وصیت‌نامه شهید محمد میمندی

?شهید محمد میمندی، ۳۰ شهریور ۱۳۴۴ در شهر بابک، روستای زین الدین و در شب عید مبعث بدنیا آمد. بعد از پایان تحصیلات متوسطه، در رشته مهندسی مواد دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ۲۲ دی ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه و عملیات کربلای ۵ به فیض عظیم شهادت نایل آمد.◼ متن وصیت‌نامهبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمافوض امری الی الله ان الله بصیر بالعبادشکر خدای را که لیاقت حضور در این فضای معنوی را به ما عطا کرد.بار الها، تو را شکر می‌کنم از اینکه دنیای مادی را با آن همه رنگ و جلوه هایش در نظرم بی اهمیت ساختی و به من فهماندی که شیرینی زندگی درجای دیگری نهفته است و یا آنکه ضعیف بودم و توان حرکت کردن به سویت را نداشتم، حرکتم دادی و در مسیر انداختی.پروردگارا اگر ارحم الراحمین نبودی به کجا پناه می بردیم؟خداوندا، زبان دعا کردن هم نداریم؛ بهتر است رو به معصومین آوریم، ببینیم امام سجاد (ع) با آن همه طهارت و عصمت چگونه خود را در مقابل عظمت خداوند مقصر می‌داند، و از اینجا حساب خود را بریم و من، ای خدای من، بندۀ توام که او را بدان امر فرمودی.اینک منم ای پروردگار بنده‌ای که در پیشگاهت افتاده. منم آنکه خطاها پشتش را سنگین کرده و منم آنکه گناهان عمرش را به سر رسانده و منم آنکه با نادانی، نافرمانی تو را کرده و حال آنکه تو شایسته نافرمانی او نبودی.آیا تو خدای من به هر که تو را بخواند رحم کننده‌ای تا در دعا بکوشم؟ یا هر که را در پیشگاهت گریه کند آمرزنده ای تا درگریه بشتابم؟ یا هر که را از خواری در درگاهت روی خود را بخاک مالد بخشنده‌ای؟ یا هر که را که توکل از فقر و بی چیزی به تو شکوه کند بی نیاز کننده‌ای؟بار خدایا، نومید مکن کسی را که جز تو بخشنده‌ای نمی‌یابد. و خوار مکن کسی را که از تو به کسی جز تو بی نیاز نمی‌گردد.ای خدای من، سپاس تُراست(تو را است) که چه بسیار، عیب مرا پوشاندی و رسوایم نکردی و چه بسیار، گناه مرا پنهان نمودی و معروفم ننمودی.ای خدای من اگر در پیشگاه تو بگریم تا پلک‌های چشمم بیفتد و به آواز بلند بنالم تا صدایم قطع گردد، و در برابر تو بایستم تا پاهایم ورم کند و برای تو رکوع کنم تا استخوان پشتم از جا کنده شود، و تو را سجده نمایم تا این که سیاهی چشمم پنهان شود و همهٔ عمر، خاک زمین بخورم و تا پایان زندگی، آب خاکسترآلود بنوشم، و در بین اینها به ذکر تو گویا باشم تا زبانم کند شود، سپس از شرمندگی از تو چشم به اطراف آسمان نیندازم، با این رفتارها سزاوار از بین بردن گناهی از گناهانم نمی‌گردم.بار خدایا، مرا از گناهان نگهدار، و نیکی بازگشت از گناه را روزیام فرموده به توبه پاکم گردان، و شیرینی آمرزش را به من بچشان…امت قهرمان،برادران و خواهران مسلمان، بیایید تا زندگی حضرت رسول (ص) و ائمه سلام ا… علیها را سرمشق زندگی قرار دهیم، اگر اینگونه باشیم خدا از ما راضی است و “قصارالدنیا مزرعه الاخره” را در گوش داشته باشیم. متاسفانه با اینکه خود را مسلمان و شیعه می‌نامیم چقدر از خط آنها دور هستیم. یا نه شاید هم دور نباشیم قضاوت با خودمان است و ما هستیم که باید خود را در مسیر آنها قرار دهیم واگر نقص مشاهده می‌کنیم برطرف نمائیم.آنگاه ائمۀ اطهار سلام الله علیها بر جامعۀ ما به عنوان پیروان خود افتخار می‌کند که بدحجابی و بی‌حجابی مفهومی نداشته باشد، تهمت و غیبت از اجتماع ریشه کن شده باشد و ... . پس برادر یا خواهر، باید از فرد شروع کنیم. من و تو و او است که ما می‌شویم، و تک تک افراد هستند که جامعه را می‌سازند. نباید تابع فرهنگ و سنن منحط جامعه شد. ضرب المثل «خواهی نشوی رسوا، هم‌رنگ جماعت شو» را باید دور انداخت و رسوایی آخرت را به رسوایی دنیا نباید فروخت زیرا که منزل اصلی آنجاست و انسان عاقل به فکر آخرت است، نه به فکر زندگی موقت فریبندۀ دنیوی.بایستی ملاک حرکات و افعال خود اسلام را قرار دهیم و خودمان را با آن ترازو بسنجیم که در آن صورت جامعه به زیباترین شکل خود یعنی جامعه اسلامی می رسد.جوانان عزیز، نقش اساسی این تحول به دوش شما خواهد بود و شمائید که آینده سازان انقلاب هستید. در همین جا شما را به شرکت در جنگ تحمیلی و مبارزه علیه استکبار دعوت می‌کنم. جبهه هاست که محل مبارزه با دشمن درون و برون است. در اینجا شما علاوه بر اینکه اسلحه بدست گرفته اید و دشمن اسلام را هدف قرار می‌دهید می‌توانید از معنویات والای جبهه و از نورانیت افرادی که مدتهاست در اینجا با خداث خود پیمان بسته اند فیض ببرید.دانشجویان عزیز را هم به وحدت که تنها رمز موفقیت است دعوت می‌کنم. مبادا به علت انشعابات جزئی خطوط فکری همدیگر را بکوبید و بدنبال آن زمینه رشد خطوط مخالف اسلام را فراهم سازید که در آن صورت در مقابل خون های شهدا مدیون هستید. شمائید که مسئولیت های فردای مملک برعهده تان است، سعی کنید ساده زندگی کنید و به فکر محرومین جامعه هم باشید.پدر و مادر بزرگوارم، می دانم حق زیادی بر من دارید که نتوانسته‌ام از عهده گوشه ای از آن برایم. اما امیدوارم با شهادت خود بتوانم خدمتی برای شما انجام دهم. و مطمئن باشید از حق شفاعت خود استفاده خواهم کرد. اما شما سعی کنید که در این دنیا نیز اجر خود را ضایع نکنید. و انتظار دارم که راه امام را طی کنید مبادا در اثر ناراحتی سخنی ناشایسه زده شود که روحم آرام نیست.با این سخن نمی‌خواهم بگویم که اشک نریزید بلکه این حق مسلم هر خانواده‌ای است و بخوبی درک می‌کنم سنگینی از دست دادن فرزند را. در این مورد فقط بگویم تمام گریه ها وزاری‌ها باید عقلانی و برای خدا باشد نه از روی احساسات و هوی.و از اینکه مرا تربیت صحیح اسلامی نمودید به گونه ای که در خط وصال به الله قرار گرفتم و هم اکنون خداوند این فیض عظمی را نصیبم ساخته، بسیار ممنوع و سپاسگذارم. اجرکم الی الله، امیدوارم حلالم کنید.همچنین شما خواهران وبرادران عزیزم، از اینکه نتوانسته ام حق برادریتان را ادا کنم بسیار عذر می‌خواهم. امیدوارم با شهادتم خداوند چشمه های حکمت و عرفان را برایتان روانه سازد.مطمئن هستم نظر خداوند برای شما بیشتر خواهد بود. شما که نسل آینده و امید انقلاب و اسلام هستید سعی کنید اسلام را بیشتر بشناسید و معیار اصلی در زندگی قرار دهید، ان‌شاالله تعالی.همچنین عموها که جایشان در بهشت جاودانه باد و دیگر اقوام وآشنایان و دوستان که به هر نحوی به ما حق دارند، ما را حلال کنند. و اگر از حقیر تندی و یا هر عمل ناشاسیتی دیده اند به بزرگواری خویش ببخشند. ان‌شا الله خداوند شما را از بخشودگان خویش قرار دهد.بدهی و طلب‌ها را در برگی جدا نوشته‌ام. در پایان ضمن آرزوی توفیقات الهی از همه التماس دعا دارم.و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.⬛@sut_kongere_shohada⬛