معرفی کتاب «شهید علم»

?نام کتاب: شهید علم?نویسنده: دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی ?ناشر: دفتر نشر معارف?سال نشر:1398?معرفی:شهید علم؛ دفتر اول نوشته حسین مروتی مجموعه‌ای از خاطرات دوستان، شاگردان و نزدیکان دانشمند شهید، دکتر مجید شهریاری درباره او است. دانشمند شهید، دکتر مجید شهریاری در سال ۱۳۴۵ در زنجان متولد شد. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در زنجان، دوره کارشناسی را در رشته مهندسی الکترونیک در دانشگاه صنعتی امیر کبیر گذراند. دوره کارشناسی ارشد را در رشته مهندسی هسته‌ای در دانشگاه صنعتی شریف و و دوره دکترا را در رشته مهندسی هسته‌ای در دانشگاه امیرکبیر سپری کرد.شهید شهریاری پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه امیرکبیر به عنوان عضو هیات علمی دانشگاه مشغول به کار شد و در سال ۱۳۸۸ به درجه استادی ارتقاء پیدا کرد.در دوره دانشیاری، استاد راهنمای ۱۷ دانشجوی کارشناسی ارشد و ۵ دانشجوی دکترا بود و ۲۱ مقاله تخصصی در مجلات علمی پژوهشی به چاپ رساند. همچنین در ۲۴ کنفرانس بین المللی به ایراد سخنرانی در رشته تخصصی خود پرداخت و در این دوره مجری ۵ طرح پژوهشی بود.شهید شهریاری از سال ۱۳۸۳ تا زمان شهادت نماینده دانشگاه شهیدبهشتی در امور اجرایی همکاری با سازمان انرژی هسته‌ای بود. او همچنین عضویت در انجمن هسته‌ای ایران، مدیریت گروه کاربرد پرتوها، عضویت در شورای آزمایشگاه و شورای فناوری دانشگاه، عضویت در کمیته تخصصی فنی و مهندسی هیات ممیزه، مشاور جمهوری اسلامی ایران در پروژه سزامی و برگزاری چهار کمیته علمی و کارگاه آموزش را در پرونده اجرایی خود داشت.این دانشمند بزرگ در ۸آذر ۱۳۸۹ به دست عمال رژیم صهیونیستی و باهمکاری اطلاعاتی منافقین در یک عملیات تروریستی به شهادت رسید.در بخشی از مقدمه کتاب «شهید علم» آمده است: «شهید شهریاری را قبل از شهادتش عده‌ای خیلی خوب می‌شناختند. عده‌ای خوب می‌دانستند غنی‌سازی 20 درصد اورانیوم و بسیاری پیشرفت‌های علمی ایران در علوم هسته‌ای مدیون تلاش‌های اوست و اگر نباشد، از سرعت این پیشرفت‌ها کاسته خواهد شد. این دسته طیف گسترده‌ای هستند؛ از نخست‌وزیر اسراییل و روسای موساد و سیا، تا موتورسوار مزدوری که بمب را به بدنه خودروی شهید شهریاری چسباند. همان‌ها که گفتند ترور شهید شهریاری اقدامی غیرجنگی برای توقف پیشرفت ایران بوده است؛ همان‌هایی که پس از شنیدن خبر ترور شهریاری، نفس راحتی کشیدند. دسته دیگری هم بودند که وقتی خبر شهادت شهریاری را شنیدند نفس در سینه‌های‌شان حبس شد و در سینه ماند تا بغض‌شان بترکد و همراه با سیل اشک جاری شود. اینها هم شهریاری خوب می‌شناختند. آنچه پیش‌ رو دارید روایت‌های دسته دوم است برای دسته سومی که شهریاری را با شهادتش شناختند و هنوز او را با شهادتش می‌شناسند. »?گزیده‌هایی از کتاب:در مقطعی برای امرار معاش، برای دانش‌آموزان دبیرستانی تدریس خصوصی می‌کرد، اما بعد از مدتی ادامه نداد. گفتم چرا رها کردی؟ گفت بعضی از خانواده‌‌ها آداب شرعی را رعایت نمی‌کنند. می‌گفت آخرین روزی که برای تدریس رفتم، مادر نوجوانی که به او درس می‌دادم، بدحجاب بود. مدتی پشت در ایستادم تا خودش را بپوشاند، وقتی دیدم همچنان بی‌توجه است، گفتم لااقل یک چادر بیاورید، من خودم را بپوشانم و از همان‌جا برگشتم.• از دوستان دوران دانشجویی شهیدمجید عادت به تلاوت قرآن داشت. انصافا صدای قشنگی هم داشت.یکی از دوستان صدایش را ضبط کرد. در موبایل دخترم هست که به سبک استاد پرهیزگار می‌خواند. با حافظ هم عجین بود. وقتی حافظ میخواند، اشک روی گونه‌هایش روان می‌شد. بعضی وقت‌ها دلش می‌خواست مرا هم شریک لذتش کند. می‌آمد آشپزخانه و می‌گفت عزیز، ببین چه گفته و شروع می‌کرد به خواندن. من هم ظرف‌ها را کنار می‌گذاشتم و می‌گفتم بخوان. گاهی می‌گفتم که این بیت را دوباره بخوان. می‌خواستم به او نشان دهم که من هم لذت می‌برم. خیلی با توجه به خواندنش گوش می‌دادم. دکتر هم وقتی احساس می‌کرد که من هم از آن شعر چیزی می‌فهمم، خوشحال می‌شد. همیشه به خدا می‌گفتم چه شد که مجید را سر راه من قرار دادی!• همسر شهید?? @sut_kongere_shohada??