چگونه میتونیم آثار روزه رو ببینیم و افزایش بدیم!!!

روش دین در تربیت دستورات دینی به شیوه غربی نیست که بیاید و انسان را مسخ کند و با خود ببرد؟! روش دین این است که ابتدا انسان را بیدار کند بعد او را به حرکت فرا می‌خواند آن هم باز نه به شیوه ای که استقلال و اراده انسان را به هر وسیله‌ای سلب نماید و او را وادار کند. اگر کسی به زندگی در مدل غربی عادت کرده که مثلاً پای یک برنامه جذاب تصویری بنشیند و یا در آن برنامه شرکت کند و آن برنامه هم با تسخیر کردن عقل و احساس او با وارد شدن از ناخودآگاه فرد به روح او نفوذ کند و در او تاثیر بگذارد چنین کسی باید فکر تأثیرپذیری از رمضان را از سر خود خارج نماید. چگونه می توان آثار تربیتی روزه و رمضان را افزایش داد؟ افزایش آگاهی، تقویت احساس، رعایت آداب تفاوت نسخه های دینی با نسخه‌های دنیایی؟ یکی از تفاوت های نسخه های دینی با نسخه‌های دنیایی برای درمان درد های انسان این است که اگر شما مثلاً آثار آنتی‌بیوتیک و آثاری را که مصرف آن در بدن شما دارد ندانید صرف مصرف آنتی بیوتیک اثر خود را می گذارد و کار خودش را انجام می‌دهد نیازی به ثبات و آگاهی شما ندارد اگر دارو را بخورید که متخصص باشید جهان می باشید دارو کارکرد یکسانی خواهد داشت اما نسخه های دینی اینجور نیستند این نسخه ها را هر چه بیشتر بفهمیم و داروهایش را هر چه بیشتر بشناسیم بیشتر اثر خواهد داشت معرفت در تاثیرگذاری رفتارهای دینی به ویژه افعال عبادی نقش بالایی دارد به حدی که انجام اعمال توصیه شده در دین به قدر معرفت انسان به قدر عقل آدم ها و به قدرت دقت آدم ها بر روی انسان اثر می گذارد. انواع تاثیرات آگاهی: ارزش و نور فی نفسه علم اصلاح نگرش به کمک آگاهی ها به حدی که باید گفت ارزش آگاهی‌ها گاهی به این است که تا چه حد توانسته باشند موجب ایجاد یک نگرش صحیح یا اصلاح یک نگرش موجود شده باشند تفکر در آگاهی‌ها: مرور عاقلانه آگاهی‌ها و ایجاد رقابت های مناسب بین آنها حتی اگر برای کشف مجهولی نباشد جدا از افزایش و فربه ساختن علم موجود، وجود انسان را هم بسیار نورانی میکند که امام صادق علیه السلام می فرمایند کان اکثر عباده ابی ذر (رحمه الله) التفکر گاهی آشنایی مانع آگاهی می شود! بهتر است راه یادگیری را هیچ گاه بر خود نبندیم و احتمال ندانستن و کمی اطلاع را از هر احتمال دیگری بیشتر بدانیم نباید آشنایی را با آگاهی اشتباه بگیریم آشنایی به معنای سطحی کلمه و آگاهی به معنای عمیق کلمه است. ممکن است بپرسیم چطور خیلی از افراد عوام و بیسواد بوده‌اند که علیرغم ندانستن آثار تربیتی روزه و سایر عبادات و تنها با انجام کارهایی که خدا گفته به درجات بالایی رسیدند؟ آنها از حداقل اثرات روزه استفاده کرده و به آن درجات بالایی رسیده اند چون حداقل اثر روزه باز هم خیلی زیاد است اما آنها هم اگر این بیشتری داشتم خیلی بیشتر رشد می کردند از طرف دیگر بعضی ها با وجود اینکه با آثار تربیتی اعمال آشنایی دارند نه تنها روشن کردند بلکه نسبت به دیگران تنزل و عقب‌گرد هم کردند چرا دانستن این آثار برای آنها فایده نداشته؟ باید گفت ضمن اینکه تشخیص درجات انسان ها کار سختی است اما درست است انسان هایی بودند که با وجود دانستن سقوط کرده‌اند در قرآن هم به این گروه اشاره شده است اما به اینها در علمی نبوده است که در سر دارند عیب اینها مرضی است که در دل دارند اینها قلبشان ایراد داشته که علمشان به دردشان نخورده است.راه دیگری که در پیش رو داریم تقویت احساس و عاطفه است مراد از راه عاطفی برای افزایش آثار روزه آن است که ما با ازدیاد احساس و علاقه های خود نسبت به روزه ماه رمضان و آنچه مرتبط به اوست قیمت رمضان خود را بالاتر ببریم و بهتر کردن احساس خود به ماه خدا بهره خویش را از آن بیشتر نماییم علت علاقه به اوامر خدا و عشق به عبادت او: اساسا میزان علاقه به خدا میزان عمق عقیده آدم‌ها را نشان می دهد و مقدار محبت به معیاری برای سنجش طهارت باطن است از تعلق خاطر به رضای خدا . علاقه به اوامر خدا هم در پی شدت ارادت به او پدید می آید یا به این دلیل که ( این دستور) ما را به او می رساند و یا در مرتبه بالاتر به این دلیل که (این دستور) از جانب او آمده است. دلایل علاقه مومنان به رمضان: یک عشق به امر مولا دو فرصتی برای سختی کشیدن در راه دوست سه فاصله گرفتن از حیات حیوانی و سبکبال شدن چهار رقت قلب پنج مواهب و هدایای این مهمانی راستی این گونه علاقه ها را چگونه می توان ایجاد کرد و یا افزایش داد؟ برای اینکه دل ما بتواند ظرف چنین محبتی قرار گیرد باید دل را از سرگرمی های الکی خالی کرد دلِ هزار سو و هرزه ای که ما داریم کی به این فراست و فراغت می‌رسد که بتوانند زیبایی رمضان را ببیند چه رسد به اینکه او را بپسندد و برسد به آنجا که با آن عشق ورزد! تا وقتی مقداری از شادی و وجد ما در دستیابی به زباله های متعفن دنیاست که نوبت به استشمام عطر رمضان نمی رسد! تا وقتی دلداده غنائم دنیا باشیم نمی توانیم به غنیمت رمضان علاقه مند شویم. برای این که ثمرات روزه و رمضان در انسان تقویت و تکثیر بشود طبیعتاً باید در کنار افزایش علم و علاقه عملی هم انجام داد به عبارت دیگر غیر از توجه و تمنا باید تادب هم داشت راه عملی برای افزایش بهره‌وری رمضان رعایت آداب روزه داری است. ضرورت های رعایت ادب حداقل ضرورت رعایت ادب این است که وقتی روزه میگیری نشان بدهید رزرو و عذاب نیستی و از اینکه در مسیر خدا مهمانی ناراحت و دل آزرده نیستیم دوم لیاقت حضور سوم جبران کاستی‌ها چهارم نشان ارادة پنجم خروس محبت ششم علامت علاقه بطاعت بار مضاعفی انجام دادن هفتم مبیّن صداقت درخواست در نهایت آنهایی که خوبند و رشد یافته‌اند ادب از دلشان می جوشد و از سر و رویشان می بارد در هر حالتی که باشند آنها لزومی ندارد که خودشان را وادار به تادب کنند آنها خواه ناخواه ادب را رعایت می‌کنند چون ادب یعنی توانایی مقابله با هوای نفس و ایستادن در برابر دلبخواهی هایی که هر لحظه از آدم راحتی خود را می‌خواهد و به یک سازِ خود خواهان های انسان را میرقصاند این دل بخواهی ها و ناتوانایی برای مقابله با آنها و بی حوصلگی هایی که انسان را همیشه به انجام تنها و به حداقل تلاش برای رسیدن به هر هدفی وادار می‌کند تمام سرمایه بی ادبی است. معنای ادب در عبادات: عمل بی نقص، تزیین عمل، تداوم روح عمل و متناسب عمل‌کردن، تمنّای قبول و عمل بی منت نمونه هایی از آداب رمضان: یک در این باغ، خوبی های خود را افزایش دهیم دوم در دعای ورود به ماه رمضان امام سجاد علیه السلام فرموده اند دعای ۴۴ صحیفه سجادیه