زندگی یک کودک بزرگ...

داستان زندگی همه ی ما ها با یه روز عادی شروع میشه و با یه روز عادی تموم میشه ...زندگی همه ی ما ها به این صورت رقم می خورد . ولی در بین این روز های عادی خیلی تفاوت ها وجود دارد، که یکی به نام "خوشبخت" و دیگری به نام "بدبخت " در آخرین روز عادی اش حاضر می شود.مسلما همه ی ما دوست داریم جزو اون دسته ی خوشبخت ها باشیم و خونواده هامون برای همین از اوایل شروع روز های عادی مان برامون کار های جالب و با مزه ای انجام میدن روز های عادی مون می گذره و کم کم پیش میریم به سوی تحصیل در دوران ابتدایی...به نظر یک بچه ی ابتدایی نمی تونه دغدغه های آنچنانی داشته باشه ولی ممکنه ساده ترین حرکت توی کلاس از طرف دانش آموزان یا معلم بزرگترین آسیب ها رو در شخصیت و زندگی این فرد بکنه.هممون این تجربه رو داشتیم که تو دوران ابتدایی با یه کار اشتباهی که انجام داده بودیم که از روی بچگی مون بود غصه ی اون روز ها رو دوشمون حمل می کردیم و روز هامون به ظاهر از عادی بود ...همین روز های عادی و غیر عادی می گذره و می رسیم به دوران نوجوانی و دورانی که مهم ترین نقش رو در شخصیت سازی یک فرد رو بازی می کنه و تو این دوران آدم چیزای خیلی زیادی یاد میگیره و خیلیش هم تو مدرسه هست ... شاید فکر کنید منظورم درس هست ولی متاسفانه دروسی که تو به شکل اومدن شخصیت یک فرد تاثییر دارند کاملا به صورت حفظی تدریس می شوند و صرفا جهت نمره گرفتن و رفتن به پایه بعدی و تکرار همین روند و اصلی ترین عامل تربیتی ، معاشرت دانش آموزان بین خود و معلم ها است ...همه ی ما ها وقتی یک مطلبی رو می خونیم (درسی ، غیر درسی) همیشه به این فکریم که این به چه درد من میخوره ممکنه از لحاظ علمی باعث پیشرفت من بشه ، ممکنه از لحاظ روحی حالمو خوب کنه و....ولی متاسفانه مدارس و سیستم آموزشی ما مطالب کم اهمیت تو زندگی و شخصیت فرد رو در الویت قرار می دهند و همه آرزوی تحویل پزشک و مهندس رو دارن تا تحویل یک انسان به جامعه و خب معلومه اینهمه عالم بی کفایت خواهیم داشت ولی با همه ی خوشی و بدی هاش راهنمایی هم تموم میشه و کم کم احساسات و افکار یه نوجوان به طرف بالغ شدن حرکت می کنه ولی نمیدونه که چه دست اندازی تو راهه ...کنکور یه دغدغه برای همه دبیرستانی ها و حتی راهنمایی ها !!این عامل بیشتر از کمک کردن به تحصیلات دانش آموزان و آینده ی بچه ها بیشتر به اقتصاد کشور کمک می کنه چون سالانه میلیارد ها تومن هزینه ی تحصیل عادی دانش آموزان میشه و معلومه آینده ی کشور آسیب خواهد دید...ولی خب هممون خودمون رو با جمله ی "چاره ی دیگه ای نیست" آروم می کنیم و به روز های عادی مون ادامه می دیمروز هایی که به جای اضافه شدن علم و دانش به چرخه ی تربیتی دانش آموز ، استرس و انواع اقسام داروهای ضد استرس ، ضد خواب و... به دانش اموزان اضافه می شود و آسیب های جسمی و روحی که این ها به دانش آموز آسیب می زنند ، این ها به کنار بد تر از این ها ... استفاده یا بهتره بگم سوء استفاده ی مافیای کنکور از این هاست !وقتی زندگی هممون تو این سه سال به این ها متمرکز میشه معلومه چیز های تربیتی فراموش میشه ...ولی این دوران یک بازه ای است که دانش آموز حس آزادی در قفس رو درک می کنه و تنها امیدش خروج از این قفس و وارد شدن به قفس دیگه ای به نام دانشگاه هست ولی خب عامل های زیادی باعث میشه دانش آموزی که از شرایط کنکور وارد دانشگاه شده احساس راحتی کنه !!ولی با همه ی این شرایط باید اینو به یاد داشته باشیم که شیرینی این زندگی تو همین روز های سخت هست که روز هایی که آسوده خاطر هستیم رو معنی دار می کنه . باید با این مسائل کنار بیایم و از لحظات لذت ببریم . متاسفانه خیلی ها فکر می کنند عامل خوشبختی محدود هست و برای خوشبخت شدن باید به یه جایی برسیم. ولی چیزی که آدم رو خوشبخت می کنه احساس خوشبختی تو مسیر تلاش به اهدافمونه و این شرایط سخت رو فقط ما تحمل نمی کنیم همه در یک وضعیت یکسان قرار داریم (معمولا ) و باید اینو به یاد داشته باشیم خود مسیر قشنگه و نتیجه فقط بخشی از مسیره پس از مسیر لذت ببر :)