بازی کردن با فرزند- مقدمه

https://www.aparat.com/v/rQlvE این کودکان امروز هستند که آینده ی کشور بستگی به آن ها دارد.*اگر از پدر و مادر بپرسید که دوست دارید آینده ی فرزندانتان چگونه باشد، قطعا می گویند که می خواهیم جزو افراد خاص جامعه باشند.دوست داریم فرزندی داشته باشیم، که هر موقع بهش نگاه می کنیم، کیف کنیم.اما سوال این جاست که پدرو مادر عزیز، برای این که فرزندانتان جزو افراد خاص جامعه باشند، حاضرید چه کاری را انجام دهید؟حاضرید از چه لذتی صرف نظر کنید؟قطعا برای رسیدن به خانه ی جدید، ماشین جدید و… باید بیشتر تلاش کرد.پس برای داشتن فرزندی که ما با دیدنش لذت ببریم، باید تلاشمان را افزایش دهیم.قطعا می دانید هیچ کاری بدون زحمت به نتیجه نمی رسد.این متن را با دقت بخوانید:(متاسفانه ما عادت کرده ایم به پیام های بازرگانی توجه کنیم.یک نفر را نشان می دهند که یک شبه موفق شده است، ولی واقعیت به گونه ای دیگر است.واقعیت این است که، درست است که یک نفر یک شبه به پول زیادی رسیده است،امامیلیون ها نفر دیگر هم هستند که در همان قرعه کشی شرکت کردند ولی موفق نشده اند،اما تلویزیون آن ها را نشان نمی دهد و فقط کسی را نشان می دهد که جایزه را برده و بعد همه دنبال یک شبه موفق شدن می روند.(درضمن کسی که یک شبه پولدار شده، احتمالا خیلی زود هم از دستش می دهد)برای رسیدن به موفقیته خودمان و فرزندانمان و همسرمان، باید تلاش کنیم،پشتکار داشته باشیم، خوشگذرانی های الکی را کنار بگداریم (مثل: تلویزیون، موبایل).مطمئن باشید که موفقیت قرعه کشی نیست که در منزل بنشینید و توقع داشته باشید که در قرعه کشی برنده شوید.باید همت کنید و تلاشتان را افزایش دهید.توجه داشته باشید که اگر می خواهید یک زندگی معمولی داشته باشید، می شود،ولی نمی توان فرزند فوق العاده داشت،نمی توان زندگی بی نظیر داشت،نمی توان فرزندی داشت که تا سالیان سال اسم شما به یادگار بگذارد.باید انتخاب کرد.انتخابآسایش و راحتی و بیهوده عمر را تلف کردن را انتخاب می کنید و یا برنامه ریزی و تلاش و پشتکار؟و این انتخاب حقیقتا مشکل است.عمری را با همسرمان گذراندیم و هر وقت هر کاری خواستیم کردیم،و فرزندی نبوده که به خاطر او مجبور باشیم از خواب، تفریح، تلویزیون دیدن خود بگذریم.این که تو از خوشحالی خودت بگذری به خاطر تربیت فرزندی که خدا بهت عنایت کرده، چیز کمی نیست.امام صادق – علیه السلام – فرمودند: همانا خداوند متعال نسبت به شخصی که نسبت به فرزند خود محبت بسیار دارد رحمت و عنایت می‌کند.این متن را با دقت بخوانید:(باید گاهی شکل عبادت را عوض کرد.عبادت فقط به نماز و روزه نیست.قطعا نماز و روزه مهم است، اما غیر از نماز و روزه، چیزهای دیگری هم هست!می شود به جای نماز مستحبی با کودک معصوم بازی کرد و خدا را راضی کرد.برای قبر و قیامت خود فکر کنید.فکر کردن برای قبر و قیامت فقط یک گوشه نشستن نیست!گاهی با تحرک (بازی با کودکتان) باید به فکر قیامت باشیم. با کودکتان بازی کنید و برای قیامتتان توشه ذخیره کنید)با بازی با کودکانمان، دل آن ها را شاد کنیم، تا ان شاالله خدا دل ما را شاد کند.با بازی کردن آرامش را به فرزندمان هدیه بدهیم، تا خداوند آرامش را وارد زندگی ما کند.مراقب باشید که در قیامت حسرت نخوریم.ببینیم کسانی که به غیر از واجبات، بقیه ی عمر را صرف شاد کردن دل همسر و بچشون کردن و از زندگی هم لذت بیشتری بردند،و الان هم از ما جلوتر هستند، که چسبیدیم به مستحبات و همسر و بچه را فراموش کردیم.این متن را با دقت بخوانید:(بیاییم شکل زندگی هامون رو عوض کنیم.یک مقدار خودمان را آزاد بگذاریم!چرا سفت و سخت جلوی کودک درونمان ایستاده ایم؟ چرا اجازه ی عرض اندام بهش نمی دیم؟فکر می کنیم شبیه کودک شدن یعنی کوچک شدن.می خواهید ثابت کنید که بزرگ شده اید. بزرگی فقط استفاده از کلمات قلمبه سلمبه نیست.اگر می خواهید بزرگ شوید باید کودک شوید.بزرگی و عظمت دست خداست.شاد کردن دل کودک شما را به خدا نزدیک خواهد کرد و هر کس به خدا نزدیک تر بشود، در چشم مردم محبوب تر می شود.)هر کس را بخواهى عزّت مى دهى و هر کس را بخواهى ذلیل مى کنى. ( آل عمران/۲۶)این متن را با دقت بخوانید:(تا به حا ل دقت کرده اید که فرزند شما، دراصل خود شما هستید که برگشتید به سالیان قبل.پس خندیدن فرزندتان، خندیدن شماست. گریه ی او، ناراحتی شماست. پیشرفت او پیشرفت شماست.پس اجازه بدهید فرزندتان در کودکی، کودکی کند، از زندگیش لذت ببرد. مگر نمی خواهید زندگی شادی داشته باشید،پس کاری کنید که کودکتان شاد باشد.)امام علی(ع) به فرزندشان امام حسن(ع) فرمودند:پسرکم! تو را جزیی از خود، بلکه همه ی وجود خودم دیدم تا به آن جایی که اگر چیزی به تو ضرر برساند، مثل آن است که به من ضرر رسانده است.اگر قبول کنیم که فرزند ما خود ما هستیم، بنابراین با سختی ها و مشکلات فرزند راحت تر کنار می آییم.پدر و مادری که می گویی از دست بچم خسته شدم. همه ی در و دیوار را خط خطی می کند،اتاقش دائم به هم ریخته است، به وسایل خطرناک دست می زنه،هر آشغالی را از روی زمین بر می داره و می خوره،بدانید که او دارد به طبیعت خودش رفتار می کند و بچگی می کند.اگر قبول کنیم که فرزند ما خود ما هستیم،بنابراین با سختی ها و مشکلات فرزند راحت تر کنار می آییم.مشکل از ماست که بلد نیستیم، پدری و یا مادری بکنیم.بچه معلومه که از این که روی دیوار خط بکشه لذت می بره،شما به جای این که بگی این کار را نکن، یه رول کاغذ بگیر و بچسبان به دیوار و اجازه بده، همش رو خط خطی کنه.در ضمن شما که می دانی، چند ماه دیگر بچت متولد می شود و یا بچه ی کوچک در منزل داری، فعلا منزلت را نقاشی نکن، مبل نو نخر.اگر می گویی، اتاقش نامنظم است، خصلت کودک این است که سریع از یک وسیله خسته می شود و سراغ وسیله ی دیگه می رود.شما وسایل زیادی جلوی دستش نگذارید، به اندازه ای وسایل جلوی دستش بگذارید که مفید است.کمدش را پر از اسباب بازی و لباس کردی و بعد می گویی: دست نزن.اگر به وسایل خطرناک دست میزنه و آشغال ها را از روی زمین برمی دارد و می خورد،به خاطر این است که می خواهد همه چیز رو با حواسش تجربه کنه.شما وسایل خطرناک و آشغال ها را از جلوی دستش بردارید.این متن را با دقت بخوانید:(انتخاب کنید.۱-تماشای سریال های تلویزیون برای شما جذاب تر است و یا تماشای بازی کردن فرزندتان.۲- دیدن مسابقه ی فوتبال هیجان انگیز تر است و یا مسابقه با فرزندتان.۳- قسمت آخر سریال حال شما را بهتر می کند و یا خنده ی کودک هنگام بازی.۴- اشک بازیگر نقش اول سریال غم انگیزتر است، یا گریه ی کودک در هنگام دور افتادن از بازی.۵-تماشای تکرار سریال واجب تر است و یا دیدن چند باره ی بازی کودک.۶-صحبت با همکاران مهم تر است و یا صحبت با خانواده.۷- گوش کردن اخبار اولویت دارد و یا تعریف کردن اتفاقات روز توسط فرزندتان.انتخاب با شماست.)این آموزش ادامه دارد.پیش به سوی جامعه ی آرمانی