🤖 با وجود هوش مصنوعی، آیندۀ تولیدکنندگان محتوای متنی ترسناک خواهد بود؟

تصور کنید بچه‌ای بی‌گناه اما خیلی باهوش به دنیا می‌آد. وقتی کمی بزرگ‌تر می‌شه، دوست داره مثل بقیه یه زندگی آروم داشته باشه. اما هرچی بزرگ‌تر می‌شه، با کارهایی که انجام می‌ده، باعث ترس اطرافیانش می‌شه؛ مثلاً اون می‌تونه در عرض چند ماه به یه زبان جدید حرف بزنه، چند روزه یه کار سخت و پیچیده رو یاد بگیره و در عرض چند ثانیه، کاری رو انجام بده که دیگران برای متخصص‌شدن در اون، وقت زیادی می‌ذارن. به‌نوعی، هوش اون بچه جامعه رو وارد هرج‌ومرج بسیار بزرگی می‌کنه.ربات‌های هوش مصنوعی که در سال ۲۰۲۳ به تیتر داغ خبرگزاری‌ها تبدیل شدن، موضوع بحث خیلی‌ها از جمله هنرمندان، سازندگان ویدئو و نویسندگان محتوا قرار گرفتن. خیلی از ما، از رشد خارق‌العادۀ این موجود غریب و توانایی‌هاش ترسیدیم، بعضی از ما اون رو دوست‌داشتنی می‌دونیم و بعضی‌هامون ‌به آینده‌ش امیدوار نیستیم. به هر حال، ترس از این موضوع که این بچۀ دوست‌داشتنی، شغل ما رو تصاحب کنه، بزرگ‌ترین دل‌مشغولی این روزهای خیلی از ماست.حالا که از اون موج اولیه کمی فاصله گرفتیم، با یه نوک کوه یخ مواجهیم که فرصت خوبیه اون رو دقیق‌تر بررسی کنیم و فارغ از هیجانات کاذب ببینیم چه‌چیزی در انتظارمونه. من کتابی با عنوان «اصول تولید محتوای متنی» نوشتم که ویراست جدید اون به‌تازگی منتشر شده؛ طبعاً تأثیرگذاری هوش مصنوعی بر بازار کار تولید محتوای متنی یکی از دغدغه‌های من هم هست.بنابراین، در این مطلب، تمرکزم بر تولیدکنندگان محتوای متنیه و سعی می‌کنم بعد از تعریف مسئله، نگاهی کوتاه به تاریخچۀ تولید محتوا با استفاده از هوش مصنوعی بندازم و در آخر با بررسی ویژگی‌ها و ضعف‌های هوش مصنوعی، به شما بگم که آیا این فناوری برای تولیدکنندگان محتوا خطرناک خواهد بود یا نه.تأثیر هوش مصنوعی بر آیندۀ تولیدکنندگان محتوای متنیاین روزها، خبرهای زیادی دربارۀ ربات‌های چت هوش مصنوعی ازجمله چت جی‌پی‌تی (ChatGpt) و بات‌های دیگه مثل چت‌بات Bing یا Bard گوگل می‌شنویم و نمی‌دونیم که باید اون‌ها رو مثبت ارزیابی کنیم یا منفی. از طرفی، نگرانیم که در آینده‌ شغل‌هامون رو از دست بدیم و از طرف دیگه، یقین داریم که با استفاده از اون‌ها می‌تونیم سطح کاری‌مون رو بالاتر ببریم.از زمان معرفی ابزارهای هوش مصنوعی، تولیدکنندگان محتوا جزو اولین گروه‌هایی بودن که برای ارتقای فرایندهای کاری‌شون، با این ابزارها دست‌وپنجه نرم کردن. نفوذ هوش مصنوعی در حوزۀ تولید محتوا انکارناپذیره و در حال حاضر هم اتفاق افتاده؛ اما دربارۀ آیندۀ اون ابهامات زیادی وجود داره.عده‌ای می‌گن تولیدکنندگان محتوا تا ۱۰ سال آینده دیگه جایگاهی در دنیا نخواهند داشت و هوش مصنوعی این شغل رو به‌طور کامل از بین خواهد برد و کسب‌وکارها رو از حضور تولیدکنندگان محتوا بی‌نیاز می‌کنه. اما برخی دیگه از کارشناسان بنا به دلایل مختلف این نظر رو رد می‌کنن.در مطلب «تولید‌کنندۀ محتوا» یک عنوان شغلی نیست! گفتم و در اینجا هم به‌طور مشخص از نویسندگان، مترجمان و سایر تولیدکنندگان محتوای متنی حرف می‌زنم. البته نویسندگان ادبی خارج از این دسته‌بندی‌ قرار می‌گیرن و منظور اصلی از محتوای متنی اون چیزیه که با ظهور بلاگ‌ و بلاگ‌‌نویسی رایج شد و به چندین مهارت سخت و نرم نیاز داره.پس با این نگاه، به ۴ اظهارنظر دربارۀ تأثیر هوش مصنوعی بر آیندۀ تولیدکنندگان محتوای متنی اشاره می‌کنم:۱) بیایید از اظهارنظر خود چت جی‌پی‌تی شروع کنیم. روآن چونگ (Rowan Cheung) مهندس یادگیری ماشین (Machine Learning)، از این ربات پرسید که در آینده جای چه مشاغلی رو خواهد گرفت. چت جی‌پی‌تی در پاسخ، از ۲۰ شغل نام برد که ممکنه GPT-4 جایگزین اون‌ها بشه: «مترجم»، «کپی‌رایتر» و «مدیر محتوا» هم در این فهرست بودن.GPT-4 lists twenty jobs it can "potentially replace"در ادامه می‌توانید نسخۀ ترجمه‌شدۀ تصویر بالا را ببینید.فهرست ۲۰ شغلی که GPT می‌تواند جایگزین آن‌ها شودهوش مصنوعی برای تصاحب شغل مترجم باید مهارت زبانی رو به‌خوبی یاد بگیره، برای تصاحب شغل کپی‌رایتر باید خلاقیت و نوشتن رو بیاموزه و برای جایگزینی شغل مدیر محتوا نیاز به آموختن مهارت‌های تفکر انتقادی و قضاوت داره.۲) در مارس ۲۰۲۳ (اسفند ۱۴۰۱) مقاله‌ای از طرف OpenAI سازندۀ ChatGPT و دانشگاه پنسیلوانیا (University of Pennsylvania) برای پاسخ به این پرسش منتشر شد. این مقاله از اصطلاح Exposure نام ‌برد و اون رو این‌طور تعریف کرد:اکسپوزشدن (Expose) یعنی ChatGPT باعث بشه نیاز به نیروی کار انسانی دست‌کم ۵۰درصد کم بشه.این مقاله نویسندگان و ویراستاران رو در دستۀ کسانی قرار می‌ده که شغل‌شون به‌شدت در معرض exposeشدن قرار داره.۳) شورای فناوری فوربز (Forbes Technology Council) متشکل از مدیران ارشد فناوری (که بر اساس دانش عمیق و تجربه‌های متنوع در حوزۀ فناوری، برای عضویت در این شورا انتخاب می‌‌شن)، در یکی از گزارش‌های کارشناسی پیش‌بینی کردن که ۱۳ شغل در سال ۲۰۳۰ خودکار می‌شود. خوشبختانه هیچ نوعی از تولید محتوا (اعم از محتوای متنی و ویدئویی) در این فهرست نیست.۴) نظرسنجی PwC گزارش می‌ده که بعد از ظهور هوش مصنوعی و رشد اون، ۳۷درصد از افراد، نگران اخراج‌شدن هستن. طبعاً تولیدکنندگان و نویسندگان محتوا هم از این امر مستثنی نیستن.موضوع اصلی اینه که آیا این ربات‌های هوشمند که مثل چراغ جادو آرزوهای ما رو به واقعیت بدل می‌کنن (به سؤالات ما پاسخ می‌دن)، امکان داره که شغل‌ ما نویسنده‌های محتوا رو تصاحب کنن یا خیر؟این روزها، یک ویدیوی قدیمی از کارتون «تام و جری» در فضای آنلاین مورد توجه قرار گرفته است که با نگرانی در مورد جایگزینی مشاغل توسط هوش مصنوعی مرتبط است. در این ویدیو می‌بینیم که تام (گربه) به خاطر یک گربۀ روباتیک که در مقابله با جری (موش) موفق‌تر است، جایگاه خود را از دست می‌دهد و اخراج می‌شود.کاربری در توییتر به‌نام سوپریا ساهو (Supriya Sahu) با انتشار این ویدیو برای اولین بار، در توییتر خود نوشت:۶۰ سال پیش تام اولین کسی بود که به خاطر ماشین‌ها و هوش مصنوعی شغلش را از دست داد.واقعیت این است که این نگرانی همواره با ما همراه بوده است؛ حتی در کارتون‌هایی که در بچگی می‌دیده‌ایم. پس عجیب نیست که از خود بپرسیم آیا همۀ آن نگرانی‌ها، دارد به واقعیت تبدیل می‌شود؟من در ادامه، بر مبنای ۴ دلیل عمده، به شما می‌گم که این اتفاق دست‌کم به این زودی‌ها نخواهد افتاد. پیش از پرداختن به این دلایل، باید کمی از هوش مصنوعی و تاریخچه‌ش بدونیم.هوش مصنوعی چیه؟قبل از اینکه وارد جزئیات بحث بشیم، بهتره به یه تعریف مشترک از هوش مصنوعی برسیم. اصطلاح هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) که به‌اختصار AI نامیده می‌شه، برای توصیف سیستمی به‌ کار می‌ره که می‌تونه فعالیت‌های شناختی وابسته به ذهن انسان از جمله «یادگیری» و «حل مسئله» رو به‌خوبی یا حتی بهتر از انسان‌ها انجام بده.هوش مصنوعی (AI) از فناوری‌های مختلفی استفاده می‌کنه که شامل این موارد کلیدیه:یادگیری ماشین (Machine Learning)؛یادگیری عمیق (Deep Learning)؛تولید زبان طبیعی (Natural Language Generation) که به‌اختصار NLG نامیده‌ می‌شه؛پردازش زبان طبیعی (Natural Language Processing) که به‌ا‌ختصار NLP گفته می‌شه؛و تشخیص تصویر (Image Recognition).یه سیستم ماشینی هوشمند پیشرفته، زبان انسان رو می‌خونه و/یا می‌نویسه و با هر بار نوشتن و خوندن، چیزهای جدیدی یاد می‌گیره و بر اساس اون مجدداً تنظیم می‌شه.این سیستم هوشمند در ابتدا کامل نیست، اما با سرعتی خیره‌کننده به خودش یاد می‌ده و عملکرد خودش رو در یه کار معین بهبود می‌بخشه و ناگهان، ابزارهایی عرضه می‌شن که قادر به خوندن، تجزیه‌وتحلیل، پیشنهاد و/یا نوشتن محتوا به‌مراتب بهتر از انسان هستن.نمونۀ اون ارائۀ ابزار چت جی‌پی‌تی بود که به‌طور غیرمنتظره‌ای جامعۀ بشری به‌ویژه تولیدکنندگان محتوا رو در بهت و حیرت و حتی نگرانی فروبرد؛ نگرانی از بابت اینکه آیا با وجود هوش مصنوعی، شغلی با نام تولیدکنندۀ محتوا باقی خواهد موند؟نگاهی به تاریخچۀ تولید محتوا با استفاده از هوش مصنوعیپردازش زبان طبیعی (NLP) یکی از شاخه‌های هوش مصنوعیه که به کامپیوترها در درک زبان انسان کمک می‌کنه. NLP رو می‌شه برای دریافت ورودی زبان گفتاری و تبدیل اون به قالب نوشتاری، همچنین پردازش ورودی‌های زبان نوشتاری مانند جست‌وجو در گوگل استفاده کرد.پردازش زبان طبیعی یا همان NLP مفهوم جدیدی نیست. در واقع، مطالعات اولیه در دهۀ ۱۹۵۰ شروع شد و به‌مرور به ابزاری ارزشمند تبدیل شد که باعث می‌شه ماشین‌ها زبان انسان رو بهتر بفهمن و اطلاعات دریافتی رو نیز ارزیابی کنن.تولید زبان طبیعی (NLG) هم از دهۀ ۱۹۶۰ وجود داشته و حدود ۳۰ ساله که به‌صورت تجاری در دسترس کسب‌وکارها و عموم مردم قرار گرفته. این زبان در بیش‌تر این سال‌ها چندان کاربردی نبوده و نمی‌تونسته به‌خوبی بخونه یا متنی رو تولید کنه که برچسبِ «تولیدشده توسط کامپیوتر» به اون نزنن.بعدها، اسپینرهای محتوا (Content Spinners) روی کار اومدن تا محتوای تولیدشده به‌وسیلۀ کامپیوتر رو بازنویسی کنند، به‌نحوی که الگوریتم‌های گوگل، نتونن تشخیص بدن که این متن رو هوش مصنوعی نوشته.در واقع، کار یه اسپینر محتوا اینه که کلمات و عبارات یه متن رو با مترادف اون‌ها جایگزین کنه تا بتونه به یه متن منحصربه‌فرد برسه. با این ابزار شما می‌تونید چندین نسخه از یه متن واحد به دست بیارید. با این حال، این ابزارها هم چنگی به دل نزدن و نتونستن اون‌طور که باید، عمل کنن.چند سال پیش، مدل‌های جدیدی از هوش مصنوعی خلق شد که موفقیت بیش‌تری رو برای این فناوری به‌همراه داشت و ماحصل اون جلوه‌ای طبیعی‌تر برای انسان‌ها پیدا کرد.در اوایل سال ۲۰۱۹ میلادی، OpenAI، یه شرکت تحقیقاتی غیرانتفاعی AI با حمایت افرادی مثل ایلان ماسک (Elon Musk)، پیتر تیل (Peter Thiel) و رید هافمن (Reid Hoffman)، اعلام کرد که یه مدل هوش مصنوعی ساخته‌ که پاراگراف‌های منسجم متن رو در هر مقیاسی که مدنظر باشه، می‌نویسه. این مدل هوش مصنوعی، GPT-2 نام‌گذاری شد و با تجزیه‌وتحلیل ۸میلیون صفحۀ وب، نحوۀ نوشتن رو به‌خوبی یاد گرفت.در سال ۲۰۲۰، OpenAI مدل قبلی رو به‌روزرسانی کرد و GPT-3 متولد شد. در آزمایش‌های اولیه، از GPT-3 برای تولید همه‌چیز، از پست‌های وبلاگ گرفته تا انتشار خبر و کتابچه‌های راهنمای فنی استفاده شد که دقت بالایی داشت. برای انجام این کار، GPT-3 از ۱۷۵میلیارد پارامتر در مدل زبان خود استفاده می‌کنه که در مقایسه با ۱.۵میلیارد پارامتر GPT-2 پیشرفت چشمگیریه.در سال ۲۰۲۳، فناوری‌ تولید محتوا با استفاده از هوش مصنوعی شتاب بیشتری گرفت. دلیلش هم ظهور ابزار ChatGPT بود.چت جی‌پی‌تی (ChatGPT) یه ابزار پردازش زبان طبیعی مبتنی بر GPT-3 است که به کاربران امکان می‌ده مکالمات انسان‌مانندی با یه ربات چت هوش مصنوعی (AI) داشته باشن. با ظهور GPT-4، رشد و تکامل ChatGPT پرشتاب‌تر شده.اوپن‌اِی‌آی (OpenAI) سازندۀ ChatGPT با معرفی راه‌حل‌های متعددی برای بهبود فرایند تولید محتوا، تأثیر چشمگیری بر فرایند تولید محتوا گذاشته.‌در وضعیت فعلی، هوش مصنوعی برای تولید محتوا، نیازی به ارائۀ پارامتر‌های فراوان توسط انسان‌ نداره و به‌سادگی و بدون دخالت انسان می‌تونه پارامترهای مختلف رو تفسیر کنه و محتوای مؤثری با توجه به نیاز کاربر ارائه بده.به‌بیان ساده‌تر، با گذر زمان کامپیوترها تونستن داده‌ها رو بهتر بخونن و درک دقیق‌تری از اطلاعات به ‌دست آوردن و در همین راستا، حالا می‌تونن بهتر بنویسن. این پیشرفت‌ها بسیاری از مردم رو به وحشت انداخته، اما واقعیت اینه که وجود هوش مصنوعی چندان هم مشکل‌ساز نیست؛ دست‌کم نه در حال حاضر.چرا نباید از هوش مصنوعی بترسیم؟‌ بازگوکردن ۴دلیل عمدههمون‌طور که پیش‌تر نیز اشاره کردیم، هوش مصنوعی به‌شکل فعلی، نمی‌تونه همۀ نیازهای انسان رو پاسخ بده و به‌نوعی، نقش انسان در فرایندهای مختلف رو حذف کنه. درست مثل بقیۀ فناوری‌هایی که در طول تاریخ بشر ظهور کردن، ربات‌های هوش مصنوعی و الگوریتم‌های کامپیوتری می‌تونن فرایندهای کاری تولیدکنندگان محتوای متنی رو دست‌خوش تغییرات مثبت کنن و بهنیه‌سازی در طول فرایند تولید محتوا رو به همراه داشته باشن.بد نیست از تاریخ پیشرفت‌ فناوری چند مثال بزنیم:۱) اختراع دستگاه چاپ در سال ۱۴۴۰ میلادی دایرۀ لغات بشریت رو گسترش داد و دامنۀ فراگیری علم و ادبیات رو وسیع‌تر کرد؛۲) از دهۀ ۱۹۷۰ ماشین حساب‌های جیبی کم‌کم در دسترس بشر قرار گرفت و بحث‌های قابل‌توجهی را به همراه داشت. گروهی از بدبینان (شامل معلم‌های ریاضی) پیش‌بینی کردند که با وجود ماشین حساب، دانش‌آموزان نمی‌توانند حتی محاسبات ساده را به صورت ذهنی یا روی کاغذ انجام دهند و دانش ریاضی لطمه خواهد خورد.البته، بحث و جدل‌ها با گذشت زمان از بین نرفت. در سال ۲۰۱۲، دولت بریتانیا اعلام کرد که قصد دارد استفاده از ماشین‌حساب‌ در کلاس‌های ابتدایی را ممنوع کند، زیرا دانش‌آموزان از آن‌ها بیش از حد و خیلی زود استفاده می‌کنند. با این حال، مطالعات مختلف نشان می‌دهد که ماشین حساب هیچ تأثیر مثبت یا منفی بر دستیابی به مهارت‌های ریاضی پایه نداشته است. در حال حاضر، ماشین‌ حساب‌های مختلف در انواع دستگاه‌های دیجیتال در دسترس کاربران است.اعتراض معلم‌های ریاضی به استفاده از ماشین حساب۳) با ظهور برنامۀ نقشه‌کشی اتوکد (AutoCAD) در سال ۱۹۸۲، نگرانی‌های زیادی دربارۀ آیندۀ نقشه‌کشی توسط انسان وجود داشت. اما این برنامه با امکانات بیشتری که هر روز در اختیار کاربران می‌گذاشت، سرعت کار نقشه‌کشی رو افزایش داد و باعث شد بتونه به‌نفع خلاقیت‌های بیشتر، در زمان خودش صرفه‌جویی کنه؛مرکز فنی جنرال موتورز (General Motors) در وارن میشیگان (Warren Michigan)۴) اینترنت در سال ۱۹۸۳ در دسترس عموم قرار گرفت و انسان‌ها ناگزیر شدن خودشون رو با اون انطباق بدن، بنابراین شغل‌های جدیدی به وجود اومد و پیشرفت‌های بیشتری رقم خورد. مثلاً تبلیغات کاغذی تا حد زیادی با تبلیغات دیجیتال جایگزین شد و طراحان گرافیک به تولید طرح‌های گرافیکی دیجیتال روی آوردن؛ماکت (نمونۀ اولیه) UNIVAC I؛ اولین کامپیوتری که برای استفادۀ تجاری طراحی شد. ۵) تصویر زیر برای ما نسل استفاده‌کننده از آفیس ۲۰۰۳ خیلی آشناست؛ کلیپی (Clippy) دستیار قدیمی، ناکارآمد و بدنام مایکروسافت آفیس که با نگاه خندان و معصومانه‌‌ش در گوشۀ مانیتور، سعی داشت به ما کمک کنه تا وظایف خاصی رو سریع‌تر انجام بدیم. اما تقریباً هیچ‌کس دوستش نداشت تا اینکه مایکروسافت مجبور شد اون رو در نسخۀ آفیس ۲۰۰۷ حذف کنه.تصویری از کلیپی خدابیامرز یا همان Office Assistantشاید بشه کلیپی رو شکل اولیۀ دستیارهای شخصی هوشمند (مانند Siri و Cortana) دونست که این روزها در ویندوز، اندروید و آی‌اواِس اون‌ها رو می‌بینیم.حالا هم ما در جایگاه یه تولیدکنندۀ محتوا اگه بدونیم با یه ربات هوش مصنوعی چطور کار کنیم، به‌سادگی می‌تونیم:تکه‌هایی از متن رو وارد کنیم و از ربات بخوایم اون رو برامون خلاصه‌سازی، بازنویسی یا ترجمه کنه و یا اشتباهات املایی رو تصحیح کنه، دربارۀ اون بازخورد بده و غیره؛متن‌های خوبی رو به‌عنوان پیش‌نویس محتوای خودمون از ربات بگیریم؛ایده‌ها و موضوعات روز رو برای گنجاندن در تقویم محتوای خودمون از ربات بخوایم؛با کمک این ربات‌ها تصاویر گرافیکی و حتی واقعی (رئال) بسیار خوبی بسازیم؛ویدئوهایی رو بسازیم که نه‌تنها سناریو و متن‌شون رو خودمون ننوشتیم، بلکه در اجرای اون هم دخالتی نداشتیم؛و حتی تقویم محتوایی انتشار این متن‌ها و ویدئوها رو هم از هوش مصنوعی بگیریم!این موضوع باعث صرفه‌جویی در وقت تولیدکنندگان محتوا می‌شه و با آزادکردن زمان اون‌ها، امکان خلاقیت بیش‌تر رو براشون فراهم می‌کنه. مسلمه که آیندۀ پیش روی ما متفاوت خواهد بود و حوزه‌های دیجیتال مثل تولید محتوا، قراره از دل این تفاوت و تغییر گذر کنن.طبیعتاً در آینده‌ای نزدیک، هوش مصنوعی هم مثل دیگر فناوری‌های ابداع‌شده توسط انسان، پیشرفت‌های چشمگیری خواهد داشت و به نقطه‌ای می‌رسه که جایگاه ما به‌عنوان انسان رو به خطر می‌‌ندازه؛ اما این اتفاق به این زودی‌ها رخ نخواهد داد.از طرفی، اگه هشیار باشیم، می‌تونیم در سال‌های پیش رو، به انطباق مناسب با شرایط ایجادشده برسیم و با آمادگی کافی، خودمون رو در جایگاهی متفاوت قرار بدیم؛ درست مانند اتفاقی که پس از ظهور اینترنت افتاد و بشر رو وارد حیطه‌های جدیدی کرد.در ادامه، برای واهمه‌نداشتن از هوش مصنوعی، ۴ دلیل عمده می‌آرم:۱) هوش مصنوعی اون‌قدرها هم که فکر می‌کنیم، هوشمند نیستبیایید تولید زبان طبیعی رو به ابتدایی‌ترین سطحش خلاصه کنیم: شما در این زبان، باید ورودی‌ای به کامپیوتر بدید، کامپیوتر ورودی رو می‌خونه و سپس خروجی‌ای رو متناسب با ورودی در اختیارتون قرار می‌ده. برای اینکه خروجی نهایی، انسان‌مانند به نظر برسه، باید شخصی به هوش مصنوعی آموزش بده که فعالیت‌های انسانی چطوره و خروجی رو متناسب با آموزشی که می‌ده، تعریف کنه.به همین سبب، این فرایند در حال حاضر به مداخلۀ پیچیده انسانینیاز داره. این وضعیت رو این‌گونه تصور کنید که هوش مصنوعی دانش‌آموزه و انسان معلم اون.بیایید به‌عنوان نمونه، ChatGpt رو بررسی کنیم؛ یه مدل زبان هوش مصنوعی که از زمان عرضه، بسیار تحسین شده و کاربران بسیار زیادی از اون استفاده کردن.من نمی‌خوام شگفت‌انگیزبودن ChatGpt رو زیر سؤال ببرم، اما این ابزار ضعف‌های زیادی داره، مثلاً:این مدل زبانی در نوشتن پاراگراف‌های طولانی‌تر چندان خوب عمل نمی‌کنه؛چت جی‌پی‌تی ارجاعات نادرست می‌ده؛ این ضعف به‌ویژه در جوامع علمی اشکالی اساسی محسوب می‌شه.چت جی‌پی‌تی ممکنه پاسخ‌ اشتباه بده؛ بنابراین استفاده از این مدل هوش مصنوعی یا تکیه بر اون می‌تونه گمراه‌کننده و حتی خطرناک باشه.چت جی‌پی‌تی همه‌چیز رو بیش از حد تحت‌اللفظی در نظر می‌گیره و متوجه معانی تلویحی و ضمنی متن نمی‌شه (همون‌طور که پیش از این گفتم کلمات در فضای آنلاین هم عمق دارند و بدون درک معنای تلویحی و ضمنی کلام گوینده، ارتباط کامل و درست ناممکنه)؛چت جی‌پی‌تی فقط یه موضوع/مسئله رو توصیف یا خلاصه می‌کنه و بینش جدیدی در مورد اون ارائه نمی‌ده؛ بر اساس داده‌های ارائه‌شده، ChatGPT نمی‌تونه بیش‌تر از ۱ یا ۲ بار محتوای متنوع در اختیار شما قرار بده، در واقع چیزی که تولید می‌کنه تکراری و فاقد خلاقیته.قطعاً در آینده نسخه‌های بهبودیافته‌ای از ChatGpt در دسترس کاربران قرار خواهد گرفت و هر بهبود، فرایند کاری ما رو یه قدم پیش‌تر می‌بره.اما همچنان به نوآوری و مداخلۀ انسانی نیازه تا ChatGpt بتونه بهتر بشه. روی کاغذ، شما ورودی‌ای می‌دید و خروجی نسبتاً خوبی از ChatGpt دریافت می‌کنید اما در عمل، حضور شما، خلاقیت و دانش‌تونه که پیام مناسب رو برای برند و پرسونای مخاطبان، تولید می‌کنه.شما باید مدام از خودتون بپرسید: «چگونه می‌توانم در نوشته‌هایم از تفکر خلاقانه بهره ببرم؟» این همون برگ برنده‌ایه که انسان رو از هوش مصنوعی متمایز می‌کنه.به تجربۀ این کاربر توجه کنید:کاربری با نام رامتین کریمی در توییتی از ChatGpt اطلاعاتی دربارۀ کفتر کاکل‌به‌سر عرب خواسته و این هوش مصنوعی نیز پاراگراف‌های بی‌ربطی به اون تحویل داده. رامتین در این توییت می‌گه:اگر می‌خواید شغل‌تون رو در زمینۀ تولید محتوا از دست بدید، حتماً از ChatGpt استفاده کنید.۲) هوش مصنوعی به گسترش خلاقیت انسان‌ها کمک می‌کنهیکی از هیجان‌انگیزترین موضوعات دربارۀ هوش مصنوعی، اینه که خلاقیت انسان و ازجمله تولیدکنندگان محتوا رو به‌مرور زمان ارتقا می‌ده. به‌نوعی، با وجود هوش مصنوعی، اشخاص می‌تونن به رسانه‌ها و محتواهای جدیدی دست پیدا کنن که تا امروز به اون دسترسی نداشتن.این موضوع در صنعت موسیقی هم دیده می‌شه. هوش مصنوعی این امکان رو در اختیار آهنگ‌سازان مختلف قرار می‌ده تا بتونن ملودی‌هایی رو خلق کنن و لاین‌های موزیکی رو کنار هم قرار بدن که عمق بسیار زیادی داره و مخاطب اگه ندونه، احساس می‌کنه که این موزیک رو یه آهنگ‌ساز بسیار حرفه‌ای ساخته.یکی از خروجی‌های هوش مصنوعی که در جامعۀ مخاطبان ایرانی بسیار وایرال شد، بازسازی آهنگ «تماشا» شادمهر عقیلی با صدای مهستی بود. بسیاری از کاربران در واکنش به این اتفاق، گفتن از آیندۀ هوش مصنوعی می‌ترسن.تکمیل سمفونی شماره ۱۰ بتهوون پس از حدود ۲ قرن توسط هوش مصنوعی، یکی دیگه از اتفاقات بسیار جالب این مدت بوده. محققان مؤسسۀ کارایان (Karajan Institute) در سالزبورگ اتریش برای اینکه بفهمن بتهوون با چه شیوه‌ای موسیقی خلق می‌کرد از توانایی هوش مصنوعی استفاده کردن. اون‌ها با کمک هوش مصنوعی تونستن شیوه‌های خلق و بازبینی نت‌ها رو درک کنن.پس از تکمیل سمفونی شماره ۱۰، این قطعه در حضور روزنامه‌نگاران، موسیقی‌دانان و متخصصان موسیقی بتهون پخش شد و هیچ‌کس نتونست بخش‌های بازسازی‌شده رو از نت‌های خود بتهوون تمیز بده.در حوزۀ تولید محتوا نیز با وضعیت مشابهی مواجهیم که قبلاً اون رو شرح دادیم. این فرایند، زمانی رو در اختیار تولیدکنندگان محتوا قرار می‌ده تا بیش‌تر روی جنبۀ خلاق‌بودن محتواشون تمرکز کنن و به این فکر باشن که چطور می‌شه خلاق و متمایز بود؛ خلاق و متمایز در همه‌چیز.با این دیدگاه، هوش مصنوعی انسان رو حذف نمی‌کنه، بلکه اون رو قدرتمندتر می‌کنه زیرا، خلاقیت عامل قدرت بوده و خواهد بود.در نهایت، به این فکر کنید که هوش مصنوعی برای ارائۀ ایده‌های مختلف به شما، از ایده‌های دیگران و داده‌هایی استفاده می‌کنه که از اینترنت و دیتابیس‌های مختلف جمع‌آوری می‌کنه؛ به همین سبب، چطور می‌تونه در خلاقیت با شما رقابت کنه؟۳) هوش مصنوعی نمی‌تونه قلب خوانندگان رو لمس کنههوش مصنوعی قادره میلیون‌ها کلمه رو با سرعت نور تولید کنه و این در حالیه که یه انسان، می‌بایست ساعت‌ها عرق بریزه تا یه متن ۱۰۰۰کلمه‌ای بنویسه. اما متنی که انسان می‌نویسه سرشار از خیال و خلاقیته.داستان‌های علمی‌تخیلی جذاب رو به یاد بیارید. یه نویسنده می‌تونه با جادوی کلام و تخیلش، قلب انسان‌ها رو تسخیر کنه، اون‌ها رو بخندونه یا اشک‌شون رو دربیاره و حتی احساس شکست و پیروزی رو به اون‌ها منتقل ‌کنه.این نقطه، همون جاییه که سپر محافظ انسان در برابر هجوم هوش مصنوعی محسوب می‌شه، همون وجه تمایزی که به این راحتی‌ها، نمی‌شه جایگزینش کرد. هوش مصنوعی از برقراری ارتباط عاطفی عمیق با انسان‌ها عاجزه.۴) عرضه و تقاضا مهمهجهان امروز حول محور پول می‌چرخه؛ پولی که مولد اصلی تولیدش انسانه و هیچ‌چیز دیگه‌ای، حتی هوش مصنوعی قادر نیست این نقش انسان رو ازش بگیره.با چنین دیدگاهی، می‌تونیم هوش مصنوعی رو به دستگاه‌های اتوماسیون کارخانه‌ها تشبیه کنیم. فراموش نکنیم که مهم‌ترین ویژگی درخور تحسین در ابزارهای هوش مصنوعی، توانایی اون‌ها در اجرای فرایندهای تکراریه.توی یه دوره‌ای، کارگران قطعات ماشین یا دستگاه‌های الکترونیکی رو دستی مونتاژ می‌کردن، اما با ورود دستگاه‌های اتوماسیون، این کار خودکار انجام می‌شه. اما از طرفی، لازم بود ناظرانی برای نظارت بر عملکرد دستگاه‌ها در این کارخانجات استخدام بشن و از طرف دیگه، کارگران پیشین تونستن در بخش‌های دیگۀ صنعت به فعالیت‌شون ادامه بدن.همۀ این‌ها در راستای تلاش بشر برای تولید انبوه و ثروت بیشتر صورت گرفته و انسان همواره نقش نظارت و هدایت و رهبری این پیشرفت‌ها رو بر عهده داشته.جمع‌بندیهوش مصنوعی باعث می‌شه تولید محتوا در سال‌های آینده جلوه‌ای متفاوت‌ داشته باشه. بخشی از این نمود رو در حال حاضر هم می‌بینیم. این وضعیت فقط مربوط به محتوای متنی نیست و شکل‌های دیگه‌ای از محتوا مثل ویدئو، موسیقی و تصاویر رو هم تحت‌تأثیر قرار داده.با این حال و همون‌طور که پیش‌تر هم گفتیم، هوش مصنوعی فاقد احساسه، نمی‌تونه خلاقیت رو پیاده‌سازی کنه و تولیداتش برگرفته از خلاقیت و یافته‌های دیگرانه؛ دست‌کم این موضوع در حوزۀ تولید محتوای متنی به‌شکل مشهودی صادقه.بنابراین، هوش مصنوعی دست‌کم تا ۱۰ سال آینده جایگزین تولیدکنندگان محتوای متنی نخواهد شد و هرچقدر هم بی‌نقص عمل کنه، نمی‌تونه اون محتوای منسجم، خیال‌انگیز و خلاقانه‌ای رو تولید کنه که یه انسان با صرف زمان و جست‌وجو در منابع مختلف و افزودن چاشنی احساس و تخیل و خلاقیت خلق می‌کنه (من پیش از این، ۲۰ تکنیک خلاقانه برای تولید محتوا رو معرفی کردم.)درنتیجه، شاید مثل کارگران یه کارخونه که با ظهور دستگاه‌های اتوماسیون، کارشون رو تغییر دادن، در آینده هم لازم بشه به تغییراتی در فرایند تولید محتوای متنی فکر کنیم، اما می‌دونیم که هوش مصنوعی نمی‌تونه نقش نظارتی، خیال‌انگیزی و خلاقیت رو که عناصر مهمی در اثرگذاری محتوا محسوب می‌شن، از ما بگیره.بنابراین، هوش مصنوعی ترسناک نیست و نخواهد بود، چون فناوری همون چیزی رو به ما می‌ده که می‌خوایم.