پرنده محزون

آیا تابه حال به آواز پرنده ها با دقت گوش کردین ؟ آیا همیشه آوازشون از سر شوقه؟آیا اونا هم ممکنه غمی در سینه شون باشه و سردادن آواز از درد و رنج شون کم کنه؟آیا از چیزی یا کسی گله مند هستن ؟یادم میاد یه روزی که من خودم خیلی غمبار بودم اوایل پاییز بود و هوا گرفته ،نه می بارید نه صاف میشد ، خلاصه توی دلم با خدا مشغول گلایه بودم که باد پاییزی ورق روز نامه مچاله شده ای رو جلوی پام انداخت ، از سر بیحوصلگی اونو با پا پس زدم باد بعدی اونو آورد به پام چسبوند یه جوری چسبیده بود انگار التماس میکرد که بهش توجه کنم .تسلیم شدم و از روی زمین برش داشتم .ورق روزنامه رو صاف کردم و نگاهی به مطالبش انداختم توی ستون سمت چپ روزنامه داستانی بود که شاید شما هم شنیدین یا خوندین .پرنده محزون (داستان گنجشگ و مار )روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد.و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟ و سنگینی بغضی راه کلامش بست.سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی! اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت ...های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد ...می تونید حدس بزنید با خوندن این داستان در اون شرایط چطور جواب گلایه و شکایت هام رو گرفتم و چه تاثیر عمیقی بر من گذاشت بطوری که هنوز هم اون روز رو با تمام جزییاتش به خاطر دارم .بعدها در یک نمایشگاه فرهنگی کارت پستالی رو خریدم ، که من بیاد اون روز و اون اتفاق اسمش رو گذاشتم (پرنده محزون) .?حسن ختام متنی از خانم عرفان نظر آهاری ???همه‌ روزنامه‌هاي‌ جهان‌ را ورق‌ مي‌زنم، خبري‌ نيست. هيچ‌ اتفاقي‌ نيفتاده‌ است. اتفاق‌هاي‌ مهم‌ را توي‌ روزنامه‌ نمي‌نويسند. اين‌ خبرها چه‌قدر غيرضروري‌ است! اين‌ خبرها كوچك‌اند و معمولي.اين‌ خبرها زنداني‌اند؛ زنداني‌ روز و ساعت، آفتاب‌ كه‌ غروب‌ كند خبرها بوي‌ كهنگي‌ مي‌گيرند.من‌ اما دنبال‌ روزنامه‌اي‌ مي‌گردم‌ كه‌ خبرهايش‌ تا هميشه‌ تازه‌ باشد، داغ‌داغ. روزنامه‌اي‌ كه‌ هيچ‌ بادي‌ آن‌ را با خود نبرد. دعا مي‌كنم‌ و فرشته‌اي‌ برايم‌ روزنامه‌اي‌ مي‌آورد. فرشته‌ مي‌گويد: اين‌ همان‌ روزنامه‌اي‌ است‌ كه‌ هيچ‌ طوفاني‌ را ياراي‌ آن‌ نيست‌ تا برگي‌ از آن‌ را با خود ببرد. اين‌ روزنامه‌ بوي‌ ازل‌ و ابد مي‌دهد و خبرهايش‌ هرگز كهنه‌ نخواهد شد و به‌ سادگي‌ نمي‌توان‌ از آن‌ گذشت. اين‌ روزنامه‌ همه‌ روزنامه‌هاست، روزنامه‌ سال‌ها و عمرها.فرشته‌ مي‌گويد: براي‌ خواندن‌ و دانستن‌ هر خبرش‌ بايد آن‌ را زندگي‌ كني، آن‌ وقت‌ مي‌فهمي‌ كه‌ اخبار بهشت‌ هم‌ در اين‌ روزنامه‌ است، آگهي‌ رستگاري‌ نيز.در نخستين‌ صفحه‌ روزنامه‌ اين‌ آمده‌ است: هر كس‌ به‌ قدر ذره‌اي‌ نيكي‌ كند آن‌ را خواهد ديد و هر كس‌ به‌ قدر ذره‌اي‌ بدي‌ كند آن‌ را خواهد ديد.فرشته‌ مي‌رود و من‌ مي‌مانم‌ و روزنامه‌ خدا، روزنامه‌اي‌ كه‌ براي‌ خواندنش‌ عمري‌ وقت‌ لازم‌ است.من‌ ديگر روزنامه‌اي‌ نخواهم‌ خواند، تنها همين‌ خبر براي‌ من‌ بس‌ است.‌عرفان‌ نظرآهاري‌ پرنده ساخته شده با روز نامه به طریقه پاپیه ماشه در صورت تمایل بخش ابتدایی این متن رو توسط این لینک مطالعه کنید ??https://vrgl.ir/uI3Mu