تاثیر ویتامین D بر پولیپ بینی انسان (مقاله ترجمه شده)

خلاصهزمینه: پولیپ بینی یک برآمدگی خوش خیم مخاط به داخل حفره ی بینی است که دارای منشاء چندفاکتوری می باشد. نشان داده شده است که ویتامین D دارای پتانسیل تحریک سیستم ایمنی است و می تواند به عنوان بازدارنده ی تکثیر سریع سلول عمل کند.هدف مطالعه: تعیین خاصیت ایمنی زایی و اثر احتمالی ویتامین D در جلوگیری از تکثیر سریع پولیپ بینی انسان.مواد و روش: 30 نفر بیمار انتخاب شده و در سه گروه مساوی تقسیم شدند.گروه اول (نمونه های سالم). گروه دوم بمدت 4 هفته مقادیر پایینی از ویتامین D (1000IU) را به صورت خوراکی دریافت کردند.گروه سوم مقادیر بالایی(4000IU) از ویتامین D را به صورت خوراکی در طول 4 هفته دریافت کردند. هر کدام از گروه های 2 و 3 خود به دو زیر گروه تقسیم شدند، زیرگروه B بیماران قبل از دریافت ویتامین D و زیرگروهA بیماران پس از دریافت ویتامین D.از همه ی افراد گروه بیوپسی(نمونه برداری از بافت زنده) برای تست های هیستولوژیکی و تعیین ایمونوهیستولوژیکی و تعیین بیان گیرندهای TOLL مانند انجام شد.نتایج: بیماران قبل از دریافت ویتامینD ( گروههای 2b , 3b) با علایم ظاهری مانند (درد چهره ای ، سردرد، سیاه شدگی بینی، تخلیه ی بینی، ترشح پشت بینی و اخلال در بویایی) و شواهد اندوسکوپیک لوند و مک کی مانند(پولیپ، ادم و تخلیه) ، تخریب اپیتلیوم تنفسی، تجمع مقدار زیادی از فیبرهای کلاژن در لامیناپروپیا و بیان بالای TLR-9 حاضر شدند. گروه دریافت کننده ی دوز بالای ویتامین D اپیتلیوم تنفسی تقریبا سالمی داشته و کاهش چشمگیری در علایم ظاهری و اندوسکوپیک نشان دادند. درصد تجمع کلاژن و بیان گیرنده یtlr-9 نیز به میزان چشمگیری کاهش یافت ولی این کاهش در مقدار کلاژن و بیان TLR-9 در دوز پایین ویتامین D چشمگیر نبود.نتیجه گیری: نقش ویتامینD در محافظت در برابر پولیپ بینی چشمگیر است بخصوص زمانیکه در دوزهای بالاتر استفاده می شود که باعث کاهش اندازه ی پولیپ بینی و بهبود علایم و نشانه های پولیپ می شود.مقدمهرینوسینوزیت مزمن(CRS) یک بیماری مزمن است که با التهاب مخاط های سینوسی شناخته میشود.علایم CRS شامل آبریزش جلویی/عقبی بینی، گرفتگی بینی، کاهش حس بویایی و فشار در بینی است که اغلب دو مورد از این علایم علی رغم مراقبت های پزشکی تا 12 هفته تداوم دارند. عوامل ایجاد بیماری CRS هنوز به صورت کامل شناخته نشده است اما به نظر می رسد حساسیت، عفونت های باکتریایی و ویروسی و مشکلات ساختاری در ایجاد آن نقش داشته باشند.CRS اغلب بر اساس تست های هیستولوژیکی و فیزیکی به دو گروه تقسیم می شود: رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی و رینوسینوزیت مزمن بدون پولیپ بینی.مطالعات اخیر نشان میدهد که رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی با سطوح افزایش یافته ی IL-5, IL-13 ، EOTAXIN و پروتیین کاتیونی ائوزینوفیلی (ECP) شناخته می شود.بیماران و روش هامطالعه ی حاضر بر روی 30 بیمار (21 مرد و 9 زن ) در دانشکده ی Oto-Rhino-Laryngology در بیمارستان های دانشگاه Benha از سپتامبر 2012 تا می 2013 انجام شد. این مطالعه توسط کمیته ی اخلاق دانشکده ی پزشکی Benha تایید شد.ویتامین D3 (کله کلسیفرول) از واحد پزشکی شرکت داروسازی گرفته شد. ویتامین به صورت خوراکی و روزانه در دو دوز مصرف شد (دوز پایین 1000IU و دوز بالا 4000IU).ارزیابی کلی برای هر کدام از بیماران ارزیابی کل علایم با استفاده از روش آنالوگ بصری در مقیاس 0-10 انجام شد که در آن صفر به معنای نبود علایم و 10 به معنای شدیدترین علایم موجود است. علایم بررسی شده عبارتند از گرفتگی بینی، تخلیه ی خلفی/جلویی بینی و درد صورت، سردرد و کاهش بویایی.ارزیابی دقیق 1-ارزیابی عمومی 2- ارزیابی کامل ORL3-آژمایش رینوسکوپیک خلفی4-اندوسکوپی تشخیصی بینی ارزیابی بر اساس روش اندوسکوپی لوند- مک کی انجام شد. یافته های اندوسکوپی ارزیابی شده عبارت بودند از: پولیپ، ادم و تخلیه.در گزوه اول، در ابتدای مطالعه نمونه های بافتی از مخاط بینی تمام بیماران در حین عمل جراحی اتوپلاستی برداشته شد. در گروه دوم و سوم ، نمونه های بافتی در ابتدا از پولیپ بینی برداشته شد و بعداز 4 هفته مصرف ویتامین D مجددا نمونه برداری بافتی در حین عمل جراحی اندوسکوپیک سینوس انجام شد. نمونه های بافتی بلافاصله با بتادین ضدعفونی شده و با بافر سالین-فسفات شستشو شدندو سپس به قطعات کوچکنر بریده شده و در لوله های نمونه برداری حاوی 1 میلی لیتر بافر سالین-فسفات نگه داری شدند. بخشی از هر کدام از نمونه ها در بافر 10% فرمالین خنثی ثبیت شد و برای مطالعات هیستولوژیکی بعدی و رنگ آمیزی ماسون در پارافین قرار داده شد. برای مطالعه ی ایمنوهیستوشیمی (گیرنده ی TOLL- مانند ) از روش استرپتوآویدین- بیوتین برای برش های پارفین زدایی شده استفاده شد تا با آنتی ژن واکنش دهد. برش ها بلوکه شده و با یک آنتی بادی آنتیTLR-9 به مدت یک شبانه روز در دمای 4 درجه ی سانتی گراد انکوبه شدند. برش ها سپس با یک آنتی بادی بیوتینه شده ی ثانویه انکوبه شدند. رنگ آمیزی کنتراست بافت ها با هماتوکسیلین 10% انجام شد.آنالیز آماری آنالیز های آماری به کمک برنامه ی اکسل 2010 انجام شد. داده های کلینیکی به صورت میانگین و توزیع استاندارد بیان شدند. ناحیه ی میانگین درصد تجمع رشته های کلاژن است و میزان بیان TLR-9 با استفاده ازآنالیز 10 تصویر برای هرگروه با استفاده از برنامه IMAGE-PRO PLUS ورژن6 کمی سازی شد.آزمونT برای تعیین اختلاف آماری انجام شد.P-VALUE<0.05 از نظر آماری قابل قبول در نظر گرفته شد.برای رعایت اصول اخلاقی تمام بیماران توجیه شده و رضایت کتبی گرفته شد.نتایجنتایج بالینیداده های عمومیمیانگین سنی بیماران 28.2 بود (18 تا 50 سال). از 30 بیمار 21 نفر مرد و 9 نفر زن بودند. میانگین، توزیع نرمال و P-VALUE علایم مختلف بیماران گروه های II و III در جدول 2 به صورت خلاصه اورده شده است. کاهش چشمگیری در علایم ظاهری در مقایسه ی گروه IIIa و IIIb مشاهده شد اما این کاهش در گروه II چشمگیر نبود.اندوسکوپیککاهش چشمگیری در علایم اندوسکوپیک در مقایسه ی گروه IIIa با IIIb مشاهده شد. گروه IIa نیز در مقایسه با گروه IIb کاهش چشمگیری در ادم نشان داد ولی کاهش معناداری در پولیپ و تخلیه ی بینی مشاهده نشد.نتایج هیستولوژیکیدر گروه شاهد (گروهI) مخاط حفره ی بینی طبیعی بوده و اپیتلیوم تنفسی آنها بر روی لامینای پایه و لامیناپروپیا با رگ های خونی فراوان قرار داشت. افراد گروه IIb آسیب هایی را در اپیتلیوم تنفسی خود نشان دادند که بروی لامینای ضخیم با تعدادی اینفیلتراسیون سلولی(لیمفوسیت ها، ائوزینوفیل ها و سلول های پلاسما) و تعداد کم رگ-های خونی قرار داشت.رنگ آمیزی Masson trichromeدر گروه شاهد(کنترل) مقدار بسیار کمی از رشته های کلاژن در لامینا پروپریا و مخاط بینی مشاهده شد .در گروه IIb (گروه دریافت کننده ی دوز پایین ویتامینD قبل از دریافت ویتامین) مقادر قابل توجهی از رشته های کلاژن در لامیناپروپریا و بازال لامینا مشاهده شد. در گروه IIa (گروه دوم بعد از دریافت ویتامینD) مشخص شد که تجمع رشته های کلاژن در بازال لامینا و لامیناپروپریا کاهش یافت.گروهIIIb (قبل از دریافت دوز بالای ویتامینD) مانند گروه IIb تجمع رشته های کلاژن را نشان دادند. بعد از دریافت دوز بالای ویتامینD (IIIa) مقدار بسیار جزئی از رشته های کلاژن در لامینا پروپریا مشاهده شد.میزان کاهش در تجمع رشته های کلاژن در گروه IIIa نسبت به گروهIIIb بسیار چشمگیر بود اما این نسبت در گروه IIa نسبت به گروه IIb قابل توجه نبود.ایمنوهیستوشیمیرنگ آمیزی ایمنوهیستوشیمیایی مثبت TLR-9 باعث رنگ آمیزی قهوه ای سیتوپلاسم و هسته شد. در گروه شاهد بیان سیتوپلاسمیک TLR-9 در سطح رآسی اپیتلیال متوسط بود. در گروهIIb بیان TLR-9 در اپیتلیال و لامینا پروپیا بسیار بالا بود. در گروهIIa بیان TLR-9 در اپیتلیال و لامینا پروپیا متوسط بود. در گروهIIIb بیان TLR-9 مانند گروه IIb بود. در گروه IIIa بیانTLR-9 بسار ضعیف بود. کاهش بیان TRL-9 در گروهIIIa نسبت به گروه IIIb چشمگیر بود اما این نسبت کاهش در گروه IIa نسبت به IIb چندان قابل توجه نبود.بحثپولیپ بینی یک بیماری التهابی مزمن در مخاط سینوسی است که بیشتر با آسم مرتبط است. اینفیلتراسیون انواعی از سلول­های التهابی، آسیب به اپیتلیال و بیان سایتوکاین­ها شبیه پروفایل پاتولوژکی آسم است. از این منظر، پولیپ بینی را می­توان به عنوان پارادایم التهاب مزمن مجاری تنفسی در نظر گرفت. پولیپ بینی یکی از بیماری های رایج حفره­ی بینی با بازگشت بالاست .نتیجه گیریمطالعه­ی حاضر نشان می­دهد که زمانی که ویتامین D در دوز بالا استفاده شود در کاهش اندازه­ی پولیپ بینی، بهبود علایم و نشانه­های پولیپ و حفظ وضعیت طبیعی مخاط موثرتر است. این یافته­ها امکان کشف روش­های موثرتر در درمان پولیپ بینی به خصوص در افرادی که از عمل جراحی امتناع می­ورزند را آشکار می­کند. به دلیل اطلاعات کم در این باره به مطالعات بیشتر برای تکمیل کارآیی دوز­های مختلف ویتامین D در درمان پولیپ بینی نیازمند هستیم.این مقاله در سال 2014 در نشریه HOAJ و در مجله بافت شناسی و هیستوپاتولوژی، توسط گروه بافت شناسی و زیست شناسی سلولی منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله تاثیر ویتامین D بر پولیپ بینی انسان در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.