من با نقاب یا بی نقاب

من واقعی تقدیم میکندافکار ۴ اردیبهشت ساعت ۰۰:۱۵من واقعی همین قدر نا متعادل دوست دارد تعادل را رو ی نوک انگشتی برقرارکند:)امروز با تیپ خودم رفتم تو خیابون همون تیپی که همیشه دوستش داشتم ولی میترسیدماز تمسخر از مقبول نشدنمهیچ وقت اونجوری نپوشیده بودمو نتیجه عجاب اور بود واسم لاقل واسه من که همیشه عنصر نا مطلوبم واسه جامعه واسه منی که همیشه میرم مغازه صاخب مغازه به زور کارم رو راه میندازهدر واقع من نقاب زیاد دارم نقاب دختر مهربون و سادهنقاب دختر خستهنقاب دختر سطحی نگرنقاب دختری که ساکتهنقاب دختر فراموش کارمن واقعی هیچ کدوم از این ویژگی ها رو ندارهو سالهاست نقاب زده چون فکر میکرد اگه بتونه دیگران رو بخندونه اونا دوسش خواهند داشت یا مقبول میشهچون وقتی دید هیچ کس دورش نیست تا هر چیزی رو ازش برداشت علمی بکنه و ایده های عجیب غریب بسازه نقاب زدانقدر نقاب زد که شد میمیک اصلی صورتشیهو به خودش اومد و دید همین جوری پیش بره برای مقبول شدن باید ی نقاب از کرم و لوازم ارایشی هم بزاره رو صورتش با همه هم مهربون باشه چیزایی که اصلا نبود این وسط خود درونش سعی داشت بگه نه من اینا نیستم پس شد پر از تناقضشد کسی که خودش هم خودش رو دوست نداشتدر نتیجه بقیه رو هم نمی تونست دوست داشته باشهو در نتیجه باور هم نمی کرد که کسی دوستش داشته باشهو حالا خسته از نقاب هاشدلگیر از حس هاش داره داره نقاب هاش رو میکنه میریزه دور و میبینه هیچ چیز جز ی خود گم شده نداره و رفته دنبال خودشدنبال فکر های یهویی و دیوونه وارشمثلا چی میشه اگه امشب بره به اونی که بلاکش کرده بگه سلام خوبی چه خبر؟:)حوب اون امتحان کردن چیز های امتحان نشده و خلق چیزای جدید و تجربه شون رو دوست دارهمسلما هیچکس تو دنیا این کارو نکردهنه اینکه بخواد ازمایش کنه رو ادما اون فقط این کارو دوست داره انجام بده چون ی چیزی توی سرش میگه بیا ی پیشامد تصادفی درست کنیم و نتیجه اش رو ببنیماون میخوادبیخیال این باشه که دیگران دوسش دارن یا ندارنبیخیال اینکه دیگران ممکنه دیوونهبی هدف یا هرچیزی خطابش بکنن نه این خیلی جرئت میخوادمن نمی تونممن سه سال اینجوری بودم و رو غلطک پیشرفت تو اون سه سال هیچ دوستی نداشتمولی خوب الان هم هیچ دوستی ندارمدوستی که همش ادمو تخریب کنه دوست نیستراستش دلم هم نقاب میزنه وقتی میشکنهمث لیوان ها فرانسویی قدیمی مامان که بار ها از از بلندی ها افتاد و نشکستن و ریختن تو خودشون و ی دفعه با ی تلنگر میشکنن منم ناراحتی هام از یک فردو میریزم تو خودم بروزشون نمیدم و پهو با ی تلنگر میبینم دیگه نمیشه و یهو میرم بی خداحافظی میزارمش به حال خودش حتی اگه اونجا مال من باشه اتاقم باشه و اون فرد هم اتاقیم باشه من میرم حتی به قیمت اواره شدنم ان که دست دهد نان دهد انکه نیاز به مکانی برای اسکان دهد نمازخانه ی خوابگاه را دهد=) و از اون طرف همش مواظبم دل کسی خط نیافته چون درد دل شکستن رو چشیدمالبته عصبانی بشم و حدش بگذره اگه ببینم میتونم دلم رو نجات بدم پا روی وجدانم میزارم اصلا شاید جمله ی بالا هم جمله ی نقاب دختر مهربون و صبورم باشه راستش اون بیشتر از دوست داشتنی بودن به نظره خره بله خر همون حیوون نجیبی بار یکی ازم پرسید تو چرا همش فکر میکنی دیگران انقدر بیکارن که بیان تورو قضاوت کنناون موقع جوابشو نمی دونستم ولی بعد خودمو دیدم که هنوزم ادما واسش موجوداتی ناشناخته ان و داره ازمایش و بررسی میکنه نمونه ی اماریش کوچیکه وشامل دوستاش و خانواده اش و هرکی گیرش بیاد میشه مسلما شما انقدر بیکار نیستید که راجب من فکر کنید و باخودتون نمیگید این چه بیکاریه دیگه چون بیکار نیستید =))) اصلا نمی دونم چیشد که ی دفعه شروع کردم به توضیح و کشف خودم از اثرات تمرکز و سوکوت زیادتو کتابخونه است احتمالاو من منی که دیگه نمیخوام فکر کنم چه جوریه و واسه بقیه توصیفش کنم شمارو با این کلاف سردرگم متن و پر غلط تایپی تنها میزاره باشد که سرگردان شوید=)))