آموزش هرس کردن قیچی باغبانی

هرس مناسب زیبایی تقریباً هر درخت و درختچه ای را افزایش می دهد، در حالی که هرس نادرست می تواند پتانسیل چشم انداز آن را از بین ببرد یا تا حد زیادی کاهش دهد. در بیشتر موارد بهتر است هرس نکنید تا اینکه آن را اشتباه انجام دهید. در طبیعت، گیاهان سال‌ها با هرس کم یا بدون هرس می‌گذرند، اما انسان می‌تواند آنچه را که طبیعت آفریده است خراب کند. با استفاده از روش های هرس نامناسب، گیاهان سالم اغلب ضعیف یا تغییر شکل می دهند. در طبیعت، هر گیاهی در نهایت به روشی هرس می شود. ممکن است موضوع ساده ای باشد که شاخه های کم ارتفاع توسط شاخه های بالاتر سایه می اندازند که منجر به تشکیل یقه ای در اطراف پایه شاخه می شود که جریان رطوبت و مواد مغذی را محدود می کند. در نهایت برگ ها پژمرده می شوند و می میرند و شاخه ها در اثر باد شدید یا طوفان می ریزند. اغلب، شاخه‌های جدید گیاهان کوچک توسط حیوانات وحشی در جستجوی غذا شکسته می‌شوند. در دراز مدت، یک گیاه در حال رشد به طور طبیعی شکلی را به خود می گیرد که به آن اجازه می دهد در یک مکان و آب و هوا به بهترین شکل از نور استفاده کند. تنها کاری که باید انجام دهید تا از توانایی گیاه در سازگاری با یک مکان قدردانی کنید، قدم زدن در یک بیابان و دیدن زیبایی گیاهان در حال رشد طبیعی است.هرس مانند هر مهارت دیگری مستلزم این است که بدانید برای رسیدن به موفقیت چه کاری انجام می دهید. این ایده قدیمی که هرکس با اره زنجیری یا اره هرس می تواند یک هرس منظره باشد دور از واقعیت است. سالانه تعداد بیشتری از درختان در اثر هرس نادرست از بین می روند تا آفات. به یاد داشته باشید که هرس حذف یا کاهش برخی از قسمت‌های گیاه است که مورد نیاز نیستند، دیگر مؤثر نیستند یا برای گیاه مفید نیستند. این کار برای تامین انرژی اضافی برای رشد گل ها، میوه ها و اندام هایی که روی گیاه باقی می مانند انجام می شود. هرس، که تعاریف متعددی دارد، اساساً شامل حذف قسمت‌های گیاه برای بهبود سلامت، تأثیر منظر یا ارزش گیاه است. هنگامی که اهداف تعیین می شوند و چند اصل اساسی درک می شوند، هرس در درجه اول یک امر عقل سلیم است.با انتخاب گیاه مناسب برای مکان می توان ضرورت هرس را کاهش داد یا از بین برد. گیاهانی که ممکن است برای سایت بیش از حد بزرگ شوند، کاملا مقاوم نیستند یا با افزایش سن نامطلوب می شوند، باید عاقلانه استفاده شوند و در طرح چشم انداز به حداقل برسند. پیشرفت در اصلاح و انتخاب گیاهان در صنعت نهالستان، مجموعه وسیعی از گیاهان را فراهم می کند که نیاز به هرس کم یا بدون هرس دارند. با این حال، حتی مناسب ترین گیاهان چشم انداز اغلب نیاز به هرس دارند. دستورالعمل های ارائه شده در این نشریه باید هنگام هرس هر گیاه مفید باشد.دلایل هرسبرای آموزش گیاهبرای حفظ سلامت گیاهبرای بهبود کیفیت گل، میوه، شاخ و برگ یا ساقهبرای محدود کردن رشدتعاریف اصطلاحاتهمیشه سبز پهن برگ- گیاهی همیشه سبز با برگ های پهن که سوزنی شکل نیستند.کولیس- اشاره به قطر درخت دارد. در تمرین مهدکودک-منظره، کولیس 6 اینچ بالاتر از سطح زمین تا اندازه قطر 4 اینچ و 12 اینچ بالاتر از سطح زمین برای اندازه های بزرگتر اندازه گیری می شود.شمع- به رشد اوایل بهار شاخه های کاج قبل از انبساط سوزنی اشاره دارد.رهبر مرکزی- ساقه اصلی درخت که شاخه های دیگر از آن رشد می کنند. در بیشتر موارد تنه است.فاق- زاویه ایجاد شده بین دو شاخه اتصال دهنده.برگریز- گیاهانی که معمولاً فقط در طول فصل رشد برگ دارند و در فصل خواب برگ های خود را از دست می دهند.از بین رفتن- از بین رفتن پشت ساقه ها به دلیل شرایط نامساعد آب و هوایی، حشرات، بیماری ها یا علل دیگر.خفته- دوره ای از سال که گیاه در حال رشد نیست.اسپالیر- آموزش دادن گیاه روی سیم یا پرده در مقابل دیوار یا تکیه گاه دیگر.جانبی- شاخه ای که از تنه اصلی سرچشمه می گیرد.گیاهان چند ساقه- گیاهانی که بیش از یک ساقه دارند در مقایسه با گیاهانی که فقط یک رهبر مرکزی دارند، پایه را تشکیل می دهند.همیشه سبز با برگ های باریک- گیاهی همیشه سبز با برگ های سوزنی شکل.شعبه دائمی- شاخه ای که بخشی از عادت رشد اصلی درخت است که معمولاً از تنه سرچشمه می گیرد.فاصله شاخه های شعاعی- توزیع شاخه ها در اطراف تنه درخت.انشعاب داربست- یک شاخه دائمی که از تنه سرچشمه می گیرد و به بخشی از شاخه یا چارچوب اصلی درخت تبدیل می شود.برش زدن- بریدن گیاهان با قیچی پرچین که منجر به یک عادت رشد بسیار رسمی می شود. برش را به پرچین ها، توپیاری یا جایی که قرار است باغ رسمی نگهداری شود محدود کنید.مکنده- شاخه ای قوی که از ریشه یا بافت ساقه زیر زمین سرچشمه می گیرد.شعبه موقت- شاخه ای که معمولاً از تنه سرچشمه می گیرد و پس از انتخاب شاخه های دائمی با هرس برداشته می شود.پایانه- انتهای شاخه هالاغر کننده- حذف شاخه های متصل به نقطه مبدا یا کوتاه کردن طول شاخه با بریدن به یک جانبی.آموزش- دیکته کردن رشد و نمو یک گیاه با ابزارهای فیزیکی، مانند هرس.فاصله شاخه های عمودی- توزیع شاخه ها در بالا و پایین تنه درخت.آب جوانه بزند- ساقه شدید که از تنه یا شاخه های مسن تر ایجاد می شود.زخم-منطقه ای که پوست یک گیاه بریده شده یا آسیب دیده است.پانسمان زخم- ماده ای با فرمول خاص که اغلب به نام رنگ هرس نامیده می شود که روی زخم درختان اعمال می شود.رویکرد برنامه ریزی برای هرسهرس باید از یک برنامه مشخص پیروی کند. قبل از شروع برش، دلیل یا هدف را در نظر بگیرید.با انجام برش های هرس به ترتیب معین، تعداد کل برش ها به شدت کاهش می یابد. هرس ماهر ابتدا تمام اندام‌های مرده، شکسته، بیمار یا مشکل‌دار را با بریدن آن‌ها در نقطه مبدا یا پشت به یک شاخه جانبی قوی یا شاخه برمی‌دارد. اغلب، برداشتن این ماده، سایبان را به اندازه کافی باز می کند تا دیگر نیازی به هرس نباشد.گام بعدی در هرس انجام هر گونه برش آموزشی مورد نیاز است. با بریدن شاخه‌های جانبی، درخت یا درختچه برای ایجاد شکل دلخواه، پر کردن یک منطقه باز ناشی از آسیب طوفان یا باد یا حفظ آن در محدوده‌ای متناسب با یک منطقه خاص آموزش داده می‌شود. برای تربیت صحیح گیاه، باید عادت رشد طبیعی آن را درک کرد. همیشه از تخریب شکل طبیعی یا عادت رشد در هنگام هرس اجتناب کنید، مگر اینکه مراقب گیاه باشید، زیرا پس از مدتی سعی می‌کند عادت رشد طبیعی‌تری را به خود بگیرد.هرس های اصلاحی اضافی را برای از بین بردن فاق های ضعیف یا باریک انجام دهید و رهبر مرکزی کمتر مطلوب را در جایی که لیدرهای دوگانه رخ می دهد حذف کنید. پس از انجام این برش ها، عقب بایستید و به کار خود نگاه کنید. آیا هرس اصلاحی دیگری لازم است؟ اگر مقدار چوب حذف شده قابل توجه باشد، ممکن است لازم باشد هرس بیشتر یک سال یا بیشتر به تعویق بیفتد. جوانه های آب را حذف کنید مگر اینکه برای پر کردن سوراخ یا سایه انداختن یک اندام بزرگ تا زمانی که شاخه های دیگر رشد کنند نیاز باشد.چه زمانی باید هرس کردهرس را می توان در هر زمانی از سال انجام داد. با این حال، زمان های توصیه شده با گیاهان مختلف متفاوت است. برخلاف تصور عموم، هرس در زمان نامناسب سال باعث از بین رفتن گیاهان نمی شود، اما قیچی هرس نامناسب مداوم باعث آسیب یا ضعیف شدن گیاهان می شود. هرس را به راحتی هرس نکنید، بلکه زمانی که کمترین آسیب را به گیاه وارد می کند. در صورت رعایت این قانون، احتمال آسیب رساندن به گیاه کم است. به طور کلی، بهترین زمان برای هرس بیشتر گیاهان در اواخر زمستان یا اوایل بهار قبل از شروع رشد است. در این قاعده استثناهایی وجود دارد و در بحث گروه های گیاهی خاص به آنها اشاره خواهد شد. کمترین زمان مطلوب بلافاصله پس از رشد رشد جدید در بهار است. مقدار زیادی از غذای ذخیره شده در ریشه و ساقه برای رشد و نمو جدید استفاده می شود. این غذا باید قبل از برداشتن با شاخ و برگ جدید جایگزین شود. در غیر این صورت، کوتوله قابل توجهی از گیاه ممکن است رخ دهد. این یک مشکل رایج در هرس است.همچنین توصیه می شود مقدار هرس انجام شده در اواخر تابستان را محدود کنید زیرا ممکن است رشد جدید در برخی از گیاهان تشویق شود. این رشد ممکن است زمان کافی برای سفت شدن قبل از رسیدن هوای سرد نداشته باشد که منجر به آسیب سرما یا مرگ زمستان شود. گیاهان آسیب دیده در اثر طوفان یا خرابکاری یا آنهایی که اندام مرده دارند را در اسرع وقت هرس کنید تا از مشکلات اضافی حشرات و بیماری که ممکن است ایجاد شود جلوگیری کنید.تجهیزات هرسدانستن و تمرین قوانین هرس از همه مهمتر است، اما استفاده از ابزار صحیح از اهمیت یکسانی برخوردار است. در صورت انتخاب تجهیزات مناسب می توان به چند مورد محدود کرد. ابزارهایی را انتخاب کنید که کار را انجام دهند، لبه تیز داشته باشند و تیز کردن و دست زدن به آن نسبتاً آسان باشد. برخی از پرکاربردترین ابزارهای هرس در این بخش نشان داده شده است. تجهیزات خوب که به درستی از آنها مراقبت می شود عملکرد بهتری دارد و دوام بیشتری دارد. تجهیزات را در یک اتاق خشک نگهداری کنید، آن را تیز و در شرایط عملکرد خوب نگه دارید. هنگام هرس گیاهان بیمار، تمام قیچی ها و تیغه های اره را پس از هر برش ضد عفونی کنید تا از سرایت بیماری به گیاهان سالم جلوگیری شود. نمونه ای از این هرس سوختگی از گلابی، پیراکانتا یا کوتونه است. هنگام هرس گیاهان بیمار از الکل یا سفید کننده برای ضد عفونی کردن تجهیزات بین هر برش استفاده کنید. به میزان یک قسمت سفید کننده با نه قسمت آب مخلوط کنید. در پایان روز وسایل هرس را به خوبی روغن کاری کنید تا زنگ نزند.انواع مختلفی از قیچی های دستی وجود دارد. اکثر آنها برای برش ساقه تا قطر 1/2 اینچ طراحی شده اند. تلاش برای بریدن شاخه های بزرگتر باعث ایجاد برش ضعیف و/یا خراب شدن قیچی می شود.دو سبک رایج قیچی دستی قیچی و برش سندانی هستند. در قیچی عمل قیچی، یک تیغه نازک و تیز از روی یک تیغه ضخیم تر اما تیزتر می لغزد. اینها معمولاً هزینه بیشتری دارند، اما برش‌های تمیزتر و نزدیک‌تری ایجاد می‌کنند. در قیچی برش سندان، یک تیغه تیز بر روی یک تیغه پهن و مسطح برش می‌دهد.قیچی های لوپینگ (لوپرها) دسته های بلندی دارند که با هر دو دست کار می کنند (شکل 1). حتی کم هزینه ترین آنها نیز می توانند مواد را به قطر 1/2 اینچ برش دهند. بسته به گونه (یعنی بلوط سخت تر از خاکستر است) و شرایط (یعنی چوب مرده تا زمانی که پوسیدگی شروع شود، چوب مرده سخت تر از چوب زنده است) می توانند شاخه های 2 اینچی یا بیشتر را برش دهند.هرس‌های میله‌ای معمولاً دارای یک کاتر با یک تیغه قلاب‌دار در بالا و یک تیغه برش در زیر هستند، شبیه به یک جفت قیچی بزرگ. کاتر روی یک میله است و با کشیدن یک طناب به سمت پایین کار می کند. میله‌ها می‌توانند از چندین ماده ساخته شوند و می‌توانند در بخش‌هایی باشند که با هم مناسب باشند یا آن تلسکوپ. تیرهای چوبی محکم اما سنگین هستند، در حالی که تیرهای آلومینیومی سبک هستند، اما در صورت تماس با سیم برق بالای سر، می توانند الکتریسیته را هدایت کنند. فایبرگلاس یا نوعی ترکیب پلاستیکی احتمالا بهترین ماده قطب است. میله ها را می توان با اره ها نصب کرد، اما استفاده از آنها معمولاً بسیار خسته کننده است (شکل 2).استفاده از هرس میله می تواند خطرناک باشد. سربار برش مواد می تواند روی اپراتور بیفتد (مگر اینکه در شاخه های دیگر قطع شود). کاربر باید احتیاط کند و از محافظ سر و چشم استفاده کند.قیچی پرچین عمدتا برای برش گیاهان به پرچین یا اشکال رسمی استفاده می شود. رایج ترین نوع به صورت دستی عمل می کند. با این حال، اگر مناطق وسیعی از پرچین ها درگیر باشد، قیچی های قدرت محور ممکن است کاربردی تر باشند (شکل 3). اره های هرس، چه سفت و چه تاشو، برای بریدن شاخه های بزرگتر که برای قیچی دستی خیلی بزرگ هستند، بسیار مفید هستند. اره های درختی برای از بین بردن شاخه های بزرگ درخت در دسترس هستند. اره‌های هرس که معمولاً بر روی کش می‌کشند، بر اره‌های نجار ترجیح داده می‌شوند زیرا سریع‌تر و راحت‌تر برش می‌دهند. دندانه‌های این اره‌ها برای برش پهن‌تر تنظیم شده‌اند که اجازه می‌دهد خاک اره بیرون بیاید و در نتیجه چوب سبز رنگ چسبندگی کمتری داشته باشد. اره‌های کمان فقط در مواردی خوب هستند که هیچ مانعی برای یک پا یا بیشتر از ناحیه مورد نظر وجود نداشته باشد (شکل 4).اره‌های زنجیری برقی و گازی در اندازه‌های مختلفی تولید می‌شوند. آنها برای از بین بردن درختان و بریدن هیزم مناسب هستند، اما می توانند برای هرس مواد گیاهی زنده نیز استفاده شوند. فقط درختکاران حرفه ای باید از اره های برقی برای هرس درختان به دلیل نگرانی های ایمنی استفاده کنند.ابزار دیگری که گاهی لازم است عبارتند از: اسکنه، چاقو، چاقوی هرس و چکش. همه اینها هنگام ترمیم زخم های آسیب طوفان یا سایر زخم ها مفید هستند.مراقبت از ابزارابزارها را مرتب تمیز کنید و روغن بزنید، از جمله پاک کردن پارچه روغنی روی تیغه ها و سایر سطوح فلزی. لبه های برش را تیز نگه دارید؛ معمولا چندین پاس با یک سنگ نفت خوب کافی است. دسته های چوبی را با روغن بذر کتان رنگ کنید، لاک بزنید یا مرتباً درمان کنید. از ابزارها به درستی استفاده کنید. هرس یا قیچی را نپیچانید یا صاف نکنید. شاخه را تا حد امکان عمیق در فک ها و نزدیک محور قرار دهید. سیم ها را با ابزارهای هرس قطع نکنید.در مورد مزایا و معایب استفاده از پانسمان زخم در برش های بزرگ مطالب زیادی نوشته شده است. به طور سنتی، پانسمان زخم یا رنگ هرس فقط برای برش هایی با قطر بزرگتر از یک اینچ استفاده می شود. با این حال، دانشمندان دریافته‌اند که پانسمان‌های زخم کاملاً آرایشی هستند و ارتباط چندانی با جلوگیری از آسیب حشرات یا بیماری به ناحیه زخم ندارند. هرس رنگ ممکن است در واقع روند بهبود را کند کند. به طور کلی، پانسمان زخم توصیه یا ضروری نیست، به استثنای یک استثنا. در درختان بلوط در مناطقی از تگزاس که در آن بیماری پژمردگی بلوط شایع است، باید از پانسمان زخم استفاده شود تا از انتشار بیماری از طریق سطح هرس شده روی درخت توسط سوسک پوست جلوگیری شود.انجام صحیح برش های هرسبرای تشویق به بهبود سریع زخم ها، همه بریدگی ها را تمیز و صاف کنید. این کار به تجهیزات هرس خوب و تیز نیاز دارد. خرده‌ها را رها نکنید زیرا معمولاً جایی هستند که پس از مرگ رخ می‌دهد. هنگام جدا کردن شاخه های بزرگ از پاره شدن پوست درخت خودداری کنید. در زیر برخی از جزئیات در مورد تکنیک های هرس ارائه می شود.اکثر گیاهان چوبی بر اساس چیدمان جوانه ها روی شاخه ها و شاخه ها به دو دسته تقسیم می شوند. به طور کلی، آرایش جوانه ها عادت رشد معمولی گیاهان را تعیین می کند. جوانه ها ممکن است یک آرایش متناوب یا مخالف روی شاخه ها داشته باشند. یک گیاه با جوانه های متناوب معمولاً گرد، هرمی، هرمی معکوس یا ستونی شکل است. گیاهانی که جوانه های متضاد دارند به ندرت شکلی غیر از درخت یا درختچه گرد با تاج گرد به خود می گیرند. موقعیت آخرین جفت جوانه همیشه تعیین کننده جهت رشد شاخه جدید است. جوانه های بالای شاخه احتمالاً با زاویه و به سمتی که به سمت آن هدایت می شود به سمت بالا رشد می کنند. در بیشتر موارد، توصیه می شود که هر ساقه را به یک جوانه یا شاخه برش دهید. جوانه های منتخب که به بیرون گیاه اشاره می کنند نسبت به جوانه هایی که به داخل آن اشاره می کنند مطلوب ترند.هنگام بریدن به یک شاخه متقاطع (جانبی)، شاخه ای را انتخاب کنید که زاویه ای بیش از 45 درجه با شاخه ای که باید برداشته شود تشکیل نمی دهد (شکل 5). همچنین، شاخه ای که از آن برش می دهید باید حداقل نصف قطر شاخه ای که باید برداشته شود، باشد. هنگام برداشتن اندام هایی که به سمت بالا رشد می کنند، برش های اریب ایجاد کنید. این امر از جمع شدن آب در محل بریدگی جلوگیری می کند و بهبود را تسریع می کند.برای "باز کردن" یک گیاه چوبی، قسمتی از رشد مرکز را هرس کنید و پایانه های جوانه هایی را که به سمت بیرون هستند برش دهید. در کوتاه کردن یک شاخه یا شاخه، آن را به یک شاخه جانبی برش دهید و برش را 1/2 اینچ بالاتر از جوانه قرار دهید. اگر برش خیلی نزدیک به جوانه باشد، جوانه معمولا می میرد. اگر برش بیش از حد از جوانه دور باشد، چوب بالای جوانه معمولاً می‌میرد و نوک‌های مرده انتهای شاخه‌ها را ایجاد می‌کند. هنگامی که برش هرس انجام می شود، جوانه یا جوانه های نزدیک به برش معمولا نقطه رشد جدید را ایجاد می کنند. هنگامی که یک پایانه برداشته می شود، نزدیکترین جوانه های جانبی بسیار بیشتر از حد معمول رشد می کنند و جوانه نزدیک به برش هرس به پایانه جدید تبدیل می شود. اگر انشعاب های جانبی بیشتری مورد نظر است، نوک تمام اندام ها را بردارید. قدرت و قدرت ساقه جدید اغلب به طور مستقیم با مقداری که ساقه هرس می شود نسبت دارد زیرا ریشه ها کاهش نمی یابد. به عنوان مثال، اگر درختچه برگریز تا 1 فوت از زمین هرس شود، رشد جدید با تعداد کمی گل در سال اول قوی خواهد بود. با این حال، اگر فقط نوک رشد قدیمی حذف شود، بیشتر شاخه های قبلی هنوز وجود دارند و رشد جدید کوتاه تر و با شدت کمتر است. گلها هرچند کوچکتر، فراوانتر خواهند بود. بنابراین، اگر تعداد گل‌ها و میوه‌های ریز بیشتری می‌خواهید، به آرامی هرس کنید. اگر در سال‌های بعدی شکوفه‌ها یا میوه‌های باکیفیت کمتری می‌خواهید، به‌طور گسترده هرس کنید. بیشتر شاخه های قبلی هنوز وجود دارند و رشد جدید کوتاه تر و با شدت کمتر است. گلها هرچند کوچکتر، فراوانتر خواهند بود. بنابراین، اگر تعداد گل‌ها و میوه‌های ریز بیشتری می‌خواهید، به آرامی هرس کنید. اگر در سال‌های بعدی شکوفه‌ها یا میوه‌های باکیفیت کمتری می‌خواهید، به‌طور گسترده هرس کنید. بیشتر شاخه های قبلی هنوز وجود دارند و رشد جدید کوتاه تر و با شدت کمتر است. گلها هرچند کوچکتر، فراوانتر خواهند بود. بنابراین، اگر تعداد گل‌ها و میوه‌های ریز بیشتری می‌خواهید، به آرامی هرس کنید. اگر در سال‌های بعدی شکوفه‌ها یا میوه‌های باکیفیت کمتری می‌خواهید، به‌طور گسترده هرس کنید.شاخه های ضخیم و سنگینبه گفته دکتر الکس شیگو، آسیب شناس گیاهی سابق خدمات جنگلداری USDA، شاخه های ضخیم و سنگین باید به صورت همسطح تا یقه در پایه شاخه برداشته شوند، نه هم سطح با تنه (شکل 6). یقه ناحیه ای از بافت است که دارای یک ناحیه محافظ شیمیایی است. در پوسیدگی طبیعی یک شاخه مرده، زمانی که پوسیدگی در حال پیشروی به سمت پایین با منطقه حفاظت شده داخلی برخورد می کند، با یک منطقه چوب بسیار قوی با منطقه ای از چوب بسیار ضعیف برخورد می شود. سپس شاخه در این نقطه می افتد و یک منطقه کوچک از چوب پوسیده در داخل یقه باقی می ماند. پوسیدگی در یقه جدا شده است. این فرآیند ریزش طبیعی است زمانی که همه چیز طبق نقشه طبیعت پیش می رود. هنگامی که یقه برداشته می شود، ناحیه محافظ برداشته می شود و باعث ایجاد زخم جدی در تنه می شود. قارچ های پوسیدگی چوب به راحتی می توانند تنه را آلوده کنند. اگر شاخه هرس شده زنده است،هنگام بریدن شاخه هایی با قطر بیش از 1 1/2 اینچ، از برش سه قسمتی استفاده کنید. گام اول این است که یک زیر شاخه از پایین شاخه در حدود 6 تا 12 اینچ از تنه و حدود یک سوم از طریق شاخه را اره کنید. برش دوم را از بالا، حدود 3 اینچ دورتر از آندرکات، ایجاد کنید تا شاخه از بین برود. سپس می توان قطعه خرد به دست آمده را تا یقه شاخه برش داد. اگر خطر آسیب رساندن شاخه به سایر اندام ها یا اشیاء روی زمین وجود دارد، باید آن را به درستی طناب زده و نگه دارید، سپس با احتیاط به زمین فرود آورید.تاپینگ در مقابل نازک شدناغلب درختان برای کاهش اندازه یا جوانسازی رشد، بالای درختان ("شاخ زدایی") قرار می گیرند. در هر دو صورت روکش کردن یک عمل توصیه شده نیست. در واقع، برخی از آن به عنوان "قتل عام اره زنجیری تگزاس" یاد می کنند. تاپینگ فرآیندی است که طی آن یک درخت به چند شاخه بزرگ بریده می شود. پس از 2 تا 3 ماه، رویش مجدد روی درختی که در بالای آن قرار دارد، شدید، بوته ای و راست است. تاپینگ به طور جدی بر ساختار و ظاهر درخت تأثیر می گذارد. رشد مجدد ضعیف چسبیده می تواند در طول طوفان های شدید باد یا باران قطع شود. همچنین ممکن است با مستعد کردن درخت در برابر حمله حشرات و بیماری، عمر آن را کوتاه کند.نازک شدن وسیله بهتری برای کاهش اندازه درخت یا جوانسازی رشد است. برخلاف تاپینگ، نازک کردن شاخه‌های ناخواسته را با بریدن آنها به نقطه اصلی خود از بین می‌برد. نازک شدن با عادت انشعاب طبیعی درخت مطابقت دارد و منجر به درختی بازتر می شود که بر ساختار داخلی شاخه ها تأکید می کند. نازک شدن نیز درخت را با رشد قطری شاخه های باقی مانده تقویت می کند.آموزش درختان جواندرختان جوان را می توان با استفاده از تکنیک های هرس آموزش داد که به سلامت گیاه و عمر طولانی کمک می کند.اولین هرس پس از خرید درختان و درختچه ها شامل حذف شاخه های شکسته، متقاطع و آلوده به آفت است. بر اساس تحقیقات اخیر، توصیه سنتی هرس کردن تا یک سوم رشد بالا هنگام پیوند برای جبران ریزش ریشه دیگر معتبر نیست. هرس بیش از حد در هنگام نشاء باعث کاهش سطح برگ می شود که باعث کاهش انرژی تولید شده گیاه برای ایجاد یک سیستم ریشه سالم می شود. هنگام پیوند گیاهان چوبی، تنها هرس ضروری حذف شاخه های شکسته یا آسیب دیده است.رهبر مرکزی درخت را نباید هرس کرد مگر اینکه رهبر مورد نظر نباشد، همانطور که در مورد برخی از درختان طبیعی کم شاخه یا گیاهان چند ساقه مورد نظر است. درختانی که دارای یک رهبر مرکزی هستند، مانند بلوط قرمز تگزاس، صمغ شیرین یا ماگنولیا، ممکن است نیاز به هرس کمی داشته باشند یا اصلاً نیازی به هرس نداشته باشند، مگر اینکه شاخه‌هایی را که با رهبر مرکزی رقابت می‌کنند حذف کنند. این شاخه های رقیب باید کوتاه شوند. ممکن است برای حفظ شکل دلخواه و کوتاه کردن ساقه‌های قوی، مقداری هرس لازم باشد.ارتفاع پایین ترین شاخه می تواند از چند اینچ بالاتر از سطح زمین برای غربالگری یا بادشکن، تا بیش از 7 فوت بالاتر از سطح زمین در نزدیکی یک خیابان یا پاسیو متغیر باشد. برداشتن اندام تحتانی معمولاً در طی سال‌ها از مهدکودک شروع می‌شود و تا چندین سال پس از پیوند تا رسیدن به ارتفاع مورد نظر ادامه می‌یابد.مفهوم تربیت درخت به نام "تنه زباله" به این بالا رفتن تدریجی پایین ترین شاخه های درخت اشاره دارد. شاخه های پایین تر روی تنه اصلی به ایجاد سریعتر تنه ضخیم تر کمک می کند. یکی از اشتباهات رایج در هرس درختان جوان این است که شاخه های کوچک را از آنها جدا می کنند و تنها یک دسته برگ در بالای درخت باقی می ماند. این آموزش نادرست است و یک تنه ضعیف "باگی شلاق" را تشکیل می دهد. اندام های تحتانی را وقتی به قطر 1 اینچ رسیدند بردارید. این کار از ایجاد اسکار دائمی تنه ناشی از برداشتن اندام های بزرگتر جلوگیری می کند.مفهوم مهم دیگر در تربیت درختان، برش های سبک در مقابل سنگین است. این به طول شاخه در حال برداشتن و پاسخ رشد مطلوب آن شاخه اشاره دارد. در یک شاخه جوان و به شدت در حال رشد، اگر انتهای انتهایی به آرامی بریده شود (کمتر از 6 اینچ)، آنگاه انشعاب جانبی به سمت بالا و پایین شاخه ایجاد می شود. برعکس، اگر این شاخه به شدت بریده شود (از 6 اینچ تا چند فوت)، یک یا دو جوانه واقع در زیر برش مجبور شده و با سرعت بسیار سریع رشد می کنند. اهمیت این مفهوم هرس در توسعه درختان بوته‌دار و خوش‌شکل از طریق هرس سبک و اثر نیروبخش اغلب مطلوب برش‌های سنگین است.برای استحکام بیشتر، شاخه‌هایی که برای داربست‌های دائمی انتخاب می‌شوند باید زاویه اتصال وسیعی به تنه داشته باشند. زوایای انشعاب کمتر از 30 درجه نسبت به تنه اصلی درصد شکستگی بسیار بالایی را به همراه دارد، در حالی که آنهایی که بین 60 تا 70 درجه هستند نرخ شکستگی بسیار کمی دارند.فاصله شاخه های عمودی و توزیع شاخه شعاعی مهم هستند (شکل 7). اگر این کار در مهد کودک انجام نشده است، آن را از پیوند شروع کنید.شاخه های اصلی داربست درختان سایه دار باید به صورت عمودی حداقل 8 اینچ و ترجیحاً 20 تا 24 اینچ از هم فاصله داشته باشند. داربست های با فاصله نزدیک دارای انشعابات جانبی کمتری هستند که در نتیجه شاخه های بلند و نازکی با استحکام ساختاری ضعیف ایجاد می شود.توزیع شاخه شعاعی باید به پنج تا هفت داربست اجازه دهد تا دایره فضای اطراف یک تنه را پر کند. فاصله شعاعی مانع از تحت الشعاع قرار دادن یک اندام دیگر می شود که به نوبه خود رقابت برای نور و مواد مغذی را کاهش می دهد. شاخساره هایی را که نسبت به لیدر و شاخه های داربست انتخابی خیلی کم، خیلی نزدیک یا خیلی قوی هستند را بردارید یا هرس کنید.هرس درختان بالغباغبان خانگی باید هرس درختان بالغ را به شاخه های کوچکتری که از زمین می توان به آنها دسترسی داشت محدود کرد. کوتاه کردن شاخه های بزرگ و کار را به درختکاران حرفه ای که کوهنوردان ماهری هستند و تجهیزات و بیمه مناسبی دارند، بسپارید. درختان معمولاً به هرس کمتری نسبت به سایر گیاهان زینتی در چشم انداز نیاز دارند، اما ممکن است گاهی اوقات برای حفظ سلامت و قدرت نیاز به هرس اصلاحی داشته باشند. درختان بالغ معمولاً فقط برای حفظ بهداشت، ایمنی یا محدود کردن اندازه هرس می شوند. درختان در فصل خواب بهتر است هرس شوند. این امر به ویژه در مورد بلوط صدق می کند تا از گسترش پژمردگی بلوط جلوگیری کند.یک متخصص درخت با تجربه به راحتی می تواند چوب زنده و مرده را در زمستان تشخیص دهد. هرس زمستانی اغلب ترجیح داده می شود زیرا وقتی شاخ و برگ از بین رفته است به راحتی می توان شکل دهی را تجسم کرد. چنین کارهایی را می توان با هزینه کمتر در زمستان نیز انجام داد، زیرا اقدامات احتیاطی کمتری برای جلوگیری از آسیب باغچه و تخت گل ضروری است و تمیز کردن آن آسان تر است.ترمیم آسیب درختصدمات به درختانی که چوب را در معرض دید قرار می دهند یا پوست را می کشند ممکن است به حشرات یا موجودات بیماری اجازه ورود به درخت را بدهد. درمان مناسب از درخت محافظت می کند و باعث بهبود سریعتر می شود. تعداد کمی از درختان بدون دریافت یک یا چند زخم از منابع مختلف به بلوغ می رسند. با این حال درختان قرن ها زنده مانده اند تا علیرغم زخمی شدن به پیرترین موجودات زنده روی زمین تبدیل شوند. برخی از کارهای اخیر شامل کالبد شکافی درختان در تلاش برای درک چگونگی تقسیم بندی و بستن یک آسیب است. درختان به معنای واقعی کلمه شفا نمی یابند. بافت درخت آسیب دیده هرگز ترمیم نمی شود و مانند بریدگی روی دست فرد به حالت سابق برمی گردد. درختان با بستن زخم و جداسازی یا جداسازی بافت آسیب دیده از بافت اطراف واکنش نشان می دهند. در طول محفظه بخش بندی، محتویات سلول های آسیب دیده به سطح آسیب ندیده نشت می کند و در آنجا اکسید می شود و مانعی برای جلوگیری از عفونت بیشتر می شود. سپس چوبی که اخیراً گذاشته شده است و بافت اطراف آسیب تغییر می یابد. این امر با تغییر رنگ همراه است که میزان آن به نوع درخت، قدرت، نوع زخم، محل زخم و زمان زخم بستگی دارد. حلقه های رشد جدید در بهار بعد گذاشته می شوند و بافت جدید روی بافت آسیب دیده شروع به رشد می کند. در طی یک دوره زمانی، بافت جدید زخم را می بندد. حلقه های رشد جدید در بهار بعد گذاشته می شوند و بافت جدید روی بافت آسیب دیده شروع به رشد می کند. در طی یک دوره زمانی، بافت جدید زخم را می بندد. حلقه های رشد جدید در بهار بعد گذاشته می شوند و بافت جدید روی بافت آسیب دیده شروع به رشد می کند. در طی یک دوره زمانی، بافت جدید زخم را می بندد.صاحبان خانه می توانند به گیاه کمک کنند تا آسیب را با سرعت بیشتری نسبت به طبیعت تقسیم کند. اگر پوست تنه خرد شده یا از تنه جدا شده است، پوست آسیب دیده را بردارید، زخم را شکل دهید. تمام پوست آسیب دیده را جدا کنید و ضایعات جدا شده را از ناحیه زخم جدا کنید. برای سریع‌ترین بهبودی، لبه زخم را تا حد امکان به شکل بیضی دراز درآورید. اگر نمی توان این شکل را به دست آورد، قسمت بالا و پایین محل زخم را طوری شکل دهید که به یک نقطه برسد، حتی اگر زخم باید کمی بزرگ شود. تمام چوب های خرد شده را بردارید و سطح ناحیه در معرض دید را با اسکنه صاف کنید.برخی از صدمات واقعی منجر به حفره یا حفره در تنه اصلی یا شاخه بزرگ درخت می شود. باغبانان سال‌ها سعی کرده‌اند این حفره‌ها را با آجر، بتن و مواد دیگر پر کنند تا این حفره را از باران، حشرات و بیماری‌ها بپوشانند. با آگاهی از توانایی گیاه در تقسیم هر زخم، پر کردن حفره درختان توصیه نمی شود. اگر آب به راحتی از حفره خارج نمی شود، بسیاری از درختکاران توصیه می کنند که دهانه حفره را کوتاه کنید تا آب خارج شود. اگر این امکان وجود نداشته باشد، ممکن است یک سوراخ گریه در انتهای حفره ایجاد شود تا آب آزادانه تخلیه شود. به غیر از این اقدامات، صرفاً تمیز نگه داشتن حفره از زباله و برگ تنها چیزی است که توصیه می شود.برای یک سال یا بیشتر پس از برخورد صاعقه به درخت، تعیین میزان آسیب اغلب دشوار است زیرا بیشتر آسیب ممکن است داخلی باشد. درختانی که به شدت آسیب دیده به نظر می رسند ممکن است زنده بمانند در حالی که سایر درختانی که ظاهراً آسیب جزئی دارند ممکن است بمیرند. اگر درخت را می توان نجات داد، تمام قسمت های شکسته و اندام های آسیب دیده را بردارید. سپس چوب های اکسپوز را صاف و رنگ کنید.در درختانی که در اثر طوفان آسیب دیده اند، تمام شاخه های شکسته را بردارید و درخت را تا آنجا که ممکن است در زمان خاص تغییر شکل دهید. سعی کنید توسعه شاخه های جدید را در مناطقی که شاخه های شکسته دارند تشویق کنید. تنه‌های شکسته، فاق‌های شکافته یا اندام‌های ترک خورده اغلب با بازگرداندن قسمت آسیب‌دیده به موقعیت اولیه‌اش و نگه داشتن دائمی آن در آنجا ترمیم می‌شوند. برای نصب میله یا کابل در درختانی که این کار ضروری است، با درختکاران حرفه ای مشورت کنید.هرس درختچه هادرختچه های برگریز و گلتوصیه های هرس برای بیشتر درختچه های برگریز شامل نازک شدن، تجدید تدریجی و هرس جوان سازی است. در نازک شدن، یک شاخه یا شاخه در نقطه مبدا خود از ساقه مادر یا سطح زمین قطع می شود (شکل 8).این روش هرس منجر به گیاه بازتر می شود. رشد بیش از حد جدید را تحریک نمی کند، اما فضایی را برای رشد شاخه های جانبی ایجاد می کند. رشد قابل توجهی را می توان بدون تغییر ظاهر طبیعی یا عادت رشد گیاه قطع کرد. گیاهان را می توان با نازک شدن در ارتفاع و عرض معین برای سالها نگهداری کرد. این روش بهتر است با قیچی هرس دستی، لوپر یا اره انجام شود، اما نه با قیچی پرچین. ابتدا قدیمی ترین و بلندترین ساقه ها را نازک کنید.در هرس تجدید تدریجی، سالانه تعدادی از قدیمی ترین و بلندترین شاخه ها در سطح زمین یا کمی بالاتر از سطح زمین حذف می شوند (شکل 8). برای کوتاه کردن شاخه های بلند یا حفظ شکل متقارن ممکن است کمی نازک شدن لازم باشد.برای جوان سازی یک درختچه کهنه و بیش از حد رشد کرده، قبل از شروع رشد جدید، یک سوم از قدیمی ترین و بلندترین شاخه ها را در سطح زمین یا کمی بالاتر از آن جدا کنید.روش کلی هرس نشان داده شده برای کریپ مورت (شکل 9)، برای بسیاری از درختچه های بزرگ و گونه های درختان کوچک اعمال می شود.اگر درختچه ای برای گل هایش رشد می کند، هرس را زمان بندی کنید تا اختلال در گلدهی به حداقل برسد. بوته های گل بهار در رشد فصل گذشته شکوفا می شوند و باید بلافاصله پس از شکوفه دادن هرس شوند. این امکان رشد شدید تابستان را فراهم می کند و در سال بعد جوانه های گل زیادی ایجاد می کند.منبع : روبین ماشین