?خانه ای پوشالی, ریشه های تحریم وزیر امورخارجه ایران چه بود؟ پروژه ای بنام تباهی ...

?خانه ای پوشالی پس از فروکش کردن احساسات باید فضا را از غبار تهی کرد و شعار نداد تا بتوان بهتر ماجرای تحریم ظریف را بررسی کرد.در این نوشته ابتدا چند اتفاق تاریخی را بصورت "سکانس" مینویسم .در تعریف سکانس آمده :سکانس از تعدادی نما و صحنه ترکیب می‌شود و یک واحد روایتی را با شروع و نقطه اوج و نتیجه نهایی به وجود می‌آورد.سکانس اول,مذاکرات محرمانه عمان:کمی به عقب برمیگردیم به دوره احمدینژاد و مذاکرات محرمانه عمان که علی اکبر صالحی وزیر وقت امورخارجه نامه طرف امریکایی را به جناب حجازی از مسئولان بیت رهبری میرساند و ماجرای برجام استارت میخورد.علی اکبر صالحی در رابطه با مذاکراتش در کمیسیون بررسی برجام توضیحات کاملی را ارائه داد.صالحی :من نامه را به آقای حجازی دادم و ایشان گفتند که نامه را به آقای ولایتی بدهید. من نامه را به آقای ولایتی رساندم. چندی بعد که رهبری در جریان قرار گرفتند خدمتشان رفتم. از ایشان کسب تکلیف کردم. رهبری گفتند که فقط در مسئله هسته ای حق مذاکره دارید. گفتند که مذاکره در سطح شما( وزیر وقت ایشان بود )نباشد.قرار شد که با مراکز تصیم گیر هماهنگی لازم را ایجاد کنیم. درهماهنگی ها گیر کردیم و عزیزان نظرات خودشان را داشتند.اولین مذاکره سال 91 انجام شد.دو جلسه برگزار شد و نوبت به جلسه سوم شد که رهبر دستور توقف دادند. آستانه انتخابات خودمان بود. از دفتر رهبری تماس گرفتند که نظر رهبر این است که صبر کنید تا انتخابات انجام شود. از زمان انتخاب تا تنفیذ یک ماه بود که ایشان کمیته هایی را ایجاد کرده بودند.ظریف در کمیته سیاسی بود. عراقچی با بنده هم بودیم که گفتم بروید آقای ظریف و دوستان را در جریان قرار بگذارید و من نیز با نامه ای همراه با اسناد خدمت آقای روحانی رئیس جمهور جدید رفتیم.این صحبت ها نشان از مداخله مستقیم رهبر در فرایند سیاست خارجی کشور داشته و دارد و نظر نهایی را میدهد.ولایتی در سخنرانی های مختلف اذعان کرده است که رهبری خط و مشی سیاست خارجی در ایران را تعیین میکند . پس میتوان نتیجه گرفت وزیر امورخارجه یک سخنگوست و صرفا مسئولیت بسیار محدودی دارد و در حد یک پیام رسان منطقه ای کسر جایگاه شده است.سکانس دوم , مشاور بین الملل رهبر ایران :پس از انتخابات سال 96 و انتخاب مجدد روحانی بعنوان رییس جمهور ایران , دولت دوم روحانی وارد معامله پشت پرده با رای مردم شد از جمله در سیاست خارجی که اروپا و امریکا را در اختیار گرفت و بحث خاورمیانه و نگاه به شرق را به حاکمیت و هسته سخت قدرت واگذار کرد.این موضوع زمانی برجسته شد که سفرهای منطقه ای ولایتی بسیار پر رنگ شد.سفر های متعدد به روسیه, لبنان و سوریه که استعفای سعد حریری اوج این موضوع بود. ولایتی در بحث انتخابات کردستان عراق نیز موضع گیری سختی راجع به بارزانی داشت.ولایتی همچنین تاکید ویژه ای بر جایگاه روسیه در سیاست خارجی جمهوری اسلامی دارد. ولایتی در واکنش به اعمال تحریم های جدید توسط امریکا می گوید، ایران می تواند با روابط خود با چین و روسیه و برخی کشورهای اروپایی مسائل خود را پیش ببرد.بهمین منظور ولایتی در تیرماه سال 97 به روسیه سفر ویژه ای انجام داد که حامل پیام رهبر ایران به پوتین بود.صداوسیما پای کار امد و از دستاوردهای سفر ولایتی حکایت ها سرایید.در این سفر بود که ولایتی ادعا کرد روسیه اماده است 50 میلیارد دلار در صنایع نفت و گاز ایران سرمایه گذاری کند.چیزی که به حقیقت نپیوست و حتی خودروسازی لادا به ایران وارد نشد.در این دیدار ها ظریف بزرگترین غایب بود و ولایتی نقش پدرخوانده.فارین پالسی در گزارشی در شهریور سال 97 درمورد ولایتی مینویسد: ولایتی معتقد به لزوم به چالش کشیدن غرب است. او دیدگاه‌هایی به شدت محافظه‌کارانه دارد و این موضع را در جهان‌بینی او می‌توان مشاهده کرد. نگاه ولایتی متمایز از عملگرایی ظریف است و نگاهی ایدئولوژیک به تمام مسائل دارد.ولایتی تا زمانی که رفسنجانی زنده بود حامی برجام بود و در مناظره های انتخاباتی رودرروی جلیلی قرار گرفت و به او تاخت. اصولگرایان در ان زمان او را از برجامیان خواندند و از جبهه خود دور کردند. اما پس از فوت مشکوک رفسنجانی به مخالف برجام تبدیل شد و به دولت روحانی حمله کرد و دوباره به اردوگاه اصولگرا بازگشت.او در حال گرفتن جای ظریف است. برخلاف ظریف، ولایتی نشان داده که علاقه‌ای به مذاکره با هیچ طرفی ندارد نه با دشمنان ایران و نه حتی متحدان قابل تشخیص خود. او نمی‌خواهد در مورد صلح و مصالحه گفت‌وگو کند.او به طور علنی گفته بود که ایران باید به دنبال جایگزینی شرق به جای غرب به عنوان متحد خود باشد. او همچنین در یک سخنرانی گفته بود که ایران منافع ملی‌اش با روسیه و چین همپوشانی دارد و می‌تواند با آن دو کشور کار کند.این نگاه ولایتی در دیدگاه رهبری نیز تاثیر مستقیم داشته است زیرا که مشاور بین الملل رهبریست.سکانس سوم, اسد مهمان ناخوانده:روزنامه قانون بخاطر تیتر "مهمان ناخوانده" توقیف شد , مهمان کسی نبود جز اسد, دیکتاتور دست نشانده سوریه.ورود اسد به تهران یک بلبشو در سیاست خارجی ایران را نشان داد.ظریف در این دیدار ها دیده نشد و باعث استعفا او شد.توهین بسیار بزرگ به جایگاه وزیر.کار به وساطت و میانجی گری رسید .دیگر به روشنی هویدا شد که ظریف مهره اضافی برای برخی افراد است.از مخالفان بازگشت ظریف به وزارت بودم زیرا که عملا جایگاه او به حاشیه رفته و حمله ها در ان زمان به اوج خود رسیده بود.برجامی که با نظر مستقیم رهبری به نتیجه رسیده بود با موج انتقادات جریان تندرو روبرو شد.جریان اقتدارگرا همنوا با براندازها موجی از خوشحالی راه انداختند که ظریف استعفا داده است.بازگشت ظریف اشتباه بود .سکانس چهارم , گاندو :موج حمله به ظریف و وزارت امور خارجه با ساخت سریال گاندو وارد مرحله جدیدی شد , سریالی که بر اساس نظر هسته سخت قدرت و دولت با تفنگ و تامین بودجه از سوی انها جهت تخریب تیم ظریف و برجامیان ساخته شد.نکته قابل توجه تخریب وزارت از سوی جریان تندرو در بعد از انتخابات 96 بود که تبدیل به یک پروژه شده است.اکانت های ناامن ساماندهی شده از سوی موسساتی مانند سراج روزانه این جایگاه را تخریب میکنند و مدیران را متهم به انواع و اقسام خیانت ها میکنند.این فشارها تا حدی میشود که ظریف به رهبری نامه اعتراضی مینویسد و رهبر نیز از عدم رضایت در رابطه با تخریب میگوید اما این حمایت رهبری به تریبون رسمی نمیرسد و در حد نامه نگاری میماند.ظریف حالا تبدیل به مسئله اصلی جریان تندرو شده است.سکانس پنجم , تهی کردن وزارت امورخارجه:گفته شده که طبق سخنرانی‌های لنین، بهترین روش برای تخریب سیستم سرمایه‌داری، به فساد کشیدن پول است. در طول یک پروسه تورم مداوم، دولت می‌تواند به طرز مخفیانه و غیرمحسوس، بخش بزرگی از ثروت شهروندان خود را غصب و مصادره کند. با این روش، دولت نه‌تنها ثروت شهروندان خود را غصب کرده است، بلکه این کار را از روی عمد و خودسرانه انجام داده و همچنان که این پروسه موجب فقیر شدن شهروندان می‌شود، اما در واقع تعداد افراد (خاصی) به ثروت می‌رسند... قطعاً حق با لنین بوده است. هیچ وسیله‌ای بهتر و مطمئن‌تر از «فساد پولی» وجود ندارد که بتواند مبنای فعلی جامعه را واژگون کند. این پروسه، تمام نیروهای غیبی قانون اقتصاد را به نفع تخریب به‌کار می‌گیرد، به نحوی که حتی یک نفر از بین میلیون‌ها نفر قادر به تشخیص آن نیست.این وضعیت مشابه وزارت امورخارجه ایران است.در ساختار فکری جریانی در حاکمیت چنان این نهاد باید تضعیف شود که قدرت ان گرفته و نگاه ها به بخش مشاوران بین الملل بیت رهبری باشد.این یعنی به فساد کشیدن وتهی کردن و تباه کردن وزارت در نگاه همگان.قدرت مطلقه اجازه نمیدهد هیچ بخشی از حکومت توانایی تصمیم گیری مستقل داشته باشد پس این اقدام توجیه پذیر است که یک سیستم میگوید شما چه اقدامی کنید نه یک وزیر.سکانس ششم , خردورزی سیاسی :انتخاب تاکتیک ها و استراتژی ها توسط کشورها طوری که دایره قدرت و نفوذشان را افزایش دهند بدون اینکه جایگاه و بقا خودشان را در معرض خطر قرار دهند چیزی است که خرد سیاسی نامیده می شود. این خرد در نتیجه دیدن تصویری بزرگتر از واقعیت حاصل می شود و نه توجه صرف به جزییات یا دستاوردهای کوتاه مدت.امروزی که چینی ها برای خودشان آفریده اند نتیجه خردورزی سیاست مدارانی است که ادعای خردمند بودن را ندارند بلکه نشان دادند که خرد یعنی چه!!اما در ایران این خرد نباید از جانب ظریف باشد باید از جانب بیت رهبری باشد که پروپاگاندای رسانه ای به مردم بگوید این رهبریست که راه درست را به شما نشان میدهد نه شخص دست چندم بعنوان وزیر.پس اینجا هم ظریف شانسی برای بقای جایگاه خود ندارد و جایگاهش تهی میشود.سکانس هفتم , تحریم ظریف :نگارنده دو سال پیش پیشنهاد دعوت و مذاکره با سناتور راند پال را در صفحه توییتر خود داده بود تا اینکه در سفر اخیر ظریف به امریکا در اوج تنش های ایران و امریکا این دیدار با اجازه ترامپ و با درخواست این سناتور اتفاق افتاد.نتیجه این دیدار تحریم ظریف از سوی امریکا شد.سپس یک نشریه امریکایی اولین نشریه ای بود که علت را نوشت.علت این عنوان شد که ظریف با دعوت ترامپ برای حضور در کاخ سفید روبرو شد اما ظریف بدلیل عدم اجازه تهران به این دیدار نرفت و این سیگنال به ترامپ داده شد که ظریف با اختیارات تمام به امریکا نرفته است یعنی این ظریف نمیتواند مهره قابل اتکا برای مذاکره باشد و شخص دیگری باید روبروی او بنشیند.پس باتوجه به این نکته , ظریف از سوی امریکا برخلاف قوانین بین المللی تحریم میشود.امریکا با یک استدلال درست مبنی بر تهی بودن جایگاه وزارت خارجه ,ظریف را تحریم کرد که این اقدام از نظر نگارنده اشتباه بود زیرا باعث قدرت گیری هرچه بیشتر جریان تندرو و افزایش موج افراطی گری میشود.سکانس هشتم , جمهوریت :در جمهوری اسلامی , جمهوریت از بین رفته است و اخرین سنگر ان یعنی رای مردم به رئیس جمهوری منتخب است.نظارت استصوابی هر روز گسترده تر میشود ,تفکیک قوا از بین رفته و رئیس دولت عملا تبدیل به یک مدیرکل شده است که قدرت تصمیم گیری کلان ندارد.این نهاد رهبریست که با یک حکم حکومتی قادر است تمام قوانین را دور بزند چنان که تمام قوا چشم به دهان نهاد دوخته اند که مبادا خلاف منویات کاری انجام گیرد.این موضوع باعث شده است که مشاوران ترامپ که یک تیم ایرانی نیز به انها مشاوره میدهد در تحلیل های خود صرفا به رهبری و دیدار با او تکیه کنند و دیگران را فاقد قدرت و وجاهت بدانند و این به جایگاه دستگاه دیپلماسی ضربه اساسی زده است .سکانس نهم , محبوبیت :در ایران "محبوبیت" افراد تبدیل به یک چالش در حاکمیت شده است.حال ای محبوبیت میخواهد در هر زمینه ای باشدهیچ فردی نباید محبوبیت داشته باشد جز رهبر ایران.این نگاه تقابل با افراد محبوب باعث شده است با تمام افرادی که دارای هوادار نیز هستند برخورد امنیتی شود.نمونه های متاخر ان دراویش , جمعیت امام علی , گروه محمد علی طاهری و تک چهره هایی مثل فردوسی پور و علی دایی .برخی نیز بر مدار عافیت طلبی سوار میشوند و با دستگاه پروپاگاندا همراهی میکنند مانند رضازاده.دکتر ظریف نیز از این موضوع مستثنی نیست و محبوبیت او یک خطر برای اینده برخی افراد است.این محبوبیت ظریف خود عامل حسادت در سیستم چاپلوس پرور ایران شده است که برای او دائم سنگ اندازی میکنند.پس ظریف نیز باید حذف شود , محبوبیت ظریف عامل خطر برای انتخابات اینده و جنبش های بالقوه است.این گفته ی ظریف مبنی بر اینکه امضا میدهم که در انتخابات شرکت نکنم , مصدق این موضوع است.این حرف ظریف نیز از عدم پختگی اوست.این چرخه حذف به سردار سلیمانی نیز خواهد رسید.حذف چهره کاریزماتیک ظریف نیز ناظر بر سکانس پنجم است که باید این چهره به تباهی کشیده شود.سکانس دهم , مذاکره کننده :نتیجه اینکهجریانی در هسته سخت قدرت در تلاش است ظریف را از دولت پیاده کند و اقدامات انها در جهت حذف جهانی جایگاه ظریف بوده است که منجر به تحریم ظریف شد.تحریم ظریف باعث شد که انها به هدف خود برسند و احتمال این موضوع که مسئول مذاکره در اینده با امریکا باشد را کم رنگ کند.هسته سخت قدرت در تلاش است خود در جایگاه مذاکره کننده با امریکا قرار بگیرد تا یک دستاوردی بمانند برجام داشته باشد که آنرا تبدیل به یک پروپاگاندا برای خوراک داخل و هوادارن خود کند .هوادارانی که زیر انتقاد شدید مردم بدلیل تحریم های دوران احمدینژاد و امروز هستند .مخالفت جریان تندرو با مذاکره اینست که خودشان باید مذاکره کنند نه تیم دولت مستقر.این جریان , سعی کرد که گفتمان برجامیان را از درون تهی کند درحالی که خود هرجا لازم باشد از لزوم بازگشت امریکا به برجام میگوید!این جریان درپی پیاده کردن طرح حسن روحانی در پیروزی انتخابات گذشته است با این تفاوت که کاهش مشارکت مردم در انتخابات باعث پیروزی انها شود چیزی که حدادعادل اخیرا به ان تاکید کرد.حذف ظریف و تهی کردن جایگاه وزارت امورخارجه طرحی خلاف منافع ملی و در چارچوب منافع حزبی جربان تندرو نظام است.این جریان مقدمات تحریم این جایگاه را فراهم کرد.جریان تندرو پس از انتخابات سال 96 دیگر مطمئن شد که هیچ جایگاهی بین طبقه متوسط و خاکستری جامعه ندارد پس بنابرین پروژه "تباه" کردن همه ارکان انتخابی را در دستور کار خود قرار داد تا به منافع از دست رفته خود برسد.افسوس اینکه با حذف و تضعیف هرچه بیشتر ارکان انتخابی زمینه برای تنش های جدید در کشور پایه ریزی خواهد شد.