"ترس از جا موندن"در دنیای امروز

چندروز پیش داشتم یک پادکست از مجتبی شکوری درمورد توضیح یک کتاب گوش میدادم (علیرغم اینکه معمولا با گوش دادن به چیزی خیلی ارتباط برقرار نمیکنم) و توی اون پادکست داشت درمورد بحثی به نام Fomo صحبت میکرد "که درادامه این نوشته بیشتر درموردش خواهم نوشت"و این باعث شد که ترغیب بشم و یکم بیشتر وارد بحث social media بشم.اول باید یکم درمورد چیزهای پایه گفته بشه و بعدش وارد بحث اصلی خواهم شد.شبکه های اجتماعی:خب درمورد social media نظرات متفاوتی داریم،خیلیها تلاش میکنن تا از بدیهاش بگن مثل:گرفتن وقت،کم شدن تمرکز،دیدن شرایط غیرواقعی و مقایسه کردن با زندگی خودمون و...؛از یک طرف هم خوبیهاش قابل چشم پوشی نیست و همینکه کار رو راحت میکنن و یکسری فرصتهارو به انسانها میدن میتونه خیل مفید باشه.اما الان میخوام نظر خودم رو بااین جمله پایین توضیح بدم:"Dont use social media to impress people,Use it to impact people." DaveWillisیعنی اینکه بجای اینکه صرفا برای جلب رضایت و توجه مردم تلاش کنیم،سعی کنیم که یک تاثیری بزاریم،قرارنیستش خیلی تاثیر بزرگی باشه چون همینکه شما درمورد یه کتاب صحبت کنی و اون رو share کنی،حتما میتونه یه انگیزه کوچیکی برای یک نفرباشه.پس استفاده کردن ازاینها دوجنبه داره،حالا درقسمتهای پایینتر این مطلب رو بیشتر توضیح میدم چون مطالب پایین تکمیل کننده همین موضوعه؛بحث اول رو با عکس پایین جمع بندی میکنم:"خوبی شبکه اجتماعی اینه که به هرکس یه صدامیده،بدیش هم اینه که به هرکس یه صدا میده" (ترجمه عکس پایین)،منظور از"صدا"دسترسی برای بیان نظر و عقاید هستش. علت استفاده بیش از حد ما از شبکه های اجتماعی چیه؟فقط تنبلیه؟! داشتم یک مطلب توی سایت متمم میخوندم درمورد "Reaction"های انسان درمواجه شدن با غم که چهارتا حالت داشت:افسردگی،اعتیاد منفی،اعتیاد مثبت،تسلیم شدن.بریم یکم درمورد اعتیادمنفی صحبت کنیم:خیلیا بخصوص خانواده ها به بچه هاشون که از گوشیشون(مثل اینستاگرام،تلگرام،..) زیاد استفاده میکنند برچسب تنبلی و کم ارادگی و غیره میزنن،درصورتی که باتوجه به چیزی که بالا هم بهش اشاره کردم این فقط یه واکنشه برای فرار از ناراحتیها و فکرهایی که دارن،پس لزوما اگه از اینجور چیزا بهتون میگن،به خودتون برچسب های مختلف نزنین و سعی کنین ریشه مشکلاتتون رو حل کنید.حالا شاید بپرسین "راهکار کم استفاده کردن"چیه؟یکسری راه حل ها هست مثل گذاشتن تایمر و محدودکردن زمان استفاده از اپلیکیشنها،ولی یه راه لذتبخش تر که برای خودمم مفید بوده(شخصی به من این رو پیشنهاد داد)-این هستش که شروع کنین چیزهایی که براتون جذاب هستند رو مثه کتاب خوندن،ورزش کردن،حتی به گل ها آب دادن رو از مدت زمان کم شروع کنین و این رو رفته رفته بیشترش کنین،این کار باعث میشه،چیزی که دوسش دارین کم کم جای استفاده بیش ازحد از موبایلتون رو بگیره.این بحث رو هم با عکس پایین جمع بندی میکنم و موضوع اصلی رو بعدازاین شروع خواهم کرد:"ترجمش:زمان کمتری رو خرج دیدن زندگی مردم کن و زمان بیشتری رو برای لذت بردن از زندگی خودت صرف کن" خب همه این اطلاعات رو گفتم که به بحث پایین برسم،پس لطفا خوب بخونین اگه وقت دارین:)ترس از جا موندن:(Fear of missing out)اول از همه بگم من آشناییم بااین مطلب با شنیدن پادکست مجتبی شکوری رقم خورد و اینکه همه مطالب بالارو گفتم که به اینجا ختم بشه،"چرا ما باید همش درحال رفرش کردن شبکه های اجتماعی خودمون باشیم؟"خب درمورد این موضوع خیلی حرفها زده شده ولی همچنان با این مشکل درگیریم،نمیخوام بگم همه درگیر این مشکلن ولی خیلیها بااین مواجه شدن،"ترندهای جدید،عکسهای جدید سلبریتیا،اخبار جدید،حاشیه های جدید،.."البته منظورم همه افراد نیست چون بستگی به محتوایی که دنبال میکنین داره ولی درکل میدونیم که ازاین اتفاقات خیلی میفته.حالا یه"سوال مهم":بنظرتون اگه سنمون بره بالا و برگردیم به دوران جوونیمون،آیا راضی خواهیم بود یا نه؟!چون خیلی اوقات زندگیمون و زمانی که هرگز برنمیگرده رو داریم برای Refresh کردن صرف میکنیم(البته اگه کسی هستی که محتوای سالم رو دنبال میکنی،بهت تبریک میگم.)بحث آخر:بمباران اطلاعاتی(Information overload)با عکس پایین نوشته هام رو شروع میکنم؛ ترجمش:"زیادی اطلاعات فقر توجه میاره"این بخش تکمیل کننده بحث قبلی خواهد بود؛هرروز توی شبکه های اجتماعی ما با انبوهی از خبرها و اتفاقات و حواشی جدید آشنا میشیم که این بخش زیادی ازاین اطلاعات قرارنیست به ما کمک کنند یا توی تصمیم گیری هامون نقشی ایفا کنند،حالا شاید بپرسین چرا باوجود اینکه این چیزارو میدونیم بازهم تکرارمیکنیم؟!چندتا سایت رو بررسی کردم و به یه چیز جالب رسیدم،فارغ از بحث عادت،دلایل فیزیولوژیکی هم نقش مهمی داره:We can simply do things and experience things on social media that we cannot do anywhere else. While sitting alone at home, we can make our most private and personal thoughts public.ما میتونیم به راحتی کارهایی رو در شبکه های اجتماعی انجام بدیم و تجربه کنیم،که در هیچ جای دیگه نمیشه .انجامش داد.وقتی که تنها درخونه نشستیم،میتونیم خصوصی و شخصی ترین فکرهامون رو عمومی کنیمحالا این فرایندی که بالا توی کادر آوردم باعث آزادشدن دوپامین میشه،به مرور زمان با استفاده از اپ های مختلف میزان دوپامین کمتری آزاد میشه و باید ازاین اپلیکیشنها بیشتر استفاده کنیم تا لذت سابق رو ببریم و خب باعث میشه که بیشتر استفاده کنیم و طبعا با حجم اطلاعات زیادتری روبه رو بشیم.حالا راه حل:ترجم عکس پایین:"درمان بمباران اطلاعاتی،اطلاعات بیشتر(دانش بیشتر)هست."یعنی اینکه متوجه بشیم چقدراینها میتونن آسیب زا باشن و سعی کنیم به جای"همه چیز رو خوندن" مطالب رو گزینشی تر بخونیم و انتخاب کنیم.حالا نتیجه این همه صحبت چیشد؟! اول ازهمه من از مخالفان social media نیستم و فقط مخالف "بیش ازحد استفاده کردن" و بیش ازحد درگیر خبرها و اتفاقات غیرضروریش هستم؛ و اینکه باید سعی کنیم اون ترس از جاموندن(Fomo) رو با یکسری عادتهای کوچیک و ایجاد یکسری عادتها تغییرش بدیم،اگه نظری یا تجربه ای دراین مورد دارین خوشحال میشم کامنت کنین.-درآخر لیست کتابهایی که میتونه برای"مدیریت زمان توی شبکه های اجتماعی و تغییرعادتها" موثر باشه رو معرفی میکنم،امیدوارم که بخونین و استفاده کنین.«مینیمالسیم دیجیتال + اثرمرکب + خرده عادتها»؛ این کتابها مرتبط با موضوعات اشاره شده هستند. پایان