سایه ات کم نشود از سَرِمان حضرت یار !

نام: حسین بن علی علت مرگ: نامبرده خواهان دانستن بوده چه می گویی؟ هیچ می دانی حماقت چیست؟ نوعی ندانستن است. ندانستن دلخواه ، ندانستن آدمی که ندانستن را مجوز هر کاری می داند . می دانی ؟ هیچ چیز برای فرزند آدم لذت بخش تر از توجیه نیست _ تلاشی برای ساکت کردن آن ساز و کاری که خدا در وجود انسان نهاده تا راه را گم نکند_ و هیچ توجیهی را مانند ندانستن موجه نمی داند. این موجودات ندانستن را مانند لوح افتخاری بر گردن می اندازند و آنقدر به آن عادت کرده اند حتی سعی هم نمی کنند که بدانند _ گاهی حتی به آن مبارزه هم می کنند _ نمی دانند و خلاص! نمی دانیم و هر کاری را می کنیم... آری حسین(ع) را اینان کشتند و درست هم بود!و گرنه حسین ع را چکار به این آدمها، اصلا راه ندارد که حسین و یارانش با اینانی که ندانم کاری را تبلیغ می کنند، روی یک زمین جمع شوند . حسین جرم بزرگی داشت! او می گفت مردمان بیدار شوید و بدانید ... بدانید که دانستن شرط دین بلکه آدمیت است؛ نه تعظیم بر آستان پادشاهان وگرنه کجای " هیهات منا الذله " کشتن دارد . کجای " اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید "لشکر هزار نفری برای مقابله می خواهد، کدامین آدمی در دشمنی و مخالفت با " آزادگی"و طلب "آزادگی" مقابل عباس می ایستد؟ آزادگی می دانی یعنی چی؟ آزاده میدانی کیست؟ آزادگی یعنی دانستن، دانستن و عمل کردن، آن هم نه هر عملی! عمل صالح . صالح را میشناسی؟ صالح کسی بود که از میان کوه شتری آبستن بیرون آورد ! عجبا که حماقت در برابر همچین پدیده ای خود را به ندانستن و نفهمیدن زد و حتی نخواست که کسی هم بفهمد و بداند! آری، آزادگی خیلی سخت است ! حسین ع از مردم خواست خودشان کوه را بشکافند و" اشتر جمازه "را بیرون بیاورند ! شاید که بدانند "سوف یعلمون" اصلا مگر کسی را که دین داری می خواهد می کشند ؟ دین می دانی یعنی چه؟ یعنی بدانی و ایمان داشته باشی که قدرتی هست که دستش بالای دست همه است و الان_در مقام تشبیه_ انگشت اشاره اش را سمت تو رفته و هشدار می دهد و میگوید" فمن یعمل مثقال ذره خیرا یره و..." می بینی!فکر کن! اگر آدم ها بدانند کاه هر کاری که می کنند و به خیال خودشان خیلی هم خوب و عالی هست عینا به آن مبتلا خواهند شد ، آنوقت اگر واقعا بدانند، هرگز به امر دیگری و برای آبادی دنیای او ذره ای" شر" به نظام هستی اضافه نخواهند کرد. جرم حسین بیدار کردن مردمی بود که می خواهند "ندانند" و چه بد ویروسی است این حماقت، آن قدر واگیر دارد که حتی نسل ها در بین آدمها باقی خواهد ماند، واکسنی هم اگر باشد چطور می خواهی به کسی که تسلیم آن شده حالی کنی؟ حسین ع که فرزند رسول خدا بود وقتی سعی کرد حالی شان کند، کشتند ، با هزاران شمشیر آخته، خودش، فرزند بزرگش، فرزند شش ماهه اش، برادرش، برادر زاده ها، خواهر زاده ها و هر کسی که ظن آن میرفت که شاید یک روزی بتواند که بفهماند!_و این بار چه خوب که جاهلان زن را دست کم گرفتند_ در خانه نشسته ام و به صدای کسی گوش میدهم ، سوزناک میخواند، می گریم یا نه؟ خودم هم نمیدانم! آنقدر پر رو هستم که بگریم یا نه؟ این را ننوشتم تا به کسی چیزی بگویم ؛ یا با ادعای همه چیز دانی کسی را نصحیت کنم ، نه نصحیت را خود حسین علیه السلام کرد... از آن همه چند نفر دانستند؟ مگر من خودم میدانم؟ نه نمیدانم ولی میدانم که نمیدانم، دانستن جرات می خواهد... غیرت "حر" را دارم؟ اگر جایی داد مظلومی را شنیدم و از ترس آنکه مبادا روزی ام اندکی کم شود ، یا اگر جایی لازم شد بدانم ولی از ترس قدرت مقابلم خود را به ندانستن زدم! اگر گاهی پارا از ندانستن فراتر گذاشتم و از ترس یا طمع با ظالم همراه شدم... با خودم صادق باشم! واقعا چرا باید برای حسین بگریم؟! یعنی آنقدر در ندانستن غرق شده ام ؟ پس برای چه می نویسی؟! برای آنکه نوشتن نوعی تعهد است برای خودم فکرها وقتی حرف می شوند در هوا گم می شوند، ولی وقتی آنرا نوشتی و شاید کسی آنرا خواند، نوعی تعهد ایجاد می کند،برای خودم،لااقل از سر لجاجت و اثبات آن ... امید به آنکه وقتش که شد بتوانم و بخواهم که بدانم!