چگونه به دانشجویان خود کمک کنیم تا با تنهایی کنار بیایند؟

تنهایی یک مشکل رایج در بین دانشجویان دانشگاه است به خصوص در کسانی که سال اول تحصیل خود را آغاز می کنند. در واقع بسیاری می گویند که انتظار می رود در دوران دانشگاه دچار تنهایی شویم. اما این کار کنار آمدن با آن را آسان نمی کند. آب و هوا نه تنها تجربه دشواری است بلکه بسیاری از دانشجویان دانشگاه احساس راحتی نمی کنند در مورد احساسات خود صحبت کنند یا حتی اعتراف می کنند.رهایی از تنهایی در بین دانشجویانبه علاوه دلتنگی ، اضطراب و افسردگی نیز می تواند بخشی از این تجربه باشد. بنابراین جای تعجب نیست که مسائل مربوط به سلامت روان از مهمترین نگرانی هایی است که دانشجویان هر روز با آن روبرو می شوند.دامنه مسئلهتنهایی در دانشگاه های سراسر کشور مسئله بزرگی است. در حقیقت در یک نظرسنجی که توسط انجمن بهداشت کالج آمریکایی از نزدیک به 48000 دانشجوی دانشگاه انجام شد ، نشان داد که 67 درصد زنان و 54 درصد مردان در 12 ماه گذشته احساس "بسیار تنهایی" کرده اند. در همین حال تنها 20 درصد دانشجویان می گویند که هرگز در دانشگاه احساس تنهایی نکرده اند.دانش آموزان مورد بررسی همچنین احساس اضطراب طاقت فرسا و همچنین احساس ناامیدی در اوضاع را نشان دادند. تقریباً 12 درصد به طور جدی خودکشی را در نظر گرفته بودند.این اعداد اعجاب آور برای دانش آموزان و والدین است که بچه های خود را به دانشگاه می فرستند. در حقیقت یک مطالعه توسط مرکز بهداشت روان دانشگاهی دانشگاه ایالتی پن نشان داد که تعداد دانش آموزان افسردگی و اضطراب افزایش یافته است بیش از 60 درصد دانشجویان نشان می دهند که اضطراب بزرگترین نگرانی آنها است و تقریبا 50 درصد نشانگر افسردگی برای آنها نگران کننده بود.در همین حال یک مطالعه که توسط موسسه تحقیقات آموزش عالی UCLA انجام شد نتایج مشابهی داشت. آنها دریافتند كه 12 درصد دانش آموزان در طول سال گذشته به طور مكرر احساس افسردگی می كنند و تقریباً 35 درصد از دانش آموزان به طور مكرر مضطرب هستند. علاوه بر این ، 14 درصد گفتند که احتمال بسیار خوبی برای مشاوره در دانشگاه وجود دارد.در همین حال مسائل رابطه ای ، عزت نفس ، اضطراب اجتماعی و بین فردی همه اینها می توانند در تنهایی موثر باشند نیز نگرانی های زیادی بودند. چه اینکه تعداد دانشجویان دسترسی به خدمات بهداشت روان کالج نیز افزایش یافته است. واضح است که مسائل بهداشت روان نگرانی فزاینده ای برای دانشجویان دانشگاه در سراسر کشور است.علل تنهاییدر حالی که تنهایی یک مسئله رایج در بین دانشجویان است اما علل آن چیزی نیست که شما انتظار دارید. به عنوان مثال همیشه کمبود افراد باعث احساس تنهایی در دانش آموز نمی شود بلکه عدم تعاملات با کیفیت است. در حقیقت غیر معمول نیست که دانشجویان دانشگاه گزارش می دهند که علی رغم اینکه در جمع افرادی هستند که می شناسند و با آنها وقت می گذرانند در دانشگاه احساس تنهایی می کنند.چرا انسان های دچار تنهایی می شوند؟رسانه های اجتماعی علی رغم "اتصال" ای که نوید می دهند کمک بزرگی به این تجربه می کنند. در حقیقت تکنولوژی سازگاری با دانشگاه را برای برخی دانشجویان دشوارتر می کند. به عنوان مثال هنگامی که دانش آموز از قبل ارتباط برقرار کرده است رسانه های اجتماعی در تهیه برنامه ها بسیار مفید هستند اما وقتی آنها ارتباطات زیادی نداشته باشند فقط باعث افزایش تنهایی آنها می شود.مطالعه ای در مجله پزشکی پیشگیری آمریکا نشان داد که ارتباطی بین استفاده از شبکه های اجتماعی و انزوای اجتماعی "درک شده" وجود دارد.آنچه آنها کشف کردند این است که به نظر می رسد بزرگسالان جوانی که به طور مکرر از شبکه های اجتماعی استفاده می کنند احساس انزوای اجتماعی بیشتری نسبت به افرادی دارند که مرتباً از رسانه های اجتماعی استفاده نمی کنند.برای یک بزرگسال جوان بسیار سخت است که "حلقه های برجسته" همسالان خود را در شبکه های اجتماعی تماشا کند و تصور کند همه چیز برای دیگران خوب پیش می رود در حالی که او تنها در اتاق خواب خود نشسته است. علاوه بر این ، عقب نشینی در بازی های آنلاین ، نتفلیکس و سایربخش های آنلاین نیز مانع از ارتباط با دیگران می شود.سایر عوامل موثر در تنهایی که دانش آموزان احساس می کنند انتظارات آنها است. دانش آموزان معمولاً وقتی می فهمند که از احساسات خود خسته شده اند ، بسیار شوکه می شوند. آنها همچنین می فهمند که چشم اندازهایی که برای تجربه دانشگاهی خود داشتند با احساساتی که تجربه می کنند مطابقت ندارد.مبارزه با تنهایییکی از بهترین راههای مقابله با تنهایی دانشگاه این است که تشخیص دهید این یک احتمال کاملاً واقعی است و سپس برای جلوگیری از آن اقداماتی انجام دهید. اولین راه برای این کار درگیر شدن در دانشگاه است. تعدادی از دانش آموزانی که از تنهایی خبر می دهند نیز اقدامی برای درگیر شدن انجام نداده اند. باور کنید یا نکنید مشغول ماندن یکی از بهترین روش ها برای غلبه بر بلوزهای تنهایی است.از نظر برخی از دانشجویان ، درگیر شدن ممکن است طاقت فرسا باشد به ویژه هنگامی که آنها می خواهند روی مطالعات خود تمرکز کنند. با این حال تحقیقات نشان داده است که هرچه دانشجویان در فعالیتهای بیرونی فعالیت بیشتری داشته باشند سطح علمی دانشگاهیان نیز بهتر خواهد بود. برای دانش آموزان خجالتی یا درونگرا ، درگیر شدن یا شروع گفتگوها کاری دشوار به نظر می رسد و آنها می خواهند به هر قیمتی از آن اجتناب کنند.برای این دانش آموزان مهم است که اهداف کوچکی را برای خود تعیین کنند.به عنوان مثال آنها می توانند هدف خود را تعیین کنند که حداقل به یک نفر در هر کلاس سلام کنند یا حداقل یک یا دو بار در هفته با یک فرد جدید در وعده ناهار بنشینند.همچنین به یادآوری دانش آموزان کمک می کند که بسیاری از دانش آموزان نیز دقیقاً احساسی را که دارند احساس می کنند. بنابراین قرار دادن خود در آنجا نه تنها به آنها کمک می کند بلکه می تواند به شخص دیگری نیز کمک بزرگی کند. برخلاف دبیرستان تعداد بسیار کمی از گروه های دوستانه از قبل تشکیل شده در دانشگاه وجود دارد. بنابراین فرصت دیدار با افراد جدید و دوست یابی ممکن است در دانشگاه بسیار بیشتر باشد.خطاب به تنهاییحتی اگر تصور اینکه دانش آموزان تنها احساس تنهایی می کنند معمول است ، دانش آموزان باید به یاد داشته باشند که بسیاری دیگر از دانشجویان در دانشگاه احساس تنهایی و قطع ارتباط می کنند. به همین دلیل اغلب به گشودگی و صداقت در مورد احساس آنها کمک می کند.صحبت در مورد احساسات با دیگران نه تنها به دانش آموزان کمک می کند تا با شرایط خود کنار بیایند بلکه به آنها کمک می کند تا با دیگران که همان احساس را دارند ارتباط برقرار کنند.لازم به یادآوری است که کالج ها اغلب به منابع و خدمات مجهز هستند تا این نوع مسائل را برطرف کنند. از جلسات گروهی و مشاوره گرفته تا کارگاه های آموزشی درمورد همه چیز از ذهن آگاهی تا مهارت های مقابله ای ، کالج ها معمولاً گزینه های زیادی برای دانشجویان دارند. مهم این است که فقط کمی تحقیق کنید و سپس کمک های مورد نیاز خود را پیگیری کنید.تنظیمات گروهی اغلب به دانش آموزان کمک می کند تا احساسات خود را عادی کنند و همچنین به آنها کمک می کند تا با دیگران ارتباط برقرار کنند. علاوه بر این ، ارتباطات گروهی همچنین می تواند از بروز هرگونه عقب گرد احساسی هنگام تحصیل جلوگیری کند.به یاد داشته باشید تنهایی به خودی خود یک مسئله بهداشت روان نیست اما سایر موارد مانند اضطراب اجتماعی و افسردگی می توانند از عوامل موثر در این امر باشند. بنابراین هنگامی که با تنهایی دست و پنجه نرم می کنید کمک می کند تا کمک کنید تا ببینید آیا نکته قابل توجهی در پس این احساسات وجود دارد.روش دیگر برای رفع تنهایی در دانشگاه ، محدود کردن میزان استفاده از فناوری و در عوض تمرکز بر ترک خوابگاه و درگیر شدن آن است. این به معنای پیوستن به یک باشگاه ، یک ورزش یا یک گروه مذهبی است مهم این است که بر تعاملات رو در رو تأکید کنید و میزان استفاده از رسانه های اجتماعی ، بازی ها ونتفلیکس را کاهش دهید.همچنین به شما کمک می کند تا با خانواده و دوستان خود از خانه در ارتباط باشید اما نه به قیمت غرق شدن در محیط دانشگاه. به عنوان مثال ، لمس پایه به طور منظم از طریق متن و یک بار در هفته در هفته تماس رو در رو کافی است.والدین ، ​​دوستان یا افراد مهم دیگر هرگز نباید در تماس رو در رو اصرار ورزند ، درصورتی که دانش آموز فرصتی برای ملاقات با دانش آموزان دیگر دارد. نکته مهم انعطاف پذیری و تشویق دانش آموزان برای برقراری ارتباط با دیگران در حالی که با آنها در خانه ارتباط دارید. ترکیب این دو به آنها یادآوری می کند که آنها تنها نیستند. هنوز تعداد زیادی از مردم در دنیا هستند که به آنها اهمیت می دهند. به علاوه در زندگی آنها فرصتی برای روابط و دوستی های جدید وجود دارد. فقط باید آنها را تشویق کرد که به آنجا بروند و از آن استفاده کنند.کاری که والدین می توانند انجام دهندشنیدن این که دانشجوی دانشگاه شما در حالی که کیلومترها با خانه فاصله دارند تنهاست ، برای والدین بسیار آزار دهنده است. اما مواردی وجود دارد که والدین می توانند بدون اینکه معطوف به بچه های سن دانشگاه شوند انجام دهند. یکی از بهترین راههای حل این مسئله این است که به دانش آموز خود یادآوری کنید که توانایی معاشرت با دیگران و دوست یابی یک ویژگی ثابت نیست. در عوض این یک عضله است که می تواند آن را تقویت و رشد کند.بارها و بارها دانش آموزان وقتی با تنهایی دست و پنجه نرم می کنند به درون خود روی می آورند و خود را انتقاد یا سرزنش می کنند. آنها احساس می کنند باید مشکلی برای آنها پیش بیاید.اما حقیقت این است که با کمی تلاش هرکسی می تواند دوست پیدا کند.هر وقت والدینی این نوع خود سرزنش را می شنوند باید آن را اصلاح کنند و به دانش آموز خود یادآوری کنند که ایجاد ارتباطات پایدار زمان می برد. همچنین مهم است که به آنها یادآوری کنیم که آنها هیچ اشتباهی انجام نمی دهند - آنچه را که آنها تجربه می کنند انتظار می رود و کاملا طبیعی است. آنها را تشویق کنید تا درگیر شوند تا برای مدت طولانی از غوطه وری یا تثبیت چیز منفی جلوگیری کنند.برخی از ایده ها ممکن است شامل دعوت از شخصی برای مطالعه با آنها در هنگام خوردن قهوه ، نشستن با شخص جدید در هنگام ناهار ، پیوستن به یک باشگاه یا یک گروه و رفتن به برنامه ها و میکسرهای سازمان یافته دانشگاه باشد.همچنین آنها را به انتظارات منطقی تشویق کنید. انتظار داشتن روابط دوستانه نزدیک تقریباً بلافاصله ، مانند آنهایی که در خانه دارند ، واقع بینانه نیست. برای برقراری ارتباط با کسی مدتی طول می کشد و انتظار دوستی فوری برای آنها و کسانی که ملاقات می کنند ناعادلانه است. در نتیجه آنها باید با خود و دیگران صبور باشند.روش هایی برای غلبه بر تنهاییعلاوه بر این به آنها یادآوری کنید که دوست سازی و احساس ارتباط در دانشگاه فقط به طور خودکار اتفاق نمی افتد. این کار به تلاش و تلاش نیاز دارد. مطمئناً ادامه کار در بعضی مواقع تخریب خواهد شد به خصوص اگر خجالتی یا درون گرا باشند اما در آخر ارزش آن را دارد. برخی از بهترین دوستانشان جایی در دانشگاه هستند فقط باید آنها را پیدا کنند.سرانجام سعی نکنید دانشجوی دانشکده خود را از بین ببرید و نجات دهید. آنها باید این را بفهمند و یاد بگیرند که چگونه خودشان فشار بیاورند بدون اینکه شما راهی برای آنها باز کنید. مهمترین کاری که اکنون می توانید برای دانش آموز خود انجام دهید این است که به سادگی در کنار آنها باشید و به آنها گوش فرا دهید و احساس همدردی کنید.از ارائه توصیه های زیاد خودداری کنید اما در عوض سعی کنید خود را به عنوان مکانی امن برای بیرون آوردن وسایل از سینه خود قرار دهید.آنها نیازی به شما ندارند که چیزها را برای آنها برطرف کنید بلکه در عوض آنها را قادر می سازید تا خودشان آن را برطرف کنند.سخن پایانینکته مهمی که دانش آموزان و والدین باید به خاطر بسپارند این است که احساس تنهایی در دانشگاه امری طبیعی و اشکالی نیست. اول ، این نشانه این است که دانش آموزان از روابط سالم در خانه ناشی می شوند - چه با دوستان و چه با خانواده. دوم ، این واقعیت که آنها تنهایی را تشخیص می دهند و آن را دوست ندارند نیز نه تنها تمایل آنها به دوستی و روابط بلکه توانایی آنها در ایجاد روابط جدید را نشان می دهد. پس از همه منطقی است که آنها پس از ترک امنیت و امنیت خانه خود کمی احساس تنهایی کنند.فقط به دانش آموزان یادآوری کنید که گرچه وضعیت آنها غیرقابل تحمل به نظر می رسد ، آنها توانایی و منابع لازم را دارند که نه تنها با آن کنار بیایند بلکه از آن درس بگیرند. آنها را تشویق کنید تا از منابع دانشگاه استفاده کنند درگیر شوند و اجازه ندهند خود را منزوی کنند. علاوه بر این اگر آنها نیز با اضطراب یا افسردگی دست و پنجه نرم می کنند آنها را توانمند کنید تا از یک متخصص در مرکز بهداشت کالج کمک بگیرند.