تجربه‌ی من از باشگاه محتوا

با صدای آلارم گوشیم چشمام رو باز می‌کنم کش و قوسی به بدنم میدم که یکدفعه صدای نوتیف اس‌ام‌اس میاد: دینگ دینگ! خوشحال از اینکه احتمالا خانم عظیمی (مشتریم)، بیعانه رو واریز کرده پیام‌هام‌ رو چک می‌کنم😇 ولی زکی! "بهناز عزیز، دوره‌ی زنان آلفا شروع شد! برای شرکت در…" آه! دوباره پیامک تبلیغاتی 😫 یه نفس عمیق می‌کشم و گوشی رو کنار میذارم. امروز با آقا نادر قرار دارم می‌خواد در مورد پیجی که تازه زدم راهنماییم کنه؛ کلاً هر روزی که قراره صحبت کنیم، می‌دونم تهش به انرژی مثبت و امید ختم میشه 😍. پس بیخیال بدقولی خانم اعظمی و انتظار واریز، ترجیح میدم به برنامه‌ی آینده‌م فکر کنم. صبر کنید قبل از اصل مطلب، درباره‌ی آشناییم با آقا نادر بگم😄. توی یه مهمونی خونوادگی داشت در مورد تبلیغات اینستاگرام صحبت می‌کرد که من شروع به مخالفت کردم و ادامه‌ی ماجرا… راستش تا چند ماه پیش فکر می‌کردم مطالب اینستا رو قورت دادم 😂 و هرکی هرچی میگه الکیه (البته با احترام به مدرس‌های اینستا 🙏)؛ ولی، یکم که گذشت دیدم آقا نادر از اون آدما نیست که از هر دری سخنی بگه! واقعاً درمورد مطالبی که اظهار نظر میکنه، مطالعه کرده! همین باعث شد بهش اعتماد کنم و برسیم به اینجایی که هستیم؛ یعنی مشاوره‌ی ماهانه! بگذریم… حالا ذوق دارم که عصر قراره کلی دیگه چیز میز اینستایی یاد بگیرم 😍 “بهناز جان (بهناز جان نحوه‌ی بیانشه و خواستم دقیقاً مثل خودش بنویسم) شما خیلی با استعدادین، من مطمئنم موفق میشین“اینو آقا نادر میگه، آخر متنش‌ هم چندتا بازوی زرد میذاره 💪💪💪 و من، هم‌قد خودم ذوق میکنم و تو دلم میگم بهی چقد خفنی تو😂😎🥰ساعت ۴ شد! تماس صوتی گوگل میت رو شروع می‌کنیم. از احوالپرسی و گزارش ماهانه که بگذریم می‌رسیم به جایی که یک‌ماه منتظرش بودم… تولید محتوا...بعد از بررسی یه سری نکات و روش‌ها، برای بار چندم موضوعی رو باهام مطرح می‌کنه: “بهناز جان حتماً شرکت در دوره‌ی باشگاه محتوا رو توی برنامه‌تون قرار بدین، شک نکنین بعد از این دوره اون آدم قبل نیستین!” و من اولین چیزی که به ذهنم میرسه اینه (یعنی بعد از دوره میتونم مثل تو بنویسم؟🙄) دیدین آدم موقع حرف زدن با یکی که تعارفات کلامی رو خوب بلده، چطور به تته پته می‌افته؟😅 منم موقع چت با آقا نادر همین حال رو دارم😂 یک‌بار که داشتیم چت می‌کردیم، مونده بودم که الان باید چطور بنویسم؟ (گوشیم رو)، (گوشیمو) یا (گوشیمُ)؟ همین قدر ساده و پیچیده! یهو صدای تتلو توی ذهنم پلی میشه “بی چک‌وچونه می‌گیرم مغزو نشونه…” بله دیگه! بی‌ چک‌و‌چونه انجام دادم!آخرین کسی که زد تو گوش فرصت ودقیقه‌ی نود ثبت‌‌نام کرد، من بودم😁😉.الان که این متن رو می‌نویسم مشغول نوشتن کتاب الکترونیکم هستم که پروژه‌ی پایانی همون باشگاهه✌️. اقا نادر راست می‌گفت من دیگه اون آدم قبل نیستم! چرا؟ چون یاد گرفتم درست بنویسم؟ یا چون می‌دونم ویرگول و لینکدین چی به چیه؟ نه! دلیلش اینه که من، خودم‌ رو به چالش کشیدم، چون سعی کردم در سیل عظیم اطلاعات شنا کنم!راستش اولش شاکی بودم که چه خبره این همه مطلب توی تایم محدود؟! یه ذره درک کنید خب! ولی وقتی واقع‌بین میشی، می‌بینی توی این زمونه برد با کسیه که بتونه خودش رو با جریان زندگی همسو کنه، که اگه غیر از این باشه باخت داده! من برای اول و دوم شدن رقابت نکردم، من رقیب خودم بودم؛ روزی که ثبت‌نام کردم اصلاً نمی‌دونستم باشگاه محتوا چی هست؟ فقط به اعتبار حرف آقا نادر جلو رفتم؛ ولی، الان به لطف مشق عشق‌ها قشنگ فهمیدم چی به چیه! 😂به دو ماه قبل خودم نگاه می‌کنم، من دقیقه نودی که همه‌ی کارام باهم بود (از ارتباط با مشتری، تحویل سفارش و تسویه حساب بگیر تا ایده و اجرای تولید محتوای پیج) فکر می‌کردم ظرفیت اضافه شدن مشغله‌ی جدید رو ندارم؛ ولی، تونستم! آره موفق شدم! دور از جون شما به شکر خوردن هم رسید!😅 ولی خوشحالم از ادامه دادنم😉. بله اقا نادر من اون بهناز قبل نیستم، نه بخاطر آموزش‌های خفنی که دیدم؛ بلکه به این خاطر که از درون به اون بازوی زردی که فرستادی رسیدم! الان دیگه واقعاً می‌تونم بگم من بلدم!💪💪💪