استراتژی سازمانی را چه زمانی بنویسیم ؟

استراتژی مهم است یا تیم ؟شاید این پرسش ، خیلی عمومی و کلی باشد ، اما بالاخره باید از یک جایی شروع کنیم و گفتگو آغاز بشود .نکته مهم دقیقا همینجاست : آیا برای نگارش یک استراتژی باید تیمی را داشته باشیم که بتوانیم متناسب با توانمندی آن تیم ، جهت رسیدن از نقطه یک به نقطه دو استراتژیی را بنویسیم .در اینجا منظورم تیم تحلیلی و نگارشی نیست و دقیقا منظورم تیمی هست که بعدا میخواهد مطابق با بند بند همان استراتژی مکتوب، اقدام نموده و مجری برنامه هاست .بله شاید اکنون درک بهتری داشته باشیم که باید ابتدا تیمی داشته باشیم و برای آن تیم و توانمندی هایش برنامه ای را مدون کنیم و در قالب دکترین یا مانیفست سازمانی رفتار کنیم یا اینکه بدون در نظر گرفتن این افراد، برای رسیدن به قله موفقیت یک برنامه استراتژی داشته باشیم و برای آن برنامه ی نوشته شده ، تیم اجرایی با استاندارد های لازم جذب کنیم .شاید در یک نگاه ابتدایی قسمت دوم خیلی ساده به نظر برسد و معقولانه هم هست ، چون که هیچ هزینه ای در ابتدا ندارد و تیم مدیریتی و مشاورانش برای سازمان در چندین جلسه مدون و منظم اقدام به برنامه ریزی ، تدوین و نگارش و ویراستاری نموده و در انتهای برنامه ای جامع مورد تصویب و تایید را به مدیریت سرمایه های انسانی تحویل داده و ایشان نیز با اختیار کامل شروع به جذب نیرو نموده و نیروی مربوطه هم دقیقا مطابق با برنامه ابلاغی رفتار کرده و امیدواریم که نتیجه هم مثبت و سازمان به سود مورد دلخواه خود خواهد برسد .اما بنده اعتقاد دارم که همزمان با حضور نیروهای انسانی و مشاهده عملکرد و رفتارشان چه در حوزه تخصصی شغلی و چه در حوزه رفتار اجتماعی باعث اتفاقی میشود که میتوان آنرا جزئی از بلوغ سازمانی معرفی کرد و همین بلوغ در یک دوره بلند مدت به رویالیتی یا وفاداری سازمانی ختم می شود .من یک مثال واقعی در سطح جهانی را اکنون ارائه میکنم و امیدوارم که شما هم با من هم نظر باشید .ارتش ایالات متحده بر اساس همین رفتار، یک استراتژی مدون ، جامع ، کامل و حرفه ای را دارد که متناسب با همان هم اقدام به اخذ نیروی نظامی نموده است ، اما شاهد این هستیم که علیرغم این همه هزینه و تبلیغات و اقدامات موفقیت مد نظر خود را کسب ننموده است و تنها نکته ای که برایش مفید بوده است فروش تسلیحات به یکسری کشور عربی حوزه خلیج فارس بوده است .البته اگر فرض را بر این اصل در نظر بگیریم که این اقدامات فقط برای فروش تسلیحات بوده است ، شاید بتوان این موضوع را موفقیت در نظر گرفت ، اما قطعا وقتی از نیروی انسانی و اعزام آن به چندین هزار کیلومتر آن طرف تر از وطن سربازان حرفی گفته می شود ، دیگر نمیتوان آنرا بیزینس نامید و قطعا موفقیت را در لایه هایی باید سنجید ، مگر اینکه بخواهیم اینطور فرض کنیم که در پائین ترین سطح به موفقیت رسیده اند و این یعنی حداقل ضرری نکرده اند و کارخانه های خصوصی تولید اسلحه سازی که حامی اصلی دو حزب بزرگ در ایالات متحده امریکا اهستند از این موضوع خوشحال باشند .از بحث اصلی فاصله نگیریم و برگردیم به اینکه من توانستم در مثال فوق به صورت خلاصه بر اساس قضیه دمرگان گزاره همیشه درست را با یک مثال اثبات کنم که غلط بوده و قطعا هر استراتژی بدون در نظر گرفتن نیروهای انسانی و شناخت میزان تخصص و رفتار اجتماعی آنها در هنگام نوشتن دچار اشکال و ایراد خواهد بود .اما خب چه کنیم ؟اگر بخواهیم نیروی تخصصی خودمان را استخدام کنیم و بعد از آن با نگه داشتن نیروهایمان و بدون برنامه کاری آنها را دائما رصد کرده ، تا ببینیم در چه سطحی هستند ، یا در یک دوره تک فصلی و یا نهایت نیم سالی به یک استراتژی قابل قبولی برسیم ، قطعا بار مالی ایجاد شده باعث این خواهد شد که به نوعی به پیشواز ورشکسته شدن رفته و در حین نوشتن استراتژی شکست بخوریم .اینها سئوالاتی هستند که به عنوان یک کارفرما ، کارآفرین ، بنیانگذار یا هر اسمی که می نامند ، هر روز با خود دارم و شاید هنوز هم به جواب جامع و کاملی نرسیده ام .قطعا در نوع نگاه به پاسخ دادن برای این سئوال هم بین عزیزان همکار ، مدیران متفاوت بوده و هر مدیری ، بر اساس تجربه ای که دارد ، به مدل مخصوص خود اقدام به قبول ، رد یا ارائه پاسخ خواهد نمود .من تمایل ندارم که با خواندن مطلب ، آموزش دهنده روش خاصی باشم و به این نتیجه رسیده باشم که قطعا روش اول اشتباه یا روش دوم صد در صد درست است . من بر اساس تجربه ام در این دوره بیست ساله کاری ام و سختی ها و لذت های مختلفی با طعم شکست و موفقیت در کسب و کار های سنتی و دیجیتالی ، در این لحظه تصمیم گرفتم که بتوانم در هزار کلمه ، کمی بلند بلند فکر کرده و مطالبی را اعلام کنم ، بلکه باعث بشود که عزیزانی نیز که تجربه ای در این حوزه دارند به هوس بیفتند و من رو همراهی کنند.از تجربه های خودشون بهمون بگن و به سمتی هدایت بشه این گفتگو که در ادامه بتونیم به درک صحیحی برسیم که واقعا در نهایت این درست هست که ما بدون در نظر گرفتن نیروهای انسانی ،متمرکز تدوین و نگارش یک استراتژی برای کمپانی بشویم و یا اینکه متناسب با نیروهایی که داریم و در مدتی که فعالیتی رو شروع کردیم با توان همان نیروهایمان ، تخصص و سواد اجتماعی آنها استراتژی مخصوصی را برای سازمان ایجاد کنیم .جمع بندی نهایی من تقاضایی هست از همه شما خوانندگان که از همین مسیر با من در ارتباط باشید و نظرتان را برای من بنویسید .قطعا این نظرات را مطالعه خواهم نمود و با شما وارد یک گفتگوی مشترک شده و موضوعی به این اندازه مهم را با هم حل خواهیم نمود .با تشکر