دسترنج

صدای قژ قژ چرخ های خیاطی یکی یکی کم می شود . کار دوخته شده را برانداز می کند ،مارک را پشت یقه لباس می دوزد. آخرین نفری هست که پایش را از روی پدال رنگ ورو رفته برمی دارد.با خاموش شدن صدای گوش خراش چرخ ها سکوت به زیر زمین متروک و کسل کننده کارگاه باز می گردد.بزور خودش را از نیمکت چوبی درب و داغون که تشک چه ای رویش انداخته ، جدا می کند.به سمت اتاقک گوشه زیر زمین میرود که ،هر روز کیف و چادر و وسایل شخصی شان را آنجا می گذارند.از یخچال ظرف غذایش را برمی دارد و به سمت گاز می رود، ولی ظرف من روی گاز بود. بهش میگم در یخچال و خوب نبستی ، درش بازمانده، بر می گردد تا در یخچال رو ببندد به من میگه ، قربون دستت ،غذات که گرم شد ظرف غذای منو روی گاز بذار تا گرم بشه. می خوام برم بالا کار دارم.گفتم _ زهرا جون اگه می ری دفتر، یه سرو گوشی آب بده، ببین این ماه خبری از حقوق هست ، یا نه ؟با اینکه نمی خواست کسی بفهمه که می خواد پیش مدیر کارگاه بره ، ولی رفتنش توی دفتر، پیش مدیر کارگاه ،شاخک های همه را حساس کرده بود.با ورودش به دفتر آقای رستمی ، اخم های کلفت توی پیشانیش و بیشتر درهم کشید و گفت الان ساعت کاری تونه ، اگه حرفی دارین بعد از ساعت کارتون بیایین دفتر.گفت عرض کوچکی داشتم ،اقای رستمی برافروخته تر شد و گفت : الان وقت شنیدن عرض کسی رو ندارم .همه شما تا آخر این ماه مرخصین.دستشو لبه میز گذاشت و با صندلی گردانش ، یه نیم دور چرخشی به سمت گاو صندوقش کرد و کلید گاو صندوقش را چرخاند و یه دسته چک و کاغذ درآورد و ریخت روی میز._ببین آبجی، اینا اگه برای من پول شد ، منم پول شماها رو میدم.حاصل چند سال کار و سرمایه من همین یه مشت کاغذی هست ،که می بینی .دیگه کاری از دست من بر نمیاد.خود من که اینجا نشستم هر آن ممکنه حکم جلبم را بگیرند وبندازندم تو الوفدونی.همین امروز غروب چک رو می نویسم بیا بگیر تو رو بخیر و ما رو به سلامت.خستگی چند ماه کار بی حاصل بر تنش ماسید.کمی به خودش مسلط شد و گفت : _حالاکی نقد می شه؟آقای رستمی چک ها را از رومیز برداشت و داخل گاو صندوق پرت کرد و گفت :از اون موقع تا حالا قصه حسین کرد شبستری واست می خوندم؟من زودتر از ۶ ماه نمی تونم تاریخ چک رو بنویسم. اشتباه کردم ، در این خراب شده رو ،دوسال پیش نبستم . با این وضعیت مجبورم برم جنس قاچاق وارد کنم.تا از این مخمصه نجات پیداکنم.گوشیش را روشن می کند بی اختیار دستش روی شماره دوست مشترکمان طلعت می رود._سلام خوبی شماره و آدرس اون یارو که جنس امانی میده رو می خواستم .چی الان پیشتر تو مترو فروش می ره؟_ سلام حالا به حرفم رسیدی؟گفته بودم ،که سکه نقد بهتر از حلوای نسیه هست._مجبورم، چاره ای ندارم اجاره خونه ام عقب افتاده . پول لازم دارم ._من آدرس و شماره اش رو s می کنم برات.فقط کارت ملی با یه چک یا سفته معادل جنسی که میده بهت ، ازت میگیره، یادت باشه به سر و تیپت یه سر و سامون بدی ._من می خوام جنس هاش رو ببرم تو مترو بفروشم چه ربطی داره ؟_عزیزم اینجا کارگاه نیست ، برای پول در آوردن ، باید هزینه کنی فهمیدی ؟یارو که جنسش رو میده که بفروشی ، روی فن بیان و تیپت حساب باز میکنه که چقدر جذب مشتری داری. یه موقع امل بازی در نیاری ها. _ یادت باشه هر کاری یه قلقی داره. گوشی رو خاموش می کند وبه فکر فرو می رود . چهار ماهی میشد که از کارگاه رفته بود و من تو این مدتی که کار میکردم دنبال یه کار دیگه ای هم می گشتم. یه روز دخترم که متوجه وضعیت من شده بود گفت مامان چرا شما که خیاطی بلدی کارهات رو تو اینستا نمیذاری؟گفتم که چی ؟ اینا برای ما پول میشه ؟گفت مامان من یه کاری کردم اگه قول میدی ناراحتی نمی شی بهت بگم؟گفتم باز چیکار کردی؟گفت از اون لباس هایی که برای من دوختی بود یو چند تا از لباس های خودت چنده عکس گرفتم و گذاشتم اینستا واقعیتش بهت نگفته بودم چون میدونستم مخالفت میکنی و به این چیزها اعتقاد نداریولی مامان جون من اولین مشتری مون رو پیدا کردممن تا اون لحظه به چشم بچه به دخترم‌ نگاه میکردم ولی وقتی دیدم که داره با روش خودش یه باری رو از رو دوش ما بر می داره خیلی خوشحال شدمامروز به زهرا ، همکار قبریم رنگ زدم، دورادور ازش خبر داشتم ، بهش گفتم چه خبر از کار جدیدت؟ گفت بد نیست ولی من مال اینجور کار ها نیستم ، گفتم میخوای دوباره کار خیاطی کنی ایندفعه برای خودمونباورش نمی شدگفتم بله ما تو اون زیرزمین از خیلی چیزها بیخبر بودیمالان دیگه خیلی چیز ها عوض شده.