راهنمای غیر اصولی فرار از مزخرفی به نام انگیزشی 2

همیشه هم لازم نیست قوی باشیم!^ این نوشته سری دوم از سلسله بحثیه که توی پست قبل شروع کردیم. پس اگر اون رو نخوندین از طریق لینکی که این زیر گذاشتم میتونین برید اول اون رو بخونید. https://virgool.io/@f.davardan/%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B2%D8%AE%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2%D8%B4%DB%8C-plypooziryhs _دیدی این مردم چه بیشعورن کاش همه اون کتاب بی شعوری رو بخونن تا انقدر بی شعور نباشن!مطمئنم که این قبیل جمله هارو همه مون شنیدیم. اگر تا حالا نشنیدین تبریک میگم از این دو حالت خارج نیست شما یا جامعه گریزین یا خود اون فرد !:))یکی از مضرات خوندن کتاب های روانشناسی محدود و بر اساس مد اینه که به ما توهم دانایی میده، این توهم دانایی منجر به نگاه بالا به پایین و شکاف بیشتر در جامعه میشه. یعنی با یک کتابی که خوندیم فکر میکنیم دانای کل هستیم و به راز عمیق زندگی پی بردیم که بقیه از وجودش نا آگاهن و این موهبت فقط نصیب ما شده.اینجوری علاوه بر مشکلات نژاد پرستی، قوم گرایی، جنسیت زدگی و چند دستگی های دیگه در جامعه، شاهد دل چرکینی بین کتاب نخونده ها و یک کتاب خونده ها خواهیم بود. بله دسته ی سومی هم به نام واقعا کتاب خونده ها داریم که اصولا انقدر جهانبینی گسترده ای خواهند داشت که وارد هیچ کدوم از اون مرزبندی های گفته شده نشن.بله مرز... چیزی که همه از دستش عاصی هستیم ولی هیچ کدوم کاری براش نمیکنیم.بله ما انسان هستیم!-بلند شو و فریاد بزن من یک قهرمانم، دستت رو مشت کن و به هوا پرتاب کن و بگو که من فرا انسانم و بهترین خواهم بود و هیچ وقت شکست نخواهم خورد...برخیز و تمام مشکلات را دور بریز و به خودت یادآوری کن که تو بی نقص هستی تو قدرت مند هستی تو شکست ناپذیری تو موفق ترین فرد روی زمینی...اینا معمولی ترین جملاتی هست که ممکنه توی یک سمینار انگیزشی بشنوین. سمینار انگیزشی فقط برای صاحب اون انگیزه میاره، پولی که ما دور میریزیم میشه بزرگ ترین انگیزه برای ادامه ی راهشون. حالا چرا؟یه لحظه دوباره اون جمله هارو بخونین.آیا ما یک ابر قهرمان از دنیای مارول و دی سی هستیم؟ البته که نه. ما انسانیم، انسانی که خطا داره، اشتباه داره شکست میخوره، گریه میکنه... وقتی هی به خودت تلقین کنی که شکست ناپذیری، موقع شکستی که حتما تو زندگی تجربه خواهیم کرد، بسیار شکننده خواهی بود و پذیرشش برات سخت تر خواهد بود چون فکر میکردی قدرت های ماورایی داری و انتظار شکست نداشتی پس خودت رو براش آماده نکرده بودی و حالا بدون مجهز شدن به ابزار مقابله و رفع اون مشکل، با واقعیت روبرو شدی، البته روبرو نشدی بلکه واقعیت مثل یک سیلی محکم کوبیده شده توی صورتت!برگردیم به اون جمله های انگیزشی، ما نمیتونیم بدون حل کردن مشکلات قبلی و بدون پایان بندی برای اون ها و صرفا با هیجانات پیش اومده درشون رو گره بزنیم و بندازیم ته ذهن با خیال اینکه دفنشون کردیم. نتیجه ی این کار چی میشه؟ اون مشکلات میمونن اونجا تلنبار میشن رو هم و می گندن! بله اگر با خودت به صلح نرسی و یکهو بلند شی بگی خوب من هیچ مشکلی تو زندگی ندارم و از امروز میرم جهان رو به دست میارم، خیلی زود زمین گیر میشی، توسط همون مشکلاتی که حالا ریشه دووندن و عمیق تر شدن.انسانی که بی نقص نیست و قدرت های محدودی داره باید در درجه ی اول وجود این نقصان رو تایید کنه، بپذیره و بدون انکار و تکذیب، یاد بگیره که چطور از این قدرت های محدود برای پر کردن نقص هاش استفاده کنه و باید قبل از هرکاری کسب مهارت کنه. از روی صندلی هم اگر یهو پاشیم سرمون گیج میره چه برسه از روی خاکسترهای مشکلات قبلی!به هر جا بنگرم آن جا تو بینم یا چیزی شبیه به این...بله قدرت نفوذی که نئولیبرالیسم تو دنیا داره بر هیچ کس پوشیده نیست ولی بریم ببینیم اصلا چه ربطی به بحث ما داره.سنگ بنای این تفکر چیزی نیست چون "داد و ستد" یعنی هر کاری توی زندگی میکنیم باید به چشم مارکت نگاه کنیم، و سوالی که مهمه از خودمون بپرسیم : "خوب به من چی میرسه؟" این تفکر یعنی فقط به سود خودمون فکر کنیم و مسائل اخلاقی و معنوی هیچ جایگاهی اینجا ندارن.وقتی این تفکر وارد روانشناسی میشه میاد ارزش های انسانی رو مستقیم هدف میگیره مثل چی؟ مثل: فداکاری، ایثار، کمک به هم نوع، انفاق، دوستی بی چشمداشت... و جامعه رو میبره سمت individualism یا فردگرایی.حتما کتاب هایی که این روزها مد شده رو دیدین، دائم تاکیدشون رو اینه که تو مهمی، تو از همه با اهمیت تری، تو دنیا فقط برای خودت تلاش کن، این تو هستی که در راس اموری، همیشه الویتت خودت باشه... موافقم خوبه آدم به خودش برسه هوای خودش رو داشته باشه ولی...ولی مجددا میگم شما اگر فقط یک کتاب بخونی جمع بندی نخواهی داشت پس فکر میکنی به طور مطلق فقط باید برای سود و منفعت شخصیت کار کنی و در نتیجه وارد بازی معیوب لیبرال ها میشی. با یک سرچ ساده میشه فهمید که کتاب هایی که تو این مدت تو ایران "مد شدن" (اصلا منظورم کتاب های باکیفیت نیست، هدف اون دسته از کتاب های عامه پسنده که صرفا خوب میفروشه) اصلا توی کشوری که نوشته شدن معروف نیستن و چه بسا به خاطر نقدهایی که بهشون شده تیراژ خیلی پایینی دارن و به چاپ های بعدی نرسیدن! یک مبحثی چند وقتیه بین دغدغه مندان کشور های دنیا باب شده با عنوان بازگشت به ارزش های فرهنگی کشور، این واسه اینه که ریشه هامون رو فراموش نکنیم که البته تو ایران انقدر اسم تهاجم فرهنگی لوث شده و انقدر دستمایه ی بازی های سیاسی شده که متاسفانه معنی درست خودش رو از دست داده، ولی از بین بردن ارزش های اخلاقی یک جامعه مساوی با نابودی اون جامعه خواهد بود.خوشحال میشم نظرات شمارو هم بدونم.