جاده دوطرفه

همیشه خوندن و پیگیریِ نظرات متفاوت در مورد موضوعات جاری در جامعه برام جالب و قابل تامله.و البته با توجه به اینکه نصف عمرم رو در نت گذروندم ، نظراتی برام اهمیت دارند که در شبکه های روتین بیان نشده باشند ،نظراتی که در شبکه های مجازی زرد همچون اینستا و تیک تاک و ایکس بیان میشوند.همانطور که نظرات افراد موجود در ویرگول(مخالف و موافق) اهمیت بیشتری نسبت به نظرات در شبکه های یاد شده دارند و علت هم کاملا مشخصه ، چون به اعتقاد من نظرات شبکه های یاد شده بیشتر گله ای هستند (البته به استثنا بعضی کسب و کارها که تعدادشان کم نیست)، نمیدونم تا حالا از نزدیک مفهوم گله ای رو دیدید یا نه(شاید در ویدئو ها دیده باشید) ،ولی من از نزدیک دیدم که وقتی گوسفندی در گله راه اشتباهی رو بره و بقیه یهو دلشون بخوان از اون تبعیت کنند ، تمام گله به فنا میره ، به قول مرحوم پدرم ، یه گرگ با توجه به همین خصلت میتونه همه گوسفندها را با خودش به قلمرو گرگها ببره و تکه و پاره کنه...اما نظراتی که در فرومهای کمتر شلوغ و سایتهایی مثل همین ویرگول بیان میشوند ، معمولا با تامل بیشتری منتشر می شوند.اما در یک سایتی مطالب جالبی در مورد حجاب بیان شده بود که با هم بررسیشون میکنیم.کاربری گفته بود: هر مردی موقع نگاه کردن به هر زنی باید این سه سوال را از خودش بکند: چرا اولین بار به این زن نگاه می کنم؟آیا این زن همکار، همکلاسی، مدیر یا زیردست من در محل کار یا دانشگاه است؟اینها میتوانند برای نگاه اول دلیل خوبی باشند. اما ما مردها می دانیم که پاسخ های کمتری برای این سوال وجود دارد. از انگیزه های خود آگاه باشیم.چرا برای بار دوم نگاه می کنم؟ وقتی زنی را می بینم، به خصوص زنی که از نظر جنسی به او جذب می شوم، دلیل شما برای دوباره نگاه کردن چیست؟ هدف من چیست و در ذهنم چه نقشه و طمعی را دنبال میکنم؟وقتی به یک زن نگاه می کنم، نگاهم کجا آرام می گیرد(به کدام قسمت بدن او متمرکز میشوم)؟ آیا در چشمان او نگاه می کنم یا زمانی که فکر می کنم او من را نمی بیند شروع به چشم چرانی می کنم؟ معمولا برای مردان سخت است که به چشمان یه زن مستقیم نگاه کنند و همزمان تخیل جنسی خویش را دنبال کند.مردان همچنین باید بدانند که دیدگاهشان در عصر جدید به دلیل وجود فیلمهای سینمایی که صحنه های جنسی را به راحتی نشان میدهند ، و بدتر از آن فیلمهای مستهجن ، نسبت به زنان به شدت غیر انسانی است ، بیشتر مردان به زن مانند یک شیء جنسی نگاه میکنند و انتظار دارند که زنان با پوشاندن کامل خود ، آنها را از تحریک شدن برهانند.اما نکته اینجاست که چون نمیتوان همه زنان را مجبور به اینکار کرد و طبعا میان زنها هم زنان مریض جنسی وجود دارند که عمدا و برای تحریک کردن و جلب توجه مردان و لذت بردن خویش لباس میپوشند و همچنین محتواهای جنسی ای که همواره در اختیار مردان هست ، مردان باید بپذیرند که درست است که آنها با دیدن یک زن جذاب هورمونهایشان ترشح میشود ، اما آنها عقل نیز دارند که باید با آن عقل این شهوت را کنترل کنند.کاربری هم به شوخی گفته بود ، اگر قرار باشد هورمون هر چیزی میگوید گوش کنیم ، من هم هر ماه دوست دارم یک نفر را دار بزنم!مردان باید بدانند که شهوت فقط از چشمشان نیست بلکه از قلب آنها سرچشمه میگیرد ، نباید همه تقصیر را به گردن پوشش زنان بیندازند و خود را تبرئه کنند ، چرا که با اینکار اول زنان را به دید یک شیء جنسی نگاه میکنند و دوم خودشان را آدمهایی غیر قابل کنترل معرفی میکنند که فقط تابع هورمونهایشان هستند.و هر زنی وقتی با آرایش غلیظ یا لباسهای باز ، چسبان و سکسی بیرون میرود ، این سوالات را از خود بپرسد:چرا آرایش غلیظ کردم و یا لباسم با اینکه پوشیده است ولی چسبان و جذاب است ولی مناسب سالن ورزشی و مهمانی است در حالی که من دارم فقط به سر کار یا دانشگاه میروم؟از اینکه مردان زیادی در مسیر و در محل کار یا دانشگاه مرا نگاه کنند چه حسی دارم؟ از اینکه نگاه هایشان روی قسمتهای خاصی از بدنم که با لباس چسبان جذاب شده است فریز میشود چه حسی دارم؟از مورد توجه و در چشم بودن در نگاه مردان چه هدفی دارم؟و اگر بدانم که با لباس ساده و موقر اینگونه مورد توجه قرار نمیگیرم چه حسی به من دست میدهد.هر زنی می داند چه زمانی چه لباسی را بپوشد و میداند چطور بپوشد تا توجه یک مرد را به خود جلب کند.زنان "فقط" می توانند آن را احساس کنند. به عنوان مثال، زمانی که دامن خیلی کوتاه است، یا زمانی که لباس تنگ است و بدنمان را نمایش میدهد،ما میدانیم چرا آن را پوشیده ایم.اگر دختر یا زنی به قصد نشان دادن آرایش صورت و نمایش اعضای بدن خود لباس بپوشد، حق شکایت از چشم چرانی مردان را ندارد چون خودش میداند که این لباس چه اثری بر روی مردان میگذراد.زنها باید بدانند که در جامعه مردانی وجود دارند که بیمار هستند و آن عقل لازم برای تعادل برقرار کردن امیالشان را ندارند و در نتیجه ممکن است نتوانند خودشان را کنترل کنند و دست به کارهایی بزنند.زنان وقتی با لباسی که مخصوص خیابان نیست،به خیابان می آیند باید این انتظار را داشته باشند که از طرف بعضی مردان مورد متلک جنسی ، نگاه های خیره و طولانی و حتی لمس و .. قرار بگیرند و البته هر زن سالمی برای دور ماندن از این موارد غیر انسانی لباس موقر و غیر جنسی میپوشد و لذت دیده شدن و جذاب بودن را در خود کنترل میکند.هر فرد عاقلی وقتی میداند که مجبور است که به جایی برود که یک بیماری واگیر(مثل کرونا) وجود دارد ، برای حفظ جانش ماسک میزند ، و این احتمال را میدهد که شاید آدمهای بیماری باشند که عمدا ماسک نزده باشند و او میداند که نمتواند آن ها را مجبور به اینکار کند.زنها نیز همچون مردها دارای شهوت جنسی هستند ، این چیزی است که از قرن 20 به بعد دیگر به صورت علنی بیان شده است ، و زنهای زیادی هستند که با چشم تحریک میشوند ، آری ما زنان هم با دیدن هیکل جذاب یک مرد مجذوب او میشویم ، و حیا و پوشش فقط برای زنان نیست ، این مسئولیتی است که مردان باید بپذیرند و فکر نکنند که میتوانند در خیابان بدون لباس و با شلوارک راه بروند!این یک جاده دو طرفه است ، و در جاده دو طرفه هر دو ماشین باید با دقت رانندگی کنند ، چرا که خطای یک راننده باعث فاجعه برای هر دو راننده میشود.و هیچ راننده عاقلی موقع رانندگی نمیگوید ، به من چه من هر جور بخواهم رانندگی میکنم! برای داشتن یک جامعه سالم ، مردان باید چشم و قلب خود را نگه دارند و مسئولیت تحریک خویش را بیشتر و بیشتر متوجه خود بدانند و زنان باید لباس موقر و غیر جنسی بپوشند چرا که با پوشش های جنسی و سکسی خود را در شیء جنسی شدن در نظر مردان تثبیت میکنند و بدانند که آنها نباید به عنوان آزادی به تحریک کردن مردان بپردازند ، این یک رابطه متقابل است برای انسانهایی که درست اندیشه میکنند و میخواهند همچون انسان در کنار هم زندگی کنند و نه حیواناتی که تابع هورمونهای خود هستند ، ما حیوان نیستیم که مداوم در حال جفتگیری باشیم و ماده هایمان خود را نمایش بدهند و نرهایمان بدنبالشان بدوند!!!پ.ناینها نظرات متفاوت از مردمان دیار غرب بود ، که تقریبا روی پاراگراف آخری توافق داشتند ، منتها فرهنگ پوشش در جوامع با هم فرق دارند و هر جامعه ای بسته به ظرفیت خود میتواند یک تعریف درست راجع به پوشش داشته باشد.دوستی دارم در آلمان که پوشش همسرش مانند زنان آلمانی است ، ولی میگوید هر وقت به ایران می آیم با مانتو و روسری به سر در خیابان و حتی مهمانی ها میروم ، چرا که آن حدی از حجاب که من در آلمان دارم ، نگاه خیره مردان را به دنبال ندارد ، ولی آن در ایران و حتی در نزدیک ترین فامیلهایم ، نگاه هایی خیره را بدنبال دارد.اما در آلمان هم از یک حدی که بگذرم ، همان نگاه ها را با شجاعت بیشتر (به همان نسبت که مردان ایرانی در اظهار نظرهای جنسی مخصوصا در محیط خانواده خویشتن داری میکنند و فقط به نگاه بسنده میکنند ولی در مثلا آلمان به همان نسبت که پوشش کمتر است ، اظهار نظرهای واضح در صورت جلوه گری بیشتر و تندتر است)بدنبال خواهد داشت.