منِ خاطره‌باز!

هوای سرد، تیغِ بی‌رحمیش رو آزادانه برروی هرچی که دلش می‌خواست می‌کشید و نگاه نمی‌کرد که بی‌جا و مکانی و یا توی صف نون وایستادی و یا ماشینت بنزین تموم کرده و گالون-به-دست، کنار جاده منتظرِ قلبِ مهربون کسی هستی که تو رو ببینه و به یه لیتر بنزین مهمونت کنه که لااقل خودت رو تا پمپ بنزین برسونی! اون اینجوری عادت کرده بود که چشماش رو ببنده و دست نوازشی به هرکسی که سرراهشه بکشه و بره!خونه‌ی ما هم از این قانون مستثنی نبود. سرما به حدی رسیده بود که آب رو توی لوله آلاسکا ( ۱ ) می‌کرد! از اونجایی که ما تجربه‌ی همچین شرایط سختی رو سال‌ها قبل داشتیم: چه اون یکی، دوسالی که بنا به شرایط خاص شغل بابام ( معلم ) ، مجبور بودیم توی روستا درس بخونیم و چه زمستون‌های استخوان-تَرکانِ قدیما؛ می‌دونستیم که این سرما، شوخی‌بردار نیست! تجربه‌ی چِندِش‌آورِ دستشویی رفتن و قطع بودن آب به دلیل یخ زدن آب، باعث شد تا کمر به مقابله با این معضل جدی ببندیم!چیکار کردیم؟ دست به یه روش قدیمی اما کارساز زدیم و اون کاری نبود جز اینکه دست-به-دامن چراغ-نفتی بشیم! از همون اوایلِ این سرما، اومدیم و چراغ-نفتی رو از گَنجه ( انباری ) بیرون آوردیم. دستی به سر و روش کشیدیم: پَلتِه‌اش ( ۲ ) رو عوض کردیم.‌ تَر و تمیزش کردیم و چندتا گالون نفت هم که از قبل خریده بودیم رو دَم‌ِدَست گذاشتیم تا به محض خالی شدن، پُرش کنیم. بوی نفت و گرمایی مطبوع و اصیل، تمام نیاز ما ( بیشتر من! ) رو برای در دسترس بودن آب توی هر شرایطی برطرف می‌کرد. بوی نفت برای من یعنی هفت، هشت‌سالگی؛ یعنی همون روزهایی که توی روستا درس می‌خوندم! یعنی دوستی‌های نابِ اون‌روزا با بچه‌هایی که طعم ناخالصیِ ما بچه-شهری‌ها رو نَچشیده بودن! یعنی کوهنوردی و گشت و گذار توی باغ‌ها، توی اوقات فراغت! یعنی چکمه‌های پلاستیکیِ رنگی‌رنگی و فرو رفتن توی دل برف‌هایی که از زانوی منِ یک متر و ده، پونزده‌سانتی هم بالا می‌زد! یعنی بوی پِهنِ خَر و گاو و گوسفند! یعنی رایحه‌ی دلنشینِ نونِ داغ‌شده‌ی روی بخاری-نفتی! یعنی چسبیدن به بخاری، بعد از یه ماجراجویی کودکانه و شگفت‌انگیز! یعنی...از همون روز اولی که چشمم به شَمایلِ چراغ-نفتی توی دستشویی ( و وقتی که حمام می‌رفتیم، توی اونجا! ) روشن شد، تمام این تصاویرِ جون‌دار، مثل تکه‌های یه فیلم صامت، از جلوی پرده‌ی چشمام رد شدن! خنده‌دار بود؛ وقتی که می‌رفتم دستشویی، دوس‌نداشتم زود بیام بیرون! نصفِ وقتم رو به گرم کردن خودم، با گرمای خواستنیِ اون می‌گذروندم! تا اینکه بعد از یکی، دو هفته همزیستیِ پر از لذت، دیشب بعد از اینکه کارم اون تو ( دستشویی) تموم شد، حین شستن دستام، اتفاقی نگاهم به سقف برخورد کرد. احساس کردم سرامیک‌های سقف، اون رنگِ سفیدِ سابق رو ندارن! از روی کنجکاوی، دستم رو دراز کردم و نوک انگشتِ وَسَطیم رو به سقف کشیدم! جالب بود؛ دیدم که واقعا لایه‌ای از یه رنگ خاکستری، روی سقف رو پوشونده؛ دوده‌های (‌ ۳ ) چراغ-نفتی، روی سقف نشسته بود؛ نوک انگشتام سیاه شد! داستان برام جذاب شد! برای یه لحظه، فکری مثل برق، از سرم رد شد: اینکه بیام و شیطنتی کودکانه و بانمک بکنم! چیکار؟ اینکه به یاد بچگی‌هام، یه نقاشی توی دفتر نقاشیم بکِشم: پس فرصت رو غنیمت شمردم و فی‌البداهه‌ترین چیزی که به ذهنم رسید رو اونجا نقاشی کردم: یه صورتکِ خندان، یه قلب و یه گلدون با گل آفتابگردون! قبل از هر مخاطبِ دوم‌شخصی که بخواد نگاهش به اونجا بیفته، خودم قهقهه‌ای بی‌صدا، از ته دلم به اون هنرمندیم زدم و بعد، شیر آب گرم رو باز کردم و دستم رو شستم و بیرون زدم. حین خروج، دوباره نگاهی پر از شادی به عامل این اتفاقِ دوست‌داشتنی انداختم و از اَنبار‌دارِ این خاطراتِ قشنگ، به دلیل زنده و دست‌نخورده نگهداشتنِ این احساساتِ ناب تشکر کردم! با کودکیم خداحافظی کردم و سلامی به علیِ سی‌ساله که در جستجوی خوشحال‌بودنِ کردم و به سمت اتاق خوابم به راه افتادم!( ۱ ) آلاسکا: نوعی از بستنی-یخی که ما قدیما با مخلوطی از آب و زعفران و گلاب و شکر و یا انواع شربتِ میوه، درست می‌کردیم و همراه با یه چوب بستنی، توی قالب‌های یخیِ مستطیلی-شکل قرار می‌دادیم و داخل فریزر می‌ذاشتیم تا یخ بزنه و به عنوان بستنی استفاده می‌کردیم!( ۲ ) پَلتِه: نوعی مشعل که برای سوختن و تولید گرما، داخل چراغ-نفتی استفاده میشه؛ که معمولا از جنس پارچه‌ای ضخیم و نَمَدی هست!( ۳ ) دوده: دودِ حاصل سوختنِ نفت و فرآورده‌های نفتی!