آموزش پارکور

حتما شما هم در برخی از ایام سال نوجوانان و جوانان پرجنب‌وجوشی را در پارک‌ها و فضای سبز دیده و چند لحظه‌ای برای تماشای حرکات جالب و جذاب آنان ایستاده‌اید، حرکات سریع و زیبایی که در نگاه اول شاید تنها یک تفریح به نظر آید اما در اصل این حرکات مهیج و زیبا حرکات رشته ورزشی‌ای به نام پارکور است.رشته ورزشی پارکور یکی از هیجان‌انگیزترین و متفاوت‌ترین ورزش‌ها و ترکیبی از راه رفتن، دویدن و پریدن است.پارکور یعنی عبور از موانع در سریع‌ترین زمان ممکن با استفاده از آسان‌ترین و ساده‌ترین شیوه حرکتی با کمترین انرژی مصرفی بدن از یک مبدأ به مقصد، پارکور برای بانوان و آقایان است.آموزش پارکور یک شیوه حرکتی است که زندگی واقعی و روزمره را به یک مسابقه با مانع تبدیل می کند. در واقع هنرمندان یا ورزشکاران پارکور خود را برای انجام حرکاتی خیره کننده و دیوانه وار تمرین می دهند. هر چند برای یادگیری آن باید یک سری اصول پایه ای را بلد باشید.بدن خود را روی فرم بیاورید باید استقامت داشته باشید. برای بدنسازی پارکور باید ورزش های سبک بدون وسیله یا با وسایل سبک انجام دهید. بهترین تمرین ها برای پارکور، بشین پاشو، اسکات با میله خالی، دراز نشست و بارفیکس هستند. حرفه ای های پارکور معتقدند که شما باید حداقل 25 دراز نشست، 5 بارفیکس و 50 بشین پاشو (اسکات با وزنه خالی) را بتوانید پشت سر هم اجرا کنید تا بتوانید وارد ورزش پارکور شوید.به زمین افتادن و غلت خوردن روی زمین را تمرین کنیدپارکور پر از حرکات عمودی است. پریدن از ارتفاعات زیاد می تواند دردآور باشد اگر به درستی به روی زمین فرود نیایید. باید با تمرین پریدن 50 سانت تا یک متر شروع کنید. بر روی بخش جلویی پنجه های خود فرود بیایید و اگر از ارتفاع بالاتری به پایین تر می پرید، موقع فرود، چرخیدن با کمک شانه های تان را تمرین کنید. باید دقت کنید که با شانه های تان و نه سر یا کمر فرود بیایید.پریدن و بالارفتن از موانع مختلف را بصورت مانور تمرین کنیدروزهای اول را در خانه و به کمک موانع نرم تمرین کنید و روزهای بعد وارد فضای شهری شوید و از موانع پارک ها استفاده کنید. می توانید از حرکات مخصوص خود استفاده کنید و حتی سبک پارکور مخصوص به خود را داشته باشید.شروع به تمرین کردن با دیگران کنیدچند نفر دوست پایه پیدا کنید که از شما بهتر باشند و روش های جدیدی را به شما یاد دهند. با آنها همکاری کنید. این باعث می شود که تکنیک های خود را بهتر پرورش دهید.اگر واقعا به جایی رسیدید که می بینید دیگر امکان پیشرفت ندارید یا اینکه واقعا بصورت خودآموز نمی توانید تمرین کنید حتما یک مربی پارکور بگیرید و هفته ای 2 ساعت با او تمرین کنید. وقتی مربی داشته باشید، قدرت ریسک شما افزایش می یابد.سبک گام برداریدبعضی از سطوح شکنندگی بیشتری دارند و راحت تر از بقیه موانع فرو می ریزند. حتما قبل از اینکه روی سطحی تمرین کنید، آن را از قبل چک کنید و از شکنندگی یا لغزان بودن آن مطمئن شوید. حتما سعی کنید از بهترین کفش های اسپورت (نرم و فیت پای شما) استفاده کنید تا سلامتی شما تضمین شود.چند نکته مهمیاد بگیرید چگونه بدون اینکه صدمه ببینید، سقوط کنید.رویکرد شما در مواجهه با موانع باید این باشد که سرعت خود را کم یا زیاد کنید و برای حرکت بعدی خود برنامه ریزی کنیدمحدودیت های خود را بشناسید و سعی نکنید که در بین دوستان تان حرکاتی را انجام دهید که خارج از توانایی های شما می باشد.تا زمانی که بهتر نشده اید تمرین را متوقف نکنید.کسی که در مورد پارکور آگاهی دارد را پیدا کنید و از او بخواهید که چند حرکت و تمرین را به شما یاد دهد.اگر برای انجام حرکات اعتماد به نفس کافی ندارید ابتدا آن را بر روی تشک یا چمن انجام دهید.به یاد داشته باشید که پارکور هنر حرکات آزاد است و باید یاد بگیرید که در مواجه با موانع، صعود، پرش و یا جهش داشته باشید.برای شروع می توانید تمرینات خود را در خانه یا پارک های عمومی انجام دهید.اگر پارکور بی پروا تمرین شود باید بسیار خطرناک است، ایمنی باید همیشه نگرانی شما باشد. داشتن دوستانی که به تماشای تمریناتشان بروید چیز بدی نیست.قوانین پارکوریکی از فلسفه‌های این ورزش، اتکا به توانایی‌های جسمی و ذهنی افراد برای کمک کردن به کسانی است که در شرایط خاصی قرار دارند. به همین دلیل است که در این ورزش خبری از مسابقه و رده‌بندی ورزشکاران و غیره نیست زیرا هرکسی تنها برای خودش و نه برای اثبات برتری خود، تمرین می‌کند.جدا از حرفه‌ای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح این ورزش، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است چراکه؛ ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفه‌ای شدن در پارکور در ما به وجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمی‌کنند که معمولاً درباره این موضوعات چیزی نشنیده یا ندیده‌اند؛ درصورتی‌که به گفته بنیان‌گذار این هنر، فلسفه و جز درونی پارکور است.پارکور یکی از متدهای افزایش آمادگی جسمانی برای غلبه بر موانع یک مسیر است. مهارت هایی که در ورزش پارکور وجود دارد نه تنها به محیط شهری اعمال می شود، بلکه می توان آنها را در هر کجا، در جنگل، بیابان، کوه و غیره استفاده کرد. تمرینات این ورزش کارآموز را هم از لحاظ جسمانی و هم از لحاظ ذهنی آماده می کند. حرکات و تکنیک های پارکور توانایی شخص را برای گریز بسیار بالا می برد و این توانایی می تواند در مواقع اضطراری بسیار مهم و بدرد بخور باشد؛ برخلاف بسیار از تصورها در پشت این ورزش فلسفه ای مفید و انسان دوستانه ای مثل خودآگاهی خودسازی و اعتماد به نفس وجود دارد ، انجام تعدادی حرکت شما را به یک تراسور (پارکور کار) تبدیل نمی کند ؛ زمانی که فلسفه های پارکور انگیزه ی شما باشند شما ناخودگاه به دنبال این ورزش می روید و به یک تراسور تبدیل می شوید.وسایل و تجهیزات پاکوربر خلاف بسیاری از ورزش‌های دیگر، پارکور تاکنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمی‌شود، البته تلاش‌هایی در این رابطه صورت گرفته‌است اما پارکورکارها در محیط‌های شهری مانند سالن‌های ورزش، پارک‌ها، زمین‌های بازی و سازه‌ها و ساختمان‌های رها شده تمرین می‌کنند که البته این امر بعضا باعث به وجود آمدن نگرانی‌هایی در زمینه تجاوز به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکان‌های نامناسب شده‌ است.پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و پارکورکاها معمولا لباس‌های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می‌پوشند و تنها چیزی که توصیه شده‌، یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است. بعضی از تراسورها یا همان پارکورکارها از مچ‌بند برای محافظت از مچ‌هایشان استفاده می‌کنند و برخی نیز از دستکش‌های نازک ورزشی برای حفاظت از کف دست‌هایشان استفاده می‌کنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها می‌شود.