امنیت سایبری چیست؟

امنیت سایبریامنیت سایبری عمل محافظت از سیستم های حیاتی و اطلاعات حساس در برابر حملات دیجیتال است. اقدامات امنیت سایبری که به عنوان امنیت فناوری اطلاعات (IT) نیز شناخته می‌شود، برای مقابله با تهدیدات علیه سیستم‌ها و برنامه‌های کاربردی شبکه‌ای طراحی شده‌اند، خواه این تهدیدات از داخل یا خارج از سازمان سرچشمه بگیرند. در سال 2020، میانگین هزینه نقض داده ها 3.86 میلیون دلار در سراسر جهان است این هزینه‌ها شامل هزینه‌های کشف و پاسخ به نقض، هزینه خرابی و درآمد از دست رفته، و آسیب بلندمدت اعتبار به یک تجارت و برند آن می‌شود. مجرمان سایبری اطلاعات شناسایی شخصی مشتریان (PII) - نام، آدرس، شماره شناسایی ملی و اطلاعات کارت اعتباری - را هدف قرار می دهند و سپس این سوابق را در بازارهای دیجیتال زیرزمینی می فروشند. PII به خطر افتاده اغلب منجر به از دست دادن اعتماد مشتری، تحمیل جریمه های نظارتی و حتی اقدامات قانونی می شود. پیچیدگی سیستم امنیتی، ایجاد شده توسط فناوری های متفاوت و فقدان تخصص داخلی، می تواند این هزینه ها را افزایش دهد. اما سازمان‌هایی که دارای یک استراتژی جامع امنیت سایبری هستند که با بهترین شیوه‌ها اداره می‌شوند و با استفاده از تجزیه و تحلیل پیشرفته، هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشینی خودکار می‌شوند، می‌توانند به طور موثرتری با تهدیدات سایبری مبارزه کنند و چرخه حیات و تأثیر نقض‌ها را در صورت وقوع کاهش دهند. حوزه های امنیت سایبرییک استراتژی امنیت سایبری قوی دارای لایه‌های حفاظتی برای دفاع در برابر جرایم سایبری است، از جمله حملات سایبری که سعی در دسترسی، تغییر یا از بین بردن داده‌ها دارند. اخاذی از کاربران یا سازمان؛ یا هدفشان برهم زدن عملیات عادی تجاری است. اقدامات متقابل باید شامل موارد زیر باشد: امنیت زیرساخت های حیاتیاقداماتی برای محافظت از سیستم های رایانه ای، شبکه ها و سایر دارایی هایی که جامعه برای امنیت ملی، سلامت اقتصادی و/یا امنیت عمومی به آنها متکی است. موسسه ملی استانداردها و فناوری (NIST) یک چارچوب امنیت سایبری برای کمک به سازمان‌ها در این زمینه ایجاد کرده است: امنیت شبکهاقدامات امنیتی برای محافظت از شبکه کامپیوتری در برابر مزاحمان، از جمله اتصالات سیمی و بی سیم (Wi-Fi). امنیت برنامهفرآیندهایی که به محافظت از برنامه های کاربردی در محل و در فضای ابری کمک می کند. امنیت باید در برنامه های کاربردی در مرحله طراحی، با ملاحظاتی برای نحوه مدیریت داده ها، احراز هویت کاربر و غیره ایجاد شود. امنیت ابری به طور خاص، محاسبات محرمانه واقعی که داده‌های ابری را در حالت استراحت (در فضای ذخیره‌سازی)، در حال حرکت (در حین حرکت به، از و درون ابر) و در حال استفاده (در حین پردازش) رمزگذاری می‌کند تا از حریم خصوصی مشتری، الزامات تجاری و انطباق با مقررات حمایت کند. امنیت اطلاعاتاقدامات حفاظت از داده‌ها، مانند مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها یا GDPR، که حساس‌ترین داده‌های شما را از دسترسی، قرار گرفتن در معرض یا سرقت غیرمجاز محافظت می‌کند. آموزش کاربر نهایی ایجاد آگاهی امنیتی در سراسر سازمان برای تقویت امنیت نقطه پایانی. به عنوان مثال، کاربران می توانند برای حذف پیوست های ایمیل مشکوک، اجتناب از استفاده از دستگاه های USB ناشناخته و غیره آموزش ببینند. بازیابی بلایا/برنامه ریزی تداوم کسب و کار - ابزارها و رویه هایی برای واکنش به رویدادهای برنامه ریزی نشده، مانند بلایای طبیعی، قطع برق، یا حوادث امنیت سایبری، با حداقل اختلال در عملیات کلیدی.امنیت ذخیره سازیقابلیت ارتجاعی داده های محکم را با حفاظت های متعدد ارائه می دهد. این شامل رمزگذاری و کپی های داده های غیرقابل تغییر و جدا شده است. بنابراین می‌توان آنها را به سرعت بازیابی کرد تا از بازیابی پشتیبانی کند و تأثیر یک حمله سایبری را به حداقل برساند.امنیت تلفن همراه شما را قادر می سازد تا نیروی کار تلفن همراه خود را با امنیت برنامه، امنیت برنامه کانتینر و ایمیل ایمن تلفن همراه مدیریت و ایمن کنید. افسانه های خطرناک امنیت سایبری حجم حوادث امنیت سایبری در سرتاسر جهان رو به افزایش است، اما تصورات غلط همچنان پابرجاست، از جمله این تصور که: مجرمان سایبری خارجی هستند. در واقعیت، نقض امنیت سایبری اغلب نتیجه افراد مخرب داخلی است که برای خودشان یا در هماهنگی با هکرهای خارجی کار می کنند. این خودی‌ها می‌توانند بخشی از گروه‌های سازمان‌یافته و تحت حمایت دولت‌های ملت باشند. خطرات به خوبی شناخته شده است. در واقع، سطح خطر همچنان در حال گسترش است و هزاران آسیب‌پذیری جدید در برنامه‌ها و دستگاه‌های قدیمی و جدید گزارش شده است. و فرصت های خطای انسانی به ویژه توسط کارمندان یا پیمانکاران سهل انگار که ناخواسته باعث نقض داده ها می شوند همچنان افزایش می یابد. بردارهای حمله شامل می شوند. مجرمان سایبری همیشه در حال یافتن بردارهای حمله جدید هستند. از جمله سیستم های لینوکس، فناوری عملیاتی (OT)، دستگاه های اینترنت اشیا (IoT) و محیط های ابری.تهدیدات سایبری رایج اگرچه متخصصان امنیت سایبری سخت تلاش می کنند تا شکاف های امنیتی را برطرف کنند، مهاجمان همیشه به دنبال راه های جدیدی برای فرار از توجه فناوری اطلاعات، فرار از اقدامات دفاعی و سوء استفاده از نقاط ضعف در حال ظهور هستند. جدیدترین تهدیدات امنیت سایبری چرخشی جدیدی بر تهدیدات «شناخته‌شده» ایجاد می‌کند و از محیط‌های کار از خانه، ابزارهای دسترسی از راه دور و سرویس‌های ابری جدید بهره می‌برد. این تهدیدات در حال تحول عبارتند از:بد افزاراصطلاح «بدافزار» به انواع نرم‌افزارهای مخرب - مانند کرم‌ها، ویروس‌ها، تروجان‌ها و جاسوس‌افزارها اشاره دارد که دسترسی غیرمجاز را فراهم می‌کنند یا به رایانه آسیب می‌رسانند. حملات بدافزار به طور فزاینده‌ای «بدون فایل» می‌شوند و برای دور زدن روش‌های شناسایی آشنا، مانند ابزارهای آنتی ویروس، طراحی شده‌اند که پیوست‌های فایل‌های مخرب را اسکن می‌کنند.باج افزار باج‌افزار نوعی بدافزار است که فایل‌ها، داده‌ها یا سیستم‌ها را قفل می‌کند و تهدید می‌کند که داده‌ها را پاک یا نابود می‌کند - یا داده‌های خصوصی یا حساس را در اختیار عموم قرار می‌دهد - مگر اینکه باج به مجرمان سایبری که حمله را انجام داده‌اند، پرداخت شود. حملات باج‌افزار اخیر، که در مقایسه با سازمان‌ها و تحت فشار برای پرداخت باج برای بازگرداندن برنامه‌ها و وب‌سایت‌هایی که شهروندان به آن‌ها تکیه می‌کنند، راحت‌تر نقض می‌شوند. فیشینگمهندسی اجتماعی فیشینگ نوعی مهندسی اجتماعی است که کاربران را فریب می دهد تا PII یا اطلاعات حساس خود را ارائه دهند. در کلاهبرداری‌های فیشینگ، به نظر می‌رسد ایمیل‌ها یا پیام‌های متنی از طرف یک شرکت قانونی است که اطلاعات حساسی مانند اطلاعات کارت اعتباری یا اطلاعات ورود به سیستم را درخواست می‌کند. FBI به افزایش فیشینگ مرتبط با بیماری همه گیر اشاره کرده است که با رشد کار از راه دور مرتبط است. تهدیدهای داخلی کارمندان فعلی یا سابق، شرکای تجاری، پیمانکاران، یا هرکسی که در گذشته به سیستم ها یا شبکه ها دسترسی داشته است، در صورت سوء استفاده از مجوزهای دسترسی، می تواند به عنوان یک تهدید داخلی در نظر گرفته شود. تهدیدهای داخلی می توانند برای راه حل های امنیتی سنتی مانند فایروال ها و سیستم های تشخیص نفوذ که بر تهدیدات خارجی تمرکز دارند نامرئی باشند. حملات انکار سرویس توزیع شده (DDoS)یک حمله DDoS سعی می کند یک سرور، وب سایت یا شبکه را با بارگذاری بیش از حد با ترافیک، معمولاً از چندین سیستم هماهنگ، از کار بیاندازد. حملات DDoS از طریق پروتکل مدیریت شبکه ساده (SNMP) که برای مودم‌ها، چاپگرها، سوئیچ‌ها، روترها و سرورها استفاده می‌شود، شبکه‌های سازمانی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. تهدیدات پایدار پیشرفته (APT)در یک APT، یک مزاحم یا گروهی از مزاحمان به یک سیستم نفوذ می کنند و برای مدت طولانی شناسایی نمی شوند. نفوذگر شبکه ها و سیستم ها را دست نخورده رها می کند تا متجاوز بتواند از فعالیت های تجاری جاسوسی کند و داده های حساس را بدزدد و در عین حال از فعال سازی اقدامات متقابل دفاعی اجتناب کند. حملات انسان در وسط Man-in-the-Middle یک حمله استراق سمع است که در آن یک مجرم سایبری پیام‌ها را بین دو طرف رهگیری کرده و به منظور سرقت داده‌ها ارسال می‌کند. به عنوان مثال، در یک شبکه Wi-Fi ناامن، مهاجم می تواند داده هایی را که بین دستگاه مهمان و شبکه ارسال می شود، رهگیری کند. فن آوری های کلیدی امنیت سایبری و بهترین شیوه ها بهترین روش‌ها و فناوری‌های زیر می‌توانند به سازمان شما کمک کنند تا امنیت سایبری قوی را پیاده‌سازی کند که آسیب‌پذیری شما را در برابر حملات سایبری کاهش می‌دهد و از سیستم‌های اطلاعاتی حیاتی شما محافظت می‌کند، بدون اینکه در تجربه کاربر یا مشتری دخالت کند: مدیریت هویت و دسترسی (IAM) نقش ها و امتیازات دسترسی را برای هر کاربر و همچنین شرایطی را که تحت آن امتیازات خود را اعطا یا رد می کنند، تعریف می کند. متدولوژی های IAM شامل یک ورود به سیستم است که به کاربر امکان می دهد یک بار بدون وارد کردن مجدد اعتبار در همان جلسه وارد شبکه شود. احراز هویت چندعاملی، که نیاز به دو یا چند اعتبار دسترسی دارد. حساب‌های کاربری ممتاز که فقط به کاربران خاصی امتیازات مدیریتی می‌دهند. و مدیریت چرخه عمر کاربر، که هویت هر کاربر و امتیازات دسترسی از ثبت نام اولیه تا بازنشستگی را مدیریت می کند. ابزار IAM همچنین می‌تواند به متخصصان امنیت سایبری شما دید عمیق‌تری نسبت به فعالیت‌های مشکوک در دستگاه‌های کاربر نهایی، از جمله نقاط پایانی که نمی‌توانند به صورت فیزیکی به آن‌ها دسترسی داشته باشند، بدهد. این امر به سرعت بخشیدن به بررسی و زمان پاسخ برای جداسازی و مهار آسیب ناشی از نقض کمک می کند. یک پلت فرم جامع امنیت داده از اطلاعات حساس در چندین محیط از جمله محیط های چند ابری ترکیبی محافظت می کند. بهترین پلتفرم‌های امنیت داده، دید خودکار و بی‌درنگ آسیب‌پذیری‌های داده‌ها را فراهم می‌کنند، و همچنین نظارت مستمری را ارائه می‌کنند که آسیب‌پذیری‌ها و خطرات داده‌ها را قبل از نقض داده‌ها به آنها هشدار می‌دهد. آنها همچنین باید انطباق با مقررات حریم خصوصی داده های دولتی و صنعت را ساده کنند. پشتیبان گیری و رمزگذاری نیز برای ایمن نگه داشتن داده ها حیاتی هستند. اطلاعات امنیتی و مدیریت رویداد (SIEM) داده‌های رویدادهای امنیتی را جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل می‌کند تا به‌طور خودکار فعالیت‌های مشکوک کاربر را شناسایی کرده و پاسخی پیشگیرانه یا اصلاحی ایجاد کند.لینک منبع