طراحی-یک رسانه دو بعدی

به احتمال زیاد نمی توان فردی بالای دو سال پیدا کرد که نتواند چیزی بکشد، همه می توانند بکشند.بسیاری از مردم می توانند عکاسی کنند، بعضی ها نقاشی می کنند، عده ای مجسمه می سازند، و تعداد خیلی کمی حتی میتوانند یک ساختمان طراحی کنند اما همه می توانند چیزی بکشند.شما در حالی که در یک جلسه کاری با سر کلاس نشسته اید و یا حتی وقتی غرق در افکار خود هستید، گرد و غبار روی میز و یا یک دفترچه خالی می تواند انگیزه طبیعی شما را برای کشیدن چیزی با حتی خط خطی کردن کاغذ بر بی انگیزد. این انگیزه طبیعی بیشتر در کودکان مشهود است، وقتی که آنها قبل از اینکه نوشتن را یاد بگیرند شروع به کشیدن میکنند، بعضی وقتها قبل از اینکه بتوانند به طور قابل درک صحبت کنند نیز توانایی کشیدن چیزی را روی کاغذ دارند. کودکان در کشیدن بیشتر از گفتار می توانند دنیای درونی، فانتزی ها و یا حتی ترس هایشان را بازگو کنند. محتوا هر چیزی که باشد، تقریبا همه بچه ها توانایی کشیدن را از همان سنین پایین دارند و این موضوع نشان می دهد که مهارت کشیدن به عنوان روش بیان مرسوم در جهان کاربرد دارد.دقت داشته باشید که کشیدن با طراحی تفاوت های اساسی دارد. می توان گفت طراحی حالت پیشرفته ای از کشیدن است که با استعداد ذاتی و مهارت های تخصصی همراه شده است ولی کشیدن مهارتی است غریزی که صرفا برای بیان منظور یا احساسی کاربرد دارد. همه افراد توانایی کشیدن چیزی را دارند ولی تعداد معدودی می توانند طراح و نقاش شوند و به خلق اثر هنری بپردازند.مهارت طراحی اغلب با دو ویژگی همراه است: آشنایی و صمیمیتطراحی از این جهت آشناست که معمولا از ابزار وموادی استفاده میکند که برای عموم مردم آشناست و به نحوی از آن استفاده کرده اند مثل مداد، خودکار و یا یک تکه گچ. شما میتوانید یک مداد بردارید و شمایل یک شخص یا یک جسم را روی کاغذ پیاده کنید همانند کاری که یک طراح حرفه ای انجام می دهد. فارغ از اینکه طرح شما چقدر شبیه طرح طراح است، شما دقیقا کاری را که او انجام داده ، امتحان کرده اید.طراحی به نظر صمیمی می آید و خود را به آن نزدیک حس میکنیم چرا که طراحی، یادداشت برداری خصوصی هنرمند است و ما هنگام نگاه کردن به طراحی یک هنرمند در واقع با خالص ترین افکار او در ارتباط هستیم.بسیاری از طراحی ها معمولا برای نمایشگاه در نظر گرفته نمی شوند و به همین دلیل در طول حیات هنرمند به صورت عمومی به نمایش درنمی آیند. این طرح ها معمولا به عنوان طرح های اولیه برای دیگر کارهای هنری و یا صرفا تفکرات و اندیشه ها یا تمرین های ذهنی یک هنرمند هستند. این نوع طرح ها به صورت یک بیان مستقیم از مغز به دست و از آنجا نیز به روی کاغذ منتقل می شوند بدون هیچ نوع سنسور دخالتگر جهت کسب تأیید از جانب عموم.بسیاری از طراحی ها در مقایسه با نقاشی ابعاد کوچکتری دارند و بسیار سریع و بدون توجه به جزئیات اجرا می شوند. در این میان استثناهایی نیز وجود دارند مانند کارهایی که ابعادشان بزرگ است و با توجه عظیم روی جزئیات اجرا شده اند. همچنین طراحی ها در مقادیر بسیار زیاد ایجاد می شوند، گاهی یک هنرمند برای خلق یک اثر بیشتر از صد طراحی اجرا میکند تا از میان آنها بهترین و مناسب ترین را انتخاب کند و همین موضوع می تواند به تنهایی دلیل جذابیت طراحی به عنوان یک رسانه دو بعدی باشد. حتی اگر یک طراحی در نمایشگاه نیز به نمایش گذاشته نشود، با این حال صمیمیت و نزدیکی را تا ابد به همراه دارد و یک اثر هنری ارزشمند محسوب می شود.Edward_Law._Pencil_drawing_by_H._M._Raeburn,_1909._Wellcome_V0003431Self-portrait_at_13_by_Albrecht_Dürerتاریخچه طراحیما در طراحی معمولا از کاغذ به عنوان سطح تأثیر پذیر استفاده میکنیم اما از منظر تاریخی بسیاری از سطوح دیگر نیز وجود داشته اند که برای طراحی استفاده می شدند. در این بخش به طور خلاصه سعی میکنم به این موضوع بپردازم.قدیمی ترین آثار هنری که می شناسیم مربوط می شوند به " نقاشی های غار" که متعلق به جنوب فرانسه و اسپانیا هستند. این تصاویر اغلب به عنوان نقاشی معرفی می شوند اما با توجه به کیفیت خطی بالا در آنها میتوان به راحتی انها را در زمره طراحی طبقه بندی کرد. هنرمندان نقاشی غار، آنها را به طورمستقیم روی دیوارهای سنگی غارها نقش کرده اند.باستان شناسان گمان می کنند این آثار با کشیدن طرح کلی توسط دسته مو یا چوب زغالی شده و سپس رنگ آمیزی آن به صورت دمیدن رنگ درون لوله های خالی شکل گرفته است.پنج هزار سال تا ده هزار سال بعد از نقاشی های غار، عشایر تکنیک " سفالگری" را توسعه دادند و فرهنگ های بعدی از جمله یونانیان باستان و مردم بومی آمریکای جنوبی و مرکزی سنتهای پرقدرت سفالگری داشتند.دیگر فرهنگها روی "پاپیروس" و "پوست کاغذی" کار میکردند.پاپیروس یک ابزار کاغذ مانند بود که از فشرده کردن ساقه گیاهان حاصل می شد و پوست کاغذی طی فرآیندی از پوست حیوانات مرده به عمل می آمد.نقاشی روی پاپیروسپوست کاغذیچینی های باستان روی ابریشم که ابزار مخصوص به خودشان بود طراحی میکردند و بسیاری از هنرمندان چینی هنوز هم از آن استفاده می کنند. با وجود این تاریخچه غنی در مورد سطوح طراحی می توان گفت چینی ها در فراهم کردن بیشترین سطوح رایج در طراحی زبانزد بوده و هستند.نقاشی روی ابریشمبر طبق افسانه، چینی ها کاغذ را در سال صد و پنج بعد از میلاد اختراع کردند و قرنها بعد مسلمانان دانش کاغذ سازی را از شرق در اروپا و جهان مدیترانه گسترش دادند. صفحه ای از نسخه خطی قرآن متعلق به قرن یازدهم نشان می دهد که چگونه ایرانیان آن عصر " خوشنویسی" یا نگارش زیبا را به شکلی از هنر تبدیل کرده اند.هدف از این نسخه های خطی انتشار و تعلیم ایمان بود ولی در حال حاضر دیگر هدف این نیست.امروزه هنرمندان برای طراحی و ایجاد یک اثر با مجموعه ای گیج کننده از سطوح و ابزارها مواجه هستند که تعدادی از آنها سنتی بوده و بقیه مربوط به تکنولوژی عصر حاضر است.در ادامه میخواهیم اهدافی را که یک هنرمند برای ایجاد یک اثر دنبال میکند، بررسی کنیم.اهداف طراحیبسیاری ار طراحی ها، مطالعات ابتدایی برای نقاشان هستند. هنرمند قبل از اینکه زمان و مواد را به کار نهایی اختصاص دهد اغلب طراحی و آزمایش می کند تا به درست ترین فرم ممکن برسد. تمام هنرمندان در هر زمینه از این روش استفاده میکنند. مانند محسمه سازان، معماران، طراحان داخلی، چاپگرها، معماران مناظر، طراحان صنعتی همه و همه از طراحی های ابتدایی استفاده میکنند.گاهی وقتها طرح ابتدایی حتی در کار نهایی مشاهده نمی شود چرا که هنرمند سعی می کند ایده های خود را به روشهای مختلف روی کاغذ بیاورد سپس از بین آنها چیزی را انتخاب میکند که بهترین بیان برای بینش اوست. ما در مواجهه با این پیش طرح ها عموما احساس میکنیم که در یک مکالمه شخصی با هنرمند هستیم.این پیش طرح ها معمولا طرح های ابتدایی هستند برای چیزهایی که لزوما بدیهی نیستند. برای هر هنرمندی که از نقاشی لذت می برد هر طرح، پتانسیل تبدیل شدن به یک اثر هنری بی نقص را دارد.امیدوارم این نوشته برایتان مفید بوده باشد. در مقاله های بعدی سراغ انواع ابزارهای طراحی میروم .با من همراه باشید.