زندگی و کربلای حضرت امام حسین

حضرت امام حسین (رض) فرزند علی (رض) و حضرت فاطمه (رض) و نوه آخرین رسول خدا (ص) حضرت محمد (ص) بود. او (ره) دوران اولیه خود را در محبت و محبت پدر و مادر و جدش گذراند. ایشان (ره) در خانه ای پرورش یافتند که اسلام عنصر اصلی آن بود. متن کامل دعای توسل با ترجمه فارسی تحصیلات اسلامی را از کودکی آغاز کرد. حضرت امام حسین (رض) در محیطی اسلامی و تحت هدایت پدر و مادر و جدش پرورش یافت و به همین دلیل از دوران کودکی دارای صفات فراوانی از مهربانی، ایثار، محبت و برابری بود.محبت پیامبر اکرم (ص) به حضرت امام حسین (ره)حضرت امام حسین (ع) نزد پیامبر اکرم (ص) بسیار عزیز بود. آخرین رسول خدا به نوه‌هایش دلبستگی عمیقی داشت و همواره آنها را از محبت و گرمی و محبت خود می‌باراند. حضرت حسین (علیه السلام) را با کنیه‌های مختلف مانند حسین، شبیر و سیّد شباب اهل جنّه صدا می‌کرد. این نام ها نشان دهنده تحسین و محبتی بود که او نسبت به نوه اش داشت.پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به نوه های خود آشکارا عشق و محبت می کرد. حضرت امام حسن (ع) و امام حسین (ره) را می بوسید و در آغوش می گرفت و با یارانش می نشست. حضرت (علیه السلام) با احسانی که با نوه هایش داشت، به جهانیان آموخت که با کودکان با مهربانی و مهربانی رفتار کنند.حدیث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بیانگر عشق و علاقه ایشان به حضرت امام حسین (رض) و خاص بودن آن حضرت است.«حسین از من است و من از حسینم. خداوند دوست دارد کسی را که حسین را دوست بدارد.»حدیثی که در جامی ترمذی ضبط شده است، یعلة بن مرّه را روایت کرده استرابطه حضرت امام حسین (ره) با پدر و مادرسعادت حضرت امام حسین (رض) برخورداری از پدر و مادری چون حضرت علی (رض) و حضرت فاطمه (رض) بود که پیش از این ستارگان درخشان جامعه اسلامی بودند و شب و روز خود را در راه پیشرفت و گسترش اسلام سپری می کردند. حضرت علی (رض) و حضرت فاطمه (رض) حضرت امام حسین (رض) را در پرتو ارزش ها و معارف اسلامی تربیت کردند. آنان در تربیت حضرت امام حسین (ع) نقش بسزایی داشتند و تمام صفات یک مسلمان بزرگ را در فرزندشان نهادند.با پدر و مادرش هم خیلی صمیمی بود. او همیشه نسبت به آنها احترام و اطاعت نشان می داد و خود را به عنوان یک پسر خوب نشان می داد. او (ره) پدر و مادر خود را الگو قرار داده و سعی می کند در چالش های زندگی پا به پای آنها بگذارد. او صفات شجاعت، مهربانی و عدالت را از پدر و مادرش تحمل کرد.واقعه کربلاماجرای کربلا واقعه بسیار غم انگیز و قابل توجهی در تاریخ اسلام است. در دهم محرم سال 680 میلادی اتفاق افتاد. دو گروه درگیر در این واقعه، صحنه به رهبری حضرت امام حسین (رض) که نوه حضرت محمد (ص) بود و گروه دیگر یزید که فرمانروای خاندان اموی بود.امام حسین (رض) به دلیل مخالفت با حکومت ناعادلانه یزید به کربلا رفت. تنها هدف او محافظت از تعالیم واقعی اسلام در برابر فساد امویان بود.در کربلا امام حسین (رض) و یارانش اعم از اعضای خانواده و دوستان با سختی ها و چالش های فراوانی روبرو شدند. آنها توسط لشکر قدرتمند و مسلح یزید محاصره شدند. علیرغم اینکه می دانستند از نظر تعداد کمتر و ضعیفتر از لشکر یزید هستند، در پایبندی خود به حقیقت و عدالت استوار ماندند.شدیدترین قسمت نبرد که به جنگ کربلا معروف است در روز عاشورا (دهم محرم) رخ داد. نیروهای یزید بی امان به اردوگاه امام حسین (رض) حمله کردند و آنان را دچار تشنگی و خستگی کردند. اما آنها شجاعانه به مقابله پرداختند و شجاعت و عزم باورنکردنی را به آنها نشان دادند.متأسفانه یکی یکی یاران امام حسین (ع) از جمله برادر ناتنی ایشان حضرت عباس (رض)، برادرزاده علی اکبر (ره) و بسیاری از یاران باوفایش به شهادت رسیدند. امام حسین (ع) علیرغم اینکه شاهد چنین تلفات جانسوز و مصائب بسیار بود، شکست را نپذیرفت و محکم ایستاد.در نهایت نیروهای یزید موفق به کشتن حضرت امام حسین (رض) شدند. او با مرگ بسیار وحشیانه ای روبرو شد و پیکر بی جانش در میدان جنگ بود. این رویداد غم انگیز نشان داد که چگونه کسانی که برای عدالت و حقیقت قیام کردند بی رحمانه سرکوب شدند.فاجعه کربلا جامعه مسلمان و مردم جهان را به شدت متاثر کرد. امام حسین (ره) را به شخصیتی ارجمند و قهرمان تبدیل کرد که به خاطر فداکاری و امتناع از سازش در اصولش به یادگار ماند.