دخترکان امیدِ تنگ در دشتِ هزاره های جنگ

دیروز که خبر ورود نیروهای طالبان به شهرهای بزرگ افعانستان و هرات داشت آرام آرام شبکه های خبری را در می نوردید ، در " کلاب هاوس" چیز عجیبی دیدم : حضور یکی دو نفر از اعضای طالبان در یکی از اتاق های گفتگو ! ‏عجیب از این جهت که اصولا طالبان اهل گفتگو نیستند و از شنیدن حرف مخالفین گریزانند ، کسی که اهل دیالوگ باشد و دارای تولرانس و صبر و قدرت تحمل عقیده ی مخالف ، دست به اسلحه نمی برد . ابتدا باور نکردم ، حتی چند نفر از حاضران پریدند وسط حرفهاشان و خیلی جدی و صریح گفتند دروغ می گویید شما عضو طالبان نیستید ، اما پس از دقایقی باور کردیم که شق القمری شده و طالبان نیز همچون تمام جهان و جهانیان تکنولوژی در خدمت گفتگو را پذیرفته است امّا...دوستی پرسید راجع به شیعه کشی هایی که طالبان انجام می دهند نظرتان چیست ؟با کمک آن طالب دیگر با فارسی دست و پاشکسته ایی آمیخته به واژگان دری و لاتین پاسخی داد که خلاصه اش این بود : اولا شیعیان برادران ما هستند و بیشتر این اخبار فضاسازی رسانه هاست ، ثانیا در وسط دعوا حلوا پخش نمی کنند ، اگر یکی با اسلحه به شما شلیک کند شما به او لبخند می زنید ؟ مست از باده فتح و ظفر بود، می شد او را تصور کرد که بادی به غبغب انداخته و سینه اش را جلو داده و قبضه ی ریشش را در مشتش گرفته و دارد لفاظی می کند .پرسیدم : محمود صارمی و دیپلمات های ایرانی در سال ۱۳۷۷ مسلح بودند که در مزار شریف به دست طالبان سربریده شدند ؟مِنّ و منی کرد ، سکوتی کوتاه مدت حاکم شد ، بعد با صدایی آرام گفت سخنگوی طالبان برادر ذبیح الله مجاهد است ، من سخنگویشان نیستم اما در این پروگرام نمی توانم بعض مسائل را بگویم ، چون اطلاع دقیق ندارم ، پرسان می کنم در پروگرام دیگری به شما پاسخ می دهم.و دقایقی بعد انگار که پرسان کرده باشد نگذاشت کار به برنامه ی بعدی بکشد : بهتر است امورات گذشته را زنده نکنیم ، دنیا تغییر کرده است و ما هم قصد نداریم تاریخ را تکرار کنیم . شما چرا به عملکرد اینده ی ما نمی نگرید ، ما هر گاه دولت را گرفتیم و باز از آن عمل ها انجام دادیم انگاه شما انتقاد کنید !دوستی گفت از این استدلال محکمتر نمی شود ، هنوز افغانستان را کامل نگرفته ایید ویدیوهای وحشی گری هایتان بیرون آمده است . دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباستان را ؟ ‏بعد از لحظاتی چشمم افتاد به پروفایلش که تابلوی خوشنویسی شده ی زیبایی از این شعر منسوب به خیام بود : بد خواه کسان هیچ به مقصد نرسد یک بد نکند تا به خودش صدبد نرسد من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من تو نیک نبینی و به من بد نرسدپرسیدم آقای ملک زی ، شما مسلمان دو اتشه هستید چطور شده که شعر خیام را بیرق خود کرده اید ؟ خیامی که علمای دینی تندروی آن زمان هم او را تکفیر می کردند ؟رو به دوستش گفت : من ایرانی خوب نمی دانم ، یعنی نفهمیدم منظورش چه بود ! می خواستم بگویم خوب هم فهمیدی ، منظور خیام را هم می فهمی ، اصلا تقصیر شما نیست که می خواهید با عوام فریبی دخترکان نابالغ هزاره ی افغانی را به عقد و نکاح مجاهدین خود درآورید . ‏تقصیر شما نیست که با فریب و سالوس و ریا می خواهید مردم افعانستان را به آزمودن ازموده ها دچار سازید . ‏گناه شما چیست که امر بر ابلیس هستید و از عقرب بر نیاید جز مسموم ساختن !وقتی ‏ از میان این همه مرجع و عالم دینی و فرا دینی فقط دو نفر شبیری زنجانی و صافی گلپایگانی جهاد نکاح شما را حرام اعلام می کنند ، ‏ وقتی مردمان انقدر شعور نداشتند که با دیدن بیرق و پرچم شما فریب نخورند و به فراموشی تاریخ شان مبتلا نشوند و دروازه های ولایات را به روی شما نگشایند ، طبیعی است که شعر خیام بر بالا سر برید ، شعار دهید که بد به کسی نخواهید کرد ولی تجاوز به دخترکان خرد سال افغانی را حلال می شمارید ، چه تقصیری دارید شما که به اسم دین ، دنیای وخشی و کثیف خود را آباد می کنید ؟نتوانستم بگویم ای ستمگر ، تقصیر تو و همپالکی هایت نیست که ایرانی نمی دانی ، ما اگر سنگ نبودیم ، ما اگر به بی تفاوتی و نامهربانی خو نگرفته بودیم شرّ شما ها خیلی وقت پیش باید از سر این سیاره کم می شد .نتوانستم بگویم چون آن نابرادر ، ایرانی نمی دانست . نتوانستم بگویم تو از خیام چه می دانی ای ستیزه جوی کلاشینکف به دست ؟تویی که دختران هشت نه ساله را از پدر و مادرشان به اسم ثواب اخروی به زور دشداشه و ریش و چماق و گلوله می ستانی به خیام بزرگ چه ربطی داری ؟خیام - ان مرد شریف - آن شعر ها را سرود تا از شما ها و کوتولوگی شما و از عوالم پست شماها اعلام برائت و بیزاری کند .شما اگر سرتاپایتان را هم با ایات قران بپوشانید و بیرق هایتان همه و همه اشعار مولانا و سعدی و حافظ باشد و تمام زمین را هم اگر تصرف کنید همچنان در نظر مردمان محترم زمان ، همان بوزینه پوشان پلشتی هستید که چنگالهای خونالود و گوژ پشتی افکارتان را از جدّ متحجرتان قابیل، به ارث برده اید ، شما را با مکارم اخلاق چه کار ؟بحرالمیّتِ کلّّه های عقیم شما را باران تابستانی بارور نخواهد کرد.یاد احمد شاملویی که می گفت: " اسمم عربی است و نَسبم با یک حلقه به آورگان کابل می رسد " ‏به خیر .اویی که انگار قلم بلند و آسمانی اش ، هفتاد سال پیش ، شعر آبایی را برای دخترکان بی سرپناه افغانستان امروز سروده است :دخترانِ دشت!دختران ِ انتظار!دخترانِ اميد تنگدر دشتِ بي كران،و آرزوهاي بيكراندر خُلق هاي تنگدختران رفت و آمددر دشت مه زده!دختران شرمشبنمافتادگيرمه! ـاز زخم قلب آبائيدر سينة كدام شما خون چكيده است؟اكنون كدام يك ز شمابيدار مي مانيددر بستر خشونت نوميديدر بستر فشرده ی دلتنگيدر بستر تفكر پر دردِ رازتانتا ياد آن ـ كه خشم و جسارت بود ـبدرخشاندتا ديرگاه، شعله ی آتش رادر چشم بازتان؟بين شما كدامـ بگوئيد! ـبين شما كدامصيقل مي دهيدسلاح آبائي را براي روزِ انتقام؟