چطور در محیط کار گریه نکنیم؟!

کسایی که من رو از قدیم می‌شناسن، می‌دونن که چقدر اشکم دم مشکمه. زمانی‌که احساس کنم تحت فشارم به گریه پناه می‌برم و تقریبا کنترل‌کردن این موضوع برام کار سختیه. دنبال راهی بودم تا گریه نکنم تا به یک بلاگ‌پست از psychologytoday رسیدم که به نظرم جالب بود و امیدوارم بتونم از این به بعد به کارشون بگیرم.اگه شما هم با من هم‌دردید، بیاید ببینیم باید چه‌کار کنیم. من ادامه این مطلب رو به نقل از همین منبع خلاصه کردم:شما فرض کنید این منم که دارم خودم رو کنترل می‌کنم که گریه نکنمپیش از هر چیزی افراد باید به دنبال این پاسخ باشن که چرا گریه می‌کنن.گریه‌کردن افراد می‌تونه یک واکنش عاطفی به موارد زیر باشه:ناامیدیفشارتعارضاحساس قضاوت‌شدنفرسودگیمشاهده‌کردن بی‌عدالتیاحساسات می‌تونه به ما در تصمیم‌گیری بهتر، همدلی و ‌کار موثر کمک کنه. اما تنظیم عاطفی یک رفتار کلیدی رهبری محسوب می‌شه. پس در واقع باید به دنبال راهی برای مدیریت احساساتمون باشیم تا اعتماد به نفس و قاطعیت بیشتری در تعامل با دیگران کسب کنیم.چطور گریه نکنیم؟ این راهکارها شاید دوای تضمینی درد نباشن، ولی امتحانشون مجانیه. به نظر من که خیلی جوابن!۱- تنفسون رو کنترل کنیمگریه معمولا یک واکنش عاطفی به استرسه که بدن ما رو به حالت جنگ یا گریز وا می‌داره. وقتی احساسی رو تجربه می‌کنیم مغز ما آدرنالین یا کورتیزول و ترشح می‌کنه. گریه راهیه که بدن ما در تلاش برای برگرداندن خودش به حالت عادی انجام می‌ده.با کنترل تنفس می‌شه بدون اشک ریختن به آرامش برسیم. از نظر علمی ثابت شده که تنفس کنترل‌ شده استرس رو کم می‌کنه و ما رو به حالت تعادل برمی‌گردونهدر طول این برخود استرس‌زا می‌شه از یک راه تنفس کمک بگیریم. توی این روش به اندازه 4 شماره نفسمون رو نگه می‌داریم، به اندازه چهار شماره بازدم انجام می‌دیم و مجددا 4 شماره رو به دم اختصاص می‌دیم. این کار رو باید 3 بار انجام بدیم.۲- خشممون رو کنترل کنیم.اگر می‌دونیم در موقعیتی قرار داریم که در آن ممکنه احساساتی بشیم چیزی رو با خودمون ببریم که بتونیم فشارش بدیم. یه توپ کوچیک، سنگ یا حتی اسباب‌بازی! (من این کار رو امتحان کردم و واقعا جواب داد)چرا؟‌بدن ما به راهی برای پردازش و رهاسازی استرس نیاز داره و به این ترتیب از طریق جسم و نه از طریق چشم انجام می‌شه.۳- خودمون رو خنک کنیمیه لیوان آب سرد رو کنار خودمون داشته باشیم تا دمای بدنمون کم بشه. اینجوری احتمالا کنترل گریه راحت‌تره.۴- به بالا نگاه کنیم.سرمون رو رو به بالا خم کنیم. این کار کمک می‌کنه تمرکز ما از منبع فوری اشک دور بشه. همچنین جریان اشک‌ رو قطع می‌کنه تا روی صورتمون جاری نشه۵- خودمون رو از موقعیت دور کنیم.این یک تاکتیک قدیمیه. در این شرایط می‌تونیم پنج دقیقه درخواست کنیم تا افکارمون رو جمع کنیم و از اتاق خارج بشیم. اگر در حال تماس ویدیویی هستیم از سیستم خارج و از صندلی خود جدا بشیم و به مکان دیگری بریم. تغییر منظره به سرعت بین ما و واکنش‌های بدنمون فاصله ایجاد می‌کنه.۶- تمرکز خودمون رو تغییر بدیم.درست قبل از سرازیر شدن اشک، احتمالا با خودمون کلنجار می‌ریم و تحقیرش میکنیم. منتقد درونی ما در این لحظه دائما در حال فعالیته. در این لحظه به جای اینکه نسبت به خودمون اگاه باشیم و به گریه فکر کنیم، بهتره که به یک چیز کاملا متفاوت فکر کنیم. شادترین لحظه زندگی خودمون رو تصور کنیم. موقعیت رو در چشم ذهن خودمون تغییر بدیم و به این ترتیب کمتر تحت تأثیر منفی آن قرار بگیریم.۷- به بدنمون شوک بدیم.بعضی از افراد می‌گن که نیشگون گرفتن پوست بین انگشت شست و اشاره یا فشار دادن زبان به سقف دهان به کنترل کردن گریه کمک می‌کنه.۸- گریه کنیم!گاهی اوقات نمیشه و نباید جلوی اشک رو بگیریم. گریه نشان می ده که ما عمق ذهنی و عاطفی داریم و عمیقاً به موضوع اهمیت می‌دیم. ما نباید و نیازی هم نداریم که برای واکنش خودمون عذرخواهی کنیم. اما می‌توین با گفتن بعضی جمله‌ها و عبارت‌ها موقعیت‌ رو به نفع خودمون تغییر بدیم. یعنی هم گریه کنیم هم ما برنده باشیم. چطور؟مثلا بگیم:همونطور که می‌بینید، من احساس می‌کنم روی این موضوع سرمایه‌گذاری کردم و این کار و حرف شما به شدت به من ضربه می‌زنه.می‌تونید ببینید که من واکنش شدیدی نشان می‌دم. این گریه به این دلیله که من واقعاً برای رابطه کاری‌مون ارزش قائل هستم و می‌خواهم که موفقیت‌آمیز باشهشما چه روشی رو برای کنترل گریه پیشنهاد می‌دید؟