متن و ترجمه دعای مشلول

موسوم به دعاء «اَلشّابُّ المَأخُوذُ بِذَنبِه» (جوانی که به سبب گناهش مجازات شده بود)، منقول از کتب کَفعَمى و مُهَج الدّعوات ، و آن دعائى است که تعلیم فرموده آنرا حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به جوانى که بواسطه گناه و ستم در حقّ پدر خویش شَل شده بود پس این دعا را خواند در خواب حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله را دید که دست بر اندام او مالید و فرمود محافظت کن بر اسم اعظم خدا که کار تو بخیر خواهد بود پس بیدار شد در حالتى که تندرست بود و دعا این است :اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِخدايا از تو مى خواهم به نامت بسم الله الرحمن الرحيميا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكرامِ يا حَىُّ يا قَيّوُمُ يا حَىُّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَاى صاحب جلال و بزرگوارى اى زنده پاينده اى زنده اى كه معبودى جز تو نيستياهُوَ يامَنْ لايَعْلَمُ ما هُوَ وَ لاكَيْفَ هُوَ وَ لا اَيْنَ هُوَ وَ لا حَيْثُ هُوَ اِلاّ هُوَاى كسى كه جز او كسى نداند كه چيست او و چگونه است او و در كجاست او و در كدام سو استيا ذَاالْمُلْكِ وَالْمَلَكوُتِ يا ذَاالْعِزَّةِ وَالْجَبَروُتِ يا مَلِكُ ياقُدُّوسُاى داراى ملك و ملكوت اى داراى عزت و جبروت (قهر و قدرت ) اى پادشاه جهان اى منزه از هر عيبيا سَلامُ يا مُؤْمِنُ يا مُهَيْمِنُ يا عَزيزُ يا جَبّارُ يا مُتَكَبِّرُ يا خالِقُاى سالم از هر نقص اى ايمنى بخش اى نگهبان اى عزيز اى داراى قهر اى با عظمت اى آفرينندهيا بارِئُ يا مُصَوِّرُ يا مُفيدُ يا مُدَبِّرُ يا شَديدُ يا مُبْدِئُ يا مُعيدُ يا مُبيدُاى پديد آورنده اى صورت بخش اى سود دهنده اى تدبير كننده اى محكم كار اى سبب آغازخلقت و اى سبب پايان آن اى نابود كنندهيا وَدُودُ يا مَحْمُودُ يا مَعْبوُدُ يا بَعيدُ يا قَريبُ يا مُجيبُ يا رَقيبُاى محبت شعار اى پسنديده اى معبود خلق اى دور و اى نزديك اى پاسخ دهنده اى نگهبانيا حَسيبُ يا بَديعُ يا رَفيعُ يا مَنيعُ يا سَميعُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا كَريمُاى حساب دارنده اى نوين آفرين اى رفيع مقام اى بلند مرتبه اى شنوا اى دانا اى بردبار اى كريميا حَكيمُ يا قَديمُ يا عَلِىُّ يا عَظيمُ يا حَنّانُ يا مَنّانُ يا دَيّانُاى فرازنه اى قديم اى والا اى بزرگ اى مهرپيشه و اى نعمت بخش اى پاداش دهيا مُسْتَعانُ يا جَليلُ يا جَميلُ يا وَكيلُ يا كَفيلُ يا مُقيلُ يا مُنيلُ يا نَبيلُاي يارى جسته شده اى پُر جلالت اى زيبا اى وكيل اى كفيل اى درگذرنده اى نعمت رساننده اى ماهريا دَليلُ يا هادى يا بادى يا اَوَّلُ يا اخِرُ يا ظاهِرُ يا باطِنُ يا قآئِمُاى راهنما اى رهبر اى آغاز كننده اى اول اى آخر اى ظاهر اى باطن اى استواريا دآئِمُ يا عالِمُ يا حاكِمُ يا قاضى يا عادِلُ يا فاصِلُ يا واصِلُ يا طاهِرُای ابدى اى دانا اى حكم فرما اى داور اى دادگر اى جدا كننده اى پيوند كننده اى پاكيا مُطَهِّرُ يا قادِرُ يا مُقْتَدِرُ يا كَبيرُ يا مُتَكَبِّرُ يا واحِدُ يا اَحَدُ يا صَمَدُاى پاكيزه اى توانا اى با اقتدار اى بزرگ اى با عظمت اى يگانه اى تك اى بى نيازيا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا اَحَدٌ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ لا كانَ مَعَهُ وَزيرٌاى كسى كه نزايد و زائيده نشده و نيست برايش همتايى هيچكس و نيست برايش همسر ورفيقى و نباشد با او وزيرىوَلااتَّخَذَ مَعَهُ مُشيرا وَلاَ احْتاجَ اِلى ظَهيرٍ وَ لا كانَ مَعَهُ مِنْ اِلهٍ غَيْرُهُو نگرفته براى خود مشاورى و نه نيازمند به كمك كارى است ونه معبودى جز او است شايسته ستايشىلا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ فَتَعالَيْتَ عَمّا يَقُولُ الظّالِمُونَ عُلُوّا كَبيراجز تو نيست پس تو برترى از آنچه ستمكاران گويند بسيار برتر،يا عَلِىُّ يا شامِخُ يا باذِخُ يا فَتّاحُ يا نَفّاحُ يا مُرْتاحُ يا مُفَرِّجُاى والا اى بلند رتبه اى والا مقام اى گشاينده اى عطا بخشنده اىفرح بخش اى گشايش دهندهيا ناصِرُ يا مُنْتَصِرُ يا مُدْرِكُ يا مُهْلِكُ يا مُنْتَقِمُ يا باعِثُ يا وارِثُاى ياور اى مددكار اى دريابنده اى هلاك كننده اى انتقام گيرنده اى برانگيزنده اى ارث برندهيا طالِبُ يا غالِبُ يا مَنْ لا يَفُوتُهُ هارِبٌ يا تَوّابُ يا اَوّابُ يا وَهّابُاى جوينده اى پيروزمند اى كسى كه از دستش نرود گريز پايى اى توبه پذير اى رجوع پذير اى بخشندهيا مُسَبِّبَ الاْسْبابِ يا مُفَتِّحَ الاْبْوابِ يا مَنْ حَيْثُ ما دُعِىَ اَجابَاى سبب ساز هر سبب اى گشاينده درهاى بسته اى كسى كه هر زمان بخوانندش اجابت كنديا طَهُورُ يا شَكُورُ يا عَفُوُّ يا غَفُورُ يا نُورَ النُّورِ يا مُدَبِّرَ الاُْموُرِاى پاكى بخش اى پاداش ده شاكران اى درگذرنده اى آمرزنده اى نورروشنيها اى تدبير كننده اموريا لَطيفُ يا خَبيرُ يا مُجيرُ يا مُنيرُ يا بَصيرُ يا ظَهيرُ يا كَبيرُ يا وِتْرُاى نعمت بخش اى بينا اى پناه ده اى روشنى ده اى بينا اى پشتيبان اى بزرگاى يگانهيا فَرْدُ يا اَبَدُ يا سَنَدُ يا صَمَدُ يا كافى يا شافى يا وافى يا مُعافىاى بى همتا اى جاويدان اى تكيه گاه اى بى نياز اى كفايت كننده اى شفادهنده اى وفا دار اى صحت بخشيا مُحْسِنُ يا مُجْمِلُ يا مُنْعِمُ يا مُفْضِلُ يا مُتَكَرِّمُ يا مُتَفَرِّدُاى نيكوكار اى زيب بخش اى نعمت ده اى فزون بخش اى بزرگوار اى يگانه شناخته شده ،يا مَنْ عَلا فَقَهَرَ يا مَنْ مَلَكَ فَقَدَرَ يا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ يا مَنْ عُبِدَ فَشَكَرَاى كه برترى بر همه قاهر است اى كه فرمانروا است و نيرومند اى كه در درونى و از درون آگاه اى بپرستندش و او پاداش دهديا مَنْ عُصِىَ فَغَفَرَ يا مَنْ لا تَحْويهِ الْفِكَرُ وَ لا يُدْرِكُهُ بَصَرٌ وَ لا يَخْفى عَلَيْهِ اَثَرٌاى كه نافرمانيش كنند و بيامرزد اى كه در فكرها نگنجد و ديده اى او را درنيابد و هيچ كارى بر او پنهان نمانديا رازِقَ الْبَشَرِ يا مُقَدِّرَ كُلِّ قَدَرٍ يا عالِىَ الْمَكانِ يا شَديدَ الاْرْكانِ يا مُبَدِّلَ الزَّمانِ يا قابِلَ الْقُرْبانِاى روزى ده بشر اى اندازه گير هر اندازه اى والا مكان اى سخت قدرت اى جابجا كننده زمان اى قبول كننده قربانىيا ذَاالْمَنِّ وَالاِْحْسانِ يا ذَاالْعِزَّةِ وَالسُّلْطانِ يا رَحيمُ يا رَحمنُ يا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فى شَاْنٍاى دارنده نعمت و احسان اى صاحب عزت و سلطنت اى بخشاينده اى مهربان اى كه هر روز در كارى استيا مَنْ لا يَشْغَلُهُ شَاْنٌ عَنْ شَاْنٍ يا عَظيمَ الشَّاْنِ يا مَنْ هُوَ بِكُلّ مَكانٍ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا مُنْجِحَ الطَّلِباتِ ِاى كه كارى از كار ديگر سرگرمش نكند اى بزرگ مقام اى كه درهرجا هستى اى شنواى هر صدا اى اجابت كننده دعاها اى برآرنده خواسته هايا قاضِىَ الْحاجاتِ يا مُنْزِلَ الْبَرَكاتِ يا راحِمَ الْعَبَراتِ يا مُقيلَ الْعَثَراتِ يا كاشِفَ الْكُرُباتِ يا وَلِىَّ الْحَسَناتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِاى روا كننده حاجتها اى فرو فرستنده بركات اى رحم كننده بر اشكها (و گريه ها) اىناديده گيرلغزشها اى برطرف كننده ناراحتيها اى بدست دارنده نيكيها اى بالا برنده مقامهايا مُؤْتِىَ السُّؤُلاتِ يا مُحْيِىَ الاْمْواتِ يا جامِعَ الشَّتاتِ يا مُطَّلِعا عَلَى النِّيّاتِ يا رادَّ ما قَدْ فاتَ يا مَنْ لا تَشْتَبِهُ عَلَيْهِ الاْصْواتُاى دهنده خواسته ها اى زنده كننده مرده ها اى گردآورنده پراكنده ها اى آگاه برنيّت هاى دل اى برگرداننده آنچه از دست رفته ، اى كه صداها بر او مشتبه نشوديا مَنْ لا تُضْجِرُهُ الْمَسْئَلاتُ وَ لا تَغْشاهُ الظُّلُماتُ يا نُورَ الاْرْضِ والسَّمواتِ يا سابِغَ النِّعَمِ يا دافِعَ النِّقَمِاى كه زيادى خواهشها او را به ستوه و خستگى در نياورد و تاريكيها او را فرا نگيرد اى روشنى زمين و آسمانها اى سرشار دهنده نعمتها اى جلوگير رنج و ملالهايا بارِئَ النَّسَمِ يا جامِعَ الاُْمَمِ يا شافِىَ السَّقَمِ يا خالِقَ النُّورِ وَالظُّلَمِ يا ذَاالْجُودِ وَالْكَرَمِاى آفريننده انسان اى گردآورنده ملتها اى بهبودى ده بيماريها اى خالق روشنى و تاريكيها اى صاحب جود و كرميامَنْ لا يَطَاءُ عَرْشَهُ قَدَمٌ يا اَجْوَدَ الاْجْوَدينَ يا اَكْرَمَ الاْكْرَمينَ يا اَسْمَعَ السّامِعينَ يا اَبْصَرَ النّاظِرينَ يا جارَ الْمُسْتَجيرينَ يا اَمانَ الْخائِفينَاي كه گامى به عرشش نرسد اى بخشنده ترين بخشندگان اى كريم ترين كريمان اى شنواترين شنوايان اى بيناترين بينايان اى پناه پناه جويان اى ايمنى بخش ترسناكانيا ظَهْرَ اللاّجينَ يا وَلِىَّ الْمُؤْمِنينَ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ يا غايَةَ الطّالِبينَ يا صاحِبَ كُلِّ غَريبٍ يا مُونِسَ كُلِّ وَحيدٍاى پشت و پناه پناهندگان اى ياور مؤ منان اى فريادرس فريادطلبان اى منتهامقصودخواهندگان اى رفيق هر غريب و مونس هر تنهايا مَلْجَاَ كُلِّ طَريدٍ يا مَاْوى كُلِّ شَريدٍ يا حافِظَ كُلِّ ضآلَّةٍ يا راحِمَ الشَّيْخِ الْكَبيرِ يا رازِقَ الّطِفْلِ الصَّغيرِ يا جابِرَ الْعَظْمِ الْكَسيرِ يا فاكَّ كُلِّ اَسيرٍاى پناه هر آواره اى جاى ده هر گريخته اى نگهدار هر گمشده اى رحم كننده پير كهنسال اى روزى ده كودك خردسال اى پيوند دهنده استخوان شكسته اى رها كننده هر گرفتاردربند اىيا مُغْنِىَ الْبآئِسِ الْفَقيرِ يا عِصْمَةَ الْخائِفِ الْمُسْتَجيرِ يا مَنْ لَهُ التَّدْبيرُ وَالتَّقْديرُ يا مَنِ الْعَسيرُ عَلَيْهِ سَهْلٌ يَسيرٌبى نياز كن هر بينواى مستمند اى پناه ترسناكِ پناه جو اى كه چاره انديشى و اندازه گيرى كارها بدست او است اى كه هر مشكلى براى او سهل و آسان استيا مَنْ لا يَحْتاجُ اِلى ذتَفْسيرٍ يا مَنْ هُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ يا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ خَبيرٌ يا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ بَصيرٌاى كهبى نيازى ازشرح و تفسير اى كه بر هر چيز توانايى اى كه بهر چيز خبير و آگاهى اي كه به هر چيز بينايىيا مُرْسِلَ الرِّياحِ يا فالِقَ الاِْصْباحِ يا باعِثَ الاْرْواحِ يا ذَاالْجُودِ وَالسَّماحِ يا مَنْ بِيَدِهِ كُلُّ مِفْتاحٍ يا سامِعَ كُلِّ اصَوْتٍاى فرستنده بادها اى شكافنده روشنى صبح اى برانگيزنده جانها اى صاحب جود و سخا اى كه بدست قدرت او است هر كليد اى شنونده هر صدايا سابِقَ كُلِّ فَوْتٍ يا مُحْيِىَ كُلِّ نَفْسٍ بَعْدَ المَوْتِ يا عُدَّتى فى شِدَّتى يا حافِظى فى غُرْبَتى يا مُونِسى فى وَحْدَتى يا وَلِيى فى نِعْمَتىاى جلوتر از هر گذشته اى زنده كننده هر شخصى پس از مرگ اى ذخيره من درروزسختى و دشوارى اى نگهدارم در روز غربت و بى كسى اى همدمم در تنهايى اىولى نعمتميا كَهْفى حينَ تُعْيينِى الْمَذاهِبُ وَ تُسَلِّمُنىِ الاْقارِبُ وَ يَخْذُلُنى كُلُّ صاحِبٍ يا عِمادَ مَنْ لا عِمادَ لَهُ يا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُاى پناهگاه من در آن هنگام كه راهها مرا مانده و خسته كنند ونزديكان مرا واگذارند و هر رفيق و دوستى دست از ياريم بكشند اى تكيه گاه هركس كه تكيه گاهى ندارد اى پشتوان آن كس كه پشتوانه ندارديا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ يا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ يا كَهْفَ مَنْ لا كَهْفَ لَهُاى ذخيره تهيدستان اى نگهدار كسى كه نگهدارى ندارد اى پناهگاه آن كس كه پناهگاهى ندارديا كَنْزَ مَنْ لا كَنْزَ لَهُ يا رُكْنَ مَنْ لا رُكْنَ لَهُ يا غِياثَ مَنْ لا غِياثَ لَهُ يا جارَ مَنْ لا جارَ لَهُ يا جارِىَ اللَّصيقَاى گنج بى گنجان اى پايه محكم آن كس كه پايه محكمى ندارد اى فريادرس كسى كه فريادرس ندارد اى همسايه بى همسايگان اى همسايه به من پيوستهيا رُكْنِىَ الْوَثيقَ يا اِلهى بِالتَّحْقيقِ يا رَبَّ الْبَيْتِ الْعَتيقِ يا شَفيقُ يا رَفيقُ فُكَّنى مِنْ حَلَقِ الْمَضيقِاى ركن استوار من اى معبود مسلَّم من اى پروردگار خانه كعبه اى مهربان اى رفيق هاىوَاصْرِفْ عَنّى كُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ وَ ضيقٍ وَاكْفِنى شَرَّ ما لا اُطيقُ وَاَعِنّى عَلى ما اُطيقُآزادم كن از حلقه تنگ روزگار و بگردان از من هر غم و اندوه و فشارى را و كفايت كن مرا از هر چه طاقتش را ندارم و ياريم كن بر آنچه طاقتش را دارميا رآدَّ يُوسُفَ عَلى يَعْقُوبَ يا كاشِفَ ضُرِّ اَيُّوبَاى كه يوسف را به يعقوب برگرداندى اى كه ايوب را از گرفتارى نجات بخشيدىيا غافِرَ ذَنْبِ داوُدَ يا رافِعَ عيسَى بْنِ مَرْيَمَ وَ مُنْجِيَهُ مِنْ اَيْدِى الْيَهوُدِاى آمرزنده خطاى داود اى بالا برنده عيسى بن مريم و نجات دهنده اواز دست يهوديا مُجيبَ نِدآءِ يُونُسَ فِى الظُّلُماتِ يا مُصْطَفِىَ مُوسى بِالْكَلِماتِاى پاسخ دهنده آواز يونس در تاريكيهاى دريا اى برگزيننده موسى بوسيله سخن گفتن بدان كلماتيا مَنْ غَفَرَ لِآدَمَ خَطيَّئَتَهُ وَرَفَعَ اِدْريسَ مَكانا عَلِيّا بِرَحْمَتِهِاى كه بخشيدى بر آدم خطايش را و ادريس رااز رحمت خويش به جايى بلند بردىيا مَنْ نَجّى نُوحاً مِنَ الْغَرَقِ يا مَنْ اَهْلَكَ عاداً الاْوُلى وَ ثَمُودَ فَما اَبْقىاى كه نوح را از غرق نجات دادى اى كه قوم عاد قديم را هلاك كردى و ثموديان را باقى نگذاشتىوَ قَوْمَ نوُحٍ مِنْ قَبْلُ اِنَّهُمْ كانُوا هُمْ اَظْلَمَ وَ اَطْغى وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوىو پيش از آنها قوم نوح را كه آنها ستمگرتر و سركش تربودند و دهكده هاى واژگون را بيفكندىيا مَنْ دَمَّرَ عَلى قَوْمِ لوُطٍ وَ دَمْدَمَ عَلى قَوْمِ شُعَيْبٍاى كه نابودى بر قوم لوط فرستادى و هلاك كردى قوم شعيب رايا مَنِ اتَّخَذَ اِبْراهيمَ خَليلا يا مَنِ اتَّخَذَ مُوسى كَليمااى كه ابراهيم را خليل گرفتى اى كه موسى را هم سخن خود ساختىوَاتَّخَذَ مُحَمَّدا صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ حَبيباومحمد صلى الله عليه و آله را حبيب خود كردىيا مُؤْتِىَ لُقْمانَ الْحِكْمَةَ وَالْواهِبَ لِسُلَيْمانَ مُلْكا لا يَنْبَغى لاِحَدٍ مِنْ بَعْدِهِاى كه به لقمان حكمت عطا كردى و به سليمان فرمانروايى و پادشاهى آن چنانى دادى كه براى هيچكس پس از او شايسته نبوديا مَنْ نَصَرَ ذَاالْقَرْنَيْنِ عَلَى الْمُلُوكِ الْجَبابِرَةِ يا مَنْ اَعْطَى الْخِضْرَ الْحَيوةَ وَرَدَّ لِيُوشَعَ بْنِ نوُنٍ الشَّمْسَ بَعْدَ غرُوُبِهااى كه ذوالقرنين را بر پادشاهان سركش يارى دادى اى كه به خضر آب حيات دادى و براى يوشع بن نون آفتاب را پس از غروب كردن برگرداندىيا مَنْ رَبَطَ عَلى قَلْبِ اُمِّ مُوسى وَاَحْصَنَ فَرْجَ مَرْيَمَ ابْنَتِ عِمْرانَاى كه به دل مادر موسى آرامش بخشيدى و دامن مريم دختر عمران را از آلودگى نگهداشتىيا مَنْ حَصَّنَ يَحْيَى بْنَ زَكَرِيّا مِنَ الذَّنْبِ وَسَكَّنَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبَ يا مَنْ بَشَّرَ زَكَرِيّا بِيَحْيىاى كه يحيى بن زكريا را از گناه حفظ كردى و خشم موسى را فرو نشاندى اى كه زكريا را به ولادت يحيى مژده دادىيا مَنْ فَدا اِسْماعيلَ مِنَ الذَّبْحِ بِذِبْحٍ عَظيمٍ يا مَنْ قَبِلَ قُرْبانَ هابيلَ وَجَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلى قابيلَاى كه اسماعيل را به آن ذبح عظيم فدا فرستادى اى كه قربانى هابيل را پذيرفتى و لعنت را بر قابيل مقرر ساختىيا هازِمَ الاْحْزابِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلى جَميعِ الْمُرْسَلينَاى پراكنده كننده احزاب براى پشتيبانى محمد صلى الله عليه و آله درود فرست بر محمد و آل محمد و بر تمامى رسولانوَ مَلاَّئِكَتِكَ الْمُقَرَّبينَ وَ اَهْلِ طاعَتِكَ اَجْمَعينَ وَ اَسْئَلُكَ بِكُلِّ مَسْئَلَةٍ سَئَلَكَ بِها اَحَدٌ مِمَّنْ رَضيتَ عَنْهُ فَحَتَمْتَ لَهُ عَلَى الاِْجابَةِو فرشتگان مقرب و همه آنان كه فرمانبردارى تو كنند و از تو مى خواهم به هر سؤالى كه از تو مى كنند هر يك از آن اشخاصى كه از آنها راضى هستى و در نتيجه اجابت رابرايش مسلم كردىيا اَللّهُ يا اَللّهُ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحْمنُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا رَحيمُ يا رَحيمُاى خدا اى خدا اى خدا اى بخشاينده اى بخشاينده اى بخشاينده اى مهربان اى مهربان اى مهربانيا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا ذَاالْجَلالِ وَ الاِْكْرامِ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِاى صاحب جلال و بزرگوارى اى صاحب جلال و بزرگوارى اى صاحب جلال وبزرگوارىبِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ اَسْئَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَبدان بدان بدان بدان بدان بدان بدان تو را مى خوانم به حق هر نامى كه خود رابدان ناميدىاَوْ اَنْزَلْتَهُ فى شَىْءٍ مِنْ كُتُبِكَ اَوِ اسْتَاْثَرْتَ بِهِ فِى عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَيا در يكى از كتابهاى خود آن را نازل كردى يا آن را در علم غيب براى خويشتن برگزيدىوَ بِمَعاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ وَ بِمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتابِكَوبدان وسائلى كه عرشت را عزت بخشيد و به منتهاى رحمت از كتابتوَ بِما لَوْ اَنَّ ما فِى الاْرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللّهِو بدانچه اگر هر درختى كه در زمين است قلم باشند و دريا با هفت درياى ديگر كه آن را كمك دهند مركب بود كلمات خدا تمام نمى شداِنَّ اللّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ وَ اَسْئَلُكَ بِاَسْمآئِكَ الْحُسْنَى الَّتى نَعَتَّها فى كِتابِكَبراستى خدا نيرومند و فرزانه است و از تو مى خواهم به حق آن نامهاى نيكويت كه در قرآن توصيفشان كرده اىفَقُلْتَ وَلِلّهِ الاْسْمآءُ الْحُسْنى فَادْعوُهُ بِها وَ قُلْتَ اُدْعُونى اَسْتَجِبْ لَكُمْو فرموده اى : وبراى خدا است نامهاى نيكو پس او رابدان نامها بخوانيد و باز فرمودى مرا بخوانيد تا اجابت كنم شما راوَ قُلْتَ وَ اِذا سَئَلَكَ عِبادى عَنّى فَانّى قَريبٌ اُجيبُ دَعْوَةَ الدّاعِ اِذا دَعانِو نيز فرمودى و هرگاه بندگان من از تو درباره من بپرسند پس من نزديكم و پاسخ دهم دعاى خواننده را هنگامى كه مرا بخواندوَ قُلْتَ يا عِبادِىَ الّذَينَ اَسْرَفوُا عَلى اَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ اِنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعا اِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُو فرمودى : اى بندگان من كه بر نفس خويش اسراف و زياده روى كرديد از رحمت خدا نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را بيامرزد و او است آمرزنده مهربانوَاَنَا اَسْاَلُكَ يا اِلهى وَ اَدْعُوكَ يا رَبِّ وَ اَرْجُوكَ يا سَيِّدىو من از تو مى خواهم اى معبودم و مى خوانمت پروردگارا و اميدوار توام اى آقاى منوَ اَطْمَعُ فى اِجابَتى يا مَوْلاىَ كَما وَعَدْتَنى وَ قَدْ دَعَوْتُكَ كَما اَمَرْتَنىو از تو طمع اجابت دارم اى مولاى من چنانچه به من وعده داده اى و من تو راخواندم چنانچه به من دستور دادىفَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ يا كَريمُ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَپس انجام ده درباره من آن آنچه را تو شايسته آنى اى كريم وستايش مخصوص پروردگار جهانيان استوَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعينَو درود خدا بر محمد و آلش همگىپس ذكر كن حاجت خود را كه برآورده است إن شاء الله تعالى و در روايت مهج الدعوات است كه نمى‏ خوانى اين دعا را مگر آنكه با طهارت باشى‏.