فراز و نشیب شورای عالی انقلاب فرهنگی

در اواخر فروردین ماه سال 59 بود که امام خمینی ره در نامه ای 11 بندی فرمان پاکسازی دانشگاه های کشور را از عناصر ضدانقلاب و وابسته به شرق و غرب را دادند که در ادامه‌ی ان دو سال دانشگاه های کشور در سال های 59 تا 63 بسته بودند و بازبینی هایی انجام شد.سال 1375 نیز حکم سومی توسط ایت الله خامنه ای رهبر وقت انقلاب به این شورا ارسال می شود و شورای عالی انقلاب فرهنگی به این وسیله وارد حیات دیگری از تشکیلات خود می شود که بنابر ان وظیفه مدیریت و سیاست گذاری عرصه های مختلف فرهنگی در جامعه بر عهده این شورا قرار داده می شود.از ان سال بیست و پنج سال گذشته است و جمهوری اسلامی ایران در برهه های مختلفی که درگیر مسائل، جریانات و دیدگاه های متفاوت فرهنگی بوده است متاسفانه مدیریت پویایی در صحنه‌ی فرهنگ عمومی و جامعه را از این شورا شاهد نبوده‌ایم. در صورتی که در سال های متمادی، در تعیین اعضای جدید شورا رهبر معظم انقلاب نکات مختلفی ناظر به تحول و کارآمد کردن در ساختار این شورا و دبیرخانه آن را متذکرشده بودند اما توجهه کافی به آن نشده است.با روی کار آمدن دولت سیزدهم قرارگاهی متشکل از دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس کمیسیون فرهنگ قوه مقننه و رئیس سازمان تبلیغات اسلامی تشکیل می شود که طراحی‌ای برای بازسازی و معماری شرایط فرهنگی کشور متشکل از ساختارها، نهادها، نحوه مدیریت، سازمان‌دهی و نقش افرینی همه بازیگران فرهنگی کشور ارائه بدهد.اینکه با وجود ساختار ها و نهادهای متکثر فرهنگی باز توسط رهبر معظم انقلاب احساس نیازی به تشکیل چنین شورایی در سطح کشور برای رسیدگی و مدیریت آن می شود سوال مهمی ایجاد می کند که چرا با وجود شورای عالی انقلاب فرهنگی که این موارد نیز جزو وظایف آن است همچین قرارگاهی باید خارج از ساختار آن تشکیل بشود؟در دوره اخیر که اعضای جدید این شورا مصوب شدند دستوری نیز به همراه حکمشان به انها داده شد مبنی بر تحول در ساختارها و نحوه مدیریت و سیاست گذاری های این نهاد متناسب با وظایفی که دارد. با گذشت یک ماه و نیم از این مساله بسیج دانشجویی دانشگاه تهران این مساله را متوجه شد و با توجه به محدودیت‌ها و ممانعتی که شورای عالی انقلاب فرهنگی از اطلاع رسانی پیش‌نویس‌های طرح تحولشان به عمل می آوردند دسترسی به نسخه 14ام آن پیدا کرد و بعد از بررسی آن شاهد عدم تغییر رویه جدی‌ای در آن نسبت به آنچه تاکنون شورای عالی انقلاب فرهنگی براساس آن جلورفته بود نشدیم.همچنین با توجه به مواردی که بالا گفته شد چند مورد از ایرادات آن را به اختصار بیان می کنیم. 1. هنوز ساماندهی این دستگاه‌ها به خوبی صورت نگرفته و دستگاه‌ های فرهنگی‌ای دیده می‌شوند که بدون کارکرد خاص و عملکرد مناسب، نقشی در ارتقا فرهنگ عمومی کشور ایفا نمی‌کنند و یتیم افتاده‌اند. 2. ظرفیت‌های مردمی و حلقه‌های میانی بسیاری در عرصه‌های علمی و فرهنگی کشور فعال‌اند که شورای عالی انقلاب فرهنگی در طرح تحول خود، علیرغم تأکیدات مقام معظم رهبری، تدبیری برای فعال‌سازی و استفادۀ هرچه بیشتر از این ظرفیت‌ها نداشته است 3. شورای عالی انقلاب فرهنگی برای پیشبرد بهتر اهداف و انجام وظایف خود به ایجاد سازوکاری نیاز دارد که در آن‌ علاوه بر سیاست‌گذاری‌ها و ابلاغ و اقناع مصوبات خود، اجرای آن را تا مرحلۀ عملیات راهبری کند و خود را پاسخگو بداند. 4. پیش‌نویسی که نوشته شده است شامل نگاهی تحولی، جامع و قابل فهم و پذیرش نیست و صرفا برای آنکه بتواند با تحکّم و الزام، دستورات و اسناد مصوب خود را به اجرا گذارد تنظیم شده و به هدایت و راهبری اجرای طرح های تحول در همه عرصه های کشور فکری نشده ‌است.این موارد تنها چهار مورد از هشت موردی است که مدنظر بسیج دانشجویی دانشگاه تهران قرارگرفت و به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال شد و پیگیری هایی مضافا انجام شد که مواردی که نیاز به توجه بیشتری دارند.جالب است که شورا به جای استقبال و شنیدن انتقادها مهر محرمانه بر روی دو پیش نویس بعدی زده اند و از انتشار آنها ممانعت بیشتری به عمل آورده‌اند!!!بسیج دانشجویی دانشگاه تهران تا اصلاح و ارتقای نگاه و توانمندی های این شورا وظیفه خود می داند که پیگیر این موارد تا رسیدن به نتیجه مدنظر باشد.علیرضا شاه جلال‌الدین - کارشناسی مکانیک