عمرا صد سال به این سال ها

یواش یواش دارم به مفهوم دوری و دوستی ایمان میارم. اگر امسال مثه هر سال بود و کرونا ام یه چیزی تو مایه ها انفولانزا... احتمالا وضعیت خیلی با الان فرق داشت.هر سال پشت پنجره اتاقم پربود از ادمای بزک دوزک شده که روز دوم عید خاله جون بازیشون گل کرده. نمیدونم شما هم از این جور ادما بودید یا نه ولی 90 درصد اطرافیان ما از دقایق اولیه سال تحویل به مقصد خونه باجناق و عمو و عمه حرکت میکردن تا تیک عید و بازدید اون سالشونم بزنن. بعدشم که توی یه پروسه فشرده و برنامه ریزی شده همه ادمای فامیلو سر زدن، همینجورتو خونه سماق میمکیدن تا اونا بیان عید دیدنیشون و پدرجفتشون از خستگی در بیا.خداروشکر که سال هاست از شر این توفیق اجباری و مسخره راحت شدم و عید بیشتر برام فرصتیه برای خودم و کارام... نه سرکشیدن تو زندگی بقیه.واقعیش سال اول به بهونه کنکور سعی در پیچوندن این رسم دیرینه و باستانی داشتم و خیلی نرم و اهسته نصف فامیلوخط زدم. یه قانون نانوشته داشتم که عیدی کسایی که شش ماه از ده متریشونم رد نشدم نمیرم و اینجوری خودمو متقاعد کردم که وقتی ندیدن کسی چیزی از ادم کم نکنه پس دیدنش مطمئنا چیزی اضافه نمیکنه... این شد اولیم حرکت انقلابیماون سال رد شد و منم از هر وقت دیگه ای راضی تر بودم از تصمیمم. اون 50 درصدی که خط خوره بودن انگار از خداشون بود و هیچی نپرسیدن و نگفتن. ولی اون 50 درصد دیگه واکنشای عجیبی داشتن و در واقع از طرف خودیا پاتک خوردم.خاله بزرگه میگفت چرا عیدی دختر من نرفتی و چیو میخاستی بگی.... - هیچی جان عزیزت. والا دخترتم خوشحاله که نرفتم.اون یکی میگفت کسایی که با فامیل نمیرن و بیان، بزهکار میشن و روان پریش. اینا رو فردا اززندان پیدا میکنی و پس فردا از جوب باید بیرون کشید....- آقا من که فعلا نیفتادم زندان ولی اگه افتادم کمپوت سیب دوس ندارم.واقعا خیلی برام عجیب بود که چرا شاه بخشیده شاه قلی نه... بابا ناسلامتی عیدی شما که اومدم. خب ترجیحا بکشید بیرون از ماجراحتی یه شب با نگرانی از خواب پریدم و یه جفت چشم سیاه (سیاه استعاره از مداد و ریمال حجم دهنده است) دیدم که داد میزدن ور پریده خودتو زدی به خواب که به ما بی محلی کنی؟؟! - حالا من بچه سه ساله نه ولی شما که خفاش شب نیستید ساعت 12 میاید عید دیدنی ما.از همه جالب ترم زن دایی رضا بود که اعتقاد داشت حذف شدن عروس و پسرش از لیست ارتباط مستیقی با زن گرفتن داداش خودش داره.من که با هر فرمول و انتگرالی حساب کردم جور نشد ولی خب زندایی سی سال معلم ریاضی بوده نه من.خلاصه که اون سال حرفای خوبی زده نشد واون50 درصد کاملا معنای بنی ادم اعضا یک پیکرند رو بم فهموندند....این شد که سال بعد واقعا رغبتی برا عید و بازدید از اونا هم نموند و بعد چارسال و با همه انتقام جویی ها و کشمکش ها فقط یک نفر توی لیست موند....بابا حاجی پدربزرگ سمت مادریبابا حاجی اونقدر خوبه که حتی یه درصدم نمیشد به ندیدنش فکر کرد و خب بزرگتره و احترامشم واجب .... البته اگر نبودم جرئت اینکارو نداشتم که آق شدنم حتمی بود.تا اینکه امسال کرونا لطف که نه ولی یکاری کرد و روی اون ور سکه رو نشونمون داد. اگرچه از خدامه کرونا تموم شه و باز هم اتقا تکرار شن ولی امسال با کرونا دید و بازدید رنگ دیگه ای به خودش گرفت...یه چیزی تو مایه ها بوی الکلمهمونی روز اول عید خونه باباحاجی به خاطر خودش کنسل شد و آش بد مزه ای که هر سال برای ناهارپخته میشد، دیگه نشد...نه تنها اون آش بلکه بقیه آش هایی که به خاطر یه وجب روغن روش بقیه برا هم میپختنم، نبودن.البته بازم عده زیادی از فامیل اصرار داشتند عیدی باباحاجی برن و متاسفانه با شعار تکریم سالمندان، همدلی و احترام، باز چتر شدن خونش. این وسطم منی که گفتم مراعات پیرمردو بکنید عید دیدنی برا بعد کرونا، شدم بی ادب سالمند گریز.هر چی بود امسال همه مجبور به کاری شدن که من سال ها به انجامش عادت کردم. شما رو نمیدونم ولی طرف ما که همه با دمشون گردو میشکوندن و آخر عید دیدنی به اصطلاح مجازی و 5 دقیقه ایشون، آرزوی روزایی رو میکردن که همو ببینن و رو در رو بتونن همو بچزونن.هر چند دو روز بیشتر نگذشته و زوده برا نتیجه گیری، ولی فکر میکنم امسال خیلی چیزای بیشتری از روابط ادما فهمیدم. اینکه ای کاش همیشه برا حرف زدن از ادم پول میگرفتن و شاید به خاطر پول تلفنه که بحث به چیزای خاله زنکی نمیرسه. اینکه چقدر دل سوزندن زمان بره و اگه به حال و احوال پرسی باشه همون دو دقیقه زمانم کافیه. اینکه حرف زدن ربطی به این که پیرژامه گل گلی پات کردی یا لباسات رنگ ساله نداره و مهم اون چیزایی که دهنت بیرون میا و حالی که به طرف مقابلت میدی.اتفاقای خوبی ام امسال افتاد مثلا:بالاخره مامان زنگ زد خونه خواهرش و هیچکدوم به روی هم نیوردن پنج ساله سر نگرفتن پول عیدی باهم قهرن.امسال دایی حمید مجبورنبود بگه زنم خونه مادرش بود و نیومدعید دیدنی... فقط میگفت مریم سلام رسوند و خب بقیه ام مجبور نبودن دلیل قهر کردن زنشو پیدا کنن...در جواب میگتن توام سلام برسون.حتی کسی ام نبود یاد اوری کنه ماهانتون (یعنی من) چقد بی معرفت و بی شعوره. ادمی که فامیلشو بذاره کنار خیلی چیزا رو میذاره...امسال همه از روی معرفت جایی نرفتن و من هم ناخاسته از رهبران این انقلاب کرونایی بودم.امسال خبری از ست کردن خاله بهارو شوهرش با هم نبود... فقط یه باراز پشت تلفن اعلام کردن گل های رومیزیشون با کاسه های سفره هفت سینشون سته.و امسال خبری از عقده گشایی و باز کردن محموله حرفا و طعنه هایی که یکسال نزدن، نبود.بر خلاف سالای قبل کسی تو حلقه بی نهایی عید دیدنی گیر نکرد و این بساط این پروسه عذاب آور یه روزه بسته شد.... فقط امیدوارم همه اینایی که وعده دادن برا بعد کرونا بیان، شوخی کرده باشن.امیدوارم شما هم جزو اون ده درصدی باشید که حالتون با اطرافیانتون خوبه وحتی کرونا ام دست دوستیتونو شل نکنه. ما که خیلی وقته از روابطمون بوی موندگی میومد و الان با بوی الکل توی دماغمون، حتی اونم حس نمیکنیم.به هر حال سال نو مبارک... ولی نه صد سال به این سال ها