اگر این ترک سی روزه کند حل مشکل ما را...

همی بخشم به آویشن سه من قند و دو من قارا https://virgool.io/Anjomannojavona/%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C-yoavgipd8m01 امروز از وقتی آویشن به اینجا باز آمد مدت زیادی میگذرهیعنی بیست-سی روزو من تازه فهمیدم.مدت زیادیه که نیاز مبرم من برای درس خوندن و شرکت در کلاس هام به واتسپ و شاد برطرف شده.به همین باب استفاده من هم کمتر شده.باور بکنید یا نکنید.خلاصه اینطور شد که مدتی پیش تصمیم گرفتم اقداماتی انجام بدم تا بالاخره حالا که فرصتش هست، از اعتیادی که سال 98 در دامش گرفتار شدم، خلاص بشوم.بخش اول: ولاگ نوشتنی!دیروز دیوار اتاقی را در خانه خراب نمودیم.که یه سری طبقه و یک میز کار کوچک داشت.نمیدونم تاحالا گفتم یا نه، من توی اتاقم یکم کمبود میز دارم!وقتی که کمد های اتاق منو ساختیم بین دوتا کمد و متصل بهشون یک میز کوچولو موچولو قرار دادیم که اوایل خوب بود؛ ولی به مرور برام کوچیک شد.این شد که تصمیم گفتم یه میز قدیمی بزرگ که مال بچگیم بود ببرم تو اتاقم؛ولی اون میزه خیلی بزرگ بود! خلاصه میزه برای مدتی بود اما به قدری بزرگ بود که هیچ جا به جز جایی نزدیک در قرار نمی گرفت و در اتاق نصفه باز می‌شد.برای همین تصمیم گرفتیم اونو ببریم بیرون.دیروز پیشنهاد دادم اون طبقه ها و میز کارش(که کوچیک و جمع و جوره_از میز خودم بزرگتر) به اتاق من منتقل بشه.که میشه!خلاصه قراره خیلی قشنگ مشنگ بشه.تنها مشکلش اینه که قابل جا به جایی نیست و اگه جایی گذاشتمش دیگه نمیشه ببرمش.الان تختم یه جایی زیر نورگیره که نقاشی کردم اونجا و قشنگ شده است.ولی خب اگه بخوام میزمو ببرم اونجا، جای تختم رو دوست ندارم، بخوام نبرم، پشتم میشه به نورگیر بعد همیشه باید چراغ مطالعه روشن باشه.چه بدانم!اصن چرا گفتم؟حال شما نیز پیشنهاد بدهید خوشحال میشویم.بخش دوم: وضعیت کنونی اعتیادممن در اواخر سال نود و هشت و نود و نه و هزار و چهارصد و حتی یکم اوایل هزار و چهارصد و یک ( یا ابلفضل حدودا سه ساله!) بسیار معتاد به اینترنت بودم.خصوصا به اینجا.ولی مدتی از تابستون هزار و چهارصد رو مشغول درس و تمرین و کار شدم و به مرور احساس نیازی که همیشه داشتم به اینجا، رو به کم شدن رفت.خلاصه الان اینطوری نیستم که اگه یه جایی رفتم و اینترنت نبود از غصه دق کنم!و خداروشکر همین باعث شد عادت کتاب خوندنم رو بازیابی کنم.(گفتم کتاب، کتاب عشق سالهای وبا رو قبل از خوندن به استادم امانت دادم؛الان کلاسم قراره آنلاین شه! چطوری پس بگیرم حالا?)و کتاب هایی که مدتها تو کتابخونه خاک میخوردن رو شروع کردم خوندن.خلاصه الان وضعیت خیلی بهتره.پس اینطوری نیست که یهو بخوام بذارم کنار، الان یه مدته پاکم?نه برای پز دادن و نه برای هیچی، من بیشتر کارامو با لپتاپم انجام میدم.(لپتاپ که میگم هم اکثرا میدونن یه لپتاپ دل نسبتا قدیمیه.)(برای همین مال خود خودمه! چون قدیمیه??)و وقتی موبایل گرفتم، اشتباه بزرگی کردم!چون من فقط یک خط برای ساختن اکانت شاد و واتسپ خودم نیاز داشتم.از طرفی شروع کرده بودم به نوت نوشتن دیجیتال و اگه یه تبلت خوب میگرفتم، بهتر بود.آما منظور این است که واتسپ و شاد رو هم روی لپتاپم استفاده میکنم.یعنی موبایلم رسما فقط برای تلفن زدن و عکس گرفتن بود.برای همین، فقط یک عامل حواس پرتی شده و اپ های مورد استفاده ام نسخه ویندوز هم دارن.تصمیم گرفتم موبایلمو محدود کنم.و لپتاپمو.طبق کاری که آویشن کرد.بخش سوم: میکرو جورنالینگ یا بولت ژورنال؟ مساله این است.چند روز پیش من شروع کردم به درست کردن بولت جورنال.پیش از این فقط بولت جرنال ( این کلمه رو به هزار شکل مینویسم در آن واحد) رو به شکل بولت جورنال ساینا دی دریمز دیده بودم و نمیدونستم میتونه یک روش برنامه ریزی باشه!چند روز پیش اما، روی یوتوب چندتا ویدیو، خصوصا ویدیوی سازنده اصلی بولت جورنال رو نگاه کردم و یه بولت جورنال ساختم. که به چشم خودم خیلی قشنگه!من دوتا دفتر دارم. یکی بولت جورنالم و یکی دفتر خاطرات. که جفتشون صفحه بندی دارن و فهرست.و توی کارهای هر روزی توی بولت جورنالم، صفحه ای ( یا صفحاتی) که توش خاطرات اون روز رو نوشته بودم مشخص میکردم.به نظرم خیلی خیلی جایگزین خوبیه برای برنامه ریزی های آنلاین و پیشنهاد میکنم برید درموردش اول ویدیوی سازنده اش رو ببینید که خیلی اصولی و مینیموم توضیح داده.چون من مطمئن نیستم به شکل درستش انجام دادم یا شما ممکنه روش منو دوست داشته باشید یا نه.در کل، آویشن معتقده که باید برای میکرو جورنالینگ، یک یا چند جمله توصیف کننده روز باشه.ضمنا آویشن میگه این سه سوال:۱. امروز برای انجام چه کاری هیجانزده بودم؟۲. چه کاری منو از انرژی تخلیه کرد؟۳.چه چیزی یاد گرفتم؟ رو در یادداشت هاش مینویسه و منم علاقه دارم اینو به بولت جورنالم اضافه کنم.قصدم اینه:ویرگول، آپارات، واتسپ، یوتیوب و باقی شبکه های اجتماعی رو برای این سی روز چالش، کنار بگذارم.ضمنا یه تعداد فعالیت جدید برای این مدت یاد میگیرم.حدودا پنج روز مونده تا شروع مدارس. البته یک مهر جمعه است. پس شش روز با حساب امروز.من 24 (شهریور سی و یک روزه!) مهر برمیگردم و امیدوارم اون موقع تمام این سی روز رو به شکل کلی و کاملی روی کاغذ ثبت کرده باشم.من مطمئنم که روز اول قرار نیست بهترینشون باشه و سنگ بزرگ نشونه نزدنه.بارها و بارها از این چالش ها برای خودم گذاشتم؛اما دوام نیاوردم.چون هنوز مقدار زیادی وابستگی داشتم به اینترنت؛اما در حال حاضر حدودا به همین شکل زندگی میکنم.امیدوارم بتونم ورزش کردن و کتاب خوندن و اینطور فعالیت های خوب رو وارد زندگیم کنم.راستی، من چندین دفعه سعی کردم که به مرور این قضیه رو کم کنم؛ولی آخرش در مواجهه با چالش های جدید منو در شرایطش قرار داد و الان دیگه اونقدر احتیاجی و نیازی نسبت به اینجا ندارم.پس نگران نباشید! درمورد من یک تصمیم یهویی و بی نتیجه نیست.فعلا خداحافظ!1401/6/25 پنجشنبهساعت 11:06 قبل از ظهر