مدل پیشنهادی برای آینده ی حکومت ایران

آینده ی ایرانقبل از هر چیزی باید بگویم که من در این نوشته شاید کاملا موافق نظام فعلی ایران نباشم ولی ضد نظام هم نیستم . آیا انقلاب برای ایران ما مفید است ؟ به نظر من تنها در یک صورت یک تغییر انقلابی و یکباره می تواند سودمند باشد ، وقتی که تمام مردم جامعه درک روشن و واحدی از فردای انقلاب داشته باشند . جامعه ی فعلی ما فاقد یک درک مشخص و مشترک از فردای تغییر می باشد و از همه مهمتر جامعه به صورت یکپارچه خواهان تغییر نیست . و مردم جامعه ی ما باید هوشیار باشند و باید بدانند هر چقدر چرخه ی خشونت ها شدید تر شود همگی ما ضرر می کنیم و تنها کسانی که سود می کند کشور های رقیب ما در منطقه می باشند . چرا که ایران قدرتمند در هر شکل و فرمی ، حتی بدون نظام فعلی ، مخالف منافع آن ها می باشد . بر همین اساس این کشور ها بیشترین تلاش خود را برای از بین بردن امنیت و ثبات کشورمان خواهند کرد . و چه چیزی بهتر از تفرقه و درگیری بین خودمان !پس به جای درگیری و خشونت بیایید فکر کنیم . فکر کنیم ایران چگونه باشد کشور بهتری خواهد شد . چگونه می توانیم یک توافق جمعی با حمایت بیشترین تعداد افراد جامعه داشته باشیم . چگونه می توانیم به یک مدل اداره جامعه و حکومت برسیم که اکثر مردم جامعه چه از مذهبی ها و چه از کمتر مذهبی ها و چه غیر مذهبی ها بیشترین رضایت را داشته باشند . ما چه بخواهیم چه نخواهیم بخش قابل توجهی از جامعه ی ما مسلمان و مذهبی هستند و صحبت از سکولاریسم سیاسی و فلسفی آنچنان جایگاهی در این کشور ندارد . از طرفی بخش قابل توجهی دیگری از جامعه نیز نگرش و خوانشی متفاوتی از اسلام و مذهب نسبت به نگرش و خوانش حکومت دارند . البته نه این که عمده ی این افراد بخواهند اسلام و دین را از بین ببرند بلکه خیلی ساده برداشت های متفاوتی از دین و دینداری دارند .علاوه بر این مشکلات اقتصادی و فساد دولتی بسیاری از مردم را از عملکرد دولت ها تقریبا ناامید کرده . در چنین شرایطی بهترین کاری که باید انجام شود ایده پردازی و نزدیک کردن نگرش ها به یکدیگر است و در بهترین حالت یک هدف مشترک ایجاد کنیم و از تفرقه جلوگیری کرد . من می خواهم در ادامه در این زمینه ایده پردازی کنم .اگر من یک فرد مذهبی باشم چرا باید طرفدار تغییر وضعیت و نظام فعلی باشم ؟ بیشتر مخالفان تغییر سیستم فعلی ، نگرانی های مذهبی دارند . این که اگر تغییری در نظام فعلی رخ دهد اسلام در جامعه نابود میشود و ارزش های آن ها به یکباره از بین می رود . بیشتر افراد مذهبی اعتقاد دارند که نظام فعلی نظام امام زمان است و نهایتا امام زمان پرچمدار این نظام خواهد شد . با این نگرشی که دارند خیلی منطقی هستش که با تمام وجود جلوی تغییر را بگیرند . حال بیایید بررسی کنیم که به عنوان یک فرد مذهبی چرا باید از تغییر در سیستم فعلی حمایت کنیم ؟در قدم اول باید ذکر کنم که من در این نوشتار در مورد تغییر صحبت می کنیم نه انقلاب و زیر و رو شدن . در اول صحبتم گفتم که از اساس بنده با انقلاب مخالفم . ولی چرا نظام باید تغییر کند ؟ دقیقا به خاطر نجات خود اسلام . اگر این سیستم اجباری و دستوری دین در جامعه ادامه پیدا کند در 10 الی 20 سال آینده وضعیت دین و دینداری در جامعه ی ما بسیار ضعیف تر از حال حاضر خواهد شد . دین و دینداری را نمی توان از بالا به پایین و با زور قانون و چماق به مردم تحمیل کرد . چرا که این وضعیت بسیار نا پایدار خواهد بود و در دراز مدت وقتی که فشار از آستانه ی خودش بگذرد آنچنان واکنش سخت و افراطی از طرف جامعه ایجاد می شود که از بنیان دینداری را کنار می گذارند . هنوز ما به این وضعیت نرسیده ایم ولی خیلی روشن نشانه های آن را می بینیم . باید بپذیریم طرز تفکر دهه ی هشتادی ها با دهه ی شصتی ها متفاوت است . بچه های دهه ی شصت حرف گوش کن و صلح طلب تر و قانع تر بودند . ولی بچه های دهه ی هشتاد آزادی از نان شب برایشان واجب تر است . پس اگر دلسوز و معتقد به دین هستید بیشتر در مورد آینده فکر کنید . بهترین کار ممکن رجوع به خود قرآن هستش . من برخی مواقع دلم به حال قرآن می سوزد . این که چه حرف ها و ایده هایی را به قرآن نسبت می دهند ، در صورتی که خیلی روشن قرآن مواضع خودش را در موضوعات مختلف روشن کرده . قرآن کریم خیلی روشن بیان می کند . ( لا اکراه فی دین ) در دین هیچ اجباری نیست . از این واضح تر دیگر نمیشود گفت . حال برخی تلاش می کنند تفسیر های خاصی از این بخش قرآن داشته باشند . اینکه در پذیرش دین اجباری نیست ولی وقتی پذیرفتی دیگر مجبوری یک سری امور را انجام دهی ! گویا خداوند نمی دانسته چگونه منظور خودش را بیان کند به همین خاطر برخی افراد به این صورت نظر خداوند را تکمیل می کنند . منظور آیه خیلی روشن است . در دین ( کل دین ) هیچ اجباری نیست . بنده سالها تلاش کردم نظر قرآن را در مورد آزادی درک کنم . و متاسفانه متوجه شدم چه کلاه گشادی را سال ها برخی افراد به اسم قرآن به سر ما گذاشتند . خداوند بار ها در قرآن به پیامبر متذکر شده که وظیفه ی او فقط ابلاغ دین است و پذیرش و عدم پذیرش دین فقط به خود مردم مربوط است . از طرفی خداوند دلیل رجوع مردم به پیامبر را اخلاق خوش پیامبر عنوان کرده نه قدرت و شمشیر او . از همه ی این ها بالاتر در هیچ جای قرآن حتی به اهل کتاب و اهل ادیان دیگر دستور نداده که مسلمان شوند ! بلکه آن ها را نیز به توحید و عمل عقاید خودشان دعوت کرده . خداوند در آیه ی 64 سوره ی آل عمران به همه ی مردم از دین های مختلف دعوت می کنه که حول پرستش خداوند گرد هم آیند و یکدیگر را به بردگی نگیرند و کسی برده دیگری نشود .و خداوند هر گونه استثمار و به بند کشیدن یکدیگر را نفی می کند . ما باید بدانیم خداوند قدرت کافی برای مراقبت از دین خود را دارد و خداوند این وظیفه را به دوش ما نگذاشته . وظیفه ی ما عمل و خودسازی خودمان است . پس لازم نیست نگران تغییر باشیم . بیاییم به حق انتخاب دیگران و اختیار آزادی که خداوند به همه ی انسان ها داده احترام بگذاریم . ولی منظور من از تغییر چیست ؟ منظور من از تغییر حذف دین و دینداری از جامعه نیست بلکه به نظر من رشد و نموی دین در جامعه باید از متن خود جامعه و باید از پایین به بالا شکل بگیرد نه از حکومت و به صورت دستوری و از بالا به پایین . آیا در این صورت موضع دین و دینداری در جامعه سست و ضعیف نمی شود ؟ هرگز ! بلکه قدرتمندتر و با ثبات تر میشود . اگر به منطق و قدرت اقناع قرآن ایمان داشته باشید لازم نیست نگران چیزی باشید . فقط باید بگذاریم دین فرایند طبیعی رشد خود را پیش بگیرد . و در نهایت باید مطرح کنم که راهکار مشخص من برای حل این مشکل و دیگر مشکلات جامعه ی ما خرد جمعی است . این که خرد جمعی چیست در نوشته ای در ادامه ی این نوشتار توضیح خواهم داد . خرد جمعی راهگشای مشکلات اجتماعی و اقتصادی ما می باشد . تا بعد