لطفا کفش های خود را جفت کنید

یادداشتی برای چالش کتابخوانی طاقچه، اردیبهشت ماه...سلام علکم، خیلی مخلصیم، آیدین نیکو هستم و چالش کتابخانی طاقچه بهونه ای شد که دوباره دست به کیبرد بشم و علارغم بی استعدادیم در امر نویسندگی، بخوام مروری داشته باشم بر کتاب "هنر زندگی آسوده " از شونمیو ماسه یو.در چالش اردیبهشت ماه قرار شد کتابی مطالعه بشه که منجر به آرامش قلب و ذهن بشه یا اینکه اعتماد به نفس مخاطب رو بالا ببره و اون رو برای مقابله با ترس هاش آماده کنه. اینطوری شد که من کتاب "هنر زندگی آسوده"، ورژن صوتیش رو شروع به مطالعه کردم. این کتاب توسط شونمیو ماسه یو، یک راهب ژاپنی نوشته شده. نمیدونم چقدر از علم مدیریت سر رشته دارین ولی از اونجایی که من در دوره ی کارشناسی توی رشته ی مدیریت صنعتی تحصیل کردم، میتونم بگم 70، 80 درصد از تئوری ها، تکنیک ها و ابزار های مدیریتی که در دانشگاه های ایران تدریس میشه برگرفته از علوم ژاپنیه که اون هم برخاسته از فرهنگشونه. فرهنگی که از زمین تا آسمون با فرهنگ ما ایرانی ها فرق داره پس لطفا هیچ وقت نپرسین چرا دانشگاه های ایران نمیتونن مدیر تحویل جامعه بدن؟! از علم مدیریت که بگذریم، این کتاب به نحوی طراحی شده که شامل 99 تا نصیحته. هر نصیحت هم بیش از 4 یا 5 جمله نیست. این نصیحت ها در واقع همون آداب و رفتار هایی هستن که راهب های ژاپنیه مکتب ذن، از اون ها پیروی میکنن و در زندگی روزمره اون ها رو به کار می بندن. با رعایت این نکات افراد به آرامش جسمی و ذهنی میرسن و همچنین میتونن لذت بیشتری رو از زندگی تجربه کنن. ذن (به انگلیسی: Zen) مکتبی در مذهب بودایی است که در چین پدیدار شد و بعد ها به ژاپن منتقل شد. چیزی که من از مکتب ذن از لا به لایه این آموزه ها فهمیدم این بود که مکتب ذن با استفاده از ابزار های دریافت اطلاعات محیطی مثل چشم گوش و بدن، آرامش رو به به روح و ذهن تقدیم می کنه یعنی یک جریانه از خارج به داخل بدن. همچنین این فرایند کاملا آگاهانه است یعنی تو وقتی مضطربی کاملا آگاهانه تصمیم میگیری بری سراغ تکنیک تنفس صحیح شکمی که شامل چهار شماره دم، چهار شماره مکث و چهار شماره بازدمه و با انجام این تکنیک بیرونی، به آرامش درونی میرسی. به عبارت دیگه این ما هستیم که انتخاب میکنیم آیا میخوایم آرامش داشته باشیم یا نه :)در ادامه اجازه بدین چند تا از نصیحت هایی که توی این کتاب اومده رو با شما درمیون بذارم. یکی از اصولی که بار ها توی این کتاب بهش اشاره شده خالی کردن محیط اطراف و ذهنه. البته من قبلا راجب این موضوع توی کتاب "چشم دل بگشا" از کاترین پاندرا، خونده بودم. در واقع هر قدر محیطم ذهن و اطرافمون خالی تر باشه، جریان انرژی راحت تر به حرکت در میاد پس چه خوبه که محیط اتاق یا خونمون رو از چیز های اضافی یا غیرضروری خالی کنیم. همچنین تکنیک خالی کردن ذهن به این صورته که باید توی یه محیط آروم و بیصدا به صورت چهارزانو بشنیم و بدن رو در حالت صاف و بدون خمیدگی با شانه هایی به عقب داده قرار بدیم، چشم ها رو ببندیم و سعی کنیم به هیچی فکر نکنیم. البته فکر نکردن امری غیر ممکنه اما میشه در لحظاتی هرچند کوتاه به خلا فکری رسید و اونجاست که ذهن ما به آرامش و ریکاوری میرسه. کفش هاتون رو جفت کنید، میز کارتون رو مرتب کنید حتی مدادتون رو صاف و با نظم روی کاغذ بزارید. در واقع محیط اطرافتون انعکاسی از وضعیت ذهنی شما هستن پس با نظم دادن محیط، ذهنتون رو منظم کنید.راستی میدونستین راهب های بودایی باید سخخخت کار بکنن؟!!! در واقع کار جوهره ی مرد و همچنین راهی برای رسیدن به آرامش و مراتب بالای انسانیت و عرفانه بر خلاف پیشواهای سایر ادیان که صرفا مفت خوری و شکمبارگی رو راه رسیدن به خدا میدونن :)در نهایت باید بگم با این کتاب زیاد حال نکردم چرا که حس میکردم پدربزرگم کنارم نشسته و صرفا داره نصیحتم میکنه، بدون اینکه توی هرکدوم از مفاهیم عمیق بشه و ذهنیت پشت اون نصیحت رو توضیح بده. متاسفانه با این کتاب ارتباط نگرفتم و سلیقم نبود ...مرسی از توجه شما :*آیدین نیکو، اردیبهشت 1402