برنامه نویسی به استعداد نیاز ندارد

پیش از این هرگز مهارتی به این اندازه خیالی نبودشما نه تنها باید استعداد داشته باشید،بلکه به اشتیاق و انگیزه هم برای اینکه برنامه نویس خوبی بشوید نیاز داریدانگار کسانی که کد مینویسند از قبل تصمیمش را داشته اند"اونها وقتی بچه بودند قرار بوده در آینده کد بنویسند". اگر شما یکی از اینها را کم داشته باشید یا تقلبی هستید و یا زیاد دوام نواهید آورد. فرقی نمی کند کدامیک، شما برای این کار ساخته نشده اید.چنین کلیشه های فقط کاملا غلط نیستند بلکه زیان آور و ضرر رسان هم هستند-دیدگاه اکثر برنامه نویسان موفق.سازنده ی جنگو(Jacob Kaplan-moss)باور"برنامه نویس نابغه"کاملا خطرناک است. از طرفی آستانه ی ورودی ر ا با ترساندن کسانی که میخواهند برنامه نویس شوند بیش از حد بالا و سخت میکند. از طرفی کسانی که در حال حاظر برنامه نویس هستند را هم مورد هجوم قرار میدهد چون میگوید که اگر شما در برنامه نویسی نمیترکونی و در سطح خیلی بالایی نیستی پس اصلا خوب نیستی و گند میزنی.درنتیجه به عنوان یک برنامه نویس تمام زمان شما باید صرف یادگیری بیشتر برنامه نویسی و کار باشد که در آینده تغییر بزرگ و خوبی در زندگیتان رخ میدهد... ما نیاز داریم از شر همچین لحن حرف زدن هایی خلاص شویم. برنامه نویسی فقط یکسری مهارت است که میتوان یاد گرفت،به اون اندازه استعداد نیاز ندارد و برنامه نویس سطح متوسط بودن خجالت آور نیست.او در قسمت بیوگرافی اکانت توییتر خود نوشته"یک برنامه نویس واقعی نیستم" که نشان دهد به اندازه کافی از این نوع داوری ها و باور های غلط دیده.سازنده ی بوت استرپ(Jacob thornton)او قبلا در توییتر برنامه نویس بود و حالا هم در مدیوم همچنین خالق بوت استرپ هم هست که بیش از هشتادهزار ستاره در github دریافت کرده. صحبت های او در مصاحبه اش مثال دیگری درمورد این باورغلط است:جیکوب از کامپیوتر متنفر استوقتی او میگوید"از کامپیوتر متنفرم" کاملا هم شوخی نمی کند.من میخواستم در مدرسه ی جدید جامعه شناسی بخوانم.و بعد او در مورد اولین شغل خود می گوید:من در شغلی استخدام شدم که اصلا صلاحیت آن را نداشتم. هرروزی ممکن بود اخراج شوم..من خیلی سخت کار کردم تا بتوانم بیشتر جاوااسکریپت یاد بگیرم چون اصلا نمیدانستم چه خبر است.سخت ترین بخش زندگی من وقتی بود که تمام تیم در استارتاپی که در آن مشغول به کار بودیم دور من جمع شدند تا من یک hxr request بنویسم،من تا به حال این کار را انجام نداده بودم ، فقط کمی درموردش میدانستم. من شروع کردم به نوشتن و بعد صفحه مرورگر را دوباره بارگذاری کردم و هیچ اتفاقی نیوفتاد،چند بار این کار را کردم، داشتم دیوانه می شدم. اینگونه آنها میفهمیدند که من چیزی بلد نیستم ، بعد متوجه شدم یادم رفته که .send() رو اضافه کنم. اینکار را انجام دادم و صفحه ی مرورگر را دوباره بارگذاری کردم و کار کرد.کل تیم اینگونه بودند که "خب خوبه" و برگشنتد پشت میز های کارشان.و من حدود پنجاه دقیقه نشستم و به این فکر می کردم که "دیگه تموم شد،دیگه قرار نیست اخراج بشم".این داستان اصلا چیزی شبیه به توضیح اینکه"یک برنامه نویس نابغه چطور در محیط کار،کار می کند" نبود.پس انگیزه برای ادامه این راه از کجا می آید؟ جیکوب پاسخ می دهد:من از اطرافیانم انگیزه میگیرم و دوستان فرانت اند کار من اگر گوشه های سایت من اندازه هایش بهم ریخته باشه یا قسمتی بد به نظر بیاد به من میگویند.این عالی است و من واقعا دوست دارم به کد زدن ادامه بدهم و با دوستانم کار کنم.او در بیوگرافی اکانت توییتر خود نوشته"کامپیوتریه بازنده."پربازدید ترین پس توییتر او هم پستی است که در آن نوشته "کسیکه بدترین مهندس شرکت است ولی بهترین ها را استخدام می کند". لحن صحبت او کاملا مخالف با چیزی که از یک برنامه نویس کلیشه ای انتظار می رود است.سازنده ی زبان پی اچ پی(rasmus rerdorf)اظهارات او معمولا جنجال برانگیز است:من از برنامه نویسی متنفرم ولی عاشق حل کردن مسائل هستم.آدم هایی وجود دارند که واقعا از برنامه نویسی خوششان می آید،من نمیدانم چرا برنامه نویسی را دوست دارند!من یک برنامه نویس واقعی نیستم. من چیزها را کنار هم میگذارم تا آنها کار کنند بعد میگذرم.برنامه نویسان واقعی می گویند"آره این کار میکنه ولی داره حافظه رو اشغال می کنه به نظر باید درستش کنیم."من فقط نسبت به هر ده درخواست سیستم آپاچی را مجدد راه اندازی میکنم.از گفته های او فهمیدن اینکه چقدر به کامپیوتر علاقه دارد سخت است.سازنده ی ریلز(david heinemeier hanson)زمانی که با bigthink و DHH مصاحبه میکرد گفت:خنده دار است. زمانی که من با زبان های php و java برنامه نویسی می کردم،همیشه به دنبال یک چیز دیگر بودم.همیشه به دنبال یک زبان برنامه نویسی دیگر بودم، هرچیزی... فقط یک چیز دیگر... تا فقط حواسم را پرت کند از سررفتن حوصلم ازکار کردن با این زبان ها.من وقتی با زبانهای جاوا و php کار می کردم کاملا قانع شده بودم که قرار نیست یک برنامه نویس شوم.یک معرفی درمورد خودش که اصلا چیزی شبیه به یک "برنامه نویس نابغه" نبود. در آخر چیزی که او عاشقش شد خود کامپیوتر نبود بلکه ظرافت زبان برنامه نویس رابی بود.اگر رابی ساخته نمیشد احتمالا DHH الان یک کار کاملا متفاوت انجام می داد.در بالا ما نشان دادیم که تعداد بی شماری مقاله وجود دارند که همگی باور غلط و نادرست برنامه نویس کلیشه ای را رد می کنند.در پایین چند لطیفه درمورد برنامه نویسی را می بینیم:*نرم افزار بدردنخور یک نفر شغل تمام وقت شخص دیگری است.*هر احمقی میتواند کدی بنویسد که کامپیوتر آن را درک کند. برنامه نویس واقعی آن است که کدی بنویسد که ادم ها آن را بفهمند.*برنامه ها و کلیساها شبیه به همند...اول آن ها را می سازیم،بعد دعا می کنیم.اگر همه برنامه نویسان استعداد و شوق و انگیزه داشتند پس به چه دلیل این لطیفه ها انقدر بین برنامه نویسان معروف است؟من چند مقاله جالب که شبیه به تجربه خودم در یادگیری برنامه نویسی بود پیدا کردم:*یک نفر همیشه پیدا می شود که به شما بگوید داری اشتباه می کنی.* یک نفر همیشه پیدا می شود که به شما بگوید شما یک برنامه نویس واقعی نیستید.این مقاله بدون شک برای این نوشته شده که کلیشه هایی که مردم درمورد برنامه نویسی بکار می برند را به چالش بکشد،آن باورهای بی هدف غلطی که چه چیز برای برنامه نویس شدن نیاز دارید.دفعه بعد اگر کسی میانه راه یادگیری برنامه نویسی باشد،ولی به این سوال برسد که آیا برای این کار مناسب است یا خیر،که صلاحیت این کار را دارد یا نه،فقط می خواهم به آنها بگویم: راه های دیگر یادگیری را امتحان کن،نگران کنایه های بی اساس راجب ب صلاحیت یا عدم صلاحیت خود نباشید.اکثر مواقع مشکل در نحوه یادگیری است یا طرز فکری که شما نسبت به یادگیری برنامه نویسی دارید.هیچوقت تا یکچیزی رو با حل کردن مشکلات و رفتن راه های مختلف یاد نگرفتید تسلیم نشوید.برنامه نویسی نه به استعداد نیاز دارد نه شوق.