بردگی اختیاری،بزرگترین عامل بدبختی جوامع بشری!

در زمانی که برده داری در آمریکا قانونی و رایج بود ، زن سیاهپوستی بنام «هریت تابمن» ، که خود یک برده فراری بود، به همراه جمع دیگری از انسانهای شریف و سفید پوست آمریکایی گروهی مخفی را راه اندازی کردند، به نام «خط نجات» یا سازمان «راه آهن زیرزمینی» «خط نجات»، بردگان سیاهپوست را از روی مزارع برده داران، فراری می داد و مخفیانه بسوی کانادا و ایالات شمالی می برد که در آنجا برده داری نبود .عملیات نجات بردگان بسیار پیچیده و خطرناک بود و در هر مرحله ای اگر لو میرفت ، هریت تابمن و یارانش همگی دستگیر و تیرباران میشدند .سالها بعد که بردگی در آمریکا ملغی شد و بردگان آزاد شدند، از هریت تابمن پرسیدند : «سخت ترین مرحلۀ کار و عملیات شما برای نجات بردگان چه بود؟» هریت عمیقاً به فکر فرو رفت و با اندوه گفت : « قانع کردن یک برده به اینکه تو برده نیستی و باید آزاد باشی...» هریت تابمن _ 1855اواخر سال گذشته ی میلادی (اول نوامبر 2019) برای یادبود و بزرگداشت این زن شجاع و تأثیر گذار در مبارزات کسب آزادی، فیلم «بیوگرافی هریت تابمن» به کارگردانی کارگردان آمریکایی «kasi lemmons» در ایالات متحده آمریکا به نمایش در آمد و تماشاگران به احترام این زن فداکار و عاشق آزادی انسان ها، به پا خاستند. زیرا این زن، باوجودی که یک برده ی سیاهپوست بود و سواد چندانی هم نداشت اما بخاطر اعتقاد به آزادی انسانها، طی ١٣ مأموریت خطرناک، از جان خود مایه گذاشت و حدود ٧٠ و به قولی ٢٠٠ برده را با استفاده از شبکه فعالان ضدتروریستی و خانه های امن که به عنوان راه آهن زیرزمینی شناخته می شد، نجات داد تا به حاکمان و جبّاران تاریخ بفهماند که همه انسانها برابرند و بدون هیچگونه تبعیضی مستحق آزادی هستند. اما امروزه بعد از گذشت بیش از یک قرن از آن زمان و در حالی که ظاهراً برده داری به آن شکل مرسوم ِسنتی و تاریخی وجود ندارد، اما بسیاری از مردم مشرق زمین بردگان اختیاریِ حاکمانشان شده اند و قانع کردنشان بسیار دشوار است چون پذیرفته اند که نفهمند ولی ایمان داشته باشند. «اتین دولا بوئتی»، نویسنده و شاعر فرانسوی در کتاب «بردگی اختیاری»، پس از شرح و نقد بسیاری از حوادث و شواهد تاریخی در دفاع از آزادی و حقوق انسانها، معتقد است که این مظلوم است که با دست خود ظالم و جبّار می سازد. تندیس «اتین دولا بوئتی» در سارلا _ لا _ کاندا ( زادگاهش )در این کتاب که در واقع رساله و مانیفست اتین بود، می خوانیم : اگر خود به او چشم ندهید، از کجا این همه چشم دارد تا شما را زیر نظر بگیرد؟! اگر شما خود به او دست و بازو نبخشید، از کجا این همه بازو فراهم می کند تا سرکوبتان کند؟! اگر خود شما به او قدرت ارزانی ندارید، چگونه قادر است بر شما تحکم کند؟! و بعد ادامه می دهد :فقط می خواهم بدانم، چگونه است که انبوهی از انسانها، روستاها، شهرها و ملت ها، زیر بار فشار و ظلم ِ جبّاری عذاب می کشند که جز قدرتی که خود مردم به او داده اند، قدرت دیگری ندارد؟! جبّاری که قادر است تا آن حد آسیب رساند که تاب و تحملش را دارند، ظالمی که به دلیل تحمل مردم و بی رغبتی آنان به مخالفت، از این امکان برخوردار می گردد که هر آسیبی به ایشان برساند و هر ستمی که دلش می خواهد بر آنان روا می‌دارد. برای غلبه بر جبّار، نیازی به جنگ یا مبارزه نیست چرا که اگر همه مردم از توافق ِخود منصرف شوند، جبّار خود به خود ساقط می گردد. و در آخر لابوئتی به توده های مردم اطمینان می دهد که لازم نیست برای براندازی ِ استبداد، دست به خشونت بزنند و یا خونی بریزند، بلکه کافیست که خواستار ِ آزادی شوند. و تأکید می‌کند که : «فراموش نکنید که حاکم ِظالم قدرتی ندارد جز قدرتی که شما خود به او تفویض کرده اید تا نابودتان کند»!!!! و من احساس می کنم، در این وانفسای جور و استبداد، بیش از هر زمان دیگری نیاز به عمل و اجرای مانیفست اتین دو لا بوئتی داریم!!!