دوره باشگاه محتوا، برام مفیده؟

نمی دونم برای شما هم پیش اومده یا نه. وقتی من، دقیقا همون جایی ایستادم که برای رسیدن بهش خیلی تلاش کردم، یا دارم با عشق یه کاری رو جلو می برم و به قول بعضی ها «رویام رو زندگی می کنم»، یهو کل دنیا جلوی چشمم متوقف می شه! گیج و گنگ، وسطش می مونم با یه سوال: «خب که چی؟»همین ۳ تا کلمه ساده کافیه تا کل تلاش ها، شوروشوق ها و رویاهام رو زیر سوال ببره.دو ماه پیش، وقتی غرق انجام مشقِ عشق های باشگاه محتوا بودم و درست زمانی که اصلا توقعش رو نداشتم، یهو این فکر اومد سراغم: «از ۲ سال پیش تا حالا، تو فکر شرکت تو این دوره ای. حالا بعد از این همه تقلا، بهش رسیدی. خب که چی؟ الان اوضاع چی تغییری کرده؟ مثلا آخرش قراره چه اتفاقی بیُفته؟ چرا انقدر تو سرخوشی آخه و …»این خودگویی های منفی، موفق ترین آدم ها رو هم متوقف می کنه؛ اما من فقط با دونستن یه حقیقت، تونستم از شرشون خلاص بشم: مقصدی وجود نداره، همه ش مسیره! ازش لذت ببر.لذت بردن من از باشگاه محتوا با ۲ هفته تاخیر شروع شد. سعی کردم خوب ببینم، خوب بشنوم، خوب بخونم، خوب تعامل کنم و لذت ببرم. احتمالا همه با شنیدن اسم باشگاه محتوا، یاد یه دوره می افتن که قراره سرفصل های مهم محتوایی توش آموزش داده بشه؛ اما فقط همین نیست. این رو مائده ای داره می گه که ۹۰٪ دوره های محتوایی خاورمیانه و خاور دور رو شرکت کرده و خاطرات تلخ زیادی در این باره داره. تجربه من از باشگاه محتوا، فراتر از یادگیری یه تولید محتوای ساده بود.این دوره، تمرینی شد که من:تو گروه ها راحت تر نظر بدم؛تو شبکه های اجتماعی فعال تر باشم؛به مفاهیم بازاریابی محتوایی، با دقت بیشتری توجه کنم؛در برابر بازخورد ها، ظرفیت خودم رو بالا ببرم؛توانایی های خودم رو بیشتر جدی بگیرم؛و از همه مهم تر، از پشت اسم برندها و شرکت ها بیرون بیام و با اسم خودم محتوا منتشر کنم.باشگاه دوست‌داشتنی منجایی شنیده بودم هر مجموعه ای شبیه به مدیر و موسسش می شه. به نظرم راست گفتن.متمم شبیه محمدرضا شعبانعلی شده؛استادسلام شبیه نغمه عقیلی شده؛و باشگاه محتوا شبیه آیدین داریان: صبور، متین، رفیق، صادق و متواضع.توی این باشگاه مهم نیست چه تیپ شخصیتی داشته باشین؛ وقتی وارد این فضا بشین، ناخودآگاه توی چارچوب دوستانه ش قرار می گیرین. علی کاشی از همون روز اول، اصرار داشت که اینجا بچه ها خیلی با هم رفیقن. از اون جایی که من، دوره های زیادی شرکت کرده بودم و تو گروه های بلاتکلیف و تار عنکبوت بسته زیادی عضو بودم؛ تو دلم به این حرف خندیدم؛ اما علی راست می گفت. اینجا بدون اینکه بفهمی کِی و چه جوری، یهو تو جو رفاقتی عجیبی غرق می شدی.همه چیز می تونست بهتر باشه اگه...اگه جلسات شنبه ها، تعاملی تر بود و می تونستیم بیشتر تو کلاس آنلاین با مربی و بچه ها تعامل کنیم.اگه یار کمکی از جلسات دوم و سوم تعیین می شد و کار گروهی مون رو زودتر شروع می کردیم.اگه از حجم بالای فایل های تقویتی در طول هفته کم می شد، در عوض به تعداد هفته های دوره اضافه می شد.اگه تعداد کمک مربی ها بیشتر بود تا مشق عشق ها زودتر تصحیح بشن؛ چون زمانی که غرق مشق های جدید بودیم، تازه بازخوردهای مشق هفته پیش رو دریافت می کردیم و وقتی برای بررسی بیشتر و مرورشون نداشتیم.اگه نمونه واقعی و مرتبط با هر مبحث، در جلسات آنلاین بررسی می شد.محتواپیشگانِ بعد از اینمن شانس این رو داشتم که تو این دوره، با بچه هایی آشنا بشم که برای واژه ها ارزش قائلند و قدر جادوی کلمات رو می دونن. بچه هایی که عموما ساکتند؛ اما تو سرشون ایده های درخشانی دارند. معاشرت با این همه آدم کاربلد، جذابیت باشگاه رو برام، دو چندان کرد. زندگی ۳ ماهه و شبانه روزی با این افراد، هر کسی رو تو مسیر محتوا نگه می داره و خود به خود به مسیر اصلی هدایت می کنه. ما شبیه هم نبودیم؛ اما همه مون یه خونه مشترک داشتیم به اسم باشگاه محتوا و یه رویای زیبا برای حرفه ای شدن.هوا را از من بگیر، جزئی‌نگری را نه!این دوره، برای من یه جایزه ویژه داشت؛ آشنایی با مریم ثبوتی، کمک مربی عزیزم. یادمه روز اولی که پیام خوش‌آمدگویی مربیان رو دیدم، یکم ناامید شدم. مریم خیلی لطیف و ملایم بود و شخصیت‌ش خیلی دور از من به نظر می رسید؛ اما انگار همون راهنمایی بود که مدت‌ها دنبال‌ش می‌گشتم. اولین آدمی بود که جزئی‌نگری من براش اعصاب خوردکن نبود. اتفاقا تحسین‌م می‌کرد. به تمام جزئیاتی که من براشون وقت می ذاشتم، توجه می کرد. همیشه برای پاسخ به سوالام زمان می ذاشت و من از شنیدن تحلیل های دقیقی که از کارهام داشت، کیف می کردم.مائده بعد از باشگاهمن نه برای فرصت کارآموزی، تو این دوره شرکت کردم نه برای امتیاز بالا. این دوره رو انتخاب کردم تا خودم رو به چالش بکشم و متوجه بشم که دقیقا کجای دنیای محتوا وایسادم؟ طبیعتا خیلی خوشحالم که تا اینجای کار جز نفرات برتر بودم و هیچ وقت به اندازه الان، مطمئن نبودم که تو رزومه م بنویسم: کارشناس بازاریابی محتوایی.باشگاه مثل چراغ راهی بود که مسیر کاری من رو برام روشن کرد. از جلسه ۴ و مبحث استراتژی ساستک همه چیز برام رنگ دیگه ای گرفت و برای من، جز شیرین ترین جلسات بود. از وقت گذاشتن براش خسته نمی شدم و با همه سختی هاش، عجیب دوستش داشتم. تا اینکه تو چالش آخر که دوباره پای ساستک وسط اومد، متوجه شدم که چقدر تحلیل رقبا، چیدن استراتژی و تنظیم برنامه رو دوست دارم.اگر شما هم، از گشتن تو دنیای کلمات، لذت می برین و دلتون می خواد با یه جمع یک دل، راهیِ مسیر محتوا بشین؛ فرصت رو از دست ندین. یه سر به سایت باشگاه محتوا بزنین که چیزی به شروع فصل هشتم نمونده.