از شربت تریاک تا وی‌پی‌اِن حلال!

پرده اول:‌در دهه شصت و هفتاد، «اعتیاد» جُرم بود و «مُعتاد» مُجرم. از این‌رو مبارزه جدی‌ای با پدیده اعتیاد صورت می گرفت. روزانه هزاران نفر دستگیر و با مینی بوس و اتوبوس، عازم زندان‌ها و ندامتگاه‌ها می شد. اما مبارزه جواب نداد. از این رو سیاستگذاران محترم، تلاش کردند با ارائه «صورت‌بندی» تازه از مسأله، راهی برای حل آن پیدا کنند. به این ترتیب، آنها صورت مسأله را تغییر دادند. حالا اعتیاد، یک بیماری بود و فرد معتاد، یک بیمار!این صورت‌بندی، پیامد‌های تازه‌ای داشت. قاعدتاً بیماران را زندان نمی بردند. برخی از پزشکان هم تابلو خود را به درمانگر و سم‌زدا تغییر دادند. کمپ‌ها و کلینیک‌هایی نیز برای ترک اعتیاد ایجاد شد که بخش خصوصی و سَمَن‌ها، سهم زیادی در تأسیس و اداره آنها داشتند.یکی از اقدامات مهم در این راستا تولید و توزیع قانونی «شربت تریاک» توسط شرکت‌های داروئی برای معتادان دیروز و بیماران امروز بود. شربتی که به نوشته یکی از کلینیک‌های ترک اعتیاد، از «تریاک بسیار مرغوب» و حاوی « تمام آلکالوئیدهای طبیعی و مفید خشخاش» تهیه می شود!کاری به این ندارم که شربت تریاک خوب است یابد. مشکل اینجاست که شربت تریاک به دست همه معتادان نمی رسد. در واقع دسترسی به تریاک، آسان‌تر از شربت تریاک است. امری که عملاً سبب شده، اعتیاد پس از حدود 35 سال مبارزه، همچنان یک چالش جدی اجتماعی باشد.پرده دوم:اینترنت وقتی به ایران آمد بسیار هول‌انگیز‌تر از اکنون بود. هول انگیر مانند هر فناوری تازه. از رادیو و دوش حمام گرفته تا ویدئو و ماهواره. در دهه هشتاد طبق یکی از مصوبات، سقف سرعت اینترنت قابل واگذاری به مردم 128 کی بود. برای داشتن اینترنتی «فراتر از سقف 128 کی». یکی از شرایط یا مدارک زیر لازم بود... داشتن نامه از مراجع حرفه‌ای برای پزشکان، مهندسان و وکلا... نامه از دانشگاه یا مراکز پژوهشی برای محققان و استادان یا دانشجویان ارشد و دکترا.. گواهی ویژه برای صاحبان شرکت‌ها و بنگاه‌هااما گذشت زمان، از ابهت و دهشتناکی اینترنت کاست. زیرا در چند سال اخیر، انتظار کاربران از اینترنت همپای پیشرفت فناوری در عرصه اینترنت و فناوری‌های دیجیتال و نیز تغییر سبک زندگی پیش‌رفته است. بسیار بیشتر از سرعت سیاستگذاران در اصلاح آئین‌نامه‌ها. این آئین‌نامه در سکوت، ملغی شد و اکنون کسی پیگیری نمی کند چرا اجرا نمی شود.پرده سوم:امروز سرپرست فضای مجازی در دادستانی، خبر از امکان فروش و استفاده از وی‌پی‌ان قانونی در کشور داده. او گفته: مطابق ابلاغیه مرکز ملی فضای مجازی، تهیه آئين‌نامه استفاده از وی‌پی‌ان قانونی در دستور قرار گرفته است. امیدواریم با (این راهکار) افراد برای نیازهای واقعی خود مجبور به استفاده از vpn های غیرقانونی نشوند./ ایرنااستفاده از وی پی ان با فیلترینگ تلگرام در کشور بسیار مورد توجه قرار گرفت. گرچه در چند ماه اخیر، پروکسی‌های پرسرعت و خودکار (عمدتاً رایگان) بر روی کانال‌های تلگرامی، کاربران تلگرام را از خرید وی‌پی‌ان بی‌نیاز کرده‌اند. در خارج از تلگرام نیز، وی‌پی‌ان‌ها به طرز گسترده‌ای فروخته و استفاده می شود. ماه پیش، وزیر ارتباطات درباره وجود بازار چند میلیاردی خرید و فروش وی‌پی‌ان و مافیای پشت آن هشدار داد.گرچه مخاطب راهکار جدید برای توزیع وی‌پی‌ان قانونی در کشور، رفع نیاز برخی کاربران خاص است اما «وی‌پی‌ان حلال» امروز، می خواهد نقش «شربت تریاک» یک دهه پیش را بازی کند. یا نقش آئین‌نامه «فراتر از سقف 128 کی». زیرا راهکاری برای اطفای خُماری نخبگان و برگزیدگان است! نخبگانی که باید توسط یک کارگروه شناسائی شوند و مجوز بگیرند. تجربه نشان داده است، این راهکار جواب نخواهد داد. زیرا وی‌پی‌ان حلال به دست همه نخواهد رسید مانند شربت‌ تریاک! از این رو خُماران فضای مجازی، راه‌هایی برای نشئگی خود خواهند یافت!**سایر مطالب در کانال تلگرامی «نوآوری دیجیتال» : @HubDigital یاhttps://www.telegram.me/HubDigital