شاهنامه خوانی؛قسمت ششم

آنچه گذشت...قسمت قبل دیدیم که اقای جمشید خیلی به سمت تکنولوژی مدرنیته ساز ی کشور، مسیر ترقی را یورتمه و گاهی چهارنعل(نعل؟مگه اسبه؟)طی میکرد!جمشید انیمیشنیاز این هر یکی را یکی پایگاه/هر کدوم از چهارگوهی که قسمت قبل گفتم را برای هرکدوم یک مکانی ساختسزاوار بگزید و بنمود راه/سپس فرمود هرری!حظار اویزون برید همونجایی که براتون ساختم!و به مکان هایشان راهنماییشان کردکه تا هر کس اندازهٔ خویش را/اینکارو کرد که هر کسی بدونه تو چه رده ی جامعه است ببیند بداند کم و بیش را/ وپایین و بالا بودن رتبشو بدوونه و پاشو از گیلمش دراز تر نکنه(هشدار جمشیدی:در صورت درازتر کرد پا از گلیم عضو مورد نظر«قلم»خواهد شد!)بفرمود پس دیو ناپاک را/پس به اقای دیو پلید گفتبه آب اندر آمیختن خاک را/هوی!دیو ناپاک این خاکو با اب مخلوط میکنی طوری که یکنواخت بشههر آنچ از گل آمد چو بشناختند/هرچی از توی اون محلول کاملا پیچیده (زارررت)بدست امد را وقتی شناسایی کردنسبک خشک را کالبد ساختند/با قالب اجر درست کردندبه سنگ و به گچ دیو دیوار کرد/اوس پلید (دیو)با سنگ و گچ و گل دیوار درست کردنخست از برش هندسی کار کرد/اول با هندسه یک نقشه ای کشیدندچو گرمابه و کاخ‌های بلند/و حمام و کاخ های اسمون خراش غیرمجاز ساختندچو ایوان که باشد پناه از گزند/تا این مکان ها از هرگونه حمله پاره پاره شدن انسان ها توسط اشرار و حیوانات جلوگیری کنندز خارا گهر جست یک روزگار/جمشید یه روز از تو سنگ الماس پیدا کرد!(ای خرشانس!)همی کرد از او روشنی خواستار/و سعی کرد بفهمه این الماس چیه!چجور درست شده به چنگ آمدش چند گونه گهر/چندنوع جواهر دیگم پیدا کرد چو یاقوت و بیجاده و سیم و زر/و یاقوت و عقیق و نقره و طلا پیدا کردز خارا به افسون برون آورید/از سنگ زمخت بیریخت جادو در اورد(منظور یک چیز عجیب غریبه که همون جواهراته!)شد آراسته بندها را کلید/و با جواهرات کلیدها را دگر بوی‌های خوش آورد باز/و برای بار سوم کک به تنبون جمشید حمله ور شد و بوهای خوش با خود اورد(بازچه اورده ای مارکو؟)که دارند مردم به بویش نیاز/بوهایی که ملت بهش نیاز دارندچو بان و چو کافور و چون مشک ناب/انواع عطر مثل مشک و بان و کافور و وافور!(اینم عطره؟)چو عود و چو عنبر چو روشن گلاب/و عود و عنبر و عنبرنسا(قطعا این دیگه عطره!)و گلاب ناب پزشکی و درمان هر دردمند/پزشکی و درمان هر گونه مرض لاعلاج اعمم از کور و کچل و لال وشل و پل و طاعونیدر تندرستی و راه گزند/اینام در مقوله سلامتی و امنیت(جیغ و کف و خون و هورا واسه جمشید متبکر!)همان رازها کرد نیز آشکار/در کل راز ها را شکافتجهان را نیامد چون او خواستار/توی جهان کسی مثل اون نبود(جوجه را اخر پاییز میشمرن فری جان...ببخشید جناب فردوسی!)گذر کرد از آن پس به کشتی بر آب/ و ایشان روی ملوان زبل و کپتن هوک را سپید کردند و از اون موقع کشتی رانی تاسیس شدز کشور به کشور گرفتی شتاب/از این کشو عین هلو میرفتی اون کشور با شتاب خیلی بالا(فقط یه ده سالی طول میکشید از ایران با کشتی بری روسیه!البته اگه از بیماری و دزدان دریایی و کوسه نجات میافتی !که خب حال سفر به راهشه!)چنین سال پنجه برنجید نیز/بعد چندین سال که سختی کشیدندید از هنر بر خرد بسته چیز/ و از هنر و کار و فکر قله در ننوردیده پیدا نکردهمه کردنی‌ها چو آمد به جای/ وقتی همه کارها انجام شد(و کک ها از تنبون جمشید خدافظی کردن!)ز جای مهی برتر آورد پای/ارتفاع تخت را خواست بالاببره که همه بفهمن چهارتا منقل و دوتا چای نباتی که با درباریا زده دلیل نمیشه ارج شاه نزول پیدا کنه!به فرّ کیانی یکی تخت ساخت/باز با همان فر کیانی یک تخت جدید درست کرد(خدایا از جمیع علافان مارو نجات بده!)چه مایه بدو گوهر اندر نشاخت/هر چی طلا و جواهر و دلار و سکه...چیز شد کلا هرچی بود چسبوند به تختکه چون خواستی دیو برداشتی/انقدر که نتخابشان میکرد دیوها حمل میکردن(دیو اونموقع یجور جرثقیل هوشمند بوده!)ز هامون به گردون برافراشتی/که حتی از رود هامون هم بیشتر بوده!(زمان فردوسی به هر چاله ابی دریا میگفتن یه دفعه میدیدی به حوض تو حیاطم دریای ماهی قرمز میگفتن!)چو خورشید تابان میان هوا/مثل خورشید تو اسمون تخت شاهی برق میزدنشسته بر او شاه فرمانروا/جمشید کلی غرور عه و تلپ رویش نشستهجهان انجمن شد بر آن تخت او/همه جهان دور تختش جمع شدن(احتمالا میخان نفری یکی دوتا جواهرو بلند کنن!)شگفتی فرومانده از بخت او/خوشبختی از شانس جمشید عقب ماندهبه جمشید بر گوهر افشاندند/روی جمشید گوهر ریختنمر آن روز را روز نو خواندند/انروز را نوروز نام دادند(عجب عیدی تپلی اون روز گرفتن!)سر سال نو هرمز فرودین/ روز اول فروردینبر آسوده از رنج روی زمین/روز راحتی و اسایش (نه بابا روز قشونکشی فامیل به خونه ماست!)بزرگان به شادی بیاراستند/بزرگان کلی شادی کردندمی و جام و رامشگران خواستند/ اب انگور( سانسور شدس!)و جام(لیوان مخصوص اب انگور) و مطرب را صدا کردندچنین جشن فرخ از آن روزگار/این جشن باحال از اونموقعبه ما ماند از آن خسروان یادگار/واسه ی ما یادگار موندچنین سال سیصد همی رفت کار/ سیصد سال به این ترتیب گذشت!ندیدند مرگ اندر آن روزگار/توکار جمشید مرگ نبود!(عزراییل درحال حل جدول روبروی کاخ جمشید!)ز رنج و ز بدشان نبد آگهی/از سختی و بدبختی و اینا...اصلا حالیشون نبد بزن برقصی بودمیان بسته دیوان به سان رهی/دیو ها عین جاده کمر به خدمت مردم بسته بودندبه فرمان مردم نهاده دو گوش/ به دستور مردم گوش میدادندو ز رامش جهان پر ز آوای نوش/جهان پر از خوشی و خرمیچنین تا بر آمد بر این روزگار/اینجوری بود تا ورق برگشت و روزگار بدبختی رسیدندیدند جز خوبی از کردگار/از خدا جز خوبی ندیدنجهان سربه‌سر گشت او را رهی/همه جهان به فرمان جمشید شدنشسته جهاندار با فرّهی/ شاه خوشی نشستهیکایک به تخت مهی بنگرید/ و به تمام بزرگا نگاه میکنهبه گیتی جز از خویشتن را ندید/تو جهان از خودش بزرگترو ندید منی کرد آن شاه یزدان شناس/اون شاهی خدا را میشناخت مغرور شدز یزدان بپیچید و شد ناسپاس/ از دستور خدا سرپیچید و نمک خورده نمک دون شکست( کرم داره!خب پشه زندگی تو بکن با خدا چیکار داری؟!)گرانمایگان را ز لشگر بخواند/همه گنده لات های کشور را صدا زد...اصغرتوپچی...اکبر وزیر...چه مایه سخن پیش ایشان براند/حرف های زیادی براشون زدچنین گفت با سالخورده مهان/به ورزای پیر گفتکه جز خویشتن را ندانم جهان/سطح یک تر از خودم هیچکیو نمیبینمهنر در جهان از من آمد پدید/ اصن هنر نبود من خلقش کردم(دادا پیاده شو باهم بریم!)چو من نامور تخت شاهی ندید/مثل من شاهی تو دنیا نبوده و نیستجهان را به خوبی من آراستم/جهانو من درست کردمچنان است گیتی کجا خواستم/من جهان را خواستم(این دیگه بعد پونصدسال شاهی گیرپاچ کرده!)خور و خواب و آرامتان از من است/بخور و بخواب و امنیتتون از منه!(راهزنا و دزدان دریایی و اینا که صددرصد بودن هم هویجن!)همان کوشش و کامتان از من است/هرکاری میکنید و هر خوشی داری از من داری!بزرگی و دیهیم شاهی مراست/بزرگی و شاهی وسطح یکی شایستمه!که گوید که جز من کسی پادشاست/کی وجودشو داره بگه از من خفن تره؟!حریف میطلبم!ها؟!همه موبدان سرفگنده نگون/همه موبدان سرشون پایین بود و کشتی هایشان غرق شده بودچرا کس نیارست گفتن نه چون/که کسی حرفی نمیتونست بزنهچو این گفته شد فرّ یزدان از وی/ وقتی اینو گفت خدام فر شاهی جمشیدو گرفت(و گفت بچه پررو شاخ شده واسه خدا)بگشت و جهان شد پر از گفت‌وگوی/...فرشاهی گرفتند همه جهان پر از پچ پچ و انتشار این خبر شدمنی چون بپیوست با کردگار/وقتی کسی غرورش با اینکه بگه من خدام قاطی ببشهشکست اندر آورد و برگشت کار/شکست میخوره و هرکی باخدا در افتاد ور افتاد (اره داشم!)چه گفت آن سخن‌گوی با فرّ و هوش/فلا دانا چی گفتچو خسرو شوی بندگی را بکوش/که شاه شدی سعی کن تواضع داشته باشی(بچه!گوش کن!)به یزدان هر آن کس که شد ناسپاس/هرکسی ناشکری کردبه دلش اندر آید ز هر سو هراس/ به دلش از هر سمتی ترس و وحشت و نا امیدی حمله میکنهبه جمشید بر تیره‌گون گشت روز/ جمشید شانسشو از دست داد و روزش تیره تارشد(حقته!ناشکر بی لیاقت سیرابی!)همی کاست آن فرّ گیتی‌فروز/ از ان فر جهان روشن کن کم شد(اخر کلش گرفته شد یا کم شد منم نفهمیدم!فقط در این حدبدونید که جمشید در اینده ای نزدیک بدبخت نه سیاه بخت خواهد شد)