مقصد نهایی زندگیتون کجاست؟

اخر قصه هامون چی میشه؟ادامه پست قبلیچرا خیالبافی میکنیم؟از نظر علمی موقعی که ما نتونیم با ناکامی هایمان کنار بیایم یا در چیزی شکست بخوریم میریم به سمت خیالبافی کردن. این جمله بالا به شدت تلخ بود واسم اما خوب چاره چیه باید پذیرفت چون حقیقته ..بله من موفقیت های هرچند کوچک اما زیادی داشتم و از طرف دیگری هم شکست های هرچند کوچک اما زیادی داشتم. من قسمت خوب زندگی یعنی موفقیت ها را ندیدم چون کوچک بودن اما قسمت بد یعنی ناکامی ها را دیدم چون زیاد بودن مهم دید اشتباه من بود که من را به تباهی کشید من را به لبه پرتگاه نابودی کشاند.خیالبافی به صورت کنترل شده خوبه مثل زمانی که داستانی یا دروغی خلق میکنیم چون اونجا به ما کمک میکنه اما یک جایی هست یه فاجعه اتفاق میوفته در حد چرنوبیل اونجا بجایی اینکه شما ذهنتون را کنترل کنید و خیالبافی هدفمند داشته باشید . ذهنتون شما را کنترل میکنه و افکارتون به هر سمتی کشیده میشه دقیقا مثل گاو بازی اسپانیایی ها که شما سوار گاو هستی و فکر میکنی داری گاو رو کنترل میکنی اما در واقع شما فقط خودتون روی گاو نگه داشتید و این گاوه هست که تعیین میکنه کدوم سمت و سو بره.حالا ذهن من داره من رو کنترل میکنه هر دقیقه هر ثانیه یه تئوری یا ایده ای برای خیال پردازی داره اما همه چیز حول یک چیز میچرخه ناکامی ها و ارزو ها !حالا وقتش رسیده قطارم را از این کوهسار مرگ حرکت بدم اما مقصد کجاست؟داشتم به ارزو هام فکر میکردم یا بهتر بگم به ساختار و عصاره خیالبافی هام همه شون حول موفقیت و داستان های روزمره که من بتمن داخل همه ی اینا هستم .اما در واقعیت من فقط یک انگل هستم! چون کار مفیدی نمیکنم و از بقیه دارم تغذیه میکنم ....نمیدونید چقدر انگل بودن مزخرفه و امیدوارم هیچ وقت ندونیدارزو هایم دارند ارزو هایم را میکشند.به هرجایی رسیدم ناراضی بودم بنابراین دیگر تلاشی نکردم که به هدفی برسم در واقع در شوق رسیدن به ارزو ها خود ارزو ها را نابود کردم . فرد الف به ساخت بزرگترین و سریعترین هواپیمای تاریخ فکر میکنه و شروع میکنه به مطالعه و تلاش و کوشش که بتونه بسازه فرد ب همانند فرد الف فکر میکنه و بعدش در همون رویایی که هست هواپیما رو میسازه و سوارش هم میشه من همون فرد ب بودم(!)وقتی خونه تنهام به مسافرت فکر میکنم وقتی مسافرتم به خونه فکر میکنم وقتی تنهام دوست دارم کسی بغلم باشه وقتی کسی بغلمه دوست دارم تنها باشم......از کجا معلوم من واقعا ارزو هایم را دوست داشته باشم از کجا معلوم اصلا رویا هایم ، رویا باشندمن همیشه ناراضی بودم ، همیشه از خودم ناراضی بودم نه این که از دیگران ناراضی باشم و غر بزنم ، من همیشه از دست خودم عصبی و ناراحت بودم یا بهتره بگم اغلب موارد اینطور بودهمیدونم دارم خیلی مبهم و گیج مینویسم لطفا تا پایان بیایید خودتان متوجه می شویدایا ارزو هایمان واقعا ارزو هستند؟همه ی ما تو زندگی رویا و هدفی داریم اما ایا انها واقعا رویا و ارزو هستند....این سوالی است که خودمم نمیدانم امیدوارم شما بدانید و به من بگیدلطفا یه لیوان اب تهیه کنید و بخوریدچقدر طول کشید تا شما یه لیوان اب بخورید؟ مطمئنم کمتر از 5 دقیقه شده اما همین زمان برای عده ای ارزوست!! چند وقت پیش یه کلیپ دیدم از یه دختر نوجوان زاهدانی میپرسه ارزوت چیه ؟میگه همین اب و اینا راحت باشه بریم بیاریم .لباس و کفش نو و از اینا...از اینکه که چرا این ها باید برای یک شهروند همچین کشور ثروتمندی ارزو باشه بگذریم که خود حدیث مفصلی است.به نظر شما اینا ارزو بودند؟؟ایا ارزو ها ما ارزو هستند؟صفر برابر با صفر نیست.یه دوستی میگفت ما یه عمری تلاش کردیم که برسیم نوک قله اما غافل از اینکه یه عده نوک قله به دنیا اومدند!.....اره دوست من اونی هم که میگه من ته خطم شاید قله ای ایستاده که نفر قبلی داره براش تلاش میکنه! الان یه سقفی بالا سرته و یه وسیله الکترونیکی دستته که توانایی اینو داری باهاش کار کنی ....مطمئن باش یه عده الان حسرت دارند که ای کاش میتوانستند چند سال پیش خواندن و نوشتن می اموختن و الان از پس کار های روزمره شون بر می امدند .(راه دور نرو نیازی نیست به سالمندان فکر کنی به نو جوون ها دروازه غار فکر کن )نتیجه گیری من از تمامی بحث هایه مدتی کامل ذهنم درگیر تحلیل تخیلاتم بود .... و حالا میفهمم تو دنیای واقعی ما به خیلی از اون ها نیازی نداریم....تو تخیل ما هیچ محدودیتی نداریم ممکنه محبوب ترین و مشهور ترین و خفن ترین ادم تاریخ باشیم اما واقعیت چی؟؟ خیالات ما مثل یک بازی مود شده است که نهایتا یک روز بتونی باهاش حال کنی بعدش دلتو میزنه چرا چون هیچ چیزی نیست برایش تلاش کنی و زحمت بکشی هرچند اندک !! زندگی که ما تو خیالاتمون ساختیم همون بازی مود شده است که از بیرون خیلی خیلی قشنگ و زیباست اما تا تلخی نکشی نمیتونی از طعم شیرینی لذت ببری ..با خودم چند روزی فکر کردم و من سعی میکنم از این به بعد :انسان کاملی بشوم اما متاسفم هرگز من ایده ال نخواهم شدمن سعی میکنم محبوب باشم اما متاسفم که نمیتونم همه را راضی نگه دارم من سعی میکنم بهترین و حرفه ای ترین در زمینه کاری - تحصیلی خودم باشم اما متاسفم اگر نتوانستم و از همه بیشتر متاسفم برای خودم که میخواستم توی هر زمینه ای بهترین و عالی باشم و من متاسفم برای خودم که خواستم زمانی نجات دهنده باشم من اگر بتوانم کمک خواهم کرد اما هرگز من نجات دهنده دنیا نیستم من یک انسان معمولی مثل بقیه هستم اگر شما بتمنی بسم الله....از این به بعد ....من می پذیرم فقط یک انسان معمولی هستم که امکان و توانایی اش هست که با سخت کوشی و تلاش در تعدادی زمینه محدود موفق باشم .می پذیرم که من یک انسان هستم با محدودیت هایی فراوان که باید اندیشید و تلاش کرد ان ها را کاهش داد من می پذیرم که فردی شکست خورده ام و حتما شکست هایی در اینده نیز خواهم خورد اما این دلیلی نمیشه که تلاشی نکنم من می پذیرم که فردوس را به عمل میدهند نه به حرف و رویامن می پذیرم که فردی خیال باف و متوهم بودم اما دلیلی نمیشه بازهم اینگونه بمانم من می پذیرم روزی خواهم مرد و فقط اعمال من بجا خواهند ماند نه خیالات و رویای من من می پذیرم ، هر صفت ناپسندی، هر چیز ناخوشایندی که تا کنون انجامش دادم، اما دلیلی نمیشه که همانگونه بمانم از این به بعد تنها به چیزهایی فکر میکنم که پایه در واقعیت داشته باشه نه تخیلات!واقعیت یعنی چی ؟؟ یعنی هرچیزی که الان وجود داره یا میتواند به دلایل منطقی وجود داشته باشد. به عنوان مثال پرواز کردن یک رویا بود اما از نظر قوانین ریاضی و فیزیک ممکن بود اما زنده موندن یک انسان در خلاء بدون هیچ گونه وسیله کمکی تخیلی است!القصه من به واقعیت برگشتم با این قسمت از شعر شاملو عزیزهرگز کسی اینگونه فجیع به کشتنِ خود برنخاستکه من به زندگی نشستم!برای برگشت به واقعیت دیگه اخبار را حداقل چند ماهی دنبال نمیکنم اهنگی رو با ولوم بیش از 40 درصد گوش نمیدم با یه اکانت دیگه سعی میکنم داستانی شعری چیزی بگم تا بتونم تخیلم را کنترل کنم نه اینکه سرکوبشون کنمشبکه های اجتماعی رو فعلا سر نمیزنم هر فکری به ذهنم میاد میگم خوب حالا چطور اجراشون کنم یا شروع میکنم به نوشتن ...نوشتن مثل اب روی اتش برای خیال پردازی هست سعی کنید هنگام خیال پردازی بلند فکر کنید یا از خودتون فیلم بگیرید یا صدا ضبط کنید یا دوباره میگم شروع کنید به نوشتن انها....از کل دنیای بیرون از این اتاق همین یک اکانت چند روزه برایم مانده بود که این هم دیگه اخراشه...اسم بیماریم پیدا کردم !!خیال پردازی نا به هنجار!!!!قطارم راهش رو پیدا کرده اما ایا اخرش به مقصد میرسه ؟؟؟قطار شما کجاست ؟؟ ایستگاه بعدی شما کجاست؟ شاید شما هم قطارتون مثل من به یه تعمیرات اساسی احتیاج داشته باشه .... پ.ن: اشتباهات نگارشی و املایی من را امیدوارم نادیده بگیرین :)