بنام خدا، مشکلات والدین و نوجوانان

همانطور که قوانین کائنات مزیتهای فراوانی دارد، بوجود آمدن خلا در این قوانین موجب بروز مشکلات فراوانی می‌شود وحیات انسانها نه تنها از این مشکلات مستثنی نمانده بلکه در میان تمام موجودات، بیشترین مشکلات متوجه انسانها میشود وچه بسا که خود انسان در ایجاد بسیاری از مشکلات نقش دارد. خانواده؛خانواده بنیان زندگی اجتماعی به شمار می آید. بطوریکه می توان گفت خانواده باتوجه به جایگاه خود میتواند نقش اساسی در پیامدهای زندگی اجتماعی گسترده داشته باشد.ومتقابلا زندگی اجتماعی میتواند تاثیرات عمیقی بر عملکرد خانواده ها داشته باشد. تاثیرات جامعه بر خانواده؛خانواده همانطور که بنیان زندگی اجتماعی را تشکیل می دهد، وقتی در یک گستره ی بزرگتر یعنی جامعه قرار می‌گیرد، تحت تاثیر شرایط جامعه ،از قبیل؛ زبان، فرهنگ، محیط، کسب و کار یا ‌راههای کسب درآمد، آب و هوا، آموزش وغیره،در بسیاری از ابعاد زندگی دچار تحول و دگرگونی های عمیقی میشود. این تحولات میتونه در سمت و سوی مثبت و باعث ترقی خانواده گردد، ویا در سمت و سوی منفی وبه ضرر خانواده منتهی گردد.مزیتها و مشکلات خانواده؛پس از ازدواج، برای ادامه حیات و بقای انسان، فرزندان متولد میشوند،پس فرزند بزرگترین موهبت الهی برای ادامه ی حیات می‌باشد.واما خلا هایی که درمسیر زندگی بوجود می آید باعث ایجاد تزلزل در مراحل رشد و ادامه ی حیات انسان می‌گردد که ما باعنوان مشکلات از آن یاد میکنیم. مشکلات ازکجا سرچشمه می گیرد؟بسیاری از مشکلات انسانها زاییده ی ؛نیازها، روابط، ارتباطات، خواسته ها، انتظارات، محیط، قوانین وضع شده، فرهنگ، عرف و عادت و بسیاری عوامل دیگر می باشد .یک مشکل همه گیر؛مشکلات والدین و نوجوانان یکی از بزرگترین مشکلاتی است که دامنگیر اکثر خانواده ها شده، نظریه ها، دلایل و راهکارهای متفاوتی ارائه می‌شود، اما با کمی تامل میتوانیم به این نتیجه برسیم که ریشه ی اصلی مشکلات، در ناتوانی پاسخگویی ویا عدم توجه والدین به احساسات، عواطف، نیاز ها و علایق کودکان، است که منجر به بروز مشکلاتی در دوران نوجوانی آنها میشود. کودک وقتی مورد بی مهری قرار می گیرد، وقتی احساس می کند خیلی برای والدین اهمیتی ندارد، وقتی احساس می کند مورد تبعیض واقع می شود، وقتی نمی تواند هر چیزی را به راحتی بیان کند و احساسات خود را ابراز کند، وقتی احساس می کند هر چیزی را نمی تواند درخواست کند، وقتی خود را با کودکان دیگر مقایسه می کند و احساس کمبود می‌کند، وقتی از بازی مورد علاقه اش محروم می‌شود و مهمتر از همه وقتی به این نتیجه می‌رسد که نمی تواند تصمیم بگیرد، روح لطیفش خدشه دار می شود، شخصیتش سرکوب می شود،با نواقص و کمبودها بزرگ می شود و چون این کمبودها با ذات وجودش درتضاد هست، در نوجوانی برای رسیدن به ذات خویش و برای پر کردن خلا هایش به تکاپو می افتد، و چه بسا که خواسته یا ناخواسته روابط کودکی اش را تخریب کند. والدین بیخبر از علایق و احساسات نوجوان می‌کوشند تا خواسته های خود را به فرزند تحمیل کنند. این خواسته ی والدین گاهی آنقدر خودخواهانه است که تعیین شغل و همسر آینده برای فرزند را در بر می‌گیرد. این چالشها و کشمکش ها اگر با درایت و دور اندیشی حل نشود، چه بسا مشکلات جبران ناپذیری به بار آورد و انسجام خانواده را از هم بپاشد. سخنی از بزرگان ؛استاد مجتبی شکوری مطلب جالبی در این باره دارد؛ آنجا که میگه: دراماتیک ترین رابطه، رابطه بین بچه‌ها و پدراشون هست، رابطه ای که پر از سوئ تفاهم، پر از حرفای نگفته اس،پر از عشقیه که نمیتونن ابراز کنن. راهکار چیست؟ به نظر می رسه حد اقل کاری که میتونیم برای جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی انجام بدیم این که؛ هرگز رابطه ی دوستانه با فرزندان خود را قطع نکنیم،به احساسات و علایق کودکان اهمیت بدیم،وانمود کنیم که نظراتشون برامون مهمه،با دادن مسئولیتهای کوچک آنها را در مسئولیت پذیری و همکاری مشارکت بدیم تا به این دو مهم عادت کنن.بزرگترین گمشده تاریخ بشریت؛اگر همه بتونن راحت بنویسن و راحت حرف بزنن بسیاری از مشکلات حل میشه، بسیاری از دعاوی به دادگاه کشیده نمیشه، بسیاری از بیماریها ریشه کن میشه ودر حقیقت جامعه بشری به سوی مدینه فاضله سوق داده میشه. کسانی که به این دو موهبت الهی یعنی نوشتن و سخن گفتن آگاهی دارن خوب میدانن این موضوع ازچه اهمیت والایی برخورداره.سیر در تاریخ نشان می دهد پیشرفت وآسایش بشریت مرهون مردان و زنانی است که خوب اندیشیده اند و نوشته اند و همچنین خوب سخن گفته اند.بااین تفاسیر جادارد که نویسندگی و سخنوری در تمام مقاطع تحصیلی بعنوان یکی از دروس اصلی گنجانده شود و توسط اساتید مجرب تدریس گردد. اینکه در طول تاریخ به این موضوع پرداخته نشده جای بسی تاسف است. در صورتی که مهمترین لازمه ی زندگی اجتماع برقراری ارتباط بین افراد جامعه است و یک ارتباط موثر به کیفیت نوشتن و سخن گفتن بستگی دارد، پس پرداختن به چنین امر مهمی از دانستن کدامین مطالب درسی کم ارزش تر است.