پس از مرگ چه اتفاقی برای زندگی آنلاین ما می‌افتد؟

در طول چند دهه آینده، افراد مرده خیلی بیشتری در فیس‌بوک خواهند بود. در واقع، براساس برخی برآوردها، در سال ۲۰۶۰ تعداد حساب‌های کاربران متوفی از تعداد حساب‌هایی که یک فرد زنده پشت آن‌ها است، بیشتر خواهد شد.اما "زندگی پس از مرگ دیجیتال" مردم بسیار فراتر از فیس بوک است. وقتی یک شهروند قرن بیست و یکم می‌میرد، اغلب دسته‌ای از پست‌ها، پیام‌های خصوصی و اطلاعات شخصی را در همه چیز از توییتر گرفته تا بایگانی بانک آنلاین باقی می‌گذارند. چه کسی صاحب این داده‌ها است و چه کسی مسئول حفظ حریم خصوصی متوفی است؟ فهیم حسین، یک دانشمند علوم اجتماعی در دانشگاه ایالتی آریزونا در تمپه، چند سال گذشته را صرف جستجو در آب‌های تیره این که چگونه مردم، سکوها و دولت‌ها زندگی دیجیتالی که ما پشت سر می‌گذاریم را مدیریت می‌کنند، کرده‌است.حسین امروز در نشست سالانه انجمن پیشرفت علوم آمریکا که در مجله Science به چاپ می‌رسد، در مورد میراث دیجیتالی خود سخنرانی کرد. ما با حسین درگیر شدیم تا در مورد اینکه چرا سکوهای آنلاین باید مردم را به برنامه‌ریزی برای مرگ قریب‌الوقوع شان تشویق کنند صحبت کنیم، آیا شما حق دارید پس از مرگ حریم خصوصی داشته باشید یا خیر، و فرهنگ عجیب و جدید سوگواری دیجیتال.سوال: یک میراث دیجیتال قرن بیست و یکم شبیه چیست؟پاسخ: وقتی ما می‌میریم، رسانه‌های اجتماعی‌مان را پشت سر می‌گذاریم: تصاویر، خاطرات، پیام‌ها، هر چیزی که شما برای آن استفاده می‌کنید. این فقط در مورد فیس بوک نیست. این در مورد هر سرویسی است که از داده‌های ما استفاده می‌کند. در اینجا گوگل، لینکدین، توییتر وجود دارد. حساب کاربری گوگل ما از نظر علایق و تنفر ما، آنچه که انجام می‌دهیم، آنچه می‌گوییم و آنچه که جستجو می‌کنیم، بسیار بزرگ است. وقتی از جهان اول فراتر می‌روید، در بخش‌های مختلف جهان که اقتصادهای در حال ظهور در آن وجود دارند، مساله بسیار مهمی با بانکداری آنلاین وجود دارد. اطلاعات شخصی زیادی در آنجا وجود دارد، و مردم با میل و رغبت آن را بدون درک اینکه چه اتفاقی برای آن داده در پایین جاده می‌افتد، منتشر می‌کنند.سوال: چرا مردم باید این موضوع را جدی بگیرند؟پاسخ: به ندرت کسی در مورد آنچه پس از مرگ ما بر سر این داده‌ها می‌آید صحبت می‌کند. این بیماری بر همه تاثیر می‌گذارد اما هیچ راهنمایی وجود نداشته است. شرکت‌ها یا افراد هر کاری که انجام می‌دهند، به روش خودشان انجام می‌دهند. اگر استانداردها را نداشته باشیم، هیچ شبکه ایمنی قانونی وجود ندارد و این یک غرب وحشی است. (داستانی که در طول جلسه گفته شد یک مثال است: نهیان آل مختدیر دانشجوی دانشگاه و فعال اجتماعی از سرطان رنج می‌برد. در حالیکه درمان و جمع‌آوری کمک‌های مالی او ادامه داشت، ناهیان به طور فعال تجربه روزانه خود از مبارزه با سرطان در فیس بوک را به اشتراک گذاشت. پس از مرگ او، خانواده و دوستانش می‌خواستند همه وضعیت‌های فیس بوک او را در یک کتاب منتشر کنند اما نتوانستند، چون فیس بوک حساب او را مسدود کرد و تمام وضعیت‌های او برای دیگران غیرقابل‌دسترس شدند. خانواده نهیان تلاش کردند تا فیس بوک را متقاعد کنند که به آن‌ها اجازه دسترسی بدون هیچ موفقیتی را بدهد. بنابراین، در اصل، خانواده باید بر سر میراث دیجیتال نهیان مبارزه می‌کردند.)سوال: آیا افراد متوفی هنوز حق حریم خصوصی دارند؟پاسخ: من شخصا این را باور دارم. من در مورد اجرای قانون شک دارم. من یکی از طرفداران بزرگ اجازه دادن به بازار برای تصمیم‌گیری درباره استانداردها به جای قانون هستم. اما فکر می‌کنم صحبت باید آنجا باشد.سوال: گوگل یک تنظیمات انتخابی دارد که به شما این امکان را می‌دهد تا داده‌های خود را بعد از مردن حذف کنید. به مردم توصیه می‌کنید که پیش از مرگ حساب دیجیتال خود را تنظیم کنند؟پاسخ: اول از همه، همیشه از سیاست‌های رسانه‌های اجتماعی آگاه باشید. وقتی درباره تنظیمات حریم خصوصی که ارائه دهندگان رسانه‌های ارتباط جمعی به شما می‌دهند فکر می‌کنید، باید بدانید که آن‌ها به هر حال داده‌های شما را خواهند داشت. ما باید زمانی که بحث استفاده از سیستم‌عامل دیجیتال در مورد به اشتراک گذاری داده مطرح می‌شود، مسئول باشیم. من فقط چیزهایی را با شما در میان می‌گذارم که با آن‌ها راحت هستم. به همین دلیل، اهمیتی نمی‌دهم که آیا مردم بعد از مرگ من به آن دسترسی دارند یا خیر.سوال: چگونه باید با مردگان در رسانه‌های اجتماعی ارتباط برقرار کنیم؟پاسخ: ما باید در مورد فرهنگ صحبت کنیم، در مورد این که چگونه با مرگ به صورت آنلاین سر و کار داریم، و چه نوع شرکت‌های خدماتی ارائه می‌دهند، و چگونه به ما کمک می‌کند یا خیر. در ژاپن و کره، آن‌ها سنگ قبرهای دیجیتال را دارند. اگر به گورستان‌های ژاپن بروید در آنجا کدهای QR وجود دارد که می‌توانید به آهنگ مورد علاقه فرد متوفی گوش دهید و فیلم‌ها یا نقل‌قول‌های مورد علاقه او را ببینید و غیره. نگاه کردن به آن بسیار جالب است. می‌تواند درمانی باشد، درست است؟ اما در عین حال، می‌تواند استثمارگر باشد و احتمالا می‌تواند اوضاع را بدتر کند (برخی اشکال سوگواری دیجیتال مانند فعال نگه داشتن حساب توسط یکی از اعضای خانواده، می‌تواند باعث تروما به دیگران شود و مانع از این شود که آن‌ها بتوانند از مرگ دور شوند.) ما قطعا نمی‌دانیم چگونه می توان بر همه چیز تاثیر گذاشت.چاپ‌شده در: مجله Science به تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۲۰نویسنده: Eva Frederickلینک مقاله اصلی:https://www.sciencemag.org/news/2020/02/what-happens-our-online-lives-after-we-dieاین مقاله توسط مترجم هوشمند مقالات تخصصی - علمی و به صورت خودکار و با حداقل بازبینی انسانی ترجمه شده و می‌تواند به صورت محدود دارای اشکالات ترجمه باشد.