فلسفه هولوکاست

?۱۴_فلسفه هولوکاست قوم بنی اسرائیل در طول تاریخ بارها قتل عام شده است و هولوکاست جدیدترین آن است که بواسطه حزب نازی در آلمان صورت گرفت که تعداد قربانیان آن از ششصد هزار تا شش میلیون تخمین زده شده است. می دانیم که در دوران حزب نازی حدود نیمی از یهودیان جهان یعنی بالغ بر هفت میلیون نفر یهود در آلمان می زیسته اند پس معلوم است که آلمان امن ترین جای جهان برای یهود بوده است. یعنی قوم آریایی بعنوان مهربان ترین اقوام بشری همواره حامی خدا پرستی و عدالت بوده است همانطور که یکبار دگر در دوران هخامنشی بیشترین یهودیان جهان از قتل عام پادشاه بابل به ایران پناهنده شده و از نابودی حتمی نجات یافتند ولی مدتی بعد خشایارشاه مبادرت به اخراج و کشتار یهودیان نمود.و اما چه شد که این آریاییهای مهربان و میهمان دوست بناگاه به تنگ آمده و آنچنان ضد یهود شدند؟ عدوات و نفرت آلمانیها با قوم یهود از حدود یک قرن قبل از جنگ جهانی دوم در آلمان آشکار شده بود که این یک نفرت عامیانه هم نبود. این نفرت را در آثار بزرگان اندیشه آلمانی از جمله نیچه نیز شاهدیم. تردیدی نیست که انبیای بنی اسرائیل یکی از نخستین پیامبرانی بودند که مروج یکتاپرستی و اخلاق انسانی و دانش و سواد آموزی بر روی زمین بوده اند و نیز اینکه هیچ پیامبری در قومش اینقدر زجر نکشیده و به قتل نرسیده است که پیامبران قوم بنی اسرائیل. ظهور آن همه پیامبر در یک قوم کوچک دال بر غایت کفر و شقاوت این قوم است وگرنه ایرانیان در طی چند هزاره با دین زرتشت زندگی کرده اند و انسانی ترین مدنیت را بر روی زمین برپا نموده اند و همین دین آنها را کفایت نمود تا ظهور اسلام .جز بنی اسرائیل هیچ قومی پیامبران و ناجیان خود را به قتل نرسانیده است. بنابراین حساب انبیای بنی اسرائیل از قومش بکلی جداست همانطور که حساب پیامبر اسلام و امامان از عرب جداست و خداوند در قرآن کریم در ده ها آیه دو قوم را بعنوان کافرترین اقوام بشری معرفی کرده است: بنی اسرائیل و عرب. و اینک حدود نیم قرن است که این دو شقی ترین اقوام زمین به بهانه قدس مشغول جنون آمیزترین جنگ تاریخ هستند. این جنگ بین اسلام و یهود نیست بلکه جنگ دو جناح از نفاق و شقاوت بشری است به بهانه دین.جنگ بر سر اراضی اشغالی است. جنگ بر سر دین نیست. اگر چنین بود مسلمانان لااقل در این منطقه در جهان با یکدیگر متحد بودند و این همه احزاب کوچک و متفرق اسلامی وجود نمی داشت که خود با یکدیگر در جنگند مثل جنگ درونی سازمان فتح و حماس و زمانی جنگ بین سازمان امل و فتح. جنگ بین دو قوم شقی و منافق است که یکی در موضع قدرت و دیگری در موضع ضعف می باشد که دفاع مسلمین از اعراب فقط دفاع از حق ضعیف است که خانه اش غصب شده است. گویی این همان تکرار دگرباره جنگهای صلیبی می باشد که جنگ بین دو ابرقدرت در سودای فتح جهان بود آن هم به بهانه قدس. به لحاظ تاریخی می دانیم که بنی اسرائیل در هر کشور پناه یافتند در خفا بر علیه میزبان چه فتنه ها نمودند و نهايتاً بر علیه مصالح مردم آن دیار چه خیانتها کردند. تجربه کشور خودمان در دوران قبل انقلاب سندی زنده و انکارناپذیر است که چگونه برخی یهود با تغییر منافقانه مذهب در همه ارکان کشورمان نفوذ کرده و یک اقلیت نیم درصدی بر کل جامعه ما حکومت می کرد که جز اشاعه فساد و غارت ثروت ملی و نابودی فرهنگ و فروش اسرار ملی به دشمنان هیچ کار دیگری نمی کرد و جالب اینکه همانها نهایتاً عمداً دربار شاه را نیز فریب داده و گریختند و به خدمت اربابان دیگری در آمدند.مشابه چنین واقعه ای در زمان خشایارشاه و در قرن جدید در آلمان رخ داد در حالیکه آلمانیها در شکست خود در جنگ جهانی اول مشغول بازسازی کشور خود بودند یهودها فقط مشغول غارت کشور و ایجاد تورم (ربا) و فروش اسرار ملی به بریتانیا بودند تا آن خشم ملی برانگیخته شد و آن قتل عام پدید آمد .واقعیت این است که گهگاهی در طول تاریخ بشر خونریزهای بزرگی چون اسکندر و چنگیز و هیتلر پدید می آیند و همچون آیه عذاب و انتقام الهی عمل می کنند که برخی از اقوام بشری حجامت می.شوند. اینها اگر شیطان هم باشند فرستاده خشم خدا هستند درست مثل ناجیان که فرستاده رحمت خدایند.اتحاد يهود انگلیسی در آن دوران یک واقعه ای آشکار بود و کل وجدان ملی آلمان را جریحه دار کرده بود و درست به همین دلیل هیتلر برای ملت خود جز این دو دشمنی سراغ نداشت.لذا پس از جنگ دوم جهانی، انگلیسی ها بودند که سرزمین فلسطین را غصب نموده و در اختیار یهود منافق قرار دادند در حالیکه اگر قرار بر انتقام و جبران خسارت باشد می بایستی ایالتی از آلمان را محل اسکان یهود می کردند که کشور خودشان نیز محسوب می شد.دائرةالمعارف عرفانی جلد پنجم - خودشناسی سیاسی استاد علی اکبر خانجانیhttps://t.me/khodshenasi4/6590