ترسناک ترین چیز توی دنیا خود واژه ترسه!!!

خیلی وقته از نوشتن دست کشیدم! اما اینجا و امروز فرصت دوباره و شروع بود! شاید یه حرفایی یادآوری باشه برای هر کسی و شاید حتی انگیزه ی قوی تری باشه برای ادامه مسیر، از تجربه خودم، از دیده ها و شنیده ها... ?از دوسال گذشته سعی کردم مصمم تر شروع کنم برای جنگیدن با ترس هام، تا فرصت پیدا کنم برای رشد کردن!?میدونی چرا؟!میخوام بگم بهت و امیدوارم تا ته این متن همراهم باشی! بنظرم ترس ها بزرگ شدن رو ازت میگیرن! امید به زندگی رو ازت میگیرن!تجربه کردن،رشد کردن، دوست داشتن، دوست داشته شدن، امتحان کردن، شیرینی اتفاق هایی که می‌تونه حالتو خوب کنه رو ازت میگیرن و ازت یه آدم محافظه کار میسازن تا اتفاقی نیفته برات و تمام شیرینی های تجربه نکرده رو از بدو شروعی که اتفاق نیفته برات تلخ میکنن! من نمیخواستم ترس ها مانع باشن و از دو سال گذشته روش دقیق تر شدم،چه توی زندگیم و چه توی اطرافیانم ...بنظرم هر ترسی از تجربه هات توی گذشته و تجربه های دیگران و دیده ها و شنیده ها میاد که میفته به جونت و اصلا فکر نمی‌کنی که قرار نیست همه چیز یه جور دیگه شاید رقم بخوره و زمان و موقعیت و آدم و همه چیز فرق داشته باشه!توی این بخش میتونم درباره کار و شغل و درآمد بنویسم مثلا بارها پیش اومده حتی موقتی اما شروع نمیکنی به انجام کاری چون می‌ترسی موفق نشی و این فکر توی سرت میچرخه که هزار نفر بهتر از تو هستن و اصلا تو نمیتونی به جایی برسی! یا از شنیدن حرف دیگران میترسی که اگه موفق نشی و فلانی بگه دیدی نگفته بودم به هیچ جا نمیرسی!؟شروع نکردی همونجا میمونی!اما این دقیقا بدترین تصمیم زندگیته، چون تو میتونی شروع کنی و بهترین خودت باشی و خودتو منع نکنی، آموزش ببینی و روش درست رو پیش بگیری و مانع ها رو برداری و قدم قدم پیش بری و تجربه کنی و از تجربه ها استفاده کنی، جلوی ترسات بایستی!تو اگه توی ۲۰ سالگی یه چیزایی رو تجربه کنی خیلی بهتره تا همونا رو توی ۴۰ ۵۰ سالگی!میتونی دقیقا کارهایی کنی که دیگران از انجامش میترسن و تلاش کنی و بقیه رو بسپاری به خدا !مثلا من همیشه با حرف و حدیث دیگران مورد لطف قرار میگرفتم اما اصلا برام مهم نبود?دوستم میگفت بیا بریم شرکت های بازاریابی ، این کارا چیه آخه! منو برد با خودش تا به جای نشون دادن راه درست،انگاری رویا پردازی یادم بده! یه زمانی رو آوردم به کارهای هنری آزمون و خطا کردم و یه جایی به درآمد معقولی رسیدم و کسب و کار خودمو داشتم و حالم خوب بود باهاش! همزمان ادمین شبکه های اجتماعی و سایت های مختلف بودم و خیلی ها همراهم بودن و بعضی ها وسط راه خسته شدن و خیلی ها مسخره ام کردن ... اما من سعی کردم اگه یه روزایی خسته شدم باز نترسم و جا نزنم و استراحت کنم و بلند شم اما هر مسیر درستی برای رسیدن به درآمد رو از دست ندم!تا نهایتا به مقصود نهایی و علاقه اصلیم (ادمین شبکه های اجتماعی) چسبیدم و ولش نکردم و نمیکنم??تو بترسی به چیزایی که میخوای نمیرسی و جای گله نداری چون مقصر خودتی!توی این دوره زمونه تو باید خودت بتونی به رویاهات برسیو حتی یه وقتایی تو همراه و همدل خانواده باشی نه یه باری بهشون اضافه کنی!دیگران ترسیدن و یه مسیری شروع نکردن و یا رها کردن؟! اونا میتونستن اما انجام ندادن ، تو نترس و برو توی دل ترسات و باهاشون روبرو شو و شروع کن? اگه قرار باشه توی ۵۰ سالگی غصه این‌روزا رو بخوری که چرا شروع نکردی و نرفتی دنبال علاقه هات بنظرم بدترین ظلم به خودته!اونجاست که حسرت خیلی چیزا روی دلت میمونهیا برای بدست آوردنش نگاهت به جیب و پول یکی دیگه است اما نه ، نترس و درست اقدام کن و برات نتیجه مهم باشه ....اونی که شروع نکرده حتی نگه! اما یه روزی به موقعیت تو حسودی میکنه! حتی پدر و همسری که اجازه نمیده فرزند یا همسرش شاغل بشه و اون دختر نجنگید برای یه خواسته و نیاز کاملا منطقی! اونا هم به احوال تو غبطه میخورن و افتخار میکنن و قوی بودنت رو میبینن کیف میکنن ، حتی اگه نگن !خودت فکر کن چه کیفی داره وقتی به نیازهات پاسخ بدی! به کسی کمک کنیبرای خانواده ات مفید باشی و از یه زمانی تو همراهشون باشی و سالها بعد ببینی اون جنگیدن و تلاش کردن ارزشش رو داشت وقتی خونه ای رو چیدی که با پول خودت خریدی با تک تک وسیله هاش و سفر هایی رفتی که توی رویا هات بوده و یه آدم پخته ای شدی که بجای نشستن توی کنج خونه و غصه برای نداشتن یه پول اینترنت حتی! به جایی رسیدی که حال خودت خوبه و حال اطرافیانت هم خوب تر!و کسب و کار خودت رو گسترش دادی و شدی بهترین خودت .رویا برات نمیسازم، این مسیریه که دارم طی میکنم و میدونم شدنیه حتی بیش‌تر از این!یه جا خونده بودم خدا ترسهاتو بهت غالب میکنه و فقط باید از خودش بترسی که هرچند از نظر من خودش اصلا ترسناک نیست و محافظ ماست?منم قبلا روزایی که توی کارم اشتباهی میکردم و می‌ترسیدم نکنه کسی بهم چیزی بگه، خودمو می‌باختم و دستام یخ میکرد و استرس و استرس!(هنوزم یه وقتایی می‌ترسم که فکر کنم توی ذات انسانه چون از اشتباه کردن خوشش نمیاد!!!)اما خب اینجوری نمیشد ادامه داد،با خودم گفتم تو هم آدمی، ممکنه خطا کنی،کسی نمیاد دار بزنتت! حواستو جمع کن?بیشتر تمرکز کن و سعی کن از همه چیزایی که باعث میشه حواست پرت شه و خراب کاری کنی دور شیاون تو نیستی که ببازی راحت و جا بزنی!??یه چیزایی رو باید از خودت دور کنی که باعث میشه تو نتونی جلو بری ، خطا بری و یاد بگیری تا دفعات بعدی اون اتفاق نیفته تا نهایتا تو بشی آدم درستی که هر کارفرمایی با هر کسی کار کرد حتی اگه یه روز تو نبودی، یادش بیاد فلانی خیلی جون و دل میذاشت توی کارش و فلانی خوب بود و و و ....بازم خلاصه میشه توی اینکه بهترین خودت باشی ( هر چند میدونم خودم خیلی فاصله دارم تا اون آدم و جا داره هنوز) اما باز راضیم از خودم ?? خلاصه کل این متن میشه تو بخاطر ترس هات، لذت بردن از زندگی رو از خودت دریغ نکن! بترس و بلرز اما اقدام کن! ?