بهزاد کوردستانی

استاد "بهزاد کوردستانی" شاعر، نویسنده و فعال فرهنگی-اجتماعی کورد، در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، در مریوان بە دنیا آمد. او تحصیلاتش مقدماتی را تا سال ۱۳۶۲ در مریوان گذراند و در ادامه تا پایان تحصیلات دانشگاهی در سال ۱۳۷۵، در دانشگاە علوم پزشکی کوردستان، در سنندج ماندگار شد.از سال ۱۳۶۹، فعالیت‌های ادبی خود را در انجمن ادبی مولوی سنندج را آغاز و در سال ۱۳۷۵ با بازگشت بە مریوان، در شبکە بهداشت مریوان استخدام و در سال ۱۳۷۷ با ارسال نامه‌ی اخراجی از کار، از طرف هستەی مرکزی گزینش برای همیشە از مشاغل دولتی محروم گردید.بهزاد کوردستانی از شاعران و بنیان‌گذاران جریان موسوم بە شعر “داکار” است. داکار مانیفیستی شعری بود کە در دوران خود نقطە عطفی در شعر کوردی بە شمار می‌آید. شعر بهزاد کوردستانی شعری استعاره‌گرا و فرم محور است (خصوصا در آثار جدیدترش) کە با تکنیک‌های زبانی و به کار بردن ایرونی و پارودی زبانی و توجە بە لحن و ریتم کلام سعی در نوگرا بودن و نوگرا ماندن دارد. ایشان در سال ۱۳۸۲ با نمایشنامه‌ی ”مجسمه‌ای برای حرکت“ (په‌یکه‌رێک بۆ بزووتن) در جشنواره نمایش مریوان شرکت کرد و مقام دوم نمایشنامه‌نویسی را کسب کرد.همچنین از سال ۱۳۹۲ بە مدت دو سال، در بخش ادبی هفته نامه‌ی ”چاودێر” در شهر سلیمانیه اقلیم کوردستان قلم می‌زد؛ و از سال ۱۳۹۳، یک سال همزمان با کار در چاودێر به عنوان مجری برنامه‌ی فرهنگی - ادبیِ “کلچر” در تلویزیون ”ریگا” مشغول به فعالیت بود.▪︎کتاب‌شناسی:- دیوان شعر ”غارت دستنبو” (غارەتی شەمامە) - ۱۳۸۰- سفر بە سرزمین شعر (ترجمه شعرهای برگزیده از شاعران اقلیم کوردستان) - ۱۳۹۳- دست‌نوشته‌ها نمی‌سوزند (ترجمه‌ی کتابی از بولگاکوف نویسنده‌ی روس) - ۱۳۹۴- هفدە و نیم (کۆی چرکانه شعرییه کان) - مجموعه شعرهای کوتاه.- دیوان معکوس رنگی‌ست بە همه می‌آید (پێچه وانه رەنگێکه له گشتی دێ) - دیوان شعری دیوار - رٶیاهای ۸۴ روز در سلول انفرادی.- روزی کە خضر کشتە شد (ئه‌و رۆژه‌ی خدر کوژرا) - مجموع دوازده داستان کوتاه.- سێ نمایشنامه:▪︎مجسمه‌ای برای حرکت (پەیکه‌رێک بۆ بزووتن) ▪︎برای این عکس راست بایست. (بۆ ئه‌م وێنه راست بوه‌سته) ▪︎تنها چرتی زدم (تەنیا یه‌ک وه‌نەوزم دا) ▪︎نمونه شعر کوردی:(۱)[نوێژانە] نیه‌تمه‌!فه‌رزێ چوارگۆشه‌ی ئه‌م ژیانه‌ حازریه‌ کوره‌ نه‌، حازری چی؟!نیه‌تمه‌!فه‌رزێ چوارگۆشه‌ی ئه‌م ژیانه‌ به‌جێ ماوه‌به‌ قه‌زابه‌ جێ بێنم بۆ بێتاقه‌تی!هه‌تااااااااااااکوو ئه‌وسه‌ر.واز له‌ وازم بێنێ واز له‌ وازی دێنم قه‌یناکا با ئه‌ویش ببێ!به‌ ناویبێتاقه‌تترین بێ له‌شی هه‌میشه‌ی تاونه‌تاو!ئێمه‌ قه‌ت سپاسی شیر ناکه‌ین که‌، هه‌ڵئه‌چێ!سپاسمان بۆ ئه‌و پاسانه‌یبردن کڵاوه‌ی سه‌ریانه‌ وهاوردن عه‌سای ده‌ستیانه‌ وپیرۆز!پێزانینمان بۆ ئه‌و کاته‌ تاریکانه‌یباوکمان به‌ چراقۆیه‌که‌وه‌ تا تۆ بڵێی درێژ،له‌شی دایکمانی پشکنی وئێمه‌ی له‌ چاڵێکی موباره‌ک هێنایه‌ ده‌ربۆ خۆشویستنی موباره‌کی چاڵهه‌تااااااااااااااااکوو ئه‌م سه‌ر!ئێمه‌!باوه‌ڕمان به‌ پاکیی بێتاقه‌تی بێ له‌ش هێنا وسوور ئه‌زانین درۆ خۆشه‌!ئه‌م بێ له‌شه‌ هیچی له‌ به‌رد ناچێ بیستن نه‌بێ نه‌که‌ی هه‌رگیز به‌ به‌رد بڵێی هه‌چه‌!!ناچێ ونابیسێ وناڕۆ،هه‌تااااااااااااااااااااکوو هیچ سه‌ر!بۆنی پاکیی داوێنی کێ؟!کێ بۆنی پاکیی داوێنی دێ؟!ئه‌م به‌شه‌ له‌م فه‌رزه‌ به‌ جێ نایه‌تسه‌ردانه‌واندن کاری نامه‌ردانه‌ نا قانعی ناکه‌م به‌ خووقه‌ناعه‌ت ئه‌مباته‌وه‌ بۆ نان به‌ڕووهه‌تاااااااااااااااااااکوو سه‌ری سه‌ری سه‌ر!ژیانێک که‌ ڕانه‌کاتله‌ باوه‌شی ته‌واوبوونی پاڕانه‌وه‌ی ناردنی بۆ هه‌رکوێ بێ ناخۆشه‌.سڵاوی چی؟!من!شایه‌دم که‌ هه‌رشتێ بوونی چیه‌؟نه‌خێر نییه‌ غه‌یری ژیانئه‌ویش ته‌نیا به‌ بوونی من.من!شایه‌دم که‌ هیچ که‌سێ شایانی ناردنی نییه‌ پێم بڵێ وا!ئه‌گه‌ر پێشی دڵخۆشن سڵاو له‌ هه‌موو لایه‌کسڵاو!به‌رله‌ ته‌واوبوونیش بڵێم:ڕوو له‌هه‌رلایه‌ک بکه‌یتابلۆیه‌که‌ له‌ یه‌ک ناچێ وفه‌رقی نیه‌!جنێوێک بۆ ڕاست،ستایشێکه‌ بۆ چه‌پ!جنێوێکی تر ستایشێکی تره‌!ئه‌ملا و ئه‌ولا ،هه‌ڵه‌یه پا لێ به‌ و بڕوانه‌ دوورئه‌مه‌یه‌ ڕه‌مزی فێربوونی ئه‌م دونیا دووچه‌رخه‌یه‌.یا بێتاقه‌تترین بێ تاقه‌ت!خه‌ریکه‌ شێت ئه‌بین و ده‌هریبمانپارێزه‌ له‌ تاقه‌تی ئه‌م دیواره‌یا بیتاقه‌تترین بێ تاقه‌ت!ئێمه‌ ئه‌رۆین بۆ ئه‌و شوێنه‌ی تۆ نه‌توت ونزیکین لێی دوور ئه‌بینه‌وه‌ له‌و شوێنانه‌ی ئه‌مرت کردووه‌بۆیان ڕاکه‌ین!یا بێتاقه‌تترین بێ تاقه‌ت!ئێمه‌ له‌ ئاو بووی ئاوێکین پێکه‌نینمان به‌ تاقه‌تی ئاگر دێکۆتایی به‌ تاقه‌تی ئاگر بێنه‌!یا بێتاقه‌تترین بێ تاقه‌ت!تۆ بیت و خۆتواز بێنه‌ ئێمه‌ بین و که‌یفی خۆمانئێمه‌ ته‌نیا به‌ ڕه‌زای خۆمانڕازی به‌ یه‌کترێک ئه‌بین جیا له‌ ئێمه‌ و به‌ دڵمان بێ!دڵی ئێمه‌ گوێ به‌تاڵی ئه‌مری تۆیه‌ وعاشق ئه‌بێ له‌سه‌ر حه‌زی لاخوارووی خۆینه‌ ئه‌مری تۆ!یا بێ تاقه‌تترین بێ تاقه‌ت!ئێمه‌ ئاواین تۆش که‌یفی خۆته تا ئه‌توانی بێتاقه‌ت به‌!.▪︎نمونه شعر فارسی:(۱)[ماهی] ماهی را هنوز نداشت بە فصل شکارهمه‌ی زمین را ریخت در پیکش سلامتی گفت و سر کشید حریف هم چە سریع سرازیر شد در این همه حرف و حروف؛خدا را شکر نمی‌فهمد نمی‌داند نیچه چطور اتفاق افتادنمی‌فهمد درخت کە اتفاق افتادهمان سیب شد، نیچه را می‌شناسیم نیچه‌ی چه وقتی اسکل!!؟ نیوتن!!پرتم کرد بە نقطه‌ی بختی از تختی توپ کە همین زمینە حریف هم حیف شد، فرررر و فراموش.من یارم را خودم نوشتم، دلرنگی دارد جورکی از جورها زمینش توپی‌ست بە توری آویزانهی شوتش کن ازین پا بە آن پا کنترل هر آنچە در دست پرتش کن بە هر جا کە پرده را از هرچه کنار زدماسیر آفتابی شد در کنار اسرار.قبل از آنکه یادم باشدپدرم گفت: سایه رنگ خوبی‌ست همسایه باشیم پدرم قبل از آنکه دلی سیر بماند، مُرد.مادر می‌گفت: کنترل یعنی، از راە دور لب بە لب شدن را باید خندید من هم کە دارم می‌نویسم چیزی اگر بگویم وارونه رنگی‌ست بە همه می‌آید، مبارک باد!دوری کە درد دائمی کنترل شد ومادر هم همان استکان ماند و مرد.من کە پردە را بە کنترل فهماندەام، می‌توانم همەی دنیا را بازی کنم،همین الان یواشکی انگشتم را بر این شعر می‌سایم نوشتم؛ سال هزار و سیصد و درشکه و ‌ چیزی دیگر درشکه‌ای از مردان سوارخنجر زیبایی را بە مردان گفت؛ همین‌ست کە هست!مرحبا و آفرین باغ!باغ بی‌شرمانه رنگ را سرخ، سرخ را سیب می‌کند پسران هم هی خود را بە محجوب گول بزنند کە شرم بی‌شرمانە تسخیر می‌کند.بفهم، باغبان!من و آن دیگری اهل اینجا نیستم،خیابان را بیشتر می‌‌فهمیم باید برگشت بە آن نیچه‌هایی کە اتفاق نیافتاده‌اند حالا دیگر دنیا و هر چیز دیگری بە یک اندازه رقیق‌اند اتفاق می‌افتد و برمی‌خیزد، بی‌آنکە آسیبی ببیند آهای کنترل مواظب باش!!!گردآوری و نگارش:#زانا_کوردستانیمنابع - سایت ادبیات پیشرو ایران آوان گاردها.https://t.me/radioro_kurdestanwww.haje.ir