مهارت دوست یابی در کودکان

بسمه تعالییکی از آداب مهم شهروندی مهارت دوست یابی است که کودکان برای تعاملات اجتماعی خود و احساس شادی و امنیت به کسب این مهارت نیاز دارند. اگر کودک از خردسالی نحوه برقراری ارتباط با هم سالانش را نداند با مشکلات جدی رو به رو می گردد.یکی از دلایلی که در جامعه ی امروز به فرستادن کودکان به مهد تاکید می گردد نیز کسب این مهارت است. چرا که امروزه اکثر کودکان تک فرزند هستند و دایره ارتباط کودکان با هم سالانشان بسیار کاهش یافته است در صورتی که کودکان در ارتباط با یکدیگر بسیاری از مهارت ها می آموزند و از خود محوری آن ها کاسته خواهد شد.مشکلی که امروزه بیش از گذشته در سنین خردسالی مشاهده می شود موضوع اضطراب جدایی است ( حتما در مطلب دیگری جداگانه به این معضل مهم پرداخته خواهد شد. ) بدیهی است که یکی از دلایل مهم این مشکل در مواجهه کودک با یک محیط و افراد جدید به عدم توانایی او برای برقراری ارتباط اجتماعی بر می گردد. در واقع کودک نمی تواند با کودکان دیگر ارتباط برقرار کند و با آن ها دوست شود.اما سوال مهم این است که والدین چگونه می توانند در راه کسب این مهارت فرزندانشان را همراهی نمایند؟یکی از راه کار هایی که در این زمینه مطرح می گردد گسترش روابط کودک است. بسیاری از والدین برای آموزش این مهارت از کتاب داستان ها، انواع بازی ها و... استفاده می کنند اما واقعیت این است که کودک باید در معرض این ارتباطات قرار بگیرد و به زبان عامیانه تر به طور عملی این جو و این مهارت را آموزش ببیند.البته این به معنای نفی قصه خوانی و بازی کردن با کودکان در کسب این مهارت نمی باشد چرا که از سن 2سالگی همراه با بازی و قصه باید مفهوم دوستی و همکاری و همدلی به کودکان آموزش داده شود اما وقتی کودک عملا این فضا را در واقعیت تجربه کند تاثیر بسیار بیشتری برای او خواهد داشت.بنابراین حتما کودکان را به مهد ببرید و تا زمانی که او با کمک شما و مربیان، موفق به برقراری ارتباط نشده است به این روند ادامه دهید تا مطمئن شوید که کودک می تواند با هم سالان خود دوست شود و رابطه درستی را پیش ببرد.اگر کودک هنوز به سن مهد نرسیده است می توانید ارتباط اجتماعی خود را با دوستانتان که فرزندی هم سن و سال کودک شما دارند افزایش دهید، به خانه بازی و یا پارک ها بیشتر مراجعه کنید و سعی کنید که فضا را برای ارتباط کودکان با هم و تفریح و سرگرمی آن ها با هم فراهم کنید.مهارت دوست یابی در مدرسهدر سنین مدرسه این روابط دوستانه شکل جدی تری به خود می گیرد. کودکان در سنین مدرسه از خود محوری خارج شده و مهارت های اجتماعی مثل شریک شدن و تقسیم کردن را یاد می گیرند.کودکان در این سن باید ویژگی های یک دوست خوب را بدانند. والدین باید درباره این که کودکان دوست دارند دوستشان چه ویژگی هایی داشته باشد و چه طور رفتار کند با آن ها صحبت کنند و اجازه دهند کودکان نظرات خود را بیان کنند تا بتوانند در تعاملات اجتماعی خود آگاهانه تر عمل کنند.اما مطلبی که باید حتما مد نظر قرار بگیرد تفاوت های شخصیتی افراد با یکدیگر است درست است که کودکان باید جسارت گفتن این جمله که با من دوست می شوی را یاد بگیرند اما تفاوت های شخصیتی آن ها با هم نیز باید مد نظر قرار گیرد. مثلا بعضی کودکان آرام صحبت می کنند، حساس و زودرنج هستند و... در این مواقع باید به خاطر داشته باشید که به هیچ عنوان نباید به او برچسب بزنید بلکه باید این فرصت را به او بدهید تا بتواند با روش خود با دیگران ارتباط برقرار کند.کودکان باید بدانند که در جامعه و ارتباط با دیگران همیشه همه چیز مطابق میل آن ها پیش نخواهد رفت. باید به او اجازه داد گاهی در مواجهه با مشکلات در یک رابطه دوستانه خودش راه حل مناسبی برای مشکلش پیدا کند و از خود دفاع کند اما باید بداند که می تواند روی کمک والدین نیز حساب کند.والدین باید بر روابط کودک با دوستانش نظارت داشته باشند اما این نظارت باید غیر مستقیم باشد تا کودک مهارت زندگی در اجتماع را به درستی بیاموزد.شما چه روش های دیگری برای مهارت دوست یابی کودکان می شناسید؟اما لینک نمونه هایی از کتاب داستان هایی که برای آموزش مهارت دوست یابی در کودکان می توان نام برد به شرح زیر است:1- لینک مطالعه ی چکیده ی کتاب راهنمای دوست یابی دایناسورها ( مناسب گروه سنی ب و ج )2- لینک مطالعه ی چکیده ی کتاب دوست تازه چه خوبه! ( مناسب گروه سنی الف )3- لینک مطالعه ی چکیده ی کتاب قورباغه دوست پیدا می کند ( مناسب گروه سنی ب )