بهترین قسمت های کتاب چهار هزار هفته

اولش از اسم کتاب ترسیدم راستش:) چهار هزار هفته؟! چی قراره بشه؟ولی بعد که خلاصه شو خوندم تازه فهمیدم داستان چیه! بریم یه قسمت هاییش رو باهم بخونیمچهار هزار هفته نوشته: الیور برکمناگه نتونم به چیزایی که دوست دارم برسم؟ اگه نتونم کارام سر موقع تحویل بدم؟ اگه نتونم مهارت مورد علاقم یاد بگیرم؟ اگه نتونم در آینده خانواده تشکیل بدم؟ و کلی اگه نتونم و نرسم های دیگه که ما رو خسته و مضطرب می کنه. میانگین عمر ما 4،000 هفته اس، همونطور که هفته های باقی مونده از زندگیمون می گذره، ما با این استرس زندگی می کنیم که زمان کافی برای انجام هر کاری که دوست داریم و نیازمونه رو نداریم.همیشه روی یه تردمیل در حال دوییدن هستیم اما غافل از اینکه قرار نیست به جایی برسیم.نویسنده میگه که اکثر افراد با این طرز تفکر که باید حداکثر استفاده رو از زمانشون ببرن مسئولیت هایی فراتر از توانایی هاشون قبول می کنن و هزاران کار رو توی لیست اهدافشون می نویسن، بدون توجه به اینکه اون کار چقدر واسشون اهمیت داره و مهم تر از همه زمانی برای انجام دادنش دارن یا نه؟!اینکه بتونیم ورزش کنیم و یه ورزش حرفه ای یاد بگیریم، کتاب بخونیم، ساز مورد علاقه مون رو یاد بگیریم، دور دنیا رو بگردیم و همزمان زندگی تشکیل بدیم و بچه دار بشیم و در کنارش کسب و کار خودمون داشته باشیم کمی دور از واقعیته. حتی فکر کردن بهش مارو دچار اضطراب می کنه، اما عملا بیشتر ما، داریم همین کار انجام میدیم. یه لیست از اهداف و چیزایی که می خوایم تا آخر عمرمون انجام بدیم نوشتیم و هر روز هم موارد جدیدی بهش اضافه میشه و این لیست انتها نداره. نویسنده بهش میگه "لیست باز"این نگرانی که ما زمان کافی برای رسیدن به همه کارهای لیست رو نداریم یه نگرانی دائمی برای ما به همراه داره و این ترس و اضظراب یجورایی همراه همیشگی ما شده.الیور برکمن این موضوع رو با عنوان "غرق شدن وجود" بیان می کنه و بهمون میگه که اگه مدام با سیستم های مدیریت زمان و تکنیک های کارآمدی بخوایم از خودمون کار بکشیم، بیشتر و بیشتر غرق میشیم و توی تله بهره وری میفتیم.کارها هیچ وقت تموم نمیشن. ایمیل ها و پیام هایی که باید جواب بدیم، وظایف کاریمون در محل کار، نظافت خونه و اتاقمون و کلی کار دیگه که توی روز باید انجام بدیم. پس اگه ما با بالاترین سرعت هم اون هارو انجام بدیم بازم کارای جدید جایگزین کارای قبلی میشه و ما هیچ وقت از شر این کارها خلاص نمیشیم. اگه هدف شما تموم کردن کارها و رسیدن به بهترین حد بهره وری باشه هرگز به آرامش نمی رسین چون همیشه در حال کار کردن و تموم کردن وظایف در کمترین زمان ممکن هستین.اضطراب ناشی از تموم نشدن کارها ، نا امیدی در نرسیدن به بهترین بهره وری و فشار پر کردن هفته های باقیمونده با حداکثر فعالیت، زندگی شما رو نابود می کنه و آرامش رو ازتون می گیرهاما خبر خوب اینه که شما می تونید این فشار رو از بین ببرید و به این غرق شدن غلبه کنید و خودتون رو از تله بهره وری دور نگه دارید تا از هفته‌ های باقیمونده عمرتون در حالی که زندگی پرباری دارید، لذت ببرید.مرحله اول رهایی از غرق شدنهچند سال پیش وقتی "وارن ادوارد بافت" اقتصاد دان امریکایی در حال سوار شدن به هواپیمای شخصی خودش بوده، خلبانش از اون، نصحیتی در مورد تعیین هدف و رسیدن به اون اهداف رو می پرسه.وارن بافت از خلبان میخواد تا یه لیست 25 تایی از هدف هاش رو به ترتیب الویت بنویسه. خلبان لیست اهدافش رو از مهم ترین به کم اهمیت ترین می نویسه. وارن بافت اهداف 6 تا 25 رو از لیست خط میزنه و بهش تاکید می کنه اینها همون اهدافی هستن که باید دور انداخته بشن.زندگی اونقدر کوتاهه که فرصت رسیدن به این اهداف وجود نداره و باید توی سطل زباله برن. اهداف بین بازه 6 تا 25 فقط حواس مارو پرت می کنه و مارو از رسیدن به هدف های مهم تر دور می کنه.دنیای مدرن امروز ذخایر پایان ناپذیری از چیزهایی رو در اختیار ما قرار میده که به نظرمون ارزش انجام دادن رو دارن، و همین موضوع در نهایت منجر به یه لیست بی پایان از اهداف میشه.و در عمل می بینیم که هر چی بیشتر بخوایم انجام بدیم، کمتر به نتیجه می رسیم. چون ما دائما مثل یک توپ بین اونها پرت میشیم.پیشنهاد نویسنده برای از بین بردن این وضعیت، تهیه دوتا لیسته. لیست باز و لیست بستهبا پر کردن لیست باز شروع کنید. هر کاری که دوست دارید توی آینده انجام بدین، کسب و کارهایی که می خواید راه اندازی کنین، مهارت هایی که می خواید یاد بگیرید، جاهایی که دوست دارین سفر کنین و همه کارهای مورد علاقه تون رو توی این لیست وارد کنید.کاری که بعدش باید انجام بدین اینه که سه تا پنج هدف رو به لیست بسته منتقل کنید ویادتون باشه شما تا زمانی که یکی از موارد لیست بسته رو کامل نکردین یا برای همیشه رهاش نکردین، حق ندارین که به لیست "باز" نگاه کنید.وقتی که سه تا پنج مورد رو از لیست "باز" خودتون به لیست "بسته" منتقل کردید، باید این حقیقت رو بپذیرید که هرگز نمی تونید همه موارد لیست باز رو کامل کنید.با انجام دادن این روش شما کم کم از حس اضطرابی که برای تموم نکردن کارهاتون قبل از مرگ وجود داره رها میشین و تمرکزتون رو روی لیست پنج تایی میذارین. شما باید این پذیرش رو داشته باشین که شما ممکنه فقط در طول عمرتون به همین پنج تا برسین و ممکنه هیچ وقت فرصت نگاه کردن به لیست باز رو نداشته باشین اما در ازاش آرامش و لذتی رو به دست میارین که با هیچ چیز قابل مقایسه نیستتنها نگرانی شما در حال حاضر رسیدن به اون پنج هدفه لیست بسته اس، که می تونید بابتش برنامه ریزی کنید.اهداف لیست باز فقط زمان و انرژی شما رو می گیره و هیچ تغییری در بهتر کردن زندگی شما نداره و مدام شمارو آزار میدهمزیت داشتن لیست باز و بسته اینه که کمتر احتمال داره که شما کاری رو به تعویق بندازید چون می دونید تنها راه نگاه کردن به لیست باز تموم کردن و تیک خوردن این پنج هدفه.خب بریم برنامه ریزی کردن رو یاد بگیریمخواستین کل کتاب رو بخونین به سایت 365بوک سر بزنین