مینیمالیست، روش و تکنیکی برای آرامش (بخش دوم)

راستشو بخواهین، ویکندِ و من هم گفتم، یکم وقت بِزارم و نوشته رو به سرانجام برسونم.قانون سوم) قانونه "چِرتُ پِرت" ممنوع!کوه وسایل به درد نخور ...!"هرچیزی که دارید رو میتونید تویِ ۳ تا دسته بندی قرار بدین"الزامی‌هاخُوب خُوب خُوب، الزامی‌ها، دقیقا همون مواردِ کمی هستند که، تو لیستمون قرار میگیرند، میدونین چرا کـــم؟! چون اونها، چیزهایی هستند که، بدون اون نمیتونیم زندگی کنیم؛ مثل : غذا، سَرپَناه، لِباس و امثالش.درصورتیکه، ویژگی‌های خاصِ هَر کُدومِ مون، هَمیشه تغییر میکنه؛ اما نیازهای اکثرمون، نیازهای جامعی هستند؛ یه جورایی، عمومی هستن.غیرالزامی‌هاتوی یه دنیای ایده آل، اکثرِ چیزهایی که داریم، توی این دسته قرار میگیرن؛ اینها، همون آیتم‌هایی هستند کــــــه برای ما، تو زندگیمون، ارزش افزوده ایجاد میکنن.خیلی رُک بخوام صحبت کنم، باید بگم مَن واقعا، به یک کاناپه، یا قفسه کتاب، یا یک میز ناهارخوری نیاز نـــدارم؛ اما داشتنشون، به من حِسِ خوبی میده، و باعث میشه، حِسِ زندگی‌ کردنِ بیشتری داشته باشم، شاید شبیه یک تقویت کننده عمل میکنن، نمیدونم !چِرتُ پِرت هامتاسفانه، خوب که به دور و برمون نگاه میکنیم، بیشتر چیزهایی که داریم، تویِ این دسته قرار میگیرن، وسـایلی که واقعا به هیچ دَردی نمیخورن، اما ظاهرا، برای ما احساسِ ضَروری بودن رو به وجود میارن.دقت کن، توی یک خونه یا دفتر کار یا هرچی، نشستی، با کُلی وسلیهِ چِرتُ پِرت، که هیچ کاربرد دقیقی نـــــــدارن، شاید با خودتون بگین یعنی چی‌؟خُوب، خوبِ خوب؛ به دور و اطرافت نگاه کن، واقعا؛ آخرین باری که ازاین وسایل استفاده کردی،چه تایمی بـوده؟ واقعا اگر نباشن، چیزی از ما کم میشه؟؟؟نکته اینِ که، وقتی از این چِرتُ پِرت‌ها، خلاص میشی، تازه فضا باز میشه، برای چیزهای بهتر و فکری آزادتر با کُلی دغدغه‌ی کم‌تر.البته، این دسته‌بندی‌ها برای هر شخصی، شرایط مختلفی رو به وجود میاره؛ برای همین، قوانین دیگه رو باهــــات به اشتراک میزارم، تا دقیقا بدونی که، چیُ، کُجا و چِجوری توی این دسته‌بندی ها، قرار بدی و تکلیفت با چیزهایی که دورت رو گرفته، مشخص تر بشه.قانون چهارم) قانونِ فَصلیْقوانین، حوصله سَر بَر، دست و پاگیر و اعصاب خوردکن هستند، اما واقعا کمک میکنن تا تغییرات رُخ بده!زمانیکه، تلاش میکنی زندگی‌ت رو ساده تر کنی؛ همون اول راه، حتی قبل از اینکه شروع کنی، یهو خُشکت میزنه! یجورایی قُفل میشی ؟! دقیقا وقتیکه، با کلی دارایی و وسیله روبرو میشی، که بخشی ازونا مفیدن و بخشی دیگـه نَه، تَکلیف چیهِ ؟؟؟کشف اینکه، چه چیزایی، واقعا به زندگیمون ارزش اضافه میکنه، و چه چیزایی نه! قطعا بدون قوانینی که گفتم،و میخوام بِگم، تقریبا غیرممکنه، برای همین من با این قوانین سعی میکنم، شما رو به مسیر دُرُست ببرم.یک قانونی که تقریبا بیشتر از ۱۰ یا ۱۵ سالِ پیش، ایجاد شده و مینیمالیست‌هایِ قدیمی‌تری، ازش استفاده کردن و میکنن، قانون ۹۰/۹۰ یا همون قانون فصلیِ خودمونه، که خیلی ساده س ...+ به یکی از وسایل/دارایی یا چیز میزای دور و برت نگاه کن+ هر چیزی میتونه باشه ...+ تویِ این نَوَد روزِ اَخیر، ازش استفاده کردی ؟+ تویِ نَوَد روزِ پیش رو، ازش استفاده میکنی ؟- اگر نه، خوب ولش کن بره.خوبیه این قانون اینِه که، برای تمامِ فَصل‌ها جواب میده، مثالش رو برات میگم تا موضوع ساده تر بشه.داستان از این قرارِ که، نزدیک بهاره و میخوای دستی به دور و برت بکشی، دَرِ کُمد یا انباری یا ... رو باز میکنی، یک ژاکتِ قَدیمی، اونجاست، دارهِ بِهِت نِگاه میکنه ! ? سوالاتی که باید از خودت بپرسی ایناس ...آیا همین الان ازش استفاده میکنم ؟آیا توی ۹۰ روزی که گذشت، (زمستون) ازش استفاده کردم ؟آیا توی ۹۰ روزی که پیش رومه، (تابستون) ازش استفاده میکنم ؟اگر جوابتون آره س،خوب نگه‌ش دارید، اگر نه؛ باهاش خداحافظی کنین.نکته جالب اینجاست که، آب و هوای بهار با پاییز تقریبا یکیه، پس قانون ما برای چهار فصل جواب میدهخُودِ من، اولی که این روش رو شروع کردم، تقریبا هفت سالِ پیش، به قولِ مامانم: "اگر کُمُدِ لباسهات رو بـریـزن بیرون، پا پولش میشه یک ماشین خوب بخری!"؛ چون واقعا به لباس خریدن علاقه داشتم و همیشه پولهـــام رو جمع میکردم تا از بهترین برندها خرید کنم، الان که بهش فکر میکنم احمقانه س ...بزارید تعداد لباسهای گذشته م رو، با امروز براتون مقایسه کنم !!!۲ یا ۳ دست کت و شلوار (برای جلسات رسمی و میهمونی)، چهار تا ساعت مچی، دو تا ساعت دیجیتال،‌ حداقــــل ۱۰ تا پیراهن آستین کوتاه و بلند!!! راهدارهاش رو فیلتر میکنم، شلوار کتون، شلوار پارچه‌ای، شلوار جین، که فکــر میکنم از هرکدوم حداقل سه تا، تا شیش دونه، کاپشن خز، کاپشن چرم، کاپشن‌های مدل روز و یا عالمه کـــفش، حداقل ۱۵ تا،چون یادمه برای کفشام و کلاهای کَپ و اینا، کمدی جُدا داشتم، کَمربند و چرت و پرتای دیگه، بمونه! دیروزِ منامروز من ۲ تا کفش دارم، ۳ تا شلوار که ۲ تاش جینِ، یک دونه‌ش کتونِ که هدیه‌ش گرفتم، یک کاپشن و دوتـــــا ژاکت، و یک سِتِ ورزشی و یک پیراهن خُنَک، که همه‌ش توی یک کیف دستی جا میشه.امروز من خیلی خوشحال تر از قبل هستم، شاید یه جاهایی به این فکر کنم که لباسام تعدادش کَمهِ، اما واقعا از همینا لذت می‌برم، چون ذهنم، سرمایه‌ واقعا به هدر نرفته، و از زندگی دارم لذت می‌برم.لباس زیر، جزو لاینفک زندگیه و بنظر من، داشتن پنج یا شش تا از اون و حداقل ۳ تا جفت جوراب الزامیه، چون نظافت شخصیتون اولویته!امروز خیلی همه‌چی راحتتره :)بخش بعدی رو میتونی از اینجا بخونی، مرسی که وقت گذاشتی و با من همراه شدی، خوشحال میشم نظرت رو بدونم ?