من از آینده میترسم

نمیدونم گاهی احساس میکنم من قوی ترین موجود روی زمینم حس میکنم تنها کسی ام که میتونه هرکاری بکنه حس میکنم بخوام میتونم زندگی ها رو تغیر بدم شاید بگین اعتماد به نفست زیادی زیاده خب آره یه زره چسبیده به سقف ولی همین آدم گاهی یه حس پوچی مضخرف میکنه یه درد احساس میکنه و اون درد اینه که حس میکنه قوی نیست حس میکنه هیچ کاری از دستش بر نمیاد دلم میخواد تو این شرایط همه چیز رو بزارم زمین و فقط گریه کنم تا خالی شم ولی گریه رو میکنم اما چیزی رو نمیتونم زمین بزارم وقتی به آینده فکر میکنم یه ترس بدی من رو فرا میگیره که نمیتونم باهاش مقابله کنم میگی به آینده فکر نکن؟خب پس چیکار کنم؟به چه امیدی درس بخونم؟ به چه امیدی بنویسم؟ من این مدلی ام که به یه ثانیه کلی امید و آرزو میاد تو دلم کمتر از اون رو زمان لازم دارم که همش پر بکشه بره میرم درس بخونم یاد این میفتم که واقعا میخوام با این ها چی کار کنم؟میخوام با سینوس و کسینوس و تانژانت و کتانژانت چه کار کنم؟ نمیدونم خب این رو که هیچ کس نمیدونه ولی انا و انتَ و انتِ هم هیچ جای زندگی به دردم نمیخوره چه حال چه آینده اینا که چیزی نیست ژول و نیوتن و ولتاژ هم به کارم نمیاد از اتم و ملکول و نترون و پروتن هم نفت نمیتونم استخراج کنم با گفتن چند صد صفحه درباره ماضی و مضارع و مستقبل هم نمیتونم از فروشنده تخفیفی بگیرم علاجش چرب زبونیه با افعال با قاعده و بی قاعده ای که هیچ کس نمیفهمه یعنی چی نمیتونم پول پارو کنم با دونستن این که سوخت سبز چیه یا چقدر آب روی زمین باقی مونده هم نمیتونم آسمانی آبی به کسی هدیه کنم پس چیکار کنم؟شما بگین چه غلطی بکنم که نه آینده تباه بشه نه حال؟؟؟الان این جا نشستم و دارم غر میزنم و هر دو رو تباه میکنم هعی... من قول دادم به خودم یه قولی دادم که برای اجرا کردنش باید از سد کنکور بگذرم من درواقع کنکور رو سد نمیبینم پرتگاه هم نمیبینم هیچی نمیبینم از اولش به خودم قبولوندم تو هرچی بخوام اولم شماره یک پس همیشه سعی کردم استرسم رو مخفی کنم و خودم رو یه آدم آروم جا بزنم شاید واقعا این طور نباشه شاید من استرس عظیمی رو متحمل میشم ولی سر قولم هستم و میخوام بهش برسم پس من با سربلندی از این به قول شما سد و به قول خودم هیچ رد میشم اونم به خوبی میخونم و میخونم و میخونم هرچند بی فایده ولی من تا عمر دارم دنبال این فایده میگردم شاید این وسط یه گذشته تباه شد ولی آینده ساخته میشه (انشالله) از اون ته ذهنم یه صدا میاد که میگه با درس خوندن و خر زدن هیچ کس به هیچ جا نرسید از اون طرف صدا میاد بی انصاف نباش و داره آدم هایی رو که رسیدن نام میبره میگه فلان مسئول رو نگاه والا ما نمیدونیم معدلش تو مدرسه چند بوده یا از کدوم دانشگاه مدرک گرفته ولی خیلیییی باسواده باید حرفش رو با طلا نوشت میگه العقل و سالم فی بدن سالم عقل سالم در بدن سالم میبینی چه خوب معنا کرد بزار یه مسئول دیگه رو معرفی کنم فلان شخص میگه ابر وقتی میخواد بباره به زیرش نگاه میکنه اگر درخت بود میبارد نبود نمیمارد یا نمیدونم این یکی حقیقته یا نه ولی خیلیییی حرف استادانه ای هست میگه کوه ها رو برداریم تا ابر بیاد اینور این طرف هم بارون بیاد (من کشته مرده این آخریم) البته اون ته مغزم میگه با توجه به درس هایی که تو مدرسه تو کلت چپوندن با دوتا ال و فی فارسی عربی نمیشه و اون چیزی که تو دوره ابتدایی یادت دادن از ابر یا برف میاد یا بارون مار نمیاد با توجه به اون چه که تو جغرافیا خوندی علت بیابان های موجود در ایران فشار جنب حاره هست نه وجود کوه ها. اِاِاِاِاِاِ الان اگه بدونین چقدررر ذوق کردم که درس هایی که خوندم یه جا به دردم خورد(: البته همون بخش تحصیل کرده میگه اگه این ها رو جلو خود اون مسئولین بزنی میشی اختشاش گر که دنبال آشوبه (داره تاریخ رو برام مرور میکنه) یه تیکه از مغزم بلند شده و میگه نمیدونم چرا از تاریخ درس نمیگیریم؟هروقت میخوام درس بخونم این حرف ها تو ذهنم تداعی میشه و دلم میخواد منصرف بشم دلم میخواد بزنم به تیپ تاپ دنیا تو مغزم یه آشوبی میشه که بیا و ببین ولی متاسفانه باید به همه قسمت های کوچیک و بزرگ بگم خفه شید باید به استرس احمقانه که از دل میاد بگم تو دیگه هیس حوصله ات رو ندارم دیگه خسته شدم هرچی تو گوشت خوندم چیز های مهم تر از کنکور هم هست کنکور یه امتحان مضحک و حال بهم زنه که ارزش نداره به خاطرش تو آشوب بشی بزار با مغز یه فکری براش بکنیم و یه گوشه ساکت بشین تا به کارم برسم اوخی دل بی چارم حرف گوش کنه میره یه گوشه میشینه و همه چیز رو به دست فراموشی میسپره و یه روز میمیره و من تبدیل میشم به یه دل مرده که هیچ چیز بجز رادیکال و مشتق و انتگرال رو نمیبینه و یه روز بزرگ میشم و اون جاست که به این دل لامصب احتیاج دارم که بسوزه برا خیلیی چیز ها برا خیلییی کس ها برا زندگیم که بر باد فنا رفت ولی دل بی چارم رو سال ها پیش خاک کردم و با دل مردگی میسوزم و میسازم با این مغز که الان قوی شده میرم سر کلاس درس و تدریس میکنم بابا آب داد شاید موفق تر بودم و درس میدم الکترون بار منفی داره و پروتن بار مثبت این ها تو یه ملکول به اندازه هستن یعنی اگر سه تا از این هست سه تا هم از اون هست شاید بالا تر بودم و میگفتم a به توان رادیکال سه میشود .... نمیدونم شاید هیچ کدوم از این ها نشدم شاید اصلا عمرم کفاف نداد شاید موفق نشم البته من به خودم قول دادم و سر قولم هستم اگه نشم نداریم و نمیشه باید بشم یعنی راه دیگه ای نمیبینم ولی من میترسم این که قوی هستم و به چیزی که میخوام میرسم برام اثبات شده ولی نمیدونم آیا در آینده هم میخوام به همین چیز ها برسم؟ آیا در آینده فراموش نمیکنم کی بودم و چی بودم؟ آیا میفتم دنبال پول تا به خوش بختی برسم؟ ممکنه فراموش کنم که خوش بختی رو مال همه میبینم نه خودم تنها؟ امکان داره یادم بره خوش بختی پول نیست پدر مادرن لبخند مردم هست بدهکار نبودن هست تفریح با رفقا هست؟ نمیدونم ولی میدونم که دوست ندارم هیچ کدوم یادم بره دلم نمیخواد که دلم بمیره دوست دارم جوون بمونه و هرگز یادش نره که همیشه به کودکان تو جمع بزرگ سال ها توجه کنه مبادا دل اون کوچولو ها تو جمع بزرگ تر ها بشکنه مبادا خسته بشن و بی کار بشن و سرشون رو بکنن تو گوشی (کار احمقانه ای خودم معتادشم) و یادشون بره چطور باید با بقیه زندگی کنن نه تنهایی، یادم بره قراره بخونم و بنویسم و مطالبی برام جالب باشه و به زبون بیارم که کسی بهش فکر نمیکنه اون جوری خیلی بد میشه خدایا تو این جمع میخوام ازت که نزاری این بشه و فقط من رو بهتر و بهتر بکنی بزار دل مشغولی داشته باشم و دلم نمیره حد اقل زود تر از خودم نمیره ):پ.ن:هروقت تصمیم میگیرم درس بخونم یه چیزی شبیه به این تو مغزم میاد و میره و بدبختی اینه که نمیتونم این حس رو ساکت کنم پس این بار خودم رو ریختم رو این صفحه سفید که اگر باز این افکار اومدن سراغم بهشون بگم من شما رو خالی کردم و اجازه بدین به درس و زندگیم برسم باید بهشون بگم من قول شرف دادم پس سر قولم هستم و وقت توجه به شما رو ندارم من وقت رویا بافی ندارم هرچقدر که نشستم و رویا بافتم و عمل نکردم کافیه این بار خیلی جدی دست رو زانوهام میزارم و بلند میشم و منفور ترین کار عالم (درس خوندن) رو انجام میدم چون واجبه (دلم از عالم و آدم گرفته ): هعی هر چقدر هم که سعی کنم خودم رو راضی کنم بابا بد تر از این هم هست باز از دل مشغولیم کم نمیشه و بی فایده هست ولی من قول دادم(: