اخه ادمم انقد ناامید؟!

وارد حیاط مدرسه میشم..دانش آموزا هرطرف پراکنده شدن و مشغول کار خودشونن..روی نیمکت دلخواهم میشینم..یه نیمکتیه که شاخه های برگ های درخت انقدر بلند شده که به زمین میرسه.وقتی اونجا میشینی،علاوه بر احساس آرامشی که میگیری،هیچکس بهت دید نداره..جای خیلی دنج و آرامش بخشیه(:کتاب "سم هستم بفرمایید"رو از کوله پشتیم درمیارم.دومین باریه که دارم میخونمشتا تمرکزم روی کتاب جمع شده بود و غرق خوندن بودم،یکی بنام "نیلوفر" اومد جلوم و گفت:فاطمه اینا رو ندیدی؟!نمیدونم کدوم فاطمه رو میگه پس گفتم نه.نشست کنارم و من چند لحظه ای به رو به رو خیره شده بودم.تا دوباره قصد خوندن کتاب رو دارم،ازم میپرسه:-چی میخونی؟کتاب رو نشونش میدم..-اوه چه قشنگ+همینطوره:)-خیلی اهل کتابی؟+معتادشم!تو چی؟اهل کتابی؟-نه.فقط یدونه خوندم(اسمشو گفت ولی یادم نمیاد الان)+اوو خوبهکمی که مشغول صحبت میشیم،سکوت دوباره بینمون حاکم میشه.لحظه ای بعد دختری با هودی سفید و چندتا دختر دیگه میان سمتمون.سر به زیر و مودب بهش سلام میکنم.لحظه ای بعد دختر هودی سفید و نیلوفر دستاشونو بهم میکوبونن.باهم راجب موضوعات خارج از مدرسه حرف میزنن و اهمیتی به حرفاشون نمیدمهودی سفید:چی میخونی؟من:جلد کتابو نشونش میدمهودی سفید:چه کتابایی خوندی تا الان؟من:کوری،من پیش از تو،خوشه های خشم و...خیلی زیادن نمیتونم نام ببرمهودی سفید:منم زیاد کتاب میخونم..."شروع میکنه به حرف زدن راجب کتاب ها و هیچ توجهی به حرفاش ندارمو فقط دارم صورتشو انالیز میکنم"من:کتاب سیزده دلیل برای اینکه رو خوندی؟هودی سفید:اسمش آشناعه فک کنم خوندمهمین الان زنگ مدرسه رو میزنن و باید بریم صف"من بلند میشمو میگم:بریم سر صف الان قربانلو(معاونمون)عصبی میشههودی سفید:راستی اسمت چی بود؟نیلوفر:بابا آواعه دیگه.مگه نمیشناسیش؟هودی سفید:نه.معروفی؟من:بودم.مجری سال قبل،شورا،همیار مشاور و...یه دختر دیگه اضافه میکنه:-اهااا من میشناسمت.آوا پزشکی هستی دیگه!هودی سفید:فهمیدم کیی تو!اخرش باهام دست میده و منم با نیلوفر و اونیکی دختره دست میدمو سریع از اونجا دور میشم.اصلا دلم نمیخواد با کس دیگه ای حرف بزنم!وارد کلاس میشم.رفیقمو میبینم و بهش میگم:+امروز بعد از مدرسه میریم پاساژ کتاب بخرم دیگه؟-اره میریمحله!بعد از دوساعت طولانی درس علوم زنگ میخوره و میریم حیاطبا "مرضیه" رفیق از خواهر نزدیکترم،همینجوری که داشتیم حرف میزدیمو قدم میزدیم،چشمم خورد به یه دختره که تنها نشسته بود و بیسکوییت میخورد:+ببین اونو،تنهاست-اره اون همیشه تنهاست..+واقعا؟ینی با کسی نمیپره؟-نه.همیشه تنها میاد"تازه ازش دور شده بودیم که گفتم":+بریم باهاش حرف بزنیم؟_اره بریمرفتیم جلوش و من گفتم:+سلام!تنهایی؟دختر تنها:سلام!اره من همیشه تنهام(با لبخند و خنده تلخی گفت)رفیقم داشت باهاش حرف میزد که گفتم:+میشه بغلت کنم؟-منوو؟جدییی؟(با شوق و ذوق خیلی غمگین)+آرههه!بلند شد و بغلش کردم..احساس تنهایی که توی وجودش بود رو کامل درک کردم..بهش گفتم:+هروقت احساس تنهایی کردی بیا دمکلاسمون صدامون کن بریم بیرونرفیقم:بگی آوا و مرضیه میشناسن!دخترتنها:باشه خیلی ممنونم:)زنگ خورد و همینطور که بغضم گرفته بود به سمت کلاس راه افتادیم..دبیر علومم گفت:سعی کن خودتو دوست داشته باشی.هر روزت بهتر از دیروز باید باشه..و من چقدر به این جمله نیاز داشتم..همکلاسیم،عصابمو بهم ریخت.داشتم کنترل خشممو از دستم میدادم.95روز،هروز رفتم پیش مشاور برای درمان عصبی بودنم.هیچی نگفتم و سریع بطری آبمو برداشتم و سر کشیدم.تا وقتی که آروم نشدم دست از نوشیدن برنداشتم!زنگ پایان مدرسه خورد و رفتیم بیرون از مدرسهاول رفتیم سمت کتابخونه فرهنگسرای نزدیک مدرسهمرضیه رفت کتاب بگیرههمه جا سکوت بود ومنم نمیتونستم جلوی خندمو بگیرم +تو برو من نمیتونم نخندم-باشههههکارش که تموم شد رفتیم سمت پاساژوارد شدیم و دیدیم رو به رومون بساط کتابفروشی به راههداشتیم انتخاب میکردیم که خانومی که معلوم بود فروشندس اومدو سلام دادیم بهشداشت راهنماییم میکرد برای کتابمن:منو یادتون میاد؟اواسط خرداد ماه اومدم ازتون دوتا کتاب ما تمامش میکنیم و ما شروعش میکنیم روگرفتم!فروشنده:اره یادمه.تنها کسی که دوتا جلد کتاب رو باهم برداشت تو بودی!داشت راجب کتاب ها حرف میزد و من چشمم خورد به کتاب"مهمان ناخوانده"من:مرضیه اینو ببین.این کتابو برا کله رنگیم خریده بودم.جناییی دوست داشت(:فروشنده:برا کی گرفته بودی؟مرضیه:برا دوست پسر قبلیشفروشنده بعد از این که سنمو پرسید گفت کتاب بخون.درس خوندن خیلی شیرینه.پسرا ادمو بازی میدن!فروشنده:چندسالش بود؟من:دوم اسفند میره 23 سال:)فروشنده:خب پس سناتون یکم بهم میخورهبعد از گپ و گفت و گوی طولانی،دوتا کتاب برداشتم"عشق زشت" و "وقتی که او رفت"از پاساژ زدیم بیرون و با مرضیه خدافظی کردمو با قدم های تند به سمت خونه رفتمعرق کرده بودم و هوا با اینکه سرد بود ولی من عرق وحشتناکی کرده بودم..امید به زندگیم کم شده..شاید یه روزی تموم شه همه چی..ولی دیگه انگیزه ای ندارم برای زندگی کردن!دلم براش تنگ شده..الان باید با اغوشش،این هوای سرد رو برام گرم میکرد..1402/7/12