عملکرد جنسی پیش زمینه ای برای باروری سالم است

عضو تیم تخصصی مرکز درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا گفت: عملکردهای جنسی مناسب هم در زمینه بهبود شرایط جسمی و زندگی معمولی و هم در بهبود شرایط فکری مردان از اهمیت زیادی برخوردار است.دکتر سعید آراسته، متخصص ناباروری مردان در گفتگو با سیناپرس گفت: در حال حاضر یکی از وجوه مربوط به دردهای فیزیولوژیک و طبیعی هر انسان، داشتن عملکردهای جنسی است؛ عملکرد جنسی برای سلامت جسمی و خصوصا روحی مردان و خانواده آنها نقش بسیار مهمی دارد.عضو تیم تخصصی مرکز درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا افزود: طبعا عملکرد جنسی پیش زمینه ای نیز برای داشتن باروری است. مخصوصا باروری هایی که انتظار داریم به موقع و سالم باشند و نتیجه بهتری نیز از آن بگیریم بنابراین داشتن عملکردهای جنسی مناسب هم در زمینه بهبود شرایط جسمی و زندگی معمولی و هم در بهبود شرایط فکری افراد از اهمیت زیادی برخوردار است.وی اظهارداشت:عملکرد جنسی یک عملکرد چند وجهی و چند بعدی محسوب می شود زیرا سلامت سیستم های مختلف بدنی برای داشتن یک عملکرد جنسی صحیح لازم است؛ عملکرد جنسی مستلزم این است که میزان کافی خون رسانی انجام شود تا بتواند عملکرد صحیحی را ایجاد کند. این میزان کافی خون رسانی پیش زمینه هایی دارد. مثلا فرد باید شرایط روحی و فکری و عصبی مناسبی داشته باشد؛ منظور از شرایط عصبی، اعصاب، قسمتی از مغز، نخاع و راه های عصبی هستند که تحریک ها را هدایت می کنند و منجر به تحریک نهایی می شوند.وی ادامه داد: در عین حال شرایط هورمونی و سیستم های خون رسانی(شریان ها) افراد نیز باید خوب باشد. همچنین سلامت سیستم وریدی مردان نیز باید مناسب باشد زیرا در این زمینه نقش مهم و اساسی دارد از اینرو عملکرد جنسی صحیح چند بعد مختلف دارد و سلامت عمومی برای آن نیاز است.افزایش طول عمر نقش مهمی در عملکرد جنسی داردآراسته به سیناپرس پرس گفت: در حال حاضر عواملی مانند اضطراب و استرس، تغییر سبک زندگی در عملکرد جنسی افراد نقش مهمی دارند اما امروزه افزایش طول عمر علت اصلی آن محسوب می شود، زیرا عملکرد جنسی با افزایش سن دچار ضعف می شود؛ حدود 70 الی 80 سال پیش امید به زندگی افراد کمتر از زمان حال بود. طبعا افراد به سنین بالاتر نمی رسیدند که بعدها برای آنها اشکالاتی در عملکرد جنسی شان به وجود آید اما بهبود سطح بهداشت عمومی و عمکرد بهتر طب درمانی اکنون منجر به افزایش سلامت عمومی، طول عمر و امید به زندگی افراد شده است به طوری که میانگین عمر انسان ها از 50 به 70 الی 80 سال رسیده و این مساله در حال حاضر بیشتر در جامعه نمایان شده است.وی با اشاره به وضعیت سلامت جنسی مردان ایرانی نسبت به جامعه جهانی اظهارداشت: اکنون ارزیابی عملکرد جنسی در همه نقاط دنیا بسیار سخت و دشوار است. طی مطالعه ای مشخص شد که بیماران به راحتی می توانند مسائل مختلف سلامت مغز و اعصاب، قلب و عروق، مفاصل و ... را با پزشک عمومی یا خانواده شان در میان بگذارند اما سوال پرسیدن در رابطه با مسائل جنسی برای پزشکان و همچنین پاسخ دهی آن برای مردم سخت و دشوار است. قطعا بازگویی چنین مشکلاتی در جامعه سنتی ایران برای مردان به ویژه افراد مسن که این مشکلات در آنها شیوع بیشتری دارد، بسیار سخت تر است.عضو تیم تخصصی مرکز درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا خاطرنشان کرد: طبق آمارها، مشکلات عملکرد جنسی با گذر زمان و افزایش سن بیشتر می شود. برآوردها نشان داده اند که بیش از 50 درصد افراد بالای 50 سال به صورت گذرا یا طولانی مدت در دوره ای از زندگی شان چنین وضعیتی را تجربه کرده اند. گاهی اوقات این روند برای برخی از افراد ادامه پیدا می کند که بیان یا پیگیری کردن آن برایشان سخت تر می شود.ابتلا به بیماری زمینه ای روند درمان را پیچیده تر می کنداین متخصص ناباروری مردان به سیناپرس گفت: هم اکنون به ازای هر ده نفر مراجعه کننده، احتمال بیماری 4 نفر وجود دارد اما اغلب این افراد دیگر به دنبال اصلاح و درمان بیماری شان نیستند. این مساله با افزایش سن و داشتن بیماری های همراه و زمینه ای ازدیاد پیدا می کند؛ کسانی که بیماری دیابت، فشار خون، سکته مغزی، بیماری قلبی و اشکالات تیروئیدی دارند یا دچار مسائل فکری و روحی مانند افسردگی و اضطراب هستند، در سنین بالا بیش از دیگران با این مشکل مواجه می شوند. احتمال دارد درمان این افراد طولانی تر شود یا نیاز به درمان های پیچیده تری پیدا کنند.وی در پاسخ به این سوال که چند درصد این افراد پس از درمان بهبود پیدا می کنند؟ گفت: میزان درمان این افراد به شرایط جسمی و وضعیت آنها بستگی دارد. به عنوان مثال احتمال جواب دهی افرادی که دچار اشکالات تیروئیدی یا فشار خون هستند، زیاد است اما کسانی که دیابت دارند، احتمال پاسخ دهی شان به روش های درمانی کمتر است. البته به این معنا نیست که اشکال آنها قابل اصلاح نباشد بلکه این افراد درمان طولانی تر و سخت تری در پیش رو دارند. اغلب می توان اصلاح مهم و موثری برای افراد مبتلا به این مشکل انجام داد اما هرچقدر سن بیمار کمتر باشد و بیماری زمینه ای نداشته باشد، احتمال اصلاح مشکل او بسیار زیادتر است.وی یادآورشد: تمامی بیماران باید یک معیار صحیح از بهبود در ذهن شان داشته باشند. به عنوان مثال فردی که در سن 60 سالگی دچار پیرچشمی شده است نباید انتظارش از بینایی مربوط به دوران 20 سالگی اش باشد. روند بهبود او در حدی است که بتواند راه برود. رانندگی کند. اجسام دور و نزدیک را به خوبی ببیند. کارش را انجام دهد و مطالعه کند. درمان او در این حد رضایت بخش و مناسب است. خواسته این بیماران در این قضیه نیز باید معقول باشد؛ اغلب این افراد به نتیجه مطلوب درمانی دست پیدا می کنند.وی در پاسخ به این سوال که آیا می توان با کمک سلول های درمان این مشکل را مداوا کرد؟ به سیناپرس گفت: در حال حاضر سلول درمانی در این زمینه در مرحله مطالعاتی است و هنوز جزو درمان های استاندارد و معتبر جهانی محسوب نمی شود اما در مواردی که درمان های استاندارد و معمولی، اقدامات کمکی و مشاوره ای دیگر جوابگوی بیمار نباشد، می توانیم از روش های جدیدتر مانند سلول درمانی نیز استفاده کنیم. منتها هنوز نتایج و ماندگاری این نوع درمان مشخص نیست. ممکن است هیچ اثری نیز نداشته باشد یا عوارضی به دنبال آورد بنابراین تنها با کسب رضایت افراد می توانیم برای رفع این مشکل از سلول درمانی استفاده کنیم.گفتگو: بیتااکبری