اتوماسیون صنعتی

در دوران تغییرات عمیق امروزی، برخی از سازمان‌های تولیدی در دام تلاش برای حفظ فرآیندهای موجود، اینورتر آی مستر e1 و حفظ دارایی‌های قدیمی منسوخ شده‌اند، به این امید که آنچه را که به نظرشان یک «طوفان» موقت است، از بین ببرند. در سمت فرآیند، آنها سعی می‌کنند تحول تکاملی را مهندسی کنند که تغییرات تدریجی ایجاد می‌کند، و بر بهبود مستمر عملیات موجود تمرکز می‌کنند که روش‌ها و فن‌آوری‌های به خوبی تثبیت شده را در مقابل تغییرات عمیق فرآیند و مدل کسب‌وکار اعمال می‌کند. از طرف دارایی، آنها همچنان به سیستم‌های اتوماسیون صنعتی 30 تا 40 ساله ادامه می‌دهند و هزینه‌های قابل توجهی را برای حفظ ماشین‌های حجیم و قدیمی ایجاد می‌کنند و در عین حال سعی در حفظ حاشیه سود ناخالص سنتی دارند.در زمان تغییرات بزرگ، چنین رویکردهایی می تواند یک اشتباه استراتژیک تجاری پرهزینه باشد که به طور بالقوه منجر به از دست دادن قابل توجه تجارت و به طور بالقوه نابودی یک تولید کننده صنعتی می شود.دلایل این رفتار به راحتی قابل درک است. استراتژی رشد و رقابت بسیاری از این سازمان‌ها متکی به یک دیدگاه جهانی سنتی است که سرمایه‌گذاری در پلتفرم‌های تولیدی را که به شدت وابسته به سخت‌افزار هستند و توسط فرآیندهایی که اغلب با محدودیت‌های پلتفرم‌های فیزیکی تعریف می‌شوند، فرض می‌کند.با این حال، در این عصر دیجیتالی شدن، سازمان ها دیگر مجبور نیستند با محدودیت های این رویکرد سنتی کنترل شوند. واقعیت موجود در فروشگاه این است که، علاوه بر عملکرد ماشین های هوشمند و دانش اپراتور، نرم افزار و قابلیت همکاری بهترین راه حل های نرم افزاری نژاد چیزی است که به ایجاد تمایز واقعی در بازار کمک می کند. ماهیت باز بسیاری از این نرم‌افزار جدید اکنون امکان بررسی مجدد نحوه اجرای فرآیندهای پایه تولید را فراهم می‌کند. ابزارهای نرم افزاری جدیدی که با هم کار می کنند اغلب آن چیزی هستند که چابکی، نوآوری و کیفیت ثابت مورد نیاز برای رقابت را امکان پذیر می کند.اهمیت این تغییر پارادایم، از فرآیندهای بسیار محدود محدود شده توسط سخت افزار به نرم افزارهای بازتر و فعال کننده چابکی فرآیند، تازه شروع به تأثیرگذاری بر فرآیند تصمیم گیری ذینفعان تولیدی می کند که به دنبال کشف منابع جدید کارایی فرآیند هستند. بسیاری تشخیص می دهند که سابقه سرمایه گذاری در پلتفرم های سخت افزاری و نرم افزاری بسته و مناسب با هدف افزایش بهره وری مغایرت دارد. این واقعیت که بسیاری از معماری‌ها و پلتفرم‌های سخت‌افزاری هنوز بیشتر بسته یا اختصاصی هستند تا باز، فهرست رو به رشدی از محدودیت‌ها، محدودیت‌ها و محدودیت‌های مصنوعی را ارائه می‌دهد که به توانایی تولیدکنندگان برای نوآوری و رقابت آسیب می‌زند. بدون رویکرد بازتر به اتوماسیون صنعتی، مشابه آنچه که با کد منبع باز در دنیای فناوری اطلاعات اتفاق افتاده است، تولیدکنندگان مجبورند با این واقعیت زندگی کنند که اکثر سیستم های آنها تنها با 60 تا 70 درصد ظرفیت واقعی خود به کار خود ادامه می دهند. .درک پیامدهای محدودیت های اتوماسیون صنعتی امروزیدلایل متعددی وجود دارد که چرا حفظ پارادایم اتوماسیون صنعتی فعلی ضرر قابل توجهی برای تولیدکنندگان دارد:عدم انعطاف پذیری – وقتی سیستم های اتوماسیون اختصاصی هستند، برنامه های اتوماسیون نوشته شده برای یک سیستم روی سیستم دیگر اجرا نمی شوند. این فناوری جاسازی شده اشتراک‌گذاری داده‌ها را در بین برنامه‌ها دشوار می‌کند و برای سازمان‌های صنعتی برای راه‌اندازی ارتقاهای قابل توجه با سیستم‌های چند فروشنده بسیار پرهزینه است، بنابراین هرگونه تغییر کند است و توانایی ادغام رویکردهای انقلابی به شدت محدود می‌شود.نوآوری محدود - عدم انطباق فروشنده با استانداردهای برنامه‌نویسی باز، ناکارآمدی‌ها و چالش‌های معماری فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند که منجر به «جزایر» کنترل منزوی در سطح کارخانه می‌شود. ادغام این جزایر در کل معماری کارخانه به مهندسی برنامه های کاربردی، سخت افزار اضافی و نرم افزار بیشتر برای ایجاد یک سیستم اتوماسیون و کنترل کارخانه نیاز دارد. لایه‌های افزوده شده رابط‌ها به قابلیت اطمینان کمتر، افزایش زمان توقف تولید و تعمیر و نگهداری و به طور بالقوه هزینه‌های بالاتر کمک می‌کنند. هنگام کار با محدودیت‌های چنین محیط‌هایی، توانایی نوآوری محدود است.معماری غیر دیجیتال – اکثر سیستم های اتوماسیون امروزی بر اساس اصول توسعه یافته در دهه های 1970 و 80 بنا شده اند. چنین فناوری برای استفاده از تغییرات اخیر و سریع در فناوری اطلاعات (IT) طراحی نشده است. دقیقاً این مزایای فناوری اطلاعات (گرفتن سریع داده، به اشتراک گذاری داده ها و تجزیه و تحلیل) است که برای تحقق وعده Industry 4.0 مورد نیاز است.افزایش هزینه کل مالکیت - از آنجایی که ابزارهای طراحی بالادستی و ابزارهای عملیات پایین دستی نمی‌توانند بدون سرمایه‌گذاری هنگفت در زمان و هزینه به هم متصل شوند، ایجاد یک رشته دیجیتال کارآمد که چرخه عمر کامل فرآیند/ماشین را پوشش می‌دهد، هزینه زیادی دارد.علاوه بر کاهش هزینه های تولید، از بین بردن محدودیت ها