علت کبودی پوست،کبودی چگونه درمان می شود

علائم کبودی بدنعلائم کبودی بسته به علت متفاوت است. در اغلب کبودی‌ها تغییر رنگ پوست که بیشتر آبی و سیاه هستند، اولین علامت است. با این حال کبودی‌ها می‌توانند رنگ‌های دیگری مانند موارد زیر داشته باشند.قرمزسبزبنفشقهوه‌ایمایل به زرد که اغلب با روند بهبودی اتفاق می‌افتد.همچنین در ناحیه‌ی کبودی احساس درد و حساسیت نیز ممکن است، داشته باشید. به طور کلی این علائم با بهبودی کبودی بهتر و کم‌تر می‌شوند.علائم شدیدعلائم دیگری که وضعیت شدیدتر را نشان می‌دهند، عبارتنداز:افزایش کبودی بی دلیل بدن هنگام مصرف آسپرین یا سایر داروهای رقیق کننده‌ی خونتورم و درد در ناحیه‌ی کبودیکبودی که پس از زمین خوردن یا ضربه‌ی شدید رخ دهد.کبودی که همراه با شکسته شدن استخوان اتفاق می‌افتد.کبودی که بعد از ۴ هفته بهبود نیافته است.کبودی زیر ناخن که همراه با درد باشد.کوفتگی همراه با خونریزی از لثه، بینی یا دهانکوفتگی همراه با خون در ادرار، مدفوع یا چشم‌هاکبودی بی دلیل با یک الگوی تکراریکبودی روی پاکبودی‌هایی که فاقد درد هستند.کبودی بی دلیل بدن در هر فرد دلایل متفاوتی دارد.علت کبودی در بسیاری از مواقع، آسیب های فیزیکی است. البته برخی بیماری‌های زمینه‌ای هم ممکن است باعث افزایش احتمال بروز کبودی شوند. در ادامه به بررسی ۱۶ علت احتمالی کبودی می‌پردازیم.علل ابتلا به کبودی بی دلیل بدنورزش شدیدورزش شدید چیزی بیش از درد را می‌تواند برای شما به همراه داشته باشد. اگر اخیراً فعالیت ورزشی شدید داشته‌اید، در اطراف عضلات ممکن است، دچار کبودی شوید. هنگامی که عضله را تحت فشار قرار می‌دهید، بافت عضلانی در اعماق پوست را دچار آسیب‌دیدگی می‌کنید که این باعث پاره شدن رگ‌های خونی در مناطق اطراف می‌شود و با بیش از حد بودن این خونریزی دچار کبودی در این مناطق خواهید شد.داروبرخی از داروها حساسیت شما برای کبودی بی دلیل بدن را بیشتر می‌کنند. داروهای ضدانعقادی مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن لخته شدن خون را کاهش می‌دهد. زمانی که لخته شدن خون طول بکشد، خون بیشتری از رگ‌ها خارج شده و زیر پوست شما جمع می‌شود و با کبودی خود را نشان می‌دهد. اگر دلیل کبودی شما برای داروها باشد موارد زیر را ممکن است، تجربه کنید:نفخ شکمدل دردسوزش سر دلحالت تهوعاستفراغاسهالیبوستاگر طبق دستور دکتر کبود شدن پوست خود داروهایی مصرف می‌کنید و مطمئن هستید که کبودی بدن شما از عوارض این داروهاست، حتماً و در اولین فرصت به دکتر پوست معالج خود مراجعه کرده و مشکل را با او در میان بگذارید.کمبود مواد مغذیویتامین‌ها عملکردهای بسیار مهمی در بدن انجام می‌دهند. شاید یکی از مهم‌ترین این عملکردها کمک به تشکیل گلبول قرمز خون باشد. همچنین کلسترول شما را کاهش داده و در حفظ سطح مواد معدنی نیز دخیل هستند. اما کمبود کدام ویتامین باعث کبودی بدن می‌شود؟ ویتامین C از سیستم ایمنی بدن شما پشتیبانی می‌کند و به بهبود زخم‌های شما کمک می‌کند. اگر به اندازه‌ی کافی این ویتامین را دریافت نکنید، پوست شما به راحتی کبود شده و دچار کبودی بی دلیل بدن خواهید شد. با کمبود ویتامین C علائم دیگری مانند :خستگیضعفتورم یا خونریزی لثه را نیز ممکن است، تجربه کنید.کمبود ویتامین K سرعت لخته شدن خون را کاهش می‌دهد که یکی از دلایل کبودی بدن، دیر لخته شدن خون است. اگرچه کمبود این ویتامین در بزرگ‌سالان سالم به ندرت دیده می‌شود، اما می‌تواند یکی از دلایل کبودی بدن شما باشد. از دیگر علائم کمبود ویتامین K می‌توان به خونریزی در دهان یا لثه، خون در مدفوع، پریودی‌های طولانی مدت و سنگین، اشاره کرد.آهن یک ماده‌ی معدنی در خون به حساب می‌آید که با کمبود آن به راحتی و حتی بدون دلیل دچار کبودی می‌شوید. بدن شما برای سالم نگه داشتن سلول‌های خونی به آهن نیاز دارد، در صورتی که سلول خونی شما سالم نباشد، بدن قادر به دریافت اکسیژن مورد نیاز نخواهد بود که ممکن است پوست شما در معرض کبودی قرار گیرد. علائم دیگر کمبود آهن که موجب کم خونی و کبودی بدن می‌شود، شامل :خستگیضعفسردردسرگیجهتنگی نفسزبان متورم یا دردناکسوزن سوزن شدن پاسری در دست یا پاو هوس خوردن موادی که غذا نیستند مانند یخ و خاک، می‌باشد.اگر مشکوک هستید که کبودی بی دلیل بدن شما در اثر کمبود ویتامین یا دیگر مواد مغذی است، حتماً به یک متخصص مراجعه کنید. یک دکتر تغذیه به شما کمک می‌کند تا با تغییر رژیم غذایی یا تجویز دارو کمبودهای بدن خود را رفع کنید.دیابتدیابت یک بیماری متابولیکی است که بر توانایی بدن شما در تولید یا استفاده از انسولین تأثیر می‌گذارد. گرچه دیابت به خودی خود موجب کبودی نمی‌شود، اما می‌تواند زمان بهبودی شما را آهسته ‌کند. اگر تست دیابت نداده‌اید و مطمئن نیستید که به این بیماری مبتلا هستید به دنبال علائم دیگری مانند :تشنگی مکررافزایش و تکرر ادرارافزایش گرسنگیلاغری بی دلیلتاری دیدو سوزن سوزن شدن یا بی حسی در دست و پاها باشید. اگر این علائم را به همراه کبودی بی دلیل بدن تجربه کردید به دکتر بیماریهای پوست مراجعه کرده تا مراحل تشخیص و درمان را کامل کنید.۱) آسیب های ورزشیآسیب های ورزشی آسیب هایی هستند که در هنگام انجام ورزش به وجود می آیند. این آسیب ها می‌توانند شامل شکستگی استخوان، کشیدگی و پیچ خوردگی عضلات، دررفتگی مفاصل، پارگی تاندون ها و تورم عضلانی باشند. آسیب های ورزشی ممکن است در اثر ضربه و یا زیاده روی در انجام ورزش بوجود بیایند.۲) تکان خوردن مغز (Concussion)در این حالت در پی وارد شدن ضربه به سر یا تکان خوردن یک آسیب مغزی خفیف بوجود می آید. علایم تکان خوردن مغز بسته به شدت آسیب و خصوصیات ذاتی فرد آسیب دیده متفاوت است.مشکلات حافظه، گیجی، خواب آلودگی یا احساس کندی، منگی، دوبینی و تاری دید، سردرد، تهوع، استفراغ، حساسیت به صدا یا نور، مشکلات تعادلی و واکنش کند به تحریکات مختلف از جمله علائم تکان خوردن مغز هستند. این علائم ممکن است بلافاصله بعد از آسیب ایجاد شوند و یا ساعت‌ها، روزها، هفته‌ها و حتی ماه‌ها پس از آسیب بروز پیدا کنند.۳) ترومبوسیتوپنیترومبوسیتوپنی به معنی کمتر بودن تعداد پلاکت ها از حد طبیعی خود می باشد. دلایل بسیار متنوعی می توانند باعث ترومبوسیتوپنی شوند. شدت علائم این بیماری نیز در افراد مختلف متغیر است.علائم ممکن است شامل کبودی‌های قرمز، بنفش یا قهوه ای رنگ، لکه های پوستی همراه با نقاط قرمز یا بنفش، خون دماغ شدن، خونریزی لثه ها، طولانی شدن مدت زمان خونریزی، وجود خون در ادرار و مدفوع، استفراغ خونی و خونریزی شدید قاعدگی باشند.۴) لوسمیاصطلاح لوسمی برای توصیف انواع سرطان هایی که منشا خونی دارند، استفاده می شود. این بیماری‌ها در اثر تکثیر خارج از کنترل گلبول های سفید در مغز استخوان ایجاد می شوند.لوسمی‌ها بر اساس زمان شروع و نوع سلول های درگیر (سلول‌های رده میلوئیدی و لنفوسیتی) طبقه بندی می شوند. علایم شایع لوسمی عبارتند از:تعریق بویژه در شب که تعریق شبانه نیز نامیده می شودضعفخستگی که با استراحت هم از بین نمی رودکاهش غیر ارادی وزندردهای استخوانیگره های لنفاوی برجسته و بدون درد بویژه در ناحیه گردن و زیر بغلبزرگی طحال یا کبدنقاط قرمز رنگ در پوستکبودی و خونریزی آسانتب و لرز و عفونت های مکرر۵) بیماری فون ویلبراندبیماری فون ویلبراند یک اختلال خونریزی است که در اثر کمبود فاکتور ون ویلبراند ایجاد می شود. چنانچه سطح فرم عملکردی این فاکتور در خون پایین باشد، پلاکت ها قادر نخواهند بود به طور مناسبی تجمع پیدا کنند و این موضوع منجر به طولانی شدن مدت زمان خونریزی خواهد شد.شایع ترین علائم این بیماری عبارتند از :کبودی آسانخون دماغ شدن بیش از حدخونریزی های طولانی مدت پس از آسیبخونریزی لثهخونریزی غیر طبیعی و شدید در دوران قاعدگی.۶) آسیب سرآسیب به سر یک حالت اورژانسی در پزشکی محسوب می شود و نیازمند مراقبت های فوری است. آسیب به سر تحت عنوان هر نوع آسیب به مغز، جمجمه و یا اسکالپ (بافت خاصی که جمجمه را می‌پوشاند و به صورت عامیانه پوست سر نامیده می شود) تعریف می شود.آسیب های متداولی که به سر وارد می شوند، شامل ضربه (تکان خوردن مغز)، شکستگی جمجمه و زخمی شدن اسکالپ هستند. آسیب های وارده به سر معمولا در اثر وارد شدن ضربه به سر و صورت یا تکان خوردن ناگهانی و شدید جمجمه بوجود می آیند.ارزیابی و درمان تمام جراحات وارده به سر تحت نظارت مستقیم پزشک بسیار مهم است. علائم هشدار دهنده ای که نشان دهنده اورژانسی بودن جراحت وارده می باشند عبارتند از:تشنجفقدان هوشیاریاستفراغمشکلات تعادلیعدم هماهنگی حرکاتعدم آگاهی به مکان و زمانسردرد دائمی و تشدید شوندهاز دست دادن کنترل عضلاتاز دست دادن حافظهخارج شدن مایع شفاف از گوش یا بینیخواب آلودگی بیش از حد۷) در رفتگی مچ پاهنگام در رفتگی مچ پا، لیگامان‌ها (رباط ها) آسیب می بینند. لیگامان ها یا رباط های مچ پا، نوارهای بافتی محکمی هستند که استخوان های ساق پا و پا را احاطه کرده و آن ها را به یکدیگر متصل می کنند.در رفتگی مچ پا زمانی اتفاق می افتد که پا دچار چرخش ناگهانی می شود. در این حالت مفصل مچ پا از موقعیت طبیعی خود خارج می شود. تورم، درد، کبودی، عدم تحمل وزن، تغییر رنگ پوست و سفتی در مچ پای آسیب دیده از جمله علائم احتمالی در رفتگی مچ پا هستند.۸) کشیدگی عضلانیکشیدگی عضلانی زمانی اتفاق می افتد که یک عضله تحت کشش زیاد یا استفاده بیش از حد قرار گرفته باشد و یا دچار جراحت می شود. علائم کشیدگی عضلانی عبارتند از :درد ناگهانیمحدودیت دامنه حرکتی عضلهکبودی و یا تغییر رنگ پوست روی عضلهتورم و گرفتگی و سفتی آنکشیدگی‌های خفیف تا شدید را می توان با استراحت، قرار دادن یخ بر روی عضله آسیب دیده یا اعمال فشار بر روی آن، بلند کردن اندام حاوی عضله مربوطه، گرم کردن آن، کشش خفیف و داروهای ضد التهاب درمان کرد.در صورت تداوم درد، کبودی و یا ورم به مدت بیش از یک هفته، بدتر شدن علائم، بی حس شدن ناحیه آسیب دیده، از دست رفتن توان راه رفتن و یا از بین رفتن قدرت حرکت بازوها و پاها باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.۹) هموفیلی Aهموفیلی A یک اختلال ارثی است که در آن فرد از فقدان یا کمبود برخی پروتئین ها، موسوم به فاکتورهای انعقادی، رنج می برد. خون این افراد به خوبی منعقد نمی شود.علائم بیماری در اثر یک نقص ژنتیکی در ژن های سازنده فاکتور های انعقادی ۸ ، ۹ و ۱۱ بوجود می آید. کمبود این فاکتورها باعث می شود فرد به آسانی دچار خونریزی شده و خونریزی وی نیز به مدت طولانی ادامه پیدا کند.خونریزی خودبه خودی، کبودی آسان، خون دماغ شدن، خونریزی لثه ها، خونریزی طولانی مدت پس از عمل جراحی یا جراحت، خونریزی در مفاصل، خونریزی داخلی و یا خونریزی در مغز از دیگر علائم احتمالی این بیماری هستند.۱۰) بیماری کریسمس (هموفیلی B)در این بیماری ارثی نادر بدن قادر به تولید فاکتور ۹ نمی باشد. این موضوع منجر به اختلال در روند انعقاد خون می شود. این بیماری معمولا در دوران طفولیت یا کودکی تشخیص داده می شود.افزایش مدت زمان خونریزی، کبودی های شدید و بدون دلیل، خونریزی لثه و خون دماغ شدن های طولانی از علائم این بیماری هستند. همچنین ممکن است خون بدون هیچ دلیل واضحی در ادرار و مدفوع ظاهر شود. خونریزی داخلی در مفاصل، که منجر به ورم و درد آنها می شود، نیز از دیگر علائم این بیماری است.۱۱) کمبود فاکتور ۷کمبود فاکتور ۷ زمانی بوجود می آید که بدن قادر به تولید مقادیر کافی از این فاکتور نباشد و یا عواملی با تولید آن تداخل کنند. این عوامل مداخله کننده در اغلب موارد بیماری ها و استفاده از داروهای خاص هستند. علائم این بیماری عبارتند از :خونریزی غیر طبیعی پس از زایمانعمل جراحی و یا جراحتکبودی آسانخون دماغ شدنخونریزی لثه و خونریزی شدیدطولانی در دوران قاعدگی.در موارد شدید علائمی نظیر خونریزی در روده، معده، عضلات و تخریب غضروف‌های مفصلی در اثر دوره های مکرر خونریزی نیز دیده می شوند.۱۲) کمبود فاکتور ۱۰به کمبود فاکتور ۱۰، کمبود فاکتور استوارت – پراور نیز گفته می شود. این حالت در اثر کمبود یک پروتئین انعقادی، تحت عنوان فاکتور ۱۰ بوجود می آید. این بیماری می تواند از طریق ژنتیکی به نسل های بعد نیز منتقل شود. اما این بیماری به صورت غیر ارثی و در اثر مصرف یک سری داروها و ابتلا به بیماری های خاص نیز بوجود می آید.کمبود فاکتور ۱۰ باعث اختلال در روند طبیعی انعقاد خون می شود. علائم این بیماری عبارتند از :خونریزی غیر طبیعی پس از زایمان، عمل جراحی و یا جراحتکبودی آسانخون دماغ شدنخونریزی لثهخونریزی طولانی مدت یا شدید در دوران قاعدگی.در در موارد شدید این بیماری نیز، علائمی نظیر خونریزی در روده، معده، عضلات، سر و تخریب غضروف های مفصلی در اثر دوره های مکرر خونریزی دیده می شود.۱۳) کمبود فاکتور ۵این بیماری در اثر فقدان فاکتور۵ ایجاد می شود و نام دیگر آن پروآکسلرین است. این فاکتور یکی از اجزای مهم سیستم انعقادی می باشد. کمبود این فاکتور باعث اختلال در روند انعقاد خون و طولانی شدن مدت زمان خونریزی پس از جراحی یا جراحت می شود.کمبود اکتسابی فاکتور ۵ ممکن است در اثر بیماری‌های زمینه ای، مصرف برخی داروهای خاص و واکنش های خودایمنی به وجود بیاید. علائم این بیماری نیز عبارتند از : خونریزی غیر طبیعی پس از زایمان، عمل جراحی و یا جراحت، کبودی آسان، خون دماغ شدن، خون‌ریزی لثه و خونریزی طولانی مدت و شدید در دوران قاعدگی.۱۴) کمبود فاکتور ۲این حالت در اثر فقدان فاکتور ۲ (ترومبین) ایجاد می شود که مانند دیگر فاکتور ها از اجزای مهم سیستم انعقادی می باشد. این اختلال انعقادی بسیار نادر منجر به خونریزی شدید و طولانی پس از عمل جراحی یا جراحت می شود.کمبود فاکتور ۲ ممکن است ارثی یا اکتسابی (در اثر بیماری ها، داروهای خاص یا واکنش های خودایمنی) بوجود بیاید. علائم این بیماری عبارتند از:خونریزی بند نافکبودی بدون دلیلخون دماغ شدنخونریزی لثهخونریزی طولانی مدت و شدید در دوران قاعدگیخونریزی داخلی در ارگان ها، عضلات، جمجمه و مغز.۱۵) وریدهای واریسیوریدهای واریسی زمانی بوجود می آیند که وریدهای بدن عملکرد طبیعی خود را از دست داده و در نتیجه بزرگ، متسع و پر از خون می شوند. علامت اولیه وریدهای واریسی، ظاهر شدن وریدهای بدشکل در سطح پوست می باشد.درد، تورم، سنگینی و خارش در محل وریدهای واریسی از دیگر علائم این بیماری می باشند. در موارد شدید، وریدهای واریسی دچار خونریزی شده و باعث تشکیل زخم می شوند. وریدهای واریسی اغلب در ناحیه ساق پا تشکیل می شوند.۱۶) ترومبوز ورید عمقی (DVT)این حالت یک حالت اورژانسی پزشکی است و نیازمند به درمان فوری دارد. ترومبوز ورید عمقی زمانی بوجود می آید که خون در ورید های عمقی بدن لخته شود. علائم DVT عبارتند از :ورم پا، مچ و ساق پا (معمولا در یک طرف)درد کرامپی در ساق پای درگیر (نوعی درد که شبیه گرفتگی های عضلانی است)درد شدید و یا بدون دلیل در پا و مچ پاگرم تر بودن پوست روی محل ضایعه نسبت به دیگر نواحیکم رنگ شدن پوست ناحیه آسیب دیده و یا تغییر رنگ آن به رنگ قرمز یا بنفشDVT ها قادرند به ریه منتقل شده و باعث ایجاد آمبولی ریوی شوند. بنابراین باید در اولین فرصت درمان شوند.انواع کبودی هامعمولا سه نوع کبودی در بدن به وجود می‌آید. این کبودی‌ها بر اساس محل آنها در بدن عبارتند از:کبودی زیر جلدیهمانطور که از نام آنها مشخص است بلافاصله در زیر سطح پوست بوجود می آیند.کبودی داخل عضلانیکه در عضلات بوجود می آیند.کبودی پریوستیکه در استخوان ها بوجود می آیند.علائم و نشانه‌های کبودی کدامند؟علائم کبودی بسته به علت آن متفاوت است. تغییر رنگ پوست معمولا اولین نشانه است. کبودی ها معمولا سیاه یا آبی رنگ هستند، با این حال می‌توانند به رنگ قرمز، سبز، بنفش، قهوه ای و زرد (اغلب در هنگام بهبودی کبودی‌ها) نیز دیده شوند.همچنین ممکن است فرد در ناحیه ی دچار کبودی احساس درد داشته باشد. این علائم به تدریج و با درمان کبودی کاهش پیدا می کنند و نهایتا از بین می روند.دیگر علائم نشان دهنده شدید بودن بیماری، که در صورت تجربه آن‌ها باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید، عبارتند از:افزایش کبودی علی‌رغم دریافت آسپیرین (Bayer) یا دیگر داروهای ضد انعقادتورم و درد در ناحیه دچار کبودیکبودی که پس از ضربه یا سقوط ایجاد شده استکبودی که پس از شکستگی استخوان بوجود آمده باشدکبودی بدون علتکبودی که با گذشت چهار هفته بهبود پیدا نکرده باشدکبودی دردناک در زیر ناخن هاکبودی همراه با خونریزی از لثه ها، بینی و یا دهانکبودی همراه با خونریزی چشم ها یا دفع خون از ادرار و مدفوعکبودی بدون علت، بویژه زمانی که مرتبا عود کندکبودی های بدون دردکبودی هایی که بدون آسیب و در همان محل قبلی ظاهر می شوندهر گونه کبودی سیاه در ناحیه ساق پاتوجه کنید که کبودی‌های آبی رنگ در ناحیه ساق پا ممکن است از ورید های واریسی منشا گرفته باشند، اما کبودی های سیاه رنگ نشان دهنده DVT هستند و می توانند مرگبار باشد.چه عواملی باعث بوجود آمدن کبودی می شوند؟کبودی های بدون علتی که روی پوست یا زانو بوجود می آیند، ممکن است در اثر برخورد بدن با چارچوب در، پایه تخت خواب، تیر و یا صندلی بوجود آمده باشند. دیگر علل شایع کبودی عبارتند از:آسیب های ورزشیتصادفات خودروییتکان خوردن سرآسیب به سرپیچ خوردگی مچ پا و کشیدگی عضلاتضربه (وارد شدن ضربه توسط شخص دیگر یا اصابت توپ به سر)داروهای ضد انعقادمکمل هاکبودی هایی که پس از بریدگی‌، سوختگی، سقوط و یا زخم بوجود می آیند، طبیعی هستند. به وجود آمدن برجستگی در ناحیه کبود شده نیز معمولا دلیل خاصی ندارد.در واقع این کبودی‌ها بخشی از فرایند طبیعی ترمیم جراحت در بدن می باشند و نیازی نیست در مورد آن ها نگران باشید. با این حال، چنانچه یک زخم دچار کبودی باشد، مرتبا باز شود و از آن ترشحات شفاف، چرکی و یا خونی خارج گردد، باید در اسرع وقت توسط پزشک مورد بررسی قرار بگیرد. چرا که این مورد می تواند نشان دهنده عفونت باشد.چنانچه یک کودک دچار کبودی بدون دلیل شده باشد باید به مراکز درمانی منتقل شود تا علت اصلی آن مشخص گردد. کبودی بدون علت در کودکان می‌تواند نشان دهنده بیماری های خطرناک و یا سوء استفاده باشد.یک سری داروهای خاص احتمال کبودی را افزایش می دهند. داروهای ضد انعقاد و کورتیکواستروئیدها از جمله داروهای شایعی هستند که می‌توانند علت کبودی باشند. برخی مکمل های طبیعی نظیر روغن ماهی نیز اثراتی مشابه داروهای ضد انعقاد دارند و باعث کبودی می شوند.احتمال کبودی پس از انجام تزریقات و یا پوشیدن لباس های تنگ نیز وجود دارد. کبودی در افراد مسن شایع تر است. با افزایش سن پوست نازک‌تر می‌شود و در نتیجه مویرگ های پوستی بیشتر مستعد پارگی می شوند. برخی افراد به آسانی و با وارد شدن ضربه خفیف به بدن دچار کبودی می‌شوند.همچنین زنان نسبت به مردان بیشتر مستعد کبودی هستند. البته در بیشتر موارد، کبودی ها نگران کننده نیستند. با این حال اگر اخیرا دچار کبودی شده‌اید بهتر است با پزشک خود در مورد دلایل احتمالی آن صحبت کنید.اختلالات خونریزیگاهی مواقع علت کبودی بیماری‌های زمینه ای است و ارتباطی به جراحت یا صدمه ندارد. تعدادی از اختلالات خونریزی که می توانند باعث کبودی‌های مکرر شوند. این اختلالات عبارتند:بیماری ون ویلبراندهموفیلی Aبیماری کریسمسکمبود فاکتور ۷کمبود فاکتور ۱۰کمبود فاکتور ۵کمبود فاکتور ۲کبودی چگونه درمان می شود؟بسته به علت کبودی می توان آن‌ها را با راهکارهای زیر درمان نمود:استفاده از یخ برای کاهش ورمبه این منظور یخ را در یک پارچه قرار دهید تا از تماس مستقیم آن با پوست دچار کبودی پرهیز شود. یخ را به مدت ۱۵ دقیقه در محل کبودی قرار دهید. این کار را در صورت نیاز هر یک ساعت تکرار کنید.به ناحیه کبود شده استراحت دهیددر صورت امکان ناحیه کبود شده را بالاتر از سطح قلب نگه داریداین کار از تجمع خون در بافت کبود شده جلوگیری می‌کند.از داروهای بدون نسخه نظیر استامینوفن استفاده کنیداستفاده از این داروها درد ناحیه کبود شده را کاهش می‌دهد. از مصرف آسپیرین و ایبوبروفن نیز بپرهیزید چرا که باعث افزایش خونریزی می‌شوند.از لباس های آستین بلند و شلوار های گشاد استفاده کنید به این ترتیب می‌توانید از ناحیه کبود شده بیش‌تر محافظت کنید.