حلقه ی مطالعه ی «دوره ی علوم و معارف اسلام»

? توضیح جامع تر حول حلقه ی مطالعاتی:✅ دین مجموعه ی گسترده ای از حقایق و اعتباریات، اعتقادات و احکام، اصول و فروع است؛ شارع، نخست تمام لایه های باطنی و استعدادهای مخفی و دفینه های عقلی و ظواهر زندگی فردی و اجتماعی انسان را به انسان شناسانده و بعد از رسیدن به تعریف و شناخت جامعی در موضوع «انسان: آن چه که هست و آن چه می تواند باشد»، صراط رسیدن به بهترین حالت و کمال مطلوب را به او ارائه می کند.✅ تنها فهم کامل و ساختارمند این مجموعه است که دید درستی از دین به ما می دهد و اکتفا به فهم های شخصی و ناقص باعث عوام زدگی و عوام گرایی است که خلأ ای اساسی و عمومی است. در فضایی که علم حکومت نکند، انتقادِ جزء گرایِ افرادِ مغرض باعث فروافتادن در مغالطه شده و مانعِ افراد جویای حق و حقیقت برای رسیدن به مقصود می گردد و حتی متدینین و متشرعین نیز از کم اطلاعی خود متضرر گشته و نمی توانند استفاده ی کامل و درستی از دین داشته باشند.در جمع بندی این قضیه مولا امیرالمومنین علیه السلام به اختصار و زیبایی و جامعیت می فرمایند: النَّاسُ ثَلاثَةٌ: فَعَالِمٌ رَبَّانِىٌّ، وَ مُتَعَلِّمٌ عَلَى سَبِيلِ نَجَاةٍ، وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ؛ أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ، يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ، لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ الْعِلْمِ وَ لَمْ يَلْجُوا إلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ.«مجموعه أفراد مردم سه طائفه هستند. طائفه أوّل، عالم رَبّانى است. گروه دوم، متعلّمى است كه در راه نجات و صلاح و سعادت و فوز گام بر مى‏ دارد. و دسته سوّم أفرادى از جامعه هستند كه داراى أصالت و شخصيّت نبوده، و مانند مگس و پشّه‏ هائى كه در فضا پراكنده‏ اند مى‏ باشند. اين دسته سوّم، دنبال كننده و پيروى كننده از هر صدائى هستند كه از هر جا برخيزد؛ و با هر بادى كه بوزد در سمت آن حركت مى‏ كنند؛ دل هاى آنان به نور علم روشن نگرديده؛ و قلب هاى خود را از نور علم مُنَّور و مُستَضيى و روشن نگردانيده‏ اند؛ و به رُكنِ وثيق و محلِّ اعتمادى كه بايد إنسان به آنجا تكيه زند، متّكى نشده و پناه نياورده‏ اند.»✅ تنها مأخذی که می تواند دین را معرفی کند، یا خداست که خالق دین و محیط بر علوم و حقایق آن است؛ یا افرادی هستند که علماً، ظاهر دین را کاملا فهمیده و عملاً، با مجاهده ی عملی نایل به حقایق آن نیز شده اند که عبارتند از پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم السلام، و علمای ربانی که در مکتب ایشان پرورش یافته اند و متخصصین و تنها افراد دارای صلاحیت در باب مسائل دینی هستند. بدیهیست که هر شناختی که از غیر ایشان به دست بیاید، اگر از غرض ورزی و تعصب و امیال شخصی هم خالی باشد، بدون اشکال نبوده و بلکه با توجه به پیچیدگی و عظمت مسأله، حاوی خطاهای بسیار خواهد بود.⬅️ در این حلقه، سعی می شود که نگاهی درون گفتمانی در باب دین ارائه شود و در واقع، دین خودش، خودش را معرفی کند. گرچه مطالبی حاوی اثبات و ارائه دلایل عقلی نیز در خلال بحث مطرح می شوند، ولی هدف عمده ی حلقه شناخت است نه اثبات. البته اثبات دلیلِ پذیرشِ شناختی است که دین از خود ارائه می دهد؛ ولی توقف در اثبات مانع دستیابی به ژرفای حقایق دینی می شود.«یک مطلبی را هم مرحوم شهید مطهری می‌فرمودند و هم مرحوم علامه عسکری. ایشان می‌فرمودند که من برای تحصیل وارد نجف شدم، آرام آرام متوجه شدم که در قرآن و روایات اهل بیت علیهم السلام مسئله ولایت محدود به این نیست که بحث شود وصی پس از رسول خدا ص حضرت علی(ع) است. اما متاسفانه اوضاع پس از رحلت رسول خدا(ص) طوری پیش رفت که خودبخود در ذهن مسلمین تصور شد که مسئله ولایت و خلافت، تنها به معنای زعامت اجتماعی پس از رسول خدا(ص) است. در حالی که این پایین‌ترین و انزل مراتب ولایت است. ایشان می‌فرمود تاسف بالاتر آن است که بزرگان از علمای ما و متکلمین ما از شیخ مفید صاحب کتاب اوائل المقالات در کلام و کتاب الافصاح فی الامامه، مرحوم سیدمرتضی صاحب کتاب الشافی فی الامامه، خواجه نصیر صاحب تجرید، علامه حلی مولف شرح معروف تجرید موسوم به کشف المراد و دیگران بخاطر فضایی که پیش آمده بود و برای پاسخ دادن به مخالفین، خودبخود نوشته ها و اجتهاداتشان تنها صرف این شد که اثبات کنند وصی پس رسول خدا(ص)، حضرت امیرالمومنین(ع) است. البته کسی منکر این نیست. مسئله اینجا است که حقیقت ولایت محدود به این مطلب نمی‌شود؛ بلکه ولایت یک حقیقت ملکوتی است و اولین اسم صادر از پروردگار است، نه یک مطلب اعتباری. ولایت چیزی است که تمشیت تمام امور عالم با او است.»(استاد فیاض بخش)✅دوره ی علوم و معارف اسلام شامل سه مجموعه ی امام شناسی، معاد شناسی و الله شناسی است که با ترتیب ذکر شده توسط یکی از درخشانترین علمای تاریخ تشیع تالیف گردیده و حاوی مطالب بسیار نفیس و قلمی دل نواز در ارائه ی معارف اسلام است.