فقر فرهنگى

چگونه کشورمان را به اصالت از دست رفته اش برگردانیم ۲- فقر فرهنگی فرهنگ در واژه شناسی زبان فارسی از دو بخش «فر» و «هنگ» به معنای ادب ، تربیت ، دانش و آداب و رسوم تشکیل شده است (فرهنگ فارسی معین )ادوارد بارنت تایلور ، انسان شناس اهل بریتانیا، فرهنگ را مجموعه ای از اعتقادات ، هنرها ، اخلاق یا هرگونه قوانین تعریف می کند که انسان به عنوان عضو جامعه آن را کسب می کند .فقر یعنی فقدان ، تهیدستی و محرومیت و فقر فرهنگی به تعریفی نداشتن فرهیختگی و علم و دانش است .امروزه کتابخانه های شهرمان گرد و خاک گرفته اند اما اخبار هنرپیشه ها و سیاستمداران مشتاقانه دنبال می شود .متاسفانه ما خیلی فقیریم. فقر فقط گرسنگی نیست . ریشه این بیماری اجتماعی از کجاست . فقر تفکر از فقر گرسنگی هم بدتر است . همانطورکه در فقر گرسنگی اگر کسی تنبل و تن پرور باشد جزو قشر فقیر به حساب نمی آید، در فقر فرهنگی نیز اگر کسی اندیشه نکند فقیر است. کسی که ذاتا معلول فکری است فقیر نیست . ولی اگر تعلیم درست ببیند می شود او را در ردیف افراد با فرهنگ قرار داد . حداقل اینکه قوانین را به صورتی یاد خواهد گرفت که مثلا اشغال از پنجره ماشین به بیرون نیندازد .در محیطی که فقر فرهنگی بر آن حاکم است مادی گرایی ، چشم به هم چشمی ، خودشیفتگی ، تکبر و خرافه پرستی ، درست کردن آیین و فرقه های جدید ، گریز از کارهای گروهی و .... در آن حکم فرما می شود .فرهنگ یک جامعه به دو صورت است : ارثی و اکتسابی . ارثی فرهنگی است که نسل به نسل انتقال می یابد و اکتسابی در خانواده ، آموزش و پرورش ، محیط کار و رسانه ها شکل می گیرد. چه بسا افرادی که در خانواده هایی با فقر فرهنگی بزرگ شده اند ولی با بالا بردن سطح سواد و عناد با فرهنگ ارثی بی اساس خانواده درجه بالایی از فرهنگ را کسب کردند .« ارتقا فرهنگ بدون مشارکت مردم پیش نمی رود» اگر ایرانیان ادعا دارند که دارای کشوری با فرهنگ غنی هستند . متاسفانه باید بدانند که آن را از دست داده اند و این تکبر پایه و اساس ندارد . وقتی حقوق یکدیگر را رعایت نمی کنیم وقتی کمر به نابودی طبیعت بسته ایم ، وقتی مقابل قوانین اجتماعی می ایستیم ، قانون گریزی و ... مهمترین شاخصه ی فقر فرهنگی فقر دانش استتا زمانی که این فقر در میان مردم ریشه کرده باشد هیچ گونه تغییر و تحولی در آن جامعه صورت نخواهد گرفت ، و این شاخصه فرق میان انسان و حیوان است . ارتقا فرهنگ در مرحله ی اول در دوران کودکی در خانواده شکل می گیرد این موضوع هیچ ارتباطی به فقر ندارد چه بسا خانواده های فقیری را در زندگی دیدیم که فرهنگ بالایی دارند .پایداری شخصیت فردی و خودباوری و اعتماد به نفس افراد جامعه باعث بالا رفتن سطح فرهنگ آن جامعه خواهد شد.عده ای بر این باورند که فقر اقتصادی باعث فقر فرهنگی یک جامعه می شود ولی متاسفانه باید گفت که کاملا برعکس است . اگر هر کس در جایگاه خود با قوانین سازش داشته باشد حتی حکومت حاکم بر آن هم ارتقا فرهنگ می یابد و از افراد با سواد در بهتر شدن اوضاع کشور استفاده می کند و کم کم حکومت به سمتی پیش خواهد رفت که اختلاس ، دزدی ، و ... هزاران مسائل دیگه از بین برود و دنیای اقتصاد بهتری داشته باشیم . تا زمانی که خرافه پرستی و بی فرهنگی در جامعه توسط مردم بالا رود آن کشور و حکومت آن کشور فقیر خواهد شد .آیا هرگز از خود پرسیده اید چند تا کتاب خوانده اید؟ از استفاده ی تکنولوژی وارد شده به کشور چقدر استفاده ی بهینه کرده اید؟ فقر فرهنگی از شکلی به شکل دیگر تغییر می کند و آسیبهای اجتماعی بسیاری را از جمله : بزهکاری ، دزدی، اختلاس ، کشتن و تجاوز به کودکان و.... سبب خواهد شد .آیا هرگز ثروتمندان فرهنگی ،فکری برای این گونه فقر کرده اند؟ این فقر فقط و فقط با پرورش کودکانی که در آینده والدین خواهند شد غنی می گردد . با تلاش تک تک افراد جامعه برای بالا بردن سطح علم و سواد ، و مشارکت و سوق دادن یکدیگر به سمت کارهای گروهی ، می شود ایران را نجات داد وگرنه به نسلها ی بعد ، کشوری را که دیگر در دنیا محو شده است ، اهدا خواهیم کرد .شیده شریفینویسنده