داستان سفر در زمان {قسمت اول}

سلاممن 14 سالمه ها داخل داستان فرق میکنه ممنونم که این داستان رو میخونید:من اکنون 10 سالمه ما الان در سال 1395 هستیم منم مثل همیشه تو خونه دارم بازی میکنم بعد از دو ساعت بازی کمی گرسنم میشه میرم یه کار باحال بکنمدرحال رفتنخب رسیدم به اشپزخونه زیر گازو روشن کردم و چایی درست کردمخواستم یه کار باحال بکنم دیگهبرنج و خرشت دیشبو ترکیب کردم ریختم تو غذا ساز (گفتم شاید غذا غذا تر بشه) بعدش در حالی که داشت غذا ساز کار میکرد قند و نمک و اب و چایی و لیمو و خیار ترشی و پیاز رو اضافه کردم (گفتم شاید اینجوری این وعدم کامل کامل بشه) بعد از یک ربع کار کردن غذا ساز غذا رو بیرون اووردم خیلی بوی بدی میداد بخاطر همین مجبور شدم بریزم دور ریختم توی سطل اشغالی که قبلا داخلش شیر ترشیده ریخته بودم اونو ریختم مو یه دقیقه ی بعد بببببببببببببببببووووووووووووووووووووووووووووممممممممممممممم!!!!من چیزی خاصی زیاد یادم نمی اومد که کیم کجام این جا کجاست؟؟؟بلند شدم همه چیز بهم ریخته بود.اوه اوه یکی داره میاد!!!!!بدو بدو رفتم زیر مبل یک نفر از داخل اتاق بیرون اومد خیلی شبیه من بود فقط 2 سال از من بزرگ تر انگار بزرگی خودم رو داشتم میدیدم خیلی هم فرقی با الانم نداشت.بدو بدو رفتم توی اتاقه خودم (نمیدونستم برا خودمه) ساعتو دیدم ساعت یک ربع به منفی دوازده بود ولی اونا ساعتو یک ربع به دوازده میدیدن کمی از این موضوع ترسیدم سریع دوباره یجا قایم شدم.من سعی کردم از اون خونه فرار کنم ولی یک جور حفاظ نامرعی مانع میشد کمی صبر کردم قرار شده بود اونی که شبیه منه با خانوادش بره مسافرت.ایول!!!!!دیگه نیاز نبود قایم شم اونا رفتنو تلویزیون رو روشن کردم خیلی عجیب بود همه ی پیکسل های تشکیل دهنده ی فیلم تلویزیون رو بر عکس میدیدم یعنی رنگ قرمز و سبز یا سفید رو سیاه میدیدم.ناگهان همون سطل اشغال رو پیدا کردم هنوز غذا توش بود با دستم یه قدری از غذا رو برداشتم همه جا سیاه شد.ترسیدم غذا رو ریختم زمین.بعد همه چیز به روال عادی برگشت فقط نمی دونم چرا همه انگلیسی حرف میزدند کم کم فهمیدم که لوس انجلسمچی؟!؟!؟!؟!؟!؟لوس انجلس کجا من کجا وای وای وای!!!!!!!!باز هم همه چیز برعکس بود ناگهان سرم بد جوری درد گرفت.افتادم زمین.خوشبختانه سرم زود زود خوب شد بلند شدم و دیدم که غذا تو سطل نیست؟؟؟!!!! اصلا سطلی نبود حتی غذایی که از دستم افتاده بود هم نبود ساعتو دیدم ساعت منفیه 5 و نیم بود.اونقدر ترسیدم که میخواستم بمیرم ولی اینجوری زنده نباشم سعی کردم با یه چاقوی تیز خودم رو بکشم ولی چاقو شکست خودم رو محکم کوبیدم به دیوار ولی سرم زود خوب شد عجیب بود و ترسناک.صدای ترسناک و اشنایی رو شنیدم که میگفت:تووووو باااایییییدددد کککللممههه ییییهههه ررررممممزززز رررووو اااززز خخخخوووودددتتت پپپیییدددااا کککنننیییاین صدا صدای خودم ولی پیر شکل بود من 20 بار تمام حرفی رو که زد تک تک دسته ای و ... گفتم ولی چیزی نشد.پنجره رو باز کردم انگار تظاهرات بود میخواستم عتارتانسیس بالیکوفوفسکی رو برکنار کنن ناگهان همه به من ذول زدن.ترسم خیلی زیاد شد سریع از جلوی پنجره دور شدم یک ساعت نشستم فکر کردم بعد رفتم بیرون رو نگاه کردم هنوز هم همونطور بود.وای خدا کمکم کن.با ترس گفتم چرا من رو نگاه میکنینچشماشون قرمز شد بعد یک صدا بشکلی شبیه ربات گفتن ما تورو زندانی کردیم تو در چنگ مایی ههههههههههههههههههههه ناگهان همشون پرواز کردن رسید نزدیک خونه ای که من توش بودم من بدو بدو رفتم سمت اون دیوار ناگهان خونه از شش ظرف منفجر شد من در حال سقوط بودم دیدم زمین باز شد و من از زمین رفتم پایین تر اون قدر رفتم که دیگه همه چیز ابی شده بود نه ابری نه خورشیدی فقط ابی.چشمام رو بستم به چیز های خوب فکر کردم بعد باز کردم رنگ ابی تیره تر شده بودداد زدم خدایا کمکم کننننننننننننن!!!!!!!!!!!!!!!دوباره چشمام رو بستم خوابم برد.پایان قسمت اول.اگر دوست داشتین لایک کنین نظر بدید تا من قسمت 2 رو هم بزارم ممنونم خداحافظ