خلاصه رایگان کتاب نبرد هنرمند-بخش پایانی(کتابی برای حرفه ای شدن)

«قدرت‌های ذهنی مثبتی وجود دارن که می‌تونیم از اونا در مقابل مقاومت استفاده کنیم»اگرچه همه ادما‌ها با حس منفی مقاومت مواجهه میشن، خبر خوبه اینه که یه سری حس مثبت هم وجود دارن.منابع الهام یکی از اونان. هومر توی اودیسه میگه که ۹ تا الهه به اسم میوز وجود دارن خلاقیت و ایده‌ها رو به هنرمندا الهام میکنن. ما هم احتیاج داریم که از این منابع الهام استفاده کنیم تا از پس مقاومت بربیایم و تنها راهی که بتونیم این کار رو بکنیم از طریق سخت کوشیه. سختکوشی همچنین تو رو نسبت به سایر حس‌های مثبتی که خارج از کنترل تو هستن ولی بهت کمک می‌کنن مقاومت رو شکست بدی پذیرا تر میکنه. یه مثال از این، چیزیه که افلاطون به اون «جنونی» میگه که یه هنرمند یا سازنده‌ی چیزی رو حین کار دربر میگیره.این جنون مثل یه قدرت خلاقیت مضاعف میمونه، انگار که یه هنرمند کاملا توسط چیزی که داره خلق میکنه محصور شده باشه. این حس جوری اون ادم رو تکون میده که از همه عادت ها و کارهای روزمره ش دست بکشه و بهش کمک میکنه که از پس مقاومت بر بیاد.حرفه‌ای‌ها علیه سلسله مراتب ها می‌جنگن تا به هدف‌هاشون برسنچه توی محل کار، چه توی وال استریت، هالیوود یا حتی توی دبیرستان همه آدما با یه سری ساختارها و سلسله مراتب‌های اجتماعی مواجه شدن. این سلسله مراتب‌ها همه جا وجود دارن و کار اصلی اونها هم مخالف کردن با تغییره چون می خوان برای هر عضو یه جای ثابت رو دیکته کنن. اکثر ادم‌ها هم توی زندگیشون به این سلسله مراتب‌ها تن می‌دن و محدودیت هاش رو می‌پذیرن. برای مثال خیلی از ادما توی محیط‌هایی کار میکنن که اجازه ازادی خلاقیت به اونا داده نمیشه و سلسله مراتب اونا رو توی یه نقش یا کار به خصوص فیکس میکنه، توی همچین محیط‌هایی، فکر کردن خارج از اون چارچوب تعیین شده به هیچ وجه تحمل نمیشه.اکثر ادم‌ها هم توی زندگیشون به سلسله مراتب‌های محیط کاری تن می‌دن و محدودیت هاش رو می‌پذیرن.وقتی که ما درون یه سلسله مراتب شروع به کار میکنیم، مجبوریم که خودمون رو سانسور کنیم. مجبوریم که میزان موفقیت خودمون رو با جایگاهی که برامون تعیین شده بسنجیم و فلذا توی همون محدوده تعیین شده برامون بالا بریم. همچنین سلسله مراتب‌ها باعث میشن ما به بقیه ادم‌ها صرفا به عنوان ابزارهایی برای رسیدن به هدف هامون نگاه کنیم.حرفه‌ای ها هرگز خودشون رو توی این سلسله مراتب‌ها محصور نمی کنن بلکه به جاش با تمرکز روی خودشون و کار خودشون به مبارزه با اون میپردازن. برای مثال استیو جابز که یه حرفه‌ایه نابغه بود، یه کمالگرا بود که فقط به نوع نگاه خودش باور داشت. اون مصر بود که روی تمام فرایندهای ساخت محصولاتش از لحظه اول تا تجربه‌ی مشتری از کار کردن با محصول نظارت کنه. در واقع اون روی نگاه خودش تمرکز داشت تا اینکه بخواد ببینه بقیه چه چیزی رو ممکنه دوست داشته باشن که نتیجه ش هم شد کمپانی بزرگ و موفق اپل.نمونه دیگه نویسنده آلمانی Rainer Maria Rikle هست که یه بار به یه شاعر جوون گفت باید برای رضایت خودش بنویسه نه منتقدها. اون با این صحبتش به « واقعیتی مهم درباره حرفه‌ای ها » اشاره کرد:اینکه وقتی هدفت این باشه که به کار خودت افتخار کنی، کار تو بهتر خواهد بود.حرفه‌ای ها خودشون رو مقید به محدوده‌ی خاصی میکنن که اونجا بتونن کار کنن و به هدف‌هاشون برسنچه میخواد کار کردن روی یه موسیقی معروف باشه چه کارگردانی یه فیلم که قرار باشه اسکار ببره، هر کدوم از ما تخصص خودمون رو داریم و جایی که حرفه‌ای ها روی تخصص خودشون تمرکز میکنن اسمش محدوده اونهاست. خب، شما چطور می‌تونید بفهیمد که محدوده شما کجاست؟جایی که حرفه‌ای ها روی تخصص خودشون تمرکز میکنن اسمش محدوده اونهاست.اول از همه محدوده جاییه که حس می‌کنی خونه تو هست. توی اون همزمان احساس چالش و رضایت داری انگار که وقتی اونجا هستی داری خودت رو بهتر و بهتر میکنی. دوم، محدوده تو جاییه که اونجا خودت رو فقط مقید به کار سخت می‌دونی، فقط کار سخت.سوم، محدوده تو یه منبع بی پایانه و تنها حد پایان برای اون خود تویی. مثلا وودی آلن رو در نظر بگیر. آلن نزدیک ۷۰ فیلمنامه نوشته و ۵۰ تا فیلم رو کارگردانی کرده! با کار سخت ممتد اون تونست فرصت بیشتری برای خلاقیت پیدا کنه و بیشتر و بیشتر توی محدوده‌ی خودش کار کنه و حتی اون محدوده رو گسترش بده. مثل وودی الن تو هم می‌تونی از طریق کار سخت و مقید بودن محدوده خودت رو حتی شکل بدی.وودی آلن رو در نظر بگیر. آلن نزدیک ۷۰ فیلمنامه نوشته و ۵۰ تا فیلم رو کارگردانی کرده. آلن جایزه ها و نبوغش رو مدیون زندگی در محدوده خودش هست.حرفه‌ای های موفق تنها خودشون از کارکردن توی محدوده نفع نمی برن بلکه به کل اون محدوده هم منفعت می‌رسونن و اونو تغییر میدن. برای مثال کارهای کارافرین‌هایی مثل بیل گیتس و استیو جابز توی محدوده خودشون تونست کل دنیا رو تغییر بده و کامپیوترهای شخصی رو از وسایلی پیچیده و گرون قیمت تبدیل به ابزارهایی کنه که به سادگی همه ادما در روز ازشون استفاده می‌کنن.در نهایت، میشه گفت پیام کلیدی این کتاب اینه: هدف تو چه می‌خواد یه خلق هنری مثل نوشتن رمان باشه، یا مرتبط با فضای کسب و کار مثل شروع یه استارت اپ، فرقی نمی کنه چون تو مجبوری که با مجموعه ای از احساسات منفی روبه‌رو بشی که مخالف خلاقیت تو هستن و شکست دادن این حس‌ها برای رسیدن به موفقیت ضروریه. برای شکست دادن اونا باید یادبگیری که اول از همه بشناسیشون و بعد به کمک کار سخت و استمرار توی کار از پسشون بربیای.خیلی از ادما وقتی مسولیت یه کار خلاقانه رو به عهده می‌گیرن احساس ترس میکنن. اما اشتباه نکن، این ترس به معنی این نیست که باید تسلیم بشی، به جاش متوجه باش که این ترس به معنی واکنش طبیعی بدن تو برای اینه که میخواد کاری رو که دوست داری به بهترین شکل انجامش بدی. به جای تسلیم شدن، ترس رو نشونه این بدون که داری تو مسیر درست قدم برمیداری و محکم ادامه بده! #پایان خلاصه کتاب نبرد هنرمند.امیدواریم از این خلاصه کتاب لذت برده باشی :)میدونستی ویرگول هم لایک و کامنت داره، پس لایک و کامنت یادت نره.با جلسات کوچینگ حال خوب و زندگی خوب رو تجربه کن... + تعیین وقت جلسات کوچینگ با من (توسعه فردی l موفقیت l هدفگذاری | رابطه و ازدواج):{ از طریق آی دی : saber_coach }همیشه جا برای بهتر شدن هستبر مدار رشد باش?تلگرام | اینستاگرام l بله l ویرگول@barmadareroshd