لینوکس ترسناک

پیش‌گفتارسال‌های قبل بیشتر کارها کاغذی بود و تنها نقش کامپیوتر این بود که نامه‌ها را تایپ می‌کرد تا ظاهر قشنگ‌تری داشته باشن. این روزها تقریباً تمام اداره‌ها و شرکت‌ها از اتوماسیون استفاده می‌کنن؛ یه نرم‌افزار حسابداری ویژه دارن؛ و با چندین سامانه تحت وب سروکار دارن. اگر به آموزش‌وپرورش مربوط باشن که مصیبت عظماست! ۳-۴تا سامانه مشابه دارن که یک‌روزدرمیون قطعن، ولی اطلاعات مدرسه رو باید در همه اونا ثبت کرد! مدارس غیرانتفاعی هم که داستان خودشونو دارن! هم باید سامانه‌های آموزش‌وپرورش رو پر کنن و هم سامانه‌های خصوصی خودشونو. «شاد» و «سروش» و «ایتا» هم که اخیراً اضافه شدن و تکمیل کانال‌ها و ساخت گروه‌ها، قوز بالا قوز هست! البته دور از انصافه اگه بخوایم فقط نکوهش کنیم. واقعاً همه کسانی که این سامانه‌ها رو ساختن و برای این روند اداری تصمیم گرفتند، تلاش خودشونو کردن. مشکلات همیشه هست، مهم اینه که آیا انگیزه‌ای هم برای رفع مشکلات هست یا نه.بعضی از این مشکلات، مشکل فنی محسوب میشه و بعضی دیگه، فلسفی هستن! منظورم چیه؟ فرض کنید به مسؤول فناوری اطلاعات فلان وزارتخونه یه هارد ۲۵۰ گیگ میدن و میگن بضاعت ما در همین حده؛ سامانه‌ای راه بنداز و کل کشور رو با همین راه بنداز. آقا/خانم مهندس هم میدونه که این هارد جوابگو نیست، ولی یه کاریش میکنه. این مسأله یا مشکل، یه جور مشکل فنیه.اما حالا فرض کنید همون آقا/خانم مهندس سامانه رو طوری میسازه که فقط با Internet Explorer کار کنه. در این صورت ۹۹ درصد کاربران لینوکس حتماً میگن: «نمیدونیم کدوم فلون‌فلون‌شده‌ای این سامانه رو ساخته که اینجور ما رو به دردسر میندازه.» حتی کاربران ویندوز هم اعتراض میکنن که: ..«نصف سایتها میگن از به‌روزترین کروم یا فایرفاکس استفاده کنید، اونوقت مردک/زنک با IE کار میکنه»! و اوضاع وقتی بدتر میشه که سامانه مورد نظر فقط با نسخه‌ای خاص از IE کار کنه. این مسأله، مسأله فلسفیه! چرا؟ چون آقا یا خانم طراح جواب فنی مسأله رو میدونه؛ لااقل میدونه که دیگران میدونن چطور میشه سامانه‌ای طراحی کرد که مستقل از مرورگر باشه، اما به دلایل دیگری خودشو محدود میکنه. این «دلایل دیگر» رو میتونیم «مسائل فلسفی» بنامیم که گاهی کاملاً بجا هستن و گاهی احمقانه‌ان!گفتاراغلب ادارات ما به دلایل مالی از کامپیوترهای قدیمی یا کُند استفاده میکنن. مثلاً به‌ندرت کامپیوتری پیدا میشه که رم بالای ۲ گیگ داشته باشه (این روزها اغلب لپ‌تاپ‌های بازار بالای ۴ گیگ رم دارن). با این حال، نکته بسیار عجیب که من اونو «مسأله‌ای فلسفی» میدونم، اینه که هر سال یا یک‌سال در میون، مسؤولان IT بعضی اداره‌ها ویندوز بالاتری روی کامپیوترها نصب میکنن! آیا اونا نمیدونن که ویندوز بدون آنتی‌ویروس چه دردسرهایی درست میکنه؟! آیا نمیدونن آنتی‌ویروس باید مدام به‌روزرسانی بشه؟! آیا نمیدونن گرافیک بالای نسخه‌های جدید ویندوز باعث میشه سرعت کامپیوتر به‌شدت کم بشه؟! یقیناً اونا این مسائل رو از من خیلی بهتر میدونن ... پس چرا؟ چرا مسیری رو انتخاب می‌کنیم که بازدهی خوبی نداره؟یکی از مسؤولان IT اداره‌مان می‌خواست روی کامپیوتر من که حدود ۱۵ سال عمر با ۲ گیگ رم داره، ویندوز ۱۰ نصب کنه. بهش پیشنهاد دادم که ویندوز xp نصب کنه تا رم کمتری بگیره. گفت xp مشکل زیاد داره و با نسخه‌های جدید بعضی نرم‌افزارها سازگار نیست. گفتم من فقط چیزی برای تایپ نامه و یه مرورگر لازم دارم؛ لینوکس نصب کن که هر دوتاشو داره و با رم و سی‌پی‌یوی پایین هم سازگاره. گفت نمیشه؛ اینجا همه ویندوز دارن!جنس استدلال او دقیقاً فلسفیه: همرنگ جماعت شدن.بد نیست چندتا استدلال مشابه رو هم مرور کنیم:الف) شاید تو با لینوکس آشنا باشی، ولی نفر بعدی که جای تو میاد، لینوکس بلد نیست، چون اداره ما از کارمندهاش فقط مدرک ICDL میخواد و در این مدرک خبری از لینوکس نیست.ب) بابا لینوکس فقط برای هک سیستم خوبه. من کسی رو ندیدم که با لینوکس کار اداری کنه.در واقع، افراد قبل از اینکه دست به شروع کاری بزنن، کلی توجیه میارن برای اینکه اون کار رو انجام ندن! در حالی که هر چیزی قابلیت‌های خاص خودشو داره و میشه به‌موقع از اون استفاده کرد. به عنوان مثال، آشپزخونه‌تون رو بگردید؛ چند جور وسیله برش پیدا می‌کنید؟ چاقوی اره‌ای، چاقوی میوه‌خوری، چاقوی گوشت‌خردکنی، چاقوی سبزی‌بری، قیچی و احیاناً ساطور و پیتزابُری. هر کدوم از اینها ویژگی خاصی داره. پوست پرتقال رو با چاقوی گوشت‌خردکنی نمی‌کَنید و با قیچی، استخوان تکه نمی‌کُنید. داستان ویندوز و لینوکس و ... هم تقریباً همینه. چرا در برابر ابزارهای کارآمد دیگر مقاومت می‌کنیم؟ شاید ۲۰ سال پیش یادگیری ورد (MS Word) برای خیلی از آدمها کافی بود. اما امروزه ابزارهای هوشمند و برنامه‌های کامپیوتری همه‌جا نفوذ کردند. بیایید یاد بگیریم چطور از هر کدام از اونا استفاده کنیم. باور کنید ترس نداره.پس‌گفتارارباب‌رجوع محترم حدود ۵ دقیقه منتظر نشسته‌است تا کامپیوتر من فایل نامه‌اش را فقط باز کند! مطمئنم در دل داره فحش میده ... کاش همه‌مان ابزارهای کاری که انجام می‌دهیم را فراهم بیاوریم و دکوری‌باز نباشیم!دوستی با پیل‌بانان یا مکن *** یا طلب کن خانه‌ای در خورد پیلم. مقدسی