چگونه می توانیم در سرانه مطالعه کشور تاثیر بگذاریم؟

اگر فردی را نصیحت کنید کتاب بخواند، احتمالا با این سؤال روبرو خواهید شد که "خب چه کتابی؟" اگر در حوزه ی کتاب و کتابخوانی سررشته داشته باشید ، حتماً روزانه مراجعینی خواهید داشت که از شما می خواهند به آنها کتاب معرفی کنید.خیلی ها واقعاً نمی دانند چه بخوانند وگرنه می خواندند. چندی پیش پسر جوانی وسط یک همایش بلند شد و با حالتی شکایت گونه رو به من گفت : «من از هیچ کتابی لذت نمی برم. چرا باید کتاب بخوانم؟» پس از این كه كمی گفت و گو كردیم متوجه شدم از بازی كامپیوتری بسیار لذت می برد و نصف روزش در كافی نت ها می‌گذرد. نمی‌دانست كتابهایی وجود دارند در مورد سرگذشت گیمرهای بزرگ دنیا و افرادی كه بازی ساخته‌اند. وقتی به او معرفی كردم، مشتاق شد بخواند. دلیل اصلی كتاب نخوانی مردم ما ، ناآشنا بودن با كتابهاست. آنها در بهترین حالت فقط به میز پرفروشها نگاه می‌كنند یا به نمایشگاه كتاب می‌روند و مجبورند از هرچه روی میز غرفه‌ها می‌بینند انتخاب نمايند.به كتاب مانند جنس نگاه می‌شود. گران و ارزان می‌شود. درست است كه كتاب‌ها در مغازه‌ها، كتابفروشی‌ها و اخیرا در سوپرماركتها و هایپرها به فروش می‌رود اما این به خاطر این است كه دسترسی مردم به كتاب آسان‌تر شود. نه اینكه مانند كالا با او رفتار كنیم. كتاب ، از كاغذ است و كاغذ از درخت است و درخت یك موجود زنده است. از طرفی یك انسان با كوهی ازتجربه ، آن كاغذها را با افكار خود پر كرده است. این روح در كتابها وجود دارند و هرگز نمی‌توان آن را با كالاهای دیگر مقایسه كرد. گاهی به كتابفروشی‌ها بروید و سر فرصت كتابگردی كنید. خواهید دید ایده‌ها و الهام‌ها به سمت مغزتان سرازیر می‌شوند.برای ایجاد دسترسی به كتاب، دو نكته بسیار حائز اهمیت است: 1. توزیع 2.ترویجاگر نمایشگاه كتاب و خیابان انقلاب تهران و مراكز دیگر شهرستانها را از یك منظر مفید بدانیم، توزیع خوب كتابهاست. فروشگاه‌های اینترنتی نیز دسترسی به خیلی از كتابها را بسیار ساده كرده است اما باز هم كافی نیست. هنوز هم كتابهای بسیاری هستند كه در هیچ سایتی پیدا نمی‌شوند و برای بدست آوردنش باید تا انقلاب تهران بروی...اما در ترویج كتاب تقریباً خبری نیست. شما چیزی به عنوان رسانه كتاب شنیده‌اید؟شاید جز یك خبرگزاری و چند جشنواره و یك برنامه تلویزیونی چیز دیگری در حوزه ترویج كتاب پیدا نكنید. بدترین كتاب را اگر خوب توزیع و ترویج كنی، مثل یك شاهكار می‌درخشد. مگر نداشته‌ایم. اما معمولاً ترویج كننده‌ها و رسانه‌ها سازمانی و دولتی بوده‌اند. پیشنهاد من این است رسانه‌های شخصی و مستقل برای معرفی كتاب راه بیفتد. تاكید می‌كنم مردمی و مستقل! مردم كتابخوان به افراد كتاب نخوان، كتاب‌های خوب معرفی كنند. این به نفع همه است. هم ناشر هم نویسنده هم فروشنده و هم خواننده. ناشر و نویسنده هر دو مطرح می‌شوند و برندسازی می‌كنند. نویسنده تریبون‌های موثر و بیشتری پیدا خواهد كرد. اثرهای بهتر و بیشتری خواهد آفرید. نویسنده‌های زرد و سفارشی كمتر می‌شوند و اصیل‌ها رخ می‌نمایند. رسانه‌ها روی موج دنیای رسانه سوار می‌شوند و بدینوسیله در حوزه فرهنگی مهم و اولویت‌داری به اسم كتاب تاثیرهای مثبتی خواهند گذاشت. فروشنده كسب و كارش رونق می‌گیرد و خواننده نیز وقتش را برای كتابهایی كه تكراری اند و اصالت ندارند هدر نمی‌دهد. در عوض كتاب‌هایی را می‌خواند كه می‌داند محتوایش قرار است به حداقل یكی از سوال‌های او در زندگی پاسخ بگویند. این گونه روز به روز علاقه‌مند به كتاب و كتابخوانی می‌شود.البته ترویج كتاب هم راه و روش خودش را دارد و به این گل و بلبلی‌ای كه عرض كردم نیست. مهم است كه مخاطب كیست؟ كجاست؟ چه انتظاراتی دارد؟ هدف از معرفی كتاب چیست؟ زمان مطالعه چقدر است؟ضمناً معرفی كتاب كه نشان دادن جلد و خواندن نام نویسنده و فهرست نیست. باید بگویی چرا خوب است؟ كجایش خوب است؟ برای چه كسانی خوب است؟ (رجوع شود به كتاب چگونه مرور كتاب بنویسیم) ببینید برخی آگهی‌های صدا و سیما چقدر به دل می‌نشیند....؟یقین بدانید با رفع مشكل توزیع و ترویج كتاب، كتابخوانی كشور و سرانه‌ی مطالعه افزایش پیدا می‌كند. آتش به اختیار باشید و هر كدامتان در رسانه شخصی‌تان ، كتاب‌های خوب معرفی كنید.