أَنَا مِنْ حُسَيْن

تعبیر «أَنَا مِنْ حُسَيْن»در حدیث پیامبر هست که فرمودند «حُسَيْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْأَسْبَاط»، برخی می­گویند در جامعه آن زمان برای ابراز محبت از این­گونه جملات استفاده می‌­شده، اما یک برداشت خاص‌­تر هم از این حدیث وجود دارد، که به نظر دقیق‌­تر است و راجع به عبارت «أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ» است، زیرا «حُسَيْنٌ مِنِّی» بیان مشخصی است و مفهوم مشخصی دارد.«أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ» به این معنی است که کار پیامبر به واسطه اباعبدالله است که تداوم پیدا می­کند، معروف است می­گویند «الاسلام محمدی الحدوث و الحسینی البقاء»اگر برداشت دوم را بپذیریم می­شود آن را به اقامه­ی عزاداری هم نسبت داد؟ به این معنی که بقای اسلام به واسطه عزاداری بر امام حسین(ع) است؟بله به نظر بنده می­‌شود؛ زیرا می­شود گفت بقای اسلام وابسته به امامت است و منظور پیامبر از «أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ» همین امامت است و می­شود این را تسری داد به عزاداری اباعبدالله.امام خمینی(ره) هم فرموده­ بودند این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه­ داشته ­است. در این برداشتی که گفته ­شد از تعمیم «أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ»، ظاهرا میزانی از بزرگنمایی وجود دارد، چون بقای اسلام وابسته به عزاداری­‌ها شده‌­است.اگر بقای اسلام را وابسته به امامت بدانیم، می­شود گفت هیات­‌ها هم موثرند اما نمی‌­شود به همین صراحت این را گفت که بقای اسلام به برگزاری هیات وابسته است.گفتمان انقلاب اسلامی، گفتمانی جامعهتعریضی به جمهوری اسلامی مطرح می­شود این است که جمهوری اسلامی بسیار به شعائر اهمیت می­دهد، می‌گویند گفتمان انقلاب اسلامی، گفتمان فقه است و سینه­‌زنی. البته جمهوری اسلامی با عنوان­‌های دیگر هم متهم هست، اسلام سیاسی، اسلام حوزوی، اسلام فلسفی و ...، همه این اتهام‌­ها هم تا حدی قبول است چون گفتمان جمهوری اسلامی جامع است.تقسیم بندی تعریض­‌ها به هیآتبحث راجع به هجمه‌­هایی است که به مراسمات سیدالشهدا می­‌شود، به طور کلی می­‌توان این­ها را به دو دسته تقسیم کرد، یک دسته کسانی هستند که متعرض جمهوری اسلامی می­‌شوند و مسئله‌­شان دین و فقه و هیات نیست، مسئله­شان خود جمهوری اسلامی است و به دنبال مقابله با جمهوری اسلامی هستند و به هر امری تمسک می‌­جویند، من جمله هیات‌­ها، خصوصا در این ایام. دسته دوم با هیات‌­ها مسئله دارند نه با جمهوری اسلامی، این­ها غالبا این سوال را مطرح می‌­کنند که منشا این مجالس چیست؟ کارکرد­­هایش چیست؟ چرا این فروع دین انقدر با اهمیت است؟ از ناحیه دسته دوم هم ممکن است حمله‌­ای به جمهوری اسلامی بشود، بیشتر از این باب که چرا جمهوری اسلامی انقدر به هیات‌­ها بها داده است؟در یک بخش‌­هایی هم این دو دسته به هم می‌­رسند، اما مبنا و انگیزه متفاوت است.مبانی دینی مجالس مذهبی چیست؟ شعائر، نزدیک­ترین مفهوم دینی است، این کلمه چهار بار در قرآن آمده، و غالبا راجع به مسئله حج است. ربط شعائر با مجالس مذهبی چیست؟ در فقه مفهوم شعائر کمی بسط پیدا کرده، شعائر را گفتند نشانه خدا، یعنی هر چیزی که ما را به یاد خدا بیاندازد.ویژگی‌­های شعائرویژگی‌­های شعائر چیست؟ شعائر یک پدیده طبیعی است، یک واکنش طبیعی است به مواردی که برای ما عزیز هستند و به خودی­‌خود اتفاق می­افتند، یک امر وجودی است، یک واکنش است، در مقابل یک شخص محترم یا یک اتفاق محترم.شعائر قوائد از پیش تعیین­شده ندارند، چارچوب مشخصی از طرف فقه برای آن تعریف نمی­شود.شعائر بیش از این از سیره ریشه داشته باشد، از سنت ریشه داره، همانطور که گونه­‌های عزاداری ما متنوع است.شعائر از عنوانش برمی­‌آید که جلوه بیرونی دارد، شما می­خواهید به دیگران نشان دهید چون جنبه ابرازی و اظهاری دارد، جمعی است.شعائر یک کارکردهایی داردکه مدنظر شارع بوده، یعنی وقتی شارع شما را به این سمت سوق داده یعنی حکمتی در او بوده، نزد شارع کارکرد مطرح است، ما برای پیامدها شرکت نمی­کنیم، ما درگیر این پدیده هستیم، اگر شما روزی برای این کارکردها در هیئت شرکت کنید انگار شرکت نکرده­اید! اگر ما روزی برای جلوه‌­گری برای دیگران شرکت کنیم انگار شرکت نکرده‌­ایم، اما ما درگیر امام حسین هستیم و اینگونه است که بر ما اثر دارد.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «مکتوبات هیأت ‌الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.