گفت و گویی در باب ازدواج

ازم پرسید چرا ازدواج نکردی ؟گفتم: به دلایل زیاد !گفت: اصلی هاشو بگوگفتم: نداشتن شغل ثابت و استقلال مالیگفت: اگه اینارو داشتی الان ازدواج می کردی؟گفتم: نهگفت: چرا ؟گفتم: درسته که برای زندگی باید نیازهای اساسی رو داشته باشی و بتونی گلیم خودتو از آب بیرون بکشی ولی این تموم ماجرا نیست، من هنوز زن ها رو نمی شناسم، نمیدونم چطور میشه با اونها ارتباط خوبی برقرار کرد، بچه بازی که نیست، پای یک عمر زندگی درمیونه، از طرفی اگه تونستم یاد بگیرم که چطور میشه با یه زن درست رفتار کرد بعدش باید دید که آیا در مورد داشتن فرزند تفاهم داریم یا نه؟من هنوز خودم خیلی چیزا باید یاد بگیرم، بعد چطوری می تونم مسئولیت سنگین یه بچه رو بپذیرم و نقش پدری به عهده بگیرم؟گفت: برای کارت می خوای چی کار کنی ؟گفتم: من هنوز مسیر اصلیمو تو کار پیدا نکردم و دارم تلاش می کنم تا خودمو بهتر بشناسم و این کار بدون هزینه نیست، چون ممکنه سال ها نتونی شغل مشخصی داشته باشی و این یعنی نداشتن استقلال مالی تا زمانی که به مرحله ای برسی که بفهمی تو چه کاری بدرد می خوری و اون حرفه می تونی نیازهاتو ارضا کنه یا نه.از طرفی شاید اگه سیستم آموزشی درست کار کرده بود و می تونست بهم کنه، الان درصد این که شاغل بودم بیشتر بود و البته نباید توقع داشت همه آدم ها شبیه هم باشن و سریعا به هدفشون برسن. برای همین من به زمان احتیاج دارم تا از چهار چوب های ذهنی که جامعه و سیستم آموزشی برام درست کردن بیرون بیام و دنبال چیزی باشم که براش به دنیا اومدم، هرچند این ممکنه رویایی و دور از دسترس باشه و تو مسیر شکست بخورم، اما من حداقل تلاشمو می کنم و تا بعدا به خاطر این مساله افسوس نخورم که چرا وقتی فرصت داشتم، نرفتن دنبال اهدافم.گفت: تا کی می خوای صبر کنی، کم کم داره سنت میره بالا، تا الان دیگه باید خیلی چیزارو یاد می گرفتیگفتم: خودمم از این بابت نگران هستم اما چاره چیه؟ اینکه تا الان چیزی یاد نگرفتم یا اینکه نتوستم استقلال مالی داشته باشم همش دست خودم نبوده. شاید یه جاهایی خودم کوتاهی کردم، اما نباید نقش خانواده رو در این مورد نادیده گرفت.شاید اگه والدینم به زور باهم ازدواج نمی کردن و رابطه خوبی باهم داشتن، حداقل از رفتار پدرم میتونستم ارتباط برقرار کردن درست با یه زن رو یاد بگیرم و بفهمم چطور میشه دل همسرمو بدست بیارم. باید قبول کنم که رفتار خشک پدر و مادرم نسبت به هم روی من تاثیر گذاشته و این میتونه به زندگی مشترکم آسیب برسونه.شاید اگه محیط خونه بدون تنش های بین پدر و مادرم بود و در آرامش زندگی می کردم، می تونستم انسان موفق تری باشم هرچند این بهانه خوبی نیست که خودمو باهاش توجیح کنم، اما بدون تاثیر هم نبوده.و همچنین شرایط جامعه که هر لحظه همه چیز درحال تغییره و تا بخوای کاری انجام بدی، از قافله عقب می مونی و هرچقدر هم تلاش کنی و آدم زرنگی باشی، همیشه هشتت گرو نهت هست و برای درست کردن یه زندگی حداقلی باید حقتو از دهان شیر بیرون بکشی.گفت: با همه این حرف هایی که زدی می خوای چی کار کنی؟ تصمیمت چیه؟گفتم: قطعا با شرایط کاری و مالی که دارم توان ازدواج کردن رو ندارم و حتی اگرم بخوام اقدام کنم کسی هم قبول نمی کنه با این شرایط با من ازدواج کنه، تازه قبولم کنه بعدش چی، باید شرایط درست بشه، من که تا الان هرچی زور زدم نشده، حالا اگه ازدواج کردم و نتونستم از نظر مالی به استقلال برسم، این وسط زندگی یه نفر دیگه رو هم خراب کردم.و همین طور هنوز باید بیشتر در مورد رفتار با جنس مخالف مطالعه کنم و از آدم های اطرافم در این مورد یاد بگیرم البته اونایی که موفق بودن نه همه.گفت: اگه همه ی شرایط مهیا نشد، ازدواج نمی کنی؟گفتم: بله، ازدواج نمی کنم، قرار نیست همه زندگی مشترک تشکیل بدن، شاید اگه من تنها باشم بیشتر برای جامعه و نسل بعد مفید باشم تا اینکه با ندونم کاری توی دادگاه های خانواده بچرخم و این وسط چند تا بچه هم دچار سرنوشتی نا معلوم بشن.این مطلب هم بی ارتباط با چیزی که نوشتم نیست : https://vrgl.ir/XS1SJ 31 خرداد 1400علی دادخواه