به دنبال دستیابی به هدفی چشمگیر هستید؟ مثل دریانوردان عمل کنید

همه این را می‌دانیم که حفظ تمرکز بر روی نتایج بسیار مهم است؛ این همان چیزی‌ست که کسب‌وکار جدیدی را به ارمغان می‌آورد، مشتریانش را راضی نگه می‌دارد و انگیزه‌ی ایجاد تغییرات را زنده نگه می‌دارد و اهداف را محقق می‌‌کند. اما حفظ تمرکز به‌راحتی میسر نیست. تا به حال چه تعداد برنامه‌ ناتمام رها کرده‌اید؟ جواب واضح است: مدام اتفاق می‌افتد! و وقتی اتفاق می‌افتد، احساس ناامیدی می‌کنیم و از تغییر دست می‌کشیم.سؤال این است: چه باید کرد؟تغییرات را در خود نهادینه کنید۱. یک مثال ساده: انجام مراقبه را در نظر بگیرید. در ابتدا دشوار است اما کم‌کم افراد یاد می‌گیرند مدت زمان مراقبه خود را طولانی‌تر کنند، و به‌تدریج مثلاً طی ۶ الی ۱۲ هفته مدت آن را از ۱۰ دقیقه به ۶۰ دقیقه افزایش دهند. اغلب صاحبان کسب‌وکارها هدفشان از مراقبه این است که به مدیر و یا رهبری آرام و با اعتماد‌به‌نفس تبدیل شوند. اگر در این مسیر موفق شوند، پس این حرکت آرام و پیوسته را می‌توانند در پیگیری سایر امور هم به کار بندند.۲. گاهی اوقات، نظارت بر خود و ایجاد یک برنامه‌ی روزمره‌ی ثابت برای افراد دشوار است. اینجاست که فعال کردن یک هشدار روزانه‌ی پیوسته به عنوان یک محرک خارجی بسیار مفید است، زیرا ذهن را به نظم عادت می‌دهد. هشدار باید حاوی اندکی فشار باشد. این شبیه همان چیزی‌ست که گاهی برای فعال کردن انگیزه‌ی مشتریان در تهیه‌ی محصول و خدمت نیز به کار گرفته می‌شود. با پایبندی به برنامه‌ی هشدار روزانه می‌توانید هر روز هر یک از پروژه‌هایتان را کمی جلو ببرید و احساس موفقیت کنید، این احساس مقادیر دوپامین را در مغزتان افزایش می‌دهد که در ادامه از افت اعتماد‌به‌نفس شما جلوگیری می‌کند.بدانید که در معرض رها شدن و بریدن هستیدعلاوه بر تکنیک‌های بالا که سبب می‌شود افراد نسبت به خود، به سیستم و به هر جایی که باید پاسخگو باشند، پاسخگو باشند؛ تکنیک رها شدن هم در ایجاد انگیزه، پایبندی به هدف، مداومت و پاسخگویی مسئولانه اثرگذار است.در بسیاری از برنامه‌ها این را تجربه کرده‌اید که اگر تعداد مشخصی از هشدار را نادیده بگیرید، در نهایت برنامه از شما می‌خواهد که برنامه را ترک کنید و گاهی اعلام می‌کند که گزینه‌ی بازیابی یا برگشتی وجود ندارد. مثال دیگر: برخی افراد برای بیدار شدن صبحگاهی به این نیاز دارند که بدانند آلارم ساعت از جایی به بعد دیگر به صدا درنخواهد آمد و آن‌ها عملاً از موهبت هشدار برای بیدار شدن محروم می‌شوند، پس بیدار می‌شوند.برای دریانوردان هم چنین است، آن‌ها می دانند که اگر به هشدارهای دستگاه‌های راهنما توجه نکنند و به‌موقع مسیر خود را با چرخاندن سکان تغییر ندهند به ورطه‌ی غیرقابل‌بازگشتی وارد می‌شوند. بنابراین در صورت مواجهه با هشدارها، هر قدر هم که اوضاع دریا وحشتناک باشند، به خودشان مسلط می‌شوند و برای کاهش خطر فوراً و بدون دست دست کردن مسیر را عوض می‌کنند. آن‌ها خیلی خوب می‌دانند که حالا یا هیچ وقت به معنی انتخاب بین مرگ و زندگی است. گاهی افراد در مسیر دستیابی به اهداف خود در کار و زندگی خودشان را ناتوان و گرفتار حس می‌کنند. اینجاست که دست می‌کشند، دیگر قادر به تنظیم امور نیستند، دلسرد می‌شوند، پرخاش می‌کنند و از کوره درمی‌روند و در تمام این احوال بیشتر و بیشتر به ورطه‌ی شکست نزدیک می‌شوند.اگر ما هم دچار چنین وضعیت فکری‌ای می‌شود تاکتیک دریانورد را به یاد بیاورید، به وضعیت آن تکان‌دهنده فکر کنید... با خودتان بگویید: این کار یا اکنون انجام می‌شود یا هیچ ‌وقت.اینجاست که می‌توانید قدر فرصتی را به دست آورده‌اید بدانید: اکنون فرصتی برای انجام کارهایشان فراهم شده، یا درمی‌یابید یا ممکن است دیگر هرگز به موفقیتی که طالب آن هستید نرسید.فکت علمی مربوط به این تکنیک این است که ترس از نتیجه، آمیگدالا (بخش تنظیم احساسات) و قشر پیشاپیشانی (بخش انضباط) مغز را فعال می‌کند. این دو بخش باعث ‌واکنش احساسی می‌شوند؛ یعنی همان چیزی که در آخرین فرصت برای اتخاذ یک تصمیم مهم و در لحظه‌ی تحول‌آفرین احتیاج داریم!از دیدگاه علوم اعصاب، فعال کردن نظم و انضباط، و پاسخگویی و سازگاری برای عملکرد مطلوب‌تر مغز و کسب نتیجه بسیار مهم است. با استفاده از این‌ها، می‌توانید از توانایی‌های مغزتان به نحو احسن استفاده کنید، خودآگاهی و تمرکزتان را افزایش دهید، خلاقیت‌تان را به کار بگیرید، استرس‌تان را کم کنید و بزنید به هدف!منبع: entrepreneur