از دبستان تا دیوانه خانه

اگر نمیدونی چرا رفتی مدرسه و چرا درس خوندی و داری چی کار میکنی تقصیر نداری.ولی حداقل کمک کن بقیه مخصوصا بچه هاتو از این وضع نجات بدی.وقتی ۷ سالمون شد بهمون گفتن از اول پاییز باید بری یک جایی، نصف روز اونجا میشینی، یکی میاد یک سری چیز ها میگه، اگه همون ها رو پسش بدی میشی آدم خوبه ماجرا، بابا مامان خوشحال میشن، یعنی موفقیالبته یک سری توضیحات کلی و بیشتر گیج کننده هم سر چرایی اش میدادن بهمون، لازمت میشه و با سواد بشی و...اینطوری شد که به همین سادگی خنگ شدیم، دیدگاه رو ازمون گرفتن و بهمون شکلات دادن، شدیم آدم شکلاتی، دیگه دنبال چرایی نبودیم،بخون بیست بگیری، بخون الف بگیری، آفرین گرفتی، اینم جایزه ات، اینم یک شکلات خوشمزه، حافظ چند تا بیت شعر گفته، نمیدونی ؟ ۱۹ شدی پسحالا چرا این که حافظ چند تا بیت شعر گفته باید برای من مهم باشه .چون برای معلمت مهمه. مهم اینه که معلمت ازت میپرسه بتونی جواب بدی.اما این همه حماقت قطعا بدون پاسخ نمیموند.مدرسه داشت تموم میشد ۱۲ سال رفتیم و اومدیم، حالا چه کار میکردیم، برای خودمون آقا و خانم بشیم و بریم دنبال زدگیمون؟ چجوری، یعنی چی اصلا، از کجا شروع میشه این مرحله جدید؟ما ۱۲ سال فقط یک جور زندگی کردیم، رفتین پشت میز و ...نمیشه برگردیم همون جا؟ نه، عیب نداره، ولی خوب یک جا دیگه هست که راهمون میده، سیستمش هم همونطوریهدانشگاهباز چند سال دیگه رفتیم نشستیم و یکی اومد یک چیز هایی گفت و همون ها رو پس دادیم و شدیم باز بچه خوبهولی این دوره کوتاه زیبا گوسفندوار تموم شد، حسابی پروار شده بودیم، حالا وقت سلاخی شدن بود،از دانشگاه که پامونو گذاشتیم بیرون بازم اون هراس آشنا چند سال پیش اومد سراغمون، یک عده از ترس برگشتن ، شدن دانشجو ارشدولی اون عده دیگه ای که وارد بازار کار شدن. یعنی شروع کردن به تلاش برای اینکه بخوان وارد بازار کار بشن. متوجه شدن اینجا هیچ معلمی نیست که بخوان خوشحالش کنن. اون چیز هایی هم که بلد هستن فقط معلم ها و اساتید رو خوشحال میکنه و هیچ کارفرمایی برای این چرت و پرت ها پشیزی ارزش قائل نیست. پس یکی یکی با انبوهی از دانش( منظور همون ۱۰ مگابایت اطلاعاتی هستش که تو یک دایره المعارف جیبی هم جا میشه) رفتن دنبال مسافر کشی و بازار و ...و یک نفر هم این وسط نگفت پس این همه مدت ما داشتیم چه غلطی می کردیم.داستان چیه؟ دو دهه از زندگیمون اضافه بود؟ دوربین مخفیه؟هووخشتره وارد میشوداینطور مواقع همیشه این سوال مطرح میشه که باید چی کار کرد. چه راه حلی وجود دارهجواب اینه که مدرسه نرید و اگر بچه دارید مدرسه نفرستیدحتما وحشت کردید. چون شما هم بعد دوازده سال مدرسه رفتن تو ذهنتون کاملا تثبیت شده است. حتی تصورش هم وحشتناکهولی بشینید با خودتون فکر کنید اگر نبود چی کار می کردید. وضعیتی رو تصور کنید که مدرسه ای وجود نداره. یعنی شما یا بچه تون دیگه هیچ چیز یاد نمی گرفتید؟تو این همه پیشرفت تکنولوژی الان مدرسه دیگه خیلی ضروری هم نیست. شاید اگر سال قبل این مطلب رو میخوندید تصورش حتی محال بود. ولی کرونا با همه بدی هاش یک خوبی که داشت نشون داد اگر یک سال هم مدارس تعطیل بشه اتفاق خاصی هم نمی افته.چون ده ها راه حل جایگزین وجود دارهدیگه محدودیت منابع آموزشی به شکل قدیم وجود نداره.پس هر کس میتونه هرچی رو دوست داره و هر زمان که دوست داره یاد بگیرهپس شروع کنید اون چیزی رو که دوست دارید رو یاد بگیریدتلاش کنید بفهمید برای چه کاری ساخته شدید و میخواهید چی کار کنید. شاید اولش خیلی مبهم باشه. ولی کم کم وقتی دور برتون رو با نگاه خریدار نگاه کنید راهتون رو پیدا می کنید و زندگیتون رو میسازید. کتاب ها رو شروع کنید به خوندن . ببینید چه کاری هستش که وقتی انجامش میدید خسته نمیشید(غیر خواب و تلویزیون و...) متوجه گذر زمان نمیشید. اگر موقع انجام کاری یا خوندن مطلب تخصصی متوجه زمان نمیشید. احتمالا شما برای اون کار ساخته شدید.نکته: کتاب های توسعه فردی و پادکست های موفقیت خیلی میتونه کمکتون کنه حتما پادکست هایی مثل کار نکن رو گوش کنید.مدرسه برید و اگر بچه دارید مدرسه بفرستیدخوب حالا که فهمیدید میخواید چی کار کنید میتونید اگر مدرسه کمکی هم میکنه بهتون ازش استفاده کنید. هرچند شک دارم خیلی بتونه کمک کنه ولی میتونید به این فکر کنید که میخواید از یک سمت شهر برید یک سمت دیگه شهرمدرسه مثل اتوبوس میمونه پس اگر فکر می کنید این اتوبوس میتونه تا جایی شماره رو ببره سوارش بشید. فقط حواستون باشه که قرار نیست تا ایستگاه آخر برید. قراره به مقصد برسید. پس هرجا دیدید که مسیر این اتوبوس داره عوض میشه سریع پیاده بشید. قرار نیست حالا که سوار شدید مثل ابله ها تا آخر خط(مثل یک سری از اونهایی که اینطوری دکتری گرفتن) برید.توجه داشته باشید که اتوبوس خیلی کند هستش و مسیرش هم پر پیج و خم و پر ایستگاه و توقف هستش و وقت زیادی ازتون میگیره دوره های آنلاین مثل تاکسی دربستهرجایی که شما بخواید مستقیم دربست میره . پس ازش غافل نشید. اینجا یک نکته خیلی مهمی وجود داره.اگر شما قبلا یک کلاس حضوری ثبت نام می کردید مجبور بودید حتی اگر استادش خوب نیست چون پول دادید و ... تا آخرش برید. ولی الان دیگه قرار نیست اینقدر احمقانه باشه.چون اکثر دوره های آموزشی آنلاین قیمت یک چندم کلاس های حضوری دارن و یک سری هم رایگان هست. پس اینطوری کمال استفاده رو ببریدچندین دوره آموزشی آنلاین از یک موضوع رو بگیریدفکر کنید دارید پول یک کلاس حضوری رو خرج می کنید. پس جای اینکه یک دوره آنلاین بگیرید سر کیسه رو شل کنید و چند تا دوره خوب پیدا کنید ( تا ده هم عیب نداره). نکته ماجرا اینجاست. اگر دوره اول رو گذاشتید و دیدید هیچی متوجه نمیشید تقصیر شما نیستنفهمیدن شما دو دلیل داره:۱) یا اون استاد داره بد درس میده که شما سریع میرید سراغ دوره بعدی و بعدی و بعدی و بعدی تا یک دوره خوبی که میفهمید چی داره میگه و راحت متوجه میشید و ... رو پیدا میکنید۲) یا اون مبحث پیش نیاز داره و الان براتون سنگینه که شما بالاخره بعد از دیدن مقدمه های این همه دوره متوجه میشید اشکال کار کجاست و چه کلید واژه های رو باید جستجو کنید و قبلش چه چیز هایی رو باید یاد بگیرید.زبان رو اینطوری یاد بگیرید اگر بتونید متون اصلی و آموزش ها رو به زبان اصلی یاد بگیرید. اینترنت شما رو بی نیاز از هر استادی میکنه.دقت کنید کلاس های زبان برخلاف اون چیزی که ادعا میکنند به شما زبان یاد نمیدن. جیب معلم های زبان رو فقط برای گذروندن زندگی پر میکنن. پس اون چهار مهارت مسخره و به درد نخور و بدون کاربرد READING و WRITING و LISTENING و SPEAKING بریزید دور. متاسفانه وقتی بچه بودم مادرم منو سالها کلاس زبان میفرستاد . بیش از ۱۶ ترم کلاس زبان رفتم که هیچ وقت به کارم نیومد. تا اینکه وقتی متوقف کردم این فرایند بیهوده رو و شروع کردم به فکر کردن تونستم زبان رو اونطور که لازمه یاد بگیرم.چون شما هیچ کدومش رو تقریبا حالا حالا ها لازم ندارید. شروع کنید ببینید اون تخصصی که میخواید یاد بگیرید چه کلمات کلیدی داره.همون ها رو شروع کنید به یاد گرفتن. مستقیم برید سر اصل مطلب. گرامر و لهجه و ... رو هم دور بریزید.مهم اینه که یک مطلب رو وقتی میخونید متوجه بشید چی میگه. اگر شما زبان تخصصی تون رو یاد بگیرید مطمئن باشید که میتونید در صورت لزوم منظورتون رو تو مکالمه هم بعد ها برسونید. لهجه ایرانیش خیلی هم قشنگه( خیلی قشنگتر از امریکن و بریتیش)چقدر وقت مارو سر اینکه این کلمه لهجه امریکنش این طور تلفظ میشه و بریتیش اینطور تلفظ میشه تو کلاس های زبان گرفتن. اصلا مهم نیست که چطور تلفظ میشه. تمرکزتون رو نگذارید روی این چیز هامهم اینکه متن های انگلیسی تخصص مورد نظرتون رو بتونید بخونید و متوجه بشید.شاید بپرسید خودت این کار ها رو میکنی. باید بگم بله. روی تبلت بچه ام چند دوره آموزشی مختلف مثل میشا و کوشا و رزتا استون رو ریختم و ... همینطور برنامه طاقچه بی نهایت رو براش فعال کردم. از مدت ها قبل میشینیم با هم میخونیم کتاب های کودکان رو.الان تو سن شش سالگی تقریبا همه کتاب های اون بخش رو میتونه راحت بخونه و الان معادل چهارم دبستان (کتاب های چهارم رو امتحان کردیم) میتونه حل کنه و متوجه بشه. البته فقط اون قسمت هایی که به نظرمون لازمه نه همه مباحث رو