وصیت‌نامه شهید محمدجعفر شکرپور

? شهید محمدجعفر شکرپور، در تاريخ 38/01/01 و در فارس چشم بر اين سرای گشود . سال 65 وارد دانشگاه شريف شد و در رشته مهندسی عمران مشغول تحصیل گرديد. در نهایت، در تاريخ 65/10/30، در عمليات کربلای 5 و در سجده گاه فرشتگان شلمچه، روی سوی ديار حق نهاد.◼ متن وصیت‌نامهبسمه تعالیاين فصل را با من بخوان باقی فسانه است / اين فصل را بسيار خواندم عاشقانه استاكنون لحظه ای حساس فرا رسيده است. آری قلبم تپش طوفنده خود را آغازيده است. اول بار است كه در طول بيش از شش سال جنگ تحميلی خداوند منان بر اين حقير منت نهاده و توفيق شركت در عملياتی بزرگ را بدو عنايت فرموده است. امشب آن شب است كه ميروم تا بر ميثاقم با خون محمد مظلوم مفقود گردن نهم، امشب ميروم تا انتقام خون های به ناحق ريخته شده را پس از يک عمر شعار دادن با چكانيدن ماشه تفنگ بگيرم. آری امشب ليلة القدر است كه خير من الف شهر است، يعنی امشب از همه عمر من با ارزش تر است، اصلا اگر عمر من ارزشی داشته باشد در همين يك شب نهفته است!!و اينک بر كرانه اروند، اروند خروشان، اروند پهناور و اروند كه آميخته آب دجله و فرات با خون پاک شهداست كنار شهر خون و قيام و ايستادگی خرمشهر آن طرف را می نگرم كه تا لحظاتی ديگر صفير گلوله تفنگ و غرش توپ ها و تانكها، آنرا از آرامش فعلی باز خواهد داشت و چه در خواب غفلتند اين عروسكان خيمه شب بازی استكبار جهانی، اكنون در چه حالند، و تا چند لحظه ديگر در چه حال؟؟اكنون غرق در وعده هاي سردار قادسيه و لحظاتی ديگر ديدن واقعيت قدرت رزمندگان جان بر كف بسيجی ما و پوچيهای ادعاهای سردار ساختگی قادسيه، و اكنون با قلبی سرشار از عشق و غرور بياد فرات و تشنگي فرزند زهرا بر تو می نگرم ای اروند، و اين سطور را ورق ميزنم.خداحافظ وطنم، خداحافظ رهبرم، خداحافظ ملتم، خداحافظ دوستانم، خداحافظ پدرم خداحافظ مادرم، خداحافظ همسرم، خداحافظ برادرم، خداحافظ فرزندم، خداحافظ خواهرم، خداحافظ خانواده های شهدا، اسرا و مفقودين، خداحافظ خانواده های بی پناه زير ظلم صدام و حاميانش، خداحافظ دشتهای پهناور كشورم، خداحافظ آب های صاف و زلال ميهنم، خداحافظ قله های سر به فلک كشيده وطنم، خداحافظ نخل های راست قامت خونين شهر، خداحافظ وطنم كه رفتنم طمع اشغال تو را برای هميشه از دل دشمنان خارج خواهد نمود، خداحافظ رهبرم كه رفتنم قلب تو را كه قلب امام زمان است راضی و خشنود خواهد ساخت، خداحافظ ملتم كه رفتنم استقامت تو را كه تصميم گرفته اي زير بار ظلم هيچ ظالمی نروی اثبات خواهد كرد، خداحافظ دوستانم كه رفتنم به شما تذكر خواهد داد كه ايستادن گنديدن است و حركت حيات، خداحافظ پدرم كه رفتنم اشک صافت را كه به پاكی قلب رئوفت است را از چشمان جاری خواهد ساخت، خداحافظ مادرم كه رفتنم قلب پاک و بي آلايشت را خواهد شكست و آن را آزار خواهد داد، خدا پشت دشمنانت را بشكند، خداحافظ همسرم كه با رفتنم تو نيز خود را رفته احساس می كنی، خداحافظ برادرم كه رفتنم تنهايت خواهد ساخت.خداحافظ فرزندانم كه رفتنم برايتان سربلندی و افتخار را به همراه يتيمی به موهبت خواهد آورد، خداحافظ خواهرانم كه سخت پريشان می شويد.خداحافظ خانواده های شهدا كه با رفتنم خواهيد دانست كه راه شهدايتان بی رهرو نمانده است، خداحافظ خانواده های بی سرپناه باشد كه با رفتنم دريابيد كه مقلدين امام به فرمان او جان می دهند تا از شما رفع ظلم گردد.خداحافظ مظلومين شناخته نشده اين سرزمين و حزب مظلوم باشد كه رفتنم مهر تائيدی باشد بر مظلوميتتان، و اما تو ای اسلام عزيز ... من ميروم تا تو نروی، من می روم همچون مولايم حسين بن علی (ع) تا چون هميشه بمانی، كه من چيستم، پيامبر خدا می رود تا تو بمانی، علی سكوت می كند و از حق خود می گذرد تا تو بمانی، حسن صلح می كند تا تو بمانی، حسين به شهادت می رسد تا تو بمانی و زهرا (س) و اولادش آن همه ظلم برای اين رفت تا تو نروی، وطنم من می روم تا تو آزاد باشی، رهبرم من می روم تا تو تنها نباشی، ملتم من ميروم تا تو مقاوم بمانی، و فرزندانم من می روم تا شما پس از من در مملكتی آزاد و سربلند با افتخار زندگی كنيد.و تو ای خصم كافر، ای دشمن، من می آيم تا تو نيايی، می آيم تا تو نباشی، من می آيم به كجا؟ بر عرصه تاريخ،تا تو بروی، به كجا؟ به زباله دان تاريخ، آری من می آيم تا تو و اربابانت برای هميشه فكر اشغال وطن مقدسم را از مغز پوسيدشان بيرون كنيد، می آيم تا به تو بفهمانم پوچی، هيچی، پوشالی هستی، آری سردار قادسيه می آيم تا بادت را بكشم، سوراخت كنم، نابودت كنم و نوای كربلای معلا، نجف اشرف، كاظمين، سامرا و تو ای عراق، سرزمين ائمه هدی، ای بين النهرين، می آيم تا در آغوشتان بگيرم، می آيم تا از شما بوی علی (ع) و عدالتش، حسن و استقامتش، حسين و مظلوميتش، بوی موسي بن جعفر، امام جواد، امام هادی و عسگری را استشمام كنم و تن خسته و گرفته ام را صفا دهم و قلب سياهم را صيقل، آری می آيم به ياد شما و با نام شما ای حجج الهی و مظاهر خليفة الهی و ای شما كه خدا خلقت را به واسطه وجود شما آفريد هر چند اوباشان رذل و خود فروختگان شيطان بر شما ظلم كردند و می كنند، ما می آييم تا غبار مظلوميت تاريخ را از فرق شما ای فرزندان زهراي (س) مظلوم بزداييم، آری می آييم تا خود را نزد مادر امجدتان روسفيد نماييم و شما ای مستضعفان جهان ای ملت های به بند كشيده شده مظلومين منتظر ما می رويم تا تاريخ را ورقی ديگر بزنيم، برگی جديد نه چون هميشه برگ ادامه ظلم بر شما و سوار بودن مستكبرين بر گرده شما، می رويم تا تاريخ را ورق بزنيم، برگی جديد، برگ آزادی شما از هر چه ظلم ستم و استثمار بوده و هست، برگی كه بدانيد آزادی و انسانيت شما در گرو كدام مكتب هست و كدام كتاب الهی.و ما می رويم به روی مرگ لبخند بزنيم مرگ سرخ و شرافتمندانه در راه حفظ مكتب، وطن، رهبر، انقلاب، و ناموسمان به پيروی از مظلومين والا تبار كربلای حسين بن علی (ع) ، صلی الله عليك يا ابا عبد الله.والسلام خرمشهر 1365/10/03فرزندانم...! اگر می بينيد ديگران پدر دارند و شما نداريد... اگر ديديد كه پدر تان در خانه نيست تا با او بازی كنيد... اگر بار زندگی بر گرده شما فشار آورد و چند صباحی بر شما سخت گذشت، حتی اگر... غمگين و دل افسره نگرديد و در همه جا با سرافرازی بگوييد كه پدرتان شهيد شده است.فرزندانم، بدانيد كه سختی ها و مشكلات كوره های انسان سازی هستند و تا مس وجود انسان در كوره حوادث نيفتد و با سختی ها دست و پنجه نرم نكند آبديده و ظريف و خدا پسند نمی گردد.كوچولويم" خطاب به فرزند تازه تولد يافته اش"، خودت بگو، وقتی امام، رهبر، مرشد، نائب واسطه فيض می فرمايد:" امروز حفظ اسلام از حفظ احكام اسلام بالاتر است" من بايد بر سلامت تو و مادرت می ايستادم؟؟فرزندانم، اسلام و قرآن و سنت ائمه اطهار (ع) را شيوه و راه و روش خود قرار دهيد و عشق به ائمه و سيد الشهدا حضرت ابا عبد الله را موتور حركت و عقلتان را چراغ قرار داده و راه ديگری نرويد كه جز خسران و زيان نتيجه ای به بار نخواهد آورد.فرزندانم، دور از ريا و خود پسندی و تنها برای خدا او را عبادت كنيد. عبادادتان را با نشاط و خلوص نيت انجام دهيد. نمازهايتان را اول وقت بخوانيد، از مستحبات غافل نشويد كه جبران نواقص واجبات را می نمايد. سعی كنيد از همان اوان تكليف حتما نماز شب بخوانيد، صبح ها را به جای خوابيدن، با خدا خلوت كنيد و به راز و نياز با او كه همه چيز ماست مشغول شويد.به هر جا كه رسيديد هميشه با محرومين جامعه، با پاپتيها، با آنها كه همه جا هستند و هيچ جا نيستند، آری آنها كه همه جا برای فداكاری حاضرند و هيچ جا برای گرفتن حق و حقوق خود ادعای طلبكاری ندارند زندگی كنيد و همچون آنها باشيد.فرزندانم اگر اسلام همچون اين زمان نياز به ياری داشت بی مهابا و با شتاب و بدون هيچ عذر و بهانه ای سلاح برگيريد و سر بر كف به ياريش بشتابيد و از دادن جان و فداكاری واهمه نداشته باشيد و برای خود عظمت و افتخار اخروی كه همه چيز است كسب كنيد.⬛@sut_kongere_shohada⬛