چالش کتابخوانی طاقچه: ته کلاس، ردیف آخر،‌ صندلی آخر

انتشارات افق این کتاب رو در مجموعه‌ی رمان‌های نوجوانان خودش چاپ کرده ولی من اولین بار توسط یک معلم باهاش آشنا شدم که توصیه کرده بود اگر بچه داریم یا با بچه‌ها سر و کار داریم حتما بخونیمش. نویسنده داستان پسربچه‌ی شیطون و شلوغی رو روایت میکنه که همیشه انتهای کلاس مینشسته و ارتباط درست و خوبی با همکلاسی ها و معلمانش نداشته. همه ازش شاکی بودند و اونم قلدری میکرده و زور میگفته. ولی در طول داستان کم‌کم و بواسطه‌ی یک معلم آگاه و دانا و خوش‌برخورد پسر تغییر میکنه و یکی از بهترین دانش‌آموزان کلاس میشه. فعال و پر انرژی و مهربون.این کتاب برای من یادآور همکلاسی‌های زیادی بود که درس خوبی نداشتند، شیطنت میکردند و معلم‌ها با حوصله یا بی‌حوصله بلد نبودند چگونه با آن‌ها رفتار کنند. دانش‌آموزان زیادی سالهای متمادی رنج کشیدند و با برچسب دختر/ پسر بد شناخته شدند چون کسی آموزش ندیده بود و بلد نبود چگونه با آن‌ها رفتار کند تا هم شیطنتشان به جا باشد و هم بتوانند فعالانه درس را بیاموزند. برادرم درسال سوم دبستان در پاسخ به سوال آرزوی شما چیست نوشته بود اینکه یک پیتزای بزرگ بخورم و معلمش آن را دون شأن یک دانش آموز فرهیخته دانسته بود...از چنین معلمی میتوان انتظار داشت شیطنت یک دانش آموز را تحمل کند یا تدبیری برای آن بیندیشد؟یکبار هم این کتاب را در دست یکی از بچه‌های فامیل دیدم، خیلی دوستش داشت و میگفت با شخصیت اصلی داستان همذات پنداری میکند. تازه از نظر درسی وضعیت قابل قبولی داشت و مشکلش فقط اندکی شیطنت بود...بچه‌ها این کتاب رو دوست دارند چون میتونن با شخصیت اصلی کتاب همذات‌پنداری کنند و بزرگترها دوستش خواهند داشت چون بهشون یاد میده رفتار درست چقدر میتونه ارزشمند باشه و تاثیر مثبت بر زندگی خودمون و اطرافیانمون بذاره.کتاب ته کلاس، ردیف آخر، صندلی آخر یک کتاب علمی در حوزه رواشناسی کودک یا تعلیم و تربیت نیست ولی داستانیه که برای هر معلم یا والدی بیش از بسیاری از کتابهای تربیتی نکته و اهمیت داره. همچنین به دانش‌آموزها نشون میده اگر باهاشون بد رفتار میشه یا توهین میشه یا جدی گرفته نمیشن، این تقصیر اونا نیست و معلم باید تلاش کنه تا ارتباط موثر و سازنده‌ای با تمام دانش‌آموزانش بسازه. نه اینکه مثل زمان کودکی ما با دانش‌آموز مودب و درسخون خوش رفتار باشند و به دانش‌آموز شیطون، کم توجهی کنند.از متن کتاب:پایانِ زنگ تفریح، وقتی وارد کلاس شد، خیلی تعجب کرد که خانم ایبل چیزی به او نگفت! چون گمان کرده بود جف از او شکایت می‌کند و او ناچار می‌شود یک دلارش را پس بدهد.به هر حال، مانند همیشه، پشت میزش، تهِ کلاس... ردیف آخر... صندلی آخر نشست. فکر کرد: طرف ترسیده که چُغلی‌ام را بکند! می‌داند اگر چُغلی بکند، تو صورتش می‌کوبم! و با خودش خندید.در ساعت ناهار هم ناهارش را تنهایی خورد.بعد از ناهار همین که به کلاس برگشت، خانم ایبل او را سر میزش صدا زد.برادلی پرسید: «کی، من؟ خانم، من که کاری نکرده‌ام!» و با خشم به جف که تازه سر جایش نشسته بود چشم‌غُرّه رفت.خانم ایبل پرسید: «یادداشتم را به مادرت دادی؟»ـــ ها؟ چه یادداشتی؟ شما بهم یادداشتی ندادید!خانم ایبل آهی کشید و گفت: «برادلی، بهت دادم. در واقع، دو تا هم دادم، چون بهم گفتی که اولی را ازت دزدیدند.»برادلی گفت: «آهان، درست است! آن را که خیلی وقت پیش به مادرم دادم!»من البته به عنوان یک دانش‌آموز نسبتا شیطون، در دوران تحصیل کمتر از این دردسرها داشتم چون درسم را میخواندم و نمره‌های قابل قبولی داشتم. از آن طرف دانش‌آموزان ساکتی که نمرات خوبی نمیگرفتند هم در امان بودند. ولی گروه سوم که هم شیطنت داشتند و هم دل به درس نمیدادند خیلی اذیت میشدند و احتمالا هنوز هم میشوند. با وجود تمام پیشرفتها و تغییرات اصول آموزشی، هنوز هم در مدارس ما اولویت با دانش‌آموزان ساکت و سرخورده است. کودک فعال و پرانرژی برچسب بیماری میخورد یا بارها بازخواست میشود که چرا ساکت نیست.کاش دانشگاه فرهنگیان و تمام مدارس معلم‌ها را اجبار کنند تا این کتاب و کتابهای مشابه را بخوانند و با دانش‌آموزان درباره‌اش حرف بزنند تا هردوی معلم و دانش‌آموز بتوانند ارتباط بهتر و موثرتری با هم بگیرند و آینده‌ی بهتری در انتظار همه‌ی ما باشد.این کتاب رو میتونید در اپلیکیشن طاقچه هم بخونیداز اینجا «تهکلاس،ردیفآخر،صندلیآخر»راازطاقچهدریافتکنید https://taaghche.com/book/126588 و کتاب صوتی رو از اینجا «تهکلاسردیفآخرصندلیآخر»راازطاقچهدریافتکنید https://taaghche.com/audiobook/129045