مقایسه یادگیری زبان انگلیسی و زبان فرانسه

راستش دقیقا نمی دونم از کی علاقمند به یادگیری زبان فرانسه شدم .البته علاقه به یادگیری زبانها همیشه انگار یکجورایی تو خون من و هم نفس با من بوده .شاید هم چون بعضی از اقوام نزدیکم مثل دایی و پسر عمه ام خیلی مسلط و سلیس به این زبان صحبت می کردند سبب شد که خودم را محک بزنم .اما این را می دونم که هرکجا رفتم در حد توانم ولو دو سه تا جمله یا حتی کلمه سعی کردم به زبان مردم همانجا حرف بزنم . یادمه تو مکه و مدینه اونقدر عربی بلغور کرده بودم و خوشم اومده بود که سعی می کردم از زبان فارسی تا زمانی که اونجا بودیم ، دوری کنم . به هربهانه ای با عربها سر حرف را باز می کردم گاهی غش غش خنده شان را می شنیدم و گاهی هم خیلی جدی پاسخم را می دادند . الکی کلمات را سر هم می کردم درست و غلط یک چیزایی می گفتم . مثلا تا سوار تاکسی هاشون می شدیم سر حرف را باز می کردم و می گفتم : اشد الحرارت الفی الدما . و خیلی هم غلیظ و با لهجه عربی می گفتم و اونها هم اکثرا می گفتند : ها . نعم . بعد هرچی تو دبیرستان کلمه بهمون یاد داده بودندو هنوز تو ذهنم باقی مانده بود می گفتم اونوقت بود که مچم باز می شد و می فهمیدند که چیزی حالی ام نیست اما باز هم از رو نمی رفتم و خودش برایم یه بازی بود . همینکارو با ترک زبانها هم در ترکیه می کردم البته ترکی استانبولی فرقهای زیادی با ترکی آذری داره ولی باز همون کرم زبان بازی سراغم میومد و سعی می کردم هرجور شده منظورم را با چند کلمه و اصطلاح ترکی که یاد گرفته بودم ، برسونم . به نظرم هیچ چیز جالب تر از این نیست که آدم بتواند با دانستن یک زبان یا یک گویش با مردم ارتباط برقرار کنه و حرفهاشونو بفهمه .شاید زبان مشترک کوتاه ترین راه برای از بین بردن فاصله ها و اختلافات هست . درد ، سر این است که گاهی که نه بلکه بیشتر وقتها ما علیرغم داشتن زبان مشترک هم ، حرف همدیگه رو نمی فهمیم و این درد داره . خودم از سن نوجوانی کلاس زبان انگلیسی می رفتم و تا حدودی در موسسه زبان را یاد گرفتم اما نه خیلی جدی .بعد هم در دانشکده فرهنگیان در رشته زبان و ادبیات انگلیسی قبول شدم و البته رشته سختی بود چون دروس اختصاصی همه به زبان انگلیسی بود اما خب ذخیره لغت من به مدد کلاس زبانی که می رفتم ، بد نبود و یکی از ویژگیهای زبان انگلیسی اینه که قانونمند و نسبت به مابقی زبانها یادگیری اون راحت تره و خب چون من معلم زبان انگلیسی هم بودم با تکرار هرروزه و گفتن قواعد برای دانش آموزان ، دیگه تقریبا ملکه ذهنم شده و گرچه هنوز خیلی چیزها را نمی دانم اما به اندازه نیازم می توانم گلیمم را از آب بیرون بکشم که بیشتر آن را مدیون قوانین جمله بندی و آسانی گرامر زبان انگلیسی می دونم . دو سه سال پیش به اتفاق یکی از همکاران و دوستانم تصمیم گرفتیم تا در کلاس یادگیری زبان فرانسه شرکت کنیم . روز اول کلاس هیچ وقت یادم نمی ره . با اینکه رشته من زبان انگلیسی بود و به مرور متوجه شدم که خودش کمک بزرگی برای یادگیری زبان فرانسه هست اما بقدری در تلفظ کلمات و خصوصا املای کلمات ، مشکل در ابتدا داشتم که هم برایم جالب و انگیزشی بود و هم حرکت یادگیری را کند می کرد . یک چیز خیلی جالب این بود که ما کلمات بسیار زیاد مشترکی با زبان فرانسه داریم که نمی دانم از زمان سلطنت قاجار و در ادامه ، سلطنت پهلوی وارد زبان ما شد و یا بر عکس از زبان ما وارد زبان فرانسه شد ولی آنقدر می دونم که خیلی از کلماتی که بکار می بریم در زبان فرانسه کاربرد دارد مثل : دکتر . سشوار . شوفاژ . پاساژ . ساک . دوش . آمپول . اورژانس .گیشه . بلیط . رقم دو . کمیسر .و خیلی خیلی کلمات مشترک دیگه که اگر بخواهم بگویم خودش یک فرهنگنامه میشه . بنابراین برای کسی که فارسی زبان است و تا حدودی هم انگلیسی بلد هست ، یادگیری زبان فرانسه کار زیاد دشواری نیست .فقط این زبان ، مثل انگلیسی راحت نیست و قواعد پیچیده تری داره . البته من هم هنوز اول راه هستم اما برای کسانی که دوست دارند این زبان شیرین را که زبان شعر و عشق و ادبیات است یاد بگیرند ، توصیه می کنم از یک اپ به نام duolingoکه شکل یک جغد سبز رنگ است ، استفاده کنند البته لازمه استفاده اش این است که شما حتما باید به یک زبان دیگر غیر فارسی اعم از انگلیسی ، آلمانی ، ترکی ، عربی و .....مسلط باشید .کمک دیگه استفاده از پادکست ها و ویدئوهای آموزشی در یوتیوب است من خودم از آموزش آقای مصطفی شالچی و مو مو و یک خانم ایرانی خیلی استفاده کردم .یادتون باشه که یادگیری یک زبان شما را با یک دنیای جدید آشنا می کند