شاهنامه خوانی؛ قسمت سیزدهم

تو قسمت قبل دیدیم که خواب ضحاک تعبیر شد و افتاد دنبال فریدونی که هنوز به دنیا نیمده( ظاهرا تو عالم زر آشنا داره )و افسرده شد، نه غذا میخورد نه میخوابه خلاصه به قول مادربزرگ ها:قربونش برم یک پوست و استخون شده!و فقط قرص های ضد افسردگی میخوره و دیده شده از فرط افسردگی چندبار کنار منقل و سیخ یک پودر سفید رنگ را استعمال میکنه...! و روده درازی نکنم که منتظرید برای قسمت سیزدهم دوستان تخمه و آجیل و چیپس و پفک را اماده کنید که به قسمت های بزن بزن و مورد علاقه مرحوم بروسلی داریم میرسیم! (جهت شادی روح مرحومه مغفوره...جان؟ آها مرحوم مغفور کهنه گذشته جناب آقای بروسلی فرزند قدرت الله نوروزی اردبیلی فیک«!» اجماعا صلوات!) خب حالا دیگه...(مال منی!عشق منی و جان منی...!)اهم...اهم...و این هم قسمت سیزدهم! برمایه دایه فریدونبرآمد برین روزگار دراز/این روزگار بلند و نادخ بالاخره به پایان رسیدکشید اژدهافش به تنگی فراز/ضحاک به دست انداز و بدبختی رسیداز اینجا استاپ! اینجا داستان قل میخوره سمت فریدون و آقا و ننش! حالا شروع!خجسته فریدون ز مادر بزاد/ (خانم دکتر از تو اتاق عمل بیرون آمد و با خوشحالی گفت بچه پسره!)و مادر فریدون او را زایید!جهان را یکی دیگر آمد نهاد/نوبت به خوشی یکی دیگه رسید(عزیزم غیر مستقیم داره میگه فریدون تو چرا داری به درخت کاج کنار خونت فکر میکنی؟!)ببالید برسان سرو سهی/ خیلی خاص و خفن بزرگ شد و عین سرو قد بلند شد همی تافت زو فر شاهنشهی/ و از خدا فر شاهی گرفت(هنوز که شاه نشده!چجوری گرفت؟ پارتی بازی و این داستانا...؟)جهانجوی با فر جمشید بد/فریدون با فر(دست دوم) جمشید بود(نچ! فر شناس نبوده این جمشید فر ش درست و درمون نبود!)به کردار تابنده خورشید بود/رفتارش مثل خورشید درخشان بود!( آهنگ تو خودت نمره ی بیستی را بخاطر بیاورید!)جهان را چو باران به بایستگی/ فریدون مثل بارون مقبول بودروان را چو دانش به شایستگی/ و کله اش پر از دانش (از ساخت موشک کاغذی گرفته تا ساخت موشک های قاره پیما!)بسر بر همی گشت گردان سپهر/همین طور زمان گذشتشده رام با آفریدون به مهر/ فریدون با مهر و محبت بزرگ شد(آخی چه کیوت!)همان گاو کش نام بر مایه بود/همون که گاوی اسمش برمایه بود(پس ته مایع کی بود؟ تو مایعات هم تبعیض قائل میشن؟)ز گاوان ورا برترین پایه بودن/ از همه گاو ها رتبه بالاتری داشت بهترین بود(فکر کنم رتبه کنکورش زیر۱۰۰ باشه!)ز مادر جدا شد چو طاووس نر/ از مامان گاوی جدا شد ، مثل طاووس نر(یحتمل جراحی پلاستیک کرده!)بهر موی بر تازه رنگی دگر/ هر مویش یه رنگی داشت!(واکس مو هم زده، گاو پیشرفته ندیده بودیم که توفیقش بود دیدیم!)شده انجمن بر سرش بخردان/ همه پروفسور ها دور جمع شدند (و میگن: براوو، گریت، اووو!او هم در جواب میفرمایید:اوماااا)ستاره‌شناسان و هم موبدان/ ستاره شناسا و موبدا اومدن(ستاره شناسه لابد اومه از تو گاوه صورت فلکی در بیاره آخوندم اومده شیر متبرک را تست کنه!)که کس در جهان گاو چونان ندید/ کسی تو دنیا گاو اون شکلی ندید(مجددا جناب برمایه میفرماید:ماااا)نه از پیرسر کاردانان شنید/و نه کسی از گاوشناس ها شنیدزمین کرده ضحاک پر گفت و گوی/ تیتر همه خبر ها گشتن ضحاک به دنبال فریدون بودبه گرد جهان هم بدین جست و جوی/ دور جهان گشتند و گشتند (ولی فقط پاشون تاول زد و کرم ضدافتاب تموم کردن!)فریدون که بودش پدر آبتین/ پدر فریدون که آبتین بودشده تنگ بر آبتین بر زمین/ زمین و زمان براش تنگ شده بود(چرا انقدر تغییر سایز زمین و زمان زیاد شده؟)گریزان و از خویشتن گشته سیر/ فراری و از زندگی سیر شده بود(مصداق بارز دیگه نمیتونم ادامه بدم خدایا بسه دیگه!)برآویخت ناگاه بر کام شیر/یهو خودشو را تو دهن شیر پیدا کرد(نکته اخلاقی: به هنگام شنا مثل یه دست پاچلفتی بپا به مسیر دهن کوسه نیوفتی!)از آن روزبانان ناپاک مرد/ اون داروغه های نامردتنی چند روزی بدو باز خورد/ چند نفره ریختن سرشگرفتند و بردند بسته چو یوز/ قپونی کردن و بردند مثل یوز پلنگ زندانی!برو بر سر آورد ضحاک روز/ ضحاک همینجوری عشقی زد کشتش!(احتمالا تاثیرات پودر سفید ناخالصه که از موتوری تهیه شده!)خردمند مام فریدون چو دید/ مامان باهوش فریدون وقتی دیدکه بر جفت او بر چنان بد رسید/ که چه بلایی سر شوهرش اومدفرانک بدش نام و فرخنده بود/اسمش(مادر فریدون)فرانک بود و خوش قدم بود(فکر کنم فردوسی این همه رو نوشته بعد یادش افتاده عه اصن اسم مادر فریدون را نزاشتم اشکال نداره همین لا لو ها میچپونمش!)به مهر فریدون دل آگنده بود/دلش پر از مهر فریدون بودپر از داغ دل خستهٔ روزگار/ عزادار و زخم خورده از دنیا(خوراک پشت کامیون!)همی رفت پویان بدان مرغزار/رفت به سمت دشتکجا نامور گاو برمایه بود/ که اونجا برمایه زندگی میکردکه بایسته بر تنش پیرایه بود/که تنش پر از نقش و نگار بودبه پیش نگهبان آن مرغزار/ رفت پیش نگهبان دشتخروشید و بارید خون بر کنار/ کلی گریه کرد و ننه من غریبم بازی درآوردبدو گفت کاین کودک شیرخوار/ گفت:«(فین فین) این طفل صغیرمو ببینز من روزگاری بزنهار دار/ یه چند وقتی میدمش به تو( بچه مگه اسباب بازیه؟ میدمش به تو؟)پدروارش از مادر اندر پذیر/ مثل پدر براش باشوزین گاو نغزش بپرور به شیر/ و از این گاوه بهش شیر بده( خوش بحال فریدون!دیگه مادرش نمیتونه بگه شیرمو حلالت نمیکنم!)و گر باره خواهی روانم تراست/ اگه چیز ازم بخوای در خدمتتمگروگان کنم جان بدان کت هواست/ جونم میزارم تا هرچی بگی انجام بدمپرستندهٔ بیشه و گاو نغز/نگهبان دشت و گاو زیباچنین داد پاسخ بدان پاک مغز/ این جوابو به فرانک دادکه چون بنده در پیش فرزند تو/ که مثل نوکرم پیش بچه ات!(مهد کودک مفت به این میگن! خاله فتانه و خاله عسل و اینا چه صیغه ایه؟!)بباشم پرستندهٔ پند تو/ حرفت را گوش میدم باشهسه سالش همی داد زان گاو شیر/سه سال شیر گاو به فریدون داد( همینه که بچه میشه تانک!)هشیوار بیدار زنهارگیر/ نگهبان دشت هشیار و همیشه بیدار بودچو بگذشت ازان بر فریدون دو هشت/وقتی فریدون شونزده ساله شدز البرز کوه اندر آمد به دشت/ از کوه البرز به سمت دشت اومدبر مادر آمد پژوهید و گفت/ پیش مامانش اومد و از سر کنجکاوی گفتکه بگشای بر من نهان از نهفت/ که رازتو به من بگو مامانبگو مر مرا تا که بودم پدر/بگو بابام کی بودهکیم من ز تخم کدامین گهر/ من کی هستم و از نژاد کی هستم(من یه پرندم آرزو دارم یارم باشی تو!)چه گویم کیم بر سر انجمن/ میرم تو کوچه با بچه ها بازی میکنم بهشون چی بگم از خودم؟!یکی دانشی داستانم بزن/ داستان زندگیمو بگوفرانک بدو گفت کای نامجوی/ فرانک گفت که ای پسر شهرت طلبمبگویم ترا هر چه گفتی بگوی/ بهت جواب میدم هر چی میخوایو(ولی اول باید رخت چرک ها را بشوری!)تو بشناس کز مرز ایران زمین/تو اینو بدون که تو ایران یکی مرد بد نام او آبتین/ یک مردی بود به نام آبتینز تخم کیان بود و بیدار بود/ از نژاد آقازاده ها بود و هوشیار بودخردمند و گرد و بی‌آزار بود/ باهوش و پهلوان بود آزارش به سوسک های حمام هم نمیرسید( پس حامی حیواناتم بوده!)ز طهمورث گرد بودش نژاد/ نژادش از طهمورث بود(در قسمت های قبل پادشاهی طهمورث داشتیم همت کن برو بخون!)پدر بر پدر بر همی داشت یاد/ یاد نیاکانش را زنده نگه میداشتپدر بد ترا و مرا نیک شوی/ پدر تو بود و شوهر خوبی برای من بود(ظاهرا جنس شوهرش خوب بوده و گارانتی هم داشته!)نبد روز روشن مرا جز بدوی/ روزی بدون من نبودچنان بد که ضحاک جادوپرست/ اینجوری بود ضحاک جادوگراز ایران به جان تو یازید دست/ خواست تو رو بکشهازو من نهانت همی داشتم/ من تو را از اون پنهان کردمچه مایه به بد روز بگذاشتم/ که چه روز های بدی داشتمپدرت آن گرانمایه مرد جوان/ پدرت اون بزرگوار اون مرد جوون( اشک در چشمان فرانک جمع شده و آه میکشد، چون دیگر شوهری با آن جنس و مزایا در بازار پیدا نمیشود!)فدی کرده پیش تو روشن روان/ جون خودشو فدای تو کردابر کتف ضحاک جادو دو مار/ و بر کتف ضحاک دوتا مار (مگه فیلم هندیه؟!)برست و برآورد از ایران دمار/ به وجود آمد و دمار هرچی ایران و ایرانی هست را در آورداین قسمتم با سرگذشت عجیب فرانک، آبتین و فریدون تموم شد و قسمت بعد به ماردوش شدن ضحاک میرسیم!