سه راه کلیشه ای اما مطمئن برای مرتب کردن ذهن

"صدای درونِ سرِ ما" که اکثراً اون رو با افکار و احساسات میشناسیم تنها یک وسیله است که میتونه بهمون ضربه بزنه یا برعکس مفید باشه.ما در دوران جنگ اطلاعاتی و مشغله‌های ذهنی به سر میبریم. به طوری که هرکس مشغله‌ی بیشتری داشته باشه اون رو با افتخار نشون میده.به عبارت ساده‌تر این روزها همه برای انجام فعالیت‌های روزمره زندگی هم عجله دارند.همه این مشغله‌ها باعث میشه که فضای ذهنی ما شلوغ و تفکر درونی مثل یک انبار از اطلاعاتِ خاک گرفته بشه. برای همین اکثراً آدمها رو مضطرب و پرتنش میبینیم.این اضطراب و استرس‌ها زمانی بیشتر خودش رو نشون میده که در حال توسعه شخصیت خودمون باشیم. ذهن ما اونقدر از اطلاعات پر میشه که به سختی میتونیم حقیقت و افکار غیرواقعی رو از هم جدا کنیم.درک گذشته و زندگی در لحظهدر لحظه باشبدترین حالت ممکن اینه که به تصمیمات گذشته فکر کنی. یک زمانی هی با خودم کلنجار میرفتم که اگه دانشگاه فلان رشته رو میرفتم اگه شغل Xرو انتخاب میکردم چقدر وضیت الانم بهتر بود.من تصمیمات اشتباه زیادی توی گذشته گرفتم و خب هیچ اشکالی هم نداره، درسش رو گرفتم و به بخشی از تجربه‌هام اضافه شده. اولین و مهمترین قدم در چنین حالتی قبول کردن باخت و رو به رو شدن با حقیقته.اگه به افکارِ چون و چرایی گذشته گوش بدی ذهنت بیشتر بهم میریزه و هرچقدر این داستان ادامه دار بشه تنش، اضطراب و استرس هم افزایش پیدا میکنه.بعضی وقتها این موقعیت اونقدر خطرناک میشه که به افراد مورد علاقه حتّی خانواده و دوستان هم آسیب میرسونه.چنین شرایطی از لحاظ روحی و حتی از لحاظ جسمی شما رو داغون میکنه. امّا چیزی که مهمه اقدام کردنه.از خودت مراقبت کنسخت‌ترین قسمتِ ماجرا اینه که تصمیم درست رو بگیری و انجامش بدی. باید دوباره روی پاهات بایستی و ارزش‌های خودت رو زنده کنی. برای اینکه بهترین خودت باشی باید از خودت مراقبت کنی.قسمتی از شروعِ زندگی بهتر اینه که فضای ذهنت رو خلوت کنی.راه‌های زیادی وجود داره که آشفتگی ذهنی رو از بین میبره امّا سه راه اصلی وجود داره که توی تمامی کتاب‌ها، وبلاگ‌ها و... تکرار شده.من این سه راه رو به ساده‌ترین شکل ممکن نوشتم:مطالعه کردن امّا نه به شکل فیلسوف‌هابه جای فرار کردن از مشکلات و سرکوب کردن دردهای زندگی سعی کن با افراد ارتباط برقراری کنی و با دیدگاه اونها آشنا بشی.یکی از بهترین راه‌ها برای درکِ دیدگاهِ دیگران مطالعه کردنه. بعد از مطالعه کردن به شرط اینکه مداوم باشه، دیدگاهت نسبت به دنیا تغییر میکنه و این موضوع اجتناب ناپذیره.یه جایی خیلی قشنگ نوشته بود:"هرکتابی که میخوانید مانند نقابی از نویسنده است که بر چهره خود میگذارید (طرز فکر شما مشابه نویسنده کتاب میشود)."مدیتیشن، امّا نه لزوماً مانند مُرتاض‌های هندیمدیتیشنهیچ لزومی نداره مثل افراد ریاضت کشیده هندی یا اساتید یوگا چهار زانو بشینی و انگشتات رو به آسمون بگیری و تمرکزت رو بزاری رو دم و باز دم.مدیتیشن میتونه حس لذت بردن از سکوت باشه – پیدا کردن جایی در روز برای بی‌حوصلگی و بی‌حرکت بودن. جایی که تنهایی رو پیدا کنی.اینکار باعث میشه سرعت مشغله‌های زندگی که هر روز روی سرمون آوار میشه کمتر بشه.با این کار در لحظه حضور خودمون رو بیشتر حس میکنیم و ارتباط عمیق‌تری با خودمون برقرار میشه.نویسندگی، نه به سبک نویسندگان بزرگی همچون ارنست همینگوینوشتن فوق‌العاده است، بهترین روش برای رهایی از دغدغه‌هاست.کاغذ و قلم، افکارِ درهمِ ذهن رو دفن میکنند.بدون اینکه اغراق کنی، انگار که برای سطل زباله مینویسی هرچیزی که به ذهنت رسید رو یادداشت کن.اگه بخوام از قدرت نوشتن بگم اینطوری توصیفش میکنم:"نوشتن مثل شاه کلید برای بازکردن درهای خودشناسیه."خالی کردن ذهن با نوشتن، حقیقتی که درون آدم وجود داره رو نشون میده.بیشتر وقت‌ها این حقیقت‌ها بین اطلاعات دیگه گُم میشه و هیچوقت پیداش نمیکنیم. وقتی حقیقت خودت رو پیدا کنی احساس سبکی هم به دنبالش میاد.بذار اینجوری بگم:"ذهن مثل چتر نجاته، فقط وقتی عمل میکنه که باز شده باشه".جهانی که درون ماست پر از اطلاعات مهمیه که تقریباً همشون نادیده گرفته میشن. همونطور که به جهان مادی اهمیت میدیم باید به صدای درونمون هم گوش بدیم.شاید تنها قدم بعدی که باید برداریم مرتب کردن آشفتگی‌های ذهنیه.