عاشورا و انتظار؛ پيوند‌ها، تحليل‌ها، رهيافت‌ها

عاشورا و انتظار؛ پيوند‌ها، تحليل‌ها، رهيافت‌هاخلاصه از:کبری بشکولعکس از:گروه فرهنگی التجامهدي (عج)، فرزند حسين (ع) است و فرهنگِ انتظار، برآمده از فرهنگ عاشورا و انتظارِ حسين ديگري را كشيدن. اين دو پيوندي ديرين و مستحكم با هم دارند. يكي پشتوانه فرهنگي و زمينه‌ساز براي ديگري است. يكي رمز قيام و به پا خاستن شيعه است و ديگري، عامل حفظ و استمرار آن. عاشورا، دريچه‌اي به انتظار است و انتظار، تجلي آرزوها و آمال كربلا. انتظار بي عاشورا، انتظار بي پشتوانه است.نگاه به عاشورا و انتظار، مي‌رساند كه ميان اين دو، پيوندها و رابطه‌هايي است:حضرت مهدي (عج)، فرزند حسين (ع) است و خون‌خواه امام حسين (ع). اولين كلام امام عصر (عج)، ياد جدشان حسين بن علي (ع) است. شعار ياوران قائم آل محمد (عج)، يالثارات الحسين است. آن دو بزرگوار داراي لقب‌هاي مشتركي هستند، نظير: ثارالله، غريب، رانده‌شده و ... . زيارت عاشورا از خون‌خواهي امام حسين عليه السلام در ركاب مهدي خبر مي‌دهد. مطابق روايات، در روز عاشورا و ميلاد امام حسين (ع)، بايد به ياد حضرت مهدي (عج) بود و در روز ميلاد امام زمان (عج) و شب قدر با زيارت امام حسين (ع) به ياد اباعبدالله (ع). روز ظهور قائم آل محمد (ص)، عاشوراست. شهر كوفه، پايگاه مشترك اين دو امام معصوم است. امام عصر (ع) به قرائت زيارت عاشورا و زنده نگه‌داشتن ياد عاشورا عنايت دارند. هر دو امام (ع) با بيعت نكردن با طاغوت به اصلاح گري مي‌پردازند.از پيوندها، به تحليل‌ها مي‌رسيم:عاشورا، پشتوانة فرهنگي انتظار است و منتظران مهدي موعود (عج)، پرورش يافته مكتب عاشورا هستند. نقش زنان در قيام امام حسين (ع) و امام مهدي (عج) بسيار پر رنگ است.سازش ناپذيري اين دو امام، تدبير و مديريت وتلاش جهت جذب و نيروسازي از تحليل‌هاي ديگري است كه از عاشورا و انتظار به دست مي‌آيد. عاشورا و انتظار با تكيه بر سنت‌هاي الهي، دولتهاي باطل را به زوال و نابودي مي‌كشانند.همه كساني كه خود را از منتظران واقعي حضرت مي‌دانند، بايستي ضمن تبيين دين، فرهنگ عاشورا و بسيج را تبيين كنند و با الگوسازي؛ اقدام به جذب نيرو و تبليغ نمايند. بايد با توجه به عامل تنش زدايي، جامعه را آماده حركت به سمت شناخت و معرفت امام كرد. تبيين فرهنگ عاشورا:خيلي فرق است بين اين كه به «عاشورا» به عنوان پشتوانه و عقبه فرهنگي و الهام پذيرِ انتظار نگاه شود؛ يا يك سنّت برخاسته از عواطف و احساسات قومي.«كربلا»، دانشگاه بزرگي است با كلاس ها و درسهاي بسيار كه هنوز هم اين حركت عظيم و منشور بي‌­نهايت، زواياي پنهان و ابعاد گسترده­اي دارد كه تنها بر عاشقان طالب رخ مي‌­نمايد. تبيين دين:عصر حسين (ع) ، عصر غربت دين بود و عصر انتظار نيز چنين است. قيام حسين (ع) و فرزندش مهدي (ع) براي احياي دين است.منتظر مهدي (عج)، بايد از دين، ضرورت، قلمرو، و زبان آن و... تحليلي عميق داشته باشد تا در اين عصر، بتواند زمينه ساز حركت مهدي (عج) باشد. الگو سازي:حسين (ع) و يارانش الگوي منتظرانند، از اين رو بايد در مباني فكري و ويژگي هاي رفتاري و تربيتي آنان، درنگي شايسته كرد. معرفت امام:كساني مي‌­توانند شعار خود را «يا لثارات الحسين» قرار دهند كه به مقام «ابوّت با امام»[1]رسيده باشند تا بتوانند خون خواه او باشند اين، ممكن نيست مگر با معرفت به حق امام (ع). شعار «يالثارات الحسين» برخاسته از معرفت به حقِّ «ولايت امام» است. اين درك از امام و اين آگاهي از حق ولايت ايشان، ما را به مقام ابوّت و در نتيجه خون‌خواهي آنان مي‌رساند؛ آن هم نه پدر جسماني من كه پدر روحاني، مربي، هادي و پيشواي من؛ آن هم پدري كه «مصباح»، «سفينه»، «ميزان»، «وارث»، «امين» و «اسوه» است و سبب سعادت و رستگاري، امنيت، حفظ، نجات، عزّت، قبولي اعمال و... است. عزّت:«عزّت» اساس حركت حسيني و مهدوي است. منتظرِ «دولت عزيز» (تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلَامَ وَ أَهْلَه‏)[2] ، خود بايد عزيز باشد. حسين عليه السلام هم مي فرمود: «هَيْهات مِنَّا الذِلَّّة»جذب نيرو و تبليغ:آن جا كه حسين (ع) و مهدي (عج) ازجذب نيرو و تبليغ دين دست نمي‌كشند، تكليف منتظران و پيروان آنان مشخص است. جذب نيرو و تبليغ در سطح داخلي و خارجي، از تكاليف عمدة حكومت‌هاي ديني، به عنوان زمينه سازان دولت كريمة مهدوي است.اخلاق:فرياد «هل من ناصر» حسيني و مهدوي، همواره به گوش مي­رسد؛ بايد اين فرياد را پاسخ گفت. اما چگونه؟ اميرمومنان (ع) و امام صادق (ع) اين چگونگي را پاسخ مي­دهند:حضرت علي (ع) مي‌فرمايد:« با پرهيزكاري و تلاش فراوان و پاكدامني و راستي مرا ياري دهيد».[3]امام صادق (ع) نيز مي‌فرمايد:« كسي كه دوست دارد، از ياران قائم باشد، بايد منتظر باشد و در همان حال، از گناهان اجتناب ورزد و خود را به اخلاق نيكو بيارايد».[4]  عنايت ويژه به زنانبا توجه به نقش زنان در قيام مهدي (عج) و حضور آنان در دولت كريمه، بايد براي رشد، اعتلا و بالندگي اين قشر مهم و اثرگذار سرمايه گذاري جدّي صورت گيرد. پدیدآونده: سيد مسعود پورسيد‌آقاييمنبع: http://mahdi313.org/[1]امامان شيعه، بنابر حديث پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم كه فرمود: «أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوَا هذِهِ الْأُمَّةِ»؛ پدران معنوي امّت هستند.[2] الكافي ج3، ص424.[3] مستدرك‏الوسائل، ج12، ص54.[4] بحارالانوار، ج52، ص140