مد در اواخر قرن بیستم(دهه 1980)

در اواخر قرن 20 ، مدها با سرعت از مرزهای بین المللی عبور می کردند. سبک های محبوب غربی در سراسر جهان پذیرفته شد و بسیاری از طراحان خارج از غرب تأثیر زیادی بر مد داشتند. مواد مصنوعی از قبیل Lycra / spandex و ویسکوز به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفتند و مد پس از دو دهه نگاه به آینده ، برای الهام گرفتن دوباره به گذشته روی آورد. 1980 جامعه دهه 1980 دیگر خود را به عنوان مصرف گرایی مورد انتقاد قرار نداد ، بلکه درعوض به "نمایش" علاقه داشت. تصویر خودآگاهانه دهه برای صنعت مد بسیار خوب بود که هرگز به این شکل نبوده است. نمایش های مد به عینک های اشباع شده از رسانه تبدیل شده و اغلب از تلویزیون پخش می شدند و اولویت بالایی در تقویم اجتماعی داشتند. شکل ظاهری مربوط به عملکرد بود ، که برای کل نسل جوان متخصص شهری ، که تمایل آنها به دنبال بخشی مربوط به اشتیاق به قدرت است ، از اهمیت بالایی برخوردار بود. روشی که در آن زنان و مردان با جدیدترین سبک ها ارتباط برقرار می کردند دیگر موضوعی انفعالی منفعلانه نبود ، اما موسیقی دیسکو با شروع دهه ، به همراه سبک های لباس مرتبط با آن ، به سرعت از بین رفت. تا سال 1982 ، آخرین ردپای مد سال 1970 از بین رفته بود. در طول دهه 1980 ، کفال به مدل موی استاندارد مردان تبدیل شد و زنان با پرمهای بزرگ و مربع شکل عمل می کردند ، اگرچه تغییرات زیادی در هر دو وجود داشت. لباس های بلند به عنصری محبوب از لباس های زنانه و مردانه ، یقه های لاغر و عینک آفتابی بسته بندی تبدیل شد. همچنین در دهه 80 ، ایروبیک مد بود و از این رو شلوار استرچ و بندهای Spandex وارد سبک شد. دو طراح مد فرانسوی که ظاهر آن دوره را به بهترین وجه مشخص کردند یک مرد و Azzedine Alaia بودند. تیری موگلر که تحت تأثیر اوایل کار خود در تئاتر قرار داشت ، با ایجاد لگن های گرد ، شانه های کاملاً برجسته و اندکی اشاره به قهرمان کهکشانی ، طرح های مدی را با تلفیق یکپارچهسازی با سیستمعامل و آینده گرایی هالیوود تولید کرد. لباس های پر زرق و برق موگلر موفقیت چشمگیری داشتند و نشان دهنده پایان کامل دوره هیپی و شبح بدون ساختار آن بودند. Azzedine Alaia که به خاطر ترکیبات هیجان انگیز خود مشهور است ، بر شخصیت زن دهه 1980 تأثیر زیادی گذاشت. استاد انواع فنون که قبلاً فقط با مدل هایت کوتور شناخته می شد ، او بسیاری از مواد جدید و کم مصرف مانند اسپندکس و ویسکوز را آزمایش کرد. پایان ، سادگی و جنسیت محض ظاهری علاiaا باعث شد زنان هر نسلی با سبک اغواگرانه وی همذات پنداری کنند و در طول دهه 1980 به شکوه خاصی دست یافت و مورد توجه اعضای حرفه خود قرار گرفت. کلود مونتانا نیز طراحی های کاملاً معمولی آن دوران را ایجاد می کرد ، که طراحی های شانه دار و گسترده ای که غالباً از چرم ساخته می شدند ، در جهان آینده تیری موگلر و کریستین لاکروا ، که امواج شوکی را از طریق دنیای هایوت کوت ، با دامن های پرانتز ، بنه های گلدوزی شده ، شلوغی و کرینولین های خال خال که ریتم های فلامنکو را تداعی می کند. تعدادی از تازه واردان امیدوار کننده در دهه 1980 وارد صحنه مد شدند. آنجلو تارلازی ، یک تکنسین خارق العاده که زمانی در پاتو کار می کرد ، با لباسهای "دستمال" خود مطبوعات و مشتریانش را مسحور خود کرد. از پارچه های مربعی ساخته شده ، وقتی شما می خواهید آنها را بپوشید ، آنها کاملاً پیچیده تر از آنچه در ابتدا ظاهر شده است ، ظاهر می شوند. لباسهای او ، که همه آنها به سبک مایع و بدیع بودند ، که در آن برش و دوخت به حداقل ممکن می رسید ، بسیاری از مسافران پاریسی در دهه 1980 زنده می شدند. شانتال توماس ، ملکه جوراب ساق بلند و توری ، پیراهن فدائی خود را برای لباس زیر اغواگرانه و لباس شب که شبیه لباس شب بود و بالعکس برنده شد. گای پائولین یکی از اولین طراحانی بود که ظاهری سخت ، ساده و بدون سر و صدا را تبلیغ کرد. لباسهای او متناسب با کلاسیک بود و برای راحتی و سادگی ساخته شده بود ، و خطوط هماهنگ آنها با یک پالت رنگی ظریف و مواد ظریف تقویت شده بود. جوزف با نام خودش لباس های بافتنی مجلل را در امتداد خطوط کلاسیک طراحی کرد و لباس های سکسی و گشاد را در رنگ های خنثی ایجاد کرد. کارولینا هررا ، که مدتها به عنوان یکی از ظریف ترین اعضای ست جت شناخته می شد ، در سال 1981 مجموعه ای از مجموعه ها را برای زنان مانند خودش راه اندازی کرد ، که دارای لباسهای برش خورده بی عیب و نقص از لباس شب با کیفیت بالا و جذاب است. طراحان ژاپنی مانند Rei Kawakubo و Yohji Yamamoto ظاهری ارائه دادند که کاملاً با تصویر مد غالب آن زمان فاصله داشت. کفش های تخت ، بدون آرایش ، رزرو ، متانت و رازداری از ویژگی های این ظاهر مدرن بود. سرانجام ، این جزئیات از مدهای گذشته آغاز شد ، زیرا مکان های باستانی اروپا توسط این آنارشیست های مد ، که تأثیر آنها در شکل لباس ، در اواخر قرن 20 ، افسانه ای شد ، مورد بازنگری قرار گرفت.در مد آمریکایی ، سبک فریبنده و فریبنده دونا کاران و زیبایی روزمره رالف لورن بسیار تأثیرگذار بود. دونا کاران ، ستاره صحنه اجتماعی نیویورک ، رویکردی کاملاً شخصی و زنانه نسبت به ظاهر گاه به گاه شدید ، متواضع و متواضعانه حاکم بر لباس پوشیدن آمریکایی داشت. با راه اندازی برچسب شخصی خود در سال 1984 ، طراحی های وی محبوبیت فوری در میان زنان فعال شهری را به دست آورد که بسیار از لوکس بودن لباس های او بسیار استقبال می کنند. در سال 1971 رالف لورن یک بوتیک برای زنان و مردان در بورلی هیلز افتتاح کرد. سبک اشرافی او با قیمتی که یک آمریکایی معمولی از عهده آن برمی آید احساساتی را ایجاد می کند. برای نخبگانی که با انواع و اقسام مدهای آوانگارد روبرو بودند ، این یک نقطه تجمع بود و یک ظاهر کلاسیک را که برای یک زندگی فعال به تصویب رسیده بود ، تأیید کرد. شماره یک لباس آماده آمریکایی ، لورن با لباس های ورزشی و شلوار جین خود به همان اندازه موفق بود ، که به او امکان می داد به گسترده ترین طیف ممکن از طبقات اجتماعی و گروه های سنی برسد. عامل اصلی موفقیت موج جدیدی از لباس های ورزشی آمریکایی ، برچسب پری الیس بود که در سال 1978 تاسیس شد و از الیاف طبیعی و رنگی برای ایجاد مزیت های عمده در تغییرات اساسی استفاده می کرد. نورما کمالی با دامن های کوتاه ساخته شده از ژاکت های مخصوص بلوز ، بند لباس ، سربند و گرم کننده پا ، دویدن آهسته را مد روز جلوه داده است. کمالی همچنین دامن محبوب rah-rah را ایجاد کرد. همچنین محبوبیت بسیار زیاد لیبل ورزشی آدیداس ، که در دهه 1980 به سطح باور نکردنی اعتباری خیابانی دست یافت ، گروه هیپ هاپ Run DMC را برای انتشار تک آهنگ "My Adidas" در سال 1986 تحریک کرد قابل توجه است. طراح افسانه ای کفش Manolo Blahnik در دهه 1980 به شهرت رسیده است. تعدد روندهایی که در دهه 80 شکوفا شدند ، با رکود اقتصادی که در ابتدای دهه 1990 ایجاد شد ، کاهش یافت و تا حد زیادی روحیه خوش بینی را که برای صنعت مد بسیار سودمند است ، از بین برد.