چه کسی موسیقی را اختراع کرد؟ جستجوی فلوت های سنگی، سوت های گلی و طلوع آواز

پاسخ کوتاه این است: هیچ کس نمی داند چه کسی موسیقی را اختراع کرده است.هیچ مدرک تاریخی وجود ندارد که به ما بگوید دقیقاً چه کسی اولین آهنگ را خواند، یا اولین آهنگ را سوت زد، یا اولین صداهای ریتمیک را که شبیه آنچه امروز به عنوان موسیقی می شناسیم، تولید کرد.اما محققان می دانند که این اتفاق هزاران سال پیش رخ داده است. اولین تمدن ها در سراسر آفریقا، اروپا و آسیا دارای موسیقی بودند. در آن زمان، بسیاری معتقد بودند که این یک خلقت الهی، هدیه ای از جانب خدایان است.در واقع، خدایان و الهه های بسیاری از ادیان و اساطیر با موسیقی مرتبط هستند. داستان ها و آثار هنری به ما می گویند که خدای آفریقایی Àyàn یک طبل بود. خدای یونانی آپولو، ساز زهی لیر می نواخت. در کتاب پیدایش، جوبال - از نسل آدم - به عنوان پدر چنگ و فلوت معرفی شده است.دانشمندان احتمالا هرگز نخواهند توانست اختراع موسیقی را به یک فرد یا حتی گروهی از مردم نسبت دهند. اما به‌عنوان یک موسیقی‌شناس – کسی که تاریخ موسیقی را مطالعه می‌کند– مصنوعات و شواهد زیادی دیده‌ام که می‌تواند به ما در درک چگونگی و چرایی موسیقی باستانی‌ها کمک کند.برخی از محققان می گویند آواز اولین نوع صدای موسیقی بود. نه اینکه مردم در آن زمان ترانه‌های کامل را زمزمه می‌کردند. در عوض، آنها صداهای صوتی ساده تری تولید می کردند - شاید فقط چند نت در کنار هم. اگر این درست باشد، شاید انسان های اولیه تقریباً همزمان شروع به صحبت و آواز خواندن کردند.چرا آواز خواندند؟ شاید آنها انگیزه ای برای تقلید چیزی زیبا داشتند، مانند صدای پرندگان. با این حال، تقلید آوازی صداهای حیوانات دیگر ممکن است برای شکار استفاده شده باشد، مانند صدای اردک امروزی.همچنین ممکن است آواز خواندن راهی برای برقراری ارتباط با نوزادان و کودکان نوپا باشد، مانند نسخه‌های اولیه لالایی‌ها. اما باز هم مردم ملودی یا آهنگ کامل نمی خواندند.لالایی‌های مدرن ما - مانند Rock-a-bye Baby - قرن‌ها طول کشید تا توسعه پیدا کند.آواز خواندن در کلیساهای کاتولیک در سراسر اروپا در قرون وسطی به خوبی مستند شده است. در ابتدا تنها یک ملودی آوازی وجود داشت که توسط یک نوازنده یا گروه کوچکی از روحانیون مرد خوانده می شد. راهبه ها نیز آواز خواندن را در صومعه ها آموختند. بعدها، چند صدایی به طور فزاینده ای رایج شد - زمانی که دو، سه یا چهار صدا هر کدام ملودی های متفاوتی را می خواندند و بر پیچیدگی صدا می افزودندباستان شناسان به موسیقی شناسان کمک کرده اند از آثاری که کشف کرده اند درباره آلات موسیقی باستانی بیاموزند. مثلاً فلوت و سوت هایی از استخوان، سفال و سنگ پیدا کرده اند.باستان شناسان از فرآیندی به نام تاریخ گذاری کربن 14 برای یافتن قدمت ابزارهای استخوانی استفاده کردند. همه موجودات زنده - حیوانات، گیاهان و مردم - مقداری کربن 14 در خود دارند. وقتی آنها می میرند، مقدار کربن 14 کم کم طی سال ها، دهه ها و قرن ها کاهش می یابد.زمانی که دانشمندان میزان کربن 14 باقیمانده در فلوت‌ها را که از استخوان‌های پرندگان بزرگ ساخته شده بود اندازه‌گیری کردند، متوجه شدند که برخی از ابزارها بیش از 30000 سال قدمت دارند!در ژاپن، برخی از سوت ها و جغجغه های باستانی، از سنگ یا خاک رس، حدود 6000 سال قدمت دارند. این سازها از طریق سوراخ های کوچک خود، آهنگ های بلند و تیز ایجاد می کردند.کسانی که از آنها استفاده می کنند ممکن است فکر می کنند صداها به نوعی جادویی هستند، و ممکن است آنها را در طول مراسم مذهبی پخش کنند. برخی از آن سوت های سنگی هنوز هم می توانند صدا ایجاد کنند.در چین، زنگ‌های سفالی، که ممکن است اجداد زنگ‌های برنزی باشند، حداقل 4000 سال پیش ظاهر شدند. در یونان سازهایی مانند کروتولا، مجموعه‌ای از بلوک‌های توخالی که با چرم بسته شده‌اند، 2500 سال پیش نواخته می‌شدند. یونانی ها همچنین از سنج های انگشتی و طبل های قاب استفاده می کردند - شبیه به نوعی که ممکن است در مدرسه استفاده کنید.آلات موسیقی نیز می تواند با انواع مختلف افراد مرتبط باشد. چوپان ها سیرینکس را می نواختند، یک ساز سوت مانند که امروزه به نام فلوت تابه معروف است. این ساز ساده ای بود که به راحتی می توان آن را در مزرعه برد. aulos یک ساز بادی چوبی پیچیده‌تر بود که از دو لوله تشکیل شده بود. از آنجایی که برای نواختن آولو مهارت بیشتری لازم بود، باید از یک معلم آموزش ببینی – یا شاید، اگر ثروتمند بودی، فقط می توانستی نوازندگان با تجربه را برای نواختن برای خود استخدام کنی.در آفریقا، نقاشی‌ها و حکاکی‌های صخره‌ای 4000 ساله که در مقبره‌های مصری یافت شده‌اند، نوازندگانی را نشان می‌دهند که در حال نواختن چنگ‌هایی هستند که به نظر می‌رسد.سفال های یونانی اغلب صحنه های موسیقی را به تصویر می کشند. این تصاویر اغلب بر روی گلدان ها و کوزه ها ظاهر می شوند. با این حال، تنظیمات اغلب نامشخص هستند.اینکه آیا نوازندگان بخشی از یک جشنواره یا جشن بودند یا صرفاً برای سرگرمی خود می نواختند، همیشه مشخص نیست.دست نوشته های قرون وسطایی دست ساز نیز سرنخ هایی را ارائه می دهند. تصاویر با جوهر، و گاهی اوقات ورق طلا، اغلب نوازندگان را در حال نواختن یک ساز نشان می دهد.آیا می توانید زندگی امروز را بدون موسیقی تصور کنید؟ من نمی توانم نه تنها سرگرم کننده و مجذوب کننده است، بلکه به ما اجازه می دهد تا با احساسات ارتباط برقرار کنیم. موسیقی به ما کمک می‌کند رویدادهای شادی‌آور را جشن بگیریم و در هنگام غمگینی یا درد به ما آرامش می‌دهد. مسلماً موسیقی باستانی شنوندگان خود را به احساسات قدرتمندی برمی‌انگیخت،همانطور که موسیقی در این قرن و پس از آن نیز همین کار را خواهد کرد. برای لحظه ای فکر کنید که موسیقی در قرن های بعدی چه صدایی می تواند داشته باشد. و چه کسی می داند؟چه کسی موسیقی را اختراع کرد؟ جستجوی فلوت های سنگی، سوت های گلی و طلوع آواز