Samantha the killer

بدنش کاملا یخ کرده بود.نمیتونست از سر جاش تکون بخوره_من از اول زندگیمون بهت گفتم اون دختر یه دردسره_ولی الان دخترمون هست و نمیتونی هیچ کاری درموردش کنی_من خیلی بدون اون راحت ترم تا همین امروز هم که بزرگش کردم بس بوده پس یا بهش یاد بده نه حرفی بزنه یا چیزی بخواد یا مسولیتش با خودته کاترین!!صدای پدرش قطع شد...حس کرد یکی داره میاد طرف اتاقش.زود برگشت روی تختش.در اتاق باز شد_داشتی چیکار میکردی سامانتا_هیچی پدر...من...داشتم درس می‌خوندم_واقعا؟؟من که هیچ کتاب یا خودکاری نمی‌بینم...دیگه نمیبنم پشت در وایسادی داری به حرف های ما گوش میدی_چشم پدروقتی باباش از اتاق رفت سامانتا به کبودی های دستش نگاه کرد.چهارتا بودن...و اگر نمی‌خواست بکنتش پنج تا باید به حرف های باباش گوش میداد.ازش متنفر بود...خیلی متنفر از مادرش هم همینطور.چشم هاشو بست و قبل از خواب با خودش زمزمه کرد:«حاظرم هر کاری کنم تا از این زندگی خلاص بشم.»ولی هیچ وقت فکر نمی‌کرد که یه کسی از پشت پنجره توی جنگل صداش رو شنیده باشه. فردا صبحفردا صبح توی مدرسه زنگ ورزش بود.اون نمیتونستم مثل همه دختر ها لباس های آستین کوتاه بپوشه همش هم بخواطرهاین بود که کبودی ها و زخم های روی دستش را نشون نده.همینجوری که در پشت سر بچه ها میدوید از لای سیم های حفاظ مدرسه که به جنگل راه داشت یه چیزی دید...یا بهتره بگیم یه کسی رو دیدمطمعن نبود چی دیده یه مرد خیلی قد بلند شاید ۷ متر بدون صورت با کت شلوار و دست های دربارش که تو هم قفل شده بود.چشم هاشو معلوم نبود ولی انگار داشت زل میزد به...سامانتاسامانتا بهش نگاه کرد بعد سرش رو تکون داد و اون آدم دیگه اونجا نبود با خودش گفت حتما خیالاتی شدی دختر مهم نیست.وقتی رفت خونه هیچکی خونه نبود.رفت تو اتاقش و دراز کشید رو تخت.همش داشت به اون چیزی که دیده بود فکر میکرد.یهو ناخداگاه یه برگه برداشت و یه نقاشی کشید...یه دایره یا یه ضرب در؟؟یعنی چی؟؟اصلا این چه معنی میده؟؟اصلا چرا یهو بی اختیار اینو کشید؟؟ همون موقع حس کرد یه چیز تیز توی یکی از چشماش فرو رفت...وقتی چشماشو باز کرد توی یه اتاق کاملا سفید یه دکتر از در اومد بیرون_خب بیدار شدی دختر جون...وقتشه امپولت رو بزنیم_چی؟؟من کجام_انگار هیچی یادت نمیاد تو معلوم نیست با خودت چیکار کردی مامانت روی زمین با چشم سیاه و یه چاقو تو دستت روی زمین اتاقت پیدات کرد و اوردت اینجا_چی نه من هیچوقت اون کار رو نکردم یکی دیگه بود بزار برم!!!!_اروم باش فقط نیازه که این آمپول رو بهت بزنیم _نه...دیگه نمیزارم کسی ازم سو استفاده کنهدستش رو محکم کشید و یکی از طناب ها پاره شدن_حراست اینجا یه مشکلی داریمطناب اون یکی دستش رو هم باز کرد رفت سمت دکتر _نه آقای دکتر هیچ مشکلی نداریم آمپول رو توی پوست دکتر فرو کرد و انداختنش روی تخت بیمارستان و دکمه ای که تخت رو بسته میکرد زد...قرچ صدای خورد شدن استخون هاش توی کل فضا پیچید سامانتا بی اختیار خندید کفش های جلو در رو پوشید و به سمت خونشون دویدکیلیدی که همیشه تو شلوارش بود رو در آورد و در رو باز کرد_مامانی...من اومدم خونهمادرش اومد پایین_سامانتا؟؟تو اینجا چیکار میکنی_هیچی مامان فقط خواستم بهت یکی از استعداد جدیدم رو نشون بدمچاقو رو از تو جیبش در آورد و...صدای جیغ مادرش تا آسمون می‌رفت_کاترین یکم آروم تر باش دارم فیلم نگاه میکنمسامانتا به طرف اتاقی که ازش صدا می اومد رفت_کاترین میشه یه لیوان آب....چی؟؟سامانتا ولی...تو الان باید تو اون بیمارستان مسخره باشی_اره بابا میدونم به لطف تو البته فقط می‌خوام لطفت رو جبران کنم_چیکار میکنی...بزار برم دختره خنگ_وقتی که منو بدون هیچ دلیلی می‌زدی و میگفتم بزار برم تو چی میگفتی؟؟ها؟؟چی میگفتی !!!!!_میگفتم نه!!!_دقیقا...و الان هم نوبت منه که بگم نه_نه تو الان تو بیمارستان هستی این همش حتما توی خوابم هست_خب اگر اینا تو خوابت هست نمیتونی اینو حس کنی...صدای فریاد و جیغ پدرش همه جا بود تا وقتی که همه صدا ها قطع سامانتا به خون های روی دستش نگاه کرد.رفت طرف اتاقش و به خودش نگاه کرد.چشم بندش رو درآورد چشمش کاملا سیاه شده بود و یکم هم سفید‌ نخ سوزن رو از توی کمدش برداشت و دو ور لبش رو دوختهمون موقع دوباره اون مرد دراز پشت پنجره اتاقش بود و داشت تو گوشش زمزمه میکرد با من بیاسامانتا به طرف جنگل رفتالان وقتش بود یه زندگی جدید رو شروع کنه...(سلام بچه ها خب امیدوارم از داستان کیریپی پاستا یا اگر نمی‌دونید کیریپی پاستا چیه همون داستان های ترسناک من خوشتون اومده باشه نظرتون رو بهم بگید تایه داستان دیگه خداحافظ همگی ??