#از دیوار بگو

لیلا فرزادمهر#از دیوار بگولیلا فرزادمهر#از دیوار بگوچندماهی هست که کرونا شیوع پیدا کرده است. هیچکس روش مقابله با آن را نمی داند. مردم از هم هراس دارند. رفت وآمدها را محدود کرده اند. ماسک ودستکش و اسپری الکل جز لاینفک مردم شده است. همه کارها معلق شده ومردم مستاصل و درمانده و درگیر هستند. راه وروش خیلی از کارها عوض شده است.اینترنت هم یکی از ملزومات زندگی بشمار می آید . کارها با استفاده از اپلیکیشن های راحت تر شده اند. خرید اینترنتی باب شده و وسایل سوپر مارکتی هم بدون مراجعه به مغازه امکانپذیر شده است.صبح زود گوشی موبایلم روشن وخاموش می شد. دکمه سبز را لمس کردم. صاحبخانه پشت خط با نشاط صحبت می کرد."راستش من خانه را فروخته ام خوب شما تا چند روز دیگر میتوانید خانه را خالی کنید."به روبرو خیره شده بودم وبا سرعت منفی20 حرف هایش را حلاجی می کردم. متوجه نشدم چه می گوید. دخترم تکانم داد وبا سر پرسید: چی شده؟چشمهایم را بالا آوردم ومتوجه حرفش نشدم. گفتم :ببخشید چی شده من نفهمیدم.دوباره همه آنچه گفته بود را تکرار کرد.گفتم :من تا تیرماه وقت دارم ولی اگر خانه مناسب پیدا کنم زودتر خانه را تحویل می دهم.توافق کردیم که تا چند روز دیگر خبر بدهم.از بعدازظهر آنروز با دخترم تمام بنگاه های اطراف را سرزدیم.با وجود ماسک ودستکش وترس از ابتلا به کرونا به مکان های مختلف سر می زدم و همه استرس موجود در فضا را هم جذب می کردم.بنگاه اول: خانم فعلا به خاطر کرونا کسی جابه جا نمیشود.بنگاه دوم: با پول شما توی این منطقه خانه پیدا نمی کنید ."من180میلیون پول دارم بازم خانه نیست." همینه که هست مالکان اجاره میخواهند.کاسبی ها کسادشده مردم به دنبال درآمد هستند.بنگاه سوم: یک خانه دارم بریم ببینیم. مدتی به انتظار گذشت تا مستاجر اجازه بازدید داد. خانه آنقدر فرسوده بود که از جلوی در بوی نم وکهنگی شامه ام را آزرد. ازجلوی در برگشتم.بنگاه چهارم: هیچ فایلی نداریم.بنگاه پنجم: به خاطر کرونا مستاجرها ساعت بازدید دارند. فقط ساعت 6تا 8شب میتوانیم بازدید کنیم.-خانه ای هم دارید ؟-داشتم نیم ساعت قبل اجاره رفت.بنگاه ششم: یه دانه دارم بریم بازدید.سوار ماشین شدیم ورفتیم فضای داخلی خوبی داشت و موقعیت مناسبی داشت. توافق کردیم که برای عقد قرارداد به بنگاه برویم.جلوی نگهبانی از نگهبان خواستیم با مالک تماس بگیرد.نگهبان گفت :همین الان دوست مالک آنرا در بنگاه دیگری اجاره دادند.در این یک هفته بیشتر از 50بنگاه را جستجو کردم .حاضر شدم حتی در محله های پایین هم خانه بگیرم . به هر بنگاهی می رفتم یا خانه نداشتند ویا کیفیت خانه پایین بود. وقتی هم که مورد پسند قرار می گرفت تا پای معامله برسیم اجاره رفته بود.افسرده ونالان وبی پناه شده بودم. ازبس خانه های نامناسب دیده بودم دلم میخواست در بیابان یک چادر بزنم ولی خانه خودم باشد.دربه دری وبی خانمانی آزارم می داد.به خانه دوستم رفتم. ساعت 11شب بود که دخترم در سایت دیوار(#از دیوار بگو) به جستجو پرداخت. همان لحظه یک خانه اجاره ای در خیابان انوشیروان آگهی شد. بلافاصله دخترم تماس گرفت . بنگاهدار پاسخ داد وگفت: فردا برای بازدید از ساعت 9صبح تا 11وقت داده اند ولی صبح زود بیایید.صبح ساعت 7دخترم همراه من از خانه بیرون آمد وبه بنگاه رفت .دخترم تعریف می کرد: پشت در بنگاه نشستم تا باز شود. همان موقع یک نفر دیگر هم کنارم ایستاده بود. ساعت 9 بنگاهدار در را باز کرد درحالی که 5نفر در صف ایستاده بودند. وقتی وارد شدم به بنگاهدار گفتم :دیشب زنگ زدم وبا شما هماهنگ کردم. معلوم شد که بقیه ساعت12شب 5.5صبح و6 و7 با ینگاهدار تماس گرفتند. به همه آنها گفت : الویت با این خانم هست چون دیشب ساعت 11تماس گرفته است.ساعت 10دخترم تماس گرفت که زود بیا تا برای اجاره خانه بیعانه بگذاریم با توجه به خانه هایی که دیدیم هم موقعیت بهتری دارد وهم داخل خانه باز سازی شده است.از شرکت مرخصی ساعتی گرفتم وبا یک بازدید مجدد خانه را اجاره کردم.10روز پشت هم بعداز ساعت کار در تمام محله های کرج گشتم وعاقبت خانه ای درست در محل قبلی، با قیمتی مناسب تر از بقیه در سایت دیوار(#از دیوار بگو)پیدا کردم.امسال برای پیدا کردن خانه به هیچ بنگاهی مراجعه نکردم وبا جستجو در دیوار(#ازدیواربگو) خانه ای مناسب پیدا کردم و دوبار جابه جاشدم.اما آگهی های خانه ها کمتر رنگ وبوی صداقت داشت وبرای موقعیت مکانی وکیفیت خانه ها مراجعه کردم.اینها همه به لطف سایت دیوار بود.