انقلاب باقلوایی در بامداد یک مغازه

قسمت سومچاقو را مثل نیزه به سمت جلو گرفت و به محض دیدن صورت کارگر با فریاد از اعماق وجود شروع به حمله کرد،بلند فریاد کشید لعنت به همممممممتون.... و با چاقو به سمت چشم کارگر پرید و ضربه را از ته وجود وارد کرد...کف مغازه پر از خون شده بود، کارگر روی زمین افتاده بود و از درد فریاد میکشید چاقو درست در چشمش فرور رفته بود و نمیدانست چه اتفاقی افتاده در خون دست و پا میزد و فریاد میکشید چشممم آی چشمم، همه باقلواها با شنیدن این صداها برای تماشا بر قفسه ها جمع شده بودند، باقلوای جوان رشته ای با ژستی پیروز مندانه گفت کیک باقلوا، یزدی، قزوینی، لوله ای حالا نوبت شماست بهش حمله کنید، با سرعت به سمت شکمش رفتند و با چنگال چند ضربه ی محکم به شکمش وارد کردند و خون شروع به پاشیدن به سر تا پای آنها کرد، همگی پر از خون بودند و فریاد پیروز مندانه بر جسم کم جان کارگر میزدند که لوله ای با کینه به سمت قفسه سینه اش رفت، مکثی کرد، نفسی عمیق کشید،چاقو را چرخاند و تمام زور خود را جمع کرد و با قدرت در وسط سینه فرود آورد، با این کار انگار دلش خنک شده بود و انتقام دوستش را گرفته بود و تکه ای از شیره ی خود را بر صورت کارگر بی جان تف کرد، با این حرکت باقلواها یکی یکی از قفسه خارج میشدند و از بالا به پایین میپریدند و جمع دوستان شجاع خود میپویستند و به شادی و خوشحالی مشغول بودند، باقلوای پیر که از بالا این موضوع را میدید سری به نشانه ی افسوس تکان داد و زیر لب گفت"نفرین سر آشپز همه شما را نابود خواهد کرد، هیچ کدامتان حتی به نزدیک فاضلاب موعود نمیرسید" و دوباره به جای خود بازگشت، همه در حال شادی بودند که ناگهان صدای زنگ در بلند شد...همه خشکشان زد و سکوت همه جار را فرا گرفت.خانم حسابدار وارد مغازه شده بود، البته که از شانس باقلواها پیری کمی حواس او را ضعیف کرده بود و متوجه پشت ویترین شیشه ای نشد و به آرامی به پشت میز کاری خود حرکت کرد، از ترس کسی صدایش در نمی آمد، خشکشان زده بود و خوشحالی کشتن کارگر حساب حضور پیرزن را از دستشان خارج کرده بود، باقلوای جوان اما سریع به خودش آمد و گفت "دوستان وقت را نباید تلف کنیم، امروز روز پیروزی ماست، باید کار را تمام کنیم، لوله ای تو با گروهی به سمت در ورودی برو و در را قفل کن و پرده ها را پایین بکش، کیک باقلوا، قزوینی، یزدی با بقیه ما میریم برای پیرزن" لوله ای با گروهی به سرعت به سمت در رفتند و بقیه نیز همراه باقلوای جوان رشته ای به سمت پیرزن، پیرزن خوش خیال در حالی که آدامس تازه ی خوش طعمش را میجوید و با خودش موسیقی ای زمزه میکرد ناگهان با عجیبترین چیزی ک دیده بود روبرو شد... دور تا دور صندوق را باقلواها با چاقو و چنگال گرفته بودند و با احتیاط و خشم به سمتش می آمدند بادیدن این صحنه جیغ بلندی کشید و از روی صندلی به زمین افتاد و پشت سرش به زمین خورد و بیهوش شد، باقلوای جوان رشته ای بلند گفت" دوستان سریعا بروید و از اتاق پشتی رشته بیاورید، برای این یکی فکر خوبی دارم"با رشته ها او را به سینی بزرگ و بلندی بستند، ناگهان چشمهایش را باز کرد و باقلواها را بر بدن خود دید و شروع به جیغ زدن کرد و فریاد زد " کمک... کمک" که باقلوای جوان چاقو را بیخ گلویش گذاشت و گفت" هیسسس، ساکت باش وگرنه همینجا میفرستمت پیش دوست کارگرت" پیرزن که بسیار وحشت کرده بود شرع به گریستن و التماس کرد اما باقلوای جوان بی توجه گفت حرکت کنید دوستان، به سمت فرررر" و با دست اشاره به حرکت کرد، همه با قلواها با کمک هم سینی حاوی پیرزن را بلند کردند و با قدمهایی هماهنگ به سمت فر حرکت کردند، باقلوای پیر بادیدن این صحنه از پشت قفسه افسوسش چند برابر شده بود به اندک باقلواهای باقی مانده گفت " عاقبت خوشی در انتظار این کارها نیست، ما جز برای شیرین کامی زاده نشدیم، بیایید با هم به درگاه آشپز دعا کنیم" ودور هم جمع شدند و زانو زدند و شروع به خواندن دعای خود کردنددر حالیکه باقلواها پیرزن را به نزدیکی فر رسانده بودند، باقلوای جوان با اشاره به ظرف بزرگی در گوشه اتاق گفت "اون ظرف شیره بزرگ را بیاورید میخوام باقلوای آدمیزاد بپزم" و بلند بلند خندید و چشمان سبز پسته ایش حالا بسیار ترسناک شده بود و حتی باقلواها نیز از نگاههای خصمانه ی او میترسیدند، به کمک هم ظرف را آوردند، باقلوای جوان گفت "ابتدا در دهانش بریزید ک ساکت شود" و دوباره بلند بلند خندید تمام بدن پیرزن را در شیره غرق کردند و در حالیکه پیرزن جانی برایش نمانده بود برای نجات خود تقلا میکرد که کوچکترین تاثیری روی باقلوای جوان نداشت او حالا خود را قدرتمندترین فرد جهان مغازه ای شان میدید وحس حکمرانی و انتقام سراسر وجودش را گرفته بود، بلند گفت "فر را روشن کنید، شما باقلواها از امروز آشپز هستین و دیگر نیازی به خرافات آشپز باشی ندارید" و با حرکت دستهایش اشاره ای رو به جلو کرد و باقلواها همه با هم پیرزن را به سمت در فر بردند، حرارت فر از دور احساس میشد و پیر زن تمام مدت اشک میریخت و برای آزادی تقلا میکرد، اما باقلواها به دستور باقلوای جوان او را در آتش فر انداختند و شروع به سوختن کرد... جیغهای وحشتناک پیرزن و بوی کباب شدنش آنچنان وحشتناک بود که به جز باقلوای جوان کسی طاقت تحمل این صحنه را نداشت و با لذت فریادها و ضجه های پیرزن در آتش را تماشا میکرد. سوختنی که حسی جز انتقام قادر به رقم زدنش نبود.باقلوای پیر اما مشغول دعا بود و حتی در خلال اینهمه سر و صدا دست از دعا نمیکشید و از آشپز طلب بخشش و کمک میکرد که ناگهان سایه ای پشت در ظاهر شد، به نظر مردی میرسید که سعی بر باز کردن در داشت و قفل بودن در نیز نمیتوانست او را از ورود منصرف کند، سایه بلند با خود گفت" یعنی اینها کجا موندن؟ چرا در قفله؟" و دستش را بالا آورد و ساعت خود را نگاه کرد و گفت" لعنت به شانس حتما این جویی(نام کارگر بینوا بود) دوباره خوابش برده،باید برم از در پشتی..." و از جلوی در حرکت کرد، اما حرفی که زده بود همه باقلواها را میخکوب کرد، "در پشتی؟" یعنی اینجا دو در داشته؟ پس در دیگر کجاست؟! باقلوای لوله ای با سرعت به سمت فر حرکت کرد و فریاد میکشید " یک در دیگه، یک در دیگه، اینجا یک در دیگه داره، یک نفر داره از در پشتی وارد میشه" با نزدیکتر شدن صدا همه به سمت او برگشتند و با تعجب فکر میکردند که حالا چه اتفاقی خواهد افتاد؟ باقلوای جوان با دیدن لوله ای گفت" چی شده؟ چرا ترسیدی؟ " لوله ای نفس نفس زنان در حالیکه کمی از پودر نارگیلش در مسیر ریخته بود گفت " یک نفر میخواست بیاد داخل، وقتی دید در قفله گفت باید از در پشتی وارد بشم" باقلوای جوان که سرمست از پیروزی و کشتن انسانها بود با غرور و نگاه از بالا به پایین پوزخندی زد و گفت " اما اینجا فقط یک در داره، حتما بلوف زده، تازه اینجا به جز کارگر و حسابدار کس دیگه ای کار نمیکنه.." همه کمی ترس بر وجودشان غلبه کرده بود، آیا واقعا شخص دیگری در آنجا بود؟! ناگهان باقلوای یزدی با ترس و تردیدی که زبانش را بند آورده بود گفت " آره، آره، خودشه، اون آشپزه، اون آشپزه" این جملات مثل آتش به جانشان افتاد و همه از ترس به خود میلرزیدند که باقلوای جوان با غرور تمام گفت " یزدی احمق الحق که محصول جهان سومی، من با اطمینان به شما میگم آشپزی در کار نیست، بهتره آروم باشید و برای رفتن به فاضلاب موعود آماده بشید، یزدی که عصبانی شده بود گفت " اما اون آشپزه، اگر آشپز نیست پس این فر و وسایل آشپزی در اینجا چیکار میکنن؟ " ناگهان صدای باز شدن در تمام دنیای مغازه ای آنها را به سکوت محض بردف یعنی واقعا کسی وارد شده است؟ آیا آشپز واقعا وجود داشت؟مردی جا افتاده با موهایی سفید و کم پشت وسیبیلی که از بغل گوشها در رفته بود و به بالا تاب داده شده و شکمی بزرگ پا در مغازه گذاشت، آری او آشپز بو!!! وحشت سراسر وجود باقلواها را گرفته بود، حالا میدانستند که هم آشپز واقعیت و هم توان مقابله با این فرد ناخوانده را در خود نمیدیدند.باقلواها با وحشت تمام در کف مغازه میدوند و شیره و مغز پسته و پودر نارگیلشان بر کف مغازه میریخت، آشپز اما خشکش زده بود، حرکت باقلواها، خون کارگر جوان، جسد زن در فر، بهت زده اطراف را نگاه میکرد، فکر میکرد دیوانه شده یا دارد خواب میبیند، چند سیلی به خود زد، سرش را تکان دادف آری درست میدید! باقلواها در کف مغازه جابجا میشدند و جنازه ها حقیقی بودند، ترسید به سرعت وردنه سنگین و بزرگش را برداشت و با یک ضربه محتویات باقلوای رشته ای را بر زمین پاشید، همه باقلواها جیغ میزدند و فرار میکردند و آشپز امروز بجای درست کردن باقلوا در حال نابود کردن آنها بود، صدای تکه تکه شدن و له شدنشان در کل مغازه میپیچید با هر ضربه تکه ای از آنها بر در و دیوار میپاشید و یکی پس از دیگری نابود میشدند، وحشت همه جا را گرفته بود آشپزخانه حالا ملغمه ای از خون کارگر، پیرزن سوخته و باقلواهای تکه تکه کف مغازه بود...در وحشت آشپزخانه، باقلوای پیر هنوز در حال دعا بود،چشمانش را بسته بود و آیات کتاب شکر مقدس را زمزمه میکرد، اندک باقلواهای باقی مانده نیز با دیدن این صحنه به پیر باقلوا پیوستند و مشغول خواندن دعا همراه وی شدند...