کار کار انسان نیست - قسمت دوم

منبع : گوگل به موتوری که از حرف من دلخور شده یک لبخند ملیحانه می زنم و از خیابون رد می شم . سمت دیگه ی خیابون ماشین ها توی ترافیک گیر می کنن و سرعتشون کم می شه . انگار هر کدوم از ماشین ها تفکری انسان گونه دارند . ماشین اولی کنار خط وسط خیابون ایستاده و داره آروم آروم حرکت می کنه ، ماشین دومی داره از پشت ماشین اولی میاد ، نگاهی به کنار ماشین می کنه میبینه سمتی که رو به پیاده رو هست خلوته و اندازه یک ماشین جا داره ، پس اونم خودش رو توی اون فضا جا می ده ، و بقیه ماشین ها هم همینطور همین کار رو ادامه می دن . موندم توی کار خدا که این چه موجودیه که خلق کرده . یعنی اگه اندازه یک سر سوزن حوصله می داشتن چی می شد ؟ بیچاره اون ماشین های آخری که شانس ندارن و گوشه خیابون کنار جدول گیر می کنن . یعنی اگه خیابون چهل تا لاین هم داشت باز هم همه از چهل و یکی دو لاین اضافه استفاده می کردن . تازه می فهمم کاربرد جوب آب توی خیابون چیه ؟ اگه جوب آب نبود ، ماشین ها پیاده رو ها رو هم اشغال می کردن .بعد از روی پلی که روی جوب آب با چند تکه فلز ساختن و کمی هم زنگ زده و روی اون هم یک مقدار سیمان کار کردن که سیمان هم تکه تکه و خرد شده رد می شم و وارد پیاده رو می شم . توی پیاده رو قدم می زنم . کنار پیاده رو ، سمتی که چسبیده به ساختمون ها پر از فضله های کبوتره . سمتی هم که به جوب آب چسبیده توش درخت کاشته شده . دور بعضی از درخت ها آجر کاری شده و بعضی از درخت ها هم از نعمت آجر بی بهره موندن . دلم به بیچاره ها می سوزه . یکیشون که کنار تیر چراغ برق بود . پایین هر دو شبیه هم شده بود . چهار تا تیکه آسفالت و سیمان رو برش زده بودن و حاشیه دور هر دو رو درست کرده بودن . به همین سادگی .بعضی از تکه های پیاده رو هم شمشاد کاشته شده ، توی قسمت هایی که شمشاد کاشته شده اثری از زباله نیست . اما قسمت هایی که کاشته نشده ، توسط زباله ها اشغال شده . هم برگ ریخته و هم زباله . زباله های مختلفی می بینم . دستمال کاغذی ، ماسک ، پلاستیک ، عکس ، کفش ، شیشه ، قوطی و .....اما هیچکدوم کار آدم ها نیست . چون آدم ها زباله هاشون رو توی سطل می اندازن . باید به گربه ها و کلاغ ها و موش های شهر شک کرد . چون فقط اونها هستن که میرن توی سطل زباله و از توش هر چیزی رو بیرون می کشن و توی شهر می ریزن . به جون گربه همسایمون .به تقاطع می رسم و وارد یک خیابون دیگه می شم . کنار چهارراه روی یک پله یک مرد با لباسهای کثیف و یک چیز فلزی مثل عود دود کن نشسته ، یک لوله دستشه و یک چیزی رو توی اون فلزیه داره دود می کنه و با اون لوله ای که در دست گرفته و توی دهنش فرو کرده ، داره مثل سیگار دودش رو به داخل ریه می ده . اصلا هم عین خیالش نیست که کی از کنارش رد می شه . توی عالم خودش غرق شده . این هم یک مدل انسانه دیگه .اون رو هم رد می کنم . باز هم جلوتر می رم . یکم سرعتم رو زیادتر می کنم . آدم ها توی راه رفتن قانون مشخصی ندارن . یکی از چپ میاد و یکی از راست . دائما باید به چپ و راست بری . دیوونه کننده و البته کمی هم سرگرم کنندست . وسط راه هم یک آقایی نه چراغ راهنما داشت و نه جفت راهنما زد . یهو زد روی ترمز . منم زرپی خوردم از پشت بهش . خودش هم فهمید چیکار کرده و از من عذرخواهی کرد . منم توی دلم می گفتم : " اگه خانم بود چی ؟؟؟؟؟؟ " و با خودم می خندیدم .البته این طور راه رفتن در پیاده رو خیلی هم جالبه و مدل مردم ماست . توی کشورهای دیگه یک ضرب المثل دارن که می گن : " کیپ رایت گایز " "KEEP RIGHT GUYS " یعنی از سمت راست حرکت کنید .و باز هم وارد یک خیابون کوتاه دیگه می شم . توی این خیابون سمتی از پیاده راه که به طرف خیابونه ، کلی موتور پارک شده و نصف خیابون رو اشغال کرده . از همون باریک راهی که باقی مونده با خوردن به این و اون مسیر رو ادامه می دم . راستی این جمع شدن هم هر بار یک چیزی می سازه . مثلا جمع شدن موتور ها توی یک جا پارکینگ میسازه ، جمع شدن آدم های پیر کنار هم خانه سالمندان ، جمع شدن یک عده ورزشکار باشگاه ، جمع شدن یک عده بچه مدرسه و جمع شدن ها و جمع شدن ها ، جایگاه ها و مفهوم های متفاوتی می سازه .کنار یک سطل زباله بزرگ توی خیابون موشها جمع شدن و این طرف و اون طرف می دوند ، پدری با فرزنداش دارن به موش ها نگاه می کنن . من هم نزدیک می شم و نگاه می کنم . داخل جوب توی کثیفی ها ، موشی یک تکه نان رو با دست های کوچکش گرفته و داره می خورتش . با اون چشمای سیاهش به من نگاه می کنه و تند و تند نونش رو می خوره . راستی موشها چی می خورن . نه فروشگاهی دارن که از اون خرید کنن و نه جایی دارن که بخوابن و توش زندگی کنن .بالای سطل آشغال روی تیر چراغ برق یک بنر کوتاه زرد رنگ با نوشته های قرمز نوشته : " این محل برای موش ها طعمه گذاری شده ، لطفا مراقب کودکان خود باشید " . وارد یک خیابون دیگه میشم که کلا پیاده راهه . وسط خیابون سطل های بازیافت زباله تر و خشک گذاشته شده . با توجه به اهمیت تفکیک زباله می بینم که باز هم گربه ها و کلاغ ها اومدن و آشغال های تفکیک شده رو جابجا کردن و نظم سطل ها رو به هم ریختند . از دست همشون شاکیم . کاش زبون حیوانات رو بلد بودم تا می تونستم جلوی این کارهاشون رو بگیرم و برای اونها کلاس آموزشی می گذاشتم تا بدونن زباله چیه و چه خطراتی برای زمین داره .این هم از داستان خیابان های شهر . امیدوارم لذت برده باشید .