کلپتومانیا چیست؟ چگونه درمان می شود؟

کلپتومانیا یک اختلال سلامت روان است که شامل میل به دزدی و ناتوانی در کنترل این میل می شود. همچنین، هیچ منفعتی از آنچه به سرقت رفته است، وجود ندارد. در عوض، عمل دزدی با احساس تنش یا ناراحتی قبل از دزدی و احساس لذت یا آرامش پس از دزدی انجام می شود.کلپتومانیا یک بیماری نادر است که تنها 0.3٪ تا 0.6٪ افراد را مبتلا می کند. همچنین یک بیماری جدی است که با خطرات دیگری مانند نرخ اقدام به خودکشی در حدود 25٪ مرتبط است. به کلپتومانیا دزدی اجباری نیز گفته می شود.شما می توانید برای آشنایی بیشتر با علائم، علل و تشخیص کلپتومانیا و همچنین نحوه مقابله و جستجوی درمان در صورت لزوم، مطالعه مقاله ما را ادامه دهید و می توانید برای هر گونه اختلال روانی که تجربه می کنید، از روانشناسان متخصص ما پشتیبانی آنلاین دریافت کنید. از جمله کلپتومانیا!علائم و ویژگی های کلپتومانیاعلائم اولیه لپتومانیا شامل عدم کنترل تکانه و احساس دزدی به جای نیاز به آنچه دزدیده شده و تمایل به پرداخت نکردن است. علائم کلپتومانیا را می توان به شرح زیر فهرست کرد:1. اقدام به دلیل احساس نیاز به سرقت چیزی که لازم نیست2. ناتوانی در کنترل حرکت با احساس نیاز به سرقت چیزی غیر ضروری3. احساس تنش، ناراحتی یا اضطراب قبل از بازی4. احساس لذت، تسکین یا رضایت در حین سرقت یا بلافاصله پس از آن5. احساس شرم، گناه، یا خود منفی پس از دزدی6. ترس از دستگیر شدن بعد از سرقت7. ادامه چرخه دزدی و احساسات مرتبط با آنفرق است بین دزدی از روی ناچاری و دزدی به دلیل دزدی. کسانی که گرسنه هستند، پول ندارند و برای غذای خود یا برای سیر کردن خانواده‌شان غذا می‌دزدند، به دلیل دزدی دزدی نمی‌کنند. افراد مبتلا به دزدی به دلیل تمایل شدید به دزدی، احساساتی که با این تمایلات تجربه می کنند و ناتوانی در کنترل میل خود دزدی می کنند. معمولاً یا برای چیزی که دزدیده اند هیچ فایده ای ندارند، یا پول خرید آن را دارند یا هر دو. علاوه بر این، سرقت آنها اغلب بدون برنامه ریزی انجام می شود. اقلام دزدیده شده را می توان بدون استفاده نگه داشت، اهدا کرد، هدیه داد یا برگرداند.علل کلپتومانیاعلل لپتومانیا به طور کامل شناخته نشده است، اگرچه محققان نظریه هایی را ارائه کرده اند. یکی از دلایل بالقوه عدم تعادل مواد شیمیایی مغز است. انتقال دهنده های عصبی در ارسال پیام به مغز نقش دارند و هنگامی که این مواد شیمیایی از تعادل خارج می شوند، ممکن است در نحوه پاسخ مغز به تکانه ها مشکلاتی ایجاد شود.استرس یکی دیگر از علل بالقوه لپتومانیا است. ناتوانی در حفظ کنترل تکانه ها می تواند توسط یک رویداد استرس زا بزرگ یا ترکیبی از عوامل استرس زا کوچکتر ایجاد شود. کلپتومانیا نوعی اختلال کنترل تکانه است. استرس بر کنترل تکانه تأثیر منفی می گذارد، بنابراین می تواند مشکل را بدتر کند حتی اگر علت آن نباشد.متخصصان هنوز دقیقاً نمی دانند که چه چیزی باعث لپتومانیا می شود. با این حال، شواهدی وجود دارد که به برخی از علل احتمالی اشاره می کند.تفاوت در ساختار مغز افراد مبتلا به لپتومانیا به احتمال زیاد تفاوت های خاصی در ساختار مغزشان دارند، به ویژه در مناطقی که کنترل و مهار تکانه را کنترل می کنند. این تفاوت ها ممکن است نشان دهنده اتصال ضعیف یا کمتر در مناطق مغزی باشد که مهار مهار را کنترل می کنند.تفاوت در شیمی مغز مغز شما از مواد شیمیایی خاصی به نام انتقال دهنده های عصبی برای انتقال و مدیریت فرآیندهای خاص استفاده می کند. مواردی وجود دارد که افراد پس از شروع مصرف داروهایی که بر انتقال‌دهنده‌های عصبی مغزشان اثر می‌گذارند، دچار لپتومانیا می‌شوند. با این حال، این موارد نادر هستند و برای دانستن دلیل این اتفاق به مطالعات بیشتری نیاز است.به عنوان نشانه ای از سایر شرایط سلامت روان. برخی از متخصصان کلپتومانیا را به عنوان یک علامت و نه یک بیماری طبقه بندی می کنند. برای افراد مبتلا به لپتومانیا مشکلات روانی دیگر، به ویژه اضطراب، افسردگی، اختلالات خوردن، اعتیاد و اختلالات مصرف مواد بسیار رایج است. آنها همچنین در معرض خطر بیشتری برای آسیب رساندن به خود و خودکشی هستند.ژنتیکی کارشناسان نمی‌دانند که آیا یک فرد می‌تواند به ارث بردن لپتومانیا برسد یا اینکه سابقه خانوادگی خطر ابتلا به آن را افزایش می‌دهد. در حالی که افراد مبتلا به لپتومانیا اغلب دارای سابقه خانوادگی سایر مشکلات سلامت روان، به ویژه اختلالات اضطراب، خلق و خو و مصرف مواد هستند، هیچ مدرک قطعی مبنی بر ژنتیکی بودن آن وجود ندارد.تشخیص کلپتومانیاکلپتومانیا ممکن است توسط روانشناس، روانپزشک یا سایر متخصصان سلامت روان تشخیص داده شود. این یک تشخیص جداگانه است، اگرچه گاهی اوقات همراه با سایر اختلالات سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی دیده می شود. کلپتومانیا یک رویا است این یک اختلال کنترل RT است. از آنجایی که دزدی نتیجه ناتوانی در کنترل کنترل در پاسخ به احساسات و تکانه ها است، متخصص مراقبت های بهداشتی برای تعیین اینکه قبل، در حین و بعد از سرقت چه اتفاقی افتاده است، سؤالاتی می پرسد. آنها همچنین تأیید خواهند کرد که رفتار دزدی ناشی از عصبانیت، هذیان، توهم یا اختلال روانی دیگری نیست.درمان کلپتومانیاکلپتومانیا معمولاً با درمان درمان می شود. با این حال، برخی از موارد را می توان با دارو یا ترکیبی از درمان و دارو درمان کرد. انواع مختلفی از درمان و دارو وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد.روان درمانیدرمان شناختی رفتاری نوعی درمان است که معمولاً برای درمان لپتومانیا استفاده می شود. این درمان به افراد کمک می کند تا ارتباطات بین افکار، باورها و رفتارهای خود را شناسایی و درک کنند تا بتوانند تغییراتی ایجاد کنند. درمان شناختی رفتاری به آنها کمک می کند تا یاد بگیرند که چگونه اعمال خود را در پاسخ به تکانه ها با تبادل افکار و باورهای ناخواسته با افکار و باورهایی که برای سود بردن از موقعیت انتخاب کرده اند کنترل کنند.داروسازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هنوز هیچ دارویی را به طور خاص برای درمان لپتومانیا تایید نکرده است. با این حال، داروهای ضد افسردگی یا داروهای مورد استفاده برای درمان اعتیاد ممکن است در درمان افراد مبتلا به لپتومانیا در نظر گرفته شوند تا به کنترل میل آنها به سرقت کمک کنند. داروها همچنین می‌توانند برای درمان بیماری‌های روانی مانند افسردگی و اضطراب که گاهی با لخته‌شکن همراه است، استفاده شوند.کلپتومانیا یک بیماری روانی است که تشخیص آن همیشه آسان نیست. همچنین اغلب با سایر شرایط سلامت روان همپوشانی دارد. برخی از این شرایط دیگر جدی هستند یا خطر آسیب رساندن به خود یا خودکشی را افزایش می دهند. به دلیل این عوامل، فردی که برای تشخیص و درمان لپتومانیا اقدام می کند، باید یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی آموزش دیده و واجد شرایط باشد.مدت زمانی که برای مشاهده تغییرات در رفتار یا احساس شما نیاز است بسته به داروهایی که مصرف می کنید، نوع درمانی که شرکت می کنید و موارد دیگر می تواند متفاوت باشد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما بهترین منبع اطلاعات در مورد جدول زمانی بهبودی شما است، از جمله اینکه چه زمانی باید متوجه تغییرات در احساس خود شوید.روش های مقابله با کلپتومانیامکانیسم پشتیبانییکی از راه‌های مقابله با لخته‌مانیا، جستجوی حمایت فراتر از گزینه‌های روان‌درمانی و دارویی است. برقراری ارتباط با دوستان و خانواده می تواند به آنها کمک کند تا دزدی شکمی را درک کنند و حمایت کنند. علاوه بر این، گروه‌های حمایتی وجود دارند که می‌توانند به ویژه برای کپتومانیا مفید باشند.ردیابیردیابی الگوهای لپتومانیا می تواند به بیماران و متخصصان مراقبت های بهداشتی کمک کند تا بهتر بفهمند چه اتفاقی در حال وقوع است و چگونه می توانند بر این چالش غلبه کنند. اولین قدم این است که زمان بروز علائم و افکار و احساسات مرتبط با آن علائم را ردیابی کنید. این امر تشخیص اینکه کدام موقعیت‌ها، افکار و احساسات بیشتر میل به دزدی را تحریک می‌کنند آسان می‌کند.مدیریت استرساز آنجایی که استرس با مشکلات کنترل تکانه مرتبط است، تکنیک های مدیریت استرس می تواند به کاهش علائم لپتومانیا و سایر اختلالات کنترل تکانه کمک کند.مدیریت استرس می تواند هر چیزی باشد که فرد مبتلا به لپتومانیا آرامش بخش است، مانند سرگرمی، پیاده روی، یا روزنامه نگاری. این مسیر مقابله ای ممکن است شامل یادگیری تکنیک های مدیریت استرس نیز باشد. همچنین ممکن است به افراد مبتلا به لپتومانیا کمک کند که از فروشگاه‌ها یا مکان‌هایی که در آن‌ها تمایل به دزدی در مغازه را در هنگام استرس تجربه می‌کنند دوری کنند.اگر مبتلا به لپتومانیا هستید و تحت درمان هستید، چند کار وجود دارد که می توانید برای مراقبت از خود انجام دهید:در مورد آنچه که تجربه می کنید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صادق باشید. برای افراد مبتلا به لپتومانیا احساس گناه یا شرم شایع است. وظیفه متخصص مراقبت های بهداشتی شما کمک کردن است نه قضاوت شما. صداقت به آنها کمک می کند تا شما را زودتر تشخیص دهند و درمان کنند.در صورت تجویز دارو مصرف کنید. داروها می توانند تفاوت زیادی برای برخی از افراد مبتلا به لپتومانیا ایجاد کنند. مهم است که داروهای خود را طبق دستور مصرف کنید. قبل از صحبت با پزشک خود نباید مصرف دارو را قطع کنید. قطع ناگهانی داروهای کلپتومانیا، به ویژه داروهای ضد افسردگی، می تواند اثرات ناخوشایند و حتی خطرناکی داشته باشد.طبق توصیه به ارائه دهنده(های) مراقبت های بهداشتی خود مراجعه کنید. ویزیت های بعدی به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما اجازه می دهد تا مطمئن شود که داروهای شما (اگر آنها را مصرف می کنید) همانطور که باید کار می کنند. ویزیت های درمانی نیز مهم هستند زیرا به شما کمک می کنند تا مدیریت این بیماری را یاد بگیرید.استراتژی هایی برای انطباق پیدا کنید. بسیاری از افراد مبتلا به لپتومانیا می توانند با یافتن راه هایی برای جلوگیری از وسوسه دزدی جبران کنند. به عنوان مثال، آنها ممکن است با شخص دیگری مبادله کنند یا جایی که دزدی دشوارتر است. درمانگر یا یک ارائه دهنده سلامت روان، مانند یک مشاور، می تواند به شما کمک کند تا استراتژی مناسبی را برای شما ایجاد کنید.اگر تمایل مکرری به دزدی دارید که نمی توانید در برابر آن مقاومت کنید، باید به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مراجعه کنید. این برای شما مهم است صرف نظر از اینکه تغییر ناگهانی در رفتار شما باشد یا چیزی که برای مدت طولانی با آن درگیر بوده اید. همچنین در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر باید پس از شروع درمان به پزشک مراجعه کنید:علائم یا تغییرات جدید در رفتار شما که نمی توانید توضیح دهید.عوارض جانبی دارویی که تحمل آنها دشوار است یا در روال و فعالیت های شما اختلال ایجاد می کند.اگر متوجه شدید که داروی شما مؤثر نیست یا اگر با گذشت زمان شروع به از دست دادن اثربخشی خود کند.اگر فرد مورد علاقه شما مبتلا به کلپتومانیا باشد چه باید کرد؟کلپتومانیا نه تنها زمانی که در شما دیده می شود، بلکه زمانی که در اطرافیان شما نیز رخ می دهد، یک مشکل سلامتی قانع کننده است. اگر مشکوک هستید که یکی از دوستان نزدیک یا یکی از اعضای خانواده ممکن است مبتلا به کپتومانیا باشد، لطفاً نگرانی های خود را با عزیزان خود در میان بگذارید. به یاد داشته باشید که لپتومانیا یک وضعیت سلامت روانی است، نه یک نقص شخصیتی، بنابراین بدون سرزنش یا سرزنش به فرد مورد علاقه خود نزدیک شوید.برجسته کردن نکات زیر ممکن است مفید باشد:1. شما نگران هستید زیرا به سلامت و تندرستی عزیزانتان اهمیت می دهید.2. شما در مورد خطرات قانع کننده دزدی، مانند دستگیر شدن، از دست دادن شغل خود یا آسیب رساندن به یک رابطه ارزشمند، نگران هستید.3. در کپتومانیا، می‌دانید که میل به دزدی می‌تواند آنقدر قوی باشد که نمی‌توان صرفاً با «تحت فکر کردن به آن» در برابر آن مقاومت کرد.4. درمان‌هایی وجود دارد که می‌تواند به کاهش میل به دزدی و زندگی بدون اعتیاد و شرم کمک کند.5. اگر برای آماده شدن برای این سخنرانی به کمک نیاز دارید، با پزشک خود صحبت کنید. او ممکن است شما را به یک متخصص سلامت روان ارجاع دهد که می تواند به شما کمک کند راهی برای بیان نگرانی های خود بدون دفاع از عزیزتان یا احساس خطر کنید.کلپتومانیا ممکن است نادر باشد، اما یک وضعیت سلامت روان واقعی و جدی است. در صورتی که شما یا یکی از دوستان یا اعضای خانواده شما علائم دزدی را تجربه کنید، مانند تمایل غیرقابل کنترل برای سرقت زمانی که به اقلام دزدیده شده نیازی نیست، کمک در دسترس است. با یک متخصص مراقبت های بهداشتی در مورد آنچه که از سر می گذرانید صحبت کنید تا مشخص شود آیا درمان ضروری است یا خیر و گزینه هایی را که برای شما بهترین هستند را بررسی کنید.لپتومانیا چه زمانی شروع می شود؟سن شروع لپتومانیا متغیر است. می تواند در کودکی، نوجوانی یا بزرگسالی شروع شود. در موارد نادر، ممکن است در اواخر بزرگسالی شروع شود.افراد مبتلا به لپتومانیا چه نوع اقلامی می خرند؟بر خلاف کسانی که برای کسب سود، نیاز یا انتقام، دزدی می کنند، افراد مبتلا به لپتومانیا اغلب بر عمل دزدی تمرکز می کنند، نه خود کالا. آنها واقعاً فقط برای دزدی دزدی می کنند. اقلامی که می دزدند معمولا کوچک و کم ارزش هستند.آیا افراد مبتلا به لپتومانیا آنچه را که می دزدند پنهان می کنند؟اکثر اوقات این کار را نمی کنند. افراد مبتلا به لپتومانیا معمولاً آنچه را که می توانند بخرند، خریداری می کنند. اگرچه اعتقاد بر این است که نادر است و به نظر می رسد که در بین زنان مبتلا به این اختلال شایع تر است، گاهی اوقات افراد چیزهایی را که مصرف می کنند احتکار می کنند. برخی افراد پنهانی سعی می کنند آنچه را که گرفته اند پس دهند.آیا کلپتومانیا در مردان شایع تر است یا زنان؟در حالی که شیوع کلپتومانیا در جمعیت عمومی نادر است (در حدود 0.3 تا 0.6 درصد افراد رخ می دهد)، این اختلال در زنان سه برابر بیشتر از مردان است. افراد مبتلا به لپتومانیا اغلب به تنهایی و بدون کمک عمل می کنند.آیا اکثر دزدها دچار لپتومانیا هستند؟خیر دزدی بسیار شایع تر از کلپتومانیا است، اما تخمین زده می شود که بین 4 تا 24 درصد از افرادی که به دلیل دزدی دستگیر می شوند، با کلپتومانیا زندگی می کنند. معمولاً دستگیری افراد مبتلا به لپتومانیا را از دزدی باز نمی دارد. در بسیاری از موارد، این اختلال علیرغم دستگیری ها یا محکومیت های متعدد، سال ها ادامه می یابد و منجر به مشکلات حقوقی، خانوادگی، شغلی و شخصی برای مبتلایان به این اختلال می شود.آیا کلپتومانیا در خانواده ها وجود دارد؟بر اساس برخی از مطالعات، اعضای خانواده نزدیک افراد مبتلا به لپتومانیا نسبت به جمعیت عمومی دارای نرخ بالاتری از اختلال وسواس فکری-اجباری هستند و به نظر می رسد بستگان افراد مبتلا به لپتومانیا نسبت به جمعیت عمومی دارای میزان بالاتری از اختلال مصرف مواد از جمله اختلال مصرف الکل هستند. .چگونه کلپتومانیا در فرد ایجاد می شود؟شواهد بالینی کمی از سیر معمولی لپتومانیا وجود دارد، اما مطالعات سه مسیر معمولی را شناسایی کرده‌اند. در برخی افراد، دوره‌های لپتومانیا کوتاه و نامنظم هستند و در بین آنها دوره‌های بهبودی طولانی وجود دارد. در برخی دیگر، دوره‌ها طولانی‌تر هستند اما همچنان با دوره‌های بهبودی متناوب هستند. و در برخی، کلپتومانیا مزمن است، با برخی نوسانات.آیا درمان مسدود کردن می تواند به افراد مبتلا به لپتومانیا کمک کند؟گاهی اوقات از درمان بیزاری یا مهاری برای درمان لپتومانیا استفاده می شود. به طور معمول، زمانی که میل به دزدی به وجود می‌آید، فرد خود را طوری آموزش می‌دهد که به چیزی منزجرکننده فکر کند، یا زمانی که افکار دزدی به وجود می‌آید، ناراحتی ایجاد می‌کند. از آنها خواسته می شود که عمداً چیزی ناخوشایند را با میل به دزدی مرتبط کنند، مانند حبس نفس برای سفید کردن.لپتومانیا چه کسانی را تحت تاثیر قرار می دهد؟زنان سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به لپتومانیا هستند. مشخص شده است که تقریباً برای افراد در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد، با مواردی که در سن 4 سالگی و در سن 77 سالگی تشخیص داده می شود.کلپتومانیا چقدر شایع است؟کلپتومانیا نادر است. کارشناسان تخمین می زنند که این بیماری بین 0.3 تا 0.6 درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد. بین 4 تا 5 درصد از افرادی که به دلیل سرقت دستگیر می شوند، افراد مبتلا به لپتومانیا هستند.چگونه کلپتومانیا بر بدن من تأثیر می گذارد؟مغز شما مانند یک کامپیوتر فوق العاده پیچیده با شبکه پیچیده ای از ارتباطات بین بخش های مختلف مغز است. این ارتباطات مدارهایی را تشکیل می دهند که مغز شما از آنها برای کمک به شکل دادن افکار و تبدیل آن افکار به عمل استفاده می کند. هر بار که چیز جدیدی یاد می گیرید، مغز شما یک مدار جدید ایجاد می کند.وقتی یاد می گیرید کاری را انجام ندهید، مغز شما مداری ایجاد می کند که کاری را که یاد گرفته اید انجام ندهید مسدود می کند. محدودیت ها برای بقا و رفاه شما ضروری هستند. آنها همچنین در موقعیت های اجتماعی مفید هستند و شما را از انجام یا گفتن چیزهایی که می دانید دیگران غیرقابل قبول می دانند باز می دارند.افراد مبتلا به لپتومانیا می دانند که دزدی اشتباه است و نباید انجام دهند. با وجود دانستن این موضوع، آنها نمی توانند به خود کمک کنند. برای آنها، مهار آنطور که باید کار نمی کند. آنها همچنین از عواقب دزدی مانند دستگیری یا زندان ابایی ندارند.چه آزمایشاتی برای تشخیص کلپتومانیا انجام می شود؟هیچ آزمایشی وجود ندارد که بتواند لپتومانیا را تشخیص دهد. با این حال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است آزمایش هایی را برای رد سایر شرایط توصیه کنند. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی بهترین فردی است که به شما می‌گوید آیا آزمایش برای شرایط خاص شما را توصیه می‌کند و چرا.چگونه می توانم خطر ابتلا به لپتومانیا را کاهش دهم یا از همه آنها پیشگیری کنم؟کلپتومانیا یک وضعیت سلامت روان است که به طور غیرقابل پیش بینی رخ می دهد و به دلایلی که کارشناسان هنوز به طور کامل آن را درک نمی کنند. بنابراین، نمی توان از آن پیشگیری کرد یا خطر ابتلا به آن را کاهش داد.در صورت ابتلا به کپتومانیا برای چه چیزی باید آماده باشم؟کلپتومانیا خطرناک نیست، اما همچنان می تواند زندگی شما را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. افراد مبتلا به این بیماری اغلب در صورت دستگیری با عواقب قانونی روبرو می شوند. کلپتومانیا همچنین می تواند باعث مشکلات شخصی، مانند حفظ شغل یا حفظ دوستی ها و روابط آشفته شود.در حالی که لپتومانیا به خودی خود خطرناک نیست، در شرایط سلامت روان مانند اضطراب، افسردگی، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD)، اختلالات خوردن، اختلالات مصرف مواد و اعتیاد و غیره بسیار شایع است. افراد مبتلا به لپتومانیا بیشتر در معرض خطر آسیب رساندن به خود و افکار یا اقدام به خودکشی هستند.لپتومانیا چقدر طول می کشد؟کلپتومانیا معمولاً زمانی که فرد به آن مبتلا می شود یک بیماری مادام العمر است. افراد مبتلا به آن اغلب مواقعی را تجربه می‌کنند که میل به دزدی قوی‌تر یا ضعیف‌تر می‌شود.چشم انداز کلپتومانیا چیست؟در حالی که لپتومانیا معمولاً یک وضعیت دائمی است، افراد می‌توانند کنترل این تکانه‌ها را دوباره به دست آورند و از دزدی خودداری کنند. احتمال موفقیت افراد در کنترل این تکانه ها با درمان و حمایت بیشتر است. هرچه مدت طولانی‌تری فرد تحت درمان قرار نگیرد، احتمال اینکه این وضعیت بر زندگی او تأثیر منفی بگذارد، بیشتر می‌شود.