بالاخره من چه شکلی ام؟یا اندر حکایت آینه و سلفی

آینه ی اتاق همیشه منو بهتر از آینه ی دستشویی نشون میده،وقتی خودمو توش میبینم حس خوبی به خودم دارم و از خودم خوشم میاد ،ولی توی آینه ی دستشویی که نگاه میکنم تموم آرزوهام به باد میره!شما هم همینطوری هستین؟فکر میکنین آینه های مختلف هرکدوم شما رو یه جوری نشون میدن؟و هر کدوم خیلی متفاوت تر از اون یکی؟حالا این به کنار ،یه روز صبح که از خواب بیدار میشین و خودتون رو توی آینه برانداز میکنین حس میکنین چقدر امروز چهره تون خوبه و بهتره چنتا سلفی از خودتون بگیرین ،بعدش دست به کار میشید و بیست تا سلفی میگیرین ولی از هیچ کدومشون راضی نیستین و میگین :عه چرا بینیم انقد بزرگ افتاده؟چرا صورتم کج شده؟ و وقتی باز توی آینه نگاه میکنین میبینین همه چی مرتبه .فکر کنم شما هم با این معما روبه رو هستین که چرا عکسامون شبیه خودمون نیست؟چرا من از عکسام زشتترم ؟چرا توی آینه اونی نیستم که توی سلفی های گوشیم هستم و سوالایی از این دست که باعث میشه اعتماد به نفس ما همش در نوسان باشه و آخرشم ندونیم به زیبایی بعضی آینه ها اعتماد کنیم یا زشتی سلفی ها رو بپذیریم !البته از نظر یه عده که شاید تعدادشون هم کم نباشه این مسئله اصلا هیچ اهمیتی نداره و براشون فرقی نمیکنه که توی عکسا و آینه چجوری به نظر بیان ،ولی خب هممون دوس داریم توی آینه و سلفی حس خوبی به خودمون داشته باشیم!حالا واقعا چرا عکسهای ما و تصویرمون توی آینه با هم فرق داره؟چرا عکسای ما شبیه خودمون نیستن؟خب شاید جوابایی وجود داشته باشه که بتونه ما رو تاحدودی قانع کنه.ما همیشه برای دیدن خودمون از آینه استفاده میکنیم،و همیشه یه زاویه و منظره ی خاص رو توی آینه میبینیم که بعیده دقیقا با همون زاویه و ارتفاع عکس بگیریم .روانشناسان طبق تحقیقاتی که انجام دادن به این نتیجه رسیدن که ما همیشه به عکسایی که مثل تصویر آینه ای ما هستن علاقه داریم تا عکسای دیگه ،اما چرا ما به تصویر آینه علاقه ی بیشتری داریم؟ خب یه پدیده هست بنام پدیده ی مواجهه ی انحصاری یا mere-exposure که میگه وقتی با یه چیز تکراری مواجه هستیم یه ترجیح نسبت به اون پیدا میکنیم ،اون چیز میتونه یه صدای تکراری،کلمات تکراری و یاچیزی شبیه به این باشه .البته شاید خبر خوب اینه که اون حسی که ما بعد از دیدن عکسمون داریم وباخودمون میگیم چقدر با تصویرم توی آینه فرق داره و یا زشتتره فقط تصور خودمونه ،چون غیر از خودمون کسی به دیدن تصویر ما توی آینه عادت نداره و بقیه ،عکسهای ما رو طبیعی و شبیه خوده واقعی ما میبینن .چهره ای که ما توی آینه میبینیم ممکنه با چهره ای که دیگران از ما میبینن کاملا متفاوت باشه ،ما داریم توی آینه خودمون رو برانداز میکنیم و خودمون رو همونطور که هستیم میبینیم اما در حقیقت اینطور نیست!این تصویریه که آینه از ما ساخته و لزوما و دقیقا شبیه ما نیست .مثلا ممکنه آینه چشمهای ما رو پایینتر از جایی که واقعا هستن نشون بده .یه دلیل دیگه هم شاید این باشه که عکسهای ما معکوس چیزی که توی آینه هستیم رو به ما نشون میدن!تصویری که ما از خودمون توی ذهنمون داریم همونیه که توی آینه دیدیم ،ولی بعضی حالات و ویژگیهای چهره اون جوری که توی آینه میبینیم توی عکس نشون داده نمیشه و یجور متفاوت تری به ثبت میرسه و همین ما رو به اشتباه میندازه.مثلا توی آینه ممکنه ما به انحنای بینی خودمون توجه نکنیم ولی توی عکس با زوایای مختلف این انحنا خودشو نشون میده وجلب توجه میکنه .وقتی ما جلوی آینه هستیم باید دقیقا رو به آینه وایسیم ،وگرنه نمیتونیم خودمون رو خوب ببینیم ،بخاطر همین بقیه بدنمون رو هم بطور کامل نمیبینیم ،ما ناخودآگاه یه ژستی میگیریم که زیباترین تصویر وحالت ما به نمایش دربیاد ،سرمون رو کج میکنیم ،حالت لبهامون رو تغییر میدیم ونقصی که توی صورتمون هست رو از دید خودمون مخفی میکنیم ،ولی بقیه ی مردم یه نسخه ای از ما ر‌و میبینن که ما خودمون شاید هیچ وقت نتونیم ببینیم ،این قضیه مثل شنیدن صدای خودمون میمونه که از شنیدنش تعجب میکنیم و حتی بدمون میاد چون اون صدایی نیست که ما اغلب میشنویم،وقتی عکس میگیریم توی حالات متفاوت و از نقاط و زوایای مختلف به خودمون نگاه میکنیم ،لنزها بعضی واقعیات رو تحریف میکنن ولی این عکسای ناراحت کننده از چیزی که ما توی آینه از خودمون میبینیم به واقعیت نزدیکترن.چشمای ما به کمک مغزمون بطور اتوماتیک روشنایی و تاریکی رو تنظیم میکنن،ولی دوربین این قابلیت رو نداره و فقط میتونیم جوری دوربین رو تنظیم کنیم که یا روی روشنایی تمرکز کنه و یا روی سایه ،ولی دوربین این دو تا کار رو به طور همزمان نمیتونه انجام بده ،عکسها و عکس توی آینه همیشه نمیتونن وضعیت دقیق ما رو در هر لحظه نشون بدن.چهره ی هیچکس کاملا قرینه نیست ،ما عادت داریم از یک یا چنتا زاویه ی مشخص توی آینه به خودمون نگاه کنیم و اغلب تصورمون اینه که صورت ما از همه ی زوایا همین شکلیه ،به خاطر همین وقتی خودمون رو توی یه عکس میبینیم حس میکنیم با یه شخص متفاوت روبه رو شدیم و احتمالا کمتر احساس زیبایی میکنیم.دوربین ما رو چاقتر نشون میده !شاید سنسورهای دوربین اندازه ی چشمهای انسان فوتون رو جذب کنن ولی فرآیندش متفاوت و پیچیده س و از طریق لنز انجام میشه که میتونه روی دید ما تاثیر بذاره .مثلا برای اینکه لاغرتر به نظر بیایم باید از لنزهای بلندتر استفاده کنیم ،چون لنز هر چی کوتاهتر باشه عرض تصویر بیشتر میشه .معمولا پیشانی و بینی ما توی عکسایی که با موبایل میگیریم بزرگتر از حدمعمول به نظر میان ،چون طبیعیه که وقت سلفی گرفتن به لنز دوربین نزدیکتریم .از طرف دیگه توی دوربینهای موبایل معمولا از لنز زاویه باز استفاده میشه و ویژگی اون اینه که سوژه ی اصلی عکس رو توی مرکز تصویر قرار میده و بقیه ی عناصر رو به سمت گوشه های تصویر میکشه ،بخاطر همین احساس میکنیم تصویرمون بزرگتر از چیزیه که در واقع به نظر میرسیم.طبق تحقیقات دانشمندان آمریکایی تصوری که آدم از ظاهر خودش داره معمولا بهتر از واقعیته !توی این پژوهش عکسهایی از شرکت کننده ها انتخاب شد و با تغییراتی توی عکسا نسخه های بهتر و بدتری ازش ساخته شد .از شرکت کننده ها خواستن از بین عکسا عکس اصلی خودشون رو پیدا کنن ،ولی بیشتر شرکت کننده ها موفق نشدن این کار رو انجام بدن و تصویری که نسخه ی بهتری نسبت به عکس اصلی خودشون بود رو انتخاب کردن.زمانی که صرف تماشای خودمون توی آینه میکنیم خیلی بیشتر از زمانی هست که به عکسامون نگاه میکنیم ،مغزمون ما رو فریب میده ،و عکس اصلی برامون عجیب و ناآشنا به نظر میاد ،نه به این معنی که خدای نکرده وحشتناکیم بلکه ما فقط به دیدن خودمون از اون زاویه عادت نکردیم.جی پری عکاس کانادایی میگه:مردم با تصویری که از خود در آینه میبینند بزرگ و بزرگتر میشوند و تصور میکنند این همان تصویریست که مردم هم از آنها میبینند و به همین دلیل وقتی خود را در عکسها برعکس آن چیزی که همیشه هستند میبینند حس عجیبی به آنها دست میدهد.اینجاس که میگن آدم به چشماشم نمیتونه اعتماد کنه!اما خب شاید باید فارغ از تمام دلایل علمی وغیر علمی دیدمون رو عوض کنیم ،هر عکسی داستان خودشو داره ،و تصویر ما توی آینه هم همینطور.حالات روحی ما توی تصویر و عکس ما تاثیر میذاره و ما توی عکسامون یجورایی ذهنمون رو به نمایش میذاریم .من فکر میکنم وقتی ما لبخند میزنیم و حس شادی ،اعتماد بنفس و رضایت داریم انعکاسش باعث زیبایی ما میشه ،حالا آینه یا سلفی فرقی نمیکنه.