Prince Persia: Part 1 .شهزاد پارسی: قسمت 1

داستان از آنجا شروع شد که صد سال پس از تولد اولین پیامبری که به محض به دنیا آمدن به جای گریه بر این دنیا لبخند زد، اتفاق عجیبی افتاد؛ یکی از مغهای پیر پیش بینی کرد که شهاب سنگی بزرگ با زمین برخورد خواهد کرد و طبق پیش بینی های او محل سقوطش در ایران، در شهر یزد امروزی بود که در آن زمان مکان زندگی تعداد بسیار زیادی از مردمان و موبدان زرتشتی بود و سقوطش باعث مرگ انسان های زیادی می شد.وقتی که او این مسئله را با دیگر بزرگان زرتشت در میان گذاشت همه تصمیم گرفتند که به توصیه مغ پیر عمل کنند؛ به گفته مغ پیر تنها راه حلی که می توانست از آن فاجعه مهیب و خطرناک در آن مدت زمان کم جلوگیری کند و جان مردم را نجات دهد آن بود که جوانترین مغ در مرکز شهر حبس شود و تا زمان به پایان رسیدن گذشتن شهاب سنگ از کنار زمین باید آنجا بماند و با خلوص نیت به دعا و نیایش بپردازد. مغ جوان که چنین شنید و از وضعیت خودش یعنی جوانترین مغ بودن با خبر بود با اقتدار و بدون هیچ پرسشی بنا به تعلیماتی که دیده بود به داخل خانه ای رفت که در مرکز شهر واقع بود و درب خانه را در پشت سر او از بیرون بستند و قفل کردند. مغ جوان طبق آموزشهایی که دیده بود شروع به دعا و نیایش کرد.بعد از گذشت چند ساعت بزرگان زرتشت به چیزی که منتظرش بودند رسیدند و در آن لحظه نور سپید خیره کننده ای در آسمان ظاهر شد و مستقیماً به سمت خانه ای که مغ جوان در آن به سر می برد با سرعت حرکت کرد که به محض رسیدن به بالای خانه به آرامی از روزنه روی سقف وارد خانه شد و به طور عجیبی وارد بدن مغ جوان شد و سپس ناپدید شد و مغ جوان از هوش رفت.وقتی که به هوش آمد هیچ چیزی از آن که چه اتفاقی به سرش آمده بود به خاطر نمی آورد و وقتی بیشتر به اطرافش دقت کرد دید که تقریباً همه چیز تغییر شگرفی کرده و از آن خانه کهنه و قدیمی و کاه گلی که قبل از برخورد آن نور سپید رنگ با او در آن محبوس بود، هیچ اثری نیست؛ و او بر روی یک صندلی ننویی مجللی در بالکنی که گرداگرد یک آپارتمان دوبلکس بسیار فراخ و زیبا در آخرین طبقه برجی در مرکز شهر بوده و از آنجا نمای بسیار زیبایی از شهر معلوم بود، نشسته است.لباسی که بر تن داشت، یک دست کت و شلوار سپید رنگ با یک عصای بلوری بسیار سپید رنگ و درخشان که در میان آن میله ای نقره ای مدفون شده بود و در سر آن شکل برجسته و سه بعدی فروهر وجود داشت که با سنگهای ارزشمند و قیمتی همچون الماس و عقیق قهوه ای و یاقوت قرمز و زمرد سبز و فیروزه آبی آراسته شده بود . خودش هم مردی بدون ریش و سبیل با موهای مشکی لخت و کلاه شاپوی سپید بر سر و دستکشهای چرم سپید در دست و کفشهای چرم پوست مار سپید به پا و عینکی آفتابی بر چشم داشت . او یکدست سپید شده بود که خیلی هم برازنده ی او بود .در حالی که مشغول برانداز کردن شخصیت و قیافه جدیدش بود صدای مرد تقریباً مسنی رشته افکارش را پاره کرد که صدا می زد: "ارباب... ارباب شهزاد..." و وقتی که خواست بلند شود تا به سمت صدا برود و از جزئیات محل جدیدش بیشتر سر در آورد دید که مرد پیری با چهره ای صمیمی با کت و شلواری آراسته و مشکی در برابرش ظاهر شد و یک پالتوی سپید در دست دارد .جوان داستان ما که هم اکنون به مردی بالغ با شخصیتی جدید مبدل شده بود ولی با همان اقتدار و صلابت گذشته به سمت درب آسانسور راهنمایی می شد و او در همان حال که با او به سمت درب آسانسور می رفت تمامی اشیاء و مجسمه ها و کتیبه ها و نقاشی ها و کتاب های زمان خودش را در گوشه و کنار کاخ فراخش می دید و خوشحال و متعجب و بدون اینکه عکس العملی از خود نشان دهد همراه پیر مرد وارد آسانسور شد که در یک سمت آسانسور دو دکمه بیشتر موجود نبود که بر روی یکی پیکانی به سمت پایین بود و بر دیگری پیکانی به سمت بالا که معلوم می شد این آسانسور اختصاصی برای آپارتمان او بود هر چند که او از هیچ کدام از آنها سر در نمی آورد.پیر مرد دکمه ای که پیکانی به سمت پایین داشت فشار داد و درب آسانسور بسته شد و آسانسور که شبیه به محفظه ای تماماً شیشه ای بود به سمت پایین به حرکت در آمد و در همان حال تمام جاهای شهر و اطراف برج را می شد دید. وقتی که به پایین رسیدند درب آسانسور به آرامی باز شد و در جلوی آن یک رلزریس سپید متوقف شده بود که در جلوی آن یک مجسمه کوچک مانند همانی که روی عصایش بود وجود داشت.مردی جوان درب خودرو را برای او باز نگه داشته بود و به او گفت که: "جناب پارسی قصد دارند کجا تشریف ببرند؟" که در همین جا متوجه شد که اسم او "شهزاد پارسی" است اما چیز جالبتر برایش این بود که هر چه فکر می کرد تا اسم واقعیش را به خاطر بیاورد نمی توانست به یاد بیاورد اما دیگر هیچ چیز برایش مهم نبود چون هم اکنون خودش را ثروتمندترین و قدرتمندترین مرد جهان می دید.وقتی راننده اش برای بار دوم شهزاد را صدا زد به راننده اش گفت که می خواهد در شهر چرخی بزند و کمی هوا بخورد. چیز جالب دیگر این بود که لحن صحبت کردنش هم فرق کرده بود و مثل خدمتکارش و راننده اش ولی آمرانه حرف می زد. هنگامی که با اتومبیلش به بیرون می رفتند همان چیزهایی که در خانه اش دیده بود در حیاط بزرگ خانه اش که شبیه به باغی بود نیز دید و در حین بیرون رفتن از برج نام خود را یعنی شهزاد پارسی را بر سر در ورودی برج دید.وقتی داخل اتومبیلش نشسته بود و در اطراف شهر گشت می زد، می دید که همه چیز تغییر کرده ولی همان حال و هوای گذشته را دارد و مردم هنوز سخت کار می کنند و آدمهای فقیر هنوز گدایی می کنند و آدمهای ثروتمند مثل او در رفاه کاملند و هیچ جا اثری از آن چیزهایی که حاکی از دوران پادشاهی باشد وجود ندارد و برجهای زیادی تقریباً مثل برج او وجود دارد ولی برج او بزرگترین و بلندترین برج بود که از همه طرف و از هر سویی دیده می شد ولی شبیه برج خودش را زیاد در شهر می دید دقیقاً مثل همان ولی در ابعاد کوچکتر و با همان نمایه ها و مجسمه ها و همین طور این که نام خود را بر سر در همه آنها می دید که باعث می شد که شهزاد پارسی داستان ما به خود هر چه بیشتر بیش از پیش افتخار کند.بعد از چند ساعتی که در شهر چرخ زدند و شهزاد فهمید که چندین کارخانه و چندین شرکت و باغ و شهرکهای در دست ساخت دارد و سرمایه اش خیلی بیشتر از آن است که فکرش را می کرد از خوشحالی داشت بال در می آورد و به این فکر می کرد که چه کارهایی که با اینها نمی شود کرد. در همین افکار بود که دیگر کم کم احساس خستگی و سر درد شدیدی به او دست داد و به راننده اش دستور داد که به خانه اش برگردند و راننده اش هم اطاعت کرد و به خانه برگشت و او به محض رسیدن به خانه، نمی دانست چطور و از کجا ولی به طرز عجیبی احساس می کرد که همه اینها یعنی خانه و شرکت و کارخانه و اشیاء و وسایل خانه و ... برایش تکراری بود و از جای همه چیز با خبر بود و می دانست که جای هر چیز کجاست و احساس می کرد که شخصیت جدیدش یعنی همان شهزاد پارسی کم کم بر او غالب شده ولی او اهمیتی نمی داد و به سراغ کمد لباسهایش رفت و لباسش را عوض کرد و لباس خوابش را پوشید و به تختخواب پادشاهیش رفت و بعد اندکی به خواب رفت.اما در خواب چیزهای باور نکردنی و هراس انگیزی دید و شنید، در خواب دید که آن مغ های پیر که او را در آن خانه کهنه کاه گلی محبوس کرده بودند به پیشش آمدند و به او می گویند که: "این قدرت و موقعیت و ثروت و سرمایه برای این به تو داده شده که به مردم زمانت کمک کنی نه آنکه با آنها خوش بگذرانی و اگر از آنها به بهترین نحو استفاده نکنی آنها را از تو خواهیم گرفت و تو را به زمان خودت بر می گردانیم و به راستی که جزای تو مرگی بس رقت انگیز خواهد بود."صبح روز بعد، شهزاد از خوابی که دیده بود هیچ سر در نمی آورد و نمی دانست که تعبیرش چیست و منظور آن مغهای پیر از آنکه گفته بودند: "تو را به زمان خودت بر می گردانیم." چه بوده است؟ به همین دلیل هم به پیش یکی از بزرگان زرتشت رفت و چون یک زرتشتی اصیل زاده بود و طبق آداب و رسوم خانوادگیش عمل می کرد هر چه را که او می گفت می پذیرفت و به آن عمل می کرد. وقتی که تصمیمش راگرفت که نزد او برود یک دوش آب سرد گرفت و لباس مخصوص همیشگیش را پوشید و خدمتکار پیرش را که بابک نام داشت صدا زد و به او گفت که به راننده اش اشکان بگوید که آماده رفتن به پیش استاد کوشان بشوند و بابک سریعاً گوشی را برداشت و با اشکان تماس گرفت که اتومبیل را بردارد و به منزل شهزاد بیاید تا او را به منزل استاد کوشان که یکی از بزرگان زرتشتی شهر یزد بود ببرد .وقتی که استاد کوشان از شهزاد تعریف خوابش را شنید خیلی تعجب کرد و به فکر فرو رفت و بعد از مدتی به شهزاد گفت: "تعبیر این خواب طبق اساطیر و دست نوشته های باقی مانده چنین است که ماموریت خطیری بر روی دوش تو گذاشته شده و باید به مردم نیازمند به کمکت کمک کنی و آنها را از دست افراد شرور نجات بدهی و کسانی را که به راهنمایی تو نیازمندند هدایت کنی و گرنه عاقبت بدی در انتظار تو خواهد بود و از قدرت و ثروتت در راه کمک به مردم و پیشرفت این کشور استفاده کنی همان طور که قبلا هم این کار را می کردی و ماموریت تو از هم اکنون که به منظور و مقصود و تعبیر خوابت پی بردی آغاز می شود. پس برو و آماده باش."شهزاد حرفهای او را آویزه گوش کرد و با دل و جان پذیرفت. در راه برگشت به خانه بودند که شهزاد به اشکان گفت که برای ناهار به یک رستوران برود تا مثل همیشه او و شهزاد و بابک با هم ناهار بخورند و اشکان با اشاره سر اطاعت کرد. وقتی به رستوران رسیدند، اشکان در حال متوقف کردن خودرو بود که با صحنه ی عجیبی روبرو شدند. یک مامور پلیس که از اسمش پیداست باید حافظ امنیت و آرامش مردم باشد داشت یک فرد معتاد و نابینا و بی آزار را که بر روی یک پیت حلبی نشسته و یک تسبیح به دست داشت لگد می زد و از او می خواست که از آن جا برود ولی معلوم نبود که آن مرد بیچاره چه گناهی کرده بود که این طور با او برخورد می شد یا به کدامین گناه ناکرده چنین همچون جسمی بی ارزش لگدمال می شود.آیا گناه او معتاد بودنش است؟!...، که آن وظیفه آن مامور پلیس بود که می بایستی عامل اصلی پخش مواد مخدر را می گرفت و به او لگد می زد که آن مرد بیچاره را به این روز انداخته و خانواده اش را بدبخت کرده بود و به جای آن که دست او را بگیرد و او را به یک مرکز ترک اعتیاد ببرد این کار را با او می کرد و یا این که جرم او نابینا بودنش بود که ممکن بود از همان اعتیادش بوده باشد و یا اینکه مادر زادی باشد ولی در هر صورت او که قدرت دفاع از خود را نداشت پس مستحق آن لگدها نبود و شاید جرم او بی آزاریش بود که به جای آنکه که یک قمه به دست بگیرد و در خیابان به راه بیفتد و از مردم زورگیری کند و به ناموس آنها تجاوز کند، به گوشه ای خزیده و به خودش و خانواده خودش آزار می رساند به جای آن که به جامعه و مردمش آزار برساند. هر چند هم او و هم خانواده اش جزو همان جامعه بودند.شهزاد در همین افکار بود که به یک باره به خود آمد و به فکر حرف استاد کوشان افتاد و به بابک گفت که برود و از قضیه سر در آورد. بابک وقتی از آن مامور پلیس پرسید که چه اتفاقی افتاده و چرا با آن مرد بیچاره این طور رفتار می کند مامور پلیس او را بدون هیچ پاسخ و علتی چنان هل داد که پیرمرد بیچاره نقش بر زمین شد. شهزاد که این صحنه را می دید و از شدت عصبانیت خون خونش را می خورد و تا آن لحظه نشسته بود و منتظر مانده بود، صبرش تمام شد و پیاده شد و به سمت مامور پلیس رفت و خیلی محترمانه از او پرسید که چرا اینقدر بد با خدمتکار پیر او رفتار کرده و با آن مرد اینطور می کند که پلیس او را هم هل داده و به او گفت که به او ربطی ندارد ولی شهزاد که در خود احساسی عجیب از چند دقیقه قبل یافته بود ذره ای از جایش با ضربه هل آن مرد جابه جا نشد و محکم و استوار و با اقتدار در سر جایش ایستاد و مامور پلیس برای دفعه دیگر چندین بار فشار آورد ولی شهزاد از جایش ذره ای جابه جا نشد . مامور پلیس که این طور دید دست به اسلحه اش برد و با انتهای اسلحه اش به گونه راست شهزاد کوبید و بعد ضربه ای محکم و دردآور به پیشانی آن مرد بیچاره وارد آورد که خون از سر او جاری شد شهزاد دیگر نتوانست جلوی خودش را بگیرد و یقه او را با یک دست گرفت و او را بالای سرش برد و او را با خشم هر چه بیشتری نگریست و آنقدر او را بالا برده بود که پالتویش از روی دوشش افتاده بود زمین و در آن موقع جمعیت زیادی به دور آنها جمع شده بودند و تمامی آن صحنه ها را دیده بودند و به یک باره ضربه محکمی از اسلحه یک مامور دیگر به او وارد شد ولی او هیچ عکس العملی نشان نداد و آن مامور دوباره با اسلحه اش به پهلوی او ضربه زد و این بار شهزاد با دست دیگرش مشتی محکم بر شانه او زد و او را نقش بر زمین کرد و مامور دیگر را به زمین کوفت، شهزاد در تمام طول آن مدت نام اهورا مزدا را بر زبان زمزمه می کرد و توسط آن قدرت خاصی می گرفت.وقتی که آن دو مامور پلیس از زمین بلند شدند به سمت او اسلحه کشیدند و به او تیراندازی کردند ولی برای شهزاد هیچ اتفاقی نیفتاد و تیرها به محض رسیدن به او ناپدید می شدند و بر او اثری نداشتند. ماموران که از این اتفاق تعجب کرده بودند از داخل خودروی پلیس یک مسلسل قوی که برای وضعیتهای خیلی خطرناک مورد استفاده قرار می گرفت در آوردند و به سمت شهزاد شلیک کردند ولی باز هم همان اتفاق افتاد و شهزاد آسیبی ندید و حال که دیگر بیش از پیش عصبانی شده بود با صدای بلند و غیر ارادی فریاد زد: "اهورا مزدا پروردگار یکتا کمکم کن." و بعد با عصایش که داشت می درخشید ضربه ای محکم به یکی از آنها وارد کرد و او را از پا در آورد و دیگری را که داشت به او دشنام می داد و همچنان به او تیراندازی می کرد با فرو کردن نوک تیز عصایش در بدنش او را به هلاکت رساند. چند لحظه ای در همان حالت باقی ماند و به یک باره عصایش را از بدن او بیرون کشید و خون با شدت به بیرون فوران زد و مردم شروع کردند به هورا کشیدن و تشویق کردن شجاعت او که توانسته بود شر آن دو مامور پلیس فاسد را از روی زمین و سر آنها کم کند.بعد از چند دقیقه صدای آژیر دیگر خودروهای پلیس به صدا درآمد و در همان دم شهزاد همان طور که نام اهورا مزدا را زمزمه می کرد به طور عجیبی شروع به درخشش کرد و کم کم داشت نامرئی می شد و در یک لحظه به یک هاله ی نورانی تبدیل شد و در آسمانها به پرواز در آمد.شهزاد در همان حالت که شبیه به یک گلوله سپید نورانی بود و در آسمان پرواز می کرد همه چیز را حس می کرد و همه چیزهای اطرافش را می دید ولی اثری از دست و پاها و بدنش نبود و فقط یک گلوله نورانی دقیقاً در جایی که قلبش قرار داشت در آسمان معلق بود و در حال پرواز یک حس به او می گفت که سریعتر حرکت کن و در چشم بهم زدنی با چنان سرعتی به حرکت در آمد که دیگر هیچ جایی را به جز نقطه روبرویش را نمی توانست ببیند و در عرض چند ثانیه به خانه اش رسید در حالی که اگر می خواست آن مسیر را با خودروی رلزریسش برود با بیشترین سرعت و خلوتترین حالت خیابانها بیست دقیقه ای طول می کشید حال آنکه در عرض دو سه ثانیه به خانه اش رسیده بود.وقتی به خانه اش رسید سریعاً به طور عجیبی در حالی که هاله هایی از نور در دور و برش بودند به حالت اولش برگشت و دست و پاها و بدنش برگشتند و دید که در بالکن خانه اش ایستاده است و جالب اینکه با همان لباس و عصایش و با همان طرز پوشیدنشان انگار که جزوی از او شده بودند و خیلی تعجب کرده بود و از قدرت و احساسی که نسبت به آنها داشت خوشحال بود و به یاد حرف استاد کوشان افتاد که گفته بود مسئولیت سنگینی بر دوش او گذاشته خواهد شد که او باید آن را به بهترین نحو به انجام برساند و از قدرتی که بدست می آورد به نفع مردم و نیازمندان استفاده کند.در همین افکار بود که به حمام رفت و با خیال راحت دوش گرفت و بعد از دوش گرفتن به هیچ چیز دیگری فکر نمی کرد به جز آنکه به استراحت بپردازد تا افکارش را جمع بندی کند و به تخت خوابش رفت و به خواب عمیقی فرو رفت. در خواب رویاهای عجیبی به سراغ او آمد که هشداری در مورد او و قدرتش بود و آنکه با آنها چه باید بکند و چطور از آنها استفاده کند.همان مغهای پیر که بار قبل به پیش او آمده بودند این بار هم آمدند ولی نه عصبانی بلکه با احترام بسیار و وقتی به نزدیک او رسیدند زانو زدند و بعد پای راست را جلو و پای چپ را به عقب گذاشتند و دست راست را مشت کردند و آرنج خود را به روی زانوی پای راست خود گذاشتند و مشت خود را در روبروی قلب خود نگه داشتند و دست چپ را مشت کردند و مشت خود را در جلوی پای چپ بر زمین گذاشتند. بعد همان طور که سرشان پایین بود و با چشمهای بسته به زمین زل زده بودند رو به شهزاد کردند و گفتند: "شاهزاده امر بفرمایند."و شهزاد درهمان حال که بر روی تختی پادشاهانه تکیه زده بود مات و مبهوت به آنها نگاه می کرد و از آنها پرسید که چکار باید بکند و آنها برخاستند و به او گفتند که او پسر پادشاه ایران است که برای حفظ جان او از شر دشمنان از کودکی در معبد زرتشتیان محافظت و بزرگ شده است و حالا که به قدرتش پی برده است باید پادشاهی ایران را بدست بگیرد و مردم ایران و جهان را کمک کند و آنها را به سمت نور و روشنایی و اهورا مزدا پروردگار یکتا و یگانه هدایت کند و نجات بخش آنها از گرداب مشکلات باشد و از قدرتهای خدایی که به او داده شده است استفاده کند و شر دشمنان ایران و مردم ایران را از سر آنها کم کند و از مرزهای ایران با افراد خاصی که در اختیار دارد حفاظت کند.و به یکباره از خواب پرید و به سرعت دوش گرفت و لباسش را عوض کرد و به پیش استاد کوشان رفت و اتفاقاتی را که افتاده بود و در خوابش دیده بود را برای او شرح داد. استاد کوشان به او گفت که او صاحب قدرتهای خارق العاده ای است که به مرور زمان به وجود آنها پی خواهد برد و آنها را کشف خواهد کرد و ماموریتی که بر عهده ی او گذاشته شده بوده جدی تر شده و باید هر چه زودتر دست به کار بشود و به نجات مردم نیازمند بپردازد و افراد خاصی که قدرتهای خاصی دارند جمع کند و ارتشی بسازد و مردم ایران و جهان را از بلایی جهانی که در پی آنهاست و در آینده ای نه چندان دور رخ خواهد داد نجات دهد.استاد کوشان همچنین به شهزاد توصیه کرد که به همان آتشکده زرتشتی که در خواب دیده بود برود و در همان جا بماند و از مغهای آنجا طلب کمک و راهنمایی و مشاوره کند و شهزاد هم حرف او را گوش کرد و به سرعت باز هم به صورت گلوله نوری به آن آتشکده رفت که در نزدیکی کعبه زرتشت در مرودشت بود و دقیقاً در غاری در زیر بنای کعبه زرتشت قرار داشت. در آنجا با همان مغهای پیر که در خواب دیده بود روبرو شد و آن مغها منتظر آمدن او بودند و به محض دیدن او همان کاری را کردند که در خواب شهزاد انجام داده بودند و در مقابل او زانو زدند و تعظیم کردند و به او گفتند که: "سرورم ما منتظر آمدنتان بودیم و همه چیزهایی که مورد نیاز شماست در اینجا مهیا کرده ایم."شهزاد از تعجب داشت شاخ در می آورد و نمی دانست که چه بگوید و یکی از مغها که از همه پیرتر ولی مثل بقیه سرزنده و شاداب و سرحال بود جلو آمد و دست او را گرفت و به او گفت که همه چیز را می دانند و کف دست بر کنار پیشانی او در محل شقیقه زد و پیشانی او را بوسید، بعد شهزاد احساس آرامشی کرد که هیچ وقت در عمرش به او دست نداده بود و بعد با هم وارد معبد شدند. مغ پیر همه جای معبد را به او نشان داد کتابخانه جامع ایران و زرتشت، کعبه زرتشت و محل تمرین و یادگیری فنون رزمی و نگهداری سلاحهای رزمی و در آخر دری که به زیرزمینی که مانند غاری بزرگ در زیر زمین حفر شده بود. آن در بر روی شهزاد باز شد و به او گفتند که از این به بعد اینجا محل زندگی توست ولی آن مکان دست کمی از منزل مجلل پادشاهانه خودش نداشت و همه تجهیزات مدرن و به روز ارتباطی دنیا در آنجا وجود داشت و همچنین وسایلی که برای عملیات پلیسی و نظامی از آنها استفاده می شد در آنجا یافت می شد و جالب توجه اینکه شهزاد کار کردن با همه آنها را از کودکی فرا گرفته بود. آنجا کمی شبیه به یک پایگاه نظامی بود تا منزل او. تقریباً می شد گفت که همه چیزهای مورد نیاز برای انجام ماموریت بزرگ شهزاد مهیا بود.شهزاد یک فرد معمولی نبود که به یک همچین قدرتی دست پیدا کرده بود و چنین سرمایه و ثروت و قدرت و مقامی را بدست آورده باشد او از کودکی سختی های فراوانی را متحمل شده بود که با یک ضربه در سرش در یک سانحه رانندگی همه را فراموش کرده بود و از اطرافیانش داستان زندگی مشقت بار گذشته اش را شنیده است و به خاطر سپرده است.او تمامی فنون رزمی را فرا گرفته بود و به زبانهای زنده و منسوخ شده دنیا مسلط بود و کار با تمامی سلاحهای سرد و گرم را بلد بود و از طرز استفاده از تمامی آن دستگاههای که در خانه مجلل پایگاه نظامی مانندش بود آگاهی داشت.همان طور که شهزاد داشت اطرافش را نگاه می کرد متوجه شد که در آنجا تنهاست و مغهای پیر رفته بودند و به همین دلیل تصمیم گرفت که یک دوش بگیرد و بعد هم استراحت کند. در حمام به خالکوبیهای روی بدنش نگاه می کرد و بیشتر به وجود آنها روی بدنش پی برده و افتخار می کرد، که نشان "فروهر" بالای کمرش و "ایران" روی سینه اش و "شهزاد پارسی" روی شکمش و حروف انگلیسی "PNSP" پایین کمرش وجود داشت.بعد از اینکه دوش گرفت و کمی استراحت کرد به سراغ دستگاهها رفت و پس از کمی بررسی آنها متوجه شد که روی نمایشگری نقشه بزرگ تمامی نقاط جهان با دقت بسیار بالا و مقیاسهای مسافتی مشخصی معلوم شده بود و اگر در جایی از دنیا اتفاق خاص یا حادثه ای رخ می داد بر روی آن نقشه معلوم می شد و با استفاده از آن دستگاهها می توانست به آن محل برسد مثل یک دستگاه رد یاب بود و به مردم آن محل کمک می توانست بکند. در بررسی همین دستگاهها بود که ناگهان در نقطه ای از شهر یزد دستگاه اعلام آتش سوزی مهیبی کرد که به یکباره بابک و اشکان وارد شدند و رو به شهزاد کردند و همان طور که آن مغهای پیر به شهزاد تعظیم کرده بودند در جلوی او تعظیم کردند و گفتند که همه چیز را در مورد او می دانند و لازم نیست که نگران چیزی باشد و مغ پیر وارد شد و گفت: "نمی خواهید که دست به کار بشوید؟!" بعد به بابک گفت که سریعا دستگاهها را کنترل کند و شهزاد و اشکان را راهنمایی کند همان طور که آموزش دیده بود و بابک با زدن چند دکمه دیوار انتهایی سالن خانه جدید شهزاد را که مثل در قلعه ای به کناری می رفت باز کرد و بعد کف زمین به شکل یک بیضی با تمام اسباب و اثاثیه بر روی آن به پایین رفت و جای آن یک خودروی دو نفره عجیب و غریب و تماماً سپید حتی با لاستیکهای سپید رنگ با پلاکی که بر روی آن نوشته شده بود شهزاد پارسی و طرح فروهر بر روی سقف و قسمت جلوی آن کشیده شده بود و مجسمه ای مانند همان که بر روی خودروی رلزریس و عصای خودش بود در جلوی آن خودروی عجیب نیز نصب شده بود و چند دستگاه هم آنجا وجود داشت که معلوم بود که برای تغییر دادن آن خودرو برای حالات و وضعیتهای مختلف و شرایط متفاوت ماموریتهای او بود.همان طور که شهزاد در سر جایش خشکش زده بود اشکان از داخل ماشین صدایش زد: "ارباب وقت رفتنه عصاتونو بردارین که بریم، مردم زیادی منتظر کمکتون هستن." بعد شهزاد به سرعت سوار خودرو شد و کمربند های ایمنی خودرو به طور خودکار بسته شد و اشکان با سرعت باور نکردنی به پرواز در آمد و شهزاد یک صفحه نمایشگر روبروی خودش دید و آن را روشن کرد و بابک را دید که به وسیله آن با او ارتباط بر قرار می کرد و صفحه ای دیگر که حالات مختلف و سلاحها و ابزارآلات خودرو را می شد از روی آن انتخاب کرد. صفحه آخر مانند یک کنترل از راه دور بود که خارج از خودرو می شد به وسیله آن به خودرو دستور داد که چه کار باید کند.وقتی که به مقصد رسیدند اشکان اعلام کرد که رسیده اند و یک چیز کوچک به شهزاد داد و گفت که این را درون گوشش بگذارد و بوسیله آن با او و بابک در ارتباط باشد. و بعد با زدن دکمه ای کمربند شهزاد را باز کرد و شهزاد به صورت همان گلوله نور در آمد و به بیرون پرید و در همان حال هم بیرون را می دید هم با بابک و اشکان در ارتباط بود و هم صفحه کنترل را در جلوی خودش می دید و گزینه های بر روی آن را فقط با نگاه کردن به آنها می توانست انتخاب کند. به غیر از تصویر اشکان و بابک چهار گزینه بر روی آن صفحه نمایشگر وجود داشت: "آب و باد وخاک و آتش"؛ و چند دکمه جهتدار و هر کدام از آن چهار گزینه چند گزینه دیگر را به عنوان زیر مجموعه در بر داشت.شهزاد چون در آن موقعیت با یک سانحه آتش سوزی روبرو بود بر روی گزینه آب رفت و گزینه هایی که گزینه آب در بر داشت شامل شلیک گلوله آب، شلیک گلوله یخ، پاشیدن آب با فشار، بارش باران همراه با رعد و برق بود که شهزاد گزینه پاشیدن آب با فشار را انتخاب کرد تا آتش را خاموش کند و یک اسلحه بزرگ از کنار خودروی عجیبش به بیرون هدایت شد و از آن به سمت جلو آب با فشار شروع به پاشیدن کرد ولی نه بر روی آتش ها. شهزاد به اشکان گفت که نزدیکتر برود تا آب به آتش برسد ولی باز هم نشد و سپس با آن جهتهای روی کنترل اسلحه را به سمت آتش هدایت کرد ولی باز هم شدت آتش زیاد بود و مقدار آب آن اسلحه داشت تمام می شد همان طور که اشکان می گفت و شهزاد بر روی صفحه نمایشگر می دید درصد آب موجود در مخزن خودرو داشت کاهش می یافت.در همان حال مغ پیر بر روی صفحه نمایشگر ظاهر شد و به شهزاد گفت: "اینها فقط ابزاری هستند برای کمک به روشن شدن سرچشمه وجودیت و زدن جرقه قدرت تو ولی تو خودت باید از آنها و قدرتت به نحو احسن استفاده کنی و مردم را نجات بدی و با استفاده از کلمات کلیدی به خودت و اونها قدرت بدی." شهزاد که منظورش را درست نفهمیده بود به آب اشاره کرد و چون همیشه نام اهورا مزدا را بر لب داشت آب به اشاره او به حرکت در آمد و سپس شهزاد گفته های مغ پیر را درک کرد و فهمید که چه منظوری دارد.بعد با اشاره به آب و گفتن ارادی کلماتی آب را به تحت فرمان خود در آورد و او به آب چنین گفت: "من شهزاد پارسی به نام اهورا مزدا پروردگار یکتا به تو ای الهه آب دستور می دهم که تحت فرمان در بیایی." و در آن لحظه آبها به صورت هیبت مردی در آمدند و آن مرد آبی به شهزاد همان طور که مغها و اشکان و بابک به او تعظیم کرده بودند به او تعظیم کرد و سپس شهزاد به او گفت که بایستد و بعد شهزاد به درون آتش رفت ولی هیچ اتفاقی برایش نیفتاد و در آن دم الهه آب با قدرتش به طور عجیب و خودکار با آتش می جنگید و شهزاد را در برابر شعله های آتش محافظت می کرد در عرض چند ثانیه آتش خاموش شد و سپس ساختمان به علت آنکه بیش از حد سوخته بود داشت فرو می ریخت که به صورت خیلی ناگهانی همه جا یخ بست و این هم کار الهه آب بود و این تنها به فکر شهزاد رسیده بود ولی الهه آن را عملی کرده بود و شهزاد متوجه شد که تنها با فکر کردن می تواند هرچه را که بخواهد کنترل کند اما به علت گرمای بیش از حد هوا یخها داشت آب می شد و فکر جالبی نبود بعد شهزاد به کنترلش نگاه کرد و بر روی گزینه خاک رفت و دید که گزینه های زیر مجموعه آن شامل ریزش خاک، پرتاب سنگ ، ترکیب آب و خاک بود و شهزاد ریزش خاک را انتخاب کرد و بعد صفحه ای در زیر خودرو به کنار رفت و از آنجا خاک شروع به ریزش کرد و بعد شهزاد از بابک پرسید که باد در چه جهتی می وزد و جهت وزش آن را برای اشکان مشخص کند و اشکان در آن جهت خودرو را نگاه دارد تا خاکها به داخل ساختمان بریزند و بابک و اشکان از او اطاعت کردند و وقتی خاکها به داخل ساختمان ریخته می شد شهزاد به سمت آن اشاره کرد و گفت: "من شهزاد پارسی به نام اهورا مزدا پروردگار یکتا به تو ای الهه خاک دستور می دهم به تحت فرمان من در بیایی." و سپس از آن خاکها غولی عظیم بوجود آمد و در جلوی پای شهزاد تعظیم کرد و شهزاد به آن چیزی که می خواست عملی کند فکر کرد و سپس آن غول عظیم الجثه به حرکت در آمد و همه جای ساختمان را مانند یک ماده نگهدارنده قوی و مستحکم پوشاند و ساختمان از فرو ریختن باز ایستاد و بعد شهزاد از الهه آب و خاک تشکر کرد و بعد از تعظیم کردن در یک چشم به هم زدنی آنها ناپدید شدند.شهزاد خواست که به داخل خودرو برگردد که صدای یک مادر را شنید که فریاد می زد و درخواست کمک می کرد که کسی بچه اش را نجات دهد چون بچه اش را داشتند می دزدیدند و تازه اینجا بود که شهزاد فهمید که اینجا خانه شهردار مهربان و مردم دوست شهر یزد است و افراد بدی برای دزدیدن فرزند شهردار و گرفتن باج از او خانه اش را به آتش کشیده بودند اینها اطلاعاتی بود که بابک برای صفحه نمایشگر شهزاد فرستاده بود و شهزاد تصمیم گرفت که خودروی آنها را تعقیب کند ولی این کار بیهوده ای بود چون آنها با خودرویی پر سرعت در حال فرار بودند و شهزاد نمی توانست هم زمان هم با سرعت زیاد حرکت کند و هم حواسش به آنها باشد و تعقیبشان کند و در همان لحظه فکری به ذهنش رسید و آن این بود که باد شدیدی تولید کند و به وسیله آن خودروی آن افراد شرور را به هوا بلند کند و آن را در هوا نگاه دارد و بچه را نجات دهد و بعد آنها را در همان حال رها سازد.پس بر روی گزینه باد رفت و گزینه های زیر مجموعه اش ترکیب باد و آتش، ترکیب باد وخاک و ایجاد طوفان، ایجاد گردباد، ترکیب باد و آب و ایجاد گرداب بود و شهزاد بر روی گزینه ترکیب باد وخاک و ایجاد طوفان رفت و آن را انتخاب کرد و بعد سلاحی از یک طرف جلوی خودرو بیرون آمد و یک پنکه بزرگ از طرف دیگر جلوی آن بیرون زد و از اسلحه خاک بیرون می ریخت و پنکه با چرخش در جهات معین طوفانی عظیم ایجاد کرد و بعد به سمت طوفان اشاره کرد وگفت: "من شهزاد پارسی به نام اهورا مزدا پروردگار یکتا به تو ای الهه باد دستور می دهم تحت فرمان من در بیایی." سپس شخصی از میان طوفان با چهره ای نامفهوم ظاهر شد و در مقابل شهزاد تعظیم کرد وسریعاً آن چه در فکر شهزاد بود را انجام داد و شهزاد دید که خودروی افراد شرور در هوا معلق است و به دور خودش می چرخد پس فوراً به داخل خودرو رفت و نوزاد را بیرون آورد و آن لحظه که نوزاد را لمس کرد نوزاد هم مانند او به هاله ای از نور تبدیل شد و او را به نزد مادرش برد و وقتی او را به مادرش تحویل می داد هنوز هاله هایی از نور وجود شهزاد در اطراف نوزاد در گردش بود و نوزاد می خندید و با آنها بازی می کرد و همین که مادر نوزاد خواست سرش را بلند کند تا از شهزاد تشکر کند شهزاد سوار بر خودروی عجیبش در حال پرواز با سرعتی غیر قابل تصور از آنجا دور می شد و ناگهان صدای انفجار مهیبی از خرابه ای در آن نزدیکی به پا خاست و آن صدای برخورد با زمین و منفجر شدن خودروی آن افراد شرور بود.وقتی که شهزاد و اشکان به پیش بابک و آن مغ پیر برگشتند خیلی خوشحال بودند و آن شب را به افتخار اولین ماموریت موفقیت آمیز خود جشن گرفتند ولی مغ پیر یک چیز را به شهزاد گوشزد کرد و آن اینکه از نیروی درونی خودش برای کمک به مردم استفاده کند و کمتر خدایان طبیعت را با نام اهورا مزدا پروردگار یکتا به خدمت بگیرد و به او گفت که می توانست فقط با در خدمت گرفتن الهه آتش آن ماموریت را به پایان برساند. پس از آن ماموریت سالهای زیادی گذشت و بابک و اشکان و مغ پیر، پیر و پیرتر شدند و در گذشتند ولی شهزاد در همان سن و سال باقی ماند و پیر نشد و علت آن قدرت عجیب و خارق العاده و اهورایی او بود.او به مردمان بسیاری کمک کرد و نوزادان و افراد زیادی را لمس کرد و قدرتش به جایی رسیده بود که کاملاً بر همه چیز می توانست تسلط کامل داشته باشد بدون در خدمت گرفتن خدایان طبیعت و یا استفاده از آن خودرو و خودش به تنهایی هر حادثه ای را که در هر جایی از دنیا رخ می داد کنترل می کرد و مردم دنیا را نجات می داد و این کار را تا سالها انجام داد تا اینکه عصر ظهور ابر قرمانهای او فرا رسید که به او و مردم نیازمند جهان خدمت کنند تا یک روز خوب بیاید که هیچ زشتی و پلشتی در دنیا وجود نداشته باشد و دنیا در آرامش و صلح کامل برای همیشه بسر ببرد.ادامه دارد...