من و کتابم

دیروز اولین نسخه از کتابم به دستم رسید و داخل این پست می‌خوام داستان خودم و کتابمو براتون بگمسال 94 من در سمیناری 3 روزه در دانشگاه شهید بهشتی شرکت کرده بودم (من اصفهان هستم و اون سمینار برای افزایش دانش و تجربه‌ در حوزه‌ی کاریم یعنی مدیریت استراتژیک بود) روز آخر، سخنرانی که متخصص استراتژی سازمان‌ها بودند ناگهان اسلایدی غیرمرتبط رو به ما نشون دادن که از سازمان سلامت جهانی گرفته شده بود و پیشنهاد داده بود ما 33 مهارت را در 4 دسته‌ی مغز، قلب، دست و سلامتی فرابگیریم، سخنران به ما پیشنهاد دادند که تا آخر عمر سعی کنیم این مهارت‌ها را در خودمون ایجاد کنیم و من از اون لحظه تا به امروز فکر و ذکرم این مهارت‌ها شده!وقتی از سمینار بیرون اومدم شروع به سرچ زدن در این زمینه کردم و ایمیلی برای استاد فرستادم و از ایشون تشکر کردم، من در اون زمان در یک آژانس تبلیغاتی کار می‌کردم و وقت کمی داشتم تا بتونم به مطالعه و تمرین این مهارت‌ها بپردازم اما با خوندن کتاب‌های مختلف و گذروندن دوره‌ برای هر مهارت سعی خودم رو می‌کردم، کم کم ایده‌هایی برای راه اندازی کسب و کار شخصی خودم به ذهنم رسیده بود (ایده‌ام در زمینه‌ی کودکان بود) و با شریکم همکاری می‌کردم اما از اون جایی که این مهارت‌ها خیلی برام مهم بود به همه معرفی می‌کردم و پیشنهاد می‌دادم روی اون کار کنیم، اما همه‌ی این‌ها بیشتر در حد حرف بود و کاری از پیش نمی‌رفت، دوسالی گذشت و من سودای درس خواندن و کار کردن در تهران به سرم افتاد پس در رشته‌ی MBA ثبت نام کردم و در شرکتی به عنوان مدیر برند مشغول کار شدم، کار و درس در تهران پاک مرا از مهارت‌های زندگی دور نگه داشته بود اما از اون‌جایی که در پانسیون بودم و همکاران زیادی هم داشتم شروع کردم به تمرین مهارت‌های ارتباطی و کاری، به نظرم رشد خوبی هم داشتم، در همین حین با کوچینگ آشنا شده بودم و در دوره‌های آنلاینش ثبت نام کردم چون اعتقاد داشتم کوچینگ می‌تونه من رو در مسیر مهارت‌های زندگی نگه داره و همینطور هم شد اما به قدری شرایط کار و زندگی روی من فشار آورد که نتونستم در اون زمان خیلی متمرکز کار کنم، یک سال بعد تصمیم گرفتم از همه‌ی کارهای برندینگ و کسب‌وکاری فاصله بگیرم و تمرکزم رو بر کوچینگ و مهارت‌های زندگی بگذارم، حتی یک کارگاه هم در اصفهان و یکی در تهران برگزار کردم، اما از اونجایی که شناخته شده نبودم بیشتر ضرر بود تا سود، ناامید شده بودم، درآمدی نداشتم و هزینه‌های زندگی در تهران برایم سرسام آور بود، علاوه بر این در دوره‌ای هم افسردگی گرفته بودم و حال روحی روانی مناسبی هم نداشتم تا اینکه به استارتاپ ویکند گرگان دعوت شدم که برای عوض کردن حال و هوایم پذیرفتم، یادتون هست گفتم ایده‌ای در زمینه‌ی کودکان داشتم؟ وقتی داوران معرفی شدند و نوبت به ارائه‌ی ایده‌ها رسید حسی در من به خروش درآمد که من رو وادار کرد وارد چرخه‌ی تیم‌ها بشم، که اتفاقا بعد از دو روز تلاش تیم ما هم مقام سوم را گرفت و همین باعث شد من دوباره به جستجوی هم‌تیمی برای اجرایی کردن ایده‌ام بربیام، تلاش‌هام نتیجه داد و من با روانشناس کودکی آشنا شدم که مربی مهد هم بود و ما هنوز هم با یکدیگر کار می‌کنیم، قرار شد من روی مهارت‌های زندگیِ والدین کار کنم و او روی مهارت‌های زندگی کودکان، اما همچنان من شرایط مالی خوبی در تهران نداشتم به خاطر همین تصمیم گرفتم به اصفهان برگردم (اردیبهشت 98) و بازگشت به خانه این آرامش را به من می‌داد که تصمیم بر نوشتن کتابم قطعی شود چون بهترین راهی بود که خودم هم در این راه متعهدتر شوم و آموزش‌ها را هم به همکارم بدهم، تجربه‌ی نویسندگی نداشتم اما چندسالی بود که در رویای کتاب نوشتن بودم اما هیچوقت خودم را برایش آماده نمی‌دیدم، پس امروز و فردا می‌کردم. اما وقتی به سراغ نوشتن رفتم انگشت‌هایم جان گرفت و درونم دوباره آتشی روشن شد، از مقدمه شروع کردم تا بدونم برای چی می‌نویسم و قراره چی بنویسم! یواش یواش منبع‌های مرتبط به ذهنم می‌رسید که قبلا اون‌ها رو خونده بودم، هرچی بیشتر پیش می‌رفتم، ابتکارم در بخش‌بندی و ساختار کتاب بیشتر می‌شد که همین موضوع باعث شده الان کتابم رو خیلی قبول داشته باشم و بتونم بگم که حرفای جدیدی برای گفتن داره! بخشی رو از معلومات خودم می‌نوشتم و بخشی از زمانم را به تحقیق درباره هر مهارت می‌گذاشتم، گاهی مشکلات زندگی من رو از نوشتن بازمیداشتن اما باز به سختی برمی‌گشتم، گاهی از نوشته‌های خودم انگیزه می‌گرفتم و خودم رو تحسین می‌کردم گاهی هم حس کلافگی داشتم، با تمام وجود این کتاب را می‌خواستم پس به شدت با اهمال‌کاریم جنگیدم چون کتاب نوشتن باعث شده بود من سبک زندگی درونگرایانه را برخلاف شخصیتم داشته باشم و همین هم باعث رشدم در دیگر جنبه‌های زندگیم شد، مثلا دقتم بالاتر رفت، اهمیت به درون بیشتر از ظاهر شد و از نظر روحی و روانی هم رشد کردم، علاوه بر این هرچیزی که می‌نوشتم را سعی می‌کردم در زندگیم پیاده سازی کنم و همزمان هم در حال کار کردن روی پیج اینستاگرامم بودم که وقتی کتابم آماده می‌شود مخاطبان مرتبط داشته باشم که آن را بخوانند، تولیدمحتوا می‌کردم و کتاب می‌نوشتم، گاهی برای فرار از نوشتن، بیش از حد تولید محتوا می‌کردم! تا آبان ماه که یک هفته اینترنت قطع بود و من تصمیم گرفتم برای مدتی فقط تمرکزم رو بر کتاب بگذارم، اما به خاطر سبک زندگی جدیدم خیلی تنها شده بودم و نیاز به ارتباطات اجتماعی و کسب درآمد در من فوران کرد و باز رویای تهران رفتن در سرم افتاد! دی ماه بود که در یکی از بهترین آژانس‌های تبلیغاتی ایران که همیشه آرزوی حضور داشتم رزومه‌ام پذیرفته شد اما وقتی به تهران رسیدم قرار کنسل شد و من از روی اجبار به کارگاه آموزشی دوستانم در رابطه با مسیر شغلی رفتم، یکی از مدرسان مهمان آن دوره کار ویراستاری هم انجام می‌داد و من انگیزه گرفتم کتابم را به او نشان دهم و زمان توضیح دادنش اینقدر انگیزه داشتم که تصمیم گرفتم خیلی زود کتاب رو تمام کنم و به او بدهم، همینطور هم شد! دوروز بعد به آژانس تبلیغاتی رفتم اما دیگر نه با انگیزه‌ی استخدام، همونجا هم که فرم را پر می‌کردم فقط در فکر کتابم بودم، پس ادامه‌ی کار رو رها کردم، به اصفهان برگشتم و کتاب رو تموم کردم! از تموم کردن کتاب تا چاپش تقریبا دو یا سه ماهی طول کشید و به خاطر افتادن در شرایط کرونایی نتونستم جشن رونمایی که همیشه تصور می‌کردم رو بگیرم، اما حس کردم می‌تونم اینجا خلاصه‌ی داستان کتابم را اینجا بنویسم و شما را به خواندن آن دعوت کنم اما بی پروا فقط نوشتم پس اگر حس به هم ریختگی رو به شما انتقال دادم پوزش می‌طلبم، شاید هم این داستان رو فقط برای خودم نوشتم، به هر حال الان لینک توضیحات کتابم رو اینجا می‌گذارم که اگه دوست داشتید یه نگاهی بهش بندازید. https://mahshidhaghighat.com/product/gerdbaaderoshd/