تحقیقات کمبریج پتانسیل کاهش ۸۰ درصدی انتشار کربن از کودهای شیمیایی را تا سال ۲۰۵۰ نشان می‌دهد.

شکل ۱. محققان دانشگاه کمبریج میزان کربن تولید شده توسط کودها را از ابتدا تا انتهای چرخه زندگی اندازه‌گیری کرده‌اند. این مهم است، زیرا کودها مسئول حدود پنج درصد از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند. این اولین بار است که کسی این مسئله را به دقت اندازه‌گیری می‌کند. آن‌ها کشف کردند که تا سال ۲۰۵۰، می‌توان انتشار کربن از کودها را تنها به یک‌پنجم میزان فعلی کاهش داد. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۱۹ فوریه ۲۰۲۳لینک منبع: Cambridge Research Shows Potential for 80% Reduction in Carbon Emissions From Fertilizers by 2050محققان ردپای کربن را برای چرخه زندگی کامل کودها، که مسئول تقریباً پنج درصد از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند، محاسبه کرده‌اند -اولین باری که این مقدار به‌طور دقیق اندازه‌گیری می‌شود- و دریافتند که تا سال ۲۰۵۰ انتشار کربن را می‌توان به یک‌پنجم فعلی کاهش داد.محققان دانشگاه کمبریج دریافتند که دو سوم انتشار کودها پس از پخش شدن در مزارع اتفاق می‌افتد و یک سوم از انتشارات ناشی از فرآیندهای تولید است.اگرچه کودهای مبتنی‌بر نیتروژن در حال حاضر به‌عنوان منبع اصلی انتشار گازهای گلخانه‌ای شناخته شده‌اند، این اولین بار است که سهم کلی آن‌ها از تولید تا استقرار، به‌طور کامل اندازه‌گیری می‌شود. تجزیه‌وتحلیل آن‌ها نشان داد که کودهای دامی و کودهای مصنوعی معادل ۲.۶ گیگا تن کربن در سال منتشر می‌کنند - چیزی بیش از مجموع حمل‌ونقل هوایی و حمل‌ونقل جهانی.انتشار کربن از کودها باید فوراً کاهش یابد. با این حال، این باید در برابر نیاز به امنیت غذایی جهانی متعادل شود. تحقیقات قبلی تخمین زده است که ۴۸ درصد از جمعیت جهان با محصولات کشت شده با کودهای مصنوعی تغذیه می‌شوند و انتظار می‌رود جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ به میزان ۲۰ درصد رشد کند.محققان کمبریج می‌گویند که ترکیبی از راه‌حل‌های فناوری و سیاست مقیاس‌پذیر برای کاهش انتشار کود و در عین حال حفظ امنیت غذایی مورد نیاز است. با این حال، آن‌ها تخمین می‌زنند که اگر چنین راه‌حل‌هایی را بتوان در مقیاس اجرا کرد، انتشار کودهای دامی و کودهای مصنوعی می‌تواند تا ۸۰ درصد کاهش یابد و به یک‌پنجم سطح فعلی برسد، بدون اینکه بهره‌وری از بین برود. نتایج آن‌ها در ۹ فوریه در مجلهNature Food گزارش شد.دکتر آندره کابررا سرنهو، از گروه مهندسی کمبریج، یکی از نویسندگان این مقاله گفت: «به طرز باورنکردنی، در واقع نمی‌دانیم که چه تعداد مواد شیمیایی در سطح جهان تولید می‌کنیم، در نهایت به کجا می‌رسند، کجا و چگونه انباشته می‌شوند، چه اندازه انتشار گازهای گلخانه‌ای و زباله تولید می‌کنند. Serrenho و نویسنده همکارش Yunhu Gao پروژه‌ای را برای اندازه‌گیری دقیق تأثیرات کل کودها، یکی از دو محصول اصلی صنعت پتروشیمی، انجام دادند. از تمام محصولات تولید شده توسط صنعت پتروشیمی، اکثریت قریب به اتفاق -به میزان ۷۴٪- یا پلاستیک یا کود هستند.سرنهو گفت: «به‌منظور کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، شناسایی و اولویت‌بندی هرگونه مداخله‌ای که می‌توانیم انجام دهیم تا کودها برای محیط‌زیست کم‌تر مضر باشند، مهم است.» اما اگر قرار است این کار را انجام دهیم، ابتدا باید تصویر روشنی از کل چرخه عمر این محصولات داشته باشیم. واضح به نظر می‌رسد، اما در واقع اطلاعات کمی در مورد این چیزها داریم.»محققان با تطبیق تولید و مصرف کودهای نیتروژن و فاکتورهای انتشار منطقه‌ا‌ی در ۹ منطقه جهان، جریان جهانی کود و کودهای مصنوعی و انتشار آن‌ها را برای سال ۲۰۱۹ در تمام مراحل چرخه زندگی ترسیم کردند.پس از تکمیل تجزیه‌وتحلیل خود، محققان دریافتند که برخلاف بسیاری از محصولات دیگر، اکثر انتشار کودها نه در طول تولید، بلکه در طول استفاده از آن‌ها رخ می‌دهد.سرنهو گفت: «تعجب‌آور بود که این منبع اصلی انتشار بود. اما تنها پس از تعیین کمیت همه گازهای گلخانه‌ای، در هر نقطه از چرخه حیات، می‌توانیم به دنبال روش‌های مختلف کاهش برای کاهش انتشار بدون از دست دادن بهره‌وری باشیم.»محققان حداکثر تأثیر نظری روش‌های مختلف کاهش را فهرست و کمی کردند -اکثر این روش‌ها قبلاً شناخته شده‌اند، اما حداکثر تأثیر بالقوه آن‌ها کمی‌سازی نشده بود.انتشارات حاصل از تولید کودهای مصنوعی بیش‌تر از سنتز آمونیاک است که تا حدی به دلیل واکنش‌های شیمیایی مورد استفاده در فرآیند تولید است. موثرترین کاهش در مرحله تولید برای صنعت کربن‌زدایی گرمایش و تولید هیدروژن است. علاوه‌بر این، کودها را می‌توان با مواد شیمیایی به نام بازدارنده‌های نیتریفیکاسیون مخلوط کرد که از تشکیل اکسید نیتروژن باکتری‌ها جلوگیری می‌کند. با این حال، این مواد شیمیایی احتمالاً کودها را گران‌تر می‌کنند.سرنهو گفت: «اگر می‌خواهیم کودها را گران‌تر کنیم، باید نوعی انگیزه مالی برای کشاورزان و شرکت‌های تولید کود وجود داشته باشد. کشاورزی یک تجارت فوق‌العاده سخت است و کشاورزان در حال حاضر برای تولید آلاینده‌های کم‌تر پاداشی دریافت نمی‌کنند.»با این حال، تنها موثرترین راه برای کاهش انتشار ناشی از کود، کاهش مقدار کودهایی است که استفاده می‌کنیم. سرنهو گفت: «ما در استفاده از کودها به‌طرز باورنکردنی ناکارآمد هستیم. ما بسیار بیشتر از آنچه نیاز داریم استفاده می‌کنیم که از نظر اقتصادی ناکارآمد است و این به شیوه‌های کشاورزی برمی‌گردد. اگر از کود به‌طور موثرتر استفاده کنیم، به کود کم‌تری نیاز خواهیم داشت، که باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای بدون تأثیر بر بهره‌وری محصول می‌شود.»محققان هم‌چنین ترکیب کودهای مورد استفاده در سراسر جهان را بررسی کردند که بسته به منطقه متفاوت است. محققان می‌گویند که جایگزینی برخی از کودهای دارای بالاترین میزان انتشار، مانند اوره، با نیترات آمونیوم در سراسر جهان می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای را بین ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش دهد. با این حال، این تنها پس از کربن‌زدایی صنعت کود مفید خواهد بود.سرنهو گفت: «هیچ راه حل کاملی وجود ندارد.» ما باید در مورد نحوه تولید مواد غذایی و اینکه چه نوع انگیزه‌های اقتصادی بهترین عملکرد را دارد، تجدید نظر کنیم. شاید این به معنای پرداخت پول به کشاورزان برای تولید گازهای گلخانه‌ای کم‌تر باشد، شاید این به معنای پرداخت بیش‌تر برای غذا باشد. باید ترکیب مناسبی از راه‌حل‌های مالی، فناوری و سیاستی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و در عین حال تغذیه جهان را پیدا کنیم.»سرنهو و گائو تخمین می‌زنند که با اجرای تمام اقدامات کاهشی که آن‌ها تجزیه‌وتحلیل کردند، انتشار گازهای گلخانه‌ای از بخش کود تا سال ۲۰۵۰ تا ۸۰ درصد کاهش می‌یابد.سرنهو گفت: «کار ما ایده خوبی از آنچه از نظر فنی ممکن است، آنچه بزرگ است و مداخلات در کجا معنادار است به ما ارائه می‌دهد -مهم این است که مداخلات را در مهم‌ترین چیزها هدف قرار دهیم تا پیشرفت سریع و معناداری در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای داشته باشیم.»این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات کشاورزی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.