شاهنامه خوانی؛قسمت سی و سوم

انچه در شاهنامه خوانی گذشت...تو قسمت قبل دیدیم که فریدون سر جاده تهران - توران(تهران؟جدا از کجا درش اورم؟!) نشسته بود و همه فک و فامیلا و درباریا رو هم جمع کرده بود و خلاصه دسته جمعی به انتظار ایرج نشسته بودند تخمه تناول میکردند(یه چندبار هم از دور شتر و مارمولک و سوسمار دیدن و گفتن:« عه ایرجه اومد...!»بعد با شرم به اشتباهشون پی میبردن!)بعد یهو یه سوار مشکی پوشی با شتر اسپرت شده اومد. شتره هنوز ترمز نکرده بود که این بابا پرید پایین و گفت:« چه نشسته اید که سلم تور بووووق شده کله ایرجو کندن انداختن تو گونی دادن به من(این محتوا فرهنگی میباشد و سعی در ادب برای خوانندگان دارد)»فریدون گفت:«ببند بابا!‌کو؟دروغ میگی!»و وقتی کله ایرجو دید، اونجا بود که پی برد متد های تربیتیش مناسب دو توله خرسش نبوده!سپس سر و صورتش را چنگ زد و انقدر گریه کرد که چشاش سفید شد بعد دعا کرد تا وقتی که انتقام ایرجو نگرفته عزرائيل سراغش نیاد!عزرائيل؟پارتی بازی و این حرفا؟داشتیم؟! بعد یه سر رفت حرومسرا و فهمید ایرج یواشکی رفته با کنیز ازدواج کرده .کنیزه دختر دار شده ،دختر ازدواج کرده، پسر دار شده به یمن پسره چشای فریدون دوباره بینا میشه و پسره بزرگ میشه و اماده لشکرکشی میشه و اینجاست عزرائیل و میکائیل و اسرافیل میان عمر فریدونو تخمین بزنن که امار از دستشون در میره و حالا بزن بریم قسمت سی وسه!منوچهربه سلم و به تور آمد این آگهی/خبر به گوش سم و تور میرسه (بنده خدا ها احتمالا اون موقع چای و تیتاب میخوردن یهو پریده تو گلوشون بخشی از این محتوا ریخته توی صورت خبر چین!)که شد روشن آن تخت شاهنشهی/ و فهمیدن که چراغ شاهی روشن شد دل هر دو بیدادگر پر نهیب/ اقا راحت بگم مثل سگ ترسیدن!که اختر همی رفت سوی نشیب/ که چی شد روز روشنشون تاریک شدنشستند هر دو به اندیشگان/ هر دو نشستند به فکر کردن (یعنی طرف نوه دار شده و نوش میخواد لشکرکشی کنه اینا الان فهمیدن؟! بزرگوار میخوای حلوات رژیمی باشه یا پر روغن؟!)شده تیره روز جفاپیشگان/ و اون پلیدها روزشون سیاه شد !یکایک بران رایشان شد درست/فکر کردن و کلی فسفر سوزوندن و فهمیدن کارشون زاره!(این ژرفای ذهنتونو پت و مت داشتن الان زده بودن تو پوز برادران رایت!چقدر نابغه اید! یعنی چجوری فهمیدین بدبخت شدین؟چقدر تحلیل کردید؟!)کزان روی شان چاره بایست جست/گفتن:«نچ!نمیشه یه حرکتی باید بزنیم!»که سوی فریدون فرستند کس/ مثلا یکیو بفرستیم پیش فریدون و بگیم جوون بودیم وکمی خام و نیم پز یه غلطی کردیم شما لوطی گری کن و ببخش(جدا با چه ترفندی میخواستن حمله کنن؟!)به پوزش کجا چاره این بود بس/ دیگه جز غلط خوردن راه نداریمبجستند از آن انجمن هردوان/ رفتند یکی رو پیدا کردن از اون جمع درباریشونیکی پاک دل مرد چیره‌زبان/ که زبون باز باشه و دل پاک باشه بدان مرد باهوش و با رای و شرم/ کسی که باهوش باشه و نظر خوب بده و شرم کنهبگفتند با لابه بسیار گرم/ قصه را با آب و تاب و اظهار معصومیت خودشون برای یارو تعریف کردنددر گنج خاور گشادند باز/ و درگنج غرب را باز کردند(برای اولین و اخرین بار در تاریخ غربیا از خودشون مایه گذاشتن!)بدیدند هول نشیب از فراز/ ترسیده بودن از عرش سقوط کنن رو فرشز گنج گهر تاج زر خواستند/ و هرچی گنج و طلا بود برداشتندهمی پشت پیلان بیاراستند/ رو پیشت فیل بار زدن (برای پاچه خواری بیشتر رو کپل فیل نوشتن رفیق بی کلک پدر!)به گردونه‌ها بر چه مشک و عبیر/توی خمره ها تا بیخ مشک و عطر ریختنچه دیبا و دینار و خز و حریر/ هرچی لباس قشنگ و پول و خز(پوست یه حیوون فلک زده و نگون بختی به نام روباه)و پارچه های نازک ابا پیل گردونکش و رنگ و بوی/با فیل بارکش و کلی چسان و فسانز خاور به ایران نهادند روی/ از غرب به ایران اومدندهر آنکس که بد بر در شهریار/ هرکسی که قبلا تو دربار شاه بود والان تو دربار سلم تور بود (احتمالا یا خائن بودن یا اسیر)یکایک فرستادشان یادگار/ برشون گردوند پیش شاهچو پردخته‌شان شد دل از خواسته/ وقتی با دیدن گنج ها شاه خوشحال شد (به اصطلاح شاه را پختن و اماده مذاکره شده)فرستاده آمد برآراسته/پیغوم رسون خوشگل کرده و با ارایش...(فکر بدنکنی ها طرف محض خوش تیپی اینکار را کرده) اومدبدادند نزد فریدون پیام/ به فریدون پیام دادنخست از جهاندار بردند نام/اول به نام خدا(دوم با عرض تملق و چاپلوسی و کاسه لیسی درگاه...)که جاوید باد آفریدون گرد/و پایند باد فریدونهمه فرهی ایزد او را سپرد/ که خدا همه فره ایزدی اش را داده به فریدون سرش سبز باد و تنش ارجمند/ سرش خوشحال باشه و تنش رو فرم(همینجوری فقط پاچه خواری میکنه...اه اه!)منش برگذشته ز چرخ بلند/ رفتارش پر از رحم و بزرگیه (کم کم داره قضیه را باز میکنه!)بدان کان دو بدخواه بیدادگر/ بدون که اون دوتا پلید(که صابکار پیغوم رسونه هستند!)پر از آب دیده ز شرم پدر/ کلی از شرمندگی گریه کردند (البته مقادیری اشک تمساح روانه کردند!)پشیمان شده داغ دل بر گناه/ اقا راحت بگم شکر خوردن!غلط کردن !بی جا کردن!...داغ عذاب وجدان رو سینه شون داره سنگینی میکنه!(اوه اوه له نشین زیر فشار!)همی سوی پوزش نمایند راه/ اقا به جان شما غلط کردم از دهنشون نمی افته معذرت میخوان از شماچه گفتند دانندگان خرد/ چه خوب گفتن اون با عقلاکه هر کس که بد کرد کیفر برد/ که هرکسی کار بد کنه(باید بره تو اتاقش به کارای بدش فکر کنه؟)مجازات میشهبماند به تیمار و دل پر ز درد/ تو مریضی ودرد مرض پیچ میخورهچو ما مانده‌ایم ای شه رادمرد/بزرگوار این غلطی بود که ما کردیم الان گیر کردیم(قابل ماسمالی هم نیست متاسفانه!)نوشته چنین بودمان از بوش/ رو پیشونیمون از اول نوشته بودن قاتل ایرج(اها الان نعوذباالله همه چی را تقصیر خدا انداختند! شیطان همکنون رو به سلم تور میگوید:«اقا مشقای فردا رو میگید؟»)به رسم بوش اندر آمد روش/ با تقدیر رفتار ادما تشکیل میشه هژبر جهانسوز و نر اژدها/پسر ناخلف و نر اژدها(تاکید میکنم این الفاظ را برای صاحبکاران خودش بکار میبره!)ز دام قضا هم نیابد رها/ از دام روزگار نجات پیدا نمیکنهو دیگر که فرمان ناپاک دیو/ و دیگه شیطان هم بی تاثیر نبود(شیطان در همین لحظه رو به سلم و تور:« به خداوندی خدا اگه چنین کارایی به ذهنم میرسید اسرافیل را کله پا میکردم که دیگه سور نزنه منم تا ابد ملتو از راه بدر کنم!»)ببرد دل از ترس کیهان خدیو/ و اعتقاد تقوا و معادو... همه اینا رو تکذیب کردن و از خدا نترسیدنبه ما بر چنین خیره شد رای بد/ اینجوری شد که ما این تصمیم بدو گرفتیمکه مغز دو فرزند شد جای بد/ مغز دوتا بچت جای بدی شدهمی چشم داریم از آن تاجور/ امیدمون به نوه اون خدابیامرزهکه بخشایش آرد به ما بر مگر/ که مارو ببخشهاگر چه بزرگست ما را گناه/ اگرچه که ما غلط خیلی گنده ای مرتکب شدیمبه بی‌دانشی برنهد پیشگاه/ اولا از بس خنگ بودیم اینکارو کردیم(الان یعنی باهوشید یا هنوزم بز جلوتون پروفسوره؟!)و دیگر بهانه سپهر بلند/ ثانیا بهانه های دیگری هست که میتونم بهتو نبگم و تا خال اسمون میره(فریدون جان مواظب باش یهو دیدی گفتن اصلا خودت بچتو فرستادی پس قاتلش خودتی!)که گاهی پناهست و گاهی گزند/ و (در ادامه ثانیا)روزگار گاهی با ماست و گاهی بر ما!سوم دیو کاندر میان چون نوند/ و ثالثا شیطان مثل چی...؟!توی ما رخنه کرد(شیطان برای بار دوم این وسوسه برای قتل تکذیب کرد وی افزود:«عجب الاغی هستی میگم اگه من انقدر باهوش بودم اسرافیل الان زنده نبود)میان بسته دارد ز بهر گزند/(حالا که قضیه را فهمیدی بدون) نوه ات میخواد حمله کنهاگر پادشا را سر از کین ما/ اگه پادشاه دست از کینه ما شود پاک و روشن شود دین ما/بردارد ما دیگه ادمای خوبی میشیمخب این قسمتم با التماس های سلم و تور به وسیله پیغام رسان به پایان رسید