دو احساس اصلی در مردان؟

دو احساس اصلی وجود دارد که به نظر می‌رسد مردان در اغلب اوقات، فقط این دو احساس را تجربه می‌کنند: خشم و بی‌تفاوتی.این موضوع باعث می‌شود بسیاری تصور کنند مردان موجودات ساده و نادان هستند که هیچ احساس و هوش هیجانی ندارند. ولی آیا این موضوع واقعا صحت دارد؟ آیا واقعاً مردان فقط احساس خشم یا بی‌تفاوتی را تجربه می‌کنند؟ پاسخ یک "نه" بسیار بزرگ است.دکتر رونالد اف. لوانت، در مطالعات حود دریافت نقش‌های جنسیتی علتی هستند که مردان را به تمایلات خاصی سوق داده و محدود می‌کنند، از جمله: پرهیز از احساسات، تمرکز بر سخت و سفت بودن، متکی به خود بودن، پرهیز از روابط، و همجنس‌گراهراسی.جنبه‌های منفی این نقش جنسیتی بسیاری از مردان را در تنگنا قرار داده است. ما می‌دانیم که مردان و زنان هردو، احساسات را تجربه می‌کنند اما یک تفاوت مهم وجود دارد: نحوه‌ی نمایش احساسات در زن و مرد متفاوت است. در یک مطالعه در مورد همدلی، محققان دریافتند که از نظر فیزیولوژیکی، مردان و زنان احساسات را تقریباً به گونه‌ای مشابه تجربه می‌کنند. با این حال، زنان در اکثر موقعیت‌ها احساسات بسیار بیشتری را در چهره خود بروز می‌دادند. در واقع، نقش‌هایی که علیه مردان اعمال شده، باعث می‌شود مردان نتوانند به اندازه زنان بروزدهنده باشند.وقتی یک مرد توسط این نقش‌ها محدود می‌شود، احساسات خود را محدود می‌کند و بجای آن روی سرسختی و پرخاشگری تمرکز می‌نماید، همین موضوع به رشد عاطفی مردان صدمه می‌زند و باعث می‌شود مرد ‌نداند چگونه احساسات خود را مدیریت کند. بنابراین مرد از نظر عاطفی دچار رکود، عصبانیت و بی‌تفاوتی می‌شود و هنگامی که نمی‌داند چگونه با احساسات خود کنار بیاید، به رفتارهای پرخطر همچون مصرف بیش از حد الکل روی می‌آورد.برن براون، در تحقیقات خود در مورد احساسات، چیز جالبی را کشف کرد. او دریافت که ما نمی‌توانیم به طور انتخابی احساسات خود را غیرفعال کنیم. یعنی وقتی تصمیم می‌گیریم احساسات منفی مانند غم، شرم یا گناه را غیرفعال کنیم، به طور همزمان احساسات مثبتی مانند شادی و هیجان را نیز غیرفعال می‌کنیم.نقش‌ها ما را محدود کرده است، حالا چه کنیم؟در ادامه روشی برای شناخت و مدیریت احساسات در مردان ارائه می‌شود، این روش می‌تواند برای افزایش توانایی شما در مقابله‌ی هوشمندانه با احساسات مفید باشد. این روش در اصل توسط کندی مور و واتسون ایجاد شد و الگویی را برای بازیابی زندگی عاطفی ارائه می دهد:1. عمل پیش بازتابی: یک رویداد، باعث تغییر فیزیولوژیکی در بدن می‌شود و یک احساس را ایجاد می‌کند.2. آگاهی: ما از وجود احساس آگاه می‌شویم، مشکلات زمانی بوجود می‌آیند که احساس را نادیده می گیریم یا وجود آن را انکار می‌کنیم. از خود بپرسید: چه احساسی دارم؟ علائم احساس من چیست؟3. نامگذاری: برای احساسی که تجربه می‌کنیم نامی می‌گذاریم. مشکلات زمانی به وجود می‌آیند که نمی‌توانیم نام‌های مناسبی برای احساساتمان انتخاب کنیم، و به جای آن، از کلماتی غیر دقیق مانند «ناراحت»، «بد» یا «عجیب» استفاده می کنیم.برای کمک به بیان احساسات خود، یاد بگیرید که به طور دقیق احساسات خود را توصیف و نام‌گذاری کنید.4. تفسیر: ما در مورد علت ایجاد احساساتمان نتیجه گیری می کنیم. مشکل زمانی به وجود می‌آیند که علت را به درستی نشناسیم. در چنین مواردی، چیزهایی مانند «نمی‌دانم چرا اینطور احساس می‌کنم» می‌گوییم. مهم است که در چنین شرایطی فکر کنید و از خود بپرسید: واقعاً چه چیزی باعث این احساس شد؟5. ارزیابی: ما بر اساس موقعیت، هویت، تجارب شخصی و انتظارات فرهنگی، احساس را قابل قبول یا غیرقابل قبول ارزیابی می‌کنیم و مشکل دقیقا از جایی شروع می‌شود که یک احساس را نامعتبر و غیرقابل قبول بدانیم. به یاد داشته باشید: احساسات سیگنال‌های قابل قبول و معتبر از اتفاقی هستند که در حال رخ دادن است.6. تصمیم گیری: ما در پاسخ به یک احساس تصمیم می‌گیریم که اقدامی انجام دهیم. همچنین ممکن تصمیم بگیریم آن احساس را بدون انجام کاری تحمل کنیم. مشکلات زمانی به وجود می‌آیند که از راهبردهای ناسالم برای مقابله با احساساتمان استفاده می‌کنیم. از خود بپرسید: چه راه سالمی برای کنار آمدن با این هیجان وجود دارد؟ نتیجه‌ی تصمیم من چه خواهد بود؟مدیریت احساسات برای اولین بار، یک فعالیت خسته کننده خواهد بود، اما بسیار ارزشمند است زیرا هوش هیجانی چیزهای زیادی به زندگی ما می افزاید. هنگامی که یاد می‌گیرید استرس را بهتر مدیریت کنید، سلامت جسمانی را بهبود می‌بخشید. همچنین روابط را ارتقا می‌دهید و مهارت‌های حل تعارض را تقویت می‌کند و می‌توانید همدلی بیشتری را گسترش دهید.به یاد داشته باشید رهبران خوب از نظر احساسی نیز باهوش هستند. آنها مردم را به خوبی هدایت می کنند و افراد تمایل بیشتری به پیروی از رهبری شخصی دارند که می‌دانند اصول اولیه تجربه عاطفی انسان را درک می‌کند.منبع: Zach Rawlings