نوآوری باز چیست؟

نوآوری باز به عنوان یک رویکرد استراتژیک تعریف می شود که نه تنها تلاش های مشترک را در بر می گیرد، بلکه به طور فعال به دنبال ورودی های خارجی است که شامل ایده ها، فناوری ها و تخصص می شود. این چارچوب پویا با بهره‌برداری از شبکه‌ای متنوع، نوآوری را تسریع می‌بخشد، و تشخیص می‌دهد که ایده‌های نوآورانه می‌توانند هم در داخل و هم از منابع خارجی پدیدار شوند. از پرورش خلاقیت تا پیشبرد توسعه سریع، نوآوری باز از قدرت هوش جمعی استفاده می کند و سازمان ها را به سمت پیشرفت های پیشگامانه سوق می دهد.در مدل‌های نوآوری بسته سنتی، شرکت‌ها عمدتاً به بخش‌های تحقیق و توسعه داخلی (R&D) خود برای ایده‌پردازی، توسعه محصولات یا خدمات جدید و ارائه آنها به بازار متکی هستند. با این حال، نوآوری باز با جست‌وجوی فعالانه ورودی‌ها و مشارکت‌های خارجی، رویکردی فراگیرتر را اتخاذ می‌کند.مدل نوآوری باز:مدل نوآوری باز با چندین ویژگی کلیدی مشخص می شود که آن را از رویکردهای نوآوری بسته سنتی متمایز می کند. در اینجا ویژگی های کلیدی مدل نوآوری باز آمده است:همکاری:نوآوری باز بر همکاری و مشارکت با نهادهای خارجی مانند مشتریان، تامین کنندگان، موسسات تحقیقاتی، استارت آپ ها و حتی رقبا تاکید دارد. تشخیص می دهد که نوآوری را می توان با استفاده از تخصص و منابع یک شبکه گسترده تر تسریع کرد.ورودی‌های خارجی:در نوآوری باز، سازمان‌ها فعالانه به دنبال ورودی‌ها و ایده‌های بیرونی برای تکمیل تلاش‌های تحقیق و توسعه داخلی خود هستند. این می‌تواند شامل جمع‌آوری بینش از مشتریان، ایده‌های جمع‌سپاری، همکاری با کارشناسان خارجی یا صدور مجوز فناوری‌ها از شرکت‌های دیگر باشد.به اشتراک گذاری دانش:نوآوری باز به اشتراک گذاری دانش، اطلاعات و تخصص در سراسر مرزهای سازمانی را ترویج می کند. این امر تبادل ایده‌ها را از طریق پلتفرم‌ها، شبکه‌ها و همکاری‌ها تشویق می‌کند و جریان اطلاعات را بین ذینفعان مختلف ممکن می‌سازد.نوآوری درون‌گرا و برون‌گرا:نوآوری باز شامل هر دو رویکرد درون‌گرا و برون‌گرا می‌شود. نوآوری درون‌گرا به کسب ایده‌ها، فناوری‌ها و دانش خارجی اشاره دارد، در حالی که نوآوری برون‌گرا بر اهرم‌سازی دارایی‌های داخلی از طریق صدور مجوز یا تجاری‌سازی آنها با شرکای خارجی تمرکز دارد.تکرار شونده و چابک:نوآوری باز تشخیص می دهد که فرآیند نوآوری تکراری است و اغلب به انعطاف پذیری و سازگاری نیاز دارد. یادگیری مداوم، آزمایش، و حلقه های بازخورد را برای اصلاح و بهبود ایده ها و راه حل ها تشویق می کند.توسعه اکوسیستم:نوآوری باز توسعه اکوسیستم های نوآوری را تقویت می کند، جایی که سازمان ها می توانند به یکدیگر متصل شوند، همکاری کنند و منابع را به اشتراک بگذارند. این اکوسیستم‌ها می‌توانند شامل خوشه‌های فناوری، انکوباتورها، شتاب‌دهنده‌ها و پلتفرم‌های مشارکتی باشند که تعاملات و تبادل دانش را تسهیل می‌کنند.اشتراک ریسک و پاداش:نوآوری باز تصدیق می کند که ریسک ها و پاداش های مرتبط با نوآوری را می توان بین شرکای مختلف به اشتراک گذاشت. این شامل سرمایه‌گذاری‌های مشترک، سرمایه‌گذاری‌های مشترک، موافقت‌نامه‌های مجوز، یا مدل‌های تقسیم درآمد است که به سهامداران متعدد اجازه می‌دهد از نوآوری‌های موفق بهره‌مند شوند.رویکرد مشتری محور:نوآوری باز تاکید زیادی بر درک نیازهای مشتری و مشارکت دادن مشتریان در فرآیند نوآوری دارد. به دنبال ایجاد ارزش با مشارکت فعال مشتریان در ارائه بازخورد، ایده ها و بینش است.پیشنهاد برای مطالعه بیشتر : TRIZ یا نوآوری نظام یافتهمزایا و چالش های نوآوری بازنوآوری باز چندین مزیت را برای سازمان ها ارائه می دهد، اما با چالش هایی همراه است. بیایید مزایا و چالش های نوآوری باز را بررسی کنیم:مزایای نوآوری باز:دسترسی به مجموعه وسیع تری از ایده ها و تخصص: نوآوری باز به سازمان ها اجازه می دهد تا از منابع خارجی نوآوری مانند مشتریان، تامین کنندگان، موسسات تحقیقاتی و استارت آپ ها بهره ببرند. این امکان دسترسی به طیف وسیع تری از ایده ها، دانش و تخصص را فراهم می کند که ممکن است در داخل در دسترس نباشد.زمان سریعتر به بازار: با همکاری با شرکای خارجی، سازمانها می توانند فرآیندهای نوآوری خود را تسریع بخشند. نوآوری باز، توسعه سریعتر و تجاری سازی محصولات یا خدمات جدید را با استفاده از منابع و قابلیت های خارجی امکان پذیر می کند.کاهش هزینه های تحقیق و توسعه: نوآوری باز به سازمان ها اجازه می دهد تا هزینه ها و خطرات مرتبط با نوآوری را به اشتراک بگذارند. با مشارکت با نهادهای خارجی، شرکت ها می توانند بدون نیاز به سرمایه گذاری هنگفت در تحقیق و توسعه داخلی به منابع، فناوری ها و تخصص دسترسی داشته باشند.افزایش انعطاف پذیری و چابکی: نوآوری باز باعث افزایش انعطاف پذیری و سازگاری در مواجهه با پویایی های بازار در حال تغییر می شود. با استفاده از ورودی های خارجی، سازمان ها می توانند به سرعت به روندهای نوظهور، نیازهای مشتریان و نوآوری های فناوری پاسخ دهند.رقابت پذیری افزایش یافته: نوآوری باز به سازمان ها کمک می کند تا با استفاده از دانش و قابلیت های خارجی در رقابت باقی بمانند. با دستیابی به طیف متنوعی از دیدگاه ها و تخصص، شرکت ها می توانند محصولات یا خدمات نوآورانه و رقابتی تر را توسعه دهند.چالش های نوآوری باز:نگرانی های مالکیت معنوی (IP): به اشتراک گذاری دانش و همکاری با شرکای خارجی می تواند نگرانی هایی را در مورد حفاظت از مالکیت معنوی ایجاد کند. این امر مستلزم مدیریت دقیق حقوق مالکیت مالکیت، قراردادهای قراردادی و مکانیسم های اعتمادسازی برای اطمینان از حفاظت مناسب از دارایی های ارزشمند است.مدیریت فرآیند نوآوری: نوآوری باز می‌تواند به حجم بیشتری از ایده‌ها و ورودی‌ها منجر شود، و وجود مکانیسم‌های مؤثر برای فیلتر کردن، ارزیابی و انتخاب فرصت‌های امیدوارکننده را ضروری می‌سازد. مدیریت فرآیند نوآوری و حصول اطمینان از استفاده مؤثر از منابع می تواند سخت باشد.هماهنگی و پیچیدگی های مدیریت: نوآوری باز شامل مدیریت مشارکت های خارجی متعدد، همکاری ها و جریان های دانش است. هماهنگی فعالیت‌ها، همسو کردن اهداف و اطمینان از ارتباط مؤثر می‌تواند پیچیده باشد، به‌ویژه زمانی که با شرکای مختلف سروکار دارید.کنترل کیفیت و یکپارچگی: ایده ها و ورودی های خارجی ممکن است از نظر کیفیت، سازگاری و همسویی با اهداف سازمانی متفاوت باشند. ارزیابی و ادغام مشارکت های خارجی با حفظ ثبات و انسجام می تواند چالشی باشد که نیاز به ارزیابی و مدیریت دقیق دارد.یافتن شرکای مناسب: شناسایی و جذب شرکای خارجی مناسب می تواند یک چالش باشد. این نیاز به درک کامل اکوسیستم خارجی، ایجاد شبکه‌ها و ایجاد روابط مبتنی بر اعتماد با شرکای قابل اعتماد و توانمند دارد.موانع فرهنگی و سازمانی: پذیرش نوآوری باز ممکن است نیازمند تغییر فرهنگی در سازمان باشد. ممکن است غلبه بر مقاومت داخلی در برابر به اشتراک گذاری اطلاعات، همکاری با شرکای خارجی و پذیرش یک ذهنیت بازتر و مشارکتی چالش برانگیز باشد.انواع مدل نوآوری بازنوآوری باز را می توان از طریق مدل ها یا رویکردهای مختلف، بسته به ماهیت همکاری و اشتراک دانش، اجرا کرد. در اینجا چهار نوع رایج از مدل‌های نوآوری باز وجود دارد:نوآوری بیرونیدر این مدل، سازمان‌ها فعالانه به دنبال ایده‌ها، فناوری‌ها و دانش بیرونی برای رفع نیازهای نوآورانه خود هستند.مثال‌ها شامل جمع‌آوری بینش‌های مشتری از طریق نظرسنجی‌ها یا گروه‌های متمرکز، نظارت و پذیرش فناوری‌های نوظهور از استارت‌آپ‌ها یا مؤسسات تحقیقاتی، و شرکت در چالش‌ها یا رقابت‌های نوآوری است.نوآوری درون به بیروناین مدل بر اهرم‌سازی و تجاری‌سازی ایده‌ها، فناوری‌ها یا مالکیت فکری داخلی در خارج از سازمان تمرکز دارد.مثال‌ها شامل صدور مجوز یا فروش فناوری‌ها یا پتنت‌های اختصاصی به شرکای خارجی یا سرمایه‌گذاری‌های فرعی، ایجاد برنامه‌های جوجه کشی استارت‌آپ برای پرورش و حمایت از نوآوری‌های داخلی، یا همکاری با نهادهای خارجی برای تلاش‌های تجاری‌سازی مشترک است._نوآوری همراهنوآوری همراه شامل مشارکت های مشترک بین سازمان ها برای توسعه مشترک و تجاری سازی محصولات، خدمات یا نوآوری های فناوری است.مثال‌ها شامل همکاری‌های تحقیقاتی بین شرکت‌ها و دانشگاه‌ها، سرمایه‌گذاری مشترک یا اتحادهای استراتژیک برای به اشتراک گذاشتن منابع و تخصص، یا ابتکارات ایجاد مشترک با مشتریان برای توسعه راه‌حل‌های سفارشی‌شده است._شبکه های نوآوری مشترکشبکه‌های نوآوری مشارکتی به شبکه‌هایی از افراد یا سازمان‌ها اطلاق می‌شود که برای مقابله با چالش‌های پیچیده یا هدایت نوآوری با یکدیگر همکاری و دانش را به اشتراک می‌گذارند.مثال‌ها شامل پلت‌فرم‌های نوآوری آنلاین است که جمع‌سپاری ایده‌ها، جوامع اشتراک‌گذاری دانش یا انجمن‌های متمرکز بر صنایع یا حوزه‌های خاص، یا اکوسیستم‌های نوآوری را که چندین ذینفع را برای تقویت همکاری و تبادل گرد هم می‌آورند، تسهیل می‌کند.توجه به این نکته مهم است که این مدل ها متقابلاً منحصر به فرد نیستند و سازمان ها اغلب چندین مدل را برای مطابقت با اهداف نوآوری خاص خود ترکیب می کنند. انتخاب حالت به عواملی مانند قابلیت های داخلی سازمان، ماهیت نوآوری مورد نظر، زمینه صنعت و منابع خارجی و شرکای موجود بستگی دارد.تهیه شده توسط تیم تولید محتوای هلدینگ کاسپین / مینا بشیری / منبع : https://ideascale.com/