پنج راه برای پرورش هدف در نوجوانان

تحقیقات نشان می‌دهد که جوانان به‌ندرت هدفمندی دارند ـــ اما ما می‌توانیم اقداماتی به منظور کمک به آنها جهت پرورش آن انجام دهیم.نویسنده: کندال کاتن‌برانک۲۱ دسامبر ۲۰۱۷، مجله‌یِ نیکیِ بزرگتر، دانشگاه برکلی، کالیفرنیامترجم: دکتر حسن رضاییگروه علمی حکمت زندگیتحقیقاتِ من طی پانزده سال گذشته بر اهداف جوانان در زندگی متمرکز بوده است. من و همکارانم مواردی را که الهام‌بخش هدف در زندگی جوانان است، بررسی کرده‌ایم. ما روش توسعه‌یِ اهداف را مطالعه کرده‌ایم؛ و، تفاوتی که داشتنِ هدف در زندگیِ جوانان ایجاد می‌کند را بررسی کرده‌ایم.در طول یک‌ونیم دهه کار، حداقل دو یافته‌یِ مهم آشکار شده است. اول، پی بردیم که داشتنِ یک زندگی هدفمند به طرق مختلف سودمند است. هدف با سلامت جسمانی، از جمله خوابِ بهتر، درد مزمنِ کمتر و عمر طولانی‌تر؛ و سلامت روانی، از جمله امید، شادکامی، و رضایت از زندگی، مرتبط است. دومین چیزی که به آن پی برده‌ایم این است که این تجربه نادر است. فقط یک نفر از هر پنج [دانش‌آموز] دبیرستانی و یک نفر از هر سه جوان در سنین دانشگاه اعلام می‌کنند که زندگیِ هدفمندی را سپری می‌کنند.با در نظر گرفتن مجموعِ این یافته‌ها ـــ که داشتنِ یک زندگی هدفمند یک تجربه‌یِ سودمند اما نادر است ـــ من و اعضایِ آزمایشگاه رشد اخلاقی نوجوانانِ من، شروع به جست‌وجویِ راه‌هایی جهت تقویتِ هدف در میان جوانان کردیم. در این فرآیند به چیزهای زیادی درباره‌یِ این که چه‌گونه جوانان اهداف بلندمدت و معنی‌داری را شناسایی می‌کنند که به آنها امکان می‌دهد در جهانِ گسترده‌تر سهیم باشند، پی بردیم. در ادامه پنج رویکرد مبتنی بر تجربه را بیان می‌کنم که والدین و مربیان می‌توانند از آنها برای کمک به جوانان در کشف یک مسیر معنادار شخصی در زندگی استفاده کنند.۱. هدف را الگوسازی کنیدآیا تا به حال به نوجوان یا [فرزند] بیست و چند ساله‌یِ خود گفته‌اید که چه چیزی به زندگی خودِ شما [والدین] هدف می‌دهد؟ آیا سعی کرده‌اید توضیح دهید که چه‌گونه بزرگ‌کردنِ کودکان زندگی‌تان را سرشار از هدف می‌کند، یا چه‌گونه انجام کاری که تأثیر مثبتی بر زندگی دیگران دارد به زندگی‌تان جهت می‌دهد؟ مسلم است که ما به‌ندرت از چیزهایی که به زندگی‌مان هدف می‌بخشد صحبت می‌کنیم، اما انجام این کار بسیار مهم است. [این کار] نه‌تنها به آشنایی نوجوانان با زبانِ هدف کمک می‌کند، که می‌تواند به آنها کمک کند تا درباره‌یِ چیزهایی که به زندگی خودشان هدف می‌بخشد فکر کنند.۲. روی نقاط قوت و ارزش‌های جوانان تمرکز کنیدبه جوانان کمک کنید تا نقاط قوت خود را شناسایی کنند و ارزش‌هایی را که بیش از همه برای‌شان مهم است در مد نظر قرار دهند. هدف زمانی پدیدار می‌شود که جوانان از نقاط قوت خود جهت ایجاد تغییرات معنادار شخصی در جهان گسترده‌تر استفاده کنند. برای مثال، جوانی که به محیط زیست اهمیت می‌دهد و به همان اندازه نویسنده‌یِ خوبی است، ممکن است هدف خود را در ترویج حفاظت از محیط زیست از طریق روزنامه‌نگاری بیابد.۳. قدردانی را بپرورانیدشاید تقویت هدف از طریق پرورش چهارچوب فکری قدرشناسانه دور از عقل سلیم به نظر برسد، اما کارساز است. کمک به جوانان در تأمل در مورد موهبت‌ها و افرادی که به آنها موهبتی بخشیده‌اند به طور طبیعی جوانان را متمایل می‌کند که به این بیندیشند که قصد دارند چگونه ادایِ دین کنند. هر شب هنگام شام، از هر یک از اعضاء خانواده بخواهید حداقل درباره‌یِ سه چیزی که در طول روزِ خود به خاطر آنها سپاس‌گزار هستند صحبت کنند. یا از تعطیلات، مانند روز شکرگزاری، به عنوان راهی برای شروع یک گفت‌وگوی مداوم در خصوص قدردانی استفاده کنید.۴. جوانان را تشویق کنید که با دوستان و اعضاء خانواده ارتباط برقرار کنندممکن است جوانان ندانند هدف‌شان چیست، اما ممکن است بزرگ‌سالان ایده‌های بسیار خوبی در این باره داشته باشند. جوانان را تشویق کنید تا برای حداقل پنج بزرگ‌سال که آنها را به خوبی می‌شناسند ایمیل بفرستند یا با آنها گفت‌وگویی را آغاز کنند و از آنها این سؤالها را بپرسند: (۱) فکر می‌کنید من در چه کاری به طور خاصی خوب هستم؟ بزرگترین نقاط قوت من چیست؟ (۲) به نظر شما من از انجام چه کاری واقعاً لذت می‌برم؟ به نظر شما چه زمانی بیشتر درگیرِ کار هستم؟ (۳) فکر می‌کنید که من چه اثری بر جهان خواهم گذاشت؟می‌توانید با تشویق گیرندگانِ این ایمیل‌ها یا سایر دوستان و اعضاء خانواده به پاسخ‌گویی کمک کنید. آنها برای انجام این کار نیازی به صَرف بیش از پنج دقیقه ندارند؛ آن‌چه شما می‌خواهید واکنش‌های درونیِ آنها است. پاسخ‌هایی که جوانان دریافت می‌کنند می‌تواند بسیار روشنگرانه باشد. معمولاً زمانی که جوانان تصور دیگران [از هدف] را می‌شنوند، تا حدود زیادی به هدفِ خود پی می‌برند.۵. بر افقِ دور تمرکز کنیداغلب اوقات، گفت‌وگوهای ما با نوجوانان بر این‌جا و اکنون متمرکز است: آیا تکالیف را تمام کردی؟ برای کدام کالج‌ها درخواست می‌فرستی؟ برای امتحان فیزیکِ خود آماده‌ای؟ در عوض، مکالماتی را مطرح کنید که بر تصویرِ کلیِ درازمدت تمرکز دارند. از جوانان بخواهید تصور کنند همه چیز به خوبیِ آن‌چه امیدوار اند پیش رفته است، و اکنون آنها ۴۰ ساله هستند. در حال انجام چه کاری خواهند بود؟ چه کسی در زندگی‌شان حضور خواهد داشت؟ چه چیزی برای‌شان مهم خواهد بود؟ چرا؟این طرز تفکرِ بلندمدت به جوانان کمک می‌کند تا بر آن‌چه از زندگی می‌خواهند تمرکز کنند. و چراها را فراموش نکنید؛ اهداف اغلب در چراها نمایان می‌شوند!لینک مقاله به زبان اصلی در سایت مجله‌یِ نیکیِ بزرگتر:Five Ways to Foster Purpose in Adolescents (berkeley.edu)