فضای ابری؟ یا آلبوم عکس؟

هممون کلی عکس با خانواده یا دوستامون داریم که میدونیم بدردمون نمیخوره و ممکنه سال ها یا حتی هیچوقت دوباره نگاهشون نکنیم، اما چون برامون ارزشمنده دلمون نمیاد پاکش کنیم. مگه نه؟قدیم ندیما فقط یه راه برای ذخیره یا بهتر بگم نگه داشتن این عکس ها بود :چاپ عکس و نگه داشتنش توی آلبوممی رسیم به زمان حال که راه های بیشتری برای نگه داشتن این لحظه ها هست :بازم چاپ عکس و نگه داشتنش توی آلبومذخیره در هارد، فلش و انواع دیسک مثل CD و DVDآپلود در سرویس (های) حافظه ابریو راه هایی که در آینده ای نه چندان دور به وجود میان.حالا با هم هر روش رو یه بررسی کوتاه کنیمروش اول (چاپ عکس ها) :این روش در کنار امنیتی که داره کلی معایب میتونه داشته باشه. باید در جای درست حسابی قرار داده بشه وگرنه ممکنه در اثر رطوبت، تابش نور و... عکس چاپ شده آسیب ببینه. و البته اگر خدایی نکرده اتفاق بدی (مثل سرقت یا حوادث طبیعی و...) رخ بده دیگه اون عکس ها برنمیگردن.مامانا از هممون با سلیقه تر از آلبوم ها مراقبت می کنن، پس خیالت از اینکه عکس ها کجا باشه راحته اما کافیه یه روز هوس کنی فلان عکس رو یه نگاه بندازی...به قول مامانا باید کلی ریخت و پاش بشه که فقط دو تا عکس رو ببینی. پس چندان راحت در دسترس نیستن!این روش فقط محدود به عکس میشه و کیفیت تصویر هم محدود به دستگاهی هست که باهاش عکس چاپ شده. پس انتظار کیفیت 2K رو نباید از یه عکس چاپ شده داشت و اگه مثل من بیشتر فیلم می گیرید زیاد برای این روش ذوق نمی کنید. و البته ممکنه چاپ عکس ها گرون تموم بشه پس چاپ عکستون رو به کسی بسپارید که قابل اعتماد باشه و ارزش پولی که برای چاپ دادید رو داشته باشهخلاصه هرچی بالا گفته شده:+ امنیت به شدت بالا- آسیب پذیری نسبتا آسان با توجه به محیط- در دسترس نبودن راحت عکس ها- محدود بودن کیفیت خروجی- فقط عکس!- نسبتا گران بودن چاپ عکسروش دوم ( ذخیره در هارد، فلش و انواع دیسک ها) :این روش به نسبت روش قبلی امکان ذخیره بیشتری رو میده و البته جای کمتری هم می گیره و فیلم هم میشه در این روش ذخیره کرد. همیشه در دسترس هست، و امنیت خوبی داره. هروقت هم که دوست داشته باشید می تونید عکس ها یا فیلم ها رو با دیگران به اشتراک بزارید.اگه در هر کدوم از این ابزار ها رسانه هاتون رو ذخیره کنید ولی آنتی ویروس مناسبی نداشته باشید خطر ویروسی شدن فایل ها یا هک شدن اطلاعاتتون وجود داره!اما همه چیز خوب پیش میره تا وقتی متوجه می شیم که تمام این وسیله ها عمر مفید دارن و نگه داری ازشون می تونه کمی چالش برانگیزتر از آلبوم باشه.عمر مفید یک هارد دیسک در صورتی که آسیبی بهش وارد نشه و در محیط مناسبی قرار داشته باشه بین 3 تا 5 سالهمی رسیم به رایج ترین روش ذخیره سازی که فلش ها هستن. به طور معمول 10 سال عمر مفید دارن اما عمر فلش ها با میزان نوشتن (Write) میتونه کاهش پیدا کنه. به زبان ساده تر یعنی هرچی بیشتر فیلم و عکس داخل فلش بریزید و پاک کنید عمر فلش کمتر میشه. ⚠️یه نکته کوچولو : SSD ، SD Card و حتی حافظه گوشی ای که ممکنه باهاش این مطلب رو بخونید هم از همین نوع هستن پس هروقت شروع به کند شدن کردن بدونید که برای نگه داری صدها رسانه قابل اعتماد نیستن.و در آخر دیسک ها هستن که نسبت هارد دیسک ها و فلش ها آسیب پذیرتر هستن.دیسک هارو باید مثل پر غو برداشت و مثل پر غو گذاشتن. خط و خش، تابش نور خورشید، محیط مرطوب و... عمر دیسک ها رو کاهش میده. در حالت عادی یه دیسک خام میتونه از 10 تا 20 سال عمر کنه. دیسک های بلوری استحکام و ثبات بیشتر ولی عمر کمتری دارن.چیزی که بین همشون مشترک هست اینه که اگه یه مدتی ازشون استفاده نشه و به دستگاهی متصل نشن (مخصوصا در هارد ها و فلش ها که داده ها به صورت مغناطیسی ذخیره میشه) اطلاعات داخل این ابزار ها ناپایدار میشن. مثلا فیلمی که سالم تو فلش ذخیره کردید بعد از 2 ماه شانس اینکه دچار گلیچ (Glitch) شده باشه رو داره. همین اتفاق برای عکس ها به صورت پیکسل های مرده (Dead pixels) رخ میده و در بخش هایی از عکس نقطه های سیاهی دیده میشه. (این پیکسل های مرده با پیکسل مرده ای که به صورت دائمی روی صفحه LCD می بینید کمی فرق داره)حتما همچین چیزی رو با دیسک های خش دار تجربه کردین!خلاصه هرچی بالا گفته شده:+ امنیت بالا+ قابلیت ذخیره فیلم و عکس+ محدود نبودن کیفیت+ در دسترس بودن+ مقاومت بالاتر نسبت به چاپ+ اشتراک گذاری آسان- آسیب پذیری در برابر ویروس ها و هک- آسیب پذیر بودن ابزار های ذخیره سازیو اما روش سوم :این روش تمام مزیت های دو روش قبلی (و حتی بیشتر) رو داره اما به شرطی که جای مطمئنی آپلود شده باشن.در این روش نیازی نیست که نگران خراب شدن عکس ها و فیلم هاتون باشید و می تونید روی دستگاهتون فضای آزاد داشته باشید. در هر جایی از دنیا که باشید می تونید به اطلاعاتتون دسترسی پیدا کنید و صد البته هزینه خیلی کمتری رو پرداخت می کنید وقتی درباره فضا های ابری صحبت میکنم منظورم آپلود سنترهایی مثل پیکوفایل، آپلودبوی و... نیست و آپلود کردن فایل هاتون در اینجور سایت ها اصلا توصیه نمیشه چون برخی از این سایت ها فایل هارو بررسی میکنن و چک کردن عکس های خصوصیتون توسط غریبه ها آخرین چیزیه که میخواین.در کنار اینکه فضای مناسبی رو باید انتخاب کنید خودتون تاثیر بیشتری روی امنیت اطلاعاتتون می زارید به عنوان مثال انتخاب mohammad1369 (یا از این قبیل عبارت ها) به عنوان پسورد حرکت جالبی نیست.توصیه می کنم حتما درباره تاثیر پیچیدگی رمزها روی امنیت حساب کاربریتون اطلاعات بیشتری دریافت کنید.اما این روش هم معایب خودش رو داره :امکان اینکه سرویس مورد نظر شما تعطیل بشه وجود داره (که نگران خاصی نداره و معمولا به کاربران مهلتی برای دانلود اطلاعات داده میشه)امکان فیلترینگ وجود دارهدر صورتی که رمز مناسبی انتخاب نکرده باشید یا سرویس شما باگ داشته باشه هرکسی میتونه به اطلاعات شما دسترسی پیدا کنهنیاز به داشتن اینترنت برای ورود به حافظه ابریدر پایان انتخاب اینکه کدوم از روش ها رو انتخاب می کنید به عهده خودتونه و این مطلب کمکی برای مقایسه روش های معقول امروزی برای ذخیره عکس ها یا فیلم ها هست. اگه کنجکاوید کدوم سرویس ابری مناسب شماست تو نظرات اعلام کنید و سعی می کنم در مطلب بعدی درباره سرویس های ابری قابل اعتماد بنویسم.امیدوارم این مطلب براتون جالب بوده باشه. حتما از دکمه های کنار یا پایین صفحه استفاده کنید که برای هممون مفیده. نظر خودتون رو درباره اینکه چطور عکس یا فیلم هاتون رو ذخیره می کنید اعلام کنید و اگه اطلاعات بیشتری مربوط به این مطلب دارید خوش حال میشم با من و بقیه به اشتراک بزارید