تفاوت اساسی ما انسانها با سایر حیوانات چیست؟

من هم به مانند بقیه ی انسانهای کنجکاوی که از زمان افلاطون یا قبل از وی تا به امروز این سوال را مطرح کرده اند ؛ گهگاهی تلاش می کنم پاسخهای تا کنون ارائه شده را مطالعه کنم و امیدوارم علم و محققین علمی به مرتبه ای رسیده باشند که پاسخ قانع کننده ای برای امثال من داشته باشند .در حین این تلاشهای مطالعاتی مجبور بودم به حوزه های بین رشته ای علوم از قبیل زبانشناسی ؛ عصب شناسی ؛ باستانشناسی ؛ ژنتیک و ... نیز سرکی بکشم . در ضمن محققان حوزه ی دین هم با اقتباس از آیات و روایات پیشینی سعی نموده اند کامل ترین پاسخها را به سوال فوق به باورمندان هم کیش خود تلقین نمایند .نتایج این مطالعات که در زیر به آنها اشاره خواهم کرد بیشتر به تشابهات ما انسانها با حیوانات اشاره کرده اند و تا کنون کسی به اختلاف واقعی نپرداخته است . ۱- عقل : اولین تفاوتی که عموما به آن اشاره میشود عقل است . بعبارتی مطرح می کنند که انسان عاقل است و حیوان از این موهبت بی بهره است . آقای استیون پینکر عقلانیت را به << تعداد دفعات موفقیت هر موجود زنده ای >> تعریف کرده است . در زبان عربی عقل را از عقال یعنی <<طنابی که به پای شتر برای مهار او می بندند>> استنباط کرده اند . بعبارتی عقل را مهاری برای نفس انسان در جهت جلوگیری از انجام اعمال ؛ رفتار و گفتار ناپسند می دانند . در دنیای واقعی بنظر من نمیتوان حیوانات را از داشتن عقل محروم دانست . بنظر ادامه ی بقا و تناسل در حیوانات مستلزم داشتن تواناییهایی است که عقل محل پیوند آن تواناییها برای رسیدن به موفقیت است . هر چند در مقایسه با انسان آنها از سطح عقلی پائینی برخوردار باشند . به هر حال عقل جزو تشابهات ما با حیوانات است .۲- زبان : چنانچه زبان را ابزاری فرگشتی جهت تولید ، انتقال و درک پیام تعریف کنیم بسیاری از جاندارانی که از طریق جفتگیری تولید مثل میکنند صاحب زبان هستند . آنان برای یافتن و برقراری ارتباط با جفت مورد نظر خود می بایستی پیام درست ، بموقع و با قدرت کافی را تولید و ارسال کنند و همچنین این قابلیت را داشته باشند تا جواب جفت را دریافت و تجزیه و تحلیل کنند تا مبادا بی گدار به آب بزنند . این گونه ارتباطات چون تکرار پذیر هستند و قابل فهم برای سایر گونه ها نیست میتوان گفت زبان آن گونه است . پس زبان نیز مختص به انسان نبوده و بنوعی جزو تشابهاتمان با حیوانات می باشد .۳- احساسات : در برخی از تحقیقات قبلی احساسات را هم محدود به وجود انسان میدانند که البته امروزه درباره این موضوع بعنوان تفاوت ما با حیوانات سخن گفتن زیاد موضوعیتی ندارد و هر یک از ما با صحنه های واقعی بروز احساسات در حیوانات زیاد برخورد داشته ایم .۴- آگاهی : توانایی دانا شدن و درک کردن (برای احساس کردن) یا کسب معرفت از رویدادها است. آگاهی به‌طور گسترده‌تر، حالت هشیار بودن کسی یا چیزی است. در عالم حیوانات نیز این توانایی و قابلیت یادگیری آن وجود دارد .۵- خودآگاهی : وضعیت آگاه بودن شخص از وجود خودش را توصیف می‌کند. در واقع خودآگاهی به تعبیری توانایی های لازم برای ایجاد و حفظ و نگهداری اصول بقا و تولید مثل حیوانات را زمینه سازی می کند . البته در انسان به دلایلی خودآگاهی گسترده تر است .۶- مغز : هر چند مغز ما انسانها در مقایسه با دیگر حیوانات از جهت نسبت با جرم بدن از بزرگی قابل توجهی برخوردار است اما صرف داشتن سلولهای مغزی بیشتر نمی تواند انتظار عملکرد شگفت آوری ایجاد کند. مغز نهنگ از نرونهای بیشتری نسبت به مغز ما تشکیل شده است .آیا موارد دیگری به ذهن دوستان ویرگولی میرسد که در این بحث به اشتراک بگذاریم؟به هر حال هیچیک از عوامل فوق دلیل کافی و قانع کننده ای برای تشریح تفاوت شگفت انگیز گونه ی انسان با سایر حیوانات نیست و با توجه به اینکه تمام کنش و واکنش های حیوانات در قالب فعالیت های مغزی شکل میگیرد ؛ آیا دوستان نظر جدیدی در این زمینه دارند؟