احساس قدرت با انجام کارهای مفید | مار و پله کار آمدی

به نام خالق هستیمطلب پیش روی شما ترجمه و به نوعی برداشت آزاد من از یک ویدئو در یوتیوب به عنوان "How to become more powerful" از چنل "Better ideas" هست. تئوری به این شکله که قراره استفاده درست از قدرت و انرژی خودمون رو به بازی مار و پله انرژی تشبیه کنیم.به چیزهایی که از ما انرژی میگیرن مار و چیزهایی که به ما احساس قدرت میدن و استفاده درستی از انرژی دارن نردبون میگیمبرای اینکه متوجه شیم کدوم کارها نردبان و کدوم کار ها مارن نیاز داریم از نحوه کار ذهنمون آگاه باشیم:هورمون هایی مثل آکسی توسین، اندروفین ، سروتونین و اندوکانابینوئید هورمون هایی هستن که مربوط به زمان حال میشن و به ما کمک میکنن لحظه حال و چیزی که الان داریم رو حس کنیم(نکته: در این قسمت صرفا به ترجمه اکتفا کردم و میتونه تفسیر دقیقی از دوپامین نباشه)اما دوپامین برای چیزهایی هست که ما هنوز نداریمشون، دوپامین میتونه عامل این باشه که ما چیزهایی رو بخواییم که میتونیم همون لحظه یا در فاصله زمانی دیرتری در آینده داشته باشیمشوندوپامین میگه:تو باید این کارو کنی چون بابتش یه جایزه میگیری!معمولا کار ها سطحی از رضایت و سطحی از وسوسه دارناما چیز عجیب اینه که بعضی چیزها خیلی زیاد وسوسه انگیزن که ما بابت انجامشون مقدار زیادی اضطرار و اهمیت احساس میکنیم اما اونچیزها خیلی راضی کننده نیستن و بعد از انجامشون احساس رضایت کافی نداریم و انرژی و منابع مارو هدر دادن، اینجاست که اون کار نقش مار رو توی مارپله انرژی ما داره!ما توی عصری هستیم که توش کارهایی که وسوسه زیادی دارن اما بعدش متوجه بی فایده بودنشون میشیم فراوانن،همون کارهایی اما بعد انجامشون میگیم خب، حالا چی شد! که چی! (رضایت از فایده اون نیست) مثل بازی کردن های بی مورد با گوشی و کنسول یا استفاده بی اندازه از اینستاگرام و شبکه های اجتماعی دیگه و ..کارهایی که به ما مقدار زیادی وسوسه و البته دوپامین میدن اما در آخر رضایتبخشی کمی دارن، درواقع لذتشون تاریخ انقضای کوتاهی داره.مار های این بازی باعث میشن قدرتتون رو هدر بدید و انرژی و تمرکزتون رو صرف کارهای کم فایده یا بی فایده کنید ، یعنی لذت آنی و عدم رضایتمندی بعدی ؛ هدف ما برای کسب قدرت بیشتر توی این بازی انرژی زندگی اینه که عملی رو پیدا کنیم که بالانس مناسبی از لذت و رضایتمندی بعد انجامش داشته باشه؛کاری که به اندازه کافی دارای دوپامین باشه که انگیزه انجامش رو داشته باشیم(پیش از شروع) و در عین حال از انجامش رضایت داشته باشیم(حین کار) و بعد اتمامش هم احساس قدرت و مفید بودن داشته باشیم نردبونه.کاری که بگیم ارزشش رو داشت که براش انرژی و زمان صرف کردم و نسبت به خودمون و شاید حتی روند زندگی احساس بهتری داشته باشیم! اینها همون نردبون های بازی ما هستن! این کار ها میتونن کار هایی مثل ورزش، مطالعه مفید، کمک به بقیه ، تمیز کردن محیط کار یا میزمون ، انجام دادن یه کار عقب افتاده هرچند کوچیک یا .. ابشنسه سوال حیاتی برای رسیدن به یک جوابخوبه که این سوال رو قبل انجام کارهایی که همیشه وقتمون رو صرف اونها میکنیم از خودمون بپرسیم، این کار نردبونه یا مار ؟! چطور جواب این سوال رو بدیم:1: قبل انجامش چه حسی دارم؟ وسوسه میشم؟ منو مثل آهن ربا جذب خودش میکنه؟2: وقتی انجامش میدم چه حسی دارم؟3: بلا فاصله بعد انجامش و کمی بعد تر و حتی روز و هفته های بعد از اون چه حسی نسبت به انجامش دارم؟اگه جواب این سوالا "خوب - خوب - خوب" بود پس اون کار یه نردبونه!کاری که پشیمونی به همراه نداشتهاما گه جواب بود "خوب -خوب - فاجعه"، یعنی قبل و حین کار نسبت بهش حس خوبی داریم و بعد اتمامش احساس هدر رفت و ضرر کردیم، پس اون کار توی بازی ما یه ماره!نکته :هدف رعایت این قاعده این نیست که ما از خوشی و لذت دوری کنیم، بلکه باید از خوشی های ارزون و بی فایده دوری کنیم، و وقتی تصویر بزرگتر زندگی رو میبینیم هرچقدر موفقیت ها و کارهای مفید بیشتری توی کارناممون داشته باشیم احساس رضایت و قدرت بیشتری نسبت به گذشتمون داریم،درواقع هم مدت کوتاهی بعد انجامشون هم در درازمدت!مثلا من بالاخره بعد مدت ها اولین پست ویرگولی خودم رو نوشتم! ?وقتی بعد از مدت ها شروع به انجام کاری میکنید که بارها به تعویق انداختیدش و با انگیزه درگیر انجامش میشید این کار میتونه بهتون احساس رضایت و قدرت و مفید بودن بده و ممکنه اون لحظه هم بگید چرا زودتر از اینها خودمو مشغول به انجامش نکرده بودم! این احساس آرامش و رضایت همون پیروزی توی این بازیه.رعایت قوانین بازی مار و پله انرژی نتیجه برد برد (لذت - رضایت) رو برای ما به همراه داره :)این برداشت من از ویدئو "How to become more powerful" از چنل "Better ideas" یوتیوب بود و امیدوارم براتون مفید بوده باشه.پی نوشت:سوالی که برای خودم پیش اومده اینه که اگه جواب "بد ، بد ، خوب" بود توی این بازی کجا جا میگیره؟یعنی کاری که حین انجامش حس خوبی نداشته باشیم و کشش زیادی هم برای انجامش نداشته باشیم اما بعد انجامش و بعد تر ها بگیم این کار خیلی مفید بود و ضرورت داشت، مثل درس خوندن های از روی اجبار یا اصلا شغلی که لازمه و .. شاید این کارا نردبونای اجباری این بازی باشن !?موفق باشید