نُشخوار ذهنی ممنوع!

دست از نُشخوار کردن گذشته‌ی تلخ‌تان بردارید؟هر کدام از ما به تبع زندگی‌ای که داشته‌ایم و داریم،ماجراها و اتفاقاتی را از سر گذرانده‌ایم که بعضی‌هایشان آنچنان برایمان تلخ و ناگوار بوده که تا مدت‌ها نمی‌توانیم با آنها کنار بیاییم.ماجرا‌ها و اتفاقاتی که همانقدر که برای ما سخت و دشوار بوده، شاید برای بعضی دیگر قابل درک نبوده و نباشد و یا حتی به چشمشان کوچک بیاید.این اصلا مهم نیست،چرا که هر کس زندگی خودش را دارد.زندگی یا تقدیری که در بخش بزرگی از آن هیچ کداممان هیچ گونه دخالت یا حق انتخابی نداشته‌ایم.همانطور که انتخاب نکرده‌ایم کجای این کره‌ی خاکی به دنیا بیاییم،پدر و مادرمان چه کسانی باشند و یا حتی جنسیتمان کدام باشد. مرد...یا زن...هیچ کدام را نتوانسته‌ایم و جدای از این ما نمی‌توانیم از وقوع خیلی اتفاقات دیگر هم جلوگیری کنیم. و این یعنی تقدیر!همین انتخاب‌های از پیش تعیین شده نیمی از تقدیر ما را رقم می‌زنند. نمی‌توانیم منکر این بشویم که شرایط زندگیمان چقدر در مسیری که انتخاب می‌کنیم،تصمیماتی که گاهی مجبور می‌شویم به خاطر شرایطمان بگیریم،تاثیرگذار است.خودمان را گول نزنیم،این واقعیت زندگی و دنیای ماست.ما مجبوریم خیلی چیزها را در زندگی بپذریم،هر چند باب میلمان نباشد و دوستشان نداشته باشیم.اما این اصلا به این معنا نیست که ما نمی‌توانیم نقشی در تعیین سرنوشت و آینده‌یمان داشته باشیم.فقط باید یاد بگیریم واقعیت را بپذیریم و پذیرش قانون مهمی است.یا بهتر است بگویم اولین قانون برای تغییر شرایط همین پذیرش است.همیشه فرصت برای تغییر شرایط را دارید.منظور من از اینکه گفتم دست از نُشخوار گذشته‌یتان بردارید دقیقا همین است که زندگی برای تمام آدم‌هااز فقیر تا غنی دریک برهه‌ی زمانی خاص خوشان بالا وپایین، سختی و آسانی را دارد.قبول دارم که باز این سختی‌ها متاسفانه قشری از مردم را بیشتر درگیر می‌کند و کامشان را بیشتر تلخ،اما چه می‌شود کرد.باید این را هم بدانیم که ما قرار است شرایط زندگی و خودمان را نسبت به دیروز خودمان و شخصیت خودمان بهتر کنیم.نه اینکه واحد اندازه‌گیری خوشبختیمان مقایسه‌ی خودمان با دیگران و با کسانی باشد که در شرایطی متفاوت از ما زندگی می‌کنند.این قانون جامعه است،همه در یک مقام و جایگاه قرار نمی‌گیرند و نکته‌ی مهم این است که جامعه به همه‌ی افراد متفاوت این دنیا نیاز دارد.مقایسه تنها جایی خوب است که در شما انگیزه برای تلاش بیشتر در جهت بهتر شدن ایجاد کند.پس سختی و مشکلات برای همه است. و هرکس به روش خودش با این مشکلات روبرو می‌شود و آنها را حل می‌کند.*این مسئله این قدر شاخ و برگ دارد که من مدام مجبور می‌شوم این مابین به نکات دیگری هم اشاره کنم.مثلا الان می‌خواهم این نکته را بگویم که کاش اگر به مشکلی برمی‌خورید که توانایی حل آن را به تنهایی ندارید از اینکه کمک حرفه‌ای بگیرید شرم نداشته باشید و فکر نکنید که این کار نشانه‌ی ضعف شماست و اگر به هر قیمتی که مهم‌ترین آنها می‌تواند اعصابی در هم ریخته و روحی آزرده بعد از حل مشکلتان باشد، بدانید که قهرمان و قوی شناخته نمی‌شوید.این قسمت می‌تواند چند جمله‌ی کلیدی داشته باشد و آن این است که مهم نیست مشکل شما بزرگ باشد یا کوچک باید در زمان مناسب و با زبان مناسب خودش حتما حل شود، تا بتوانید آن موقعیت را برای همیشه پشت سر بگذارید.وگرنه هر کدام از این مشکلات حل نشده تبدیل به یک گره‌ی کور در مسیر زندگیتان می‌شود.می‌‌دانید جریانی قوی‌تر از جریان زندگی وجود ندارد.جریانی که تحت هر شرایطی مسیر خود را ادامه می‌دهد و بُرد در بازی زندگی با کسانیست که همزمان با این جریان پیش می‌روند و سعی نمی‌کنند در مقابل تغییرات و اتفاقات آن مقاومت کنند.آنها پذیرش را آموخته‌اند و یاد گرفته‌اند جنگیدن برای رسیدن به خواسته‌ی مطلوبشان به معنای انکار و مقاومت در مقابل اتفاقات زندگی نیست،بلکه پذیرفتن و تلاش برای بهبود شرایط است.حالا افرادی هستند که متاسفانه حتی بعد از گذشت زمانی طولانی از شرایط سختی که در آن بوده‌اند،نمی‌خواهند آن را رها کنند و مدام با فکر کردن و یادآوری آن خودشان را آزار می‌دهند و به دلیل شکست‌ها و ناکامی‌هایی که در گذشته داشته‌اند خود را مورد سرزنش و شماتت قرار می‌دهند.به این حالت نُشخوار ذهنی ((nervous mindمی‌گوییم.تنها چیزی که گذشته می‌تواند به ما بدهد،تجربه است.نه بیشتر نه کمتر.گذشته را باید در همان گذشته رها کرد. کنکاش در خاطرات گذشته جز اینکه ما را در تصمیم‌گیری ضعیف کند و احساس غم و نااُمیدی را در ما بیدار کند و از همه بدتر اینکه زمان حالمان را هم تصاحب کند، چیزی برای ما ندارد.پس اگر بخواهم خلاصه تمام آنچه را که گفتم دوباره بگویم این است.1. واقعیت زندگی خود را بپذیرید.و از روبرو شدن با آن نترسید.2. در برابر جریان زندگی مقاومت نکنید.ما نمی‌‌توانیم مانع رُخ دادن خیلی از اتفاقات شویم.3. مشکلاتتان را به بهترین شکل ممکن و در زمان مناسب حل کنید،وانمود نکنید اتفاقی نیفتاده است.4. کمک گرفتن نشانه‌ی ضعف و کمک نگرفتن نشانه‌ی قدرت شما نیست.آرامش را به ذهن و روح خود دعوت کنید.مهم نیست مقدار تقصیر شما در مشکل و شرایطی که داشته‌اید چقدر بوده،توبیخ ،سرزنش و غصه خوردن اندازه‌ای دارد.چیزی که گذشته را رها کنید.خداوند بخشنده‌ترین بخشایندگان است.خودتان را ببخشید و دوست داشته باشید.آرام باشید و همراه با جریان زندگی سعی کنید هر روز بهتر از دیروزتان قدم بردارید و مطمئن باشید نیمی از تقدیرمان را نیز می‌توانیم به دست خودمان رقم بزنیم.دوستدار شما:(ر.ن)ماهور