در ستایش استاد شکوری

مجتبی شکوریمیدونی من از ثبت نام کردن تو دبیرستان غیر دولتی تو تهران فقط یه شانسی اوردم اونم اشنا شدن با یه جوان به ظاهر معمولی به نام مجتبی شکوری بود.سال سوم دبیرستان بودم توی راهرو های تنگ مدرسه که کاپشن های اویزون شده تنگ ترشم میکرد توی اون مدرسه که زنگ تفریح هاش با دست های سرد نگران تکالیف ریاضی و زیست بودم و تنها دلخوشی 5 دقیقه دیرتر سرکلاس رفتن بود یه کلاس بود که براش خدا خدا میکردم شاید باورتون نشه ولی از زنگ ورزش که وقتی توپ میدیدم خدا رو هم بنده نبودم این کلاس رو بیشتر دوست داشتم کلاس مجتبی شکوری میدونی خیلی یه ادم باید خفن باشه که من الان بگم ریشه در خت تمام علایق من رو او توی زمین بیابونی افکار یه بچه دبیرستانی کاشت میدونی من همیشه از اموزش پرورش مثل خیلیا دیگه انتقاد دارم اونم اینه که برا من و امثال من بهتره قبل لیمیت و لگاریتم چجوری اعتماد کردن چجوری رفتار کردن چجوری توی کسب و کار فکر کردن رو یاد بدین من به اینا یکم بیشتر نیاز دارم حداقل واسه 100 سال ایندم مجتبی شکوری کلاس هاش خسته کننده نبود بچه ها حرف میزدند گاهی صدا خود استاد رو نمیشنیدی بعضی وقت هام بچه ها اونقدر حرف هاش قشنگ بود که خودشون گوش میدادن من همیشه گوش میدادم داستان های قشنگی داشت تومن شوق ایجاد میکرد و طرز فکر جدیدی بهم میداد راجب اینکه چجوری از یه ادم که تابلو مدرسرو اتیش میزده و شر بوده رسیده به این که رتبه زیر صد کنکور بشه برام میگفت و من فکر میکردم کاش منم بعد سه سال اینجور داستان های قشنگی برای تعریف کردن داشتمبرام از ایده های تبلیغاتی خفن تو امریکا از مغازه های خفنی که خودشون رو خاص میکردند میگفت یه داستان زیباست که هنوزم یادمه شاید یهتر باشه بگم یه روایت خاص ازش این بود که میگفت توی امریکا یه رستورانی هست که وقتی میری تو باجه تلفن تو پشت یک کوچه ای و سعی میکنی یه شماره ای رو بگیری ناگهان یه در برای تو باز میشه و میری پایین میبینی یک رستوران هست اولین چیزی که اونجا بهت میگن اینه که سلام اینجا یک رستوران مخفی و توحق نداری راجبش به هیچ کسی بگی طرف هم تنها کاری که میکنه اینه که میری به همه راجب این رستوران میگه و این رستوران با این ایده خلاقانش اینجوری پول در میاره برام از یه شرکت نوشابه سازی میگفت که برای ایجاد یه تفاوت ساده و زیرکانه زیر نوشابه هاشون (ایا میدانستید ؟)مینوشت ب ایا میدانستید 5 % فلان چیز در طی فلان سال ازبین رفته!! توی بازار نوشابه ها که رقابت زیاد بود با یه حرکت ساده اینجوری فروش رو زیاد کردند دیگه ملت برای کنجکاوی زیر اون نوشابه ها میرفتن نوشابه های اون برند رو میخریدندمیدونی معمول نیست این حرف ها رو برای یه سال سومی یاد بدن ولی من یاد گرفتم میشه راجب این حرف ها رفت خوند منی که اهل مطالعه نبودم یادگرفتم برای هرچیزی که سوالم میشه دغدغم میشه برم کتاب بخونم راجب عشق راجب اخلاق راجب جامعه منه بچه اینو از این ادم یادگرفتم که هرچقدر هم یادبگیرم بازم خیلی راه برای یاد گرفتن هست بازم خیلی بلد نیستم اینو یادگرفتم چون یه ادمی که الان تو تلویزیون میره صحبت میکنه و الان دیگه خیلی جلوزده بازم هرجور شده برای شاگرد قبلیش وقت میزاره و باهاش حرف میزنه و حرف های بچگونش رو گوش میده و تشویقش میکنه من الان 20 سالمه اومدم اهواز و رشتمم دامپزشکیه (شاید اقتصادی ترین رشته تو رشته هایی که میشد برم)رو صندلی مرکز رشد نشستم و ساعت 7:43 دقیقه شب روز جمعه قبل از تعطیلات که معنیش اینه ازبین همکلاسی ها فقط من هستم که به شهرش نرفته ،توی دفتر تنها نشستم و دارم مینویسم راجب کسی که شوق اینجا موندن رو برام ایحاد کرد مجتبی شکوری حالا اونقدری معروف شده که تلویزیون رو روشن کنی تو برنامه کتاب باز ببینیش یا راجبش تو گوگل و اپارات بگردی و باز هم یاد بگیریدرستایش استاد