مطالعه جدید نشان می‌دهد قدیمی‌ترین جنگل شناخته‌شده جهان مانند آنچه ما تصور می‌کردیم نبود

منتشر شده در sciencealert به تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱لینک منبع The World&#x27;s Oldest Known Forest Was Not Like We Imagined, New Study Showsشبکه فسیل‌شده یک شبکه ریشه ۳۸۵ میلیون ساله، دانشمندان را مجبور کرده‌است تا تصور کنند که اولین جنگل‌های جهان چه شکلی بوده‌اند.تصویری که آن‌ها نقاشی کرده‌اند نمی‌تواند با تصویری که در حال حاضر در جای خود قرار دارد، تفاوت بیشتری داشته باشد. در نزدیکی شهر کوچک قاهره در شمال نیویورک، در زیر معدن قدیمی بزرگراه، دانشمندان بقایای جنگل بزرگ و بالغ قدیمی را بازسازی کرده‌اند-محل زندگی حداقل سه تا از اولین گیاهان درختی جهان.برخی از این درختان اولیه «wannabes» (معروف به cladoxylopsids) شبیه ساقه‌های بزرگ کرفس بودند که ۱۰ متر (۳۲ فوت) به سمت آسمان می‌رفتند. برخی دیگر شبیه به درختان کاج بودند اما با برگ‌های پشمالو و شبیه سرخس در برگ‌ها (آرکئوپتریس). سومین گیاه بسیار قدیمی بعد از درخت نخل با پایه پیازی و شاخ و برگ شاخه‌های سرخس مانند (Eospermatopteris) گرفته شده است.در هفت مقطع موازی از سایت قاهره، محققانی دارند که فکر می‌کنند این درختان کهن کاملا قدیمی و بزرگ هستند. به این ترتیب، آن‌ها به صورت متراکم در کنار هم قرار نگرفته بودند، اما نسبتاً در یک دشت سیلابی پراکنده شده بودند که در فصول سال فرو می‌ریخت و جریان داشت.دوره‌های خشک بخشی منظم از چرخه بود، و با این حال جنگل قاهره، که رودخانه Catskill را دنبال می‌کرد، به نظر می‌رسید میزبان درختان ابتدایی است که قبلاً تصور می‌کردیم فقط در باتلاق یا دلتای رودخانه می‌توانند زنده بمانند. این گیاهان درخت مانند متعلق به جنوس ارسپرماتوپتریس هستند و به نوعی شبیه سرخس‌های بلند هستند که بر روی کنده‌های پیازی‌شکل ایستاده‌اند.از آنجا که این گیاهان سر به فلک کشیده ریشه‌های سطحی دارند که انشعاب نداشتند، احتمالا در شرایط خشک‌تر به خوبی از عهده آن بر نمی‌آمدند-بنابراین حضور آن‌ها در دشت‌های سیلابی باستانی قاهره گیج‌کننده است.پیش از این، دانشمندان تنها شواهدی از درختان اوسپرماتالیس در شرایط زمین پست مرطوب، مانند محل پیش از تاریخ گیلبوا، و همچنین در ایالت نیویورک یافته‌اند.با این حال، بر خلاف مرداب‌های یکنواخت گیلبوا، سایت قاهره ۲ یا ۳ میلیون سال قدیمی‌تر است و چشم‌انداز آن کاملا متفاوت است. محققان بر این باورند که زمانی از یک کانال متروکه با بانک‌ها و یک گودال محلی تشکیل شده بود که فقط در فصول خاصی از آب پر می‌شد.با این حال، به نظر می‌رسد که با این وجود، درختان اورگان در اینجا، احتمالا برای بیش از ۱۶۰۰۰ سال رشد کرده‌اند. محققان می‌گویند که ریشه‌های آن‌ها با شرایط نیمه‌خشک و احتمال جاری شدن سیل کوتاه‌مدت سازگار شده‌است.سایر درختان منطقه بیشتر برای کمبود آب آماده شدند.در سایت قاهره، محققان شواهدی از سیستم‌های ریشه‌ای عمیق‌تر از گیاهان منقرض شده‌ مانند گونه‌های کاج، متعلق به جنس آرکئوپتریس پیدا کردند. اینها پیشرفته‌تر از درختان Ematopteris هستند، با شاخه‌های چوبی‌تر و برگ‌های واقعی که می‌توانند به اندازه فتوسنتز کنند؛ آن‌ها ریشه‌های عمیق‌تری نیز دارند، گاهی اوقات ۱۱ متر عرض (۳۶ فوت) و ۷ متر عمق (۲۳ فوت) دارند.این ویژگی‌هایی بود که در ابتدا تصور می‌شد به درختان شبیه سرخس اولیه این امکان را می‌دهد که صدها میلیون سال پیش از زمین‌های پست دور شوند و در نهایت راه خود را به مناطق خشک‌تر مانند دشت‌های سیلابی باز کنند، جایی که سطح آب می‌تواند بالا و پایین برود.اما یافته‌های جدید نشان می‌دهد که حتی درختان اوسپرماتوپتریس اولیه، بدون برگ‌های حقیقی یا ریشه‌های عمیق، می‌توانستند این باتلاق را برای شرایط خشک‌تر ترک کنند.خداداد، اکولوژیست تکاملی از دانشگاه بینگهام نیویورک، توضیح می‌دهد: « این یافته نشان می‌دهد که اولین درختان می‌توانند در طیفی از محیط‌ها ساکن شوند و محدود به محیط‌های مرطوب نیستند.»« درختان نه تنها قادر به تحمل محیط‌های خشک‌تر هستند، بلکه محیط‌های سخت خاک رس گسترده را نیز تحمل می‌کنند که بر دشت‌های Catskill تسلط دارند.»بنابراین چرا اغلب می‌بینیم که درختان Eospermatopteris غالب دلتاهای ماقبل تاریخ هستند در حالی که درختان Archaeopteris بر دشت‌های سیلابی غالب هستند؟ از آنجا که درختان هنوز از هاگ‌ها و نه دانه‌ها برای تولید مثل استفاده می‌کنند، مطمئنا آن‌ها به احتمال زیاد نزدیک رودخانه‌ها و یا منابع آبی که می‌توانند ژن‌های خود را به مناطق دورتر حمل کنند، ایجاد خواهند شد.نویسندگان این مطالعه جدید بر این باورند که سوابق فسیلی ممکن است ما را فریب دهند. تصور می‌شود جنگل پیش از تاریخ قاهره با یک سیل بلند مدت که درختان را زیر آب برده و آن‌ها را کشته‌است ناپدید شده‌است. اما رسوبات باقی مانده پس از آن ممکن است ریشه‌های خود را به روشی حفظ کرده باشند که به ندرت در دشت‌های سیلابی و بیشتر در دلتاها اتفاق می‌افتد.نویسندگان مقاله نوشته‌اند: « ممکن است به دلیل شرایط ایده‌آل مورد نیاز برای حفظ چشم‌انداز و موجودات زنده، سوابق فسیلی به سمت مناطق کم‌ارتفاع گرایش داشته باشند و از این رو به این نتیجه رسیده‌اند که اورگان ها با مورفولوژی خود به محیط‌های دلتایی محدود شده‌اند.»با توجه به سن خالص جنگل پیش از تاریخ کایرو، نویسندگان شک دارند که ساختار آن غیر عادی باشد. در عوض، آن‌ها استدلال می‌کنند که این « به احتمال زیاد نماینده جنگل‌های بالغ زمانی است که حفظ نشده و یا هنوز کشف نشده‌اند.»این متن با استفاده از ربات مترجم مقالات علمی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.