اکنون پایگاه مستضعفین کجاست؟

چند هفته ای است که ایالات متحده آمریکا درگیر آشوب های مردمی است . ما سال ها با استکبار نامیدن آمریکا خو گرفته ایم و بسیاری از جنایت های آمریکا را چندان هم غیر طبیعی نمی دانیم چرا که از استکبار جز این انتظار نمی رود . اما شاید خو گرفتن با لغت ما را از مفاهیم حقیقی دور کند . به راستی استکبار چیست و مستکبر کیست ؟ و اگر بخواهیم به درستی به این سوال پاسخ دهیم این سوال نیز مطرح می گردد که استضعاف چیست و مستضعف کیست ؟ آمریکا سال ها در آشکار و نهان، جنایت های متعددی را اقامه کرده است . گاهی خود تیر خلاص را زده و گاهی به اقتضای شرایط کار را به دیگران واگذار کرده اما اعتراضات آمریکا این پرسش را در ما ایجاد کرد که نسبت ما با آمریکا چیست ؟ در واقع چه نسبتی بین ما و خوی آمریکایی است ؟ تظاهرات آمریکا از جورج فلوید شروع شد . جورج فلوید شاید تعریف اولیه خوبی از یک مستضعف باشد . فردی که اختیار جان خودش را ندارد . فردی که برای زنده ماندن که موهبتی است که از طرف خداوند به او ارزانی داشته شده باید التماس کند . فردی که اراده‌ی او دراراده‌ی حاکمیت هضم شده و هیچ توانی برای تغییر ندارد. ایده‌ی آمریکایی چیزی جز این نیست که آدم هایی باید بر دیگران حکومت کنند و اراده‌ی آن ها را به باد هوا بگیرند و صاحب جان و مال و ناموس آن ها باشند . ایده ی آمریکایی همان فرعونیسم و قارونیسم است که بر پایه ثروت و قدرت دریچه ای برای حکومت بر مستضعفین درست می کند و البته آمریکای امروز فرسنگ ها جلوتر از حکومت فرعون است و کفر پیچیده تری را به دوش می کشد( این پیچیدگی ریشه در دموکراسی ظاهری و پیشرفت های مادی در بسیاری از زمینه ها دارد) . و ایده ی انقلاب اسلامی همان نقطه ای است که از اساس در تقابل با ایده آمریکایی شکل گرفته . ایده حکومت مستضعفان .انقلاب اسلامی با پایگاه اجتماعی مستضعفین جهت قدرت را به درستی فهمید و قیام مردمان را شکل داد تا شاید اندکی به حکومت حقیقی مستضعفان نزدیک گردد . در انقلاب اسلامی بنا بود کسی بر کسی حکومت نکند و حکومت الله جاری شود تا مستضعفین محکوم اراده های غیر الهی نباشند. انقلاب اسلامی همان جانی بود که در جهان تنیده شد تا دوباره انسانیت به قله کرامت خویش بازگردد . و اما اکنون ...اخبار آشوب ها و اعتراضات آمریکا را می خوانیم و چقدر شباهت احساس می کنیم میان آمریکا و خودمان . در اینجا هنگامه اعتراضات آبان که فرا رسید مسئولین بلند پایه گفتند اینکه اعتراضات درگیر خشونت شده و تبدیل به آشوب شده کار گروه های معاند خارجی است ، مردم ما این کار ها را نمی کنند . از آن طرف هم ترامپ بعد از بالاگرفتن اعتراضات و خسارت به اموال عمومی گفت اعتراضات توسط گروه های چپ تندرو و مارکسیست ها هدایت می شود و آشوب ها کار آن هاست . حتی یکی از مسئولان ارشد کاخ سفید سعی کرد روسیه و ایران را مقصر این اعتراضات جلوه دهد . در اینجا مردم مستضعف به خاطر ظلم حاکمان به اعتراض برخاستند و در آن جا مردم مستصعف به خاطر ظلم حاکمان . در اینجا گاز اشک آور زدند و برخورد سخت کردند و در آن جا نیز گاز اشک آور و اسپری فلفل و تیر و سرکوب . پس ایده ی انقلاب اسلامی کجا رفت و ایده حکومت مستضعفان چه شد ؟ امروز ما با این پرسش مواجهیم که چگونه در گام دوم انقلاب اسلامی باید حکومت را مردمی کنیم و اصلا گمان نمی کنیم که شاید این پرسش اساسا غلط است . شاید اصلا حکومت به معنای استیت(دولت مرکزی دارای قدرت ) توان مردمی شدن ندارد . آمریکا در این زمینه چند گامی از ما جلو تر است . در تظاهرات آمریکا توییتر ، توییت های خوشنت آمیز ترامپ را سانسور می کند و او را تهدید به حذف اکانت می کند . در اهمیت این ماجرا همین مقدار می توان گفت که گمان کنید پیام رسان بله صحبت های رهبری را سانسور کند و سعی در بستن حساب یا کانال ایشان داشته باشد . رسانه های بسیاری علیه دولت حرف می زنند و کسی نمی تواند کاری داشته باشد . اینترنت به مدت طولانی قطع نمی شود . این ها مسائلی است که محمدحسین بادامچی در کانال تلگرامی جمهوری سوم در قالب متنی با عنوان ((تفاوت حاکمیت و رژیم)) به آن ها اشاره کرده و من سواد این را ندارم و نمی خواهم بگویم که ما باید به سمت این مدل(رژیم شدن وفاصله گرفتن از دولت مرکزگرا) پیش برویم اما چه بسا برای برون رفت از وضع کنونی و پاسخ به مهم ترین پرسش کنونی مان لازم است تا با این مدل ها آشنا شویم و به فکر تغیرات ساختاری باشیم . امروز بدنه ی حاکمیت در جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری به دنبال کم رنگ کردن نقش مردم است و اصلا تعجبی ندارد که ما امروز در مسئولانمان قارونیسم و فرعونیسم را مکررا مشاهده می کنیم . هرجا حضور بدنه مردم نباشد رانت و ثروت در جهت قدرت استکباری شکل می گیرد و این جاست که آسیه پناهی ها که مستضعفین پابرهنه جامعه توحیدی بودند در چنگال استکبار داخلی نمی توانند نفس بکشند . ایده ی انقلاب اسلامی از اساس اتکا به مردم دارد و دولت مرکزی با هدایت ولایت فقیه بنا بود رابطه امام و امت را تداوم ببخشد . لکن امروز لازم است بازنگری مجددی در دولت گرایی مرکزی انجام شود چرا که اساسا ولی فقیه و مردم در این دولت مرکزی هضم شده اند . قوام ما در نقطه ی مردم شکل گرفته است و ما امروز از حکومتی دفاع می کنیم که از اساس نسبت هایش را با مردم بریده است پس خوب است ما به عنوان جوانان این مملکت به این فکر کنیم که امروز وظیفه ما دفاع از حاکمیت است یا دفاع از مردم ؟(این دوگانه همان قدر بی معناست که دوگانه ولایت ، عدالت –چه بسا هر دوی این دوگانه ها یکی باشد - لکن این دوگانه در امروز ما وجود دارد)اگر ما جوانان در پاسخ به این پرسش سربلند باشیم تفاوت ایده انقلاب اسلامی و ایده آمریکایی را فهم می کنیم وگرنه در این سردرگمی باقی خواهیم ماند و از اساس نمی فهمیم که پس ما با آمریکا چه تفاوتی داریم ؟در چهل سالگی انقلاب می توانیم ساعت ها بشینیم بحث و گفتگو کنیم که چه کسی یا چه کسانی در این انحراف مقصرند اما مسئله مهم تر این است که انقلاب اسلامی هنوز پرچم دار انسانیت در عالم است . ما ساختار های فاسد کم نداریم و مسئولان فاسد هم کم نداریم و امروز در دادگاه ها از نزدیک آن ها را می بینیم اما امروز در خودمان اراده ی تغییر را می بینیم . امروز ما تلاش جوانان برای محکوم کردن ظالم و از خود گذشتگی آن ها را می بینیم . امروز می توانیم به جمهوری اسلامی امید داشته باشیم نه به خاطر انحراف ها و رانت و فساد بلکه به خاطر جوانانی که هر از گاهی سر بلند می کنند و این ساختار را به چالش می کشند . امروز می توانیم به نیروهای مخلص جوانی که در سرتاسر کشور جهادی تلاش می کنند تا ضعف های دولت مرکزی را پوشش دهند امید داشته باشیم . امروز می توانیم به فریادکشان مرگ آسیه پناهی امید داشته باشیم . امروز می توانیم به همه آن هایی که فاصله میان باید ها و واقعیت ها روحشان را آزار می دهد امید داشته باشیم .امروز امید در نقطه مردم است و تا زمانی که ساختارهای مردم گریز حکومت فرعونی را آتش به اختیار نابود نکنیم به این نقطه امید گره نخواهیم خورد