برونشیت چیست؟ علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری

برونشیتبرونشیت نام بیماری است که زمانی ایجاد می شود که لوله های برونش (مجاری که هوا را به ریه های شما می برند) ملتهب می شوند. این لوله‌ها متورم می‌شوند و باعث می‌شود هوا در آنها حرکت کند و تنفس را دشوارتر کند. انواع مختلف برونشیت چیست؟برونشیت می تواند حاد یا مزمن باشد و هر دو نوع علل، درمان و پیامدهای متفاوتی دارند.برونشیت حاد علامت مشخص برونشیت حاد سرفه ای است که معمولاً پس از سرماخوردگی یا آنفولانزا ایجاد می شود و حدود ۱۰ تا ۱۴ روز طول می کشد (اگرچه ممکن است تا سه هفته یا بیشتر طول بکشد).برونشیت مزمن نوع دیگر، برونشیت مزمن، یک بیماری ریوی بسیار جدی تر و غیرقابل درمان است که شامل دوره هایی از سرفه و التهاب مداوم است. این وضعیت باعث تغییرات ساختاری در لوله های برونش می شود. علائم ممکن است شعله ور شوند و با گذشت زمان بهتر و بدتر شوند، اما هرگز به طور کامل از بین نخواهند رفت. (بقیه این مقاله و مقالات مرتبط بر برونشیت حاد تمرکز دارد که اغلب فقط به عنوان برونشیت شناخته می شود.)علائم و نشانه های برونشیتاز آنجایی که برونشیت به طور معمول توسط ویروس های سرماخوردگی و آنفولانزا ایجاد می شود، اغلب با علائمی مانند گلودرد و آبریزش بینی شروع می شود.برونشیت از انتقال عفونت از بینی و گلو به ریه‌ها ناشی می‌شود که منجر به تورم و التهاب در لوله‌های برونش می‌شود که باعث سرفه می‌شود، که می‌تواند خشک باشد، اما اغلب مخاط (خلط) تولید می‌کند که به رنگ زرد مایل به خاکستری یا سبز است.سایر علائم شایع برونشیت عبارتند از:خستگیسرفه کردنآبریزش یا گرفتگی بینیتب با درجه پایینلرزبدن دردسردردتولید خلطسفتی یا ناراحتی قفسه سینهدر صورت مشاهده هر یک از علائم زیر به پزشک مراجعه کنید: خس خس سینهتنگی نفستب مداوم که بیش از سه روز طول بکشد یا هر تب بیش از ۱۰۰ درجه فارنهایت (که می تواند نشانه ذات الریه باشد)سرفه ای که مانع از خوابیدن شما می شودعلائمی که بیش از سه هفته طول بکشدخون در مخاط شمابلغمی که بوی بدی دارداگر یک بیماری مزمن مانند بیماری قلبی یا ریوی دارید و مشکوک به برونشیت هستید، بهتر است به پزشک خود مراجعه کنید، زیرا ممکن است در معرض خطر بیشتری برای عوارض برونشیت باشید. (در مورد عوارض مرتبط با برونشیت در زیر بیشتر ببینید.)علل و عوامل خطر برونشیتبرونشیت معمولاً توسط ویروس هایی مانند آنهایی که باعث سرماخوردگی یا آنفولانزا می شوند ایجاد می شود. اما گاهی اوقات - در کمتر از ۱۰ درصد موارد - می تواند ناشی از عفونت باکتریایی باشد. همچنین اگر در معرض محرک‌های ریه مانند دود، گرد و غبار، دود یا آلودگی هوا قرار بگیرید، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به برونشیت باشید. اگر عفونت های ویروسی که باعث سرماخوردگی و آنفولانزا می شوند گاهی اوقات باعث برونشیت می شوند، ممکن است بپرسید: "آیا می توانم جلوی تبدیل آنفولانزا یا سرماخوردگی به برونشیت را بگیرم؟" لزوماً اینطور نیست.معمولاً سرماخوردگی یا آنفولانزا ناشی از عفونت در اپیتلیوم تنفسی فوقانی بینی است و هیچ کاری نمی توانید برای جلوگیری از گسترش آن عفونت به راه های هوایی تحتانی (که منجر به برونشیت می شود) انجام دهید، زیرا این راه های هوایی بسیار نزدیک به یک هستند. دکتر پیکون به یکدیگر توضیح می دهد. این دو منطقه بسیار به هم مرتبط هستند.درباره عوامل ایجاد کننده برونشیت و سرفه های آزاردهنده همراه با آن بیشتر بدانیدآیا برونشیت مسری است؟از آنجایی که برونشیت حاد معمولاً توسط یک عفونت تنفسی ویروسی یا باکتریایی ایجاد می شود، معمولاً مسری است، اگرچه این عفونت به جای خود برونشیت است که در واقع گسترش می یابد. بنابراین اگر دچار برونشیت حاد هستید، می‌توانید عفونتی را که باعث آن شده است را به کسی منتقل کنید، اما لزوماً به این معنی نیست که عفونت آن شخص به برونشیت حاد نیز تبدیل می‌شود. (از طرف دیگر برونشیت مزمن مسری نیست.)ویروسی که باعث برونشیت می شود ممکن است به روش معمولی از فردی به فرد دیگر منتقل شود - از طریق قطراتی که هنگام سرفه، عطسه یا صحبت کردن فردی که برونشیت حاد دارد، ترشح می شود. هنگامی که فردی که بیمار نیست با سطح یا شیء مانند دستگیره در یا سوئیچ چراغی که ویروس روی آن قرار دارد (مثلاً به دلیل سرفه کردن، عطسه کردن، یا دست زدن به آن توسط شخص روی آن، ویروس‌ها از طریق تماس تماس می‌گیرند). کسانی که عفونت دارند)، و سپس چشم، دهان یا بینی خود را لمس می کنند و اجازه می دهند ویروس وارد بدن آنها شود.مدت زمانی که پس از ابتلا به برونشیت مسری هستید بستگی به نوع عفونت ایجاد کننده آن، میزان فعال بودن علائم و وضعیت کلی سلامتی شما قبل از بیمار شدن دارد. به طور کلی، شما در چند روز اول پس از بروز علائم سرماخوردگی یا آنفولانزا مسری هستید، و احتمالاً تا یک هفته برای آنفولانزا ادامه دارد.اگر عفونت باکتریایی است (که غیرمعمول است) و پزشک آنتی بیوتیک تجویز می کند، پس از ۲۴ ساعت از شروع دارو دیگر نباید مسری باشید.برونشیت چگونه تشخیص داده می شود؟پزشکان معمولا برونشیت را با انجام یک معاینه فیزیکی (که احتمالاً شامل گوش دادن به تنفس شما می شود)، گرفتن سابقه پزشکی و بررسی علائم شما تشخیص می دهند. ممکن است سوالاتی از شما بپرسند که آیا اخیرا سرما خورده اید و چه مدت سرفه کرده اید.پزشک شما همچنین در صورت مشکوک بودن به بیماری دیگری مانند ذات الریه یا آسم ممکن است آزمایش های زیر را تجویز کند:رادیوگرافی قفسه سینه برای بررسی لوله های برونش و ریه ها از نظر ناهنجاری و رد پنومونی آزمایش خون برای بررسی علائم عفونتتجزیه و تحلیل خلط برای کمک به شناسایی نوع عفونت شماتست عملکرد ریه - که برای بررسی آسم یا آمفیزم، به وسیله‌ای دمیده می‌شود تا اندازه‌گیری شود که ریه‌ها چقدر هوا را می‌توانند نگه دارند و با چه سرعتی می‌توانید هوا را به داخل و خارج از ریه‌ها منتقل کنید.طول مدت برونشیتبرای اکثر موارد برونشیت حاد، بیماری معمولاً پس از حدود 7 تا 10 روز بهبود می‌یابد - و علائم اولیه برونشیت حاد، مانند احتقان بینی، سردرد و تب خفیف معمولاً در این زمان بهبود می‌یابند. اما سرفه ممکن است برای دو هفته یا بیشتر ادامه یابد. اگر این علائم اولیه بیش از چند روز طول بکشد، باید به پزشک خود مراجعه کنید تا عوارضی مانند ذات الریه را رد کنید.برونشیت مزمن - نوعی که ناشی از عفونت نیست و مسری نیست - یک بیماری مادام العمر است.درمان و گزینه های دارویی برای برونشیتاکثر موارد برونشیت ناشی از عفونت ویروسی است و معمولاً بدون درمان خود به خود برطرف می شود.از آنجایی که بیماری معمولاً خود به خود برطرف می شود، Picone از اتخاذ رویکردی مینیمالیستی برای اولین بار در هنگام مشاهده علائم حمایت می کند. هیدراته خود را حفظ کنید (مخصوصاً زمانی که تب دارید) و از مصرف دارو خودداری کنید مگر اینکه عارضه زمینه ای مانند آسم داشته باشید. درمان برونشیت با طب سنتی هم یکی از گزینه ها می باشد.با این حال، شما باید علائم خود را برای تغییرات در دفعات سرفه یا قوام مخاطی یا رنگ کنترل کنید. تغییر از شفاف به زرد یا سبز اغلب نشان دهنده عفونت است. اگر سرفه شما تشدید شده یا خلط شما غلیظ شده و زرد یا سبز شده است، باید با پزشک خود تماس بگیرید.زمانی که داروهای بدون نسخه، آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای خانگی و درمان‌های جایگزین و مکمل ممکن است مفید باشند، باید بدانید:داروهای بدون نسخه برای برونشیتبرونشیت حاد معمولاً نیازی به درمان دارویی ندارد، اما پزشک ممکن است مسکن‌هایی مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن (ادویل) را برای تب یا تسکین درد توصیه کند.پیکونه خاطرنشان می کند که داروهای بدون نسخه مانند خلط آور سرفه و ضد احتقان ها برای برونشیت حاد موثر نیستند. او به ویژه اجتناب از داروهای حاوی کدئین را توصیه می کند. در حالی که کدئین ممکن است به سرکوب سرفه کمک کند، همچنین یک مخدر قوی است و لزوماً علت علائم را درمان نمی کند یا بهبودی شما را تسریع نمی کند.در مورد داروهای سرکوب کننده سرفه نیز، شواهد علمی کافی وجود ندارد که نشان دهد آنها موثر هستند. مهمتر از آن، سرفه کردن مخاط روشی است که بدن برای انتقال عفونت‌های عامل ویروس و سایر مواد نامطلوب از بدن شما دارد. اگر پزشک به شما توصیه می‌کند که این دارو را امتحان کنید، باید فقط برای مدت کوتاهی برای سرفه‌های خشکی که خواب خوب شبانه شما را مختل می‌کند استفاده شود.علم پشت استفاده از داروهای خلط‌آور و سرکوب‌کننده‌ها ضعیف است، اما بیماران زیادی را می‌بینیم که احساس می‌کنند از استفاده از آنها سود می‌برند.نکته این است که هر فردی متفاوت است و به این داروها واکنش متفاوتی نشان می‌دهد، و آنچه برای کسی مؤثر است ممکن است برای شخص دیگری مؤثر نباشد.آنتی بیوتیک ها برای برونشیت: چه زمانی کار می کنند و چه زمانی که کار نمی کنندهنگامی که برونشیت توسط یک ویروس ایجاد می شود، که در اکثر موارد برونشیت حاد وجود دارد، آنتی بیوتیک ها عفونت را از بین نمی برند زیرا این داروها فقط به مبارزه با عفونت های باکتریایی کمک می کنند.اگر پزشک از طریق سابقه شخصی، معاینه فیزیکی، آزمایش‌های آزمایشگاهی و سایر ابزارهای تشخیصی تشخیص دهد که عفونت باکتریایی مانند ذات‌الریه دارید، ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند.اما معمولاً آنتی‌بیوتیک‌ها برای برونشیت حاد تجویز نمی‌شوند، مگر اینکه بیماری مزمن ریوی داشته باشد، زیرا نشان داده شده است که آنها فواید بسیار کمی برای برونشیت حاد دارند و احتمالاً منجر به اثرات منفی مانند تهوع، استفراغ و واکنش‌های آلرژیک می‌شوند.همچنین شایان ذکر است که یک مطالعه در سال 2015 نشان داد که بسیاری از پزشکان علیرغم کمپین های بهداشت عمومی برای توقف این عمل، همچنان به تجویز آنتی بیوتیک برای برونشیت حاد ادامه می دهند. (تجویز بیش از حد آنتی بیوتیک ها می تواند به سخت تر کردن اشکال خاصی از ذات الریه، سل و سایر بیماری ها در سطح جهانی کمک کند.)پزشکان برای تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها با فشار زیادی از سوی بیماران مواجه هستند، اما معمولا [برای برونشیت] داروها غیرضروری هستند، زیرا با ویروس‌ها مبارزه نمی‌کنند.درمان های خانگی و درمان های جایگزین و مکمل برونشیتبله، کارهایی وجود دارد که می‌توانید در خانه انجام دهید تا علائم برونشیت را با بهبودی قابل کنترل‌تر کنید. آنها عبارتند از:دوش آب گرم و بخار گرفته بگیرید. استنشاق بخار می تواند به شل شدن ترشحات مخاطی در ریه ها کمک کند. می توانید این کار را در حمام یا با خم شدن روی یک کاسه آب داغ، پوشاندن سر خود با حوله و تنفس بخار انجام دهید.اضافه کردن روغن های ضروری به بخار درمانی را در نظر بگیرید. اگر از کاسه ای برای بخارپز کردن استفاده می کنید، می توانید چند قطره روغن اکالیپتوس (که به عنوان یک آنتی باکتریال نیز عمل می کند) به آب اضافه کنید که ممکن است به باز شدن بیشتر راه های هوایی کمک کند. گزینه های دیگری که ممکن است در کاهش علائم بیماری های تنفسی (مانند برونشیت، سرماخوردگی و آنفولانزا) مفید باشند، روغن درخت چای، روغن آویشن، و روغن نعناع (حاوی منتول، که یک ضد احتقان است) است. به دلیل خطر اسپاسم برونش نباید در کودکان کوچکتر استفاده شود. چند نکته ایمنی مهم که هنگام استفاده از روغن‌های ضروری باید در نظر داشته باشید: بیشتر روغن‌های ضروری باید قبل از استفاده رقیق شوند (مانند استفاده مستقیم روی پوست)، و شما باید فقط از 1 یا 2 قطره روغن برای بخارپز کردن استفاده کنید زیرا بیشتر از آن استفاده می‌کنید. که می تواند غلبه کند.از یک مرطوب کننده استفاده کنید. ممکن است بخواهید یک مرطوب‌کننده را در اتاق خواب خود امتحان کنید تا به مرطوب نگه داشتن هوا کمک کند، که ممکن است به شل شدن خلط و تسهیل سرفه و تنفس کمک کند. ممکن است برای همه کارساز نباشد، اما می توانید آن را امتحان کنید. اگر از مرطوب کننده استفاده می کنید، حتما آن را به طور منظم و کامل تمیز کنید تا کپک یا باکتری جمع نشود.هیدراته بمانید. با نوشیدن مقدار زیادی آب، حداقل هشت لیوان در روز، هیدراته خود را حفظ کنید، که ممکن است به رفع احتقان کمک کند. اگرچه شواهد مبتنی بر علم خوبی وجود ندارد که نشان دهد هیدراتاسیون می تواند ویسکوزیته مخاط شما را تغییر دهد، نوشیدن آب کافی برای سلامت کلی شما مفید است. در برخی افراد، ممکن است تفاوت ایجاد کند.از اسپری بینی یا گلدان نتی استفاده کنید. بینی و سینوس های خود را دو بار در روز با یک اسپری بینی نمکی بشویید (یا از یک قابلمه نتی و 6 اونس آب مقطر گرم مخلوط با ½ قاشق چای خوری نمک استفاده کنید) تا به شل شدن مخاط غلیظ و باز کردن مجرای مسدود شده بینی برای تسهیل تنفس کمک کنید.از مصرف آنتی هیستامین ها خودداری کنید. آنها می توانند ترشحات شما را خشک کرده و سرفه شما را بدتر کنند.کافئین و الکل را محدود کنید (یا اجتناب کنید). آنها می توانند به عنوان دیورتیک عمل کنند و منجر به کم آبی بدن شوند، که آخرین چیزی است که بدن شما در تلاش برای پاکسازی مخاط به آن نیاز دارد.لبنیات را کنار بگذارید. روی آوردن به شیر غیر لبنی و کاهش مصرف لبنیات را در نظر بگیرید. در حالی که تحقیقات نشان می دهد که محصولات لبنی ممکن است تولید مخاط را تحریک نکنند، ممکن است آن را غلیظ تر و تحریک کننده تر کنند. علم پشت این موضوع نیز نامشخص است، اما برخی از افراد گزارش کرده‌اند که اجتناب از محصولات شیر می‌تواند تفاوت ایجاد کند.به حرکت ادامه دهید. پیکون طرفدار قوی ورزش است مگر اینکه تب داشته باشید (در این صورت باید استراحت کنید). "ورزش به محدود کردن پیشرفت بیماری کمک می کند و ایمنی شما را تقویت می کند. همچنین پاکسازی تنفسی را افزایش می دهد. وقتی سیستم را به حرکت در می آورید، این به از بین بردن ترشحات کمک می کند. با این حال، یک تمرین با شدت خفیف یا متوسط را انتخاب کنید تا زمانی که علائم برطرف شوند.علاوه بر این، برخی مکمل ها و گیاهان دارویی در کاهش علائم برونشیت و ایجاد ایمنی مفید هستند. اما شایان ذکر است که شواهد مربوط به این درمان‌ها هنوز به اندازه کافی قوی نیست که قطعی شود. و همیشه مهم است که قبل از استفاده از گیاهان و داروهای طبیعی ابتدا با پزشک خود مشورت کنید، زیرا برخی از آنها می توانند با داروهای دیگری که ممکن است مصرف می کنید تداخل داشته باشند.در اینجا چند مورد وجود دارد که ممکن است کمک کند:مطالعات نشان داده اند که این گل ممکن است به تحریک سیستم ایمنی بدن برای مبارزه بهتر با عفونت هایی مانند سرماخوردگی کمک کند، اگرچه هیچ مدرکی وجود ندارد که عفونت را سریعتر از بین ببرد.گون این گیاه که قرن ها در طب چینی مورد استفاده قرار گرفته است، برای بسیاری از بیماری ها از جمله عفونت های تنفسی مفید است و برای کمک به سیستم ایمنی سالم استفاده می شود. با این حال، هنوز مطالعات کیفی کافی برای تأیید قطعی این ادعاها وجود ندارد.مولین این گیاه که به عنوان علف هرز در ایالات متحده رشد می کند، یک درمان سنتی برای بیماری های تنفسی و گلو است. نوشیدن چای ساخته شده از گل های زرد مالون ممکن است به شل شدن بلغم و دفع آن از مجرای بینی، گلو و ریه ها کمک کند.ویتامین C برخی از مطالعات نشان داده‌اند که مصرف ویتامین C ممکن است به محافظت در برابر عفونت‌های تنفسی کمک کند یا مدت زمان تداوم علائم را کوتاه کند، اگرچه برخی دیگر هیچ فایده‌ای نشان نداده‌اند.روی برخی از مطالعات نشان داده اند که مصرف مکمل روی هر دو تا سه ساعت در روزهای اولیه سرماخوردگی ممکن است طول مدت بیماری را کوتاه کند.سیر، جینسینگ و اندروگرافیس شواهدی وجود دارد که نشان می دهد همه این گیاهان ممکن است به کاهش احتمال سرماخوردگی و آنفولانزا کمک کنند.وقتی فرزندتان برونشیت می گیرد چه باید کرد؟کودکان به همان دلیلی که بزرگسالان دچار برونشیت می شوند: عفونت. و بیشتر اوقات عفونت ویروسی است، همانطور که در بزرگسالان است، اگرچه عفونت های باکتریایی می توانند باعث برونشیت حاد در کودکان نیز شوند.اگرچه هر کسی ممکن است به برونشیت حاد مبتلا شود، شایان ذکر است که کودکانی که سینوزیت مزمن، آلرژی، آسم، بزرگی لوزه‌ها یا قرار گرفتن مکرر در معرض دود سیگار دارند، در معرض خطر بیشتری هستند.علائم برونشیت حاد در کودکان تقریباً مشابه علائم در بزرگسالان است: آبریزش بینیسرفهشکایت از ناراحتی یا عدم احساس خوبلرزتب خفیفبدن درداحتقان و ناراحتی قفسه سینهخس خس سینهگلو درداکثر موارد برونشیت حاد در کودکان خود به خود برطرف می شود و نیازی به دارو ندارد. اما اگر موارد زیر را مشاهده کردید، فوراً با پزشک فرزند خود تماس بگیرید:به نظر می رسد علائم کودک شما بدتر می شودکودک شما علائم جدیدی پیدا می کندکودک شما در تنفس مشکل داردکودک شما تب بالای 100 درجه فارنهایت داردنوزادان و کودکان نوپا می توانند با همان میکروب هایی که باعث سرماخوردگی و آنفولانزا در بزرگسالان و کودکان بزرگتر می شوند آلوده شوند، اگرچه آنها معمولاً به جای برونشیت دچار برونشیولیت (عفونت لوله های تنفسی کوچکتر در ریه ها) می شوند. نوزادان اغلب در برابر میکروب‌ها آسیب‌پذیرتر هستند، زیرا احتمال بیشتری دارد که اسباب‌بازی‌ ها و سایر اشیایی را که دستشان می‌آید لمس کنند و سپس دهان، بینی یا چشم‌های خود را لمس کنند.پیشگیری از برونشیتبهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به برونشیت، کاهش خطر ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا در وهله اول است. در اینجا چند عادت خوب وجود دارد که می توانید برای سالم ماندن و جلوگیری از ابتلا به عفونت دنبال کنید:دست های خود را مرتب بشویید.از تماس نزدیک با افراد زیاد خودداری کنید.سرفه خود را بپوشانید (تا دیگران را آلوده نکنید).از ماسک صورت یا پارچه ای استفاده کنید که بینی و دهان خود را بپوشاند.هر سال واکسن آنفولانزا بزنید.سیگار نکشید (و از قرار گرفتن در معرض دود دست دوم خودداری کنید).از چیزهایی که می‌توانند بینی، گلو و ریه‌های شما را تحریک کنند، مانند گرد و غبار، کپک، شوره حیوانات خانگی، و بخار ناشی از مواد شیمیایی (مانند محصولات تمیزکننده، رنگ یا لاک) دوری کنید. اگر باید از این محصولات استفاده کنید، از ماسکی استفاده کنید که بینی و دهان شما را بپوشاند.یک رژیم غذایی سالم داشته باشید و به اندازه کافی بخوابید تا سیستم ایمنی خود را قوی نگه دارید.عوارض برونشیتدر حالی که برونشیت حاد معمولاً پس از بهبودی از بیماری منجر به مشکلات تنفسی طولانی مدت در افراد سالم نمی شود، افرادی که بیماری های زمینه ای ریوی یا قلبی دارند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای عوارض سلامتی مانند ذات الریه یا شعله های آسم باشند. حملات مکرر برونشیت حاد می تواند به ریه ها آسیب برساند که می تواند منجر به برونشیت مزمن شود.کودکان و افراد مسن اغلب در برابر عوارض ناشی از برونشیت آسیب پذیرتر هستند. افراد دیگری که ممکن است در معرض افزایش خطر عوارض باشند عبارتند از افراد مبتلا به سرطان ریه، اختلال انسداد مزمن ریه (COPD)، دیابت، آسم یا بیماری قلبی عروقی، و همچنین افرادی که برای آنفولانزا، ذات الریه یا سیاه سرفه واکسینه نشده اند. (سیاه سرفه). در اینجا برخی از عوارض وجود دارد که باید از آنها آگاه بود:ذات الریه اگر علائم برونشیت شما (مانند سرفه و خستگی) پس از چند هفته بهتر نشد و دچار تنگی نفس، تب یا درد سینه یا شانه می‌شوید، پزشک ممکن است شما را از نظر ذات‌الریه ارزیابی کند. ذات الریه زمانی رخ می دهد که عفونت به خارج از برونش ها و به بافت ریه گسترش یابد. این منجر به پر شدن کیسه های هوایی کوچک در ریه ها از مایع یا چرک می شود.برونشیت در هر کسی می تواند به ذات الریه تبدیل شود، اما کسانی که شرایط زمینه ای دارند و سیستم ایمنی ضعیفی دارند به ویژه در معرض خطر عوارض جدی تری هستند. در افرادی که بیماری قلبی دارند، اگر بیماری به‌عنوان برونشیت محدود شود، علائم زیادی مانند بدتر شدن سطح اکسیژن یا تنگی نفس ندارند.» اما اگر عفونت باعث اسپاسم مجاری هوایی شود یا به ذات الریه تبدیل شود، کار تنفس افزایش می‌یابد و سطح اکسیژن نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد که به طور بالقوه می‌تواند وضعیت قلب را بدتر کند.شعله ور شدن آسم اگر آسم یا بیماری مزمن ریوی دیگری دارید، برونشیت حاد ممکن است شعله ور شود. ریزو توضیح می‌دهد: «افرادی که آسم یا بیماری مزمن ریوی مانند COPD دارند، درجاتی از التهاب برونش را دارند. برونشیت منجر به التهاب بیشتر می شود که می تواند منجر به حمله آسم یا تشدید آن شود.بسته به شدت حمله آسم، پزشک ممکن است داروهایی را برای فرونشاندن التهاب راه هوایی و ایجاد تسکین توصیه کند. شما ممکن است به دارو نیاز داشته باشید، اغلب هم یک برونش برای تسکین علائم حاد و هم یک استروئید استنشاقی برای کنترل التهابی که در نتیجه برونشیت حاد شعله‌ور شده است.چند نفر به برونشیت مبتلا می شوند؟برونشیت حاد شایع است - تخمین زده می شود که 5 درصد از بزرگسالان هر سال به برونشیت مبتلا می شوند و حدود 90 درصد به دنبال درمان پزشکی هستند. (حدود 10 میلیون مراجعه به پزشک در سال به دلیل برونشیت است.) در ایالات متحده، برونشیت حاد به عنوان یکی از 10 بیماری شایع در میان بیماران غیر بستری شناخته می شود.