فلافل با سس فرانسوی

فلافل با سس فرانسوی با قدم های شمرده به دم فروشگاه رسیده بودم. خودم را با لباس¬های تن مانکن¬های پشت ویترین سرگرم کردم .فروشگاه شلوغ بود. زن ها و مردها کنار رگال ها مشغول بررسی لباس ها بودند .رنگ وطرح راه راه شلواری که به پای مانکن بود نظرم را به خودجلب کرد. فکر کردم : " اینو بگیرم واسه امیر خوبه. هم ایام عید رو باهاش می‌گذرونه، هم بعد از عید با سرووضع آبرومندانه میره سرکلاس . " با این فکر به ویترین نزدیک¬ شدم و فاصله راه راه¬هایش را با سلیقه امیر برانداز کردم. که یک دفعه پاهای مانکن تکان خورد. سرم را که بالا آوردم جا خوردم از دیدن دو چشم مردد درون ویترین که خم شده بود و با تعجب نگاهم می‌کرد ؛ خجا لت زده رویم را سمت دیگر ویترین برگرداندم و دوباره خودم را وانمود به دیدن رخت ولباسها کردم. توی شیشه تصویر زنی را دیدم که به من و فروشگاه نزدیک می شد. در را که بازکرد گفتم : " ااااا خانوم ببخشین ، یه لحظه … " نشنید. وارد مغازه شده بود. حتما مرد درون ویترین صدایم را شنیده بود ، نگاهش مثل همان وقتی بود که به شلوارش زل زده بودم. بخودم گفتم: "زن د بروداخل دیگه .انقده دست دست کردی تا اخر لو میری ها. هزار کارنکرده واسه عید رو دستت مونده ." قوی شدم . این را از محکم گرفتن دستگیره درو بازکردن آن و رفتن به داخل فروشگاه فهمیدم . صاحب مغازه از پشت میز گفت: – سلام خانم . اگه چیزی پسندیدین بگین واستون بیارم. سری تکان دادم و مستقیم از میان راهرو لباس¬هایی که بر روی رگال آویزان بودند خودم را به کیوسک های پرو ته مغازه ‌رساندم . دامنی از روی یکی از رگال¬ها برداشتم وپشت در یکی از اطاق های پرو منتظر ماندم . زنی مانتو بدست از پرو بیرون آمد . گفتم: "خانم مبارکه. میشه اگه اینو پسندیدین ومیخواین بخرینش، اینو از من بخرین و به فروشنده بدین. " دستم را دراز کردم و کوپن را روبه روی صورتش گرفتم. "تازه تخفیف هم داره به جای کوپن بیست تومنی پونزده تومن بدین. " متوجه نشد وآنقدر گیج نگاهم کرد تا شوهرش با بچه ای که توی بغلش گریه میکرد به سمت¬مان آمد . خودم را داخل پرو انداختم. در را بستم و سرم را به دیوارش تکیه دادم . نفسی عمیق کشیدم . صدا ی مرد ‌آمدکه گفت: "خانوم ،چقدر معطلمان کردی. ظهر شده بچه از بی‌تابی هلاکه." زن بچه را به آغوش کشید و همراه شوهرش پچ پچ کنان از اطاقک دورشدند. با رفتن¬شان کمی حالم بهتر شد فکر کردم: "اصلا” قید این پول رو بزن وتا بیشتر از این گندش در نیومده و آبروت نرفته برگردخونه." با صدای ضربه زدن به در پرو به خود آمدم: "خانم چی شد؟ لباسو پوشیدین؟" بیرون آمدم . دامن را روی رگال انداختم و بدون کلامی خودم را به در خروجی ، همان که آن¬طرفش هم نوشته ورودی رساندم. سنگینی نگاه فروشنده را پشت سرم حس می¬کردم. بیرون فروشگاه مرد ویترینی در حال نصب کردن نوشته‌ای روی شیشه بود : "توجه، توجه ،امروز،آخرین روز خرید با کوین فرهنگیان است." با خودم نجوا کردم : "اگه بری دیگه کوپنت باطل میشه هان.لباس جدیدی هم که واسه آبروداری مراسمات عزا و عید امسالت نداری." با این فکر ایستادم و مصمم برای خرید بلوزکل ویترین را برانداز کردم . تا بلاخره آن کنج ، گوشه ویترین، بلوزم به من چشمک می¬زد ؛ جلویش گل گلی ماشی رنگ . برای دیدن پشتش سرم را کاملا به شیشه ‌چسباندم واصلا هم ازنگاه مرد ویترینی شرم نکردم. پشتش مشکی بود آن هم مشکی یک¬دست. برگشتم داخل مغازه. به فروشنده گفتم : "آقا لطفایکی از اون بلوزهای گوشه ویترین که سبز و مشکیه بدین، قیمتش چنده؟ " در حالی که من را از سر تا پا برانداز می کرد ازپشت سرش یکی آورد ؛ همزمان گفت: "پونزده تومن . " بازش کردم سایزم بود. خوشحال کوپن را از کیف درآوردم و روی پیشخوان جلویش گذاشتم. کوپن را که دید، گرهی به ابروهایش انداخت. پنج تومان از کشوی دخلش درآورد و جلویم گذاشت . باصوت اول اذان که ازبلندگوی مسجد بازارمی‌آمد غرید: "الله اکبر از دستتون ،امروزیه ساعته که وقتمون رو مفت گرفتی و هممون رو سرکار گذاشتی " … بیرون که آمدم خودم را فاتحی میدیدم. هجوم بادخنک بیرون وپنج هزارتومانی تا نخورده توی یک¬دستم و پیراهن زیبا و نو دوکاره ام در آن یکی دستم ، یادم آورد که حسابی گرسنه‌¬ام .هنوز خریدهای زیادی داشتم که باید انجام میدادم . البته بعد از خوردن ساندویچ فلافل با سس فرانسوی به عنوان ناهار …