حقیقت در مورد مواد سفید کننده پوست: خطرات و جایگزین های بهتر برای درمان هایپرپیگمانتاسیون

هایپرپیگمانتاسیون: علل، درمان و عوارض آنها چیست؟هایپرپیگمانتاسیون یک نگرانی رایج پوستی است که می تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله قرار گرفتن در معرض نور خورشید، تغییرات هورمونی و ژنتیک باشد. بسیاری از مردم برای کمک به کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون و رسیدن به رنگ پوست یکدست تر، به محصولات و درمان های موضعی مراقبت از پوست روی می آورند. با این حال، برخی از رایج ترین مواد مورد استفاده برای هایپرپیگمانتاسیون می توانند برای پوست مضر باشند و حتی ممکن است در دراز مدت این مشکل را تشدید کنند. در این مقاله، ما بررسی خواهیم کرد که چرا باید از این مواد اجتناب شود و جایگزین‌های بهتر و ایمن‌تری برای رفع هایپرپیگمانتاسیون ارائه دهیم.درمان هایپرپیگمانتاسیون کدام هستند که سریع ترین اثر را دارند؟هیدروکینونیک ماده سفید کننده قوی پوست که معمولا در درمان های موضعی برای هایپرپیگمانتاسیون استفاده می شود. در حالی که هیدروکینون در کاهش ظاهر لکه های تیره و رنگ ناهموار پوست موثر است، هیدروکینون می تواند برای پوست مضر باشد و حتی ممکن است شرایطی به نام اکرونوز ایجاد کند که منجر به تیره شدن غیرقابل برگشت پوست می شود. علاوه بر این، نشان داده شده است که هیدروکینون خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می دهد و می تواند باعث تحریک، قرمزی و حساسیت شود. در نتیجه، بهتر است از هیدروکینون اجتناب کنید و جایگزین های مطمئن تری را انتخاب کنید.هیدروکینون چیست؟هیدروکینون یک ترکیب شیمیایی است که از بنزن به دست می آید. این یک پودر کریستالی سفید رنگ است که در آب و الکل محلول است. هیدروکینون معمولا در کرم های روشن کننده پوست، لوسیون ها و صابون ها برای کاهش رنگدانه های پوست استفاده می شود. این ماده با مهار تولید ملانین، رنگدانه ای که به پوست ما رنگ می دهد، عمل می کند.کاربردها و فواید هیدروکینون چیست؟هیدروکینون عمدتا برای درمان بیماری های پوستی مانند هایپرپیگمانتاسیون و ملاسما استفاده می شود. همچنین برای درمان لکه های ناشی از افزایش سن، کک و مک و سایر تغییر رنگ های پوستی ناشی از آسیب آفتاب، تغییرات هورمونی و اسکار آکنه استفاده می شود. هیدروکینون در کاهش ظاهر این بیماری های پوستی موثر است و در نتیجه رنگ پوست یکدست تر می شود.هیدروکینون همچنین در درمان برخی از شرایط پزشکی مانند ویتیلیگو، وضعیتی که در آن پوست رنگدانه خود را از دست می دهد، و هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب، وضعیتی که باعث ایجاد لکه های تیره پس از آسیب یا التهاب پوست می شود، استفاده می شود.عوارض جانبی بالقوه هیدروکینون چیست؟با وجود اثربخشی، هیدروکینون با چندین عارضه جانبی بالقوه همراه است، به ویژه هنگامی که برای دوره های طولانی یا در غلظت های بالا استفاده می شود. برخی از این عوارض جانبی عبارتند از:تحریک پوست: هیدروکینون می تواند باعث تحریک پوست مانند قرمزی، خارش و احساس سوزش شود. این امر به ویژه در افرادی که پوست حساسی دارند رایج است.تغییر رنگ پوست: استفاده طولانی مدت از هیدروکینون می تواند باعث ایجاد وضعیتی به نام ochronosis شود که یک تغییر رنگ آبی مایل به سیاه پوست است. این عارضه در افرادی که پوست تیره دارند بیشتر دیده می شود و می تواند غیر قابل برگشت باشد.افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست: هیدروکینون با افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست مرتبط است، به ویژه زمانی که در غلظت های بالا استفاده شود.حساسیت پوست به نور خورشید: هیدروکینون می تواند حساسیت پوست را به نور خورشید افزایش دهد و آن را بیشتر در معرض آفتاب سوختگی و سایر آسیب های پوستی قرار دهد.پیگمانتاسیون برگشتی: همچنین این خطر وجود دارد که پس از قطع مصرف هیدروکینون، رنگدانه شدیدتر از قبل بازگردد.آیا هیدروکینون بی خطر است؟ایمنی هیدروکینون موضوع بحث درماتولوژیست ها و متخصصان مراقبت از پوست بوده است. در حالی که FDA هیدروکینون را برای استفاده بدون نسخه در غلظت های تا 2% تایید کرده است، به دلیل نگرانی در مورد ایمنی آن در بسیاری از کشورها از جمله ژاپن و استرالیا ممنوع شده است.آکادمی پوست آمریکا توصیه می کند که هیدروکینون زیر نظر متخصص پوست و برای مدت کوتاهی استفاده شود. همچنین توصیه می کند از مصرف هیدروکینون توسط زنان باردار و شیرده خودداری شود.آربوتینیک عنصر رایج در درمان هایپرپیگمانتاسیون، با توانایی آن در جلوگیری از تولید تیروزیناز، آنزیمی که مسئول تولید ملانین است. با این حال، یک جنبه منفی دارد - می تواند باعث تحریک و حساسیت پوست شود، به خصوص برای کسانی که پوست حساس دارند. علاوه بر این، آربوتین می تواند هیپرپیگمانتاسیون را در دراز مدت بدتر کند. پوست را در برابر آسیب های خورشید آسیب پذیرتر می کند و رنگدانه ها را تشدید می کند.آربوتین چیست؟آربوتین یک گلیکوزید است، ترکیبی که از ترکیب یک مولکول قند و یک گروه فنلی تشکیل می شود. از هیدروکینون، یک ترکیب شیمیایی که در بسیاری از محصولات روشن کننده پوست استفاده می شود، مشتق شده است. با این حال، آربوتین جایگزین ایمن تری برای هیدروکینون در نظر گرفته می شود، زیرا عوارض جانبی بالقوه کمتری دارد.کاربردها و فواید آربوتین چیست؟آربوتین عمدتا در محصولات مراقبت از پوست به عنوان یک عامل روشن کننده پوست استفاده می شود. این ماده با مهار تولید ملانین، رنگدانه ای که به پوست ما رنگ می دهد، عمل می کند. با کاهش تولید ملانین، آربوتین می تواند به کاهش ظاهر هیپرپیگمانتات کمک کندروی، لکه های ناشی از افزایش سن و سایر تغییر رنگ های پوست.آربوتین همچنین در برخی درمان های پزشکی مانند درمان عفونت های دستگاه ادراری ناشی از باکتری های خاص استفاده می شود.عوارض جانبی بالقوه آربوتین چیست؟در حالی که آربوتین به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می شود، می تواند برخی از عوارض جانبی بالقوه را در افراد خاص ایجاد کند. این عوارض جانبی عبارتند از:تحریک پوست: آربوتین می تواند باعث تحریک پوست شود، به ویژه در افرادی که پوست حساس دارند. این می تواند به صورت قرمزی، خارش یا احساس سوزش ظاهر شود.حساسیت بیش از حد: در برخی موارد نادر، آربوتین می‌تواند باعث واکنش حساسیت مفرط شود که می‌تواند منجر به کهیر، تورم و مشکل در تنفس شود.بازگشت رنگدانه ها: این خطر وجود دارد که پس از قطع استفاده از آربوتین، رنگدانه شدیدتر از قبل بازگردد.آیا آربوتین بی خطر است؟آربوتین به طور کلی برای استفاده در محصولات مراقبت از پوست بی خطر در نظر گرفته می شود. این یک ترکیب طبیعی است که سال هاست در طب سنتی برای درمان بیماری های مختلف استفاده می شود. با این حال، مانند هر محصول مراقبت از پوست، مهم است که از آربوتین زیر نظر یک متخصص پوست استفاده کنید و دستورالعمل ها را به دقت دنبال کنید.اسید کوجیکمانند آربوتین، تولید تیروزیناز را مسدود می کند، اما ایمن ترین گزینه برای درمان هایپرپیگمانتاسیون نیست. می تواند مانند هیدروکینون و آربوتین باعث تحریک و حساسیت پوست شود. در درازمدت، کوجیک اسید می تواند هایپرپیگمانتاسیون را بدتر کند و پوست را مستعد آسیب خورشید کند و در نتیجه رنگدانه ها را تشدید کند.کوجیک اسید چیست؟کوجیک اسید یک ترکیب طبیعی است که از قارچ های مختلف به دست می آید. این ماده با مهار تولید ملانین، رنگدانه ای که به پوست ما رنگ می دهد، عمل می کند. با کاهش تولید ملانین، کوجیک اسید می‌تواند به کاهش ظاهر پرپیگمانتاسیون، لکه‌های پیری و سایر تغییر رنگ‌های پوست کمک کند.کاربردها و فواید کوجیک اسید چیست؟اسید کوجیک عمدتا در محصولات مراقبت از پوست به عنوان یک عامل روشن کننده پوست استفاده می شود. اغلب برای درمان هایپرپیگمانتاسیون، لکه های ناشی از افزایش سن و سایر تغییر رنگ های پوست استفاده می شود. علاوه بر این، کوجیک اسید دارای خواص آنتی اکسیدانی است که می تواند به محافظت از پوست در برابر آسیب های محیطی کمک کند.عوارض جانبی احتمالی کوجیک اسید چیست؟در حالی که اسید کوجیک به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می شود، می تواند برخی از عوارض جانبی بالقوه را در افراد خاص، به ویژه برای افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند، ایجاد کند. این عوارض جانبی عبارتند از:تحریک پوست: اسید کوجیک می تواند باعث تحریک پوست، به ویژه در افرادی با پوست حساس شود. این می تواند به صورت قرمزی، خارش یا احساس سوزش ظاهر شود.حساسیت مفرط: در برخی موارد نادر، کوجیک اسید می تواند باعث واکنش حساسیت مفرط شود که می تواند منجر به کهیر، تورم و مشکل در تنفس شود.بازگشت رنگدانه ها: این خطر وجود دارد که پس از قطع مصرف کوجیک اسید، رنگدانه شدیدتر از قبل بازگردد.آیا اسید کوجیک برای رنگین پوستان بی خطر است؟به طور کلی اسید کوجیک برای استفاده در محصولات مراقبت از پوست بی خطر در نظر گرفته می شود، اما می تواند برای افراد رنگین پوست نگران کننده تر باشد. این به این دلیل است که اسید کوجیک می تواند باعث هیپرپیگمانتاسیون پس از التهابی (PIH) شود، وضعیتی که می تواند در افرادی با رنگ پوست تیره رخ دهد. PIH نوعی هیپرپیگمانتاسیون است که پس از التهاب پوست، مانند آکنه یا آسیب پوستی ایجاد می شود. درمان آن ممکن است دشوار باشد و باعث تغییر رنگ طولانی مدت شود.علاوه بر این، اسید کوجیک همچنین می‌تواند پوست را نسبت به اشعه ماوراء بنفش خورشید حساس‌تر کند، که می‌تواند خطر آسیب نور خورشید و سرطان پوست را در افراد رنگین پوست افزایش دهد. به این دلایل، برای افراد رنگین پوست استفاده از اسید کوجیک با راهنمایی یک متخصص پوست و استفاده از اقدامات محافظتی در برابر آفتاب، مانند استفاده از کرم ضد آفتاب با طیف وسیع با SPF حداقل 30، مهم است.لایه برداری شیمیایییکی دیگر از گزینه های درمانی محبوب، خلاص شدن از شر لایه بالایی پوست برای کاهش ظاهر لکه های تیره و هایپرپیگمانتاسیون است. اما این روش همچنین به همراه دارد - می تواند باعث تحریک و حساسیت پوستی شود، به ویژه برای افرادی که پوست حساس دارند. علاوه بر این، می‌تواند در درازمدت هیپرپیگمانتاسیون را بدتر کند، زیرا این روش می‌تواند پوست را مستعد آسیب‌های خورشیدی کند و منجر به رنگدانه‌های شدیدتر شود.لایه برداری شیمیایی چیست؟لایه بردارهای شیمیایی روش های زیبایی هستند که از محلول های شیمیایی برای لایه برداری لایه های بیرونی پوست استفاده می کنند. محلول بر روی پوست مالیده می شود و بسته به قدرت لایه برداری، مدت زمان مشخصی روی پوست باقی می ماند. لایه‌های خارجی آسیب‌دیده پوست لایه‌برداری می‌شوند و پوستی صاف‌تر، روشن‌تر و یکدست‌تر نشان می‌دهند. لایه برداری شیمیایی را می توان برای درمان انواع نگرانی های پوستی، از جمله آکنه، خطوط و چین و چروک های ظریف، آسیب های ناشی از نور خورشید و هایپرپیگمانتاسیون استفاده کرد.کاربردهای پیلینگ شیمیایی چیست؟لایه برداری شیمیایی را می توان برای درمان انواع مشکلات پوستی استفاده کرد، از جمله:آکنه: لایه برداری شیمیایی می تواند به باز کردن منافذ پوست و کاهش ظاهر آکنه کمک کند.خطوط ریز و چین و چروک: لایه برداری شیمیایی می تواند با تحریک کلاژ به کاهش ظاهر خطوط و چین و چروک کمک کند.n تولیدآسیب ناشی از نور خورشید: لایه برداری شیمیایی می تواند به کاهش ظاهر آسیب های ناشی از نور خورشید از جمله لکه های تیره و رنگ ناهموار پوست کمک کند.هایپرپیگمانتاسیون: لایه برداری شیمیایی می تواند به کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون از جمله ملاسما و لکه های پیری کمک کند.عوارض جانبی لایه برداری شیمیایی چیست؟در حالی که لایه برداری شیمیایی به طور کلی ایمن در نظر گرفته می شود، برخی عوارض جانبی بالقوه وجود دارد، به ویژه برای افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند. این عوارض جانبی عبارتند از:هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب (PIH): PIH نوعی از هیپرپیگمانتاسیون است که پس از التهاب پوست رخ می دهد. لایه برداری شیمیایی می تواند باعث PIH شود، به ویژه در افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند.هیپوپیگمانتاسیون: هیپوپیگمانتاسیون وضعیتی است که در آن رنگ پوست روشن تر می شود. لایه برداری شیمیایی می تواند باعث کاهش رنگدانه شود، به خصوص در افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند.تحریک پوست: لایه برداری شیمیایی می تواند باعث تحریک پوست از جمله قرمزی، خارش و سوزش شود.عفونت: لایه برداری شیمیایی می تواند خطر عفونت را افزایش دهد، به خصوص اگر پوست پس از درمان به درستی مراقبت نشود.آیا لایه برداری شیمیایی برای افراد رنگین پوست بی خطر است؟لایه برداری شیمیایی می تواند برای افراد رنگین پوست، به ویژه آنهایی که رنگ پوست تیره تر دارند، نگران کننده تر باشد. این به این دلیل است که لایه برداری شیمیایی می تواند باعث هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب (PIH) و هیپوپیگمانتاسیون شود که درمان آن دشوار است و می تواند باعث تغییر رنگ طولانی مدت شود.علاوه بر این، لایه برداری شیمیایی می تواند باعث حساس شدن پوست به اشعه ماوراء بنفش خورشید شود که می تواند خطر آسیب های ناشی از نور خورشید و سرطان پوست را در افراد رنگین پوست افزایش دهد. به این دلایل، برای افراد رنگین پوست استفاده از لایه بردارهای شیمیایی با راهنمایی یک متخصص پوست و استفاده از اقدامات محافظتی در برابر آفتاب، مانند استفاده از کرم ضد آفتاب با طیف وسیع با SPF حداقل 30 ضروری است.درمان های لیزریآنها برای هدف قرار دادن رنگدانه های پوست و تجزیه آن موثر هستند، اما این روش دارای جنبه های منفی نیز می باشد. می تواند باعث تحریک و حساسیت پوستی شود که ممکن است با گذشت زمان بدتر شود. مانند سایر روش‌های درمانی، لیزردرمانی می‌تواند با حساس‌تر کردن پوست به نور خورشید، هیپرپیگمانتاسیون را در دراز مدت بدتر کند و باعث ایجاد رنگدانه‌های شدیدتر شود.لیزر درمانی چیست؟در درمان های لیزری از یک پرتو متمرکز نور برای درمان مشکلات مختلف پوست استفاده می شود. نور لیزر توسط رنگدانه موجود در پوست جذب می شود و سپس واکنشی ایجاد می کند که سلول های خاص پوست را هدف قرار می دهد. نتیجه بهبود بافت پوست و کاهش رنگدانه، آکنه و چین و چروک است. لیزر درمانی را می توان در قسمت های مختلف بدن از جمله صورت، گردن، سینه و دست ها استفاده کرد.کاربردهای لیزر درمانی چیست؟لیزر درمانی می تواند برای درمان مشکلات پوستی مختلف از جمله:رنگدانه: لیزرها می توانند هایپرپیگمانتاسیون، از جمله ملاسما، لکه های خورشیدی و لکه های پیری را هدف قرار دهند.آکنه: لیزر می تواند با هدف قرار دادن غدد چربی و کاهش تولید چربی به کاهش ظاهر آکنه کمک کند.چین و چروک: لیزر می تواند تولید کلاژن را تحریک کند، که می تواند به کاهش ظاهر خطوط و چین و چروک کمک کند.جای زخم: لیزر می تواند به کاهش ظاهر اسکارها از جمله اسکار آکنه و اسکار جراحی کمک کند.مزایای لیزر درمانی چیست؟لیزر درمانی مزایای متعددی دارد، از جمله:غیر تهاجمی: درمان های لیزری غیر تهاجمی هستند، به این معنی که نیازی به برش یا جراحی ندارند.دقیق: لیزرها می توانند سلول های خاص پوست را بدون آسیب رساندن به بافت اطراف هدف قرار دهند.زمان بهبودی سریع: اکثر درمان های لیزری زمان بهبودی سریع و با حداقل ناراحتی دارند.نتایج طولانی مدت: درمان های لیزری می توانند نتایج طولانی مدتی را ارائه دهند، به خصوص زمانی که با اقدامات خوب مراقبت از پوست ترکیب شوند.عوارض جانبی لیزر درمانی چیست؟در حالی که درمان های لیزری به طور کلی ایمن در نظر گرفته می شوند، خطرات و عوارض جانبی بالقوه ای وجود دارد، از جمله:هایپرپیگمانتاسیون: درمان های لیزری می تواند باعث هایپرپیگمانتاسیون شود، به ویژه در افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند.هیپوپیگمانتاسیون: درمان های لیزری می تواند باعث هیپوپیگمانتاسیون شود که به معنای از بین رفتن رنگ پوست است.تحریک پوست: لیزر درمانی می تواند باعث تحریک پوست از جمله قرمزی، تورم و خارش شود.جای زخم: درمان با لیزر می تواند باعث ایجاد جای زخم شود، به ویژه در افرادی که پوست حساس دارند.آیا لیزر درمانی برای رنگین پوستان بی خطر است؟درمان های لیزری می تواند برای افراد رنگین پوست، به ویژه افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند، نگران کننده تر باشد. این به این دلیل است که لیزر می تواند باعث هایپرپیگمانتاسیون و هیپوپیگمانتاسیون شود که درمان آن دشوار است و می تواند باعث تغییر رنگ طولانی مدت شود. علاوه بر این، برخی از لیزرها برای رنگ پوست تیره تر بسیار تهاجمی هستند و می توانند باعث سوختگی و جای زخم شوند.برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی لیزر درمانی برای افراد رنگین پوست، ضروری است که به دنبال راهنمایی یک متخصص پوست دارای مجوز هیئت مدیره باشید که تجربه کار با پوست های تیره تر را دارد. آنها می توانند مناسب ترین لیزر درمانی را برای نگرانی های پوستی و نوع پوست شما توصیه کنند و به شما کمک کنند تا خطر هیپرپیگمانتاسیون، هیپوپیگمانتاسیون و جای زخم را به حداقل برسانید..اسید گلیکولیکیک ماده محبوب که در محصولات مراقبت از پوست به دلیل توانایی آن در لایه برداری پوست و بهبود ظاهر خطوط ریز، چین و چروک و هایپرپیگمانتاسیون استفاده می شود. با این حال، به دلیل اندازه مولکولی کوچک آن، می تواند به عمق پوست نفوذ کند و باعث تحریک و التهاب بالقوه شود، که ممکن است منجر به مشکلات پوستی بیشتر شود، به خصوص در افرادی که رنگ پوست تیره تر دارند. در این مقاله، ما به موارد استفاده، مزایا، عوارض جانبی و جایگزین های بهتر برای اسید گلیکولیک خواهیم پرداخت.کاربردهای اسید گلیکولیک چیست؟اسید گلیکولیک معمولاً در محصولات مراقبت از پوست به عنوان یک لایه بردار برای کمک به حذف سلول های مرده پوست، باز کردن منافذ پوست و بهبود گردش سلولی استفاده می شود. همچنین می تواند به بهبود ظاهر خطوط ریز، چین و چروک و هایپرپیگمانتاسیون کمک کند.فواید گلیکولیک اسید چیست؟از مزایای اسید گلیکولیک می توان به توانایی آن در بهبود بافت، رنگ و ظاهر کلی پوست اشاره کرد. همچنین می تواند به افزایش تولید کلاژن کمک کند، که می تواند منجر به سفت تر و جوان تر شدن پوست شود. علاوه بر این، اسید گلیکولیک دارای خواص ضد التهابی است و برای افرادی که پوست مستعد آکنه دارند مفید است.عوارض جانبی اسید گلیکولیک چیست؟در حالی که اسید گلیکولیک می تواند فواید زیادی داشته باشد، می تواند عوارض جانبی بالقوه ای نیز داشته باشد. به دلیل اندازه مولکولی کوچک آن، می تواند به عمق پوست نفوذ کند و باعث تحریک، قرمزی و التهاب بالقوه شود. همچنین می تواند حساسیت پوست به خورشید را افزایش دهد و استفاده از کرم ضد آفتاب و اجتناب از قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید را مهم می کند.علاوه بر این، اسید گلیکولیک می تواند به ویژه برای افرادی که دارای رنگ پوست تیره تر هستند مشکل ساز باشد، زیرا می تواند باعث ایجاد هیپرپیگمانتاسیون پس از التهابی (PIH) شود. PIH نوعی هیپرپیگمانتاسیون است که می تواند پس از التهاب یا آسیب پوست رخ دهد و در افرادی با رنگ پوست تیره تر شایع تر است. این به این دلیل است که تولید ملانین در پوست‌های تیره‌تر بیشتر است و آن را در معرض هیپرپیگمانتاسیون قرار می‌دهد.جایگزین های بهتر:اگر به دنبال جایگزینی برای اسید گلیکولیک هستید، چندین گزینه در دسترس است. اسید لاکتیک مولکولی بزرگتر از اسید گلیکولیک است، بنابراین به عمق پوست نفوذ نمی کند و باعث می شود کمتر باعث تحریک و التهاب شود. اسید ماندلیک جایگزین دیگری است که شبیه اسید لاکتیک است، اما دارای اندازه مولکولی حتی بزرگ‌تر است که آن را حتی برای پوست ملایم‌تر می‌کند.سایر موادی که می توانند به بهبود ظاهر خطوط ریز، چین و چروک و هایپرپیگمانتاسیون کمک کنند عبارتند از نیاسینامید، ویتامین C، شیرین بیان، آلوئه ورا، چای سبز و اسید آزلائیک.بهترین مواد برای از بین بردن هایپرپیگمانتاسیون که بی خطر هستند چیست؟نیاسینامیدشکلی از ویتامین B3 که نشان داده شده است در کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون موثر است. نیاسینامید با مهار انتقال رنگدانه به سلول های پوست عمل می کند که می تواند به کاهش ظاهر لکه های تیره و رنگ ناهموار پوست کمک کند. علاوه بر این، نیاسینامید روی پوست ملایم است و بعید است که باعث تحریک یا حساسیت شود.یکی دیگر از جایگزین های موثر برای هیدروکینون ویتامین C است. ویتامین C یک آنتی اکسیدان قوی است که می تواند به روشن و یکنواخت شدن رنگ پوست کمک کند. این دارو با مهار تولید ملانین و تقویت تولید کلاژن عمل می‌کند، که می‌تواند به کاهش ظاهر هیپرپیگمانتاسیون در طول زمان کمک کند. ویتامین C همچنین برای پوست ملایم است و می تواند مزایای بیشتری مانند کاهش ظاهر خطوط ریز و چین و چروک را ارائه دهد.شیرین بیانیکی دیگر از مواد طبیعی که می تواند برای رفع هایپرپیگمانتاسیون استفاده شود. این ماده حاوی ترکیبی به نام گلابیدین است که نشان داده است تولید تیروزیناز را مهار می کند و تولید ملانین را در پوست کاهش می دهد. شیرین بیان همچنین برای پوست ملایم است و بعید است که باعث تحریک یا حساسیت پوست شود.آلوئه ورایک ماده طبیعی که قرن هاست برای درمان انواع نگرانی های پوستی استفاده می شود. نشان داده شده است که این ماده برای کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون موثر است، زیرا حاوی ترکیباتی است که به مهار تولید ملانین در پوست کمک می کند. آلوئه ورا نیز برای پوست ملایم است و بعید است که باعث تحریک یا حساسیت پوست شود.چای سبزیک آنتی اکسیدان قوی که می تواند به کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون کمک کند. این ماده با مهار تولید تیروزیناز و کاهش تولید ملانین در پوست عمل می کند. چای سبز نیز برای پوست ملایم است و بعید است که باعث تحریک یا حساسیت پوست شود.آزلائیک اسیدیک ماده طبیعی که نشان داده شده است برای کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون موثر است. این ماده با مهار تولید تیروزیناز و کاهش تولید ملانین در پوست عمل می کند. اسید آزلائیک نیز برای پوست ملایم است و بعید است که باعث تحریک یا حساسیت پوست شود.اسید لاکتیک و اسید ماندلیکهر دو آلفا هیدروکسی اسید (AHAs) هستند که می توانند به کاهش ظاهر هایپرپیگمانتاسیون کمک کنند. این مواد با لایه برداری لایه رویی پوست و افزایش گردش سلولی عمل می کنند. اسید استیک و اسید ماندلیک نیز برای پوست ملایم هستند و بعید است که باعث تحریک یا حساسیت پوست شوند.خرید آنلاین لوازم آرایشی و بهداشتی با قیمت عمده از فروشگاه از گناوه