قسمت سوم رمان منجلاب خون نویسنده مبینا ترابی

نگاهم رو به بابا دوختم که از درگاه آشپز خونه نمایان بود . آرش نگاهی به من انداخت و با شیطنت گفت : نکنه خاستگار بود که اینطور گفتی آنا جون ؟؟لبخند دندون نمایی زدم و گفتم : از کجا معلوم شاید بود ! | آرش خنده ای کرد و گفت : هیچ کس تو رو نمی گیره !مامان لبخندی زد و رو به آرش گفت : پسرم این حرف رو نزن ، دختر به این خوشگلی و نازی دارم از خدا شونم باید باشه ! با صدای فریاد بابا ، با ترس نگاهم رو به بابا دوختم که با اخم به سمت ما می اومد . آروم گفتم : چیشده بابا ؟نگاهش رو به چشم های متعجب مامان دوخت و با فریاد گفت : از این عوض بپرس با تعجب نگاهم رو به بابا دوختم و با صدای بلند گفتم : یعنی چی ؟! چرا اینطوری حرف می زنی بابا ؟ آرش از پشت صندلی بلند شد و گفت : بابا چیشد ؟ مامان با بغض به بابا خيره شده بود . خواستم سمت بابا برم که فریادی زد و یقه لباس مامان رو تو دستش گرفت و از روی صندلی بلندش کرد . با ترس دست رو شونه بابا گذاشتم که دستم رو به شدت پس زدا فریادی زد و رو به مامان گفت : چطور تونستی ناهید ؟ چطور تونست همچین کاری کنی ؟ مامان ! انگار می دونست چه خبره ؟ اما هنوزم بغض داشت با فریاد دیگه بابا اشک هاش سرازیر شد .نویسنده #مبینا_ترابیتمامی آثار نویسنده توسط انتشارات ثبت می شه کپی پیگرد قانونی دارد.حال مامان بد شده بود.نگاهم رو به بابا دوختم و با فریاد گفتم: بابا چیکار می کنی‌؟بابا نیشخندی زد!تا به حال ندیده بودم بابا اینطور رفتار کنه!یقه لباس مامان رو گرفت و از صندلی جداش کرد.من و آرش با ترس به رفتار عجیب بابا خیره شده بودیم‌!بابا فریادی زد و خطاب به مامان گفت: چرا این کار رو کردی ناهید چرا؟! چطور تونستی?!مامان هنوز هم اشک می ریخت خواستم برم نزدیک که آرش بازوم رو گرفت و متوقف شدم.مامان آروم لب زد و گفت: نمی خواستم...صدای هق هق مامان اجازه نداد ادامه حرفش رو بگه...بابا پوزخندی زد و گفت: همین الان از این خونه برو بیرون...با بهت فریادی زدم و گفتم: یعنی چی بابا؟ این چه حرف مسخره ای که می زنید؟مامان، بابا رو کنار زد و از آشپزخونه بیرون رفت و آهسته گفت: می خوام استراحت کنم.بابا با عجله پشت سر مامان بیرون رفت.ماهم پشت سرشون از آشپز خونه خارج شدیم.بابا فریادی کشید و گفت: استراحت خبری نیست ناهید! چون جای تو اینجا نیست!به سمت بابا رفتم و با فریاد گفتم: بابا چی می گی؟ الان مامان رو داری از خونه بیرون می کنی؟ فکر نمی کنم کار مامان انقدر بد...هنوز حرفم کامل نشده بود که مامان فریاد کشید و گفت: آنا! به تو و آرش مربوط نمیشه...بابا پوزخندی زد و با فریاد و تمسخر گفت: مربوط نمیشه؟ ناهید واقعا مربوط نمیشه؟!خنده هیستریک کرد و ادامه داد._بزار بگم تو چه آدم عوضی هستی! بزار بچه هات تو رو بشناسن!با انگشت اشاره به مامان اشاره کرد که در حال اشک ریختن بود و گفت: این زن عوضی که اسمش رو مادر گذاشتید! کاری کرده که هیچ کدوم از رقیب هام نمی تونستن انجام بدن!همین زن دغل باز! تمام دارایی من رو به فنا داده!می شنوید؟ با یکی از شریک های نامردم دست به یه یکی کرده بود که کل ثروت من رو نابود کنه و خودشونفرار کنن و من بمونم و طلبکار...می شنوید؟ مادرتون می خواست از من طلاق بگیره و بره!با تعجب به مامان نگاه کردم که اشک می ریخت...آهسته لب زدم و گفتم: مامان، تو می خواستی چنین کاری انجام بدی؟مامان نگاهم کرد قبل از اینکه جواب بده بابا گفت: می خواستی نه! این کار رو انجام داده!الان تقریبا ما هیچ ثروتی نداریم!اما با یه تفاوت! اون سیامک که با مادرت نقشه کشیده بود به مادرت رو دست زده خودش از کشور رفته!مامان با تعجب نگاهی به بابا انداخت و با صدای لرزون گفت: سیامک... سیامک رفته؟!بابا عصبی بود عصبی تر شد به سمت مامان حمله کرد و بازوش رو تو دستش فشار داد و گفت: هنوز هم اسم اون کثافت رو میاری؟مامان رو به سمت در برد که فریاد زدم.آرش شونه م رو تو دستش گرفت تا نتونم برم جلو...بابا مامان رو از در بیرون برد.آرش رو هل دادم و پشت سرشون به حیاط رفتم.مامان سعی داشت مقاومت کنه اما بابا، مامان رو به سمت در ورودی می کشوند.فریادی زدم و همونطور که گریه می کردم گفتم: بابا، مامان رو راحت بزار... منم با مامانم میرم.بابا فریادی زد و گفت: ببند دهنتو آنا...مامان اشک می ریخت و فریاد می زد._من نمی خواستم اینطوری بشه...خواهش می کنم، بزار تا موقعی که یه جا برای زندگی پیدا کنم بمونم. خواهش می کنم.التماست می کنم...بابا نیشخندی زد و در خروجی رو باز کرد و مامان رو پا برهنه داخل کوچه هل داد...فریادی زدم و با کنار زدن بابا به سمت مامان که اشک می ریخت رفتم.بابا پوزخند دیگه ای زد و رو به مامان گفت: قبل از اینکه این کار رو انجام بدی باید به عاقبتش هم فکر می کردی!البته فکر کردی مطمئنم اون هم چه فکری!لابد خیال داشتی با سیامک یه زندگی خوب راه بندازی نه؟! الان اون رفته و تو موندی و بدبختی!ناهید، عزیزم، عشق قدیمی من؟مامان لبخند کمرنگی زد و با صدای لرزون گفت : جانم؟بابا پوزخند زد و گفت: هر چه زود تر گمشو از این خونه، دیگه نمی خوام دور و بر این خونه ببینمت می شنوی؟ تو الان با یه حیوون برام فرق نداری...!مامان با بهت به بابا خیره شده بود. فریادی زدم و دست مامان رو گرفتم و به سمت خونه بردم که بابا دست من رو از مامان جدا کرد و گفت: حق انتخاب نداری آنا!و من رو به داخل حیاط هل داد!اشک می ریختم و التماس می کردم. مامان خواهش می کرد...اما بابا سنگ شده بود!یادم نمیره چطور مامان رو مثل آشغال بیرون انداخت!اون روز بد ترین روز زندگیم بود.مامان جایی نداشت بره!اون بود و یه دست لباس تنش!هفت یا هشت ساعت مامان پشت در خونه نشت و اشک ریخت و من هم داخل حیاط...هر چقدر به دست و پای بابا افتادم فایده ای نداشت!نمی شنید که چی می گم...آرش هم نمی دونم چه حالی بود که حتی جلوی بابا رو نگرفت.هوا گرگ و میش و تاریک شده بود.صدایی از مامان نمی اومد! بابا هم در رو قفل کرده بود تا بیرون نرم...با بهت از روی زمین بلند شدم و به جون در افتادم و با فریاد می گفتم: مامان حالت خوبه!اما هیچ صدایی نمی اومد...