طوطی و من و تنهایی

با صدای دادو فریادش از خواب پریدم طبق روال هر روز اون تنها دلیلیه که باعث میشه از رختخواب پا بشم البته با دادو بیدادو فحش اخه زبون نفهمه البته همین زبون نفهم بودنش که باعث میشه باهاش کنار بیامبلند شدم تو رختخواب نشستم بازم داد زد یه ذره هم صبر تحمل نداره منم فحشش دادم رفتم از تو حموم درش اوردم اخه شبا چون میخواد بخوابه و حتما باید تاریک مطلق باشه تنها جایی میشه گذاشتش حمومه گذاشتمش سر جاش بدو دوید رفت جلوی اینه اش شروع کرد به بوس کردن و سلام کردن منم که هنوز لود نشده بودم ولو شدم روی تخت داشتم هی با خودم کلنجار میرفتم بلند شم که حس کردم داره از پام میاد بالا اوایل میترسیدم اما دیگه بعد از گذشت 5سال برام عادت شده بود با هزار زحمت خودشو کشید بالا اومد روی بالشم واستاد صدام زد طوطی محلش نگذاشتم( تعجب نکنیداینقدر باهامون احساس نزدیکی داره که فکر میکنه ماهم طوطی هستیم صدامون میکنه طوطی)دوباره صدا زد چشامو باز نکردم اروم گوشمو گاز گرفت فهمیدم که اگه چشامو باز نکنم ایندفعه میزنتم چشامو باز کردم تا دید نگاهش کردم سرشو بر بالا یعنی بلند شو باهام بازی کن گفتم حوصله ندارم بازم سرشو داد بالا گفتم طوطی حوصله ندارم مامان ولم کن اومد نوکش گذاشت رو لبم که بوسم کنه منم نگومثل سگ از این کارش میترسم اخه خیلی زور گو هستش اقا اگه کوچکترین اشتباهی کنی لبتو گاز میگیره سریع دستمو گذاشتم روی دهنم رومو کردم اونور ترسید پرید رفت روی قفسش البته قفش که نه قلمروش اقا واسه خودش شاهیه هیچ وقت تو قفس نمیره مگروقت غذاش یه آینه قدی بزرگ روبروشه یکی سمت چپ قفسش یکی سمت راست به هرکدوم دست بزنی برشون داری تا قله قاف میادنشست روی قفش رفت جلوی آینه اش گفت به درک که باهام بازی نمیکنی از تعجب چشام چهارتا شد بلند شدم نشستم نگاهش کردم گفت هان چیه شاخ دراوردی فکر میکردی بلد نیستم حرف بزنم خودت زبون نفهمی من زبونتو میفهمم اگر با زبون بی زبون تاحالا باهات حرف میزدم بخاطر خودت بود گفتم شاید اینجوری ادم شی اگر هر روز فحشم میدی هیچی بهت نگفتم چون می دیدم خیلی تنهای و افسرده اما تو نمیخواهی درست بشی گفتم من کجام افسرده اس گفتم کجات افسرده نیست همش شب تا صبح بیداری صبح تا ظهر خواب بعدشم بلند میشی همش به من بدو بیراه میگی گفتم بسکه جیغ میزنی اعصاب واسه ادم نمیگذاری گفت ببین هنوز سی سال نداره حرف از بی اعصابی میزنه اینا همش بخاطر تنهایه یه دوست پسری چیزی اگر داشتی اینجوری نمیشدی حرصم گرفت گفتم تو خودت تنهای واسه من نسخه میپیچی گفت اره من تنهام اما تنهای من فرق داره گفتم چه فرقی داره؟گفت اصلا بیا بشین اینجا روی قفس من برات داستانمو تعریف کنم گفتم اخه خنگول من بشینم روی قفست میشکنه که گفت اهان راست میگی یه لحظه یادم رفت فکر کردم تو ام طوطی هستی حالا ولش کن همونجا نشستی خوبه به حرفام گوش کن رفت جلوی اینه اش سکوت کرد انگار رفت تو رویا یکم طول کشید تا به حرف اومد گفتمن قبلا یه خانواده داشتم یه مامان و بابا روزگار خیلی خوبی بود هیچ چیز کم نداشتم حرف زدنو مامانم یادم داد بابا بیشتر وقتا سر کار بود اما همین که از در میومد تو خونه یه رنگ بو دیگه ای میگرفت سریع میومد سمت من کلی باهام بازی میکرد روزهام که تو خونه همش با مامان من و تو نگاه میکردیم تا اینکه اون روزهای کذایی از راه رسید مامان بابا همش پچ پچ میکردن مامان هر روز گنده تر میشد شکمش باد کرده بود خیلی وقتا خونه نبود میرفت خونه مادرش تا اینکه یه روز با یه سبد گنده از در اومدن تو بدو از قفسم اومدم پایین رفتم کنار سبد به زور رفتم بالا دیدم یه بچه تو سبده بابا مامان بچه دار شده بودن به من نگفته بودن بابا سریع اومد منو از روی سبد برداشت انگار میخواستم بچه رو بخورم برگشت سمتم گفت:قبول دارید شماها خیلی خود خواهید گفتم چطور ؟گفت شما هر وقت دلتون میخواهد و هوس میکنه میایید سمت ما وقتی حالتون کوکه باهامون بازی میکنن بهمون محبت میکنن مارو وابسته خودتون میکنن بعد یهو تنهامون میگذاریداشک تو چشاش حلقه بست گفتم خوب بعدش چی شد با عصبانت گفت هیچی چی میخواستی بشه بهم گفتن میخواهیم ببریمت یه جای خوب که تنها نباشی منم خوشحال فکر کردم کجا میخوان ببرنم سریع پریدم تو قفس همراهشون رفتم بردنم توی پرنده فروشی اولی که وارد شدم محو اون همه صدا و زیبای شدم جوری که اصلا نفهمیدم بابا کی و کجا رفت وقتی به خودم اومدم که گذاشتم گوشه مغازه پرنده فروشی یه مدت هرکی وارد میشد فکر میکردم بابامه اما ....از اون لحظه هر روز یه دونه از پرهامو میکندم و روزهارو میشمردم از پچ پچ پرنده ای دیگه شنیده بودم که خیلی هاشون همینجوری تنها شدن گاهی وقتا میدیدم که بعضی ها از دلتنگی گوشه قفسشون میمردن البته اونای که خوشکل تر بودن سریع به فروش میرسیدن بعضی هام بودن هی میرفتن و باز برمیگشتن تا اینکه یه روز توی اوج دلتنگی و تنهایم نشسته بودم یکی یه اینه گرفت جلوم اولین باری بود خودمو میدیدم یه حس عجیب غریب بهم دست داد بلند شدم رفتم سمت اینه شروع کردم به حرف زدن اینقدر خود شیرینی کردم تا فروشنده یه اینه گذاشت گوشه قفسم از اون روز شروع کروم با خودم به حرف زدن بازی کردن یه جوری از تنهای در اومده بود خیلی روزا با خودم فکر کردم یه جورای فهمیدم که ادم ها رهگذرن میان و میرن در اخر من میمونم و تنهایم برای همین شروع کردم به تمرین سعی کردم خودمو دوس داشته باشم و هر روز به عشق خودم و به امید دیدن خودم از خواب بیدار بشم حالا باید فرق بین تنهای منو خودتو فهمیده باشی من تنهام اما خودمو دوست دارم تو مشکلت اینه که خودتو دوست نداری بیا اینجا تو کنار من بشین خودت رو تو اینه نگاه کن با خودت حرف بزن یکم به خودت محبت کن به کسی وابسته نباش دوسشون داشته باش اما وابسته نه محو حرف هاش شده بودم که یهو صدای جیغ طوطی از خواب بیدارم کرد (امیدوارم لذت برده باشد لطفا نظرتون رو برام بنویسید)