رمان پدر عشق بسوزد-((قسمت 41))+نسخه صوتی

سلام. صبح بخیر دوستان. نماز روز هاتون قبول باشه .. خب از قضا حمامه موسیو شیخ را نفرین کرده بود و نسخه صوتی قسمت چهلم هر چه کردم بارگذاری نشد و این قسمت و قسمت بعد را هم ضبط کرده ام ولی نمیدانم میتوانم بارگذاری کنم یا نه. و آیا ویرگول میگذارد فایل بماند یا باز برش می دارد و میگوید مخالف قوانین ویرگول است. امیدوارم دوست داشته باشید این قسمت و قسمت بعدی رو چون آغاز یک خواستگاری جدید برای موسیو شیخ است. موفق و پیروز باشید ...:)41پس شیخ به اتاق رسید و برگه ی سوالش را برداشت ، نگاهی به آن انداخته و آن را در جیب بغل کتش گذاشت. و به سمت تختخواب خویش رفت تا کمی دراز کشیده و چرت زند که چشمش به کتاب (( نهایتُ العلم فی الباب الازدواج و الخواستگاری )) افتاد و آن را باز کرد تا تورقی بنماید. تورقی بنمود تا به تیتر (( تناسب شخصیتی )) برسید پس شروع به خواندن کرد.· یک پسر خوب و یک دختر خوب لزوما یک شریک زندگی خوب برای یکدیگر نیستند.1)درونگرا و برونگرابرونگرا : اهل تفریح و کوه و ورزش و گشت و گذار – بیشتر درگیر دنیای اطرافشان هستند. برونگراها اقیانوسی به عمق یک حوض اند.درونگرا : سکوت و مطالعه و اینکه هیچکس دور و برشان نباشد- بیشتر در عالم خودشان هستند و بهترین تفریح برایشان مطالعه است وقتی از تفریح برمیگردند زیاد حرفی برای گفتن ندارند. درونگراها مثل حوضی هستند به عمق اقیانوس.برونگراها و درونگراها با هم می توانند در یک وضعیت تعادلی باشند یا یک وضعیت پر رنگ.*در وضعیت تعادلی ازدواج این دو با هم مشکلی ندارد.داستان : مجنون در صحرا روی شن ها مدام از لیلی مینوشت : خوبِ من لیلی ، عشقِ من لیلی و باد می آمده است و شن ها را با خود می برده و او دوباره شروع می کرده بر روی شن از خوبی های لیلی نوشتن. به او می گویند مجنون چه میکنی ابله ؟ اینها که همه پاک می شوند مجنون می گوید :شرح حُسن لیلی می دهم / خاطر خود را تسلی می دهمچون میسر نیست بر من کام او / عشق بازی میکنم با نام او*ما یک ترجمه داریم، یک تفسیر داریم ، یک تاویل داریم*یک ظاهر داریم، یک باطن داریم، یک بطنِ بطنشیخ بهائی :این وطن مصر و عراق و شام نیست/ این وطن شهریست که آن را نام نیستتو در این اوتام غریبی ای پسر / خو به غربت کرده ای خاکت به سرشیخ این دوتا بیت که خواند گویی آتش بگیرد , حس هم ذات پنداری غریبی با شعر کرد و گفت حتما شیخ بهائی در این ایامِ خواستگاری حسابی سختی بکشیده است طفلی.حیف از تو باشد ای صاحب هنر/ که درین ویرانه ریزی بال و پربا خواندن این بیت برگ های شیخ شروع به ریختن نمود.تا به کی ای هدهد شهر صبا / در غریبی مانده باشی بسته پاتا به کی در چاهِ طبعی سرنگون/ یوسفی، یوسف بیا از چَه برونموسیو که این بخش را حیاتی بیافت ادامه داد. در زیر آن شعر نوشته شده بود:شخصیت قربانی : -شیخ آهی از نهادش بلند شد و خواند- شکل پر رنگ کسی که درون کنترل بیرونی دارد. عالم و آدم را مقصر می داند – همه ی دنیا در مقابلش صف کشیده اند ، نفرت از دیگران در گفته هایش موج میزند. مدام از گذشته یاد میکند و می گوید کسی او را درک نکرده است. دوست دارد از دیگران که بدگویی میکند دیگران او را تایید کنند. دوست دارد برایش اظهار تاسف کنند. خودش را یک قربانی تباه شده می داند که تمام درها به رویش بسته شده است.پس شیخ به سراغ لیست سوال هایش رفت و یک سوال به آن اضافه کرد.آیا شما خود را یک شخصیت قربانی می دانید؟ تباه شده چطور؟وبعد از خود پرسید من چگونه باشم؟ آیا من درونگرا بباشم یا برونگرا؟ من قربانی باشم یا شکارچی؟ پس خود را درونگرای متعادل شکارچی یا غیر قربانی یافت و چون دیگر حوصله ی کتاب خواندن نداشت کتاب را ببست و بی توجه به کبوتری که پشت پنجره اش او را نگاه میکرد. سرش را گذاشت و خوابید.ساعت پنج عصر که شد مادرش بالای سرش ظاهر شد او را تکان داد ولی موسیو به خواب عمیق فرو رفته بود و بیدار نشد. پس او را محکمتر تکان داد که باز هم بیدار نشد. پس چون صبر مادر کم ببود او را بر سر دستانش بلند کرده و محکم بر زمین -و نه تخت- کوباند و بعد خودش با آرنج روی وی پرید و موسیو شیخ به هوا جهید چه بسا مادرِ شیخ این حرکت در فیلم های کشتی کج بدیده بود و دیده بود که آنها هیچ کارشان نمیشود و دوباره بلند میشوند و به مبارزه ادامه می دهند پس این حرکت روی موسیو پیاده کرده و امعا و احشا وی به حلقش آورده بود. شیخ که روده و معده اش به هم پیچیده بود به خود می پیچید و ناله میکرد. باری مادر موسیو شانه هایش ورز میداد و میگفت (( چیزی که نشده پسرم ، بالاخره تو می خواهی زن بگیری باید هر روز آمادگی اینطور چیزها را داشته باشی .. )) پس شیخ که داشت کم کم پشیمان می گشت از ازدواج, به مادرش گفت : (( مگر جنگ است؟ )) و مادر با لبخندی خبیثانه جواب داد (( کم از جنگ نمی آورد... ها ها ها ... بلند شو حاضر شو که هفت باید آنجا باشیم ))شیخ کمی شکم خودش را ماساژ داد تا نفسش بالا بیاید. سپس با صدای آخ آخ آخ آخ آخ آخ ... ماااادر .... آی آی آی آی آی آی ... کمرم ... خدایا خدایا خدایا خدایا خدایا خدایا .... واااای واااای واااای وااااای واااای واااای ... مُردم مردم مردم مردم ... از جا برخیزید و چند چَک به صورتش زد تا یکم حالش بهتر شود و به سمت کت و شلوارش رفت که چشمش به پنجره و کبوتر سفیدی که پشت پنجره روی رف پنجره نشسته بود افتاد که داشت به پهنای نوکش می خندید. او را شناخت همان جاسوس حمامه بود. نکند آن بغ بغوها وردی بودند و شیخ را به خواب عمیق فرو ببرده بودند؟ چه بسا شیخ خوابش سبک ببود و لازم به این همه خشونت از جانب مادرش برای بیدار نمودنش نبود. پس یواشکی پلخمانش را برداشت و پشت شلوارش گذاشت سپس پنجره باز نمود تا پرنده یا بپرد و فرار کند و برود یا شکار پلخمان موسیو شود. که زرنگ بود پس پرید و رفت روی درختِ روبروی اتاق موسیو شیخ نشست. به نظر می رسید قصد تعقیب موسیو بداشت تا بیاید و روی کت شلوار وی پیپی کند. شاید هم تعقیبش میکرد تا خانه ی خانواده ی سلولی این ها، تا موقعیت بیابد و اگر قسمت شد و خواستند ازدواج کنند حمامه نفرین ها و طلسم هایش را روانه ی خانه ی همسر شیخ بکند.شیخ ذهنش را آرام نموده. کت و شلوارش پوشیده و همه چیز چک کرد تا ببیند همه چیز درست است یا نه که همه چیز ردیف یافت. پس به هال منزل شتافت و مادر خویش صدا زده که من آماده ام ، برویم. مادر موسیو هم که از آن زنان زود آماده-بشو بود ابراز آماده بودن بنمود و به هال پیش پسرش آمد. سپس نگاهی سرتاپایی به پسرش نمود که ببیند همه چیز درست است یا نه و همه چیز مرتب یافت پس آن دو از خانه بیرون شدند و شیخ چند قدم جلوتر از مادر بود که مادر گفت : (( وای بر ما پسرم ... ))شیخ با تعجب پرسید (( چرا مادر ؟؟ )) که مادر گفت کتت را در بیاور تا ببینی . پس شیخ کت خویش در آورده و پیپی کبوتری را پشت کتش بدید که جدید و تازه بود پس با خود گفت حتما کار آن کبوتر جاسوس است و بلند ، طوری که مادرش هم شنید گفت : (( انشاالله بمیری و به زمین گرم بخوری ای کبوتر که بر روی کت من خرابکاری کردی .. )) و همانجا کبوتری از آسمان بیفتاد و به زمین خورد. که شیخ با کمی بررسی دید همان کبوتر جاسوس است. تابستان بود و زمین ها گرم. لذا دعای شیخ همانجا مستجاب شده بود. علی هذا موسیو کتش را در آورده و به مادر با اشارت لب و ابرو گفت اصلا نیاز به کت نیست. هوا خیلی گرم است و مادر تایید کرد. پس به آژانس سر کوچه شان رفته و حمالی کرایه کردند و همان دو قدم راه را با حمال رفتند تا به خانه آقای سلولی رسیدند و موسیو نگاهی اجمالی به ساختمان خانه شان انداخت و زنگ طبقه دوم را بزدند.--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------برای خواندن قسمت های قبلی روی لینک زیر بزنید:https://virgool.io/@mahdarname/list/qklz1imefiguبرای خواندن رمان یک عاشقانه سریع و آتشین روی لینک زیر بزنید:https://virgool.io/@mahdarname/list/ko3zhs2uwrdk