قسمت اول رمان افسونکر جهنمی

-افسونگر؟زیر لب فحشی بار لئون کردم و گفتم:-چی می‌خوای؟صدای خنده کریه‌ش گوشم رو آزار داد، اما توجهی نکردم. دورم چرخید و روبه‌روم قرار گرفت و گفت:-وقتشه بانو.پوزخندی کنار لب‌هایم جا خوش کرد، که لئون با چندشی گفت:-با اون لبای خوش فرمت پوزخند نزن که من می‌ذارم به حساب دلبریت!با خشم بهش خیره شدم و گفتم:-از جلوی چشمام گمشو لئون تا طلسمت نکردم!دستاش رو به حالت تسلیم بالا آورد و گفت:-من غلط کردم عزیزم، بهت خوش بگذره.غیب شد و از رفتن اون من نفسی تازه کردم. لعنتی بوی تعفنش تا یه روز تو اتاقم هست!-دخترم!برگشتم و با دیدن پدرم، سرم را به احترام خم کردم و گفتم:-آه شیطان بزرگ، مرا مورد عنایت قرار دادید با حضورتان.به سمتم اومد و دستش رو روی شانه‌ام قرار داد و گفت:- افسونگر، دختر زیبای من، جان و نور تاریکی چشم من، جواهر گرانب‌های من، از وجود لئون ناراضی هستی؟از اینکه دوباره حالم را فهمید، اخمی کردم و گفتم:- نه سرورم..ـ من با لئون مشکلی ندارم.خنده‌اش در گوش‌هایم اکو شد و گفت:-عاشقِ دروغ‌هایت هستم و از اینکه می‌دانی برای بهتر شدن حال پدرت چه کنی خوشحالم. حال بلندشو و عشق را از پسران بگیر و ریشه هوس را جایگزین آن کن؛ من پشت و پناهت هستم.لبخند دلربایی زدم و سرم رو بلند کردم که با جای خالی پدرم روبه‌رو شدم. به سمت کمدم رفتم و شلوار لی مشکی با مانتو کوتاه و اندامی قرمز رنگ جیغی به همراه شال قرمز و کفش پاشنه ۱۰سانتی قرمز براق پوشیدم. رژلب قرمز زدم و آرایش ملایم چشمی انجام دادم؛ ناخونای بلندم رو لاک قرمز زدم و موهام رو از پشت آزادانه رها کردم که تا ران پایم رسید.با کمک قدرت طی‌الارضم خودم رو در خونه تهرانم فرض کردم و با باز کردن چشمام، در خونم بودم. این‌جا رو بیشتر از قلعه سرخ شیطان دوست دارم. آسمان همیشه قرمز شهر شوم (شهری که پدرم شیطان حاکم آن است.) کسالت بار و تکراریست اما این‌جا... چشمام رو بستم؛ نباید با فکرای بی‌خود وقت کمم رو از دست بدم. از خونه بیرون زدم و سوار لکسوز قرمزم شدم و در خیابون‌ها دنبال هدف مناسبی گشتم. نیم ساعت بیشتر نگذشته بود که نگاهم به پسری افتاد. وارد قلبش شدم و با دیدن۷۶ درصد عشق خالص، آب دهنم راه افتاد. لبخند خبیثی زدم و جلوی پاش ترمز کردم که با تعجب سرش رو بلند کرد. شیشه سمت خودم رو دادم پایین و با چهره دلربام که با لبخندی کامل شد، گفتم:- سلام.پسرک ساده که مبهوت چهره‌م شده بود، گفت:- س... س... سلام!به گردنم رقصی دادم و گفتم:- سوار نمی‌شی؟آوای دیوونه کننده‌ی صدام، داخِل ذهنش هک شد و مثل مسخ شده‌ها دور زد و سمت شاگردِ ماشینم سوار شد. شیشه دودی ماشینم رو بالا دادم، برگشتم سمتش و گفتم:-خب از خودت بگو!نگاه عسلیش رو تو چشمام دوخت و شروع کرد:- اسمم فرزاده، تهران زندگی می‌کنم و ایرانیم. یه دخترباز حرفه‌ای بودم، اما عاشق شدم؛ عاشق یه دختر شیطون تو دانشگاه به اسم سوگند... اما الان دیگه بهش هیچ‌ حسی ندارم. امروز می‌رم می‌زنم زیر نامزدیمون.آخی گوگولی! تو دام افسونگر افتادی. من رباینده عشقم. سرم رو کمی به سمت شونه راستم خم کردم و گفتم:- به نظر من اول ازش استفاده کن بعد ولش کن، بذار دست خورده بشه!فرزاد لبخند زد و موافقتش رو با سر اعلام کرد. دستم رو دراز کردم و روی قلبش گذاشتم. عشقش رو جذب کردم و هوس رو جایگزینش کردم. دستم رو کشیدم عقب و به حالت دستوری گفتم:- دیگه برو.مثل برده حلقه به گوشی از ماشینم پیاده شد و رفت. قهقه بلندی به خاطر انرژی‌ای که عشق خالص فرزاد بهم داده بود زدم و به سمت خونه روندم. برای امروز کافیه! من دردونه و تنها دختر شیطان هستم. غذام عشق خالصه و هوس، هدیه‌م به پدرمه. اون با هوس جوون میشه و من با عشق. هه، من اصلا شبیه پدرم نشدم و یکمی شبیه مادرمم.***صورتم رو میون دستام پنهون کردم. لعنتی! من یک جایی رو می‌خوام که پر از عشق باشه ولی کجا؟ به پهلو رو تخت چرخیدم. برم دم محضرخونه‌ها. چه فکر ابلهانه‌ای! فرزاد گفت داخل دانشگاه عاشق اون دختر شده. چرخیدم و رو تخت نشستم. پیدا کردم! دانشگاه یک جا پر از دختر و پسر خام و ساده. لبخندی از روی رضایت زدم و نگاه زهرآلودم رو داخل آینه انداختم که آینه ترک خورد و صدای شکستنش با صدای خنده‌های من تلاقی خورد. حتی آینه‌ها هم نمی‌تونن نگاه افسونگر من رو تحمل کنن.نگاه خیره دانشجوها، خبر از مهم شدنم در یک هفته رو می‌ده! مدیر دانشگاه همین که من رو دید قبول کرد که ثبت نامم کنه، اونم داخل بهترین دانشگاه تهران، رشته پزشکی! بدون هیچ رتبه و کنکور دادنی تو یه جای دولتی. بوی عشق فضای دانشگاه رو پر کرده و منو واسه دست درازی به سمت پسرها می‌کشونه. عشق پسرا ناب‌تر از عشق دختراست، چون پسرا وقتی عاشق میشن از تمام کارهای بدشون دست می‌کشن؛ هوس رو داخل قلب‌هاشون نابود می‌کنن و عشق خالص دقیقا مثلِ یه ش‌راب صدساله که هوش از سر من می‌بره رو توی قلباشون جا میدن. دیگه‌ وارد کلاسم شدم و به سمت آخرین ردیف صندلی رفتم. برعکس همه که از نگاه خیره متنفرن، من عاشق نگاه دیگران رو خودمم! چون چشم‌ها خبر از حال دل میگن! روی صندلی آخر از سمت چپ نشستم و عینک آفتابیم رو از جلوی چشمام برداشتم و نگاه هفت رنگم رو دور تا دور کلاس چرخوندم.- اوف، اون پسره ترم چهاری، خیلی عشقه!-منظورت همون پسره‌ست که ملقب به فرشته رانده شده‌ست؟-اوهوم.از مکالمه مزخرف دوتا دختر ردیف جلوییم یکم عصبانی شدم. به چه جرعتی این انسان‌های جاهل لقب پدر من رو روی یک انسان دیگه گذاشتن؟- سلام.سرم رو چرخوندم و به گروه هفت نفره پسرا نگاه کردم. لبخند زدم و گفتم:- مشکلی پیش اومده؟پسرای مسخ شده، سرشون رو به معنی نه تکون دادن و به سمت راست رفتن. خنده ریزی کردم و سرم رو چرخوندم که با چشمای از حدقه بیرون زده دختر پسرا روبه‌رو شدم. اهمیتی ندادم و از پنجره به بیرون خیره شدم. کم کم کلاس شلوغ شد و استاد اومد سر کلاس. تا آخر کلاس، گوشی به دست کلش آف کلن بازی کردم. با گفتن خسته نباشید استاد، با کوله‌م زدم بیرون و به سمت کافه دانشگاه رفتم. شکلات داغ گرفتم و روی یکی از صندلی انفرادی‌ها نشستم و لیوان حاوی شکلات داغم رو روی میز گذاشتم. عاشق گرمائم، چون عشق با گرما بیشتر می‌شه؛ ولی سرما همه موجودات رو حتی در برابر عشق مستحکم می‌کنه. کسی صندلی کنارم رو عقب کشید و نشست. از شلوار و کفشش که میشه فهمید طرف پسره. عجیبه من نه عشقی تو قلبش می‌بینم نه هوسی! مگه میشه خنثی بود؟! سرم رو چرخوندم و با زیباترین و خوشتیپ‌ترین پسر انسان روبه‌رو شدم!عمیق به قهوه تلخش خیره شده و انگار اصلا روحی در این‌جا نداره! چشماش رو باید ببینم تا بفهمم چی داره تو ذهنش می‌گذره. صدام رو صاف کردم، پاشنه کفشم رو روی زمین کوبیدم، با ناخونام روی میز ضرب گرفتم؛ ولی انگار نه انگار! خیلی کفری شدم؛ کسی تا حالا به من بی‌توجهی نکرده بود!-دختر شیطان، برای چه نقشه‌ای به این‌جا اومدی؟چشمای گرد شده‌م، روی پسر ثابت موند. مطمئنم یک انسان نیست چون وجود من رو شناخت! ولی چجوری؟ سرش رو برگردوند و چشمای صیقلیش رو بهم دوخت. آب‌ دهنم رو به زور قورت دادم و گفتم:-از چی داری حرف می‌زنی؟ دختر شیطان دیگه کیه؟پوزخند کنج لب،هاش رو تسخیر کرد و تیز و برّنده گفت:-افسونگر؛ دردونه و نور تاریکی چشم شیطان، دختر زیبا و البته رباینده عشق‌های پاک، گذارنده هوس در قلب‌ها! بازم می‌خوای از مشخصاتت بگم؟سعی می‌کنم ردی از تعجب در نگاهم نباشه. خیلی ریلکس اما با لحنی مرموز گفتم:-تو کی هستی؟آرنجش رو روی میز گذاشت و به سمتم خم شد و گفت:-من کابوس هر شب توئم.خنده بلند و تمسخربارم توجه دانشجوهای داخل کافه رو به سمت ما جذب کرد. از انرژی نگاهشون قدرت گرفتم و با صدای آروم زمزمه کردم:- تو... تو کی باشی که بخوای کابوس من، دختر شیطان، افسونگر قلب‌ها بشی؟!-کاری نکن آخرین نگاهت تو آتش جهنم باشه!به سمتش خم شدم و رخ به رخ صورتش توقف کردم و گفتم:-من داخل قلب جهنم، در میان آتش‌های سوزان به دنیا اومدم. برای همینه که منبع قدرت من آتش عشقه. تو هیچ وقت نمی‌تونی دختر جهنمی رو محکوم به جهنم کنی!-من پادشاه جهنمم و به دستور خدا می‌تونم خطاکاران رو اون‌جا زندانی کنم.دیگه عمرا نمی‌تونستم از تعجبم جلوگیری کنم! لعنتی! یعنی این پسره آریابده؟! تنها دورگه انسان و شیطان! پدرش انسان و عزیز شده خدا بود و مادرش هوس‌بازترین جن که تمام موجودات بهش لعنت فرستادن. واو! نتونستم جلوی پوزخند زدنم رو بگیرم و گفتم:- پس تو همون آریابد معروفی؛ پسر آتش و خاک و محبوب شده خدا!حالا اون بود که تعجب کرد، ولی سعی کرد تعجبش رو مخفی کنه. چطور دختر شیطان بدون آسیب دیدن، اسم خدا را به زبان می‌آورد؟! حالا وقت سیاست بود. به سمتش خم شدم و با طنازیِ دلربایی گفتم:-هه! هر دوی ما از انسان و آتش زاده شدیم. آها یک سوال دیگه؟ [تیز به چشماش خیره شدم] تو داخل این دانشگاه چیکار می‌کنی؟نگاه سرد و یخیش باعث شد ازش فاصله بگیرم و صورتم رو بکشم عقب. مثلِ یک ذره نفوذناپذیر می‌مونه! موهاش رو تاب داد و گفت:- این رو من باید از تو بپرسم... چون من خیلی وقته اینجام. [جدی شد و با اخم گفت] دخترشیطان، یا میگی برای چی به زمین اومدی، یا مجبور میشم با کمال میلم ببرمت زندان هشتم جهنم!-تو انگار حرف تو گوشت نمیره! دارم میگم دختری که تو جهنم به دنیا اومده، تو آتیش جهنم نمی‌سوزه!کل کل با این پسره دردی از من دوا نمی‌کنه و الان بدجور گشنمه. شکلات داغم رو رها کردم و بلند شدم و بی‌توجه به پسره از کافه خارج شدم. اداش رو درآوردم و از شانس گندم پسره رو لعنت کردم. وارد کلاس جدیدم شدم و ردیف آخر نشستم. هدفونم رو درآوردم و روی گوشام گذاشتم و چشمام رو بستم و به آهنگ آخرالزمان "ادِل" گوش دادم. از این بدترم یعنی می‌شه؟ اه اگه برم پسره بدتر شک می‌کنه، اگه نرم... اوهوم؛ بهتر نرم! مثلا می‌خواد چه غلطی بکنه؟ من دارم غذام رو به دست میارم. بعد از تموم شدن آهنگ، هدفونم رو جمع کردم.-وایی الان با عشق من، فرشته رانده شده کلاس داریم!-به نظرت به ما هم نگاه می‌کنه؟ وای به خاطر هوش زیادشه که اجازه تدریس داره.مشتاق، سرم رو از بین دخترا در آوردم و گفتم:-سلام. ببخشید یه سوال داشتم، این فرشته رانده شده که می‌گین کیه؟یکی از دخترا که خودش رو غرق آرایش کرده بود گفت:-تو چطور اون رو نمی‌شناسی؟چشم غره‌ای بهش رفتم و نگاه ترسناکم رو بهش دوختم و سرم رو کشیدم عقب. به درک نگو! دختر تازه به دوران رسیده، ادا عاقلا رو در میاره! بی‌لیاقت حتی نباید باهاش حرف می‌زدم. نگاهم رو بین پسرا چرخوندم و دنبال یه طعمه خوب گشتم، که چشمای تیزم به یه پسر مثبت و البته جذاب افتاد که عمیق تو فکر فرورفته بود. بلند شدم و به سمتش رفتم و صندلی کنارش نشستم و گفتم:-سلام.سرش رو چرخوند، که نگاه کسلش تحت سلطه من در اومد. لبخند دلربایی زدم و با دیدن ۹۶٪ عشق ناب و آتشین، آب دهنم راه افتاد و گفتم:-چی شده تو فکری؟ بیا بریم پیش من با هم صحبت کنیم.بلند شدم و اونم مثل یه عروسک دنبالم راه افتاد. سر جام نشستم و اونم کنارم نشست. وقتم کمه و حسابی گشنمه. مطمئنم با خوردن عشق این پسره تا یه هفته گشنه نشم. حوصله ماجرای بی‌خودش رو نداشتم، پس با یه نگاه به کل کلاس، از هواس پرتی بچه‌ها استفاده کردم و دستم رو روی قلبش قرار دادم و تمام عشقش رو وارد بدنم کردم و هوس رو جایگزینش قرار دادم و دستوری گفتم:-کارم باهات تموم شد، پس حالا برو!مطمئنم چشمام و ل*با*م خوش‌رنگ شدن، چون عشق معجون جادویی منه! دانشجوها با ورود استاد بلند شدن ولی من بی‌خیال نشسته بودم و طعم عشق رو مزه مزه می‌کردم. با نشستن دانشجوها نگاه خمارم رو به استاد سوق دادم و با دیدن آریابد حال خوبم پرید و جاش رو به خشم داد.پس آریابد همون فرشته رانده شده‌ست! بعدا باید از یکی بپرسم واسه چی این لقب رو روش گذاشتن. لعنتی مزه شیرین عشق رو واسم زهرمار کرد. کیف لپتاپش رو روی میز گذاشت و خیلی ریلکس برگشت و دستاش رو روی سینش تو هم قفل کرد. چه ادا و اطفاری در میاره. با نگاهش کل کلاس رو اسکن کرد و روی من ثابت نگه داشت و پوزخند زد. دستاش رو از هم باز کرد و از داخل کیفش پرونده رو درآورد و شروع کرد به حاضر و غایب کردن. وقتی اسم‌ها تموم شد گفت:-خب می‌بینم دانشجوی جدید داریم؛ خودتون رو معرفی نمی‌کنین؟!با اعتماد به نفس همیشگی‌م بلند شدم و از بین ردیف صندلی‌ها به سمت سکویی که آریابد وایساده بود رفتم. نگاه براقم رو بهش دوختم تا بفهمه تغذیه کردم. روی پاشنه کفشم چرخیدم و رو به دانشجوها با صدایی که هوش از سر همه ببره گفتم:- سلام، من افسونگر رادش هستم و دانشگاه شیراز درس می‌خوندم؛ اما به دلایلی انتقالی گرفتم و به این‌جا اومدم.به نظر خودم که کافی بود. چه دروغی گفتم من!(دانشگاه کجا بود!) خخ.رو پاشنه کفشم چرخیدم و نگاه آتشینم رو تو نگاه یخ زده‌ش ثابت کردم و گفتم:- استاد فکر کنم کافی باشه، می‌تونم برم بشینم؟آریابد به سمتم اومد و روبه‌روم وایساد، تو چشمام خیره شد و یک دفعه هاله سفید رنگی ازش ساطع شد که کل کلاس رو در بر گرفت! چی شد؟ قفل نگاه رو شکستم و برگشتم سمت بچه‌ها که دیدم خشکشون زده! از پنجره به بیرون خیره شدم. پرنده‌ها، برگ‌هایی که در حال سقوط بودن، همه چیز وایساده!- نترس، فقط زمان رو متوقف کردم.شعله‌های آتیش رو تو نگاهم حس می‌کردم. خشمگین برگشتم سمتش و گفتم:- برای این کارت چه توضیحی داری؟پوزخند زد و گفت:- می‌ترسی تو زمان اسیرت کنم؟ اوم عالیه! دختر شیطان به دست زمان بیفته!دستش رو آورد جلو و ل**ب‌هام رو لمس کرد. از سرمای انگشتاش لبم یخ زد و باعث لرز خفیفی روی اندامم شد. پوزخند زد و غیب شد. چرخیدم و دنبالش گشتم. نیست! اسمش رو صدا زدم؛ سکوت جوابم بود. جیغ زدم؛ اکوش رو در گوشام شنیدم. سرم داشت گیج می‌رفت و چشمام همه جا رو تار می‌دید. یعنی اون فهمیده که زمان من رو می‌کشه؟ در حال سقوط بودم که دستی به کمرم چنگ انداخت و من معلق در آغوش یخ زده آریابد متوقف شدم و نگاهم خاموش شد!- خب بچه‌ها پایان کلاس.چشمام اتوماتیک باز شدن و ذهنم شروع کرد به یادآوری اتفاقات. آریابد لعنتی داشت جونم رو ازم می‌گرفت!- بهتر نیست بلند بشی؟ کلاس تموم شده و تو از اول تا آخرش خواب بودی!سرم رو بلند کردم و به صورت بی‌نقصش خیره شدم. روبه‌روش وایسادم و با تمام قدرتم خواستم سیلی بزنم، که مچ دستم رو تو هوا گرفت و جدی و سرد گفت:- من نمی‌دونستم تو رو زمان می‌کشه، انرژیِ مرگ رو آخرین لحظه حس کردم! واسه چی زمان می‌کشتت؟- واسه اینکه زمان پیرم می‌کنه و عشق و هوس هردو در قلبم می‌میرن!نمی‌دونم واسه چی جوابش رو دادم، چشماش نیرویی داره که نمی‌ذاره دروغ بگم. پشت این لنزهای آبی، نگاهی به رنگ قرمزی خونه! خاص‌ترین قرنیه‌ایه که قرمزیش به رنگ آتشه اما سرماش وجود هر کسی رو منجمد می‌کنه! با حس سرما در مچ دستم، مچم رو از زندان دستاش آزاد کردم و با برداشتن کیفم برگشتم، که با جای خالی‌ش روبه‌رو شدم. با قدرت طی‌الارضم به خونه فکر کردم و در عرض چند ثانیه اون‌جا بودم. کیفم رو روی کاناپه انداختم و با قدرتم، لباسام رو با یک تاپ و دامن قرمز عوض کردم. موهای بلندم رو آزادانه رها کردم، رو کاناپه دراز کشیدم و خواب چشمام رو ربود.***به تاریکی لذت بخشی که دورم رو احاطه کرده بود خیره شدم. به عنوانی که حتی نمی‌تونستم جلو پام رو ببینم، شروع کردم به راه رفتن. برق چیزی توجهم رو جلب کرد. نگاهم رو چرخوندم که با دوتا چشم براق قرمز روبه‌رو شدم! واسه اولین بار وحشت کردم. یک قدم به عقب برداشتم که دستام مایع لزجی رو لمس کردن. خون تو بدنم یخ بست و چشمام در حالی که قفل چشمای قرمز بود گشاد شد. نفسای سردی رو پشت گوشم حس کردم، برگشتم ولی جز تاریکی چیزی نبود.‌ سکوت از همه چیز ترسناک‌تر و واهمه‌انگیزتر حس می‌شد. شیء سردی رو روی پوستم حس کردم و بعد سوزشی که تا مغز و استخونم رو سوزوند. جیغم تو گلوم خفه شده بود و تقلاهام برای فرار بی‌فایده بود! دستی رو شونه‌م قرار گرفت. با دیدن انگشتای کشیده و تاول زده‌ای که بوی تند سوختگی رو می‌داد، جیغ بلندی کشیدم.چشمام رو باز کردم و با وحشت نشستم و دستم رو به گلوم کشیدم تا شاید راه نفس کشیدنم باز بشه. لعنتی! اولین بار تو عمرمه که انقدر از یک کابوس وحشت کردم! نفس عمیقی کشیدم و موهام رو پشت گوشم دادم. سرم رو چرخوندم و به شونه‌م خیره شدم که با دیدن کبودی‌ای که عجیب شبیه دست بود، دوباره ترس اومد سراغم! دستی به کبودی کشیدم که از درد زیادش جیغی کشیدم. یکی می‌خواست باهام بازی کنه! ولی اون نفر کیه؟ اگه بفهمم، دختر شیطان نیستم اگه نابودش نکنم!***در حالی که با پاشنه کفشم رو زمین ضرب گرفته بودم، منتظر شروع کلاسم بودم. چند وقتیه که دخترا با حرص و حسرت و پسرا به امید داشتنم، بهم خیره می‌شن. پسره ژیگول اومده میگه میای با هم دوست بشیم؟ دِ آخه کله خروسی! اسکلت آزمایشگاهی! چی من و تو بهم می‌خوره؟ والا انسانا با این همه اعتماد به نفسشون می‌تونستن چه کارا که بکنن، اصلا اینا حروم شدن، هه!امروز امتحان دارم و می‌خوام از روش ناعادلانه و البته لذت بخش تقلب استفاده کنم.- چطوری تو؟سرم رو بلند کردم و به دلربا، دوست جدیدم خیره شدم. یه دختریه که عجیب شیطان می‌پسندش!خب دلایلش: اول اینکه دختر نیست، دوم دروغگوئه، سوم جز گروه شیطان پرستانه، چهارم با همه رابطه داره، پنجم نزول‌خور و البته قمارباز حرفه‌ای در تن فروشی، ششم لعنت شده خداست و دیگه روحی در بدن نداره. لبخند زدم و گفتم:-خوبم.خودش رو کنارم ول کرد و گفت:-امروز حوصله کلاس رو ندارم؛ به احتمال زیاد جیم بزنم اما به خاطر فرشته رانده شده دل لامصبم نمی‌ذاره برم.سوالی که این‌ چند وقت شده حاکم ذهنم رو ازش پرسیدم:-برای چی بهش‌ می‌گین فرشته رانده شده؟لبای پروتزیش به لبخند حال بهم زنی کش اومد و گفت:-چون از لحاظ زیبایی و خوشتیپی عین یه فرشته‌ست، ولی چون روی زمین همچین آدمیه... بهش میگن رانده شده و سر جمع اینا شده فرشته رانده شده.اینا رو باش، از اون حاکم عذاب چی ساختن! دلربا خانوم زمانی می‌رسه که مثل چی از این فرشته‌تون متنفر میشی!دلربا: وای! اومد!برگشتم سمت دلربا و با خشم گفتم:- حالا چرا جیغ می‌زنی؟ روانی!ولی اون اصلا انگار نه انگار! برگشتم و به هیربدی نقره‌ای خیره شدم. وا! این دیروز با لامبورگینی نیومده بود؟! پسره عقده‌ای! مثلا می‌خوای چی رو نشون بدی؟وارد پارکینگ که شد، دلربا دوباره با جیغ برگشت سمتم و گفت:- وای افسونگر من اگه زیباییم در حد تو بود، مخ این پسره‌ رو می‌زدم، من هر کاری کردم تا به چشمش بیام نشد. آه!این دختر یکم عقل لازمه! والا من که دختر شیطانم، هنوز دخترم؛ اما این خانوم نوچ نوچ! آدم نمی‌شه این بشر.با افتادن یه قطره‌ی سرد سفید روی گونه‌م، سرم رو بلند کردم و به دونه‌های برف خیره شدم. چقدر مهربونی آخه؟ با وجود این همه انسان گناهکار باز هم خدا نعمتش رو برای اونا می‌فرسته. واسه چی؟ چرا انقدر مهربونی؟ چرا انقدر بخشنده‌ای؟ پدرم میگه تنهایی انقدر رو خدا فشار آورد که انسان رو آفرید و اون رو از بهشت روند. هنوزم پدرم به عشق خدا عبادت می‌کنه، اما خدا فقط میگه جز سجده بر آدم به هیچ وجه پدرم رو نمی‌بخشه. آه از نهادم بیرون اومد و بخار گرمی رو هر چند کم در این هوا رها کرد.دلربا: هی، افسونگر! پاشو بریم تو؛ به چی خیره شدی؟ مگه تا حالا تو عمرت برف ندیدی؟با صدایی که از ته گلوم آزاد شد گفتم:- تو برو من بعدا میام.دلربا: باشه هر جور راحتی، پس تو کلاس می‌بینمت.دلربا جای من نبود تا بدونه تو شهر شوم چه اتفاقایی می‌افته. به جای برف رگبار آتشه که سر مردم فرود میاد. هوای تازه اون‌جا معنی نداره، وقتی که همه جا رو تعفن گرفته! نمی‌دونه چقدر سخته چشمات به رنگ قرمز عادت کنه، وگرنه هیچ وقت قرمز رو رنگ عشق نمی‌ذاشتن. انسانا خیلی کوته بینن، خیلی! انگار که بغض و درد تو گلوم انباشته شده باشه، با اولین قطره بلورین اشکم آزاد شد. کی می‌خواد بفهمه از درد چند صد ساله من؟-الکی اشکات رو هدر نده، خیلی‌ها دنبال اشکاتن.انقدر غرق در افکار پریشونم بودم که وجود آریابد رو کنارم حس نکردم. سریع اشکم رو با پشت دست پاک کردم و گفتم:- چیزی تو چشمم رفته بود.پوزخند صداداری زد. ولی یک سوال افتاد تو ذهنم. سرم رو برگردوندم و به نیم‌ رخش که به آسمان خیره شده بود نگاه کردم و گفتم:-واسه چی گفتی خیلی‌ها دنبال اشکامن؟تو همون حالت گفت:- تو واقعا نمی‌دونی اشکت از اشک یک پری‌ دریایی هم با ارزش‌تره، اشکات شفا بخشه و یه جاودانه کننده عالی، یک عنصری که کیمیاگرها دنبالشن تا باهاش آشغال رو تبدیل به طلا کنند و جادوگرها تبدیل به ساحره بشن! خوناشام‌ها با اشکات می‌تونن آفتاب رو لمس کنن و گرگینه‌ها قدرت بگیرن و یک عالمه کار دیگه.با چشمای گرد شده گفتم:- دروغت خیلی مزخرفه!- دختر شیطان، من تو رو بهتر از پدرت می‌شناسم و از بیشتر قدرتات آگاهی دارم.باحرص گفتم:- عالیجناب جهنم، من اسم دارم و اسمم افسونگره؛ پس دیگه بهم نگو دختر شیطان!ادامه دارد...