علم دینی یا دین علمی ؟

بسم الله الرحمن الرحیم. سلام دوستان. حالتون خوبه؟ یک حدیثی میخواندم از یکی از ائمه علیهم السلام که میگفتند : جواب خوبی را با چیزی برابر یا بالاتر از آن –خوبی- بدهید. یعنی اگر کسی به شما هدیه داد. شما یک هدیه برابر از لحاظ ارزش یا بالاتر بهش بدهید و یک ماچش هم بکنید. اگر بهتان قرض داد شما هم همین کار را برایش بکنید. یا جایی دیگر برایش جبران کنید. خب این سخن یک چیزی ست که عقل حکم میکند. پس می بینیم که ائمه اگر توصیه ای میکنند با عقل ما همخوانی دارد. ازین توصیه ها زیاد است. و آن ها چون وصلند به علم کل چیزهایی را می بینند که ما نمی فهمیم. که علم بشر هنوز بهش نرسیده است. من اگر به حدیثی اینچنینی بر بخورم سعی می کنم همان کار را بکنم. مثلا میخواندم جایی که گفته بودند شب ها ایستاده آب نخورید. برای همین سعی میکنم بنشینم و آب بخورم. خیلی توصیه ها کرده اند من چند تاییش را خوانده ام و خیلی هایش را نه.اصلا علم بشر در برابر علم خدا که خالق همه چیز است کیلو چند است؟ علم بشر در برابر علم اهل بیت و پیامبر که به علم خدا وصلند کیلو چند است؟ هیچ نیست. مثل این است که من بروم و شروع به تحلیل و اظهار نظر در مورد سفینه فضایی کنم در مقابل سازنده آن سفینه که به تمام قطعاتش واقف است. البته سازنده سفینه کجا و خدا کجا که به تک تک ذرات وجود ما و هر آنچه خلق کرده آگاه است. روزی کسی خدمت یکی از ائمه می رسد و ادعا میکند که من هم خالق هستم. حضرت می پرسند خالق چه هستی؟ می گوید همین فضولاتی که دفع میکنم. حضرت می پرسند؟ خب تو می دانی که وزنش چقدر است؟ از چه موادی تشکیل شده؟ جنسیت ذراتش را می دانی؟ و چند تا سوال دیگر. طرف می گوید خب معلوم است که نه. حضرت می گویند خب خدا همه ی این ها را می داند. طرف هم کفش میبرد و رویش کم می شود و میرود پی کارش.حالا ما علممان کم است وگرنه جواب این اهل علم را به راحتی می توانستیم بدهیم که انقدر هر چه می شود دنبال دلیل علمی نگردند. هنوز زمان ظهور حضرت حجت علیه السلام نرسیده اما در حدیثی می خواندم که علم 30 پله دارد و حضرت که ظهور می کنند تازه بشر به پله ی دوم علم رسیده. یعنی هنوز هیچ نمی داند دیگر. حالا بین 30 پله و 27 پله و 28 پله اختلاف است. ولی من آن چیزی که در یادم بود را ذکر کردم. علم خیلی خوب است. خدا هم در قرآن همه ش دارد دعوت می کند دیگران را به فکر کردن. همش می گوید افلا تعقلون؟ افلا تفکرون؟ می آید نحوه ی تشکیل جنین را در 1400 سال پیش به صورتی که تازه امروز بشر بهش دست پیدا کرده توضیح می دهد. این را دانشمندی خارجی که متخصص جنین شناسی و اینطور چیزها بود می گفت. میگفت ما قبلا جور دیگر فکر می کردیم و دانشمندان چیز دیگری می گفتند. اما الان یعنی 50 سال است که دقیقا به این چیزی که قرآن گفته رسیده ایم.بعد یک عده ملحدِ دین گریز. بر می دارند شبهه ایجاد میکنند که بله اینها را ارسطو گفته. پیامبر صل الله علیه و آله وسلم برداشته این ها را کپی کرده. عقلشان نمیکشد دیگر. خب پیامبر که در تارخ آمده بی سواد بوده چطور توانسته این همه علم روز را از سرتاسر جهان آن هم نه همان ورژنش را بلکه ورژن تکمیلی و کامل شده اش را جمع آوری کرده و بنویسد. پیامبر چطور توانسته به یک باره بیاید شاهکاری ادبی را بدون شاگردی کردن پیش استادی بنویسد که هنوز کسی نتوانسته چیزی شبیهش را بیاورد.قرآن هر بار با رویکردی اعجازش را نشان می دهد. مثلا در زمان ظهور پیامبر زبان عرب سرآمد بود و شعرا و زبان شناسان خبره ای داشت. پس با اعجاز ادبی توانست خیلی ها را جذب کند. همین علمای زبان عربی را. چه از لحاظ وزن. چه از لحاظ کلمات. از همه لحاظ قرآن سرآمد بود. حال که علم پیشرفت کرده علما دارند به اعجاز علمی قرآن پی می برند. از نحوه ی تشکیل آسمان و زمین و خیلی مسائل ریز و درشت دیگر. ولی عده ای شبهه افکن چون جناب سروش عقل خیلی ها را ربوده اند. نمی گویم آدم عالمی نیست. هم حجره ای آیت الله مطهری بوده ظاهرا در حوزه. اما خب معلوم نیست چه می شود که این راه را پیش می گیرد. رفته انگلیس چیز خورش کرده اند.خیلی ها را می شناسم که این ها آدم های مذهبی ای بودند و خیلی هم کارشان درست بود اما به سراغ کتاب ها و حرف های این آدم که رفتند پایشان لغزید. شبهه جواب دارد. ولی خب باید بروند سراغ کتاب های پاسخ به شبهات که صد ها جلد است. که حوصله اش را دارد؟ یا که علمش را دارد که جواب بدهد؟ علمای بزرگ چون آقای جوادی آملی دارند ها. ولی خب مگر فرصت دارند هر روز شبهات وارده را به ملت جواب بدهند. باید یک سال طرف برود در خانه ی آن عالم بسط بنشیند تا مگر فرصت حضور یابد. منظورم این است که باید طرف برود دنبال پاسخ شبهات وارده بهش بگردد.حالا چه شد که من دل را زدم به صحرای کربلا؟ دیشب رفتم و مجادله دو عزیز را در مورد دین و علم خواندم. البته کامنتی هم گذاشتم اما الان خواستم یکم نظرم را در مورد دین بنویسم.دیشب می خواستم بروم پیش پسردایی ام و انگشترم را که رویش آیات دو و سه سوره طلاق را نوشته بودم بدهد جلا بزنند تا دستم رویش خورد گناه نداشته باشد بگیرم. بعد دیدم این پسر دایی جان که حکم داداشی ام را به قول امروزی ها دارد خوبی در حقم زیاد کرده است و متولد اسفند هم هست پس چه خوب کیکی هم بگیرم و با خود ببرم. پس کیک گرفتم و نامه ای هم برایش نوشتم. دم در شیرینی فروشی یکی آمد و گفت ازم جوراب بخرید. پس جوراب هم خریدم و ضمیمه کیک کردم و رفتم پیشش و بهش هدیه دادم. بعد کلی ذوق کرد و سوپرایز شد و کلی عکس گرفتیم. یک انگشتر در نجف هم این وسط گیرم آمده بود رفتیم آن را دادیم کوچکش کند و سایز انگشتم شود. آنجا عطر هم داشتند. یک عطر توپ-بلو شنل- هم برای خودم خریدم. و من در آخر خیلی راضی بودم ازین کاری که کرده بودم. که برایم پر از سود بود. پس دوستان برای صلحه رحم بسیار مشتاق باشید که در آن خیرات و برکات زیاد هفته است.همه ش با خودتان حساب و کتاب نکنید که نه آنها که نمی آیند. راه دور است و نمی ارزد. چه بسا که در جایی می شنیدم که پیامبر (ص) گفته اند که اگر برای دیدن فامیل یک هفته هم در راه باشید ارزشش را دارد و اگر برای دیدن پدر و مادر و خواهر و برادرتان یک سال چه بسا دو سال در راه باشید ارزشش را دارد. یعنی انقدر صله رحم فضیلت دارد که ما متاسفانه به خاطر این فضای مجازی کوفتی ازش غافل شده ایم.سید مهدار بنی هاشمی04اسفند1401