خانواده درمانی چیست؟ 6 تکنیک مشاوره خانواده

همه ما این زندگی را با یک خانواده شروع می کنیم، خواه آن خانواده متشکل از خویشاوندان خونی، پدر و مادر خوانده، محله ای صمیمی و یا یک خانواده سرپرست.این خانواده ای که در هنگام تولد به دست می آوریم بر هر جنبه ای از زندگی ما تأثیر می گذارد، از اولین لحظات ما تا آخرین لحظات ما.خانواده ما بر اینکه چه کسی هستیم و چه کسی می شویم، برای خوب و بد تأثیر می گذارد. ما دایره لغات، عادات، آداب و رسوم و آداب و رسوم خود و نحوه مشاهده و مشاهده دنیای اطراف خود را می آموزیم.ما همچنین از اولین روابط مهم یاد می گیریم که چگونه دوست داشته باشیم و چگونه با دیگران تعامل کنیم.اگر در خانواده ای سالم با روابط سالم متولد شویم، احتمالاً یاد می گیریم که چگونه روابط سالم را حفظ کنیم. اگر در خانواده‌ای ناکارآمد به دنیا آمده‌ایم که برای برقراری ارتباط تلاش می‌کند، ممکن است برای برقراری ارتباط با دیگران نیز دچار مشکل شویم.در حالی که مطمئناً بدشانسی است که در خانواده دوم متولد شوید، اما وضعیت غیرقابل تغییری نیست. تقریباً همه خانواده ها در یک زمان با نوعی ناکارآمدی دست و پنجه نرم می کنند، با این حال اکثر خانواده ها احساس کامل بودن و شادی را حفظ می کنند یا دوباره به دست می آورند.خانواده درمانی راهی برای انجام این کار به خانواده ها ارائه می دهد - راهی برای ایجاد یا حفظ یک خانواده سالم و کارآمد.قبل از ادامه، فکر کردیم که ممکن است بخواهید سه تمرین روابط مثبت ما را به صورت رایگان دانلود کنید. این تمرین‌های دقیق و مبتنی بر علم به شما یا مشتریانتان کمک می‌کند تا روابط سالم و غنی‌سازی زندگی داشته باشید.خانواده درمانی / مشاوره خانواده چیست؟خانواده درمانی یا مشاوره خانواده شکلی از درمان است که برای رسیدگی به مسائل خاصی که بر سلامت و عملکرد خانواده تأثیر می گذارد طراحی شده است. می توان از آن برای کمک به یک خانواده در طی یک دوره دشوار، یک انتقال بزرگ یا مشکلات سلامت روانی یا رفتاری در اعضای خانواده استفاده کرد.همانطور که دکتر مایکل هرکوف توضیح می دهد، خانواده درمانی مشکلات افراد را در چارچوب واحد بزرگتر می بیند: خانواده (2016). فرض این نوع درمان این است که بدون درک پویایی گروه نمی توان مشکلات را با موفقیت حل کرد یا حل کرد .نحوه عملکرد خانواده بر نحوه شکل گیری مشکلات مراجع و تشویق یا توانمندسازی آنها توسط سایر اعضای خانواده تأثیر می گذارد.خانواده درمانی می تواند از تکنیک ها و تمرین های شناخت درمانی، رفتار درمانی، درمان بین فردی یا سایر انواع درمان فردی استفاده کند. مانند سایر انواع درمان، تکنیک های به کار گرفته شده به مشکلات خاصی که مشتری یا مراجعان با آن مواجه هستند بستگی دارد.مشکلات رفتاری یا عاطفی در کودکان از دلایل رایج مراجعه به یک خانواده درمانگر است. مشکلات کودک در خلاء وجود ندارد. آنها وجود دارند و احتمالاً باید در چارچوب خانواده مورد توجه قرار گیرند.لازم به ذکر است که در خانواده درمانی یا مشاوره، اصطلاح خانواده لزوماً به معنای خویشاوندان خونی نیست. در این زمینه، "خانواده" هر کسی است که "نقش حمایتی طولانی مدت در زندگی خود ایفا می کند، که ممکن است به معنای روابط خونی یا اعضای خانواده در یک خانواده نباشدبه گفته لین کلین کینگ، مددکار اجتماعی بالینی دارای مجوز، اینها رایج ترین انواع خانواده درمانی هستند:Bowenian : این شکل از خانواده درمانی برای موقعیت هایی مناسب است که در آن افراد نمی توانند یا نمی خواهند سایر اعضای خانواده را در درمان مشارکت دهند. درمان بوونین بر دو مفهوم اصلی بنا شده است: مثلث سازی (تمایل طبیعی به تخلیه یا ناراحتی از طریق صحبت با شخص ثالث) و تمایز (یادگیری کمتر واکنش عاطفی در روابط خانوادگی).ساختاری : درمان ساختاری بر تنظیم و تقویت سیستم خانواده تمرکز دارد تا اطمینان حاصل شود که والدین کنترل دارند و هم کودکان و هم بزرگسالان مرزهای مناسبی را تعیین می کنند. در این شکل از درمان، درمانگر به خانواده «پیوسته» می‌شود تا توانایی آن‌ها را مشاهده کند، بیاموزد و تقویت کند تا به خانواده کمک کند تا روابط خود را تقویت کند.سیستمیک : مدل سیستمیک به نوع درمانی اشاره دارد که بر ارتباطات ناخودآگاه و معانی پشت رفتارهای اعضای خانواده تمرکز دارد. درمانگر در این شکل از درمان بی طرف و دور است و به اعضای خانواده اجازه می دهد تا عمیق تر در مسائل و مشکلات خود به عنوان یک خانواده غوطه ور شوند.راهبردی : این شکل از درمان کوتاه تر و مستقیم تر از بقیه است که در آن درمانگر تکالیف خانه را به خانواده محول می کند. هدف از این تکلیف تغییر نحوه تعامل اعضای خانواده با ارزیابی و تنظیم نحوه ارتباط و تصمیم گیری خانواده است. درمانگر در این نوع درمان موضع قدرت می گیرد که به سایر اعضای خانواده که معمولاً قدرت زیادی ندارند اجازه می دهد تا ارتباط مؤثرتری برقرار کنند.مشاور خانواده برای چه کاری آموزش دیده است؟همانطور که انواع مختلف درمان توضیح داده شده در بالا نشان می دهد، ممکن است از یک خانواده درمانگر خواسته شود تا نقش های مختلفی را ایفا کند.این بسیاری از نقش ها مستلزم آن است که یک خانواده درمانگر تحت آموزش، آموزش رسمی و آزمایشات زیادی قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که درمانگر به وظیفه خود عمل می کند.در این درمان، درمانگر مسئولیت نتیجه درمان را بر عهده می گیرد. این ربطی به خوب یا بد، گناه یا بی گناهی، درست یا غلط ندارد. این یک تصدیق ساده است که شما تفاوت ایجاد می کنید.»در حالی که درمانگران ممکن است روش‌ها و تکنیک‌های درمانی ترجیحی متفاوتی داشته باشند، همه آنها باید حداقل تجربه‌ای در درمان موارد زیر داشته باشند:مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان؛غمگین شدن؛افسردگی و اضطراب؛مسائل LGBTQ؛خشونت خانگی؛ناباروری؛تعارضات زناشویی؛سوء مصرف مواد (همه مدارس روانشناسی، 2017).برای درمان این مسائل و سایر مسائل خانوادگی، درمانگران باید:مشاهده کنید که چگونه افراد در درون واحدها تعامل دارند.ارزیابی و حل مشکلات رابطه؛تشخیص و درمان اختلالات روانی در یک زمینه خانوادگی؛مشتریان را در بحران های انتقالی مانند طلاق یا مرگ راهنمایی کنید.الگوهای ارتباطی یا رفتاری مشکل ساز را برجسته کنید.کمک به جایگزینی رفتارهای ناکارآمد با جایگزین های سالم.رویکردی جامع ( ذهن-بدن ) به سلامتی داشته باشید (همه مدارس روانشناسی، 2017).برای به دست آوردن مهارت های لازم برای انجام این کارکردها، یک خانواده درمانگر معمولاً مدرک لیسانس مشاوره، روانشناسی، جامعه شناسی یا مددکاری اجتماعی و به دنبال آن مدرک کارشناسی ارشد در مشاوره یا ازدواج و خانواده درمانی می گیرد.در مرحله بعد، درمانگر به احتمال زیاد باید دو سال کار تحت نظارت را پس از فارغ التحصیلی، برای مجموع 2000 تا 4000 ساعت تجربه بالینی تکمیل کند. هنگامی که این الزامات برآورده شد، درمانگر احتمالاً نیاز به گذراندن یک امتحان دولتی و همچنین دوره های سالانه آموزش مداوم را دارد.این آموزش درمانگران را برای راهنمایی با طیف گسترده ای از مشکلات، از جمله:درگیری های شخصی درون زوج ها یا خانواده ها؛بیماری، مرگ یا بیکاری غیر منتظره؛ایجاد یا حفظ یک رابطه عاشقانه سالم در هر مرحله؛مشکلات رفتاری در کودکان ؛طلاق یا جدایی؛سوء مصرف مواد یا اعتیاد؛مشکلات سلامت روان مانند افسردگی و اضطراب .این طیف گسترده از مشکلات روشن می کند که پاسخ به "چه درمانگر خانواده آموزش ندیده است؟" ممکن است کوتاه تر از این سوال باشد که آنها برای انجام چه کاری آموزش دیده اند!برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه آموزش درمانگران ازدواج و خانواده و نحوه انجام حرفه خود، وب سایت های زیر منابع خوبی هستند:هدف خانواده درمانی چیست؟«برای نظم دادن به جهان، ابتدا باید ملت را مرتب کنیم. برای نظم دادن به ملت، ابتدا باید خانواده را سامان دهیم. برای نظم بخشیدن به خانواده، ابتدا باید زندگی شخصی خود را پرورش دهیم. ابتدا باید قلبمان را درست کنیم.»به طور خلاصه، هدف خانواده درمانی این است که برای درمان هر گونه مشکل روحی، عاطفی یا روانی که خانواده شما را از هم می پاشد، با یکدیگر همکاری کنند.خانواده درمانگران برای هدایت خانواده به سمت یک زندگی سالم، هدفشان کمک به افراد در بهبود ارتباطات ، حل مشکلات خانوادگی، درک و مدیریت موقعیت های خانوادگی، و ایجاد یک محیط خانه با عملکرد بهتر است .اهداف خانواده درمانی به مشکلات ارائه شده مراجع بستگی دارد. برای مثال، اهداف ممکن است بر اساس سناریوهای زیر متفاوت باشند:یکی از اعضای خانواده از اسکیزوفرنی یا روان پریشی شدید رنج می برد : هدف کمک به سایر اعضای خانواده است که این اختلال را درک کنند و خود را با تغییرات روانشناختی که ممکن است بیمار در معرض آن قرار دارد سازگار کنند.مشکلات ناشی از مرزهای بین نسلی، مانند زمانی که والدین در خانه با پدربزرگ و مادربزرگ شریک هستند، یا فرزندان توسط پدربزرگ و مادربزرگ بزرگ می شوند : هدف بهبود ارتباطات و کمک به اعضای خانواده برای تعیین مرزهای سالم است.خانواده‌هایی که از هنجارهای اجتماعی منحرف می‌شوند (والدین مجرد، زوج‌های همجنس‌گرا که بچه‌ها را بزرگ می‌کنند، و غیره) : هدف در اینجا همیشه رسیدگی به مشکلات داخلی خاص نیست، اما اعضای خانواده ممکن است برای مقابله با عوامل خارجی مانند نگرش‌های اجتماعی به کمک نیاز داشته باشند.اعضای خانواده که از پیشینه های نژادی، فرهنگی یا مذهبی مختلط می آیند : هدف کمک به اعضای خانواده است که درک خود را از یکدیگر بیشتر کرده و روابط سالم ایجاد کنند.یکی از اعضای خانواده قربانی می‌شود یا درمان او در درمان فردی تضعیف می‌شود: زمانی که یکی از اعضای خانواده با احساس طردشدگی دست و پنجه نرم می‌کند یا از حمایت محدودی از دیگر اعضای خانواده برخوردار است، هدف تسهیل افزایش همدلی و درک برای فرد در خانواده‌اش است. برای ادامه درمان از آنها حمایت کنید.به نظر می‌رسد مشکلات بیمار به‌طور جدایی‌ناپذیری با مشکلات سایر اعضای خانواده مرتبط است : در مواردی که مشکل یا مشکلات عمیقاً ریشه در مشکلات سایر اعضای خانواده دارد، هدف رسیدگی به هر یک از مسائل کمک‌کننده و حل یا کاهش اثرات این الگو است. چالش ها و مسائل؛خانواده ترکیبی (به عنوان مثال، خانواده ناتنی): خانواده های ترکیبی ممکن است از مشکلات منحصر به فرد در موقعیت خود رنج ببرند. در خانواده های ترکیبی، هدف خانواده درمانی افزایش درک و تسهیل تعاملات سالم بین اعضای خانواده است .روان درمانی خانواده: آن را یک قدم جلوتر ببریمما تمایل داریم که درمان و روان درمانی را به عنوان دو شکل متفاوت درمان در نظر بگیریم، اما در واقع، آنها یک چیز هستند. این ابهام زمانی بیشتر می شود که اصطلاح «مشاوره» را نیز معرفی کنیم.در حقیقت، درمان به سادگی شکل کوتاه شده کلمه "روان درمانی" است. با این حال، مشاوره گاهی اوقات «گفتگودرمانی» نامیده می‌شود و خطوط را حتی بیشتر محو می‌کند (ادر، «تفاوت چیست»).به طور کلی، مشاوره در شرایطی اعمال می شود که یک فرد (یا در مورد مشاوره خانواده، یک خانواده) از خدمات یک مشاور یا سایر متخصصان سلامت روان برای کمک به یک مشکل خاص یا مجموعه ای از مشکلات استفاده می کند.درمان یا روان‌درمانی، شکل عمیق‌تر و معمولاً طولانی‌مدت درمان است که در آن مراجع یا مراجعان در مورد طیف وسیع‌تری از مسائل و الگوهای مزمن احساسات، افکار و رفتارهای مشکل‌ساز بحث می‌کنند (ادر، «تفاوت چیست؟ ”).خانواده ای که با شرایطی دست و پنجه نرم می کند که استرس بیشتری را به همراه دارد، مانند مرگ یکی از اعضای خانواده، اعتیاد یا مشکلات مالی وخیم، ممکن است از مشاوره برای کمک به آنها در طول مبارزات خود بهره مند شوند تا در طرف مقابل به عنوان یک فرد قوی تر و قوی تر ظاهر شوند. واحد منسجماگر خانواده ای با مشکلات روانی یا رفتاری مزمن بیشتری دست و پنجه نرم می کند، مانند پدری که با اسکیزوفرنی دست و پنجه نرم می کند، مادری که با افسردگی مبارزه می کند، یا کودکی که مورد آزار قرار گرفته است، روان درمانی احتمالاً انتخاب بهتری است.این نوع درمان برای خانواده هایی که مشکلاتی از این قبیل دارند مناسب است زیرا خانواده درمانگر دیدگاه متفاوتی نسبت به درمانگر فردی دارد. در حالی که درمانگر فردی با یک مشتری برای حل یا درمان یک مشکل کار می کند، درمانگر خانواده مشکلات را در چارچوب «سیستم» خانواده می بیند. برای حل یک مشکل در یک سیستم، باید تمام قسمت های سیستم را در نظر بگیرید.اگر دینام خودرو نیز پنچر باشد، گیربکس معیوب و لوله اگزوز بسته باشد، مشکل را برطرف نمی کند.مسائل درون یک خانواده مشابه ماشین با چندین مشکل است. والدینی که با اعتیاد به الکل دست و پنجه نرم می کنند، در انزوا مشکلی ندارند. دعوای والدین احتمالاً بر همسر و فرزندانشان نیز تأثیر گذاشته است. یک خانواده درمانگر معتقد است که مشکلات باید در سطح کل خانواده مورد توجه قرار گیرد تا در سطح فردی .مزایای خانواده درمانی چیست؟این رویکرد جامع تر برای درمان مشکلات درون خانواده در بسیاری از موارد بسیار موثر بوده است. در خانواده درمانی، خانواده ها می توانند با راهنمایی یک متخصص بهداشت روان در محیطی امن و کنترل شده بر روی مشکلات خود کار کنند.مزایای خانواده درمانی عبارتند از:درک بهتر از مرزهای سالم و الگوهای خانواده و پویایی؛ارتباطات پیشرفته؛بهبود حل مسئله؛همدلی عمیق تر؛کاهش تعارض و مهارت های مدیریت خشم بهتر (10 Acre Ranch، 2017).به طور خاص، خانواده درمانی می تواند روابط خانوادگی را از طریق:گرد هم آوردن خانواده پس از یک بحران؛ایجاد صداقت بین اعضای خانواده؛ایجاد اعتماد در اعضای خانواده؛ایجاد یک محیط خانواده حمایتی؛کاهش منابع تنش و استرس در خانواده؛کمک به اعضای خانواده برای بخشیدن یکدیگر؛حل تعارض برای اعضای خانواده؛بازگرداندن اعضای خانواده ای که منزوی شده اند (مراکز اعتیاد آمریکایی، 2017).خانواده درمانی مهارت های مورد نیاز برای عملکرد سالم خانواده از جمله ارتباط، حل تعارض و حل مسئله را افزایش می دهد. همچنین بهبود این مهارت ها، پتانسیل موفقیت در غلبه بر مشکلات خانوادگی و رسیدگی به آنها را افزایش می دهد.در خانواده درمانی، تمرکز بر ارائه ابزارهای مورد نیاز همه اعضای خانواده برای تسهیل درمان است (مرکز درمان نوجوان، 2014).6 مثال و تمریناگر خانواده درمانی به نظر می رسد درمانی است که برای شما و عزیزانتان مفید است، بهترین اقدام این است که یک متخصص دارای مجوز را پیدا کنید که بتوانید با او یک رابطه کاری خوب ایجاد کنید و به مشکلاتی که خانواده خود با آن روبرو هستند رسیدگی کنید.با این حال، اگر کاملاً برای این مرحله آماده نیستید، یا موانعی بین شما و درمان وجود دارد، تمرین‌ها و پیشنهادات زیادی وجود دارد که ممکن است جایگزین‌های خوبی برای شما باشد.تمرین‌ها و تکنیک‌های زیر برای استفاده در چارچوب یک رابطه کاری درمانی طراحی شده‌اند، اما برخی از آن‌ها برای کسانی که می‌خواهند قبل از انجام درمان طولانی‌مدت با یک درمانگر، احتمالات خانواده‌درمانی را کشف کنند نیز کاربرد دارند. اگر شما یک درمانگر یا سایر متخصصان سلامت روان هستید، ممکن است این تمرینات را به عنوان مکمل های مفیدی برای جعبه ابزار درمانی خود بیابید.سوال معجزهاین تمرین را می توان در درمان فردی، زوجی یا خانوادگی مورد استفاده قرار داد و برای کمک به مشتری یا مراجعین در مورد نوع آینده ای که می خواهند بسازند، استفاده می شود. همه ما گاهی اوقات مبارزه می کنیم، اما گاهی اوقات این مبارزه بیشتر می شود، زیرا ما به سادگی نمی دانیم که اهداف واقعی ما چیست.سوال معجزه راه بسیار خوبی برای کمک به مشتری یا مراجعان برای بررسی رویاها و خواسته های خود است. هنگامی که در زمینه زوج‌ها یا خانواده‌درمانی استفاده می‌شود، می‌تواند به مراجع کمک کند تا بفهمد فرد مهم یا یکی از اعضای خانواده‌اش برای خوشحالی از رابطه‌شان به چه چیزی نیاز دارد.این سؤال معجزه آسا به شرح زیر است:«فرض کنید امشب در حالی که خوابید، معجزه ای رخ داده است. وقتی فردا از خواب بیدار می شوید، چه چیزهایی را متوجه می شوید که به شما می گوید زندگی ناگهان بهتر شده است؟»در حالی که مشتری ممکن است پاسخی بدهد که در زندگی بیداری او غیرممکن است، پاسخ او همچنان می تواند مفید باشد. اگر آنها پاسخ غیرممکنی بدهند، درمانگر می‌تواند با این سؤال عمیق‌تر به معجزه ترجیحی مراجع بپردازد: «چگونه تفاوت ایجاد می‌کند؟»این سوال هم به مشتری و هم به درمانگر کمک می‌کند – مشتری در تصور آینده‌ای مثبت که در آن به مشکلاتشان رسیدگی می‌شود یا کاهش می‌یابد، و درمانگر در یادگیری اینکه چگونه می‌توانند به بهترین شکل به مشتری خود در جلسات خود کمک کنند، کمک می‌کند.آب نبات رنگی برو در اطرافاگر به دنبال یک یخ شکن سرگرم کننده و خلاق یا مقدمه ای برای خانواده درمانی هستید، این تمرین می تواند راه خوبی برای شروع باشد.برای شرکت در این تمرین با خانواده خود، به یک بسته Skittles، M&Ms یا یک آب نبات رنگارنگ مشابه نیاز دارید. هفت قطعه را بین هر یک از اعضای خانواده تقسیم کنید و به آنها دستور دهید که آب نبات خود را بر اساس رنگ مرتب کنند (و هنوز از خوردن آن خودداری کنند!).در مرحله بعد، از یکی از اعضای خانواده بخواهید که رنگی را انتخاب کند و تعداد آنها را به اشتراک بگذارد. برای هر تعداد آب نبات از این رنگ که دارند، به آنها دستور دهید که بر اساس رنگ به همان تعداد پاسخ به دستورهای زیر بدهند:سبز - کلماتی برای توصیف خانواده شما؛بنفش - راه هایی برای تفریح ​​خانواده شما.نارنجی - چیزهایی که دوست دارید در مورد خانواده خود بهبود ببخشید.قرمز - چیزهایی که نگران آنها هستید.زرد - خاطرات مورد علاقه با خانواده شما.هنگامی که اولین عضو خانواده پاسخ های خود را داد، به آنها بگویید تا بر اساس تعداد شیرینی هایی که آن فرد دارد، عضو بعدی خانواده را انتخاب کند تا به همان درخواست پاسخ دهد.هنگامی که درخواست پاسخ داده شد، آب نبات ها را می توان خورد.وقتی همه اعضای خانواده به این درخواست ها پاسخ دادند، بحث را بر اساس پاسخ های ارائه شده توسط خانواده آغاز کنید. سوالات زیر می تواند بحث را تسهیل کند:چه یاد می گیرید؟شگفت انگیزترین چیزی که در مورد شخص دیگری یاد گرفتید چه بود؟چگونه برای ایجاد تغییرات/بهبود کار خواهید کرد؟توپ احساساتاین یک تمرین ساده است که فقط به یک توپ و یک خودکار یا نشانگر برای نوشتن نیاز دارد. اغلب در بسیاری از زمینه‌ها برای کودکان و نوجوانان استفاده می‌شود، زیرا فشار صحبت کردن در مورد احساسات را برای کسانی که ممکن است از به اشتراک گذاشتن احساسات خود ناراحت باشند، کم می‌کند.یک توپ ساحلی یک توپ عالی برای این فعالیت است - به اندازه کافی بزرگ برای نوشتن چندین احساس روی آن و به راحتی در یک دایره به جلو و عقب پرتاب می شود. چندین احساس مانند «شاد»، «تنها»، «احمقانه» یا «غمگین» روی توپ بنویسید.خانواده خود را در یک دایره جمع کنید و شروع به پرتاب کردن توپ بین اعضای خانواده به جلو و عقب کنید. هنگامی که یکی از اعضای خانواده توپ را می گیرد، از آنها بخواهید زمانی را که احساس کردند احساساتی که با آنها روبرو شده است را توصیف کنند. از طرف دیگر، می‌توانید از شکارچی بخواهید یک احساس را به نمایش بگذارد، فعالیتی که مخصوص کودکان است.هدف از این تمرین این است که احساسات خود را با خانواده خود در میان بگذارید و تمرین کنید که به حرف های یکدیگر گوش دهید و احساسات خود را بیان کنید.هدیه خانوادهاین تمرین می تواند به درمانگر کمک کند تا خانواده را بهتر بشناسد. اگر بدون راهنمایی یک درمانگر از آن استفاده می کنید، می تواند به شما کمک کند تا درک خود را از خانواده خود بیشتر کنید و بحث های متفکرانه ای را برانگیزد.برای امتحان کردن این تمرین، انواع لوازم هنری و یک کیف هدیه جمع آوری کنید. به خانواده توضیح دهید که قرار است از وسایل ارائه شده هدیه ای بسازند. این هدیه هدیه ای برای تمام خانواده خواهد بود که همه اعضای خانواده می خواهند. آنها باید با هم در مورد این هدیه و نحوه استفاده از آن در خانواده خود تصمیم بگیرند.آنها 30 دقیقه فرصت دارند تا در مورد این هدیه تصمیم بگیرند و آن را بسازند. پس از ایجاد هدیه، باید آن را در کیسه هدیه قرار دهند. در چارچوب خانواده درمانی، این تمرین نگاهی به عملکرد درونی خانواده، نحوه تصمیم گیری و تکمیل وظایف به عنوان یک واحد به درمانگر می دهد.اگر به عنوان یک خانواده بدون حضور درمانگر درگیر این تمرین هستید، می تواند به شما کمک کند تا یک گفتگوی معنادار را شروع کنید.از این سؤالات یا اعلانات برای تسهیل بحث استفاده کنید:هدیه خود را توصیف کنیداز احساس هر کدامتان در هنگام خلق هدیه خود بگویید.چه کسی تصمیمات را گرفت؟ به عنوان مثال، چه کسی تصمیم گرفت که هدیه چیست؟آیا دو یا چند نفر در خانواده شما توانستند به خوبی با هم کار کنند؟آیا کسی مشکل یا اختلاف نظر ایجاد کرده است، و اگر چنین است، چگونه با آن برخورد شد؟آیا چیزی در مورد نحوه انجام فعالیت وجود دارد که به شما یادآوری کند که در خانواده شما چگونه کار می کند؟چگونه هدیه می تواند به خانواده شما کمک کند؟ چه چیز دیگری می تواند به خانواده شما کمک کند؟انبوهی از اطلاعات را می توان از مشاهده این نوع تعاملات یا شرکت در این نوع بحث ها به دست آورد.فعالیت آینه کاریاین تمرین سرگرم کننده یک راه عالی برای کمک به اعضای خانواده با یکدیگر و همکاری با یکدیگر است.این فعالیت را می توان توسط درمانگر با دستورالعمل های زیر برای یک خانواده توضیح داد:«می‌خواهم درست همان‌جا مقابل من بایستی (به نقطه‌ای در حدود دو فوت جلوی تمرین‌کننده اشاره می‌کند). تو آینه من میشی هر کاری را که من انجام می‌دهم، شما سعی می‌کنید کپی کنید، اما ترفند این است که دقیقاً در همان زمانی که من آن را انجام می‌دهم از من کپی کنید تا آینه من باشید. من به آرامی می روم تا شما فرصتی داشته باشید که به کجا حرکت کنم و دقیقاً در همان زمان بتوانیم این کار را انجام دهیم. ما نمی توانیم همدیگر را لمس کنیم. من اول رهبری می کنم و بعد شما یک نوبت هدایت می کنید. آماده؟ اینجا ما رفتیم!»ابتدا، درمانگر می تواند این تمرین را با یکی از اعضای خانواده الگوبرداری کند، سپس آن فرد می تواند به نوبت دیگری را هدایت کند.این تمرین مخصوصاً برای کودکان مفید است، اما می توان آن را با اعضای خانواده در هر سنی استفاده کرد. این امر مستلزم آن است که اعضای خانواده به یکدیگر توجه کامل داشته باشند، با یکدیگر همکاری کنند و با کلمات و زبان بدن ارتباط برقرار کنند.همچنین به اعضای خانواده این امکان را می دهد که با یکدیگر هماهنگی بیشتری داشته باشند و می توان آن را با خواهر و برادر، والدین، فرزند یا حتی زوجین در مشاوره ازدواج به کار برد.ژنوگرامژنوگرام یک نمایش شماتیک یا گرافیکی از شجره خانواده مشتری است. با این حال، برخلاف درخت خانواده معمولی، ژنوگرام اطلاعات بسیار بیشتری در مورد روابط بین اعضای خانواده ارائه می دهد.می توان از آن برای ترسیم روابط خونی، شرایط پزشکی در خانواده، و اغلب در مورد خانواده درمانی، روابط عاطفی استفاده کرد.ژنوگرام ها حاوی دو سطح از اطلاعات هستند - آن چیزی که در شجره نامه سنتی وجود دارد و آن چیزی که نگاه بسیار جامع تری به خانواده ارائه می دهد:اطلاعات اولیه: نام، جنسیت، تاریخ تولد، تاریخ مرگ (در صورت وجود)؛اطلاعات اضافی: تحصیلات، شغل، رویدادهای مهم زندگی، بیماری های مزمن، رفتارهای اجتماعی، ماهیت روابط خانوادگی، روابط عاطفی، روابط اجتماعی، اعتیاد به الکل، افسردگی، بیماری ها، اتحادها و موقعیت های زندگی.با گنجاندن این اطلاعات اضافی، درمانگر و مددجو(ها) می توانند برای شناسایی الگوهایی در سابقه خانوادگی که ممکن است بر احساسات و رفتارهای فعلی مراجع تأثیر گذاشته باشد، با یکدیگر همکاری کنند. گاهی اوقات عمل ساده نقشه برداری و مشاهده این اطلاعات می تواند چیزهایی را روشن کند که قبلاً مورد توجه قرار نمی گرفت.اطلاعات مربوط به روابط عاطفی می‌تواند شامل نقاط مورد علاقه و هر جنبه‌ای از رابطه باشد که ممکن است بر مشتری یا مراجعین تأثیر بگذارد، مانند اینکه آیا رابطه با سوء استفاده مشخص شده است، آیا ازدواج جدا شده است یا دست نخورده، اگر یک رابطه دارای ویژگی‌های عشق یا بی تفاوتی، اینکه آیا یک رابطه را می توان «عادی» یا ناکارآمد در نظر گرفت، و غیره.این تمرین را می‌توان به صورت جداگانه تکمیل کرد، اما زمانی که با یک متخصص واجد شرایط تکمیل شود، احتمالاً بیشترین تأثیر را خواهد داشت.