قورباغه رو اول قورت بده، زولبیا رو آخر

از زمانی که مامانها کمتر بچه آوردن و طبعا وقت و حوصله بیشتری پیدا کردن، به بچه هاشون بیشتر توجه می کردن. مرتب جملاتی شبیه این رو می گفتن: "اگر خوب غذا بخوری، زود بزرگ میشی... بخور که جون بگیری... می بینی ضعیف موندی؟ بخاطر اینه که هیچّی نمی خوری..."بمرور این حرفها ملکه ذهنمون شد: 'اگه نخورم، ضعیف هستم و برعکس'حال آنکه نه خود این حرف درست جواب میده و نه برعکسش. شاید گفته های بهداشتی علیه این حرفم باشه و موءید حرف مامانا. در رسانه ها مرتب میگن انسان باید روزی الف گرم پروتئین، ب گرم کربوهیدرات و جیم گرم چربی و... بخوره و اقلا ۷ساعت بخوابه و روزی دال لیوان آب بنوشه تا سالم باشه.روز اول ماه رمضان با همسر مهربانم شروع کردیم به خوردن سحری. به عادت معمول‌مون، تلویزیون روشن شد. کارشناسِ مدعوّ داشت می‌گفت: "ماه رمضان، ماه مهمانی خداست، اما مهمانی روح. در این ماه، جسم تعطیله."بزودی با دلیل بهتون ثابت می‌کنم که راه سلامتی اینجوری نیست.از صحبت کارشناس یکهو یادم افتاد به فرمایش پیامبر، "روزه بگیرید تا سالم شوید". -۱- به همسرم گفتم اگه ایشون یقین داشت به سخن پیغمبر و یا اگه یکم مطالعه بیشتری می‌داشت، این حرف رو نمی‌زد. اگه می‌خواست یک ماه رو بعنوان ماهِ توجه به جسم معرفی کنه باید می‌گفت ماه رمضان.شاباجی من (لقبِ مادر مادربزرگم) و مادرجونِ همسرم نزدیک به ۹۰ سال، راحت و سالم زندگی کردن. آخرش هم شاباجی بر اثر سانحه رانندگی از دنیا رفت! و مادرجون بر اثر بی‌دقتی آمبولانس و چاله چوله های شهر! هیچکدوم هم مریضی خاصی نداشتن، مگر کهولت سن. کم خوراک و با معده های کوچیک :-)حتما شما که الان دارید می‌خونید هم مشابه چنین درازعمرهایی رو در بستگانتون داشتید و بنده رو تصدیق می‌کنید که "آره، اونا هم کم‌خوراک بودن، یا با آداب خاصی غذا می‌خوردن، از خیلی چیزا پرهیز می‌کردن و..."توجه! این نوشته نمیخواد دوقطبیِ طب سنتی و طب مدرن راه بندازه. بحثم فقط درباره رابطه بین خوراک با نیرو و سلامتیه.قورباغه رو اول قورت بده، زولبیا رو آخردر فرمایش های دیگرِ پیامبر و فرزندانشون داریم که روزی دوبار غذا بخورید. (شبیه کاری که مردمانِ خیلی از کشورهای مغرب زمین همین حالا انجام میدن؛ حذف ناهار!) اگه یکم جستجو کنید، از سری سخنرانی های TED هم فیلمی با مضمون مشابه پیدا می‌کنید.دخترداییم که شنید ما توی خونه‌مون ناهار نمی‌خوریم (البته بجز بچه‌ها که آزادن)، رفت برای خودش پیاده کرد. دو سه هفته بعد گفت: این رژیم غذایی خیلی خوبیه. اسمشو گذاشتم رژیم مقاله نویسی. می‌گفت ظهرا چُرتم نمی‌گیره. کلی مقاله، تکمیل و سابمیت کردم.توجه مجدد! تا اینجای بحث، نمیخوام درخواست کنم که کم بخوریم. می‌خوام بگم قبل از پر شدن شکم، دست بکشیم. یا ببخشید که اینجوری میگم، به غذا حرص نزنیم. آروم و با طمانینه غذا بخوریم. بگذاریم غذا از اینکه خورده میشه لذت ببره و ما هم بفهمیم چی داریم می خوریم.اگه تا اینجا باهام همراهی کردین و خسته نشدین، میخوام مطلب رو به سمت مساله جذاب‌تری ادامه بدم. یک نظر کوچیک اون پایین بذارید، در حد 'موافقم' یا 'مخالفم'. ممنونبحثم رو با اجازه‌تون میخوام ببرم به سمت تفکر جذاب "توحید من، یگانگی ما، تو خودمی".برای اینکه مبناهای تفکر رو تکرار نکنم ارجاع میدم به این مقاله: https://vrgl.ir/MRt0v منِ الهی، که من و شما باشیم، مافوق سایر آفریده‌ها هستیم و بی‌نیاز از اونها. بلکه به عکس اونها هستن که برای رشد بیشتر و رسیدن به حقایق برتر و تقرب به خداوند، نیاز دارن که توسط ما خورده بشن. منِ الهی بی‌نیازه از آب و خواب و خوراک. اگه می‌بینید الآن اینجوری نیستیم، چون باورش نداریم. چون تصوّر نیاز به این چیزا برامون نهادینه شده. خودمون رو کوچیک تر از اون می‌دونیم که 'صمد' یعنی بی‌نیاز آفریده شده باشیم. شاید این حدیث و مشابهش رو هیچوقت نشنیدیم:تا وقتی که نیتت قوی باشه، بدنت کم نمیاره -۲-در واقع، خواب هم بخاطر خستگی بدن نیست. بلکه بخاطر خسته شدن از دست خودمونه که خوابمون می‌گیره! خستگی روانی! میگن شهید صیاد شیرازی، در دوران جنگ، روزی 60 دقیقه می خوابید!باز هم توجه! نمیگم غذا نخوریم. انسان سالم می‌خوره و می‌دونه که غذا هم جلوه ای از خداست. اما اگه روزی-جایی خدا بهش بگه نخور یا بهش چیزی نده که بخوره، نباید هیچ نگرانی پیدا بکنه.دیده‌ی سیر است مرا، جانِ دلیر است مرازَهره شیر است مرا، زُهره تابنده شدمنیروی ما و نیاز ما فقط به خداست، ما انسانها، "منِ بی‌انتهای الهی هستیم". همین!این مقاله، تقدیم به:بیمارانی که پرهیز شدید غذایی دارنکسانی که در برابر ظلم، اعتصاب غذا کردنکودکانی که با نیروی الهی ساعتها بازی میکنن و زیر بار حرف مامان‌باباهای همیشه ترسو نمیرنقشر کم درآمد که بی‌توجه به بخشش یا بخل اغنیا یا مشکلات اقتصادی، زندگی خوشی رو تجربه میکننساکنان کشورهای فقیر و استثمار شده جهاناونایی که تا مطمئن نشن همه افراد حاضر در مهمونی/اردو از یک نوع میوه یا خوراکی خوردن، خودشون رو به خوراکی های بی‌مزه و غیرجذاب مشغول نگه می دارن.و در نهایت اونایی که میخوان رژیم بگیرن اما کلیدش رو پیدا نمی کنن https://www.aparat.com/v/MSy4W منابع-۱- صوموا تصحّوا-۲- اَصلُ المَرءِ لُبُّهُ وَ مَا ضَعُفَ بَدَنٌ عَمّا قَوِیَتْ عَلَیهِ النِیَّه