صد داستانک 8 شهریور 1401(فیل داخل فنجان داستانک)(3)

صد داستانک 8 شهریور 1401تا حالا 55 صفحه نوشته‌ام چرا هیچ ایده جالبی به ذهنم نمی‌رسد.آهان یادم آمد راجع به مسافرت شمال بنویسم که به قلعه رودخان رفتیم. آن روز بعد از مسیر کوتاهی ماشین عمو خراب شد و مجبور شدیم توقف کنیم نان تازه خریدیم. یکی از مغازه‌ها نذری شعله زرد می‌داد کنار تعمیرگاه ایستادیم و صبحانه را سرپایی خوردیم. بعد هم ماشین تعمیر و به سمت منطقه قلعه رودخانه جاده‌های پرپیچ‌وخم را طی کردیم. وقتی نزدیک‌تر شدیم ماشین‌های زیادی در حال دور زدن بودند. به دلیل مراسم عزاداری ورودی قلعه را بسته‌اند و ماشین‌ها در پای کوه اتراق کردند.نه اینم به درد نمی‌خورد خوب استاد شاهین کلانتری گفتند که خیلی کوتاه باشه ولی این خودش یک داستان ده هزارکلمه‌ای می‌شود آگه بخواهم بنویسم.پس راجع به چی بنویسم؟ این سؤالی است که استادشاهین کلانتری گفتند تا بپرسیم یادمان می‌آید که چه بنویسیم.راجع به یک روز معمولی بنویسم یا یک روز خاص.اما اغلب روزهایم تکراری است از صبح بیدار می‌شوم. خانه را کمی مرتب می کنم. لباس مناسب وکمی آرایش وبعدهم پارکینگ وسوار بر ماشین به سرکار می‌روم. حوالههارا از فروشگاه برمی دارم.ارزش‌افزوده، مالیات حقوق، لیست حقوق و حضوروغیاب ثبت صندوق و بانک کنترل ورودی‌ها انتقال وجه به شرکت‌های تأمین‌کننده، تماس با مشتری‌ها برای مانده‌حساب‌ها، رفتن به دارایی وبیمِه، گرفتن مدارک، بعد از پایان ساعت اداری، باز به خانه برمی‌گردم.کمی ورزش می‌کنم بعد هم عروسک جدیدی را می‌بافم. کمی در شبکه‌های اجتماعی چرخ می‌زنم و ساعت دوازده به رختخواب می‌روم. با طلوع خورشید روز دیگری آغازشود تا این تکرارها ادامه یابد. در طول روز هر زمان که فرصتی دست بدهد هم چند سطری می نویسم.این هم موضوع خوبی نیست چون پایان دندان‌گیر، شوک و ضربه‌ای هم ندارد.یا راجع به کودک پروانه‌ای همکار بنویسم که شب‌ها تا صبح بیدار است وطول روز در خواب. شبها یکی باید کنارش باشد و هرلحظه دستورات بی‌وقفه او را پشت‌هم اجرا کند.از شربت آلبالو تا چیپس کتل، گوشت بره وبزتا پاستیل و شکلات با کاغذ رنگی خاص، انواع کباب‌ها و مرغ پخته زرد و قرمز تا خورش آلواسفناج و فسنجان و کتلت یا تی تاب و ویفر وبیسکویت مادررا در طی چند ساعت شب مهیا وبه او بخورانند. بنویسم که چقدر برای سلامت این کودک هم ازلحاظ مالی وهم معنوی دچار مشکلات عدیده شده اند.اما در این نوشته هم گرهی باز نمی‌شود پس این هم نمی‌تواند در چارچوب داستانک قرار گیرد.شاید اگر در مورد نویسنده‌ای بنویسم که زمان زیادی تا مرگ ندارد و با نوشتن خاطرات گذشته می‌تواند برای بازماندگانش ارثی هنگفت را به یادگار بگذارد اما نمی‌نویسد، بتوانم داستانکی داشته باشم. این نویسنده در تمام طول زندگی‌اش آدم بدذاتی بود وهیچکس از دست زبان و قلم او درامان نماند. بنویسم که چطور مادرش را در سرای سالمندان رها کرد ویا چطور پدرش را از خانه بیرون کرد. ارث آن‌ها را بالا کشید و به خواهر و برادرش هیچ کمکی نکرد. یا از خساست و خباثتش بنویسم که برای به دست آوردن دختر دلخواهش او را در مخمصه گیر انداخت وقتی از طرف خانواده‌اش مطرود شد، مجبور شد تن به ازدواج با نویسنده بدهد. رنجی که سالها به زن وفرزندانش داد میتواند طوماری باشد که انتها ندارد.انواع واقسام اخلاقیاتی ه از نظر همه مطرود بود در این مرد یکجا جمع شده واورا ابلیسی مجسم ساخته است. حالا که می داند عمرش به پایان رسیده سعی در جبران دارد ولی بی فایده است.اینم خیلی دندان‌گیر نیست فکر کنم در داستانک نباید شخصیت‌پردازی کنیم پس این هم مطرود می‌شود.بزار ببینم شاید همین مطلب بتواند داستانک کوتاهی باشد. تمام شاخص‌هایی که استاد گفتند را دارد.این متن، کوتاهی که مورد نیاز است دارد. عالیاین متن، شخصیت پردازی هم ندارد. خوبهاین متن، گرهی را باز می‌کند (داستانک را شرح داد).این متن، پایانش شوک وضربه (برای خودم) هم داشت توانستم داستانک مناسبی بنویسم.https://leilafarzadmehr.ir/صد-داستانک-8-شهریور-1401/ارائه شد در سایت ویرگول