نقد و بررسی فیلم Murder Mystery 2 (معمای قتل)

فیلم Murder Mystery 2 دنباله‌ی قسمت اول فیلمی با همین نام و نقش آفرینی بازیگرانی مثل جنیفر انیستون و آدام سندلر است که از شبکه‌ی استریم نتفلیکس پخش شد.شاید اولین سرنخ کیفیت پایین رو از تریلر این فیلم گرفتم. معمولا تریلرها راه خوبی برای قضاوت محتوی فیلم به خصوص اونایی که مختص گیشه ساخته شدن هستن. تمام خط داستانی فیلم، شوخی ها، سکانس های هیجان انگیز و خلاصه هرچی که فیلم تو چنته داشت، تو تریلر اومده بود. به جرئت میتونم بگم به جای اینکه حدود 2 ساعت از وقتتون رو هدر بدید، میتونید با دیدن تریلر ادعا کنید که فیلم رو دیدید. هویت قاتل رو هم از صفحه‌ی ویکی پدیا یا شبکه‌های اجتماعی میتونید بفهمید و خیال خودتون رو راحت کنید. جدای تریلر، خوشبختانه یه سری ادم تو هالیوود، یا سینمای هر کشور دیگری، هستن که برند خودشون رو دارن و صرفا باد دیدن اسم اون آدم توی عوامل فیلم، میتونید حدس بزنید اثر تولید شده به درد شما میخوره یا نه. آدام سندلر برای من از اون آدماییه که اسمش تو هر فیلمی بیاد میتونه بهم کمک کنه تا تو وقت و هزینه‌م صرفه جویی کنم و به کار دیگه‌ای مشغول شم. جنس شوخی‌های سندلر طوریه که فکر نمیکنم به مذاق هیچ آدم بزرگسالی خوش بیاد و شاید بتونه عده‌ی خاصی از نوجوون‌ها رو بخندونه. خودش هم متاسفانه نه صدا، نه میمیک نه حتی استعدادی توی بازیگری داره و صرف حضورش تو یه فیلم مخاطب رو دلزده میکنه. جنیفر انیستون هم بعد از نقش ریچل تو سریال فرندز هیچ وقت تو هیچ فیلم دیگه‌ای نتونست ذره‌ای لحن یا حتی حرکاتش رو تغییر بده و به قالب کاراکتری که داره بازی میکنه در بیاد. شیمی بین جنیفر و آدام اصلا در نیومده و این دو نفر یکی از بی‌مزه ترین زوج‌های سینمایی رو ساختن. وقتی کاراکترهای اصلی درست انتخاب نشدن، از بقیه‌ی تیم بازیگری چه انتظاری دارید؟ شک دارم برای این فیلم آزمون بازیگری گرفته شده باشه. احتمالا تهیه کننده ها به بازیگرها زنگ زدن و اولین نگون بختی که بله گفته رو به کار گرفتن.البته شاید تیم بازیگری به خودی خود بد نبودن و فیلم و سریال‌های خوبی ازشون دیدیم و مشکل از فیلمنامه‌ی بی رمق نویسندگانه که هیچ متریالی در اختیار بازیگرها قرار نداده. مهم‌ترین ویژگی یه تریلر جنایی اینه که بتونه معما طرح کنه. مثلا فیلمنامه‌ی چاقو کشی قسمت اول رو به خاطر بیارید. نویسنده‌ها حتی از ساختن مظنونین هم عاجزن و به سادگی غیرقابل باوری از کنارش رد میشن. وقت و دقتی که بابت گره‌های داستانی این فیلم صرف شده احتمالا به صفر میل میکنه. اگه باور نمی‌کنید باید بگم، بدون هیچ اغراقی، نویسنده‌ها مظنونین رو در تنها یک خط تعریف کردند. کارگردانی هم کوچکترین کمکی به فیلم نکرده و کات زدن‌های کارگردان، میزانسن، دکوپاژها و همه‌ی بدیهیاتی که کارگردان باید رعایت می‌کرد غلطن. کارگردان کنترلی روی قصه‌ی فیلم نداشته و زمانی که باید به معرفی شخصیت‌ها، حل معمای قتل، سکانس‌های اکشن و سایر اجزا داستان اختصاص می‌داد کاملا نامتوازنه و فیلم به شدت چند تکه به نظر میاد. انگار تدوینگری که با کارگردان خصومت شخصی فیلم رو تدوین کرده. تنها نکته‌ی کمی مثبت فیلم طراحی لباسشه که باور کنید با توجه به ژانر فیلم و قواعد پایه و منطق داستانی، حتی اون هم به نقطه ضعف فیلم تبدیل شده. شاید فقط چند دقیقه ای از فیلم که صرف نشون دادن عروسی هتدی و رقص و آواز شد رو بشه کمی تحمل کرد. دیدن جنیفر انیستون تو لباس هندی به شخصه برای جالب بود.در نهایت باید بگم متاسفانه معلوم نیست چه بر سر سلیقه‌ی سینمایی مردم اومده که شرکت‌های استریم چنین فیلم‌هایی که عمرا پاشون به پرده‌ی سینما یا حتی پخش دی وی دی باز می‌شد رو خیلی باافتخار و صرف هزینه‌ی تیلغات زیاد به خورد ما میدن. امیدوارم شاهد فیلم‌های بهتری از شبکه‌ی استریمی باشیم که زمانی پیش‌رو و خلاق بود و تولیدات بسیار باکیفیت‌تری ارائه می‌کرد.