رومیناهایی دیگر برای فردا...

سکوت از جنس بی تفاوتی وقتی که آرزوهای مادرم رو دیدم که فقط برا دوتا پسراش آرزو کرده بود فهمیدم که تفاوتی وجود دارد ...به زبان آسون بود که میگفت ، هیچ کدام برا من فرقی ندارین ، اما تو واقعیت این نبود ، همه ی مامانها پسری هستن و بیشتر باباها دختری .اما امان از روزی که فرزندانماندقربانی دست پدر ها و مادرهاشوند..‌...شاید زمین و زمان دست به دست هم بدن تا از پا درش بیارن ...تا زور بگویند و حکومت کنند.ته ته ذهن همه مامانهای هم جنس دخترا ، ازدواج بود که یکی بیاد دختره برداره ببره خونه شوهر .صد درود بر دخترانی که با ایستادگی جلو این ظلم فاحش ایستادند و مسیر غلط فکری خانواده های سنتی غیر سنتی را شکستند .میخواهم از آزادی انتخاب یک انسان حرف بزنم نه جنسیت .ولی برای تغییر این مغزهای زنگ زده ،چه هزاران فرزند قربانی شد و خواهد شد.تفاوت بین پسر و دختر از همون بچگی شروع شد ؛همان برچسب هایی که اگر دختری زبل بود به بهترین پسر فامیل نسبت داده می شدو اگر تنبل بود و تو دنیای فانتزی خودش زندگی میکرد به پسر نالایق و زشت فامیل نسبت داده میشد .چرا و به چه جرمی ؟حتی خود پدر و مادرهایی که یک روز همبستر عشق بودند و جنسیت دختر یا پسر بودن فرزند مشترکشان فرقی نداشت ، در دام ."دختر همیشه دختر است دیگر است "افتادند؛نفهمیدند که چه کردند با ماه عسل حاصل از عشق خودشان !که نه تنها دیگر پروانه زندگی اشان بال نخواهد داشت بلکه مادرِمفید آینده هم نخواهد بود؛ و جامعه ای ویران میشود وقتی هیچ پروانه ای از تهِ دل راه رسم پروانگی را نداند ؛و چه بدتر از بد ، که هم جنسمان برایمان خواب بهتری دید و فکر کرد که میتواند هم آغوش مناسب تری ، حتی بر مرد نیمه کاره ماباشد .از هم جنسمان کشیدیم و مهر زدیم بر لب های خودمان و گفتیم هیسس ،دختران فریاد نمی زنند. به مردان یاد ندادیم، ما زنها و مردان یاد نگرفتند به اختیارِ مطالعه آزادبه اجبار تن فروشی کردن حتی مادران ما،به شوهرانشان آن موقع که از پشت پرده حجله،بله را گفتند ...و عمری خواسته و نا خواسته لب بر شکایت باز نکردند و یا آن زمان که نجابت سکوت کردن را مقدم برشمردن..و از حق خود چیزی نگفتند..سوختند و ساختند به امید تربیت زنانی سر به راه تر اما با عزت نفسی پایین ترکه هر روز آب رنگی تر از دیروز باشند ..زنانی که به جای تولد برابری و انسانیتمیجنگندبر سر حکمرانی بر مردانی که خودشان "مردان را همه یه کرباس هستند" میخوانند ؛و آن زمان که در پی جبرانِ کمبودِ آغوش عاشقانه همسرشانپسرانشان را مامانی تر به بار آوردند .که نه به درد خودشان میخورد و نه هیچ کس دیگر ....شاید همان بغض های گیر افتاده به اجبار در گلوویا اشکهای یواشکی خیس شده در بالشت و قیاس های شرم آور تفاوتِ برجستگی هم جنس خودش و یا ندیدن های روح شکننده او و تبعیض های متداول جامعه ترس از طرد شدن یک زندگی به ظاهر دلخوش کننده و یا عادت به تکرارِ عادت تظاهر ودر آخر سنگینی انتقامِ ندیدن های پی در پی زن ، سایه افکند بر تن این شهر و او تبدیل به کالایی برای عرضه شد و سکوت در برابر نابرابری ، تبدیل شد به این حجم از بی مسئولیتی و بی بند باری برای هردو جنسیت.امروز خاک بی تفاوتی پاشیده شده بر سر و صورت که به دخترانشان یاد نداده شدکه آزاد باشد از ذهن های قفل شده و برای خریدارانش نفروشد خود را به هر قیمتی؛و به مردانی که آموزش داده نشد به جای به دست گرفتن تفنگ و اسلحه عروسکی رو بر روی پای خود پیش پیش کنندتا که در پی جستجوی آرامش ابدی مجبورنشوند به پرستش باربی های موقتی که خود از همان ابتدا میداننداز دست میدهند؛ زنان قورمه سبزی پز را "فرقی نمیکند از جنس باربی باشی یا کوزت؛زمین گرد است و تر وخشک باهم می سوزد"...مادرانی که برای تولید مثل و باروری دیده شدند و مردان نا آگاهی که میخ را همان اول کوبیدند که از ترس،" نکُشیدن گربه دم حجله "هم امروز کشیدند چنگ بر صورتترسیدند مردان؛ که نکند مردانگی اشان زیر سوال رود با گفتن جمله ی دوستت دارم بر زن ...و زنان ترسیدند که اگر سایه لقمه نان حاجی اشان نباشد ، از گشنگی بمیرند ....و سکوت کردند بر سایه های ننگ خیانتِ همسری را که مبادا کسی گفته باشد ، آن زن نتوانست دلبری کند بر مَردش تا مردش اسیر حرمسرا نشود .....و آن مردی که به دلیل تنوع طلبی ذاتی ، به خودش حق چند همسری را منصفانه خواند... "و به ادامه ،سکوت اختیار کرد حتی اگر در نهان مخالف بود"و حتی مردان و زنانی که از هیچ کدام این دو قشر نبودند قدمی از قدم بر نداشتند.... و به موازات هر سکوت تقاطعِ پایانِ ضربان قلبی بی صدا و بلاتکلیفی احساس ، رقم خورد . چه مردان و زنانی زیرِبارِنجابتِ سکوت ساکت شدند و چه ضربان قلبهایی که فقط زیر خاک می تپید در اوانی که هنوز زنده بودند ."به امتدادِ اختیارِ به سکوت از جنس بی تفاوتی از هر قشری و هر جنسیتی محکومیم به بی غیرتی آگاهانه نفس "غیرت فقط برای مردان نیست ، زنُ مرد نمیشناسد ، وجدان، مرز جنسیتی ندارد ، انسان بودن مرز ندارد ، اما اینجا قحطی انسان است ؛ساده بودن فرق دارد با ساده لوحی ؛ساده بودن نوعی انتخاب درست بودن راستی است .ای کاش که به جرمِ صداقت ، به جرم درست بودن مسخره نمی شدیم ...ماهی ?99/3/9