داستان‌کوتاه دختر‌سیاوش

عصبی بود و با تندی قدم برمیداشت، از همان مسیر آشنای قدیمی می رفت، نزدیکای بازار و کوچه عربا...یادش افتاد زمانی پدرش چندتا دهانه مغازه بزرگ اینجا داشت، اما حالا چی؟ به هزار دردسر پول زایمان همسرش را جور کرده بود و به سمت بیمارستان می‌رفت.طلا، همسرش بعد از مرده به دنیا آمدن دوتا بچه اولشان خیلی افسرده شده بود و دیگر امیدی به این زندگی نداشت، می ترسید این بچه هم مثل دوتای قبلی بشود، خیلی استرس داشت و نمی‌گذاشت سیاوش از پیشش برود، ولی چاره‌ای نبود، سیاوش باید پول جور می کرد.سیاوش لحظه‌ای از فکر و خیال بیرون آمد، دست به پاکت پول توی کیفش زد تا از جایشان مطمئن شود و دستی هم به گردنبند نقره‌اشحالا تنها دارایی مادی که برایش مانده بود همین بود، گردبند نقره با آویز آبی رنگش.یاد حرفای آقایش خدابیامرز افتاد: سیاوش، این گردبند هزاران سال نسل به نسل چرخیده تا به ما رسیده، مثل جانت ازش مواظبت کن...از نوجوانی که پدرش را از دست داده بود، خیلی ها به آن گردبند چشم داشتند، خصوصا آن سه تا نامرد!همان سه نفری که مغازه‌ها را با خیانت محسن، شریک قدیمی بابا، مفت از چنگشان درآورده بودند،سیاوش در اوج بی پولی هم حتی لحظه‌ای به فروختن آن فکر نمی کرد، مثل جانش برایش عزیز بود...همینطور قدم میزد، از کوچه ها می رفت تا سریعتر به بیمارستان برسد، یاد طلا افتاد، اگر این بچه هم می مرد چه؟صدایی سکوت کوچه را شکست: به به آقا سیاوش، بچه ها ببینید کی اینجاست!سیاوش سرش را برگرداند، چشمش به همان سه تا نامرد تازه به دوران رسیده افتاد، همان سه تایی که با کمک محسن مغازه هارو از چنگشان درآورده بودند.گنده شان اسمش عبدالله بود، بچه محل قدیمی اش، او از بچگی به سیاوش حسودیش می شد.به ثروت پدرش، به رابطه او و برادرش علی، وقتی سیاوش و علی کنار هم راه می رفتند کسی جرئت نداشت چپ نگاهشان کنداما حالا چه؟ یک سال شده بود که باهم حرف نمی زدند...دوباره صدای عبدالله بلند شد:آقا سیاوش دیگه جواب مارو نمیدی، نه؟سیاوش با سردی سری تکان داد،نگاه عبدالله به گردنبند سیاوش دوخته شده بود، صدا زد: این گردبند قشنگه هم که گردنته، نکنه سر همین با علی دعوات شد؟جات خالی دیروز اینجا دیدمش علی روسیاوش کفری شده بود ولی نمی خواست چیزی بگوید، باید زودتر به بیمارستان می رسید، طلا منتظرش بود، سرش را کج کرد و به راهش ادامه داد.عبداالله می دانست دیگر فرصت بهتری پیدا نمیکند که بخواد گردبند را از سیاوش بگیرد، چیزی گفت که او را تحریک کند،آقا سیا میگن بچه سومتم مرده به دنیا اومد؟ اینم زن بود تو گرفتی آخه،آن دو نفر دیگر زیر خنده زدندسیاوش قرمز و شد و به سمتش برگشت، با اینکه خیلی وقت بود باشگاه کشتی نمی رفت ولی هنوزهم زور زیادی داشت، یقه عبدالله را گرفت و چسباندش به دیوارگفت چه زری زدی ؟ وجودشو داری یه بار دیگه بگوعبدالله با نگاهش به دوست مو طلاییش اشاره‌ای کرد،موطلایی چاقو را روی گردنش گذاشت،سیاوش رنگش پریدعبداالله گفت: خودت خوب میدونی چی می خوامسیاوش دستش را روی گردنبندش گذاشتمو طلایی چاقو را بیشتر فشار داد و گردن سیاوش زخم کوچکی برداشتگردنبند به جانش بسته بود، حتی اگه کشته می شد هم حاضر نبود آن را به دستشان بدهد.یاد طلا افتاد، اگر او اینجا می مرد، کی به داد طلا و بچه تو راهی اش می رسید؟عبدالله داد زد: مثل آدم اون گردنبندو بده و برو، میدونی که چاقو چقدر تیزه؟سیاوش بغض کرده بود، چاره‌ای نداشت، هیچ کس هم در کوچه نبود که به دادش برسد، دستانش شل شدعبدالله گردبند را از گردنش کشید، انگار جان سیاوش با گردبند رفت...عبدالله لبهایش را دم گوش سیاوش آورد و گفت : دیدی بالاخره مال خودم شدموطلایی چاقویش را برداشت و سه تایی باهم به راه افتادندسیاوش روی زانوهاش افتاد و اشک می ریختسه نفر وسط‌کوچه بودند و خنده کنان می‌رفتندصدای گاز ماشینی سکوت کوچه را شکست، سیاوش سرش را بالا گرفت،پرشیا سفید با سرعت به سمت موطلایی می رفت و محکم بهش زد: روی زمین پرت شد و چاقو از دستش افتاد درست جلوی پای سیاوشدو نفر دیگر خشکشان زده بود،پرشیا ترمز کرد و پیاده شدعلی بود، آره خودش بود!تا پیاده شد داد زد: مادر نزاییده کسی داداش منو خفت کنهو بعد به سمت دومی حمله کردسیاوش سریع چاقو را برداشت به سمت عبدالله دویدعبدالله دوید ولی چند متر جلوتر سیاوش رسید بهش و چسباندش به دیوار، چاقو را زیر گلویش گذاشت.کجا میری لات کوچه خلوت؟ ردش کن بیادعبدالله با ترس و لرز گفت: به خدا شوخی کردم آقا سیاوش، می خواستم چند روز دستم باشه و بهت پسش بدم، بفرما این گردبند خدمتتسیاوش نگاهی به عبدالله کرد و لبخندی تلخی زد.با کله گذاشت توی صورتش، عبدالله دماغ خونی اش را گرفت و فرارکردسیاوش سرش را به سمت علی برگرداند، دومی داشت از دست علی در می رفت و او می خواست دنبالش کند،سیاوش داد زد ولش کن داداشعلی برگشت، بعد یک سال باهم چشم تو چشم شدند، یه نگاه برادرانه، درست مثل قدیما.بدون اینکه حرفی بزنند همدیگر را در آغوش گرفتند.سیاوش در گوشش گفت: داداش بگاز بریم بیمارستان، الاناست که طلا زایمان کنه.با سرعت به سمت بیمارستان رفتند و سیاوش به بخش زایمان دوید، چشمش به تخت طلا افتاد، خواست تا داخل اتاق برود، اما پرستار جلویش رو گرفت،کجا میری آقا ؟سیاوش گفت: زنمهپرستار گفت:پس شوهرش شمایی! کجایی صدبار صدات کردیمسیاوش توجهی نکرد و به سمت طلا رفتزن و شوهر به چشمهای هم زل زدند،طلا با چشمهای نگرانش گفت: چقدر دیر کردی سیاوش؟ گردنت چرا زخم شده؟سیاوش گفت چیزی نیست، گرفت به شاخهدستای طلا رو گرفت و پیشانی عرق کرده اش را بوسید،به زنش گفت: نگران نباش زندگیم، مطمئنم چند ساعت دیگه من و تو بچمون اینجا کنار همیم.با اینکه سیاوش از حرفش مطمئن نبود ولی با همین حرف، کل وجود طلا آروم شد، لبخندی زد و چشمهایش را بست تا برود برای زایمانچندساعتی گذشت، در اتاق باز شد و پرستار بیرون اومد، رو به سیاوش کرد و گفت: تبریک میگم آقا بچه دختره، یه دختر مثل ماه...برو تو خانومت منتظرتهسیاوش وارد اتاق شد و چشمش به مادر و دختر افتادطلا و سیاوش نگاهی به هم کردند و نگاهی به دخترشان، چشمان هردو پر از اشک شده بود.سیاوش دستهای طلا را گرفت و بهش گفت: یادته قرار گذاشتیم اگر بچه‌مان دختر شد اسمش را چی بگذاریم؟طلا لبخندی زد و گفت: آره یادمه،اسمشو میگذاریم •ایران•چشمان سیاوش چند دقیقه‌ای به ایرانش دوخته شده بود، از دیدنش سیر نمیشد،پیشانی اش را بوسیددست کرد در جیبش و گردنبند نیلی را درآورد و به آرامی روی سینه ایران گذاشت.خوب که دقت می کردی درست وسط آویز نیلی رنگش حک شده بود•خلیج فارس•محمدامین سمیعیدی 1401? صفحه قصه ها در تلگرام https://t.me/Ghesse_ha1? کست باکس https://castbox.fm/va/5193205#داستان_کوتاه