معرفی انواع ماسک بیهوشی در بیمارستان ها

انواع ماسک جراحیمتخصص بیهوشی از انواع داروها، بخارات و گازها استفاده می کند تا اطمینان حاصل شود که بیماران در طول جراحی آرام، راحت و بدون درد می مانند.انواع مختلفی از بیهوشی وجود دارد و نوع دریافتی شما بستگی به سابقه پزشکی شما و نوع روشی دارد که باید انجام شود. ممکن است بیش از یک نوع بیهوشی برای بیماران مناسب باشد. متخصص بیهوشی شما به طور کامل گزینه های مختلف را با شما در میان می گذارد و با هم بهترین برنامه را برای حفظ امنیت و آسایش شما در طول جراحی تصمیم خواهید گرفت.مهم نیست که چه نوع بیهوشی انجام شود، متخصص بیهوشی شما در طول کل عمل همراه شما خواهد بود تا علائم حیاتی شما (ضربان قلب، فشار خون، سطح اکسیژن و غیره)، تنفس و سطح راحتی را کنترل کند. متخصص بیهوشی از داروهای مختلفی استفاده می کند.بیهوشی عمومیبیهوشی عمومی کل بدن را در حالت خواب عمیق یا بیهوشی قرار می دهد که در طی آن بیمار هیچ آگاهی یا احساسی ندارد. این بدان معناست که شما هیچ چیزی را احساس نخواهید کرد یا تجربه جراحی را به خاطر نمی آورید.بیهوشی عمومی از طریق تزریق از طریق یک خط داخل وریدی (IV)، استنشاق از طریق ماسک تنفسی، دستگاه راه هوایی یا لوله، یا گاهی اوقات ترکیبی از اینها انجام می شود. این نوع بیهوشی ممکن است تنفس شما را مهار یا متوقف کند و ممکن است نیاز به لوله گذاری (قرار دادن لوله تنفسی) یا قرار دادن یک دستگاه راه هوایی برای کمک به تنفس داشته باشد. لوله یا دستگاه بعد از خواب کامل وارد می شود و پس از اتمام جراحی و نفس کشیدن به تنهایی خارج می شود. پس از بیدار شدن از بیهوشی عمومی، بیماران ممکن است گلودرد خفیفی از لوله تنفسی و یا بی‌حسی را تجربه کنند. https://www.aparat.com/v/O7vcG/ لوله تراشه (لوله ET یا ETT)این دستگاه استاندارد راه هوایی است که در طول بیهوشی عمومی استفاده می شود و این همان چیزی است که اکثر مردم هنگام صحبت در مورد لوله گذاری و لوله های تنفسی به آن فکر می کنند. یک ETT در نای قرار می گیرد و امکان اتصال قابل اعتماد بین ریه ها و دستگاه بیهوشی یا ونتیلاتور را فراهم می کند.بیشتر بخوانید : خرید ماسک بیهوشیراه هوایی ماسک حنجره (LMA)این دستگاه راه هوایی از یک لوله با یک کاف بادی تشکیل شده است که داخل حلق (بخش بالایی نای) قرار می گیرد. متخصص بیهوشی شما ممکن است از LMA به جای ETT استفاده کند زیرا سریعتر است و باعث ناراحتی کمتری برای بیمار می شود. چندین مورد منع مصرف برای استفاده از LMA وجود دارد، مانند ریفلاکس متوسط ​​تا شدید، یا جراحی لاپاراسکوپی. بنابراین، استفاده از آن همیشه یک گزینه نیست.بی حسی موضعیبی حسی موضعی شامل تزریق یک ماده بی حس کننده (داروهای بی حس کننده) به ناحیه خاصی از بدن است. این از طریق تزریق در محل خاص یا نزدیک آن انجام می شود. برخی از پزشکان از این روش برای انجام اقدامات کوچک در مطب خود استفاده می کنند. اگر ناحیه بزرگ‌تر باشد یا بیمار بی‌حسی موضعی را به تنهایی تحمل نکند، ممکن است از متخصص بیهوشی خواسته شود تا با تجویز آرام‌بخش کمک کند تا بیمار راحت‌تر بماند.بی حسی موضعی بی حسی منطقه ای (بلوک های عصبی)بی حسی منطقه ای شامل تزریق یک بی حس کننده موضعی در اطراف یک عصب اصلی یا گروهی از اعصاب است تا درد ناحیه بزرگی از بدن مانند بازو یا پا را مسدود کند. اغلب شامل استفاده از دستگاه اولتراسوند یا سوزن محرک مخصوص برای شناسایی محل عصب بیهوش یا "انسداد" است. این نوع بیهوشی را می توان به تنهایی برای جراحی یا همراه با آرامبخش یا بیهوشی عمومی استفاده کرد. بی حسی منطقه ای باعث تسکین درد بعد از عمل می شود که بسته به نوع و دوز دارو می تواند بین 8 تا 12 ساعت طول بکشد. این می تواند مقدار داروهای مسکن مورد نیاز بیمار پس از جراحی و همچنین سایر عوارض جانبی مانند حالت تهوع را کاهش دهد. در برخی موارد، می‌توان یک کاتتر را در اطراف عصب یا عصب‌ها گذاشت تا مسدود شود و انفوزیون‌ها می‌توانند بعد از عمل برای تسکین درد طولانی مدت (روزها) انجام شوند.بی حسی عصبی (اسپینال و اپیدورال)بی حسی عصبی عصبی نوعی بی حسی منطقه ای است که شامل تزریق بی حس کننده های موضعی در اطراف اعصاب نخاع می شود. این نوع بیهوشی را می توان برای اکثر جراحی ها در ناف یا زیر ناف (ناف) استفاده کرد. دو نوع بی‌حسی عصبی وجود دارد که هر دوی آن‌ها نیاز به قرار دادن یک IV دارند تا بتوان هیدراتاسیون مناسب را قبل از قرار دادن آنها انجام داد. بسته به نوع جراحی، ممکن است به بیمار آرامبخش یا بیهوشی عمومی داده شود تا آرامش و راحتی بهتری داشته باشد.بی‌حسی نخاعی: معمولاً برای جراحی‌های تحتانی شکم، اورولوژی (مانند پروستات)، زنان (مانند هیسترکتومی) یا اندام تحتانی استفاده می‌شود، این نوع بی‌حسی تمام قسمت تحتانی بدن را کاملاً بی‌حس یا بی‌حس می‌کند. این شامل قرار دادن یک سوزن بین مهره های ناحیه کمر (کمر) و یک بار تزریق بی حس کننده موضعی، با یا بدون مواد مخدر، به فضای زیر عنکبوتیه (کیسه مایع اطراف نخاع) است.بی‌حسی اپیدورالبی‌حسی اپیدورال معمولاً برای زایمان سزارین و گاهی اوقات جراحی در روده بزرگ و دستگاه گوارش استفاده می‌شود. یک سوزن دوباره در قسمت پایین کمر بین مهره های کمر قرار می گیرد. هنگامی که فضای اپیدورال قرار گرفت (درست خارج از فضای زیر عنکبوتیه که برای ستون فقرات استفاده می شود)، یک کاتتر توخالی نازک از طریق سوزن عبور می کند. سپس سوزن برداشته می شود و کاتتر در جای خود محکم می شود. این امکان تزریق مداوم بی حس کننده های موضعی را فراهم می کند و متخصص بیهوشی می تواند قسمتی از بدن که بی حس شده را کنترل کند. کاتتر اغلب برای کمک به تسکین درد بعد از عمل در جای خود گذاشته می شود. گاهی اوقات از اپیدورال برای کنترل درد در جراحی های بالای شکم و قفسه سینه استفاده می شود.مراقبت از بیهوشی تحت نظارت (MAC)مراقبت از بیهوشی تحت نظارت (MAC) نوعی بیهوشی است که شامل تجویز آرامش بخش IV در حالی که تنفس خود به خودی حفظ می شود (بیمار به طور کامل نفس می کشد). اکسیژن مکمل ممکن است از طریق یک کانول بینی (شاخه های پلاستیکی نازکی که درست در داخل بینی قرار دارند) یا یک ماسک شفاف صورت در طول MAC تجویز شود. این نوع بیهوشی می تواند به متخصص بیهوشی و جراح اجازه دهد تا در طول یک عمل با بیمار ارتباط برقرار کند، اما بیمار را کمتر مضطرب و آرام تر نگه می دارد. زمانی که نیازی به بیهوشی عمومی نباشد، MAC اغلب با انواع دیگر بیهوشی ترکیب می شود. این شبیه آرام‌بخشی آگاهانه یا "بیهوشی گرگ و میش" است، با این تفاوت که متخصص بیهوشی درگیر است و توانایی استفاده از آرام‌بخش‌های قوی‌تری را دارد.برای تهیه انواع ماسک بیهوشی می توانید به فروشگاه تجهیزات پزشکی تابان مدیک مراجعه کنید.