جمعه‌های سفر با من | دردسرهای خونه گرفتن در غربت

جمعه‌های سفر با من - قسمت سومبریم این جمعه سفر با من رو ببینیم چه خبره! هوا هم بسی گرم و داغه. چند روز پیش دیدم دوستان ویگویی دارن هشدار میدن که هوا بیست و یک درجه شده و مراقب باشید که یه شات از وضعیت هوای یزد واسشون فرستادم و در ادامه برام استیکر گریه و خودزنی فرستادن :)))خب. هفته‌ی پیش گفتیم که فروشگاه رو چرخیدیم و تمامش رو براتون توصیف کردم.جونم واستون بگه من وقتی می‌رفتم ویگو، هانیه جان می‌گفت اینجا هوا سرده‌ ها ! لباس گرم با خودت بیار. وقتی رسیدم می‌گفتم کو سرما. هوا خشه خو بچه.( به یزدی یعنی این که دختر جان! بنظرم هوا مطلوب و معتدل است.) یه لبخندی زد که اوه اوه این خُله. هیچی نگفت.ما شب اول که در هتل مستقر شدیم صبحش شاکی بودم که چقد سرد بود. گفت تازه اینجا گرمه تو هتل.گفتم یعنی چی گفت هیچی! رفتیم فروشگاه و اون روز شهر رو نشونم دادن. البته فقط خیابون و اطراف خودم که گم نشم و همسرش گفت من باید مرخصی بگیرم و بریم واستون دنبال خونه و من کلی خجل :)))روزی‌ که رسیدم ویگو، صبحش یعنی همون صبحی که فکر می‌کردم شبه و گیج ویج شده بودم از تاریکی، ونسا، همون کسی که مسول راهنمایی من به سمت دانشگاه بود، بهم پیام داد از واتساپ که شمارت رو از استاد گرفتم و رسیدی و اینا!؟ گفتم بله.گفت پس‌فردا میام دنبالت. حالا بماند که همه دوستام که میرفتن اسپانیا و تو سفارت باهم اآشنا شده بودیم و یه گروهی زده بودیم تو تلگرام؛ وقتی دونه دونه می‌رسیدن، می‌گفتن استاد و اکیپش اومدن فرودگاه استقبالمون و بردنمون هتل و کلی تعارف و مایه گذاشتن. خب منم حسودیم شد. این هم از اولین برخورد زشت از ویگویی ها :(بگذریم.پس‌فردایی که ونسا تو پیام گفته بود، میشد امروز و من صبح باید آماده می‌شدم که ساعت ده گفت میام دم هتل. آماده شدم و بهش گفتم یک آدم تپل با کاپشن سفید و روسری و کلاه قرمز هستم. راس ساعت دیدم یه خانم چهل ساله اومد گفت شما الاخخه هستی؟ گفتم ها؟ گفت الاخخخه؟ گفتم اره اره. گفت بیا بریم من از طرف کارلوس اومدم. سوار ماشین شدم و ونسا راننده بود. گفت سلام من ونسا هستم و خوشحالم می‌بینمت. یه دختر نازنین خشوک (به یزدی یعنی بامزه) بود. منو بردن سمت دانشگاه .مسیرش عین بهشت بود. رسیدیم به قله‌ی یه کوه که دانشگاه بود! براتون نگم از شیب این بی صاحاب دانشگاه! و کلا ویگو همممش شیب‌دار بود. پدر مفاصل در میومد. مخصوصا موقع خرید. وارد شدم و دانشگاه رو به من تا حدودی نشون داد و رفتیم دفتر کارلوس. هدیه‌هایی‌که واسش گرفته بودم، یه جعبه پسته بود و سفال میناکاری و زعفرون. بقیش رو هم واقعا یادم نیست.کلی کیف کرده بود. صحبت کردیم و برنامه رو بهم گفت. گفت امروز برو آزمایشگاه رو ببین تا قوانین رو بهت بگن و بعدش کمی بچرخ واسه خودت. بعدش هم برو امور اینترنشنال، کارای ورودت رو انجام بده و بعدش ناهار بخور و دیگه میتونی بری. اون روز هانیه‌جان هم من رو کامل همراهی کرد و با اتوبوس رسیدم هتل. چهل و پنج دقیقه طول کشید. ولی عجب سیستم حمل و نقل عمومی خفنی که منجر شده بود کسی ماشین شخصی نیازش نشه!!! الهی نصیبمون بشه.شب رفتم کباب ترکی خریدم از مغازه پاکستانی ها. نخندید. مسلمونای پاکستانی کباب ترکی می‌فروختن. فردا صبحش رفتیم دنبال خونه ولی پیدا نکردیم. حالاهوا هم سرد شده بود در حدی که یخ می‌زدی. باد و سرما و بارون بود همیشه. پس‌فرداش یعنی بعد از چهارشب اقامت، خونه پیدا شد، نزدیکی همون هتل بود یعنی دقیقا اونور خیابون تو کوچه و من وسایلم رو جمع کردم و رفتم خونه. صد و بیست دلار ناقابل رو هم گذاشتم رو میز.هتل شبی سی دلار. خونه‌م طبقه‌ی هشتم بود. بلوک نه طبقه بود. روبروش سه تا از معروف‌ترین فروشگاه ها بود؛ مرکادونا، فامیلیا و فرویز. خلاصه کلی ذوق داشتم و خونه ترتمیز مرتب اما یکم شستشو نیاز داشت از یخچال گرفته تا دست‌شویی. تازه به دسشویی که وارد شدم ساختارش کاملا شبیه هتل بود. لباسشویی و یخچال و مبل و تخت هم داشت. با هانیه رفتیم وسیله خریدیم از جارو و تی گرفته تا لحاف و کتری و قابلمه. تازه خیلی از وسایل مثل بشقاب و لیوان رو هانیه بهم داد. واقعا دمش گرم. ماهی سیصد و شصت و پنج یورو اجاره می‌دادم و یه ماه اجاره هم بعنوان هزینه رهن می‌گرفتن پیششون باشه. بهش میگن دپوزیت. که روز آخر بهت پس میدن. پنجره های خونه کرکره داشت، عین کرکره های سفیدی که مغازه ها دارن و دکمه برقی داشت یا دستی بود و کل پنجره ها کامل بسته می‌شد و خونه شب می‌شد! عایق حرارتی و نور بود. چون تابستونهاش شب‌های روشنی داشت. یه آشپزخونه دو در دو داشت ولی هود و فر خوبی داشت و یخچال معمولی که همه شون یخچال‌هاشون معمولی بود و هم‌چنین تلویزیون‌هاشون. اصلا مصرف گرا نبودن. هی از پنجره روز و شب عکس گرفتم هرکی نکته عکس شب رو گفت؟؟؟! بعد از خرید وسیله یکم نظافت کردم و عصر با کمی خرما و آب نشستم تا مشقام رو بنویسم. چون فرداش به صورت جدی باید می‌رفتم دانشگاه تا بتونم هفته آینده براتون عکسای جذاب بگیرم.