شاهنامه خوانی قسمت چهل و نهم

تو قسمت قبل دیدیم که یه داستان جدید با نام«بچه دار شدن سام» شروع شد، قضیه این بود که فعلا از نخ پادشاهی اومدیم بیرون و رفتیم و داستان سام پهلوان ویژه شاه و بچه دار شدنش را خوندیم و خلاصش این بود :سام بچه دار نمیشد دعا کرد و خدا بهش بچه داد اما بچه یه مشکلی داشت،دور رنگ بود یعنی موهاش سفید بود و مشکل دیگه نداشت؛هیچ کس جرات نکرد به سام این خبرو بده(از عوارض گفتن این خبر میشود:حل شدن در اسید ،خوراک سگ شدن، تبدیل شدن به کیسه بوکس را نام برد...) به جز یه دایه که اون هم از مادرای فولاد زره بلکم تیتانیم زره بود!این خانم رفت تو تخم چشم سام نگاه کرد گفت:«بچه ات سالمه، فقط موهاش سفیده»همین خبر کوتاه باعث شد اول سام سه چار تا سکته ریز و درشت و مخلوط و قارچ و پنیر...(جان؟)بزنه بعد هم کلی حرص بخوره که:«خدایا من چیکار کردم که بچم پیرمرده و به مردم چی بگم؟ابروم میره!»خلاصه بچه رو میزاره تو کوه محل زندگی سیمرغ و عین سیب زمینی کاملا بدون عذاب وجدان برمیگرده!زال چو سیمرغ را بچه شد گرْسنه/در همین حین بچه های سیمرغ سر سیمرغ داد زدند:«ننه مگه اسیر گرفتی خوب گشنمونه برو غذا بیار برامون!»به پرواز بر شد دمان از بنه/سمیرغ هم پرواز کرد و ارتفاع کم کرد تا به سمت دامنه کوه برهیکی شیرخواره خروشنده دید/ از بالا یه بچه شیرخوار دیدزمین را چو دریای جوشنده دید/زیرش از بس پاشو کشید بود به زمین اب جوشیده بود!(حاجی شوخی شوخی،با حضرت اسماعیل هم شوخی؟فردوسی نکن اینکارا رو!ز خاراش گهواره و دایه خاک/یه وضعیتی داغونی داشت در این حد که تو خار و خاشاک غلت میزد و دایه اش شده بود خاکتن از جامه دور و لب از شیر پاک/لخت بود و شیر نخورده بودبه گرد اندرش تیره خاک نژند/دورش خاک سرد و بی روحبه سر برش خورشید گشته بلند/خورشید نامرد هم نورشو را مستقیم تنظیم کرده بود رو بچهپلنگش بدی کاشکی مام و باب/ ای کاش پدر و مادرش پلنگ بودند!(مگه میشه پلنگ ادم بزاد؟)مگر سایه‌ای یافتی ز آفتاب/اونموقع حداقل اپشن سایه را داشت!فرود آمد از ابر سیمرغ و چنگ/در این لحظه سیمرغ فرود اومد بزد برگرفتش از آن گرم سنگ/ بچه را گرفت و رفتببردش دمان تا به البرز کوه/ سریع بردش توی کوه البرزکه بودش بدانجا کنام و گروه/جایی که توله هاش زندگی میکردندسوی بچگان برد تا بشکرند/ به بچه دادش و گفت:« منوی امروز بچه مو سفید ادمی زاد هست بخرید به گریشم نگا نکنین»بدان نالهٔ زار او ننگرند/تا به گریه اش نگاه نکنندببخشود یزدان نیکی‌دهش/ خدای بزرگ جون این بچه را زنده نگه داشتکجا بودنی داشت اندر بوش/ که خیلی مونده بود تا بچه بزرگ شهنگه کرد سیمرغ با بچّگان/ سیمرغ به بچه نگاه کردبر آن خرد خون از دو دیده چکان/ به اون بچه گریون نگاه کردشگفتی بر او بر فگندند مهر/ باورتون میشه بچه را به سرپرستی قبول کرد!؟بماندند خیره بدان خوب چهر/ همه ی از خوبی سیمرغ کفشون بریدشکاری که نازک‌تر آن برگزید/شکار نازک تری را پیدا کرد و داد بچه هاشکه بی‌شیر مهمان همی خون مزید/ این وط سر بچه هه بی کلاه میموند چون سیمرغ تخم گذاره و شیرنداره پس بچه هم خون شکارو خورد (چجوری این بچه خون آشام شده خدا میدونه!)بدین گونه تا روزگاری دراز/ با این منوال سالهای درازی گذشتبرآورد داننده بگشاد راز/بچه حالا با فهم کمالات شده بودچو آن کودک خرد پر مایه گشت/وقتی اون بچه بزرگ شدبر آن کوه بر روزگاری گذشت/ روزگار زیادی در ان کوه گذشته بودیکی مرد شد چون یکی زاد سرو/ یه مرد قوی شد مانند درخت سرو قدبلند برش کوه سیمین میانش چو غرو/ چهار شونه و کمرش عین غرو(مزمار،نوعی ساز که درازه و تهش شبیه کاسه است)نشانش پراگنده شد در جهان/این خبر که حضانت یه بچه رو سیمرغ گرفته مثل بمب ترکید!بد و نیک هرگز نماند نهان/به هرحال خوبی و بدی پنهون نمیمونهبه سام نریمان رسید آگهی/ سام وقتی فهمید بچه اش زندساز آن نیک پی پور با فرّهی/و از حال اون پسر خوبش باخبر شدشبی از شبان داغ دل خفته بود/ یه شب ناراحت خوابید(معلومه عذاب وجدان حالشو گرفته!)ز کار زمانه برآشفته بود/ از کاری که کرده بود پشیمون شدچنان دید در خواب کز هندوان/یه همچین خوابی دید که یه هندییکی مرد بر تازی اسپ دوان/ سوار بر اسب با سرعت داره میادورا مژده دادی به فرزند او/بهش مژده داد که بچت بر آن برز شاخ برومند او/الان بزرگ شده و زنده استچو بیدار شد موبدان را بخواند/وقتی از خواب پا شد گفت موبد ها بیان از این در سخن چند گونه براند/ ماجرای خوابو تعریف کرد چه گویید گفت اندر این داستان/ گفت حالا چه نسخه ای دارید بپیچید واسه این ماجراخردتان بر این هست هم‌داستان/ آیا به کله تون راه چاره ای میرسه؟ هر آنکس که بودند پیر و جوان/هر کس که اونجا بود، پیر یا جوونزبان برگشادند بر پهلوان/شروع کردند به ارائه نظراتشون!که بر سنگ و بر خاک شیر و پلنگ/که حاجی جون!سنگ و خاک و شیر و پلنگچه ماهی به دریا درون با نهنگ/ یا نهنگ و ماهی و هرگونه چهارپایی به جز میز!همه بچه را پروراننده‌اند/ همه بچه هاشونو بزرگ کردندستایش به یزدان رساننده‌اند/ و بابت بچه از خدا شکر کردندتو پیمان نیکی دهش بشکنی/ تو این روشو شیکوندی (یعنی مسئولیت بچتو گردن نمیگیری!)چنان بی‌گنه بچه را بفگنی/اون بچه طفل معصومو دور انداختیبه یزدان کنون سوی پوزش گرای/الان برو توبه کنکه اوی است بر نیکویی رهنمای/که اون بر همه نیکی ها راهنماستچو شب تیره شد رای خواب آمدش/ وقتی شب شد خوابید(نه بابا!)از اندیشهٔ دل شتاب آمدش/باز عذاب وجدان اومد سراغش(+سلام اومدم یه ذره فشار بیارم و برم-بیخیال امشب شو وجدان جون! +نچ!)چنان دید در خواب کز کوه هَند/این خواب دید که در کوهی در هند(کلا مخش تو هنده!)درفشی برافراشتندی بلند/نیزه بلند کردهجوانی پدید آمدی خوب روی/جون خوب و صالحی(یه چیزی تو مایه های نجم الدین شریعتی!)سپاهی گران از پس پشت اوی/سپاهی زیاد از پشتش دارن میانبه دست چپش بر یکی موبدی/ سمت چپش یه موبد بودسوی راستش نامور بخردی/ سمت راستش هم دانشمند بوداین داستان ادامه دارد...تو قسمت بعد میفهمیم جونه کیه و واکنش سام به این خواب چه خواهد بود...