مراقبه‌ی فلسفی چیست؟ Philosophical Meditation

مراقبه‌ی فلسفی برگرفته از فلسفه غرب است نه تعالیم شرقی مراقبه.این نوشته برداشتی‌ست از چند محتوای تولید شده توسط School of Life، که یکجا گرد آوری شده است.ذهن ما مملو از احساسات و ایده‌های «ناواضح» است. مجموعه‌ای از پشیمانی، احساسات حسادت‌آمیز، آسیب‌ها، اضطراب‌ها و هیجان‌ها، اما، در بیشتر موارد ما هرگز از تجزیه و تحلیل یا درک آنها متوقف نمی شویم.پی‌آمد این تجزیه و تحلیل بی‌پایان لزوما خوشایند نیست. این به نظر دردناک می‌آیند، زیراهمواره فرایند تفکر را با اضطرابی اضافی همراه می‌کند. وزن این افکار نادرست با گذشت زمان بیشتر می شود. آنها انتقام خود را از ما می گیرند چرا به آنها توجهی را که باید نمی‌کنیم. مثلا نیمه‌های شب ما را از خواب بیدار می‌کنند و می‌خواهند صدایشان را بشنویم، گاهی باعث انتقباض و فشردگی ناگهانی ماهیچه‌ها می‌شوند و شاید یک روز ما را حتی بیمار کنند.چه‌باید کرد؟با این حال، آنها باید بسته بندی و مرتب شوند، چرا که افکار نیازموده حاوی سرنخ هایی در مورد نیازهای ما و مسیر بلند مدت ما هستند. آنها صرفاً درهم‌ریختگی بی فایده نیستند (آنطور که ممکن است از دیدگاه بودایی به نظر برسد.) آنها تکه هایی از پازل آینده و خویشتن [بهتر] ما هستند.مراقبه‌ی فلسفی، قدم اول: یکبار در روز به مدت بیست دقیقه جایی راحت قرار بگیرید با کاغذو قلمی و از خود این سه سوال را بپرسید:* الان چی من را نگران کرده؟* الان چی من را ناراحت کرده؟* الان چی من را هیجان‌زده و کنجکاو کرده؟چگونگی پاسخ دادن:جواب‌ها را عمدا «پالایش‌نشده» نگه دارید، در حد یک کلمه، به همان ناپختگی که در نگاه اول در ذهن دارید، این لیست برای دیگران نا‌مفهوم خواهد بود مثلا:مامان، غذا، مصرف برق، سفر، احمد، کولرقدم دوم:در هر موضوع (اضطراب، ناراحتی و هیجان‌زدگی) معمولا دو/سه موضوع به‌دست می‌آید، ذهن معمولا قادر نیست بیش از این را به صورت هم‌زمان در خود نگه‌دارد.قدم سوم:در هر گروه (اضطراب، ناراحتی و هیجان زدگی با استفاده از سوال‌های زیر کنکاش بیشتری به عمل بیاورید.به نوبت برای هر کدام از کلمات نوشته شده به سوالات مرتبط پاسخ دهید.لازم نیست به همه‌ی سوالات پاسخ دهید، همه‌ی آن‌ها لزوما مرتبط نیستند، آن‌ها ممکن است خود سرنخی باشند که موجب طرح سوالات دیگری شوند.تعاریفنگرانی: احساساتی مبهم از «خطر»ی نا مشخص یا غیرحتمی که بخشی از وجود ما را تهدید می‌کند.ناراحتی: درد و رنجی که از موقعیت‌ها یا افراد به ما وارد می‌شود. ریز یا درشت، گاهی یک کلام خالی از مهر، حسی از حسادت یا بی‌محلی.هیجان‌زده: طیفی از احساسات مثبت، لحظاتی از میل، علاقه، نوستالژی‌های روح‌نواز، رغبیت‌ها و شوق‌های موقت و گذرا، تصورات حال خوب‌کن و ...چه‌چیزی شما را نگران/دلواپس/مضطرب کرده؟۱- فکر می‌کنید چیست که ممکن است خراب شود؟۲- برای شما چه اتفاقی می‌افتد اگر خرابی مدنظر رخ بدهد؟۳- چگونه می‌توان با وقوعی چنین خرابی‌ای همچنان شما خوب باشید؟۴- شخصیت ایده‌آل شما چطور به چنین موردی رسیدگی می‌کرد؟۵- موقعیت فعلی برای شما یادآور چه موقعیت‌های قبلی است؟۶- در گذشته چه‌چیزی در جمع‌وجور کردن این چنین شرایطی کمک کرده است؟از «چی؟» یا «کی؟» و «برای چه؟» ناراحت هستید؟۱- در مورد چه بخشی از وجود خود احساس خطر جدی می‌کنید؟۲- یک انسان «نازنین» چطور ممکن است چنین کاری را در حق شما انجام داده باشد؟۳- اگر بپذیریم او عمدا بدجنسی نکرده باشد، آیا توضیح دیگری می‌توان یافت که چرا آن‌ها چنین رنجی را موجب شده اند؟۴- اگر چنین چیزی ادامه پیدا کند فکر می‌کنید چه فاجعه‌ای رخ دهد؟۵- اگر مجبور باشید رخدادی پیشین را مشخص کنید که موقعیت فعلی شما را یاد آن می‌اندازد، آیا الگویی مشابه قابل تشخیص است؟۶- اگر چنین چیزی برای دوستی رخ می‌داد، شما چگونه ممکن بود به او مشاوره بدهید؟هم‌اکنون، «چی؟» شما را برانگیخته/بلندپرواز/هیجان‌زده کرده است؟۱- آنرا به گونه‌ای توصیف کنید انگار که رفیقی همدل و شنونده‌ای علاقه‌مند برای شماست.۲- اگر زندگی‌تان تحت تاثیر این ایده متحول می‌شد، چه‌شکلی می‌شد؟۳- این بلندپروازی نشاندهنده «چیزی گم‌شده» در زندگی شماست، آن چه می‌تواند باشد؟۴- اگر «آن چیز» می‌توانست حرف بزند، به شما چه می‌گفت؟۵- آگر «آن چیز» می‌توانست زندگی شما را تغییر دهد، آن تغییر چه بود؟۶- اگر قسمت‌های زندگی شما هم «این شکلی» می‌شد، چه شکلی می‌شد؟انتظاراتی که می‌توان از پاسخ‌دادن به این پرسش‌ها داشت:در نهایت مراقبه‌ی فلسفی مشکلات ما را راحت‌تر نخواهد کرد اما می‌تواند کمک بزرگی باشد تا راحت‌تر با آنچه در سر داریم زندگی کنیم. اما راهی‌ست برای شناخت بهتر احساساتمان و نام‌گذاری راحت‌تر آن‌ها تا اضطراب کاهش پیدا کند و به وضوح و روشنی بیشتری دست یابیم.و کمتر از محتویان کله‌ی خود «بترسیم» و با آن‌ها کنار بیاییم.