چجوری میتونم اسمتو عشق بذارم! قسمت 2

توی پست قبلی در مود احساسم به یکی از همکلاسیام نوشتم و اینکه خودمم سردرگمم و نمیدونم چرا یهویی برام متفاوت شد.از صبح تا حالا پیش بینی های مختلفی از منشا و نهایت این احساس داشتم که تصمیم دارم یکم در موردشون بنویسم.1. اول اینکه شاید به دلیل یه تجربه ناموفق بایه فرد همسن خودم، بیشتر گرایش پیدا کردم به ادمای از لحاظ فکری بالغ تر. خب روزای زیادی رو به همدردی با به اصلاح عشق سابقم در مورد موضوعات الکی گذاشتم که فقط فک کنه برام مهمه. این دور باطل برای جدی نشون دادن بچه بازیا و افکار اون در حالی بود که شاید دو سه سال پیش اون دغدغه تو ذهنم بود و با گذشت زمان برام حل شده بود. شاید اینکه میگن باید چند سالی اختلاف سنی باشه تو هر رابطه ای هم از اینجا میاد. هر چی که هست یه مرد سی ساله خیلی بهتر از یه جوون 20 ساله فکر میکنه و خیلی ام منطقی تره.2. دلیل دوم این بود که بار قبل من فقط ادامه دهنده رابطه بودم نه شروع کننده. نمیگم دختر باید از اون اول پیشنهاد بده به طرف مقابل ولی خب بهتره موقع شنیدن پیشنهاد طرف مقابل همچین بی حسم نباشه بش. همونجور که گفتم من دفعه قبل تصمیم به دوست داشتن کسی گرفتم که به گفته خودش دوستم داشت و بر همون اساس رابطه ای رو ادامه دادم که شروع کنندش توهم دوست داشتنو زده بود. یعنی بر اساس پیشنهاد و ابراز علاقه ای که دیدم علاقه مند شدم و شاید برای همین بعد جدایی حس گول خوردنو داشتم.3. دلیل سوم این اتفاقم شاید به کمال گرایی برگرده. خب از روزی که یادم میا بهترینا رو از خدا خواستم و الانم اگه قرار باشه کنار کسی باشم باید از همه سرتر باشه که از شانس من فکر کنم هست.4. دلیلی چهارم هم شغل ایشونه. نه که بخام بگم مادی گرا هستم و شغل برام خیلی مهمه... نه... ولی خب ایشون شغلی دارن که یه عمره آرزوشو برای خودم داشتم و دارم. در مورد رابطه قبلیم طرف مقابلم دانشجو بود و به طبع بیکار ولی خب من سه سالی رو ادامه دادم و به تدریسای نیمه وقتی که داشتن دلخوش بودم برای اینده. همونطور که گفتم علاقه من به شغل ایشون ممکنه باعث ارزشمند شدن ایشون توی ذهنم شده باشه.5. دلیل پنجم شاید تنهایی باشه. اینکه اینبار دانشگاه با ادم جدیدی منو تو قاب خودش بینه و حرفای پشت سرم تموم که نه ولی کمتر شن.6. دلیل مهم بعدی هم حوزه کاری ایشونه. اینکه ایشون روی کاری تخصص دارن که جزو علاقه مندی و اینده کاری منم هست خیلی کمک کننده میتونه باشه برام. البته اینجا یکم عذاب وجدان میا سراغم که دارم برای منفعتم این حسو به وجود میارم. دقیقا مثل کاری که پارتنر سابقم بام کرد و وقتی خرش از پل گذشت هم خودشو هم منو یادش رفت. البته خب نمیدونم چه اشکالی داره بم کمک کنه به هر حال منم تو خیلی چیزا میتونم کمک کنم بش (توجیه منفعت طلبی با دلایل پوچ و به ظاهر توجیه کننده)7. دلیل دیگه ای که خیلی احمقانه و مسخره به نظر میرسه تموم نشدن بیمه درمانیم در صورت جدی شدن رابطست. واقعیتش من تا امروز تحت بیمه سازمان پدرم قرار داشتم که خب خیلی کامل بود و به هر شکلی نگاه میکنم نمیخام از دستش بدم. حالا اینکه این اقا هم تو همون سازمان مشغول به کاره علاوه بر شناخت بهتر خودش به واسطه پدرم، یه حسن بزرگ دیگشه.8. ظاهر و نحوه رفتار ایشونم برام قابل قبول و تا حد زیادی تحسین برانگیزه. حتی اینکه خیلی از موهاش جو گندمی شده و ممکنه فاصله سنیمونو زیاد نشون بده هم دوست دارم.9. مهم ترین دلیل و ویژگی ایشون اما نحوه شخصیتشونه. اینکه قبل و بعد بیشتر کلاسا میتونم اقای مهندسی رو ببینم که عین میگ میگ میدوئه تا به سرکارش برسه و دیر نکنه. خوب میدونم خوندن ارشد برق تو دانشگاه ما به حد کافی سخت هست و بیشتر بچه ها کارشونو ول کردن تا درسشون تموم شه. ولی بین اونا این مهندس جوان که با یه دست دوتا هندونه برداشته و عملا تو هر دوش موفقه یه تفاوت بزرگ محسوب میشه. بودن با ادمی که هر روز برای زندگیش میجگنه برام معنی اینو میده که میشه برای ادامه رابطه و بهتر شدنش بش اعتماد کرد و این جنگیدن برای باهم بودن لزوما یک طرفه نیست.10. یکی از دلایل دیگه که همین الان به ذهنم رسید شاید توجیه خودم باشه در عاشقی کردن. اینکه به خودم فرصتی رو بدم که تا به حال نداشتم و رابطه ای رو شروع کنم که خودمم در به وجود اومدنش دخیل بودم و اینبار اگر شکست خوردم تقصیرا گردن خودم بیفته. اینکه با چشم باز بپرم وسط یه رابطه ای و فرمونشو تو دستم بگیرم تا اینبار از قهقرا سر در نیارم و بگم کی بود کی بود من نبودم.11. شاید دلایل دیگه ای مثل حساسیت پارنتر سابقم به ظاهر و نحوه برخورد ایشون، احتمال جدی تر شدن رابطه با ایشون با توجه به شرایط سنی شون، تعریف های پدرم از خانواده و خود ایشون و خیلی چیزای دیگه ام دلایل دیگه ای باشن که این حسو به دوست داشتن تبدیل میکنن.من هنوز نمیدونم چرا باید اینقدر جدی به ادمی فکر کنم که رابطه ای باش ندارم. شاید اینم از عواقب کرونا باشه که از تنهایی زده به سرم و توهم زدم. نمیدونم هر چی هست امیدوارم خدا ختم به خیرش کنه.اگر شما هم کمکی درمورد شناخت نوع احساسم داشتید ممنون میشم بگید تا بیشتر بتونم بش فکر کنم.