زعفر

ازصبح مدام احساس می کردم یکی کنارمه ،یا یکی ازپشت شیشه های بلند در سالن داره منو نگاه می کنه ،اما هر بار که سرمی چرخاندم با جای خالی مواجه می شدم .دیگه داشتم کم کم به این باور می رسیدم که تنهایی و فکروخیال زیاد داره منو به جنون می رسونه .آخه من نمی دونم اینم شانسه که من دارم حالا شوهر فریبا دختر خاله سمیه که ماه به ماه از عسلویه برمی گشت اد حالا که من تنهام باید یکهفته نشده زرتی برگردهاینم از امتحانهام که از خوش شانسی من باید لحظه ای که بابا و شاهین برای آوردن جنس برن ترکیهبرگزار بشه ،حالا خوبه بابا گفت سه روزه برمی گردن الان یکهفته بیشتره رفتن اونجا لنگر انداختنبا حرص یه برش بزرگ از پیتزادر دهانم چپاندم وهمون جور که رو مبل نشسته بودم و جعبه پیتزا رو زانو هام گذاشته بودم ،داشتم به این فکر می کردم که بعداز امتحان با بچه ها یه برنامه چند روزه سفر به شمال بچینیم که بعداز این همه خرخونی کمی به مغزمون استراحت بدیم ، تندی برش های پیتزا رو گاز می زدم تا زودتر بلند شم به الهام،بهار زنگ بزنم که،لحظه ای احساس کردم یک چیزی داره پوست پام رو نوازش می کنه و سمت پاچه شلوار م میره.از ترس لقمه را درسته فرو بردم وآهسته آرام سرم رو پایین خم کردم که با دیدن موجود ترسناک و چندشی که روی پام ریلکس داشت داشت راه می رفت ،فورا از جا پریدم که همین باعث شد جعبه پیتزا دمر روی زمین بیوفته و من هراسون به اون سوسک که داشت سمت پارتیشن گوشه سالن می رفت نگاه می کردم .دیگه شام کوفتم شده بود بیخیال بقیه پیتزا ها شدم و به اتاقم پناه بردم .نمیدونم چرا زمانی که همه جا ساکت و آرومه به نوبت از یخچال و دیوار بگیر تا خود کمد هم ازش صدا در میاد . اونم درست موقعه ای که از ترس دزد و قاتل و....داری مدام برای خودت خیال پردازی می کنی .برای دور کردن افکار مزاحم یکی ازآهنگ های مازیار فلاحی خواننده محبوبم رو پلی کردم و بعد درحالی که سمت میز توالت قدم برمی داشتم کش موهام رو باز کردم وموهای سیاه پر پشتم رو که حالا تا زیر کمرم می رسید رو سمت جلو آوردم برس نیلی مو تو دست گرفتم و درحالی که به دخترک زیبای داخل آینه لبخند می زدم زیر لب آهنگ رو زمزمه می کردم .پوست صورتم مثل برف سفید بود وچشمام تقریبا درشت و به رنگ قهوه ای روشن ،بینیم کشیده ولب هام.....احساس کردم برای یک لحظه ظربان قلبم ایست کرد ،دستم خشک شد،ونفس کشیدن از یادم رفتچشمام بدون هیچ پلک زدنی روی آدمی که تو قاب شیشه ای داشت منو نگاه می کرد ثابت مونده بودتا لحظه ای که با قدم های شمرده داشت بهم نزدیک می شد و با صدای خیلی خواص گفت:صدات هم مثل خودت زیباست بانوی منبه خودم آمدم و دهان باز کردم تا می توانم فریاد بزنم تا کسی به کمکم بیاید اما جز حرکات باز و بسته شدن لبهام هیچ صدایی از حنجره ام خارج نشد ،زور زدنت بی فایده اس تا من نخواهم شما نمی توانی حتی سخنی برلب بیاریدبا وحشت سمت تخت دویدم در حالی که مثل بید می لرزیدم حالت دفاعی به خود گرفتمنترسین من دشمن شما نیستم و برای ناراحت کردن شما اینجا نیامده ام ،نام من زعفر هستش_تو ..تو کی هستی ؟چی می خوای برای چی اومدی خونه ما ؟از سرو وضع شیک و کت شلوار ی که تنش بود نمی تونستم بگم دزده آخه کدوم آدم عاقلی با کت شلوار میره دزدی،شایدم رد گم کنی باشه...._من انسان نیستم و تنها از پوسته انسان استفاده کردم، خیلی وقته که دورادور مراقب شمام .امروز که پا روی قوانین جنیان گذاشته ام و با پوسته ای انسانی به نزد شما آمده ام مجازات بزرگی را با جان پذیرفتم تافقط درخواستی از شما داشته باشمیعنی ..تووو جنی .وای خدایا نکنه دارم کابوس می بینم .مگه میشه .ببینم اصلا مگه خودت قدرت نداری برای خودت کاری بکنی؟ آخه چه کمکی من می تونم برات انجام بدم،تروخدا از اینجا برو قول میدم راجبت به کسی چیزی نگمعجله نکنید بانو من به زودی تنهاتون می گذارم فقط شما برای کمک به من اول بایدمنو بپذیرید و باور کنید،من می تونم کمک های زیادی بهتون بکنم .کافیه به من فکر کنید ،من در همه حال خدمتتون حاضرخواهم شداون شب قبل از اینکه من حرفی بزنم اون موجود غیب شد ومن ازفردای اون روزهمش تصور می کردم همه اون چیزی که دیدم وشنیدم یک خواب بیشتر نبود ،تااینکهچندماه بعد زمانی که یکی از مریض هام تو بخش اورژانس خیلی حالش وخیم بود .پرستارا هرکاری می کردن علائم حیاتیش بدتر افت می کرد ،از شانس اون شب پزشک متخصص جراح مغز و اعصاب هم مرخصی ساعتی گرفته بود تا زمان فارغ شدن همسرش پیشش باشه ،هیچ کاری ازمون برنمی اومد تا زمانی که دکتر تلفنش رو جواب بده و خودش برسونهدلم خیلی برای بیماره می سوخت بهش می خوردکمتراز 20سالش باشهقسمت نخاءپشت گردن بیمار یه ظرب خورده ای هست که دچار خونریزی داخلی شده ،لطفا عجله کنید بیمار تو شرایط خیلی بدی هستن .درست کنارم دست به سینه به دیوار تکیه داده بود وبا من صحبت می کرد .خودش بود همون مرد مرموز آن شب .به سرعت سمت بیمار دویدم وبعداز برسی های مجددمطمئن شدم حرفهای زعفر درسته دکمه استراری رو فشار دادم وچند دقیقه بعد بیمار به اتاق عمل منتقل شد بعداز اون روز بابت تشخیصی که داده بودم کلی از جانب بیمارستان مورد تشویق قرار گرفتم واز اون پس باکمک زعفر بیمارهای زیادی رو توانستم بادرمان قطعی معالجه کنم و همین باعث شدتاآوازه ام تا کشورهای همسایه نیز برسه بطوری که اکثر مریض هام همه خارجی بودن یک سال بعد درحالی که تو اتاق مطب داشتم کتابی رو مطالعه می کردم .زعفر باز ظاهر شد اما این بارمتفاوت تراز همیشه ،با یه حال پریشون به میز تکیه داده و مرا نگاه می کردزمانی که علت حالش رو جویا شدم گفت سرش را پایین انداخت و گفت :زمان آن رسیده تا من به قولی که خودم به او داده بودم در رسیدن به خواسته اش کمک کنم ،اون روز زعفر اعتراف کرد که سالهاست دلباخته من شده و بخاطر من از ریاست قبیله اشون بیرون اومده ،ازم خواست رو پیشنهادش خوب فکر کنم و نظرم رو بگم ،ومن بین احساس و عقلم مانده ام بین دو راهی پوسته انسانی زعفر یک چهره فوقالعاده زیبای اروپایی واز همه مهم تر قلبش پراز محبت بود.زعفر یه موجود از یه دنیای دیگه اما،دوست داشتنی.....