چرا ما به اشتراک می گذاریم؟ بخشش در انسان چیست؟

اشتراک غذا با غریبه ها ممکن است برای انسان ها بی نظیر باشد.هنگامی که من کودک بودم، مادر مرا ترغیب می کرد تا اسباب بازی هایم را با چه ها اشتراک بگذارم و من از این کار لذت می برم، ولی نه همیشه. من همیشه مطمئن نبودم که این کارم درست است یا نه. به خصوص وقتی که صحبت از تقسیم میان وعده های (چیپس و پاستیل) من با دو برادرم می شد.اما به طور کلی، آهنگ قدیمی در کشورها و فرهنگ های مختلف در این رابطه است. ما از نظر نوع دوستانه غذا را تقسیم می کنیم: هم در جوامع شکارچی و هم در جوامع صنعتی، آداب و رسومهای مختلف و همچنین موسساتی برای تأمین غذا به افراد نیازمند وجود دارد، حتی در صورت که کمبود غذا وجود داشته باشد و اهدا کننده به خود غذا نیاز دارد (توماسلو 2019).انسان و ساختار بخشش و اشتراک گذارینوزادان نیز این کار را انجام می دهند. به خوبی ثابت شده است که آنها پس از همکاری، پاداش های خود را به طور عادلانه تقسیم می کنند . در مطالعه ای در لایپزیگ، به كودكان سه ساله وظیفه ای ارائه شد كه در آن آنها باید تخته ای را با مقدار نابرابر شیرینی در دو طرف آن بكشید. اگر در یک طرف تخته پنج لوبیای ژله ای وجود داشت و در طرف دیگر فقط یک عدد بود ، بچه ها خوراکی ها را تقسیم می کردند تا همه به همان میزان دریافت کنند. این رفتارهای اشتراکی به ویژه در صورتی که کودکان قبلاً با هم کار کرده بودند بسیار شدید بود (هامان و همکاران 2011).در یک مطالعه بسیار اخیر، معلوم شد که بچه های 19 ماهه از قبل غذا را با یک غریبه تقسیم می کنند. نوزادان آزمایش شده شاهد بودند که یک آزمایشگر میوه مطلوبی را برداشت و "به طور تصادفی" آن را از دسترس خارج کرد. وقتی آزمایشگر سعی کرد میوه را زور به کودک بدهد او نمی خورد، حتی اگر خودشان گرسنه باشند چون به گرسنگی دوستانش فکر می کند. (باراگان و همکاران 2020).حیوانات چطور؟ کاملاً مشهور است که گوشتخواران اجتماعی مانند گرگ یا گوشت خوار فرزندان خود را از طریق غذا تأمین می کنند ، اما این احتمالاً یک رفتار ذاتی است که با انتخاب خویشاوندان قابل توضیح است. اما اشتراک گذاری با اعضای گروه کمتر مرتبط یا غیرمرتبط یا حتی غریبه ها چطور؟ بگذارید تقسیم غذا را در اینجا به عنوان موقعیتی تعریف کنیم که صاحب منبع تحمل نشان دهد و به یک حیوان شریک اجازه دهد بخشی از غذای خود را مصرف کند ، اگرچه او توانایی جنگیدن و تلاش برای نگهداری تمام غذای خود را دارد (Hadjichrysanthou & Broom ، 2012) .به اشتراک گذاری در شامپانزه ها بهتر است به عنوان سرقت قابل تحمل توصیف شود. منبع: مرکز مشاوره ستاره زندگیبه عنوان مثال شامپانزه ها ، غذا را با یکدیگر تقسیم می کنند. با این حال ، در مقایسه با انسان ها ، از نظر اینکه شامپانزه ها با چه کسی ، چرا و چطور مشترک هستند ، تفاوت دارد (معمولاً به طور فعال و معمولاً به طور منصفانه نیست ) . وقتی شامپانزه ها میمون ها را شکار می کنند ، نه تنها شکارچیان بخشی از گوشت را دریافت می کنند بلکه افراد دیگری نیز از بینندگان استفاده می کنند (Boesch 1994). بنابراین ، شامپانزه ها مستقل از تلاشی که هر فردی در شکار مشارکتی سرمایه گذاری کرده است - در مقابل کودکان فوق الذکر که برای کشیدن تخته با هم کار می کردند ، سهیم هستند.به نظر می رسد که شامپانزه ها به سه دلیل غذای مشترکی دارند: جلوگیری از آزار و اذیت های گران قیمت توسط متکدیان (استیونز 2004) ، ارتقا the سطح رفاه اعضای نزدیک گروه و تقویت روابط اجتماعی با شرکای مورد علاقه (Silk et al. 2013). دانشمندان مشارکت در شامپانزه ها را به عنوان یک روند منفعل ترک اعتیاد انتخاب کردند و تأکید کردند که تحویل داوطلبانه غذا عملاً وجود ندارد. بهترین راه برای توصیف اشتراک آنها سرقت قابل تحمل است (توماسلو 2019).Bonobos ، ممکن است متفاوت باشد. در طبیعت ، آنها تحت بسیاری از شرایط غذا را تقسیم می کنند. همچنین در یک مطالعه تجربی نشان داده شد که این میمون ها به طور خودجوش غذاهای جالب توجه و بسیار مقوی را به آنها تحویل می دهند - آنها از آجیل استفاده می کردند. آنها حتی این آجیل ها را چند متر به دسترس گیرنده بالقوه حمل کردند ، که نشان می دهد رفتار تقسیم غذا بونوبو واقعاً تعمدی است (Krupenye و همکاران 2018). در مقابل ، شامپانزه ها در مطالعات تجربی مشابه هرگز غذا تحویل نمی دادند. با این حال ، توجه به این نکته مهم است که بونوبوها در آن مطالعه فقط آجیل های کامل را تحویل می گرفتند که بدون استفاده از ابزار نمی توان آنها را خورد. بنابراین ، هیچ مدرکی وجود ندارد که بونوبوها به جای اینکه خودشان آن را بخورند ، مواد غذایی با ارزش بالا را که در اختیار دارند بلافاصله تحویل دهند.پس چرا وقتی سایر حیوانات انتخاب بیشتری در مورد اشتراک دارند ، بچه های 19 ماهه غذا را به غریبه ها تحویل می دهند؟ این نوع خاص تقسیم غذا احتمالاً برای انسان منحصر به فرد است. اما از نظر تکاملی ، این منطقی است؟انجام چنین انتقال غذای نوع دوستانه ، به جای نگه داشتن غذا ، هزینه بر است زیرا میزان کالری دریافتی را کاهش می دهد. دانشمندان تکامل ، تقسیم غذای انسانی را اینگونه توضیح داده اند: افراد می توانند با دادن غذا به غریبه ها ، مشارکت و انسجام گروهی را تقویت کنند ، در نتیجه به گونه ها کمک می کنند تا در محیط پویای سازگاری تکاملی موفق شوند. در یک گام اولیه تکامل ، ما "جستجوی مشترک اجباری" شدیم - این بدان معناست که افراد به یکدیگر وابسته اند و به همین دلیل علاقه مستقیمی به بهزیستی دیگران دارند - حتی وقتی غیر خویشاوند بودند (توماسلو و همکاران 2012 )بنابراین این رازی است که حتی نوزادان نیز می دانند: اشتراک گذاری همیشه سرگرم کننده نیست، گاهی اساسی است.منابعBarragan، RC، Brooks، R.، & Meltzoff، AN (2020). رفتار تقسیم غذای نوع دوستانه توسط نوزادان انسان پس از دستکاری گرسنگی. گزارش های علمی ، 10 (1) ، 1785.Boesch، C. (1994) شکار تعاونی در شامپانزه های وحشی. رفتار حیوانات ، 48 (3) ، 653-667.Hadjichrysanthou ، C. ، & Broom ، M. (2012). چه زمانی حیوانات باید غذا را تقسیم کنند؟ تئوری بازی در جمعیت کلپتوپارازی با تقسیم غذا اعمال می شود. بوم شناسی رفتاری ، 23 (5) ، 977-991.