ضعف نظامی و اهمیت دیپلماسی برای آمریکا

به گزارش خبرگزاری رویترز، پیشرفته ترین سامانه پدافندی ضد موشک آمریکا (موسوم به Aegis Weapon System) در آخرین عملیات آزمایشی نتوانست یکی از دو موشک هدف را منهدم کند.این عملیات آزمایشی قرار بود قدرت این سامانه پدافند ضد موشک آمریکا را به نمایش بگذارد و دو موشک برد کوتاه را هدف گرفته بود. به گفته آژانس دفاع موشکی آمریکا (U.S. Missile Defence Agency) این عملیات «پیچیده ترین ماموریتی» بود که این آژانس تا به امروز انجام داده است.سوالی که مطرح می شود اینجاست که وقتی پیچیده ترین ماموریت نیروهای پدافند ضد موشکی آمریکا یک عملیات آزمایشی کوچک و محدود در حد انهدام تنها دو موشک برد کوتاه باشد، و تازه در همان عملیات آزمایشی و محدود هم از دو موشک یکی را نتواند منهدم کند، اگر قرار باشد این نیرو در یک جنگ واقعی در برابر حریفی قرار بگیرد که قادر به شلیک ده ها یا صدها یا هزاران یا دها ها هزار یا صدها هزار موشک باشد چه اتفاقی خواهد افتاد؟ https://virgool.io/@sepehr.samii/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%B4%D9%88%D9%85-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D8%B3%DA%A9-%D8%B3%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%87-zlxcbpzmzifl پر واضح است که سامانه های پدافند ضد موشکی آمریکایی طبلی توخالی و غیر قابل استفاده در شرایط رزمی واقعیند. علی الخصوص اگر آنها را با سامانه های ضد موشکی روسی مقایسه کنیم.در روزهای گذشته سامانه های پدافند ضد موشکی رده سوم و چهارم ساخت روسیه که در اختیار سوریه قرار گرفته اند موفق شدند تمامی موشکهایی که توسط جنگنده های اسرائیلی به سمت اهدافی در حمص سوریه شلیک شده بودند روی هوا منهدم نمایند. https://www.eutimes.net/2021/07/syrian-air-defense-systems-shot-down-all-israeli-missiles-targeting-homs/ در اینکه امروز آمریکا از نظر نظامی در موضع ضعف قرار گرفته و ایران دست برتر را در منطقه غرب آسیا پیدا کرده تردیدی نیست. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و عراق موید همین مطلب است.لیکن این بار اولی نیست که آمریکا در میدان نظامی در موضع ضعف قرار گرفته و وادار به عقب نشینی می شود. این اتفاق یک بار دیگر زمانی رخ داده بود که در دوره اوباما آمریکاییها وادار به عقب نشینی از عراق شدند. پیش از آن، همزمان با تشکیل دولت اوباما، آمریکاییها به این جمع بندی رسیده بودند که توان تقابل نظامی با ایران را نداشته و همچنین سیاست فشار و تحریم علیه ایران موجب سرعت گرفتن برنامه هسته ای ایران خواهد شد. در آستانه انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 همه چیز برای لغو تحریمها و پیروزی ایران در عرصه بین المللی محیا بود. اما ناگهان بلوا و شورش پس از انتخابات به راه افتاد و تمام معادلات به ضرر ایران و به نفع آمریکا تغییر کرد.آمریکاییها متوجه شدند علیرغم ناتوانی در عرصه جنگ سخت، قادرند در عرصه جنگ نرم ایران را به زانو در آورند. بازوی سیاست خارجی آمریکا با همراهی نفوذی ها و غربگرایان داخلی موفق شدند افکار عمومی مردم ایران را طوری مهندسی نمایند که نتیجه اش پیروزی حسن روحانی در انتخابات 92 و نهایتا پذیرش توافق برجام و نابودی داوطلبانه صنعت هسته ای بود. همان صنعت هسته ای که مخربترین و قویترین بمب های آمریکایی هم قادر به هدف قرار دادنش نبودند.درک این نکته بسیار حائز اهمیت است که آمریکاییها چطور توانستند ایران را به زانو در آورند؟سیاست خارجی ایران در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد مبتنی بر قرائتی عجیب و پر حاشیه از جهانی گرایی بود. از یکسو این سیاست خارجی به دلیل تقابل و چالش آمریکا بعنوان دولتی که مدعی دنیای تک قطبی بود، مورد توجه و اقبال افکار عمومی در جهان بود. اما از سوی دیگر خصلت تک روی و عدم تمایل به هر گونه همگرایی با رقبای اصلی آمریکا موجب بی اعتمادی و بی اعتباری ایران نزد دولتهایی نظیر روسیه و چین می شد.شورش 88 و پررنگ شدن شکاف ها نه تنها در جامعه ایران، بلکه حتی درون حاکمیت جمهوری اسلامی، موجب شد تا آمریکاییها بتوانند سایر قدرتهای جهان را علیه ایران با خود همسو کرده و نتیجتا اجماعی جهانی در پرونده هسته ای علیه ایران شکل دهند.به عبارت دیگر، شکست ایران در پرونده هسته ای نتیجه توالی عوامل متعددی بود که دومینو وار از زمان شورش 88 یکی پس از دیگری حادث شد.1- پررنگ شدن شکاف های ملی در سطح جامعه و حاکمیت موجب شد خونی تازه در رگهای آمریکاییها و دیگر دشمنان ایران دمیده شده و سیاست فشار به ایران با جدیت ادامه پیدا کند.2- نداشتن استراتژی و برنامه جامع و منسجم در سیاست خارجی موجب از دست دادن حمایت رقبای آمریکا شده و آمریکاییها توانستند اجماعی جهانی علیه ایران ایجاد کنند.3- فشارهای خارجی موجب قدرت گرفتن غربگراها در ایران و انتخاب حسن روحانی گردید.اما از شانس بدِ آمریکاییها و خوش شانسی ایرانیان، ناگهان سیاست خارجی خود آمریکا به دلیل تضادها و تلاطمات درونی این کشور دچار انقطاعاتی گردید. آمریکاییها از یکسو بصورت یکجانبه از توافق برجام خارج شده و سیاست فشار حداکثری به ایران را بطور علنی اجرا کردند، و از طرف دیگر سیاستهای خصمانه علنی آمریکا علیه چین و روسیه شدت یافت.در عین حال تقابل مستقیم با ایران بار دیگر ضعف آمریکا را در حوزه نظامی آشکار کرده و در عرصه تحریم های اقتصادی هم پیش از اینکه هدف اصلی آمریکاییها (یعنی بر اندازی جمهوری اسلامی) محقق شود اثربخشی اهرم های فشار آمریکا وارد روند کاهشی شد. https://virgool.io/@sepehr.samii/%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%AF%D8%A7%DA%A9%D8%AB%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%DA%86%D8%B1%D8%AE%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A7-rt750mzebhyi نتیجتا پس از حدود 12 سال، به نظر می رسد مجددا ایران و آمریکا به همان نقطه اول باز گشته اند. لذا طبیعی است که آمریکاییها تلاش کنند همان بازی را مجددا از سر گرفته و در عرصه دیپلماسی و جنگ نرم ایران را به زانو در آورند.بحرانهای داخلی در ایران قرار است همان کارویژه شورش 88 را داشته باشد و در عرصه بین المللی دولت آمریکا هم اکنون در حال رایزنی و فعالیت برای ایجاد اجماع جدیدی علیه ایران است.به نظر می رسد همه چیز برای آمریکا فراهم است و تنها کافیست سیاست خارجی ایران در دولت رئیسی تکرار سیاست خارجی احمدی نژاد باشد.خط مشی رسانه های معاند بیانگر تلاشهایی است که برای سوق دادن ایران به همین مسیر صورت می پذیرد:ارتباط دادن تمامی مسایل و مشکلات ایران به روسیه و چین، از کمبود واکسن و بحران کرونا گرفته تا خشکسالی و کمبود آب در خوزستان! بعنوان مثال تیترهای کذب و دروغی که ادعا می کنند روسیه در زمینه تولید واکسن ایران را فریب داده و قرار است واکسن های تولید شده در خط تولید اسپوتنیک وی در ایران به خارج صادر شوند. یا شایعاتی که درباره مقصر بودن شرکت های چینی در ایجاد خشکسالی و بحران بی آبی خوزستان مطرح می کنند.پررنگ کردن این ادعای کذب که نیروهای ملی در ایران همگی وابسته به روسیه و چین هستند. از سردار شهید قاسم سلیمانی که به ادعای جواد ظریف عامل روسیه و پوتین بود، تا ادعاهای مضحکی که در خصوص واگذاری جزایر خلیج فارس به چین مطرح شد، تا یاوه هایی که درباره واگذاری دریای خزر به روسیه گفته می شود.دامن زدن به اختلافات ایدئولوژیک و پررنگ کردن خاطرات تاریخی مربوط به دوران های گذشته. از «وا اسلاما» گفتن در حمایت از مسلمانان اویغور چینی تا بازگویی جنگ های ایران و روس در زمان فتحعلیشاه قاجار. جالب اینجاست که به نظر می رسد این شگرد و تاکتیک رسانه ای از ضریب موفقیت خوبی حتی میان برخی نیروهای ذاتا همسو با نظام هم برخوردار است. تمام این خطوط تبلیغاتی با هدف پر هزینه کردن هر گونه سازش و همسویی و توافق استراتژیک میان ایران و روسیه و چین بوده و نهایتا تلاش می نماید راه را برای ایجاد اجماع جهانی دیگری به محوریت آمریکا علیه ایران هموار نماید.آیا این سیاست این بار هم موفق خواهد شد؟از بابت روسیه و چین خیالمان خیلی راحت تر است که نسبت به 12 سال پیش با قاطعیت به مراتب بیشتری علیه آمریکا موضعگیری می کنند.اما از سیاست خارجی خودمان فعلا خبر نداریم. لااقل تا زمانی که کابینه جدید معرفی شود تا بفهمیم سکان وزارت امور خارجه در اختیار کدام دیپلمات ایرانی قرار خواهد گرفت. از موضع گیری ها و سخنان رئیس جمهور منتخب می شود حدس زد احتمالا اینبار اشتباهات دوران احمدی نژاد تکرار نخواهد شد.روزنامه وال استریت ژورنال در 28 تیر ماه از قول یک مقام آمریکایی نوشت:در اقتصاد ایران چیز زیادی برای تحریم کردن نمانده، (تحریم) فروش نفت ایران به چین غنیمت است.این اظهار نظر روشن کننده اهداف و انگیزه هایی است که در پس پشت تولیدات رسانه ای و خبری برای دامن زدن به احساسات ضد چینی میان ایرانیان وجود دارد.در شرایط عادی چین تمایلی به همراهی با آمریکا در تحریم نفت ایران نداشته و حتی در دوران دولت غربگرای حسن روحانی هم چین بزرگترین وارد کننده نفت ایران بوده است. اما در صورت اتخاذ سیاست های خصمانه از سوی ایران علیه چین، آمریکاییها با سهولت بیشتری می توانند جمهوری خلق چین را به پذیرش تحریم نفتی ایران ترغیب نمایند.سوال اینجاست که چطور آمریکاییها می توانند کاری کنند که ایرانیها سیاستی خصمانه علیه چین اتخاذ کنند؟پاسخ واضح است. از طریق هدایت افکار عمومی به سوی احساسات ضد چینی و نهایتا وادار کردن دولت به تمکین از مطالبات عمومی.به عبارت دیگر، افکار عمومی ایرانیان که مانند موم در اختیار رسانه های معاند و غربی است می پذیرند که به دولت فشار وارد آورند تا زمینه برای تحریم نفت ایران از سوی چین را فراهم کرده و فشارهای اقتصادی در کشور تداوم یافته و تشدید شود.و البته در صورت موفقیت این برنامه، همانهایی که امروز شعار مرگ بر چین می دهند مجددا به خیابانها ریخته و از تورم و قحطی و بیکاری و دیگر مشکلات اقتصادی شکایت خواهند کرد. دقیقا همانطور که شورشیان سال 88 و آن 24 میلیون نفری که به روحانی رای دادند بعدا از رهبری و سپاه پاسداران و کل نظام جمهوری اسلامی طلبکار شدند که چرا با وجود تعطیل شدن صنعت هسته ای چرخ اقتصاد به چرخش در نیامد؟!بازی همان بازی است و آدمها هم همان آدمها. مخاطبان رسانه های معاند دو دسته هستند:یک دسته آنهایی که بیش از همه ساده لوح بوده و حقیقتا فریب تبلیغات ضد چینی و ضد روسی را خورده و احساساتی می شوند.اما دسته دیگر آنهایی هستند که احتمالا متوجه هستند ضدیت با چین و روسیه با هدف ایجاد فشار به نظام جمهوری اسلامی است. لیکن تصور می کنند این فشار نهایتا موجب سقوط نظام و پس از آن تبدیل شدن ایران به همان بهشت موعودی خواهد شد که غربگرایان وعده داده اند!این تصورات به دو دلیل واضح غلط است:اولا، فشارهای اقتصادی موجب سقوط نظام نخواهد شد. https://virgool.io/@sepehr.samii/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%AC%D8%A8-%D8%B3%D9%82%D9%88%D8%B7-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%88%D8%AF-qzm2cayyuh4c و ثانیا، سقوط نظام موجب بهبود وضعیت و حل مشکلات نخواهد شد. https://applymag.ir/%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D9%88-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%84%DB%8C%D8%A8%DB%8C-bkjwcdordwy4 دلیل دوم دقیقا همان چیزیست که برخورد قاطع با هر گونه شورش و اغتشاش را مشروعیت بخشیده و نتیجتا دلیل اول را پایدار و محکم می گرداند.اما نکته ظریفی که اینجا وجود دارد ماهیت خود نظام جمهوری اسلامی است. تبلیغات رسانه های معاند و باورهای عوامانه به اینصورت است که جمهوری اسلامی یک رژیم یکدست است که در مقابل یک مردم قرار گرفته و آن مردم هم یکصدا مطالبات و خواسته هایی همگن و همسو دارند.واقعیت دقیقا عکس این مطلب است. یعنی نه نظام جمهوری اسلامی یکدست و واحد است (همانطور که هیچ نظام حکومت در جهان و در هیچ مقطع تاریخی کاملا یکدست نبوده)، و نه مردم ایران یکدست و با مطالباتی همگن و سازگارند.چند صدایی همیشه در نظام جمهوری اسلامی وجود داشته و امروز هم از این قاعده مستثنی نیست. این چندصدایی بازتاب همان چندصدایی است که در جامعه و میان مردم ایران هم وجود دارد، و نتیجتا موجب ضعف های ملی و آسیب پذیری در برابر دسیسه های بدخواهان و دشمنان خارجی شده. چیزی که علیرغم این چند صدایی مانع از فروپاشی نظام جمهوری اسلامی و نتیجتا مانع به فنا رفتن کشور ایران شده همان نهادهای ملی و ساختارهای ثبات بخش در نظام هستند.اما برای پایان دادن به مشکلات کشور و حرکت جهشی رو به جلو چیزی فراتر از این مورد نیاز است. یعنی اگر چه نهادها و ساختارهای ثبات بخش در جمهوری اسلامی قادرند از فروپاشی کشور جلوگیری کنند، اما این نهادها به تنهایی قادر به ایجاد نیروی پیشرانه و شتاب دهنده برای جهش رو به جلو نبوده و چنین جهش نیازمند شکل گیری یک عزم ملی است.و اینجا هم باز وظیفه رسانه های غربی و نیروهای معاند جلوگیری از شکل گیری چنین عزمی است.به عنوان نمونه، محتواهایی مشابه این:توجه داشته باشید چطور از یک پروژه ملی با عنوان «پروژه اشون» یاد شده. یعنی اولا گوینده می پذیرد که خودش بخشی از این پروژه ملی نیست. و ثانیا فرض کرده مخاطب هم خود را بخشی از این پروژه نمی داند، به همین دلیل هم از سوم شخص استفاده کرده و نه اول شخص یا دوم شخص.یا نمونه دیگر این توییت از یک کنیزک آمریکایی و فارسی زبان فعال در عرصه رسانه ای:یعنی حتی افتخارات ملی در عرصه ورزش و المپیک هم نباید موجب شکل گیری هر گونه یکصدایی و وحدت ملی شوند.آمریکا در عرصه نظامی قادر به تقابل با ایران نیست و لذا تمام تلاش این کشور در راستای تقابل در عرصه رسانه ای و جنگ نرم متمرکز شده. و همانطور که در جنگ هشت ساله دوران دفاع مقدس بودند کسانی که رفتند زیر پرچم صدام و علیه هموطنان خودشان جنگیدند، در این جنگ هم بسیاری هستند که از طریق وطن فروشی تلاش می کنند عقده های حقارت خود را بپوشانند. تمامی مشکلات و مصائب و گرفتاری هایی که امروز گریبان ایرانیان را گرفته و زندگی را بر آنان دشوار کرده تداوم طعم تلخ همان جام زهری است که سی و سه سال پیش به رهبری نوشانده شد که اجازه نداده بود ایران ایرانستان شود.جام زهر دوم می تواند به مراتب مهلکتر باشد، و این دقیقا همان آرزوییست که آمریکاییها و متحدانشان در سر می پرورانند. هیچکس قادر به نابودی ایران نیست، مگر خود ایرانیان.