البوم صفر|نظر شخصی

خب یکِ آذره و من تو اتوبوس بیکارم(این یه تیکه رو اون موقع نوشتم پس از تاریخ انتشارش تعجب نکنید!).چیکار میکنم؟مثل یه آدم صد در صد عادی میام تو ویرگول مطلب می نویسم منتها تصمیم گرفتم این بار محتوای متفاوتی رو پیش بگیرم!۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ روزی بود که مهراد هیدن اولین آلبوم مستقلِ راک خودش رو بیرون داد.می خوام از دید خودم یکم راجع به این البوم حرف بزنم.نمیدونم چقدر با هیدن آشناییت دارید اما برای شروع باید بهتون بگم که ساز اصلی مهراد پیانوئه ولی در اکثر اوقات دستش گیتار الکتریک دیدید که این نشونگر اینه که توی این سبک هم دستی بر آتش هم داره.اونطوری که می دونم علاقه مهراد به سبک گروه نیروانا بوده که زیرشاخه ای از سبک راک به اسم گرانج رو دنبال می کردن و مهراد هم از این قاعده مستثنا نیست(خیلی اطلاعات دقیقی ندارم اگر جایی اشتباه بود بهم بگید).از اوایل دوران زدبازی هیدن فردی بود که همیشه به عنوان بریج یا سولوی آخر اهنگ گیتار الکتریک رو رفیق و همدم خودش میدید که الحق و الانصاف کارش درست بود!اگر به یکی از آهنگ های زدبازی به عنوان بولد ترین حضور گیتار الکتریک بخوام اشاره کنم آهنگ پدر من بد منو نگاه میکنه گل سر سبد این انتخابه.سولوی دیوانه کننده آخر این آهنگ قشنگ ۴دقیقه قبل رو براتون داخل ۳۰ ثانیه جمع میکنه و شما متوجه فضا سازی اون آهنگ میشید.یا مثلا تو کار اخر زدبازی به اسم تهران میبینمت ریف های زیبایی هرچند با صدای بسته اون زیر میشنیدیم ولی کاملا میتونستید بشنوید که مهراد چیو میخواسته به عنوان نت به شما منتقل کنه.هوای تهران و ساختموناش اگر تبدیل به نت بشن صد در صد نت های گیتار این آهنگ میشدن.بگذریم.سال دهم بود که من وارد مدرسه جدید شده بودم و کلا سبک زندگیم عوض شده بود.از قبل ترش هم از اعضای زدبازی فقط هیدن برام مهم بود و البوم تونل حسابی توی ذهنم جا خوش کرده بود(اگر خواستید بعدا درباره تونل هم می نویسم).تو گیر و دار کلاس دهم بودیم که مهراد خبر از آلبوم جدیدش داد.هیدن آرتیست بی حاشیه ایه معمولا و هرچی هم آلبوم داده تا به امروز به جز همین آلبوم صفر دیگه هیچکدوم حاشیه ای نداشته.مهراد قبل این آلبوم اولین مصاحبه‌اش رو با یه مجله انجام داد و در پی اون مصاحبه تصویریش با آرش راسخ درباره صفر منتشر شد.توی این مصاحبه ها گفته می شد که سبک این آلبوم احتمالا به سلیقه خیلی ها نخوره و اتفاقا مخاطبین جدیدی جز حیطه رپ به مخاطبای مهراد اضافه کنه.بعد از اون مصاحبه ها مهراد به طرز عجیبی تمام پست های اینستاش رو پاک کرد و به روش های عجیبی درباره البوم به مخاطبا راهنمایی می داد طوری که یادمه یه سری عدد رو روی آب به زبون ژاپنی یا چینی نوشته بود.خلاصه که پر از کلی رمز و راز بود اون زمانا.منم خیلی جو گیر بودم چون تاحالا کسی از آرتیست های رپفارس انقدر گربه رقصونی برای آلبومش نکرده بود.همزمان با برنامه البوم،مهراد ماراتن۴۲ کیلومتر رو داشت پیش می برد و گویا قرار شده بود که یه مستند کوچیکی درباره این درست کنه.وقتی البوم اومد بیرون مهراد تو آتن مشغول دویدن بود و اکثر رسانه های رپ فارس داشتن مسابقه رو پوشش میدادن.یه سری حاشیه ها هم بود که خب طبیعتا هر قضیه و داستانی دو ساید مثبت و منفی داره.از مدرسه رسیدم خونه.یادمه البوم از رادیو جوان پخش شده بود.آلبوم رو شروع به گوش دادن کردم و تو دور اول گوش دلدن فقط ترک مار بخاطر هایپ بودن و انرژیک بودن نظرمو جلب کرد ولی جدا از این،استایل و ایده پردازی هایی که روی مانور دادن گیتارالکتریک داده بود واقعا نظرمو جلب کرد اما به طور کامل تاثیر پذیری مهراد از سبک راک غربی تو تک تک موزیک ها دیده می شد.نظری که بعد ها راجع به این آلبوم پیدا کردم این بود که هر آهنگی تو این آلبومه وایب خودش رو داره و باید تو زمانی که توی اون مود خاصی گوش بدی.مثلا ترک کی باز یا از اول قصه یا.... هرکدوم وایب خودشون رو دارن.کم کم این آلبوم جا میوفته و اگر درکش کنید میتونید بدون خسته شدن پی در پی گوش کنید.راجع به مستند ۴۲ هم که نگم بهتره خودتون از یوتوب مهراد ببینین(حمایت از حقوق آرتیست).انرژی خوب این مستند+فضا سازی هین با synthها شمارو در کنار مهراد با ماراتن همراه میکنه و در آخر شیمی این مستند و البوم صفر،کانسپت اصلی داستان رو روشن میکنه.از افراد تاثیرگذار به نیما رمضان و آرش سعیدی و...هم باید اشاره کرد که بدون اونا صد در صد البوم این کیفیت رو نداشت چون مهراد اولین باری بود که توی این سبک آلبوم میداد بیرون.یکی دیگه از نقاط مثبت این آلبوم ترک گرگ و میش پارت۲ بود که فضای ترسناک و دلهره آوری داشت.چیزی که توی رپ فارس خیلی کم میدیدیم و حالا یکی از ارتیست های رپ فارس اونو به عنوان یه اهنگ راک تحویل مارکت داد.تو مارکت جهانی این بخش خودش ساید جدایی داره و مرسومه ولی تو مارکت ایران خیلی ترکی که وایب ترس بده نداریم.گرچه تو رپ میشه به ترک حرکت علی سورنا اشاره کرد ضمن اینکه مهراد قبلا یه تک آهنگ به اسم خفه شو داده بود بیرون که خب اون خیلی بیشتر شبیه ترک های مارکت جهانیه ولی نه در حد کیفیت اونا.ترک گرگ و میش ۲ به خوبی فضاسازی داشت و یکی از نقاط قوت این آلبوم به شمار میرهدر نهایت بهتون حتما پیشنهاد میکنم چون ارزش یک بار گوش دادن رو داره.ضمن اینکه میتونید دو تا موزیک ویدیو از اجرای اکوستیک این آلبوم رو تو یوتوب ببینید.اما شاهکار هیدن توی آخرین آلبوم به نام ذوزنقه نمود پیدا کرد که نیاز به یه پست جداگانه داره.تا بعد فعلا