دروغ 20 امتیازی

جونم براتون بگه اون قدیم ندیما که من نبودم و نمی‌دونم کی به کی بوده، یه خان عمو داشتیم از نوع باحالش. خان عموجان ما بعد کلی پسر و دختر، ته تغاری جانی داشته که اون رو بی‌نهایت دوست داشت.ته‌تغاری پسر کاکل به سری بود که الان اندازه پدربزرگ مرحوم بنده سن داره. منتهی اون زمونها به درس و مشق علاقه‌مند بود و خان عمو رو با هر دوز و کلکی راضی کرد تا سنگ جلو درس خوندنش نندازه.خان عمو جان هم رضایت میدن که پسرقندعسلش بره تهران و کلی باسواد بشه و برگرده! باسواد که شد بیاد تو مکتب به بچه‌های روستا قرآن خوندن رو یاد بده! برا همین هم کلاه لبه‌دار وصله‌دارش رو که بیشتر از هر چیزی دوست داشته یادگار نگه میداره تا ته‌تغاری برگرده و سرش کنه.از قضای روزگار ته‌تغاری تو تهران مثل یه پسر خیلی خوب، درس می‌خونه و در رشته‌ی مهندسی وارد دانشگاه میشه. تو همین اوضاع و احوال با دختری به نام رحیمه آشنا میشه و یه دل نه صد دل عاشق مادمازل میشه.رحیمه بانو که دختری شهری و بی‌حجاب بود. دختری لاغر و قدبلند با موی کوتاه بود که قیافه خیلی جدی هم داشت. البته ما که جوونی‌هاش رو ندیدیم، گویا اینجوری بوده.یه روزی از روزها، درس ته تغاری تموم میشه و تصمیم میگیره برای یه سفر چند روزه با رحیمه بانو به روستا سفر کنه تا دختر مورد علاقه رو به خانواده نشون بده. در واقع مطمئن بوده که پدر و مادرش از این عروس استقبال نخواهند کرد. اما رحیمه بانو میگه: آه یه بار شیون یه بار..میریم و میگیم، ما همدیگه رو دوست داریم و همین کافیه!خلاصه این دو تا مرغ عشق با گامهای راسخ و البته کلی پیش‌فرض به طرف روستا حرکت می‌کنن. خان عمو هم به مناسبت ورود پسر باسوادش، تمام روستا رو چراغونی می‌کنه و گوسفندها به زمین میزنه تا سور و ساط مهمونی رو فراهم کنه.وقتی مهمونها میرسن. تمام اهل روستا به استقبال میان و همه شروع به روبوسی با ته تغاری و رحیمه بانو می‌کنن.خان عموجان هم که لبه‌دار کهنه رو سالها نگهداشته بود از صندوق بیرون میاره و به جای حلقه‌ی گل به سر پسرجانش میندازه. و رحیمه بانو رو محکم بغل می‌گیره و بهش خیرمقدم می‌گه.رحیمه بانو که از استقبال روستایی‌ها به شدت خوشحال میشه، برمیگرده به عشق جان میگه: تو که گفتی منو قبول نمی‌کنن. ببین چه استقبال گرمی کردن؟!ته تغاری هم توی دلش به شدت خوشحال بوده که؛ ای بابا تو این مدتی که نبودم همه روشنفکر شدن. چقده خوب...خلاصه همه غرق در خوشی و شادی. عمه خدیجه از ته تغاری دوای درد کمر میخواد و حسن قلی از باد شکم میناله! فضه خانم میگه: پسرجان خوب شد اومدی، گاوم اینروزها میزاد و تو میتونی کمک کنی.آقا صالح از اونطرف داد میزنه، پای شکسته پدرم اصلا جوش نمیخوره. یه سری هم به خونه‌ی ما بزن و ....رحیمه بانو یه نگاهی می‌کنه و میگه: مگه تو دکتری؟! بهشون بگو این کارها رو بلد نیستی و ...همینطور که رحیمه بانو حرف میزده. یهویی خان عمو از اونطرف میگه: پسرم این دوستت چقده صدای خوبی داره! بگو برامون یه دهن بخوونه ...رحیمه که هاج و واج مونده بود، میگه: من خوندن بلد نیستم. بقیه اهالی شروع به پچ پچ می‌کنن یهویی خان عمو میگه: پسرم خودت رو معرفی نکردی. ما هم یادمون رفت اسمت رو بپرسیم. میشه بگی: اسمت چیه؟ چه کاره‌ای؟رحیمه شروع می‌کنه به معرفی خودش و اینکه تو دانشگاه مهندسی کشاورزی خونده و ...خان عمو یه نگاهی به قد و بالای رحیمه می‌کنه و میگه: خب آقا رحیم، خوب شد که کشاورزی بلدی. از فردا میبرمت سر زمین تا ببینی ما درس نخونده از شما بهتر بلدیم.رحیمه یهویی جواب میده: من آقا نیستم، من خانم هستممممممممممم...هنوز حرف رحیمه تموم نشده. خان عمو و دیگر مردان مجلس یه نگاهی به هم، یه نگاهی به ته‌تغاری می‌کنن و میگن: تف به غیرتت! با یه دختر بی‌حجاب اومدی روستااااا...خانم‌های مجلس هم هر کدوم چادر دور دستهاشون پیچیده از یه طرف شروع به معاینه کردن فیزیکی رحیمه می‌‌کنن تا ببینن واقعا دختره یا نه؟ته‌تغاری یهویی زبون درمیاره و میگه: این زن منه و ما با هم ازدواج کردیم. یعنی یه دروغ بیست امتیازی میگه تا خانواده رو در عمل انجام شده قرار بده. در همین حال مادر و خواهرها که همه آب‌قند لازم میشن، خان عمو تو سکوت عمیقی فرو میره....عمو یه خورده فکر می‌کنه و می‌بینه: اصلا کی تو روستا عروس شهری داشت؟ هیشکی... چی بهتر از این که عروس من شهری باشه... بعدشم کی عروسش کشاورزی بلده؟ حالا بلدم باشن، عروس من بیشتر بلده. درسش رو خونده... تازه این دختر ما رو پسندیده و اومده سراغمون، من که راضی‌ام...خلاصه خان عمو بعد یه سکوت چند دقیقه‌ای، میگه: به پای هم پیرشید. من موافقم... مادرته‌تغاری که هنوز دلش راضی به این وصلت نبوده، با نگاه کج و معوجی میگه: خدا به دور حاجی، عروس باید گیس داشته باشه. این که از زن بودن هیچیش معلوم نیست... اینو چجوری عروس خودمون کنیم.خان عمو یه سینه صاف می‌کنه و میگه: ببین زن، رو دختر مردم اسم نزار. خودمون دختر داریم. دوست داری یکی اسم روشون بزاره و پسشون بده... دیگه نمیشه که بگیم طلاقش بده... فقط بگو مبارکه و تماااام...خلاصه به هر تقدیر پدر و مادر ته تغاری بزن و بکوب راه میندازن و کلی بگو بخند و رحیمه بانو عروس حاج عمو میشه. منتهی دیگه حاج عمو با هیچ غریبه‌ای دست نمیداد و روبوسی نمیکرد. مگه اینکه ریش و پشم رو صورت طرف ببینه!!