کتاب سرگذشت ندیمه مارگارت اتوود

راوی داستان دختری هست به نام افرد ، داستان در سال های آینده و جلوتر از رمان فعلی ما اتفاق می افتد و در مکانی به نام جلید . از صحبت هایی که شده متوجه می شویم که جلید کشوری در همسایگی کانادا هست . بعد از کودتا و کشته شدن رئیس جمهور ، یک حکومت تئوکراتیک ( حکومت دینی ) بر جلید حکمفرما شده . حکومتی که به نام دین شروع به نقض حقوق و آزادی انسان ها و به خصوص زنان میکنه ، زنان حق کار کردن ، حق داشتن شغل و درآمد مستقل از یک مرد ، حق تحصیل و خیلی چیزهای دیگه رو ندارن . مردان هم حق خیلی از چیزها رو ندارن . تمام کتاب ها و مجلات جمع میشن . مدارس و دانشگاه ها تعطیل میشن . بسیاری از مغازه ها تعطیل میشن . و ....کسانی که حکومت جلید رو تاسیس کردن و افراد طبقه بالای جامعه محسوب می شوند به نام فرمانده معرفی شده اند . همسران و دختران فرمانده ها موظف هستند لباس آبی رنگ بپوشند .ظاهرا به علت آلودگی های هسته ای و جنگ ، تعداد زیادی از فرمانده ها عقیم هستند اما حکومت حاضر به پذیرش این موضوع نیست و این تصور رو القا می کنن که این زنان هستند که نمی تونن فرزند آوری کنن .زنان جوانی که امکان حامله شدن و فرزند آوری رو داشته باشن به عنوان ندیمه طبقه بندی شده اند و باید لباس قرمز رنگ بپوشن .ندیمه ها رو در اختیار فرمانده ها میزارن تا حامله بشن . هر ندیمه باید سه دوره خدمت کنه و اگر نتونه بچه دار بشه به مستعمرات فرستاده میشه ، جایی که پیرزن ها ، ندیمه هایی که بعد از سه دوره بچه دار نشدن و زنانی که به اصطلاح حکومت اصلاح پذیر نیستند به اونجا فرستاده میشن .خدمتکاران هم که به اسم مارتا معرفی میشن لباس سبز میپوشن و زنانی که همسران آن ها از طبقه پایین هستند و تعدادشون خیلی کم هست ، لباس های راه راه رنگی می پوشن و به عنوان تدبیرگران منزل شناخته می شوند و هر کاری انجام می دهند .یعنی در اصل آدم ها از روی رنگ لباس شون قضاوت میشن .لباس همه بلند و کاملا پوشیده هست ، حتی کلاه و نقاب و روبند دارند تا حتی صورتشون هم درست معلوم نباشه و این تفکر رو القا کردن که این پوشیدگی به نفع شما هست و باعث میشه مردان نگاه بدی به شما نداشته باشن. تابلو مغازه ها رو هم برداشتن و به جاش عکس چیزی که میفروشن رو زدن ، چون افراد و به خصوص زنان که باید بیان خریدها رو انجام بدن دیگه حق خواندن و نوشتن ندارن ، میخوان عادت کنن که از روی عکس چیزها رو تشخیص بدن .میخوان زن ها رو ضعیف کنن تا بتونن راحت تر حکومت کنن . زنان تحصیل کرده ، با سواد و آگاه خطرناک هستن.یک عده پیرزن به نام عمه هم هستن که وظیفه ی تعلیم ندیمه ها رو بر عهده دارن ، اولین نسل ندیمه ها زنانی هستند که مربوط به قبل از حکومت جلید هستن و به قول عمه ها تعلیم و تربیت اون ها خیلی کار میبره چون هنوز گذشته رو به یاد دارن .عمه ها به ندیمه ها میگن که تمام گناه و فساد مربوط به زن ها میشه و اگر مثلا به یک زنی تجاوز کنن مقصر خودش هست نه اون مرد یا جامعه ، خودش خواسته که بهش تجاوز شده . ما همچین جملاتی رو زیاد شنیدیم . توی ایران هم از قدیم زن رو عامل گناه و فساد میدونستن . و هر مشکلی که برای یک زن پیش میومد میگن خودش خواسته . در صورتی که در بیشتر موارد زن مقصر نیست . زنان دوست دارن لباس زیبا بپوشن ، آرایش کنن ، تفریحات داشته باشن و اگر مردان جامعه خوب باشن زن ها هم میتونن در امنیت کامل به خواسته هاشون برسن .در جلید تمام لباس های زیبا ، اکسسوری ها و خیلی چیزهای دیگه وجود ندارن . لباس همه پوشیده و یک دست هست و به مردم گفتن به خاطر صلاح خودتون این کار رو کردیم . میخوایم مشکلی براتون پیش نیاد ، میخوایم امنیت داشته باشید .توی جامعه ی جلید حتی حقوق مردها هم رعایت نمیشه . مردها نمی تونن با هیچ زنی رابطه داشته باشن ، ازدواج نمی تونن بکنن ، تفریحی ندارن ، سیگار نمیتونن بکشن ، مشروب نمی تونن بخورن و خیلی چیزهای دیگه . فقط فرمانده ها می تونن ازدواج کنن و مردهایی که به عنوان نگهبان استخدام شدن ، هر وقت ترفیع گرفتن و به جنگ رفتن و برگشتن و به عنوان فرشته رسیدن میتونن با دخترانی که حکومت مشخص کرده ازدواج کنن .هیچ کس هیچ تفریح و سرگرمی ای نداره ، پس هیچ کس شاد نیست و حق همه تضعیف شده اما به خاطر ویژگی های خاص و قدرت زنان مسلما اونا بیشتر از مردان اذیت میشن .همسران فرمانده ها هم راضی نیستن ، مجبور هستن یک سکس سه نفره رو تحمل کنن ، در اصل فرمانده با ندیمه رابطه داره اما همسر فرمانده هم حضور داره تا ندیمه فکر نکنه آدم ارزشمندی هست ، هیچ زنی دوست نداره همسرش رو با دیگری شریک بشه حتی در ظاهر ، حتی بعد از اینکه هم بچه به دنیا اومد اونو به همسر فرمانده میدن تا بزرگ کنه و همه به اون تبریک میگن بابت زایمان انگار که اون بچه رو به دنیا آورده .ظاهرا تنها کسانی که از این وضع راضی هستن ، فرمانده ها هستن . فرمانده ها توی اتاق های خصوصی شون که حتی همسران شون هم اجازه ورود ندارن ، همه چیز دارن ، تمام چیزهایی که برای همه ممنوع شده است در اتاق آن ها وجود داره ؛ کتاب ، مجله ، مشروب ، سیگار ، وسایل بازی و سرگرمی و ..... حتی اگر بخوان که البته غیر قانونی هم هست ندیمه ها رو هم به این اتاق های خصوصی میبرن و همه چیز در اختیارشون قرار میدن . این یعنی خودشون هم به حرف هایی که میزنن یا کارهایی که میکنن اعتقاد ندارن ، این چیزها برای مردم بد هست اما برای خودشون خوبه و محدودیت هایی هست که برای کنترل مردم و منافع خودشون در نظر گرفته شده ، و این برای ما آشــناست ؛ برای مسئولین همه چیز مجاز هست و حلال اما برای مردم همه چیز ممنوع هست و حرام .زنانی که نتونستن تحت تعلیم عمه ها ندیمه بشن و به اصطلاح سرکش و یاغی هستند رو به جایی میبرن به نام سلیطه خانه ، البته بعد از کلی شکنجه و شستشوی مغزی . سلیطه خانه همون خانه فساد یا جنده خونه ی خودمون هست . فقط مخصوص فرمانده ها است و هیچ کس غیر از اونا از وجود چنین مکانی اطلاع نداره . توی سلیطه خانه تمام لباس ها و وسایلی که ممنوع شده از جمله لوازم آرایش ، سیگار ، مشروب و .. وجود داره . و همین باز اثبات این هست که این چیزها فقط برای مردم عادی ممنوع است و برای آقایان رده بالای حکومتی مجاز می باشد .اگر بخوایم در مورد این کتاب حرف بزنیم صحبت به درازا کشیده می شود چون پشت سطر به سطر کتاب حرف های زیادی برای گفتن هست و نظرات زیادی میشه داد . توصیه می کنم حتما حتما این کتاب رو بخونید . آخر کتاب باز هست . امسال خانم اتوود کتاب جدیدی منتشر کردن که گفته میشه به نوعی ادامه کتاب سرگذشت ندیمه باشه و به زودی در ایران هم منتشر میشه – شاید هم تا حالا منتشر شده باشه –فیلم و سریال هم از روی این کتاب ساخته شده است .حتما نظرا خودتون رو با من در میان بزارید .