مشکلات والدین و نوجوانان

(مشکلات والدین و نواجوانان) فهرستمقدمهمشکلات والدین با فرزندان در سن بلوغنوجوانی سن خطر آفریننوجوانان و بیماری بر اثر مشکل با والدینراه حل مشکل والدین و فرزندان نوجوانسخن آخر مقدمهبسم تعالی با سلام خدمت خوانندگان عزیز قصد دارم راجع به مسایل و مشکلات والدین و فرزندان نوجوان مطلبی به تحریر دراورم. مشکلات والدین و نوجوانان: نوجوانی سنی میان کودکی و جوانی است. دورانی که نوجوان احساس استقلال میکند و به گمانش بزرگ شده و از تمام مسائل زندگی سردر میاورد. در مقابل والدین بیش از پیش نگران فرزندشان هستند.زیرا هم چنان باور دارند که فرزندشان کودک است.این در حالی می باشد که نوجوان به دلیل ورود به مرحله ی جدیدی از زندگیش سراپا هیجان و استرس است و از طرفی دیگر قصد دارد به والدینش و بقیه ثابت کند که بزرگ شده و همه چیز را از دنیای اطرافش میداند. همیشه قصد دارد که خودش به تنهایی به جلو قدم بردارد.لکن گاهی والدین به دلیل عدم باور به بزرگ شدن کودکشان مانع انجام آن کار توسط فرزندشان میشوند و این برای نوجوان آزار دهنده است. گاهی دختران در این سن به فکر جنس مخالف و آیندیشان می افتند. به گمانشان انقدر بزرگ شده که به سن ازدواج رسیده اند و توان تشکیل خانواده را دارند و به این دلیل شاید حتی مشکلات زندگی زناشویی را در ذهن مرور کرده و برای حل هر کدام از مسائل در ذهن خود راهکاری بیافرینند. در این سن نوجوان تعداد دوستان خود را کم تر میکند و دلش میخواهد با یکی یا دو نفر از دوستانش تنها باشدو به اصطلاح خود به دلیل وجود مشکلات بی شمار زندگیش و یا حتی اگر به جنس مخالفی علاقه پیدا کرده است درددل کند.این در حالی است که زمانی که آن ها به گمان خودشان به سن ازدواج رسیده اند از نظر خانواده و والدینشان هم چنان کودک هستند و از زندگی هیچ نمیدانند و نوجوان برای اثبات خود شاید با والدین لجبازی کند.مشکلی که در این سن بین والدین و نوجوان است داشتن طرز فکر متفاوت می باشد. والدین از سر دلسوزی به گمان این که فرزندشان هم چنان کودک است و نوجوان به دلیل خشم و حساسیت و احساس بزرگی و گاهی لجبازی برای ثابت کردن خود. نوجوانی سن خطر آفرین: چرا خطر آفرین؟! گاهی ممکن است نوجوان در این سن به مواد مخدر و افیونی روی کند. گاهی به خیال اینکه بزرگ شده است قصد بیرون رفتن از منزل به سرشان میزندبه گمان این که انقدر بزرگ شده که از همه چیز سر در میاورد و قادر به دفاع از خود و حل مشکلاتش است. گاهی حتی اگر به سفر درون شهری برود و مشکلی پیش آید به والدین چیزی نگوید. و این خطر آفرین است. نوجوان و بیماری ناشی از مشکل با والدین: والدینی هستند که شاید به دلیل وجود مشکلات خودشان در زندگی یا نداشتن اطلاع به جا و مفید ، از طرز رفتار درست با نوجوان در این سن اورا نادیده گرفته و نواجوان که آگاه از این مساله است در تنهایی خود دائم گریه کند و به دلیل نداشتن اعتماد لازم به والدین حرف و درددل هایش را در دل خود نگاه دارد و این باعث شود در همان سن نوجوانی یا اوایل جوانی به بیماری های مختلف از قبیل بیماری های افسردگی، خودایمنی، قلبی و... دچار شود. و والدین زمانی به خود آیند و متوجه بشوند که دیگر دیر شده است.اما پشیمانی را چه سود؟نوجوانی را میشناسم که دچار این مشکل شده است پدرش با اینکه تحصیلات خوبی دارد اما هیچ گاه از مشکلات پسرش با خبر نبودو اورا مجبور کرد زمان انتخاب رشته ی کنکور حتما رشته ی پزشکی را انتخاب کند در حالی که آن پسر هیج گاه علاقه ای به این رشته نداشت. دلیل پدرش درک نکردن نوجوانش و چشم و هم چشمی با همکارانش بود.واین باعث شد پسرش چند سال در کنکور موفق نشود و آخرکار رشته ی دیگری را انتخاب کند در حالی که پسرش بزرگ شده بود و توان دفاع از خود را داشت استوار بر خواسته اش ایستاد و مهندس عمران شد. اما حال چه مانده است؟ پسری افسرده و درمانده از پدر و پدری که به قول خودش پسرش به درجه ی کسب مدرک پزشکی نرسید و باعث شده پدر هم چون همکارانش فرزندی با مدرک بالاتر نداشته باشد. راه حل مشکل والدین و فرزندان نوجوان: بهتراست در این سنین حساس والدین طرز فکر به روزی داشته باشندو بدانند فرزند نوجوانشان به سنی رسیده که بتواند تا حدودی برای علایق و استعداد و زندگی و آینده اش تصمیم بگیرد.در این زمان بهتراست والدین با فرزندشان چنان دوست باشند که با هم مزایا و معایب برنامه ریزی تعیین شده برای زندگی نوجوان از طرف فرزند را بررسی کنند و درآخر تصمیم گیری را به عهده ی او گذارند. سخن آخر: تمام والدین دلسوز و نگران فرزندانشان هستند و فرزندان نیز پدر و مادر آینده. پس بیایید هر دو طرف یکدیگر را درک کنیم ، احترام بگذاریم، دوست داشته باشیم و این گونه از خطرات احتمالی در این سن جلوگیری کنیم.