رویای تنهایی!

به نام حضرت دوست که هرچه داریم از اوستنمیدانی چه بگوییبا که حرف بزنیمگر راهی وجود دارد که بخواهی درست و غلط راهی را تشخیص دهی؟چه برسد که بخواهی کسی ان را برای تو انتخاب کند!!نهگمان نمیکنمهمه در پارادوکس سردرگمی هستیم در واقع اسیریم!سردرگمی که تقریبا ناخودآگاه در ذهن ما آرمیدهجالبیش اینجاست که میدانیم ولی انگار میترسیم از آن سخن بگوییمشاید چون دگران میگویند کافر شده ایم!! هه :)اما چرا باز هم آن را نهی میکنیمچرا با آن روبرو نمیشویمگذشت هم چیز مناسبی نیستچرا ذهنت را سرکوب میکنی؟!گاهیآدم فکر میکند در این دنیا تنهاستجون همه از گفتن، از جمله درک و فهم حقایق بیم دارندمبادا خودشان، شانشان، و امثال این چیز های بیهوده و چرت خراب شود... خخیا که هنوز بلوغ فکری به معنای درستی بین آدمیان نرسیدهاصلا بلوغ فکری چه مسخره بازی است!تو چه میدانی درون یک کودک که سر به زیر است و دیگران آن را خجالتی و آرام می پندارند!!! چه میگذردآدم دلش میسوزدانگار همه ما اشتباهی هستیمچون هر کداممان یه جای کارمان میلنگد !خودمانی بگویم ، کم و کسری :) بیداد میکندو انگار تا آخر، انسان باید تاوان آن را بدهد آخر بخاطر چه خبطی(چه کشکی چه دوغی در اینجا نویسنده کمی مزاح کردند!)تنهایی خود ابهام است!دلیلش را میدانستی دیگر ادامه این مطلب را نمیخواندیسالها پیش، سوالی در ذهنم خطور کردموقعی بود که دلباخته شخصی شده بودم و دوست داشتم دنیایم را با او و برای او در میان بگذارم ...بگذریم؛آن سوال این بود که سرنوشت ما از پیش نوشته شده یا قلم تقدیر به دست خود ماست و ما باید آن(زندگی) را نگارش کنیم؟جواب مناسبی نیافتمنمیدانم، شاید تند میرومدر جواب گرفتن پرسش هایی که شاید هیچ جوابی نداشته باشند...متاسفانه باید بگویم آدم از تنهایی نمیمیرد، بلکه در رویاهایش اسیر میشود!آنچنان تنهایی اش فراگیر میشود که گویی دیگر به دنیای پیرامون خود و چیزهایی که اتفاق می افتد حس نداشته باشدحیرت زده نمیشودشادی واقعی را نمیچشدنمیداند خودش هنوز زنده است یا نهشاید چون حس میکند که دارد فراموش میشود دارد اینگونه ادا در میاورد؟و مدام این سوال را از خود میکند که آیا من زنده ام ؟زنده بودن مگر چه حسنی دارد؟اصلا برای چه زنده بشویم و بمیریم؟انسان یک مشکل اساسی نیز داردآن چه برایش راحتی را به ارمغان بیاورد و فراهم شودبا کمال میل میپذیرد بدون هیچ قید و شرطی !مخصوصا اگر آن چیز نو و تازه باشدآن موقع است که دیگر امکان ندارد نظرش عوض شودمگر با تلنگری سهمگین!مثلا انسان پول را بوجود آورد : ) تا بتواند مبادله کندپولی که انسان باید برای آن خود را .... کند تا آن را بدست آوردپس پول مشکل دارداگر غیر از این است چرا بصورت یکسان دست همه نیست!آیا نمیشد چیز دیگه ای را در نظر گرفت؟ بعنوان مثال محبت! گفتم بعنوان مثال!وای که اگر این بود دنیا الان چه شکلی میشد!!انسان آنقدر روی چیزی مانور میدهد تا یا آن را یا نابود سازد یا به بی نهایت برساند که عملا امکان چنین چیزی وجود ندارد در نهایت دوباره آن را به نقطه صفر می رساند!بله، این سرشت و ذات و عطش سیراب نشدنی همواره با انسان بوده هست و خواهد بود(بی نهایت طلبی)البته...خواستم مبحث دیگری را باز کنم، گفتم شاید به مزاقتان خوش نیاید.در حین نوشتن این مطلب؛ مسئله ای دیگر در ذهنم خطور کردچرا ما تعصب داریم؟حتی رفتار و عملمان از دیگران الگو گرفته میشود از ساده ترین چیزها مانند سلام کردن!بعد، اسممان را میگذارند با شخصیت!آخر چطور میتوان اسم کسی را که مثل یک زندانی عقل و روانش را کنترل کرده اند(معمولا والدین) ، گذاشت با شخصیت! (تلخ ترین جوک تاریخ بشریت)اصلا مگر شخصیت در این عالم وجود دارد؟مگر شخصیتی جدید هر بار شکل میگیرد؟همه تقلید است و تقلید است و تقلیدآری،ما هیچ چیزی از خودمان نداریمپس آنقدر به آن ننازحتی به آن موبایل یا سیستمی که با آن داری این مطلب را میخوانیحتی اگر به این فکر میکنی که من چقدر آدم خاصی هستم که مطالعه میکنم و مثلا دارم وقت میزارم و اینهاپشیزی نمی ارزی اگر فکر میکنی از بقیه سرتر هستی یا پایین ترتو باید این را بپذیری که فقط یک نوع دیگر از انسان هستی و بقیه اتفاقاتی که برای تو رقم خوده یا خواهی زد، عملا بسته به چیزهایی است که معمولا در کودکی برای تو رقم میخورد...و شاید برایت جالب باشد که بدانی کسانی آینده ات را رقم میزنند که خودشان هم به صورت رندومایز به اینجایی که هستند رسیده اندبله درست فهمیدیدکاملا شانسی و اتفاقیزندگی وجود نداردما داریم خودمان را گول میزنیمخیلی ها هستند که اکنون در تیمارستان هستند!خود کلمه تیمارستان واقات اهانت به آن اشخاص( که در واقع نوعی از هم جنس خودشان(بشر) هست ) است!اما چرا همچین مکانی ساخته شد؟؟واقعا چرا؟چون چیزهایی که معمولا به فکر آنها رسیدهاکثرا ریشه اش تنهایی بوده و قابل درک برای دیگران نیستاگر هم گاهی مشکل عقلانی یا تندخویی در آنها مشاهده میکنید، از آنجایی که خودشان هم نمیتوانند تجزیه و تحلیل کنند خیلی از چیزها را این موارد بخصوص رخ میدهد...ما ادای آدم را درمیاوریمفکر میکنم منظور خداوند از اشرف مخلوقات چیز دیگری بودهخیلی خوب است که به خودمان نگیریم و همچنین خودمان را هم نگیریماین دو فرق دارند!این مطلب را در همینجا خاتمه میدهمزبانم دیگر قاصر است و هر چه مطلب گسترده تر شود نمیتوانم چلوی خودم را بگیرمو البته بگویم، خیلی چیزها را نمیتوان گفت، چون اگر سر رشته اش باز شود دنیا دنیا حرف وجود دارد و البته نظرات و انتقادهای ترسناک!#جواد_آقاقدیری