راه حلی برای رسیدن به هدف‌هایمان

برای من دیگر خسته کننده شده بود این برنامه ریزی برای آینده و هدف‌هایم و ول کردن شان در میانه راه. فکر می‌کنم برای خیلی از شما هم اینطور باشد. برنامه ریزی می‌کنیم و می‌دانیم که با تمام وجود می‌خواهیم آنها را انجام دهیم اما نمی‌دانم چه می‌شود که انجام نمی‌شوند! برای همین شروع کردم به فکر کردن درباره این مسئله و خواندن مطالب روی اینترنت برای رسیدن به یک راه حل. امروز می‌خواهم هر آنچه فکر کردم و یاد گرفتم را به شما هم انتقال بدهم :).مشکل کجاست؟اولین قدم برای حل مشکلی، شناختن آن است. با فکرهایی که کردم، متوجه شدم که پنج مشکل هستند که ما را در میانه راه دچار مشکل می‌کنند.می‌فهمیم هدف را اشتباه انتخاب کرده ایم. این اتفاق خیلی شایع است. این یا به دلیل این است که می‌خواهیم خودمان را گول بزنیم و راه تنبلی را باز کنیم. یا بخاطر این است که واقعا از ابتدا هدفی که انتخاب کرده ایم را نمی‌خواستیم. زیر بار زور دیگران قرار گرفته ایم یا حرف‌های دیگران باعث شده در میانه راه چرایی هدف‌مان یادمان می‌رود. آگاه نیستیم به اینکه چرا می‌خواستیم آن هدف را به سرانجام برسانیم.هدف های به شدت کوچک و بیهوده و یا به شدت بزرگ و دست نیافتنی انتخاب می‌کنیم. مثلا کسی که تا به حال کتاب نخوانده می‌گوید می‌خواهم هر هفته یک کتاب بخوانم یا برعکس می‌گوید می‌خواهم دو یا سه کتاب در سال بخوانم. این آدم اگر هدف بزرگ انتخاب کرده باشد به طور حتم در میانه راه ناامید خواهد شد و اگر هدف کوچک انتخاب کرده باشد، کارش بیهوده است و دارد خودش را گول میزند! هدفی که انتخاب می‌کنیم باید جسورانه باشد و در عین حال دست یافتنی.هدف‌هایمان قابل اندازه گیری نیستند. منظورم از قابل اندازه گیری بودن این است که باید بتوانیم بفهمیم در هر لحظه بگوییم چند درصد به رسیدن به هدف‌مان نزدیک شده ایم. برای مثال کتاب خواندن هدف خوبی نیست. اما خواندن ۲۵ کتاب در یک سال هدف خوبی است. این کار به ما کمک می‌کند که بدانیم دقیقا چه ‌می‌خواهیم و هر جا که دیدیم کارها به خوبی پیش نمی‌روند بتوانیم مشکل را بفهمیم. همینطور اگر هدف‌مان بیشتر کتاب خواندن باشد، ممکن است اینکه چقدر می‌خواهیم بیشتر باشد همیشه در ذهن‌مان عوض شود. حال به دلیل تنبلی می‌خواهد باشد یا چیز دیگر.هدف‌مان بدون ددلاین و زمان پایان است و بخاطر همین به راحتی می‌توانیم با دلیل تراشیدن برای خودمان که اکثرا هم درست نیستند و اگر بعدها دوباره به آنها فکر کنیم می‌فهمیم چقدر اشتباه تصمیم گرفته ایم، رسیدن به هدف‌مان را به تعویق بیندازیم و هیچ ناراحت نشویم!راه حل چیست؟فهمیدم روشی برای برنامه ریزی وجود دارد به نام OKR که تماما این مشکلات را رفع می‌کند. OKR مخفف Objectives and Key Results هست. در این روش، اهداف متشکل از سه قسمت عنوان، چرایی، و ددلاین هستند. این بار برای هر هدف‌تان می نویسید که چرا آن هدف را انتخاب کرده اید. من دیگر نمی‌گویم که چرا بهتر است این کار را بکنید چون در قسمت مشکلات اینها را توضیح داده‌ام. همینطور هدف‌هایتان باید کاملا قابل اندازه گیری باشند. و هر هدف باید یک زمان پایانی داشته باشد که آن را هم می‌نویسید. به همین سادگی :).مثالبگذارید برایتان مثالی بزنم. فرض کنید من می‌خواهم بیشتر ورزش کنم. گام‌هایی که باید طی شوند تا به هدف بهتری برسیم را در زیر نوشته ام.گام اول، گام چراییست. چرا می‌خواهم ورزش کنم؟‌ چون دکتر به من گوشزد کرده که چاق بودنم ممکن است در آینده باعث بروز بیماری شود و من به هیچ وجه این را نمی‌خواهم. حالا اگر جلویم پیتزا هم بگذراند لب نمی‌زنم چون می‌دانم برایم سالم بودن ارزشمند تر از لذت لحظه ای پیتزا خوردن است.گام دوم، تغییر هدف به یک هدف قابل اندازه گیریست. به طور مثال یک راه این است که بگویم می‌خواهم در پایان بتوانم در دقیقه ۲۵ دراز و نشست بزنم. با این کار در هر لحظه می‌توانم نزدیک بودن خودم را از رسیدن به هدف به درستی بسنجم.برای رسیدن به این هدف باید ددلاین تعریف کرد وگرنه هیچوقت به آن نخواهیم رسید! ددلاینی که برای این هدف در نظر می‌گیرم یک ماه است.فکر می‌کنم برای همه واضح باشد که هدفی که به آن رسیدیم خیلی می‌تواند بهتر ما را کمک کند و احتمال رسیدن به آن هدف را بیشتر می‌کند.تد تاک!اگر دوست داشتید می‌توانید تد تاک زیر را هم ببینید و بیشتر با این روش آشنا شوید. https://www.ted.com/talks/john_doerr_why_the_secret_to_success_is_setting_the_right_goals در آخرخوشحال شدم که با شما اطلاعاتم را در میان گذاشتم. خیلی خوشحال تر می‌شوم اگر نظراتتان را درباره حرف‌هایم بشنوم. اگر نکته ای یا مشکلی بود در قسمت نظرات حتما به من بگویید 3>.