مصاحبه مکتوب با دكتر شهرام خزایی

۱_ بنظر شما تاثیر تعهدنامه‌ی عدم تقلب در رعایت اخلاق بیشتر است یا تنزل جایگاه عهد بستن؟ آیا اینکه تنها دانشجویان تعهد بدهند و به استادان توصیه نامه فرستاده شود، کفایت میکند؟من با اصل گرفتن تعهدنامه‌ موافق هستم هر چند واقعا تضمینی برای پایبندی به آن وجود ندارد. اداره آموزش توصیه‌های مناسبی را به اساتید ارائه کرده بود، اما به نظر من جا داشت که روی مصاحبه شفاهی تاکید بیشتری می‌کرد. درست است که امکان مصاحبه شفاهی با همه دانشجویان یک کلاس ممکن است میسر نباشد، اما مصاحبه شفاهی استاد یا دستیاران با درصدی از دانشجویان می‌تواند نه تنها به یک عامل بازدارنده در عهد شکنی تبدیل شود بلکه فرصتی فراهم کنند که از دانشجویان ارزیابی دقیق‌تری به عمل آید. ممکن است مساله‌ی استرس‌زا بودن مصاحبه شفاهی، دلیل پررنگ نکردن این امکان (که از حقوق استاد است) بوده باشد. اما با توجه به اینکه دانشجویان در موقعیت‌های مختلف زندگی با مصاحبه و ارائه‌های شفاهی روبرو می‌شوند، باعث افزایش مهارت دانشجویان در این زمینه می‌شود.۲_ با توجه به محدودیت‌های ایجاد شده توسط کرونا و تغییر شیوه‌ی آموزش، آیا شما تغییری در نوع ارزیابی دانشجویان در دروس خود اعمال کرده‌اید؟ منظور از تغییر نوع ارزیابی به این صورت است که مثلا زمانی استادی در امتحاناتش حل مسئله‌ی دانشجویان را می‌سنجد و ممکن است با تغییر نگاه، به جای آن میزان فهم دانشجویان را بسنجد.من در ترمی که گذشت، در هر دو درسی که داشتم (یکی با ۲۶ و دیگری با ۵ دانشجو)، از مصاحبه شفاهی استفاده کردم که برای خودم تجربه جالبی بود. طبق نظرسنجی که پس از آزمون نهایی از دانشجویان انجام دادم، ۵۴ درصد آنان اظهار کردند که برای آنها نیز تجربه جالبی بوده است و ۵۵ درصد نیز اعلام کردند که استرس کم یا متوسطی داشته‌اند. البته برای هر یک از دو درس تمهیدات دیگری نیز برای تطبیق با شرایط کرونایی در نظر گرفتم. برای درس ۲۶ نفره که یک درس نسبتا استاندارد بود، با برگزاری آزمونک‌ها، تمرین‌ها و نظرسنجی‌های مستمر، سعی می‌کردم که از همراهی دانشجویان با درس مطمئن شوم. گرچه حجم تمرین‌ها و آزمونک‌ها بیشتر از ترم‌های حضوری بود، طبق نظرسنجی ۷۶ درصد دانشجویان آن را معقول و/یا ضروری تشخیص دادند. برای درس دیگر که بیشتر جنبه تحقیقاتی داشت (و مشترکا با یکی از همکاران ارائه شده بود)، درصد بسیار زیادی از نمره را به پروژه‌ها و مسأله‌هایی که تحقیقاتی یا شبه‌تحقیقاتی بود اختصاص دادیم.۳_ آیا با تصمیم معاونت آموزشی برای ارزیابی نمره از ۰ تا ۲۰ موافق هستید؟ بنظر شما اعتبار دانشگاه اهمیت بیشتری دارد، یا رعایت عدالت آموزشی؟شخصا فکر می‌کنم که تصمیم جمعی معاونت آموزشی برای ارزیابی نمره از ۰ تا ۲۰، صرفا برای درس‌های با جمعیت کم و متوسط (مثلا زیر ۵۰ نفر) تصمیم مناسبی است؛ هر چند نمره کیفی از نظر من انتخاب مناسب‌تری می‌توانست باشد. برای درس‌های با جمعیت بیشتر و بالاخص دروس پرجمعیت دانشکده‌های علوم پایه، و با توجه به حواشی به وجود آمده، به هیچ‌وجه اینگونه ارزشیابی را مناسب و عادلانه نمی‌دانم؛ حتی برای این دروس، به جای ارزشیابی کیفی، من فکر می‌کنم ارسال نمره P/F می‌توانست گزینه موجه‌تری باشد. در هر صورت تصمیم معاونت محترم آموزشی یک تصمیم شورایی است (که من هم عضوی از آن بودم) و باید به آن احترام گذاشت. ۴_ جدای از این شرایط ویژه، به نظر شما نیاز هست تا نوع ارزیابی در دانشگاه‌های ما تغییر کند یا همین شیوه نمره دهی عددی مناسب است؟در کل من موافق جایگزینی ارزشیابی کیفی به جای سیستم فعلی ارزشیابی حتی در شرایط عادی هستم. اگر تصمیم جمعی معاونت آموزشی به گونه‌ی دیگری می‌بود می‌توانستم امیدوار باشم که در آینده این اتفاق بیافتد. اما با تصمیم گرفته شده چندان خوشبین به پیشروی به این سو نیستم.