حسابداری مالی چیست؟

حسابداری مالی شاخه ای تخصصی از حسابداری است که تراکنش های مالی شرکت را پیگیری می کند. با استفاده از دستورالعمل های استاندارد شده، معاملات ثبت، خلاصه شده و در یک گزارش مالی یا صورت مالی مانند صورت سود و زیان یا ترازنامه ارائه می شود. این معاملات در تهیه صورتهای مالی شامل ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت جریان نقدی خلاصه می شود که عملکرد عملیاتی شرکت را در یک دوره معین ثبت می کند.در حسابداری مالی فرآیند تهیه صورت های مالی شرکت ها و کسب و کارها برای نشان دادن عملکرد و موقعیت مالیشان به افراد خارج از شرکت از جمله سرمایه گذاران، اعتباردهندگان، تامین کنندگان و مشتریان استفاده می شود. این یکی از مهم ترین تمایزات با حسابداری مدیریتی است که در مقابل، شامل تهیه گزارش ها و پیش بینی های دقیق برای مدیران داخل شرکت است.نحوه تهیه صورت حساب مالیشرکت ها صورت های مالی را طبق یک برنامه معمولی منتشر می کنند، که اظهارنامه خارجی در نظر گرفته می شوند زیرا به افراد خارج از شرکت داده می شوند و گیرندگان اصلی مالکان، سهامداران و همچنین وام دهندگان خاص هستند. با این حال، اگر سهام یک شرکت به صورت عمومی معامله شود، صورت‌های مالی آن (و سایر گزارش‌های مالی) به طور گسترده منتشر می‌شوند و اطلاعات احتمالاً به دریافت‌کنندگان ثانویه مانند رقبا، مشتریان، کارکنان، سازمان‌های کارگری و تحلیل‌گران سرمایه‌گذاری می‌رسد.همراه ما باشید با: نحوه ارائه صورتهای مالی و انواع صورتهای مالی حسابداریذکر این نکته ضروری است که: هدف حسابداری مالی گزارش ارزش یک شرکت نیست. بلکه هدف آن ارائه اطلاعات کافی برای دیگران است تا ارزش یک شرکت را برای خود ارزیابی کنند.از آنجایی که صورتهای مالی خارجی توسط افراد مختلف به طرق مختلف مورد استفاده قرار می گیرد، حسابداری مالی دارای قوانین مشترکی است که به عنوان استانداردهای حسابداری و به عنوان اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) شناخته می شوند.حسابداری مالی به چه صورتی انجام می شود؟حسابداری مالی از یک سری اصول حسابداری استفاده می کند. انتخاب اصول حسابداری برای استفاده در طول دوره حسابداری مالی بستگی به الزامات نظارتی و گزارشگری دارد که کسب و کار با آن مواجه است. برای شرکت های دولتی، کسب و کارها موظفند حسابداری مالی را مطابق با اصول حسابداری پذیرفته شده عمومی انجام دهند. ایجاد این اصول حسابداری برای ارائه اطلاعات ثابت به سرمایه گذاران، اعتباردهندگان، تنظیم کننده ها و مقامات مالیاتی است.موظف است از مبنای تعهدی حسابداری پیروی کند (بر خلاف مبنای “نقدی” حسابداری). بر اساس مبنای تعهدی، درآمدها زمانی گزارش می‌شوند که به دست می‌آیند، نه زمانی که پول دریافت می‌شود. به طور مشابه، هزینه ها در زمان وقوع گزارش می شوند، نه زمانی که پرداخت می شوند. با پیروی از مبنای تعهدی حسابداری، سودآوری، دارایی ها، بدهی ها و سایر اطلاعات مالی شرکت با واقعیت اقتصادی مطابقت بیشتری خواهد داشت.صورتهای حسابداری مالیحسابداری مالی از مبنای تعهدی یا مبنای نقدی حسابداری پیروی می کند.سازمان های غیرانتفاعی، شرکت ها و مشاغل کوچک از حسابداران مالی استفاده می کنند.گزارش مالی از طریق استفاده از صورتهای مالی در پنج حوزه مجزا صورت می گیرد.صورتهای مالی مورد استفاده در حسابداری مالی به پنج دسته تقسیم می شوند:حسابداری مالی صورتهای مالی همه منظوره خارجی زیر را تولید می کند:صورت سود و زیان (به عنوان نتایج عملیات نامیده می شود)صورت درآمد جامعترازنامه (گاهی اوقات به عنوان صورت وضعیت مالی شناخته می شود)صورت جریان های نقدیصورت حقوق صاحبان سهامصورت سود و زیانصورت سود و زیان، سودآوری شرکت را در یک دوره زمانی مشخص گزارش می کند. دوره زمانی می تواند یک سال، یک ماه، سه ماه و… یا هر بازه زمانی دیگری که شرکت انتخاب کرده باشد.اجزای اصلی صورت سود و زیان عبارتند: از درآمدها، هزینه ها، سود و زیان. درآمدها شامل مواردی مانند فروش، درآمد خدمات و درآمد بهره است. مخارج شامل بهای تمام شده کالای فروخته شده، هزینه های عملیاتی (مانند حقوق، اجاره، آب و برق، تبلیغات) و هزینه های غیرعملیاتی (مانند هزینه بهره) است. اگر سهام یک شرکت به صورت عمومی معامله شود، سود هر سهم، سهام عادی آن در صورت سود و زیان گزارش می شود.صورت درآمد جامعصورت سود و زیان جامع همان صورت درآمد است، دوره زمانی صورت سود و زیان را پوشش می دهد و از دو بخش عمده تشکیل شده است:درآمد خالص (برگرفته از صورت سود و زیان)سایر درآمدهای جامعمجموع این دو مبلغ به عنوان درآمد جامع شناخته می شود.مبلغ سایر درآمدهای جامع از موجودی حساب حقوق صاحبان سهام، سایر درآمدهای جامع انباشته اضافه و کم می شود.ترازنامهترازنامه به سه بخش تقسیم می شود: دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام که در یک تاریخ مشخص (معمولاً این تاریخ آخرین روز یک دوره حسابداری است) انجام می شود.بخش اول ترازنامه دارایی های شرکت را گزارش می کند و شامل مواردی مانند وجوه نقد، حساب های دریافتنی، موجودی کالا، بیمه پیش پرداخت، ساختمان ها و تجهیزات می شود. بخش بعدی بدهی های شرکت را گزارش می کند.اینها تعهداتی هستند که در تاریخ ترازنامه سررسید می‌شوند و اغلب عبارت «پرداختنی» را در عنوان خود دارند (یادداشت‌های پرداختنی، حساب‌های پرداختنی، دستمزد پرداختنی، و بهره پرداختنی). بخش آخر حقوق صاحبان سهام است، که به عنوان تفاوت بین مقدار دارایی ها و مقدار بدهی ها تعریف می شود.صورت جریان های نقدیدر وجه نقد (و معادل های نقدی) شرکت را در بازه زمانی مشخص شده در عنوان صورتحساب توضیح می دهد. این تغییر به سه بخش فعالیت های عملیاتی، فعالیت های سرمایه گذاری، و فعالیت های تامین مالی تقسیم می شود.بخش فعالیت های عملیاتی توضیح می دهد، که چگونه وجوه نقد (و معادل های نقدی) یک شرکت به دلیل عملیات تغییر کرده است. فعالیت های سرمایه گذاری به مبالغی اطلاق می شود که در معاملات مربوط به دارایی های بلندمدت خرج یا دریافت شده است.بخش فعالیت های تامین مالی مواردی مانند وجوه نقد دریافتی از طریق صدور بدهی بلندمدت، انتشار سهام یا پولی که برای بازنشستگی بدهی های بلندمدت خرج شده است را گزارش می کند.صورت حقوق صاحبان سهامصورت حقوق صاحبان سهام (یا سهامداران) تغییرات حقوق صاحبان سهام را برای دوره مشابه صورت سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد فهرست می کند. این تغییرات شامل مواردی مانند سود خالص، سایر درآمدهای جامع، سود سهام، خرید مجدد سهام عادی و اعمال اختیارات سهام خواهد بود.حسابداری مالی چه تفاوتی با حسابداری دارد؟حسابداری مالی صرفاً به تولید صورت‌هایی می‌پردازد که با اصول پذیرفته‌شده حسابداری مطابقت دارد. در مقابل، حسابداری شامل تمام جنبه های مالی و معاملات یک شرکت، از جمله حقوق و دستمزد، موجودی، درآمد و بدهی است.دو روش حسابداری مالیدو روش وجود دارد که یک شرکت می تواند معاملات خود را ثبت کند. ممکن است یکی از این دو روش زیر یا ترکیبی از هر دو استفاده کند:حسابداری نقدیحسابداری تعهدینتیجه گیریحسابداری مالی برای مشاغل مهم است، زیرا به آنها کمک می کند تا تراکنش های مالی خود را پیگیری کنند. به نوبه خود، آنها می توانند تصمیمات درستی در مورد نحوه تخصیص درآمد و سود خود بگیرند. علاوه بر این، حسابداری مالی به شما کمک می کند، تا امور مالی کسب و کار خود را با طرف های خارجی مانند طلبکاران و سرمایه گذاران در میان بگذارید. صورت های مالی تولید شده تمام اطلاعات لازم را در اختیار سایر طرف ها قرار می دهد، که آنها را از شراکت با تجارت شما تشویق می کند یا منع می کند.منبع: amisa.co