عفیف یا خرفت؟

قبل شروع: وقتی بچه بودم، در جمع‌های خانوادگی خودمون شاهد این بودم که زنان درست به اندازه مردان در مباحث شرکت میکنند. البته زنان و مردان هر دو جمع‌های خصوصی خودشون هم داشتند، اما وقتی دو جنس در کنار هم جمع می‌شدند، زنان هم مثل مردها می‌گفتند و می‌خندیدند. برای همین، وقتی برای اولین بار در فضای خارج از خانواده، با این مساله مواجه شدم که زنان مجبورند در فضای عمومی یه سری چیزها رو بیشتر از مردها رعایت کنند، تعجب کردم. اولین بار یکی از همکارانم برام از این گفت که در دانشگاه چون خیلی فعال بوده و خیلی می‌خندیده و با جنس مخالف خودش راحت ارتباط برقرار می‌کرده، بهش میگفتند هرزه (البته این برچسب رو خود دختران دانشگاه بهش زده بودند). این همکاری که میگم همسن خودم بود؛ یعنی همین الان و در بین نسلی که در دهه سوم و چهارم زندگی خودشون هستند، افراد زیادی وجود دارند که از نظرشون یه دختر خوب نباید در فضای عمومی خودش رو بروز بده. این مقدمه رو گفتم تا دو ماجرا تعریف کنم. در هر دو شاهد فرهنگ بیمار قشر متعصب مذهبی در ایران خواهید بود.ماجرای اول:حدودا چهار پنج ماه پیش تو صف نونوایی بودم. یه دختر چادری بالای بیست سال و به احتمال زیاد مجرد با مامانش (که اون هم چادری بود) اومده بود نون بگیره. وقتی نون رو گرفتند، بردند و بر روی اون چیز آهنی بیرون نونوایی پهنش کردند تا خشک بشه. من هم نون هم گرفتم و رفتم پیششون. در مدتی که کنار هم ایستاده بودیم، دیدم که دخترک تیکه تیکه از نون می‌کنه و می‌خوره. اما وقتی می‌خواست بخوره، روش رو می‌کرد به دیوار و با استفاده از چادر خودش رو پنهان می‌کرد و نون رو در دهانش میذاشت. اون دختر بدون شک خرفته، نه عفیف. البته اون دختر خرفت بار اومده. خانواده‌اش خرفت بوده که اون هم خرفت شده. فرهنگ اطرافیانش یه فرهنگ خرفت‌پرور بوده و طبیعتا همگی خرفت شدند.چرا میگم خرفت؟ دلیلش مشخصه. عمل تغذیه یا خوردن غذا یه عمل کاملا طبیعیه و هیچ ارتباطی با عفت نداره. چرا یه زن باید این عمل طبیعی رو دور از چشم مرد غریبه انجام بده؟ اون دختری که روش رو برگردوند، صرفا یه موجود خرفته و توهم داره مردهای غریبه صرفا یه آلت جنسی‌اند و خیال میکنه که به عنوان یه زن خوب و عفیف وظیفه داره خودش رو از دید این آلات جنسی متحرک خوب پنهان کنه (طبیعتا توهم داره که این وظیفه رو خود خدا در قرآنش بر دوش تمام زنان پاک و عفیف گذاشته).ماجرای دوم:حدودا یه ماه پیش توی یه کوچه باغ داشتم قدم می‌زدم. توی مسیر دیدم که یه سری زن و بچه وسط کوچه اتراق کردند. نکته جالبش اینجاست که نرفته بودند توی باغ. وسط مسیر و درست جلوی چشم رهگذران اتراق کرده بودند. دقیق ترکیب سنی اون افراد رو متوجه نشدم. اما با توجه به واکنش‌هایی که داشتند، احتمالا دو تا زن شوهردار بینشون بود و یه سری دختر نوجوان (که سن بلوغ رو رد کرده بودند) و یه سری دختربچه نابالغ.از دور که دیدمشون، دخترهای نوجوان چادر نداشتند، اما حجابشون کامل کامل بود و وسط مسیر ایستاده بودند و حرف میزدند و می‌خندیدند. وقتی من رو دیدند، اون دخترها هول شدند و سریع چادرهاشون رو پوشیدند و از وسط کوچه فرار کردند و چسبیدند به دیوار، در حالیکه روشون به سمت دیوار بود. خیلی ساده بگم، به من پشت کردند و چادر هم انداختند روی خودشون که یه موقع جاییشون رو نبینم.من که از کنارشون رد شدم، بهشون خندیدم. اون دختربچه‌های نابالغ هم خندیدن. نفهمیدم مامان‌ها و خود اون موجودات خرفت چه کار کردند.رفتارشون خیلی زشت بود. این موجودات خرفت با این رفتار به من توهین کردند و نکته احمقانه‌اش اینه که اون مامان‌های خرفت‌تر از خودشون، این رفتار موهن رو تحت عنوان عفت در کله اینها فرو کردند. این جماعت متعصب هنوز حتی نفهمیده عفت چیه. با رفتارشون به مرد توهین میکنند، اسمش هم گذاشتند عفت. پ.ن:فرهنگ خانوادگی خودمون رو با فرهنگ خانوادگی این جماعت خرفت (که خیلی‌هاشون در مناصب حکومتی هم قرار دارند)، مقایسه می‌کنم. این جماعت خرفت (که فقط یه جزء از کُل مردم ایران‌اند) میخوان برای کلّ فرهنگ تجویز کنند.