خود بچه چی؟

16 یا 17 سال بیشتر نداشت. بچه‌ی با محبتی بود. هر وقت همراه باباش میومد شرکت، میومد و با من دست میداد. ناهید همش حرص میخورد که بازم این پیداش شد. ناهید همش دعواش میکرد و میگفت: من هر وقت اینو می‌بینم، مریض میشم!آخه شهاب، یه عقب مونده‌ی ذهنی بود. اما با من دوست بود و شلوغ هم نمیکرد. فقط دوست داشت عکس ماشینهایی رو که تو تبلتش داره به من نشون بده. گاهی میرفتم پایین و براش خوردنی میخریدم. اما ناهید عصبانی می‌شد و می‌گفت: هی میخوره میره دستشویی. این رفت دستشویی، از دستشویی بوی بد میاد!یه روز عصبانی شدم و گفتم: ناهید تو میری دستشویی بوی ادکلن میدی؟! خلاصه شهاب بیچاره از ترس ناهید یکسره دستهاش رو با صابون می‌شست و بازم ناهید دعواش می‌کرد.من و شهاب دوستای خوبی برای هم شده بودیم. البته اونقدرها هم که میگفتن: ذهنش مشکل نداشت. بریده بریده حرف میزد و صورتش یه مقداری بیماری رو نشون میداد اما بعضی چیزها به یادش میموند و یه چیزهایی رو می‌فهمید .بابای شهاب باجناق رییس بود و توی مجتمع کار میکرد. شهاب یه خواهر کوچکتر هم داشت که اونم عقب مانده‌ی ذهنی بود و از شهاب وضعش بدتر بود. بخاطر همین شهاب همراه باباش بود تا مادرش بیشتر به دخترش برسه!رییس می‌گفت: این آخر و عاقبت ازدواج فامیلیه. گرچه آزمایش ژنتیک و بعد از اون، سونوگرافیها و آزمایشهای بارداری هم از مشکلات این بچه‌ها گفتن ولی خواهرخانمم از سقط بچه‌ها ترسید و نگهشون داشت. الان خودشون سرپان ولی فردا عاقبت این بچه‌ها چی میشه؟ فقط خدا میدونه.بعد از اینکه از شرکت استعفا دادم دیگه ندیدمش، دلم گاهی براش تنگ میشه و نمیدونم کجاست، چکار می‌کنه؟! حالا همه‌ی اینها رو گفتم تا بگم دیروز سحر رو دیدم، سحر زن دایی جان کوچیکه ما، با دو تا بچه 3 ساله و 4 ماهه اومده بودن خونه‌ی ما.بچه‌ی شیرخواره اونقده گریه کرد تا اینکه مادر دست به کار شد و با مالیدن پشت گوشهاش ساکتش کرد. و به سحر گفت: این بچه درد گوش داره. اما اون یکی کل زندگیمون رو به هم میریخت و متاسفانه فحش میداد. برا اون دیگه نمیتونستیم کاری بکنیم.سحر هم خیلی راحت و ریلکس بود و اعتقاد داره بچه باید شلوغ کنه و همه‌ی بچه‌ها اینجورین!شوهر سحر که دایی جان ما باشن، یه کارگر ساده است با کلی قرض و وام تو یه اتاق دارن زندگی می‌کنن. دو ماه نبود که رفته بودن زیر یه سقف، سحر بانو غمگین و ناراحت زنگ زد و گفت: خیلی نگرانم، چرا من حامله نمیشم؟!مادرجان گفت: سحر چه عجله ای داری خب. انشالله تو هم مادر میشی. هنوز مگه چند ماه گذشته؟ اما سحر اونقده ناراحت بود که مادر مجبور شد سحر رو ببره دکتر . بعد که دکتر گفت: مشکلی نیست و فقط باید یه مقدار وزن کم کنی. سحر بانو با کلی نذر و نیاز حامله شد.بچه که به دنیا اومد همه خوشحال و خندان بودیم البته اوضاع مالی زندگی اونا فقط برا ما درد داشت و مادرجان همیشه نگران بود که معلوم گوشت دارن ؟ قسط آپارتمان عقب افتاده و ....اما خب، به هر شکلی بد یا خوب زندگی می‌کنن و خودشونم راضی ان. چند وقت قبل باز سحرجان خوشحال و خندان اومد و توی جمع سینه جلو داد و گفت: حامله است. و اونقده خوشحال بود که انگار جایزه نوبل گرفته.گفتیم: مبارک باشه به سلامتی و ... بعد از چند ماه تو سونوگرافیها مشخص شد که کاکل به سر متولد نشده، توی سرش یه کیست داره و نظر دکتر این بود که این بچه باید سقط بشه.سحرجان خودش رو به زمین و زمان کوبید و گفت: عمرا اگه بزارم، تازه این پسره . معلوم نیست بازم پسر داشته باشم یا نه؟ من سقط نمی‌کنم. دایی جان ما هم که زیر کلی قرض تشریف داشتن گفتن: حالا اگه مریض به دنیا بیاد من از کجا پول دوا و دکتر پیدا کنم و ...؟دعواهاشون بالا گرفته بود که باز مادرجان و خاله جان دست به کار شدن و چندتا دکتر خوب پیدا کردن ببینن میشه برا بچه کاری کرد؟ از قضا یه دکتری امید داد که کیست قابل حله و ....حالا این فسقل خان جیغ جیغو هم به دنیا اومده و مادر و پدرش کلی کیف می‌کنن که یه دختر دارن و یه پسر و جنسشون جوره. ما هم خوشحال که بچه سالمه و کیست رفع شده. اما فقری که از زندگیشون میباره به کنار، گاهی آدم فکر می‌کنه بعضیا فقط بخاطر خودخواهی خودشون بچه به دنیا میارن بدون اینکه به نیازهای بچه، تربیتش و آرزوهاش فکر کنن.آلما میگه: سعیده سخت نگیر. به هر حال پدر و مادر حق دارن انتخاب کنن و ما نمی‌تونیم نظرمون رو به پدر و مادرها تحمیل کنیم. اما یادم میفته شهاب و خواهرش بخاطر این به دنیا اومدن که مادرشون فکر میکرد جلوگیری از بارداری و بعد سقط جنین گناهه!خان دایی ما هم بخاطر این بچه دار شده که کلا ازدواج یعنی تولید نسل. خود بچه چی؟ کسی به اون فکر کرده؟شاید آلما راست میگه، من نمی‌تونم درست قضاوت کنم.