رشد مغز: آیا بازی‌های ویدیویی در واقع بچه‌ها را باهوش‌تر می‌کند؟

شکل ۱. بر اساس تحقیقات جدید، کودکانی که سه ساعت در روز یا بیشتر بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، در آزمون‌های مهارت‌های شناختی شامل کنترل تکانه و حافظه فعال در مقایسه با کودکانی که هرگز بازی‌های ویدیویی انجام نداده‌اند، عملکرد بهتری داشتند. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۲۲لینک منبع: Brain Development: Does Video Gaming Actually Make Kids Smarter?بازی ویدیویی ممکن است با عملکرد شناختی بهتر در کودکان مرتبط باشد.تحقیقات بیشتری برای تجزیه‌وتحلیل فواید و مضرات بالقوه بازی‌های ویدیویی بر مغز در حال رشد ضروری است.کودکانی که سه ساعت یا بیشتر در روز بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، در آزمون‌های مهارت‌های شناختی شامل کنترل تکانه و حافظه فعال در مقایسه با کودکانی که هرگز بازی‌های ویدیویی انجام نداده‌اند، عملکرد بهتری داشتند. این بر اساس مطالعه ای است که روی حدود ۲۰۰۰ نفر انجام شده است که اخیراً در JAMA Network Openمنتشر شد‌ه‌است. برای این تحقیق، داده‌های حاصل از مطالعه توسعه شناختی مغز نوجوانان(ABCD) که توسط مؤسسه ملی سوء مصرف مواد مخدر(NIDA) و سایر نهادهای مؤسسه ملی سلامت(NIH) پشتیبانی می‌شود، تجزیه‌وتحلیل شد.دکتر نورا ولکو، مدیر NIDA، گفت: «این مطالعه به درک رو به رشد ما از ارتباط بین بازی‌های ویدیویی و رشد مغز اضافه می‌کند.» مطالعات متعددی بازی‌های ویدیویی را با مشکلات رفتاری و سلامت روان مرتبط کرده‌اند. این مطالعه نشان می‌دهد که ممکن است مزایای شناختی مرتبط با این سرگرمی محبوب نیز وجود داشته باشد که ارزش بررسی بیشتر را دارد.تعدادی از مطالعات قبلاً رابطه بین بازی‌های ویدیویی و رفتار شناختی را بررسی کرده‌اند. با این حال، مکانیسم‌های عصبی زیست‌شناختی زیربنای این انجمن‌ها به خوبی درک نشده‌اند. تنها تعداد انگشت‌شماری از مطالعات تصویربرداری عصبی به این موضوع پرداخته‌اند، و حجم نمونه برای آن مطالعات کوچک بوده‌است، با کمتر از ۸۰ شرکت‌کننده.برای رفع این شکاف تحقیقاتی، دانشمندان داده‌های به دست آمده از ورود کودکان به مطالعه ABCD در سنین ۹ و ۱۰ سالگی را تجزیه‌وتحلیل کردند. تیم تحقیقاتی، در دانشگاه ورمونت، برلینگتون، داده‌های نظرسنجی، شناختی و تصویربرداری مغزی را از نزدیک به ۲۰۰۰ شرکت‌کننده از درون گروه مطالعه بزرگ‌تر بررسی کردند. آن‌ها این کودکان را به دو گروه تقسیم کردند، آن‌هایی که گزارش دادند اصلاً بازی ویدیویی بازی نمی‌کنند و آن‌هایی که گزارش دادند سه ساعت در روز یا بیشتر بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند. این آستانه به‌طور خاص به این دلیل انتخاب شده‌است که از دستورالعمل‌های زمان صفحه‌نمایش آکادمی اطفال آمریکا فراتر رفته است، که توصیه می‌کند زمان بازی ویدیویی برای کودکان بزرگ‌تر به یک تا دو ساعت در روز محدود شود. برای هر گروه، محققان عملکرد کودکان را در دو کار ارزیابی کردند که نشان‌دهنده توانایی آن‌ها در کنترل رفتار تکانشی و به خاطر سپردن اطلاعات بود. آن‌ها همچنین فعالیت مغز کودکان را در حین انجام وظایف مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند.محققان دریافتند که کودکانی که گزارش کرده‌اند سه ساعت یا بیشتر در روز بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، در هر دو کار شناختی سریع‌تر و دقیق‌تر از کودکانی هستند که هرگز بازی نکرده‌اند. آن‌ها هم‌چنین دریافتند که تفاوت در عملکرد شناختی مشاهده‌شده بین دو گروه با تفاوت در فعالیت مغز همراه است. آنالیزهای تصویربرداری مغزی MRIعملکردیfMRI) ) نشان داد کودکانی که سه ساعت یا بیشتر در روز بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، نسبت به کودکانی که هرگز بازی نکرده‌اند، فعالیت مغزی بیشتری در مناطقی از مغز که با توجه و حافظه مرتبط است، نشان می‌دهند. در همان زمان، آن دسته از کودکانی که حداقل سه ساعت در روز بازی‌های ویدئویی انجام می‌دادند، فعالیت مغزی بیشتری را در نواحی جلویی مغز نشان دادند که با وظایف شناختی بیشتر و فعالیت مغزی کمتری در نواحی مغز مربوط به بینایی مرتبط است.به گفته دانشمندان، این الگوها ممکن است از تمرین کارهای مربوط به کنترل تکانه و حافظه در حین بازی‌های ویدیویی ناشی شود که می‌تواند از نظر شناختی سخت باشد و این تغییرات ممکن است منجر به بهبود عملکرد در کارهای مرتبط شود. علاوه‌بر این، فعالیت نسبتاً کم در نواحی بینایی در میان کودکانی که گزارش کرده‌اند بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، ممکن است منعکس‌کننده این باشد که این ناحیه از مغز در پردازش بصری در نتیجه تمرین مکرر از طریق بازی‌های ویدیویی کارآمدتر باشد.اگرچه مطالعات تحقیقاتی قبلی ارتباط بین بازی‌های ویدیویی و افزایش افسردگی، خشونت و رفتار پرخاشگرانه را گزارش کرده‌اند، اما این مطالعه چنین چیزی را پیدا نکرد. اگرچه کودکانی که سه ساعت یا بیشتر در روز بازی‌های ویدیویی انجام می‌دهند، در مقایسه با کودکانی که بازی‌های ویدیویی انجام نمی‌دهند، مشکلات روانی و رفتاری بیشتری را گزارش می‌کنند، محققان دریافتند که این ارتباط از نظر آماری معنی‌دار نیست. به عبارت دیگر، نویسندگان نمی‌توانند رد کنند که آیا این روند منعکس‌کننده یک ارتباط واقعی است یا صرفاً نتیجه تصادف است. آن‌ها خاطرنشان می‌کنند که این یک اقدام مهم برای ادامه ردیابی و درک آن‌ها با بالغ شدن کودکان خواهد بود.علاوه‌بر این، محققان تاکید می‌کنند که این مطالعه مقطعی امکان تجزیه‌وتحلیل علت و معلولی را نمی‌دهد، بلکه تنها یک ارتباط دارد. بنابراین، ممکن است کودکانی که در این نوع کارهای شناختی خوب هستند، بازی‌های ویدیویی را انتخاب کنند. نویسندگان هم‌چنین تأکید می‌کنند که یافته‌های آن‌ها به این معنا نیست که کودکان باید زمان نامحدودی را با رایانه، تلفن‌همراه یا تلویزیون خود بگذرانند و نتایج احتمالاً تا حد زیادی به فعالیت‌های خاصی که کودکان در آن انجام می‌دهند بستگی دارد. برای مثال، آن‌ها فرض می‌کنند که ژانر خاص بازی‌های ویدیویی، مانند اکشن-ماجراجویی، حل پازل، ورزش یا بازی‌های تیراندازی ممکن است تأثیرات متفاوتی بر رشد عصبی-شناختی داشته باشند. با این حال، این سطح از ویژگی در نوع بازی ویدیویی انجام شده توسط این مطالعه ارزیابی نشد.بادر چرانی، دکترا، استادیار روانپزشکی در دانشگاه ورمونت و نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «در حالی که نمی‌توانیم بگوییم که آیا بازی‌های ویدیویی به‌طور منظم باعث عملکرد عصبی شناختی برتر می‌شود یا خیر، این یک یافته دلگرم‌کننده است و باید به بررسی آن در دوران نوجوانی و بزرگ‌سالی ادامه دهیم.» امروزه بسیاری از والدین نگران تأثیرات بازی‌های ویدیویی بر سلامت و رشد فرزندان خود هستند و از آنجایی که این بازی‌ها همچنان در بین جوانان گسترش می‌یابند، بسیار مهم است که ما تأثیر مثبت و منفی این بازی‌ها را بهتر درک کنیم.»از طریق مطالعه ABCD، محققان قادر خواهند بود تحلیل‌های مشابهی را برای همان کودکان در طول زمان تا اوایل بزرگ‌سالی انجام دهند تا ببینند آیا تغییرات در رفتار بازی‌های ویدیویی با تغییرات در مهارت‌های شناختی، فعالیت مغز، رفتار و سلامت روان مرتبط است یا خیر. طراحی مطالعه طولی و مجموعه داده‌های جامع هم‌چنین آن‌ها را قادر می‌سازد تا عوامل مختلف دیگری را در خانواده و محیط کودکان که ممکن است بر رشد شناختی و رفتاری آن‌ها تأثیر بگذارد، مانند ورزش، کیفیت خواب و سایر تأثیرات، در نظر بگیرند.مطالعه ABCD که بزرگ‌ترین در نوع خود در ایالات متحده است، نزدیک به ۱۲۰۰۰ جوان را که به بزرگ‌سالان جوان تبدیل می‌شوند، ردیابی می‌کند. محققان به‌طور منظم ساختار و فعالیت مغز شرکت‌کنندگان را با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسیMRI) ) اندازه‌گیری می‌کنند و اطلاعات روان‌شناختی، محیطی، و شناختی و هم‌چنین نمونه‌های بیولوژیکی را جمع‌آوری می‌کنند. هدف این مطالعه درک عواملی است که بر رشد مغزی، شناختی و اجتماعی-عاطفی تأثیر می‌گذارند تا از توسعه مداخلاتی برای ارتقای مسیر زندگی یک فرد جوان مطلع شود.این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات پزشکی و سلامت ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.