سفرنامه گیلان

صبح روز یکشنبه 18 اردیبهشت 1400 بود که ساعت 7 صبح از بیرجند به همراه علیرضا و احمد با یک عدد پراید 98 سفید رنگ به سمت رشت حرکت کردیم.هیمنطور که در نقشه میبنید برای رسیدن به رشت باید از دل بیابان و کویر عبور می کردیم.بعد از خوروبیابانک چندین بار طوفان شن شد که از شدت ترس فراموش کردیم عکس و فیلم بگیریم.اولین شهری که بهش رسیدیم کاشان بود که تصمیم گرفتیم بریم باغ فین رو ببینیم که متاسفانه 10 دقیقه به زمان بسته شدنش رسیدیم و ما رو راه ندادن.بعد از این ضد حال تا قم رفتیم و بعد از زیارت حضرت معصومه،شب رو اونجا چادر زدیم و خوابیدیمصبح روز دوشنبه از سمت قزوین به طرف رشت حرکت کردیم و اولین طبیعت سرسبزی که در مسیر دیدیم، سریع نگه داشتیم و اولین عکس ها رو گرفتیممسیر اتوبان قزوین- رشت(قبل از رودبار)حدود ساعت های یک ظهر بود که به رشت رسیدیم و بعد از گرفتن یک ویلا و دوش گرفتن، عصر رفتم تا میدان شهرداری و بازار روز رشت رو ببینیم بازار رشت یکی از جالب ترین بازارهایی بود که تا حالا دیده بودم،فروشنده های محلی با زبان گیلکی محصولات خودشون رو معرفی می کردند و من از فضایی که وجود داشت به شدت لذت میبردم همینطور که بازار محلی رو دور میزدیم، به طور اتفاقی دیدیم که میدان شهرداری داره چشم نوازی میکنه و آدم های زیادی در حال استراحت و قدم زدن در این میدان هستنداحمد اینجا 3 میلیون وسایل کوه نوردی گرفته و خوشحالی در چهرش دیده میشهصبح روز سه شنبه تصمیم گرفتیم رشت رو ترک کنیم و تالاب سراوان رو ببینیم که برای تماشای تالاب و پیدا کردن مسیر از گوگل مپ کمک گرفتیم در خروجی شهر یک ماشین ون رو دیدیم که یک پیرمرد داخلش فلافل درست میکرد.ما هم برای صبحانه فلافل رو انتخاب کردیم که یکی از خوشمزه ترین و مقوی ترین فلافل هایی بود که تا حالا خورده بودیم چون با انرژی فلافل 1000 پله رو بالا رفتیم.تالاب سراوانتالاب سراوانما به تالاب سراوان رسیدیم ولی جایی که مدنظرمون برای دیدن بود، نبود و در همین جا نزدیک بود خفت بشیم و به فنا بریم که خوشبختانه اتفاقی نیفتاد و تونستیم فرار کنیم(چند دقیقه استرسی رو سپری کردیم)بعد از تالاب به سمت قلعه رودخان حرکت کردیم که علیرضا اتفاقی تابلوی پارک جنگلی سراوان رودید و گفتیم شاید تالاب سراوان که مدنظر ما بود داخل این پارک باشه.برای ورودی پارک باید 25 هزارتومان پرداخت کنید و یک کیسه زباله هم در اختیارتون میزارند تا زباله هاتون رو داخلش بریزید.داخل پارک هم آلاچیق داره که میتونید برای فرار از باران ازش استفاده کنید ولی شب رو نمیتونید بمونید.تا انتهای پارک رفتیم و در انتهای جاده چند تا عکس گرفتیم و ناراحت بودیم که چرا تالاب رو پیدا نکردیم. در راه خروج از پارک، تالاب رو در سمت راست جاده پیدا کردیم.برای بازدید از تالاب بازه زمانی یک ساعته رو باید در نظر گرفت.اجاره قایق چهارنفره 100 هزار تومان و 2 دو نفره 75 هزار تومان است.پیشنهاد میکنم حتما از قایق استفاده کنید که بتونید ویدئوهای جذابی بگیرید.خب بعد از تماشای تالاب به سمت قلعه رودخان حرکت کردیم.برای ورودی قلعه باید 10000 تومان پول نقد پرداخت کنید چون کارتخوان ندارند.برای بالا رفتن حتما از کفش(کوهنوردی) و لباس مناسب(گرمکن و بارانی در فصول سرد و بارانی) استفاده کنید به همراه خودتون آب آشامیدنی کافی، خوراکی و پول نقد بردارید.البته در مسیر فروشنده هایی هستن که غذاهای محلی و انواع نوشیدنی رو دارند.برای بازدید از قلعه بین 3 تا 4 ساعت رو در نظر بگیرید که حدودا 2.5 ساعت رو در مسیر خواهید بود.در مسیر شاید چندین بار منصرف بشید و تصمیم بگیرید که برگردید ولی زمان که خود قلعه میرسید لذت میبرید و به بالارفتن از 1000 پله میارزه.مقصد بعدی که در برنامه داشتیم بندر انزلی بود که حدود ساعت 4 از قلعه رودخان حرکت کردیم و ساعت به بندر انزلی رسیدیم. شهر باران واقعا لقب برازنده ای هست که به انزلی دادند، چون از موقعی که رسیدیم تا آخر شب فقط باران میریختصبح برای بازدید از تالاب رفتیم که از محل اسکان ما با ماشین نیم ساعتی بیشتر فاصله نداشت.توجه داشته باشید که فقط چند شرکت مجوز استفاده از قایق برای بازدید گردشگران از تالاب رو دارند.در این فصل تالاب پر از پرستو های مهاجر هست که تخم گذاری کردند و بهترین فصل بازدید از تالاب تابستان و مرداد ماه هست.چون در این ماه میتونید نیلوفرهای آبی رو ببینید.هزینه قایق هم 450 هزار تومان بود که با تخفیف 380 ما پرداخت کردیم.این نیلوفرهایی بود که مرداد ماه کامل از آب بیرون میانداخل تالاب یک نیزار هست که محیطی عالی برای عکاسی هست.حتما از متصدی قایق بخواید که در اینجا برای عکاسی نگه داره.البته ما خیلی خوش شانس بودیم که عمو مهدی رو داشتیم.یک مرد میانسال خوش اخلاق که واقعا تالاب رو میشناخت و تمامی لوکیشن های عکاسی رو خود عمو مهدی پیشنهاد میداداین کلبه داخل تالاب رو میتونید اجاره کنید و شب رو داخلش بگذرونید.امکانات خیلی خاصی نداره ولی برای تفریح شبانه عالی هست.آخرین عکس تالابخب ما با تالاب خداحافظی کردیم و به سمت اسالم حرکت کردیم.مقصد بعدی ما جاده اسالم به خلخال بود که تعریف زیادی ازش شنیده بودیم.در مسیر حرکت به سمت اسالم، تابلوی آبشار ویسادار رو دیدیم.از قبل دیدن این آبشار در برناممون بود ولی به کل فراموشش کرده بودیم.پس مسیر رو کمی تغییر دادیم و به سمت این آبشار حرکت کردیممسیر آبشار آسفالت بود ولی پر از چاله که حدود یک ساعت برای رسیدن به آبشار زمان نیاز داشتیم.این مسیر جنگلی یکی از بهترین مسیرهایی بود که در این سفر رفتیمآبشار متفاوت ویساداربعد از دین آبشار به سمت اسالم حرکت کردیم تا به مقصد بعدی یعنی خلخال برسیم.بعد از طی کردن 15 کیلومتر در مسیر اسالم به خلخال تصمیم به برگشت گرفتیم که در عکس های زیر کامل دلیل برگشتمون مشخص هستبه علت مه شدید تصمیم به برگشت گرفتیم و مسیر رو به آستارا تغییر دادیم.شب به آستارا رسیدیم و تا جایی که چشم کار میکرد تریلی های تراتزیت تو صف عبور از گمرگ بودند.آستار پر بود از بازارها و بازارچه هایی که اکثرا لباس و کیف و کفش میفروختند.شب رو در آستارا مونید و صبح به سمت اردبیل از مسیر گردنه حیران حرکت کردیمساحل آستاراگردنه حیران یکی از جذاب ترین و خطرناک ترین مسیرهایی بود که به عمرم دیده بودم.در مسیر گردنه برای صبحانه نگه داشتیم که خوشمزه ترین صبحانه عمرم رو در یک کافه جاده ای خوردیمصبحانه بهشتیدر حالی که داشتیم از زیبایی گردنه حیران لذت میبردیم به یک مه سنگین رسیدیم که هیچ چیزی دیده نمیشد و مایی که بخاطر مه از مسیر اسالم به خلخال منصرف شده بودیم، در جایی قرار داشتیم که راه برگشتی نبود و حدود 15 کیلومتر رو مجبور شدیم در همین مه به مسیر خودمون ادامه بدیمشدت مه رو ببینیدبعد از رسیدن به اردبیل و نگاهی گذرا به بازار قدیمی به سمت سرعین حرکت کردیم تا تنی بر آبگرم بزنیم و خستگی رو برطرف کنیم.بعد از آبتنی یک دیزی مشتی زدیم که فوق العاده بود.قیمت هر پرس دیزی 70 هزار تومان بود که پیشنهاد میکنم حتما تست کنید.دیزی رستوران فرزاد سرعیناز سرعین به علت ترس از مه گردنه حیران تصمیم گرفتیم از خلخال به زنجان بریم که مسیرش شبیه به کردستان بود و جاده ای عالی برای رانندگی و لذت بردن بود(هدف ما برگشت از خط شمالی بود)مسیر خلخال - زنجانتو عکس نمیشه واقعا زیبایی مسیر رو به رخ کشید ولی جاده به معنای واقعی فوق العاده زیبا بودبعد از رسیدن به زنجان و نگاهی کوچیک به بازار قدیمی، برای شام رفتیم جغوربقور خوردیم که شامی متفاوت و خوشمزه بود که قیمت هر پرس 60 هزار تومان بوداز زنجان به کمک گوگل مپ به سمت رودبار حرکت کردیم.که گوگل ما رو از یک مسیر فرعی راهنمایی کرد که تمام مسیر رو از روی دریایی از ابر حرکت میکردیممسیر زنجان-رودبارمسیر زنجان-رودباربرای عبور از این مسیر حتما باک ماشین رو پر بنزین کنید تا مثل ما دچار استرس شدید نشید.چون هیچ پمپ بنزینی در مسیر نیستسد منجیلما مستقیم به سمت رامسر حرکت کردیم و در رامسر برای تماشای بلوار کازینو توقف کردیمبلوار کازینو رامسر(مثل موش آبکشیده شده بودیم)بعد از رامسر به سمت نمک آبرود برای سوار شدن تله کابین حرکت کردیم.ورودی برای هر خودرو 40 هزار تومان و هر نفر برای تله کابین 360 هزار تومان بودزمانی که به نمک آبرود رسیدیم بارندگی به همراه مه رو داشتیم که فضایی رویایی رو رقم زده بودبعد از نمک آبرود تا بابلسر به مسیرمون ادامه دادیم و شب رو در یک متل سر کردیم که قیمت هر شب اقامت 300 هزار تومان بود.ساحل بابلسر(خسته و له)صبح رو از بابلسر به سمت جنگل گلستان حرکت کردیم و در جنگل برای اجرا کردن پلن جوج توقف کردیمبه سمت بجنورد حرکت کردیم و در مسیر آشخانه به بجنوری دشت های سرسبزی رو دیدیم که برای ما مردمان کویر خیلی جالب بود20 کیلومتری بجنوردحدود ساعت 1 شب به حرم امام رضا رسیدیم و بعد از زیارت به سمت بیرجند حرکت کردیمحدود ساعت 8 صبح به نقطه ای رسیدیم که سفر رو شروع کرده بودیمو احمدی که همیشه خواب بودخوب این داستان سفر یک هفته ای ما به گیلان بود. متاسفانه نتونستم ویدئوهایی که از مسیر داشتیم رو در ویرگول قرار بود.امیدوارم از خوندن این سفرنامه خسته نشده باشید و لذت برده باشید.