سرطان مثانه یا Bladder cancer

سرطان مثانهسرطان مثانه یا Bladder cancer یکی از انواع سرطان‌های سلول‌های پوششی است. سرطان مثانه دومین سرطان شایع دستگاه ادراری-تناسلی است. سن متوسط برای تشخیص سرطان مثانه ۶۵ سالگی است. میزان بروز سرطان مثانه در مردان بیشتر است. سرطان مثانه در سفیدپوستان بیش از سیاه‌پوستان مشاهده می‌شود.در ایران، مردان چهار برابر بیش‌تر از زنان به سرطان مثانه مبتلا می‌شوند. سرطان مثانه نوع متداول سرطانی است که از سلولهای مثانه شروع می شود. مثانه یک عضله توخالی عضلانی در پایین شکم شما است که ادرار را ذخیره می کند.سرطان مثانه غالباً در سلولهایی (سلولهای ادراری) که در داخل مثانه قرار دارند شروع می شود. سلول های اوروتلیال همچنین در کلیه ها و لوله ها (حالب ها) وجود دارد که کلیه ها را به مثانه متصل می کند. سرطان ادرار می تواند در کلیه ها و حالب ها نیز اتفاق بیفتد ، اما شیوع آن در مثانه بسیار بیشتر است. بیشتر سرطان های مثانه در مراحل اولیه ، زمانی که سرطان بسیار قابل درمان است ، تشخیص داده می شوند. اما حتی سرطان های مثانه در مراحل اولیه نیز پس از درمان موفقیت آمیز می توانند دوباره برگردند. به همین دلیل ، افراد مبتلا به سرطان مثانه معمولاً برای سالها پس از درمان به آزمایشات پیگیری نیاز دارند تا از عود مجدد سرطان مثانه جلوگیری کنند.علائم و نشانه های سرطان مثانهخون در ادرار (هماچوری) ، که ممکن است باعث شود ادرار قرمز روشن یا کولا رنگی به نظر برسد ، اگرچه گاهی اوقات ادرار طبیعی به نظر می رسد و خون در آزمایش های آزمایشگاه نمایان می شود.تکرر ادرارادرار دردناککمردردکاهش اشتهاکاهش وزندردهای استخوانی ودردهای ناحیه مقعد و یا ناحیه لگنتبانواع سرطان مثانهکارسینومای اوروتلیال. که قبلاً کارسینوم سلول انتقالی نامیده می شد ، در سلولهای داخلی مثانه قرار دارد. سلولهای ادراری با پر شدن مثانه و در حالت خالی بودن مثانه منقبض می شوند. همین سلول ها در داخل مجاری ادرار و مجرای ادرار قرار دارند و سرطان ها نیز در آن مکان ها تشکیل می شوند. کارسینومای ادراری شایعترین نوع سرطان مثانه در ایالات متحده است.سرطان سلول کارسینوما. سرطان سلول کارسینوما تحریک مزمن مثانه همراه است - به عنوان مثال ، از طریق عفونت یا استفاده طولانی مدت از کاتتر ادراری. سرطان مثانه سلول سنگفرشی در ایالات متحده نادر است. این بیماری در مناطقی از جهان که عفونت انگلی خاصی (شیستوزومیازیس) یکی از علل شایع عفونت های مثانه است بیشتر دیده می شود.آدنوکارسینوم آدنوکارسینوما در سلولهایی تشکیل می شود که غدد ترشح کننده مخاط در مثانه را تشکیل می دهند. آدنوکارسینومای مثانه بسیار نادر است.عوامل ایجاد بیماریسیگار کشیدن. کشیدن سیگار ، سیگار یا لوله ممکن است با تجمع مواد شیمیایی مضر در ادرار ، خطر سرطان مثانه را افزایش دهد. هنگام سیگار کشیدن ، بدن شما مواد شیمیایی موجود در دود را پردازش می کند و برخی از آنها را از طریق ادرار دفع می کند. این مواد شیمیایی مضر ممکن است به مخاط مثانه آسیب برساند ، که می تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.افزایش سن با افزایش سن خطر ابتلا به سرطان مثانه افزایش می یابد. اگرچه ممکن است در هر سنی رخ دهد ، اما بیشتر افرادی که مبتلا به سرطان مثانه هستند بیش از 55 سال دارند.مرد بودن مردان بیشتر از زنان به سرطان مثانه مبتلا می شوند.قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی. کلیه های شما در فیلتر کردن مواد شیمیایی مضر از جریان خون و انتقال آنها به مثانه نقش اساسی دارند. به همین دلیل ، تصور می شود که وجود برخی مواد شیمیایی در معرض خطر ابتلا به سرطان مثانه است. مواد شیمیایی مرتبط با خطر سرطان مثانه شامل آرسنیک و مواد شیمیایی است که در تولید رنگ ، لاستیک ، چرم ، منسوجات و محصولات رنگی استفاده می شود.درمان قبلی سرطان درمان با داروی ضد سرطان سیکلوفسفامید خطر ابتلا به سرطان مثانه را افزایش می دهد. افرادی که تحت درمان با پرتوی با هدف لگن سرطان قبلی قرار دارند ، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان مثانه هستند.التهاب مزمن مثانه. عفونت یا التهاب مزمن یا مکرر ادراری (سیستیت) ، مانند ممکن است در صورت استفاده طولانی مدت از کاتتر ادرار ، ممکن است خطر ابتلا به سرطان مثانه سلول سنگفرشی را افزایش دهد. در برخی مناطق جهان ، سرطان سلول سنگفرشی با التهاب مزمن مثانه ناشی از عفونت انگلی معروف به شیستوزومیازیس مرتبط است.سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان. اگر به سرطان مثانه مبتلا شده اید ، احتمال ابتلا دوباره به آن وجود دارد. اگر یکی از بستگان خونی شما - والدین ، ​​خواهر و برادر یا کودک - سابقه سرطان مثانه داشته باشد ، ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهید ، اگرچه به ندرت پیش می آید که سرطان مثانه در خانواده ها وجود داشته باشد. سابقه خانوادگی سندرم لینچ ، همچنین به عنوان سرطان روده بزرگ غیرپلی پوزیتی ارثی (HNPCC) شناخته می شود ، می تواند خطر ابتلا به سرطان را در سیستم ادراری ، و همچنین در روده بزرگ ، رحم ، تخمدان و سایر اندام ها افزایش دهد.راه های پیشگیریاگرچه هیچ روش تضمینی برای جلوگیری از سرطان مثانه وجود ندارد ، شما می توانید برای کمک به کاهش خطر ابتلا خود اقداماتی انجام دهید. برای مثال:سیگار نکشید اگر سیگار نمی کشید ، شروع نکنید. اگر سیگار می کشید ، با پزشک خود در مورد برنامه ای که به شما کمک می کند تا قطع کنید ، صحبت کنید. گروه های پشتیبانی ، داروها و روش های دیگر ممکن است به شما کمک کند تا ترک کنید.در مورد مصرف با مواد شیمیایی احتیاط کنید. اگر با مواد شیمیایی کار می کنید ، برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض ، تمام دستورالعمل های ایمنی را دنبال کنید.انواع میوه ها و سبزیجات را انتخاب کنید. یک رژیم غذایی غنی از انواع میوه ها و سبزیجات رنگارنگ انتخاب کنید. آنتی اکسیدان موجود در میوه ها و سبزیجات ممکن است به شما در کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کند.سبزیجاتبراساس شبکه حمایت از سرطان مثانه (BCAN) ، محققان مصرف سبزیجات را با کاهش 10 درصدی خطر ابتلا به سرطان مثانه مرتبط می دانند. سبزیجاتی مانند: گل کلم ، کلم بروکلی ، کلم پیچ ، کلم ، مارچوبه و جوانه های بروسل ، حاوی ترکیب سولفورافان هستند که مطالعات نشان می دهد از رشد سرطان مثانه جلوگیری می کند.مقدار زیادی سبزیجات رنگارنگ و برگ دار مصرف کنید ، زیرا حاوی آنتی اکسیدان هستند. آنتی اکسیدان ها آسیب سلول را ترمیم می کنند و حتی می توانند به جلوگیری از برخی انواع سرطان کمک کنند. این نوع غذاها همچنین دارای خواص ضد التهابی هستند که می توانند با سرطان مقابله کنند.اعتقاد بر این است که رنگدانه های نارنجی ، زرد و قرمز از کلاس آنتی اکسیدان معروف به کاروتنوئیدها بسیار ضروری هستند. می توانید آنها را در غذاهایی مانند سیب زمینی شیرین ، هویج و فلفل پیدا کنید.میوه هاهمان محققانی که دریافتند مصرف سبزیجات می تواند خطرابتلا به سرطان مثانه را کاهش دهد ، مصرف میوه را با 10 درصد کاهش خطر ابتلا به سرطان مثانه در هر وعده ارتباط می دهند. مرکبات مانند لیمو ، پرتقال ، گریپ فروت و لیموترش دارای خواص آنتی اکسیدانی هستند که می توانند محافظ باشند.برای کاهش خطر سرطان ، موسسه تحقیقات سرطان آمریکا پنج وعده میوه و سبزیجات بدون نشاسته را هر روز توصیه می کند. اندازه وعده آن در حدود یک فنجان سبزیجات خام ، نیم فنجان سبزیجات پخته شده یا نیم فنجان میوه است.چایBCAN می گوید ممکن است با هر فنجان چای که روزانه مصرف می کنید ، 6 درصد کاهش خطر ابتلا به سرطان مثانه را کاهش دهید. مطالعات روی حیوانات نشان داده است که ترکیبات پلی فنول از رشد تومور مثانه جلوگیری می کندچای همچنین می تواند خطر ابتلا به انواع دیگر سرطان را کاهش دهد. چای سبز دارای اپی گالوکاتکین-3-گالات است که دارای خواص ضد سرطانی است. محققان هنوز بهترین چای را برای پیشگیری از سرطان مثانه تعیین نکرده اند. چای سبز یا اولانگ تقریباً برابر است با چای سیاه در مطالعات.غذاهای ارگانیکممکن است از خود بپرسید که آیا می توانید با رعایت رژیم غذایی ارگانیک ، از عود سرطان یا رشد آن جلوگیری کنید. تحقیقات اخیر نشان می دهد که یک رژیم غذایی ارگانیک در مقایسه با رژیم غیر ارگانیک در مبارزه با سرطان موثرتر است. برخی افراد نگران هستند که سموم دفع آفات کشاورزان برای تولید غیر ارگانیک باعث سرطان می شوند. محققان در سالهای گذشته بدون یافته قطعی به بررسی این سوال ادامه داده اند. مطمئناً با مصرف غذاهای ارگانیک ، که شامل انتخاب های سالم مانند تخم مرغ ، مرغ بدون چربی و محصولات ارگانیک هستند ، چیزی برای از متضرر شدن وجود ندارد.سرطان مثانه با درجه بالا به سرعت رشد کرده و گسترش می یابد و تهدید کننده زندگی است. سرطان های درجه بالا اغلب نیاز به درمان با شیمی درمانی ، پرتودرمانی یا جراحی دارند. سرطان های درجه پایین غیرتهاجمی به نظر می رسند و شانس کمی برای تبدیل به درجه بالاتر دارند. بسته به مرحله سرطان و سایر عوامل ، گزینه های درمانی برای افراد مبتلا به سرطان مثانه می تواند شامل موارد زیر باشد:جراحی سرطان مثانه.درمان درون سنجی برای سرطان مثانه.شیمی درمانی برای سرطان مثانه.پرتودرمانی برای سرطان مثانه.ایمونوتراپی برای سرطان مثانه.R): جراحی که در آن یک سیستوسکوپ (لوله روشن باریک) را از طریق مجرای ادرار وارد مثانه می‌کنند. ابزاری با حلقه سیمی کوچکی در انتهایش سپس برای برداشت سرطان یا سوزاندن تومور با جریان الکتریسیته بالا فعال می‌شود.سیستکتومی رادیکال: جراحی برای حذف مثانه و گره‌های لنفاوی و اندام‌های مجاور که سرطانی شده‌اند. این جراحی ممکن است زمانی انجام شود که سرطان مثانه به دیواره عضلات حمله کند یا وقتی‌که سرطان بخش زیادی از مثانه را درگیر کرده باشد. در مردان، اندام‌های مجاوری که برداشته می‌شوند، پروستات و کیسه‌های کوچک هستند. در زنان، رحم، تخمدان‌ها و بخشی از واژن برداشته می‌شود. گاهی اوقات، وقتی سرطان به خارج از مثانه گسترش پیدا می‌کند و نمی‌توان به‌صورت کامل آن را نابود کرد، جراحی تنها برای حذف مثانه ممکن است فقط نشانه‌هایی که منجر به سرطان شده‌اند را کاهش دهد. وقتی مثانه باید برداشته شود، جراح روش دیگری را برای خروج ادرار از بدن فرد ایجاد می‌کند.سیستکتومی جزئی: جراحی برای حذف بخشی از مثانه انجام می‌شود. این جراحی ممکن است برای بیمارانی که تومور درجه پایینی دارند که به دیواره مثانه آسیب‌زده است اما به همان ناحیه مثانه محدود شده‌است، انجام شود. ازآنجایی‌که تنها بخشی از مثانه برداشته می‌شود، بیماران بعد از بازیابی خود از جراحی، می‌توانند به‌طور معمول ادرارشان را دفع کنند.انحراف ادرار: جراحی برای ایجاد روشی جدید در بدن برای ذخیره‌سازی و سپس دفع ادرار انجام می‌شود.پرتودرمانیپرتودرمانی روشی است برای درمان سرطان که از اشعه ایکس با انرژی بالا یا دیگر انواع پرتوها برای نابودی سلول‌های سرطانی و همچنین جلوگیری از رشد و تکثیر آن‌ها استفاده می‌کند. دو نوع پرتودرمانی وجود دارد که به شرح زیر است:پرتودرمانی خارجی از دستگاهی بیرون از بدن برای ارسال پرتو به سمت سرطان استفاده می‌کند.پرتودرمانی داخلی از ماده رادیواکتیوی که در سوزن، دانه، سیم یا کاتترهایی که مستقیماً وارد بدن می‌شوند و در نزدیکی سرطان قرار می‌گیرند، استفاده می‌کند.شیمی‌درمانیشیمی‌درمانی یکی از روش‌های درمان سرطان مثانه است که از داروها برای متوقف ساختن رشد سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند، شیمی‌درمانی این کار را با کشتن سلول‌ها یا با توقف تکثیر آن‌ها انجام می‌دهد. وقتی شیمی‌درمانی از طریق دهان یا تزریق وریدی یا عضلانی انجام می‌شود، داروها وارد جریان خون می‌شوند و می‌توانند از طریق بدن به سلول‌های سرطانی برسند. وقتی شیمی‌درمانی مستقیماً به مایع مغزی نخاعی، اندام یا حفره‌ای از بدن مانند شکم تزریق شود، داروها عمدتاً روی سلول‌های سرطانی واقع در آن ناحیه اثر می‌کنند. برای سرطان مثانه، شیمی‌درمانی ناحیه‌ای ممکن است داخل مثانه‌ای باشد. روشی که شیمی‌درمانی به آن صورت انجام شود به نوع و سطح سرطان بستگی دارد. شیمی‌درمانی ترکیبی درمانی است که در آن از بیش از یک داروی ضد سرطان استفاده می‌شود.ایمن درمانیایمن درمانی، درمانی است که از سیستم ایمنی بدن بیمار برای مبارزه با سرطان استفاده می‌کند. مواد ساخته‌شده از طریق بدن یا ساخته‌شده در آزمایشگاه برای تقویت یا افزایش سیستم دفاعی بدن در مقابل سرطان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش درمانی سرطان را بیوتراپی نیز می‌نامند.مهارکننده‌های PD-1، نوعی از ایمن درمانی هستند که در درمان سرطان مثانه مورد استفاده قرار می‌گیرند. PD-1 پروتئینی است که روی سطح سلول‌های T قرار دارد که باعث می‌شود بدن پاسخ‌های ایمنی مناسبی را از خود نشان دهد. وقتی PD-1 روی سلول سرطانی به پروتئین دیگری به نام PDL-1 می‌چسبد، مانع سلول T از کشتن سلول سرطانی می‌شود. سرطان مثانه ممکن است با ایمن درمانی درون مثانه‌ای که به آن BCG میگویند نیز درمان شود. BCG جایگزینی است برای درمان سرطان مثانه با استفاده از کاتتر.چه مدت طول می کشد تا از جراحی مثانه بهبود یابد؟پس از ترک بیمارستان ، فرد باید انتظار داشته باشد که چندین هفته طول بکشد تا بهبود یابد. در این مدت ، بدن آنها از جراحی بهبود می یابد و آنها فقط باید فعالیت های سبک انجام دهند. بعد از 4 تا 6 هفته ، پزشکان معمولاً به شخصی که مثانه اش را برداشته اند اجازه می دهند فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرندعوارض جراحی تعلیق مثانهآبسهاسپاسم مثانهخون ریزیلخته شدن خونآسیب به مثانه ، مجرای ادرار و سایر ساختارهای دستگاه ادراریعفونت (شایعترین عفونتهای مربوط به کاتتر)مثانه بیشفعالواکنش به بیهوشیمیزان بقای 5 ساله در افراد مبتلا به سرطان مثانه 77٪ است. میزان درصد بقای کلی 10 ساله 70٪ و میزان بقای کلی 15 ساله 65٪ است. با این حال ، میزان بقا به عوامل زیادی بستگی دارد ، از جمله نوع و مرحله سرطان مثانه که تشخیص داده می شود. همانند بقیه ی فرم های سرطان ,درمان سرطان مثانه نیز زمانی موفقیت آمیز خواهد بود که قبل از پیشروی آن به بقیه ی بخش های بدن درمان آغاز شود وبه همین خاطر است که سرطان باید هرچه زود تر تشخیص داده شود؛ پس اگر علائمی از سرطان مثانه را دارید هرچه سریع تر به پزشک متخص ارولوژی خود مراجعه کنید. اگر تومور شما غیر مهاجم میباشد شانس درمان شما بسیار عالی می باشد,اگرچه باید به صورت منظم تست سیستوسکوپی را انجام دهید چون تومور های کوچک بیشتر اوقات برگشت پذیرند و احتمال گسترش و دست اندازی تومور جدید وجود دارد. برداشتن تومور مهاجم به همراه قسمتی از مثانه سبب کوچک شدن اندازه آن می شود و این به این معنی است که حفره مثانه مقدار کمتری از ادرار را می تواند در خود جای دهد پس دفعات رفتن به دستشویی افزایش پیدا می کند.در خیلی از مردان، یک معاینه فیزیکی و پاسخگویی به سوالات (تاریخچه پزشکی) برای اینکه پزشک بتواند ناتوانی جنسی را تشخیص دهد و درمان کند کافی است.در صورتی که شما به بیماری مزمنی مبتلا باشید یا اینکه پزشک تان به یک بیماری زمینه ای در شما شک کند ممکن است به آزمایش یا مشاوره با متخصص دیگری نیاز داشته باشید.منبع: http://myurologist.ir/