خیّام پژوهی با تکیه بر جهان معاصر عرب

<p> احمد رامی و احمد صافی النجفی از این قبیل هستند (عبد الحفیظ،71:1989). آورده و گرایشش به تأویل آیات و باطن عبادات نشان می­دهد که چندان ظاهرگرا نبوده و مانند عارفانی چون احمد غزالی و عین القضات همدانی، دید و دلش باز و روشن بوده و عرفانش با عرفان عاشقانه نیز پیوند داشته است. تسلّط پاینده به کتاب­های دینی، بویژه قرآن موجب شده است که با داستان­هایی مشحون از آیات و روایات مواجه باشیم؛ البته گاهی خرافه نیز در آن دخیل شده و به مایه­های طنز داستان­ها افزوده است. 5-3- مخفّف کردن اسامی شخصیتها به سبب برجسته کردن لهجه و طنز. 7 مورد ترجمه به شعر عامیانه شامل؛ 3ترجمه به عربی عراقی، دو ترجمه به عربی مصری، یکی به عربی لبنانی و دیگر لهجه های عامیانه عربی است (همان،32). «اندکی بعد یک نفر به بالای یکی از آن برج ها رفت و آغاز به خواندن کرد. نتیجة این پژوهش نشان از آن دارد که نهادهای دینی به­عنوان یکی از مهمترین نهادهای بنیادین جامعه، در این آثار انعکاس یافته است و باتوجه­به فرهنگ اسلامی جامعة ایرانی، مسائل مذهبی در رأس توجه نویسنده قراردارد. همچنین درپایان مقاله ،علاوه بربیان نتایج یافته های بررسی، به منظورکمک به مطالعه ی نقش موتیف ها در اثار داستانی و همچنین تقویت نقد ساختاری و پدیدار شناسانه ی متون داستانی،به ویژه در حوزه ی ادبیات کودک و نوجوان،نوعی طبقه بندی برای انواع موتیف ها ،به ویژ،ه با تکیه بربحث شگردهای اشنایی زدایی ،ارائه شده است. </p><p> از جمله پرکارترین نویسندگانی که شخصیتهای بسیاری را در حوزهی ادبیات داستانی مورد بررسی و تحلیل قرار داده، عبدالعلی دستغیب است. این ویژگی سبکی حاکی از اطلاعات نویسنده از گذشتة دینی، ادبی، فرهنگی و تاریخی ایران است. اگرچه استعمار تلاش کرده است که میان مردم تاجیک و ایرانی که یک ملتاند، اختلاف بیندازد و آنها را جدا از هم معرفی کند ولی این دو ملت روزبهروز به فرهنگ و زبان یکدیگر نزدیک میشوند. ، 2020)؛ اما مطالعۀ کتابسنجی که تجربۀ مشتری را بررسی کند و تصویری کلی از این موضوع ارائه دهد، در پیشینه یافت نشد. امروزه نشر الکترونیکی و نشر اینترنتی آثار علمی، نقش بسیار مهمی را در شکل گیری ارتباطات مستحکم علمی ایفا می کند و با پیدایش جنبشهایی چون جنبش دسترسی آزاد به اطلاعات و شکل گیری الگوهای جدید در نشر اطلاعات علمی،این نقش روز به روز از اهمیت بیشتری برخوردار شده و تاثیر گذاری بسیاری در ساختار و روابط موجود در یک جامعه علمی داشته است.</p>توییتر<p> نتایج حاصل نشان داد پایگاههای اطلاعاتیِ مجلههای نورمگز و مگایران در حوزه مدیریت اطلاعات 246 مقاله داشتهاند که از این تعداد، این دو پایگاه با 33 عنوان مقاله مشترک و تکراری، همپوشانی دارند. نام کتاب در صفحة عنوان «خلاصة تاریخ ایران» ذکر شده؛ ولی در روی جلد کتاب «تاریخ ایران مظفری» درج گردیده است. نفسانیات، تحوّلات اجتماعی، زمینه­های فرهنگی، دانش­ها و اطلاعات، شغل و حرفة نویسنده و محیط جغرافیایی را به عنوان عوامل سبک ساز معرفی کرده­اند (ر.ک. در کنار تصویرسازی­های متنوّع ادبی رنگوبوی خاصی به کلام او بخشیده است. سطح فکری آثار ادبی که از بطن متن بر­می­آید، چیزی جز نگاه خاص نویسنده به دنیای پیرامونش و دغدغة او نسبت به مشکلات اجتماع و انتقاد از آن نیست. محوریت و هسته اصلی بعضی از داستان­های پاینده بر اطناب قرار دارد و اگر بخش­های زائد آن را حذف کنیم تنها اندکی باقی می­ماند؛ با وجود این به جرأت می­توان ادعا کرد، بخشی از این اطناب­های مخّل به ملاحت کلام افزوده است. بیشتر حوادث در روستا اتفاق میافتد که سبب اصلی آن را می­توان در ساده دلی و گاه بی اطّلاعی ساکنان ده دربارة پیشرفت علم و عدم آگاهی آنان از حقوق واقعی خود تلقّی کرد؛ جز آن که نویسنده نیز بخشی از عمر خود را در روستا به سر برده است.</p><p> بسامد این ویژگی تنها در بخشی از داستان­ها به چشم می­خورد و گستردگی چندانی ندارد؛ اما همین اندک نیز روایت­های نویسنده را صمیمی­تر کرده است. شخصیت­ها کاملاً ایرانی هستند و از قلب فرهنگ ایرانی برخاسته­اند. اکثر شخصیت­ها در داستان­ها تکرار می­شوند و بیشتر آنها نام و عنوانشان با نام شغلشان همراه است. اکثر نمونه­های تشبیه به سبب ذکر وجه شبه بسادگی دریافت می­شود و پیچش چندانی برای خواننده ایجاد نمی­کند. دلیل این مطلب را باید در فضای چند داستان کوتاه این کتاب جست­وجو کرد که مایه­های کهن، سازة اصلی پیکر آن را شکل می­دهد: مفتی حلب، قاضی بلخ، پیشگویی خان مغول و حاکم قنسرین نمونه­های مناسبی برای تشریح آرکائیسم است. در واژه­نامة هنر شاعری آرکائیسم معادل باستان­گرایی قرار گرفته و چنین تعریف شده است: «به کاربرد تعمّدی کلمات منسوخ یا شیوة نحوی مهجور و غیر متداول زبان امروز گویند. سه عراقی دیگر به نامهای؛ کامل مصطفی الشیبی و جعفر الخلیلی و مصطفی جوادهم چنین کرده اند (همان،71). تشبیه­های گوناگونی به اشکال مختلف در داستان­های کوتاه پاینده به کار رفته است که بیشترین بسامد مربوط به تشبیه حسی به حسی و عقلی به حسی است. در بیشتر داستان­های این سه کتاب شاهد تعداد زیادی از این گونه اسم­ها هستیم. انتقادی­ترین داستان­های پاینده، قاضی بلخ و مفتی حلب است که با زبان کاملاً آرکائیک از اجرای نادرست عدالت و احکام اسلامی انتقاد می­کند.</p>