یک انقلاب_سی‌و‌هشت سال دیر گفتی! بخش دوم (بر اساس داستان واقعی)

قبل از خواندن این متن پیشنهاد می شود بخش اول را بخوانید. https://vrgl.ir/3z27j بخش دوم_سی و هشت سال دیر گفتی!بخش دوم:صبرم تمام شد و در آن ساعت از نیمه شب به سمت تنها چراغ روشن آن کوچه حرکت کردم.نگاهی از پشت شیشه به او کردم، با دمپایی زرد رنگ کلفتی مدام پایش را روی پدال خیاطی می گذاشت و بر‌می‌داشت. این حرکت به شکل دیوانه واری بهمراه صدایش مرا مجذوب خود کرده بود، بطوری که تا انتهای شب می توانستم به تماشای آن بشینم.به خود آمدم، و ناخودآگاه کنار رفتم؛ مردی از پشت من آمد و در خیاطی را باز کرد و وارد شد، من هم سریع به همین بهانه وارد شدم.آن مرد ولو شد روی صندلی مشتری و با خیالی کاملا آسوده اولین بهمن خود را بیرون کشید و پاکت سیگار را به خیاط و من تعارف کرد.&خیاط: من از اینا نمیکشم؛ فقط سیگار مخصوص خودم. چطوری اینا رو تحمل میکنی؟$مرد گفت: ما که مثل شما مایه دار نیستیم سیگارمونو خودمون رول کنیم.خیاط سرشو بالا آورد و نگاهی به من کرد و گفت:& این آقا کارشه، بعد اینکه کرکره مغازشو میبنده اینجا پاتوق میکنه، الان شلوارتو تحویل میدم.مدتی سکوت و گوشی های موبایل من و آن مرد مهمان پاتوق شبانه ما بود. تا اینکه مرد گفت:$ عه عه عه این طرح صیانت دیگه چی میگه؟! بابا ولمون کن، مردم دارن میمیرن بعد دولت مردای ما گیر دادن اثبات کنن ما هم میتوانیم کپی کنیم. بابا شما که این قدر خوبید بیایید یکم سیستم اقتصادی رو کپی کنید؛ چه سودی براتون داره چسبیدین به کسب و کار آنلاین مَردُم. مگه نه اس غلام؟!سیگار مخصوص مشکی خودشو از کشوی قدیمیش برداشت و در چشم بهم زدنی اولین کام رو گرفت و گفت: &‌من دیگه خسته شدم. اگر می خوای از این حرفا بزنی برو بیرون. ترجیح میدم تا سه چهار شب تنها باشم. میخوای حرف بزنم که چی بشه؟ این جوون از ذوقی برای زندگی داره، یه ایران بسازم که هیچ ردی از امید نداره. ما انقلاب کردیم تا برسیم به آرزو هامون، بزار انقلاب کنن تا برسن به آرزو هاشون.سرفه ام را خفه کردم سرم را از گوشیم برداشتم و گفتم:# چه حسی داره؟! اینکه بدونید هر روز توی خیابونا دنبال عدالت بودین، دنبال خواب راحت، رفاه، دوری از تنش و هزار رویای دیگه در حالی که تصوری از عدالت از رفاه و ... نداشتین؟ چهره ی شما منو یاد پدرم میندازه ولی کمی خرد شده تر، انگار که استخوان های شما شکسته است و پدر من تنها ترک برداشته!&: تصوری از جنگ داری؟ چون از چشمانت معلوم است فهمیده ای من مرد جنگ و انقلاب بودم.#: بله؛ امروز صبح برای دانش آموزم گفتم جنگ یعنی سوختنِ یک نسل و یعنی بختک یک ملت یعنی ...&: نه! نمی دونی. جنگ یعنی وحدت یعنی یک دلیل منطقی برای رفتن یعنی سود یعنی شجاعت یعنی پاسداری از ناموس میهن. تو چرا این همه را ول کردی و به بختک ملت چسبیده ای؟!#پدرم همیشه تعریف میکنه که زمان ما موز خیلی کم بود و همیشه سر موز خوردن با خواهر و برادرم دعوا میشد.&: آخ آره! یادش بخیر سر چه چیزایی دعوا داشتیم!#: میگفت ظهر بعد از مدرسه می رفتیم خیابونا رو با رفقا شلوغ می کردیم و شعار میدادیم؛ صبح فرداش باز سر کلاس مون یه موز و پرتقال مون براه بود. از شاه خیلی گله داره و همیشه حسرت اواخر حکومت شاه رو می خوره.&:پدرت درست میگه. کسی بهمون نگفته بود عدالت یعنی چی بعد ما دنبال عدالت بودیم. ما فقط ...$:اس غلام من میرم کاری پیش اومد. خداحافظ رو به من کرد و گفت:$ خوشحال شدم از اشناییت. من توی همون مغازه کفش فروشی کار میکنم که کفش دو سه ساعت پیش ازش خریدی. مبارکه باشه انشالله بخوشی... ساعت دو و نیم شب بود و خیاط ادامه داد:&: به نظرت چرا من تا الان باید چراغ مغازم روشن باشه؟ چرا نباید توی خونه روی تخت مشغول استراحت باشم؟ امروز رفتم اداره بیمه و میگم من جانبازم نمی تونم کار کنم دیگه. میگه می خواستی نری...من چی بگم؟ بگم حیف اون همه خون، حیف اون همه رفیق هم محله ایم که همشون الان با این حرفت توی گور لرزیدن. بگم ای کاش قدر سی و هشت سال زود تر می گفتی. هعی نمی دونی جوون چقدر قلبم تیر کشید امروز با این حرفش. حس کردم گول خوردم؟#: نخوردین؟ یعنی هنوز باور دارین میشه برگشت و ایران رو از نو ساخت؟دست رو سینش گرفت و مِن مِن کرد و گفت: من هنوز پای آرمان های انقلاب ایستادم. ولی اگر به من بود جنگ نمی رفتم!حرفشو قطع کردم و گفتم: جنگ نمی رفتین؟! یعنی اجازه میدادین...&:که چی؟! چی می خوای بگی؟! حال روز مناطق مرزی ما مگه این نیست، مگه بخور بخور آقایون براه نیست؟ که چی؟ بگو دیگهههه؟من هیچوقت نمی خواستم با انقلاب زن و بچم رو توی تنگنا ببینم. ایستادم و کار می کنم و پای اشتباهاتم می ایستم. همه باید بایستیم. ولی جنگ نمی رفتم!یه موقس لات بی سر و پا سیلی بهت میزنه، میگی لاته نمیشه کاریش کرد.یه موقس بابات میزنه. اونجاست که میگی بابای من چطور این کارو باهام کرد. به خودت میای و خودتو پیدا می‌کنی.ایران بد جوری تو گوش ما زد ولی هیچکس به خودش نیومد ایران ما دیگه شده مال از ما بِهترون! مال کارمند بیمه که با وقاحت تمام توی چهره ی من نگاه می کنه و میگه: میخواستی نری!حیف قدری دیر گفتی، حیف ...راه برگشت مشخص بودمثل همیشه، پیاده تا خانه...