تلخی کام یک کودک از شادی کودکی دیگر

وقتی سنت کمتره خیلی چیا رو میبینی و درک میکنی خیلی حس ها رو میفهمی که اصلا موقع درکش اون سن نیست! از 7 سالگی که وارد مدرسه میشی داری وارد جامعه میشی ولی خبر نداری چی در انتظارته!دوست پیدا میکنی، بازی میکنی.اگه خونتون دور باشه امکان داره مامانت یا بابات ببرنت و بیارنت. اما بچه هایی هستن که فقط برای اینکه راه مدرسه رو یاد بگیرن همراه داشتن، از اون به بعد تنها رفتن و امدن مسیر های طولانی!شهری یا روستایی فرقی نداره مسیر دوره برای همه دوره فاصلش فرق داره ?این متن در مورد بچه های که تو شهر درس میخونن یا مجبورن هر روز از روستا برن شهر برای درس خوندن!کل مسیر که تنها میری میایی و کسی نیست دستتو بگیره و تو داری به این فکر میکنی که من بچه ننه نیستم و رو پاهای خودم وایستادم میبینی مامان بابا ها چطوری میارنشون مدرسه و کلی توجه و......اما چیزی که تورو بعدا با دنیای واقعی مواجه میکنه چیزی به اسم پول، نگرشت به دنیا عوض میشه. تازه میفهمی پول میتونه تورو خوشحال کنه خانوادت رو از این غم و غصه رها کنه. بچه های دیگه به راحتی تو مدرسه ول خرج میکنن و تو باید به این فکر کنی من پول نمیارم مدرسه چون میتونم به خونوادم کمک کنم کمتر اذیت بشن اما از درون عذاب میکشیسنت میره بالاتر کار 14 تا 18 از کنار ساندویچی رد میشی بوی ساندویچ میخوره بهت دلت میخواد اما یه خاطره میاد تو ذهنت که دفعات قبل وقتی دلت میخواست با چه مشقتی خانواده برات تهیه میکردن، میدی دارن با خرج کردن این پول اذیت میشن و میرن تو فاز غصه فردا ولی خودخواهی باعث این بود که فقط اونو بخوای و به چیز دیگه فکر نکنی. این میشه که دیگه هیچ بویی روت تاثیر نداره شایدم پول تو جیبت هست اما خرج کنی فردا لنگ میمونی، ساندویچ و بوی غذا برات نامفهوم میشه. رها میشیاما اروم اروم فهمیدی چ خبره ، چی میشه وقتی گیر میدی بابات غصه میخوره از اینکه نمیتونه نیازهاتو رفع کنه توام میدیدی بچه ها چجوری خرج میکنن و این برات شد عقده ، با خودت گفتی منم باید برسم. میشی بچه خوب خانواده، کم لباس، کم خرج و کم خواه همه دوست دارن که شرایط رو درک میکنی.با دیدن پول و ثروت بقیه توام دلت میخواد. آرزو میکنی بهش برسی اما نمیرسی، اروم اروم از بچه پول دارا بدت میاد که هیچ غصه ایندارن بخورن حسود میشی دوست داری سر به تنشون نباشه.ی بچه تو سن 9 سالگی یا پایین تر نباید درک کنه پدر و مادرش توانایی رفع نیاز هاشو ندارن و این حالا باید با این شرایط خودشو وقف بده. چون دوست نداره پدری رو ببینه که از نداری گریه نمیکنه اما تنها پناهش سیگار و دیر امدم به خونه شدهخودتو بذار جای پدری که شب عیدی مثل یلدا توان خریدن یک کیلو سیرینی با میوه رو نداره که بچه هاشو خوشحال کنه.دیر میاد خونه چون نمیتونه تو چشم های یه بچه نگاه کنه از شرمساری و میدونه بچش داره عقده ا میشه.اصلا از اینکه پول نداره ناراحت نیست ناراحتی اصلیش عقده ای بار امئن این بچه بی گناه. مادری که خودش هیچ نمیخورد تا ان بچه بخورد ببیند شاید عقده ای بار نیاید.بچه اما همه این ها را میداند سرخورده تر ، عقده ای تر ، دل نازک تر ، بی پناه تر از قبل این زندگی رو ادامه میده دوستاش میخرن میخورن بهش تعارف میکنن ولی اون با لبخند میگه نمیخورم!دنیای ما شده بچه ای که عقده ای شد از دیدن کودکی بیرون از سان روف ماشین. لباس های نویی که میپوشد.تلخ ترین نقطه این زندگی کثیف کتک خوردن با کمربند و کبودی هایی که از نمره پایین خوردی که چرا و چطور تو از بقه نمره کمتری گرفتی؟ بدنت سوخت،فریاد زدی، کبود می شود به رنگ سیاه، تنها صورتت سالم است که ندانند کتک خورده ای زنگ ورزش اما لباس عوض نکرد تا ندانند که پدرش اورا کتک میزند تا آبروی پدر حفظ شود و اگر کسی دید حمله میکند و با گفتن: این سیاهی ها رو میبینی جای کمربنده من و با کمر بند میزنن تو رو باچی میزنن بزرگ تر که شدی ندانسته با دیدن ادم های پول دار حالت بد میشه، حرف هایی میزنن که تو حتی در بدترین شرایط هم به خودت اجازه ندادی بگیته دل میگی تف به این قشر پول دار و سرمایه دار که هنوز طعم خیلی چیز هارو نچشیدن!از اونجا به بعد به کارد آشپزخونه علاقمند میشی!