به مناسبت روز سینما؛ چرا با فیلم گریه می کنیم؟

سینما یکی از عجیب ترین چیزهایی است که وارد زندگی همه ما شد و قلب های عده بسیاری را تسخیر کرد. خیلی از ما در تماشای فیلم ها گریه کرده ایم و خندیدیم و بسیار هم پیش آمده که برای ما عجیب باشد. چون آنچه دیدیم فقط یک داستان بود. چرا پس متاثر شدیم؟ چرا پس برای شخصیت ها خوشحال یا ناراحت شدیم؟ آن ها که وجود ندارند. اگر با فیلم گریه می کنید پس حتما در روز سینما با ما همراه باشید و مطلب زیر را بخوانید که چرا شما و یا هر کس دیگری ممکن است با تماشای فیلم گریه کند؟مرز واقعیت و خیالدر خواب گریه کرده اید؟چرا؟ مگر خواب شما واقعی است؟ مسلما نه ولی زمانی که خواب بوده اید خیال می کردید که واقعیت دارد. خیلی از ما حتی با فکرهای ناخوشایند زیر گریه می زنیم ولی چرا؟فیلم ها، در واقع بهتر است بگوییم اغلب فیلم ها، همه تلاششان را می کنند که شما را در خود غرق کنند و به شما بقبولانند که فیلم نمیبینید بلکه آنچه مشاهده می کنید یک واقعیت است. اگر آن ها می خواستند شما بدانید که دارید فیلم میبینید بازیگران هیچ وقت مجبور نبودند تا طبیعی بازی کنند. فیلم به خوبی می داند که چه طور می تواند واقعیت را جعل کند.جالب است بدانید که حتی اگر این طور نبود و فیلم ها اینقدرها هم تلاش نمی کردند واقعی به نظر برسند باز هم شما با دیدن آن ها گریه می کردید. مغز ما آنقدرها هم در تشخیص واقعیت و خیال مهارت ندارد. علاوه بر این معیار مغز برای گریه کردن، احساساتی شدن یا نشدن دروغ و واقعیت نیست. بلکه گریه دار بودن یا نبودن است. یک فیلم گریه دار به خوبی می داند که شما با چه صحنه ای بیشتر متاثر خواهید شد و همان را نشانتان خواهد داد.حس همدلی وقتی با فیلم گریه می کنیدبد نیست بدانید که افرادی که از دیدن ناراحتی و اندوه دیگران گریه می کنند و متاثر می شوند اغلب برخلاف تصور عموم افراد ضعیفی نیستند حتی قوی تر اند. آن ها علاوه بر رنج خودشان می توانند برای دیگران نیز اندوهگین شوند و این توان روحی بالایی می خواهد. علاوه بر این احساسات شما و گیرایی آن قوی تر است و قوای دریافتی نیرومند تری دارید. این مسئله در تماشای فیلم گریه دار نیز صادق است. افرادی که با فیلم گریه می کنند قادرند تا خودشان را در جایگاه فرد مقابل قرار دهند و به جای او نیز رنج را تحمل کنند. این افراد نیرومند تر از سایرین اند.مسلح به ابزار ابراز احساساتبد نیست بدانید که ابراز احساسات آن هم به روش درست کاری نیست که از عهده هرکسی بر آید. افراد متعددی احساساتی را به اشتباه به جای احساسی دیگر بروز می دهند. به عنوان مثال وقتی که شدیدا ناراحت اند به جای گریه و ابراز اندوه فریاد می زنند که شکلی از ابراز خشم است. یا در طرفی دیگر افراد بسیاری هستند به طور کلی در ابراز احساسات ناتوان اند. اگر شما یکی از آن دسته افرادی هستید که به سادگی با فیلم گریه می کنید پس خیالتان راحت، شما در ابراز احساسات قدرمندید.ارتباط ساده تر با دیگرانزمانی که همدلی و ابراز صحیح احساسات یکی از توانمندی های شما باشد توان ارتباط گرفتن با دیگران، یکی دیگر از مهارت های شما خواهد بود. شما وقتی که با کاراکترهای غریبه فیلم ها می توانید ارتباط برقرار کنید و همپای آن ها اشک بریزید و با فیلم گریه کنید پس قطعا انسان های واقعی در اطرافتان را بهتر درک خواهید کرد.در آخرخیلی چیزها ممکن است شما را به اینکه حین تماشای فیلم گریه کنید تشویق کند. اینکه فیلم شما را به یاد خاطره تلخی در گذشته می اندازد نیز می تواند یکی از این ها باشد. ولی به طور کلی همانطور که گفتیم گریه کردن با فیلم مسئله ای نیست که بابت آن احساس ضعف کنید و ناراحت باشید. اینکه شما قادرید چنان با سینما و فیلم ارتباط برقرار کنید که منجر به اشک های واقعی می شود یک قدرت جذاب است که حتی از نظر روانشناسی ثابت شده است. حتی اگر این مسئله هم در میان نباشد، شما فیلم ها را می فهمید درک می کنید تا حدی که با فیلم گریه می کنید و از جمله افرادی هستید که روز سینما را می توان به آن ها تبریک گفت.