تفاوت‌های روانی و ذهنی و بیوفیلی: آینده فضای کاری در دوران پس از کرونا

شکل ۱. فضای کاریمنتشر شده در archdaily به تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۱لینک منبع Neurodiversity and Biophilia: the Future of the Workspace in the Post-Pandemic Eraپاندمی ویروس کرونا نیازهای جدید و تغییرات قابل‌توجهی در زندگی ما الزام داشت: در روابط، در محل کار، در عادات مصرفی، در افزایش نابرابری. در واقع، موضوع فضاهای کاری در یک لحظه تاریخی مطرح شد زمانی که مردم آزادی‌های خود را برای اولین بار در دوران پست‌مدرن محدود دیدند.بیشتر مردم مجبور شدند از خانه کار کنند و از زمان شروع قرنطینه، تفکر در مورد آینده فضاهای کاری اجتناب‌ناپذیر شده‌است. برخی داده‌های جالب نشان می‌دهند که کرونا ویروس تنها روشی را تقویت کرده‌است که سال‌ها در برخی کشورها در حال اجرا بوده‌است. با توجه به تجزیه و تحلیل جهانی محل کار، بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۵، تعداد حرفه‌ای‌های ایالات‌متحده که حداقل ۵۰٪ از کار خود را از خانه یا جاهای دیگر خارج از دفاتر خود انجام می‌دهند، ۱۱۵٪ رشد داشته‌است، و امروزه این تعداد به ۴.۷ میلیون می‌رسد، ۳.۴٪ از قدرت کار.یکی از بزرگ‌ترین بررسی‌های جهانی در مورد کار پس از بیماری همه‌گیر، بررسی جهانی کار از خانه، نشان می‌دهد که ۷۷ درصد از تقریبا ۳۰۰۰ کارمندی که از ۳۰ مارس تا ۲۴ آوریل ۲۰۲۰ به این نظرسنجی پاسخ دادند، می‌خواهند پس از COVID19 به کار خود در خانه ادامه دهند. تحقیقات نشان می‌دهد که افراد در خانه سازنده‌تر و شادتر هستند. علی‌رغم پاسخ‌های مثبت در این زمینه، درک ما این است که فضای دفتر همچنان وجود خواهد داشت اما عمیقا اصلاح خواهد شد. امروزه، این دفتر برای ترکیب ارزش‌ها و فرهنگ این شرکت، تجربه جمعی، تقویت و توانمندسازی جامعه وجود دارد. انسان ذاتا یک موجود اجتماعی است و به فضای ملاقات نیاز دارد.تفکر در مورد تجربه انسان در فضاهای کاری یک تغییر اساسی در دهه‌های آینده خواهد بود. موضوعات کلیدی هوش مصنوعی، اتوماسیون، جمعیت‌شناسی، و پایداری خواهند بود. ساختمان‌های ما باید هوشمند و سالم باشند تا به نیازهای کارمندان خود برای رفاه پاسخ دهند.تفاوت‌های روانی و ذهنیاین اصطلاح به تغییرات طبیعی مغز انسان در هر فرد در رابطه با جامعه‌پذیری، یادگیری، توجه، خلق و خو و سایر عملکردهای شناختی اشاره دارد. به گفته کی سارجنت، مدیر محیط کار در دفتر بین‌المللیHOK، نسل‌های جدید به طور فزاینده‌ای از تشخیص‌ها آگاه هستند و آماده اند تا فضاهای جامع تری را درخواست کنند. همان طور که سارجنت گزارش داده‌است، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که افرادی که ویروس کرونا را داشته‌اند، اکنون افرادی هستند که در حال حمل طولانی‌مدت ویروس هستند -افرادی که برخی انشعابات یا عوارض جانبی این ویروس را دارند. بسیاری از آن‌ها عصبی هستند. علاوه بر این، علائم افسردگی و اضطراب در ژوئن ۲۰۲۰ نسبت به سال ۲۰۱۹ ۴ برابر افزایش‌یافته است که توجه به این موضوع را افزایش می‌دهد. بنابراین، درک این طیف و بحث در مورد راه‌حل‌های طراحی فراگیر، مقدمات اساسی برای طراحی محیط‌های کاری پس از پاندمی هستند.به دنبال طیف گسترده‌تر این اصطلاح، مطالعات جمعیتی، داده‌های جالبی را در مورد تنوع عصبی انسان و پیامدهای آن برای محیط کار ارائه می‌دهند. تنها ۵۰٪ مردم احساس می‌کنند که ادارات آن‌ها از آن‌ها حمایت می‌کنند و ۷۸٪ نگران هستند که آن‌ها انعطاف‌پذیری بیشتری در گزینه‌های کاری خود می‌خواهند که ناشی از تمایل به افزایش بهره‌وری و دستیابی به تعادل بهتر بین زندگی و کار است.روش چابک فرایندهای کاری مشارکتی، پویا و مشارکتی را تشویق می‌کند و جابجایی فیزیکی خود را در فضاهای به اصطلاح چابک می‌یابد. این امر با سازماندهی فضاها برای ارائه محیط‌های مطلوب برای انواع خاصی از کار مشخص می‌شود: فردی، گروهی، ایجاد، تمرکز، تجمع، تبادل. نیاز به ارائه زمینه‌ای که کارکنان را براساس تنوع آن‌ها توانمند سازد، واضح است. آیا امکان ایجاد تجربه شخصی‌تر در فضاهای کاری وجود دارد؟دیدن فضاهای کاری به عنوان یک اکوسیستم بزرگ به ما اجازه می‌دهد تا ارزش هر فرد را درک کنیم، زمان آن‌ها را بهینه‌سازی کنیم، محیط کار آن‌ها را بهبود بخشیم و از سبک زندگی آن‌ها حمایت کنیم. یک دیدگاه گسترده در مورد محیط شرکت، مزایایی را برای همه افراد درگیر ایجاد می‌کند: کارمندان، مشتریان، و کارفرمایان. ارزش‌های جدید از انعطاف‌پذیری کسب‌وکار پشتیبانی می‌کنند، رفاه کارمندان و حس تعلق آن‌ها را بهبود می‌بخشند، دسترسی و حفظ استعدادها را افزایش می‌دهند، و تصویر شرکت را تقویت می‌کنند. بیش از هر زمان دیگری، داشتن دیدگاه جامع‌تری از فضاها و مردم ضروری است تا بتوانیم در بحث در مورد از سرگیری فضاهای کاری پس از غلبه بر پاندمی پیش برویم.تحلیل‌ها نشان می‌دهند که واکنش‌های مردم متعدد هستند. برخی می‌خواهند به کار خود از خانه ادامه دهند، با توجه به توانایی تمرکز بدون حواس‌پرتی، آزادی داشتن برنامه زمانی خود، امکان اجتناب از رفت و آمد طولانی، و تماشای قسمتی از مجموعه مورد علاقه خود در هر زمانی. برخی دیگر موفق به سازگاری با کار در خانه شده‌اند اما جلسه، تبادل، و یک فرآیند پویاتر و مشارکتی را از دست داده‌اند. آن‌ها با انتخابی دست و پنجه نرم می‌کنند که به خواست خود آن‌ها نیست، بلکه با تحمیل ایجاد می‌شود.از این تجزیه و تحلیل واکنش‌ها می‌توانیم سه نگرش ممکن پس از پاندمی را شناسایی کنیم:انتخاب قراردادی برای بازگشت به روال کار ثابت؛تعهد به ادامه کار از راه دور؛توانمندسازی از طریق امکان انتخاب.برای شرکت‌هایی که تصمیم به تغییر فضای فیزیکی خود می‌گیرند، لازم است که به شیوه‌ای که عمل می‌کنند و خدمات ارائه می‌دهند، تغییرات اساسی اعمال شود. یک تحقیق اخیر توسط شرکت دولتی «پی آر او»، شرکتی که سیستم‌های بهداشتی را تامین می‌کند، نشان می‌دهد که سه نفر از چهار نفر در ایالات‌متحده می‌گویند که نگران بازگشت به فضاهای کاری هستند. یکی از مهم‌ترین تغییرات تمرکز افراد در هر طبقه خواهد بود. روند این است که کارمندان کار در اداره را با کار در جای دیگر ترکیب خواهند کرد. تجزیه و تحلیل محل کار جهانی تحقیقات پیش‌بینی می‌کند که تا ۳۰٪ افراد از خانه به کار خود ادامه خواهند داد و بنابراین، از سرگیری فضاهای کاری باید به عنوان یک پویایی ترکیبی برنامه‌ریزی شود که در آن ابزارهای تکنولوژیکی همچنان اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.برای شرکت‌ها لازم است تا سیستم‌های نقشه‌برداری را توسعه دهند تا به آن‌ها کمک کند بفهمند مردم کجا هستند، چه زمانی باید با هم باشند و چه زمانی می‌توانند از هم جدا شوند. امکان کار در زمینه‌های مختلف تمام روابط بین کارمند و فضای کاری را منعطف خواهد کرد و شاید بحث واقعی در مورد فضاهای انعطاف‌پذیر و چابک امکان پذیر باشد.فن‌آوری که ما را گرد هم می‌آوردبیش از هر زمان دیگری استفاده از تکنولوژی اجتناب‌ناپذیر شده‌است. یک معماری با تعامل بالا باید شرکت‌ها را تشویق کند تا راه‌حل‌هایی را بپذیرند که در حال حاضر به طور گسترده در زمینه‌های دیگر مانند فن‌آوری‌های دستور صدا که در ارتباطات خانگی و مسکونی به کار می‌روند، مورد استفاده قرار می‌گیرند.تجزیه و تحلیل انجام‌شده توسط گروه گارتنر قبل از این بیماری همه‌گیر نشان می‌دهد که یک چهارم تعاملات کارکنان/نرم‌افزار براساس دستور صدا در سال ۲۰۲۳ خواهد بود، با وجود این که در سال ۲۰۱۹ تنها ۳٪ شروع به کار خواهد کرد. در گذشته، شرکت‌ها سنسورها را داشتند تا بهره‌برداری کم‌تر از فضاها را ترسیم کنند. امروزه از این تکنولوژی می توان برای هدف مخالف استفاده کرد: آیا ما فاصله مناسبی داریم؟ آیا ما نواحی ازدحام داریم؟طراحی این قالب کاری، که در آن مردم در زمینه‌های کاری مختلف گسترش خواهند یافت، استفاده از ابزارهای نقشه‌برداری، ارتباطات دیجیتال، مصورسازی بلادرنگ، و حتی هولوگرام‌ها به عنوان راه‌حل‌هایی که در معماری گنجانیده شده‌اند که به مردم کمک خواهد کرد تا در تعاملات خود احساس مشارکت و نزدیکی بیشتری داشته باشند، متداول خواهد بود.برخی اقدامات فیزیکی را می توان به سرعت توسط شرکت‌ها انجام داد:تشدید علائم و ارتباطات بصری، شفاف‌سازی قوانین فاصله؛افزایش عرض نیمکت‌ها.راهروها و درهای پهن‌تر؛چرخش شیفتعلاوه بر این، استفاده از کنترل‌های از راه دور فعال شده توسط سنسورها ممکن است افزایش یابد، تعداد سطوحی که نیاز به لمس دارند را کاهش دهد و به عنوان مثال، کارکنان می‌توانند از آسانسورها استفاده کنند و بدون تماس با آن‌ها از درها عبور کنند.بایوفیلیا برای اجتناب از «سندرم ساختمان بیمار»با توجه به نشریه نیویورک‌تایمز، اگر حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ منجر به ایجاد سیستم‌های کنترل محکم‌تر و جاری شدن طوفان سندی در سال ۲۰۱۲ منجر به ظهور سیستم‌های مکانیکی شود، ویروس کرونا احتمالا توجه را بر گردش هوای داخلی و تصفیه آن متمرکز می‌کند.اکثر افراد ۹۰٪ وقت خود را در داخل خانه سپری می‌کنند و شرایط محیطی که در معرض آن هستند خیلی کم مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. مطالعه‌ای که سال گذشته در Nature منتشر شد نشان می‌دهد که چگونه آلودگی هوا با کاهش قابل‌توجه در عملکرد شناختی، علاوه بر کمک به بیماری‌های تنفسی و قلبی-عروقی در ارتباط است.طبق گفته آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات‌متحده، در حالی که آلودگی هوای بیرون همیشه در صدر اخبار قرار دارد، آلودگی هوای داخل ساختمان چهار یا پانزده برابر بیشتر است. این سهم اصلی به اصطلاح «سندرم ساختمان بیمار» است. تجزیه و تحلیل داده‌ها از موسسه مطالعات جهانی و منطقه‌ای آلمان نشان داده‌است که کار در یک دفتر با سطح بالایی از تصفیه هوا می‌تواند امید به زندگی یک کارمند را افزایش دهد. یک مطالعه سلامت دانشکده هاروارد اشاره می‌کند که بهبود در گردش هوای داخلی، توانایی‌های شناختی را تا حدود ۶۱٪ افزایش می‌دهد.علاقه دوباره به بحث در مورد کیفیت هوای داخلی، استراتژی‌های حل آن را افزایش خواهد داد و باید بر انتخاب مواد و مبلمان مورد استفاده تاثیر بگذارد. لوازم منزل، فرش و پرده‌های سنتی همیشه به خاطر گرد و غبار معروف بوده‌اند. مبلمان با مواد طبیعی نقش امیدوار کننده‌ای ایفا می‌کنند. سطوح صاف و به راحتی قابل شستشو نسبت به سطوح متخلخل که می‌توانند میکروب‌ها را حفظ کنند، ترجیح داده خواهند شد. مواد ضد میکروبی مورد استفاده در بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها ممکن است کاربردهای جدیدی در طراحی داخلی پیدا کنند، همانطور که با توجه به فن‌آوری‌های شارکتلت، علاقه به مواد جدیدی که در آن‌ها باکتری‌ها به آن پایبند نیستند، افزایش قابل‌توجهی یافته‌است.فضاهای با پنجره‌های با موقعیت مناسب که می‌توانند باز شوند، یک راه‌حل با تکنولوژی پایین هستند که بازیافت هوا را تضمین می‌کنند و تفکیک بین فضای داخلی و خارجی، ساخت‌وساز و چشم‌انداز را نرم می‌کنند و امکان پیشرفت‌های قابل‌توجه زیست‌محیطی را فراهم می‌آورند. با ترکیب مفاهیم بیوفیل در محیط‌های کاری براساس استفاده از عناصر طبیعی، می‌توانیم تجربیات احساسی مثبت را با تاثیر مستقیم بر روابط بین فردی و تولید توسعه دهیم.سرمایه‌گذاری در بیوفیلی در دوران پسا همه‌گیری، تفکر در مورد هم‌زیستی بین طبیعت و فضای ساخته‌شده و توسعه پروژه‌هایی که ساختمان‌ها و کاربران را در دنیای بیولوژیکی وارد می‌کنند، بسیار منطقی است. تحقیقی که توسط دفتر کار لهستان منتشر شده‌است نشان می‌دهد که ۵۸٪ فضاهای کاری در جهان هیچ پوشش گیاهی ندارند.تحلیل‌های علمی افزایش داده‌های واضح در مورد مزایای سلامت فیزیکی و روانی بودن در فضاهای طراحی‌شده با پوشش گیاهی: تحقیق از دانشگاه اکستر (EU) نشان می‌دهد که کارمندان در تماس با طبیعت ۱۵٪ سازنده‌تر و با انگیزه‌تر از کسانی هستند که در یک محیط استریل کار می‌کنند؛ گزارش تحت عنوان تاثیر جهانی طراحی بیوفیل در محیط کار، افزایش ۱۵ درصدی خلاقیت در افرادی که در محیط‌های دارای گیاهان طبیعی کار می‌کنند را ثبت می‌کند؛ تخمین زده می‌شود که در اتاقی با تعداد کافی گیاه، میزان کلونی های باکتریایی به میزان ۶۰ درصد کاهش می‌یابد و سردرد به میزان ۲۴ درصد و سوزش چشم به میزان ۵۲ درصد کاهش می‌یابد.هر انسانی با طبیعت در ارتباط است. اگر فرد همیشه در مقابل یک صفحه نمایش کار می‌کند، توصیه می‌شود که به طور منظم چشمان خود را به سمت یک منطقه سبز هدایت کند. ترکیب گیاهان و مواد طبیعی به صورت بصری به محیط کمک کرده و تغییر مثبتی را در ادراک فضای کاری ایجاد می‌کند.مطالعات دیگری نیز توسعه یافته‌اند و در میان آن‌ها، تحقیق توسط مرکز سلامت هاروارد و محیط جهانی نشان داد که کاربر ساختمانی با عملکرد بالا در پایداری، عملکردهای شناختی بالا، نشانه‌های کم‌تر بیماری، و کیفیت زندگی بهتری دارد. گزارش انجمن روانشناسی آمریکا نشان می‌دهد که دفتری با تعداد زیادی از گیاهان تعامل، بهره‌وری و رفاه کارمندان را افزایش می‌دهد.یک تجربه ترکیبیدر دوره‌ای که ساکنان شهرها دسترسی محدودی به مناطق خارجی دارند، بهترین ترفند کارمندان برای بازدید از ادارات می‌تواند ایجاد شرایط فرار از فضاهای بسته باشد.تمام مطالعات و اطلاعات جمع‌آوری‌شده به نیاز به یافتن جایگزین برای دفاتر مرکزی بزرگ اشاره می‌کنند. وجود قطعات بزرگ که هزاران نفر در آن گرد هم می‌آیند، سخت‌تر خواهد بود. مفاهیم خلق مشترک و هم‌کاری تغییر خواهند کرد. با این حال، ما همچنان به ادارات نیاز خواهیم داشت. در طول قرنطینه، مشخص شد که ما به فضای فیزیکی به عنوان مکانی برای ملاقات، تجربه و تعامل نیاز داریم.علاوه بر تعاملات از طریق رابط‌های دیجیتال به نظر نمی‌رسد که سطح لازم از تجربه را فراهم کنند، آن‌ها نزدیکی جدیدی را از طریق تجسم محیط‌های آشنا و صحنه‌هایی ایجاد کردند که معنای «فاصله اجتماعی» را به مفهوم ارتباط اجتماعی با فاصله فیزیکی تبدیل کردند. تفکر در مورد مدل‌های سازمانی جدید کار که در آن افراد از راه دور کار می‌کنند اما نیاز به فضاهای ملاقات دارند، فرصت‌هایی را برای یک فرمت دفتر جدید و ترکیبی باز می‌کند که تجربه کاربر را اولویت‌بندی می‌کند، که تبادل، خلاقیت، هم‌زیستی، اجتماعی شدن را تشویق می‌کند، و این انعطاف‌پذیر و سازگار با نیازها است.اگر ما در مقیاس شهر تامل کنیم، تمرکززدایی شعب مرکزی بزرگ به واحدهای کوچک‌تر، پراکنده در بافت شهری، و متصل به محیط اطراف آن‌ها، از ایجاد جابجایی‌های بزرگ توسط مردم جلوگیری می‌کند، و همچنین امکان جذب برنامه‌های جدید و استفاده از فضا را فراهم می‌آورد. یک راه ممکن و نوآورانه برای شهرهای ما این است که شروع به دوستانه‌تر شدن کنند. فرآیندهای مجازی سازی شرکت‌هایی که در سال ۲۰۲۰ تجربه کردند، نه تنها تحولات در محیط‌های کاری که قبلا مورد استفاده قرار گرفته بودند، مانند انعطاف‌پذیری فضاها، دسترسی به طبیعت، و کار از راه دور را تشدید کردند، هم‌چنین برای ما سوالی ایجاد کرد: عملکرد واقعی یک فضای فیزیکی برای یک مرکز فرماندهی شرکتی چیست؟این متن با استفاده از ربات مترجم مقالات معماری ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.