معایب گردشگری

معایب گردشگریدر این پست برخی از معایب رایج گردشگری و تأثیرات منفی آن بر مقاصد زمانی که به روشی پایدار مدیریت نمی‌شود، مشخص خواهد شد.مشکل گردشگریدر سال 2019 (قبل از کووید)، تعداد گردشگران بین‌المللی به 1.5 میلیارد رسید و صنعت 1.4 تریلیون دلار درآمد گردشگری (UNWTO) داشت. این دهمین سال متوالی رشد بود و تعداد ورودی‌ها هر سال افزایش می‌یافت. درآمدهای گردشگری حتی با سرعت بیشتری نسبت به تولید ناخالص داخلی جهانی رشد می کرد! ده سال رشد سریع، و در بسیاری از مقاصد، محدودیت یا کنترل محدود بر این رشد باعث شده است که گردشگری آسیب‌های جدی به مقاصدی که در آن اتفاق می‌افتد، وارد کند. تنها در سال‌های اخیر است که گردشگری پایدار واقعاً به یک اولویت جدی برای مقاصد تبدیل شده است. و اپراتورها در سراسر جهان در بسیاری از موارد از روی ناچاری و در تلاش برای رفع مشکلاتی که گردشگری ناپایدار در طول سالیان متمادی ایجاد کرده است، بوده است.در حال حاضر، من عاشق سفر هستم. و این لیست به هیچ وجه برای تلاش برای متوقف کردن سفر هر کسی طراحی نشده است (COVID قبلاً این کار را برای ما انجام داده است ...). اما من فکر می کنم به عنوان مسافران بسیار مهم است که از مسائلی که ما در آن سهیم هستیم آگاه باشند. چه به طور مستقیم یا غیر مستقیم. اثرات منفی گردشگری معمولا در سه حوزه مختلف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی طبقه بندی می شود. در این پست، چهار تاثیر منفی که گردشگری در هر یک از این حوزه ها می تواند داشته باشد را به اشتراک می گذارم. این فهرست به هیچ وجه کامل نیست و (متاسفانه) معایب بسیاری دیگر از گردشگری وجود دارد. اما ایده این پست برجسته کردن مشکلات گردشگری ناپایدار است.مضرات اقتصادی گردشگریشاید باور این موضوع سخت به نظر برسد که گردشگری زمانی که درآمد زیادی تولید می کند، می تواند مضرات اقتصادی داشته باشد. اما جنبه اقتصادی گردشگری چیزی فراتر از سود است. و گردشگری ناپایدار که تنها با سود حاصل می شود می تواند عواقب ناگواری برای مقاصدی داشته باشد که در آنها رخ می دهد.اتکای بیش از حد به گردشگریکشورها می توانند بیش از حد به گردشگری متکی شوند، زیرا بخش بزرگی از اقتصاد و تولید ناخالص داخلی آنها از گردشگری است. وضعیتی که جهان در حال حاضر با COVID-19 در آن قرار دارد، نمی‌تواند نشان‌دهنده بهتری از آسیب‌های وابستگی بیش از حد به گردشگری، یک صنعت بسیار بی‌ثبات باشد. اما حتی قبل از یک بیماری همه گیر جهانی، این هنوز یک مسئله بود. ترجیحات مقصد گردشگران به راحتی تغییر می کند و دور کردن آنها از یک مقصد خاص کار زیادی نمی خواهد. تکیه بر گردشگران برای بازگشت سال به سال به همان مکان خطرناک است. رویدادهایی مانند بلایای طبیعی، تروریسم، نگرانی‌های بهداشتی یا حتی تغییر در روند می‌تواند کشورهایی را که از نظر گردشگری پر رونق بودند خالی کند. اهمیت گردشگری در بعضی از کشورها به قدری بالاست که اقتصاد آنها به این قضییه متکی می باشد.اشتغال با کیفیت پاییندرست است که گردشگری برای بسیاری ایجاد اشتغال می کند. اما اغلب این مشاغل کم درآمد و فصلی هستند. با کارمندانی که وظایف کوچک را با فضای کمی برای پیشرفت یا پیشرفت شغلی انجام می دهند. غیر معمول نیست که مؤسساتی مانند استراحتگاه ها کارکنان بین المللی را برای نقش های ارشد و مدیریتی استخدام کنند. معمولا از کشورهای توسعه یافته اقتصادی. این باعث می‌شود که کارگران محلی در نقش‌های سطح پایین، دستمزد بادام زمینی و تضمین کار در طول سال گیر بیفتند.نشت دلارهای گردشگری از اقتصادهای محلییکی از مسائل مهم اقتصادی در صنعت گردشگری، نشت است. در اینجا می توانید جزئیات بیشتری در مورد این موضوع بخوانید. اما اساساً نشت زمانی است که بخشی از درآمد گردشگری در مقصدی که گردشگران از آن بازدید کرده اند باقی نمی ماند. پول به کشورهای توسعه یافته تر "نشت" می کند. این معمولاً از طریق شرکت‌های بین‌المللی مانند خطوط هوایی و استراحتگاه‌ها اتفاق می‌افتد که سود خود را به کشورهای مقر خود بازمی‌گردانند. و مقصد و جامعه محلی از مزایای اقتصادی گردشگرانی که بازدید کرده اند بهره مند نمی شوند.نسبت به سایر صنایع برتری دارددر کشورهایی که گردشگری یکی از بخش‌های اصلی صنعت است، دولت گاهی اوقات می‌تواند تمام انرژی و سرمایه خود را روی این صنعت متمرکز کند. این اغلب در خطر سایر صنایع مهم مانند آموزش، زیرساخت ها و مراقبت های بهداشتی است. این می تواند منجر به مناطق گردشگری بکر، زیرساخت های جدید و بودجه به نفع بازدیدکنندگان شود. اما در مورد مردم محلی که در این کشور زندگی می کنند چطور؟ آنها ممکن است در هیچ نقطه ای از همان سطح توسعه لذت نبرند.آسیب های اجتماعی گردشگریتأثیرات گردشگری بر جامعه و فرهنگ اغلب بحث برانگیز و عمیقاً پیچیده است. گردشگری تنها یکی از نیروهایی است که می تواند بر فرهنگ هایی مانند جهانی شدن، فناوری و رسانه ها تأثیر بگذارد و آن ها را تغییر دهد. اما نمی توان انکار کرد که گردشگری و فرهنگ و جامعه از هم جدا نیستند. و برخی از معایب عمده گردشگری در این زمینه وجود دارد.کالایی شدن فرهنگاین یکی از پیچیده ترین، از نظر اخلاقی چالش برانگیز و دشوارترین بخش گردشگری است. این یک بحث کامل را برای خود تضمین می کند، اما به طور خلاصه، گردشگری می تواند فرهنگ را به یک کالا تبدیل کند. وقتی فرهنگ سنتی به یک جاذبه تبدیل می شود که مردم برای دیدن آن هزینه می کنند، این موضوع مسائل اخلاقی پیچیده ای را به وجود می آورد. اغلب اوقات فرهنگی که به گردشگران ارائه می شود به گونه ای اقتباس شده است که برای بازدیدکنندگان جذاب تر باشد. رقص‌ها و لباس‌های سنتی اصلاح می‌شوند، مراسم یا آیین‌ها کوتاه می‌شوند و صنایع دستی اغلب کوچک‌تر یا سبک‌تر می‌شوند تا در چمدان جا شوند. تنها عناصر خاصی از یک فرهنگ شایسته ارائه به گردشگران تلقی می شوند. و معمولاً انبوهی از مشکلات پشت درهای بسته وجود دارد که گردشگران هرگز در معرض آن نیستند یا از آن آگاه نیستند. فرهنگ یک مقصد که از دید گردشگران دیده می‌شود، اصلاً معتبر نیست.فرسایش فرهنگاین موضوع با موضوع قبلی متفاوت است، زیرا فرهنگ نه تنها می تواند کالایی شود، بلکه در بسیاری از موارد به طور کلی در نتیجه گردشگری از بین می رود. «اثر نمایشی» زمانی رخ می‌دهد که مردم محلی، به ویژه در فرهنگ‌های سنتی یا بومی، رفتار بازدیدکنندگان، معمولاً گردشگران غربی را مشاهده می‌کنند. قرار دادن مردم محلی در معرض شیوه زندگی کاملا متفاوت می تواند منجر به تغییراتی در فرهنگ محلی آنها، به ویژه از سوی اعضای جوان تر جامعه شود. آنها می توانند شروع به تقلید و تکرار فرهنگ گردشگرانی کنند که از آداب و رسوم و سنت های فرهنگ خود دور می شوند.گردشگران رفتار بدی دارندوقتی مردم در تعطیلات هستند، معمولاً قطب‌نمای اخلاقی خود را در خانه رها می‌کنند. آنها در آرامش هستند، می خواهند اوقات خوبی داشته باشند و خارج از محیط معمولی خود هستند. این می‌تواند منجر به درگیری‌های بزرگ بین گردشگران و مردم محلی شود و باعث شود مردم محلی آرزو کنند که ای کاش گردشگران هرگز نمی‌آمدند. گردشگران عمدا یا ناخواسته می توانند مردم محلی را توهین کنند و آنها را در خانه های خود ناراحت کنند. لباس پوشیدن نامناسب، عدم آگاهی از رفتارهای غیرقابل قبول فرهنگی و به طور کلی رفتار بد از طریق مصرف الکل و مواد مخدر تنها برخی از رفتارهای بدی است که گردشگران به مقصد می آورند.آسیب فیزیکی به فرهنگ و میراث ساخته شدهکولوسئوم، پترا، انگکور وات، دیوار بزرگ چین. برخی از بزرگترین جاذبه های گردشگری جهان مکان های باستانی و تاریخی هستند که قرن ها پیش توسط تمدن های مختلف ساخته شده اند. این بازنمایی های فیزیکی فرهنگ های باستانی قدیمی و شکننده هستند. و عبور هزاران و گاه میلیون‌ها گردشگر در هر سال، فشار زیادی بر سازه‌ها وارد می‌کند و می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری را به همراه داشته باشد. همه آسیب‌ها از سوی گردشگران عمدی نیست، اما صرفاً قدم زدن مردم از روی سنگ‌های قدیمی، لمس دیواره‌های صخره‌ای و تکیه دادن به مکان‌ها می‌تواند باعث فرسایش و آسیب غیرقابل برگشت شود. با این حال بسیاری از سایت ها از اقدامات عمدی گردشگران رنج می برند. ریختن زباله، گرافیتی کردن، بردن قطعاتی از سایت با خود به خانه و بالا رفتن از سازه های خارج از محدوده.معایب زیست محیطی گردشگریتأثیرات منفی گردشگری بر محیط‌زیست اغلب بیشترین تبلیغات و صحبت‌ها را در مورد آن می‌شود. دیدن و کمیت آن‌ها برای ما آسان‌تر است، بنابراین صحبت کردن در مورد آنها آسان‌تر است. اما تاثیراتی که گردشگری می تواند بر محیط زیست بگذارد بسیار پیچیده است و می تواند مستقیم و غیرمستقیم باشد. محیط زیست شبکه پیچیده‌ای از اکوسیستم‌ها است و یک اقدام کوچک می‌تواند اثرات موج‌دار در کل منطقه یا گونه‌ها داشته باشد. این به هیچ وجه فهرستی جامع از کارهای منفی گردشگری نیست که می تواند برای محیط زیست ما انجام دهد. اما برخی از مسائل ذکر شده کمی آسان تر است، جایی که گردشگری تأثیر مستقیم دارد.استفاده شدید از منابعگردشگران مانند همه مردم از منابعی مانند آب و انرژی استفاده می کنند. با این حال بسیاری از مقاصد گردشگری محبوب در سراسر جهان در حال حاضر با کمبود منابع دست و پنجه نرم می کنند و گردشگری می تواند به شدت این مشکل را تشدید کند. گردشگری به عنوان یک صنعت مصرف بی رویه آب است. استخرها و زمین های گلف به آب زیادی نیاز دارند، و من نمی توانم چیزی مترادف تر از یک استخر با تعطیلات فکر کنم. خود گردشگران تمایل دارند بیشتر از زمانی که در خانه هستند از آب استفاده کنند و شستن لباس هایشان می تواند آب و انرژی زیادی مصرف کند. سرمایش و/یا گرمایش هتل‌های بزرگ و مجتمع‌های تفریحی و استخرهای شنای آنها نیز به برق زیادی نیاز دارد.آسیب فیزیکی به مناطق طبیعی و دریاییگردشگری در برخی از بکرترین و در عین حال شکننده ترین مناطق طبیعی جهان انجام می شود. پیاده‌روی در جنگل‌های بارانی، غواصی در صخره‌های مرجانی و بالا رفتن از کوه‌های آلپ تنها برخی از فعالیت‌هایی هستند که می‌توانند از نظر فیزیکی محیط طبیعی را تحت تأثیر قرار دهند و به آن آسیب برسانند. اگر گردشگران به طور مداوم مسیرهای مشابه را زیر پا بگذارند (و اغلب از مسیر نیز خارج می شوند)، پوشش گیاهی می تواند آسیب ببیند. مرجان ها توسط قایق ها و لنگرها آسیب می بینند و گردشگران (به طور تصادفی یا غیر تصادفی) آنها را لمس کرده و می شکنند. این آسیب تأثیرات عمده‌ای بر اکوسیستم‌های وسیع‌تر دارد و می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر کل اکوسیستم‌ها و گونه‌ها تأثیر بگذارد.افزایش زباله، آلودگی و انتشار گازهای گلخانه ایاز زباله گرفته تا فاضلاب، انتشار کربن از حامل های حمل و نقل و آلودگی آب - گردشگری زباله های ناخواسته زیادی تولید می کند. در بسیاری از کشورهای کمتر توسعه‌یافته در سرتاسر جهان، گردشگری سریع‌تر از توانایی زیرساخت‌های محلی آن‌ها شروع شده است و دفع زباله‌های افزایش‌یافته‌ای که گردشگران به ارمغان می‌آورند دردسرساز شده است. فاضلاب می تواند به رودخانه ها و دریاچه های محلی ختم شود و زباله می تواند بسوزد یا به اقیانوس ختم شود. و به ویژه انتقال گردشگران از نقطه A به B با هواپیما، باعث انتشار یک تن کربن در جو ما می شود.کاربری اراضی و توسعه زیرساختگردشگران به مکان هایی برای اقامت، فرودگاه هایی برای فرود هواپیماها و بندرهایی برای قایق ها نیاز دارند. مناطق طبیعی اغلب پاکسازی می شوند تا راه را برای این ساخت و ساز باز کنند، حیوانات را جابجا کنند و جنگل ها یا تالاب ها را از بین ببرند. بسیاری از گردشگری در مناطق ساحلی رخ می دهد و ساخت هتل ها و استراحتگاه ها در امتداد خط ساحلی می تواند به دلیل فرسایش و رواناب شن و ماسه، تأثیرات عمده ای بر اقیانوس و صخره های اطراف داشته باشد. همین امر در مورد ساخت اسکله ها و بنادر نیز صدق می کند، جایی که استخراج شن و ماسه و لایروبی می تواند عواقب فاجعه باری برای اکوسیستم های دریایی داشته باشد.معایب گردشگری: نتیجه گیریهمانطور که قبلاً اشاره کردم، این فهرست به هیچ وجه کامل نیست و متأسفانه طیفی از معایب دیگر گردشگری وجود دارد. مشکلاتی که گردشگری می تواند در مقاصد در سرتاسر جهان ایجاد کند، پیچیده و درهم تنیده با سایر مسائل عمیق اجتماعی مانند توسعه، جهانی شدن و استعمار است. هدف از به اشتراک گذاشتن این تأثیرات منفی، تأکید بر این بود که گردشگری یک صنعت کامل نیست. و ما به عنوان مسافر باید از آسیب هایی که می توانیم در سفر به آن وارد کنیم آگاه باشیم. اما این همه خبر بد نیست! گردشگری، زمانی که به طور پایدار مدیریت شود، این فرصت را دارد که به تغییرات مثبت برای سیاره ما کمک کند. و نمونه های بی شماری از تاثیرات مثبت گردشگری وجود دارد!شما چی فکر میکنید؟ آیا برخی از این معایب گردشگری را دست اول تجربه کرده اید؟ آیا می‌توانید به تأثیرات منفی دیگری که گردشگری بر اقتصاد، فرهنگ و محیط زیست بگذارد فکر کنید؟ نظرات خود را در نظرات زیر به من بگویید.