چرا ترک کردن هرزه نگاری دشوار است؟

هشدار ، محتویات متن زیر برای کودکان و نونهالان مناسب نیست !متن زیر ترجمه مقاله ای از سایت fightthenewdrug.org می باشد در صورتی که ترجمه یا ویراست بهتری در اختیار دارید لطفا در بخش نظرات اعلام بفرمایید ، امیدوارم مفید واقع گردد .چرا ترک کردن پورن دشوار است؟وقتی صحبت از موضوع هرزه نگاری می شود، یکی از رایج ترین سوالات این است که آیا واقعاً می تواند اعتیادآور باشد یا خیر. به گفته بسیاری از کارشناسان اعتیاد، کاملاً می تواند این موضوع اعتیاد آور باشد.ایوان پاولوف یک محقق روسی در اوایل دهه 1900 بود که به دلیل آزمایشگاه پر از سگ خود به شهرت رسید. دلیلش این است که یک روز او متوجه شد که در زمان غذا خوردن، بزاق سگ‌ها ترشح می‌شود نه تنها وقتی غذایشان را می‌بینند، بلکه وقتی برای اولین بار صدای پای مراقبانشان را می‌شنوند را هم بزاق ترشح می کنند. این کشف پاولوف را مجذوب خود کرد، بنابراین او شروع به آزمایش کرد. در نسخه محبوب داستان، پاولوف هر بار که به سگ‌ها غذا می‌داد شروع به زدن زنگی می‌کرد و مطمئناً هر وقت صدای زنگ را می‌شنیدند بزاق آنها ترشح می‌شد.پس از آن آزمایش‌های معروف برنده جایزه نوبل ایوان پاولوف، پاسخ پاولویی – یا «شرطی‌سازی» – به پایه‌ای برای بسیاری از نظریه‌های روان‌شناختی تبدیل شده است. در اصل، آنچه پاولوف کشف کرد این بود که مغز ما می‌تواند ارتباطات ناخودآگاه بین چیزها ایجاد کند، حتی اگر آن چیزها نامرتبط به نظر برسند. و هنگامی که این انجمن ها شکل می گیرند، می توانند پاسخ های روانشناختی، عاطفی و فیزیولوژیکی قدرتمندی ایجاد کنند.پس همه اینها چه ربطی به پورن دارد؟علم روانشناسی رفتاری از زمان کشف پاولوف، راه درازی را پیموده است. ما امروزه بیشتر در مورد ارتباط هایی که مغزمان می تواند ایجاد کند می دانیم، و برخی از محققان این نظریه را مطرح کرده اند که انواع خاصی از شرطی سازی پاولوی ممکن است به توضیح دو مورد از معمای بزرگ اعتیادها و رفتارهای اجباری کمک کند:1) چرا افراد به این رفتارها ادامه می دهند؟ حتی زمانی که رفتارها چیزی جز پوچی یا رنج برایشان به ارمغان نمی آورد؟ و2) چرا بازگشت مجدد به این رفتارها، گاهی حتی سالها پس از توقف فرد، بسیار آسان است؟آیا پورنو می تواند اعتیادآور شود؟اکنون، قبل از اینکه ادامه دهیم، بیایید به فیل در اتاق بپردازیم - اعتیاد به پورنوگرافی. برای شروع، می‌خواهیم روشن کنیم که همه کسانی که پورنوگرافی مصرف می‌کنند «معتاد» نیستند. در واقع، کارشناسان اشاره کرده اند که در حالی که برخی از افراد ممکن است به پورن معتاد شوند، اکثر مصرف کنندگان پورن معتاد نیستند. در حالی که این مقاله بر روی علم پشت اعتیاد به پورنوگرافی تمرکز دارد، به خاطر داشته باشید که بسیاری از اثرات منفی مصرف پورنوگرافی همچنان می تواند بر مصرف کنندگان تأثیر بگذارد، صرف نظر از اینکه آیا عادات آنها به عنوان اعتیاد قابل تشخیص واجد شرایط است یا خیر.بنابراین چه چیزی چیزی را به عنوان اعتیاد واجد شرایط می کند؟ طبق گفته انجمن پزشکی اعتیاد آمریکا، اعتیاد به عنوان یک بیماری قابل درمان و مزمن پزشکی که شامل تعاملات پیچیده بین مدارهای مغزی، ژنتیک، محیط و تجربیات زندگی فرد است، تعریف شده است. افراد مبتلا به اعتیاد از مواد استفاده می‌کنند یا رفتارهایی انجام می‌دهند که اجباری می‌شوند و اغلب علی‌رغم پیامدهای مضر ادامه می‌دهند. همانطور که بسیاری از کارشناسان موافق هستند، مصرف پورنوگرافی رفتاری است که در واقع می‌تواند در موارد جدی به عنوان اعتیاد ، واجد شرایط باشد.از آنجایی که بسیاری از اعتیادها به صورت عصبی اتفاق می‌افتد، برخی از کارشناسان چهار تغییر عمده مغزی مشترک در مغزهای معتاد را تعیین کرده‌اند: حساس شدن، حساسیت‌زدایی، hypofrontality، و سیستم استرس نادرست.این مقاله در درجه اول بر حساسیت و حضور آن در مصرف مشکل‌ساز پورنوگرافی تمرکز دارد.حساس شدن چیست؟بر اساس یک نظریه در مورد ریشه های اعتیاد - نظریه "حساسیت انگیزشی" - درگیر شدن مکرر در رفتارهای اعتیاد آور می تواند خاطرات و ارتباطات قدرتمندی بین ماده یا رفتار و چیزهایی که آن را احاطه کرده است ایجاد کند. واکنش‌های روانی شدید یا هوس‌هایی ایجاد می‌کند که می‌تواند معتاد را به سمت ماده یا رفتار بازگرداند. در مکالمات روزمره، ما گاهی اوقات به حساسیت به عنوان احساس "تحریک" اشاره می کنیم. برای مثال، یک سیگاری سابق ممکن است با صداقت کامل بگوید: «من از سیگار متنفرم. سیگار سلامتی ام را خراب کرد. امیدوارم در عمرم سیگار دیگری نبینم.» و با این حال، اگر «سرنخ‌های» خاصی را تجربه کنند - بوی تنباکو، مکانی که قبلاً سیگار می‌کشیدند، یا حتی فقط در یک زمان خاص از روز - ممکن است هوس‌های ناگهانی را تجربه کنند، که مقاومت در برابر آن بسیار دشوار است. این ارتباطات گاهی ممکن است تا سال ها حتی پس از ترک سیگار ادامه یابد. همین فرآیند حساس شدن می‌تواند با پورن اتفاق بیفتد. در واقع، ده‌ها مطالعه نقش حساس‌سازی را در مصرف مشکل‌ساز پورن نشان داده‌اند، از جمله تعدادی از مطالعات که شباهت بین اعتیاد به مواد و مصرف پورنوگرافی اجباری را نیز نشان می‌دهند.یکی از جالب‌ترین جنبه‌های حساس‌ شدن تمایزی است که بین بخش بزرگ و قدرتمند «خواستن» مغز ما و بخش نسبتاً کوچک «دوست داشتن» قائل می‌شود. برای مثال، در مورد پورن، استفاده مکرر می‌تواند باعث بی‌حس شدن بخش «دوست داشتن» مغز ما در برابر تأثیرات پورن شود ، حتی زمانی که اتصالات توسط بخش «خواسته» مغز ما ایجاد می‌شود. بیشتر و بیشتر جا افتاده است. بنابراین، برای مثال، فردی که به طور مداوم در زمانی که تنها یا بی حوصله است به پورن نگاه می کند، ممکن است متوجه شود که تنهایی یا بی حوصلگی میل شدیدی برای تماشای پورن ایجاد می کند، حتی اگر خود پورن لذت کمتر و کمتری به همراه دارد.در ترکیب با سایر تغییرات مغزی ناشی از اعتیاد، حساس شدن می‌تواند ترک فیلم پورن را بسیار دشوار کند.با این حال، خبر خوب این است که تغییر کاملاً ممکن است. تحقیقات و تجربیات هزاران نفر نشان داده است که در طول زمان می توان اثرات منفی پورنوگرافی را مدیریت کرد و تا حد زیادی معکوس کرد.در واقع، حتی در موارد اعتیاد جدی به مواد و سایر اعتیادها، تحقیقات نشان می‌دهد که مغز می‌تواند در طول زمان با تلاش مداوم بهبود یابد. تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که در حالی که احساس گناه می‌تواند انگیزه ایجاد تغییرات سالم باشد، شرم در واقع به عادت‌های مشکل‌ساز پورن دامن می‌زند. سعی می کنید فیلم های پورنو را رها کنید، با خودتان مهربان باشید و با پیشرفت خود صبور باشید. مانند هر چیز دیگری، بهبودی مغز به زمان نیاز دارد، اما تلاش های روزانه در دراز مدت تفاوت بزرگی ایجاد می کند. به آن مانند ماهیچه ای فکر کنید که هر چه بیشتر از آن استفاده کنید بزرگتر و قوی تر می شود ،، هر چه مدت بیشتری از پورن دوری کنید، انجام این کار آسان تر است. تنها چیزی که لازم است تمرین است. https://vrgl.ir/hYG2b