مناظره دانشگاه و جریان سازی اجتماعی

?دکتر آزادگان:دانشگاه محل ورود نسل جوان به یک عرصه اجتماعی است، به نوعی می شود گفت دانشگاه محل نبض گیری از نسل جوان کشور است.به علاوه دانشگاه محل شکل گیری روابط گسترده بین افراد بدون ماسک و آلایش هست.دانشگاه تنها نقطه ای از جامعه مدنی ست که انسان‌ها آزادی رو در آن جا تجربه می کنند.این سه نقطه دانشگاه رو به محل بسیار اثر گذار در جامعه تبدیل میکنه.نقش معاونت فرهنگی پر رنگ کردن روابط بین دانشجو هاست. چون بهترین نوع ارتباطات بدون ماسک در جامعه شکل می گیرد.?دکتر مهدیار:ما تکلیفمان با دانشگاه مشخص نیستبه همین خاطر سلبریتی ها و رسانه ها می‌توانند خواسته های خود را بر دانشگاه اثر دهند که نتیجه این،عدم تشخیص تفاوت نظرات در دانشگاه و بیرون دانشگاه است.دانشگاه به جای مواجهه انتقادی با مسائل،در نقش یک پیرو واقع شده است و بسیار اثر میگیرددانشگاه باید هم کنش های امنیتی و هم کنش های توده وار را نقد کندتکرار مکررات است اما واقعا ما از دانشگاه چه می‌خواهیم؟!ما ایده های مختلفی برای دانشگاه داریم اما هیچ یک را به طور جدی دنبال نمی‌کنیم و این موضوع در عمل سبب تعارض ایده ها میشود.?دکتر آزادگان: جامعه ایران 150 سال است به یک خودباوری نسبت به مدرنیته رسیده است. به نظر من انقلاب اسلامی 57 هم در مسیر حرکت به سمت مدرن شدن است. آزادی انسان، اهمیت دادن به افراد، رشد اقتصادی، تامین رفاه و.... این ها معیار های حرکت به سمت مدرنیته است. همین دانشگاه صنعتی موید همین مسئله است. ایجاد شده برای بهبود صنعت و اقتصاد و... انقلاب یک کاتالیزور در این فرایند بوده است. این حرکت در حال حاضر همگانی و اجتناب ناپذیر است.تعارضی که به وجود می آید اینجاست که دیدگاه اسلام ناظر به بعضی از مسائل مدرن نیست. این تعارض گپ هایی میان خواست نهاد هایی اجتماعی و ساختار سیاسی به وجود می آرد. اتفاقاتی مثل انتخابات ۲ خرداد، اعتراضات سال پیش و... حرکتی توسط مردم برای پر کردن این گپ هاست.برای حل این مسئله باید فکر کنیم که این تعارض بین اسلام و مدرنیته چگونه قابل رفع است. اگر ارزش های ما برای مان اهمیت دارد، چگونه باید از آن ها پاسداری کنیم؟ برای مثال مسئله اینستا گرام را ببینم. بعد از پنج سال تاثیر مخرب آن بر جامعه را می بینم. حال کنش ما چیست؟ فیلتر کردن و بستن آن. این نحوه برخورد موثر نیست.?دکتر مهدیار:مدرنیته،ایران،حق و حقوق ،همگی وابسته به این هستند که چگونه به موضوع نگاه می‌کنیم ما در مسئله حقوق زنان دو نوع دیدگاه داریم:فمینیسم تشابه:مرد در جای درستی قرار گرفته و این جایگاه به حق است و وظیفه خانم ها این است که خود را در این جایگاه ها سهیم کنند و خود را شبیه مردان کنند تا بتوانند از حق و حقوقی برخوردار شوند .فمینیسم تفاوت:مردان و زنان به دلیل تفاوت هایی که با یکدیگر دارند،جایگاه ها و حقوق های متفاوت و درستی دارند و هرکدام در جایگاه خود باید محترم شناخته شوند و تکریم شونداین تفاوت جایگاه ها به دلیل تفاوت های بین زن و مرد است.در این سال ها،بیشترین مخالفت برای مرخصی دوران زایمان توسط فمینیسم های تشابه انجام شده که این به استدلال فاصله افتادن زن و شغلش است. در صورتی که فمینیسم های تفاوت با این موضوع موافق هستند زیرا جایگاه زن را متفاوت از مرد می‌بینند و جایگاه مادر بودن زن را به رسمیت میشناسد و برای آن برنامه ریزی میکند.گرچه قالب اول خود را به دنبال حقوق زنان میشناساند اما در واقع سبب آسیب پذیری می‌شود‌.برای مثال جنبش های زنان،جنبش های خشنی می‌باشند،و این به دلیل فضای رقابتی موجود بین زن و مرد در فمینیسم تشابه می‌باشد .در این چند ساله یک مدل فمینیسم خاصی در ایران شکل گرفته که این باید آسیب شناسی شود مسئله این است که دانشگاه باید یک دیدگاه انتقادی به مسائل داشته باشد و یا در برابر این جریان گردن کج کند؟آیا این جریانات از دل جامعه به وجود آمده یا یک جریان تحمیلیست،و این موقعیت فعلی محصول چه روند هاییست؟سوالمسیری که ما در سالیان گذشته طی کردیم، راهی به جز رادیکالیسم باقی نگذاشته و این که اعتراض موضوعیت نداره و میتونه مکمل فعالیت های دیگه ای نظیر انتخابات و... باشد.نظر شما چیست؟?دکتر آزادگان:من اول به بحث قبلم بر می گردم. در مسیر حرکت به سمت مدرنیته، جامعه ایران در سال 57 مسیر ساده حرکت به سمت سکولاریسم را انتخاب نکرد. انتخاب جامعه حرکت از مسیر سخت به سمت آرمان خودش بود. خب این مسئله منجر به فشار بیرونی توسط امپریالیسم به کشور شده است. چرا؟ چون اگر این مسیر ناهموار نتیجه بدهد، الگویی در جامعه جهانی خواهد بود. این فشار بیرونی مسبب کم کردن آزادی های سیاسی، مدنی و دخالت بیشتر نهاد های امنیتی در این گونه مسائل است.این یعنی یک سیکل معیوب. اینجا نظر من بیشتر کردن آزادی های مدنی برای بیشتر شدن رضایت عمومی هست. چالش حاکمیت با این مسئله این گونه است که تصور می شود با راه افتادن این حرکت جریان بیرونی با سو استفاده از آن ها منتج به چالش برای کشور می شوند .اینجا باید آزادی ها رو به صورت مقید افزایش داد. یکی از مهم ترین ارکان توسعه این آزادی. تشکیل احزاب مختلف برای اکت در صحنه سیاسی هست.سوالدانشگاه سه رکن دارددانشجویان که بعضی هایشان سال پیش به سمت رادیکالیسم رفتندمدیریت دانشگاهاساتید که دو طیف بودند. یک طیف به رادیکالیسم و طیف دیگر به گفت و گو دعوت می‌کرد. هر سه رکن سال پیش کنش داشتند. نظر شما راجع به این سه رکن چیست؟?دکتر آزادگان:ساختار سیاسی کشور نیاز به تحول دارد. بحث اختلاف نسلی هم مسئله مهمی است.در سال گذشته اتفاقاتی افتاد که جامعه ملتهب شد و دانشگاه هم به تبع اون ملتهب شد. از نظر من بحث در دانشگاه صرف اعتراض به حجاب نبوده و ناامیدی نسبت به آینده کشور و نداشتن تعلق خاطر نسبت به جامعه و آینده بوده. تعداد بالای کیس های خودکشی که در مرکز مشاوره وجود دارد موید این ادعاست.مصدر این مشکلات قطعا دانشجو ها نیستند ایراد از ساختار حاکم است.مدیریت دانشگاه سال پیش توسط وزیر علوم انتخاب شد که این اشتباه بزرگی بود. رییس باید از رای گیری اساتید بیرون می‌آمد که بتواند با بدنه دانشگاه تعامل کند. حتی اگر رییس جمهور اصولگرا میخواست رییس اصولگرا انتخاب کند باید این وظیفه را به خود دانشگاه محول می‌کرد تا رییس مشروعیت داشته باشد. رئیس باید محافظ دانشگاه و دانشجو ها باشد. وقتی پاموران وزارت اطلاعات در دانشگاه نقش بازی کردند یعنی رییس نتوانسته این کار را بکند. به ورطه انحلال کشیده شدن کانون صنفی اساتید نیز موید همین هست. رییس امروز مشروعیت ندارد و بدنه، رییس را قبول ندارد.درمورد نقش اساتیدخیلی از شما عزیزان چند سال آینده تبدیل به استاد میشوید. خیلی طیف اساتید جدای از دانشجو ها نیست. اما خب اساتید کنش محافظه کارانه تری داشتند. هم به دلیل سن بیشترشان هم جایگاهشان و زن و بچه داشتنشان.?دکتر مهدیار:آیا رییس دانشگاه باید تابع دانشگاه باشد؟حتی اگر افکار عمومی نپذیرد؟اصول دانشگاه چیست؟تا کجا باید همراهی کند؟دانشگاه باید یک اصولی مشخص کند و خط قرمز بگذارد.من باز هم میگویم،همه این ها وابسته این است که ما از دانشگاه چه می‌خواهیمیک مشکل که در دانشگاه ها و در جامعه وجود دارد این است که افکار جامعه ما در حال مهندسی شدن است،ما حدود ۳۰۰ رسانه غیر ایرانی داریم که تمرکزشان بر مردم است و سوار بر افکار عمومی هستند و امکان فکر کردن را از مردم میگیرند.در وقایع سال گذشته نیز همین اتفاق افتاد.داخل یکی از موسیقی های جریان سال گذشته از اقتصاد دستوری نام برده شده اما اگر اقتصاد دستوری را برای مردم تعریف کنیم و از همین مردم بپرسیم که آیا با اقتصاد دستوری موافق هستید، احتمالا جوابشان« نه »خواهد بود.یکی از مشکلات عمده ما کج کار کردی ها و تعارض منافع در کارهاست که باید جلوی آن ایستاد علاوه بر آن باید بر جلوی فشار ذهنی تلفیق شده با فشار اقتصادی ایستاد. یک نقدی که اکثرا به دانشگاه هایی شبیه شریف وارد است این است که دچار تکنیک زدگی شده اند و به عواقب این تکنیک زدگی توجهی نمی‌کنند.مسئله سدها و چاه های عمیق گویای این تکنیک زدگی است.آمار ها نشان میدهد که ۷۰ درصد آب ورودی،دچار تبخیر می‌شوند و به همین علت دچار فرونشست ها و...شده ایم. ما باید به یک خود آگاهی تاریخی برسیم . دانشگاه های ما نقش خود را در مسائل نمی‌پذیرند و خود را در حل مشکلات سهیم نمیکنند.دانشگاه هیچ گاه از خودش پرسش نمیکند که دانشگاه چه جایگاهی بافضای تاریخی فعلی و مردمش دارد. باید این آگاهی ایجاد شوداگر به این خود آگاهی برسیم ،دانشگاه های ما نقش خود را در مسائل نمی‌پذیرد و خود را در حل مشکلات سهیم نمیکند،دانشگاه هیچ گاه از خودش پرسش نمیکند که دانشگاه من چه جایگاهی بافضای تاریخی فعلی دارد ?دکتر آزادگان:ما احتیاج داریم آزادی های اجتماعی در کشور افزایش پیدا کند. اولین آزمون هم مجلس هست. مردم باید احساس کنند نماینده‌شان داخل مجلس هست. دقت کنید لازم هست این را احساس کنند.درسته الان جامعه ساکته، اما به نوعی آتش زیر خاکستر داریم. باید فکر کنیم چگونه این را حل کنیم.هفته پیش نشریه‌ی فروغ و انجمن تعلیق شد. این به شدت بد است. خب باید بستر برای کار انجمن و طیف دانشجو های مرتبط با آن‌ها فراهم باشد.الان موقف فکر کردن هست.?دکتر مهدیار:نکته ای که آقای دکتر فرمودند نکته درستی هست که حالا که فضا آرام است باید به این مسایل فکر کرد .دموکراسی و...این ها همه ایده هایی هستند که اگر در قالب درسی اجرا نشوند آسیب زننده استبرای مثال ،هیتلر از دل انتخابات به وجود آمد.مهم این است که این ایده سیاسی روی چه فرمی می آید .اگر دانشگاه ما بداند که چه نسبتی با تاریخ خودش،هویتش و ساختار خود دارد ،و به جای تخریب آن ،از آن بهره ببرد آنگاه میتواند موفق باشد.ترامپ،کسی است که ضرر های زیادی به مردم کشور و بعضا مردم دنیا زده،از دل ایده های سیاسی به وجود آمد،آن هم در کشوری که به جهت سیاسی قوی است.این موضوع به این دلیل است که فرمی که ایده برآن سوار شده فرم درستی نیست.