10 اشتباه رایج والدین امروزی و راهکارهای کاربردی

همه‌ی افراد تصور می‌کنند که والدینی خبره و بی‌عیب و نقص هستند، اما هنگامی‌که نوبت به عمل می‌رسد با مشکلات جدی روبرو می‌شوند. آیا بارها با دیدن کج‌خلقی کودکان در سوپرمارکت‌ها از کوره در نمی‌رویم؟ احتمالاً با خود فکر می‌کنید که والدین امروزی هیچ درک صحیحی از اوضاع ندارند؛ اما واقعیت این است که والدین در بسیاری از مواقع به دنبال تعریف کردن محدودیت‌هایی برای کودکان خود هستند و بهتر است که به‌جای مواخذه، آن‌ها را حمایت کنیم. در این مقاله به 10 مورد از رایج‌ترین اشتباهات والدین در عصر مدرن اشاره می‌کنیم که دائماً تکرار می‌شوند. اکنون زمان آن رسیده که با چالش‌های تربیتی فرزندان روبرو شویم.خطای 1: در برابر مشکلات تسلیم می‌شوید تا زندگی بی‌دردسری داشته باشیدطبق تحلیل‌های انجام شده به این نکته پی برده‌ایم که صاحبان سوپرمارکت‌ها چندان مایل به حمایت از والدین نیستند. چراکه آن‌ها با قرار دادن جعبه‌های آب‌نبات و اسنک در ویترین مغازه، کودکان را به‌سوی این محصولات جذب می‌کنند.خطا: بسیاری از والدین در برابر چنین مشکلاتی به‌زودی تسلیم می‌شوند. چراکه باید به‌طور هم‌زمان پول و کارت‌های بانکی، کیفیت جنس، چرخ‌دستی و نهایتاً فرزند شلوغ و پرسروصدای خود را مدیریت کنند. مشکل این تسلیم شدن زودهنگام این است که کودک همواره برای برآورده‌سازی خواسته‌های خود از این استراتژی (فریاد زدن) استفاده خواهد کرد؛ و در نتیجه آن‌ها دائماً این رفتارها را تکرار می‌کنند و به نتیجه‌ی دلخواه خود می‌رسند.راهکار: بهترین روش‌ها برای پیشگیری از این قبیل مشکلات عبارت‌اند از:قبل از رفتن به خرید مطمئن شوید که کودک گرسنه نباشد و به او غذا و خوراکی داده باشید.سعی کنید بدون کودک خود به خرید بروید.تا حد امکان از پیک‌ و راه‌های حمل‌ونقل موجود برای تحویل‌ کالا درب منزل استفاده کنید.با صاحبان سوپرمارکت‌ها صحبت کنید تا خوراکی و تنقلات را در ویترین فروشگاه قرار ندهند.خطای 2: روی محدودیت‌ها پافشاری نمی‌کنیدخطا: در صورتی ‌که کودکتان لوس و نازپرورده تربیت شود، در نتیجه احتمال اینکه در بزرگ‌سالی نیز خواسته‌های فراوانی داشته باشند و رفتاری خودخواهانه را بروز دهند، وجود دارد. در صورت بروز مشکلات درسی یا شغلی، والدین نیز مقصر شناخته می‌شوند.راهکار: اما جنر در کتاب خود با عنوان «آرام باشید و وظایف والدین را تحقق بخشید» بر این باور است که رعایت حد تعادل در سخت‌گیری‌ها و آسان‌گیری‌ها موجب آسایش خاطر همه خواهد شد. در نتیجه لازم است محدودیت‌ها و عواقب رفتارهای ناهنجار به کودکان گوشزد شود.خطای 3: اینکه سایر افراد، فرزند شما را به راه راست هدایت کنند را قبول نمی‌کنیدخطا: فرض کنید کودکی در مدرسه به خاطر کشیدن سیگار تنبیه شود و پدر او در دفاع از کودک خود با مدیر و معاون مدرسه بحث و مجادله کند. در این حالت مطمئناً پسر این فرد در آینده نیز به‌شدت به سمت مصرف سیگار خواهد رفت و چه بسا به سایر مواد مخدر دیگر نیز گرایش پیدا کند. این وضعیت در دوران قدیم به‌ندرت مشاهده می‌شد اما در عصر فعلی بسیاری از والدین قادر به پذیرش راهنمایی‌های سایرین نسبت به کودکان خود نیستند. بر معلمان و سایر متصدیان تعلیم و تربیت واجب است تا با نحوه‌ی صحیح آموزش‌دهی به کودکان کاملاً آشنا باشند و برای تبدیل نمودن آن‌ها به شهروندانی مسئولیت‌پذیر حداکثر تلاش و احتیاط لازم را به عمل آورند.راهکار: لازم است به والدین اطمینان داده شود که سایرین به‌خوبی می‌توانند بر وضعیت رفتاری کودکان آن‌ها نظارت کنند.خطای 4: مجازات و عواقب در نظر گرفته شده را با جدیت پیگیری نمی‌کنیدلازم است محدودیت‌های خاصی را برای کودکان تعیین نمایید که در صورت عدم رعایت آن‌ها عواقب خاصی در انتظار آنان خواهد بود.خطا: یکی از مشکلات اساسی پیش روی والدین این است که تنبیهات را به‌خوبی پیگیری و اجرا نمی‌کنند. با ادامه یافتن این وضعیت، کنترل بر روی کودکان کاهش ‌یافته و آن‌ها بر اوضاع مسلط می‌شوند.راهکار: لطفاً تنبیهات در نظر گرفته شده را به‌صورت مستمر و به‌محض وقوع رفتارهای نامناسب اعمال کنید.خطای 5: کودک را از احساس همدردی خود محروم می‌کنیدخطا: زمان گذاشتن برای ابراز همدردی با کودک مطمئناً امری مؤثر و ارزشمند است. هنگامی‌که کودک در مدرسه و انجام تکالیف خود به مشکل برمی‌خورد با او همدردی کنید و آرامش بیشتری را در او ایجاد کنید. البته همدردی به این معنی نیست که کودک را کاملاً آزاد بگذارید یا برخی وظایف را از دوش او بردارید؛ اما حداقل کار ممکن در این شرایط برقراری ارتباطات گسترده‌تر با او است. از داد زدن بر روی کودکان یا مجبور کردن آن‌ها به انجام وظایف در زمان معمول اجتناب کنید.راهکار: هنگامی‌که کودکان دچار آشفتگی و عصبانیت می‌شوند، بر روی ارتباطات کلامی با او تأکید داشته باشید. کارایی این روش همواره بیشتر از برخورد فیزیکی است.خطای 6: در روش بزرگ کردن کودکان خود همان روشی را در پیش می‌گیرید که توسط والدین خودتان نسبت به شما اعمال شده استخطا: شبیه‌سازی رفتار والدین قبلی به دو حالت تقسیم می‌شود. در حالت اول در صورتی ‌که با سخت‌گیری بزرگ ‌شده باشید، همین الگو را تکرار می‌کنید. حالت دوم پرورش کودک به‌صورت کاملاً آزاد و بر خلاف قوانین سخت‌گیرانه است. در این شرایط کودکان هرج‌ومرج عظیمی را به وجود می‌آورند. نکته‌ی جالب ‌توجه این است که واژه‌ی پرورش کودکان (عمل در نقش والدین) کمتر از 50 سال است که پا به عرصه‌ی حیات گذاشته است.راهکار: عمل به وظایف والدین به‌اندازه‌ی موشک هوا کردن سخت و پیچیده نیست. تنها کار لازم این است که منطق صحیحی را دنبال کنید و از تنبیه بدنی، داد زدن سر آن‌ها و باج دادن به آن‌ها اجتناب کنید. همچنین لازم است از نقش کنترلی خویش نسبت به کودکان اطمینان حاصل کنید.خطای 7: الگوی بدی را بجا می‌گذاریدخطا: والدین الگوی کودکان خود هستند. در صورتی که شما با کوچک‌ترین مشکل از کوره در بروید کودکان‌تان نیز چنین رفتاری را از شما می‌آموزند. فریاد کشیدن، ابراز خشم و توهین به سایرین تصویر بدی را در ذهن کودک باقی خواهد گذاشت. به همین ترتیب، عادت‌های غذا خوردن نیز مورد تقلید قرار گرفته و غذاهای ناسالم به‌عنوان گزینه‌ی اصلی در اولویت مصرف کودکان قرار می‌گیرند.راهکار: اجازه دادن به کودکان برای انتخاب عاقلانه‌ی غذاهای مدنظر خود یکی از روش‌های بسیار مؤثر برای تشویق عادت‌های غذایی سالم در کودکان است. توضیح دادن در مورد علت خوب یا بد بودن غذاها بسیار مؤثرتر از صرفاً اعمال محدودیت غذایی است.خطای 8: زمان کافی را با کودکان خود سپری نمی‌کنیدخطا: آیا هنگامی‌که زمان خود را با کودکان سپری می‌کنید، تمامی توجه خود را به آنان می‌دهید؟ در عصر فعلی ابزارهای مختلفی وجود دارد که موجب حواس‌پرتی والدین نسبت به کودکان می‌شود.راهکار: خاموش کردن تمامی رایانه‌ها، تلفن‌های هوشمند و تلویزیون‌ها یکی از بهترین راهکارها برای توجه بیشتر به کودکان در زمان تعامل با آنان است.خطای 9: صبوری را به کودک خود آموزش نمی‌دهیدخطا: بسیاری از والدین کودکان خود را در اولویت اصلی زندگی قرار می‌دهند و اهمیت آموزش صبر و تحمل به آنان را فراموش می‌کنند. لازم است تمامی کودکان صبور بودن را یاد بگیرند. مثال‌هایی از این دست عبارت‌اند از انتظار برای حمام، انجام نوبتی وظایف، انتظار در صف‌های طولانی یا صف اتوبوس.راهکار: بهترین راهکار برای آموزش صبر و تحمل به کودکان این است که همواره وظایف، فعالیت یا بازی و امکان طولانی شدن آن‌ها را به کودکان یادآوری کنیم. در واقع، طولانی شدن چرخه‌ی تکمیل وظایف به آنان آموزش داده می‌شود. آموختن صبر و تحمل مزایای متعددی در مراحل مختلف زندگی آینده آن‌ها خواهد داشت.خطای 10 – کودکان را از راهنمایی‌های لازم محروم می‌کنیدخطا: معمولاً والدین انبوهی از دستورات و راهکارها را به کودکان خود گوشزد می‌کنند. این اقدامات با آثار منفی گسترده‌ای همراه است. والدین زمان زیادی را به این قبیل امور اختصاص می‌دهند و در نتیجه از گذراندن زمان کافی برای تعامل، همدردی و درک بهتر شرایط کودکان غافل می‌شوند.راهکار: در صورتی که والدین با آرامش راهنمایی‌های لازم را به کودکان انتقال دهند، انرژی مثبتی از جانب آنان منتقل خواهد شد. دقیقاً راهنمایی مورد نیاز را به آن‌ها یادآوری کنید و بدانید که این رویکرد نتایج مثبتی را در پی خواهد داشت. برای مثال این‌گونه با آن‌ها صحبت نکنید: عمل «الف» را به دلیل نتیجه‌ی «ب» انجام نمی‌دهیم، لطفاً «ج» را بجای «د» انجام بدهید.تعریف محدودیت‌ها و پیگیری خطاها و روبه‌رو کردن کودکان با مجازات مربوطه از بسیاری از خطاهای والدین در عصر مدرن جلوگیری می‌کند. راهنمایی کردن کودکان، پشتیبانی و ابراز علاقه به آنان مزایای چشمگیری را در آینده در پی خواهند داشت.منبع: چطورپدیا