داستان من و کامپیوتر (قسمت دوم)

ویندوز xpقبل از اینکه من کامپیوتر بخرم ، از علاقه زیاد در کلاس آموزش کامپیوتری که مدرسه برگزار می‌کرد شرکت کرده بودملینک قسمت اول داستان من و کامپیوترکلاسمان را یکی از معلم های زبان انگلیسی اداره میکردکلاسی برای دوره آموزش کامپیوتر در نظر گرفته نشده بود و بچه ها در نمازخانه دور هم جمع می شدندیک کامپیوتر بود که معلم با آن آموزش می داد و بچهای کلاس به مانیتور کوچک آن نگاه می‌کردندشرکت در کلاس فایده ای نداشت چون زمان کلاس آخر وقت بود و من هم کامپیوتری نداشتم که بخواهم چیز هایی که یاد می‌گیرم را امتحان کنمکامپیوتر برای من مانند سفینه ای بود برای ورود به دنیای دیگرزمانی که کامپیوتر را خریدم ، من صاحب سفینه شده بودمبرای مدتی من به امید کار کردن با کامپیوتر از مدرسه می‌آمدم خانه.زمانی که با مشکل خاموش کردن کامپیوتر مواجه شدم یادم آمد که کلاس کامپیوتری که شرکت می کنم اواخر دوره اش است و قرار بود اینترنت را آموزش بدهند!من به دنبال خاموش کردن کامپیوتر بودمبعد از تقریبا دو هفته کلاس برگزار شد و آموزش استفاده از اینترنت و موتور جستجوی گوگل به ما داده شددر انتهای کلاس یکی از بچه ها درخواست که اجازه هست من کامپیوتر را خاموش کنم؟و من در آن لحظه خوشحال ترین بودمنمی دانم چرا خودم آن سوال لعنتی را نپرسیدم!به هر حال اولین کاری که بعد از رسیدن به خانه کردم، روشن و خاموش کردن کامپیوتر بودکامپیوتر برای من در آن زمان همه چیز بودکم کم بیشتر با فایل ها آشنا شدم و کارم ریختن انواع بازی ها و دیدن انواع فیلم ها با سی دی(CD) بودانتظار بیشتری نداشتمچند سالی از داشتن کامپیوترم می گذشت....من خسته شده بودم که بهترین بازی های کامپیوتری آن دوره روی کامپیوتر من نصب نمی شدچون رم کامپیوتر من 32مگابایت بود و بازی های روز به حد اقل 128 مگابایت رم نیاز داشتندمشخصات کلی کامپیوتر من در آن زمان:رم 32 مگابایت و هارد 20 گیگابایت در مورد سیپیو و دیگر چیزها اطلاعتی خاطرم نیستوضعیت خانواده طوری نبود که بخواهم کامپیوترم را عوض کنم و یک سیستم جدید و حرفه ای بخرمخواستم درآمد زایی کنم با کامپیوتر (رایت سیدی) اما کامپیوتر من رایتر نداشت و نمی توانستمنا امید نشدم یکسری کلیپ های ورزشی و یک سری کلیپ های غیر ورزشی و جذاب پیدا کردم که روی یک سیدی بودسیدی خام میخریدم و از دوستانی که رایتر داشتند خواهش می کردم که برایم رایت کنند و بعد آن سیدی ها را میفروختمآپریشن بیزینس دست من بود اما بیشتر کار ها را دوستانم می کردند(:)در اواخر آنقدر معروف شده بودم که دوستان برام بازاریابی می کردند و مشتری های جدید می آوردندمن در آن زمان به عنوان یک شغل و یک منبع در آمد به این موضوع نگاه نمی کردمصرفا تفریح بود و بسکامپیوتر جدید فامیلیکی از فامیل های نزدیک که خیلی باهم ارتباط داشتیم و همسن خودم هم بود یک کامپیوتر خیلی خوب خریدمن از خودش خوشحال تر بودم ، نمی دانم چراآخرین بازی های روز روی کامپیوترش نصب می شدمن هم خوشحال بودم و هم ناراحت!یکی از همسایگانشان آمد تا اینترنت را برایش راه بی اندازدمن با دقت نگاه میکردم تا بتوانم همان روش ها را روی کامپیوتر خودم راه بی اندازمزمانی که اینترنتش وصل شد ما با دنیای جدیدی روبرو بودیموقتی رفتم خانه شدیدا پیگیر آن بودم که بتوانم اینترنت را وصل کنمسیم تلفن را وصل کردمآن اعداد را وارد می کردماما نشدظاهر داخلی کامپیوتر فامیلمان خیلی شیک تر بود(windows xp) اما برای من قدیمی بود برای همین فکر می کردم کامپیوتر من قابلیت اتصال به اینترنت را نداردکم کم بیخیال اینترنت شدم و هر زمان که پیش حامد می رفتم با اینترنت کار می کردیمخیلی زود حامد با اینترنت راه افتاد مثلا می توانست از سرویس ایمیل یاهو استفاده کندبا بقیه چت می کرد و من باز هم نگاه می کردمآن زمان ها نصب کردن بازی ها و برنامه ها کار نسبتا سختی بودبرای همین چون اینترنت نداشتم ، استاد نصب کردن نرم افزار شده بودمیک روز یک سیدی ویندوز xp خریدم (آن موقع نمی دانستم چیست) و شروع کردم به نصب کردننصبش خیلی طول کشید اما وقتی کامپیوترم بالا آمد ظاهرش عوض شده بودمن از خوشحالی دور افتخار می زدم در خانه ، به مادرم توضیح دادم اما خیلی نفهمید و فقط خوشحال بود از اینکه من توانسته بودم یک کاری انجام بدهم