خاطره عیادت + کمی پند

یه دوستی دارم که بنده خدا هر سالی که میاد و میره حتما باید یه چیزیش بشه، یا دستش میشکنه، یا پاش پیچ میخوره، یا بیماری پوستی خاص و ... این سری هم که رباط پاش پاره شده بود و عمل کردن پاش رو. چند ماهی بود میخواستیم هم رو ببینیم، قسمت اینجوری شد که بریم عیادتش. با یه دوستم دیگه م فکر میکردیم که چی ببریم برای عیادت مریضی که رباط پاش پاره شده؟! کمپوت و آبمیوه یه کم تکراری بود! اون میگفت میوه ببریم من میگفتم قلم گاو بگیریم! آخه فکر میکردم قلم خوبه براش، مامانم گفت قلم برای استخون خوبه، بعدم همون میوه ببرید بهتره، خلاصه من هی چپ رفتم راست اومدم، گفتم قلم گاو، حداقل پامرغ بگیریم براش! یه چیزی که جوش بده رباطشو! آخر هیشکی به حرفم گوش نکرد و همون موز و انبه شد انتخاب آخرمون. رفتیم رسیدیم و همون اول دوستم از دیدن من تعجب کرد، خطاب به اون دوستم گفت: چرا این شکلی شده این؟ (شکل خاصی نداشتم? منظورشون چادر و اینا بود) دیگه خلاصه نشستیم و گفتم مدل جدیدمه! از این به بعد اینجوریم? دوستم گفت تازه دو سه هفته س اینجوری شده، گفتم نههه خیلی وقتههه، یه ماهی میشه... حالا انگار دو سه هفته با یه ماه فرق زیادی داره! من که اصلا زمان هارو خوب نمیتونم محاسبه کنم که چقدر از چی گذشته!از اتفاقی که برای پاش افتاده و صحبت های یه کم کاری گذشتیم، رسیدیم به بحث همیشه داغِ ازدواج? که جهاز اینارو چقدر گرفته و چیا گرفته و چه مارک هایی و فلان. همه رو پیر کرده بود سر جهاز خریدن، گفتیم بابا چرا انقدر سخت میگیری یکی دو سال دیگه عوض میکنی، گفت نه حالا بذارید نوبت خودتون بشه، میگم، بعدم خانواده شوهرم اینجورین که میان نگاه میکنن، دوست دارم همه چی تک باشه. گفتیم نه بابا مثل قدیم نیست که بیان خونه عروس و ببینن همه، حالا بیان هم انقدر دقت نمیکنن. و من داشتم فکر میکردم، یعنی مادر شوهر خواهر شوهر عمه شوهر خاله شوهر زندایی زن عموش و .... میان تو آشپزخونه رو نگاه میکنن واقعا؟ چرا آخههه؟؟ گفتیم یه کم پند ازدواجی بده بهمون? گربه رو دم حجله کشتی یا نه؟ گفت نه بابا هنوز خیلی معذب هستم. روم نمیشه بگم فلان چیز رو میخوام یا بگم فلان کار رو بکن، آخه میدونین میگم خودش میفهمه دیگه عقل و شعورش میرسه. گفتیم عزیز جان، اولش هرطور بگیری، تا اخرش همونطوری پیش میره ها، بعدم مردها ساختار ذهنی شون مثل ما پیچیده نیست بشینن فکر کنن منظورش از این حرف فلان چیز بود، باید خیلی رک و راست بگی خودت، نه اینکه بگی خودش میفهمه. خلاصه یه کم ما پند دادیم و یه کم اون. گفت حق ندارین تا سی سالگی ازدواج کنینا، نگاه به من نکنین، حالا حالا جا دارین عجله نکنین ها، بعدم ازدواج سنتی که من کردم یه چیزاییش خوبه، ولی در کل سعی کنید با اونی که واقعا دوسش دارید ازدواج کنید. چون اگر طرف‌ت رو دوست داشته باشی، حاضری به خاطرش رفتار بدت رو تغییر بدی و بهتر کنی، به حرف هم گوش میدید، بی پولی باشه اختلاف باشه هر مشکلی باشه حل میشه، چون دوست داشتن هست. با یکی ازدواج کنید که اون شمارو خیلی بیشتر دوس داشته باشه! گفتم خب اونم متقابلا حتما میخواد که طرف مقابلش بیشتر دوسش داشته باشه. کلا تو هر رابطه ای یکی اون یکی رو بیشتر دوس داره به نظرم.گفت اگر خیلی دوستون داشته باشه، هیچ کدوم نقص هاتون به چشمش نمیاد، انقدری شما رو خوب میبینه که فکر میکنید آسمون باز شده شما افتادید پایین? و اینم گفت که البته ازدواج سنتی هم خوبی هایی داره، ولی من نظرم اینه قبلش با هم در ارتباط باشید یه مدتی.البته نظرات متفاوته، هرکی طبق تجربه خودش نظر میده، اینم تجربه و نظر دوستِ من بود.پ.ن: واقعا حیف نیست انبه رو شیر انبه میکنن؟؟ من نمیدونم چرا خانواده من دوس دارن تو همه چی شیر بریزن، شیر طالبی، شیر نسکافه! شیر با همه چییی??‍♀️این منم مثلا همیشه در حال شیر خوردن:/ دقیقا با همین حالت بی میلی میخورم، هی ام دعوام میکنن که بخور، به زور?