شبی که ماه کامل شد

برخی معتقدند کامل شدن ماه، خوی حیوانی را در انسان بیدار می‌کند.اولین مواجهه من و باشگاه محتوا، به لحظه‌ای بدل شد که گرگینه خفته‌ام بیدار شد و به دارایی‌هایم حمله کرد. نوشتن یک متن برای دریافت بورسیه‌ای احتمالی همان ریسکی بود که باید می‌کردم. اگر متن قابل قبول بود و پذیرفته می‌شد، شانس بزرگی برای تغییر جریان نویسندگی‌ام داشتم. و اگر استانداردهای لازم را کسب نمی‌کرد...این «اگر» دوم همان تیغ تیزی بود که بیخ گلوی خودم گرفتم و حیثیتم را نزد یک خودِ بیگانه گروگان گذاشتم. خودی که تا آن لحظه شناختی ازاو نداشتم. وقتی فهمیدم متن مقبول افتاده‌است، خودِ بیگانه تیزی را برداشت و نفس عمیقی کشید. نگاهی به ماه کرد. در چشم‌هایم خیره شد و گفت:_ اگه وادارت نمی‌کردم، هیچ‌وقت نمی‌فهمیدی می‌تونی!منظور خودِ بیگانه را در اولین آموزش‌ها فهمیدم. ذهن پریشان و اعصابِ درهم‌ریخته‌ ارمغان همان جلسات بود. اولین مواجهه من با مفاهیمی که با گوشم ناآشنا بود و هیچ‌تصوری از آنها نداشتم. خود را نالایق و ضعیف دیدم و تا آخرین لحظات مهلت تحویل پروژه کاسه «چه‌کنم» به دست گرفته‌بودم. پروژه‌های بعدی اوضاع بهتری نداشت. ماتریس swot، دیاگرام سفر مشتری، جدول google sheets، بلاگ پست سئو شده، صفحه محصول، ساخت پادکستی با استفاده از adobe adition، و در نهایت پست‌های تک‌اسلایدی و چند اسلایدی همگی دست به دست یکدیگر دادند تا زینب بیشه‌ای را بفهمانند رسالت مهمی در نوشتن دارد. باشگاه محتوا اولین جایی بود که آموزش‌ها را با تکالیفی عملی همراه می‌کرد و بهترین پاداش را برای تکالیفی که به درستی انجام شده بود، در نظر می‌گرفت: امتیازی که در نهایت به کارورزی منتهی می‌شد. این پاداش به التهاب و اضطرابی که در انجام هر مشقِ عشق تجربه می‌کردم، می‌ارزید. هرچند به زودی فهمیدم تصویر ایده‌آلی که از خود داشته‌ام مخدوش است. اما ناامیدی را از خودم دور می‌کردم.هرمشق عشقی که انجام می‌دادم، احساس توانمندی بیشتری کسب می‌کردم. مفهوم content marketing، از جمله عباراتی بود که تماشای حروف آن مرا می‌ترساند و از خود می‌راند. اما اجباری که در انجام تکالیف باشگاه وجود داشت، ذره ذره هیمنه این ترس را نابود می‌کرد و من را به آن خودِ بیگانه نزدیک‌تر می‌ساخت. آموزش‌های پرحجمی که هرهفته گوش می‌دادم، ذهنیتم را عوض می‌کرد. اکنون تصویر ذهنی من از نویسنده‌ای گوشه‌گیر که تنها چشمِ امیدش برای یافتن مخاطب، گیشه انتشاراتی‌هایی ست که احتمالا گوشه‌چشمی به آثار او دارند، به بازاریابی قدرتمند بدل شد که برای فروش آثار نویسندگان دیگر نیز پیشنهاداتی دارد. ورود به باشگاه محتوا اتفاقی بود که مرزهای ذهنم را جا به جا کرد و ممنوعیت‌هایی که گمان می‌کردم تا آخر عمر برگردن خواهم‌داشت، برداشته شد. هرچند آموزش‌های این دوره را کامل نیاموختم، برخی تکالیف را به بهترین وجه انجام ندادم،جزوه‌برداری‌هایم ناقص بود و نتوانستم شبکه‌سازی لازم را ایجاد کنم باز هم از این ورود و هجمه‌های سنگین ذهنی بسیار راضی هستم. چرا که حالا مهم‌ترین تغییر در من ایجاد شده است: میل به آموختن و عملی‌ساختنِ امکانِ شکوفایی.باشگاه محتوا یکی از حرفه‌ای ترین دوره‌هایی بود که با پشتیبانی قوی و نظارت جدی بر شرکت‌کنندگان، کارکرد آموزش‌ها را به بالاترین حد ممکن می‌رساند. مزیت رقابتی در این دوره برای من خوشایند بود و سبب می‌شد با مقایسه خودم و هم‌دوره‌ای‌ها امکان و میزان رشد خودم را بسنجم. البته فشردگی دوره‌ها برای امثال من که بخش عمده‌ای از انرژی فکریِ خود را در شکستن مرزهای ذهنی به خاطر مواجهه با مسائل تازه صرف می‌کنند، تا حدی مشکل‌ساز شد. اما از سوی دیگر کمال‌گرایی و ایده‌آل‌طلبی نیز از افکارم رخت بربست!در انتهای دوره زمانی که به نوشتن یک رزومه برای فرستادن به تقاضاهای کاری در سایت‌های کاریابی فکرمی‌کردم، خودِ بیگانه قدمی به جلو برداشت و در گوشم نجوا کرد:_ گاهی ترس‌های ما بهترین دوست‌هامون هستن.