اختلال طیف اوتیسم یا ASD چیست؟ | سطوح مختلف | روش‌های درمانی

سه سطح اوتیسمسه سطح از اوتیسم وجود دارد تا میزان حمایت و کمکی که یک فرد اوتیستیک ممکن است بخواهد یا به آن نیاز داشته باشد را مشخص کند.سطح یک، سطح دو، سطح سهکتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم، ویرایش متن (DSM-۵-TR) معیار‌های تشخیصی را بر اساس عملکرد در دو حوزه مشخص می‌کند:ارتباط اجتماعیعلایق محدود یا رفتار‌های تکراریبرخی از افراد اوتیستیک در مکالمه مسلط هستند و ممکن است فقط گاه به گاه برای تفسیر نشانه‌های اجتماعی یا رفع مشکلات در درمان کمک بخواهند. برخی دیگر، اگر مربیگری منظم در زمینه‌های مهارتی مربوطه نداشته باشند، به دلیل موانع اجتماعی یا عملکردی گیر می‌کنند و ناامید می‌شوند.هنگام تشخیص این بیماری، پزشکان ابتدا سطح اوتیسم را تعیین می‌کنند تا به فرد کمک کنند که میزان حمایت و توجه مناسب برای او چه میزان باشد. یک فرد می‌تواند سطوح مختلفی را در دو حوزه داشته باشد. برای مثال، ممکن است فردی سطح یک اوتیسم برای ارتباطات اجتماعی و سطح دو برای رفتار‌های محدود یا تکراری داشته باشد. هر یک از این معیار‌ها درجه حمایت خاص خود را دارند.روش‌های درمان اختلال‌ اوتیسمبهتر است این مورد را همیشه در نظر بگیریم که هیچ درمان قطعی برای اختلال طیف اوتیسم وجود ندارد و در حال حاضر هیچ داروی قطعی برای درمان آن وجود ندارد. اما برخی دارو‌ها می‌توانند به علائم مرتبط مانند افسردگی، تشنج، بی‌خوابی و مشکل در تمرکز کمک کنند. مطالعات نشان داده‌اند که دارو‌ها زمانی مؤثرتر هستند که با رفتار درمانی ترکیب شوند. به طور کلی روش‌های درمان‌اتیسم شامل:رفتاریرشدیآموزشیاجتماعی- روابطیفارماکولوژیکروانشناسینوروتراپیدرمان‌های چند وجهی (چند روش درمانی هستند.)نوروفیدبک ILF یک رویکرد درمانی نوین و چند وجهینوروفیدبک ILF می‌تواند به عنوان یک گزینه عالی برای افرادی که تحت تأثیر اختلالات طیف اوتیسم قرار دارند استفاده شود. تحقیقات اخیر در فیزیولوژی اعصاب و اختلالات طیف اوتیسم نشان می‌دهد که افرادی که اوتیسم دارند در مقایسه با افراد سالم دارای شبکه‌های ارتباطی متفاوت هستند و مناطق خاصی از شبکه‌های مغزی آن‌ها دارای ارتباط بیش از حد زیاد و یا ارتباط کم هستند. همچنین الگو‌های EEG در حال استراحت و پتانسیل‌های برانگیخته در بیماران مبتلا به ASD با افراد سالم متفاوت است.درباره نوروفیدبک ILF بیشتر بخوانید…نوروفیدبک ILF چگونه بر اوتیسم اثر می‌گذارد؟تئوری‌های دیگری نیز هستند مانند آن‌هایی که در مورد تغییر فعالیت نورون آینه‌ای، یا فرضیه‌های نظریه ذهن و نظریه چند واگال، نیز بر تفاوت‌های عصبی برای بیماران مبتلا به ASD تأکید دارند. اثر نوروفیدبک در واقع تغییر در فعالیت مغزی نامنظم است. تأثیر نوروفیدبک بر مغز در مطالعه‌ای که اخیراً منتشر شده تأیید شده است.فعالیت عملکردی (ارتباط بین نورون‌ها) در مغز افراد توسط fMRI قبل و بعد از یک جلسه نوروفیدبک ۳۰ دقیقه‌ای مورد بررسی قرار گرفت. پس از جلسه نوروفیدبک، افزایش اتصال نورون‌ها در مغز مشاهده شد.از این نتایج می‌توان استنباط کرد، در میان چیز‌های دیگر، نوروفیدبک نه تنها تأثیر مثبتی بر علائم بیماری‌ها دارد، بلکه می‌تواند تأثیراتی در مغز نیز ایجاد کند و در نتیجه احتمالاً الگو‌های اتصال را در درازمدت تغییر دهد، مانند مواردی که در درد مزمن مشاهده می‌شود. این نتایج از فرضیه نوروفیدبک به عنوان روشی برای بهبود ظرفیت خودتنظیمی مغز پشتیبانی می‌کند.با توجه به اینکه بیماران مبتلا به ASD، ناهنجاری‌های عصبی آناتومیک عملکردی دارند نوروفیدبک می‌تواند بسیار مؤثر باشد. این فرضیه در یک مطالعه کنترل‌شده تأیید می‌شود که در آن علائم بیماران ASD پس از ۲۰ جلسه نوروفیدبک کاهش یافت.همچنین نشان داده شده است که نوروفیدبک در ترکیب با سایر روش‌های درمانی امکانی برای بهبود عملکرد بیماران است. در این مطالعه نشان می‌دهد که ۱۲ ماه پس از درمان نوروفیدبک، بهبود‌های به دست آمده هنوز وجود دارد که بیان می‌کند نه تنها نوروفیدبک به علائم فعلی کمک می‌کند، بلکه به مغز در بهبود عملکرد‌های اجرایی نیز کمک می‌کند. در نتیجه با توجه به بررسی‌های اخیر می‌توان گفت که نوروفیدبک یک درمان‌امیدوارکننده برای اوتیسم است.مقاله کامل را در سایت بسامد می توانید مشاهده کنید.