مصاحبه با عزراییله

- سلام عرض می‌کنم. + بنده هم سلام عرض می‌کنم خدمت شما و تمام خوانندگان این مصاحبه. من در خدمت شما هستم. فقط لطف بفرمایید سوالاتی بپرسید که پاسخ‌های کوتاه داشته‌باشند. غذا روی اجاق است و ممکن است بسوزد.- چشم. بنده سعی می‌کنم گفتگو را تا حد ممکن سریع پیش ببرم.+ در خدمتم.- از خودتان بگویید. چه شد عزراییله شدید و الان مشغول به چه کاری هستید؟+ من در یکی از محله‌های فقیر نشین بهشت به دنیا آمدم. آنجا آب و چشمه نبود. نهر عسل هم یکی داشتیم که فاصله‌‌ی خانه‌ی ما تا آنجا خیلی زیاد بود و استفاده از آن هم منوط به خرید بلیط بود که ما قدرت خریدش را نداشتیم. از شش سالگی به استخدام وزارت مرگ درآمدم. در ابتدا فقط آمار مرگ و میر نوع بشر را ثبت می‌کردم. در همان سال برایم خواستگار آمد و ازدواج کردم. همسرم برادر اسرافیل است.- در شش سالگی ازدواج کردید؟ چطور ممکن است؟+ سن و سال ما با زمینیان متفاوت است. ما در پنج سالگی به بلوغ می‌رسیم و در هفت‌سالگی دیگر ترشیده محسوب می‌شویم. این مسخره‌بازی‌های کودک‌همسری برای شما انسان‌هاست. بنده نصف سن شما را داشتم که فرزند هفدهمم را به بهشت آوردم.- خیلی هم خوب.+ بله داشتم عرض می‌کردم. در هشت سالگی به پاس خدمات ارزنده‌ام ترفیع گرفتم و در بخش مرگ‌های درجه اول استخدام شدم.- مرگ درجه اول؟+ به مرگ‌هایی اطلاق می‌شود که در آن قربانی با یک سکته کاملا ملیح، آرام و بی‌دردسر به دیار باقی سفر می‌کند. مرگ‌‌ها دوازده درجه دارند و هر چه درجه بیشتر باشد سخت‌تر می‌شوند. به عنوان مثال هنوز مرگی از درجه دوازده در دنیای انسان‌ها نداشتیم.- از زندگی شخصی‌تان بگویید. زندگی با برادر اسرافیل چطور است؟+ اوایل زیاد درک نمی‌کردیم که چه می‌کنیم. همین تعداد بچه‌های زیادمان گویای این مسئله است. تا آمدیم بفهمیم که داستان چیست، هفده‌تا بچه داشتیم. پس از اینکه فهمیدیم داستان چیست کمی خودداری کردیم و الان در وضعیت خوبی به سر می‌بریم. خدا به جبرئیل عمر با عزت بدهد که ما را آگاه کرد.- راستی جبرئیل کجاست؟ چه می‌کند؟+ همزمان با پایان وظایف پیامبران و تعطیل شدن بخش وحی و نزول، بازنشسته شد و رفت. حیف شد. حضورش برای همه‌ی ما دلگرمی بود.- از زندگی‌تان راضی هستید؟+ بله حتما. شوهرم خیلی خوب و مهربان است. فقط هفته‌ای دو جلسه کتک‌کاری داریم.- کتک‌کاری؟ چرا؟+ خب فرشتگان مرد حساس هستند دیگر. مثلا وقتی که زمان مرگ یک بنده‌ی مخلص خدا فرامی‌رسد، بنده مجبورم با ظاهری آراسته و زیبا خدمت‌شان برسم و روح‌شان را قبض کنم. اما شوهرها دوست ندارند دیگران زیبایی‌های همسرشان را ببینند. حق دارند. مثلا خود اسرافیل همسرش را روزی سه بار کتک می‌زند چون بوقش را درست تمیز نمی‌کند. خیلی روی تمیزی بوقش حساس است.- بچه‌ها چطور؟+ دوتایشان نگهبان نهرهای پایتخت هستند. سه‌تایشان عضو گروه موسیقی برزخ. چهارتایشان هم کارگر شده‌اند و در ساخت پروژه‌های مربوط به آخرت مشغولند. ساختمان‌های بهشت و جهنم و پل صراط و ...بقیه را خیلی پیگیری نمی‌کنم. حوصله‌ام نمی‌کشد. فقط ته‌تغاری را می‌دانم که متاسفانه هرروز پی الواتی و ول‌گردی است و در کوچه و خیابان پی حوری‌های مردم می‌رود و متلک می‌پراند.- صحیح! وضعیت کار چطور است؟+ شغل ما که بالا و پایین ندارد. هرروز مشغولم. بیست و چهار ساعت روز آماده‌باش هستم که جان بندگان را بگیرم. بین خودمان بماند، حقوقم نصف کارمندهای مرد وزارت مرگ است. راضی‌ام به رضای خدا. هرچه او بخواهد. الان از مرگ‌های درجه اول تا درجه دوازده به دست خودم انجام می‌شود و چندین دانشجوی وزارت را هم آموزش می‌دهم که پس از من زمام امور را به بال بگیرند.- احسنت. پشتکار شما را تحسین می‌کنم.+ ممنونم. شما هم روح قشنگ و تمیزی دارید. جان می‌دهد برای قبض کردن.- لطف دارید. ممنونم. راستی، نگفتید، چگونه روح مردم را قبض می‌کنید؟+ معمولا برای هر کسی متفاوت است. اگر بنده‌ی مخلص باشد، با آرامش و بدون درد. هیچ هیجان و لذت خاصی هم ندارد. اگر بنده‌ای سراپا تقصیر و گناه باشد، خلاقیت فرشته مرگ حرف اول را می‌زند. استاد بنده که قبل از من این وظیفه خطیر را برعهده داشت، چهار هزار و دویست و بیست و شش بار رکورد خلاقانه‌ترین قبض روح را شکست.- شما هم تا به حال این رکورد را شکستید؟+ بله. چهار هزار و دویست و بیست و پنج بار.- چقدر جالب! یعنی یک مرگ خلاقانه دیگر تا شکستن رکورد ایشان فاصله دارید! چطور یک موقعیت خلاقانه ایجاد می‌کنید؟+ اکثر اوقات خود آن شخص شرایطش را ایجاد می‌کند و ما استفاده می‌کنیم. مثلا من تا حالا در حال مصاحبه کسی را قبض روح نکرده‌بودم.- منظور شما این است که ...