حکایت آن دخترک پریچهر و کارداشیان‌اندام که پهن کرد برای محلّه‌مان دام! ?

قبلاً هم گفته‌ام، باز نیز تاکید می‌‎کنم بنده شاعر نیستم و ساحت شعر، ساحتی قدسی و والاست که نباید به هر کلمه‎‌ای آلوده شود. آنچه در این نوشته می‌‎خوانید نیز شعر نیست. اگر هم شعر باشد، جزو آن "شعر"هایی است که کنار "وِر" می‌آورند! این متن، تنها داستان یا ناداستانی است که نویسنده‎‌ی آن سعی کرده است برای کاستن از زهرش و دلنشین‎‌تر شدنش، کمی موزونش کند. همین!ناگه دخترکی پریچهر و کارداشیان اندامگویی از آسمان نازل شد و پهن کرد داماز روزی که آفریدند آن محلّه و کوچه‌‎هایش راندیده بودم چنین آویزان لب و لوچه‌‎هایش رابا خویش گفتم آهان! وقتِ تذکر زبانی استزمان، زمان کنار گذاشتن خاری و زبانی استپس رفتم به سوی آن دخترک آهسته آهستهطوری که خدای نکرده باز نشود لب‎‌های پسته!رسیدم به یک قدمی‎‌اش، گفتم سلام خواهرمپدرمان آدم و مادرمان حوّا بود، من تو را برادرم!گفت ایش ایش! ای پشمالوی پُر روی سریشیکهو از کجا آمدی و دلم را کردی چنین ریش؟فکر کردی نمی‎‌فهمم که آمده‌‎ای مُخ بزنیانگشت به کوزه‌‎ی عسل منِ پری‌رخ بزنی!هر کس به من گفت "خواهرم"، حاجی!دو سه دقیقه بعدش شد جی‎‌جی باجی!گفتم من هنوز حج نرفته‌‎ام، نیستم حاجی!با شما هم نمی‎‌خواهم بشوم جی‎‌جی باجی!فقط ‎می‌خواستم بگویم خواهرم کمی حجابت رااین‌‎قدر مُفت و ارزان نفروش گوهرهای نجابت را گفت کوفت و درد بی‎‌درمان، حجابت را، نجابت راتو ای مرتیکه‌‎ی لندهور کنترل کن کمی نگاهت را!گفتم سازند نیازمند دل بی‎‌نیاز را*ترسم که شیوه‌‎های هوس‌آفرین توگفت برو گمشو مرتیکه‌‎ی بدریخت ایکبیریزنگ بزنم خاطرخواهام بیان یا خودت میری؟!گفتم خواهرم روزی چشمِ خرسواری افتاد به پورشهجان من چیزی نمانده بود که از هر دو چشم کورشه!طفلکی نکرد با خودش بگوید: این خرِ من ارگانیک استبرعکس خودروهای لوکس برای جاهای ناهموار نیک استاگر از اینجا برود تا عربستان و مکّهبر روی آن نمی‌‎افتد حتی یکی دو لکّه گفت بگو این داستان چرتی که الان گفتیچه ربطی داشت تا چشماتو در نیاورم جُفتیگفتم تمام تنم دارد می‌‎کند گِز گِز از این حجم پستی و بلندی و پروتِزشما خودت بگو چگونه از چند لپّه‌ می‌‎توان ساخت چنین و چنان تپّه‌‌!وقت انتخاب کالا برای نمایشگاه پلاستیکباید جلوی اسم امثال شما را هم بزنند تیکگفت... نه دیگر چیزی نگفت، افتاد دنبالمهمین که رسید به من، کند تمام پر و بالم!با این که دو سه هفته‌‎ای از آن روز گذشته باور کنید یا نکنید هنوز دارم پماد می‎‌مالم!پ.ن: شعری که کنارش «*» زدم، یکی از تک‎‌بیتی‌‎های زیبای صائب تبریزی است. آن بیت «ترسم که شیوه‌‎های هوس‌آفرین تو، سازند نیازمند دل بی‎‌نیاز را» است که بنده مصرع‌‎هایش را جا به جا کردم!آخرین یادداشت‎‌ها: https://virgool.io/@Jalal-Mohseni-Sh/%DA%AF%D9%88%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B3%D8%A8%DB%8C%D9%84-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-zosfzkf10jku https://virgool.io/11porsesh/%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-tgocvdodxxva https://virgool.io/@Jalal-Mohseni-Sh/%D9%82%D9%81%D8%B3-%D9%82%D9%81%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-br1ydrtfohm1 https://virgool.io/SheykhKong/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%DA%A9%D9%88%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4-%D9%86%D9%87-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D9%88%D9%85-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%85%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%DB%8C%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AA%D8%B9%D8%A8%DB%8C%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-vsckrwy3faix https://virgool.io/11porsesh/%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-xlwzhmxe95jg حُسن ختام: به نقل از کتاب «پندهای سورائو» نوشته‎‌ی «فرانتس کافکا»دو گناه کبیره‌ی انسانی وجود دارد که بقیه همه از آن‌ها سرچشمه می‌گیرند: بی‌صبری و سهل‌انگاری. بی‌صبری، آدم‌ها را از بهشت بیرون راند؛ سهل‌انگاری نگذاشت به آن بازگردد. یا شاید فقط یک گناه کبیره وجود دارد: بی‌صبری. بی‌صبری سبب رانده شدن آدم‌ها شد و بی‌صبری نگذاشت بازگردند.