استکبار ستیزی به شیوه‌ی شهید بهشتی

بسم الله الرحمن الرحیمایران اسلامی مسیری را در تاریخ پیموده، که گاه در اوج عزت و گاه در بند ذلت بوده است و همواره عده‌ای در این مسیر، به دنبال مبارزه با افرادی بودند که باعث شدند، به دست و پای ملت خداجو و حق‌گرای ایران اسلامی غل و زنجیر بسته شود و در این راه به اسطوره‌هایی بی‌بدیل تبدیل شدند.البته در این مسیر همیشه مورد هجوم تیر و تازیانه‌های دشمنان داخلی و خارجی قرار گرفته‌اند، اما هیچ‌یک از این‌ها باعث نشد که زنان و مردان قهرمان ایرانی در مقابل دشمنان سر تسلیم فرود بیاورند و تا پای جان و آخرین قطره‌های خونشان ، برای آزادگی و عدم وابستگی ایران اسلامی تلاش کردند و از هدف والای خود، دست برنداشتند. از لذت‌بخش‌ترین ورق‌های دفتر تاریخ معاصر ایران اسلامی، آنجایی است، که سال‌ها پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام و شهادت اهل‌بیت عصمت و طهارت و غیاب منجی عالم بشریت، بزرگ‌مردی در این میان برخاست و آنچه از آموزه‌های اسلام ناب محمدی را که به فراموشی سپرده شده بود، برای امت اسلامی احیا کرده و عزت را به ایران اسلامی اهدا کرد. او شاگردهای بسیاری تربیت کرد که در این میان می‌خواهیم با نحوه‌ی استکبارستیزی یکی از سرآمدها و در عین حال یکی از مظلوم‌ترینِ آنها یعنی شهید محمد حسین بهشتی بپردازیم. کسی که به گفته‌ی مقام معظم رهبری، سیدالشهدای انقلاب اسلامی بوده و به گفته‌ی امام خمینی، مظلوم زیست و مظلوم مرد و خار در چشم دشمنان بود.لزوم صدور انقلاب اسلامیاگر شما با دشمنان انقلابتان در آن سوی مرزها نجنگید، دشمن مرزهای شما را همواره کوچکتر و محدودتر می‌کند.به باور شهید بهشتی، اسلام برای مسلمانان مرز نمی‌شناسد، در خصلت انقلاب اسلامی جهانی بودن نهفته است یعنی اگر در یک شهر، در یک قلعه، در یک روستا، یک انقلاب اسلامی پیروز بشود از همان جا می‌گوید من باید به همه جای دنیا بروم. آیا این به این معنی است که انقلاب اسلامی سلطه‌طلب است؟ و می‌خواهد برای انقلاب‌کنندگان امپراتوری و قدرت به وجود بیاورد؟ هرگز. انقلاب اسلامی به این معنی گرایش جهانی ندارد، انسان مسلمان از آن لحظه‌ای که به اسلام ایمان می‌آورد، برایش اسلام، دین آزادکردن خود و دیگران است. اسلام دینی نیست که بگوید من مسلمان هستم و خودم را می‌خواهم آزاد کنم و در پی سعادت خودم هستم. اسلام دین خودمحوری، خودبینی، خودطلبی، خودخواهی و خودجویی نیست. اسلام دین خداجویی است. تعالیم دین اسلام به مسلمانان این‌گونه آموزش می‌دهد که بگویند آرمان ما سعادت جهانیان است. هدف ما رفاه، سلامت، خوشبختی، آزادی، عدل، صفا، دوستی، معنویت و کمال همه‌ی انسان‌ها است. این است که در قانون اساسی نوشته شده است: جمهوری اسلامی ایران به سعادت همه‌ی انسان‌ها می‌اندیشد. انقلاب اسلامی ایران می‌تواند بگوید در مرزهای خودمان به مردم خودمان خدمت می‌کنیم و به آن سوی مرزها کاری نداریم، نه! البته که نمی‎شود. بنابراین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران برمبنای منزوی‎شدن و در لاک خود فرورفتن نمی‌تواند باشد. سیاست ما باید به گونه‌ای باشد که بدانیم آن سوی مرزها چه باید کرد و با مردم آن سوی مرزها چگونه روابطی را باید داشت. صرف نظر از هویت، خصلت و طبیعت اسلامی انقلاب، اصولاً هر انقلابی که تنها به درون مرزهایش پرداخته و توجهی به خارج از حدود خود نداشته باشد، دشمن آسوده‌اش نمی‌گذارد. شما اگر به همه‌ی مقدسات اعم از قرآن، تورات، انجیل و غیره هم سوگند یاد کنید که ما فقط می‌خواهیم به کار خودمان مشغول باشیم، این جهان‌خواران پرطمع در ظاهر می‌گویند قبول کردیم ولی از صدها مجرای نامرئی می‌آیند تا شما را در درون مرزهایتان درهم بکوبند. این یک اصل است در مبارزه که باید به آن توجه کنید. اگر شما با دشمنان انقلاب‌تان در آن سوی مرزها نجنگید، دشمن مرزهای شما را همواره کوچکتر و محدودتر می‌کند. به همین سبب انقلابیون ایران این دو کار را با هم انجام می‌دهند:برحسب مسئولیت جهانی می‌کوشد تا انسان‌های به بند کشیده شده‌ی آن سوی مرزهای ایران را به حرکت درآورند و به آنها کمک کنند تا حکومت‌ها و ارتش‌های اشغالگر بیگانه‌ای را که بر سرزمین‌هایشان مسلط شده‌اند، از پای درآورند و سرزمین‌ها وملت‌ها وجامعه‌شان را آزاد کنند.با تمام قوا در مرزهایشان حضور دارند تا اگر دشمن به هر صورت، قصد نفوذ در سرزمینشان را کرد، آنها را همان جا نابود کنند. بنابراین نمی‌توان تنها به فکر مسلمانان ایران بود و مسلمان‌های دیگر کشورهای اسلامی مانند عراق، افغانستان، مصر، اندونزی و... را فراموش کرد و به فکر آنها نبود.- شهید بهشتی چند روز پس از خنثی شدن کودتای نقاب -معروف به نوژه- در جمع ارتشیان آذرشهر آذربایجان شرقی، ضمن تأکید بر نقش آمریکا در این کودتا و عصبانیت آنها از نهادهای انقلابی می‌فرمایند: «ما از روز اول می‌دانستیم که انقلاب ما به یک چنین پشتوانه‌ی متشکل، مسلح و با ایمان نیاز دارد. به همین دلیل در اسناد به دست آمده ازلانه‌ی جاسوسی، آنقدر که آمریکا از دست این سپاه عصبانی است، کمتر از دست نهاد دیگری عصبانی است. وقتی چشمان ما، چشم و گوش ملت ما مراقب کشف توطئه هاست؛ وقتی نیروی پرتوان و فداکار سپاه آماده‌ی درهم کوبیدن توطئه‌هاست و ارتشیان و نیروی انتظامی مراقب خیلی چیزها هستند و آماده‌ی درهم‌کوبیدن این نقشه‌های شوم هستند؛ البته امریکا عصبانی است، البته امریکا ناراحت است. آمریکا از دست این نهادها عصبانی است. از دست آن چهره‌ها و شخصیت‌هایی که خط ضدامپریالیسم را خط اصلی این انقلاب در بُعد خارجی‌اش ترسیم کرده‌اند، عصبانی است. از آنها که می‌گویند در این مقطع از زمان، دشمن اصلی ما آمریکاست، عصبانی است. از روزنامه‌هایی که در این خط مردم را آگاه می‌کنند، عصبانی است. از تشکیلات سیاسی که ملت را در این خط، بسیج و متشکل می‌کند، عصبانی است.ولی به آمریکا بگویید عصبانی باش و از عصبانیت خود بمیر. ملت ما همین است که می‌بینی و می‌شناسی و به آنها باید گفت که هنوز این ملت، ابعاد فراوانِ ناشناخته دارد که خبر نداری.»دردیدار سفیر وقت انگلیس که گفته بود آمریکا دخالت نظامی خواهد کرد، شهید بهشتی می‌گویند: « ما از خیلی وقت پیش برای دخالت نظامی آمریکا آماده‌ایم. خلاف انتظار ما نیست، ولی هر سرباز آمریکایی که به داخل مرزهای ایران بیاید، میان مردم ما یک جا بیشتر برایش نیست و آن هم گور زیر خاک است؛ البته حالا فرمان خدا یک جای دیگر برایشان پیش‌بینی کرده بود و آن ذغال گردیدن و سوخته شدن بود.»بروس لینگن می‌نویسد؛ شهید بهشتی گفته است: اظهار حمایت دولت آمریكا از انقلاب كفایت نمی‌كند. به جای حرف، عمل لازم است. او (بهشتی) گفت كه انقلاب پشتوانه‌ی لازم را در اكثریت مردم ایران دارد و اگر لازم باشد می‌تواند طبقه‌ی متوسط و اقلیت متخصصین را نادیده بگیرد. بهشتی اعتماد به نفس فوق‌العاده‌ای از خود بروز می‌دهد، خصومت ظاهری نشان نمی‌دهد، ولی در امر بهبود روابط آمریكا و ایران، او بار اصلی را به دوش آمریكا می‌گذارد.بروس لینگن کاردار وقت سفارت آمریکا در تهران و از مقامات ملاقات کننده با شهید بهشتی و تنظیم کننده‌ی سند محرمانه این دیدار، در این باره می‌نویسد: « بهشتی، شخصیت مؤثر و گیرایی می‌باشد. مطمئناً در ظاهر و اگربتوان بر اساس این گفت‌وگو قضاوت كرد، از لحاظ فكری و عقلی هم مؤثر و گیرا است. او با اعتماد به نفس فوق‌العاده و به طور آرام و شمرده و انگلیسی خوب، صحبت می‌كند. رفتاراودر تمام مدت آرام وغیراحساسی بود. به نظر می‌رسید كه او سعی داشت به ما بفهماند كه بهبود روابط بیشتر به نفع آمریكا بوده تا به نفع ایران. ایران انقلابی از حمایت و تفاهم آمریكا استقبال خواهد نمود ولی به هیچ ‌وجه به آمریكا وابسته نخواهد بود.»بروس لینگن در ادامه‌ی سند فوق درباره‌ی ملاقات با شهید بهشتی می‌نویسد: که ما گفتیم اقدام برای كودتا (در ایران) بسیار محتمل است، او(بهشتی) گفت كه اگر چنین امری پیش آید، آمریكا مسئول شناخته خواهد شد، چون آمریكا دارای نقش گسترده‌ای در رابطه با ارتش ایران بوده است. بهشتی در رابطه با این موضوع به گونه‌ای صحبت نكرد كه نشان دهد تصور می‌كند تلاش برای انجام یك كودتا موفق خواهد بود؛ بلكه می‌گفت چنین اقدامی به هیچ‌وجه موفق نخواهد شد وهرگونه اقدام مشابه، مشكلات جدی برای آمریكا درایران ایجاد خواهد كرد. بروس لینگن در سند فوق به نقل از شهید بهشتی آورده است: « بهشتی بر لزوم اینكه آمریكا حسن‌نیت خود را همراه حرف در عمل نیز نشان دهد تأكید نمود؛ اظهار حسن‌نیت تنها كفایت نمی‌‌كند. او (بهشتی) سه زمینه‌ی اصلی مشكلات را برشمرد: اول مسئله شاه بود؛ او (شاه) پنجاه سال تباهی را بر ملت ایران تحمیل نموده و هم‌‌اكنون احساسات عمومی علیه او خیلی شدید می‌باشد. لذا ایران نمی‌تواند تحمل كند كه آمریكا و یا هر كشور دیگری از اوحمایت كند. (نظرات بهشتی، در این مورد مانند بقیه موارد گفت‌وگو صریح، كنترل‌شده و عاری از احساسات بودند.) انتقاد دوم در زمینه‌ی قراردادهای تجاری بود. نظر او بر این دلالت داشت كه با توجه به انقلاب، برخورد با مسائل تجاری نباید فقط در جنبه‌های عادی تجاری محدود شود، بلكه دیدگاه سیاسی نیز باید در نظر گرفته شود. او شنیده بود كه مقدار زیادی از وجوه ایران در آمریكا توسط دادگاه‌ها مسدود شده‌اند. ضرورت دارد كه دولت آمریكا با كمک برای حل این مشكلات، حمایت خود را از ایران نشان دهد. نگرانی سوم او در زمینه‌ی قطعات یدكی نظامی و تجاری بود. واضح بود كه او اطلاعات كمی در مورد جزئیات این قضیه دارد، ولی می‌دانست كه قطعات یدكی به مقدار و سرعت لازم توسط آمریكا فراهم نمی‌شود.»در نهایت بروس لینگن می‌نویسد که شهید بهشتی گفته است: «اظهار حمایت دولت آمریكا از انقلاب كفایت نمی‌كند. به جای حرف، عمل لازم است. او گفت كه انقلاب پشتوانه لازم را در اكثریت مردم ایران دارد و اگر لازم باشد می‌تواند طبقه متوسط و اقلیت متخصصین را نادیده بگیرد. بهشتی اعتماد به‌نفس فوق‌العاده‌ای از خود بروز می‌دهد، خصومت ظاهری نشان نمی‌دهد، ولی در امر بهبود روابط آمریكا و ایران، او بار اصلی را به دوش آمریكا می‌گذارد.»اما آنچه از انقلاب اسلامی و این اسطوره‌ها به یادگار مانده است، بازگشت عزت نفس ملی، اقتدار و استقلال بود. ایجاد خودباوری در بین جوانان که تا به امروز باعث شده ایران و جوان ایرانی در عرصه‌ی علم و دانش در میان صاحب‌نظران جهان قرار بگیرند. حال خواسته‌ی ما این است که مسئولین جمهوری اسلامی باید قدردان این یادگاری‌ها و دستاوردها باشند و نیز خود را حافظ آن بدانند و ادامه‌دهنده‌ی راه آنان باشند و منافع ملی برایشان اولویت داشته باشد و بدانند سرمشق مذاکرات ایستادگی و دفاع از حقوق ملت و نیز گذاشتن بار اصلی به دوش کشورهای مذاکره‌کننده است نه لبخند و تحمیل خواسته‌های نامشروع کشورهای بیگانه بر سرمایه‌های ملی ایران.چرا که آنها بارها و بارها خنجرهایشان را بر پیکر نحیف و جوان ایران اسلامی وارد کرده‌اند. از آنجا که هشت سال نبرد نابرابر به این ملت تحمیل کرده‌اند و از آنجا که ایران را بارها به سوگ فرزندان صالحش چون بهشتی نشانده‌اند. از این رو طبق گفته‌ی امام امت به آنها بی‌اعتمادیم و نیز فراموش نمی‌کنیم نبرد ما با آمریکا، نبرد حق علیه باطل است و اگر باطل دستی به سوی حق دراز کند، طبق فرموده‌ی قرآن، در پشت پرده، زمانی که با یکدیگر خلوت نمایند، از شدت خشمی که بر شما دارند، سر انگشتان خود را می‌گزند و آنان از خوشحالی‌ها (پیشرفت‌ها)ی مسلمانان ناراحت می‌شوند. پس انتظار می‌رود فریب لبخند و حرف‌های در ظاهر آراسته و منطقی ولی در باطل پوچ و تهی آنها را نخوریم و در آخر به سخنرانی امام خمینی در فراق یکی از اصلی‌ترین ارکان نظام اسلامی اشاره می‌کنیم که به دست شقی‌ترین افراد؛ کسانی که از ایرانی بودن تنها فارسی حرف زدن را به ارث برده اند، کسانی که جنایات وحشیانه‌شان همچنان در اذهان همه‎ی ملت ایران، زنده است؛ تروریستانی که آمریکا و متحدانش با حمایت از آنها باعث و بانی جنایت وحشیانه و غیر انسانی به مردم مظلوم ایران شدند و کسانی که از انسانیت فقط کالبدی به شکل انسان دارند و جوامع و سازمان‌های حقوق بشری که در مقابلشان سکوت کردند !، به شهادت رسید. آری ملت ایران، هرگز این جنایات را فراموش نمی‌کند و داغ فرزندان از دست رفته همچنان بر قلبش سنگینی می‌کند:«شما تا توانسته‌اید به فرزندان اسلام چون شهید بهشتی و شهدای عزیز مجلس و کابینه با حربه‌ی ناسزا و تهمت‌های ناجوانمردانه حمله کردید که آنها را از ملت جدا کنید و اکنون که آن حربه از کار افتاد و کوس رسوایی همه‌تان بر سر بازارها زده شد، در سوراخ‌ها خزیده و دست به جنایاتی ابلهانه زده‌اید که به خیال خام خود ملت شهیدپرور و فداکار را با این اعمال وحشیانه بترسانید و نمی‌دانید که در قاموس شهادت، واژه‌ی وحشت نیست. اکنون اسلام به این شهیدان و شهیدپروران افتخار می‌کند و با سرافرازی همه‌ی مردم را دعوت به پایداری می‌نماید و ما مصمم هستیم که روزی رخش ببینیم و این جان که از اوست تسلیم وی کنیم.دشمنان خلق گروهی را شهید نمودند که برای مشورت در مصالح کشور گرد هم آمده بودند. ملت عزیز، این کوردلان مدعی مجاهدت برای خلق، گروهی را از خلق گرفتند که از خدمتگزاران فعال و صدیق خلق بودند. گیرم که شما با شهید بهشتی که مظلوم زیست و مظلوم مُرد و خار درچشم دشمنان اسلام وخصوص شما بود، دشمنی سرسختانه داشتید، با بیش از هفتاد نفر بی‌گناه که بسیاری‌شان از بهترین خدمتگزاران خلق و مخالف سرسخت با دشمنان کشور و ملت بودند، چه دشمنی داشتید؟ جز آنکه شما با اسم خلق از دشمنان خلق و راه‌صاف‌کنان چپاول‌گران شرق و غرب می‌باشید؟منتشر شده در نشریه افق بسیج دانشگاه تبریز