باب مارلی

سال دوم کارشناسی بودم. و برای اولین بار توی زندگیم با یه دختر قرار گذاشتم! دانشجوی رشته کشاورزی - صنایع غذایی دانشگاه تبریز بود. از رشته‌ش هم این ره یادمه که یه درسی داشتن به اسم نوشابه!اونوقت‌ها مثل الان نبود که هر کی ۲ تا قهوه ساز و یه پیت حلبی روغن سرخ کردنی بخره و کافه بزنه. تو تبریز کلا ۴ تا دونه کافه بود که اونم تو میدون ولیعصر تبریز بود و اصلا قیمتش به گروه خونی من نمی‌خورد. یه چیزی هم در مورد تبریزی‌ها یادم رفت بگم. به تبعیت از استانبول، واسه خودشون میدون ولیعصر ره به دو قسمت آسیا و اروپا تقسیم کرده بودن! جدی جدی به یه طرف میدون ولیعصر که به سمت آبرسان می‌رفت که مثلا محله سطح پایین‌تری بود می‌گفتن آسیا و به اون قسمت مخالفش که با کلاس‌تر بود (مثلا) می‌گفتن اروپا! بعضی وقت‌ها یه حرکاتی می‌زنن که سر کیر آدم جلبک سبز می‌شد!بگذریم. ما اولین قرار ره گذاشتیم نزدیک دانشگاه تبریز. من و دختره (بذارین یه اسم بگم، دختره زشته. ناسلامتی یه مدت رفیق بودیم با هم! مثلا گلی) تا حالا همدیگه ره ندیده بودیم! اون موقع هم که با گوشی موشی نمی‌شد عکس فرستاد! یعنی میشد ولی فقط با بلوتوث. ما تلفنی دوست شده بودیم. یه شماره‌ای از یکی به اون یکی رسیده بود، دوست اون به این یکی گفته بود که بیا با دوست من که دوست داره با دوست تو دوست بشه دوست بشو، از همین مدل‌ها.من موهام بلند و فر بود و یه کاپشن قرمز بدون آستین (از این جلیقه‌ای‌ها) تنم کردم و به گلی گفتم یه رزونامه هم دستمه. یعنی این همه قیافه‌م تابلو بود و باز هم ترجیح دادم از روش نخ نمای روزنامه در دست استفاده کنم که مبادا اولین شانس زندگیم ره از دست بدم! گلی هم یه مانتوی زرد پوشیده بود! با یه کیف قهوه‌ای و و یه روسری سبز و یه کلیپس روی سر (اون موقع مد بود). با ترکیب رنگ لباس‌هامون شده بودیم شبیه کلاه باب مارلی! یعنی ما ۲ تا با این قیافه‌ها همینجوری جدا جدا تو تبریز نباید راه می‌رفتیم قاعدتا، فکر کنین با هم رفتیم بیرون.رسیدیم سر قرار و بعد از سلام علیک، سر سیاه زمستون گفتم هوا خوبه و بریم یکم قدم بزنیم! من کلا ۲۰۰۰ تومن تو جیبم پول داشتم، تازه قرار بود ۳ بسته پالمال آبی ۳۵۰ تومنی هم برای بچه‌های اتاق بخرم! یعنی اگر بهم می‌گفت از فلان دکه ۲ تا چایی بخریم، باید پیاده از تبریز می‌رفتم سهند! راه افتادیم و در حین صحبت کردن بودیم که یهو یه ماشین پلیس رسید کنارمون. ۲ تا زن چادری (از اسم فاطی کماندو خوشم نمیاد. می‌گیم اعظم و راضیه) از عقب ماشین و یه حاج آقای سرگرد ریش سفید از سمت شاگرد و یه غول بیابونی ۲ متری به عرض یک و نیم متر از سمت راننده الگانس پیاده شدن. در طُرفة العینی دیدم دست من تو دست غول بیابونی و دست گلی تو دست اعظمه.تازه وقتی سوال کلیشه‌ای «شما با خانم چه نسبتی دارین» ره شنیدم فهمیدم بگاااا رفتیم. بدون مِنّ و مِن گفتم: همکلاسی‌ایم.سرگرد گفت: خب؟گفتم: خب؟! همکلاسی‌ایم دیگه. مسیرمون یکی بود با هم داریم از دانشگاه برمی‌گردیم. [سوال کلیشه‌ای، جواب کلیشه‌ای داره]من ره سپرد دست غول بیابونی و خودش رفت سمت اعظم و گلی. بعد از چند دقیقه برگشت.گفت: چرا دروغ می‌گی؟ اون خانم که می‌گه دوست داداششی؟اولین درس قرارهای عاشقانه: در اولین برخورد با فرد مورد نظر داستانی برای پلیس هماهنگ کنید.پاسگاه نزدیک بود و گفت سوار شین بریم پاسگاه!یه چندتا آقا بیخیال شو گفتیم و چشم وا کردم دیدم دست در گردن حاج آقا دو نفری جلوی الگانس نشستیم، به طوری که دنده تو کونم بود و غول بیابونی هم به جای لیور دنده، من ره بالا پایین می‌کرد. گلی هم اون عقب وسط اعظم و راضیه نشسته بود. از لحظه ورود به ماشین من با دهنی باز و چشمانی گرد داشتم داخل این الگانس ره نگاه می‌کردم. بابای من تراکتور رومانی داشت، داشبورد الگانس ولی خداییش یکم از تراکتور رومانی قشنگتر بود. یهو یه چیزی خورد وسط کمرم. دیدم گلی با لگد زده به کمرم که یعنی چه گهی می‌خوری پس! برگشتم دیدم گلی داره گریه می‌کنه و خواهش و التماس کنان از اعظم و راضیه می خواد که تو رو خدا ولمون کنین خانم. بخدا ما کاری نکردیم و اینا. من سرم ره کردم سمت حاج آقا گفتم: حاج آقا ببخشید تو رو خدا. دیگه تکرار نمی‌شه.گفت: اولا جناب سرگرد! دوما پس یه گهی خوردین که می‌گی تکرار نمیشه و در ادامه داد زد دیگه صداتون در نیاد تا بریم پاسگاه تکلیفتون ره روشن کنم!گفتم چشم و خاموش شدیم. یهو حاج آقا دستش ره زد رو دست غول بیابونی وگفت: علم زاده، ساخلا ساخلا (به ترکی یعنی وایسا) دنده عقب بگیر.دنده عقب گرفت.گفت: ساخلا و با دست اشاره کرد رو صندلی یه پارک کوچک کنار خیابون و گفت این پسره، فلانی نیست که دیروز تا ما ره دید در رفت (به ترکی) غول بیابونی هم به ترکی گفت آره چناب سرگرد، خودشه. پسره ره می‌چلوندی ۲۰ گرم خالص شیره میداد بیرون! حاج آقا پیاده شد. با پسره شروع کرد به ترکی حرف زدن.اونوقت‌ها بلوتوث بازی رو بورس بود. من یه گوشی W810 سونی اریکسون داشتم پر از کسشر! در همین حین که مردی پیاده شد رفت با یارو حرف بزنه من مموری گوشیم ره در آوردم انداختم تو جیب ساعتیم. حاج آقا برگشت کنار ماشین. در ره باز کرد به پسره گفت بشین تو ماشین!گفتم: جناب سرگرد جا نیست که! پس خودتون چی؟خم شد و یه نگاهی به من کرد و یه نگاه با اخم و زیر چشمی هم به گلی کرد وگفت: شما ۲ تا پیاده شین.گفتم هچی الان می‌گه با خودش تاکسی می‌گیریم می‌ریم پاسگاه.گفت: بار آخرتون باشه! دفعه دیگه بگیرمتون ولتون نمی‌کنم!گفتم: چشم. نوکرتم!من ره فرستاد اونور خیابون گفت تاکسی بگیر برو اونوری. به اعظم هم گفت واسه گلی همین طرف خیابون تاکسی بگیره بره اینوری که یه وقت دیگه به هم برخورد نکنیم!تو تاکسی به گلی زنگ زدم و قرار گذاشتیم رفتیم سینما. بهش گفتم پول ندارم، گفت خاک تو سرت! و اون حساب کرد.