رابطه درمانی چیست؟ چرا اهمیت دارد؟

وجود رابطه بین پزشک و بیمار توسط بقراط کشف شد و به عنوان کلید راه بهبود مشخص شد. رابطه درمانی یک رابطه خاص است که بین مراجع و درمانگر ایجاد می شود ، برخلاف روابطی که ما در زندگی روزمره خود ایجاد می کنیم. این رابطه به عنوان یک فرایند منحصر به فرد ، جامع و پیچیده ظاهر می شود که شامل تعاملی است که در آن نگرش ها و شخصیت طرفین به طور غیرقابل انکاری موثر است. در این زمینه ، رابطه درمانی ، که یک رابطه حرفه ای و ساختارمند بر اساس مفاهیم نظری خاص است ؛ برای یک بیمار بسیار مهم است که خود را در برابر درمانگر خود بگشاید ، خود را راحت و آزادانه بیان کند ، به او اعتماد کند ، روند درمان را آغاز کرده و آن را به روشی سالم ادامه دهد.رابطه درمانی چیست؟رابطه درمانی از جمله عوامل تعیین کننده ای است که کیفیت درمان را برای مراجعه کننده و درمانگر در طول فرآیند درمان نشان می دهد. این رابطه یک رابطه حرفه ای است. مجهز به قوانین اخلاقی خاص ، حریم خصوصی و محدودیت های خاص ، در چارچوب قوانین اخلاقی قرار می گیرد. این شامل عناصر مهمی است که رعایت آنها بسیار ضروری است و باید مورد توجه قرار گیرد. اول از همه ، قوانین خاصی از درمان در نقطه کانونی این چارچوب روابط قرار دارند. مهم است که مدت زمان درمان از قبل تعیین شده باشد ، مصاحبه در یک اتاق درمانی با طراحی مناسب انجام شود و محیط درمان عاری از اشیاء و اشیاء مزاحم و مزاحم باشد.در طول فرآیند درمان ، که یک کار حرفه ای است ، به اصل محرمانه بودن توجه دقیق می شود. درمانگر نمی تواند در طول فرآیند مشاوره با مشتری رابطه دوستانه و دوستانه داشته باشد. در عین حال ، درمانگر نمی تواند با بستگان ، دوستان نزدیک و افرادی که مکرراً در زندگی اجتماعی با آنها ملاقات می کند ، درمان کند. این قواعد اخلاقی مرزهای فرایند روابط درمانی را تشکیل می دهد و از آسیب دیدن این فرایند جلوگیری می کند. یک رابطه درمانی سالم ؛ این امر با تحقق عوامل متعددی مانند محیط مناسب ، رعایت قوانین درمان ، همدلی ، باز بودن به اشتراک گذاری اطلاعات و دانش خوب آسیب شناسی روانی صورت می گیرد.تکنیک های ارتباطی درمانی چیست؟برای اینکه افراد روند درمانی را شروع کنند ، که در آن افراد با احساسات شدید مانند ترس ، اندوه ، عزاداری و عصبانیت وارد می شوند ، برای ادامه روند و بهره مندی از این روند ، ارتباط بین درمانگر و بیمار باید متفاوت باشد. ویژگی های ارتباط با دیگران مهارت های درمانی را می توان تکنیک های ارتباطی نام برد که توسط درمانگر برای رفاه احساسی و روانی مراجعه کننده استفاده می شود. حال بیایید این مهارت های ارتباطی درمانی را با هم بررسی کنیم.1. مراقبت نزدیک:درمانگر اعلام می کند که به مشتری به عنوان یک انسان احترام می گذارد و به گفته های مراجعه کننده اهمیت می دهد. توجه زیاد برای افزایش اعتماد به نفس مراجعه کننده و ایجاد یک محیط درمانی ایمن بسیار مهم است.2. دعوت به صحبت را باز کنید:این توانایی درمانگر برای پرسیدن سوالات باز است. با این سوالات ، سعی می شود مشتری بتواند باز شود ، خود را بفهمد و خود را بیان کند. سوالات باز بر نگرانی ها ، احساسات و افکار مشتری متمرکز است.3. حداقل انگیزه:درمانگر کمتر صحبت می کند و بیمار تشویق می شود صحبت کند. با استفاده از این تکنیک ، پس از شروع صحبت مشتری ، درمانگر از کلمات کلیدی خاصی برای اطمینان از ادامه گفتار مراجعه کننده استفاده می کند.4. بازتاب محتوا:این مهارت ارتباطی درمانی به عنوان بیان مجدد مشخص می شود. این تکنیک برای بررسی اینکه آیا افکار مراجعه کننده توسط درمانگر به درستی درک شده اند ، روشن می شود و ایده ها را واضح تر نشان می دهد و می گوید که درمانگر در تلاش است تا احساسات و افکار مراجعه کننده را درک کند.5. تمرکز:گاهی اوقات در طول درمان ، مشتری در مورد چیز مهمی صحبت می کند. هنگامی که این اتفاق می افتد ، درمانگر می تواند بر اظهارات مشتری تمرکز کند ، و بیمار را تشویق می کند تا در مورد آن بیشتر صحبت کند.6. جمع بندی:این مهارت در پایان جلسه ، در ابتدای جلسه ، برای یادآوری جلسه قبلی یا هنگام انتقال از موضوعی به موضوع دیگر استفاده می شود. خلاصه نویسی ترکیبی از بازتاب احساسات و محتوا است.7. سکوت:سکوت گاهی بهترین ارتباط است. وقتی از این تکنیک ارتباط درمانی به طور مناسب استفاده می شود ، برای مراجعه کننده بسیار مفید است که در مورد آنچه گفته می شود فکر کند ، آنها را جمع آوری کند ، جذب کرده و از برخی احساسات و افکار خود آگاه شود.اجزای ارتباط درمانی چیست؟روان درمانی را می توان به عنوان کشف بیمار از جهان درونی خود ، افزایش آگاهی وی از خود و جهان توصیف کرد. با فرایند درمان ، احساسات ، افکار و رفتارهای فرد مشخص می شود سعی می شود این توانایی را به دست آورد که به زنبورها با چشم خارجی نگاه کند. برای اینکه درمانگر در این سفر حرفه ای یک اثر درمانی ایجاد کند ، باید شرایط خاصی را رعایت کرد و این شرایط باید با هم باشد. این شرایط درمانی نیز اجزای درمانی نامیده می شوند و می توانند عمدتا به شرح زیر فهرست شوند:یکدلی:همدلی توانایی درک و درک شدت احساسات طرف مقابل است. همدلی دو جنبه دارد. درک آنچه مشتری از نظر معنایی می گوید و انتقال احساسات مشتری با درک آنها. به عبارت دیگر ، این توانایی درمانگر است که به پدیده ها از چشم مراجعه کننده نگاه کند و درک کند که او چه احساسی دارد. مهارتهای درمانی ، در عین همدلی ، تنها به واکنشهای کلامی مراجعه کننده مربوط نمی شود. همچنین نیاز به توجه به وضعیت بدن ، سرعت گفتار ، لحن صدا ، حرکات و حالات چهره او دارد.توجه:توجه؛ این پذیرش این است که مراجعه کننده در افکار ، احساسات و اعمال خود به عنوان یک فرد جداگانه در چارچوب رابطه درمانی آزاد است و این وضعیت توسط درمانگر به او ابلاغ می شود. صرف نظر از اینکه مشتری کیست ؛ باید با تسامح پذیرفت چه ثروتمند چه فقیر ، سیاه پوست یا سفید ، مذهبی یا غیر مذهبی.شفافیت:شفافیت؛ این به معنای صداقت ، صداقت ، راستگویی است. درست مانند یک لیوان ، وقتی از یک طرف نگاه می کنید ، طرف دیگر را می بینید. از منظر رابطه درمانی ، شامل برخی از جزئیات خوب است و دو طرف دارد. اولین مورد این است که از احساسات تجربه شده آگاه باشید و در صورت لزوم آنها را بیان کنید. لازم به ذکر است که اگر شخص دریافت کننده پیام برای آن آماده نباشد ، ارسال پیام مناسب نخواهد بود. به عبارت دیگر ، برای شفافیت ، انتقال برخی موارد که مشتری هنوز آماده شنیدن آنها نیست ، بی احترامی خواهد بود ، نه شفافیت.اکنون و اینجا رابطه:در رابطه درمانی ، تعامل مراجعه کننده و درمانگر در آن لحظه نامیده می شود. اینجا و اکنون رابطه برای ارتباط درمانی بسیار مهم است. زیرا ارتباط مراجع با درمانگر بازتاب سایر روابط و تعاملات اجتماعی است. به عبارت دیگر ، رفتار مراجعه کننده در تعامل درمانی به طور کلی شکل ارتباط با مردم در جهان خارج را نشان می دهد.باز کردن قفل خودکار:در محیط درمانی ، در چارچوب رابطه درمانی ؛ به اشتراک گذاشتن درمانگر در مورد زندگی و احساسات خود به عنوان افشای خود بیان می شود تا بیمار احساس تنهایی نکند و بصیرت پیدا نکند. هنگامی که درمانگر از این روش استفاده می کند ، به بیمار می گوید که او یک موجود فوق بشری نیست و می تواند مانند مشتری احساسات مثبت یا منفی داشته باشد.چگونه می توان ارتباطات درمانی را در شرایط خاص انجام داد؟جزء مهم همه خدمات موفق به عنوان مهارت ارتباطی نشان داده می شود. پزشک ، معلم ، پرستار و غیره می تواند اطلاعات و دستورالعمل هایی را که با مهارت های ارتباطی درمانی خود به مخاطبین خود منتقل می کند ، به طور مثر منتقل کند. به عنوان مثال ، در سالهای اخیر ، مفهوم بازی درمانی در کلینیک های کودکان بسیار رایج شده است تا بتواند بر احساسات منفی مانند ترس و اضطراب بیماران اطفال در بیمارستان غلبه کند ، تنش کودکان را کاهش دهد ، درد را کاهش دهد و تا بتوان با آنها ارتباط مثرتری برقرار کرد.ارتباط درمانی یکی از مهمترین ابزارهایی است که به درمانگر کمک می کند تا از طریق ارتباط کلامی و غیر کلامی بیمار را بهتر بشناسد و بیماران را تشویق می کند تا احساسات و ایده های خود را آزادانه بیان کنند. مراجعه کننده می تواند احساس امنیت کند ، باور داشته باشد که به او گوش داده شده و درک می شود ، خود را باز کرده و تنها در صورتی وارد رابطه درمانی می شود که رابطه درمانی با مراجعه کننده برقرار شود و مهارت های درمانی به طور مثر به کار گرفته شود.