سروش یا تلگرام؟

در نگاه اول طبق انتظارات تلگرام در ذهن تداعی میشود مخصوصا شباهت عینی color palette و navbar موجود در سمت چپ. Layout تمام منو ها بلا استثنا اعم از منوی مخاطبین ( ... موجود در بالا و سمت چپ صفحه) و موقعیت دکمه night mode و new chat و cloud به عینه.تا بدینجای کار ظاهرا کاری جز احیا و بازسازی logography و typography صورت نگرفته است.عضویت در کانال رسمی سروش در همان ابتدا حس ناامنی را به کاربر القا کرده و تب سوم که شامل لیستی کلیشه ای سرویس های بر خط است صفحه پیوند ها را در ذهن کاربر تداعی میکند.سینک شدن عناصر با سایز صفحه مطلوب است اما تم نوشتار ها و نمادها خام به نظر میرسد. گویی صرفا برای کپی نکردن, "سمبل" شده اند.انتظار میرود با توجه به سطح وسیع تبلیغات های چه بسا سخیف و آزاردهنده هموطنان قابلیت bulk message به زودی برچیده شود. چرا که گلایه ها از تبلیغات تلگرام گوش مسئولین را پر کرده بود چه برسد به حالا که این قابلیت بطور پیش فرض در سروش موجود است.قابلیت اسکرول کردن حین ساخت گروه/کانال جدید در حالیکه هیچ نیازی محسوس نیست کمی آزار دهنده است.بخش services نقطه قوت برنامه به حساب میاید اما آن را از حالت پیامرسان بودن خارج کرده, چه بسا قابلیت ماژولار بودن اپلیکشن به طور فاحشی حیاتی تر از شمول قابلیت های predefined و از قبل تبیین شده است, مانند آنچه در بات های تلگرامی میبینیم.وصل نشدن به سرور ها حین استفاده از vpn احمقانه به نظر میرسد چون این وعده را میدهد که این یک سرویس مختص به ip های ایران است و شما با فرض خروج از کشور قابلیت اتصال را نخواهید داشت و این تصور یا در نظر گرفتن استفاده نشدن برنامه توسط کشور های دیگر بسیار عصفناک جلوه می‌کند.همچنین انتظار ارتباط با دوستان و آشنایانتان در خارج از کشور را نداشته باشید.وجود قابلیتی چون Sticker market این وعده را به کاربر میدهد که هیچ قدرتی در ساخت و انتشار استیکر های شخصی سازی شده نخواهد داشت و تنها گزینه موجود تن دادن به موارد از پیش تعیین شده است.صفحات Settings گویا از سوی سازندگان کمتر حائض اهمیت قرار گرفته اند و شباهت بیشتری به پدرخوانده شان -یعنی تلگرام- دارند که این شباهت شامل یکسان بودن دکمه ها, لغات, چینش عناصر و گزینه های موجود می‌باشد.وجود گزینه Find Friend به نظر طعمه ای بیش نمی‌آید که احتمالا در آینده ای نه چندان دور شاهد حذف آن خواهیم بود.استفاده از خانواده فونت Light و پس زمینه کاملا سفید (ffffff#) حس خلا و کوچکتر به نظر رسیدن عناصری چون لوگو ها و نوشتارها را به دنبال داشته است.دست بردن در اموجی ها و حذف مواردی که به میل و مراد آقایان نبوده آزار دهنده است. از جمله موارد مربوط به همجنسگرایان, لباس زیر, لوازم آرایشی و برخی پوز ها و ژست ها."داستان اصلی اینجاست که وجود پیامرسان ایرانی برای رقابت و البته جلب نظرکاربران ایرانی، فکری خوب و پسندیده است ولی مهم ترین مسئله برای جذب کاربر، کپی نبودن و خلاقانه بودن طراحی اجزای یک پیامرسان است ."سروش گذشته از ui , از لحاظ ux هم حرفی برای گفتن ندارد و به جز مواردی که کپی شده اند, جایگذاری عناصر در مکانهای مناسبی صورت نگرفته است. به طور مثال پوشش کل عرض صفحه توسط یه پیام اندکی گیج کننده است.هم رنگ بودن بک گراند در تمامی layer ها هم اندکی اذیت کننده است.بی هویت بودن سروش هم مشکل بزرگی به شمار می‌آید بطوریکه کاربر با فرض عدم آگاهی اطلاع قبلی توانای تشخیص نوع کاربری نرم افزار را ندارد. در حقیقت اینکه آیا با یک پیامرسان مواجه است یا یک فروشگاه اینترنتی, یک شبکه اجتماعی و یا حتی یک نرم افزار مالتی مدیا و رسانه-مانند تلوبیون- را.در تست ram و cpu انجام شده سروش 109mb از رم و تلگرام 36mb را درگیر کردند.مصرف دیتا نیز بطور ترسناکی بالا بوده و با 4 دقیقا استفاده (آن هم تنها بررسی صفحات آفلاین از جمله تنظیمات-بدون دانلود و آپلود) 8.5mb ترافیک داشته است.سایز برنامه نیز تقریبا با تلگرام یکسان بوده اما اختلاف جزیی تقریبا 20mb به چشم می‌خورد.حافظه کش هم مانند مصرف دیتا ترسناک است و در همان 4 دقیقه ابتدایی 9mb دیتا کش شده است.سروش با توجه به قابلیت خرید شارژ و فروشگاه استیکر به نظر منبع درآمد خوبی هم برای سازندگان به نظر می‌آید.در مورد امنیت هم بهتر از است سخنی به میان نیاوریم اما بسنده میکنم به موارد زیر:تلگرام تقریبا یک سال پس از عرضه اقدام به برگزاری چالش جالبی کرد با این عنوان که به کسی که توانایی هک کردن تلگرام را داشته باشد 200000 دلار اعطا خواهد کرد و با توجه به گذر تقریبا سه سال از عمر سروش این انتظار از سازندگان می‌رود تا با وجود مقایسه های مطرح شده بین سروش و تلگرام, دست به همچنین کاری بزنند.نسخه دسکتاپ سروش اما به شدت حاکی از کپی شدن دارد. هرچند از آنجایی که انتظار می‌رود کاربران دسکتاپ سروش بسیار کمتر باشند خیلی کمتر به ظاهر سروش رسیدگی شده و نتیجتا شباهت بسیاری به نلگرام نسخه دسکتاپ دارد. نکته جالب این است که پوشش کل عرض صفحه توسط پیام در نسخه دسکتاپ جایی ندارد و عینا به تلگرام دسکتاپ شبیه است. به طور کل هم ظاهر پیش پا افتاده و خلوتی را داراست که چندان چنگی به دل نمی‌زند و دو مورد زیر بیش از سایر ضعف ها آزار دهنده هستند :نخست استفاده از عناصر بسیار ریز که محیط خلوتی را برای کاربر به وجود می‌آرود و دوم ناهماهنگی ui نسبت به نسخه اندروید.حال میرسیم به نکاتی که شاید کمتر به آنها توجه شود :وجود کانال یک طرفه امری شدیدا امنیتی به نظر میرسد که شخصا امیدوارم در آینده چنین چیزی را شاهد نباشم.صفحه FAQ شامل سوالات بسیار پیش پا افتاده است و گویی برای خردسالان نوشته شده و برای سیاه کاری و پر کردن صفحه از بدیهی ترین پرسش ها هم دریغ نشده و لیست شده اند. نمونه از پاسخ های این صفحه را در پایین میبینیم :"قابلیت ویراش یک پیام از نظر زمانی محدود نیست و شما هر مقدار زمان از ارسال پیامتان گذشته باشد می توانید آن را ویرایش کنید."حداکثر سایز فایل آپلودی 50mb است!حداکثر افراد ممکن در یک گروه 500 نفر است!حداکثر زمان یک پیام صوتی 5 دقیقه است!مشاهده بیش از 20 پیام از یک چت/گروه/کانال میسر نیست و برای مشاهده بیش از 20 پیام باید از دکمه بارگذاری استفاده کرد و این روند 20 تا 20 تا تا پایان پیام ها ادامه دارد.کانال ها دو نوع دارند : رسمی و غیر رسمی. نکته جالب و شاید خنده دار لیست شدن کانال های غیر رسمی است بدین معنی که نمیتوان کانالی شخصی سازی شده داشت و درهر صورت کانال های غیر رسمی, در سک کانال رسمی متعلق به خود سروش گردآوری میشوند و برای سایرین قابل دسترسی هستند که ضربه ای دیگر بر پیکره امنیت سروش است.با حذف و نصب دوباره نرم افزار تمام پت های خصوصی از بین می‌روند و از پیام های موجود در گروه ها تنها 100 پیام آخر باقی می‌ماند.وجود باگ های ظاهری در صفحه اصلی وبسایت سروش واقع شده در sapp.irپس از اینهمه بحث, خلاصه ای تقدیم حضورتان خواهم کرد :سروش, یک نرم افزار تلفیقی با امکانات و ویژگی های متوسط و برنامه ریزی شده شامل 80 درصد کپی علنی و عینی, مورد حمایت صدا و سیما, امنیت ضعیف, بی احترام به حریم شخصی و بولد شده در مباحث و مقایسه ها