شاهنامه خوانی؛ قسمت هجدهم

آنچه گذشت...اوه! اوه!به جاهایی رسیدیم که خیلی همچین مویرگی و سوکسی باس رد شیم! چرا؟ چون معلوم نیس الان ضحاک با خودش چند چنده ولی...! من از برگشتن ضحاک نمیترسم من از این کارای کندرو خان میترسم که کار دست فریدون بده.والا از این تنبلا هیچ چیز بعید نیست!اصلا تنبلا تو دنیا نبودن اختراعی وجود نداشت!حالا بدتر از تنبلا اون تنبلیه که واسه آتیش سوزوندن سرعتش از سرعت بوگاتی و بنز و اینا خیلی بیشتره!این کندرو خان از این نوع تنبلاست وگرنه اگه ضحاک الان شاه بود اسم این بجا کندرو«تندر ۹۰» بود!حالا که حرف کندرو شد بگم که این بابا تو قسمت قبل بدون وقت قبلی خودشو چپوند تو داستان یعنی اصلا فریدون حمله کرد این تدیبیری نداشت ها! (لابد رفته بوده مرخصی!)ولی الان که ضحاک به چه کنم چه کنم افتاده این آقا اومده تا مثل بت من«!»بزنه هرچی بدخواه ضحاکه نابود کنه ولی اول از در دوستی با فریدون اومده به قول یکی از شعرا دشمن دانا به از نادان دوست/دشمن دانا به بالا میبرد/دشمن نادان زمینت میزند!حالا که آقای کندرو حسابی با فریدون جیک تو جیک شد یه اسنپ گرفت رفت سمت ضحاک برای عرض چاپلوسی و پاچه خواری!و حالا لیدیییییز اند جنتلمنزززز (تکراری و آمریکایی)این شما و این قسمت هشدهم(جان...؟نه خیر آقا من دم منقل نبودم ...اشتباه شد !هجدهم ) کندرو!نخند آقا بهتر از این پیدا نکردم!بیامد چو پیش سپهبد رسی/ مثل برق رسید پیش ضحاکسراسر بگفت آنچه دید و شنید/ هر چی بود را واو به واو با شرح دقیق(حتی ریزش موی پسر عموی شاه!)را گفت!بدو گفت کای شاه گردنکشان/و ادامه داد(به قول بیست و سی وی افزود!)که ای شاه قلدرها!به برگشتن کارت آمد نشان/ نشونی از برگشتنت میبینم (یه معاینه ی چشم برو عزیزم چشمت چپ شده!)سه مرد سرافراز با لشکری/سه تا مرد با سپاهفراز آمدند از دگر کشوری/ از کشور دیگری اومدند (چمیدونم چه کشوری؟ شما فرض کن آلمان نازی...چمدونم آلمان خشن...آلمان غیرتی والا!)ازان سه یکی کهتر اندر میان/ یه دونه که مقامش کم تر بود وسطشونبه بالای سرو و به چهر کیان/ به قد بلندی سرو (عه اینجوری باشه که یه سانت بره بالاتر سیب میده!)و چهره شاهان(یجوری میگه چهره شاهان که انگار چهره ما را با غالب خربزه دست کردن!)به سالست کهتر فزونیش بیش/ خیلی یارو جوونه از آن مهتران او نهد پای پیش/از میون اونایی که مقامشون بالاتر این گرز دستش میگیریکی گرز دارد چو یک لخت کوه/گرزش اندازه کوه بزرگه!(خواندگان عزیز خالی میبنده یه خط بالای «ک» بزارید درست میشه!)همی تابد اندر میان گروه/مثل نورافکن بین اون دو نفر میدرخشه(مگه لامپ پونصد واته؟ بابا لا اقل سالم تر خالی ببندین!)به اسپ اندر آمد بایوان شاه/با اسپ(اسب) به کاخ شاه اومددو پرمایه با او همیدون براه/ دو تا گرانقدر کنارش اومدنبیامد به تخت کئی بر نشست/ اومد و راحت روی تخت شاهی نشست(آقاجان راحته راحتم که نه دو سه تا یاقوت تو کپلش رفت ولی خداروشکر بخیر گذشت!)همه بند و نیرنگ تو کرد پست/هر چی جنایت خونه داشتی پلمپ کرد هر آنکس که بود اندر ایوان تو/هر کسی با تو بود(و درحد یه چای نبات و قلیون هم با هم بودین!)ز مردان مرد و ز دیوان تو/ از مردهای با معرفت و مشتی تو کاختسر از پای یکسر فروریختشان/ کلا از پا انداختشون(یعنی زیر پا زد؟)همه مغز با خون برامیختشان/ و مغزشونو با سس خون سرو کرد(دراکولا جان هوس نکن کندرو چرت و پرت میگه!)بدو گفت ضحاک شاید بدن/ ضحاک بهش که اشکال نداره بمونه(حتما موقع تخلیه کاخ ضحاک باهاش تسویه حساب میکنه!)که مهمان بود شاد باید بدن/و مهمون باس شاد باشهچنین داد پاسخ ورا پیشکار/ منشی اش بهش گفت(مله؟مفرمایید؟!)که مهمان ابا گرزهٔ گاوسار/ که کجا دیدی مهمون با گرز گاو شکل بیاد(شاید مهمونی بالماسکس اینم خواسته ادا فرانک اشتاینو در بیار چرا زود قضاوت کنیم؟!)به مردی نشیند به آرام تو/با پرروی رو جات نشستزتاج و کمر بسترد نام تو/ تاج و کمربندتو بسته(تازه جوراباتم پوشیده که فکر نمیکنم چجور بو سگ مردشو تحمل میکنه؟!)به آیین خویش آورد ناسپاس/به تو ناشکری میکنهچنین گر تو مهمان شناسی شناس/ اگه فکر میکنی این بابا مهمونه باش! تو خماریش بمون!بدو گفت ضحاک چندین منال/ضحاک بهش گفت(سگ پیر!) ننال بابا حال نداریمکه مهمان گستاخ بهتر به فال/ مهمون پررو خوش قدم تره!چنین داد پاسخ بدو کندرو/ کندرو بهش گفتکه آری شنیدم تو پاسخ شنو/ آره صحبتت را شنفتم تو ام گوش بیگیر!گرین نامور هست مهمان تو/ اگه این شهرت طلب مهمونهچه کارستش اندر شبستان تو/ با زنای تو چکار داره(شاید میخواد سر شماری کنه ببینه شام چقدر بهش میرسه!)که با دختران جهاندار جم/ که با دخترای جمشیدنشیند زند رای بر بیش و کم/ میشینه قرار میزارهبه یک دست گیرد رخ شهرناز/ یکبار دست شهرنازو میگیرهبه دیگر عقیق لب ارنواز/و اهم...اهم...بوسه به لب ارنواز میزنه(دوستان به گشت ارشاد منو لو ندید هنوز آرزو دارم!جوونم! فردوسی ناشی بازی در آورده...!)شب تیره گون خود بترزین کند/شب سیاه را در دست خودش میگیرهبه زیر سر از مشک بالین کند/ متکاش غرق مشکه(نوعی عطر که امروزه میلیونی ارزش داره!)چومشک آن دو گیسوی دو ماه تو/ مثل عطر موهای اون دوتا خوشگل خانم (دستشه)که بودند همواره دلخواه تو/همونایی که نون و ضحاک میخوردن و خیلی دوستت داشتنبگیرد ببرشان چو شد نیم مست/(یا ابلفضل...چیکار کنم؟ ترجمه کنم؟...)نیمه مست میشه تو حالت ملنگی بغلشون میکنهبدین گونه مهمان نباید بدست/مهمونی اینجوری نباید باشه اصنبرآشفت ضحاک برسان کرگ/ ضحاک غیرتی شد و مثل کردگدن عصبی شد(و داد زد مادر نزاییده اون نفله با زنای من اینکار ها رو کنه کندرو قمه ام را ندیدی هوی پسر پنجه بوکس را بیار!)شنید آن سخن کارزو کرد مرگ/ وقتی اینو شنید گفت خدا منو بکشه(اوا خدانکنه خواهر!)به دشنام زشت و به آواز سخت/ شروع کردن به گفت الفاض رکیک اندر رکیک( مرتیکه کثافت...گ...خ...ت...ک!به علت شدت الفاض رکیک این الفاض سانسور میشوند!)شگفتی بشورید با شوربخت/ سنگاشو با اون کندرو بدبخت واکندبدو گفت هرگز تو در خان من/ گفت دیگه تو پیش منازین پس نباشی نگهبان من/ جاسوس یا پاسبون جونم نیستی برو گمشو(تا تو باشی کرم نریزی!این بدبخت خودش مثل سگ ترسیده اینجوری عذابش میدی واقعا برای بعضی منشی های فضول متاسفم!)چنین داد پاسخ ورا پیشکار/ منشی اش جواب دادکه ایدون گمانم من ای شهریار/ که ای شاه(سابق)من حدس میزنمکزان بخت هرگز نباشدت بهر/ که از اون تخت هیچ چیش واسه تو نمونده(تنهایی حدس زدی یا کسی هم کمکت کرد؟!)به من چون دهی کدخدایی شهر/اگه به من پادشاهی را بدیچو بی‌بهره باشی ز گاه مهی/ و دست به هیچ جا بند نباشهمرا کار سازندگی چون دهی/ به من مقام درست درمون بدی(من کارتو راه میندازم)چرا تو نسازی همی کار خویش/ چرا تو یه حرکتی نمیزنی(شاه انقدر پخمه؟ نوبرشه والا!)که هرگز نیامدت ازین کار پیش/که هیچ وقت از اینکارت پشیمون نمیشیز تاج بزرگی چو موی از خمیر/ از تاج بزرگی به سختی به دست میاد(چوی موی از خمیر همون مو را از ماست کشیدنه!)برون آمدی مهترا چاره‌گیر/ وقتی کار و بارت درست شد اون موقع چاره ای پیدا کنترا دشمن آمد به گه برنشست/ دشمن اومد و زارت رو تختت نشستیکی گرزهٔ گاوپیکر به دست/ یه گرز گاو شکلم دستشهمه بند و نیرنگت از رنگ برد/ هرچی جادو و جنبل داشتی ناکار کرددلارام بگرفت و گاهت سپرد/دلش آروم گرفت(کینه اش بر طرف شد) و جاتو گرفت!از قدیم گفتن کرم از درخته! ان کندرو فقط به فکر اینه که ضحاک شاه بشه این یه پستو مقامی گیرش بیاد و نشان وفاداری بگیره منتهی شاه ضحاک سابق یه خورده...که نه در کل زرتش قمصور شده و با امید اینکه بالاخره یه معجزه میشه یه سنگی از آسمون میاد میخوره تو سر فریدون هی به کندرو میگه نبابا این بدبخت مهمونه میاد و میره کندرو هم گفت ارنواز شهرناز عروس ننش شدن تو توکل عمرت مهمون دیدی بیاد بگه سلام علیکم زنت عروس ننم میشه؟ ضحاکم هی فحش میده و میدونه کاری از دستش بر نمیاد! قسمت بعد با آخرین بخش زندگی ضحاک داستانشو میبندیم و میرسیم به داستان فریدون و سه پسرش! تا اونموقع منو دنبال کنید و خدانگهدار