غم نداری بز بخر، پول نداری پیج بزن!!!

_ سلام، حالت چطوره؟؟؟ _ سلام، خوبم مرسی، می‌گذرونیم دیگه_ کار و بار چطوره؟؟ وضع درآمدت خوبه نه؟_ ای بابا نگو این روزا بازار کساده، دستم تنگه_ نه بابا!!! خب چه کاریه پیج بزن!!!_ پیج بزنم؟؟ پیج چی؟؟ مگه فقط پیج زدن همه چیو حل می‌کنه!! من قبلا پیج زدم و سالها هم توش فعالیت داشتم ولی به جایی نرسید!!!_ نه نه تو نمی‌فهمی، من نسل جدیدم بهتر می‌فهمم، پیج بزن هر روز استوری انگیزشی بذار، انرژی مثبت باش، ملت این چیزا رو دوست دارن، بعد فالوور می‌گیری پولدار میشی!!!_____________________________________________این مکالمه برای من، تبدیل به یک عذاب دائمی شده، چرا که هر سری با یه شخص جدید آشنا می‌شم یا گاهی دوستانی رو می‌بینم و حرف از درآمد میاد وسط تنها چیزی که بهم میگن همینه، پیج بزن!! شروع میکنن داستان رشد فلان بلاگر رو جوری برای من تعریف می‌کنن که گویا تا حالا خودم اینستاگرام رو به چشم ندیدم و نمی‌دونم بلاگرها چطوری دارن پول پارو می‌کنن ازش!!! این روزها فرق نداره کارمند باشی یا کارگر بدبیاری‌ها و مشکلات مالی گریبان‌گیر تمام ایرانی‌ها هست ولی خدا نکنه شما با هم سن و سالان خودت درد دل کنی و از مشکلات زندگی بگی اونوقت تنها راه حل اونها برای خروج از همه مشکلات زندگی اینه :"پیج بزن" گویا پیج زدن به مشابه آبی هست که روی آتیش می‌ریزن و قراره حلال تمام مشکلات حل نشده باشه و حاجت تمام حاجت مندان رو برآورده کنه، اگر رویای پول راحت و بی‌زحمت رو داری و می‌خوای ظرف ۶ ماه خونتو عوض کنی و ماشین بخری و یه دور بری ترکیه و استوری بذاری تا چش و چال فامیل حسود شوهرت در بیاد نیاز نیست خیلی زحمت بکشی فقط کافیه پیج بزنی!!!این اتفاق خصوصا در برخورد با دهه هشتادی‌ها بیشتر برای من رخ میده با نوعی غرور و ابهت خاص که گویا اونها خودشون رو از یک نسل برتر می‌دونن و فکر می‌کنن خیلی با دهه‌های قبل فرق دارن و راهی بسیار متفاوت رو طی می‌کنن شروع می‌کنن به توضیح دادن اینکه چطور از همه چیز سر در میارن و چطور راه‌های پول درآوردن رو بلد هستن و به من توصیه می‌کنن که آره اگر پیج بزنی قطعا موفق می‌شی!!! اما این پیج زدن چی هست؟؟ این پیج زدن چی داره که قراره همه رو موفق کنه؟؟؟نحوه درآمد از اینستاگرام:با وجود اینکه امروزه نسبت به ۵ سال پیش برای مردم روشن‌تر شده که اینستاگرام و تلگرام چطوری تبدیل به منبع درآمد افراد می‌شه اما هنوزم یک سری از افراد همچنان براشون مبهم هست که این اپلیکیشن‌ها چطوری شما رو پولدار می‌کنه؟ در این راستا من یک توضیح مختصر درباره شیوه درآمدزایی اینستاگرام میدم، اینستاگرام یا تلگرام ۲ شیوه‌ عمده درآمدزایی دارن که در ادامه بهشون اشاره می‌کنم:? شماره ۱: شما یک محصول یا خدمات ارائه می‌دین و نمونه‌ای از اون رو از طریق اینستاگرام یا تلگرام به اشتراک می‌ذارین تا مشتری پیدا کنین مثلا یک هنرمند هستین و نقاشی می‌کشین، یک خطاط هستین و خوشنویسی می‌کنین، یک نجار هستین و صنایع چوبی درست می‌کنین، یک ماساژور هستین و خدمات ماساژ ارائه می‌دین، یک دیزاینر هستین و خدمات دیزاین جشن تولد ارائه می‌دین، یک مشاور عروسی هستین و خدمات انتخاب آرایشگاه و لباس عروس ارائه می‌دین!? شماره ۲: اصلی‌ترین و پرسود‌ترین شیوه درآمدزایی از اینستاگرام و تلگرام از طریق تبلیغات هست، زمانی که شما یک پیج با ۱۰ کا، ۲۰ کا یا ۵۰ کا فالوور داری به راحتی میتونی با تعرفه‌های چندصد هزاری تا چند میلیونی شروع به تبلیغات کنی به عنوان مثال با یک پیج ۵۰ کایی (۵۰ هزار فالوور) بر مبنای اینکه ویوی استوری‌هات ۵ هزار (یک دهم فالوورها) باشه شما می‌تونی هر استوری ۲۴ ساعته رو ۵۰۰ هزار تا ۱ میلیون تومن محاسبه کنی و با روزی یک استوری تبلیغاتی ماهی ۳۰ میلیون تومن به سادگی درآمد داشته باشی، به این ترتیب وقتی بلاگر محبوبتون رو فالو می‌کنین و اون روزی سه یا چهار تا پیج رو توی استوری‌هاش معرفی می‌کنه در حقیقت ثواب خدا ازشون حمایت نمی‌کنه بلکه میلیون‌ها تومن پول گرفته ازشون!! به همین ترتیب هرچقدر میزان فالوور بیشتر باشه نرخ استوری و پست هم بالاتر میره مثلا برای یک پیج ۵۰۰ کایی هر استوری حداقل ۸ میلیون تومن و هر پست حداقل ۱۵ میلیون تومن هست، اما مسئله اصلی این نیست که نرختون چقدر باشه خوبه؟ مسئله اینه که چطوری قراره فالوور جمع کنین و به اون نقطه برسین؟؟ در حالی که یک عده فکر میکنن صرفا ایده داشتن کافی هست تا پیج رشد کنه و یک سری دیگه هم منتظر هستن تا یک ایده ناب و غیرتکراری از عالم غیب بهشون الهام بشه اما داستان به همین ها ختم نمی‌شه!!تجربه شخصی من:می‌خوام داستان تجربیات خودم در تلگرام و اینستاگرام رو تعریف کنم که خودش به تنهایی می‌تونه روشن کننده خیلی مسائل باشه، با وجود اینکه سال‌های ۹۴ و ۹۵ وقتی دبیرستانی بودم دوستانم عکس‌های خودشون رو توی اینستاگرام بارگذاری می‌کردن ولی من همیشه جلوی اون مقاومت می‌کردم، به نوعی من همیشه با تغییرات یهویی مخالف بودم!! در حالی که تا چند سال قبلش یه زندگی آروم بدون گوشی هوشمند داشتیم یهو به خودم اومدم و دیدم دست هرکس یک گوشی هوشمند هست و همگی سرهاشون رو به پایین هست و هیچکس زندگی رو نمی‌بینه، نمی‌خواستم اینطوری زندگی کنم پس مقاومت می‌کردم و نمی‌رفتم!! تجربه شخصی از تلگرام:هنوز به خاطر دارم حدود ۵ سال پیش بود که من تازه ۲۰ سالم شده بود و فکر می‌کردم دارم هدف زندگیم رو پیدا می‌کنم، من اومدم تا دنیا رو تغییر بدم و راهی رو برم که گذشتگان نرفتن و دنیا رو با حضور خودم دگرگون کنم!!! (از اون طرز فکرها که آره من خیلی خاصم و خیلی متفاوتم و این حرف‌ها) به هرحال داشتم تجربه اولین حضورهام توی سوشال مدیا رو تجربه می‌کردم هرچند قبل از اون یکی دو سالی بود که توی تلگرام عضو شده بودم ولی نصب اینستاگرامی که سالها جلوش مقاومت کردم منو به یه دنیای دیگه سوق داده بود، انگار یهو از یک برکه کوچیک دراومدم و تو دل یه اقیانوس بزرگ فرو رفتم خب همه می‌دونیم تلگرام اکسپلورر نداره که این از نظر من یه موهبت محسوب می‌شه چون تو دیگه در معرض صدها هزار پیج که چیزای رنگ و وارنگ نشونت میدن نیستی! توی تلگرام همه چیز انتخاب شده هست تو انتخاب می‌کنی که سمت چه محتوایی بری به عنوان مثال زمانی که کانال‌های مخصوص کتابخوانی و مقالات علمی رو دنبال می‌کنی طی تبادل‌هایی که اونها با کانال‌های همکارشون انجام میدن تو بیشتر و بیشتر با کانال‌های مشابه آشنا می‌شی و یه جورایی غرق محتوا می‌شی و برعکس وقتی کانال‌های جنسی رو فالو می‌کنی بیشتر و بیشتر با کانال‌های جنسی آشنا می‌شی و غرق اون یکی محتوا می‌شی پس همش دست خودت هست خواه شکرگذار باشی خواه ناسپاس، راهت رو خودت انتخاب می‌کنی مثل یه شمشیر دو لبه که هم جونتو نجات میده هم جونتو می‌گیره و این به خودت بستگی داره!!! تلگرام هم به نظرم یه شمشیر دو لبه هست یا می‌تونه اونقدر مفید باشه که زندگیت رو نجات بده یا اونقدر سمی که تو رو تبدیل به یه تاپاله عن بکنه و این به خودت بستگی داره!!تجربه شخصی اینستاگرام:توی اینستاگرام اما اصلا شرایط به این سادگی نیست حتی اگر پیج‌های مد نظرت مثلا در زمینه کتاب‌خوانی، روانشناسی، فیلم و سریال یا بازی رو از قبل انتخاب کرده باشی و فقط همون‌ها رو فالو کنی ولی باز به لطف اکسپلورر که از طریق هوش مصنوعی دائم چیزهای رنگارنگ نشونت میده تو به یک سمت دیگه کشیده می‌شی و یهو می‌بینی داری انواع لباس‌های رنگارنگِ پیجی رو نگاه می‌کنی که می‌دونی هرگز اونقدر پول نداری که اونها رو بخری!! به همین ترتیب هر طرف رو نگاه می‌کردم چیزهایی می‌دیدم که باورم نمی‌شد آدم می‌تونه ازشون پول در بیاره!! مثلا فکرشو نمی‌کردم که یه زن با نمایش تخت خواب و مراحل زایش بچه‌اش تبدیل به بلاگر و پولدار بشه!! فکر نمی‌کردم با ساختن جوک‌های مسخره که عموما بر پایه مسائل جنسی استوار هستن کسی بتونه پول در بیاره ولی همه اینها توی اینستاگرام واقعی بود!!! در حالی که تلگرام مثل یه محفل گرم و آروم بود که خودم انتخاب می‌کردم تحت تاثیر چه چیزهایی قرار بگیرم اینستاگرام مثل یه اقیانوس بی انتها بود که هر موجش به سمت من می‌اومد منو بیشتر فرو می‌برد به پایین و هرچقدر هم سعی می‌کردم خودم رو به سطح آب برسونم این کار غیر ممکن‌تر می‌شد!! به هرحال سالها زمان برد تا من بتونم نسبت به اینستاگرام تاثیر‌پذیری کمتری بگیرم اما از همون ابتدا متوجه شدم که اینجا هیچکس محض رضای خدا محتوا تولید نمی‌کنه و این به من انگیزه کافی رو می‌داد که یک پیشتاز توی شهر خودم باشم شهر کوچیکی که مردمش هنوز هم از شیوه‌های سنتی پول در میارن و چی می‌شد اگر من به عنوان اولین بلاگر این شهر انتخاب می‌شدم؟ من توی شهری زندگی می‌کنم که هنوزم ۹۰ درصد مردمش باور ندارن که تو دنیای امروز افرادی هستن که بدون اینکه کارمند دولت بشن ماهی ۲۰ میلیون درآمد دارن و بدون اینکه مغازه‌ای باز کنن و هر روز صبح سرِ کار مشخصی بیان دارن ماهی ده‌ها میلیون پول درمیارن، اینجا اگر حرفی از درآمد آنلاین بزنی همه بهت می‌خندن و تو رو دیوونه خطاب می‌کنن و حالا این دیوونه می‌خواست شهرش رو به لرزه در بیاره!!(تفکرات یک ۲۰ ساله)رویای بلاگر ۱۰۰ کایی شدن!:در حالی که توی اون سن و سال همچنان تحت تاثیر شماتت خانواده‌ام بودم که چرا نتونستم به نام پرافتخار "پزشک" نائل بشم و باعث افتخار اونها بشم من توی گوشی به دریچه تازه‌ای از دنیایی رسیده بودم که مثل یه خیال شیرین بود آدم‌ها هر کدوم داشتن به طریقی پول در میاوردن و من هم می‌خواستم توی این دریای پول سهیم باشم، با اینکه یک قشری از افراد محصول یا خدماتی ارائه می‌دادن مثلا هنرمند بودن و خطاطی و نقاشی‌هاشون رو می‌فروختن یا لباس‌ و لوازم آرایشی و لوازم التحریر می‌فروختن یا خدماتی مثل دیزاین جشن تولد رو انجام می‌دادن اما من شیفته اون قشری شده بودم که یکی لایف استایل بود، یکی از خونه زندگیش استوری می‌ذاشت، یکی از اتاقش پست می‌ذاشت و یکی هم از نمایش بازارگردی تا رستوران‌گردی پول می‌گرفت!!برای من خیلی جالب بود که چطور یک نفر هر روز از یک منظره تکراری مثل زاویه دید آشپزخونه‌اش پست و استوری می‌ذاره و مردم هر روز با ذوق و شوق اون رو دنبال می‌کنن و پست‌‌هاش رو لایک می‌کنن و یا چطور یک دختر که برای کنکورش می‌خونه هر روز خدا از میز‌ تحریرش عکس می‌گیره و همون منظره تکراری اینقدر طرفدار داره؟؟ اگر اونها می‌تونن پس چرا من نتونم؟؟ مگه من چی از اونها کم دارم؟؟؟ منم یه گوشی دارم، منم یه پیج دارم پس تموم لوازم مورد نیاز برای بلاگر شدن رو دارم، بعدش هم یه بلاگر معروف میشم و تبلیغات می‌گیرم!!!فکر می‌کردم یک دریچه گنج کشف کردم چیزی که قبل از من گویا کسی کشفش نکرده و می‌تونستم توی رویاهام روزی رو تصور کنم که تبدیل به یک بلاگر مطرح شدم و همه باهام قرار داد می‌بندن و می‌خوان من توی تبلیغاتشون حاضر باشم یا با قیمت‌های بالا تبلیغات اونها رو توی استوری‌هام معرفی کنم یا بهشون بگم با مدیر برنامه‌هام هماهنگ کنن چون من زمان کافی برای رسیدگی بهشون رو ندارم!! روزی رو می‌دیدم که جلوی پدرم ایستادم و بهش نشون میدم که چطور ده برابر یک پزشک پول در میارم و حالا اون شرمنده هست بخاطر تموم وقت‌هایی که با حرف‌هاش و مقایسه‌هاش منو دلخور کرده!! با چنین انگیزه قدرتمندی که دست کمی از انتقام نداشت پیجی زدم و با نام و فامیلی مشخص خودم شروع به کار کردم، هر روز خدا پیج‌های بلاگرها رو تماشا می‌کردم از گرفتن دست آقاییشون تا خرید فرش خونشون تا شیر دادن به بچشون هر روز چیزهایی رو استوری می‌ذاشتن که بخشی از یک روز عادی زندگیشون بود و من هم به همین ترتیب مراحلی از کارهایی که می‌کردم رو استوری می‌ذاشتم و ماه پشت ماه به همین منوال می‌گذشت تا اینکه بعد از ۷،۸ ماه واقعا خسته شده بودم هیچکس منو فالو نمی‌کرد جز یه سری آدم فضول که فقط جهت خاله‌زنک بازی می‌خواستن پست‌های من بحث داغ غیبت‌هاشون باشه حتی به هزار نفر هم نرسیده بودم، و با این وجود کل زندگیم کف اینستاگرام بود برای دوست و دشمن چیزی که با خصوصیات اخلاقی من سازگار نبود که زندگی شخصیم رو روی پرده ببرم!!گیج شده بودم، نمی‌دونستم چیکار کنم؟ راه موفقیت چیه؟ مگه فقط پیج زدن و فعالیت کردن کافی نبود؟؟ چرا پس نمی‌شد؟؟ چی فرق داشت؟؟ اون زمان به این نتیجه رسیدم که انگار زن‌های شوهر‌دار جذابیت بیشتری برای فالوورا دارن و زندگی هیجان انگیزتری رو به دنبال دارن که البته حقیقت هم همین بود، مخاطب‌ها به زن‌های شوهردار و سرک کشیدن به خونه زندگی اونها علاقه بیشتری داشتن تا زندگی آروم و بی‌صدای یه دخترک مجرد و بی سر و صدا!! هرچند بعدها دختربچه‌های ۱۷،۱۸ ساله‌ای می‌دیدم که با لودگی توی پارک‌ها و خیابون‌ها به فالوورهای میلیونی رسیدن که نمونه اون میشه به امثال "نیکا فلاحی" و "دیانا رحیمی" اشاره کرد و به من ثابت شد که دخترهای مجرد هم می‌تونن فالوور میلیونی جمع کنن پس من چی؟؟ من واقعا نمی‌فهمیدم چرا برای من کار نمی‌کرد من که تموم اصول و الگوریتم و پست و استوری گذاشتن‌های متنوع و باکس سوال و هر چیزی که مشاورین پیج‌ها می‌گفتن رو رعایت می‌کردم پس کجای کارم اشتباه بود؟؟؟ هرکس یک نظری می‌داد یک نفر می‌گفت "نه باید پیج فیلم و سریال بزنی" (که زدم و شکست خورد) یک نفر می‌گفت "باید پیج انگیزشی بزنی" که هرچند انگیزشی با عقاید من سازگار نیست و در این مورد هم صحبت خواهم کرد(که باز هم زدم و شکست خورد) و به هرحال هرکس به شیوه خودش نظری می‌داد، من رو یاد بچگی‌هام می‌انداخت وقتی که یکی از بچه‌ها مریض می‌شد و بزرگترهامون اون زمان هرکدوم نظری می‌دادن یک نفر می‌گفت فلان داروی گیاهی رو بدین، یک نفر می‌گفت پیش فلان حکیم و عالم ببرینش و یک نفر می‌گفت نه توی قرن ۲۱ فقط باید بیمارستان ببرین!! برای بچه بینوای من (پیج من) هم هرکس یک اظهار نظری می‌کرد و من شده بودم بادی به هر جهت!! تو همون زمان افسردگی و احساس پوچی شدیدی بهم تحمیل شد، من فکر می‌کردم راه متفاوتی رو دارم میرم فکر می‌کردم قراره آدم موفقی بشم ولی تنها چیزی که بهش تبدیل شدم یه آدم سرخورده بود که به هیچ نقطه مطمئنی نرسیده بودم!!!چرا موفق نشدم؟؟زمان زیادی طول کشید که من متوجه شدم مهم نیست شما چه پیجی دارین حتی مسخره‌ترین پیج عالم هم داشته باشین باز هم می‌تونین کلی طرفدار پیدا کنین و کلی ازش پول پارو کنین چیزی که مهم هست تبلیغات هست، فقط و فقط تبلیغات!!! همون چیزی که درآینده باعث پولدار شدن شما از طریق پیج گوگولیتون میشه در حقیقت همون چیزی هست که شما برای شروع بهش نیاز دارین!! چیزی که متاسفانه هنوز که هنوزه خیلیا بهش اعتقاد ندارن و بارها می‌بینم کسانی رو که فکر می‌کنن اگر هر روز توی فلان ساعت پست بذارن یا روزی ۱۰ تا استوری بذارن یا حتما باکس سوال بذارن فالووراشون بیشتر می‌شه و پولدار میشن!! این چیزها شما رو پولدار نمی‌کنه!! باور نداری؟؟؟ امتحانش کن اگر واقعا نتیجه داد بیا آیدی پیجت رو بذار تا ما هم ببینیم پیشرفت تو رو و خوشحال بشیم!!بعد از ۵ سال تمام زیر نظر گرفتن پیج‌های مختلف، بلاگرهای مختلف، شیوه کارشون، شیوه تبلیغاتشون من به جایی رسیدم که مطمئنم به عنوان یک استاد می‌تونم واحد درسی چطوری بلاگر کاسه بشقابی بشیم و از تخت خواب تا زاییدن بچمون رو به نمایش بذاریم رو توی دانشگاه ارائه بدم، اما با این حال بعد از این همه تجربه باز هم زمانی که مشکلات مالیم رو مطرح می‌کنم از یه پسر ۱۸ ساله گرفته تا یه مرد ۷۰ ساله طوری من رو به زدن پیج تشویق می‌کنن که گویا من تا حالا پشت کوه زندگی کردم و خودم بلد نیستم چطوری می‌شه یه پیج راه انداخت!! چیزی که مهم هست نه صرفا راه اندازی پیج، نه حتی ایده پیج بلکه سرمایه لازم برای تبلیغات و نحوه به کارگیری اون سرمایه برای تبلیغات هست درست مثل ساختن یک فیلم سینمایی هست، شما کارگردان یک فیلم سینمایی هستی و میخوای اون سر زبون‌ها بیوفته و حسابی مشهور بشه خب چقدر حاضری براش تبلیغ کنی؟؟ بارها دیدیم فیلم‌هایی که ارزش خاصی نداشتن با تبلیغات هایپ چقدر فروش بالایی داشتن و برعکس فیلم‌هایی که اثرگذار بودن و محتوای قابل تاملی داشتن بخاطر تبلیغات کم چقدر شکست خوردن!!! اینجا هم داستان به همین شکل هست من می‌تونم به شما صدها ایده پیج اینستاگرام و کانال تلگرام معرفی کنم که شما رو پولدار می‌کنه اما شما چقدر سرمایه برای شروع کار داری؟؟این روزها زمانی که با نوجوون‌ها و جوون‌ها حرف می‌زنم و ازشون می‌خوام روی یک برگه ۱۰ تا از آرزوهای اصلی خودشون رو بنویسن تقریبا تو ۹۹ درصد اونها "داشتن یک پیج اینستاگرامی با ۱۰۰ کا فالوور" یکی از اصلی‌ترین آرزوهاشون هست این درحالی هست که اکثرشون کسایی هستن که از نظر مالی صفرن و از سمت خونوادشون اصلا حمایت نمی‌شن و هیچ سرمایه‌ای برای شروع ندارن که هیچ حتی ایده یا مهارت‌های لازم رو هم ندارن بلکه صرفا فقط رویای یک ذهن پولدار رو در سر پرورش میدن و فقط امیدوارن که با مثبت اندیشی از سمت کائنات و هر روز پست و استوری گذاشتن یه روزی هم اونها پولدار بشن!! من همین الان می‌تونم به عنوان مشاور نوجوون‌ها در مشکلات زندگیشون یا مشاور اینستاگرامی برای پیج‌ها عمل بکنم اما چرا نمی‌تونم؟ چون زمینه این‌ کار رو ندارم، چون وقتی پیج می‌زنم و می‌گم مشاور اینستاگرام هستم بهم میگن اگه تو خیلی بلدی چرا خودت فقط هزار تا فالوور داری!! اما اگر ۱۰۰ کا فالوور داشته باشی حاضرن میلیون‌ها تومن پول بدن تا فقط یک ساعت من بهشون مشاوره بدم خب اون ۱۰۰ کا چطور میاد؟؟ صد در صد تبلیغات!!! حالا بعد از گفتن تمام این داستان‌ها شما به من بگین، چه احساسی دارین اگر جای من بودین؟؟ اگر بعد از کسب تجربیاتی که می‌تونه تبدیل به یک کتاب قطور یا یک واحد درسی بشه، چند تا آدم از ناکجا آباد میان و شما رو زیر سوال می‌برن و بهتون توصیه می‌کنن برای رفع مشکلات مالی پیج بزنین چطوری جوابشون رو می‌دین؟؟؟ این مقاله شاید جوابی هست که از این به بعد بهشون خواهم داد.پست شماره ۱۲ / ۳۰۱۰ کلمهتاریخ ۱۵ مرداد ۱۴۰۲سایت ویرگول