نکات تربیتی والدین در مورد نوجوانان

این پست آموزشیه. صرفا برای آگاهی بیشتر! 1_ برای تربیت نوجوانان کمی به آنها فضا دهید❗با آغاز دوره نوجوانی باید این مسئله را بپذیرید که فرزندتان دیگر از کودکی خود فاصله گرفته و برای کسب یک هویت سالم نیاز به استقلال بیشتری دارد. برخی از والدین هرگز نمی‌خواهند این موضوع را بپذیرند و همواره با فرزند خود شبیه یک کودک خردسال رفتار می‌کنند. این کار می‌تواند آسیب‌های زیادی را در مسیر رشد روانی نوجوان به همراه بیاورد و باعث شود که او نوعی شخصیت وابسته را شکل دهد و یا در فرایند هویت‌یابی دچار بحران و سردرگمی شود.ا آغاز دوره نوجوانی باید این مسئله را بپذیرید که فرزندتان دیگر از کودکی خود فاصله گرفته و برای کسب یک هویت سالم نیاز به استقلال بیشتری دارد. برخی از والدین هرگز نمی‌خواهند این موضوع را بپذیرند و همواره با فرزند خود شبیه یک کودک خردسال رفتار می‌کنند. این کار می‌تواند آسیب‌های زیادی را در مسیر رشد روانی نوجوان به همراه بیاورد و باعث شود که او نوعی شخصیت وابسته را شکل دهد و یا در فرایند هویت‌یابی دچار بحران و سردرگمی شود.برای پیشگیری از این موضوع لازم است که در این دوران فضای آزادانه بیشتری در اختیار فرزندتان قرار دهید تا او بتواند با جهان پیرامون خود ارتباط بیشتری برقرار کند. البته این موضوع به این معنا نیست که نظارت خود را به طور کامل قطع کنید. اتفاقاً در دوره نوجوانی نظارت شما بر رفتار فرزندتان از اهمیت بالاتری برخوردار است اما لازم است که این کنترل و نظارت به طور غیرمستقیم باشد و نوجوان از رفتار شما بفهمد که به توانایی‌های او اعتماد و اطمینان کافی دارید.2- تأثیرگذاری کلام خود را افزایش دهید❗برخی از پدر و مادرها دائماً در حال نصیحت فرزند نوجوان خود هستند و یا همواره از کارهای مختلف او انتقاد می‌کنند. این شیوه رفتاری باعث می‌شود که اثرگذاری کلام آن‌ها کاهش یافته و تذکرهای مهم آن‌ها در بین انبوهی از انتقادها و نصیحت‌ها گم شود. در نتیجه فرزندان این تذکرها را نیز پشت گوش می‌اندازند و بیشتر در معرض آسیب‌های مختلف قرار می‌گیرند.در نتیجه تلاش کنید تا در این دوران صبر و تحمل خود را افزایش داده و میزان انتقادهای خود را محدودتر کنید. 3_ با نوجوان خود رابطه دوستانه داشته باشید❗گروه دوستان در دوره نوجوانی از اهمیت بسزایی برای افراد برخوردار است. این مسئله برای بسیاری از والدین امری نگران کننده است چرا که احساس می‌کنند تربیت فرزندشان از دست آن‌ها خارج شده و باعث می‌شود که احتمال درگیر شدن نوجوان در آسیب‌های اجتماعی افزایش یابد.روه دوستان در دوره نوجوانی از اهمیت بسزایی برای افراد برخوردار است. این مسئله برای بسیاری از والدین امری نگران کننده است چرا که احساس می‌کنند تربیت فرزندشان از دست آن‌ها خارج شده و باعث می‌شود که احتمال درگیر شدن نوجوان در آسیب‌های اجتماعی افزایش یابد.به همین خاطر شاهد هستیم که خیلی از والدین دائماً فرزند خود را از معاشرت با گروه‌های دوستان منع کرده و به این ترتیب جنجال‌های مختلفی را در این زمینه به راه می‌اندازند. اما همان طور که انتظار می‌رود متأسفانه این رفتارها نه تنها نوجوانان را از گروه‌های دوستی دور نمی‌کند بلکه تمایل آن‌ها را برای حفظ این روابط افزایش می‌دهد.ه همین خاطر شاهد هستیم که خیلی از والدین دائماً فرزند خود را از معاشرت با گروه‌های دوستان منع کرده و به این ترتیب جنجال‌های مختلفی را در این زمینه به راه می‌اندازند. اما همان طور که انتظار می‌رود متأسفانه این رفتارها نه تنها نوجوانان را از گروه‌های دوستی دور نمی‌کند بلکه تمایل آن‌ها را برای حفظ این روابط افزایش می‌دهد.از همین رو اگر نگرانی‌های زیادی را در این باره تجربه می‌کنید تلاش کنید تا به جای محدود کردن فرزندتان با دوستان او ارتباط مثبتی برقرار کنید. برای مثال می‌توانید گاهی آن‌ها را برای یک وعده غذایی مهمان کنید و ساعاتی را در جمع آن‌ها بگذرانید. این کار به شما کمک می‌کند تا بتوانید شناخت بیشتری از دوستان فرزندتان داشته باشید و به این ترتیب نظارت و کنترل بیشتری نیز روی رفتارهای آن‌ها داشته باشید. همچنین این رفتار به فرزندتان نشان می‌دهد که شما برای علائق او احترام قائل هستید در نتیجه می‌تواند ارتباطات میان شما را تقویت کرده و تأثیرگذاری کلامتان را افزایش دهد. روانشناسی نوجوان 13 تا 15 ساله❗نگرانی در مورد طبیعی بودن:نوجوان سیزده ساله در رابطه با تغییرات فیزیکی اش حساس بوده و تغییراتی را که در خودش اتفاق می افتد را با همسالانش مقایسه می کند. امکان دارد که نوجوان در رابطه با اینکه ممکن است با دیگران تفاوت داشته باشد و رشدش طبیعی نباشد نگران باشد زیرا او امکان دارد که هنوز موی سینه نداشته باشد یا اینکه نسبت به همسالانش جهش رشدی ناگهانی نداشته باشد.این مسئله می تواند برای والدین دشوار باشد زیرا بسیاری از نگرانی های نوجوان همیشه منطقی نیستند، ولی اینها نگرانی های جدی نوجوانتان می باشد. نوجوانتان را مطمئن سازید که هر کسی نرخ رشد متفاوتی دارد و کاملا طبیعی است که برخی از کودکان زودتر از دیگران به بلوغ برسند.نیاز به تنها بودن:نوجوان سیزده ساله نیاز دارد که زمان و مکان شخصی داشته باشد. اگر تا به حال این کار را انجام نداده اید اکنون زمان آن رسیده است که قبل از وارد شدن به اتاق نوجوان در بزنید و هیچگاه قبل از اینکه مطمئن نشده اید که نوجوان در دشویی است وارد دشویی نشوید.نوجوانتان در این زمان وارد برهه ای از استقلال می شود که نسبت به مکان، بدن و داشتن مکالمات خصوصی با دوستانش حساس می شود. در حالی که باید بر زندگی فرزندتان نظارت داشته باشید، به او اجازه دهید تا برخی آزادی ها را داشته باشد و نسبت به برخی از مسائل مستقل باشد.نگرانی شما در رابطه با اینکه ممکن است رشد فرزند 13 ساله تان طبیعی نباشد.در حالی که کودک 13 ساله همچنان کودک محسوب می شود و با اسباب بازی ها بازی می کند و دوست ندارد که به حمام برود، دیگران فکر می کنند که او دیگر بزرگ شده است.هر دو طیف طبیعی است، در اینجا انتظارات دیگر را که باید در این زمان نسبت به نوجوان سیزده ساله داشته باشید بیان شده است:✖️در این سن نوجوان احساس می کند که دیگران به او نگاه می کنند و در موردش قضاوت می کنند.✖️آنها در مورد تصویر بدنی شان بسیار نگران هستند.✖️اعتماد به نفسشان آسیب پذیر و یا پایین است.✖️آنها غالبا فکر می کنند که والدینشان احساسات آنها را درک نمی کنند.✖️عصبانیت و آسیب پذیری عاطفی ممکن است منجر به گریه کردن و اشک ریختن در رابطه با هر چیزی شود که به دلیل احساساتی است که آنها در خودشان ذخیره کرده اند.ممنون که وقت گذاشتین و خوندین. امیدوارم مفید بوده باشه