مزاحمت مجازی ولی واقعی

خیلی وقته که میخوام در این مورد بنویسم، ولی ترسیدم. از آدمهایی که اشتباه نتیجه گیری میکنن ترسیدم. از ادمهایی که زود قضاوت میکنن ترسیدم. ولی امشب با دوباره تکرار شدنش حالم خیلی بده. احساس می‌کنم من مقصرم. تازگی ها حس میکنم شاید اصلا دارم اشتباه میکنم که توی فضای مجازی فعالیت میکنم. نمیدونم. واقعا نمیدونم.پارسال همین موقع ها توی اینستا یه پیج زدم و شروع کردم توش از تجربیات کنکورم برای کنکوری ها گفتن و جواب دادن به سوالاشون. یه پیجی که نه تنها هیچ عکسی از من نبود، که حتی اسم و فامیل و شهرم هم مشخص نبود. فقط یه اسم بود که اونم اسم من نبود. (اسم پیجم دانشجوی پزشکی بود)یه سری میگن خب چرا جنسیتت رو هم مخفی نکردی؟ جنسیتم رو مخفی نکردم تا از این طریق تعیین مرز کنم. این طوری آدمهایی که میومدن پیویم رو محدود میکردم به دخترها. و انصافا هم تعداد پسرایی که میومدن پیوی حالا به هر دلیلی خیلی انگشت شمار بود. جدای از اون به شکل‌های مختلف مشخص بود که دختری که پشت این پیجه، یک دختر مذهبیه.یه عده میگن خوب چرا اصلا جواب پسرها رو میدی؟ درحالت عادی که اصلا جوابشون رو نمیدم. یه عده میان مودبانه سوال کنکوری میپرسیدن، خب من هم راهنمایی شون میکردم، که البته بازهم میگم تعدادشون کم بود، یه عده ام که اصلا از روی اسم و پروفایلشون مشخص نبود که طرف دختره یا پسره. به نظرم دیگه واقعا نمیتونستم بیشتر از این تعیین مرز کنم. با این حال تا به الان سه مورد خواستگاری رسمی در فضای مجازی از من ثبت شده، غیر رسمی هاش رو نگم.تو جامعه تا میبینن چادر سرته و از روی ظاهرت متوجه میشن که باید چه حدی از خودشون رو نشون بدن. ولی امان از فضای مجازی.جدای از اون پسرایی که میومدن پیویم، اول از همه سعی می‌کردم مودبانه و کوتاه پاسخشون رو بدم.(انقدر کوتاه بود که یکی میگفت اصلا پیام من رو میخونی؟) هرچند که اوایل خیلی بلد نبودم و نمیدونستم به یک سری حتی اصلا نباید جواب داد. (انصافا تجربه ای از مزاحمت نداشتم) و کلا هم به سوال شخصی جواب نمی دادم.(این دیگه دختر و پسر هم نداره) این صغرا کبرا ها رو چیدم که بگم تا اونجایی که تونستم و بلد بودم سعی کردم حد و مرز رو مشخص کنم. هرچند که الان دیگه اینستا نیستم و توی آپ ایرانی ام ولی بازهم همون چیزها ولو کمتر دیده میشه.پسرایی که میان مزاحمت ایجاد میکنن، دو دسته ان، دسته اول طرف از اول میاد یه چیزی میگه و میفهمی مزاحمه و درجا با بلاک آشناش میکنی. ولی امان از دسته دوم که اتفاقا خودشون رو هم مذهبی میدونن (خب وقتی انقدر دامنه مذهب رو گسترش میدن معلومه این ها هم میان تو دامنه مذهبی ها)دسته دوم از اول خواسته اش رو نمیگه، به جاش قبلش شروع میکنه از در و دیوار حرف زدن، مثلا یه موردش اومد گفت خواهرم کنکوریه چیکار کنه؟ ولی از همین مورد شروع کرد برای خواستگاری کردن.جالبیش اینجاست که تو همه این موارد از یه جایی به بعد متوجه میشدم که طرف قصد و غرضی داره ولی نه میتونستم مثل مورد اول بلاکش کنم چون زودتر از موعد بود و طرف با پیج جدید میومد شروع میکرد فحاشی و حتی تهدید می‌کرد من رو، و نه میتونستم به روش بیارم که زودتر بره رد کارش چون میزد به کوچه خوش آب و هوای علی چپ و بعد یه جوری ننه من غریبم بازی درمی‌آورد که آخرش من ازشون عذرخواهی میکردم که زود قضاوت کردم. فقط بذارید چندتا چیز جالب رو اشاره کنم. مثلا یکی شون اومده بود می‌گفت شما حتما میخواید با پزشک ازدواج کنید؟ (خب الان بگم آره بری تو افق محو شی؟!)یا یکی شون منت گذاشتن سر بنده و گفتن من قیافه برام مهم نیست. همشون هم میگفتن ما مذهبی تو مذهبی ببین چقدر تفاهم داریم؟ (من نمیدونم از کی تا حالا مزاحم ها هم مذهبی شدن؟)و نگم که وقتی حرف اصلی رو میزد می‌گفت میدونم شوکه شدید؛ انصافا ما دخترا رو چی فرض کردید؟بعد از اینکه این درخواست مطرح می‌شد حالا یا من مودبانه عذرشون رو میخواستم، اواخرم که درجا بلاک میکردم.ولی میدونید چی من رو ناراحت میکنه؟ سه سال تمام با همکلاسی های پسرمون همکلاسی هستم. پسرایی که خیلی راحت با دخترا برخورد میکنن و حتی شوخی های فیزیکی هم بینشون دیده میشه؛ ولی تا به امروز به یاد ندارم که تا به حال حتی غیر از خانم فلانی من رو صدا کرده باشن. بعد این برخورد در فضای مجازی من رو واقعا آزار میده.واقعا کی قراره یک سری بفهمن این مدل پیوی رفتن با اینکه با ماشین برن کنارش و بوق بزنن و شماره بدن فرق نداره؟اصلا دخترها نباید تو فضای مجازی فعالیت کنند؟پ.ن۱: باور کنید خودمم میدونم باید بلاک کنم و بلاک هم میکنم، ولی همین درخواستی که منجر به بلاک شدن طرف میشه هم من رو آزار میده.پ.ن۲: ای کاش یکمی هم در زمینه این مدل مزاحمت ها فرهنگ سازی بشه، این مشکل خیلی از دخترهاست ولی تا به حال ندیدم حتی طرفداران حقوق زنان هم حرفی ازش بزنن.