شیطان/هفت

به نام اهورا مزدا پروردگار یکتاشیطان/هفتآغازاو موجودی بود ملعون. به باور غیر، سرشار از پستی، پلشتی و پلیدی. او آن بود که بر انسان سجده نکرد، او آن بود که بود و هست و... . از عرش برین و فردوس ایمن رانده شده و از رحمت و حکمت پروردگاری جز قهر اهورایی چیزی نصیبش نشده بود. او قسم یاد کرد که تا قیام قیامت شرک بورزد و دروغ و تفرقه را بسط و انتشار دهد و قوم اشرف مخلوقات را از هم بپاشاند و نابودی مطلق را برای آنها به ارمغان آورد و آنها را به تباهی بکشاند. او ابلیس زمان شیطان رجیم اهرمن سیاه اژدهاصفت بود و هست.او در هر ملت، قوم، خاندان و کشوری با ظاهری متفاوت ظاهر می‌شد و هر کسی را با بهانه و وعده و وعیدی فریب می‌داد و او را در راه خود همراه می‌کرد و به زشتی گناه می‌آلود و این کار را با زیبا آراستن و خوب جلوه دادن آن گناه انجام می‌داد و مردم این کرۀ خاکی را از راه به در می‌کرد. او هر که را که ساده‌لوح و سطحی‌نگر می‌یافت به هر خدعه و تزویری می‌فریفت.روزی گذر شیطان به مردی یکتاپرست افتاد که هیچ گناهی تا به آن زمان مرتکب نشده بود، دروغ را بدترین گناه می‌دانست، صداقت را بر هر چیزی رجحان می‌داد و چیزی جز راستگویی را بهترین صفت انسان کامل نمی‌دانست. او هفت چیز را گناه کبیره به حساب می‌آورد که آن هفت گناه اینها بودند: 1. شکم پرستی، 2. طمع، 3. تنبلی، 4. شهوت، 5. غرور، 6. حسادت و 7. غضب. در قاموس او دروغ‌گویی سر منشأ این هفت گناه کبیره قرار داشت.او مردی جوان، خوش‌اندام و بسیار زیبا به نام «شهزاد» بود که همیشه در رفتار و اخلاق نیکو شهرۀ شهر بود. سال‌های سال گذشت و ابلیس به هر دری می‌زد تا شهزاد را به گناه بیالاید، ولی نتوانست تا اینکه فهمید تنها راه به گناه آلودن او اینست که از هفت گناه کبیره، که خود به آنها اعتقاد داشت، علیه خود او استفاده کند. روزها و ماه‌ها گذشت و اهرمن به هر تدبیری که می‌اندیشید تا او را به دام بیندازد کارگر نمی‌افتاد. تا اینکه جنگی بین کشور شهزاد و کشور همسایه در گرفت. شهزاد هم که فردی وطن‌پرست و میهن‌دوست بود، برای دفاع از خاک و ناموس و کشورش به جنگ رفت. فضای جنگ که فضایی مقدس، خدایی، اهورایی و پاک بود جایی برای حضور شیطان نگذاشته بود و در آن روزها خبری از وسوسه‌های شیطانی و آیات گمراه‌کننده‌اش نبود.مدتی مدید از جنگ می‌گذشت و هنوز چند سالی بود که ادامه داشت تا اینکه شهزاد با یکی از صمیمی‌ترین هم‌رزمانش در یک عملیات خونین محاصره شدند، ولی حاضر به تسلیم نشدند و تا سر حد مرگ جنگیدند و تا جان در بدن داشتند به مبارزه ادامه دادند تا رسیدن نیروی کمکی دشمن را به عقب برانند، ولی در همین حین دوست و هم‌رزم شهزاد تیر ‌خورد و زخمی بسیار عمیق برداشت و همین زخم سبب مرگ او شد. این اتفاق باعث شد که شهزاد بسیار خشمگین شود.علت خشم زیاد او این بود که چرا تیر به او، که فردی تنها و بی‌کس بود و کسی در انتظارش نبود، برخورد نکرد و به دوستش الیاس که همسری زیبا و فرزندی در راه داشت، برخورد کرد. الیاس در آخرین لحظات مرگش فقط از شهزاد سه چیز خواست که هرگز دروغ نگوید و از هفت گناه کبیره همواره دوری جوید و از همسر و فرزندش مراقبت کند. شهزاد کلاه آهنی خود را از سر برداشت، دست بر زخم الیاس گذاشت و فقط اشک ریخت و به حرف‌های او گوش فرا داد تا اینکه الیاس در آغوشش جان سپرد.شهزاد در همان لحظه یکی از بدترین گناه‌هایی را، که به دوری از آن اعتقاد داشت، انجام داده بود؛ یعنی دروغ و اینکه تصمیم گرفت پس از مرگ الیاس تسلیم شود تا زنده بماند و اسیر شود تا بعد از جنگ از خانوادۀ الیاس مراقبت کند، ولی در همان لحظه شیطان به هیبت فرماندۀ شهزاد درآمد و او را صدا زد. به طوری که صدایش شهزاد را از آن حال درآورد و در گوش او شروع به نجواهای وسوسه‌وار شیطانی کرد و گفت: «چه آرام و راحت نشسته‌ای بس که دشمن به شما داره نزدیک می‌شه. پاشو سرباز به خودت بیا. تو مثل اینکه حالیت نیست چه خبره؟ چرا با مهربانی با دشمن می‌جنگی؟ غضب تو کجا رفته؟ با غضب بر دشمن بتاز و او را تار و مار کن و بهش امان نده. حمله... !»شهزاد کلاه آهنی خود را برداشت و بر سر گذاشت و خشمگین و غضبناک دست به اسلحه برد و همۀ دشمنانش را با غضب به گلوله بست و هیچ‌یک را زنده نگذاشت و همه را به طرزی فجیع به هلاکت رساند تا اینکه یک آن به خودش آمد و فهمید که فریب شیطان را خورده و گناه کبیرۀ «غضب» را انجام داده است، ولی دیگر دیر شده بود چون که در همان لحظه ناگهان از سمت دشمن یک نارنجک دستی به سمت او پرتاب شد و ترکش‌هایش در کتف، سر و کمر او جای خوش کردند و باعث شدند که کلاه آهنی شهزاد شکافته شود و باعث زخمی شدن پشتِ سرش و نابینایی او شد و بعد از خونریزی شدید باعث بیهوش شدنش گردید.شهزاد که بیهوش شده بود در بیهوشی رؤیاهایی عجیب دید، که می‌دانست بی‌ربط با گناهی که انجام داده بود، نیستند. این وقایع همه در روز دوشنبه برای شهزاد اتفاق افتاده بود. او در رؤیاهایش مردی را دید که سینۀ خود را شکافته است. زنی برهنه را دید که بدنش تبدیل به بدن یک عنکبوت شده بود و تصویر انسانی را دیده بود که سر خود را در دست گرفته است و دیگر هیچ چیز به یاد نیاورد.سال‌ها از این وقایع گذشت و شهزاد دائماً در طلب آمرزش از اهورامزدا بود و مراقبت از فرزند و همسر دوست عزیزش را بر عهده داشت و از ابلیس و هفت گناه کبیره پرهیز می‌کرد. تا اینکه شهزاد مردی میانسال و 50 ساله شد که در حال بازنشسته شدن بود و جایگاه شغلی‌اش را، که پزشکی قانونی یک مرکز تحقیقاتی بود، به پسر جوانی به اسم سهراب واگذار کرد.طی این سال‌ها شهزاد دائماً در حال ندامت کردن خود بود و دائم به این فکر می‌کرد که روحش از سوی پروردگار مطلق جهانیان لعنت شده و برای همیشه از درگاه او رانده شده است و برای او جایگاهی در جهنم تعیین شده است. او مدتی بود که با سهراب کار می‌کرد و می‌دانست که سهراب زیاد آدم معتقدی نیست و یکی از بدی‌هاش این بود که همیشه فکرش منحرف بود و یک دفترچه داشت که در آن نقاشی‌های زنان برهنه را می‌کشید. شهزاد طی این سال‌ها ازدواج نکرده و مجرد مانده بود؛ زیرا فقط یکبار عاشق دختری شده بود که آن دختر او را دوست نداشت و با کسی دیگر ازدواج کرد و همیشه شهزاد علت این اتفاق را به سبب روح نفرین‌شده‌اش می‌گذاشت و باور داشت گناهی که انجام داده بود او را تبدیل به یک انسان ناسازگار کرده است.سهراب پسر جوانی بود که به تازگی شروع به کار کرده، اما به‌طور حرفه‌ای مشغول به کار شده بود. او به تازگی با یک دختر زیبا ازدواج کرده بود و برای ساختن زندگی جدیدشان با هم به پایتخت آمده بودند. طی این مدت شهزاد و سهراب با هم رفیق‌های خوبی شده بودند.یک شب همسر سهراب ـ مریم‌ ـ شهزاد را برای شام به خانۀ خودشان دعوت کرد تا بیشتر با هم آشنا شوند. آخر وقت کاری شهزاد و سهراب با هم به سمت خانۀ سهراب به راه افتادند. وقتی که به خانه رسیدند سهراب، مریم را بازنده خطاب کرد و به او سلام داد و مریم هم سهراب را دیوانه خطاب کرد و به او سلام داد و از آشپزخانه بیرون آمد و او را بوسید و سهراب هم او را بوسید.در خانه پر بود از تصاویر نقاشی‌های زیبا و پر مفهوم و بسیار آشنا برای شهزاد که به خاطر نمی‌آورد کجا آنها را دیده است. وقتی مریم اسم کوچک شهزاد را از او پرسید از آن اسم خیلی خوشش آمد و از آن تعریف کرد که اسم قشنگی است. زوج جوان بچه نداشتند، ولی در عوض سه سگ بزرگ داشتند که خیلی آنها را دوست داشتند. سهراب به محض رسیدن به خانه شروع به بازی با آنها کرد و این باعث ایجاد فرصتی مناسب برای شهزاد شد تا خانۀ سهراب را بررسی کند و با همسر او کمی گپ و گفتگو داشته باشد. شهزاد از طریقۀ آشنایی مریم و سهراب پرسید و مریم جواب داد: «از دوران دانشگاه با هم آشنا شدیم. من رشتۀ حقوق می‌خوندم و اون رشتۀ بررسی جرایم. من وکالت رو ادامه دادم و وکیل شدم و سهراب کالبدشکافی رو ادامه داد و پزشک قانونی شد، ولی از همون اولش مثل دو تا عاشق و معشوق بودیم.»شهزاد در جواب گفت: «این روزها علاقه و تعهد خیلی کمیاب شده.»در هنگام صرف شام سهراب آبجو نوشید، ولی شهزاد درخواست شراب سرخ کرد.بعد از شام شهزاد برای رفتن به خانه‌اش آماده شد و سهراب از او درخواست کرد که شهزاد را به منزلش برساند، ولی شهزاد درخواست او را رد کرد و به تنهایی راه برگشت به خانه را طی کرد.همان شب شهزاد رؤیایی را، که سی سال پیش دیده بود، دوباره دید، ولی با این تفاوت که این بار همۀ تصاویر واضح‌تر بودند. صبح فردای همان شب که روز سه شنبه بود شهزاد دائماً به این فکر می‌کرد که چرا دوباره این خواب را با این وضوح دیده است. تا اینکه به یاد آورد که حتماً دوباره شیطان در حال چیدن توطئه‌ای دیگر برای فریفتن انسان‌های اطراف شهزاد است تا آنها را به گناه بیالاید و پروردگار یکتا به وسیلۀ این خواب خواسته است که به شهزاد هشدار بدهد.1. شکم‌پرستیهمان روز برای شهزاد و سهراب یک جنازه برای کالبد شکافی آوردند. بستگان جسد نیز برای شناسایی جسد آمدند، که در میان آنان مردی چاق، ولی خوشرو و خندان حاضر شد که جنازه را ببیند و شناسایی کند. در همان لحظه اتفاقی عجیب افتاد و دوباره بعد از سی سال به شهزاد شُکّی عظیم وارد کرد.شهزاد درون آن مرد چاق را دید که خونین است و در حال خوردن تکه‌هایی از گوشت بدن خود است. آن مرد بر روی صندلی با غل و زنجیر بسته شده است و مردی با هیبتی وحشتناک در حال بریدن تکه‌هایی گوشت از بدن اوست و در ظرفی بر روی میزی در مقابل او می‌گذاشت و او همچنان که آه و ناله می‌کرد و اشک می‌ریخت به خوردن ادامه می‌داد و هر لحظه چاق‌تر می‌شد و رگ‌های خونی‌اش در حال سیاه شدن و در حال ترکیدن بودند.در همان لحظه شهزاد به یاد خوابی افتاد که دیده بود و مطمئن شد که با این صحنه بی‌ارتباط نیست و باید شیطان در پی به دام انداختن این مرد به وسیلۀ گناه «شکم‌پرستی» باشد. چون در همان دم به یاد این جمله افتاد: «مشقت و سختی کشیدن راهیست برای نجات از جهنم و رسیدن به روشنایی بهشت گمشده.»بعد از آنکه مرد چاق با خونسردی تمام جنازه را شناسایی کرد و آمادۀ امضا کردن مدارک مربوط شد؛ شهزاد از او در مورد شغل و زندگی‌اش پرسید تا بفهمد که چگونه ابلیس او را گول خواهد زد و به انجام گناه وادار خواهد کرد. سرانجام فهمید که کار اصلی آن مرد چاق رباخواری و نزول‌خواری است و هر روز با استفاده از این کار بر مالَش می‌افزاید و هر شب با پولی که از این راه به دست می‌آورد مهمانی‌هایی در خانه‌اش به پا می‌کند و خودش از همه بیشتر بر سر میز غذا می‌خورد.اینجا بود که شهزاد رابطه را درک کرد و فهمید که شگرد شیطان برای فریفتن آدم‌ها چگونه است. پس از آن شهزاد تصمیم گرفت که آن مرد چاق را از آن کار منصرف کند و او را از دسیسۀ شیطان مطلع سازد، ولی هیچ فایده‌ای نداشت و هر چه تلاش کرد کارگر نیفتاد و مرد چاق به راه خود ادامه داد و شهزاد همان صحنه‌ها را که برای او دیده بود دوباره دید؛ دید که در صحرایی تک و تنها در حال خوردن تکه‌هایی از گوشت بدن خودش است که از کنار ران‌هایش بریده می‌شدند.2. طمعیک هفته از این ماجرا گذشت و شهزاد دائماً منتظر این بود که نفر بعدی را پیدا کند و او را زودتر، از اینکه مرتکب گناهی شود، مطلع سازد. در روز چهارشنبه یکی از بدنام‌ترین، ولی بهترین وکلای مدافع شهر برای رسیدگی و بررسی پرونده‌ای به پیش شهزاد آمد. از همان بدو ورود حسی غریب به شهزاد دست داد که برایش ناآشنا نبود.تصویری که شهزاد از آن وکیل دید این بود که مردی دو زانو نشسته است و نیم کیلو از تیکه‌های گوشت جسدش، نه کمتر و نه بیشتر کنده می‌شود. نه غضروفی، نه استخوانی، و فقط گوشت لخم و لخت جسد از بغل‌ها و پهلوها و اطراف شکم او بریده و در ترازویی قرار داده می‌شود.با دیدن این صحنه شهزاد به یاد گناه «طمع» افتاد که «تاجر ونیزی» نیز آن را انجام داده بود و داشت با انجام این کار قاتل را موعظه می‌کرد و تنبیه می‌کرد و کارش را انجام می‌داد و بعد او را آزاد می‌کرد، ولی برای وکیل مدافع داستانِ ما آزادی‌ای در کار نبود. علت آن هم این بود که همۀ گناهکاران اصلی با تعلیم و تربیت بسیار شدید مذهبی، اما از راه‌های بسیار غلط پرورش یافته بودند.این گناه شبیه گناه‌هایی بود که در موعظه‌های قرون وسطایی استفاده می‌شده است و بر اساس هفت تقوای اصلی و هفت گناه مرگبار بوده و به عنوان ابزاری برای تعلیم به کار گرفته می‌شده است. موعظات کفارۀ گناهان کسانی بود که از گناهی که انجام داده‌اند پشیمان بودند، ولی نه به دلیل دوست داشتن خدا؛ بلکه به سبب ترس از جهنم. شیطان داشت با این کارش مردم را تهدید می‌کرد.آن شب شهزاد همۀ قضایا را برای سهراب تعریف کرد و به او گفت که چه اتفاقی افتاده است و سهراب گفت: «این مثل جمع کردن تکّه‌های یک معمّاست و شبیه جمع‌آوری الماس در جزیره‌ای خشک و بی‌آب‌وعلف می‌ماند. خیلی‌ها کشته می‌شوند بدون اینکه از قاتل انتقام گرفته شود.»شهزاد متوجه حرف سهراب شد که می‌بایستی از شیطان انتقامی سخت گرفت، با او جنگید، او را شکست داد و به زانو درآورد. این حرف‌ها و فکرها که در خانۀ شهزاد رد و بدل می‌شد باعث شده بود که شهزاد حواسش به تابلوی روی دیوار خانه‌اش بیش از پیش جلب شود. تابلو عکسی بود که به طور نامعلوم برعکس شده بود. تابلویی که از کتابی الهام‌بخش الهام گرفته بود. تابلویی از برزخ، که دانته و رفیقش، از تپه‌ای بالا می‌روند و گناه‌ها را نگاه می‌کنند و هفت طبقۀ برزخ را رد می‌کنند، اما چیزی که به یاد شهزاد می‌افتد این است که در آن هفت طبقه غرور اوّل می‌آید و نه شکم‌پرستی.3. تنبلیفردای آن روز که چهارشنبه بود سهراب و شهزاد در وقت ناهار در مورد همان موضوع حرف می‌زدند که فردی وارد سالن غذاخوری شد که سر و وضعی شلخته و نامنظم داشت. دوباره حسّی عجیب به شهزاد دست داد و فهمید که می‌بایست این شخص بعدی باشد و حتماً در شرف انجام گناهی است پس باید قبل از آنکه مرتکب گناهی شود او را مطلع ساخت و با شیطان به جنگ پرداخت.وقتی که شهزاد به آن مرد نزدیک می‌شد در یک آن همه جا سیاه شد و شهزاد خود را در صحرایی بی‌آب‌وعلف دید که تنهای تنهاست و آن مرد با حالت زخمی، لاغر و درمانده روی یک تخت خوابیده است و آخرین لحظات زندگی‌ش را سپری می‌کند. شهزاد سعی می‌کرد که به او کمک کند، ولی هر بار یک شبح سیاه او را از انجام کارش باز می‌داشت. به ناگاه سر و کلۀ مردی بسیار زیبا و مهربان از ناکجاآباد پیدا شد.آن مرد به شهزاد گفت: «آدم‌ها به هر چیزی که حقشونه می‌رسن». شهزاد متوجه منظورش نشد و نفهمید این اولین برخورد او با شیطان بود، که مدتی بود خود را برای جنگ با او آماده ساخته بود، ولی چه سود که این همه انتظار و سعی و تلاش بی ثمر شد! چرا شهزاد این ابلیس هزار چهره را نشناخت!؟اینجا بود که شهزاد به خود آمد و دید که سهراب کتفش را تکان می‌دهد و صدایش می‌زند چرا که فهمیده بود شهزاد دوباره به خلسه رفته است. شهزاد همه چیز را برای سهراب تعریف کرد و سهراب خواست داستانی در مورد یکی از دوستانش تعریف کند که به یکباره همه جا را نوری سفید و خیره‌کننده فراگرفت و به یکباره نیز محو شد و سهراب فراموش کرد که کدام دوستش بود که داشت از او خاطره تعریف می‌کرد!شهزاد بعد از مدتی که متوجه قضیه شد و فهمید که آن شخص شیطان بوده و در چند قدمی او بوده و می‌توانسته است او را به چنگ بیاورد به کار خودش افسوس خورد و به خود گفت: «این آدمی است که به احساسات خودش تسلط کامل داره و باز هم در مقابل وسوسه‌های شیطانی این طور رفتار می‌کنه.» شهزاد دوباره آن هفت گناه را به خاطر آورد و یادش افتاد که این هم سومین گناه بود یعنی گناه «تنبلی» که آن مرد بیچاره داشت گرفتارش می‌شد و باز هم کاری از دست شهزاد بر نمی‌آمد.سهراب که این طور دید گفت: «اینا داره همه‌اش تبدیل به دیوونه‌بازی‌های یک موجود دیوانه می‌شه که داره تو دنیای مدرن مرتکب جرم و جنایات تقدیس‌گرایانه می‌شه.» شهزاد فوراً در پاسخ به این حرفش گفت: «اینکه مجرمی رو دیوانه خطاب کنی موجب کمک کردن به اون برای معاف شدن و مبراسازی اون از مجازات و کیفر اون گناه می‌شی.» سهراب از شنیدن این حرف بسیار جا خورد و به اشتباه گفتارش پی برد.4. شهوتچند هفته بعد روز پنج‌شنبه شهزاد در خانه‌اش نشسته بود و مشغول مطالعۀ کتابی بود که زنگ خانه‌اش به صدا درآمد. این برایش خیلی عجیب بود چرا که او یک فرد تنها بود و کسی را نداشت که این موقع از روز با او کاری داشته باشد. وقتی در را باز کرد دید که دختری جوان، زیبا و بسیار خوش‌اندام پشت در آشفته و پریشان ایستاده است و منتظر اینست که در برای او باز شود.به محض باز شدن در، دختر به داخل خانه ـ باغ شهزاد جست زد. شهزاد که با دیدن این صحنه شُک‌زده شده بود فقط توانست از دختر بپرسد: «چی شده دختر؟» دختر من‌ّومن‌کنان گفت: «آقا تو رو خدا یه چند روزی رو به من تو خونتون پناه بدین. منو می‌خوان به زور به یه آدم عوضی بدن که هر کاری که فکرشو بکنی ازش برمی‌آد. خواهش می‌کنم کمکم کنید.» شهزاد که هنوز بهت‌زده به دخترک نگاه می‌کرد بدون اینکه چیزی بگوید در خانه را بست و دختر را به داخل خانه برد.سپس شهزاد به داخل آشپزخانه رفت و برای دخترک زیبا یک لیوان قندآب درست کرد. دخترک قندآب را خورد، کمی حالش بهتر شد و نفسش جا آمد و گفت: «آقا خیلی ممنون. خیلی لطف کردین. من فقط امشب رو اینجا می‌مونم بعد فردا صبح می‌رم.» شهزاد گفت: «نیاز به تشکر نیست تا هر وقتم خواستی می‌تونی اینجا بمونی کسی اینجا کاری به کارت نداره. من تو این خونه تنها زندگی می‌کنم. فقط درست برام توضیح بده ببینم که چی شده چه اتفاقی افتاده؟ شاید بتونم کمکت کنم.»دخترک تعریف کرد که آن مردی که می‌خواهند او را به او بدهند در اصل یک مرد بدکاره است که کارش این است که دختران جوان زیبا را در عوض دادن پول به والدینشان یا شوهرهای معتادشان از آنها می‌خرد و از آن دخترها به عنوان فاحشه استفاده می‌کند و از این راه پول درمی‌آورد. شهزاد پس از اینکه حرف‌های دختر را گوش داد اشک در چشمانش حلقه زد و گفت: «ما چه عروسک‌های مریض و مزخرفی هستیم که بر روی صحنه‌ای رقت‌انگیز در حال رقص هستیم. از رقصیدن چه فایده یا لذتی می‌بریم؟ هیچ محبتی در جهان نیست. این کارها رو با ندوستن اینکه ما هیچی نیستیم می‌کنیم. ما چیزی نیستیم که قرار بوده باشیم.»دختر که چنین دید گفت: «تو این دنیا، مردم قهرمان نمی‌خوان، اونا فقط تلویزیون و همبرگر و یکم بازی می‌خوان حالا هر کی به یه نوعی... .»شهزاد و دختر جوان در همین حال و هوا بودند و داشتند صحبت می‌کردند که به یکباره صدایی شبیه به اینکه یک چیزی از جایی به پایین بیفتد به گوش رسید و بعد صدای باز شدن در شنیده شد. شهزاد تا آمد به خود بیاید ببیند که چه شده است و چه اتفاقی دارد می‌افتد دید که چند مرد مسلح وارد خانه شدند. مردی گنده و قوی‌هیکل، که بیشتر شبیه به یک غول بود تا یک انسان و معلوم بود که رئیس آن چند نفر بقیه هم هست به آنها گفت: «ساکت و بی‌سروصدا سر جاتون بشینین جیکّتونم در نیاد وگرنه جفتتونو همین جا می‌فرستم به درک.» شهزاد که این صحنه را داشت می‌دید نشست و از نگاه‌های دخترک بیچاره فهمید که اینها همان‌هایی هستند که دنبالش بوده‌اند و تا اینجا تعقیبش کرده‌اند.مرد گنده به افرادش دستور داد که شهزاد را طناب‌پیچ کنند و بعد به طرز وحشیانه به سمت دخترک بیچاره حمله‌ور شد؛ به‌طوری‌که روسری از سر دخترک افتاد و بعد لباس دخترک را پاره کرد و دختر بیچاره که لخت شده بود بی‌دفاع فقط اشک می‌ریخت و التماس می‌کرد که رهایش کند و شهزاد در همان حال که اشک می‌ریخت خود و صندلی‌ای را، که بر روی آن بسته شده بود، به زمین می‌کوبید تا شاید بتواند کاری کند، ولی صندلی سُر خورد و از پهلو شهزاد به زمین خورد. یکی از افرادِ مرد گنده سلاح خود را بر روی شقیقۀ شهزاد گذاشت و شهزاد دیگر کاری از دستش برنیامد.چند لحظه بعد شهزاد شاهد بدترین صحنه‌های زندگی‌اش، فقط در یک روز نحس پنج‌شنبه شد. مرد گنده کاناپۀ تختخواب‌شو را، که در وسط خانه بود، باز کرد و به صورت یک تخت درآورد و بعد دختر برهنه را مثل یک تکه گوشت به روی تخت پرت کرد و بعد مثل حیوان درنده‌ای که بر روی شکار خود جست می‌زند به روی دختر پرید و به او، به طرزی هولناک، تجاوز کرد و یکی دیگر از افرادش از او فیلمبرداری می‌کرد، سپس افراد دیگرش به پیروی از او کارش را ادامه دادند.شهزاد در یک لحظه صحنه‌ای بسیار مخوف دید. دید که زنی برهنه با بدن عنکبوت در میان سیاهی‌هایی نشسته است که آن سیاهی‌ها دائماً در دور او مثل کفتارهایی چرخ می‌زنند و هر چند لحظه به او حمله‌ور می‌شوند و دوباره او را رها می‌کنند و باز دوباره و دوباره... و اینها نمادی از گناه «شهوت» بودند و او هیچ کاری نمی‌توانست بکند و ابلیس لعین را هم می‌دید که خندان و شادان گوشه‌ای ایستاده و به کاری که کرده بود می‌خندید و قهقهه‌های شیطانی‌اش را سر می‌داد.5. غرورآن افراد شرور تا روز بعد همان جا ماندند و می‌خواستند تصمیم بگیرند که چه کار بکنند. سرانجام تصمیم گرفتند که شهزاد را بکشند! چرا که او مردی تنها بود و کسی سراغ او را نمی‌گرفت، پس کشتنش تهدیدی برایشان محسوب نمی‌شد. آنها که مشغول این صحبت‌ها بودند به یکباره متوجه صدای زنگ در شدند. مرد گنده از شهزاد پرسید: «منتظر چه کسی بودی؟ روز جمعه‌ای کی قرار بود بیاد خونت؟ یالا حرف بزن دیگه. جون بکَّن.» شهزاد گفت: «دیروز همکارم ازم خواست که امروز که جمعه است با همسرش برای ناهار بیان خونۀ من و دور هم باشیم.»مرد گنده با عصبانیت به یکی از افرادش دستور داد که برود و ببیند که چه کسی پشت در است و آن شخص رفت و برگشت و حرف‌های شهزاد را تصدیق کرد و مرد گنده در این مدت متوجه شد که اگر بخواهد در را باز نکند مطمئناً آن دو می‌فهمند که برای شهزاد اتفاقی افتاده است و برایشان دردسر می‌شود. بنابراین قرار شد که دست و پای شهزاد را باز کند؛ بنابراین مرد گنده اسلحه را پشت او گرفت و به او گفت: «صدات در نیاد. جیکت درآد، یه تیر حرومت می‌کنم. آروم و بی‌سروصدا می‌ریم در و باز می‌کنیم بعد اونا میان تو بعد اونا رو هم می‌کشم و از دست همتون راحت می‌شم. حالا راه بیفت. جُم بخور دیگه.» وقتی که شهزاد در را باز کرد افراد مرد گنده پریدند و سهراب و همسرش را به داخل کشیدند و هر دو را مثل دو اسیر به درون خانه بردند. سهراب و همسرش خیلی ترسیده بودند، چون نمی‌دانستند که قضیه از چه قرار است و چه اتفاقی قرار است که برایشان بیفتد! شهزاد وقتی به داخل خانه برگشت حسی عجیب داشت. سرمایی شدید را در داخل خانه احساس می‌کرد. انگار که چلۀ زمستان است و در و پنجره‌ها باز است و سرما و بوران زمستان به داخل خانه هجوم می‌آورد، ولی معلوم بود که فقط او این حس را دارد چون در یک روز داغ بهاری چنین چیزی ناممکن بود. همچنین دید که چهرۀ دختر بیچاره تغییر کرده و انتقام‌جویانه شده است و انگار که فکرش را خوانده باشد، در ذهنش شنید که دخترک به خود می‌گوید: «از این به بعد با این ایدزی که دارم همه رو مبتلا می‌کنم همۀ اون آشغالایی رو که هیچ شرفی ندارن! یه کاری می‌کنم که برای تمام عمرشون درس عبرت بشه.»سهراب و همسرش وقتی وارد شدند با برهنه دیدن دخترک بیچاره همه چیز را فهمیدند. شهزاد که اینها را داشت می‌شنید و می‌دید که رفیقش و همسرش دارند عذاب می‌کشند دیگر تاب و توانش را از دست داد و خواست که تقلایی بکند، ولی افراد مرد شرور گنده با ضربۀ اسلحه به سرش او را نقش بر زمین و بیهوشش کردند. شهزاد در عالم بیهوشی، خود را با سهراب و همسرش در قعر یک دره، که در وسط کوه‌هایی خشن محاصره شده بود، دید که بر روی صخره‌ای ایستاده بودند.آنان در پایین دره و در اعماق آن در حال تماشای هفت طبقه برزخ بودند که همسر سهراب گفت: «من یه دختر جوونم که باردارم کاری به کارم نداشته باشین. من خیلی جوون و زیبام. به زیبایی و جوونیم رحم کنین. به بچۀ تو شکمم رحم کنین.» سهراب که چنین شنید، گفت: «تو حامله‌ای و چیزی به من نگفتی؟» همسرش پاسخ داد: «آخه می‌خواستم غافلگیرت کنم و تو خونۀ شهزادخان بهت بگم.» سهراب که خون خونش را می‌خورد شروع کرد به بدوبیراه گفتن به مرد گنده و افرادش.شهزاد در همین حین چشمش به ابلیس رجیم افتاد که در گوشه‌ای ایستاده بود و می‌رقصید و شادمانی می‌کرد و خنده‌هایی شیطانی سرمی‌داد. شهزاد فریاد زد: «لعنت پروردگار یکتا اهورا مزدا بر توی رانده شده باد که هیچ جز گناه را در بین مردمانش نمی‌پراکنی.» هر بار که شهزاد شیطان را می‌دید چشمان شیطان سرخ‌تر، چهره‌اش زیباتر و جوان‌تر شده بود. شهزاد خواست که در همان حالت بیهوشی در ذهنش به سمتش حمله‌ور شود و او را در همان اعماق جهنم از بین ببرد، او را خفه کند و چال کند و خیال خود و مردم را از دست شرارت‌هایش راحت کند، اما او چون باد بهاری از جلوی چشمانش محو ‌شد.لحظه‌ای بعد که شهزاد گنگ و بهت‌زده به خود آمد، دید که مرد گنده می‌گوید: «اگر می‌خواهید زنده بمونید باید هر کاری که می‌گم رو انجام بدین. آهای! پیرمرد! بیا اینجا ببینم. چه جوریاس تو این سن اینقد خوش‌تیپ و خوش‌اندام موندی؟ ببین اگه همسر رفیقتو خوب بکنیش، منم ازش فیلم بگیرم اونوخت آزادی بری. تو جوونک اگه جلوی عشقت این دختره فاحشه رو کردی و من فیلم گرفتم تو هم آزادی بری. حالا انتخاب با خودتونه.»شهزاد دید که همسر رفیقش به طرفش می‌آید و در حال درآوردن لباسش است و می‌گوید: «هر کاری لازم باشه انجام می‌دم تا جون خودمو نجات بدم. بیا شهزاد خان من در اختیارتم. بیا.» اینجا بود که شهزاد گناه «غرور» را در چشم‌های همسرِ رفیقش خواند و می‌دید که با تمام زیبایی‌اش چه پلشتی درونش است. شهزاد از همان لحظه‌ای که با همسر سهراب آشنا شده بود غروری را در چشمانش دیده بود، که فکر می‌کرد به دلیل زندگی خوب، شوهر مهربان و تمامی خوشبختی‌ها و سعادتمندی‌هایی بود که پروردگار یکتا به مخلوقش عطا می‌کند، ولی این طور نبود، بلکه غروری کاذب داشت که برای مخفی کردن پلیدی درونش با زیبایی بیرونی‌اش از آن استفاده می‌کرد و چه بد گناهی است غَرّه شدن به نفس خود گرچه چیز خاصی نداشت که بر آن غره گردد.6. حسادتیک روز از این وقایع گذشت و روز شنبه شده بود و هنوز آنها در خانه بودند و هر یک به فکر رهایی خود بودند جز شهزاد و سهراب. سهراب که می‌دید همسرش برای حفظ جان خود حاضر است تا عشقش را بفروشد دیگر تاب نیاورد و دست به کاری زد که نباید می‌زد. دخترک که دیوانه شده بود به سمت همسر سهراب رفت و از روی حسادت و انتقام نسبت به آدم‌ها، به شقیقۀ او مشتی محکم زد؛ دختری که چند لحظه قبل همچون ملکه‌های شاه پریان با غرور و خرامان بر روی صحنۀ زیبای سالنِ رقص با ناز راه می‌رفت بیهوش نقش بر زمین شد.شهزاد در آن لحظه همه جا را بسیار روشن می‌دید، انگار که نوری خیره‌کننده بر همه جا می‌تابید و شبحی سیاه به سویش می‌آمد و می‌خواست که به او نزدیک شود و از او کمک بگیرد ولی نمی‌توانست. بیشتر که دقت کرد دید که دختر مغرور است که با غل و زنجیر بسته شده است و شخصی نامعلوم او را از پشت می‌کشید و او تقلا می‌کرد که خود را رها سازد، ولی نمی‌توانست.بعد از دمی دخترک برهنه به سمت افراد مرد گنده شرور حمله‌ور شد و بعد صدای سوت تیز تیری، که گوش را کر می‌کرد، در خانه پیچید و دخترک بیچارۀ بینوای برهنۀ نیمه‌دیوانه، نیمه‌جان نقش بر زمین شد. دختر بیچاره جان سپرد و این نتیجۀ انجام گناه «حسادت» است، گناهی که سرانجامش جز تباهی خودِ انسان نیست.7. غضبیک روز دیگر به همین منوال گذشت و روز یکشنبه شد. سهراب و شهزاد و آن مردان شرور خسته شده بودند. همسر سهراب به هوش آمده بود، اما به علت ضربۀ محکم سرش به پایۀ مبل حافظه‌اش را از دست داده بود و جنینش را نیز سقط کرده بود. طی این دو روز و بعد از اینکه صدای شلیک به وسیلۀ همسایه‌ها شنیده شده بود، پلیس خانۀ شهزاد را محاصره کرده و به مجرمان اعلام کرده بود که هر چه زودتر تسلیم شوند چون هیچ راه فراری برایشان باقی نمانده است.شهزاد خسته و درمانده و سهراب خشمگین و عصبانی هر دو به گوشه‌ای خزیده بودند و مرد گندۀ شرور، که به دردسر افتاده و دچار بد مخمصه‌ای شده بود، کلافه بود. روز قبل هم یکی از افرادش را، که به دخترک بی‌دفاع شلیک کرده بود، کشته بود و فقط دو نفر از افرادش باقی مانده بودند. پلیس چند بار زنگ در خانه را زد و چند بار با تلفن خانه تماس گرفت و بعد با بلندگو به مجرمان هشدار و اخطار داد و آنها را از عاقبت کارشان آگاه کرد.طی این دو روز؛ حکم قضایی ـ که برای ورود به خانه شهزاد لازم بود ـ صادر شد و پلیس توانست به داخل خانه حمله کند، ولی مردان شرور تسلیم نشدند و شروع به تیراندازی به سمت مأموران پلیس کردند و در همین حین یکی از افراد مرد گندۀ شرور تیر خورد و به هلاکت رسید و سهراب به سرعت اسلحۀ او را از روی زمین برداشت و به سمت مرد گنده گرفت. شهزاد هم که قبلاً به طور مخفیانه اسلحۀ مرد شرور مردۀ دیگر را برداشته بود، همین کار را کرد و اسلحه‌اش را به سمت مرد شرور دیگر نشانه رفت. یک صحنۀ دوئل چهارجانبه برای شهزاد تداعی شد، ولی چهرۀ سهراب را ‌دید که غضب در چشمانش می‌درخشید و می‌خواست دست به کاری بزند که نباید می‌زد. گناهی که خودش سال‌ها پیش به آن مرتکب شده بود و تا به اکنون کفارۀ آن گناه را نه خودش، بلکه اطرافیانش پس می‌دادند.شهزاد هر چه تلاش کرد که سهراب را از فکری که دارد منصرف کند نتوانست و چون شیطان لعین در جلد دختر مغرور مجنون وارد شده بود و از جانب دختر سهراب را وسوسه می‌کرد. دائم به سهراب می‌گفت: «یالا بکششون! اینا لیاقت زنده موندن رو ندارن. اینا آدمای پستی هستن ببین با منو و بچه‌مون چی کار کردن؟ دِ یالا دیگه بزنشون. بفرستشون به جهنم.» در نهایت سهراب با تمام عصبانیت هم مرد شرور گنده و هم دستیارش را با شلیک چندین گلوله به درک فرستاد.شهزاد بهت‌زده و متعجب شاهد همۀ این صحنه‌ها بود و به یاد می‌آورد که خودش سی سال پیش چگونه مرتکب گناه «غضب» شده بود و حال سهراب مرتکب آن شده و چرخۀ هفت گناه دوباره تکمیل شده بود و باز هم حلقۀ آخر گناه کسی نبود جز خود شهزاد که روحش لعنت و نفرین شده بود تا قیام قیامت! تا درس عبرتی گردد برای دیگران تا کفارۀ گناهانش را این طور بازپس دهد. سهراب که این‌چنین دید فقط تنها کاری که می‌توانست بکند این بود که خودش و همسرش و کودک مردۀ درونش را خلاص سازد و با شلیک دو گلولۀ دیگر خود و همسرش را کشت.شهزاد دیگر داشت تمام می‌شد، طی این چند روز به اندازۀ تمام این سی سال پیر شده بود. او که در اولین دیدار با شیطان فقط شقیقه‌هایش سفید شده بود، حالا تمام موهای سرش همرنگ دندان‌هایش شده بودند. مأموران پلیس به داخل خانه هجوم آوردند و اسلحه را از دست شهزاد گرفتند و دست‌بند بر دستاش زدند و جنازه‌ها را برای کالبدشکافی بردند.شهزاد که در آن هنگام دوباره به خلسه رفت؛ خلسه‌ای که تا ابد در آن باقی ماند و هرگز رهایی نیافت. او خود را در اعماق جهنم یافت که سرمایی جان‌گداز پوست بدنش را می‌سوزاند؛ شعله‌های آبی رنگ آتش همه جا را فرا گرفته بود و گدازه‌های قرمز رنگ مذاب از زیر پاهایش عبور می‌کردند و استخوان‌های پایش را ذوب می‌کردند.در همان دم مردی سفیدپوش و خوش‌تیپ و خوش‌اندام را دید که به سمتش می‌آمد. وقتی دقت کرد دید که دقیقاً شبیه خودش است و همان لباسی را، که خودش در آن لحظه به تن کرده بود، پوشیده است و احساس کسی را داشت که مقابل آینه‌ای تمام قد ایستاده و خودش را درون آن می‌بیند.مدتی که گذشت آن شخص به شهزاد نزدیکتر شد و بعد متوجه شد که او همان شیطان نفرین شده است که این بار کاملاً شبیه به خودش شده است، ولی با چشمانی کاملاً قرمز و خونین که شرارت از آنها می‌بارید. شهزاد دیگر همه چیز را فهمیده بود؛ اینکه شیطان در درون همۀ ماست و با ما به دنیا می‌آید و بزرگ می‌شود، ولی هر بار که گناهی مرتکب می‌شویم او جوان‌تر و شاداب‌تر می‌شود و به ما شبیه‌تر می‌گردد تا زمانی که خود ما شیطان می‌شویم.شهزاد که دیگر چیزی برای از دست دادن نداشت فریادزنان شروع به لعنت فرستادن به همه چیز کرد و اینجا بود که با شیطان درونش درگیر شد و شروع به جنگ کرد با هر ضربه‌ای که به او می‌زد چهرۀ واقعی شیطان واضح‌تر می‌شد تا اینکه شیطان چهرۀ هولناک و وحشتناک خودش را به شهزاد نشان داد. شهزاد چنان ترسی بر او مستولی شد که برای دمی از یاد حضور پروردگار غافل شد و اینجا دیگر نقطۀ پایانش بود.دیگر خدا هم از او روی‌گردان شده بود و او می‌بایستی به تنهایی به این جنگ خاتمه می‌داد، ولی خاتمه‌ای در کار نبود این جنگ همچنان ادامه داشت.شهزاد فریادزنان از شیطان پرسید: «چرا چنین کردی؟» شیطان در پاسخ گفت: «چه کردم؟ من نکردم؟ من دعوت کردم. خودکرده را تدبیر نیست.»شیطان باقی گفته‌هایش را برای شهزاد چنین ادامه داد:«1. یه مرد چاقالو، یه مرد نفرت‌انگیزی که حتی قادر به ایستادن نبود. مردی که تو به دوستات با انگشت نشونش می‌دادی تا اونا همه بهش بخندند. اگه موقع غذا خوردن می‌دیدیش حالِت از غذا خوردنش به‌هم می‌خورد. مردی که طهارت و پاکی مالش رو به من فروخت تا آسایش و راحتی دنیا رو برای خودش بخره. مالی که می‌تونست در راه خیر استفاده بشه، ولی در راه شرّ خرجشون کرد. مردی که حاضر بود هر کاری بکنه تا به شکم‌پرستی بپردازه.2. بعد از اون به سراغ وکیلی رفتم که زندگیشو وقف پول درآوردن از طریق دروغ گفتن کرده بود. مردی که دست به هر کاری می‌زد تا قاتلان و متجاوزان به ناموس مردم رو آزاد کنه تا تو خیابون‌ها پرسه بزنند و دوباره به کارشون ادامه بدن. مردی که منطق، عقل، فکر و اندیشه‌اش رو به من فروخت تا شرارت و پلیدی را در جامعه رواج بده تا کار من آسون‌تر بشه. مردی که از روی طمع و حرص و آز هر کاری می‌کرد تا پول بیشتری در بیاره.3. یا یه دلال مواد مخدر که یک کودک‌آزاری (بچه‌باز) بدبخت بیشتر نبود که برای یک لحظه لذت بردن از حال و هوای تجاوز به بچه‌ها و استفاده از مواد مخدر بدنش رو در اختیار من قرار داد. چیزی که کمتر کسی می‌کنه. کسی که اونقد تنبل بود که حتی برای دستشویی رفتن هم نا نداشت.4. یا فردی که کارش چیزی جز آزار رساندن به دخترهای جوان و معصوم و باکره نبود و پخش کردن بیماری‌هایی که از طرف فاحشه‌ها منتقل می‌شه و معصومیت خودش و باکرگی دخترهایش را به من فروخت تا بتونه دمی بیشتر با آنها لذت ببره. شخصی که همۀ کارش و فکرش چیزهای شهوت‌انگیز و رواج آنها بود.5. یا زنی که تمام عمرش رو تظاهر به خوب بودن کرد و فقط با ریا زندگیش رو گذروند و حتی به شوهر خودش و بچۀ درونش هم رحم نکرد. زنی که از درون اونقدر زشت و پلید بود که نمی‌شد تحملش کرد، اگر چه از نظر ظاهری هم بسیار زیبا بود و همون زیباییش رو به من فروخت تا بیشتر بتونه فخر بفروشه. زنی که با غرورش و زیبایی کاذبش به همه فخر می‌فروخت و عشقش رو در مقابل چشمان معشوقش به فروش گذاشت و چه صحنه عاشقانه‌‌ای؟!6. دختری که توی دنیای مزخرفی مثل این جهان زندگی می‌کرد که هر گناه مرگبار که تو هر گوشه و کنار آن متداول شده و بر روی اون آزمایش شده و چون ناچیز شمرده شده دست به انتقام‌گیری زده و حسادت کرده و اعتقادات و باورهایش را به من فروخت تا حسادتش را فروکش کنه و انتقام بگیره.می‌بینی کاری انجام دادم که معما شد و بمونه و مورد مطالعه قرار بگیره و ازش پیروی خواهد شد. کاری که هیچ‌یک از بندگان خدا نمی‌تونند حلش کنند.»شهزاد که دیگر تاب نتوانست بیاورد دوباره فریاد زد: «اما تو که موسی نیستی، خداوند به روش‌های اسرارآمیزی کارهاشو انجام می‌ده.» و باز هم غضبناک به سمتش حمله‌ور شد، اما دوباره شیطان محو شد و شهزاد به خود آمد و دید که دوباره گناه قدیمی را مرتکب شده است و صدایی را شنید که می‌گفت: «7. مردی که نمی‌تونه جلوی خشم و غضب خودش رو بگیره و روحش رو به من فروخت تا من بتونم معمای خود را طرح‌ریزی کنم و همه در حل آن درمانده بمانند»، ولی این بار پاسخش را نداد و بی‌هدف به راهش ادامه داد و فقط این جمله از ارنست همینگوی را گفت: «جهان جای خوبیه و ارزش مبارزه کردن رو داره.»“A powerful and unforgettable things,Seven sins reveal the dark and disturbing underworld,In which evil stalks.”پایانادامه ندارد.