خیالات من از کجا شروع شد

شما هم مثل من توی انتخاب کردن عکس مناسب دچار مشکل میشید؟از اونجایی که من یادم میاد، من از هفت سالگی دارم خیالبافی می کنم. کاملا یادمه که اولین تخیلم رو کجا کردم:کلاس اول بودم(شش سال پیش). معلممون داشت فارسی درس می داد. هنوز حروف رو کامل یاد نگرفته بودیم. داشتیم حرف ( ه ) رو یاد می گرفتیم. من هم کتاب فارسیم رو باز کرده بودم و داشتم به تدریس معلم گوش می دادم. توی صفحه ای که جلوم بود عکس یه آهو کشیده شده بود.این بود ? چشم من وقتی به اون آهو افتاد، ازش خوشم اومد و خواستم یه شخصیت آهویی توی ذهنم خلق کنم. توی چندین سال کلی چیز میز افسانه ای بهش اضافه کردم تا ... ام ... نمی دونم برای چی! اول شاخ بعد بال و در آخر رنگین کمون! اسمش از خودش هم عجیب غریب تره. اسمش رو گذاشتم: آهوی پرنده ی شاخ دار رنگین کمونی! (عمرا بتونی حفظش کنی).آنچنان موجود بیریخت و زشتی هم نشد. تقریبا شد این:از اونجا بود که تخیل کردن رو شروع کردم.دومین خیالبافی ای که کردم، بعد اون بود.(دقیقا نمی دونم چند سالم بود).وقتی خیلی بچه بودم، یکسری اسباب بازی دایناسور خریدم.منم مثل بقیه ی بچه ها، برای اسباب بازی هام اسم گذاشتم نام های هر کدام عبارتند از: زردی خال خالی، تیرانا، آبی، دانا، تیغ تیغی و گردن دراز.هر دفعه ای که باهاشون مشغول می شدم، یه ماجرای جدید توی داستانم شکل می گرفت و این طور شد که داستان دایناسور ها به وجود آمد.(قسمت هایی از این داستان را در پست های قبل منتشر کرده ام)سومین تخیل من تقریبا 3 سال پیش توی ماشین رخ داد.توی ماشین نشسته بودم و از اونجایی که یادم میاد، حوصله ام هم سر رفته بود. به خاطر همین یه داستان دیگه خلق کردم. فکر کردم که یه کرم سخنگو افتاد داخل ماشین و حرف هایی بین من و او رد و بدل شد . هیچی! از اون به بعد خودم رو یه تبدیل شونده فرض کردم، و همین بود که داستان تبدیل شوندگان در ذهنم شکل گرفت.چهارمین خیالبافی ام در کلاس چهارم زنگ ریاضی شکل گرفت. داشتیم ریاضی می خوندیم. منم تو کلاس حوصله ام سر رفته و اعصاب مصاب ریاضی نداشتم به خاطر همین مدادم رو برداشتم و روی یکی از صفحه های کتاب کار ریاضی ام رو خط خطی کردم. اما اون خط خطی بیشتر شبیه به دوتا موجود در اومد. یکی شبیه به نهنگ بود و اون یکی شبیه به یه اسب دریایی. تقریبا شبیه به شکل زیر بود:بعد اون اتفاق لارا و بامبا در ذهن من به وجود آمد. چند سال پیش بهترین و باحال ترین داستانمو رو (از نظر خودم)خلق کردم:رفته بودیم کتاب فروشی.داشتم توی کتاب فروشی رو کامل چک می کردم تا ببینم کتاب خوبی پیدا می کنم یا نه اما چشمم افتاد به یه بسته کاردستی(از اون کاردستی سه بعدی ها که درست کردنش یه عمر طول می کشه). پنج تا دایناسور، موضوع اصلی کاردستی بود. من اون کاردستی رو خریدم و خواستم درستشون کنم. ولی یه پدیده ای شدند که نگم براتون! بیشتر شبیه به زامبی دایناسور شدند تا کاردستی! با این وجود برام خیلی با ارزش بودن. چند روز بعد که گذشت هرچی گشتم دایناسور هامو پیدا نکردم. از مامانم پرسیدم که جایی ندیدتشون. مامانم گفت: اون تیکی کاغذا رو میگی! انداختمشون سطل آشغال!افسردگی گرفتم.البته فکر کنم.برای اینکه خاطرشان جاودانه بماند،یک داستان عجیب دیگه خلق کردم. نامش شد:(عصر دایناسورها:5 ابر دایناسور). هر شخصیت قدرت کنترل پنج پدیده طبیعی رو داره یعنی(آب، خاک،آتش، باد و صاعقه). شخصیت اصلی کنترل کننده صاعقست که ایشون هستن:با اینکه من خالبافی رو از 7 سالگی شروع کردم ولی اولین کتابی که نوشتم(که هنوز چاپ نشده) چهار سال پیش ( سال 1396) وقتی نه سالم بود نوشتم. خیلی هم ابتدایی و کودکانه نبود:این نسخه اصلیشه یعنی دقیقا همونی که چهار سال پیش نوشتم. اصلا فکرشو نمی کردم که این جوری سالم بمونه.فکر کنم اگه وقت کنم یا پشیمون نشم،خلاصه تمام این داستان هامو توی یه پست دیگه منتشر می کنم.تازه یه سوال، شما تخیل کردن رو از کجا شروع کردید؟ ...