چرخه‌های هفت‌ساله زندگی انسان (بخش 10 – شصت‌وسه تا هفتادسالگی)

https://virgool.io/@farhadarkani/osho-y3ynfbvmcnow https://virgool.io/@farhadarkani/osho-d7awkczvlspx https://virgool.io/@farhadarkani/osho-mhsz8hsoaam5 در شصت‌وسه‌سالگی دوباره مانند يك كودك می‌شوید و فقط به خودتان توجه داريد. اين دقیقاً مفهوم مراقبه است؛ حركت به درون طوري كه گويي همه‌چیز افتاده و از بين رفته است و تنها شما وجود داريد. دوباره تبديل به يك بچه شده‌اید، البته اين بار غني از زندگي، بسيار كامل، فهميده، با خردي وافر. حالا شما دوباره معصوم می‌شوید. سفري را به درون آغاز می‌کنید، فقط هفت سال مانده و بايد براي مرگ آماده شد. ولي منظور از آمادگي براي مرگ چيست؟ جشن گرفتن مرگ آمادگي براي آن است. مردن با خوشحالي، شادي، رضايت و خوش‌آمد گويي آمادگي براي مرگ است. حیات فرصتي را براي آموختن و بودن به شما داد و چيزهاي زيادي ياد گرفتيد. حالا می‌خواهید استراحت كنيد، می‌خواهید به سراي غايي خود هجرت كنيد. اينجا يك اقامتگاه موقتي بود. شما در يك سرزمين ناشناخته سرگردان بوديد، با انسان‌های بيگانه زندگي می‌کردید. عاشق غریبه‌ها شديد و چیزهای زيادي ياد گرفتيد. حالا وقتش فرارسیده شاهزاده بايد به امپراتوری خود بازگردد. شصت‌وسه‌سالگی زماني است كه انسان کاملاً خود را محصور می‌کند. همه انرژی‌ها به داخل و داخل و داخل می‌روند، به درون می‌گرایند. شما تبديل به چرخه‌ای از انرژي می‌شوید. انرژي شما هيچ جاي ديگري نمی‌رود. نه مطالعه‌ای، نه صحبتي فقط در سكوت بيشتر و بيشتر بودن با خود. مستقل بودن از هر آنچه اطراف شماست. انرژي ذره‌ذره در شما نشست می‌کند.در هفتادسالگی ديگر آماده‌اید؛ و اگر از اين الگو تبعیت كرده باشيد درست نُه ماه قبل از مرگ از وقوع آن آگاه می‌شوید. همان‌طور كه كودك بايد نُه ماه را در رحم مادرش بگذراند. دوباره همان چرخه تكرار می‌شود و زماني كه لحظه مرگ فرامی‌رسد شما نه ماه قبل از آن باخبر بوديد. دوباره بايد وارد رحم شويد؛ اما اين رحم ديگر در مادر شما نيست درون خود شماست.هندی‌ها به قسمت دروني يك قبر در معبد گربها به معني رحم می‌گویند. هنگامی‌که به يك معبد می‌روید قسمت داخلي آن رحم ناميده می‌شود. اين نام‌گذاری بسيار نمادين و تعمدي است. اين همان رحمي است كه انسان بايد به آن وارد شود. در آخرين مرحله يعني در نه ماه آخر شخص به دون خودش فرو می‌رود. بدن خودش تبديل به رحم می‌گردد. انسان به ژرف‌ترین جاي معبد وارد می‌شود، جايي كه هميشه شعله‌ها در حال سوختن بودند، جايي كه هميشه پر نور بود، جايي كه زيارتگاه واقعي در آنجاست، جايي كه مأمن خدايان بود.براي طي اين فرايند طبيعي احتياجي به آينده نيست. شما بايد به‌طور طبيعي در همين لحظه زندگي كنيد. لحظه بعدي خودش می‌آید. درست مانند كودكي كه رشد می‌کند و يك جوان بالغ می‌شود. هيچ نيازي به برنامه‌ریزی ندارد. همه‌چیزها به‌سادگی اتفاق می‌افتند. همانند يك رودخانه كه جاري می‌شود و به اقيانوس می‌رسد؛ درست به همان صورت جاري می‌شوید و به انتها می‌رسید، به اقيانوس؛ اما بايد طبيعي باقي بمانيد، شناور در لحظه. هر بار كه شروع به فكر كردن درباره آينده، جاه‌طلبی‌ها و آرزوهايتان می‌کنید اين لحظه را از دست می‌دهید. از دادن لحظه‌ها باعث گمراهي می‌شود، چون هميشه فقدان چيزي را احساس می‌کنید، يك شكاف و كمبود. اگر يك كودك دوران طفوليتش را به خوبي سپري نكرده باشد اين قسمت به دوران جواني‌اش منتقل می‌شود؛ پس كجا بايد برود؟ بايد اين مرحله را نيز گذراند و زندگي كرد. وقتی‌که يك بچه در سن چهارسالگی می‌رقصد، این‌طرف و آن‌طرف می‌پرد، پروانه‌ها را شكار می‌کند زيباست. ولي وقتی‌که يك جوان بیست‌ساله به دنبال پروانه‌ها بدود حتماً ديوانه است! بايد او را راهي بيمارستان كنيد، ناراحتي رواني دارد. اين كارها در چهارسالگی هيچ اشكالي نداشتند، بايد به‌طور طبيعي انجام می‌شدند، انجام آن‌ها کاملاً صحيح بود. بدن رشد كرده ولي ذهن عقب‌مانده است. بايد جايي در دوران كودكي او كه فرصت نيافته تا آن‌ها به‌طور كامل زندگي كند مانده باشد. اگر انسان دوران بچگي خود را به‌طور كامل زندگي كند تبديل به يك انسان جوان، زيبا و سرزنده می‌شود كه دوران كودكي اثر مخربي بر زندگی‌اش نمی‌گذارد. او دوران كودكي را مانند پوست انداختن يك مار كنار می‌گذارد و با انداختن آن تازه می‌شود، فراست و باهوشي يك جوان را داراست و ديگر عقب‌مانده به نظر نمی‌رسد. دوران جواني را به‌طور كامل زندگي كنيد و به حرف اين مراجع قديمي و كهنه گوش نكنيد، آن‌ها را از سر راه خود دور كنيد، چون آن‌ها جواني را کشته‌اند و آن‌ها ممنوع کرده‌اند. آن‌ها بر عليه روابط جنسي هستند و اگر جامعه‌ای با این‌گونه روابط ضديت داشته باشد، سكس همه زندگي شما را احاطه می‌کند، تبديل به سم می‌شود. با آن زندگي كنيد! از آن لذت ببريد! در سنين چهارده تا بیست‌ویک‌سالگی يك پسر در اوج توانائي جنسي قرار دارد. در حقيقت در نزديكي هفده و يا هجده‌سالگی او به بيشترين نيروي خود می‌رسد. هیچ‌وقت در زندگي به اين اندازه ازنظر جنسي قدرتمند نيست و اگر اين لحظات را از دست بدهد دیگر نخواهد توانست به چنين اورگاسم فوق‌العاده‌ای برسد. اين نكته هميشه براي من يك معضل بوده است، چون جامعه شما را تحت فشار قرار می‌دهد كه تا سن بیست‌ویک‌سالگی مجرد بمانيد، اين بدان معني است كه بزرگ‌ترین امكان رسيدن به سكس، آموختن سكس و وارد شدن به سكس از دست می‌رود. وقتی‌که به سن بیست‌ودو يا بیست‌وسه‌سالگی می‌رسید از لحاظ جنسي ديگر پير شده‌اید! در هفده‌سالگی در اوج بوديد، قدرت جنسي زيادي داشتيد، به‌گونه‌ای كه اورگاسم شما در تک‌تک سلول‌هایتان نفوذ می‌کرد. تمام بدن شما زير بارش ازلي سعادت و بركت قرار می‌گرفت.به خاطر داشته باشيد كه وقتي من می‌گویم از طريق سكس می‌توان به سامادهي و آگاهي برتر رسيد آن را براي هفتادساله‌ها نمی‌گویم. براي كساني می‌گویم كه هفده سال بيشتر ندارند. افراد مسني نزد من می‌آیند و درباره كتابم «از سكس به آگاهي برتر» از من می‌پرسند كه: «ما كتاب شما را خوانديم ولي هیچ‌گاه به چیزهایي كه شما گفته بوديد نرسيديم.» چگونه می‌توانید برسيد؟ شما زمان را ازدست‌داده‌اید و ديگر نمی‌توان چيزي را جايگزين آن كرد. من مسئول آن نيستم!جامعه‌تان و شما كه به آن‌ها گوش‌داده‌اید مسئوليد. اگر در سنين چهارده تا بیست‌ویک‌سالگی به بچه‌ها اجازه داده شود تا آزادانه روابط جنسي داشته باشند، کاملاً آزادانه، ديگر هیچ‌وقت از بابت سكس دچار رنجش و پريشاني نخواهند شد. کاملاً آزاد خواهند بود. ديگر مجله‌های سكسي را نگاه نخواهند كرد، ديگر عکس‌های زشت و مستهجن را در گنجه و يا لاي انجيل پنهان نخواهند كرد. ديگر مزاحم خانم‌ها نخواهد شد. اين كارها زشت‌اند اما شما به تحمل آن‌ها ادامه می‌دهید و احساس نمی‌کنید كه چه اتفاقاتي دارد رخ می‌دهد، چرا همه مردم دچار اختلالات عصبي هستند. چيزي در درون شما ناتمام باقی‌مانده است. هیچ‌چیز به اين اندازه زشت نيست كه يك فرد مسن با نگاه‌های شهوت‌آلود به ديگران بنگرد. اين زشت‌ترین چيز بر روي زمين است. حالا بايد چشمان او معصوم شده باشند ديگر بايد كارش تمام شده باشد. منظور من اين نيست كه سكس چيز كثيف و زشتي است، به اين نكته توجه كنيد من نمی‌گویم كه سكس زشت است. سكس در زمان و فصل خودش زيباست ولي خارج از آن زشت است. انرژي جنسي اگر در نزد يك انسان نودساله وجود داشته باشد بيماري است! به همين خاطر است كه مردم می‌گویند «پيرمرد كثيف» واقعاً پديده كثيفي است. يك جوان زيبا و پر از انرژي جنسي است. جلوه‌ای از انرژي و زنده‌دلی. ولي يك آدم پير كه داراي تمايلات جنسي باشد نشان‌دهنده آن است كه قسمتي از عمرش را زندگي نكرده است. بيانگر يك قسمت خالي و نابالغي است. او فرصت‌ها را از دست داده و حالا كاري از دستش برنمی‌آید. در ذهنش شروع به خیال‌پردازی و سرگرداني درباره سكس می‌کند.به خاطر داشته باشيد كه يك جامعه درست بين سنين چهارده تا بیست‌ویک‌سالگی آزادي كامل را در مورد روابط جنسي به افرادش می‌دهد و به‌طور خودكار افراد جامعه كمتر جذب امور جنسي می‌شوند. بعد از يك مدت هيچ سكسي وجود نخواهد داشت. هنگامی‌که وقت آن رسيده بود امور جنسي را تجربه كنيد و وقتی‌که زمان آن به پايان آمد رهايش كنيد. ولي فقط زماني می‌توانید اين كار را بكنيد كه آن را به‌طور تمام و كمال زندگي كرده باشيد، در غير اين صورت نمی‌توانید فراموشش كنيد و از آن درگذريد. پيوسته با شماست تبديل به يك زخم دروني می‌شود.من به مردم در شرق توصيه می‌کنم كه به حرف مراجعتان گوش ندهيد به هر چه كه می‌گویند گوش خود را به طبيعت بسپاريد. هر زمان كه طبيعت به شما می‌گوید كه زمان عاشق شدن است، عاشق شويد و وقتی‌که می‌گوید زمان چشم‌پوشی كردن و کنار گذاشتن فرارسیده آن‌ها كنار بگذاريد و همین‌طور به حرف روانكاوان و روانشناسان جاهل در غرب نيز توجهي نكنيد. هرچند آن‌ها داراي دستگاه‌های پر زرق و برقي هستند؛ جانسون و ديگران و هرچند كه معاينات و آزمایش‌های گوناگوني را انجام داده‌اند، ولي هیچ‌چیز از زندگي نمی‌دانند.حقیقتاً من شك دارم كه اين مسترها و جانسون‌ها و كينزی‌ها تماشاگران جنسي نبوده باشند. آن‌ها خودشان از نظر جنسي بيمار هستند، در غير اين صورت چطور ممكن است كه كسي هزاران آلت تناسلي را با دستگاه‌های مختلف نگاه كند تا ببيند به هنگام مقاربت در زنان چه اتفاقي می‌افتد؟ چه كسي به خود زحمت اين كار را می‌دهد؟ چه چرندياتي! اما وقتي امور از مسير اصلي خود منحرف شوند وقوع این‌گونه مسائل اجتناب‌ناپذیر است. امروزه مسترها و جانسون‌ها متخصص شده‌اند، آخرين مراجع صلاحیت‌دار. اگر هر نوع مشكل جنسي داشته باشيد به آن‌ها مراجعه می‌کنید. من احتمال می‌دهم كه آن‌ها جوانی‌شان را از كف داده‌اند و زندگي جنسي خود را به‌طور كامل به اتمام نرسانده‌اند. يك جايي چيزي از قلم افتاده و آن‌ها با اين نیرنگ‌ها آن‌ها پر می‌کنند!و اگر چيزي رنگ و بوي علمي به خود بگيرد شما می‌توانید هر طور كه می‌خواهید از آن استفاده كنيد. حالا وسایل كاذب و مصنوعي ساخته‌اند، آلت‌های تناسلي الكتريكي و اين آلت‌های الكتريكي داخل واژن‌های واقعي را می‌لرزانند. آن‌ها سعي می‌کنند تا دريابند چه اتفاقي درون آن رخ می‌دهد، حالت انزال بيشتر مربوط به چه قسمتي از آلت تناسلي است، چه هورمون‌هایی جاري می‌شوند و چه هورمون‌هایی خارج نمی‌شوند، يك زن تا چه مدت روابط جنسي داشته باشد. آن‌ها می‌گویند كه يك زن تا آخرين لحظات حتي در بستر مرگ نيز جماع كند. در حقيقت عقيده آن‌ها اين است كه بعد از دوران يائسگي يعني بعد از چهل‌ونه‌سالگی يك زن می‌تواند بهتر از هر زمان ديگري روابط جنسي داشته باشد. چرا این‌گونه فكر می‌کنند؟ دليل آن‌ها اين است كه يك زن قبل از چهل‌ونه‌سالگی هميشه از حامله شدن در هراس است! حتي اگر قرص‌های ضدبارداری مصرف كرده باشد، چون هیچ‌کدام از اين قرص‌ها صد در صد مطمئن نيستند. در چهل‌ونه‌سالگی هنگامی‌که يائسگي فرامی‌رسد و قاعدگي متوقف می‌شود. ديگر ترسي وجود نخواهد داشت. يك زن کاملاً آزاد است. اگر اين عقايد گسترش پيدا كند. زن‌ها تبدیل به موجوداتي خون‌آشام می‌شوند و پیرزنان مردان را شكار می‌کنند، چون ديگر از چيزي واهمه ندارند و منابع ذی‌صلاح نيز آن‌ها را تائید می‌کنند. درواقع بر اين عقیده‌اند كه حالا زمان مناسب براي لذت جنسي بدون هیچ‌گونه احساس مسئوليتي فرارسیده است. آن‌ها درباره مردان نيز چنين نظري دارند. در تحقيقاتشان به مردي برخورد كرده بودند كه در سن شصت‌سالگی قادر بود تا پنج بار در روز نزديكي كند. به نظر می‌رسد كه مرد عجیب‌وغریبی است. بايد مشكلي در هورمون‌ها و بدن او وجود داشته باشد.هر چيزي كه روزي می‌آید بايد برود. هر چيزي كه روزي بالا می‌رود بايد سقوط كند. هر موجي كه پديدار می‌شود بايد ناپديد شود، بايد زماني براي از بين رفتن آن وجود داشته باشد. در چهارده‌سالگی می‌آید در نزديكي چهل‌ونه‌سالگی می‌رود. ولي مردي كه در شصت‌سالگی می‌تواند پنج بار در روز مقاربت كند حتماً ايرادي دارد. یک‌چیزي خیلی اشتباه است. عملكرد بدن او درست نيست. داراي نوع ديگري ضعف جنسي است. وقتی‌که يك پسر چهارده‌ساله هيچ نوع نياز جنسي ندارد و يا يك پسر هجده‌ساله از خود رغبتي نشان نمی‌دهد مشكلي وجود دارد، بايد تحت درمان قرار بگيرد. وقتي يك مرد شصت‌ساله نيز به پنج بار نزديكي در روز نياز دارد باز هم مشكلي است. سيستم بدن او به هم ريخته، به‌طور طبيعي و صحيح كار نمی‌کند.اگر کاملاً در لحظه زندگي كنيد، احتياجي نيست تا از آينده بهراسيد. اگر كودكي خود را به‌طور تمام و كمال زندگي كنيد شما را به يك جواني درست و بالغ می‌رساند. به سرزندگي، روان بودن و سرشاري، به يك اقيانوس وحشي انرژي؛ و اگر جواني خود را نيز به شيوهاي صحيح زندگي كنيد شما را به سكون، آرامش و يك زندگي بی‌سروصدا می‌رساند. شما را به كنكاش مذهبي می‌کشد. به اينكه، زندگي چيست؟ فقط زنده بودن كافي نيست، انسان بايد به عمق راز و رمز حيات نفوذ كند. يك زندگي ساكت و آرام شما را به لحظات مراقبه وارد می‌کند و مراقبه شما را به کنار گذاشتن هر آنچه حالا غیرقابل استفاده است رهنمون می‌گردد. تمام زندگي به‌صورت زباله و آشغال در نظرتان جلوه می‌کند، فقط یک‌چیز هميشه ارزشمند باقي می‌ماند و آن نيز آگاهي شماست.به هنگام هفتادسالگي وقتی‌که براي مرگ آماده‌اید. اگر به‌درستی زندگي كرده باشيد، در لحظه، هیچ‌چیز را براي آينده به تعويق نينداخته باشيد، هیچ‌گاه براي آينده خیال‌بافی نكرده باشيد، هر طور كه بوده فقط در حال زندگي کرده‌اید؛ نُه ماه قبل از مرگ از وقوع آن آگاه می‌شوید.بسياري از افراد روحاني مرگ خود را پیش‌بینی کرده‌اند، ولي من تابه‌حال به نمونه‌ای برخورد نکرده‌ام كه توانسته باشد مرگ خود را زودتر از نه ماه پیش‌بینی كند. درست نه ماه قبل انسان‌های آگاه و كساني كه گذشته‌شان آن‌ها را به هم نريخته باشد آن‌ها احساس می‌کنند. از آن لذت می‌برد و آن را جشن می‌گیرد. به همه می‌گوید:«كشتيِ من دارد می‌آید و من فقط براي مدت زمان اندكي در كنار ساحل می‌مانم. به‌زودی به خانه خود می‌روم. اين زندگي بسيار زيبا بود، يك تجربه حیرت‌انگیز. من عشق ورزيدم، آموختم، زندگي كردم و غني شدم. با دستان خالي به اينجا قدم گذاردم و با تجربه‌های بسيار عالي اينجا را ترك می‌کنم. با بلوغ و پختگي فراوان.»بابت تمام اتفاقاتي كه براي او افتاده شكرگزاري می‌کند. خوب و بد_درست و نادرست. چون او از همه آن‌ها درس گرفته است. زماني كه براي همه‌چیز شكرگزار باشد و آماده براي مرگ، می‌تواند براي فرصتي كه به او داده شده جشن بگيرد و مرگ در برابرش زيبا می‌شود. ديگر مرگ دشمن نيست بهترين دوست است. چون نقطه اوج زندگي است. بالاترين مكاني كه زندگي به آن می‌رسد. مرگ پايان زندگي نيست اوج آن است. چون شما هرگز زندگي را نشناخته‌اید مرگ به‌صورت پايان به نظر می‌رسد. در نزد كسي كه زندگي را شناخته است، مرگ بالاترين نقطه است، اوج است، حد اعلي است، تكميل زندگي است. زندگي با آن تمام نمی‌شود. در حقيقت زندگي در آن شكوفا می‌شود. مرگ گل زندگي است. ولي براي درك زيبايي مرگ بايد براي آن آماده باشيد، بايد هنر آن‌ را بياموزيد.برگردان: محسن خاتمی با اندکی ویرایش