: معمولا این موثرترین راه برای حفظ سلامت مو نیست. اما دارای مشخصات ایمنی واقعاً خوبی است، بنابراین گاهی اوقات بیماران به جای درمان های دیگر، مکمل های مو را انتخاب می کنند.قبل از وارد کردن هر گونه ویتامین یا مکمل جدید به رژیم خود، حتماً با ارائه دهنده خود مشورت کنید. هنگامی که چراغ سبز دریافت کردید، به یاد داشته باشید که ثبات کلیدی است. دکتر لینکوف می‌گوید: همانند اکثر درمان‌های مو، حداقل شش ماه استفاده مداوم قبل از ارزیابی اثربخشی توصیه می‌شود.3. شرایط پزشکیبرای مردان و زنان به طور یکسان، مجموعه ای از شرایط پزشکی وجود دارد که می تواند باعث ریزش مو شود. در حالی که نازک شدن یا طاسی همیشه دائمی نیست، گزینه های ترمیم مو به شرایط پزشکی زمینه ای که تحت درمان هستند بستگی دارد. دکتر لینکوف برخی از شرایط پزشکی رایج مرتبط با ریزش مو را در زیر بیان می کند:آلوپسی آره آتاشایع ترین بیماری که باعث ریزش مو ناشی از التهاب می شود، آلوپسی آره آتا است که با تکه های ریزش مو مشخص می شود. در موارد شدید می تواند به ریزش کامل مو از پوست سر (آلوپسی توتالیس) یا از کل بدن (آلوپسی یونیورسالیس) منجر شود. هیچ درمانی شفابخش نیست، اما درمان‌های سرکوب‌کننده ایمنی عمدتاً (مانند کورتیکواستروئیدها) می‌توانند تسکین دهند. اخیراً، مهارکننده‌های ژانوس کیناز (JAK) در مدیریت آلوپسی آره‌آتا معرفی شده‌اند.تیروئیدیت هاشیموتوعلت اصلی کم کاری تیروئید، تیروئیدیت هاسیموتو زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی به غده تیروئید حمله می کند، غده تیروئید هورمون هایی را تولید می کند که بسیاری از فعالیت های بدن را تنظیم می کند. اگر این بیماری درمان نشود، ممکن است ریزش مو ایجاد شود. علاوه بر این، یک عارضه جانبی درمان جایگزینی تیروئید با لووتیروکسین ممکن است منجر به ریزش موی طولانی مدت یا بیش از حد شود.بیماری گریوزیکی دیگر از اختلالات تیروئید، بیماری گریوز باعث می شود که آنتی بادی ها به سطح سلول های تیروئید متصل شوند که منجر به تولید بیش از حد هورمون های تیروئید می شود. پرکاری تیروئید می تواند بر تولید موهای جدید در پوست سر و گاهی اوقات روی بدن تأثیر بگذارد. عدم تعادل هورمون ها فولیکول های مو را مجبور می کند تا زودتر از موعد وارد فاز استراحت چرخه مو شوند.لوپوسیک بیماری خودایمنی مزمن که بسیاری از سیستم های مختلف را تحت تاثیر قرار می دهد، ریزش مو زمانی رخ می دهد که آنتی بادی های ایجاد شده توسط بدن به فولیکول های مو حمله کرده و باعث ریزش مو می شود. موها ممکن است در طول دوره های بهبودی به خودی خود رشد کنند، اما اگر در فولیکول های آسیب دیده اسکار ایجاد شود، ریزش به احتمال زیاد دائمی است.4. داروداروهای مختلفی وجود دارند که می توانند باعث ریزش مو یا تشدید شرایط ریزش مو شوند. برخی از داروهای رایج مقصر عبارتند از داروهای کاهنده کلسترول، داروهای ضد انعقاد (موجود در رقیق‌کننده‌های خون)، داروهای فشار خون، استروئیدها و درمان‌های آکنه.داروها می توانند ریزش مو را با تداخل در چرخه رشد مو تحریک کنند - معمولاً در فاز تلوژن (استراحت) و آناژن (رشد).تلوژن افلوویوم : نوع رایج آن زمانی رخ می دهد که دارو باعث وارد شدن مو به فاز تلوژن شود. این منجر به ریزش زودرس در طی چند ماه می شود.آناژن افلوویوم : یک عارضه جانبی درمان هایی مانند شیمی درمانی، این نوع ریزش مو بسیار سریعتر (روزها تا هفته ها) رخ می دهد و شدیدتر از تلوژن افلوویوم است.دکتر لینکوف توضیح می‌دهد: داروها ممکن است فعالیت میتوزی را در سلول‌های ماتریکس مو که به سرعت تقسیم می‌شوند (آناژن افلوویوم) کاهش دهند یا فولیکول‌ها را در حالت استراحت زودرس قرار دهند (تلوژن افلوویوم). در آناژن افلوویوم، ریزش مو معمولاً طی چند روز تا چند هفته پس از مصرف دارو اتفاق می‌افتد. در تلوژن افلوویوم، ریزش مو ممکن است چند ماه پس از شروع درمان شروع شود.5. استرساسترس شدید عاطفی یا فیزیکی - چه ناشی از بیماری همه گیر، کار یا کاهش سریع وزن باشد - نه تنها می تواند بر سلامت روانی بلکه بر سلامت جسمانی نیز تأثیر بگذارد. صرف نظر از محرک، استرس می تواند باعث ریزش یا تشدید ریزش مو شود. به طور متوسط، افراد روزانه 100 تا 150 رشته می ریزند. اگر در حال تجربه سطوح بالای استرس و ریزش بیش از حد بیش از 150 رشته در روز هستید، حتما با پزشک خود مشورت کنید.