میوه دلم

نمی دانم قرار است وجود خارجی داشته باشی یا نه نمی دانم یکی هستی یا چند تا هستین!اما می دانم ار همین الان دوستت دارممی دانم مادر شدن را دوست دارممی دانم دوست دارم وقتی می خواهی بخوابی بیایم کنارت و برایت بخوانم:شب تو آسمون ماه هم خوابیدهلحافی از ابر رویش کشیدهاز توی جنگل از اون پاییناصدایی میاد صدایی تنهاماه مهربون دستش میگیرهیه چتر ابری تا پایین میرهلالا لالایی لالایی لالااما راستش را بخواهی من از آن مادر هایی که تا آرنج دستشان را پر عسل می کنند و به دهان بچه ها می گذارند نیستم...از آنهایی که فرزندانی لوس دارند و تابع اوامرشان! متاسفم که در دنیا کمی به تو سخت خواهم گرفت...همیشه غذای خوش مزه و جای خواب عالی نخواهی داشت...متاسفانه من تو را در پر قو بزرگ نخواهم کرد می دانی چرا؟به این دلیل و دلایل بسیار دیگر!ببخشید مادرت روشن فکر و طرفدار مد و تجدد نیست. مادرت توان ندارد ببیند سفره هایی هست که نان خالی در آن نیست و خودش چندین نوع غذا بخورد و به خورد تو غذای گران و فست فودی بدهدمادرت خود آزاری هست که حاضر نیست بر مرکب گران سوار شود زیرا می داند این کار عبث و بیهوده خواهد بود...پیش از آنکه به تو بگویم دختری یا پسر و فرق اینها چیست به تو می گویم توحید و عدل چیست...پیش از آنکه رهایت کنم در دامان جامعه به تو می گویم حق چیست و حق با کیست...به تو یاد خواهم داد علاوه بر خودت مراقب هم کیشت باشی...به تو یاد خواهم داد:بیرون ز تو نیست هر آنچه در عالم هست/از خود بطلب هر آنچه خواهی که توییبه تو یاد خواهم داد ظلم نکنی و ظلم نپذیری...به تو خواهم گفت پرده از احساس برداری و در آغوش من جای بگیری...در هر سن و سالی بدان اگر زنده بودم آغوش من امن ترین نقطه جهان هستی برای توست...هیچ گاه زودتر از موعد به تو طبخ برنج و خورشت و غیره را یاد نخواهم داد! هیچگاه زودتر از موعود به تو ظرف شستن و تمیزکاری را یاد نخواهم داد! هیچگاه زودتر از موعود تو را تنها به خیابان نخواهم فرستاد...عزیز دلم هیچگاه فراموش نکن که نامه اولیا مربیان را به من بدهی...دوست دارم در جلسات باشم فقط به خاطر تو.نور زندگی ام اگر گلدان ها را وسط حال آوردی و خاکش را خالی کردی و همه جا را به گند کشیدی من خواهم نشست و مدت زیادی به تو و بازی کودکانه ات نگاه خواهم کرد و بعد باهم جمش می کنیم...تو برایم عزیز تر از گل و گلدان و فرش خواهی بود...مادرت به خیلی چیز های شاید مهم اهمیت نمی دهد...مادرت به تمیز بودن و برق زدن خانه و آشپزخانه اهمیت نمی دهد مادرت به خوش پوش بودن خودش در جامعه اهمیت نمی دهد مادرت دوست ندارد تو را عروسک کند...مادرت بویی از اجبار نبرده است! بخواهی گرافیک بخوانی و هنرمند شوی؟ بسم الله...بخواهی پزشک مهندس یا وکیل شوی؟ بسم الله بخواهی از این خاک دست بکشی و به ممالک دیگر بروی؟ بسم الله...فقط به تو بگویم من از آن مادر ها نیستم که هر النگویش گره یک خراب کاری ات را باز کند! چون النگویی ندارم و اجالتا نمی خواهم داشته باشم! اگر هم بخواهم باور کن برای گره گشایی از کار های تو نمی دهم! خودت باید روی پای خودت ایست کنی و صاف با مشکلات مقابله کنی...آنها را به آغوش بکشی و حلشان کنی...گفتم که از تیتیش مامانی بار آمدنت متنفرم! فرزندم من با تو از شرط بلاغت سخن خواهم گفت خواهی پند گیر خواهی ملامتم کن (:میوه دلم تو نخواهی آمد برای اینکه مثل من باشی...تو خواهی آمد برای اینکه بهتر از من باشی...بهتر از خودت باشی...رقیب تو در زندگی فقط خودت هستی...زندگی مسابقه نیست که بگویی باید از فلان کس بهتر شوم...همیشه بهتر از تو وجود دارد. عزیزکم نمی دانم در آینده مجبور باشم کارمند باشم یا بتوانم در خانه لحظات خوشی را کنار تو بگذرانم...تصمیم من که به دومی است...اما اگر جبر روزگار مرا به اولی وادار کرد لطفا از کار من متنفر نشو...هرچه باشد متنفر نشو...می دانم در آن صورت گله های بسیاری خواهی داشت...بین دل و احساسم گیر کردم که به تو بگویم ایراد ندارد گله کن یا خودخواه باشم و بگویم همین است که است!دوست دارم کنار تو فیلم ها و انیمیشن هایی که تو دوست داری ببینم...راستی مادرت کمی سخت گیر است و شاید اجازه ندهد در هر سنی هر چیزی را ببینی! اما پاپ کورن بلد است درست کند (: نور دیده ام از اینکه جدای از ما بخواهی غذا بخوری بدم می آید از اینکه نق بزنی و بگویی این را دوست دارم آن را ندارم بدم می اید...اینجا همین است که هست :) گاهی می توانیم بشقاب هایمان را برداریم و پای کامپیوتر فیلمی که تو می خواهی را ببینیم...اما فقط گاهیمهربانم بدان از محبت خار ها گل می شود پس مهرت را از هیچ کس دریغ نکنامیدوارم من نیز توان داشته باشم تو را به تپه هگمتانه ببرم و باهم به کلیسای گریگوری برویم آنجا برای تو از ژاندارک خواهم گفت از دین مسیحیت آگاهت خواهم کرد...اگر خواستی مسیحی بشوی حرفی نیست...اما مادرت می داند دین خوبی نیست...تو را به آتش کده ها خواهم برد و از زرتشت و کوروش برایت خواهم گفت...باهم به مشهد می رویم و من از امام رضا خواهم گفت...از عباسیان و امویان...از ظلم و جور آنها و طاغوتی بودن آنها...از اینکه امام ما را چگونه از دنیا بردندند...راستی نور دیده ام قرار است بگویی قرآن تحریف شده؟ نمی دانمخسته از دروغ و بهت و بغض و فحش ناسزایکمی محل به قلب درد سرد ما بذارمیگن هر وقت بریدی از همه کس و همه جابرو پابوس امام رضا امام رضا امام رضافرزندم اسناد علمی و غیر علمی اثبات کردند که تو باهوش تر از من خواهی بود! امیدوارم اینگونه باشد و من پا به پای تو رشد کنم و این نشود که در زمانه خودم عقب بمانم...امیدوارم سالم و صادق و صالح باشی و خضوع داشته باشیز خاک آفریـــــــدت خداوند پاکپس ای بنده افتادگی کن چو خاکتواضع سر رفعـــــــــت افرازدتتکـــــــــــــــبر به خاک اندر اندازدتبه عزت هر آنکو فروتر نشستبه خواری نیــــــفتد ز بالا به پســتامید دارم پسر نوح نشوی و با بدان ننشینی (:فرزندم از همین الان به تو هشدار خواهم داد سیگار بکشی و بخواهی مشروب بخوری حسابت با کراما کاتبین هست...گفتم که من اصلا روشن فکر متجدد نیستم نمی شم و نخواهم بود :)جانا از تو می خواهم وقتی بزرگ شدی و من پیر و فرتوت مرا به خانه سالمندان ببر! شاید من خودم هیچگاه این کار را با والدینم نکنم چون آنها فکر می کنند این کمال بی محبتی است اما من حداقل درباره ی خودم و خودت چنین اندیشه نمی کنم...اگر نگهداری از من باعث می شود به زندگی خودت نرسی مرا رها کن اما فراموش نکن...گاهی به من سر بزن دیدن چهره ات برایم دوست داشتنی خواهد بود.عزیزکم هیچگاه هیچ چیز را از من پنهان نکن...چه صفری که گرفتی را چه احساسی که درش را برای دیگری باز کردی...اشکال ندارد...بازهم آغوش من برایت بهتر از هر مسکنی خواهد بود (:دوست دار تو مادرت