خشونت علیه زنان در دنیای فشن

روز منع خشونت علیه زنان، ۲۲ سال تکرار می‌شود و یادآور آزار و اذیت‌هایی است که در هر مکان و جایگاهی همانند محل کار و محیط خانه به زنان تحمیل می‌شود. ۲۵ نوامبر هر ساله بهانه‌ای است که به زنان یادآوری کند، حقوق خود را بهتر بشناسند و بدون ترس آن را مطالبه کنند. ما در کمد سارک به مناسب روز خشونت علیه زنان به آزار و اذیت‌هایی که زنان در دنیای مد و فشن به خاطر کسب جایگاه در حرفه‌ی مورد علاقه‌شان و یا کسب درآمد با آن درگیر هستند، می‌پردازیم.آزار و خشونت در صنعت مدزنان در حدود 80 درصد از نیروی کار جهانی در صنعت پوشاک و مد را تشکیل می‌دهند و مخاطب اصلی این صنعت هم نیز هستند. در حالی که تبعیض و خشونت علیه زنان در این صنعت بسیار رایج است. مد صنعتی است که زنان در آن رشد می‌کنند. با این حال باید توجه کنند زمانی که در صنعت مد قرار می‌گیرند، باید قربانی برنامه‌های این صنعت شوند.دردناک‌ترین خشونت نسبت به زنان در کارخانه‌های پوشاکقطعا زنی که فقر سراسر وجودش را احاطه کرده باشد، هرکاری می‌کند تا مایحتاج زندگی را برای فرزندانش فراهم کند. زنان که در کف کارخانه‌ها با ترس و ناامیدی هر روز با محو شدن مرز بین عزت‌نفس و کارشان، دست و پنجه نرم می‌کنند. کشورهای آسیایی چون بنگلادش، کامبوج، هند و ویتنام که بازار تولید برندهای مطرح دنیا هستند، به خاطر دستمزد خیلی ناچیز حدود ۶ پوند (معادل ۲۳۴ هزار تومان) در روز از قشر زنان بهره‌کشی می‌کنند. زنان مجبور هستند بدون هیچ آموزش مهارتی در شرایط غیر استاندارد از نظر ایمنی، در ساعات کاری زیاد بدون بیمه و حقوق کار کنند.زنان جوانی که برای ساختن زندگی بهتر از خانوادهای سنتی خودشون جدا شده‌اند، هر روز خشونت مبنی بر آزار جنسی، فیزیکی، عاطفی و توهین‌های کلامی را تجربه می‌کنند. آن‌ها مجبورند در محل کار نامناسب زندگی کنند و اکثرا از حقوق خود آگاه نیستند. یا مورد تهدید جنسی قرار می‌گیرند و یا اخراج می‌شوند. همه‌ی این‌ها در واقع شگردی است برای کنترل زنان و سوءاستفاده از آن‌ها در این صنعت که بخشی از سیستم نابرابری حقوق زنان را نشان می‌دهد.خشونت علیه زنان در صنعت پوشاک آسیاصنعت پوشاک آسیایی حدود ۵۵ میلیون زن را استخدام می‌کند که تقریبا ۸۰ درصد از کل نیروی کار را تشکیل می‌دهد. تعدادی از مطالعات در مورد خشونت مبتنی بر جنسیت در زنجیره تامین پوشاک، عمق این مشکل را نشان می‌دهد؛ در بنگلادش، ۷۵ درصد از زنان کارگر پوشاک اظهار داشتند که آزار کلامی و ۲۰ درصد آزار فیزیکی را تجربه کرده‌اند. در هند، ۶۰ درصد از برش‌کارها و چرخ‌کارهای زن گزارش کردند که نوعی آزار و اذیت را متحمل شدند. در کامبوج، نیمی از زنان کارگر مورد بررسی، از سوی سرپرستان و مدیران مورد آزار و اذیت کلامی و توهین قرار گرفته‌اند.نسل جدید مدلینگ، میراث سوپرمدل‌های دهه ۸۰ و ۹۰کارخانه های ناامن صنعت پوشاکهفت سال پیش شاهد فروریختن ساختمان رانا پلازا بودیم که باعث کشته شدن بیش از هزار کارگر پوشاک در بنگلادش شد. بیشتر کارگران ساختمان زنان جوان در سنین نوجوانی و اوایل دهه بیست بودند، بسیاری به تازگی از روستا مهاجرت کرده بودند تا در کارخانه‌ها کار کنند و در آرزوی شغل خوب زندگی بهتر را تجربه کنند. این تراژدی مانند سایر موارد قبلی متاسفانه قابل پیش‌بینی بود. صاحبان ساختمان و مقامات محلی مدت‌ها از ساخت‌وساز خطرناک و ازدحام بیش از حد اطلاع داشتن اما کاری از پیش نمی‌بردند. حتی در کشور خودمان آتش سوزی پاساژ تولیدی در خیابان جمهوری سبب مرگ کارگران زنی شد که هیچ بیمه‌ای نداشتند.به همین خاطر در سال ۲۰۱۶ سازمان جهانی کار زنان، ابتکاری را به نام موسسه‌ی Laudes و C&A سابق بنیاد نهادند. تا خشونت مبتنی بر جنسیت را در محل کار ریشه‌کن کنند. همچنین با ایجاد این موسسه برنامه‌هایی در راستای توامندسازی زنان کارگر در قسمت پوشاک آسیا آغاز شد. کشورهایی چون بنگلادش ،کامبوج، هند و ویتنام تلاش می‌کنند که از این سازمان به نفع زنان در صنعت پوشاک حمایت کنند. تا در مورد محیط کار خود بیاموزند و قدرت خود را برای تامین حقوق یک زندگی عاری از خشونت در محل کار داشته باشند.افشای ترومای زنان کارگر در صنعت فشنیک روزنامه‌نگار به نام Ntlhakana با همکاری دوستانش، تمرکز خود را روی موضوع خشونت جنسی در کارخانه‌های عرضه‌کننده Levi’s قرار دادند. آنچه که شواهد و گزاش‌های آن‌ها نشان می‌داد، بسیاری از زنانی که در کارخانه‌های Levi’s مشغول به کار هستند مورد تعرض، آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. همانطور که این زنان در گزارش‌ها احضار نمودند، از سرپرستان خود به HIV مبتلا شده‌اند و نمی‌توانند به شوهران خود بگویند. حتی تماس با مواد شیمیایی مورد استفاده در تولیدات جین بدون رعایت نکات ایمنی برای زنان باعث بیماری‌های خطرناک شده است. Ntlhakana گفت کنار آمدن با آن سطح از تروما و درد بسیار سخت بود و قلب ما هر روز شکسته می‌شد.زنانی که در برابر چنین شرایطی سکوت می‌کنند، چون تصور آن‌ها این است که اگر این شغل را از دست بدهند شغل دیگری را پیدا نخواهند کرد. طبق گزارش‌های افشا شده، کارکنان زن از جانب سرپرستان هر بخش مورد سوء استفاده قرار می‌گیرند. در حالی که مدیر کارخانه شاهد این تعرض در دوربین‌های مدار بسته است اما کاری برای جلوگیری از آن انجام نمی‌دهد.مد، ابزار بیان اعتراضیحرفه مدلینگ، آغاز خشونت بر دختران زیبا و جوانصنعت مدلینگ آنقدرها هم که به نظر می‌رسد پر زرق برق نیست. مدل ها اغلب در طول زندگی حرفه‌ای خود مورد استثمار و خشونت جنسی قرار می‌گیرند. این موضوع متاسفانه از زمان آغاز نمایش مد به شکل تبلیغاتی مطرح بوده است. البته در صنعت مد یکی از ارکان اصلی برای فروش بیش‌تر محصولات‌شان، شغل مدلینگ است. در عین حال زخم‌های دردناک بی‌صدای زنان در آن پنهان شده است.زنانی که با آن‌ها به صورت اشیایی زیبا برخورد می‌شود و بی‌خبر از اینکه اصلا قرار نیست در این حرفه قرار بگیرند. تنها با وعده‌ی مدلینگ به اروپا انتقال می‌یابند، اما در همان فرودگاه به عنوان ابزار جنسی ربوده می‌شوند و به قیمت‌های بالا به اشخاص قدرتمند فروخته می‌شوند.همچنین مدل‌هایی که برای کار و برگزیده شدن وارد آژانس‌های مدلینگ می‌شدند. زمان انتخاب آن‌ها تمام اعضای بدن مدل‌ها مورد برسی قرار می‌گرفت. آن‌ها بی‌خبر از نیت پلید تن به چنین کاری می‌دادند و فقط به هر چه گفته می‌شد عمل می‌کردند. تغییرات ناگهانی ظاهری برای پروژه‌های فیلم‌برداری و رژیم‌های سنگینی که در نهایت سبب آسیب رساندن به آن‌ها می‌شود. به طور مثال مدلی که در سر یک پروژه‌ی کاری یک دفعه موهایش را بدون رضایت او کوتاه می‌کنند و حرفی نمی‌تواند بزند؛ در عین حال با دلی غمگین باید به ژست گرفتن ادامه دهد.در عوض آژانس‌هایی هم هستند که با فعالیت‌های خود امید را نسبت به اعتراض‌ها علیه خشونت به زنان در دل ما زنده می‌کنند. به طور مثال Fern Bain Smith می‌گوید؛ خوشبختانه من مدیرو مالک یک آژانس شگفت انگیز هستم که واقعا از مدل‌های خود را محافظت می‌کنم. به مدل‌ها آموزش می‌دهم تا ظرفیت نه گفتن به چیزهای را داشته باشند که با آن‌ها راحت نیستند. قطعا خودم به شخصه از آن‌ها حمایت می‌کنم. همیشه اطلاع رسانی می‌کنم که شما باید قوی باشید، حقوق خود را بشناسید و بدانید که این به کار شما لطمه نخواهد زد پس صدای خود را فریاد بزنید.چنین تجربیاتی در صنعت مد بسیار رایج و دردناک است. اما به تازگی برای مدل‌ها در ایالات آمریکا بر خلاف بازیگران، پیمانکاران مستقل در نظر گرفته شده است که آن‌ها را در برابر آزار جنسی در محل کار آسیب پذیر می‌کند. ایالات متحد آمریکا در این زمینه اصلاحیه‌ای را برابر قوانین ضد تبعیض به نام قانون محافظت از آزار و اذیت مدل‌ها ارئه داده است و امید داریم شاهد اجرای این قانون به طور جدی باشیم.نقش صنعت مد در کاهش نژادپرستیپس زمینه‌ی سیاه عکس‌های پر زرق و برق فشناین اعمال خشونت‌آمیز در صنعت عکاسی مستثنی نیست. دختران جوانی که در موقعیت عکاسی‌های فشن برای سازگاری در کار کردن فشارهای زیادی را تحمل می‌کنند و توسط هیچ کس حمایت نمی‌شوند. برای موفقیت در این حرفه در مقابل هر در خواست و تغیر ظاهری و اخلاقی سکوت می‌کنند. حتی استایلیست‌ها با عکاسان هماهنگ هستند و هیچ دستور عملی حقوقی در مورد رفتار نامناسب در عکاسی به مدل‌ها داده نشده است.یک مدل برای روی صحنه آمدن از زیر دستان میکاپ آرتیست، عکاس، دستیاران عکاس و استایلیست می‌گذرد و معمولا مجبور است ناراحتی‌های خود را از طرف هر کدام مخفی کند. زیرا نمی‌خواهد ناراحت بنظر برسد و شغل خود را از دست بدهد. اغلب این آژانس‌ها هستند که مدل‌ها را مورد فشار قرار می‌دهند تا در مورد تجربیات نامناسب خود ساکت بمانند.اگر می‌خواهید درباره‌ی این مطلب بیشتر بدانید از لینک زیر وارد سایت کمدسارک شوید.https://mag.sarak-co.com/violence-against-women-in-the-fashion-world/