تکنیک طلایی مدیر مایکروسافت برای بهبودکار معلمان!

" مقاله‌ حاضر تلخیصی است از سخنرانی نوآورانه بیل گیتس؛ از مجموعه سخنرانی‌های TED "کمتر کسی است که «بیل گیتس» (‌Bill Gates) را نشناسد. او یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تکنولوژی دنیا یعنی مایکروسافت را به ثمر رسانده و یکی از ثروتمند ترین افراد جهان است. وی را می توان از الگوبخش ترین و تاثیر گذارترین کارآفرینان برشمرد.مقاله‌ حاضر تلخیصی است از سخنرانی بیل گیتس؛ از مجموعه سخنرانی‌های TEDو سعی شده به زبانی ساده‌تر - با آوردن جملات توضیحی و نمودارهای منابع اصلی- برای شما عزیزان بازنویسی شود.همه افراد به کوچ نیاز داردهر فردی نیاز به کوچ (مربی) دارد. فرقی نمی کند بسکتبالیست باشید، تنیس باز یا ژیمناست.همه ما به افرادی نیاز داریم که نظرشان را درباره کار ما ابراز کنند. و ما اینطور است که کارمان را بهبود می دهیم.متاسفانه گروهی از افراد هستند که تقریبا هیچ وقت به طور منظم بازخورد از کارهایشان نمی گیرند. تا که در انجام بهتر کار کمکشان کنند. و این افراد یکی از مهمترین مشاغل جهان را دارند. درباهر معلم ها حرف میزنم.اغلب معلم ها میزان بازخورد مفیدی که می گیرند بسیار کم است. تا همین اواخر، بیش از 98 درصد معلم ها، درباره نحوه عملکردشان بازخورد یک کلمه ای می گرقفتند: رضایت بخشی و یا به تعبیر آقای گیتس: satisfactoryاگر تمامی چیزی که مربی بریج به من می گفت این بود که کارم «رضایتبخش» است هرگز امیدی به بهتر شدن نداشتم.از کجا می دانستم که کی از همه بهتر بود؟از کجا می دانستم که کجاری کارم با بقیه فرق دارد؟چطور می شود به معلم ها کمک کرد؟در واقع معلم ها از بازخوردهایی که می تواند نحوه کارشان را ارتقا دهد محروم هستند. معلم های ما شایستگی رفتار بهتری را دارند. سیستمی که امروز داریم با آنان منصف نیست. با دانش آموزان هم منصف نیست.«بازخورد» یا همان فیدبک، کلید اصلی داشتن یک نظام آموزشی موفق است.معلم ها نیاز دارند تا ابزار بهبود کار را بدست آورند زیرا هم لازمش دارند و هم شایستگی اش را. با این شروع کنیم که کجا وضعیت خوبی دارد. خب، متاسفانه جدول طبقه بندی بین المللی که سیستم بازخورد کار معلمان را نشان دهد وجود ندارد. پس من سراغ کشورهایی رفتم که عملکرد آکادمیک دانش آموزانشان خوب بود. و دنبال این گشتم که ببینم این دانش آموزان چه می کنند تا به بهبود کار معلمانشان کمک کنند. درجه بندی مهارت خواندن را درنظر بگیرید. آمریکا اول نیست. حتی جزو ده تای اول هم نیستیم.جدولی از گزارش سالانه آزمون های بین المللی پیزا. شانگهای چین، کره و فنلاند به ترتیب سه جایگاه برتر دنیا. حالا از بین وضع همه کشورهایی که وضع خواندن (Reading) دانش آموزانشان از آمریکا بهتر است؛ چندتایشان سیستمی رسمی دارند. برای کمک به ارتقای معلم ها. 11 کشور از بین 14 کشور.رتبه آمریکا در خواندن 15 است. اما در علوم رتبه 23 و در ریاضیات 31 . پس فقط یک زمینه می ماند که در آن تقریبا ممتاز هستیم و آن ناکامی در کمک به معلم ها در توسعه و بهبود مهارت هایشان است.استان شانگاهی چین؛ بهترین عملکرد آکادمیکیکی از کلیدهای موفقیت باورنکردنی شانگهای روش کمک به معلم ها در ارتقای عملکردشان است. بیایید به کشوری که بهترین عملکرد آکادمیک را دارد نگاه کنیم؛ استان شانگهای چین. که در جدول رتبه اول را دارد. در خواندن، ریاضیات و علوم و یکی از کلیدهای موفقیت باورنکردنی شانگهای روش کمک به معلم ها در ارتقای عملکردشان است. آن ها معلم های جوان تر را ملزم می کنند تا ناظر بر کار معلم های با سابقه در کار باشند. آنها جلسات مطالعات هفتگی دارند. که معلم ها دور هم جمع می شوند و درباره اموری که خوب عمل می کنند حرف می زنند. آن‌ها حتی معلم‌ها را ملزم می‌کنند تا پس از نظارت نظرشان را درباره عملکرد همکارانشان به آنان بدهند.ممکن است بپرسید چرا سیستمی اینچنینی اینقدر مهم است؟ زیرا حرفه آموزش انواع مختلف دارد. برخی آموزگاران از دیگران خیلی موثرتر هستند. در واقع، در این کشور معلم‌هایی داریم که به دانش‌آموزانشان کمک می‌کنند به موفقیت‌های فوق‌العاده برسند. اگر آموزگاران متوسط بتوانند به خوبی آنها بشوند، دانش‌آموزان ما بقیه جهان را خواهد بلعید. پس ما به سیستمی نیاز داریم که به معلم‌ها کمک کند تا در حد بهترین شوند.چنین سیستمی به چه شکل است؟پروژه «سنجش آموزش موثر» برای گسترش ایده بازخورد موثر طراحی شد.چنین سیستمی به چه شکل است؟ برای جواب این سوال، بنیاد ما با ۳٫۰۰۰ آموزگار در نقاط مختلف در سطح کشور روی پروژه‌ای به نام «سنجش آموزش موثر» کار می کند. ناظرانی داشتیم که ویدیوهای معلمان سر کلاس را تماشا می‌کردند و در زمینه‌های مختلف به آن‌ها نمره دادند. مثلا، آیا آموزگاران از دانش‌آموزانشان سوال‌های چالشی می‌پرسند؟ آیا توانستند یک مسئله را به چند روش توضیح دهند؟ همینطور، از دانش‌آموزان خواستیم به سوالات نظرسنجی پاسخ دهند، مثلا «آیا معلمتان می‌داند چه زمانی کلاس، درس را یادگرفته؟» «آیا یاد می‌گیرید که اشتباهاتتان را تصحیح کنید؟»و آنچه که دریافتیم خیلی هیجان‌انگیز است. اولا، معلم‌هایی که در مرحله نظارت خوب ارزیابی شدند نتایج کار دانش‌آموزانشان از دیگران خیلی بهتر بود. پس این نشان می‌دهد که ما سوال‌های درستی پرسیده ایم. و دوما، آموزگاران مشارکت‌کننده در این برنامه به ما گفتند که این ویدئوها و نظرسنجی‌ها از دانش‌آموزان ابزار تشخیص مفیدی بودند زیرا به نقاط خاصی پرداختند که قابلیت بهبود و ارتقا دارد. می‌خواهم نشانتان بدهم که یک ویدئوی پروژه «سنجش آموزش موثر» در عمل چگونه است.یک کلاس پروژه سنجش آموزش موثردر نیمه های سخنرانی بیل گیتس، کلیپ ویدئویی از یک معلم با ایده ای متفاوت به نمایش گذاشته می شود. خانم سارا براون وسلینگ؛ معلم انگلیسی در دبیرستان جانستون، در شهر جانستون، آیوا از تجربه موفق خود می گوید. ایده­ی متفاوت وی، یک خودارزیابی دائمی است. چیزی که به نظر وی ابزار موثری برای پیشرفت و خودآموزی را برایش به ارمغان آورده است.در کلاس سارا براون دو معلم وجود دارد. یکی خودش که به شیوه متداول پای تخته می رود، دیگری معلمی که بر خلاف وی حرفی نمی زند اما حافظه ای قوی دارد.این کار با فیلم برداری از محیط کلاس که خود نیز جزوی از آن است انجام می شود. در کلاس ایشان دو معلم وجود دارد. یکی خود سارا که به شیوه متداول پای تخته می رود، اسلاید پخش می کند و میان ردیف های دانش اموزانش می چرخد، دیگری معلمی که بر خلاف وی حرفی نمی زند اما حافظه ای قوی دارد. آینه وار هر آنچه را انجام می دهد، بی کم و کاست به خاطر می سپارد و سپس با سخاوت در اختیارش قرار می­دهد. شیوه ای ایده آل از قدم اول یک بازخورد اصولی. این بازخورد بدون قضاوت و عاری از عیب یابی فرد را بی واسطه و صمیمی در برابر خودش می نشاند تا خود را بسنجد، داوری کند و به اکتشاف و ارتقا دست پیدا کند.اینجاست که نکته­ ی دقیق این شعر از دهلوی را به یاد می­آوریم که گفته است:دوست آنست کـــه معـــایب دوست / همچـــــو آیـــنه رو بــرو گــــــویدنه کـــه چــــون شـــانه با هـزار زبان / در قـــفا رفـــته مـــو به مــــو گوید.سارا می گوید: « به نظر من بین مفهومی که از کارمان برداشت می‌کنیم و واقعیت ملموس آن تفاوت وجود دارد. فکر می کنم آنچه که ویدئو به ما عرضه می‌کند درجه‌ای از واقعیت است. آدم واقعا نمی‌تواند آنچه که در ویدئو می‌بیند را انکار کند، و چیزهای خیلی زیادی می‌شود از آن یاد گرفت، و وقتی که آدم فلیم را می‌بیند، متوجه می‎‌شود که برای بهتر شدن این حرفه کارهای زیادی می‌شود کرد.» این کار فقط با یک دوربین کوچک با لنز پهن و یک سه‌پایه که ته کلاس کار گذاشته می شوند انجام می­شود. یک راه خیلی ساده و یک ابزار بسیار قدرتمند.این یک فرآیند جالب و آموزنده است. وقتی ضبط تمام می‌شود، سارا دوربین را به کامپیوتر وصل می‌کند و از آن – در حقیقت از خودش - نکته برداری می‌کند. سارا می­گوید اگر یادداشت برداری نکنم، نکات یادم نمی‌ماند. در نتیجه یادداشت، بخشی از روند فکر کردن من است، وقتی که چیزها را می‌نویسم، آن‌ها را کشف می‌کنم.این معلم خلاق باور دارد که این یادداشت ها و ملاحظات نتایج مثبت قابل ملاحظه ای داشته است: « از آنها هم برای رشد شخصی و هم بهبود رویکرد شخصی‌ام به روش تدریس و روش مدیریت کلاس، و بقیه امور مختلف مربوط به کلاس استفاده میکنم.»این ویدیوهای ضبط شده، به عنوان آموزگار مفاهیم ذاتی زیادی را نشان می‌دهد که کمکمان می‌کند تا درک بهتری پیدا کنیم و بعد به جوامع بزرگتر کمک کنیم تا متوجه شوند که این کار پیچیده واقعا به چه شکل است. این راهی است بران آن که چیزهایی را نشان دهیم که نمی‌توانیم در برنامه درسی منتقل کنیم، چیزهایی که نمی‌شود در یک استاندارد واحد گنجاند، چیزهایی که نمی شود حتی گاهی نمی‌توان در کتاب‌های تربیتی منتقل کرد.بیایید این ایده را اجرا کنیمتشکیل این سیستم بازخورد گرفتن و بهبود کار معلم‌ها کار آسانی نیستبیل گیتس ادامه می دهد:ای کاش بتوانیم شاهد باشیم که یک روز همه کلاس‌های درس در آمریکا این طور باشند. اما هنوز کارهای زیادی باید انجام دهیم. شناسایی جاهایی که معلم‌ها احتیاج به بهبود دارند تنها نیمی از نبرد است. ما باید به آنان ابزار کار لازم بدهیم تا روی مشکل کار کنیم. اگر گمان می‌کنید که در روش تدریس کسر باید عملکرد بهتری از خود نشان دهید، باید بتوانید ویدئویی نگاه کنید که بهترین معلم جهان را حین تدریس کسر نشان می‌دهد.بنابراین تشکیل این سیستم بازخورد گرفتن و بهبود کار معلم‌ها کار آسانی نیست. مثلا، معلم‌هایی را می‌شناسم که فورا با ایده دوربین در کلاس احساس راحتی نکردند. قابل فهم است، اما تجربه ما با «سنجش آموزش موثر» می‌گوید که اگر آموزگاران آن را اداره کنند، اگر از کلاس‌های خودشان ویدئو تهیه کنند، و ویدئوی دلخواه خودشان را برای ارائه به دیگران انتخاب کنند، بسیاری از آنان مشتاق مشارکت خواهند بود. همچنین تشکیل چنین سیستمی ملزم به سرمایه‌گذاری قابل توجهی است. طبق ارزیابی بنیاد ما این کار می تواند تا پنج میلیارد دلار هزینه داشته‌باشد. رقم بالایی است، اما اگر مقایسه کنیم این رقم کمتر از دو درصد دستمزد سالانه آموزگاران ما است.تاثیر آن برای آموزگاران فوق‌العاده است. بالاخره راهی برای گرفتن بازخورد عملکرد آنان خواهیم داشت، همچنین ابزاری برای بهبودی کار این سیستم.تاثیر سيستم بازخورد برای آموزگاران فوق‌العاده است. باعث موفقیت کشور در سطح کلان خواهد بود.اما این سیستم در عین حال نفع مهم‌تری برای کشور ما دارد. این کار ما را مطمئن می‌سازد که تمامی دانش‌آموزان ما آموزش صحیح دریافت می‌کنند، شغلی ثمربخش و رضایتبخش پیدا می‌کنند، و شانس آن را می‌یابند که به دنبال رویاهایشان بروند. این کار فقط کشور ما را موفق‌تر نمی‌سازد. بلکه، باعث می شود که ما کشوری عادل‌تر و منصف‌تر باشیم.امیدوارم تمامی آموزگاران ما نیز حمایت لازم و شایسته دریافت کنند. شایسته است این حمایت را ابتدا خودمان شروع کنیم و خودآموزی را در قالب پایش و خودارزیابی برنامه ریزی کنیم.پی نوشت (اطلاعات تکمیلی):آزمون پیزا (PISA) هر سه سال یک بار برای گروهی از دانش‌آموزان 15 ساله که از سراسر جهان گرد هم آمده‌اند برگزار می‌شود.هدف از برگزاری آزمون پیزا ارزیابی سیستم آموزشی کشورهای مختلف در آماده‌سازی دانش‌آموزان برای پس ‌از دوران تحصیل است. آزمون پیزا به معنی «برنامه‌ی بین‌المللی برای ارزیابی دانش‌آموزان» است. این آزمون توسط «سازمان همکاری و توسعه اقتصادی» با همکاری مراکز ملّی و کارشناسان برجسته از سراسر جهان، در بیش‌از 70 کشور برگزار می‌شود. این آزمون در زمینه‌های ریاضیات، علوم و خواندن برگزار می‌شودآزمون پیزا به‌طور مستقیم برنامه‌ی آموزشی دانش‌آموزان را در مدارس مورد سوال قرار نمی‌دهد، بلکه میزان توانایی دانش‌آموزان را در حل مشکلات زندگی واقعی با استفاده از مهارت‌ها و دانششان مورد بررسی قرار می‌دهد.از اینکه این نوشتار را خواندید ممنون هستم و خوشحال و قدردان.صابر بخشیبر مدار رشد زندگی باید کردتلگرام | اینستاگرام : https://t.me/barmadareroshd