متن سخنرانی پیش از خطبه نمازجمعه پاکدشت، توسط معاون سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران

عرض سلام و ادب احترام خدمت نماز گزاران عزیز و تشکر از ستاد اقامه نماز جمعه شهرستان پاکدشت بابت در اختیار قرار دادن تریبون نماز جمعه به دانشجویان برای بیان مطالب خود... نکاتی را به عرض می رسانم.. در حالی بیش از پنج سال از انعقاد توافقنامه برجام می‌گذرد که شاهد هستیم آمریکایی‌ها علاوه بر عدم پایبندی به تعهدات خود در این سال‌ها و اقدام به نقض توافق و وضع تحریم‌های گسترده علیه ملت ایران در طول مذاکرات، ماه هاست که رسماً از برجام خارج شده‌اند.از طرف دیگر کشور‌های اروپایی نیز به هیچ یک از تعهدات خود عمل نکرده و اساساً بود و نبودشان در برجام تفاوتی برای ایران نمی‌کند و این روزها نیز شاهد تصویب قطعنامه محکومیت ایران با اتفاق آرا در شورای حکام آژانس و هم چنین پیگیری فعال شدن مکانیسم ماشه توسط آمریکایی ها هستیم. این همه در حالی است که عملا ایران؛ خود با خود در حال ادامه دادن برجام بوده و بر همه تعهدات خویش ملتزم؛ و پیشرفت هسته‌ای‌اش را متوقف کرده است.هر چند این خبط تاریخی را حاصل عملکرد تیم مذاکره‌کننده و دولت به اصطلاح تدبیر و امید می‌دانیم، اما نمی‌توان اقدام مجلس وقت را در تصویب ۲۰ دقیقه‌ای برجام، مواضع دوپهلو مدعیان انقلابی گری؛ از فلان سردار و آیت الله تا فلان دکتر و نماینده مجلس و.. و تبریک های آنچنانی شان را فراموش و از حافظه و تاریخ سیاسی کشور پاک کرد.به راستی با کدام عقل سلیمی ماندن در برجام توجیه می‌شود؟ آیا وقت آن نرسیده است که بازی با منافع ملی را پایان دهیم؟ آیا نباید برای یک بار هم که شده مجلس در ماجرای برجام و عواقب حاصله از آن ورود جدی و انقلابی داشته باشد؟ ماحصل تعلیق، اکسید، بتن‌ریزی و سرجمع، مذاکرات منتج به برجام چه بود؟ سه کشور اروپایی ایران را که بزرگترین برنامه شفاف‌سازی تاریخ آژانس را اجرا کرد، در آژانس اینگونه محکوم کردند و آمریکایی ها ام دموکرات و جمهوری خواهشان هر دو در دوران برجام و پسا برجام بیشترین تحریم ها را بر علیه ملت شریف ایران وضع کردند. تا کی آقایان غربگرا می خواهند در زمین بازی فیل و الاغ آمریکایی ها خوش رقصی کنند؟! بس نیست؟! بس نبود هفت سال گره زدن تمامی مشکلات کشور به تحریم و مذاکره؟! تمامی تخم مرغ های خود را در سبد بستن با کدخدا و پیاده روی با جان کری و تماس تلفنی با جناب اوباما ریختید !! چه شد؟ سرتان هنوز به سنگ نخورده است؟! رهبر حکیم انقلاب چند بار فرمودند به این مذاکرات خوش بین نیستند؟ مگر نگفتند به آمریکایی ها اعتماد نکنید؟ مگر بیان نفرمودند خرشان که از پل گذشت بر می گردند و به ریش تان می خندند؟! تکلیف هزینه کم‌نظیری که در قالب امتیاز به طرف‌های مقابل برجام داده شد، چه می‌شود و چه‌کسی پاسخگوی این توهین های بین‌المللی است؟اکنون پس از مسجّل شدن چند صد بارۀ دشمنی‌های آمریکا با ملت ایران در تصویب طرح‌های ضدایرانی و تحریم‌های ظالمانه و دنباله‌روی بی‌چون‌وچرای کشور‌های غربی از این سیاست‌های ضد بشری، آیا زمان آن نیست که مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده این ملت، در اقدامی متقابل و عزت‌مندانه با تصویب قوانین ضدآمریکایی و ضدصهیونیستی به مقابله با تجاوز آشکار این دولت‌ها بپردازد و مرزبندی خود را با بیگانگان در عمل نمایان سازد؟ این عقب نشینی ها پی در پی و عدم پاسخ در خور چه پیامی را به طرف مقابل مخابره می کند؟ واکنش های بی دردسر و بی مخاطره دولتی ها برای طرف مقابل آیا باعث حصول اطمینان از عدم برخورد ایران برای طرف غربی نمی شود؟ فهم ما آن است که چه مکانیسم ماشه اجرا شود و چه نشود؛ دیگر بهانه ای برای ماندن در برجام باقی نمانده است و هر چه زودتر باید این جنازه بد بو را دفن کرد و بیش از این کشور را معطل آمریکایی ها و اروپایی ها نکرد. مجلس می‌تواند از ظرفیت اسناد بالادستی خود همچون قانون اقدام متقابل و متناسب جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام و یا مشروط نامه رهبر انقلاب در اجرای برجام استفاده کند. به عنوان مثال در یکی از شروط رهبری می‌خوانیم: «در سراسر دوره‌ی هشت‌ساله، وضع هرگونه تحریم در هر سطح و به هر بهانه‌ای (از جمله بهانه‌های تکراری و خودساخته‌ی تروریسم و حقوق بشر) توسّط هر یک از کشورهای طرف مذاکرات، نقض برجام محسوب خواهد شد و دولت موظّف است طبق بند ۳ مصوّبه‌ی مجلس، اقدامهای لازم را انجام دهد و فعّالیّتهای برجام را متوقّف کند.»انتظار آن است مجلسی که توسط رهبر انقلاب موصوف به صفت انقلابی شده است؛ تفاوت خود را با مجالس قبلی که مجیز گو دولت و تصویب کننده برجام و fatf بودند نمایان سازد و عامل به رسالت مکتبی خویش باشد. و یا در مشروط نامه رهبری می‌خوانیم: «در سراسر دوره‌ی هشت‌ساله، وضع هرگونه تحریم در هر سطح و به هر بهانه‌ای (از جمله بهانه‌های تکراری و خودساخته‌ی تروریسم و حقوق بشر) توسّط هر یک از کشورهای طرف مذاکرات، نقض برجام محسوب خواهد شد و دولت موظّفاست طبق بند ۳ مصوّبه‌ی مجلس، اقدامهای لازم را انجام دهد و فعّالیّتهای برجام را متوقّف کند.»آیا در شرایطی که فقط خودمان یک تنه در حال پیش بردن برجام هستیم چه دلیلی ایجاب می کند که در ساز و کار معیوب و غیر کارامد آن باقی بمانیم؟ وقتی یک طرف دعوا از منازعه خارج شده است و کشور های اروپایی هم به تعهدات خود پایبند نیستند و این ما هستیم که به تمامی تعهدات خود عمل کرده ایم ؛ ماندن در این توافق با کدام منطقی توجیح می شود؟ مجلس می تواند با تهیه طرح خروج از برجام و حتی طرح خروج از NPT سوت پایان بازی برد باخت آمریکایی ایرانی را به صدا درآورده و مسیر پیشرفت صنعت هسته ای را به ریل اصلی خود برگرداند.مجلس شورای اسلامی باید تنظیم طرح خروج ایران از برجام را در اولویت قرار دهد تا همانگونه که در سال پایانی دولت اصلاحات، بنابر تأکید مقام معظم رهبری جبران عقب‌ماندگی‌های ناشی از مذاکرات شروع شد، شاهد باشیم پیش از پایان عمر سیاسی دولت کنونی، روند عقب‌نشینی از حقوق ملی پایان یافته و روال پیشرفت هسته‌ای هر چه سریع‌تر آغاز گردد. چنان که در همان مقطع فرمودند: «من همان وقت در جلسه مسئولین گفتم اگر چنانچه بخواهند به این روند مطالبه پی‌درپی ادامه بدهند، من خودم وارد میدان می‌شوم. همین کار را هم کردم. بنده گفتم که این روند عقب‌نشینی باید متوقف و تبدیل شود به روند پیشروی و اولین قدمش هم باید در آن دولتی انجام بگیرد که این عقب‌نشینی در آن دولت انجام گرفت و همین کار هم شد.»وقت اندک بود و زمان محدود و نشد از مشکلات و مصائب این روزهای مردم سخن گفت؛ جناب رئیس جمهور!! این را بدانید؛ مردم حالشان خوب نیست و خسته اند؛ خسته از دولتی تنبل و کرخت بی انگیزه و ضد تدبیر؛ احتمالا وقت نمی کنید سری به بازار بزنید؛ آن اشرافیت و تفرعنی که ملت از جنابتان دیده اند؛ نتیجه اش جز آنچه امروز مردم در سفره های خویش می ببیند معنا نمی یابد؛ از قیمت مرغ و گوشت و کره برایتان بگوییم یا مسکن و پراید و وضعیت مفتضحانه ی بورس؟!!جنبش دانشجویی خود را صدای مردم و مستضعفان می داند و رسالت اصلی خود را بیان مطالبات بحق مردم دانسته و در این مسیر ذره ای محافظه کاری و مصلحت سنجی را روا نمی داند و در این لحظات مبارک و معنوی از خداوند متعال خواستاریم که ما را در این مسیر یاری و نصرت بفرماید.والسلام علیکم و الرحمة و برکاته.