عقاید اَشی کماندو

چند روز پیش یه دختر کم سن و سال و به غایت خوشگل رو توی مترو دیدم همینجوری که داشتم از حسادت خفه می‌شدم که این چرا انقدر خوشگله یهو دیدم روی پله برقی چادرش رو از توی کیفش درآورد و تو یه حرکت مافوق سرعت سرش کرد. یه نگاه به دورو برش کرد و به مسیرش ادامه داد.این اتفاق باعث شد یاد خاله‌م بیفتم. خاله‌م نظرش اینه: آدم‌ها دو دسته‌ان یا میرن بهشت یا می‌بریمشون بهشت این خاله من که ما بهش خاله اشی میگیم ۸ تا دختر و یه پسر داره. یعنی خونه‌شون با وجود ۸ تا دختر بیشتر شبیه خوابگاه دختراست. خونه خاله‌م در یکی از شهرهای شمالی کشوره. مامانم اینا همیشه تابستون من رو به این خانواده می‌دادن که یه وقت خاله‌م کمبود دختر احساس نکنه یکی دیگه بزاد. خاله اشی خیلی مذهبی نبود نمی‌دونم چی شد رفت لیسانس الهیات گرفت و از این رو به اون رو شد و درصدد این برآمد که همه ۸ تا دختر رو چادری کنه و داماد طلبه نصیبش بشه. اونقدر روی چادر حساس بود که وقتی میومد تهران مامان ۵۰ و اندی ساله من از ترسش چادر سرمی‌کرد. یکی دوبار دیدیم بابامم از ترس خاله‌م داره چادر سر می‌کنه که به زور بهش فهموندیم که خاله از تو توقع نداره خودتو اذیت نکن، تا بیخیال شد. از اونجایی که هرچی زور بشه نتیجه عکس میده دخترخاله‌ها دربرابر چادر به شدت مقاومت می‌کردن و خونه‌شون به میدون جنگ تبدیل شده بود. چه سفرها که به خاطر نداشتن چادر کنسل میشد چه مهمونی‌ها که به خاطر نبود چادر عزا میشد.‌چادر شده بود کلمه‌ای که با گفتنش انگار دستور حمله صادر میشد و همه با هم دعوا می‌کردن. یه دفعه که خونه‌شون تو سنگر شوهرخاله‌م (امن‌ترین نقطه خونه) جلوی تلویزیون نشسته بودم و داشتم تلاش می‌کردم انگور یه جور بندازم بالا که بیفته تو دهنم خالم یهو گفت: "بهار بیا اینجا کارت دارم". خاله‌م معمولا با این جمله آدم‌ها رو به یه مصاحبه عقیدتی دعوت می‌کرد. ما اسم این مصاحبه رو گذاشته بودیم میتینگ اشی. رفتن تو میتینگ اشی با خودت بود ولی بیرون اومدنش تازه اگه زنده بودی با خاله . من در تمام طول مسیر از سنگر شوهر خاله تا آشپزخونه در حال مرور غلط‌های کرده و نکرده بودم. همین که به خاله اشی رسیدم گفت: چادرت کو؟ گفتم:چادر؟ گفت: همونی که پارسال گرفتم برات؟ شت!!اونو پارسال همینجا تو زیرپله گذاشتم‌ رفتم که. گفتم: رو جالباسی گفت: برو بیارش.در همین حین یکی از دخترخاله‌ها برای نجات من اومد و گفت: بهار بدو آژانس اومد بریمبلند شدم در برم خاله‌م مچم رو مثل فیلم هندیا گرفت و گفت: با چادر دیگه؟ گفتم: بله اگه اجازه بدید برم برش دارم. خوشبختانه اونقدر خاله‌م چادر خریده و دختراش چپوندن یه جا هرجا دست بندازی یه چادر گیرت میاد. دست انداختم رو جالباسی یه چادر برداشتم. خالم گفت اون‌ مال منه. لبخند زدم گفتم: بله اون زیری رو می‌خواستم.زیری رو برداشتم و با پیژامه و تیشرت به سمت آژانس دوییدم.خوبی چادر اینه زیرش دیده نمیشه چی پوشیدی و تونستم تا خونه دخترخاله‌م برم. اون مورد به خیر گذشت این اجبارها باعث شده بود که ما همینکه از در حیاط پامون رو بیرون میذاشتیم چادر و بسته بندی می‌کردیم میذاشتیم تو کیف و وقتی برمی‌گشتیم جلو در دوباره سر می‌کردیم. ولی به این راحتی نبود که. ترفند خاصی داشت. اول باید کیف بزرگ و جادار تهیه می‌کردیم. من در سنین نوجوانی معمولا کوله داشتم و خوب مجبور بودم چادر بقیه رو هم در خود جا بدم. بعد شما یه آدمی که کوله پشتی رو کولش هست رو تصور کنید که از روش چادر سرکرده. بیشتر شبیه شتر محجبه‌ای میشدم که روی دو پا راه میره. خاله‌م‌خرسند از اینکه بالاخره یه شتر رو به راه راست هدایت کرده. بعد از کیف باید ترفند تاکردن چادر در ۲ ثانیه رو یاد می‌گرفتم. به این صورت که شما باید مرکزی‌ترین نقطه چادر روی سرتون رو می‌گرفتید بعد از پشتتون دو لبه پایین چادر و می‌گرفتید دست‌ها و هم نزدیک می‌کردید و یهو رو هوا تاش می‌کردید. خیلی پیچیده بود من دو هفته تمرین‌کردم یاد بگیرم. اینجوری حتی وقتی کسی از پشت سر میومد نمی‌فهنید چی شد که این خانم به اون خانم تبدیل شد. سخت‌ترین مرحله‌ش سرکردن مجدد اون‌چادر بود. باید اول دستمون رو می‌کردیم توی کیف و کش چادر رو پیدا می‌کردیم بعد همونجوری که چاد توی کیفه باید کش رو روی سرمون میذاشتیم و یهو بقیه چادر رو ازتو کیف می‌کشیدیم بیرون و پشت سرمون آویزون میشد. ولی باز قضیه به این راحتی نبود. گاهی وقتی سرخوش و خرم در حال گشت و گذار در سطح شهر بودیم یهو خاله‌م رو می‌دیدیم.‌شهر کوچیک بدیش اینه هرچقدر هم از خونه دور شی باز ممکنه دیده بشی. یه بار که شاد و خجسته با یکی از دخترخاله‌ها داشتیم از خیابون رد می‌شدیم دخترخاله‌م گفت: "بهار برگرد مامانم". در جا ۱۸۰ درجه چرخیدیم ولی خوب خاله دیده بود دیگه. ما اینور خیابون و خاله اونور خیابون. با لب خونی میشد فهمید داره چی میگه.‌اونجا فهمیدم خاله‌م‌خیلی بی ادبه. راه افتاد بیاد این سمت خیابون ما سریع رفتیم اون سمت. دوباره اومد بیاد اون سمت خیابون ما زود رفتیم این سمت. به رویی خودمون نمی‌اوردیم که دیدیمش.یه پنج‌ شیش باری همینجوری عرض خیابون رو فرار کردیم و سریع پریدیم‌ تو یه تاکسی رفتیم خونه. همینکه رسیدیم سریع لباسمون رو عوض کردیم دخترخاله‌م پرید تو حموم گفت: "مامانم‌ اومد بگو خیلی وقته خونه‌ایم و منم حموم بودم". خاله‌م اومد بنده خدا یکم شک کرده بود. به من گفت:"کجا بودی؟" گفتم:" ظهر رفتم خونه ملی، شوهرش که اومد برگشتم".این جمله یعنی من ۲ ساعته خونه‌ام و این بار هم به خیر گذشت. اینها الان‌ برامون خاطره شده ولی شما سعی کنید بچه‌هاتون رو به هیچ کاری مجبور نکنید چون نتیجه عکس میده. به طور مثال اون دختری که خاله‌م به زور فرستادش کلاس که مربی قران بشه الان مربی رقص عربیه:))) به خدا حالا اگه خاله‌م می‌خواست مربی رقص بشه میرفت حوزه علمیه‌ها قانونش همینه