توهم پیشرفت ایران در پزشکی

جایگاه مالی و منزلت اجتماعی پزشکان متورم شده است.این یک آنالیز آمیخته با نقدی برهنه است:(با کمال احترام برای کادر درمان شریفی که در نابسامان ترین اوضاع دست از کار نکشیده‌اند)#کرونا اگر چه ماه هاست که تصویری آخر الزمانی را به رخ مان کشیده است ، اما چند ضعف بزرگ سیستم درمانی ایران را نیز نمایان کرده که می بایست به آنها توجه کرد:١.پزشکی ما تا حد خجالت آوری از نظر تئوریک فشل است.سالها قبل در حین گفتگو با یکی از رفقایی که متولد کانادا بود و در همان کشور نیز به تحصیل در رشته پزشکی می پرداخت ، در مورد تبحر پزشکان ایرانی و پیشرفت شان در این زمینه صحبت می کردم. او ولی این موضوع برایش کمی غریب بود. وقتی در مورد پزشکان ایرانی حرف می زد ، مدام از پزشکان کوبایی نام می برد و به دلیل اینکه دو سال در آن کشور زندگی کرده بود ، به خوبی سیستم درمان کوبا را می شناخت. در توصیف پزشکان ایرانی اینطور می گفت: «پزشک های ایرانی و کوبایی چون از علم روز پزشکی بی بهره اند و به تکنولوژی پزشکی نیز دسترسی ندارند ، در سخت ترین شرایط هم کارشان را انجام می دهند ولی مهم بیمار است که در نهایت درمانش نمی کنند.»این ضعف تئوریک را می‌شد در همین یکی دو سال اخیر و با همه گیری یک ویروس متوجه شد. وقتی که پزشک ها و متخصصان ما اطلاعاتی را درباره #کووید_١٩ در مصاحبه‌های‌شان ارائه می‌کردند ، پر واضح بود که تقریباً همه اش تکرار طوطی‌وار اخبار کرونا از چند شبکه تلویزیونی خارج از کشور است.٢.توهم پیشرفت ایران در زمینه پزشکی مثل کاخی پوشالی فروریخت. بهتر است مِن بعد بگوییم ; پزشک‌های ما عملی کارهای خوبی‌اند‌ که آن هم از توفیق اجباری ناشی از عدم اطلاع شان از علم روز دنیا در زمینه پزشکی است. با ورود کرونا به کشور ، پزشک های ایرانی شروع کردند به گمانه زنی هایی که هیچگونه پایه و اساس علمی نداشت. آن هم در زمانی که دنیا در حال پژوهش در خصوص این بیماری نو بود.٣.#مهندسی_پزشکی در ایران ضعیف تر از آن است که بتوان به گستردگی یا پیشرفتش پرداخت و صد البته که این رشته خود قربانی بی‌توجهی تکنوکرات ‌ها و دلال های حوزه‌ی درمان است.به عنوان یک دانش آموز ارشد حقوق بشر ، آنچه برای من و هم قطارهایم مهم بوده ، جان افراد است ، نه دلالی جان ها. وقتی به دستگاه های ونتیلاتور ، دستگاه های سی تی اسکن و... به شکلی حیاتی نیاز بود ، همه ی چشم امیدها به یک برهوت دوخته شده بود ، برهوتی که می بایست در آن فناوری های در خدمت مهندسی بارور می شدند ولی به دلیل بی توجهی و بها ندادن به این بخش یعنی مهندسی پزشکی ، چه هزینه هایی که به مردم درمانده تحمیل نشد و چه عزیزانی که به خاطر نبود امکانات کافی جان سپردند. بلاشک برای یک دلال این مقرون به صرفه نیست که خدمات تکنولوژیک را به صورت ارزان در دسترس مردم قرار دهد ، در حالی که می تواند به آنها داروهایی گران قیمت بفروشد.٤.علی رغم فرافکنی ها در مورد پایبندی به سوگند بقراط و تصورات بی‌طرفانه از مسئولان حوزه پزشکی و بهداشت , بحران کرونا نشان داد که #وزارت_بهداشت ایران یک وزارتخانه کاملاً سیاسی با رفتارهای مغرضانه است. این مسئله هر روز خود را بیشتر نشان می دهد. از آمارهای دور از واقعیت ، تا موضوع خرید واکسن در لحظه ای حیاتی یا مدیریتی که می توانست به خیلی ها زندگی ببخشد ولی رفتارهای سیاسی باعث شد تا زندگی ها گرفته شود.٥.ما هیچگونه آمادگی برای مواجهه با بحران های اینچنینی نداریم. کرونا خیلی خوب روی شعار دهندگان حوزه سلامت را سیاه کرد.٦.#پزشک ها کارمندانی اند که جایگاه مالی و اجتماعی بخش اصلی کادر درمان یعنی پرستاران , و همینطور اعتبار دانش پزشکی یعنی متخصصان علوم پایه , آزمایشگاهی و دست‌های سیستم درمان یعنی مهندسان پزشکی را غصب کرده اند.با شروع همه گیری آنچه بیش از هر چیز رخ نمایی می کرد ، تاثیر اندک و شاید ناچیز پزشکان در این بحران بود. ویروس را متخصصان علوم آزمایشگاهی تشخیص دادند و برایش واکسن تولید کردند. خط تولید دستگاه های تنفسی و همینطور تولید انبوه واکسن را مهندسان پزشکی به دست گرفتند و در نهایت پرستاران و بخش بزرگ کادر درمان بر بالین بیماران از خود گذشتگی کردند و این همه تنها یک سوال را به ذهن متبادر می ساخت: «دقیقاً پزشکان به خاطر کدام عمل حیاتی از امتیازات ویژه مالی و اجتماعی برخورداراند؟» . کرونا مشخص کرد که جایگاه پزشکان در راس هرم مالی-اجتماعی و متخصصان علوم پایه و پرستاران در کف این هرم ، تا به امروز اشتباه بوده و نیازمند تغییری رادیکال است.٧.با رهایی از بحران کرونا (اگر معجره‌ای رخ بدهد) , هم پای با #نظام_آموزشی ، باید با جدیت نسبت به تغییر بنیادین در #نظام_پزشکی و سلامت اقدام شود وگرنه این فشل بودن و ناکارآمدی کماکان ادامه خواهد داشت.#ناصر-تهمک