زنان مقتدر، مردان در حاشیه

به نام خالق عشقنویسنده: روانشناس زهرا رضایی(داستانها تلفیقی از تجربیات کاری سالهای مشاوره، خلاصه کتابها ومقالات به روز و تخصصی روانشناسی و سبک های درمانی متعدد و آموزش های تکنیکهای درمانی است)"امیدوارم بهترین تاثیر رو روی زندگی شما داشته باشه وشروع معجزه ی تغییر زندگیتون باشه"www.zehndarmani1.irدرد در حاشیه بودن(موثر در درمان سلطه گری زوجین و بررسی تاثیر مخرب نادیده گرفته شدن یک طرف در روابط زوجین)دلم برای پدرم می سوخت بنده خدا سالیان سال لذت مرد خانواده بودن رو نچشیدحس مدیر بودن و حامی بودن، حس قدرت پدری، تکیه گاه بودن برای زن و بچه هاشحس راه گشا بودن و تمام حس های لذت بخشی که مردها با حمایت گر بودن و مدیریتشون درک میکنن رو نتونست حس کنه و همیشه در حاشیه بودنمی خوام بگم مقصر تمام این در حاشیه بودن ها مادرم بود، نهمن اونم عاشقانه دوست داشتم و دارم و نمیتونم بپذیرم اونو محکوم کنمولی واقعیتش رو بگم تا حدی این مامانم بود که همیشه ی خدا با درایت بیش از اندازشاطلاعات وسیع و به روزش، قدرت و نفوذش در خانواده و دیگرانمهارتهای کلامی و ارتباطیش و مدیریت و اقتدارش و قطعا سلطه گریش به صورت کاملا صلح طلبانه قدرت رو از پدرم گرفته بودپدرم آدم کم حرفی بود و با اینکه به نظر من و خیلی های دیگه آدم باهوشی بود ولی اعتماد به نفس انجام هیچ کاری رو نداشتاین طوری شد که مدیریت همه چیز خونمون افتاد دست مادرمانصافا، زندگیمونو به بهترین نحو میچرخوند و در ظاهر پدرم هم اعتراضی نداشتالبته اعتراضی نداشت که، بنده خدا مستقیم حرفی نمیزدولی با رفتارهاش سعی میکرد خودی نشون بده که هیچ وقت هم نمیشداونم با یه لبخند مظلومانه کنار میکشیداز وقتی چشم باز کردم و یادم میاد تا پدرم میومد دهنش رو باز کنه تا در مورد چیزی نظر بدهمادرم در کمال احترام یه ایده ی بهتر و کامل تر رو مطرح میکردما هم بدون اینکه متوجه باشیم داریم چه بلایی به سر پدرمون میاریمهمیشه مادرمون رو تایید میکردیم که آره این ایده خیلی بهترهپدرمم طبق معمول، لبخند معروف خودش رو میزد وخودش رو عادی و راضی نشون میداد و سرش رو به نشانه ی قبول کردن تکون میدادسالها این شد ریتم روتین و روال عادی زندگی ما که همیشه کاری میشد که مامان پیشنهاد میداد و صلاح میدونست و دیگه تو هر مسئله ای اون تعیین کننده بودما هم ناخودآگاه برای هر خواسته ای و اجازه گرفتنی برای کارهامون سراغ مامان میرفتیماینجوری بود که مامانم ناخودآگاه تبدیل شد به قهرمان زندگی بچه هاش و حتی اطرافیانشکم کم پدرم فقط یه عنوان فرمالیته توخونه داشتپدرم کلی زحمت میکشید و خدارو شکر تو کارش هم موفق بودگرچه عموهام و چند تا از همکاراش چند باری خواسته بودن مالش رو از چنگش دربیارن و از سادگی و مهربونیش سوء استفاده کنن ولی خدارو شکر موفق نشده بودنما و مادرم همیشه احترام خاصی برای پدرم قائل بودیمولی فقط احترام بود فقطانگار ناخودآگاه قبولش نداشتیمخودشم انقدر کم حرف بود و وقتی میخواست چیزی بگه صد دفعه فکر میکرد بگه یا نگه که دیگه دیر شده بود مادرم قضیه رو کلا حل کرده بودنمیدونم چرا انقدر اعتماد به نفس پدرم پایین بودتعداد بالای بچه های خونه و اینکه هیچوقت فرصت نظر دادن به اون نمی رسیدهیا پدر زیادی مستبدش!!!اتفاقا پدر بزرگم همیشه از سبک تربیتی خودش راضی بوداصلا موفقیت بچه هاش تو کسب و کارو تجارت رو، با افتخار نتیجه ی همین تربیت عالی و بی نقص خودش میدونستهیچ وقت حتی یه بار به ذهنشم نرسید که، آره بچه هات تو بازار و کسب و کارشون موفق هستنولی آیا تو زندگیشونم موفق هستن؟آیا از زندگی لذت میبرن یا میتونن ارتباط برقرار کنن؟یا به همسرشون یا بچه هاشون ابراز علاقه کنن؟آیا میتونن ابراز وجود کنن و حقشون رو بگیرن؟اصلا اینهارو به بچه هات یاد دادی یا نه فقط مثل پادگان قوانین سفت و سخت زندگی رو یادشون دادییا اینکه فقط مثل تراکتور کار کنن و پس انداز کنن و ملک و مغازه بخرنیادش نبخیر!!!اوج نوجوونی من پدر بزرگم آخرهای عمرش بودحدود هشتاد و هشت، نه سال داشت ولی هنوزم یادمه در حضورش جرات نداشتم نظر بدمنه تنها من هیچکدوم از بچه ها و نوه ها و عروس ها و دامادها جرات نداشتنخدا بیامرز چنان آدم رو ضایع میکرد که صدای خورد شدن شخصیتت رو خودت که هیچ اطرافیانت هم میشنیدن!!!بعد ما از پدرمون انتظار داشتیم زیر دست این آدم اعتماد به نفس بمونه واسش؟؟؟؟پدر بزرگ منم این طوری بود دیگه خدا رحمتش کنهبهتره پشت سر مرده اصلا صحبت نکنیماز اون طرف بر عکس مامانم که بزرگترین دختر یه حاج بازاری معروف تو محله های قدیمی تهران بود همیشه سعی میکرد جوری رفتار کنه که نمونه و الگو باشههمیشه خان بابا مشورت های خونه رو از اون میگرفت و میگفت تو مصلحت این خونه رو بهتر میدونیبیچاره مامان بزرگ مادریم هم همیشه طعم در حاشیه بودن رو میچشیدهالبته تا اونجایی که من دیدم و شنیدمخودش نمیخواست یا شایدم نمیتونست زندگیش رو مدیریت کنهالبته مادرم خیلی سعی کرد اون رو و جایگاهش رو تو خونه بالا ببرهولی واقعا خیلی ناتوان بودهم تو کلام به شدت کم حرف بود هم تو ارتباط برقرار کردن نمیتونست ارتباطی برقرار کنهتو حساب کتاب و مدیریت کارهای خونه و بچه ها هم خیلی مشکل داشتفقط کارهای شست و شو و غذا پختن رو عالی میتونست انجام بدهخدا بیامرز عمر طولانی ای هم نداشتچون ننه جونم زود فوت شد دیگه به ناچار مسئولیت بچه ها خونه و همه چیز افتاد گردن مامانمحتی بعد از ازدواج هم باز مدیریت خونه ی خان بابام دست مامانم بوداون زن جوونی ام که بعدها برای خان باباگرفته بودنفقط محض تر و خشک کردن بچه ها و کارهای خونه بودبیچاره اونم مثل مترسک سر جالیز نمایشی بود و هیچ اختیاری نداشت و البته دختر خیلی مهربون و خوبی بودخلاصه خواسته و ناخواسته نقش رئیس همه بودن افتاده بود گردن مامانم و اونم انصافا بدون کوچکترین ظلمی و کم و کاستی کارهاشو میکردحالا حتما این وسط راضی و ناراضی هم پیدا میشدهمیشه همسایه، اقوام و دوستان مستقیم و غیر مستقیم به بابام میگفتن خوش به حالت حاج احمد که همچین زن مهربون، با درایت، زرنگ و زیبا و همه چیز تمومی داری دیگه تو هیچ غمی نداریو پدرم فقط یه لبخند تلخ میزدنمیدونم شاید اگر پدرم بلد بود از اول حرفهاش رو واضح بزنه و اینقدر دلرحم نبود و اقتدار بیشتری داشت وخواسته هاش رو رک مطرح میکردیا مامانم فکر نمیکرد اگر زن بی عرضه ای باشی ازچشم شوهرت میوفته، شرایط این طوری پیش نمیرفتمادرم همیشه وحشت داشت مثل مادر خودش که برای کوچکترین کارش وابسته به شوهرش بود واز هیچ چیزی جز شست و شو و پخت و پز سر در نمی آورد، نشهحتی ما بارها میدیدیم که خان بابام به ننه جون میگفت خانووم یه حرفی یه شوخی ای یه نظری یه چیزی آخه چرا تو از هیچی سر در نمیاری؟آخه تو چرا مثل مجسمه، بی روحی و ساکتیخدا بیامرز ننه جونم هم یه لبخندی میزد و به زبون شیرین محلی میگفت چه بدونم حاجیخان بابام هم که از دار دنیا شش تا دختر زیبا و کلی ثروت داشتهیچوقت تا ننه جونم زنده بود به فکر زن دیگه و اولاد پسر نیوفتاددر عوض دختراش رو شیر زن و با کمالات بار آوردمخصوصا رو مادرم که دختر اولش بود تعصب خاصی داشتاون عاشق دختراش بودwww.zehndarmani1.irمامانم همیشه میگفت سعی کرده همه چیز رو یاد ما بدهتا محتاج هیچ مردی نباشیممادرمم وقتی بابام اومد خاستگاریش و ازدواج کردنتصمیم گرفت که باید انقدر توانمند بشه که تو چشم شوهر و خانواده ی شوهر، همه چیز تموم باشههمه از مهارتهاش تعریف کنناینجوری بلایی که سر ننه جونم اومد و همیشه نادیده گرفته میشد پیش نمیومدیادمه مامانم همیشه میگفت وقتی میدیدم ننه جون رو هیچ کس تو تصمیمات داخل آدم حساب نمیکنه جیگرم کباب میشد و سعی کردم خودم رو اونقدر بالا بکشم که هیچ کس نتونه منو تو حاشیه نگه دارهغافل از اینکه افراط و تفریط هر دو مخربه چه وابستگی محض چه استقلال محض هر دو زندگی رو نابود میکنهبیچاره خبر نداشت همون بلا داره سر پدر من میادشاید اگر پدر رو مادرم هر دو با هم روراست بودن و واضح تر نیاز و خواسته هاشون رو بهم دیگه میگفتناین همه دوری و سوء تفاهم بینشون پیش نمیومدکاش وقت میزاشتن با هم از ترسهاشون، خواسته هاشون، دلخوریهاشون، نیازهاشون ، میزان رضایتشون از شرایط موجود حرف میزدنشاید اینجوری دیگه اون فاجعه هم اتفاق نمی افتادهیچ وقت یادم نمیره روزی رو که خاله کوچیکم که تازه نامزد کرده بود سراسیمه اومد خونمون بارنگ پریده و نفس نفس زنان مامانم رو کشید تو اتاق پشتی و درو بستن و نزدیک یک ساعت هیچ صدایی بیرون نمی اومدمنم بیرون داشتم از نگرانی میمردم سعی کردم با برادر کوچیکم که هنوز این جور چیزهارو تشخیص نمیداد سر خودم رو گرم کنم تا مامانم از اتاق بیرون بیادبعد یک ساعت که برای من بیشتر از یکسال گذشتاول خالم اومد بیرونبا چشمای قرمزی که قشنگ معلوم بود یه دل سیر گریه کردهبا حالت ترحم من و داداشم رو بوسید و رفتبعد مامانم اومد بیرونچشماش قرمز یا خیس نبود، بیشتر مات و مبهوت و گیج بودولی طبق معمول همیشه سعی میکرد مسلط و استوار خودشو نشون بدهسعی میکرد عادی و مثل همیشه با تدبیر و خانومانه رفتار کنهتا قیافه ی منو دید، فهمید ترسیدمیه نگاهی بهم کرد و بعد لبخند زد که نترس هیچی نیست پسرمولی من دیگه بزرگ شده بودم، انقدر بزرگ که میفهمیدم تو دلش چه آشوبیهاون شب پدرم نیومد خونهاین غیر ممکن بود، اصلا سابقه نداشت پدرم حتی یک شب رو دور از ما گذرونده باشه ولی انگار مامان تعجب نمیکرداون شب مامان شام ما رو داد و بعد اومد سمتم و بازوم رو آروم گرفتبهرام مامان، داداشت رو ببر تو اتاقش بخوابونشیکم حالم خوب نیست خودتم زود بخواب عزیزممن که دیگه مطمئن شده بودم یه خبرایی هست سریع دست پدرام و گرفتم و رفتم تو اتاقمون و در رو بستمبعدها فهمیدم خاله ام که با نامزدش در حال خرید از بازار بوده اتفاقی چند خیابون دور تر از مغازه ی پدرمپدرم رو با دختر جوونی میبینه که دستش رو گرفته بوده و پول تو جیبش میگذاشتهخاله ام که اتفاقا اونم دختر زرنگ و تیزی بودwww.zehndarmani1.irبه بهانه ای نامزده اش رو میفرسته دنبال کاری و دنبال اون دختر میرهمیفهمه که تو یکی از روستاهای اطراف شهر با پدر و مادر پیرش زندگی میکنه!مامانم بعدها تعریف کرد اینها رو که از زبون خاله ات میشنیدم داشتم شاخ در میوردمرفتم خودم دختر رو دیدمخاله ات راست میگفت پدرت یه دختر بی سواد که اصلا زیبایی نداشت رو جایگزین من کرده بوداولش از اون دختر متنفر شدم که این بلا رو سر ما و زندگی باصطلاح رویایی ما آورده بودولی فهمیدم که اتفاقا اونم خیلی بدبخته و اصلا نمیدونسته پدرم زن و بچه دارهاون به شدت خودش از فقر و ناآگاهی والدینش و بارداری در سن بالا که نتیجه اش اون بود، آسیب دیده بوداون دختر هم پر از مشکلات متعدد تو زندگیش بود و با همه توانش داشت با اون مشکلات میجنگیدوقتی اصل قضیه رو فهمیده بود به پای مادرم افتاد و کلی معذرت خواهی کرد و گفت به خدا اون صیغه نامه رو باطل بدونیدبه خدا منو، نام و نشونم رو دیگه نمیبینید و از ترس آبروش همه جوره سعی کرد مادرم رو آروم کنه تا آبروش بیشتر از این نرهمامانم میگفت همون جا بخشیدمش و قول گرفتم دیگه کلا از زندگیه پدرم بره و محو بشهتازه دلش سوخته بود یه پولی هم کمکشون کرده بودبه قول مادرم اصلا چه فرقی میکرد که اون نبود یکی دیگه، مشکل اصلی و مسبب این شرایط چیز دیگه ای بودترسهای ناخودآگاه مادرم از زن بی عرضه و وابسته بودن و افراط در دست گرفتن قدرت مدیریت خانوادهاعتماد به نفس پایین پدرم و عدم مهارتهای ارتباطیشواضح و رک نگفتن خواسته های پدرم و اعتراض نکردن در زمان ناراحتیبدتر از همه، انتخاب بدترین راه و اشتباهترین راه حل توسط پدرم و .....پدرم که فکرشم نمیکرد با اون همه دقتی که کرده اینجوری آبرو ریزی بشه و تمام اعتبار احمد خان و وجهه ای که تو کل فامیل داره این طوری نابود بشه مدتها غیبش زدآخه با اینکه مادرم سکوت کرده بود و میخواست چند روز بی سر صدا به این جریان فکر کنهخاله ام تحمل نکرده بود و همون روز، به دایی هام و خان بابا شاهکار داماد بزرگشون احمد آقای نجیب و معتمد رو گفته بوداونها هم همون روز به مغازه ی پدرم تو بازار رفته بودن و با داد و بیداد که این بود مزد محبتهای ما، دختر همه چیز تمومون رو بهت دادیم که این بلا رو سرش بیاری؟؟خلاصه کلی آبرو ریزی شده بود و پدرمم که قبلا هم توانایی مقابله ی مستقیم با مشکلات رو نداشت ترجیح داد فرار کنه تا تو تنهایی به اتفاقات افتاده فکر کنه و ببینه چرا، اصلا چی شد که همچین اشتباه وحشتناکی رو کردپدرم بعدها گفت رفتم تو یه امام زاده ای اطراف تهران موندم و به بلایی که سر خودم و زندگیمون آوردم فکر کردمهر چی فکر کردم نفهمیدم چرا این کارو کردمwww.zehndarmani1.irمن که مرد هوس باز و سست عنصری نبودم که بگم تنوع طلبی و بی بند و باری باعث این کارم شدمن که زن و بچه های خوبی داشتم و هر چی فکر میکردم هیچ علتی واسه کارم پیدا نمیکردمبه خودم میگفتم من که علت رفتار خودم برای خودم قابل توجیه نیست چطور خانومم و بچه هامو، اطرافیان رو قانع کنم منو ببخشنپدرم میگفت یک ماه به درگاه خدا گریه و التماس کردم راهی جلو پام بذارهواقعا نمی خواستم خانواده و اعتبار و آبروم رو از دست بدمدر نهایت به این نتیجه رسیده بود گره ی این مشکل به فقط به دست مادرم باز میشهدوباره باید دست به دامن فهم و درک و متانت و درایت مادرم بشهپدرم بعد حدود یک ماه برگشت خونهما که از دوریش داشتیم میمردیم با دیدنش انگار بال در آوردیم و پریدیم بغلشهم اون هم ما یه دل سیر گریه کردیممامانم هم تو نگاهش یه دلتنگی همراه با دلخوری بودولی عقب وایستاد و آروم رفت تو اتاقیادمه پدرم از ما خواست تو حیاط بازی کنیم و بذاریم با مادرم صحبت کنهمادرم بعدها بعد مرگ پدرم به اصرار من گفت که پدرم اون روز چی گفته بودپدرم بعد ساعتها گریه و اظهار پشیمونی گفته بودبه خدا یکبار هم باهاش رابطه ی جنسی نداشتم اینو برو هر جور میخوای پیگیری کنفقط از اینکه کمکش میکردم و میدیدم اون بدون من لنگ میمونه و من چقدر تو زندگیش ناجی و مهم هستم خوشحال بودماز اینکه بالاخره یکی هم به نظر من و به عقیده من نیاز داره و بدون من نمیتونه زندگیش رو پیش ببره نیاز داشتمولی خودمو، کارمو توجیح نمیکنمبه خدا که میدونم مقصرم و هر جور تو بگی جبرانش میکنمبه خدا میدونم کارم سر تا پا غلط بوده و اگر قصد کمک به زنی رو داشتم، باید توسط تو کمک میکردمکمک کردن مرد به زن مطلقه یا مجرد سر تا پا غلطه و آخرش میشه یه ارتباط و هزار تا مسئله ی دیگهخیلی فکر کردم ولی هیچی به مغزم نرسید که چرا میخواستم نداشته هامو از کودکی تا الان تو این راابطه ی نصف و نیمه و دزدکی پیدا کنمبه خدا نمیدونمتو این مدت صد دفعه خودمو لعنت کردم که تو اگه به خانومت میگفتی دردت چیهاون پای حرفهات میشست و برای حل شدن و راه پیدا کردنش تلاشش رو میکرد چرا بدترین راه رو انتخاب کردیولی دردم رو به تو نگفتم و در عوض اون کار اشتباه رو کردمwww.zehndarmani1.irپشیمونم و الان بعد خدا امیدم به توئه کمکم کن از این آبروریزی بیرون بیامنمیدونم به مادرم اون روزها چه گذشت فقط میدیدم که چقدر داره اذیت میشهولی با اون همه فشاری که روش بود یه روز دست ما رو گرفت و رفتیم خونه ی خان بابابعد شام که تقریبا همه دایی ها و خاله ها جمع بودن از ما بچه ها خواست که بریم یه اتاق دیگهبعدها تعریف کرد که اون شب چی شداون شب ماردم رو کرده بود به پدربزرگم و دایی هام و گفته بود که برای زندگی من مشکلی پیش اومده که با این که در ظاهر صد در صد شوهرم مقصرهولی تو این مدت فکر کردم دیدم منم یه جاهایی بی تاثیر نبودمالان اومدم وساطت حاج احمد رو بکنماون مرد خوبیه تا حالا هیچکدومتون سر سوزنی ازش بدی و نامردی ندیدینمن از آبجی نسترن ناراحتم کاش این موضوع بین منو اون میموند و به فامیل نمیگفتتو این شرایط پخش شدن این حرفها حل کردن مشکل زن و شوهر رو صد برابر سخت تر میکنهبگذریم که آبروریزیش چه بلایی سر دو طرف و بچه هاشون میارهاصلا کار درستی نبود مطرح کردنش با دیگران حتی نزدیکترین عزیزای من که شماها باشینمیدونم تک تکتون دلسوز من و بچه هام هستینولی این موضوعات خیلی بهتره که پنهان بمونهازتون خواهش میکنم این موضوع تو همین جمع بمونه و دیگه بیشتر از این پخش نشهنذارید تو فامیل و درو همسایه دهن به دهن بچرخهچون وقتی همه جریان رو بفهمن دیگه بخشیدن آدمی که اشتباه کرده خیلی سخت تر میشهمن نمیخوام از احمدآقا طلاق بگیرم میخوام یه فرصت دوباره بهش بدمهر دومون قول دادیم تغییر کنیم و خواسته هامون رو واضح و به موقع به هم بگیم تا کار از کار نگذره و این اتفاقها دیگه نیوفتهwww.zehndarmani1.irاز شما هم میخوام با اینکه میدونم خیلی سخته ولی سعی کنید باهاش مثل قبل باشید و دوستش داشته باشیدخان بابا و دایی هام هم که مادرم رو خیلی قبول داشتن قبول کردنو پدرم باز برگشت خونهولی انگار یه آدم دیگه ای شده بودخیلی بیشتر به مادرم و ما توجه میکردکم کم یاد گرفت که ابراز علاقه اش رو نشون بده، حرفهاشو بزنهجاهایی که موافق نبود نظرش رو میگفتمامانمم هم از اون به بعد تصمیات رو دو نفره میگرفتخیلی جاها نشون میداد که برید از پدرتون نظرشو بپرسیندیگه از بعضی کارها خودشو کشید کنار و کامل مدیریت و تصمیم گیری اونها رو سپرد دست پدرماون اتفاق مثل یه طوفان تو زندگی ما بودچند ماهی زندگیمونو فلج کرد و حال هممون رو بد کردولی با درایت مادرم و صداقت و تواضع و پشیمونی پدرم به مرور شرایط بهتر شداونها درس بزرگی گرفتن که هر لحظه حواسشون به خودشون و کارهاشون و تصمیماتشون باشهبرای منم درس بزرگی شد بعدها که بزرگتر شدم از این ماجرا درس گرفتمتو کار و درس و ازدواجم سعی کردم هوشیار و عاقل باشم و اشتباهات دیگران رو تکرار نکنم و از خصوصیات و رفتار خوبشون الگو برداری کنمدر ضمن مواظب باشم به خاطر ترس از چیزی حالا دیگه از این ور بوم نیوفتم واین دفعه از این طرف قضیه ضربه نخورمپایان: آدرس سایت www.zehndarmani1.irکانال تلگرامt.me/ZahraRezaeiPsychologyکانال روبیکا@ZahraRezaeiPsychology1پیج اینستاگرامmoshavere_ravan