چه اتفاقی می‌افتد وقتی کامپیوترها بتوانند به معنای واقعی کلمه همه کارها را انجام دهند؟

شکل۱. انجام همه کارها توسط کامپیوترهامنتشر شده در thenextweb به تاریخ ۲۴ می ۲۰۲۱لینک منبع: What happens when computers can literally do everything?پیدا کردن الگوریتم نهاییما کامپیوترهایی داخل گوشی‌های هوشمند داریم که می‌توانند محاسبات عظیمی انجام دهند. به عنوان مثال، یک آیفون می‌تواند به طور همزمان بر ۱۲۰ میلیون ماموریت فرود آپولو ماه نظارت کند. اما می‌دانید کامپیوترها چه کاری نمی‌توانند انجام دهند؟ به صورت سه بعدی برای من یک پیتزا چاپ کنید یا یک درخت بکارید.مطمئنا، ما می‌توانیم از دستگاه‌هایمان برای سفارش یک پیتزا و یا برای حمایت از یک موسسه خیریه که درختان را پرورش می‌دهد، استفاده کنیم. اما ایده کامپیوتری که بتواند به معنای واقعی کلمه هر کاری را انجام دهد، نامعقول است. این طور نیست؟داستان‌های علمیجهان Star Trek دارای دستگاهی به نام \"replicator\" است که در واقع یک چاپگر سه بعدی برای هر چیزی است. ایده پشت این ماشین‌های داستانی شامل «بازسازی پروتئین» است. بسته به دوره زمانی خاص، بازتولیدکننده‌ها در سفر ستارگان می‌توانند توابعی را از مواد بازیافتی گرفته تا اشیا مفید تا رسید به سنتز تقریبا هر شی بی‌جان با بازآرایی انرژی خالص انجام دهند.این دستگاه‌ها اغلب در جهان سفر ستاره برای چاپ وعده‌های غذایی و قطعات یدکی به کار می‌روند. با این حال، آن‌ها وسایلی را نیز طراحی می‌کنند که توضیح می‌دهند چرا کشتی‌ها نیازی به حمل مقادیر زیادی غذا، آب و اکسیژن ندارند: آن‌ها فقط آن را در حین حرکت می‌سازند.مطالعه مقاله محققان با یک مانع بزرگ در محاسبات کوانتومی روبرو هستند توصیه می‌شود.واقعیت علمسفر ستاره ممکن است آن قدر دور نباشد.دانشمندانی مانند کیارا مارلتو، فیزیکدان نظری، بر این باورند که چنین دستگاهی- یک سازنده جهانی- تنها ممکن نیست، بلکه می‌تواند لینکی باشد که فیزیک کلاسیک و کوانتوم را متحد کند.این یک تفکر شبانه نیست، بلکه یک رشته جدی از تحقیق است که فیزیکدانان نظری در طول یک دهه به نام نظریه سازنده به دنبال آن بوده‌اند.نظریه سازنده اساسا می‌گوید که جهان لزوما تحت مجموعه‌ای از قوانین مقدر عمل نمی‌کند، بلکه در عوض توسط آنچه ممکن است و آنچه که ممکن نیست کنترل می‌شود.جایی که همه چیز جالب می‌شود، این ایده وجود دارد که یک کامپیوتر جهانی- کامپیوتری که قادر به اجرای هر گونه محاسبه باشد- در نهایت به یک سازنده جهانی منجر خواهد شد.این دستگاه‌ها در اصل چاپگرهای سه‌بعدی برای واقعیت خواهند بود. آن‌ها به معنای واقعی ماشین‌هایی هستند که قادر به انجام هر کاری هستند.نظریه سازنده یک «وظیفه» را به عنوان هر چیزی که می‌تواند اتفاق بیفتد تعریف می‌کند. این به این معنی است که یک سازنده جهانی می‌تواند ستاره‌ها، سیاره‌ها، زندگی و پیتزا را با استفاده از بلوک‌های سازنده اصلی ماده ایجاد کند.چطور کار می‌کند؟این نوع از فیزیک نظری در مورد توضیح واقعیت نیست. از قضا، نظریه سازنده بیشتر در مورد ساختارشکنی «پاسخ‌های» طولانی‌مدت برای سوالاتی است که باز می‌مانند.هنگامی که فیزیک کوانتوم به ما می‌گوید که ما هرگز نمی‌توانیم همه چیز را در مورد یک شی بدانیم، و فیزیک کلاسیک به ما می‌گوید که ما می‌توانیم اشیا را همانطور که آن‌ها را با سهولت نسبی مشاهده می‌کنیم مدل کنیم، نظریه سازنده تلاش می‌کند تا تمام اطلاعات مربوط به یک «واقعیت» را دریافت کند و آن را در حداقل تعداد وظایف لازم برای وجود آن برای ایجاد مفهوم بیان کند.به عبارت دیگر: وقتی فیزیک کوانتوم چیزی را به ما نشان می‌دهد که نمی‌توانیم آن را با محاسبات کلاسیک تطبیق دهیم، نظریه سازنده به ما یک چارچوب برای فهمیدن اینکه چرا چیزی غیرقابل پیش بینی، ظاهراً واقعی است، می‌دهد.ممکن است علاقه‌مند به مطالعه فیزیک‌دانان یک نقطه کوانتومی می‌سازند که می‌تواند ماهیت ماده تاریک را افشا کند! باشید.اما این واقعا به چه معناست؟البته، هر تئوری به‌اصطلاح متحد، نویدبخش پر کردن شکاف بین فیزیک کوانتوم و فیزیک کلاسیک است.این یکی در این مورد هیچ تفاوتی ندارد.اما چیزی که نظریه سازنده را متمایز می‌کند این است که به عنوان یک الگوی تکنولوژیکی مستقیم تصور می‌شود. طرفداران اذعان دارند که یک «کامپیوتر جهانی» فرضی هر چه ما محدودیت‌های محاسبات کوانتومی را بیشتر و بیشتر جلو ببریم، بیشتر و بیشتر به نظر می‌رسد.در نهایت این امکان وجود دارد که بتوانیم ماشین‌های کوانتومی را به سطحی از سودمندی برسانیم که در آن توانایی اجرای وظایف محاسباتی بیشتر به قدرت الگوریتم های در حال اجرا آن نسبت به مقدار قدرتی که می‌توانیم جمع‌آوری کنیم، وابسته است.وقتی این اتفاق می‌افتد، برخی دانشمندان بر این باورند که الگوهای هوش مصنوعی خود مولد در حال اجرا بر روی ماشین‌هایی با میلیاردها یا تریلیون کیوبیت در عمل می‌تواند به اندازه کافی وارد قلمرو «محاسبات جهانی» شده و قادر به اجرای هر گونه و همه وظایف محاسباتی ممکن باشد.پس از آن پارادایم فن‌آوری کامپیوتر منطقی بعدی (و نهایی) همان کامپیوتر جهانی خواهد بود که قادر به تولید مجدد خود و در نهایت، ماشینی است که می‌تواند هر گونه و همه وظایف ممکن را انجام دهد.اگر معلوم شود که نظریه سازنده می‌تواند در برابر دقت علمی مقاومت کند، ما می‌توانیم یک روز با دستکاری ماده تاریک یا دیگر منابع انرژی عجیب و غریب، ماشین‌هایی بسازیم که قادر به ایجاد هر چیزی در جهان شناخته‌شده باشند.سرانجام می‌توانیم سیاره‌ها، ستاره‌ها و حتی تولد تمام دنیاها رو از سازنده‌های جهانی خودمون خلق کنیم. و اگر آن روز فرا برسد، ما مجبور خواهیم شد که به بالا نگاه کنیم و از خود بپرسیم چه کسی مسئول ماشینی است که ما را ساخته‌است.این متن با استفاده از ربات مترجم مقاله علوم کامپیوتر ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.