درس های عبرت از اشتباهات یک همیشه تازه کار(بخش صفر‌ام)

بالاخره تصمیم کبرایی ام رو گرفتم و قید پیش نویس هایی رو که یک ساله دارند اینجا خاک می‌خورند، زدم.‌‌ توی اولین نوشته ام نمیخوام برم سراغ بحث‌های فنی، بلکه میخوام راجع به این بگم که چطوری راهمون رو توی فیلد کامپیوتر پیدا کنیم، کدوم فیلد رو انتخاب کنیم، اصا توی این راه به کیا به عنوان mentor اعتماد کنیم؟ چطوری شبکه بسازیم؟ کجاها باید بریم کجاها هیچوقت نباید پامون رو هم بزاریم و وقتمون رو صرفشون کنیم؟ کیا پیشکسوت اند؟ کیا دلقک اند؟ کیا خطرناک اند؟ همه این ها رو تصمیم گرفتم توی قالب بازگو کردن داستان خودم بگم و فکر کنم این نوشته چندتا پست بشه و این اولیشه که بیشتر به معرفی مختصر من و داستانم می پردازه و سوالای اصلی رو مطرح می‌کنه .توی این نوشته تصمیم اینه که روی گذشته خودم نور بندازم با توجه به علاقه شدید و استعداد عجیب من واسه پیداکردن الگوها(patterns) و ارتباط ها(connections) و اینکه واسه همه چی خوب بلدم یه الگوریتمی بسازم، فکر میکنم چیزایی که اینجا جمع می‌کنم و می‌گم- هرچند پراکنده و یه کوچولو در هاله ای از ابهام! - خیلی خوب به درد یه عده ای بخوره که اول راهند که اگه الگوهایی رو که اینجا می‌گم جایی شناسایی اشون کردند دیگه مرتکب این اشتباه ها نشن و مجبور به تحمل عواقبش نباشن؛ هرچی که باشه این عمر که داره می گذره و وقت ما مهم ترین چیزیه که داریم، چرا برای آدمای اشتباه و جاهای اشتباه هدرش بدیم؟ این مهمه که بدونیم نیرو و توان جسمی و ذهنی ای که من توی ۲۰ سالگیم دارم دیگه توی ۳۰ سالگی/۴۰ سالگیم ندارم پس اگه قراره این نیرو و طراوت جوونیم رو صرف چیزی بکنم بزار اون چیز، چیزی باشه که عمیقا دوستش دارم و از اون طرف هم اجازه ندم یه محیط بد، یه آدم بد، یه تجربه بد، گند بزنه به کل علاقه ام و دل مرده ام کنه و پولم، عمرم، توانم، همه چی رو! هدر بره. البته که اشتباه جزء جدایی ناپذیر ما آدماست ولی حرف سر اینه که شما اشتباه های منو نکنید برید اشتباه های جدید خودتونو بکنید?پیشاپیش باید بگم که هرگونه تشابه اسمی با هر شخص زنده/مرده و موسسه، مکان یا رویدادهای واقعی و ... کاملا تصادفی است!?به رسم ادب فکر میکنم قبل از اینکه بیشتر از این جلو بریم، باید اول خودم رو یه معرفی کوچولو بکنم، پس:من کی ام؟جواب کوتاهش میشه هیچکس، جواب بلندشم میشه یکی مثل شمایی که داری اینو میخونی که احتمالا رشته اش مهندسی کامپیوتر یا علوم کامپیوتر بوده/هست یا یه نفر که علوم پایه خونده ولی با دنیای کامپیوتر و برنامه نویسی و این اکو سیستم بیگانه نیست؛ منم مثل شمام با همون دغدغه ها، با همون ترس ها، با همون سردرگمی ها و با همون بی پناهی‌ها. پیشینه ام چیه؟ حقیقت امرش اینه که بخاطر گستردگی حوزه علوم کامپیوتر و جذاب بودن همه اشون، انتخاب تنها یک فیلد همیشه سخت بوده؛ در هر صورت ۵ سال پیش به عنوان یک دانشجو، دست روی فیلد شبکه های کامپیوتری و امنیت اشون گذاشتم، نتیجه این پیروی از علاقه شد: ۱.‌بال بال زدن های یک دانشجوی دختر شهرستانی به تنهایی -که تو ارتباط برقرار کردن یومیه اش! با دیگران هم مشکل داشت و داره- واسه فهمیدن هرچی که لازم بود،حالا از طریق آموزش‌های موجود روی وب و کتاب ها و آزمایش کردن یسری چیزا توی سایت های دانشگاه-که عملا به عنوان مسؤولش زیر دست خودم بودند-. ۲.‌بیرون کشیدن چیزای محدودی که اساتیدم اون موقع می دونستند تا بتونم یه big picture به قولی واسه پروژه فاینالم پیدا کنم و رو آوردن و انداختن به هرکسی که می شد واسه کارآموزی،‌اینم باید در نظر گرفت که محیطی که داشتم محدود به شهر خودم بودم و به خاطر دختر بودن از ورود به این محیط پس زده میشدم و هشدار بهم میدادن که حتی واردشم نشم حتی به عنوان کارآموز چون پسیو شبکه کار یک زن نیست و بحث دیگه این بود که توی شهرستانمون شرکتی نداشتیم که خدمات امنیتی بخواد ارائه بده پس اون گزینه هم حذف بود؛ نکته دیگه اش حساسیت خانواده هاست(که اینو بعدا بهش اشاره میکنم بیشتر توی پست بعدی که با حساسیت خانواده ها چه کنیم؟ کی بزرگ و مستقل می‌شیم؟ ترسایی که به جونمون میندازن درسته؟) خب،پیشنهاد همه چی بود؟ بیخیال بشم و برم سراغ طراحی وب یا کارای گرافیکی یا کارای اداری! و خب من سر کارآموزیم اون زمان وا ندادم و کارآموز مخابرات شدم(بعدا برای کارآموزی و سرسری گرفتنش یه توضیحی میدم) ۳. بعد از اون نیاز به ساختن یه شبکه از آدم‌هایی بود که دغدغه مشابه دارند- به امید استفاده از تجربه اونا و خب استفاده از کمکشون برای پیدا کردن کار واقعی-، پس با دانش خودساخته ای که از شبکه ها بدست آوردم رفتم سراغ کسایی که توی فیلد امنیت بولد بودند و بعد یه بچه تحقیق، توی یک دوره فشرده شرکت کردم (که خب درمورد اینکه آیا ورکشاپ ها برای ورود به بازار کار و شبکه ساختن خوبند یا نه و اینکه شرکت کردن توی همایش ها چطور؟ باید خیلی خیلی مفصل توضیح بدم، اینجا دقیقا جاییه که باید توضیح بدم چطور ظواهر ما رو فریب میدن و در مورد اینکه چطوری اعتبار یه همایش یا دوره یا ورکشاپ رو بسنجیم یه توضیحی بدم) ۴.گام آخر برداشتن یه پروژه بود، به عنوان پایان نامه که پروژه پایانی سنگینی هم شد، کاری که هیچکس واسه دوره کارشناسیش انجام نمیده(راهنمایی: هیچوقت این کار رو نکنید، من زیر فشارش مردم؛ برید همون ترجمه یک مقاله رو انجام بدید و یه نمره بگیرید و خوشحال برید دنبال کار یا ادامه تحصیل) ۵. و اما آخرین حرکتم انصراف از ادامه تحصیل توی مقطع ارشد بود و انتخاب رفتن سرکار اون هم در اکوسیستم زیبا و شایسته سالار و شریف ایران، اون هم توی شهر خودم،با این تصور که اینا فقط یه زنگ تفریحه و همه چی موقته اما ما از زندگی چی میدونیم و اینکه چه برنامه‌هایی برامون داره؟( بعدا باید یه توضیحاتی بدم در مورد این سرکار رفتن و اینکه من بی تجربه از کجا بدونم یه جا خوبه و اینکه تبدیل به یک کارگر که مفت کار میکنه براشون نشم یا اگه گرفتار یه جای بد شدم چطوری احساسی تصمیم نگیرم و کار درست رو بدون توجه به بهایی که باید بپردازم، انجامش بدم )خب،‌الآن توی چه فیلدی مشغول به کارم؟ تنها پیشنهاد شغلی های موجود مربوط به حوزه وب بود پس با یه خداحافطی غمگین یه سوییچ بین فیلدها داشتم و وب رو شروع کردم و اینگونه شد که شدم توسعه دهنده وب و بعدتر توسعه دهنده وب سمت کلاینت که بهش میگیم front-end developer.(در مورد این هم باید یه توضیحی در مورد انتخاب فیلدها بدم که چیو باید معیار کنیم برای تصمیم گیری؟علاقه؟پول؟اصا اینکه تک بعدی باشیم و فقط به یه فیلد بچسبیم درسته یا نه؟)بعدش چی شد؟ توی این زمانی که سوییچنگ رخ داد هم، من از علاقه ام به امنیت دست نکشیدم(البته کار خاصی نمیکردم بیشتر نقش یک wallflower رو توی گروه ها و کانال های امنیتی داشتم و مثل موش خرما اطلاعات جمع میکردم)، این کارا (یعنی وقت هیچ کار خاصی نمیکردم و ساکت بودم!) منجر به یه پیشنهاد اونم به صورت خیلی اتفاقی‌ شد(واقعا اتفاقی بود؟) قرار شد خیلی به صورت ندیده و نشناخته یه کار تولید محتوا رو درواقع به صورت دورکاری با یه مجموعه،‌همزمان با اولین کارم انجام بدم و من قبول کردم!‌ مجموعه‌ای که قرار بود در مقابل جایی که قبلا رفتم دوره فشرده قرار بگیره و اصا اون گروه رو قبول نداشت‌؛ خب توی این نقطه من فکر می‌کردم هم وب کار میکنم، هم امنیت وب رو یاد میگیرم هم بیشتر توی حوزه ای که علاقه دارم با استفاده از یسری راهنمایی ها و گرفتن جواب سوالام،‌عمیق میشم و خب اینجا انگار یه معجزه اتفاق افتاده، بعد از این همه به این در و اون در زدن و شکسته شدن دلم، بالاخره یه فرصتی پیش اومده و مدیر! یه مجموعه در ازای انجام یسری کارها،‌اجازه دسترسی به آدمایی داده که خب هیچوقت فکر نمی‌کردم بتونم باهاشون حرف بزنم و تازه مشکل نتونستن ارتباط برقرار کردنم رو هم (اصطلاح مسخره رووم نمیشه) با واسطه شدن بینمون حل می‌کنه، تا اینجا همه چی معقول و عادلانه است نه؟ ( در مورد این دو مورد بالا هم باید بعدا خیلی بیشتر توضیح بدم که یکیشون یه اشتباه و دیگری یه اشتباه محرز و در واقع زهی خیال باطل بود ولی مهم تر از اون باید از درساشون بگم، باید بگم هر چیزی یه بهایی داره، باید همیشه از خودمون بپرسیم در ازای چیزی که می‌گیریم واقعا بهاش همین کارییه که بی چشم داشت انجام می‌دیم یا داریم حتی بیشتر از این ها بها می‌دیم اونم بی خبر، که آیا هر سلامی واقعا بی طمع؟ که نسل آدمای خوب و اخلاق مدار هنوز وجود داره؟ آیا واقعا کسایی که ادعای حمایت از خانوما رو دارند حرفشون راسته یا بیشتر یه اداست؟‌‌پس احتمالا در مورد اخلاقیات هم یسری حرفا میزنم و اینکه چطور شد که اخلاقیات مرد توی همه ما، چی شد هرکی فکر استفاده اش از دیگری شد بجای این فکر که کمک ما به همدیگه درواقع یه سرمایه گزاریه ، بعدتر باید یکم در مورد این بگم که تمام آدم هایی که بهشون برخورد میکنیم مثل ما نیستند، مثل ما نبودن مشکل نیست طبیعیه خب ولی مشکل اونجاست که بعضی از آدمایی که میبینیم آدم‌های سالمی نیستند، از بیماری های روانی رنج میبرند، بعضی هاشون آدم‌های عقده ایی هستند و راهی هم وجود نداره که شناسایی اشون کنیم، خودشونم شاید حتی نمیفهمند که چی هستند و چرا اینجوری هستند.)خب تا به اینجای ماجرا، تقریبا داستان من رو فهمیدیم که چیز خیلی خاصی هم نبود و در حین تعریفش، موضوعات و سوالاتی که قراره توضیح بدم رو مشخص کردم.اصلا چرا تصمیم گرفتم این موضوع‌ها رو مطرح کنم؟ به نظر من این لطف نیست که تجربیاتمون رو به اشتراک بزاریم بلکه این وظیفه همه امون هستش، گاهی متوجه نمی‌شیم که با سکوتمون اجازه دادیم یه نفر دیگه همون زجری رو بکشه که ما کشیدیم درحالیکه میشد جلوشو گرفت، همین باعث میشه به نظرم یکم از تیرگی دنیا کم بشه، که دلمون گرم بشه از دونستن اینکه هنوز هستند کسایی که اهمیت میدن. در آخر هم باید بگم دو تا نکته وجود داره:۱. مشکلایی که میگم خب واقعا وجود دارند شاید برای شماهم پیش اومده اما جوابا و رویکردایی که برای مقابله باهاشون داشتم و مطرح می‌کنم شاید درست نباشه، من فقط می‌تونم از دید خودم، با دانش محدود خودم جواب و الگویی رو که میدونم درسته و خودم ساختمش مطرح کنم، پس اگه وقت گذاشتید و خوندینشون و جایی فکر کردید حرفی واسه گفتن دارید، فیدبک بدید.۲. تمام این مشکلایی که گفته میشه علت بیرونی و محیطی ندارند، توی این واگویه ها من اشتباهاتمو پذیرفتم و بهشون اشاره هم میکنم، پس این داستان من و بهونه هام نیست که بگم هوا بد بود و راه دور بود یا داستان «اوه ببینید! چقدر همه بد اند ولی من آدم خوبیم!»؛ این داستان منه که چیزی رو که میخواستم پاش وایسادم رفتم دنبال پیدا کردن راه رسیدن براش، براش جنگیدم، شکست خوردم، داغون شدم ولی خب متاسفانه من اهل جا زدن نیستم؛ این داستان منی هستش که جا نمیزنه و توی هر شکستش با همون دید صفر و یکی اش دنبال یه الگو و دلیله برای تکرار نکردنشون و امیدوارم حداقل برای یه نفر مفید باشهممنون از وقتی که گذاشتید و خوندیدش((: