خوشحالم، چند جوره. ( اندر بازی ایران - کامبوج )

اولین باری بود که میرفتم استادیوم برای تماشای بازی فوتبال.اولین باری بود که بعد از انقلاب 57 این تعداد از خانم های کشورم اونور استادیوم تونسته بودند بیان بشینند به تماشا. ( امیدوارم این عدد هر بار به شکل بهتری بالا بره )اولین باری بود که این همه گل رو ( حالا تیم مقابل هر چی ) یکجا میدیدم از نزدیک. در حدی که دلم سوخت و داد میزدم ولشون کنید دیگه.. کشتیشون :))ولی چند تا نکته:خب مشکلش چی بود که این همه اذیت کردید مردم رو تو این سال ها؟ چه اتفاق نا خوشایندی افتاد؟ دیدن حد فاصل بالای زانو تا زیر زانوی پای یک مرد اون هم از این مسافت دور که اصلا همه غرق در خود بازی هستند کسی رو دچار وسوسه کرده؟ اگر بله، خب اون شخص مشکل داره و بخاطر یک بی نماز که در مسجد رو نمیبندند. ( در این مورد در استادیوم رو )،مگر اینکه حرف فراتر از این صحبت ها باشه و بحث کنترل و اعمال نفوذ روی مردم مطرح باشه. کسی هم دنبال عیاشی باشه ورزشگاه فوتبال نمیاد.والا ما که تو قسمت مردها بودیم یک دونه فحش هم نشنینیدم... هر چی هم بود شوخی های درست درمون بود که خنده دار هم بود. نمیدونم تو بازی های داخلی چطوریه. ولی اون هم لزوما دلیل نمیشه. حالا نمیدونم تو قسمت خانم ها چه فحش هایی میدادند؟ :)))کار دختر آبی خوب نبود. ( فارغ از همه اما و اگر ها ). منظورم اینه که نباید باب شه ما بخاطر خواسته های به حقمون لازم باشه خودسوزی رو انتخاب کنیم. بهترین راه برای خواسته های به حق و آزادی های مشروع و انسانیمون، نافرمانی مدنی هست. بدون درد و خونریزی. منتها کجایند یاران با وفا؟؟؟ کافیه 4 تا بازی رسمی و درست درمون ما مردهااااا نمیرفتیم و نریم استادیوم و خواستار بودن خانواده و بقیه افراد کنارمون مثل انسان باشیم، ولی اکثر مواقع پاش که میرسه به هزار دلیل خیلیا از زیر این موضوع شونه خاله میکنند. چون در واقع دغدغشون نیست و میگن بریم خب حالا تیم رو تشویق کنیم، اونجا شعار میدیم! شعار که نمیدی، اگر هم میدی به درد... میخوره.در تعجبم! از غیرت مرد ایرانیییی. از همون موقعی که اون دختر به هر دلیلی روسریش رو به دست میگرفت و میرفت بالای سکو یا هر چی و همه شورع کرده بودن به دوره اش کردن و فیلم گرفتن و اون پلیس بر حسب وظیفههه!!!!!!! ( جمله ی به درد نخور مسخره ی بی منطق کار راحت کنِ " مامورم و معذور" ) زد تو پای اون بنده ی خدا و انداختش پایین و هییییییییچچچچچچ کس صداش در نیومد. یا حرکتی درخور نکرد... حتی ی هووووو کردن ساده. منظور من اصلا و ابدا درگیری فیزیکی و ... نیست. کافیه دوره بشه اون شخص یا اشخاص به ظاهر قانونی ( قانون های من درآوردی )! ..... چرا نه؟! چون ای بابا... حالا برای چی خودمو درگیر کنم؟! فیلمش هست دیگه، هزاربار دختره رو میبینم تو گوشیم، یا نهایتا تو خونه که دارم چای میخورم، به این قانون مسخره و پلیسه و ... فحش میدم تا اعتراضمو بیان کرده باشم و به خواسته ی جمعیمون نزدیک شم......اگر بگیرن چی؟ حقوق فردام چی میشه؟ هزاتا مانع دیگه... بله آقاجان، همینه، رشد کردن و فائق اومدن بر ترس و رسیدن به ساده ترین آزادی های انسانی که هیچ مانع و منافاتی نه با شرع، نه با عقل نه با عرف داره، هزینه داره. ولی در مقابل چیزی که برای نسل ها به دست میاد و تفکر درستی که در ذهن بچه هامون میشینه - ان شاءالله - چیز زیادی نیست. صد درود و شرف به غیرت دوستان فرانسوی که داره میشه یک سال شنبه ها مرتب و منظم میان تا به خواستشون برسند. ( میپرسید تو خودت در شرایطی که میگی کاری کرده ای مگه؟ پاسخ مثبته.. اول با منطق و آرامش، ولی تهش به گفتگوی تند و حتی گرفته شدن توسط گشت و ... هم نزدیک شده.... ). و چند مورد دیگه جاهای دیگه. ولی حفظ آرامش همیشه بهترین کاره. Dignity always winsخانواده ها حق دارند با هم فوتبال ببینند. حتی کسانی که خانواده رسمی نیستند. نه فقط خانواد ها، بلکه هر زوجی که تمایل دارند با هم بیاند. چه خانواده رسمی باشند چه نباشند. نهایتش اینه که یک یا 2 قسمت رو به خانم هایی اختصاص بدهند که میخوان فقط خانوم دور و برشون باشه... مثل مترو.قبول کنید، بررسی کنید، تحقیق کنید.... که وقتی در مکانی هر دو جنس هستند، مردم رعایت بیشتری میکنند. مگه ما تو جمع های خودمون، شوخی هایی که میکنیم، چه خانم ها چه آقایون، با وقتی که تو جمع از هر دو متاع وجود داره کاملا یکیه؟! ( بعضی مواقع یکیه :))) ). یاد اون جوک قدیمی افتادم که خانمه پرسید از شوهرش شما مردها وقتی تنها هستید با هم چی میگید؟ گفت همونی که شما خانم ها میگید... خانمش گفت: ای وااا، چقدر بی ادبید شماهاااا!!اگر نگران یکی دو تا فحش شنیدن اتفاقی هستید، که خب تو خیابون و کوچه بازار هم کم نیست این اتفاق، اگر نگران برهنگی هستید، که جز زانوی شتر طور آقایون چیزی پیدا نیست. نه واقعا نگرانیتون چیه؟؟ برنامتون چیه؟ رو بازی کنید ما هم بدونیم خب. وانگهی، مگر سینما جداست، مگر مترو همه اش جداست، تاکسی چطور؟ تازه سینما و تاکسی که احتمال بروز خطر خیلی بیشتره، با توجه با تاریکی سینما و فضای کم تاکسی :)))) آخه کی میخواد تو اون همه شلوغیه و هیجان بازی با متاع کناریش اختلاط و امتزاج نامربوط کنه اونم جلوی این همه آدم و دوربین.حرف آخر:خوشحالم و تبریک میگم، بابت اینکه خواستید و شد و ممنونم از همه ی کسانی که پیگیری کردند. از شجاعی که از بچه ها شنیدم خیلی پیگیر این موضوع بود و از اینکه دور پیروزی رو با رفتن جلوی سکوی خانم ها شروع کرد ( ند ).خوشحالم که تجربه شیرین هیجان انگیز و سالمی بود این اولین رفتن به استادیوم فوتبال آزادی. یک شادی دسته جمعی سالمممنونم ازتون. نه از شما آقایون و مسئولین حزب بادی ( شاید بینتون درست درمون هم و موافق هم باشه... من نمیدونم )، بلکه از شما خانم هایی که اینقدر صبر کردید و اصرار رو خواسته ی به حقتون که بعد از 40 سال تونستیم مثل انسان ( البته غیر از اون فنس های فلزی که بین هر چند تا سکو کشیده بودند و دور از جون شما عزیزان یاد باغ وحش ارم افتادم! فوتبال رو همه با هم ببینیم. ( فوتبال هیچ وقت ورزش مورد علاقه ی من نبوده و نیست ).کار فقط کار شما خانم ها نیست، ما هم باید همراهی کنیم. ما مردها... بیشتر از شما خانم ها شاید.حقوقی مثل عدم حجاب اجباری، یا بی حجابی اجباری! حقوقی مثل تساوی و رعایت مالی بین زن و مرد، ( گذشته اون زمان که یک مرد مسئول 15-20 نفر دیگه تو زندگیش شامل زنان و چندین فرزند و پدر و مادر پیر خودش و پدر و مادر همسرش و ... بود و طبیعی بود که 2 برابر ارث ببره مثلا.( این قانون ظاهرا اخیرا اصلاح شده ). این ها مربوط به شرایط مکانی و زمانی خاص خودش هست و در همون پارادایم باید بررسی شه. اصول دینی و الهی نیستند که غیر قابل تغییر باشند. حتی اگر هم باشند به فرض، جای پرسش و نقد و بررسی همیشه هست و باید باشه.حقوقی مثل شفافیت تمام در امور مالی مملکت، حق محیط زیست کاملا سالم، وَ و وَ و وَ.نیاز نیست صبر کنیم تا بچه هامون یاد بگیرند تا شاید 2-3 نسل دیگه درست شه.چیزهای ساده و پیش پا افتاده رو برای مردم حسرت نکنید، اونم تو این شرایط، یا هر شرایط دیگه ای. این حسرت به شکل های دیگه بدجوری خودشو نشون میده و خواهد داد.یا نمیدونید ( پس برید سراغ بررسی و تحقیق )، یا میدونید و عامدانه این کار رو میکنید.تحقیق کنید ببینید این شادی های کوچک و سالم روزانه چه اثراتی روی مردم و جامعه و زندگی داره. مثبت و منفیش رو بدون تعصب بپدیرید( یم ).و خواهشا، خواهشا، خواهشا، خداوند بزرگ و عظیم و مهربان رو قاطی تفاسیر بی منطق ( نه منطق زمینی، نه منطق فرازمینی ) نکنید.من و تو باید شروع کنیم. از خودمون، از همین امروز؛از همین الان.و من الله توفیق