لطفا به زور به کودکان زبان یاد ندهید!+فایل صوتی⭕⭕⭕

ما باید کاری کنیم که فرزندانمان اینگونه فکر کنند.سلام بر شما خواننده عزیز،محترم و دوست داشتنیمیرکمالی هستم،علی میرکمالیدخترم آوید از شرکت در کلاس زبان فوق برنامه اش،خیلی اذیت شد که ماجرای آن را در پست "امان از اعتماد به نفس!" برایتان تعریف کردم.برای همین خیلی به دنبال یک روش جایگزین برای او بودم.جایی خوانده بودم که وقتی موضوعی برای ناخودآگاه ما مساله و سوال می شود،در محیط و اطرافمان به پاسخ آن برمی خوریم؛به شرط اینکه چشم بینا و گوش شنوا داشته باشیم!خیلی جالب بود،وقتی پست "دوقلو های افسانه ای زبان،برادران منصوریان" را در ویرگول منتشر کردم؛کاربر محترمی برایم نوشت:چشم بینایم این نظر رادید!و چند روز بعد هم مخاطب عزیز دیگری همان جا نظر داد:و گوش شنوایم این نظر را شنید!پیش خودم گفتم،قرار نیست که فقط مخاطب از نظر و تجربیات من استفاده کند،الان فرصت خوبی است که من هم از نظر و تجربه مخاطبینم بهره مند بشوم.برای همین تصمیم گرفتم که سال دیگر آوید را در این کلاس ثبت نام نکنم و به جای آن بگردم و یک روش دیگر پیدا کنم که با شادی و نشاط بیشتری،فضای خودخوان را برای آوید فراهم بیاورد که خودش برمبنای علایق شخصی خودش پیش برود.چنانکه آیزاک آسیموف گفته است:«من قاطعانه اعتقاد دارم که خودآموزی،تنها نوع آموزش است.»نظر شما نه تنها محترم که برای من غنیمت است.من همانطور که داستانش را در پستهای قبلی برایتان گفته ام،بعد از مدتها امتحان روشهای مختلف به اپلیکیشن زبانشناس رسیده ام و آنقدر تنوع دارد که من را به خوبی جذب کرده است.الان مدتها است که به صورت خودخوان در آن به یادگیری مهارت زبان مشغول هستم.به فکرم رسید که در آن بگردم و ببینم آیا دوره ای مناسب آموزش به کودکان هم دارد یا نه؟متوجه شدم که چندین دوره آموزش همراه با تصویر و انیمیشن و موسیقی برایی کودکان دارد.یکی از دوره های آن هم LET'S GO از انتشارات آکسفورد بود که به نظرم خیلی جالب آمد برای همین کتابهای آن را هم برای آوید خریدم.با خواندن توضیحات فکر کردم بهترین روش را برای یادگیری زبان آوید پیدا کرده ام!در یک روز تعطیل،وقتی که شرایط برای صحبت پدر و دختری فراهم بود،با آوید راجع به روش های یادگیری صحبت کردم و بعد به او اپلیکیشن زبانشناس را نشان دادم و پیشنهاد کردم که اگر دوست دارد،برنامه را روی تبلت خودش نصب کند و به حساب خودش یک اشتراک یک ماهه هم بگیرد.پیشنهاد کردم که روزی یکربع هم مرتب در این اپلیکیشن وقت بگذراند و هر چیزی که متناسب سنش است و دوست دارد ببیند.موسیقی،انیمیشن و یا دوره های مثل LET'S GO.کتابها را هم به او دادم و برایش توضیح دادم که می تواند یک درس را درون اپلیکیشن ببیند و از طریق کتاب هم مطالعه کند و تمرین هایش را حل کند و اگر هم سوالی داشت،از من یا مادرش بپرسد.درواقع می خواستم با این کار مسئولیت پذیری را هم در او تقویت کنم.می خواستم بداند که اگر خودش دلش می خواهد،می تواند وقت بگذارد و با این امکانات،مهارت زبان را یاد بگیرد.البته همسرم نظر دیگری داشت و می گفت:«من فکر نکنم که آوید در این سن از این روش خیلی خوشش بیاید و استقبال کند و احتمالا این کار تو نتیجه نمی دهد.»به هر حال با صحبتهای من دخترم پذیرفت که این کار را امتحان کند و حتی به پیشنهاد او قرار شد که اگر یکماه پشت سرهم،تمرینات را انجام داد و زنجیره اش را حفظ کرد برایش "بابل تی" بخرم!بعد از 45 سال عمر،من هم تازه فهمیدم بابل تی چی هست!در مدت یکماه بعد از آن،گاهی از آوید در مورد مطالعه اش سوال می کردم و او می گفت که زنجیره اش را پر کرده است.هدف من هم بیشتر این بود که او فعلا به طور مرتب در معرض زبان قرار بگیرد حالا با هر انتخابی که خودش درون اپلیکیشن دارد.برای همین خیلی در این مرحله یادگرفتن و آموختن دخترم برایم مهم نبود.حدود یکماه گذشت که مقارن با امتحانات آخر سالشان شد.وقتی با او چک کردم متوجه شدم چند روزی است که بی خیال زبان شده است.البته همسرم می گفت به خاطر امتحاناتش بوده است ولی راستش من خیلی عصبانی شدم ولی سعی کردم برخودم مسلط باشم و با حفظ آرامش ولی با لحن تلخ فقط به آوید گفتم:«باشه،اگه علاقه نداری دیگه نمی خواد اشتراکت رو تمدید کنی؛منم دیگه راجع به زبان با تو صحبتی ندارم و پیگیر نمیشم!اصلا خانوم شما هم دیگه در مورد زبان خوندن با آوید حرفی نزن!»امان از زبان دختر بابا!بعد پیش خودم فکر کردم من به دنبال چه چیزی هستم.آیا به دنبال این هستم که حرف خودم را ثابت کنم و به کرسی بنشانم؟آیا به دنبال این هستم که کمک کنم تا دخترم مهارت های بیشتری یاد بگیرد؟یا به دنبال این هستم که او به معنای واقعی کلمه،انسان سالم تری باشد؟چرا فکر می کنم که اگر من با 45 سال سن،خودم به این نتیجه رسیدم که یادگیری مهارت زبان یک ضرورت است؛الان دخترم هم در سن 8 سالگی باید احساس ضرورت و فوریت کند؟درست است که من از زاویه دید خودم سعی کردم برنامه و محیط شاد و جذاب و راحت برای یادگیری زبان برایش فراهم کنم؛ولی از دید او و در دنیای او فعلا یادگیری مهارت زبان هیچ فوریتی ندارد هرچند که شاید ضرورت آن را قبول کرده باشد.در نتیجه او ترجیح می دهد که کارهای دیگری انجام دهد.وقتی خوب زیر نظرش گرفتم،متوجه شدم که به خاطر جوی که الان بین همسن و سالانش رواج یافته خیلی دوست دارد کره ای حرف بزند!خیلی دوست دارد در یوتیوب ویدئو ببیند و با آهنگهای آن جلوی آئینه برقصد!خیلی دوست دارد با مادرش آشپزی کند،شیرینی بپزد،کیک درست کند!خوب این ها الان در ذهن و فکر و دل او جای دارد؛چرا باید کاری را انجام بدهد که من فکر می کنم برای او شادمانه است؟!دختر خوشحال،پدر شاداب،زندگی در جریان!پیشنهاد می کنم که سخنرانی قدیمی آقای کن رابینسون که جزو پربیننده ترین و محبوبترین سخنرانی ها در TED است را حتما ببینید.ایشان که یکی از منتقدین سرسخت نظام آموزشی است حرف های جالبی می زند.یک قسمت آن نقل به مضمون می گوید:«ما در مورد آینده هیچ ایده ای نداریم که چی پیش میاد،آموزش قراره بچه ها را برای آینده ای آماده کند که نمی توانیم درکش کنیم.هیچکس روحش هم خبر ندارد که دنیا به چه شکلی خواهد بود؛حتی تا پنج سال دیگر،با این حال می خواهیم آنها را برای سی سال دیگر آماده کنیم!» کن رابینسون بزرگ که خیلی شبیه پسر عموی من آقای حسین میرکمالی است!برای همین من تصمیم گرفته ام که فقط آوید را در معرض مهارت هایی که می تواند یاد بگیرد بگذارم تا با آنها آشنا شود،حسشان کند،تجربه شان کند.ولی ادامه دادن آن را در اختیار خودش بگذارم.این زندگی اوست،این دنیای اوست و آنچه که انتخاب می کند،بهترین برای اوست؛من فقط باید از کمی دورتر،مراقبش باشم،اما در نهایت او خودش باید زندگی کند.مهم نیست دخترم چند سالش میشه،او همیشه دخترکم خواهد بود!در پایان اگر علاقه مند هستید که پست هایی را که در متن به آنها اشاره کردم را مطالعه بفرمایید،با کمال احترام لینک آنها را برایتان در اینجا می گذارم: https://vrgl.ir/NX7ZV و پست دیگر که نظر دوستان در زیر آن به اندیشه من کمک بسیاری کرد: https://vrgl.ir/PfBeY اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید:(لینک آبی در بایو نیز در دسترس است) https//t.me/alimirkamalicoachاز شما صمیمانه سپاسگزارم که مطالب من را مطالعه کردید و مشتاقانه پذیرای نظر و پیشنهاد شما عزیزان هستم.دوستدار شماعلی میرکمالیشنبه بیستم خردادماه یکهزار و چهارصد و دو1402/3/20