نه، من به این زودی کارم را ترک نمی کنم

استعفای بزرگ آمریکا و جهان را تحت تاثیر قرار داده است. تنها در سپتامبر 2021، 4.4 میلیون آمریکایی شغل خود را ترک کردند.اما برخی از ما مشاغل خود را حفظ کردیم و، وحشتناک، واقعاً آنها را دوست داریم.کارآفرینی برای همه نیست. هر چقدر هم که انجام کارهای شخصی جذاب به نظر برسد، یک چک حقوق ثابت اغلب ضروری است، به خصوص زمانی که از خانواده حمایت می کنید.تجربه من به من که هنگ نشان داده است nمی نماید نیاز به گام تا برای نگه داشتن مردم. مردم از رفتارهای ضعیف خسته شده اند و حق دارند مطالبه بهتری داشته باشند. از آنجایی که همیشه سیل مقالات در مورد کارآفرینی و ترک شغل وحشتناک روزانه شما وجود دارد، فکر کردم یک دیدگاه مثبت و جایگزین ارائه کنم.این است که چرا من استعفا نداده ام.مدیریتمدیر من وقتی به او می گویم مشکلی وجود دارد گوش می دهد و اقدام می کند. ما در مورد هر ایده ای که دارم صحبت می کنیم و بسیاری از آنها مورد توجه قرار می گیرند. من احساس می کنم یک برابر هستم. هرگز هیچ گونه مدیریت خرد یا احساس "کنترل" بر هر کار کوچکی که انجام می دهم وجود ندارد. من آزادم که همه چیز را امتحان کنم و از اشتباهاتم درس بگیرم.من از مدیرم سه چیز انتظار دارم. آزادی، انعطاف، و اعتماد، و آنها من را در کارم (به عنوان یک پیمانکار انفرادی بدون هیچ مزیتی، ممکن است اضافه کنم) برای تقریبا 4 سال در حال حاضر نگه داشته اند. آزادی امتحان کردن چیزهای جدید و درس گرفتن از اشتباهاتم. انعطاف پذیری برای زندگی در هر کجا که می خواهم، تا زمانی که کارم را کامل کنم. اعتماد به انجام کارها بدون مدیریت خرد.مردم شرکت ها را ترک نمی کنند. آنها روابط بد، به ویژه روابط مدیریتی را ترک می کنند. یک مطالعه در سال 2018 توسط Udemy نشان داد که حداقل نیمی از کارکنان مورد بررسی شغل خود را به دلیل مدیر خود ترک کردند.اگر به دنبال حفظ کارمندان برای مدت طولانی تری هستید، از مدیریت شروع می شود. دوست دارید چگونه مدیریت شوید؟ از مدیرتان چه انتظاری دارید؟ اگر شرکت شما گردش مالی بالایی را تجربه می کند، کارکنان خود را بنشینید و از آنها بپرسید که چرا. به نارضایتی های آنها گوش دهید و در مورد نحوه حل آنها فکر کنید.بله، برخی افراد تنبل هستند و ترجیح می دهند به مزایای بیکاری متکی باشند (من برخی از این افراد را می شناسم)، اما بیشتر آنها فقط خواهان شرایط کاری بهتر هستند. ارتباط کلیدی است. بپرس چرا.همکاراناگر در مورد ماندن در شغل خود مطمئن نیستید، این سوال را از خود بپرسید: آیا با همکارانم برای یک قهوه بیرون بروم؟من با تک تک افراد تیم و مدیریت ارشدم یک قهوه مینوشم. آنها مهربان، همدل هستند و ما باید در مورد آن صحبت های زیادی داشته باشیم که ربطی به کار ندارد.شما همیشه می توانید شغل و حرفه خود را تغییر دهید، اما آنچه بیش از همه مهم است مردم، فرهنگ شرکت هستند. اگر احساس خوبی داشته باشید، مدت بیشتری خواهید ماند. اگر احساس می کنید مورد سوء استفاده قرار گرفته اید، در اسرع وقت ترک می کنید.به همین دلیل است که شرکت ها باید به کارمندان احتمالی اجازه دهند تا با چند نفر از اعضای تیمی که ممکن است به آنها ملحق شوند صحبت کنند. این فرصتی برای هر دو طرف است تا روابط آینده خود را ارزیابی کنند و اینکه آیا تطابقی وجود دارد یا خیر.من به اینکه همکاران "خانواده" یا حتی دوست باشند اعتقادی ندارم. آنچه مرا در شغل تمام وقتم نگه داشته، روابط مثبت و حرفه ای است که با اعضای تیمم (از جمله افرادی که مدیریت می کنم) دارم.انعطاف پذیریقبل از همه‌گیری، در حین کار به مسافرت می‌رفتم. همکار بودن یک امتیاز بزرگ بود. گزینه کار از راه دور و هرگز پا به دفتر نگذاشتن برای سبک زندگی من بهترین کار را دارد. نمی توانم تصور کنم در یک شهر زندگی کنم و مجبور به رفت و آمد باشم. زمانی که می توانستیم بدون محدودیت سفر کنیم و در حین کار هر دو کشور را تجربه کنیم، زمانم را بین مراکش و یونان تقسیم کردم.من هم می توانم هر زمان که بخواهم کار کنم. بیشتر روزها زود بیدار می شوم تا کارم را تمام کنم تا بتوانم عصرها بنویسم. چند روز بعد کار می کنم. من همچنین برنامه خود را در آگوست 2020 از 40 ساعت کار در پنج روز به انجام آن در چهار ساعت و جمعه ها تعطیل تغییر دادم. من اکنون یک روز هفته دارم که بنویسم، کارهایم را انجام دهم، به پیاده روی طولانی بروم یا هر کاری که می خواهم انجام دهم.در سال 2018، حداقل 96 درصد از متخصصان ایالات متحده خواهان انعطاف بیشتر در مشاغل خود بودند، به ویژه توانایی کار در زمان و مکانی که دوست دارند. اما تنها 54 درصد گزارش کردند که این انعطاف‌پذیری را دارند که نشان‌دهنده شکاف بین آنچه شرکت‌ها ارائه می‌دهند و آنچه کارکنان می‌خواهند را نشان می‌دهد.با همه‌گیری، این وضعیت تغییر کرده است و مشاغلی که به کارمندان گفته شد نمی‌توانند ناگهانی از راه دور باشند، همینطور هستند. در سطح جهانی، کارمندان خواهان شرایط کاری بهتر هستند، و این به حق است.پیشرفت شغلیمن سال گذشته کمی در وضعیت بدی بودم. پس از بیش از سه سال که به عنوان پژوهشگر همکار مشغول به کار در جستجوی اجرایی در بخش توسعه بین‌المللی بودم، آرامشی را در حرفه‌ام تجربه می‌کردم. من مطمئن نبودم که آیا در جای درست هستم یا کار درست را انجام می دهم.مدیر من آن را حس کرد، بنابراین ما در مورد اینکه چگونه می خواهم در حرفه خود پیشرفت کنم صحبت کردیم. ما در مورد علایقم، جایی که خودم را در شرکت می بینم و نحوه استفاده از نقاط قوتم صحبت کردیم. ما توافق کردیم که ایفای نقش مدیریتی گام بعدی خوبی خواهد بود. من نمی خواستم مشاور شوم، که مرحله بعدی بعد از محقق است، بنابراین باید چیز متفاوتی را امتحان می کردیم.پیشرفت شغلی و احساس حمایت برای در پیش گرفتن مسیرهایی که مرسوم نیستند مهم است. 83 درصد از 5000 کارمند مورد بررسی در ایالات متحده و بریتانیا احساس کردند شرکت ها باید از پیشرفت شغلی حمایت کنند.کارمندان باید احساس کنند که شرکتی که برای آن کار می کنند به آنها اهمیت می دهد. مدیران می توانند این کار را با انجام آن مکالمات دشوار و گاه ناراحت کننده انجام دهند و به کارمندانی که کارها را امتحان می کنند باز باشند. تعیین مسیرهای شغلی برای همه مناسب نیست. باز هم، انعطاف پذیری کلیدی است.مردم شغل خود را به دلیل بی حوصلگی رها نمی کنند. آنها از این کار کنار می‌روند زیرا شرکت‌ها به اندازه کافی به آنها اهمیت نمی‌دهند یا به شکایات بسیار معتبر آنها گوش نمی‌دهند. مدیریت خوب، روابط مثبت با همکارانم، انعطاف‌پذیری، و فرصت رشد در حرفه‌ام چهار چیز اصلی هستند که من را در شغلم نگه داشته‌اند.نحوه کار ما اکنون برای همیشه تغییر کرده است. شرکت هایی که کارهای بیشتری برای کارمندان خود انجام می دهند زنده خواهند ماند، در حالی که شرکت هایی که انجام ندهند شکست خواهند خورد. کارمندان صحبت کرده اند. شرکت ها باید گوش کنند.ایا شغلت را دوست داری؟ ازش متنفرم؟ چرا؟ شرکت شما چه کاری را بهتر می تواند انجام دهد؟با تشکر برای خواندن! ❤