از جرویس به جودی!

از بابا لنگ دراز خسته به جودی ابوت دنیای من!اینجا خبری از ان دختر مو قرمز نیست.جودی من رنگ موهایش مثل شب سیاه است.من سال هاست که منتقد و تحلیلگر گیشه زندگی ام.همه نقد ها را می خوانم.دنبالگر بسیاری از بازیگر های خبره ی این رشته بوده ام.همانگونه که به وجود خدا معتقدم به این باور دارم که فروش عشق همیشه بالا بوده است.سالن ها پر از دختر و پسر عاشق!من هم برای عشق می نویسم.برای یک و یگانه یار.البته اگر او مرا یار بداند...زیبای من از داستان های یونانی فرار کرده است.می پرسی چرا؟خودم با چشمان خودم جای خالی مجسمه اش را میان انبوه مجسمه های آتن دیدم.فکر می کنیRigas Feraiosبه که اشاره می کرد؟معلوم است دیگر...Rigas Feraiosدخترک قصه من مثل۲ساله هاست.هرچه می گویم "بگو:دوستت دارم"مرا مات و مبهوت نگاه می کند.وقتی من به او می گویم دوستت دارم قاه قاه می خندد.شاید خنده اش به بلاهت من است.انسان را چه به عشق یک فرشته؟من تمام راه های غیر مستقیم ابراز علاقه را امتحان کرده ام.یا تو متوجه ام نشدی یا من نتوانسته ام خودم را به تو ثابت کنم.اینبار اینجا و به صورت مستقیم می گویم:دوستت دارم!هیچ میدانی تمام نوشته های اینجایم برای توست؟آن ده ها هزار پیام کانالم را چه می گویی؟آن روز ها که ته سیاه چاله ی افسردگی و تنهایی بودم تو فقط با وجودت مرا نجات دادی.آن شب های امتحانی که کم اورده بودم و تمام جزوات را گوشه ای پرت می کردم فقط با یاد تو صبح به امتحان می آمدم.میگفتم خوب است دیگر.۲ساعت دیدار کفاف دو روزت را می دهد پسر...تو مرا کشتی.فردا دیگران تو را و دیگرانی دیگرانی را خواهند کشت.پس بیا و دوستم نداشته باش!تناقضم را میبینی؟فرق من باعلی های افشاریان اینه که اونا میدونن تو ذهن معشوقه شون چی میگذره.این علی آخریه که حداقل می تونست تکون خوردن لب های سرمه رو ببینه.من چی؟من تو اتاق بازجوییم و تو از پشت دیوارا منو داری میبینی.من حتی سایه وجودت رو حس نمی کنم.کاش بودی...من اگه یه بار دیگه به دنیا میومدم، فهرست کارایی که باید انجام بدم رو برنمی‎داشتم؛ فهرست نبایدها رو برمی‎داشتم. که تو جزو نبایدها بودی. باید بودیا؛ واسه من نباید بودی... که کاش باید بودی... کجا بودی تا حالا؟من اگه یه بار دیگه به دنیا میومدم، دیگه هیچوقت موقع خواب، خیالتو نمی‎روندم که خوشگلم! قربونِ قلبت برم! زیبا! صبح هزارتا بدبختی دارم... هیچی نمی‎گفتم. تا صبح تو چشات زل می‌زدم؛ اگه بین ماچ کارییا ساعتی می‎موند واسه زل زدن توچشمات، واقعا زل می‎زدم تا تو پلک هم بیاری دلبر... بعد حافظ باز می‎کردم... یادته؟؟ ... به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم...بعد دوباره خیالتو بغل چیه؟!! سفت می‎چسبیدم؛ خدا خیال می‎کرد دو قلو بهم چسبیده آفریده...می گویی چرا اهنگ های قدیمی را گوش نمی دهی.محبوب آذری من!من با"به من بگو بی وفا"ها "میشنوی صدای قلبم"ها "ندونسته دلمو به غریبه سپردن "ها خاطره های خودمو ساخته ام.حتی قبل از اینکه تو را ببینم با حس حضورت روی تک تک ثانیه های اهنگ ها خاطره ساخته ام.میدانم وقتی حبیب می گوید:شب من مهتاب نداره،من کنار دریاچه چیتگر رویم را سمت تو برمیگردانم و سرم را برای بوسیدنت به تو نزدیک می کنم.با من از چه حرف میزنی؟آن زمان که حبیب مرد من به غايت اشک ریختم.صف ماشین ها برای مراسم خاکسپاری اش را هنوز که هنوزه در خاطر دارم.من تمام هایده ها،حمیراها،مهستی ها را از حفظ ام.من سر قبر شجریان‌ِ پدر،گریه کردم و شرمگین بودم که "ابر می بارد" پسرش را با این صدای خش دار و غمگینم سعی می کنم بخوانم.من روزنامه نگار اختصاصی توام.در ذهنم عکاسخانه ای دارم که تمامش پر از تصاویر تو است.من شیفته تمام جزئيات توام.خیره نگریستنت به تخته،نحوه خاص بستن بندکفشت.آن خط زیبایت که قربانی شتابت در نوشتن جملات استاد می شوند.دلیل نگاه من به این زندگی تلخ!به نقل از هوگو:لحظاتی هستند که حالت بدن هر طور هم که باشد،روح زانو زده است.تو روح درازکش مرا نمیبینی؟دارد از نفس می افتد.روحم را هیچ.درچشمانم مه غلیظ را میبینی؟زیبای من!بیا و آنچه که از دست داده ام را به من پس بده.شنیده ام که عشق مجموعه ای از نفرت و علاقه و حسادت است.من تمام این ها را لمس کرده ام.می توانم معنا کنم.تمام این احساسات را برایت معنا می کنم.به موقعش.من هر وعده چای بدون تو را به چوب خطی روی کاغذ بدل می کنم تا سر آخر روز حساب به نگهبان بدهم.البته که صبر می کنم بیایی تا باهم بریم.آنگاه اگر تو به بهشت برگشتی و من به جهنم رفتم با تعداد چوب خط هایم تا ابد،نوشیدنی برای نوشیدن خواهم داشت.من با الکل درون خونم،در جهنم ۲ بار خواهم سوخت و به اسم تو سوگند جز اسم تو چیز دیگر بر زبان نخواهم اورد.می بینی.در این جمله از علائم نگارشی خبری نیست...می گرچه حرام است ولی تا که خورد وانگاه چه مقدار و کی با که خورد؟هرگاه که این چهار شرط آید جمع گر می نخورد مردم دانا که خورد؟می گویند زندگی بدون تو را تصورم کنم.خب باشد.می شود زندگی بدون او.در ادبیات ضمیر تمام نمی شود.می شود؟کاش سر آخر روزی زیر تک تک نوشته هایم برایم بنویسی:دیدی شد؟