طهران خاموش(فصل چهارم)

ممنون که ما رو تا اینجا دنبال کردی اگر تازه میخای شروع کنی لطفا برگرد و ۳ فصل قبل رو بخون اگر ناراحتی قلبی داری اگه زود تصویر سازی میکنی سعی کن نخونیش ♥️+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++سردههههه ... خیلی سرد امسال زمستون یجوری عجیب سرده., صدای له شدن برف ها رو زیر پا هام حس میکنمهمینطوری دارم قدم میزنم به سمت خونممثل همیشه لباس زیادی نپوشیدم , مثل همیشه هنوز دارم با خودم حرف میزنمهنوز فکرم درگیرههنوز... صدای زنگ تلفنمه!میتراست زنگ زده جشن کریسمس پس فردا رو بهم یاداوری کنهآخه دختر یکی نیس بگه دیگه مردم نوروز رو هم ول کردن اونوقت تو درگیر کریسمس شدی؟!ولی دوست ندارم دلش رو بشکنمتو این 3 ماه خیلی کمکم کرده , بعد از ماجرای پارسا تنها کسی که خیلی پیگیرانه زنگ میزد فقط میترا بودنمیدونم انتظار داشتم همون موقع با آرتا بزاره و بره تو فکر بودم که با صدای بلند اینبار گفت نوید!!! صدامو داری؟! میای دیگه؟؟ با مِن مِن گفتم اره اره حتما میام ذوق کردن رو میشد از صداش کامل فهمیدبعد از کمی حرف زدنگوشی رو قطع کردیم , نمیدونم چرا دارم کم کم به میترا وابسته میشمالبته دور از ذهن هم نیساز کابوس ها و توهم ها گرفته تا بی حوصلگی ها همش میترا پیشم بودهبا اینکه خونش بهم نزدیکه ولی اونروز با دیدن حال من چند تا از وسایل مهمشو اورد خونه من تا یه مدتباهم زندگی کنیم.ولی خوب هنوز میترسمهنوز از وابستگی میترسم, یه جمله ای هست میگه : اگه تو زندگیت هیچ وقت اونچیزی که میخای رو نداشته باشی, خوشحال نمیشی ,شایدم اصلا ناراحت بشیولی حسرت نمیخوری, چون هیچ وقت تجربه داشتنش رو نداشتیکافیه فقط مزه داشتنش رو بچشی, و بعد اونو از دست بده!!!! اههههه هنوزم برف و سرما رو میبینم یاد ایدا می افتمهنوز هم کلمه کریسمس یاد اور تمامی خاطراتم با آیداسمادر آیدا مسیحی بودسر همین خیلی به کریسمس اهمیت میدادن, نمیدونم شاید یه سری به اون پیرزن زدمحداقل میتونه برام خاطراتم با ایدا رو تجدید کنهاخیش بالاخره رسیدم به خونهدر خونه رو باز کردم, خونه گرم بود , میترا هم این چند روز خونه نیومده معلومه سرش حسابی گرم جشن پس فردا شدهکتابم رو باز میکنم, دوست ندارم اسمم به این راحتی از سر زبونا بی افته, قلمم رو دستم میگیرم ولی هیچیزی به مغز پوکم نمیادوایساا!چرا من نه!!همه روزنامه نویسا الان دارن مثاله درباره اون مرتیکه دراکولا مینویسنچرا من ننویسم, فروش خوبی هم میکنهاههههه حالا از کجا شروع کنم؟!وایسا حد اقل من که 3 ماه از اخبار بیخبر بودم بزا برم ببینم میتونم اطلاعاتی از این دراکولا پیدا کنمشاید به داستم کمک کنه.بعد از 1 ساعت خوندن اخبار یچی جالب پیدا کردم دراکولا یه زنه خوب جنسیتش رو فهمیدمخوب حد اقل میتونه بهم تو داستان نویسی کمک کنهمثل همیشه چشمامو بستم تا بهتر تمرکز کنم, در حال تمرکز بودم که احساس کردم یکی پشت پنجرسچهره یه دختر بودبا موهای بلندهرچی بود میدونستم میترا نیس چون مو های میترا کوتاسنزدیک پنجره شدم, پرده رو کنار زدمولیکسی نبود, پنجره رو باز کردم, سرمای خیلی سنگینی خورد تو صورتمنمیدونم ولی توهم هام دارن با واقعیت یکی میشنهمین 3 ماه پیش بود دیگه دقیقاموقع اتیش زدن جنازه پارساهمون دختره فارابی اومد کمکمولی اون قبلا مرده بودمغزم دیگه نمیکشه , منم کم کم همین روزاس یهو ریغ رحمت رو کوفت کنمچند ساعتی درگیر نوشته هام بودم که صدای زنگ خونه اومدایفون رو ورداشتمصدای یه دختر جوون بود ولی هرچی بود بنظرم آشنا نبوددر رو باز کردمتوی اون تاریکی فقط چهره یه زن رو میشد دیدلباسی سر تا پا مشکیخیلی سنگین گفت نوید تویی؟!گفتم فرمایش که یهو زد توی گوشم و هرچی از دهنش بیرون میومد بهم گفتتا خاستم بپرسم قضیه چیه عکس توی گوشیش رو نشونم دادعکس آرتا بوددرواقع بهتر بگم عکس آرتا خدا بیامرز بودنمیدونم چه ربطی به من داره که بهم اینقدر بد و بیراه میگیگفت همه این چیزا بخاطر توی دیوونس, اینقدر با تو گشت که مثل تو دیوونه شد. هیچی نمیتونستم بگم, فقط همین کم بودخبر مرگ آرتاخیلی وقته آرتا رو میشناختم از همون سال ها توی دانشگاهدقیقا چند ماه بعدش با میترا اشنا شدیم ولی احساس میکنم میترای الان با اون موقع کاملا فرق میکنهاون موقع فقط یه دوست بود ولی الان ...به خودم که اومدم دختره رفته بودانگار اومده بود فقط خودشو خالی کنه و برهاصلا یادم رفت نسبتش رو با ارتا بپرسمتنها کاری که کردم لباس مشکیم رو سریع پوشیدمخونه ارتا با من حداقل 1 ساعتی فاصله داشت و اگه الان راه می افتادم کم کم ساعت 1 شب میرسیدم اونجاولی مطمعنم خانوادش با این اوضاعی که پیش اومده تا صبح بیدارنبالاخره دوستشم باید برم کمکشون کنمدر خونه ارتا که رسیدم همجا چراغونی بودخیلی عجیب بود این دیگه چجورشهانگار برا مرگ ارتا عروسی گرفتنصدای اهنگ همجا رو گرفتهمثل ادمای منگ و گیج در خونه ارتا رفتم در رو که زدی یه اقایی با کت شلوار در رو باز کردداخل رفتم,گوشه چشمم اشک بود ولی هنوز گیج بودموارد خونه که شدم شلوغ بود ولی توی حیاط همون دختره که زد زیر گوشم رو پیدا کردمگفتم اصلا شما نسبتتون چیه با ارتا؟ اصلا چرا خونه رو چراغونی کردین؟ صدام بلند بود, جوری بود که ادمای اطرافمون به ما نگاه میکردندختره جوری رفتار میکرد که انگار منو تا حالا ندیده ولی گفت اولا ارتا نامزدمهدوما چرا راغونی نکنیم مگه شما تو جشن نامزدیت این کارارو نمیکنی؟ بعدشم من تا حالا شما رو ندیدمبعدشم داداشش رو صدا زد گفت این اقا مزاحمم میشه مرده خاست منو جر بده ولی ارتا اومد گفت ولش کن این دیوونس دیوونه؟!!من اخه دیوونمپس اون عکسهاون نامزدت که اومدارتا هم گفت بابا کسی نیمده در خوند گفتم نشون به اون نشون که عکس خودکشی ارتا رو بهم دادیتا اینو گفتم صدا موزیک قطع شداز خونه انداختنم بیروننمیدونم واقعااگر توهم بوده, پس چطور چهره زنه رو اینقدر خوب میشناختم؟چطور اینا رو میدونستمماشینم رو روشن کردم حد اقل برگردم خونه این شب کوفتی رو تمومش کنم دارم دیوونه میشموسطای راه بودم که ارتا زنگ زدگوشی رو برداشتم ولی ارتا نبودصدای گریه بلندی میومدمنم که گیج گیج دوباره برگشتم دم خونشدر خونه ارتا رو زدههمون زدهبا همون لباس مشکی اومد دم در بهم گفت که به ارتا چی گفتی؟منم که گیج گیج گفتم چیزی نگفتم فقط همون حرفارو که زدی گفتم به ارتاتا اینو گفتم حرفمو قطع کرد و برگشت گفت تقصیر توعههههههتو باعثش شدی!!دقیقا همون جملاتی که چند ساعت پیش دم در خونم گفته بود رو شنیدمگفت چی شده؟!!همین رو که گفتم امبولانس تازه رسید2 تا بهیار اومده بودنسریع رفتن طبقه بالامنم که گیج شده بودم با اونا رفتمارتا بود ولی ولیاینبار واقعا مرده بودیعنی خودکشی کرده بوددقیقا طبق عکسهرچی به دختره ماجرا رو میگفتم باور نمیکردخوب حق هم داشتنامزدت توی جشن نامزدیت خود کشی کنه بهتر از این هم نمیشیولی یچیزی خیلی خیلی عجیب ذهنمو مشغول کرده بودتوی اتاق ارتا یه گردنبند بوددقیقا شکل همون گردنبندی که 3 ماه پیش از اون دختره فارابی گرفته بودمتنها فرقش این بود که رنگش قرمز بود ولی برا دختره سبز بودمادر ارتا و نامزدش اصلا شرایط روحی خوبی نداشتنترجیح دادم اونجا نمونمگردنبند رو از روی میز ارتا برداشتمبیرون خونه رفتم, دوباره سوار ماشین شدم و به سمت خونه خودم رفتمهمش به فکر این اتفاقات امروز بودم که فهمیدم چرخ عقب پنچر شدهساعت نزدیکای 3 شب بودزاپاسمم پنچر بودبیرون تهران بودم حدودا تا شهر فاصلم زیاد بودولی وایسا, اره ارهخونه ایدا پیاده حدودا 15 راههاز طرفی چون نزدیک کریسمسه مادر ایدا حتما به استقبالم میادگوشیمو با چند تا خرت و پرت ورداشتم راه افتادم نزیک خونه شدم ولی باورم نمیشد این همون خونه ایدا باشهانگار با رفتنش روح خونه رو هم با خودش بردهدر خونه رو زدمبدون اینکه کسی جواب بده در باز شدیه خونه باغ قدیمیولی خیلی خیلی باصفاوارد شدم, برف ها هنوز روی زمین بودتا اینکه یه اقایی از دور در خونه رو باز کرد و گفت تو کی هستی؟خودمو معرفی کردم شناخت,ولی کاش نمیشناختالکس بودیجوری نظافت چی این خونس ولی از من بپرسی میگم فضوله این خونس یه مرد پیری که حدودا 55 یا 60 سالسنزدیک اومد گفت این خونه جایی برا تو ندارهبا التماس گفتم الکس ماشین ندارمبیرونم سردهبزار امشبو اینجا باشم گفت نمیشهگفت اینجا برا موشای کثیف جایی نیستگفتم چته تو؟!!بچتو کشتم؟برگشت گفت ایدا مثل دختر من بوداز وقتی که بخاطر تو از این خونه لعنتی رفتهمچی رو باخودش بردصفا-عشق-ارامشدیگه هیچ کدوم از اینا تئ اینجا پیدا نمیکنیاونم همش بخاطر توی لجندلم میخاست اینم مثل پارسا بفرستم همونجایی که هستولی رضا اومدرضا؟!!!از فرانسه رضا برگشته؟؟برادر ایداسیادمه اون زمان رابطم با رضا خیلی خوب بودرضا تا منو دید به الکس گفت بزا بیاد داخلوارد خونه شدمهمه چی همون جایی بود که باید باشههیچی تغییر نکرده بود توی این 3 سالولی انگار تمامی وسایل روح خودشونو ازدست دادنهیچی مثل سابق نبودرضا برد منو اتاقشفهمیدم 1 سالی هست از فرانسه برگشتهاحوال مادرش رو پرسیدم و گفت که الزایمر دارهو حتی من رو هم نمیشناسهدرباره ایدا پرسیدم حتی برادرشم خبر نداشت ازشبهم گفت اخرین خبرم برا 2 سال پیشه که یه ایمیل فرستاده و گفته که میخاد تنها باشه و کسی باهاش کاری نداشته باشهبعد اون دیگه هیچ خبری نداریم ازشنمیدونم ولی همچنان برام عجیب بودهنوزم رفتنش به خارج برام عجیب بودچرا باید 3 سال پیش اخه ایدا توی بهترین شرایط من که اسمم به عنوان نویسنده سال همجا پخش شده بزاره و بره؟بعدشم ایدا توی تکنولوژی مثل یه اماتور ها بوده همیشهمطمعنم بلند نبوده ایمیل بفرستهوقتی داشتم به اینا فکر میکردم گفت خوب قضیه چیه که اومدی اینجاو منم ماجرا رو براش توضیح دادمبعد از یه کمی صحبت گفت که برم طبقه بالا برا استراحتمنم رفتم طبقه بالا 3 تا اتاق خاب داشت یادمه اتاق مادر ایدا همیشه ته راهرو بودرفتم ته راهرودر اتاق تا نیمه باز بودوارد اتاق شدمپیرزن بیچاره مثل یه میت روی تخت دراز کشیده بودبغلشم بر از قرص و دارو بودمعلوم بود که حال خوبی نداره از این ماجراترجیح دادم بیشتر وارد نشم مطمعنم منو نمیشناسه دیگهاگرم بشناسه بجز عذاب چیزی براش نمیمونهخاستم برم اتاق مهمان ولی صدا!!صدا از اتاق ایدا بوداتاقش بغل اتاق مهمان بوددر اتاقش باز بوددر اتاق رو باز کردمسرمای عجیبی به صورتم برخورد کردهنوزم وسایل اتاقش سر جاش بودتختش-کمدش-ایینش- حتی همون لباساشمیشد بوی ایدا رو از همون لباسا به طور واضح تشخیص دادداشتم اتاقش رو نگاه میکردم که نگاهم به میز تحریرش رفتمیخاست همیشه ادا من رو در بیاره و مثل من باشهبخاطر همین همون موقع یه میز تحریر از چوب گردو خریده بودپشت میز نشستمحس خیلی خوبی میدادروی میز تحریرش مثل بچه دبستانیا کنده کاری کرده بودولی وایسااین چیه؟؟!!به راحتی میشد خراش ناخون ها رو , روی میز دیدمطمعنم هرچی بود ایدا مازوخیسم نداشتکنده کاری ها رو کامل داشتم نگاه میکردمهیچی نمیتونستم متوجه بشم از کنده کاری های روی میزولی حد اقل مطمعن بودم اون میزی که باهم خریدیمیه تیکه بود ولی این میز 3 تیکه بودیعنی ایدا اومده وسط این میز رو جدا کرده؟!!ناخونامو رو 2 طرفه شیار اون وسط انداختم و بعلهههههیه جای مخفی درست کرده بودهیه برگه کوچولو بود اونجا متن اینو برا من نوشته !!یعنی میدونسته که قرار من بیام؟ از دست کی داشته فرار میکرده یعنی؟؟؟نوشته رو توی جیبم گذاشتمروی تخت دراز کشیدم ، خاستم بگیرم بخابم که میترا زنگ زدمیخاست دوباره جشن پس فردا رو یاداوری کنه خیلی سرد گفتم که باشه صبح زود تر از همه بیدار شدم از خونه رفتم بیرون ماشنم رو رضا درست کرده بود سوار ماشینم شدمبه سمت خونم رفتم که دیدم پلیس دم در خونمه ترسیدم نرفتم جلو از بقیه مردم که اونجا جمع شده بودن پرسیدم چخبره مردم هم گفتن ضاهرا این نویسنده گرفته ۳ ماه پیش یکیرو اتیش زده با شنیدنش هول شدم که پلیس از پشتم بهم دست بند زدکه یهو ... از خاب بیدار شدم اه هنوز کابوسام ول کن نیستنساعت ۴ صبح بود هنوز تو اتاق ایدا بودمبا خودم فکر کردم که شاید یجای دیگه نوشته باز پنهان کردهبخاطر همین کل اتاق رو گشتمدقیقا پشت قفسه لباساش یه دفترچه خاطرات بود دفترچه رو باز کردمخاطرات از ۶ سال پیش شروع میشد ولی وقت نداشتم همشو بخونمبخاطر همین خاطرات یک هفته قبل از ناپدید شدنش رو میخوندم##########################خاطرات دفترچه ایدا########امروز واقعا فهمیدم که عاشقش شدم بعد این همه مدت که از رابطمون گذشته یکبار هم نشده با من سرد برخورد کنهامروز جشن امضا بود اره دقیقا جشن امضا نوید بود کتابش‌فروش خوبی داشته ، خیلی خوشحالم که نوید اینجوری موفق شده توی کارش منتظرم یه فرصت مناسبی پیش بیاد ، تا برا همیشه برم و پیش نوید زندگی کنمخسته شدم از این خونه لعنتی خسته شدم از این الکس از مادرم خسته شدم از همچی این زندگیم خسته شدمهیچکدومشون منو درک نمیکنن میگن نوید یه دیوونس فقط، بدرد من نمیخورهولی برا من اصلا مهم نیس گذشتشولی خوب هنوز شک دارمهنوز شک دارم که کل حقیقت رو باید به نوید بگم یا نهنمیدونم چجوری باید بگم که الکس پدر منه و منم یکجوری نظافت چی این خونم ولی خب خانوم مهربون تر از این حرفاست منو مثل مادرش دوست داره ....چند هفته گذشته نوید هنوز درگیر کتابشه حتی تو این مدت زنگ هم نزده این کارش خیلی رو مخمه به دوستش میترا زنگ زده بودم تا احوال نوید رو از اون بپرسماون هم زیاد خبری ازش نداشت نمیدونم ولی. دلم میخاست یکم اذیتش کنم دلم میخاست یه درسی به نوید بدم میخام یجوری بهش بفهمونم منم ارزش دارم بخاطر همین با میترا یه نقشه کشیدیمیه بلیط فیک به فرانسه گرفتممیترا هم به نوید خبر رفتن منو میده و وقتی نوید منو تو فرودگاه میبینه بهش محل سگ هم نمیدم وقتی مطمعن شدم که نوید از فرودگاه میره بعدش با میترا برمیگردم خونه سوپرایزش میکنمدلم نمیاد اذیت کنمش ولی حقشه چند ساعت دیگه باید اماده بشم تا برم فرودگاه و نقشمون رو عملی کنم...########بعد این چیزی ننوشتهبلیط فیک؟ایدا میخاسته برگرده ولی هیچ وقت برنگشتصفحه اخر خاطراتش رو کندماونم توی جیبم گذاشتموایسادم که صبح بشههوا که روشن شد ماشین رضا رو قرض گرفتم و دم خونه میترا رفتممیترا خونه نبود کلید خونش رو داشتم بخاطر همین وارد شدمخونش حس عجیبی میداد تا حالا خونش رو ندیده بودم وارد اتاقش شدم همچی به شکل خیلی عجیبی چیده شده بود منتظر شدم تا میترا بیاد و تمامی این سوال هایی که ذهنم رو درگیر کرده ازش بپرسم تو همین حال خودمو با نگاه کردن به وسایل خونه مشغول کردم که یع عکس بزرگ روی دیوار زده شده بود عکس میترا بود با یه دختر دیگه دختره چهرش خیلی برام اشنا بود ولی خوب یادم نمیومد کی بود هرچی نگاهش کردم هیچی نفهمیدمتا اینکه ....اوناون گردنبند این همون دختره بود که توی هتل دیدم همون که ۳ سال پیش خودشو کشته بودهمچی برام عجیب بود ، با دیدن این عکس هم بد تر عجیب شد ماجرا تابلو رو از دیوار پایین اوردمپشت تابلو رو نگاه انداختم یه دست خط ساده که نوشته شده بود:،پایین تابلو سمت راست هم به طور وضوح نوشته بود فریبا و میترا مطمعن شدم دختره همونه که توی هتل دیدمش ولی یعنی یعنی این دو تا باهم خواهرن؟همین لحظه بود که صدای کلید انداختن رو شنیدم تابلو رو سریع همون جا قرار دادم و رفتم زیر تخت بلند داد زد نوید بیا بیرون اهههه لعنتی کفشام کفشام دم در گذاشته بودم دیگه قایم شدن جواب نمیداد اصلا چرا قایم بشم؟؟اون باید قایم بشه با این همه سوالی که قراره جواب بده خیلی سریع از جام بیرون اومدم و پیش میترا رفتم +گفتم ایدا چی شده؟ -گفت وا زده به سرت؟+جواب منو بده -دیوونه خودت رفتی فرودگاه ۳ سال پیش خودت دیدی که گذاشت و رفت +پس این نوشته ها چی میگن؟-کدوم نوشته ها؟؟؟؟برگه دفتر خاطراطش رو نشون دادم انگاری که گچ‌خورده بود صورتش کاملا سفید بود بعد از دیدن نوشته بلند شروع کرد به خندیدن گفت افرین افرین کاراگاه گجت خوب تونستی پیدام کنی الان نوید اومدی اینجا چی رو بشنوی؟گفتم همون چیزی که ۳ سال بخاطرش عمرمو دادم دستام روی گردنش بود همینطوری که داشتم اروم اروم فشار میدادم گفتم حرف بزن تا اینکه یکی زد تو سرم همه جا تاریکه تاریک...صدا ها خیلی محو شنیده میشن اروم اروم چشمام رو باز کردم بدنم رو نمیتونم تکون بدم به صندلی بسته شدمرضا بود ، میترا هم بغلش وایساده بود میترا نزدیکم شد و گفت فقط خفه شو و گوش بده ببین نوید ماجرا مال ۴ سال پیشه همون موقع که توی اواخر دانشگاه باهم اشنا شدیم از همون موقع دلباخته تو شدم احمق ولی تو چی؟!! منو به یه دختر نظافت چی ترجیح دادی بعد از اینکه رابطه تو و ایدا رو دیدم سعی کردم از دختره یه اتو بگیرم تا شاید بتونم از تو دورش کنم . این کارو هم کردم بعد یه مدت فهمیدم اصلا ایدا صاحب اون خونه نیساصلا رضا داداش ایدا نیس رضا هم دل خوشی از ایدا نداشت‌چون مادر رضا به ایدا بیشتر میرسید تا رضا رضا هم خوب دنبال یه راهی برای نابودی ایدا بود و خوب نقشه رو جوری پیش بردیم که تو فکر کنی ایدا رفتهولی بعد اون فرودگاه ایدا سوار ماشین شد ولی هیچ وقت دیگه پیاده نشدبعد از اینکه ایدا رو تیکه تیکه کردیم من افسردگی گرفتم به بهترین فرد زندگیم، فریبا همچی رو گفتم میخاست با پلیس تماس بگیره میخاست منو بدبخت کنهبخاطر توی احمقی که هیچ وقت بهم مهربونی نکردی بخاطر اون زنیکه نظافت چی مجبور شدم خواهرم رو خودم با دستای خودم خفه کنم بعد از اینکه خواهرم مُرد کارت ملی خواهرم رو برداشتم با رضا به سمت یه هتل بیرون شهر رفتیم با کارت ملی خواهرم برا خودم یه اتاق گرفتم هتل هم فکر کرد که من فریبام بعدشم فربیا رو بین اشغالا انداختم و مثل یه اشغال اونو سوزوندم تمامی اخبار گفته بود که اون خودکشی کرد ولی خوب اون دومین قتل من بود اونم فقط فقط بخاطر تو ببین نوید من بخاطر عشقمون این همه کار کردم ولی تو چی؟!میترا خفه شو این همه کار؟ بهتره بگی این همه جنایت حیوون چطور داری زندگی میکنی؟تو یه حیوون واقعی اینو گفتم که میترا عصبی شد و با چاقوش روی صورتم خط انداخت هیچی نمیتونستم بگم کافی بود یچیز اضافه تر بگم تا منم مثل بقیه بکشه بیچاره ایدا بیچاره اون خواهرش معلوم نیس چی کشیدن از دست این حیوون شب شده بود میترا و رضا بیرون رفته بودن پاهام باز بود ولی دستام کاملا از پشت به صندلی بسته شده بود خودمو انداختم زمین که حداقل با گوشی تخت میترا که شکستگی داشت دستامو باز کنم باز کردم با تلفن خونه اول به پلیس زنگ زدم و ادرس خونه رو دادم بعدش سریع اماده شدم تا از خونه بیرون برم تا خاستم برم صدای در اومد یه ساطور از اشپزخونه برداشتم پشت در وایسادم رضا که اومد با ساطور به قفسه سینش ضربه زدم با اون ضربه من مطمعن بودم مرگش حتمیهبرگشتم تا میترا رو بزنم که با ناخونش صورتم رو چنگ زد با زانو هاش پرید روی شکمم یه چاقوی قرمز رنگ رو از جیبش بیرون اورد و گفت با همین ایدا رو تیکه تیکه کردم حالا هم نوبت توعه چاقو رو فرو کردنمیتونستم هیچ حرکتی کنم چاقو رو دقیقا حس میکردم از کنار کتفم داشت به گردنم نزدیک میشد صدای جر خوردن گوشتم رو میشنیدم چشمام سیاهی داشت میرفت دیگه داشتم به ایدام نزدیک تر میشدم چی از این بهتر که بخای عشقت رو ببینی دنیا برام تاریک شد فقط یک سری صدای محو میومد که یه صدای شلیک اومد بعد از اون صدای بیسیم پلیس میومد افسر پلیس بالا سرم بود گفت ۳ تاشونم فوت کردن ولی در نهایت دراکولا کشته شد اون دراکولا یعنی ...ممنون که تا اخر داستان خوندیاین اخرین فصل از مجموعه طهران خاموش بوددر اخر یکسری پانوشته هست که بصورت نوشته ای کوتاه مینویسمشاید همه ما با شنیدن کلمه دراکولا یاد موجود افسانه ای و خون خواری بی افتیم ولی اینجوری نیسهرکدوم از ما توی زندگی میتونه یه دراکولا باشه یه دراکولا حتما قرار نیس ادم بکشه همین که ما احساساتمون رو بروز ندیم و اون هارو پنهان کنیم خودش یک نوع دراکولا بودنه پس اگر خودتو محدود کردی ازاد کن اگر به کسی بدی کردی جبران کن اونی رو که دوسش داری حستو بگو و از همه چی مهم تر یه دراکولا نباش موفق باشیاینستاگرام من :xmental_official