بولگاری و خون 63 (ووک سوتی بدی میدهد)

یکی دو روزی میشد که سوک و همه ی عوامل فیلم به جزیره ی سامدو امده بودند تا قسمت های اولیه ی فیلم را ضبط کنند. سوک همه جای جزیره را به دنبال لوکیشن خوب گشته بود و با کمک نیروهای پلیس بخش هایی از جنگل را هم بررسی کرده بود اما برای بررسی بیشتر جنگل و تامین امنیت بازیگران قرار بود دو روز بعد یک تیم حفاظت از راه برسند و مناطقی را که سوک انتخاب کرده قرق کنند. آن روز سر فیلم برداری دکمه ی پیراهن لی دونگ ووک افتاده و او در به در شده بود . پس به سراغ خانم وانگ پیر ،که صاحب مسافرخانه بود ،رفت و گفت: خانم وانگ میشه بهم نخ و سوزن بدید تا این دکمه رو بدوزم؟خانم وانگ که زن بدخلقی بود و کمی هم گوش هایش سنگین بود دو سه بار گفت: ها؟ و وقتی که فهمید دونگ ووک چه میگوید ، بیست دقیقه ی طاقت فرسا ناپدید شد و وقتی برگشت جا سوزنی گردش را روی پیشخوان گذاشت و به همراه یک قرقره ی سفید به ووک داد. ووک با لبخند گشادی تشکر کرد و همانجا روی مبل رنگ و رو رفته ی لابی نشست و سعی کرد دکمه را سر جایش بدوزد اما دکمه سر ناسازگاری گذاشت و از دستش پرت شد توی گلدان خانم وانگ. از قضا خانم وانگ گل ها را تازه آب داده بود و دکمه حسابی گلی شد. ووک جاسوزنی کپل خانم وانگ را روی مبل رها کرد و رفت تا دکمه اش را بشوید. سوک، بی خبر از همه جا از پله ها پایین آمد تا ایده ی جدیدی که به ذهنش رسیده بود را بدون اینکه صدای تایپش کسی را در اتاق بغلی آزار بدهد روی کاغذ بیاورد. هیجان زده لب تاپ را روی میز گذاشت و پشتش را به مبل کرد ، هر دو دستش را روی مبل کوبید و خودش را تا جایی که می شد عقب پرت کرد. ناگهان سنگینی و سوزشی توامان او را به خود اورد. دستش را که بالا آورد اول کمی گیج شد. یک چیز پارچه ای و گرد به دستش چسبیده بود و درد میکرد. رو به رویش ووک با دکمه ی شسته شده ایستاده و با دهان باز خشکش زده بود. ووک دستش را ناباورانه به سمت دهانش برد و گفت: ببخشید! سوک وقتی به ماهیت آن شی نرم پی برد ترسید. با چهره ای مضطرب رو به ووک کرد و گفت: میشه اینا رو از تو دستم بکشی بیرون؟! خودم دلشو ندارمووک که به خودش امده بود سر تکان داد و دکمه را به سرعت روی میز گذاشت و کنار سوک نشست. سوک دستش را به طرف او دراز کرد و خودش رویش را به طرف دیگر برگرداند و چشمهایش را تا جایی که می توانست روی هم فشرد. ووک سوزن هایی را که از سر کلفت شان توی دست سوک فرورفته بودند یکی یکی و با سرعت بیرون می کشید و بعد از بیرون کشیدن هر سوزن یک نگاه گذرا به سوک می انداخت تا چک کند اوضاعش چطور است.1 ..2...3...4...5...6...7..8...9.. وقتی نهمی هم بیرون امد ووک نفس راحتی کشید و گفت: تموم شد... همین جا بشین الان میرم جعبه ی کمک های اولیه رو میارم ، تکون نخوریا!سوک سعی کرد فقط با استفاده از دست چپش تایپ کند . کف دست راستش را رو به اسمان گرفته بود تا خونش روی زمین نریزد و کفر خانم وانگ دربیاید و با دست دیگرش به ارامی کلمات را تایپ می کرد.ووک با دستپاچگی از راه رسید و از ارامش سوک تعجب کرد. کمی ارام شد و جعبه ی کمک های اولیه را باز کرد. از صدای باز شدن در جعبه سوک به خودش امد. دست از نوشتن کشید ، با دست چپ چند تا گاز استریل از توی جعبه برداشت و به سرعت توی دست راستش گذاشت و دستش را مشت کرد تا خون بند بیاید. سپس کمی به دنبال ضدعفونی کننده گشت و بطری ضد عفونی کننده را روی میز گذاشت و همان طور یک دستی در بطری را باز کرد. با چشم دنبال پنبه ها گشت، پنبه ها توی دست ووک بود . سوک به ووک نگاه کرد تا ببیند عکس العملش چیست . ووک که ماتش برده بود به خودش امد و ضد عفونی کننده را از سوک گرفت و گفت: نه تو بنویس من انجامش میدم. سوک به نوشتن ادامه داد اما هر جا که لازم بود در باند پیچی کمک می کرد.- باید بری بیمارستان- نیازی نیست ، خودش خوب میشه- تموم شد- عه ... ممنونووک سوزن ها را برداشت و با دستمال کاغذی ای که روی میز بود تمیزشان کرد و مشغول دوختن دکمه اش شد. اما وقتی که پیراهن را روی تی شرت اش پوشید فهمید که دکمه سرجای خودش قرار ندارد. سوک که از دیدن این صحنه حسابی به خنده افتاده بود گفت: خخخخ درش بیار ....خخخخ درش بیار باید دوباره بدوزیش... به خاطر دستم نمی تونم برات بدوزمش ، فقط می تونم کمکت کنمووک دوباره روی مبل نشست و به دقت به توضیحات سوک گوش داد : اول بقیه ی دکمه ها رو میبندی ، بعد سوزن رو از جای دکمه در میای... اره همینجا ... خب دیگه اینو نمی خوای . لبه رو بلند کن بنداز اونور دکمه رو بکن تو سوزن ... نه این سوراخ رو باید با رو به روییش بدوزی ، ضربدری دوخته میشهوقتی کار دوختن دکمه تمام شد سوک گفت: فردا قراره کارگردان جانگ بیاد به جزیرهووک جواب داد: جدی؟ برای چی؟سوک گفت: برای ضبط یه موزیک ویدیو با بی تی اس میاد، از الان استرس دارمووک خندید و گفت: از شانست کل این جزیره همین یه مسافرخونه رو بیشتر ندارهسوک سرش را توی بغل ووک فرو کرد و گفت: آآآآآ چیکار کنمممممم...چیکارکنممممممممممممممخنده ی ووک بیشتر شد و گفت: وقتی بهت گفت میخواید برسونمتون خانم ای ؟.... با اخرین سرعتی که میتونی فرار کنسوک با شنیدن این جمله خودش را عقب کشید و به ووک خیره شد. ووک درحالی که هنوز لبخند میزد گفت: چیه؟سوک خیلی جدی به او نگاه کرد و گفت: تو بیرون نبودی مگه نه؟- چی؟- تو بیرون نبودی، توی پارکینگ وایساده بودی و همه چیزو دیدی- یهویی چت شده؟ من اولش رو شنیدم و از پارکینگ رفتم بیرون- تو گفته بودی که فکر میکردی من قبل تو رفتم و با دیدن من تعجب کردی- من گفتم؟؟؟اشک توی چشم سوک حلقه زده بود و در سکوت به ووک نگاه می کرد.ووک چند لحظه ای به سوک خیره ماند و گفت: متاسفمسوک نفس عمیقی کشید اشک هایش را پاک کرد ، لب تاپش را از روی میز برداشت. پله ها را دو تا یکی بالا رفت و در اتاقش را قفل کرد. ووک دنبالش نرفت. نه برای اینکه حرفی برای گفتن نداشت. برای اینکه می ترسید سوک از او بخواهد که توی دادگاه علیه کارگردان جانگ شهادت بدهد و او شهامت چنین کاری را نداشت.قسمت بعدی: https://vrgl.ir/0dpSb قسمت قبلی: https://vrgl.ir/aqJrN