دختر مال شماست

اصولا از مراسم‌های خواستگاری و پاتختی و بله برون و... اینجور چیزها خیلی خوشم نمیاد در حدی که روز پاتختی خواهرم، با دخترخاله‌ها رفتیم فشم و دورادور در جشن و پایکوبی همراهیشون کردیم.ولی خوب چون خواستگاری یکی از مراحل ازدواج هست و اگه توش شرکت‌ نمی‌کردم نمی‌تونستم ازدواج کنم ناچار در این مراسم شرکت کردم. ما سه تا خواهریم و من آخری هستم. کلا خونه ما سه نفر خواستگاری اومدن که به هر سه تاشون دختر دادیم. نه که خواستگار نداشته باشیمااااا. داشتیم یه عالمه.(ارواح عمه‌م) بابای من چون نظامی بود به قول خودش پسرها رو با یه نگاه می‌شناخت. این بود که دوماد اولیمون رو بی دلیل یه سال فرستاد دنبال نخود سیاه. گفت برو بزرگتر شدی بیا و اون رفت یه سال بزرگتر شد اومد. من‌که فرقی حس نکردم توش فقط یکم ریشش بلندتر شد. دوماد دومی رو ولی از لحظه اول دوست داشت طوری که تمام مدت خواستگاری کنارش نشسته بود و با عشق نگاهش می‌کرد(البته این رفتارها تو خانواده‌شون ارثیه بعدا میگم پدربزرگم چه حس عاشقانه و نگران کننده‌ای به حسین داشت).خلاصه خواهر وسطی به خاطر علاقه بابام به دوماد وسطیه دو هفته‌ای نامزد کرد و ۶ ماه بعد عروسی. و اما خواستگاری من. ما دو سالی باهم دوست بودیم. از اونجایی که برنامه‌های صداو سیما خیلی تاثیرگذاره و ما اون روزها یادگرفتیم که ازدواج اینترنتی چقدر بده و ممکنه بهمون آسیب بزنه کاملا اینترنتی باهم آشنا شدیم و ازدواج کردیم تا عبرتی بشیم برای جوونها که متاسفانه الگویی شدیم برای بچه‌های فامیل. طوری که‌تا هرکی به‌ بچه‌ش میگه این ازدواج‌ها آخر و عاقبت نداره همه بچه‌ها آخر و عاقبت ما رو یادآوری می‌کنن. شدیم اون زوجی که بچه‌ها تو سر پدر و مادر میزنن. اولش دوست معمولی بودیم بعد هی دوست‌تر شدیم اونقدر دوست‌ترتر شدیم که الان بچه‌مون یه ساله شه.پس هرکی بهتون گفت ما فقط دوست معمولی‌ایم بزنید تو گوشش. شاید شما ندونید چرا می‌زنید ولی اون می‌دونه چرا خورده یا لااقل بعدا میفهمه‌ چرا خورده.خواستگاری حسین از من از این مدل رمانتیکا که زانو بزنه غافلگیر کنه نبود. یه بار که با پدر دعوای والد فرزندی داشتیم زنگ زدم حسین‌ گفتم یا میای منو میگیری یا میام‌ میگیرمت. شما خودت رو بذار جای اون گردن شکسته که نشسته داره تخمه می‌خوره و فوتبال میبینه یهو یه تماس باهاش گرفته میشه و با تهدید بهش گفته میشه بیا منو بگیر. حالتش می‌تونه شبیه وقتی باشه که یه نفر زیر درخت در حال خوردن سیب هست که یه شیر بهش حمله میکه. یا باید پاشه در بره یا خودشو بزنه به مردن. که احتمالا حسین حوصله فرار نداشته.هیچی دیگه هفته بعد خونه‌مون بودن برای خواستگاری. یه همچین‌ جذبه‌ای دارم خلاصه. بابام تو جلسه اول اوکی داد. البته من نتونستم تو جلسه اول خودم رو خوب نشون بدم. رفته بودم قالب یخ قلبی خریده بودم که بندازم تو شربت که مثلا دلبری کنم ولی خوب اون تولید کننده بیشعور فکر نکرده بود باید یکم انعطاف به قالب بده که بشه اون قلبهای یخی رو ازش بیرون کشید. یه ذره با قالب یخه کشتی گرفتم دو سه تا سالتو بهش زدم فایده نداشت. مجبور شدم بکوبمش به کابینت که قالب شکست و یخها پخش زمین شد برداشتم شستمشون در حین شستن یکمش آب شد بیشتر شبیه آب نباتی بود که یه پیزرن کمی‌ میک زده و از طعمش خوشش نیومده. لعنت به کسی که اولین بار به ذهنش رسید آشپزخونه رو اپن کنه استرس مارو بیشتر. البته فک‌کنم این صحنه‌ها رو ندیدن که ما بهم رسیدیم شایدم چون دیدن رسیدیم نمی‌دونم. داشتم می‌گفتم بابام تو جلسه اول اوکی داد. یعنی اونا هنوز نگفته بودن چرا اومدن خونه‌مون و احتمالا در حال هضم قضیه قالب یخ بودن که بابام گفت:" دختر که مال خودتونه ما خیلی مراسم‌ نمی‌خوایم". بعد از اینکه رفتن مامانم با بابام دعوا کرد گفت:"مرد حسابی یه ذره کلاس میذاشتی فکر نکنن دخترمون مونده سرمون". بابام گفت: "از قدیم گفتن تنور تا داغه بچسبون".( حالا اینکه من در این مثل کجا بودم و به کجا چسبیدم رو نمیدونم دقیقا).مامانم گفت:" این پسره کار نداره. میذاشتی یکی دوبار بیان ببینیم کی هستن اصلا." بابام گفت: "این بیکار نمی‌مونه مگه دستاشو ندیدی؟با یه جعبه ابزارم‌ می‌تونه خرجش رو دربیاره" (من هرچی فکر کردم‌ چیز‌ خاصی تو دستای حسین یادم نمیومد. نمیدونم بابام تو پنج دقیقه چی دیده تو دستش). مامانم:"گفت‌خوب نظر خود بهارو نمیپرسی؟؟" منم که اصلا رغبتی به ازدواج نداشتم گفتم:"حالا بیشتر بشناسیم همو". تو نگاه همه اعضای خانواده یه ارواح عمه‌ت خاصی موجی میزد. جلسه دوم بحث مهریه شد. اونا گفتن فلان قدر سکه بابام‌ می‌گفت: "بیخیال زیاده. کمش کنید." هی اونا اصرار بابام انکار. مامانم یه جور بابام رو نگاه می‌کرد انگار دوست داشت با درب رب سرش رو ببره.‌منم یه جور به حسین‌ نگاه می‌کردم یعنی اگه یه دونه کم کنید اون یه دونه رو تو حلقت فرو می‌کنم.هیچی دیگه حسین اینا کلی خواهش و تمنا کردن بابام رضایت داد به اون مقدار. کلا خانواده ما به تحقیقات قبل از ازدواج اعتقادی ندارن. جدی‌ترین تحقیقی که بود سر خواهر بزرگه‌بود که مامانم و خواهرم رفتن مثلا تحقیقات.از دور رفتن خونه‌شون رو دیدن و همین که دیدن پدربزرگش داره از در میاد بیرون فرار کردن. سر خواهر وسطی هی مادر داماد گفت:" بیاید ببینید ما بالای درخت زندگی می‌کنیم کجاییم‌ آخه و ما فقط لبخند می‌زدیم. سر منم که همون دستهای حسین مهم‌ترین‌ حرکت بابام در جهت شناخت این خانواده بود.خداروشکر شانسی شانسی و یلخی‌گونه این ازدواج‌ها بد از آب درنیومد.فلذا شمام زیاد سخت نگیرید.