ترمیم تاندون روتاتور کاف شانه

ماهیچه های روتاتور کاف آن دسته از ماهیچه هایی هستند که مفصل شانه را احاطه کرده اند. وظیفه آنها تأمین قدرت بلند کردن و چرخاندن بازو است. با افزایش سن ، این ماهیچه ها نازک می شوند و مستعد پارگی هستند ، گاهی اوقات با حداقل ضربه. در بیمار جوانتر ، پارگی معمولاً با ضربه قابل توجهی همراه است. هنگامی که روتاتور کاف پاره می شود ، معمولاً این کار را در محل اتصال ماهیچه با تاندون انجام می دهد ، که قسمتی از عضله است که به استخوان وارد می شود.متأسفانه وقتی عضلات روتاتور کاف کاملاً پاره می شوند ، خود را ترمیم نمی کنند. رها کردن آنها بدون مراقبت می تواند منجر به پیشرفت پارگی ، در پارگی های بزرگتر ، با از دست دادن تدریجی حرکت و قدرت شود. هرچه یک پارگی بزرگ بیشتر بماند ، بزرگتر می شود و دامنه ی حرکت و قدرت بیشتری از دست می دهد. نتیجه جراحی به احتمال زیاد با پارگی کوچکتر بهتر از پارگی بزرگتر است و بنابراین هر چه مدت طولانی ترپارگی را بدون مراقبت بگذارید ، نتیجه جراحی کمتر رضایت بخش خواهد بود. به طور معمول بیماران با افزایش درد بازو ، ناراحتی در شب و محدودیت حرکت و قدرت دچار درد شدید می شوند. در نهایت ممکن است اکثر حرکت شانه را از دست بدهند. روش آرتروسکوپی در مواردی که پارگی از نظر اندازه کوچک تا بزرگ است نتایج بسیار خوبی را نشان می دهد اما نتایج پارگی های عظیم ممکن است به خوبی زمانی که این عمل به عنوان یک عمل باز انجام می شود خوب نباشد. با این حال ، اگر این عمل به روش آرتروسکوپی انجام شود ، توانبخشی سریعتر خواهد بود. ترمیم مفصل روتاتور کاف مفصلی یک عمل نسبتاً مهم است که دوره توانبخشی شش ماهه دارد. نتایج به طور کلی بسیار خوب است ، اما حتی یک نتیجه عالی نیز شانه ای معمولی به شما نمی دهد. اصل عمل ترمیم عضله پاره شده به قسمتی از استخوان است که از آن جدا شده است.صبح روز جراحی در بیمارستان بستری می شوید و توسط متخصص بیهوشی ویزیت می شوید که شما را معاینه می کند و مطمئن می شود که برای انجام بیهوشی عمومی کاملا آماده هستید. در بسیاری از موارد ، متخصص بیهوشی گزینه "بلوک" را تزریق در داخل و اطراف گردن برای شما توضیح می دهد که باعث کاهش درد برای 12 تا 18 ساعت بعد از عمل می شود. پرسنل پرستاری همچنین در مورد استفاده از "بیهوشی تحت کنترل بیمار" (یا PCA) توضیح می دهند که در آن میزان داروهای مسکن مورد استفاده خود را تنظیم می کنید. قبل از جراحی باید همه حلقه ها را از دست خود بردارید. این عمل حدود 2 ساعت طول می کشد. روش عمل شامل 4 یا 5 برش بسیار کوچک در اطراف شانه است. ممکن است در اطراف زخم ها دچار بی حسی دائمی شوید ، اما این معمولاً چندان محسوس نیست. معمولاً استخوان آکرومیون بریده می شود و رباط کوراکرومیال برداشته می شود. هر دو این ساختارها روی کاف روتاتور ساییده می شوند و باعث ایجاد پارگی واقعی شده اند. در صورت وجود آرتروز مفصل آکرومیوکلاویکولار ، بخش کوچکی از استخوان از انتهای بیرونی استخوان یقه (ترقوه) برداشته می شود. سپس روتاتور کاف بازرسی شده و پارگی ترمیم می شود. ما از پیچ های حل کننده با بخیه و گاه پیچ های فلزی استفاده می کنیم. بخیه ها هرگز حل نمی شوند. در حالی که بازوی خود را در یک آتل بسته شده، در بخش بیدار می شوید. در صورت داشتن "بلوک" شانه شما بطور معقول بی حس می شود اما "بلوک" از بین می رود و پس از آن می توانید از "بیهوشی کنترل شده توسط بیمار" استفاده کنید. ممکن است دستگاهی داشته باشید که بی حسی موضعی را مستقیماً در زخم در مدت زمان طولانی قرار می دهد. در غیر این صورت PCA و سایر داروها درد شما را کنترل می کنند. بعد از عمل سعی نکنید دست را بلند کرده یا بچرخانید. مهم است که به محض اینکه راحت و توانسته اید ، بیرون از تخت بنشینید و در اطراف قدم بزنید. روز بعد از عمل شما از بیمارستان مرخص می شوید. در دوره بلافاصله بعد از عمل ، درد در ناحیه شانه را تجربه خواهید کرد. همچنین در نتیجه جراحی در شب درد قابل توجهی وجود خواهد داشت. هنگام ترخیص از بیمارستان به شما قرص های مسکن و همچنین قرص داده می شود که به شما در خواب شب کمک می کند. شما باید تمرینات غیر فعال را در خانه و تحت نظارت خودتان به مدت 6 هفته انجام دهید. در این دوره نیازی به مراجعه به فیزیوتراپیست نخواهید داشت مگر اینکه خودتان در انجام تمرینات مشکل داشته باشید. تمرینات باید 4 بار در روز زیر نظر خودتان انجام شود. باند گردنی باید 24 ساعت در روز از جمله در شب باقی بماند. آنرا فقط برای دوش گرفتن و لباس پوشیدن بیرون می آید و در این مواقع بازو باید در مجاورت بدن نگه داشته شود. تحت هیچ شرایطی نباید بازوی عمل شده را بالا یا بچرخانید. اداره راه و راهنمایی و رانندگی اجازه نمی دهد هنگام رانندگی با وسیله نقلیه وسیله نقلیه رانندگی کنید. بنابراین توصیه می کنم حداقل 4 هفته رانندگی نکنید. شما می توانید بلند کردن اجسام را بعد از 6 هفته شروع کنید اما نباید بیش از 2 کیلوگرم را بلند کنید. دلیل این امر این است که حتی اگر چرخاننده کاف آنقدر از طریق استخوان بهبود یافته باشد که به شما اجازه می دهد دست خود را در 6 هفته به طور فعال بالا بیاورید ، عضله به طور کامل و محکم برای استخوان به مدت 6 ماه بهبود نمی یابد. بلند کردن سنگینی یا فعالیت های سنگین برای 6 تا 9 ماه مجاز نیست. افزایش تدریجی محدودیت وزن رخ می دهد اما این بستگی به پیشرفت شما دارد. عملکرد کامل در 6 تا 9 ماه مجاز است به شرطی که توان کافی داشته باشد. بسته به میزان پیشرفت شما ، شنا با قفسه سینه حدود 4 ماه مجاز است ، اما تا 1 سال اجازه شنای آزاد را ندارید. فیزیوتراپی حداقل 6 ماه طول می کشد تا عملکرد کامل یا تقریباً کامل بازگردد. این امر غیر معمول نیست که تسکین کامل درد به حداقل 6 تا 9 ماه توانبخشی بعد از عمل نیاز داشته باشد. گذشته از اینکه تکنیک باز یا بسته انجام شود روش فیکسیشن تاندون به استخوان به دو روش Double Row و Single Row تقسیم بندی می شود و همانگونه که از اسم آن مشخص است در تکنیک دابل رو تاندون در دو ردیف به استخوان فیکس می شود و این تکنیک جدیدتر محسوب می شود و طرفداران این تکنیک معتقدند که در این روش احتمال جوش خوردن تاندون به استخوان بیشتر است و احتمال پارگی مجدد و یا به اصطلاح Failure of Surgery کمتر است ولی هنوز این نکته نیز ثابت نشده است.متخصص ارتوپدی ، تعویض مفصل و آرتروسکوپیمسئول کمیته پزشکی فدراسیون ورزش های همگانیاخذ مدرک دکترای عمومی از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتیراه اندازی اتاق عمل ارتوپدی در بیمارستان امام رضا اسلام شهرتالیف و جمع آوری کتاب ارتوپدی برای پزشکان عمومی کشورسابقه 10 سال تدریس تخصصی ارتوپدی به پزشکان تهران و شهرستانهادوره های فوق تخصصی شانه و زانو در آلمان در کنار رییس فدراسیون پزشکی فیفاسابقه فعالیت با مرکز پزوهشی کنسرمری با آقای دکتر فرخ سعیدیعضو انجمن AAOS آمریکامنبع: http://myorthopedics.ir/