عاشورا ، غم ،  شادی

سلامدر جواب این پستhttps://virgool.io/@Jalal-Mohseni-Sh/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%88-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B2%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%85-h4jqqjyhckwtخواستم در کامنت ها جواب بدم ولی دیدم طولانی میشه. متن شما بنده رو یاد مجلس رقص و سماع سالیانه در قونیه ترکیه در کنار مزار مولوی انداخت.ادمهای زیادی مخصوصا از ایران سالیانه به این مجلس میروند و رقص سماع تماشا میکنند و البته دولت فرصت طلب ترکیه این رقص رو حقیقتا فقط تبدیل به رقص کرده و از ابزار زنان هم در این قضيه بهره میبره.حالا اینکه اصلا ریشه سماع و رقصش چی بود در مثنوی امده که مولوی گاه گداری آنچنان در جذبه معشوق فرو میرفت و از خود بیخود میشد که ناخواسته به چرخش و سماع مشغول میشد.اما این سماع نتیجه حالت خاص و ممتازی بوده و هست که حقیقتا هر کسی قادر به تجربه کردنش نیست جز با دستاویز مشروب و مواد اون هم مجاز اون حالت.به قول دوستی اگر خود مولوی امروز در یکی از غین مراسم سماع شرکت میکرد حتما روده بر میشد از کج فهمی و حتما شعری در وصف خر و عقل هوش میسرود.البته این مثالی بود برای فهم موضوع ، اینکه فرمودید اصحاب امام حسین عليه السلام به شادی و بذله گویی بودند در شب عاشورا و درست هم هست یک نکته بسیار ظریف و مهم داره همچون همان رقص سماع ،اینکه حالت این افراد و شادیشان از آخرت روشن و عجله برای دیدار حق تعالی و پیامبر خاتم و همه آن چیزهایی که جز آن اصحاب کسی از آنها با خبر نیست ،بوده و این معنیش این نیست که آنها راضی به شقاوتها و سنگ دلی های مشتی آدم نمای باقی مانده از عرب جاهلی بودند بلکه در همان روز عاشورا بارها همان اصحاب از شدت شقاوت اشک ریختند و متاثر شدند و گریان ...پس نکته این است که این شادی اولا بدل ندارد ،یعنی نمیتوان ادای شادی آن اصحاب را در آورد و ثانیا آن شادی در درون اصحاب بود و اصلا نشانه رضایت بر ستمهای بنی امیه سفاک نبوده و نیست.اینکه فرمودید پیروز میدان کربلا امام حسین بودند که درست هم هست ولی نکته هایی در میان دارد.اولا جنبه مهمی از این پیروزی مربوط است به جنبه برتری آخرتی و اخلاقی اصحاب امام حسین و قسمت مهمیش هم برمیگردد بر دادها و فریادهایی که زینب کبری سلام الله عليها و امام سجاد در جاهای مختلف بر سر مسببان این حادثه انجام داد تا جایی که علی رغم بیعت نکردن امام سجاد با یزید و معاویه ابن یزید ،این ملعونان از ترس تکرار عاشورا دست از اصرار برداشتند و به محدود کردن وکنترل ایشان بسنده کردند و این یکی از مهمترین اثرات عاشورا بود تا جایی که بعد از آن هم خلفای بعد مخفیانه و با مکر و حیله بقیه امامان را شهید نمودند.اینکه فرمودید حالا که ایشان پیروز میدان شدند ما هم باید شادی کنیم و مثال آوردید از جشنهای استقلال کشورها با وجود کشته های فراواناولا اون کشورها به استقلال رسیدند که شادیش رو بجا میارند و اگر کشته میشدند و استقلالى پیش نمیومد نتیجتا کسی بهشون اجازه شادی نمیداد و شادی هم نمیکردند.پیروزی اساسی خاندان امام حسین زمانی است که فرزند آخرینشان حق اولیه خاندانشان را پس بگیرند و انتقام سالیان سال ظلم به اهل بیت و مردمی که با زور بنی امیه و امثالهم از حکومت عدل محروم شدند ،را گرفته باشند و آنگاه اون شادی گرفتن داره.امام حسین علیه السلام نوه دختر خاتم نبیین با فجیع ترین حالت ممکن در ماه حرام خداوند بدست مدعیان دین اسلام کشته شدند و این اندوهی به پهنای ظهور حضرت مهدی را داراست و همانطور که در روایات هست فرزندان ایشان همه این روزها را به غم و ناراحتی میگذراندند و شاد نبودند!نتیجتا آنکه آن بهجت و سروری که مد نظر این بزرگواران هست یک چیز ساختگی نیست ،بهجتیست که از صافی و ذلالی درون بیرون میریزد مشابه شادی رزمندگان در جبهه که اشاره کردید.اگر کسی حالت آنها را پیدا کرده باشد ،آن شادی و بهجت درونش هست ،و حتی ممکن است با همان شادی درونی از غم کشته شدن سه ساله ای صورتش از اشک خیس شود....البته بنده هم با عزاداریهای دور شأن این بزرگواران و عزاداریهایی که متاسفانه با لهو و لعب همراه شده و از اهنگهای مورد دار و مبتذل ترکیب شده به شدت مخالف ام و موافق تم همین عزاداری که شما گذاشتید هستم.البته اگر خوب به حرفتون فکر کنید و ببینید اگر امروز گاهی عزاداریها از آهنگهای رقص بهره میبرند ،اگر مردم توصیه شما برای شادی را گوش کنند چه میشود...