رستا ی عزیز من

1)رستای تابستان برای یک دنیا درس داشت! من فقط دانش اموزی‌ نبودم که دانش تجربی می آموزد من درس زندگی آموختم آری درس زندگی ...‌و همچنان نیز از آن افرادی که آن روز بودند می آموزم!2)☆بسم رب النور☆رستا شاید تا بحال نام این پرنده ی ابی را که می خواهد به اسمان برود، شنیده باشی شاید تابحال برایت از او چیز ها گفته باشند شاید تا به حال حتی نام او را هم نشنیده باشی ، شاید هم...شاید تو برای بار اول است، که پا در راه رستا گذاشته ای ،برای بار اول است که خواسته ای پرواز کنی .شاید...اما پس این از روز ها ، پس از این روز هایی که با رستا ، با مکتب و باور رستا زیستی نمی توانی ارام بنشینی ، زین پس وقتی نام رستا را می شنوی در ذهنت پرنده ای ابی که می خواهد عروج کند و به بینهایت برود نقش نمی بند دیگر در ذهنت این تصویر نقش نمی بندد که یک اردو علمی می گذارند تا تو را با درس خسته کنند زین پس وقتی نوایی می اید و تو نام رستا را می شنوی ، تنها ان را نمی شونی بلکه از دل می گذرانی ، تو نام او را از دلت از اعماق وجودت می شنوییاد این روز ها می افتی ، یاد این روز هایی که شور و عشق رستایی ها حتی از پشت این ابزار های سرد و بی روح هم معلوم بود . پشت این ابزار ها ، کسانی نشسته بودند که انقدر درصد شور و عشق و هیجان و باورشان زیاد بود که تو از دور دست ها هم ان را حس می کردی رستایی ها در جای جای ایرانمان جا داشتند و بچه ها هم همینطور ، عجیب نیست؟! عشق را می توان محدود کرد؟ شور و شوق را چطور؟ هیجان را چی؟ باور را میتوان محصور و محدود کرد؟ حس و حالشان بی نهایت بود و این روز های ما را بی نهایت کرد . به عشق یاد گرفتن و دانستن صبح تا غروب پای این دستگاه های نژند می نشستیم و خیره می شدیم به ان برایتان سوال نیست که چرا؟! این که علم جذاب است قبول ، اما این که رستا چیز دیگری است را قبول داری؟ اری ، میدانم که همگی بر این باوریم که رستا چیز دیگری است ، دنیایی دارد سراسر عشق و شور و هیجان سراسر یاد گرفتن و دانستن از ان دانستن هایی که بروی امتحان بدهی و فراموشت شود نه از ان هایی که بنشیند بر در و دیوار قلب و ذهنت از ان هایی که دلت پر و بال بکشد برای اینکه بیشتر راجع به انها بدانی بله از ان دانستن هادر این روز هایی که همه خسته و زخمیراهی هستند و ناامیدی از هر سو زبانه می کشد ، بچه ها بی هدف درس می خوانندامتحان می دهد برای بیست گرفتن در این روز ها که ارزش علم محصور شده است در نمره و دیگر عشقی پایش خرج نمی شود در این روز ها که مجبورند بچه ها با گوشی و موبایل سر و کله بزنند برای اینکه یک کلمه فیزیک و ریاضی بفهمند اما نتیجه اش می شود هیچ نفهمیدن، و ساعت ها در این ور و ان ور پرسه زدن در این روز ها ، که قلب ها باتری هایش یکی درمیان کار می کند و انگار دیگر در اول زندگی سویی ندارد شما اموختید علم و عشق درهم تنیده شده اند و تا بی نهایت کنار هم اند باتری های نیم شارژ و ته شارژ قلب و روحمان را تعویض کردید و لامپ های جدید بستید به ذهنمان که روشن بیاندیشد و با عشق بفهمدلایروبی خوبی بود. حال و احوالمان تغییر کرد و رگه های امید و عشق کم کم وجودمان را فرا گرفت. به طمع رستایی شدن قرار گذاشتیم با خودمان با عشق درس بخوانیم و بفهمیم چه می خوانیم قرار گذاشتیم انقدر بی ریا یاد بدهیم در این چند روز یاد گرفتیم باید کمی الویت ها را تغییر داد ،باید چشم هایمان را بگشاییم و جور دیگری بنگریم به عالم هستی عمق معرفت و مرام و شور و عشق شما از یاد رفتنی نیست و بر تارو پود قلبمان هک شده است تا بی نهایت این را می دانم خوبی هایتان را فراموش نکنید رستایی ها و همینطور خوب بمانید شما بدون قلم درس ها دادید به ما ...همه ی ما نمی توانیم دوستتان نداشته باشیم آنقدر که...خودتان بهتر می دانید روزگارتان خوش و اسمان قلبتان ابی شش صبح شهریور هزار و چهارصد روزی که تا صبح خواب گارکاه صدا و فرکانسی را دیدم که از دستش دادم...3)رستا را الکی بزرگ نمی کنم ، رستا برای من بزرگ هست شاید دوسال دیگر به دلایلیاو را دورادور تشویق کنم و هیچ وقت جزوی از بدنه ی ان نشومولی تا روزی که سعی می کنم بگوید عشق و علم در هم تنیده اندرستا برایم‌ بزرگ است .