شکاف دیجیتال - چرا فناوری به تنهایی نمی‌تواند آن را حل کند؟

شکل ۱. شکاف دیجیتال به توزیع نابرابر فناوری و دسترسی به اینترنت بین جوامع مختلف، به‌ویژه بین آن‌هایی که به فناوری مدرن دسترسی دارند و آن‌هایی که بدون دسترسی هستند، اشاره دارد. این شکاف می‌تواند به فرصت‌های نابرابر برای آموزش، اشتغال و ارتباطات منجر شود و نابرابری‌های موجود را بیشتر تشدید کند. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۳لینک منبع: The Digital Divide – Why Technology Alone Can’t Solve Itبررسی جمعیت پناهنده تأثیر عوامل دیگری را آشکار می‌کند.بر اساس یافته‌های اخیر، علی‌رغم دست‌یابی به رایانه و دسترسی سریع به اینترنت، جوامع خاصی هنوز اثرات شکاف دیجیتال را تجربه می‌کنند.یک مطالعه روی جامعه پناهندگان بوتان در کلمبوس نشان داد که علی‌رغم دسترسی تقریباً همه اعضا به اینترنت، تنها بخش کوچکی از آن برای تعامل با منابع محلی و مطلع شدن از اخبار آنلاین استفاده کردند.و این مطالعه که در اوج دستورات قرنطینه در خانه بابت شیوع کووید۱۹ در اوهایو انجام شد، نشان داد که تقریباً سه چهارم پاسخ‌دهندگان هرگز از اینترنت برای خدمات بهداشتی از راه دور استفاده نکرده‌اند.جفری کوهن، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد انسان‌شناسی در دانشگاه ایالتی اوهایو، گفت: نتایج نشان داد که شکاف دیجیتالی را باید به‌عنوان چیزی فراتر از یک مشکل تکنولوژیکی دید.کوهن گفت: «ما نمی‌توانیم فقط به مردم اجازه دسترسی به اینترنت بدهیم و بگوییم که مشکل حل شده‌است.متوجه شدیم که دلایل اجتماعی، فرهنگی و زیست‌محیطی وجود دارد که ممکن است برخی از جوامع را از دریافت تمام ارزشی که می‌توانستند از دسترسی به اینترنت داشته باشند، باز دارد.»این مطالعه اخیرا در مجله بین‌المللی تحقیقات محیطی و بهداشت عمومی منتشر شده‌است.برای این مطالعه، محققان از نزدیک با اعضای جامعه بوتانی اوهایو مرکزی، یک سازمان غیرانتفاعی که به پناهندگان بوتانی اسکان داده شده در منطقه کلمبوس کمک می‌کند، کار کردند.این مطالعه شامل یک نظرسنجی اجتماعی از ۴۹۳ پاسخ‌دهنده بود که برخی از آن‌ها به صورت آنلاین و بسیاری دیگر شخصاً با آن‌ها مصاحبه شد.در حالی که بسیاری از پاسخ‌دهندگان در فقر زندگی می‌کردند -بیش از نیمی از آن‌ها درآمد سالانه زیر ۳۵۰۰۰ دلار داشتند– ۹۵.۴٪ گفتند که به اینترنت دسترسی دارند.بیش از ۹ نفر از ۱۰ نفر از افراد مورد بررسی گفتند که دسترسی به فناوری دیجیتال برای آن‌ها مهم، بسیار مهم است.اما اکثر آنها دید بسیار محدودی در مورد نحوه استفاده از اینترنت داشتند.کوهن می‌گوید: «تقریباً برای همه افرادی که با آن‌ها مصاحبه کردیم، اینترنت نحوه اتصال آن‌ها با خانواده‌شان از طریق برنامه‌هایی مانند فیس‌بوک یا واتس‌اپ بود. برای بسیاری، این تقریباً تنها چیزی بود که از اینترنت برای آن استفاده می‌کردند.»یافته‌ها نشان داد که ۸۲ درصد با دوستان و خانواده در ارتباط بودند و ۶۸ درصد از رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کردند. همه استفاده‌های دیگر زیر ۳۱ درصد بود.جای تعجب نیست که افراد مسن‌تر، افراد کم‌سواد و آن‌هایی که مهارت‌های انگلیسی ضعیفی دارند کم‌تر از دیگران از اینترنت استفاده می‌کنند.این مطالعه نشان داد که یک مسئله رایج این بود که بسیاری از پناهندگان –به‌ویژه افراد مسن‌تر و کم‌تر تحصیل کرده- راحت نیستند.«البته، این موضوع فقط مربوط به بوتانی‌ها نیست. بسیاری از مردم کشور ما اینترنت را تنها مکانی می‌بینند که فرزندان یا نوه‌هایشان در آن بازی می‌کنند یا در کلاس‌های درس شرکت می‌کنند.«آن‌ها آن را مکانی نمی‌دانند که بتوانند به مراقبت‌های بهداشتی خود دسترسی داشته باشند یا منابعی را برای کمک به آن‌ها در زندگی روزمره خود بیابند.»زبان مسئله دیگری بود. کوهن گفت، در حالی که یک برنامه محلی برای ترجمه برخی از منابع مهم از انگلیسی به نپالی، رایج‌ترین زبان مورد صحبت پناهندگان بوتانی، وجود داشت، بسیاری از پاسخ‌دهندگان اظهار داشتند که ترجمه‌ها «بیشتر چرند» و تقریبا غیرممکن است که درک شوند.حتی برای کسانی که انگلیسی صحبت می‌کنند، کم‌تر از ۲۵٪ خود را به‌عنوان سخنرانان عالی توصیف می‌کنند.«مردم به اینترنت دسترسی داشتند و این اطلاعات در دسترس آن‌ها بود، اما نمی‌توانستند از آن استفاده کنند. این یک موضوع تکنولوژیکی نیست، اما بخشی از شکاف دیجیتال است.»از آنجا که این مطالعه در طول همه‌گیری کووید۱۹ انجام شد، یکی از حوزه‌های اصلی تمرکز در این مطالعه دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و اطلاعات در مورد کووید۱۹ بود.حتی اگر خدمات بهداشت از راه دور یکی از راه‌های اصلی دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی در طول همه‌گیری بود، حدود ۷۳ درصد گفتند که هرگز از اینترنت برای این منظور استفاده نکرده‌اند.و کووید۱۹ تنها مشکل بهداشتی نبود که بسیاری از افراد مورد بررسی با آن مواجه بودند.کوهن گفت: «جامعه بوتان در معرض خطر بالای بیماری‌های متابولیک قلبی مانند بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت است و حدود ۷۲ درصد از افراد مورد بررسی دارای یک یا چند نشانه از این شرایط بودند.»«اگر آن‌ها از مزایای بهداشت از راه دور برای مشورت با پزشکان استفاده نمی‌کنند، این می‌تواند آن‌ها را در معرض خطر بیشتری قرار دهد.»کوهن گفت که یکی از درس‌های کلیدی این مطالعه این است که محققان باید با جوامع مشارکت کنند و با آن‌ها شریک شوند تا مطمئن شوند که راه‌حل‌های پیشنهادی برای مشکلات، از جمله شکاف دیجیتال، به نیازهای محلی پاسخ می‌دهند.این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات تکنولوژی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.