کودک اجاره ای(داستان کوتاه)

کودک اجاره‌ایوسط پارگی غروب، باران و برف درهم می لولیدند و بی مقصد در آسمان هوار می‌کشیدند. نگین‌های آب صورتم را لمس می کرد.لباس نم زده و لزج شده کلافه ام کرده بود که به سقف خانه ای پناه آوردم. صدای بوق‌های چسبیده به هم، دانه های باران را کنار میزد تا به گوشم برسد.طعم نگاهش از لای پنجره ماشین به سمتم پرتاب شد. نمی دانم خیسی تنم یا جاذبه چشمانش ما را به هم گره زد. ضربان قلبم دور دستگیره در قفل شده بود. به زحمت بر صندلی نا آشنا نشستم. درون ماشین واژه‌هایش مرا در آغوش گرفته بود. بعد از 5 سال تاری تجربه سابق، حالا شاهد شکستن عهدم بودم. خفگی دور گلویم را فشار می داد و کلمات زیر زبانم حبس شده بودند. چشمانم تک زاویه به بخار روی شیشه دوخته شده بود. همه ی خاطرات ناگوار گذشته در مغزم دوباره داشت جوانه می زد. صدای امیر بنای سکوتم را خراب کرد و مرا به قهوه ای داغ دعوت کرد.طعم ریزش دلهره و اضطراب را بعد از مدت ها تجربه میکردم. گوش هایم در مقابل جملاتش سر شده بود و انگار دو گوشواره‌ باور و تردید آویزان کرده بودم.عجیب معاشرت آشفته حالی بود که او از فردایی مسرت بخش می گفت و من لای خرابه های دلدادگی گذشته ام گیر کرده بودم.گفت: چه بارون به موقعی بود. به خاطر این بارون ما اینجا کنار هم نشستیم.و خندیدهمه زورش را برای رخنه به قلبم گذاشته بود. لرزه ای عجیب میان دلمردگی های قلبم رخ داده بود و حس دوست داشته شدنم را قلقلک میداد. این بار آخرین وامانده های عشقم را روی امیر قمار می کردم.کاخ آرزو های مصیبت زده ام، این بار به دستان امیر عاشقانه در حال بنا شدن بود. ریز ایامی که تبدیل به قبله ام شده بود، خالصانه ستایشش میکردم. هر روز برگی جدید از دفتر عاشقی را بی تکرار ورق میزدیم، و من هر روز در عشق فروتر می رفتمشادابی سفرهای دونفره مان مرا به طراوت 20 سالگی ام برده بود، اما درست در میانه لذت و عشق، باز هم ترس جدایی از این حال خوب مغزم را درگیر کرده بود.با این حال پله های امیدم را بروی وعده های سنگین و ماندگار امیر گذاشتم و تبدیل به ملکه ای پر توان شده بودم.وسط دلبریهای پر رنگم بود که حالت تهوع و دل آشوبگی در وجودم افتاد، این تهوع های ناگهانی از کجا آمده بود؟- نکنه حامله امو همین حس مرا به مطب دکتر کشاند و آزمایش‌گاه.نگاه پر احساس دکتر به برگه آزمایشم گره خورده بود. با لبخندی ملیح گفت:مبارک باشه عزیزمتجربه ای عجیب به دور شکمم میچرخید، بین جنون شادی و غم گیر کرده بودم. نمیدانستم چطور این عصاره شادی را به امیر برسانم.خورشید خودش را سمت غروب کج کرده بود و باد ملایمی که داشت کم کم زورش را بر روی ریشه نو نفس درون شکمم میکشید.بالاخره مسیر دل آشوب به پایان رسید و به محل کار امیر رسیدم. برخلاف باورم بعد از شنیدن خبر، جنونی وحشی در او بیدار شده بود:حتماً اشتباه شده. خوشحالی هم نداره، بی خود کردی. فردا می اندازیش.انگار دیوانه شده بود. داد می زد:برای من آدم شده میخواد خانواده تشکیل بده!!!ضربان قلبم بعد از هربار فریاد او راهش را گم میکرد و با کلی تاخیر دوباره می آمد، دچار کمای لحظه ای شده بودم و تنفر عجیبی در دلم جاری شده بود.این بار حال خرابم صدای جان میداد، طعم تلخ گندیدگی روی زبانم، با آهنگ صدای امیر که فریاد میزد بچه را باید بندازی ترکیب شده بود.قطره های درشت عرق برپیشانیم افتاده بود و می لرزیدم. امیری که در صدایش وحشت و خشم غریبی دیده میشد، ماشین را برای خرید آب ترک کرد.اشک چشمانم را تار کرده بود که تلفن امیر زنگ خورد. شماره ای نا آشنا و مشکوک ذهنم را پریشان کرد، بعد از زنگ پیامکی روی تلفن آمد:امشب تولد پارساست دیر نکنی!!!ناخواسته دستان لرزانم به جستجوی گوشی رفت که عکس های 3 نفره گالری امیر تیر خلاص امروزم بود.حس عشق اجاره ای راه گلویم را بسته بود. تا دیروز خود را قطب بزرگ عاشقی میدیدم امروز تبدیل به هرزه ای وسط عشقی ماندگار یکی دیگر شده بودم.حس مادر بودن با سرعت زیاد از من فاصله میگرفت و احساس میکردم بازیچه ای بیش نیستم. تجسم روزی که بچه ام بفهمد مادرش قربانی شهوت بوده خفه ام کرده بود.قبل از آمدن امیر ماشین را ترک کردم و سرگردان خیابان برای نگه داشتن بچه یا انداختن جانی بیگناه راه افتادم. Instagram:behnam.mzi