شطرنج فقط یک بازی و سرگرمی نیست!

شطرنج برای من الهامی از زندگی است. یک دست بازی کنم تا ذهنم برای بیان این مطلب باز شود؛ برگشتم و آماد‌ه‌ام برای بیان این مطلب. بازی خوبی بود. بعد از بازی تحلیل آن را هم نگاه کردم و لذتش را دو چندان کرد. از خوبی­‌های شطرنج این است که درس­‌های زیادی به ما می‌دهد. درس­‌هایی که اگر بخواهیم با تجربه بدست بیاوریم، بدون هزینه نیست. ابتدایی‌ترین چیزی که می‌تواند به ما یاد بدهد، تعامل با دنیای بیرون است. اولین استراتژی ما در زندگی روزمره باید تحلیل شرایط و تفکر و تامل درمورد مسائل پیش رو، و سپس انجام واکنش مناسب باشد. باتوجه به شرایط ممکن است گاهی نیاز به خلاقیت داشته باشیم و گاهی نیاز هست صبر کنیم و واکنش زندگی را ببینیم و بعد تصمیم گیری کنیم. در اول بازی خلاقیت با ما هست که زندگیت را بر چه مبنایی شروع کنیم و این همان قالب اولیه است که شامل اعتقادات، اخلاق، اصول و ... می‌باشد. به تدریج قالب اولیه ما ساخته می‌شود. قدرت خلاقیت ما تحلیل می‌رود. حتی ممکن است آن را از دست دهیم. زندگی بر اساس حرکت‌های اولیه ما و به تبع آن شرایطی که برای خود ساخته‌ایم پیش می‌­رود. همیشه باید به فکر اندوخته‌های خود باشیم و نیم نگاهی برای بدست آوردن دارایی‌‌های بیشتر داشته باشیم. اولین هدف حفظ مهره‌ها می‌باشد. اینکه هیچ مهره‌ای را به راحتی و بدون حذف مهرهای حریف از دست ندهیم. برای هرکدام پشتوانه‌­ای قرار دهیم. این باعث می‌شود که ما همیشه شرایط برابر را حفظ کنیم. یک حرکت اشتباه می­‌تواند برای ما خیلی گران تمام شود و ما را از موضع برابر خارج کند و کفه ترازو را به سمت حریف سنگین کند. در این مواقع باید صبر پیشه کرد و استراتژی را تغییر داد. نباید عجولانه تصمیم گرفت و به فکر انتقام بود. شکیبایی کلید موفقیت است. در این شرایط تصمیمات عجولانه و هیجانی می‌­تواند کار دست ما بدهد و باعث بدتر شدن اوضاع شود. زندگی هم خالی از این اشتباه نیست. ما معمولاً اشتباه‌های خودمان را قبول نمی‌کنیم و آن‌ها را به اسم بدشانسی، بد بیاری و... نام‌گذاری می‌کنیم. تصمیمات عجولانه و هیجانی، و غفلت از صبر و شکیبایی باعث می‌شود که بدبیاری پشت بدبیاری بوجود بیاید و ما فکر کنیم که کل کائنات با ما سر جنگ دارند. در اصل این خودمان هستیم که با تصمیم اشتباه و بدون فکر مسبب اتفاقات ناگوار بعدی هستیم. نمی‌­توانیم به قول معروف خودمان را جمع کنیم و با فکر باز تصمیم به حرکت‌­های بعدی بگیریم. شطرنج هم به همین صورت پیش می­‌رود با تصمیم­‌های عجولانه مهره‌­های بیشتری را از دست می‌دهیم. چیزی که همیشه باید در این شرایط به یادمان باشد این است که، اول باید یک نفس عمیق بکشیم و ذهن را از گذشته و آینده و انتقام خالی کنیم و سپس استراتژی خود را عوض کنیم. گاهی ممکن است خوشانس باشیم و حرکت مناسبی را انجام دهیم که باعث پیش افتادن ما شود. این شادی ممکن است بخاطر عدم تمرکز، زودگذر باشد. اگر ما را به سمت غرور بکشاند می‌تواند اوضاع دست‌خوش تغییر شود. در حال رسیدن به پیروزی هستیم و عطش رسیدن به پیروزی و موفقیت، غفلت ایجاد می‌کند و قدرت تفکر و حفظ استراتژی را از ما می‌گیرد. با یک حرکت اشتباه آنچه که اندوخته‌­ایم، از دست رفته می‌بینیم. در زندگی همیشه باید میانه‌روی را پیش بگیریم و از غرور و هیجان جلوگیری کنیم. گاهی در شطرنج برای بدست آوردن پیروزی باید ریسک کرد. ممکن است چند مهره را فدا کنیم، ولی این فداکاری باید به قیمت پیروزی نهایی تمام شود. اگر یک اتفاق ناخواسته و یا یک پیش‌بینی از قلم جا بماند، دیگر راه بازگشتی وجود نخواهد داشت. این همان ریسک‌­هایی هست که در زندگی انجام می­‌دهیم. گاهی همه چیز را برای رسیدن به هدفی صرف می­‌کنیم ولی پیش‌­بینی نادرست، کل آینده و زندگیمان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اگر این استراتژی به ثمر بنشیند، بسیار دلنشین­‌تر است. چون به هدف که می­‌خواستیم رسیدیم، آن هم با وجود تمام خطر و ریسکی که به دنبال آن بود. وقتی به آن می‌اندیشیم، تمام گذشته و فداکاری‌ها برای ما لذت بخش و شیرین است. من خودم این چنین بردی را به بردهای معمولی ترجیح می­‌دهم. نکته دیگر که بیان آن خالی از لطف نیست این است که، وجود عناصری است که به نظر اهمیتی ندارند ولی اگر پرورش داده شوند می­‌توانند ما را به جایگاه بالاتری ببرند. مثل سربازهایی که با وجود کم اهمیت بودن هم می­‌توانند به عنوان پشتیبان استفاده شوند و هم اگر به مرحله آخر از بلوغ برسند تبدیل به برگ برنده ­ما می­‌شوند. برای من شطرنج الهامی از زندگی است. آن را به زندگی شبیه می­‌بینم و گویا با هر بار بازی کردن، تجربه جدیدی در زندگی نصیب من می‌شود