داستانک - عشق ِ در فصلِ سرما

شاهزاده سراسیمه دوید توی قصر . جیغ زنان و گریه کنان به پدرش پادشاه گفت با معشوقش در محوطه در حال صحبت کردند بودند اما وقتی وارد ساختمان قصر می شوند تا شاهزاده ، همه جای خانه اش را به معشوقش نشان بدهد، دم دمای تالار دوم که به نور و گرمایی مطلوب می رسند، معشوقش را گم می کند.پادشاه تمام سربازانش را بسیج میکند، تا قصر را بگردند و معضوق شاهزاده را پیدا کنند. اما بعد از چندین ساعت گشتن در قصر و ساختمان های مجاورش، سرباز ها دست خالی بر می گردند و میگویند ، کسی را در قصر پیدا نکرده اند. نه آدمی ، و نه مردی که بین اهالی قصر نا آشنا باشد و تازه به آنجا آمده باشد پیدا نشده و وجود نداشته است. اما بعد از شنیدن این حرف ها شاهزاده به گریه می افتد و می گوید که معشوقشیک مرد یا یک آدمیزاد نبوده. همه ی اهل قصر متعجب و هراسان می شوند. چه کسی معشوق شاهزاده خانم است ؟و شاهزاده در حالی که اشک هایش را پاک می کند با غرور می گوید که معشوقش یک پری است! یک پری جادویی. پادشاه از شاهزاده می پرسد که معشوقش چه شکلی است ؟ و از کجا فهمیده که او یک پری است ؟شاهزاده با چشم هایی کمی اشکی از تصمیم قلب به چند دلیل توضیح میدهد:دلیل اول آنکه معشوقش بسیار ریز جثه است و اصلا شبیه و در کالبد آدمیزاد نیست.دلیل دوم آنکه معشوق شاهزاده ، پرواز میکرده است و اصلا روی زمین نبوده است.دلیل سوم آنکه این معشوق ، آنقدر مهربان و عاشق بوده است که موقع حرف زدن شاهزاده ، پرواز می کرده تا رو به روی شاهزاده قرار بگیرد و با هر کلمه ای که از دهان شاهزاده خانم خارج می شده است، لب های شاهزاده را می بوسیده و از شوق بوسه ، دور میشده و از خجالت آن رنگ می باخته و با کلمه ی بعد دوباره ظاهر می شده است تا لب های شاهزاده را از نو ببوسد.دلیل چهارم هم آنکه او آنقدر صبور و مودب بوده که در طول صحبت تمام مدت سکوت کرده تا به حرف های شاهزاده مشتاقانه گوش بدهد. و همراهش آمده تا قصر را ببیند.شاهزاده برای پدر عزیزش میگوید ، که پری معشوقش لباسی از بخار و غبار پوشیده بود و با هر چرخ زدنش ، لباس با حالتی ابر و بادی در آسمان می رقصید و تکان میخورد.شاهزاده در حین تعریف کردن از معشوق زیبایش، اشک هایش روی گونه های زیبای برف گونش می لغزند و بغض گلویش را می گیرد. پادشاه که می بیند دختر عزیزش اینقدر دلباخته ی آن پری شده ، سرباز ها را می فرستد تا وجب به وجب سرزمین را به دنبال پری جادویی ای بروند که لباسی از بخار و غبار دارد. و به آن ها دستور می دهد که بین اهالی شهر ها ، روستاها ، و ده های اطراف قصر را بگردند و از مردمان مکان این پری را جویا شوند.سرباز ها، روز ها مشغول به گشتن و پرس و جو از اهالی روستا می شوند و در نهایت با پاسخی پیش شاهزاده بر می گردند که تمام این مدت در اتاقش نشسته بود و گریه می کرد. سرباز ها به شاهزاده می گویند که کسی که با او ملاقات داشته است، پری نبوده، بلکه طبق گفته ی اهالی روستا، او خدای دریاچه بوده است، که در فصل سرما روی دریاچه ی گرم پرسه می زند و از آب دریاچه محافظت میکند.شاهزاده بعد از شنیدن این جواب، گریه اش بیشتر می شود و دائم با خودش می گوید که نمی تواند زن خدای دریاچه بشود؛ چون زیر آب نمی تواند نفس بکشد.اما بعد از گریه های فراوان تصمیم می گیرد که برود و با خدای دریاچه صحبت کند و اگر او قبول کند، در گوشه ای نزدیک دریاچه زندگی کند و به همراه خدای دریاچه از اطراف دریاچه مراقبت کند. با پدرش صحبت می کند و پادشاه که دیگر طاقت دیدن اشک دخترش را ندارد، رضایت میدهد که شاهزاده برود و به عشقش برسد. شاهزاده، شال و کلاه می کند تا از قصر بیرون برود. در حینی که با خودش صحبت میکند و حرف هایش را زیر لب پیش خودش می گوید، به محض آنکه از دالان های گرم قصر خارج می شود و روی زمین های سرد یخ زده قدم می گذارد، سر و کله ی آن معشوق دوباره پیدا میشود.شاهزاده با گریه از معشوق می پرسد که این همه وقت که دنبال او می گشته کجا بوده است ؟ اما معشوق جوابی نمی دهد و فقط دور و بر صورت شاهزاده می چرخد و لب هایش را می بوسد. شاهزاده عصبانی میشود و دیگر چیزی نمی گوید. به محض اینکه لب هایش را روی هم می بندد، و با ترش رویی آن هارا بهم می دوزد، معشوق محو می شود. و میرود.شاهزاده هم گریان و عصبانی به داخل قصر بر میگردد. و داستان در این نقطه به پایان می رسد. و کسی نمیفهمد که معشوق شاهزاده، واقعا چه موجودی بوده است ؟