دکتر برایم کتاب تجویز کن با دوز بالا

پیدا کردن کتاب هایی که با شرایط روحی و روانی این روزهایم سازگار باشد، جزو سخت ترین کارها برایم محسوب می شود، شاید هم به خاطر اینکه دچار وسواس شده ام و کمال گرایی هم در گوشه ای ایستاده و به من نگاه می کند، نمی گذارد تا چشم هایم موضوعی که دوست دارم را دنبال کنند.در چند هفته ای که در بحران به سر می برم، به لطف خدا و افرادی که کتاب معرفی می کنند، توانستم کمی حواس خود را به خواندن پرت کنم تا حداقل برای چند لحظه ی کوتاه احساس کنم که در جهان دیگری نفس می کشم و این تنها یک خواب بد است که تبدیل به کابوس شده است.روح پراگ کمی کمک کرد تا حالم جا بیاید اما اکنون که به انتهای آن رسیده ام، دوباره همه ی اضطراب ها هجوم آورده اند و سراسیمه به دنبال کتاب دیگری می گردم تا هر چه زود تر صدای درد را خاموش کنم و بیشتر از این عذاب نکشم.بایستی روزانه نویسی را دوباره شروع کنم، درست است که ایده ی جدیدی وجود ندارد اما شاید کمک کند تا بتوانم ذهنم را کمی به تعادل برسانم. این کار را نه برای اینکه به بهتر نوشتنم کمک کند انجام می دهم بلکه فقط برای این باید بنویسم که بر مرض بیش فعالی ذهنم غلبه کنم و نگذارم تا افکارم نشخوار شوند.چقدر دلم دوستی را می خواهد که از حال و روزم اطلاع داشته باشد و متناسب با وضعیتی که دارم، دستم را بگیرد و ببرد کتاب فروشی و برایم چند کتاب خوب بخرد. بعدش کمی پیاده روی کنیم و در کافه ای بنشینیم و چای بنوشیم و در انتها که می خواهیم از هم جدا شویم، بگوید هیچ غصه نخور، همه چیز درست می شود، زندگی تو درست مثل داستان همین کتاب هایی است که برایت خریده ام. آخر همه ی آن ها به خوشی تمام خواهد شد.همین قدر دلگرم کننده می تواند من را به پرواز در آورد و کمک کند که تا نیرویی دوباره برای پیمودن ادامه ی راه زندگی بدست آورم، اما امان از روزی که بخواهی به تنهایی حالت را خوب کنی، نمی گویم نمی شود، درست مثل وقتی می ماند که سرماخورده ای و دلت می خواهد یک نفر برایت سوپ داغی درست کند اما مجبوری با تمام دردی که در بدن داری خودت این کار را انجام بدهی.پیدا کردن کتاب هم مثل درست کردن سوپ وقتی که مریض هستی کار دشواری است بخصوص که اگر پول نداشته باشی باید بروی سراغ کتابخانه ها که خدا نصیب گرگ بیابان هم نکند. فرقش این است که به جای یک دکتر خصوصی به درمانگاه های خیریه بروی و در فضای شلوغ آنجا بخواهی منتظر بمانی تا نوبتت بشود و در آخر دکتر برای اینکه می خواهد به قرار ملاقاتی برسد، در عرض چند ثانیه معاینه ات می کند و یک دارویی هم می دهد که بیشتر جهت خالی نبودن عریضه است تا از سر ضرورت، بی آنکه بگذارد چند کلامی از مریضی ات برایش بگویی.شاید هم این ها علائم یک اعتیاد باشد، یک جور وابستگی ناسالم که می بایست فکری به حالش کرد. هرچه هست گرفتارش شده ام. این را از این بابت می گویم که قبلا به این شدت بدان گرفتار نبوده ام و می توانستم در حالتی طبیعی تر مشغول زندگی باشم.به شما می گویم که ما نیاز به دکتری داریم که به جای دارو کتاب تجویز کند. این کار را هم زمانی انجام دهد که بتواند تشخیص دهد که دردت چیست. البته می دانم که جدیدا بیشتر دکترها کتاب هم در کنار دارو تجویز می کنند، اما آنقدر در این کار مهارت ندارند و من فکر می کنم باید رشته ای جداگانه در دانشگاه باشد که چگونه تشخیص دهیم بیمار به چه کتابی نیاز دارد.در حال حاظر همه می دانند درمان یک سرماخوردگی ساده چیست و نیازی نمی بینند که پول شان را خرج دکتر رفتن کنند. داروخانه ها هم بدون نسخه داروهای مربوط به سرماخوردگی را می دهند بی آنکه بپرسند آیا این ها را دکتر تجویز کرده است یا نه؟ این خود درمانی بیشتر وقت ها جواب می دهد اما آیا برای درمان به وسیله کتاب هم می توان به همین راحتی عمل کرد؟ نه جانم نمی شود که نمی شود.باید درمانگاه ها و مطب هایی باز شوند که بتوانند به صورت علمی تشخیص دهند چه کتابی می تواند حالت را خوب کند، از طرفی قوانینی سخت گیرانه وضع شود که به کتابفروشی ها اجازه ندهند بدون نسخه پزشک به کسی کتاب بفروشند مگر کتاب های دم دستی و سطحی که نمی تواند خطری برای کسی داشته باشند اما من از همین دست کتاب های بی مایه بیشتر می ترسم.و در آخر اگر دوستی دارید که شما را بلد است و از خود شما بیشتر می شناسد و می داند که چه کتابی را به شما هدیه بدهد، باید بگویم شما خوشبخت ترین انسان روی زمین هستید. باید بیشتر قدر این دوست، این انسان ارزشمند را بدانید.راستی اگر من را می شناسید به من کتاب بدهید تا حالم بهتر شود.29 بهمن 1401کاپاچینو هم خوبهبا کیک شکلاتی لطفا