اتباع امرالله 51 51- God's command followers

488ـ Pوَ مَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِکَةً وَ مَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ کَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَ يَزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَاناً وَ لَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْکَافِرُونَ مَا ذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهٰذَا مَثَلاً کَذٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَ مَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ وَ مَا هِيَ إِلَّا ذِکْرَى لِلْبَشَرِO. (31/مدثر)We have assigned only angels as keepers of the Fire, and We have made their number merely a stumbling block for the faithless, and that those given the Book may be reassured, and the faithful may increase in [their] faith, and that those given the Book may not doubt and the faithful [as well], and that those in whose hearts is sickness may say, and the faithless [along with them]," What did Allah mean by this description?" Thus does Allah lead astray whomever He wishes, and guides whomever He wishes. No one knows the hosts of your Lord except Him, and it is just an admonition for all humans. (31)و ما خازنان دوزخ را غير فرشتگان عذاب قرار نداديم و عدد آنها را جز براى فتنه و محنت كفّار نوزده نگردانيديم تا آنكه اهل كتاب هم يقين كنند (كه ذكر اين عدد مطابق تورات و انجيل) البته كلامش به وحى خداست (و ايمان آرند) و آن بر يقين مؤمنان هم بيفزايد و ديگر در دل اهل كتاب و مؤمنان به اسلام هيچ شک و ريبى نماند و تا آنان كه در دلهاشان مرض (شک و جهالت) است و كافران نيز (به طعنه) نگويند كه خدا از اين مثل (كه عدد فرشتگان عذاب را نوزده شمرده است نه بيش و كم) چه منظور داشت؟ بلى چنين قرار داد تا هر كه را خواهد به ضلالت بگذارد و هر كه را خواهد هدايت نمايد و هيچ كس از عده بى‏ حد لشكرهاى پروردگارت غير او آگاه نيست و اين (آيات ذكر دوزخ) جز براى پند و موعظه بشر نخواهد بود. (31/مدثر)489ـ Pيَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْکَرِيمِ‌O. (6/انفطار)O man! What has deceived you about your generous Lord, (6)اى انسان، چه باعث شد كه به خداى كريم بزرگوار خود مغرور گشتى (6 / انفطار).490ـ Pالَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ‌O. (7/انفطار)who created you and proportioned you, and gave you an upright nature, (7)آن خدايى كه تو را به وجود آورد و به صورتى تمام و كامل بياراست و به اعتدال (اندام و تناسب قوا) برگزيد. (7/انفطار)491ـ انسان يفتخر بالله: هذه الآية هي احترام للإنسان و تناولها مصطلح الإنسانية الذات، تضعه أمام رب و سُيد و كريم أيضاً؛ من خلال الألوهية الذاتية الحلائمة لدعمهم بشكل ثابت و تدريب و تنمية الإنسان هو المسؤول عن الله و بواسطة الكرم سيؤدي إلي الجلوس علي رأس مائدة البركة و يتمتعون بجميع الهدايا المادية والروحية و بدون توقع منه و لا يطالبون بأي مكافأة واستبدال، حتي أنه يتجاهل أخطاء هم و يغفر له بكرمه. و في الحديث عن النبي صلي الله عليه و آله قال في تلاوة هذه الآية: "جهله و حماقة تكبربه. "491- Proud human to God: This verse is respect to the human is addressed in terms of self humanity, it puts him in front of a Lord who is a master and also a generous; By expedient self, divinity to support consistently them and training and development of human is in charge of God and by expedient of generosity will cause to sit down on the head of the table of blessing and they enjoy all gifts of material and spiritual benefits and without expectation from him, and no demanding of any reward and replacement, He even ignores of their mistakes and with his generosity will forgive him. There is a hadith from the prophet (PBUH) who said when reciting this verse: “ Ignorance and foolishness to made him arrogant. “491ـ انسان مغرور به خدا: این آیه، انسان را از حیث انسانیتش مخاطب کرده، او را در برابر خداوندی قرار می دهد که ربّ است و هم کریم؛ به مقتضای ربوبیتش پیوسته او را حمایت کرده و تربیت و تکامل او را بر عهده گرفته و به مقتضای کرمش اورا بر سر خوان نعمت خود نشانده و از تمام مواهب مادی و معنوی برخوردار کرده و بی آنکه انتظاری از او داشته باشد و پاداش و عوضی بطلبد، حتی خطاهای او را نادیده می­گیرد و با کرمش او را مورد عفو قرار می­دهد. در حدیثی از پیامبر اکرم (ص) آمده است که هنگام تلاوت این آیه فرمود: «جهل و نادانی­ش او را مغرور کرده است».492ـ Pفَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّی لَکُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌO. (50/ذاریات)[Say,]" So flee toward Allah. Indeed I am a manifest warner to you from Him. (50)پس به سوى خدا بگريزيد، كه من از سوى او براى شما بيم‏ دهنده‏ اى آشكارم! (50/ذاریات)493ـ Pوَ لَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلٰهاً آخَرَ إِنِّی لَکُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ‌O. (51/ذاریات)Do not set up another god besides Allah. Indeed I am a manifest warner to you from Him." (51)و با خدا معبود ديگرى قرار ندهيد، كه من براى شما از سوى او بيم ‏دهنده‏ اى آشكارم! (51 / ذاريات)494- الهروب إلي جانب الله: تفسير الهروب هنا تفسير جميل و دقيق. يقال عادة أنه يهرب في مكان ما أنه من ناحية، واجه الإنسان مخلوقاً أو حادثاً رهيباً، من ناحية أخري، ليعرف أن هناك ملجأ في مكان ما لذلك، تبتعد عن مكان الحادث بأقصي سرعة و تذهب إلي مكان أمن. كما يجب علي الشرك أن يتجنب الشرك و هو اعتقاد رهيب و ننتقل إلي التوحيد الخالص، و هو مكان أمن و حقيقي أمن. لذلك يخاطب الجميع للهروب من عذاب الله، والذهاب إلي جانب الله رحمه الله واللجوء إلي التوبة والإستغفار. الهروب من القبح والشر والكفر و ظلمة الجهل والعذاب الأبدي، و تضع نفسها في أحصان الرحمة والحقيقة الأبدية والسعادة، عن الإمام صادق (ع) أن معني الهروب إلي الله هو الحج بيت الله للحج، من الواضح أن الحج إلي البيت مثال واضح هو الهروب إلي الله؛ لأن الحج يطلع الإنسان علي حقيقة التوحيد والتوبة والشفاعة، و يضعه في مأوي نعمة الله.494- Escape to God's side: The interpretation of escape here is a beautiful and subtle interpretation. It is usually said to escape somewhere that on one hand, man has encountered a terrible creature or accident, on the other hand, to know that there is a shelter somewhere, therefore, it moves away from the scene of the accident at full speed and goes to a safe place. Polytheism must also avoid polytheism, which is a terrible belief, and turn to pure monotheism, which is a safe and real safe area. Therefore, it addresses to all to escape the punishment of God, and go to God’s side mercy and resort to repentance and asking forgiveness. Flee from ugliness, evil, unbelief, the darkness of ignorance and eternal torment, and put themselves in the arm of mercy, eternal truth, and happiness, it has been narrated from Imam Sadiq (as) that the meaning of fleeing to God; Because Hajj acquaints a man with the truth of monotheism, repentance, and intercession, and places him in the shelter.494ـ فرار به سوی خدا: تعبیر فرار در اینجا تعبیر زیبا و لطیفی است. معمولا فرار در جائی گفته می­شود که انسان از یک سو با موجود یا حادثه وحشتناکی روبرو شده و از سوی دیگر پناهگاهی در نقطه­ ای سراغ دارد از این رو با سرعت تمام از محل حادثه دور می­شود و بر نقطه امن وامان روی می­آورد. مشرکان نیز باید از شرک و بت­ پرستی که عقیده وحشتناکی است، بگریزند و بر توحید خالص که منطقه امن و امان واقعی است، رو آورند. آیه از این رو خطاب می­کند که همگان از عذاب خدا بگریزند و به سوی رحمتش بروند. از گناهان فرار کنند و به توبه واستغفار متوسل شوند. از زشتی­ها، بدی­ها، بی ایمانی­ها، تاریکی جهل وعذاب جاویدان بگریزند و خود را در آغوش رحمت حق و سعادت جاویدان قرار دهند. از امام صادق (ع) نقل شده که منظور از فرار به سوی خدا، حج و زیارت خانه اواست، روشن است که زیارت خانه خدا، یکی از مصادیق واضح فرار به سوی خدا است؛ زیرا حج انسان را با حقیقت توحید و توبه و استغفار آشنا می­کند و در پناه الطاف خداوندی جا می­دهد.495ـ Pوَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‌O. (56/ذاریات)I did not create the jinn and the humans except that they may worship Me. (56)من جنّ و انس را نيافريدم جز براى اينكه عبادتم كنند (و از اين راه تكامل يابند و به من نزديک شوند)!. (56/ذاریات)496ـ الغرض من الخلق الإنسان من وجهة نظر القرآن : أحد أهم الأسئلة التي يسألها الجميع عن نفسه، لماذا نحن خلقنا. هل لدي الله عجزتم التغلب عليه بواسطة الخلق البشري؟ في حين أننا نعرف أنه كامل و لا نهاية في كل الاحترام؟ في آيات القرآن الكريم، لقد حان الغرض من خلق الإنسان مع تفسيرات مختلفة. في الآية 2 من سورة مالك، اختبار الإنسان من وجهة نظر الخير العمل، تم تقديم هدف واحد، في الآية 12 من سورة الطلاق، الوعي بالقوة و معرفة الله، غرض لخلق السماوات والأرض المذكورة و نقلت الآيات 118 و 119 من سورة هود الغرض من الخلق البشر هو الإيمان الذي شمل الله، رحمه الله. هذه الآية، مع ذلك، تركز فقط علي العبادة والعبودية و يصفها صراحة بأنها غرض خلق الجن و انس ( والبشر ). و هذا يظهر مع القليل من التفكير في معني هذه الآيات أنه لا يوجد فرق بينهما، لكن بعض الأهداف، ابتدائي، بعض الأغراض المتوسطة، بعض الهدف النهائي و بعضها النتيجة. الغرض الرئيسي، إنه نفس الإخلاص المذكور في الآيات المعنية، العلم والتجريب، هناك اهداف في طريق العبادة و رحمة الله هي نتيجة هذه العبادة. بالطبع، تجدر الإشارة إلي أن العبادة، انها ليست مجرد ظهور الصلوات والصيام، علي الرغم من أنها أيضاً مهمة جداً في مكانها؛ بدلا من ذلك، الطاعة هي الاستسلام النهائي العبادة له النقي، التفاني في الطاعة غير المشروطة والطاعة في جميع المجالات. إنه إخلاص تام للإنسان إلا للإله الحقيقي و هذا يعني أن الكمال المطلق لم يفكر، لا توجد خطوط إلا في سبيل الله لا خطوة و بخلافه ـ حتي نفسك ـ آن تنسي. هذا هو الهدف النهائي للخلق البشري أن الله للوصول إليه، حقل الاختبار المقدمة أعطي العلم وعي الإنسان والنتيجة النهائية هي غرق في محيط الرحمة.496- The purpose of human creation from the Qur’an point of view: One of the most important questions that everyone asks of oneself, why we were created for. Did God have a deficit that has been overcome by human creation? While we know that He is perfect and infinity in every respect? In the verses of the Qur’an, the purpose of human creation has come with various interpretations. In verse 2 of surah Malek, testing humans of viewpoint for the goodness of an act, one goal has been introduced, in verse 12 of surah Divorce (al-Talagh), awareness of the power and knowledge of God, a purpose for the creation of the heavens and the earth mentioned and verses 118 and 119 of surah Hood are quoted the purpose of humans creation is faith that included God’s mercy. This verse, however, only focuses on worship and servitude and explicitly describes it as the purpose of creating Jinn and Humans. And it shows with a little reflection on the meaning of these verses that there is no difference between them, but some goal, introductory, some medium purpose, some ultimate goal and some are the result. The main objective is the same devotion mentioned in the verses in question, science, and experimentation, there are goals in the path of worship and the mercy of God is the result of this worship. Of course, it should be noted that worship, is not just the appearance of prayer and fasting, although they are also very important in their place; Rather, obedience is the ultimate surrender to his pure worship. Dedication to unconditional obedience and obedience in all areas. It is a complete devotion to man except to the true God that is, this means that absolute perfection does not think, except in the God way do not step and other than him - even yourself - to forget. This is the ultimate purpose of human creation that God for getting to it, test field provided science has given human consciousness and the result is sinking in the ocean of mercy.496ـ هدف خلقت انسان از دیدگاه قرآن: از مهمترین سؤالاتی که هر کس از خود می­ پرسد، این است که ما برای چه آفریده شده ایم. آیا خدا کمبودی داشت که با آفرینش انسان برطرف می­شد؛ در حالی که می­دانیم وجود او از هر جهت کامل و بی نهایت است؟ در آیات قرآن، هدف آفرینش انسان، با تعبیرهای گوناگون آمده است. در آیه 2 سوره ملک، امتحان انسان­ها از نظر حسن عمل، یک هدف معرفی شده است. در آیه 12 سوره طلاق، آگاهی از قدرت و علم خداوند، هدفی برای آفرینش آسمانها و زمین ذکر شده است و آیات 118 و 119 سورۀ هود بیان می­کند که هدف خلقت انسان­ها این است که مشمول رحمت خدا شوند. این آیه اما تنها بر موضوع عبادت و بندگی تکیه می­کند و با صراحت آن را هدف آفرینش جن و انس معرفی می­کند. اندکی تأمل در مفهوم این آیات نشان می­دهد که هیچ اختلافی بین آنها نیست، بلکه بعضی از اهداف، مقدماتی، برخی هدف متوسط، بعضی هدف نهائی و بعضی نتیجه آن هستند. هدف اصلی، همان عبودیت است که در آیات مورد بحث بدان اشاره شده، علم و دانش و امتحان و آزمایش، اهدافی هستند که در مسیر عبودیت قرار دارند و رحمت خداوند، نتیجه این عبودیت است. البته باید توجه داشت که عبادت، تنها اعمال ظاهری مانند نماز و روزه نیست، گرچه آنها نیز در جای خود بسیارمهم است؛بلکه عبودیت،نهایت تسلیم در برابر ذات پاک اوست.عبودیت،اطاعت بی قیدو شرط وفرمان­برداری در تمام زمینه ها است. عبودیت کامل این است که انسان جز به معبود واقعی یعنی کمال مطلق نیندیشد، جز در راه او گام بر ندارد و غیر او ـ حتی خویشتن ـ را فراموش کند. این است هدف نهائی آفرینش بشر که خدا برای وصول به آن، میدان آزمایش فراهم ساخته و علم و آگاهی به انسان داده و نتیجه نهائی­ش نیز غرق شدن در اقیانوس رحمت اوست.497ـ Pيَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ کَادِحٌ إِلَى رَبّكَ کَدْحاً فَمُلاَقِيهِ‌O. (6/انشقاق)O man! You are labouring toward your Lord laboriously, and you will encounter Him. (6)اى انسان البته با هر رنج و مشقت (در راه طاعت و عبادت حق بكوش كه) عاقبت حضور پروردگار خود مى‏ روى. (6/انشقاق)498ـ Pبسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِOIn the Name of Allah, the All-beneficent, the All-merciful.به نام خداوند بخشنده مهربان499ـ Pسَبِّحِ اسْمَ رَبّكَ الْأَعْلَىO. (1/اعلی)Celebrate the Name of your Lord, the Most Exalted, (1)(اى رسول ما) نام خداى خود را كه برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاكى ياد كن. (1 / اعلی)500ـ Pالَّذِی خَلَقَ فَسَوَّىO. (2/اعلی)who created and proportioned, ( 2 )آن خدايى كه (عالم را) خلق كرد و (همه را) به حد كمال خود). (2/اعلی)501ـ Pوَ الَّذِی قَدَّرَ فَهَدَىO. (3/اعلی)who determined and guided, (3)آن خدايى كه (هر چيز را) قدر و اندازه‏اى داد و (به راه كمالش) هدايت نمود. (3/ اعلی)502ـ Pوَ الَّذِی أَخْرَجَ الْمَرْعَىO.‏ (4/اعلی)who brought forth the pasture, (4)آن خدايى كه گياه را سبز و خرم از زمين برويانيد. (4 / اعلی)503ـ Pفَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىO‏. (5/اعلی)then turned it into a black scum. (5)و آنگاه خشک و سياهش گردانيد. (5/اعلی)504ـ Pسَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى‌O. (6/اعلی)We shall have you recite[ the Qur'an ], then you will not forget [any of it] (6)ما آیات قرآن را بر تو مکرر قرائت می­کنیم ( آيات قرآن را چنان می­ آموزيم) كه هيچ فراموش نكنى. (6/اعلی)505- Pإِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ مَا يَخْفَىO‏. (7/اعلی)except what Allah may wish. Indeed He knows the overt and what is hidden. (7)مگر آنچه خدا خواهد (كه از يادت برود) كه او به امور آشكار و پنهان عالم آگاه است. (7/اعلی)506ـ Pوَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىO‏. (8/اعلی)We shall smooth your way to [preach] the easiest. (8)و ما تو را بر طريقه (شريعت سهل و) آسان موفق مى‏ داريم. (8/اعلی)507ـ Pفَذَکِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّکْرَىO.‏ (9/اعلی)So admonish, for admonition is indeed beneficial: (9)پس (به آيات الهى خلق را) متذكر ساز اگر سودمند افتد. (9 / اعلی)508ـ Pسَيَذَّکَّرُ مَنْ يَخْشَىO‏. (10/اعلی)he who fears will take admonition, (10)البته هر كه خدا ترس باشد (به اين تذكر) پند مى‏گيرد. (10 / اعلی)509ـ Pوَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَىO. (11/اعلی)and the most wretched will shun it( 11 )و آنكه شقى‏ترين مردم است از آن دورى گزيند. (11 / اعلی)510ـ Pالَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْکُبْرَى‌O‏. (12/اعلی)he who will enter the Great Fire,( 12 )همان كس كه عاقبت به آتش بسيار سخت دوزخ در افتد. (12 / اعلی)511ـ Pثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يَحْيَى‌O‏ (13/اعلی)then neither live in it, nor die. (13)و در آن دوزخ نه بميرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانى باشد). (13 / اعلی)512ـ Pقَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىO. (14/اعلی)Felicitous is he who purifies himself, (14)حقّا فلاح و رستگارى يافت آن كسى كه تزكيه نفس كرد. (14 / اعلی)513ـ Pوَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىO. (15/اعلی)celebrates the Name of his Lord, and prays. (15)و به ذكر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت. (15/ اعلی)514ـPبَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيَاO. (16/اعلی)Rather you prefer the life of this world, (16)اما شما مردم از جهل و غفلت از پى اين سعادت نرويد) بلكه زندگانى دنيا را بگزينيد و عزيز داريد. (16 / اعلی)515ـPوَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقَىO‏. (17/اعلی)while the Hereafter is better and more lasting. (17)515ـ در صورتى كه منزل آخرت بسى بهتر و پاينده ‏تر (از دنياى چند روزه) است. (17 / اعلی)516ـ Pإِنَّ هٰذَا لَفِی الصُّحُفِ الْأُولَى‌O‏. (18/اعلی)This is indeed in the former scriptures, (18)اين گفتار به حقيقت در كتب پيشين ذكر شده. (18 / اعلی)517ـ Pصُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَى‌O. (19/اعلی)the scriptures of Abraham and Moses. (19)بخصوص در صحف ابراهيم و تورات موسى (مفصل بيان گرديده است). (19 / اعلی)518- الآخرة أفضل و اكثر ديمومة: لاشك أن هذا الحساب القرآني واضح تماماً للمؤمنين؛ لكن كيف يمكن للمؤمن أحياناً أن ينتهك هذه المعرفة و تصاب بالآثام والجرائم؟ لهذا سبب، و هو التغلب علي الشهوة في الوجود البشري و مصدرها حب العالم، حسب العالم، بما في ذلك حب الملكية، والموقع، والرغبة الجنسية، والتفوق، و كمال الأجسام، والانتقام و ما شابه ـ أحياناً تخلق مثل هذه العاصفة في روح البشرية التي تدمر كل معلوماتها و في بعض الأحيان تدمر إحساسه بالاعتراف و نتيجة لذلك، فإن الحياة في العالم لها الأسبقية علي الآخرة ـ فی جمیع التقاليد الإسلامية یتم اعتبار العالم وده مصدر الخطایا، إنها حقيقة موضوعية و ملموسة شهدناها عدة مرات في حياتنا و في الآخرين. لذلك لقطع جذور الخطيئة، لا توجد وسيلة أخري لنأخذ حب العالم من قلوبنا. علينا أن ننظر إلي العالم علي أنه مركبة أو مفترق طرق أو جسر أو مزرعة. يستحيل علي عشاق العالم أخذ هذا الأخير كأمر مسلم به علي صليب هذا العالم و إرضاءالله، لإعطاء الأولوية للثانية واحدة. إذا كانت أسباب الحروب وسفك الدماء والقتل ـ حتي بين الأخوة والأصدقاء ـ للنظر. نري خطي العالم في كل منهم. ولكن كيفية الخروج من قلب حنون العالم؛ علي الرغم من أننا جميعاً أطفال العالم و اهتمام الطفل بالأم أمر طبيعي. و هذا يتطلب تدريباً فكرياً و ثقافياً و أيديولوجياً ثم تطهيراً ذاتياً. من بين الأشياء التي يمكن أن تقدم أعلي مساعدة لأولئك الذين يتبعون طريق الدين علي هذا الطريق، بشأن استنتاج الدنيوية. عند ما ننظر إلي التاريخ عندما عطل نسيم مكتب الحياة القوي العظمي و سقطوا من عرش السلطة ليلا و نهارا و قد تخلوا عن قصورهم و ثرواتهم، هذا هو معلمنا و واعظنا.518- The Hereafter is better and more enduring: Undoubtedly, this Qur’anic calculation is quite clear to believers; But how does a believer sometimes transgress this knowledge and become infected with sins and crimes? There is a reason for this, and that is the overcoming of lust in human existence, the source of which is the love of the world, love of the world including the love of property, position, sexual desire, superiority, bodybuilding, revenge, and the like - sometimes it creates such a storm in the human spirit which destroys all its information and sometimes it even destroys his sense of recognition and as a result, life in the world takes precedence over the Hereafter. That in Islamic traditions world’s affection is counted as the source of all sins, it is an objective and tangible reality that we have experienced many times in our lives and others. So to cut off the roots of sin, There is no other way to pull out the world’s love of your heart. We have to look at the world as a means, a crossroads, a bridge, or a field. it is impossible for the lovers of the world to take the latter for granted on the cross of this world and to please God, to give priority to a second one. If the causes of wars, bloodshed, and killings - Even among brothers and friends – To consider. We see the footsteps of the world’s affectionate in all of them. But how to get out of the heart of the world’s affectionate; Although we are all children of the world and child’s interest in the mother is a natural thing. This requires intellectual, cultural, and ideological training and then self- purification. Among the things that can give the highest help to those who follow the path of religion along this path, concerning the conclusion of worldly is. When we look at history when the breeze of the office of life disrupted the great powers and they fell from the throne of power by night and day and have abandoned their palaces and wealth, this is our teacher and preacher.518- آخرت بهتر و پایدارتر است : بی شک این محاسبه قرآنی برای افراد مؤمن کاملا روشن است؛ امّا با این حال چگونه انسان مؤمن گاهی این علم و آگاهی خود را زیر پا می­گذارد و آلوده گناهان و جرایمی می­شود؟ این اتفاق یک دلیل دارد آن غلبۀ شهوات بر وجود انسان است که سرچشمۀ آن حب دنیا است. حب دنیا ـ اعم از حب مال , مقام، شهوت جنسی، برتری جوئی، تن­ پروری، انتقام جوئی و مانند اینها ـ گاه چنان طوفانی در روح انسان ایجاد می­کند که تمام معلوماتش را بر باد می­دهد و حتی گاه حس تشخیص او را از میان می­برد و در نتیجه حیات دنیا را بر آخرت مقدم می­دارد. این که در روایات اسلامی حب دنیا سر چشمۀ تمام گناهان شمرده شده، یک واقعیت عینی و محسوس است که در زندگی خود و دیگران بارها آن را آزموده­ ایم. بنابراین برای قطع ریشه­ های گناه، راهی جز این نیست که حب و عشق دنیا را از دل بیرون کنیم. باید به دنیا همچون وسیله ­ای، گذرگاهی، پلی یا همچون مزرعه­ ای بنگریم. ممکن نیست عاشقان دنیا بر سر دو راهی وصول به متاع این جهان و نیل به رضای خدا، دومی را مقدم شمرند. اگر علل جنگ­ها، خونریزی­ها و کشت و کشتارها ـ حتی میان برادرها و دوستان ـ را مورد توجه قرار دهیم، جای پای حب دنیا را در همۀ آنها نمایان می­بینیم. اما چگونه می­توان حب دنیا را از دل بیرون کرد؛ با این که ما همه فرزند دنیائیم و علاقه به فرزند به مادر یک امر طبیعی است؟ این به آموزش فکری و فرهنگی و عقیدتی و سپس تهذیب نفس نیاز دارد. از جمله اموری که می­تواند بالاترین کمک را به رهپویان راه دین در این مسیر کند، ملاحظه عاقبت کار دنیاپرستان است. وقتی به تاریخ می­ نگریم که نسیمی دفتر زندگانی قدرت­های بزرگ را بر هم زده و آنان با یک گردش شب و روز از تخت قدرت فرو افتاده و کاخ­ها و ثروت­هایشان را گذاشته و گریخته­ اند، این معلم و واعظ ما است.