صندلی های ارگونومیک

صندلی های ارگونومیککاربر به اندازه 5 تا 35 سانتی متر فضا برای جلو آمدن یا عقب رفتن روی صندلی داشته باشد. جلو یا عقب رفتن قعر صندلی باید قابل تنظیم باشد.- پوشش ناحیه کمر: پر کردن فرورفتگی و برآمدگی های کمر در یک صندلی ارگونومیک بسیار مهم است. ستون فقرات انسان، یک منحنی به سمت داخل است و نشستن برای مدت طولانی بدون پوشش و پر کردن این منحنی و عدم مراقبت از آن منجر به خمیدگی این منحنی( بر خلاف موقعیت طبیعی آن) و آسیب به نقاط پایینی ستون فقرات می شود.دسته صندلی :دسته های صندلی قابل تنظیم، بعد از تنظیم شدن باید ثابت مانده و حرکت نداشته باشند.نباید طول دسته های صندلی خیلی زیاد باشد زیرا در این صورت نمی توان صندلی را به اندازه کافی نزدیک به میز یا صفحه کلید قرار داد و هنگام کار، به ناچار دست خود را دراز کرده و یا به طرف جلو خم می شوید. این کار می تواند باعث خستگی و فشار بر کمر، بازو و شانه شود.فاصله بین دسته های صندلی باید به اندازه ای باشد که وقتی بازوها را نزدیک بدن نگه داشته اید تکیه گاهی برای ساعدها فراهم شده و همچنین نشستن و برخاستن از صندلی به راحتی انجام شود و كاربر بتواند با راحتي بيشتري از روي صندلي ايستاده يا روي آن بنشيند. فاصله بسیار زیاد دسته های صندلی از هم، باعث می شود هنگام گذاشتن دستها روی آنها، بازوها از بدن دور شده و به طرف جلو خم شوید که می تواند به خستگی عضلانی در شانه ها و گردن منجر شود. همچنین فاصله بسیار کم بین دسته های صندلی می تواند حرکت بدن بر روی صندلی را محدود نماید.دسته های صندلی باید در ارتفاعی باشندکه وقتی بازوها و شانه ها به راحتی در دو طرف تنه قرار می گیرند، ساعدها تکیه گاهي داشته باشند.بیش از حد پایین بودن ارتفاع دسته های صندلی ممکن است باعث شود تا شما برای استراحت دادن ساعد، به یک طرف بدن متمايل شويد. این کار می تواند باعث خستگی گردن، شانه ها و پشت گردد. همچنین اگر ارتفاع دسته های صندلی بیش از حد بالا باشد موجب شود تا شانه ها را بالا آورده و در نهايت گردن و شانه هاي كاربر خسته خواهد شد.دسته صندلی باید پوشش نرم و لبه های گردي ، داشته باشد. دسته های صندلی با پوشش سفت یا آنهایی که لبه های تیز دارند، اعصاب و عروق خونی واقع در ساعد را تحریک مي نمايند. این تحریک می تواند باعث درد یا سوزش در انگشتان، دست و بازو شود.- اجزای تشکیل دهنده صندلی: در یک صندلی اداری ارگونومیک باید تشک مناسب برای نشیمن و تکیه گاه به کار برود که به راحتی بشود روی آن به مدت طولانی نشست. بهتر است که تشک بکار رفته دارای فضا برای هوا و نفس کشیدن باشد تا یک سطح سخت و سفت.پایه های صندلی : اگر چرخ دار بودن پایه صندلی، به شما در انجام راحت تر کار کمک می کند در این صورت بهتر است كه از صندلي چرخان استفاده كنيد. صندلی کمتر از پنج پایه چرخ دار، به احتمال خيلي زيادي ثبات ندارد. چرخ های صندلی بايد با نوع پوشش کف محل کار تناسب داشته باشد تا بتواند و به راحتی بر روی کف اتاق حرکت كند. همچنین بعد از نشستن روی صندلی، چرخ ها ثابت مانده و حرکت نداشته باشند.چرخش صندلی یک ضرورت است؟صندلی ارگونومیک شما باید قابلیت این را داشته باشد که به صورت ۳۶۰درجه در هر دو جهت راست و چپ بچرخد. در روزهای کاری معمولی شما ممکن است وسایلی در هر دو طرف خود داشته باشید که به کار کردن با آن‌ها نیاز دارید. برای مثال شما باید توانایی این را داشته باشید که حین کار پشت میز کارتان در کشو و فایل‌ها جست‌وجو کنید، تلفن جواب دهید و با کامپیوتر خود کار کنید.شیب صندلی استاندارد چگونه تنظیم می‌شود؟شیب صندلی شما تا جایی قابل‌تنظیم است که صندلی شما قابلیت تنظیم به سمت جلو و عقب را دارد. اگر بخواهید به پشت تکیه کنید، باید قادر باشید که مقدار خم شدن صندلی به پشت را تنظیم کنید.صندلی های ارگونومیک یا طبی باید به گونه ای باشد که فرد هنگام نشستن بر روی آن پاها و بازوهایش به حالت عمود، ران ها، کف پا و همچنین ساعد نیز در حالت افقی قرار گیرند.این نوع صندلی ها باید به گونه ای طراحی و تولید شوند که از منقبض شدن خون در قسمت زانوها جلوگیری کند تا فرد كاملا راحت باشد. به این صورت که بخش میانی صندلی ارگونوميك به گونه ای باشد که زانوها براحتي حركت كرده و خون نيز براحتي جريان داشته باشد. در واقع هنگام بلند شدن از روی صندلی احساس خشکی و درد در زانو ها نداشته باشد.تنظیمات صندلی : صندلی می تواند از نوع قابل تنظیم یا غیرقابل تنظیم باشد. برای آن که هنگام کار، در حالت نشسته بر روی صندلی مقابل میز، راحت باشید باید صندلی را براساس مواردي كه در ذيل به آن ها اشاره مي كنيم تنظیم کنید:تنظیم تکیه گاه بازو صندلی : دسته صندلی را به گونه اي تنظیم کنید که هنگام قرار دادن ساعد روی آن، بازو آزاد باشد. اگر در هنگام کار، از تکیه گاه بازو استفاده می نمائید باید تکیه گاه بازو را در ارتفاعی قرار دهيد که حین کار، علاوه بر آزاد بودن بازوها، آرنج نيزدر زاویه۹۰ تا ۱۱۰ درجه قرار بگيرد و نیز کف دست و ساعد در یک راستا و در ارتفاع سطح کار قرار گیرند. اگر دسته های صندلی، غیرقابل تنظیم بوده و در ارتفاع خیلی پاییني باشد، با گذاشتن بالشتک روی آنها، ارتفاع سطح تکیه گاه بازو را بالاتر بیاورید به گونه اي كه راحت تر باشد.تنظیم ارتفاع نشیمنگاه صندلی :ابتدا روبروی صندلی نشسته و سطح نشیمنگاه به اندازه زانوی خود پايين بياوريد. سپس روی صندلی مقابل میز کار، به نحوی بنشینید که بین لبه جلویی نشیمنگاه و و پشت زانو حداقل ۵/۲ سانتی متر فاصله وجود داشته باشد. در این حال سطح نشیمنگاه را به اندازه اي پايين بياوريد که شانه ها آزاد و آرنج ها تا سطح کار پايين باشد،سطح کار، سطحی است که دست در آن سطح، کار انجام می دهد که می تواند مثلا سطح میز یا سطح صفحه کلید باشد. همچنین پشت زانوها نيز زاویه ۹۰ درجه یا کمی بیشتر داشته و رانها با كف اتاق موازي باشد و فشاري را تحمل نكنند. پس از انجام این کار، اگر تمام کف پا به راحتی روی زمین قرار نگرفت باید از زیر پایی استفاده کنید تا پاهاي شما روي زمين قرار گيرد و شما حالت با ثباتي را داشته باشيد.البته اگر انجام کار بر روی میز اهميت چنداني ندارد و هدف، فقط نشستن راحت روی صندلی است. در این صورت بجای درنظر گرفتن ارتفاع سطح کار، نشیمنگاه را در ارتفاعی تنظیم كنيد که کف پاها روی زمین قرار گیرد. در شرایطی که ارتفاع نشیمنگاه صندلی قابل تنظیم نيست اگر ارتفاع نشیمنگاه صندلي پایین بود می توانید یک بالش نرم و صاف در نشیمنگاه صندلي قرار دهید تا سطح نشيمنگاه صندلي بالا بيايد و اگر ارتفاع نشیمنگاه بیش از حد بالا بوده و پاهاي شما آويزان باشد ، باید کف پاهای خود را روی زیرپایی قرار دهید.تنظیم تکیه گاه پشت صندلیاگر پشتی صندلی قابل تنظیم باشد آن را باید در ارتفاعی تنظیم کردکه برآمدگی پایین پشتی صندلی، در قوس ناحیه کمر قرار گیرد تا کمر و ستون مهره ها راحت باشد. هنگام تکیه دادن به پشتی، رانها موازی با کف اتاق و نیز زاویه بین ران و تنه، کمی بیشتر از ۹۰ درجه باشد تا راحتي بيشتري را تجربه كنيد. اگر عمق نشیمنگاه صندلی زیاد بوده و هنگام تکیه دادن به پشتی، لبه جلویی نشیمنگاه به پشت زانوهای شما فشار وارد می نماید، بالش کوچکي را بین پشتی صندلی و ناحیه کمری خود بگذارید تا بدن شما کمی به جلو صندلی آمده و پشت زانو در تماس بالبه جلویی نشیمنگاه نباشد.استاد راهنما : دکتر حامد آقاییگرد آوری : محمد خدائی