وقت تمومه ! قلم ها زمین !

سلام ، سلام ، دوستای خوبم ، می خوام یکی از خاطرات تامل ابرانگیز خودم رو براتون تعریف کنم :دخترونه با چند تا از دوستانم رفته بودیم شمال ، من چون تمام دوران دانشجویی م رو کار کردم متاسفانه عادت به دیرخوابیدن دارم . اون شب هم که چند تا دختر افتاده بودیم به هم و فقط حرف می زدیم و حرف می زدیم . تا ساعت یک و دوی صبح که خیلی بیدار بودن سخت نبود و همه راحت نشسته بودیم و گپ می زدیم. ساعت که از دو صبح رد شد گفتم بچه ها بگیرید بخوابید صبح زور بیدار بشیم بریم لب دریا طلوع خورشید رو نگاه کنیم ! همه گفتن برو بابا ، حال داری یا ! حالا یه روز اومدیم شمال میگه کله ی سحر پاشو برو خورشیدو ببین !دیگه از دو به بعد رفتم یه گوشه ای و خوابیدم . ساعت رو کوک کردم و حدود پنج و نیم بیدار شدم .اول فکر کردم بچه ها رو بیدار کنم با من بیان ولی بعد فکر کردم به احتمال زیاد دوست نداشته باشند. کارامو کردم و رفتم لب دریا ساعت ده دقیقه به شش صبح طلوع خورشید بود : وای چه منظره ی زیبایی ، انگار خورشید از وسط دریا بیرون می اومد ! اولش کم کم کاکل ش پیدا شد و بعد آروم آروم خودشو نشونم داد. نسیم صبحگاهی هم خودتون می دونین که چقدر روح بخشه ! باد ملایمی می وزید وبوی نمک دریا رو تو هوا پخش می کرد .صبر کردم تا خورشید خانم کامل بیاد بیرون و بعد کم کم راه افتادم و رفتم که برم پیش دوستام . فکر کردم بزار براشون نون تازه بگیرم و صبحونه ی محلی آماده کنم . تو صف نونوایی وایستادم ، نون تازه خریدم اومدم خونه ، چای دم کردم سفره انداختم و صبحونه رو آماده کردم ساعت حدود هشت و نیم بود . هر چی صداشون کردم بیدار نشدن که نشدن ! گفتن ما ساعت پنج خوابیدیم تو صبحونه تو بخور !. من تنهایی صبحونه خوردم و راه افتادم بیرون ویلا قدم زدم ساعت ده صبح برگشتم . دیدم هنوز خوابند ! دوباره بیدارشون کردم اما هر چی صداشون کردم بلند نشدن که نشدن یکی گفت بگیر بخواب دیگه مثل اینکه اومدیم سفرها ! فکر کردم اینا مثل اینکه خیال بیدار شدن ندارند !یک کوله پشتی برداشتم قمقمه آب و کمی خرما و وسیله گذاشتم توش ،کفش کوهم رو پوشیدم و یک تاکسی گرفتم رفتم جنگل ساعت یازده صبح بود که رسیدم ، وای چه هوایی : صدای پرنده ها چقدر گوش نواز بود ، گوش هاموتیز کردم : صدای برگها زیر پاهام ، صدای پرنده ها ، عطر چوب درختای جنگل که همراه باد در فضا گشت می زدند .نشستم روی یک تکه سنگ چشم هام رو بستم و چند دقیقه ای مدیتیشن کردم و حدود یک ظهر بود که برگشتم ویلا و دیدم هنوز خوابند ! ! صداشون کردم بازم نق و نوق کردند که اه یکروز اومدیم سفر بزار بخوابیم ! !فکر کردم دیگه چیکار می تونم کنم تا بهم خوش بگذره ؟ بازم یاد دریا افتادم . راه افتادم رفتم دریا . البته من از دریا به شدت می ترسم و شناگر خوبی هم نیستم . همون طوری با لباس رفتم تو آب همون جلو نزدیک ساحل و آب تنی کردم بعد اومدم بیرون و روی زیراندازی که تو ساحل پهن کرده بودم دراز کشیدم و چشمام رو بستم .آفتاب می تابید و منو گرم می کرد و من چقدر این حس رو دوست دارم . چون لباس هم تنم بود نگران سوختن تو آفتاب نبودم و حدود یکساعتی زیر آفتاب دراز کشیدم و بعد کم کم جمع کردم و اومدم ویلا !دوستام هنور خواب بودند ! ! رفتم حمام ، دوش گرفتم ، شن های تنم و لباس ها رو تکوندم بعد لباس ها رو شستم و اومدم انداختم روی بند .ساعت سه بود که دوستان کم کم بیدار شدند و در تدارک صبحانه ! من گوشه ای دراز کشیدم و کتابی دست گرفتم . یک ربعی خوندم وبعد هم خوابم برد. ساعت چهار بود که بیدار شدم . دوستام داشتن صبحونه می خوردند ! گفتم عصری برنامه تون چیه ؟ گفتن می ریم یه دور می زنیم بعدشم پیتزا بعدشم که میایم خونه و دیگه شبه دیگه !گفتم آخه واسه این کارا که لازم نبود دویست کیلومتر را بیایم خوب تو تهرانم که این شرایط بود ، گفتن نه بابا همین که دور همیم با هم حرف می زنیم ! گفتم خوب تو تهرانم می شد که دور هم باشیم نمی شد؟عصری لباس پوشیدیم که بریم دور بزنیم و بریم پیتزا فروشی ، مادر یکی از دوستان زنگ زد که حال پدرت خوب نیست و سریع بیا خونه ! اینطوری شد که همه وسایل مون رو جمع کردیم و تندی برگشتیم تهران . حالا توی راه برگشت همه نظرشون عوض شد: اِ ، ، خوش به حالت رفتی طلوع آفتابو دیدی ! اِ خوش به حالت رفتی جنگل ! اِ خوش به حالت رفتی آب تنی ؟ یکی گفت ما که تازه شنا هم بلدیم ، گرفتیم فقط خوابیدیم ! اومدیم شمال که فقط حرف زدیم و هیچی به هیچی ،،،داشتم فکر می کردم که زندگی هم همین طوریه : فکر می کنی که هست ، فرصت همیشه هست و وقت رو الکی و بی هدف تلف می کنی و بعد ناگهان می بینی که موقع رفتنه و هیچ استفاده ای هم نکردی ! شما چقدر استفاده می کنین ؟ حواستون هست که ممکنه همین روزا بگن وقت تمومه ! قلم ها زمین!