داستان کوتاه برونگرا قسمت اول

مردی که برونگرا است در گوشی حرف میزند ، (سپهرتائب) سعید به بیرون از خانه نگاه می کند ، بیرون از خانه قرار است تا اتفاقات مختلفی رخ دهد ، او در هر زمان که بخواهدبه منزل عمه ی پدرش میرود ، مدتی را آنجا می کپد و ساعت ها با شوهر عمه پدرش کریم آقا صحبت می کند ، کریم آقا مردی برونگرا است و همیشه دنبال یک نفر میگردد تا با او بتواند همدردی کند ، همدردی کردن نشانه تنهایی کریم آقا است ، کریم آقا هربار که سعید به طرف در یخچالشان می‌رود ایراد می‌گیرد ، اما کار سعید هم درست نیست . سعید به سن قانونی اش نرسیده ، بازمانده از تحصیل می باشد زیرا قرار بوده تا والدینش او را به کشوری بنام لهستان برای تحصیل ببرند ، با وجود شرایط بد مملکت و مشکلاتی که ویروس کرونا برای همه درگیر کرده سعید و همه خانه نشین شده اند ، مثل آدم های سیاسی که دولتمردان آنها را خانه نشین کرده مانند رهبران میانمار و…سعید کاغذ هایی را که در آنها خوشنویسی میکنه رو به آقا کریم نشون میده ، و اسرار هم میکنه که آقا کریم اونها رو قاب بکنه ، ولی آقا کریم چون میدونه که او هنوز تازه کاره این کارو نمیکنه ‌و در عوضش میگه -شما اول همه ی کارهایت رو داخل زوم کن بزار اونوقت که بزرگ‌تر شدی میفهمی که ارزش اینکار بهتر از قاب کردن اور است . اما سعید توجه خاصی به این امر نمیکند ، اما همیشه به دنبال خوشنویسی کردن و ، هدر دادن کاغذ است . او همین فردا دایی اکبر اش به تهران میاید ، او از پلکان های آپارتمان به طرف پایین می‌رود و وارد خانه میشود . زنگ در را میزند و مادرش در را باز می کند -بدو بیا تو که بابات باهات حسابی کار داره سعید با هول و وله میره داخل ، میبینه که باباش منتظره و روی صندلی سالن خونه نشسته. -بیا اینجا ببینم بچه ، چرا دوباره رفتی بالا؟. -آخه بابا جان ، خودت مگه اجازه ندادی ؟. -سئوال منو با سئوال جواب نده ، چرا دوباره رفتی بالا ؟ حالا گیرم که منم اجازه داده باشم. - چونکه ..چونکه من تنهام و دوستی هم ندارم. پدرش و او باهم ساعت ها درباره اینکه تو نباید مزاحم اونا بشی و اینا حسابی صحبت می کند ‌ و در کلام آخر با تنه و کنایه می گوید. -گیرم که اونا اومدن چند سالی رو خونه ما بمونن از نداری ، خونه شوت هم توی جنت آباد هم چون فروش نرفته اومدن اینجا ، تو نباید بری را مگر اینکه خودشون تورو دعوت کنن .. خلاص. و اون شب با راحتی میگذرد ، تا اینکه روز میشود ، امروز ۲۰ آذر ماه است و هوا چند ماهی است که سرد و بیروح شده ، بیرون از خانه مردم باهم بد هستند و هر کسی میخواهد از دیگری بکند . هر روز یک مغازه داری تیغ مغازه دار دیگری را میزند و دایی اکبر این چیزهارو متوجه نمی‌شود و درک نمی کند ، ماشین دایی اکبر یک پژو قراضه مدل هشتاد است انگار بیست سالی میشود که از عمر این ماشین میگذرد ، اونا ماشینشان در میان راه خونه دوستشان جوش میاورد ، و از حرکت میاستد ، هر تعمیرگاهی که ماشین را با کامیون که دارد حمل می کند میبرند صاحب تعمیر گاه و تعمیرکار میخواهند سر اورا شیره بمالند و اونا هم با خبر میشن و از اونجا میرن . انگار که قرار نیست تا دایی اکبر به خونه سعید اینا برسد و سعید پانزده ساله را ببیند ، بنابر این خاله سهیلا قرار است تا با تاکسی به آنجا رود ، منزل دایی اکبر اینا توی شمال در محله نور است و باید ماشین را بگذارند تهران تا تعمیر شود و خودشان هم با زحمت فراوان به خانه شان بازگردند . سعید دارد باز خوشنویسی می کند ، او در سنی می باشد که پرش های ذهنی دارد ، یک روز خوشنویسی می کند ، یکروز را داستان مینویسد و یک روزها هم در اینستاگرام میچرخد و میبیمد که سلبریتی ها چه کار می کنند و بلاگر ها چه می کنن تا او هم شاید بتواند همین کار را بکند اما عجیب است که ما نویسنده ای برونگرا نداریم ، ولی تنها نفری که اینطوری است سعید فکری است ولی او چگونه برونگرایی را کنار می گذارد و چه بلایی بر سر او میاید …این داستان ادامه دارد . نویسنده سپهرتائب ۳۰/۹/۱۴۰۰شب یلداتون مبارک