ویرگول 36؛ چطور کمپوست "داغ" بسازیم؟

کمپوست سازی داغ یک راه عالی برای فرآیند کردن مواد آلی حجیم و فرآیند کردن( خلاصی از شر) هر پاتوژن( میکروب های بد) و گیاهان ناخواسته( علف هرزها) است. شما می توانید تمام عمر خود را در مطالعه و تجربه کمپوست سازی سپری کنید؛ اما هنوز، هر چیزی را ندانید. این علم، یک علم عمیق و بغرنج است.متن مختصرزیر فقط بابت این امر تهیه شده که به شما یک مسیر درست جهت کمپوست سازی مقیاس بزرگ بدهد و شما را جستجوگر و تجربه کننده و مدام در حال یادگیری بار بیاورد.اختلاف بین کمپوست سازی داغ و سرد چیست؟ساختمان کمپوست سازی داغ دست کم یک توده به اندازه یک متر مکعب را شامل می شود و هر اندازه کمتر از این نخواهد توانست تولید گرمای مورد نیاز برای تجزیه مواد آلی و از بین بردن پاتوژن ها( میکروب های بد) را در زمان مطلوب بکند.در صورتی که اجازه دهید، کمپوست سازی داغ براحتی به درجه 100( سانتیگراد) می رسد؛ هر چند، درجه حرارت مطلوب 60 تا 65 درجه می باشد. در این سطح؛ پاتوژن ها( میکروب های بد) از بین می روند. با این حال؛ این درجه ها از نظر زیست شناسی درجه حرارت های مطلوبی نیستند و اگر درجه، از آن ها بیشتر شود موجودات زیستی خوبی هم از بین خواهند رفت؛ که اصلا خوب نیست.بعضی از ترمومترهای ساخته شده برای کار می توانند به شما کمک کنند که بطور چشمی درجه حرارت کمپوست را ببینید.کمپوست سازی سرد هست.....همانطور که حدس زده اید؛ سرد. این کار معمولا در مقیاس های کوچکتر و در سطل های استاندارد انجام می گیرد و استفاده از آن عموما در میان مردمی رایج است که فضاهای باغی کوچک دارند. شما به سیستم های کمپوست سازی آرام به تدریج مواد اضافه می کنید؛ یک سطل کوچک از خرده های غذایی روزانه و بوریا و چیزهایی در این مایه ها.دو چیز وجود دارد که در همه روش های کمپوست سازی عمومی است. اولین چیز؛ محتویات است. 4 محتویات جهانی وجود دارد: آب، هوا، کربن و نیتروژن. محتویات کربن؛ چیزهای خشک و قهوه ای هستند( که مرده به نظر می رسند) و از میان آن ها می توان به بوریا، یونجه، برگ های قهوه ای، کاغذ اداری ریز ریز شده، کاغذ روزنامه پاره/ مچاله شده، مقوا و چیزهای دیگری که ممکن است به ذهن شما بیاید اشاره کرد. نیتروژن هر چیزی است که واقعا تازه است؛ مثل فضولات حیوان( اسب، گاو، جوجه، گوسفند، خرگوش و ... و البته نه گربه که خطر توکسوپلاسموزیس دارد)، هرس های سبز باغچه، خرده های غذا و زائدات سبز. چیزهایی که به نظر غلط می رسند را در کمپوست نگذارید. این ها شامل علف های مهاجم هستند( توییچ و کیکویو و هر سر علف هرز گیاهی را واقعا نمی خواهم در باغم داشته باشم) من آن ها را خشک کرده یا می سوزانم و یا به جوجه ها می دهم و یا در سطل آب می اندازم و اصلا ازشان برای کمپوست استفاده نمی کنم. هرچند؛ این من هستم( شما می توانید کار دیگری بکنید. مترجم)چیز دیگری که در همه روش های کمپوست سازی مشترک است این است که همه مواد لایه بندی شوند. دقیقا همانند لازانیا مواد کربنی و ازتی لایه بندی می شوند.آن ها را یک در میان بگذارید تا حداقل به یک متر مکعب برسند.لایه سرشاخه های زیر کمک به افزایش جریان هوا و زهکشی توده می کند. با قرار دادن آن، می توانید لایه بندی کربن و ازت را آغاز نمایید.لابد می دانید که بعضی ها از یک سطل کمپوست کوچک برای انجام کار استفاده می کنند.. هر چند، شما همین تکنیک را در مقیاس بزرگ و وقتی کمپوست داغ می سازید به کار خواهید گرفت. شما ممکن است به مش سیمی کف توجه کنید. این برای جلوگیری از ورود جونده ها درست شده است؛ یک نکته دم دستی که به درد آن هایی می خورد که ممکن است ناخواسته در معرض هجوم و یورش حیوانات خزدار قرار بگیرند.چه نسبتی از مواد کربنی و نیتروژنی را باید مورد استفاده قرار دهیم؟اغلب کتاب های کمپوست سازی که شما خوانده اید به شما گفته اند که به یک نسبت 25 به 1 بچسبید. هر چند این واقعا به موادی که شما در دست دارید بستگی دارد، بسیار نادر است موادی با 100 درصد کربن یا 100 درصد نیتروژن در اختیار شما باشد. هر کدام از مواد مقدری نیتروژن و مقداری کربن دارند؛ همچنانکه ممکن است این موضوع را حس کرده باشید. بطور شخصی، من متوجه شدم که یک نسبت 50 به 50 خوب کار می کند. وقتی من به ویژه محتوبات غنی از نیتروژن داشتم، یک کمی نیتروژن کمتر و یک کمی کربن بیشتر را مورد استفاده قرار دادم تا مطمئن شوم که تعادلی در کار است.من دوست دارم کمپوست را با دوستان درست کنم. اینطوری، زمان سریعتر می گذرد و شما چیزهای جدید یاد می گیرید( در باره کمپوست سازی و هر چیز دیگری) تفریح هم در کار است. تازه؛ عکس های مسخره هم می توانید بگیرید.چطور می توانید بگویید که کمپوست کی داغ شده است؟ با کمک یک ترمومتر می توانید یاد بگیرید که درجه حرارت های 60 تا 65 چطور به نظر می رسند یا چگونه احساس می شوند. به مجرد اینکه احساس راحتی در کل فرآیند داشتید، چشم ها و انگشتان شما بخوبی کار خواهند کرد.متاسفانه؛ دوربین نتوانست از جریان کمپوستی که ما آرزویش را داشتیم عکس بگیرد. عکسی که دلالت می کرد کمپوست به اندازه کافی داغ شده و وقت برگرداندن آن فرا رسیده است.شما می توانید از کمپوست سازی مشترک با بیل و چنگک عکس بگیرید. نور اولیه صبح، جریان کمپوست را به زیبایی تسخیر کرده و عکس خوبی از آب در خواهید آورد.ما توده هایمان را با قالی یا برزنت پوشش نمی دهیم. ما یک لایه ضخیم از پوشش بوریا را برای کل توده می گذاریم تا از خشک شدن بیرونی ممانعت به عمل آورد. اگرچه اگر شما در منطقه ای پر باران زندگی می کنید، ممکن است نیاز به پوشاندن آن ها داشته باشید تا اطمینان یابید که زیادی خیس نشده اند. ما همچنین توده های ایستایی تولید می کنیم که بدون نیاز به زیرساخت سر جای خود قرار می گیرند. این امر کار ساخت و برگرداندن آن ها را ساده تر می سازد.چند بار باید آن را بچرخانید؟شما نیاز دارید که توده را بچرخانید تا اطمینان حاصل نمایید که بطور یکنواخت پخته شده است. اینکه در موقع درست کمپوست را چرخانده اید یا نه کاملا بستگی به این دارد که کمپوست با چه سرعت/آرامشی به درجه حرارت مطلوب می رسد.( رسیده است) این امر اغلب در 24 ساعت اتفاق می افتد. وابسته به ورودی ها، البته، این امر می تواند گاهی 7 روز هم طول بکشد. کتاب ها عموما به شما "یک بار در هفته" می گویند. با این حال، مشاهداتی که شما بیشتر از کمپوست می گیرید به شما بیشتر کمک می کند که به پالایش ذرات ورودی بپردازید.فعالسازهای کمپوستبرای کمک به اینکه کمپوست شما بهترین باشد می توانید از فعالسازهای کمپوست استفاده نمایید. کار آن ها تلقیح مواد مغذی به توده کمپوست است و این مواد به توده یک کمک جدی می دهند. بعضی از فعالسازهای کمپوست شامل برخی گیاهان(برگ های گاوزبان، قاصدک، گزنه، برگ های بومادران و برگ های کاسنی) هستند که همگی سطوح بالای ویژه ای از مواد معدنی کلیدی را دارند. شما همچنین می توانید از کود حیوانی سالم استفاده کنید.کمپوست آماده شبیه چیست؟رنگی شبیه شکلات تلخ 70 درصد دارد.کرک سان است و ساختمان ریزه، ریزه خوب دارد. احساس چسبناکی و گلی و خشکی و ماسه ای به شما نمی دهد. آن، دقیقا، مناسب است.وقتی آن را در مشت فشرده می کنید، یک قطره آب( نه بیشتر) از آن بیرون می زند. این دلالت بر آن دارد که محتویات رطوبتی آن درست است.بوی غیر متفعن و خاکی می دهددر باره کمپوست سازی خرده های غذایی عصبی هستید؟کار را با مقیاس کوچک و با سطل کمپوست استاندارد آغاز کنید( در ایران سطل کمپوست استاندارد، تا جایی که اطلاع داریم، نداریم. ) بعد از آن از دستورالعمل مفید زیر پیروی نمایید. به مجرد اینکه آن را در دست گرفتید، یک کمپوست داغ برای خودتان بسازید. فوق العاده رضایتبخش خواهد بود.چه می توانم در سطل کمپوست خودم بریزم؟اگر تازه کار هستید: خرده های میوه و سبزی، هرس های تازه چمن، غذای پخته شده، چای و قهوه، پوست تخم مرغ( پخته و شکسته)اگر با تجربه هستید می توانید مقادیر متوسطی از مواد زیر را اضافه کنید....نان، گوشت،روغن های پخت و پز، مرکبات و سیر(اما نه در ورمی کمپوست)نه! متشکرمپلاستیک ها، گوشت ها، علف های هرز، گیاهان مردهبه خاطر داشته باشید.... همیشه یک لایه از مواد کربنی خشک به ضخامت 10 سانتیمتر را روی خرده های غذایی اضافه کنید. هرگز خرده هایی غذایی را در معرض هوای آزاد نگذارید؛ چون ممکن است موجب تجمع مگس گردد.مواد کربنی خوبروزنامه ریز ریز شده، کاغذ اداری ریز ریز شده، مقوای پاره پاره، بوریا، برگ های قهوه ای خشکمواد کربنی بدمجلات گلاسه و بروشورها، برگ های صمغکمک، کمپوست من هست....واقعا بودار: خیلی مرطوب است و محتملا بی هوازی است( هوای کافی ندارد)؛ با مواد بیشتر کربنی مخلوط کنید، بچرخانید و بدانید که تماس با آهک کمک می کند که به شرایط تعادل برگردد.آلوده شده با مورچه: احتمالا خیلی خشک است. آب اضافه کنید؛ خرده های غذایی بالای توده را با کربن و حصیر/ نمد پوشش دهید. کمپوست را بچرخانید.طول کشیدن برای تجزیه: مواد نیتروژنی کافی نیست؛ مواد غنی بیشتر اضافه کنید( خرده های غذا، کود، هرس های سبز باغچه( و توده را برای افزایش بیشتر هوا بچرخانید.باتلاق مگس های کوچک سیاه: اطمینان داشته باشید که خرده های غذا در معرض نیستند) با کربن پوشش دهید)سکونتگاه جونده ها و موش: مقدار نان و گوشت را کاهش دهید و اگر از سطل کوچک استفاده می کنید( که کمپوست داغ نیست) و مش حشره به کف سطل کمپوست اضافه کنید تا جلو حفاری زیرین توسط جونده ها را بگیرد.مش حشره گاهی برای مرغدانی پرنده استفاده می شود. دارای مش سیمی سخت و سفت است و مربع های خیلی کوچکی دارد که اجازه نمی دهد موش و جونده کوچک با فشرده سازی خود از بین آن ها رد شوند. اگر با جونده ها در توده کمپوست داغ مشکل دارید، آن را مرتبا بچرخانید و از شماری تله استفاده کنید.