گلسنگ ها به عنوان شاخص های زیستی (مقاله ترجمه شده)

چکیدهاغلب به عنوان بخشی از مطالعات تاثیر زیست محیطی و، بالاتر از همه, به منظور دریافت مجوزها طبق دستورالعمل ها از سوی وزارت محیط زیست (ایتالیا)، نظرسنجی ها و کنترل هایی که از شاخص های بیولوژیکی استفاده می کنند مورد نیاز می باشند. این بدان دلیل است که این شاخص ها, ابزارهایی معتبر برای ارزیابی کیفیت هوای ناشی از یک سوژه (اغلب یک کارخانه صنعتی) در ارزیابی تاثیرات محیطی (EIA) می باشند. در این زمینه، این مقاله با هدف تحلیل برخی از جنبه های نظری نظارت بیولوژیکی و ارائه یک گزارش پیشرفت در مورد استفاده از گلسنگ ها به عنوان نشانگرهای (شاخص ها) زیستی کیفیت هوا, با توجه خاص به این وضعیت در ایتالیا گردآوری شده است. هدف از این مقاله, اشاره به مهمترین خطوط در وضعیت فعلی دانش در این حوزه، ارزیابی کاربردهای روش شناختی و مزایا / معایب آنها با توجه به روش های سنتی نظرسنجی می باشد.نظارت بیولوژیکیاستفاده از ارگانیسم های جهانی برای ارزیابی آلودگی در طی چند دهه اخیر به طور قابل توجهی توسعه یافته است. چنین ارگانیسم هایی, آلاینده های محیطی را به خود می گیرند و می توانند به عنوان شاخص هایی برای موجودیت زیستی یک آلاینده مشخص در طول زمان استفاده شوند، و در بعضی موارد، امکان مقایسه بین سطوح آلودگی در مناطق مختلف جغرافیایی را میسر می سازند.در این زمینه، کشورهای OECD , با پیشنهاد برنامه های کلی برای نظارت و ارزیابی تاثیرات زیست محیطی, نوآوری های بسیاری را برای بررسی محصولات دارای خطر بالقوه اتخاذ نموده اند (Tessier et aI.، 1980؛ Connell، 1986، Herman، 1987؛ Krumgalz، 1989 ؛ Bero و Gibbs، 1990). مسائل نظارت زیستیبه دلایل مختلف, تعریف سطوح مرجع برای آلاینده ها در یک اکوسیستم در زمان انجام مطالعات نظارت بیولوژیکی, به دلایل زیر از اهمیت بنیادی برخوردار است:1. ارزیابی وضعیت حفاظت یا تخریب؛2. پیش بینی وقوع فعالیت های احتمالی انسانی آینده به منظور ایجاد دخالت های لازم؛ و3 پیشبرد کنترل در طول زمان با استفاده از برنامه های نظارتی، در صورت لزوم. گلسنگ ها به عنوان شاخص های زیستی آلودگی هواگلسنگ ها, نتیجه ارتباط همزیستی یک قارچ و یک جلبک در نظر گرفته می شود. به طور دقیق تر, اصطلاح, "جلبک" یک سیانوباکتری یا یک کلروفیسی را نشان می دهد؛ قارچ معمولاً یک آسکومیسیت است, هرچند در موقعیت های نادر, ممکن است یک باسیلیومیسیت یا یک فیکومیسیت باشد.گلسنگ ها در کنترل آلودگی زیست محیطیروش شاخص خلوص اتمسفر (IAP) (روش A)تغییرات ترکیبات در جوامع گلسنگ با تغییرات در سطوح آلودگی هوا مرتبط هستند. کاربرد روش A, تشریح یک IAP را میسر می سازد. این روش (LeBlanc و De Sloover، 1970) امکان تعیین کیفیت هوا در یک منطقه مشخص شده را فراهم می کند. IAP, یک ارزیابی از سطح آلودگی اتمسفری را ارائه می دهد که براساس تعداد (n)، فرکانس (F) و تحمل گلسنگ های حاضر در منطقه مورد مطالعه است. بیست فرمول متفاوت برای محاسبه IAP وجود دارد و اینها می توانند تا سطح خوبی از تقریب, درجات هشت آلاینده اتمسفری اندازه گیری شده با استفاده از ایستگاه های کنترل خودکار (SO2، NOx، Cl، Cd، Pb، Zn، و گرد و غبار, آمن و همکاران، 1987) را پیش بینی کنند.نتیجه گیری هاتجزیه و تحلیل آلاینده های جوی با استفاده از رویه های تحلیلی متعارف, تفسیر مستقیم داده ها و کسب سریع نتایج را میسر می سازد. یک خلاصه از معمول ترین تکنیک های تحلیلی معمولی برای تجزیه و تحلیل محیط های آلاینده مختلف در جدول 3 نشان داده شده است.با این حال، در سطح اکولوژیکی, مطالعات کیفیت هوا با استفاده از این روش ها می توانند مشکلات زیر را ارائه نمایند:1. نوسانات فضا-زمان می تواند به خطاهای نمونه برداری منجر شود؛2. غلظت های کم چندین ریز آلاینده (که همچنین می تواند در طول زمان تغییر کند)، می تواند به مشکلاتی در روش شناسی منجر شود؛3. عین کردن انتشار متناوب و پراکنده آلاینده ها نیز مشکل است.4. به این ترتیب محدودیت های تحمل بیولوژیکی این گونه های مرتبط را نمی توان در نظر گرفت؛. اغلب نسبت دوز-اثر، واکنش خطی ندارد و بنابراین ایجاد مشکلات تفسیری در ارزیابی آسیب به ارگانیسم ها و اکوسیستم ها امکانپذیر است.نکات فوق این حقیقت را برجسته می کنند که روش های نظارت سنتی زیست محیطی نیازمند نمونه های متعدد و گسترده ای هستند که باید در مناطق تحت مطالعه در نظر گرفته شوند و این که این نمونه ها نیز باید روی دوره های زمانی طویل شده زمانی گرفته شوند.علاوه بر این، استفاده از مدل های ریاضی پراکندگی آلاینده در محیط زیست نیز باید مورد توجه قرار گیرد (Benedini and Cicioni، 1992). این مدل ها، بر اساس خواص فیزیکی و شیمیایی، نتایج بسیار خوبی در چند سال اخیر به ویژه در زمینه پیش بینی های پراکندگی آلاینده ها و قابلیت های زیست محیطی بالقوه ایجاد کرده اند. با این حال، این روش ها, در درجه اول با توجه به اثرات روی گونه ها و اکوسیستم ها (Conti، 1996) کمتر توسعه یافته اند.با این حال, این مدل های انتشار و حمل و نقل آلاینده معمولاً مرتبط با منابع دقیق آلایندگی هستند و همچنین آنها به میزان زیادی از اطلاعات نیاز دارند. از این جهت اهمیت نظارت زیستی در هنگام مشخص نمودن سطوح آلاینده در ارگانیسم ها و استفاده در تشخیص سمیت ممکن در رابطه با محل قرار گیری ارگانیسم درون اکوسیستم مشخص می شود.از دیدگاه سمیت شناسی زیستی، شروع از تحلیل شیمیایی برای مشخص نمودن یک مدل معتبر برای سمیت به منظور پیش بینی موجودیت زیستی و مشارکت های پیچیده مختلف که بین ارگانیسم های موجود در یک اکوسیستم رخ می دهند, ممکن نیست.توانایی پیش بینی بروز بسیاری از فعالیت های انسانی در رابطه با یک گونه و به ویژه, برای یک اکوسیستم، بسیار محدود است. مشکل در مشخص نمودن یک رابطه علت و معلول, به ویژه از فقدان سیستماتیک اطلاعات در مورد "وضعیت سلامت" محیط زیست مورد مطالعه یا از ماهیت فرایندهای بیولوژیکی آن حاصل می شود. اهمیت برنامه های نظارت زیست محیطی و برنامه های نظارت زیستی, اگر به درستی اعمال شوند، می توانند یک تصویر کلی کامل از مداخلات احتمالی که ممکن است لازم باشند را ارائه دهد.اگرچه گلسنگ ها منابع مهمی برای کنترل و نظارت زیست محیطی هستند، اتخاذ اقدامات احتیاطی در هنگام استفاده از گلسنگ ها به عنوان یک شاخص معیار آلودگی لازم است. شاخص های زیستی آلودگی هوا مطمئناً می توانند اطلاعات مربوط به یک نوع کیفی را ارائه دهند؛ با این وجود، مطالعات همبستگی با استفاده از داده های زیست محیطی از سایت های مربوطه و روی یک دوره زمانی طویل (ماه ها - سال) می توانند اطلاعات در مورد جنبه های نیمه کمیتی را تامین نمایند.با استفاده از محاسبه ی IAP، گلسنگ ها, امکان ارزیابی کیفیت هوا را با حضور متفاوت آلاینده های محیطی میسر می سازند. همان طور که قبلاً ذکر شد، گلسنگ ها به طور خاص به یک آلاینده خاص واکنش نشان نمی دهند، بلکه به اثر سمی کلی یک ترکیب از آلاینده ها واکنش نشان می دهند (Amman et al.، 1987). Levin و Pignata (1995), استفاده از شاخص آلایندگی (PI) برای ارزیابی کیفیت هوا را پیشنهاد کردند. PI با استفاده از معادله ذکر شده توسط Levin و Pignata (1995) تعیین می شود. این کار مشخص می کند که کدامیک از مناطق نظارت شده زیستی دارای کیفیت بهتر هوا با استفاده از اندازه گیری واکنش های گلسنگ به آلاینده های جوی می باشد.این رویکردهای روش شناختی، اگر چه نمی توانند به عنوان جایگزین هایی برای نظارت بر آلودگی هوا با استفاده از ایستگاه های کنترل در نظر گرفته شوند، بدون شک ابزارهای نظارت زیستی محیطی معتبر در موارد مختلف هستند:1. به عنوان یک ارزیابی اولیه، و یا به عنوان یک برآورد از تاثیر پایه در یک منطقه مشخص، با هدف جلوگیری از تاثیر انسانی آینده؛2. برای نظارت بر وضعیت محیط زیست در حال حاضر؛ و3 برای کنترل کیفیت تلاش های احیا که قبلاً انجام شده است.کاربرد رویکرد سیستم برای حل مسائل مربوط به آلودگی اتمسفری بی شک معتبر است و اساساً به ارزیابی پیشرفت های انجام شده در زمینه های مورد مطالعه، ارزیابی منابع آلودگی و علت / همبستگی یکسان (Conti، 1996) نیاز دارد. البته، از موارد ذکر شده در بالا به ترتیب در نکات 1 - 3، می توان دید که به همین علت، مداخلات ضروری باید سه هدف اصلی داشته باشند:.1پیشگیری زیست محیطی: با هدف مداخله در منبع تاثیر و در پیشبرد رویداد آلاینده؛.2حفاظت زیست محیطی: برای از بین بردن اثرات اعمال آلاینده یا تمایل به کم کردن این موارد؛ و.3بازسازی زیست محیطی: با هدف از بین بردن آسیب های ناشی از اقدامات قبلی.ضرورت افزایش دانش ما در مورد مطالعات زیست شناسی با استفاده از گلسنگ ها، یکی از نکات اساسی در توسعه تحقیقات است. این امکان وجود دارد که بگوییم که برای اکثریت آلودگی ها و اثرات زیست محیطی آنها، دانش ما در مرحله پیشرفته ای از لحاظ کمیت و کیفیت اطلاعات قرار دارد.با این وجود، می توان اشاره کرد که در یک بخش چشمگیر از مطالعات مشخص نمودن زیستی گلسنگ ها، تمايل به مطالعه آثار زيست محيطي که قبلاً در معرض خطر قرار گرفته اند، وجود دارد. این نشاندهنده میل ضعیف به انجام مطالعاتی است که اساساً به جنبه های پیشگیری زیست محیطی نظر دارند.این مقاله ISI در سال 2001 در نشریه الزویر و در مجله آلودگی محیطی، توسط گروه کنترل و مدیریت کالاها و تأثیر آن بر محیط زیست منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله گلسنگ ها به عنوان شاخص های زیستی در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.