تقی پورنامداریان شاعر همدانی

استاد «تقی پورنامداریان» شاعر، پژوهشگر و استاد ادبیات فارسی در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، در شهر همدان دیده به جهان گشود. پدرش «رضا پورنامداریان» در شغل قنادی فعالیت می‌کرد و شعر هم می‌سرود و تخلص «ذوقی همدانی» را برای خودش برگزیده بود.وی تحصیلات خود را از کلاس سوم ابتدایی شروع کرد و در رشته ریاضی در زادگاهش دیپلم گرفت و سپس به عنوان معلم مشغول کار شد و تحصیلات خود را در تهران و دوره کارشناسی ارشد در پژوهشکده فرهنگ ایران ادامه داد.پورنامداریان نخستین دانشجوی پژوهشکده بود که به تشویق «محسن ابوالقاسمی» رئیس گروه فرهنگ و ادبیات باستانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران در آزمون ورودی دکتری دانشگاه تهران شرکت کرد و در سال ۱۳۵۸ با دفاع از پایان‌نامهٔ دکتری خود تحت عنوان «رمز و داستان‌های رمزی» به راهنمایی محمدرضا شفیعی کدکنی فارغ‌التحصیل شد.▪کتاب‌شناسی:بیش از ٣٠ کتاب ‌و مقاله شامل پژوهش در آثار مولوی، عطار نیشابوری، بوعلی سینا، سهروردی، احمد شاملو و نیما یوشیج توسط دکتر تقی پورنامداریان منتشر شده است. از آن‌جمله:- مجموعه شعر: ساکن چو آب و روان چون ریگ، سال ۱۳۹۶، انتشارات سخن - سفر در مه: تأملی در شعر احمد شاملو، تهران: انتشارات آبان، ۱۳۵۷ (چاپ سوم، انتشارات نگاه) - خانه‌ام ابری است: شعر نیما از سنت تا تجدد، تهران: انتشارات سروش، چاپ دوم ۱۳۸۳- رمز و داستان‌های رمزی در ادب فارسی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ اول ۱۳۶۴، چاپ ششم ۱۳۸۶، (کتاب سال) - دیدار با سیمرغ (تحلیل اندیشه و هنر عطار)، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، چاپ اول ۱۳۷۴. چاپ چهارم ۱۳۸۶.- درس فارسی برای دانشجویان خارجی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، چاپ اول ۱۳۷۳. چاپ هفتم ۱۳۸۷- داستان پیامبران در کلیات شمس، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، چاپ سوم ۱۳۸۶- در سایه آفتاب (ساختارشکنی در شعر مولوی)، تهران: انتشارات سخن، چاپ دوم ۱۳۸۴- گمشدهٔ لب دریا (صورت و معنی در شعر حافظ)، تهران: انتشارات سخن، چاپ دوم ۱۳۸۴- رهروان بی‌برگ (مجموعه شعر)، تهران: انتشارات سخن، ۱۳۸۱- تصحیح منطق‌الطیر (با همکاری محمود عابدی)، تهران: انتشارات سمت - فرهنگ تاریخی زبان فارسی (تألیف گروهی) - عقل سرخ (دربارهٔ سهروردی) - ساکن چو آب و روان چون ریگ، تهران، انتشارات سخن، ۱۳۹۶- رهروان بی برگ، تهران، انتشارات سخن، ۱۳۸۳▪نمونه‌ی شعر:(۱)[ای کاش] ای کاش!می‌شد که مثل آبدر عین بی‌قراریگاهی پیدا کنم قرار و سکون در لباس برف.ای کاش!می‌شد که مثل برف در این فصلِ سردِ سردگیرم قرار من بر هر بلند و پست.ای کاش!می‌شد که مثل آبدر خانة بلوری خود منزوی شومتا جز در آفتاب نگاهت از خانه رختِ خویش به صحرا نیاورمای کاش!می‌شد که مثل یخ راهِ عبورِ آب ببندم بر این گروهاین جمعِ هفت‌رویِ ریاکارِ نابکار ـتا عکس سیرتشان گرددبر صورت آشکار. (۲)[ای هیچ مقتدر!] شب ناگهان هزار هزاران چراغ رادر ظلمتِ عمیقِ عدم رنگ کردند آشکاردر رنگ‌های شاد شگفت‌آور،در گونه‌گون صور…در رشته‌ سیم‌هایِ فراوانِ رابطه آن نورِ بی‌نمودِ روان چیست غیر هیچ هیچی که هیچ نقش و نشانش ز هست نیست؟سرتاسر جهاناز فیضِ بی‌توقفِ دایم روانِ هیچ در هستی همیشه‌ی خود جاری‌ست از ابتدای دورِ بی‌آغازتا انتهایِ دیرِ بی‌انجام،ای نورِ خود نهانِ جهانی ز تو عیانبگشای چشم دل که ببینم اسرار مستتر ای هیچ!ای هیچ مقتدر!(۳)[زنجیر خواب و جنبش] آن‌گه که ذرّه ذرّهخورشید منتشر در هیأتی تماممجموع می‌شود،تا سر برآورداز قلب این شبانهم شام می‌رسد به سرانجامهم ما و هم جهان.از این شبِ دراز هزاران هزار ساله چقدرتا صبحگاه روز قیامت مانده است فاصله؟ای ماه سرد!در آسمان این شبِ بی‌تابی یکبار هم نشد با رویِ بازِ بَدر بتابی.دروازه‌های محکم زندان نور راکی می‌توان شکست،با این هجوم دایمِ انبوهِ اندهان؟زنجیر خواب و جنبش و شور است این غمان! (۴)[در این روزهای قطبی] چه فرق می‌کند آفتاب طالعم بخوانی در بامداد بهاری دل‌انگیز،یا ابر مظلمم در غروبِ روستاییِ زمستانی دلگیر!مرا بخوان! مرا بخوان!مرا به هر نام که می‌خواهی بخوانکه از خوش و ناخوشدیریست که پرواییم نیست.در این روزهای قطبی که برف بر سر برف می‌باردو تنها گرما سوز سرماهای همیشه است،صدای توست که سرم را گرم می‌کند مرا بخوان!مرا به هر نام که می‌خواهی بخوان!در زیر بارش یکریز برفپس از سال‌ها هنوز هم سال دیده مردی خمیده را می‌بینم که زن بیمارش را بر پشت گرفته دنبال بیمارستان دولتی می‌گرددو زن خود در کفنِ برف رفته بود…گردآوری و نگارش:#زانا_کوردستانیمنابع www.honarbedunemarz.blogfa.comwww.bukharamag.comwww.cafecatharsis.irwww.civilica.comwww.ihcs.ac.ir