سفر با منصور ضابطیان

منصور ضابطیان یک سری کتاب در غالب سفر نامه داره که برای همه عاشقای سفر پیشنهادش می کنیم و تو هر کدوم از این کتاب ها در مورد خاطراتش از سفر به یک کشور گفته و با یه زبون بی ریا و خودمونی به همراه عکس های زیبا و جذاب در مورد تجربیات سفر میگه . خودش تو کتاب اولش میگه : "اگر این مجموعه بتواند تابوی غیرممکن بودن سفر را در ذهن خواننده‌ی ایرانی و به‌ویژه‌ خوانندگان کتاب بشکند، من موفقیت بزرگی به دست آورده‌ام ”مارک و پلو مجموعه ای از سفرنامه ها و عکس هاست. کتابی که به کشورها و شهرهای مختلف می رود و امکان ندارد خواننده بعد از خواندن آن به فکر سفر خارج از کشور نیفتد. همانگونه که خود نویسنده می‌گوید:کتاب مارک و پلو با عنوان کامل «مارک و پلو، مجموعه‌ای از سفرنامه‌ها و عکس‌ها » اولین کتاب از مجموعه سفرنامه‌های منصور ضابطیان به نقاط مختلف دنیاست. این کتاب اولین بار سال ۸۹ در ایران منتشر شد و در مدتی نزدیک به یک سال به چاپ دهم رسید. سفرنامه‌های این کتاب که با تصاویر بسیار جذابی که اغلب خود نویسنده آن‌ها را تهیه‌کرده است گزارش‌هایی است که او پس از هر سفر منتشر می‌کرد و درنهایت در کتاب مارک و پلو همه‌ی آن‌ها را در کنار هم قرارداد.مارک دو پلو" شامل سفرنامه ها و عکس های آقای ضابطیان هست به نوعی در ادامه ی اثر قبلی ایشون یعنی مارک و پلو هست ؛ بنابراین اگر از مطالعه ی "مارک و پلو" لذت بردید، قطعا از مطالعه ی "مارک دو پلو" شگفت زده خواهید شد! چون در این کتاب، عمیق تر به سراغ هرچیز رفته و نحوه ی روایت سفرها نیز به نسبت قبل ارتقا یافته است. استقبال از دو کتاب «مارک و پلو» و «مارک دو پلو» بزرگترین انگیزه‌ای نویسنده بود که باعث شد «برگ اضافی» منتشر بشه که بر خلاف دو کتاب پیشین گزارش‌هایی کامل از سفر به کشورهای مختلف نیست. بلکه یادداشت‌های پراکنده‌ای‌ست از مشاهدات و خاطرات نویسنده از این سو و آن سوی جهان. اگر تصور می‌کنید با خواندن این کتاب می‌توانید اطلاعات کافی و وافی درباره‌ی این کشورها به دست بیاورید سخت در اشتباهید. این کتاب فقط خاطره نگاری‌هایی‌ست از یک آدم دیوانه‌ی سفر که هیچ چیز را به اندازه‌ی تجربه‌های منحصر به فرد در گوشه و کنار جهان دوست ندارد. تو کتاب بعدی که اسمش موآ هست نویسنده ما رو با خودش میبره به ویتنام، کشوری که نامش برای ما با جنگ گره خورده است و آنچه از این کشور می دانیم به احتمال زیادمحدود به فیلم هایی است که با موضوع جنگ ویتنام دیده ایم. اینک این فرصت فراهم شده است که از طریق کلماتی که تلاش شده است به واقعیت نزدیک باشد و در عین حال جذابیت خود را حفظ کند، به درک و شناخت بهتری نسبت به این کشور شرقی و دور از خودمان دست بیابیم. موا در زبان ویتنامی به معنی باران است.چایی نعنا کتاب بعدی نویسنده هست و با خودش ما رو به مراکش میبره .مراکشی که دروازه آفریقاست و نزدیک‌ترین کشور آفریقایی به اروپا. ایرانی‌ها مراکش را چندان نمی‌شناسند. در همه این سال‌ها مراکش جزو کشورهایی بوده که ایرانی‌ها کمتر به آن‌جا رفت و آمد داشته‌اند. حتی تا همین چند سال پیش هم ویزایی برای رفت و آمد صادر نمی‌شد.کتاب بعدی یعنی بی زمستان که منصور ضابطیان تجربه ی شیرین سفر خودش به سه کشور (تاجیکستان ، آذربایجان و گرجستان ) را در بی زمستان برای عاشقان سفر به نگارش دراورده است. تصاویر نیز این سفرنامه را همراهی می کند. سفرنامه های نویسنده به مثابه رفتن به تعطیلات آخر هفته می ماند. شیرین و لذت بخشند و همانقدر که کوتاه هستند همانقدر هم دلچسب هستند.وقتی پرچم آمریکا بالا می‌رفت و در وزش نسیم کناره اقیانوس اطلس، ستاره‌هایش را به رخ دشمن قدیمی می‌کشید، منصور ضابطیان به خودش می گه آینده کوبا چگونه خواهد بود؟ کوبایی که هنوز روح فیدل با همه کهنسالی‌اش در آن حضور دارد، کوبایی که هنوز «چه» قهرمان رویاهایش‌ است، کوبایی که یکی از آخرین مظاهر دیگر گون بودن است و دوست داره که این کشور رو ببینه که محقق میشه و سفرنامه میشه سباستین.واقعا سفرنامه های جذابیه که خوندنش خستگی رو از تن آدم به در می کنه . ماهم داریم تلاش می کنیم تا در پادکست مارکوپولو بتونیم سفر به یه مقصد جذاب و دوست داشتنی رو ملموس تر کنیم و دوست داریم تو این سفر شما هم مارو همراهی کنید که لطف سفر دسته جمعی یه چیز دیگه س