دوره ات گذشته مربی؟!

من آدم بازی‌های ویدیویی بوده‌ام، از اواسط دهه ۹۰ میلادی، از اولین نسخه‌های فیفا و gta و need for speed و igi و ….یک بازی‌هایی هست که به خای اینکه مستقیم بازیکن باشی، یک برنامه و یا استراتژی می‌چینی و اجازه می‌دهی تیمت بازی کند و تو در طول بازی اصلاحش کنی. خیلی فرق می‌کند با حالت معمول. مثلا manager mode در بازی فیفا، یا اصلا بازی football manager.تو در نقش مربی، تیم می‌سازی، بازیکن استخدام می‌کنی، تمرین می‌دهی، تاکتیک و استراتژی آماده می‌کنی و تیم را میفرستی توی زمین تا بازی کند و تو در حین ۹۰ دقیقه تاکتیک ها را اصلاح می‌کنی یا تعویض میکنی تا نتیجه بگیری.خیلی هم خوب ،مثل زندگی واقعی.حالا یک حالت ترکیبی هم هست، مثلا در بازی فیفا، که هم بازیکن هستی هم نقش مربی داری. می‌توانی بازی‌های کم اهمیت را بدهی شبیه‌ساز بازی کند و بازی‌های مهم را خودت وارد شوی تا مطمئن باشی که نتیجه می‌گیری.مثلا این چند وقته یک تیم از دسته چهار انگلستان برداشتم، اسمش را هم گذاشتم پرسپولیس، لباس و استادیوم و …. کم کم پیشرفتش دادم. بازی‌ها رو بردم و از بودجه اندک باشگاه بازیکن‌های کمی بهتری خریدم. در تورنمنت‌های مختلف شرکت کردم و به واسطه برنده شدن در آنها و کسب جام، هم درآمد بلیت فروشی بیشتر شد هم هیات مدیره پول بیشتری تزریق کرد. بازیکن‌های بهتری خریدم و … عین یک دنیای واقعی و منطقی.یواش یواش تا قهرمانی لیگ برتر انگلستان و قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و… هم آمدم. پیشنهاد مربیگری تیم ملی برزیل هم آمد. همه چی گل و بلبل.منتها سختی ها هم بیشتر شد. با اینکه بهترین بازیکن ها را داری، ولی تیم‌های غول دنیا هم پیشرفت می‌کنند و سبک بازی را عوض می‌کنند و قوی‌تر می‌شوند.به جایی رسیده که تیمی که ساخته ام در شبیه ساز، دو هیچ و چهار یک منچستر یونایتد و چلسی را شکست می‌دهد، ولی اگر خودم بازی کنم با همان تیم، می‌بازم.تیمی که ساخته‌ام درست و قوی دارد جلو می‌رود ولی اگر خودم دخالت کنم در فرایند اجرایی، شکست می‌خورد.درس‌های زیادی هست در این اتفاق‌های روزمره و اینکه من کدام پاسخ را انتخاب کنم، تاثیرگذار است بر خیلی چیزها و بر خیلی آدمها.یک بازی‌هایی هست که به خای اینکه مستقیم بازیکن باشی، یک برنامه و یا استراتژی می‌چینی و اجازه می‌دهی تیمت بازی کند و تو در طول بازی اصلاحش کنی. خیلی فرق می‌کند با حالت معمول. مثلا manager mode در بازی فیفا، یا اصلا بازی football manager.تو در نقش مربی، تیم می‌سازی، بازیکن استخدام می‌کنی، تمرین می‌دهی، تاکتیک و استراتژی آماده می‌کنی و تیم را میفرستی توی زمین تا بازی کند و تو در حین ۹۰ دقیقه تاکتیک ها را اصلاح می‌کنی یا تعویض میکنی تا نتیجه بگیری.خیلی هم خوب ،مثل زندگی واقعی.حالا یک حالت ترکیبی هم هست، مثلا در بازی فیفا، که هم بازیکن هستی هم نقش مربی داری. می‌توانی بازی‌های کم اهمیت را بدهی شبیه‌ساز بازی کند و بازی‌های مهم را خودت وارد شوی تا مطمئن باشی که نتیجه می‌گیری.مثلا این چند وقته یک تیم از دسته چهار انگلستان برداشتم، اسمش را هم گذاشتم پرسپولیس، لباس و استادیوم و …. کم کم پیشرفتش دادم. بازی‌ها رو بردم و از بودجه اندک باشگاه بازیکن‌های کمی بهتری خریدم. در تورنمنت‌های مختلف شرکت کردم و به واسطه برنده شدن در آنها و کسب جام، هم درآمد بلیت فروشی بیشتر شد هم هیات مدیره پول بیشتری تزریق کرد. بازیکن‌های بهتری خریدم و … عین یک دنیای واقعی و منطقی.یواش یواش تا قهرمانی لیگ برتر انگلستان و قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و… هم آمدم. پیشنهاد مربیگری تیم ملی برزیل هم آمد. همه چی گل و بلبل.منتها سختی ها هم بیشتر شد. با اینکه بهترین بازیکن ها را داری، ولی تیم‌های غول دنیا هم پیشرفت می‌کنند و سبک بازی را عوض می‌کنند و قوی‌تر می‌شوند.به جایی رسیده که تیمی که ساخته ام در شبیه ساز، دو هیچ و چهار یک منچستر یونایتد و چلسی را شکست می‌دهد، ولی اگر خودم بازی کنم با همان تیم، می‌بازم.تیمی که ساخته‌ام درست و قوی دارد جلو می‌رود ولی اگر خودم دخالت کنم در فرایند اجرایی، شکست می‌خورد.درس‌های زیادی هست در این اتفاق‌های روزمره و اینکه من کدام پاسخ را انتخاب کنم، تاثیرگذار است بر خیلی چیزها و بر خیلی آدمها.