جملات معروف و قابل تامل ويکتور هوگو

• برایت آرزو مى‌کنم که عاشق شوى،و اگر هستى، کسى هم به تو عشق بورزد،و اگر اینگونه نیست، تنهاییت کوتاه باشد،و پس از تنهاییت، نفرت از کسى نیابى ...• من نمیگویم هرگز نباید در نگاه اول عاشق شد اما اعتقاد دارم باید بار دوم هم نگاه کرد.• در زندگی یک مرد ۲ روز ارزش دارد : روزی که با زنی آشنا میشود و روزی که او را به خاک می سپارد.• خوشبخت كسي است كه به يكي از دو چيز دسترسي دارد : يا كتابهاي خوب يا دوستاني كه اهل كتاب باشند.• هرگز در میان موجودات مخلوقی كه برای كبوتر شدن آفریده شده كركس نمیشود. این خصلت در میان هیچ یك از مخلوقات نیست جز آدمیان.• تمام جهنم در يک کلمه وجود دارد: تنهايي• خداوندا! اگر بخواهم آنچه در ذهن دارم با تو بگويم، هزاران جلد کتاب مي شود ولي آنچه در دل دارم يک جمله بيش نيست.• کینه و تنفر را به کسانی واگذار کنید که نمی توانند دوست بدارند.• انسان، انسان است چون که می گرید، ولی به حال کسی که هرگز نمی گرید باید گریست.• هستی جز احساس پایان قریب الوقوع، و هم گاهی کیفیت بودن با نبودن، رفتن در بوته آزمایش، و خطر دائمی لغزش احتمالی چیزی نیست .• بديهاي اجتماع به دست ما ساخته شده است و به جاي ناله جاي آن دارد که درصدد رفع آن برآئيم .• عشق عبارت است از وجود يک روح در دو کالبد. عامليست که دو تن را مبدل به فرشته ی واحدی می کند.• آزادی ما از نقطه‌ای شروع می شود که آزادی دیگران پایان می‌یابد.• بدبختی، مربی استعداد است.• به‌مرگ راضی شدن، به‌فتح نائل شدن است.• تعارف و خوش آمدگوئی، چیزی مانند بوسیدن از روی حائل است.• جسد دشمنی را که تشییع میکنی سنگین نیست.• خدا فقط آب را آفرید، انسان شراب را.• در بینوائی همچنان که در سرما نیز دیده می‌شود، آحاد به یکدیگر فشرده می‌گردند.• شاید بتوان از هجوم سیل‌آسای یک ارتش ممانعت کرد، اما از هجوم افکار و عقاید نمی‌توان جلوگیری نمود.• فقر و مسکنت ، مردان را به‌جنایت و زنان را به‌فحشاء سوق می‌دهد.• فکر کردن، شغل ذهن است، خواب دیدن، تفریح آن.• فلسفه، میکروسکوپ افکار است.• گاهی کار فقر و بیچارگی به جائی می‌رسد که رشته‌ها و پیوندها را می‌گسلد، این مرحله‌ای است که تیره‌بختان و سیاه‌کاران چون بدانجا رسند درهم آمیخته و در یک کلمه که “شومی” است شریک می‌شوند، این کلمه بینوایان است.• همه‌جا شادمانی قشر نازکی است که روی رنج و بیچارگی کشیده‌اند.• هیچ چیز مثل بدبختی کودکان را ساکت نمی‌کند.• آنان‌که نمی‌توانند خود را اداره کنند، ناچار از دیگران اطاعت می‌برند.• آینده کودکان بسته به‌تربیت پدر و مادر است.• ادبیات، راز پنهانی تمدن است، شعر، سرّ مکتوم آمال است.• از آن‌ در شگفتم که در سینه دلی دارند و می‌پندارند که آسایش و سعادت بشر جز مهر و صفا راه دیگری دارد.• از کوچکی میل داشتم بزرگ باشم.• امید در زندگانی بشر آنقدر اهمیت دارد که بال برای پرندگان.• انسان در این عالم چون شبح سرگردانی است که هنگام عبور از این راه، حتی سایه‌ای از خود به یادگار نمی‌گذارد.• باید درهای علم به روی همه باز باشد، هرجا مزرعه هست، هرجا آدم هست، آنجا کتاب هم باید باشد.• بدتر از مرگ چیست؟ آنچه بعد از آمدنش مرگ را می‌طلبی.• بهترین دوستان من کسانی هستند که پیشانی و ابروهای آنها باز است.• خدمت به‌وطن نیمی از وظیفه است و خدمت به‌انسانیت، نیم دیگر آن.• به کسی عشق بورز که لایق عشق تو باشد نه تشنه عشق … چون تشنه عشق روزی سیراب می شود.• مانند پرنده باش که روی شاخه سست و ضعیف لحظه ای می نشینید و آواز می‌خواند و احساس میکند که شاخه می لرزد ،اما به آواز خواندن خود ادامه می دهد زیرا مطمئن است که بال و پر دارد.• بیش از آنکه خزان از راه برسد ، از هر بهار بهره مند شو.• زندگی شما از زمانی آغاز می‌شود که افسار سرنوشت خویش را در دست گیرید.• چقدر باشکوه است که دوستت بدارند و به مراتب باشکوه تر است که دوست بداری!• بدون دادگری هیچگونه پیش داوری درست نیست.• در نوشتن از آنچه دیگران نوشته اند ، نباید یاری خواست ،بلکه از جان و دل خویشتن است که باید یاری جست.• اگر انسان بتواند رنج را نیز به مانند شهری ترک گوید،می تواند خوشبختی را از سر گیرد.• ازدواج چیز شگفت آوری است،گاه شیران را روباه و گاه روبهان را شیر می‌کند.• جان آدمی چه اندوهگین است ،هنگامی که اندوهش از عشق است.• عشق ، زیبا و زشت نمی‌شناسد.• هر زن پاکدامنی ،زیبا و دلپسند است.زندگانی گل است و عشق ، عسل آن.• هر کس ارزش خود را خود تعیین می‌کند.• اگر چشم و هم چشمی در زندگی بشر نبود ، نه نوآوری می‌شد نه کشفی.• از لابه لای شدیدترین تاریکی ها ، نور راستی برافروخته می شود.• آنچه میگویی بکن و آنچه میکنی بگو!• لغزش انسان تدریجی است . بدیها در وجود ما ،پای حاضر و آماده و نامرئی دارند .حتی کسانی که از ما، با ظاهر پاک و آراسته، چنین ویژگی‌هایی دارند.• اگر نمیخواهی تو را بیازمایند ، کار خود را درست انجام بده .• بزرگترین آزمون گیرنده ، خداست و کوچکترین آزمون دهنده ، بنده ی خدا.• روزی جهانیان ،همه دست برادری به یکدیگر خواهند دادو آن روزی است که بدبختی و تیره روزی در گستره جهان یافت نخواهد شد.• هرچه خدایی نیست ، فرو ریختنی است.• یک پرنده کوچک که زیر برگها آواز می‌خواند برای اثبات خدا کافی است.• عذاب وجدان ، بدتر از مرگ در بیابان سوزان است.• هر چه از کوه بالاتر می رویم ، چشم انداز گسترده تری می بینیم.• لطف زن مانند ماسه خطرناک است.• چقدر عاقلند آنهایی که در عشق احمق اند.