کنشی یا واکنشی، مسئله این است!

از قدیم گفته‌اند که ترک عادت موجب مرض است(بلانسبت شما البته :)). گواه حقانیت این ضرب المثل، تاریخ معاصر ایران است. کافیست به حدود ۱۰۰ سال قبل برگردیم و حوادث روی کارآمدن رضاشاه را مرورکنیم. سال ۱۳۰۴ بود که رضاشاه با آن کیفیتی که در تاریخ ذکرشده‌است، ردای شاهنشاهی ایران را بردوش انداخت و بر تخت مرمر، جلوس‌کرد. دور گردون اما گذشت و حدود صد سال بعد در آغاز قرن جدید، ایرانیان ترک عادت نکردند و ایران زمین، بار دیگر آبستن حوادث جدیدی‌‌شد. فارغ از تمام آنچه که پیرامون درگذشت دختر جوانی به نام مهسا امینی مطرح‎شد، در این نوشتار برآن شدیم تا از منظری دیگر، حوادث اخیر را مورد بررسی قراردهیم. چرا که این وقایع به زعم بنده برخلاف حوادث رخ داده در دولت قبل(ریاست جمهوری حسن روحانی)، از لایه‎های عمیق‌تر اجتماعی برخورداراست. پس با من همراه‌شوید تا سکانس به سکانس کابوس مجسمی که در اولین روزهای پاییز ۱۴۰۱، بر وطن گذشت را با یکدیگر مرورکنیم.سکانس اول: نوش دارو بعد از مرگ سهراببا عبور از مقدمه در سکانس اول به کهنه زخمی می‌پردازیم که سال‌ها است جای آن بر تن خسته ایران زمین باقی‌ مانده‌است، و آن چیزی نیست جز مدیریت واکنشی. اصولاً مدیران در ایران زمین دست روی‌ دست می‌گذارند تا اتفاقی‌بیفتد و سپس به آن واکنش نشان‌دهند. این ضعف بدنه کلی مدیریت کشور از سطح محلی تا ملی را دربردارد.فقط در یک فقره در طی دو سه سال اخیر باران‌های سیل آسای فراوانی در استان کرمان رخ‌ داده‌است اما هربار، استانداری به جای پیشگیری از این واقعه و ایجاد سیل بند یا تغییر مسیر سیل‌خیز، صرفا نسبت به پخش چادر میان آسیب دیدگان اقدام می‌کند.همین موضوع را در پرونده وفات مهسا امینی هم درنظربگیرید. برای مثال عدم همکاری نیروی انتظامی در روشن‌کردن قضیه پیرامون وفات مهسا امینی واضح و مبرهن بود. همگان خود شاهد هستند که ۷۲ساعت میان انتقال مهسا امینی از بازداشتگاه وزرا(مقر پلیس امنیت اخلاقی تهران)، تا بیمارستان کسرا و وفات وی در بیمارستان کذایی فاصله بود. به معنی واقعی کلمه ۷۲ساعت بود که رسانه‌های آن ور آب، درحال تبلیغ و شایعه سازی بدون مدرک متقن پیرامون زد و خورد و بازداشت مهسا امینی با کتک‌‌کاری بودند، درصورتی که نیروی انتظامی در کمال خونسردی هیچ‌گونه واکنشی به این حجم از موج تبلیغاتی نشان‌نداد.فارغ از اینکه عده فراوانی راضی به مرگ این دختر جوان بودند، یقیناً عدم پاسخگویی نیروی انتظامی به افکار عمومی شگفت‌انگیز بود چرا که طوفان توییتری که بر اثر وفات مهسا امینی ایجاد‌شد، شدتی معادل حوادث ۱۳۸۸داشت و بعضی از توئیت‌ها تا بیش از هفت میلیون بازدید یا بازنشر گرفتند. پس بنابراین کمترین توقع از برند پلیس در ایران زمین این بود که در سریع‌ترین زمان ممکن، نسبت به روشن شدن قضیه اقدام می‌کرد.در کل دوستان عزیز بدانید و آگاه باشید که براساس یک اصل نانوشته در سواد رسانه‌ای، جهت اقناع افکار عمومی(انبوه خلق) باید گوینده اول باشید. بنابراین طبیعی‌است که عده فراوانی حتی بعد از دیدن فیلم دوربین‌های مداربسته بازهم منکر قضیه می‌شوند، چرا که پیش از این فضای ذهنی آن‌ها با ابهامات و اتهامات دیگری پرشده‌است. به هر روی این موضوع را گوشه ذهن خود نگه‌دارید و با من همراه شوید تا سکانس دوم را بررسی‌کنیم.سکانس دوم: به وقت بیدارشدن آقایانI Now Do Hereby Officially Declare That I Have An Objection To The Parliamentسیسمونی گیت را به یاد دارید، اگر نخوانده‌اید و نشنیده‌اید، باید بگویم که افشاگر آن را به دو سال حبس محکوم‌کرده‌اند. حال سوال اینجاست که چرا؟. سوال دیگر بنده نیز به عنوان شهروند این است که چرا و با چه رویی، مرد اول پارلمان این روزهای ایران زمین(محمد باقر قالیباف) مردم را به صحنه فرامی‌خواند؟!. بنده مخالف سفر ترکیه برای خرید سیسمونی نیستم اما زمانی قالیباف می‌تواند خانواده خود را به ترکیه بفرستد که، پدر کارگر ما هم خرج سفر ترکیه را داشته باشد نه اینکه...اصلا بفرمایید که پارلمان مملکت کجا بود وقتی ۷ درصد از بودجه جاری مملکتی و ۱۴ برابر کل بودجه استان محروم سیستان و بلوچستان، یعنی رقمی به بزرگی ۹۱ هزار میلیارد تومان اختلاس و حیف و میل و حرامِ سیاه شد. این شدت از بی مبالاتی را اگر نگوییم بی‌سابقه دست کم، کم سابقه است. اما همین مجلس با همین ریاست و نمایندگان در قضیه آشوب‌های بعد از وفات مهسا امینی خود را از شش جهت نامساوی جِر می‌دهد که آی مردم به میدان بیایید.گیرم که ملت به میدان آمدند، اصلا آمدن یا نیامدن آنها مسئولیت شما را در قبال سایر بخش‌های مدیریتی کشور به خصوص اقتصاد، کم نمی‌کند و برخی بی‌عرضگی‌ها را توجیه. شما آقایان حق ندارید حضور مردم در صحنه را به پای خود بنویسید چرا که ارزش‌های والاتری همواره مدنظر ایرانیان قرارداشته، دارد و خواهد داشت. پس خواهشا جوگیرنشوید و فکری هم برای اقتصاد درمانده این مملکت کنید. چون ردپای ریشه این آشوب‌ها در بهانه‌ها و مسائل اقتصادی هم دیده می‌شود.سکانس سوم: آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرابا عبور از آه و فَغان‌هایمان نسبت به مبالاتی پارلمان، حال بار دیگر مدیریت واکنشی را از گوشه ذهن خود بردارید و پیش چشمان خود بگذارید که با آن کار داریم. حتما می‌پرسید چه کاری؟!. الان عرض می‌کنم.قریب ۴۳ سال است که از انقلاب اسلامی می‌گذرد(شما بگید خب). ۴۳ سال است که نگاه بخشی از جامعه و تبلیغات پیرامون حجاب(عمدتا آن ور آبی) کامل امنیتی بوده و زمانی که صحبت از امر به معروف و نهی از منکر میان می‌آید، شکستن و خرد شدن شخصیت انسانی پیش چشمانمان مجسم می‌شود(بازم بگید خب).حال سوال بنده این است که چرا آقایان حوزوی و دیگر مداحان صاحب تریبون در طی این ۴۳ سال برای روشنگری پیرامون حجاب صحبتی انجام‌نداده‌اند و خواب تشریف داشته‌اند؟!.مگر نه اینکه مولا علی (علیه السّلام) فرمودند: اَلنُّصْحُ بَيْنَ الْمَلاَء تَقْريعٌ؛ نصيحت كردن در حضور ديگران، خُرد كردن شخصيت است. شما که این‌ها بهتر از ما می‌دانید. پس حتما باید قرآن و پرچم سیدالشهداء در آتش بسوزد، کربلایی دیگر برپاشود و کارد به استخوان ملت برسد، تا زبان مبارک شما شروع به چرخیدن کند.حقیقتا می‌توانستید جلوی پس‌لرزه این حوادث را بگیرید اگر طی این سال‌ها پیرامون مسئله حجاب، که هم‌اکنون به بحث اول جامعه تبدیل شده‌است، روشنگری کافی را انجام داده‌بودید.چه گویم که دل خون است از جای خالی مردان بزرگی همچون شهید دیالمهحرف آخرمردم عزیز، عنایت کنید. بدون شک آنچه که بر ایران زمین بعد از فوت مهسا امینی در اولین روزهای پاییز ۱۴۰۱ گذشت، اولین نبوده و قطعاً آخرین هم نخواهد‌ بود. بنابراین به شما عزیزان توصیه اکید دارم که دانش خود را پیرامون موضوعاتی همچون سواد رسانه‌ای و مخصوصا مفهومی به نام " انبوه خلق " بالاببرید، تا ضریب دقت تشخیص شما در وقایع این چنینی افزایش‌یابد.حسن خطاب ماهم کلام خداوند باشد که در آیه ۶ سوره حجرات فرمود:يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَای مؤمنان، هر گاه فاسقی خبری برای شما آورد تحقیق کنید، مبادا از روی نادانی به قومی رنجی رسانید و سخت از کار خود پشیمان‌گردید.والعاقبة للمتقين