بهترین مصاحبه عمرم

۴ سال تو یک شرکت خصوصی کار میکردم،کار کنترل پروژه. باتوجه به وضعیت اقتصادی کشور هر روز وضعیت شرکت ما بدتر میشد،چون قراردادای ما الآن بسته میشد با پول خودمون ولی فردا نرخ دلار سر به فلک میزد.دست برقضا پروژه اصلی شرکت هم بر این اساس و با همین وضعیت بسته شده بود و حتی تو قرارداد ذکر شده بود دلار ۳ هزار و پانصد تومنه و تعدیل هم نداره....خب مطمئن متوجه شدید چه بلایی سر ما کارمندای شرکت و کلا سر شرکت اومد.در یک کلام بد بخت شدیم :)حقوقمون تا ۶ ماهم شد که پرداخت نشه (البته الآن که بیرون از اونجام بیشتره از این مدته)،حقوق ندادن تو شرکت عرف بود،حتی زمان هایی بود که شرکت میتونست همه معوقات رو پرداخت کنه ولی برای زنده نگه داشتن شرکت برای ماه های آینده اینکارو نمیکرد،حتی حقوقه اون ماه رو هم کامل نمیداد،حتی با اون پول پروژه ها جدیدی رو شروع میکرد ولی چون پول کمی بود نمیتونست تموم کنه و عملا ‌‌‌‌‌‌‌پول رو به فنا میداد....کار بجایی رسیده بود که اگر از حقوقت ۵۰ درصد همون ماهشم میدادن،مدیرعامل انتظار تشکر کردن ازش رو داشت.خلاصه با این وضعیت تصمیم به تغییر کار خودم گرفتم و شروع به فرستادن رزومه کردم. واقعا میتونم بگم مصاحبه رفتن یه تجربه خیلی جالب و خوب بود.تمام جاهایی که رفتم و دوست داشتم بشه و اونجا کار کنم نشد و منو نخاستن ولی تمام اونجاهایی که دوست نداشتم بشه و خیلی تمایل نداشتم اونجا کار کنم بهم اوکی دادن و من همشونو بجز مورد آخر کنسل کردم(البته مورد آخرم کنسل کردم ولی بعد برگشتم همونجا). خب دلیلش کاملا واضحه تمام اونجاهایی که دوست داشتم بشه رو در زمان مصاحبه استرس داشتم و تمایل زیادی به اینکه اونجا کار کنم از خودم نشون دادم که باعثه کوچیک نشون دادن خودم شد.اونجایی که گفتن حقوق چقدر و عددی نگفتم بهشون،گفتم هرچقدر عرفه،هرچقدر بدید،حالا صحبت میکنیم و.... باعث شد اونا فکر کنند که من یه آدم بی سابقه ام هرجور با هرشرایطی دنبال کار هستم پس بدرد نمیخورم،ولی برعکس اونجاها که تو مصاحبه با صلابت برخورد کردم،اصلا مهم نبود برام اونجا بشه یا نشه و بعبارتی خوم بودم،شد و همشون اوکی دادن.حتی قبل از اینکه اونا اوکی بدن من تو چشماشون میدیدم برق اینو که منو میخان :) (پیش خودتون شاید بگید چقد مغرور و پررویی،ولی نه دلیلش رو گفتم که چیه)تو این مصاحبه ها یکی بود که عالیتر از بقیه بود. البته نه از نظر کاری از نظر تجربه مصاحبه و درس زندگی!« شرکت مشاوره مالی روشنگران »؛خب طبق معمول تماس گرفتن گفتن فلان ساعت بیا شرکت منم رفتم و (طبقه سوم بدون آسانسور خیلی فشار اومد بهم:) ) و فرم مصاحبه رو پر کردم که ۳ ۴ صفحه بود،بعد ۵۰ ۶۰ تا سوال روانشناسی بود و بعد وارد مهیجترین بخش یعنی مصاحبه حضوری شدم. اون خانومی که فرمارو بهم داده بود اومد صدام کرد و رفتیم تو یه اتاق دیگه که رو میزش پر کاغذ بود. (منتهی کاغذا ترتیب داشتن و منظم بودن،منظورم اینه شلخته نبود،ولی خب بالاخره نمیدونم چرا باید محل مصاحبه همچین جایی باشه،خب جوابش مشخصه چون شما کمترین درجه اهمیت رو دارید برای اونجا! ) دوتا خانم نشستن روبروم و یه آقا. خب برام یه کوچولو سخت بود که چرا سه نفر نشستن روبروم ولی بنظرم استرس نداشتم تو صحبت کردن.خانم ها به ترتیب شروع به سوال پرسیدن کردن و با توضیحات کامل به سوالاشون جواب دادم و جای شبهه ای نموند بین کارام،اون آقا که سیبیل داشت و داشت با یسری چیزای دیگه ور میرفت و بی اهمیت داشت نشون میداد جلسه رو( و من رو ) بعد از این سوالا و بعد از اینکه اونا هیچ حرفی نداشتن پرسید:-دوره رفتی؟+نه نرفتم،ولی به تناسب کارها هرجا که نیاز بوده رفتم یاد گرفتم اون فعالیت رو-با پی ام باک آشنایی+بله در حدی که تو کارم نیازه بطور تجربی یاد گرفتم چون کارفرماهای سخت گیری داشتم.-خب دوره که نرفتی، دانشگاه آزادم که خوندی! از نظر من سابقه کاری نداری!! :)من حقیقتش جواب اون آدم رو ندادم چونکه از طرف شرکت خودم و وضعیت بحرانیش تو فشار بودم و میخاستم هرطور شده از اینجایی که هستم رها بشم و بزنم بیرون.بعدش همون آقا گفت یکی از خانما می یاد باهات که درمورد حقوق باهات صحبت کنه من درخاستیم رو ۳۲۰۰ زده بودم(۳ میلیون و دویست هزارتومن برای یک ماه :( ).وقتی رفتیم تو اتاق اون خانم گفت:-چقد بزنم حقوقو+ چقد بگم-نمیدونم خودت میدونی+بزن ۳۰۰۰ تومن-دیدی که گفتن سابقه کار نداری، ینی حتی روش نشد خودش بگه سابقه کار نداری :)+۲۸۰۰ بزن-۲۵۰۰ میزنم برات+اوکیو من از اون شرکت با اعصاب خورد و له له اومدم بیرون!!در حد یک شکست بزرگ بود برام،طرف با تریلی ۱۸ چرخ از روی من رد میشد انقدر دردم نمی‌گرفت ولی درس بزرگی گرفتم. اینکه اگر کسی برای تو ارزش قائل نیست در ابتدای کار و باهات درست صحبت نکرد نباید بذاری ادامه بده چون باعث رشد اون آدم تو همون وضعیت میشه و برای اون بده و توهم یجوری خورد میشی که اصلا حقت نیست و اون فرد عقده هاش رو سرتو خالی کرده.من میتونستم جواب اون آدم رو با کارهایی که کردم بدم و همه رو بشکل دیگه ای بکنم تو چشمش ولی نکردم. اونها بودن که من رو برای مصاحبه صدا کردن و بمن زنگ زدن،اونها قبل از حضور من رزومه من رو دیده بودن و ....این تجربه بزرگی بود از سکوت کردن در مقابل تهاجم در مصاحبه هام و همیشه به نیکی ازش یاد میکنم چون درس بزرگی رو با تنبیه بمن داد. امیدوارم خوشتون اومده باشه