اتباع امرالله 31 31- God's command followers

223ـ Pوَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَکُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ مَا لَکُمْ مِنْ زَوَالٍ‌O. (44/ابراهیم)Warn the people of the day when the punishment will OVERTAKE them, whereat the WRONGDOERS will say," Our Lord! Respite us for a brief while so that we may respond to Your call, and follow the apostles." [They will be told,]" Did you not use to swear earlier that there would be no reverse for you, (44)و مردم را از روزى كه عذاب الهى به سراغشان مى ‏آيد، بترسان! آن روز كه ظالمان مى ‏گويند: «پروردگارا! مدّت كوتاهى ما را مهلت ده، تا دعوت تو را بپذيريم و از پيامبران پيروى كنيم!» (امّا پاسخ مى‏ شنوند كه:) مگر قبلاً سوگند ياد نكرده بوديد كه زوال و فنايى براى شما نيست؟! (44 / ابراهیم).224ـ أتمني لو كنت مسلما: كما هو الحال في الترجمة الطويلة يأتي الحق، تشير هذه الآية إلي العالم (الآخرة) فيما بعد حيث يري الكفار الآثار الرهيبة لأعمالهم و يتمنون أن يكونوا مسلمين. بالطبع، يتمنون ولكن من يتحققو أبداً؛ لأن الإيمان و الإسلام لهما منفعة في العالم و ليس في الآخرة. نقرأ في رواية الإمام الصادق (عليه السلام): أنه في يوم القيامة يسمع الجمع صوت مانح الإعلان و يقول: باستثناء اولئك الذين اعتنقوا الإسلام، لا أحد يدخل الجنة. (في هذا الوقت) الكافرون يتمنون للأسف أنهم كانوا مسلمين. كما نقل عن نبي الإسلام العظيم قوله إنه عند ما يجتمع أهلها في جهنم و جماعة من الخطأ المسلمين أن يصعوا معهم، يقول الكفار للمسلمين ألم تكونوا مسلمين؟ يسمعون الجواب: نعم، كنا. يقول الكفار: حتي لا ينفعك إيمانك و تأكيدك؛ لأنك في نفس مكان واحد معنا. لذلك (في هذا الوقت) لن تبقي أي توحد إلا إذا أخرجهم الله تعالي من النار. ثم تلا النبي صلي الله عليه و آله هذه اللآية: فالكفار رغبوا في أن يكونوا مسلمين.224- I wish I was a Muslim: As in the along translation right comes, this verse refers to the (another world) hereafter where the disbelievers see the terrible effects of their deeds and wish they were Muslims. Of course, they wish but never will not fulfill; Because faith and Islam have benefit in the world, not in the hereafter. In the narration of Imam Sadiq (as) we read that on the Day of judgment, the voice of the proclamation giver is heard by all, and he says: Except for those who have converted to Islam no one enters heaven. The disbelievers wish alas they were the Muslims. The great prophet of Islam is also quoted as saying that when the dwellers come together in hell, and a group of sinful Muslims that to place with them, the infidels say to the Muslims, were you not Muslims? They hear the answer: Yes, we were. The disbelievers say: So your affirmation and faith had not so beneficial to you; Because you’re in one place with us. So (at this time) no Unitarianism will not remain unless Allah Almighty sends out them from the fire. Then the Prophet (PBUH) recited this verse: The disbelievers may alas wish that they were Muslim.224ـ ای کاش مسلمان بودم: چنان که در ترجمه همراه به درستی آمده، این آیه به جهان دیگر عالم آخرت اشاره دارد که کافران در آنجا آثار شوم اعمالشان را می ­بینند و آرزو می­کنند که ای کاش مسلمان بودند. البته هرگز آرزوهایشان برآورده نخواهد شد؛ چرا که ایمان و اسلام در دنیا فایده دارد و نه در آخرت. در روایتی از امام صادق می­خوانیم که «روز قیامت ندا کننده ­ای چنان صدا می­زند که همه مردم می­شنوند و می­گوید: جز افرادی که اسلام آورده­ اند، کسی داخل بهشت نمی­شود. (در هنگام) کافران آرزو می­کنند که ای کاش مسلمان بودند. از پیامبر بزرگ اسلام (ص) نیز نقل شده هنگامی که دوزخیان در جهنم گرد هم می­آیند و گروهی از مسلمانان خطاکار را با آنها قرار می­دهند، کفار به مسلمین می­گویند مگر شما مسلمان نبودید؟ پاسخ می­شنوند: آری، بودیم. کافران می­گویند: پس تصدیق و ایمان شما هم به حالتان سودی نداشت؛ چون شما هم با ما در یک جا هستید. پس (در این هنگام) هیچ یکتاپرستی نمی ­ماند مگر این که خداوند متعال او را از آتش خارج می­کند. سپس پیامبر (ص) این آیه تلاوت کرد: «کافران چه بسا آرزو می­کنند که ای کاش مسلمان بودند.225ـ Pوَ لَقَدْ کَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَO. (80/حجر )Certainly the inhabitants of Hijr denied the apostles. (80)و «اصحاب حجر» [قوم ثمود] پيامبران را تكذيب كردند! (80 / حجر).226ـ والرد علي أحد الأنبياء إنكارهم جميعاً: يقول الله في هذه الآية: أن شعب ثمود رفضوا جميع الأنبياء؛ علي الرغم من أنهم فقط نفوا صالح (ع)؛ والسبب أن محتوي دعوة الأنبياء جميعهم واحد، و لم يأت بشيء بغير الأسلام، و إن كان هناك اختلاف، فهو في الشريعة و بعض الوصايا العملية. و من ثم فإن كل من هؤلاء الرسل يعترف أيضاً بالرسول السابق. لذلك فإن لم يقبل أحد الأنبياء و ضمير و (النبوة) فقد رفض كل.226- Refutation one of the prophets is to deny them all: God says in this verse: That the people of Thamud rejected all the prophets; Although they only had done denied Saleh (as); The reason is that the content of the invitation of all the prophets is one, and other than Islam, haven’t been brought anything else. If there is a difference, it is in the shari’ah and some of the practical commandments. Hence, each of those messengers also acknowledged the previous messenger. So if anyone did not accept one of the prophets. content and (prophecy), he has rejected all.226ـ تکذیب یکی از پیغمبران یعنی تکذیب همه آنها: خداوند در این آیه می­فرماید: که قوم ثمود تمام پیامبران را تکذیب کردند؛ با این که آنها تنها صالح (ع) را تکذیب کرده بودند؛ دلیل این مطلب این است که محتوای دعوت همه انبیاء یکی است. انبیاء، غیر از اسلام چیز دیگری نیاورده­ اند. اگر تفاوتی هست، در شریعت و برخی از احکام عملی است. از این رو هر یک از آن پیام آوران، پیام آور گذشته را نیز تصدیق می­کرد. پس اگر کسی یکی از انبیاء را نپذیرفت، مطلب (رسالت) همه را رد کرده است.227ـ Pوَ عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَ مِنْهَا جَائِرٌ وَ لَوْ شَاءَ لَهَدَاکُمْ أَجْمَعِينَ‌O. (9/نحل)With Allah rests guidance to the straight path, and some of them are devious, and had He wished He would have guided you all. (9)و بر خداست كه راه راست را (به بندگان) نشان دهد؛ امّا بعضى از راه‏ها بيراهه است! و اگر خدا بخواهد، همه شما را (به اجبار) هدايت مى‏كند (؛ ولى اجبار سودى ندارد). (9 / نحل).228ـ علي الله أن يظهر الطريق الصحيح: تحدث الله في هذه الآية عن طريق الأنسان لروحي، يقول إنه بدون أدني شك سيظهر الله للخدام طريق التطور. هذا التوجيه والقيادة للإنسان من ناحيتين: 1ـ الفطرة، والتي تدعو الإنسان من الداخل إلي الخير و الكمال. 2ـ الأنبياء والكتب المقدس التي تدعو البشر من الخارج إلي الله. بالطبع، قد يتوهم البعض أنه إذا كان من الضروري إظهار الطريق الصحيح من قبل الله، لماذا لا يتحرك معظم الناس في هذا الطريق، و هذه علامة علي عجزالله؛ هذا يعني ـ لا قدرالله ـ لا يقدرالله أن يهدي الناس. الله يزيل هذه الخطأ، و في نهاية الآية، تقول: " إذا أراد الله، لكان قد أرشدكم جميعاً. " هذا يعني أن قوة إرادة الله ليست إلزامية، بالأحري، يريد أن يسلك الخدم الطريق الصحيح باختبارهم وتجنب معصية الله. بمعني أخر، من خلال القيام بالأعمال الصالحة و تجنب الذنوب اختيارياً، يعرضون أنفسهم للهداية الإلهية. و من المثير للإهتمام، في هذه الآية، أن من الضروري أن يظهر الله الطريق الروحي للإنسان؛ لكنه لم يقل ذلك قط عن النعم المادية و هذه بحد ذاتها علامة علي النعم الأكبر لتوجيه النعم المادي.228- It is up to God to show the right way: God has spoken in this verse, about the spiritual way of man he says that without any doubt God will show the servants the way to evolution. This guidance and leading for the human is in two ways: 1- Instinct, which calls the human from within to goodness and perfection. 2- The prophets and scriptures that invite mankind from outside to God. Of course, the illusion may come to some that if to show the right path by God is necessary, why most people do not move in this path, and this is a sign of God’s impotence; That means - God forbid! - God can not guide people. God for removal this bug, at the end of the verse it says, “ If God wanted, He would have guided (with the forcing) all of you. “ it means will-power of God is not compulsory; Rather, he wants the servants the right path by the option to choose and to avoid disobeying God. In other words, by doing righteous deeds and avoiding sins optionally, expose themselves to divine guidance. Interestingly, in this verse, God to show the spiritual path to the man by God is necessary; But he never said so about the material blessings and this itself is a sign of blessings guiding is better than to material blessings.228ـ بر خدا است که راه راست را نشان دهد: خداوند در این آیه، از راه معنوی انسان سخن به میان آورده، می­فرماید که بی شک خداوند راه رسیدن به تکامل را به بندگانش نشان می­دهد. این راهنمائی و هدایت برای انسان از دو راه است: 1ـ فطرت که از درون، انسان را به خوبی­ ها و کمال فرا می­خواند. 2ـ پیامبران و کتاب­های آسمانی که بشر را از بیرون به سوی خدا دعوت می­کند. البته ممکن است این توهم برای برخی پیش بیاید که اگر نشان دادن راه راست بر خدا لازم است، چرا بیشتر مردم در این راه حرکت نمی­کنند، و این نشانه ناتوانی خدا است؛ یعنی ـ معاذالله ـ خدا نمی­تواند مردم را هدایت کند. خداوند برای رفع این اشکال، در پایان آیه می­فرماید که «اگر خدا می­خواست، همه شما را (به اجبار) هدایت می­کرد». یعنی بنای خدا اجبار نیست؛ بلکه او می­خواهد که بندگان، راه راست را با اختیار انتخاب کنند و از نافرمانی خدا بپرهیزند. به عبارت دیگر، با انجام کارهای شایسته و دوری از گناهان به طور اختیاری، خود را در معرض هدایت الهی قرار دهند. جالب توجه این که در این آیه، خداوند، نشان دادن راه معنوی به انسان را بر خود لازم دانسته؛ اما هرگز درباره نعمت­های مادی این گونه سخن نگفته و این خود نشانه برتری نعمت هدایت بر نعمت­های مادی است.229ـ Pإِلٰهُکُمْ إِلٰهٌ وَاحِدٌ فَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنْکِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَکْبِرُونَO. (22/نحل)Your God is the One God. Those who do not believe in the Hereafter, their hearts are amiss, and they are arrogant. (22)خداى شما خدايى يكتاست، و آنان كه به عالم آخرت ايمان ندارند (اگر هم به زبان گويند) به دل منكر (مبدأ متعال) اند و (از اطاعت حكم خدا) تكبر و سرپيچى مى ‏كنند. (22 / نحل).230ـ Pيُنَزِّلُ الْمَلَائِکَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِO. (2/نحل)He sends down the angels with the Spirit of His command to whomever He wishes of His servants:" Warn [the people] that there is no god except Me; so be wary of Me." (2)خدا فرشتگان را با روح به امر خود بر هر يک از بندگان كه خواهد مى ‏فرستد كه خلق را (اندرز داده و از عقوبت شرک به خدا) بترسانيد (و به بندگان بفهمانيد) كه خدايى جز من نيست، پس از من بترسيد. (2/ نحل).