از ایده های خود محافظت نکنید!

به نظر شما یک فرد خلاق چطور می­تونه به استعداد خودش پی ببره؟اگه تولید راه ­حل نکنه و بازخورد ایده ­هاش رو از دیگران نگیره، چی میشه؟?من فکر می­ کنم افراد هنرمند وقتی هنرشون رو به نمایش می گذارن، توانایی و قدرت خلق اثرشون بیشتر میشه!خیلی­ ها رو دیدم که فکر می­ کنند که ایده ­های خوبی در سر دارند و برای جلوگیری از افشاء اونها، مدت­ هاست که مخفی نگهش داشتن، در صورتی که به تجربه شخصی دریافته­ ام که وقتی ایده­ های این افراد رو می ­شنوید، می­ بینید چیزی جز یک توهم نیست و دلیل عمده این توهم چیزی نیست جز یک ایده خام که از دریافت بازخورد و نکات اصلاحی دیگران محروم مونده و به همین دلیل ایده پردازش رشد نکرده باقی مونده!باور کنید که من این رو بارها تجربه کردم که اولین و مهم­ترین فایده ­ای که در بازگو کردن ایده برای دیگران وجود داره اینه که با دقت در عکس­ العمل اونها از کیفیت ایده خود باخبر می­شیم و معمولا افراد در پاسخ به این حسن اعتماد، نظرها و تجربه خودشون رو در اختیارتون می­ گذارن!همفکری، باعث جهش مغز شما به مدار بالاتر آگاهی میشهبه نظر من قدرت خلاقیت چیزی نیست که انتها داشته باشد پس نگران نباشید که ایده ­های ارزشمندتون تموم بشه و دیگه ایده جدیدی به ذهنتون نرسه! (درباره TRIZ سرچ کنید تا ببینید که با این تکنیک چطور میتونید به توانایی تولید راه حل های ابداعی برسید!)ایده­ پراکنی، قدرت خلاقیت رو بالا می­ بره و باعث میشه ایده­ های بهتری تولید کنیم!تا وقتی از ایده خود صحبت نکنید، نه تنها از تشویق دیگران بهره ­مند نمی­ شید بلکه کسی هم برای همراهی در اجرای ایده شما، باهاتون همراه نخواهد شد!تجربه ثابت کرده که اغلب افراد فقط به دنبال ایده ­های خودشون میرن و افراد خیلی اندکی هستند که با شنیدن یک ایده راهشون رو کج می کنند تا ایده شما رو پیاده کنند! پس نگران کپی کردن یا دزدیده شدن ایده بودن فقط یک استرس مضر و نجوای شیطانی هست تا فرصتهایی که ممکنه سایر منابع لازم برای تحقق ایده رو براتون به ارمغان بیاره از شما گرفته بشه!با فرض وجود یک ایده واقعا ارزشمند میشه گفت دو حالت وجود داره :خود صاحب ایده قصد داره اون رو پیاده­ سازی کنه که خوب در این صورت حتما نیاز هست که پیش از سرمایه ­گذاری مادی و معنوی از بازخورد دیگران درباره طرح خودش باخبر بشه!احتمال داره که این ایده یا راه­ حل، مسئله شرکت یا سازمان یا گروهی از مردم رو حل ­کنه و ما فکر می­ کنیم اونها برای شنیدن و بهره­ برداری از ایده ما باید اول هزینه اش رو بپردازند یا به عبارت دیگر باید اول ایده رو بخرند! که مسئله از همین­جا شروع میشه! اگر فرض کنیم ما به واسطه دانش یا مهارت و تخصصمون، راه ­حلی رو می­ شناسیم که مورد نیاز فرد صاحب مسئله است، مثلا فرض کنیم ما راه­ حلی طراحی کردیم یا سراغ داریم برای کاهش ترافیک شهر تهران! خب اگر این ایده یا راه­ حل فقط در حد یک نظریه تئوری باشد پس نمیشه اونقدر اون رو مخفی نگه داشت تا پس از عقد قرارداد اون رو فاش کرد، و اصولا تا صاحب مسئله از صحت ایده مطمئن نباشه غیرممکنه پولی خرج بکنه ، در این صورت هم لازمه تا کارفرما از تسلط و تخصص ما در اجرای اون راه­ حل و اشراف به مسئله مطمئن بشه که با مخفی نگه داشتن ایده، این هدف هم محقق نخواهد شد!سوال مهم: پس کِی میشه یک ایده رو فروخت؟فقط ایده ای به پول تبدیل میشه که رمز و فرمول پیاده سازیش توی وجود ایده پرداز ریشه داشته باشه!پیشنهاد: یک ایده زمانی ارزشمند میشه که اجرا بشه، حتی اگر در حد نمونه اولیه یا یک ماکت باشه!پیاده ­سازی نمونه اولیه ایده، اون رو از حالت بالقوه، بی معنی، مبهم یا غیرممکن درمیاره و ناگهان تصویر وضعیت مطلوب رو در طرف مقابل (که میتونه مشتری باشه، میتونه یک شریک و هم بنیانگذار باشه) زنده میکنه و ناگهان ارزش اون رو برای طرف مقابل چند برابر می­کنه! اینجاست که اون فرد حاضره به اندازه ای که شما تصویر زیباتری در ذهنش نقش زده باشی، باهات معامله کنه :)توقع نداشته باش یک ایده خام رو به ارزش یک استارت آپ بالغ بفروشی! اونها هم یک روزی فقط یک ایده یک خطی بودن به تدریج این شکلی شدن!پس بهتره بدون نگرانی با بیان ایده ­ها و یا به اشتراک گذاری اونها به خصوص در محفل­ های تخصصی، علاوه بر دریافت بازخورد مفید ، پتانسیل جلب همکاری افراد علاقه ­مند رو که ممکنه گزینه خوبی برای همراهی شما تو پیاده ­سازی یا پیدا کردن مشتری باشند رو هم برای خودتون ایجاد کنید.و نکته مهم: از اونجاییکه معتقدم آدم اگر هر کار درستی رو به شیوه غلط انجامش بده، بازهم محکوم به شکست خواهد بود، پس اگر بجای همفکری یا یک آدم درست، در زمان درست و به شیوه درست، رفتی صرفا بعنوان ژست یا خودنمایی جلوی یک جمع نامربوط و بدون دغدغه، ایده ات رو مطرح کردی ..... اگه ضد حال خوردی و بجای تشویق نوازش معکوس دریافت کردی، دیگه تقصر خودته!!!