کارآموزی من و ماجراهای آن

در خیلی از رشته های دانشگاهی، به ویژه مهندسی‌ها، بعد از گذروندن تعداد مشخصی واحد شما ملزم به گذراندن یک یا دو واحد «کارآموزی» هستید. برای ما، کارآموزی دو واحد عملی بود و باید در یک شرکت دارای شماره ثبت و در بخش مرتبط با رشته گذرانده می‌شد. در این ویرگول، قصد دارم که در مورد این که کارآموزی به من چطور گذشت و چه چیزایی ازش یاد گرفتم، و این هم بگم چیزی که این مطلب منتقل می‌کنه، الزاما فنی نیست :) کارآموزی چیست؟ کارآموز کیست؟کارآموزی فرایندیه که به یک دانش آموخته، آموزش داده میشه چطور از دانشش در محیط/بازار کار استفاده کنه. کارآموز هم شخصیه که حداقل‌های کارآموزی رو داشته باشه. برای مثال، ما نیاز به گذروندن حدود هشتاد واحد (رقم دقیق یادم نیست!) و همچنین الزام به گذروندن دروس الگوریتم و معماری رو داشتیم. احساس می‌کنم دلیل این کار، اینه که میدونیم دانشجویی که حداقل ۸۰ واحد گذرونده و الگوریتم و معماری هم پاس کرده، احتمالا دروس بعدی مثل شبکه هم پاس کرده و مهارتهای تخصصی هم داره که میتونه در یک سازمان مشغول کار بشه و کار یاد بگیره. بهرحال، فرایند کارآموزی در سیستم دانشگاهی ما اینطور تعریف شده و کاری به خوب و بدش نداریم. در ادامه میخوام از روند کارآموزی خودم بگم و همچنین، چه چیزهایی ازش یاد گرفتم. روند کارآموزی منپدر من در یکی از شرکتهای زیرمجموعه مپنا (مدیریت پروژه‌های نیروگاهی ایران) کار می‌کنه و همیشه از این که بخش آی‌تی مرتب منظم و قدرتمندی داره برام می‌گفت. از اونجایی هم که گشتن دنبال شرکت یا سازمانی که کارآموزی رو بگذرونم، آسون نبود؛ از پدرم خواستم که برای من کارآموزی رو در اون شرکت ردیف کنه و این اتفاق افتاد.طبق اون چیزی که باید اتفاق بیفته، واحد کارآموزی رو اخذ کردم و به شرکت رفتم و مراحل اداری انجام شد، من رو به اتاق «فناوری اطلاعات و مخابرات» بردند و همکاران رو معرفی کردن. من هم پرسیدم که «چه کاری قراره انجام بدم؟» و خب خوشحال بودم که احتمالا کار مدیریت شبکه یا سیستم بهم محول میشه (یا حداقل دستیاریش!) ولی یکی از همکاران گفت «ما در بخش سخت افزار کارآموز میخوایم». حقیقتا همون اول که چنین چیزی به من گفته شد، دوزاریم افتاد که کار من، کار مهندسی نیست. تقریبا کل کاری که انجام می‌دادم، این بود که سیستم رو میفرستادن پایین و مشکلی داشت، من باید ویندوزش رو عوض می‌کردم، نرم‌افزار عمومی نصب می‌کردم (که شامل آفیس و ... می‌شد)، در نهایت هم نگاه می‌کردم که مشکلی نباشه و به مسئول اون قضیه، اطلاع می‌دادم که سیستم مشکلش رفع شده و دیگه کاری نداره. تقریبا دو ماهی مساله همین بود. هر از گاهی، یکی از همکاران، من رو صدا می‌کرد و نکاتی از ویندوز سرور و آنتی‌ویروس های تحت شبکه و ... برام صحبت می‌کرد و اون صحبتها تبدیل به سرنخ می‌شد برای نوشتن گزارش کارآموزیم. در نهایت هم، یک گزارش تقریبا هفتاد و خرده‌ای صفحه‌ای نوشتم که در اون از شبکه، ویندوز سرور و مجازی‌سازی گفتم و اول گزارش رو به محل کارآموزی ارائه کردم. بعد از اون هم روندی که باید در دانشگاه طی می‌شد رو طی کردم و خب هنوز درگیر این مراحلم. و من چی از کارآموزی یاد گرفتم؟از کارآموزی یاد گرفتم کار در سازمان‌های دولتی یا نیمه‌دولتی، برای من سرطانه. یاد گرفتم که الزامی نیست که سواد صد در صدی در موضوعی داشته باشم، ولی نیازه که حتما حتما حتما، وقتی قبول مسئولیت می‌کنم به دنبال کسب اون مهارت برم (در واقع از رفتارهای کارکنان یک نقیض به پهنای کهکشان راه‌شیری گرفتم و این نکته طلایی رو پیدا کردم!) یاد گرفتم بخش‌های سازمان مرتبط به همه، شما نمی‌تونی سر لج‌بازی شخصی که با یکی از کارکنان داری؛ مثلا بیای و سیستمش رو نگه‌داری و کارش رو راه نندازی چون فلان روز جای پارکش رو بهت نداده! اینطوری شما دارید کار یک سازمان رو می‌خوابونید. در نهایت، یاد گرفتم که در سازمانی که همه کارها داره توسط کامپیوتر و تحت شبکه انجام میشه (کل سازمان‌های امروزی!)، نیازه که همه کارکنان دو دوره بگذرونن : دوره کار با نرم افزارهای عمومی و دوره امنیت اطلاعات. هم‌چنین، به صورت ادواری هم ازشون امتحان این دو مهارت رو بگیرن و در صورتی که یک حدی از نمره رو دریافت نکنن، مجبور به گذراندن مجدد اون کلاس بشن.و چه توصیه ای برای باقی بچه ها دارم؟تنها توصیه‌م اینه که دقت کنید که همیشه اونطوری که می‌خواهیم نیست. بخصوص در دورانی که ما «کارآموز» یا «کارورز» محسوب می‌شیم، نوع و روند کار «تومنی صد شاهی» با اون چیزی که واقعا باید باشه متفاوته. ممکنه تو ذوقتون بخوره ولی خب، خیالتون راحت باشه که موقته و به نمره ۲۰ای که آخرش قراره بگیرید، می‌ارزه :)