۴ دلیل برای رها کردن روانشناسی

وقتشه بی خیالش بشم وقتی با بغض به ۸ سال از عمرم فکر میکنم که باید رهاش کنم هیچ چیزی جز گریه نمی تونه آرومم کنه !وقتی که این متن رو می نویسم تصمیم هنوز نهایی نشده ولی خیلی خیلی زیاد دارم به این مرز باریک نزدیک میشم که باید روانشناسی رو رها کنم . روانشناسی بودن تجربه خیلی خوبیه ولی چیزی نیست که من حاضر باشم همه زندگیمو سرش قمار کنم . خیلی از آدم های که منو میشناسن از روی ویدیو ها یا مشاوره های شغلی که توی انتخاب مسیر شغلی روانشناس دادم بهوشن دادم با هم آشنا شدیم . الان نظرم عوض شده و وقتشه که یه تغییری تو تصورات علاقه مندان به این رشته داشته باشم .چرا می خوام رهاش کنم ؟ اولین کاری که می خوای برای باد گیری یه رشته بکنی و حس کنی که خیلی خفنی اینه که بری و منابع اون رشته رو بخونی و درسته ؟ ولی مشکل از همین جا شروع میشه دلیل اول - منابع :توی دنیای روانشناسی و توی بازار ایران تا دلت بخواد کتاب چاپ شده ولی وقتی سراغ کتاب علمی میریم قضیه خیلی فرق میکنه کتاب تالیفی خوب که چیزی نشونت بده که مطابق علم روز باشه اصلا وجود خارجی نداره اینجاست که میگی عیب نداره میرم ترجمه هارو میخونم ولی وقتی سراغ ترجمه ها میری به جز معدود مترجم های خسته ولی با سواد و کم کاری که وجود داره بقیه ترجمه ها ماشینیه و حتی ویرایش هم نشده این جاست که میگی من باید برم و متن زبان اصلی بخونم . ( و این یعنی باید صد ها کتاب رو از اول بخونم در صورتی که زبانم خوب باشه و مشکلی در فهمش نداشته باشم که بعیده و نه زبانم این قدر خوبه و این قدر مفاهیم روانشناسی آبکیه که بشه بدون راهنما و اونم با فیلتر های مغذی و هزار تا مانع فرهنگی و.... فهمیدش )عیب نداره بیایید سخت نگیریم حتما استاد های دانشگاه با توی کارگاه ها شیوه های نوین تدریس رو استفاده میکنن نا سلامتی خودشون جزو پیشگامان نحوه تدریس موثر اند ولی واقعیت این نیست بیشتر استاد ها خسته و بی نهایت تنبل هستن این جوری که کتابی رو بهت معرفی میکنه که خودش نخونده حتی مطلبی رو درس میده که از اخرین مقاله ای که دربارش خوانده مدت ها میگذره اینجاس که میگی نه عیب نداره کارشناسی این جوریه حتما ارشد بهتر میشه ولی ارشد هیچ فرقی نداره راستش به جز این که یکسری استاد میاد که الکی و بی منطق اذیت میکنه هزار صفحه کتاب میگه که خودشم نخونده و در انتها امتحانش از جذوشه بزارید یه مثال با مزه و از نوع طنز تلخش بزنم سر جلسه با این سوال رو به رو شدین نظرات آلبرت را در باره فلان موضوع بنویسد => البرت یه مثال خیالی بود که نویسنده برای فهم بهتر گفته بود و فقط چون همچین تیتری داشته که نظر البرت در باره فلان چیز ، استاد محترم نما اینو به عنوان سوال امتحان مطرح کرده این جاس که به خودم میگم عیب نداره الان ارشد داری و می تونی کارتو خوب خوب انجام بدی نگران نباش وارد بازار کار میشیو خودتو نشون میدی دلیل دوم - تیغ تیز و خون آلود - فرآیند های سیستماتیک :خوب بیا شروع کنیم و بترکونیم مجوز می خوام ؟ از کجا باید بگیرم ؟ چه چیز های لازم داره ؟و... و سوالات دیگه که جواب همش اینه : معلوم نیست .وزارت بهداشت - سازمان نظام روانشناسی - سازمان بهزیستی کشور - وزارت علوم -وزارت جوانان -وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی -قوه قضاییه این ها ساز مان ها و نهاد هایی هستند که من برای گرفتن مجوز فعالیت روانشناسی بهشون مراجعه کردم و همشون با این که می تونن مجوز بدن این کار و نمی کنن و میگن باید بری از اون سازمان اول مجوز بگیرید و این رو بزارید کنار چیز هایی که خیلی عجیبه ولی شما باید داشته باشید .برای مثال تاییدیه از حراست حالا حراست کجا معلوم نیست اصلا باید چه کاری کرد معلوم نیست گواهی آموزش مهارت آموزی حرفه ای ، اصلا این یعنی چی و باید از کجا بگیرمش معلوم نیست طرح مطالب جلسه درمان ، خو من که همه رو یه جور درمان نمی کنم یا نمی خوام لواشک درست کنم که بیام بگم اول این کار و بعد اون کار رو میکنم تصورت از روان درمانی چیه ؟یه سری رشته ها هم قفله و شما نمی تونی توش فعالیت کنی مثل بهداشت جنسی مثل مشاوره خانواده مثل مشاوره نو جوانان حالا ممکنه بپرسی چرا ؟ همون طور که من از مسولین اداره ها پر سیدم و جوابشون اینه که این رشته ها تعریف نشده است .بعد همین رشته هایی که قفله و مجوز هایی که صادر نمیشه برای آدمایی پرت و پلا صادر میشه و آدم نمی دونه چی بگه و چی کار کنه راستش این یه کم عجیب شده برای این سیستم مجوز دهی سلیقه ای این جوری که با دوستت میری و اون مجوز میگیره برای دوره ای که یه کار گاه هم توش نگذرونده و تو با ۴۰۰ ساعت کار گاه و دوتا نامه تاییدیه علمی از استادی دانشگاه رد میشی.اینجاس که میگی نه عیب نداره من میرم برای یه نفر کار میکنم و کنار دستش هم کار یاد میگیرم و هم با نظارت اون مراجع می بینم این می تونه شروع خوبی باشه اینجاس که خیلی پیشنهاد های جالبی میشنوین :ماهی ۲-۶ تومن به عنوان حقوق پرداخته میشود - باید خدمات نظافت مثل طی کشیدن و تمیز کردن صندلی ها و شستن کف و پنجره هارو انجام بدی - حق نداری پیج فضای مجازی بزنی - حق نداری به کسی بگی که چقدر حقوق میگیری - باید خدمات یک منشی رو هم انجام بدی - بیمه هم نداری و باید خودت بدی - راستی کار گرافیکم بلدی ؟ پوستر و فضای مجازمونم دست بگیری خوبه فقط چیزی بزار که دیده بشه من هیچ من نگاه یه کم عجیب نیست ؟ هیچ حرفی از آموزش روانشناسی یا دیدن مراجع یا به قول خارجی ها دوره های کارآموزی و کار ورزی با سوپر ویژن نیست توی شرایط کاریشون عیب نداره بزار برم یه جای بهتر که این هایی که دوست دارم رو داشته باشه ماهی ۱۲ - ۱۵ تومن باید پرداخت کنی تا سوپر ویژن و آموزش بگیری و البته مراجع هم به تو داده نمیشه و باید خودت مراجع بیاری این دیگه چه مدلشه دلیل سوم - تیر آخر به پیکر بی جان من - اقتصاد :بعد از این کش و قوس ها میام میگم عیب نداره می خوام مراجع های خودم رو ببینم چقدر باید ازشون پول بگیرم ؟ برای این که حساب کار دستتون بیاد یه مرکز معمولی که اتاقش رو که داره خاک می خوره بعد از کلی منت بهت ساعتی کرایه بده ، در خواست ۷۰ -۳۰ می کنه ( اشتباه نکنید ۷۰ در صد مال مرکز ) که پول تو رو هم بعد از یک هفته می دهند و میگویند مالیات داره .خوب عیب نداره برای حقوق ۲۰ تومنی باید روزی چقدر مراجع ببینم ؟ (تعرفه ۲۵۰ تومنه برای یک ساعت که میشه 75 تومن برای یک ساعت )اگر هر روز 6 مراجع ببینی و 26 روز عین اسب کار کنی میشه 11.700 که باید هزینه های بیمه و مالیات و.. رو هم بدی این جاست که ذهن خلاق باید به کار بیاد ، بیشتر کار میکنم به جای ۶ تا ۱۲ تا می بینم و همه مراجع هام رو نصفه و نیمه رها میکنم که به جای ده جلسه مجبور باشه ۴۰ جلسه بیاد افرین این یعنی کثافت زدن به همه تاریخ روانشناسی این یعنی وقتی میره خونه حالت از خودت بهم می خوره ولی بیایید صادق باشیم روانشناسی خدمات لوکیسه و وقتی آدما میرن سمت خدمت لوکس که یا نیازه یا رونق بازار های مالی و اقتصاد که راستش هیچ کدومش وجود نداره حالا چرا باید بمونم توی این رشته ؟ این سوال مهمیه که جوابش برای من اینه که شاید اشتباه اومدم این مسیر رو