داستان ترسناک

چهار ماه از بارداریم می گذشت ، حالم اصلا خوب نبود . انقدر ویارم شدید بود که در طول دو ماه و نیم گذشته چیزی به جز تخمه و آب نخورده بودم .روزهای اخر احساس می کردم زبونم تو دهنم باد کرده و انگار داره کنده میشه !روزی نبود که با گریه ارزوی مرگ نکنم . هر کسی یک چیزی می گفت و نظری داشت ولی من بی رمق تر از اون بودم که به توصیه های خاله خان باجیها عمل کنم فقط صحبت های دکتر تو گوشم زنگ می زد که : ویارت سخته عزیزم و فقط باید تحمل کنی اما به خودت تلقین نکنپرسیدم تا کی ادامه داره کی تموم میشه ؟وقتی اشکهام رو دید به ناچار جواب داد : ممکنه تا موقع زایمان ادامه داشته باشه .مثل جنازه ای گوشه خونه مادرم افتاده بودم آخه تحمل خونه خودم رو نداشتم اصلا تحمل هیچ چیزی رو نداشتم .کسی نشنیده بود که یک زن حامله به صدای خواننده ها و چهارچوبهای فلزی ویار داشته باشه اما من بد شانس حتی به شکل مثلث هم ویار داشتم . به رنگ زرد به صدای دوبلورها تلوزیون و ...زندگی مثل جون کندن سپری می شد ، هر روزش اندازه یک هفته طول می کشید .تا اون روز صبح که احساس کردم بچه تو شکمم تکون خورد !حس عجیبی بود چند دقیقه مات و مبهوت بودم از ویارم خبری نبود انگار دنیا ایستاده بود ولی ، این حس عجیب فقط چند لحظه طول کشید چون بلافاصله بعدش انچنان حالت تهوع و سرگیجه ای بهم دست داد که از هوش رفتم .نزدیک عصر بود هوای غروب زمستون رو به تاریکی می رفت که احساس کردم بدنم به شدت داغ شد ! انقدر حرارت زیاد بود که سراسیمه به طرف حیاط دویدم و تو تاریک روشن غروب و سرمای خشک بهمن ماه وسط حیاط نشستم .یک چیزی روی زبونم تکون میخورد مثل ماهی کوچکی که تو دستت تقلا میکنه !به طرف سرویس بهداشتی گوشه حیاط رفتم و تو اینه به زبونم نگاهی انداختم اما چیزی که میدیدم باور کردنی نبود ! پوست زبونم کنده شده بود یک لایه از زبونم که در طی چند ماه قبل به دلیل کمبود غذا و نوشیدنی نم کشیده بود و به رنگ سفید در امده بود ، کنده شد .بی حال تر از قبل از سرویس بهداشتی خارج شدم هنوزم بدنم داغ بود که متوجه شدم قطره ابی سرد پشت دستم چکید . به هوای بارون سرم رو بالا بردم تا قطراتش به صورتم بخوره ولی ...صدای جیغ عجیب تعداد زیادی گربه به گوشم میرسه احساس میکنم یک جایی دارن روشون اب جوش می ریزن اما از چیزی که رو پشت بوم همسایه می دیدم صدای گربه ها رو فراموش کردم و نفسم بند اومد . مگر ممکنه ؟بچه یک ساله ای که به زور تعادلش رو لب بوم حفظ می کرد و هر لحظه ممکن بود سقوط کنه .خواستم فریاد بزنم تا یک نفر به کمکش بیاد اما به جای فریاد فقط آه عمیقی از گلوم خارج شد و لحظه ای که بچه در حال سقوط بود زن برهنه ای پشت سرش ظاهر شد و بچه رو در اغوش کشید !به علت نور کم نتونستم صورت بچه و زن رو ببینم اما مطمئن بودم که زن برهنه است . فقط برق لبخند کریهش رو و اون حس بد از حظورشون باعث شد دیگه نتونم سرپا بمونم و روی زمین افتادم .صدای گریه مادرم رو می شنوم چشمام رو باز میکنم خودش رو انداخته روی من و با صدای بلند خدا رو صدا میزنه !کم کم متوجه میشم که به شدت دارم تکون می خورم انقدر شدید که مادر هم با من بالا و پایین میاد . تمام تنم خیس عرقه ! عرقی سرد که با هر تراوشش احساس جون دادن دارم .پدرم رو میبینم که مستاصل سعی میکنه به مادرم کمک کنه و با دو پتو وارد اتاق میشه هر دو پتو رو روی پتوهای قبلی می ندازن ، انگار یک کوه روی سینم گذاشتن .چند لحظه می گذره . اولین باره که گریه پدر رو میبینم اگر هر وقت دیگه بود شاید از غصه دیدن اشک پدرم می مردم ولی در اون لحظه هیچ حسی نداشتم ؛ هیچ حسی !سرما از نوک انگشتهای دست و پاهام وارد بدنم می شد سرمایی عجیب که تا اون شب حس نکرده بودم پدر و مادرم در تلاش بودن که همسرم سراسیمه وارد اتاق شد !دیگه صداها رو تشخیص نمیدادم ، چهره ها تار می شدند .فقط کلمه آمبولانس تو گوشم زنگ می زد .سرما به آرنج و زانوهام رسیده بود و حس بی تفاوتی عجیبی داشتم دیگه احساس تعلق و ناراحتی برای پر پر زدن خانوادم نداشتم انگار داشتم از غریبه ها جدا می شدم و به ارامش سرد و تاریکی که بهش تعلق داشتم برمیگشتم که همه چیز تاریک شد ومغزم خاموش شد ...چشمهام رو باز میکنم . همه جا تاریک و گرمه . احساس میکنم کوهی رو سینم سنگینی میکنه .تنم خیس و بی رمقه ! مادرم رو صدا میزنم به سرعت لامپ اتاق روشن میشه و مادر و پدرم به همراه همسرم وارد اتاق میشن .مادر هنوز گریه میکنه و میگه : الاهی مادرت بمیره به جاتپدر و همسرم با ناباوری بهم زل زدن انگار چیز عجیبی میبینند !به زحمت کلمه اب رو بیان می کنم و از مادرم میخوام سرش رو نزدیک تر بیاره .بی حال تر از اون هستم که بابت اینکه جامو خیس کردم خجالت بکشم و این موضوع رو بهش میفهمونم .با اشاره مادر پدر و همسرم از اتاق خارج میشن . مادر هنوز اشک میریزه اما خوشحاله که دخترش زندس !پتوهارو که نمیدونم. چند دقیقه یا چند ساعت قبل روم تلنبار کردند ، کنار میزنه و از دیدن چیزی وحشت میکنه !دوباره به تاریکی فرو میرمصبح زیبایی رو از پشت پنجره ای نا آشنا می بینم . همه جا سفید و ارومه . گرم و خوب به اطراف نگاهی میکنم و متوجه میشم که تو بیمارستانم .یک هفته بعد تو حیاط خونه پدرم نشستم و به پشت بوم همسایه نگاه میکنم .حسی بهم میگه بین مرگ فرزند تو شکمم و اون زن و بچه رو پشت بوم یک ربطی وجود داره !! چهار ماه از بارداریم میگذشت ، ابتدای داستان هست.