علم در خدمت صلح وتوسعه

اصولا علاقمند به بررسی عمیق و موشکافانه‌ی نامگذاری‌های روزها در تقویم نیستم، اما خیلی اتفاقی تبلیغ رویدادی مرتبط با روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه دیدم و متوجه شدم گویا همچین روزی در تقویم خود داریم. اینکه چرا ۱۰ نوامبر به این مناسبت تخصیص یافته است و نه ۱۱ نوامبر و سابقه تاریخی این روز را نمی‌دانم ولی نکته جالب برای من این بود که چرا این روز "علم در خدمت صلح و توسعه" نام گرفته و نه فقط روز " علم" ؟حقیقت آن است که همه‌ی این نامگذاری‌ها و برنامه‌ها در جهت ترویج پیام صلح و توسعه علم، تلاش برای فراموش نکردن این اصل است که علم جهت دارد و هم می‌تواند در خدمت صلح و توسعه قرار گیرد و هم خشونت و جنگ؛ و همه اینها بستگی به این دارد که چه کسی مدیریت علم را برعهده دارد و چقدر قائل به این نکته هستیم که علم مجرد از ارزش‌ها نیست و نباید باشد. در واقع، قدرتی که ابزار علم برای جوامع گوناگون به ارمغان آورده است، ما را به این نقطه رسانده است که بیش از پیش درخصوص همراهی آن با ارزش‌ها صحبت کنیم.اینکه عملکرد دنیای غرب در خصوص علم و علم‌آموزی چقدر با شعارهایی که در خصوص صلح و توسعه دارد، همخوانی دارد را می‌توان از اقداماتی که در سالیان اخیر علیه پیشرفت‌های علمی سایر جوامع داشته است، متوجه شد. حذف فیزیکی دانشمندان از طریق ترور و حبس ، یکی از روش‌های جلوگیری از دسترسی داشتن کشورهای اسلامی به جدیدترین مسائل علمی روز دنیا است. ترور دانشمندان در ایران از اواخر دهه هشتاد به طور جدی کلیک خورد و پس از ترورهای زنجیره ای دانشمندان هسته‌ای ایران همچون شهید شهریاری و شهید احمدی روشن، اهمیت مسئله علم‌آموزی و پیشرفت‌های علمی کشور بیش از پیش برای مردم آشکار شد. در همان برهه زمانی بسیاری از روزنامه‌های مطرح دنیا بیان کردند که پشت این ترورهای زنجیره‌ای سرویس جاسوسی موساد قرار دارد ، اما فعالیت این سرویس در دهه‌های گذشته تنها معطوف به کشور ما نبوده است و به ویژه در خصوص از بین بردن دانشمندان اسلامی در زمینه هسته‌ای فعالیت‌های متمرکزی از سوی این سرویس انجام شده است. یکی از جدیدترین این اقدامات کشته شدن ابوبکر عبدالمنعم رمضان، دانشمند هسته ای مصر است و اطلاعات موجود نشان می‌دهد که مرگ ناگهانی و مشکوک این دانشمند هسته‌ای توسط موساد انجام شده است. روزنامه الموجز مصر توضیح می‌دهد که پیش از این نیز بسیاری از دانشمندان مصری در معرض ترور توسط دولت‌های متخاصم یا سرویس‌های جاسوسی آن‌ها قرار گرفته‌اند. حتی برخی نویسندگان ضد اسرائیلی و ضد آمریکایی نیز وجود داشته‌اند که ترور شده‌اند. ترور شخصیت‌ های علمی و دانشمندان مطرح در دیگر کشورهای اسلامی همچون سوریه، عراق و لبنان هم اتفاق افتاده است و در جدول زیر تعدادی از این دانشمندان نام برده شده است.مصرسمیر نجیب (دانشمند هسته ای)- علی مصطفی مشرفه ( دانشمند هسته ای)- یحیی المشد (اتم شناس و استاد دانشگاه)- سعید السید بدیر( مطالعات ماهواره ای)- سمیرة موسى( دانشمند هسته ای)- نبیل القلینی ( دانشمند هسته ای)- نبیل أحمد فلیفل(دانشمند هسته ای)- عبده شکر(دانشمند هسته ای)- ودیع وهاب جرجس(فیزیک هسته ای)لبنانرمال حسن رمال - حجاز عادل الشویخعراقمجید حسین علی(مطالعات فیزیک هسته ای)- دکتر علی حسین کامل (فیزیک)- محمد تقی حسین الطالقانی(فیزیک هسته ای)- طالب ابراهیم الظاهر (فیزیک هسته ای)- ماجد الجنابی (دانشمند هسته ای)- دکتر حسین یاسین (دانشمند هسته ای)سوریهمحمد سلیمان (مسئول اداره پروژه اتمی سوریه )- اوس عبدالکریم خلیل( مهندسی شیمی)- نائل الدخیل(مهندسی شیمی)- نبیل ابراهیم زغیب (مغز متفکر برنامه موشکی سوریه)همانطور که در جدول هم دیده شد، تلاش رژیم صهیونیستی و آمریکا در خصوص متوقف کردن پیشرفت‌های علمی دانشمندان اسلامی با تمرکز بر فعالیت‌ های هسته‌ای و علوم مرتبط با برنامه موشکی کشورهای اسلامی بوده است، این نشان‌دهنده آن است که آن‌ها علاقمند هستند علم روز را در انحصار خودشان نگه‌دارند، و در بلندمدت آن را وسیله‌ای برای تحمیل سیاست‌های خود در کشورهای دیگر قرار دهند. جمله‌ی معروف "اگر علم نبود، استعمار هم نبود" از همین ایده انحصارگرایی کشورهای قدرتمند دنیا در زمینه‌های علمی بیان شده است و توزیع علم به به صورت عادلانه در کشورهای مختلف دنیا منجر به انحصارشکنی در این حوزه می‌شود. حرکت علمی رو به جلوی دانشمندان اسلامی با جدیت در حال مبارزه با این جریان عدم توزیع ناعادلانه علم در دنیا است و روز به روز بر سرعت این پیشرفت‌ها افزوده می‌شود و کشورهای استعمارکننده بیش از پیش افول قدرت خود را تجربه خواهند کرد.