شبکه شاد ،دانش آموز شاد ؟ توهم یا واقعیت؟

فکر میکنم این مطلبی که میخوام بگم رو معلم های عزیز و دانش آموزان یا هنرجوی های عزیز بهتر درک کنند , از زمانی که من شخصا یادم میاد مدرسه محل عذاب و شکنجه بود و همه فراری از اون ! من شخصا قطع نخاع رو به رفتن به هنرستان ترجیح میدادم :) با توجه به شیوع کرونا و تعطیلی مدارس شبکه آموزشی شاد برای دانش‌آموزان عرضه شده که خب من هم احساسی هم منطقی بهش منتقدم : حریم خصوصی و امنیت من شخصا به حریم خصوصی خودم احترام میزارم و تحت هیچ شرایطی حاضر به نصب نرم افزار های وابسته به ارگان ها و سازمان های حکومتی , نظارتی , امنیتی و... چه ایران عزیز چه هر کشوری نیستم ! و خب همونطور که در "سروش" , "روبیکا" و ... عضو نشدم قطعا در عضویت در شبکه شاد هم مشکل دارم ! که مطمئنم افراد فعال حوزه IT به وضوح از خطر نصب این بدافزار های محترم واقف هستند .ایرادات بستر شبکه شادشماره ای تهیه کردم که فقط بستر شبکه شاد رو تست کنم و بعد سیم کارت رو بسوزونم که خب در یک روز حدودا 4 بار تست کردم و هربار بعد از ارسال کد خطای " اختلال در برقراری ارتباط با سرور " دریافت میکردم !دانش آموزش شاد ؟ توهم یا واقعیت؟ما هممون روزی روزگاری دانش آموزش , هنرجو بودیم و یا هستیم و بخوبی واقفیم که مدرسه هیچوقت برامون محیط لذت بخش و شادی نبوده و صرفا ریاضت بود ولی مجبور به تحمل اون بودیم و خب طبیعی هم هست ! با توجه به اینکه من اصلا نمیتونم نکته ای رو ببینم که آموزش و پرورش ایران اصلا گامی در جهت بهبود شرایط مدارس برداشته باشه چه از نظر بار علمی چه از نظر رفاهی دانش اموزان فکر می کنم این بستر هم یک توهم مسخره باشه !تمسخر مردم افتخار نیست !بیاید نظر پایگاه خبری صدای معلم رو هم بشنویم :مدارس و معلمان " شاد " نمی خواهند ! به جای بخشنامه و دستور با احترام کامل به اصل " مدرسه محوری " به آنان انگیزه بدهید !در حالی که بسیاری از مدارس و دانش آموزان ما در نقاط مختلف کشور دچار محرومیت هستند و فاقد امکاناتی مانند کامپیوتر ، لپ تاپ ، گوشی هوشمند و حتی اینترنت پرسرعت و یا معمولی هستند قرار است به کدام " عدالت آموزشی " نزدیک شویم ؟آیا بهتر نیست آموزش پرورش بجای اجبار مردم به استفاده از پیام رسان داخلی فکری به حال کیفیت و امکانات مدارس ایران بکنه تا شاهد سوختن صورت بچه ها نباشیم چون مجبور بودن از روش های غیر استاندارد جهت گرم کردن خودشون استفاده کنند نظر مردم یا به اصطلاح دانش آموزان شاد مهم است؟مقامات و تصمیم گیرندگان و به ویژه وزیر آموزش و پرورش به جای " اجبار " ، " دستور " و " صدور بخشنامه " در زمینه لزوم استفاده از این پیام رسان های داخلی به دلایل عدم استقبال جامعه از آن ها رجوع کنند و رویه " لجبازی " بی منطق را کنار بگذارند .پیام رسان های داخلی فاقد کارایی لازم و زیرساخت های کافی برای " ارتباط اثربخش " هستند .آیا این مصداق صریح نقض " حریم خصوصی " نیست ؟آیا در این زمینه کارشناسی های لازم صورت گرفته است ؟این همه شتاب و عجله در حالی که شبکه 4 و شبکه آموزش صدا و سیما به امر آموزش می پردارند چه معنایی دارد ؟تعداد قابل توجهی از مدیران و معلمان بر اساس تشخیص و تعامل برنامه هایی را به صورت ابتکاری و خلاقانه در مدارس اجرا کرده اند .پرسش صدای معلم آن است که این همه شعار در مورد " مدرسه محوری " برای چیست ؟آیا وزارت آموزش و پرورش با شبکه های مانند تلگرام که شبکه محبوب در میان بیش از 40 میلیون کاربر ایرانی است ، مشکل دارد و قصدش فقط ایجاد محدودیت است ؟با توجه به هنرستان های زیادی هستند که دیپلم های غیر حضوری میدن دلیلی نمیبینم حریم خصوصیم رو بی اهمیت ببینم و به این جبر تن بدم ! وقتی میشه با 2/3 میلیون تومن از هنرستان های هتلداری , بوم گردی , توریستی دیپلم غیرحضوری با امتحان سوری بگیریم چه دلیلی داره تن به این جبر بدیم؟بهتر نیست آموزش پرورش بجای اجبار و دستور و بخشنامه وضعیت این مدارس رو مورد رسیدگی قرار بدن؟نظر شما چیه؟