انتخاب شغل مهمترین پیچ زندگی

یکی از مهمترین چالش ها در زندگی قطعا انتخاب شغل است. به خصوص اینکه دارای تحصیلات دانشگاهی باشی ولی در حوزه تحصیلات خود موفق به فعالیت نشده و یا اصلا علاقه ای به کار در زمینه تحصیلات خود نداشته باشی. در این پست من میخواهم به عنوان کسی که حدود 40 سال زندگی کرده و تا این سن چند شغل مختلف را تجربه کرده ام را با شما به اشتراک بگذارم، این مطالب صرفا تجربه شخصی من بوده و به هیچ عنوان نسخه یا نظریه کارشناسی نیست.به نظر من بهترین حالت برای شغل این است که کار مورد علاقه خود را که در آن حقوق کافی نیز کسب می کنی را انجام دهی ولی قطعا همیشه شرایط به این خوبی پیش نمی رود پس چه باید کرد. در زیر به برخی از مواردی که رعایت نمودن آنها میتواند به ما کمک کند اشاره میکنم:1. اگر بخواهیم کمی رویایی فکر نکنیم باید بگویم که در وحله اول به سراغ کاری برویم که واقعا انجام دادنش را دوست داریم و یا اینکه در بدترین شرایط حداقل از انجام دادن آن حس بدی به ما دست نمی دهد.کارگاه راه سازی1. مورد بعد اینکه میزان حقوق و مدت زمانی است که در طول شبانه روز از ما می گیرد که این خود نکته مهمی است. به نظر من کاری را که به عنوان شغل انتخاب می کنیم خیلی مهم است که تمام وقت ما را پر نکند و زمانهایی را نیز برای فعالیت های همچون سپری کردن وقت با خانواده و یا ورزش و یا سایر فعالیت های هنری برای ما خالی بگذارد، در غیر اینصورت به مرور زمان فرسایشی شده و ما به مرور زمان از آن کار خسته خواهیم شد. همچین حقوق دریافتی باید جوابگوی حداقل های زندگی باشد، در غیر اینصورت انجام دادنش بیهوده است.2. به نظر من وقتی که میخواهیم وارد بازار کار شویم اگر کار مورد علاقه و مرتبط با تحصیلات‌مان در دسترس بود که چه بهتر ولی در صورتیکه علاقه ای به کار در زمینه تحصیلات نداریم نباید به اصرار اینکه چند سال زحمت کشیده و درس این گرایش را تحصیل نموده‌ایم باز هم همان مسیر اشتباه را ادامه دهیم و از هر جایی که پای در مسیر مورد علاقه خود بگذاریم زندگی برایمان قطعا شیرین تر خواهد بود.حال من خلاصه ای از زندگی شغلی خود را می گویم شاید این مسیر کمکی برای تصصمیم درست بعضی دوستان گردد.بعد از اینکه در رشته لیسانس معدن فرق التحصیل شدم به سربازی رفتم و بعد از دو سال خدمت در سن 22 سالگی برای کار در معدن مصالح یک شرکت راهسازی به بوشهر رفتم. با توجه به پایه ریاضی قوی که داشتم از یک طرف و عدم علاق به کار معدن جذب گروه نقشه برداری شده و در مدت کوتاهی حدود 6 ماه مسئول نقشه برداری شدم. شور و شوق و نیروی جوانی موجب شد تا اطلاعاتم را در دفتر فنی افزایش داده و بعد از یک سال به عنوان نیروی دفتر فنی در رشته راهسازی ادامه کارم را انجام بدهم همچنین تحیلاتم را در مقطع ارشد به عمران راهسازی تغییر دادم و بعد از دو سال مدرک فوق عمران راه را گرفتم.کارگاه حفر و نگهداری تونلبه موازات زندگی کاری در سن 24 سالگی و خیلی زود و بدون در نظر گرفتن شرایط کارم که خارج از شهر و در کارگاه های راهسازی بود اقدام به ازدواج کرده و تازه سختی زندگی از اینجا برایم شروع شد. مجبور بودم 23 روز در کارگاه مشغول به کار باشم و 7 روز به خانه بیایم، چند سال اول به امید اینکه با کسب در آمد بالا بتوانم شرایط زندگی آینده خود را به نحوی که میخواهم بسازم تحمل نمودم ولی با آمدن بچه دوری از خانواده روز به روز بیشتر اذیتم می کرد، تا چشم بهم زدم 10 سال گذشت و از پزوژه ای به پروژه دیگر، ولی دیگر طاقتم طاق شده بود و نهایتا بعد از 10 سال این کار را برای همیشه کنار گذاشتم. چیزی که همیشه من رو تو این سالها اذیت می کرد این بود که می دیدم کسانی که در شهر خود زندگی می کنند و مشاغل راحت تری هم دارند از لحاظ زندگی از من عقب تر نیستند که هیچ، برخی نیز با توجه به اینکه زندگی شهری برایشان موقعیت های بیشتری در دسترس می گذارد دارای وضعیت اقتصادی بهتری هم هستند بدون اینکه سختی دوری از خانواده را داشته باشند.خلاصه بعد از حدود 10 سال به تهران برگشتم و با برادر های جوچکتر خود جذب بازار ابزار شدیم.ساخت دیوار پل هوایی محور بندر عباسالان که این مطلب رو می نویسم یعنی شهریور هزار و چهارصد 8 سالی است که فعالیت من تو حوزه ابزار می گذره تو این 8 سال من نه دوری از خانواده داشتم و نه در آمدم کمتر بوده و خدا رو شکر حس خوبی هم نسبت به کارم دارم و نکته خوبش اینه که هیچوقت اینکه چرا من با مدرک فوق لیسانس عمران باید ابزار بفروشم من رو اذیت نکرده و و اقعا به این واقعیت رسیدم که تحصیلات تو هر کسب کاری میتونه به کمک بیاد. من بعد از چند سال که فروش فیزیکی و سنتی داشتیم اقدام به راه اندازی وب سایت ابزار فروش کردم وب سایت تخصصی ابزار الکتروابزار رو راه اندازی کردم که بیشتر کارهاش رو خودم انجام می دم و معتقدم که اگه آدم با سوادی نبودم هیچ وقت نمی تونستم این کار رو انجام بدم.به نظر من نباید اگر تحصیلاتی که داری با کاری که انجام میدی تو یک راستا نیست ناراحت باشی بلکه باید سعی کنی از دانسته های درسی تو کاری که دارای انجام میدی به هر نحوی که میتونی کمک بگیری و ازش استفاده بهینه کنی.امیدوارم که این مطلب براتون مفید بوده باشه و حتی به اندازه ضره ای به دردتون بخوره.