بازی‌های ویدئویی خاطره‌انگیز

مقدمهدو دهه از آشنایی من با بازی‌های ویدئویی می‌گذره، و در هیچ زمانی طی این سال‌ها، نه‌تنها از میزان شیفتگی‌ام کاسته نشد بلکه حتی بیشتر دلباختهٔ این دنیا شدم. بازی‌سازی برای من امتدادی از ابراز هنریه. بازی‌ها آثار هنری‌ان که می‌تونن جهان‌بینی شما رو تحت‌تأثیر قرار بدن.تأثیر مثبتی که اون‌ها روی زندگی شخص من داشته‌ن قابل‌مقایسه با هیچ کتاب، فیلم، یا اثر هنری دیگه‌ای نیست؛ مسیر زندگی من رو تغییر دادن و هوش من رو به‌چالش کشیدن. داستان‌پردازی و زبان انگلیسی رو از اون‌ها یاد گرفتم، در کنار خیلی چیزهای دیگه. درهایی از پیشرفت و تجربه رو برام گشودن که توصیف‌شدنی نیستن. خوندن این پست من از سال ۲۰۱۵ در همین وصف خالی از لطف نیست.پیشینهمن به‌طورعمده یک پی‌سی گیمرم. در بازه‌هایی کنسول داشته‌م، اما بیشترین و مهم‌ترین تجربه‌هام روی کامپیوتر رقم خورده. سیر تحول کنسول‌های من رو در تصویر زیر می‌بینید. برای دیدن تصویر با کیفیت اصلی اینجا کلیک کنید.اولین کامپیوترازاونجایی‌که علاقهٔ خاصی به نوستالژی دارم، چیزهایی رو که ارزش معنوی برام دارن یک گوشه درون یک جعبه نگه می‌دارم—مثل رسید اولین کامپیوترم از شهریور ۱۳۸۴. واقعاً یادش بخیر.دو بار ارتقاش دادم. بار اول، بدون داشتن اطلاعات چندانی از سخت‌افزار، رم رو به یک گیگابایت ارتقا دادم، به امید اجرای بازی‌های جدیدتر، که ناموفق بودم. بار دوم، به‌کلی روی پلتفرم جدید DDR3 رفتم، به‌همراه یک کارت گرافیک قدرتمند. این‌ها اولین و آخرین عکس‌هایی‌ان که از کامپیوتر اولم دارم.تاریخ رسید: ۲۳ شهریور ۱۳۸۴تاریخ ثبت عکس‌ها: مرداد ۱۳۹۰همیشه دوست داشتم درمورد بازی‌های موردعلاقهٔ دوران کودکی و بزرگسالی‌ام صحبت کنم. این فهرست طولانی رو در دوران سختی نوشتم، و هدفم این بود که همه رو دوباره تجربه کنم. اینجا کوتاه به هرکدوم می‌پردازم.تصویری از پوشهٔ «بازی‌ها»، به تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۰ چالش‌هاهر چالش فرصتی برای یادگیریه. ازشون لذت می‌برم؛ بهم انگیزه می‌دن.هر روز نوشتناین مطلب ابتدا در قالب یک رشته‌توئیت در توئیتر منتشر شد. چالشی که هنگام شروع این کار برای خودم درنظر گرفتم پرداختن هر شب به یک بازی بود. تکمیل فهرست اولیه هشتاد و سه شب متوالی ادامه داشت—کم‌وبیش سه ماه، از مارس تا ژوئن ۲۰۲۰—اما خیلی زود متوجه شدم بعضی عناوین جا افتاده‌ن. پس، سر فرصت رشته رو به‌روز کردم، با نزدیک به ۱۰۰ عنوان جدید طی یک سال آینده. درنهایت، محتوای اون در قالب سه Moment، با حدود ۲۰۰ بازی و مرتب‌شده براساس حروف الفبا، در توئیتر منتشر شد.یافتن بازی‌های قدیمیفهرست اولیه ناقص بود و تنها هشتاد و سه بازی رو شامل می‌شد. دیر یا زود، باید آستین بالا می‌زدم، و چه منبعی جامع‌تر و دقیق‌تر از ویکی‌پدیا. با بررسی فهرست بازی‌های ویندوز (۴٬۳۳۵ مورد در لحظهٔ نگارش)، سگا (۸۷۹)، و پلی‌استیشن ۳ (۲٬۲۷۸) به عناوینی رسیدم که هرگز فکرش رو نمی‌کردم پیداشون کنم. از این بابت واقعاً خوشحالم. سپس، نگاهی به فهرست‌های نینتندو (۷۰۶) و سوپر نینتندو (۱٬۷۵۶) انداختم، و گوهرهایی رو پیدا کردم که به‌کلی از خاطرم رفته بودن. دیدن هرکدوم با حسی از حیرت و شگفتی همراه بود.کیفیت و انسجام تصاویرچالشی که اینجا برای خودم تعیین کردم، در وهلهٔ اول، بالابودن کیفیت تصاویر استفاده‌شده، و در وهلهٔ دوم، حفظ انسجام در تصاویر بود، به‌ویژه تصویر جلد بازی‌ها. نقاط مشترک تصویر جلدها حالا در ابعاد یکسان اون‌ها و داشتن رده‌بندی ESRB در گوشهٔ چپ، با اندازهٔ مشخص، ضمن تطابق رده‌بندی با سایت این سازمانه.در رشته‌توئیت، قالب انتخابی برای پرداختن به هر بازی یک متن توصیفی کوتاه به‌همراه چهار تصویر بود—یک تصویر جلد و سه اسکرین‌شات. تصاویر به‌کاررفته همیشه منسجم یا باکیفیت نبودن. اینجا زمان بسیار بیشتری رو صرف کردم تا نه‌تنها یکپارچگی برقرار بشه بلکه سمت کمال‌گرای شخصیتم رو هم راضی نگه دارم.بازنگری و بازنشر در گیت‌هاب و ویرگولتکمیل و به‌روزرسانی رشته‌توئیت یک سال و شش ماه ادامه داشت، و طی این روند تعداد بازی‌ها به نزدیک به ۲۰۰ مورد رسید. انتقال اون‌ها به گیت‌هاب و ویرگول کار آسونی نبود، به‌ویژه که متن‌ها باید بازنگری و اصلاح و تصاویر باید در یک قالب نو و یکپارچه ساخته و آپلود می‌شدن. از شروع به کار روی این پروژه تا انتشار نهایی‌اش نزدیک به دو هفته طول کشید، از ۱ تا ۱۳ آپریل ۲۰۲۲.بازی‌هااین فهرست درحال‌حاضر شامل ۱۸۶ مورد بازیه، برگرفته از تجربهٔ شخصی. درصورتی‌که عنوانی رو نمی‌بینید و قبل از طرح این پرسش که چرا لحاظ نشده، این احتمال رو درنظر بگیرید که من ممکنه اون رو تجربه نکرده باشم. بااین‌وجود، قطعاً عناوینی هستن که ممکنه جا افتاده باشن. خوشحال می‌شم اگه موردی به ذهنتون رسید، با من درمیون بذارید.عناوین براساس الفبا مرتب شده‌ن، به‌استثنای چند مورد خاص، که ترتیب منطقی یک مجموعه در اون‌ها رعایت شده. برای مشاهدهٔ فهرست محتوا و دسترسی به فایل تصاویر به مخزن گیت‌هاب این مطلب سر بزنید.‏۱. ‎25 to Life25 to Life, 2006, Avalanche Software and Ritual Entertainmentبهش می‌گفتیم بیست و پنج تو لایف. جزو معدود بازی‌های زمان بود که اتفاقات رو از دید دو شخصیت متفاوت تجربه می‌کردی—یکی خلافکار و دیگری پلیس. داستان جذاب و گیم‌پلی روونی داشت. تجربهٔ نابی بود.‏۲. ‎Alan WakeAlan Wake, 2010, Remedy Entertainmentعمیق، ترسناک، تأثیرگذار، و یکی از شاهکارهای رمدی. در وهلهٔ اول، عاشق آثار بی‌نظیر رمدی و بعد عاشق کارهای سم لیک هستم.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.? دریافت کمیک Night Springs? دریافت کمیک Psycho Thriller‏۳. ‎Alan Wake’s American NightmareAlan Wake’s American Nightmare, 2012, Remedy Entertainmentبعد از تجربهٔ بی‌نظیر Control—که در ادامه بهش خواهیم رسید—و دریافتن این موضوع که بازی‌های رمدی نه‌تنها در یک دنیای مشترک و پیوسته اتفاق می‌افتن بلکه ارتباط نزدیکی هم با یکدیگه دارن، مجاب شدم Alan Wake’s American Nightmare رو بازی کنم، و واقعاً هم لذت داشت.‏۴. ‎Alone in the DarkAlone in the Dark, 2008, Eden Gamesتنها در تاریکی. سال ۲۰۰۸ عرضه شد. اون‌موقع، تریلرهاش رو در دیسک‌های مجلهٔ بازی‌رایانه می‌دیدم، و مبهوت کیفیت و گیم‌پلی‌اش بودم. همیشه دوست داشتم تجربه‌ش کنم.‏۵. ‎Angry BirdsAngry Birds, 2009, Rovio Entertainmentتوصیف «پدیده» واقعاً درخور این بازیه. سازندهٔ فنلاندی چیزی رو ساخت که، در عین سادگی، به‌قدری سرگرم‌کننده و اعتیادآور بود که خیلی زود به شهرت جهانی رسید. ابتدا برای دستگاه‌های آی‌اواس و چند سال بعد برای کنسول‌های سونی و همچنین ویندوز عرضه شد.‏۶. ‎Assassin’s CreedAssassin’s Creed, 2007, Ubisoft Montréalیک حقیقت کمترشناخته‌شده درمورد من اینه که عاشق Prince of Persia هستم. Assassin’s Creed راه اون مجموعه رو ادامه می‌ده. موضوعش به‌قدری برام جذاب بود که باعث شد راجع به حسن صباح و فرقهٔ اسماعیلیه به‌طورمفصل تحقیق و مطالعه کنم و باهاشون آشنا بشم. اولین کتاب بلندی که خوندم، خداوند الموت: حسن صباح، پیرامون حشاشین بود.‏۷. ‎Assassin’s Creed IIAssassin’s Creed, 2007, Ubisoft Montréalعناوین کمی هستن که می‌تونن یک دنبالهٔ موفق باشن، اما Assassin’s Creed II ثابت کرده چنینه. گشت‌وگذارهای بی‌نظیر در ونیزِ قرن پونزده و موسیقی تأثیرگذارش فراموش‌نشدنیه. موسیقی متن بازی رو یسپر کید ساخته. پیشنهاد می‌کنم قطعهٔ Ezio’s Family رو بشنوید. هنوز مو به تنم سیخ می‌کنه.‏۸. ‎BarnyardBarnyard, 2006, Blue Tongue Entertainmentبعضی عناوین هستن که خاطره‌انگیزن—ساده اما سرگرم‌کننده. Barnyard، که در فارسی «رئیس مزرعه» ترجمه شده و براساس انیمیشنی با همین نامه، یکی از اون‌هاست. وقتی انیمیشن رو برای بار چندم می‌دیدم، یادش تازه شد، و می‌دونستم باید به فهرست اضافه‌ش کنم.‏۹. ‎Batman: Arkham AsylumBatman: Arkham Asylum, 2009, Rocksteady Studiosاگه بخوام Batman: Arkham Asylum رو در یک کلمه توصیف کنم، قوی. روایت، شخصیت‌پردازی، موسیقی، جلوه‌های بصری، تجربهٔ بازی، همه و همه عالی و متفاوت کار شده‌ن. باورنکردنیه که این بازی بیش از یک دههٔ پیش عرضه شده. زمان چقدر زود می‌گذره.‏۱۰. ‎Batman: Arkham CityBatman: Arkham City, 2011, Rocksteady Studiosادامهٔ Arkham Asylum، بزرگ‌تر و زیباتر. Arkham City، همون‌طور که از اسمش برمیاد، به شما اجازه می‌ده شهر گاتهام رو آزادانه بگردید، و تنها محدود به فضای تیمارستان نیستید. گیم‌پلی روون‌تری داره، اما اضافه‌شدن کلی چیز جدید—برای مثال، در سیستم آپگرید—از سادگی بازی کاسته. بااین‌حال، همچنان عالیه.‏۱۱. ‎Battle CityBattle City, 1985, Namcoدر دوران کودکی، دو سگا و یک میکرو داشتم، البته نه هم‌زمان، و این جزو قدیمی‌ترین بازی‌هاییه که از دنیای شیرین نینتندو به‌خاطر می‌آرم. ساده اما نفس‌گیر بود. برای تهیهٔ تصاویر یک دور در مرورگر بازی‌اش کردم. خاطرات زنده شدن.‏۱۲. ‎Beyond: Two SoulsBeyond: Two Souls, 2013, Quantic Dreamباید بازی‌های کوانتیک دریم رو تجربه کنید تا به عمق، پیچیدگی، زیبایی، و نوآوری اون‌ها پی ببرید. در وصف Beyond: Two Souls، باوجودی‌که بی‌نقص نبود، همین بس که دومین و آخرین بازی ویدئوییه که در جشنوارهٔ فیلم ترایبکا به‌نمایش دراومده. الیوت پیج—الن پیج سابق—و ویلم دفو در این اثر ایفای‌نقش می‌کنن.‏۱۳. ‎BioShock InfiniteBioShock Infinite, 2013, Irrational Gamesبایوشاک رو سخت می‌شه در چند جمله توصیف کرد. امضای خاص خودش رو داره. فضا، روایت، و جلوه‌های بصری منحصربه‌فردی ارائه می‌ده که مشابهش رو نمی‌شه در بازی‌های دیگه پیدا کرد. گیرا و چشم‌نوازه. میانگین امتیازهای دریافتی‌اش از معتبرترین رسانه‌های جهان ۹٫۵ از ۱۰ است.? دریافت کتاب The Art of BioShock Infinite‏۱۴. ‎BombermanBomberman, 1983, Hudson Softمکانیزم بسیار ساده‌ای داره. ربات داستان ما، درحالی‌که از دشمن‌ها دوری می‌کنه، با بمب‌گذاشتن صخره‌های موجود در هر مرحله رو ازبین می‌بره تا درنهایت بتونه فرار کنه، به سطح برسه، و به انسان تبدیل بشه. هم جذابه و هم می‌تونه اعتیادآور باشه—به‌شدت نوستالژیک، به‌خصوص با موسیقی ساده‌ش.‏۱۵. ‎BraidBraid, 2008, Number Noneدرست یادمه وقتی عرضه شد. چقدر سخت بود؛ همچنان سخته. واقعاً جزو بهترین بازی‌های سبک معماییه. اگه فکر می‌کنید باهوشید و چالش دوست دارید، Braid رو تموم کنید!‏۱۶. ‎Burnout ParadiseBurnout Paradise, 2008, Criterion Gamesگیم‌پلی روون و فیزیک خوب، ضمن جهان‌بازبودن، از ویژگی‌هایی بود که Burnout Paradise رو برای من جذاب می‌کرد. شاید به‌یادموندنی‌ترین نباشه، اما قطعاً سرگرم‌کننده بود.‏۱۷. ‎Call of Duty 2Call of Duty 2, 2005, Infinity Wardیکی از جذاب‌ترین بازی‌هایی که به جنگ جهانی دوم می‌پردازه، از یکی از بااستعدادترین استودیوها. اینفینیتی وارد خالق یکی از خفن‌ترین مجموعه‌های تمام تاریخ بازی‌سازیه—Call of Duty. پیشرفت، خلاقیت، و نوآوری‌ای که اینفینیتی وارد در توسعهٔ Call of Duty داره واقعاً مثال‌زدنیه.مصاحبه با خالق Call of DutyIGN Unfiltered 12اگه علاقه دارید داستان شکل‌گرفتن این فرنچایز رو بدونید، پیشنهاد می‌کنم قسمت دوازدهم IGN Unfiltered رو ببینید. رایان مک‌کافری در این برنامه با وینس زمپلا از ریسپاون صحبت می‌کنه.‏۱۸. ‎Call of Duty: Modern Warfare RemasteredCall of Duty: Modern Warfare Remastered, 2016, Raven Softwareاگه بهترین تیراندازی اول‌شخصی نباشه که تابه‌حال تجربه کرده‌م، بدون‌شک در جایگاه دوم یا سومه. همهٔ اون چیزهایی که من در یک بازی به‌دنبالش هستم داره: روایت معرکه، فضاسازی قوی، هیجان کافی طوری‌که نفست رو حبس کنه. نسخهٔ بازسازی‌شده به‌قدری خوب بود که ذکر wow از دهنم نمی‌افتاد.‏۱۹. ‎Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign RemasteredCall of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered, 2020, Beenoxنسخهٔ بازسازی‌شدهٔ دومین بازی از سه‌گانه واقعاً نفس آدم رو حبس می‌کنه. تابه‌حال بازی‌ای نبوده که این حس رو به من بده که در یک جنگ واقعی هستم. از صداگذاری محیط، دیالوگ‌ها، و حتی صدای اسلحه‌ها بگیر تا اتفاق‌های غیرقابل‌پیش‌بینی‌ای که در هر مرحله می‌افتن، همه به این تجربه کمک می‌کنن.‏۲۰. ‎Call of Duty: Modern Warfare 3Call of Duty: Modern Warfare 3, 2011, Infinity Ward and Sledgehammer Gamesبازی‌های اول و دوم، به لطف بازسازی، کیفیتشون بی‌نظیر شده. اگه تابه‌حال بازی نکرده‌اید، توصیه می‌کنم حتماً سراغ نسخه‌های بازسازی‌شده برید. بازی سوم، متأسفانه، بازسازی نشده—هنوز—و همون نسخهٔ ۲۰۱۱ است، ولی همچنان همون‌قدر نفس‌گیر و سینماییه.‏۲۱. ‎Chase H.Q. IIChase H.Q. II, 1992, Taitoاین بازی خاطراتی رو در من زنده می‌کنه که وصفشون در کلمات نمی‌گنجه، اما هر بار با دیدنش یک‌راست می‌رم به دنیای کودکی، زمانی که ساعت‌های متوالی جلوی تلویزیون می‌نشستیم، روی زمین، دسته‌به‌دست، و غرق می‌شدیم. جزو بهترین تجربه‌هام با سگاست.‏۲۲–۲۴. ‎Colin McRae: DirtColin McRae: Dirt, 2007, Codemastersاز نسخهٔ اول که ۲۰۰۷ عرضه شد تا نسخهٔ سوم که ۲۰۱۱ اومد و آخرین تجربهٔ من بود، مجموعهٔ Dirt به‌جرئت قوی‌ترین عناوین ماشین‌سواری رو داشته و داره.Colin McRae: Dirt 2, 2009, Codemastersوقتی وارد این سبک می‌شی و به کارهای کدمسترز توجه می‌کنی، می‌بینی چه سابقهٔ درخشانی دارن. دلم برای رالی‌های بیابونی تنگ شده.Dirt 3, 2011, Codemasters‏۲۵. ‎Command & Conquer: GeneralsCommand & Conquer: Generals, 2003, EA Pacificخاطراتم از Generals و Generals – Zero Hour به روزهای شیرین نوجوونی و گیم‌نت برمی‌گرده. جزو اون بازی‌های کلاسیک و نوستالژیک روزگاره که در وصفش چیز خاصی نمی‌شه گفت، جز این که واقعاً محشره.‏۲۶. ‎Condemned: Criminal OriginsCondemned: Criminal Origins, 2005, Monolith Productionsوقتی اسم شرکت مونولیت رو می‌شنوم، ذهنم مستقیم به سمت .F.E.A.R می‌ره، ولی این شرکت، چه به‌عنوان ناشر و چه سازنده، چندتا از عناوین موردعلاقهٔ من رو عرضه کرده. یکی از اون‌ها Condemned است، که دیدمش اما تجربه‌ش نکرده‌م. درعین‌حال، می‌دونم که دوستش خواهم داشت—خوش‌ساخت، باروح، ترسناک.‏۲۷. ContraContra, 1987, Konamiهرچی فکر کردم تا یادم بیاد اسمش رو در فارسی چی می‌گفتیم، موفق نشدم، اما یادمه از اولین تجربه‌های چندنفرهٔ لذت‌بخش برای من بود. ساعات بسیاری رو پاش صرف کردیم. جزو معدود مواردی بود که حس می‌کنم باعث دوستی نزدیک‌تر من و شخصی شد که تجربهٔ بازی رو باهاش مشترک بودم.‏۲۸. ControlControl, 2019, Remedy Entertainmentبرای من، Control عجیب‌ترین و یکی از تأثیرگذارترین بازی‌های ده سال اخیر بود. به‌قدری شیفته‌ش شدم که سه بار کامل—بعد از اتمام بازی اصلی، بعد از اتمام بستهٔ الحاقی The Foundation، و بعد از اتمام بستهٔ الحاقی AWE—دنیای بازی رو گشتم و غرقش شدم.? Remedy’s Control: A Generation-Defining Masterpiece‏۲۹. Counter-StrikeCounter-Strike, 2000, Valveنوجوون بودیم که این بازی ما رو شیفتهٔ خودش کرد. نیازی به تعریف نداره. ازقضا، نزدیک مدرسهٔ ما یک گیم‌نت افتتاح شده بود، و الآن که فکرش رو می‌کنم، چه ایدهٔ کسب‌وکار خوبی چون ما همیشه و هر روز اونجا بودیم. حسابمون رو شارژ می‌کردیم و با هم به رقابت می‌پرداختیم. چه روزهای شیرینی بودن.‏۳۰. Counter-Strike: SourceCounter-Strike: Source, 2004, Valveهمیشه Counter-Strike: Source رو اول به‌خاطر فیزیک فوق‌العاده و دوم پیشرفت گرافیکی‌اش تحسین می‌کنم. برام یادآور صدها ساعت خاطرهٔ خوبه. دست تیم وَلْو درد نکنه؛ شاهکارهایی آفریدن—ابتدا Source و درست پشت‌سرش Half-Life 2.‏۳۱. Counter-Strike: Global OffensiveCounter-Strike: Global Offensive, 2012, Valveدر نگاه اول شاید تفاوت زیادی با Source نداشته باشه، اما به همون اندازه جذاب و اعتیادآوره. اولین چیزی که نظرم رو جلب کرد پیشرفت چشمگیرش از نظر بصری بود، و اولین عنوانی بود که باعث شد دوباره به استیم برگردم. با وجود وقت کم برای بازی‌ها، تا این لحظه بیش از ۲۰۰ ساعت زمان درونش صرف کرده‌م.‏۳۲. Crash Team RacingCrash Team Racing, 1999, Naughty Dogشرکت ناتی داگ برای من یادآور مجموعهٔ Uncharted بود تا وقتی فهمیدم خالق اصلی Crash اون‌ها بودن. ازاونجایی‌که هرگز پلی‌استیشن نداشتم، خاطره‌هام از این بازی به زمانی برمی‌گردن که کلوپ می‌رفتیم و پول‌توجیبی‌های اندک ولی ارزشمندمون رو صرف مدت کوتاهی بازی‌کردن می‌کردیم.‏۳۳. Crazy TaxiCrazy Taxi, 1999, Hitmakerتاکسی دیوانه—حتی اسمش هم جذابه. از اون بازی‌های سرگرم‌کننده و خاطره‌انگیزه که موفقیت و استقبال بالا ازش سگا رو مجاب کرد بازی رو از آرکید به کنسول‌ها و کامپیوتر بیاره. هنوز هم صداهای منحصربه‌فردش رو در گوشم می‌شنوم.‏۳۴–۳۶. CrysisCrysis, 2007, Crytekسال ۲۰۰۷ است، و Crysis جزو عناوین انقلابی زمانه. دههٔ ۲۰۰۰ شاهد پیشرفت‌های بی‌نظیری در صنعت بازی‌سازی بود. جلوه‌های بصری این بازی هنوز هم چشم‌نوازن. بازی‌ای که سال بعدش، در ۲۰۰۸، تونست باهاش رقابت کنه Far Cry 2 بود، که در ادامه بهش خواهیم رسید.Crysis Warhead, 2008, Crytek BudapestCrysis 2, 2011, Crytek‏۳۷. Dark Messiah of Might and MagicDark Messiah of Might and Magic, 2006, Arkane Studiosیکی از لذت‌بخش‌ترین بازی‌های نقش‌آفرینی‌ای که تابه‌حال بازی کرده‌م. مدت کوتاهی که تجربه‌ش کردم، از گیم‌پلی و داستانش بسیار راضی بودم. در چنین بازی‌هایی، اسلحهٔ موردعلاقه‌م همیشه تیروکمونه، به‌این‌خاطر که مخفی‌کاری رو ترجیح می‌دم و جذابیت بیشتری برام داره. طرفدار درگیری مستقیم نیستم.‏۳۸. Dead SpaceDead Space, 2008, EA Redwood Shoresبازی‌های ترسناک زیادی هستن که می‌تونن باعث بشن از روی صندلی بپرید، و من اون‌قدرها طرفدارشون نیستم، اما جایی که Dead Space در اون موفق شده و ازش استقبال می‌کنم القای حس ترس با استفاده از فضاسازی مناسبه. این، برای من، در صداگذاری حرفه‌ای و محیط‌هایی خلاصه می‌شه که مو به تن سیخ می‌کنن.‏۳۹. ‎Delta Force: Black Hawk DownDelta Force: Black Hawk Down, 2003, NovaLogicبازی‌ای بود که تابستون سال‌ها پیش، طی یک sleepover با پسرعمو تمومش کردیم، و سرتاسر جذابیت بود. الآن که فکرش رو می‌کنم، حتی یک کلمه هم از دیالوگ‌ها و داستانش نفهمیدیم، نه این که متوجه می‌شدیم، ولی مطمئنم اگه دوباره سراغش برم، نه‌تنها از خودش بلکه از داستانش هم لذت خواهم برد.‏۴۰. ‎Deus Ex: Human RevolutionDeus Ex: Human Revolution, 2011, Eidos-Montréalبعد از بیش از یک دهه از عرضه‌ش، همچنان بی‌نقصه—بازی نقش‌آفرینی‌ای که تصمیم‌ها و نوع برخورد شما با هر شخص یا اتفاقی می‌تونه در پیشرفت داستان تأثیرگذار باشه. برای مثال، می‌تونید منطقی یا غیرمنطقی عمل کنید، و تأثیر کارتون رو در طول بازی ببینید. موسیقی‌اش هنوز هم با روح و روان آدم بازی می‌کنه.‏۴۱. ‎Deus Ex: Mankind DividedDeus Ex: Mankind Divided, 2016, Eidos-Montréalمتأسفانه، جادوی نسخهٔ قبل رو نداره، که ترکیب طلایی‌ای از داستان‌پردازی عالی، شخصیت‌ها و دیالوگ‌های باورپذیر، و موسیقی بی‌نظیر بود. بااین‌حال، تلاش می‌کنه یک تجربهٔ هشت از ده رو ارائه بده. به‌واقع زیباست، هرچند ترجیح می‌دادم از نظر روایت بهتر و عمیق‌تر بود.‏۴۲. ‎Desert Strike: Return to the GulfDesert Strike: Return to the Gulf, 1992, Electronic Artsخردسال بودم، اسم بازی جنگ خلیج فارس به گوشم خورده بود، و خیلی براش ذوق داشتم، اما چون اینترنتی نبود، تصورم ازش کاملاً محدود به قوهٔ تخیلم بود. وقتی برای اولین‌بار در یک فروشگاه بزرگ دیدمش، همونجا شناختمش. تمام چیزی بود که انتظار داشتم.‏۴۳. ‎Devil May Cry 3: Dante’s AwakeningDevil May Cry 3: Dante’s Awakening, 2005, Capcomیکی از درست‌ترین، عمیق‌ترین، لذت‌بخش‌ترین، و درعین‌حال سخت‌ترین بازی‌هایی که تابه‌حال تجربه کرده‌م. دوره‌ای وجود داشت که بازی‌ها ساخته می‌شدن نه برای این که فقط سرگرمت کنن بلکه برای این که تغییرت بدن. فقط کافیه بازی‌ها یا حتی فیلم‌های دههٔ ۲۰۰۰ به قبل رو با آثار روز مقایسه کنید.‏۴۴. ‎Driver 2Driver 2, 2000, Reflections Interactiveاگه یک بازی بود که دوست داشتم به‌خاطرش پلی‌استیشن داشته باشم، اون قطعاً Driver 2 بود. تا سال‌ها بازی موردعلاقه‌م بود. از هر فرصتی برای رفتن به کلوپ و چند دقیقه بازی‌کردنش استفاده می‌کردم. همیشه حالت گشتن آزادانه رو انتخاب می‌کردم، اما خیلی مشتاقم بخش داستانی‌اش رو امتحان کنم.‏۴۵. ‎Duck HuntDuck Hunt, 1984, Nintendo R&D1با اسلحه‌ای که نینتندو داشت، که همچین بد هم کار نمی‌کرد، می‌رفتیم شکار و نوبتی بازی می‌کردیم. دو حالت شکار اردک و تیراندازی بشقابک سفالی داشت. خلاصه، برای خودمون شکارچی اردکی بودیم.‏۴۶. ‎Enter the MatrixEnter the Matrix, 2003, Shiny Entertainmentاگه فیلم‌های ماتریکس رو دیده‌اید و دوست داشتید، حتماً از بازی‌هاش هم لذت خواهید برد. حداقل من این‌طوری‌ام. تجربهٔ جالبی بود، هرچند مدت زیادی از اون زمان گذشته، و تنها چیزی که ازش یادمه اینه که دوستش داشتم.‏۴۷. ‎EragonEragon, 2006, Stormfront Studiosبازی‌هایی که از روی یک فیلم و همراه با انتشارش عرضه می‌شن، کم‌وبیش در تمام موارد با اهداف تجاری ساخته شدن. هدف هرگز بهترین کیفیت نیست بلکه کسب بیشترین درآمد از روندن موج اون اثر سینماییه. Eragon از این قضیه مستثنی نیست، اما ازاونجایی‌که فیلمش رو دوست داشتم، بازی‌اش هم می‌تونه سرگرم‌کننده باشه.‏۴۸. ‎Euro Truck SimulatorEuro Truck Simulator, 2008, SCS Softwareشبیه‌سازها جزو بازی‌های موردعلاقهٔ منن. هر چیزی که دنیای واقعی رو خوب به‌تصویر بکشه، ازش لذت می‌برم. یادمه یک بار باید باری رو از کشوری به کشور دیگه می‌بردم. سوختم کم بود. به پمپ‌بنزین توجه نکردم. «جلوتر می‌زنم»، با خودم گفتم. سوختم وسط راه تموم شد و موندم—همین‌قدر خاطره‌انگیز.‏۴۹. ‎ExcitebikeExcitebike, 1984, Nintendo R&D1پشت علاقهٔ من به هر چیزی یک دلیل منطقی، واضح، و گاهاً منحصربه‌فرد وجود داره. همیشه ارتباط نزدیکی با این بازی—که حتی اسمش رو نمی‌دونستم و با بررسی فهرست بازی‌های نینتندو یافتمش—برقرار می‌کردم، و دلیلش رو علاقهٔ شدیدم به دوچرخه و موتورسواری می‌دونم. گذشته‌ازاین‌ها، واقعاً عالیه.‏۵۰. ‎FahrenheitFahrenheit, 2005, Quantic Dreamدومین بازی شرکت فرانسوی کوانتیک دریم. پنج سال بعد، Heavy Rain رو منتشر کردن. به همون اندازه قوی و درگیرکننده‌ست، با داستانی مرموز و چندلایه راجع به شخصی عادی که تحت‌تأثیر نیروهای فراطبیعی یک فرد کاملاً غریبه رو به‌قتل می‌رسونه و حالا باید به دنبال راز پشت این اتفاق بگرده.‏۵۱. Fallout 3Fallout 3, 2008, Bethesda Game Studiosاز اون بازی‌هایی بود که من رو به سبک نقش‌آفرینی علاقه‌مند کرد. ابتدای بازی، بعد از این که شخصیتتون رو می‌سازید، شما کودک هستید، و جشن‌تولدی رو براتون ترتیب داده‌ن. در ادامه، در یک کلاس درس و امتحان شرکت می‌کنید تا جزئیات شخصیتتون رو انتخاب کنید. واقعاً فضاش رو دوست دارم.? دریافت کتاب The Art of Fallout 4‏۵۲. Far CryFar Cry, 2004, Crytekاز خوش‌رنگ‌ترین و چشم‌نوازترین اول‌شخص‌های زمان خودش. مجموعهٔ Far Cry همیشه در بخش بصری جلو بوده. البته، اولین کامپیوتری که داشتم—که یک سال بعد از عرضهٔ این بازی خریداری شده—کارت گرافیک ۱۲۸ مگابایتی داشت، و اجرای این بازی و لذت‌بردن ازش با بالاترین تنظیمات کمی سخت بود.‏۵۳. Far Cry 2Far Cry 2, 2008, Ubisoft Montréalگفته بودم یوبی‌سافت رو خیلی دوست دارم؟ بله. همچنان بعد از این همه سال زیباست. حس غرق‌شدن در زیبایی مناظر آفریقا، از بیابون‌هاش گرفته تا دشت‌ها و جنگل‌هاش، در یک فضای جهان‌باز.‏۵۴. Far Cry 3Far Cry 3, 2012, Ubisoft Montréalنسخهٔ سوم، اون‌طور که باید، انتظاراتم رو برآورده نکرد، اما اگه دو چیز باشن که در سرتاسر مجموعهٔ Far Cry مشترکن، جلوه‌های بصری دیدنی و آنتاگونیست‌های به‌یادموندنی بازی‌هاست. واس مونته‌نگرو، شخصیت ضدقهرمان داستان، تجربهٔ Far Cry 3 رو زیباتر می‌کنه.‏۵۵. ‎F.E.A.R.: First Encounter Assault ReconF.E.A.R.: First Encounter Assault Recon, 2005, Monolith Productionsدر یک کلمه، ترسناک. بازی یک تجربهٔ طبیعی پرهیجان بهت می‌ده که تا مدت‌ها در ذهنت می‌مونه. یکی از نکاتی که برام جذاب بود توجه به فیزیک و سایه‌هاست، که بی‌نقص نه اما واقعاً خوب کار شده‌ن.‏۵۶. ‎F.E.A.R. 2: Project OriginF.E.A.R. 2: Project Origin, 2009, Monolith Productionsبهتر، قوی‌تر، و ترسناک‌تر. کیفیت بصری‌اش جهش خوبی نسبت به نسخهٔ اول داره، و از اون دسته بازی‌هاییه که باید حداقل یک بار تجربه‌ش کرد. البته، قبلش باید خودتون رو برای دیدن مقادیر زیادی خون آماده کنید!‏۵۷. Freedom FightersFreedom Fighters, 2003, IO Interactiveیکی از قدیمی‌ترین بازی‌های کامپیوتری که به‌یاد می‌آرم—مبارزان آزادی. حتی می‌تونه معیاری برای سنجش نوستالژی بازی‌های دیگه باشه. واقعاً لذت‌بخش بود، و فکر می‌کنم هنوز هم باشه.‏۵۸. Grand Theft Auto 2Grand Theft Auto 2, 1999, DMA Designسخته که تصور کنیم از اینجا به اونچه مجموعهٔ GTA الآن است رسیده‌ایم، اما فاصلهٔ انتشار Grand Theft Auto 2 و Grand Theft Auto V تنها چهارده ساله—اکتبر ۱۹۹۹ تا سپتامبر ۲۰۱۳. از دید من، همه‌چیز از اینجا شروع شد. خط داستانی پخته‌تر و مراحل نوآورانهٔ این بازی سنگ‌بنای مجموعه رو گذاشتن.‏۵۹. Grand Theft Auto IIIGrand Theft Auto III, 2001, DMA Designورود من به دنیای GTA با Vice City بود، اما این بازی اونی بود که من رو عاشق این مجموعه و لیبرتی سیتی کرد. همه‌چیزش خوب و به‌جاست—اتمسفری که ایجاد کرده، تجربه‌ای که بهت می‌ده. از موسیقی‌اش نگم که فوق‌العاده‌ست.‏۶۰. Grand Theft Auto: Vice CityGrand Theft Auto: Vice City, 2002, Rockstar Northاولین‌بار که از نزدیک دیدمش تابستون ۱۳۸۴ بود. نزدیک‌ترین دوستم دارای کامپیوتر شده بود، و یکی دیگه از دوستانمون، که دانای کامپیوتر بود، این بازی رو براش نصب کرد. در نگاه اول عاشقش شدم. اشاره‌های فراوون بازی به فیلم‌های هالیوود و همچنین صداپیشگی ری لیوتا در نقش تامی ورستی بازی رو فوق‌العاده جذاب کرده.‏۶۱. Grand Theft Auto: San AndreasGrand Theft Auto: San Andreas, 2004, Rockstar Northدر اون زمان، تصورم از Vice City ،GTA بود. یک روز شنیدم دو نفر راجع به یک GTA جدید صحبت می‌کنن که دوچرخه داره! باورش کمی سخت بود. با کلی خواهش و تمنا، بالاخره دیسک‌هاش رو از شخصی که داشت قرض کردم. تمام روز به عکس جلدش زل زدم و دل تو دلم نبود. آخر هم نصب نشد.‏۶۲. Grand Theft Auto IVGrand Theft Auto IV, 2008, Rockstar Northبهترین روایت و موسیقی متنی که در GTA تجربه کرده‌م و جزو معدود بازی‌هایی که با روح و روان من بازی کرد و تغییرم داد. گفتن چنین عبارتی راجع به یک عنوان GTA کمی عجیبه، اما Grand Theft Auto IV از نُرم یک بازی معمول و یک محصول سرگرمی فراتر می‌ره و به یک تجربهٔ سینمایی بی‌نظیر تبدیل می‌شه، به‌ویژه اگه اون رو در زمان عرضه‌ش تجربه کرده باشید، با تمام جهش‌ها و نوآوری‌هاش. داستان به‌شدت جذاب و چندلایه، شخصیت اصلی قوی با پس‌زمینهٔ تاریک، صداپیشگی عالی، و همهٔ این‌ها در کنار موسیقی متن محشر مایکل هانتر، Grand Theft Auto IV رو به یکی از قوی‌ترین آثار تبدیل کرده.Grand Theft Auto: Episodes from Liberty City, 2009, Rockstar Northیکی از دو بستهٔ الحاقی بازی The Lost and Damned بود، در قالب Episodes from Liberty City. تجربهٔ باحال و تازه‌ای بود که دنیای بازی رو از دید شخصیت دیگه‌ای غیر از نیکو بلیک ببینی، ضمن این که بازی اصلی خودش فوق‌العاده بود. یادم نمیاد تمومش کرده باشم، اما حتماً دوست دارم دوباره بهش برگردم.دومین قسمت از داستان‌های لیبرتی سیتی قصهٔ گی تونی رو روایت می‌کنه، و چه روایت خوبی. حکایت گی تونی رو قطعاً بین بازی اصلی و بستهٔ الحاقی اول، گمشده و نفرین‌شده، قرار می‌دم.‏۶۳. Grand Theft Auto VGrand Theft Auto V, 2013, Rockstar Northاولین‌بار که بازی‌اش کردم، سال ۲۰۱۳ و روی پلی‌استیشن ۳ بود. تازه عرضه شده بود، و داستان و پیشرفتش اون‌قدرها جذبم نکرد. تمومش کردم، اما تجربهٔ خاطره‌انگیزی نبود. از اون موقع تا ۲۰۲۰ بهترین تجربه‌م Grand Theft Auto IV بود، ولی نسخهٔ جدید و پیشرفته‌ای که حالا از Grand Theft Auto V بازی کردم واقعاً تکونم داد.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.‏۶۴. Gran Turismo 5Gran Turismo 5, 2010, Polyphony Digitalبازی‌های Gran Turismo همیشه به واقع‌گرایی شهرت داشته‌ن، و من با نسخهٔ پنجم—به‌عنوان اولین تجربه‌م با این مجموعه و به‌عنوان شخصی که عاشق رانندگیه—این رو واقعاً لمس کردم. در چنین عناوینی، نمای موردعلاقه‌م دید راننده‌ست، و وقتی این رو با جلوه‌های بصری پیشرفتهٔ بازی ترکیب می‌کنی، سرتاسر لذته.‏۶۵. Half-LifeHalf-Life, 1998, Valveبه یکی از جذاب‌ترین و انقلابی‌ترین مجموعه‌های تمام دوران می‌رسیم—Half-Life. کاملاً موافقم که می‌گن هر بازی تیراندازی اول‌شخصی که بعد از Half-Life—به‌ویژه نسخهٔ دوم—عرضه شد، زیر سایه و تحت‌تأثیر اون بود. شرکت ولو به مرور زمان ثابت می‌کنه چقدر می‌تونه بلندپرواز باشه.‏۶۶. Half-Life 2Half-Life 2, 2004, Valveفکر می‌کنم بردن سی و نه جایزهٔ بازی سال و قرارگرفتن در فهرست بهترین بازی‌های تمام دوران به‌اندازهٔ‌کافی برای توصیف جایگاه Half-Life 2 کافی باشه. ادامه‌های این بازی هم، که در قالب Episode One و Episode Two عرضه شدن، به حد قابل‌قبولی قوی بودن.‏۶۷. Harry Potter and the Sorcerer’s StoneHarry Potter and the Sorcerer’s Stone, 2001, KnowWonderاز بامزه‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین تجربه‌های ماجراجویی مجموعه‌بازی‌های Harry Potter هستن. اگه مثل من طرفدار دیرینهٔ دنیای جادویی هری پاتر هستید، حتماً باید سراغشون برید.‏۶۸. Heavy RainHeavy Rain, 2010, Quantic Dreamبرای من، Heavy Rain خیلی فراتر از یک بازی بود. برای همیشه تغییرم داد. عنوانی بود که به‌خاطرش تصمیم به خرید پلی‌استیشن ۳ گرفتم. درصورتی‌که من رو بشناسید، همین عبارت کافیه تا شما رو مجاب کنه درموردش بخونید. کوانتیک دریم سه تجربهٔ بی‌نظیر و فراموش‌نشدنی به من داده، و Heavy Rain یکی از اون‌هاست.‏۶۹. Hitman: Codename 47Hitman: Codename 47, 2000, IO Interactiveمجموعهٔ Hitman هم جزو اون دسته‌ست که باید برگردم و از اولین عنوانش شروع کنم. یادمه تا چندین سال بعد از عرضهٔ نسخه‌های اول، برای هوش مصنوعی خوبش موردتحسین قرار می‌گرفت. می‌تونستی لباس دشمن‌هات رو بپوشی، و این‌جوری به جایی نفوذ کنی. واقعاً جذاب بود. موسیقی‌اش رو هم یسپر کید ساخته.‏۷۰. Icy TowerIcy Tower, 2001, Free Lunch Designاولین‌بار که باهاش آشنا شدم در یک گیم‌نت بود. در نگاه اول، Icy Tower یک بازی ساده‌ست که می‌پری و می‌پری و رکورد ثبت می‌کنی، اما قدم که می‌ذاری، می‌بینی نه‌تنها اون‌قدرها آسون نیست بلکه چقدر اعتیادآوره! سرعت بازی با رسیدن به سطح‌های بالاتر بالا می‌ره، و باید پابه‌پاش پیش بری. هنوز هم سرگرم‌کننده‌ست.‏۷۱. I Hate This GameI Hate This Game, 2019, Pixel Errorمن عاشق بازی‌های خلاقم، و وقتی I Hate This Game رو دیدم، از اسمش متوجه شدم پتانسیل خوبی داره. از این بازی متنفرم، محصول گروه روس پیکسل ارور، یک بازی معمایی و به سبک رِترو است که من به‌شخصه کلی باهاش می‌خندم و، البته، جاهایی هم با خودم می‌گم، «از این بازی متنفرم!»‏۷۲. InsideInside, 2016, Playdeadیک شاهکار دیگه از پلی‌دِد که فقط می‌شه گفت بی‌نظیره. اگه Limbo رو بازی کرده باشید—که خودش یک تجربهٔ فوق‌العاده عجیب، تاریک، و سخته—Inside حتی بیشتر شگفت‌زده‌تون می‌کنه.? Inside and How It Changed Me‏۷۳. Insurgency: SandstormInsurgency: Sandstorm, 2018, New World Interactiveبازی‌های چندنفره همیشه جذاب بوده‌ن، ولی Insurgency: Sandstorm این جذابیت رو وارد مرحلهٔ جدیدی می‌کنه. روحیهٔ گروهی خیلی مهمه. صداگذاری‌ها بی‌نظیر کار شدن. کاملاً حس حضور در یک جنگ واقعی رو به شما می‌ده این‌قدر که دقیق و خوب ساخته شده. نسبت بهش کمی پیش‌داوری داشتم، ولی واقعاً نظرم رو تغییر داد.‏۷۴. James Bond 007: NightfireJames Bond 007: Nightfire, 2002, Gearbox Softwareخاطرات شیرینی هم با این بازی و هم با آثار جیمز باند با ایفای‌نقش پیرس برازنان دارم، هرچند صداپیشگی شخصیت باند رو اینجا شخص دیگه‌ای انجام داده. تنوع مراحل به‌همراه کلی اسلحه و گجت خفن که از ۰۰۷ انتظار می‌ره تجربهٔ بازی رو خیلی جذاب کرده. بخش چندنفره از سرگرمی‌های اصلی من بود.‏۷۵. JourneyJourney, 2012, Thatgamecompanyچیزی رو که سال ۲۰۱۲ و روی پلی‌استیشن ۳ شروع کردم، نه سال بعد روی کامپیوتر به‌پایان رسوندم. سخت می‌شه Journey رو با کلمات توصیف کرد؛ انتقال حسیه که تابه‌حال نداشته‌ای. تازه‌ست، شگفت‌انگیزه. چیزیه که باید تجربه بشه. بااین‌حال، باید بدونید بسیار خلاقانه‌ست—کوتاه اما سرشار از خلاقیت.‏۷۶. Just CauseJust Cause, 2006, Avalanche Studiosدر زمان عرضه، جزو بازی‌های مدرنی بود که گرافیک زیبایی در مقایسه با عناوین دیگهٔ اون دوران داشت. یادمه کامپیوتر اولی که داشتم از پس اجرای روونش—حتی با تنظیمات متوسط—برنمی‌اومد؛ همیشه فریم‌ریت پایینی داشتم. بااین‌حال، بازی بدی نبود. تلاش خودش رو کرد، اما به اندازهٔ GTA موفق نبود.‏۷۷. Kaan: Barbarian’s BladeKaan: Barbarian’s Blade, Eko Software, 2002با نام کانِ قهرمان شناخته می‌شد، و پونزده سالی ذهنم رو درگیر خودش کرده بود چون هیچ‌کجا پیداش نمی‌کردم. از زمانی که برای اولین‌بار دیدمش تا لحظهٔ تهیه این فهرست، بارها دنبالش گشتم اما هرگز موفق نبودم، تا وقتی فهرست بازی‌های منتشرشده برای پلی‌استیشن ۲ رو با ۴٬۳۸۰ مورد بررسی کردم.‏۷۸. Kill SwitchKill Switch, 2003, Namco USAدر نگاه اول من رو یاد Metal Gear Solid 2 می‌اندازه. سیستم پناه‌گیری‌اش به‌عنوان یکی از هسته‌های اصلی بازی چیزیه که اون رو از هم‌دوره‌هاش متمایز می‌کنه. این که شخصیت‌ها پشت چیزها یا کنج دیوارها پناه بگیرن و بتونن کورکورانه تیراندازی کنن، در زمان خودش نوآوری به‌جایی محسوب می‌شد.‏۷۹. Killzone 3Killzone 3, 2011, Guerrilla Gamesخریدمش، کوتاه تجربه‌ش کردم، و درنهایت فروختمش. در زمان عرضه اون‌قدرها که انتظار داشتم من رو شیفتهٔ خودش نکرد، اما به‌هیچ‌عنوان ضعیف نیست. آی‌جی‌ان در این مورد با من هم‌نظره که بازی اتمسفر غنی و جلوه‌های بصری پیشرفته‌ای داره. حال‌وهوای خاص خودش رو داره—چیزی که در تصاویر هم مشخصه.‏۸۰. L.A. NoireL.A. Noire, 2011, Team Bondiزمانی که عرضه شد و برای منی که به داستان‌های کارآگاهی علاقه‌مندم، L.A. Noire حیرت‌انگیز و جذاب بود. یکی از خلاقیت‌های بازی استفاده از تکنولوژی جدیدی برای نمایش واقعی‌تر حالت‌های چهره بود، طوری‌که اگه دارید از مظنون پرونده بازجویی می‌کنید، حالت چهره‌ش اطلاعات مفیدی به شما خواهد داد.‏۸۱. Left 4 DeadLeft 4 Dead, 2008, Valve Southخیلی واضح یادمه وقتی اومد، و چقدر ترسناک ولی هیجان‌انگیز بود! Left 4 Dead رو یکی از لذت‌بخش‌ترین و قوی‌ترین بازی‌ها در سبک خودش می‌دونم، و این که ولو واقعاً بازی‌های خوش‌ساختی می‌سازه! دست‌مریزاد.‏۸۲. Left 4 Dead 2Left 4 Dead 2, 2009, Valveیک بازی به‌نسبت خوب دیگه از ولو، اما همچنان با نسخهٔ اول ارتباط بیشتری برقرار می‌کنم. هیجان‌آوره، ترسناکه، و همه‌چیز سریع اتفاق می‌افته. اگه به زامبی‌ها و آخرالزمان علاقه دارید، قطعاً می‌تونه شما رو برای ساعت‌ها سرگرم کنه.‏۸۳. LimboLimbo, 2010, Playdeadتجربهٔ برزخ، به معنای واقعی. Limbo، با فضاسازی و موسیقی بی‌مثالی که داره، شما رو میخکوب می‌کنه. از اون بازی‌های کم‌حجمی بود که وبلاگم بر پایه‌ش ساخته شد و به هر کسی توصیه‌ش می‌کنم، هرچند می‌تونه طرفدار خاص خودش رو داشته باشه.‏۸۴. LittleBigPlanetLittleBigPlanet, 2008, Media Moleculeدموی معرفی بازی برای اولین‌بار رو به‌وضوح یادمه. هیجانی بهم داد که کمتر باری تجربه‌ش کرده‌م. چقدر خلاق و نوآورانه بود! ازاین‌رو، کنفرانس توسعه‌دهندگان بازی سال ۲۰۰۷ برای همیشه در ذهنم حک شده. همونجا بود که PlayStation Home هم معرفی شد—محصولی که به‌ثمر ننشست اما سرشار از پتانسیل بود.‏۸۵. Little NightmaresLittle Nightmares, 2017, Tarsier Studiosاستودیوی سوئدی تارسیر با Little Nightmares یک تجربهٔ ناب، نفس‌گیر، و گیرا رو خلق کرده که مروریه بر تاریک‌ترین ترس‌های دوران کودکی هرکدوم از ما. موسیقی متنش رو توبیاس لیلیا ساخته، که رمزآلودبودن دنیای کابوس‌های کوچک رو فوق‌العاده منتقل می‌کنه. تجربهٔ متفاوت و ترسناکی بود، اما به‌شدت ازش لذت بردم. اگه در دو چیز فوق‌العاده عمل کرده باشه، اون دو فضاسازی مخوف و موسیقی متن بی‌نظیرشن.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.‏۸۶. MachinariumMachinarium, 2009, Amanita Designماشیناریوم واقعاً یک اثر هنریه. تا وقتی بازی‌اش نکنید، به عمق این موضوع پی نخواهید برد. معماهاش ذهنتون رو به‌چالش می‌کشن؛ موسیقی و فضاش روحتون رو نوازش می‌دن. توصیف حسی که بعد از اتمامش داشتم خیلی سخته. واقعاً محشره.‏۸۷. MafiaMafia, 2002, Illusion Softworksنسخهٔ دوبلهٔ دارینوس رو داشتم. چقدر که این شرکت عالی بود و کارهاشون قوی—دوبلهٔ حرفه‌ای، بسته‌بندی شیک، دفترچهٔ راهنمای باکیفیت. از داشتن و بازی‌کردن هر عنوان لذت می‌بردی. مافیا هم که نیازی به تعریف نداره.‏۸۸. Mafia IIMafia II, 2010, 2K Czechزمانی که عرضه شد، شهریور ۱۳۸۹، در یک مغازهٔ کوچک بازی‌فروشی کار می‌کردم. فکر می‌کنم یک یا دو روز بعد از اومدنش کرک شد، و برای فروش به تعداد بالا داشتیمش. منتها کرکش ایراد داشت؛ بازی اجرا نمی‌شد. یادمه کرک مناسب رو از اینترنت پیدا کردم و آوردم و به افراد می‌دادم.‏۸۹. Manhattan ChaseManhattan Chase, 2005, Team6 Game Studiosاوایل دههٔ ۱۳۸۰، اون‌موقع‌ها که بازار کلوپ و پلی‌استیشن داغ بود، کلوپ محله این بازی رو برای کامپیوتر داشت، و خاک می‌خورد. نه من و نه هیچ‌کدوم از دوستانم کامپیوتر نداشتیم، و من به دوستم می‌گفتم روزی که کامپیوتر بخرم، میام و این بازی رو می‌خرم. چند سال بعد، همچنان بود و خریدمش.‏۹۰. .Mario BrosMario Bros., 1983, Nintendo R&D1سال‌های نینتندو این‌قدر دورن که به‌کلی این بازی رو فراموش کرده بودم. تجربهٔ دونفره‌ش بهترین خاطرات رو برام رقم زد. هرگز در این بازی بهترین نبودم، اما قطعاً ازش لذت بردم. در انتها، همین لذت و یاد شیرینه که می‌مونه.‏۹۱. .Super Mario BrosSuper Mario Bros., 1985, Nintendo R&D4هرکدوم از این تصاویر یک ورق از کودکی منن. این‌قدر بازی می‌کردیم که آداپتور دستگاه می‌خواست از حرارت منفجر بشه. هرازگاهی دست می‌زدیم، می‌دیدیم داغه ولی نه اون‌قدر که بازی رو متوقف کنیم. می‌گفتیم، «بازی کن، بازی کن، هنوز زیاد داغ نیست!»، و یک ساعت دیگه بازی می‌کردیم.‏۹۲. Mari0Mari0, 2012, Maurice Guéganاگه طرفدار ماریوی کلاسیک هستید و همین‌طور به بازی Portal علاقه دارید، موریس گِگا اومده بازی رو به‌طورکامل بازسازی کرده و اسلحهٔ Portal رو به ماریو داده. فوق‌العاده جذابه.‏۹۳. Mass Effect 3Mass Effect 3, 2012, BioWareهمیشه در ذهنم عناوین نقش‌آفرینی رو بیش‌ازاندازه طولانی، کسل‌کننده، و مغایر با سلیقه‌م تصور می‌کردم، اما Mass Effect 3 جزو بازی‌هایی بود که نظرم رو به‌کلی تغییر داد. کلی از انجامش لذت بردم. این که تصمیم‌هایی که می‌گیرید، برخوردها، و نوع رفتارتون در روند بازی مؤثره و گاهی مسیر بازی رو عوض می‌کنه، واقعاً جذابه.? دریافت کتاب The Art of the Mass Effect Trilogy? دریافت کتاب The Art of the Mass Effect Universe‏۹۴. Max PayneMax Payne, 2001, Remedy Entertainmentاگه مجبور بودم فقط یک بازی رو از این فهرست انتخاب کنم—و این اصلاً کار آسونی نیست—اون بازی بدون‌شک Max Payne است. همین‌قدر این بازی برای من ارزشمند و قابل‌احترامه. به‌راحتی می‌شه گفت یکی از مهم‌ترین بازی‌هاییه که برای کامپیوتر ساخته شده.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.? دریافت دفترچهٔ راهنمای بازی? بیست سالگی Max Payne‏۹۵. Max Payne 2: The Fall of Max PayneMax Payne 2: The Fall of Max Payne, 2003, Remedy Entertainmentشاهکار—همین و بس. یکی از تاریک‌ترین و پرعمق‌ترین بازی‌هایی که انجام داده‌م. نحوهٔ روایت کمیک‌طورش و صدای پردرد مکس، با صداپیشگی جیمز مک‌کافری، شما رو به یک سفر بسیار عجیب و پرفرازونشیب می‌بره.? دریافت دفترچهٔ راهنمای بازی‏۹۶. Max Payne 3Max Payne 3, 2012, Rockstar Studiosحوالی زمان انتشار تجربه‌ش کردم، و به اندازهٔ عناوین قبلی شگفت‌زده‌م نکرد، بخشی‌اش احتمالاً به دلیل سوگیری‌ای که نسبت به آثار رمدی داشتم. بااین‌حال، Max Payne 3 جزو بهترین آثار راکستاره و یک پایان درخور برای شخصیت مکس. فکر می‌کنم اگه امروز دوباره بهش برگردم، حسابی ازش لذت ببرم.? دریافت کمیک‌های Max Payne 3‏۹۷. Metal Gear Solid 2: Sons of LibertyMetal Gear Solid 2: Sons of Liberty, 2001, Konami Computer Entertainment Japanبدون‌شک Metal Gear یکی از مهم‌ترین‌ها در تاریخ بازی‌های ویدئویی محسوب می‌شه—مجموعه‌ای که سبک مخفی‌کاری و روایت سینمایی رو به اوج محبوبیت خودش رسوند. جزو اولویت‌هامه که برگردم و از ابتدا تجربه‌شون کنم. اولین برخوردم با Metal Gear Solid 2 بود. اهمیت و تأثیرگذاری مجموعه رو الآن بهتر درک می‌کنم.‏۹۸. Metal Gear Solid 4: Guns of the PatriotsMetal Gear Solid 4: Guns of the Patriots, 2008, Kojima Productionsیکی از دو بازی‌ای که پلی‌استیشن ۳ رو به‌خاطرش خریدم. از شاهکاربودنش همین بس که خالقش هیدئو کوجیماست.? دریافت کتاب The Art of Metal Gear Solid V‏۹۹. Michael Jackson’s MoonwalkerMichael Jackson’s Moonwalker, 1990, Segaمایکل جکسون در برهه‌ای از زمان معروف‌ترین انسان روی زمین بود. قابل‌لمس‌ترین آشنایی من با شخصیت و کارهاش از طریق این بازی بود. کوتاه و بریده ویدئوی آهنگ Smooth Criminal رو دیده بودم، و می‌دونستم بازی هم با همین آهنگ شروع می‌شه—صحنهٔ ورود مایکل به کلاب و پرتاب سکه به درون جوک‌باکس.‏۱۰۰. Microsoft Flight Simulator XMicrosoft Flight Simulator X, 2006, Aces Game Studioلذت بلندکردن و نشوندن هواپیما با شبیه‌ساز پرواز مایکروسافت واقعاً چیز دیگه‌ای بود. با توجه به این که سال ۲۰۰۶ عرضه شده، هنوز هم در نوع خودش دقیق و باکیفیته. حالا اگه اون رو با نسخهٔ ۲۰۲۰ مقایسه کنیم، به‌ویژه از نظر جلوه‌های بصری، می‌بینیم پیشرفت باورنکردنی‌ای داشته.‏۱۰۱. Mirror’s EdgeMirror’s Edge, 2008, DICEیکی از لذت‌بخش‌ترین بازی‌هایی که تابه‌حال تجربه کرده‌م—یک تجربهٔ اول‌شخص خفن با گرافیک چشم‌نواز. اگه مثل من عاشق پارکور و ازاین‌وربه‌اون‌ورپریدن هستید، این بازی حتماً بهتون خواهد چسبید.? دریافت کتاب The Art of Mirror’s Edge Catalyst‏۱۰۲. MX vs. ATV ReflexMX vs. ATV Reflex, 2009, Rainbow Studiosعلاقهٔ دیرینه‌م به موتورکراس اینجا به اوج خودش رسید، و باوجودی‌که امکان تجربهٔ موتورسواری در دنیای واقعی رو نداشته‌م، اینجا می‌تونستم هرچقدر که می‌خوام و هرطور که می‌خوام برونم و لذت ببرم. این نسخه یکی از بهترین‌ها در مجموعهٔ MX vs. ATV محسوب می‌شه.‏۱۰۳. Need for Speed: Hot Pursuit 2Need for Speed: Hot Pursuit 2, 2002, EA Seattleچیزی جز خاطرات خوب از این بازی ندارم. جزو قدیمی‌ترین بازی‌های کامپیوتریه که به‌خاطر می‌آرم. سرتاسر هیجان بود. از کل مجموعهٔ Need for Speed، جزو سه بازی‌ایه که بیشتر از همه دوستشون دارم—سه‌گانهٔ جذاب Most Wanted ،Underground 2، و Hot Pursuit 2، به همین ترتیب.‏۱۰۴. Need for Speed: UndergroundNeed for Speed: Underground, 2003, EA Black Boxالکترونیک آرتس در دههٔ ۲۰۰۰ واقعاً دوران خوبی رو پشت‌سر می‌ذاشت. چه بازی‌های نابی که از اون دوره بیرون نیومدن. Underground یکی از اون‌ها بود، و اولین تجربه‌م هم با نسخهٔ دومش رقم خورد. کشته‌مردهٔ پژو ۲۰۶ بودم. اون زمانی بود که برنامه‌های داداش‌سیاه و ماشینش هم از تلویزیون پخش می‌شدن.‏۱۰۵. Need for Speed: Underground 2Need for Speed: Underground 2, 2004, EA Black Boxبهترین تجربهٔ مسابقه‌ای. فکر می‌کنم بیشتر ایرانی‌ها بازی رو با یک پژو ۲۰۶ فوق‌العاده خفن تموم کردن، و من هم از این قضیه مستثنی نیستم. خانم محترمی هم که در صفحهٔ بارگذاری ابتدای بازی مشاهده می‌کردیم بسی crush material بود.Rachel Teller, played by Brooke Burke‏۱۰۶. Need for Speed: Most WantedNeed for Speed: Most Wanted, 2005, EA Black Boxلحظهٔ نصبش برای بار اول و حسی که داشتم رو هرگز فراموش نمی‌کنم. تا اون موقع، فکر نمی‌کردم بازی‌ای بتونه از Underground 2 بهتر باشه، اما خیلی زود نظرم عوض شد و عاشقش شدم. ناامیدم نکرد. این‌قدر دوستش داشتم که نسخهٔ اصلی‌اش رو از خارج از ایران برام خریدن، به قیمت ۱۷٬۵۰۰ تومن، وقتی بازی‌ها ۲٬۰۰۰ تومن قیمت داشتن.‏۱۰۷. Need for Speed: CarbonNeed for Speed: Carbon, 2006, EA Black Boxبه اندازهٔ دو نسخهٔ قبل موفق نبود، اما هنوز هم به نسخه‌های بعد ترجیحش می‌دم. Underground 2 و Most Wanted تجربه‌های شیرین و تکرارنشدنی‌ای رو رقم زدن، و به‌شخصه انتظار بالایی از Carbon داشتم، اما داستان و گیم‌پلی معمولی باعث شدن ندرخشه. نسخهٔ بعدی در مجموعه، ProStreet، از نظر من افتضاح بود.‏۱۰۸. Neighbours from HellNeighbours from Hell, 2003, JoWooD Viennaهمسایهٔ جهنمی از اون بازی‌هاست که حتی فکرکردن بهش هم حس خوبی بهم می‌ده. فوق‌العاده بامزه، هوشمندانه، و خاطره‌انگیزه. وودی بدون‌تعارف پدر همسایه‌ش رو درمی‌آره! نسخهٔ بازسازی‌شده‌ش، Neighbours Back from Hell، سال ۲۰۲۰ عرضه شد و تجربهٔ HD رو با خودش آورد.‏۱۰۹. No One Lives ForeverNo One Lives Forever, 2000, Monolith Productionsاولین تجربه‌م با نسخهٔ دومش بود، با دوبلهٔ فارسی، و به‌قدری تمیز و بی‌نظیر بود که عاشقش شدم. کیت آرچر خیلی زود به یکی از شخصیت‌های موردعلاقه‌م تبدیل شد. همیشه به بازی‌های مخفی‌کاری با روایت خوب علاقه داشتم، و No One Lives Forever به‌هیچ‌عنوان ناامیدم نکرد.‏۱۱۰. No One Lives Forever 2: A Spy in H.A.R.M.’s WayNo One Lives Forever 2: A Spy in H.A.R.M.’s Way, 2002, Monolith Productionsیکی از بهترین تجربه‌هام با بازی‌های دوبله‌شده بود، که توسط گروه نوین‌پندار فارسی شده. نوشتهٔ «با صدای گویندگان منتخب رادیو و تلویزیون» روی جلد بازی بهترین توصیف ممکن بود. بازی به‌خودی‌خود محشره، اما دوبله‌ش چیزی بود که اون رو چند مرحله فراتر می‌برد و بی‌نقص می‌کرد.‏۱۱۱. Operation Flashpoint: Dragon RisingOperation Flashpoint: Dragon Rising, 2009, Codemastersدر زمان عرضه نتونست به‌اندازهٔ‌کافی من رو راضی کنه. سختی بازی به‌عنوان یک تیراندازی تاکتیکی و تلاشش برای ارائهٔ یک تجربهٔ واقع‌گرایانه بیش از اون بود که بتونم ازش لذت ببرم. برای مثال، Insurgency: Sandstorm یک نمونهٔ عالی و پخته از این سبکه. درنهایت، اما، خاطرات جالبی رو برای من به‌ارمغان آورد.‏۱۱۲. Pac-ManPac-Man, 1980, Namcoکمتر کسی هست که Pac-Man رو نشناسه یا حداقل اسمش رو نشنیده باشه. این بازی درظاهرساده اما نفس‌گیر تفریح روزهای کودکی ما بود. اگه یک چیزی درموردش باشه که در ذهنم باقی مونده، اون موسیقی پس‌زمینه‌شه.‏۱۱۳. PC Building SimulatorPC Building Simulator, 2019, Claudiu Kiss and The Irregular Corporationیکی از جذاب‌ترین بازی‌هایی که سال ۲۰۲۰ انجام دادم. صبح کارگاه رو باز می‌کردی؛ یک مشتری کیس خودش رو می‌آورد و درخواست ارتقا داشت. شما هم براساس بودجه‌ش قطعه‌های مناسب رو تهیه و براش تعویض می‌کردی.درس مهم: اگه پردازنده نصب می‌کنید، حتماً قبل از نصب خنک‌کننده روش خمیر اعمال کنید!‏۱۱۴. PepsimanPepsiman, 1999, KIDلذت دوران کودکی در همین تصاویر خلاصه می‌شن. هیچ‌وقت پلی‌استیشن نداشتم—فکر می‌کنم فقط یک یا دو نفر در محله‌مون داشتن—ولی معدود دفعاتی که فرصت بازی‌کردن Pepsiman رو داشتم، به‌شدت لذت‌بخش بود.‏۱۱۵. Plants vs. ZombiesPlants vs. Zombies, 2009, PopCap Gamesیکی از سرگرم‌کننده‌ترین و بامزه‌‌ترین بازی‌ها در سبک خودش که برای بازی‌کردن با و در کنار دیگران هم عالیه. چیز زیادی نمی‌تونم راجع بهش بگم جز این که فکر می‌کنم هنوز هم بعد از گذشت یک دهه می‌تونه مناسب و خوب باشه، شما رو سرگرم نگه داره، و اوقات خوبی رو بهتون نشون بده.? دریافت کتاب The Art of Plants vs. Zombies‏۱۱۶. PortalPortal, 2007, Valveبسیار دوستش داشتم و دارم. معماهای گاه سخت، فیزیک جذاب و نزدیک به واقعیت، گیم‌پلی نرم و روون، طنز عالی به‌کاررفته در بازی، همه و همه به یک تجربهٔ موندگار ختم می‌شن. البته، اگه از اون دسته هستید که از حل‌کردن معماها و چالش‌های فکری لذت نمی‌برید، این بازی ممکنه چندان به دلتون نشینه.‏۱۱۷. Portal 2Portal 2, 2009, Valveولو بار دیگه ثابت می‌کنه چقدر توانا و خلاقه. این‌بار، Portal 2 با داستانی قوی‌تر و معماهای جذاب‌تر و سخت‌تر میاد تا شما رو چندمدتی سرگرم کنه. صداپیشگی ماهرانهٔ استیون مرچنت در نقش ویتلی و جوک‌های بامزه‌ش از به‌یادموندنی‌ترین تجربه‌های این بازیه.? دریافت کتاب Valve Presents: The Sacrifice and Other Steam-Powered Stories‏۱۱۸. Prince of Persia: The Sands of TimePrince of Persia: The Sands of Time, 2003, Ubisoft Montréalاولین Prince of Persia نبود که بازی کردم. شروعم با شمارهٔ دوم و بعد هم سوم بود. درواقع، اولین نسخه رو آخر از همه بازی کردم چون هیچ‌کجا پیداش نمی‌کردم. پیداکردنش به هدف زندگی‌ام تبدیل شده بود چون مشتاق بودم گذشتهٔ شاهزاده رو بدونم. بالاخره، یکی از دوستان داشت، و ازش قرض گرفتم. بلافاصله عاشقش شدم.‏۱۱۹. Prince of Persia: Warrior WithinPrince of Persia: Warrior Within, 2004, Ubisoft Montréalبهترین بازی مجموعه، از نظر من. موسیقی، داستان، فضاسازی، گیم‌پلی، همه رو داشت. آسون هم نبود. اون دوران رو دوست داشتم که بازی‌ها سخت‌تر بودن. باید تمام تلاشت رو می‌ذاشتی تا یک مرحلهٔ دشوار رو بگذرونی. بازی‌ها مثل امروز دستت رو نمی‌گرفتن. و وقتی بازی رو تموم می‌کردی، قدر اون تجربه رو بیشتر می‌دونستی چون آسون به‌دست نیومده بود.‏۱۲۰. Prince of Persia: The Two ThronesPrince of Persia: The Two Thrones, 2005, Ubisoft Montréalپایان یک سه‌گانهٔ بی‌نظیر. شاید تأثیرگذارترین مجموعه‌ای باشه که تابه‌الآن تجربه کرده‌م. حسی رو که بهش دارم نمی‌تونم در قالب کلمات بگنجونم. شاهزادهٔ ایران واقعاً در قلبم جا داره.‏۱۲۱. Prince of PersiaPrince of Persia, 2008, Ubisoft Montréalبه‌عنوان یک طرفدار پروپاقرص این مجموعه، اون‌طور که باید، انتظاراتم رو برآورده نکرد. چه‌بسا، ناامیدم کرد. جلوه‌های بصری زیبایی داشت، اما این شاید تنها چیز خوب و مثبتیه که از بازی در خاطرم مونده. نوآوری و روایت جذاب، که رکن اصلی و وجه‌اشتراک سه‌گانه بود، در بازی جدید به‌چشم نمی‌خورد.‏۱۲۲. Project I.G.I.: I’m Going InProject I.G.I.: I’m Going In, 2000, Innerloop Studiosنوستالژیک‌ترین بازی تمام دوران، و اولین بازی‌ای که در این فهرست بلندوبالا، بعد از سال‌ها دوری از دنیای بازی‌ها، بهش برگشتم و از تموم‌کردنش بی‌نهایت لذت بردم. هنوز هم جزو جذاب‌ترین تیراندازی‌های اول‌شخصه، و، البته، چندان روون و آسون نیست!‏۱۲۳. I.G.I.-2: Covert StrikeI.G.I.-2: Covert Strike, 2003, Innerloop Studiosاولین بازی‌ای که برای کامپیوتر خریدم. اون‌موقع، شیفتهٔ Grand Theft Auto: Vice City بودم. درنتیجه، وقتی فروشنده ازم پرسید چی می‌خوام . . .– جی‌تی‌آی دارید؟– جی‌تی‌آی، نه، ولی آی‌جی‌آی داریم.– بده!یادمه موقع نصب پیغام «دیسک دوم را بگذارید» می‌اومد، به انگلیسی، و ما چند هفته درگیرش بودیم بفهمیم چرا نصب نمی‌شه.‏۱۲۴. QuackShot Starring Donald DuckQuackShot Starring Donald Duck, 1991, Segaسال‌های زیادی بود که دنبالش بودم، اما اسمش رو به‌خاطر نمی‌آوردم. یکی از همسایه‌ها و هم‌بازی‌های کودکی برادر بزرگ‌تری داشت که به‌تازگی صاحب سگا جنسیس شده بود. یک شب چند نفر از ما رو به تماشا دعوت کرد. دسته هرگز به دست من نرسید، اما تصویر بازی برای همیشه در ذهنم نقش بست.‏۱۲۵. Quantum BreakQuantum Break, 2016, Remedy Entertainmentیکی از خارق‌العاده‌ترین تجربه‌های چند سال اخیر من. Quantum Break محصول دیگه‌ای از رمدیه که مفهوم زمان رو به‌چالش می‌کشه—ترکیب بی‌نظیر و نوآورانهٔ یک بازی هیجان‌انگیز با داستانی پیچیده و جذاب که به شکل یک سریال لایو اکشن پخش می‌شه و تصمیم‌های مهم شما در روند اون تأثیرگذارن.‏۱۲۶. Race Driver: GridRace Driver: Grid, 2008, Codemastersبدون‌شک Grid یکی از زیباترین و لذت‌بخش‌ترین تجربه‌های ماشین‌سواری رو به من داده و لحظات ناب بی‌شماری رو برام رقم زده. به‌قدری برام ارزشمنده که می‌تونم اون رو در کنار عناوینی مثل Underground 2 و Most Wanted قرار بدم. در همین بازی بود که واقعاً به دریفت علاقه‌مند شدم و تونستم ازش لذت ببرم.‏۱۲۷. Rambo IIIRambo III, 1989, Segaرمبو یکی از سخت‌ترین بازی‌های دوران ما بود، حداقل برای من، ولی بعد از هر سختی و چالشی، لذت و حس رضایتی میاد که موندگار می‌شه. به‌همین‌خاطره که بعد از گذشت دو دهه، تصاویر و حس‌وحال اون روزها هنوز برام واضح و قابل‌لمسن.‏۱۲۸. Red Dead RedemptionRed Dead Redemption, 2010, Rockstar San Diegoخوشحالم که در اون دوره پلی‌استیشن ۳ داشتم و تونستم این بازی فوق‌العاده رو تجربه کنم. چیزی که ازش به‌یاد داشتم یک تجربهٔ ناب جهان‌باز در غرب وحشی بود. اگرچه در اون زمان نیمه‌کاره رهاش کردم، الآن دوباره بهش برگشته‌م، و می‌تونم بگم شاهکاره. سخت با فضاهای غیرمدرن ارتباط می‌گرفتم، اما Red Dead Redemption 2 نظرم رو به‌کلی تغییر داد.‏۱۲۹. Red Dead Redemption 2Red Dead Redemption 2, 2018, Rockstar Studiosو خوشحالم که در این دوره کامپیوتر داشتم تا Red Dead Redemption 2 رو تجربه کنم. درست بعد از Grand Theft Auto V سراغش رفتم، اما پیشرفت و کیفیت بصری‌اش همچنان من رو انگشت‌به‌دهن گذاشت. در این لحظه، آخرین بازی‌ایه که از راکستار عرضه شده.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.? دریافت کتاب راهنمای جامع بازی‏۱۳۰. Resident Evil 2Resident Evil 2, 2019, Capcomهیچ فکرش رو نمی‌کردم که بازسازی یک بازی قدیمی بتونه این‌قدر خوب باشه. کپکام واقعاً یک شاهکار ساخته. طرفدار بازی‌های ترسناک نیستم اما طرفدار داستان و موسیقی خوب چرا، و Resident Evil 2 همهٔ چیزهایی رو که از یک بازی خوب انتظار داریم داره و حتی بیشتر. اتمسفر عالی‌اش باعث شد درش غرق بشم.‏۱۳۱. Resident Evil 3Resident Evil 3, 2019, Capcomبه اندازهٔ Resident Evil 2 هیجان‌انگیز نبود، حداقل برای من، اما همچنان برای اومدنش ذوق داشتم و لذت زیادی ازش بردم. (قبل از تجربهٔ بازی اصلی، طعم دمو رو چشیده بودم.) مثل بازی قبلی چشم‌نواز و جذابه، و این پیشرفت برای منی که سال‌ها از دنیای بازی‌ها دور بوده و حالا دوباره برگشته‌م کاملاً ملموسه.‏۱۳۲. Resident Evil 4Resident Evil 4, 2005, Capcom Production Studio 4یکی از بازی‌های مخوف و بسیار سختی که اون دوران هیچ‌وقت موفق به تموم‌کردنش نشدم، ولی همیشه برام جذاب بود و دوست داشتم داستان و ماجراش رو بدونم. مجموعهٔ Resident Evil بدون‌شک جزو نامدارترین‌ها در صنعت بازی به‌شمار می‌ره. دوباره دارم بازی‌اش می‌کنم، و این‌بار خیلی بیشتر بهم چسبیده.‏۱۳۳. Resident Evil 5Resident Evil 5, 2009, Capcomپیشرفت قابل‌توجهی نسبت به نسخهٔ قبل داشت. اولین بازی‌ای در مجموعهٔ Resident Evil بود که تا انتهاش رفتم و کلی ازش لذت بردم. اولین چیزی که جلب‌توجه می‌کرد جلوه‌های بصری بازی بود. یک فیلتر سبزرنگ روی تصویر بود که به نظر من خیلی به فضاسازی کمک می‌کرد، هرچند برخی طرفداران قدیمی مجموعه ازش راضی نبودن و بهش خرده می‌گرفتن. در این ویدئو می‌تونید ببینید بازی بدون این فیلتر چطور به‌نظر می‌رسه.‏۱۳۴. RoboCop 3RoboCop 3, 1991, Digital Image Design سال‌ها قبل از این که با فیلم‌های RoboCop آشنا بشم، روی سگا تجربه‌ش کردم. پلیس آهنی، اگه سخت‌تر از رمبو نباشه، قطعاً آسون‌تر نیست. قدیم‌ها بازی‌ها رو طوری سخت می‌ساختن—چه آگاهانه و چه از روی بهینه‌نبودن—که وقتی اون‌ها رو تموم می‌کردی، واقعاً حس یک دستاورد رو داشت.‏۱۳۵. Second SightSecond Sight, 2004, Free Radical Designیکی از خفن‌ترین بازی‌هایی که تابه‌امروز تجربه کرده‌م. قدرت‌های ماورایی شخصیت اصلی و نوآوری به‌کاررفته در بازی من رو سرتاپا دلباختهٔ خودش کرد. از قول تام برم‌ول، که نسخهٔ کامپیوتر بازی رو سال ۲۰۰۶ برای یوروگیمر نقد کرده:Second Sight was very nearly love at first sight.‏۱۳۶. ShankShank, 2010, Klei Entertainmentاین بازی دوبعدی چشم‌نواز و داستان‌محور قصهٔ آدم‌کشی رو روایت می‌کنه که دوست‌دخترش رو به‌قتل رسونده‌ن و در صدد انتقامه. در این مسیر پرخشونت، باید از سد افراد مختلفی بگذره تا به غول آخر—سردستهٔ کسانی که در کشتن دوست‌دخترش نقش داشتن—برسه. تجربهٔ متفاوت و سرگرم‌کننده‌ایه.‏۱۳۷. Silent Hill: HomecomingSilent Hill: Homecoming, 2008, Double Helix Gamesقوی، گیرا، رمزآلود، ترسناک. ازجمله چیزهایی که درمورد این بازی برای همیشه در ذهنم مونده موسیقی متن شاهکار و به‌شدت غمگین و فضاسازی‌های فوق‌العاده عجیب و خوفناکش بود.‏۱۳۸. Sonic the HedgehogSonic the Hedgehog, 1991, Sonic Teamدبستان که بودم، یک شب با پدر رفتیم بازار، و اولین کنسول بازی‌ام رو به قیمت ۱۲٬۰۰۰ تومن خرید—سگا جنسیس، همراه با این بازی. کل اون شب رو به‌وضوح یادمه، از لحظهٔ خرید و چونه‌زدن تا تاکسی‌گرفتن و رسیدن به خونه و حرف‌هایی که ردوبدل شد. بهترین و دوست‌داشتنی‌ترینه—سونیک تا ابد.‏۱۳۹. Sonic ManiaSonic Mania, 2017, Christian Whitehead, PagodaWest Games, and Headcannonاین بازی، با همون حال‌وهوای رترو، با مراحل الهام‌گرفته از بازی اصلی، تجربهٔ تازه و به‌یادموندنی‌ای خلق کرده—هرچند اشکالاتی هم بهش وارده. موسیقی به‌جایی داره، و شخصیت‌های دیگه، مثل تیلز و ناکلز—هرکدوم با ویژگی‌های منحصربه‌فرد—رنگ جالبی به بازی داده‌ن.‏۱۴۰. Spider-ManSpider-Man, 2000, Neversoftاگه درست خاطرم باشه، روی ویندوز ۹۸ و با استفاده از یک همسان‌ساز پلی‌استیشن بازی‌اش می‌کردیم. به‌قدری جذاب بود که در لحظه عاشقش شدم. باوجودی‌که هیچ‌وقت پلی‌استیشن نداشتم، هنوز دیسک بازی رو دارم.‏۱۴۱. S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of ChernobylS.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl, 2007, GSC Game Worldیکی از چیزهایی که همیشه درمورد .S.T.A.L.K.E.R تحسین کرده‌م فضاسازی و اتمسفر جذابشه. از طرفی، علاقهٔ وافرم به چرنوبیل، فضاش، و داستانش همیشه من رو به سمت این بازی کشونده. تنها مانعی که وجود داشت این بود که در زمان عرضه به سخت‌افزار قدرتمندی نیاز داشت، و کامپیوتر من به‌سختی از پس اجراش برمی‌اومد.‏۱۴۲. Streets of RageStreets of Rage, 1991, Segaهنوز صداهاش، موسیقی‌اش، صدای ضربهٔ مشت‌ها، همه رو یادمه. هیچ‌وقت روزی رو که تمومش کردم یادم نمی‌ره. سر ظهر بود، و مادرم در آشپزخونه آشپزی می‌کرد. منِ خردسال هم جلوی تلویزیون نشسته بودم، پر از هیجان و استرس. حس غروری که بعد از تموم‌کردنش داشتم وصف‌نشدنی بود.‏۱۴۳. Stronghold: CrusaderStronghold: Crusader, 2002, Firefly Studiosهرگز طرفدار بازی‌های استراتژی نبوده‌م، ولی جنگ‌های صلیبی از اون‌هاست که باید حداقل یک بار تجربه می‌کردی. دوبلهٔ بی‌نظیر دارینوس واقعاً به بازی روح داده بود. همچنان معتقدم در یکی از دوره‌های طلایی بازی‌های ویدئویی زندگی کردیم.‏۱۴۴. Sunset RidersSunset Riders, 1991, Konami Gamingسگا این‌قدر بازی‌های خوب و به‌یادموندنی داره که انتخاب از بینشون، اگه محال نباشه، به‌شدت دشواره. بعد از بررسی فهرست، با قاطعیت می‌تونم Sunset Riders رو جزو سه تجربهٔ برترم با سگا قرار بدم، در کنار شاهکارهایی مثل Sonic the Hedgehog و Streets of Rage. بعد از مدت‌ها سراغش رفتم. سخته اما همچنان دلبر!‏۱۴۵. Super MetroidSuper Metroid, 1994, Nintendo R&D1آشنایی من با سبک مترویدوانیا با Control بود، و اونجا بود که متوجه شدم چقدر این سبک رو دوست دارم. Super Metroid یکی از بهترین نسخه‌های این مجموعه‌ست، و درعین‌حال که لذت‌بخشه، به‌شدت سخته و نفس‌گیر. گذشته از این‌ها، موسیقی مراحلش بی‌نهایت زیباست.‏۱۴۶. SWAT 4SWAT 4, 2005, Irrational Gamesدرست مثل یک تیم ضربت واقعی، مأموریت شما این بود که در مواقع حساس وارد بشید و، برای مثال، گروگان‌ها رو نجات بدید. قبل از شروع، اسلحه و نقطهٔ ورود رو انتخاب می‌کردی، و هدف این بود که بتونید مهاجم‌ها رو بدون کشتن اون‌ها یا ازدست‌دادن هم‌تیمی‌ها خنثی و دستگیر کنید. تجربهٔ نابی بود.‏۱۴۷. Taz-ManiaTaz-Mania, 1992, Recreational Brainwareعجیب و درعین‌حال شگفت‌انگیزه که بعضی تصاویر و صداها می‌تونن شما رو با سرعتی باورنکردنی به گذشته پرت کنن، درست مثل شخصیت تاز وقتی می‌چرخه و هرچیزی رو که در مسیرش قرار داره از صحنه خارج می‌کنه. Taz-Mania برگرفته از کارتونی با همین نامه، که در دههٔ ۱۹۹۰ در آمریکا پخش می‌شد.‏۱۴۸. The Elder Scrolls IV: OblivionThe Elder Scrolls IV: Oblivion, 2006, Bethesda Game Studiosاز معدود بازی‌هایی که کاملاً در دنیاش غرق شدم. بازی‌های نقش‌آفرینی خیلی جذابن. شخصیتتون رو خودتون می‌سازید، و عمدهٔ تصمیم‌ها به‌عهدهٔ شماست، پس می‌تونید آدم خوب یا بدی باشید. حتی مهارت کسب می‌کنید. برای مثال، در جایی از بازی مهارتم در ارتباطات بالا رفته بود و موقع خرید چونه می‌زدم!‏۱۴۹. The Elder Scrolls V: SkyrimThe Elder Scrolls V: Skyrim, 2011, Bethesda Game Studiosبهتر، بزرگ‌تر، خفن‌تر. هرچقدر که Oblivion عالی بود، Skyrim بهتره. زمانی بود که اصلاً سمت بازی‌های نقش‌آفرینی نمی‌رفتم. این دو بازی نظرم رو به‌کلی تغییر دادن. پس، اگه تصور می‌کنید علاقه‌ای به این سبک ندارید، حتماً یک بار تجربه‌شون کنید و بعد تصمیم بگیرید.‏۱۵۰. The GodfatherThe Godfather, 2006, Headgate Studiosزندگی رو از یک سرباز دون‌پایه شروع می‌کردی تا بعد از کلی تلاش به رتبه‌های بالاتر و درنهایت دان برسی، و این پیشرفت واقعاً جذاب بود. تهدید می‌کردی، اعتراف می‌گرفتی، و رشوه می‌دادی تا پیشرفت کنی، تا جایی که دیگه زیردست‌هات این کار رو برات انجام می‌دادن و به یک درآمد هفتگی ثابت می‌رسیدی.‏۱۵۱. The House of the Dead IIIThe House of the Dead III, 2005, Wow Entertainmentیکی دیگه از قدیمی‌ترین عنوان‌هایی که به‌خاطر می‌آرم. سال ۲۰۰۵ به کامپیوتر اومد—هم‌زمان با خرید اولین کامپیوترم. تنوع بازی‌ها مثل الآن نبود، و هر چیزی رو که پیدا می‌شد بازی می‌کردیم. بعدها و به مرور زمان، به لطف اینترنت، دانشم راجع به بازی‌ها بالاتر رفت و با تحقیق و آگاهانه سراغشون می‌رفتم.‏۱۵۲. The Last of Us RemasteredThe Last of Us Remastered, 2014, Naughty Dogتلخ، تاریک، تأثیرگذار. The Last of Us یک شاهکاره که باید تجربه بشه—قصهٔ دو غریبه که در دنیایی آخرالزمانی مجبورن با هم همراه بشن و عرض ایالات متحده رو سفر کنن. از اجرا و صداپیشگی بی‌نقص به معنای واقعی کلمه گرفته تا روایت احساسی و موسیقی فوق‌العاده‌ش، همه‌چیزش من رو شگفت‌زده کرد.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.? دریافت کتاب The Art of The Last of Us? دریافت کمیک The Last of Us: American Dreams‏۱۵۳. ‎The Matrix: Path of NeoThe Matrix: Path of Neo, 2005, Shiny Entertainmentبازی خوب و نوستالژیکی بود. اگه بخوام دوباره به این مجموعه برگردم، ابتدا با Enter the Matrix شروع می‌کنم. اگه به فیلم‌های ماتریکس علاقه دارید، فکر می‌کنم بهتون بچسبه.‏۱۵۴. The PunisherThe Punisher, 2004, Volitionشبی رو که برای اولین‌بار اسمش رو شنیدم یادمه—اواسط دههٔ ۲۰۰۰. دو نفر از پسرهای بزرگ‌تر محله راجع بهش صحبت می‌کردن، و وقتی فهمیدن من تازه کامپیوتر خریده‌م، توصیه کردن حتماً بازی‌اش کنم. نمی‌دونم چند مدت بعد اتفاق افتاد، اما می‌تونم بگم بسیار خشن بود، و لذت بردم.‏۱۵۵. The Secrets of Da Vinci: The Forbidden ManuscriptThe Secrets of Da Vinci: The Forbidden Manuscript, 2006, Kheops Studioبسیار سخت، اما جذاب و آموزنده. اگه مثل من عاشق کارهای رمزآلود داوینچی هستید، از این بازی لذت خواهید برد. سازنده‌هاش به این موضوع که اتفاق‌های بازی صحت تاریخی داشته باشن اهمیت زیادی دادن. بازی از نوع point and click است، اما گرافیک زیبا و چشم‌نوازی داره.▶️ Neil deGrasse Tyson with Walter Isaacson: What Makes a Genius‏۱۵۶. The Simpsons: Hit & RunThe Simpsons: Hit & Run, 2003, Radical Entertainmentاین بازی دوست‌داشتنی. سال‌ها قبل از این که سریالش رو ببینم، بازی‌اش رو انجام می‌دادم و عاشقش بودم. چند مدت پیش دانلود و دوباره نصبش کردم، و علاوه‌بر این که واقعاً طنز و خنده‌داره، فوق‌العاده جذاب و اعتیادآور هم است. همچنان می‌تونه ساعت‌های متوالی سرگرمتون کنه.‏۱۵۷. The SimsThe Sims, 2000, Maxisیادمه مادربزرگم—که راجع به این بازی از زن‌دایی‌ام شنیده بود—بهم می‌گفت، «بازی نکن. مناسب سن تو نیست!» راهنمایی بودم. یکی از بهترین بازی‌ها و تجربه‌هاییه که تابه‌الآن داشته‌م. ابتدای بازی پول زیادی نداشتی. یک خونه با همهٔ وسایل ساختم، اما یادم رفت دست‌شویی بسازم. بیچاره خیلی تلاش کرد ادرارش رو نگه داره، اما موفق نشد. ریخت. افسرده شد. خوابش به‌هم ریخت. درنهایت هم فوت کرد.‏۱۵۸. The Sims 2The Sims 2, 2004, Maxis Redwood Shoresبهترین—واقعاً بهترین. خوشحالم در دوره‌ای زندگی کردم که نسخه‌های بعدی هر چیزی—فیلم، بازی، و غیره—همیشه در تلاش بودن بهتر باشن؛ پیشرفت رو می‌شد به‌وضوح در اون‌ها دید. The Sims 2 هم جزو اون بازی‌هایی بود که تجربهٔ زیبای بازی اول رو به‌مراتب لذت‌بخش‌تر و شیرین‌تر می‌کرد.‏۱۵۹. The Sims 3The Sims 3, 2009, Maxis Redwood Shoresنسخهٔ سوم حتی بهتر از دو نسخهٔ قبل بود، هرچند خاطرات بیشتری با اون دو دارم. علاقهٔ آشکارم به شبیه‌سازها اینجا هم نمایان می‌شه چون The Sims درواقع یک شبیه‌ساز زندگیه. تجربهٔ خلق یک شخصیت، از کودکی تا بزرگسالی و حتی مرگ، اون هم با جزئیات فوق‌العادهٔ The Sims 3 بسیار لذت‌بخش و سرگرم‌کننده بود.‏۱۶۰. The Stanley ParableThe Stanley Parable, 2013, Galactic Cafeسخت می‌شه The Stanley Parable رو توصیف کرد، اما به همه توصیه‌ش می‌کنم. واقعاً شاهکار و سرشار از نبوغه. نوزده پایان مختلف داره، به‌این‌معنا که هر تصمیم شما در بازی، هر دوراهی، به یک پایان منحصربه‌فرد ختم می‌شه. جذابیت بازی هم همینجاست. می‌خواستم همهٔ پایان‌ها رو تجربه کنم، و کردم.‏۱۶۱. Tiny Toon Adventures: Buster’s Hidden TreasureTiny Toon Adventures: Buster’s Hidden Treasure, 1993, Konamiموسیقی Tiny Toon به‌تنهایی یادآور لحظات خوب کودکی منه. سگا اولین کنسول بازی و نقطهٔ ورود من به دنیای بازی‌ها بود. خاطرات اون دوران رو با هیچ‌چیزی عوض نمی‌کنم چون باعث شدن زندگی‌ام در مسیر بهتر، رنگی‌تر، و خلاقانه‌تری قرار بگیره.‏۱۶۲. Titanfall 2Titanfall 2, 2016, Respawn Entertainmentیک اثر حماسی و جذاب از سازنده‌های یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مجموعه‌های تمام دوران. قبل از تأسیس ریسپاون، وینس زمپلا و جیسون وست بنیان‌گذاران اینفینیتی وارد و خالق Call of Duty بودن. Titanfall 2 بخش داستانی روون و دلچسبی داشت، اما درعین‌حال کوتاه‌تر از انتظارم بود.‏۱۶۳. TMNTTMNT, 2007, Ubisoft Montréal لاکپشت‌های نینجا از مجموعه‌های موردعلاقه‌م در زمان کودکی بود. درنتیجه، وقتی این بازی عرضه شد، نمی‌شد بهش نه بگم. مکانیک بازی به لطف سازنده‌ش، یوبی‌سافت، شباهت زیادی به Prince of Persia داره، و همین موضوع باعث می‌شد لذتش دوچندان بشه. بازی از روی فیلمی با همین نام ساخته شده.‏۱۶۴. Tomb Raider: AnniversaryTomb Raider: Anniversary, 2007, Crystal Dynamicsلارا کرافت عزیز. اون‌موقع محو گرافیک زیباش بودم. واقعاً دیدنی بود.‏۱۶۵. Tom Clancy’s H.A.W.XTom Clancy’s H.A.W.X, 2009, Ubisoft Bucharestتجربهٔ لذت‌بخش و گاه سختی بود. یوبی‌سافت و مجموعه‌بازی‌های Tom Clancy همیشه حرفی برای گفتن دارن.‏۱۶۶. Tom Clancy’s Rainbow Six: VegasTom Clancy’s Rainbow Six: Vegas, 2006, Ubisoft Montréal بازی‌های Tom Clancy، که برگرفته از رمان‌های سیاسی، جاسوسی، یا نظامی این نویسندهٔ شناخته‌شدهٔ آمریکایی هستن، همیشه موردتوجه من بودن چون بیشترین چیزی رو که من در یک بازی به‌دنبالش هستم دارن: روایت قوی. در ادامه و با پرداختن به مجموعهٔ Splinter Cell، بیشتر وارد این موضوع می‌شم.‏۱۶۷. Tom Clancy’s Rainbow Six SiegeTom Clancy’s Rainbow Six Siege, 2015, Ubisoft Montréalبازی‌های آنلاین و بازی‌های رقابتی هرگز جزو اولین انتخاب‌هام نیستن، اما با توجه به تمجیدهایی که از Rainbow Six Siege شنیده بودم، باید امتحانش می‌کردم. تجربهٔ تیراندازی تاکتیکی جالبی بود، هرچند از نظر لذت‌بخشی، برای من در جایگاه پایین‌تری نسبت به Insurgency: Sandstorm و Counter-Strike: Global Offensive قرار داره.‏۱۶۸. Tom Clancy’s Splinter CellTom Clancy’s Splinter Cell, 2002, Ubisoft Montréalهمون ابتدا که با شخصیت سم فیشر آشنا شدم، بلافاصله عاشقش شدم و عاشق سبک مخفی‌کاری. هدف این نیست که همه رو بکشید یا سروصدا به‌پا کنید؛ برعکس، هدف اینه که دیده نشید، شنیده نشید، تاحدامکان کسی رو نکشید، و همچنان مأموریتی رو که بهتون محول شده با موفقیت انجام بدید. لازمه‌ش صبر و حوصله‌ست.‏۱۶۹. Tom Clancy’s Splinter Cell: Pandora TomorrowTom Clancy’s Splinter Cell: Pandora Tomorrow, 2004, Ubisoft Milan and Ubisoft Shanghaiمجموعهٔ Splinter Cell پخته‌تر، قوی‌تر، و چشم‌نوازتر برگشته. توجه شما رو به حرکات و گرافیک مشهود در تصاویر جلب می‌کنم. توجه کنید که این بازی فروردین ۱۳۸۳ عرضه شده—نزدیک به بیست سال پیش. از داستانش نگم که چقدر زیبا بود. بعضی بازی‌ها هستن که تا مدت‌ها بعد از تجربه‌شون در ذهنت می‌مونن.‏۱۷۰. Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos TheoryTom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory, 2005, Ubisoft Montréal and Ubisoft Milanعدهٔ زیادی معتقدن Chaos Theory بهترین بازی مجموعه‌ست، اما نظر من کمی باهاشون فرق داره. به نظر من، شمارهٔ سوم حتی از دو بازی اول هم قوی‌تر بود، اما در آخر، برای این که یک بازی، فیلم، یا اثر هنری برای همیشه در ذهن شما نقش ببنده، عوامل زیادی ایفای‌نقش می‌کنن. به‌هرحال، بی‌نظیره.‏۱۷۱. Tom Clancy’s Splinter Cell: Double AgentTom Clancy’s Splinter Cell: Double Agent, 2006, Ubisoft Milan and Ubisoft Shanghai بیشترین ارتباط رو با Double Agent گرفتم و ازش لذت بردم. خط داستانی عالی و درگیرکننده، موسیقی‌ای که واقعاً به دلم نشست و هنوز هم دوستش دارم، گیم‌پلی و چالش‌های فکری خفن، هوش مصنوعی واقعاً خوب—هر چیزی که از یک بازی مخفی‌کاری انتظار داری. به نظر من، بهترین بازی مجموعه‌ست.‏۱۷۲. Tom Clancy’s Splinter Cell: ConvictionTom Clancy’s Splinter Cell: Conviction, 2010, Ubisoft Montréalسال ۲۰۰۷، وقتی برای اولین‌بار و به‌طوررسمی معرفی شد، کاملاً متفاوت از چیزی بود که سال ۲۰۱۰ عرضه شد. دوست داشتم اون‌طوری می‌موند. سم پیر شده بود و خیابون‌های واشینگتون رو قدم می‌زد. یادمه مجلهٔ بازی‌رایانه یک مقالهٔ بلندوبالا راجع بهش نوشته بود. چندین بار پیاپی اون مقاله رو خوندم.ظاهر اولیهٔ Splinter Cell: Conviction‏۱۷۳. Tom Clancy’s Splinter Cell: BlacklistTom Clancy’s Splinter Cell: Blacklist, 2013, Ubisoft Toronto داستان بدی نداشت، اما به خوبی نسخه‌های پیشین نبود، ضمن این که صداپیشهٔ سم فیشر دیگه مایکل آیرونساید نبود—کسی که طی یک دهه با صداش به سم فیشر هویت داده بود. به‌طورکلی، اون چیزی که باید باشه نبود. بااین‌حال، از تجربه‌ش لذت بردم، به‌خصوص مراحلی که در ایران و تهران اتفاق می‌افتادن.‏۱۷۴. True Crime: New York CityTrue Crime: New York City, 2005, Luxofluxهرچقدر از زیبایی‌اش بگم کم گفتم. ابتدای داستان یک خلافکار هستید که توسط یک کارآگاه پلیس نجات پیدا می‌کنید، عضو نیروی پلیس می‌شید، و آموزش می‌بینید. برای مدتی خیابون‌های نیویورک رو به‌عنوان یک افسر پلیس گشت می‌زنید، و می‌تونید افراد خاطی رو دستگیر یا ماشین‌ها رو جریمه کنید. کم‌کم ترفیع می‌گیرید و کارآگاه می‌شید. بی‌نظیره.‏۱۷۵. Twelve MinutesTwelve Minutes, 2021, Luís Antónioدوازده دقیقه داستان مردی رو روایت می‌کنه که درون یک حلقهٔ زمانی گیر افتاده و اتفاق‌های یک شب رو مدام و مدام زندگی می‌کنه. درحالی‌که یک پلیس مصمم به کشتن مرد و همسرشه، او باید راز قتل هشت‌ساله‌ای رو حل کنه. قصهٔ مرموز و موسیقی و صداپیشگی عالی بازی برای من کافی بودن تا جذبش بشم.تجربهٔ مفصل من راجع به این بازی رو اینجا دنبال کنید.‏۱۷۶. Uncharted: Drake’s FortuneUncharted: Drake’s Fortune, 2007, Naughty Dogعنوان Drake’s Fortune و به‌طورکلی مجموعهٔ Uncharted ورود ناتی داگ به نسل جدید و پلی‌استیشن ۳ بود. واقعاً با این بازی گل کاشتن—داستان جذاب، گیم‌پلی به‌نسبت روون، ماجراجویی‌های خفن. جزو شیرین‌ترین تجربه‌های من روی این کنسول محسوب می‌شه.? دریافت کتاب The Art of the Uncharted Trilogy? دریافت کتاب The Art of Naughty Dog‏۱۷۷. Uncharted 2: Among ThievesUncharted 2: Among Thieves, 2009, Naughty Dog یک دنبالهٔ قوی و جذاب. این‌بار، نیتن دریک به ترکیه، اندونزی، نپال، و تبت سفر می‌کنه، و چه موانعی رو که در این مسیر پشت‌سر نمی‌ذاره. حتی شروع و دقایق اولیهٔ بازی پر از هیجان و استرسن، و این هیجان در طول بازی ادامه پیدا می‌کنه. بدون‌شک بهترین نسخهٔ سه‌گانه‌ست.‏۱۷۸. Uncharted 3: Drake’s DeceptionUncharted 3: Drake’s Deception, 2011, Naughty Dog مجموعه با Uncharted 3 اوج می‌گیره. درکل، رابطهٔ خوب و متعادلی بین نسخه‌ها و پیشرفتشون وجود داره. جلوه‌های بصری زیباتر شده‌ن، مراحل هیجان‌انگیزن، شوخ‌طبعی نیتن همچنان سر جاشه، و، البته، اینجا کمی بیشتر راجع به گذشته و نوجوونی نیتن می‌فهمیم. حیف که پلی‌استیشن ۴ نداشتم تا شمارهٔ چهارم رو تجربه کنم.‏۱۷۹. Urban Trial FreestyleUrban Trial Freestyle, 2013, Tate Interactive اگه به دنبال یک تجربهٔ سرگرم‌کنندهٔ خالص هستید، و اگه به موتورسواری علاقه دارید، Urban Trial Freestyle قطعاً اون چیزیه که دنبالشید. با توجه به قیمت پایینی که در استیم داشت، مجاب شدم بخرمش و خاطرات گذشته رو زنده کنم.‏۱۸۰. Wanted: Weapons of FateWanted: Weapons of Fate, 2009, Grinهمون‌طور که بالاتر در وصف Eragon گفتم، بازی‌هایی که از روی فیلم‌های سینمایی ساخته و همراه با اون‌ها عرضه می‌شن عموماً از کیفیت پایینی برخوردارن. Wanted هم از این قضیه مستثنی نیست، هرچند تجربهٔ به‌نسبت بهتر و روون‌تری در مقایسه با Eragon محسوب می‌شه.‏۱۸۱. Warcraft III: The Frozen ThroneWarcraft III: The Frozen Throne, 2003, Blizzard Entertainment با وجود علاقهٔ پایینم به بازی‌های استراتژی، Warcraft III و بخش داستانی‌اش جذابیت منحصربه‌فردی برام داشت. حتماً باید روزی دوباره بهش برگردم.? دریافت کتاب The Art of World of Warcraft‏۱۸۲. World of GooWorld of Goo, 2008, 2D Boy اولین‌باری که بازی‌اش کردم سال ۱۳۸۷ بود. World of Goo، اولین پروژهٔ استودیوی مستقل تودی بوی، به‌شدت دلبر و چشم‌نوازه، با داستان و موسیقی‌ای که واقعاً تأثیرگذاره و تا سال‌ها در ذهن آدم می‌مونه. من در اون زمان انتظار چنین تجربه‌ای رو از یک بازی کم‌حجم شصت مگابایتی نداشتم. بازی‌های مستقل کم‌کم داشتن پروبال می‌گرفتن.‏۱۸۳. Little InfernoLittle Inferno, 2012, Tomorrow Corporation کاری از سازنده‌های World of Goo. سه نفر دورهم جمع شدن، شرکت مستقلی رو تشکیل دادن، و اینجا نتیجهٔ علاقه‌شون رو می‌بینیم. به‌شدت نو و خلاقه، انتظارها رو نه‌تنها برآورده می‌کنه بلکه فراتر هم می‌ره، و نشون می‌ده روایت و موسیقی قوی چقدر می‌تونه تجربهٔ پازل رو ارتقا بده. بی‌نظیر.‏۱۸۴. Human Resource MachineHuman Resource Machine, 2015, Tomorrow Corporation بامزه، آموزنده، و صدالبته سخت. محصول بعدی استودیوی مستقل تومارو کورپریشن این بار تجربهٔ متفاوتی رو بهمون می‌ده. از مفاهیم ابتدایی گرفته تا کمی پیچیده‌ترها، با این بازی می‌شه برنامه‌نویسی ساده رو یاد گرفت. البته، بدون دانش قبلی، بعضی مراحلش واقعاً چالش‌برانگیز می‌شن.‏۱۸۵. ‎7 Billion Humans7 Billion Humans, 2018, Tomorrow Corporationجدیدترین ساختهٔ تومارو کورپریشن ادامهٔ مسیر Human Resource Machine رو درپیش گرفته و موازنهٔ خوبی بین برنامه‌نویسی، طنز، و حل معما برقرار می‌کنه. چیزی که قابل‌توجهه پیشرفتشون در روایت داستانه، و اینه که بازی‌هاشون رو از دید من به آثار هنری تبدیل می‌کنه.‏۱۸۶. Zeno ClashZeno Clash, 2009, ACE Team یک بازی کمترشناخته‌شده—حداقل بین فارسی‌زبان‌ها—اما به‌شدت جذاب، که از سمت پی‌سی گیمر بازی مستقل سال ۲۰۰۹ نام گرفت. دنیای عجیب و منحصربه‌فردی که Zeno Clash ساخته، همون‌طور که آی‌جی‌ان در نقدش توصیف می‌کنه، تجربه‌ای رو به شما می‌ده که حتی با گذشت سال‌ها با شما خواهد موند.مطالب مرتبطاینجا فهرستی از مطالب مرتبط رو می‌بینید.– سال‌های به‌یادموندنی در صنعت بازی– بیست و پنج بازی ویدئویی برتر تمام دورانسخن پایانیاگه ایده، پیشنهاد، یا انتقادی جهت بهترشدن این مطلب دارید، هرچیزی که به ذهنتون می‌رسه، ازش استقبال می‌کنم. اگه اشکالی دیدید، ولو کوچک، حتماً باهام درمیون بذارید. من همیشه به‌دنبال یادگرفتن و بهترشدنم.