۷ نکته در طراحی نقشه ساختمان

7 نکته کلیدی در طراحی نقشه ساختمان مسکونیعوامل تاثیرگذار زیادی در طراحی پلان ساختمان مسکونی وجود دارد که باید در طراحی پلان معماری به آنها توجه کنید. معمار شایسته کسی است که با توجه به محدودیت های زمین، ضوابط و مقررات شهرداری… می تواند نقشه ساختمان مسکونی را مطابق با نیاز و خواسته کارفرما و به بهترین شکل ممکن طراحی کند. در اینجا هفت نکته کلیدی در جابجایی ساختمان مسکونی شما آورده شده است.1- لکه گیری و جانمایی فضاهای داخلی پلاناولین و شاید مهم ترین نکته در طراحی پلان ساختمان مسکونی، توجه به لکه گیری پلان و محل قرارگیری فضاهای عمومی، نیمه عمومی و خصوصی در پلان معماری است. نکته مهمی که باید به آن توجه داشت این است که پلان معماری در ساختمان های شمالی و جنوبی رنگ های متفاوتی دارد. در ادامه به بررسی لکه گیری پلان معماری در اراضی شمالی و جنوبی می پردازیم.رنگ آمیزی پلان معماری در زمینه های شمالینحوه لکه گیری پلان در زمان ترسیم نقشه ساختمان های شمالی تقریباً مشخص است. در این ساختمان ها فضای عمومی اصلی اتاق نشیمن و در بسیاری از موارد آشپزخانه و گاهی نشیمن خصوصی مشرف به حیاط همیشه طراحی می شود که بهترین نور یعنی نور جنوب را دارد.در انتهای طبقه معمولاً فضاهای خصوصی ساختمان یعنی اتاق خواب ها طراحی می شود. برای تامین نور طبیعی و تهویه اتاق خواب ها باید نورگیر در انتهای ساختمان طراحی شود.رنگ آمیزی پلان معماری در اراضی جنوبیاکثر معماران در طراحی یک ساختمان جنوبی اشتباه بزرگی مرتکب می شوند. همانطور که می دانید در ساختمان های جنوبی از هر دو جبهه شمالی و جنوبی نورپردازی کامل و بدون مزاحمت انجام می شود و این مهم ترین مزیت زمین های جنوبی نسبت به اراضی شمالی است.نکته بسیار مهمی که در طراحی نقشه ساختمان های جنوبی باید به آن توجه کنید این است که در این ساختمان ها نور جنوبی از حیاط به ساختمان منعکس می شود. بنابراین باید فضاهای اصلی ساختمان مانند اتاق نشیمن و آشپزخانه را در انتهای فضای اشغال شده و مشرف به حیاط طراحی کنید تا در طول روز دارای نورپردازی بهتر و مطلوب تری (نور جنوب) باشند. بدیهی است در این صورت اتاق خواب ها باید در ضلع جنوبی و مشرف به خیابان طراحی شوند.از آنجایی که مهم ترین و مفیدترین نور در طول روز نور جنوبی است و در ساختمان های جنوبی این نور از حیاط تامین می شود، باید در پلان معماری به موقعیت فضاهای داخلی توجه کنید تا فضاهای عمومی و آشپزخانه ها مشرف به حیاط باشند. و اتاق خواب های مشرف به خیابان. طراحی شود.حتما نقشه معماری ساختمان های جنوبی را همانطور که در بالا توضیح داده شد رنگ آمیزی کنید. در غیر این صورت فضاهای اصلی ساختمان مانند اتاق نشیمن و آشپزخانه را از نور جنوبی محروم می کند و اتاق خواب ها (که در روز عملاً از آنها استفاده نمی شود) بیشترین و بهترین نور ورودی ساختمان را خواهند داشت. .2- کنترل نور طبیعیدرست است که نور طبیعی نقش تعیین کننده ای در کیفیت فضاهای معماری دارد، اما در برخی فضاها نور زیاد و زیاد می تواند باعث اختلال و کاهش کیفیت فضاهای داخلی شود. اشتباهی که اکثر معماران و طراحان جوان در طراحی پلان ساختمان مرتکب می شوند این است که در فضاهایی که به نور مستقیم دسترسی دارند، پنجره ها را طوری طراحی می کنند که حداکثر میزان روشنایی را داشته باشند.این ممکن است برای فضایی مانند پذیرایی درست باشد، اما برای بسیاری از فضاهای داخلی اینطور نیست. اتفاقاً در بسیاری از موارد باید شدت نور ورودی به فضا را کنترل کرد تا مزاحمتی ایجاد نشود. توجه داشته باشید که میزان و شدت نور طبیعی ورودی به فضاهای داخلی پلان، باید کاملاً متناسب با مساحت و نوع کاربری آن فضا باشد.بنابراین مشخص است که سطح روشنایی اتاق نشیمن نباید با اتاق خواب یکی باشد! برای مثال اتاق خوابی را با عرض پنجره 3 متر در نظر بگیرید. آیا می توان در طول روز و شب در این اتاق راحت بود؟! قطعا نه.طراح باید با توجه به موقعیت جغرافیایی ساختمان و آگاهی از شرایط و شدت تابش نور خورشید در آن منطقه، پنجره ای با عرض و ارتفاع متناسب با متراژ و کاربری فضای داخلی طراحی کند. به گونه ای که نور ورودی به فضا خیلی شدید و آزاردهنده نباشد.همین امر در مورد اتاق نشیمن خصوصی و اتاق تلویزیون نیز صادق است. باید دقت کنید که فضای نشیمن نور مستقیم و شدید نداشته باشد و نور کاملا کنترل شده به این فضا بتابد.آشپزخانه قلب هر خانه ای است و معمولا خانم خانه زمان زیادی را در آن می گذراند. به همین دلیل روشنایی و تهویه مستقیم آشپزخانه بسیار مهم و حیاتی است. البته باید توجه داشت که به دلیل وجود وسایل گرمایشی مانند اجاق گاز، پکیج و حتی یخچال در آشپزخانه و فعالیت های روزمره و طاقت فرسا، نور مستقیم بیش از حد می تواند باعث آزار و ناراحتی کاربر به خصوص در فصول گرم سال شود. بنابراین بهتر است فضای آشپزخانه را از نور شدید محافظت کنید.بهترین حالت در طراحی آشپزخانه زمانی اتفاق می افتد که آشپزخانه با کمی پسرفت و در فاصله ای از دیوار اصلی نما طراحی شود و ضمن استفاده از نور طبیعی و تهویه از تابش نور مستقیم و گرمای بیش از حد آشپزخانه جلوگیری شود.3- به هیچ قیمتی یک واحد سه خوابه طراحی نکنید!طبیعتاً بسیاری از افراد واحدهای سه خوابه را به واحدهای دو خوابه ترجیح می دهند، اما باید توجه داشت که نمی توان در هر ساختمان و با هر منطقه زیربنایی، واحدهای سه خوابه را طراحی کرد.پیشنهاد جدی من به شما این است که در طراحی پلان ساختمان هایی با متراژ مفید کمتر از 130 متر مربع به صورت سه خوابه طراحی نکنید. زیرا در این صورت از کیفیت سایر فضاهای ساختمان کاسته می شود. علاوه بر این، اتاق خواب سوم به احتمال زیاد فاقد حداقل استانداردهای اولیه طراحی پلان از نظر مساحت، امکانات، شکل، روشنایی و تهویه مناسب خواهد بود.بنابراین توصیه می کنم چنین واحدهایی را به صورت واحدهای دو خوابه طراحی کنید تا تمامی فضاها از نظر کارکرد، موقعیت و مساحت از استاندارد و کیفیت مناسبی برخوردار باشند.4- طراحی اتاق نشیمن خصوصیاتاق نشیمن خصوصی یکی از فضاهایی است که اگر در طراحی پلان ساختمان به آن توجه کنید، کیفیت پلان معماری و میزان رضایت ساکنین را به شدت افزایش می دهد. اما درست مانند نکته قبل باید توجه داشت که در کدام ساختمان ها می توان نشیمن خصوصی مجزا طراحی کرد. مساحت قابل استفاده یک واحد مسکونی و تعداد اتاق خواب ها دو فاکتور کلیدی هستند که برای طراحی یک اتاق نشیمن خصوصی باید در نظر گرفته شوند.از نظر مساحت باید مراقب بود. از آنجایی که پلان ساختمان های با مساحت مفید 140 تا 180 مترمربع معمولا به صورت سه خوابه طراحی می شود، در ساختمان هایی با زیربنای مفید کمتر از 150 مترمربع نیازی به طراحی اتاق نشیمن خصوصی نیست. مگر اینکه نقشه واحدهای با متراژ کمتر به صورت دو خوابه طراحی شده باشد.البته لازم به ذکر است که فقط مساحت بیش از 150 متر مربع معیار قطعی برای طراحی یک اتاق نشیمن خصوصی نیست. باید به سیرکولاسیون و روابط فضاهای داخلی پلان توجه کرد و نشیمن خصوصی را به گونه ای طراحی کرد که علاوه بر نورپردازی مناسب، قابلیت چیدمان و مبله مناسب را نیز داشته باشد، نه صرفا راهرو یا فضای ارتباطی با مساحت بزرگ!پیشنهاد می کنم در طراحی پلان ساختمان های مسکونی که مساحت زیربنای مفید آنها بیش از 180 متر مربع است، حتما فضا را به عنوان نشیمن خصوصی در نظر بگیرید.5- سیرکولاسیون و روابط فضاهای داخلیدر طراحی پلان ساختمان مسکونی باید به گردش و روابط فضاهای داخلی (محله ها و دسترسی ها) توجه ویژه داشت.در طراحی نقشه ساختمان باید نکات زیر رعایت شود:در ورودی آپارتمان حتما فیلتر (فضای تقسیم شده) طراحی کنید. این فیلتر علاوه بر جلوگیری از ورود مستقیم و ناگهانی افراد به فضاهای عمومی و خصوصی خانه، می تواند محل مناسبی برای طراحی رختکن، فروشگاه کفش، سرویس بهداشتی و گاهی اوقات ورودی مجزا به آشپزخانه یا اتاق نشیمن باشد. آشپزخانه باید مجاور ناهارخوری باشد و از اتاق نشیمن خصوصی دسترسی مستقیم داشته باشد. پذیرایی باید در کنار اتاق غذاخوری و با کمترین اشراف به فضای کار آشپزخانه طراحی شود. ورودی اتاق خواب ها باید دارای فیلتر و فضای پارتیشن مجزا باشد و به گونه ای طراحی شود که از دیگر فضاهای خانه در اتاق ها قابل رویت نباشد. طوری طراحی کنید که ورودی آنها از هیچ یک از قسمت های نشیمن، غذاخوری، نشیمن و آشپزخانه قابل رویت نباشد.[cp_modal id = ”cp_id_153c6 ″]دانلود کتاب 7 نکته طلایی در طراحی ساختمان[/ cp_modal]6- نقش و موقعیت تراس (بالکن) در پلانوجود تراس یک ضرورت در طراحی پلان ساختمان های مسکونی و واحدهای آپارتمانی می باشد. در طراحی تراس باید نکات زیادی از جمله قرارگیری آن در پلان، بهترین دسترسی و نزدیکی به فضاهای داخلی، مساحت تراس و جنبه آن در نظر گرفته شود. مهم ترین نکاتی که در طراحی بالکن باید در نظر گرفته شود:بهترین موقعیت برای تراس (بالکن) در پلان معماریبهترین مکان برای تراس در پلان معماری، چه در شمال و چه در ساختمان های جنوبی، مشرف به حیاط و در ارتباط مستقیم با آشپزخانه است. همیشه به یاد داشته باشید که بهترین عملکرد یک تراس زمانی اتفاق می افتد که به طور مستقیم از فضای آشپزخانه قابل دسترسی باشد.حداقل مساحت تراس (بالکن)مساحت تراس ارتباط مستقیمی با متراژ مفید واحد مسکونی دارد و طبیعی است که هر چه مساحت واحد مسکونی شما بزرگتر باشد می توانید تراس بزرگتری طراحی کنید. به طور کلی بهتر است مساحت تراس را کمتر از 1.50 متر مربع در نظر نگیرید و سعی کنید آن را به گونه ای طراحی کنید که حداقل یک میز صبحانه دو نفره به راحتی قابل جانمایی باشد.سایر دسترسی به تراس (بالکن)دسترسی به تراس ها از قسمت های دیگر مانند اتاق نشیمن، اتاق نشیمن، اتاق غذاخوری و اتاق خواب طبق نقشه ساختمان امکان پذیر است، اما اگر این تراس ها تنها تراس واحد مسکونی باشند، از کیفیت و کارایی آن ها بسیار کاسته می شود. .به جرأت می توان گفت بدترین موقعیت تراس در واحدهای آپارتمانی در مجاورت پذیرایی و با دسترسی مستقیم به این فضا است. برای درک بهتر این موضوع، فقط تصور کنید که از پشت مبل های اتاق نشیمن به تراس دسترسی داشته باشید و پرده های شیک آن را بیرون بکشید. و همچنین تصور کنید زمانی که مهمان در خانه است و میزبان قصد استفاده از تراس را دارد…طراحی تراس (بالکن) در نمای اصلی ساختماندر طراحی نقشه ساختمان های جنوبی باید به این نکته توجه داشت که تراس هایی که در نمای اصلی و مشرف به خیابان طراحی می شوند، حالت تصاعدی بیشتری پیدا کرده و کارایی آن را کاهش می دهند. این تراس ها باید به گونه ای طراحی شوند که نمای اصلی ساختمان در هنگام استفاده ساکنان آسیبی نبیند.حتما ساختمان هایی را دیده اید که به دلیل فرهنگ متفاوت ساکنان هر طبقه و با توجه به نیاز آنها به استفاده از بالکن، ظاهری زشت و نامتعادل پیدا کرده اند.به عنوان آخرین نکته در مورد تراس، برای زیباتر شدن نمای ساختمان، بهتر است دیوار جلوی تراس (تراس یا سرپناه) با دیوار اصلی نما همسطح نباشد. توصیه می کنم این قسمت را کمی جلوتر یا پشت پوسته اصلی نمای ساختمان طراحی کنید.7- مساحت و اندازه فضاهای داخلی پلان معماریدر طراحی پلان ساختمان باید به ابعاد و حداقل مساحت فضاهای داخلی پلان معماری توجه کرد. صرف نظر از تعداد اتاق خواب ها و متراژ زیربنای واحد مسکونی، در طراحی پلان ساختمان مسکونی استانداردهای زیر را رعایت کنید.محوطه آشپزخانهدر مورد آشپزخانه که قلب تپنده هر خانه ای است، توصیه می شود حداقل مساحت آن کمتر از 10 درصد زیر بنای مفید یک واحد مسکونی نباشد. به عنوان مثال، در آپارتمانی با مساحت مفید 150 متر مربع، آشپزخانه باید حدود 15 متر مربع مساحت داشته باشد.منطقه اتاق خوابمساحت یک اتاق خواب استاندارد بدون توجه به ظاهر اتاق و دیوارهایی که نقش تعیین کننده ای در چیدمان و تجهیز وسایل داخل اتاق دارند باید حداقل حدود 12 متر مربع باشد. توجه داشته باشید که این مقدار فضا بدون توجه به فضای اشغال شده توسط کمدها است.توصیه می‌شود از طراحی اتاق‌هایی با مساحت کوچک‌تر خودداری شود، مگر در موارد خاص مانند اتاق مطالعه یا اتاق مطالعه. البته بهتر است این اتاق ها با حداقل متراژ استاندارد طراحی شوند، زیرا در آینده ای نزدیک به دلایلی مانند اضافه شدن یک عضو جدید به خانواده، ممکن است کاربری آن تغییر کند و به عنوان اتاق خواب مورد استفاده قرار گیرد.هنگام طراحی پلان ساختمان، حتما یکی از اتاق ها را به عنوان اتاق والدین (اتاق اصلی)، بزرگتر از اتاق های دیگر طراحی کنید. حداقل فضای استاندارد و کافی برای اتاق خواب والدین به دلیل تجهیزات بیشتر حدود 15 متر مربع است که بسته به زیربنای مفید واحد مسکونی می توان تا 30 متر مربع و بیشتر را طراحی کرد.