کوچولو من(سلام هری)

کوچولو مناحتمالا وقتی این نامه مسخره و پر از کلیشه رو میخونی من قرار نیست کنارت باشم و اه... نوشتنش سخت تر از چیزیه که فکر میکردم. دنیل،یاد روز اولی که دیدمت افتادم؛حوصلم سر رفته بود و تصمیم گرفتم برم تو کلاس سال پایینی ها سرک بکشم که یکدفعه چشمم به جسمی که تو تاریک ترین نقطه کلاس خودش رو جمع کرده بود افتاد و حاضرم قسم بخورم اگر تو انیمه زندگی می‌کردیم دورم رو کلی ستاره می‌گرفت و چشم هام شکل قلب میشد. همون لحظه برای اولین بار تو عمرم تصمیم گرفتم برای وجود یک نفر تو زندگیم تلاش کنم و کردم... تو،کسی که ازم متنفر بودی رو تبدیل کردم به بچه نازم و چقدر برای اون همه تلاشی که کردم خوشحالم. روزی که تصمیم گرفتیم باهم زندگی کنیم انقدر استرس داشتم که روی یه برگه تمام عیب هایی که دارم رو برات لیست کردم و با اینکه میدونستم تو انتخاب دیگه فعلا جز موندن کنار من نداری باز ازت پرسیدم که مطمعنی میخوای پیش من بمونی و نمیدونم چند سال گذشته دنیل ولی هنوز هم حس میکنم به زور پیش خودم نگهت داشتم.انگار هردفعه که رهات میکردم تا بری سمت یکی دیگه نمیتونستم دست های باز شدم رو ببندم و منتظر میموندم و میموندم تا بالاخره باز برگردی به آغوشم و اون لحظه برای نگه داشتنت بالاخره اون دست های بسته میشدن.... شکل مامانا شدم نه؟فکر میکنم از اونجایی که همیشه معتقد بودم هیچکس نمیتونه بیشتر از یه مادر عاشق باشه و من تصمیم گرفتم عاشق ترین آدم زنده و مرده دنیا باشم شبیه به مامانا شدم... دنیل، کوچولوی من...مهم نیست این نامه رو تو چه سنی قراره بخونی و حتی مهم نیست که همش یک سال از من کوچیک تری من قراره همیشه تو رو بچه کوچیک اخمویی ببینم که نیاز به مراقبت داره و میدونم بخاطر این فکرم چقدر اذیتت کردم... بعضی اوقات یا شایدم بیشتر اوقات فکر میکنم... ام یعنی فکر میکردم که اگر بیشتر برات شبیه به یک دوست بودم که روزانه باهاش صحبت کنی و از خواننده مورد علاقت و دراما های کوچیک روزانت بگی، بهتر نمیشد؟ خوشحال تر نمیشدی؟این همه تفاوتی که داریم اذیتت نمیکرد؟چون بعضی اوقات حس میکردم که وجودم رو نمیخوای ولی خب شکل مادر و بچه ای شده بودیم که حتی اگر همدیگه رو نخوان بازم کنار هم میمونن چون خب معلومه مادر و فرزندن و نکنه تو هم برای همین کنارمی؟ به هر حال اگر این شکلی هم باشه بالاخره از دستم راحت شدی! با مینچنزو اتمام حجت کردم که یک روز بعد از مرگم این نامه رو به دستت برسونه چون میتونم تصور کنم تو تا چه حد قراره دیوونه بشی و فقط به عنوان کسی که بیشترین سال های زندگیت رو کنارش گذروندی ازت میخوام که مواظب خودت باشی.تو میدونی که تن زخمی و چهره غمگینت بزرگترین درد زندگی منه و حالا که دستم از دنیا کوتاهه و نمیتونم کاری بکنم غمگین تر خواهم شد و قطعا تو این رو نمیخوای،نه؟ اینجوری نیست که ازت بخوام بدون هیچ گریه ای از مرگم بگذری و درواقع غلط میکنی همچین کاری بکنی و عمرا روح نازنینم بذاره فراموشم کنی و فقط نمیخوام به خودت اسیب بزنی یا هر کار دیوونه کننده ای که باعث بشه روحم بخاطر مرگش به غلط کردن بیوفته رو انجام بدی و البته، این رو هم فراموش نکن که اگر روحم رو اذیت کنی،هری به عنوان یک روح انتقام جو میاد و یه بلایی سرت میاره (البته نگران نباش مطمعن میشم جلوش رو برای انجام این کار بگیرم) فندوق کوچولو من لطفا خوشحال زندگی کن باشه؟اگر رزالین هنوز کنارت بود پیشش بمون چون اون دختر رو وقتی کنارت میبینم باعث میشه تمام نگرانی هام از بین بره و تو میدونی که هیچوقت تو شناخت آدم ها اشتباه نمیکنم و اگر هم نبود که هیچی ولی بهم قول بده که برای خالی کردن غم و ناراحتی و عصبانیتت به خودت و زندگیت آسیب نزنی و بجاش تلاش کنی خوب زندگی کنی...میخوام وقتی از اینجا نگاهت میکنم لبخند بزنم و روحم آسوده باشه و یادت نره بچه که میانبر زدن برای اومدن پیش من تو رو برای همیشه ازم دور خواهد کرد از اونجایی که غلط میکنی فکر کنی من قراره برم جهنم... نخیر کوچولو من قراره برم کنار هری وسط بهشت و میانبر زدن هات قرار نیست نتیجه ای داشته باشن پس زندگیت رو بکن و من و اون رو خوشحال کن. دوستت دارم،سامانتا