واریکوسل

واریکوسل(varicocele)واریکوسل (VAR-ih-koe-seel) بزرگ شدن رگهای داخل کیسه شل پوست است که بیضه (کیسه بیضه) شما را نگه می دارد. واریکوسل شبیه واریس است که ممکن است در پای خود مشاهده کنید. واریکوسل دلیل شایع تولید کم اسپرم و کاهش کیفیت اسپرم است که می تواند باعث ناباروری شود. با این حال ، همه واریکوسل ها بر تولید اسپرم تأثیر نمی گذارند. واریکوسل ها همچنین می توانند باعث تکامل نرمال بیضه ها یا کوچک شدن آنها شوند. بیشتر واریکوسل ها با گذشت زمان ایجاد می شوند. خوشبختانه ، تشخیص بسیاری از واریکوسل ها آسان است و بسیاری از آنها نیازی به درمان ندارند. اگر واریکوسل علائمی ایجاد کند ، غالباً با جراحی قابل ترمیم است.علائمواریکوسل اغلب هیچ علائم و نشانه ای ایجاد نمی کند. بندرت ممکن است باعث درد شود. درد ممکن است:ناراحتی از درد شدید تا ملایم متفاوت باشد.با ایستادن یا تحرک بدنی ، به خصوص در دوره های طولانی مدت ، افزایش یابد.در طی یک روز بدترشود.وقتی به پشت دراز می کشید درد آرام شود.اختلال در باروریبا گذشت زمان ، واریکوسل ها بزرگ می شوند و بیشتر مورد توجه قرار می گیرند. واریکوسل توصیف شده است که مانند "کیسه ای از کرم ها" به نظر می رسد. این وضعیت ممکن است باعث بیضه متورم شود ، تقریباً همیشه در سمت چپ.طناب اسپرماتیک خون را به بیضه ها منتقل می کند. علت ایجاد واریکوسل قطعی نیست. با این حال ، بسیاری از کارشناسان معتقدند که واریکوسل هنگامی ایجاد می شود که دریچه های داخل وریدهای بند ناف از جریان مناسب خون شما جلوگیری کنند. پشتیبان حاصل از آن باعث گشاد شدن رگها (گشاد شدن) می شود. این ممکن است به بیضه آسیب برساند و منجر به وخامت باروری شود. واریکوسل ها اغلب در دوران بلوغ تشکیل می شوند. واریکوسل ها معمولاً در سمت چپ رخ می دهند ، به احتمال زیاد به دلیل موقعیت ورید بیضه چپ است.عوارضواریکوسل ممکن است ایجاد کند:جمع شدن بیضه آسیب دیده (آتروفی). قسمت عمده بیضه شامل لوله های اسپرم ساز است. هنگام آسیب ، مانند واریکوسل ، بیضه کوچک شده و نرم می شود. مشخص نیست که چه عواملی باعث کوچک شدن بیضه می شود ، اما دریچه های سو عملکرد باعث می شود که خون در رگ ها جمع شود ، که می تواند منجر به افزایش فشار در وریدها و قرار گرفتن در معرض سموم خون شود که ممکن است باعث آسیب به بیضه شود. ناباروری واریکوسل ها ممکن است دمای موضعی داخل یا اطراف بیضه را بیش از حد بالا نگه دارند و این امر بر تشکیل ، حرکت (تحرک) و عملکرد اسپرم تأثیر می گذارد.روشهای درمانیواریکوسل بیماری خوش خیم است ولی درمان داروئی ندارد. روشهای درمانی شامل جراحی یا روش فرستادن لخته (آمبولیزیشن) از طریق سوراخ پوستی و وارد شدن به سیستم وریدی می باشد. اساس روشهای جراحی، بستن وریدهای گشاد شده بیضه می باشد. انواع روشهای جراحی شامل:روش میکروسکوپیک اینگوینال یا ساب اینگوینال: این روش کمترین عوارض عمل را نسبت به سایر روشها دارد و از این نظر بهترین است. زیرا با میکروسکوپ شریان بیضه و عروق لنفاوی مورد توجه قرار می گیرد و از آسیب آنها جلوگیری می شود. شکاف عمل اینگوینال در حد کمی بالاتر از کشاله ران می باشد. و در نوع ساب اینگوینال پایین تر از کشاله ران است.روش اینگوینال و ساب اینگوینال: این روش ها بدون میکروسکوپ انجام می گیرد و عوارض چندین برابر می باشد. محل شکاف مانند روش قبلی است.روش جراحی رتروپریتوان یا high inguinal: در این روش شکاف جراحی در محل بالاتر از دو روش فوق داده می شود.روش لاپاراسکوپیک: در این روش سه سوراخ در ناحیه شکم ایجاد می شود و وارد فضا شکم شده و عمل بستن وریدهای بیضه از این طریق انجام می شود. احتمال آسیب روده یا مثانه و یا عروق بزرگ وجود دارد. این روش برای موارد دو طرفه می تواند انجام گیرد.عوارض عمل جراحیعوارض مهم جراحی واریکوسل شامل:هیدروسل: که تجمع مایع در اطراف بیضه می باشد که گاهی برای رفع آن بایستی جراحی انجام داد.آتروفی بیضه یا کاهش حجم بیضه که به علت آسیب به شریان بیضه رخ می دهد.عود واریکوسلدر بین روشهای جراحی نوع میکروسکوپیک کمترین میزان عوارض را دارد. (2-1%)در روشهای غیر میکروسکوپیک میزان عوارض عود و هیدروسل نسبتاً بالاست. مثلاً در مورد هیدروسل 35-3% و در مورد عود تا 45% موارد دیده شده است.نتایج عمل جراحی واریکوسلباتوجه به اینکه اسپرم ساخته شده در بیضه 65 روز طول می کشد تا مراحل را طی کند و وارد مایع منی شود معمولاً آزمایش منی کنترل سه ماه پس از جراحی انجام می گیرد.پس از جراحی در 80-60% مردان بهبود در آزمایش آنالیز منی دیده می شود و میزان حاملگی 60-20% می باشد.با مراجعه به پزشک متخصص ارولوژی دکتر ناصر شخص سلیم از سلامت خود اطمینان حاصل کنید.اورولوژی یک تخصص پزشکی و از کلمه یونانی (urology) شامل دو واژه ouron به معنی ادرار و logia به معنی مطالعه می‌باشد. متخصص اورولوژی جراحی در زمینه دستگاه ادراری و تناسلی مردان و زنان و همچنین دستگاه باروری مردان می‌باشد. دستگاه ادراری شامل کلیه‌ها، غدد و فوق کلیه (آدرنال) حالب‌ها (لوله‌ای که ادرار را از کلیه به مثانه منتقل می‌کند)، مثانه و مجرای دفع ادرار در مردان و زنان می‌باشد. دستگاه تناسلی مردان هم شامل بیضه‌ها –اپیدیدیم (لوله‌هایی در پشت و چسیبده به بیضه‌ها که محل بلوغ و ذخیره اسپرم می‌باشند)، وازدفران (لوله‌ای که اسپرم را از بیضه به مجرای ادراری منتقل می‌کند)، کیسه‌های منی، پروستات و آلت تناسلی می‌باشد. اورولوژی همچنین شامل درمان دارویی و غیر جراحی بیماری‌ها مثل عفونت‌های ادراری و بیماری خوش‌خیم پروستات و درمان جراحی بیماری‌هایی مثل سرطان‌ها و بیماری‌های مادرزادی و بی اختیاری ادراری می‌باشد.منبع: http://myurologist.ir/