به چه افتخار کنم؟ ای زیبای من. (به مناسبت آخرین دعوایم در محل کار)

از گاو بندی ها و بخور بخور ها در پروژه های عمرانی بگم یا از اینکه هیچ کدام از پروژه هایی که کار کردم اصولی نبودن و با کوچکترین زلزله ای فرو خواهند ریخت (مطمئن باشید که توی بزرگترین پروژه های این چندین سال اخیر کار کردم ، پروژه هایی که همه میشناسن و شاید روزانه از اون ها استفاده کنند)بگذارید داستان رو از یه جای دیگه شروع کنم ، جایی که من برای چند روز لذتی رو تجربه کردم که برایم تازگی داشت.ساختمانی در ضلع جنوب شرقی میدان فردوسی هست که در ظاهر چند صرافی ، فست فود و داروخانه و مغازه ی جدا هستند ولی شاید توجه نکرده باشید که کل آن ضلع میدان، یک ساختمان استبه اینکه این ملک برای چه سازمانی هست نمیپردازم که خودش قصه ای دارد. فقط به خاطر کاری که به من محول شده بود و باید تک تک واحد ها رو بررسی میکردم، چند روزی درگیر آنجا بودم که همان چند روز با تمام مشکلات زیادش، بسیار برای من جالب بود و لذت بخش.کار من اونجا طوری بود که باید کل واحد ها رو میرفتم و هر واحدی شاید. نصف روز زمان می برد ، از شغل ها و مغازه هایی که بالا گفتم اونجا بودن تا تولیدی کفش و دفتر یک شعبده باز.ساختمان اگر خاطرم باشد ، سه طبقه روی زمین بود و یک زیر زمین که برای سازه ای به آن بزرگی(از نظر متراژ زمین) و حمال بودن دیوار ها شاهکاری بود (باید توضیح بدم که ساختمان های امروزی از ستون و سقف تشکیل شدن و دیوار ها بیشتر نقش جدا کننده دو محیط رو دارن ولی این طور ساختمان ها وزن کل سازه میاد روی دیوار ها مخصوصا دیوار های کناری به همین خاطر میگن دیوار حمال) تو این طور سازه ها ارتفاع گرفتن بسیار بسیار بسیار مشکلهو از دو طبقه به طور معمول بیشتر نمیساختن حالا تصور کنید که این در حالی بود که متراژ کلی هم خیلی خیلی خیلی زیاد بودعمر تقریبی رو من بین پنجاه تا صد سال تخمین میزنمشکل ساختمان با قوس میدان هماهنگ و زیباستعرض دیوار های حمال در قسمت زیر زمین تا یک متر و خورده ای می رسید (شاید خیلی چیزها یادم نیاد و اعداد رو هم تقریبی بگم که فکر میکنم این حافظه بد من ظلمیه که در حق این شاهکار خواهم کرد) که این عرض زیاد باعث خنکی در طول فصل گرما و حفظ گرما در طول زمستان می شد و نیاز به تهویه آنچنانی نبود. چند ورودی داشت که یکی دارای راه پله عریض گرد بود ، موزاییک های راه پله به صورت درجا کار شده بود (همونجا قالب گذاشتن و موزاییک و پله رو میساختن) ارتفاع پله ها کم بود و راحت میشد بالا پایین رفت شاید باورتون نشه ولی پله ها هنوز آخ نگفته بودندر دیوار ها و سقف اثری از نشتی یا ترک من ندیدم که این یعنی کیفیت تاسیسات خوب و پایستگی مناسب برای این سازه است (این قضیه برای چار پنج سال پیشه و شاید تا الان تغییر کرده باشه. نمیدونم )تغییراتی توسط مستاجرین و کسبه در هر کدوم از این واحد ها اتفاق افتاده بود ولی اون چیزی که من یادمه کیفیت خوب تاسیسات ش بوداز این که روح کل ساختمان یکی بود ولی هر کدام از مغازه ها و صرافی ها با اسم ها و تابلو هاشون اون رو خراب کرده بودن نگم براتون یا از نما و خصوصیات معماری که من هیچی نمیدونم ازش.بگذریمذهنم به زمانی دیگر و جایی دیگر می رودپروژه ای بزرگ و پولدارمن اونجا با سرپرستمون دعوام شد وارد بحث تکنیکی نمیشم ولی فرض کنید کاری باید انجام بشه و از طریقی انجام بشه که هم سرعت و هم دقت کمی داره و هم پول بیشتری باید خرج بشه و هم کار بیشتری باید انجام بشهحالا من این وسط گفتم با فلان روش کار کنید و پاش واستادماین قضیه یک ماهی طول کشید و باعث کلی بحث و اعصاب خوردی و ... شد در آخر هم با روش پیشنهادی من جلو رفتن (اینو نمی گم که من خیلی بلدم نه اتفاقا برعکس، من واقعا از اوستا و نیروی ماهر هنوزم یاد میگیرم ، از پیمانکار و اوستایی که به کار مسلطه مشورت میگیرم و میدونم اونها تو خیلی چیزها از من بهتر واردن و راهکار میدن)اون تجربه یک ماهه به من یه چیزی یاد داد و اون این بود که حرف نزنم ، بنشینم یه گوشه نون و ماستم رو بخورم ، جوش چی رو میزدم ؟ هرچه قدر میخواد هزینه بشه بشه من چی کاره ام . تا وقتی پولم رو میگیرم به فکر خودم باشم نه به فکر پروژهاین روند ادامه پیدا کرد تا این زمان ، باز از پروژه نمی گم، فقط اینو بگم که وضعش بسیار بحرانی هست و ممکنه هم بریزه، اگر این اتفاق هم بیوفته ، به غیر از تلفات انسانی و مالیش، یه آبرو ریزی در سطح کشور و جهان میشه بهترین چیز اینه برای اینا که یه زلزله بیاد و این هم بریزه و بگن خوب زلزله بود دیگه.حالا چی شده که تو ناراحتی؟مگه تو تا حالا مشغول نون و ماست خوردن نبودی ؟اره‌ ولی این یکی آخری دیگه خیلی زور داشتمن کلا یه اخلاقی دارم اگه صد دقیقه وقت داشته باشم هم شاید هشتاد تاش رو می رم فکر میکنم که اون کار رو چه جوری باید انجام بدم و بعد می رم که انجام بدمحالا فرض کن با این حساسیت پروژه ، من کاری که نیم ساعت طول میکشید رو یه ساعت طول دادم که بفهمم مشکل از کجاست؟برای جلو تر رفتن باید چیکار کرد و یا این که چه چیز های دیگه ای رو باید در آینده در نظر بگیریم ، این وسط هم که داشتم کار میکردم مدام زنگ میزدم اینو و اون و هماهنگی میکردم و پرس و جوبعد نیروی پیمانکار قهر کرده که آقا تو کار ما رو عقب انداختی و بلد نیستیبعد خود پیمانکار اومده و میگه من تو پروژه بزرگ شدم و میدونمشما سرعتت پایینه و من دارم هزینه میدم و بماند بد صحبت کردنشمن کلا فحش خورم ملسه چه کش دار چه بدون کشو ناراحت نمیشم ولی امروز از یه چیز واقعا بدم اومد که پیمانکار گفتگفت شما از این به بعد سر کار من نخواهی اومد(یعنی میتونی بری جای دیگه از همون پروژه ولی من زورم زیاده میگم که تو رو جابه جا کنند)حالا این یعنی چی؟فکر کن تو برای خونت کارگر گرفتی که عید تمیز کاری کنهحالا به جایی که تو دستور بدی و بگی اینطوری اون طوری، طرف بیاد بگهمخلص کلاماولمن تو هر پروژه ای که کار کردم اگه تا قبل زلزله نریزه بعدش حتما می ریزه و پروژه هایی هم بوده که میشناسین و استفاده میکنیندومبه اون ساختمون که زمان خدابیامرز اول ساخته شده فکر می کنم، یاد چند تا چیز می افتم. اون پل ورسک که معروفه به مهندس گفته بوده باید زن و بچه ات رو برای اولین بار زیر پل بذاری و بعد قطار رد بشه. کتاب پوست در بازی نسیم طالب که همین رو میگه ، مدیری که چه بد عمل کنه چه خوب بازم مدیره و پولش رو میگیره ، میخواد چه راندمانی داشته باشه؟. یه جمله بود که میگفت اگه شما بهترین آدم ها رو بذاری تو یه سیستم بد ، خروجی بازم بدهتو بهترین مربی های جهان رو بیار تو لیگ ایرانتو بهترین مهندس ها ی جهان رو بیار تو سایپا ایرانخودروتو بهترین دکتر های دنیا رو بیار تو سیستم درمانی اینجانتیجه اش رو خودتون حدس بزنیدخانه از پایبند ویران استخواجه در فکر نقش ایوان است