برای شرکت در مسابقه علمی-ادبی با موضوع ذهن: علم و فلسفه - انجمن مغز و فلسفه ذهن

کتاب سوم از مجموعه 4 جلدی ادبی، فلسفی، داستانی جنون استعاری با عنوان: پیله انتزاع/ فلات قاره ذهنستان نویسنده: فرشاد نظرآقایی، نشر روزگارشهروندِ شناختستان شدن رویایِ دور از دسترسِ اهالی خطه یِ حافظه استآرزویِ دست نیافتنیِ همگیِ ساکنینِ خطه یِ حافظه اعم از؛ افکار و افکاره ها، موضوع و موضوعه ها، محتوا و محتویه ها، تصاویر و تصاویره ها، خاطرات و خاطره ها چیزی جز ساکنِ ساحتِ شناختی شدن نیست. آنها این آرزو را سالها در سرِ خود می پرورانند و به هوایِ اینکه گوشه یِ چشمی از سرانِ ایالاتِ متحده یِ شناختی دریافت نمایند و موردِ عنایت و تفقدِ آنها قرار بگیرند، روزگارِ خود را سپری می سازند. شهروندِ شناختستان شدن و زندگی در جوارِ شناختستانیها تحتِ زعامتِ سرانِ شناختی، رویایِ دور از دسترسِ اهالیِ خطه یِ حافظه است. آنها شب و روز تلاش می کنند و خود را به این در و آن در و هر آب و آتشی می زنند، تا پولِ بیشتری به جیب بزنند. ساکنینِ خطه یِ حافظه با افزایش عایدات خود و سگ دو زدن، در صدد هستند تا راهیِ ساحتِ شناختی شوند و با گرفتنِ شهروندیِ ایالاتِ متحده یِ شناختی و شناختستان، امکانِ پیشرفت و رشد و تعالی را برای خود و فرزندانشان مهیا سازند. القصه از بین اهالیِ خطه یِ حافظه، آنهایی که دستشان به دهانشان می رسد، بی درنگ راهیِ دیارِ شناختستان می شوند و الباقی در آرزویِ سکنا گزیدن در شناختستان، روزِ خود را شب می سازند.کارتن خوابیِ افکارِ بی هویتبرخی تصاویر، افکار و محتویاتِ خام به محضِ تولد و در ابتدایِ ورود به ذهنستان بدونِ هویت و فاقدِ اسمند. آنها بلافاصله و در بدوِ ورود، توسطِ ادراکستانیها به اسمی درخورِ شأنشان ملقب می گردند. بعضی از افکارِ کلامی و آواهایی که عریان واردِ ذهنستان می شوند، معمولا به لباسِ فاخری که به واسطه یِ شناختستانیها تدارک دیده شده است ملبس می گردند. برخی محتویاتِ خام نیز، که از چشمِ ادراکستانیها و شناختستانیها دور مانده اند، بدونِ هویت در خطه ها و ایالاتِ مختلفِ ذهنستان سرگردان می شوند و از سرِ ناچاری به خیابان گردی و کارتن خوابی روی می آورند!موضوعه هایِ درونی توسطِ گرده افشانیِ ساکنینِ ساحتِ شناختی بارور می شوندوقتی افکار و محتویاتِ درونیِ نارس و خام رشد می کنند، پخته و رسیده می شوند و در نتیجه به سنِ بلوغ و زاد و ولد می رسند. این دسته از موضوعه هایِ درونی، توسطِ گرده افشانیِ ساکنینِ ساحتِ شناختی بارور می شوند و تخم های مفاهیم در شکمِ آنها پدیدار می گردند. تخمها بلافاصله رشد و نموِ خود را در درونِ زهدانِ موضوعه ها آغاز می کنند. شایانِ ذکر است، که برخی موضوعه ها تخم گذارند و بعد از جفت گیری با سران و فرآیندهای شناختی، به صورتِ نوبتی و متناوب رویِ تخم های خود می خوابند. این روند تا زمانِ شکفته شدنِ تخمها و سر در آوردنِ مفاهیم و مضامین از دلِ آنها ادامه پیدا می کند. در زمانِ نهفتگیِ تخمهای مفاهیم، چنانچه اتمسفرِ هیجانیِ آرام و مَلَس توأَم با شادیِ ملایم، بر فضایِ ذهنستان حاکم باشد و دمایِ شناختستان نیز، رویِ درجه یِ خاصی تنظیم گردد، تخم های مفاهیم به مرحله یِ شکفتگی می رسند. در غیرِ این صورت، آنها در میانه یِ راه و قبل از رسیدن به شکفتگی نِفله شده و با خارج گردیدن از چرخه یِ تکامل می پوسند. برخی موضوعه ها پستاندار هستند و پس از باردار شدن توسطِ سرانِ شناختی، دورانِ طولانی و پر مشقتِ بارداریِ خود را در شناختستان سپری می سازند. در این برهه آنها علاوه بر قرار گرفتن تحتِ سیطره یِ اتمسفرِ هیجانیِ خاص، رژیم های غذاییِ ویژه ای نیز، اختیار می کنند، در غیرِ این صورت، جنینی که در قالبِ مفهوم در شکمِ آنها جا خوش نموده است، دچارِ سوء تغذیه یا آشفتگیِ هیجانی می گردد. پس از اتمامِ مراحلِ رشدِ جنین، موضوعه به سرزمینِ شناختستان منتقل می گردد و از طریقِ سزارین زایمان می کند. کارِ سزارین و زایمانِ موضوعه ها توسطِ عالیجناب تعمق و دستیارانش؛ فهم و ژرفانگری صورت می پذیرد. آنهایی که در سرزمین شناختی متولد شده اند، بعد از دریافتِ مراقبت های اولیه یِ پس از زایمان مخیرند، که همراه با مادرشان به خطه یِ حافظه باز گردند یا اقامتِ دائمی شناختستان را دریافت نمایند و در همانجا سکنا گزینند. مفاهیمِ ظریف و لطیفی که به قلمرویِ حافظه رجعت می کنند، در دشتهایِ حاصلخیزِ آنجا به چریدن روی می آورند و خیلی زود دورانِ طفولیت و کودکیِ خود را پشتِ سر می گذارند و بالغ و عاقل می شوند. این دسته از مفاهیم در واقع نسلِ سومِ موضوعاتِ ذهنستان به شمار می روند و از شأَن و منزلت و جایگاهِ والاتری نسبت به مادرانشان برخوردارند.عدم اشتهایِ سیری ناپذیری در بلعیدنِ اندیشه های نو دارداندیشه پس از عبور از اتحادِ جماهیرِ حواس چندگانه، جمهوریِ خلقِ ادراکستان و خطه یِ حافظه عازمِ ایالاتِ متحده یِ شناختی می گردد. او به مجردِ ورود به شناختستان به تهذیب نفس روی می آورد و در این جهت کوشش بسیاری به خرج می دهد. اندیشه برایِ تعمیقِ توانِ تعمقِ خویش، همتِ فراوانی می گمارد. او بدونِ فوتِ وقت دست به کار می شود و تکلیفِ دشوارِ اندیشیدن به نیندیشیده ها را آغاز می کند. اندیشه از همان اوانِ ورودش به شناختستان، هر بار که در خودش فرو می رود، با اندیشه هایی نو و دستانی پر باز می گردد. او حتی اگر شده باشد، سفسطه ای لاغر و نحیف با خود به همراه بیاورد، دستِ خالی از تعمقِ خویش باز نمی گردد. به طورِ مشابهی وقتی اندیشه با خودش خلوت می کند و واردِ گفتگو یا مجادله با خویشتن می شود، اندیشه هایِ جدیدی به میمنتِ حضورِ پرفیض و خلوتِ خوش یمنِ او پا به عرصه یِ ذهن می گذارند. در این بین، حفاظت از اندیشه هایِ نو و تازه به دوران رسیده به مأموریتِ دشوارِ اندیشه بدل می گردد، چرا که اندیشه هایِ سرگردانِ قلمرویِ ذهنی، همواره در معرضِ دستبردِ غافلگیرانه یِ عدم هستند. بخشِ عمده ای از اندیشه هایِ نوکیش به واسطه یِ شبیخونِ عدم به یغما می روند و در قعرِ هیچستان فرو می غلتند. عدم اشتهایِ سیری ناپذیری در بلعیدن و به تاراج بردنِ اندیشه هایِ نو دارد. البته در این بحبوحه، هستی هم بیکار نمی نشیند. او تمامِ تلاشِ خود را صرفِ مخفی ساختنِ اندیشه هایِ جدید، از نگاهِ مهاجمِ عدم می نماید، هر چند به صورتِ کامل موفق به استتارِ همه یِ آنها نمی شود. بدین ترتیب، اندیشه هایِ بسیاری که امکانِ دور ماندن از نگاهِ تیزبینِ عدم را ندارند، با یورشِ ناگهانیِ او به یغما می روند.