کشف دایناسور بزرگ جدید نشان می‌دهد که چرا بسیاری از گوشت‌خواران ماقبل تاریخ چنین بازوهای کوچکی داشته‌اند

شکل ۱. یک تیم بین‌المللی که شامل محقق دانشگاه Minnesota Twin Cities است، یک دایناسور بزرگ و گوشت‌خوار جدید به نام مراکسس گیگاس را کشف کرده‌است (تصویر بالا)، که سرنخ‌هایی را در مورد تکامل و آناتومی دایناسورهای شکارچی مانند کارچارادونتوروس و تایرانوسورس رکس فراهم می‌کند. منتشر شده در scitechdaily به تاریخ ۲۳ جولای، ۲۰۲۲لینک منبع: New Giant Dinosaur Discovery Reveals Why Many Prehistoric Carnivores Had Such Tiny Armsکشف، بینشی را در مورد تکامل و آناتومی دایناسورهای بزرگ و گوشت‌خوار فراهم می‌کند.محققان یک دایناسور بزرگ و گوشت‌خوار جدید به نام مراکسس گیگاس را کشف کردند. دایناسور جدید سرنخ‌های جالبی در مورد تکامل و زیست‌شناسی دایناسورها از جمله کارچارادونتوروس و تایرانوسورس رکس به دست می‌دهد -به خصوص اینکه چرا این موجودات جمجمه‌های بزرگ و بازوهای کوچک دارند.این مطالعه توسط پیتر ماکوکی محقق دانشگاه مینه‌سوتا و همکاران آرژانتینی‌اش خوآن کانال و سباستین آپستگویا هدایت شد و در کتاب زیست‌شناسی فعلی، یک مجله زیست‌شناسی علمی با مرور دقیق، منتشر شد.دانشمندان که در ابتدا در پاتاگونیا در سال ۲۰۱۲ کشف شدند، چند سال گذشته را صرف استخراج، آماده‌سازی و تجزیه‌وتحلیل نمونه مراکسس کرده‌اند. دایناسور بخشی از خانواده Carcharodontosauridae است. این گروه از تروپودهای غول‌پیکر گوشت‌خوار همچنین شامل گیگانوتوسارس، یکی از بزرگ‌ترین دایناسورهای گوشت‌خوار شناخته‌شده و یکی از ستاره‌های خزنده فیلم «Jurassic World: Dominion» که اخیرا منتشر شده‌است، هستند.اگر چه مراکسس در میان carcharodontosaurids بزرگ‌ترین نبود اما هنوز هم حیوانی با ابهت بود که حدود ۳۶ فوت (۱۱ متر) از دم تا نوک دم و تقریبا ۹۰۰۰ پوند (۴۰۰۰ کیلوگرم) وزن داشت. محققان مراکسس‌ را در کنار سایر دایناسورها از جمله چندین نمونه سوروپود گردن‌‌دراز از سنگ‌هایی که در حدود ۹۰ تا ۹۵ میلیون سال سن دارند، پیدا کردند.مراکسس یکی از کامل‌ترین اسکلت‌های carcharodontosaurid است که دیرینه‌شناسان تاکنون در نیم‌کره جنوبی یافته‌اند. تقریبا شامل کل جمجمه، باسن و بازوها و پاهای راست و چپ حیوان است.پیتر ماکوویکی، یکی از نویسندگان اصلی این تحقیق و استاد دانشگاه Minnesota NH، مدرسه وینچل زمین و علوم محیطی گفت: «نکته جالب توجه این است که ما متوجه شدیم که طرح بدن به طرز شگفت‌انگیزی شبیه به تیرانوسورهایی مانند تی‌رکس است.» اما آن‌ها ارتباط نزدیکی با T rex ندارند. آن‌ها از شاخه‌های بسیار متفاوتی از شجره‌نامه دایناسور گوشت‌خوار هستند. بنابراین، داشتن این کشف جدید به ما اجازه داد تا این سوال را بررسی کنیم، چرا این دایناسورهای گوشت‌خوار این اندازه بزرگ می‌شوند و این بازوهای کوچک زیبا را دارند؟سباستین آپستگویا، یکی از نویسندگان این تحقیق و محقق در دانشگاه Maimónides در آرژانتین گفت: «کشف این carcharodontosaurid جدید، که تاکنون کامل‌ترین کشف بوده‌است، به ما فرصت برجسته‌ای برای یادگیری درباره سیستماتیک، دیرینه زیست‌شناسی، و اندازه واقعی آن‌ها می‌دهد.»با داده‌های آماری که مراکسس فراهم کرد، محققان دریافتند که دایناسورهای بزرگ و غارتگر در هر سه خانواده تراپودها به روش‌های مشابه رشد کردند. وقتی آن‌ها تکامل یافتند، جمجمه آن‌ها بزرگ‌تر شد و بازوهایشان به تدریج کوتاه شد.کاربردهای احتمالی اعضای کوچک بدن در رکس و دیگر دایناسورهای بزرگ گوشت‌خوار موضوع بحث و بررسی بسیاری بوده‌است.ماکوویکی گفت: «چیزی که ما پیشنهاد می‌کنیم این است که برداشت متفاوتی از این مساله وجود دارد.» او گفت: ما نباید خیلی نگران این باشیم که این بازوها برای چه منظوری استفاده می‌شوند، زیرا بازوها در واقع در نتیجه بزرگ شدن جمجمه‌ها کاهش می‌یابند. بازوها برای هر کاری که ممکن است استفاده شده باشد یا ممکن است استفاده نشده باشد، عملکرد ثانویه‌ای را به عهده می‌گیرند زیرا جمجمه برای رسیدگی به طعمه‌های بزرگ‌تر بهینه شده‌است.محققان همچنین دریافتند که carcharodontosaurids شامل گونه‌هایی از پاتاگونیا به سرعت تکامل یافتند، اما بلافاصله پس از آن به‌طور ناگهانی از سوابق فسیلی ناپدید شدند.خوآن کانال، مولف اصلی این مطالعه و محقق در دانشگاه ملی ریو نگرو، توضیح داد: «معمولا وقتی حیوانات در آستانه انقراض هستند، به این دلیل است که نرخ تکامل آن‌ها بسیار آهسته است، به این معنی که آن‌ها خیلی سریع با محیط خود سازگار نمی‌شوند.» در اینجا، ما شواهدی داریم مبنی‌بر اینکه مراکسس و خانواده‌اش به سرعت در حال تکامل بودند، و اما در عرض چند میلیون سال از حضور در اطراف، ناپدید شدند، و ما نمی‌دانیم چرا. این یکی از این یافته‌ها است که شما به برخی سوالات پاسخ می‌دهید، اما سوالات بیشتری برای آینده ایجاد می‌کند.این متن با استفاده از ربات ‌ترجمه مقالات زیست‌شناسی ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه می‌تواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.مقالات لینک‌شده در این متن می‌توانند به صورت رایگان با استفاده از مقاله‌خوان ترجمیار به فارسی مطالعه شوند.