شاهنامه خوانی؛قسمت نهم

تو دو قسمت قبل که باهم منتشر کردم دیدیم که داستان یهو ایران را ول کرد رفت سمت سرزمین اعراب و داستان کشته شدن شاه اعراب (مرداس )به دست پسرش ضحاک و همکاری ضحاک با شیطان را دیدیم ! و حالا شیطان نقشه دیگری واسه ضحاک داره یادتونه که تو قسمت شش جمشید گفتن من خدام و این داستانا(نخوندی نگو یادم نیس!) حالا داستان فر میخوره سمت ایران و حالا...خانم ها و اقایان این شما و این قسمت نهم دادادام!جمشید در حال نصف شدن!از آن پس برآمد ز ایران خروش/از اون به بعد ایران افتاد رو دور بدبختیپدید آمد از هر سویی جنگ و جوش/ از هر وری جنگ و بدبختی دیده میشد سیه گشت رخشنده روز سپید/روز روشن و افتابی عین قیر سیاه شدگسستند پیوند از جمّشید/هر چی قول و سند وفاداری به جمشید داشتن را ول کردن بر او تیره شد فرّهٔ ایزدی/ فره شاهیش سیاه شد(یعنی تاریخ مصرفش گذشت)به کژی گرایید و نابخردی/ رو به بی عقلی گذاشت مشنگ بازی در اوردپدید آمد از هر سویی خسروی/هر کور و کچلی پیدا میشد میزد تو سر یه بدبختی و میگفت من شاهم!یکی نامجویی ز هر پهلُوی/ یا هر سرداری از هر لشکریسپه کرده و جنگ را ساخته/سپاه جمع میکرد و جنگ راه مینداخت(صرفا جهت حال و حول و دست گرمی!)دل از مهر جمشید پرداخته/هر کی اسم جمشید میشنید عق میزد!یکایک ز ایران برآمد سپاه/ سپاه دونه دونه باهمسوی تازیان برگفتند راه/ همه لشکر بساطو جمع کردن رفتن سمت عربا(آهنگ مینیون ها را بخاطر بیاورید)شنودند کان‌جا یکی مهتر است/ بیست و سی و بی بی سی و...همه خبر دادند که یک کله گنده ایهپر از هول شاه اژدها پیکر است/یه شاه پر ابهت و ترسناک (کله کچل ارتشی ریش بلند داعشی) و قوی استسواران ایران همه شاه‌جوی/ ارتش ایران همشون دنبال شاه جدید بودن!(عین مینیون ها!)نهادند یک‌سر به ضحاک روی/ همه فرمون اسبو کج کردند به سمت ضحاکبه شاهی بر او آفرین خواندند/ کلی پاچه خاری کردن که شاه فقط تویی شیر اداتو در میاره،به مولا تا صب تعصبتو میکشیم!و...ورا شاه ایران زمین خواندند/ و او را شاه ایران کردنکی اژدهافش بیامد چو باد/ اونم از خدا خواسته عین قاطر توربو امد ایران!به ایران زمین تاج بر سر نهاد/ تو ایران تاج را سرش گذاشت(و در خفا اهنگ باباکرم گذاشت و قر داد)از ایران و از تازیان لشکری/هم از ایران هم از سرزمین اعراب لشکر جمع کردگزین کرد گرد از همه کشوری/ و از هرکشوری چندتا لشکر گلچین کرد و سفارش داد بیارن درب منزل!سوی تخت جمشید بنهاد روی/ رفت سمت تخت جمشید(نه اونی که تو استان فارسه!قصرجمشید)چو انگشتری کرد گیتی بروی/ و جهان واسش عین انگشتر شد (یعنی هرکاری میخواستن میتونستن با دنیا بکنن)چو جمشید را بخت شد کندرو/ وقتی جمشید بختش پرید!به تنگ اندر آمد جهاندار نو/ و دنیا واسش زهرمار شدبرفت و بدو داد تخت و کلاه/بار و بندیل بست و تخت و کلاه و کلید قصر را داد به ضحاک و در رفتبزرگی و دیهیم و گنج و سپاه/ اون همه زندگی لاکچری راچو صد سالش اندر جهان کس ندید/تا صدسال کسی تو دنیا او را ندیدبر او نام شاهی و او ناپدید/ولی بعدش نام او را حتی تو در توالت عمومی هم پیدا نمیشد!صدم سال روزی به دریای چین/ سال صدم یه روز توی دریا چین(اقیانوس هند)پدید آمد آن شاه ناپاک دین/ اون شاه بی دین و ایمون(جمشید) پیداش شدنهان گشته بود از بد اژدها/ و از دست ضحاک(اژدها) تا الان قایم شده بود(قایم موشک شاهانه بازی میکنن!؟اقا منم راه میدین؟)نیامد به فرجام هم ز او رها/ اما آخرش گیر ضحاک افتاد(یعنی ضحاک سک سک کرد؟)چو ضحاکش آورد ناگه به چنگ/ ضحاک یهو گرفتش یکایک ندادش زمانی درنگ/ یه لحظه هم امونش نداد به ارّه‌ش سراسر به دو نیم کرد/ با اره خیلی شیک و مجلسی جمشید را به دابل جمشید تبدیل کرد!جهان را از او پاک بی‌بیم کرد/ جهانو از دست او بی ترس کرد(تا مبادا شیطونه گول بزنه جمشیدو و هوس لشکرکشی کنه)شد آن تخت شاهی و آن دستگاه/ ان تخت و تاج و شاهیش فیشت!نابود شدحالا! فردوسی اینجا از زبون خودش نصیحتاشو شروع میکنه و دیگه اینجا داستان تمومه (کجا؟کجا؟فردوسی بدبخت این همه داستان گفت تا به نصایحش رسیدی در میری؟) اینجا درباره کوتاهی زندگی دنیا و نافرجامیش کلی حرف میزنه و میگه اونی که این همه شاه بود ناکار شد تو که دیگه کلات پس معرکس!زمانه ربودش چو بیجاده کاه/ روزگار جون اونم گرفت مثل یکدونه کاه از او بیش بر تخت شاهی که بود/کی از اون بیشتر شاه بودبر آن رنج بردن چه آمدش سود/ اون کارای خوبی و اون رنج سختی ها چه فایده داشت(اخه نونت کم بود؟ ابت کم بود؟خدا شدنت چی بود مثل بچه ادم شاهیتو میکردی دیگه!)گذشته بر او سالیان هفتصد/هفت صد سالی که عمر کردپدید آوریده همه نیک و بد/ از هر خوبی بدی یک شاهکار گذاشته بودچه باید همه زندگانی دراز/ چرا زندگی این همه باید طولانیییی باشه؟(همین جمشید خودمون دوسال پیش اگه مرده بود ضحاک تو خوابم پادشاهی ایرانو نمیدید!)چو گیتی نخواهد گشادنت راز/وقتی تقدیر نمیخواد یه چیزایی را نشونت بده(معمولا تقدیر تو کار غافلگیر کردن افراده!)همی پروراندت با شهد و نوش/ تو رو با ناز و نعمت بزرگ میکنه تا از فکر اون چیزایی که نمیخواد بدونی دور کنه(تا غافلگیرانه غافلگیر شی)جز آواز نرمت نیاید به گوش/ جز از صداهای خوب و خوبی به گوشت نمیرسه(فعلا که بنظر همه چی اوکیه)یکایک چو گیتی که گسترد مهر/ هی تو را با خوبیش میپرورونه نخواهد نمودن به بد نیز چهر/ نمیخواد روی بدشو نشونت بده( داره کم کم واست نقشه میریزه)بدو شاد باشی و نازی بدوی/ از جهان خوش باشی و با اون حال میکنی و ناز میکنی همان راز دل را گشایی بدوی/و راز دلتو به اون بگییکی نغز بازی برون آورد/و وقتی اینکار را کرد میکنی و تو را از فرش به عرش نشوند کاری میکنه که «در اوج خداحافظی کنی!»(اصطالحا مچالت میکنه صاف پرتت میکنه تو زباله دان تاریخ)به دلت اندرون درد و خون آورد/ توی دلت ناراحتی درد و خون میارهدلم سیر شد زین سرای سپنج/ جوری که بگی از این دنیای کوفتی خستم(خوراک نوشته پشت وانته!)خدایا مرا زود بِرْهان ز رنج/ و خدایا منو از این دنیا راحت کن!(دادا دوات سیانوره!)دیدیم به چه شکل و غم انگیزی این قسمت تمام شد و من هر چی فشاررررر اوردم اینجوری طنز شد و اگه زیادی جدی شد منو ببخشین دیگه از این بیشتر مخم ارور میده!قسمت بعد به سراغ شاهی ضحاک میریم و میفهمیم که چطور شیطون با لباس...خیاط؟بنا؟وزیر؟ اگه گفتی؟! میاد و ضحاک را بار دیگه گول میزنه پس تا قسمت بعد خدا...چیز قلب و نظر فراموش نشه.خدا...چیز باتشکر از فردوسی تا دیدار...فحشم ندید تو نظرا عیبهخدافظ