شب اولین دیدار - نوشته شماره 7

وقتی یک جوری حرف میزنی که منتظر جواب باشی، یا منتظر واکنش باشی تا جواب بدی، اهل گذشت ی...شاید پیش خودتون فکر کنین خیلی پرت حرف زدم، اما اگر تجربه زیستی تون به کمک تون بیاد، و آدما با گذشت توو زندگی تون یادتون بیاد، میفهمین آدمای با گذشت منتظرن اول تو واکنش بدی تا بعد اونا یه کنشی انجام بدن. یه جوری حرف میزنن که مرحله بعد رو تو جواب بدی نه اینکه پایان دهنده مکالمه باشن.دلم نمیخواد اینقدر جدی بنویسم. نمیدونم یه جور داره علمی روانشانسی میشه که متنفرم از نوشتن اینجوری... یعنی نمیشه توو یک هفته آدما موود عوض کنه؟! قطعا میشه.. شایدم حتی دیر موود عوض کردم ولی الان روز 5م از اون 7 روزی که من میتونم داستان یک آشنایی را بنویسم.رادیو فردا رو گذاشتم توو گوشم و دارم مینویسم. فرشید ه. وای که چقدر دلم میخواستم همیشه شب بود. بارون میومد و بوی نمش میچرخید و توو اتاقم. بعد یه نسیم خنک میومد و لذت میبردم از نوشتن، کار کردن و بعدش خوابیدن. چرا یه چیزایی تکرارش همیشه خوبه. هیچ وقت بد نمیشه. چرا؟! مثلا من همیشه عاشق شب م. همیشه دلم میخواد از اصفهان به سمت جنوب توو شب برم، از اصفهان به سمت شمال توو روزدلم میخواد شبا فکر کنم. توو تراس بشینم، ساکت، یه کوچولو صدا سگ بیاد، صدای یه ماشین با سرعت 60 تا بیاد که هر ده دقیقه یکبار از توو خیابون رد میشه. چند وقته دلم میخواد یه کار جدید بسازم. گیر میکنم. بین اینکه بسازم که ملت را بدتر غم بار تر کنم یا بسازم که اعتراض کنم میون این همه اعتراض. همیشه جامعه را از بیرون میبینم و همیشه تمام فشار این جامعه رو بهش فکر میکنم. شبا که میرم دوچرخه سواری، به تک تک چهره ها فکر میکنم. تفریح شون چیه، زندگی شون خوبه؟! مشکلی ندارن؟! چرا اینجوری م... چرا برام مهمه توو ذهن اون آدم چی میگذره و دغدغه ش چیه؟!اینقدر سیر بودم که از روی شعور بهش گفتم :" شام چی بخوریم؟" چرا اینا گفتم؟! خب تو که میگی باید با چشم حرف زد، مگه نباید میفهمید تو دلت شام نمیخواد و تو هم باید اینا از روی چشماش بفهمی؟! مغز!!! مغززز!!!! بعضی وقتها شعوری که توو مغز ه توو کاراکتر فردی ت نیست. ناخودآگاه دلت نمیخواد به یکی سلام کنی، چون ازش بدت میاد، ولی مغززززت میره با احترام میگه سلاااااام خوب هستین... گفت: "نخوریم، ولی بریم یکم راه بریم" نخوریم ولی بریم یکم راه بریم. دوباره نخوریم ولی بریم یکم راه بریم. چرا نگفت من سیرم یا من نمیخورم ولی تو اگه گشنته یه چیزی سفارش بده؟!!!!! چرا اینو نگفتخودخواه نبود که بگه من نه تو چی.. گفت نخوریم... "ما" براش معنی داشت. میدونین معنی بریم یکم راه بریم چیه؟!!! درک کرد که دلم میخواد بیشتر روبروی هم باشیم، گفت شام نخوریم اما پاشو همین وقتی که دلت میخواد باهم بگذره رو بریم پیاده روی... نگفت نه مرسی... وای که دارم دیوونه میشم از این وضعیتبی معطلی گلاس شیک ش رو گذاشتم وسط میز، لیون خودمم گذاشتم کنارش و گفتم "میام الان" رفتم توو و اومدم و اون وایساده بود دم در و رفتیم. ماشینا از توو پارکینگ هتل برداشتیم و رفتیم از کنار رودخونه تا یه جای پارک پیدا کنیم.ساعت 3 و نیم بامداد پنجشنبه شده، روی طرحی که 3 ماه هست فقط بهش فکر میکنم، دقیق تر فکر کردم. نشستم نوشتمش. واقعا نوشتمش. فردا برای ابوطالب نمیفرستم. باید بیشتر روی داستانش فکر کنم. عجیبه... دو سال بود هیچ ایده ای نداشتم. هیچ. اصلا ایده بهم نمیرسید. توو این هفته یک طرح نوشتم و فرستادم، یک سناریو هم نوشتم...انرژی ها وقتی جمع میشن عجیب میشن... انگار روی یک قایق بادی دو نفره نشستی و موج های دریا دارن از بندر عباس میبرنت به قشم. بدون اینکه پارو بزنی. و بعد میرسی قشم، میری یه دوش میگیری، یه ناهار تپل در عرض 5 دقیقه میخوری و 9 ساعت میخوابی. و بعد ساعت 10 شب پا میشی باهاش میری قدم میزنی... توو هوای شرجی... به به... عاشق هوای شرجی م. بخصوص شباش. روزش فقط به درد وزن کم کردن میخوره... اون چندماهی که دوبی بودم، با دلار 24 تومنی جرات گرفتن تاکسی نداشتم. هر روز 48 دقیقه از هتل تا دفتر رو پیاده می رفتم. چقدر خوب بود. چقدر این هوای شرجی خوبه. بچه بودم 8 ساله م بود. تنهایی رفتم بندرعباس پیش عمه م اینا. یادمه شبا با حسن میرفتیم فوتبال روی آسفالت. چه کیفی میداد توو اون هوا دویدن.ساعت 4 ه. دلم میخواد بشینم با یکی طرح رو فردا مطرح کنم. ولی کی؟! جامعه ترکیده، حتی قبلا اگر از حرفهایی که بقیه میزدن ایده میگرفتم، الان اصلا کسی نمیتونه فکر کنه که حرف بزنه...یک جای پارک پیدا میکنیم، میام پارک کنم اما میگه:" میشه بریم کوه"... اندازه من دیوونه ای؟!... یا داری اداشو درمیاری؟... نه جدی!... داری توو مغز من زندگی میکنی یا یک نسخه از زندگی من رو زندگی کردی؟!هیچی نمیگم، دنده رو میذارم رو جلو و همون فرمون شکسته شده رو میرم به سمت کوه... "میشه بریم کوه؟" از ته دل بلند میخندم و هیچی نمیگم. فقط سر تکون میدم به چپ و راست لبخند میزنم.... توو مغزم دارم میگم نه، نه، نمیشه یکی اینقدر شبیه باشه.... نمیشه