در کشاکشِ {آزادی} و [اصالت] ، تو خودت باش!

یادش بخیر ، یک زمانی چه‌قدر وطن‌پرست و «ایرانی غیرت‌مند» بودم و چه‌قدر سنگِ وطن به سینه می‌زدم. یک زمانی تمام دغدغه ، فکر و ذکرم در این خلاصه می‌شد که "ایران" چی میشه و چه باید کرد و ...خیال می‌کردم اگر به فکر ایرانم نباشم ، دارم مرتکب جنایت میشم و یه آدم بی‌غیرت و بی‌اصالتم. اما ماجراهای من زمانی با این مناسبات و این پیش‌تعریف‌ها به جاهای باریک کشید که پی بردم ، اصالت با آزادی ، در سرشاخه!!!! حداقل برای من که این‌طوری بوده و شده!یک زمانی یکی از دوستانِ دوستانم ، به راحتی از مهاجرت و برنامه‌هاش برای رفتن می‌گفت ، و من این‌طوری بودم که: "چطور روت میشه اینا رو بگی بی‌غیرت!؟"...حس می‌کردم اون یه آدم بی‌ارزش و پست هست و من یه آدم پرفکت و درجه‌یک!اما امروز ، دقیقن طرزِ فکرم شبیه همون آدم شده ، آدمی که 4 سال پیش رفت و الان تا گرفتن اقامت دائم فاصله چندانی نداره و به زودی ویزای شنگنش ردیف میشه و دیگه نمیشه از سفرهای درون اروپایی ، جمش کرد!امشب و اینجا ، میخوام فقط بکوبم..به این امید که از شر کبودی‌های کوبیده شدنام خلاص بشم؛شاید این جمعه آزاد بشم!ریشه‌ها ، واقن مهم هستن!؟نظر شخصیِ منالبته که چیزی به نام نظرِ شخصی ، تقریبن وجود خارجی نداره و همون میکسِ نظراتِ غیرشخصیه!ولی خب ، شاید خوب باشه با یک نظر شخصی (من میگم شخصی ، شما بخون تقریبن شخصی) شروع کنیم و ببینیم چطور پیش خواهد رفت..!قبل از هر چیز می‌خوام بگم؛گیرم که پدر تو بود فاضل ، از فضل پدر تو را چه حاصل!؟آااااااااااااااای ما دینی به نام اسلام داریم که 1400 سال قدمت داره و چندهزار پیغمبرم اومدن و رفتن پیرامونش!خب که چی!؟ ما پنج هزار سال تاریخ داریم و در طول تاریخ مدام رشادت‌ها کردیم و خون‌ها دادیم و ... برای این خاک! بازم خب که چی!؟ ماجرا از جایی شروع میشه که دلت برای خاک می‌سوزه. یعنی اون‌قدر خودخواه شدی که فکر می‌کنی "خاک" نیازی به دلسوزی تو داره!؟ یا شایدم خیالِ خامی رو در ذهنت پرورش دادی که با این دلسوزی‌ها ، لطفی برای خاک خواهی داشت.. در حالی که نداری!نمیخوام برای فرار از آرگیوهای منفی یا مخالف نظراتم ، صرفن این پُست رو یک تقابل بین تاریخ اسلام و تاریخ ایران باستان جلوه بدم و با تو سر زدن همزمان این دو ، یک نتیجه مثلن روشنفکرانه بگیرم و با متود نه این‌وری نه اون‌وری به جای خاصی برسم. در واقع من دیگه هیچ بنیان فکری ریشه‌ای یا اصیلی ندارم ، زدم زیر همشون تا خلاص بشم و از بند این فکر لعنتی رها بشم.برای همین دوست دارم به رُک‌ترین روش ممکن ، درباره مفروضاتی که توی ذهنم دارم حرف بزنم و تئوری‌های خودم رو شرح بدم..تاریخ یک آلت قتالس ، برای ما آدمایی که این روزها همه ابزارهای اطرافمون رو تبدیل به سلاح‌های کشتارجمعی می‌کنیم ، تاریخ یک ساطور تیزِ که ما از اون برای تیکه‌تیکه کردن هم‌نوعانمون استفاده خواهیم کرد ، پَست‌تر از هر موجود دیگه‌ای روی این کره خاکی!تاریخ که برای ما درس نمیشه ، پس دقیقن چه استفاده دیگه‌ای داریم ازش می‌کنیم!؟ جز اینکه اون رو وسیله‌ای برای تایید نظراتمون یا رد سایر نظرات قرار دادیم!؟ جز اینکه اون رو هم به مانند خیلی چیزای دیگه ، تبدیل به ابزاری برای توجیه کردیم!؟نمیدونم سپهر سمیعی (که یک مازوخیسته و دل خوشی ازش ندارم) این رو از خودش گفته یا از جایی نقل قول کرده ، اما خیلی خوب میگه:کسی که بگه تاریخ ایران در دوران بعد از ورود اسلام خلاصه میشه ، همون‌قدری احمق هست که فردی که معتقدِ تاریخ ایران فقط در دوران قبل از اسلام خلاصه شده ، احمقه!اما برای من ، دیگه هیچ چارچوبی نمونده و هیچ ریشه‌ای به اون معنای پیشین که برام تعریف کردن ، ندارم! چون نمیخوام خودم رو محدود به افکاری کنم که متعلق به من نیستن و هراس داشته باشم از چیزهایی که اصلن نباید بابتشون ترسید و پا پس کشید. تنها مانع سد راهِ من برای رسیدن به آزادی و رسیدن به اینکه طوری زندگی کنم که خودم دلم میخواد ، نه حکومت ، نه مردم ، نه انقلابیون و نه هیچ‌کس دیگه‌ایه.. حالا تنها مانع ، خودم هستم. اگر اجازه بدم که کسی ذره‌ای در زندگی من و حق اینکه بتونم انتخاب کنم که با این زندگی چه کنم ، دخالت کنه..!برام مهم نیست چه‌قدر در رسیدن به این آزادی موفق یا ناموفق باشم ، تنها چیزی که مهمِ این هست که من تلاشم رو بکنم و کم نذارم. نذارم یک شلوارک مانع خوب‌بودن حالم بشه یا چمیدونم ، یک پیراهن سفید و گشاد!طوری باشم که هر وقت دلم خواست برم دیسکو ، و هر وقتم دلم خواست برم مسجد و...چرا ما فکر می‌کنیم این تنوع‌خواهی یک‌جور سردرگمیه و باید از شرش خلاص شد!؟ کی این اصول‌ مسخره رو ساخته!؟ چرا ما باید به این‌ها تن بدیم اصلن!؟چه فرقی داره یه نفر چادر بخواد بپوشه و دیگری اصن دلش بخواد با نیم‌تنه بیاد بیرون!؟ مادامی که ما آزادیم طوری باشیم که دلمون می‌خواد ، چه اشکالی داره که هزاررنگ در کنار هم زندگی کنن و کارشون رو پیش ببرن!؟ما نیاز به قانونی نداریم که به ما بگه چی کار کنیم و چی کار نکنیم ؛ ما به قانونی احتیاج داریم که به ما کمک کنه دست‌های بیگانه و خارجی رو از زندگی شخصیمون بیرون کنیم و این دخالت‌ها رو حذف کنیم ، تا خودمون بتونیم برای خودمون تصمیم بگیریم. قانون باید به ما امکان این رو بده که بتونیم برای خودمون قانون تعریف کنیم ، قانون "بکن و نکن" نیست ، قانون بستری برای امکان تعیین "بکن و نکن" توسط خود فرد برای خودش هست!آیا آزادی با اصالت منافات داره!؟یادمِ چند وقت پیش گفتگویی رو در این رابطه با کسی داشتم که شدیدن تشنه آزادی بود اما دل‌بسته اصالت هم بود در عین حال!او در نهایت پذیرفت که آزادی با اصالت ، حتی اگه شده کم ، اما باز هم با این‌حال ، منافات داره!تعریف اصالت در دنیای ما ، چسبدن به یک‌سری ثابت (کانستنت)ها هست که هیچ‌جوره نباید تغییرشون داد یا ازشون سرپیچی کرد. اما در لغت‌نامه‌ها ، اصالت با آزادگی مترادفه!در حالی که اینجا و در همین خاکی که سنگش رو به سینه میزنیم ، اصالت رو برای ما ، پایبندی به اصول و قواعد خانه پدری تعریف کردن و چسبیدن به تیکه‌کلام مادری که میگه "مردم همینشم ندارن"!اصالت برای ما شده جوراب سر کردن یا سرکوب تمام و کمال نیازهای طبیعیمون!؟ اصالت یعنی اینکه کلن مقوله بدن رو بندازیم توی یه کیسه و گره کورش بزنیم و بعدشم سر به نیستش کنیم!؟اصالت یعنی مدام دنبال تنظیم نظرات و عواطفمون با اطرافیانمون باشیم؟ یعنی سفت و سخت بچسبیم به اینکه نباید زیر 18 ازدواج کرد یا برعکس ، بااااید سریع بعد از سن تکلیف قال قضیه رو کند!؟ تازه با این فرض که ما اصلن پذیرفته باشیم ، ازدواج ، یه کار احمقانه نیست و حتمن باید انجامش داد..!بله از لحاظ لغوی ، اصالت و آزادی ممکنه قرابت داشته باشن ، اما کلمات بسته به کالچری که درش استفاده میشن ، تغییر رنگ میدن!در واقع کلمات نیستن که در مقابل هم قرار می‌گیرن ، بلکه معنا و مفهوم پشتشون در برابر هم صف‌آرایی میکنن و ماجرا به اینجا میکشه..اصالت ، بوی سنت‌ها و تفکرات کلاسیک رو گرفته و آزادی ، بوی تفکرات جدید و لیبرال!برای داشتن آزادی ، متاسفانه ، و در این اقلیم و منطقه جغرافیایی ، باید اصالت رو قربانی کرد یا ام بلعکس!و اگر هم به این نتیجه برسیم که هم کمی از این رو داشته باشیم و هم کمی از اون ، تهش میرسیم به نه این و نه اون!!!خود من ، فعلن رسیدم به مرحله کشتن اصالت برای رسیدن به آزادی ، تا ببینیم که در آینده میشه متود رو تغییر داد یا روش‌های جدیدی رو ابداع کرد یا نه..البته اصالت در اینجا به معنای "خودت بودن" نیست ، اون میشه پایبندی به خود و اینا..در اینجا منظور از اصالت ، همون ریشه‌هاست که امان ما رو بریده!سهمِ من از جنبش زن و زندگیخب آنچه که مشخصه ، این هست که منم کاملن موافقم که جنبش فعلی که همچنان با قدرت داره پیش میره و سطوح جدیدی از جریانات رو راه میندازه در هر بار ؛ ساخته و پرداخته زنان هست و این وسط ، به حضور مردان هم نیاز پیدا شده که دیگر بخش کلیدی ماجرا رو در درست بگیرن.بعضی‌ها در ابتدا خیلی تعجب کرده بودن که مگه میشه علیه این اهریمن سیاه ، کاری هم کرد!؟ و چطور شده که یه عده جرئت کردن جلوی این هیولای بی‌شاخ و دم بایستن!؟ حالا اما ماجرا سر اینِ که چطور ، یکی دیگه از دستای این هیولا رو قطع کنیم!؟ در واقع ، رقابتی برای از پا درآوردن غول توحش و دگم در جریانه و داره پیش میره...اما من ، برام مهمِ که با رفتن دیکتاتورهای مذهبی ، دیکتاتورهای لیبرال یا دموکرات سر کار نیان چون از همین الانم بوی جفنگیاتشون به مشامم میرسه ، هر چند که لای کادوپیچ‌های پر زرق و برق کادو شده باشه!در واقع همه ما شاید ، اگر سوای از بحث کل‌کل با هم دیگه و مسخره بازیای همیشگیمون ، به اصل کار بپردازیم ؛ دو میلیون بار بیشتر از نوع پوشش و بحث‌های این شکلی ، میریم سراغ تضمین آزادی اندیشه و بیان و سبک زندگیمون در ایرانِ آینده..چیزی که من میخوام این نیست که پوششم فلان شکل باشه یا اینکه فلان شکل نباشه ؛ در واقع من میخوام این بایدها و نبایدهای بیرونی حذف بشن. به کسی چه!؟من میخوام این مفهوم که ما باید سرمون تو کار خودمون باشه ، جا بیفته!من میخوام بساط پیرزن‌های سبزی‌پاک‌کن و غیبت‌کردن پشت سرِ دختر قرتی‌های محله ، جمع بشه!من میخوام نه فقط زنان ، بلکه همه افراد در خیابون با هر پوشش و بیان و عقیده‌ای ، راحت برن و بیان!من میخوام فشارهای سنگین روی دخترها و پسرها که ناشی از تفکر پدرسالارانه و مغزهای فندقی نسل‌های قبلیِ ، برداشته بشه.. نمیخوام زن فقط درگیر مادری کردن بشه و مرد ، فقط در نان‌آور بودن خلاصه بشه!نمیخوام سرِ توجه به یک یا چند تا بُعد محدود از وجودمون ، کل موجودیتمون رو زیر سوال ببریم و خودمون رو به فنا بدیم..!در واقع ، من بیش از اینکه دنبال پیروزی یکی بر دیگری باشم ، فقط دنبال رهاشدن افراد به صورت منفرد از شر نفوذ بیرونی‌ام. آزادی ، هزینه بسیار گزافی داره ، که بهش میگن مسئولیت‌پذیری..من میخوام اعضای جامعه به مسئولیت‌هایی که دارن پی ببرن و بند بردگی برای آقابالاسرها رو یک بار هم که شده و برای همیشه ، پاره کنن.بیایید یک لحظه به این فکر کنیم که چه کردیم و چه کردند قبل از ما ، که سرنوشت یک کشور و چند نسل ، به یک نفر گره خورده و اون یک نفر ، هر اتفاقی براش بیفته ، جدای از خوب یا بد بودن خودش یا اعمالش ، سرنوشت کل ممکلت رو تحت تاثیر وحشتناک زیاد قرار میده و ممکنه باعث فروپاشی کل اون یا شکوفایی کل اون بشه..!ما اون‌قدر در اشتباه بودیم و غلط زندگی کردیم و حقوقمون رو نشناختیم و ازش دفاع نکردیم؛که سرنوشت ما نه تنها دست خودمون نیست و نه تنها کنترلی بر زندگیمون نداریم ، بلکه لام تا کام زندگی و آینده ما گره خورده به حیات و تصمیمات یک نفر که هممون به خوبی میدونیم کیه و دیگه ابایی از نام بردن از اون هم نیست(الان انتظار داری بگم منظورم س..ع..ه؟). مگر یک نفر ، هر چه‌قدر هم مهم ، کیه که حتی نشه اسمش رو برد و نشه کوچک‌ترین انتقادی ازش کرد!؟فکر کرده کیه که تا حالا حتی یک مصاحبه زنده و در حضور خبرنگارهای مختلف و غیروابسته نداشته!؟ما چه کار کردیم که همچین طاعونی در ملتمون همه‌گیر شده هممون رو آلوده کرده!؟؟!؟!؟و ما باید خیلی نادان باشیم که ، اجازه بدیم دوباره یک بُت دیگه بعد از این بُت سر جاش بشینه. چه میخواد حاصل حکومتِ موروثی خودش باشه ، چه یک دلقک دیگه که از سایر مکاتب فکری میاد ، اما در عمل بازم همون آش و همون کاسه خواهد بود..!در کشاکشِ آزادی و اصالتتا اینجا فهمیدیم ، به دلیل فضای مسموم و پر از باگِ اجتماعی کشورمون ، ما وسط طناب‌کشی گیر افتادیم که هر دو طرفش دیوث و نابه‌کار هستن!مرز بین درستی و نادرستی یک جریان ، به اندازه یک تار مو شده و هر دو مفهوم آزادی و اصالت ، به واسطه تحولات منفی بی‌شماری که تا به امروز رخ داده ، به بی‌راهه رفتن..در این شرایط چاره‌ای نیست جز اینکه ، جنبش رو در مفاهیم جدیدی معنا کنیم یا اینکه ، راهمون رو از هر دو جبهه جدا کنیم! زمانی که دو طرف دارن سر مسخره‌ترین چیزها هم دیگه رو تیکه و پاره میکنن ، صادقانه بگم ، من یکی نمیخوام جون خودم رو سر این چیزای مسخره به خطر بندازم!به خصوص که ما دیگه حکومت رو جزئی از دو طرف نمیدونیم ، اون دیو ده سر داره در یه زمین بازی مجزا بازی میکنه و ما دو گروه هم داریم این پایین توی سر و کله هم میزنیم ، این وسط فقط این هیولا میاد و هر چند وقت یک‌بار از جبهه آزادی ، یه چندتایی رو میبلعه تا زهر چشم بگیره و شهوت کنترلش رو خالی کنه!جامعه ایران ، به شدت مریض و پریشان احواله!بله ، وقتی محمد فاضلی میگه ، این تشویش و ناآرامی‌ها نشانه خوبیه و نشون میده که جامعه داره نسبت به سم واکنش نشون میده ، هممون کیفور میشیم!اما اون‌چه که من میبینم ، داغی و التهابیِ که حاصل یک تومور بدخیمه و داره باعث مرگ میزبان میشه! این ناآرامی‌ها نشانه درمان نیست ، نشانه روند رو به موت میزبانِ قصه ماست!!!فضای اجتماع ، به شدت مسموم و قهوه‌ای شده. کوچک‌ترین چیزی ، وعده یه بحران بزرگ رو میده و مضحک‌ترین مسائل ، تبدیل شدن به دغدغه و نقل محافل!توده و اجتماع ، آفتِ دانایی و عامل اصلی نادانی هستن ، مخصوصن برای ملتِ ما که پتانسیل شگرفی در ایجاد و شکل‌دهی گله‌های گاو و گوسفند داره که چشم بسته به سمت قربانگاه میرن..!پس یا باید یک فلش‌بک زد و یادآوری کرد که چرا این ماجرا شروع شد و در ادامه ، مقادیر پیش‌فرض رو تغییر داد و استراتژی‌ها رو از نو چید ؛ یا باید خیلی نرم و آهسته ، کنار کشید و به فکر خداحافظی با این خاکِ بااصالت افتاد!!این روزها ، هر کی هستیم و تحت هر شرایطی ، قبل از هر کاری ، باید خوب فکر کنیم..شرایط حکم میکنه ، یک قدم به عقب بریم ؛وگرنه این گنداب ما رو به فنا میده و سیلی از کثافت ما رو با خودش به قعر گورستان تاریخ میبره ، طوری که بر خلاف امروز ، حتی یک تصویر پر از تحریف و تیره و تار هم برای آیندگانمون باقی نمیمونه!آزادی یا اصالت!؟ فقط خودت باش.