من میخوام یک اینفلوئنسر بشم شما چطور؟

وقتی بچه بودید می خواستید به عنوان یک کودک تبدیل به چه کسی شوید؟یک بازیگر؟ستاره پاپ؟فوتبالیست ، شاید؟امروزه کودکان رویاهای بسیار متفاوتی دارند. طبق یک مطالعه ، امروزه بیشتر کودکان و نوجوانان می خواهند یک ولاگر ( vlogger ) شوند.با این مقاله همراه وبلاگ پین استارتا آپ باشید :اما چند سوال مهم :ولاگر کیست ؟ولاگر در اصطلاح به کسی گفته می شود که با ساخت و اشتراک گذاری ویدیوهایی در حوزه های مختلف قصد دارد تا چیزهای مختلفی را به نمایش بگذارد. به این ترتیب مثل بلاگرها این گروه نیز در شبکه های اجتماعی که بیشتر در بستر پخش ویدیو هستن مثل یوتیوب فعالیت می کنند.ولاگر ها در زمینه های زیر مشغول به فعالیتند :مد و زیباییآرایشی و بهداشتی تغذیه گردشگریتکنولوژیسرگرمیو…چگونه می توان ولاگر شد؟اگر می خواهید ولاگر شوید، در درجه اول باید توانمندی و امکانات خود را بسنجید. زیرا می توان گفت ساخت ویدیو نسبت به تولید محتوای متنی و عکسی به خلاقیت بیشتری نیاز دارد. از طرفی برای اینکه ویدیوهای شما کیفیت مناسبی داشته باشد، به یک سری ابزار برای شروع به کار نیاز دارید (دوربین موبایل گاهاً برای ساخت ویدیو کافی نیست و وسایل فیلم برداری دیگری نیز لازم است وجود داشته باشد).شاید برای افرادی که از رسانه های اجتماعی استفاده نمی کنند دشوار باشد ، اما جوانان بی شماری امروز با نوشتن وبلاگ ، ساختن فیلم در YouTube یا حتی فقط ارسال عکس در اینستاگرام ، به عنوان یک اینفلوئنسر درآمد کسب می کنند.Shoot My Travel یک شرکتی است که با ارائه عکس های حرفه ای در زیبا ترین مکان ها ، به افراد کمک می کند تا یک اینفلوئنسر شوند.این شرکت wannabe Instagrammers را با عکاسانی از سرتاسر جهان متصل می کند ، سپس یک یا دو یا سه ساعت برای شما و احتمالاً دوستانتان یک عکسبرداری را ترتیب می دهد.عکسهای ویرایش شده پس از ۲۴ تا ۴۸ ساعت از فیلمبرداری به تلفن شما ارسال می شوند ، بنابراین لازم نیست مدت طولانی صبر کنید تا بتوانید شروع به جمع کردن لایک کنید!مانند هر عکسبرداری حرفه ای ، این کار هم ارزان نیست!یک عکسبرداری یک ساعته ۱۷۰ یورو هزینه دارد ، یکی برای دو ساعت ۲۴۰ یورو و برای سه ساعت ۳۳۰ یورو باید هزینه کنید.شروع داستان اینفلوئنسر شدنمن یک روز بعد از ظهر با یک عکاس از Shoot My Travel رفتم تا بفهمم که چه چیزی برای تبدیل شدن به یک اینفلوئنسر در اینستاگرام لازم است و خیلی پیچیده تر از چیزی بود که فکر می کردم!من با عکاسم ، تیفانی روبرت ، در ناتینگ هیل ، محله غربی لندن ، که به دلیل عمارتهای رنگارنگ مشهور است ، ملاقات کردم.این محله از نظر تأثیرگذار بودن و توریست بسیار پرطرفدار است که ما باید منتظر بمانیم تا دیگران عکسبرداری خودشان را تمام کنند و باید نوبت را رعایت کنید!یکی از خانه ها آن اطراف حتی یک علامت روی پنجره داشت و که نوشته بود :” روی پله های ما قدم نگذارید ، این یک تخلف است.”ساکنان این محله احتمالاً از همه کسانی که در حال عکاسی و ژست گرفتن هستند خسته شده اند.همانطور که تیفانی کار خودش رو می کرد ، چندین فکر به ذهنم خطور میکرد: “من چگونه هستم؟ کجارو باید نگاه کنم؟ با دستانم چه کنم؟”من سعی کردم استرس و حواس پرتی خودم رو کنترل کنم و این واقعا کار سختیه که بخوام بدور از توجه به نگاه های عابران و مردم اطرافم فقط به لنز دوربین نگاه کنم و حواسم پرت نشه.همچنین در وبلاگ پین بخوانید : ماری اسمیت ملکه درخشان فیسبوکوقتی از عکسهای رنگارنگ خیابانی خود راضی شدیم ، به کافه Farm Girl رفتیم. یک میز صورتی دیدم و به طرف آن از پله ها پایین رفتم.من همیشه به این نکته توجه می کردم که اینفلوئنسرها اغلب دستاشان را در موهای خود میبردند ، بنابراین تصمیم گرفتم این کارو امتحان کنم.نکته جالب : کیف من در این عکس عملاً خالی است ( ولی چرا افراد اینفلوئنسرها همیشه اینجور وسایل را روی میز قرار می دهند؟).این کافه به لاته های با طعم گلبرگ معروف است و من به هیچ وجه کاکائو را دوست ندارم !چرا مردم همیشه در هنگام نوشیدن به نظر خوب می رسند؟ ولی فکر میکنم درباره من اینطوری نیس!در زیر می بینید که این عکس چطوری گرفته شده، توی عکس وانمود کردم که طعم ماتا را دوست دارم ولی ازش متنفرم!تیفانی همچنین یک لامپ نئون با رنگی زیبا رو کنار دبوار دید، منم سریع پریدم توی یک موقعیت خوب و یه ژست گرفتم که این عکسو بعدا بزارم توی اینستاگرامم.در حالی که این جریان ادامه داشت ، متوجه شدم که پیشخدمت های کافه دارن به من می خندیدند.یک رفتار کاملاً آزار دهنده .اینفلوئنسرها در حال قدم زدن. آیا آنها واقعاً دارند به جایی می روند؟ یا آیا آنها فقط وانمود می کنند که در نیمه راه هستند و قدم میزنن؟تظاهر کردن به این کار عجیب بود.مخصوصا وقتی که دیدم مردی در آنطرف خیابان ، از من عکس می گیرد و این باعث تعجبم شد.خب زمان تغییر لباسه، لباس ورزشی خود را پوشیدم و سعی کردم به عنوان یک اینفلوئنسر با اندام متناسب عکس بگیرم.من فکر کردم به اسموتی احتیاج دارم تا درست مثل اینفلوئنسرهای واقعی به نظر برسم ، البته من اسموتی شاتوت را انتخاب کردم که با رنگ لباسم ست باشه.از آنجا که درماه ژانویه بودیم ، لندن واقعا سرد بود . اما من خودم را مهار کردم و عکسبرداری رو انجام دادیم، مثل یک اینفلوئنسر واقعی.مردی پیش ما آمد و از من پرسید که آیا اینفلوئنسر هستم؟معلوم می شود که گرفتن عکس با یک عکاس و دوربین خوب ، روش مناسبی برای این است که مردم فکر کنند شما یک شخص مهم هستید.در همین حال من مورد حمله کبوتران قرار گرفتم اما در نهایت منجر به یک عکس خودجوش زیبا شد.در پایان عکسبرداری، کاملاً آرام بودم و حال خوبی داشتم. اما متحیر شدم که چقدر زمان زود گذاشت.این فقط افراد اینفلوئنسرها و ستاره های اینستاگرام نیستند که از این سرویس استفاده می کنند ، بسیاری از مشتریان Tiffany نیز مسافرهایی انفرادی هستند که فقط از سفر خود می خواهند چند عکس جالب داشته باشند.هیچ چیز بدتر از این نیست که در مسافرت انفرادی بخواهید کسی از شما عکس بگیرد و بعدا که عکس ها را نگاه میکنید متوجه بشید که نصف سرتان نیوفتاده!از زمان عکسبرداری ، من چند عکس در اینستاگرامم قرار داده ام و مشخص است که این عکس ها تاثیر بالاتری نسبت به پست های معمول من دارند. برخی از دوستانم حتی برای من پیام ارسال کرده اند تا از من بپرسند که داستان این عکسا چیه.حالا تنها چیزی که من نیاز دارم یک عکاس حرفه ای است که هر روز مرا دنبال می کند تا زیبایی وجود اینفلوئنسری که درمن وجود دارد را به نمایش بگذارد.یوقت فکر نکنید اعتماد به سقف دارم!