بارداری ذهنی

برگرفته از سیناپرسبارداری ذهنی به مفهوم احساس یگانگی ذهنی با شخص دیگریست. توهم داشتن یک ذهن مشترک به داشتن یک احساس مشترک و یا یک فکر مشترک منجر می شود.آثار «بارداری ذهنی» چیست؟در دوره‌ی بارداری جسمانی مادر، تجربه ی یکی بودن دو بدن با یکدیگر طبیعی است. با تولد نوزاد این تجربه از لحاظ زیستی به پایان می‌رسد. دو جسم از یکدیگر جدا می شوند و نوزاد متولد می گردد اما شاید برای برخی از مادران، هنوز نوزاد بعنوان یک موجود جداپذیر و مستقل از بدنشان شناخته شده نیست.در این صورت، تمایلی برای پایان دادن به دوران "بارداری ذهنی" و انجام "زایمان روانی" ندارند.اگر شما کسی را از لحاظ ذهنی و روانی باردار باشید: وقتی گرسنه هستید، احساس می کنید او نیز گرسنه است. اگر سیر باشید، احساس می کنید او نیز، حتما سیر است.(توهم احساسات جسمی مشترک)اگر ناراحت هستید، احساس می کنید او نیز میبایست ناراحت باشد. اگر شاد هستید او نیز منطقا و به طور طبیعی باید شاد باشد. (توهم احساسات روانی مشترک)و اما اگر اینطور نباشد چه؟درست حدس زدید، جنین روانی شما که اکنون در واقعیت شاید 50 سال دارد و کامله مردیست، هنوز خودش را به خوبی شما نمی شناسد!من تو را «بهتر از خودت» می شناسم، فرزندم:توهم آنکه جنین ذهنی من با وجود آنکه در جهان مادی به دنیا آمده و دهه‌هایی را زیسته اما هنوز خودش را به خوبی نمی‌شناسد همچنین به افکار و احساسات شخصی خودش آگاهی ندارد. من را به این باور بدیهی می‌رساند که من او را بهتر از خودش می شناسم و مسلمن بهتر می دانم چه چیز برایش خوب و مناسب است ، چه چیز بد و نامناسب.شباهت زایمان روانی و زایمان جسمانی، چیست؟همانطور که زایمان جسمانی برای سلامت جسمی مادر و کودک ضروری است همچنین ادامه ی آن بعد از زمان مقرر برای سلامت جسمانی هر دو نفر خطرناک است.زایمان روانی هم برای حفظ سلامت روانی مادر و کودک ضروری است همچنین ادامه ی آن بعد از زمان مقرر برای سلامت روانی هر دو نفر خطرناک است.این موضوع می‌تواند به نوعی مرگ روانی هر دوی آنها (از لحاظ هویت مستقل روانی) را به دنبال داشته‌باشد.دیگر آنکه در زایمان جسمانی وقتی مادر سنگینی حمل یک بدن دیگر را در بدن خود به پایان می‌رساند.سبکی جسمی را تجربه می کند و با در آغوش گرفتن نوزاد آرامش و شادی عمیق را احساس می‌کند.در فرآیند زایمان روانی نیز، وقتی مادر سنگینی حمل یک روان دیگر در روان خودش را به پایان می‌رساند. فراغت روانی را تجربه کرده، با مشاهده و پذیرش یک موجود جداپذیر از خود می‌تواند او را در آغوش گیرد همچنین صلح و آرامش را احساس کند.سوال اساسی: آیا موفق شده اید «کودک حرف شنو» تربیت کنید؟وقتی شما کودک خود را هنوز در روانتان باردار هستید: بیان افکار، نظر و حتی احساس کودک بعنوان فردی مستقل و صرفا یک انسان دیگر موجب خشم شماست و می‌تواند به راحتی مقابله‌ی تمام قد شما و او را در پی داشته باشد.این افکار و احساسات متفاوت می بایست فورن سرکوب شود. کودک به اصطلاح حرف شنو تربیت شود تا مورد پذیرش شما باشد، حتی لایق دوست داشتن شما.اما در طول این فرآیند کودک شخصیت مستقلی ندارد و فاقد احساسات، افکار و امیال اصیل است. از درون تهی است و مجبور است به جای والدین خود زندگی کند بهمراه یک سردرگمی بنیادین و همیشگی از مفهوم «خود و دیگری»میبایست کودکتان همانطور که شما می خواهید احساس کند، فکر کند، رفتار کند تا احساس امنیت اولیه و حتی بودن موجه داشته باشد.آیا تاکنون "روان کودک" خود را دیده اید؟برگرفته از مادر‌شوبعد از طی فرآیند زایمان روانی شما میتوانید روان متولد شده را ببینید و شروع کنید به شناخت موجود جدیدی که دیگر احساس یکسانی با شما ندارد.شاید شما گرسنه باشید و کودکتان سیرشاید شما خوشحال باشید و کودکتان ناراحتآیا اکنون می توانید او را درک کنید؟زایمان طبیعی لازم است یا سزارین روانی؟وقتی نوزاد به طور طبیعی و در زمان مناسب از لحاظ جسمی به دنیا نیاید و در متولد شدن از لحاظ زیستی تاخیر داشته باشد، انجام جراحی سزارین برایش ضروری است تا بتواند زندگی جسمانی خود را شروع کند.شاید از لحاظ روانی هم وقتی کودک به طور طبیعی و در زمان مناسب متولد نمی شود، نیاز به جراحی روانی توسط یک متخصص و همکارانش داشته باشد مانند یک روان پزشک، روانشناس، روانکاو و یا یک مشاور...توجه:در این مقاله مثال «مادر و کودک» بدلیل نزدیک بودن به تجربه ی زیستی ما ذکر شده است اما این فرآیند می تواند بین پدر و کودک نیز اتفاق بیفتد حتی بین همسران و هر فرد مهم زندگی شما و دیگر آنکه این مقاله حاصل تجربه‌ی شخصی نویسنده است.با سپاسشادی صفوی