دوستت دارم ... مراقب خودت باش...

خیلی وقت بود که به ویرگول سرنزده بودم ...دلم واسه تلق و تولوقِ صدای کیبوردم تنگ شده بود ...دلم واسه گذاشتن سه تاقطه پایان همه ی جمله هام تنگ شده بود ...میدونی ؟ ...من تعجب میکنم ...تعجب میکنم که چطوری ممکنه که من یکهو از خودم بعضی وقتا اینطوری فاصله بگیرم ... نه اینکه بگم کلا از خودم دور میشم ... ولی مثلا میام نوشتن رو میذارم کنار یه مدت در حالیکه ...میدونی ؟ ... ما ها خیلی هدف ها تا حالا توی سرمون پروروندیم ... من خیلی هدفا و خیلی رویا ها توی سرم داشتم و هنوز هم دارم ... ولی .... ولی چرا باید بخاطر یه سری چیز ها که وارد زندگیم میشه و نمیدونم والا حالا خوب یا بدش رو کاری ندارم ( مثلا درس و کنکور که نمیگم چیز بدی هستن ) کارایی که همیشه توی رویام بوده رو کنار بذارم ... اما خب یه بحث دیگه هم هست ... من هروقت از نوشتن فاصله میگیرم بعدا که برمیگردم سمتش می بینم که چقدر باید قدرش رو بیشتر بدونم ... چقدر بهش بی محلی کردم در حالیکه اون همیشه به من کلی توجه میکنه هر وقت میرم سراغش ... آدما یه سری کار ها رو خیلی دوست دارن ... خیلی خیلی ... بعضی از ما نوجوونا واقعا عاشق یه سری کار ها هستیم و دلمون میخواد توی زندگیمون داشته باشیم ... درسته ... میتونم ... و حتی شاید باید ... الان بگم که توصیه م به نوجوونا اینه که دست از رویاشون برندارن و همیشه دوست داشتنش رو ( اگر واقعی هست و حتی شاید اگر دلشون میخواد دوستش داشته باشن ) ادامه بدهند ...ولی نه ... اینجوری بهم حال نمیده ... از این حرفا خیلی زیاد شنیدم ... حرفای جدید میخوام با خودم بزنم ... میخوام به خودم بگم ... برای خودم بنویسم ... برای خودم یه خورده توصیه داشته باشم و حواسم باشه که حال خودم رو همیشه هم حتی اگر نشد در اکثر اوقات خوب نگهدارم ... باید به خودم بیشتر برسم ... یه خورده مو های پریشونِ روانم رو شونه بزنم ...یه خورده آب به دست و روی حالم بزنم ... یه خورده جارو کنم ذهنم رو و بیام گردوگیری کنم که همه چیز دوباره برق بزنه ... یکم خودم رو با تمام وجود توی قلبم حس کنم ... باید به خودم افتخار کنم ... باید به خودم حس خوبی بدم ... باید به خودم جایزه بدم و محکم بغل کنم خودم رو ... زمانی که می بینم بدِ هیچکس رو توی این دنیا نمیخوام ... زمانی که میبینم برام خیلی مهمه اگر کسی از بچه های کلاسمون داره توی کلاس با حرفای بچه ها آسیب میبینه ... وقتی میبینم دلم میخواد که اگر کسی ناراحته کمکش کنم و تا وقتی نتونستم براش کاری کنم آروم نمیگیرم ... ممنونم ازت ... ممنونم که سعی کردی مهربون باشی ... میدونم ... شاید بعضی وقت ها خطا هایی داشتی ... همه ممکنه داشته باشن ... البته ملاکِ من همه نیست .... ولی میخوام در کل بهت بگم با وجود تموم کارایی که کردی ، تمام اشتباهاتی که مرتکب شدی و با وجود تک تک لحظه هایی که با هم زندگی کردیم .... حالا چه خوب چه بد ... من بازم ... دوستت دارم ... دوستت دارم چون ...راستش دلیل برای دوست داشتنت که خیلی دارم ... ولی این رو بدون که تو آدم خوبی هستی ... تو آدم مهربونی هستی ... دلت نمیخواد هیچوقت کسی رو ناراحت کنی ... پسر ... من بهت افتخار میکنم ... یه موقع ... یه جایی ... حتی همین الان ... اگر حس کردی کسی رو نداری یه چیز رو بدون ... اون هم اینه که تو ... من رو داری .. تو خدامون رو داری ... تو خدامون رو داری ... تو خدامون رو داری ... تو خدامون رو داری ... تو خدامون رو داری ... تو خدامون رو داری.... تو این کیبوردت رو داری که میتونی بعد از چند وقت بیای و باهاش خاطره بازی کنی ... خلاصه که پرچمت رو میخوام ببرم بالا واسه همین دستم رو بگیر ... اگر جایی حس کردی زندگی کردن داره سخت میشه شل نزن ... برو پناه ببر به عشقت ... به عشقی که نسبت به رویاهات داری ... به عشقی که نسبت به خدا داری.... به عشقی که نسبت به زندگی کردن داری ... به عشقی که نسبت به نوشتن داری .... پسر... من ... خیلی دوستت دارم ... مراقب خودت باش ... از طرف دوستی که خیلی بهت نزدیک بود و دید بهش نیاز داری واسه همین یه نامه خواست برات بنویسه و بفرستت سراغ ویرگول که حالت جا بیاد .....تو .... آدم خوبی هستی ... یه توصیه ای بهت میکنم ... توصیه ای که کافیه واسه خوشبخت زندگی کردن ... توی بغل خدات باش ... توی بغل خودت باش... چون تهش تویی و اون و کارایی که کردی ... الانشم همینطوره ... گول اینجا رو نخور ... این چیزا ممکنه گولت بزنه و صدرد در صد خیلی وقتا میزنه ... ولی تو از ارزشات دور نشو ... تو بمون ... به جانِ امیرمعین باهات خیلی حال میکنم .... قول میدم بهت که دوباره یه یا علی میگم و سعی میکنم زندگیت رو بهتر کنم ... قول ... ممنونم ...ممنون...پ.ن : آخیشششششش ... چقدرررررر حس خوبی بهم داد این نوشتن ... آخ جون ... خدایا دمت گرم که نورِ چراغات همیشه همونجایی میفته که میدونی اگر برم سمتش به چیزایی خوبی میرسم ... به خودم ... به حقیقتم ... به رسالتم توی این زمین .... و به ... آرامشی که لایقش هستم ...