نگاهی به آلمان؛از بیسمارک تا مرکل

سمت راست آنجلا مرکل، سمت چپ بیسمارکدر طول تاریخ همواره کشورهایی وجود داشته که مردمانش نمی توانستند مانند سایر مردم جهان به عنوان یک کشور معمولی زندگی کنند، و خواستار جایگاه و اقتدار بالایی در سطح جهان بوده اند. یکی از مهم ترین این کشورها آلمان است. کشوری که به سرزمین فلاسفه مشهور است. نگاهی اجمالی به تاریخ این کشور نشان می دهد که همواره آلمانی ها نسبت به شرایطی که در آن دارای جایگاه بالایی نباشد، ناراضی می باشند و این نارضایتی را به شکل برهم زدن ساختار حاکم بر جهان نشان می دهند.اولین حرکت آلمانی ها برای حضور قدرتمند در صحنه ی جهانی در سال 1864.م و در زمان صدراعظمی بیسمارک ملقب به بیسمارک آهنین آغاز شد. در این سال آلمان برای تاسیس یک کشور واحد و قدرتمند در صحنه ی جهانی دست به یک سلسله جنگ های پی در پی زد. آلمان ابتدا به جنگ دانمارک رفت و ایالات شلسویگ و هولشتاین را تصرف کرد. دو سال بعد به اتریش حمله کرد و کنفدراسیون آلمان را که زیر نظر اتریش بود را منحل کرد و بدین ترتیب اتریش را از آلمان بیرون راند. آخرین جنگ آلمان برای ایجاد امپراتوری خود جنگ با فرانسه بود که در 18 ژانویه 1871.م با شکست دادن ناپلئون سوم امپراتور فرانسه، آلمان توانست امپراتوری خود را تاسیس نماید.تاسیس یک امپرتوری بدون داشتن جایگاه مناسب در جهان نمی توانست مطلوب آلمان باشد؛ چرا که کشورهای اروپایی از مدت ها قبل شروع به تصرف سایر سرزمین های جهان کرده بودند و دیگر سرزمینی باقی نمانده بود که آلمان بخواهد برای تقویت امپراتوری خود آن را تصرف کند. سایر کشورهای اروپایی که پیش تر اقدام به فتح مستعمرات کرده بودند هم، نه تنها راضی نبودند آلمان را وراد جرگه ی استعمارگران نمایند، که در کنگره هایی که برای تعیین تکلیف جهان پس از جنگ ها مانند کنگره وین، معاده شومن، کنگره اروپا و کنسرت اروپا و یا کنفرانس هایی که برای تقسیم مناطق جهان بین خود برگزار می کردند، مانند کنفرانس برلین کسی را راه نمی دادند و برای سایر کشورها سهمی قائل نمی شدند. بدین ترتیب آلمان اقدام به شروع نمودن یک جنگ بزرگ جهانی برای بر هم زدن ساختار حاکم بر جهان زد. بدین ترتیب در سال 1914.م جنگ جهانی اول آغاز شد.جنگ جهانی اول اما آنگونه که آلمان می خواست پیش نرفت و با ورود ایالات متحده به جنگ، و حمایت از کشورهای اتفاق مثلث، به ضرر آلمان به پایان رسید و نه تنها کمکی به قدرتمندتر شدن آلمان نکرد، که با تحمیل قرارداد ورسای به این کشور، این کشور در موضع ضعف قرار گرفت.اما آلمان ها از پای ننشستند و با تقویت خود در سال 1939.م دوباره جنگی بزرگ به راه انداختند که بزرگ ترین جنگ در طول تاریخ بشر، چه از نظر وسعت درگیری، چه از نظر تعداد تلفات، چه از نظر تعداد کشورهای حاضر در جنگ، چه از نظر تعداد شهرهای ویران در طول جنگ و چه از نظر میزان مهمات بکار گرفته شده، نام گرفت.این جنگ هم مشابه جنگ جهانی اول، با ورود ایالات متحده به جنگ به نفع متفین با شکست آلمان و متحدینش انجامید. پس از این جنگ بود که قدرت های پیروز، یعنی ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی تصمیم گرفتند برای مهار آلمان آن را بین خود تقسیم نمایند. بدین ترتیب آلمان در 13 اوت 1961.م به دو بخش شرقی و غربی تقسیم گردید. به دلیل ضعف اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی، دیوار برلین که مرز بین آلمان غربی و شرقی بود، در 9 نوامبر 1989.م با حمله مردم آلمان شرقی و فروریختن آن برداشته شد و آلمان در قالب فدرال به صورت یک کشور متحد درآمد. سال شکوفایی آلمان را می توان سال 2010 دانست. چرا که در این سال بود که دولت آنجلا مرکل صدراعظم آلمان یک برنامه اقتصادی با نام Agenda2010 را به مرحله اجرا درآورد که با نام هارتس 1 تا 5 مشهور گردید. برنامه ای که متعاقب آن شاهد افزایش تولید ناخالص داخلی و افزایش نرخ و درآمد سرانه در آلمان بودیم.بدین ترتیب آلمان به مرور توانست تبدیل به یکی از اعضای موثر و مهم گروه هفت (هفت کشور صنعتی جهان) و گروه بیست (بیست کشور برتر اقتصادی) شود ؛و در کنار دو کشور دیگر اروپا یعنی انگلستان و فرانسه یکی از تاثیرگذارترین کشورها در سطح جهان گردد؛ به گونه ای که در سال 2005.م کریس پتن عضو کمیسیون روابط خارجی اتحادیه اروپا در مورد اهمیت این سه کشور گفت: «من قصد اهانت به دیگر کشورها را ندارم، اما تا زمانی که فرانسه، آلمان و بریتانیا در قضیه ای نباشند، در موضوعات مهم اروپایی هیچ سیاستی وجود ندارد.»بدین ترتیب تلاش آلمان که از زمان بیسمارک برای تبدیل شدن به یک قدرت مهم و جهانی آغاز شده بود در اوایل قرن بیستم میلادی به ثمر نشست و آلمان توانست به جایگاهی که لیاقت آن را دارد دست یابد.