پنج ایده برای ترکیب UX در اسکرام و اجایل

وقتی نرم‌افزار برای نخستین بار ظاهر شد، همه‌چیز به‌صورت بسته‌ای به مشتری تحویل داده می‌شد.در این حالت، نرم افزار محدودیت‌های زیادی داشت. رفع این محدودیت‌ها تغییرات بسیاری را به همراه آورد، به‌گونه‌ای که بیست سال بعد از آن، تحویل بسته‌ای نرم افزار و امکانات دیگر یک شوخی خنده‌دار بود.امروزه ما سیستم‌هایی می‌سازیم که می‌توانند بی‌وقفه کامل شوند. این روند تکمیل و توسعه آنقدر ادامه دارد که پاسخ به این پرسش که «چه زمانی کار تمام می‌شود؟» پاسخ دشواری به نظر می‌رسد.با این حال ما باید به آن پاسخ دهیم، چرا که به ما کمک می‌کند به سوالات مهم‌تری پاسخ دهیم. سوالاتی مانند:آیا اعضای تیم برای کارهایشان جایزه می‌گیرند یا توبیخ می‌شوند؟آیا کار جدیدی به تیم سپرده می‌شود؟آیا سرمایه‌گذاران از کارهای انجام شده، سود می‌برند؟تیم‌های توسعه‌ای که از اسکرام یا هر روش دیگری در اجایل «چابک» استفاده می‌کنند، تصور روشنی از زمان پایان توسعه محصول دارند.چرا که آن‌ها مجموعه‌ای از معیارهای حداقلی در دست دارند که نشان می‌دهد یک محصول یا خدمت نیازهای تجاری را رفع کند یا نه. این معیارها به تایید سرمایه‌گذار یا مالک محصول می‌رسد و در زمان پایان پروژه حتما باید همه آن‌ها رعایت شده باشد.با این همه گاهی این هم کافی نیست و برای رسیدن به پایان پروژه باید به‌طور مداوم با کاربران و مشتریان گفت‌وگو کنیم. این مکالمات باعث پیشرفت مستمر در سیستم می‌شود.در واقع برای اینکه بتوان «تکمیل یا انجام شدن پروژه» را برای تیم تعریف کرد، باید به رفتار مشتری نگاه کرد و به نیازهای آن‌ها گوش سپرد.البته پیش‌بینی رفتار انسان غیر ممکن است به همین دلیل برای رسیدن به نتیجه خوب باید تیم به‌طور فعال با مشتری در تعامل باشد و تغییرات رفتار آن‌ها را بررسی کند.معمولا شرکت‌ها فردی را استخدام می‌کنند که تجربه شناخت نیازهای مشتری و رفع آن‌ها را دارد. این فرد، طراح نام دارد.اگر چه امروزه بیشتر شرکت‌ها طراح اختصاصی دارند، اما در بیشتر مواقع طراحان تاثیرگذاری چندانی بر تصمیم‌گیری‌های بزرگ ندارند. چرا که در فرآیندهایی مانند اجایل، تنها برنامه‌نویسان و مدیران محصول حضور دارند و نقشی برای طراح تعریف نشده است.استفاده از طراحان در فرآیند توسعه چابک «اجایل» برای بسیاری از شرکت‌ها یک چالش دائمی است.اگر شما هم با چنین چالشی دست و پنجه نرم می‌کنید، شاید این پنج ایده بتواند به شما در ترکیب نقش طراح به عنوان طراح توسعه کاربری UX در اجایل کمک کند:۱ طراح جداگانه برای هر تیمباید بپذیرید که بدون یک طراح اختصاصی در تیم اسکرام، فقط یک تیم توسعه دارید که نمی‌تواند محصولی یا خدمتی با سطح مناسبی از تجربه کاربر را ارائه دهد.۲ ساعت تیم با مشتریاین قانون از جارد اسپول به ما رسیده است. جارد اسپول می‌گوید تیم‌هایی که هر ۶ هفته، حداقل به میزان دو نفر ساعت با مشتری ارتباط برقرار می‌کنند، (ارتباطاتی مانند دریافت تماس از خدمات مشتری، صحبت با کاربران و ..) محصولات موفق‌تری را توسعه می‌دهند.۳ کار طراح- اولین اولویت بک‌لاگتوسعه، کنترل کیفیت، طراحی و کار تحقیقاتی همه از جمله مواردی است که اولویت بالایی دارد و باید توسط تیم انجام شود. اگر یک کار را در دو بک‌لاگ تقسیم کنید، تیم می‌تواند تصمیم بگیرد که کدام را ابتدا انتخاب کند و انجام دهد. در کل بهتر است به طراحی اولویت بالاتری دهید. خلاصه اینکه اولویت‌های بک‌لاگ را کمی عقب‌ بیندازید.۴ استفاده از نتایج به عنوان فیلتری برای اولویت‌بندی بک‌لاگتنها چیزی که باید به آن دقت کنیم این است که همه بک‌لاگ‌های ورودی باید توسط تیم انجام شود و کارهای باقی مانده باید از فیلتر نهایی رد شود. از خودتان بپرسید «آیا این کار در رسیدن به هدف موثر است؟» اگر پاسخ مثبت نیست آن‌ها را کنار بگذارید.۵ آموزش عملکردی متقابلتجربه و طراحی کاربر نکات جالب زیادی برای یادگیری دارد. برگزاری رویدادهای آموزشی در این موارد ممکن است توسط طراحان (یا تحلیلگران) انجام شود، اما باید کل تیم در آن شرکت کرده و نکات را تمرین کنند.هرچه اعضای تیم بتوانند در کنار یکدیگر بیشتر یاد بگیرند، زمان بیشتری برای به اشتراک گذاشتن دانش به دست آمده صرف می‌شود و زمان بیشتری برای تصمیم گیری در مورد استفاده از آن صرف می‌شود.(البته این موضوع برای تیم سازنده‌تر است)ماهیت تکراری اسکرام و رویدادهایی مانند رترو برای انجام فعالیت‌های طراحی و تمرین تجربه کاربری بسیار مناسب است. ادغام مشتری در جریان کار به‌طور مستقیم از مانیفست اجایل درباره تعامل با مشتری پیروی می‌کند. UX و طراحی ما را به هدف اجایل که تمرکز بر رضایت مشتری است، نزدیکتر می‌کند.پس به همین دلیل برای برای تلفیق طراحی UX و توسعه چابک بهتر است این پنج قانون را دنبال کنید.ترجمه آزاد: Five Ideas to Merge UX into Scrum and Agile