رمان درون و بیرون

◀ درون و بیرون ▶ ( فصل 1) 1# ساعت هفت بامداد بود که با آن آهنگ مسخره که بتی روی گوشی اش گذاشته بود، بیدار شد. پتو را از روی خودش کشید و از تخت بلند شد. به سالن پذیرایی که رسید، برای خودش قهوه ای ریخت و مشغول خوردن آن شد، یاد خاطرات دوران کودکی اش افتاد که بلد نبود قهوه درست کند و لبخندی بر روی لبش شکفته شد، غرق در این فکر بود که کاغذی که روی میز بود، توجه اش را جلب کرد. نزدیک تر شد تا بتواند نوشته هایش را بخواند. ناگهان فنجان قهوه از دستانش افتاد روی زمین و شکست... دزدان بیرحم بتی را گروگان گرفته بودند و از لوکاس مبلغی پول خواسته بودند. در پایین کاغذ با لحن تهدید آمیزی نوشته شده بود: فقط تا ساعت 3 وقت داری وگرنه...... وگرنه شو دیگه خودت خوب میدونی! لوکاس با خواندن این متن خیلی هول شد، سریع به گوشی بتی زنگ زد و دید گوشی اش خاموش است. خیلی هول شد و از هوش رفت. از وقتی پدر و مادرش فوت کردند، خیلی میزان مدریت بحرانش ضعیف شده و در مقابل هر مشکل کوچکی هول میشد و قدرت تفکر را از دست میداد. چند ساعت بعد به هوش آمد، گوشی اش را روشن کرد ساعت 1 شده بود! با عجله مبلغ خواسته شده را تهیه کرد و حاضر شد تا به مکان معین شده برود. سریع تاکسی گرفت و خود را به آن کوچه برد، ناگهان مردی که کلاه ایمنی پوشیده بود سوار بر موتور سیکلتی با طرح اسکلت به سمت او نزدیک شد......2# لوکاس کمی از این کار مضطرب شد، اما به نجات جان بتی فکر کرد و برای کارش مصمم شد. موتورسوار از روی موتور پیاده شد و به سمت لوکاس حرکت کرد. لوکاس کیف پول را به او داد که ناگهان مرد با تفنگی گلوله ای را به سمت لوکاس شلیک کرد، لوکاس جاخالی داد، اما دو نفر او را از پشت گرفتند ، اما او که هنر های رزمی بلد بود ضربه ای محکم به به نقطه ی خاصی از گردشان وارد کرد که منجر به بیهوش شدنشان شد، یکدفعه لوکاس دید که مرد موتورسوار کیف پول را برداشته و از کوچه خارج شده ، لوکاس با سرعت به سمت مرد رفت، اما دیگه نوشدارو بعد مرگ سهراب! مرد ده ها متر از او دور شده بود، گوشه ای نشست مشغول افسوس خوردن که دیگر هیچ وقت نمی تواند بتی را ببیند ، اما یاد حرف های پدرش افتاد که همیشه میگفت: پسرم، اگه زندگی تو رو توی شرایط سخت گذاشت،نگو چرا من؟ بگو نشونت میدم! لوکاس که این حرف یادش آمد و روحیه اش را از دست نداد، توی کوچه چرخی زد به آن امید که بتواند سرنخی پیدا کند. به پیرهن آن دو مرد که دقت کرد، آرم یک گرگ را دید، کمی که فکر کرد فهمید این آرم یک شرکت ذوب آهن است که در نزدیکی این شهر است، سریع خود را به آنجا رساند، وقتی رسید دید که اینجا قرنطینه شده ، نزدیک تر شد و با میله ای که در آن اطراف بود قفل در را شکست، وارد شرکت شد و همه ی اتاق های آن را گشت، اما متاسفانه چیزی پیدا نکرد، اما ناگهان......#3 ناگهان چند مرد هیکلی که نقاب پوشیده بودند و شبیه نینجا ها شده بودند از روی سقف پایین پریدند، لوکاس خود را سریع مخفی کرد، مردان به سمت راه مخفی ای حرکت کردند و کد خاصی را زدند، لوکاس هم همانکار را انجام داد و وارد سازمان مخفی شد، همان موقع لوکاس با صحنه ی عجیبی رو به رو شد! خزانه ای از طلا و چند صد نیروی مسلح و چندین تانک و تفنگ آنجا بود، لوکاس هول کرد، تازه فهمیده بود وارد چه بازی کثیفی شده بود، احتمال داد که این گروه همان باند خطرناک و تحت تعقیب است که چند بار به سازمان های دولتی حمله کرده بودند، سریع به عقب برگشت و می خواست فرار کند و این اطلاعات را به پلیس ویژه گزارش دهد ولی ناگهان چند نگهبان متوجه او شدند و او را گرفتند و.......#4 بعد از چند روز در اسارت و کمبود غذا آنها لوکاس را پیش رهبرشان بردند، لوکاس با خود گفت: لابد طرف شخص خیلی مهمیه که حاضر نشده خودش رو نشون بده و با صدای رمزگذاری شده و دوربین مدار بسته او را می بیند. رهبرشان بعد از چند سوال از لوکاس دستور قتلشو صادر کرد، چند نفر به سمت لوکاس یورش بردند ولی او سریع با دندانش طنابی که آن بسته شده بود را جوید و از دیوار های اتاق بالا رفت، سریع شروع به دویدن کرد تا از دست آنان فرار کند، رهبرشان به یکی از تک تیراندازان ماهر و کهنه کارشان به نام جک که قاتل حرفه ای بود و کسی تا حالا از چنگ او فرار نکرده بود، دستور داد تا لوکاس را با تیر بزند ولی کمی فکر کرد و با خود گفت اگر این پسر اطلاعاتی داشته باشد که به دردمان بخورد چی؟ اگر از پلیس مخفی باشد و بتواند مکان فرماندهی شان را بگوید چی؟ همین فکر باعث شد تا رهبرشان نظرش را عوض کند و به جک بگوید که لوکاس را زنده می خواهد، جک هم تیری به شانه ی لوکاس زد.......#5 و او زخمی شده و کم کم داشت بیهوش میشد تا اینکه به سرانجام کارش فکر کرد قدرت گرفت و با وجود خونریزی زیادش توانست خود را سرپا بگیرد و با سرعت مسیرش را ادامه دهد و همچنین حواسش به تیر های جک هم بود، بعد از چند دقیقه خود را در خروجی سازمان مخفی رساند و با سیم های خاردار برق دار مواجه شد، به سختی بدنش روی سیم ها کشید و با درد و زخمی وصف نشدنی آن سازمان را ترک کرد، با عجله خود را به نزدیک ترین بیمارستان رساند و چند روز در آنجا ماند تا جراحت هایی که از مقابله با تبهکاران برداشته بود ترمیم شود. بعد از مرخصی از بیمارستان با پلیس بین‌المللی ای به نام الکس که اتفاقا دوستش بود، ملاقات کرد و از سیر تا پیاز ماجرا را برایش تعریف کرد. بعد از چند روز الکس با گروهی از همراهانش به آن محل هجوم بردند، اما آن رهبر پست فطرت که همچین اتفاقی را پیش بینی کرده بود، آن محل را کاملا پاکسازی کرده بود و آن محل را ترک کرده بود، چندین سال خبری از آن سازمان و بتی نشد تا الان که لوکاس 32 ساله شده بود........(پایان فصل 1) نویسنده: بنیامین محمدی پور ✏حتما نظرات خود درباره ی این رمان را بگید؟ و اگر مایلید که ادامه ی این رمان هم بنویسم عدد 1 و در غیر این صورت عدد 2 را بفرستید ?