ستاره‌شناسان «امن‌ترین مکان» برای زندگی در کهکشان راه شیری را پیدا کردند.

شکل ۱. دانشمندان دریافتند که امن‌ترین مکان برای زندگی در کهکشان راه شیری حدود ۲۶۰۰۰ سال نوری از مرکز آن فاصله دارد. منتشر‌شده در space به تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۱ لینک منبع Astronomers find the &amp;amp;#x27;safest place&amp;amp;#x27; to live in the Milky Wayستاره‌شناسان کل کهکشان راه شیری را جستجو کرده‌اند تا امن‌ترین مکان‌های زندگی را شناسایی کنند. معلوم شد که ما در یک نقطه بسیار خوب هستیم. اما با توجه به تحقیقات جدید، اگر سال گذشته باعث شده که شما احساس آمادگی بکنید که به سیاره دیگری نقل‌مکان کنید، ممکن است بخواهید به مرکز کهکشان نگاه کنید.یافته‌های جدید توسط گروهی از ستاره‌شناسان ایتالیایی که مکان‌هایی را مورد مطالعه قرار دادند که ممکن است در طی انفجارهای قدرتمند کیهانی زندگی در خود را از دست داده باشند، به دست آمد. این انفجارها، مانند ابر نواس و اشعه گاما منفجر می‌شوند، ذرات با انرژی بالا و اشعه‌ای تولید می‌کنند که می‌توانند DNA را خرد کنند و زندگی را از بین ببرند. ستاره‌شناسان استدلال کردند که با این منطق، مناطقی که بیشتر پذیرای زندگی هستند، مناطقی خواهند بود که انفجارهای مکرر ندارند.ریکاردو اسپینلی، ستاره‌شناس دانشگاه اینفروریا در ایتالیا، گفت: «انفجارهای قدرتمند کیهانی برای وجود حیات در کهکشان ما در طول تاریخ کیهانی آن قابل اغماض نیستند.» «این رویدادها در به خطر انداختن زندگی در سراسر کهکشان راه شیری نقش داشته‌اند.» ستاره‌شناسان علاوه بر یافتن مرگبارترین نقاط داغ، امن‌ترین مکان‌ها را در طول تاریخ کهکشان شناسایی کرده‌اند که به ۱۱ میلیارد سال پیش باز می‌گردد. نتایج نشان می‌دهد که ما در حال حاضر در لبه طیف گسترده‌ای از معاملات ملکی میهمان‌نواز قرار داریم. اما در دوران جوانی کهکشان راه شیری، لبه‌های کهکشان راه شیری شرط امن‌تری بودند.فضا توسط مخاطبان خود پشتیبانی می‌شود. کهکشان راه شیری بر فراز فلات چادنتور شیلی در این عکس که توسط عکاس نجومی رصدخانه جنوب اروپا، پیتر هورالک گرفته شده است، می‌درخشد.ممکن است به مطالعه مقالهانفجار زودهنگام جهان، سیاه‌چاله «Goldilocks» را خنثی می‌کند. علاقمند باشید.منطقه گلدیلاک کهکشانیعوامل زیادی سیاره را قابل سکونت می‌سازند. برای مثال، سیارات باید در یک منطقه گلدیلاک باشند، جایی که گرما و فعالیت ستاره میزبان زیاد یا کم نیست-این درست است. اما علاوه بر این شرایط محلی، زندگی نیز باید با تشعشعات مضر ناشی از فضای بین ستاره‌ای مقابله کند.رویدادهای کیهانی قدرتمند، مانند ابر نواس و اشعه گاما منفجر می‌شوند، جریان خطرناک است، ذرات با انرژی بالا تقریبا با سرعت نور. نه تنها آن‌ها می‌توانند تمام شکل‌های زیستی که ما در مورد آن‌ها می‌دانیم را بکشند، بلکه این ذرات می‌توانند تمام سیارات را نیز از اتمسفر خود جدا کنند. بعد از چنین رویدادی، دانشمندان بر این باورند که سیاره‌ها که به دور سیستم‌های ستاره‌ای در آن نزدیکی می‌گردند، از زندگی پاک خواهند شد. اسپینلی به Live Science گفت: «برای سیاره‌های بسیار نزدیک به انفجار ستاره‌ای، عقیم‌سازی کامل وجود دارد.» «در مناطق دور، احتمال انقراض جمعی بیشتر است.»نویسندگان در این مطالعه نوشتند که انفجار اشعه گاما در آن نزدیکی ممکن است نقش مهمی در انقراض انبوه اردوویسین در حدود ۴۵۰میلیون سال پیش بازی کرده باشد-دومین مورد بزرگ در تاریخ زمین. در‌حالی‌که هیچ مدرک مستدلی وجود ندارد که یک اشعه گاما خاص را به این رویداد اطفا حریق مرتبط کند، نویسندگان فکر می‌کنند با توجه به موقعیت زمین در کهکشان، این احتمال وجود دارد.شاید مطالعه مقاله سیاه‌چاله ابر پرجرم سرگردان فضا در یک کهکشان خیلی دور برای شما جذاب باشد.جستجو برای امنیتبا استفاده از مدل‌های شکل‌گیری و تکامل ستاره، ستاره‌شناسان محاسبه کردند که چه زمانی مناطق خاصی از کهکشان از تابش قاتل اشباع خواهند شد. در اوایل تاریخ کهکشان راه شیری، کهکشان داخلی به حدود ۳۳۰۰۰ سال نوری رسید که با تشکیل ستاره شدید روشن شد، که آن را غیرقابل سکونت کرد. در این زمان، این کهکشان بارها توسط انفجارهای قدرتمند کیهانی تکان می‌خورد، اما مناطق بیرونی، که ستاره‌های کمتری داشتند، بیشتر از این فاجعه بزرگ نجات یافتند.تا حدود ۶ میلیارد سال پیش، بیشتر این کهکشان به طور منظم با انفجارهای عظیم ضد‌عفونی می‌شد. با پیر شدن کهکشان، چنین انفجارهایی کم‌تر شایع شدند. امروزه مناطق میانی که حلقه‌ای از ۶۵۰۰ سال نوری را از مرکز کهکشان تا حدود ۲۶۰۰۰ سال نوری را از مرکز تشکیل می‌دهند، امن‌ترین مناطق برای زندگی هستند. نزدیک به مرکز، ابرنواس و رویدادهای دیگر هنوز رایج هستند، و در حومه، سیاره‌های زمینی کمتری وجود دارند و اشعه گاما بیشتری منفجر می‌شود.خوشبختانه، محله کهکشانی ما روز به روز بیشتر و بیشتر قابل زندگی می‌شود. در آینده کهکشانی بلند مدت، رویدادهای شدید کمتری در آن نزدیکی رخ خواهد داد که می‌تواند منجر به انقراض جمعی دیگری شود. استیون دشچ، اخترفیزیک‌دان دانشگاه ایالتی آریزونا، به علوم زنده گفت: نتایج این مقاله جدید در نگاه اول منطقی به نظر می‌رسد.دشچ که درگیر کار جدید نبود، گفت: «من خوشحالم که اشاره کنم که آن‌ها به نظر می‌رسد تحقیق را در یک چارچوب دقیق قرار می‌دهند و انتظارات واقع‌بینانه‌ای در مورد آنچه که اشعه گاما منفجر می‌کند دارند، و عواملی که گاهی اوقات مردم فراموش می‌کنند را در نظر می‌گیرند،» مانند این که چگونه انرژی و مواد آزاد شده توسط انفجارهای اشعه گاما در همه جهات یک‌سان نیستند. «من با جزئیات به ارقام آن‌ها نپرداخته‌ام، اما در نگاه اول منطقی است.»این تحقیق جدید که در شماره ماه مارس مجله اخترشناسی و اخترفیزیک منتشر شده است، ممکن است روزی به ستاره‌شناسان کمک کند تا تصمیم بگیرند که به دنبال سیارات قابل سکونت به کجا بروند. اما دشچ گفت که اکنون فن‌آوری ستاره‌شناسان را تنها به جستجو در نواحی مجاور محدود می‌کند.این متن با استفاده از ربات مترجم مقاله نجوم ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.