شاید جنجالی، شاید تامل‌ برانگیز!

من واقعا تو خلقت مردها موندم!از این نظر که چرا تو فیلم‌ها باید لباس‌های زن‌ها سانسور بشه. دقیقا الان دغدغه و فکرم اینه که انقدر یه سری‌هاشون سست عنصرن که با دیدن شونه‌های لختِ یک زن بخاطر پوشیدن یک تاب، هورمون‌هاشون جابه‌جا بشه؟!من فقط از اینکه ببینم به هر نحوی زن‌ها توی جامعه‌ی جهانی سرکوب میشن اذیت میشم. البته آزادیِ کشورهای دیگه نسبت به ما بیشتره شایدم خطرناکه شایدم نمیدونم من که اونجا نیستم ولی حرفای مدونا وقتی جایزه گرفته بود ذهنمو خیلی خیلی مشغول کرد‌. خیلی غم انگیز و دردناکه این وضع.. https://www.aparat.com/v/cdzR3 هر وقت هم بخوایم از آزادیِ پوشش، بیان، انتخاب در شغل و حرفه حرف بزنیم تلاش میکنن تهدیدها رو نشون‌مون بدن شایدم حق دارن. اما اینا برای من تهدید نیست، اونا فقط دارن گرگ بودن و حیوان صفت بودن مردان (شاید نه همشون) رو نشونم میدن که انگار هیچ کنترلِ لعنتی‌ای رو رفتارشون ندارن و فقط منی که جنسیتم باهاشون فرق داره باید مواظب خودم باشم.برای همین متنفرم از زنانی که پسران‌شون رو بی‌قید و شرط بزرگ میکنن و عملا تربیت دادن به یک پسر رو بلد نیستن و همه‌ی سخت‌گیری‌ها و محدودیت‌ها شامل دخترها میشه.من متنفرم از اینکه در جامعه‌ی جهانی رسیدن زنان به موفقیت اونقدر سخت باشه که گلشیفته فراهانی میگه من اگه مرد بودم این همه مشکلاتی که الان دارم، برام اصلا وجود نداشت. من بیزارم از اینکه زنان علاوه بر فشار و سختی‌های مسیر موفقیت مجبور به تن دادن به حقارت‌های پست میشن و مورد تجاوز قرار میگیرن و ازشون سو استفاده میشه. من از مردان و جهانی که این وضع رو ایجاد کردن متنفرم. من از اینکه یه سری آدمِ مادی‌گرا و پرنفوذ، تمرکز جهان رو بر خشم و غرایز حیوانی برده و میبره تا به منافع و ثروت و فدرت بیشتری برسه متنفرم. به قول مایکل جکسون ما فقط باید دنبال حقیقت باشیم. البته اگه بذارن. البته اگه حقایق رو با نقاب و پوشش دروغین به خوردمون ندن!من اصلا برام مهم نیست چه منظور دیگه‌ای از نوشته‌م برداشت بشه. منظور من دقیقا همین حرفاییِ که اینجا مینویسم. و نه چیز بیشتر و کمتری.اینا جملاتی‌ان که ناگهانی جوشیده‌ن شاید چون خیلی وقت بود پسِ ذهنم حرف میزدن و خودخوری میکردم.من متنفرم از اینکه من باید مانتوی بلند بپوشم. این منم که باید موهام زیر شالم باشه. این منم. و اونا زحمتی به چشم‌های لعنتی‌شون نمیدن که هر جایی رو نگاه نکنن. اونا به خودشون اجازه ندن که با القابِ زشت و تحقیر آمیز دخترها رو صدا نکنن یا با نگاه‌های تحقیر آمیز به یک زن نگاه نکنن. اونان که باید یاد بگیرن با یک زن چطور رفتار کنن!حرفم اینه که مادری از نسل آینده، بیشتر باید روی تربیت فرزند پسرش حساس باشه تا دخترش!! حرفم اینه که بسه سرکوب کردن ماهیت زن‌ها. بسه نشون دادن‌شون به عنوان موجودِ ضعیف و نفر دومی. بسه نگاه‌های جنسیت زده. بسه افکارِ قدیمیِ زنگ زده. بسه سواستفاده‌ی ابزاری و جنسی از زن‌ها. حرفم اینه که به دور از کلیشه‌ها نگاه کنیم. حرفم اینه که همه‌ی ما انسانیم و درسته که آفرینش‌مون کمی متفاوته اما در نهایت همه‌مون برابریم. اعم از زن و مرد. حرفم اینه که دنیا جای بهتری نمیشه چون معجزه‌ وجود نداره. اگه معجزه‌ای بخواد رخ بده، تغییر نگاهِ جمعی و ناخودآگاه جهان به زنه. حرفم اینه که قبل از دین و قدرت و هر کوفت دیگه‌ای، ما انسانیم. و حق داریم آزاد باشیم نه در بندِ کلیشه‌ها. نه در بندِ قدرت‌ها. نه در بندِ هوس. نه در اسارتِ حریص بودن. نه در اسارت حیوان و بی‌عقل بودن. گاهی حیوان‌ها بر رفتار برخی انسان‌ها به حق که شرف دارند. طبیعتِ جهان؟ کی گفته اینه که قوی، ضعیف رو ببلعه؟؟ و کی گفته زن‌ها ضعیف‌ان؟؟ کدوم احمقِ پستی؟! ما حتی ادعای برتری نداریم. ما خواستار برابری هستیم. پذیرشش خیلی سخته. قطعا سخت بوده که وضع ما اینه."تبعیض!مضحک‌ترین واژه در طول تاریخ زندگی بشر!همه چیز از خانواده آغاز شد...زمانی که مادری بین فرزندانش به علتی نامعلوم یا شاید تاثیری از جامعه، فرق گذاشت...تبعیضی میان جنسیت انسان‌ها!دقیقا زمانی که ملت‌ها مردانی را مقدس می‌شمردند که مادران و همسرانشان، حامی خستگی‌های آنها بودند...مثالی از زنده به گور کردن فرزندان دختر!و پرستیدن فرزندان پسر!از لحظه‌ای که در ذهن پیشینیان و گذشتگان،‌ زن تنها نمادی برای به دنیا آوردن کودک، حک شد...اما بعدها بانوان نقش اصلیِ خود را به جای گذاشتند برای من و تو در این زمان...در جهانی که از تبعیض بیداد میکند!من و تویی که از قربانیِ ناآگاهی و کج فهمی گذشتگان بودن، فرار و تلاش میکنیم...برای روزی که برابری و عدالت از هر جامعه و ملتی جوانه زند و به اوج آسمان‌ها برسد!روزی که سیاهیِ افکار مسموم، دست از فشردن خرخره انسان‌های آگاه بردارد...و سفیدی، آرامش روح‌های خسته باشد!"?پریسا اسدی