داستان|وقتی به او فکر می کنم،به چه چیزی فکر می کنم؟

من اونو دوست دارم،اما به خاطر اون به هر تغییری تن نمیدم.با این توجیه که من هم به اون به خاطر یک سری تغییرات فشار نمیارم.اون باید من رو همینجوری که هستم دوست داشته باشه و همینجوری تحملم کنه،باهام زندگی کنه.چون من هم همین کارو می کنم.باید بدونه که من آدم همه چیز تمومی نیستم.من نمی خوام هرگز گواهینامه بگیرم و باید اینو بدونه که اگه می خواد ماشین بخرم باید خودش رانندگی کنه.درغیر این صورت باید با آژانس و خطی این ور اون ور بره یا حتی پیاده.من دیدم که خیلی وقت ها با مامانش و دوتا خواهرش پیاده به خیابون میرن و می گردن.پس باید این براش عادی باشه.نمی خوام این رو بدونه،اما یکی از دلایلی که من اونو به عنوان زنم انتخاب کردم این بود که خونه شون به ما نزدیک بود.صادقانه اصلا حوصله رفت و آمد رو ندارم.این رو زمانی تو خودم دیدم که یک تهران رفتن می تونه من رو به شدت خسته کنه و به هم بریزه.شاید کسی بگه که خوب فقط سر زدن به خونه خانوادگی همسر نیستش که.به هر حال شما که باهم بیرون خواهید رفت.اما من زیاد اهل بیرون رفتن نیستم و علاقه ای بهش ندارم و برعکس فکر می کنم که او عکس من است.پس چطور می توانم با او کنار بیایم؟راستش دوست ندارم که دورم شلوغ باشد و دلم نمی خواهد که زیاد از خانه دور باشم.مگه اینکه بتوانم فضای خانه را در هرجایی بازسازی کنم و کمبودی از این بابت احساس نکنم.می گویند که سفر برای این است که روال عادی زندگی را تغییر دهی.اما من دلیلی در این نمی بینم روالی که مناسب حالم است را تغییر دهم.اگر هم این کار را کنم،برای مدت کوتاهی می توانم تحمل کنم و سپس دلم می خواهد زود برگردم سرجای اولم.می توانیم با هم به پارکی برویم و در گوشه دنجی برروی سبزه یا میزصندلی ای چایی و کیک بخوریم.هرچند که من اهل چایی نیستم،ولی ازآن به عنوان بهانه ای برای باهم بودن استفاده می کنم و ترجیح می دهم که کیک را هم خودمان درست کنیم.نه اینکه کلی خرج کنیم و به کافه ای لاکچری برویم.این اصلا به من حال نمی دهد.من از آن هایی هستم که اگر مجبور نباشم دلم نمی خواهد از شهر خودم هم بیرون بزنم.نهایتش به هرچند وقت یکبار مهمانی رفتن قناعت کنم.یعنی خیلی شسته رفته،آن هم کلا خانه چندنفر و آن هم کسانی که نزدیکان درجه یک محسوب می شوند برویم.چندساعتی مختصر بنشینیم و سپس بلند شویم.آن هم نهایتا ماهی یکبار و نه بیش تر.اما دلم نمی خواهد حذفش کنم.برای آدم درون گرایی مثل من همین می تواند به عنوان یک دلخوشی باشد.اما می توانیم در همان خانه برای خود برنامه های سرگرم کننده ای بچینیم.می توانیم بازی کنیم و حرف بزنیم.حتی اگر جفت مان حوصله اش را داشتیم،آشپزی هم بکنیم.اصلا من به هر تفریحی که داخل خانه باشد،جواب مثبت می دهم.نهایتش می توانیم با هم به پیاده روی هم برویم.انصافا هم برای پیاده روی در اطراف و نزدیک خانه مان جای خوبی داریم.هم می توانیم بام شهرمان را دور بزنیم و درحالی که از ارتفاع به شهر نگاه می کنیم در جاده خاکی اش قدم بزنیم،هم می توانیم پایین برویم و در حالی که درختان و رودخانه در کنارمان است در جاده آسفالت قدم بزنیم و یا هردو.می دانم که این داستان به روش متعارف نیست و حادثه ای در آن پیش نمی آید.اما به هر حال دغدغه های یک شخصیت است.شاید در ظاهر اتفاقی نیفتد اما در ذهن شخصیت کلی تغییرات حاصل می شود و رشد می کند.هم گاهی فلش بک می زند و گاهی هم فلش فرانت،اگر درست گفته باشم.او زیبااست.لااقل برای من و به اندازه کافی.دلم می خواهد که به خاطر او چشمم را برروی بقیه ببندم.نه اینکه به او لطف کرده باشم که لطفی در حق خودم است.زیرا بااین کار می توانم بهتر و بیش تر از او لذت ببرم.همانطور که قدیمی ها که چشم و گوش بسته بودند،این طور بودند.دلم می خواهد که دست از مقایسه بردارم و تمام شور و خیال جنسی ام را به او معطوف کنم.اگر گرایش و فانتزی ای دارم که با او جور نیست،کنارش بگذارم و حذف اش کنم و فقط همان هایی را نگه دارم که با او جور است.دلم می خواهد به جای ایراد گرفتن از او که کار راحتی است،تمرکزم را برروی خوبی هایش ولو اندک بگذارم و آن ها را برای خودم و حتی خودش بولد کنم.هی به خودم و خودش یادآوری کنم.اینکه چه قدر زیبا و خوش سلیقه است.اینکه چه قدر خوب بلد است که به خودش برسد.اصلا دلم می خواهد به دروغ از او تعریف کنم که خوشحال شود.نه اینکه بخواهم دلش را به دست بیاورم و فریبش دهم.فقط برای اینکه او را خوشحال و راضی ببینم.به خاطر او اهدافم را دنبال می کنم و برای خودم ارزش قائل خواهم بود.نه آن طور که او از من توقع دارد،بلکه آن طور که خودم می خواهم.اما به خاطر وجود او.مثل اینکه ورزش کنم که خوش هیکل بشوم.درست است که خودم هم از این بابت خوشحال می شوم،اما اگر او نبود که به من ببالد،انگیزه ای برای این کار نداشتم.بله،دلم می خواهد که او به من ببالد.این به من انگیزه می دهد.به همین امید هم به خودم می رسم و تیپ می زنم.به این دلیل که وقتی با من است،به حضورم در کنارش افتخار کند.افتخار کند از اینکه من شوهرش هستم.شاید اختلاف عقیده و سلیقه زیادی باهم داشته باشیم،اما دلم می خواهد که فقط همدیگر را دوست داشته باشیم و با هم بسازیم.به طوری که از ویژگی های عجیب و غریب هم که حتی آزارمان می دهد،جلوی بقیه با علاقه صحبت کنیم.تمام آن ویژگ ها را بشناسیم و به خاطر همان ها همدیگر را دوست داشته باشیم.به خاطر همین تفاوت ها.اینکه بداند که من از شلوغی بدم می آید و مهمان های زیادی دعوت نکند و من هم بدانم که او از فلان موسیقی که من گوش می دهم،خوشش نمی آید و پیش او پخشش نکنم.نه اینکه نگاه آرمان گرایانه داشته باشم و بگویم که دلم می خواهد با عشق زندگی ام به آن آهنگ گوش دهم.اما به نظرم که این عشق نیست و همه چیز توش آسان است.در ضمن چه اشکالی دارد که از خیلی چیزها فقط خودم لذت ببرم.به نظر من در عشق برای این اینکه ساخته شویم،باید چالش باشد.به نظر من که نباید منتظر درک شدن باشیم،باید درک کنیم.می دانم که می شد و می شود به جای داستان نام دیگری برروی این نوشته گذاشت.اما من دلم می خواهد داستان بنویسم.هرچند که نتوانم و مجبور شوم که به این روش بنویسم.دلم می خواهد از خودم حرف بزنم،بدون اینکه کسی متوجه شود که دارم این کار را می کنم.خلاصه اینکه دلم می خواهد در کنار او زندگی خوبی داشته باشم.اما از او می خواهم که کم و کاستی هایم را ببخشد و بگذرد از اینکه من نمی توانم شوهری عادی مثل بقیه باشم و از من هم نخواهد که این چنین باشم.اینکه زیاد اهل بیرون رفتن و رفیق بازی و تفریحات هیجانی نیستم.از اینکه خیلی کارهایی که بقیه مردها می کنند که بگویند مرد هستند را انجام نمی دهم و خیلی چیزهایی که آن ها بلدند را بلد نیستم.ببخشد که حسابگرانه پول خرج می کنم و اینکه نمی خواهم خیلی چیزها بخرم.هرچند که برای او می خرم.ببخشد که یک مقدار دست دست کردم و گذاشتم که زندگی اش بی من سپری شود و تنهایی بکشد.که با آدم های ناجور رفاقت کند و دلش را بشکنند.که کسی را نداشته باشد که حرف هایش را به او بزند،بغلش کند،برایش لاک بزند و در مورد لباس هایش نظر دهد.ببخشد که نمی توانم هیچ کاری جز نوشتن انجام دهم و با این حال سعی خودم را می کنم و برای بودن با او به هر کاری تن می دهم.نه اینکه منتظر بشینم تا کارم جواب دهد و یا بخواهم به گذشته برگردم و اشتباهاتم را جبران کنم.