آنچه از چالش طاقچه ۱۴۰۰ دامن‌گیرم شد: جایزه و حسرت

روزهای ابتدایی امسال بود که در یک کانال تلگرامی از چالش کتابخوانی طاقچه مطلع شدم. من هم سر و گوشی جنباندم و با خواندن این مطلب فهمیدم ماجرا از چه قرار است. گویا فروشگاه الکترونیک طاقچه یکی دو سال است چالشی برای کتابخوان‌تر کردن مردم می‌گذارد. چالش‌ش اینجوری است که هر ماه باید طبق موضوعی که از قبل مشخص شده یکی از کتاب‌های طاقچه را بخوانیم. البته اجباری در خواندن از خود اپلیکیشن نیست. فقط کافی است همان نشری را بخوانید که در طاقچه وجود دارد. دلیل این مسأله این است که در انتهای هر ماه باید به اندازه‌ی ۵۰۰ کلمه در ویرگول درمورد کتاب‌هایی که خوانده‌ایم بنویسیم.چالش طاقچهموضوعاتی که باید طبق‌شان بخوانیم هم براساس دو دسته‌ی 《پیر طریقت》و 《اول راه》مشخص می‌شوند. درواقع این نکته را درمورد چالش خیلی دوست دارم. اگر کتابخوان حرفه‌ای باشید کتابی برایتان هست. نباشید هم همینطور. من و دوستم پریسا چالش پیر طریقت را انتخاب کردیم. البته آنقدرها پیر هم نیستیم در این راه ولی خب چالش همین چیزهایش است که می‌چسبد: موقعیت‌هایی که خارج از منطقه‌ی امن اند.یکی از این موقعیت‌ها کتابی است که همین حالا مشغول خواندنش ام: کتاب جنایت و مکافات داستایفسکی. قبل از اینکه این کتاب را بخوانم سه تا از کارهای کوتاه او را خوانده بودم. اما خب همیشه شیرجه زدن به سمت کارهای طولانی‌تر و معروف‌تر آسان نیست. گاهی این حس به آدم دست می‌دهد که شاید هنوز آماده نیستم فلان کتاب را بخوانم؛ یا وای چقدر طولانی است، شاید تنبلی کنم و چیزهای شبیه به این. اما خب خوبی با چالش خواندن و مخصوصا خواندن با یک دوست این است که باید جایی جواب پس داد. مخصوصا در چالش طاقچه که باید آخر ماه درمورد آن کتاب چیزی بنویسی این حس بیشتر هست. و خب این را شخصا دوست داشتم. اگر نگاهی به بقیه‌ی نوشته‌های ویرگولم بیندازید سه چالش قبلی تکمیل شده را می‌بینید. من و پریسا موفق شدیم. طاقچه هم البته با خوش‌قولی تمام هر بار که یک کتاب را تمام کردیم یک تخفیف ۶۰ درصدی برای ماه بعدی بهمان داد. آخر فصل بهار هم که هر سه تا کتاب تمام شد، کد اعتبار ۱۵۰ تومانی اول را برایمان فرستاد. خلاصه اینکه در ماتحت‌مان عروسی بود و آن هم نه فقط بخاطر اعتبار. بخاطر این حس تکمیل کردن. هر وقت یک چیز طولانی را تمام می‌کنم حالم از این رو به آن رو می‌شود.Yay!درمورد جایزه‌اش هم... خب راستش من از این آدم‌های اهل ریسک در خرج‌کردنم. این را یکجوری نوشتم که فکر کنید از قبل برنامه می‌ریزم فلان کار پرریسک را کنم و منتظر نتیجه‌اش باشم. زهی خیال باطل. دقیقا برعکس. هیچ‌ فکری نمی‌کنم و همینطوری بهترین چیزی که جلوی رویم باشد و احساس نیاز کنم را می‌خرم. استدلال درونی‌ام همیشه این است که اگر الان می‌توانم بخرم، چرا نخرم؟ خوشبختانه زمان‌هایی که می‌توانم خیلی بخرم زیاد پیش نمی‌آید و از گذر این عادت فعلا اتفاق مهلکی پیش نیامده. این نوع نگاه 《حالا یا هیچوقت》ام به خرید کتاب‌های طاقچه هم سرایت کرد. جای شما خالی دیشب با تخفیف‌های ۵۰ درصدی زرت و زرت خرید کردم. چه کیفی داد! یکی از طرح‌های تخفیف طاقچه روی کتاب‌های پیشنهادی مجتبی شکوری و رادیو راه اعمال شده بود. کلی کتاب درجه‌یک که نصف قیمت بودند. خلاصه اینکه الان یک هزار و پانصدی در اعتبار طاقچه‌ام است که قابل شما را هم ندارد. بخاطر عادت‌هایم است که هیچ‌وقت اعتبار طاقچه‌ام را شارژ نمی‌کنم. فقط هروقت کتابی را نیاز دارم با کارت می‌خرم. خودشناسی ۱۰۱!دیشب که آن همه کتاب باحال را خریدم واقعا یک حسرتی هم به دلم مانده بود. نه از اعتبار بیشتر یا کتاب‌های بیشتر. حسرت از اینکه این جایزه‌ی درجه یک طاقچه هرچقدر هم لذت‌بخش باشد باز هم در گوشی است. من قبلا از طاقچه کتاب خوانده‌ام و فضا و فونت‌ش را خیلی دوست دارم. بزرگترین مشکل ولی خود طاقچه نیست. مشکل این است که باید کتاب‌ها را در گوشی بخوانم و صفحه‌اش اصلا راحت نیست. تبلت قدیمی‌ام را هم خیلی وقت است که دور ریختم. لپتاپ هم که اصلا حرفش را نزنید، کتاب خواندن با آن عذاب است. خلاصه اینکه دلم بدجور یک کتابخوان الکترونیکی می‌خواهد. تا آخر سال که چالش تمام شود و کلی کتاب خوب بخرم، دردسر در گوشی کتاب خواندن ولم نمی‌کند. حتی داشتم فکر می‌کردم این کتاب‌ها را در طاقچه نخرم و فیزیکی بگیرم‌شان. ولی خب دلم نیامد تا قران آخر را خرج نکنم. نمی‌دانم شما برای خریدهایتان خیال‌پردازی می‌کنید یا نه. ولی من خوب خیال‌پردازی می‌کنم. مثلا می‌گویم اگر الان به اندازه‌ی کافی پول داشتم کدام کتابخوان را می‌خریدم؟ و بعد می‌روم توی فروشگاه‌های اینترنتی مثل کمکس و همینطور می‌چرخم. از این کتابخوان به آن یکی. هدف‌گذاری دو ساله و پنج ساله و n ساله. لینک کتابخوان‌هایش اینجاست‌. بعد فکر می‌کنم چقدرش را مامان بابا بهم می‌دهد؟ چقدر را خودم بدهم؟ ای بابا ول کن، اصلا کتاب‌هایم را فقط فیزیکی می‌خوانم. نههههه، دلم نمی‌آید خب! با همان میزان هزینه می‌توانی دو تا کتاب الکترونیک خوب بخری. اصلا آن به کنار. آخر دلم نمی‌آید این کتابخوان باحال پوک ۳ اونیکس را نخرم! آخر نگاهش کنید! خیلی ناز و توجیبی است خب. این سری اونیکس از اندروید هم پشتیبانی می‌کند. یعنی طاقچه و فیدیبو و کتابراه و کلی چیز میز دیگر را می‌شود درش نصب کرد. از این اداهای کیندل را ندارد که انحصاری باشد. بعدش هم عین این است که یک کتاب کوچولوی خوشگل داشته باشی که هزارتا کتاب در آن جا می‌شود. راهش دور است ولی خب خیالش نزدیک و دلنشین! مخلص کلام اینکه چالش طاقچه خوب می‌چسبد؛ خیال‌پردازی هم همینطور. اگر کتابخوان دارید که اصلا خوش‌به‌حالتان می‌شود. اگر ندارید هم خرج کردن اعتبارش دوپامین خوبی ترشح می‌کند. همین هم برای شاد شدن در ایران غنیمت است. اگر دوست داشتید سری به توضیحات چالش در اینجا بزنید. تا آخر سال ادامه دارد.