ثمره شبکه‌سازی امام سجاد علیه‌السلام

اعوذ بالله من الشیطان اللعین الرجیمبسم الله الرحمن الرحیمالحمد لله رب العالمین و الصلوه و السلام علی سیدنا محمدٍ و آله الطاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین، من الان الی قیام یوم الدینخدای متعال را شکر می‌کنیم که به ما توفیق داده، که در این ساعات، در این لحظات پایانی روز شهادت آقا امام محمد باقر علیه السلام، لحظاتی را به مذاکره‌ی فضائل و مناقب سید و مولای خودمان، آقا امام محمد باقر علیه السلام، سپری کنیم. دست نیاز ما البته بیش از پیش در محضر اهل بیت پیامبر بزرگ اسلام دراز هست و چشم طمعمان بیش از همیشه به آستان پربرکت این بزرگواران دوخته شده‌است.مهدی بودن همه‌ی ائمهویژگی آقا امام محمد باقر علیه السلام در زمانه‌ی خودشان این بود که وجود مقدس آقا اما محمد باقر، در حقیقت، ایجاد یک شبکه‌ی انسانی گسترده و آماده‌ی ظهور بود. حضرت باقر علیه‌السلام در زمان خودشان، بزرگ‌ترین تمهیدکننده و زمینه‌ساز ظهور بودند. شاید این جمله برای شما کمی عجیب به نظر برسد. طبق روایات معتبری که بزرگان ما به این روایات اعتنا دارند و نسبت به آنها توجه ویژه دارند، در زمان آقا امام صادق علیه‌السلام، آقا جعفر بن محمد صادق، بنا بود قیام نهایی اهل بیت در زمان آقا امام صادق علیه‌السلام رقم بخورد. آن نکته‌ای که شاید برای شما جالب باشد این است که بدانید، طبق تقدیر غیر قطعی شیعیان، بنا بود مهدی امت، آقا امام صادق علیه‌السلام باشند. چیز عجیبی است؟ همه‌ی ائمه‌ی ما فرمودند ما مهدی هستیم. همه‌ی اهل بیت علیه‌السلام فرمودند ما مهدی هستیم. و اینکه آقا امام صادق علیه‌السلام در زمان خودشان قرار بود آن حرکت عظیم، آن حرکت تمدنی را که رقم‌زننده‌ی حکومت اهل بیت علیهم‌السلام، بر عالم بود و بعد همه‌ی آن برکاتی را که برای بعد از ظهور شنیدید، همه‌ی آن برکات در زمان آقا امام صادق به شیعیان برسد، کما اینکه روایت داریم از آقا امیرالمؤمنین علیه السلام که اگر مردم بعد از پیامبر به آن انحراف مبتلا نمی‌شدند و اجازه می‌دادند آن حاکمیت در اختیار اهل بیت علیهم‌السلام قرار بگیرد، شما شیعیان زودتر به آرزویتان می‌رسیدید، چه بسا در زمان خود منِ علی، به آرزوهایتان می‌رسیدید.بداء در اعتقادات شیعهلذا یک نکته‌ی اعتقادی مهم عرض می‌کنم؛ به این اعتقاد در شیعه «اعتقاد به بداء» می‌گویند. بداء یعنی چه؟ از آقا امیرالمؤمنین پرسیدند بداء یعنی چه؟ حضرت فرمود: «يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِندَهُ أُمُّ الْكِتَابِ»؛ بداء یعنی این؛ در یک مرتبه‌ای از عالم خدای متعال این گونه است که هر چه بخواهد را محو می‌کند و هر چه را بخواهد اثبات می‌کند، «یمْحُو اللَّهُ مَا یشَاءُ وَیثْبِتُ»؛ البته «وَعِندَهُ أُمُّ الْکتَابِ»؛ آن علم تخلف‌ناپذیر عندالله است، اما در یک مرتبه‌ای از عالم که ما اسمش را لوح محو و اثبات می‌گذاریم، در آن مرتبه‌ی عالم، تقدیرها تغییر می‌کند، شما شنیدید مثلاً صدقه می‌دهی عمرت زیاد می‌شود، در کدام مرتبه‌ی عالم این اتفاق می‌افتد؟ در مرتبه‌ی لوح محو و اثبات. آقا امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند: اگر این آیه‌ی شریفه نبود که «یمْحُو اللَّهُ مَا یشَاءُ وَیثْبِتُ وَعِندَهُ أُمُّ الْکتَابِ»؛ من همه‌ی اخبار عالم را تا روز قیامت به شما می‌گفتم، ولی نکته این است که «یمْحُو اللَّهُ مَا یشَاءُ»؛ خدای متعال در مرتبه‌ای از عالم این گونه است که بعضی تقدیرها را محو می‌کند و بعضی‌ها را اثبات می‌کند. لذا یکی از بداءهای مهم خدای متعال که در این لوح رقم خورده، قیام آقا امام صادق علیه‌السلام است، که در مورد آن روایت داریم و بزرگان ما هم آن را قبول دارند. در کتاب انسان «۲۵0 ساله» که آن سنت و سیره‌ی اهل بیت علیهم‌السلام در هر مقطعی بیان‌ شده و از فرمایشات مقام معظم رهبری این کتاب استخراج شده، که من توصیه می‌کنم همه‌ی ما ضرورت دارد این کتاب را حتماً یک بار بخوانیم، آن‌جا حضرت آقا هم به این روایت اعتنا کردند، آنجا می‌فرمایند: اینکه در روایات ما آمده؛ این که امام صادق علیه‌السلام بنا بود مهدی این امت باشند و نشد، به دلایلی که عرض خواهم‌کرد، این جزء چیزهایی است که ما از مجموع روایات برداشت می‌کنیم. حالا با این توضیح که امام صادق علیه‌السلام طبق این تحلیل تاریخ بنا بود امام قائم، امام قیام‌کننده باشند، مهدی این امت باشند و حکومت اهل بیت را رقم بزنند و همه‌ی آن اتفاقاتی را که ما آرزویش را داریم در عرصه‌ی عالم محقق کنند، زمینه‌ساز این ظهور آقا امام باقر علیه‌السلام هستند. متوجه شدید چه شد؟ یکی از ممهدین لِلمهدی، یکی از آنهایی که زمینه‌ساز ظهور و قیام مهدی امت در زمانه‌ی خودش بوده آقاست. شاید بشود گفت این نقش مثل نقشی است که فرزند ایشان آقا امام حسن عسکری علیه‌السلام داشتند، آقا امام حسن عسکری علیه‌السلام هم دقیقاً -البته بخشی از زندگی آقا امام هادی علیه‌السلام هم دقیقاً به همین گذشت- که تمهید کنند، ظهور حجت خدا را زمینه‌سازی کنند.کم‌توجهی به سیره‌ی امام سجاد علیه‌السلامآقا امام باقر چطور این کار را انجام دادند؟ حضرت باقر علیه‌السلام کاری را که پدر بزرگوارشان، آقا علی بن الحسین امام سجاد علیه‌السلام شروع کردند، حضرت به کمال خودش رساند. شما می‌دانید بعد از شهادت آقا سیدالشهدا قیام حضرت ابداً خاموش نشد؛ یک جریان و یک شاخه از قیام حضرت حرکت خانوم زینب کبری است، و زنان اهل بیت علیهم‌السلام، حضرت رباب، سکینه بنت الحسین، اینها یک خط را پیگیری کردند، حالا بخواهیم به زبان امروزی‌ها بگوییم، آن خط رسانه‌ای، خط رسانش، آن خط رساندن را پیگیری کردند که ما بیشتر این را شنیدیم، بعد از آقا سیدالشهدا ما بیشتر این را شنیدیم؛ که خانم زینب کبری، خانم سکینه بنت الحسین، حضرت رباب، ام البنین، اینها یک نهضتی در پیام‌رسانی مقوله‌ی عاشورا ایفا کردند، این را خیلی شنیده بودیم اما کاری که امام سجاد علیه‌السلام کردند چه بود؟ کاری که آقا امام سجاد علیه‌السلام کردند این بود که شروع کردند در بین شیعیان و اهل سنت، که نکته‌ی جالبش آن جریانی است که ایشان در اهل سنت ایجاد می‌کند، خیلی عجیب است یعنی ما واقعاً باید یک وقتی بنشینیم مثلاً ده‌ها ساعت درمورد کاری که آقا امام سجاد علیه‌السلام بعد از شهادت سیدالشهدا انجام دادند صحبت کنیم. ما به آقا امام سجاد علیه‌السلام ظلم بزرگی می‌کنیم، چون او را یک انسانی که بعد از شهادت پدر بزرگوارشان افسرده شدند، مدام گریه می‌کردند، غمگین بودند، ناراحت بودند، اینطور تصویر می‌کنیم. آقا امام سجاد علیه‌السلام یکی از مهم‌ترین نقاط عطف اهل‌بیت هستند، یعنی شخصیت آقا امام سجاد علیه‌السلام یکی از نقاط عطف اهل بیت است، همانقدر که آقا سیدالشهدا تاریخ‌سازی کرده، آقا امام سجاد علیه‌السلام تاریخ‌سازی کرده است، حالا ما به جهاتی، به جهت آن حسی که داریم، به جهت آن عواطفی که داریم کمتر به این بعد آقا امام سجاد پرداختیم.شبکه‌سازی امام‌سجاد علیه‌السلامولی آقا امام سجاد علیه‌السلام در تاریخ شیعه یک اتفاق بزرگ رقم زدند؛ آن اتفاق بزرگ چه بود؟ ایشان آمدند یک شبکه‌ی انسانی در میان شیعیان و اهل سنت شروع کردند، ایجاد کردند. در بعضی از روایات هست که حضرت می‌آمدند برده می‌خریدند، چند سالی او را تربیت می‌کردند و بعد آزاد می‌کردند. دانه دانه‌ی این آزادشدگان به دست آقا امام سجاد علیه‌السلام می‌رفتند در منطقه‌های مختلف جهان اسلام در آن موقع که امپراطوری عظیم بود، اینها می‌رفتند مکتب اهل بیت علیهم‌السلام را می‌کاشتند و شروع می‌کردند آبیاری کردن. شیعه‌هایش طبیعی است، کلی شیعیانی که در نقاط مختلف دنیا شبکه‌سازی شدند در زمان آقا امام سجاد علیه‌السلام، اینها محصول همین حرکت بود؛ شیعیانش طبیعی است، کلی سنی تربیت شده به دست آقا امام سجاد علیه‌السلام داریم، که اینها می‌آمدند از آقا امام سجاد علیه‌السلام استفاده‌های معنوی، روحی، تربیتی، اخلاقی، علمی می‌کردند و می‌رفتند یک نقطه‌ای. لذا شما در میان اهل سنت، حالا نمی‌دانم کمتر احتمالاً مرتبط هستید، ما خیلی مرتبط هستیم، این ایام که بیشتر مرتبط شدیم، در میان اهل سنت ما معتقدینی به اهل بیت داریم که احتمالاً بعضی وقت‌ها در شیعیان کمتر مثل اینها پیدا می‌شود. یعنی اینها ثمره‌ی آن حرکت آقا امام سجاد علیه‌السلام هستند، آقا امام سجاد علیه‌السلام با استفاده از ظرفیت معنویت و سلوک، یک جریانی در میان اهل سنت، یک جریانی در میان اهل سنت رقم زدند که این جریان تمام عالم اسلام را دربرمی‌گیرد و آن هم موثرترین جریان اهل سنت که بیشترین پیرو را دارد، نه وهابیان و نه سلفیان هیچ‌کدام نیستند و آن جریانی است که آقا امام سجاد علیه‌السلام با هوشمندی پایه‌گذاری کردند و اینها ذخیره‌های اهل بیت هستند.آثار تاریخی آن حرکتمثال برایتان بزنم؛ کسی مانند عطار نیشابوری که به تعبیری از همان سلسله‌هایی که به آقا امام سجاد علیه‌السلام سر خط‌هایشان می‌رسد، عطار نیشابوری کتابی دارد به نام «تذکره الاولیا» که در آن احوال اولیای الهی را بنویسد و خودش تصریح می‌کند که برای آنکه کتابم متبرک شود با امام صادق علیه‌السلام شروع می‌کنم و با امام باقر علیه‌السلام تمام می‌کند. اول و آخر اولیا اینها یعنی امام باقر علیه‌السلام و امام صادق علیه‌السلام هستند که البته اول امام صادق علیه‌السلام و آخر امام باقر علیه‌السلام می‌گوید. اینها ثمرات آن حرکت خزنده‌ای هست که آقا امام سجاد علیه‌السلام شروع می‌کنند و آقا امام باقر علیه‌السلام این حرکت را به اوج خودش می‌رسانند. ثمره این حرکت، خوب دقت کنید که بحث مهم امروزه ما است، ثمره‌ی تمام حرکاتی که پس از شهادت امام حسین علیه‌السلام شروع می‌شود، در زمان آقا امام سجاد علیه‌السلام شکل می‌گیرد و در زمان آقا امام باقر علیه‌السلام تبدیل به یک حرکت گسترده می‌شود، که طبق تعاریف امروزی یک شبکه‌ی گسترده انسانی که تقریباً در تمام نقاط عالم اسلامی که آن روز هم خیلی وسیع بوده، آن شبکه شروع به فعالیت کرده و معارف اهل بیت علیهم‌السلام را زمزمه می‌کند. آیا این در تاریخ اثر هم داشته است؟ شما بگویید که اثر تاریخی‌اش چه بوده است؟ اثر تاریخی حرکت آقا امام سجاد علیه‌السلام و امام باقر علیه‌السلام که در زمان امام صادق علیه‌السلام می‌خواست به ثمر بنشیند و میوه دهد و امام صادق علیه‌السلام مهدی این امت شود، ثمره‌ی این قیام گسترده علیه بنی امیه بوده است. یعنی اگر شما می‌بینید ابومسلم نامی پیدا می‌شود -که البته قیام ابومسلم ثمره‌ی ده‌ها خرده قیام در گوشه و کنار است- که از خراسان حرکت می‌کند و سلسله بنی امیه را به معنای واقعی منقرض می‌کند و آنها را از بین می‌برد و تاریخ شیعه و اسلام را تغییر می‌دهد، این اثر چیست؟ اثر آن شبکه‌سازی آقا امام سجاد علیه‌السلام و آقا امام باقر علیه‌السلام است که اوجش زمان امام باقر علیه‌السلام رقم می‌خورد.کوتاهی شیعیان عامل تغییر قضای خیر (بداء)اما چرا اینطور شد؟ چرا این شبکه‌سازی منجر به تشکیل حکومت بنی‌عباس که در بعضی نقل‌ها گفته می‌شود صد رحمت به بعضی از بنی‌امیه. منصور دوانیقی که یک آدم وحشی بود، چرا اینگونه شد؟ جواب این است که هروقت در تاریخ شیعه بداء شد، بعنی آنچه سرنوشت مبارک و میمون شیعیان بود، اتفاق نیفتاد، بروید ببینید شیعیان کجا کوتاهی کردند.داستان شیعه‌ی تنورییک کسی آمد خدمت امام صادق علیه‌السلام، عرض کرد آقا جان شما چرا در این وضعیت قیام نمی‌کنید؟ حالا به زعم خودش جامعه را طوری می‌دید که آماده‌ی قیام است، یک جامعه‌ی آماده قیام می‌دید، می‌دید که یک جرقه بزنند اینها منفجر می‌شوند، سؤال برایش پیش‌ آمد: آقا شما مثل اینکه تحلیل اجتماعی دقیقی ندارید، یک لحظه به این جامعه نگاه کنید، ببینید چقدر آماده‌ی قیام است، چرا قیام نمی‌کنید؟ بلند شوید تا مردم هم بیایند و این سلسه‌ی خبیثه‌ی ملعونه‌ی ...، و این سؤال جالب است که در زندگی امام صادق علیه‌السلام مکرر افراد می‌رفتند و این سؤال را از حضرت می‌پرسیدند، یک داستانش داستان آن شیعه‌ی تنوری است که شنیده‌اید، مردم از خراسان آمده بودند پیش حضرت با التهاب، ما هستیم و فلان و.. و صحبت و ... ما پایه‌ایم و هستیم و ... و ما بی‌شماریم، بیا جامعه را برایت تحلیل کنیم ببینید چقدر آماده قیام است، شنیده‌اید دیگر، این‌ها همینطور که صحبت می‌کردند حضرت رو کرد به یکی از اصحابشان و فرمود فلانی، برو در تنور، و گفتند خب بفرمایید ادامه بدهید، اینها همینطور داشتند صحبت می‌کردند و نگاه کردند دیدند که رفت در تنور را برداشت و در تنور نشست و در تنور را بست، با تعجب اینها همینطور نگاه می‌کردند، حضرت فرمود بفرمایید ادامه‌ی صحبتتان را، من می‌شنوم، داشتید تحلیل اجتماعی بیان می‌کردید، بفرمایید استفاده می‌کنیم. بعد اینها گفتند آقا این طرف در تنور است راجع به چه صحبت کنیم، حضرت گفتند شما نگران او نباشید ادامه بدهید، دیدند اینها نمی‌توانند ادامه بدهند، گفتند فلانی بیا، «بَرْدًا وَسَلَامًا»؛ آتش، «یا نَارُ کونِی بَرْدًا وَسَلَامًا»؛ آتش بر این شیعه‌ی آقا امام صادق علیه‌السلام طبق این نقل آتش سرد شد، آمد بیرون، حضرت گفتند که، خب می‌فرمودید که ما در خراسان شیعیان خیلی خوبی داریم دیگر، آنها هم گفتند بله، گفتند چند تا از اینها داریم؟ یک نگاهی به هم کردند و گفتند هیچ، از اینها هیچ، ما خودمان هم دستمان بالاست. نمی‌دانم این داستان استعاره است، حقیقت است، واقعیت است، نمی‌دانم، این نقل به لحاظ تاریخی نقل مشهوری است. یا شاید هم واقعی باشد نمی‌دانم، ولی استعاره‌اش خیلی قشنگ است، استعاره‌اش خیلی قشنگ است واقعاً. می‌گوید که اگر می‌خواهی یار امام زمانت باشی، وقتی نسبت امام زمانی برقرار شد، نسبت ولایت برقرار شد دیگر اینطور باید باشید، و تاریخ نشان داد که اینها اینطوری نبودند، آخرش ابومسلم قیام کرد، اینها آمدند. حالا بعضی‌ها می‌گویند امر به ابومسلم مشتبه شد. ببینید سؤال قیام این بود، این حق اهل‌بیت است ما می‌خواهیم این حق را به اهل بیت بسپاریم، بعد بنی‌العباس آمدند و گفتند ما عموهای پیغمبر بودیم، ما اهل ‌بیت پیغمبر هستیم، حکومت را به ما بده، حکومت را به اینها داد. حالا الان نمی‌خواهم وارد جزییات بشوم و الان هم وقت تحلیل قیام ابومسلم و اینها نیست و من هم آنقدر سواد ندارم.ادامه‌ی گسترش شبکه انسانیولی عرضم این است که آن جایی که شیعیان کم می‌آورند، آنجا بلافاصله بعدش بداء می‌شود، آقا امام صادق علیه‌السلام از آن حرکت تمدنی آنچنانی می‌نشینند و درس می‌دهند، می‌گویند خب تکلیف از این جا به بعد این است که تربیت کنند، دوباره شروع می‌کنند آن جریان را تربیت کردن، دوباره حرکتی کردند و می‌رسیم به آقا موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام، شبکه‌ی انسانی آقا موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام آنقدر گسترده می‌شود و آنقدر آن شبکه قدرتمند می‌شود و آنها آنقدر به هم تنیده می‌شود که اینها در دربار هارون‌الرشید آدم داشتند، وزیر هارون الرشید، مرید آقا امام کاظم علیه‌السلام بود. حالا بماند اینکه در مقطع بعدی درمورد آقا امام رضا علیه‌السلام چه اتفاقی می‌افتد.بهترین امت، امت زمان انقلاببرگردیم به زندگی آقا امام باقر علیه‌السلام. آقا امام باقر علیه‌السلام یک جریان انسانی تولید می‌کنند و این جریان انسانی به نقطه پیچ تاریخی می‌رسد و در آن نقطه کلیدی که باید بایستد، دچار خطا می‌شود. حالا می‌خواهم درمورد یک امتی برایتان صحبت کنم. یک امت عجیب و غریب! یک امتی در تاریخ بشریت وجود دارد که اینها یک ویژگی و شخصیت خاص دارند.امام رحمة الله علیه زمانی که حدوداً ۴۴ سال داشتند، وقتی وارد نجف می‌شوند، احتراماً به منزل مرجع تقلید بزرگ آن زمان در نجف که آیت ‌الله حکیم بودند، می‌روند و با ایشان خوش ‌و بش می‌کنند. البته آقای حکیم قبل از این به دیدار امام رفتند. امام برای بازدید به منزل ایشان می‌روند و مطلبی به آقای حکیم می‌گویند. ببینید خیلی جالب است! خواهش می‌کنم همین تطبیقی که الان عرض کردم، در ذهنتان داشته باشید. امام به آقای حکیم می‌گویند آقا شما چرا قیام نمی‌کنید؟ شما مرجع بزرگوار عالم تشیع باید قیام کنید. می‌دانید که آقای حکیم هم اهل قیام بوده، قبل از آن آقای حکیم با استعمار عراق مبارزه مسلحانه کرده و گردان جهاد داشته، اصلاً نمی‌توانید بگویید آقای حکیم انسان محافظه‌کاری بوده و اهل جهاد و مبارزه نبوده. نه! اهل جهاد و مبارزه و اهل قیام به سیف بوده، شمشیر و تفنگ برداشته و با کفار جنگیده، امام نزد چنین شخصی می‌رود و می‌پرسد: آقا شما چرا قیام نمی‌کنید؟ آقای حکیم می‌گوید حاج آقا روح‌الله! شما هم اشتباه می‌کنید! شما به چه کسی اطمینان می‌کنید؟ این مردم همان‌هایی هستند که چند وقت پیش شیخ فضل‌الله را دار زدند، مگر در قضیه صنعت نفت فلان نشد؟ مگر با آقای کاشانی فلان کار را نکردند؟ مگر در مشروطه این‌ها ما را عذاب ندادند؟ مردم دنبال ما نمی‌آیند، کمک نمی‌کنند، این مردم را رها کن، شما هم بنشین درس و بحثت را کار کن، ماشاءالله طلبه با استعدادی هستی و احتمالاً مرجع تقلید می‌شوی، درست را بخوان، چه کار به قیام و اینکه شاه برود، داری. بین امام و آقای حکیم مباحثه می‌شود، یک مباحثه طلبگیِ داغ! یکی از اطرافیان امام که دوست ایشان هم بوده، یک دفعه وارد بحث می‌شود و با شوخی و خنده بحث را جمع می‌کند و تمام می‌شود. من و شما این طرف تاریخ ایستاده‌ایم. یعنی حالا نه دیگر امام هست و نه آقای حکیم هست. آن امتی که امام آن موقع درباره‌اش صحبت می‌کرده حتماً الان یا درگذشته‌اند و یا اکثراً سن بالایی دارند، بالای هشتاد و نود! قضاوت امام درست بود یا قضاوت آقای حکیم؟ ببینید چقدر مهم است انسان‌های زمان خود را بشناسیم! این مردمی که امام از آنها صحبت کرد، آنچنان پای انقلاب امام ایستادند که خود امام یک روزی بعد از انقلاب با تعجب روی منبر گفت شما ملت از ملت زمان سیدالشهدا علیه السلام بهترید، از ملت زمان امیرالمؤمنین علیه السلام بهترید، شما از امت و صحابی پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بالاترید و بهترید. حالا اینجا را دیگر امام نمی‌گوید، من می‌گویم: من فرزند پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم هستم، شما پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم را ندیدید، امیرالمؤمنین علیه السلام را ندیدید. من فرزند آنها هستم، حرف آنها را به شما رساندم، آن هم چطور؟ روی کاغذ! حرف آنها را به شما رساندم. این ‌گونه پای حرف آنها می‌ایستید. یک‌طوری می‌ایستید که اگر شما در زمان آقا سیدالشهدا علیه السلام بودید، حتماً سرنوشت تاریخ عوض می‌شد! اگر شما زمان آقا امام حسن مجتبی علیه‌السلام بودید، حتماً سرنوشت تاریخ عوض می‌شد! یک مردم قیام‌کرده صادق خالصی که پای همه چیز این انقلاب ایستادند. امام گفتند پانزده خرداد، مردم آمدند و کشته دادند. نزدیک انقلاب، عاشورای ۵۷، مردم آمدند و کشته دادند. جنگ شد مردم بروید و دفاع کنید. این سید بزرگوار سلاله پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم، پیش نیامد یک ‌بار از این مردم جان و مال بخواهد و آنها کوتاهی کنند. هر دفعه گفت، مردم به صحنه آمدند. خیلی عجیب است! امتی سراغ داریم که آن امت بر خلاف امم زمان اهل بیت علیهم‌السلام، پای اعتقاد و دین خودش ایستاد، کتک خورد و ایستاد، کشته داد و ایستاد و الان به اوج مبارزه رسیده است.وضعیت کنونی جامعهمن قبل از این جلسه، خدمت وزیر بهداشت بودم و درباره‌ی محرم و عزاداری‌ها چانه می‌زدیم. ایشان می‌خواست ما را متقاعد کند که خطرناک است. می‌گفت امسال، خصوصاً نیمه‌ی دوم سال، یکی از سخت‌ترین سال‌های انقلاب اسلامی است. حالا چون جلسه‌ی خصوصی بود، شاید ایشان نخواهند من جزئیاتش را بگویم. می‌گفت یکی از سخت‌ترین ایامی که بر این مردم خواهد گذشت، همین ایام چند ماهه‌ی نیمه‌ی دوم سال است. حالا درباره‌ی کدام مردم صحبت می‌کند؟ مردمی که این همه تحریم و جنگ دیدند، سال ۸۸ را دیدند. خدای متعال هر امتحانی در طول تاریخ از هر امتی گرفته، از این امت همه مدل می‌گیرد و عجیب است، این مردم ایستاده‌اند! کمی با تعجب و بدون شعار دادن به این مردم و جامعه نگاه کنیم، خیلی عجیب هستند. نکته مهم این است. خدایا! اگر واقعاً قرار است کاری در این عالم بکنی، اگر خون دل بود، ما خورده‌ایم. اگر داغ دل بود، ما برده‌ایم! خدایا هرچه می‌خواهی، بفرما. این ملت دیگر نشان دادند که هستند. اما شاید اینجا خطر هنوز نفسانیت‌های ماست. شاید هنوز یک نفسانیت‌هایی داریم که خداوند جرات نمی‌کند ولی خودش را به ما امانت بدهد، این تعابیر را می‌گویم معلوم است که تسامحی می‌گویم، شاید هنوز یک چیزی درون ما هست که خداوند متعال نگاه می‌کند، می‌گوید که درست است ایستاده‌اید، دمتان گرم ولی یک هوای نفسی می‌بیند، نمی‌دانم چه می‌بیند در ما که حجت خودش را به ما ودیعه نمی‌سپارد. راستش خودمان هم وقتی به این مسئله فکر می‌کنیم، کمی نگران می‌شویم؛ فکر کن ما امتی بشویم که خدا حجت خودش را به ما ودیعه بسپارد، بعد ما نتوانیم بکشیم. ولی من می‌خواهم بگویم، کمی طنز بخواهم بگویم حتماً هیچ امتی به این مرحله نرسیده بود، این مرحله‌ای که الان ما در آن هستیم، حالا نمی‌دانم غول مرحله‌ی آخر چیست؟ ولی هیچ امتی تا این مرحله نیامده است، این ‌جا یک جای خاص هست. آقا امام باقر علیه‌السلام امت‌سازی کرد ولی آن امت به پیچ که رسید افتاد؛ به آن پیچ تاریخی که رسید منحرف شد و رفت. امت آقا رسول اکرم هم همینطور، به پیچ تاریخی که رسید از ریل خارج شد، امت زمان آقا سیدالشهداء همینطور، به پیچ تاریخی رسید، حالا امت زمان سیدالشهدا که خیلی عجیب بود، یعنی آنها هنوز وارد پیچ نشده بود، به گاردریل خوردند، یک چیز عجیبی بود. ولی امتی که امروز پای کار آقا صاحب‌الزمان ایستاده‌است، امتی است که عرض می‌کنم، واقعاً در طول تاریخ بی‌نظیر است.تکلیف ما چیست؟حالا تکلیف ما با شما چیست؟ دو کار می‌توانیم بکنیم، می‌توانیم ما و شما از امروز هر جا که می‌رویم بنشینیم و بگوییم من می‌دانم ما می‌میریم، می‌توانیم هم کار دوم را کنیم، بیانیه‌ی گام دوم یک جمله‌ی عجیب دارد، می‌گوید ریشه‌ای‌ترین و مهم‌ترین مجاهدت شما جوانان ایجاد امید در جامعه است، چرا؟ چون اگر می‌خواهی این امت همینطور ایستاده تا پشت خیمه‌ی آقا صاحب الزمان برسد و علم آقا صاحب‌الزمان را بردارد باید صبرکنید، و چقدر هم سخت است و چه بگویم، چقدر هم سخت است، ولی اگر این حلوا را این خرما را می‌خواهی این هم سختی‌اش. و خدای متعال در سوره‌ی مبارکه‌ی عنکبوت می‌فرماید: «أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یتْرَکوا أَن یقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یفْتَنُونَ، وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَیعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَلَیعْلَمَنَّ الْکاذِبِینَ»؛ خدا امتحان می‌کند، تا مطمئن نشود که ما لیاقت صاحب‌الزمان را داریم، تا این را مطمئن نشود، حجت خودش را این دفعه، چون بقیه الله است، ذخیره‌ی خداست. بقیه الله یعنی ذخیره‌ی خدا، این ذخیره را ارزان دست امت‌های بی‌توجه نمی‌سپارد. لذا من و شما در یک پیچ تاریخی قرار داریم، ممکن است هزار سال دیگر کسی روی یک منبری بگوید بله، آن امت خمینی بودند، در مرحله‌ی مثلاً ایکس 354 سوختند، در این مرحله سوختند، بله ممکن است، و آنها بگویند که بله ولی ما امتی هستیم که مثلاً...، خدا می‌تواند این بداء را بکند و دوباره این اتفاق صدها سال، هزاران سال عقب بیفتد، ولی طبق همه‌ی آن چیزی که ما از دین می‌فهمیم خیلی نزدیک هستیم: «نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِیبٌ، الیس الصبحُ بقریب»؛ ان‌شاالله.از خدای متعال می‌خواهیم که ما را جزء آن یاران واقعی حضرت حجت، آنهایی که در رکاب حضرت هستند، ان‌شاالله کوتاهی نمی‌کنیم و ما پای این علم خواهیم بود.السلام علیک یا ابا جعفر یا محمد بن علی ایها الباقر یابن رسول الله...