بلاک چین به کجا می رود؟ قسمت چهارم

بلاک چین و دلالی (بخش اول) فرهاد مقدم سلیمیبلاک چین به کجا می رود؟ قسمت چهارم در سال 1374 – یعنی حدود 22 سال قبل – به طور جدی در پی یک اسلحه بودم تا با آن کلیه ی بنگاهداران و دلالان املاک را بکشم. حدود سه سال قبل از آن در حالیکه هنوز دانشجوی دانشکده فنی بودم ، یک کارگاه تولیدی با سرمایه ی اندک راه انداخته بودم. اول جوانی و جاهلی بودم و عقیده ی راسخ داشتم که تنها پول حلال، پولی است که از تولید حاصل شود. هیچ گونه درآمد دیگری را حلال نمی دانستم. 20 ساله و شهره به راستگویی بودم. تا آن زمان حتی یک نماز شب قضا رفته نداشتم، نماز یومیه که جای خود. اما کار بدون سرمایه امکان پیشرفت نداشت. بنابراین آنقدر در گوش مادرم خواندم، تا با فروش تنها ارثیه ی پدری که خانه ای فکستنی در جنوبی ترین نقطه ی تهران بود، موافقت کرد. خانه را به کار تولید زدم و در سیل تورم سالهای 73 و 74 در مدت کمی ورشکست شدم. در همان مدت نیز قیمت خانه بیش از 2 برابر شد. به مادرم قول داده بودم که ظرف مدت کمی، یک خانه ی بهتر برایش بخرم. حالا نه تنها کل پول خانه و سرمایه ام را بر باد داده بودم، که با آن اوضاع تورم ، توان اجاره کردن یک خانه ی پست تر را نیز به زور داشتم. در آن زمان، یک دانشجوی رشته ی مهندسی یعنی یک “گاو شخم زن” کامل بودم (به مقالات “گاو شخم زن” که قبلا در همین کانال تلگرامی نوشتم رجوع کنید). کسی که می خواست مشکلات دنیا را با معادلات ریاضی و قوانین فیزیک حل کند و ارزشی برای علوم انسانی قائل نبود. کسی که دنیا را “تکنیکی ” و مثل گاوهای شخم زن، فقط از روبرو می دید و هیچ دید بنیادی و از بالا به وقایع نداشت. با همین دید گاوهای شخم زن، کل مشکلات تورم جامعه را در دلالی می دیدم و چون بزرگترین ضربه را از تورم مسکن خورده بودم، دلالان مسکن را بزرگترین دشمن خود و جامعه فرض می کردم. واقعا دنبال یک اسلحه بودم که بنگاهداران املاک را بکشم. در این زمان، دیگر چندان شهره به راستگویی نبودم و بلکه برعکس، داشتم شهره به دروغگویی می شدم. نمازهای یومیه در حال پاک شدن از برنامه ی روزانه ام بود، نماز شب که جای خود. وقتی شما یک بازنده ی تورم هستید، همه چیز به ضرر و زیان شما رقم می خورد. هر لحظه که می گذرد به زیان شماست. به عینه می بینید که هر کس سعی می کند از بار تورمی روی دوش خود بردارد و به دوش شما بیندازد. لیکن چون شما در آخرین زنجیره ی تورمی هستید، مجبورید تمام بارها را خودتان تحمل کنید و کسی نیست که از فشار روی شما بکاهد. صاحبخانه، بار تورمی خود را روی شما خالی می کند و کرایه و پول پیش را افزایش می دهد. بقال سر کوچه بار تورمی خود را روی شما خالی می کند و اجناس را گرانتر به شما می دهد. نانوا، راننده تاکسی و غیره و غیره همه بار تورمی خود را روی شما خالی می کنند چون شما آخر زنجیره ی تورمی هستید. یعنی ندارترین افراد. بدون کار و بدون سرمایه و بدون پشتوانه. صحبت از بالا رفتن قیمت خانه شما را عصبی می کند. صحبت از بالا رفتن قیمت دلار و سکه شما را عصبی می کند. صحبت از بالا رفتن قیمت لوازم خانگی و اتومبیل شما را عصبی می کند. چون هیچ کدام از اینها را ندارید و به چشم خود می بینید که هر روز در حال پسرفت هستید. اندک درصدی که روی قیمت ها می رود، مثل این است که تکه ای از گوشت شما را می کنند. همه جا صحبت از پول و سکه و دلار و خانه است و اینها شما را آزار می دهد. چون هیچ کدام را ندارید و هر لحظه در حال عقب گرد بیشتر در زندگی هستید. از همه کس عقب افتاده اید. به تدریج گوشه گیر و عصبی می شوید. به جای مجالس شادی به مجالس عزا تمایل پیدا می کنید و مکان های دوست داشتنی شما بهشت زهرا و هیات های مذهبی می شود. اما اینها هم مشکلی از شما حل نمی کنند. در این حال طبیعی است که دشمن دلالان و مردم دلال صفت شوید. چون در اولین نگاه، اینها هستند که تورم را ایجاد کرده اند و دائم به آتش آن می دمند.اما شما اشتباه می کنید. مسبب تورم و گرانی دلالان نیستند. اینها معلولان تورم هستند، نه علل آن. لیکن رسیدن به این دید بنیادی که مسبب تمام اینها ، نه دلالان و مردم عادی بلکه “سیستم حکومتی” (به معنی مجموعه ی State و Government) بوده است، حداقل 15 سال از بهترین سالهای عمر مرا در بر گرفت. زمانیکه به تدریج از تحصیل علوم مهندسی به مطالعه و تحقیق در علوم انسانی و اقتصاد تغییر جهت دادم. پس از مقدمه ی نسبتا طولانی بالا که به علت شرایط تورمی کنونی لازم به نظر رسید، توجه خود را باز می گردانیم به مقوله ی بلاک چین و دلالی: دلالی، چه آن را مفید و مولد بدانیم و چه غیر مفید و غیر مولد، با گسترش بلاک چین، به حاشیه رانده خواهد شد. زیرا بلاک چین، خود “دلال اعظم” است که از طریق سیستم Peer-to-peer و شفافیت بیش از حد خود، امکان حذف کلیه ی واسطه ها و دلال ها را دارد.نوشته ی فرهاد مقدم سلیمی