مادری بدون سانسور

کاش می‌شد در کنار عبادت‌های مختلف که در مفاتیح آمده عبادتی بود بنام عبادت عبادت مادران عبادت مادران از عبادات سایر افراد متفاوت است مادر اشک چشمش را با گوشه‌ی لباس فرزند پاک می‌کند مادر چگونگی انجام اعمال عبادی اش با سایر افراد فرق می‌کند اجر اعمالش نیست حتما با سایر افراد متفاوت خواهد بود اجر هر عمل را که می‌گوید دستور هر اعمالی را که توضیح می‌دهد باید زیرش نوشت مادران این‌چنین است که مثلاً شب‌های بادی متفاوت لیلةالرغائب شب قطر هر کدام اعمال ویژه‌ای را برای عموم مردم بیان کردند اما در مورد مادر اعمال متفاوت است مثلاً همین شب قدر مادر سجاده‌اش را پهن می‌کند و قرآن می‌آورد مفاتیح می‌آورد آماده می‌شوند برای انجام اعمال عبادی شب قدر فرزندان هر کدام در گوشه کنار مادر نشسته‌اند مادر شروع می‌کند به انجام اعمال عبادی قرآن می‌گشاید تا کمی قرآن بخواند کمی می‌گذرد بعد از خواندن چند آیه یکی از کودکان می‌گوید مادر گرسنه هستم هنوز شروع نکرده باید قرآن را ببندد و به احوال کودک کودک خود رسیدگی کند اندک خوراکی و آب که از قبل تهیه کرده‌است را درمی‌آورد به کودک خود می‌دهد لقمه لقمه در دهان او می‌گذارد کودک سیر می‌شود مادر می‌گوید این دیگر کاری با من نداری کودک می‌گوید خیر قرآن را می‌گشاید کدام آیه بودم یادش نمی‌آید ایرادی ندارد دوباره از نو شروع می‌کنم بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم ازنو شروع می‌کند هنوز چند آیه نخوانده که گویی کودک دیگر می‌گوید مادر اسباب‌بازی ام را بده آه خدایا انجام اعمال عبادی با مادری چقدر سخت‌تر است خوب اسباب‌بازی کودک را از درون کیفش درمی‌آورد به کودک خود می‌دهد بیا با این بازیکن دیگر با من کاری نداری مادر دیگر با تو کاری ندارم خب برای بار دیگر قرآن را برمی‌دارد از آخرین آیه‌ای که خوانده شروع می‌کند به خواندن دوباره چند آیه بیشتر نخوانده که کودک اول می‌گوید مادر دست‌شویی دارم آه خدای من وسط اعمال عبادی چه کنم دوباره قرآن را می‌بندد کودک خود را به آغوش می‌کشد و او را برای اجابت مزاج به دست‌شویی می‌برد.خواندن قرآن را به اتمام می‌رساند سخنران از پشت بلندگو می‌گوید حالا قرآن را را بر سر بگیرید. قرآن را بر سر می‌گیرد که ناگهان کودکش می‌گوید مادر خوابم می‌آید آغوش می‌گشاید و کودک را به آغوش می‌کشد کودک دیگر با دیدن این صحنه می‌گوید مادر من نیز خوابم می‌آید فرزندم تو نیز به آغوش من بیا کودکان را به آغوش می‌کشد و از گرفتن قرآن بر روی سر بازمی‌ماند خداوندا فرزندانم را به آغوش کشیده‌ام از من بپذیر این شب قدر را بدون گرفتن قرآن بر سر گرفتن و با خواندن قرآن‌هایی در غیر ممتد بپذیردیگران قرآن‌ها را در سر گرفته‌اند و مادرکودکان را به آغوش کشیده است حال نوبت عزاداری و گریه است روضه می‌خواند مداح از پشت بلندگو روضه امام حسین را می‌خواند مادر شروع به گریه می‌کند کودکان سر به زیر چادر مادر آورده و می‌گویند مادر گریه نکن دیگر باشد فرزندم و مادر باید بخندد تا کودکان شاد شوند خداوندا اجر این خنده‌های اجباری تلخ و شیرین چند خدایا دوست دارم یک دل سیر در عزاداری فرزند رسول خدا گریه کنم اشک بریزم روضه بخوانم و مویه کنم اما اما من یک مادرم اما کودکم دوست ندارد که من گریه کنم اشک بریزم و دوست ندارد اشک مرا ببیند و فرق بین اشک و گریه‌های دیگر با گریه اباعبدالله را نمی‌داند و من مجبورم به‌خاطر کودکم دره دلم اشک بریزم خدایا این اشک‌های ریخته‌شده در دل را از من بپذیر خدایا در دل غم عزای فرزند رسول خدا را دارم اما در ظاهر به‌خاطر فرزندم باید لبخند بزنم بخندم و اشک نریزم و اشک‌هایم را با گوشه لباسش پاک کنم تا او شاد باشد خداوندا اشک‌های پنهانی مرا بپذیر خدایا این اشک‌های مرا مضاعف گردان من دوست دارم نسل پاک شیعه را تربیت کنم من دوست دارم سربازم وطن بسازم سرباز رهبر بسازم و برای این کار مشقت نیاز است تمام مشقت‌ها را به‌خاطر تو تحمل می‌کنم سختیه شیرین‌ترین کار دنیا یعنی فرزند پروری را تحمل می‌کنم خدایا تمام طول روز را در حال خدمت به فرزندان بودند با نیت ساخت و تربیت انسان خداوندا درحال عبادت خوابم می‌گیرد خداوندا نمی‌توانم آن‌گونه که شایسته و بایسته‌است عبادت کنم شب‌بیداری کنم خداوندا به نیت ساخت انسان آدمی درست کار می‌کنم خداوندا عبادت‌های ساده مرا بپذیر