خصومت همیشگی

کشورهای اروپایی بار دیگر با اهانت به قرآن کریم، کانون توجهات را به خود جلب کردند. حال بد نیست نگاهی گذرا به تاریخچه این اهانت‌ها در سال‌های اخیر بیندازیم.اولین مورد از این اهانت ها در سال 2004 اتفاق افتاد، زمانی که تئو ون گوگ، کارگردان هلندی، با کمک آیان هیرسی علی، نویسنده و فعال سیاسی متولد سومالی، فیلمی با عنوان «تسلیم شدن» درباره آنچه که آنها در اسلام «ظلم به زنان» نامیدند، تهیه کرد. این فیلم شامل تصویر زنی سبزه با پشت برهنه بود که در فیلم پوست بدن او را به تصویر کشیده شد و بر روی آن آیاتی از سوره نور قرار داشت.گیرت ویلدرز، سیاستمدار هلندی در سال 2006 حزبی سیاسی تشکیل داد که همه کسانی را که با مسلمانان دشمنی می‌کنند دور خود جمع کرد و علناً خواستار ممنوعیت انتشار قرآن در هلند شد. او همچنین مکرراً از مسلمانان خواست که اگر می‌خواهند زنده بمانند، نیمی از قرآن را پاره کنند. او علناً قرآن کریم را کتابی فاشیستی توصیف کرد و آن را به کتاب هیتلر تشبیه کرد.در سال 2005، گزارش‌های مکرری از سوی زندانیان سابق زندان گوانتانامو منتشر شد مبنی بر اینکه بازجویان داخل این زندان بدنام به سگ‌های آموزش‌دیده دستور می‌دادند که در بازجویی از برخی زندانیان، به‌ویژه آن‌هایی که از سوی اداره زندان خواسته شده بود قرآن در اختیارشان قرار دهند، روی قرآن بنشینند!در سال 2008، پس از حمله آمریکا به عراق، تصاویر قرآن‌هایی که روی آن صلیب‌ کشیده شده یا بر اثر شلیک گلوله پاره شده و به هدف تیراندازی سربازان آمریکایی تبدیل شده بودند،ُ در معرض دید عموم قرار گرفت.در فوریه 2012، سربازان آمریکایی در افغانستان یک قرآن را در پایگاه هوایی بگرام در کابل سوزاندند که باعث خشم شد. علی‌رغم عذرخواهی و محکومیت شدید آمریکا در مورد حادثه آتش‌سوزی، این امر نتوانست افکار عمومی را آرام کند و اعتراضات در داخل افغانستان منجر به کشته‌شدن ده‌ها نفر از جمله سربازان آمریکایی شد.سال 2013، یک کشیش آمریکایی در فلوریدا به نام تری جونز، مصادف با سالگرد حوادث 11 سپتامبر 2001، خواستار احیای آن چیزی شد که او آن را «روز جهانی سوزاندن قرآن» نامید.دسامبر 2015، مرد 42 ساله دانمارکی یک جلد قرآن کریم را در حیاط خانه‌اش سوزاند و کلیپی از اقدام خود منتشر کرد. حدود دو سال بعد، مقامات دانمارکی او را به دلیل سوزاندن یک نسخه از قرآن به توهین به مقدسات متهم کردند که طبق قانون حداکثر 4 ماه حبس دارد.ژوئن 2018, مقامات آلمانی حدود 50 قرآن پاره‌شده را در داخل مسجد «رحمه» در مرکز شهر برمن پیدا کردند که پس از آن شورای مرکزی مسلمانان آلمان این حادثه را به شدت محکوم کرد و گفت که هدف از این اقدام ایجاد «نفرت و خشونت علیه مسلمانان و مساجد آنها است.»2019, جنبش «اسلامی سازی نروژ را متوقف کنید»(SIAN) تظاهراتی ترتیب داد که طی آن دو نسخه از قرآن را در سطل زباله انداخت، سپس لارس تورسن، رهبر این سازمان، یک نسخه دیگر را سوزاند که خشم بسیاری را برانگیخت.البته ما نمی‌توانیم تمام کارهایی را که اروپایی‌ها با نفرتی به قدمت زمان در اجرای چندین طرح با هدف نابودی مسلمانان و تحقیر آنها انجام دادند را ذکر کنیم ولی حال که نگاهی گذرا به تاریخچه هتاکی غربی ها در سال های اخیر داشتیم باید به این سوال پاسخ داد؛ اساسا دلیل این همه نفرت غرب از اسلام چیست؟لازم به ذکر است درک علت خصومت فزاینده غرب با هر آنچه که اسلامی است تنها از طریق نگاه تاریخی عمیق به رابطه غرب با شرق و بازتاب این رابطه بر وضعیت کنونی قابل بررسی است. موضوع ابدا ایدئولوژیک و مذهبی صرف نیست، بلکه یک موضوع سیاسی کاملاً نژادپرستانه است که هدف آن تحمیل هژمونی غرب بر جهان اسلام، پاره پاره کردن آن، ضربه زدن به وحدت آن، تحریف ایدئولوژی و اعتقاد آن به توحید و استحاله رویکرد اسلام است.امروز که در عصری هستیم که کلیدواژه‌هایی همچون دموکراسی و جهانی شدن و گسترش علم و فناوری در آن بیش از هروقت دیگر پررنگ شده‌ و بر جهان سایه انداخته‌اند، همزمان شاهد پدیده‌ای به نام اسلام‌هراسی هستیم؛ این همزمانی را باید درک کرد و مدنظر قرارداد.از پیامدهای اسلاموفوبیا اقدامات تبعیض‌آمیز نژادی علیه مسلمانان است که عموما به شکل سیاست‌های مطالبه‌گرانه‌ای، حقوق مدنی و آزادی مسلمانان غربی را محدود می‌کند یا آنها را تحت نظارت مقامات امنیتی غربی قرار می دهد. همه این‌ها سبب گسترش دید منفی نسبت به مسلمانان در جوامع غربی شده است؛ مانند امتناع‌کردن مردم از زندگی در کنار همسایگان مسلمان، امتناع از ساختن مساجد در فرانسه و آلمان، ممنوعیت حجاب در مدارس و ممنوعیت ساخت مناره‌ها در سوئیس و مؤسسات اسلامی در هلند و آمریکا (دو کشوری که به شدت تحت تأثیر افکار صهیونیست‌های تندرو هستند).با مروری بر مهم‌ترین دلایلی که منجر به پیدایش و رشد پدیده اطلاع هراسی شده است، غالباً به نظر می رسد که این فرایند احیای هویت در جوامع اسلامی است که زنگ خطر را برای غرب به صدا درآورده است. جوامع اسلامی پس از آن که در طول دهه‌های قرون پیشین در حالتی انفعالی قرار داشته و بر اثر شکست های پی‌درپی مرحله به مرحله در حال عقب‌نشینی بودند، این تفسیر در جوامع اسلامی غالب شده بود که در فرایند جهانی‌شدن باید از مبانی و مظاهر هویت خودی دست برداشت. ولی از دهه‌های پایانی قرن بیستم، مسلمانان به تدریج به مبانی هویتی خود برگشتند و چاره موفقیت را احیای هویت اسلامی یافتند. پیروزی انقلاب اسلامی ایران از اولین جلوه‌های این فرایند در جهان اسلام بوده است؛ که باعث شده امروزه خیزش هویتی در سرتاسر جهان اسلام جلوه‌های متعددی پیدا کرده و این خیزش هویتی، باعث شده مسلمانان در برابر ظلم، سرکوب و تحقیر تاریخی ایستادگی کنند.