بزرگترین اشتباهات شغلی‌ای که هرکسی مرتکب میشه

برگردان از متن The Biggest Career Mistake You Can Ever Make مغرورانه میتونم بگم که من به خیلی از رویاهام- از نوشتن سه کتاب تا صحبت مقابل هزاران نفر- رسیدم.در مقیاس وسیع‌تر، موفقیتی که الان دارم رو مدیون شغلم به عنوان مدیری در یک شرکت تولید ویدیو هستم که ساعتی ۱۰ دلار درامد داشت.گرچه اتفاقات زیادی در این بین افتاد، اما اگه بخوام همه‌ی اتفاقات رو نقطه تصور کنم و نقاط رو به هم وصل کنم، جایی که این روند شروع شد، همین مسیر شغلی بود.قبل از اینکه من کاری به عنوان مدیر یک فروشگاه فروش ویدیو داشته باشم، در کارهایی که رشته‌ای از مشاغل کوچیک بود (درحالی که درآمد من از فروش علف‌های هرز تامین میشد)، استخدام و اخراج میشدم. درواقع من اصلا نمیتونستم بیشتر از ۶ ماه سر هیچ کاری دووم بیارم.البته در اعماق فکرم، میدونستم که آدم باهوش و توانمندیم، ولی در میان لیست بی‌پایانی از مشکلات، من مشکلاتی با حیطه اختیارات داشتم که باعث میشد از تبدیل شدن به یه کارمند نمونه، دور بشم.میدونستم شخص باهوش و توانمندیم و میتونستم زیر تجاربی دفن بشم که ازشون لذت نمیبرم. من به طور کامل ناامید نبودم. به این امر واقف بودم که یه روز تو کوچه منم عروسی میشه.درواقع نمیدونستم که زندگی‌ام با شغلی که به عنوان فروش دی وی دی دنبال میکردم، تغییر میکنه.در یه بازه زمانی که به خاطر بی پولی دنبال کار می‌گشتم، به طور اتفاقی محل زندگی‌ام مجاور یک فروشگاه فروش ویدیو بود، بنابراین برای کار تو همونجا اقدام کردم. فرم استخدام را با جزییات متقاعد کننده‌ای پر کرده (البته همیشه به خوبی از کلمات استفاده می‌کردم)، درمورد خودم با مدیر صحبت کردم و بنظر میرسید که تونستم تاثیر خوبی روش بذارم.پوزیشن شغلی‌ای که براش باهام مصاحبه کردن، نیروی خدمه بود ولی مسئول استخدام یه چیزی توی من دید. ازم پرسید که اگه علاقه دارم میتونم مدیر یه قسمت از فروشگاه بشم.قبل از اینکه مسئول استخدام همچین چیزی رو به زبون بیاره، حتی فکر اینکه من اونقدر توانمند هستم که بتونم یه قسمت از فروشگاه رو مدیریت کنم هم برام بیگانه بود. کسی چیزی رو توی من دید و باعث تمام انگیزه‌ام شد.من قبول کردم که مدیر بخش آموزش فروشگاه بشم. برای اینکه بهتر واسه این شغل آماده بشم، شروع کردم به دیدن فیلمای مصاحبه با افراد معروف و تدتاک‌هایی درمورد رهبری. روی خودم سرمایه‌گذاری کردن و همین پروسه‌ای که از من مدیر بهتری ساخت باعث شد که بتونم نویسندگی کنم، کاری که همواره آرزوشو داشتم.در پروسه یادگیری برای مدیریت بهتر و یادگیری مهارت‌های جدید، من ایده‌ها و چیزایی که یاد گرفتم رو روی فیسبوکم هم به اشتراک میذاشتم. دوستی که از آپدیت‌ مقاله‌های من روی فیسبوک باخبر بود، ازم خواست مقاله‌ای برای وبسایتش بنویسم که داشت روش کار میکرد.من از اون موقع، تا سالها، بدون توقف شروع به مقاله نویسی کردم. تولد شغلی که همیشه آرزوش رو داشتم، به طور غیرمستقیم از شغلی شروع شد که جزو مشاغل درجه یک هم نبود.یه روش دوربرگدون برای رسیدن به چیزایی که من یاد گرفتم وجود داره:« از هر تجربه شغلی‌ای یه چیزی به دست میاد»اگه نگرش دیگه‌ای در مورد مدیریت در یه فروشگاه ویدیویی داشتم، می تونستم کاملاً متفاوت رفتار کنم. اگه من جای اینکه به این موقعیت شغلی به عنوان یه تجربه نگاه کنم، بهش یه دید از پایین داشتم، شاید هنوزم تو همون فروشگاه بودم.اهمیتی نداره شما الان کجا کار میکنید، شما میتونید کاری کنید که تجربیات فعلیتون، راهنمای آینده شما باشه. البته، اگه شما از شغلتون متنفر باشید یه چیز متفاوت پیدا میکنید.اما اگه شما تنبل، بدبین، ناشکر یا ترکیبی از این سه تا باشید، احتمالا کارتون به جایی نمیرسه.اخیرا یه داستانی رو در لینکدین خوندم، درمورد دختری که تو فست فود زنجیره‌ای Taco Bell کار میکرده. دختری مودب و خوش برخورد که حیطه شغلیش در اون صنعت نمیتونست پاداش مناسبی واسه رفتار خوبش باشه.مردی که مرتب به به این فست فود زنجیره‌ای میرفته، توجهش به عملکرد مثبت این دختر و ویژگی‌های نامحسوسش جلب میشه. مرد در شرکتی کار میکرد که از این فروشگاه زنجیره‌ای سود بیشتری داشت و از دختر میخواد که برای یه مصاحبه کاری به شرکتش بره و حالا اون دختر همونجا کار میکنه.این اتفاق وقتی میفته که یه نگرش کلی رو پیش میگیرید، تا از کاری که انجام میدید بهره‌مند شید.من در زندگی کاریم دچار لغزش‌هایی شدم- متعجب از اینکه چرا باید برای کاری سخت تلاش کنم درحالی که شغل رویایی من نیست- و در نهایت همیشه به خود یادآور می‌شوم که هیچ چیز هدر نمی‌رود و همه چیز یک تجربه یادگیری است.هیچ‌ چیز هدر نمی‌رود-این یک درس است https://link.medium.com/GxjCaZHDzfb