سلفژ چیست و چگونه می توانیم از آن در موسیقی استفاده کنیم؟

طبق مقاله <<سلفژ چیست و چگونه می توانیم از آن در موسیقی استفاده کنیم؟>> در سایت دنیای ساز:سلفژ چیست؟ سیستم سلفژ چه کاربردی دارد؟“دو ری می فا سو لا تی دا” یک عبارت موسیقیایی فورا قابل تشخیص است. این امر به ویژه در صورتی صادق است که شما هیچوقت فیلم “صدای موسیقی” را ندیده باشید. این نمونه ای از الگوهای سلفژ است که برای کمک به آموزش مقیاس موسیقی استفاده می شود. سلفژ یک سیستم است که به موسیقیدانان، هم خوانندگان و هم نوازندگان، کمک می کند. اما سلفژ توسط چه کسی ابداع شد و چرا مفید است؟سیستم سلفژ تقریباً هزار سال پیش توسط همان فردی اختراع شد که سیستم نت موسیقی که بسیار رایج است را اختراع کرد. مخترع سلفژ گوئیدو د آرتزو ایتالیایی بود. پس از سال ها روش او تغییر یافت، هجاها تغییر کرد و روش هایش پذیرفته شد. سپس منجر به ایجاد سیستم علامت دست سلفژ، هجاهای سلفژ و پذیرش گسترده سلفژ در آموزش موسیقی شد.برای اکثر موسیقیدانانی که یک ساز را آغاز می‌کنند، یکی از اولین کارهایی که انجام خواهند داد، یادگیری نحوه نواختن یک مقیاس اصلی است.‌‌‌‌‌انتخاب بهترین پیانو آموزشی | راهنمای جامع 1402برای نوازندگان دیگری که خواننده هستند یا در حال یادگیری آواز هستند، احتمال دارد خواندن یک مقیاس موسیقی به صورت هماهنگ بسیار دشوار باشد، زیرا صدا هیچ کلید فیزیکی ندارد که بتوانیم آن را فشار دهیم تا نت ها را هماهنگ کنیم. فواصل روی یک پیانو ثابت هستند و ما نمایش فیزیکی این در کلیدها را داریم.این روشی است برای نوازندگانی که سازهای کلیددار را نمی‌نوازند تا مقیاس‌های ماژور و مینور ( اصلی و فرعی) را به‌طور دقیق نشان دهند. این روش طوری است که از نمادهای دست برای هماهنگ کردن ارتباط فیزیکی و ذهنی و استفاده از تمرین سلفژ و آواز سلفژ برای یادگیری بهتر رابطه بین نت ها استفاده می شود.سلفژ در موسیقی چیست؟‌‌‌‌‌راهنمای خرید پیانو آکوستیک + 10 نکته طلایی در خریددر ادامه مقاله “سلفژ چیست” به تعریف آن می پردازیم. سیستم سلفژ زمانی که دلیل توسعه و ابداع آن را بدانید راحت تر قابل درک است. علائم دست سلفژ و هجاهایی که به هر نت اختصاص داده شده است، نمایانگر کلیدهای فیزیکی هستند که می توانیم روی ساز خود بنوازیم، و آنها راهی برای نشان دادن حرکت گام و فواصل در صدا یا گوش ما هستند زیرا تعریف هر هجا مطابق با یک نت موسیقی نوشته شده است.سلفژ برای پیانو نیز مفید است زیرا به ما امکان می دهد روش جدیدی برای یادگیری و درک مقیاس ها تعیین کنیم.در حالی که در مورد سلفژ در موسیقی یاد می گیرید، باید درک کنید که این بخش بزرگی از آموزش موسیقی برای خوانندگان است، اما در طول سال ها نوازندگان متوجه شده اند که تأثیر زیادی می تواند بر سایر انواع نوازندگان داشته باشد.هجاهای سلفژ ابزار شگفت انگیزی برای افزایش تمرین گوش و گام نسبی شما و یادگیری شنیدن ذهنی موسیقی بدون نیاز به نواختن نت ها با ساز هستند. این امر البته منجر به خواندن بهتر از روی نت، بداهه نوازی، تفسیر نت موسیقی و تشخیص گام می شود.‌‌‌‌‌راهنمای خرید پیانو دیجیتال | 5 نکته مهم در تهیه پیانو دیجیتالاین مهارت در موسیقی غربی ادغام شده است و تقریباً همه نوازندگان سلفژ را یاد می گیرند. می توانید به نمودار سلفژ ما در زیر مراجعه کنید تا نمادهای دقیقی را که در آموزش خواندن دیداری از روی نت استفاده می شود مشاهده کنید، اینها همان هجاهایی هستند که برای هر ساز استفاده می شوند.هجاهای سلفژ و علائم دست سلفژما اغلب با استفاده از صداهایی که به آنها اختصاص داده ایم به سلفژ فکر می کنیم، اما همه هجاهای سلفژ نیز یک علامت دست خاص برای هر یک از درجات گام در هر کلید دارند.نمادهای دست سلفژ می توانند نمایانگر نت های پیانو باشند، یا می توانید به جای استفاده از علائم سلفژ، نام هجای سلفژ را در هنگام نواختن کلید روی پیانو بگویید.این علائم دست سلفژ با هر یک از هجاهای سلفژ جفت شده اند. علامت سلفژ قرار است با دست شما نشان داده شود، همانطور که نت مربوطه را می نوازید یا می خوانید. هر یک از نمادهای سلفژ به یک نت خاص اشاره دارد.یک موسیقی‌دان ماهر در خواندن نت با نگاه کردن می‌تواند هر نتی را بخواند، تصور کنید که نتی که خوانده می‌شود “دو” یا درجه یک مقیاس است، و سپس می‌تواند بقیه موسیقی‌های موسیقی را نسبت به این “دو” خیالی بخواند. این یک الگو است که می‌توان آن را در نت‌های مختلف تکرار کرد.این کار خواندن از روی نت با «دو متحرک» نامیده می‌شود (متحرک به این دلیل که گام شروع می‌تواند تغییر کند) و این مهارت مربوط به خوانندگان می باشد و درست مثل نت خوانی پیانو برای پیانیست ها است.دو نوع خواندن از روی نت سلفژ وجود دارد که نوازندگان می‌توانند از آنها استفاده کنند، و هر دو در زیر مورد بحث قرار می‌گیرند، اما دارای اهمیت است که به خاطر داشته باشید که هر نت در کلید در نت موسیقی یک علامت دست خاص دارد.تاریخچه و پیدایش سلفژهمانطور که قبلاً ذکر شد، گوئیدو د آرتزو نام مردی است که به اختراع سلفژ نسبت داده شده است. در قرن یازدهم، او سیستمی از موسیقی را بر اساس شش نت یک سرود به نام “Ut queant laxis” یا “سرود به یحیای تعمید دهنده” ایجاد کرد. سپس او با دادن هجاهای گفتاری یا خوانده شده به هر درجه مقیاس در موسیقی ادامه داد. خود هجاها فقط دو حرف اول کلمات در متن ترانه هستند.اگر به هجاها و قطعه موسیقی اصلی نگاه کنید، خواهید دید که بسیاری از هجاهای مختلف همان نت را می‌خواندند که به صورت Re یا Sol نمایش داده می‌شود، اما او تصمیم گرفت که برای سیستم سلفژ، ما فقط از یک کلمه برای هر یک از آنها استفاده کنیم. بعداً این هجاها برای تلفظ آسان‌تر تغییر کردند و علائم دست برای تقویت بیشتر رابطه حرکتی بین گوش، صدا و بدن اضافه شد. این استفاده بسیار هوشمندانه از سلفژ برای هزاران موسیقی‌دان مفید بود.اشکال سلفژدر ادامه مقاله “سلفژ چیست” به تعریف اشکال مختلف آن می پردازیم. در حال حاضر دو شکل اصلی از سلفژ وجود دارد که به طور معمول توسط نوازندگان در سراسر جهان استفاده می شود. این سیستم ها احتمال دارد در هنگام مطالعه در مورد آنها پیچیده به نظر برسند، اما هر دو برای انواع بسیار خاص از موقعیت ها مفید هستند.احتمال دارد فکر کردن به خود سلفژ به عنوان الگویی برای نشان دادن فواصل به شما کمک کند، اما اینکه آیا ثابت یا متحرک باشد بر گام واقعی موسیقی تأثیر می گذارد.این دو سیستم بسته به استفاده آنها از هجاهای اصلی و اینکه آیا همیشه نشان دهنده گام‌های یافرادی هستند یا اینکه آیا می‌توان آنها را نسبت به یکدیگر حرکت داد، متفاوت هستند. هر دو برای شرایط خاص مفید هستند، اما بسیاری از فرهنگ‌های آموزش موسیقی یا یکی از دیگر را آموزش می‌دهند.DO ثابت“DO ثابت” به این معنی است که مانند پیانو که فقط می تواند نت C را بنوازد و ما آن را نت C می نامیم، DO همیشه به گام مطلق اشاره دارد. C همیشه در سیستم سلفژ نامگذاری نت‌های ثابت، Do نامیده می‌شود. این بدان معنی است که اگر قرار بود با استفاده از DO ثابت آواز بخوانید یا به یک مقیاس موسیقی متفاوت اشاره کنید، باید هجاها و علائم دست را برای نشان دادن بمل یا دیز تغییر دهید.بسیاری از سیستم‌های آموزش موسیقی در جهان از “DO ثابت” به عنوان تنها سیستم گام موسیقی خود استفاده می‌کنند و از آن به روشی استفاده می‌کنند که سایر سیستم‌ها از حروف استفاده می‌کنند. به طور کلی، این کشورها غیر انگلیسی زبان هستند، اما همیشه اینطور نیست. احتمال دارد با نوازندگانی که فقط به زبان “DO ثابت” یا در سیستم الفبایی صحبت می‌کنند همکاری یا کار کنید.در اینجا مثالی از مقیاس اصلی C با استفاده از Do ثابت آورده شده است. همه نت ها نشان داده شده اند و برای آموزش تمرین سلفژ معمولی است. این مقیاس دیاتونیک C major است. با این حال، اگر بخواهیم از مقیاس دیگری غیر از C major استفاده کنیم، باید هجاها را تغییر دهیم.در اینجا مقیاس G major با استفاده از Do ثابت آورده شده است. دقت کنید که هجاها چگونه با G، که Sol است، شروع و پایان می یابد، و Fa که نماینده F است، اکنون باید به عنوان “Fi” یا F# خوانده شود.همانطور که می بینید، با تغییر کلید، هجاهای سلفژ باید برای مطابقت با نت های جدید تنظیم شوند. این یکی از دلایلی است که Do متحرک در مقایسه با Do ثابت ترجیح داده می شود. با Do متحرک، هجاها همیشه به همان نت ها اشاره می کنند، صرف نظر از کلید. این امر خواندن از روی نت و درک مقیاس ها را آسان تر می کند.Do متحرکنوع دوم سیستم سلفژ برای نوازندگانی که در حال یادگیری و نواختن موسیقی جاز و دائما در حال تغییر کلید ها هستند رایج است.در این سیستم، همیشه اولین درجه مقیاس Do گفته میشود، مهم نیست که کلید چه باشد. سپس هجاهای دیگر را به تناسب مقیاسی که در آن قرار داریم تغییر می دهیم، به عنوان مثال از تکنیک های مقیاس مینور سلفژ برای پخش مقیاس مینور طبیعی، مقیاس مینور هارمونیک، مقیاس مینور ملودیک، کلیدهای ماژور یا مقیاس های پنتاتونیک استفاده می شود.سپس می توانیم تقریباً در هر کلیدی بنوازیم، اما به تمام موسیقی با استفاده از گام نسبی نگاه می کنیم، نه اینکه کلید خاصی که خطوط ملودی در آن هستند.در زیر دو مقیاس D Major و E Major وجود دارد. به تغییر نت‌های نت دقت کنید، اما هجاهای سلفژ یکسان هستند.از آنجایی که گام شروع می تواند تغییر کند، اولین نت متفاوت است. با این حال، از آنجایی که هر دو مقیاس ماژور هستند، هر دو با “Do” شروع می شوند. در این Do متحرک، هر هجای سلفژ یک درجه مقیاس را نشان می دهد، نه یک گام مطلق.در تمرینات سلفژ، هجای سلفژ یکسان باقی می ماند، اما لزوماً به این ترتیب نیست، احتمال دارد نیاز باشد برای مثال “Ti Do Fa Mi Re” را در یک ملودی بنوازید، اما صداهای سلفژ یکسان هستند و به شما کمک می کنند تا فواصل سلفژ و تفاوت بین نت ها را بیاموزید.اختلالات در سلفژاز آنجایی که سیستم‌ها باید بتوانند تمام کلیدهای اصلی و فرعی مختلف در تئوری موسیقی را نشان دهند، سلفژ به انعطاف‌پذیری زیادی نیاز دارد. سلفژ همچنین باید بتواند موسیقی نمایش داده شده در نت موسیقی را تغییر دهد.این نمادها و هجاها نحوه ایجاد مقیاس سلفژ کروماتیک هستند. در هنگامی که نت ها را تغییر می دهیم، باید نماد دست سلفژ و هجای مربوطه را تغییر دهیم تا بتوانیم دیزها و بمل های سلفژ را بنوازیم.یادگیری مقیاس کروماتیک در سلفژ دشوار است. از نمادهای متفاوتی برای علائم بمل و علائم دیز استفاده می کند که هجاهای متفاوتی نیز دارند. در هنگام استفاده از علائم دست سلفژ در مقیاس های کروماتیک، خود نماد همچنان مشابه نماد گام اصلی اصلاح نشده باقی می ماند، اما اغلب کمی تغییر می کند.علائم Fa و Fi را بررسی کنید. علامت دست Fa یک نماد “انگشت شست به پایین” است. در هنگامی که نت تیز می شود، به یک نماد انگشت شست به بالا تغییر می کند. اینگونه است که ما تصادفات پیانو را در موسیقی اما با استفاده از سلفژ نشان می دهیم.مقیاس های مینور و سلفژدر هنگامی که مقیاس های مینور را با سلفژ می نوازیم، ابتدا باید تصمیم بگیریم که آیا از Do ثابت یا Do متحرک استفاده می کنیم، و سپس باید مقیاس خود را بر این اساس تنظیم کنیم. هر مقیاس مینور نسبت به یک مقیاس ماژور مربوطه قرار دارد، بنابراین می توان آن را به راحتی انجام داد به شرطی که از فرمول صحیح برای مقیاس ماژور نسبی خود استفاده کنیم.مقیاس های مینور با Do متحرکتبدیل مقیاس ماژور به مقیاس مینور بسیار آسان است، به شرطی که نحوه ارتباط آنها را با هم درک کنید. هر مقیاس ماژور به عنوان درجه مقیاس 1 و هر مقیاس مینور نسبی به عنوان درجه مقیاس 6 در نظر گرفته می شود.می‌توانیم این را به سلفژ مرتبط کنیم. اگر هر مقیاس مینور نسبی را با La شروع کنیم، می‌توانیم با مقیاس‌های مینور و ماژور نسبی به راحتی بنوازیم.در زیر تصویری از مقیاس D مینور، نسبت به کلید F ماژور آمده است. نوازندگان به این مقیاس “La Based Minor” می گویند زیرا گام ماژور نسبی، “Do”، را همان گام نگه می دارید. شما می توانید از هر یک از این تکنیک ها برای نواختن مقیاس مینور طبیعی، مینور هارمونیک یا مینور ملودیک استفاده کنید.مقیاس های مینور با Do ثابتمقیاس زیر با استفاده از همان گام‌ها و همان هفت نت، مانند مقیاس قبلی خواهد بود. آنها همچنین الگوی یافرادی از گام های کامل و نیم گام خواهند داشت. اما از “Do Based Minor”، به جای “La Based Minor” مانند مثال بالا استفاده خواهد شد.دقت داشته باشید که ما از ترکیب برخی از نت های کروماتیک و برخی نمادهای معمولی استفاده می کنیم. ما درجات گام سوم، ششم و هفتم را صاف می کنیم و هجای و علامت دست مربوطه را تغییر می دهیم.سلفژ برای مقیاس مینور طبیعی برای درک ماهیت تطبیقی مقیاس های موسیقی بسیار مفید و کاربردی است. هجاهای سلفژ در مقیاس مینور مهارت بسیار مهمی است که باید بیاموزید و می تواند به درک تفاوت های تمام مقیاس های مینور شما کمک کند.سلفژ با نام‌گذاری نت‌ها به گونه‌ای متفاوت به تشخیص اینکه نت‌ها در حال تغییر هستند کمک می‌کند. “Do Based Minor” به ما امکان می دهد از قدرت نحوه عملکرد سلفژ استفاده کنیم و هر چیزی را در هر کلیدی بخوانیم.تمرین پیانو با ملودی های سلفژادغام این تمرین با تمرین پیانو شما آسان است، به سادگی با پیدا کردن چند مقیاس ماژور که می‌خواهید هر روز بنوازید و سپس اطمینان حاصل کنید که نماد صحیح را همراه با نواختن خود بگویید.از آنجایی که مقیاس‌های ماژور اغلب فقط از یک دست در در هنگام تمرین استفاده می‌کنند، این فرصت عالی برای شماست تا نمادهای دست را ادغام کنید یا در هنگام نواختن نت‌ها، هجاها را صحبت کنید.به راحتی می توانید دست چپ این قطعه را کنار بگذارید و در حالی که می نوازید نمادهای دست را بسازید، یا هر دو قسمت را بنوازید و هجاها را در هنگام بالا و پایین رفتن بگویید.یک روش عالی دیگر برای تمرین سلفژ پیانو این است که موسیقیی را که قبلاً با ملودی آن آشنا هستید بنوازید و سپس آن را به سلفژ تبدیل کنید. پس از انجام این کار، در حالی که موسیقی را می نوازید، همراه با خودتان بخوانید یا هجاها را بگویید.بسیاری از نوازندگان جوان از خود می پرسند که چرا پیشرفت نمی کنند. نوازندگانی که تنها هدفشان بهبود مهارت های فنی است، فراموش می کنند که تمرین موسیقی جدید و نواختن موسیقی ها مهم تر از کار کردن بر روی مهارت های فنی است.این ملودی آسان را از چکامه شادی بتهوون بردارید و همراه با ملودی آن بخوانید و پیانو بنوازید، و در حین آن سلفژ را نیز تمرین کنید. مراقب باشید زیرا این موسیقی در کلید C ماژور است، اما با Do شروع نمی شود. در عوض، ملودی از درجه مقیاس 3 یا Mi شروع می شود.استفاده مداوم از سلفژ در نواختن پیانواگرچه در ابتدا به نظر می رسد که سلفژ فقط برای خوانندگان استفاده می شود، اما اینطور نیست. چه از آن برای یادگیری روش‌های سلفژ مینور یا سلفژ ماژور استفاده کنید، می‌توانید از هجاهای کاربردی برای محاسبه فواصل و روابط با نت‌ها استفاده کنید. این می تواند “گوش” شما را بهبود بخشد و همچنین میزان شنیدن و درک موسیقی را افزایش دهد.اغلب نوازندگان غیر انگلیسی زبان در سراسر جهان از سلفژ به عنوان روشی برای خواندن و صحبت کردن با یکدیگر در مورد موسیقی استفاده می کنند، زیرا آنها هر گروه از نت هایی را که به آنها به صورت الفبایی اشاره می کنیم با نمادهای سلفژ جایگزین می کنند. همچنین بسیاری از بخش‌های نوازندگی و تمرین گوش شما را نیز افزایش می‌دهد. فواید یادگیری سلفژ برای نوازندگان هر ساز را نمی توان نادیده گرفت.سوالات متداولتفاوت بین مقیاس های ماژور و مینور چیست؟مقیاس های ماژور و مینور دو نوع کلیدی در موسیقی هستند که از نظر لحنی متفاوت هستند. مقیاس های ماژور معمولاً لحنی شاد و روشن دارند، در حالی که مقیاس های مینور معمولاً لحنی غم انگیز و تاریک دارند.چگونه از سلفژ برای خواندن نت ها استفاده کنیم؟سلفژ یک سیستم نامگذاری نت ها است که از هجاهای Do، Re، Mi، Fa، Sol، La، و Si استفاده می کند. برای خواندن نت ها با سلفژ، ابتدا باید کلید را تعیین کنید. سپس، هر نت را با هجای مربوطه آن کلید نامگذاری کنید.مثال: در کلید C ماژور، نت های Do، Re، Mi، Fa، Sol، La، و Si به ترتیب به نت های C، D، E، F، G، A، و B اشاره می کنند.چگونه از سلفژ برای تمرین پیانو استفاده کنیم؟در پایان مقاله “سلفژ چیست” راهکار استفاده از آن برای تمرین پیانو را بررسی میکنیم، سلفژ یک ابزار عالی برای تمرین پیانو است زیرا می تواند به شما کمک کند تا نت ها را با دقت بیشتری بنوازید. برای استفاده از سلفژ برای تمرین پیانو، می توانید از روش های زیر استفاده کنید:مقیاس ها را با سلفژ بنوازید. این یک راه عالی برای یادگیری نحوه حرکت بین نت ها در یک کلید است.موسیقی ها را با سلفژ بنوازید. این یک راه عالی برای بهبود مهارت های خواندن و نواختن خود است.تمرین گوش خود را با سلفژ انجام دهید. این یک راه عالی برای بهبود توانایی خود در تشخیص نت ها است.منبع : مقاله ی سلفژ چیست و چگونه می توانیم از آن در موسیقی استفاده کنیم؟ در سایت دنیای ساز