دندون طلا

یه شب، امشب نه، همون شب نه، این شبی که می‌گم مثل هرشب نه،همین شبی که می‌گم من بودم و کریم خله و اصغر ترقه، یه پیرمرد نسناس خدا بی‌خبر ریق رحمت سر کشید و عمرش داد به شما. من و رفقام از شما چه پنهون ته جیبمون شپش پر می‌زد.کریم خله خل بود، ولی مخش از ما دو تا خوب‌تر کار می‌کرد و حساب یه قرون دو زار حسابی حالیش بود.یه شب که خونه میتی، نه میتی که عاشق لیلاست اون بچه اتوکشیده‌ست با شاه فالوده می‌خوره نه با ما بچه‌های کف خیابون، میتی سیکلی خودمون می‌گم که سر میدون دادبزنه، حالا شاید سوال موال پیش بیاد بالاخره آدمیزاده دیگه که چرا ما به این بچه محلمون می‌گیم میتی سیکلی! والا از شما چه پنهون کل مدرکای تحصیلی بچه محل ما رو بذاری رو هم به سیکل نمی‌رسه اونم سیکل ردی دیگه چه برسه به میتی که تا سوم راهنمایی قدیم خونده بود؛ واس ما حکم دکترا داشت، خیلی حالیش می‌شد! تو نمیری اگه دروغ بگم!خلاصه سرتون درنیارم داشتیم عرق سگی می‌خوردیم و حسابی سر کیف و کوک بودیم که کریم خله گفت: این پیری که تازه میت شده دندون طلای عاریه داره، گفتم کدوم پیری؟ گفت: همون که ته کوچه خنزرپنزری داشت. اصغر ترقه گفت تو کی ملتفت شدی اون دندون طلا داره؟کریم خله یه آروق بلند زد و انگشتای سیاه‌سوخته و چرک‌بسته‌‌اش رو توی دهنش چرخوند تا ته مونده تخمه رو بیرون بکشه و وقتی داشت با توک انگشتاش ملچ و ملوچ می‌کرد گفت: هه رفیق ما رو دست‌کم گرفتی، کریم می‌دونه رو کدوم زمین بشاشه! اون روز که میت شد خوب یادمه روزِ قبلش تجدید فراش کرده بود و همون شب آمپرش زده بالا و خساستش گل کرده که آییییی کی چراغ مستراح تا صبح روشن گذاشته و زن از خدا بی‌خبرشم واقعیتو میگه و پیری جوش می‌کنه و قلبش وایمیسته و عمرش میده به شما و نطلبیده از دنیا میره... سرتون درنیارم رفقای گلم من بچه دولابم و بامرام گفتیم میت روی زمین نمونه، بریم کمک، همین‌که داشتیم نعش رو می‌کشیدیم چشمم افتاد به دندون طلای عاریه‌اش نه یکی که پنج‌تا... نتونستم چشمامو درویش کنم و برق طلاها گرفتتم، بزن این پیک به سلامتی خودمون که خروسمون تخم طلا زاییده! اصغر ترقه زد پس کله‌اش و گفت: مغز فندقی هنوز فرق مرغ و خروس نمیدونی! دم از دندون طلا میزنی! با اون کور رنگی که تو داری حتما حلبی چیزی بوده توی کودن طلا دیدی!_ دِ بابا اصغر ترقه یه امشب ضد حالمون نزن تو که میدونی من نَسَخ این چیزمیزا نیستم! گفتم: آخه کریم به خدا تو مسلمون نیستی، اون که میت شده دیگه چه جوری میخوای دندونای طلاش رو کِش بری؟! بیخیال بابا، خر ما از کُرگی دم نداشت بزن پیک سوم رو...میتی سیکلی بعد از اینکه چند پک به قلیون زد؛ جوری ژست گرفته بود انگاری ناصرالدین‌شاه به تخت سلطنت تکیه زده و با قیافه عاقل اندر سفیه گفت: این کریم خله بیراهم نمی‌گه، توی این وضعیت که لنگ دو زارم دندونا رو کش میریم و پولشو به یه دردی میزنیم، شاید من از میدون انقلاب یه مدرک دکترا واقعی خریدم و پزش به بچه‌های محل دادم.گفتم: میتی تو که تحصیلکرده‌ای چرا این حرفا رو می‌زنی، عقلتو به این بی‌مخ نده!کریم خله گفت: عفت کلوم داشته باش، اگه امشب بهت گیر نمیدم چون سر کیفم وگرنه میمونک حسابی قهوه‌ایت می‌کردمبالاخره تسلیم جمع شدم و قرار شد فردا شب بریم گورستان،‌ هوا حسابی سرد بود و از ترس گُرخیده بودیم. روم به دیفال اصغر ترقه ریده بود به شلوارش، ولی چاره‌ای نداشت پای حرفش وایسته، چون اگه جا میزد، کریم خله براش آبرو و حیثیت نمیذاشت و جار می‌زد که اصغر ترقه از ترس فلنگ بست. کریم خله دیرتر از همه اومد و موتور گازی زهوار در رفته‌اش رو یه گوشه پارک کرد و بهمون ملحق شد. دیدم توی دستش یه چیزی شبیه قاشقه، زدم پشتش عینهو مار نیش زده از جا پرید ولی خواست به روی خودش نیاره گفت: چته مرد حسابی؟گفتم: اون چیه دستت؟ قاشق بالا گرفت و گفت: به درد میخوره_ هه تو رو خدا ببین ما عقلمون دادیم دست کی! نکنه میخوای با یه قاشق گور بکنی؟اصغر ترقه گفت: شیطونه می‌گه یه مشت حواله جفت‌تون کنم خفه خون بگیرید بابا...هنوز ته مونده حرفش مونده بود که یه دفعه یه خفاش سقه سیاه از توی شاخ و برگ درختا اومد بیرون و از بالای سر همه‌مون رد شد. میتی بی‌اختیار داد کشید: یا ابوالفضل... یا خدا... یا امام‌زاده بیژن...تو نمیری کل کتاب دینی رو آورد جلو چشمامون دیگه کم مونده بود هرچی روح به ریشمون بخنده. اصغر ترقه انقدر خندید که کم مونده بود بی‌افته توی یه گودال تنگ و تاریک و سقط بشه و گفت: پوشک مای‌بیبی آوردید، انگاری نیاز میشه!میتی صورتش پر از قطره‌های عرق شده بود، نور چراغ‌قوه رو انداختم تا ریختش رو ببینم گفت: تو نمیری یه شبح دیدم!گفتم: شبح کجا بود، فقط یه خفاش بود!بالاخره بالای سر گور رسیدیم، کریم خله شروع کرد به کندن، البته نه با قاشق که با بیلچه اصغر ترقه... سایه ترسناکش افتاده بود روی درخت کاجی خمیده مثل گرگی شده بود که دنبال طعمه‌اش می‌‌گشت.گفتم: زود باشید یه وقت یکی سر می‌رسهیه‌دفعه احساس کردم یه غریبه عینهو مُرده کنارم وایستاده، گفت: خسته نباشید پسرم‌‌.گفتم: عزت زیاد خاک زیر پاتم.توی این موقعیت بودم که کریم خله داد زد: بالاخره رسیدیم بهش...پارچه کفن سفید کنار زد. یه دفعه دیگه به یارو نگاه کردم کم مونده بود شلوارمو خیس کنم، خود پیرمرد بود که بهم زل زده.داد و بیداد کردم و چراغ‌قوه رو روی زمین ولو کردم و پشت یه درخت پناه گرفتم. بقیه رفقا هم هرکدوم فلنگ رو بستن و یه گوشه‌ای رفتن جز کریم خله بخت برگشته که دستش تا حلقوم فرو کرده بود توی دهن میت تا دندونا رو بکشه بیرون، ولی میت دهنش بسته و کریم بیچاره گریه و زاری می‌کرد و همه‌مون فرار بر قرار ترجیح دادیم. نور چراغ‌قوه فضا رو روشن کرده بود، یهویی یکی عینهو جن بالاسر میت و کریم خله وایستاد و از ته دل خندید و گفت: فکر کردی بیمه ازکی بعد از مرگ میت تنهاش میذاره؟! زهی خیال باطل، این پیرمرد فکر همه‌جاش کرده و خودش بیمه عمر و سلامت ازکی کرده که دندونای طلاش هم بعد مرگ به هیچکی نرسه...یکدفعه صدایی از دورتر گفت: کات... عالی شد...تو نمیری نگو وسط یه چی‌چی بهش می‌گن تیزر تبلیغاتی بیمه ازکی بودیم، درسته که الان دارم از زندون برای شما تعریف می‌کنم ولی خداوکیلی این بیمه ازکی برای ما حسابی شانس آورد و توی بچه محلا حسابی معروف شدیم و بعد پخش هزارم سریال جومونگ تیزر تبلیغاتی ما پخش می‌شه و با بچه‌های زندان می‌شینیم پای تلویزیون و حسابی سر کیف میشیم، ولی خداوکیلی کاش ماام بیمه بودیم که این‌طوری آلاخون بالاخون نشیم! خلاصه تا خاطره بعدی عزت زیاد همگیبسپرش_به_ازکی