نگاهی به دو حزب بزرگ انتخابات ریاست جمهوری آمریکا

الاغ ها و فیل ها کدام برنده انتخابات ریاست جمهوری آمریکا می شوند؟ الاغ ها و فیل ها کدام برنده می شوند؟وقتی توماس نست (Thomas Nast)، یک کارتونیست در داستانهای کوتاهش با کشیدن الاغ (jackass) دموکرات ها را با آن معرفی کرد. او، 28 سال بعد برای تصویر جمهوری خواهان از فیل استفاده کرد. فیل هم شد لوگوی مشهور جمهوری خواهان امریکا. فلسفه مهمی پشت لوگوهای این دو حزب وجود نداشت. قبل از این دو حزب، یک حزب قدرتمند در آمریکا وجود داشت به نام فدارل، سیاستمداران حزب فدرال که اغلب پولدار و صاحب زمین بودند، فضایی یک قطبی ایجاد کرده، و تقریبا همیشه رئیس جمهور از میان آن ها انتخاب می شد. در میان همان احزاب ضعیف، یکی از همه سمج تر بود. حزب "دمکرات – جمهوری خواه" که توسط جیمز مدیسون و توماس جفرسون از پدران معنوی امریکا پایه گذاری شده بود. تا شانس به حزب دمکرات-جمهوری خواه روی آورد و آقای توماس جفرسون رئیس جمهور منتخب آمریکا شد. 15 سال گذشت تا یک گروه از سیاستمدارانی که کشاورزان، کارگران و مهاجران ایرلندی و برده داران از حامیان شان بودند تصمیم گرفتند از داخل حزبی به اسم Whig بیرون بیایند و حزب جداگانه ای به اسم دموکرات تاسیس کنند. این حزب تناقضات زیادی داشتند. مثلا ضد اشراف بودند اما حامی برده داری نیز بودند. کمی بعد عده ای دیگر از همان حزب بیرون آمدند و تصمیم گرفتند حزب جمهوری خواهان را تاسیس کنند. آن ها اتفاقا ضد برده داری (Anti-Slavery) بودند. جمهوری خواهان اگرچه بعد از دمکرات ها قد علم کردند، اما با پیروزی آبرام لینکلن و پایان دادن او به عصر برده داری در آمریکا، نه تنها خودش به عنوان یکی از مهمترین و محبوب ترین شخصیت های تاریخ آمریکا بدل شد، که باعث شد جمهوری خواهان یک شبه جای پای خود را محکم کنند. او قهرمان امریکا شده بود. همه چیز اما خوب پیش نرفت. آبراهام لینکلن درحال تماشای تئاتر توسط یک نژادپرست کشته شد.در دوران ابتدایی قدرت گرفتن جمهوری خواهان دو اتفاق مهم افتاد. یکی ممنوعیت فروش و سرو مشروبات الکلی در امریکا بود، دیگری دادن حق به زنان برای ورود به دنیای سیاست و نماینده مجلس شدن. اولی جمهوری خواه ها را منفور کرد و دومی محبوب. به زمان معاصر که نزدیک تر شدیم اما بحران وحشتناک اقتصادی در سال 1928 پیش آمد. به خاطر خشم و نارضایتی، دوباره دموکرات ها با قولهای شان محبوب شدند. تفاوت های مهم این دو حزبآن بالا یک تاریخچه پراکنده و سطحی از دو حزب نوشتم. اینجا اما وارد تفاوت های مهم می شوم. این که امروز، این دو حزب دقیقا چه پروتکل های فکری دارند؟ از یک جایی به بعد این دو حزب اساسنامه ای قوی برای خود مهیا کردند. به Platform شناخته می شود. حتی رنگ انتخاب کردند. دموکرات ها آبی شدند، جمهوری خواهان رنگ قرمز شد رنگ ها از پرچم آمریکا آمده بود. اگر دقت کنید در طراحی اکثر مناظره های انتخاباتی شان هم دکورها مملو از این دو رنگ آبی و قرمز است، به جمهوری خواه ها همچنین می گویند GOP، یا Right-leaning؛ و به دمکرات ها left-leaning. طرفدارانتفاوت بعدی در میزان طرفداران است. دمکرات ها حدود 40 درصد از آمریکایی ها را با خود دارند. جمهوری خواهان حدود 35 درصد را، 25 درصدی نیز یا طرفدار احزاب دیگرند، یا در آخرین لحظه تصمیم می گیرند به کدام حزب رای بدهند.موقع انتخابات، رقابت ها بیشتر روی جذب همین 25 درصد است. بر نقشه آمریکا، ایالت های چپ و راست امریکا بیشتر با دمکرات ها هستند و ایالت های وسط اما بیشتر با جمهوری خواهان. قدرتدمکرات ها معتقدند دولت زیادی چاق است. نیازی به کنترل همه چیز توسط حکومت نیست. بدین ترتیب شهروندان دارای استقلال بیشتری می شوند. فساد هم کمتر می شود. جمهوری خواهان اما می گویند دولت باید بزرگ تر شود. روی همه امور بنشیند تا با فشارش نظمی ایجاد کند و شهروندانش را حمایت کند. معتقدند فساد از بی نظارتی می آید. اقتصاددمکرات ها می گویند دولت باید حداقل دستمزد را تعیین کند. جمهوری خواه اما می گوید حداقل دستمزد را باید بنگاه ها براساس شرایط اقتصادی شان مشخص کنند. دمکرات ها می گویند پولدارها باید مالیات بیشتری بدهند تا عدالت اجرا شود. جمهوری خواهان می گویند هرکه پولدارتر است، پس باهوش تر و خلاق تر است، لزومی ندارد بیشتر از بقیه جیب هایش خالی شود. خصوصا این که آدمِ پولدار اگر پول بیشتر دست اش باشد، شغل بیشتر ایجاد می کند. این به نفع مردم است. دمکرات ها معتقد به کمک های دولتی به مردم اند، مثل بیمه های درمانی و ... جمهوری خواهان اما معتقدند در دنیای سرمایه داری، خودت باید خودت را ساپورت کنی، نه لزوما دولت. نظامیدموکرات ها هروقت بر سر قدرت می آیند زیر شعله بودجه نظامی را کم می کنند. جمهوری خواهان آن را تا درجه آخر زیاد می کنند. فراموش نکنیم اکثر جنگ ها را این رئیس جمهورهای دموکرات بوده اند که دکمه شروعش را فشار داده اند!فرهنگیدموکرات ها لیبرال اند. یعنی قایل به آزاد بودن هر انتخاب شهروند. جمهوری خواهان اما آن را محدود می کنند، می گویند برای آزادی باید سقفی کوتاه تر تعیین شود. از این رو دموکرات ها طرفدار حقوق همجنسگرایان و ازدواج با هم جنس (Same sex marriage) هستند، جمهوری خواهان ، تاجای ممکن آن را محدود و ممنوع می کنند.دموکرات ها با سقط فرزند ناخواسته موافق اند، می گویند حق انتخاب با مادر است. جمهوری خواهان آن را قبول نمی کنند. می گویند تو حق نداری جای انسانی دیگر تصمیم بگیری. دموکرات ها طرفدار غنی شدن فرهنگ امریکا از طریق پذیرش مهاجرین هستند، اما جمهوری خواهان می گویند مهاجر باعث از بین رفتن رنگ و روی ارزش های امریکایی می شود. دمکرات ها می گویند بیمه درمانی باید برای همه باشد، جمهوری خواهان می گویند هرکه پول بیشتر بدهد، درمان بهتری شود. دمکرات ها با فروش و تجارت اسلحه به خصوص اسلحه های اتوماتیک مخالف اند، جمهوری خواهان حتی از فروش نارنجک هم حمایت می کنند و این را مطابق با بند دوم قانون اساسی (Second Amendment) می دانند که حق دفاع از خود را به همه داده، و محدود به نوع اسلحه نکرده. آخه نارنجک بی پدر؟ دمکرات ها مخالف بامجازات مرگ در برابر مرگ هستند (Death Penalty)آرایش قدرتترامپ رئیس جمهور آمریکا منتخب حزب جمهوری خواه است. او هیچ سابقه سیاسی در این حزب ندارد. تنها در هنگام ورود به رقابت ها خود را جمهوری خواه خواند. از عجایب این است که او بارها پیش از این به دمکرات ها کمک مالی کرده است. مجلس سنای آمریکا (Senate) 100 صندلی دارد. از این صندلی ها با رای مردم 52 عدد به جمهوری خواهان تعلق گرفته است، 46 صندلی به دمکرات ها. 2 صندلی نیز متعلق به احزاب دیگر می باشد، امروز جمهوری خواهان در سنا قدرت را به دست دارند. مجلس نمایندگان امریکا (House of Representatives و معادل مجلس شورای اسلامی در ایران)، که آن نیز هر قانونی باید اول به تایید آن ها نیز برسد و بعد به سنا برود، 435 صندلی موثر دارد. روی 240 صندلی جمهوری خواهان نشسته اند، روی 194 صندلی دمکرات ها. اینجا هم اکثریت با جمهوری خواهان است که نزدیک به رئیس جمهورند.هر دو حزب در بخش سیاست خارجه تقریبا شبیه به هم عمل می کنند. جمهوری خواهان بیشتر اهل تهدید هستند، اما دمکرات ها بیشتر جنگ راه انداخته اند یا حکومت های دیگر را تغییر داده اند. برای غیرآمریکایی ها، آمدن یک رئیس جمهور از حزبی دیگر تفاوت زیادی ایجاد نمی کند، مثل فرقِ میان کوکاکولا و پپسی است، هر دوتا گاز دارد. اما برای خود مردم امریکا، صدرصد اتمسفری متفاوت ایجاد می گردد.امیدوارم این مرور خیلی خلاصه دیدی نسبت به دو حزب مهم امریکا به خوانندگان مقاله بدهد تا بهتر بدانیم سگ زرد برادر شغال است و امیدی به معادلات سیاسی آمریکا نداشته باشنوشته : شاهرخ احمدزاده