شمشیر دو لبه

داستان من و گوشیم اینطور بود که فقط برای بازی کردن، عکس و فیلم گرفتن، موزیک گوش دادن، تماس گرفتن و همه کار های عادی و ابتدایی که هرکسی میتونه با گوشیش انجام بده و در همه گوشی ها حتی گوشی های غارنشین اولیه هم یافت میشه استفاده میکردم و از امکانات دیگر گوشی ام خبری نداشتم در نتیجه بهره ای هم از آنها نمیبردم. همین گونه گذشت تا اینکه یک ماجرا باعث شد بتونم راز های نهفته در گوشیم رو کشف کنم، اگه گفتین اون ماجرا چی بود؟ بله درست گفتید ویروس کرونا بود! با شیوع این ویروس همانطور که همه میدونیم و تجربه اش کردیم قرنطینه شدیم. واژه ای که وقتی که برای اولین بار آن را شنیدم یه دل سیر خندیدم چون به من این حس رو داد که انگار یک آدم خاص هستم چون این واژه رو قبلا برای آدم های خاص به کار می بردم از همه مهم تر آنچه که این واژه را برای ما دانش آموزان شناخته شده کرده بود طراحان کنکور بودند که به ما میگفتند آنها در قرنطینه به سر میبرند ما هم همیشه آرزو می کردیم تا اون هارو ببینیم و از ته دل ازشون خواهش و التماس کنیم که به ما رحم کنند.خب بعد از این واژه که به طور مفصل توضیح دادم میرسیم به مراحل سخت و طاقت فرسا که جونم براتون نگه! آخه همه ما با پوست و استخوان اون رو چشیدیم و حس کردیم و میکنیم! مسافرت نرفتن، ندیدن افرادی که دوستشون داریم، کار و کاسبی، درس و مشق و ..... در این زمان رقت انگیز که با فکر و خیالات و همچنین خبر های بدی که پیرامونمون رو فراگرفته نیاز به آرامش و سرگرمی داریم که چی بهتر از گوشی میتونه نیازمون رو برطرف کنه؟ من انقدر در گوشی ام بودم و با آن وقتم را میگذراندم و یا هدر میدادم که حتی در خواب نیز درحال استفاده از گوشی ام بودم! این کار علاوه بر آسیب هایی که به من رساند خوبی های زیادی داشت و باعث شد با امکانات بیشتری که گوشی ام میتوانست در اختیارم بگذارد آشنا بشوم و بتونم بهترین استفاده رو ازش بکنم.یک برنامه بود که با آن میتوانستم میزان ساعتی رو که از گوشیم و اپ ها استفاده میکردم رو بفهمم که در ابتدا با دیدن اون میزان ساعت، ترسی تمام بدن من رو به لرزش درآورد بعد از آن تصمیم گرفتم هرروز میزان استفاده از گوشیم رو کاهش بدم. در ابتدا خیلی سخت بود اما هرچی که میگذشت بهتر میشد و دیدن نتایج به من انگیزه میداد تا کمتر وقتم رو با گوشیم بگذرونم. همچنین با social media detox آشنا شدم که خیلی کمک کننده بود و باعث شد کمتر در فضایی مجازی باشم و درنتیجه کمتر از گوشیم استفاده کنم و موجب شد آرامش بیشتری داشته باشم و از وقتم برای انجام کار های مهم تری استفاده کنم.با Skype و اپ های دیگری که برای تماس تصویری هستند این امکان به من داده شد تا با کسانی که دوستشان دارم صحبت کنم و ان ها رو ببینم که در بعضی مواقع به دلیل ضعف اینترنت با دیدن صحنه های خنده داری از فریز شدن طرف مقابل از خنده روده بر شدم.از YouTube هم استفاده میکردم که در ابتدا فقط ویدیو های خنده دار و vlog های افراد رو میدم اما بعد با یه عالمه چیز های فوق العاده آشنا شدم که باعث شد به مهارت های من افزوده بشه مثل موسیقی، نقاشی، اشپزی، انواع ورزش و .... از S note و Evernote و اپ هایی که در این زمینه وجود داشت تونستم برای خودم یک دفترچه خاطرات و یک دفتر برنامه ریزی مجازی درست کنم و خاطرات و کار های که باید انجام میدادم رو نوشتم که خیلی خوب و کمک کننده بود.از Samsung Health استفاده کردم که باعث شد بیشتر به ورزش و سلامتی ام اهمیت بدم و توسط تعداد قدم ها و تعداد لیوان آب و اندازه گیری نبض و یه عالمه چیز های باحال دیگه تونستم بیشتر از خودم مراقبت کنم.از اپ های پیام‌رسان مانند واتساپ و تلگرام همچنین اینستاگرام و فیسبوک استفاده کردم که میتوانستم از طریق آنها با دوستانم گفتگو کنم و دلتنگی هام رو برطرف کنم اما بعد از مدتی استفاده من از آنها زیاد شد و همچنین باعث شده بود اعتماد به نفسم پایین بیاد و خودم رو با بقیه افراد مقایسه کنم که بعد از مدتی فهمیدم بیشتر چیز هایی که در فضایی مجازی انتشار داده میشه واقعی نیست و فقط فتوشاپ از احساسات و ظاهر آدم هاست و اینکه نباید زندگی خودم رو با یک عکس مقایسه کنم. در نتیجه تلاش کردم در این اپ ها از تجربیات دیگران استفاده کنم و صفحه های خوب و کمک کننده و متناسب با نیاز خودم رو دنبال کنم و ازشون بهترین استفاده رو بکنم.من تونستم توسط Google podcast و اپ هایی که در این زمینه وجود دارند پادکست هایی در زمینه خودشناسی، روانشناسی، اطلاعات عمومی ، مدیتیشن و ...... گوش کنم که خیلی به من کمک کرد.اپ های بازی که باعث سرگرمی من میشد رو هم استفاده کرم و سعی کردم بیشتر از بازی هایی استفاده کنم که باعث افزایش فعالیت ذهنی من میشد مثل سودوکو. از galexy store هم بیشتر اپ هام رو دانلود میکنم که خیلی متنوع و خوبه و در زمینه های مختلف یه عالمه اپ داره که من بر اساس نیاز خودم اپ هایی رو دانلود میکنم.در این مدت زمان کرونایی که از گوشی بیشتر استفاده کردم فهمیدم که این گوشی که در دست داریم هم ترسناک است هم دوست داشتنی و مانند یک شمشیر دو لبه ای است که خود شخص مشخص میکند که از کدام وجه آن استفاده کند. من در اوایل همانطور که گفتم از گوشی ام درست استفاده نکردم و باعث شد به من آسیب بزند اما بعد توانستم از گوشی ام بهترین استفاده رو بکنم و به جای وسیله ای برای تلف کردن وقت به وسیله ای برای مدیریت وقت و افزایش بهره وری و تجربه و مهارت تبدیل شود و از اپ های متنوعی استفاده کردم که تجربه های زیادی توسط انها کسب کردم که به من خیلی کمک کرد و باعث افزایش بهره وری من شد.پس تو هم بیشتر بگو از این روز های کمتر معمولی! #روایتگرباش