استفاده ماشین سرکوب دیکتاتورهای چینی از تکنولوژی و رد پای سیلیکون ولی

پاییز سالی که گذشت جنبشی اعتراضی و در عین حال بی سابقه به سرعت ده ها شهر چین را در نوردید و اقتدار «شی»، رهبر چین را زیر سوال برد. همزمان سیستم های نظارتی برای برسی دقیق فیلم های ویدئویی، ردیابی سوابق تلفن های همراه و شناسایی معترضان فعالیتشان را آغاز کردند. با این همه موفقیت چین در خنثی کردن اعتراض ها و سایر تهدیدها علیه رژیم حاکم، صرفا به دلیل وابستگی به تکنولوژی پیشرفته ای نبود که در اختیار پکن قرار دارد بلکه «سیلیکون ولی» در مهار اعتراض ها نقش برجسته ای داشت.«شی» چگونه توانست توسط سیستم یکپارچه، سرکوب گسترده ای انجام دهدچند ساعت بعد از آغاز اعتراض ها، در خانه معترضان کوبیده شد، بسیاری به واسطه مشارکت در آنچه رهبر پکن آن را شورش غیر قانونی خواند، پیام هایی تهدید آمیز دریافت کردند و گروهی دیگر برای بازجویی به نزدیک ایستگاه پلیس برده شده و در این میان هستند کسانی که ناپدید شدند.سرکوب موفقیت آمیز اعتراض ها توسط رهبر چین، رخداد اتفاقی نبود.چین برای سه دهه شبکه پیچیده ای از سیستم های نظارتی پیشرفته را با نامهای شومی چون «چشم های تیز» و «سپر طلایی» ایجاد کرده است. اولین هدف پکن تعریف شبکه ای یکپارچه از دوربین های جاسوسی در سراسر کشور بود که بسیاری از آنها دارای نرم افزارهای تشخیص چهره هستند.این سیستم ها بعدها توسط پایگاه های اطلاعاتی مجهز به پلت فرم های مکان یابی جغرافیایی که قادر به تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست امده توسط دوربین های ترافیکی و شبکه های مخابرلاتی چینی و همچنین داده های جمع آوری شده توسط ارتش چین اند، تقویت شدند.چه کسانی برای سرکوب معترضان به دیکتاتور <<شی>> کمک کردند؟پکن تحت رهبری«شی» تقریبا دو برابر هزینه سالانه را به امنیت عمومی اختصاص داد؛ رقمی در حدود 210 میلیارد دلار که بیش از بودجه نظامی این کشوراست.ذینفعان هزینه های نظارتی «شی» نهادهایی چون سیلیکون ولی هستند که باید توضیح دهند چرا نرم افزار و تجهیزات ایالات متحده از شرکت هایی چون «آی بی ام» و «مایکروسافت» در سراسر جغرافیای اژدهای زرد جاسازی شده اند. فراتر از کمک به توسعه و نگهداری سیستم های تحت کنترل دولت که برای سرکوب اعتراض ها دسامبر گذشته مورد استفاده قرار گرفت، برخی از شرکت های آمریکایی با شرکت های چینی فعال در حوزه نظارتی مشارکتی فعال دارند. نمونه بارز چنین مشارکت های چالش ساز،رابطه چند ساله سازنده نیمه هادی های ایالات متحده اینتل با تیاندی هستند؛ شرکتی چینی که اخیرا توسط واشنگتن به دلیل کمک به آزار و شکنه اویغور ها و سایر اقلیت ها در استان سین کیانگ در لیست سیاه قرار گرفته است.تیاندی چیست و چه کار میکند؟تیاندی دوربین های نظارتی و سیستم های نظارت شبکه ای مجهز به فن آوری تشخیص چهره را تولید می کند؛ اهرم هایی که مقام های چینی برای بازجویی از مخالفان سیاسی از آن استفاده می کنند. تیاندی به سختی روابطش را با دولت و پلیس چین پنهان می کرد. مدیر عامل این شرکت حتی از این همکاری ها در موارد تبلیغات بهره می بردو مدیر عاملش نیز میزبان جلسه هایی با حضور معاون دبیر پیشین حزب کمونیست استان سین کیانگ بود؛ همانی که به واسطه نقشش در نسل کشی اویغورها هدف تحریم های ایالات متحده قرار گرفت.شرکتهای فناوری امریکا، خون و روح آسیایی ها را میفروشنداینتل در حوزه نقض حقوق بشر و هم صدایی در این زمینه با چین تنها نیست و پیوندهای بسیاری دارد. رویکرد این شرکت نشان از فرهنگ انطباق «سیلیکون ولی» در چین دارد.اگر منصف باشیم باید اعتراف کنیم که بخش عمده ای از فروش چنین فن آوری هایی به نهادهای چینی توسط قوانین امریکایی منع نشده اند به ویژه به این دلیل که واشنگتن غالبا مجوزهایی را صادر می کند که صراحتا چنین انتقال هایی را مجاز می کند؛ هرچند چنین رویکردی از منظر قوانین حقوق بشر و اخلاق پذیرفتنی نیست.چنین چالش های اخلاقی زمانی برجسته می شود که بسیاری از شرکت های فن آوری ایالات متحده از جمله اینتل به ابتکارهای محیط زیستی، اجتماعی و حاکمیتی، خود را متعهد نشان می دهند حتی در شرایطی که خدماتشان را به رژیم های خودکامه می فروشند.امریکایی ها چگونه در سرکوب و آزار اقلیتهای چینی نقش دارند؟اداره های پلیس چین به شکلی گسترده از ویندوز مایکروسافت برای تشخیص چهره و پلاک ماشین ها استفاده می کنند؛ اقدامی که وزارت خارجه ایالات متحده آن را اقدامی خودسرانه و غیر قانونی و نوعی دخالت در زندگی شهروندان چینی قلمداد می کند. پیوندهای بخش فن آوری ایالات متحده با نسل کشی اویغورها آشکارتر است. به عنوان نمونه نهاد چینی مسئول ساخت بازداشتگاه اویغورها در سین کیانگ یعنی اینتل، مایکروسافت و اروکل را شرکای مورد اعتمادش می داند. از همین رو می توان گفت که تعدادزیادی از شرکت ها و دانشگاه های معتبر آمریکایی چون موسسه فن آوری ماساچوست با بهره برداری دوگانه و همکاری با شرکت های چینی، در فرایند سرکوب ها نقش آفرینی می کنند. هرچند لفظا از حقوق بشر و منع سرکوب می گویند.امریکا باید برای شرکتهایش قانونهای مشخصی وضع کندبه عنوان مثال، مرکز خدمات وب سایت آمازون که قرارداد میلیارد دلاری با وزارت دفاع و جامعه اطلاعاتی ایالات متحده دارد، میزبان سرویس های پخش برای هایک ویژن و داهوا است؛ دو شرکت جاسوسی که توسط واشنگتن به واسطه حمایت از نسل کشی اویغورها در لیست سیاه قرار گرفته اند. هر دو شرکت همچنین از فروش محصولاتشان در ایالات متحده منع شده اند. برخی از غول های فن آوری ایالات متحده در میانه نگرانی ها از پیامدهای تنش چین و آمریکا، برنامه هایی را برای کاهش فعالیت های خود در چین دارند. با این همه شواهد نشان می دهد که واشنگتن می بایست برای پایان دادن به چنین شراکت هایی که بوی خون می دهند، قوانین سخت گیرانه تری را تعریف کند. درست است که تعامل با شرکت های چینی برای غول های فن آوری آمریکا صرفا یک تجارت است و بس با این همه این شرکت ها حقیقا به واسطه آن که تجهیزات تولید شان در سراسر چین جاسازی شده، در خاموش کردن صدای مخالفان نقشی برجسته دارند.منبعدانشجویان را به بهانه مثبت شدن آزمایش کووید به خانه فرستادنددانشگاه های چین، دانشجویان را به بهانه مثبت شدن آزمایش کووید به خانه فرستادند و پلیس در پکن و شانگهای برای جلوگیری از اعتراض های بیشتر، بعد از آن که جمعیت عصبانی از محدودیت های کرونا را که شعار استعفای«شی» را سر می دادند به عقب راند. به نوشته خبرگزاری آسوشیتدپرس، مقام های چین بعد از آغاز اعتراض ها در هشت شهر این کشور و هنگ کنک کنترل های مرتبط با قرنطینه ها را هم کاهش داده اند با این همه همچنان باور دارند که سیاست کووید صفر نتیجه بخش است و بدان پایبند هستند. فعلا براساس گزارش ها نیروهای امنیتی زیادی جهت خاموش کردن صدای معترضان به خیابان ها آمده و تعداد نامعلومی را بازداشت و فرایند تجسس را تشدید بخشیده اند. ناظران می گویند روز سه شنبه به واسطه حضور سنگین نیروهای پلیس، در شانگهای و دیگر شهرهای اصلی تعداد تجمعات اعتراضی بسیار کم شد. در هنگ کنگ نیز دوازده نفر در دانشگاه اعتراض کردند. گروهی از ناظران گفتند که دولت با اعلام مثبت بودن نتایج آزمایش برخی از دانشجویان و تاکید بر این که درگیر کووید شدند مانع از ورود آنها به دانشگاه ها شده و همچنین محدودیت هایی را نیز برای آنها تعریف کرده است. این اتفاقات در نزدیکی روز ۹ آذر ۱۴۰۱ افتاد.منبعاما روی دیگر سکه اینکه: مردم از حزب نمی‌ترسندچینی ها برای رویارویی با سیاست های پکن جسورتر شده اند. تظاهرات و اعتراض های پرحاشیه انها موجب شد تا دولت اندکی از موضعش عقب نشینی کرده و طیف وسیعی از سیاست ها از جمله سیاست کووید صفر خود را تغییر دهد.چرایی بی‌قراری‌ها و خشم مردمان چین، سوال های زیادی را در باب توانایی «شی» برای اجرای قرارداد اجتماعی که زیربنای مشروعیت حزب کمونیست است، را مطرح کرده، قرار بر آن بود که مردم در برابر حکومتی که امنیت و اقتصاد پر رونق را برایشان به ارمغان می آورد، ساختار سیاسی تک حزبی را بپذیرند. حال معادله معکوس شده.راه فراری وجود ندارد، باید پاسخ کارهای انجام داده را بدهیددینگ یوان، فعال در موسسه تجارت بین‌الملل چین مستقر در شانگهای در این باب معتقد است که اگر یک علیت را تعریف می‌کنید، باید بدان پرداخته و آن را ریشه‌یابی کنید، پس راه فراری وجود ندارد. به گفته او، دولت راه حل آسانی برای مسائل اقتصادی ساختاری چون پیری جمعیت، نیاز به تقویت سیستم ایمنی جمعی و وابستگی بیش از اندازه به فروش زمین برای ایالت‌های محلی جهت جمع آوری پول نقد در اختیار ندارد. طبیعتا چنین شرایطی هم نارضایتی‌ها را افزایش می‌دهد و هم بی‌اعتمادی‌ها را عمیق‌تر می‌کند.بسیاری از مردمان چین به واسطه قرنطینه‌ها از جمله قرنطینه شانگهای تحت فشارهای شدیدی قرار داشتند و آسیب هایی جدی دیده اند. از همین رو در نظرسنجی هایی که شرکت کردند، می گویند که اعتمادشان را به حزب کمونیست را از دست داده اند و بعید است بتوانند به ابن سازمان که اصلاح ناپذیر به نظر می رسد، امیدی داشته باشند.منبعخارجی هایی که رفتند حاضر نیستند دوباره برگردند زیرا میترسندبه واسطه قرنطینه ها و محدودیت های سرسختانه بسیاری از اتباع و شرکت های خارجی ناچار شدند، چین را ترک کنند. اتاق بازرگانی اروپا فعال در امور شانگهای در این باره تخمین زده که 25 درصد از ساکنان آلمان در این شهر پس از قرنطینه سال 2022، شانگهای را ترک کرده اند در حالی که تعدادی از شهروندان فرانسوی و ایتالیایی که برای سفر به این شهر آماده بودند، منصرف شده اند و حالا خواسته ها برای سفر به چین به میزان 20 درصد کاهش یافته است. این همان حقیقتی است که رئیس شعبه اتاق بازرگانی شانگهانی بر آن تاکید کرده و گفته، با این که این منطقه جذاب است اما کسی نمی خواهد بدان بازگردد چرا که بسیاری از آنچه قرار است رخ دهد،در هراس هستند.با این همه گروهی از ناظران می گوید حس بی اعتمادی در سراسر کشور حاکم نیست بخشی از ساکنان شمال چین که غالبا در روستا ها زندگی می کنند به «شی» اعتماد دارند و باورشان این است که تنها او می تواند به فساد پایان دهد.منبع