مرور رسانه های سینمایی انگلیسی - شماره 2 هفته سوم اسفند

ما در این صفحه خروجی رسانه های سینمایی انگلیسی زبان را که ارزش بالایی برای سینمادوست ها دارند، در بخش های نقد، پادکست، مصاحبه، خبر، ویدئو، نوشتارهای سینمایی و غیره جمع آوری و همچنین نقدهای یکی از فیلم های خارجی روز را در قسمت فیلم هفته جمع بندی می کنیم. فیلم هفته – چهره‌ها، مکان‌ها چهره‌ها، مکان‌ها (Faces, Places) فیلم مستند به کارگردانی آنیس واردا و جی آر است که در سال 2017 در قسمت خارج از مسابقه‌ی فستیوال کن و در اکتبر در سینماهای آمریکا اکران شد و به تازگی در اینترنت عرضه شده است.واردا و جی آر از روستاها و شهرهای کوچک فرانسه بازدید می کنند که با مردم دیدار کنند و پرتره‌های بزرگی از آن‌ها درست کنند و به اطراف بچسبانند«آن‌ها از مناظر عبور می‌کنند نه برای این ‌که هنرشان را به صورت مردم بکوبند بلکه فضاهای مرده را انسانی کنند و غنا و زندگی به آن ببخشند» دیوید جنکینز در لیتل وایت لایز نوشته است «هنر آن ها همه‌گیر است زیرا مردم محلی را به فضایی که در آن ساکنند متصل می‌کند». بخش بزرگی از مستند پرسش در مورد اهمیت اثر هنری و ارتباطش با مردم است. واردا و جی آر با عابرین و سوژه هایشان صحبت می کنند و واکنششان را به اثر هنری می سنجند. آن ها به دقت چهره های مردم و احساساتشان را ثبت می کنند."ما به دیالوگ نیاز نداشتیم. ما چهره ها را داشتیم" جوانا دی ماتیا نوشته اش را با بیانیه ای از فیلم سانست بولوار(1950) شروع می کند. «واردا در ابتدا به اهمیت دیدن چهره را به منظور شناخت واقعی فرد اشاره می‌کند» جی آر مانند گدار در کلئو از ۵ تا ۷ (۱۹۶۲) عینک آفتابی به چشم دارد اما برخلاف گدار در آن فیلمِ واردا حاضر نیست عینکش را بردارد. « همانطور که واردا می‌گوید «هر چهره داستانی را تعریف می‌کند» و چهره‌هایی که او و جی آر تصویربرداری می‌کنند در مجموع داستان دیگری از دولت ملت، مردم فراموش شده و از صنایع در حال زوال می‌گوید». فیلم درباره پیری و زوال واردا هم هست، مایکل سیسینسکی نوشته است "یک ناظر عاقل بر احتمال مرگ خودش، واردا انتخاب می کند که هر تعداد مردمی که می تواند ببیند، تا با دنیای همیشه در حال تغییر درگیر شود و با شرایط خود با آن ملاقات کند. بیناییش شاید در حال کاهش باشد، ولی او تاری را به عنوان ماهیت پدیده شناختی بیناییش می پذیرد و با آن به همان شکلی که هست کار می کند. به طور مشابه او با بدن پیر و محدودیت هایش به عنوان فرصتی برای تجربه جدید برخورد می کند، مثل حرکت در لوور با ویلچر". برای نقد و نوشته های بیشتر به صفحه criticsroundup فیلم رجوع کنید.ویژه (جشنواره True/False)جشنواره سینمایی ترو/ فالس در 1 مارس در میزوری آمریکا برگزار شد. تمرکز این جشنواره بر فیلم های غیر داستانی با گرایش تجربی و همچنین فیلم های داستانیست که از تکنیک های سینمای مستند استفاده کرده اند. در فستیوال امسال فیلم‌های Black Audio Film Collection پخش می‌شود. این گروه رادیکال و آوانگارد در دهه‌ی هشتاد و نود در لندن تحت تاثیر جیمز بالدوین، سرگئی پاراجانوف، چارلز برنت، جریان dub، آندری تارکوفسکی و آفروفوتوریسم Sun Ra فعالیت می‌کردند. اریک آلن هچ درباره فیلم شهر گرگ و میش (1989) نوشته است که "یادآور پیتر واتکینز و کریس مارکر (ولی از خیلی نظرها جسورانه تر) است و شبیه نسخه ی سیاهپوستی رادیکال فیلم موش درباره اواخر دهه هشتاد لندن عمل می کند". از فیلم های این گروه Handsworth Songs را می توان از اوبو دریافت کرد. دیوید هادسون جمع بندی از جشنواره در این صفحه ارائه داده است. از فیلم های مهم جشنواره می توان به موارد زیر اشاره کرد:Crime + Punishment (Stephen Maing), American Animals (Bart Layton), Bisbee ’17 (Robert Greene), Matangi/Maya/M.I.A (Steve Loveridge), Our New President (Maxim Pozdorovkin), Won’t You Be My Neighbor? (Morgan Neville), Black Mother (Khalik Allah), Makala (Emmanuel Gras), Combat Obscura (Miles Lagoze), The Family (Rok Biček)لیست‌هالترباکسد در پنجمین دوره‌ی جایزه خود که با رای‌گیری از اعضای این شبکه مجازی انجام ‌شد برندگان خود را شناخت و لیستی شامل 15 اثر را به ترتیب رای مخاطبان منتشر نمود.فیلم کامنت هم لیستی از فیلم‌های منتخب خوانندگانش در سال 2017 قرارداد.پادکست هادر پادکست Switchblade Sisters لی جنیا و اپریل وولف درباره فیلم هجوم رباینگان بدن گفتگو می‌کنند. این دو درباره طراحی صدای و پایان بندی فیلم فیلیپ کافمن بحث می‌کنند. در پادکست Talkhouse تام کالین (Savage Grace)، کیرستن جانسون(Cameraperson)، رینالدو مارکوس گرین(Monsters and Men) و الیزا هیتمن(Beach Rats) درباره مراسم اسکار امسال صحبت کردند. آن ها درباره نامزدهای امسال، فیلم های مهم تحویل گرفته نشده، تغییراتی که آکادمی در راستای سیاست تنوع داده، مقایسه یا جوایز در دهه 1970، تجربه رقابت و رای در اسکار و مسائل دیگر صحبت می کنند. در پادکست Filmstruck آلیشیا مالون و بن منکیه ویتز درباره فیلم های کلاسیک جدیدی که به سایت سرویس اضافه شده و همکاری جین کمپیون با هالی هانتر و فیلم Annihilation صحبت می کنند. پادکست جدید فیلم کامنت درباره سوپ اوپرای تجربی ایست که در سال 1979 ساخته شده و تازه امسال اکران می شود، به نام Personal Problems. همچنین فیلم کامنت به مناسبت روز جهانی زنان پادکست سال گذشته اش در مورد زنان در هالیوود جدید را در صفحه توییتر خود بازنشر کرده است که قابل توجه است.ویدئوهاآدرین مارتین و کریستین آلوارز لوپز در سری جدید مقاله های ویدئوییشان به نام "Thinking Machine" کلاژ صدا و تصویری از دو فیلم Suddenly, Last Summer و The Legend of Lylah Clare ساخته اند به نام "بالا!"صفحه درس هایی از فیلمنامه ویدئویی در مورد نکات فیلمنامه برو بیرون ساخته است. برو بیرون چند روز پیش اسکار بهترین فیلمنامه اورژینال را گرفته بود. همچنین صفحه Just Write در یوتیوب ویدئویی درباره فیلمنامه فیلم های بیلی وایلدر آماده کرده است https://www.youtube.com/watch?v=VHQuR885yMQ&feature=youtu.be نقد روزاین هفته سایت اند ساوند نگاهی به فیلم اسپانیایی زبان «یک زن شگفت‌انگیز» به کارگردانی سباستین للیو به عنوان فیلم هفته داشته است. در این نقد به بازی چند لایه، احساسی و طبیعی او که مشخصاً توسط حساسیت‌های خاص کارگردان هدایت شده اشاره شده است و اینکه چگونه «دانیلا وگا» توانسته است این فیلم را بازی خود به نحوی خاص شکل دهد.مصاحبه هاشماره جدید مجله فیلم کوارترلی مصاحبه ای با کاترین راسل به مناسبت انتشار کتاب "آرشیولوژی: والتر بنیامین و تمرین های فیلم آرشیوی" دارد. آرشیولوژی به جمع آوری، تنظیم مجدد و احیای ارزش متریال های از پیش موجود می‌گویند. راسل در این کتاب بر هنری ازفیلمسازی تمرکز کرده است که از تصاویر آرشیوی در سنت فیلمسازی found-footage استفاده می کند و گاهی از سبک های مستند، مقاله ای و تجربی گذر می کند. بنیامین در نوشته ناتمام The Arcades Project از این تکنیک ارجاع و تفسیر استفاده کرده بود که به قول راسل "به طور جامع تمرین های فیلم آرشیوی که در ابتدای قرن بیست و یکم تکثیر شده اند را از پیش خبر داده بود" از این مدل فیلم ها می توان به Paris 1900 (1947)، Los Angeles Plays Itself (2003)، Parantheses (2003)، Hoax Canular (2013)،World Mirror Cinema (2005) و The Three Disappearnces of Soad Hosni (2011) اشاره کردچارلز برامسکو با لیو اولمن درباره همکاری هایش با اینگمار برگمن مصاحبه کرده است. برامسکو و اولمن در قسمتی درباره امروزی بودن فیلم های برگمن صحبت می کنند و اولمن بین جریان #MeToo و صحنه هایی از یک ازدواج رابطه ای می بینداین هفته مجله فیلم کامنت مصاحبه‌ای با «اشلی مک‌کنزی»، کارگردان کانادایی فیلم «گرگنما» محصول 2016 داشت. ازصحبت‌های انجام شده دراین مصاحبه می‌توان به سوال فیلم کامنت درباره رابطه فیلم ‌نامه با فیلم اشاره کرد و ذکر این موضوع که به نظر می‌رسد «گرگنما» وابستگی خاصی به دیالوگ ندارد و حتی به نظر نمی‌رسد حاصل یک فیلمنامه بلند باشد.مصاحبه جسی کانینگ با پدرو پینهو، کارگردان پرتغالی‌ای که امسال با کارخانه نیستی سر زبان‌ها افتاد رو می توانید در اینجا بخونید. کارخانه نیستی به گفته خود کارگردان فیلمی درمورد سیستم کپیتالیستی و برده داری مدرن است که تولیدی ندارد و صرفا نیروی انسانی را به کار می‌بندد. در بخشی از این مقاله می خوانیم "ما هم همچنان بر سر دو موضع خود استوار هستیم: اولین اندیشه، شرکت در مراحل کار یکدیگر و تقسیم کار، و دومین اندیشه‌ی شاخص بدین قرار است؛ مدل تولید فیلم یک مسئله‌ی مهم زیبایی‌شناختی است و کارگردان می‌بایست بودجه را طوری تنظیم کند که آن نیز به نوعی، به یک مسئله‌ی زیبایی‌شناختی تبدیل شود‌."خبرهاسایت اند ساوند دریکی از مطالب این هفته خود اقدام به جمع‌بندی مطالب چند ماه اخیر این سایت که به برندگان اسکار اختصاص داشته کرده است که می‌توان از تیترهایی همچون «بلیدرانر: آینده همچنان سوال‌برانگیز است»، «دانکرک، عقب‌نشینی پیروزمندانه نولان»، «شکل آب در مرداب عشق و وحشت شناور است» و غیره اشاره کرد.کازوئه هارا پس از سال ها دوری با مستند "Sennan Asbestos Disaster" بازگشته است. مارک شیلینگ در japan times در مورد این فیلمساز نوشته است " کازوئه هارا بخاطر مستندهایی- به عقیده برخی بدنام- معروف است که درباره افرادی بودند که ضد نورم های اجتماعی و قوانین ژاپنی عمل می کردند"نوشتارهای سینماییسایت اند ساوند به احترام در گذشت ادریسا اوئدراگو (18 فوریه 2018) نگاهی به سینما و زندگی این فیلمساز فقید بورکینافاسو داشت و اینکه او چگونه شعر و سیاست را با هم آمیخت. گرگ سویک در Slate مقاله ای درباره ی بازیگری پاچینو در دوران مختلف با نام "راه پاچینو" نوشته است و فراز و فرودهای دوره بازیگری او را مرور کرده است.روزبه رشیدی ابتدا در ایران و سپس در ایرلند گروهی را به نام "جامعه سینمای اکسپریمنتال" به وجود آورده است که امروزه کمپانی پخش و فروش فیلم های اکسپریمنتال است. روزبه رشیدی خود نیز فیلمساز است که آخرین فیلمش Phantom Islands نام دارد. آدرین مارتین ریویویی بر این فیلم نوشته که می توانید در اینجا بخوانید و بیشتر با حال و هوای فیلم های این فیلمساز آشنا شویدبن سکس در شیگاگو ریدر در مطلبی دنیای شوم و اروتیک سینمای ژان رولن را به "خوره های سکسپلویتیشن و طرفداران ژاک ریوت" پیشنهاد کرده است. دیوید کر در مورد رولن نوشته است "بیشتر از یک استایل و مجموعه ای از تم های سنجیده شده، کارهای رولن یک پاتولوژی محرک را طرح می کند، در نظر اول واضح (فانتزی مازوخیستیک مردان کودک مانند که توسط زنان دارای قدرت جنسی خفه می شوند) و به شکل ناامیدکننده ای مبهم (محیط ویران شده ساحل نورماندی، که به شکلی به کودکی رولن مرتبط است، به شکلی کمیک معمولی به نظر می رسد).فارن اسمیت نم در ویلیج وویس درباره سینمای امیلیو فرناندز نوشته است. اسمیت نم درباره این سینماگر شاخص که در سال 1942 برای فیلم Maria Candelaria جایزه کن برده است نوشته است "با رفیق هنری قدیمیش، فیلمبردار بزرگ گابریل فیگوئرا، فرناندز فیلم هایی ساخته است که به مخاطبان سینمای هنری سراسر جهان نگاهشان به مکزیک پسااستعماری را ارائه داده است" سعی ما بر این است که فضایی را فراهم آوریم تا علاوه بر جمع‌بندی اطلاعات سینمایی معمول و موجود، قابی را برای معرفی و گزینش منابع کمتر پرداخته شده فراهم آوریم. شما سینمادوستان عزیز نیز می‌توانید در این راه با همکاری کنید و پیشنهاداتتان را با ما در بیان بگذارید. راه برقراری ارتباط: سروش و محمدمهدی