تشخیص و درمان بی خوابی در سالمندان (مقاله ترجمه شده)

بی خوابی معمولا در جمعیت مسن دیده می شود و با پیامدهای اجتماعی و اقتصادی متعدد فرد همراه است. بیماران مسن بیشتر احتمال دارد که از بیخوابی مزمن رنج ببرند، با دشواری حفظ خواب نسبت به مشکل در شروع خواب. مدیریت بی خوابی در این بیماران نیاز به ارزیابی بسیار دقیق و گنجاندن پزشکی زمینه ای یا وضعیت روانی دارد. مداخلات غیر دارویی در بیماران مسن، به خصوص استفاده از رفتار درمانی، موفقیت آمیز بوده است. معمولا تجویز داروها نیز موثر بوده است، هر چند آنها دارای محدودیت هستند. عوامل جدیدتر در بی خوابی برای کارآیی خوب و ایمنی در افراد مسن حال حاضر تحت بررسی هستند. بررسی زیر ارائه دهنده مطالعات بالینی، نتایج این تحقیق، و دستورالعمل های بازیابی شده از مجلات همکار در گروه با استفاده از پایگاه داده جستجوی شرایط افراد مسن، temazepam، ترازودون، zolpidem، zaleplon، بی خوابی، و شیوع و تاریخ های 1980 تا 2003 است. علاوه بر این، مورد جدیدتر پژوهش با عوامل در حال ظهور گنجانده شده برای تکمیل است.بی خوابی وضعیتی است که در جمعیت کلی تحت شناخت، تحت تشخیص و تحت درمان است. با وجود یک شکایت شایع در میان افراد مسن (65 ساله سال و بالاتر)، اختلالات خواب به ندرت به طور سیستماتیک تشخیص و درمان می شود، حتی توسط متخصصان سالمندان.2 بی خوابی در میان افراد مسن به دلیل شیوع گسترده آن یک مشکل جدی است و چون که خواب ضعیف می تواند عواقب زیان آوری برای بسیاری از جنبه های حیات و انعطاف پذیری مورد نیاز برای پیری موفق داشته باشد.3 اختلالات خواب در میان افراد سالمند با عوارض قابل توجه، مرگ و میر و افزایش خطر ابتلا همراه است .4، 5 بی خوابی نیز در ارتباط با خطر ابتلا به زوال قرار دارد .6 حفظ خواب، به جای شروع خواب، رایج ترین مشکل در میان افراد مسن با اختلال در خواب گزارش شده است ، 7،8 و می تواند عواقب جدی داشته باشند. 8،9 با این حال، در حالی که طیف وسیعی از گزینه های درمانی وجود دارد، در حال حاضر عدم وجود عوامل فارماکولوژیک وجود دارد که ارائه دهنده ترکیب بهینه از مزایای درمانی می باشد. نتایج دارویی ایده آل شامل شروع، حفظ خواب بهبود یافته بدون اثرات باقی مانده در روز بعد، و عملکرد ایده آل، بهبود در روز بعد می شود.اپیدمیولوژی بی خوابی در سالمنداندر سال 1982، موسسه ملی پیری چند بررسی مرکزی و اپیدمیولوژیک را برای ارزیابی شیوع خواب در میان بیش از 9000 افراد مسن 65 سال و بالاتر انجام داد. گزارش شد که بیش از نیمی از این افراد سالمند (57٪) دارای برخی از اختلالات مزمن خواب هستند، در حالی که تنها 12 درصد از بی خوابی شکایت نداشتند.7 در میان همه شرکت کنندگان (N = 9282، متوسط سن = 74 سال)، شیوع خواب مزمن، دشواری در آغاز یا حفظ خواب (43٪)، شب بیداری (30٪)، بی خوابی (29٪)، چرت زدن در طول روز (25٪)، مشکل افتادن در خواب (19٪)، بیدار شدن خیلی زود (19٪)، و استراحت پس از بیدار شدن (13٪) گزارش شد. پس از مطالعه گزارش سالانه میزان بروز در حدود 5٪، با حدود 15٪ از افراد مسن علائم خود در هر سال حل نمودند .10 بی خوابی مزمن در این جمعیت شایع تر است. بنیاد ملی خواب 1991 یک نمونه نماینده از 1000 آمریکایی 18 ساله یا مسن تر را تحت نظرسنجی قرار داد که به 6 گروه (18-24 سال تقسیم می شدند، 25-34، 35-44، 45-54، 55-64 و ≥ 65) و متوجه شد که 9٪ نمونه بی خوابی مزمن را گزارش می دهند در حالی که 20 درصد گروه ≥ 65 سال بی خوابی مزمن را گزارش می دهند که در میان تمام گروه های سنی بالاترین مقدار بود.بار بی خوابی در سالمندانبی خوابی متحمل بار مستقیم و غیر مستقیم قابل توجهی در جامعه می شود. هزینه های اقتصادی مستقیم بی خوابی در 13،9 میلیارد دلار در سال 1995،12 محاسبه شده و بررسی 1996 نشان داد که مجموع هزینه های مستقیم، غیر مستقیم، و مرتبط با اجرا تا $ 30 تا $ 35 میلیارد دلار در سال می رسد.تمرکز بر حفظ خواببی خوابی با مشکل در آغاز خواب (به عنوان مثال، یک مشکل شروع خواب)، حفظ خواب همراه است، با این حال، افراد مسن زمان بیشتری را در ابتدا نسبت به افراد جوان تر کمتر از 65 سال، در حفظ خواب صرف می کنند و در نتیجه علائم اولیه در این سنین هستند. Foley al.7 و همکاران گزارش نمودند که 49٪ از افراد مسن نشانه های حفظ خواب را تجربه می کنند (30٪ شاکی از بیدار شدن در طول شب ، 19 درصد شاکی از بیدار شدن خیلی زود)، در مقایسه با تنها 19٪ که بیماری سختی به خواب رفتن را تجربه می کنند.ارزیابی و تشخیصهیچ رهنمودی برای بی خوابی در افراد مسن در حال حاضر وجود ندارد که نشان دهد چقدر خواب برای افراد مسن طبیعی است، با این حال، تغییراتی که رخ می دهد و به تدریج پیشرفت می کند به خوبی ثبت شده است. ثابت شده که افراد مسن سالم در معرض ابتلا به صرف زمان بیشتری در بستر قرار دارند. .20 همچنین احتمال دارد آنها زمان بیشتری را در مرحله 1 (نور) خواب و زمان کمتری در خواب عمیق با موج کند صرف کنند. نفس کشیدن غیرعادی نیز در افراد مسن (بیشتر یا مساوی 65 سال) نسبت به بزرگسالان جوانتر شایع تر است.مدیریت بی خوابیدرمان غیر داروییاکثر دستورالعمل های درمان توصیه شده که کنترل بی خوابی غیر دارویی را مد نظر قرار می دهند ، از جمله سلامت خواب و روش های رفتاری، به عنوان درمانی های حمایت استفاده می شوند. قواعد بهداشت خواب در جدول 5 ذکر شده است. تکنیک های رفتار درمانی، از جمله درمان رفتار شناختی ، ممکن است به تنهایی و یا در ترکیب با دارو درمانی مورد استفاده قرار گیرد و ممکن است به مدیریت دراز مدت بعد از قطع داروی بی خوابی کمک نماید. .33 کنترل محرک، آرامش عضلانی، و هدف متناقض معیارهای پزشکی خواب آکادمی آمریکا را برای حمایت تجربی روانی برای درمان بی خوابی، محدودیت خواب ، بازخورد زیستی، و درمان رفتارشناختی چند وجهی برآورده می سازد. اطلاعات مرتبط بسیار کمی وجود دارد که درمان رفتاری را در نظر گیرد اثر و وسعت استفاده از این درمان در تنظیم مراقبت های اولیه تعیین می شود.درمان داروییدرمان دارویی باید تغییرات فارماکوکینتیک و فارماکوکینتیک را در سوخت و ساز داروها که به طور معمول مرتبط با روند پیری است، به در نظر گیرد. احتیاط باید در انتخاب مناسب دارو و دوز دارو برای درمان بی خوابی در بیماران مسن صورت گیرد .35 داروهایی که شناخت و عملکرد روانی را مختل می کنند می توانند برای بیماران مسن نهادینه شده و برای کسانی که در جامعه زندگی می کنند، عواقب جدی داشته باشند.Temazepam Temazepam در حال حاضر معمولا پرتجویزترین بنزودیازپین خواب آور برای بیخوابی است.47 به عنوان بنزودیازپین با اثر کوتاه، با حذف نیمه عمر از حدود 8 ساعت، دارای خطر کمتر وابستگی نسبت به benzodiazepines با اثر فوق العاده کوتاه است.59، 60 استفاده از Temazepam ، با این حال، با توسعه تحمل 61 همراه است و استفاده طولانی مدت در طول زمان، بیش از 4 تا 5 هفته. .59 برای سالمندان توصیه نمی شود. دوز استاندارد 30 میلی گرم / در روز تا 15 میلی گرم کاهش می یابد؛ همانطور که پیش از این اشاره شد ، الگوهای تجویز به طور معمول از توصیه های دوز و دوز بیش از حد بالا ممکن است خطر افتادن را افزایش دهد.ترازودونترازودون مشتق triazolopyridine شیمیایی و دارویی متمایز از داروهای ضد افسردگی دیگر است. مکانیسم دقیق عمل ترازودون نامشخص است. با توجه به ویژگی های آرام بخش آن، ترازودون به طور فزاینده بر ضد افسردگی در دوزهای 100 میلی گرم یا کمتر برای درمان بی خوابی تجویز میشود. نسخه ترازودون برای اهداف ضد افسردگی کاهش یافته است، در حالی که استفاده از آن به عنوان یک عامل برای بی خوابی به طور قابل ملاحظه ای توصیه می شود. حداکثر دوز قابل تحمل ترازودون برای بیماران سالمند برای درمان افسردگی عبارتست از 300 تا 400 میلی گرم / روز. نشان داده شده که فارماکوکینتیک ترازودون، عمدتا به دلیل کاهش متابولیسم اکسیداتیو در بیماران مسن تر وابسته به سن است. نیمه عمر ترازودون در بیماران مسن تر به طور قابل توجهی طولانی تر از 69 سال با در مقایسه با بزرگسالان جوانتر است (سن متوسط ​​24 سال) (11.6 در مقابل 6.4 ساعت بود)، و نرخ اجازه آن نیز به میزان قابل توجهی کاهش یافته اشت. این تفاوت احتمالا به علت وجود افزایش بیماری مزمن و ضعف و ناتوانی در افراد مسن است.درمان: ضد آنتی هیستامین هابه نظر می رسد ضد آنتی هیستامین ، به خصوص دیفن هیدرامین، غالبا در میان افراد مسن، 4 استفاده می شود Beers همکاران al.109 استفاده از دارو را در میان 850 فرد مسن از 12 امکانات متوسط ​​مراقبت مورد مطالعه قرار دادند. بیست و هشت درصد بیماران عوامل آرام بخش دریافت کردند و 26٪ از بیماران دیفن هیدرامین مصرف نمودند. در یکی دیگر از مطالعه ها از 2193 " افراد مسن بالای 60 سال محصور در خانه ، حدود 10٪ از افراد آنتی هیستامین های نسل اول را مورد مصرف قرار دادند. این کاربرد برخلاف بیانیه سال 1990 اجماع NIH بود که به این نتیجه رسیدند که ایمنی و اثر بخشی آنتی هیستامین ها برای استفاده به عنوان خواب آور در سالمندان مورد مطالعه قرار نگرفته، و این عمل توصیه نمی شود. از آن زمان، تحقیقات کمی برای پیشبرد درک استفاده از چنین عواملی در افراد مسن انجام شده است.عوارض جانبی شناختی همراه با استفاده آاز نتی هیستامین به خوبی ثبت شده و عبارتند از آرامش روز بعدی و و اختلال روانی و عملکرد شناختی. دیفن هیدرامین، آنتی هیستامینی که اغلب برای بی خوابی مورد استفاده قرار می گیرد، همراه با سمیت و تعداد زیادی از تعاملات دارویی است. سایر عوارض جانبی عبارتند از احتباس ادرار و تاری دید، 116 کاهش ارتواستاتیک فشار خون، سرگیجه.نتیجه گیری و جهت گیری های آیندهتعداد افراد مسن در ایالات متحده در حال رشد هستند. آمار ایالات متحده در سال 2000، 35 میلیون نفر بیش از سن 65 سال افزایش 12٪ از 1990 را نشان می دهد همانطور که جمعیت افراد مسن رشد می شود تضمین این که کیفیت زندگی در دوران پیری حفظ شود، ، بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. بی خوابی یک بیماری است که به طور نامتناسبی روی (57٪) افراد مسن اثر می گذارد، همانطور که با نرخ بروز (5٪) دیده می شود و دارای بار شخصی قابل توجهی در میان مراقبان آنها، و بار اجتماعی زیادی است. بنابراین شناخت مناسب و تشخیص بی خوابی بسیار مهم است. مشاوره دفتری باید به پرسش های مربوط به تاریخچه خواب بپردازد، و تلاش های کافی باید برای حذف شرایط دیگر خواب اولیه و شرایط اساسی پزشکی و روانپزشکی صورت گیرد به طوری که به طور مناسبی درمان صورت گیرد.هدف از درمان بی خوابی در سالمندان، بهبود شروع و حفظ خواب، به طور ایده آل با فواید روز بعدی به جای اثرات باقی مانده است، با توجه به خطر تداخلات دارویی و پروفیل های ایمنی. در حال حاضر، عوامل در دسترس معمولا در ارتباط با مزایا و محدودیت ها استفاده می شود ، و نیاز به کار زیادی برای انجام شدن است تا مشکلات ناشی از بی خوابی سالمندان و ابزار عوامل مختلف برای بی خوابی در این جمعیت درک شود. اثر حفظ خواب باید همراه با اثرات ایمنی و عملکرد بعدی در نظر گرفته شود. دستورالعمل های دارو درمانی سالمندان با استفاده از کمترین دوز موثر، با حذف کوتاه، نیمه عمر، درمان کوتاه مدت (هفته های 3-4)، قطع تدریجی، و نظارت برای واکنش در بی خوابی توصیه می شود.در حال حاضر، هیچ خط مشی کاملا روشنی وجود ندارد که مستقیم انتخاب شود و از درمان دارویی و غیر دارویی استفاده کند و آزمون و خطا که اغلب برای تعیین این مورد استفاده می شود اقدامی مناسب است. نیاز روشنی برای کنترل آینده نگر، تصادفی، داده ها در مورد ایمنی و اثر ضد بی خوابی عوامل ارزیابی به طور خاص در جمعیت سالمندان وجود دارد. خوشبختانه، 2 عامل بررسی در توسعه به طور آینده نگری در این ارزیابی تنظیم شده اند . Indiplon ، یک بدون benzodiazepine، در 2 کارآزمایی در افراد مسن ارزیابی شده است. یک آزمون با 60 بیمار، شروع و حفظ خواب را در 2 شب اقامت در درمان نشان داد که توسط polysomnography. تعیین شده است. دیگر آزمون indiplon از 42 بیمار ارزیابی شد و اثربخشی شروع خواب و بهبود کل زمان خواب را در 2 شب اقامت در درمان نشان داد که توسط polysomnography تعیین می شود. بیداری پس از شروع خواب گزارش نشد.. Eszopiclone نیز یک خواب آور آرام بخش بدون benzodiazepine ، در یک مطالعه آینده نگر کارآزمایی کنترل شده از 231 بیمار سالمند در 2 هفته درمان مورد ارزیابی قرار گرفت. این مطالعه بهبود در شروع ، حفظ خواب زمان مجموع خواب، کیفیت و عمق خواب، اعمال روز بعدی، و چندین پارامترهای کیفیت زندگی را نشان داد. Eszopiclone همچنین نشان داد که از نظر آماری که تعداد و طول مدت چرت زدن کاهش می یابد. یک مطالعه مشابه 2-هفته ای آینده نگر، تصادفی، کنترل شده با پلاسبو در 264 سالمند بیماران دریافت کننده eszopiclone ثبت نام را تکمیل نمود. تا به امروز، داده هایی در مورد این عوامل تنها در جلسات پزشکی گزارش شده است و باید مقدماتی در نظر گرفته شود. زمانی که این آزمایش نشان دهنده برخی از داده های کنترل شده در این شرایط باشد، آنها چشم انداز بالینی مهمی را در مورد درمان بی خوابی در افراد مسن اضافه می نمایند.این مقاله در سال 2004 و در مجله انجمن روانپزشکی بالینی، توسط گروه فرآیند تشکیل ساختار منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله تشخیص و درمان بی خوابی در سالمندان در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.