نقش بورس در نظام اقتصادی

بازاری که ما از آن به عنوان بازار بورس صحبت می کنیم با بازارهای متداول مثل بازار طلا، بازار خودرو، بازار فرش و دیگر بازارها که اغلب شما با آنها آشنایی دارید تفاوت‌های عمده‌ای دارد.شاید بتوانیم رسمی بودن و شفافیت و برخورداری از پشتوانه‌ی محکم قانونی را مهمترین تفاوت‌های بورس با بازارهای سنتی بدانیم. به این معنا که:بورس بر خلاف بازارهای سنتی یک بازار کاملا رسمی هست و خرید و فروش در آن بر اساس قوانین و مقررات و ضوابط مشخص و نظام مند انجام می شود.تفاوت دوم بورس با بازارهای سنتی، شفافیت بالای بورس می باشد. به این معنا که وقتی یک نفر تصمیم به خرید و فروش سهام یک شرکت در بورس می گیرد، به راحتی و صرفاً با دسترسی به اینترنت می تواند به همه اطلاعات مربوط به آن شرکت دسترسی داشته باشد و بعد از بررسی کامل این اطلاعات درباره خرید و فروش سهام آن شرکت تصمیم‌گیری کند و این در حالی است که بازارهای سنتی از شفافیت برخوردار نیستند.تفاوت سوم بورس با بازارهای سنتی به برخورداری فعالان بورس از پشتوانه‌ی قانونی مربوط می شود. به خاطر اینکه به دلیل اهمیت فوق‌العاده‌ی بورس در نظام اقتصادی کشور، قانون گذار قوانین و مقررات و ساختارهای لازم را برای حفظ حقوق سرمایه‌گذاران در بورس در نظر گرفته است تا سرمایه‌گذاران با اطمینان خاطر از عدم بروز اتفاقاتی مثل سوءاستفاده و کلاهبرداری و دیگر موارد در این بازار، سرمایه‌گذاری کنند. مزیتی که در بازارهای سنتی وجود ندارد.از تفاوت‌های بورس با بازارهای سنتی که بگذریم بهتر است اشاره‌ای هم به بورس و به طور مشخص به بورس اوراق بهادار در اقتصاد جامعه داشته باشیم.اشاره کردیم که به علت اهمیت بالای بورس در اقتصاد کشور‌ها، قوانین و مقررات متعددی در زمینه بورس و حمایت از سرمایه‌گذاران این بازار در همه‌ جای دنیا به تصویب رسیده و اجرا می‌شود.اما چرا بورس تا این اندازه در نظام اقتصادی کشورها اهمیت دارد؟فرض کنید شرکتی پس از انجام مطالعات کارشناسی به این نتیجه رسیده است که با افزایش تعداد خطوط تولید خودش می تواند محصول جدیدی را به بازار عرضه کند.طبیعتاً موفقیت شرکت در راه‌اندازی خط تولید جدید، منجر به افزایش میزان تولید و فروش، سودآوری بیشتر شرکت، ایجاد فرصت‌های شغلی بیشتر ، خودکفایی در عرصه ملی و در نهایت رشد و رونق اقتصادی می‌شود.اما شرکت برای راه اندازی خطوط تولید جدید، نیاز به پول دارد. بنابراین، سوال اصلی این است که منابع مالی مورد نیاز برای راه اندازی خط تولید، چگونه باید تامین شود؟یک راه متداول، مراجعه مسئولان شرکت به بانک و دریافت تسهیلات بانکی است.این روش از نظر زمانی معمولاً فرآیندی زمان‌بر و طولانی است و هزینه بالایی را برای شرکت تحمیل می‌کند. چون شرکت در صورت دریافت تسهیلات باید سود تسهیلات را به بانک پرداخت کند و نرخ سود هم معمولاً قابل توجه است.بنابراین با این روش، ریسک شرکت هم تا حد زیادی افزایش پیدا می کند. اما در کنار این روش، روش دیگری هم وجود دارد که تامین مالی از طریق بورس اوراق بهادار است.در این روش، شرکت می تواند در صورت پذیرش در بورس، طرح توجیه خودش را برای راه‌اندازی خط تولید جدید به بورس ارائه کند.در صورتی که کارشناسان بورس تشخیص بدهند که طرح ارائه شده از نظر میزان سودآوری و سایر شرایط، طرح قابل قبولی است به شرکت اجازه می دهند تا با عرضه و فروش سهام جدید به سرمایه‌گذاران در بورس اوراق بهادار، منابع مالی مورد نیاز خودش را برای راه اندازی خط تولید جدید تامین کند. به این ترتیب، از یکسو شرکت توانسته است با سهیم کردن دیگران در طرح خودش به راحتی تامین مالی کند و از سوی دیگر، سرمایه‌گذاران که طرح شرکت را سودآور تشخیص دادند نیز توانسته‌اند با خرید سهام آن شرکت، هر چند به میزان بسیار کم و با سرمایه اندک در یک طرح سودآور و ملی شریک شوند و نتیجه چنین مشارکتی قطعاً رشد و شکوفایی اقتصاد کشور خواهد بود.توجه به این نکته ضروری است: چون سرمایه‌گذاران در بورس اوراق بهادار بعد از بررسی و تحلیل اطلاعات منتشر شده از سوی شرکت‌ها، سهام شرکت‌های سودآور و دارای عملکرد قابل قبول را انتخاب می‌کنند. بنابراین، بورس در واقع با ایجاد فضای رقابتی باعث می شود که شرکت‌های موفق و سوده بتوانند از طریق فروش سهام به تامین مالی بپردازند و برعکس شرکت‌های زیانده به طور خودکار از گردونه خارج شوند تا اختصاص منابع به صورت مطلوب و بهینه انجام شود.امری که به نوبه خود، رونق اقتصادی را به دنبال دارد و به همین علت است که کشورهای دارای بورس، تکامل یافته تر هستند و توانسته‌اند رشد اقتصادی بیشتری را تجربه کنند. https://www.aparat.com/v/SUQZX?playlist=572138 آیا میدانستید این مطلب بخشی از دوره‌ی آموزشی "ورود به دنیای بورس" از وبسایت بورسنما به آدرس اینترنتی www.boursnama.com می باشد؟؟!!