طریقه نوشتن حرز امام جواد علیه السلام

حرز امام جواد علیه السلام یکی از مهمترین و معتبر ترین حرزهایی است که در میان علما و بزرگان مرسوم و متداول است، نسخه های مختلف و گاهی اضافات برخی سایتها به که سندیت ندارد ما را بر آن داشت نسخه کامل و صحیح را منتشر سازیم.از همین رو سایت هدانا برای مخاطبان محترم از روی چندین نسخه روایی این حرز را همراه با شرایط آن آماده کرده است. امیدواریم مورد استفاده قرار بگیرد و از دعای خیر ما را محروم نکنید.برای کسب اطلاعات بیشتر به فروشگاه حرز امام جواد مراجعه فرمایید.توصیه علامه قاضی و آیت الله بهجت رحمهماالله به بستن حرز امام جواد علیه السلام حضرتآيتاللهبهجت من در مورد ختومات از استادم (مرحوم آيت الله قاضی) چيزی نمی پرسيدم. اما گاهي خود ايشان مي‌فرمودند. از جمله سه عمل را:اول: حرز امام جواد عليه‌السلام كه بايد به بازو بسته شود و خاصيت آن، (خصوصا برای باطل‌كردن سحر و طلسم) فقط در صورت بسته‌شدن به بازو است.دوم: ختم سوره مباركه واقعه كه در ماه قمري‌اي كه اولين روز آن، دوشنبه باشد است.سوم: هم، نماز روز پنجشنبه كه چهار ركعت است و ركعت اول، يك حمد و ۱۱ بار سوره توحيد، ركعت دوم يك حمد و ۲۱ بار توحيد و سلام مي‌دهد و دو ركعت ديگر و ركعت سوم حمد و ۳۱ توحيد ركعت چهارم حمد و ۴۱ بار توحيد و سپس سلام مي‌دهد و ۵۱ بار توحيد ۵۱ صلوات و به سجده مي‌رود و ۱۰۰ بار «يا الله» مي‌گويد.منبع:سایت هدانا برگرفته از کتاب زمزم عارفان/ اثر آیت الله ری شهری.طریقه نوشتن حرز امام جواد علیه السلاماول: حرز امام جواد علیه السلامدو حرز از امام نهم علیه السلام در روایات نقل شده است، حرز اول که کوتاه است و در مفاتیح نیز آمده بدین شرح است:يَا نُورُ يَا بُرْهَانُ يَا مُبِينُ يَا مُنِيرُ يَا رَبِّ اكْفِنِي الشُّرُورَ وَ آفَاتِ الدُّهُورِ وَ أَسْأَلُكَ النَّجَاةَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ.مهج الدعوات و منهج العبادات، ص: 42.این حرز شرایط خاصی ندارد و شما می توانید آن را بنویسید و به همراه داشته باشید.دوم: حرزمشهور امام جواد علیه السلام به نقل از سیدبن طاووستعويذى كه از مولاى ما، امام جواد صلوات الله عليه، نقل شده و براى پيش‏گيرى از ضربات شمشير و هر ترسى مفيد است‏اين حرز را جماعتى از اصحاب ما ذكر كرده‏ اند و ما آن را از كتاب «منية الدّاعي و غنية الواعي» نوشته‏ ى دانشمند بزرگوار، علىّ بن محمّد بن علىّ بن حسين‏[ به جاى علىّ بن حسين، علىّ بن على درست است. (ويراستار)] ابن عبد الصّمد تميمى رضى اللَّه روايت و نقل مى‏كنيم. مؤلّف (كتاب ياد شده) گويد: اين حديث را عموى پدرم، فقيه ابو جعفر محمّد بن ابى الحسن رحمه اللَّه، بر ايمان نقل كرد از ابو عبد اللَّه جعفر بن محمّد بن احمد بن عبّاس دوريستى و او از پدرش و او نيز از فقيه ابو جعفر محمّد بن علىّ بن حسين بن [موسى بن‏] بابويه.(علىّ بن محمّد نام برده) هم چنين از نياى خود چنين نقل مى‏كند: پدرم، فقيه ابو الحسن رحمه اللَّه، نقل كرد از برخى اصحاب ما رحمة اللَّه عليهم از جمله دانشمند بزرگوار، ابو البركات و شيخ ابو القاسم علىّ بن محمّد معاذى و ابو بكر محمّد بن علىّ معمّرى و ابو جعفر محمّد بن ابراهيم بن عبد اللَّه مدائنى كه گفتند:شيخ ابو جعفر محمّد بن علىّ بن حسين [بن موسى بن بابويه‏] قمى قدّس اللَّه روحه گفت: پدرم نقل كرد از علىّ بن ابراهيم بن هاشم و او از جدّش و او از ابو نصر همدانى و او از حكيمه خاتون، دختر امام محمّد بن علىّ بن موسى بن جعفر، عمّه‏ى ابو محمّد حسن بن على عليهم السّلام، كه چنين گفت:هنگامى كه امام محمّد بن على عليهما السّلام به دار بقا شتافت، نزد همسرش امّ عيسى، دختر مأمون، رفتم و به او تسليت گفتم. ديدم به شدّت اندوهگين است و بر فقدان آن بزرگوار چنان بى ‏تابى و گريه و زارى مى‏ كند كه نزديك است خود را تباه سازد. ترسيدم زهره ‏اش بتركد. [سایت هدانا: ام فضل قاتل امام جواد علیه السلام است و بارها تلاش کرده بود که ایشان را به شهادت برساند، نگرانی او برای ظاهر سازی و برای فرار از تهمت قتل می باشد!. مامون عباسی لعنه الله بخاطر جاسوسی و فریب عوام الناس دختر خود را به اجبار به همسری امام جواد علیه السلام درآورد.].در بين اين كه ما در باره‏ ى صفات پسنديده و جوان مردى و خوى‏ هاى نيك آن حضرت و شرافت و پاكى و بى‏ ريايى و ارجمندى‏ ها و امور خارق العاده ‏اى كه خداوند بزرگ به وى مرحمت فرموده بود، سخن مى‏ گفتيم، امّ عيسى آرام شد و گفت: آيا مايلى خاطره ‏ى شگفت انگيزى را از آن جناب برايت بازگو كنم كه به تعريف و اندازه نگنجد؟ گفتم: آرى، آن چيست؟گفت: همواره از او مراقبت مى‏ كردم كه مبادا همسر ديگرى بگيرد. چه بسا از گوشه و كنار سخنانى به گوشم مى‏ رسيد و به پدرم شكايت مى ‏نمودم و پدرم در پاسخ مى‏ گفت: بردبار باش؛ زيرا او پاره‏ ى تن پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم است. روزى نشسته بودم كه دخترى نزدم آمد و سلام كرد. گفتم: كيستى؟ گفت: از فرزندان عمّار ياسر و همسر ابو جعفر محمّد بن على عليهما السّلام، همسر تو، هستم. از شنيدن اين سخن به اندازه ‏اى ناراحت شدم كه خواستم سر به بيابان نهم. شيطان به قدرى مرا وسوسه كرد كه نزديك بود آن زن را آزار دهم؛ ولى با اين همه، خشم خود را فرو خوردم و به او خوش آمد گفتم و نوازشش كردم و به او خلعت دادم.هنگامى كه زن بيرون رفت، نزد پدرم شتافته جريان را به او گزارش دادم.او كه در آن وقت، بر اثر مستى، عقلش را از دست داده بود، به غلامى كه در پيش رويش قرار داشت، گفت: شمشير را بياور. غلام اطاعت كرد.پدرم بر مركب نشست و گفت: به خدا سوگند، مى‏روم و او را مى‏كشم.از ديدن اين صحنه، آيه ‏ى‏ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏ را خواندم و باخود گفتم: اين چه بلايى بود كه بر سر خود و شوهرم آوردم؟! و به صورت خود سيلى زدم.[به دنبال پدرم رفتم‏] تا اين كه داخل اطاقى شد كه امام در آن جا بود. با شمشير به او حمله‏ ور شد و به اندازه ‏اى ضربات پى در پى به ايشان زد كه بدن تكّه تكّه شد و سپس بيرون آمد. من از پشت سر پدرم گريختم و سرتاسر آن شب خواب از چشمم ربوده شد.هنگامى كه صبح شد و قسمتى از روز گذشت، نزد پدرم رفتم و گفتم: مى‏ دانى ديشب چه كردى؟ گفت: نه. گفتم: پسر امام رضا عليه السّلام را كشتى. با شنيدن اين خبر، از چشمان پدرم برقى جهيد و بى‏ هوش شد.پس از مدّتى كه به هوش آمد، رو به من كرد و گفت: واى بر تو! چه مى‏گويى؟ گفتم: همان كه گفتم و شنيدى. به خدا سوگند، رفتى و آن قدر شمشير بر پيكرش زدى تا كشته شد.در حالى كه وحشت سراپايش را فرا گرفته بود، گفت: به ياسر خادم بگو بيايد. او را صدا زدم. وقتى آمد، نگاه تندى به او كرد و گفت:واى بر تو! اين چه مى‏گويد؟ ياسر گفت: راست گفته است. مأمون در حالى كه بر صورت و سينه ‏ى خويش مى ‏كوفت، گفت: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏! تا قيامت ميان مردم رسوا و نابود شديم! [سایت هدانا: مامون علیه العنه از شورش شیعیان و نابود شدن حکومتش می ترسید و علت اینکه امام جواد علیه السلام را تحت کنترل شدید داشت بخاطر محبوبیت و جایگاه رفیع امام جواد علیه السلام در نزد مردم بود، وگرنه باکی از به شهادت رساندن امامان نداشت!].واى بر تو اى ياسر! برو و ببين چه خبر شده و حال آن حضرت چه طور است و هر چه زودتر نتيجه را به من خبر ده كه نزديك است جان از كالبدم بيرون رود.ياسر خارج شد و من هم به صورت خود مى‏زدم.طولى نكشيد كه برگشت و گفت: امير، تو را بشارت باد! پدرم گفت: چه خبر؟ گفت: وقتى خدمت ايشان رسيدم، ديدم نشسته است و پيراهنى در بر دارد و رو اندازى به روى خود كشيده است و مسواك مى ‏زند. سلام كردم و گفتم: خواهش مى‏ كنم اين پيراهنى را كه در بر داريد به من بدهيد تا با آن نماز بخوانم و آن را براى خود مايه ‏ى خير و بركت قرار دهم.هدفم از اين در خواست آن بود كه وقت برهنه شدن او را خوب ببينم كه آيا زخمى و يا جاى ضربه ‏ى شمشيرى بر پيكرش وجود دارد يا نه؟ فرمود: «نه، بلكه پيراهنى بهتر از اين به تو مى‏ دهم.» عرض كردم: اى فرزند رسول خدا، غير از اين را نمى‏ خواهم. آن را از تنش بيرون آورد و من هم به بدنش نگريستم كه آيا اثرى از زخم شمشير دارد يا خير؟ به خدا سوگند، بدن مقدّس او مانند عاج سپيد بود كه مايل به زردى باشد و كوچك‏ترين نشانه‏اى از زخم شمشير و غير آن بر پيكرش وجود نداشت.مأمون پس از شنيدن اين گزارش، گريه ‏ى زيادى كرد و گفت: اين حادثه‏ ى بى‏ نظيرى است و براى همه‏ ى جهانيان، از پيشينيان و آيندگان، پندى خواهد بود. سپس به ياسر گفت: سوار شدن و برداشتن شمشير و داخل شدن خود را به ياد دارم؛ ولى كيفيّت بازگشتم و كارهايم در آن جا را به خاطر ندارم. نمى ‏دانم چرا چنين شد كه به آن حضرت حمله ‏ور شدم؟لعنت خدا بر اين دخترم باد! همين حالا پيش دخترم مى ‏روى و به او مى‏گويى: پدرت به تو گفته است: به خدا قسم، اگر بعد از اين از حضرت جواد عليه السّلام شكايت كنى يا بدون اجازه ‏ى آن بزرگوار از خانه بيرون آيى، انتقام او را از تو خواهم گرفت. پس از رساندن اين پيام، خدمت پسر امام رضا عليه السّلام مى ‏روى و سلام مرا به او مى ‏رسانى و مبلغ بيست هزار دينار به هم راه اسبى كه ديشب سوار شدم را به او تقديم مى ‏كنى. آن‏گاه به همه ‏ى هاشميان دستور مى ‏دهى كه براى سلام دادن بر او به محضرش بروند و بر او سلام كنند.ياسر گفت: دستور مأمون را اجرا و هاشميان را جمع كردم و هم راه آنان به خدمتش شرفياب شديم. سلام كردم و سلام مأمون را هم ابلاغ نمودم و آن مبلغ را به هم راه اسب كه شهرى‏[شهرى گونه‏ اى است از اسب. (ويراستار)] بود، به خدمتش تقديم داشتم. لحظه‏اى به آن نگريست و سپس لبخندى زد و فرمود: آيا آن عهد و پيمانى كه ميان من و او و بين پدرم و وى بود، اين بود كه با شمشير به من حمله ‏ور شود؟ آيا نمى‏ داند كه ياور و نگهبانى دارم كه جلوى او را مى‏ گيرد؟ گفتم: اى آقاى من، اى پسر رسول خدا، مأمون چنان مست بود كه نمى ‏دانست چه مى‏ كند و در كدام نقطه از زمين است و به راستى براى خدا نذر كرده و سوگند خورده است كه بعد از اين ديگر هرگز به چيز مست ‏كننده‏اى نزديك نشود؛ چون مستى از دام‏هاى ابليس‏است. خواهش مى‏كنم وقتى نزد او رفتيد از اين بابت با وى سخن نگوييد و تندى نكنيد. آن حضرت فرمود: «به خدا سوگند كه تصميم و نظر خودم هم همين بود.» آن گاه فرمود تا لباس‏هايش را آوردند. پوشيد و برخاست و مردم همگى با ايشان راه افتادند تا به نزد مأمون آمدند. چون آن حضرت را ديد، برخاست و او را در آغوش كشيد و به سينه چسباند[ ابن شهر آشوب در مناقب تا اين جا را نقل كرده است (مناقب 4: 394).] و خوش آمد گفت و دستور داد هيچ كس وارد نشود و همواره با آن جناب از هر درى سخن مى‏گفت. در پايان جلسه امام فرمود: «مأمون!» گفت: بله.فرمود: «مى‏خواهم يك پندت دهم؛ آن را بپذير.» گفت: با كمال سپاس‏گزارى، آن را مى ‏پذيرم.فرمود: «دوست دارم شب بيرون نروى؛ چون من به اين خلق نگونسار بر تو اطمينانى ندارم. من دعايى دارم؛ خود را به آن متحصّن ساز و به سبب آن خود را از بدى ‏ها و بلاها و ناگوارى‏ ها و آسيب ‏ها نگه‏دار. هم‏چنان كه خداوند مرا ديشب از گزند تو نگاه داشت و اگر با سپاه روم و ترك برخورد كنى و تمامى آنان با همگى اهل زمين در برابر تو متّحد شوند، به اذن خداوند قاهر قادر، نخواهند توانست آسيبى به تو وارد سازند. اگر مى‏ خواهى، برايت بفرستم تا از همه ‏ى آن چيزها كه گفتم، ايمن گردى.»[حجت الاسلام یوسف وند: علت اینکه امام جواد علیه السلام این حرز و دستور را به مامون (علیه العنه) دادند بخاطر آنست که ظاهرا در صورت کشته شدن مامون در آن زمان خطری بدتر و سنگین تر جامعه مسلمین را تهدید می کرده است و جامعه به هرج و مرج یا کشتارهای زیاد دچار می شد، به تعبیری برای اینکه شر بدتری دامنگیر مردم نشود توصیه هایی به این ملعون ازل و ابد کردند، در هر حال قطعا امام معصوم مصلحت هایی می دیده اند که بر ما پوشیده است!].گفت: بلى، به خطّ خود بنويس و برايم بفرست. آن حضرت پذيرفت.فردا صبح ابو جعفر عليه السّلام مرا احضار كرد. چون به خدمتش رسيدم و در پيشگاهش قرار گرفتم، فرمود پوست آهويى را كه از سرزمين تهامه گرفته شده بود، آوردند. بعد به خطّ خود اين عقد را نوشت و بعد فرمود:«اين را به امير بده و به او بگو براى آن لوله ای از نقره بسازد و آن چه را بعد از اين خواهم گفت، بر آن حك كند و چون خواست بر بازو ببندد، به بازوى راست خود ببندد و وضوى كامل بسازد و چهار ركعت نماز گزارد و در هر ركعت حمد يك مرتبه و آية الكرسى و آيه ‏ى‏ «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»[آل عمران (3): 19] و سوره ‏هاى‏ وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها و وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‏ و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را هفت مرتبه بخواند و چون نمازش به پايان رسيد، بر بازوى‏ راست خود ببندد كه در سختى ‏ها و تنگناها، به حول و قوّه‏ى الهى، از هر چه مى ‏ترسد و گريزان است، سالم مى ‏ماند و بايد در وقت بستن آن به بازو قمر در برج عقرب طلوع نكرده باشد و اگر با روميان و يا پادشاهان پيكار كند، به بركت اين حرز بر آن‏ها چيره گردد.»روايت شده است كه: مأمون- چون از امام همه ‏ى اين خواص را در باره ‏ى اين حرز شنيد- به جنگ با روميان تصميم گرفت و خداى بزرگ او را بر آنان پيروز كرد و غنايم جنگى فراوانى به دست آورد و در هيچ غزوه و پيكارى اين بازوبند را از خود دور نمى ‏ساخت و خداوند به فضلش او را يارى مى‏ كرد و به مشيّتش او را فاتح مى‏ساخت. به راستى كه خدا به حول و قوّه ‏ى خود، آن را به انجام مى‏ رساند. حرز اين است:«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ* الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ* إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ* اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ* صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ‏[ سوره ‏ى حمد] أَ لَمْ‏ تَرَ أَنَ‏ اللَّهَ‏ سَخَّرَ لَكُمْ‏ ما فِي الْأَرْضِ وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ؟ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ‏[ حج (22): 66.].اللّهمّ أنت الواحد الملك الدّيّان يوم الدّين تفعل ما تشاء بلا مغالبة و تعطي من تشاء بلا منّ، تفعل ما تشاء و تحكم ما تريد، و تداول الأيّام بين النّاس و تركبهم طبقا عن طبق. أسألك باسمك المكتوب على سرادق المجد، و أسألك باسمك المكتوب على سرادق السّرائر، السّابق الفائق الحسن النّضير، ربّ الملائكة الثّمانية و العرش الّذي‏ لا يتحرّك و أسألك بالعين الّتي لا تنام و بالحياة الّتي لا تموت و بنور وجهك الّذي لا يطفأ و بالاسم الأكبر الأكبر الأكبر و بالاسم الأعظم الأعظم الأعظم الّذي هو محيط بملكوت السّماوات و الأرض و بالاسم الّذي أشرقت به الشّمس و أضاء به القمر و سجّرت به البحار و نصبت به الجبال و بالاسم الّذي قام به العرش و الكرسىّ و باسمك المكتوب على سرادق العرش و باسمك المكتوب على سرادق العظمة و باسمك المكتوب على سرادق البهاء و باسمك المكتوب على سرادق القدرة و باسمك العزيز و بأسمائك المقدّسات المكرّمات المخزونات في علم الغيب عندك و أسألك من خيرك خيرا ممّا أرجو و أعوذ بعزّتك و قدرتك من شرّ ما أخاف و أحذر و ما لا أحذر.يا صاحب محمّد يوم حنين و يا صاحب عليّ يوم صفّين، أنت يا ربّ مبير الجبّارين و قاصم المتكبّرين. أسألك بحقّ طه و يس و القرآن العظيم و الفرقان الحكيم أن تصلّي علي محمّد و آل محمّد و أن تشدّ عضد صاحب هذا العقد، و أدر أبك في نحر كلّ جبّار عنيد و كلّ شيطان مريد و عدوّ شديد و عدوّ منكر الأخلاق و اجعله ممّن أسلم إليك نفسه و فوّض إليك أمره و ألجأ إليك ظهره.اللّهمّ بحقّ هذه الأسماء الّتي ذكرتها و قرأتها و أنت أعرف بحقّها منّي و أسألك يا ذا المنّ العظيم و الجود الكريم وليّ الدّعوات المستجابات و الكلمات التّامّات و الأسماء النّافذات و أسألك يا نور النّهار و يا نور اللّيل و يا نور السّماء و الأرض و نور النّور و نورا يضي‏ء به كلّ نور يا عالم الخفيّات كلّها في البرّ و البحر و الأرض و السّماء و الجبال و أسألك يا من لا يفنى و لا يبيد و لا يزول و لا له شي‏ءموصوف و لا إليه حدّ منسوب و لا معه إله و لا إله سواه و لا له في ملكه شريك و لا تضاف العزّة إلّا إليه و لم يزل بالعلوم عالما و على العلوم واقفا و للأمور ناظما و بالكينونة عالما و للتّدبير محكما و بالخلق بصيرا و بالأمور خبيرا.أنت الّذي خشعت لك الأصوات و ضلّت فيك الأحلام و ضاقت دونك الأسباب و ملأ كلّ شي‏ء نورك و وجل كلّ شي‏ء منك و هرب كلّ شي‏ء إليك و توكّل كلّ شي‏ء عليك و أنت الرّفيع في جلالك و أنت البهيّ في جمالك و أنت العظيم في قدرتك و أنت الّذي لا يدركك شي‏ء و أنت العليّ الكبير، مجيب الدّعوات قاضي الحاجات مفرّج الكربات وليّ النّعمات. يا من هو في علوّه دان و في دنوّه عال و في إشراقه منير و في سلطانه قويّ و في ملكه عزيز؛ صلّ على محمّد و آل محمّد و احرس صاحب هذا العقد و هذا الحرز و هذا الكتاب بعينك الّتي لا تنام و اكنفه بركنك الّذي لا يرام و ارحمه بقدرتك عليه فإنّه مرزوقك.بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم بسم اللَّه و باللَّه لا صاحبة له و لا ولد بسم اللَّه قويّ الشّأن عظيم البرهان شديد السّلطان، ما شاء اللَّه كان و ما لم يشأ لم يكن. أشهد أنّ نوحا رسول اللَّه و أنّ إبراهيم خليل اللَّه و أنّ موسى كليم اللَّه و نجيّه و أنّ عيسى بن مريم صلوات اللَّه عليه و عليهم أجمعين كلمته و روحه و أنّ محمّدا صلّى اللَّه عليه و آله خاتم النّبيّين لا نبيّ بعده و أسألك بحقّ السّاعة الّتي يؤتى فيها بإبليس اللّعين يوم القيامة و يقول اللّعين في تلك السّاعة: و اللَّه ما أنا إلّا مهيّج مردة. اللَّه نور السّماوات و الأرض و هو القاهر و هو الغالب له القدرة السّابغة و هو الحليم الخبير.اللّهمّ و أسألك بحقّ هذه الأسماء كلّها و صفاتها و صورها: حرزامامجواد تصویری دیگر از حرز: حرزامامجوادعلیهالسلام سبحان الّذي خلق العرش و الكرسيّ و استوى عليه و أسألك أن تصرف عن صاحب كتابي هذا كلّ سوء و محذور فهو عبدك و ابن عبدك و ابن أمتك و عبدك و أنت مولاه. فقه اللّهمّ الأسواء كلّها و اقمع عنه أبصار الظّالمين و ألسنة المعاندين و المريدين به السّوء و الضّرّ و ادفع عنه كلّ محذور و مخوف و أيّ عبد من عبيدك أو أمة من إمائك أو سلطان مارد أو شيطان أو شيطانة أو جنّيّ أو جنّيّة أو غول أو غولة أراد صاحب كتابي هذا بظلم أو ضرّ أو مكر أو كيد أو خديعة أو نكاية أو سعاية أو فساد أو غرق أو اصطدام أو عطب أو مغالبة أو غدر أو قهر أو هتك ستر أو اقتدار أو آفة أو عاهة أو قتل أو حرق أو انتقام أو قطع أو سحر أو مسخ أو مرض أو سقم أو برص أو بؤس أو فاقة أو سغب أو عطش أو وسوسة أو نقص في دين أو معيشة فاكفه بما شئت و كيف و أنّى شئت‏ إِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ* و صلّى اللَّه على سيّدنا محمّد و آله الطّاهرين أجمعين و سلّم تسليما كثيرا و لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العليّ العظيم و الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ*.»ترجمه:« (به نام خداوند بخشاينده‏ى مهربان؛* ستايش خدايى را سزد كه پروردگار جهانيان است؛* خدايى كه بخشاينده و مهربان است؛* حاكم روز قيامت است؛* پروردگارا، تنها تو را مى‏پرستيم و تنها از تو يارى مى‏جوييم.* ما را به راه راست رهبرى فرما.* راه آنان كه به آن‏ها انعام فرمودى، نه راه كسانى كه بر آنان خشم ورزيدى و نه گمراهان.)[4] (آيا نديدى كه خدا رام كرد بر شما آن چه در زمين است و كشتى كه در دريا به مشيّت او در حركت است و نگاه مى‏دارد آسمان را از اين كه بر زمين فرود آيد، مگر به اذن او؟ همانا او به مردم مهربان و رحيم است).خداوندا، يگانه حكمران و پاداش دهنده‏ى روز جزايى. هر چه بخواهى، انجام مى‏دهى؛ بى‏آنكه كسى بر تو چيره گردد و به هر كه بخواهى، بدون منّت مى‏دهى. كارى را كه اراده كنى، انجام مى‏دهى و به آن چه خود بخواهى، حكم مى‏نمايى و چرخ روزگار را به گردش در مى‏آورى و آن‏ها را پياپى كامياب مى‏سازى و آن‏ها را از حالى به حال ديگر مى‏گردانى. خدايا، تو را مى‏خوانم به نامت كه بر سرا پرده‏ى عظمت نقش بسته است و به نامت كه بر سر سراى محرم خانه‏ى رازهايت نوشته شده است و به نام پيشى‏گيرنده و شكافنده، نيكو و تازه‏ات؛ اى پروردگار ملائكه‏ى هشتگانه و عرشى كه از جاى خود نمى‏جنبد. از تو مى‏خواهم به چشمى كه به خواب نمى‏رود و به حياتى كه پايانى ندارد و به پرتو نور وجه تو كه به خاموشى نمى‏گرايد و به نام بزرگ‏تر بزرگ‏تر بزرگ‏ترت و به نام برتر برتر برترت كه ملكوت‏ آسمان‏ها و زمين را فرا گرفته است و به نامى كه خورشيد با آن نور افشانى و ماه با آن روشنگرى مى‏كند و طوفان دريا با آن فروكش مى‏كند و كوه‏ها با آن پا بر جا مى‏شوند و به نامت كه عرش و كرسى با آن برپاست و به نامت كه بر سراپرده‏ى عرش نوشته شده است و به نامت كه بر سراپرده‏ى بزرگوارى نگاشته شده است و به نامت كه بر خيمه‏ى شكوه نوشته شده است و به نامت كه بر قبّه‏ى توانايى‏ات رقم زده شده است و به نام ارجمندت و به نام‏هاى پاكيزه و ارزشمندى كه در علم غيب نزد تو نگاه‏دارى مى‏شوند؛ از تو مى‏خواهم كه از نيكى‏ات، بهتر از آن چه را كه آرزومندم، به من عطا فرمايى و از زيان هر چه مى‏ترسم و گريزانم و يا ترسان نيستم، به بزرگوارى و نيرويت پناه مى‏برم.اين ياور محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در نبرد حنين و اى نگه دارنده‏ى على عليه السّلام در جنگ صفّين، تويى نابودكننده‏ى سركشان و در هم كوبنده‏ى گردن كشان؛ از تو درخواست مى‏كنم، به حقّ طاها و ياسين و به حقّ قرآن عظيم و فرقان حكيم كه بر محمّد و خاندانش درود فرستى و دست دارنده‏ى اين بازو بند را نيرومند گردانى تا هر گردن كش ستيزنده و هر شيطان خبيث و دشمن قوى پنجه و زشت سيرت را از خود دور كند و او را از كسانى قرار دهى كه خود را به تو تسليم و كارش را به تو واگذار كرده و تو را پشتيبان خود ساخته است.پروردگارا، به حقّ نام‏هايى كه ياد كردم و خواندم- و حقّ آن‏ها را تو بهتر از من مى‏شناسى- از تو درخواست مى‏كنم اى دارنده‏ى منّت بزرگ و بخشش‏هاى بزرگوارانه، اى پذيرنده‏ى دعاهاى قبول شده و كلمات تامّه و نام‏هاى روان و رسا و از تو مى‏خواهم اى روشنى بخش روز و اى تابنده‏ى شب و اى مايه‏ى درخشندگى آسمان و زمين و اى پر تو بخش نور و اى فروغ هستى كه فرو زندگى هر روشنايى از توست، اى آن كه به تمامى پنهانى‏ها در خشكى و دريا و در زمين و آسمان و كوه‏ها آگاهى و از تو مى‏خواهم اى پاينده‏اى كه هرگز از بين نرود و از حالى به حال ديگر تغيير نكند و به چيزى توصيف نگردد و محدود نگردد و معبودى با وى نباشد و خدايى جز او نيست و در قلمرو فرمانروايى‏اش شريك و انبازى ندارد و ارجمندى و عزّت [از آن اوست‏ و] به ديگرى نسبت داده نمى‏شود و همواره به دانش‏ها آگاه و به علم‏ها داناست و نظم دهنده‏ى كارها است و به ايجاد خلق‏ها آگاه است و تدبير [امور] را استوار مى‏دارد و بر مخلوقات بصير و به كارها آگاه است.تويى كه آواها در برابر عظمتت لرزان است و خيالات را به حريمت راهى نيست و پيش قدرت تو هر وسيله‏اى از كار مى‏افتد. پرتو نورت همه جا را فرا گرفته است و همگى موجودات از تو ترسان‏اند. همه چيز به سوى تو در شتاب و اعتماد هر چيز بر توست. تو در شوكتت بلند مرتبه و در نيكويى‏ات ارزشمند و در توانايى‏ات بزرگى و آن چنان والايى كه هيچ انديشه‏اى نتواند تو را دريابد و تويى بلند مرتبه‏ى والا، پذيرنده‏ى دعاها، بر آورنده‏ى نيازها، گشاينده‏ى گره‏هاى كور دشوارى‏ها و بخشنده‏ى نعمت‏ها. اى كسى كه در عين بلندمرتبگى نزديك و در نزديك بودنت والامقامى، در درخشندگى تابان و در حكم رانى‏ات نيرومند و در زمام دارى قوى و شكست ناپذيرى، بر محمّد و خاندانش درود فرست و دارنده‏ى اين بازوبند و اين حرز و اين نوشته را به چشم هميشه بيدارت نگهبانى فرما و به قوّت و غلبه‏اى كه شكست ندارد، يارى‏اش نما و به توانايى‏ات بر وى، به او مهر ورز؛ زيرا او روزى خوار توست.به نام خداوند بخشاينده‏ى مهربان؛ به نام خدا و به يارى او، خدايى كه همسر و فرزندى ندارد؛ به نام خدايى كه شوكتش قوى و برهانش بزرگ و حكومتش خلل ناپذير است؛ با اراده‏اش هر چه بخواهد، پديد مى‏آيد و هر چه را اراده نكند، ايجاد نمى‏گردد. گواهى مى‏دهم حضرت نوح عليه السّلام فرستاده‏ى خداست و حضرت ابراهيم عليه السّلام دوست خدا و حضرت موسى عليه السّلام هم سخن و هم راز خدا و حضرت عيسى بن مريم عليهما السّلام كلمه و روح اوست و گواهى مى‏دهم حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم آخرين پيامبران است؛ پس از وى كس ديگرى به رسالت مبعوث نگرديده است. از تو درخواست مى‏كنم به حقّ لحظه‏اى كه ابليس ملعون را روز قيامت مى‏آورند و آن تبه كار در آن وقت مى‏گويد: به خدا سوگند، من تنها سركشان را آشفته مى‏كردم.خداوند باعث درخشندگى آسمان‏ها و زمين است و اوست‏پيروزمند و اوست فايق‏شونده؛ او كه توانايى‏اش گسترده است و بردبار و آگاه است.خداوندا، تو را مى‏خوانم به حقّ تمامى اين نام‏ها و صفات و شكل‏هايشان و آن اين چنين است.[تصویر در بالا آمده] منزّه است آن كه عرش و كرسى را آفريد و بر آن‏ها مستولى گرديد. از تو مى‏خواهم كه دارنده‏ى اين نوشته را از هر بدى و امر وحشتناكى دور گردانى؛ چون او بنده‏ى تو و فرزند بنده‏ى تو و پسر كنيز توست. او برده‏ى توست و تو صاحب اختيار وى هستى. پروردگارا، تمامى بدى‏ها را از وى دور گردان و چشم‏هاى طمع بزه‏كاران و زبان‏هاى دشمنان و نيّت‏هاى بد خواهان و زيان رسانندگان را ريشه كن ساز و هر حادثه ‏ى بلا انگيز و ترس‏زايى را از وى بگردان و هر بنده‏اى از بندگانت يا كنيزى از كنيزانت يا حاكم سركش و شيطان مرد و زن يا جنّ نر و ماده يا ديو نر و ماده‏اى كه خواسته باشد به دارنده‏ى اين نوشته هر نوع آسيبى وارد سازد يا ستم كند يا زيان برساند يا حيله و نيرنگ بزند يا قصد كشتن و مجروح ساختن وى را داشته باشد يا بخواهد باج و خراج بگيرد يا فسادى به پا كند يا او را در آب خفه سازد يا او را ريشه‏كن كند يا سخت بر او خشم گيرد يا درگير شود يا حقّه بازى و چيره دستى يا آبرو ريزى كند يا از خود ضرب شستى نشان دهد يا مايه‏ى آسيب و سيه‏روزى گردد يا خواستار مرگ يا سوزاندن وى يا كينه‏توزى يا بريدن يا جادو كردن يا دگرگونى خلقت يا بيمارى يا ملالت يا پيسى يا گرفتارى يا درماندگى، يا گرسنگى توان فرسا يا تشنگى زياد يا انديشه‏ى بد يا كمبود در دين و زندگانى او باشد، از همه‏ى اين‏ها به هر چه و هر گونه و هر وقت كه مى‏خواهى او را محافظت فرما؛ همانا تو بر هر كار توانايى. درود بسيار خدا بر محمّد و خاندان پاكيزه‏ى او باد! هيچ جنبش و نيرويى نيست جز به خداى بلند مرتبه‏ى بزرگ و سپاس‏گزارم خداوندى را كه پروردگار جهانيان است.»امّا كلماتى كه بر لوله‏ ى نقره- كه بايد از نقره‏ ى خالص باشد- نوشته مى ‏شود، اين است:«يا مشهورا في السّماوات، يا مشهورا في الأرضين، يا مشهورا في الدّنيا و الآخرة، جهدت الجبابرة و الملوك على إطفاء نورك و إخماد ذكرك فأبى اللَّه إلّا أن يتمّ نورك و يبوح بذكرك‏ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ*.»«اى كه در آسمان‏ها نام دارى و اى كه نامت در زمين‏ها مشهور است و اى كه نامت در دنيا و آخرت معروف است، سركشان و حكم‏رانان تلاش كردند نور تو را خاموش سازند و ياد تو را از دل‏ها بزدايند؛ ولى خدا نخواست جز اين را كه نور تو تابنده بماند و بر خلاف خواسته‏ى مشركان يادت جاودان باشد.»[توضیح: سید بن طاووس رحمه الله گوید:] در قسمت سوم از كتاب «الواحدة»[ تأليف محمّد بن حسن بن جمهور عمّى بصرى.( ويراستار)] ديدم كه مقصود از قولش: «اى مشهور در آسمان‏ها و …» مولايمان، علىّ بن ابى طالب عليه السّلام، استو اين گفته‏ اش كه: «فأبى اللَّه إلّا أن يتمّ نورك »«خدا نخواست جز اين را كه نورت تمام گردد» يعنى نور تو اى اسم اعظمى كه در حرز نوشته ‏شده ‏اى.[مهج الدّعوات: 89 تا 100 و نيايش‏هايى از سويداى دل( ترجمه‏ى مهج الدّعوات)، حرزهاى حضرت جواد الائمّة عليه السّلام.( ويراستار)].در نسخه ‏ى ديگرى ديدم كلام به گونه‏ ى ديگرى نقل شده و آن اين است:«و تو نخواستى مگر آن كه نورت كامل گردد». روايت اوّلى يعنى: «خدا نخواست»، با آن كه مولا على عليه السّلام مراد از دعا، تا آخر آن، باشد، شايسته ‏تر است و مقصود من از آن چه گفتم بر همه روشن است.منبع: مقابله چند نسخه توسط سایت هدانا برگرفته از: آداب سفر در فرهنگ نيايش( ترجمه الأمان) ص171الی 181،نويسنده: ابن طاووس، على بن موسى‏،تاريخ وفات مؤلف: 664 ق‏، مترجم: محمدى شاهرودى، عبد العلى‏،موضوع: ادعيه و زيارات‏، ناشر: نشر آفاق‏،.مكان چاپ: تهران‏. ر.ک: مهج الدعوات و منهج العبادات، ص: 39، / بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏91، ص: 354 / عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الأخبار و الأقوال (مستدرك سيدة النساء إلى الإمام الجواد، ج‏23-الجوادع، ص: 244 / مكاتيب الأئمة عليهم السلام، ج‏5، ص: 413.شرایط حرز درروایت:1-نوشته شده بر روی پوست آهو.2-حرز باید در قاب نقره ای که روی آن دعای مطرح شده بالا نوشته شده نگهداری شود.3-اولین بار که می خواهید استفاده کنید زمان قمر در عقرب نباشد. (خوبست هنگام نوشتن نیز این نکته رعایت شود).4- نماز مذکور به صورت دو تا دو رکعت می باشد.5-حرز حتما باید به بازوی راست بسته شود.6- اگر می خواهید برای بچه استفاده کنید که نابالغ است می توانید به نیابت از او نماز را بخوانید.منبع حرز امام جواد https://herzjavad.ir