محکومم‌ به‌ امیـב ؟ نه ، مجبورم به امیـב ....

پنجشنبه شب / 12:13 /28 مهردارایه افکار شلوغ در سکوت شب! :) خب نمیدونم از کجا شروع کنم از اینکه شکست چقدر برام درد اور بود ، هست و خواهد بود ...یا از اینکه خوشحالم که باعث میشه حرکت کنم ، تلاش کنم که حقم و از زندگی بگیرم ... شاید بعضیا بگن حق؟ مگه زندگی بهت بدهکاره؟ میگم اره خیلی بدهکاره به من خنده های از ته دل..... 18-19 سالگی پر از شوق ......(۱۹ سالگیمو دارم به بدترین شکل ممکن میگذرونم تو اتاقم جلوی سیستم و میون دفتر کتابام برای دومین سال متوالی دست و پا میزنم برای ازادی )...من 19 ساله یم که تا حالا تو خیابون ندوویدم..... زیر بارون نرقصیدم جیغ نکشیدم..... بلند نخندیدم... دوستای صمیمی که باهاشون برم خرید نداشتم....کتاب نخوندم.... فیلم ندیدم .....پارتی نرفتم ......الکل نخوردم .....دوستی طولانی نداشتم .....عکسای خوشگل ندارم.... من زندگی نکردم، من همش نشستم و تلاش کردم و روزارو گذروندم من هیچ گذشته ی ندارم من پوچم .....این منم سردرگم در افکار پوچ.... ولی ناراحت نیستم میدونین داشتم فکر میکردم، شاید زندگی من از ۲۰سالگی به بعد قراره شروع شه شاید قراره سال بعد به اونی که میخوام برسم ، برم داشگاه و کم کم مستقل شم، کار کنم ،مهاجرت کنم ،بخندم، بدووم . من از صفر صفر دارم شروع میکنم به ساختن زندگیم رویاهام ،ایندم .....از میون تموم خرابه های روحم ، خستگیای تنم، از بین لاشه هایِ منِ گذشته...... مثل اینکه هی مردم و جسدم میون افکارم مونده... اره جسدِ من ، میون شکست هام مونده ،نه که من الان جدید باشم نه من همونم همونی که با هر بار پاره شدن نخ زندگیش باز گرهش زده اصلا مگه جز این چاره ی هم بوده ،جز تلاش برای قوی دیده شدن... همش الکیه میگن به مو میرسه پاره نمیشه ، میشه به سخت ترین شکل ممکن میشکنی ،تموم میشی،میسوزی ،استخونات خورد میشه ولی باز وایمیسی و ادامه میدی، لبخند میزنی طبیعت ما اینه ادامه ،ادامه،ادامه.... .غرق در افکار بی انتها امّا بسی زیبا ...?️?️ Drowning in endless but very beautiful thoughts?️? .من ایستاده م.... با بغض بزرگ توی گلوم، با صدای گرفته از گریه، با لب های لرزان میگم من ایستاده م من الان شکسته خورده ترین ادم دنیام ولی از میون اوار روحم میخوام بگم هنوز از پا نیافتادم اون افرادی که با کلی امکانات و محیط خوب و همه چیزی که تو موفقیتشون اثر گذاشته الان تو قلبشون دارن با یه ریشخند جذاب بهم میخندن من به همه ثابت میکنم که میتونم کاش تنم تسلیم نشه.... من خیلی تنهام الان که دارم مینویسم (سر انگشتام یخ زده ،از چشام پشت هم قطره های اشک میاد ،هی دارم نفس عمیق میکشم که صدای زجه زدنم بلند نشه ،قورت میدم بغض سرباز شدمو سعی میکنم شونه درد و چشم دردمو نادیده بگیرم ، باز تیک عصبی پام گرفته با ریتم ناموزون تکونش میدم ، با موهای شونه نکرده که دورم ریخته چشمای قرمز پف کرده لبخند میزنم و ایمان دارم که درستش میکنم) هر چند سختِاز پس سختی ها ، معجزه‌ها شکل میگیرند...! ‌☕️? این هفته ، هفته اول تلاشم برای کنکور بود، شروع من..... میانگین 6 ساعت خوندم و بیشتر مرور بود تصمیم دارم فردا برنامه بنویسم و تمام خودمو بزارم اینبار دیگه نوبت منه .....دارم تمام سعیمو میکنم افسردگیمو نادیده بگیرم و باهاش کنار بیام نزارم رو موفقیتم تاثیر بزاره ....فقط به اینده فکر می کنم (اینده روشن)اصلا دلم نمیخواد به اینکه اگه نشه چی؟ اصلا فکر کنم.... نشه نابود میشم دیگ اون موقع هیچوقت نخواهم ایستاد بالا رفتن سخته، اما منظره‌ى اون بالا ارزش تحمل سختى‌ها رو داره.+ امید چیه؟- امید رویاییه که تو بیداری میبینیامید دستیه که میکشتت بیرون وقتی داری غرق میشیاون چیزیه که هلت میده جلو وقتی درمونده نشستی وسط سختیاامید حسیه که باعث میشه ادامه بدیتلاشیه که برای بردن میکنی حتی وقتی ده بار باختیامید نوریه که نمیذاره گم بشی تو تاریکی دنیاامید همه چیزه ?️من همه چیو میخواستم بزارم کنار تا کنکورم تموم شه میخواستم دیگه ننویسم ولی خب دیدم تنها چیز جدیدیه که تازه فهمیدم چقدرحالمو خوب میکنه پس سعی میکنم اخر هفته ها پست جدید بزارم ....* با همدیگه مهربون باشیم....جمعه /02:02PM(تمام)