علل لجبازی در کودکان

لجبازی در کودکان یک رفتار یا واکنش نامناسب است که کودک در جهت رسیدن به خواسته های خود بروز می دهد. معمولا ابزار کودکان در چنین مواقعی گریه، جیغ، پا کوبیدن، گاز گرفتن و امثال این موارد است.لجبازی در کودکان از سن 2 سالگی آغاز می شود و در 3 تا 4 سالگی به اوج خود می رسد. اما نکته ای که درباره ی لجبازی نیز هم چون دیگر موارد تربیتی اهمیت دارد نوع واکنش و رفتار والدین نسبت به رفتار ناهنجار کودک می باشد.روش های کاهش لجبازی در کودکاندر بسیاری از موارد دیده شده است که والدین رفتار های دو گانه ای با کودک خود دارند که زمینه ساز لجبازی در کودکان می گردد.برای مثال والدین قانون ها را متناسب با شرایط روحی و روانی خود تنظیم می کنند، به این معنا که اگر احوال مساعدی داشته باشند با هیچ یک از رفتار های ناهنجار کودک برخورد مناسبی انجام نمی دهند، اما در صورتی که شرایط مساعدی نداشته باشند با کوچک ترین اشتباه کودک او را به شدت تنبیه می کنند.بدیهی است که در چنین شرایطی کودک دچار دوگانگی خواهد شد و برای رسیدن به خواسته ی خود با والدین وارد چرخه ی لجبازی می شود.با کودک خود به دنبال همکاری باشید، نه این که بخواهید بخشنامه ای عمل کنید!پس همانطور از که از مفهوم جملات فوق بر می آید اکثر اوقات لجبازی های کودکان هدفمند صورت می گیرد. بنابراین برای کاهش این نوع لجبازی ها مهم ترین مساله ثبات رفتاری والدین است.یعنی کودک بداند تصمیم والدین همانی است که به او گفته شده است و او با رفتار ناهنجار به خواسته خود از جمله خرید اسباب بازی، رفتن به پارک و... دست پیدا نخواهد کرد. معمولا در چنین شرایطی احتمال بروز چنین رفتارهایی در کودک کاهش می یابد.البته نباید فراموش کرد که این مساله بدین مفهوم نیست که همیشه رفتار والدین در نه گفتن به کودکان صحیح است؛ قطعا این طور نیست. مثلا وقتی یک کودک سه ساله اقدام به پرت کردن وسایل می کند و مرتبا کلمات « نکن، پرت نکن » از والدین خود می شنود به لجبازی با آن ها روی می آورد.در صورتی که اگر والدین از مراحل رشد کودک آگاهی داشته باشند و بدانند که پرتاب کردن در سن 3 سالگی جز مراحل رشد آن ها است به جای منع او از پرت کردن و شروع لجبازی کودکان، به او جایگزینی برای پرتاب کردن ارائه می دهند.برای مثال بازی پرت کردن توپ یا روزنامه های مچاله شده در سبد را می توان انجام داد.از دیگر مواردی که می توان لجبازی های کودکان را کاهش داد، بی اعتنایی به بداخلاقی های کودکان است. بسیاری از کودکان برای جلب توجه جیغ می زنند، گریه می کنند و رفتار هایی از این قبیل انجام می دهند. زمانی که کودک جیغ می زند قطعا زمان مناسبی جهت برقراری یک ارتباط با صحیح با او نیستدر این حالت بهترین رفتار این است که والدین در عین زیر نظر داشتن کودک خود را به کار دیگری مشغول نمایند تا کودک متوجه شود تا زمانی که به این رفتار اشتباه ادامه بدهد گوش شنوایی پیدا نخواهد کرد.چرا که قطعا در چنین شرایطی کودک هیچ نوع استدلالی را از شما نخواهد پذیرفت.هم چنین برای کاهش لجبازی های در کودکان می توان گاهی برای او پاداش هایی در نظر گرفت.البته این مساله نباید به گونه ای پیش برود که کودک همیشه انتظار دریافت پاداش داشته باشد، در غیر این صورت با یک بار دریافت نکردن پاداش مجددا رفتارهای اشتباه او به شکل شدید تری بروز خواهد کرد.سازش با کودکان و ارائه ی گزینه هایی برای انتخاب به آن ها را فراموش نکنید. مثلا وقتی کودک از پوشیدن لباسی که شما برای او انتخاب کرده اید امتناع می کند به جای پافشاری بر خواسته خود به کودک اجازه ی انتخاب دهید.بهترین راه این است که دو دست لباس را به انتخاب خود رو به روی کودک قرار دهید تا او یکی از آن دو را انتخاب کند. با این روش او حس می کند که می تواند درباره پوشش خود تصمیم بگیرد و احساس رضایت می کند.نکته مهم دیگری که حتما باید بدان عمل کرد این است که سعی کنید همیشه علت رفتار کودک را پس از ایجاد یک فضای آرام از او جویا شوید. شاید عدم موافقت کودک با خواسته ی شما دلیل منطقی ای داشته باشد.پس از آرام شدن کودک می توان دلایل لجبازی او را جویا شد.در پایان فراموش نکنید که اکر لجبازی های کودک با هیچ یک از این روش ها کاهش نیابد، حتما باید از یک متخصص و مشاور در این زمینه کمک بگیرید تا این کودکان در بزرگ سالی نیز چنین رفتار هایی را ادامه ندهند.کتاب هایی جهت مطالعه ی والدین در جهت کاهش لجبازی در کودکان1- لینک مطالعه ی چکیده ی کتاب والدین نگران و کودکان لجباز2- لینک مطالعه ی چکیده ی کتاب کودکان لجباز ( آموزش مدیریت بد رفتاری به کودکان )3- لینک مطالعه ی چکیده ی کتاب کاهش لجبازی و پرخاش گری کودکان با روش شناختی رفتاری ( قصه درمانی و بازی درمانی )منابع:نمناکهنر زندگینی نی بان