Microservices در مقابل سرور بدون سرور: تفاوت چیست؟

میکروسرویس ها یک الگوی معماری تکامل یافته هستند که شامل طراحی و توسعه یک برنامه کاربردی به عنوان مجموعه ای از سرویس های کوچک، مستقل و بدون اتصال است که با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.در سطح عنصری خود، هر میکروسرویس جداگانه به عنوان یک برنامه کاربردی عمل می کند. ساختار برنامه‌ها به‌عنوان مجموعه‌ای از ریزسرویس‌ها تشویق می‌کند:استقرار آسان و سریعترمقیاس پذیریقابلیت نگهداریاین امر مدیریت و نگهداری برنامه را به طور کلی آسان تر می کند.این مزایا به پذیرش گسترده‌تر میکروسرویس‌ها توسط سازمان‌های DevOps چه بزرگ و چه کوچک اعتبار می‌دهد. این یک شرط مطمئن است که به لطف این مزایا، پذیرش میکروسرویس‌ها همچنان افزایش می‌یابد – اما برای به حداکثر رساندن مزیت، بسیار مهم است که بهترین شیوه‌ها را برای اجرای سیستم‌های توزیع شده انعطاف‌پذیر بپذیرید.در اینجا 15 بهترین روشی که برای موفقیت میکروسرویس اساسی هستند، آورده شده است. بیا یک نگاهی بیندازیم!بهترین شیوه ها برای معماری میکروسرویس هادر این مقاله، من آن بهترین شیوه‌ها را در دسته‌هایی دسته‌بندی می‌کنم که منعکس‌کننده پیشرفت مراحل مختلف چرخه عمر توسعه نرم‌افزار (SDLC) هستند، از زمانی که شروع به بررسی میکروسرویس‌ها برای پروژه بعدی خود می‌کنید تا پایان استقرار برنامه.این نکات همچنین شامل روش‌هایی هستند که مخصوص پذیرندگان جدید هستند، بنابراین می‌توانید با موفقیت از یک چارچوب یکپارچه به یک چارچوب میکروسرویس انتقال دهید.برای برنامه ریزی و سازماندهی…بر اساس نیازهای شما تعیین کنید که آیا معماری میکروسرویس ها مناسب است یا خیر. از معماری میکروسرویس ها استفاده نکنید زیرا نام های بزرگ این کار را انجام می دهند. شما باید نیازهای خود را تجزیه و تحلیل کنید تا ببینید کجا می توانید آنها را به توابعی که ارزش ارائه می کنند تقسیم کنید. دقت لازم را انجام دهید تا اطمینان حاصل کنید که برنامه شما می تواند به میکروسرویس ها تقسیم شود و در عین حال ویژگی های اصلی و عملکرد خود را حفظ کند.همه را با این ایده همراه کنید. انتقال از معماری یکپارچه به میکروسرویس ها در ابتدا یک فرآیند طولانی و خسته کننده است و تأثیر آن تنها به تیم توسعه محدود نمی شود. ذینفعان باید زمان، پول و تخصص فنی مورد نیاز برای تغییرات زیرساختی را که باید اتخاذ شود، در نظر بگیرند. تیم مهندسی به طور خاص با یک اختلال قابل توجه هم در اجراکننده و هم کاربر در طول انتقال مواجه است.تیم هایی را پیرامون میکروسرویس ها بسازید. هر میکروسرویس به خودی خود به عنوان یک برنامه کاربردی مستقل عمل می کند، بنابراین تیم ها نیز باید. تیم های جداگانه ای را برای مدیریت میکروسرویس های مختلف تشکیل دهید. این همچنین مستلزم آن است که چنین تیم هایی مهارت ها و ابزارهای لازم را برای توسعه، استقرار و مدیریت یک سرویس خاص به تنهایی داشته باشند. تیم ها باید همه کاره و به اندازه کافی بزرگ باشند تا بدون اتلاف وقت برای برقراری ارتباط، عملیات خود را به طور مستقل انجام دهند.هنگام طراحی میکروسرویس…میکروسرویس های خود را از عملکردها و خدمات تجاری خود متمایز کنید. انجام این کار به شما کمک می کند تا از ساخت میکروسرویس هایی که خیلی بزرگ یا خیلی کوچک هستند جلوگیری کنید. اگر مورد اول رخ دهد، هیچ مزیتی از استفاده از معماری میکروسرویس نخواهید دید. دومی منجر به افزایش تصاعدی در هزینه های عملیاتی می شود که بر منافع حاصله بیشتر است.خدمات خود را به گونه ای طراحی کنید که با هم پیوند آزاد داشته باشند، انسجام بالایی داشته باشند و یک زمینه محدود را پوشش دهند. یک سرویس با اتصال آزاد حداقل به سایر خدمات بستگی دارد. داشتن انسجام بالا مستلزم این است که طراحی سرویس باید از اصل مسئولیت واحد پیروی کند، یعنی فقط یک وظیفه اصلی را انجام دهد و آن را به خوبی انجام دهد. در نهایت، سرویس خود را طوری طراحی کنید که مختص دامنه باشد در حالی که شامل جزئیات داخلی دامنه و مدل های خاص دامنه باشد. این تضمین می کند که یک میکروسرویس یک زمینه تک مرزی را پوشش می دهد و به طراحی دامنه محور (DDD) دست می یابد.از API ها و رویدادها برای برقراری ارتباط بین سرویس ها استفاده کنید. سرویس ها نباید مستقیماً با یکدیگر تماس بگیرند. در عوض، یک دروازه API طراحی کنید که احراز هویت، درخواست، و پاسخ‌ها و همچنین کنترل خدمات را کنترل می‌کند. با وجود یک دروازه API، می توانید به راحتی هر زمان که در سرویس شما تغییراتی ایجاد شود، ترافیک را از دروازه API به نسخه به روز شده هدایت کنید.آسیب پذیری های امنیتی را در معماری میکروسرویس در نظر بگیرید. به عنوان بهترین روش، مدل DevSecOps را برای اطمینان از یک چارچوب میکروسرویس ایمن اتخاذ کنید. نکته مهم این است که میکروسرویس ها به طور کلی به دلیل ساختار پراکنده شان در برابر حمله بردارها مستعدتر هستند. در نتیجه، تأمین امنیت در مقایسه با یک چارچوب یکپارچه به رویکردی کاملاً متفاوت نیاز دارد - به همین دلیل است که DevSecOps عالی است.هنگام توسعه میکروسرویس…برای هر سرویس یک استراتژی کنترل نسخه جداگانه داشته باشید. هر سرویس باید مخزن خود را برای سهولت فراهم کردن دسترسی داشته باشد و در عین حال لاگ های کنترل نسخه را تمیز نگه دارد. اگر در حال اجرای هرگونه تغییری هستید که به طور بالقوه می تواند سرویس های دیگر را خراب کند، این نیز مفید است.محیط های توسعه باید در بین ماشین ها سازگار باشد. محیط توسعه سرویس خود را به‌عنوان ماشین‌های مجازی تنظیم کنید تا توسعه‌دهندگان بتوانند چارچوب را تطبیق دهند و سریع شروع به کار کنند.برای نقاط پایانی سرویسی که در معرض نمایش قرار می‌دهید، سازگاری به عقب را اضافه کنید. شما نمی خواهید هیچ تماس گیرنده ای را بشکنید. برای انجام این کار، تست های قرارداد سفت و سخت را برای محافظت در برابر تغییرات شکسته اجرا کنید. این همچنین سازگاری رو به عقب را بر اساس فراخوانی های API در پاسخ به هر درخواست کاربر فعال می کند. انجام این کار به سازمان شما کمک می کند تا برنامه های کاربردی آماده تولید را سریعتر بسازد.برای ذخیره سازی و مدیریت اطلاعات…برای هر میکروسرویس پایگاه داده یا ذخیره داده متفاوتی داشته باشید. پایگاه داده ای را انتخاب کنید که با نیازهای میکروسرویس شما مطابقت داشته باشد، زیرساخت و فضای ذخیره سازی را برای مطابقت با داده های موجود در آن سفارشی کنید و آن را صرفاً برای آن میکروسرویس استفاده کنید. این یکی از عوامل کلیدی دستیابی به یک چارچوب میکروسرویس قوی است، که در آن هر سرویس به طور مستقل نگهداری می شود، در حالی که در انسجام با سایر سرویس ها از طریق شبکه خدماتی کار می کند.برای استقرار و میزبانی…میکروسرویس های خود را به طور جداگانه مستقر کنید. انجام این کار به صرفه جویی در زمان و هماهنگی با چندین تیم در طول تعمیر و نگهداری منظم یا تلاش‌های ارتقا کمک می‌کند. شما همچنین نمی خواهید یک سرویس واحد از مقدار ناعادلانه ای از منابع استفاده کند در حالی که خدمات دیگر را تحت تأثیر قرار می دهد، فقط به این دلیل که آنها منابع را به اشتراک می گذارند. من به شدت توصیه می کنم از یک زیرساخت اختصاصی برای میزبانی هر میکروسرویس استفاده کنید. انجام این کار، هر میکروسرویس را از عیوب در اجزای دیگر جدا می کند، بنابراین به تحمل خطا و جلوگیری از قطعی کامل کمک می کند.میکروسرویس های خود را کانتینر کنید. کانتینرها و میکروسرویس ها اغلب دست به دست هم می دهند. با میکروسرویس‌های کانتینری، می‌توانید سرویس‌های فردی را به‌طور مستقل اجرا و مدیریت کنید، بدون اینکه تأثیری بر سرویس‌های میزبانی شده در سایر کانتینرها داشته باشید. کانتینرها همچنین استقلال پلت فرم و قابلیت همکاری را ارائه می دهند که دقیقاً با اهداف معماری میکروسرویس ترکیب می شود.یک ساخت مجزا برای میکروسرویس های خود داشته باشید و فرآیند استقرار را خودکار کنید. یکی از جنبه های ضروری تحقق مدل DevOps، افزایش کارایی با فعال کردن اتوماسیون است. با ابزارهای اتوماسیون مانند Jenkins، می‌توانید گردش‌های کاری DevOps را با تسهیل یکپارچه‌سازی مداوم و تحویل مداوم (CI/CD) خودکار کنید.برای نگهداری و عملیات…از یک سیستم ثبت و نظارت متمرکز استفاده کنید. یک سیستم ثبت متمرکز تضمین می‌کند که همه میکروسرویس‌ها گزارش‌های خود را در قالب استانداردی ارسال می‌کنند، هرچند گزارش‌ها را به‌طور محتاطانه برای هر یک از آنها ذخیره می‌کند. برخلاف مدل یکپارچه، این به مدیریت سریعتر خطا و تجزیه و تحلیل علت ریشه کمک می کند. علاوه بر این، استفاده از یک راه حل پیشرفته نظارتی نه تنها به نظارت بر در دسترس بودن منابع کمک می کند، بلکه با شناسایی زودهنگام منابع به خطر افتاده، امنیت را نیز حفظ می کند.انتقال معماری میکروسرویسمیکروسرویس ها به مدیریت بهتر برنامه ها کمک می کنند، اما انتقال به معماری میکروسرویس پیچیده است. رویکرد پیاده‌سازی میکروسرویس‌ها ممکن است برای موارد استفاده مختلف متفاوت باشد - اما این بهترین شیوه‌های اساسی جهانی هستند.مثل همیشه، هدف برای همه میکروسرویس ها دستیابی به چارچوبی است که به طور آزاد، توزیع شده و مستقل باشد در حالی که یک مدل DevOps را تشکیل می دهد که اتوماسیون و کارایی را ممکن می کند.