اولین کوله‌پشتی من | از دست دادن و به دست آوردن | ۱۴۰۱

سلام.نمی‌دونم این متن رو قراره چه‌ کسایی بخونن و راستش خیلی هم اهمیتی نداره؛ اما تصمیم گرفتم به پیشنهاد دوست و همکارم "علیرضا" شروع کنم به نوشتن از سالی که گذروندم.البته که من تقریبا روزانه و هفتگی راجع‌به روزام می‌نویسم و گاها بهشون یه فلش‌بک می‌زنم و یه چیزایی رو به خودم یادآوری می‌کنم، اما این فرق داره یکم.حالا داستان از چه قراره؟توی کوله‌پشتی به چندتا سوال ساده ولی مهم جواب می‌دیم و سعی می‌کنیم سالی که داشتیم رو مرور کنیم، چیزهایی رو برای همیشه جا بذاریم توی سالی که داشتیم، و چیزهایی رو برای ادامه مسیرمون با خودمون ببریم.چه چیزهایی رو از ۱۴۰۱ به ۱۴۰۲ با خودم می‌برم؟عطش تجربه کردن و یادگیری: امسال از نظر کاری و تحصیلی ریسک‌های جالبی کردم. دوست دارم نترس بودنم برای رفتن تو دل ترس‌هام و تجربه کردن فیلدهای مختلف کاری رو با خودم به سال بعدی ببرم و همچنان درگیر متخصص شدن توی یک حوزه نشم.(نمی‌دونم تصمیم درستی هست یا نه ولی فکر می‌کنم هنوز دوست دارم تجربه کنم و از این شاخه به اون شاخه بپرم و چیزهای مختلف رو امتحان کنم)سفر، سفر، سفر: امسال بیشتر از سال قبل سفر کردم و به طرز محسوس و ملموسی تغییراتش رو تو خودم می‌بینم.دیدن آدم‌های مختلف و بودن در کنارشون برای چند روز, بهم یاد داد چجوری خودم رو با آد‌م‌ها و فرهنگ‌های محتلف تو طول سفر وقف بدم و سفر رو برای خودم و هم‌سفرهام سخت نکنم.تاب‌آوریم در شرایط غیرقابل پیش‌بینی به اندازه‌ی خوبی رشد کرد.گاردم رو در مقابل آشناشدن با آدم‌های جدید پایین آوردم و دوستی‌های ارزشمندی ساختم.بیشتر تونستم با خودم تنها باشم و فکر کنم.و...عکس از رشت زیبا ‌| قدیم‌خونهاستراحت کردن به‌جای شونه خالی کردن: امسال تونستم خودم رو بیشتر بشناسم و بفهمم چه زمانی کافیه استراحت کنم و چه زمانی لازمه چیزی یا کسی رو ترک کنم.دوستی با خودم: یکی از چیزای دیگه‌ای که حتما با خودم نه تنها به سال آینده بلکه سعی می‌کنم همیشه همراهم داشته باشمش مهربون بودن با خودم و بدنمه.احساساتم رو درست تجربه، و به موقع ابراز کنم.حواسم به چارچوب‌هایی که برای خودم می‌سازم باشه. (اینکه اونا واقعا خواسته‌ی منه و یا تحمیل شده از سمت جامعه و خانواده‌ان؟!)تصمیماتی که واقعا باهاشون خوشحالم بگیرم و به خودم اجازه‌ی اشتباه کردن بدم. (البته که تبعاتشون رو به صورت کامل بپذیرم و آگاهانه تصمیم بگیرم.)با یک دست صدتا هندونه برندارم و به‌جاش تمرکزم رو بذارم روی برداشتن چیز‌های ارزشمند در زمان مناسب.به بدن و سلامتیم بیشتر اهمیت بدم و حواسم به آلارم‌های که بهم می‌دن باشه.1در نهایت یه جمله‌ از یکی از دوست‌های دوست‌داشتنی‌ام می‌گم و کوله پشتی‌م رو می بندم &quotقرار نیست حتما یه کار بزرگ و تاثیرگذار انجام بدی و دنیا رو تغییر بدی.&quot.(چون به نظرم خیلی زیادی سخت گرفتم و بار ذهنی زیادی رو خودم رو دوش خودم گذاشته بودم)چه چیزهایی رو در ۱۴۰۱ باقی می‌ذارم؟انکار احساسات بدم: سعی می‌کنم توی سال جدید احساساتم رو تماما بپذیرم و به‌جای فرار و انکارشون با اون‌ها مثل مهمون زندگی کنم. (و البته با آدم‌های درست راجع‌بهشون صحبت کنم و از ابرازشون نترسم.)به نقل از یه پادکستی که خیلی دوسش دارم: من نمی‌تونم جلوی پرواز پرنده‌های غم رو بگیرم اما می‌تونم کاری کنم تا بالا سرم آشیونه نسازن!بیش از حد کار کردن: به‌ جای کار زیاد و صرف انرژیم در همه‌جا سعی می‌کنم بالانس زندگیم رو تا حد زیادی رعایت کنم و انرژیم رو درجای درست و به اندازه خرج کنم.چیدن تخم مرغ‌هام در یک سبد: امسال سعی می‌کنم در ارتباط‌های انسانیم هوشمندانه‌تر عمل کنم و همه‌ی خودم رو برای یک آدم نزارم. تیکه‌هایی از خودم رو برای خانواده، دوستای نزدیک، همکارهام و صدالبته خودم نگه خواهم داشت.تصویری از یکی از روزهای نه‌چندان خوبم | خستگیایده‌آل فعلیم از ۱۴۰۲ چیه؟!ورزش کنم!!!جلسات تراپیم رو جدی‌تر ادامه بدم ولی در عین حال زیادی به زندگیم ور نرم.حداقل ۶ جای جدید از ایران که نرفتم رو بگردم.ساز زدن رو ادامه بدم، و سعی کنم مربی خوبی برای هنرجوهام باشم.دنبال حال خوبم توی آدم‌ها نگردم و تنهایی خوشحال بودن رو تمرین کنم.روی توسعه سافت‌اسکیل‌هام وقت جدی بذارم.بسه دیگه، نه؟امیدوارم ۱۴۰۲ از جایی که ایستادم راضی‌ باشم.