سندروم تونل کارپال

به تنگی عصب میانی دست که از داخل کانالی در مچ دست عبور می‌کند، سندرم تونل کارپال می‌گویند. عصب میانی دست، احساس لامسه را در انگشتان نشانه، سبابه، شست و قسمتی از انگشت حلقه تأمین می‌کند. سندرم تونل کارپال، ممکن است در یک دست و یا در دو دست ایجاد شود. سندرم تونل کارپال، احساس ضعف و بی‌حسی را در انگشتان دست ایجاد می‌کند. در زنان ۴۰ تا ۶۰ساله، زنان باردار، چاق, بیماران با تیروئید کم کار و یا بیماران با مرز قند، احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر است.مقاله‌ای که در حال مطالعه آن هستید از نظر علمی توسط دکتر مازیار مرتضوی؛ "متخصص جراحی مغز و اعصاب و فوق تخصص قاعده جمجمه و عروق مغز و مدیر و موسس کلینیک جامع مغز و اعصاب مرتضوی در ایران و آمریکا"، تائید شده است.علائم سندرم تونل کارپالاولین علائم معمولاً در هنگام خواب و یا بیدار شدن از خواب رخ می‌دهند. درد سندرم تونل کارپال، ممکن است منجر به بیداری درهنگام خواب شود. بیماران مبتلا به سندرم تونل کارپال، هر شب به دلیل درد دست از خواب می‌پرند. گاهی علائم با تکان دادن دست به طور موقت بهبود پیدا می کند .علائم این بیماری در شست، انگشت اشاره و انگشت وسط و نیمی از انگشت حلقه دیده می‌شود. از بارزترین علائم می‌توان به درد، بی‌حسی و احساس گزگز اشاره کرد. با ادامه روند این بیماری، ممکن است فرد قدرت مشت کردن دست، باز کردن در بطری، تایپ کردن با کیبورد و گوشی را از دست بدهد.از دیگر علائم سندرم تونل کارپال می‌توان به بی‌حسی و خارش در دست، عدم توانایی در گرفتن اجسام با دست و تکان خوردن ناگهانی انگشتان دست اشاره کرد.علل سندرم تونل کارپالهر عاملی که عصب میانی دست را تحت فشار قرار دهد و این عامل مدت زمانی طولانی ادامه داشته باشد، می‌تواند سبب ایجاد سندرم تونل کارپال شود. مثلاً انجام طولانی مدت تایپ کردن که عصب میانی دست را اذیت می‌کند؛ می‌تواند افراد را مبتلا به سندرم تونل کارپال کند. معمولاً خانم‌هایی که در محل کار و در منزل زیاد از دست‌های خود کار کشیده‌اند و هم چنین افرادی که در طول ورزش فشار زیادی را به دستان وارد می‌کنند؛ مثل دوچرخه سواران و بدن سازان، احتمال زیادی دارد به این بیماری مبتلا شوند.تشخیص سندرم تونل کارپالاولین روش تشخیص سندرم تونل کارپال، ضربه زدن آهسته به مچ است (علامت تینل) . اگر در انجام این روش، احساس بی‌حسی یا گزگز در فرد وجود داشته باشد، پس به احتمال زیاد به سندرم تونل کارپال مبتلا شده است. روش دیگر تشخیص این بیماری، این است که فرد به مدت یک دقیقه مچ دست را خم کند و بالای سر نگه دارد؛ اگر مجدداً احساس درد، بی حسی یا گزگز شدن به‌وجود آمد (علامت فالن)، احتمال دارد که فرد به سندرم تونل کارپال مبتلا شده باشد.پس از معاینات فیزیکی، برای تشخیص سندرم تونل کارپال از آزمایش استفاده می‌شود. آزمایش‌ عبارت‌ است از نوارعصبی.نوارعصب (NCV)در این روش، پزشک به منظور اندازه گیری سرعت انتقال پیام از عصب به عضلات، الکترودها را روی مچ دست و دست قرار می‌دهد که شوک‌های الکتریکی کوچکی به دست وارد کنند. در این روش، یک سوزن کوچک نیز در عضله فرو برده می‌شود و فعالیت‌های الکتریکی روی صفحه نمایش مشخص خواهند کرد که عصب دچار آسیب شده است یا خیر.سندروم تونل کارپالدرمان سندرم تونل کارپالاز روش‌های درمان این بیماری، می‌توان به ورزش، رژیم غذایی، عمل جراحی و درمان‌های غیر جراحی نظیر استراحت دادن به دست و مچ دست، ماساژ برای رفع درد، کمپرس درد و کنترل محرک ها اشاره کرد. تغییر سبک زندگی، تمرینات اصلاحی و استفاده از آتل نیز کاربردی خواهند بود.رژیم غذاییتا به این جا، راجع به عوامل بیرونی ایجاد کننده سندروم تونل کارپال صحبت کردیم، اما یکی از عوامل درونی ایجاد کننده سندرم تونل کارپال، مواد غذایی است که افراد مصرف می‌کنند. توصیه می‌شود تا از مکمل های ویتامین ب و هم چنین غذاهایی که سرشار از منیزیم هستند استفاده کنید. یکی از داروهای تزریقی مناسب سندرم تونل کارپال، داروهای کورتیکواستروئیدی هستند.آتلآتل های مخصوص سندرم کارپال می تواند در بهبود علائم آن موثر باشند.جراحیبیمارانی که به معالجات غیر جراحی پاسخ نداده اند را می توان با جراحی معالجه کرد. این جراحی با باز کردن یک شکاف کوچک در مچ دست, باز کردن رباط کارپال که بر عصب میانی فشار می آورد انجام می شود. بیمار همان روز به منزل می رود.در «کلینیک جامع مغز و اعصاب مرتضوی»، پزشکان و جراحان متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات، تا تجربه مجدد سلامتی همراه شما هستند. ما از طریق شماره ۰۹۹۱۸۴۰۰۰۸۴ پاسخگوی شما هستیم.