وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب 1)

سلام امیدوارم حالتون خوب باشه امروز می خواهم براتون خلاصه ای از کتاب وقتی نیچه گریست اثری از اروین دی یالوم رو بگم.این پست حاوی چکیده ای از کتاب فوق بوده و داستان کلی را برای شما بازگو خواهد کرد در صورتی که میخواهید خود کتاب را بخوانید میتوانید از خواندن ادامه بپرهیزید.البته از آنجا که من ترجمه شده کتاب را خوانده ام با قطعیت نمی توانم درباره اصل کتاب نظر بدهم هر چند که ترجمه خوب و روان و به نظر خالی از سانسور های بیهوده می آمد. در ابتدای کمی به معرفی یالوم میپردازیم این کار رو بر عهده ویکی پدیا میگذارم.خب در ابتدای کار باید این نکته رو بگم که (وقتی نیچه گریست ) از لحاظ داستانی کاملا تخیلی هست .یعنی نیچه(احتمالا ) هیچ وقت با جوزف بروگر ملاقات نکردند البته این نکته رو خود نویسنده در کتاب با شرح و تفصیل بسیار میگه و تمامی اتفاقات حقیقی و چیز هایی که خودش اضافه کرده رو نام میبره. این نکته هم چندان بد نیست به هر حال رمان هست نه کتاب تاریخ مثلا میشد آلبرت اینشتین رو با هیتلر رو در رو کرد مطمئن هستم جالب میشد. شایدم چنگیز رو یه طوری با سقراط رو به رو میکردم اتفاقات باور نکردنی ای این وسط می افتاد آخر هم شاید تاریخ بشر نوع دیگری پیش میرفت ولی واقعیت این هست که نیچه هرگز نگریست .اصلا چرا نباید گذاشت تا تخیل پرواز کنه ؟البته از این بحث که کتاب در اصل سعی در بیانی داستان گونه درباره روانشناسی به عموم دارد گذشت .برخی کتاب های دیگر این نویسنه از جمله دروغ گویی روی مبل نیز از همین روش تبعیت میکنند .داستان کلی از جایی شروع میشود که لوسالومه نامه ای برای بروگر میفرستد و با وی دیدار و درباره شرایط بد نیچه برای او میگوید . دکتر بروگر که به تازگی از درمان برتا کناره گرفته بود ظاهرا تحت تاثیر لوسالومه جوان درمان فردریش نیچه را می پذیرد. لوسالومه دو کتاب از نیچه را به بروگر میدهد چندی بعد نیچه وارد مطب بروگر میشود جدال های نیچه و دکتر بروگر از همان ابتدا شروع میشود و جلسات درمانی پر تنش هست نیچه در ابتدا از پذیرفتن تنهایی و افسردگی خود اجتناب میکند (این کتاب داستانی را قبل از نوشته شدن کتاب چنین گفت زرتشت نقل میکند برای همین ما صرفا اشاراتی به کتاب هایی نظیر انسانی زیادی انسانی و اشاره ای مختصر به کتاب زایش تراژدی و کتاب هایی از این دست را داریم( احتمالا نام چندین کتاب را جا انداخته ام ) نویسنده از جمله ای در کتاب انسانی زیادی انسانی از زبان نیچه بسیار استفاده میکند (امید بلای آخرین است) . نیچه میگوید که درست است که اکنون خوانندگانی ندارد اما در آینده بسیار خوانده خواهد شد نویسنده ای که جلو تر از زمان خود و برای آیندگان می نویسد.نیچه نظرات خاصی نسبت به مبحث قدرت در روابط انسانی دارد هرگاه بروگر تلاش میکند با نیچه هم دردی کند و یا به او کمک کند وی با واکنش شدیدی از طرف بیمار رو به رو میشود . نیچه ضاهرا دچار مشکلی در بینایی و همچنین میگرن هست . جلسات درمانی چندان خوب پیش نمی رود و در نهایت نیچه تصمیم به ترک برلین میگیرد و درمان را با بروگر به پایان میرساند .اما ناگهان نیمه شب صاحب هتلی که نیچه در آن اقامت دارد به منزل بروگر می آید و میگوید که نیچه در وضعیت بدی است . بروگر خود را به بالای سر نیچه رسانده و به او کمک میکند و نیچه درمان میشود اما به دلیل وضعیت بد جسمی قرار میشود تا روز دوشنبه در برلین بماند.و پس از آن برای دریافت صورت حساب درمان پیش بروگر برود . بروگر پی میبرد که یکی از دلایلی که نیچه از بستری شدن و ماندن در برلین اجتناب میکند بحث مالی است بروگر با دوست خود (و انصافا چه دوستی)زیگموند فروید جوان که دانشجوی پزشکی است ,درباره او صحبت میکند . بروگر در نهایت به این نتیجه میرسد که برای آنکه نیچه را در برلین نگه دارد ,دست به حیله ای بزند و به نیچه پیشنهاد میدهد که یک ماه به عنوان فیلسوف خصوصی او را درمان کند و در عوض بروگر نیز به درمان نیچه بپردازد بروگر مشکلات زناشویی خود و همچنین احساس ها ,عشقش به برتا,پیشنهادی که پرستارش به او داده,رویا هایش و... را برای نیچه باز گو میکند ( که در کتاب کاملا حقیقی هستند)و پس از اتفاقات زیاد نیچه قبول میکند.جلسات درمان شروع میشود نیچه با دقت تمام سعی در بهبود بروگر میکند و پس از بستری شدن نیچه حال او نیز بهبود میابد.بروگر کم کم پی به مشکلات بسیار زیادش میبرد و با نیچه سعی در بهبود آنها میکند نظرات نیچه درباره زندگی و نوع نگرش به زیستن جالب است آنها راه های متعددی را امتحان میکنند یکی از جالب ترین قسمت های کتاب زمانی است که نیچه و بروگر به قبرستانی که پدر بروگر و در آن مدفون است میروند و نوعی از طرحواره درمانی را در این بخش می بینیم نظر نیچه نسبت به زنان بسیار تند هست ( البته میدانیم که در واقعیت هم چنین بوده )در نهایت بروگر به نقطه ای میرسد که تصمیم میگیرد زندگی خود را رها کند از همسرش و فرزندانش جدا شود و به ایتالیا برود او برتا را در حال درمان با پزشک جدیدش می بیند و میفهمد که او با دیگر پزشکان برای برتا فرقی ندارد. بروگر به ایتالیا میرود و ریش های خود را میتراشد,lمتوجه پیری و سالخوردگی خود میشود بعد از کمی جریانات دیگر بروگر توسط فروید از هیپنوتیزم بیدار میشود . و ریشه مشکلاتش که در واقع ترس از پیری و مرگ است را شناسایی کرده و به آرامش میرسد ( باید داستان را یکجوری جمع کرد دیگر !) او سپس به دیدن نیچه میرود,نیچه به تنهایی خود اعتراف میکند و از رابطه و شکست عشقی اش با سالومه میگوید (داستان لوسالومه,نیچه و پل ره ساتر داستانی مفصل و واقعی و قابل بحث است)و در اینجا نیچه گریه میکند او احساسات خود را تحلیل کرده و پی به مشکلاتش میبرد در نهایت هم همه چیز به خیر و خوشی تمام میشود.نخود نخود هر که رود خانه خود.البته باید بگویم که این خلاصه ای از داستان بود دیالوگ های بسیاری مربوط ماتیلدا (همسر بروگر)برادر زن بروگر (اگر اشتباه نکنم) فروید و آینده روانشناسی ,داستان هایی مربوط به سالومه و پل ره و ... وجود داشت که من حذف کردم .این بود خلاصه ای از کتاب. باید اضافه کنم که من روانشناس نیستم و از زمانی که این کتاب را خواندم مدت ها میگذرد و ممکن است جاهایی را فراموش کرده و یا به اشتباه نوشته باشم از این بابت پیشاپیش عذر میخواهم.نظر من از آنجا که نه نویسنده ام نه روانشناس فاقد اعتبار است اما به باز هم به نظرم(اگر نظر ندم می میرم) برخی از اتفاقات و وقایع دور از واقعیت پیش رفتند رفتار ها بعضا غیر طبیعی (نسبت به بیماری ها بوده) و شاید عمقی که به روانشناسی در این کتاب داده شده کم بوده است.با این وجود نکات بسیاری برای آموختن و جذابیت زیادی برای خواندن در این کتاب پیدا خواهید کرد.