گشت وگذار 4

به نام خدای رحمانمن وهمسرم سعی می کنیم از دنیا لذت ببریم مثل همه انسان های دنیا دیده نه غم دنیا خورده.برای همین اخر شب بود همسرم چمدان رو آورد وگفت وسیله های سفر رو جمع کن منه از خدا خواسته بدون پرس وسوال مشغول کار شدم پرسیدم اب و هوا آنجا چطوره؟ گفتن عالی .لباس و وسایل شخصی رو برداشتم وساعت 6/30 صبح راهی فرودگاه شدیم .بعد از گرفتن کارت پرواز کمی منتظر شدیم وساعت 8 هواپیما روی آسمان بود .از آن جایی که باید فاصله اجتماعی رو رعایت می کردیم من توانستم به راحتی پا هایم رو دراز کنم وبخوابم .من همیشه خواب تو راه سفر را دوست دارم .یک دفعه با صدای همسرم از خواب پریدم او با اشتیاق از من خاست بیرون رو از پنچره نگاه کنم ولی من زدم تو ذوقش وگفتم چند بار باید جزیره کیش رو از بالای آسمان ببینم .ودوباره چادرم رو روی صورتم انداختم وخوابیدم.بعد از کارم پشیمان شدم واو را در لذت بردنش همراهی کردم.بعد از یک ساعت وپنجاه دقیقه به کیش رسیدیم .چمدان رو تحویل گرفیم وبا ماشینی که از هتل برای بردن ما آمده بود راهی هتل شدیم .چون هنوز ساعت تحویل اتاق نبود چمدان رو تحویل دادیم و به طرف مکانهای گرفتن بلیط برای تفریحات رفتیم .ولی متاسفانه همه تفریحات تعطیل بود هم بخاطر کرونا وهم مواج بودن دریا.حال باید چکار کرد کاری رو باید کرد که خانمها عاشقشن بازار . قند تو دلم آب شد هورا بریم بازار .رفتیم به سمت بازار پردیس که روبروی هتل مون بود .چشمتون روز بد نبینه اینقدر قیمتها بالا بود که قند آب شده تو دلم نبات شد.یک کفش صندل ساده 385 هزار تومن من که از بازار دل سرد شدم ولی همسرم مخالف منه .آمدیم هتل پارامیس و اتاق 502 رو تحویل گرفیم . وارد اتاق شدیم از زیبای آن خستگی سفر رو فراموش کردم.وقتی وارد تراسش شدم و وییوی روبروی رو دیدم حظ کردم ساختمانهای زیبا ومیان آنها دریا خود نمایی می کرد .بعد از استراحت کوتاهی به فکر گذراندن اوقاتمون شدیم .فقط رستوران وساحل وبازار .باز هم خدا رو شکر که هوا عالیه .شب اول رفتیم کوه نور اینقدر خوردیم که پیاده آمدیم هتل تا شاید غذامون هضم شود .فرداش رفیم ساحل برای دوچرخه سواری من اسگوتر برداشتم و همسرم دوچرخه .آخه من دوچرخه سواری بلد نیستم .طفلک همسرم عرق می ریخت ومن گاز می دادم و می رفتم تازه همش از من عکس وفیلم هم می گرفت. بنده خدا لباسهاش خیس شده بود ولی جالب اینکه بعد از یک ساعت که دوچرخه واسکوتر رو تحویل دادیم من خسته تر بودم.فردا شب رفیتم رستوارن زیر هتلمون غذا همراه با موسیقی زنده .شام رو آوردن مشغول خوردن شدیم که موسیقی شروع شد از آنجایی که مسافر کمی به کیش می آمد رونق از همه چی رفته بود خواننده خودش رو به در دیوار میزد تا چند نفر او را همراهی کنن بنده خدا اینقدر پیله شد تا ما خجالت کشیدیم ورستوران رو ترک کردیم آ خه ما اهلش نیستیم.شب بعد گفتن جنگ کشتی بلیط می فروشه ما که خاطره خوبی از رستوران نداشتیم ولی از سر بیکاری بلیط خریدیم وساعت 9 شب وارد کشتی تفریحی شدیم.اولش که حسابی خندیدیم جالب بود بعد 40 دقیقه رفیتم عرشه گشتی هواخوری ودوباره بر گشتیم به مکان اجرای جنگ.آقای مجری به چند نفر که خیلی شور واشتیاق داشتن جایزه میداد آخر کاری به ما هم به خاطر اینک یک دست هم نزدیم جایزه داد .روز برگشتمون باید ساعت 1/30 اتاق رو تحویل می دادیم .ساعت 11 به همسرم زنگ زدن که تفریح دریای یکیش باز شده خودتون رو برسونید به اسکله مارینا پارک .ماشین گرفتیم ورفتیم جزوء اولین نفراتی بودیم که سوار قایق تفریحی شیکی شدیم کفش هامون رو در آوردیم جلیقه نجات تنمون کردیم وبعد یک وسیله ای به ما بستن که از طناب بود که صندلی هم داشت وباچتر ما رو راهی آسمان کردن بله ما سوار پاراسل شده بودیم این اولین تجربه من بود اولش خیلی خوب بود ولی هرچه بالاتر رفتیم باد شدید تر می شد و من می ترسیدم .همسرم داشت فیلم برداری می کرد وهرچه می گفت دست تکون بده من از ترسم دست از طناب بر نمی داشتم .ولی حسابی کیف کردم .دریا آنجا مثل آکواریم بود ماهی های رنگارنگ وفراوانی کنار آب می آمدن وآدم ها بهشون نون میدادن وآنها دسته جمعی برای خوردن می آمدن. ماهی ها وگلها ودرختان خاطره زیبایی رو برامون به یادگار گذاشتن.و وقتی پایم به زمین مشهد رسید که از سرمایش به خود لرزیدم گفنم بیا برگردیم .انشاءالله روزی همتون بشه بسلامتی.مسرم