با اتومبیل به گرجستان برویم!

اگرچه مسافرت با هواپیما به راحتی و سهولت انجام مي‌شود، اما سفر زمینی و با اتومبیل شخصی تجربه‌اي است هیجان‌انگیز؛ گویا رسیدن به مقصد نیز جزئی از سفر است و هر لحظه آن درگیر شدن با مردم و طبیعتی است که در سفر با هواپیما از آنها حتی نقطه‌اي نیز گاه به‌جا نمي‌ماند. آنچه مي‌خوانید گزارش سفری است به گرجستان از راه زمینی ترکیه و با اتومبیل شخصی.چهارهزار کیلومتر رانندگی در ایران و ترکیه پس از تعیین زمان سفر، نوبت به اخذ ویزا رسید، از آنجا که ترکیه نیاز به گرفتن ویزا نداشت، ما تنها برای رفتن به گرجستان اقدام به این کار کردیم. باید سری به سفارت گرجستان مي‌زدیم و درخواست مي‌دادیم.پس از انجام این محله، ویزا در دست با ماشین شخصی راهی گرجستان شدیم. ساعت 10:30 شب بود که به سمت مرز بازرگان به راه افتادیم و نزدیک 12 ساعت بعد به مرز رسیدیم.پیشتر از طریق وب‌گردی مي‌دانستیم که در مرز ممکن است کمی معطل شویم و این زمان را برای خودمان دو ساعت در نظر گرفته بودیم، اما پس از رسیدن با ترافیک شدید اتومبیل‌هاي شخصی و اتوبوس‌ها مواجه شدیم و از آنجا که هنوز فرهنگ صف در ایران جا نیفتاده و جلو زدن در صف به زرنگی تعبیر مي‌شود، مجبور شدیم هفت ساعتی را در صف بمانیم و گاه شاهد برخوردهای لفظی و فیزیکی رانندگان زرنگ با کسانی باشيم که در صف بودند.پس از گذشتن از مرز و تنظیم ساعت (به دلیل اختلاف زمانی، ساعت‌هایمان را یک و نیم ساعت عقب کشیدیم) راهی شهر ترابزون شدیم. از آنجا که نمي‌دانستیم حداکثر مجاز سرعت در ترکیه چه میزان است، با سرعت 90 کیلومتر، به راهمان در جاده‌اي افتضاح و پر از چاله‌چوله ادامه دادیم.اولین مقصد ما شهر آگری بود که در آن برای ناهار توقف کردیم. اگر گذرتان به این شهر افتاد به رستوران BAYRAM ALISVERI سری بزنید، مي‌توانید در آنجا اسکندرکباب، دونرکباب و آداناکباب را سفارش دهید.تا به ارزروم برسیم شب شده بود، ترجیح دادیم شب را در همانجا توقف کنیم. اولین کسی که از او خواستیم نام هتل شهر را به ما بگوید، تا رسیدن به هتل Kral همراهی‌مان کرد. از نکات جالب توجه در ارزروم حجاب کامل اغلب خانم‌ها و وجود مسجدهای فراوان است که عموما به سبک مسجدهای ایاصوفیه طراحی و معماری شده است.صبح روز بعد بود که از ارزروم راهی ترابزون شدیم. جاده ارزروم- ترابزون به نسبت جاده قبلی بسیار بهتر بود، تنها 40 کیلومتر به ترابزون مانده بود که دمای هوا کاهش یافت و سرسبزی روی خود را به ما نشان داد. با چند توقف کوتاه به این شهر رسیدیم و پس از پرس‌وجو از اهالی، هتل SAGIROGLU را برای اقامت انتخاب کردیم، این هتل در مرکز شهر واقع شده است.بنابراین پس از پارک ماشین‌ها برای صرف ناهار، به یکی از رستوران‌ها رفتیم. و در ادامه از آن برای گشت و گذار در شهر آماده شديم. در اين بخش از سفرمان از کوهی به نام BOZTEPE بالا رفتيم و از آنجا نگاهی به ترابزون انداختیم. در قهوه‌خانه‌هاي واقع در این کوه سر هر میز یک سماور و قوری برای صرف چای قرار داده‌اند، بنابراین اگر اهل چای هستید، رفتن به این مکان را به هیچ عنوان از دست ندهید.بازدید و خرید سوغات از مرکز خرید فروم دیگر برنامه ما در این روز بود. صبح روز بعد به سمت شهر مرزی سارپ (مرز ترکیه- گرجستان) رهسپار شدیم، آن هم در جاده‌اي زیبا که از کنار دریای سیاه عبور مي‌کرد. پس از پنج‌ونیم ساعت رانندگی به مرز رسیدیم. به واسطه وجود یک بازار مرزی در ترکیه (ISTAMBOL BAZAR) در اینجا هم مرز شلوغ بود، حدود سه ساعت طول کشید تا وارد خاک گرجستان شویم.دوباره نوبت تنظیم ساعت بود (ساعت گرجستان نیم ساعت از ایران عقب‌تر است) و بعد حرکت به سمت باتومی. باتومی شهر ساحلی و زیبایی است، به ویژه در شب؛ چراکه شهر را با نورهای مختلف تزئین کرده‌اند.همچنین تمام نماهای ساختمان‌هاي اين شهر با هزینه دولت بازسازی شده است. در باتومی در هتلی به نام (SAN”APIRO) در نزدیکی ساحل بار سفر را به زمین گذاشتیم و سراغ غذاهای گرجی نظیر خاچاپوری (khachapuri)، خینکالی (Khinkali)، چاناخی (Chanakhi) رفتیم.خاچاپوری از آرد، پنیر، روغن و تخم‌مرغ تشکیل شده و لازم نیست با نان و برنج خورده شود. از آنجا که این غذا پروتئین کافی به بدن مي‌رساند و گرجی‌ها عادت به صرف غذای سنگین در طول روز ندارند، بسیاری از آنها به خوردن یک خاچاپوری برای ناهار قناعت مي‌کنند. چاناخی از تکه‌هاي بادنجان، گوشت بره، گوجه درسته پخته و فلفل سبز به همراه سبزیجات و سیر تشکیل شده است.