مقاله‌ی خوب، از پدر و مادر خوب هم بهتره!

البته این جمله اصلش از عبدالله ویسی، سرمربی سابق استقلال خوزستانه که زمانی که این تیم رو قهرمان لیگ برتر کرد، در جایی گفته بود:دروازه ‎بان خوب، از پدر و مادر خوب هم بهتره.در این نوشتار سعی کرده‌ام بصورت فشرده، مجموعه‌ای از نکات بسیار مهم برای نوشتن یک مقاله‌ی آکادمیک بدرد بخور و استخون‌دار رو برای شما مقلّدین و مهندسین عزیز گِرد بیاورم!تاثیر یک مقاله روی مسیر حرفه‌ای شما.انتخاب کنفرانس یا ژورنال مناسببدون مشخص کردن ددلاین، شروع نکنید به نوشتن.(سخن بزرگان)گام اول این ماجرا معمولا اینجاست. البته شاید بقیه‌ی علما نظر متفاوتی داشته باشند. ولی اشتباه می‌کنند! اول هدف‌تان را انتخاب کنید. باید بدانید می‌خواهید توی بازی‌های المپیک شرکت می‌کنید یا توی جام رمضان. با این هدف‌گذاری نه تنها می‌تواند سطح انتظارات و تلاش‌تان را کنترل کنید، بلکه با داشتن یک ددلاین زمانی مشخص، می‌دانید تا چه روزی باید با انگیزه بُدوید و بعد از آن کمی استراحت کنید. اگر هم هفته‌ی قبل ددلاین متوجه شدید تخمین درستی از حجم کار نداشتید، ددلاین بعدی را انتخاب ‌کنید و یک قوطی ردبول دیگر سر بکشید.انتخاب کنفرانس و مجله‌ی متناسب با موضوع و سطح کیفی کار شما، خودش قطعا چند جلد کتابه. اما بطور خلاصه این‌ها رو مدنظر داشته باشید:- اعتبار و رتبه‌بندی ناشر (مثلا درجه A، B یا C) مهم‌اند،- دوست دارید کارتان در کدام کامیونیتی دیده بشه؟- هنگام اپلای کردن (سرکار، دانشگاه ...) چقدر شما را بالا می‌برد؟- می‌توانید نرخ پذیرش (acceptance rate) کنفرانس یا مجله را در چند سال اخیر بررسی کنید. برای بعضی کنفرانس‌ها این عدد، چیزی نزدیک 30٪ است یعنی از هر سه مقاله حداقل دو تا رد می‌شود. و برای بعضی بیشتر از 50٪. یعنی از هر دو تا بیشتر از یکی پذیرفته می‌شود. تعداد مقالات سابمیت شده را هم ببینید.- و مهمتر از همه آيا شهر برگزاری کنفرانس، مقصد خوبی هست برای گردش؟‌ این مورد گاها انگیزه‌ی محقق را می‌چسباند به سقف.تایلند: یکی از مقاصد گردشگری مورد علاقه محققان.مقاله را از ارلی از پاسیبل بنویسید (dar asra'e vaght). حتی پیش از شروع کردن ریسرچ. چرا؟ توضیح میدهم.قدیم‌تر ها فکر می‌کردند مقاله نوشتن این شکلی است:مراحل نوشتن یک مقاله: مدلی که توسط اجداد ما، یعنی اورانگوتان‌ها استفاده می‌شد!در واقع این راه حل مثل این است که اول یک شرکت بزنیم، کارمند استخدام کنیم و بعد تازه بنشینیم بیزینس مدل برای آن بنویسیم! اما یک بابایی به نام سایمون پیتون جونز فهمید که مراحل درست‌تر این شکلی‌ست:مراحل درست‌تر برای نوشتن یک مقالهاما حالا چرا. چون :اولا اینطوری مجبور می‌شویم شفاف مساله را بنویسیم و روی راه حل تمرکز کنیم،دوما می‌فهمیم چه چیزهایی از ذهن ما غافل مانده و نیاز به پرورش دارد. می‌توانیم حالا راجع بهش با بقیه صحبت کنیم انتقاد بشنویم و ایده بگیریم.البته در عمل نوشتن ته داستان نیست. (به «فارسی سخت» کمی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست).مراحل واقع‌گرایانه‌ی نوشتن یک مقاله:Idea -> Write paper -> Do research -> Revise paper -> Do research -> Revise paper -> …موقع نوشتن احتمالا یک عالمه ایده‌ی جدید می‌آید روی کاغذ. لازم نیست به همه "آره" بگویید. برای پذیرش مقاله در یک کنفرانس سطح A، کافیست شما سه تا آورده (contribution) داشته باشید. بنابراین سعی کنید این‌ها را قبل از شروع ریسرچ بعنوان هدف‌ کار بنویسید. (اگرچه قطعا بعدا تغییر می‌کند.) یادتان باشد حتی اگر مقاله‌ی شما رد شود، احتمالا نقطه‌ی آغاز خوبی‌ست برای یک کار قوی‌تر. و اینکه شما تازه روزی که مقاله را سابمیت کردید، به یک فهم کامل از ماجرا می‌رسید.یک داستان روایت کنید...سعی کنید یک داستان روایت کنید. داستانی که برای خواننده قابل دنبال کردن باشد. بقول بیل فریمن (استاد MIT): با خواننده‌ مثل مهمان‌تان برخورد کنید. چیزی برای نوشیدن لازم ندارید؟ چیزی می‌خورید؟ حالا می‌خواهید کمی استراحت کنید؟ (قلیونی، وافوری، چیزی میزنی چاق کنم؟)موقع نوشتن، باید شفاف باشید. کلمات را با دقت و وسواس انتخاب کنید. بقول کریس کیتانی (استاد CMU) اگر حتی یک جمله آن وسط وجود دارد که به فهم بهتر مقاله کمکی نمی‌کند، حذفش کنید. ایده‌تان را در حد کریستال، شفاف و قابل فهم بازگو کنید. پولیش بکشید!چند بار مقاله را پولیش بکشید. ترتیب قرار گرفتن اجزا و توضیحات را دستکاری کنید تا به یک ترکیب زیبا و فیلم‌نامه نهایی برسید. البته (در خارج!) معمولا استاد نقش مهمی توی این رویه دارد. یادتان باشد فیلم هندی ننویسید. استدلال‌ها و مستندات شما باید قوی باشد. بزرگ‌نمایی نکنید و از آن چیزی که برای ارائه دارید، بیشتر قول ندهید. Kill the Reviewerدر عمل تمام چیزی دست آخر نیاز دارید این دوتاند: ایده‌های خوب + نتایج متقاعد کننده.بیل فریمن می‌گوید باید مقاله را از زاویه‌ی reviewer (منتقد) ببینید. منهای درصد بسیار کمی از مقالات که خط شکن هستند و کلی حرف جدید برای گفتن دارند، و البته چیزی نزدیک یک سوم مقالات که آشغال هستند، بقیه چیزی این وسط‌ها هستند: borderlineیک reviewer دنبال بهانه میگردد تا مقاله‌ی شما را رد کند. و شما مسئولید نگذارید که آن دلیل را پیدا کند: "این مقاله چیز جذابی ندارد، اما تقریبا خوب نوشته شده، ساختار استاندارد را رعایت کرده، نتایج بدک نیستند و 2٪ از قبلی‌‌ها بهتر است. نویسنده‌ش هم توی باغ بوده و از کارهای مشابه باخبر است. یک borderline یا weak accept بزنم برود..."توی بخش نتیجه‌گیری مقاله تا جایی که می‌توانید، محدودیت‌ها و نقاط ضعف را ذکر کنید. البته نه با عنوان نقطه ضعف، بعنوان راه‌های ارتقا! (باور کنید این دو تا یک دنیا فرق دارند.) با این کار این شمایید که پیش‌دستی می‌کنید و ریویور را آچمز می‌کنید.نکات کمتر مهم:عنوانی انتخاب کنید که باحال و جذاب باشد. استفاده از فرمول؟ به اندازه. نه کمتر نه بیشتر. 13 تا از مقالات برتر CVPR، هیچ فرمولی ندارند یا در حد دو سه تا!تعداد مناسبی عکس استفاده کنید:A picture is worth a thousand words.از toy example ها استفاده کنید تا به سادگی تمام، ایده‌تان را منتقل کنید.اگر می‌توانید ضمیمه هم بگذارید: عکس‌های بیشتر و با سایز بزرگ، اثبات قضیه‌ها، جزییات فنی و ...غلط املایی؟ مگر عهد بوقه! با notpad که نیمینویسید. مراقبت کنید.رفرنس دستی؟ این همه ابزار رفرنس گذاری (مثل Mendeley) را برای عمه‌ها که نساخته‌اند. منابع:How to write a good CVPR submissionHow to Get Your CVPR Paper Rejected?How to write a great research paperجواد امیریان