فیل زبان را لقمه لقمه کن !+فایل صوتی⭕⭕⭕

چطور می توان یک فیل را خورد؟هر بار یک لقمه!سلام بر شما خواننده عزیز،محترم و دوست داشتنیمیرکمالی هستم،علی میرکمالیمن با رتبه 2345 در کنکور سراسری،رشته اعضاء مصنوعی و وسایل کمکی مقطع لیسانس دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی قبول شدم.خوب البته خیلی با آنچه که دیگران از من توقع داشتند که قبول شدن در رشته پزشکی بود؛فاصله داشت.این مساله موجب شد که من تصمیم بگیرم در کنار گذراندن دروس دانشگاه به کار و فعالیت اقتصادی بپردازم.به همین خاطر خیلی برای واحدهایی که می گذراندم،وقت نمی گذاشتم و اولویت اصلی ام،فروشندگی و ویزیتوری بود که همزمان انجام می دادم.البته من با بلندگو،کار فروش انجام نمی دادم!ترم دوم واحد زبان تخصصی داشتیم.زبان انگلیسی که بر اساس لغات و اصطلاحات کاربردی برای رشته های توانبخشی ارائه می شد.استاد این درس خانم ملک محمدی بودند که به عنوان استاد میهمان از دانشگاه ایران به دانشگاه ما می آمدند.من متوجه شدم که دانشجویان دیگر رشته های توانبخشی،نظیر کاردرمانی،گفتار درمانی و...سر و دست می شکنند که این واحد را با خانم ملک محمدی بردارند.در دانشگاه وقتی نحوه تدریس یک استاد خوب باشد یا برگزاری کلاس درس استاد متفاوت باشد،دانشجویان آن استاد را به همدیگر معرفی می کنند و توصیه می کنند که واحد آن درس را با استاد مربوطه بگیریم.چون من خاطره خوبی از یادگیری زبان،قبل از دانشگاه نداشتم؛واحد را انتخاب کردم و تصمیم گرفتم که تا جایی که امکان داشته باشد از سر و ته کلاس بزنم و زمانم را روی کارهای بیرون از دانشگاهم بگذارم؛غافل از اینکه «این تو بمیری از آن تو بمیری ها نیست!»یکی از کتابهای خوب استاد ملک محمدی که البته به زبان فارسی نوشته شده است!استاد ملک محمدی خیلی مقرراتی و منظم بودند.سر ساعت وارد کلاس می شدند و دانشجویان بعد از ایشان اجازه ورود به کلاس را نداشتند.تا آخر کلاس هم اگر کسی از کلاس خارج می شد دوباره نمی توانست داخل کلاس شود!حضور و غیاب هم خیلی جدی و محکم آخر کلاس انجام می شد در نتیجه من مجبور بودم که تمام جلسات این درس را درست و منظم در کلاس شرکت کنم.اما نکته خوب ماجرا،نحوه تدریس استاد بود.ایشان اصلا سر کلاس فارسی صحبت نمی کردند ولی دانشجویان اجازه داشتند که به فارسی یا ترجیحا انگلیسی هر سوالی داشتند را بپرسند.استاد هم در پاسخ،مطلب را آنقدر به انگلیسی توضیح می دادند تا دانشجو بگوید که فهمیدم!خیلی جالب بود؛من خودم چندین بار مطلبی را که متوجه نشدم را از ایشان پرسیدم و ایشان هر بار سعی کردند که با کلمات ساده تر موضوع را باز کنند و حتی وقتی که من می گفتم بازهم متوجه نشدم،وقت می گذاشتند و در کمال آرامش و صبوری به صورت ساده تر و با کلمات عمومی تر،مطلب را به من توضیح می دادند.تجیزیه کردن کار به مراحل ساده ترمشابه این کار را در دبیرستان برای کمک به تحقیق معلم درس هندسه،آقای فیض انجام داده بودم.ایده کلی کار این بود که اگر دانش آموز نتوانست مساله هندسه را حل کند به مساله قبلی برگردد که ساده شده آن سوال بود و اگر آن را هم نتوانست حل کند،بازهم یک مرحله قبل تر برود و این امر تا چند مرحله قابل انجام باشد و زمانی که فرد می توانست هر کدام از مسائل ساده را حل کند می توانست به حل مساله بعدی که سخت تر بود،برود و با انجام پی در پی این کار می توانست راه حل مساله سخت اصلی را به خوبی بیاموزد.به قول همان سوال معروف:_یک فیل را چطور می توان خورد؟_لقمه لقمهکتاب دوست خوبم آقای علی اکبر قزوینی که خواندن آن را به شما توصیه می کنم.طبعا اینکه خانم ملک محمدی،تحصیل کرده رشته توانبخشی بودند،تاثیر به سزایی در صبوری و آرامش تدریس ایشان داشت.در رشته های توانبخشی شما با انسان های توان خواهی سر و کار دارید که به خاطر شرایط خاص جسمی شان در انجام بعضی کارها نسبت به دیگران،توانایی کمتری دارند و این به دانش آموختگان رشته های مختلف در این گروه می آموزد که باید با مراجعین خود با صبر و متانت برخورد کنند تا بتوانند آنها را یاری دهند،تا بتوانند توانبخش آنها باشند،تا بتوانند دردشان را درمان کنند.توجه به همین نکته ظریف باعث شده بود که ایشان در آموزش به دانشجویان هم صبر و شکیبایی پیشه کنند و همین صبوری ایشان در تحلیل جملات انگلیسی و زمان گذاشتن برای ساده کردن مطلب تا آن حدی که دانشجو،خوب و کامل بفهمد و درک کند؛موجب تقویت اعتماد به نفس و بالا بردن روحیه زبان آموز می شد و او را مشتاق تر به یادگیری می کرد.این روزها همه به فکر لقمه زدن فیل هستند!شما چطور؟البته که بسیار خوب است که برای یادگیری زبان بتوانیم اساتیدی را انتخاب کنیم که با چنین روش های متفاوتی به ما بیاموزند؛اما اگر هم از دستیابی به چنین بزرگوارانی محروم هستیم؛می توانیم خودمان به خودمان کمک کنیم!فضای اینترنت پر است از امکاناتی که اگر به درستی از آنها استفاده کنیم،بسیار می تواند کمک حال ما باشد.من خودم وقتی درسی که به انگلیسی می خوانم را متوجه نمی شوم،آن را به قسمت های کوچکتر تقسیم می کنم و سعی می کنم تمام تمرکزم را بگذارم روی فهمیدن آن قسمت.بعد درون آن قسمت،لغاتی که نمی دانم را یک به یک در اینترنت سرچ می کنم؛برای هر کلمه زمان می گذارم که تصاویر مرتبط با آن را هم ببینم که به تصویر سازی ذهن من کمک کند.کلمه را در دیکشنری های مختلف نگاه می کنم و تمام توضیحات مربوط به آن کلمه را می خوانم که به بسط معنی لغت در ذهنم خیلی کمک می کند.تک تک جملاتی را که برای نشان دادن کاربرد آن کلمه در جمله آمده است را می خوانم و این کار موجب می شود که زوایای مختلفی از معنی کلمه در ذهنم باز شود،خلاصه که من هم چون استاد خود سعی می کنم با صبوری و متانت با یادگیری مهارت زبان برخورد کنم و فکر می کنم که این سعه صدر داشتن به یادگیری عمیق مهارت زبان بسیار کمک می کند.یادم باشدکه اصلا عجله نکنم و با برنامه ریزی و به طور منظم،فیل زبان را تکه تکه کرده،سپس هر بار یک لقمه از آن را سر صبر،بخورم!فیل زبان را لقمه لقمه بخور!اگر شما هم در مسیر طولانی یادگیری زبان،صبوریتان کم است و انگیزه تان را از دست می دهید،پیشنهاد می کنم مطلب«وقتی انگیزه زبانمان پژمرد،چه بکنیم؟» را که من در سایت زبانشناس منتشر کردم را بخوانید،بدانید و بکار بندید. https://talk.zabanshenas.com/t/topic/78359?u=alimirkamali1 اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید:(لینک آبی در بایو نیز در دسترس است) https//t.me/alimirkamalicoachاز شما سپاسگزارم که این متن را مطالعه کردید و مشتاقانه منتظر خواندن نظر و تجربیات شما عزیزان هستم.دوستدار شماعلی میرکمالییکشنبهچهاردهم خردادماه یکهزار و چهارصد و دو1402/3/14