قسمت سی و هفت رمان منجلاب خون نویسنده مبینا ترابی

< توجه!!! این رمان توسط افکار نویسنده خلق شده است و تمامی نهاد ها، سازمان ها و افراد ساختگی بوده و وجود خارجی ندارند. >کتاب سیگنال مرگ نویسنده مبینا ترابینگاه اشک آلودم به صفحه بود.مامان رو به روی دوربین نشست.خونه خودمون بود! یعنی قبل از اینکه بخواد طلاق بگیره...نگاهم به مامان بود که لبخند دندون نمایی به لنز زد و با خوش حالی وصف نشدنی شروع به حرف زدن کرد و گفت:شاید اگر این ویدیو رو ببینی بگی حتما این دختر خل شده! اما همیشه خودت می گفتی عاشق این دیوونه بازی هام شدی. امروز رو برای همیشه می خوام ثبت کنم.حیف می شه اگر فقط به زبون بیارم و جایی ثبت نشه...امروز بیست و چهارمین روز از دهمین ماه سالِ...دلم می خواست روز تولدم این خبر رو بدم.اما یه حسی ته قلبم بهم می گفت اینطوری خیلی بهتره...شاید از حرف من شوکه بشی، شاید هم خوشحال...اما باید بگم داری بابا می شی، یه دختر...با چشم های اشکی به تصویر مامان نگاه می کردم،چطور تونست به بابا خیانت کنه؟!لبخندی به دوربین زد و بعد از مکثی گفت:می دونم الان شوکه شدی! البته از اون جایی که خیلی خوب می شناسمت می دونم که با چشم های اشکی و لبخند به من زل زدی.ماه اول بارداری رو گذروندم.دلم می خواست به بچه ها زودتر بگم...زیر لب گفتم: بچه ها‌؟!انگار مامان جوابم رو داد، لبخند ژکوند زد و گفت:مطمئنم آناهیتا و آرش از شنیدن اینکه یه خواهر بهشون اضافه می شه خیلی خوشحال میشن!درسته ما الان صاحب یه پسر و دختر دبیرستانی هستیم اما این کوچولو خیلی حال زندگیمون رو عوض می کنه.دلم می خواد اسمش رو بزارم نازلی...تا اگر روزی نبودم و هر وقت صداش زدی یاد من بیوفتی...البته شاید آنا یا آرش و یا شاید هم خودت دلت بخواد اسم دخترمون رو انتخاب کنی.اما من اسم نازلی رو خیلی دوست دارم چون همیشه من رو یاد خانواده خوبم می اندازه.می خواستم بهت یه حرف دیگه هم بزنم در مورد شریکت که...با بغض به ویدیو نگاه کردم.محکم روی لپ تاپ زدم و با فریاد گفتم : چی مامان بگو؟! مامان بهم بگو در مورد چی...با اشک فریاد زدم و گفتم ‌: بگو مامان بگو که اشتباه نمی کردم بگو تو خیانت کردی...بگو...التماست می کنم مامان؟!محکم روی لپ تاپ می کوبیدم، صدای کوبیده شدن در اتاق و فریاد پدربزرگ و بابا می اومد.بدون توجه لپ تاپ رو بغل گرفتم و با فریاد و ضجه گفتم: بگو بهم بگو که نازلی...روی زمین زانو زدم. صدای هق هق گریه‌م کل اتاق رو پر کرده بود.در اتاق به شدت باز شد.پدربزرگ، مادرجون بابا و مایا با شتاب وارد اتاق شدن.فقط هق هق می کردم.مایا زودتر از بقیه نزدیکم شد، انگار فهمیده بود، بدون توقف فلش رو از لپ تاپ بیرون کشید.بدون توجه به کارش لپ تاپ رو روی زمین انداختم و از جام با پاهای لرزون بلند شدم.صدای هیچ کس رو نمی شنیدم. پدربزرگ که با نگرانی نگاهم می کرد رو کنار زدم.مثل دیوونه ها به سمت بابا هجوم بردم و یقه لباسش رو گرفتم، شروع به فریاد زدن کردم و گفتم:چطور تونستی همچین کاری بکنی؟!چطور تونستی مامان من رو مقصر جلوه بدی؟!چطور تونستی وانمود کنی نازلی دختر تو نیست؟!چطور تونستی آشغال؟!چطور می تونی انقدر نامرد باشی ؟!چرا با مامان تهمت زدی؟! می شنوی چی می گم؟! جواب من رو بده! بگو لعنتی، باید تاوان این کار های کثیفت رو پس بدی باید با دادن جونت پس بدی، تو هم مامان رو کشتی هم اون دختر بچه معصوم رو زجر دادی. نگاهم به چشم های اشکی بابا بود، تصویر مامان از جلوی چشمم کنار نمی رفت.با کشیده شدن بازوم نگاه بی روح شوک زده م رو به پدر بزرگ دوختم که محکم زد به گوشم، با بغض نیشخندی زدم که فریادشید و گفت: دختره خیره سر خودت چطور جرئت می کنی با پدرت اینطوری هم کلام بشی؟! تو هم مثل اون مادر هرزه ت هستی! فریادی زدم و پدر بزرگ رو محکم هل دادم و با فریاد گفتم : مامان من بیگناه بود مامان من اون آشغالی که شما ازش ساختید نبود...می شنوی؟! تو فقط به فکر پول بودی! تویی که نمی فهمی من چی می گم... سرم شروع به دوران کرد. دستم رو روی سرم گذاشتم. با حس سوزش معده م و استفراغ خون از دهنم چشم هام تار شدن و روی زمین افتادم.تصویر ناواضح می دیدم.صدا نمی شنیدم، فقط اسم مامان رو زمزمه می کردم. با بسته شدن چشم هام به اغما فرو رفتم...کپی رمان منجلاب خون، پیگرد قانونی و حقوقی به همراه دارد...!نویسنده مبینا ترابی