ســـــــــئو واسطه ی یک آشتی کنون!

سابقه متفاوت من در نویسندگیاز بچگی رابطه خوبی با انشا نداشتم؛ رابطه خوب که چه عرض کنم من دشمنِ خونیِ انشا بودم! و همیشه حواله اش می‌دادم به خواهرم که اتفاقا تخیل و ذهن خلاقی هم تو این زمینه داشت و در‌نهایت با خوندن انشاهای پُرپَروپیمونش سرِ کلاس به اسم خودم، هم کلاسی ها و معلم رو به وجد و شعف آورده و حس خوب «این بارم به خیر گذشت» در من مستولی می‌شد.البته ناگفته نماند که امتحانات پایان ترم رو ولی با کلی سلام و صلوات و نذر و نیاز سپری می‌کردم، همیشه سه موضوع برای انشا مطرح می‌شد که به دلخواه یکیش رو باید انتخاب می‌کردیم و دوازده خط درباره ش می‌نوشتیم... اون هم به تنهایی! من یادمه موقع خوندن سوال انشا، دستم رو روی دو موضوع دیگه میذاشتم تا نبینم شون و خودمو نبازم و همینطور یکی یکی دستم رو برمی‌داشتم تا بالاخره با یکیش ارتباط می‌گرفتم و شروع به نوشتن می‌کردم؛ اما اینقدر درشت که اون 12 خط زود پُر بشه و برگه امتحان رو تحویل بدم و از صحنه دور شم؛ ولی درکل صرف نظر از این همه استرس، نتیجه در تمام این سال ها خوشبختانه همیشه نمره کامل بود!اگه نبوغی هم بود در نطفه خفه شد!در چهارده سالگی تازه داشت قلمم خوب می‌شد در نوشتن، (طوری که یکی از انشاهام رو معلم اجازه گرفت و باخودش برد! D:) که دیگه این درس برداشته شد و اون آخرین سالی بود که انشا داشتیم. با اینکه این موضوع باعث خوشحالی من بود اما به هرحال اگر نیمچه استعدادی هم بود در نطفه خفه شد!در‌حال حاضر این اولین نوشته من بعد از دوران مدرسه س! که خب دلیلش هم فقط یه چیزه؛انجام تمرین و رفع تکلیف جلسه پنجم دوره سئو! پس بر من و قلم سرگردانم سخت نگیرید. (-;چطور گذرم به سئو خورد؟بعد از گذروندن دوره فرانت اند مقدماتی، انتظارم برای شروع دوره پیشرفته ش با هدف ورود به بازارکار به سراومد و با دیدن آگهی دوره وردپرس فرصت رو غنیمت شمرده بلافاصله ثبت نام کردم؛ چون زشت بود طراحی سایت بدون کدنویسی رو بلد نباشم! ضمن اینکه به نظر زودبازده تر هم میومد.هنوز چند روزی از ثبت نام وردپرسم نگذشته بود که دوره ی سئو نامی ابراز وجود کرد! راستش از سئو فقط در این حد می‌دونستم که سایت ها رو باهاش بالا میارن و رتبه بندی می کنن. به نظرم جذاب نمیومد اما چون گفته بودن و شنیده بودم که دونستن وردپرس و سئو در کنارهم خوبه و رزومه رو هم قوی تر می‌کنه اون رو هم متاسفانه یا خوشبختانه ثبت نام کردم. (:شروع جلسه افتتاحیه و تاثیرش در منامیدوار بودم با توضیحاتی که تو جلسه معارفه گفته میشه کمی پیش فرض هام غلط از آب در‌بیاد و به دوره علاقه مند بشم اما با شنیدن جملات صادقانه آقای علی بخشی که «جنس سئو خشکه و بلند مدت هم جواب میده»، «سئو يه سری کارهای روتين هست که بايد مکرر و منظم انجام بديم»، «ده ماه تا يک سال زمان مي بره» و... همون جلسه مطمئن تر شدم که این برای من جذاب نبوده و در رِنج علایق من نیست. اما گفتم حالا میرم جلو ببینم چیه.سئو از نگاه من در گذر 5 جلسهجلسات اول و دوم بدون حاشیه و حس خاصی گذشت و تمرین ها طبق روال ارسال شد...اما حین انجام تمرین جلسه سوم یا همون کیورد ریسرچ، اگه بدون رودربایستی بخوام بگم، به وضوح احساس می کردم که درحال انجام دادن کاری مثل کوبیدن آب در هاونگ هستم! و متوجه شدم من تا این حد به انجام کارهای یکنواخت، تکراری و طولانی علاقه مند نیستم؛ هرچند ساده باشه! هرچند نتیجه بخش باشه!و اگه به این ویژگی سئو در آگهی و اعلامیه مربوطه هم اشاره می‌شد عالی بود.حالا سئو رو ولش کنم؟درنهایت با وجود اینکه به طور کلی سئو رو برای خودم مناسب نمی‌بینم، اما سعی می‌کنم بیشتر از این قضاوتش نکنم و برای خودم پالس منفی نفرستم اما درعوض به خصوص بخاطر قولی که در «قول من» ابتدای جلسات به خودم دادم و امضاش کردم باهاش پیش برم و راه بیام تا ببینم پایان این مسیر به کجا ختم میشه و تصمیم من براش چیه...سنگ بزرگ برداشتمموقع ثبت نامِ پشتِ سرِهمِ دوره هام با برآورد اینکه جلسات نود دقیقه ای هستن خیلی احساس نگرانی نداشتم و احتمال می‌دادم با فشرده تر کردن تایمم خودمو می‌رسونم. ولی در کمال تعجب می‌دیدم هر دوره بدون استثنا به طور میانگین بالای صدوبیست دقیقه ضبط دارن! خیلی غافلگیر شدم. درحال حاضر عقب افتادم و احساس می‌کنم اینکه سنگ بزرگی برداشتم هم شاید بی تاثیر نیست در مثبت نبودن حسم به این دوره.جنبه مثبت سئوچهارمین جلسه از سئو رو که بخاطر هم زمانی دوره ها عقب افتاده بودم، از انجامش دست کشیده موقتا ایگنورش کردم و پریدم به جلسه پنج (تولید محتوا)!اما جلسه پنجم!جلسه پنجم که موضوعی حول و حوش محتوا نویسی داشت با اینکه برای من یادآور درس انشا بود، اما عجیب باهاش احساس امنیت کردم؛ گویا دربرابر چیزایی که تا الان از سئو دیدم حالا دیگه محتوا نویسی خیلی هم چیز بدی به نظر نمیاد!!! احساس می کنم به لطف سئو! کمی از آن دشمنی کهنه کاسته شده، تا حدی که در امعاء و احشاء ذهنم دارم حتی به شروعی برای نوشتن فکر می‌کنم وهرچند اصلا نمی‌دونم این فکر تا چه حد جدیه برام، اما همینکه در این زمینه یک آشتی درحال وقوعه برام غیر قابل باوره!راهبرهای با وفادر پایان تشکر می کنم از تیم پله به پله ، پشتیبان های دلسوزش و استاد دوره آقای علی بخشی که دست به دست هم دادند و درکارند تا دانشجوها نانی به کف آرند و با کشف علایق شون بتونن بدون دغدغه تو این مسیر جلو برن و رشد کنن.#پله_به_پله #سئو #تولید_محتوا