دوشنبه‌ای که بوی جمعه می‌دهد! (۱)

دَد درنده‌یِ زنگ مرا از ساختمان ۱۰طبقه‌ی خوابم پرت کرد پایینو قسم به خستگی‌های یک دانشجو! تنها خواسته‌ام فقط ۲ دقیقه خواب بیشتر بود. و راستش، اینکه بفهمم در بقیه‌ی خوابم چه اتفاقی می‌افتد! اما می‌دانستم در فاصله زمانی که چشمانم را روی هم بگذارم و سپس بازشان کنم، ازدواج کرده‌ام و تازه دوتاهم بچه دارم!پس از زیر پتوی گرمم بیرون خزیدم و با خودم تکرار کردم:«جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا»آه! صورتم نورانی شد.چشمانم را به هم مالیدم و دیدم که نه، انگار انعکاس لامپ توی آینه بود.با ذهنی پر از خالی به جلویم نگاه می‌کنم. مُرده‌ی متحرکِ توی آینه به من زل زده است و من به او. اما الان چیز دیگری جلب توجه می‌کند:پوستم. مثل بیابانِ اطلس خشک شده است. همین‌قدر متضاد.و خب، می‌دونید، (در حالی که پوستش را این طرف و آن طرف می‌کشد)، امروز حتی دماغم گنده‌تر به نظر می‌رسه...اگر بیشتر ادامه می‌دادم چشمانم مانند مارهایی سبز بیرون می‌زدند و با هزاران خرده دیگر مرا زخم و زیل می‌فرمودند!از جلوی آینه کنده شدم و همین که سرم را می‌خاراندم به سمت آشپزخانه تلو رفتماما از مبل فاصله گرفتم.نمی‌خواستم با تهدید کردن انگشت کوچک پایم، مرا وادار به خواندن یک سه‌گاه از حامد شجریان کند، آن هم صبحِ الَطلوع.چراغ آشپزخانه را روشن کردم:«روشن شو و تار و پود محفل را فروزان بگردان!»«آه. مرسی.» شروع کرد به چشمک زدن.تُرک‌ها یک ضرب‌المثل دارند برای وقت‌هایی که یک نفر به کسی نیاز دارد اما آن انسانِ کپک‌زده درست مثل این لامپ لج می‌افتد. تا شما درباره‌اش فکر می‌کنید من فندک را بردارم و این را روشن کنم.جان؟ چه فرمودید؟ سیگاری‌ام؟ نخیر انسانِ کپک‌زده!! دارم سعی می‌کنم این فر را روشن کنم. حال بروید کنار و به ضرب‌المثلتان فکر کنید تا دست و بالم نسوخته است!«بسیار خب، فندک هم لج افتاد.»کبریت را برداشتم: «این را می‌بینی؟ این در حکم انگشتِ بیییب است برای تو»، به فندک گفتم. سپس مکث کرده و به آرامی به دور و برم نگاه کردم؛ تا کسی را که حرفم را سانسور کرد کتک بزنم - خوشبختانه کسی متوجه نشد در حال صحبت با یک عدد فندک هستم (شما هم بهتر است صدایش را در نیاورید!)دستگیره یخچال را به سمت خودم کشیدم. هنوز کیسه‌اش را باز نکردیم؛ همان‌طور که رومبلی‌ها و روفرشی‌ها را؛ و آن پتوهای عتیقه توی زیرزمین. هیچ ایده‌ای ندارم که مادرجان چه برنامه‌ای برای آن‌ها دارد. هر برنامه‌ای که داشته باشد، مهم‌تر از این سیلی‌های بادِ سرد یخچال به صورتم نیست. سریع تکه نان تنها و غمگین را از بغلِ سرد یخچال قاپیدم و گذاشتمش توی دستان گرم فِر.اما گرم شدنش بیش از حالت عادی طول کشید؛به زبان امروزی، بهتر است بگویم به اندازه‌ی ۳ آهنگ طول کشید.در شرف نشستن بودم و دیدم دستِ کتری چایی که دم نگذاشته بودم مثل آسیاب بادی توی هوا می‌چرخد و به من سلام می‌کند. دوباره بلند شدم. می‌خواستم کتری را از آب پر کنم که بله: آب قطع شده است.عالی است!! دیگر یواش یواش داریم برمی‌گردیم به دروان هخامنشیان.سعی کردم به اعصابم مثلث (!) باشم.گوشی را گذاشتم جلویم، روی میز غذاخوری. یک قاشق از عسل بر می‌‌داشتم و یک قاشق از لایک‌های مجازی.پس از اینکه گوارش مکانیکیِ کربوهیدارت نان و گلوکز عسل تمام شد (چیه؟ تا حالا با کتاب زیست‌شناسی ۱ اوردوز نکرده‌اید؟!) پایم را آوردم بالای سرم و پاپ! چراغ آشپزخانه را با یک ضربه‌ی «چاگی» خاموش کردم - حرف‌های استادم مانند یک ماتریکس توی سرم می‌پیچید:«یه تکواندوکار همیشه از پاهاش استفاده می‌کنه!»پس از خاموش کردن چراغ، با خواندن کنایه‌آمیزِ این سروده‌ی ابداعی (بخوانید من‌درآوردی!) صحنه را ترک کردم:«نور ضعیفت آسمان تاریک ذهنم را روشن نمی‌کند / روشن باشی یا خاموش چه فرقی می‌کند؟»به پنجره نگاه انداختم و متوجه وجود ابرهایی شدم که می‌خواهند روی سر مردم گریه کنند، درست مانند بچه‌ی دوساله‌ای که آبنباتش را ازش گرفته باشند - اما اشتباه نکنید، منظورم آن پنجره‌ی مجازی توی گوشی است که هوا را نشان می‌دهد. اگر اتاقم پنجره داشت که اینجا نبودم (!).پس همین هودی قرمز و گشاد را بر می‌دارم، کلاهش را می‌کشم روی سرم و بندهایش را سفت: دقیقاً همین مود را داشتم.این هدفون‌ها را هم برمی‌دارم تا توی تاکسی روزم را مانند فیلم‌ها ادامه دهم: نگاهی سرد از پشت میله‌های پنجره به قعر دوردست‌ها، با بک‌گراندی از موزیک غمگین.لعنت به هدفونی که خراب شده است!هروئینم را از من نگیرید، هروئینِ موزیک را!ناله‌هایم بی‌فایده بود؛ بی‌فایده مثل فریادهای یک زبانِ لال بر یک گوشِ کر. مجبور شدم باقی روزم را دوباره مثل فیلم‌ها ادامه دهم - با این تفاوت که انگار کنترل دست پدرتان است و صدایش را قطع کرده‌است!?ادامه دارد...? پارت بعدی را از اینجا بخوانید.✍? نویسنده: Mongel#? برای پیگیری این داستان و خوندن داستانای بیشتر چنل تلگراممون af_drama@ رو اد کنین :)✨️