بايدها و نبايدهاي حقوقي انواع ازدواج

بايدها و نبايدهاي قانوني همه نوع ازدواجدر نظام حقوقي ايران دو نوع نكاح قانوني وجود دارد كه شامل ازدواج دائم و ازدواج موقت است كه اصولاً مشترك هستند و در برخي موارد تفاوت چنداني با هم ندارند.در نظام حقوقي ايران دو نوع ازدواج قانوني تلقي مي شود كه شامل ازدواج دائم و ازدواج موقت است كه اصولاً مشترك هستند و در مواردي تفاوت جزئي وجود دارد. در اين مقاله سعي داريم تفاوت هاي اين دو نوع ازدواج را بررسي كنيم. گرفتن.ابتدا مي توان اين سوال را مطرح كرد كه اگر در نوع ازدواج شك داريم، ازدواج را دائمي بدانيم يا موقت؟در پاسخ بايد گفت كه اگر در نوع عقد شك كنيم و قصد طرفين غيرقابل تشخيص باشد، اصل را بر دوام نكاح قرار داده و احكام آن را صادر مي كنيم.بنابراين ابتدا به تعريف و شرايط ازدواج موقت مي پردازيم و هر چيزي غير از اين موارد ازدواج دائم محسوب مي شود. مطابق ماده 1075 قانون مدني، نكاح زماني منفسخ مي شود كه براي مدت معيني واقع شده باشد. همانطور كه از ثبت اين ازدواج مشخص است، برخلاف ازدواج دائم، ازدواج موقت براي مدت معيني ايجاد مي شود و با پايان مدتي كه طرفين تعيين مي كنند، رابطه زناشويي بين زن و مرد خود به خود خاتمه مي يابد. . همچنين قانونگذار در ماده 1076 قانون مدني تصريح مي كند كه مدت نكاح منحله بايد به طور كامل تعيين شود. بر اساس اين ماده، مدت عقد بايد در زمان عقد مشخص شود و تنها تعيين آن كافي نيست. مثلاً بايد مشخص كنند كه براي مدت دو سال از تاريخ عقد.موضوع زمان بندي در قرارداد موقت بسيار مهم است. قانون به صراحت بيان نكرده است كه عدم ذكر مدت در عقد موقت موجب بطلان عقد مي شود و نظر غالب اين است كه عدم ذكر مدت در عقد موجب بطلان عقد نمي شود و عقد دائم محسوب مي شود.بنابراين اولين تفاوت عقد موقت با عقد دائم، مدت و اهميت آن است. در عقد دائم چنين موضوعي اصلا موضوعيت ندارد و عقد به قصد مادام العمر بودن و عدم اتمام عقد ايجاد مي شود.لزوم تعيين مهريه در زمان عقد در عقد مطلقهطبق ماده 1095 قانون مدني، در نكاح منقطع، فقدان مهريه موجب بطلان عقد مي شود.يكي از تفاوت هاي عقد موقت و دائم، لزوم تعيين مهريه در زمان عقد است. در عقد دائم، طرفين مي توانند تعيين مهريه را به بعد از عقد موكول كنند و در صورت مجهول بودن ميزان مهر مي توان خطبه عقد را جاري كرد و رابطه صميميت و نكاح برقرار شد.اما در عقد موقت بايد مقدار مهريه در زمان عقد معلوم باشد و بدون تعيين مقدار، خطبه نكاحي كه صادر مي شود باطل است.آنچه در عقد موقت لازم است تعيين ميزان مهريه در زمان عقد و عدم پرداخت آن است، يعني هر زمان كه زوجه مطالبه كند، زوج مي تواند مهريه را بپردازد. شرايطي كه مهريه بايد داشته باشد مانند شرايط مهريه در عقد دائم است.زوج هايي كه ازدواجشان دائمي است از يكديگر ارث مي برندطبق ماده 940 قانون مدني، زوجيني كه عقد آنها دائم بوده و منعي از ارث نمي‌برند، از يكديگر ارث مي‌برند.به گفته مهداد، همانطور كه در متن قانون مشاهده مي شود، شرط ارث بردن زوجين از يكديگر اين است كه ازدواج آنها دائمي باشد، بنابراين در ازدواج موقت اگر يكي از زوجين فوت كند، زوج موقت نمي باشد. از اموال ميت ارث ببرند مگر اينكه متوفي قبل از مرگ فوت كرده باشد. به صورت غير ارث از يك سوم اموال خود به همسر موقت خود پولي مي دهد كه مي تواند وصيت كند، اما اين موضوع خارج از ارث است و در عقد موقت، زوجين از يكديگر ارث نمي برند. همه.بايدها و نبايدهاي قانوني همه نوع ازدواجدر نظام حقوقي ايران دو نوع نكاح قانوني وجود دارد كه شامل ازدواج دائم و ازدواج موقت است كه اصولاً مشترك هستند و در برخي موارد تفاوت چنداني با هم ندارند.در نظام حقوقي ايران دو نوع ازدواج قانوني تلقي مي شود كه شامل ازدواج دائم و ازدواج موقت است كه اصولاً مشترك هستند و در مواردي تفاوت جزئي وجود دارد. در اين مقاله سعي داريم تفاوت هاي اين دو نوع ازدواج را بررسي كنيم. گرفتن.ابتدا مي توان اين سوال را مطرح كرد كه اگر در نوع ازدواج شك داريم، ازدواج را دائمي بدانيم يا موقت؟در پاسخ بايد گفت كه اگر در نوع عقد شك كنيم و قصد طرفين غيرقابل تشخيص باشد، اصل را بر دوام نكاح قرار داده و احكام آن را صادر مي كنيم.بنابراين ابتدا به تعريف و شرايط ازدواج موقت مي پردازيم و هر چيزي غير از اين موارد ازدواج دائم محسوب مي شود. مطابق ماده 1075 قانون مدني، نكاح زماني منفسخ مي شود كه براي مدت معيني واقع شده باشد. همانطور كه از ثبت اين ازدواج مشخص است، برخلاف ازدواج دائم، ازدواج موقت براي مدت معيني ايجاد مي شود و با پايان مدتي كه طرفين تعيين مي كنند، رابطه زناشويي بين زن و مرد خود به خود خاتمه مي يابد. . همچنين قانونگذار در ماده 1076 قانون مدني تصريح مي كند كه مدت نكاح منحله بايد به طور كامل تعيين شود. بر اساس اين ماده، مدت عقد بايد در زمان عقد مشخص شود و تنها تعيين آن كافي نيست. مثلاً بايد مشخص كنند كه براي مدت دو سال از تاريخ عقد.موضوع زمان بندي در قرارداد موقت بسيار مهم است. قانون به صراحت بيان نكرده است كه عدم ذكر مدت در عقد موقت موجب بطلان عقد مي شود و نظر غالب اين است كه عدم ذكر مدت در عقد موجب بطلان عقد نمي شود و عقد دائم محسوب مي شود.بنابراين اولين تفاوت عقد موقت با عقد دائم، مدت و اهميت آن است. در عقد دائم چنين موضوعي اصلا موضوعيت ندارد و عقد به قصد مادام العمر بودن و عدم اتمام عقد ايجاد مي شود.لزوم تعيين مهريه در زمان عقد در عقد مطلقهطبق ماده 1095 قانون مدني، در نكاح منقطع، فقدان مهريه موجب بطلان عقد مي شود.يكي از تفاوت هاي عقد موقت و دائم، لزوم تعيين مهريه در زمان عقد است. در عقد دائم، طرفين مي توانند تعيين مهريه را به بعد از عقد موكول كنند و در صورت مجهول بودن ميزان مهر مي توان خطبه عقد را جاري كرد و رابطه صميميت و نكاح برقرار شد.اما در عقد موقت بايد مقدار مهريه در زمان عقد معلوم باشد و بدون تعيين مقدار، خطبه نكاحي كه صادر مي شود باطل است.آنچه در عقد موقت لازم است تعيين ميزان مهريه در زمان عقد و عدم پرداخت آن است، يعني هر زمان كه زوجه مطالبه كند، زوج مي تواند مهريه را بپردازد. شرايطي كه مهريه بايد داشته باشد مانند شرايط مهريه در عقد دائم است.زوج هايي كه ازدواجشان دائمي است از يكديگر ارث مي برندطبق ماده 940 قانون مدني، زوجيني كه عقد آنها دائم بوده و منعي از ارث نمي‌برند، از يكديگر ارث مي‌برند.به گفته مهداد، همانطور كه در متن قانون مشاهده مي شود، شرط ارث بردن زوجين از يكديگر اين است كه ازدواج آنها دائمي باشد، بنابراين در ازدواج موقت اگر يكي از زوجين فوت كند، زوج موقت نمي باشد. از اموال ميت ارث ببرند مگر اينكه متوفي قبل از مرگ فوت كرده باشد. به صورت غير ارث از يك سوم اموال خود به همسر موقت خود پولي مي دهد كه مي تواند وصيت كند، اما اين موضوع خارج از ارث است و در عقد موقت، زوجين از يكديگر ارث نمي برند. همه.